PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მეტ დეივისი

მეტ დეივისი
მეტიუ მეტ დეივისი (დ. 8 მაისი, 1978, სოლტ-ლეიკ-სიტი, იუტა, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ალარიკ ზალცმენის როლით ტელესერიალში „ვამპირის დღიურები“.
ბიოგრაფია
მეტ დეივისი დაიბადა 1978 წლის 8 მაისს იუტას შტატის ქალაქ სოლტ-ლეიკ-სიტიში, მასწავლებლების ოჯახში. სკოლაში დადიოდა პატარა ქალაქ ვუდს-კროსში, რომელიც სოლტ-ლეიკ-სიტისთან ახლოს მდებარეობს. სკოლის დასრულებისთანავე ჩააბარა იუტას შტატის უნივერისტეტში, სადაც დაეუფლა სამსახიობო ხელოვნებას. უნივეერისტეტის დამთავრების შემდეგ გადავიდა ნიუ-იორკში და გააგრძელა სწავლა ამერიკის დრამატიკული ხელოვნების აკადემიაში.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 8 მაისი
დაბადებული 1978
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ვალიელ-ამერიკელები
Muryginskaya

Muryginskaya is a rural locality (a village) in Mikhaylovskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 3 as of 2002.
Geography
Muryginskaya is located 18 km east of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Budrikha is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
Tauragė District Municipality

Tauragė District Municipality is a municipality in Tauragė County, Lithuania
Seniūnijos (Elderships or Wards)
The Tauragė district municipality contains 8 seniūnijos (in English: elderships or wards); the main town or village is listed for each.
– Batakiai
– Gaurė
–
–
– Skaudvilė
– Tauragė
– Tauragė
– Žygaičiai
Population by locality
Status: M, MST – city, town / K, GST – village / VS – steading
References
Municipalities of Tauragė County
Municipalities of Lithuania
ზეივა (ისმაილი)

ზეივა (ისმაილი)
ზეივა — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,003 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
ოსაპამპის რაიონი

ოსაპამპის რაიონი — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის ოსაპამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 814 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 064 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 982.04 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პასკოს რეგიონის რაიონები
ოსაპამპის პროვინციის რაიონები
ფრთოსანი გველი

ფრთოსანი გველი — მოწინავე ზებუნებრივი ღვთაება მესოამერიკის მრავალ რელიგიაში. აცტეკები მას კეცალკოატლს უწოდებდნენ, იუკატანის მაიას ხალხი კუკულკანს, კუკუმაცს და ტოჰილს კიჩეს მაიას ხალხი. სახელში გამოყენებული ორმაგი სიმბოლიზმი ღვთაების ორმაგი ბუნების ალეგორიაა, სადაც ფრთიანობა განასახიერებს მის ღვთაებრიობასა და ფრენის უნარს, გველი კი მის ადამიანურ ბუნებას და დედამიწაზე ხოხვის უნარს სხვა ცხოველებთან ერთად; დუალიზმი ძალზე დამახასიათებელია მესოამერიკული ღვთაებებისათვის.
ფრთოსანი გველების უძველესი გამოვლინებები შეიმჩნევა ოლმეკების კულტურაში (ძვ. წ. 1400-400). ყველაზე უკეთ იგი შემორჩენილია აცტეკების ხელოვნებაში, მაგალითად ლა-ვენტის არქეოლოგიური ძეგლის მონუმენტ 19-ში და ხუშტლაუაკის მღვიმის მხატვრობაში, სადაც ჩანს მისი წვეტიანი კუდი; ზოგჯერ მათი სხეულები ადამიანისას წააგავს. მიჩნეულია, რომ ოლმეკთა ფრთოსანი გველის ღვთაებები მრავალ შემდგომ მესოამერიკულ ღვთაებათა წინაპრები იყვნენ, მიუხედავად იმისა, რომ მკვლევართა აზრით, ისინი ოლმეკთათვის მნიშვნელოვანი კულტები არ იყვნენ.
ტეოტიუაკანის ხალხთა (ძვ. წ. 200 – ახ. წ. 700) პანთეონი ასევე გამოირჩევა ფრთოსანი გველით, რაც ძირითადად ასახულია ფრთოსანი გველის ტაძარში (ახ. წ. 150–200). ფრთისან გველთა რამდენიმე გამოვლინება წარმოდგენილია უშუალოდ ტაძრის შენობაზე, მათ შორის მთელტანიანი პროფილები და მხოლოდ თავები.
ფრთისანი გველები ასევე წარმოდგენილია გვიანდელ ტოლტეკთა (ახ. წ. 950–1150) დედაქალაქ ტულაში.
აცტეკთა ფრთოსანი გველი, ღმერთი კეცალკოატლი ცნობილია აცტეკების რამდენიმე კოდექსიდან, რომელთა შორისაა ფლორენტინის კოდექსი, ასევე ესპანელ კონკისტადორთა ჩანაწერებიდან. კეცალკოატლი იყო ცოდნის მომტანი, წიგნების გამომგონებელი ღვთაება და დაკავშირებული იყო პლანეტა ვენერასთან.
მაიას შესაბამისი ღმერთი კუკულკანი იშვიათად ჩნდება მაიას ცივილიზაციის კლასიკურ პერიოდში. თუმცა, პოპოლ-ვუჰის ჩანაწერებში, კიჩეს ხალხის ღვთაება კუკუმაცი კოსმოსის შემქმნელად მიიჩნევა.
გარდა ფრთოსანი გველებისა, მესოამერიკულ ღვთაებათა პანთეონში მსგავსი ნაკვთების მქონე სხვა მრავალი გველი ღმერთიც არსებობდა.
ლიტერატურა
Castro, Ruben Cabrera (1993) "Human Sacrifice at the Temple of the Feathered Serpent: Recent Discoveries at Teotihuacan" Kathleen Berrin, Esther Pasztory, eds., Teotihuacan, Art from the City of the Gods, Thames and Hudson, Fine Arts Museums of San Francisco, ISBN 0-500-27767-2.
Joralemon, Peter David (1996) "In Search of the Olmec Cosmos: Reconstructing the World View of Mexico's First Civilization", in Olmec Art of Ancient Mexico, eds. E. P. Benson and B. de la Fuente, National Gallery of Art, Washington D.C., ISBN 0-89468-250-4, pp. 51–60.
7
(see index)
სქოლიო
აცტეკების ღმერთები
მაიას მითოლოგია
თაბორი (თბილისი)

თაბორი (თბილისი)
...
თაბორის ციხე, ყორჩი-ყალა — ფეოდალური ხანის ციხესიმაგრე და თანამედროვე ეკლესია თბილისში, ქალაქის ძველ უბანში, თაბორის ქედის ბოლოს, ბოტანიკური ბაღის თავზე. შემორჩენილია ციხის საძირკვლის ნანგრევები. წყაროებში მოხსენიებულია ყორჩი-ყალას სახელწოდებითაც. თაბორის ციხე დარაჯობდა სამხრეთიდან თბილისში მიმავალ გზას. ციხის შიგნით თავდაცვითი ნაგებობები და ეკლესია იდგა, რომელიც XXI საუკუნეში აღადგინეს.
ისტორია
„თავისი მდებარეობით თბილისი ტაფობს მოგვაგონებს, რომელიც მთაგორებით არის შემოფარგლული, თითოეული მთის სახელწოდება წინაქრისტიანულ თუ ქრისტიანულ რელიგიასთან არის დაკავშირებული“, — წერს თ. ბერიძე. თბილისს სამხრეთით, მტკვრის მარჯვენა მხარეს ეკვრის თაბორის მთა, რომელიც თრიალეთის ქედის ერთ-ერთი განშტოებაა. მთის — თაბორის სახელი ქართულში ქრისტიანულმა რელიგიამ შემოიტანა. ამ მთაზე მოხდა ქრისტეს ფერისცვალება.
თაბორის ციხე წყაროებში პირველად იხსენიება 1045 წელს, როცა მეფე ბაგრატ IV-მ ქალაქი და ციხე-სიმაგრე დაიკავა „... შეიყვანეს და მოავლეს ქალაქი, ასხმიდეს დრამასა და დრაჰკანსა, და მოართუნეს კლიტენი ქალაქისანი, დაშეიყვანეს საამირაოსა დარბაზსა. დაჯდა მეფე ბაგრატ საურავად. აღიხურა კოშკნი კართანი თავის კაცითა, და აღიღო ციხე ქალაქისა დარიჯელი, და ორნივე კოშკნი წყალყინისანი და თაბორი, დადაადგინნა შიგან ლაშქარნი თვისნი და ერისთავნი“.
1630-იან წლებში მეფე როსტომმა აღადგინა1618 წელს სპარსეთის შაჰის აბას I–ის შემოსევის დროს დანგრეული თაბორის ციხეც და ეკლესიაც. ამის შემდეგ თაბორი დიდხანს აღარ იხსენიება და გვხვდება 1723 წლის ჩანაწერში. თაბორის ციხე კახეთის მეფემ კონსტანტინე II-მ, მაჰმადიყული-ხანმა დაიკავა „შეეპარნენ თაბორსა ჯარი ქართველთა, აიღეს თაბორი, დაესხა მეფე ვახტანგ, დილასა განთიადისასა კახს ბატონსა, ბრძანებითა ღთისათა გაემარჯვნა“.
თუმცა, 1735 და1743 წლებში თაბორის ციხე სპარსელებმა ისევ დაანგრიეს – „დააქცია ციხე გორისა, ქალაქს თაბორი“. 1747 წლამდე ქართველებს მხოლოდ თბილისი ეკავათ. მისი ციხეები - მეტეხი, ნარიყალა და თაბორი ყიზილბაშებს ეპყრათ. თაბორი მტერს ისე ძლიერად ჰქონდა გამაგრებული, რომ კახეთის მეფემ ერეკლემ გორიდან დიდი ზარბაზანი ჩამოატანინა. ასე შეძლეს ციხის აღება ქართველებმა. ამის შემდეგ მეფე ერეკლემ სწრაფად შემოავლო თაბორის ციხეს გალავანი და შიგ კახთა ჯარი ჩააყენეს. მაგრამ მოღალატეების დახმარებით აღამაჰმად-ხანმა ისევ აიღო და დაარბია თბილისი და მასთან ერთად თაბორის ციხეც.
1776 წლის წყალობის სიგელში ვხვდებით თაბორის უცხოენოვან თურქულ სახელს „ყორჩი-ყალა“ ანუ მცველი ციხე. რუსი მოხელის მიერ შედგენილ 1800 წლის თბილისის გეგმაზე თაბორის ქედზე დგას „გაძარცული ციხე-სიმაგრე ყორჩი-კალა“. ციხე საბოლოოდ დაინგრა 1795 წელს სპარსელებსა და ქართველებს შორის თბილისის მისადგომებთან გამართული ბრძოლის დროს. 1801 წლიდან, მას შემდეგ, რაც საქართველო რუსეთს შეუერთდა, თბილისი აღარ საჭიროებდა დამცველ ციხეებს, ამიტომ თაბორის ციხე აღარ აღუდგენიათ. ამჟამად მისგან მხოლოდ ციხის საძირკველის ნაშთებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
ტყეშელაშვილი თ., თბილისი, მეგზური, თბ., 1976
თბილისის ისტორია, შ. მესხის რედ., თბ., 1958;
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის ციხესიმაგრეები
თბილისის ეკლესიები
კოლონია-ულპია-ტრაიანა

კოლონია-ულპია-ტრაიანა (CUT) — ძველი რომაული ქალაქი გერმანიაში, დღევანდელ ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში. მდებარეობდა თანამედროვე ქალაქ ქსანტენთან ახლოს.
ქალაქი დაარსდა რომის იმპერატორ მარკუს ულპიუს ტრაიანეს მიერ და სახელიც მის პატივსაცემად ეწოდა. როგორც კოლონია, იგი ეკუთვნოდა რომის იმპერიის იმ დაახლოებით 150 ქალაქს, რომლებიც ქალაქის უმაღლეს ტიტულს ფლობდნენ და „რომის სახედ“ იწოდებოდნენ. ულპია-ტრაიანა იყო ალპების ჩრდილოეთით მდებარე სიდიდით მესამე დასახლება კლაუდია-არა-აგრიპინენსიუმისა (დღევანდელი კელნი) და ავგუსტა-ტრევერორუმის (ტრირი) შემდეგ. ამავდროულად იგი ქვემო გერმანიის პროვინციის მთავარ დასახლებას წარმოადგენდა. ქალაქში არსებული საჯარო ნაგებობები მიუთითებენ მის მაღალ სტატუსსა და ცენტრალურ მნიშვნელობაზე მის შემოგარენში.
ლიტერატურა
Christoph B. Rüger: Colonia Ulpia Traiana. In: Heinz Günter Horn (Hrsg.): Die Römer in Nordrhein-Westfalen. Lizenzausgabe der Auflage von 1987. Nikol, Hamburg 2002, ISBN 3-933203-59-7, S. 626–638
Ursula Heimberg, Anita Rieche: Colonia Ulpia Traiana. Die römische Stadt. Planung – Architektur – Ausgrabung. Rheinland-Verlag, Köln 1998, ISBN 3-7927-1725-5
Brita Jansen, Charlotte Schreiter, Michael Zelle: Die römischen Wandmalereien aus dem Stadtgebiet der Colonia Ulpia Traiana. Band I: Die Funde aus den Privatbauten. Zabern, Mainz 2001, ISBN 3-8053-2873-7
Martin Müller u.a.: Colonia Ulpia Traiana. Xanten und sein Umland in römischer Zeit. Zabern, Mainz 2008, ISBN 978-3-8053-3953-7
რესურსები ინტერნეტში
ქსანტენის არქეოლოგიური პარკი
ქსანტენი და მისი შემოგარენი ანტიკურ ხანაში
იონა ლენდერინგი, კოლონია-ულპია-ტრაიანა
ისტორიული ქალაქები
ძველი რომის ქალაქები
გერმანიის ისტორია
თეატრი კოლონი

თეატრი კოლონი — მთავარი ოპერის თეატრი ბუენოს-აირესში. National Geographic-ი მას მსოფლიოს სამ საუკეთესო ოპერის თეატრს შორის ასახელებს. ასევე მოიაზრება 5 საუკეთესო საკონცერტო დარბაზს შორის.
არსებულმა შენობამ ჩაანაცვლა ძველი თეატრი, რომელიც 1857 წელს იყო გახსნილი. მშენებლობა დაახლოებით 20 წელი მიმდინარეობდა (1889-1908). ახალი შენობა 1908 წლის 25 მაისს ჯუზეპე ვერდის აიდით გაიხსნა.
თეატრი განახლების მიზნით 2006 წლის ოქტომბრიდან, 2010 წლის მაისამდე დახურული იყო ის ხელახალა 2010 წლის 24 მაისს გაიხსნა.
მახასიათებლები
თეატრი შემოსაზღვრულია: განიერი 9-დე-ხულიო-ავენიუ-თი, თავისუფლების ქუჩით (Libertad Street) მთავარი შესასვლელის მხარეს, არტურო ტოსკანინის ქუჩით და ტუკომანის ქუჩით.
აუდიტორია განლაგებულია ნალისებურად. აქვს 2,487 დასაჯდომი, 1000 დასადგომი ადგილი. თეატრის ესტრადა არის: 20 მეტრის სიგანის, 15 მეტრის სიმაღლის და 20 მეტრის სიღრმის.
ლუჩანო პავაროტის შეფასებით თეატრია აკუსტიკური მახასიათებლებით, მსოფლიოს საუკეთესო ხუთეულში შედის.
გალერეა
ლიტერატურა
Caamaño, Roberto. Historia del Teatro Colón, Vol I-III, Cinetea, Buenos Aires, 1969.
Ferro, Valenti. Las voces del Teatro Colón, Buenos Aires, 1982
Garland, Marguerite. Mas allá del gran telón. Buenos Aires, 1990
Hoos, Monica, El Teatro Colón, 2003, ISBN 978-987-9479-03-2
Lynn, Karyl Charna, "Restoration Drama", Opera Now, (London) Sept/Oct 2010, pp. 28–30
Matera, J. H., Teatro Colón Años de gloria 1908–1958, Buenos Aires, 1958. ML1717.8.B9 T4
Moyano, Julia. Teatro Colon A telon abierto. ISBN 987-97920-0-9
Pollini, Margarita. Palco, cazuela y paraíso. Las historias más insólitas del Teatro Colón. 2002
Sessa, Aldo, Manuel Mujica Láinez, Vida y gloria del Teatro Colón. 1983. ISBN 978-950-9140-01-1
Sessa, Aldo. El mágico mundo del Teatro Colón. 1995. ISBN 950-9140-22-8
Sessa, Aldo. ALMAS, ANGELES Y DUENDES DEL TEATRO COLON, ISBN 978-950-9140-50-9
რესურსები ინტერნეტში
Official website
History of opera in Buenos Aires
Website with interior photos of the house
Description of a visit to Buenos Aires' Premier Opera House
Description of a visit to the Teatro Colon at the end of October 2006, just before its closure for refurbishment until 25 May 2008
Panoramic virtual tour of inside the theatre in 2004
Architectural History of the Teatro Colon
"On with the Show! A Celebration of the 100th Anniversary and Restoration of the Teatro Colón in Buenos Aires, Argentina
Teatro Colon 2014 Opera Program
სქოლიო
ბუენოს-აირესი
არგენტინული კულტურა
აფხაზეთის ხმა (რადიო)

აფხაზეთის ხმა (რადიო)
რადიო „აფხაზეთის ხმა“ — არაკომერციული საინფორმაციო, მუსიკალური, შემეცნებითი და გასართობი ფორმატის რადიომაუწყებელი საქართველოში. დაარსდა 2007 წელს, 2008 წლიდან კი იგი საქართველოს უდიდესი ნაწილის ლიცენზირებული მაუწყებელია.
რადიო „აფხაზეთის ხმის“ ძირითადი მიზანია აფხაზეთის მოსახლეობის სწორი ინფორმირება და ქართველ და აფხაზ ხალხს შორის მეგობრობის აღდგენა. ვინაიდან აფხაზეთის მოსახლეობის დიდი ნაწილი არაა ქართულენოვანი, მაუწყებლობა ორ ენაზე — ქართულად და რუსულად ხორციელდება. რადიო 24 საათის განმავლობაში მაუწყებლობს.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ოფიციალურ საიტზე
საქართველოს რადიოსადგურები
Nunungan

Nunungan, officially the Municipality of Nunungan (Maranao: Inged a Nunungan; ), is a 3rd class municipality in the province of Lanao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 18,827 people.
Geography
Nunungan or Nonongen (Anonongun same Ladugun in M'ranaw version) is the largest municipality in Lanao del Norte in terms of land area. It is home (Native Place of Iranon) to the Mount Inayawan Range Natural Park (Palaw a Piyagayongan, Inayongan).
Barangays
Nunungan is politically subdivided into 25 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Abaga
Bangco
Canibongan
Karcum
Dimayon
Inayawan
Kaludan
Katubuan
Cabasaran (Laya)
Liangan
Lupitan
Mangan
Malaig
Masibay
Poblacion
Notongan
Putadun (Nunungan Proper)
Panganapan
Pantar
Paridi
Rarab
Raraban
Rebucon
Songgod
Taraka
Climate
Demographics
Economy
Government
Mayors after People Power Revolution 1986:
Vice Mayors after People Power Revolution 1986:
References
External links
Nunungan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Lanao del Norte
Meore Dasi

Meore Dasi ("Second Group") was the name for a group of Georgian liberal intelligentsia that existed in the latter part of the 19th century, when Georgia was part of the Russian Empire. Founded in 1869 by Giorgi Tsereteli and Petre Umikashvili, it was a contrast to the Pirveli dasi ("First Group") that was based around Ilia Chavchavadze and was one of the first Georgian nationalist groups to exist.
Responding to the new economic and political currents in European life, the meore dasi members, such as Tsereteli, Niko Nikoladze, and Sergei Meskhi, were more radical than their predecessors in engaging in journalism, urban politics, and business, and according to historian Ronald Grigor Suny they were "the first group of Georgian intellectuals to become involved primarily in the urban and economic life in Georgia.
They were supplanted by the Mesame Dasi (მესამე დასი, "Third Group"), which was composed mainly of Georgian social democrats.
References
Further reading
1860s establishments in Georgia (country)
1890s disestablishments in Georgia (country)
19th century in Georgia (country)
Social movements in Georgia (country)
არჩიბალდ სეისი

არჩიბალდ სეისი
არჩიბალდ ჰენრი სეისი (დ. 25 სექტემბერი, 1846, შირჰემპტონი, ბრისტოლი, ინგლისი — გ. 4 თებერვალი, 1933) — ასირიოლოგიის პიონერი, ენათმეცნიერი, 1891–1919 წლებში ასირიოლოგიის პროფესორი ოქსფორდის უნივერსიტეტში. ცნობილია აგრეთვე ძველი ეგვიპტის და მცირე აზიის ცივილიზაციების (ხეთების, კარიელების, ლიდიელების და სხვ.) შესწავლით. სეისმა საფუძველი დაუდო ლუვიური იეროგლიფების გაშიფრვაზე მუშაობის დაწყებას, რომლებსაც, ენის წინასწარ არცოდნის გამო, შეცდომით „ხეთური“ უწოდა. მიუხედავად ამისა, ამ დამწერლობის გაშიფრვრის შემდეგაც, ტრადიციულად, მათ „ხეთურს“ უწოდებდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 სექტემბერი
დაბადებული 1846
გარდაცვლილი 4 თებერვალი
გარდაცვლილი 1933
ინგლისელი ენათმეცნიერები
ინგლისელი არქეოლოგები
Leufroyia villaria

Leufroyia villaria is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 17.3 mm.
Distribution
This species occurs in the Mediterranean Sea off Sicily.
References
Pusateri F. & Giannuzzi-Savelli R., 2008. A new raphitomine neogastropod from the Mediterranean Sea (Conoidea). Iberus 26(2): 119–126.
External links
Fassio, G.; Russini, V.; Pusateri, F.; Giannuzzi-Savelli, R.; Høisæter, T.; Puillandre, N.; Modica, M. V.; Oliverio, M. (2019). An assessment of Raphitoma and allied genera (Neogastropoda: Raphitomidae). Journal of Molluscan Studies
villaria
Gastropods described in 2008
Mabuhay, Zamboanga Sibugay

Mabuhay, Zamboanga Sibugay
Mabuhay, officially the Municipality of Mabuhay (Chavacano: Municipalidad de Mabuhay), is a 4th class municipality in the province of Zamboanga Sibugay, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 37,390 people.
The municipality is located in the northeastern part of Olutanga Island.
Geography
Barangays
Mabuhay is politically subdivided into 18 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Abunda
Bagong Silang (Tumalog)
Bangkaw-bangkaw
Caliran (Turko)
Catipan
Kauswagan
Ligaya
Looc-Barlac
Malinao (Sagasa)
Pamansaan
Pinalim (San Roque)
Poblacion (Mabuhay)
Punawan
Santo Niño (Tobi-an)
Sawa
Sioton
Taguisian
Tandu-Comot (Katipunan)
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Mabuhay Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
https://web.archive.org/web/20080508205738/http://digitalmabuhay.com/
Municipalities of Zamboanga Sibugay
იოსებ არიმათიელი

იოსებ არიმათიელი
იოსებ არიმათიელი იყო იესოს მოწაფე, მაგრამ ფარულად, ვინაიდან იუდეველებისა ეშინოდა. ეს ის ადამიანია ვინც იესოს გვამი გამოითხოვა პილატესგან და სამარხში დაასვენა.
რესურსები ინტერნეტში
A Biography of Joseph of Arimathea
Qumran text of Isaiah 53
The Legend of Joseph of Arimathea at Glastonbury
ახალი აღთქმის პერსონაჟები
Anzaldo Municipality

Anzaldo Municipality is the second municipal section of the Esteban Arce Province in the Cochabamba Department, Bolivia. Its seat is Anzaldo. At the time of census 2001 the municipality had 9,126 inhabitants.
Subdivision
Anzaldo Municipality is divided into three cantons.
Languages
The languages spoken in the Anzaldo Municipality are mainly Quechua and Spanish.
See also
Jatun Mayu
Jaya Mayu
Misuk'ani
Puka Qawiña
References
External links
Map of Esteban Arce Province
Municipalities of the Cochabamba Department
ძვ. წ. 10

ძვ. წ. 10
მოვლენები
დაიბადნენ
1 აგვისტო : კლავდიუსი — ძველი რომის იმპერატორი (გ. 54)
გარდაიცვალნენ
სტელა (მრავალმნიშვნელოვანი)

სტელა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი სტელა შეიძლება აღნიშნავდეს:
სტელა - ვერტიკალურად მდგარი ქვის სვეტი
სტელა - უმაღლეს მცენარეთა ღეროსა და ფესვის ცენტრალური ნაწილი
Putyla Raion

Putyla Raion was an administrative raion (district) in the southern part of Chernivtsi Oblast in western Ukraine, on the Romanian border. The raion was located in the historical region of Bukovina, and had an area of . The administrative center of the raion was the urban-type settlement of Putyla. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Chernivtsi Oblast to three. The area of Putyla Raion was merged into Vyzhnytsia Raion. The last estimate of the raion population was
At the time of disestablishment, the raion consisted of four hromadas:
Koniatyn rural hromada with the administration in the selo of Koniatyn;
Putyla settlement hromada with the administration in Putyla;
Seliatyn rural hromada with the administration in the selo of Seliatyn;
Ust-Putyla rural hromada with the administration in the selo of Ust-Putyla.
See also
Subdivisions of Ukraine
References
External links
Web page on the website of Regional State Administration
Former raions of Chernivtsi Oblast
1961 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
Amaraji

Amaraji is a city located in the state of Pernambuco, Brazil. It has an estimated (IBGE 2020) population of 22,870 inhabitants.
Geography
State - Pernambuco
Region - Zona da mata Pernambucana
Boundaries - Chã Grande (N); Ribeirão (S); Primavera (E); Gravatá and Cortês (W)
Area - 234.78 km2
Elevation - 289m
Hydrography - Sirinhaém and Ipojuca rivers
Vegetation - Subcaducifólia forest
Climate - Hot tropical and humid
Annual average temperature - 24.0 c
Distance to Recife - 101.6 km
Economy
The main economic activities in Amaraji are based in food & beverage industry and agribusiness, especially sugarcane, bananas, manioc; and livestock such as cattle and poultry.
Economic indicators
Economy by Sector
2006
Health indicators
References
Municipalities in Pernambuco
1859

1859
მოვლენები
1854 | 1855 | 1856 | 1857 | 1858 | 1859 | 1860 | 1861 | 1862 | 1863 | 1864
მოვლენები
1 იანვარი - ფოთი გამოცხადა საპორტო ქალაქად და იწყება სამუშაოები ნავსადგურის შიდა აუზის შესაქმნელად.
21 მაისი : ლონდონში „ბიგ ბენის“ საათი ამუშავდა.
24 ივნისი : სოლფერინოს ბრძოლა — სარდინიის სამეფოსა და საფრანგეთის ჯარებმა დაამარცხეს ავსტრია.
24 ნოემბერი : დიდ ბრიტანეთში გამოიცა ჩ. დარვინის „სახეობათა წარმოშობა“ (The Origin of Species).
დაიბადნენ
იანვარი
27 იანვარი : ვილჰელმ II — პრუსიის მეფე (1888–1918) (გ. 1941)
თებერვალი
17 თებერვალი : ეგნატე ნინოშვილი — ქართველი მწერალი (გ. 1894)
19 თებერვალი : სვანტე არენიუსი — შვედი ფიზიკოსი და ქიმიკოსი. (გ. 1927)
მარტი
2 მარტი : შოლომ-ალეიხემი — ებრაელი მწერალი (გ. 1916)
8 მარტი : კენეთ გრემი — ინგლისელი მწერალი (გ. 1932)
16 მარტი : ალექსანდრე პოპოვი — რუსი ფიზიკოსი (გ. 1906)
აპრილი
8 აპრილი : ედმუნდ ჰუსერლი — გერმანელი ფილოსოფოს-იდეალისტი (გ. 1938)
9 აპრილი : იულიუს ჰარტი — გერმანელი მწერალი (გ. 1930)
მაისი
2 მაისი : ჯერომ ჯერომი — ინგლისელი მწერალი (გ. 1927)
15 მაისი : პიერ კიური — ფრანგი ფიზიკოსი (გ. 1906)
22 მაისი : ართურ კონან დოილი — ინგლისელი მწერალი (გ. 1930)
26 მაისი : ილია ბახტაძე — ქართველი პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, მთარგმნელი (გ. 1900)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
4 აგვისტო : კნუტ ჰამსუნი — ნორვეგიელი მწერალი (გ. 1952)
სექტემბერი
ოქტომბერი
18 ოქტომბერი : ანრი ბერგსონი — ფრანგი ფილოსოფოსი (გ. 1941)
ნოემბერი
19 ნოემბერი : მიხეილ იპოლიტოვ-ივანოვი — რუსი კომპოზიტორი (გ. 1935)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
6 მაისი : ჰუმბოლდტი, ალექსანდერ - გერმანელი ბუნებისმეტყველი და მოგზაური (დ. 1769)
ივნისი
ივლისი
8 ივლისი : ოსკარ I - შვედეთისა და ნორვეგიის მეფე (დ. 1799)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პეიტონ სოიერი

პეიტონ სოიერი
პეიტონ ელიზაბეტ სოიერი — გამოგონილი პერსონაჟი, რომელსაც ასახიერებს ჰილარი ბარტონი, სერიალში One Tree Hill.
რესურსები ინტერნეტში
Peyton Sawyer MySpace
Peyton Sawyer podcast
Peyton Sawyer website
გამოგონილი პერსონაჟები
One Tree Hill-ის პერსონაჟები
არკადი მიქაშავიძე

არკადი მიქაშავიძე
არკადი (აკაკი) ნიკოლოზის ძე მიქაშავიძე (დ. 10 აპრილი, 1876 — გ. 1971) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი (1920).
წარმომავლობით ქუთაისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. დაამთავრა ქუთაისის საქალაქო სასწავლებელი, შემდეგ თბილისის იუნკერთა სამხედრო სასწავლებელი (მე-2 თანრიგით). 1894 წლიდან ირიცხებოდა სამხედრო სამსახურში. მსახურობდა ვარშავის სამხედრო ოლქში პიატიგორსკის 151-ე ქვეით პოლკში, 1904-1915 წლებში — სასაზღვრო უწყებაში, ამურისიქითა ოლქში. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904-1905). 1915 წელს ამურისიქითა 1-ლ სასაზღვრო ცხენოსან პოლკთან ერთად I მსოფლიო ომის დასავლეთის ფრონტზე გაიგზავნა. იმავე წელს დაღესტნის მე-2 ცხენოსან პოლკში გადაიყვანეს. შტაბ-როტმისტრმა მიქაშავიძემ თავი გამოიჩინა 1915 წლის 3-4 ივლისს სოფ. კოლოდრობკის ბრძოლაში, რისთვისაც გიორგის იარაღით (ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“) დაჯილდოვდა (1917). მიღებული ჰქონდა ასევე წმ. სტანისლავის III (1905) და II (1912), წმ. ანას III (1905), IV (1906) და II (1916), წმ. ვლადიმერის IV (1915) ხარისხის ორდენებით. 1917 წელს მიენიჭა პოლკოვნიკის წოდება.
1918-1921 წლებში მიქაშავიძე მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში. 1920 წელს მიიღო გენერლობა. 1920-1921 წლებში იყო თბილისის სამხედრო კომენდანტი. საბჭოთა რუსეთთან ომის დროს, 1921 წლის მარტში საქართველოს ჯარების ქუთაისიდან ევაკუაციისას მეთაურობდა ლეჩხუმის მიმართულებით მოქმედ დაჯგუფებას. 15-16 მარტის შეტაკების შემდეგ გენერალი და მისი შტაბი ტყვედ ჩაუვარდა თრუსოს ხეობით შემოჭრილი მოწინააღმდეგის მეწინავე რაზმს ბადილა გაგიევის მეთაურობით (ეპიზოდი აღწერილია გაგიევის მოგონებებშიც). ომის შემდეგ მიქაშავიძე სამხედრო სამსახურიდან გადადგა. ცხოვრობდა და მუშაობდა ქუთაისში. დაკრძალულია იქვე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 10 აპრილი
დაბადებული 1876
გარდაცვლილი 1971
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები