PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Princess Anastasia of Georgia

Princess Anastasia of Georgia (3 November 1763 – 17 May 1838) was a Georgian princess royal (batonishvili), a daughter of King Heraclius II of Georgia of his third marriage to Darejan Dadiani. She was married into the princely family of Eristavi, former Ducal House of Ksani.
Biography
Princess Anastasia was born at the village of Martkopi in Kakheti in 1763 as the twelfth child into the family of Heraclius and Darejan. On 12 November 1797, at the age of 34, she married Prince Revaz (Roman) Eristavi (c. 1757–1813), a son of Giorgi, Duke of Ksani, who had been dispossessed by Heraclius II of his hereditary duchy in the Ksani valley. Revaz's sister Ana was married to Anastasia's younger brother Parnaoz. The union was effected to the chagrin of King Heraclius. As she did not receive a dowry from her father, at the time of the Russian annexation of Georgia in 1801, Anastasia's possessions were limited to a garden near Tiflis granted by her half-brother, the late king George XII. In 1802, she was suspected by the Russians of being involved in facilitating the communication between her mother Queen Dowager Darejan in Tiflis and her fugitive anti-Russian brothers, Iulon and Parnaoz, in Imereti.
After the establishment of the Russian rule, Anastasia's husband entered the imperial civil service as a Collegiate Counsellor. Already a widow, Anastasia moved to St. Petersburg in 1825, bringing her younger son, Giorgi, for further education in the imperial capital. She died there of pneumonia in 1838, at the age of 75. She was buried at the Church of the Holy Spirit, Alexander Nevsky Lavra.
Children
Princess Anastasia had five children with Revaz Eristavi.
Prince Iese Eristavi (died 1811)
Prince Shalva Eristavi (1798 – 12 August 1849), a Titular Counsellor in the Russian service. He was murdered by a peasant, Biba Dodashvili. He was married to Princess Ekaterine Orbeliani, with issue.
Prince Bidzina Eristavi (1800–1876), podporuchik of the Russian army. He took part in the 1832 conspiracy of the Georgian nobles against the Russian rule and spent eight months in prison. He was married to Princess Tamar Melikishvili, with issue.
Prince Giorgi Eristavi (12 February 1802 – 5 November 1891), Lieutenant-general of the Russian army. He was married to Princess Ana Argutinsky-Dolgorukova, with issue.
Princess Tamar (Mariam) Eristavi (1805–1848). She was married to Prince Shermazan (Simon) Abkhazi.
Ancestry
References
1763 births
1838 deaths
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Kartli-Kakheti
18th-century people from Georgia (country)
19th-century people from Georgia (country)
Princesses from Georgia (country)
Royalty from Saint Petersburg
18th-century women from Georgia (country)
19th-century women from Georgia (country)
Burials at the Dukhovskaya Church
ძვ. წ. 531

ძვ. წ. 531 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ტყაია

ტყაია — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ჩხორიის თემი. მდებარეობს მდინარე ენგურის მარცხენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 125 მეტრი, ზუგდიდიდან 17 კილომეტრის დაშორებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 683 ადამიანი.
ეტიმოლოგია
სოფლის დღევანდელი ტერიტორია დადიანების მმართველობის ჟამს მთლიანად ტყით ყოფილა დაფარული და იგი მთავართა საყვარელ სანადირო ადგილს წარმოად­გენდა. მიუთითებენ სოფლის სახელწოდებასაც აქედან წარმოიშვაო — ტყაია, მეგრულად — ტყიანი ადგილი.
სოფელში დგას XIX საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია.
სქოლიო
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გორიციის პროვინცია

გორიციის პროვინცია — პროვინცია იტალიაში, ფრიული-ვენეცია-ჯულიას რეგიონში. დედაქალაქია გორიცია.
1924—1927 წლებში მიეკუთვნებოდა უდინეს პროვინციას. გარკვეული კომუნები, რომლებიც ადრე გორიციას მიეკუთვნობოდა, დღეს სლოვენიის ტერიტორიაზეა. პროვინციის ფართობი 466 კმ²-ია, მოსახლეობა 136 491 (2001). შედგება 25 კომუნისგან. მოსახლეობის დაახლოებით 11% ეთნიკურად სლოვენიელია. იტალიური კანონმდებლობა უზრუნველყოფს სლოვენიურენოვანი უმცირესობის დაცვას, რომლებიც თავს იყრიან 9 კომუნაში.
კომუნები
ცხრილში მოცემულია იმ კომუნათა სია, რომელთა მოსახლეობაც 5 000 ადამიანს აჭარბებს.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
იტალიის პროვინციები
Bad Boy (ლარი უილიამსის სიმღერა)

Bad Boy (ლარი უილიამსის სიმღერა)
„Bad Boy“ — ლარი უილიამსის სიმღერა. ცნობილია მისი ჯგუფ The Beatles-ის მიერ ჩაწერილი ვერსია. იგი შეტანილია The Beatles-ის ამერიკულ ალბომში Beatles VI, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს. პოლ მაკ-კარტნიმ მისი ქავერ-ვერსია შეიტანა ალბომში Run Devil Run.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1965 წლის სიმღერები
Sarıcalı

Sarıcalı or Sarydzhaly may refer to:
Sarıcalı, Agdam, Azerbaijan
Sarıcalı, Aghjabadi, Azerbaijan
Sarıcalı, Jabrayil, Azerbaijan
In Tartar Rayon:
Sarıcalı, Tartar, Azerbaijan
Yuxarı Sarıcalı, Azerbaijan
See also
Sarıcalar (disambiguation)
ბაიკალისპირეთი

ბაიკალისპირეთი — ტერიტორია აღმოსავლეთ ციმბირში, ბურიატეთისა და ირკუტსკის ოლქის ფარგლებში. ებჯინება ბაიკალის ტბას დასავლეთით. მის ფარგლებშია ზღვისპირა ქედი, ბაიკალის ქედი, ბარგუზინის ქედი, იტაკის ქედი, ჯიდინის ქედი, ხამარ-დაბანი, ულან-ბურგასი. ფერდობებზე განვითარებულია ტაიგა. მთათაშუა ქვაბულებში ხარობს სტეპური მცენარეულობა. ბაიკალისპირეთის ტერიტორიიდან იღებენ სათავეს დიდი მდინარეები ანგარა და ლენა. მის ფარგლებშია აგრეთვე ბაიკალისპირეთის ეროვნული პარკი. არის არაერთი დასახლებული პუნქტი. უდიდეს ქალაქად მიჩნეულია ირკუტსკი. მოიპოვება სასარგებლო წიაღისეულები (ლაზურიტი, მარმარილო და სხვ.).
რესურსები ინტერნეტში
ბაიკალისპირეთი
ბაიკალისპირეთი
ბურიატეთის გეოგრაფია
ირკუტსკის ოლქის გეოგრაფია
ბერი წულუკიძე

ბერი წულუკიძე
ბერი კაციას ძე წულუკიძე, ასევე წულიკიძე (გ. 1789) — იმერეთის სამეფოს XVIII საუკუნის II ნახევრის სამხედრო-პოლიტიკური მოღვაწე, სოლომონ I-ის პირველი ვეზირი, ვაკის (ქვემო იმერეთი) სადროშოს სარდალი, ქუთაისის მოურავი და ბოქაულთუხუცესი.
ლიტერატურა
ბურჯანაძე შ., იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური ისტორიისათვის 1784-1789 წწ., „ხელნაწერთა ინსტიტუტის მოამბე“, 1960, ტ. 2;
კაკაბაძე ს., საქართველოს მოკლე ისტორია, ახალი საუკუნეების ეპოქა, ტფ., 1920;
სოსელია ო., ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. 2, თბ., 1981;
რესურსები ინტერნეტში
გარდაცვლილი 1789
მოურავები
ბ
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები

დადიანეთის კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დადიანეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მდ. დადიანურას მარჯვენა ნაპირას, მთაზე დგას ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი.
შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი დაახლოებით 2 მეტრის სიმაღლეზე.
კოშკის ირგვლივ ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 49
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვოგეზები

ვოგეზები — მთები საფრანგეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. გადაჭიმულია მერიდიანული მიმართულებით 160 კმ-ზე, სიგანე 40-50 კმ. მთავარი მწვერვალია ბალონ-დე-გებვილერი (1423 მ). ვოგეზები იყოფა ორ: სამხრეთ და ჩრდილოეთ ნაწილად. სამხრეთი ვოგეზების საშუალო სიმაღლეა 950 მ. მთების დასაწყისის სიახლოვეს, ბელფორის გასასვლელის ჩრდილოეთით, აღმართულია მთა ბერენკოპფი (1005 მ). ჩრდილოეთი ვოგეზები შედარებით დაბალია. ვოგეზები სამხრეთით უფრო აწეულია და გრანიტებისგანაა აგებული.
ჩრდილოეთისაკენ ის თანდათან ეშვება და პერმული და ცარცული ქვიშაქვებით არის დაფარული. გრანიტული ვოგეზების მომრგვალებულ გუმბათისებურ მწვერვალებს მთების ჩრდილო ნაწილში ცვლის ქვიშაქვების მაგიდისებური ბაქნები, რომლებშიც ჩაჭრილია ციცაბოკალთებიანი ღრმა ხეობები. ვოგეზების აღმოსავლეთი კალთა ციცაბოდ ეშვება ზემო რაინის დაბლობისაკენ, დასავლეთი კალთა დამრეცია.
ვოგეზები ჰერცინული მასივის ტექტონიკურად აზევებულ გუმბათს წარმოადგენს, რომლის ცენტრალური ნაწილი დაიძირა და მის ადგილზე ზედა რაინის დაბლობის გრაბენი ჩამოყალიბდა. გუმბათის აღმოსავლოეთი გაგრძელებაა შვარცვალდი.
ვოგეზების სამხრეთი ნაწილი აგებულია კრისტალური ქანებით. მწვერვალებზე შემორჩენილია მეოთხეული გამყინვარების კვალი. ჩრდილოეთ ნაწილში ქვიშაქვიანი პლატოებია. კალთები 1200 მ სიმაღლემდე შემოსილია წიფლის, სოჭისა და ნაძვის ტყეებით. განვითარებულია მიწათმოქმედება, სატყეო მეურნეობა. ქვიშაქვიანი ვოგეზები დაფარულია ხშირი ტყით და მეჩხრადაა დასახლებული. მდინარეთა ხეობებში მდელოები და სოფლებია.
ზამთრობით ვოგეზები იფარება თოვლით, რომელიც მთების მწვერვალებზე ხუთი თვის განმავლობაში რჩება. მთავარი ქალაქებია ეპინალი, სენ-დიე.
სქოლიო
საფრანგეთის ქედები
ზემო ტბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო ტბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ტბეთში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია. ინტერიერში გრძივ კედლებს წყვილი პილასტრი აუყვება.
აბსიდის ჩრდილოეთი ფრაგმენტი 50-სმ-ის სიმაღლეზეა გადარჩენილი, სამხრე-თი კედელი —1,5 მეტრზე. აბსიდს არა აქვს ჩრდილოეთი შვერილი, რადგან მოგვიანებით აქ გაიჭრა კარი. მისი ფუნქცია გაურკვეველია, მით უმეტეს, რომ ჩრდილოეთიდან არავითარი მინაშენის კვალი არ იკითხება. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში (კედლის ზედა ნაწილი მორღვეულია) და დასავლეთი კედლის ცენტრში — შიგნიდან თაღოვანი და გარედან არქიტრავული შესასვლელები იყო. დასავლეთის შესასვლელის თავზე სარკმელია, რომლისგანაც გადარჩა მხოლოდ ქვე-და ნაწილი.
ეკლესია ნაშენია ადგილობრივი ჯიშის, ღია მოყვითალო ფერის, ფლეთილი ქვით. ალაგ-ალაგ შერეულია რიყის ქვებიც.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ., 102-103
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მწვანე გომბეშო

მწვანე გომბეშო — უკუდო ამფიბია გომბეშოსებრთა ოჯახისა. საქართველოში ფართოდაა გავრცელებული. ბინადრობს ნაირგვარ ბიოტოპში, მ. შ. მშრალ ადგილებში, რომელიც არახელსაყრელია სხვა ამფიბიებისათვის. მისი სხეულის სიგრძე 14 სმ-მდე აღწევს. ზემოდან ღია რუხი ან წენგოსფერია, დიდი მუქი მწვანე ლაქები (ხალები) აქვს. ცხოვრობს ხმელეთზე. წყალსატევებში ჩადის მხოლოდ გამრავლების პერიოდში, სადაც ყრის ქვირითს გრძელი თასმის სახით. საკვების მოსაპოვებლად გამოდის შებინდებისას და ღამე. იკვებება ხმელეთის უხერხემლო ცხოველებით. ზამთრის ძილქუშს ატარებს მღრღნელების სოროებში, ორმოებში, ქვების ქვეშ, ფხვიერ მიწაში. კარგად აქვს განვითარებული შხამიანი ჯირკვლები — პაროტიდები, რომლებიც ადამიანისათვის საშიში არ არის
ლიტერატურა
გომბეშო
სამხედრო დიქტატურა

სამხედრო დიქტატურა — დიქტატურის ფორმა, რომელშიც ძალაუფლებას აკონტროლებს ერთი ან მეტი სამხედრო ოფიცერი, რომელიც მოქმედებს სამხედროების სახელით. ამ სახის მმართველობა ყველაზე ხშირად ყალიბდება სამხედრო გადატრიალებით ან სამხედროების გაძლიერებით სახალხო აჯანყების გზით, საშინაო არეულობის ან არასტაბილური ვითარების დროს. სამხედროები ძალაუფლებას ესწრაფვიან „წესრიგის აღსადგენად“ ან „კორუფციასთან საბრძოლველად“, მაგრამ მათ შეიძლება ჰქონდეთ პირადი მოტივები, როგორიც იქნება დაფინანსების ზრდა ან სამხედროებზე სამოქალაქო კონტროლის შემცირება.
ლიტერატურა
კონსტიტუციური სახელმწიფოს ტიპი
სამხედრო სოციოლოგია
Göytəpə, Agdam

Göytəpə, Agdam
Göytəpə is a village in the Agdam District of Azerbaijan.
History
The village was occupied by Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh war and was administered as part of Martakert Province of the self-proclaimed Republic of Artsakh by the name . The village was returned to Azerbaijan on 20 November 2020 per the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
References
Populated places in Aghdam District
იუხარი-ბრადი

იუხარი-ბრადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლერიქის რაიონის სოფლები
ირემი

ირემი — წყვილჩლიქოსან ცხოველთა გვარი ირმისებრთა ოჯახისა. თითო რქაზე შეიძლება 10-ზე მეტი ტოტიც ჰქონდეს. კისერზე მოკლე ფაფარი აქვს. ნუკრი ხალებიანია, მოზრდილი — ერთფერი. კუდის არეში აქვს სხვადასხვა სიდიდის „სარკე“. გავრცელებულია ევროპის, აზიის (უმთავრესად სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთის ნაწილის), ჩრდილოეთ ამერიკის ტყეეებში. აერთიანებს 6 ქვეგვარის 13-14 სახეობას. საქართველოში გვხვდება კეთილშობილი ირემი. ნახევრად მოშინაურებული ირმების ნორჩ რქებს — პანტებს იყენებენ პანტოკრინის დასამზადებლად. სანადირო და სარეწაო ცხოველებია, თუმცა, მცირე რაოდენობის გამო, ნადირობა უმთავრესად აკრძალულია (მაგ., საქართველოში — კეთილშობილ ირემზე), აკლიმატიზებულია ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ ამერიკაში და სხვა.
ლიტერატურა
სქოლიო
ირმისებრნი
ლა-კასტელიანა (დასავლეთი ნეგროსი)

ლა-კასტელიანა (დასავლეთი ნეგროსი)
ლა-კასტელიანა (ოფიციალურად ლა-კასტელიანის მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ ნეგროსის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 79 492 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
დასავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
აკუდი

აკუდი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 467 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (86 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
ავერსი (კომპანია)

ავერსი (კომპანია)
ავერსი — ქართული სააფთიაქო და ფარმაცევტული კომპანია. დაარსდა 1994 წლის 14 ნოემბერს. 2002 წელს „ავერსმა“ შექმნა კომპანია „ავერსი-რაციონალი“, ფარმაცევტული საწარმო. კომპანია „ავერსს“ ეკუთვნის „ავერსის კლინიკების“ ქსელიც.
ისტორია
კომპანია „ავერსი ფარმა“ 1994 წლის 14 ნოემბერს, პაატა კურტანიძის მიერ დააარსდა. დაარსებისთანავე, კომპანიამ დაიწყო საქართველოში მედიკამენტების პირდაპირი კონტაქტებით შემოტანა. 2002 წელს „ავერსმა“ შექმნა ფარმაცევტული საწარმო – „ავერსი-რაციონალი“. 2004 წელს, კომპანიამ თავისი სახელწოდების ჟურნალი „ავერსი“ დააარსა, რომელიც ჯანმრთელობისა და მედიცინის შესახებ ინფორმაციას აწვდის. 2009 წელს, „ავერსმა“ სადაზღვევო კომპანია „ალფა“ დააარსა. 2011 წელს, კომპანიამ შეიძინა კონსტანტინე ერისთავის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის ეროვნული ცენტრი. 2011 წლის 23 აგვისტოს დაარსდა ჰოსპიტალური ქსელი „მედალფა“. 2014 წლიდან კომპანია „ავერსის“ მფლობელობაში გადავიდა ყოფილი სეფსისის საწინააღმდეგო ცენტრი. 2014 წელს, „ავერსის კლინიკამ“ თბილისის ინფექციური საავადმყოფოს ტერიტორიაზე ბირთვული მედიცინის ცენტრი გახსნა.
ჯილდოები
2003-2008: „ჯორჯიან თაიმსის“ ბიზნესრეიტინგის მიხედვით, „ავერსმა“ ზედიზედ დაიმსახურა წლის საუკეთესო კომპანიის წოდება.
2004: მადრიდში ასოციაცია BID-მა „ავერსი-ფარმას“ ოქროს ვარსკვლავის ხარისხის საერთაშორისო სერტიფიკატი მიანიჭა.
2004: ქართული ხარისხის ნიშანი მიენიჭა შპს „ავერსს“, შპს „ავერსი-ფარმას“ და შპს „ავერსი გეოფარმს“.
2005: „ავერსმა“ მიიღო ალმანახ „სახე(ლ)ების“ ჯილდო ნომინაციაში „მაღალი სოციალური პასუხისმგებლობის მქონე კომპანია“.
სქოლიო
საქართველოს კომპანიები
ბარონი

ბარონი (< გვიანდ. ლათ. baro — გერმანული წარმოშობის სიტყვა, რომლის თავდაპირველი მნიშვნელობაა: ადამიანი, მამაკაცი) — დასავლეთ ევროპაში მეფის უშუალო ვასალი. მოგვიანებით თავადაზნაურთა ტიტული. ინგლისის უმაღლეს თავადაზნაურობის იერარქიაში ბარონს უკანასკნელი ადგილი უჭირავს. უფრო ფართო გაგებით, ბარონს უწოდებენ ინგლისის თავადაზნაურობის ზედაფენას, ლორდთა პალატის მემკვიდრეობითს წევრებს. საფრანგეთსა და გერმანიაში ეს ტიტული უფრო დაბლა იდგა, ვიდრე გრაფისა. რუსეთში პეტრე I-მა შემოიღო ბალტიისპირეთის გერმანელ თავადაზნაურობის ზედაფენის წარმომადგენელთათვის.
ლიტერატურა
არისტოკრატიული წოდებები
Turleque

Turleque is a municipality located in the province of Toledo, Castile-La Mancha, Spain. According to the 2006 census (INE), the municipality has a population of 944 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Toledo
Polyrhachis aerope

Polyrhachis aerope — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გენწვიში

გენწვიში — აფხაზეთის გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფლების მარცხენა გენწვიშისა და მარჯვენა გენწვიშის ძველი სახელწოდება. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სოფელში განლაგებულია რუსი ოკუპანტების და სეპარატისტების საგუშაგო.
სქოლიო
ლიტერატურა
გულრიფშის მუნიციპალიტეტი
ლენტო

ლენტო (იტალ. lento - ნელა), სანოტო დამწერლობაში — მუსიკალური შესრულების ნელი ტემპის აღმნიშვნელი ნიშანი. უახლოვდება ლარგოს, ოღონდ, მისგან განსხვავებით, ამ ტემპით შესრულებულ ნაწარმოებებს არ აქვს საზეიმო ხასიათი.
ლიტერატურა
მუსიკალური ტერმინები
Dettingen an der Iller

Dettingen an der Iller is a town in the district of Biberach in Baden-Württemberg in Germany, located on the Iller river. At the end of 2015 its population was approximately 2100.
References
Biberach (district)
Württemberg
აქტინიები

აქტინიები (Actiniaria), ზღვის ანემონები — ზღვის ნაწლავღრუიანების რიგი მარჯნის პოლიპების კლასისა. აქტინიების უმრავლესობა ცალადია, იშვიათად - კოლონიური. მეტი ნაწილი სუბსტრატზეა მიმაგრებული, მაგრამ კუნთოვანი ლანჩით ადგილის მონაცვლებაც შეუძლია. აქვთ ცილინდრული სხეული, რომლის დიამეტრი რამდენიმე მმ-იდან 1,5 მ-მდე აღწევს. ჩვეულებრივ, ჭრელადაა შეფერილი. გავრცელებულია ფართოდ, უფრო მეტად ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში.
აქტინიები იკვებებიან პლანქტონური კიბოსნაირებით, მოლუსკების ლარვებითა და პატარა თევზებით. მსხვერპლს იჭერენ პირის ირგვლივი საცეცებით, რომლებიც აღჭურვილია მსუსხავი უჯრედებით. ამ უკანასკნელთა საშუალებით აქტინიები პატარა ცხოველებს ხოცავენ, ადამიანის კანს კი სუსხავენ. ზოგი აქტინიები სიმბიოზშია კიბო-განდეგილთან. ჩვეულებრივ სქესობრივად მრავლდებიან, ზოგი უსესქესოდ. ცნობილია ცოცხლადმშობი სახეობებიც.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 2, გვ. 42, თბ., 1977
მარჯნის პოლიპები
საქართველო-იმერეთის გუბერნია

საქართველო-იმერეთის გუბერნია — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1841-1846 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ტფილისი.
ისტორია
შეიქმნა საქართველოს გუბერნიის, სომხეთის ოლქისა და იმერეთის ოლქის გაერთიანების შედეგად ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით 1840 წლის 10 აპრილს, ხოლო ძალაში შევიდა 1841 წლის 1 იანვარს.
1841 წელს რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში მყოფი ამიერკავკასიის მხარე შედგებოდა შემდეგი მიწებისაგან: 1) ქართლი; 2) იმერეთი, გურია, სამეგრელო, სვანეთი, აფხაზეთი; 3) სომხეთის ოქი; 4) ჯარ-ბელქანის ოლქი; 5) შირვანის პროვინცია; 6) ყარაბაღის პროვინცია; 7) შაქის პროვინცია; 8) ტალიშის სახანო; 9) ბაქოს პროვინცია; 10) დარუბანდის პროვინცია; 11) ყუბანის პროვინცია; 12) სამურის ოკრუგი; 13) ტარკის საშამხლო; სახანოები: ავარიის, კიურა-კაზი-კუმის, მეხთულინის და ლეზგინთა მიწებისაგან. აღნიშნული ტერიტორია დაიყო საქართველო-იმერეთის გუბერნიად და კასპიის ოლქად.
1841 წელს ახლადშექმნილი საქართველო-იმერეთის გუბერნია დაიყო 11 მაზრად (სამეგრელო, სვანეთი და აფხაზეთი კვლავინდებურად დამოუკიდებელ ერთეულებს წარმოადგენდა):
1842-1843 წლებში თელავის, თბილისის და გორის მაზრებს გამოეყოთ მთიანი რეგიონები და ჩამოყალიბდა შემდეგი ოკრუგები:
თუშ-ფშავ-ხევსურეთის ოკრუგი - შედგებოდა თუშეთისა და ფშავ-ხევსურეთის უბნებისაგან;
მთიულეთის ოკრუგი - შედგებოდა ხევის, მთიულეთისა და ქსნის უბნებისაგან; ცენტრი ქვეშეთი
ოსეთის ოკრუგი - შედგებოდა ჯავის, პატარა ლიახვის და ნარის უბნებისაგან. ცენტრი ჯავა
სამივე უკრუგს ჰყავდა თავთავისი სპეციალური მმართველი, ხოლო ამის გარდა სამივეს ერთად დაენიშნა სპეციალური მეთვალყურე - მთავარი ნაჩალნიკი საქართველო-იმერეთის გუბერნიის მთიელი ტომებისა, რეზიდენციიტ ქვიშეთში.
1842 წელსვე ბელაქანის მაზრას შეეცვალა სახელი ბელაქნის ოკრუგით, ხოლო 1844 წლის აპრილის თვეში საერთოდ ჩამოშორდა საქართველო-იმერეთის გუბერნიას და დაექვემდებარა ჭარ-ბელაქნის ოკრუგის სამხედრო ნაჩალნნიკს, რომელსაც მიენიჭა უფლებები: სამოქალაქო საქმეებში გუბერნატორის, ხოლო სამხედრო სამეებში დივიზიის ნაჩალნიკის.
1844 წლის ნოემბერში თელავის მაზრა დაიყო თელავის და სიღნაღის მაზრებად.
საქართველო-იმერეთის გუბერნია გაუქმდა 1846 წლის 14 დეკემბერს, მის ადგილას ჩამოყალიბდა თბილისის, ქუთაისის, შემახისა და დერბენტის გუბერნიები.
კომენტარები
სქოლიო
ზარმაცასებრნი

ზარმაცასებრნი — ძუძუმწოვრების ოჯახი არასრულკბილიანების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 50-64 სმ, წონა 4-7 კგ. წინა კიდურები უკანაზე გრძელი აქვთ. თითები ცელისმაგვარი ბრჭყალებით ბოლოვდება. სხვა ძუძუმწოვრებისაგან განსხვავებით, ზარმაცასებრნს კისრის 6-9 მალა და 14-24 წყვილი ნეკნი აქვთ. სხეული დაფარულია მორუხო-მურა ბეწვით და ხშირად მომწვანო ელფერი დაჰკრავს, რადგან ბეწვში ბინადრობენ ლურჯ-მწვანე მიკროსკოპული წყალმცენარეები.
ზარმაცასებრნს კარგად აქვს განვითარებული ყნოსვა და მხედველობა, უფრო ნაკლებად — სმენა. ისინი ზურგით მუდამ ქვემოთ არიან დაკიდებული ხეებზე, რის გამოც შინაგანი ორგანოები ძუძუმწოვრებისათვის უჩვეულოდ აქვთ განლაგებული: ღვიძლი ზურგისკენაა შებრუნებული და მუცლის კედელს არ ეხება; ელენთა და პანკრეასი მარჯვნივაა, საშარდე ბუშტი დიდია და თითქმის ეხება დიაფრაგმას, ტრაქეა ორ ხვეულს ქმნის და ა.შ. ოჯახში 7 სახეობაა, რომლებიც გაერთიანებულია 2 გვარში: სამთითა ზარმაცასებრნი (Bradypus) და ორთითა ზარმაცასებრნი (Choloepus).
გავრცელებული არიან სამხრეთი და ცენტრალური ამერიკის ტყეებში. ცხოვრობენ ერთეულებად, იშვიათად წყვილებად. წელიწადში ერთხელ შობენ ერთ ნაშიერს. იკვებებიან ფოთლებით, ნორჩი ყლორტებით, ხილით. ნადირობის ობიექტია — იყენებენ ხორცსა და ტყავს.
ლიტერატურა
არასრულკბილიანები
ვოდიანე (ჩუტოვეს რაიონი)

ვოდიანე (ჩუტოვეს რაიონი)
ვოდიანე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩუტოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 167 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჩუტოვეს რაიონის სოფლები
პალდოს გორასამარხები

პალდოს გორასამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პალდოს სამხრეთით, 2,5 კილომეტრზე. 1971 წელს, დაზვერვითი სამუშაოები ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის გარდაბნის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელები - თ. ბუგინიაშვილი და შ. დედაბრიშვილი). დადასტურდა ქვაყრილიანი სამარხები (დიამეტრი - 30 მეტრი, სიმაღლე 1,4 მეტრი).
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Latif Safarov

Latif Safarov
Latif Bashir oglu Safarov (30 September 1920, Shusha – 9 December 1963, Baku) was an Azerbaijani actor and movie director.
Safarov began his career in acting at a very young age. He starred in a number of children's movies released in 1927–1931 (Sevil, Latif, etc.). In 1939, he graduated from the Ganja School of Pedagogy. For the next two years was continued acting along as serving as an assistant director at the Baku Movie Studio (renamed to Azerbaijanfilm in 1960). In 1950, he graduated from the Gerasimov Institute of Cinematography, receiving B.A. in Film Directing.
The 1955 film Bakhtiyar (starring Rashid Behbudov) directed by Safarov was his most significant project. It was followed by two other well-known films, Under the sultry sky (1957) and Leyli and Majnun (1962). In 1958, Safarov was elected head of the Azerbaijani Union of Cinematographers. He was granted the emeritus title of the Honorary Art Worker of Azerbaijan in 1960. In 1955, he married singer Shovkat Alakbarova. Together they had two children.
In 1963, Safarov committed suicide by shooting himself with a hunting rifle. At that time, he was working on his film project The Island of Miracles.
References
External links
1920 births
1963 suicides
Azerbaijani male film actors
Azerbaijani film directors
Gerasimov Institute of Cinematography alumni
Actors from Shusha
Soviet male film actors
Soviet film directors
Suicides by firearm in the Soviet Union
Suicides by firearm in Azerbaijan
1963 deaths
გაბრიელ მარსელი

გაბრიელ მარსელი
გაბრიელ ონორე მარსელი (დ. 7 დეკემბერი, 1889 — გ. 8 ოქტომბერი, 1973) — ფრანგი ფილოსოფოსი, დრამატურგი, მუსიკის კრიტიკოსი და ქრისტიანული ეგზისტენციალიზმის წამყვანი ფიგურა, საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. მარსელის შემოქმედება, რომელიც ათეულობით წიგნსა და ოცდაათზე მეტ პიესას მოიცავს, ტექნოლოგიურად დეჰუმანიზებულ საზოგადოებაში თანამედროვე ადამიანის გადარჩენისთვის ბრძოლას ეხება. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ხშირად პირველ ფრანგ ეგზისტენციალისტად მოიხსენიება, იგი უარყოფდა მის ასოცირებას ისეთ ფიგურებთან, როგორიცაა ჟან-პოლ სარტრი. თავისი ფილოსოფიური პოზიციის განსაზღვრებისთვის იგი ამჯობინებდა ტერმინს ეგზისტენციის ფილოსოფოსი ან ნეო-სოკრატისტი. მარსელის ცნობილი ნაშრომია „ყოფის მისტერია“ (1951), რომელიც ორი ნაწილისგან შედგება.
რესურსები ინტერნეტში
გაბრიელ მარსელის საზოგადოება
გაბრიელ მარსელის კოლექცია — ტეხასის უნივერსიტეტი.
Homage to Gabriel Marcel
დაბადებული 7 დეკემბერი
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1973
ფრანგი ფილოსოფოსები
ონტოლოგები
ეგზისტენციალისტები
ათეიზმის კრიტიკოსები
ფენომენოლოგები
ფრანგი დრამატურგები