PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Bulla

Bulla (Latin, 'bubble') may refer to:
Science and medicine
Bulla (dermatology), a bulla
Bulla, a focal lung pneumatosis, an air pocket in the lung
Auditory bulla, a hollow bony structure on the skull enclosing the ear
Ethmoid bulla, part of the ethmoid bone of the skull
Bulla (gastropod), a genus of sea snails
Places
Bulla, Victoria, Australia
Bulla Bridge
Bulla Island, in the Caspian Sea
Bulla Regia, an archaeological site in northwestern Tunisia
Other uses
Bulla (amulet), given to boys in Ancient Rome
Bulla (seal), in archaeology, an inscribed clay or soft metal token used in ancient times for commercial or legal documentation
Bulla Felix, an Italian bandit, fl. 205–207 AD
Bulla cake, a Jamaican food
Bulla Dairy Foods, an Australian dairy company
Bulla (Dragon Ball), a fictional character
A fictional character of Ricky Grover
Bulla, fictional character portrayed by Mukesh Rishi in the 1998 Indian film Gunda
See also
Bula (disambiguation)
Bull (disambiguation)
Bubble (disambiguation)
Golden bull, or Bulla Aurea
Papal bull (Latin bulla, plural bullae), a type of letter or charter issued by a pope
ბოლივარის დეპარტამენტი

ბოლივარის დეპარტამენტი
ბოლივარი — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. სახელი ეწოდა კოლუმბიის შეერთებულ შტატებში შემავალი ცხრა სახელმწიფოდან ერთ-ერთისგან. მდებარეობს ქვეყნის ჩდილოეთ ნაწილში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით კარიბის ზღვის სანაპიროდან, კარტახენის სანაპიროს სიახლოვიდან სამხრეთის მიმართულებით, მდინარე მაგდალენამდე, სადაც ესაზღვრება ანტიოკიის დეპარტამენტს. მის დასავლდეთით მდებარეობს სუკრესა და კორდობის დეპარტამენტები, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით — ატლანტიკოს დეპარტამენტი; აღმოსავლეთით, მდინარე მაგდალენას გასწვრივ კი მაგდალენას დეპარტამენტი.
დედაქალაქია კარტახენა. სხვა მნიშვნელოვან ქალაქებს შორისაა მაგანგე და ტურბაკო.
ბოლივარი შედგება 46 მუნიციპალიტეტისგან.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კოლუმბიის დეპარტამენტები
ჟოკა-მარკისი

ჟოკა-მარკისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 100 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.64 კმ²-ზე. ფართობი 166 443 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანის საპარლამენტო არჩევნები (2020)

აზერბაიჯანის საპარლამენტო არჩევნები (2020)
აზერბაიჯანში საპარლამენტო არჩევნები ჩატარდა 2020 წლის 9 თებერვალს. ეს იყო პირველი რიგგარეშე საპარლამენტო არჩევნები აზერბაიჯანის ისტორიაში.
ვადამდელი არჩევნების ისტორია
საპარლამენტო არჩევნები უნდა ჩატარებულიყო 2020 წლის ნოემბერში. 2019 წლის ნოემბერში მმართველი პარტიის დეპუტატებმა შესთავაზეს ინიციატივა, რომ დაითხოვონ აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეა. 2 დეკემბერს, მილი მეჯლისის უმრავლესობამ მიიღო დადგენილება, რომლითაც მოითხოვდა ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარებას. 7 დეკემბერს აზერბაიჯანის ცესკო-მ დაიწყო ვადამდელი არჩევნების პროცესი.
კამპანია
კანდიდატთა რეგისტრაციისთვის დოკუმენტები მიიღეს 21 დეკემბრიდან 10 იანვრამდე. საარჩევნო კამპანია დაიწყო 2020 წლის 17 იანვარს და დასრულდა 2020 წლის 8 თებერვალს, 08:00 საათზე, როდესაც დადგა "დუმილის დღე".
ხმის მიცემა
აზერბაიჯანში საპარლამენტო არჩევნებზე ხმის მიცემა დაიწყო 08:00 საათზე და დასრულდა 2020 წლის 9 თებერვალს 19:00 საათზე .
შედეგები
სქოლიო
აზერბაიჯანის საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები
კოპალეს ხატი

კოპალეს ხატი — სალოცავი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ დოჭუს თავზე, სამხრეთით.
ხატი ფიქლით, მშრალად ნაშენი, ოთხკუთხა პრიზმის ფორმის ყრუკედლებიანი ნაგებობაა. გადახურულია ფიქლის მოზრდილი ფილებით - ბრტყლად. შესასვლელი (ამოშენებულია) სამხრეთიდან ჰქონია. ნაგებობაში დროშებს ინახავდნენ, რომლებსაც შენობაში ათავსებდნენ ან ამოჰქონდათ სახურავის მოხსნის საშუალებით.
გარედან, ნაგებობის დასავლეთ კედელში ორი, ხოლო ჩრდილოეთ კედელში ერთი ჯოხია ჩამაგრებული, რომლებზეც, როგორც ჩანს შესაწირავად მოყვანილ საკლავს აბამდნენ.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პელიტი

პელიტი — წვრილმარცვლოვანი, უპირატესად თიხოვანი ნალექი ქანები. პელიტებს მიეკუთვნება არგილიტები, თიხები და სხვა. პელიტი ძველი და ამჟამად ხმარებაში ნაკლებად გავრცელებული საველე გეოლოგიური ტერმინია თიხით მდიდარი წვრილმარცვლოვანი ნატეხი ნატანი ან დანალექი ქანების აღსანიშნავად.
სქოლიო
დანალექი ქანები
მეტამორფული ქანები
სეტი-კედასი

სეტი-კედასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 407 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იგუატემის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 780 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.93 კმ²-ზე. ფართობი 833 733 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
დეივიდ ფინჩერი

დეივიდ ფინჩერი (დ. 28 აგვისტო, 1962, დენვერი) — ამერიკელი კონორეჟისორი და პროდიუსერი. ორჯერ იყო ნომინირებული ოსკარის პრემიაზე.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
David Fincher at MVDbase.com
Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
დაბადებული 28 აგვისტო
დაბადებული 1962
ამერიკელი რეჟისორები
Puerto Santander, Norte de Santander

Puerto Santander, Norte de Santander
Puerto Santander is a town and smallest municipality in the Norte de Santander Department in northeastern Colombia. It is part of the rural zone of Metropolitan Area of Cúcuta and is located north of Cúcuta, surrounded by the municipality of Cúcuta and the border with Venezuela.
References
Government of Norte de Santander - Puerto Santander
Municipalities of the Norte de Santander Department
Colombia–Venezuela border crossings
Polyrhachis pruinosa

Polyrhachis pruinosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
იტბაიატი

იტბაიატი (ოფიციალურად იტბაიატის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის ხეობის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 128 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 5 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
ბატანესის მუნიციპალიტეტები
960

960
მოვლენები
4 თებერვალი : ჩინეთის იმპერატორი ჟაო კუანგინის გამეფებამ სონგის დინასტიას დაუდო დასაბამი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Pueblo Rico, Risaralda

Pueblo Rico, Risaralda
Pueblo Rico is a town and municipality in the Department of Risaralda, Colombia. About 97 km away from the capital Pereira. In 2023 the town had an estimated population of 12,423.
History
Founded in 1904 by Hilarión Pinzón, Leandro Tamayo, Justo Grajales, Sinforoso Leyva, Bibiano Chalarca, José Terán, Luis Ángel and Segundo Ramos. In 1884 by a group of Antioqueños, from Carmen del Atrato, Chocó and it was officially founded in the year 1907. It belonged to Chocó until 1912, when it was annexed to Caldas through Law 31.
In 1925, the construction of the Cintó penal colony began, on the left bank of the San Juan River, which is now closed. Around it, in 1953, the town of Santa Cecilia emerged, which was declared a township that same year. By that time, the first Chocoan families had already reached this place. In 1940, the township of Villa Claret was established, a small hamlet formed northeast of the municipal seat. With these three population centers the Municipality of Pueblo Rico is created.
Climate
Pueblo Rico has a subtropical highland climate with an average annual temperature of 20°C.
References
Municipalities of Risaralda Department
ტაკორა

ტაკორა — ვულკანი ანდების მთებში, ჩილეს ჩრდილოეთ ნაწილში, პერუს საზღვართან. მდებარეობს არიკა და პარინაკოტის რეგიონში. სიმაღლე ზღვის დონიდან – 5980 მ. იგი ჩილეს ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ვულკანიია. იგი დაფარულია მუდმივი თოვლითა და ყინულით 5500 მ სიმაღლიდან. ვულკანის ძირითადი კრატერი მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე მწვერვალიდან 300 მეტრით ქვემოთ. ვულკანის აღმოსავლეთ მხარეს ცხელი წყლებია.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
Smithsonian Institution Global Volcanism Program: Tacora
Volcanoes of the Central Andes.Tacora
Фотография вулкана
Фотография с воздуха (чёрно-белая)
Volcano Live.Tacora
ჩილეს ვულკანები
აბიპონები

აბიპონები — ადგილობრივი ინდიელები, რომლებიც გრან-ჩაკოს რეგიონის არგენტინის კუთვნილ ტერიტორიაზე სახლობდნენ. მიეკუთვნებოდნენ გუაკურუს ენათა ლინგვისტურ ჯგუფს. XIX საუკუნის დასაწყისში, მათ როგორც ეთნიკურმა ჯგუფმა არსებობა შეწყვიტეს. შემორჩენილია მცირერიცხოვანი მოსახლეობა, რომლებიც არგენტინელებში არიან ასიმილირებულნი.
აბიპონები თავდაპირველად პარაგვაიში, გრან-ჩაკოს რეგიონში სახლობდნენ, მდინარე პარანის დასავლეთით. თავიდან ისინი სეზონურად მოძრავი ხალხი — მონადირეები, შემგროვებლები, მეთევზეები და ზოგჯერ მიწათმოქმედებიც იყვნენ.
1641 წელს, აბიპონებმა ესპანელებისგან ცხენი გაიცნეს, რის შემდეგაც მიწათმოქმედება მიატოვეს და ხელი მესაქონლეობასა და ცხენების მოშენებას მიჰყვეს. ამ დროისათვის, ისინი ჯერ კიდევ ცხოვრობდნენ მდინარე ბერმეხოს ჩრდილოეთით.
სქოლიო
ინდიელები
არგენტინის ეთნიკური ჯგუფები
პარაგვაის ისტორია
სან-ხუანი (ბალეარის კუნძულები)

სან-ხუანი (ბალეარის კუნძულები)
სან-ხუანი— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 38,54 კმ². მოსახლეობა — 2108 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ხუანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
გურამ გოგიაშვილი

გურამ გოგიაშვილი
გურამ სოლომონის ძე გოგიაშვილი (დ. 19 ივლისი, 1934, თბილისი, — გ. 25 ივნისი, 2023) — ქართველი ჟურნალისტი, მთარგმნელი; საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი (1984).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ჟურნალისტიკის განხრით (1958). 1954 წლიდან პრესაში აქვეყნებს წერილებსა და ნარკვევებს. 1965–80 წლებში იყო გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორის მოადგილე, 1980 წლიდან — ჟურნალ „პარტიული სიტყვის“ (შემდგომში „საზრისი“) მთავარი რედაქტორი, 1991 წელს — გამომცემლობა „სამშობლოს“ დირექტორის მოადგილე, 1992–96 წლებში — გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ მთავარი რედაქტორი, 1996 წლიდან — ამავე გაზეთის მთავარი რედაქტორის მოადგილეა. 60–70-იან წლებში ხელმძღვანელობდა ქართ. ემიგრაციისათვის განკუთვნილ გაზეთ „სამშობლოს“.
გოგიაშვილს ეკუთვნის ნიკოლას გილიენის, ალექსანდრე ბლოკის, რაინერ მარია რილკეს, იანის რაინისის, ჟაკ პრევერის, ჯანი როდარის, სამუილ მარშაკის, ანტონ ჩეხოვის, კონსტანტინე პაუსტოვსკის, ალექსანდრე ოსტროვსკის, ვასილი შუქშინის, ედუარდ რაძინსკის, ერაზმ როტერდამელის, პაულო კოელიოს და სხვ. ნაწარმოებების თარგმანები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ფრანსუა რაბლეს „გარგანტუა და პანტაგრუელის“ თარგმანი (1972–2000). გოგიაშვილი არის ივანე მაჩაბლის (1990) და ვაჟა-ფშაველას (1994) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია ღირსებისა (1996) და ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის (2003) ორდენებით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1934
დაბადებული 19 ივლისი
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მთარგმნელები
ქართველი ჟურნალისტები
ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გურამ
გარდაცვლილი 2023
გარდაცვლილი 25 ივნისი
ჩაის ჩრჩილი

ჩაის ჩრჩილი — მწერი ქერცლფრთიანების რიგისა. პირველად აღწერეს ჩაქვში 1915 წელს. ჩაის ჩრჩილის პეპელა ტანად პატარაა, ფერად — მორუხო-მონაცრისფრო. ფრთების შლილი 9,5-11 მმ. ჩაის მცენარეს აზიანებს მატლი, რომელიც ფოთლით ან ყლორტით იკვებება. მწერი ფოთლებზე ქმნის მომრგვალო ნაღმებს. როცა ყლორტის გულით იკვებება, ყლორტი ხმება. წლის განმავლობაში ჩაის ჩრჩილი ერთ თაობას იძლევა. ზამთრობს მატლის სახით. პეპლები გამოფრინდებიან ივლის-აგვისტოში. ჩაის ჩრჩილი უმთავრესად გავრცელებულია ჩაის სათესლე პლანტაციებში. ბრძოლის ღონისძიებანი: დაზიანებული ფოთლების და ყლორტების გასხვლა, დაწვა, სათესლე პლანტაციებში ცალკეული ბუჩქის შეხურება 0,2%-იანი ფოსფამიდის ხსნარით.
ლიტერატურა
Haplochrois
Amapá (municipality)

Amapá (municipality)
Amapá is a municipality located in the easternmost portion of the homonymous state of Amapá in Brazil. Its population is 9,187 and its area is .
History
The borders between French Guiana and Brazil were not clear. Attempts at negotiations failed, and in 1862 it was decided that the area between the Amazon and the Oyapock was a neutral territory. In 1894 gold was discovered in the Calçoene River, which resulted in a declaration of an autonomous state under Brazilian protection by general Francisco Cabral. In May 1895, Camille Charvein, the Governor of French Guiana, sent troops to Mapá (nowadays: Amapá). During the battle, six French, and 30 Brazilian soldiers and civilians were killed . In 1897, France and Brazil asked Switzerland to settle the dispute, and most of the territory was given to Brazil in what is nowadays the state of Amapá.
The municipality was founded in 1911 as Montenegro. In 1930, the name was changed to Amapá after the Amapá tree. The municipality contains two districts: the town of Amapá and Sucuriju. The municipality is home to a World War II airbase built by the Americans which has been turned into a museum.
Geography
The municipality is home to part of the Lago Piratuba Biological Reserve.
It also contains the Maracá-Jipioca Ecological Station, which covers two very low-lying islands just off the coast with rich biodiversity.
It contains 6.32% of the Amapá State Forest, a sustainable use conservation unit established in 2006.
It contains 3.08% of the Amapá National Forest, a sustainable use conservation unit created in 1989.
From Amapá you can access Cachoeira Grande, a series of waterfalls in the Amapá Grande River. The site is technically located in the Calçoene municipality. Near the falls, is a sandbank and a holiday resort with restaurants.
See also
Sucuriju, fishing village and district of Amapá
References
External links
Official site (in Portuguese)
Populated places in Amapá
Municipalities in Amapá
უფლისციხის დიდი ნაგებობა

უფლისციხის დიდი ნაგებობა — არიქტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხეში. თარიღდება ელინისტური ხანის დასაწყისით. მასში გაორკეცებულია ამ დროს მიღებული არქიტექტურული კომპოზიცია (ფასადის მხარეს გახსნილი დარბაზია, მის სამივე მხარეს კი უფრო მცირე და დაბალი დახურული ოთახები).
უფლისციხის ნაგებობათა შორის დიდი ნაგებობა გეგმით ყველაზე რთულია. კომპლექსი სიმეტრიულადაა განვითარებული. შენობის გარეთა მასები მხოლოდ სამხრეთ ფასადითა და ბანით არის გამოვლენილი. გეგმის გაორკეცების გარდა, ამ ნაგებობის თავისებურებას წარმოადგენს მის წინ მდებარე ბაქანი, რომელიც გვერდებიდან შემოსაზღვრულია კლდეში ნაკვეთი განივი კედლებით. ნაგებობაც მთლიანად ამოკვეთილია კლდეში. შენობა გამოფიტული და დაზიანებულია, შემორჩენილი გვიანდელი ქვის კედლები, საავარიო ბზარებია გაჩენილი გვერდის ოთახების გადახურვაში, დანგრეულია ნაგებობის ფასადი, მთავარი დარბაზის გადახურვა; დარბაზის სამივე მხარეს განლაგებული ოთახების წინა კედლებს, უკანა ოთახების შესასვლელებს დაკარგული აქვთ პირვანდელი სახე, კედლების ქვედა ნაწილი განზრახ ამოტეხილია.
შემორჩენილია ელინისტურ ხანაში დამუშავებული კედლებისა და ჭერის მცირე ფრაგმენტები. დიდი ნაგებობა ფეოდალურ ხანაში მრავალჯერ გადაუკეთებიათ: შენობაში ჩაშენებული სხვადასხვა წყობის ქვის კედლები ნაგებობას პატარა ოთახებად ყოფს. კლდის კედლები ჩათლილი და შეღრმავებულია. გაჭრილია ბუხრის საკვამლე მილები, თახჩები და გადახურვის კოჭების ბუდეები. იატაკი გაცვეთილია. მასში ამოკვეთილია თონეების, ქვევრებისა და დაზგების ჩასადგმელი ორმოები. დიდი ნაგებობის ცენტრს წარმოადგენს სწორკუთხა ღია დარბაზი. დარბაზის ფასადისაგან შემორჩენილი რამდენიმე დეტალი ადასტურებს, რომ იგი გახსნილი იყო გრძელი და დაბალი არქიტრავით გადახურული ღიადით, რომელსაც უთუოდ ექნებოდა შენობის ღერძის მიმართ სიმეტრიულად განლაგებული ორი საყრდენი. ფასადის ასეთი გადაწყვეტაც ამ ნაგებობის თავისებურებას წარმოადგენს. დარბაზის განივი ღერძის დასავლეთ ბოლოში, მოგვიანებით აშენებული ქვის კედლის ქვეშ, გამოჩნდა იატაკიდან ამოწეული კლდის მასივი, რომელიც გადახურვის საყრდენის ძირი უნდა იყოს.
დარბაზის განივი ღერძის დასავლეთ ბოლოში, მოგვიანებით აშენებული ქვის კედლის ქვეშ, გამოჩნდა იატაკიდან ამოწეული კლდის მასივი, რომელიც გადახურვის საყრდენის ძირი უნდა იყოს. უნდა ვიფიქროთ, რომ ღერძის აღმოსავლეთ ბოლოშიც ასეთივე საყრდენი იყო. ფასადის განაპირა კუთხეებთან, კედელში ერთიმეორის პირდაპირ ამოკვეთილია ღრმა, ოთხკუთხა, ბრტყელჭერიანი ნიშები. ღია დარბაზში გადახურვის შემორჩენილი ნაწილების მიხედვით შეიძლება ითქვას, რომ მისი დახურვაც ბრტყელი ყოფილა. აღმოსავლეთ ოთახის ჭერის ვიწრო მალის მიმართულებით ჩანს ერთმანეთთან ახლოს განლაგებული ბრტყელი, ორსაფეხურიანი „კოჭები“ და კედლის შემკვრელი ლავგარდანი. სწორკუთხა პროფილის ლავგარდანს შუა ნაწილში გასდევს ლილვა.
ფასადის წინ, კლდეში, ჩაკვეთილი განიერი ღრმული (ამჟამად სახეშეცვლილია); შესაძლებელია აქ ქუჩიდან ნაგებობასთან მისასვლელი საფეხურები იყო.
ღია დარბაზის სამივე მხარეს უფრო მცირე და დაბალი სწორკუთხა ოთახებია. უკანა ოთახის სამივე მხარესაც მცირე და დაბალი სათავსებია. მათ შორის დასავლეთისას ნახევარსფერული ჭერი აქვს და გეგმით წრიულია. დანარჩენი ოთახების ჭერი ბრტყელია. დიდი ნაგებობის ბანი წარმოადგენს შიდა ნაქალაქარის ზედა უბნის ტერასას, რომელზეც კლდეშივე ნაკვეთი სახლის ნაწილებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
უფლისციხე
მაია ჟამუტაშვილი

მაია ჟამუტაშვილი (დ. 30 მარტი, 1961) ― ქართველი ექიმი, ინფექციონისტი, გასტროენტეროლოგი, ევროპის უნივერსიტეტის პროფესორი, მედიცინის დოქტორი (1995).
ბიოგრაფია
1978-1984 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში. ამავე ინსტიტუტის რეანიმაცია-ანესთეზიოლოგიის კათედრის ბაზაზე გაიარა კლინიკური ორდინატურა. პროფესიული კურსები გაიარა მადრიდსა და ბარსელონაში.
ვლადიმერ ბახუტაშვილის ხელმძღვანელობით დისერტაცია დაიცვა თემაზე „ლიმფოციტების, ნატურალური კილერების და კლინიკურ-ბიოქიმიური მაჩვენებლების დინამიკის თავისებურებანი ჰეპატიტით დაავადებულ ბავშვთა კომპლექსურ თერაპიაში პრეპარატ პლაფერონ-ლ.ბ-ს ჩართვისას“.
1987 წლიდან დღემდე ინფექციური პათოლოგიის, შიდსისა და კლინიკური იმუნოლოგიის სამეცნიერო პრაქტიკულ ცენტრში მუშაობს. 2003 წელს ჰეპატოლოგიის საკითხებში გაიარა მომზადება მოსკოვში, რუსეთში. 2008 წლიდან მუშაობს ჰემატოლოგიურ კლინიკა „ჰეპაში“. 2011 წლიდან მრჩევლისა და ექიმი-ინფექციონისტის პოზიცია უკავია გერმანულ კლინიკა „ლიმბახში“.
1996 წლიდან 2013 წლამდე იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის მოწვეული პედაგოგი. 2014-2017 წლებში იყო ევროპის უნივერსიტეტის მოწვეული პედაგოგი, 2018 წლიდან ― სრული პროფესორია. 2018 წლიდან დღემდე არის ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული პედაგოგი. 2021 წლიდან დღემდე საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტის, ხოლო 2022 წლიდან დღემდე ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის მოწვეული პედაგოგია.
2023 წელს ევროპის უნივერსიტეტის ინფექციური დაავადებების დეპარტამენტის ხელმძღვანელად დაინიშნა.
არის არაერთი კონფერენციისა და კონგრესის მონაწილე და მომხსენებელი, მათ შორის: ფალკის 136-ე, 137-ე, 138-ე სიმპოზიუმი, ფალკ ღვიძლის მეთორმეტე კვირეული (ფრაიბურგი, გერმანია, 2003), აზიის ღვიძლის შემსწავლელთა ასოციაციის 38-ე ყოველწლიური კონფერენცია (ჟენევა, შვეიცარია, 2003), მეცხრე საერთაშორისო კონგრესი კლინიკურ პათოლოგიაში (ბანგკოკი, ტაილანდი, 2004). 2018 წელს ღვიძლის კვლევის შესახებ Asian Pacific Association-ში მოხსენებით წარდგა სტამბოლში, თურქეთში.
გამოქვეყნებული აქვს 54 სამეცნიერო ნაშრომი. მიღებული აქვს ფალკის საერთაშორისო სიმპოზიუმის ჯილდო მოხსენებისთვის „ახალი ტენდენციები ჰეპატოლოგიაში“.
ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.
საზოგადოებებისა და ასოციაციების წევრობა
საქართველოს ინფექციონისტთა, პარაზიტოლოგთა, ჰეპატოლოგთა, ეპიდემიოლოგთა და მიკრობიოლოგთა ასოციაციის საზღვარგარეთთან ურთიერთობის კომისიის თავმჯდომარე
საქართველოს ინფექციონისტთა ასოციაცია (1987)
ევროპის ღვიძლის შემსწავლელთა ასოციაციის ნამდვილი წევრი (2005)
აზიის ღვიძლის შემსწავლელთა ასოციაციის ნამდვილი წევრი (2017)
სქოლიო
დაბადებული 30 მარტი
დაბადებული 1961
ქართველი ექიმები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ინფექციონისტები
Thirteen (რობერტ მაილზის ალბომი)

Thirteen (რობერტ მაილზის ალბომი)
{{ინფოდაფა ალბომი
| სახელწოდება = Thirteen
| ფონი = studio
| შემსრულებელი = რობერტ მაილზი
| გარეკანი =Robert miles - 13 - cover.jpg
| გამოცემის თარიღი = 7 თებერვალი 2011
| ფორმატი =
| ჩარჩო = კი
| ჩაწერის თარიღი =
| ჟანრი = პროგრესული როკი, ემბიენტი, ჩილ-აუტი, დაუნტემპო, სპეის-როკი
| ხანგრძლივობა = 57:27
| ლეიბლი = Salt Records SALTCD 012
| რეჟისორი =
| პროდიუსერი =
| წინა ალბომი = Miles Gurtu(2004)
| ეს ალბომი = Th1Rt3En(2011)
| შემდეგი ალბომი =
}}Thirteen (სტილიზებული, როგორც TH1RT3EN'') — მუსიკოს რობერტ მაილზის მეხუთე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2011 წლის 7 თებერვალს. სინამდვილეში, ეს არის მაილზის მესამე ალბომი, ჩაწერილი დამოუკიდებლად. დისკი გამოირჩევა ალტერნატიული და პროგრესული როკის ემბიენტთან და ელექტრონულ ჟღერადობასთან აღრევით. ყველა კომპოზიცია მასზე ინსტრუმენტულია, ხოლო რაოდენობა ცამეტს შეადგენს, რაც ალბომის სახელწოდებადაც იქცა. ალბომი გამოიცა CD და შეზღუდული დიჯიპეკის სახით. მისი ციფრული ვერსია შეიცავს დამატებით სიმღერას. ალბომის გამოცემის შემდეგ კომპოზიციები „Miniature World“, „Deep End“, „Black Rubber“ და „Antimony“ ოფიციალურად ჩაიწერეს რემიქსების სახით და ყველა გამოიცა A-მხარიან დისკზე. ალბომიდან აგრეთვე გამოვიდა სინგლი „Miniature World“.
შექმნა
სიმღერების სია
პერსონალი
რობერტ მაილზი – არანჟირებები, ბას-გიტარა, კომპოზიტორი, ხმის ინჟინერი, კლავიშებიანები, მიქსი, პროდიუსერი, პროგრამირება, ხმის დიზაინი
ტონი ეკონომიდესი – ხმის ინჟინერი, ხმის მიქსი
პოლ ფოლუნი – ბას-გიტარა
მაიკლ ფოსენკიპერი – მასტერინგი
რობერტ ფრიპი – ელექტროგიტარა, კლავიშებიანები
დავიდე ჯოვანინი – დასარტყმელი საკრავები
სტივ ჰასი – სიმებიანების არანჟირება
დეივ ოკუმუ – ელექტროგიტარა
მაიკ პატო – Fender Rhodes, კლავიშებიანები
ჯონ თორნი – ბას-გიტარა, კონტრაბასი
Urban Soul Orchestra – სიმებიანების არანჟირება
რესურსები ინტერნეტში
Th1Rt3En საიტზე Saltrecords.com
სქოლიო
რობერტ მაილზის ალბომები
2011 წლის ალბომები
პროგრესული როკ-ალბომები
სტაროკიზგანოვო

სტაროკიზგანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 157 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (97 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბურაევოს რაიონის სოფლები
დენგფენგი

დენგფენგი (ჩინ. 登封) — ქალაქი ჩინეთის ხენანის პროვინციაში. მისი ძველი სახელია იანჩენგი. ფართობი 1200 კმ²-ს შეადგენს, ხოლო მოსახლეობა ბოლო მონაცემებით 630 000 ადამიანს.
ქალაქი ჩინეთის ერთ-ერთი წმინდა მთის - სუნშანის ძირში მდებარეობს. წარმოადგენს ჩინეთის მნიშვნელოვან სულიერ ცენტრს. აქ მდებარეობს სხვადასხვა რელიგიების ტაძრები და ინსტიტუტები. მათ შორისაა დაოსიზმის ძონგუეს ტაძარი, ბუდიზმის შაოლინის ტაძარი თუ კონფუციანური აკადემია. ჩინურ ლიტერატურასა და პოზეიაში დენგფენგს „ცისა და მიწის ცენტრს" უწოდებენ.
2010 წელს, იუნესკომ ქალაქის რამდენიმე ძეგლი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩინეთის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
უსმან-ტაშლი

უსმან-ტაშლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 541 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 35 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ბარასინგა

ბარასინგა, ასევე ჭაობის ირემი — ირმის ერთ-ერთი სახეობა. გავრცელებულია ინდოეთის სუბკონტინენტზე. მისი პოპულაცია ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ინდოეთში. ორი იზოლირებული პოპულაცია შემორჩა ნეპალში. ბარასინგა პაკისტანსა და ბანგლადეშში გადაშენდა.
ლიტერატურა
M. Acharya, M. Barad, S. Bhalani, P. Bilgi, M. Panchal, V. Shrimali, W. Solanki, D.M. Thumber. Kanha Chronicle. Centre for Environment Education, Ahmedabad in collaboration with the United States National Park Service
სქოლიო
ირმისებრნი
Alto Biavo District

Alto Biavo District is one of six districts of the province Bellavista in Peru.
References
ლა-საიდა

ლა-საიდა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ბახა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,269342 კმ². მოსახლეობა — 447 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლა-საიდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლა-საიდა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები