PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვრანიეს თემი

ვრანიეს თემი — თემი სერბეთში, შედის პჩინის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 87 095 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 101 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 860 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ვრანიე. ვრანიეს თემი შედგება 105 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 8.2 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
კეჩუა (ენა)

კეჩუა (ენა)
კეჩუა (კეჩ. Qhichwa Simi - მთის ველების ენა, კეჩუა Runa Simi - ადამიანის ენა) — სამხრეთ ამერიკელი ინდიელების ენა, რომელიც ეკუთვნის კეჩუას ენათა ოჯახს. სამხრეთი ამერიკის კოლონიზაციამდე კეჩუა იყო ჩინჩას სახელმწიფოს ოფიციალური ენა, ხოლო შემდეგ ჩინჩას დამპყრობელი ინკების სახელმწიფო ტაუანტინსუიუს ოფიციალური ენა გახდა (ახ. წ. XII-XVI სს). არსებობს ინკების ეპოქის ლიტერატურული ძეგლები. დღეს, სამხრეთ ამერიკაში კეჩუაზე ლაპარაკობს დაახლოებით 12,4 მლნ ადამიანი, გარდა ამისა, იგი გამოიყენება როგორც ლინგვა-ფრანკა ამაზონიაში. ეკვადორში და არგენტინაში გამოიყენება დასახელება „კიჩუა“ (Quichua, Kichwa). თანამედროვე ლიტერატურული კეჩუას დამწერლობაში გამოიყენება ლათინური ანბანის ესპანური ვარიანტი, რომელსაც გააჩნია წესთა მკაფიო კრებული. სწორედ ამ სახით ისწავლება კეჩუა სკოლებში, თუმცა ენის საყოველთაო სწავლება არ ხორციელდება. კათოლიკე მისიონერები კეჩუას გამოყენებით ცდილობდნენ სამხრეთ ამერიკელი ინდიელების მოქცევას ქრისტიანობაზე. SIL კლასიფიკაციის მიხედვით კეჩუას დიალექტები განსხვავებული ენებია. კეჩუას ენის დიდი აკადემია კუსკოსი მიიჩნევს, რომ კეჩუა არის ერთი, უნივერსალური ენა, რომლის ლიტერატურული ნორმაა კუსკოური კეჩუა.
წარმოშობა და ისტორია
კეჩუას ხშირად აერთიანებენ აიმარასთან (ზოგჯერ კი - ურუსთან) კეჩუა-აიმარას ენათა ჯგუფში. მართლაც, ენათა ლექსიკური მარაგის 1/3 ერთმანეთს ემთხვევა, არსებობს ასევე გარკვეული გრამატიკული მსგავსებებიც, თუმცა ეს მონაცემები არ კმარა საერთო წინაპრის რეკონსტრუქციისათვის. კეჩუას და აიმარას აახლოებენ ანდური ოჯახის მაპუჩეს (არაუკანურ) ენებთან, რომლებსაც სიახლოვე აქვთ არავაკურ და ტუპი-გუარანის ენებთან ანდო-ეკვატორული ზეოჯახიდან, ხოლო თავისმხრივ ყველა ენა ამერინდული მაკროოჯახის შემადგენლობაშია.
რესურსები ინტერნეტში
El Quechua de Santiago del Estero , extensive site covering the grammar of Argentinian Quechua (in Spanish)
Quechua Language and Linguistics an extensive site.
The Origins and Diversity of Quechua
The Sounds of the Andean Languages
Toponimos del Quechua de Yungay, Peru
Sacred Hymns of Pachacutec
Quechua lessons (www.andes.org) in Spanish and English
Quechua course in Spanish, by Demetrio Tupah Yupanki (Red Científica Peruana)
Detailed map of the varieties of Quechua according to SIL (fedepi.org)
Cuzco and Bolivian Quechua being compared, with English translations
ინდიელთა ენები
ანდრონიკე V (ბიზანტია)

ანდრონიკე V (ბიზანტია)
ანდრონიკე V პალეოლოგოსი (დ. 1400 — გ. 1407) — ბიზანტიის იმპერატორი 1403-1407 წლებში მამასთან, იოანე VII-სთან ერთად. მისი მმართველობა მხოლოდ ფიქციას წარმოადგენდა.
ლიტერატურა
Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
G. Dennis, "An unknown Byzantine Emperor", JÖBG 16 (1967)
N. Oikonomides, "John VII Palaeologus and the Ivory Pyxis at Dumbarton Oaks", DOP 31 (1977)
ბიზანტიის იმპერატორები
პალეოლოგოსები
დაბადებული 1400
გარდაცვლილი 1407
XV საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
ნევშატელის კანტონი

ნევშატელის კანტონი
ნევშატელი — კანტონი შვეიცარიის ფრანგულენოვან ნაწილში. დედაქალაქია ნევშატელი. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 172 021 ადამიანს შეადგენს, საიდანაც 38% პროტესტანტია, 31% კი კათოლიკე.
ნევშატელის კანტონი იგივე სახელწოდების სამთავროსგან შეიქმნა, რომელიც შუა საუკუნეებში უმცროს ცერინგენს ეკუთვნოდა, XVI საუკუნეში იგი ლონგვილებს გადაეცა, მარია დე ნემურის სიკვდილის შემდეგ კი მას ჰოჰენცოლერნები დაეპატრონნენ. 1815 წელს სამთავრო შვეიცარიის კონფედერაციაში შევიდა, მაგრამ სრულუფლებიანი რესპუბლიკური მმართველობის ფორმა მხოლოდ ორმოცი წლის შემდეგ მოიპოვა.
კანტონის ფართობი 803 კმ²-ს შეადგენს. მდებარეობს დასავლეთ შვეიცარიაში, ნევშატელის ტბის დასავლეთ ნაპირზე. ესაზღვრება საფრანგეთს (დასავლეთიდან). სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთის მიმართულებით ტერიტორიას კვეთს იურის მთები.
კანტონი განთქმულია თავისი ღვინითა და აბსენტით. ვენახები ნევშატელის ტბის ნაპირებზეა გაშენებული. მისდევენ მესაქონლეობას. აწარმოებენ საათებსა და ინტეგრირებულ სქემებს.
ადმინისტრაციულად კანტონი 6 რაიონად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოფიციალური სტატსიტიკა
Neuchâtel and surroundings "Watch Valley"
Portal Neuch.ch
სქოლიო
შვეიცარიის კანტონები
Saint Sampson's Cathedral

Saint Sampson's Cathedral
St Sampson's Cathedral (Rus. Сампсониевский собор) is the oldest surviving church in St. Petersburg. It stands on the northern outskirts of the city and gives its name to Sampsonievsky Avenue. Rumor has it that it was in St. Sampson's Church that Catherine II of Russia secretly married Grigory Potemkin in 1774.
The original wooden church was built in 1710 to honor Sampson the Hospitable. It was on the feast day of that saint that Peter the Great defeated Charles XII of Sweden in the Battle of Poltava. The existing church was built under Empress Anna to a design by Pietro Antonio Trezzini. It was consecrated in 1740. The tent-like belltower was built at a later date. The original church had only one dome; the four subsidiary domes were added in 1761.
The church was considerably renovated as part of the battle's bicentennial celebrations. A Rastrelliesque chapel was constructed on the grounds, and Peter I's address to his soldiers at Poltava was inscribed on the wall. It was at that time that the church was elevated to cathedral status. The parish was disbanded by the Soviets in the 1930s, and the building was converted into a warehouse. It was restored in the late 1970s and reopened in 2000 as a museum attached to St. Isaac's Cathedral.
The grave yard which surrounds the church has been filled for centuries. Some of the city's first foreign architects, including Jean-Baptiste Alexandre Le Blond and Domenico Trezzini, were buried there. The tomb of Artemy Volynsky and Pyotr Yeropkin (both executed exactly 31 years after the Poltava victory) is by Alexander Opekushin (1885). The statue of Peter the Great in front of the cathedral was designed by Mark Antokolsky. It was removed by the Soviets and restored in 2003 as part of the city's tercentenary celebrations.
On 5 February 2017 the cathedral was transferred from the state to the Russian Orthodox Church at a ceremony in the cathedral. During the ceremony, which started with Divine Liturgy, the director of the Museum Complex of St. Isaac's Cathedral, which managed St. Sampson's Cathedral, officially handed the keys of the cathedral to Archimandrite Seraphim, noting that it was "with a feeling of deep satisfaction". The Archimandrite called the transfer a historic day and said it was the beginning of a new page in the cathedral's history, and he thanked the museum complex for preserving the cathedral.
References
Cathedrals in Saint Petersburg
Russian Orthodox cathedrals in Russia
History museums in Saint Petersburg
Religious museums in Russia
Churches completed in 1740
Baroque church buildings in Russia
Baroque architecture in Saint Petersburg
Vyborgskiy_District_of_Saint_Petersburg
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
მეც-იშხანასარი

მეც-იშხანასარი, ბოიიუქ-იშიგლი — მთა სომხეთსა და აზერბაიჯანში. მდებარეობს სომხეთის სიუნიქის პროვინციასა და აზერბაიჯანის ლაჩინის რაიონში, სომხეთ-აზერბაიჯანის საზღვართან. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3550 მეტრია და წარმოადგენს ყარაბაღის მთიანეთის ერთ-ერთ უმაღლეს მწვერვალს. ვულკანის კრატერის მწვერვალზე მდებარეობს მაღალმთიანი სევის ტბა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის მთები
აზერბაიჯანის მთები
სომხეთის ქედები
აზერბაიჯანის ქედები
ყარაბაღის მთიანეთი
გარაგელის ნაკრძალი
რესურსები ინტერნეტში
მეც-იშხანასარი armgeo.am-ზე
Orography And Vertical Mountain Zoning azerbaijan.az-ზე
გარაგელის ნაკრძალი azerbaijans.com-ზე
სომხეთის მთები
აზერბაიჯანის მთები
სომხეთის ვულკანები
აზერბაიჯანის ვულკანები
ბოზე-აინშტაინის კონდენსატი

ბოზე-აინშტაინის კონდენსატი (BEC) — აგრეგატული მდგომარეობა კონდენსირებული გარემოს ფიზიკაში, რომელიც წარმოიქმნება, როდესაც ბოზონების ძალიან დაბალი სიმკვრივის მქონე აირის ტემპერატურა აბსოლუტურ ნულს (−273.15 °C ან −459.67 °F) უახლოვდება. მსგავს პირობებში, ბოზონების დიდი ნაწილი იკავებს ყველაზე დაბალ შესაძლო კვანტურ მდგმარეობას, რის შედეგადაც, მიკროსკოპული კვანტური ფენომენი „ტალღის ფუნქციის ინტერფერენცია“ მაკროსკოპულად ხილვადი ხდება. „BEC“ ფორმირდება ექსტრემალურად დაბალი სიმკვრივის (ჩვეულებრივ ჰაერზე დაახლოებით 100 000 ნაკლებად მკვრივი) აირის ულტრადაბალ ტემპერატურამდე გაცივების შედეგად.
ასეთი მდგომარეობის არსებობა პირველად 1924-1925 წლებში ალბერტ აინშტაინმა იწინასწარმეტყველა, რის შემდეგაც სატიენდრა ნათ ბოზემ გამოაქვეყნა პიონერული ნაშრომი ფიზიკის ახალი დარგის შესახებ, რომელიც ახლა ცნობილია, როგორც კვანტური სტატისტიკა.
სქოლიო
ალბერტ აინშტაინი
პლაჩკოვიცა

პლაჩკოვიცა — მთის მასივი მაკედონიაში. ქედის სიგრძე 34 კმ-ია. მასივის უმაღლესი წერტილია - მწვერვალი ლისეცი. პლაჩკოვიცის რაიონში კლიმატი ზომიერად კონტინენტურია, სამხრეთის მიმართულებიდან იგრძნობა ხმელთაშუა ზღვის გავლენა. საშუალო წლიური ტემპერატურა 10-12°C-ია. წვიმები იშვიათია, ამიტომ ნალექების რაოდენობა დაახლოებით 500-800 მმ-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მაკედონიის მთების სია
რესურსები ინტერნეტში
პლაჩკოვიცა
მაკედონიის მთები
ყირიმული თათრული მუსიკა

ყირიმული თათრული მუსიკა — ყირიმელი თათრების მუსიკალური ფოლკლორი, რომელმაც 990 წელს წარმოშვა ეროვნული პროფესიული მუსიკალური კულტურა. ყირიმულ თათრულ მუსიკას განვითარების დიდი ისტორია აქვს და სათავეს ყირიმის სახანოს დროიდან იღებს.
ფოლკლორი
ყირიმელი თათრების სიმღერები წარმოდგენილია მრავალი ჟანრით, რომელთაგან ზოგიერთი უფრო დამახასიათებელია სტეპური რეგიონებისთვის (სტეპური დიალექტი), სხვები უფრო დამახასიათებელია მთებისთვის (შუა დიალექტი) და სამხრეთ სანაპიროსთვის (ყირიმელი თათრული ენის სამხრეთ სანაპირო დიალექტი). სრულდება ერთ ხმად - დიდი ჯგუფის მიერ უნისონში. ინსტრუმენტული თანხლებით შესრულებისას ჰეტეროფონიის ნიშნები იკვეთება. აღწევს 2 ოქტავას, არის ინსტრუმენტული შესავალი, რომელიც შენარჩუნებულია სიმღერის ბუნებაში. სიმღერების მოდალური საფუძველი დიატონურია. სტეპების რეგიონის სიმღერები უფრო ასკეტური ხასიათისაა, ხოლო მთიანი და სამხრეთ სანაპიროსი - უფრო ემოციური.
ყირიმულ-თათრული მუსიკის ჟანრებია: ირი - ასკეტური ბუნების სტეპური რეგიონის სიმღერები; თურქუ - მთიანი და სამხრეთ სანაპირო რაიონების სიმღერები, გამოირჩევა ტექსტურის მრავალფეროვნებითა და სირთულით, ხშირად ასევე რთული ორნამენტითა და რიტმით; დესტანი - ეპიკური ისტორია, რომელიც აგებულია სალაპარაკო ტექსტისა და მუსიკალური ფრაგმენტების მონაცვლეობაზე. მას ძირითადად აშუღები ასრულებენ; თაქმაკი - მოკლე, სწრაფი სიმღერა; ბეითი არის ერთგვარი რეჩიტატივი. დამახასიათებელია ყირიმის სტეპური რეგიონებისთვის, სატირული ან იუმორისტული ხასიათისაა; ჩინი - იმპროვიზაციული ხასიათის სიმღერა. აქვს მოკლე მელოდია, მცირე დიაპაზონი, ზომიერი ან ნელი ტემპი. სრულდება ინდივიდუალური ან ჯგუფური სიმღერების შეჯიბრების დროს ბიჭებსა და გოგოებს შორის; მანე არის განვითარებული ლირიკული სიმღერა, რომელიც გავრცელებულია ყირიმის სანაპირო და მთიან რეგიონებში; მაქამი - იმპროვიზაციული ხასიათის ვოკალურ-ინსტრუმენტული ნაწარმოები. გავრცელებულია ყირიმის სანაპირო და მთიან რეგიონებში.
ყირიმელი თათრების ხალხური ინსტრუმენტული მუსიკა გამოირჩევა საქორწილო მელოდიებით (თოი ჰავალარი), ქორწილში მთელი ანსამბლის მიერ შესრულებული მაგიდის ინსტრუმენტული მელოდიებით(დოლულარ); ნელი და სწრაფი ცეკვებით (აღირ ავალარ; ყაითარმალარ); სხვადასხვა საცეკვაო მელოდიები (ჩეშით ოიუნ ჰავალრი); გასართობი მელოდიები (კონუშმა ვე ეგლენჯე ავალარი).
ყირიმელი თათრების რელიგიური მუსიკა წარმოდგენილია სიმღერების ჟანრებით, რომლებსაც ილაჰი ეწოდება. ილაჰები იყოფა 2 ტიპად: საგუნდო - ილაჰი ტევჰიდები (არაბულიდან - ღვთაებრივი ერთობა ან ღმერთთან შერწყმა) და სოლო - ილაჰი ვაყფი (არაბულიდან - ღვთაებრივი გზა ღმერთამდე).
არსებობს ყირიმულ-თათრული მუსიკის მთის და სტეპური სტილები. მთის თათრებში ხალხური სიმღერების მწერლებსა და შემსრულებლებს ეძახდნენ აშუღებს, სტეპებში შემსრულებლეს კი - კედაი.
ყირიმულ თათრულ ხალხურ მუსიკაში ეპიკური სიმღერები წარმოდგენილია ბაიტებითა და დესტანური ლექსებით.
ყირიმელი თათრების ტრადიციულ ხალხურ მუსიკალურ ინსტრუმენტებს შორის წარმოდგენილი დავული, დაირა, დუმბელეკი, ზურნა, კამანჩა, საზი და სანტირი. მე-19 საუკუნის ბოლოს მუსიკალურ გამოყენებაში შევიდა კლარნეტი, საყვირი და ვიოლინო, მოგვიანებით კი - ელექტრო გიტარა აკორდეონთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
Песни крымских турок
Музыкальная культура крымских татар: генезис и динамика - Абдуллаева С.Э.
Українська музична енциклопедія
სქოლიო
ყირიმის ისტორია
ყირიმელი თათრები
მუსიკა ეთნიკური ჯგუფების მიხედვით
ყირიმული თათრული კულტურა
მიკრობიოტა

მიკრობიოტა — შიშველთესლოვან წიწვოვან მცენარეთა გვარი კვიპაროზისებრთა ოჯახისა. ცნობილია ერთადერთი სახეობა М. decussata. იგი 25–50 (100-მდე) სმ სიმაღლის მარადმწვანე გართხმული ბუჩქია, 2–5 მ სიგრძის ბრტყელი ყლორტებით. ფოთლები ზაფხულში მუქი მწვანეა, შემოდგომასა და ზამთარში მოწითალო-ყავისფერი, ქერცლისებრი, ჯვარედინ-წყვილი, ძირში შეზრდილი, ოვალურ-მახვილბოლოიანი, 2 მმ-მდე დიამეტრის; ახალგაზრდა ყლორტებზე ფოთლების ნაწილი შესაძლოა ნემსისებრი იყოს. მამრობითი გირჩები ოვალური ან მთლად მრგვალია, ყალიბდებიან მრავალწლიანი ტოტების ძირში ბოლო პატარა ტოტებზე. მდედრობითი გირჩები ხმელია, 5–6 მმ სიგრძისა და 3 მმ სიგანის, ერთთესლიანი, დამწიფების დროს იხსნება 2 ან 4 საგდულად. ცოცხლობს 100 წლამდე. თესლს იკეთებს 10 წლიდან. იზრდება შორეულ აღმოსავლეთში. სიხოტე-ალინის (რუსეთი) ენდემია. ფერდობებისა და მწვერვალების ზედა ნაწილებში ქვიან ადგილებში წარმოქმნის ხშირ რაყებს. რელიქტური სახეობაა; შეტანილია რუსეთისა და ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის წითელ ნუსხებში.
სქოლიო
კვიპაროზისებრნი
ისოკირიო

ისოკირიო — მუნიციპალიტეტი სეინაიოკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 395 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 356.91 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.41 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ილმაიოკი, კაუჰავა, ლაიჰია, სეინიაიოკი, ვაასა და ვიორე.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Isokyrö – Official website
სქოლიო
ისოკირიო
ანტითეიზმი

ანტითეიზმი (ბერძ. αντι წინააღმდეგ, ბერძ. θεος ღმერთი) — თეიზმის აქტიური მოწინააღმდეგე. ეს ტერმინი სხვადასხვანაირად გამოიყენება: საერო კონტექსტიდან ესაა ოპოზიცია ნებისმიერი ღვთაების რწმენის მიმართ, ხოლო თეისტური კონტექსტიდან — მონოთეისტური ღმერთის და ღმერთების პანთეონისადმი რწმენის უარყოფა. თუ ათეიზმი ნიშნავს ღმერთის, ღმერთების პანთეონისა და ნებისმიერი ზებუნებრივი ძალების მიმართ რწმენის უარყოფას, ანტითეიზმი ნიშნავს თეიზმის აქტიურ უარყოფას, ღმერთებისა და ყველა ზებუნებრივი ძალების არარსებობის მტკიცებას. ანტითეისტები განწყობილი არიან ნებისმიერი თეისტური იდეის საპირისპიროდ.
რესურსები ინტერნეტში
Antitheismus.de
ანტითეიზმი
ათეიზმი
სელენგე

სელენგე — ერთ-ერთი მონღოლეთის 21 აიმაკიდან. შეიქმნა 1934 წელს. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სუხე-ბატორი. აიმაკის ფართობია 41 152,63 კმ², ხოლო მოსახლეობა — 97 585 ადამიანი (2011).
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სელენგეს აიმაკი
მონღოლეთის აიმაკები
ერევნის კარიბჭე

ერევნის კარიბჭე
ირევანის კარიბჭე ან ხალფალის კარი — შუშას ციხის სამი მთავარი კარიბჭიდან ერთ-ერთია და ციხის დასავლეთ მხარეს მდებარეობს. ციხის დანარჩენი ორი კარიბჭე არის განჯის და აღოღლანის კარიბჭეები.
ისტორია
შუშას ციხეს სამი მთავარი კარიბჭე ჰქონდა: განჯის, ირევანის და აღოღლანის კარიბჭები. სამივე კარიბჭის სახელები ხშირად მოიხსენიება ისტორიულ წყაროებში და ისინი ასევე მოხსენიებულია შუშას XIX საუკუნის ყველა გენერალურ გეგმაში. მაგალითად, 1871 წელს გამოცემული გაზეთ „კავკაზის“ 25-ე ნომერში წერია: „აბიხის ბარომეტრიული გაზომვების მიხედვით, ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი, სადაც მდებარეობს აღოღლანისა და ელიზავეტპოლის კარიბჭე, 3886 ფუტის სიმაღლეზე, სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილში მდებარეობს კლდე, რომელსაც „შუშას კლდეს“ ეძახიან და სადაც ირევანის კარიბჭე დგას, რომელიც 4705 ფუტი სიმაღლისაა“. ჯერ კიდევ XIX საუკუნის 60-იან წლებში ამ კარებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა შუშას სოციალურ ცხოვრებაში. ამას გაზეთ „ილუსტრაციაში“ დაბეჭდილი სტატია ადასტურებს. სტატიაში მოყვანილი ინფორმაციის მიხედვით, აღოღლანისა და ირევანის კარი გამიზნული იყო წარმოჩენილი პიროვნებებისა და ტვირთების გადასაადგილებლად, ხოლო განჯის კარი ურმების გასავლელად. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი წყარო აღნიშნავს ციხის გალავნის მეოთხე კედლის არსებობას, მისი მდებარეობა და სახელწოდება დადგენილი არ არის.
ფანაჰალი ხანის დროს აშენებულ ციხის კარიბჭეს XVIII საუკუნიდან ეწოდებოდა ირევანის კარი ან ხალფალის კარი. ამ კარიბჭიდან გზა ქალაქ შუშას სოფელ ხალფალთან და ქალაქ ირევანთან აკავშირებდა. ირევანის კარი, ისევე როგორც შუშის ციხის დანარჩენი ორი კარი, მოხსენიებულია XIX საუკუნეში შედგენილ შუშას ყველა გენერალურ გეგმაში.
არქიტექტურული მახასიათებლები
განჯის კარიბჭისგან განსხვავებით, ირევანის კარი უფრო ტრადიციულ სტილშია წარმოჩენილი. კარიბჭე თაღოვანი თაღითაა გამაგრებულია ორივე მხრიდან სიმეტრიულად განლაგებული ორსართულიანი საბრძოლო კოშკებით.
იმის გამო, რომ ირევანის კარიბჭე მდებარეობს ქალაქის გალავნის დასავლეთ ნაწილში და ციხის კოშკების ათვლა იწყება დასავლეთიდან, ეს კოშკები მითითებულია 1 და 2 ნომრებით შუშას ნახატებსა და გენერალურ გეგმებში მე-19 საუკუნეში. მიუხედავად იმისა, რომ ირავანის კარიბჭემ ჩვენს დრომდე დანგრეულ მდგომარეობაში მოაღწია, სარა აშურბეილი, რომელიც მე-20 საუკუნის 30-იან წლებში შუშაში კვლევებს აწარმოებდა, ამბობს, რომ კარიბჭის თაღებს აკვირდებოდა.
სქოლიო
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
Mega (სერვისი)

Mega (სერვისი)
Mega, Ltd. (სტილიზებული დიდი ასოებით როგორც MEGA) — ღრუბლოვანი მეხსიერების სერვისი. ამ სერვისის ძირითადი დამახასიათებელი თვისებებია ფაილების Online backup-ი, ფაილების გაზიარება, და უსაფრთხოება. მისი საიტი გაეშვა 2013 წლის 19 იანვარს კიმ დოტკომის თაოსნობით მსოფლიო მასშტაბით. ცენტრალური სერვერები მდებარეობს ახალ ზელანდიაში. ეს თარიღი სპეციალურად დაამთხვიეს Megaupload-ის, MEGA-ს წინამორბედის კონფისკაციის წლისთავს. MEGA-ს აგრეთვე აქვს მობილური აპლიკაცია Android-ისთვის, BlackBerry OS-ისთვისა და iOS-ისთვის.
MEGA ყველაზე მეტად ორ ფაქტორს უსვამს ხაზს. პირველია ის, რომ ჯერ კიდევ ატვირთვამდე ხდება ყველა ფაილის დაშიფვრა ჯავასკრიპტით. მეორეა ის, რომ ყველა მომხმარებელს უფასოდ ეძლევა 50 გიგაბაიტის ოდენობის ღრუბლოვანი მეხსიერება. ფასიანი პაკეტის შემთხვევაში, შესაძლებელია მაქსიმუმ 4 ტერაბაიტამდე მეხსიერების მიღება.
მეხსიერება
უფასო ანგარიში გულისხმობს მხოლოდ ერთ პაკეტს:
50 GB მეხსიერება
ფასიანი ანგარიშის შემთხვევაში MEGA მომხმარებლებს სთავაზობს სამ Pro პაკეტს:
500 GB მეხსიერება
2 TB მეხსიერება
4 TB მეხსიერება
შეზღუდვები
MEGA-ს მიერ მოწოდებული ცნობის მიხედვით: „საიტი მუშაობს ყველა ძირითად ბრაუზერზე“, თუმცა შესაძლოა მოხდეს გარკვეული შეფერხებები, იმ შემთხვევაში, თუ მომხმარებელი იყენებს Google Chrome-ისა და Firefox-ის გარდა ნებისმიერ სხვა ბრაუზერს.
რესურსები ინტერნეტში
MEGA-ს ოფიციალური საიტი
MEGA-ს Android აპლიკაცია Google Play store-ში
MEGA-ს iOS აპლიკაცია iTunes Preview-ში
MEGA-ს ოფიციალური გვერდი Facebook-ზე
MEGA-ს არაოფიციალური გვერდი Facebook-ზე
სქოლიო
ფაილების ჰოსტინგი
ფაილების გაზიარების სერვისები
ედმუნდ პევენსი

ედმუნდ პევენსი — ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი კლაივ ლუისის წიგნების სერიის „ნარნიის ქრონიკებიდან“. იგი არის მთავარი მონაწილე ნარნიის შვიდი წიგნიდან სამში („ლომი, კუდიანი და კარადა“, „უფლისწული კასპიანი“ და „განთიადის დამმორჩილებლის მოგზაურობა“), და მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი ორში - („ცხენი და მისი ბიჭუნა“ და „უკანასკნელი ბრძოლა“). მას ჰყავს ორი და: ლუსი და სიუზენი და ძმა პიტერი.
ლომი, კუდიანი და კარადა
რომანში „ლომი, კუდიანი და კარადა“ ედმუნდი თეთრ კუდიანს თავის და-ძმებს მიუყვანს, როდესაც მისი გავლენის ქვეშაა, თუმცა შემდეგ მიხვდება თავის შეცდომებს, გამოასწორებს და შეუერთდება ასლანს და მის ძმასა და დებს ნარნიისთვის ბრძოლაში. ამის შემდეგ იგი გახდება მეფე მის ძმასთან და დებთან ერთად და მიიღებს მეტსახელს „მეფე ედმუნდი სამართლიანი“.
რესურსები ინტერნეტში
ნარნიის ფანები
NarniaWeb
ნარნიის ქრონიკების პერსონაჟები
კარვინის რაიონი

კარვინის რაიონი
კარვინა (ჩეხ. Okres Karviná, პოლ. Powiat Karwina) — რაიონი მორავია-სილეზიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი კარვინა. რაიონის ფართობი შეადგენს 356,24 კმ²-ს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 271 332 ადამიანს.
რაიონში შემავალი ქალაქები
ბოჰუმინი
კარვინა
ორლოვა
პეტრჟვალდი
რიხვალდი
ჩესკი-ტეშინი
ჰავირჟოვი
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
კარვინის რაიონის მუნიციპალიტეტები
ჩეხეთის რაიონები
პენრინი

პენრინი — ატოლი წყნარ ოკეანეში. კუკის კუნძულებიდან ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული. მისი მეორე სახელწოდებაა ტონგარევა. ცნობილია აგრეთვე როგორც მანგარონგარო, ფარარანგა და ტე-პიტაკა. პენრინი განლაგებულია წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. წარმოადგენს ელიფსს, რომლის სიგრძეა დაახლოებით 24,1 კმ, ხოლო სიგანე დაახლოებით 11,2 კმ. ფართობი 9,8 კმ². შედგება 53 მცირე კუნძულისაგან.
სქოლიო
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ბერქაბერი

ბერქაბერი — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 527 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ტავუშის პროვინციის სოფლები
Quercus ellipsoidalis

Quercus ellipsoidalis, the northern pin oak or Hill's oak, is a North American species of oak tree native to the north-central United States and south-central Canada, primarily in the Great Lakes region and the Upper Mississippi Valley. It most commonly occurs on dry, sandy soils.
Description
Quercus ellipsoidalis is a medium-sized deciduous tree growing to tall with an open, rounded crown. The leaves are glossy green, long and broad, lobed, with five or seven lobes, and deep sinuses between the lobes. Each lobe has 3–7 bristle-tipped teeth. The leaf is nearly hairless, except for small tufts of pale orange-brown down where the lobe veins join the central vein. The acorns tend to be ellipsoid (ellipse-shaped, from which its scientific name derives), though they tend to be highly variable and range to globose, long and broad, a third to a half covered in a deep cup, green maturing pale brown about 18 months after pollination; the kernel is very bitter. The inner surface of the acorn cap is glabrous (hairless) to sparsely or moderately pubescent, and the hairs if present tend to be kinky rather than straight.
Taxonomy
Although the common name suggests a resemblance to the pin oak (Q. palustris), Q. ellipsoidalis has traditionally been thought to be closely related to the scarlet oak (Q. coccinea), and was in fact included in that species by many botanists. Recent work suggests that there is more gene flow between Hill's oak and black oak (Q. velutina), but the phylogenetic position of these species is still uncertain. The morphological similarity between Q. ellipsoidalis and Q. coccinea remains a source of confusion, especially in northwestern Indiana and southern Cook County, Illinois.
Uses
Northern pin oak is planted as an ornamental tree, popular for its bright red fall color and tolerance of infertile sandy soils. The wood is used for fence posts, fuel and general construction. The cultivar 'Hemelrijk' has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
References
External links
Photo of herbarium specimen at Missouri Botanical Garden, collected in Illinois in 1899
ellipsoidalis
Trees of the Great Lakes region (North America)
Trees of the Plains-Midwest (United States)
Trees of Ontario
Plants described in 1899
Least concern plants
Least concern flora of North America
Least concern flora of the United States
ძვ. წ. 801

ძვ. წ. 801 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
პილგრამგასე (ვენის მეტრო)

პილგრამგასე (ვენის მეტრო)
პილგრამგასე — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U4 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ვენის მეტროსადგურები
კასრისხევი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კასრისხევი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კასრისხევი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
კასრისხევი — ხეობა ყაზბეგის რაიონში
კასრისხევი — ხეობა ისტორიულ დვალეთში (ოსეთში)
როიალ ოუკი (მეტროსადგური)

როიალ ოუკი (მეტროსადგური)
როიალ ოუკი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც უესტბურნ გრინში მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზის სადგურები
ალია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალია (ებრ.: עֲלִיָּה‎, ’ăliyyāh; „ზეასვლა“ ან „ამაღლება“) შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალია ლა-არეცი — ებრაელთა გადასახლება ისრაელის მიწაზე
ალია ლა-თორა ან აუფრუფი/უფრუფი — ებრაული შაბათის დროს თორას ფრაგმენტის კითხვა
ალია ლ'რეგელი — იერუსალიმის ტაძრის მოლოცვა პილიგრიმთა სამი დღესასწაულის დროს.
ალია — გაუქმებული პარტია ისრაელში მე-14 ქნესეთის დროს.
ალია — ქალაქი სიცილიაში
ალია — მდინარე რომთან
ალია — ქალის სახელი არაბეთში
ალია — ქართული გაზეთი
იხილეთ აგრეთვე
აალია — გარდაცვლილი რ&ბ მომღერალი