PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მაბუია

მაბუია (Mabuya) — ხვლიკების გვარი სცინკისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე 22 სმ აღწევს. ჩვეულებრივ მურაა, ღია ფერის ზოლები დასდევს. კიდურები კარგად აქვს განვითარებული. გვარში 90-მდე სახეობაა. გავრცელებულია აფრიკაში, მადაგასკარზე, სამხრეთ აზიაში, სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში და ანტილის კუნძულებზე. იკვებებიან მწერებით და მზორე ზომის უხერხემლოებით. ზოგი კვერცხმდებია, უმრავლესობა კი — კვერცხცოცხლადმშობი. სომხეთში, თურქმენეთში და სამხრეთ-აღმოსავლეთ უზბეკეთში გვხვდება ოქროსფერი მაბუია (Mabuya aurata).
ლიტერატურა
სცინკისებრნი
ცეკვა ხმლებით

ცეკვა ხმლებით — არამ ხაჩატურიანის მუსიკალური ნაწარმოები, რომელიც დაიწერა მისი ბალეტის „გაიანეს“ ბოლო ნაწილისათვის (1942). ეს არის კომპოზიტორის მეტად ცნობილი ნაწარმოები, რომელშიც თავს სომხური ტრადიციული მუსიკა და ჯაზის ელემენტები იყრის თავს. ტიგრან მანსურიანის სიტყვების მიხედვით, ეს „კონრაპუნქტია სომხური ქორწილის ცეკვის გიუმრისა და ნამდვილი ამერიკული საქსაფონის, რამაც საინტერესო ორგანულ სინთეზამდე მიაღწია“.
1948 წელს „ცეკვა ხმლებით“ გახდა აშშ-ში ძალიან პოპულარული გახდა, მუსიკალური აპარატების ჰიტი. პოპულარობა იმდენად მაღალი იყო, რომ Newsweek-მა შესთავაზა 1948 წლისთვის „ხაჩატურიანის წელი აშშ-ში“ დაერქმიათ. ამ წელიწადში „ცეკვა ხმლებით“-ს სამმა ვერსიამ (ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრის, ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრის და ლევანტ ოსკარის) შეძლო პირველი ადგილი დაეკავათ კლასიკური მუსიკის ჟურნალის Billboard-ის ჰიტპარადებში ასევე მოხვდნენ ბეტსელერების წლიურ სიაში.. „ცეკვა ხმლებით“ გახდა ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრის პირველი ჩანაწერი, რომელიც გაყიდული იქნა ტირაჟით მილიონ ეგზემპლარზე მეტი.
„ცეკვა ხმლებით“ დიდი გავლენა მოახდინა XX საუკუნის პოპულარულ მუსიკის ისტორიაზე. ბევრი ქავერ-ვერსია იყო ჩაწერილი მუსიკოსების მიერ აშშ-ში, დიდ ბრიტანეთსა და გერმანიაში. მუსიკალური თემა დღემდე გამოიყენება ფილმებსა და ტელესერიალებში, ასევე ფიგურული სრიალის გამოსვლების გასაფორმებლად. Billboard-მა „ცეკვას ხმლებით“ დაარქვა «ნაწარმოები, რომელიც დღევანდელ დროში ყველა საესტრადო ორკესტრისთვისაა ცნობილი».
იხილეთ აგრეთვე
გაიანე (ბალეტი)
სქოლიო
არამ ხაჩატურიანის ნაწარმოებები
1942 წლის მუსიკალური ნაწარმოებები
გურამ სოსელია

გურამ სოსელია (დ. 4 აგვისტო, 1935, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია.
1958-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქტყემრეწველპროექტში“ საგზაო ტოპოგრაფიული განყოფილების ინჟინრად. 1963-1972 წლებში იყო მანქანათმცოდნეობის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1972-2007 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად და უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1965-1973 წლებში პარალელურად, შეთავსებით კითხულობდა ლექციებს თბილისის პოლიტექნიკურ ტექნიკუმში „მასალათა გამძლეობის“ კურსის პროგრამით. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი 1977 წელს. 1974-1999 წლებში შეთავსებით ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის თვითმფრინავმშენებლობის ფაკულტეტზე (შემდგომ საავიაციო ინსტიტუტი), მიჰყავდა საგანი „საფრენი აპარატების სიმტკიცე და საიმედობა“, პედაგოგ-დოცენტის სტატუსით. 1982-2006 წლებში იყო სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი. გამოქვეყნებული აქვს 23 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხებოდა კომპოზიტური მასალების მექანიკური მახასიათებლების კვლევას სტატიკური და დინამიკური ზემოქმედებისას, სტატისტიკურ ასპექტში, რაც გულისხმობს სიმტკიცისა და ხანგამძლეობის ფუნქციათა კვლევას. 1971-1987 წლებში ხელმძღვანელობდა სახელშეკრულებო თემებს, საავიაციო მრეწველობაში კონსტრუქციული კომპოზიტური მასალების დანერგვასთან დაკავშირებით, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტსა და მოსკოვის საავიაციო მასალებისა და მანაქანათმშენებლობის ინსტიტუტებს შორის გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე. 1989-1991 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საქველმოქმედო სამშენებლო რაზმ „აკადემიის“ კოორდინატორი, რომელმაც დიდი დახმარება გაუწია აჭარის სტიქიით დაზარალებულ და საჩხერის რაიონის მიწისძვრით დაზარალებულ მოსახლეობას. ასევე იყო საქველმოქმედო საზოგადოება „სამცხე-ჯავახეთის“ თავმჯდომარის მოადგილე, აგრეთვე საზოგადოება „მემორიალის“ გამგეობის წევრი და თავმჯდომარე (1992-2018 წლები). მრავალწლიანი სამეცნიერო-პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 233-234
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პედაგოგები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1958)
Miñiques

Miñiques is a massive volcanic complex containing a large number of craters, lava domes and flows, located in the Antofagasta Region of Chile. Located south of Volcán Chiliques and west of Cordón Puntas Negras, it is part of a frequently visited attraction conformed by the high plain lagoons Laguna Miscanti, Laguna Miñiques and the Cerro Miscanti volcano.
Mountain
Miñiques consists of four overlapping volcanoes formed by lava domes and stratovolcanoes. It has two summits, a lower northern summit which reaches elevation and a higher southern one which is high. The mountain features two crater lakes, one at and the other at elevation on the southeastern and western side of the northern summit, respectively. A set of well developed moraines exists on the southern flank and may reflect glaciers advancing either from the summit area or a plateau at elevation; overall however glaciation on Miñiques was of limited extent and the terrain of Miñiques today is dominated by periglacial processes. Laguna Miñiques lies on its northwestern foot; it was separated from Laguna Miscanti by a lava flow from Miñiques.
The mountain rises from a high ignimbrite plateau. It is of Pleistocene age and formed by andesitic and dacitic rocks; it formed during two stages in the Pliocene and Plio-Pleistocene. There is no indication of historical eruptions and the volcano is classified as extinct and its lava flows have been offset by faulting, but activity of the Pliocene-Pleistocene volcano may have continued into the Holocene. Renewed eruptions may impact as well as the surroundings of Laguna Miñiques and would mostly consist of lava flows, but are unlikely to impact populated areas.
There are a number of craters, some of which contain lava domes and lava flows. Stone structures and archeological sites are found on the summit and the flanks of Miñiques mountain, and the church of Socaire is oriented towards the mountain. The Inca associated the mountain with the god Tunupa and with lightning.
See also
List of volcanoes in Chile
Chiliques
Cerro Miscanti
Cordón Puntas Negras
Caichinque
Los Flamencos National Reserve
Chile
References
Sources
Further sources
External links
Volcanoes of Antofagasta Region
Mountains of Chile
Stratovolcanoes of Chile
Pliocene stratovolcanoes
Pleistocene stratovolcanoes
სციპიონ აფრიკელი (უფროსი)

სციპიონ აფრიკელი (უფროსი)
პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ აფრიკელი (დ. ძვ. წ. 235 — გ. ძვ. წ. 183) — რომაელი მხედართმთავარი და პოლიტიკური მოღვაწე, წარჩინებული პატრიციული ოჯახიდან, მეორე პუნიკური ომის გმირი. კანეს ბრძოლაში (ძვ. წ. 216 წელი) თავი ისახელა, როგორც სამხედრო ტრიბუნმა. ძვ. წ. 213 წელს ედილად აირჩიეს. ძვ. წ. 210-205 წწ. პროკონსული, წარმატებით იბრძდა ესპანეთში კართაგენელების წინააღმდეგ. ძვ. წ. 205 წელს კონსულად აირჩიეს. ძვ. წ. 204 წელს აფრიკაში გადასხა 30 ათასიანი არმია და გაანადგურა კართაგენელთა და ნუმიდიელთა ჯარები. კართაგენის ხელისუფლებამ იტალიიდან გაიწვია ჰანიბალი. ძვ. წ. 202 წელს ჰანიბალი და სციპიონი ერთმანეთს გადამწყვეტ ბრძოლაში შეხვდნენ ზამასთან. სციპიონმა გაიმარჯვა. ძვ. წ. 199 წელს ცენზორად და სენატის პრინცეფსად, ძვ. წ. 194 წელს კი კვლავ კონსულად აირჩიეს. სციპიონის განუზომელმა ავტორიტეტმა და ძალაუფლებამ შეაშფოთა რესპუბლიკელთა ბანაკი. მასში ერთპიროვნული ძალაუფლების მაძიებელი ტირანი დაინახეს და მის დასაკნინებლად „საქმეების“ შედგენა დაიწყეს. შეურაცხყოფილმა სციპიონმა რომი მიატოვა და ლიტერნუმში, საკუთარ ვილაში, გადავიდა სამუდამო საცხოვრებლად. იყო თავისი დროის ფრიად განსწავლული ადამიანი, ბერძნული ენისა და კულტურის დიდი მცოდნე და თაყვანისმცემელი.
ლიტერატურა
რომის რესპუბლიკის კონსულები
დაბადებული ძვ. წ. 235
გარდაცვლილი ძვ. წ. 183
ძვ. წ. III საუკუნის რომაელები
ძვ. წ. II საუკუნის რომაელები
Khyargas Nuur

Khyargas Nuur
Khyargas Lake is a salt lake in Khyargas district, Uvs Province, Western Mongolia.
Some sources are using different Khyargas Lake statistics values:
Water level: 1,035.29 m
Surface area: 1,481.1 km2
Average depth: 50.7 m
Volume: 75.2 km³.
The Khyargas Lake National Park is based on the lake. This protected area was established in 2000 and covers about 3,328 km2. It also includes a freshwater Airag Lake.
References
Lakes of Mongolia
Saline lakes of Asia
Protected areas established in 2000
2000 establishments in Mongolia
Landforms of Uvs Province
Chile at the 1952 Winter Olympics

Chile at the 1952 Winter Olympics
Chile competed at the 1952 Winter Olympics in Oslo, Norway.
Alpine skiing
Men
References
Olympic Winter Games 1952, full results by sports-reference.com
Nations at the 1952 Winter Olympics
1952
Olympics
აზერბაიჯანის უნივერსიტეტი

აზერბაიჯანის უნივერსიტეტი (AU) — კერძო სასწავლო დაწესებულება ბაქოში, აზერბაიჯანში.
ისტორია
აზერბაიჯანულ კერძო უმაღლეს სასწავლებლებს საფუძველი სწორედ აზერბაიჯანის უნივერსიტეტმა ჩაუყარა. აზერბაიჯანის პირველი კერძო უნივერსიტეტი - აზერბაიჯანის უნივერსიტეტი დაარსდა 1991 წელს ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორ სალაჰადინ ხალილოვის მიერ.
სახელმწიფო უმაღლესი საექსპერტო კომისიის გადაწყვეტილებით აზერბაიჯანის უნივერსიტეტი ოფიციალურად დარეგისტრირდა როგორც სასწავლებელი 1993 წლის 3 მარტს, ხოლო 1993 წლის 8 აპრილს, განათლების სამინისტროს კოლეგიის გადაწყვეტილებით, მიენიჭა N01 ხარისხის სერთიფიკატი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1995 წლის 4 მარტის No 72 გადაწყვეტილებით უნივერსიტეტი დარეგისტრირდა როგორც აზერბაიჯანის არასახელმწიფო სასწავლო დაწესებულება და ინგლისურენოვანი გიმნაზია, მას ასევე მიენიჭა კოლეჯის სტატუსი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს აკრედიტაციის კომისიის გადაწყვეტილებით, იგი 2009 წლის 24 თებერვლის No 213 ბრძანებით, ის კვლავ უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება გახდა. მოგვიანებით, განათლების მინისტრის No929 ბრძანების მიხედვით უნივერსიტეტს ეს სტატუსი დამატებით ხუთი წლით შეუნარჩუნდა. 2016 წლის 24 თებერვალს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკონომიკის სამინისტრომ ნება დართო აზერბაიჯანის უნივერსიტეტს უმაღლესი სასწავლებლის სტატუსით განუსაღვრელი ვადით ემუშავა.
აკადემიური ინფორმაცია
უნივერსიტეტში 19 განყოფილებაზე 1 099 სტუდენტი სწავლობს.
უნივერსიტეტში სწავლება სამ ენაზე: აზერბაიჯანულ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე მიმდინარეობს. ბიზნესის ადმინისტრირების ბაკალავრიატის სტუდენტები დამატებით, მეორე უცხო ენას სწავლობენ, რომელთა შორის ინგლისურის გარდა შეიძლება იყოს: ფრანგული, გერმანული, არაბული და თურქული. მეორე უცხო ენას სტუდენტები თავიანთი სურვილიდან გამომდინარე ირჩევენ.
რექტორები
სალაჰადინ ხალილოვი - აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის რექტორი 2007 წლამდე.
აკიფ მუსაევი - აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის რექტორი 2007 წლიდან 2011 წლამდე.
ასლან გაჰრამანლი - აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის რექტორი 2011-2012 წლებში.
ელდარ გაჰრამანოვი - 2012 წლის 1 მაისიდან - 2015 წლის 26 იანვრამდე აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის რექტორი.
ფარიდ აჰმადოვი - 2015 წლის 28 იანვრიდან - 2017 წლის 13 მარტამდე აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის რექტორი.
საადატ ალიევა - 2017 წლის 13 მარტიდან - დღემდე უნივერსიტეტის რექტორია.
იხილეთ აგრეთვე
აზერბაიჯანის განათლების სამინისტრო
განათლება აზერბაიჯანში
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებ-გვერდი
http://www.au.edu.az/en/menu/105/maliyye
სქოლიო
უნივერსიტეტი
დიმონა

დიმონა — ქალაქი ისრაელში. მდებარეობს ნეგევის უდაბნოში, ბეერ-შევადან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 36კმ-ში. დიმონაზე გადის ავტომაგისტრალი, რომელიც ქვეყნის ცენტრალური რაიონებიდან მიემართება წითელი ზღვის კურორტ ეილათისაკენ.
ისრაელის ქალაქები
PlayStation Official Magazine (ავსტრალია)

PlayStation Official Magazine (ავსტრალია) არის ავსტრალიური ყოველთვიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელსაც უშვებს Citrus Media. აქვეყნებს მიმოხილვებს, პრევიუებსა და სიახლეებს ვიდეო თამაშების შესახებ.. დაარსდა 2007 წლის მარტს. წელიწადში გამოიცემა 13 ნომერი. ჟურნალის თავდაპირველი სახელწოდება იყო Official PlayStation 2 Magazine (ავსტრალია)” თუმცა შეიცვალა სახელწოდება PlayStation 3-ის გამოსვლის შემდეგ. ხშირად მოიხსენიებენ აბრევიატურით OPS.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავსტრალიური კომპიუტერული ჟურნალები
2007 წელს დაარსებული ჟურნალები
PlayStation-ის ჟურნალები
ვიდეო თამაშები ავსტრალიაში
ავსტრალიური ყოველთვიური ჟურნალები
ავსტრალიური ვიდეო თამაშების ჟურნალები
სან-რამონის რაიონი (ხუნინი)

სან-რამონის რაიონი (ხუნინი)
სან-რამონის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ჩანჩამაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 663 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 591.67 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ჩანჩამაიოს პროვინციის რაიონები
ტარავა

ტარავა — ატოლი გილბერტის კუნძულების ჯგუფში, რომელზეც მდებარეობს კირიბატის რესპუბლიკის დედაქალაქი — აგლომერაცია სამხრეთი ტარავა. მთავარი სახელმწიფო ორგანოები მდებარეობენ ბაირიკიში, სამინისტროების ნაწილი — ბეტიოში და ბიკენიბეუში.
გეოგრაფია
ატოლი შედგება დაახლოებით 24 მომცრო კუნძულისაგან, სადაც 8 დასახლებულია. ყველაზე დიდი კუნძული ბაირიკი გადაჭიმულია დასახლება ბონრიკი-დან (ატოლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი) ბაირიკიმდე. ყველაზე დიდი ქალაქი — ბეტიო და ტარავას ერთადერთი აეროპორტი — ბონრიკის საერთაშორისო აეროპორტი, ასევე განლაგებულია სამხრეთ ტარავაში.
ატოლ ტარავას კუნძულების ჩამონათვალი
აბანუეა (Abanuea)
აბაოკორო (Abaokoro)
აბატაო (Abatao)
ბაირიკი (Bairiki)
ბეტიო (Betio)
ბიკემანი (Bikeman)
ბიკეტავა (Biketawa)
ბონრიკი (Bonriki)
ბუარიკი (Buariki)
ბუოტა (Buota)
კაინაბა (Kainaba)
მარენანუკა (Marenanuka)
ნა'ა (Na'a)
ნაბეინა (Nabeina)
ნოტოუა (Notoua)
ნუატაბუ (Nuatabu)
ტაბიანგი (Tabiang)
ტაბიტეუეა (Tabiteuea)
ტაბონიბარა (Tabonibara)
ტარატაი (Taratai)
ტეარინიბაი (Tearinibai)
ტებუა ტარავა (Tebua Tarawa)
ტემანკუ (Temaiku)
...
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს ატოლი ოკუპირებული იქნა იაპონიის არმიის მიერ. 1943 წლის 20—23 ნოემბერს ატოლ ტარავაზე მოხდა წყნარი ოკეანის საბრძოლო მოქმედების თეატრში ერთ-ერთი სისხლისმღვრელი ტარავას ბრძოლა, რომელშიც ამერიკულმა ჯარმა დაამარცხა იაპონიის ჯარი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ატოლი დაყოფილია სამ საარჩევნო ოლქად:
სამხრეთი ტარავა ანუ Teinainano Urban Council (ბაირიკიდან ბონრიკიმდე);
ბეტიო ანუ Betio Town Council;
ჩრდილოეთი ტარავა ანუ Tarawa Ieta.
მოსახლეობა
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა კოპრის დამზადება და მარგალიტის მოპოვება.
იხილეთ აგრეთვე
კირიბატის კუნძულების სია
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ატოლის შესახებ Jane Resture-ზე
ინფორმაცია საიტზე Oceandots.com
სქოლიო
გილბერტის კუნძულები
კირიბატის კუნძულები
Technomyrmex vitiensis

Technomyrmex vitiensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Technomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Santa Margarida, Minas Gerais

Santa Margarida, Minas Gerais
Santa Margarida is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Zona da Mata and to the microregion of Manhuaçu. As of 2020, the estimated population was 16,302.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Aleksandre Tarsaidze

Aleksandre Tarsaidze
Alexander Tarsaidze (Alek'sandre Tarsaidze; , Aleksandr Georgievich Tarsaidze) (1901–1978) was a Georgian-American writer and historian who authored several works on the life in Imperial Russia, the Romanov family, the history of Georgia and the Russian Imperial Naval officers.
Born into a noble family in Tiflis (Tbilisi), Georgia, then part of the Russian Empire, Tarsaidze was a student of the Imperial Naval Academy in Petrograd at the time of the 1917 revolutions. In 1918, he returned to his native Georgia, which declared independence on May 26, 1918, and worked with the Allied High Commissioner, Colonel William N. Haskell in Tiflis until being forced into exile by the Red Army invasion of Georgia. He then worked for the Istanbul-based American Relief Administration and emigrated to the United States in 1923.
He was employed by several cosmetic and jewelry enterprises including the Matchabelli Perfumes run by the émigré Georgian Prince Georges V. Matchabelli. During World War II, he served in the United States Army Military Intelligence. He then was associated with Prince Serge Obolensky in the hotel business in New York and worked as a freelancer and public relations agent until his death in New York in 1978.
Tarsaidze's main works are: Морской корпус за четверть века, 1901-1925 (The Naval Corps for a Quarter of the Century, 1901-1925; NYC, 1944), Czars and Presidents. The Story of a Forgotten Friendship (NYC, 1958), Четыре мифа о Первой мировой (Four Myths about the First World War; NYC, 1969), Katia: Wife before God (NYC, 1977).
References
1901 births
1978 deaths
Soviet emigrants to the United States
Writers from Tbilisi
20th-century American historians
American male non-fiction writers
20th-century American male writers
20th-century historians from Georgia (country)
1292

1292
მოვლენები
ეგვიპტეს მამლუკ-სულთან ალ-აშრაფ ხალილის ლაშქრები კილიკიის სომხეთში შეიჭრნენ.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იზაბელა — ინგლისის დედოფალი (გ. 1358)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
4 აპრილი : ნიკოლოზ IV — რომის პაპი (დ. 1227)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
საადი — ირანელი პოეტი
ჩრდილოეთ ოსეთის დროშა

ჩრდილოეთ ოსეთის დროშა — სამი ფერისგან შემდგარი დროშა, რომელსაც იყენებს ჩრდილოეთ ოსეთი. დროშა არის ოთხკუთხა პანელი, რომელსაც აქვს სამი თანაბარი ზოლი: თეთრი, წითელი და ყვითელი. ამბობენ, რომ დროშა წარმოადგენს ძველი ოსური საზოგადოების სოციალურ სტრუქტურას, რომელიც დაიყო სამ სოციალურ ჯგუფად და ქმნიდა ორგანულ მთლიანობას, ესენი იყო: არისტოკრატია, სასულიერო პირები და უბრალო ხალხი. ფერები ატარებს სიმბოლურ დატვირთვას. თეთრი ფერი სიმბოლოა მორალური და სულიერ სიწმინდოს, წითელი ფერი საბრძოლო სიმამაცის გამბედაობის ძალისა და პატივის, ხოლო ყვითელი ფერი სიუხვის, სიმდიდრის და კეთილდღეობის.
ფერთა სქემა
ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკის ეროვნული დროშა, სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის დროშის იდენტურია. არის მართკუთხა ფორმის, რომელიც შედგება სამი ზოლისაგან თეთრი, წითელი და ყვითელი ფერებით, თითიეული ფერი დროშის სიგანის ერთ მესამედს იკავებს, რომლებიც ჰორიზონტალურად არიან დაწყობილნი ზემოდან ქვემოდან. დროშის სიგანის თანაფარდობა მის სიგრძესთან ტოლია 1:2-ის.
ისტორია
ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა
1936 წლის სსრკ-ს კონსტიტუციისა და 1937 წლის რსფსრ-ის კონსტიტუციის თანახმად, ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური რეგიონი გადაკეთდა ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიურ საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკად. ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის კონსტიტუცია დამტკიცდა 1937 წლის 3 ივლისს. შედეგად მიღებული იქნა ახალი დროშა, რომელიც მოქმედებდა 1937-1938 წლებში.
1938 წლის 28 ივნისს, ჩრდილოეთ ოსეთის საოლქო კომიტეტის ბიურომ, მიიღო დადგენილება. 1938 წლის 15 აგვისტოდან მიღებული დადგენილებით, რუსული გრაფიკის საფუძველზე ოსური დამწერლობის ანბანის შემოღების შესახებ. მაშასადამე, წარწერა დროშაზე ოსურ ენაზე დაიწერა. ეს დროშა მოქმედებდა 1938-1954 წლებში.
ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა (1954-1981 წლებში):
1954 წლის 16 ივნისს ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მეექვსე სხდომამ მიიღო ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის კანონი „ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის შესახებ“, რომელმაც დაადგინა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 112-ე მუხლის ახალი ვერსია:
«ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის დროშა არის რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშა, რომელიც შედგება წითელი პანელისგან, რომელსაც აქვს ღია ცისფერი ზოლი მარცხენა მხარეს ვერტიკალურად, დროშის მთელ სიგანეზე. ღია ცისფერი ზოლი არის დროშის სიგრძის ერთი მერვედი, წითელი პანელის ზედა მარცხენა კუთხეში არის ოქროს ნამგალი და ურო, მათ ზემოთ კი წითელი ხუთკუთხა ვარსკვლავი, რომელიც ოქროსფრად არის გაფორმებული, ნამგალის და უროს ქვეშ არის წარწერა: „Северо-Осетинская А. С. С. Р.“ რუსულ და ოსურ ენებზე. დროშის სიგანის თანაფარდობა, მის სიგრძესთან ტოლია 1:2 -თან ».
რესურსები ინტერნეტში
Закон Республики Северная Осетия — Алания «О Государственном флаге Республики Северная Осетия — Алания»
Вексиллография.ру
Государственный флаг Республики Южная Осетия
სქოლიო
ჩრდილოეთი ოსეთი
გიორგი ნუცუბიძე

გიორგი ნუცუბიძე (დ. 21 ივლისი, 1882, ფშაველი — გ. 25 იანვარი, 1961, ჭიათურა) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1932), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1955).
ბიოგრაფია
სცენაზე პირველად გამოვიდა ავჭალის სახალხო თეატრის წარმოდგენაში 1902 წელს. 1906-1921 წლებში მოღვაწეობდა ჭიათურის დრამატულ წრეში, ხოლო 1921 წელს დაინიშნა ჭიათურის თეატრის დირექტორად. ამავე დროს განაგრძობდა მსახიობად მუშაობასაც. 1927 წელს თეატრის პარალელურად სამთამადნო მუშა-მოსამსახურეთა კავშირის კლუბის დრამატულ წრეს ხელმძღვანელობდა. გიორგი ნუცუბიძე ჭიათურის თეატრის ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი იყო. მისი შემოქმედება მრავალფეროვანი იყო: კაკუტა (კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ავეტიკა (ცაგარელის „რაც გინახავს ვეღარ ნახავ“), ბეკინა (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), თავადი წერეთელი (ა. წერეთლის „ბაში აჩუკი“), ფილიპე (ნ. შიუკაშვილის „მზე შინა და მზე გარეთა“), საბა ბერი (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“) და სხვა. მოღვაწეობდა ქართულ პრესაში, იყო ჟურნალ „ეშმაკის მათრახისა“ და სხვა იუმორისტული ჟურნალების თანამშრომელი. ავტორია წიგნისა „ჭიათურის მუშათა თეატრი“.
ლიტერატურა
ხელოვნების კალენდარი თეატრი, მუსიკა, კინო. -თბ., 1992 .- გვ.82
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1882
დაბადებული 21 ივლისი
გარდაცვლილი 1961
გარდაცვლილი 25 იანვარი
ქართველი მსახიობები
თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
გიორგი
ირაკლი ჩოგოვაძე

ირაკლი ჩოგოვაძე (დ. 19 აგვისტო, 1973, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1990 წელს ჩააბარა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფინანსებისა და კრედიტის ფაკულტეტზე. 1991 წელს სასწავლებლად გადავიდა პარიზში პარი IX-ის სახელობის უნივერისტეტში საბანკო და საფინანსო ორგანიზაციების მართვის ფაკულტეტზე, რომელიც 1996 წელს დაამთავრა მაგისტრის წოდებით. 1996-2003 წლებში სამუშაოდ გადავიდა ლონდონში IBRD-ში ანალიტიკოსად და შემდგომ — ბანკირად. 2004 წელს მუშაობდა მოსკოვში „ABN-AMRO Bank“-ში ბანკირად. 2004 წლის სექტემბერში დაინიშნა ს.ს.ი.პ. „საწარმოთა მართვის სააგენტოს“ თავმჯდომარის მოადგილედ, ხოლო 2004 წლის ნოემბერში − ს.ს.ი.პ. „საწარმოთა მართვის სააგენტოს“ თავმჯდომარედ. 2005 წლის ივნისში დაინიშნა საქართველოს ეკონომიკური განვითარების მინისტრად. ეს პოსტი ეკავა 2006 წლის დეკემბრამდე.
სქოლიო
საქართველოს ეკონომიკის მინისტრები
დაბადებული 19 აგვისტო
დაბადებული 1973
სამხრეთ-აღმოსავლეთი ბოტნია

სამხრეთ-აღმოსავლეთი ბოტნია ― ფინეთის ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 17 231 ადამიანს შეადგენს.
მუნიციპალიტეტები
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ქვერეგიონები
სქოლიო
ფინეთის ქვერეგიონები
ოსტრობოტნიის რეგიონის გეოგრაფია