PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კრისტოფ მეცელდერი

კრისტოფ მეცელდერი (დ. 1980 წლის 5 ნოემბერი) — ყოფილი გერმანელი ფეხბურთელი.
მეცელდერმა კარიერა საფეხბურთო კლუბ „მიუნსტერში“ დაიწყო, საიდანაც 2000 წლის ზაფხულში „დორტმუნდის ბორუსიაში“ გადაბარგდა. 2002 წელი კრისტოფისთვის ძალიან წარმატებული გამოდგა. მან გუნდთან ერთად მოიგო ბუნდესლიგა. გარდა ამისა, ეროვნულ გუნდთან ერთად მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალშიც იასპარეზა. მეცელდერი ტურინის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელადაც დაასახელეს.
თავისი სიმაღლიდან გამომდინარე(193 სმ), მეცელდერი ძლიერად ასპარეზობს მეორე სართულზე. მისი თამაშით მოხიბლული თვით ალექს ფერგიუსონიც დარჩა, რომელიც კრისტოფს გარი ნევილის საუკეთესო შემცვლელად მოიაზრებდა.
2007 წლის 18 აპრილს, მეცელდერმა „მადრიდის რეალთან“ გააფორმა წინასწარი ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, 2006-07 წ.წ სეზონის დასრულებისთანავე, ის სამეფო კლუბს შეუერთდებოდა.
კრისტოფის უმცროსი ძმა, მალტე, ასევე ფეხბურთელია, რომელიც მეორე ბუნდესლიგაში მოასპარეზე საფეხბურთო გუნდ „ინგოლშტადტის“ ღირსებას იცავს.
2008 წლის თებერვალში ცნობილი გახდა, რომ მეცელდერს ტრავმის გამო 2 თვის გამოტოვება მოუხდებოდა. შედეგად, მან ვერ იასპარეზა ჩემპიონთა ლიგის 1/8-ფინალურ მატჩებში „რომას“ წინააღმდეგ. იმავე წლის 11 მაისს კრისტოფმა ფორმა აღიდგინა და სრულად ითამაშა კიდეც „სარაგოსას“ წინააღმდეგ.
ტრავმის აღდგენის შემდეგ, მეცელდერმა ყველა მატჩი ჩაატარა გერმანიის ნაკრების რიგებში ევრო 2008-ზე, სადაც მისი ნაკრები ფინალში ესპანეთის ნაკრებთან დამარცხდა.
ტიტულები
ბუნდესლიგა: 2002
ლა ლიგა: 2007-08
ესპანეთის სუპერთასი: 2008-09
უეფას თასი ფინალში დამარცხებული: 2002
კონფედერაციის თასი ვერცხლის მედალოსანი: 2005
მსოფლიოს 2002 წლის ჩემპიონატი: ფინალში დამარცხებული
მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატი: მესამე ადგილოსანი
ევროპის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი: 2002
ევრო 2008: ფინალში დამარცხებული
კლუბური კარიერის სტატისტიკა
დაბადებული 1980
გერმანელი ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
მადრიდის რეალის ფეხბურთელები
გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
პალეჩუკოს მუნიციპალიტეტი

პალეჩუკოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ფრანს-ტამაიოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 5 468 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 437 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
რიო-დე-ჟანეირო-გალეანის საერთაშორისო აეროპორტი

რიო-დე-ჟანეირო-გალეანის საერთაშორისო აეროპორტი
რიო-დე-ჟანეირო-გალეანის ანტონიო კარლოს ჟობიმის საერთაშორისო აეროპორტი — ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროს მთავარი აეროპორტი. სახელი ეწოდა გალეანის პლაჟისგან, რომელიც თავდაპირველ მგზავრთა ტერმინალის პირდაპირ მდებარეობს. 1999 წლის 5 იანვარს, აეროპორტს ასევე ეწოდა ბრაზილიელი მუსიკოსის — ანტონიო კარლოს ჟობიმის სახელი. გელეონი მოხსენიებულია მის კომპოზიციაში „Samba do avião“.
აეროპორტი უმსხვილესია მთელს ბრაზილიაში და მას სამთავრობო უწყება Infraero მართავს.
ისტორია
აეროპორტის ისტორია 1923 წლის 10 მაისს იწყება, როდესაც გელეანის პლაჟის სიახლოვეს, კუნძულ გოვრენადორზე საზღვაო ავიაციის სკოლა დაარსდა. 1941 წლის 22 მაისს, როდესაც ბრაზილიის საჰაერო ძალების სამინისტრო შეიქმნა, სკოლა გალეონის საჰაერო ძალების ბაზად გადაკეთდა; აშენდა ტერმინალი და საწყობები, გაფართოვდა ასაფრენი ბილიკი. ეს შენობები დღესაც არსებობს და გალეანის საჰაერო ძალების ბაზა კვლავაც აქტიურია. როდესაც 1942 წლის 22 აგვისტოს ბრაზილიამ ღერძ ბერლინი-რომი-ტოკიოს ომი გამოუცხადა, აეროდრომის გამოყენება ინტენსიურად დაიწყეს მოკავშირეებმა მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებული ოპერაციების ჩასატარებლად.
რესურსები ინტერნეტში
Airport information for SBGL
Airport information for SBGL at Great Circle Mapper
Current weather for SBGL at NOAA/NWS
Accident history for GIG at Aviation Safety Network
Rio de Janeiro/Galeão International Airport Photo Archive at airliners.net
Official website from INFRAERO
რიო-დე-ჟანეირო
საერთაშორისო აეროპორტები
ალექსი აბრიკოსოვი

ალექსი აბრიკოსოვი
ალექსი ივანეს ძე აბრიკოსოვი (დ. , მოსკოვი — გ. 9 აპრილი, 1955, იქვე) — საბჭოთა პათოლოგანატომი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიისა (1939) და სსრკ მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის (1944) აკადემიკოსი. სოციალისტური შრომის გმირი (1945). სკკპ წევრი 1939 წლიდან.
ბიოგრაფია
1899 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი, 1920-1953 წლებში მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის პროფესორი. 1944-1951 წლებში სსრკ მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის ნორმალური და პათომორფოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორი. 1938 წლიდან მოსკოვის პათოლოგთა საზოგადოების ორგანიზატორი და საპატიო თავმჯდომარე. შეისწავლა ფილტვის ტუბერკულოზის საწყის სტადიაზე ფილტვებში მომხდარი მორფოლოგიური ცვლილებები, აღმოაჩინა კუნთოვანი სიმსივნის ახალი სახეობა — მიობლასტომიომა („აბრიკოსოსვის სიმსივნე“), მოგვცა ქსოვილის ალერგიული რეაქციების მორფოლოგიური დახასიათება და სხვა.
იყო პოლონეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1942). დაჯილდოვებული იყო 2 ლენინის ორდენითა და შრომის წითელი დროშის ორდენით.
ლიტერატურა
სქოლიო
რუსი პათოლოგანატომები
პოჟარიშე (კუმზეროს სასოფლო დასახლება)

პოჟარიშე (კუმზეროს სასოფლო დასახლება)
პოჟარიშე — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
პოჟარიშე — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ირეტამა

ირეტამა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 595 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 622 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.62 კმ²-ზე. ფართობი 570 459 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
532

532
მოვლენები
ბიზანტიის იმპერიასა და სასანიდურ ირანს შორის დაიდო „საუკუნო ზავი“
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დოდო გარეჯელი — დავით გარეჯელის უახლოესი მოწაფე (გ. 623)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
17 ოქტომბერი:ბონიფაციუს II — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ნოემბერი
დეკემბერი
5 დეკემბერი: საბა განწმენდილი — V–VI საუკუნეებში მოღვაწე წმინდანად წოდებული ქრისტიანი მეუდაბნოე მამა (დ. 439)
თარიღი უცნობია
''
ყასიმბეილი (გორანბოის რაიონი)

ყასიმბეილი (გორანბოის რაიონი)
ყასიმბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 387 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
დელმირიუ-გოვეია

დელმირიუ-გოვეია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 48 090 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 607.81 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 79.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მუხრანული

მუხრანული, ქართული ლექსის სახეობა. შინაგან-გარეგანი რითმით შეწყობილი ოცმარცვლიანი ლექსი, რომელიც 4 ტაეპისაგან შედგება. მუხრანულის ნიმუში შემოგვინახა მამუკა ბარათაშვილმა.
ლიტერატურა
მიქაძე გ., ნარკვევები ქართული პოეტიკის ისტორიიდან, თბ., 1974;
მიქაძე გ., ქსე, ტ. 7, გვ. 232, თბ., 1984
ლექსთწყობა
ქართული პოეზია
Za (Armenian letter)

Za (Armenian letter)
Za (majuscule: Զ; minuscule: զ; Armenian: զա) is the sixth letter of the Armenian alphabet. It represents the voiced alveolar sibilant /z/ in both Eastern and Western varieties of Armenian. Created by Mesrop Mashtots in the 5th century, it has a numerical value of ⟨6⟩. Its shape in capital form is similar to the Arabic numeral 2 and two other Armenian letters, Dza ⟨Ձ⟩ and Je ⟨Ջ⟩. Its shape in lowercase form is also similar to the minuscule form of the Latin Q ⟨q⟩, the minuscule form of the Cyrillic letter Ԛ ⟨ԛ⟩, and the minuscule form of another Armenian letter, Gim ⟨գ⟩.
Computing codes
Gallery
See also
Armenian alphabet
Mesrop Mashtots
Dza (letter)
Q (Latin)
Ԛ (Cyrillic)
Gim (letter)
Z
References
External links
Զ on Wiktionary
զ on Wiktionary
Armenian letters
სან-ლუის-პოტოსი

სან-ლუის-პოტოსი — ქალაქი ცენტრალურ მექსიკაში. სან-ლუის-პოტოსის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 685 934 ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
მექსიკის ქალაქების სია
მექსიკის ქალაქები
Vidin Municipality

Vidin Municipality is a municipality (obshtina) in Vidin Province, Northwestern Bulgaria, located along the right bank of Danube river in the Danubian Plain. It is named after its administrative centre - the city of Vidin which is also the capital of the province.
The municipality embraces a territory of with a population of 66,126 inhabitants, as of December 2009.
The main road E79 crosses the area, connecting the province centre of Vidin with the city of Montana and respectively with the western operating part of Hemus motorway.
Settlements
Vidin Municipality includes the following 34 places (towns are shown in bold):
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades. Since 1992 Vidin Municipality has comprised the former municipality of Dunavtsi and the numbers in the table reflect this unification.
Ethnicity
According to the 2011 census, among those who answered the optional question on ethnic identification, the ethnic composition of the municipality was the following:
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
An overwhelming majority of the population of Vidin Municipality identify themselves as Christians. At the 2011 census, 84.3% of respondents identified as Orthodox Christians belonging to the Bulgarian Orthodox Church.
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
External links
Official website
ოპერაცია არიელი

ოპერაცია არიელი დაერქვა მეორე მსოფლიო ომში ფრანგული, პოლონური და ბრიტანული ჯარების ევაკუაციას დასავლეთ საფრანგეთიდან ამ ქვეყნის ნაცისტური გერმანიის მიერ აღების შემდეგ.
ოპერაცია დაიწყო 1940 წლის 14 ივნისს პორტებიდან შერბურგი და სენ-მალო, დასრულდა იმავე წლის 25 ივნისს საფრანგეთის მთავრობის მიერ მოწერილი საზავო ხელშეკრულების თანახმად. ამ პერიოდში უფრო სამხრეთით, ბისკაის ყურეში ევაკუაცია მიმდინარეობდა სენ-ნაზარი, ბრესტი და ნანტიდანაც.
ბიბლიოგრაფია
Ellis, L. F. (1954) The War in France and Flanders 1939–1940. J. R. M. Butler (ed.). HMSO. ლონდონი
რესურსები ინტერნეტში
ოპერაცია არიელი – ადმირალიტეტის დღიურები
მეორე მსოფლიო ომი
საფრანგეთის ისტორია
ბუკმოლი

ბუკმოლი (ნორვ. bokmål — „წიგნის ენა“) — ნიუნორსკის პარალელურად ერთ-ერთი სტანდარტი (ნორმა) ნორვეგიული ენისა. ჩამოყალიბდა დანიურის საფუძველზე დანიის ნორვეგიაზე ოთხსაუკუნოვანი ბატონობის პერიოდში (დანია-ნორვეგიის უნია).
XIX საუკუნის უდიდესი ნორვეგიელი მწერლები ჰენრიკ იბსენი და ბიორნსტიერნე ბიორნსონი სტიქიურად ნორვეგიზებულ დანიურ ენაზე წერდნენ, თუმცა დანიურ ორთოგრაფიას ინარჩუნებდნენ. თავდაპირველად ბუკმოლს „დანიურ-ნორვეგიული“ ერქვა. სახელწოდება „ბუკმოლი“ 1929 წლიდან იქნა შემოღებული, რასაც წინ უსწრებდა სახელწოდება „საიმპერიო ენა“ (ნორვ. riksmål). ნორვეგიის მეორე ოფიციალური სამწერლობო ენაა ნიუნორსკი.
ბუკმოლს ნორვეგიის მოსახლეობის 90%-მდე იყენებს, ენის შემსწავლელები სწორედ ამ ვარიანტს შეისწავლიან და ადგილობრივი მედიაც ამავე ენაზე მაუწყებლობს. ბუკმოლის ნორმები აღმოსავლეთ ნორვეგიის მოსახლეობის კილოზე, განსაკუთრებით ოსლოსა და მის გარშემო მცხოვრები მოსახლეობის მეტყველების თავისებურებაზეა მორგებული, მაგრამ მაინც დანიურს ემყარება. დანიური ენა ბუკმოლის მცოდნეს ტექსტურად თავისუფლად ესმის, მაგრამ ზეპირმეტყველებაში ფონეტიკის მკვეთრი განსხვავების გამო თითქმის გაუგებარი ხდება. ბუკმოლში გაცილებით მეტია ნასესხობანი, ვიდრე ნიუნორსკში. XX საუკუნეში ბუკმოლის დემოკრატიზაციის მიზნით რამდენიმეჯერ იქნა გატარებული რეფორმა, მაგრამ უმეტესობა ვერ დამკვიდრდა. ნორვეგიულ „წიგნის ენას“ ერთიანი ორთოეპიკური სტანდარტი დღემდე არ გააჩნია.
წყარო
Vikør, Lars. "Fakta om norsk språk". Retrieved 2009-08-04.
a b Lundeby, Einar. "Stortinget og språksaken". Retrieved 2007-06-12.
Halvorsen, Eyvind Fjeld. "Marius Nygaard". In Helle, Knut (ნორვეგიულად). Norsk biografisk leksikon. Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 6 February 2010.
ნორვეგიული ენა
ელ-სერო-დე-ანდევალო

ელ-სერო-დე-ანდევალო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ანდევალოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 286,7 კმ². მოსახლეობა — 2327 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელ-სერო-დე-ანდევალოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
Camocuautla

Camocuautla (municipality) is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
გუდიაშვილი

გუდიაშვილი
საკუთარი სახელი გუდიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლადო გუდიაშვილი — ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი
ნიკოლოზ გუდიაშვილი — კომპოზიტორი
ქართული გვარები
კონჩანის რაიონი

კონჩანის რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის ჩოტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 939 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 180.23 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
ჩოტის პროვინციის რაიონები
ვლადიმიროვი

ვლადიმიროვი
საკუთარი სახელი ვლადიმიროვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვასილი ვლადიმიროვი — რუსი მათემატიკოსი
ვლადიმერ ვლადიმიროვი — რუსი პოლიტიკოსი
იგორ ვლადიმიროვი — რუსი რეჟისორი, მსახიობი, პედაგოგი
ლევ ვლადიმიროვი — საბჭოთა გეოგრაფი
Luyando District

Luyando District is one of six districts of the province Leoncio Prado in Peru.
References
Ettercap

Ettercap may refer to:
Ettercap (Dungeons & Dragons), a fictional monster
Ettercap (software), a network security tool
See also
EtherCAT
Valera District

Valera District
Valera is a district of Bongará Province, in the Department of Amazonas, Peru. It includes the villages of San Pablo (capital of Valera), Cocahuayco, Cocachimba-La Coca, Nuevo Horizontes and Tingorbamba. The Gocta waterfall, high, is easily accessible from either San Pablo or Cocachimba, which are both accessible by road. The waterfall is a . walk on a hiking trail, or by horseback from San Pablo. The capital, San Pablo, is at above sea level, and has an idyllic climate. It is lush, with around of annual rainfall and an average high temperature of 25 °C. It is traversed by the Utcubamba River. It is situated between the cities of Pedro Ruiz Gallo and Chachapoyas.
References
Districts of the Bongará Province
Districts of the Amazonas Region
ჩოსონის დინასტიის მეფეთა აკლდამები

ჩოსონის დინასტიის მეფეთა აკლდამები სამხრეთ კორეაში, მოიცავს კორეის ჩოსონის დინასტიის (1392-1910) მეფეთა 40 საფლავს. საფლავები 18 სხვადასხვა ადგილასაა გაფანტული მთელი სამხრეთ კორეის მასშტაბით. აგებულია მათი დიდებისა და მიღწევების პატივსაცემად. 2009 წელს, იუნესკომ ეს საფლავები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
საფლავები ორ ტიპად იყოფა. მეფეეები და დედოფლები დაკრძალული არიან ნეუნგ-ის ტიპის საფლავებში, ხოლო ტახტის მემკვიდრეები და მათი საცოლეები, აგრეთვე სანმეფო ოჯახის ახლობლები ვონ-ის ტიპის საფლავებში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO - Royal Tombs of the Joseon Dynasty
Oriental Architecture
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში
Elena Topuridze

Elena Topuridze (Georgian: ელენე თოფურიძე; May 3, 1922 – September 29, 2004) was a prominent Georgian philosopher and writer. Born in Batumi, Georgia, her family moved to Tbilisi during her childhood. In 1945, she graduated from the faculty of philosophy of the M. V. Lomonosov Moscow State University. As a postgraduate student, Topuridze studied at the Institute of History of Art of Academy of Sciences of the USSR, in Moscow. In 1951, she returned to Tbilisi and took a position of professor at the Shota Rustaveli Theatrical Institute of Georgia. From 1961 to the end of her life she worked at S. Tsereteli Institute of Philosophy of Georgian National Academy of Sciences.
Education and work
Topuridze held a Doctor of Philosophy (1951) and a Doctor of Science (1969) and was a prolific writer and a professor of philosophy, aesthetics, art, and history of Western European/American theatre and literature. She authored several works on influential figures in Italian art and philosophy: Benedetto Croce, Luigi Pirandello, and Eleonora Duse. In 1978, her work Aesthetics of Benedetto Croce was translated into Japanese and published in Tokyo. The problem of freedom and free choice was the main theme in her work Man in Classical Tragedy, which explored the origins of the idea of free will in the works of the ancient Greek poets.
Publications
Eleonora Duse, 1960, “Iskusstvo” (N.B. Polyakova, ed.), Moscow (in Russian);
Aesthetics of Benedetto Croce, 1967, “Mecniereba” (N. Chavchavadze, ed.), Tbilisi (in Russian); 1978, “Origin”, Tokyo (in Japanese, translated by Isamu Taniguchi);
Philosophical Concept of Luigi Pirandello, 1971, “Mecniereba” (N. Chavchavadze, ed.), Tbilisi (in Georgian);
Man in Classical Tragedy, 1984, “Mecniereba” (N. Chavchavadze, ed.), Tbilisi (in Russian).
References
Philosophers of art
Philosophers from Georgia (country)
1922 births
2004 deaths
Women philosophers from Georgia (country)
Women writers from Georgia (country)
People from Batumi
Soviet philosophers
ათანასე ნიკიტინი

ათანასე ნიკიტინი (დაბადების წელი უცნობია — გ. 1474 წელს სმოლენსკთან ახლოს) — რუსი მოგზაური და მწერალი.
1466 წელს სავაჭრო მიზნით გაემგზავრა ტვერიდან მდინარე ვოლგის შესართავისაკენ, გავიდა კასპიის ზღვაში, გაიარა დარუბანდი (ახლანდელი დერბენდი), ბაქო და ჩავიდა სპარსეთში. ქალაქ ჰორმუზიდან არაბეთის ზღვის გავლით 1472 წელს ინდოეთს მიაღწია, სადაც თითქმის 4 წელიწადს ცხოვრობდა და ბევრს მოგზაურობდა. უკან დაბრუნებისას გაიარა სპარსეთი, მივიდა ტრაპიზონამდე, გადასერა შავი ზღვა და ჩავიდა კაფაში (ახლანდელი ფეოდოსია). სამშობლოსაკენ მიმავალი გარდაიცვალაა სმოლენსკთან.
ნიკიტინმა შეისწავლა ინდოეთის მოსახლეობა, საზოგადოებრივი წყობა, სახელმწიფო მმართველობა, მეურნეობა, რელიგია და ყოფა, ბუნება. თავისი მოგზაურობა აღწერა თხზულებაში: „მოგზაურობა სამ ზღვას იქით“. უხვი ფაქტობრივი მასალა, ავტორის ფართო თვალსაწიერი და თავისი დროისათვის მოწინავე შეხედულებანი განსაკუთრებულ ადგილს უმკვიდრებს ნიკიტინის თხზულებას ძველი რუსული ლიტერატურის ისტორიაში. მისი ეს ნაშრომი თარგმნილია მსოფლიოს მრავალ ენაზე.
ქალაქ ტვერში დგას ნიკიტინის ბრინჯაოს ძეგლი.
თხზულება
Хождение за три моря... 1466—1472, М., 1960.
ლიტერატურა
Виташевская М. Н., Странствия Афанасия Никитина, М., 1972.
რუსი მოგზაურები
გარდაცვლილი 1474
მოგზაურები ინდოეთში
შუა საუკუნეების მოგზაურები
Lasioglossum skorikovi

Lasioglossum skorikovi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1929 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
skorikovi
Loay, Bohol

Loay, Bohol
Loay, officially the Municipality of Loay, is a 5th class municipality in the province of Bohol, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 17,855 people.
Located at the mouth of the Loboc River, the municipality can be divided into a lower and an upper part. The lower part used to be called Canipaan because of the presence of nipa swamps in this part of the town, while the upper part is named Ibabao, being located on a plateau.
Recent historical research found that instead of being in Bool, Tagbilaran, the actual site of the Blood Compact between Legazpi and Sikatuna may be in barangay Hinawanan. Loay is also known for the many antiques discovered in its soils, thus indicating a civilization before the Spanish came to Bohol: it has become an haven for the treasure hunters.
The town of Loay, Bohol celebrates its feast in May (the date is movable), to honor the town patron Santisima Trinidad/Blessed Trinity
History
During the period 1751–1754, Loay was a small village called Santissima Trinidad located at the strip of the Loboc River, as mentioned in the accounts of Father Juan .
As a visita, it formerly belonged to the Municipality of Loboc. It was separated from the Loboc mission in 1795, although some state 1815 as the foundation date, and reflects that it became an independent parish in 1799.
The church and belfry of Loay were severely damaged by the 2013 earthquake.
On April 27, 2022, the old Clarin Bridge carrying National Route 850 (N850) over the Loboc River in Loay collapsed, killing 4 people and injuring 15. The bridge was damaged during the 2013 earthquake and still being used while a new replacement bridge was under construction next to it. One possible cause was the stationary traffic on the bridge that exceeded its capacity.
Geography
Barangays
Loay is politically subdivided into 24 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
Economy
Tourism
Loay is one of the locations to take a Loboc river lunch cruise.
References
Sources
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipality of Loay
Loay
Municipalities of Bohol
ბეკ-დე-ბოსონი

ბეკ-დე-ბოსონი — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს სენ-მარტენის მუნიციპალიტეტსა და სოფელ გრიმენცს შორის, ვალეს კანტონში.
რესურსები ინტერნეტში
Becs de Bosson on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ალექსანდრე სოკუროვი

ალექსანდრე სოკუროვი (დ. 14 ივნისი 1951, სოფელი პოდორვიხა, ირკუტსკის ოლქი) — რუსი კინორეჟისორი და სცენარისტი. რუსეთის ფედერაციის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1997). რუსეთის სახალხო არტისტი (2004). 2011 წელს სოკუროვმა გადაიღო კინოფილმი „ფაუსტი“, რომლის პრემიერა გაიმართა იტალიაში 2011 წლის 8 სექტემბერს.
ალექსანდრე სოკუროვი დაიბადა 1951 წლის 14 ივნისს, ირკუტსკის ოლქის სოფელ პოდორვიხაში. 1968 წელს ჩააბარა გორკის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიულ ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში პარალელურად მუშაობდა გორკის ტელევიზიის რედაქციაში, სადაც 19 წლის ასაკში პირველად გამოუშვა სატელივიზიო პროგრამები. 1974 წელს უნივერსიტეტი დაამთავრა. 1975 წელს ჩააბარა გერასიმოვის სახელობის კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში. კარგი სწავლისთვის სოკუროვს მიენიჭა სერგეი ეიზენშტეინის სტიპენდია. ამავე პერიოდში სოკუროვმა გაიცნო სცენარისტი იური არამოვი. სოკუროვის ფილმი „სევდიანი გულგრილობა“ 1987 წელს ბერლინის კინოფესტივალზე ნომინირებული იყო ოქროს დათვის ჯილდოზე. ალექსანდრე სოკუროვი 43-ჯერ არის ნომინირებული სხვადასხვა პრესტიჟულ კინოკონკურსის პრიზებზე, რომელთაგან 26-ჯერ ხვდა წილად მოგება.
ფილმოგრაფია
ადამიანის მარტოხელა ხმა (Одинокий голос человека, 1978–1987)
დამცირება (Разжалованный, 1980)
სევდიანი გულგრილობა (Скорбное бесчувствие, 1983–1987)
ამპირი (Ампир, 1986)
დაბნელების დღეები (Дни затмения, 1988)
გადაარჩინე და შეინახე (Спаси и сохрани, 1989)
მეორე წრე (Круг второй, 1990)
ქვა (Камень, 1992)
დამშვიდებული გვერდები (Тихие страницы, 1993)
დედა და შვილი (Мать и сын, 1997)
მოლოხი (Молох, 1999)
კურო (Телец, 2000)
რუსული კიდობანი (Русский ковчег, 2002)
მამა და შვილი (Отец и сын, 2003)
მზე (Солнце, 2004)
ალექსანდრა (Александра, 2007)
ფაუსტი (Фауст, 2011)
რესურსები ინტერნეტში
სოკუროვის ოფიციალური საიტი
The Island of Sokurov Stephen M. Norris, Russia Beyond the Headlines, 23 December 2009
სქოლიო
რუსი კინორეჟისორები
დაბადებული 1951
დაბადებული 14 ივნისი