PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Joseph G. LaPointe Jr.

Joseph G. LaPointe Jr.
Joseph Guy LaPointe Jr. (July 2, 1948 – June 2, 1969) was a combat medic in the United States Army who posthumously received the Medal of Honor for his actions during the Vietnam War.
Biography
LaPointe, known to his family as "Guy", was born and raised in Dayton, Ohio. After graduating from Northridge High School in 1966, he moved to nearby Clayton and worked as a mail carrier in Englewood. LaPointe was a nature lover and an avid hiker.
LaPointe was drafted in 1968 and declared himself a conscientious objector. He married Cindy Failor of Dayton, Ohio at the Englewood First Baptist Church in Ohio, during his training at the Army Medical Training Center, Fort Sam Houston, Texas. He became a combat medic and was sent to Vietnam in November 1968.
By June 2 of the next year, he was a specialist four serving with the 2nd Squadron, 17th Cavalry Regiment, 101st Airborne Division. On that day, he participated in a patrol on Hill 376 in Quảng Tín Province during Operation Lamar Plain. When his unit came under heavy fire from entrenched enemy forces and took several casualties, LaPointe ran through the automatic weapons fire to reach two wounded men at the head of the patrol. He treated the soldiers and shielded them with his body, even after being twice wounded, until an enemy grenade killed all three men. For these actions, he was posthumously awarded the Medal of Honor in January 1972. His other decorations include the Silver Star, Bronze Star, and National Defense Service Medal.
He left a "widow, Cindy LaPointe Dafler, and son Joseph G. LaPointe III, who never met his father."
Medal of Honor citation
LaPointe's official Medal of Honor citation reads:
Citation
Legacy
Several structures have been named in LaPointe's honor:
Housing complex and medical complex in Fort Campbell, Kentucky
Medical heliport in Fort Benning, Georgia
Army Reserve Center in Riverside, Ohio. On June 2, 2009, the 40th anniversary of his death, LaPointe's widow and son were presented with the Medal of Honor flag during a ceremony at the LaPointe Army Reserve Center in Riverside.
A portion of Ohio State Route 49 in Montgomery County has been designated the "Joseph G. LaPointe Jr. Memorial Highway".
See also
List of Medal of Honor recipients for the Vietnam War
Desmond Doss
Harold A. Garman
Thomas W. Bennett
Gary M. Rose
References
External links
1948 births
1969 deaths
United States Army soldiers
Military personnel from Dayton, Ohio
Combat medics
Recipients of the Silver Star
United States Army Medal of Honor recipients
Conscientious objector Medal of Honor recipients
Vietnam War recipients of the Medal of Honor
People from Clayton, Ohio
Deaths by hand grenade
United States Army personnel killed in the Vietnam War
თივაქასრა

თივაქასრა — მცენარეთა გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახია. ყვავილედი საგველაა, თავთუნები — ორ- და მრავალყვავილიანი.
ცნობილია 300-ზე მეტი სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია ცივ და ზომიერ სარტყელში. ტროპიკების მთიან რაიონებში. საქართველოში 16 სახეობა იზრდება. უმრავლესობა მდელოსა და ველის მცენარეა, გვხვდება აგრეთვე ტყეებში (Poa nemoralis, Poa remota), უდაბნოებსა და ნახევრად უდაბნოებში (Poa bulbosa). სიმაღლის მიხედვით არჩეევენ თივაქასრის მაღალ-სათიბ და დაბალ — საძოვრის ტიპს.
თივაქასრის ბევრი სახეობა ძვირფასი საკვები მცენარეა. მაგ., მდელოს თივაქასრა მრავალწლოვანი კორდწარმომქმნელი, ფესურიანი მარცვლოვანია. მრავლდება თესლითა და ვეგეტატიურად. იყენებენ კულტურულ საძოვრებისა და გაზონების მოსაწყობად. საძოვრების ბალახთნარევში კარგი საკვებია ყველანაირი საქონლისათვის. გაძოვის შემდეგ მალე ამოიზრდება, გვალვა- და ყინვაგამძლეა, ვერ იტანს ნიადაგის დამლაშებას. თივის მოსავალი 25-28ც/ჰა-ზე. 100 კგ თივა შეიცავს 54 საკვებ ერთეულს და 5,3 კგ მონელებად პროტეინს. ყუათიანი საკვებია სხვა მრავალწლოვანი სახეობებიც — ბოლქვიანი თივაქასრა და ჭაობის თივაქასრა.
ლიტერატურა
მარცვლოვანნი
Carrowteige

Carrowteige
Ceathrú Thaidhg (anglicized as Carrowteige) is a Gaeltacht village and townland on the Dún Chaocháin peninsula in northwestern County Mayo, Ireland. It is within Kilcommon (Cill Chomáin) parish in the barony of Erris. Carrowteige is a relatively small townland with an acreage of just .
History
Caochán, after whom the peninsula is named, was a legendary giant of Celtic sagas who had only one eye. His image was represented on the slopes of the hills overlooking Sruwaddacon Bay when the Tír Saile was created during the 1990s.
In 1841, a road was approved to run from Glenamoy to Carrowteige. In 1842 the drains for the road were partially opened, but by 1845 the road was still far from completed. Eventually in 1846, it was declared completed. There were no bridges on the road. At Muingnabo, the river bed was paved at a ford and remained that way until 1886 when the Annie Brady Bridge was erected. Annie Brady had been the wife of the Inspector of Fisheries for the area and had witnessed the difficulty in crossing the ford, and so raised money to build a bridge at the site. In 1933, a flood carried away the Annie Brady Bridge but it was later replaced.
Throughout Erris until about 1900, the custom was 'in most cottages, the family lived and slept in one room using the others as store rooms. they knew no other kind of house life. In this one room the family retired to sleep, only partially undressed. Often the only furniture in the room was a chair, a couple of small wooden stools, with a cooking pot, a kettle and a tea pot and some cups'. The biggest industry was that of lace schools. The Department of Lands and Fisheries took over the lace schools from The Congested Districts Board about 1923 and formed Gaeltarra Éireann, a semi-state body, to manage them but the lace school in Carrowteige was closed in 1976. Sewing and knitting industry gave most of the employment in both factories and homes over the years.
A Catholic church, the Church of the Immaculate Conception, was built and opened in 1972. Mass here is said in the Irish language.
Cliff walks
There are several looped cliff walks which start and end at Carrowteige village. Maps are available from Comhar Dún Chaocháin Teo. The walks overlook Broadhaven Bay and the Atlantic Ocean. They take walkers past some of the Tír Saile sculpture trail.
See also
Connacht Irish
List of towns and villages in Ireland
References
Towns and villages in County Mayo
Gaeltacht places in County Mayo
Gaeltacht towns and villages
Erris
ართანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ართანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელართანაში. დანგრეულია. შემორჩენილია კედლის წყობის ფრაგმენტი. ეკლესია ნაგები ყოფილა რიყის ქვით.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აკრაკიის რაიონი

აკრაკიის რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 287 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 061 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.27 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა

მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა
„მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა“ — ქართლის მეფის, ვახტანგ VI-ის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და მდივან გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს ქვემო ქართლში, მეწინავე სადროშოში-საბართაშვილო-სომხითში ჩატარებული მოსახლეობის აღწერა (დავთარი). დოკუმენტი პლატონ იოსელიანის არქივში აღმოაჩინა ექვთიმე თაყაიშვილმა, რომლის თხოვნით იოსელიანის ქვრივმა, ანა ბაგრატიონ-მუხრანელმა ხელნაწერი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას გადასცა. „აღწერა“ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი წყაროა ქვემო ქართლის ტოპონიმიკისათვის, რომელმაც მნიშვნელოვნად იცვალა სახე XIX საუკუნეში ბერძენ და სომეხ მოახალშენეთა დამკვიდრებასთან დაკავშირებით.
ლიტერატურა
მასალანი საქართველოს სტატისტიკურის აღწერილობისა მეთვრამეტე საუკუნეში : I აღწერა მეწინავე დროშისა საბარათაშვილოსა და სომხითისა, შედგენილი მეფის ვახტანგ მეექვსის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს. / გამოცემული ე. თაყაიშვილის რედაქტორობით. - თბილისი : ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამოცემა N 80, 1907 (სტ. "ძმობა").
საქართველოს ისტორია
1721
ლიზა ბაგრატიონი

ლიზა ბაგრატიონი (დ. 21 ივლისი, 1974, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მომღერალი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წლის 21 ივლისს, თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1996 წელს. იყო გაზეთ „The Georgian Times“ პასუხისმგებელი რედაქტორი. მუშაობდა სახელმწიფო კანცელარიაში. მოგებული აქვს ფესტივალის „სიმღერა თბილისზე“ გრან-პრის მფლობელი. 1998 წელს დასახელდა საუკეთესო ქალ მომღერლად. ამჟამად არის კომპანია „ბადაგონის“ საზოგადოებასთან ურთიერთობის ხელმძღვანელი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ფილმოგრაფია
დაბადებული 1974
დაბადებული 21 ივლისი
ქართველი მომღერლები
ბაგრატიონები
ში-ძა (სანქტ-პეტერბურგი)

ში-ძა (სანქტ-პეტერბურგი)
ში-ძა — გრანიტისაგან დამზადებული წყვილი მითოლოგიური ლომი-მცველი, რომელიც დგას მდინარე ნევის ნაპირზე, პეტრეს სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგში. ქანდაკებების სიმაღლეა 4,5 მეტრი, ხოლო თითოეულის წონა 2,5 ტონა. ორივე კვარცხლბეკზე შემდეგი სახის წარწერაა: „ში-ძა მანჯურიის ქალაქ გირინიდან სანქტ-პეტერბურგში გადაიტანეს 1907 წელს. ინფანტერიის გენერლის ნ. ი. გროდეკოვის საჩუქარი“.
მითოლოგიური მნიშვნელობა
ჩინეთში მსგავსი ქანდაკებების წყვილს დგამენ ტაძრის, სასახლის და სასაფლაოს შესასვლელში. ისინი გამოსახავენ ლომებს, რომლებიც იცავენ შესასვლელს. ლომს მარჯვენა თათი უდევს ბურთზე, რომელიც გამოსახავს ბუდისტურ ცოდნას, სინათლე სიბნელეში და სურვილების შემსრულებელი.
ისტორია
ში-ძა დაამზადა გენერალმა ჩანმა XX საუკუნის დასაწყისში მანჯურიული გრანიტისაგან ჩინეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ქალაქ გირინში, სპეციალურად მცირე სამლოცველოსათვის, მაგრამ 1904 წელს გენერალ ჩანის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ, ახლად დანიშნულმა ქალაქის გუბერნატორმა აჩუქა ამურისპირეთის გენერალ-გუბერნატორს ნ. ი. გროდეკოვს. გროდეკოვმა კი თავის მხრივ, გადაწყვიტა აღნიშნული ქანდაკებები საჩუქრად გადაეცა სანქტ-პეტერბურგისათვის, გადაიხადა გზის ხარჯები და რკინიგზის საშუალებით იგი ჩაიტანეს ვლადივოსტოკში, ხოლო იქიდან გემ „სოპერნიკით“ — სანქტ-პეტერბურგში.
გადაწყვიტეს, რომ 1907 წლის სექტემბერში პეტერბურგში ჩასული ჩინური ში-ძა დაედგათ ახლად აღდგენილ პეტრეს სანაპიროზე, რომელიც 1901-1903 წლებში მოაპირკეთეს გრანიტით. კვარცხლბეკების დამზადებასა და ქანდაკებების დამონტაჟებას ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ლ. ნ. ბენუა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Львы Ши-Цза на Петровской набережной
სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ჰელმუტ ლენტი

ჰელმუტ ლენტი (დ. 13 ივნისი, 1918, პირენე, ბრანდენბურგი, გერმანიის იმპერია — გ. 9 ოქტომბერი, 1944, მესამე რაიხი) – გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, გერმანული ლუფტვაფეს ერთ-ერთი ცნობილი მფრინავი-ასი.
ბიოგრაფია
ჰელმუტ ლენტმა საშუალო განათლება გიმნაზიაში მიიღო და და 1937 წელს „ლუფტვაფეს“ რიგებში ჩაეწერა. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე იგი ლეიტენანტის ჩინით ერთ-ერთ გერმანულ გამანადგურებელ შვადრონში იქნა გადაყვანილი. თავისი პირველი საჰაერო გამარჯვება მან ომის დაწყების მეორე დღესვე 2 სექტემბერს იზეიმა. იგი ამ დროს ჯერ კიდევ დღის ბრძოლებში იღებდა მონაწილეობას.
მცირე ხნის შემდეგ ლენტი მოხალისედ ჩაეწერა ღამის მფრინავ-გამანადგურებელთა რიგებში და თავის პირველსავე ღამის შეტაკებაში (1941 წლის მაისი) მტრის 2 თვითმფრინავი ჩამოაგდო. 1941 წლის 30 აგვისტოს 20 საჰაერო გამარჯვების შემდეგ ჰელმუტ ლენტი „რკინის ჯვრის რაინდის ჯვრის“ ორდენით დაჯილდოვდა. 1942 წლის 6 ივლისს მტრის 36 ჩამოგდებული თვითმფრინავის შემდეგ მან „რაინდის ჯვარზე“ „მუხის ფოთოლი“ მიიღო და მაიორის სამხედრო წოდება მიენიჭა. 1943 წლის 3 აგვისტოს იგი დაჯილდოვდა „ხმლებით“ ორდენზე „რკინის ჯვრის რაინდის ჯვარი მუხის ფოთოლით“.
1944 წლის 31 ივლისს მას «ლუფტვაფეს» პილოტებიდან პირველს მიენიჭა „ბრილიანტები“ „რაინდის ჯვარზე“. წინა დღით ჰელმუტ ლენტმა თავისი მე-100 საჰაერო გამარჯვება იზეიმა. ჰელმუტ ლენტი 1944 წლის 5 ოქტომბერს ავარიაში მოჰყვა. დაჯდომამდე მცირე ხნით ადრე მის თვითმფრინავს ძრავა გაუფუჭდა და იგი 50 მ სიმაღლიდან მიწას დაასკდა. თვითმფრინავის მთელი ეკიპაჟი ადგილზევე გარდაიცვალა, ცოცოხალი მხოლოდ ლენტი იყო. იგი სასწრაფოდ სამხედრო ლაზარეთში გადაიყვანეს, სადაც 4 დღის შემდეგ ავარიის დროს მიღებული ტრავმების შედეგად გარდაიცვალა. სიკვდილის შემდეგ მას პოლკოვნიკის წოდება მიენიჭა, ხოლო 1964 წელს ბუნდესვერის ბაზას ქალაქ როტენბურგში მისი სახელი მიენიჭა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ჰელმუტ ლენტი გერმანიის ნაციონალური ბიბლიოთეკის კატალოგში
სქოლიო
გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 13 ივნისი
დაბადებული 1918
გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1944
ხუსრავუ მირზა

ხუსრავუ მირზა (დ. 16 აგვისტო, 1587, ლაჰორი — გ. 26 იანვარი, 1622, დეკანი) — მოგოლი უფლისწული (შაჰზადა), იმპერატორ ჯაჰანგირის უფროსი ვაჟი, დიდ მოგოლთა იმპერიის ტახტის მემკვიდრე 1600-1605 წლებში, თემურიდების დინასტიის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ლაჰორში. იზრდებოდა აგრაში, ბაბუამისის, იმპერატორ აქბარის კარზე. 1600 წელს ჯაჰანგირის უშედეგო აჯანყების შემდეგ, აქბარმა ხუსრავუ მირზა თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა, თუმცა 1605 წელს, ფადიშაჰის გარდაცვალების შემდეგ, ხუსრავუმ ვერ მოახერხა დიდ მოგოლთა საიმპერატორო ტახტზე ასვლა. მის მთავარ კონკურენტად მამამისი იქცა. იმპერიის მოსახლეობის უმეტეს ნაწილს სწორედ შაჰზადა სალიმის ტახტზე ასვლა სურდა და მიზანსაც მიაღწია. 24 ოქტომბერს სალიმი ჯაჰანგირის სახელით ავიდა საიმპერატორო ტახტზე.
ხუსრავუ მირზა გადაიხვეწა დეკანში, სადაც მოამზადა მცირედი არმია და 1 წელიწადში აუჯანყდა მამამისს, თუმცა აჯანყება იმდენად დაუგეგმავი და გაუაზრებელი იყო, რომ ჯაჰანგირის მომხრეთა რაზმმა პირველივე შეტაკებაზე მოახერხა ხუსრავუს დატყვევება. იმპერატორმა თავის შვილს თვალები დათხარა და აგრას ციხე-სიმაგრეში გამოკეტა. იქ ხუსრავუმ 1622 წლამდე დაჰყო.
როდესაც ჯაჰანგირს აუჯანყდა მისი მესამე შვილი, ხურამი, მან მემკვიდრეების მოშორების მიზნით, ხუსრავუ მირზა გამოიყვანა აგრას ციხე-სიმაგრიდან და სიკვდილით დასაჯა. ის დაკრძალეს დეკანში, მისივე სახელობის აკლდამაში. მოგვიანებით, 1628 წელს ხურამი შაჰ-ჯაჰანის სახელით ავიდა ტახტზე და ხუსრავუს 3 ამბოხებული ვაჟი დაახოცინა: დავარ ბაქში, გარშასფ მირზა და რასთექიარ მირზა.
რესურსები ინტერნეტში
History of India - Shah Jahan
Jahangir
თემურიდები
დაბადებული 1587
გარდაცვლილი 1622
დაბადებული 16 აგვისტო
გარდაცვლილი 26 იანვარი
ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
არგავანდი (არარატი)

არგავანდი (არარატი)
არგავანდი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 608 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 503 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სქოლიო
არარატის პროვინციის სოფლები
ლუი დე ბურბონი (1667-1683)

ლუი დე ბურბონი (1667-1683)
ლუი დე ბურბონი (დ. 2 ოქტომბერი, 1667 — გ. 18 ნოემბერი, 1683) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, ლუიზა დე ლა ვალიერის ვაჟი. შემდგომში იგი სცნეს კანონიერ შვილად და მიანიჭეს ვერმანდუას გრაფის წოდება. გარდაიცვალა 16 წლის ასაკში, უცოლო და უშვილო.
ბიოგრაფია
ლუი დაიბადა 1667 წლის 2 ოქტომბერს საფრანგეთში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, ლუიზა დე ლა ვალიერის უკანასკნელი საერთო შვილი, რომელსაც სახელი მამამისის პატივსაცემად დაარქვეს. ლუის მხოლოდ ერთი ღვიძლი და ჰყავდა, მარი ანა დე ბურბონის სახით, რომელთანაც საოცრად თბილი ურთიერთობა ჰქონდა.
1669 წელს მოხდა ლუის ლეგიტიმაცია, რის შემდეგაც მას ვერმანდუას გრაფობა უბოძეს, რამდენიმე წელიწადში კი იგი საფრანგეთის ადმირალიც ხდება.
1674 წელს ლუის დედამ, ლუიზა დე ლა ვალიერმა დატოვა სამეფო კარი და მონასტერში მონაზვნად აღიკვეცა, შვილები კი აღსაზრდელად თავის მეგობარს, ლუიზ დე ლა მიზერიკორდს დაუტოვა. აღსანიშნავია ისიც, რომ მამის მხრიდან ლუის უამრავი ნახევარ-და-ძმა ჰყავდა.
მას შემდეგ, რაც იგი დედამ დატოვა, იგი თავის ბიძასთან, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-თან და მის ცოლთან, ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელთან იზრდებოდა. ცნობილია, რომ ასევე მათთან იზრდებოდნენ ლუი XIV-ის სხვა ბასტარდები.
სწორედ ამ პერიოდში დაუახლოვდა იგი თავისი ბისექსუალი ბიძის საყვარელ შევალიერ დე ლორენს. სულ მალე შევალიერი და ლუი ძალიან დაახლოვდნენ და რომანიც კი გააბეს, რომლის გასაჯაროვებასაც სამეფო კარზე დიდი სკანდალი მოჰყვა. როდესაც ეს ამბავი ლუის საცოლემ, კონტის პრინცესა ანა ლუიზა ბენედიტამ შეიტყო, დაუყოვნებლივ ჩაშალა ნიშნობა.
1682 წლის ივნისში ლუი XIV-მ გრაფი დე ვერმანდუა ნორმანდიაში გააძევა. ლუის მალევე დაეხმარა მისი ბიცოლა ელიზაბეთ შარლოტა, რომელიც მას დაეხმარა ფლანდრიაში წასულიყო და თავისუფლად ეცხოვრა, როგორც ჯარისკაცს. თუმცა 1683 წლის 18 ნოემბერს ქალაქ კუტრეს ალყის დროს ლუი მოკლეს, 16 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Neill, James (2011). The Origins and Role of Same-Sex Relations in Human Societies. McFarland. ISBN 978-0786469260.
Riley, Philip F. (2001). A Lust for Virtue: Louis XIV's Attack on Sin in Seventeenth-century France. Greenwood Publishing.
Rowlands, Guy (2002). The Dynastic State and the Army under Louis XIV: Royal Service and Private Interest, 1661-1701. Cambridge University Press.
დაბადებული 2 ოქტომბერი
დაბადებული 1667
გარდაცვლილი 18 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1683
ბურბონები
Shroma

Shroma is a village in the Sukhumi District in Abkhazia, Georgia. Its altitude above sea level is around 270 m. The distance to Sukhumi is 10 km.
According to the Soviet Census of 1989 Shroma was populated by 1895 inhabitants, mostly Georgians.
See also
Sukhumi District
Sources
Georgian Soviet Encyclopedia, V. 11, p. 31, Tbilisi., 1987.
Notes and references
Populated places in Sukhumi District
მირნე (ბილოზერკის თემი)

მირნე (ბილოზერკის თემი)
მირნე — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 143 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლების ამინდი
ხერსონის რაიონის დასახლებები
თეკალი (მთა)

თეკალი (მთა)
თეკალი — მთა საქართველოში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლეჩხუმის ქედზე. სიმაღლე 3044 მ. აგებულია ბაიოსური ფიქლებით, ქვიშაქვებითა და ტუფ-ბრექჩიებით. თეკალის თხემის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი სუსტად მოვაკებულია და მის ზედაპირზე ორი პატარა ტბა მდებარეობს. 1900 მ სიმაღლემდე შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით, უფრო მაღლა სუბალპური და ალპური მდელოებია.
სქოლიო
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
ფლორიდა-კისი

ფლორიდა-კისი — მარჯნის კუნძულებისგან შემდგარი არქიპელაგი აშშ-ის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. იწყება ფლორიდის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ წვერთან, მაიამიდან 24 კილომეტრით სამხრეთით და წარმოქმნის რკალს, რომელიც მიმართულია სამხრეთ-სამხრეთ-დასავლეთით და შემდეგ კი-უესტის მიმართულებით, რომელიც მისი შემადგენელი უკიდურესი დასავლეთით მდებარე დასახლებული კუნძულია. კუნძულები განლაგაბულია ფლორიდის სრუტის გასწვრივ, აღმოსავლეთიდან აკრავს ატლანტის ოკეანე, დასავლეთით — მექსიკის ყურე, კიდეზე კი ფლორიდის უბე. კი-უესტიდან კუბამდე უახლოესი წერტილი 140 კილომეტრშია. ფლორიდა-კისი განლაგებულია ჩრდილოეთ განედის 23,5-25,5 გრადუსებს შორის, სუბტროპიკულ სარტყელში. კუნძულების კლიმატი კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის სკალის მიხედვით განისაზღვრება როგორც ტროპიკული. კუნძულების 95%-ზე მეტი შედის მონროს ოლქის შემადგენლობაში, თუმცა ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე მცირე ნაწილი მოქცეულია მაიამი-დეიდის ოლქში, მათ შორისაა კუნძული ტოტენ-კი. ხმელეთის მთლიანი ფართობი 356 კმ²-ია. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 79 535 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე — 223,66 ადამიანს. თუმცა, მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საკმაოდ მცირე, არაელში ცხოვრობს, სადაც სიმჭიდროვე შესაბამისად მაღალია. მათ შორისაა კუნძული კი-უესტი, სადაც თავმოყრილია მოსახლეობის 32%.
ქალაქი კი-უესტი მონროს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. ოლქი შედგება კონტინენტური ნაწილისაგან, რომელიც მთლიანად მოქცეულია ევერგლეიდის ეროვნული პარკის შემადგენლობაში და მომცრო კუნძულებისგან (კი).
რესურსები ინტერნეტში
A Gazetteer of the Florida Keys
City of Key West
City of Marathon
History of the Conch Republic
National Park Service: Dry Tortugas
NOAA Marine Sanctuary
Florida Keys Watershed - Florida DEP
ფლორიდა
აშშ-ის კუნძულები
Yellow Hedgerow Dreamscape

Yellow Hedgerow Dreamscape is a compilation album by British progressive rock band Porcupine Tree (at that time a pseudonym for private solo projects by Steven Wilson but later a fully fledged band in its own right). It is a compilation of the band's initial three tapes, Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death & Mussolini and The Nostalgia Factory. It consists of the rest of the music from the tapes that was not included in the band's first studio album On the Sunday of Life... and a previously unreleased track "An Empty Box".
The album was first released in 1994 as a limited run of 2,500 CD copies. In 2000, Gates of Dawn re-released the album as a double LP edition pressed on yellow vinyl, limited to 1000 copies, and on black vinyl up to 150 copies. 300 extra copies were pressed on green vinyl in 2005. Note that the vinyl version omits Steven's cover of Prince's song "The Cross", replacing it with the song "Out", from the Love, Death & Mussolini cassette. In May 2013, a reissue of Yellow Hedgerow Dreamscape became available to purchase exclusively through the Headphone Dust online store. It uses the vinyl track list. The vinyl edition of the album, using the mastering for the 2013 CD, was reissued in 2017 in the box set The Delerium Years 1991–1993.
Two tracks from the Love, Death & Mussolini EP and The Nostalgia Factory have different titles on Yellow Hedgerow Dreamscape: "Colours Dance Angels Kiss" was renamed as "Track 11" and "Hokey Cokey" was renamed as "Execution of the Will of the Marquis de Sade". The main melodic motif from "Mute" was reused in Wilson's other main project at the time, No-Man, for the song "Days in the Trees."
CD track listing (1994)
"Mute" – 8:05
"Landscare" – 2:58
"Prayer" – 1:38
"Daughters in Excess" – 6:34
"Delightful Suicide" – 1:04
"Split Image" – 1:53
"No Reason to Live, No Reason to Die" – 11:07
"Wastecoat" – 1:11
"Towel" – 3:37
"Execution of the Will of the Marquis de Sade" – 5:07
"Track 11" – 3:00
"Radioactive Toy" – 5:57
"An Empty Box" – 3:12
"The Cross / Yellow Hedgerow Dreamscape" – 20:44
"Music for the Head" – 1:23
Double vinyl track listing (2000/2005/2017) and CD reissue (2013)
"Mute" – 8:08
"Landscare" – 3:02
"Prayer" – 1:35
"Daughters in Excess" – 6:35
"Delightful Suicide" – 1:09
"Split Image" – 1:52
"No Reason to Live, No Reason to Die" – 11:06
"Wastecoat" – 1:11
"Towel" – 3:37
"Execution of the Will of the Marquis de Sade" – 5:08
"Track 11" – 3:00
"Radioactive Toy" – 5:59
"An Empty Box" – 3:19
"Out" – 8:58
"Yellow Hedgerow Dreamscape" – 10:45
"Music for the Head" – 1:30
References
Porcupine Tree compilation albums
1994 compilation albums