PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იოსებ ფლავიუსი

იოსებ ფლავიუსი (დ. დაახლ. 37, იერუსალიმი — გ. დაახლ. 100, რომი) — ცნობილი ებრაელი ისტორიკოსი. წარმოშობით მაღალი სამღვდელოების წრიდან. აქტიურად მოღვაწეობდა იუდეის სამეფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. იუდეველთა ომში (66-73 წწ.) რომის წინააღმდეგ იბრძოდა როგორც მხედართმთავარი, შემდეგ რომაელთა მხარეზე გადავიდა და მმართველი დინასტიის – ფლავიუსების – პატივსაცემად ფლავიუსი დაირქვა. იერუსალიმის გარემოცვისა და დანგრევის დროს, როგორც თარჯიმანი, რომაელთა ბანაკში იყო. შემდეგ რომში დასახლდა და რომის მოქალაქეობა მიიღო. აქვე დაწერა ისტორიული თხზულებები: „იუდეველთა ომი“, „იუდეის სიძველენი“, „იუდეის ხალხის ძველი წარმოშობის შესახებ. აპიონის წინააღმდეგ“ — პოლემიკა I საუკუნის ეგვიპტელ მწერალ აპიონთან ან „ცხოვრება“. იოსებ ფლავიუსის თხზულებები ძვირფასი წყაროა ძველი აღმოსავლეთისა და ხმელთაშუა ზღვის ხალხების ისტორიის შესასწავლად. მათი ავტორი გვევლინება პრორომაული ორიენტაციის მიმდევრად და იუდეველთა აპოლოგეტად.
იოსებ ფლავიუსი (ფლავიოსი) იუდეველთა სასულიერო წრეს ეკუთვნოდა; იყო ფარისეველი და, მაშასადამე, მამაპაპეული ადათ-წესების ერთგული; პოლიტიკურ სარბიელზეც აქტიურად იღვწოდა, თუმცა ამ სივრცეში რთულსა და წინააღმდეგობებით სავსე გზაზე იდგა. იგი, ძე მატათიასი, 37 წელს იერუსალიმში დაიბადა. მიიღო ბრწყინვალე სასულიერო და საერო განათლება; დაეუფლა როგორც ბიბლიასა და ბიბლიურ, უფრო სწორედ, - ძველი აღთქმის იუდეურ ტრადიციას, ისე ბერძნულ-რომაულ კულტურას: ანტიკური ცივილიზაციის მიღწევებს მეცნიერების სხვადასხვა დარგში.
იოსები ებრაელი ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ადრიდანვე ჩაება და 66-73 წლების ანტირომაული აჯანყების ინიციატორთა და ორგანიზატორთა გვერდით დადგა; იგი გალილეის ფრონტის მხედართმთავრად დაინიშნა, მაგრამ მოულოდნელად, აჯანყების დაწყებიდან ერთი წლის შემდეგ 67 რომაელების მხარეზე გადავიდა და, იმპერიის მმართველი დინასტიის — ფლავიუსების — პატივისცემისა თუ მათი გულის მოგების მიზნით, ფლავიუსი დაირქვა.
ტიტესა და ვესპასიანეს მიერ იერუსალიმის აღებისა და ისრაელის მთავარი სიწმინდის — იერუსალიმის ტაძრის დაქცევის დროს 70 ის იმპერიის მთავარსარდლის ბანაკში თარჯიმნის მოვალეობას ასრულებდა. აჯანყების დამარცხების შემდეგ იგი რომში გადასახლდა, იქაური მოქალაქეობა მიიღო და ფლავიუსთა ისტორიოგრაფად დაინიშნა. გარდაიცვალა 95 წლის ასაკში.
მართალია, იოსებ ფლავიუსი თანამემამულე ებრაელებმა მოღალატედ გამოაცხადეს და, ერთი შეხედვით, ასეთადაც გამოიყურება, მაგრამ მთელი მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა, რომელიც „მოღალატეობის“ პერიოდში შეიქმნა, განმსჭვალულია თანამემამულეთა სიყვარულითა და მათი ისტორიის, კულტურის, ტრადიციებისა და რელიგიის აპოლოგიით.
ცნობილი ნაშრომები
„იუდეველთა ომი“, რომელიც 75-79 წლებში დაიწერა. არსებობს ცნობა, რომ ეს თხზულება ავტორმა არაბულ ენაზე დაწერა და ბერძნულად შემდეგ თარგმნეს. გადმოცემულია ამბები 177-იდან 73 წლამდე;
„იუდეველთა სიძველენი“;
„ავტობიოგრაფია“, ანუ იგივე „თვითაპოლოგია“.
„აპიონის წინააღმდეგ“ ანუ პოლემიკა ეგვიპტელ მწერალთან - აპიონთან - ებრაელი ხალხისა და მათი რელიგიის წინააღმდეგ წამოყენებული ბრალდებების გასაქარწლებლად.
სქოლიო
ლიტერატურა
ებრაელი ისტორიკოსები
დაბადებული 37
იუდას სახარება

იუდას სახარება არის დოკუმენტი, რომელსაც კაენიტები, ადრეული ქრისტიანული გნოსტიკური სექტა, იყენებდნენ, და რომელიც 2006 წელს გამოქვეყნდა ნაწილობრივი რეკონსტრუქციის შემდეგ.
დაახლოებით 50-მდე ნამუშევარი არსებობს, რომელსაც მიიჩნევენ ადრეული ეკლესიის "სახარებებად", თუმცა მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მხოლოდ 20 მათგანზე არსებობს, რომელთაგან ოთხი მათეს, მარკოზის, ლუკასა და იოანეს კანონიკური სახარებებია. იუდას სახარება ერთ-ერთია 16 დანარჩენი სახარებიდან, რომელთა შესახებ გარკვეული ინფორმაცია ისტორიულად შემონახულ იქნა ადრეულ ეკლესიურ ნაწერებში.
ერთადერთი ცნობილი მანუსკრიპტი, რომელშიც ამ სახარების ტექსტია დართული არის ბოლო დროს 1700 წლის შემდეგ აღმოჩენილი ტყავგადაკრული პაპირუსის მანუსკრიპტი ეგვიპტის უდაბნოდან. პაპირი, რომელზეც სახარებაა დატანებული ფრაგმენტულია და მისი ზოგიერთი ნაწილები დაკარგულია. როდოლფ კასერის თანახმად, კოდექსი თავდაპირველად 62 გვერდიანი იყო. აღმოჩენისას მანუსკრიპტიდან რამდენიმე ფურცელი ამოღებული და გაყიდული იქნა ცალ-ცალკე და დღემდე ერთობლივად მხოლოდ 26 გვერდმა მოაღწია. თუმცა დროდადრო, დაკარგული ფურცლებიც ჩნდება, მათ მფლობელთაგან გაყიდვის მსურველთა გამოჩენისას.
იუდას სახარების მანუსკრიპტის რადიოკარბონულმა დათარიღებამ ის მე-3 და მე-4 საუკუნეებს მიაკუთვნა. შედარებისთვის ყველაზე ძველი ფრაგმენტი იოანეს სახარებიდან - პაპირუსი P52 - თარიღდება 125 წლით. თუმცა იუდას სახარებას მიიჩნევენ უფრო ძველი დაახ. 130 წლის მანუსკრიპტის ასლად. ეს დაახ. 100 წელიწადშია იესოს გარდაცვალების ბიბლიურ თარიღიდან.
იუდას სახარება თავდაპირველად ბერძნულად უნდა ყოფილიყო დაწერილი, თუმცა მანუსკრიპტი ძველ კოპტურ ენაზეა. უეჭველია, რომ იუდას სახარების ავტორად იუდა ისკარიოტელს არ მიიჩნევენ, თუმცა მკვლევარებს ახალ აღთქმაში იოანეს სახარების ავტორობაზეც მრავალი ეჭვი აქვთ.
რესურსები ინტერნეტში
გნოსტიციზმი
სახარებები
რამაზ კიკნაძე

რამაზ კიკნაძე (დ. 19 თებერვალი, 1937, თბილისი — გ. 7 იანვარი, 1975, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი.
ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1962 წლიდან 12 წლის განმავლობაში იყო სსი "თბილქალაქპროექტში" IV არქიტექტურულ სახელოსნოში. 1972 წლიდან სსი "საქქალაქმშენსახპროექტის" მე-2 არქიტექტურული სახელოსნოს ხელმძღვანელად დაიწყო მუშაობა. ამასთან ერთად, იგი იყო საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის და პრეზიდიუმის წევრი, საქართველოს რესპუბლიკის "სახმშენის" და თბილისის მთავარი არქიტექტორის საბჭოების წევრი, სავაჭრო პალატის მთავარი არქიტექტორი. ასწავლიდა არქიტექტურულ გეგმარებას პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. მისი მრავალი ნამუშევარი აღინიშნა რესპუბლიკურ თუ საკავშირო კონკურსებსა და დათვალიერებებზე. მისივე პროექტებით განხორციელდა საქართველოს საგამოფენო პავილიონები მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის გამოფენებზე.
მისი ნამუშევრებია: თბილისში - ქორწინების სახლი (1964 წელს შ. ყავლაშვილთან ერთად, მოქანდაკე ი. და გ. ოჩიაურები); მეტროპოლიტენის სადგურ „ნაძალადევის“ ზედა პავილიონი და ქვედა ბაქანი (1966, არქიტექტორ თ. თევზაძესთან ერთად); რესტორანი "მარაბდა" (1971, არქიტექტორ თ. მიქაშავიძესთან და ვ. ქურთიშვილთან ერთად); საწყლოსნო სპორტული კომპლექსი (1978, არქიტექტორ გ. აბულაძესთან და შ. ყავლაშვილთან ერთად); 9 ძმა ხერხეულიძის მემორიალი (1976, შ. ყავლაშვილთან ერთად, მოქანდაკე ლ. ქველაძე) და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 19 თებერვალი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 1975
ქართველი არქიტექტორები
გარდაცვლილი 7 იანვარი
თბილისში დაბადებულები
Oysters (short story)

Oysters (short story)
"Oysters" is a short story by Anton Chekhov published originally in the No. 486 (16 December), 1884 issue of Budilnik magazine, subtitled "A Sketch" (Набросок) and signed A. Chekhonte (А. Чехонте). It was included (without the subtitle) into Chekhov's 1886 collection Motley Stories (Пёстрые рассказы) published in Saint Petersburg, and in a slightly revised version appeared in this book's next 13 editions, in 1892–1899. It was also included into the Russian Writers' Short Stories 1895 collection and later into the Volume 3 of The Collected Works by A.P. Chekhov's first edition.
In an 18 January 1886 letter to Viktor Bilibin, discussing the stories he'd chosen for the Motley Stories collection, Chekhov wrote: "Hereby I attach one story that had missed the main bulk, you may add it to the others... In it for the first time I've taken upon myself the role of a 'medicus'."
Synopsis
A beggar's child, delirious from hunger, falls victim to a cruel practical joke by the people from the tavern which his father stops nearby to beg for money.
References
External links
Устрицы. The Original Russian text
Oysters. 1908 and 1922 English translations
Short stories by Anton Chekhov
1884 short stories
Works originally published in Russian magazines
საფრიჭა

საფრიჭა, სოფრუჯუ — მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3786 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. ახასიათებს ნივალური ლანდშაფტი. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კალთებზეა საფრიჭის მყინვარი.
ლიტერატურა
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
აფხაზეთის კავკასიონის მთები
ელანეცის რაიონი

ელანეცის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, მიკოლაივის ოლქში. მისი ფართობია 1 017 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 15 681 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. ელანეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელანეცი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
მიკოლაივის ოლქის რაიონები
ანარეკლი (ფილმი)

ანარეკლი (ფილმი)
ტელეფილმისთვის იხილეთ: ანარეკლი (ტელეფილმი)
„ანარეკლი“ — 1974 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. რეჟისორი ოთარ აბესაძე.
სიუჟეტი
ფილმის ავტორები ცდილობენ ყურადღება მიაპყრონ თანამედროვე საზოგადოების პრობლემებს: პატიოსნებას, ოჯახურ ურთიერთობას, მიტოვებულ სოფლებს. ინსტიტუტის თანამშრომელს ჯაბა იმედაძეს კონფლიქტი მოსდის დისერტაციის არაკეთილსინდისიერი გზით მაძიებელთან, ამას ერთვის ოჯახური უსიამოვნებებიც. სწორედ ამ დროს ჯაბას სოფლად ექსპერიმენტს შესთავაზებენ - მშობლიურ სოფელში მას საყვარელი საქმე და სასურველი ადამიანები ელოდებიან.
როლებში
თენგიზ არჩვაძე — ჯაბა
მედეა ბიბილეიშვილი — ზანდა
იზა გიგოშვილი — ირმა
დავით პაპუაშვილი — ევგენი
მარინა თბილელი — ელენე
კუკური ლაფერაძე — გერონტი
თამილა ლასხიშვილი — სალომე
ბუხუტი ზაქარიაძე — სანდრო
სპარტაკ ბაღაშვილი
კოტე დაუშვილი
მერაბ გეგეჭკორი
გ. დარისპანაშვილი
პ. ინწკირველი
ვახტანგ ნინუა
იპოლიტე ხვიჩია
გრიგოლ (გიგოლა) თალაკვაძე
ივანე ოსაძე
ნინო ჩხეიძე
დავით ქუთათელაძე
ეკატერინე ვაჩნაძე
თამაზ თოლორაია
ზანდა იოსელიანი
მალხაზ ბებურიშვილი
ნ. აბესაძე
ხ. დოლიძე
გ. დოლიძე
ნ. მაღლაფერიძე
მ. ტატიშვილი
ლ. გოგიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
„ანარეკლი“ — ეროვნული ფილმოგრაფია
სქოლიო
1974 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ფილმები ანბანის მიხედვით
კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
Daphnella retifera

Daphnella retifera is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell varies between 7 mm and 14 mm.
(Original description) The small, thin shell is oval and short-spired. It is yellowish with pale cloudy markings of brownish. The protoconch has a sinusigerid (or diagonally cancellate) structure to begin with, but not strongly sculptured, and the larval shell after 2½ turns of the usual sort becomes smooth and continues for 2½ whorls more, quite smooth and rounded, before the normal sculpture begins. The latter continues in the largest specimen for 2½ turns more. The whorls moderately rounded. The fasciole is hardly discernible except by following the incremental lines. It is sculptured like the rest, and not excavated. The suture is distinct. The sculpture is composed of numerous tine sharp spiral threads with slightly wider interspaces, crossed by somewhat less prominent transverse threads, making a very regular reticulation over the whole surface. At most of the intersections a small point elevates itself, giving a peculiarly rasp-like appearance to the dull unpolished surface of the shell. The notch is shallow, situated at the suture. The aperture is pointed behind. The outer lip is arched well forward, hardly contracted for the broad short siphonal canal. The edge is thin, the interior not lirate. The columella is not callous, nearly straight, simple, very slightly recurved at the end of the siphonal canal.
Distribution
Daphnella retifera can be found in Atlantic waters, ranging from the coast of North Carolina south to Brazil.; also in the Gulf of Mexico.
References
Lyons, William G. "New Turridae (Gastropoda: Toxoglossa) from south Florida and the eastern Gulf of Mexico." The Nautilus 86.1 (1972): 3-7.
External links
Gastropods.com: Daphnella retifera
Rosenberg, G.; Moretzsohn, F.; García, E. F. (2009). Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, Pp. 579–699 in: Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Texas A&M Press, College Station, Texas
retifera
Gastropods described in 1889
ჰილდე ეიტერლინდენი

ჰილდე ეიტერლინდენი (დ. 30 აგვისტო, 1939) — ფლანდრიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი.
1960 წელს დაამთავრა ჰერმან ტეირლინკის სტუდია. ძირითადად თეატრში თამაშობდა, მათ შორის ანტვერპენის ჰოლანდიის სამეფო თეატრში. 1969 წელს ითამაშა ჰარი კიუმელის დრამატულ ფილმში „ბატონო ჰავარდენ“. 1988 წელს მთავარი როლი შეასრულა ტელესერიალში „პატარა, ლონდონი, პატარა ბერლინი“. 1995-1996 წლებში ითამაშა ტელესერიალში „ჩვენი ბედნიერება“. ჰყავს და, ილსე ეიტერლინდენი, რომელიც აგრეთვე მსახიობია.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 30 აგვისტო
დაბადებული 1939
ფლანდრიელი მსახიობები
სანჩო (მაიორკა)

სანჩო (მაიორკა)
სანჩო I წყნარი (დ. 1274 — გ. 4 სექტემბერი, 1324) — მაიორკის მეფე 1311–1324 წლებში. ხაიმე II-ისა და ესკლარამუნდა დე ფუას შვილი.
ბიოგრაფია
ხაიმე II-ის სიკვდილის შემდეგ სანჩოს ერგო მემკვიდრეობით მაიორკის სამეფო იმიტომ, რომ მისმა ძმამ ხაიმემ უარი თქვა ტახტზე და ფრანცისკანელი ბერი გახდა. სანჩომ გააგრძელა მამამისის პოლიტიკა სტაბილურობისა და შინაგანი გაძლიერების ერთსულოვნებისთვის სამეფოში. მან განახორციელა ომი პალმის მაცხოვრებლების წინააღმდეგ, რომლებიც ითხოვდნენ ქალაქის ავტონომიას. სანჩო ცნობილი იყო იმით, რომ ფულს ძალავდა ებრაელებს ფლოტის მშენებლობისათვის. 1324 წელს სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე დაიწყო ტაძრის მშენებლობა პერპინიანში სადაც დაკრძალეს მოგვიანებით.
ოჯახი
სანჩო დაქორწინებული იყო კარლ II ნეაპოლელისა და მარია უნგრელის შვილზე, მარია ნეაპოლიტანელზე, მათი ქორწინება უნაყოფო აღმოჩნდა, ამიტომ სანჩოს მემკვიდრე გახდა მისი ძმისშვილი ხაიმე III.
რესურსები ინტერნეტში
Sancho I el Pacífico en la web del Centro Virtual Cervantes dedicado a la Monarquía Hispánica
Reino de Mallorca
მაიორკის მეფეები
დაბადებული 1274
გარდაცვლილი 4 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1324
ბარსელონის დინასტია
Prionopelta punctulata

Prionopelta punctulata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prionopelta-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჯემალ მაზიაშვილი

ჯემალ მაზიაშვილი (დ. 6 ივნისი, 1938, თბილისი, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. 1991-2005 წლებში რუსთავის თეატრის დირექტორი.
თეატრალური ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ გახდა მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი; 1967 წელს, მარჯანიშვილის თეატრიდან წამოსვლის შემდეგ, გახდა რუსთავის თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ჯილდოები
ხელოვნების ქურუმი — 2018
რუსთავის საპატიო მოქალაქე — 2003
ღირსების ორდენი — 1998
საქართველოს დამსახურებული არტისტი — 1980
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მსახიობები
დაბადებული 6 ივნისი
დაბადებული 1938
როგოზენის ვერცხლის განძი

როგოზენის ვერცხლის განძი — ძველი თრაკიული პერიოდის ვერცხლის განძი (ძვ. წ. V-IV სს). აღმოაჩინეს 1985 წელს ბულგარეთის ქალაქ როგოზენში.
1985 წელს ტრაქტორისტი ივან სავოვი, რომელიც საკუთარ ბოსტანში მუშაობდა, წამოედო ქვევრს. მან და მისმა მეუღლემ განაგრძეს ძიება და აღმოაჩინეს სხვადასხვა სახეობის ნივთები (დოქები, თასები, ჭურჭელი). ცოლ-ქმარმა გადაწყვიტეს, რომ ეს საეკლესიო ნივთები იყო, წაიღეს ისინი სახლში და გააგებინეს სოფლის მამასახლისს და გააგრძელეს მუშაობა ბოსტანში.
მამასახლისმა დარეკა საოლქო ცენტრ ვრაცაში და ისტორიულ მუზეუმში. ჩავიდნენ არქეოლოგები დაიწყეს არქეოლოგიური გათხრებისთვის მზადება და დაზვრერვითი ორმოს გათხრის დროს აღმოაჩინეს კიდევ 100 ერთეული ჭურჭელი. საერთო ჯამში აღმოაჩინეს 165 ერთეული ჭურჭელი, საერთო ჯამში 20 კგ. ესენი იყო ფიალები, 54 დოქი და 3 თასი.
არქეოლოგები ფიქრობენ, რომ ეს არის პირადი კოლექცია, რომელსაც დაახლოებით საუკუნენახევრის განმავლობაში აგროვებდა ადგილობრივი აზნაურის ოჯახი.
ჭურჭელზე გამოსახულია ფანტასტიკური (ფრთოსანი ლომები და ცხენები) და რეალისტური (ძაღლები, ჰიპოპოტამი, ფრინველები) ფიგურები. ერთ-ერთ თასზე, რომელიც სავარაუდოდ ბერძნული წარმოშობისაა, გამოსახულია ჰერაკლე და ქურუმი ავგე.
ამჟამად განძი ინახება სოფიის ისტორიულ მუზეუმში.
რესურსები ინტერნეტში
Журнал «Вокруг Света» Январь 1987
არქეოლოგია ბულგარეთში
ახმეტელის თეატრი (თბილისის მეტრო)

ახმეტელის თეატრი (თბილისის მეტრო)
„ახმეტელის თეატრი“ (ყოფილი სახელწოდება „გლდანი“) — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ბოლო გაჩერება. ხაზის შემდეგი სადგურია სარაჯიშვილი. მდებარეობს გლდანის დასახლებაში. გაიხსნა 1989 წლის 7 იანვარს. მისი პროექტის ავტორები არიან არქიტექტორები გ. რაზმაძე, ს. ჩოლოყაშვილი და გ. მოძმანიშვილი. სადგურს შესასვლელი ერთი მხრიდან აქვს.
სადგური, რომელიც მარმარილოთი და გრანიტითაა მოპირკეთებული, 2007 წელს განახლდა. 14 დეკემბერს დასრულებული სამუშაოების დროს, ცვლილება შეეხო, როგორც შესასვლელის, ისე დახრილი გვირაბისა და მოსაცდელი ვესტიბულის დიზაინს; დამონტაჟდა თანამედროვე ტიპის მონიტორები, სარეკლამო ბილბორდები და განახლდა განათების სისტემა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია
რესურსები ინტერნეტში
მეტროსადგური „ახმეტელის თეატრი“ თბილისის მეტროს ოფიციალურ საიტზე
მეტროსადგური „ახმეტელის თეატრი“ თბილისის ოფიციალური საიტის გზამკლვევში
სქოლიო
ახმეტელი-ვარკეთილის ხაზი
აზერბაიჯან-ბელარუსის ურთიერთობები

აზერბაიჯან-ბელარუსის ურთიერთობები
ბელარუს-აზერბაიჯანის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს აზერბაიჯანსა და ბელორუსს შორის. 1918 წლამდე ორივე ქვეყანა იყო რუსეთის იმპერიის ნაწილი, ხოლო 1991 წლამდე სსრკ-ს ნაწილი. დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა 1992 წელს. აზერბაიჯანს აქვს საელჩო მინსკში. ბელარუსს აქვს საელჩო ბაქოში. ორივე ქვეყანა არის სრულუფლებიანი წევრი ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის და დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის. აზერბაიჯანი არის ასევე ევროსაბჭოს წევრი, ბელარუსი კანდიდატია. ბელარუსი არის წევრი მიუმხრობლობის მოძრაობისა.
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის საელჩო ბელარუსში
Joint issue of Azerbaijan and Belarus
აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები
ბელარუსის დიპლომატიური ურთიერთობები
Sattelhorn

Sattelhorn
The Sattelhorn is a mountain of the Bernese Alps, overlooking the Lötschenlücke in the canton of Valais. It lies west of the Aletschhorn, between the Lang Glacier and the Oberaletsch Glacier.
References
External links
Sattelhorn on Hikr
Mountains of the Alps
Alpine three-thousanders
Mountains of Switzerland
Mountains of Valais
Bernese Alps
რეიჩელ ვაისი

რეიჩელ ვაისი (7 მარტი, 1970) — ინგლისელი კინოსა და თეატრის მსახიობი ქალი.
ბიოგრაფია
თავდაპირველად ვაისი მოღვაწეობდა როგორც მოდელი. შესრულებული აქვს როლები ფილმებში მუმიას შესახებ.
2005 წელს ვაისმა ითამაშა ფერნანდო მეიერელეშის ფილმში „ერთგული მებაღე“. ვაისმა შეასრულა ინგლისელი დიპლომატის ცოლის როლი. ფილმი კიბერაში გადაირეს. მან კრიტიკოსთა მოწონება დაიმსახურა. ვაისმა მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოები ქალის მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის. The Guardian-მა დაწერა, რომ ამ ფილმმა ვაისს დაუმკვიდრა ადგილი წამყვან ბრიტანელ მსახიობთა შორის.
2011 წელს ითამაშა პიესის „ღრმა ლურჯი ზღვა“ ეკრანიზაციაში და მიიღო ოქროს გლობუსის ნომინაცია საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისელი მსახიობები
დაბადებული 1970
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
ანტონიო გუტიერეს დე ლა ფუენტე

ანტონიო გუტიერეს დე ლა ფუენტე — (დ.8 სექტემბერი, 1796, ტარაპაკა, ჩილე — გ. 14 მარტი, 1878, ლიმა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. 1829 წელს მცირე ხნით ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა.
ბიოგრაფია
ანტონიო გუტიერეს დე ლა ფუერტე დაიბადა 1796 პერუს პროვინცია ტარაპაკაში (ამჟამად ჩილე). იგი მონაწილეობდა პრეზიდენტ ხოსე დე ლა-მარის დამხობაში. სწორედ მის შემდეგ, აგუსტინ გამარას ხელისუფლებაში მოსვლამდე რამდენიმე თვით ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
ბიბლიოგრაფია
Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomos 1 y 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998.
Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
Grandes Forjadores del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-50-8
Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 9. JAB-LLO. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-158-8
Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Sexto Tomo. Tercera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1981. ISBN 84-499-4818-5
პერუს პრეზიდენტები
დაბადებული 8 სექტემბერი
დაბადებული 1796
გარდაცვლილი 14 მარტი
გარდაცვლილი 1878
213 (ჯგუფი)

213 (ჯგუფი)
213 — ამერიკული ტრიო ლონგ ბიჩიდან (კალიფორნია, აშშ), რომელშიც შედიოდნენ სნუპ დოგი, უორენ ჯი და ნეიტ დოგი.
მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფი არსებობდა 1991 წლიდან, ერთადერთი სტუდიური ალბომი, The Hard Way მათ მხოლოდ 2004 წელს გამოსცეს. იგი მოხვდა აშშ ჩარტის #4 ადგილზე, სინგლებით "Groupie Luv" და "So Fly".
დისკოგრაფია
ალბომი
The Hard Way (2004)
სინგლები
"Groupie Luv"
"So Fly"
სქოლიო
ჰიპ-ჰოპ ჯგუფები
სნუპ დოგი
რუთ ფიშერი

რუთ ფიშერი (ნამდვილი სახელი ელფრიდა აისლერი, ; დ. 11 დეკემბერი, 1895, ლაიფციგი, გერმანიის იმპერია — გ. 13 მარტი, 1961, პარიზი, საფრანგეთი) — გერმანელი პოლიტიკოსი და კომუნისტი, გერმანიის კომუნისტური პაარტიის ერთ-ერთი ლიდერი, მოგვიანებით კი ლენინბუნდის ლიდერი. 2010 წელს გასაჯაროებული დოკუმენტების მიხედვით, ფიშერი 8 წლის განმავლობაში ამერიკის დაზვერვის აგენტი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
რუთ ფიშერი (1895 – 1961)
დაბადებული 11 დეკემბერი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 13 მარტი
გარდაცვლილი 1961
გერმანელი პოლიტიკოსები
გერმანელი კომუნისტები
გერმანელი პოლიტიკოსი ქალები
მატროსივკა (დასახლება)

მატროსივკა (დასახლება)
მატროსივკა — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დასახლების მოსახლეობა 93 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლების ამინდი
ბერისლავის რაიონის დასახლებები
უილიამი (უელსის პრინცი)

უილიამი (უელსის პრინცი)
პრინცი უილიამი (დ. 21 ივნისი, 1982, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო) — უელსის პრინცი, ელისაბედ II-ის შვილიშვილი, ჩარლზ III-სა და პრინცესა დიანას უფროსი ვაჟი. გაერთიანებული სამეფოს ტახტის მემკვიდრე მამის შემდეგ.
უილიამი 1982 წელს ლონდონში დაიბადა. მას დამთავრებული აქვს წმინდა ენდრიუს უნივერსიტეტი.
2011 წლის 29 აპრილს უილიამი კეთრინ მიდლტონზე დაქორწინდა. ამ ქორწინებიდან მათ სამი შვილი ჰყავთ: პრინცი ჯორჯი (დ. 22 ივლისი, 2013) პრინცესა შარლოტა (დ. 2 მაისი, 2015), პრინცი ლუისი (დ. 23 აპრილი, 2018).
რესურსები ინტერნეტში
Royal.gov.uk – The Duke of Cambridge
The Duke and Duchess of Cambridge
Prince William graduates from RMAS
Prince William talks with NBC's Matt Lauer
დაბადებული 21 ივნისი
დაბადებული 1982
უინძორები
Camponotus depressiceps

Camponotus depressiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
პიჩუგინო (დუვანის რაიონი)

პიჩუგინო (დუვანის რაიონი)
პიჩუგინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დუვანის რაიონის სოფლები
ლორის მაზრა

ლორის მაზრა — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რუსეთის იმპერიაში. შეიქმნა 1801 წელს. მაზრის ცენტრი თბილისი. 1802 წელს ქართლ-კახეთის მაზრებად დაყოფის საფუძველზე ლორის მაზრამ მოიცვა ქვემო ქართლის, შამშადილოს, ყაზახას, ბორჩალოსა და ბამბაკის ტერიტორიები. 1804 წელს ლორის მაზრას ეწოდა თბილისის მაზრა.
ლიტერატურა
ლორის მაზრა
დობროპილიის რაიონი

დობროპილიის რაიონი — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 949 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 16 622 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. დობროპილიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დობროპილია.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
დონეცკის ოლქის რაიონები
NGC 7818

NGC 7818 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1886 წლის 23 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ილანგ-ილანგი

ილანგ-ილანგი, კანანგა — ტანმაღალი ხე ანონისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ტროპიკულ აზიაში, წყნარი ოკეანის კუნძულებსა და ავსტრალიაში.
კულტივირებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებში. ყვავილებისგან ხდიან ეთეროვან ზეთს („მაკასარის ზეთი“) და პარფიუმერიაში იყენებენ; მერქანი იხმარება სამშენებლო მასალად და საკრავების დასამზადებლად.
ლიტერატურა
ანონისებრნი