PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mount & Blade: With Fire & Sword

Mount & Blade: With Fire & Sword is a stand-alone expansion for the action role-playing video game Mount & Blade. The game is developed by Sich Studio and TaleWorlds and was published by Paradox Interactive in Europe. The game and its storyline is loosely based on the novel With Fire and Sword by Henryk Sienkiewicz, depicting Poland's 1648–1651 war against the Khmelnytsky Uprising in present-day Ukraine, and its sequels dealing with the invasion of Poland by Sweden and with Polish wars against the Ottoman Empire.
Gameplay
The gameplay is based on that of Mount & Blade, with similar controls in regards to melee and archery. Like its predecessors, With Fire and Sword is an action role-playing game. This installment allows the player to fight for one of five factions in an effort to control Eastern Europe, however only three have a proper storyline. The game is set in a later, more modern period than earlier titles with access to pistols, grenades, and other equipment of the post-medieval era. Unlike other installments of the game, With Fire & Sword does not allow you to play as female, only being allowed to play as male. But, within the files, you may change the settings to allow this.
Factions
The factions are:
Kingdom of Sweden
Cossack Hetmanate
Polish Commonwealth
Muscovite Tsardom
Crimean Khanate
Reception
With Fire & Sword received "average" reviews according to the review aggregation website Metacritic. GameZone said, "Mount & Blade: With Fire and Sword is the right fit for anyone interested in sweeping historical epics as well as incredibly complex and realistic RPGs. A fantastic entry for fans of the genre." However, many players complained about the aiming mechanics, and some players on Steam complained that Mount & Blade: With Fire and Sword was "more like additional content for classic mode than its own game".
References
External links
TaleWorlds' website
Snowberry Connection' website
Role-playing video games
Action role-playing video games
Multiplayer online games
Open-world video games
TaleWorlds games
Video game expansion packs
Video games based on novels
Windows games
Windows-only games
2011 video games
Video games developed in Ukraine
Video games set in the 17th century
Paradox Interactive games
Historical simulation games
Video games set in Poland
Video games set in castles
1C Company games
Multiplayer and single-player video games
ვალერიან რამიშვილი

ვალერიან რამიშვილი (დ. 14 იანვარი, 1907, დიდი ვანი — გ. 14 ნოემბერი, 1990) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1965), პროფესორი (1967).
ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის პედაგოგიურ სამეცნიერო-კვლევით უნივერსიტეტში, გორის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; იყო განათლების სამინისტროს მეთოდგანყოფილების გამგე; პედაგოგიურ მეცნიერებათა ეროვნული უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1959 წლიდან მუშაობდა ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; 1960-1968 წლებში იყო დაწყებითი განათლების პედაგოგი და მეთოდიკის კათედრის გამგე; 1968 წლიდან — ქართული ენისა და ლიტერატურის მეთოდიკის კათედრის გამგე. ავტორია 750 ნაშრომისა. მათი ძირითადი ნაწილი ეძღვნება ქართული ენის სწავლების მეთოდიკას; ავტორია დაწყებითი კლასების პროგრამებისა და სახელმძღვანელოებისა.
ჯილდოები
1978 — იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია
1977 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
1960 — საქართველოს სკოლის დამსახურებული მასწავლებელი
ბიბლიოგრაფია
ქართული ენის სწავლების მეთოდიკის საფუძვლები : დაწყ. კლ. ქართ. ენის მასწავლებელთათვის (ავტორი), თბ., განათლება, 1987, გვ. 358
განმავითარებელი სწავლების პრობლემატიკა დედა ენაში (ავტორი), თბ., თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1982, გვ. 91
მეტყველების კულტურის საკითხები: საშუალო სკოლაში : საშუალო სკოლაში (ავტორი), თბ., განათლება, 1971, გვ. 71
ქართული ენის სწავლების მეთოდიკა : [სახელმძღვ. პედ. ინ-ტების დაწყ. განათლ. პედ. და მეთოდ. ფაკ-ტების სტუდენტთათვის] (ავტორი), თბ., განათლება, 1969, გვ. 361
მშობლიური ლიტერატურა : V კლასის სახელმძღვ. (თანაავტორი), თბ., განათლება, 1969, გვ. 253
ლიტერატურა
ქართული ენა: ენციკლოპედია, თბ., 2008, გვ. 388
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 იანვარი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 14 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1990
ქართველი პედაგოგები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იშტაბი

იშტაბი — მაიას მითოლოგიაში თვითმკვლელობის ქალღმერთი, „ჩამოხრჩობილთა მფარველი ღვთაება“. ასევე ასოცირდება ნაყოფიერებასა და მთვარის დაბნელებასთან. მაიას ტომის ერთ-ერთ ხელნაწერ წიგნში, რომელსაც დრეზდენის კოდექსი ეწოდება, აღნიშნული ქალღმერთი გამოსახულია როგორც თოკზე ჩამოკიდებული ქალი.
ლიტერატურა
Landa's Relación de las cosas de Yucatán, ed. A.M. Tozzer (1941).
J.E.S. Thompson, A Commentary on the Dresden Codex. Philadelphia 1972.
რესურსები ინტერნეტში
დრეზდენის კოდექსი
მაიას მითოლოგია
ნაყოფიერების ღვთაებები
კვიპაროზი

კვიპაროზი (Cupressus) — მარადმწვანე ხეების, იშვიათად — ბუჩქების, გვარი კვიპაროზისებრთა ოჯახიდან. პირამიდული ან გაშლილვარჯიანი ხეა. აქვს ყავისფერი ქერქი და ჯვარედინ-მოპირისპირედ განლაგებული ქერქლისებრი წიწვები.
მეტნაკლებად მსხვილი, ბურთის ფორმის გირჩები დარგვიდან მეორე წელს მწიფდება. გვარში 15-20 სახეობაა. გავრცელებულია ევროპის, აზიის, ჩრდილოეთ აფრიკისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერად თბილ სარტყელში. ყირიმში, კავკასიასა და შუა აზიის ზოგ რაიონში კულტივირებულია კვიპაროზის 11 სახეობა.
საქართველოში 9 სახეობაა შემოტანილი. მათგან უფრო ფართოდაა გავრცელებული მარადმწვანე კვიპაროზი (Cupressus sempervirens). ამ ხის სიმაღლე 30-60 მ აღწევს. ცნობილია მისი ორი ფორმა: პირამიდული და ჰორიზონტული. კვიპაროზი მეზოფიტია, იტანს 20°C-მდე ყინვას, ნიადაგის მიმართ საკმაოდ უპრეტენზიოა.
კვიპაროზის სამშობლოდ ითვლება ჰიმალაის მთების სამხრეთ კალთები. XIX საუკუნემდე პირამიდულ კვიპაროსს საქართველოში ალვის ხეს ეძახდნენ. ეს სახელი საქართველოში მაზდეანობის გავრცელებას უკავშირდება. სახელი „ალვის ხე“ ანუ „წვის ხე“ თავისი ვიწრო, პირამიდული ჰაბიტუსის გამო, მართლაც, უხდებოდა მარადმწვანე კვიპაროსს, როგორც მაზდეანური სარწმუნოების სიმბოლოს.
საქართველოში ასევე იზრდება ლუზიტანური, ჰიმალაური, არიზონული და სხვა კვიპაროსები, რომლებსაც იყენებენ ქარსაფარ ზოლებად და დეკორატიულ ბაღმშენებლობაში.
კვიპაროზის სინონიმია სარო.
ლიტერატურა
კვიპაროზისებრნი
nl:Cipres
ვლადიმერ ნემსიწვერიძე

ვლადიმერ ნემსიწვერიძე (დ. 7 იანვარი, 1951, ტვიში) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამშენებლო ნაკეთობებისა და კონსტრუქციების წარმოების ტექნოლოგიის სპეციალობით.
1974-1975 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1976-1978 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „საქსპეცმშენი“-ს უფროსი ინჟინერი. 1978-1982 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №4 სამშენებლო ტრესტის მოპირკეთების სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი. 1982-1984 წლებში იყო ქუთაისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებული სამშენებლო სამმართველო „ინჟმშენის“ სამუშაოთა მწარმოებელი. 1984-1986 წლებში ამავე საქალაქო საბჭოს აღმასკომის საწარმოო ტრესტ „წყალკანალის“ უფროსი სამუშაოთა მწარმოებელი (უბნის უფროსი). 1985-1987 წლებში მუშაობდა ქუთაისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებული №1 საბინაო-საექსპლუატაციო ტრესტის მთავარ ინჟინრად. 1987-1993 წლებში იყო ამავე ტრესტის მმართველი. 1993-1996 წლებში სამუშაოდ გადავიდა მოსკოვში, №6 სამშენებლო ტრესტის №125 სამშენებლო სამმართველოს უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). 1996-2006 წლებში იყო სამშენებლო ფირმა „ვიტმა- რემსერვისის“ მთავარი ინჟინერი. 2006-2016 წლებში მუშაობდა სამშენებლო ფირმა „მინსკაია-2“-ის უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, 2012 წლიდან მუშაობს შპს „ბკ კაპიტალსა“ და შპს „ბკ კონსტრაქშენში“ უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 210-211
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 იანვარი
დაბადებული 1951
ქართველი ინჟინრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ბზის მოედანი

ბზის მოედანი, თივის ბაზარი — მოედანი XIX საუკუნის თბილისში, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე, რიყის სამხრეთ ნაწილში სირაჯხანის სიახლოვეს, ავლაბრის ხიდთან (დაახლოებით ახლანდელი ევროპის მოედნის ტერიტორია). ხიდის ორივე ბოლოში ქარვასლები იდგა, მოედანზე კი გასაყიდად მომარაგებული იყო თივის ზვინები ქარავანთათვის, საიდანაც მოდის ადგილის სახელწოდებაც.
მოედანმა სახელი მიიღო როგორც რიყეზე, ასევე მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე (ავლაბრის ხიდთან) არსებულ სავაჭრო-სასტუმრო სახლებში (ქარვასლებში) უცხოეთიდან ქარავნებით ჩამოსული ვაჭრების და საქმოსნების სასაპალნე და შესაბმელი პირუტყვისთვის (აქლემების, ცხენების, ხარების, სახედრების) განკუთვნილი საგანგებოდ შერჩეული ადგილის გამო, სადაც ღამის სათევად გაჩერებულ პირუტყვს უყრიდნენ თივას, ბზეს, შვრიას და ა.შ.
ლიტერატურა
კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, გვ. 22. «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1985;
ენციკლოპედია „თბილისი“, გვ. 546, თბ., 2002.
თბილისის ისტორია
თბილისის მოედნები
მარკო ვან ბასტენი

მარკო ვან ბასტენი (დ. 31 ოქტომბერი, 1964, უტრეხტი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ოთხჯერ ზედიზედ (1984-88) იყო ერედივიზიის ბომბარდირი. გახდა ევროპის ოქროს ბუცის მფლობელი 1986 წელს და ოქროს ბურთის მფლობელი 1988, 1989 და 1992 წლებში. 1988 წელს ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი და გახდა ამავე ჩემპიონატის ბომბარდირი. 2004-08 წლებში წვრთნიდა ნიდერლანდის ეროვნულ ნაკრებს. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 26-ე ადგილზე დასახელდა.
მიღწევები
საკლუბო
აიაქსი: (7)
ერედივიზია (3): 1981–82, 1982–83, 1984–85
ნიდერლანდების თასი (3): 1982–83, 1985–86, 1986–87
უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი (1): 1986–87
მილანი: (16)
უეფა-ს ჩემპიონთა თასი (3): 1988–89, 1989–90, 1993–94
უეფა-ს სუპერთასი (3): 1989, 1990, 1994
სერია A (4): 1987–88, 1991–92, 1992–93, 1993–94
იტალიის სუპერთასი (4): 1988, 1992, 1993, 1994
საკონტინენტთაშორისო თასი (2): 1989, 1990
რესურსები ინტერნეტში
Marco van Basten extensive profile at AC Milan Online
სქოლიო
დაბადებული 31 ოქტომბერი
დაბადებული 1964
ნიდერლანდელი ფეხბურთელები
ერედივიზიის ფეხბურთელები
ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
ნიდერლანდების ნაკრების ფეხბურთელები
1988 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
ფიფას 100-ეული
ოქროს ბურთის მფლობელები
ნიდერლანდელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ალკმარის მწვრთნელები
ამსტერდამის აიაქსის მწვრთნელები
დასავლეთი კარპატები

დასავლეთი კარპატები — კარპატის მთების დასავლეთი, ყველაზე მაღალი და განიერი ნაწილი პოლონეთის, ჩეხეთის, სლოვაკეთისა და უნგრეთის ტერიტორიებზე. სიგრძე დაახლოებით 400 კილომეტრი, სიგანე 200 კილომეტრზე მეტი. შედგება სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ მიმართული ქედებისა (დასავლეთი ბესკიდები) და იზოლირებული მასივებისაგან (ტატრები, დაბალი ტატრები, დიდი ფატრა და სხვა). აგებულია ძირითადად გრანიტებით, გნაისებითა და კირქვებით. მაღალ მთებზე ალპური რელიეფი და მყინვარული ტბებია. ტატრებში აღმართულია კარპატების უმაღლესი მწვერვალი გერლახოვსკი-შტიტი (2655 მ).
დასავლეთ კარპატების სამხრეთ ნაწილში საშუალო სიმაღლის ბრტყელმწვერვალებიანი მასივებია (სლოვაკეთის მადნიანი მთები, ბიუკი, მატრა და სხვა). მთების კალთებზე, დაბლა ფართოფოთლოვანი და შერეული ტყეებია (მუხნარი, წიფლნარი), ჩრდილოეთ კალთებზე და საშუალო მთიან ზონაში — შერეული და წიწვოვანი, მაღალმთიანეთში — ალპური მდელოები. დასავლეთ კარპატების ნაკრძალებში შემონახულია ტყის ფლორა და ფაუნა. ცხოველებიდან გვხვდება დათვი, კეთილშობილი ირემი, შველი, გარეული ღორი, მგელი, ფოცხვერი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
პოლონეთის ქედები
ჩეხეთის ქედები
სლოვაკეთის ქედები
უნგრეთის ქედები
Toxiclionella elstoni

Toxiclionella elstoni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Cardiocondyla obscurior

Cardiocondyla obscurior — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cardiocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კონსტანტინე კემულარია

კონსტანტინე კემულარია
კონსტანტინე (კოტე) კემულარია (დ. 20 მარტი, 1954, ხობი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე 2004-2005 წლებში.
ბიოგრაფია
კონსტანტინე კემულარია დაიბადა 1954 წლის 20 მარტს, ქალაქ ხობში. 1975 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი; 1979—1980 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამართლის ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად; 1980 წელს ჩაირიცხა საკავშირო მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტურაში (ქ. მოსკოვი); 1980—1983 წლებში ამავე ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელია; 1983 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია სისხლის სამართლის პროცესში; 1983—1987 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამართლის ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ თანამშრომელად; 1975 წელს, უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობდა ქ. სოხუმის პროკურატურაში გამომძიებლად; 1976—1979 წლებში ქ. ქუთაისის პროკურატურის უფროსი გამომძიებელია; 1987—1992 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პროკურატურის სამმართველოს პროკურორი, ქ. ჭიათურის პროკურორი, საქართველოს რესპუბლიკის პროკურატურის განყოფილების გამგის მოადგილე, სამმართველოს უფროსი, არჩეული იყო პროკურატურის კოლეგიის წევრად. ამავე პერიოდში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი.
კონსტანტინე კემულარია 1992—1993 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი; 1994—1995 წლებში ქ. მოსკოვის იურიდიული სამსახურის „ინიურკონსალტინგის“ ხელმძღვანელი; 1995წელს თბილისში ჩამოაყალიბა საერთაშორისო იურიდიული კომპანია „ინიურსერვისი“; 1998 წელს არჩეულ იქნა ქ. თბილისის საკრებულოს წევრად, ხელმძღვანელობდა იურიდიულ კომისიას; 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხობის მაჟორიტარი) ფრაქცია „ნაციონალური მოძრაობის“ თავმჯდომარე; 2004 წლის თებერვლიდან ივნისამდე იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი რუსეთის ფედერაციაში; 2004 წლის ივნისიდან 2005 წლის თებერვლამდე იყო საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
დაბადებული 20 მარტი
დაბადებული 1954
ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საქართველოს იუსტიციის მინისტრები
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
Duval County

Duval County may refer to:
Duval County, Florida
Duval County, Texas
Iridomyrmex hartmeyeri

Iridomyrmex hartmeyeri is a species of ant in the genus Iridomyrmex. Described by Auguste-Henri Forel in 1907, the ant is a nocturnal forager, and it distributed in most of Australia.
References
Iridomyrmex
Hymenoptera of Australia
Insects described in 1907
კვინიტაძე

კვინიტაძე
საკუთარი სახელი კვინიტაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი კვინიტაძე — სამხედრო მოღვაწე, გენერალი
ივანე კვინიტაძე — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი
ქართული გვარები
ნოვა-მონტი-ვერდი

ნოვა-მონტი-ვერდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტა-ფლორესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.54 კმ²-ზე. ფართობი 5 248 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Estonia at the 1928 Summer Olympics

Estonia at the 1928 Summer Olympics
Estonia competed at the 1928 Summer Olympics in Amsterdam, Netherlands.
Medalists
The 1928 Estonian Olympic Team
Estonia sent 20 athletes and 3 representatives to those games.
Representatives
Representatives were Harald Tammer, Arnold Veiss and Johannes Villemson.
Other delegations
Estonians in other delegations were 1924 Summer Olympics bronze medalist Aleksander Klumberg, who was athletics coach for and Albert Vollrat massage therapist in Hungarian olympic team.
Athletics
Men
Track & road events
Field events
Combined events – Men's decathlon
Boxing
Men
Sailing
The 1928 Olympic scoring system was used.
Men
Weightlifting
Men
Wrestling
Men's Greco-Roman
Men's Freestyle
References
Official Olympic Reports
International Olympic Committee results database
External links
EOK – Amsterdam 1928
Nations at the 1928 Summer Olympics
1928
1928 in Estonian sport
სიმონ-ბოლივარის რაიონი (პერუ)

სიმონ-ბოლივარის რაიონი (პერუ)
სიმონ-ბოლივარის რაიონი — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 005 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 697.15 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პასკოს რეგიონის რაიონები
პასკოს პროვინციის რაიონები
სიგერიხი

სიგერიხი
სიგერიკი (გ. 415) — ვესტგუთების მეფე. ვესტგუთების სამეფოს მართავდა 415 წელს 7 დღის განმავლობაში, ათაულფის მკვლელობის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
Henry Bradley, The Goths: from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion in Spain. Second edition, 1883, New York: G.P. Putnam's Sons, chapter 11.
Edward Gibbon, History of the Decline and Fall of the Roman Empire, chapter 31
ვესტგუთების მეფეები
გარდაცვლილი 415
ყორნისის გამოქვაბულები

ყორნისის გამოქვაბულები — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყორნისში, მდინარე ტილიანის მარჯვენა ნაპირზე.
სოფელ ყორნისის ციხის სამხრეთით, 500 მეტრში შემორჩენილია კლდეში ნაკვეთი გამოქვაბულები, რომელიც შედგება ორი სათავსისაგან; წინა სათავსის კედელი ჩამონგრეულ-ჩამორეცხილია. ოთახები ერთმანეთს ვიწრო გასასვლელებით უკავშირდება. გამოქვაბულის კედლებს ეტყობა კარგად დამუშავების კვალი. მათი დანიშნულება გაურკვეველია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
საქართველოს არქეოლოგიური ძეგლები
სირიშბაშევო

სირიშბაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 559 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 84 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (81%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
დავით შარაშიძე

დავით შარაშიძე (დ. 1886, ბახვი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 5 ნოემბერი, 1935, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, გიგო შარაშიძის შვილი, გიორგი შარაშიძის მამა, ქრისტინე შარაშიძის ძმა.
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი პედაგოგების, გიგო შარაშიძის და ნინო ქიქოძის ოჯახში. სწავლობდა ბახვის სოფლის სკოლაში, სადაც მისი მშობლებიც ასწავლიდნენ. შემდეგ სწავლობდა ქუთაისის რეალურ სასწავლებელში, საიდანაც გადავიდა ოდესის რეალურ სასწავლებელში. 1904 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, მუშაობდა ბოლშევიკების ფრაქციაში, პრესასთან თანამშრომლობდა „დ. შ-ძის“ ფსევდონიმით. 1905 წლის რევოლუციის დროს აქტიურად მუშაობდა ახალგაზრდებში, რის გამოც დააპატიმრეს. რამდენიმე თვეში გაათავისუფლეს რუსეთის იმპერიიდან გასახლების პირობით. ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ იძულებული გახდა წასულიყო ემიგრაციაში, ცხოვრობდა ჟენევაში და იქვე დაამთავრა ჟენევის უნივერსიტეტი. სწავლის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში, სადაც ორჯერ, 1907 და 1912 წლებში დააპატიმრეს პოლიტიკური საბაბით. პოლიტიკური დევნის გამო კვლავ ემიგრაციაში წავიდა და სამშობლოში დაბრუნდა 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ.
რედაქტორობდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის რუსულენოვან ორგანოს „борьба-ს“. 1918 წლის გაზაფხულზე რიგით ჯარისკაცად იბრძოდა ჩოლოქის ბრძოლაში. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. აქტიურად იყო ჩართული საერთაშორისო საზოგადოების მიერ საქართველოს დამოუკიდებლობის აღიარებისთვის მუშაობაში. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად, იყო საფინანსო-საბიუჯეტო და ხელოვნების კომისიების წევრი. 1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და აქტიურად იყო ჩართული წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1921 წელს დაპატიმრებული იყო რამდენიმე თვით, გათავისუფლების შემდეგ, იმავე წლის სექტემბერში, წავიდა ემიგრაციაში.
ემიგრაციაში
ცხოვრობდა სტამბოლში, მუშაობდა საქართველოში არსებულ იატაკქვეშა ორგანიზაციებსა და ემიგრაციაში მყოფ მთავრობას შორის არალეგალური არხებით ინფორმაციის მიმოცვლაზე, თანამშრომლობდა ემიგრანტულ პრესასთან. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1925 წლიდან გადასახლდა პარიზში, სადაც აგრძელებდა პოლიტიკურ და პუბლიცისტურ საქმიანობას. პარიზში იყო სოციალ-დემოკრატიული მიმართულების გაზეთების „ბრძოლა“ და „ბრძოლის ხმა“ რედაქტორი, ასევე ინტერპარტიული „დამოუკიდებელი საქართველოს“ თანარედაქტორი. მისი წერილები იბეჭდებოდა უცხოენოვან ჟურნალ-გაზეთებშიც. ფრანგულ ენაზე დაწერა და გამოაქვეყნა ანრი ბარბიუსის საპასუხო შრომა „საბჭოები და საქართველო“, რომელსაც თან ახლდა კარლ კაუცკის ვრცელი წინასიტყვაობა.
გარდაიცვალა ხანმოკლე ავადმყოფობის შემდეგ, დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე.
იხილეთ აგრეთვე
გიგო შარაშიძე
ქრისტინე შარაშიძე
შალვა შარაშიძე
გიორგი შარაშიძე
ლიტერატურა
შარაძე გ., „ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია“, ტ. 1, თბილისი, 2001
სქოლიო
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 1935
გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
ბახვში დაბადებულები
ბოლშევიკები
ლევილის სასაფლაოზე დაკრძალულები
რსდმპ-ის წევრები
დ
ქართველი სოციალ-დემოკრატები
ქართველი პუბლიცისტები
წმინდა ილიას მთები

წმინდა ილიას მთები — ქედი კორდილიერებში. გადაჭიმულია კანადისა და აშშ-ის ტერიტორიაზე 480 კმ სიგრძეზე. სიგანე 140 კმ. ყველაზე მაღალი მწვერვალებია: ლოგანი (5959 მ) და წმინდა ილიას მთა (5489 მ). აგებულია გრანიტებითა და დანალექი ქანებით. გამყინვარების მნიშვნელოვანი კერაა. 500 მ-ზე ზევით თოვლნარები და ფირნის ველებია, რომლებიდანაც დიდი მყინვარები ოკეანემდე ეშვება. ზოგი მათგანი მთისძირას ერთდება და წარმოქმნის ვრცელ მყინვარებს. აღსანიშნავია მყინვარი მალასპინა. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია წიწვოვანი ტყით.
სქოლიო
კანადის ქედები
აშშ-ის ქედები
თავკვერი საფერავისებური

თავკვერი საფერავისებური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
ფოთლის საერთო ნიშნებით თავკვერს ჰგავს, მარცვლების ფორმითა და ფერით კი — საფერავს. სწორედ ამ ნიშნების გამო მიიღო სახელწოდება თავკვერი საფერავისებური. ეს ჯიში ძალიან მცირე რაოდენობითაა გავრცელებული გურჯაანის მუნიციპალიტეტში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ოდნავ განივოვალური ფორმის, ხუთ-სამნაკვთიანი, იშვიათად სრულიად დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე თითქმის შიშველია, ოდნავაა შებუსული აბლაბუდისებრად, მათ ქვეშ თხლადაა მოფენილი ჯაგრისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალოზე დიდი და გრძელია, ვიწრო კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ უფორმო მტევნებიც გამოერევა. მტევნები თხელია, იშვიათად ძალიან თხელიც. მარცვალი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ოვალური ფორმის, მაგრამ მომრგვალო და მოგრძო მარცვლებიც შეინიშნება. მუქი იისფერია, კანი ოდნავ მკვრივია და უხვადაა დაფარული ცვილისებრი ფიფქით. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, მდნარი. წვენი ღია ვარდისფრადაა შეფერილი, გემო სასიამოვნო და ჰარმონიული აქვს, ოდნავ ეტყობა ჯიშური არომატი.
ჯიში საშუალო ზრდისა და დაბალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 138 დღიდან 160 დღემდე მერყეობს. მტევნის წონა 150-დან 400 გრამამდეა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 10-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.6-12 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო და გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 141
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
აგუა-დოსი-დუ-მარანიანი

აგუა-დოსი-დუ-მარანიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 581 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.13 კმ²-ზე. ფართობი 443 267 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
605

605
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გონ-დი — სუის დინასტიის იმპერატორი (გ. 619)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კასიმ იბნ მუჰამადი — მაჰმადის ვაჟი