PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Pucara del Cerro La Muralla

Pucara del Cerro La Muralla
Pucará de Cerro La Muralla (Pucara of Wall's Hill) is an Inca Pucara (fortress) in Chile. It is located on a strategic mountain top, five km to the south of San Vicente de Tagua Tagua, near the dry lagoon (Laguna de Tagua Tagua). This is believed to be the southernmost fort of the Inca Empire.
History
The Inca invasion, having advanced beyond the Choapa river, came to Picunche territory. They established in the zone several storage facilities and the fortress of Cerro La Muralla.
Located on the strategic top of the hill, the fortress is near the lagoon that is now dry.
It is located between the Cachapoal River and Tinguiririca River.
It is presumed that the fort was used as point of observation, since from here, the north valley can be controlled. The lagoon was also useful for defence.
Structure
In the top of the Hill, the walls tracing an eagle in flight like another Inca structures. It has three defensive walls and two sectors with housings. Abundant ceramics and stone cups have been found. To 100 m of the first wall they realized works of recognition in the strength, that alone them esplanade, that apparently served as field of cultures. Evidence is that this construction was effected by the Incas, due to the work of the stone in blocks, the dimension of the enclosures and the structural terrace shapes of some sectors. Integral forms a part with Laguna de Tagua Tagua, since it does not have south wall, which was covered by the lagoon.
Investigations
Claudio Gay described his ascent to Cerro La Muralla, which then was called an Inca fortress. In 1974, scientists of the Chilean National Museum of Natural History, decided that this Indian fortress was constructed before the arrival of the Spanish to this place.
Current importance
Nearby is an image of the Virgin of Fátima, since habitual age in the Spanish Conquest. Any suspicious site of adoration to other deities was covered with icons of Catholic adoration. In this sector every year on the second Sunday of September celebrates a mass, to which he represents a parishioners' great quantity. This hurts the archaeological site.
Projects
At San Vicente of Tagua Tagua there is a project to have a museum and to recover the pieces extracted from the zone and that were extracted from the place by investigators. In addition one tries to create museums in situ, and to medium term, a controlled route to the pucará of The Wall.
Bibliography
Rubén Stehberg, Fortaleza La Muralla, San Vicente de Tagua Tagua.
See also
The Chilean Inca Trail
Huaca de Chena
Pukara de La Compañia
External links
Pucará de Cerro la Muralla
Foto de Pukara en Panoramio.
Video Pucará Cerro la Muralla
References
Archaeological sites in Chile
Pre-Columbian fortifications in Chile
Megalithic monuments
Buildings and structures in O'Higgins Region
მოსკოვის პიმენ დიდის ეკლესია

მოსკოვის პიმენ დიდის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში, ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. აგებულია 1696-1702 წლებში.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სამების სახელზე. ეგვტერები - პიმენ დიდისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
თავდაპირველად მოსკოველი კარიბჭის მცველების დასახლება განლაგებული იყო კრემლთან. მათი დასახლება ვოროტნიკი მდებარეობდა დღევანდელი ტვერის ქუჩის ადგილზე. კარიბჭის მცველების მფარველის პიმენ დიდის ტაძრის პატივისცემის ნიშნად მეზობელ ქუჩებს ეწოდათ ვოროტნიკოვისა და სტაროპიმენის სახელი.
მოსკოვის ცენტრი თანდათანობით იზრდებოდა, რის გამოც XVII საუკუნის შუა წლებში (დაახლოებით 1658 წელს) მოსკოველი კარიბჭის მცველები გადასახლდნენ გარეუბანში მდებარე სოფელ სუშჩიოვოში. აქ მათ დააარსეს ვოროტნიკოვის სლობოდა. სავარაუდოდ 1672 წელს ააგეს ახალი ეკლესია წმინდა პიმენის სახელზე, მთავარი სამების საკურთხევლით, რომელიც ზუსტად იმეორებდა ძველ ტაძარს. კარიბჭის მცველების დასახლების სამახსოვროდ ადგილს ეწოდა ნოვოვოროტნიკოვის შესახვევი.
1691 წელს ხის ეკლესია დაიწვა. 1696-1702 წლებში პატრირქ ადრიანეს ლოცვა კურთხევით ააგეს ახალი ქვის ტაძარი. 1825 წელს ეკლესიას გალავანი შემოავლეს, რომელიც ჩვენს ეპოქამდეა შემონახული.
1796-1807 წლებში ააშენეს ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის საკურთხეველი. ლეგენდის თანახმად ამ ადგილზე პატარა უსინათლო ბიჭი თამაშობდა და ხელში რაღაც ნივთი ეკავა. ამ დროს მას ქვიშა და მტვერი შეეყარა სახეში, ყმაწვილმა ცალი ხელით მოიწმინდა თვალები და მყისერად დაინახა. პირველი რაც მან დაინახა იყო პატარა, ქვაზე გამოსახული ხატი, რომელიც მას ხელში ეკავა, ეს იყო ვლადიმირის ღვთსმშობლის ხატი. ეს პატარა ქვის ხატი დიდი ხნის მანძილზე ინახებოდა წმინდა პიმენის ეკლესიაში.
1870 წელს არქიტექტორ კონსტანტინე ბიკოვსკის პროექტის მიხედვით განაახლეს ფასადი და სამრეკლო.
საბჭოთა პერიოდში ეკლესია არ დახურულა. 1922 წლის აპრილში ეკლესიიდან გაიტაცეს 12 ფუთი საეკლესიო ფასეულობა. 1927-1932 წლებში ეკლესიის ქოროს დირიჟორი იყო ბერი პლატონი - მომავალი პატრიარქი პიმენი.
1936 წელს ტაძარი ობნოვლენცების ძირითადი ცენტრი გახდა, რომლის ხელმძღვანელიც მიტროპოლიტი ალექსანდრე ვვედენსკი იყო, მისი გარდაცვალების შემდეგ თვენახევარში ეკლესია დაუბრუნდა მოსკოვის საპატრიარქოს. ალექსი I-მა 1946 წლის ბოლოს აღავლინა ღვთისმსახურება.
ლიტერატურა
Голубцов С. А., протодиакон. Храм преподобного Пимена Великого в Москве. — М.: Изд-во Православного братства Споручницы грешных, 1997. — 159 с.
Денисов М. Е. Церковь преподобного Пимена Великого в Новых Воротниках в годы гонений (1917—1937 гг.). — М., 2014. — 192 с.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма преподобного Пимена Великого
Церковь Пимена Великого в Новых Воротниках на russian-church.ru
Церковь Пимена Великого в Новых Воротниках на sobory.ru
Преподобный Пимен Великий на pravoslavie.ru
История храма
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ხონის ქუჩა

ხონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში. აბაშის ქუჩიდან სენაკის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში. ხონი, ქალაქი დასავლეთ საქართველოში.
ლიტერატურა
ხონის ქუჩა
Formica obsoleta

Formica obsoleta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ცოცხნარის კვირაცხოვლის ეკლესია

ცოცხნარის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცოცხნარაში. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. დაზიანებულია: დანგრეულია დასავლეთ ნაწილი, შემორჩენილია აფსიდის აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილი 4-5 მეტრ სიმაღლეზე და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთი.
ეკლესია დარბაზულია (7,4x5,18 მეტრი), ნაგებია კარგად გათლილი ქვიშაქვის დიდი კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია აღმოსავლეთ წირთხლის კვალი და დიდი ზომის ტიმპანის ქვა). ნახევარწრიულ აფსიდში ფართო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე გვერდზე თითო სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის დარბაზი დაახლოებით კვადრატული ფორმისაა. სამხრეთ კედელზე ერთსაფეხურიანი პილასტრის ფრაგმენტია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კვართი

კვართი, სამღვდელო სტიქარი — მღვდელმსახურის შიდა სამოსი, გრძელი, ფართო სახელოებიანი კაბა, სტიქარის ნაირსახეობა. სტიქარისგან განსხვავებით, კვართი თხელი, ღია ფერის, ძვირფასი ქსოვილისგან მზადდება და თასმებით დაბოლოებული, ვიწრო სახელოები აქვს. კვართს ძველად ქალიც და მამაკაციც ატარებდა. შემდგომში, ეკლესიამ მიიღო მისი ტარების უფლება, როგორც შესამოსელის შიგნით ჩასაცმელი კაბა, რომლითაც იმოსებიან დიაკვნები, მღვდლები და ეპისკოპოსები. კვართი ითვლება ქრისტეს სამოსელის სიმბოლურ გამოხატულებად. ასევე ნიშნავს სულიერ სიმტკიცეს და სიწმინდეს. სახელოების ქვეშ ჭრილები კი განასახიერებს იესო ქრისტეს დაჭრილ გვერდს. მისი ღია ფერი მღვდელმსახურს შეახსენებს, რომ მას მუდამ წმინდა სული უნდა ჰქონდეს და უმწიკვლოდ ცხოვრობდეს.
იხილეთ აგრეთვე
უფლის კვართი
ღვთისმშობლის კვართი
ლიტერატურა
ლ. ბარბაქაძე, „ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის“. თბილისი, 2013 წ.
მღვდელმსახურის შესამოსელი
Licensed to Ill

Licensed to Ill — ამერიკული ჰიპ-ჰოპ ჯგუფ ბისტი ბოიზის სადებიუტო სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1986 წლის 15 ნოემბერს, Def Jam-ზე და Capitol Records-ზე. იგი იყო პირველი ალბომი ჰიპ-ჰოპის ჟანრში, რომელიც „ბილბორდის“ ჩარტის პირველ პოზიციას იკავებდა და არის Columbia Records-ის დღემდე ყველაზე გაყიდვადი სადებიუტო დისკი. ალბომმა 2015 წელს, 10 მილიონი გაყიდული ასლისთვის, აშშ-ში მიიღო ალმასის სტატუსი.
სიმღერების სია
სემპლები
ინფორმაცია აღებულია საიტიდან WhoSampled:
„Rhymin & Stealin“
„When the Levee Breaks“, ლედ ზეპელინი
„Sweet Leaf“, Black Sabbath
„I Fought the Law“, The Clash
„The New Style“
„Drop the Bomb“, Trouble Funk
„Kool Is Back“, Funk, Inc.
„Peter Piper“, Run–D.M.C.
„Two, Three, Break“, The B-Boys
„She's Crafty“
„The Ocean“, ლედ ზეპელინი
„Posse in Effect“
„Catch a Groove“, Juice
„Pee-Wee's Dance“, ჯოსკი ლავი
„Change the Beat (Female Version)“, Beside
„Slow Ride“
„Low Rider“, War
„Down on the Avenue“, Fat Larry's Band
„Take the Money and Run“, Steve Miller Band
„Paul Revere“
„It's Yours“, T La Rock და ჯეზი ჯეი
„Rocket in the Pocket (საკონცერტო)“, ჩერონე
„Hardcore Hip Hop“, Mantronix
„Hold It Now, Hit It“
„Take Me to the Mardi Gras“, ბობ ჯეიმზი
„Funky Stuff“, Kool & the Gang
„The Return of Leroy Pt. 1“, The Jimmy Castor Bunch
„La Di Da Di“, Doug E. Fresh და Slick Rick
„Christmas Rappin'“, კერტის ბლოუ
„Drop the Bomb“ და „Let's Get Small“, Trouble Funk
„Time to Get Ill“, ბისტი ბოიზი
„Brass Monkey“
„Bring It Here“, Wild Sugar
„Slow and Low“
„8th Wonder“, Sugarhill Gang
„Flick of the Switch“, AC/DC
„Time to Get Ill“
„I'm Gonna Love You Just a Little More Baby“, ბარი უაიტი
„Down on the Corner“, Creedence Clearwater Revival
„Custard Pie“, ლედ ზეპელინი
„I Love Rock 'n' Roll“, Joan Jett & the Blackhearts
„Nothing From Nothing“, ბილი პრესტონი
„Gucci Time“, Schoolly D
„Mister Ed“, ჯეი ლივინგსტონი
„Take the Money and Run“, Steve Miller Band
„Flick of the Switch“, AC/DC
„Green Acres“, ვიკ მიზი, ედი ალბერტი და ევა გაბორი
„Rocket in the Pocket (საკონცერტო)“, ჩერონე
„The Party Scene“, The Russell Brothers
„Funky Stuff“, Kool & the Gang
„Jam on the Groove“, რალფ მაკდონალდი
ჩარტები
სქოლიო
1986 წლის სადებიუტო ალბომები
ბისტი ბოიზის ალბომები
Capitol Records-ის ალბომები
Def Jam Recordings-ის ალბომები
ალბომები რიკ რუბინის პროდიუსერობით
ევიანი

ევიანი (სტილიზებული როგორც evian) – ფრანგული კომპანია, რომელიც აწარმოებს მინერალურ წყალს ჟენევის ტბის სამხრეთ სანაპიროზე, რამდენიმე წყაროდან, ებიან-ლე-ბენის მახლობლად. კომპანია წელიწადში 2 მილიარდზე მეტ პლასტმასის ბოთლს აწარმოებს.
დღეს Evian ფრანგულ მრავალეროვნულ კორპორაცია Danone-ს ეკუთვნის . მინერალური წყლის გარდა, ევიანის სახელის ქვეშ Danone Group აწარმოებს კანის მოვლის ორგანულ საშუალებებს. გარდა ამისა ამავე სახელს ატარებს მდიდრული კურორტი საფრანგეთში.
ისტორია
ევიანში არსებული წყლის სასარგებლო თვისებები პირველად გრაფმა ჟან-შარლ დე ლაიზერმა, ჯერ კიდევ 1789 წელს დაამტკიცა. .
ევიანი საჯარო კომპანია 1859 წელს გახდა სახელით „Société anonyme des eaux minérales de Cachat“. ერთი წლის შემდეგ ტურინის ხელშეკრულებით სავოია საფრანგეთის შემადგენლობაში შევიდა და ევიანიც ფრანგული კომპანია გახდა. 1878 წელს, მედიცინის აკადემიის რეკომენდაციით, საფრანგეთის ჯანდაცვის სამინისტრომ ხელახლა გასცა Cachat-ის წყლის ჩამოსხმის უფლება. 1908 წელს ევიანის წყლის გაყიდვა მინის ბოთლებში დაიწყო, 1969 წელს კი წყლის PVC ბოთლებში ჩამოსხმა დაიწყო.
მომდევნო წელს ევიანის ბრენდის 100%-იანი წილი BSN Group-მა შეიძინა (დღეს Danone Group). 1995 წელს დაიწყო წყლის PET ბოთლებში ჩამოსხმა.
წარმოება
Evian-ის წყარო საფრანგეთის ალპებში 2015 წლის განმავლობაში საფრანგეთის საზღვრებში მოქმედი ყველაზე დიდი საწარმო ობიექტი იყო. კომპანია დღეში 6 მილიონ პლასტმასის ბოთლს აწარმოებს, ეს წელიწადში 2 მილიარდზე მეტია.
საზოგადოებაში ევიანს მდიდრული და ძვირადღირებული ჩამოსხმული წყლის რეპუტაცია აქვს. მისი სახელი გაჟღერდა აგათა კრისტის რომანში „მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში“. წყალი დიდი პოპულარობით სარგებლობს ჰოლივუდში.
ბრენდი ხშირად თანამშრომლობს მაღალი მოდის დიზაინერებთან სპეციალური დიზაინის მქონე ბოთლების ლიმიტირებული სერიის გამოსაშვებათ. 2013 წელს ლიმიტირებული გამოშვების ბოთლის დიზაინი შეზღუდული გამოშვების ბოთლების სერიისთვის დაიან ფონ ფიურსტენბერგმა შექმნა, 2014 წელს ელი სააბმა, 2015 წელს კენზომ, 2016 წელს ალექსანდერ ვანგმა, 2017 წელს ბრენდმა ამ მიზნით კრისტიან ლაკრუასთან ითანამშრომლა, 2018 წელს კი კიარა ფერანისთან.
ევიანი მუშაობდა Virgin Records-თან და EMI- თან 1998 წელს მიქს ალბომისთვის Club Nation . ალბომში იყო ევიანის მრავალი რეკლამა, მათ შორის ლოგო გარეკანზე, ბუკლეტში ექვსი სრული გვერდი, ევიანის ბოთლის გამოსახულება CD1-ზე და დაქუცმაცებული ბოთლი ევიანი CD2-ზე.
2009 წელს ევიანმა წამოიწყო სარეკლამო კამპანია „Evian Roller Babies“. კამპანიამ მოიპოვა ოქროს ჯილდო 2009 წლის ლონდონის საერთაშორისო დაჯილდოებაზე საუკეთესო ვიზუალური ეფექტებისთვის.
Evian- ის ბრენდის ელჩები არიან მომღერალი დუა ლიპა, ჩოგბურთელი ემა რადუკანუ და სხვები.
2014 წელს ევიანმა ითანამშრომლა The Amazing Spider-Man 2 -თან რეკლამის შესაქმნელად და 150+ მილიონი ნახვა მოიპოვა YouTube-ზე .
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მინერალური წყლები
ფრანგული ბრენდები
ჩამოსხმული წყლის ბრენდები
ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავა

ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავა (ი-რნმ, სინონიმი — მატრიცული რიბონუკლეინის მჟავა, მ-რნმ) — რნმ, რომელიც შეიცავს ინფორმაციას ცილების პირველადი სტრუქტურის (ამინომჟავური თანმიმდევრობის) შესახებ. ი-რნმ სინთეზირდება ტრანსკრიფციის დროს დნმ-ზე დაყრდნობით, რის შემდეგაც, თავის მხრივ, გამოიყენება ტრანსლაციის პროცესში ცილების სინთეზისთვის, როგორც მატრიცა. ამგვარად მ-რნმ მნიშვნელოვან როლს თამაშობს გენების „გამოვლენაში“ (ექსპრესიაში).
რესურსები ინტერნეტში
ი-რნმ-ის სიცოცხლის ციკლი ფლეშ ანიმაცია
რნმ-ის მოდიფიკაციების მონაცემთა ბაზა
არატრანსლირებადი მიმდინარეობების, სტარტ- და სტოპ-კოდონების მონაცემთა ბაზა
სქოლიო
რნმ
ცილის ბიოსინთეზი
ისრაელ კამაკავივო’ოლე

ისრაელ კამაკავივო’ოლე (დ. 20 მაისი, 1959 — გ. 26 ივნისი, 1997) — ჰავაელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომელიც სიმღერებს ასრულებდა უკულელეს თანმხლებით.
იგი ცნობილი გახდა 1993 წელს გამოშვებული ალბომით Facing Future. მისი ყველაზე ცნობილი სიმღერაა „Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World“, რომელიც შედის ალბომებში Ka ʻAnoʻi და Facing Future — ეს უკანასკნელი იქცა ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ჰავაურ ალბომად.
მისი მუსიკა აგრეთვე მოიცავდა სხვადასხვა ჟანრებს, მათ შორის ჯაზსა და რეგის. კამაკავივო'ოლე ჰავაური მუსიკის ერთ-ერთი გავლენიანი წარმომადგენელია.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წელს, ჰავაის დედაქალაქ ჰონოლულუში. მუსიკით 11 წლის ასაკში დაინტერესდა. 1988 წელს მან გამოსცა თავისი ყველაზე ცნობილი კომპოზიცია „Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World“ — კლასიკური სიმღერების „What a Wonderful World“-ისა და „Somewhere over the Rainbow“-ის პოპური, რომელიც ბევრ ცნობილ ფილმში გაჟღერდა.
პირველი ალბომი სახელწოდებით Ka ʻAnoʻi გამოსცა 1990 წელს. ალბომს წილად ჰხვდა „წლის ალბომის“ ტიტული ადგილობრივი ხმისჩამწერი აკადემიისგან, ხოლო თავად მუსიკოსი დასახელდა „წლის ვოკალისტად“.
მსოფლიო აღიარება მოიპოვა ალბომ Facing Future-ის გამოსვლის შემდეგ, რომელიც პირველ პლატინის ალბომად იქცა ჰავაიზე. აშშ-ში რამდენიმე მილიონი ეგზემპლარი გაიყიდა.
მისი ალბომები დღითიდღე სულ უფრო მეტ პოპულარობას იხვეჭდნენ და წამყვან პოზიციებს იკავებდნენ აშშ-ის ჩარტებში. მთლიანი კარიერის განმავლობაში გამუდმებით იცავდა თანამემამულეების უფლებებს და მოითხოვდა ჰავაის დამოუკიდებლობას, რასაც გადმოსცემდა თავის სიმღერებში.
1997 წელს, მუსიკოსს მეორედ გადასცეს ადგილობრივი ხმისჩამწერი აკადემიის ჯილდო — მან გაიმარჯვა თითქმის ყველა არსებულ ნომინაციაში, თუმცა ჯანმრთელობის გაუარესების გამო ცერემონიაზე დასწრება ვერ შესძლო.
გარდაცვალება
ისრაელ კამაკავივო’ოლე 1997 წლის 26 ივნისს, 38 წლის ასაკში სასუნთქი გზების დაავადებით გარდაიცვალა. მუსიკოსის სიკვდილი ჭარბმა წონამ გამოიწვია. იგი 343 კილოს იწონიდა და სიმაღლეში 188 სმ აღწევდა. 12 ივლისს, დაკრძალვის დღეს, ჰავაის მთელ ტერიტორიაზე დაშვებული იქნა ყველა დროშა — ის იყო მესამე ადამიანი, რომელსაც ასეთი პატივი ხვდა წილად. მის დაკრძალვაზე 10,000 კაცამდე დაესწრო, რათა შეესრულებინათ მუსიკოსის უკანასკნელი სურვილი — მიმოეფანტათ მისი ფერფლი წყნარ ოკეანეში.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Ka ʻAnoʻi (1990)
Facing Future (1993)
E Ala E (1995)
N Dis Life (1996)
კომპილაციური ალბომები
Iz in Concert: The Man and His Music (1998)
Alone in IZ World (2001)
Wonderful World (2007)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 20 მაისი
დაბადებული 1959
გარდაცვლილი 26 ივნისი
გარდაცვლილი 1997
ამერიკელი მუსიკოსები
ამერიკელი მომღერლები
Lasioglossum supranitens

Lasioglossum supranitens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1919 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
supranitens
ევრობასკეტი 2013: ჯგუფი F

ევრობასკეტი 2013: ჯგუფი F
ჯგუფი F — ევრობასკეტი 2013-ის მეორე რაუნდის პირველი ჯგუფი, სადაც მატჩები გაიმართა 2013 წლის 12 სექტემბრიდან - 16 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდა სტოჟიცე არენაზე ქალაქ ლიუბლიანაში, სლოვენია.
ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ C და D ჯგუფების სამ-სამი საუკეთესო გუნდი.
ცხრილი
|}
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით (UTC+4)
12 სექტემბერი
ფინეთი – ხორვატია
საბერძნეთი – ესპანეთი
სლოვენია – იტალია
14 სექტემბერი
ხორვატია – იტალია
ესპანეთი – ფინეთი
საბერძნეთი – სლოვენია
16 სექტემბერი
ხორვატია – საბერძნეთი
იტალია – ესპანეთი
ფინეთი – სლოვენია
რესურსები ინტერნეტში
ცხრილები და ანგარიშები
ჯგუფი F
ვილნიუსის მაზრა

ვილნიუსის მაზრა — მაზრა ლიეტუვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ტერიტორიითა და მოსახლეობით უდიდესი ლიეტუვის მაზრებს შორის. ესაზღვრება ალიტუსის, კაუნასის, პანევეჟისის და უტენის მაზრებს, აგრეთვე გროდნენსკის და ვიტებსკის ოლქებს ბელარუსში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მაზრაში შემდეგი ტერიტორიებია:
ქალაქ ვილნიუსის თვითმმართველობა (21 მამასახლისი).
ვილნიუსის რაიონის თვითმმართველობა (23 მამასახლისი).
ტრაკაის რაიონის თვითმმართველობა (8 მამასახლისი; ქალაქი ტრაკაი).
უკმიარგეს რაიონის თვითმმართველობა (12 მამასახლისი; უკმიარგე, ადგილი ვიაპრაიში).
შალჩინინკის რაიონის თვითმმართველობა (13 მამასახლისი; შალჩინინკი, ეიშიშკესი).
შვენჩიონის რაიონის თვითმმართველობა (14 მამასახლისი; შვენჩიონისი, შვენჩიონელი, პაბრადე).
შირვინტის რაიონის თვითმმართველობა (8 მამასახლისი; შირვინტოსი, ადგილები ბაგასლავიშკესი, ჩებიშკესი, გელვონაი, კარნავე, მუსნინკაი, 485 სოფელი).
ელექტრენაის თვითმმართველობა (8 მამასახლისი; ელექტრენაი, ვევისი; ადგილები სეიმელში,276 სოფელი).
რესურსები ინტერნეტში
http://www1.std.lt/htm-psl/vasv/english.htm
http://www.vilnius.aps.lt
სქოლიო
ლიეტუვის მაზრები
Shomanay

Shomanay (Karakalpak: Шоманай, Shomanay) is a city and seat of the Shomanay district in Karakalpakstan in Uzbekistan. Its population was 10,513 in 1989, and 14,000 in 2016.
References
Populated places in Karakalpakstan
Cities in Uzbekistan
Tsaghkunk, Armavir

Tsaghkunk, Armavir
Tsaghkunk (also Romanized as Tsaghkunk’, Tsaghkunq, and Tsakhkunk; until 1946, Abdurahman; formerly, Verkhnyaya Aylanlu and Verin Aylanlu) is a town in the Armavir Province of Armenia. The town's church dates from the 19th century.
See also
Armavir Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
ანტუნ საადა

ანტუნ საადა (დ. 1 მარტი, 1904, დჰურ-აშ-შუეირი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 8 ივლისი, 1949, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანელი ჟურნალისტი, მართლმადიდებელი საზოგადოების წარმომადგენელი, მწერალი, პოლიტიკური აქტივისტი და სირიის სოციალური ნაციონალური პარტიის დამაარსებელი.
მისი პოლიტიკური მოღვაწეობის მთავარი მიზანი იყო სახელმწიფოს გამოყოფა რელიგიისაგან და ისტორიული სირიის გაერთიანება, რომელშიც იგი მოიაზრებდა თანამედროვე სირიას, ლიბანს, ერაყს, იორდანიას, პალესტინასა და კიპროსს.
იგი არაბული ნაციონალიზმისა და ისლამიზმის მოწინააღმდეგე იყო. მისთვის არსებობდა მხოლოდ 4 არაბული ერი: სირია, ეგვიპტე (სუდანის ჩათვლით), მაროკო და საუდის არაბეთი (იემენის, ომანისა და არაბთა გაერთიანებული საამიროების ჩათვლით).
სირიის სოციალური ნაციონალისტური პარტია დააარსა 1932 წელს. პარტიისა და თვით საადას მოღვაწეობა გახდა საფრანგეთის კოლონიური ხელისუფლების რეპრესიების ობიექტი, რამაც იგი აიძულა ბრაზილიაში ემიგრაციაში წასულიყო, საიდანაც მოგვიანებით გადავიდა არგენტინაში და დაკავდა ჟურნალისტური საქმიანობით.
1947 წლის 2 მარტს, ლიბანის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში, მაგრამ ქვეყნის ახალმა ხელისუფლებამ კვლავ გააგრძელა რეპრესიები პარტიის წევრების წინააღმდეგ, რამაც გამოიწვია 1949 წლის 4 ივლისის აჯანყება. საადის მხარდაჭერების გამოსვლა ჩაახვშეს, თავად საადა გაიქცა სირიაში, რომლის პრეზიდენტმაც ჰუსნი ალ-ზაიმმა მას პოლიტიკური თავშესაფარი მისცა. თუმცა სირიაში ჩასვლისთანავე იგი დააპატიმრეს და გადასცეს ლიბანის ხელისუფლებას. იგი დაადანაშაულეს სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაში და სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანეს. ანტუან საადა დახვრიტეს 1949 წლის 8 მარტს, გამთენიისას. მისი მოღალატე პრეზიდენტი ჰუსნი ალ-ზაიმი 5 თვის შემდეგ თვითონაც დახვრიტეს დამასკოს მეეზეს ციხეში. 1951 წლის 14 თებერვალს სირიის სოციალური ნაციონალისტური პარტიის წევრების ხელით ასევე მოკლეს საადას დახვრეტაში დამნაშავე — სირიის პრემიერ-მინისტრი რიად ალ-სოლჰი.
რესურსები ინტერნეტში
Antun Saadeh
ვიდეო
Antoun Saadah
სქოლიო
ლიბანელი პოლიტიკოსები
ლიბანელი მწერლები
დაბადებული 1 მარტი
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 8 ივლისი
გარდაცვლილი 1949
Monastery of Saint John the Theologian

Monastery of Saint John the Theologian
The Monastery of Saint John the Theologian (also called Monastery of Saint John the Divine) is a Greek Orthodox monastery founded in 1088 in Chora on the island of Patmos. It is named after St. John of Patmos, the author of the Christian Book of Revelation who, according to the text, lived on the island when visions of the apocalypse came to him. Since its founding, the monastery has been a pilgrimage site and a place of Greek Orthodox learning and worship. The monastery is unique in that it integrated from its founding the surrounding community of Chora, which was built around its fortifications. Religious ceremonies that date back to the early Christian period are still practiced within the monastery today. Because of its sacred significance, uninterrupted architectural evolution, and the exceptional preservation of early Christian customs, the monastery was declared a UNESCO World Heritage Site in 1999, along with the town of Chora and the nearby Cave of the Apocalypse.
History
In 1088, Byzantine Emperor Alexios I Komnenos gave the island of Patmos to the soldier-priest John Christodoulos. The greater part of the monastery was completed by Christodoulos three years later. He heavily fortified the exterior because of the threats of piracy and Seljuk Turks. The oldest parts of the monastery are the Katholikón (main church) and the refectory, dating from the 11th century. The Katholikón has the typical shape of a Byzantine church, with a domed cross-in-square style. The floor is elaborately carved out of marble is opus sectile style, and has wall paintings and frescoes dating to the Middle Ages. A two-storied arcade on the south side of the monastery was built in 1698.
At least 330 manuscripts are housed in the library (267 on parchment), including 82 manuscripts of the New Testament. Minuscules: 1160–1181, 1385–1389, 1899, 1901, 1966, 2001–2002, 2080–2081, 2297, 2464–2468, 2639, 2758, 2504, 2639, and lectionaries.
As of 2012, 40 monks reside at the monastery.
The monastery has, amongst its relics, the skull of Saint Thomas the Apostle.
Gallery
See also
Cave of the Apocalypse
Codex Petropolitanus Purpureus
Minuscule 2464
Uncial 0150
Uncial 0151
Footnotes
External links
Virtual tour of the Monastery of Saint John the Theologian provided by Google Arts & Culture
Patmos
John the Theologian
John the Theologian
World Heritage Sites in Greece
Christian mysticism
John the Theologian
Buildings and structures in the South Aegean