PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Çomaxtur

Çomaxtur (also, Chomakhtur) is a village and municipality in the Sharur District of Nakhchivan Autonomous Republic, Azerbaijan. It is located 1 km in the south-west from the district center, on the Sharur plain. Its population is busy with grain-growing, vegetable-growing, foddering, vine-growing animal husbandry. There are secondary school, cultural house, library and a medical center in the village. It has a population of 3,117.
Etymology
It have been noted in Çomaxdur (Chomakhdur) and Çamaxtur (Chamakhtur) versions, too. Apparently, the original name was Çamaxdar (Chamakhdar) şadaracı and means "riddle".
Population
Tagi Ismailov
Javid Ismayil
References
Populated places in Sharur District
მიხაკისებრნი

მიხაკისებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, იშვიათად ბუჩქბალახებია.
ოჯახში 2100 სახეობაა, რომელიც უმეტესად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება 31 გვარის 170-მდე სახეობა. მათი დიდი ნაწილი გაერთიანებულია 4 გვარში — პირთეთრა ქოთანა, მიხაკი. ეს გვარები მდიდარია ენდემური სახეობებითაც. ოჯახში ბევრი დეკორატიული მცენარეა (ქოთანა, მიხაკი, პირთეთრა, საპონა და სხვა). ზოგიერთი სარეველაა (იოტა, ჟუნჟრუკი, სპერგულა და სხვა). საპონა, წინწკალა და სხვა საპონინით მდიდარი მცენარეებია. ზოგი მიხაკისებრნი გამოიყენება პარფიუმერიასა და მედიცინაში.
ლიტერატურა
ჰაისინი

ჰაისინი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 25711 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ვინიციის ოლქის ქალაქები
გარდაბანი (მხარე)

გარდაბანი (მხარე)
გარდაბანი — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე, ქვემო ქართლის ნაწილი. ცენტრი ხუნანი. იგი ძველი ქართლის სამეფოს განაპირა პროვინციას წარმოადგენდა, რომლის სახელი ემთხვევა კავკასიის ალბანეთის პროვინცია გარდმანის სახელწოდებას. სახელწოდებათა საერთო წარმომავლობა უეჭველია და მოწმობს გარკვეულ პერიოდში მათ პოლიტიკურ და შესაძლოა, ეთნიკურ ერთიანობას. გარდაბანი მოიცავდა მდინარეების ძეგამჩაის, თოუზჩაის, აღსთაფჩაის აუზებს (ახლანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორია) და ხრამის და ალგეთის უკიდურესი ქვემო წელის ველს (ახლანდელი საქართველოს ტერიტორია). ამ ტერიტორიაზე არსებობდა ჯერ ხუნანის, შემდეგ გაგის საერისთავოები.
იხილეთ აგრეთვე
გარდმანი
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ბარდები

ბარდები
ბარდი (კელტური bardos-იდან, შეესიტყვება წინაინდოევროპული gwerh-ს, რაც საქვეყნოდ თქმას, სიმღერით გადმოცემას ნიშნავს. შდრ. სახალხო მთქმელი) იგივეა რაც მგოსანი, სახალხო მთქმელი, მეროჭიკე.
კონკრეტული მნიშვნელობა ქვეყანაზე და ეპოქაზეა დამოკიდებული. კელტი ხალხი ბარდებს მგოსან-მემატიანე დრუიდების ერთ ნაწილს უწოდებდა. XV საუკუნის შუა ხანებიდან სიტყვა ბარდი გელური ენიდან ინგლისურის შოტლანდიურ დიალექტში გადავიდა მოხეტიალე მუსიკოსის აღსანიშნად.
სიტყვა ბარდის არსებობის ახალი ერა ინგლისურ ლიტერატურაში რომანტიზმის ეპოქის დადგომამ განაპირობა. ბარდობის ინსტიტუტს ბევრი ინგლისელი პოეტი უმღერდა, მათ შორის სერ უოლტერ სკოტი. ბარდის ეპითეტი შექსპირსა და ბერნსს აქვთ მინიჭებული.
შოტლანდიური ლიტერატურა
ირლანდიური ლიტერატურა
კელტური კულტურა
ფოსფორის ციკლი

ფოსფორის ციკლი
მინერალებისა და ცხოველთა ძვლების შედგენილობაში ფოსფორი ძირითადად კალციუმის ფოსფატის სახით შედის. ფოსფატური ქანებიდან ფოსფორს მცენარე მხოლოდ მჟავა ნიადაგებიდან იტვისებს. მჟავას მოქმედებით ნიადაგში არსებული წყალში უხსნადი ფოსფატები წყალში ხსნად დიჰიდროფოსფატებად გარდაიქმნება და მცენარის ფესვებით შეიწოვება. კვებითი ჯაჭვით მცენარეთა ორგანიზმებიდან ორგანული ფოსფორი ცხოველთა ორგანიზმებში გადაადგილდება. მოხმარებისა და ორგანიზმების სიკვდილის შემდეგ ფოსფორი ისევ მთის ქანებსი დაილექება ან გრუნტის წყლით წყალსატევებში ჩაედინება. წყალმცენარეების მიერ შთანთქმული ფოსფორი ისევ კვებით ჯაჭვში ერთვება და ილექება.
ეკოლოგია
ბიოგეოგრაფია
pl:Obieg fosforu w wodzie
ლეტიცია რამოლინო

ლეტიცია რამოლინო
მარია ლეტიცია რამოლინო (Maria Letizia Ramolino; დ. 24 აგვისტო, 1750, აიაჩო — გ. 2 თებერვალი, 1836, რომი) — ნაპოლეონ ბონაპარტის დედა, აღზარდა 15 წლამდე.
ბიოგრაფია
ლეტიცია, რომელიც წარმოშობით იყო გენუელი კეთილშობილი ოჯახიდან, დაიბადა აიაჩოში. 14 წლის ასაკში ის დაქორწინდა კარლო ბუონაპარტეზე და მათ ეყოლათ 13 შვილი, რომელთაგან მხოლოდ ხუთმა ვაჟმა და სამმა ქალიშვილმა მიაღწიეს ზრდასრულ ასაკს.
ნაპოლეონ ბუონაპარტე (1764/1765 – 17 აგვისტო 1765)
მარია ანა ბუონაპარტე (3 იანვარი 1767 – 1 იანვარი 1768)
ჟოზეფ ბონაპარტი (7 იანვარი 1768 – 28 ივლისი 1844)
ნაპოლეონ ბონაპარტი (15 აგვისტო 1769 – 5 მაისი 1821)
მარია ანა ბუონაპარტე (1770),
მარია ანა ბუონაპარტე (14 ივლისი – 23 ნოემბერი 1771),
ერთი დაუბადებელი ვაჟი
ლუსიენ ბონაპარტი (21 მაისი 1775 – 29 ივნისი 1840),
ელიზა ბონაპარტი (13 იანვარი 1777 – 7 აგვისტო 1820),
ლუის ბონაპარტი (2 სექტემბერი 1779 – 25 ივლისი 1844),
პოლინ ბონაპარტი (20 ოქტომბერი 1780 – 9 ივნისი 1825),
კაროლინ ბონაპარტი (24 მარტი 1782 – 18 მაისი 1839),
ჟერომ ბონაპარტი (15 ნოემბერი 1784 - 24 ივნისი 1860),
1769 წელს კორსიკა საფრანგეთის კონტროლიდან გამოვიდა, თუმცა ლეტიციამ მაინც ვერ ისწავლა ფრანგული ენა. 1785 წელს ლეტიცია დაქვრიდა და 8 წლის შემდეგ იძულებული გახდა კონტინენტზე გადასულიყო, მარსელში.
ნაპოლეონისმეფეთკურთხევის ცერემონიალის შემდეგ მან ლეტიციას უბოძა «მადამ იმპერატორის დედის» ტიტული და პარიზის გარეუბანში აჩუქა მამული. მიუხედავად უზარმაზარი ქონებისა, მადამ-დედა, რომელმაც მრავალი წელი გაატარა სიღარიბის ზღვარზე, ცხოვრობდა ეკონომიურად, არ ინტერესდებოდა სახელმწიფო საქმეებით და სასახლეშიც იშვიათად ჩნდებოდა.
შვილის დამხობის შემდეგ ის გაიქცა თავის ძმასთან, კარდინალ ფეშესთან ერთად რომში, სადაც გაატარა ცხოვრების დარჩენილი წლები და თითქმის დაბრმავებული ცხოვრობდა ვენეციის მოედანზე ბონაპარტის სასახლეში. მისი ნეშტი ნაპოლეონ III-ის ბრძანებით იტალიიდან გადაასვენეს აიაჩოში.
რესურსები ინტერნეტში
ბონაპარტების გენეალოგია
ბონაპარტები
დაბადებული 24 აგვისტო
დაბადებული 1750
გარდაცვლილი 2 თებერვალი
გარდაცვლილი 1836
რეუცელულ-ნოუ

რეუცელულ-ნოუ — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 144 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 222 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფელეშტის რაიონის სოფლები
ბანდუნდუ

ბანდუნდუ — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მაი-ნდომბეს პროვინციაში.
გეოგრაფია
2005 წლის კონსტიტუციურ რეფორმამდე იყო ბანდუნდუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კვანგოს ჩრდილოეთ ნაპირზე. კვანგოსა და კილუს შეერთების ადგილიდან ოდნავ ქვემოთ. კინშასიდან დაშორებულია 260 კმ-ით. 2012 წლის შეფასებით, ქალაქში ცხოვრობს 143 435 კაცი.
სქოლიო
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
მონსენიორ-ხოსე-ვისენტე-დე-უნდას მუნიციპალიტეტი

მონსენიორ-ხოსე-ვისენტე-დე-უნდას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პარაისო-დე-ჩაბასკენი, ფართობი 222 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით მონსენიორ-ხოსე-ვისენტე-დე-უნდას მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 35 198 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 95,44 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
პორტუგესის შტატი
პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
კავიტი (კავიტე)

კავიტი (კავიტე)
კავიტი (ოფიციალურად კავიტის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 107 535 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Kawit Profile at PhilAtlas.com
Official Website of the Provincial Government of Cavite
Philippine Census Information
სქოლიო
კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ლუი-ალექსანდრ ბერთიე

ლუი-ალექსანდრ ბერთიე (ფრანგ.: Louis Alexandre Berthier), ნოშატელის და ვალანჟენის ჰერცოგი და თავადი, ვაგრამის თავადი (დ. 20 ნოემბერი, 1753, ვერსალი, საფრანგეთი — გ. 1 ივნისი, 1815, ბამბერგი, გერმანია) — ფრანგი სამხედრო მოღვაწე, საფრანგეთის მარშალი.
ლიტერატურა
Bukhari, Emir Napoleon's Marshals Osprey Publishing, 1979, ISBN 0-85045-305-4.
Chandler, David Napoleon's Marshals Macmillan Pub Co, 1987, ISBN 0-02-905930-5.
Connelly, Owen, Blundering to Glory: Napoleon's Military Campaigns SR Books, 1999, ISBN 0-8420-2780-7.
Elting, John R. Swords around a Throne: Napoleon's Grande Armée Weidenfeld & Nicholson, 1997, ISBN 0-02-909501-8.
რესურსები ინტერნეტში
Alex. Berthier, Relation of the Battle of Marengo
Spencer Napoleonica Collection
საფრანგეთის მარშლები
დაბადებული 20 ნოემბერი
დაბადებული 1753
გარდაცვლილი 1 ივნისი
გარდაცვლილი 1815
Soldier Synagogue, Rostov-on-Don

Soldier Synagogue, Rostov-on-Don
Soldier Synagogue is the only active synagogue in Rostov-on-Don. It was built in 1872. The synagogue burnt down during the pogrom of 1905, but in 1913-1914 the building was restored. In 1935, the synagogue was closed for worship. After World War II the building was again transferred to the local Jewish community. Soldier Synagogue has the status of an object of cultural heritage of regional significance.
History
In 1862, retired Jewish soldiers established Jewish Prayer Society in Rostov-on-Don. On May 31, 1862, the Yekaterinoslav province government gave to society a permission to rent a separate room for worship rituals. The project of Choral Synagogue was approved by Rosotov authorities on June 4, 1872, and in the same year the building was constructed. According to some reports, the money for the construction of synagogues were donated by Rostov merchant Joseph Markovich Elitser. It is presumed that the architect of the synagogue was Ernst Ernestovich von Shulman, and the building contractor ― Moisey Leontyevich Geronimus.
The synagogue building was reconstructed several times. In 1881, in the east part of it there was attached a three-story brick building. In 1891, to the south wall of the synagogue there was also attached a two-storey building, the ground floor of which housed a school for children of poor soldiers, and the second floor was occupied by Prayer school. The Synagogue was seriously damaged by fire during the anti-Jewish pogrom in 1905. It was restored only in 1913–1914, when the necessary funds were collected. The author of the reconstruction project was Petersburg architect Yakov Germanovich Gevirts. Worship in the synagogue resumed on March 29, 1914, on the day of Passover.
In 1935, the synagogue was closed for worship. The building housed a chemical factory. During the war, these enterprises were evacuated from the city. In 1943, after the liberation of Rostov-on-Don, the synagogue was taken again by the Jewish community. Official permission to use the building by the Jewish community was sanctioned on April 14, 1945.
In 2005 a major overhaul of the synagogue was implemented. The corner dome, with stars of David that were lost in the 1940s, was restored. Reconstruction works were completed by the end of the year, and on 26 December the synagogue was opened.
Architecture
The architecture of Soldier Synagogue has elements of Art Nouveau and Oriental styles. The building has a complex configuration plan. Three parts of the building volume are reduced to north–south axis.
The light openings in the top of the bindings are patterned, stylized with gothic rose. The cap of the synagogue is decorated with rustication, and the façade is decorated with stucco rosettes.
See also
History of the Jews in Rostov-on-Don
References
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Jews and Judaism in Rostov-on-Don
Religious buildings and structures in Rostov-on-Don
Synagogues in Russia
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
შანკევანი

შანკევანი, ივეთის-ზახარო — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, საგურამოს თემში.მდებარეობს საგურამოს ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 880 მ, მცხეთიდან 16 კმ, საგურამოდან 4 კმ.
ისტორია
1898 წლის ერთვერსიან რუკაზე აღნიშნული დასახლება მოხსენიებულია „ივეთის-ზახარო“-ს სახელით, ხოლო სოფელი არაშენდა — „შანკევარი“-დ. 1910 წლის ერთვერსიან რუკაზე კი სოფელი უკვე იხსენიება, როგორც „შამკევანი“. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა საგურამოს მებოსტნეობის საბჭოთა მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კაცთევზა

კაცთევზა ანუ ძველბერძნული ტრიტონი არის ზღვის, მდინარის ან ტბის მკვიდრი, რომელსაც წელსქვემოთ თევზის ან გველთევზას დაბოლოება აქვს. კაცთევზებს როგორც ძველი მსოფლიოს, ასევე შუა საუკუნეების ევროპის მითებსა და ფოლკლორში ვხვდებით. მიუხედავად იმისა, რომ კაცთევზა ქალთევზას მამრობითი ვარიანტია, მათ შორის სასიყვარულო კავშირზე ძალიან ცოტაა ცნობილი. კაცთევზები ძველად ღონიერ და ბოროტ არსებებად წარმოედგინათ ევროპის ქვეყნებში, ისინი ქალთევზების დახმარებით ხომალდებს წყალმარჩხ ადგილებში იტყუებდნენ და შემდგომ თავს ესხმოდნენ.
კავკასია
თეიმურაზ ბატონიშვილის ნაშრომში — „დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გეორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“, საუბარია ადამიან ამფიბიებზე.
პოპულარობა
ძველ გრავიურებსა და ნახატებზე კაცთევზები მრისხანე სახითა და სამკაპით შეიარაღებულნი არიან გამოსახულნი. ანტიკურ სამყაროში ფართოდ იყო გავრცელებული ტრიტონების ქანდაკებები. ქრისტიანობის გავრცელებასთან ერთად, ხელოვნებიდან კარგა ხნით განიდევნა წყლის არსებებისა და ყოველგვარი მითიურის კულტი. მხოლოდ შუა საუკუნეების ხელოვნებაში განახლდა ზღვის სამყაროს პოპულარიზაცია, ხელახლა დაიწყეს ქალთევზებისა და მათი მამრი ვარიანტების გამოსახვა როგორც ტილოებზე, ასევე ქანდაკებად.
მითური არსებები
ხუან ანტონიო ბაიონა

ხუან ანტონიო ბაიონა
ხუან ანტონიო გარსია ბაიონა (9 მაისი, 1975) — ესპანელი კინორეჟისორი. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „თავშესაფარი“ (2007), „შეუძლებელი“ (2012), „მონსტრი გიხმობს“ და „იურული სამყარო: დაცემული სამეფო“ (2018). იგი აგრეთვე არის სატელევიზიო რეკლამებისა და მუსიკალური ვიდეოების რეჟისორი.
ბაიონა დაიბადა 1975 წლის 9 მაისს ბარსელონაში, ესპანეთში. თავდაპირველად დაკავებული იყო რეკლამებისა და მუსიკალური კლიპების რეჟისორობით. 1999 წელს გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „ჩემი არდადეგები“. 2006 წელს გადაიღო მისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი „თავშესაფარი“, რომლის პროდიუსერი გილერმო დელ ტორო იყო.
მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის სამჯერ გოიას და ერთხელ გაუდის ჯილდო.
ფილმოგრაფია
„ჩემი არდადეგები“ (1999, მოკლემეტრაჟიანი)
„ადამიანი ღრუბელი“ (2002, მოკლემეტრაჟიანი)
„თავშესაფარი“ (2007)
„შეუძლებელი“ (2012)
„მონსტრი გიხმობს“ (2016)
„იურული სამყარო: დაცემული სამეფო“ (2018)
რესურსები ინტერნეტში
ხუან ანტონიო ბაიონა — Rotten Tomatoes
სქოლიო
დაბადებული 1975
დაბადებული 9 მაისი
ესპანელი კინორეჟისორები
საშინელებათა ფილმების რეჟისორები
ძვ. წ. 195

ძვ. წ. 195
მოვლენები
დაიბადნენ
პუბლიუს ტერენციუსი - რომაელი კომედიოგრაფი.
გარდაიცვალნენ
სალარო (სამართალი)

სალარო (სამართალი)
სალარო (სამართლის ისტორია), „ლართ საუნჯე“ (საბა) — განძსაცავი ძველ საქართველოში. გაერთიანებულ სამეფოს ხანაში სახელმწიფოს სალარო ერთგვარი ხელუხლებელი ხაზინა იყო. იქ, საჭურჭლისაგან განსხვავებით, „შეკრული“ იდო ისეთი განძეულობა, „ოქროს ჭურჭელი, ანუ ვერცხლისა“, რომელიც „საჴმარებლად სანიადაგოდ“ არ იყო განკუთვნილი. არსებობდა მოძრავი სალაროც, რომელიც თან მიჰქონდათ მეფის მოგზაურობის დროს. სალაროს გამგეს მოლარეთუხუცესი ეწოდებოდა. მისი მომხმარე და მშველელი მოხელეები იყვნენ სალაროს მოლარეები. სალარო თავისი მოხელეებითურთ მსახურთუხეცესს ექვამდებარებოდა. გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში სხვადასხვაგვარი სანიადაგო სახმარიც (მაგ., სახარჯავი ფული, ტანსაცმელი და სამკაულები და ნადირობის მოწყობილობაც) ინახებოდა. მეფის სალაროს ერთ-ერთ მთავარ მოხელედ სალაროს ნაზირი ითვლებოდა. არსებობდა აგრეთვე სალაროს მუშრიბი და თავილდარი ანუ ნივთების შემნახავ-გამცემი მოხელე. სალაროში იდო ვახტანგ VI-ის სამართლებრივი წიგნის ოფიციალური ეგზემპლარი, რომელსაც საქმის განხილვისას იყენებდნენ (ვახტანგ VI-ის სამართალი, მ. 205). ბაგრატ კურაპალატის სამართლის მიხედვით (მ. 152), „დიდი სალაროს“ გამტეხი „თვალთა დაწვით“ ისჯებოდა.
ლიტერატურა
ფუტკარაძე ი., ქსე, ტ. 8, გვ. 687, თბ., 1984
ფეოდალური საქართველო
როსტომ მუსხელიშვილი

როსტომ მუსხელიშვილი
როსტომ ილიას ძე მუსხელიშვილი (დ. 31 დეკემბერი, 1888 — გ. 20 მაისი, 1923, თბილისი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი.
დაიბადა რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878) მონაწილის, პოდპოლკოვნიკ ილია მუსხელიშვილის (მუსხელოვი, დ. 1854) ოჯახში. ბიძამისი იყო გენერალი ივანე მუსხელიშვილი. მისი ძმა იოსებ მუსხელიშვილი იყო არტილერიის პოდპორუჩიკი, სხვა ძმა — გიორგი მუსხელიშვილი, ამიერკავკასიის რკინიგზის მოხელე, 1938 წლის რეპრესიების დროს დახვრიტეს.
როსტომ მუსხელიშვილმა დაამთავრა საარტილერიო სასწავლებელი და გენერალური შტაბის აკადემია. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიის 39-ე საარტილერიო ბრიგადაში, რომლის შემადგენლობაშიც შტაბს-კაპიტანი მუსხელიშვილი იბრძოდა I მსოფლიო ომის კავკასიის ფრონტზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV და III (1915), წმ. სტანისლავის II ხარისხის (1916) ორდენებით.
1918-1921 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის გენერალური შტაბის სამხედრო დაზვერვის უფროსი, პოლკოვნიკი. 1921 წლის თებერვლისთვის იყო ბათუმის რაზმის შტაბის მეთაური. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში არ წასულა, მსახურობდა საქართველოს წითელ არმიაში (დივიზიის შტაბის უფროსი) და, ამავდროულად, მოღვაწეობდა ანტისაბჭოთა იატაკქვეშა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის მიერ შექმნილი „სამხედრო ცენტრის“ წევრი. მას ეკუთვნოდა 1922 წლის დუშეთის მაზრის აჯანყების გეგმა, რომელიც მიზნად ისახავდა წითელი არმიის მთიულეთში შეტყუებას და იქ სრულ განადგურებას. ეს გეგმა უნდა შეესრულებინათ ქაქუცა ჩოლოყაშვილის, შალვა ფავლენიშვილის და მიხეილ ლაშქარაშვილის რაზმებს. 1923 წელს ჩეკამ დააპატიმრა და თბილისში, დღევანდელი ვაკის პარკის ტერიტორიაზე სამხედრო ცენტრის სხვა 14 წევრთან ერთად დახვრიტა.
ლიტერატურა
მშვიდობით ძმებო, გვხვრეტენ ამაღამ! / [საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივი ; პროექტის ხელმძღვანელი ომარ თუშურაშვილი. თბ., 2016 . ISBN 9789941094361. - გვ. 307-388.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 20 მაისი
გარდაცვლილი 1923
ქართველი პოლკოვნიკები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში‎
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
ფირუდინ ბეი ქოჩერლის სახლი

ფირუდინ ბეი ქოჩერლის სახლი
ფირუდინ ბეი კოჩარლის სახლი — XIX საუკუნეში აშენებული საცხოვრებელი სახლი შუშაში. მდებარეობს ქოჩერლის უბანში. იგი XIX საუკუნის ხუროთმოძღვრული ძეგლია. ამჟამად შენობის ნანგრევებია შემორჩენილი.
ისტორია
აზერბაიჯანელი პედაგოგის, პედაგოგის, მეთოდოლოგის, ლიტერატურათმცოდნე, პუბლიცისტი, აზერბაიჯანის ლიტერატურის ისტორიის მეცნიერების ფუძემდებელი ფირუდინ ბეი ქოჩერლის სახლი მდებარეობს ქალაქ შუშაში, ყარაბაღში. საცხოვრებელი შენობა სომხებმა ქალაქ შუშას ოკუპაციის შემდეგ დაანგრიეს. ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ აღმოაჩინეს შენობის ნანგრევები.
სქოლიო
სახლები შუშაში
ბერიოზოვკა (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ბერიოზოვკა (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
ბერიოზოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
Chivatá

Chivatá is a town and municipality in the Central Boyacá Province, part of the Colombian department of Boyacá. The urban centre is situated at an altitude of on the Altiplano Cundiboyacense at from the department capital Tunja. It borders Oicatá, Toca and Tuta in the north, Toca and Siachoque in the east, Siachoque and Soracá in the south and Tunja in the west.
Etymology
The name Chivatá is derived from the Chibcha language of the Muisca who inhabited the central highlands of Colombia before the Spanish conquest in the 1530s. It means "Our outside farmfields".
History
Chivatá was ruled by a cacique named Chipatá, loyal to the zaque of nearby Hunza before the arrival of the Spanish conquistadores. Modern Chivatá was founded on March 5, 1556.
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1556
1556 establishments in the Spanish Empire
სუპერძმები მარიო

სუპერძმები მარიო — 1993 წლის კინოფილმი, რომელიც გადაღებულია როკი მორტონისა და ანაბელ იანკელის მიერ. ფანტასტიკურ-სათავგადასავლო კომედიური ჟანრის ფილმია. გადაღებულია კომპიუტერული თამაშის Super Mario Bros.-ისა და მარიოს ფრენჩაიზის მოტივების მიხედვით, მარიოსა და ლუიჯის პერსონაჟების მონაწილეობით. ფილმს სახელი ეწოდა 1985 წლის ვიდეო თამაშის Super Mario Bros.-ის მიხედვით, თუმცა საკვანძო პერსონაჟების, პერსონაჟების სახელებისა და მოვლენების გარდა ფილმის სიუჟეტი არ ემთხვევა თამაშის სიუჟეტს. მთავარ როლებში მონაწილეობებ: ბობ ჰოსკინსი, ჯონ ლეგუიზამო, დენის ჰოპერი და სამანთა მეთისი. ფილმის რელიზი შედგა აშშ-ში 1993 წლის 28 მაისს. კომერციული თვალსაზრისით ფილმმა მარცხი განიცადა, თუმცა ნომინირებული იყო სატურნის ჯილდოზე ორ ნომინაციაში.
სიუჟეტი
სიუჟეტის ცენტრში იმყოფებიან წყალსადენის ხელოსნები ბრუკლინიდან ძმები მარიო და ლუიჯი, რომლებიც მიწისქვეშა პარალელურ სამყაროს იპოვიან, რომელსაც დიქტატორი მეფე კუპა განაგებს. ეს არის ქალაქი, რომლის მოსახლეობა დინოზავრების პირდაპირი შთამომავლები ადამიანები-ხვლიკები არიან. მათ სურთ თავი დააღწიონ მიწისქვეშა ტყვეობას და კუპას მეთაურობით დაიპყრონ მთელი დედამიწა. მათ უნდა გადაარჩინონ პრინცესა დეიზი.
როლებში
საუნდტრეკი
ფილმის საუნდტრეკი გამოვიდა ლეიბლზე Capitol Records. მასში შეტანილია როქსეტის ორი სიმღერა, გამოცემული სინგლების სახით. ერთ-ერთია „Almost Unreal“, რომლის მუსიკალური ვიდეოშიც მოხვდა ფილმის კადრები. ფილმის ორკესტრული მუსიკის ავტორია ალან სილვესტრი.
სიმღერების სია
Almost Unreal - როქსეტი
Love Is the Drug - Divinyls (Roxy Music-ის ქავერ ვერსია)
Walk the Dinosaur - ჯორკ კლინტონი და The Goombas (Was (Not Was)-ის ქავერ ვერსია)
I Would Stop the World - Charles and Eddie
I Want You - Marky Mark and the Funky Bunch
Where Are You Going? - Extreme
Speed of Light - ჯო სატრიანი
Breakpoint - Megadeth
Tie Your Mother Down - Queen
Cantaloop (Flip Fantasia) - Us3
Don't Slip Away - ტრეისი სპენსერი
2 Cinnamon Street - როქსეტი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1993 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ანტიუტოპიური ფილმები
Hollywood Pictures-ის ფილმები
ფილმები მარიოს შესახებ
1993 წლის საუნდტრეკები
Capitol Records-ის საუნდტრეკები
მარკე

მარკე (Marche) — რეგიონი იტალიის ცენტრალურ ნაწილში, ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ემილია-რომანიის რეგიონი და სან-მარინოს რესპუბლიკა, დასავლეთით — უმბრია, სამხრეთით — აბრუცი და ლაციო, აღმოსავლეთით კი ადრიატიკის ზღვა. გარდა მდინარის ხეობებისა და ძალიან ვიწრო სანაპირო ზოლისა, მისი ტერიტორია გორაკ-ბორცვიანია. XIX საუკუნეში, რეგიონის მთელი სანაპირო ზოლის გასწვრივ აშენდა ბოლონია-ბრინდიზის დამაკავშირებელი რკინიგზა. მარკეს შიდა, მთიანი ბუნება დღემდე თითქმის გაუვალია, გარდა რამდენიმე უხეში გზისა, რომლებიც უღელტეხილებზე გაივლის.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მარკეს რეგიონი ადმინისტრაციულად 5 პროვინციად იყოფა:
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რუკა
Marche Voyager
იტალიის რეგიონები
უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი (კამერუნი)

უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი (კამერუნი)
უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე რეგიონი კამერუნში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ჩადს და დასავლეთიდან ნიგერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მარუა.
მოსახლეობა
რეგიონში ცხოვრობს 50-ზე მეტი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფი, მათ შორის ბაგარები, ფულბე (მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი) და ჩადის ენაზე მოლაპარაკე ხალხი. სხვადასხვა ერებს შორის ერთმანეთში სასაუბრო ენაა — ფულანი, განათლებულ მოსახლეობას შორის ასევე გავრცელებულია ფრანგული ენა. მოსახლეობის რელიგიური აღმსარებლობაა ისლამი, ქრისტიანობა და ტრადიციული აფრიკული სარწმუნოება.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 6 დეპარტამენტად:
გალერეა
სქოლიო
კამერუნის რეგიონები
ვიჩენცა (საფეხბურთო კლუბი)

ვიჩენცა (საფეხბურთო კლუბი)
ვიჩენცა — იტალიური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1902 წლის 9 მარტს, ქალაქ ვიჩენცაში. ამჟამად კლუბი ასპარეზობს იტალიის სერია C-ს B ჯგუფში.
მიღწევები
ეროვნული
სერია B
ჩემპიონი: 1954–55, 1976–77, 1999–2000
იტალიის თასი
თასის მფლობელი: 1996–97
იტალიის თასი სერია C
თასის მფლობელი: 1981–82
საერთაშორისო
ბენილუქსის თასი
თასის მფლობელი: 1961
ურენქაფი
თასის მფლობელი: 1965
რესურსები ინტერნეტში
ვიჩენცას ოფიციალური საიტი
იტალიის საფეხბურთო კლუბები
Xanthodaphne xanthias

Xanthodaphne xanthias — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ზედა ჩხუტუნეთი

ზედა ჩხუტუნეთი (ყოფ. კახიეთი, ნაგერვეთი) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, მაჭახელას თემში. მდებარეობს მდინარე მაჭახლისწყლის (ჭოროხის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 600 მ სიმაღლეზე, ხელვაჩაურიდან 21 კმ. სოფელში მდებარეობს მაჭახლის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 322 კაცი. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მესიმინდეობა, მევენახეობა, მეცხოველეობა.
დემოგრაფია
ღირსშესანიშნაობები
ზედა ჩხუტუნეთის ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია: ჩხერის ხიდი და ჩხერის ჩანჩქერი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები