PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გამყივანი

გამყივანი, გუნდის მომღერალ მამაკაცთა მაღალი, მჭახე, განსაკუთრებული ტემბრის ძლიერი ხმა გურულ და აჭარულ სიმღერებში. ხშირად გაიგივებულია წვრილთან. ზოგჯერ უახლოვდება კრიმანჭულს. იყენებენ სიმღერების გარკვეულ ჯგუფში („ნადური“, „ჰადილა“, „კალოს ხელხვავი“). გამყივანის სასიმღერო ტექსტი შინაარსმოკლებული სიტყვების (რიმტირი, ტირირიმ, ვარირა, ჰოვდილა ...), ზოგჯერ კი ცავკეული მარცვლებისაგან (რი, რა, რუ, დილ, ია, უა...) შედგება.
ლიტერატურა
ჟორდანია მ., ქსე, ტ. 2, გვ. 668, თბ., 1977
ქართული ხალხური მუსიკა
გიორგი მჭედლიშვილი (მეცნიერი)

გიორგი მჭედლიშვილი (მეცნიერი)
გიორგი მჭედლიშვილი (დ. 31 იანვარი, 1956, სიღნაღი — გ. 20 ნოემბერი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი და მეცნიერი. კულტუროლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002).
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1983 წლიდან ლექციების კურსს კითხულობდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, როგორც ბაკალავრიატის, ისე მაგისტრატურის სტუდენტებთან. 1990-1991 წწ. იგი ერთწლიანი სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა საბერძნეთში, ათენის უნივერსიტეტში, სადაც მუშაობდა XI-XII საუკუნეების ქართულ-ბიზანტიურ, პოლიტიკურ-კულტურულ ურთიერთობათა ისტორიაზე. დამთავრული აქვს საქართველო-საბერძნეთის საზოგადოებრივ-ჰუმანიტარული აკადემია „ტასის დემოკრატის“ ევროსაბჭოს პროგრამით, ჟურნალისტის სპეციალობით. სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდა სტუდენტურ ექსპედიციებს. 1999-2001 წლებში მონაწილეობდა ბუდაპეშტში, ევროპის ცენტრალური უნივერსიტეტის პროგრამებში. 2003 წელს მონაწილეობა მიიღო ისრაელში მაშავის პროგრამით გამართულ „უმაღლესი განათლების“ კურსებზე. ავტორია 60-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა და თითქმის ამდენივე საგაზეთო წერილის. მუშაობდა კავკასიისა და ტექნიკურ უნივერსიტეტებში სრული პროფესორის თანამდებობაზე. საქართველოში ისტორიულ კულტუროლოგიაში ერთ-ერთ პირველს მიენიჭა ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს ისტორიის სახელმძღვანელოს პრობლემა“, დაიცვა 1983 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შუა საუკუნეების ქართული პოლიტიკური აზრი და ვეფხისტყაოსანი“, დაიცვა 2002 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 31 იანვარი
დაბადებული 1956
გარდაცვლილი 20 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2020
ქართველი ისტორიკოსები
დასავლეთის რეგიონი (უგანდა)

დასავლეთის რეგიონი (უგანდა)
დასავლეთის რეგიონი — უგანდის ადმინისტრაციული რეგიონი. ფართობი — 55 276,6 კმ². 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 8 939 355 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — მბარარა.
რეგიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს ედუარდის ტბის ნაწილი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
2010 წლის ივლისის მდგომარეობით დასავლეთის რეგიონში შედიოდა 26 ოლქი (ქვეყნის 111 ოლქიდან).
რესურსები ინტერნეტში
უგანდის ადმინისტრაციული რუკა 2010 წლის ივლისის მდგომარეობით (Ministry of Local Government. Latest Map of Uganda July 2010)
სქოლიო
უგანდის რეგიონები
მაქსუდქენდი

მაქსუდქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 628 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
Camponotus nutans nutans

Camponotus nutans nutans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ჯალილი (თოუზი)

ჯალილი (თოუზი)
ჯალილი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1811 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თოუზის რაიონის სოფლები
Coronel Xavier Chaves

Coronel Xavier Chaves is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Campo das Vertentes and to the microregion of São João del-Rei. In 2021, the estimated population was 3,488.
The municipality contains part of the Ritápolis National Forest.
Geography
According to IBGE (2017), the municipality belongs to the Immediate Geographic Region of São João del-Rei, in the Intermediate Geographic Region of Barbacena.
Ecclesiastical circumscription
The municipality is part of the Roman Catholic Diocese of São João del-Rei.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
მარსელ კიპაჩი

მარსელ კიპაჩი (დ. 12 თებერვალი , 1894, კრიჟევიცე, კოპრივიჩე-კრიჟევაცა, ხორვატია — გ. 12 აგვისტო, 1915, რუსეთის ფრონტი ) — ხორვატი გამომგონებელი. ამ ვუნდრკინდის ნამუშევრები და გამოგონებები უკავშირდება ელექტრონიკის, მაგნეტიზმის, აკუსტიკის, აუდიო გადაცემის და ტრანსფორმატორების სფეროებს.
მარსელ კიპაჩი დაიბადა ხორვატიის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ კრიჟევიცეში, რომელიც იმ პერიოდში ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის შემადგენლობაში იყო. კიპაჩების კეთილშობილი ოჯახი ქალაქ კრიჟევიცეში XIX საუკუნის დასაწყისში დასახლდა და საკმაოდ დიდი გავლენით სარგებლობდა. მომავალი გამომგონებელი ეკონომიკას ბერლინში სწავლობდა, ხოლო ელექტრო ინჟინერიას შარლოტენბურგში ეუფლებოდა .
1910 წლის 16 მარტს, ბერლინში, 16 წლის ასაკში, მარსელმა დააპატენტა საზღვაო კომპასი, რომელიც რკინისა და მაგნიტური ძალების არსებობის მიუხედავად, ჩრდილოეთისკენ იყო მიმართული. 1911 წლის 20 დეკემბერს ლონდონში უკვე გაუმჯობესებული ვერსია დააპატენტა. მეორე ვერსია საზღვაო კომპასის დისტანციურ მოწყობილობას წარმოადგენდა, რომელიც შედგებოდა მაგნიტური ძალების ან მათ უშუალო სიახლოვეს მყოფი არამაგნიტური მასების მიმართ მდგრადი გემის სხვადასხვა ნაწილში განლაგებული საჩვენებელი ინსტრუმენტების დანიშნულების მქონე ამპერმეტრებისგან.
1912 წელს საფრანგეთში ახალგაზრდა გამომგონებელმა დააპატენტა ავტომობილის გასანათებელი დინამო-მანქანა. ეს იყო ერთგვარი ელექტრო გენერატორი, რომელიც შერწყმულია თავად მანქანის მექანიკურ ძრავთან. იმავე წელს მარსელ კიპაჩმა დააპატენტა დენის ჩამრთველი, რომელიც განკუთვნილი იყო რენტგენის აპარატებისთვის. მის მიერ დაპატენტებული დენის ჩამრთველი მუშაობდა გაზის წნევაზე. მარსელ კიპაჩის "პატარა ტრანსფორმატორი" დაბალი ძაბვისთვის ფართოდ გამოიყენებოდა, როგორც "Kipach-Weiland სისტემის" ნაწილი სამთო და სტომატოლოგიურ ნათურებში, მასაჟის ძრავებში და სხვა მოწყობილობებში. მარსელ კიპაჩი დიდ ინტერესს იჩენდა მექანიკისა და ელექტრონიკის სხვადასხვა სფეროების მიმართ, აქტიურად აწარმოებდა მიმოწერას ცნობილ მეცნიერებთან და გამომგონებლებთან.
როდესაც 1914 წლის 28 ივლისს პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო, მარსელ კიპაჩი მოხალისედ წავიდა ჯარში.ახალგაზრდა გამომგონებელი დაიღუპა 1915 წელს რუსეთის ფრონტზე 21 წლის ასაკში. მისი ნეშტი 1917 წელს კრიჟევცში გადაასვენეს, სადაც ქალაქის სასაფლაოზე საოჯახო საძვალეში დაასვენეს.
მისი ორი პატენტი მოხვდა დიდ გამოფენაზე "საბუნებისმეტყველო მეცნიერების საუკუნე ხორვატიაში: თეორია და გამოყენება" (1996 წლის ივნისი-ოქტომბერი, კლოვიჩი დვორის გალერეა ). პროფესორმა ვლადიმერ მულევიჩმა 1993 წელს ახალი ტექნოლოგიების მე-4 საერთაშორისო სიმპოზიუმზე წაიკითხა ლექცია გამომგონებელის მუშაობის შესახებ. დღეს კრიჟევციში ფუნქციონირებს მარსელ კიპაჩის სახელობის ინოვაციური საზოგადოება. ქალაქის მუზეუმში დაცულია მრავალი დოკუმენტი და საოჯახო ფოტო. 2004 წელს კრიჟევცში მოეწყო გამოფენა კიპაჩების ოჯახის შესახებ.
ლიტერატურა
Zoran Homen Marcel pl. Kiepach - zaboravljeni izumitelj na polju elektrotehnike . Cris, god. VII., br. 1/2005., str. 113—122
Križevci: Marcel pl. Kiepach. http://www.krizevci.net/hr (Hozzáférés: 2022. máj. 27.)
რესურსები ინტერნეტში
Marcel Kiepach in the Town Museum of Križevci (ხორვატ.)
Kiepach, his life and work (ხორვატ.)
Križevci.eu – Marcel pl. Kiepach (ხორვატ.)
დაბადებული 12 თებერვალი
დაბადებული 1894
გარდაცვლილი 12 აგვისტო
გარდაცვლილი 1915
ხორვატი გამომგონებლები
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
პირვლ მსოფლიო ომში დაღუპულები
კატი (კასტელიონი)

კატი (კასტელიონი)
კატი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 102,3 კმ². მოსახლეობა — 714 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
Los Andes Department

Los Andes Department
Los Andes (i.e.: The Andes) is a department located in Salta Province, Argentina. It is the second largest by area in the province, after Rivadavia Department, and its capital is the town of San Antonio de los Cobres.
Geography
Overview
The department is located in the western area of the province, on the eastern side of the Andes, and includes the Puna de Atacama. It borders with Antofagasta Region (Chile), the provinces of Jujuy and Catamarca, and the departments of La Poma, Cachi and Chicoana. The territorial strip linking the northern and southern side of La Poma Department separates Los Andes from Rosario de Lerma Department.
Places
Towns and municipalities:
San Antonio de los Cobres (5,482 inh.)
Mina La Casualidad (abandoned)
Olacapato (186 inh.)
Santa Rosa de los Pastos Grandes (136 inh.)
Tolar Grande (119 inh.)
Other localities and places:
Caipe
Chuculaqui
Laguna Seca
Los Patos
Mina Concordia
Mina Tincalado
Quebrada del Agua
Salar de Pocitos
Socompa
Taca Taca
Unquillal
Vega de Arizaro
See also
Tren a las Nubes
La Polvorilla
Salar de Arizaro
Salta–Antofagasta railway
References
External links
Los Andes Department on Salta Province website
Departments of Salta Province
Rubroboletus

Rubroboletus is a genus of bolete fungi in the family Boletaceae. It was circumscribed by Chinese mycologists in 2014 with Rubroboletus sinicus as the type species. Species are characterized by having a reddish cap surface, yellow tubes on the underside of the cap, and an orange-red to blood-red pore surface. Pinkish to red spots (reticula) are present on the stipe surface, and a bluish color change occurs when the bolete flesh is injured. Rubroboletus mushrooms have an olive-brown spore print, and produce smooth spores. Eight species were included in the original circumscription (seven new combinations and one new species); five were added in 2015, and another in 2017.
Several species in this genus are poisonous. Although R. sinicus is sporadically sold in markets in Yunnan, China, it is suspected of being poisonous; further studies are need.
Species
References
External links
Boletales genera
ვალერიან იზორია

ვალერიან იზორია
ვალერიან (ვალერი) იზორია (დ. 1 აპრილი, 1948 , სოფელი კირცხი, ჩხოროწყუს რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ისტორიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1973 წელს დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: საინიციატივო ჯგუფი .
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1 აპრილი
დაბადებული 1948
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვალერიან
Kranevo

Kranevo is a coastal village on the northern Bulgarian Black Sea Coast, part of Balchik Municipality, Dobrich Province. It is located in the historical region of Southern Dobruja. Between 1913 and 1940 it was part of Romania, being its southernmost settlement. An important lighthouse is installed on Cape Ekrene, 3 km (2 mi) south of the village. Kranevo enjoys high tourist population during summers and two of the reasons are its proximity to Albena (less than half an hour on foot, by walking on the beach) and its clearly lower prices.
History
The settlement was founded in the Ancient period, probably by the ancient Thracians and in the next periods was part of the Roman, Bulgarian and Ottoman Empires. Its name during Ottoman rule was Ekrene, and Ecrene under Romanian administration.
Due to the constant landslide activity in the area, the activity of the lighthouse was stopped.
Not far from it are the remains of the defensive shaft, which played an important role in the defense of the First Bulgarian State, called Asparuhov shaft. On the huge hill near today's Kranevo, the Ekren fortress (fortress) was once located.
At this place during the Romanian occupation of Southern Dobrogea (1913 - 1940) passed the border with the Kingdom of Romania.
In 1950 a Labor Cooperative Agricultural Farm (TKZS) was established in the village. In 1958 the labor troops passed the road from Balchik, Albena through Kranevo to Golden Sands and Varna.
Kranevo Point on Tower Island in the Palmer Archipelago, Antarctica is named after Kranevo.
Temples
Orthodox Church of the Holy Mother of God - Worthy to Eat - consecrated on June 8, 2019.
Annual events
In 2010 on the territory of the resort was built swimming pool "Aqua Life" with Olympic size, equipped for international competitions in swimming, water polo and synchronized swimming. From 13 to 17 September 2011 was held the First International Women's Water Polo Tournament "Kranevo Cup" under the auspices of LEN.jhb.
Sprat Festival - held regularly since 2015 in June.
Notes
Villages in Dobrich Province
Seaside resorts in Bulgaria
Populated coastal places in Bulgaria
ქაიხოსრო წერეთელი

ქაიხოსრო წერეთელი
ქაიხოსრო პაპუნას ძე წერეთელი (გ. 28 ივლისი, 1828) — იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, XVIII საუკუნის 90-იანი წლებისა და XIX საუკუნის I მეოთხედის „ზემო ქვეყნის“, „ზემო მხარის“, ანუ ზემო იმერეთის უკანასკნელი სარდალი.
სოლომონ II-ის პოლიტიკის მიმდევარი. 1810 რუსი მოხელეების მიერ დაპატიმრებული სოლომონ II წერეთლის ინიციატივით თბილისიდან ახალციხის საფაშოში გააპარეს. იმერეთის აჯანყების დამარცხების შემდეგ თვით წერეთელიც ემიგრაციაში გაჰყვა მეფეს. კონსტანტინეპოლში მან საფრანგეთის საქმეთა რწმუნებულს გადასცა სოლომონ II-ის წერილი ნაპოლეონისადმი, რომლითაც მეფე მას მფარველობას სთხოვდა. ეს ცდა უშედეგოდ დამტავრდა. 1816 წერეთელი სამშობლოში დაბრუნდა და მალე რუსეთის მთავრობას შეურიგდა. აქტიური მონაწილეობა მიიღო ცარიზმის კოლონიური რეჟიმის წინააღმდეგ მოწყობილ 1819–1820 იმერეთის აჯანყების ჩაქრობაში. ერთგული სამსახურისათვის 1821 იმპერატორმა პოლკოვნიკობა უბოძა.
ლიტერატურა
სოსელია ო., ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. 2, თბ., 1981;
Махарадзе Н. Б., Восстание в Имеретии 1819-1820 гг., «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვუს», 1942, ნაკვ. 3;
ქართველი დიდი ფეოდალები
გარდაცვლილი 28 ივლისი
გარდაცვლილი 1828
ქ
მარგერიტ ლონგი

მარგერიტ ლონგი (დ. 13 ნოემბერი, 1874, ნიმი — გ. 13 თებერვალი, 1966, პარიზი) — ფრანგი პიანისტი და პედაგოგი. სწავლობდა პარიზის კონსერვატორიაში. 1906-1940 ამავე კონსერვატორიის პედაგოგი (1920-დან პროფესორი). დააარსა ფორტეპიანოზე დაკვრის კერძო სკოლა, სადაც მრავალი თვალსაჩინო პიანისტი აღიზარდა. იყო გ. ფორეს, კლოდ დებიუსის, მ. რაველისა და მისდამი მიძღვნილი მთელი რიგი ნაწარმოებების პირველი შემსრულებელი. 1943 ჟ. ტიბოსთან ერთად დააწესა პიანისტთა და მევიოლინეთა კონკურსი (1946-იდან მარგერიტ ლონგისა და ჟ. ტიბოს სახელობის პიანისტთა და მევიოლინეთა საერთაშორისო კონკურსი). 1955 წელს გამოდიოდა მოსკოვში. ლონგი პარიზისა და მოსკოვის კონსერვატორიების საპატიო პროფესორი იყო.
ლიტერატურა
ფრანგი პიანისტები
დაბადებული 13 ნოემბერი
დაბადებული 1874
გარდაცვლილი 13 თებერვალი
გარდაცვლილი 1966
არსაიდან არსაითკენ

არსაიდან არსაითკენ – მიხო მოსულიშვილის 2012 წლის მინიატურებისა და ერთი ვრცელი მოთხრობის კრებული.
შინაარსი
მიხო მოსულიშვილის წიგნი „არსაიდან არსაითკენ“ განსხვავებული სტილითა და განსხვავებულ თემატიკაზე შექმნილ 38 მინიატურასა და ერთ მოთხრობას აერთიანებს.
ერთი ციდა მოთხრობები
მწვერვალი, საიდანაც უკან ვეღარ ბრუნდებიან
ოთხი ჩანაწერი ვაჟა-ფშაველაზე
მე გიჟას მოჭრილ თავში ვცხოვრობ ახლაც
ერთხელაც არის და...
ჭალის გვრიტები
ფითრი და ჩურჩხელა
ოძელა
ახადს უნისლოდ, დარდიანს...
არსაიდან არსაითკენ
ხაბარდა, პიგმალიონი მოდის!
თბილისიდან ადევნებული, მოჭრილი თავი
მტკვარდალეული
თითჭიდი ფუნიკულიორზე
ერთი „ვაჟაობის“ ამბავი
ათი რამე, რაც უნდა გააკეთო თბილისში
თავისით როგორ დამიბრუნდა „იუპიტერის სინანული“
ჩემი ძმის მაგთი-ფიქსმა რომ აურია
ვარაზა შალიკაშვილი
მოკლედ უსინათლოთა თეატრზე
დინოზავრების ნაკვალევზე სიარული აკრძალულია!
ირაკლი უჩანეიშვილი გუარამ მამფალის როლში}}.
ერთკაციანი მოხეტიალე თეატრი
ცოცხალი იყო ჩოქია...
გასი ჯეკი
ფრთხილად იარე, ძობანავ...
როგორ დახატეს ბობრიკი...
დრამატურგის ჩიბუხი
წივის სუნი
ყარტა-ყურტა ქართველებისა და რუსული ოქროს ტრიალისა...
რა მაკავშირებს იაპონიასთან?
სასაფლაოს დარაჯი
მაწანწალა ძაღლივით რომ ხარ, ანუ ქარს მიაქვს მრგვალი სუგეგასა
არაგვისა და იორისა, ენგურისა და რიონისა
ძაღლების პლანეტაზე რომ არ მოვხვდეთ...
გლობუსა
სწორად როგორ უნდა იცხოვრო კაცმა
ნეტავ, მაქცია სიკვდილადა...
ფარდაგების წაწალი
მოთხრობა
ცეკვა მკვდრებით (კავკასიური დეტექტივი)
შეფასება
ცნობილმა პოეტმა და ჟურნალისტმა, ბელა ჩეკურიშვილმა ასე შეაფასა ეს მინიატურები:
.
რესურსები ინტერნეტში
არსაიდან არსაითკენ]
არსაიდან არსაითკენ - საბაზე
სქოლიო
მიხო მოსულიშვილის ნაწარმოებები
2012 წლის წიგნები
ქართული მოთხრობები
José Raydan

José Raydan is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
პეტრე ბაგრატიონი (მეცნიერი)

პეტრე ბაგრატიონი (მეცნიერი)
პეტრე რომანის (რევაზის) ძე ბაგრატიონი (დ. 24 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 12 სექტემბერი], 1818, ყიზლარი ― გ. 29 იანვარი [ ძვ. სტ. 17 იანვარი], 1876, პეტერბურგი), ქართველი მეცნიერი და ინჟინერი. მხედართმთავრის პ. ბაგრატიონის ძმისწული.
1827 წელს მიაბარეს თბილისის კეთილშობილთა სასწავლებელში. 1835 გაამწესეს პეტერბურგის ლაიბ-გვარდიაში იუნკრად. 1845 დაინიშნა ჰერცოგ მაქსიმილიან ლოიხტენბერგის ადიუტანტად და 7 წელი ახლდა მას ევროპაში. ლოიხტენბერგის სიკვდილის შემდეგ (1851) ბაგრატიონი პეტერბურგში დაბრუნდა. 1857 ჩაირიცხა კავკასიის ესკადრონის ლაიბ-გვარდიაში და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. 1862 დაინიშნა ტვერის გუბერნატორად. 1865 მიენიჭა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება, ხოლო 1870 წელს დანიშნეს ბალტიისპირა ქვეყნების - ლიფლანდიის, კურლანდიისა და ესტლანდიის - გენერალ-გუბერნატორად.
1842-იდან ბაგრატიონმა დაიწყო სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა ფიზიკისა და ქიმიის დარგში. ექსპერიმენტული გამოკვლევებს იგი პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის კაბინეტში ატარებდა. გამოიგონა პირველი მშრალი გალვანური ელემენრი, რომელსაც მიუძღვნა თავისი პირველი სამეცნიერო შრომა (1843, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ბიულეტენი; განმეორებით გამოვიდა ლონდონსა და პარიზში 1845). ამ ნაშრომში იხილავდა გალვანოპლასტიკასა და გალვანურ ელემენტში მიმდინარე პროცესებს. ბაგრატიონმა პირველმა აღმოაჩინა ლითონური ოქროს, ვერცხლისა და სპილენძის ხსნადობა ტუტე ლითონთა ციანიდების წყალხსნარებში, რაც საფუძვლად დაედო დაციანების მეთოდს. 1847 წელს აღმოაჩინა მინერალ ორტიტის სახელობა, რომელსაც "ბაგრატიონი" უწოდეს.
ლიტერატურა
პარკაძე ვ., პეტრე რომანის ძე ბაგრატიონი, თბ., 1956;
პარკაძე ვ., ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 320, თბ., 1997
მუხრანელების სამეფო შტო
დაბადებული 24 სექტემბერი
დაბადებული 1818
გარდაცვლილი 29 იანვარი
გარდაცვლილი 1876
ტუბკალის ეროვნული პარკი

ტუბკალის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ცენტრალურ-დასავლეთ მაროკოში, მაღალ ატლასის მთებში, ქალაქ მარაქეშიდან 70 კილომეტრში. შეიქმნა 1942 წელს და წარმოადგენს ქვეყნის უძველეს ეროვნულ პარკს. მოიცავს 380 კმ² ტერიტორიას. პარკის უმაღლესი წერტილია ჯებელ-ტუბკალის მთა, ზღვის დონიდან 4 167 მეტრზე.
არქეოლოგიური ძეგლები
2012 წლის ოქტომბერში, სალაფიათის მიმდევრებმა გაანადგურეს პარკის ტერიტორიაზე არსებული 8 000 წლის კლდის გრავიურები (პეტროგლიფები), რომლებზეც გამოსახული იყო მზე, როგორც ღვთაება.
იხილეთ აგრეთვე
მაროკოს ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მაროკოს ეროვნული პარკები
Guazapares Municipality

Guazapares Municipality
Guazapares is one of the 67 municipalities of Chihuahua, in northern Mexico. The municipal seat lies at Témoris. The municipality covers an area of 2,145.8 km².
As of 2010, the municipality had a total population of 8,998, up from 8,010 as of 2005.
The municipality had 492 localities, the largest of which (with 2010 populations in parentheses) was: Témoris (2,053), classified as rural.
Geography
Towns and villages
The municipality has 352 localities. The largest are:
References
Municipalities of Chihuahua (state)
ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია

ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ განთიადში.
ტაძარი სავარაუდოდ X საუკუნეში უნდა იყოს აგებული. გადმოცემის მიხედვით თავდაპირველად ეს ეკლესია მაღალ გორაზე იდგა, მაგრამ იქ მოსახლეობა უგზოობის გამო ვერ ადიოდა, ამიტომ ტაძარი დაშალეს და გზასთან ახლოს ჩაიტანეს.
დგას შემაღლებულ ადგილას. ნაგებია სხვადასხვა ფერის თლილი ქვის კვადრებით. ტაძარი დარბაზულია, წყობა სწორკუთხაა. ტაძარს შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთით ტაძარს დიდი კარიბჭე აქვს. კარიბჭის თაღები მრგვალ მასიურ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთ მინაშენზე, სვეტის თავზე გამოყენებულია ტიმპანის ქვა, სადაც ცენტრში წარმოდგენილია წრეში ჩახაზული ჯვარი. კარიბჭის კედლებზე მოჩუქურთმებული ქვებია გამოყენებული. სამხრეთით კარის თავზე ჩუქურთმიანი თაღი გადის. ჩრდილოეთიდან ტაძარს მცირე ზომის სწორკუთხა მინაშენი აქვს, რომლის შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ტაძარს დასავლეთით, აღმოსავლეთით და სამხრეთით გაჭრილი აქვს თაღოვანი სარკმლები, რომელიც ასევე მოჩუქურთმებულია. ტაძარს გარშემო გალავანი შემოუყვება. ტაძარს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 2013- 2014 წლებში.
მონასტერი მდებარეობდა სოფელ ჭანიეთურის ტერიტორიაზე, რომელიც საბჭოთა პერიოდში სამ ნაწილად გაიყო და სამ სხვადასხვა სასოფლო საბჭოში გადანაწილდა. მონასტერი მოექცია იმ ტერიტორიაზე, რომელიც განთიადის სახელით შევიდა კონჭკათის სასოფლო საბჭოს შემადგენლობაში
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
საქართველოს მონასტრები
შილავარი

შილავარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,285 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
სიპაკტლი

სიპაკტლი (სხვა სახელი — სივანგორი) — აცტეკების მითოლოგიაში ზღვის ურჩხული, რომელსაც ერთდროულად თევზისა და ნიანგის აღნაგობა აქვს. ომეტეკუტლისა და ომესიუატლის შემონაქმედი. ტლალტეკუტლის მსგავსად, სიპაკტლი მშიერი პირებით დაფარული აღიწერება. გამოსახავენ ხვლიკის ან ბაყაყის სახით. მისი ტანიდან კეცალკოატლმა და ტესკატლიპოკამ შექმნეს სამყარო, თანაც ტესკატლიპოკამ თავისი ტერფი გამოიყენა, როგორც სატყუარა. სიპაკტლი ღმერთებმა რამდენიმე ნაწილად გაყვეს: მისი თავი გადაიქცა ცამეტ ცად, ტანი — მიწად, ხოლო კუდი — მიკტლანის ცხრა უფსკრულად (ჯოჯოხეთად).
მიწის სხვა განსახიერება, ტლალტეკუტლი, ზოგიერთ მითში დასახელებულია, როგორც სიპაკტლის ქმარი.
პირველწყაროები
რესურსები ინტერნეტში
ძველი მესოამერიკა
ლიტერატურა
მითოლოგიური ლექსიკონი/მთ.რედ. ე. მალეტინსკი — М.:საბჭოთა ენციკლოპედია, 1991 წ. გვ. 502.
აცტეკების მითოლოგია
აცტეკები
აცტეკების ღმერთები
სიული პრიუდომი

სიული პრიუდომი (ნამდვილი სახელი და გვარი – რენე ფრანსუა არმან პრიუდომი ; დ. 16 მარტი, 1839, პარიზი — გ. 7 სექტემბერი, 1907, შატენე-მალაბრი) — ფრანგი პოეტი, ესეისტი, პოეტთა ჯგუფ „პარნასის“ წევრი, ნობელის პრემიის პირველი ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1901).
პრიუდომი ფრანგი მაღაზიის მფლობელის ოჯახში დაიბადა. ლექსების კრებულის — „ამაო ალერსი“ (1875), ფილოსოფიური პოემების: „ბედი“ (1872), „სამართლიანობა“ (1878), „ბედნიერება“ (1888) ავტორი; აგრეთვე სოციოლოგიური და ხელოვნებათმცოდნეური შრომების ავტორი.
პრიუდომი პარიზში დაიბადა. თავდაპირველად ინჟინერიას ეუფლებოდა, შემდეგ — ფილოსოფიას, ბოლოს კი — პოეზიას. მან თანამედროვე დროისთვის მეცნიერული პოეზიის შექმნა გადაწყვიტა. თავისი გულწრფელი და მელანქოლიური ხასიათის გამო ის პარნასელთა სკოლის წარმომადგენლებს დაუკავშირდა.
კარიერა
პრუდომის პირველი ლექსების კრებული „სტროფები და ლექსები“ ("Stances et Poèmes") შეაფასა ჩარლზ ავგუსტინ ბუვმა. კრებული შეიცავდა მის ყველაზე ცნობილ ლექსს „გატეხილ ვაზას“ (Le vase brisé).
კარიერის განმავლობაში პრუდომმა გადაინაცვლა სენტიმენტალური სტილიდან პერსონალურ სტილზე, რამაც აჩვენა ფილოსოფიური და სამეცნიერო საგნებისადმი მისი ინტერესი. პრუდომის პირველი წიგნის ინსპირაცია იყო ლუკრეატუსის „დაწყებული ბუნებიდან“ ("De nerum natura"), რომლის პირველი სტროფებიც მან თავად თარგმნა. პრუდომის ფილოსოფია მკვეთრად გამოიხატა ლექსებში „სამართლიანობა“ ("La Justice") და "ბედნირება" ("Le Bonheur").
"ბედნიერების" დაწერის შემდეგ პრუდომმა ესთეტიკასა და ფილოსოფიაზე ესეების წერას მიჰყო ხელი .
რესურსები ინტერნეტში
Poesies.net: Sully Prudhomme
Poesies.net: Le Zénith
სქოლიო
დაბადებული 16 მარტი
დაბადებული 1839
გარდაცვლილი 7 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1907
ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები
პარიზელი მწერლები
ფრანგი ესეისტები
სიმბოლისტი პოეტები
მამაკაცი ესეისტები
ფრანგი მამაკაცი პოეტები
XIX საუკუნის პოეტები
XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
XIX საუკუნის ესეისტები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით