PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხამანწკასებრნი

ხამანწკასებრნი — ორსაგდულიანი მოლუსკების ოჯახი. აერთიანებს 25-მდე გვარს. აქვთ მომრგვალო, სამკუთხედი ან სოლისებრი ნიჟარა აღჭურვილი კონცენტრული ხაზებით ან რადიალური ნეკნებით და ნაოჭებით. საგდულების საკეტი უკბილოა, ჩაკეტვა ჩამკეტი მუსკულატურით ხდება. ზოგი სახეობის ნიჟარა 45 სმ აღწევს. ფეხი რედუცირებულია. ხამანწკასებრნი იკვებებიან პასიურად, წყლის ფილტრაციით. ზოგი სახეობა გაყოფილსქესიანია, ზოგი — ჰერმაფროდიტი. ზოგი სახეობა რამდენიმე მილიონ კვერცხს ყრის. გამოჩეკილი ხამანწკასებრნი მოძრავი არიან, შემდეგ კი სუბსტრატს ემაგრებიან.
ხამანწკასებრთა უმრავლესობა ძირითადად ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ზღვებშია გავრცელებული. შავ ზღვაში გვხვდება Ostrea edulis, ხოლო იაპონიის ზღვის სამხრეთ ნაწილში Crassostrea gigas, რომლებიც ქმნიან უდიდეს დასახლებებს. ხამანწკასებრნის ზოგ სახეობას (Crassostrea gigas, Crassostrea virginica და სხვა) სარეწაო მნიშვნელობა აქვს, იყენებენ საკვებად, როგორც ნედლს (ცოცხლად), ისე დაკონსერვებულს.
ხამანწკასებრნის ხორცი შეიცავს 11% ცილებს, 2% ცხიმებს, 6% ნახშირწყლებს, 3% ნაცარს, 78% წყალს, აგრეთვე C ვიტამინს და B ჯგუფის ვიტამინებს. აშშ-ში, იაპონიაში, ევროპის ქვეყნებში ხამანწკასებრნს ხელოვნურად ამრავლებენ.
ლიტერატურა
Treatise on invertebrate paleontology, pt 6 – Mollusca (Bivalvia, v. 3), [Kansas City], 1971.
ორსაგდულიანები
Formica bradleyi

Formica bradleyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
თეიიაზინ ბინ ჰაითამი

თეიიაზინ ბინ ჰაითამი
ზი-იაზან ბინ ჰაითამ ალ საიდი (დ. 21 აგვისტო 1990, მასკატი) — ომანის სულთნის, ჰაითამ ბინ თარიქ ალ საიდის უფროსი შვილი, ალ საიდის დინასტიის წარმომადგენელი. სპორტის, კულტურისა და ახალგაზრდობის მინისტრი 2020 წლის 18 აგვისტოდან და ტახტის მემკვიდრე 2021 წლის 12 იანვრიდან.
ბიოგრაფია
თეიიაზინ ბინ ჰაითამი დაიბადა 1990 წლის 21 აგვისტოს მომავალი სულთნის ჰაითამ ბინ თარიქისა და მისი მეუღლის აჰად ბინტ აბდულა ალ ბუსაიდიას ოჯახში. ჰყავს უმცროსი ძმა და 2 უმცროსი და. დაამთავრა ოქსფორდის ბრუქსის უნივერსიტეტი, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებებში.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა 2013 წელს დაიწყო ომანის საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2014 წლიდან 2019 წლამდე მუშაობდა ლონდონში ომანის საელჩოში. 2020 წლის 18 აგვისტოს გახდა კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის მინისტრი.
2021 წლის 12 იანვარს გამოცხადდა, რომ იგი გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი ტახტის მემკვიდრე პრინცი, რადგან მანამდე მემკვიდრეს ირჩევდნენ სულთნის გარდაცვალების შემდეგ.
ჰყავს ერთი ცოლი, მიანი.
სქოლიო
დაბადებული 21 აგვისტო
დაბადებული 1990
XXI საუკუნის პოლიტიკოსები
სპიდ-მეტალი

სპიდ-მეტალი — ადრეულ 80-იანებში ჩამოყალიბებული მძიმე მეტალის ქვე-ჟანრი, რომელსაც ფესვები ბრიტანული მძიმე მეტალის ახალ ტალღასა და ჰარდკორ პანკში აქვს. მის ფუძემდებლად ინგლისური ჯგუფი მოუტერჰედი ითვლება. თანდათანობით სპიდ-მეტალი გახდა უფრო აგრესიული და გარდაიქმნა თრეშ მეტალში.
Queen-ის Stone Cold Crazy (რომელიც მოგვიანებით მეტალიკამ შეასრულა და გრემიც მიიღო ამისთვის) მათი 1974 წლის ალბომიდან Sheer Heart Attack, ფაქტიობრივად, მოასწავლებდა სპიდ-მეტალის დაბადებას. Deep Purple-ის სიმღერას Highway Star ალბომიდან Machine Head რობ რეინერმა სპიდ-მეტალ ჯგუფ ენვილიდან ადრეული სპიდ-მეტალის მაგალითი უწოდა. ჟანრში მოღვაწეობდა ორი მეტად გავლენიანი ინგლისური ჯგუფი: მოუტერჰედი და ჯუდას პრისტი.
სქოლიო
მძიმე მეტალის ჟანრები
Anhalt-Zerbst

Anhalt-Zerbst was a district in Saxony-Anhalt, Germany. It is bounded by (from the north and clockwise) the districts Potsdam-Mittelmark (Brandenburg) and Wittenberg, the city of Dessau and the districts of Köthen, Schönebeck and Jerichower Land.
History
While Zerbst is a small town today, together with Dessau it was one of the two central cities of Anhalt. When the state of Anhalt was dissolved in 1603, one of the successor states was the principality of Anhalt-Zerbst. It was a small state with almost no political power. In 1793 the line of the princes became extinct, and Anhalt-Zerbst was annexed by the neighbouring principality of Anhalt-Dessau.
The present district was established in 1994 by merging the former districts of Zerbst and Roßlau with parts of the former district of Gräfenhainichen. Its borders are roughly identical with the ancient principality.
The district of Anhalt-Zerbst was dissolved in 2007 and divided into the new districts of Anhalt-Bitterfeld, Jerichower Land and Wittenberg.
Russian empress, Catherine the Great, was, by birth, a princess of Anhalt-Zerbst.
Geography
Anhalt-Zerbst comprises plain countryside north of the Elbe River. The Elbe enters the district in the east, runs through the southeastern part and then forms the southern and western border of Anhalt-Zerbst. The Elbe banks within the district are part of the Biosphere Reserve Middle Elbe. The north is occupied by the southern portions of the Fläming plateau.
Coat of arms
Towns and municipalities
See also
Principality of Anhalt-Zerbst
External links
Official Website (German)
Map of Saxony and Anhalt in 1789
States and territories established in 1603
States and territories disestablished in 2007
History of Anhalt
1603 establishments in the Holy Roman Empire
2007 disestablishments in Germany
კრასნაია-ზვეზდა (ბაშკირეთი)

კრასნაია-ზვეზდა (ბაშკირეთი)
კრასნაია-ზვეზდა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 31 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
ფრიც კრაისლერი

ფრიც კრაისლერი (დ. 2 თებერვალი, 1875, ვენა — გ. 29 იანვარი, 1962, ნიუ-იორკი) — ავსტრიული წარმოშობის ამერიკელი მევიოლინე. 1888 წელს გამართა გასტროლები აშშ-ში. სახელი გაითქვა 1899 წლიდან. 1939 წლიდან ცხოვრობდა აშშ-ში. როგორც კომპოზიტორს ეკუთვნის მცირე ფორმის სავიოლინო პიესები.
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1875
დაბადებული 2 თებერვალი
ამერიკელი მევიოლინეები
გარდაცვლილი 29 იანვარი
გარდაცვლილი 1962
ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია

ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია — 1988 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის კომედიური ფილმი, გადაღებული Weintraub Entertainment Group-ის და გამოშვებული Columbia Pictures-ის დისტრიბუციით. ფილმის რეჟისორია რიჩარდ ბენჯამინი, ხოლო მთავარ როლებს ასრულებენ დენ ეიკროიდი, კიმ ბესინგერი, ჯონ ლოვიცი და ელისონ ჰენიგენი. სიუჟეტის მიხედვით, მშვენიერ ქალბატონად ქცეული უცხოპლანეტელი დედამიწაზე ჩამოდის და უნდა დაეხმაროს სხვა უცხოპლანეტელებს დედამიწის განადგურებაში, თუმცა მანამდე ადგილობრივების შესახებ ინფორმაცია უნდა შეაგროვოს.
ფილმს კრიტიკოსებს შორის წარმატება არ ჰქონია. თუმცა, 1988 წლის 9 დეკემბერს პრემიერის შემდეგ, შემქმნელებს პირველივე კვირაში 2 066 980 აშშ დოლარის შემოსავალი მოუტანა, საერთო ჯამში კი შემოსავალმა აშშ-ში 13 854 000 დოლარი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1988 წლის ფილმები
1980-იანების რომანტიკული კომედიური ფილმები
1980-იანების სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები
Columbia Pictures-ის ფილმები
Weintraub Entertainment Group-ის ფილმები
ფლორალია

ფლორალია — ძველი რომაული ფესტივალი, რომელიც ქალღმერთ ფლორას ეძღვნებოდა. ის ძირითადად აპრილის ბოლოს ან მაისის დასაწყისში ტარდებოდა საცეკვაო რიტუალებით, ღვინის სმითა და ყვავილებით და ცხოვრების ციკლის განახლებას სიმბოლოს წარმოადგენდა. ყვავილთა და მცენარეულობის ქალღმერთი ფლორასადმი მიძღვნილ დღეს რომის პროსტიტუტები საკუთარ დღესასწაულად მიიჩნევდნენ. ამ დღეს ტაძრები მორთული იყო ყვავილებით, ხოლო რომის მოქალაქეები ირთვებოდნენ ფერად ტანსაცმელში ჩვეულებრივი თეთრის ნაცვლად. რომის იმპერიის დროს დღესასწაული გრძელდებოდა ექვსი დღის განმავლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
Encyclopædia Romana: Floralia
სქოლიო
ძველი რომის ფესტივალები
Lima River

Lima River
The Lima River (Portuguese name; known as Limia in Spanish and Galician) runs west from the autonomous community of Galicia in Spain to Portugal, where it enters the Atlantic Ocean at Viana do Castelo, covering .
Etymology and history
The Romans identified the Lima (called Limaeas) with the mythical Lethe and also said that some Celtiberians called it the Belion. Brutus Callaicus became the first Roman to cross the river, carrying his standard with him to convince his frightened soldiers to follow.
Description
The source of the Lima is Talariño Mountain at above sea level, close to the village of Paradiña in the Sarreaus municipality (Ourense, Spain). In Spain, it extends for and is known by regional names such as Alariño, Freixo and Mourenzo; however, the official term in Galicia is Limia.
It crosses the border into Portugal through the reservoir created by the Alto Lindoso Dam close to Lindoso village, just west of the border between the two countries. The dam includes a hydro-electric plant, and creates a large reservoir on the Spanish side of the border. The reservoir flooded several villages in the Spanish municipality of Lobios, including Aceredo and Buscalque, O Bao, A Reloeira and Lantemil, in 1992, but after a prolonged drought over the Spanish winter of 2021/2022, the "ghost village" of Aceredo had emerged and was again on dry land by February 2022.
The river runs through the municipalities of Ponte da Barca and Ponte de Lima, before reaching the Atlantic Ocean at Viana do Castelo.
See also
Rivers of Galicia
References
Natura 2000 in Portugal
მამუცუ

მამუცუ (შიკომორი Momoju) — საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტ მაიოტის დედაქალაქი. წარმოადგენს კომუნას და კუნძულ მაიოტის უმსხვილეს ქალაქს. გაშენებულია ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე, მოზამბიკის სრუტეში. დედაქალაქია 1977 წლიდან. მის სიახლოვეს მდებარეობს ქალაქი ძაუძი, რომელიც მაიოტის ყოფილ დედაქალაქს წარმოადგენს. მამუცუს კომუნა მაიოტის უდიდესი კომუნაა. იგი დაყოფილია 3 ოლქად, სადაც ქალაქის გარდა, აგრეთვე შედის 6 სოფელი. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 57 281 ადამაინს.
მამუცუს კომუნა ყველაზე დიდია კუნძულზე, ის დაყოფილია სამ რაიონად, რომლებშიც, თვითონ ქალაქ მამუცუს გარდა, შედის 6 სოფელი. კომუნის ადმინისტრაციული ცენტრის — ქალაქ მამუცუს — მოსახლეობა შეადგენს 5839 ადამიანს (2012 წელი), სოფელ კავენის — 13 276 ადამიანს (2012 წელი), მსაპერეს — 12 812 ადამიანს (2012 წელი), კავანის — 7491 ადამიანს (2012 წელი), პასამაინტის — 7026 ადამიანს (2012 წელი), ტრუნძუს (ტსუნძუ, რომელიც შედგება ორი დასახლებული პუნქტისაგან ტსუნძუ 1 და ტსუნძუ 2) — 6765 ადამიანს (2012 წელი), ვაჰიბეს — 4072 ადამიანს (2012 წელი). მთლიანად კომუნის მოსახლეობა შეადგენს 57 281 ადამიანს (2012 წელი).
1977 წლიდან ქალაქი მაიოტას დედაქალაქია, რომელიც 2011 წელს გახდა საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტი. კომორის კუნძულების ადმინისტრაციული დაყოფის ფარგლებში, 2001 წლის რეფერენდუმზე მიღებული კომორის კუნძულების კავშირის მოქმედი კონსტიტუციის თანახმად, მაიოტა ოთხიდან ერთ-ერთი ავტონომიური კუნძულია, ქალაქ მამუცუს ჩათვლით.
რესურსები ინტერნეტში
მამუცუ – ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მაიოტა
აფრიკის დედაქალაქები
646

646
მოვლენები
არაბებმა დაიპყრეს ეგვიპტე
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აბდ ალ-მალიქი — ომაიანთა სახალიფოს ხალიფა (გ. 705)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ფულუფიელეტის ეროვნული პარკი

ფულუფიელეტის ეროვნული პარკი
ფულუფიელეტი — ეროვნული პარკი შვედეთში, მოიცავს 385 კმ² ტერიტორიას. მთლიანად მდებარეობს ელვდალენის მუნიციპალიტეტში, დალარნის პროვინციაში. სახელი ეწოდა 1 044 მ სიმაღლის ფულუფიელეტის მთისგან.
იგი შვედეთის ერთ-ერთი უახლესი ეროვნული პარკია, რომელიც 2002 წელს მეფე კარლ XVI-მ გახსნა რამდენიმე ათასი დამსწრის წინაშე.
ამის შემდეგ ფულუფიელეტი PAN პარკი გახდა, ესაა საერთაშორისო პროექტი, რომლის მიზანია ტერიტორიის დაცვა ტურიზმთან კომბინაციაში.
გეოგრაფიულად, ჭარბობს ლიქენები, შიშველი მთები და ხეობები ხშირი, უძველესი ტყეებით. წარმოდგენილი ბუჩქნარიანი ველები, ბალახი და ლიქენები უნიკალურია სკანდინავიის მთათა სისტემაში, რის გამოც აქ გავრცელებული არაა ჩრდილოეთის ირემი.
გავრცელებულია ფრინველის რამდენიმე სახეობა. პარკის სიმბოლოა ციმბირული ჩხიკვი. მნიშვნელოვან ღირსშესანიშნაობებს შორისაა შვედეთის უდიდესი ჩანჩქერი ნიუპესკერი (93 მ). ასევე, აქ იზრდება მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე ხანდაზმული ნაძვი „ძველი ტიეიკო“, რომლის ასაკიც 9 550 წელია.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Fulufjället Description from PAN Parks Includes a location map.
სქოლიო
შვედეთის ეროვნული პარკები
Leucosyrinx sansibarica

Leucosyrinx sansibarica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
სოფრომ მგალობლიშვილი

სოფრომ მგალობლიშვილი
სოფრომ ზაქარიას ძე მგალობლიშვილი (დ. 20 ივლისი, 1851, დირბი, გორის მაზრა — გ. 30 ნოემბერი, 1925, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ჯერ გორის სასულიერო სასწავლებელი, შემდეგ, 1873 წელს თბილისის სასულიერო სემინარია, დაბრუნდა მშობლიურ ქალაქში სადაც მუშაობდა რუსული და ქართული ენების მასწავლებლად. გარდა პედაგოგიური საქმიანობისა, სოფრომ მგალობლიშვილი გორში ეწეოდა ფართო საზოგადოებრივ-რევოლუციურ მოღვაწეობას. სემინარიის კედლებშივე გაიტაცა იგი ანტიმონარქიულმა განწყობილებამ. ახალგაზრდა პედაგოგი და მოწინავე იდეების მქადაგებელი გორის რაიონის დაბა-სოფლებში მართავდა წარმოდგენებს. ავრცელებდა არძალულ ლიტერატურას, რისთვისაც იგი ორჯერ დააპატიმრეს. შემდეგ სოფრომ მგალობლიშვილი ფოთშია, სადაც ერთხანს მუშაობდა საეპარქიო სამმართველოში, ხოლო 1897 წელს გადმოდის თბილისში და იწყებს სამსახურს სინოდის კანტორაში. 1910 წელს დაითხოვეს სინოდიდან და ამის შემდეგ იგი მთლიანად ებმება საზოგადოებრივ საქმიანობაში, აქტიურად თანამშრომლობს ჟურნალ-გაზეთებში.
მწერლობა სოფრომმა ჯერ კიდევ სემინარიაში დაიწყო. თანამშრომლობდა „დროებასა“ და „მნათობში“, სადაც ბეჭდავდა როგორც ორიგინალურ ნაწარმოებებს, ასევე თარგმნებსაც. მკითხველმა გულთბილად მიიღო მისმიერ ნათარგმნი ფრ. შილერის „ორლეანელი ქალი“. ამის შემდეგ იგი სისტემატურად აქვეყნებდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში საინტერესო მოთხრობებსა და მწვავე პუბლიცისტურ წერილებს. მისმა შესანიშნავმა მოთხრობებმა „დედა მაია“, „ღამის მეხრე ცეცო“, „წითელი სარჩული“, „ჯორ-ზაქარია“, „ყაყიტას ქურდები“ და ბევრმა სხვამ, სამუდამოდ დაიმკვიდრეს საპატიო ადგილი ქართულ ლიტერატურაში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 261, თბ., 1994
ასათიანი ლ., „ჩვენი მწერლები“, თბილისი, 1972
მებუკე გ., „ხალხოსანი მწერლები“, თბილისი, 1962
ზანდუკელი მ., „ახალი ქართული ლიტერატურა“, ტ 3, თბილისი, 1955
ქართველი მწერლები
დაბადებული 20 ივლისი
დაბადებული 1851
ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1925
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სოფრომ
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ვლადიმერ პოზნერი

ვლადიმერ პოზნერი (დ. 1 აპრილი, 1934, პარიზი, საფრანგეთი) — საფრანგეთში დაბადებული რუსი-ამერიკელი ჟურნალისტი. დამთავრებული აქვს მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. კარიერა დაიწყო 1961 წელს. არის საფრანგეთის, აშშ-სა და რუსეთის მოქალაქე. ფლობს ინგლისურ, რუსულ და ფრანგულ ენებს.
ბიოგრაფია
ვლადიმერ პოზნერი დაიბადა 1934 წლის 1 აპრილს ქალაქ პარიზში, რუსი-ებრაელი მამის, ვლადიმერ ალექსანდრეს ძე პოზნერისა და ფრანგი კათოლიკეს, ჟერალდინ ლუტენის ოჯახში. წყვილი მისი დაბადებიდან მალევე გაშორდა. როდესაც პოზნერი 3 თვისა იყო, დედასთან ერთად საცხოვრებლად ნიუ-იორკში გადავიდა.
პოზნერი არის ათეისტი. მხარს უჭერს ევთანაზიასა და ერთსქესიანთა ქორწინებას, აგრეთვე ნარკოტიკული საშუალებების გაყიდვის ლეგალიზებას. 1957–1967 წლებში დაქორწინებული იყო ვალენტინა ჩემბერდჟიზე. 1969–2005 წლებში დაქორწინებული იყო ეკატერინა ორლოვაზე. 2005 წლიდან ქორწინებაშია ნადეჟდა სოლოვიოვასთან.
2006 წელს პოზნერი ვლადიმერ პუტინმა „მამულის წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისთვის“ დააჯილდოვა.
2021 წლის 31 მარტს მის ვიზიტს თბილისში საპროტესტო აქციები მოჰყვა. რაც გამოწვეული იყო იმით რომ მან დაარღვია ქვეყანაში დაწესებული შეზღუდვები და კომენდანტის საათი. პოზნერის თქმით, იგი საქართველოში დაბადების დღის აღსანიშნავად ჩამოვიდა. მან და მისმა თანმხლებმა პირებმა საქართველო 1 აპრილის დილის საათებში დატოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1934
დაბადებული 1 აპრილი
რუსი ჟურნალისტები
Morrumbene District

Morrumbene District is a district of Inhambane Province in south-east Mozambique. Its principal town is Morrumbene. The district is located at the east of the province and borders with Massinga District in the north, Homoine District in the south, and with Funhalouro District in the west. In the east, the district is bounded by the Indian Ocean. The area of the district is . In terms of the area, this is the biggest district of Inhambane Province. It has a population of 124,471 .
Geography
There are six small rivers in the district which flow throughout the whole year.
The climate is tropical arid in the interior, with the annual rainfall varying between and , and tropical humid at the coast, with the annual rainfall being .
History
In colonial times, the area was known as Rumba-Nyone, which was later transformed into Morrumbene.
Demographics
As of 2005, 42% of the population of the district was younger than 15 years. 50% did speak Portuguese. The population was predominantly speaking Chopi language. 53% were analphabetic, mostly women.
Administrative divisions
The district is divided into two postos, Mocodoene and Morrumbene, which in total include six localities.
Economy
In 2005, 1% of the households in the district had electricity.
Agriculture
In 2005, the district had 27,000 farms exploiting on average the area of each. The main agricultural products are maize, cassava, cowpea, peanuts, sweet potatoes, cotton, and rice.
Transportation
There is a road network in the district which includes about of unpaved secondary roads. The main national road, EN1, crosses the eastern part of the district, passing the town of Morrumbene.
References
Districts in Inhambane Province
პაატა ბატონიშვილის შეთქმულება 1765

პაატა ბატონიშვილის შეთქმულება 1765 — შეთქმულება ქართლ-კახეთის მეფის ერეკლე II-ის წინაარმდეგ პაატა ბატონიშვილის მეთაურობით. პაატა ბატონიშვილის შეთქმულება წარმოადგენდა ერეკლე II-ის გამაერთიანებელი პოლიტიკის წინააღმდეგ თავადაზნაურთა რეაქციული ნაწილის ხანგრძლივი ბრძოლის ერთ-ერთ ეპიზოდს. შეთქმულება მიზნად ისახავდა მეფის მოკვლას და ქართლში პაატა ბატონიშვილის გამეფებას.
შეთქმულებაში მონაწილეობდნენ დავით ბატონიშვილი (აბდულა-ბეგის ძე), ქართლის თავადები: სახლთუხუცესი დიმიტრი ამილახვარი, მისი შვილი ალექსანდრე, ელიზბარ თაქთაქიშვილი, გლახა ციციშვილი, დიასამიძე და სხვები, აზნაურები და როგორც ჩანს, გლეხთა და მოქალაქეთა ცალკეული წარმომადგენლებიც. ეს დასი უკმაყოფილო იყო კახეთის სამეფი შტოს წარმომადგენლის — ერეკლე II-ის ქართლში გამეფებით. არსებითად კი მას არ მოსწონდა სამეფო ხელისუფლების გაძლიერება, ერეკლე II-ის ცენტრალისტური პოლიტიკა. შეთქმულები იკრიბებოდნენ ვინმე მარკოზაშვილის ბინაში (მარკოზაშვილის დარბაზი), სადაც ცხოვრობდა პაატა ბატონიშვილი, ამის გამო მათ „მარკოზაშვილის დარბაზელნი“ ეწოდათ. შეთქმულება გასცა სამშვილდელმა გლეხმა დათუნა ფეიქარმა, რომელმაც ეს ამბავი აღსარების დროს გაანდო მღვდელ ქრისტესიას, ერეკლემ შეთქმულნი შეიპყრო, სასამართლოს გადასცა და თვითონ მომჩივანის როლში გამოვიდა. შეთქმულები სასტიკად დასაჯეს: პაატა და დავით ბატონიშვილებს თავი მოჰკვეთეს, ელიზბარ თაქთაქიშვილი ცეცხლში დაწვეს; სხვა მონაწილეებს სხვადასხვა სასჯელი შეუფარდეს: ციციშვილს ენა მოსჭრეს, დიასამიძეს ცალი თვალი ამოთხარეს, ალექსანდრე ამილახვარს მოჰკვეთეს ცხვირი და გადაუჭრეს ფეხის ძარღვები და ა. შ. შეთქმულთა მამულების ნაწილი მეფემ ნასისხლად აიღო. შეთქმულების განადგურებამ განამტკიცა და გააძლიერა ერეკლე II-ის მდგომარეობა ქართლ-კახეთის სამეფოში.
ლიტერატურა
იოსელიანი ა., პაატა ბატონიშვილის შეთქმულებისადმი საიათნოვას დამოკიდებულების საკითხისათვის, კრ.: კავკასიის ხალხთა ისტორიის საკითხები, თბ., 1966;
ტუხაშვილი ლ., რუსეთი და საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობა აღმოსავლეთ საქართველოში, თბ., 1983;
ფირცხალაიშვილი ა., პაატა ბატონიშვილი, კრ.: საქართველოს ფეოდალური ხანის ისტორიის საკითხები, ტ. 2, თბ., 1972.
ქართლ-კახეთის სამეფო
საქართველოს აჯანყებები
BAFTA საუკეთესო ოპერატურისთვის

BAFTA საუკეთესო ოპერატურისთვის — ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიის ერთ-ერთი ჯილდო. გაიცემა 1963 წლიდან. 1963-67 წლებში გაიცემოდა ორი ჯილდო შავ-თეთრი და ფერადი ოპერატურისთვის.
ლაურეატები
1964 - ჯეფრი ანსუორთი ფილმისთვის „ბეკეტი“
1965 - ოსვალდ მორისი შავ-თეთრი ფილმისთვის „ბორცვი“
1967 - ტედ მური ფილმისთვის „ყველა დროის ადამიანი“
1968 - ჯეფრი ანსუორთი ფილმისთვის „2001: კოსმოსური ოდისეა“
1969 - კონრად ჰოლი ფილმისთვის „ბაჩ კესიდი და სანდენს კიდი“
1971 - პასკუალინო დე სანტისი ფილმისთვის „სიკვდილი ვენეციაში“
1973 - სვენ ნიკვისტი, ფილმისთვის „ჩურჩული და კივილი“
1974 - დაგლას სლოკომბე ფილმისთვის „დიდი გეტსბი“
1975 - ჯონ ოლკოტი ფილმისთვის „ბარი ლინდონი“
1978 - დაგლას სლოკომბე ფილმისთვის „ჯულია“
1979 - ვილმოშ ჟიგმონდი ფილმისთვის „ირმებზე მონადირე“
1981 - ჯეფრი ანსუორთი, ჯისლეინ კლოკე ფილმისთვის „ტესი“
1984 - მიროსლავ ონდრიჩეკი ფილმისთვის „ამადეუსი“
1991 - ვიტორიო სტორარო ფილმისთვის „ცის კაბადონი“
1992 - დანტე სპინოტი ფილმისთვის „უკანასკნელი მოჰიკანი“
1993 - იანუშ კამინსკი ფილმისთვის „შინდლერის სია“
1994 - ფილიპ რუსლო ფილმისთვის „ინტერვიუ ვამპირთან“
1995 - ჯონ ტოლი ფილმისთვის „მამაცი გული“
1996 - ჯონ სილი ფილმისთვის „ინგლისელი პაციენტი“
1998 - რემი ადეფარასინი ფილმისთვის „ელისაბედი“
1999 - კონრად ჰოლი ფილმისთვის „ამერიკული სილამაზე“
2000 - ჯონ მატიესონი ფილმისთვის „გლადიატორი“
2001 - როჯერ დიკინსი ფილმისთვის „ადამიანი, რომელიც არ არსებობდა“
2002 - კონრად ჰოლი ფილმისთვის „დაწყევლილი გზა“
2005 - დაიონ ბიბი ფილმისთვის „გეიშას დღიურები“
2006 - ემანუელ ლუბეცკი ფილმისთვის „კაცობრიობის შვილები“
2007 - როჯერ დიკინსი ფილმისთვის „მოხუცებისთვის ადგილი არ არის“
2008 - ენტონი დოდ მენტლი ფილმისთვის „ღარიბი მილიონერი“
2010 - როჯერ დიკინსი ფილმისთვის „ხასიათის სიმტკიცე“
2012 - კლაუდიო მირანდა ფილმისთვის „პის ცხოვრება“
2013 - ემანუელ ლუბეცკი ფილმისთვის „გრავიტაცია“
BAFTA-ს ჯილდოები
ალ-იდრისი

ალ-იდრისი (არაბ. أبو عبد الله محمد بن محمد بن عبد الله بن إدريس الإدريسي‎; სრული სახელი და გვარი: აბუ აბდ ალ-ლაჰ მუჰამად ალ-იდრისი; დ. 1100, სეუტა, მაროკო — გ. 1165, იქვე) — არაბი გეოგრაფი და მოგზაური. სწავლობდა კორდობაში.
დაახლოებით 1138 წელს დასახლდა პალერმოში, სადაც ცხოვრობდა სიცილიის მეფე როჟერ II-ის (მეფობდა 1130-1154)
კარზე. მისი დავალებით შექმნა მსოფლიოს იმ დროისათვის ცნობილი ნაწილის რუკა (ქაღალდზე და ვერცხლის ბრტყელ მრგვალ ფირფიტაზე) და შრომა „გასართობი სხვადასხვა მხარეში მოგზაურობას დანატრებულისათვის“ (ზოგჯერ როჟერის წიგნსაც უწოდებენ).
იდრისი დედამიწას ყოფს 7 კლიმატად (ყოველ კლიმატში 10 ნაწილია) და იძლევა მათ აღწერასა და რუკას. წიგნი შეიცავს საინტერესო
მასალებს ევროპისა და აფრიკის, აღმოსავლეთ სლავების, თურქმენებისა და ასევე ამიერკავკასიისა და კერძოდ საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის შესახებ. იდრისის ცნობით, მთელ წინა აზიაში იყო განთქმული თბილისური ენდრო, „ბაბ ალ-აბვაბიდან თბილისამდე ხარობდა მთელ დედამიწაზე საუკეთესო ენდრო, რომელსაც აგროვებდნენ და აქედან გაჰქონდათ გურგანში, საიდანაც მას ინდოეთშიც მიეზიდებოდნენ“ (ენდროს იყენებდნენ ქსოვილების შესაღებად).
ლიტერატურა
Крачковский И. Ю., Избр. соч., т. 4, М. — Л., 1957, с. 281-299.
დაბადებული 1100
გარდაცვლილი 1165
არაბი გეოგრაფები
არაბი მოგზაურები
შუა საუკუნეების არაბი მოგზაურები
ნუევა-კახამარკის რაიონი

ნუევა-კახამარკის რაიონი — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის რიოხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 875 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 551 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 330.31 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
სან-მარტინის რეგიონის რაიონები
რიოხის პროვინციის რაიონები