PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სექსუალური ქცევა

სექსუალური ქცევა — ინდივიდის ქცევა, რომელიც საშუალებას გვაძლევს განვსაზღვროთ მისი გარკვეული სქესისადმი მიკუთვნებულობა. ძირითადად ეს არის ნიშანდობლივი ქცევები, დამყარებული განსხვავებებზე გარეგნობაში, ტანსაცმელში, ქცევის მანერაში, ჟესტების სისტემაში, მეტყველების მანერაში. სექსუალური ქცევა არ წარმოადგენს ერთხელ და სამუდამოდ დასწავლილ ქცევის მოდელს. ის არის გარკვეული როლების ნაკრები, რომელიც გამუდმებით იცვლება. საზოგადოების მხრიდან სექსუალური ქცევისადმი წაყენებულ მოთხოვნებს აქვს სქესობრივი და ასაკობრივი დიფერენციაცია. ბევრი რამ, რაც დასაშვებია მამაკაცებისთვის, აკრძალულია ქალებისთვის, და პირიქით. ასეთ ორმაგ ნორმებს „ორმაგი სტანდარტი“ ეწოდება. „ორმაგი სტანდარტის“ მოთხოვნები იგრძნობა ადრეული ასაკიდან როგორც საერო, ისე რელიგიურ ცხოვრებაში. სექსუალურ ქცევაზე გავლენას ახდენს ასაკობრივი ნორმებიც. ის, რაც მისაღებია ბიჭისთვის, სრულიად მიუღებელია ზრდასრული მამაკაცისთვის და ა.შ. სხვადასხვა სქესობრივ როლს სექსუალური ქცევის მიმართ სხვადასხვა მოთხოვნა აქვს. მაგალითად, მშობლის როლი მოითხოვს სრულიად განსხვავებულ თვისებებს, ვიდრე სექსუალური ან პროფესიული როლები. სქესობრივი ქცევა ყველაზე მკაფიოდ ვლინდება ოჯახურ და სექსუალურ როლებში, გაცილებით ნაკლებად ეხება პროფესიულ როლს, თუმცა სულ ცოტა ხნის წინ პროფესიული არჩევანი დიდწილად განპირობებული იყო ადამიანის სქესით. სქესობრივი ქცევის მიმართ სხვადასხვა სქესობრივი როლების მოთხოვნების შეუფასებლობას მივყავართ გაუმართლებელი სიტუაციების წარმოშობისაკენ, როდესაც, მაგალითად, ჩაცმის მანერის მიხედვით მსჯელობენ სექსუალურ ორიენტაციაზე, ან პროფესიული თვისებებიდან გამომდინარე აკეთებენ დასკვნებს ოჯახური ცხოვრების შესახებ.
ლიტერატურა
შესავალი ლგბტ ჟურნალისტიკაში/[ავტ. შორენა გაბუნია; რედ. ირაკლი ვაჭარაძე; არასამთავრობო ორგანიზაცია „იდენტობა“]. - თბ., 2013. - 319 გვ.; 20 სმ.. - დანართები: გვ. 145-316. - განმარტ. ლექსიკონი: გვ. 3-34.
ფსიქოლოგია
ლგბტ ტერმინები
კოშენილი

კოშენილი — კოქციდების ქვერიგის რამდენიმე სახეობის მწერის ზოგადი სახელწოდება. იგივეა, რაც ჭიაფერი.
ლიტერატურა
ნახევრადხეშეშფრთიანები
Nadir Gasimov

Nadir Gasimov
Nadir Sadig oghlu Gasimov (May 22, 1928 — March 10, 2000) was a Soviet Azerbaijani painter, who was awarded the title of the People's Artist of the Azerbaijan SSR.
Biography
Nadir Gasimov was born on May 22, 1928, in Baku. In 1941–1946, he studied at the Azim Azimzade Baku Art School. In 1947–1953, he continued his studies at the Saint Petersburg Academy of Arts. His portrait and landscape works were successfully exhibited at international and national exhibitions in 1953–1954.
About 50 landscape and portrait works dedicated to ancient and modern China by the artist were displayed in his first individual exhibition organized in 1961 at the National Art Museum of Azerbaijan.
Gasimov's creativity covered a period of more than half a century, from the end of the 1940s to the year 2000. His works have been exhibited many times in more than 50 countries around the world — in the USA, Canada, Mexico, Belgium, Germany, Italy, England, France, Egypt, Yugoslavia, India, Lebanon, Bulgaria, Mongolia, Hungary, Romania, Poland, Czechoslovakia, Cuba, Turkey and has been awarded various diplomas and honorary degrees. About 100 works of the artist are in museum collections in Russia, museums in CIS countries, museums in the US, Belgium, France, Germany, Turkey, Spain, Bulgaria, Yugoslavia, Czechoslovakia, and private collections.
In 1958–1969, Gasimov was elected a member of the Board of Directors of the Union of Artists of Azerbaijan, and in 1967-1969, he was elected a deputy of the Baku City Council for three terms. In 1970–2000, he was engaged in teaching activities at the University of Arts, where he was a professor of the Department of Painting.
Gasimov died on March 10, 2000.
Awards
People's Artist of the Azerbaijan SSR — June 9, 1959
Honored Artist of the Azerbaijan SSR — July 7, 1967
Medal "For Distinguished Labour" — June 9, 1959
See also
List of Azerbaijani artists
List of People's Artists of the Azerbaijan SSR
References
1928 births
2000 deaths
Azerbaijani painters
Honored Artists of the Azerbaijan SSR
People's Artists of the Azerbaijan SSR
სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის

სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის არის ფრანგული კინოხელოვნებისა და ტექნიკის აკადემიის ჯილდო. გაიცემა 1975 წლიდან.
ლაურეატები
1975: ქალის სურნელი, რეჟისორი დინო რისი
1979: მანჰეტენი, რეჟისორი ვუდი ალენი
1980: მეომრის ჩრდილი, რეჟისორი აკირა კუროსავა
1981: ადამიანი-სპილო, რეჟისორი დევიდ ლინჩი
1984: ამადეუსი, რეჟისორი მილოშ ფორმანი
1985: კაიროს მეწამული ვარდი, რეჟისორი ვუდი ალენი
1986: ვარდის სახელი, რეჟისორი ჟან-ჟაკ ანო
1988: სახიფათო კავშირები, რეჟისორი სტივენ ფრირზი
1990: მკვდარი პოეტების საზოგადოება, რეჟისორი პიტერ უირი
1994: ოთხი ქორწილი და ერთი დაკრძალვა, რეჟისორი მაიკ ნიუელი
1997: ტალღებთან მებრძოლი, რეჟისორი ლარს ფონ ტრიერი
1998: ცხოვრება მშვენიერია, რეჟისორი რობერტო ბენინი
1999: ყველაფერი დედაჩემის შესახებ, რეჟისორი პედრო ალმოდოვარი
2003: მდინარე მისტიკი, რეჟისორი კლინტ ისტვუდი
2004: თარგმანში დაკარგულები, რეჟისორი სოფია კოპოლა
2005: გოგონა მილიონ დოლარად, რეჟისორი კლინტ ისტვუდი
2009: გრან ტორინო, რეჟისორი კლინტ ისტვუდი
2010: სოციალური ქსელი, რეჟისორი დევიდ ფინჩერი
2012: არგო, რეჟისორი ბენ აფლეკი
რესურსები ინტერნეტში
Académie des arts et techniques du cinéma
სეზარის ჯილდოები
ტუტი იუსუპოვა

ტუტი იუსუპოვა (დ. 1 ივლისი 1880, — გ. 28 მარტი 2015) — უზბეკეთის მოქალაქე, ეთნიკურად ყარაყალპაკი უხუცესი ქალი; დაუდასტურებელი წყაროებით ითვლება მსოფლიოს უხუცეს ადამიანად. დაიბადა უზბეკეთში 1880 წელს, რაც არ არის დადასტურებული დამოუკიდებელი წყაროების მიერ. ინფორმაციას მისი ასაკის შესახებ ვიგებთ მხოლოდ მისი დაბადების მოწმობიდან.
იუსუპოვა 9 წლიდან ფერმაში მუშაობდა. დაქორწინდა 1897-98 წელს და ჰყავდა ორი შვილი. ქმარი, რომლის სახელიც უცნობია, დაიღუპა 1940 წელს.
სქოლიო
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 28 მარტი
გარდაცვლილი 2015
ხივა

ხივა — ქალაქი უზბეკეთში, ხორეზმის ოლქში. მდებარეობს ხორეზმის ოაზისში, ფალვანის არხზე.
ისტორია
სახელი ეწოდა ძველი ჭის ხეივაკის მიხედვით (XVIII საუკუნემდე ეწოდებოდა ხივაკი). IV საუკუნის დამდეგიდან იგი ხვარაზმის შემადგენლობაში შედის. 712 წელს დაიპყრეს არაბებმა, 1221 წელს - მონღოლებმა, 1388 წელს - თემურლენგმა. XVI საუკუნიდან 1920 წლამდე ხივის სახანოს დედაქალაქია. 1740 წელს დაანგრია ნადირ-შაჰმა. 1873 წელს ხივა დაიკავა რუსეთის ჯარმა. 1920 წლიდან ხორეზმის სახალხო საბჭოთა რესპუბლიკის დედაქალაქი იყო, 1924 წლიდან უზბეკეთის შემადგენლობაშია.
არქიტექტურა
ხივა ხორეზმის არქიტექტურის ქალაქ-მუზეუმია. იჩან-ყალის და დიშან-ყალის ტერიტორიაზე განლაგებულია კუმია-არკის ციტადელი, ჯუმა-მეჩეთი, სეიდალა-უდინის მავზოლეუმი (1303 წელი), თაშ-ხაულის (1830-1838 წწ.) და ნურულ-ლაბაის (1904-1912 წწ.) სასახლეები, მუჰამად ამინ-ხანის ანსამბლი, მრავალი მედრესე, მავზოლეუმი, აბანო, ბაზარი, ტრადიციული საცხოვრებელი სახლი.
იჩან-ყალა შეტანილია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ლიტერატურა
უზბეკეთის ქალაქები
ტრენტო (სამხრეთი აგუსანი)

ტრენტო (სამხრეთი აგუსანი)
ტრენტო (ოფიციალურად ტრენტოს მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ აგუსანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 492 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
სამხრეთ აგუსანის მუნიციპალიტეტები
Sus, Lachin

Sus, Lachin
Sus is a village within the strategic Lachin corridor, which links the disputed region of Nagorno-Karabakh with Armenia. It was formerly under the supervision of the Russian peacekeeping force following the ceasefire agreement that ended the 2020 Nagorno-Karabakh war. The village came under the de facto control of the breakaway Republic of Artsakh from 1992–2022, administrated as part of its Kashatagh Province, and is de jure part of the Lachin District of Azerbaijan. As of 26 August 2022, Azerbaijan regained control of villages in the Lachin corridor, including Lachin, Sus, and Zabukh.
Geography
Sus sits on the Hakari (Aghavno) river, opposite of Ashaghy Sus (Nerkin Sus). It is 1.8 km (1.1 mi) from Ashaghy Sus (Nerkin Sus), 3.1 km (1.9 mi) from Lachin (Berdzor), 4.8 km (3.0 mi) from Zabukh (Aghavno), 8.4 km (5.2 mi) from Tegh, Armenia, 19.6 km (12.2 mi) from Goris, Armenia, and 30.9 km (19.2 mi) from Stepanakert (Khankendi). At its closest, the Armenian border is 4.6 km (2.9 mi) away.
Economy and culture
The population is mainly engaged in agriculture and animal husbandry. As of 2015, the village has a municipal building and a secondary school.
Demographics
The village had 30 inhabitants in 2005, and 26 inhabitants in 2015. Following the 2020 ceasefire, only around 200 Armenians remained in the Lachin corridor, with 30 of them being in Sus.
Administration
According to the administrative division of the Republic of Artsakh, along with the village of Sus, the community of Sus includes the villages of Ashaghy Sus (Nerkin Sus), Mollalar (Gihut) and Gizilja (Urmia). According to the administrative division of Azerbaijan, the village forms an administrative unit together with the villages of Zabukh (Aghavno), Baylik and Gizilja (Urmia).
References
External links
https://livenews.am/press/tag/%D5%BD%D5%B8%D6%82%D5%BD/
https://newarmenia.am/արցախի-ներքին-սուս-համայնքում-տեղադր/amongus
Populated places in Kashatagh Province
Populated places in Lachin District
Fuentes de Valdepero

Fuentes de Valdepero is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain.
It has a population of 429.
References
Municipalities in the Province of Palencia
იბრაჰიმ შინასი

იბრაჰიმ შინასი (დ. 5 აგვისტო, 1826, სტამბოლი — გ. 13 სექტემბერი, 1871, იქვე) — თურქი განმანათლებელი მწერალი; ახალი თურქული ლიტერატურის ფუძემდებელი. თანზიმათის (რეფორმების ეპოქა) ლიტერატურის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. განათლება მიიღო პარიზში. ეზიარა ფრანგ განმანათლებელთა იდეებს. თურქეთში დაბრუნების შემდეგ იბრძოდა საზოგადოებრივი ცხოვრების გარდაქმნისათვის. თურქული დრამატურგიის მამამთავარია. მას ეკუთვნის პირველი თურქული კომედია „პოქტის ქორწინება“ (1860). წერდა სამოქალაქო მოტივებით გამსჭვალულ ტრადიციული ფორმის (კასიდა, ღაზალი, კიტა) ლექსებს. ავტორია ჟ. რასინის, ა. ლამარტინის, ჟ. ლაფონტენის და სხვათა ნაწარმოებების პირველი თურქული თარგმანებისა. აგროვებდა და სწავლობდა ფოლკლორულ ნიმუშებს. მუშაობდა ფრანგულ-თურქულ და განმარტებითი ლექსიკონების შედგენაზე.
ლიტერატურა
თურქი მწერლები
დაბადებული 1826
გარდაცვლილი 1871
დეზმონდ ტუტუ

დეზმონდ ტუტუ
დეზმონდ მპილო ტუტუ (დ. 7 ოქტომბერი, 1931 — გ. 26 დეკემბერი, 2021) — სამხრეთ აფრიკელი სასულიერო მოღვაწე და აქტივისტი, რომელმაც სახელი გაითქვა 1980-იან წლებში, როგორც აპართეიდის ოპონენტმა. ტუტუ პირველი შავკანიანი სამხრეთ აფრიკელი ანგლიკანური არქიეპისკოპოსი იყო კეიპტაუნში, სამხრეთ აფრიკაში. ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭა 1984 წელს.
კეიპტაუნის ანგლიკანი არქიეპისკოპოსი დეზმონდ ტუტუ 1931 წელს ქალაქ კლერკსდორფში დაიბადა. იგი აპარტეიდის რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო. მოგვიანებით მონაწილეობდა შერიგების პროცესშიც, რამაც ქვეყანა დემოკრატიამდე მიიყვანა. 1954-1957 წლებში იოჰანესბურგის უნივერსიტეტის პროფესორი იყო და დაკავებული თანამდებობა იმ მიზნით დატოვა, რომ შავკანიან ახალგაზრდებს განათლების მიღების უფლებას არ აძლევდნენ. 1960 წელს ინგლისში მღვდლად აკურთხეს, სადაც 1975 წლამდე მოღვაწეობდა. 1976 წელს ტუტუ სამშობლოში დაბრუნა და ლესოტოს ეპისკოპოსად აკურთხეს. იმავე წელს სოვეტოში მომხდარმა ხოცვა-ჟლეტამ დეზმონდ ტუტუს აპარტეიდის რეჟიმის წინააღმდეგ მიმართულ საპროტესტო აქციებში აქტიური მონაწილეობის სურვილი აღუძრა. ტუტუ გმობდა ძალადობას, მათ შორის აპარტეიდის წინაღმდეგ მებრძოლი ჯგუფების მხრიდან გამოვლენილ ძალადობასაც. 1984 წელს დეზმონდ ტუტუ მშვიდობის ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა. აღნიშნული ჯილდოს მოპოვებიდან სულ მოკლე ხანში გაეროს უშიშროების საბჭოსადმი მიმართულ განცხადებაში ტუტუ წერდა:
დეზმონდ ტუტუ სამხრეთ აფრიკაში აპარტეიდის წინააღმდეგ ბრძოლის ერთ-ერთი ლიდერი იყო. ანგლიკანმა ეპისკოპოსმა რასისტული რეჟიმის კრიტიკისათვის ეკლესიის კათედრა გამოიყენა. აპარტეიდის რეჟიმის დაცემის შენდეგ დეზმონდ ტუტუ სათავეში ჩაუდგა შერიგებისა და სიმართლის დამდგენ კომისიას, ორგანიზაციას, რომელიც შურისძიების გამოვლინებების აღკვეთას ემსახურებოდა.
ნაშრომები
ტუტუ ავტორია საეკლესიო ქადაგებათა ექვსი ნაკრების და სხვა ნაშრომების:
„ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში“ (Crying in the Wilderness, 1982)
„იმედი და ტანჯვა“ (Hope and Suffering: Sermons and Speeches, 1983)
„დეზმონდ ტუტუს შეგონებანი“ (The Words of Desmond Tutu, 1989)
„ცისარტყელას ქვეყანა და ღმერთი“ (The Rainbow People of God, 1994)
„დეზმონდ ტუტუს რაობა“ (The Essential Desmond Tutu (1997)
„პატიების გარეშე მომავალი არ გვექნება“ (No Future without Forgiveness, 1999)
„ღმერთის სიზმარი: იმედის ხედვა ჩვენს დროში“ (God Has a Dream: A Vision of Hope for Our Time, 2004)
რესურსები ინტერნეტში
Desmond Tutu Diversity Trust
The Desmond Tutu Peace Centre
Tutu Foundation UK
Archbishop Desmond Tutu Centre for War and Peace Studies
Desmond Tutu – South Africa's moral conscience (Bio and Video)
Desmond Tutu's opinion commentaries at Project Syndicate.
IMDB Profile
დაბადებული 1931
დაბადებული 7 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2021
ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში
არმაზელი

არმაზელი, ამაზაერ, არმაზაერი — ქართლის (იბერიის) მეფე მცხეთას ორმეფობის პერიოდში, მის ბიძაშვილთან, აზორკთან ერთად, 87–103 წლებში. პავლე ინგოროყვას „ძველი ქართული მატიანე "მოქცევაჲ ქართლისაჲ" და ანტიკური ხანის იბერიის მეფეთა სიის“ მიხედვით: არმაზაერი თანა-მეფეა (არმაზელი პიტიახში) მცხეთის იბერიის მეფე ხსე-ფარნუგის (ფარნუკ I = ხსე-ფარნუგი) 110-იან წლებში.
ეტიმოლოგია
«XVII-ბ. არმაზაერი — „ამიერი“ თანა-მეფე — არმაზელი პიტიახში.
სერაფიტის სტელის წარწერაში, როგორც აღნიშნული გვქონდა, მოხსენებული არაა, თუ ვინ იყო სრულიად იბერიის მეფის ხსე-ფარნუგის დროს არმაზელ პიტიახშად. ხოლო ქართულ მატიანეებში სრულიად იბერიის მეფის (=„ამიერი“ მეფის) ფარნუკის=ხსე-ფარნუგის დროს დასახელებულია ფარნუკის თანამმართველი — „ამიერი“ თანა-მეფე, სახელწოდებით: არმაზაერი, — არმაზელი.
რაკი სხვა „ამიერი“ თანა-მეფენი — ბარცომი და კაოსი (კაოს პუბლიკი აგრიპა) ყოფილან, როგორც გმოირკვა, არმაზელი პიტიახშები, ამის მიხედვით ეს მესამე პირიც არმაზელ პიტიახშად უნდა ვცნოთ. და რომ ეს ასეა, ამის მაჩვენებელია თვით სახელწოდება (ზედწოდება) ამ მესამე პირისა არმაზაერი, — არმაზელი, რამდენადაც პიტიახშთა რეზიდენცია არმაზი იყო.»
სქოლიო
იბერიის მეფეები
ფარნავაზიანები
იშბულდინო

იშბულდინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 ადამიანი.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
სოფო ბათილაშვილი

სოფო ბათილაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1999, თბილისი) — ქართველი მომღერალი, მუსიკალური შოუ „მხოლოდ ქართული“-ის გამარჯვებული (2019).
დაიბადა 1999 წლის 17 ივნისს თბილისში. პირველად 2015 წელს რეიტინგულ მეგაშოუ „X ფაქტორში“ გამოჩნდა. 19 წლის ასაკში პირველი ალბომი „პერიფრაზი” გამოუშვა (2019). ალბომის საპრეზენტაციო კონცერტი 28 ივნისს, თბილისის სპორტის სასახლეში გაიმართა.
ალბომები
პერიფრაზი (2019)
იაგუნდი
ძეგლად გადმომეფარე
ჰერიო ბიჭებო
ჯადოსნური კვერცხი
ჩემი აღარა ხარ მორჩა
მე საიდუმლოს შენახვა ვიცი
თათრის გოგონავ
ადანდალი
ფაჩუჩები
რესურსები ინტერნეტში
სოფო ბათილაშვილი — „ფორტუნა“
სქოლიო
დაბადებული 17 ივნისი
დაბადებული 1999
ქართველი მომღერლები
თბილისში დაბადებულები
სოლრედის მუნიციპალიტეტი

სოლრედის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, აღმოსავლეთ დანიაში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 40 კმ², ხოლო მოსახლეობა 21 122 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს.
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
მარიანა მათეუსი

მარიანა მათეუსი (დ. 27 სექტემბერი, 1971) — სერბი მეწარმე, ბიზნესმენი, მწერალი და ევროპელი სოციალისტი, რომელიც ცხოვრობს ლონდონში . ის არის Lux Uniforms-ის დამფუძნებელი და კრეატიული დირექტორი, რომელიც აწარმოებს სპეციალიზებულ ბიზნეს-უნიფორმებს და ბრენდულ ტანსაცმელს. მოგვიანებით მან დააარსა ძვირადღირებული ტანსაცმლის ბრენდი სახელწოდებით Andaj.
ადრეული წლები
მარიანა მათეუსის დაბადების სახელი არის მარიანა ჩოლიჩი. მას მოდის სიყვარული ადრეულ პერიოდში განუვითარდა. მოზარდობისას ის ცხოვრობდა ნიუ-იორკში, სადაც დაამთავრა ლუბინის ბიზნესის სკოლა 1999 წელს. 2014 წელს ჩაირიცხა ლონდონის ხელოვნების უნივერსიტეტში - ლონდონის მოდის კოლეჯში.
კარიერა
1990 წელს მათეუსმა შექმნა Obuća Metro, რომელიც გახდა ფეხსაცმლის მთავარი ბრენდი სერბეთში და მართავდა კომპანიას 1990-1996 წლებში, როგორც აღმასრულებელი დირექტორი. 2003 წელს მან გახსნა თავისი მოდის პირველი ბუტიკი „My Style“ ბუდაპეშტში და მეორე 2007 წელს ზალცბურგში .
რამდენიმე წლის შემდეგ მათეუსმა დააარსა საკუთარი ლეიბლი Marijana Class (მოგვიანებით The Marijana Matthaeus Collection) და გამართა თავისი პირველი ჩვენება ბელგრადის მოდის კვირეულზე 2009 წელს. 2010 წლის 1 ივნისს მარიანამ საცურაო კოსტუმების პირველი ხაზი წარადგინა. სამოსი სილამაზის ეროვნულ კონკურსებზე კონკურსანტებს ეცვათ. მისი ჩვენება I Am Mariana გაიმართა სასტუმრო „მოსკვაში“, რასაც მოჰყვა შავ-თეთრი კოლექცია 2011 წლის სექტემბერში. Flora Fashion Collection გაიმართა სერბეთის ეროვნული თეატრის მთავარ სცენაზე ნოვი სადში 2012 წელს. მათეუსმა მეორე ჩვენება გამართა სასტუმრო მოსკვაში, სადაც წარადგინა თავისი ახალი Allure Baroque კოლექცია.
მათეუსმა გააფართოვა ბიზნესის წარმოება 2010 წელს და დააარსა ახალი საწარმო, სახელწოდებით Lux Uniforms, რომელიც აწარმოებს სპეციალიზებულ ბიზნეს-ფორმებს. მოგვიანებით მან დააარსა გარე ტანსაცმლის ახალი ძვირადღირებული ბრენდი სახელად Andaj. ეს თავდაპირველად შეიქმნა ბრიტანული ბაზრისთვის და 2016 წლის სექტემბერში ლონდონში წარადგინა.
მის მიერ შექმნილ სამოსს ხშირად ატარებენ ცნობილი სახეები და სატელევიზიო პიროვნებები, მათ შორის არის რეგიონის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მომღერალი სვეტლანა ცეკა რაჟნატოვიჩი . მას შეუერთდნენ მილენა ვასიჩი, სნეჟანა დაკიჩი, სანჯა მარინკოვიჩი, იელენა იოვიჩიჩი, ვესნა დედიჩი, კატარინა რადენკოვიჩი და ქსენია მიატოვიჩი.
სხვა საქმიანობა
მათეუსი გახდა Samsung- ის საფეხბურთო თემატიკის სატელევიზიო კამპანიის სახე 2006 წელს. 2010 წლის 27 აპრილს მათეუსმა გამოუშვა თავისი პირველი რომანი Amouage. .
პირადი ცხოვრება
მარიანა მათეუსი 1990 წელს დაქორწინდა ბიზნესმენ მიოდრაგ კოსტიჩზე ; მათ სამი შვილი შეეძინათ. მისი მეორე ქმარი იყო გერმანელი ფეხბურთის მწვრთნელი და ყოფილი მოთამაშე ლოთარ მათეუსი . ის ცხოვრობს ლონდონს, ბუდაპეშტსა და ბელგრადს შორის. თავისუფლად ფლობს 5 ენას - სერბულ, ინგლისურ, იტალიურ, უნგრულ და გერმანულს.
მათეუსი ცნობილია თავისი ქველმოქმედებით და რეგულარულად სწირავს თანხას ქველმოქმედებას. ის თხოვს შემოწირულობას ადგილობრივ ცნობილ ადამიანებს იმ საქველმოქმედო ორგანიზაციებისათვის, რომლებიც ეხმარებიან გაჭირვებულ ქალებს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებსაიტი Archived 2019-05-16
ლუქსის უნიფორმები
ანდაჯი
ობუკას მეტრო
სქოლიო
ქალი ავტობიოგრაფები
სერბი რომანისტები
დაბადებული 1971
სერბი ქალი მოდელები
სერბი ავტობიოგრაფები
სერბი დიზაინრები
აღმოსავლური წიფელი

აღმოსავლური წიფელი (Fagus orientalis) — 20-40 მ სიმაღლის ხეა. გლუვი, რუხი ან თეთრი ფერის ქერქით. ფოთლები რიგ-რიგად ორ მწკრივად არის განლაგებული. ფორმით ელიფსურიდან უკუკვერცხისებურამდე. კიდეებზე ოდნავ ტალღისებური ან ოდნავ დაკბილულია. ზედა მხრიდან მუქი მწვანე ფერისაა, პრიალა, შიშველი. ქვედა მხარე ღია მწვანეა, ძარღვების გაყოლებაზე შებუსული. იზრდება დაბლობიდან სუბალპურ სარტყლამდე. გავრცელებულია მთელ საქართველოში, გარდა თუშეთისა და აღმოსავლეთ საქართველოს ჭალის ტყეებისა. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, სამხრეთ ევროპას, მცირე აზიასა და ირანს.
ლიტერატურა
სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 332.
ორლებნიანნი
წიფლისებრნი
კუიტე

კუიტე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 667 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 978 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.93 კმ²-ზე. ფართობი 741 840 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩვეულებრივი ზარნაშო

ჩვეულებრივი ზარნაშო ან ზარნაშო — ფრინველი ბუსებრთა ოჯახისა.
არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ზომის ბუ. სხეულის სიგრძე 75 სმ-მდეა, მასა 4,2 კგ-მდე, ფრთის შლილი 188 სმ-მდე. დედლები მამლებზე დიდი ზომისანი არიან. ზომა და შეფერილობა გეოგრაფიულად იცვლება (გამოყოფენ 15-ზე მეტ ქვესახეობას). ფონი ჟანგმიწოვან-მურადან (ჩრდილოეთი ევროპა) ან რუხ-კრემისფერიდან (დასავლეთი ციმბირი) ქვიშისფრამდეა (ირანი); მუქი ნახატები სხვადასხვა ინტენსივობით ახლავს თან. ახასიათებს ფართო გრძივი ლაქები მკერდზე და წვრილი განივი წინწკლები მუცელზე. თვალის ფერი ყვითელ-ნარინჯისფრიდან წითლამდეა. ძახილი მძლავრი, ჩვეულებრივ დაბალი ორმარცვლიანი გრიალია, ზოგჯერ ხარხარი, ტირილი, გუგუნი, მწივანა ყვირილიც.
გავრცელებულია ევრაზიაში ტყეების ჩრდილოეთი საზღვრიდან ახლო აღმოსავლეთის უდაბნოებამდე, ტიბეტის მთის სტეპებამდე (ზღვის დონიდან 5000 მეტრ სიმაღლემდე) და ჩინეთის ტროპიკულ სამხრეთ ნაწილამდე; ადამიანთა მიერ დევნისა და საცხოვრებელი ლანდშაფტების რღვევის გამო მრავალ რაიონში გაქრა. წყვილი მთელი წლის მანძლზე ერთ ტერიტორიაზე რჩება, სეზონურად იშვიათად მომთაბარეობს.
იკვებება მღრღნელებით, ზღარბებით, ბაყაყებით, თევზებით, ბატებით, სოღოებით, კურდღლებით, ჩლიქოსანთა ნაშიერებით.
ბუდობენ ნიშებში, მცირე გამოქვაბულებში, იშვიათად ფუღუროებსა და მტაცებელ ფრინველთა ბუდეებში. დედალი 2–5 კვერცხს დებს; ინკუბაცია 33–35 დღე გრძელდება. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20-ზე მეტ წელს შეადგენს. შეტანილია მრავალი ევროპული ქვეყნის წითელ წიგნში.
ლიტერატურა
Коблик Е. А. ФИЛИН // Большая российская энциклопедия. Том 33. Москва, 2017, стр. 340
სქოლიო
ზარნაშო
ინჩხურის განძი

ინჩხურის განძი — სამონეტო განძი. აღმოჩენილია 1988 წელს მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ ინჩხურში, ადგილ ღვამუშზე. მონეტები ეწყო თი­ხის ქოთანში და შედგმული იყო დიდი ლოდის ქვეშ. განძი შეიცავს 234 ცალ ვერცხლის დირჰემს, რომლებიც მოჭრილია ომაიანთა (9 ცალი) და აბასიანთა (225 ცალი) ხალიფების მიერ სახალიფოს სხვა­და­სხვა ზარაფხანაში ჰიჯრის 87–199 (707–815) წლებში. განძში აგრეთვე გვხვდება ბიზანტიის იმპერატორ მავრიკიოსის (582–602 წწ.) ოქროს სოლიდი.
განძი ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ს. ჯანაშიას სახელმწიფო მუზეუმსა და გ. ელიავას სახელობის მარტვილის მხა­რეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
საქართველოში აღმოჩენილი განძები
მარიკა გულორდავა

მარიკა გულორდავა (დ. 29 აგვისტო, 1985, სოხუმი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მომღერალი, სოპრანო.
ადრეული ბიოგრაფია და კარიერა
დაიბადა 1985 წლის 29 აგვისტოს ქალაქ სოხუმში. 2004 წლიდან სწავლობდა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალურ ფაკულტეტზე, 2011 წელს დაამთავრა მილანის ლა სკალას ვოკალური ხელოვნების აკადემია. თბილისის კონსერვატორიასა და ლა სკალას აკადემიაში სწავლის პერიოდში შეასრულა მთავარი პარტიები შემდეგ სპექტაკლებში: ტატიანას პარტია (პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“ ), იოლანტას პარტია (პეტრე ჩაიკოვსკის „იოლანტა“), ვილოეტას პარტია (ჯუზეპე ვერდი, „ტრავიატა“); 2008 წელს კალიარის ოპერის თეატრის სცენაზე შეასრულა ჭაბუკის პარტია ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის ოპერაში „თქმულება ქალაქ კიტეჟზე“. 2011 წელს ლა სკალას თეატრში მან შეასრულა ბერენიჩეს პარტია ჯოაკინო როსინის ოპერაში „შემთხვევა გხდის ქურდად“. 2007-2012 წლებში იგი წარმატებით გამოდიოდა ევროპის მასშტაბით. მიღებული აქვს მონსერატ კაბალიეს სახელობის საერთაშორისო კონკურსის I პრემია 2007 წელს, ამავე წელს მიიღო პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის XIII საერთაშორისო კონკურსის III პრემია და ახალგაზრდა მუსიკოს-შემსრულებელთა IV რესპუბლიკური კონკურსის I პრემია.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 29 აგვისტო
დაბადებული 1985
სოხუმში დაბადებულები
ქართველი მომღერლები
ქართველი სოპრანოები
ქართველი ოპერის მომღერლები
ციპლეშტი

ციპლეშტი — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 94 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 801 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები