PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კორჟენევსკაიას პიკი

კორჟენევსკაიას პიკი — მწვერვალი მეცნიერებათა აკადემიის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ შტოქედზე. მდებარეობს ტაჯიკეთში, მუშკეტოვის მყინვარის სათავეში. სიმაღლე 7105 მ. ისმაილ სამანის პიკიდან მდებარეობს 13 კილომეტრში. მწვერვალი აღმოაჩინა 1910 წელს რუსმა გეოგრაფმა ნიკოლოზ კორჟენევსკიმ. სახელი ეწოდა ნიკოლოზ კორჟენევსკის მეუღლის ევგენია კორჟენევსკაიას პატივსაცემად. ასვლის პირველი ცდა ეკუთვნით ა. ჯაფარიძესა და ნ. გუსაკს. პირველი ასვლა განხორციელდა 1953 წელს ალექსი უგაროვის ხელმძღვანელობით.
სქოლიო
ტაჯიკეთის მთები
ევროპის ავტომაგისტრალი E60

ევროპის ავტომაგისტრალი E60 — ევროპის ავტომაგისტრალი, რომელიც იწყება ბრესტში, საფრანგეთი (ატლანტის სანაპიროზე) და მიემართება აღმოსავლეთით ყირგიზეთისა და ჩინეთის საზღვართან მდებარე ქალაქ ირკეშტამამდე. მარშრუტის სიგრძეა 8200 კილომეტრი.
მარშრუტი გადის შემდეგ ქვეყნებზე: საფრანგეთი, შვეიცარია, ავსტრია, გერმანია, უნგრეთი, რუმინეთი, საქართველო, აზერბაიჯანი, თურქმენეთი, უზბეკეთი, ტაჯიკეთი, ყირგიზეთი. რუმინეთსა და საქართველოს, ასევე აზერბაიჯნასა და თურქმენეთს შორის მარშრუტი გაივლის ზღვებს.
მარშრუტი
ბრესტი, ლორიანი, ვანი
ნანტი
ანჟუ
ტური, ორლეანი
მონტარჟი, ოსერი, ბონი
დოლი, ბეზანსონი, ბელფორი, მიულუა
ბაზელი, ციურიხი
ვინტერტური, სენტ-გალენი, სენტ-მარგრეტენი
ბრეგენცი, ლაუტერახი, ფელდკირხი
ლანდეკი
ტელფსი, ინსბრუკი, ვერგლი
როზენჰაიმი
ბად-რაიხენჰალი/პიდინგი
ზალცბურგი, სატლედტი, ლინცი, სანქტ-პელტენი
ვენა
ნიკელსდორფი
მოშენმადიაროვარი, ბუდაპეშტი
სოლნოკი, პუსპოკლადანი
ორადია, კლუჟ-ნაპოკა, ტურდა
ტიგრუ-მურეში, სიგიშოარა
ბრაშოვი, პლოეშტი
ბუქარესტი, ურზიჩენი
სლობოზია, ჰარშოვა, კონსტანცა
შავი ზღვა
ფოთი, სენაკი
სენაკი, სამტრედია, ქუთაისი, ზესტაფონი, ხაშური, გორი, თბილისი
თბილისი
თბილისი, რუსთავი
ყაზახი, განჯა
ევლახი, ყარასუ
ბაქო
კასპიის ზღვა
თუქმენბაში, სერდარი, აშხაბადი, თეჯენი, მარი, თურქმენაბადი
ყარაყული, ბუხარა
ყარში, გუზარი
შერაბადი, თერმეზი
დუშანბე, ჯირგატალი
სარი-ტაში
ირკეშტამი
გალერეა
საქართველოს გზები
ევროპის ავტომაგისტრალები
კარლენტინი

კარლენტინი — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება სირაკუზის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 17210 ადამიანი. ფართობი 157 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 095, საფოსტო ინდექსი — 96013.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სირაკუზის პროვინციის კომუნები
ნევადა (გრანადა)

ნევადა (გრანადა)
ნევადა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ალპუხარა-გრანადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1082 კმ². მოსახლეობა — 1072 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნევადა მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
გრანადის ქალაქები
Meydancık, Şavşat

Meydancık, Şavşat
Meydancık (original Georgian name დიობანი, Diobani) is a village in Imerkhevi in Şavşat District, Artvin Province, Turkey. Its population is 382 (2021). Before the 2013 reorganisation, it was a town (belde). Meydancık is the official name given by Turkish authorities in 1925, it literally means "the small square / field".
Meydancık is also a name of vicinity which includes thirteen villages:
Maden (Badzgireti)
Demirci (Daba)
Dereiçi (Dasamoba)
Erikli (Agara)
Çukur (Chikhori)
Sebzeli (Jvariskhevi)
Çağlayan (Khevtsvirili)
Çağlıpınar (Khokhlevi)
Yeşilce (Manatba)
Oba (Ube)
Dutlu (Surevani)
Yağlı (Zakieti)
Tepebaşı (Ziosi)
References
Tao-Klarjeti
Villages in Şavşat District
ლაინიოელვენი

ლაინიოელვენი — მდინარე შვედეთში, ლაპლანდიის ჩრდილოეთით, კირუნის მუნიციპალიტეტში. სათავეს იღებს მთის ტბიდან, რომელიც ნორვეგიასთან საზღვრის სიახლოვეს მდებარეობს. სათავიდან 200 კმ-ის მოშორებით, იგი მდინარე ტურნეელვენს ერწყმის, რომელიც თავის მხრივ ბოტნიის ყურეში ჩაედინება. ლაინიოელვენის ნაპირებთან მდებარე მნიშვნელოვანი ქალაქებია კანგოსი, ოვრე-სოპერო, ნედრე-სოპერო, ლაანავაარა და ლაინიო.
ლაინიოელვენი ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე სუფთა სათევზაო მდინარედ მიიჩნევა. უხვადაა გავრცელებული ქარიყლაპია, ქორჭილა, Thymallus, კალმახი, სალმონი. ამ სახეობებზე თევზაობის სეზონია ივლისი-აგვისტო.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ვებ-გვერდები, სადაც მოცემულია სურათები და ინფორმაცია:
http://www.lainio.com
http://www.neitigarden.se
სქოლიო
შვედეთის მდინარეები
ებრაული კალენდარი

ებრაული კალენდარი (‎) — მთვარე-მზისიერი კალენდრის ტიპი, გამოიყენება იუდაიზმში ებრაული დღესასწაულების გამოთვლის, თორას გარკვეული ნაწილების წაკითხვის ან იორცაიტის დღეების გამოსათვლელად.
ებრაული კალენდრის ისტორიაში გამოყოფენ სამ ძირითად პერიოდს:
ბიბლიურს. მოსედან ეზდამდე (1500—450 ჩ.წ.-მდე)
პრებიბლიურს ტაძრის დანგრევამდე 70 წელს ჩ.წ.-მდე.
თალმუდამდელს, (70—500) წლები.
იხილეთ აგრეთვე
ჰიჯრა (კალენდარი)
ებრაული დღესასწაულები (2000-2050)
ლიტერატურა
ალ-ბირუნი. The Chronology of Ancient Nations, Chapter VII. tr. C. Edward Sachau. London, 1879.
Ari Belenkiy. "A Unique Feature of the Jewish Calendar – Dehiyot". Culture and Cosmos 6 (2002) 3–22.
Jonathan Ben-Dov. Head of All Years: Astronomy and Calendars at Qumran in their Ancient Context. Leiden: Brill, 2008.
რესურსები ინტერნეტში
Chabad.org: Introduction to the Jewish Calendar
ქობესაანთუბანი

ქობესაანთუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (კეხიჯვრის თემი). მდებარეობს მდინარე ძამის მარჯვენა მხარეს, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 220 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კანტო

კანტო — რეგიონი კუნძულ ჰონსიუზე, იაპონიის ყველაზე მაღალგანვითარებული და ურბანიზებული ნაწილი. მის ფარგლებში მდებარეობს იაპონიის დედაქალაქი ტოკიო, იმპერატორის რეზიდენცია და იაპონიის მთავრობა. მის შემადგენლობაშია 7 პრეფექტურა: გუმა, ტოტიგი, იბარაკი, კანაგავა, საიტამა, ტიბა და ტოკიო.
სქოლიო
კანტოს რეგიონი
იაპონიის რეგიონები
ალექსანდრე დოროხოვი

ალექსანდრე დოროხოვი
ალექსანდრე ანტონის ძე დოროხოვი (დ. 7 ივნისი, 1911, სურამი, რუსეთის იმპერია — გ. 30 ოქტომბერი, 1978, თბილისი, საბჭოთა კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. 1928–1932 და 1934–1939 წლებში იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1939) და ბრინჯაოს პრიზიორი (1936) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. დინამოელთა მიერ საკავშირო პირველობის უმაღლესი ლიგის ფარგლებში ჩატარებული პირველი მატჩის მონაწილე.
1933 წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
სპორტული კარიერა
დაიბადა 1911 წელს დაბა სურამში, ორი თვის შემდეგ მშობლები საცხოვრებლად გადავიდნენ თბილისში, ფოთის ქუჩაზე. პირველად თბილისურ ეზოებში ეზიარა ფეხბურთის სიყვარულს. თამაშობდა სხვადასხვა კლუბში. ძირითადი წარმატებები თბილისის დინამოს შემადგენლობაში მოიპოვა. ერთ-ერთი პირველი მეკარეთაგანია, ვინც მთელ საჯარიმო მოედანზე აქტიურობდა.
სპორტული კარიერის შემდეგ
სპორტული კარიერის შემდეგ თბილისში გუნდებისა და მეკარეთა მწვრთნელად მუშაობდა. მონაწილეობას იღებდა ვეტერანთა შეხვედრებში. შეეძინა შვილი ლილია ვაშაკიძე-დოროხოვა.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 1939
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1936 (შ.)
საბჭოთა კავშირის თასი
ფინალისტი: 1936, 1937
ლიტერატურა
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე დოროხოვი — ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელი“
ალექსანდრე დოროხოვი — dinamo-tbilisi.ru
ალექსანდრე დოროხოვი — FootballFacts.ru
სქოლიო
დაბადებული 7 ივნისი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1978
ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1533)

კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1533)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება — ხელშეკრულება ოსმალეთის იმპერიასა და ავსტრიის საჰერცოგოს შორის. ხელი მოაწერეს 1533 წლის 22 ივლისს კონსტანტინოპოლში.
მოჰაჩის ბრძოლის დროს 1526 წელს უნგრეთის მეფე ლუის II გარდაიცვალა ტახტის მემკვიდრის გარეშე, მიუხედავად ამისა, ოსმალეთს ბრძოლის შემდეგ უნგრეთი არ დაუპყრია და ტახტი რამდენიმე თვის განმავლობაში ვაკანტური რჩებოდა. გამოჩნდა ორი პრეტენდენტი: ფერდინანდ I, ავსტრიის ერცჰერცოგი და იანოშ I ზაპოლია ტრანსილვანიის ვოევოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ზაპოლიას უნგრეთის ელიტა უჭერდა მხარს, ფერდინანდ I-მა უნგრეთის ლეგალურ მეფედ გამოაცხადა თავისი უფროსი ძმა კარლ V. ოსმალეთის იმპერია მხარს იანოშ ზაპოლიას უჭერდა და სულთან სულეიმან I-მა ავსტრიის წინააღმდეგ ორი ლაშქრობა მოაწყო (1529 და 1532 წწ.). ფერდინანდი მიხვდა, რომ მისი მმართველობა უნგრეთში შეუძლებელი იყო.
ამასობაში სეფიანთა ირანის შაჰმა თამაზ I-მა გაააქტიურა შეტევა ოსმალეთის იმპერიის აღმოსავლეთ საზღვრებთან. სულეიმან I-მა გადაწყვიტა ძირითAდი ძალები აღმოსავლეთის საზღვრისკენ მიემართა და დასავლელ მეზობლებთან ხელშეკრულება გაეფორმებინა.
პირობები
ხელშეკრულების პირობები შემდეგნაირად ჩამოყალიბდა:
ფერდინანდ I-მა უკან წაიღო თავისი პრეტენზიები უნგრეთზე.
იანუშ ზაპოლია გახდა უნგრეთის ლეგალური მეფე ოსმალეთის სიუზერენიტეტის ქვეშ.
ავსტრია დათანხმდა გადაიხადოს წლიური ხარკის 30 000 გულდენი.
ფერდინანდი განიხილებოდა, როგორც გერმანიის მეფე, ხოლო კარლ V, როგორც ესპანეთის მეფე და ისინი წოდებრივად გაუტოლდნენ ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირის თანამდებობას. გარდა ამისა, მათ ეკრძალებოდათ ეწოდებინათ ვინმესთვის იმპერატორი, ოსმალეთის სულთნის გარდა.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია
ლიტერატურა
Prof.Dr Yaşar Yücel-Prof.Dr Ali Sevim:Türkiye tarihi II, AKDTYK Yayınları, İstanbul,1990 pp 268-274
Lord Kinross :The Ottoman centuries, (Trans.Meral Gaspıralı) Altın Kitaplar, İstanbul, 2008, ISBN 978-975-21-0955-1, p.193
Nicolae Jorga: Gescchiste des Osmanichen, (trans: Nilüfer Epçeli) Yeditepe Yayınları, 2009, ISBN 975-6840-19-X volII,p.350-351
სქოლიო
XVI საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
თეჯისი

თეჯისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთის ძირას, წალკის წყალსაცავის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 1740 მ., წალკიდან 23 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა, შედიოდა ჯერ ბაშქოის, ხოლო შემდეგ არჯევან-სარვანის სასოფლო საბჭოში.
მოსახლეობა
ლიტერატურა
სქოლიო
წალკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Nino Kipiani

Nino Kipiani (1877–1920s) was a Georgian lawyer and politician. A graduate of the law school in Brussels, she was the first female lawyer in the Russian Empire. As a result of her calls for the liberation of Georgia, in 1907 she was forced to move abroad, living first in Brussels with her father and then in Italy. She returned to her home country in the early 1920s.
Biography
A granddaughter of the Georgian statesman Dimitri Kipiani and the daughter of Niko Kipiani and Anastasia Eristavi, Nino Kipiani was born in Kutaisi in 1877. She attended the St. Nino private school in Tbilisi, but for unknown reasons was expelled in 1898. She then studied law in Brussels, becoming the first female lawyer not only in Georgia but in the Russian Empire. In the early 1900s, she was arrested several times for her involvement in the nationalist movement.
Her interest in independence was expressed as early as July 1903 in a card she sent from Brussels: "Why do we not have the will to insist on full independence from Russia? Why do not we allow our Georgia, which is the oldest of all the states and has the greatest history, to be free?"
References
1877 births
1920s deaths
People from Kutaisi
politicians from Kutaisi
19th-century writers from Georgia (country)
20th-century writers from Georgia (country)
20th-century women writers from Georgia (country)
19th-century women writers from Georgia (country)
Lawyers from Georgia (country)
Women lawyers from Georgia (country)
Lawyers from the Russian Empire
19th-century lawyers from the Russian Empire
Expatriates from the Russian Empire
Expatriates in Belgium
მარია ტერეზა ფელიჩიტა დ’ესტე

მარია ტერეზა ფელიჩიტა დ’ესტე (დ. 6 ოქტომბერი, 1726 — გ. 30 აპრილი, 1754) — ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და შარლოტ აგლაე ორლეანელის ასული. პენტიევრის ჰერცოგ ლუი ჟან მარ დე ბურბონის მეუღლე და საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის ბებია.
ბიოგრაფია
მარია ტერეზა ფელიჩიტა დაიბადა 1726 წლის 6 ოქტომბერს ემილია-რომანიაში, მოდენაში. იგი იყო მოდენას ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და მისი მეუღლის, შარლოტ აგლაე ორლეანელის ასული. მამის მხრიდან მისი ბებია-პაპა იყვნენ მოდენის ჰერცოგი რინალდო დ'ესტე და კარლოტა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი, ხოლო დედის მხრიდან ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ II და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონი. უნდა აღინიშნოს, რომ დედის მხრიდან იგი ასევე იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილი და ასევე მისი წინაპრები იყვნენ სტიუარტთა და ვიტელსბახთა დინასტიებიდანაც კი.
ფრანჩესკოსა და შარლოტის ცხრა შვილიდან, მარია ტერეზა პირველი დაოჯახდა, თანაც დედის სამშობლოში.
იგი ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილს, პენტიევრის ჰერცოგ ლუი ჟან მარ დე ბურბონს, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა. მათ ძალიან ბედნიერი, თუმცა არც ისე ხანგრძლივი ქორწინება ჰქონდათ. ქორწინებიდან ათ წელიწადში, 1754 წლის 30 აპრილს მარია ტერეზა ფელიჩიტა მეშვიდე მშობიარობას გადაჰყვა, 28 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალება ლუი ჟან მარმა იმდენად განიცადა, რომ მეორე ცოლი აღარ შეურთავს და სამუდამოდ დატოვა სამეფო კარი. მოგვიანებით, 1830 წელს მარია ტერეზას შვილიშვილი ლუი ფილიპე საფრანგეთის მეფე გახდა.
შვილები
ლუი მარი (1746-1749), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ლუი ალექსანდრი (1747-1768), ლამბალის პრინცი, ცოლად შეირთო მარია ტერეზა ლუიზა სავოიელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლიათ;
ჟან მარი (1748-1755), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ვინსენტ მარი (1750-1752), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
მარი ლუიზი (1751-1753), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
მარი ადელაიდა (1753-1821), ცოლად გაჰყვა ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპ II-ს, რომელთანაც შეეძინა ექვსი შვილი, მათ შორის საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I;
ლუიზ მარი (1754), გარდაიცვალა ჩვილობაში.
ლიტერატურა
Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 86.
დაბადებული 6 ოქტომბერი
დაბადებული 1726
გარდაცვლილი 30 აპრილი
გარდაცვლილი 1754
დ’ესტე
მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
მოდენის პრინცესები
ფლორისტიკა

ფლორისტიკა — ბოტანიკის დარგი, რომელიც შეისწავლის და აღწერს მთელი დედამიწის ან მისი ცალკეული ნაწილის — რაიონის, რეგიონის თუ ქვეყნის და სხვათა ფლორას. ფლორისტული კვლევის პირველი ეტაპია ფლორის სახეობათა აღნუსხვა, ე. წ. ინვენტარიზაცია, შემდგომი — ფლორის გაანალიზება სტატისტიკურ-სისტემატიკურად, არეალოგიურად, ბიომორფულად და სხვა კვლევის ობიექტად შესაძლოა მივიჩნიოთ აგრეთვე ტყე, მდელო, უდაბნო და ა. შ.
ლიტერატურა
ფლორა
რუსთაველი (მრავალმნიშვნელოვანი)

რუსთაველი (მრავალმნიშვნელოვანი)
რუსთაველი შეიძლება აღნიშნავდეს:
რუსთაველი — ქალაქ რუსთავის მაცხოვრებელი;
შოთა რუსთაველი — ქართველი პოეტი;
რუსთაველი — ცთომილი;
რუსთაველი — ქართული ჟურნალი;
რუსთაველი — თეატრი თბილისში;
რუსთაველი — კინოთეატრი თბილისში;
რუსთაველი — თბილისის ერთ-ერთი მეტროსადგური.
გივი ბასილაძე

გივი ბასილაძე (დ. 27 სექტემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. ზოოინჟინერი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1977 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტი.
სწავლობდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტში, მეძროხეობისა და მეცხენეობის კათედრაში 1977-1979 წლებში. იყო მოსკოვის კ. ა. ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიაში, მერძევეობის კათედრის ასპირანტი დასოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი 1979-1983 წლებში. 1983-1993 წლებში გახდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, მეძროხეობისა და მერძევეობის კათედრის დოცენტი და 1993-2000 წლებში ამავე ინსტიტუტის, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე, დოცენტი. 2000-2005წლებში ის ასევე გახდა პრორექტორი სასწავლო-აღმზრდელობით დარგში, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრაში, და ამავე კათედრის გამგე, პროფესორი. იყო რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე 2005-2006 წლებში, ხოლო 2014-2016 წლებში სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი, სასურსათო ტექნოლოგიის მიმართულება "რძისა და რძის გადამუშავების ტექნოლოგიის საგნის" ხელმძღვანელი და პროფესორი, ხოლო სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი, მეცხოველეობის, ვეტერინარიისა და საკვებწარმოების კვლევის დეპარტამენტის კონსულტანტი 2016 წლიდან. ასევე 2017 წლიდან გახდა სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების განვითარების სააგენტოს კოორდინატორი.
ჯილდოები
2002 - ღირსების ორდენი
2000 - ღირსების მედალი
ბიბლიოგრაფია
სასოფლო-სამეურნეო ლექსიკონი - თბ., 2019, გვ. 398 - ISBN: 9789941810176
სასოფლო-სამეურნეო ლექსიკონი - თბ., 2019, გვ. 202 - ISBN: 9789941810169
აგრარული ნანოტექნოლოგიების სახელმძღვანელო - თბ., 2015, გვ. 172 - ISBN: 9785937281487
რძის მიღება და პირველადი დამუშავება ფერმერებისათვის - თბ., 2015. გვ. 6
მერძეული ნახირის შექმნის სახელმძღვანელო - თბ., 2015. გვ. 7
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები - თბ., 2012. გვ. 266
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 27 სექტემბერი
დაბადებული 1951
ქართველი პედაგოგები
San Marcos, Sucre

San Marcos, Sucre
San Marcos is a town and municipality located in the Sucre Department, northern Colombia. It is also called "La Perla del San Jorge".
The town is served by San Marcos Airport.
References
Gobernacion de Sucre - San Marcos
References
Sucre
ლევ რუხინი

ლევ რუხინი
ლევ ბორისის ძე რუხინი (დ. 16 ოქტომბერი 1912, მოსკოვი — გ. 8 სექტემბერი 1959, ლენინგრადი) — რუსი გეოლოგი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1944), 1945 წლიდან სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის პროფესორი. სკკპ წევრი 1941 წლიდან.
1933 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. 1943 წელს 31 წლის ასაკში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. ლევ რუხინის ძირითადი შრომები მიეძღვნა ლითოლოგიასა და პალეოგეოგრაფიას. დანალექი ქანების კვლევების შედეგად ერთ-ერთმა პირველმა გამოიყენა სტატისტიკური მეთოდი. უძველესი გენეზისის ქვიშების დასადგენად რუხინმა საფუძველი ჩაუყარა გრანულომეტრიული შედგენილობის შესწავლის საქმეს. შრომაში „ლითოლოგიის საფუძვლები“ რუხინმა განიხილა დანალექი ქანების განვითარების სტადიები და პირობები. ლევ რუხინი ტრაგიკულად დაიღუპა საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევის დროს, ვასილევსკის კუნძულის მე-16 ხაზზე, ლენინგრადში, 47 წლის ასაკში. მისი სახელობისაა კონცხი კუნძულ ჯექსონზე. დაკრძალულია სერაფიმოვის სასაფლაოზე. დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენითა და მედლებით.
თხზულებები
Гранулометрия и генезис песков, ч. 1—2, Л., 1944;
Справочное руководство по петрографии осадочных пород, т. 1, Л., 1958;
Основы общей палеогеографии, Л., 1959.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
Вассоевич Н. Б., Памяти профессора Л. Б. Рухина, "Уч. записки ЛГУ. Сер. геологических наук", 1962, № 310, в. 12.
საბჭოთა გეოლოგები
რუსი გეოლოგები
გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ჩიხორისი

ჩიხორისი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი. X საუკუნის ეკლესია ასპინძის მახლობლად. ნაგებია ადგილობრივი სუფთად გათლილი ქვით. ეკლესია დარბაზულია. შესასვლელები დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. კარ-სარკმლები შემკულია ჩუქურთმებით. კამარა პილასტრაზე ამოყვანილ საბჯენ თაღს ეყრდნობა.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
საჭურჭლე

საჭურჭლე — ძვირფასეულობა, განძი და სიმდიდრის საცავი, ხაზინა ძველ საქართველოში.საჭურჭლის შინაარსად, მის ჩვეულებრივ შიგთავსად სახელწოდების მიხედვით „ჭურჭელი“ — ძვირფასი ნივთები, მოძრავი განძეულობა იგულისხმება. გაერთიანებული სამეფოს ხანაში ტერმინი „საჭურჭლე“ სალაროსაგან განსხვავებულ, სანიადაგოდ სახმარ-სახარჯავ სახელმწიფო ხაზინას აღნიშნავდა. საჭურჭლეში ფული, „ლარი და ჭურჭელი ოქროსი და ვერცხლისა, ჩინური და ქაშანური უსაღვინო“, მეფისთვის „შემოძღუნებული“ „თუალნი და მარგალიტნი“ ინახებოდა. საჭურჭლე ერთიან დაწესებულებას წარმოადგენდა, თუმცა მისი განყოფილებები ანუ საგანძურები სხვადასხვა ადგილას იყო მოტავსებული (მაგ., ატენის, „ზემონი და ქუემონი“ საჭურჭლენი).
ხელმწიფის კარის გარიგებაში სამეფო „სახლის საჭურჭლე“ იხსენიება, ქვეყნის მთავარი საჭურჭლე სატახტო ქალაქში — ჯერ ქუთაისში, შემდეგ კი (1122 წლიდან) თბილისში იყო. საჭურჭლე მეჭურჭლეთუხუცესს ექვემდებარებოდა. სამოხელეო აპარატს შეადგენდნენ საჭურჭლისა თუ მეჭურჭლეთუხუცესს ნაცვალი და მეჭურჭლენი, საჭურჭლის უხუცესი, მუქიბი, მუშრიბი და მწიგნობარი. „საჭურჭლეთა შემოსავალნი“ მეფის ერთ-ერთ ძირითად „მართება“-„განასაგებელს“ შეადგენდა. ერთიანი სამეფოს დაშლისას სახელმწიფო საჭურჭლეც გაიყო. ეკლესია-მონასტრებში კორპორაციული საჭურჭლეები არსებობდა. გვიანდელი ფეოდალური პერიოდის სამართლეებრივ ძეგლებში. „საჭურჭლე“ გამონაკლისის სახეით კერძომფლობელური ქონებისა თუ მისი სათავსის მნიშვნელობით დასტურდება.
წყარო
რუსთაველი შ., ვეფხისტყაოსანი, ა. ბარამიძის, კ. კეკელიძის, ა. შანიძის რედ. თბ., 1957;
ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 1—2, თბ., 1955—1959;
ქართული სამართლის ძეგლები. ი. დოლიძის გამოც., ტ.2—3, თბ., 1965—1970
ლიტერატურა
ქართული სამართლის ძეგლები, ი. სურგულაძის გამოც., თბ., 1970, გვ. 29 86-87, 108-109, 191;
ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1-2, ტფ., 1928-1929
ძველი ქართული სამართალი
მასანჟენის რაიონი

მასანჟენის რაიონი
მასანჟენა — რაიონი სამხრეთ-დასავლეთ მოზამბიკში, გაზის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 16 268 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 10 351 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.3 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მასანჟენა.
რესურსები ინტერნეტში
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მოზამბიკის რაიონები
გაზის პროვინცია
ანაო (ტარლაკი)

ანაო (ტარლაკი)
ანაო (ოფიციალურად ანაოს მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 208 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Anao Municipal Government Website
Anao Profile at PhilAtlas.com
Anao town
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ტარლაკის მუნიციპალიტეტები