PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Game Boy-ის ოჯახი

Game Boy-ის ოჯახი — მეოთხე, მეხუთე და მეექვსე თაობების პორატიული ვიდეო თამაშების კონსოლების ხაზი, შექმნილი, წარმოებული და გამოცემული კომპანია Nintendo-ს მიერ. ხაზი მოიცავს Game Boy-ის, Game Boy Color-სა და Game Boy Advance-ს.
ოჯახს საფუძველი ჩაეყარა 1989 წელს, მას შემდეგ რაც ბაზარზე გამოჩნდა 8-ბიტიანი პორტატიული კონსოლი Game Boy, რომელიც შეიმუშავა Game & Watch-ის სერიის შემქმნელთა ჯგუფმა. ათი წლის შემდეგ, 1998 წელს კომპანიამ გამოუშვა Game Boy Color — რიგით მეორე სისტემა ოჯახიდან, ხოლო ამას მოჰყვა მესამე კონსოლის, Game Boy Advance-ის გამოშვება 2001 წელს, რომელიც დაფუძნებული იყო 32-ბიტიან არქიტექტურაზე.
ორიგინალი Game Boy-ის და Game Boy Color-ის ერთიანი გაყიდვები შეადგენს 118.69 მილიონ ერთეულს, Game Boy Advance-ის — 81.51 მილიონს, ხოლო სამივეს გაყიდვები ჯამში უდრის 200.20 მილიონს.
2004 წელს Nintendo-მ დაიწყო [Nintendo DS-ის ხაზის გამოშვება, რომელიც იწარმოებოდა 2015 წლამდე. მოგვიანებით Virtual Console-ის სერვისის საშუალებით Game Boy-ის ოჯახის თამაშები გამოვიდა Nintendo-ს ახალ კონსოლებზე — Nintendo 3DS, Wii U-სა და Nintendo Switch-ზე. 2008 წელს დასრულდა Game Boy-ის ხაზის კონსოლების წარმოება.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი (დაარქივებული)
Game Boy — ამერიკის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
Game Boy Color — Computing History
Game Boy Advance — Museum of Obsolete Media
სქოლიო
Game Boy
Game Boy-ის კონსოლები
საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტა

საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტა (კბრ) — შორი მოქმედების (5 500 კმ-ზე მეტი) იარაღი, რომელიც, როგორც წესი, მზადდება მოწინააღმდეგის ტერიტორიაზე ბირთვული საბრძოლო თავების მისატანად. მათი შორი მოქმედების რადიუსის და დამანგრეველი ძალის გამო სრულმასშტაბიანი ბირთვული ომის შემთხვევაში კონტინენტთაშორისი ბალისტიკური რაკეტები წარმოადგნენ ყველაზე უფრო დამანგრეველ ძალას.
დღესდღეობით ხუთ სახელმწიფოს აქვს საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტები: აშშ, რუსეთი, საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი და ჩინეთი. ინდოეთს აქვს საშუალო მოქმედების ბალისტიკური რაკეტები და ამჟამად ქმნის საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკურ რაკეტებს (იგივე ეხება პაკისტანს). ჩრდილოეთ კორეასაც აქვს გარკვეული მიღწევები ამ სფეროში: 1998 და 2006 წელს მან გამოსცადა რაკეტები, თუმცა არცთუ ისე წარმატებულად.
1991 წელს აშშ და რუსეთი შეთანხმდნენ, რომ შეემცირებინათ ბირთვული რაკეტების რაოდენობა (შეთანხმება სტრატეგიული იარაღის შემცირების შესახებ).
ფრენის ფაზა
საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტების შემთხვევაში ფრენის რამდენიმე ფაზა შეიძლება გამოიყოს:
აფრენა-გრძელდება 3-5 წუთი (მყარსაწვავიანი რაკეტებისათვის ნაკლები დროა საჭირო, ვიდრე თხევადსაწვავიანი რაკეტებისათვის). რაკეტების მიერ ამ დროს მიღწეული სიმაღლე არის 150-400 კმ მათი ტრაექტორიის მიხედვით, საწვავის გამოლევის შემდეგ ტიპური სიჩქარე — 7 კმ/წმ.
შუა ფაზა-გრძელდება 25 წუთი და წარმოადგენს სუბორბიტალურ ტრაექტორიას მაქსიმალური სიმაღლით 1 200 კმ. მის დროს საბრძოლო თავი შეიძლება დაიშალოს რამდენიმე დამოუკიდებელ საბრძოლო თავად, რომლებიც სხვადასხვა მიზანს ემიზნება.
შესვლა-იწყება დაახლოებით 100 კმ სიმაღლეზე და გრძელდება 2 წუთი. საბრძოლო თავი მიზანს უახლოვდება 4 კმ/წმ სიჩქარით (პირველი საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტებისათვის ეს სიჩქარე 1 კმ/წმ ნაკლები იყო)
ბალისტიკური რაკეტები
რობერტ რედფორდი

რობერტ რედფორდი (დ. 18 აგვისტო, 1936) — ამერიკული კინოაკადემიის ოსკარის ჯილდოს მფლობელი ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი, ბიზნესმენი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი კინორეჟისორები
ამერიკელი პროდიუსერები
დაბადებული 18 აგვისტო
დაბადებული 1936
ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
კონდაკი (ჰიმნოგრაფია)

კონდაკი (ჰიმნოგრაფია)
კონდაკი (ბერძ.. κοντάκιον) — ბიზანტიური საეკლესიო ჰიმნოგრაფიის ჟანრი.
ჟანრის ფუძემდებლად ითვლება ღირსი რომან ტკბილადმგალობელი (მელოდისტი) (VI საუკუნის I ნახ.), რომელიც უმრავლესი კონდაკის უბადლო ავტორია. VIII საუკუნიდან კონდაკი, როგორც ჟანრი კანონმა შეავიწროვა. კონდაკის სტროფების რაოდენობა შემცირდა.
რესურსები ინტერნეტში
Kontakion on the Nativity of Christ
ლიტურგიკა
მართლმადიდებლური ღვთისმსახურება
ჰიმნოგრაფია
ქრისტიანული ჰიმნოგრაფია
Visuotinė lietuvių enciklopedija

Visuotinė lietuvių enciklopedija
The Visuotinė lietuvių enciklopedija or VLE is a 25-volume universal Lithuanian-language encyclopedia published by the Science and Encyclopaedia Publishing Institute from 2001 to 2014. VLE is the first published universal encyclopedia in independent Lithuania (it replaces the former Lietuviškoji Tarybinė Enciklopedija which was published in thirteen volumes from 1976 to 1985). The last volume, XXV, was published in July 2014. An additional volume of updates, error corrections, and indexes was published in 2015. The encyclopedia's twenty-five volumes contain nearly 122,000 articles and about 25,000 illustrations. Since June 2017, VLE is published as an online encyclopedia being updated to present day.
Description
VLE is an encyclopedia published in Lithuanian, therefore it focuses on Lithuania, Lithuanians and Lithuanian topics (Lithuanian personalities, organizations, language, culture, national activities). These articles make up about 20–25% of all articles and illustrations (about 6,000 articles are intended to describe personalities alone).
Separate thematic articles contain articles on Lithuanian studies - about Lithuania and Lithuanians. Much space in the VLE is devoted to topics banned or ignored during the Soviet era: Lithuanian statehood, the history of the Catholic Church, the army, Lithuania's resistance to Nazi and Soviet occupation, the history of the Lithuanian state, Lithuania Minor. Juozapas Girdzijauskas stated that VLE "will objectively acquaint the society with the world's culture, capture the modern level of science, promote the humanistic values of humanity, and help the Lithuanian people to overcome the Soviet ideology".
Editorial board
Coordination and editing of Visuotinė lietuvių enciklopedija is carried by prominent Lithuanian scholars:
prof., habil. dr. Algirdas Ambrazas;
prof. habil. dr. Antanas Bandzaitis;
dr. Jonas Boruta;
prof. habil. dr. Juozapas Girdzijauskas;
prof. habil. dr. Bronius Grigelionis;
prof. habil. dr. Leonas Kadžiulis;
doc. dr. Algirdas Kiselis;
prof. habil. dr. Vytautas Kubilius
Dr. Elvyra Janina Kunevičienė;
prof. habil. dr. Alfonsas Skrinska;
prof. habil. dr. Antanas Tyla;
akad. prof. habil. dr. Zigmas Zinkevičius
Additionally, editorial-scientific boards of 23–25 scholars were established for the main science branches. In total, there were 2,957 authors.
See also
Lithuanian encyclopedias
Academic History of Lithuania
List of online encyclopedias
References
External links
Website of Science and Encyclopaedia Publishing Institute
Visuotinė lietuvių enciklopedija
Lithuanian encyclopedias
2001 books
21st-century encyclopedias
ინდოჩინეთის მეორე ომი

ინდოჩინეთის მეორე ომი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ვიეტნამის ომი — 1964-1975 წლებში ინდოჩინეთში მიმდინარე ომი: ერთი მხრივ სახმელეთო ომი სამხრეთ ვიეტნამსა და სასაზღვრო რეგიონებში, კამბოჯასა და ლაოსში და მეორე მხრივ ჩრდილოეთ ვიეტნამის დაბომბვა (ოპერაცია როლინგ სანდერი).
კონფლიქტს ვიეტნამში ამერიკის ომი ეწოდება. სინამდვილეში ამერიკის ვიეტნამში ინტერვენცია იყო 30 წლის განმავლობაში მიმდინარე შეიარაღებული კონფლიქტის მწვერვალი, რომელიც 1945-1946 წლებში საფრანგეთის კოლონიალური ჯარების ქვეყანაში დარჩენამ გამოიწვია.
ერთ მხარეზე იბრძოდა აშშ-ის, სამხრეთი ვიეტნამის, ავსტრალიისა და სამხრეთი კორეის სამხედრო კავშირი; მეორეზე კი — ჩრდილოეთი ვიეტნამი (ვიეტნამის დემოკრატიული რესპუბლიკა) და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი (დასავლეთის ქვეყნებში ცნობილი, როგორც ვიეტკონგი), რომელიც სამხრეთ ვიეტნამის კომუნისტურ პარტიზანულ ორგანიზაციას წარმოადგენდა. სსრკ და ჩინეთი ჩრდილოეთ ვიეტნამს სამხედრო დახმარებას აწვდიდნენ, თუმცა კონფლიქტში ღიად არ ერეოდნენ.
იხილეთ აგრეთვე
სამოქალაქო ომების სია
ინდოჩინეთის პირველი ომი
ლიტერატურა
Ronald Spector: After Tet: The Bloodiest Year in Vietnam . The Free Press, New York 1993, ISBN 0-02-930380-X
Paul Elliott: Vietnam – Conflict & Controversy. 1998, ISBN 1-85409-320-7
Oriana Fallaci: Wir, Engel und Bestien. Ein Bericht. Econ-Verlag, Düsseldorf/Wien 1970, ISBN 3-430-12603-7; zuletzt Wir, Engel und Bestien. Ein Bericht aus dem Vietnamkrieg. dtv, München 1988, ISBN 3-423-10259-4
Gilles Férier: Les trois guerres d'Indochine. Presses Universitaires de Lyon, 1994, ISBN 2-7297-0483-3
რესურსები ინტერნეტში
Dr. Karl-Reiner Fabig: Neuberechnung über den Einsatz von Agent Orange in Vietnam
Vietnam War Bibliography von Edwin E. Moïse
სქოლიო
XX საუკუნის ომები
ცივი ომი
ვიეტნამის ისტორია
ავსტრალიის ისტორია
აშშ-ის ომები
საბჭოთა კავშირის ისტორია
ჩინეთის ისტორია
სამოქალაქო ომები
Arsen of Iqalto

Arsen of Iqalto
Arsen Iqaltoeli or Arsen of Iqalto (died c. 1127) was a Georgian churchman, theologian, calligrapher and religious author with noticeable role in the ecclesiastic life of Georgia in the reign of David IV "the Builder" (r. 1089—1125) with whom he collaborated in rearing the Georgian monastic academes. His formidable efforts at translating and compiling major doctrinal and polemical work from Greek gave a novel impetus to the Georgian patristic and philosophical literature. Iqaltoeli is canonized by the Georgian Orthodox Church, which commemorates him on February 6 (19).
Life
Arsen is apparently the same person as Arsen Vachesdze mentioned in several manuscripts. Furthermore, some Georgian scholars identify him with Arsen Beri (Arsenius "the Monk"; fl. 1100), the author of the metaphrastic revision of The Life of Saint Nino. According to historic tradition Arsen was born in Iqalto in the province of Kakheti, east of Tbilisi, Georgia's modern capital. He was educated in Constantinople at the Mangana academy, the centre of Byzantine philosophical activity and classical learning, and served as a monk on the Black Mountain near Antioch under the tutelage of Ephraim the Minor. Around 1114, Iqaltoeli, along with several other Georgian repatriate monks, responded to King David IV's call to join the reconstructed Georgian church. Along with John of Petrizos, Iqaltoeli brought the Byzantine philosophical tradition to the newly founded Georgian academe at Gelati and helped found a similar academy at Iqalto. Finally he established himself at the Shio-Mgvime monastery in Kakheti.
Iqaltoeli probably played a key role in the debate between Armenian and Georgian churchmen organized by David IV in a futile attempt to reconcile doctrinal differences between the two churches in 1123. He outlived David and composed the king's epitaph.
Most of Iqaltoeli's work both abroad and in Georgia consists of translations of major doctrinal and polemical work, which he compiled as his massive Dogmatikon, "a book of teachings", influenced by Aristotelianism. The most complete surviving manuscript of this work (S-1463) dates to the 12th-13th century and includes sixteen key authors, such as Anastasius Sinaita, John of Damascus, Theodore Abucara, Michael Psellos, Cyril of Alexandria, Nikitas Stithatos, Pope Leo the Great and others.
References
1120s deaths
Christian monks from Georgia (country)
Writers from Georgia (country)
Translators from Georgia (country)
Philosophers from Georgia (country)
Saints of Georgia (country)
Year of birth unknown
Calligraphers from Georgia (country)
ადოლფ ბაიერი

ადოლფ ბაიერი (დ. 31 ოქტომბერი, 1835, ბერლინი — გ. 20 აგვისტო, 1917, შტარნბერგი, მიუნხენის მახლობლად) — გერმანელი ქიმიკოსი. სტრასბურგისა (1872) და მიუნხენის (1875) უნივერსიტეტების პროფესორი.
განახორციელა ინდიგოს სრული სინთეზი, დაადგინა მისი სტრუქტურა (1878-1883) წლებში; გამოიკვლია კონდენსაციისა და წყლის გამოყოფით მიმდინარე რეაქციები, მაგ., ფთალის ანჰიდრიდის კონდენსაციის რეაქცია ფენოლებთან (1871 წ.); წამოაყენა და განავითარა ჰიპოთეზა, რომელიც ნახშირბადის სხვადასხვა ციკლური ნაერთის ფარდობითი მდგრადობის ახსნას იძლევა (1885 წ.). 1905 წელს მიიღო ნობელის პრემია ქიმიის დარგში.
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1835
გარდაცვლილი 1917
გერმანელი ქიმიკოსები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
Dorylus savagei

Dorylus savagei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Gela Papashvili

Gela Papashvili (born 14 April 1969) is a Georgian wrestler. He competed in the men's Greco-Roman 48 kg at the 1996 Summer Olympics.
References
External links
1969 births
Living people
Male sport wrestlers from Georgia (country)
Olympic wrestlers for Georgia (country)
Wrestlers at the 1996 Summer Olympics
Sport wrestlers from Tbilisi
Tichodroma

Tichodroma is the only known genus in the family Tichodromidae. Initially, Linnaeus placed Tichodroma in the family Certhiidae, along with the treecreepers., while other authorities have placed it the nuthatch family Sittidae, as its own subfamily. A 2016 phylogenetic study of members in the superfamily Certhioidea suggests it is a sister of the Sittidae.
The wallcreeper (Tichodroma muraria) is the only extant species, but the extinct Tichodroma capeki is known from the Late Miocene of Polgardi, Hungary.
References
Bird genera
Bird genera with one living species
მიწისეული ბოჭკოვანა

მიწისეული ბოჭკოვანა — სოკოს სახეობა ბოჭკოვანას გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიას, ჩრდილოეთ ამერიკას, ჩრდილოეთ აფრიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
შხამიანი სოკოა. შეიცავს მომწამვლელ ნივთიერება მუსკარინს. მოწამვლის სიმპტომები იწყება მიღებიდან 15-30 წუთის შემდეგ. იზრდება ერთეულებად ან დიდ ჯგუფებად წიწვოვან, ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა 1791 წელს როგორც Agaricus geophyllus. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა პაულ კუმერმა 1871 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
Agaricus geophyllus Bull. (1791)
Agaricus geophyllus Sowerby (1798)
Agaricus candidus Fr. (1815)
Gymnopus geophyllus (Bull.) Gray (1821)
Agaricus pleoceps Pers. (1828)
Agaricus clarkii Berk. & Broome (1873)
Inocybe geophylla var. lilacina (Peck) Gillet (1878)
Inocybe geophylla var. lutescens Gillet (1878)
Inocybe clarkii (Berk. & Broome) Sacc. (1887)
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 1-3 სმ-მდე, თავიდან კონუსურ-ზარისებრი, შემდეგ — რამდენადმე გაშლილი, სიმწიფეში ახასიათებს ბორცვაკი, აბრეშუმისებრ-ბოჭკოვანია. თავიდან თეთრია, ასაკთან ერთად ოდნავ ვარდისფერი ან იისფერი ელფერით, იშვიათად მოყვითალო, კიდეებთან დახეთქილი. ზედაპირი რადიალურად ბოჭკოვანია. ბუნებაში მიწისეული ბოჭკოვანას რამდენიმე ვარიაცია არსებობს, თეთრი ფერით დაწყებული, ღია-იისფერით დამთავრებული.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიეტბი თხელი და ხშირი, შეზრდილი ფეხთან, თეთრი დაშვებული კიდეებით. თავიდან ნაცრისფერია, მოთეთრო, ან ყავისფერი, ასაკთან ერთად მურა ფერს იღებს. მოგვიანებით ყავისფერდება.
ფეხის სიგრძე — 2-5 სმ, სისქე — 0,2-0,5 სმ, ცილინდრული, მთლიანი, სიგრძივ-ბოჭკოვანი, მკვრივი, ძირისკენ გამსხვილებული, გლუვბოჭკოვანი, მოთეთრო, ზედა მხარეს ახასიათებს ფქვილისებრი ნაფიფქი. სიბერეში ფუყეა, თეთრი ან მოყავისფრო. საყელოს გარეშე. დაზიანებისას ფერს არ იცვლის.
რბილობი — თხელი, თეთრი, მყიფე, არასასიამოვნი გემოთი და ფქვილის ან მიწის სუნით.
სპორების ფხვნილი — მოყვითალო-მომურო ან მურა. სპორები — 8-10x4-5 მკმ, ელიფსოიდური, არათანაბარი, ღია-მომურო.
გავრცელება და ეკოლოგია
სოკო ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს, აზიას, ჩრდილოეთ აფრიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
იზრდება ნიადაგზე, ერთეულებად ან დიდ ჯგუფებად წიწვოვან, ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ბალახიან ადგილებში, ტყის პირებში, გზის პირებზე, პარკებში და ა.შ.
სეზონი — ივლისიდან შემოდგომამდე.
მსგავსი სახეობები
ტოქსიკურობა
შხამიანი სოკოა. ბოჭკოვანას ბევრი სხვა სახეობის მსგავსად, დიდი რაოდენობით მუსკარინს შეიცავს. მოწამვლის სიმპტომები იწყება მიღებიდან 15-30 წუთის შემდეგ და იწვევს ძლიერ ნერწყვდენას, ოფლიანობას, ცრემლდენას. დიდი რაოდენობით მიღების შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს მუცლის ტკივილი, ძლიერი ღებინება, დიარეა, სუნთქვის გაძნელება, მხედველობის დაქვეითება და უკიდურეს შემთხვევაში სიკვიდილიც კი. როგორც წესი გამოჯანმრთელება იწყება 2 საათის შემდეგ. ავადმყოფს მკურნალობენ ატროპინით. დღემდე სოკოთი გარდაცვალების არცერთი ფაქტი არაა დაფიქსირებული.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
შხამიანი სოკოები
ბოჭკოვანა
ნოვი-სადი

ნოვი-სადი ასევე უივიდეკი — ქალაქი სერბეთში, ვოევოდინას ავტონომიის დედაქალაქი. მნიშნველობით და მოსახლეობის რაოდენობით მეორე ქალაქი სერბეთში ბელგრადის შემდეგ. ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სამდინარო პორტი დუნაიზე.
რესურსები ინტერნეტში
Novi Sad - Official website
City assembly - Official website
Virtual tours through Novi Sad
serbija.info ნოვი-სადი
ვოევოდინას ქალაქები
Mtavari

Mtavari was a feudal title in Georgia usually translated into English as Prince or Duke.
The earliest instances of the use of mtavari are in the early Georgian hagiographic texts dated to the 5th century. From the 11th to the 14th centuries, the title mtavari, along with tavadi, was synonymous with eristavi, and all referred to one of the upper nobles, a prince. Throughout the Golden Age of the Kingdom of Georgia (12th-13th centuries), the title gradually changed from conditional to hereditary tenure, a process completed only at the end of the 15th century. In the 15th century the term mtavari was applied only to the five ruling princes of western Georgia (Samtskhe, Mingrelia, Guria, Svaneti, and Abkhazia), whose autonomous powers were finally eliminated under Imperial Russia.
See also
List of Georgian princes (mtavars)
Notes
References
Suny, Ronald Grigor (1994), The Making of the Georgian Nation: 2nd edition, Indiana University Press, .
Medieval Georgia (country)
Nobility of Georgia (country)
Noble titles of Georgia (country)
Titles
Georgian words and phrases
ჯორჯ უილიამ ოზბორნ ჰოუ

ჯორჯ უილიამ ოზბორნ ჰოუ (ჰაუ) (დ. 4 დეკემბერი, 1875, ჩარლტონი, კენტის საგრაფო — გ. 7 ნოემბერი, 1960, გლაზგო) — ინგლისელი რადიოტექნიკოსი, გლაზგოს უნივერსიტეტის პროფესორი ელექტროტექნიკის დარგში (1921-1946). ჰოუს შრომები ეძღვნება რადიოტალღების გავრცელებასა და ანტენების ტექნიკას. გაამუშავა გრძელტალღიანი ანტენების ტევადობის გაანგარიშების მეთოდი, რომელსაც მისი სახელი უწოდეს.
ლიტერატურა
ინგლისელი რადიოტექნიკოსები
დაბადებული 4 დეკემბერი
დაბადებული 1875
გარდაცვლილი 7 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1960
სინკანსენი

სინკანსენი (იაპ.: 新幹線) — სწრაფი რკინიგზის ხაზების ქსელი იაპონიაში. 1964 წელს პირველი ტოკაიდო სინკანსენის გახნის შემდეგ ქსელი გაფართოვდა და ამჟამად იაპონიის ყველა ძირითად ქალაქს მოიცავს. ამ ეტაპზე ქსელის სიგრძეა 2,764.6 კმ, ხოლო მაქსიმალური სიჩქარე 240–320 კმ/ს.
სინკანსენი პირდაპირ ნიშნავს "ახალ რელსებიან გზას", ხოლო თავად მატარებლებს ოფიციალურად "სუპერ ექსპრესს" უწოდებენ. ძველი ხაზებისგან განსხვავებით, სინკანსენი სწორხაზოვანი ლიანდაგებია, რომლებიც დაბრკოლებების გადასალახავად მათი შემოვლის ნაცვლად გვირაბებსა და ვიადუკებს იყენებს. სინკანსენის ქსელში გამოიყენება ლიანდაგის ევროპული სიგანე – 1435 მმ, რაც განასხვავებს მას იაპონიის რკინიგზის უფრო ძველი ხაზებისაგან, რომელთა სიგანე ძირითადად 1067 მმ-ია. ხაზები ელექტროფიცირებულია ერთფაზიანი 25 კილოვოლტიანი და 60 ჰერციანი ცვალებადი დენის სისტემით, მინი-სინკანსენის ხაზებზე ძაბვა შეადგენს 20 კილოვოლტს.
რესურსები ინტერნეტში
Biting the Bullet: What we can learn from the Shinkansen, discussion paper by Christopher Hood in the electronic journal of contemporary Japanese studies, 23 მაისი, 2001
East meets West
Bullet on wheels
Shinkansen Wheelchair Accessibility
სქოლიო
იაპონიის რკინიგზა
მაკრო...

მაკრო... (ბერძნ. makros — დიდი, გრძელი) — რთული სიტყვის ნაწილი; აღნიშნავს დიდს, დიდი ზომისას. მნიშვნელობით მიკროს... საპირისპიროა, მაგ. მაკროჰავა.
ლიტერატურა
თავსართები
ფერხისა

ფერხისა — უძველესი ქართული ხალხური ცეკვა. სრულდებოდა ახალი წლის პირველ დღეს. დაკავშირებული იყო „მფერხავობასთან“. მუსიკალური ზომა 6/8.
ლიტერატურა
ქართული ცეკვები
ალოტის მესამე ეკლესია

ალოტის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალოტში 3,5 კილომეტრზე მდინარე თეთრხევის სათავესთან, თხილიანის გორის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ტყიან თხემზე. განხეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. წყობაში ზოგან შირიმის გათლილი ქვაა ჩართული. შენობის კამარა და ჩრდილოეთ კედელი მთლიანად დანგრეულია. დაზიანებულია სხვა ნაწილებიც. სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში გარედან თაღოვანი, ხოლო შიგნით არქიტრავით დასრულებული შესასვლელია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი, რომლის ჩრდილოეთით პატარა სწორკუთხა ნიშა. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. აფსიდი გადახურულია კონქით, რომლის თაღი ნახევარწრიულია. ეკლესიას სამხრეთით მინაშენი ჰქონია, მისგან ამჟამად კვალიღაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
İlxıçılar

İlxıçılar or Ilxıçılar or Ilkhychylar or Yikhchilar may refer to:
İlxıçılar, Tartar, Azerbaijan
İlxıçılar, Agdam, Azerbaijan
ჯორჯ ორუელი

ჯორჯ ორუელი (ნამდვილი სახელი და გვარი ერიკ ართურ ბლერი, ; დ. 25 ივნისი, 1903, მოტიჰარი, ინდოეთი — გ. 21 იანვარი, 1950, ლონდონი) — ინგლისელი მწერალი და ესეისტი.
ბიოგრაფია
ორუელი დაიბადა 1903 წელს ინდოეთში. 1904 წლიდან იგი ცხოვრობდა ინგლისში. 1917-1921 წლებში ორუელი სწავლობდა იტონის კოლეჯში. 1922 წლიდან მსახურობდა ბრიტანეთის პოლიციაში მიანმარიში. მისი ცხოვრების ეს პერიოდი აისახა 1934 წელს გამოქვეყენებულ თხზულებაში „დღეები ბირმაში“. 1927 წელს ორუელმა თავი დაანება პოლიციაში სამსახურს პროტესტის ნიშნად და დაბრუნდა ინგლისში, სადაც იგი 1936 წლამდე დარჩა. ამ პერიოდში ორუელი აქვეყნებდა თავის პირველ ნაწარმოებებს. 1937 წელს იგი იბრძოდა ესპანეთის სამოქალაქო ომში მარქსისტული ერთობის მუშათა პარტიის მხარეზე მეორე მსოფლიო ომის დროს მწერალი მუშაობდა The Observer-ის კორესპონდენტად. 1945 წელს ორუელმა გამოაქვეყნა იგავი „ცხოველების ფერმა“, რომელშიც იგი აღწერს რუსეთში სოციალისტური იდეის განხორციელების კრახს. 1949 წელს გამოქვეყნდა ორუელის უმნიშვნელოვანესი ნაწარმოები, რომანი „1984“.
ორუელი 1950 წელს 46 წლის ასაკში ტუბერკულოზით გარდაიცვალა.
შემოქმედება
1933 პარიზისა და ლონდონის ფსკერზე (Down and Out in Paris and London)
1934 ბირმული დღეები (Burmese Days)
1935 მღვდლის ქალიშვილი (A Clergyman's Daughter)
1936 დაე, იშრიალოს ასპიდისტრამ (Keep the Aspidistra Flying)
1937 The Road to Wigan Pier
1938 პატივი კატალონიას (Homage to Catalonia)
1939 Coming Up for Air
1945 ცხოველების ფერმა (Animal Farm)
1948 ათას ცხრაას ოთხმოცდაოთხი (Nineteen Eighty-Four)
რესურსები ინტერნეტში
ორუელის თხზულებათა არქივი სხვადასხვა ენაზე
ორუელის თხზულებათა არქივი (ინგლ.)
ორუელი "1984" მიმოხილვა
ორუელი "ცხოველების ფერმა" მიმოხილვა
სტატიები ორუელის შესახებ გემანული გაზეთი "ცაიტის" ვებგვერდზე ორუელის 100 წლის იუბილეს გამო (გერმ.)
ჯორჯ ორუელის "1984"
სქოლიო
ინგლისელი მწერლები
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 1950
ჯორჯ ორუელი
ანტიკომუნისტები
ათეისტი ფილოსოფოსები
ნინის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

ნინის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — XI საუკუნის ბოლოს ან XII საუკუნის დასაწყისის რომაული კათოლიკური ეკლესია პრერომანულ სტილში, რომელიც მდებარეობს პრაჰულეს რეგიონში, ზადარიდან რამდენიმე კილომეტრის დაშორებით, ხორვატიაში ზატონსა და ნინს შორის. იგი აშენდა მიწის გორაზე ლიბურნიის პრეისტორიული საფლავის თავზე. ეს ეკლესია დალმაციაში ადრეული რომანული ხუროთმოძღვრების ერთადერთი შემორჩენილი ნიმუშია. იგი ეძღვნება წმინდა ნიკოლოზს.
აღწერა
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია აგებულია ციხესიმაგრის სახით. იგი ჰგავს შამროკს. ოთხი ტოტი განლაგებულია ცენტრალური წრიული ბირთვის გარშემო, რომელთაგან სამი ქმნის აფსიდას, ხოლო მეოთხე შესასვლელ განშტოებას. მისი გუმბათოვანი კამარა გამაგრებულია წრიული თაღებით, რომელთა ზემოთ 8 პატარა საბრძოლო კოშკი დამცავი აგურის კედლებით აშენებულია მე-16 ან მე-17 საუკუნეებში ასწლიანი ხორვატია – ოსმალეთის ომის (1493—1593) დროს. ეკლესია ნაგებია პატარა ქვებით და აქვს გლუვი გარეთა ზედაპირი. აქვს ძალიან მცირე ზომა; სიგრძე: 5,90 მ, სიგანე: 5,70 მ, სიმაღლე = 6 მ.
პრიულის ვიზიტი 1603 წელს
1603 წელს პრიულმა მოინახულა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია, რომელმაც აღმოაჩინა გლაგოლიცაზე შესრულებული ნათლობისა და ქორწინების წიგნები, მისი ვიზიტის დროს ეკლესიაში მოქმედებდა 28 წევრისგან შემდგარი სულიწმინდის საძმო. პრიულმა საძმოს დაავალა, დაეწერა საკუთარი წესები, რომლებიც უნდა დამტკიცებულიყო ადგილობრივი ეპისკოპოსის მიერ.
დანიშნულება
ეკლესიას უდიდესი დანიშნულება ჰქონდა ხორვატიის ისტორიაში. კერძოდ, იგი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ხორვატიის მეფეებისთვის. შვიდი მეფე აკურთხეს ნინში და თითოეული მმართველი, ტრადიციის თანახმად, ცხენზე ამხედრებული მივიდა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში. სწორედ აქედან ხდებოდა მონარქის წარდგენა ხალხის წინაშე სიმბოლური რიტუალის საშუალებით.
სქოლიო
ხორვატიის ეკლესიები
დალმაცია
ბერკლი (კალიფორნია)

ბერკლი (კალიფორნია)
ბერკლი — ქალაქი აშშ-ის დასავლეთ ნაწილში, კალიფორნიის შტატში, სან-ფრანცისკოს ყურის აღმოსავლეთ ნაპირზე. წარმოადგენს სან-ფრანცისკოს გარეუბანს. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 112 580 კაცს შეადგინა. ფართობი 45,9 კმ²-ს შეადგენს. ქალაქი ბერკლი დაარსდა 1776 წელს .
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
აშშ-ის ქალაქები