PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Katnarat, Lori

Katnarat, Lori
Katnarat (also Romanized as Kat’narrat and Katnarrat; formerly, Lorplemsovkhoz, Loriyskiy Sovkhoz) is a town in the Lori Province of Armenia. The town was originally a sovkhoz (collective farm).
References
Populated places in Lori Province
დაიკო კერი

დაიკო კერი — ცნობილი ამერიკელი მწერლის თეოდორ დრაიზერის პირველი და ერთ-ერთი ყველაზე გახმაურებული რომანი.
მოკლე ისტორია
ამ ნაწარმოებით დრაიზერმა მეოცე საუკუნის ამერიკელი მწერლების რეალისტური, თუმცა, დაცემის პირას მყოფი ტრადიცია განაგრძო. რომანს კრიტიკოსთა და საზოგადოების მხრიდან სასტიკი შეფასება მოჰყვა, ნაწარმოებს უზნეოც კი უწოდეს. დრაიზერმა მთავარი მოქმედი პერსონაჟი გოგონა საზოგადოებაში გაბატონებულ ნორმებს დაუპირისპირა.
აქვე უნდა ითქვას, რომ საზოგადოებას თითქოს მორგებული მსახიობი ქალი, რომელსაც წარმატებაც მალევე ეწვია, საბოლოოდ მაინც ვერ ეთვისება არსებულ წესებს და შინაგანად მაინც დამოუკიდებელ და ცოტა გაურკვეველ პრინციპებს იზიარებს. ქალს, ერთი შეხედვით, ყველაფერი აქვს რაზეც ოცნებობდა, მაგრამ ბედნიერი მაინც არ არის. სწორედ ასეთი პათოსით დაწერილი წიგნი ვერ მიიღო იმდროის ამერიკულმა საზოგადოებამ და მწერალს ბევრი პრობლემა შეხვდა სამართლის მხრივაც კი.
სიუჟეტი
"კერი" დრაიზერმა 1900 წელს გამოსცა. ნაწარმოები ახალგაზრდა სოფლელ გოგონას ეხება, რომელიც დიდ ქალაქში ბედის საძებნელად ჩადის. პირველად კერი უფროს დასთან დაბინავდება, სადაც მისი "ამერიკული
ოცნების" გაცნობიერებას ახდენს, შემდგომ გოგონა ბინას იცვლის და დიდებისკენ მიმავალ გზაზე პირველ ნაბიჯებსაც დგამს.
კერი რომანის ბოლოს ცნობილი მსახიობი ხდება, თუმცა, მისი შინაგანი სამყარო ვერ ეგუება არსებულ რეალობას და ფუფუნებაში მყოფი ახალგაზრდა ქალი მარტოობას ირჩევს ცხოვრების თანამგზავრად.
პერსონაჟები
კაროლინა (კერი) მიბერი — რომანის მთავარი გმირი;
მინი ჰანსონი — კერის უფრო და, რომელთანაც ის ცოტა ხანს ცხოვრობდა სანამ დრუესთან გადავიდოდა;
სვენ ჰანსონი — მინის ქმარი;
ჩარლზ დრუე — კომოვოიაჟერი, რომელიც კერის ჩიკაგოსკენ მიმავალ მატარებელში გაეცნო;
ჯორჯ ჰარსტვუდი — ბარის მმართველი, შემდგომში კერის ქმარი;
ჯულია ჰარსტვუდი — ჯორჯის ცოლი;
ჯესიკა და ჯორჰ უმცროსი — ჯორჯისა და ჯულიას შვილები;
მისტერ და მისის ვენსები — კერისა და ჰარსტვუდის მეზობლები ნიუ-იორკში;
რობერტს ეიმსი — მისის ვენსის ბიძაშვილი;
ლოლა ოსბორნი — კერის დაქალი, რომელიც მაშინ გაიცნო, როდესაც თეატრში მოეწყო სამუშაოდ.
კერი ქართულად
რომან კერის ქართველი მკითხველი გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან იცნობს. აღსანიშნავია, რომ თეოდორ დრაიზერის შემოქმედების ქართულად თარგმნას ჯერ კიდევ მე-20 საუკუნეში ჩაეყარა საფუძველი. დრაიზერის ნაწარმოებების ქართულ ენაზე ამეტყველებას გარკვეული დატვირთვაც ჰქონდა, კერძოდ, მწერალი მწვავედ აკრიტიკებს ამერიკის (და ზოგადად) კაპიტალისტური სამყაროს წარმომადგენლების არაადამიანურ დამოკიდებულებას დაბალი კლასის ადამიანების მიმართ, რაც ხსენებულ რომანშიც კარგად არის ნაჩვენები.
1900 წლის რომანები
ამერიკული რომანები
თეოდორ დრაიზერის რომანები
სოციალური რომანები
XIX საუკუნის ამერიკული რომანები
შჩეცინის ყურე

შჩეცინის ყურე ან ოდერის ყურე — ყურე ბალტიის ზღვაში, გერმანიისა და პოლონეთის ნაპირებთან. სიგრძე 23 კმ, სიგანე 46 კმ. სარკის ფართობი 687 კმ². სიღრმე ფარვატერზე 8,5 მ-მდე. ერთვის მდინარე ოდრა (ოდერი). მნიშვნელოვანი ნავსადგურია შჩეცინი (მდინარე ოდრაზე).
ლიტერატურა
ევროპის ყურეები
ბალტიის ზღვის ყურეები
Cryptogemma oregonensis

Cryptogemma oregonensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The small, white shell has a pale olivaceous periostracum. It consists of more than four whorls but the apex is eroded. The suture is distinct. The whorl in front of the suture as far as the shoulder is flattish. The shoulder of the whorl is strongly marked and angular. It is coronated on the penultimate whorl by the ends of about 25 straight, protractively oblique narrow ribs with subequal interspaces, becoming obsolete on the base of the body whorl. Incremental lines are more or less distinct but not regular. The spiral sculpture consists of one or two feeble impressed lines on the whorl above the shoulder, and three or four widely spaced threads on the base, though the region of the siphonal canal is free from spiral sculpture. The aperture is narrow. The anal sulcus is wide and shallow. The thin outer lip is produced, thin. The body and columella are erased. The siphonal canal is rather short. The axis is pervious.
Distribution
This species occurs in the Pacific Ocean off Oregon, USA.
References
External links
oregonensis
Taxa named by William Healey Dall
Gastropods described in 1919
Manjacaze District

Manjacaze District is a district of Gaza Province in southwestern Mozambique. Its principal town is Manjacaze. The district is located at the south of the province, and borders with Panda District of Inhambane Province in the north, Inharrime and Zavala Districts of Inhambane Province in the east, Xai-Xai District in the south, and with Chibuto District in the west. In the southeast, the district is limited by the Indian Ocean. The area of the district is . It has a population of 166,488 as of 2007.
Geography
The Changane River, a major left tributary of the Limpopo River, makes a border of the district with Chibuto District. Another major river is the Mangonhane River, a tributary of the Inharrime River. There are 63 lakes in the district, the biggest one is Lake Nhambavale.
The climate is tropical dry in the interior, and tropical humid at the coast. The annual rainfall varies between and .
Demographics
As of 2005, 45% of the population of the district was younger than 15 years. 49% of the population spoke Portuguese. The most common mother tongue among the population was Tsonga. 53% were illiterate, mostly women.
Administrative divisions
The district is divided into seven postos, Manjacaze (two localities), Chidenguele (four localities), Nguzene (three localities), Chibonzane (three localities), Macuacua (two localities), Madzucane (three localities), and Chalala (two localities).
Economy
3% of the households in the district have access to electricity.
Agriculture
In the district, there are 38,000 farms which have on average of land. The main agricultural products are corn, cassava, cowpea, peanut, sweet potato, and rice. Population of cattle, pigs, sheep, and goats was steadily growing prior to 2005.
Transportation
There is a road network in the district which includes a stretch of the national road EN1 long, connecting Maputo and Inhambane, as well as of secondary roads.
References
Districts in Gaza Province
Saale-Holzland-Kreis

Saale-Holzland-Kreis
Saale-Holzland (official German name: Saale-Holzland-Kreis) is a Kreis (district) in the east of Thuringia, Germany. Neighboring districts are (from the north clockwise) the district Burgenlandkreis in Saxony-Anhalt, the district-free city Gera, the districts Greiz, Saale-Orla, Saalfeld-Rudolstadt, Weimarer Land and the district-free city Jena.
History
The district was created in 1994 by merging the previous districts Eisenberg, Jena and Stadtroda. When the district Roda (later Stadtroda) was originally created in 1922 it already covered nearly the area of the current district. In 1952 together with the abolishment of the federal states (Bundesländer) the district was split into the three parts, which were put together again in 1994.
Geography
The main river in the district is the Saale, which also gave it its name. The highest elevation with 475 m above sea level is in the south of the district, the lowest with 118 m is in the Saale valley at the boundary to the district Weimarer Land.
Coat of arms
In the left of the coat of arms is the silver bar as the symbol of the Lords of Lobdeburg, who owned of the valley of the Saale in the 13th century. In the bottom is the lion of the Counts of Orlamünde, surrounded by 6 hearts. Their county went into the ownership of the Wettin family in 1396. The coat of arms of Saxony in the right is the same as the coat of arms of the Wettin, as they later became the rulers of Saxony. The coat of arms was approved on August 18, 1997.
Towns and municipalities
References
External links
Official website (German)
Districts of Thuringia
სპინური კვანტური რიცხვი

სპინური კვანტური რიცხვი — კვანტური რიცხვი s, რომელიც განსაზღვრავს ელემენტარული ნაწილაკების საკუთარ მექანიკურ მომენტს(სპინს); იღებს მთელ(მათ შორის ნულსაც) და მთელნახევარ დადებით მნიშვნელობებს.
იხილეთ აგრეთვე
სპინი
ლიტერატურა
კვანტური მექანიკა
ar:عدد كم مغزلي
en:Spin quantum number
fi:Spinkvanttiluku
it:Numero quantico di spin
nl:Spinkwantumgetal
sl:Spinsko kvantno število
vi:Số lượng tử spin
Datu Montawal

Datu Montawal, officially the Municipality of Datu Montawal (Maguindanaon: Ingud nu Datu Montawal; Iranun: Inged a Datu Montawal), is a 5th class municipality in the province of Maguindanao del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 37,314 people.
The municipality, then known as Pagagawan, was created under Muslim Mindanao Autonomy Act No. 95 on July 18, 2000, carved out of the municipality of Pagalungan. It was renamed to Datu Montawal under Muslim Mindanao Autonomy Act No. 152 on June 9, 2003.
Republic Act No. 11550 was signed on May 27, 2021. The law stated the creation of Maguindanao del Norte and Maguindanao del Sur, recognized the name of the municipality as Datu Montawal, no longer as Pagagawan and ceded the municipality to Maguindanao del Sur. The law had won via plebiscite on September 18, 2022.
Geography
Barangays
Datu Montawal is politically subdivided into 11 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Balatungkayo (Batungkayo)
Built
Bulod
Dungguan
Limbalud
Maridagao
Nabundas
Pagagawan
Talapas
Talitay
Tunggol
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Datu Montawal Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 95 : An Act Creating the Municipality of Pagagawan in the Province of Maguindanao
MMA Act No. 152 : An Act Changing the Name of Pagagawan in the Province of Maguindanao to Municipality of Datu Montawal
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Maguindanao del Sur
ჩაბანოს მესამე ეკლესია

ჩაბანოს მესამე ეკლესია
ჩაბანოს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაბანოს ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე, ტყიანი მთის ძირას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი და კამარის დასავლეთ ნახევარი, სამხრეთ კედლის პერანგი და კარის გადახურვა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. შებრტყელებული ნახევარწრის ფორმის აფსიდის ღერძზე გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. ერთი სარკმელი დასავლეთითაა. კონქის თაღი შეისრული ფორმისაა, მსგავსი ფორმისაა კამარაც.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კლდეცოცია

კლდეცოცია — ფრინველების გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. შეიცავს ერთადერთ სახეობა — წითელფრთიან კლდეცოციას. ტანად მომცროა (160-175 მმ). თავი და ზურგი რუხი აქვს, ფრთების მფარავი ბუმბული — წითელი, მომქნევები — შავი, თეთრკოპლებიანი. წვრილი და გრძელი ნისკარტი რკალისებურად აქვს მოხრილი. მოგრძო თითები კარგად განვითარებული ბრჭყალებით ბოლოვდება. კლდეცოცია ბინადრობს კლდოვან ადგილებში. საქართველოში გვხვდება სუბალპურ და ალპურ ზონებში. ზამთრობით შეიძლება დაბლობებშიაც გამოჩნდეს ფლატეებზე. ბუდეს იკეთებს კლდის ნაპრალებში. დებს 3—4 კვერცხს. იკვებება მწერებითა და ობობებით.
ლიტერატურა
ბეღურასნაირნი
ზემო წუბენის მთის ხატის ეკლესია

ზემო წუბენის მთის ხატის ეკლესია — საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო წუბენში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლიდან დასავლეთით 4 კმ-ზე, მთაზე მდებარე დარბაზული ეკლესია რიყისა და ფლეთილი ქვითაა ნაგები. მარკანტული ნაწილებისთვის გამოყენებულია შირიმი. წყობაში დაცულია სწორხაზოვნება.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. კონქი სფერულია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა.
ეკლესიის კამარა ცილინდრულია. დასავლეთ კედელში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. ასეთივეა სამხრეთი შესასვლელიც.
ეკლესია გარედან პერანგშემოცლილია. სახურავი აყრილია, შესასვლელის წირთხლები სერიოზულადაა დაზიანებული. ინტერიერი ამოვსებულია მიწით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 81
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Danylo Lyder

Danylo Lyder
Danylo Danylovych Lyder (– 29 December 2002, Kyiv, Ukraine) was a Ukrainian set designer, and teacher. He was a member of the National Academy of Arts of Ukraine, the National Union of Artists of Ukraine, the National Union of Theater Actors of Ukraine, and Taras Shevchenko National Prize Committee of Ukraine.
Life
In 1933 he studied at the Rostov Art School, and after in 1937 he entered the Leningrad Academy of Arts . As an ethnic German was deported to the Chelyabinsk Oblast, where he worked as a miner, then as an artist in "Emanzhilinskugol". In 1946 he was the chief artist of the Chelyabinsk Drama Theater. In 1956, he graduated from the St. Petersburg State Academic Institute of Painting, Sculpture and Architecture.
He was artist at Kyiv National Academic Theatre of Operetta, and Ivan Franko National Academic Drama Theater. He taught at the National Academy of Visual Arts and Architecture. He organized over 150 performances.
He began his own scenography school. His students include A. Aleksandrovych-Dochevskyi, V. Karashevskyi, M. Levitska, Sergey Masloboyshchikov, I. Nesmyanov, and O. Lunyov.
He is buried at Baikove Cemetery.
References
1917 births
2002 deaths
Burials at Baikove Cemetery
ნათელა პატარქალიშვილი

ნათელა პატარქალიშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1940, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1970 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
ნათელა პატარქალიშვილი — ბიბლიოვიკი
დაბადებული 11 აგვისტო
დაბადებული 1940
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
Gulchara

Gulchara was a Georgian noblewoman from the Kingdom of Kartli, who played a role in the Georgian–Ottoman–Safavid diplomacy in the early 17th century and helped forge a 1612 treaty during the Ottoman–Safavid War.
Gulchara was close to King Simon I of Kartli. A contemporary Persian historian reports her being a relative of Simon's family, while the Portuguese envoy in Persia, António de Gouveia, claims she was Simon's concubine. Mainstream scholarship in Georgia identifies Gulchara, a name or sobriquet based on Persian Gol-chehra, "rose-faced", as being the same person as Simon's granddaughter and Giorgi X's daughter, Tinatin (or Elene), who is known to have visited Simon during his confinement in Constantinople. Present-day historian David Blow presents her as a wife of Simon.
Simon I of Kartli, caught in the Ottoman–Safavid rivalry and anxious to preserve his kingdom's precarious autonomy, ended up as a prisoner of the Yedikule Fortress at Constantinople in 1600. Gulchara, who had once accompanied Simon to the Safavid capital of Isfahan, was brought to Constantinople to care for the aged king. She quickly befriended Sultan Mehmet III's mother and garnered respect and trust at the court, impressing the European diplomats in Constantinople with her "beauty, grandeur, and eloquence". Faced with disaster in the Ottoman–Safavid War, Mehmet's mother decided to approach Shah Abbas I of Persia through the latter's aunt Zeynab Begum (who wielded considerable influence in the Safavid royal court) by using Gulchara as envoy. Mehmet III's mother promised Gulchara, that if she would succeed in her mission, the Ottomans would release "her husband" from captivity. On Gulchara's first mission to meet Shah Abbas, she was allowed to include Simon. But Ahmet's ministers feared Simon might reveal too much to Abbas and Simon was recalled back to Yedikule after seven days' journey into the mission. After several diplomatic trips and the Ottoman military failures, in 1612 a peace party in Constantinople, which included Gulchara, persuaded the sultan to accept peace terms, which recapitulated those of the 1555 Treaty of Amasya. Her efforts were too late for the ailing king Simon, who died at Yedikule at the age of 74 in 1611. Gulchara's subsequent fate is unknown.
References
Sources
17th-century people from Georgia (country)
Diplomats of Georgia (country)
Women from Georgia (country) in politics
Women diplomats from Georgia (country)
17th-century women from Georgia (country)
ჯვრიანა

ჯვრიანა, ჯვარულა — უკუდო ამფიბიათა გვარი ჯვრიანასებრთა ოჯახისა. უკანა კიდურების თითებს შორის საცურაო აპკი სუსტადაა გამოხატული; ქუსლის ბორცვი მცირე ზომისაა, გუგა — ვერტიკალური. მამლებს ყელის კანქვეშა რეზონატორები აქვთ. გვარში 3 სახეობაა: კავკასიური ჯვრიანა (Pelodytes caucasicus), იბერიული ჯვრიანა (Pelodytes ibericus) და ჩვეულებრივი ჯვრიანა (Pelodytes punctatus). აღსანიშნავია კავკასიური ჯვრიანა, რომლის სხეულის სიგრძე 5 სმ აღწევს, ადის ზღვის დონიდან 2300 მ-მდე. ბინადრობს წყლის მახლობლად ჩრდილიან ადგილებში. ქვირითს ყრის მთელი ზაფხულის განმავლობაში. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
Hemetre

Hemetre (Hemetra) was an ancient Egyptian royal woman of the Fourth Dynasty. Hemetre may have been a daughter or granddaughter of Khafre. She did not hold the title king's wife and may have even married a non-royal. She is mainly known from her tomb, which is located in the central field of Giza. Her name honors the god Ra.
Titles
Hemetre was a King's daughter of his body and thus a daughter of one of the kings of the Fourth dynasty of Egypt. Hemetre was also a priestess of the goddess Hathor. One inscription mentions that she is "an honored one by the great god" and "she who does what her father likes every day".
Family
The location of her tomb (Central Field in Giza) suggests that she may be a daughter of Khafre. His name is attested in her tomb. Hassan suggests she may be a daughter or granddaughter of Khafre, but may have been married to a commoner. Hemetre is never called a King's wife in her tomb.
Several children of Hemetre are depicted in her tomb. Included are her sons Shepseska(u), Akhetre and Shepsesre(-sheri), and her daughters Hetepheres, Khentkaus, and Meresankh. Hemetre is depicted with her sons and daughters on one of the pillars in the chapel. Hemetre is faced by her sons Akh(et)re and Shepsesre-sheri in one register, while her daughters Hetepheres and Meresankh are depicted below their brothers. Her daughter Khentkaues is shown behind her mother. All five children appear as adults in this scene.
Tomb
Hemetre's tomb (G 8464) is located in the Central Field which is part of the Giza Necropolis. The entrance of the tomb leads to a pillared hall. The hall contains a large burial chamber as well as two smaller shafts. Off the chapel is another smaller chapel, again containing a burial shaft. Scenes in the tomb include offering bearers representing offerings from royal estates. These are all related to Khafre.
In the passageway of the tomb the upper part of a false door belonging to the Royal chamberlain Nebsen was found. One of the offering bearers shown in the tomb is named Senebuka. This official was buried nearby.
References
Princesses of the Fourth Dynasty of Egypt
26th-century BC women
Khafre
Year of birth unknown
Year of death unknown
ყიზმეიდანი

ყიზმეიდანი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 1096 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
შუმნა (რიშკანის რაიონი)

შუმნა (რიშკანის რაიონი)
შუმნა — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რიშკანის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რიშკანის რაიონის სოფლები
აბსოლუტური სიდიდე

აბსოლუტური სიდიდე, ან მოდული რიცხვისა მათემატიკაში — სიდიდე ნამდვილი რიცხვისა, რომელიც ტოლია თვით ამ რიცხვისა, თუ იგი დადებითია, ხოლო მოპირდაპირე რიცხვისა თუ იგი უარყოფითია, და ნულისა, თუ რიცხვი ნულის ტოლია. რიცხვის აბსოლუტური სიდიდე აღინიშნება სიმბოლოთი. მაგ.,
ლიტერატურა
ელემენტარული ალგებრა
არინტიკა

არინტიკა – ვულკანი ანდების მთებში, ბოლივიისა და ჩილეს საზღვარზე. მდებარეობს არიკა და პარინაკოტის რეგიონში. სიმაღლე ზღვის დონიდან – 5597 მ.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
ცენტრალური ანდების ვულკანები: არინტიკა
Volcano Live.Arintica
ჩილეს ვულკანები
Iturmendi

Iturmendi is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
Municipalities in Navarre
მაკა საგაიპოვა

მაკა საგაიპოვა
მაკა უმარის ასული საგაიპოვა უმარის-ასული (ჩეჩნ. Макка Сагаипова, ხალხში ცნობილი მაკა ჩეჩენკა; დ. 14 თებერვალი, 1987, გროზნო) — ჩეჩენი მომღერალი და მოცეკვავე. მაკა ჩეჩნეთის ესტრადაზე ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა და პოპულარული მომღერალია. მას ორი სოლო-ალბომი აქვს უკვე გამოშვებული. გარდა ზემოხსენებულისა, ანსამბლ „ლოვზარში“ მოღვაწეობს.
ბიოგრაფია
აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ სხვადასხვა საიტზე ვრცელდება ბუნდოვანი ვიდეორგოლი მინაწერით „როგორ კლავენ ჩეჩნები მაკას“. რგოლის შინაარსის ნამდვილობასა და მაკას დღევანდელი ბედ-იღბლის შესახებ აღარაფერია ცნობილი. ოფიციალური ინფორმაციით, მაკა საგაიპოვა მოსკოვში ცხოვრობს.
ბოლო დროს პრესაში გაჩენილი ჭორები მაკას სიკვდილის თაობაზე უარყოფილ იქნა ინტერვიუთი, რომელიც ჩეჩნეთის სილამაზის დედოფალმა რუსულ MTV–ს მისცა.
რესურსები ინტერნეტში
მაკა საგაიპოვას სიმღერები
ვიდეო
მაკა საგაიპოვა
ჩეჩენი მომღერლები
დაბადებული 1987
დაბადებული 14 თებერვალი
ბაჰვა (სოფელი)

ბაჰვა (სოფელი)
ბაჰვა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის უმანის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 583 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
უმანის რაიონის სოფლები
ნეძიხის ბზიანის კომპლექსი

ნეძიხის ბზიანის კომპლექსი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნეძიხში. მდებარეობს სოფლიდან ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, ტყეში. 1977 წელს გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. კომპლექსში შედის წმინდა გიორგის ეკლესია, დარბაზული ეკლესია, კოშკისა და ორი სწორკუთხა ნაგებობის ნანგრევები და გალავანი.
ნეძიხის ბზიანის კომპლექსს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
წმინდა გიორგის ეკლესია
წმინდა გიორგის ეკლესია ორნავიანია (9,5 X 7 მ), დგას კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვება VII-VIII საუკუნეებს. ნაგებია ფორმამიცემული ნატეხი ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში, კარ-სარკმლებისა და კედლების გარე კუთხეების წყობაში შირიმის ნათალი ქვებია გამოყენებული. დაზიანებულია: მთლიანად დანგრეულია მთავარი ნავის სამხრეთ კედელი და განივი კედლების სამხრეთ ნახევარი, ჩამოშლილია მთავარი და ჩრდილოეთის ნავების კამარები. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია.
დაბაზული ეკლესია
დარბაზული ეკლესია (9,8 X 5,1 მ) დგას კომპლექსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება X საუკუნეს. ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. ეკლესიას სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუა ნაწილზე სწორკუთხა სადგომები აქვს მიშენებული. ეკლესია დაზიანებულია: ჩამოშლილია მინაშენების გადახურვების დიდი ნაწილი, მონგრეულია სამხრეთ მინაშენის კედლების ზედა ნაწილები და საფასადო წყობის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთ მინაშენიდანაა, რომელიც შიგნით თაღოვანია, ხოლო გარედან ბრტყელი გადახურვა აქვს.
სხვა ნაგებობები
გალავანი გეგმით ტეხილი მოხაზულობისაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. მისი დიდი ნაწილი დანგრეულია. მეტ-ნაკლებად შემორჩენილია სამხრეთ კედელი, რომელშიც ვიწრო შესასვლელია მოწყობილი.
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, ორნავიანი ეკლესიის მთავარი ნავის დასავლეთ ნაწილში აღმოჩნდა ორი ქვისსამარხი, ორი გვიანდელი ქვისსამარხი კი — ეკლესიის ნანგრევებში. ამავე ეკლესიის სამხრეთით გაითხარა ერთი აკლდამა და ქვის სამარხი. სამარხები უინვენტაროა. დაკრძალვის წესჩვეულებით და აღნაგობით ისინი განვითარებულ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება. აღმოჩნდა XIII-XIV საუკუნეების მოჭიქული ჯამისა და მოუჭიქავი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Karahunj

Karahunj is a village in the Goris Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 1,303 in 2010, up from 1,254 at the 2001 census.
Gallery
Notable people
Norair Aslanyan (1991-), footballer
References
Populated places in Syunik Province