PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Alexander Bagration of Mukhrani

Alexander Bagration of Mukhrani
Prince Alexander Bagration, The Prince of Mukhrani (Alek’sandre Bagration-Mukhraneli; , Aleksandré Iraklyevich Bagration-Mukhransky) (– ) was a Georgian nobleman, and head of the princely House of Mukhrani, a collateral branch of the former royal dynasty of Bagrationi and a descendant of Erekle II, the penultimate monarch of the Kingdom of Kartli-Kakheti. A general in the Imperial Russian service and member of the tsar Nicholas II’s immediate circle, he was killed by the Bolsheviks in the post-revolution turmoil in Russia.
Biography
Alexander was born to Prince Irakli Bagration of Mukhrani and Princess Ketevan née Argutinsky-Dolgorukov in the village of Mchadijvari, Georgia, then part of the Russian Empire. Educated at Nikolaevsky Cavalry School, he entered the Russian military service in 1874 and took part in the Russo-Turkish War (1877-1878). He was promoted to colonel in 1893 and served in the Caucasus military district until 1902, when he was appointed commander of the Nizhny Novgorod dragoon regiment.
In 1903, Prince Alexander succeeded on the death of his cousin Konstantin as Head of the Princely House of Mukhrani. Next year, he was made major-general and placed in command of the Leib Guard cavalry regiment. In 1905, he was appointed major-general à la suite to Tsar Nicholas II. He was a member of the State Duma of the Russian Empire and promoted to lieutenant-general in 1917. After the Bolshevik seizure of power , he attempted to make his way to his native Georgia, but was captured by the Red Guards in the North Caucasus and perished during a mass killing of Imperial army officers in Pyatigorsk in October 1918.
Alexander was survived by his noble wife, whom he married in Tiflis on Maria Dimitrievna Golovacheva (Tiflis, – Nice), daughter of Vice Admiral Dmitry Zakharovich Golovachev (13 January 1822 - 4 November 1886) and wife Leonida Egorovna von Hessen, paternal granddaughter of Zakhar Alexeievich Golovachev and wife Varvara Alexandrovna Ivina and maternal granddaughter of Egor (George) von Hessen and wife Elisaveta Reingoldovna van Scheltinga, who died as an émigré in France and by two of his children, Prince George and Princess Nina. He outlived two of his children – Prince Kyrion (died in infancy in 1898) and Princess Maria (1882–1893). His granddaughter Leonida, was wife of Grand Duke Vladimir Kirillovich of Russia.
References
1853 births
1918 deaths
House of Mukhrani
Nobility of Georgia (country)
Imperial Russian Army generals
Georgian generals in the Imperial Russian Army
Georgian lieutenant generals (Imperial Russia)
Executed military leaders
Recipients of the Order of St. Vladimir
Recipients of the Order of St. Vladimir, 2nd class
Recipients of the Order of St. Anna, 1st class
მაალაჰტი

მაალაჰტი — მუნიციპალიტეტი ვაასის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 458 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 954.94 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.48 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ოფიციალური ენაა შვედური ენა.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Malax – Official website
სქოლიო
ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი

ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი
ჯონ მალხაზ დეივიდ შალიკაშვილი (დ. 27 ივნისი, 1936, ვარშავა, პოლონეთი — გ. 23 ივლისი, 2011, ტაკომა, ვაშინგტონის შტატი, აშშ), ამერიკის შეერთებული შტატების არმიის გენერალი, აშშ-ის შეიარაღებული ძალების მეთაურთა გაერთიანებული კომიტეტის ხელმძღვანელი 1993–1997 წლებში.
ბიოგრაფია
ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი დაიბადა დიმიტრი შალიკაშვილის ოჯახში, რომელიც 1918-1921 წლებში დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში ვიცე-პოლკოვნიკის წოდებით მსახურობდა. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დიმიტრიმ თავი პოლონეთს შეაფარა. 1932 წელს ვარშავაში გრაფინია მარია ბელიაევაზე. დაქორწინდა ვარშავაში ცხოვრობდნენ სხვა კონტრაქტის ოფიცრებიც, რომლებმაც საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ პოლონეთის ჯარში დაიწყეს კონტრაქტით მუშაობა, მათი მეთაური გენერალი ალექსანდრე ზაქარიაძე იყო. დიმიტრის ოჯახს ვარშავაში ცხოვრებისას სამი შვილი — ოთარი, მალხაზი და გეილი გაუჩნდათ. მალხაზ შალიკაშვილი ამ დროს ასევე ვარშავაში მოღვაწე გრიგოლ ფერაძემ მონათლა.
მეორე მსოფლიო ომში დიმიტრი გერმანელებთან ერთად ქართულ ბრიგადაში იბრძოდა საქართველოს ბოლშევიკური რუსეთისაგან გათავისუფლების მიზნით. შემდეგ, მისი სამხედრო ერთეული ბრიტანელებმა იგდეს ხელთ და ომის ბოლომდე მან სამხედრო ტყვეთა ბანაკში გაატარა. 1943 წელს დიმიტრის მეუღლე სამ შვილთან ერთად იძულებული გახდა დაეტოვებინა ცეცხლმოდებული ვარშავა და მათ პაპენჰაიმში (გერმანია) გაქცევით უშველეს თავს. ტყვეობიდან გათავისუფლებული დიმიტრი ოჯახს დაუბრუნდა.
1952 წელს შალიკაშვილები აშშ-ში გადასახლდნენ და ბინა პეორიაში (ილინოისის შტატი) დაიდეს. პეორიაში მალხაზმა დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1958 წლის ივნისში მან მანქანათმშენებლობის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო ბრედლის უნივერსიტეტში. 1958 წლის მაისში შალიკაშვილების ოჯახმა აშშ–ის მოქალაქეობა მიიღეს. შემდგომ მალხაზი საკუთარი ნებით შევიდა ამერიკის არმიაში, სადაც დაიწყო მისი სამხედრო კარიერა.
1993 წლის 25 ოქტომბერს, პრეზიდენტ ბილ კლინტონის გადაწყვეტილებით, გენერალი ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი დაინიშნა შეერთებული შტატების შეიარაღებული ძალების შტაბების მეთაურთა გაერთიანებული კომიტეტის თავმჯდომარედ. 1997 წლის სექტემბერში, ამერიკის არმიაში 38-წლიანი მსახურის შემდეგ გენერალი შალიკაშვილი საკუთარი სურვილით გათავისუფლდა.
შალიკაშვილი იყო სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი, სადაც იგი მოღვაწეობდა საერთაშორისო უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ცენტრში. 2004 წელს ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი მრჩევლი იყო ჯონ კერის საპრეზიდენტო კამპანიაში. გენერალ შალიკაშვილს ჰყავდა მეუღლე და ერთი შვილი.
გარდაიცვალა 2011 წლის 23 ივლისს ვაშინგტონის შტატის ქალაქ ტაკომაში, 75 წლის ასაკში.
ქ. გურჯაანში 1999 წლიდან ფუნქციონირებს „ჯონ მალხაზ შალიკაშვილის სახელობის ქართული მხედრული ისტორიის მუზეუმი“.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ჯონ (მალხაზ) შალიკაშვილი კახეთში, 2001 წ.
გენერალი ჯონ (მალხაზ) შალიკაშვილი გარდაიცვალა
შალიკაშვილი დიმიტრი იოსების ძე
სქოლიო
აშშ-ის არმიის გენერლები
დაბადებული 27 ივნისი
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 23 ივლისი
გარდაცვლილი 2011
ქართველი ამერიკელები
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი

ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი (დ. 5 სექტემბერი, 1705 — გ. 15 აპრილი, 1765) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაიბადა 1705 წლის 5 სექტემბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. მას სახელი ელიზაბეტი მისივე უფროსი დის, კონტის პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტის პატივსაცემად დაარქვეს, ხოლო ალექსანდრინა მისი ბიძის, ტულუზის გრაფ ლუი ალექსანდრ დე ბურბონის პატივსაცემად.
დაბადებიდან სამეფო კარზე იგი ცნობილი იყო მადმუაზელ დე გექსის სახელით, ხოლო როდესაც წამოიზარდა იგი მადმუაზელ დე სენი გახდა. იგი, როგორც ბურბონთა სამეფო დინასტიის წარმომადგენელი, ატარებდა სისხლისმიერი პრინცესისა და მისი უდიდებულესობის წოდებას.
თავისი დებისა და ძმების მსგავსად (გამონაკლისები მხოლოდ ლუი ანრი და ლუიზ ელიზაბეტი არიან) არც ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაქორწინებულა. თავდაპირველად იგი მოიაზრებოდა მისი დეიდაშვილის, ლუი ორლეანელის საცოლედ, თუმცა ეს ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ელიზაბეტ ალექსანდრინას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარიმ ჩაშალა, რადგანაც მას თავისი ვაჟისთვის გერმანელი ცოლი სურდა. ელიზაბეტ ალექსანდრინა არასდროს მონაწილეობდა სამეფო კარის ინტრიგებსა და შეთქმულებებში. მას ასევე ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა მეფე ლუი XV-ის სამეფო საყვარელ მადამ დე პომპადურთან.
თავისი უფროსი დის, ლუიზ ანას მსგავსად, პარიზის გარეთ მას უამრავი რეზიდენცია ჰქონდა. 1734 წელს მან შეიძინა ნუარმუტიეს სასახლე. 1744 წელს ასევე შეიძინა ვილეჟენისა და აინის დიდი სალორდო მამულები. 1755 წლიდან იგი სამუდამოდ გადასახლდა ვილეჟენის სასახლეში და იქ გაატარა თავისი ცხოვრების ბოლო წლები. ცნობილია, რომ მისი ყოველთვიური შემოსავალი 430, 000 ლივრს შეადგენდა. მან თავის სასახლეში დაიქირავა ცნობილი ფრანგი მხატვარი ფრანსუა დესპორტე, რომელმაც ალექსანდრინას რამდენიმე პორტრეტი შექმნა.
ელიზაბეტ ალექსანდრინა გარდაიცვალა 1765 წლის 15 აპრილს, 59 წლის ასაკში. ვინაიდან მას შვილები არ ჰყავდა, მთელი მისი ქონება მემკვიდრეობით მისმა ბიძაშვილმა, ლუიზ ბენედიქტა დე ბურბონმა მიიღო.
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 44.
დაბადებული 5 სექტემბერი
დაბადებული 1705
გარდაცვლილი 15 აპრილი
გარდაცვლილი 1765
ბურბონები
ბელვიუ

ბელვიუ — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ბლეინის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 2287 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
Diorama, Goiás

Diorama, Goiás
Diorama is a municipality in eastern Goiás state, Brazil.
Location and Connections
Diorama is 254 kilometers west of the state capital, Goiânia, and is 30 kilometers west of the regional center, Iporá. Neighboring municipalities are Montes Claros de Goiás, Arenópolis, Iporá, and Israelândia.
Highway connections from Goiânia are made by GO-060 / Trindade / Nazário / São Luís de Montes Belos / Israelândia / Iporá / GO-174.
The economy
The economy is based on agriculture, livestock raising, and wood processing. In 2007 there were 2 small transformation industries and 24 commercial units. There were 59,000 head of cattle. Agricultural production was modest with small areas of rice, bananas, beans, sugarcane, corn and soybeans.
Agricultural data 2006
Number of farms: 391
Total area: 48,159 ha.
Area of permanent crops: 30 ha. (bananas)
Area of perennial crops: 557 ha. (soybeans, corn, rice)
Area of natural pasture: 36,229 ha.
Area of woodland and forests: 10,988 ha.
Cattle herd: 59,000
Number of workers: 730
Number of farms with tractors: 58
Number of tractors: 70 IBGE
Education and health
Literacy rate: 83.5%
Infant mortality rate: 21.93 in 1,000 live births
Schools: 05 (2006) with 695 students
Hospitals: 01 with 26 beds (2007)
Municipal Human Development Index: 0.733
State ranking: 135 (out of 242 municipalities in 2000)
National ranking: 2,363 (out of 5,507 municipalities in 2000)
History
Settlement began in 1946 on lands belonging to the municipality of Iporá. A local rancher, Edmundo Benuto Dias donated land for a new settlement, which was called "Aropi", the inversion of the name "Iporá". In 1954 it was elevated to the category of district with the new name of Mendelândia, after Antônio Mendes, one of the pioneers of the region. In 1955 the name was changed to Diorama, of unknown origin. In 1958 it became a municipality.
See also
List of municipalities in Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
ფოლკსპოლიცაი

ფოლკსპოლიცაი (გერმ. Volkspolizei - "სახალხო პოლიცია") — გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის (აღმოსავლეთი გერმანია) ეროვნული პოლიცია, რომლის განყოფილებებს საზოგადოება მეტსახელად "ფოპოსს" (VoPos) უწოდებდა. ჩამოყალიბდა მეორე მსოფლიო ომის დასრულებისას და გაუქმდა გერმანიის გაერთიანების შემდეგ. ფოლკსპოლიცაის ოფიცრებს ჯარისკაცების მსგავსად წვრთნიდნენ, რათა მათ ეფექტურად შეძლებოდათ აღმ. გერმანიის მთავრობის პოლიტიკის გატარება.
რესურსები ინტერნეტში
Official Site of the German Police
EAST GERMANY - A Country Study (based on information from the Library of Congress)
The Democratisation of the Police (With Reference to the Brandenburg Police) by John Chivers
IG Deutsche Volkspolizei
გერმანიის ისტორია
გერმანული სიტყვები და ფრაზები
სოციალისტური ბანაკი
Hato, Santander

Hato, Santander
Hato is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia.
External links
Hato official website
Municipalities of Santander Department
პელოპიდა

პელოპიდა (დ. დაახ. ძვ. წ. 410, თებე – გ. ძვ. წ. 364), ძველი ბერძენი პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი. ანტისპარტული დემოკრატიული გადატრიალების ერთ-ერთი ორგანიზატორი (379). მისი მეთაურობით თებელებმა რამდენიმე დამარცხება აგემეს სპარტელებს, ხოლო 371 წელს ლევქტრასთან გაანადგურეს. 369 წელს იბრძოდა მაკედონიის წინააღმდეგ. დაიღუპა კინოსკეფალესთან (თესალია) ბრძოლაში. მისი ცხოვრება აღწერილი აქვთ პლუტარქესა და კორნელიუს ნეპოს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Pelopidas
ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები
ძველი ბერძენი მხედართმთავრები
გარდაცვლილი ძვ. წ. 364
გამპაჰა

გამპაჰა — ქალაქი შრი-ლანკაში, დასავლეთი პროვინციის გამპაჰის ოლქში. მეექვსე უდიდესი ურბანული არეალი დასავლეთ პროვინციაში და მეორე — გამპაჰის ოლქში, ქალაქ ნეგომბოს შემდეგ. მდებარეობს ყოფილ დედაქალაქ კოლომბოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
რესურსები ინტერნეტში
MSN Map - elevation = 14m
Detailed map of Gampaha and Sri Lanka
შრი-ლანკის ქალაქები
Davit Skhirtladze

Davit Skhirtladze (born 16 March 1993) is a Georgian professional footballer who plays as a midfielder for Erovnuli Liga club Dinamo Tbilisi.
Club career
Skhirtladze started training with the Danish side AGF in January 2011. After several months with reserve squad, he was eventually granted professional contract and joined the first-team.
In January 2016, Skhirtladze joined Silkeborg on a free transfer. He left the club after a mutual agreement in September 2018.
On 12 February 2021, Skhirtladze returned to Denmark and joined Danish 1st Division club Viborg FF on a deal for the rest of the season. He left Viborg again at the end of the season.
Career statistics
References
External links
Official Danish League stats
AGF's Georgians will play Danish super league
1993 births
Living people
Men's footballers from Georgia (country)
Men's association football forwards
Men's association football wingers
Expatriate men's footballers from Georgia (country)
Georgia (country) men's youth international footballers
Georgia (country) men's under-21 international footballers
Georgia (country) men's international footballers
Danish Superliga players
Danish 1st Division players
Latvian Higher League players
Slovak First Football League players
Ekstraklasa players
Aarhus Gymnastikforening players
Silkeborg IF players
FC Spartak Trnava players
Riga FC players
Arka Gdynia players
FC Dinamo Tbilisi players
Viborg FF players
Expatriate men's footballers in Denmark
Expatriate men's footballers in Latvia
Expatriate men's footballers in Poland
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Denmark
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Latvia
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Poland
Footballers from Tbilisi
Erovnuli Liga players
ენტროპია

ენტროპია შეიძლება აღნიშნავდეს:
თერმოდინამიკური ენტროპია
ინფორმაციული ენტროპია
მათემატიკაში ენტროპიის ნომრები გამოიყენება მათემატიკური სივრცის თეორიაში, ფრაქტალების გასაზომად
მართვის თეორიაში ეს არის სისტემის განუსაზღვრელობის ზომა, განსაზღვრულ პირობებში
ენტროპია (თამაში) ჰქვია ორ სხვადასხვა სამაგიდო თამაშს
ენტროპია (მონაცემთა ანონიმური შენახვა) — კომუნიკაციის დეცენტრალიზებული ქსელი (peer-to-peer), რომელიც შეიქმნილია ცენზურის წინააღმდეგ
ენტროპია — ბიოლოგიური ვარიაციულობის ზომის ერთეული ბიოლოგიური ეკოლოგიის კვლევებში
ენტროპია (ლინგვისტიკა)
ენტროპია (ჟურნალი), საერთაშორისო დისციპლინათაშორისი ჟურნალი
Lioglyphostoma rectilabrum

Lioglyphostoma rectilabrum — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
დადეშქელიანი

დადეშქელიანი
საკუთარი სახელი დადეშქელიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე დადეშქელიანი — ცირკის მსახიობი
ანეტა დადეშქელიანი — პოეტი
ლევან დადეშქელიანი — პუბლიცისტი, პოლიტიკური მოღვაწე
მურზაყან დადეშქელიანი — ქართველი მომღერალი, ლოტბარი
ოთარ დადეშქელიანი — ქართველი ბალეტმაისტერი
იხილეთ აგრეთვე
დადიშქელიანი
დადეშქელიანები
ატაბეს პეტრე-პავლეს ეკლესია

ატაბეს პეტრე-პავლეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატაბეში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია კლდეების ნაწილი ერთი მეტრის სიმაღლით. შესასვლელი სამხრეთ ნაწილიდანაა. ეკლესიის ირგვლივ კლდეების ნაშალი ქვაა დაყრილი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ახალგაზრდა კომუნისტი (ქუთაისი)

ახალგაზრდა კომუნისტი (ქუთაისი)
„ახალგაზრდა კომუნისტი“ — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი, ქუთაისის ახალგაზრდა კომუნისტუსთა ორგანიზაციის „სპარტაკის“ ორგანო, გაზეთ „მესამე ინტერნაციონალის“ გაგრძელება. გამოვიდა 1918 ლის 29 დეკემბერს, ქუთაისში. მეხუთე ნომრის გამოსვლის შემდეგ „ახალგაზრდა კომუნისტი“ ადგილობრივმა ხელისუფლებამ დახურა. დაცულია მხოლოდ პირველი ნომერი, რომელშიც დაბეჭდილია ორგანიზაცია „სპარტაკის“ მიმართვა „ამხ. ახალგაზრდა მუშებს, მუშა-ქალებს და მთელ მშრომელ ახალგაზრდობას“, ამ ორგანიზაციის წესდება, საერთაშორისო მუშათა მოძრაობის მიმოხილვა, წერილები რევოლუციური ინტერნაციოლიზმის, დიქტატურის და სხვა მასალების შესახებ.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
სამღერეთის მონასტერი

სამღერეთის მონასტერი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარეში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, სოფელ სამღერეთში. სამონასტრო კომპლექსი აგებულია XI-XIII საუკუნეებში. სამონასტრო კომპლექსის შემადგენლობაში შედის ორი ეკლესია, სატრაპეზო, სასახლე და სამრეკლო.
პირველი ეკლესია ძალზე დაზიანებული სახითაა შემორჩენილი. ძეგლი განვითარებულ შუა საუკუნეებს განეკუთვნება, ამაზე მიუთითებს ფასადის მორთულობა, დეკორი, ჩუქურთმა, საკურთხეველში დატანილი მაღალი, თაღოვანი ნიშები და ა. შ. იკითხება კონქისა და სატრიუმფო თაღის ნაშთები, აგრეთვე სამხრეთის ჯვრული პილასტრი თავის საბჯენი თაღით. კარიბჭე ჯვრული კამარითაა გადახურული.
ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით სამრეკლოს ნანგრევია. კომპლექსს გალავანი შემოუყვება. ეკლესიის დაბლა სამხრეთ-დასავლეთით, დიდი საცხოვრებელი სასახლის ნანგრევებია შემორჩენილი.
მეორე ეკლესიაც ძალზე დაზიანებული სახითაა შემორჩენილი. ისიც განვითარებულ შუა საუკუნეებს განეკუთვნება. სატრაპეზო ორსართულიანია. პირველ სართულზე მარანია ქვევრებით. მეორე სართულზე თავად სატრაპეზოა შესასვლელებით დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. განათებულია ხუთი თაღოვანი სარკმლით. აღმოსავლეთ კედელში ორი ნახევარწრიული ნიშაა. აგებულია გათლილი ქვით, შიგნიდან შელესილია.
სასახლეს ერთსაფეხურიანი ცოკოლი აქვს. პირველ სართულზე ფართო უნაოთხალო კარია. გადახურვა ჩამოქცეულია. შემორჩენილია ხის კოჭების საყრდენი კონსოლები. სასახლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ეკლესია და გალავანია.
სამღერეთის მონასტერს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია‎
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ბინეფარი

ბინეფარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ლა-ლიტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,10 კმ². მოსახლეობა — 9742 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბინეფარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ბინეფარი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
Fuzăuca

Fuzăuca is a village in Șoldănești District, Moldova.
References
Villages of Șoldănești District
Nusle

Nusle is a district of Prague. It became part of the city in 1922.
Location
Part of Nusle is in Prague 2 while most is in Prague 4. Nusle is located south of the city centre in Nuselské údolí (Nusle Valley) on the Botič brook. It borders Vyšehrad to the west, the New Town and Vinohrady to the north and Vršovice to the east. The southern part of Nusle, on a plain above the valley, is known as Pankrác for the St. Pankratz church.
History
The first written evidence of Nusle, as a village, dates back to the 11th century. It is recorded as Neosvětly, Nostuly, Nusle, Neosvitly or Neovstlí in the Middle Ages and the bulk of its territory consisted of vineyards (Vallis Vinarium or Valis vinearum), wine houses, mills by the Botič stream, homesteads (Bučanka, Belka, Terebovka, Reitknechtka, Formanka), a coaching inn, a lodge, and the St. Pankratz church in the part of Nusle named Krušina, residential farm houses in Lower and Upper Nusle, a meat market, and from the 17th century a mansion and brewery. Prior to 1750 there was an estate outside the mansion buildings comprising 35 houses. It was not until 1797, when colonel nobleman James Wimmer bought Nusle that the rural character disappeared.
An athletics club (Sokol) was founded in Nusle in 1888. In 1898 Nusle became an independent town and district.
Across the Nusle railway station a first president T. G. Masaryk with his legions came back from his exile to the free Czechoslovak republic, into the Prague 21 December 1918.
It was connected to Prague in the era of president Masaryk in 1922. At present Nusle has over 1,700 addresses.
Points of interest
Points of interest in the town are the Nusle Town Hall from the year 1908, the Nusle brewery from 1694, and the parish church of St. Wenceslaus built in 1899. Czechoslovak president T.G. Masaryk visited the Nusle Town Hall three times during his time in office. The new Sokol Nusle Hall with the gymnasium was built near the Town Hall in 1925, and old Sokol Nusle Hall from 1888 has rebuilt on the Czechoslovak Church in this year (from 1971 "hussites"). Also in Nusle is the Nusle Bridge, one of the largest in the Czech Republic, connecting the opposite sides of the valley. It is known for having many people commit suicide by jumping from it since 1973.
References
Districts of Prague
Cephalotes wheeleri

Cephalotes wheeleri is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
wheeleri
ბატაისკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა

ბატაისკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა — ცენტრალური ბიბლიოთეკა როსტოვის ოლქის ქალაქ ბატაისკში.
მისამართი: 346880, როსტოვის ოლქი, ქალაქი ბატაისკი, კიროვის ქუჩა № 32/1.
ისტორია
ბატაისკის ბიბლიოთეკის ისტორია სათავეს შორეულ წარსულში იღებს. 1898 წელს სოფელ ბატაისკში მუშაობდა სამკითხველო, ხოლო რევოლუციის შემდეგ კი ორი სამკითხველო ოთახი.
პირველი რაიონული ბიბლიოთეკა კი გაიხსნა 1930 წლის 1 ივლისს. ამ პერიოდისათვის წიგნადი ფონდი შეადგენდა 5000 ეგზემპლარს. ბიბლიოთეკა საკმაოდ დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ქალაქის მოსახლეობას შორის. ბიბლიოთეკაში ტარდებოდა წიგნების განხილვა, საუბარი მკითხველებთან, გააფორმეს წიგნების საგამოფენო კუთხეები.
1938 წელს ბატაისკს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი და შესაბამისად ბიბლიოთეკაც გახდა საქალაქო. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ბიბლიოთეკა სერიოზულად დაზიანდა. ბატაისკის გათავისუფლების შემდეგ 1943 წელს ქალაქის მაცხოვრებლებმა ბიბლიოთეკა კვლავ აღადგინეს. მათ ბიბლიოთეკაში მიჰქონდათ საკუთარი წიგნები. 1945 წლიდან ბიბლიოთეკაში მუშაობდა სამი თანამშრომელი.
მწერალ მაქსიმ გორკის სახელი მიენიჭა 1958 წელს, 1960 წლიდან კი იგი გახდა ცენტრალური საქალაქო ბიბლიოთეკა.
1980 წლიდან მას დაექვემდებარა ქალაქის ყველა ბიბლიოთეკა. ჩამოყალიბდა ბატაისკის ცენტრალიზებული საბიბლიოთეკო სისტემა. 1986 წელს ბიბლიოთეკისათვის ააგეს ახალი შენობა კიროვის ქუჩა ნომერ 32-ში. ამჟამად ბიბლიოთეკა ქალაქში უმსხვილესი ბიბლიოთეკაა, მასში დაცულია 92 000 წიგნი, პერიოდული გამოცემა, აუდიო და ვიდეო კასეტები და სხვ.
ცენტრალური ბიბლიოთეკა წარმოადგენს ქალაქის საინფორმაციო, კულტურულ და დასვენების ცენტრს. ბიბლიოთეკის მკითხველთა რაოდენობა შეადგენს 35 537 კაცს. წელიწადში გასცემენ 687 650 წიგნს.
ლიტერატურა
Сведения о библиотечном строительстве. Госархив Ростовской области. ф. п. 2443. оп. 2. д. 5193.
Сведения о работающих районных библиотеках Ростовской области на 1 июня 1943 года. Госархив Ростовской области. ф. р. 4045 оп. 1. д. 80.
Сведения о состоянии библиотечной работы. Госархив Ростовской области. ф. р. 3737 оп. 2. д. 261.
რესურსები ინტერნეტში
г. Батайск. Центральная библиотека
Центральная библиотека им. Горького
г. Батайск. Центральная библиотека
როსტოვის ოლქის ბიბლიოთეკები