PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კუკის სრუტე

კუკის სრუტე — სრუტე ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კუნძულებს შორის. ერთმანეთთან აერთებს ტასმანის ზღვასა და წყნარ ოკეანეს, გაივლის ქვეყნის დედაქალაქ ველინგტონის გვერდით. ყველაზე ვიწრო ადგილას, სიგანე 22 კმ-ს აღწევს და მიჩნეულია მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე სახიფათო და არაპროგნიზირებად სრუტედ.
სრუტეს სახელი ეწოდა ჯეიმზ კუკის პატივსაცემად, რომელიც პირველი ევროპელი მეთაური იყო, ვინც მასში გაიარა 1770 წელს. მაორის ენაზე მას რაუკავა ჰქვია.
რესურსები ინტერნეტში
Cook Strait: Ship Wrecks, Swells and Gales
New Zealand's Cook Strait Rail Ferries
Cook Strait Swim
სქოლიო
ახალი ზელანდიის სრუტეები
პალო (ლეიტე)

პალო (ლეიტე)
პალო (ოფიციალურად პალოს მუნიციპალიტეტი;) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 76 213 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ლეიტეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
Kobadze

Kobadze, is a village in the Telavi district of Georgia.
Demography
See also
Telavi Municipality
External links
References
Populated places in Telavi Municipality
მარი დე ვალუა (1393-1438)

მარი დე ვალუა (1393-1438)
მარი დე ვალუა (დ. 24 აგვისტო, 1393 — გ. 19 აგვისტო, 1438) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის მეექვსე შვილი. მონაზონი და პუასუს აბატისა.
ბიოგრაფია
მარი დაიბადა 1393 წლის 24 აგვისტოს ბლუა დე ვენსენში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის თორმეტი შვილიდან მეექვსე. შარლისა და იზაბელას გადარჩენილი რვა შვილიდან, მარი ერთ-ერთია.
როდესაც მარის მამა, მეფე შარლი ჭკუიდან შეირყა, დედოფალმა იზაბელამ ყოველივე ეს ღვთიურ სასჯელად მიიჩნია და ამის გამოსასყიდად მარი მონასტერში გააგზავნა. მას იმედი ჰქონდა, რომ თუ იგი თავის ქალიშვილს უფალს შესწირავდა, ისიც მოწყალებას გამოიჩენდა და მეფეს სრულ ჭკუაზე დააბრუნებდა, თუმცა ამაოდ.
1397 წლის 8 სექტემბრიდან, მარი პუასუს სააბატოში იზრდებოდა, 1408 წლის 26 მაისს კი იგი მონაზვნად აღიკვეცა. მისი მშობლების მრავალი შვილიდან, იგი ერთადერთია, რომელიც რელიგიურად ცხოვრობდა, ყველა დანარჩენი დაქორწინებული იყო, ზოგიერთი მათგანი კი არაერთხელ.
მონასტერში მარის მფარველობდა მისი ბაბუდა მარი დე ბურბონი, რომელიც მარი დე ვალუას ბებიის, დედოფალ ჟანა დე ბურბონის ღვიძლი და იყო. მიუხედავად მონაზვნობისა, როგორც ჩანს, სამეფო სისხლი თავისას შვრებოდა, რადგან მარი ძალიან ამპარტავანი იყო და პუასუში წარმოუდგენლად მდიდრულად ცხოვრობდა.
1405 წელს მარი დედამისმა, დედოფალმა იზაბელა ბავარიელმა და ბიძამისმა, ორლეანის ჰერცოგ ლუი I-მა მოინახულეს, რათა დაერწმუნებინათ სასულიერო ცხოვრების დატოვებასა და ბარის ჰერცოგ რობერზე ქორწინებაზე. მან მყარი უარი თქვა და ასევე დასძინა, რომ მისი დარწმუნება მხოლოდ შეშლილ მეფეს შეეძლო, რომელიც არავის იკარებდა, იმის შიშით, რომ არ დამსხვრეულიყო, რადგან მას თავი მინის ეგონა. აქედან გამომდინარე, მარი სააბატოში დარჩა. რამდენიმე წელიწადში იგი პუასუს აბატისად აკურთხეს. მარი დე ვალუა შეეწირა შავი ჭირის ეპიდემიას. იგი გარდაიცვალა 1438 წლის 19 აგვისტოს, 44 წლის ასაკში. მოგვიანებით, მისმა ძმამ, მეფე შარლ VII-მ მისი ცხედარი სენ-დენის სამეფო ბაზილიკაში გადაასვენა.
ლიტერატურა
Kerrebrouck (Valois), p. 125 footnote 40, referring to Françoise Autrand "Charles VI le roi fou" in L'Histoire no 27 Oct 1980 pp 61-62.
"Springtime, Solitude and Society in the Dit de Poissy".
Power, Eileen Edna. Medieval English Nunneries.
დაბადებული 24 აგვისტო
დაბადებული 1393
გარდაცვლილი 19 აგვისტო
გარდაცვლილი 1438
ვალუები
საფრანგეთის პრინცესები
კათოლიკე მონაზვნები
შავი ჭირით გარდაცვლილები
Palomares del Río

Palomares del Río is a city located in the province of Seville, Spain. According to the 2021 census (INE), the city has a population of 9020 inhabitants.
References
External links
Palomares del Río - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Palomares del Río - Ayuntamiento
Municipalities of the Province of Seville
Hunter × Hunter

Hunter × Hunter
— იაპონური მანგას სერია, რომლის სცენარის ავტორი და მხატვარია იოსიჰირო ტოგასი. იგი გამოიცემა Weekly Shōnen Jump-ში 1998 წლის 3 მარტიდან, თუმცა 2006 წლიდან გამოშვება დროდადრო წყდება. 2017 წლის ივნისისთვის 37 ტომის სახით Shueisha-ს მიერ გამოიცა „Hunter × Hunter“-ის 360 თავი.
სერიის მთავარი პერსონაჟი გონ ფრიკსია, რომელიც შეიტყობს, რომ მამამისი, რომელიც დაღუპული ეგონა, სინამდვილეში ცოცხალია და ფლობს მონადირის პროფესიას. მონადირეები ამ სამყაროში ეძებენ იშვიათ არსებებს, განძს, იკვლევენ მანამდე უცნობ ადგილებს ან იჭერენ საშიშ დამნაშავეებს. მამის პოვნის მიზნით გონი გადაწყვიტავს, თავადაც მონადირე გახდეს. მოგზაურობებისას იგი ახალ მეგობრებს შეიძენს და მრავალ მტერს ხვდება.
1999 წელს Hunter × Hunter Nippon Animation-ის მიერ ადაპტირებული იქნა 62 ეპიზოდიან ანიმე-ტელესეირალად. იგი 2001 წლამდე Fuji TV-ზე გამოდიოდა. 2002–2004 წელს გამოვიდა 30 ეპიზოდისგან შემდგარი სამი ცალკე ოვა – 1999 წლის ტელესერიალის გაგრძელება და მისი მეორე ნაწილი. მანგას მიხედვით მეორე ტელესერიალი შეიქმნა Madhouse-ის მიერ. იგი გადიოდა Nippon Television-ზე 2011 წლის ოქტომბრიდან 2014 წლის სექტემბრამდე. 2013 წელს გამოვიდა იმავე სტუდიის ორი სრულმეტრაჟიანი ანიმე – „Hunter × Hunter: Phantom Rouge“ და „Hunter × Hunter: The Last Mission“
მანგას დადებითი შეფასება მიენიჭა ძირითადი მკითხველის და კრიტიკოსების მიერ. იგი წარმოადგენს Shueisha-ს ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ ნაწარმს – 2014 წლის თებერვლისთვის გაყიდული 66 მილიონი ტომით.
სიუჟეტი
გამოგონილ სამყაროში მონადირეები ფლობენ განსაკუთრებულ შესაძლებლობებს. მაგალითად, მხოლოდ მათთვისაა ცნობილი, სად არის დაკარგული მიწები ან უძველესი განძი. მათთვის ცნობილია სამყაროს ყველაზე დიდი საიდუმლოებები. მათში ყველაზე რჩეულებს მინიჭებული აქვთ სისხლიანი შურისძიების, მკვლელობის და ადამიანებზე ნადირობის უფლებაც. გონ ფრიკსი, მთავარი პერსონაჟი, 12 წლის ახალგაზრდაა, რომელსაც უნდა მონადირეების გამოცდის ჩაბარება, რათა იპოვოს მამა. თუმცა, მამის ბიძაშვილი მიტო (რომელიც გონის აღმზრდელია) სასტიკი წინააღმდეგია, რადგან შიშობს, რომ იგი შეიძლება საკუთარი მამის კვალს გაჰყვეს, რომელმაც ნადირობის გამო ყველაფერი დატოვა, საკუთარი ოჯახიც კი. გონი იძენს მეგობრებს, კურაბიკას, ლეორიოს და კილუას, და მათთან ერთად უამრავ თავგადასავალს გადის.
რესურსები ინტერნეტში
Viz Media-ს ოფიციალურ საიტზე
Nippon Television-ის ოფიციალურ საიტზე (2011)
VAP-ის საიტზე (2011)
Adult Swim-ის საიტზე (2011)
სქოლიო
1998 წლის მანგა
1999 წლის ანიმე ტელესერიალები
2002 წლის ანიმე ოვა
2013 წლის ანიმე ფილმები
სათავგადასავლო ანიმე და მანგა
მანგაზე დაფუძნებული ანიმაციური ფილმები
მანგაზე დაფუძნებული ანიმე ფილმები
ფენტეზი ანიმე და მანგა
იაპონურენოვანი ფილმები
Madhouse (კომპანია)
ფილმებად ადაპტირებული მანგა
Nippon Animation
Fuji Television-ის ტელესერიალები
Nippon Television-ის ტელესერიალები
Odex
Shueisha-ს მანგა
Toonami
Viz Media-ს ანიმე
Viz Media-ს მანგა
2011 წლის ანიმე ტელესერიალები
Kakhet–Khevsureti rebellion

Kakhet–Khevsureti rebellion
The Kakhet–Khevsureti rebellion was a rebellion in 1921 against the Bolshevik forces in the Kakheti and Khevsureti regions of Georgia (then the Georgian SSR) following the Red Army invasion of Georgia.
The rebellion followed the Svaneti uprising of 1921 and was organized by the Committee for Independence of Georgia and its Military Committee, consisting of the former officers of the Democratic Republic of Georgia. The leader of the movement was Prince Kakutsa Cholokashvili, colonel of the Georgian army, formerly a Polkovnik in the Imperial Russian Army and hero of the Battle of Sarikamish during World War I. Since the spring of 1921 Cholokashvili organized strong militia in Kakheti and Khevsureti from experienced Georgian army personnel and noblemen including M. Lashkarashvili, Simon Bagration-Mukhraneli, L. Lekvinadze, S. Andronikashvili, A. Sumbatashvili, Sh. Vachnadze, P. Palavandishvili, Sh. Palavandishvili, etc.
The militia had a close contact to Catholicos-Patriarch Ambrose and enjoyed the support of the mountainous clans of eastern Georgia.
First, the militiamen blocked all the roads to Tusheti, Pshavi, and Khevsureti and after winning the battle in Zhinvali, the army moved in Khevsureti. Notably, the Bolsheviks used vast inexperienced military resources, including combat aviation, against the militiamen and had heavy casualties whereas the casualties of Cholokashvili's force was zero in some cases
The rebellion was weakened from disagreement within different political parties of Georgia. For example, Social Democrats thought that Cholokashvili, a nobleman, should not be the leader of a Partisan army. On the other hand, the Bolsheviks arrested and executed supporters of militia in Kartli and Kakheti and moved more army divisions from Grozny.
Combination of hostility of Cheka towards the population of Georgia and disagreement between different political parties forced Cholokashvili to escape to the neighboring Chechnya, whence he made several inroads into Georgia, preventing the Bolsheviks from gaining a foothold in the eastern Georgian mountains before joining the major revolt against the Soviets in August 1924.
See also
August Uprising
Svaneti uprising of 1921
Notes
References
Jones, Stephen F. (October 1988), "The Establishment of Soviet Power in Transcaucasia: The Case of Georgia 1921-1928". Soviet Studies 40, No. 4: 616-639
A. Surguladze, P. Surguladze. History of Georgia, 1783-1990. Tbilisi, 1992.
ვალერი ბენიძე (Valeri Benidze) (1991), 1924 წლის აჯანყება საქართველოში (1924 Uprising in Georgia), p. 10. Tbilisi: სამშობლო ("Samshoblo")
Anti-Bolshevik uprisings
Conflicts in 1921
Georgian Soviet Socialist Republic
1921 in Georgia (country)
Uprisings of Georgia (country)
20th-century rebellions
მარმაშენი

მარმაშენი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 620 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 300 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 189 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
კარები (კარსტი)

კარები (კარსტი)
კარები — შიშველი კარსტისათვის დამახასიათებელი ხნულისებრი (დაღარული) მიკრორელიეფი (ღარების სიღრმე რამდენიმე სმ-იდან 1-2 მ-მდე და მეტია). კარრი კირქვის ამოზნექილ ზედაპირს ჭრის, რომელიც საბოლოოდ მოგვაგონებს ბუნებრივ ტროტუარს.
ჩნდება კირქვის ან სხვა ხსნადი ქანების ზედაპირზე წვიმის, ლანქერის, იშვიათად ზღვისა და მდინარის წყლის ქიმიური მოქმედებით. ღარები ქმნის რთულად დატოტვილ ლაბირინთს. ხშირად კარრი მოიცავს დიდ ფართობს და კარულ ველს წარმოქმნის.
უმთავრესად კარი წარმოიქმნება ნაპრალებს შორის (ნაპრალოვანი კარი და სხვ.). მკვეთრად ციცაბო კლდოვან ფერდობებზე კარრი არ არის დაკავშირებული ნაპრალებთან. კარრის ცნობილი მაგალითებია: საფრანგეთის ალპები, ჩრდილოეთ ინგლისი (იორკშირი), სტორა-ალვარეტი (კუნძული ელანდი, შვედეთი), ბურენი (ირლანდია) და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კარების შესახებ
ლიტერატურა
სქოლიო
სპელეოლოგია
გამოფიტვა
პაულსკირხეს კონსტიტუცია

პაულსკირხეს კონსტიტუცია, ასევე ფრანკფურტის საიმპერიო კონსტიტუცია — დემოკრატიულ საფუძვლებზე დამყარებული პირველი კონსტიტუცია სრულიად გერმანიისათვის, რომელსაც ფაქტობრივად არ უმოქმედია. იგი შეიმუშავა და გერმანიის იმპერიის კონსტიტუციის სახელით 1849 წელის 28 მარტს გამოაქვეყნა ფრანკფურტის დამფუძნებელმა ეროვნულმა კრებამ, რომელიც 1848 წლის გერმანული რევოლუციის შემდეგ შეიკრიბა მაინის ფრანკფურტში, წმინდა პავლეს ტაძარში. ამ ტაძრის გერმანული სახელწოდებიდან (Paulskirche) მომდინარეობს კონსტიტუციის სახელწოდება.
პაულსკირხეს კონსტიტუცია ითვალისწინებდა ადამიანის ძირითადი უფლებების მთელ კატალოგს, სახელმწიფო წყობილებად აფუძნებდა კონსტიტუციურ მონარქიას, რომლის სათავეშიც მემკვიდრეობითი იმპერატორი (კაიზერი) იდგებოდა. იმპერატორად იგეგმებოდა პრუსიის მეფის ფრიდრიხ ვილჰელმ IV-ის დასმა, თუმცა მან უარი განაცხადა. მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალურად პაულსკირხეს კონსტიტუცია გამოქვეყნებისთანავე, 1849 წლის 28 მარტს შევიდა ძალაში, მან ვერ გაუძლო პრუსიის მეფისა და სხვა გერმანელი მმართველების წინააღმდეგობას და ფაქტობრივად ვერ ამოქმედდა.
პაულკირხეს კონსტიტუციის მრავალი მუხლი უცვლელად შევიდა ვაიმარის კონსტიტუციაში, მოგვიანებით კი გერმანიის თანამედროვე ძირითად კანონში.
რესურსები ინტერნეტში
პაულკირხეს კონსტიტუციის ტექსტი.
პაულსკირხეს კონსტიტუციის სქემა და განმარტება.
ლიტერატურა
Jörg-Detlef Kühne: Die Reichsverfassung der Paulskirche. Vorbild und Verwirklichung im späteren deutschen Rechtsleben. მე-2 გამოცემა, Neuwied 1998, ISBN 3-472-03024-0.
Karl Binding: Der Versuch der Reichsgründung durch die Paulskirche. Schutterwald/Baden 1998, ISBN 978-3-928640-45-9.
Brian E. Vick: Defining Germany: The 1848 Frankfurt Parliamentarians and National Identity. Harvard University Press, 2002, ISBN 0-674-00911-8.
Simon Kempny: Die Staatsfinanzierung nach der Paulskirchenverfassung. Eine Untersuchung des Finanz- und Steuerverfassungsrechts der Verfassung des deutschen Reiches vom 28. März 1849. Tübingen 2011, ISBN 978-3-16-150814-1.
გერმანიის კონსტიტუცია
გერმანიის ისტორია
გერმანიის იმპერია
Sysyphus

Sysyphus
„Sysyphus“ (სიზიფე) — რიჩარდ რაიტის ინსტრუმენტალი ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ალბომზე Ummagumma. კომპოზიციის სამუშაო სახელწოდება იყო „Riches Scene“.
ისტორია
კომპოზიცია აგებულია კორინთის დამპყრობელი მეფე სიზიფეზე, რომელიც დასჯილი იყო და საიქიოში იძულებული გახდა, უზარმაზარი ლოდი ეთრია მთის მწვერვალზე.
მოგვიანებით რიჩარდ რაიტი აღიარებდა, რომ ამ პიესით შეძლო საკუთარი მუსიკისადმი დამოკიდებულების განსაზღვრა.
„Sysyphus“-ში მელოტრონზე დავუკარი, სპეციალური ეფექტებისთვის ვიყენებდი, ისევე, როგორც სიმებიანების და ბასის პარტიებისთვის. საკუთარ კომპოზიციებში ყველამ თავად დაუკრა. ვფიქრობდი, რომ კარგი ექსპერიმენტი იქნებოდა და დამეხმარა. მაგრამ როჯერი ფიქრობს, რომ ერთად მუშაობით უკეთესს მივიღებდით.
კომპოზიცია ჩანაწერსა და ალბომის ბუკლეტზე ოთხ ნაწილად იყოფა.
ნაწილები
ნაწილი 1
მელოდიური ჯაზური იმპროვიზაცია. ორკესტრის ბნელ ჟღერადობას, რომელიც შექმნილია მელოტრონის დახმარებით, ენაცვლება ჯაზური ფორტეპიანო.
ნაწილი 2
დისონანსური ხმებით შექმნილი კოლაჟი.
ნაწილი 3
მთლიანად ექსპერიმენტული ნაწილი. მელოტრონის ხმების, Farfisa-ს ორგანის, ფრინველების ხმების, გონგისა და გიტარის ჟღერადობა.
ნაწილი 4
ჩიტების ჭიკჭიკი, რაიტის მელოტრონი და პირველი ნაწილის რეპრიზა, როგორც პიესის დასასრული.
საკონცერტო ვერსიები
ნომერი კონცერტებზე მხოლოდ ოთხჯერ შესრულდა. 1970 წლის თებერვალში ჯგუფმა იგი დაუკრა ბირმინგემის ტაუნ-ჰოლში - მხოლოდ იმიტომ, რომ ამ დროს სადღაც გაქრა სატვირთო მანქანა ძირითადი აპარატურით. კომპოზიციის ფინალში, უოტერსი საუბრობდა შოტლანდიელი პიქტების დიალექტზე (რაც აღებული იყო „Several Species“-იდან).
სქოლიო
1969 წლის სიმღერები
პინკ ფლოიდის სიმღერები
იანგელსკოე

იანგელსკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1332 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 44 კმ-ით..
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
თესალონიკის თემი

თესალონიკის თემი (სამხრეთ ბალკანეთში მდებარე სამხედრო-სამოქალაქო თემი ბიზანტიის იმპერიაში. მოიცავდა ცენტრალურ და დასავლეთ მაკედონიის სხვადასხვა ნაწილს და თოსალონიკს, იმპერიის მეორე მნიშვნელოვან ქალაქს.
ისტორია
გვიან ანტიკურ ხანაში, თესალონიკე იყო რომის პროვინციის — მაკედინიის, მაკედონიის დიოცეზის და ილირიის პრეტორიანული პრეფექტურის დედაქალაქი. მე-7 საუკუნიდან, სლავების შემოსევებიდან, თემი მოიცავდა თესალინიკს და მის შემოგარენს. მას მართავდა ეპარქი, თუმცა მე-9 საუკუნის დასაწყისში მისი მმართველობა სტრატეგოსს დაევალა.
თესალონიკის სტრატეგოსი პირველად 836 წელს მოიხსენიება, მაგრამ მიხეილ II-ის მიერ ლუი I-სათვის მიწერილი წერილის მიხედვით შესაძლოა იმის ვარაუდი, რომ ეს თემი 824 წელს უკვე არსებობდა. მისი დაარსების თარიღად ასევე მოიხსენიებენ 809 წელს, როდესაც ნიკიფორე I-მა ანტი-სლავური კამპანიის დროს გააvრცელა ბიზანტიის იურისდიქცია ქალაქზე. მე-9 საუკუნეში თესალონიკის თემის არმია 2 000 კაცს შეადგენდა. მისი საზღვრები აღმოსავლეთით მდინარე სტიმონამდე და ამავე დასახელების თემამდე ვრცელდებოდა. მას სამხრეთით ჰელადა, ხოლო ჩრდილოეთით თესალია ესაზღვრებოდა. თესალონიკის თემის დასავლეთი და ჩრდილოეთი საზღვრების დაუდგენლობამ გამოიწვია კონფლიქტი ბიზანტიასა და სლავურ ტომებს, ხოლო მოგვიანებით ბიზანტიასა და ბულგარელებს შორის.
იოანე I-ის დროს, ერთ-ერთი დუქსი არმიით ჩავიდა ქალაქში და სტრატეგოსთან ერთად დაიწყო თანა-მმართველობა, ამ უკანასკნელის მოვალეობების თავის თავზე აღებამდე. XI საუკუნეში თესალონიკის დუკატონი იმდენად მნიშვნელოვანი თანამდებობა იყო, რომ ისინი ხშირად სამეფო ოჯახის წარმომადგენლები იყვნენ. ქალაქი და მაკედონიის დიდი ნაწილი მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ გახდა თესალონიკის სამეფოს ნაწილი. 1224 წელს იგი ეპირის დესპოტატმა შეიერთა. თემი აღდგა 1246 წელს, მას შემდეგ, რაც იგი ნიკეის იმპერიამ შეიერთა. იგი საბოლოოდ გაანადგურეს ოსმალებმა 1392 წელს.
ლიტერატურა
Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
Nesbitt, John W.; Oikonomides, Nicolas, eds. (1991). Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art, Volume 1: Italy, * North of the Balkans, North of the Black Sea. Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks Research Library and Collection. ISBN 0-88402-194-7.
Oikonomides, Nicolas (1972). Les Listes de Préséance Byzantines des IXe et Xe Siècles (in French). Paris, France: Editions du Centre National de la Recherche Scientifique.
Pertusi, A. (1952). Constantino Porfirogenito: De Thematibus (in Italian). Rome, Italy: Biblioteca Apostolica Vaticana.
Treadgold, Warren T. (1995). Byzantium and Its Army, 284–1081. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-3163-2.
სქოლიო
ბიზანტიის თემები
Clionella confusa

Clionella confusa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Mirzələr

Mirzələr is a village in the Shusha District of Azerbaijan. Until 2020 was controled by the self-proclaimed Republic of Artsakh.
References
Populated places in Shusha District
სულეიმან რუსტამი

სულეიმან რუსტამი (ნამდვილი სახელი და გვარი სულეიმან ალი-აბასოღლუ რუსტამზადე აზერბ. Süleyman Əliabbas oğlu Rüstəmzadə; დ. 27 ნოემბერი [ძვ. სტ. 14 ნოემბერი] ან 12 მარტი [ძვ. სტ. 27 თებერვალი], 1906, ბაქო, აზერბაიჯანი — გ. 10 ივნისი, 1989) — აზერბაიჯანელი პოეტი, დრამატურგი, საზოგადო მოღვაწე. ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1943), აზერბაიჯანის სახალხო პოეტი (1960). სოციალისტური შრომის გმირი (1976). სკკპ წევრი 1940 წლიდან. აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე 1971 წლიდან.
ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1923 წლიდან. ავტორია ლექსებისა (კრებული „მწუხარებიდან სიხარულისკენ“, 1927; „ვარსკვლავი“, 1934; „ჩაპაევი“, 1936; „ღამის რომანტიკა“, 1938; „ორი ნაპირი“, 1949; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1950), პოემისა „სიტყვა რუს ძმაზე“ (1960), დრამისა ლექსად „ყაჩაღი ნაბი“ (1940, II რედაქცია 1948) და სხვა. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლენინის ორდენის კავალრები
სოციალისტური შრომის გმირები
აზერბაიჯანელი მთარგმნელები
აზერბაიჯანელი პოეტები
თალიში (აღსუ)

თალიში (აღსუ)
თალიში — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღსუს რაიონის სოფლები
ელმირა აბასოვა

ელმირა აბასოვა
ელმირა აბდულჰამიდ კიზი აბასოვა (დ. 10 იანვარი, 1932, ბაქო — გ. 12 თებერვალი, 2009) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მუსიკისმცოდნე. აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), ხელოვნებადმცოდნეობის კანდიდატი (1962), პროფესორი (1980).
ბიოგრაფია
ელმირა აბასოვა დაიბადა 1932 წლის 10 იანვარს ბაქოში. 1955 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კონსერვატორიის ისტორიულ-თეორეტიკული ფაკულტეტი. 1958 წელს — აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული ასპირანტურა. 1955 წლიდან ასწავლის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1961 წლიდან არის საბჭოთა კომუნისტური პარტიის წევრი. 1963 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტში მეცნიერ მუშაკად. ასწავლიდა აზერბაიჯანის კონსერვატორიაში (1970 წლიდან — დოცენტი). 1962 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ კომპოზიტორთა კავშირის მუსიკალური კრიტიკის სექციის თავმჯდომარედ. 1977-1992 წლებში ბაქოს მუსიკალური აკადემიის რექტორი. 1973-1990 წლებში იკავებდა აზერბაიჯანის კომპოზიტორთა კავშირის მდივნის თანამდებობას.
ძირითადად აზერბაიჯანის მუსიკალურ კულტურასთან დაკავშირებული რიგი მეცნიერული კვლევის, მონოგრაფიის, ბროშურისა და სტატიების ავტორი. მისი ნაშრომების უმრავლესობა უზეირ ჰაჯიბეკოვის მოღვაწეობასთან არის დაკავშირებული. მის მიერ გაშუქებულია კომპოზიტორის მუსიკალურ-დრამატული და სტილისტიკური თავისებურებანი, ახსნილია უზეირ ჰაჯიბეკოვის სიმფონიური აზროვნების მეთოდი. მონოგრაფიების „უზეირ ჰაჯიბეილის ოპერისა და მუსიკალური კომედიების“ (1961), „უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერა „ქიოროღლის“ (1965), „უზეირ ჰაჯიბეკოვი“ (1975), „უზეირ ჰაჯიკოვი. ცხოვრება და ხელოვნების გზის“ (1985) ავტორი. ასევე უზეირ ჰაჯიბეკოვის შესახებ უამრავი სტატიის ავტორი. უზეირ ჰაჯიბეკოვის ბიბლიოგრაფიის რედაქტორი (1978).
გარდაიცვალა 2009 წლის 12 თებერვალს.
სქოლიო
დაბადებული 10 იანვარი
დაბადებული 1932
ბაქოში დაბადებულები
გარდაცვლილი 12 თებერვალი
გარდაცვლილი 2009
ტრიოდი

ტრიოდი (და [ელექტრო]დი) — ელექტრონული მილაკი, რომელსაც აქვს სამი ელექტროდი (უშუალო ან არაუშუალო ვარვარის თერმოელექტრონული კათოდი, მმართველი ბადე და ანოდი). გამოიგონა ლ. დე ფორესტმა 1906 წელს. პირველად ტრიოდს იყენებდნენ, როგორც მიმღებ-მაძლიერებელ ელექტრონულ მილაკს. გავრცელებული იყო ცილინდრული და ბრტყელი ტრიოდები. ასევე ცნობილი იყო მინიატურული და ზემინიატურული ტრიოდები (მაგ. ნუვისტორი). ნახევარგამტარიანი ელექტრონიკის განვითარების შედეგად ტრიოდი შეცვალა ნახევარგამტარიანმა ხელსაწყოებმა — ტრანზისტორებმა.
ლიტერატურა
ელექტროვაკუუმური მოწყობილობები
ჰუიტინენი

ჰუიტინენი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 736 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 539.59 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.28 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მდებარეობს პორიდან 63 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ტამპერედან 75 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით.
2009 წლის 1-ელ იანვარს ჰუიტინენის შემადგენლობაში შევიდა ვამპულის მუნიციპალიტეტი. 1953 წელს ჰუიტინენის გერბი ერკი ჰონკანენმა შექმნა. 1889 წელს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დაიბადა რისტო რიუტი ― ფინეთის პრეზიდენტი 1940-1944 წლებში. ჰუიტინენში მდებარეობს ოქროს მაღარო, რომელშიც წელიწადში 300-400 კგ ოქროს მოიპოვებენ.
რესურსები ინტერნეტში
Town of Huittinen – Official website
სქოლიო
ფინეთის ქალაქები
ჰუიტინენი
Anacithara simplex

Anacithara simplex — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
წყარო
;შემოწმდა 2010 წლის 1 ივნისს
მუცელფეხიანები
Olho-d'Água do Borges

Olho-d'Água do Borges is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
1310s BC

1310s BC
The 1310s BC is a decade which lasted from 1319 BC to 1310 BC.
Events
The Bhagavad Gita is written, according to Hindu traditions.
1319 BC (or 1306 BC)—Horemheb assumes the throne of Ancient Egypt.
1317 BC—Enlil-nirari succeeds his father as king of Assyria.
June 24 1312 BC (or April 13 1308 BC) – Mursili II launches a campaign against the Kingdom of Azzi-Hayasa.
Significant people
Ramesses I, pharaoh of Egypt, is born (approximate date).
Seti I, pharaoh of Egypt, is born (approximate date).
References
ჰომსის ნაჰია

ჰომსის ნაჰია
ჰომსი (არაბ. ناحية حمص‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰომსის პროვინციაში დაახლოებით 750 501 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 591,95 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
გომბეშო (პერსონაჟი)

გომბეშო (პერსონაჟი)
გომბეშო (მორტიმერ ტოინბი) — Marvel Comics-ის სუპერბოროტმოქმედი, იქს-ადამიანების მტერი. შექმნილია მწერალი სტენ ლისა და მწერალი/ილუსტრატორი ჯეკ კირბის მიერ. პირველად გამოჩნდა კომიქსში შემზარავი იქს-ადამიანები #4 (1964 წლის მარტი).
გომბეშო სუსტი, კუზიანი მუტანტია, რომელსაც აქვს გრძელი ენა და ფლობს ზეადამიანური ხტომის უნარს. სამოციანი წლების ბოროტი მუტანტების საძმოში გომბეშო მაგნეტოს მსახურია. საბოლოოდ, იგი ხელმძღვანელი ხდება საძმოს საკუთარი ვარიანტისა, რომელიც რეალურად წვრილმანი დანაშაულების ჩადენით უფროა დაკავებული, ვიდრე მუტანტების განთავისუფლებისათვის ბრძოლით.
2000 წლის სრულმეტრაჟიან ფილმში იქს-ადამიანები, რეი პარკმა განასახიერა გომბეშოს განსხვავებული ვარიანტი, რომელიც კადნიერი და სარკაზმულია. მისი ზეადამიანური სისწრაფე და კედელზე-ცოცვის უნარი მას ზოგიერთ იქს-ადამიანთან ათანაბრებს. ყოველივე ამან გავლენა იქონია კომიქსების წიგნებზე, ვინაიდან 2000 წლის შემდგომ გამოცემულ კომიქსებში გომბეშო რეი პარკის ვარიანტს უფრო ემსგავსება, ვიდრე ორიგინალს.
რესურსები ინტერნეტში
1964 წლის კომიქსების პერსონაჟები
კომიქსების პერსონაჟები
Marvel Comics-ის ბოროტმოქმედები