PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აღმოსავლეთი სეპიკი

აღმოსავლეთი სეპიკი — პაპუა-ახალი გვინეის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. პროვინციის ადმინისტრაციის ცენტრია — ქალაქი ვევაკი, რომელიც მდებარეობს ბისმარკის ზღვის სანაპიროზე. პროვინციის საერთო ფართობია — 43 426 კმ², ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა 2011 წლის აღწერის მიხედვით — 450 530 ადამიანი, რომელთა დიდი ნაწილი ცხოვრობს ვევაკში, ასევე მცირე დასახლებულ პუნქტებში მდინარე სეპიკის ხეობაში. პროვინციის დიდი ნაწილი მდებარეობს კუნძულზე ახალი გვინეა. ამას გარდა, მასში შედის მრავალრიცხოვანი სანაპირო კუნძულები, მათ შორის, კაირირუ და სხაუტენის კუნძულები.
გეოგრაფია
პროვინციის შიდა რაიონები მთიანია, დაფარულია ხშირი ტროპიკული ტყეებით. ნაპირთან ახლოს მთიანი ლანდშაფტი იცვლება დაბლობით. აქ მოედინება მდინარე სეპიკი, რომელიც, ეკოლოგიური თვალსაზრისით, სავარაუდოდ, აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონის ყველაზე დიდი ჭარბტენიანი ტერიტორიაა, რომელზეც არ მომხდარა დამღუპველი ანთროპოგენური ზემოქმედება. მდინარეზე მდებარეობს კლაკნილების ზოლი, ანუ მეანდრი, სიგანით 5—10 კმ, რომელიც წარმოიქმნება მდინარის მთელი დინების გასწვრივ. ამას გარდა, მდინარემ წარმოქმნა დიდი ჭალები ვაკეზე ჭალიანი ჭაობებით სიგანით 70 კმ-მდე. ამავე დაბლობებში მდებარეობს მრავალრიცხოვანი (დაახლოებით 1500) მდინარის ძველი კალაპოტები და ტბები, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ჩამბრის ტბები.
ისტორია
ამ მიწების პირველი ევროპელი აღმომჩენები გახდნენ გერმანელი მოგზაურები და ვაჭრები. ისინი უფრო მეტად დაკავებული იყვნენ ან ვაჭრობით, ან ადგილობრივი პლანტაციების ორგანიზებით ქოქოსის პალმების მოყვანის მიზნით, რომელთა ნაყოფსაც იყენებდნენ კოპრის წარმოებისთვის, რომელიც მიდიოდა ექსპორტზე. XIX საუკუნის ბოლოსათვის თანამედროვე პროვინციის ტერიტორია გახდა გერმანიის ახალი გვინეის კოლონიის ნაწილი.
1914 წელს გერმანიის ტერიტორიები ახალ გვინეაზე გადავიდა ავსტრალიის კონტროლ ქვეშ, რომელიც 1921 წლიდან მართავდა მას ერთა ლიგის მანდატით, როგორც სამეურვეო ტერიტორიის ნაწილი. მეორე მსოფლიო ომის წლებში პროვინციის ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა დიდი ბრძოლები ავსტრალიის და აშშ-ის ჯარებსა და იაპონიის შეიარაღებულ ძალებს შორის, რომელიც, მიუხედავად ამისა, მთლიანად განადგურდა 1945 წელს.
1975 წლიდან აღმოსავლეთი სეპიკის პროვინცია დამოუკიდებელი სახელმწიფო — პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
ენა
ადგილობრივი მოსახლეობა საუბრობს 200-ზე მეტ მკვიდრ ავსტრონეზიული ენებზე. ბევრი მაცხოვრებელი თავისუფლად ლაპარაკობს ინგლისურად.
ეკონომიკა
ადგილობრივი ეკონომიკის საფუძველს შეადგენს სოფლის მეურნეობა. ვითარდება ტურიზმი.
სქოლიო
პაპუა-ახალი გვინეის პროვინციები
მისოპოგონი

მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე – რომის იმპერატორის იულიანე განდგომილის პამფლეტი, მიმართული ანტიოქიელებების წინააღმდეგ.
362 წელს, იულიანეს ანტიოქიაში სტუმრობის შემდეგ მის მიმართ გავრცელდა სხვადასხვა ოხუნჯობა, სადაც იმპერატორს დასცინოდნენ. თავიდან იმპერატორი მათ პასუხს აღარ სცემდა, რამაც ანტიოქიელების გათავხედება გამოიწვია. მათ უკვე აღარ მოსწონდათ იულიანეს უხეში ნაკვთები, სადად ჩაცმულობა, ღამეების გათენება... იულიანეს ამ ყველაფერზე ინფორმაცია ჰქონდა, ამიტომაც ბოლოს ვერ მოითმინა და დაწერა პამფლეტი „მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე.“
ლიტერატურა
გივი გამრეკელი, „მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე“, შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები, VI, თბ., 2004, გვ. 21–25
IV საუკუნის ნაწარმოებები
ფრანკფურტის წმინდა პავლეს ტაძარი

ფრანკფურტის წმინდა პავლეს ტაძარი — კლასიცისტურ სტილში ნაგები ეკლესია გერმანიაში, მაინის ფრანკფურტში. იგი 1786 წელს დანგრეული ბარფიუსერკირხეს ეკლესიის ადგილზე 1789-1833 წლებში აშენდა და 1944 წლამდე ფუნქციონირებდა, როგორც ქალაქის მთავარი ევანგელური ტაძარი. 1848 და 1849 წლებში წმინდა პავლეს ტაძარში იკრიბებოდა ფრანკფურტის ეროვნული კრება, ხალხის მიერ თავისუფლად არჩეული პირველი სახალხო კრება გერმანიაში. 1949 წელს კრებამ წმინდა პავლეს ტაძარში შეიმუშავა გერმანიის კონსტიტუცია, რომელიც პაულსკირხეს კონსტიტუციის სახელითაა ცნობილი.
1944 წლის 18 მარტს წმინდა პავლეს ტაძარი ქალაქის დაბომბვისას დაიწვა. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ კი იგი, როგორც ფრანკფურტის ისტორიული ნაგებობა, კვლავ აღადგინეს. ფრანკფურტის ეროვნული კრების ასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 1948 წლის 18 მაისს, იგი კვლავ გაიხსნა სრულიად გერმანელთა სახლის სახელწოდებით. ამ პერიოდიდან იგი ეროვნული ძეგლია და ძირითადად გამოფენებისა და საჯარო მოვლენებისათვის გამოიყენება.
ლიტერატურა
Dieter Bartetzko: Denkmal für den Aufbau Deutschlands – Die Paulskirche in Frankfurt am Main. Hrsg. v. Elmar Lixenfeld. Königstein i. Ts. 1998. (Mit Literaturverzeichnis). ISBN 3-7845-4475-4
Friedrich Bothe: Geschichte der Stadt Frankfurt am Main. Verlag Wolfgang Weidlich, Frankfurt 1977. ISBN 3-8035-8920-7
Gunther Hildebrandt: Die Paulskirche. Parlament in der Revolution 1948/49. Verlag der Nation, Berlin 1986. ISBN 3-373-00069-6
რესურსები ინტერნეტში
წმინდა პავლეს ტაძარი
წმინდა პავლეს ტაძრის ხელახალი მშენებლობა
ტაძრის 360°-იანი პანორამა
ტაძრის სამგანზომილებიანი ჭრილი
წმინდა პავლეს ეკლესია – დემოკრატიული თავისუფლებისა და ეროვნული ერთიანობის სიმბოლო (PDF, 6,3 მბ)
გერმანიის ტაძრები
გერმანიის ისტორია
ვაჯირი

ვაჯირი — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის ჩრდილო-აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ქალაქის მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 32,207 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
Ваджир - город ремесленников Geography.su
კენიის ქალაქები
Salcedillo

Salcedillo is a municipality located in the Cuencas Mineras comarca, province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2010 census the municipality has a population of 8 inhabitants. Its postal code is 44793.
Salcedillo is located in the Sierra de Cucalón area.
See also
Cuencas Mineras
List of municipalities in Teruel
References
External links
Municipalities in the Province of Teruel
ბრაიან გრეიზერი

ბრაიან გრეიზერი (დ. 12 ივლისი, 1951, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი კინო და ტელეპროდიუსერი. 1986 წელს რონ ჰოვარდთან ერთად დააფუძნა Imagine Entertainment. მათ მიერ გამოშვებულმა ფილმებმა 13 მილიარდ დოლარზე მეტი შემოსავალი მიიღეს. თავად გრეიზერის გამოშვებულმა ტელე და კინონამუშევრებმა ჯამში ოსკარის 43 და ემის 131 ნომინაცია მიიღეს. 2007 წელს ჟურნალმა Time Magazine გრეიზერი დაასახელა მსოფლიოს 100 გავლენიან პიროვნებას შორის.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
Imagine Entertainment
ამერიკელი პროდიუსერები
დაბადებული 1951
დაბადებული 12 ივლისი
XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
მზია თოთლაძე

მზია თოთლაძე (დ. 31 დეკემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1978 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ტექნიკუმის ფარმაცევტული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „მემარჯვენე ოპოზიცია, მრეწველები, ახლები“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 31 დეკემბერი
დაბადებული 1956
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
მზია
მარი დორო

მარი დორო (ინგლ. Marie Doro დაბ. მარი კეტრინ სტიუარტი (ინგლ. Marie Katherine Steward) დ, 25 მაისი, 1882 დანკანონი, პენსილვანია, აშშ - გ. 9 ოქტომბერი, 1956, ნიუ-იორკი, აშშ.) —ამერიკელი მუნჯი კინოს მსახიობი.
ბიოგრაფია
მარი დორო დაიბადა დანკანონში, პენსილვანია, რიჩარდ ჰენრი სტიუარტისა და ვირჯინია უივერის ოჯახში, გახლდათ ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწის პატრიკ ჰენრის პირდაპირი შთამომავალი. ადრეული ასაკიდან გოგონა მღეროდა გუნდში. მონაწილეობას ღებულობდა სხვადასხვა მუსიკალურ წარმოდგენებში. მან სამსახიობო კარიერა სან – ფრანცისკოს თეატრის სცენაზე დაიწყო 1903 წელს. ნიუ – იორკში გადასვლის შემდეგ კი ცნობილი თეატრის პროდიუსერის ჩარლზ ფრომანის მფარველობის ქვეშ მოექცა. მისი შეთავაზებით, მსახიობმა წარმატებული კარიერა გაიკეთა ბროდვეიზე, ასევე გამოდიოდა ლონდონში. ინგლისში გასტროლების დროს მარი დორომ ითამაშა მაშინ ჯერ კიდევ უცნობ მოზარდ ჩარლი ჩაპლინთან ერთად, რომელიც მასზე იყო შეყვარებული. მოგვიანებით, როდესაც ჩაპლინი ცნობილი გახდა, ისინი ერთმანეთს ამერიკის შეერთებულ შტატებში შეხვდნენ, მარი დორომ აღიარა, რომ არაფერი ახსოვდა.
დოროს თეატრალური მოღვაწეობა დასრულდა ჩარლზ ფრომანის გარდაცვალებით 1915 წელს, რის შემდეგაც მსახიობმა კინოში გადაინაცვლა, მომდევნო რვა წლის განმავლობაში იგი თხუთმეტ ფილმში გადაიღეს. მონაწილეობდა ფილმებში: "დრიადი" (1916), "ნორა ფლინის სიყვარული" (1916), "ოლივერ ტვისტი" (1916) და "ბეატრისი" (1921).
მარი დორო ცოტა ხნით იყო დაქორწინებული ვოდევილისა და მუნჯი კინოს მსახიობ , რომელსაც დაშორდა 1922 წელს. ამის შემდეგ მსახიობი აღარ გათხოვილა.
1920-იანი წლების დასაწყისში მარი დოროს ჰოლივუდზე იმედი გაუცრუვდა. იგი დაბრუნდა ბროდვეიზე, მაგრამ იქ მხოლოდ ერთ დადგმაში მიიღო მონაწილეობა. მსახიობმა 1924 წელს დატოვა შეერთებული შტატები და ევროპაში დამკვიდრდა. იქ მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ფილმში იტალიასა და დიდ ბრიტანეთში.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში დაბრუნების შემდეგ მარი დორო კარჩაკეტილ ცხოვრებას ეწეოდა.. ერიდებოდა მეგობრებთან და ნაცნობებთან კონტაქტსაც კი. მისი გაუცხოება იმ დონემდე მივიდა, რომ მსახიობი კვირაში ოთხჯერ მაინც იცვლიდა საცხოვრებელს. დორო დიდ დროს უთმობდა სულიერ საკითხებს, ხშირად დადიოდა ნიუ- იორკის გაერთიანებულ სასულიერო სემინარიაში.
მარი დორო გარდაიცვალა ნიუ-იორკში 1956 წელს 74 წლის ასაკში გულის უკმარისობით. დაკრძალეს მშობლიურ ქალაქ დანკანონში, პენსილვანია. მისი ნების თანახმად, მისი ქონება 90 000 აშშ დოლარი გადაეგზავნა ამერიკის შეერთებული შტატების მსახიობების ფონდს.
1960 წლის თებერვალში ჰოლივუდის დიდების ხეივანში მარი დოროს სახელობის ვარსკვლავი გაიხსნა. ამჟამად, მისი მონაწილეობით თხუთმეტი ფილმიდან მხოლოდ ოთხია შემორჩენილი.
მარი დორო ჰგავდა შავგვრემან თოჯინას დრეზდენიდან, რომელიც კრიტიკოსმა უილიამ ვინტერმა აღწერა, როგორც „პიკანტური სილამაზის, მკვეთრი ინდივიდუალობის და იშვიათი გამომსახველობის ახალგაზრდა მსახიობი. ის იყო ნიჭიერი, ლამაზი და დამოუკიდებელი ვარსკვლავი. რამდენიმე შემორჩენილი უხმო ფილმი მისი მონაწილეობით გვიჩვენებს ბუნებით დაბადებულ ნიჭიერ მსახიობს, რომელიც ყოველთვის ვერ იღებს საუკეთესო როლებს.“
ლიტერატურა
ჩარლზ ჩაპლინი, ჩემი ბიოგრაფია.თბილისი:ხელოვნება, 1978., გვ. 354
გარე ბმულები
მარი დორო IMDb
მარი დორო ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (ინგ.)
სქოლიო
დაბადებული 1882
დაბადებული 25 მაისი
გარდაცვლილი 1956
გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
მუნჯი ფილმების მსახიობები
მსახიობები ჰოლივუდის დიდების ხეივანში
Ziyaret, Şavşat

Ziyaret, Şavşat
Ziyaret is a village in the Şavşat District, Artvin Province, Turkey. Its population is 100 (2021).
References
Villages in Şavşat District
ჩულპანი (სტერლითამაქის რაიონი)

ჩულპანი (სტერლითამაქის რაიონი)
ჩულპანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 260 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
Чулпан на портале «Генеалогия и Архивы»
სქოლიო
სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
მატოინს-დუ-ნორტი

მატოინს-დუ-ნორტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპეკურუ-მირინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 794 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.36 კმ²-ზე. ფართობი 794 651 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Cryptogemma quentinensis

Cryptogemma quentinensis is a species of sea snail in the family Turridae.
Description
The length of the shell attains 12 mm, its diameter 5 mm.
(Original description) The small, solid shell is white under an olivaceous periostracum. It has five (decollate) whorls. The suture is distinct, bordered by a rounded ridge on each side. The surface is dull. The spiral sculpture consists of a prominent nodulous peripheral ridge which is the anal fasciole, with two smaller ridges in front of it with wider interspaces. In front of the first of these the suture is laid. The space between this and the second is more or less channeled, but these two ridges are not nodulous. In front of these four or five obscure threads appear on the siphonal canal. The axial sculpture consists of strong retractive wrinkles at the suture, which become arcuate nodulous riblets on the fasciole and dwindle protractively in front of it. There are also more or less obvious incremental lines. The aperture is moderate and simple. The axis is pervious. The columella is short and attenuated in front The siphonal canal is short and slightly recurved. The operculum is narrow, with an apical nucleus.
Distribution
This marine species occurs off Cape San Quentin, Lower California.
References
External links
quentinensis
Gastropods described in 1919
ალკუნი

ალკუნი — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს 7 (ან 15–17) სახეობას. მცირე ზომის კაშკაშა ფერის ფრინველები არიან. ახასიათებთ სწორი მახვილი ნისკარტი და მოკლე კუდი. ბინადრობენ წყალსატევებთან ახლოს. იკვებებიან თევზით, კიბოსნაირებითა და წყლის მწერებით. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, ევროპაში, სამხრეთ აზიაში, ავსტრალიაში, ახალ გვინეასა და სოლომონის კუნძულებზე. საქართველოში გვხვდება ცისფერი ალკუნი (იგივე ჩვეულებრივი ალკუნი).
სახეობები
ლიტერატურა
Fry, C. Hilary; Fry, Kathie; Harris, Alan (1992). Kingfishers, Bee-eaters, and Rollers. London: Christopher Helm. ISBN 978-0-7136-8028-7.
სქოლიო
ალკუნისებრნი
A11 highway (Lithuania)

A11 highway (Lithuania)
The A11 highway is a highway in Lithuania (Magistralinis kelias). It runs from Šiauliai to the seaside resort town Palanga. The length of the road is 146.85 km.
The speed limit for most of the road length is 70–90 km/h. It's the most important road in the Northern Samogitia, connecting major towns of that region: Kuršėnai, Telšiai, Plungė, Kretinga.
Road section between Šiauliai and A18 road (Šiauliai bypass) is refurbished to 2+1 profile with guard rail dividing both directions. First rural modern 2+1 profile section in Lithuania. Road section between A18 junction and Kuršėnai is dual-carriageway with at-grade crossings and traffic lights. Remaining section is regular 1+1 with speed limits varying from default urban speed limits up to 50 km/h, and up to 90 km/h in rural areas.
This route is a part of the International E-road network (part of European route E272).
References
Roads in Lithuania
Cırdaxan, Samukh

Cırdaxan, Samukh
Cırdaxan (also, Jyrdakhan) is a village in the Samukh District of Azerbaijan.
References
Populated places in Samukh District
Anta District, Carhuaz

Anta District, Carhuaz
Anta (Quechua for "copper") is one of eleven districts of Carhuaz Province in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (67.24%) learnt to speak in childhood, 32.53% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Ancash Quechua
References
Districts of the Carhuaz Province
Districts of the Ancash Region
ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია

ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოლადაურში, ნასოფლარ შერმაზანას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე. ეკლესია დარბაზულია ჩრდილოეთის და სამხრეთის ეკვდერებითა და დასავლეთისა და სამხრეთის კარიბჭეებით. აღდგენილია 2014-2015 წლებში. ეკლესიის მშენებლობაში სამი ეტაპი გამოიყოფა: ადრეული შუა საუკუნეების, რომლიდანაც ძალიან მცირე ნაწილია მოღწეული, VIII-IX საუკუნიდან, ამ პერიოდისაა ძირითადი ქარგა და XIII-XIV საუკუნის მინაშენები, მოხატულობა. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვისა და ბაზალტის ქვით კირ-დუღაბზე . კაპიტელებად და თაღებად ნათალი ქვებია გამოყენებული.
შესასლელი სამი აქვს, სამხრეთის და დასავლეთის კარი გარედან არქიტრავითაა დასრულებული შიგნიდან თაღოვანია. ჩრდილოეთის კარი მოგვიანებით ეკვდერისთვის უნდა იყოს გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ორი, დანარჩენ კედლებში კი თითო თაღოვანი და შიგნით წირთხლებგაგანიერებული სარკმლებია გაჭრილი. კედლები დასრულებულია ბატიყელა კარნიზით, რომელზეც დაწყობილი ყოფილა კრამიტის სახურავი. ადგილ-ადგილ გამოუყენებიათ კრამიტის ლორფინები.
XIII-XIV საუკუნის მხატვრობიდან ამჟამად ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველში. მოხატულობა სამ რეგისტრად ყოფილა შესრულებული. პირველ რეგისტრში თაღნარში ეკლესიის ექვსი მამაა გამოსახული. დანარჩენი რეგისტრები აღარ იკითხება. ტაძრის XIII საუკუნის კარიბჭეებიდან ამჟამად აღდგენილია სამხრეთის, რომელიც უფრო ადრეული ეკვდერის სივრცეშია ჩართული. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია ერთსაფეხურიან ცოკოლზე მოწყობილი იატაკი და ლილვებით პროფილირებული ოთხი სვეტის ძირი, რაც მოწმობს, რომ დასავლეთის კარიბჭე სამი მხრით გახსნილი ფანჩატური იყო.
სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი ნიშა აღმოსავლეთის კედელთანაა დატანებული, ხოლო ორი დიდი და პატარა ერთმანეთის თავზე, სამხრეთის სარკმლის მარცხნივ. ეკვდერის კამარა კედლებსა და ტაძრის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებიდან ერთი ნათალი ქვითაა გადაყვანილი, მეორე კი ნატეხი ქვითაა ნაწყობი. ტაძრის რეაბილიტაციის დროს აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა, რომელიც მოიცავს კეცის, ქოთნებისა და ქვაბ-ქოთნების, ქვევრის და მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტებს (ამჟამად გადატანილია ბოლნისის მუზეუმში) ტიპიურია XIII-XIV საუკუნის კერამიკული ნაწარმისა, განსაკუთრებით ქვემო ქართლის ამ პერიოდის ნასახლარებზეა დადასტურებული.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Lasioglossum plicatinum

Lasioglossum plicatinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
plicatinum
Marshallena nierstraszi

Marshallena nierstraszi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Opan Municipality

Opan Municipality is located in Bulgaria. The administrative centre is in Opan. It has an area of 257.5 square kilometres, has 3 358 inhabitants and includes the following 13 places:
Bashtino
Byal Izvor
Byalo Pole
Knyazhevsko
Kravino
Opan
Pastren
Sredets
Stoletovo
Trakiya
Vasil Levski
Venets
Yastrebovo
Demography
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
References
External links
Opan municipality page at the Stara Zagora Province website
Geography of Stara Zagora Province
Gnamptogenys haytiana

Gnamptogenys haytiana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჰონდურასის კომუნისტური პარტია

ჰონდურასის კომუნისტური პარტია (ჰკპ) — შეიქმნა 1927 წელს ქვეყანაში არსებული მარქსისტული ჯგუფების საფუძველზე. იარსება მხოლოდ 1932 წლამდე. თავიდან შეიქმნა ჰონდურასის მარქსისტების I ეროვნულ კონფერენციაზე 1954 წლის აპრილში. კონფერენციაზე მიიღეს პარტიის წესდება, აირჩიეს ცკ და გამოიტანეს დადგენილება გაზეთის გამოცემის შესახებ. დღიდან შექმნისა ჰკპ იატაკქვეშეთში მოქმედებდა. 1958 წლის I ყრილობაზე აირჩიეს ახალი მმართველი ორგანოები, დაამტკიცეს წესდება და წამოაყვენეს „თავისუფალი, სუვერენული და დამოუკიდებელი ჰონდურასისათვის“ ბრძოლის ლოზუნგი. 1972 წლის აპრილში ჩატარდა ჰკპ-ის II ყრილობამ მოიწონა პოლიტიკური თეზისები, მიიღო პარტიის ახალი პროგრამა და წესდება და აირჩია პარტიის მმართველი ორგანოს ახალი შემადგენლობა. ჰკპ-ის III ყრილობა ჩატარდა 1977 წლის ივნისს არალეგალურად. ასევე არალეგალურად ჩატარდა ჰკპ-ის IV ყრილობა 1984 წლის იანვარს. ჰკპ დელეგაციები მონაწილეობდნენ კომუნისტური და მუშათა პარტიების საერთაშორისო თათბირების მუშაობაში (1957, 1960, 1969, მოსკოვი).
ჰკპ აგებულია დემოკრატიული ცენტრალიზმის პრინციპზე. პარტიის უმაღლესი ორგანოა ყრილობა, ყრილობებს შორის ცკ. ჰკპ-ის ცკ გენ. მდივანი იყო რიგობერტო პადილია რუში. ბეჭდვითი ორგანოები — ბიულეტენი „ტრაბახო“ (Trabajo) და მცირეფორმატიანი გაზეთი ვოს „პოპულარი“ (Voz Popular).
ლიტერატურა
კომუნისტური პარტიები ქვეყნების მიხედვით
აზერბაიჯანული ჩაის კულტურა

აზერბაიჯანული ჩაის კულტურა — ჩაის მოხმარების მეთოდები, ადათ-წესები და ისტორია, რომელიც უშუალოდ ჩამოყალიბდა აზერბაიჯანში. ჩაის კულტურა ამ ქვეყანაში მაღალ დონეზეა განვითარებული.
ჩაი სტუმართმოყვარეობის და სტუმრების პატივისცემის სიმბოლოდ ითვლება. აზერბაიჯანელები თვლიან, რომ ჩაი ხელს უწყობს საუბარს და მარტივ კომუნიკაციას ადამინებს შორის. აზერბაიჯანში ძირითადად შავ ჩაის სვამენ. დღეს აზერბაიჯანი ითვლება ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ჩაის დალევის კლასიკურ ქვეყნად კავკასიაში.
პირველად ჩაის ნერგები აზერბაიჯანში დარგეს XIX საუკუნის ბოლოს, მომდევნო ეტაპი კი XX საუკუნის 30-იან წლებში განხორციელდა, კერძოდ ლენქორანისა და ზაქათალას რაიონებში. 1937 წელს დამზადდა აზერბაიჯანული ჩაის პირველი პაკეტები.
80-იან წლებში ჩაის წარმოებამ პიკს მიაღწია საბჭოთა აზერბაიჯანში. დაახლოებით იმ პერიოდში, ყოველწლიურად, 34-38,000 ტონა ჩაის ფოთოლი იღებდნენ. თუმცა, ჩაის წარმოება შემცირდა ყოფილი საბჭოთა კავშირის დაცემის შედეგად. 2007-2008 წლებში 500 ტონაზე ნაკლები მოსავალი მიიღეს და ეს იყო ყველაზე დაბალი მოსავალი ჩაის აზერბაიჯანის ისტორიაში.
აზერბაიჯანმა საბაზრო ურთიერთობების განვითარების მხრივ ჩაის წარმოება დაიწყო - თურქეთთან და არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებთან ერთობლივი საწარმოთა წყალობით. ქვეყანაში წარმოებული ჩაი უპირატესად მწვანეა, მაგრამ შავი ჩაი საკმაოდ გავრცელებულია. დღეისათვის აზერბაიჯანული ჩაი იზრდება ძირითადად ლანკარანის ზონაში (მაგალითად: ჰაფტონის ჯიშის ჩაი). აზერბაიჯანული ჩაი ექტპორტზე გადის, ერთ-ერთ მთავარ საექსპორტო ქვეყანებს წარმოადგენს: რუსეთი, საქართველო და თურქეთი.
აზერბაიჯანელებისთვის ჩაი რძით ძალიან იშვიათია. თუმცა ერთიანი რწმენის თანახმად, შაქრიანი ჩაის დალევა შუა საუკუნეების პერიოდიდან მოდის, როდესაც მმართველები, რომლებსაც მოწამვლის ეშინოდათ, სითხეს ამოწმებდნენ შაქრის ნაჭრის ჩაგდებით ჩაიში, რადგან ითვლებოდა, რომ შხამი რეაგირებდა შაქრისკენ. ტრადიციულ ჩაის მიირთმევენ ლიმონით, შაქრით, ტკბილეულის ან ხილის დესერტეით, ხშირად ჩაის უმატებენ პიტნის ან ვარდის წყალს. სწორედ ეს ორი სითხე კარგია კუჭისა და გულისთვის.
აზერბაიჯანში, ადამიანები ადუღებენ წყალს თბილ ლითონის კონტეინერებში, რომლებიც ცნობილია როგორც სანოვარები. ჩაი აზერბაიჯანული კულტურის განუყრელი ნაწილია. საგულდაგულოდ მომზადებულ ჩაის მსხლის ფორმის ჭიქებში ასხამენ, შიგ ნატეხ შაქარს აგდებენ და ნუშთან, ქიშმიშთან და ფისტასთან ერთად სიამოვნებით მიირთმევენ. ჩაიხანებს პატარა ქალაქებშიც კი შეხვდებით.
რესურსები ინტერნეტში
Tea-growing in Azerbaijan: The Present and Prospects
აზერბაიჯანული ჩაი
ჩაი
ჩაი
ვათეგა

ვათეგა — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში.
სქოლიო
იმიშლის რაიონის სოფლები
Lucre District, Aymaraes

Lucre District, Aymaraes
Lucre District is one of the seventeen districts of the province Aymaraes in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (90.73%) learnt to speak in childhood, 9.01% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
Districts of the Aymaraes Province
Districts of the Apurímac Region
სამგლე სერის ნამოსახლარი

სამგლე სერის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 3 კილომეტრზე, ჩრდილიხევის მარცხენა ნაპირზე. განეკუთვნება ძველი წელთაღრიცხვით II ათასწლეულის დასასრულს. არქეოლოგიური ძეგლი აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ნამოსახლარს თხემი მოსწორებული აქვს. გარშემო შემოუყვება თავდაცვითი თხრილი. ძეგლზე ზედაპირულად აიკრიფა ლეგამოყავისფროდ გამომწვარი კონცენტრული ამოღარულ ზოლებიანი, ქვიშანარევი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები