PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
World Seniors Championship

World Seniors Championship
The World Seniors Championship is an invitational seniors snooker tournament which has been played under different formats. As of 2020 the minimum age is 40, but it was 45 in 2011 and 2012.
History
The event was first held in 1991 with 16 players aged over 40. It took place at the Trentham Gardens in Stoke-on-Trent with the sponsorship of Matchroom. The final was contested between the two highest ranked players, with Cliff Wilson defeating Eddie Charlton 5–4 to become the inaugural champion. The event was revived in 2010, but the field was reduced to 9 players and was played in Bradford. The event was sponsored by Wyldecrest Park Homes, who remained the sponsor until 2012.
In 2011 event the minimum age for competitors was increased from 40 to 45 years, and it was moved to the East of England Showground in Peterborough. All matches were best of 3 frames, a 30-second shot clock was introduced after ten minutes of play, and the miss rule was altered so was awarded anywhere on table after the third miss. The field was increased to 16 players, with 12 being invited and four coming through qualifying. In 2012 the event was moved to the Mountbatten Centre in Portsmouth. In 2013 the number of qualifying spots was reduced to two, and the event was sponsored by 888casino.com. Stephen Hendry became eligible to compete at tournament, because he turned 45 during the 2013/2014 season. In the 2014/2015 season the event was moved to the second half of the season, and held at Circus Arena in Blackpool. The minimum age for the event returned to 40 years. All former World Seniors Champions and World Snooker Champions, who registered for the event, were seeded through to Blackpool, and the remaining places were filled through a qualifying event.
In 2017 and 2018 it was held for non-tour players aged 40 or over at the beginning of the year.
From 2019 the tournament was opened back up to players on the main tour who were over 40 but ranked outside the top 64 in the world rankings. The tournament was played at the Crucible Theatre in Sheffield.
Winners
Multiple Finalists
Century breaks
Total: 20 (as of 2023 Championship)
140 Mark Williams
138, 132, 130, 103 Jimmy White
137 Mark Davis
134, 112 Darren Morgan
121 Lee Walker
116 Ben Hancorn
113 James Wattana
110, 105 Fergal O'Brien
110 Doug Mountjoy
108 Alex Higgins
104 Dominic Dale
103 Eddie Charlton
102 Ken Doherty
101 Alfie Burden
100 Igor Figueiredo
References
World championships in snooker
Recurring sporting events established in 1991
1991 establishments in England
Snooker non-ranking competitions
Snooker competitions in England
Senior sports competitions
იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლცი

იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლცი (დ. 19 დეკემბერი, 1782, ობერპოლიცი — გ. 2 ნოემბერი, 1843, პრაღა) — გერმანელი ექიმი და მიკოლოგი, ფილოსოფიის დოქტორი, პროფესორი, კარლის უნივერსიტეტის რექტორი, გერმანიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Krombh.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1872 წლის 19 დეკემბერს ქალაქ ობერპოლიცში, ჩეხეთში. 1803 წელს ჩაირიცხა სამედიცინო ფაკულტეტზე კარლის უნივერსიტეტში (პრაღა). 1811-1814 წლებში მუშაობდა პროზექტორად ანატომიის ინსტიტუტში. 1814 წელს მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. აგრეთვე, დაინიშნა თეორიული ქირურგიის ფროფესორად. 1820 წელს გახდა კარლის უნივერსიტეტის მედიცინისა და პათოლოგიის პროფესორი. 1825-1836 წლებში მუშაობდა პრაღის სამედიცინო სასწავლებელში. 1830-იანებში, ქოლერის ეპიდემიის პერიოდში რამდენიმე ჰოსპიტალის დირექტორი იყო. 1831 წელს დაინიშნა კარლის უნივერსიტეტის რექტორად. მოგვიანებით, კრომბჰოლცი მიკოლოგიით დაინტერესდა. მისი ნაშრომი Naturgetreue Abbildungen und Beschreibungen der Schwämme (გამოდიოდა 1831 წლიდან), არის პირველი ატლასი, რომელშიც აღწერილი იყო თანამედროვე ჩეხეთის სოკოები. 1838 წელს აირჩიეს გერმანიის (ლეოპოლდინა) მეცნიერებათა აკადემიის წევრად.
იულიუს კრომბჰოლცი გარდაიცვალა 1843 წლის 2 ნოემბერს (სხვა ცნობებით — 1 ნოემბერს) პრაღაში. ატლასის ბოლო სამი ტომი კრომბჰოლცის გარდაცვალების შემდეგ გამოიცა.
რჩეული ნაშრომები
Krombholz, J.V. von Conspectus fungorum esculentorum. ed. 1, 1820 — 38 pp., ed. 2, 1821 — 40 pp.
Krombholz, J.V. von Naturgetreue Abbildungen und Berschreibungen der Schwämme. 10 pts., 1831—1846.
ლიტერატურა
Bolzano. Julius Vincenz von Krombholz // Abhandlungen der Königlich Böhmischen Gesellschaft der Wissenschaften ser. 5.4. — 1847. — С. 9—51.
Stafleu, F.A., Cowan, R.S. Taxonomic Literature. — Utrecht: Bohn, Scheltema & Holkema, 1979. — Vol. 2. — P. 678—679.
სქოლიო
გერმანელი ბოტანიკოსები
გერმანელი მიკოლოგები
გიორგი წიკლაური

გიორგი წიკლაური (დ. 4 ნოემბერი, 2000, ყვარელი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი და ვიცე-ჩემპიონი (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი წიკლაური — ქართული სპორტი
დაბადებული 4 ნოემბერი
დაბადებული 2000
ქართველი ძიუდოისტები
ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნუგზარ სხირელი

ნუგზარ სხირელი (დ. 13 ნოემბერი, 1945, თბილისი — გ. 24 იანვარი, 2021) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე, მწვრთნელი. სსრკ დამსახურებული მწვრთნელი. ღირსების ორდენისა და ღირსების მედლის კავალერი. გორში თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის ფუძემდებელი.
იყო საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების უფროსი მწვრთნელი (1992, 1994-იდან) და საქართველოს ეროვნული გუნდის მწვრთნელი (1983-იდან). მისი აღზრდილები არიან: დავით პოღოსიანი, ვლადიმერ მოდოსიანი, ზაზა ზოზიროვი, ოთარ თუშიშვილი, ბესარიონ გოჩაშვილი, ლადო ხინჩეგაშვილი, გენო პეტრიაშვილი და სხვ.
გარდაიცვალა 2021 წლის 24 იანვარს, 75 წლის ასაკში; ჩაუტარდა გულის ოპერაცია, რასაც მოჰყვა გართულება და 2-თვიანი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა.
2018 წლის ივნისში ლადო ხინჩეგაშვილის თაოსნობით გორის თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის წინ ნუგზარ სხირელის ბიუსტი დაიდგა. იგი სკოლას დაარსებიდან ხელმძღვანელობდა; დღეს სკოლა ნუგზარ სხირელის სახელს ატარებს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 13 ნოემბერი
დაბადებული 1945
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 24 იანვარი
გარდაცვლილი 2021
ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
პლატონ კეშელავა

პლატონ კეშელავა
პლატონ გიორგის ძე კეშელავა (დ. 1893, ერკეთი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 18 სექტემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მწერალი, კრიტიკოსი, პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
კეშელავას მამა იყო ნოვოროსიისკის ცემენტის ქარხნის მუშა, ხოლო დედა — დიასახლისი. ჰყავდა 7 დედმამიშვილი, თავად მეშვიდე შვილი იყო. პირველდაწყებითი განათლება სოფლის ორკლასიან სასწავლებელში მიიღო. 1907 წელს კეშელავას მამამ საწარმოო ტრავმა მიიღო, შრომის უნარი დაჰკარგა და სოფელს დაუბრუნდა. პლატონს სწავლის ფინანსური საშუალება არ ჰქონდა, ამიტომ განსაკუთრებული მონდომებით მეცადინეობდა სახლში. 1912 წელს ჩააბარა ქუთაისის სამასწავლებლო სემინარიაში და სტიპენდია მიიღო. სანაცვლოდ მას იქ უნდა ემუშავა სწავლის დასრუების შემდეგ, სადაც გაამწესებდნენ. სემინარია დაასრულა 1916 წელს და შევიდა ყაზანის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. იქ მალე მიაგნეს და სამხედრო სასწავლებელში გადაიყვანეს იუნკრად. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შედეგად გათავისუფლდა სამხედრო სასწავლებლისგან პრაპორშჩიკის ჩინით. გაამწესეს სათადარიგო პოლკში სიმბირსკში. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს სამაზრო და საოლქო საბჭოებში. 1918 წელს შეიტყო მამისა და ორი ძმის გარდაცვალების შესახებ და საქართველოში დაბრუნდა. ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ენისა და ლიტერატურის განყოფილებაზე. პარალელურად ივანე ჯავახიშვილის დახმარებით დაიწყო მასწავლებლობა მეექვსე სამოქალაქო სკოლაში, სადაც ასწავლიდა ლიტერატურასა და ისტორიას. იყო სტუდენტთა ჟურნალ „მომავლის“ პასუხისმგებელი მდივანი. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობებზე ჯარში, ქალაქის საბჭოში, ხელოვნების სასახლეში. 1928-1939 წლებში იყო მწერალთა სასახლის დირექტორი. 1943-1947 წლებში. ხელმძღვანელობდა ყვარელში ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმს. მუზეუმი შეავსო მრავალი ექსპონატით და აქცია ის რესპუბლიკის ერთ-ერთ საუკეთესო კულტურულ-საგანმანათლებლო კერად.
ამასთანავე ეწეოდა კვლევით მუშაობასაც. ავტორია ნაშრომებისა: „ილია ჭავჭავაძის გენეალოგია“, „ილია ჭავჭავაძე გოგოლის მსოფლიო მნიშვნელობაზე“, „ილია ჭავჭავაძე სახელმწიფო საბჭოს წევრი 1906-0907 წლებში“, „ილია ჭავჭავაძე და არტურ ლაისტი“, „ილია შრომის შესახებ“, „ილია და ქართული თეატრი“ და სხვა. აღსანიშნავია მისი ნაშრომები: ი. ტურგენევზე, ლ. არდაზიანზე, არსენას ლექსზე, ვაჟა-ფშაველაზე და სხვა. იგი იყო კ. მარჯანიშვილის მემუარების რედაქტორი და მოლიერის პიესების თარგმანებს კრებულის წინასიტყვაობისა და შენიშვნების ავტორი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 214, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 1963
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი პუბლიცისტები
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პ
მონღოლური უნიკოდში

მონღოლური უნიკოდში — უნიკოდის ვერსია 12.1-დან მოყოლებული მონღოლური დამწერლობის ასოებისათვის გამოყოფილი ორი ბლოკი. საერთო ჯამში ეს ორი ბლოკი მოიცავს 208 გრაფემას, რომელთაგან 38 ადგილი ჯერ გარკვეული არაა.
ბლოკების მიხედვით ცხრილები გამოიყურება შემდეგნაირად:
რესურსები ინტერნეტში
უნიკოდის კონსორციუმის სიმბოლოების ოფიციალური გვერდი
უნიკოდი
პლატო

პლატო (ბრტყელი) — მაღალი, ბრტყელი ან ტალღოვანი ვაკე, რომელიც განლაგებულია თითქმის ერთ დონეზე და მკაფიოდ გამოხატული კალთებით გამოყოფილია მიმდებარე სივრცისაგან. აქვს კარგად გამოხატული ფერდობები.
პლატო წარმოიშობა ოდესღაც უფრო მაღალი და კონტრასტული რელიეფის ნგრევისა და მოსწორების შედეგად, თანაც ამგებელი ქანების (დანალექი, ვულკანური) წოლა მეტწილად ჰორიზონტალური ან მონოკლინურია. ნოტიო ჰავის პირობებში პლატო ხშირად დანაწევრებულია და დაყოფილია ღრმა კანიონისებური ხეობებით და მოკლებულია ფხვიერ ნაფენებს, მშრალ მხარეებში კი პლატოს ზედაპირები დაფარულია ღორღის საფრით; აქა-იქ აღმართულია კუნძულთა მთები.
გამოყოფენ სტრუქტურულ პლატოებს, რომელიც აგებულია ჰორიზონტალური ან სუსტად დისლოცირებული ქანებით; ვულკანურ ან ლავურ და დენუდაციურ პლატოებს (უკანასკნელ შემთხვევაში იგულისხმება აზევებული დენუდაციური ვაკეები მკაფიოდ გამოხატული კიდეებით), აგრეთვე მთის პლატოებს — მთიანი მხარეების შიგა ნაწილების მოსწორებულ ტერიტორიებს, რომლებიც დაფარულია გარემომცველი მთების ნგრევის უხვი პროდუქტებით.
მაღლა განლაგებული პლატო ხშირად შედის ზეგნისა და მთიანეთის შემადგენლობაში. პლატოს რელიეფი განირჩევა ქვაბულების, სერების, ბორცვებისა და კანიონისებრი ხეობების ერთობლიობით. გამოიყოფა აგრეთვე წყალქვეშა პლატო.
სტრუქტურულ პლატოს მიეკუთვნება უსტიურტი, ვულკანურს — სომხეთის მთიანეთი, დენუდაციურს — უდაბნო ბეთფაყ-დალა, მთის — აღმოსავლეთ პამირის ცალკეული მონაკვეთები. საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული ვულკანური პლატოები. ამ მხრივ, აღსანიშნავია ახალქალაქის პლატო, გომარეთის პლატო, დმანისის პლატო, ჭოჭიანის პლატო და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
ზეგანი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რელიეფის ფორმები
გეომორფოლოგია
Sibutad

Sibutad, officially the Municipality of Sibutad (Subanen: Benwa Sibutad; Chavacano: Municipalidad de Sibutad), is a 5th class municipality in the province of Zamboanga del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 17,453 people.
Geography
Barangays
Sibutad is politically subdivided into 16 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Bagacay
Calilic
Calube
Delapa
Kanim
Libay
Magsaysay
Marapong
Minlasag
Oyan
Panganuran
Poblacion (Sibutad)
Sawang
Sibuloc
Sinipay
Sipaloc
Climate
Demographics
Economy
Education
Sibutad has 15 schools, 13 of which are complete elementary schools and 2 are primary schools. All are in the Sibutad School District. Schools are:
Secondary schools of Sibutad:
Notable personalities
Most Rev. Severo Caermare, D.D. (b. 1969) - bishop of Dipolog
References
External links
Sibutad Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Zamboanga del Norte
Leo Phokas

Leo Phokas or Phocas may refer to:
Leo Phokas the Elder, Byzantine general in the early 10th century
Leo Phokas the Younger, great-nephew of the above, Byzantine general in the mid-10th century
თალინის ტაძარი

თალინის ტაძარი — ტაძარი სომხეთში, მდებარეობს არაგაწოტნის პრვინციის ქალაქ თალინში. დაარსებულია VII საუკუნეში. იგი ქვეყანაში ერთ-ერთი მასშტაბური ეკლესიაა.
თალინის ტაძარი გუმბათოვანი ბაზილიკაა. სომხურ არქიტექტურაში თალინის ტაძარი ითვლება გუმბათოვანი დარბაზის ახალ, ორიგინალურ ტიპად.
რესურსები ინტერნეტში
Kouymjian, Dickran. "Index of Armenian Art: Armenian Architecture - Talin Cathedral" . Armenian Studies Program. California State University, Fresno. http://armenianstudies.csufresno.edu/iaa_architecture/talincathedral.htm .
The Talin Cathedral at the Rensselear Digital Collection
სომხეთის მონასტრები
კუპელჰალე სომხეთში
დასახლება (ხობის მუნიციპალიტეტი)

დასახლება (ხობის მუნიციპალიტეტი)
დასახლება — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ნოჯიხევის თემში (სოფლები: დასახლება, ზენი, კუთხენოჯიხევი, ნაფოშტუ, ნოჯიხევი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 13 მეტრ სიმაღლეზე. ქალაქ ხობიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით, შავი ზღვიდან 30 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში სოფელს ერქვა სოციალისტური სოფელი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ესპინოსა-დე-ლოს-კაბალიეროსი

ესპინოსა-დე-ლოს-კაბალიეროსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,4 კმ². მოსახლეობა — 109 კაცი (2021 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ესპინოსა-დე-ლოს-კაბალიეროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
შურტა

შურტა — , საპოლიციო მოხელე, წესრიგის დამცველი VIII-XII საუკუნეების თბილისში. ეს სამოხელეო ინსტიტუტი საქართველოში არაბებმა დაამკვიდრეს, როგორც ჩანს, თბილისის საამიროს შექმნასთან ერთად. არაბთა ბატონობის გადავარდნის შემდეგ შურტა დამკვიდრდა ქართულ სამოხელეო წყობილებაში როგორც სახელმწიფო გადასახადის ამკრეფი. XI-XII საუკუნეებში ქართული სამეფო სიგელებში იხსენიება როგორც შურტა, ისე საშურტაო გადასახადი, რაც ადასტურებს ამ მოხელის არსებობას ჯერ კიდევ თბილისის შემოერთებამდე XII საუკუნეში. შემდეგ შურტა წყაროებში აღარ იხსენიება.
ლიტერატურა
თანამდებობები ძველ საქართველოში
რიო-სან-პაულუს ტურნირი

რიო-სან-პაულუს ტურნირი — ბრაზილიის საფეხბურთო ტურნირი, რომელშიც სან-პაულუსა და რიო-დე-ჟანეიროს შტატების წამყვანი კლუბები მონაწილეობენ. ტურნირი პირველად ჩატარდა 1933 წელს, თუმცა, რეგულარულად მხოლოდ 1950—1966 წლებში ტარდებოდა. 1967 წელს ტურნირში მონაწილეთა დადგენილი რაოდენობის გაზრდა გადაწყვიტეს. 1993—2002 წლებში (რეგულარულად 1997-იდან) ტურნირი ისევ აღადგინეს. ყველაზე ტიტულოვანი კლუბებია: კორინთიანსი, პალმეირასი და სანტოსი.
რესურსები ინტერნეტში
რიო-სან-პაულუს ტურნირი
ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატები
ზეზვა მედულაშვილი

ზეზვა მედულაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1939, არაშენდა, გურჯაანის რაიონი, საქართველოს სსრ — გ. 30 აპრილი, 2018, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი, აღმოსავლეთმცოდნე და პოლიგლოტი.
ბიოგრაფია
ზეზვა მედულაშვილი დაიბადა გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაშენდაში 1939 წლის 20 დეკემბერს.
1957 წელს „ვერცხლის მედლით“ დაამთავრა არაშენდის საშუალო სკოლა და მისაღები გამოცდები ჩააბარა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე ირანოლოგიის განხრით, სპარსული ენისა და ლიტერატურის განყოფილებაზე. პირველივე კურსის მეორე სემესტრიდან გადაიყვანეს ახალგახსნილ არმენოლოგიის განყოფილებაზე, რომელიც დაამთავრა კიდეც როგორც არმენოლოგმა, თუმცა სპარსულის სწავლა არ მიუტოვებია და დამოუკიდებლად განაგრძობდა მის უფრო ღრმად შესწავლას და დაუფლებას. ასევე დამოუკიდებლად სწავლობდა თურქულ, აზერბაიჯანულ და სხვა აღმოსავლურ ენებს.
1961 წელს მისი პირველი თარგმანი დაიბეჭდა ალმანახ „მეგობრობის ცისარტყელაში“.
ზეზვა მედულაშვილის თარგმანები: სპარსული, სომხური, ტაჯიკური, უზბეკური, თურქმენული, თურქული, ჩეჩნური, რუსული, გერმანული, აზერბაიჯანული ენებიდან იბეჭდებოდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მისი რედაქტორობით გამოცემულია მრავალი თარგმანი.
1974 წლიდან მუშაობდა მწერალთა კავშირთან არსებულ მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურულ ურთიერთობათა მთავარ სარედაქციო კოლეგიაში უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად.
ზეზვა მედულაშვილი იყო პანკისის და დმანისის საპატიო მოქალაქე.
თარგმნილი წიგნები
ჰრანტ მათევოსიანი ჩემი მგელი (მოთხრობები), თბ. ნაკადული, 1987
ჰრანტ მათევოსიანი მიამიტური ამბავი, თბ. ნაკადული, 1971
ჰრანტ მათევოსიანი აგვისტო (მოთხრობები), თბ. საბჭოთა საქართველო, 1977
ჰრანტ მათევოსიანი მწვანე მინდორი, თბ. 1987წ.
აზერბაიჯანული მოთხრობები, თბ. ნაკადული, 1974წ.
აზერბაიჯანული ზღაპრები, თბ. ნაკადული 1974წ.
აზერბაიჯანული ბაიათები, თბ. ნაკადული, 1979წ.
ისა ისმაილზადე, ლექსები, თბ. საქართველო, 1983წ.
მამედ არაზი ანდერძი, ლექსები თბ. საქართველო, 1984წ
ქოროღლი (აზერბაიჯანული ეპოსი), თბ., კავკასიური სახლი, 2003, ISBN 99928-71-34-2
საიათნოვა, ლექსები, თბ., კავკასიური სახლი, 2005.
ათას ერთი აზერბაიჯანული ბაიათი, თბ. უნივერსალი, 2010, ISBN 978-99941-17-064-5
პრემიები და ჯილდოები
„ღირსების ორდენი“, 2001
ეღიშე ჩარენცის პრემია, 1986
ივანე მაჩაბელის პრემია, 1987
ლიტერატურული პრემია „საბა”, აზერბაიჯანული ხალხური ეპოსის „ქოროღლის“ თარგმანისათვის, 2004
ნაჯაფ ნაჯაფოვის პრემია, 2008
პირველი პრემია „პოეზიის დღე-შოთაობა“, 2011
ლიტერატურული პრემია „საგურამო“, 2011
აკად. ზაჰიდ ხალილოვის პრემია, აზერბ. 2012წ.
კანთეღი (კანდელი), სომხ. 2012წ.
წოდებები
„ქართული კულტურის ამაგდარი“, თბილისის მერია, 2011
„ქართული კულტურის დესპანი“, საპატიო სიგელი, თბილისის მერია, 2012
რესურსები ინტერნეტში
მედულაშვილი ზეზვა
ქოროღლი, აზერბაიჯანული ხალხური ეპოსი
„ათას ერთი აზერბაიჯანული ბაიათი“
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი მთარგმნელები
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 2018
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საბას პრემიის ლაურეატები
გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბორჩაშვილების ციხე-სახლი

ბორჩაშვილების ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მუცოში, ფერდობზე, ქვედა ტერასის ზედა ნაწილში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ნაგებია ნატეხი ქვით. სახურავი და სართულშუა გადახურვა ჩაქცეულია. ციხე-სახლი (7,3 x 7,75 მეტრი) სამსართულიანია. პირველი და მეორე სართული საცხოვრებელი იყო, მესამე - სათავდაცვო. პირველ სართულს შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარი მიწის პირზეა გაჭრილი, გადახურულია ნახევარწრიული თაღით. აღმოსავლეთ კედელში ერთი სათოფურია, სამხრეთ კედელში - სათოფური და ნიში. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელი პირველი სართულის კარის ანალოგიურია. ამავე კედელში ორი ნიში და ერთი სათოფურია, სამხრეთისაში - სარკმელი და სათოფური, აღმოსავლეთისაში - სარკმელი და ნიში. მესამე სართულზე დასავლეთით კარი, სათოფური და ნიშია, სამხრეთით - ორი დიდი სარკმელი, აღმოსავლეთით - სარკმელი და სამი ნიში. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო მოწყობილი. ციხე-სახლის სამხრეთ კედელი სამხრეთ-დასავლეთ კუთხიდან დასავლეთისკენ 2 მეტრზე გრძელდება. ამ კედელზე და მის მოპირდაპირე მხარეს კლდეზე გადებული იყო მეორე და მესამე სართულების აივნების ხის კოჭები. კოშკის დასავლეთის ფასადზე კედლის წყობაში ჩასმულ ქვაზე ამოკვეთილია სპირალები და ჯვარი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
არშუკი (ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონი)

არშუკი (ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონი)
არშუკი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 22 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონის სოფლები
მარაბდის ტბა

მარაბდის ტბა (წყალსაცავი) ― ტბა თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ქვემო ქართლის ვაკეზე, სოფელ ძველი მარაბდის მახლობლად. წყლის საერთო მოცულობა 1,2 მლნ. მ³, წყლის ზედაპირის ფართობი (ნორმალური შეტბორვის დონეზე) 0,23 კმ². იყენებენ საირიგაციოდ. ტბაში ბინადრობს კარჩხანი, თეთრი ამური, მურწა, ნაფოტა, თეთრულა.
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტბები
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის წყალსაცავები
ართური

ართური
მეფე ართური (King Arthur) — ლეგენდარული ბრიტანელი წინამძღვარი, რომელიც შუა საუკუნეების ისტორიების მიხედვით, უძღვებოდა ბრიტანეთის დაცვას საქსონელი დამპყრობლებისგან, ადრეულ მეექვსე საუკუნეში. ართურის ისტორიების ძირითადი ნაწილი ფოლკლორის და ლიტერატურის შექმნილია, ხოლო მისი არსებობის რეალობა დღესაც დავის საგანია ისტორიკოსებისათვის. სხვადასხვა ისტორიული წყარობიდან მხოლოდ მწირი მასალის მოძიებაა შესაძლებელი.
ლეგენდები ართურის შესახებ სხვადასხვანაირადაა აღწერილი სხვადასხვა ტექსტებში. არ არსებობს ერთიანი კანონიკური ვარიანტი. თუმცა უმეტესი ფაქტები აღებულია ისტორიის გოლფრიდისეული ვარიანტიდან. გოლფრიდი აღწერს ართურს, როგორც ბრიტანეთის მეფეს, რომელმაც დაამარცხა საქსონი დამპყრობლები და შექმნა იმპერია, რომელიც მოიცავდა ბრიტანეთს, ირლანდიას, ისლანდიას, ნორვეგიას და გალებს. ასევე ცნობებს ართურის მამის პერგამონის, ჯადოქარ მერლინის, ხმალი ექსკალიბურის, ართურის დაბადების შესახებ ტინტაგელში, მისი გადამწყვეტი ბრძოლის მორდერერთან კამლანში და მის დასასრულს ავალონში. მეთორმეტე საუკუნის ფრანგმა მწერალმა კრეტიენ დე ტრუამ, დაამატა ლანსელოტისა და გრაალის თასის ისტორია. ამ ფრანგულ ისტორიაში ხშირად მთავარ მოქმედ პირად არა მეფე ართური, არამედ მრგვალი მაგიდის რაინდები იქცევიან. ართურის ლეგენდები იქმნებოდა შუა საუკუნეებში, თუმცა აღორძინება განიცადა მეცხრამეტე საუკუნეში, ხოლო ოცდამეერთე საუკუნეში უამრავი რეჟისორის შთაგონების წყაროდ იქცა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
The Camelot Project, The University of Rochester
The Heroic Age: A Journal of Early Medieval Northwestern Europe
შუა საუკუნეების ლეგენდები
უელსური მითოლოგია
მითური მეფეები
ოკამპო (სამხრეთი კამარინესი)

ოკამპო (სამხრეთი კამარინესი)
ოკამპო (ოფიციალურად ოკამპოს მუნიციპალიტეტი) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 073 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Official Site of the Province of Camarines Sur
სქოლიო
სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
იმამ ალის მეჩეთი (შაქი)

იმამ ალის მეჩეთი (შაქი)
იმამ ალის მეჩეთი — მეჩეთი აზერბაიჯანის ქალაქ შაქიში.
მეჩეთის შესახებ
აგებულია შაქიში, განჯალის კვარტალში. მშენებლობის შესახებ ზუსტი ცნობები არ არის შემორჩენილი. მეჩეთის ტერიტორიის საერთო ფართობი 660 მ²-ია. გეგმის მიხედვით, მეჩეთს აქვს ოთხკუთხოვანი ფორმა და 2 სართულისაგან შედგება. პირველ სართულზე მდებარეობს დამხმარე ოთახები. მეორე სართულზე მდებარეობს დარბაზი ლოცვისათვის, რომლის ფართობი შეადგენს 26х13 მეტრს. მეჩეთი აგებულია გამომწვარი აგურისაგან. კედლების სისქე შეადგენს 75 სმ-ს. იმამ ალის მეჩეთმა შეინარჩუნა თავისი პირვანდელი სახე. თუმცა, აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, რეპრესიის წლებში მინარეთი დაანგრიეს, მეჩეთმა შეწყვიტა ფუნქციონირება. 1994 წელს მეჩეთის საქმიანობა განახლდა ბაქოში არსებული ირანის ისლამური რესპუბლიკის კულტურული ცენტრის მიერ და მხოლოდ 1997 წელს მეჩეთის მინარეთი და სამსხვერპლო თავიდან იქნა აშენებული. დღესდღეობით მინარეთის სიმაღლე 22 მეტრია. იგი, ისევე როგორც თვითონ მეჩეთი, აგებულია გამომწვარი აგურისაგან.
სქოლიო
აზერბაიჯანის მეჩეთები
შამთა

შამთა — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ორბეთის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი.
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზეინადინი

ზეინადინი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 708 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ბაბექის რაიონის სოფლები