PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შორთანდი (არშალის რაიონი)

შორთანდი (არშალის რაიონი)
შორთანდი — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის კონსტანტინოვკის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 23 კმ-ით აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113445400.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 513 კაცს, რომლის 51% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 21% — ყაზახი.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 477 ადამიანი (228 მამაკაცი და 249 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 360 ადამიანს შეადგენს (172 მამაკაცი და 188 ქალი).
სქოლიო
არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2007

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2007 (აგრეთვე ცნობილია, როგორც 2007 888.com World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯონ ჰიგინსი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა მარკ სელბი ანგარიშით 18:13.
უმაღლესი ბრეიკი
144 — ალისტერ კარტერი
ფინალი
ჯონ ჰიგინსი 18:13 მარკ სელბი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
2007 წელი სნუკერში
გოგოძე

გოგოძე
საკუთარი სახელი გოგოძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კარლო გოგოძე — კინოკრიტიკოსი, დრამატურგი
ნინო გოგოძე — სსრკ სოციალისტური შრომის გმირი
ქართული გვარები
Siikalatva

Siikalatva (pronounced ) is a geographical area and a municipality of Finland. It lies 90 kilometres to the south of the city of Oulu and belongs to the North Ostrobothnia region.
Siikalatva has a population of approximately 6 000 and the municipality covers an area of of which is water.
Siikalatva consists of four former municipalities: Kestilä, Piippola, Pulkkila and Rantsila, that decided to merge into one in 2009. The merger was encouraged and also funded by the Finnish government, mainly due to the declining population and the indebted government of Rantsila. The geographical area had often been referred to as Siikalatva even in the times before the creation of the new municipality.
The seat of the local government is in the Pulkkila urban area. Representatives are elected to the municipal council every four years. The agrarian Centre Party has been dominant in Siikalatva for several decades, currently holding an absolute majority with 19 out of 27 seats. In the 2012 local elections the True Finns gained a total of five seats, becoming the second-largest party in the council.
In terms of the economy, Siikalatva has in the past relied on a strong agricultural sector. Even in 2012, it employed as much as 26,9% of the workforce. The services sector has become the largest employer with a share of 54,6%. Industries, such as the Ruukki factory in Pulkkila, provide jobs to 17,2% of the workforce. The unemployment rate was 10,9% in September 2012.
There are four Lutheran churches in Siikalatva. Also, the Conservative Laestadian revival movement has a great number of supporters in the area.
The coat of arms of Siikalatva was designed and introduced in 2009. The colours, blue and silver, follow the Northern Ostrobothnian tradition. The wave pattern symbolises the river Siikajoki that flows throughout the municipality, and the swans represent the four former municipalities.
Notable people
Yrjö Halonen (1862–1941)
Ilmari Kianto (1874–1970)
Heikki Huttunen (1880–1947)
T. I. Itkonen (1891–1968)
Pentti Haanpää (1905–1955)
Tapio Junno (1940–2006)
Jouko Hassi (born 1959)
References
External links
Municipality of Siikalatva – Official website
Populated places established in 2009
Tanahat

Tanahat is a village in the Sisian Municipality of the Syunik Province in Armenia.
History
The village has an ancient Armenian monastery named the Tanahat Monastery.
After the collapse of the Soviet Union and Armenia's independence, its Azerbaijani inhabitants fled at the onset of the Nagorno-Karabakh conflict in 1988, and it was later resettled by Armenian refugees from Azerbaijan.
Prior to the First Nagorno-Karabakh War, Tanahat was home to 70 Azerbaijani families and had a regular bus service to Baku. President of Azerbaijan Ilham Aliyev’s grandfather was born in this village.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population as 76 in 2010, up from 42 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
ყარაარხი

ყარაარხი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 500 კაცი.
სამუხის რაიონის სოფლები
დოლოშა

დოლოშა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხეობის თემი). მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1280 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მელიქიშვილები

მელიქიშვილები — ქართული თავადური საგვარეულო ისტორიულ ქვემო ქართლში (ლორე). გვარადქცეული თანამდებობა. სომხითის მელიქები. მელქიშვილების წარმოშობის შესახებ ვახუშტი ბატონიშვილი წერს, რომ მელიქიშვილი „არა არს გუარი, არამედ სომეხსა ვისმე პატივსცა შააბაზ გამოჰმადიანებისათვის“, იქვე აღნიშნავს, რომ სომხითის მელიქიც „უწარჩინებულესნი და შემძლებელნი“ იყვნენო, საინტერესოა იოანე ბაგრატიონის ცნობაც, რომ „ესენი პირველ იყვნენ სომეხნი ლორის-მელიქთა ნათესავთაგანი აზნაურნი“ და როდესაც შაჰ აბასმა, ქართლის მეფე გიორგი X (1600-1606 წწ.) და კახეთის მეფე ალექსანდრე II ოსმალები დაამარცხეს ერევანთან, შაჰ აბასმა ქართველებს ლორე გამოართვა და იქ თავისი ჯარი დააყენა ”და მაშინ მუნებური მელიქი მივიდა წინაშე შააბაზისა და მიიღო მამადიანობა, რომლისათვის ჯილდოდ შააბაზმან გაათავადა და მისცა გვარად მელიქობაი და მამული ლორის ხეობასა შინა სახასოთაგან მეფისა, წელს ქრისტეს აქეთ 1601 (ერევანთან ბრძოლა 1604 წელს მოხდა) და მუნიდგან იწოდებიან თავადის მელიქისშვილებად“. 1763 წელს ერეკლე II ახტალას ვერცხლისადნობი ქარხანა დააარსა. მელიქიშვილები ცენტრალურ ხელისუფლებას ვეღარ უწევდნენ წინააღმეგობა და შედეგად, მამუმლი (სომხითი) დაუთმეს. სანაცვლოდ მეფემ მათ ქარხნების ზედამხედველობა და სომხითის მინბაშობა დაავალა. საგვარეულოს დაუნიშნა შესაბამისი ხელფასი. ამავე დროს მელიქიშვილ-მირმანიძეთა ერთი შტო ცენტრალური ხელისუფლებაში დაწინაურდა (კახეთის ლაშქარნივისი, სომხითის ლაშქარნივის, სალაროს მუშრიბი). მელიქისშვილების მამული ისტორიული სომხითის (ბოლნისისწყალ შულავრის ხეობები) ტერიტორიას (სოფლები: ახტალა, შადიკნი, წოფი, ტეფური, გორული, წერაქვი, დეღარარას სოფელი, ბირშას სოფელი, ზემო გორული, მათიში, დიღცნუტი, სააბი, შამირზას სოფელი, თოხთუქლისი) მოიცავდა. მელიქიშვილების აზნაურები იყვნენ აბაზაშვილები, არდაშელიშვილები, ყარახანაშვილები, ისუაშვილები, ოდიშელიძეები, მაშათაშვილები, მათ სასახლე და საძვალე ახტალაში ჰქონდათ.
სომხითის მელიქები
მირიმანი
ყორხმაზბეგი I
ათაბეგი
ყორხმაზბეგი II
ქამარბეგი
ავთანდილი
ლევანი
ლიტერატურა
ვახუშტი ბაგრატიონი აღწერა სამეფოსა საქართველოსა,ქართლის ცხოვრება ტ.IV,ტექსტი დადგენილი ყველა ძირითადი ხელნაწერის მიხედვით ს. ყაუხჩიშვილის მიხედვით, თბ., 1973
იოანე ბაგრატიონი შემოკლებით აღწერა საქართველოს შინა მცხოვრებთა თავადთა და აზნაურთა გვარებისა, თბ., 1997
მელიქის სახელო საქართველოში / ალექსანდრე ბოშიშვილი; რედაქტორი: აპოლონ თაბუაშვილი; ივ. ჯავახიშვილის სახ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტი - ISBN 978-9941-445-47-7
სქოლიო
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
მელიქები საქართველოში
Ooidonk Castle

Ooidonk Castle is a castle in the city of Deinze, East Flanders, Belgium. The castle is the residence of the current Count t'Kint de Roodenbeke. Ooidonk Castle is situated at an altitude of 11 meters.
History
Ooidonk is already mentioned in 1230 : "Nicolas, chaplain of Hodunc".
A fortress was first built on the site of the current castle, intended to defend the city of Ghent and to fortify the river Leie. This fortress was owned by Jean de Fosseux, lord of Nevele.
The castle was destroyed for the first time in 1491 by the people of Ghent in revolt against Maximilian of Austria.
In 1568, Philippe II de Montmorency-Nivelle, Count of Hornes, Lord of Nevele and owner of the estate was beheaded, along with the Count of Egmont, by the Duke of Alba in Brussels.
In 1579, during the wars of religion, the castle, defenseless, was destroyed by the Ghent Calvinists.
The ruins and lands were later acquired by Martin della Faille, a notable merchant from Antwerp. He rebuilt the castle in a Renaissance style and transformed it into a place of residence in Hispano-Flemish style.
In 1864, the castle and lands were acquired by Henri t' Kint de Rodenbeke who went on to become President of the Senate and Minister of State. He restored and transformed the castle.
It is now the private property of Count Henry t'Kint de Roodenbeke, son of the late Count Juan t'Kint de Roodenbeke.
In 1944, the castle was classified as a protected landmark. In 1980, other constructions around it were also classified, and in 1995, so was the rest of the estate. Ooidonk Castle is open to the public from April 1 to September 15, and the park (with its French garden) can be visited year round.
See also
List of castles in Belgium
References
External links
Ooidonk Castle official website
Buildings and structures completed in the 16th century
Castles in Belgium
Castles in East Flanders
Museums in East Flanders
Historic house museums in Belgium
Deinze
Seyitören, Damal

Seyitören, Damal
Seyitören is a village in the Damal District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 466 (2021). The village is populated by Turkmens.
References
Villages in Damal District
ერლანგენი

ერლანგენი — ქალაქი ბავარიაში, სამხრეთ გერმანიაში, მდინარე რეგნიცის შესართავთან. ერლანგენ-ჰეხშტადტის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 105 624 ადამიანი, სიმჭიდროვეა 1 400 ადამიანი კმ2-ზე, ფართობი კი 76,90 კმ². ქალაქში მრავალი საგანმანათლებლო და სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებაა.
დაძმობილებული ქალაქები
ესკილსტუნა, შვედეთი, 1961 წლიდან.
რენი, საფრანგეთი, 1964 წლიდან.
ვლადიმირი, რუსეთი, 1983 წლიდან.
იენა, თიურინგია, გერმანია, 1987 წლიდან.
სტოკ-ონ-ტრენტი, გაერთიანებული სამეფო, 1989 წლიდან.
სან-კარლოსი, ნიკარაგუა, 1989 წლიდან.
ბეშიქთაში, თურქეთი, 2004 წლიდან.
რივერსაიდი, კალიფორნია, აშშ, 2011 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
erlangeninfo.de ქალაქის გიდი
ერლანგენის უნივერსიტეტი
Ferris Barracks - former U.S. Army Kaserne in Erlangen
ბავარიის ქალაქები
Amberd, Armavir

Amberd, Armavir
Amberd; known as Franganots until 1978, is a village in the Armavir Province of Armenia. The village is home to the historic church of Thomas the Apostle, dating back to the 12th century.
See also
Armavir Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
New Blood Live In London

New Blood Live In London — მუსიკოს პიტერ გებრიელის ვიდეო ალბომი, რომელიც გამოიცა 2011 წლის 25 ოქტომბერს. მასში შეტანილია გებრიელის მიერ ლონდონში, 2011 წელს გამართული კონცერტის ჩანაწერი. ჩანაწერი წარმოდგენილია DVD და 3D Blu-ray ფორმატში.
კონცერტზე წარმოდგენილია სიმღერები გებრიელის ალბომიდან Scratch My Back და სხვა დისკებიდან, შესრულებული ორკესტრთან ერთად.
სიმღერების სია
Intruder
Wallflower
The Boy In The Bubble
Après Moi
The Drop
Washing Of The Water*
The Book Of Love
Darkness
The Power Of The Heart
Biko
San Jacinto
Digging In The Dirt
Signal To Noise
Downside Up
Mercy Street
The Rhythm Of The Heat
Blood Of Eden
Red Rain
Solsbury Hill
In Your Eyes
Don’t Give Up
The Nest That Sailed The Sky
არ არის წარმოდგენილი 3D ვერსიაში
დამატება
Blood Donors - დოკუმენტური ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
გამოცემის ანონსი
სქოლიო
პიტერ გებრიელის ვიდეო ალბომები
2011 წლის ვიდეო ალბომები
ხინებრა (ვალიე-დელ-კაუკა)

ხინებრა (ვალიე-დელ-კაუკა)
ხინებრა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.019 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 808 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 40.62 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 463 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სივილ ჯორჯია

სივილ ჯორჯია
„სივილ ჯორჯია“ — საინფორმაციო ვებ-გვერდი საქართველოში, რომელიც 2001 წელს დაფუძნდა, როგორც საქართველოს გაეროს ასოციაციის პროექტი. გვერდის მთავარი რედაქტორია ოთარ კობახიძე. „Civil.ge“ 2001 წლიდან დღემდე საქართველოს ცხოვრების შესახებ მნიშვნელოვან ინფორმაციას ინახავს.
დამფინანსებლები
საქართველოს გაეროს ასოციაცია – სივილ ჯორჯიას მშობელი ორგანიზაციაა და კვლავაც ფარავს საოპერაციო ხარჯების დიდ ნაწილს.
დემოკრატიის ეროვნული ფონდი (NED) ამერიკის შეერთებულ შტატების კერძო, არამომგებიანი ფონდია, რომელიც მსოფლიოს გარშემო დემოკრატიული ინსტიტუტების ზრდასა და განვითარებას ემსახურება. ყოველწლიურად, NED 1,600-ზე მეტ გრანტს გასცემს არასამთავრობო ორგანიზაციებისათვის 90-ზე მეტ ქვეყანაში. ეს ფონდი სივილ ჯორჯიას გამოცემას 2018 წლის ოქტომბრიდან უჭერს მხარს.
ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES) გერმანიის უძველესი პოლიტიკური ფონდია, რომელიც 1925 წელს მისი დაარსებიდან სოციალ-დემოკრატიულ ტრადიციას ემსახურება. ფონდი ფრიდრიხ ებერტის, გერმანიის დემოკრატიულად არჩეული პირველი პრეზიდენტის სახელს ატარებს და მასვე უმადლის თავის ჩამოყალიბებას. თავისუფლება, სამართლიანობა და სოლიდარობა – ესაა ფონდის საკვანძო ღირებულებები. ებერტის ფონდი სივილ.გე-ზე მხარს უჭერს საქართველოს პირველი რესპუბლიკისადმი მიძღვნილ ქვე-პროექტს.
წარსული დონორები
შესაძლებლობების მშენებლობისა და ადრეული რეაგირების მექანიზმი (COBERM), ევროკავშირის დაფინანსებით ხორციელდება გაეროს განვითარების პროგრამის საქართველოს ოფისის მიერ. მათი დაფინასება სივილ ჯორჯიას საშუალებას აძლევს გააფართოვოს კონფლიქტური რეგიონებიდან ახალი ამბების მიმოხილვა.
რესურსები ინტერნეტში
.
საქართველოს საინფორმაციო სააგენტოები
ბეიარდი

ბეიარდი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის გათრის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 471 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
City-Data სტატისტიკური მონაცემები და სხვა ინფორმაცია ბეიარდის შესახებ
სქოლიო
აიოვის ქალაქები
გოგა ხაინდრავა

გოგა ხაინდრავა
გიორგი (გოგა) ლევანის ძე ხაინდრავა (დ. 7 ივლისი, 1956, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, რეჟისორი, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში 2004 წლის თებერვლიდან 2006 წლის ივლისამდე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1956 წელს მწერალ ლევან ხაინდრავას ოჯახში. 1979 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიის ფაკულტეტი. მოგვიანებით, 1986 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინემატოგრაფიის ფაკულტეტი. 1988 წლიდან იყო თეატრალური ინსტიტუტის სახელოსნოს, 1991 წლიდან კი — შემოქმედებით სახელოსნო „ტმს“-ის გენერალური დირექტორი.
1991–1992 წლებში ჩაერთო პოლიტიკურ მოვლენებში. დაპატიმრებული იქნა იმდროინდელი ხელისუფლების მიერ.
1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი იყო. იმავე პერიოდში იყო სახელმწიფო მინისტრი აფხაზეთის საკითხებში.
2004 წლის თებერვალში დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად და გათავისუფლებული იქნა 2006 წლის ივლისში. განაგრძობდა პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობას. 2008 წლის 7 ივნისიდან 20 ივნისიდან იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“.
სხვადასხვა წლებში მუშაობდა დოკუმენტურ და მხატვრულ ფილმებზე: „საქართველოს სინამდვილე“, „ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია“, „ავტოპორტრეტი“, „ზარი“, „სიკეთის ტელეფონი“, „ნეილონის ნაძვის ხე“, „რობინსონიადა“, „შავი თვალები“, „ურგა“ და სხვა, რომლებიც აღინიშნენ მნიშვნელოვანი პრიზებით.
მისი ძმა ივლიანე ხაინდრავა, არის აგრეთვე პოლიტიკური მოღვაწე.
ფილმოგრაფია
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
1997: „ოცნებების სასაფლაო“
2012: „დემოკრატიის შუქურა“
2015: „კართაგენი უნდა დაინგრას“ (მერაბ კოსტავაზე)
2016: „ჰეროკრატია“ (სატელევიზიო სერიალი)
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1997: „ოცნებების სასაფლაო“
დამდგმელი ოპერატორი ფილმებისა
1985: „ქართული მართმადიდებელი ეკლესია“ რეჟისორები ნუგზარ ყიფიანი, ირაკლი ტრიპოლსკი
1986: „სიკეთის ტელეფონი“ რეჟ. ანდრო ჭიაურელი
1987: „ორშაბათი“ რეჟ. ნარგიზა გარდაფხაძე
1987: „ავტოპორტრეტი“ რეჟ. ერეკლე ბადურაშვილი
1988: „ზეიმი“ რეჟ. ირაკლი შავლიაშვილი
გადაღებულია ფილმებში
1986: „რობინზონიადა ანუ ჩემი ინგლისელი პაპა“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
1987: „ავტოპორტრეტი“ რეჟ. ერეკლე ბადურაშვილი
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1997: შავი ზღვის ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალის „ოქროს არწივის“ გრანპრი და კინოკრიტიკოსთა პრემია ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“
1997: სოჭის საერთაშორისო კინოფესტივალის „კინოტავრის“ გრანპრი და ჟიურის პრიზი „ფიპრესი“ ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“
1997: სან-ფრანცისკოს ღვინის მწარმოებელი ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალის უმაღლესი ჯილდო „მსოფლიო კულტურები და ურთიერთგაგება“ ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“
რუსეთის საერთაშორისო კინოფორუმის გრან-პრი და ჟიურის სპეციალური პრიზი, წლის საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის პრიზი ფილმისთვის „ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია“
კიევის საერთაშორისო კონოფესტივალის პრიზი საუკეთესო გამოსახულებისთვის ფილმისთვის „ავტოპორტრეტი“
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 ივლისი
დაბადებული 1956
ქართველი მსახიობები
ქართველი კინორეჟისორები
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გოგა
საქართველოს სახელმწიფო მინისტრები შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (ნიჟნი-ტაგილი)

ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (ნიჟნი-ტაგილი)
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1864-1883 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.
ისტორია
ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1864 წელს, როგორც სასაფლაოს ეკლესია. იგი შენდებოდა ვაჭარ ი. ი. სერგიევის ფინანსებით. ტაძრის კურთხევა შედგა 1883 წელს და მიაწერეს ქალაქის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესიას. ამავე წლიდან ქალაქის სასაფლაოს ტაძართან მდებარეობდა ქალთა თავშესაფარი, რომელიც 1902 წლიდან გადაკეთდა ქალთა საზოგადოებად, ხოლო 1904 წლიდან საზოგადოებამ მიიღო მონასტრის სტატუსი. 1905-1914 წლებში მონასტრის ტერიტორიაზე, მწუხარების ეკლესიის ახლოს ააგეს დიდი სამსაკურთხევლიანი შვიდგუმბათიანი ჯვართამაღლების საკათედრო ტაძარი.
1923 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია დახურა, მონასტრის საზოგადოებამ ჩამოაყალიბა სასოფლო საბჭოს კომუნა „Улей“. ჯვართამაღლების საკათედრო ტაძარში განათავსეს ყაზარმები, ხოლო ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ როგორც საბავშვო სახლის ბიბლიოთეკას. ეკლესიის გარშემო სასაფლაო გაანადგურეს, ხოლო მისი ადგილი გააშენიანეს. 1992 წელს ეკლესია გაარემონტეს და დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.
აღწერა
ეკლესია მდებარეობს ღვთისმშობლის ხატის სახელობის მონასტრის ტერიტორიაზე. მონასტრის ტერიტორიაზე მდებარეობს საბავშვო სახლი.
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია აგებულია ფსევდორუსული ეკლექტიკის სტილში. ეკლესიის კედლები ცისფერია, თეთრი თაღოვანი და სწორკუთხა ფანჯრებით. ეკლესიის კუთხეები დამშვენებულია ორმაგი თეთრი პილასტრებით.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.temples.ru/show_picture.php?PictureID=26749
http://sobory.ru/article/?object=05768
http://historyntagil.ru/8_26.htm
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
32nd Golden Globe Awards

32nd Golden Globe Awards
The 32nd Golden Globe Awards, honoring the best in film and television for 1974, were held on January 25, 1975.
Winners and nominees
The winners are first and in bold followed by the rest of the nominees.
Film
The following films received multiple nominations:
The following films received multiple wins:
Television
The following programs received multiple nominations:
The following programs received multiple wins:
Cecil B. DeMille Award
Hal B. Wallis
References
External links
IMdb 1975 Golden Globe Awards
032
1974 film awards
1974 television awards
January 1975 events in the United States
Golden Globe
მილისწყაროს წმინდა გიორგის ეკლესია

მილისწყაროს წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მილისწყაროში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო (6,5 x 6,1 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვით. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილები. აღმოსავლეთით, კედლის შუა ნაწილში, სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ილია გაბლიანი

ილია გაბლიანი
ილია (ილიკო) გაბლიანი (დ. 1917, მულახი, ახლანდ. მესტიის მუნიციპალიტეტი — გ. 28 აგვისტო, 1961, მწვერვ. „პობედა“) — ქართველი ალპინისტი. სსრკ სამგზის ჩემპიონი ტრავერსების კლასში (1952, შხარა-თეთნულდი; 1957, დარვაზის ქედი; 1960, ზულუმარტისა და იმერალაის ქედები). იყო მრავალი მნიშვნელოვანი ასვლის ხელმძღვანელი და მონაწილე. დაიღუპა მწვერვალ „პობედაზე“ (ტიან-შანი), დაშვების დროს.
ლიტერატურა
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 280, თბ.: პალიტრა L, 2013.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1917
მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გარდაცვლილი 28 აგვისტო
გარდაცვლილი 1961
ქართველი მთამსვლელები
ჯუხტაკვანქი

ჯუხტაკვანქი — XI ან XII საუკუნის მონასტერი სომხეთში. მდებარეობს ტავუშის პროვინციაში, დილიჯანის ეროვნული პარკის განაკაფში, 3,2 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქალაქ დილიჯანიდან, მატოსავანქის ეკლესიის მახლობლად.
არქიტექტურა
დიდი, წმინდა გრიგორის ეკლესია ცენტრალურგუმბათოვანი ნაგებობაა. აქვს ერთი პორტალი და დიდი ხნის წინ ჩამოქცეული გუმბათი. ტაძრის კედლები უცვლელად დგანან, თუმცა, ამჟამად, მეტალის კონსტრუქციებითაა შეკრული მათი დანგრევის თავიდან ასაცილებლად (კონსტრუქციები, სავარაუდოდ, 1973-1977 წლებში დაამონტაჟეს, როდესაც სარეკონსტრუქციო სამუშაოს ჩატარების რამდენიმე მცდელობა იყო). წმინდა გრიგორის ეკლესია, სავარაუდოდ, XI ან XII საუკუნეშია აგებული.
მცირე, სურფ ასტვაწაწინის ეკლესია წმინდა გრიგორის ეკლესიის მახლობლად დგას და წარწერის მიხედვით, 1201 წელსაა აგებული.
ლიტერატურა
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 107; original archived at Archive.org, and current version online on Armeniapedia.org.
რესურსები ინტერნეტში
Armeniapedia: Jukhtak Monastery
Armenian Travel Bureau: Jukhtak Monastery
FindArmenia.com: Jukhtak Monastery
სომხეთის მონასტრები
აბულასანი

აბულასანი — XII საუკუნის მიწურულს საქართველოს სამეფოს დიდი მოხელე, ერისთავთერისთავი, ამირთამირა, თამარ მეფის მეჭურჭლეთუხუცესი (კახაბერ ვარდანისძის შემდეგ). აბულასანის რჩევით თამარის ქმრად მოიყვანეს ანდრია ბოგოლიუბსკის შვილი იური (გიორგი). იურის განდევნის შემდეგ აბულასანი თამარმა შერისხა, ჩამოართვა მეჭურჭლეთუხუცესობა და რუსთავი. ამის შემდეგ ისტორიულ წყაროებში აღარ იხსენიება.
ლიტერატურა
ივ. ჯავახიშვილი, ქართველი ერის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1984;
ს. ჯანაშია, შრომები, ტ. 2, თბ., 1952;
ი. ცინცაძე, ძიებანი რუსეთ–საქართველოს ურთიერთობის ისტორიიდან (X–XV სს.), თბ., 1956;
შ. მესხია, სოციალური ბრძოლა კომუნის დამარცხების შემდეგ, მისი: საისტორიო ძიებანი,I, თბ., 1982;
შ. ბადრიძე, საშინაო პოლიტიკური ვითარება თამარის მეფობაში, საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 3, თბ., 1979;
დ. მუსხელიშვილი, კიდევ ერთხელ თბილისის ამირათამირობის ინსტიტუტის შესახებ, კრებული: "შოთა მესხია", თბ., 2006, გვ. 126–143.
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი, ბასილი ეზოსმოძღვარი, ქართლის ცხოვრება, ტ. 2, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა, თბ., 1959
რესურსები ინტერნეტში
http://qim.ge/abulasani.html
ქართველი ერისთავთერისთავები
ფაცეცია

ფაცეცია (ლათ. facetia — ხუმრობა, ენამახვილობა) — ანეკდოტის ტიპის პატარა მოთხრობა. წარმოიშვა შუა საუკუნის ევროპაში. განსაკუთრებით პოპულარულუ გახდა რენესანსის ეპოქის იტალიაში. ლიტერატურაში ფაცეციის ჟანრის საფუძველი ჩაუყარა აღორძინების ხანის იტალიელმა მწერალმა ჯან ფრანჩესკო პოჯო ბრაჩოლინიმ, რომელმაც ლათინურ ენაზე გამოსცა კრებული „ფაცეციების წიგნი“ (1436—1452). მისი გავლენით ანალოგიური კრებულები შეიქმნა იტალიურ, გერმანულ, პოლონურ და სხვა ენებზე. ქართულ მწერლობაში ფაცეციის ჟანრი არ განვითარებულა, თუმცა სულხან-საბა ორბელიანის წიგნში „სიბრძნე სიცრუისა“ შეიძლება შევნიშნოთ ამ ჟანრთან ერთგვარი ნათესაობის ნიშნები.
ლიტერატურა
იუმორი
Manganez, Ardeşen

Manganez, Ardeşen
Manganez is a village in the Ardeşen District, Rize Province, in Black Sea Region of Turkey. Its population is 133 (2021).
History
According to list of villages in Laz language book (2009), name of the village is Noghaceni, which means "pig village". Most villagers are ethnically Laz.
Geography
The village is located away from Ardeşen.
References
Villages in Ardeşen District
Laz settlements in Turkey