PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კვერექსი

კვერექსი — მოსახსენებელი ვედრება უფლისადმი. კვერექსები სხვადასხვაგვარი არსებობს: დიდი ან მშვიდობიანი, მცირე, მრჩობლი, თხოვნითი. დიდ კვერექსს ასევე მშვიდობიანსაც უწოდებენ, რადგან იგი იწყება სიტყვებით: „მშვიდობით უფლისა მიმართ ვილოცოთ“. იგი „დიდად“ იმიტომ იწოდება, რომ მრავალი მცირე ლოცვისაგან შედგება. მისგან განსხვავებით, „მცირე კვერექსი“ სულ 2 ან 3 მცირე ლოცვისაგან შედგება და იგი იწყება სიტყვებით: „მერმე და მერმე უფლისა მიმართ ვილოცოთ“.
„მრჩობლი კვერექსი“ იწყება სიტყვებით: „შეგვიწყალენ ჩვენ ღმერთო დიდითა წყალობითა შენითა“. ეს კვერექსი განსაკუთრებული სავედრებელია, სიტყვა „მრჩობლი“ - ორმაგს ნიშნავს. მასზე გუნდი სამჯერ პასუხობს: „უფალო შეგვიწყალენ“.
„თხოვნითი კვერექსი“ იწყება სიტყვებით: „აღვუსრულოთ ვედრებაი ჩვენი უფალსა“ და გუნდი პასუხობს გალობით: „უფალო შეგვიწყალენ“ და „მოგვმადლენ უფალო“.
კვერექსის სახეები
მცირე კვერექსი (აქვს სამი მუხლი და ასამაღლებელი);
დიდი კვერექსი (აქვს 7-8 მუხლი ან მეტი).
თხოვნითი კვერექსი(დიდი და მცირე კვერექსებისგან განსხვავებით, გუნდი მის ზოგიერთ მუხლებზე, გარდა „უფალო შეგვიწყალენ“-ისა, პასუხობს „მოგვმადლენ, უფალო“-თი ).
მრჩობილი კვერექსი (თითოეულ მუხლზე გუნდი პასუხობს სამმაგი „უფალო შეგვიწყალენ“-ით ).
მიცვალებულის კვერექსი ორნაირია: მცირე და მრჩობილი. განსხვავება მათ შორის ისაა, რომ პირველი მათგანი იწყება „მერმე და მერმე“-თი, ხოლო მეორე: „შეგვიწყალენ“-ით- ასევე, პირველ მათგანის მუხლებზე გუნდი პასუხობს თითო „უფალო შეგვიწყალენ“-ით(მინორულ კილოზე), მეორეს მუხლებზე - სამმაგით.
რელიგია
რელიგიური ტერმინები
ბაუჰაუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბაუჰაუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბაუჰაუსი იყო სახელოვნები სკოლა გერმანიაში, რომელიც მოქმედებდა 1919-1933 წლებში.
სახელი ბაუჰაუსი ასევე შესაძლოა აღნიშნავდეს:
Bauhaus — ინგლისური გოთური როკ-ჯგუფი
ბიტაკოვე-ოზერო

ბიტაკოვე-ოზერო — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰლობინეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 22 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰლობინეს რაიონის სოფლები
დივინოპოლისი

დივინოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 213 016 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 300.82 კმ²-ზე. ფართობი 708 115 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰუგლი

ჰუგლი (ბენგალ. হুগলী) — მდინარე განგის ტოტი ინდოეთში, ბენგალის შტატში. მისი სიგრძე 260 კმ-ია. განგს გამოეყოფა ფარაკის დამბით, მურშიდაბადის რაიონში. მდინარეზე გაშენებულია ქალაქები — ჰუგლი-ჩინსურა და კალკუტა. სანაოსნოა, ერწყმის ბენგალის ყურეს, სადაც წარმოქმნის ესტუარს. წვიმიან სეზონში, მდინარის წყლის დონე 3 მეტამდე იმატებს.
რესურსები ინტერნეტში
Hugli River at NASA Earth Observatory
Hooghly District Information
ინდოეთის მდინარეები
რაფი

რაფი (დ.1835, პეკაჯიკი, სპარსეთი — გ.6 მაისი [ძვ. სტ. 24 აპრილი], 1888, თბილისი) — სომეხი მწერალი და პოეტი, ისტორიული რომანებისა და მხატვრულ-ეთნოგრაფიული ესეების ავტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სპარსეთში, მდიდარ ოჯახში. სწავლობდა თბილისის გიმნაზიაში.
ბევრს მოგზაურობდა სპარსეთში, რუსეთსა და სომხეთში. გარკვეული დროის განმავლობაში მუშაობდა მასწავლებლად სომხურ სკოლებში. მისი შემოქმედება იბეჭდებოდა 1860 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
რაფის ბიოგრაფია
სქოლიო
სომეხი მწერლები
ყარაფაფაგი

ყარაფაფაგი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზახის რაიონის სოფლები
ბოსელი (ღვთაება)

ბოსელი (ღვთაება)
ბოსელი, ბოსლე, ბოსლა (სვან. ბოსლო, ბეიმღუ, ბობღა) — ნაყოფიერებისა და გამრავლების წარმართული ღვთაება ძველ საქართველოში. მისი კულტი ასახულია ბოსლობის დღეობაში. ბოსელის უმთავრეს ფუნქციას შეადგენდა საქონლის გამრავლება და მფარველობა. ამიტომ მას "საქონლის ანგელოზის" ეპითეტებითაც მოიხსენიებდნენ. ბოსელი თავდაპირველად ცხოველური სახის არსებად, კეროდ, ხარად უნდა ჰყოლოდათ წარმოდგენილი, ქართველი ხალხის ასტრალური რელიგიის მაღალ საფეხურზე, რომელიც განვითარებულია მიწათმოქმედებისა და სათანადო სოციალური წყობილების ზედნაშენს წარმოადგენს, ბოსელი სამიწათმოქმედო მეურნეობას დაუკავშირდა, ასტრალურ ღვთაებათა წრეში მოექცა და ანთროპომორფული სახე მიიღო. ამ საფეხურზე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა ღვთაების ფუნქციები და მისი მსახურების ფორმები, რაც ახალწლის ციკლის დღეობებში უფრო მრავალფეროვნად გამოვლინდა. დროთა ვითარებაში ღვთაება ბოსელი გარდაიქმნა დიდ ღმერთად (სვან. ხოშა ღერბეთ), რომლის კულტი ხარისა და მზის კულტების შერწყმის ნიადაგზე ჩამოყალიბდა ასტრალური სარწმუნოების განვითარების გვიანდელ საფეხურზე. დროთა განმავლობაში ქრისტიანობის ზეგავლენით ბასილის თანაზიარი გახდა და ასე იხსენიებოდა ქართულ საახალწლო რიტუალებში.
ლიტერატურა
ქართული მითების პერსონაჟები
სერგეი ლაზო

სერგეი ლაზო (დ. 23 თებერვალი, 1894 — გ. მაისი, 1920) — მოლდოველი ბოლშევიკი, რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე
ბიოგრაფია
სწავლობდა პეტერბურგის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში და მოსკოვის უნივერსიტეტში ფიზკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. მონაწილეობდა სტუდენთა რევოლუციურ გამოსვლებში. დაამთავრა ალექსის ქვეითთა სასწავლებელი. მსახურობდა ციმბირის ქვეითთა პოლკში პრაპორშჩიკად. იყო საპოლკო კომიტეტის წევრი. 1917 წლიდან იყო ირკუტსკის სამხედრო კომენდანტი. 1920 წელს პრიმორიეში დააპატიმრეს და მოკლეს იაპონელებმა. მის სახელს ატარებს კიშინიოვის ერთ-ერთი ცენტრალური ქუჩა და ასევე ქუჩა თბილისში.
ლიტერატურა
მოლდაველები
ბოლშევიკები
დაბადებული 1894
დაბადებული 23 თებერვალი
გარდაცვლილი 1920
სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
ალი იბნ ჯაფარის მონეტების განძი

ალი იბნ ჯაფარის მონეტების განძი — 1953 წელს თბილისში, მეჩეთის ნანგრევებში აღმოჩენილი ვერცხლის 411 მონეტა, მოჭრილი ჰიჯრის 418 (1028) თბილისის ამირა ალი იბნ ჯაფარის სახელით. განძს დიდი მნიშვნელობა აქვს თბილისის საამიროს პოლიტიკური და ეკონომიკური ისტორიის ზოგიერთი საკითხის გასაშუქებლად.
ლიტერატურა
თბილისის საამირო
პიონერ-10

პიონერ-10
პიონერ 10 — ამერიკული კოსმოსური ზონდი, რომლის მთავარ ამოცანასაც იუპიტერისა და ჰელიოსფეროს შესწავლა წარმოადგენდა. იგი პირველი კოსმოსური აპარატია, რომელმაც იუპიტერს ჩაუფრინა და მისთვის ფოტოების გადაღება შეძლო. გარდა ამისა, პიონერ 10 გახდა პირველი ზონდი, რომელმაც საკმარისი სიჩქარის განვითარება და მზის მიზიდულობის დაძლევა მოახერხა.
2019 წლის მონაცემებით, პიონერ 10 დაახლოებით 18 მილიარდი კილომეტრის მანძილზეა. „ვოიაჯერ 2“ მას 2023 წლისთვის გაასწრებს.
აპარატთან ბოლო კომუნიკაცია 2003 წლის 23 იანვარს შედგა. იმ მომენტისათვის ზონდი დედამიწიდან დაახლოებით 12 მილიარდი კილომეტრით იყო დაშორებული.
კონსტრუქცია
აპარატს ენერგიას რადიოიზოტოპური თერმოელექტრო გენერატორი აწვდიდა. გაშვების მომენტში გენერატორის მაქსიმალური სიმძლავრე 155 ვატს შეადგენდა.
სამუშაო მდგომარეობაში პიონერ 10 სამი მეტრის სიმაღლეს აღწევდა, ხოლი მისი მთავარი ანტენის დიამეტრი 2.75 მეტრს შეადგენდა..
გარდა ცარიელი მასისა, აპარატზე დაახლოებით 36 კილოგრამი სამეცნიერო აღჭურვილობა იყო განთავსებული. საერთო ჯამში, გაშვების მომენტში პიონერ 10-ის მასა დაახლოებით 259 კილოგრამს შეადგენდა.
აპარატის აღჭურვილობა
პიონერ 10-ის სამეცნიერო აღჭურვილობის შემადგენლობაში შემდეგი მოწყობილობებია:
ინფრაწითელი რადიომეტრი.
დოზიმეტრი.
მაგნიტომეტრი.
ულტრაიისფერი ფოტომეტრი.
ასტეროიდებისა და მეტეორების ოპტიკური დეტექტორი.
დამუხტული ნაწილაკების დეტექტორი.
იუპიტერის რადიაციული ველების დეტექტორი.
ფირფიტა, რომელზეც სავარაუდო ცივილიზაციებისთვის ქალისა და მამაკაცის ფიგურები, მზის სისტემის მდებარეობა და აპარატის მიმართულებაა გამოსახული.
აპარატის სავარაუდო მომავალი
მას შემდეგ რაც 1973 წლის დეკემბერში აპარატმა იუპიტერს ჩაუფრინა, იგი სატურნისაკენ გაემართა და 1976 წლის თებერვალში მისი ორბიტაც გადალახა. მოგვიანებით, 1979 წლის ივლისში ურანის, ხოლო 1983 წლის ივნისში ნეპტუნის ორბიტებიც გადალახა. პიონერ 10-მა მისია ოფიციალურად 1997 წლის მარტში დაასრულა, თუმცა კვლავაც აგრძელებდა ინფორმაციის მოწოდებას.
1998 წლის თებერვალში ვოიაჯერ 1-მა პიონერს გადაასწრო და ყველაზე შორს მყოფი აპარატი გახდა.
2002 წლის აპრილში პიონერ 10-მა დედამიწაზე ბოლოჯერ გამოაგზავნა შეგროვილი ინფორმაცია, ხოლო 2003 წლის 23 იანვარში, დაახლოებით 12,2 მილიარდი კილომეტრის მანძილიდან, პიონერ 10-მა სუსტი სიგნალი გადმოსცა. მიუხედავად რამდენიმე მცდელობისა, აპარატთან კავშირის დამყარება ვეღარ მოხერხდა. კავშირის გაწყვეტის მიზეზად ენერგიის ამოწურვა მიიჩნევა.
თუკი აპარატს ხელს არაფერი შეუშლის, დაახლოებით 2 მილიონი წლის შემდეგ იგი ვარსკვლავ ალდებარანთან ჩაიფრენს.
იხილეთ აგრეთვე
ვოიაჯერი (პროგრამა)
ვოიაჯერის ოქროს ფირფიტა
ვოიაჯერ 1
ვოიაჯერ 2
ნიუ-ჰორაიზონსი
სქოლიო
კოსმოსური ხომალდები
Maras District

Maras District is one of seven districts of the Urubamba Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Hatun Urqu at approximately . Other mountains are Sullu Qaqa and Wayna Urqu.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (79.29%) learnt to speak in childhood, 20.42% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
External links
Official municipal website
Pseudodaphnella ramsayi

Pseudodaphnella ramsayi is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The white shell is oblong ovate, somewhat acuminated, longitudinally closely ribbed, corded with fine transverse ridges. The interstices are deep. The shell contains six flat whorls, encircled at the suture with black, showing plainer on the back of the body whorl. The brown apex is acute. The outer lip is thickened. The sinus is narrow. The siphonal canal is a little recurved.
A peculiar wide basal furrow groups Pseudodaphnella ramsayi with such species as Philbertia alba Deshayes, 1863, Paramontana blanfordi (Nevill & Nevill, 1875), Kermia cavernosa (Reeve, 1843) Pseudodaphnella leuckarti (Dunker, 1860), Paramontana mayana Hedley, 1922 Pseudodaphnella oligoina Hedley, 1922, Kermia spelaeodea Hervier, 1897, Pseudodaphnella stipata Hedley, 1922 and Pseudodaphnella tincta Reeve, 1846.
Distribution
This marine species occurs off New Guinea and circum Australia.
References
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1–1295
Kilburn, R. N. (2009). Genus Kermia (Mollusca: Gastropoda: Conoidea: Conidae: Raphitominae) in South African Waters, with Observations on the Identities of Related Extralimital Species. African Invertebrates. 50(2): 217–236
ramsayi
Gastropods described in 1876
კანე კორსო

კანე კორსო — უძველესი იტალიური ჯიშის ძაღლი. მას იყენებდნენ დიდ ცხოველებზე სანადიროდ, სასახლეების და ეკლესია-მონასტრების დასაცავად, პირად მცველებად და ბრძოლებში. ეს ჯიში სამოცდაათიანი წლების ბოლოს გადაშენების პირას იყო, მაგრამ იტალიელი მეცნიერის ჯოვანი ბონატის ძალისხმევით გადარჩა. დღეს მას მრავალი ქვეყნის ძაღლთსაშენებში ამრავლებენ.
კანე კორსოს აქვს მსხვილი ძვლები და კარგად განვითარებული მუსკულატურა. აქვს განიერი თავი ,სამკუთხედი ჩამოკიდებული ყურები, ყურებს და კუდს ხშირ შემთხვევაში უკეთებენ კუპირებას. შეფერილობა შავი, რუხი, ალისფერი და ვეფხვისფერი.
კანე კორსო არის პატრონის და მისი ოჯახის ერთგული ძაღლი, გაწონასწორებული ფსიქიკით, ადვილად იწვრთნება. არის უაღრესად მამაცი და არასდროს არ იხევს უკან. საფრთხის დროს ყოველთვის იღებს სწრაფ და სწორ გადაწვეტილებას.
კანე კორსო მსოფლიოში ერთ-ერთი საუკეთესო სასამსახურო ძაღლია. მას იყენებენ ობიექტების დასაცავად, პირად მცველებად, აგრეთვე იყენებენ პოლიციაში.
რესურსები ინტერნეტში
კანე კორსო Open Directory Project-ზე
კანე კორსო American Kennel Club-ზე
იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
სან-პედრუ-და-უნიანი

სან-პედრუ-და-უნიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 932 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 040 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.32 კმ²-ზე. ფართობი 260 827 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რეგიონი

რეგიონი (ქვეყანა, ოლქი) — დიდი ტერიტორიული ერთეული (მაგ., ბუნებრივი, ეკონომიკური, პოლიტიკური და სხვა). რეგიონული - ამა თუ იმ გარკვეული ტერიტორიის (რაიონის, ოლქის, ქვეყნის, ქვეყნების ჯგუფის) კუთვნილი.
იხილეთ აგრეთვე
ევროპის რეგიონთა კომიტეტი
სუბრეგიონი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Map and descriptions of hydrologic unit regions of the United States
Federal Standards for Delineation of Hydrologic Unit Boundaries
Physiographic regions of the United States
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
Lasioglossum sharpi

Lasioglossum sharpi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1946 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
sharpi
გირნიკოვო

გირნიკოვო — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 766 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
კავადარცის თემი
სქოლიო
კავადარცის თემის სოფლები
ნორვეგიის ანტარქტიკული ექსპედიცია (1910-1912)

ნორვეგიის ანტარქტიკული ექსპედიცია (1910-1912)
ნორვეგიის 1910—1912 წლების პოლარული ექსპედიციას (ან „ფრამის“ მესამე მოგზაურობა) ხელმძღვანელობდა რუალ ამუნდსენი. ექსპედიციის მსვლელობისას მიღებულ იქნა მნიშვნელოვანი შედეგები, მიუხედავად იმისა, რომ იგი ტარდებოდა მწვავე კონკურენტული რბოლის დროს ბრიტანულ ექსპედიცია „ტერა-ნოვასთან“, რომელსაც რობერტ სკოტი უძღოდა წინ. ამუნდსენის მთავარი მიღწევა იყო სამხრეთ პოლუსის აღმოჩენა 1911 წლის 14 დეკემვერს. სკოტის გუნდმა პოლუსს 33 დღის შემდეგ მიაღწია და უკან დაბრუნებისას დაიღუპა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ამუნდსენის ექსპედიცია coolantarctica.com-ზე
ანტარქტიკული ექსპედიციები
რუალ ამუნდსენი
იაჰმოსე (პრინცესა)

იაჰმოსე (პრინცესა)
იაჰმოსე — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იაჰმოსე ეგვიპტის ფარაონის სეკენენრა ტაას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
ძველი ეგვიპტის პრინცესები
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის პრინცესები
კონონი

კონონი (დ. 630 — გ. 21 სექტემბერი, 687) — რომის პაპი 686–687 წლებში.
კონონი აკურთხეს 686 წლის 21 ოქტომბერს და რომის პაპი იყო გარდაცვალებამდე (687, 21 სექტემბერი). გარდაიცვალა რომში. დაკრძალულია რომის საპატრიარქო წმინდა პეტრეს სახელობის ტაძარში.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
დაბადებული 630
გარდაცვლილი 21 სექტემბერი
გარდაცვლილი 687
მოსკოვის მირონ მეუდაბნოეს ტაძარი

მოსკოვის მირონ მეუდაბნოეს ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის იაკიმინკის რაიონში. ცნობილია, რომ ამ ადგილზე 1885 წელს გაიხსნა მოსკოვში პირველი საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მირონ მეუდაბნოეს სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
მოსკოვის მირონ მეუდაბნოეს ტაძარი პირველად მოიხსენიება 1642 წლის დოკუმენტში. აღნიშნული დოკუმენტი შედგენილია მიხეილ I რომანოვის მეფობის პერიოდში. პატრიარქ იოსების მიხედით ეს ეკლესია ცნობილია როგორც ხარების ტაძარი.
1730 წლის 12 ივნისს იმპერატორ ანა ივანეს ასულის ბრძანებით დაიწყო თბილი ქვის ეკლესიის მშენებლობა ხარების სახელზე, ხოლო ეგვტერი უნდა ყოფილიყო მირონ მეუდაბნოეს სახელზე.
1731-1747 წლები მიმდინარეობდა „უმაღლესი ბრძანების“ აღსრულება, რის შედეგადაც ააგეს ორსაკურთხევლიანი ეკლესია სამრეკლოსთან ერთად. 1812 წლის რუსეთ-საფრანგეთის ომის პერიოდში ეკლესია ძლიერ დაზარალდა, ტაძარი წაბილწეს და გარკვეული დროის განმავლობაში ტაძარში ღვთისმსახურება აღარ მიმდინარეობდა.
1931 წელს ვაჭართა ოჯახ ლეპეშკინების ფინანსებით აღადგინეს ტაძარი და მიაშენეს ახალი ორსაკურთხევლიანი სატრაპეზო.
სრული ტაძრის კურთხევა შედგა 1844 წლის 29 ოქტომბერს. კურთხევის ცერემონიას უძღვებოდა მოსკოვის პატრიარქი ფილარეტი (დროზდოვი).
ტაძარში არის მოსკოვში ერთ-ერთი საუკეთესო სამრეკლო, რომლის ზარებიც დამზადებულია ცნობილი მოსკოველი ოსტატის კონსტანტინე კონსტანტინეს ძე სარაჯევის მიერ. მისი ზარების ხმის მოსასმენად არაერთი ცნობილი რუსი მუსიკოსი შეკრებილა მასთან.
საბჭოთა ხელისუფლებამ 1930-იან წლებში ტაძარი დახურა. 1990-იან წლებამდე ეკლესია ნახევრად დანგრეულ მდგომარეობაში იყო. მორღვეული იყო ღობე, ტაძრის კედელში ავტოფარეხისათვის კარი გამოჭრეს, დაადგეს მილები, ეკლესიაში განათავსეს მანქანების სახელოსნო, მოანგრიეს სამრეკლო.
ამ მდგომარეობაში 1992 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს.
1993 წლიდან მიმდინარეობს აქტიური სარესტავრაციო სამუშაოები, რომელსაც ხელმძღვანელობს წინამძღვარი, მამა ალექსანდრე მარჩენკოვი.
2001 წელს ტაძარი გახდა მოსკოვში მიმდინარე კონკურსის გამარჯვებული, რომელიც არქიტექტურის ძეგლების საუკეთესო რესტავრაციისა და რეკონსტრუქციის მქონე ტაძრებს ავლენდა.
რესურსები ინტერნეტში
Храм преподобного Марона Пустынника на Бабьем городке
Сайт храма
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი

სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი — ქალაქი ჩრდილოეთ არგენტინაში. ტუკუმანის პროვინციის დედაქალაქი. ბუენოს-აირესიდან დაცილებულია 1.311 კმ-ით. არგენტინის უდიდესი ქალაქი ბუენოს-აირესის, კორდობის, როსარიოს და მენდოსის შემდეგ, ჩრდილოეთ არგენტინის უმთავრესი ქალაქი. მოსახლეობა შეადგენს 527,607 ადამიანს (2009).
ქალაქი 1565 წელს დააარსეს ესპანელმა კონკისტადორებმა, როდესაც ისინი პერუდან ექსპედიციებს აწყობდნენ, ხოლო ამჟამინდელ გეოგრაფიულ ადგილას გადაადგილდა 1685 წელს.
ქალაქი უმნიშვნელოვანესი კომერციული და სასოფლო-სამეურნეო ცენტრია. აწარმოებს შაქრის ლერწამს, თამბაქოს, ბრინჯს, ხილს, რის გამოც ხშირად „არგენტინის ბაღსაც" უწოდებენ.
აქ მდებარეობს 1914 წელს დაარსებული ტუკუმანის ეროვნული უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის ოფიციალური საიტი
მუნიციპალიტეტი
Casa de la Independencia
Google-ის თანამგზავრული რუკა
ტუკუმანის პროვინციის ქალაქები
გუშაგი (ჟურნალი)

გუშაგი (ჟურნალი)
„გუშაგი“ — ქართულენოვანი ჟურნალი პარიზში, ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის პერიოდული ორგანო, გამოდიოდა 1984-1993, 1994 და 1997 წლებში. რედაქტორ-დამფუძნებელი იყო ემიგრანტი მწერალი გიორგი წერეთელი.
„გუშაგი“ „თავისუფლების ტრიბუნის“ გაგრძელება იყო და მის მსგავსად ემსახურებოდა საქართველოს განთავისუფლების იდეას, ქვეყანაში დამოუკიდებელი, დემოკრატიული წესწყობილების დამკვიდრებას. გამოცემის დევიზი იყო: "თავისუფლება და თანასწორუფლებიანობა ყველა რასისა და ერისა, თავისუფალ და თანასწორუფლებიან ერთა ოჯახში, თავისუფალი და თანასწორუფლებიანი ქართველი ერი". აქვეყნებდა წერილებს არა მარტო საქართველოსა და მსოფლიოში მიმდინარე მოვლენების შესახებ, დისიდენტურ ლიტერატურას, ფრანგული პოლიტიკური თხზულებების თარგმანებს, ემიგრაციასა და საქართველოში შექმნილ თვალსაჩინო ნაწარმოებებს და სხვ. ჟურნალთან თანამშრომლობდნენ: კარლო ინასარიძე, გულბათ გულბათიშვილი, გიორგი ყიფიანი, ირაკლი ოთხმეზური, გიორგი წერეთელი, ალექსანდრე მანველიშვილი, გივი კობახიძე, ილია კუჭუხიძე, ზვიად გამსახურდია, მერაბ კოსტავა და სხვა ემიგრანტი და საქართველოში მოღვაწე დისიდენტები. 1984–1993 წლებში დაისტამბა 30 ნომერი. 1989 წლის სექტემბერში, 9 აპრილის მოვლენებთან დაკავშირებით, გამოიცა ჟურნალის სპეციალური რიგგარეშე ნომერი. გიორგი წერეთლის გარდაცვალების (1993) შემდეგ ჟურნალმა პრაქტიკულად შეწყვიტა არსებობა. შემდგომ სანდრო თუშმალიშვილის რედაქტორობით გამოიცა ჟურნალის ორი ნომერი (1994, 1997). ჟურნალის სრული კომპლექტი დაცულია თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ემიგრაციის მუზეუმში, გურამ შარაძის კერძო კოლექციაში.
ლიტერატურა
ქართულენოვანი ჟურნალები
საფრანგეთის ჟურნალები
ვაშლოვანის ქუჩა

ვაშლოვანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან გიორგი ახვლედიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია ვასილი სლეპტოვის სახელით. ვაშლოვანის ქუჩა 1923 წელს დაერქვა. შემონახულია XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლი №6, სადაც 2003 წელს გაიხსნა ექვთიმე თაყაიშვილის სამლოცველო ბინა-მუზეუმი.
ლიტერატურა
მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
Filipeni, Leova

Filipeni, Leova
Filipeni is a village in Leova District, Moldova.
References
Villages of Leova District
Tajikistan at the 2020 Summer Olympics

Tajikistan at the 2020 Summer Olympics
Tajikistan competed at the 2020 Summer Olympics in Tokyo. Originally scheduled to take place from 24 July to 9 August 2020, the Games were postponed to 23 July to 8 August 2021, because of the COVID-19 pandemic. It was the nation's seventh consecutive appearance at the Summer Olympics in the post-Soviet era.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Athletics
One Tajik athlete further achieved the entry standards by qualifying time, in the following track and field events (up to a maximum of 3 athletes in each event):
Track & road events
Boxing
Tajikistan entered two male boxers into the Olympic tournament. Reigning Asian amateur champion Bakhodur Usmonov (men's lightweight) and Shabbos Negmatulloev (men's light heavyweight) secured the spots on the Tajik squad, by scoring a box-off triumph each in their respective weight divisions at the 2020 Asia & Oceania Qualification Tournament in Amman, Jordan.
Judo
Tajikistan entered four judoka into the Olympic tournament based on the International Judo Federation Olympics Individual Ranking.
Swimming
Tajikistan received a universality invitation from FINA to send two top-ranked swimmers (one per gender) in their respective individual events to the Olympics, based on the FINA Points System of June 28, 2021.
References
Nations at the 2020 Summer Olympics
2020
2021 in Tajikistani sport
ლუკოვიტის თემი

ლუკოვიტის თემი — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ლოვეჩის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 18 655 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 453.41 კმ²-ს. მოიცავს 12 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუკოვიტი.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ლოვეჩის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლოვეჩის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ნუნისი

ნუნისი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ზვარის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილო კალთაზე, მდინარე ნუნისისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 920 მ, ხარაგაულიდან 27 კმ. უახლოეს რკინიგზის სადგურ მოლითიდან 7 კმ.
სოფელში დგას ნუნისის ღვთისმშობლის ეკლესია.
ეტიმოლოგია
ნუნისის წყლით ადრე მოსახლეობა კანის დაავადებას - მუნს მკურნალობდა, ამიტომ სოფელს მუნისი დაერქვა, შემდეგ სახელწოდება შეეცვალა და ნუნისი ეწოდა.
ისტორია
სოფელ ნუნისს დიდი ხნის ისტორია აქვს. ჯერ კიდევ ვახუშტი ბატონიშვილს აქვს მოხსენიებული ნუნისის წყალი, როგორც საამო და მარგებელი.
ნუნისის აღმოჩენის შესახებ მრავალი ლეგენდა არსებობს. ერთ-ერთი მთავარი მათგანი დავით აღმაშენებლის სახელს უკავშირდება. ლეგენდა მოგვითხობს, რომ დავით მეფე ბრძოლიდან ბრუნდებოდა. დაღლილ სახედრებს კანი მთლიანად გადატყაული ჰქონდათ, როდესაც პირუტყვები ნუნისის წყალში შესულან, ჩაწოლილან და დიდხანს ვერ აუყენებიათ. წყალს მათი დაწყლულებული კანი მალე განუკურნავს. დავითს სოფელი მოსწონებია და იქ ეკლესიის აგება უბრძანებია.
1989 წელს სოფელში ჩამოყალიბდა ჯგუფი „იბერიონთა საძმო“. მისი ხელმძღვანელი იყო გიორგი მაზიაშვილი, რომელიც საკუთარ თავს უწოდებდა გიორგი იონთა იბერიონს. ის ამტკიცებდა, რომ მას გამოეცხადა შიო მღვიმელი და აუწყა, რომ ნუნისი არის საქართველოს გეოგრაფიული შუაგული, რომ ნუნისის „ბერთა კლდის“ სიღრმეში არის მიწისქვეშა ქალაქი, სადაც დამარხულია ბიბლიაში ლაზარედ წოდებული წიგნი, რომელიც ელოდება მზის სინათლეს. „იბერიონთა საძმოს“ კიდევ ერთი წევრი, გივი ალაზნისპირელი ამტკიცებდა, რომ ნუნისის გამოქვაბული არის ნოეს კიდობანი, ნუნისში გადის დედამიწის მაგნიტური ველი და ის ადგილი მსოფლიოს ცენტრია, სწორედ აქ ეცემა კოსმიური სვეტი, რომელიც წარღვნას გაქცეულ ხალხს ჟანგბადით ამარაგებდა. გამოქვაბულის გახსნის და მისგან წიგნის ამოღების დღე რამდენჯერმე დაინიშნა. ნუნისში მრავალი ადამიანი ჩავიდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან, მაგრამ გიორგი იონთა იბერიონმა გადამწყვეტ მომენტში უარი თქვა გამოქვაბულის გახსნაზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი.
კურორტი
ამ ადგილას მდებარეობს გამაჯანსაღებელი და ბუნების სილამაზით სახელგანთქმული ბალნეოლოგიური კურორტი “სამთა ნუნისი”, რომელიც ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკის სამხრეთ–აღმოსავლეთ ნაწილში, ლიხის ქედის მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 750 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს. ნუნისის უნიკალურ მიკროკლიმატს ქმნის შერეული, ფოთლოვანი და წიწვოვანი ტყე. კურორტს კვეთს მდინარე ნუნისის წყალი.
კურორტი არსებობს 1856 წლიდან. ნუნისი ოდითგანვე ცნობილია სამკურნალო თვისებების მქონე მინერალური (ბალნეოლოგიური) წყლებით. აქ დასვენება განსაკუთრებით სასარგებლოა მათთვის, ვისაც კანისა და ნერვულ ნიადაგზე გამოწვეული დაავადებები აწუხებთ. აქ შესაძლებელია ზვარეს მინერალური წყლის დალევაც. ზვარეს წყალი ასევე სამკურნალოა და ის დაბალ მჟავიანობას აბალანსებს.
გაზაფხულზე, ფიჭვებისა და ნაძვების ყვავილობის დროს, ნუნისის ჰაერს საოცარი გამაჯანსაღებელი ეფექტი აქვს. ამ დროს ნუნისის ჰავა განსაკუთრებით მარგებელია ფილტვებისა და ბრონქებისათვის. კურორტ ნუნისში მიიღებთ ესთეტიურ თერაპიასაც. საოცარი ბუნება დაგამშვიდებთ და უფრო ჯანმრთელს გაგხდით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი.
სქოლიო
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის კურორტები
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები