PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Rodríguez de Mendoza Province

Rodríguez de Mendoza Province
Rodríguez de Mendoza is a province of the Amazonas Region, Peru. It is located in the southeast part of the department of Amazonas. It borders on the west with the province of Chachapoyas and on the north, east and south with the department of San Martin. It was created by law 7626 on October 31, 1932 and its capital is Mendoza.
The province has an enormous importance because of the fertility of its soils, its benign climate and the big rivers that pass through its territory. Between these rivers we have San Antonio, Aiña, Pachca, Omia and Shocol or Milpuc. In its extensive tropical forests, there are spectacled bears and one variety of hummingbird (Loddigesia mirabilis).
Political division
Rodríguez de Mendoza is divided into twelve districts, which are:
External links
Rodríguez de Mendoza province official website
Provinces of the Amazonas Region
კონსტანტინე თარგამაძე

კონსტანტინე თარგამაძე (დ. 15 სექტემბერი [ ძვ. სტ.2 სექტემბერი], 1910, ნიგორზღვა — გ. 3 აპრილი, 1994, სამტრედია) — ქართველი ეკონომისტი, სატყეო ეკონომიკური მეცნიერების დარგში, ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), პროფესორი (1962), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1968).
1934 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის სატყეო ტექნიკური ინსტიტუტი. 1937–1952 წლებში მუშაობდა სხვადასხვა ხელმძღვანელ თანამდებობაზე. 1938 წლიდან იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის (ახლანდელი საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი) სატყეო მეურნეობის ეკონომიკის და ტყის ტაქსაციის კათედრის გამგე (1983 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ამავე კათედრის პროფესორი), 1953–1956 წლებში კი ინსტიტუტის რექტორი. კონსტანტინე თარგამაძე მუშაობდა სატყეო მეურნეობის ეკონომიკის პრობლემებზე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ბიბლიოგრაფია
ტყის მეურნეობის წარმოების ორგანიზაცია და დაგეგმვა : სახელმძღვანელო სატყეო-სამეურნეო ფაკულტეტის სტუდენტთათვის, თბ., განათლება, 1965
ხე-ტყის დამზადება-დამუშავების ნარჩენები და მათი გამოყენების ზოგიერთი საკითხი თბ., 1960
სატყეო მეურნეობის ეკონომიკა, თბ., 1959
სატყეო მეურნეობის საწარმოო-საფინანსო გეგმა და მისი შედგენის წესი, თბ., 1957
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 3 აპრილი
გარდაცვლილი 1994
ქართველი ეკონომისტები
სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კონსტანტინე
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორები
ქართველი პროფესორები
ჰარბორ-აილენდი (ბაჰამის კუნძულები)

ჰარბორ-აილენდი (ბაჰამის კუნძულები)
ჰარბორ-აილენდი — ბაჰამის კუნძულების ერთ-ერთი კუნძული და ადმინისტრაციული რაიონი. მდებარეობს კუნძულ ელიუთერის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან. კუნძულის ერთადერთი ქალაქია დანმორ-ტაუნი, რომელსაც სახელი ეწოდა 1786-1798 წლებში ბაჰამის კუნძულების გუბერნატორისა და დანმორის მე-4 გრაფის ჯონ მიურეის პატივსაცემად; მას ჰარბორ-აილენდზე საზაფხულო რეზიდენცია ჰქონდა.
ჰარბორ-აილენდი ცნობილია ვარდისფერ ქვიშიანი პლაჟებით, რომელიც აღმოსავლეთ სანაპიროზეა წარმოდგენილი. კუნძული პოპულარული დასასვენებელი ადგილია ამერიკელებისათვის. ფერად-ფერადია კუნძულის არქიტექტურა, რომელიც ახალი ინგლისის სტილშია გადაწყვეტილი.
გალერეა
ლიტერატურა
"The Harbour Island Story" Anne & Jim Lawlor (Macmillan Caribbean, 2008) ISBN 978-0-333-97051-5
Paul Albury: The Story of The Bahamas (Macmillan Caribbean, London, 1975) ISBN 0-333-17132-2
"Out Island Doctor", Evan Cottman;
"Under The plop o lop Tree," Pip Simmons, editor; 'Uncle Gundy' narrator, Barbra Young Photographs;
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბაჰამის კუნძულები
ბაჰამის კუნძულების რაიონები
Americano do Brasil

Americano do Brasil is a municipality in eastern Goiás state, Brazil.
Location
Americano do Brasil is located in the Anicuns Microregion, which is northwest of the state capital, Goiânia. It is 37 kilometers southwest of Itaberaí and 113 kilometers northwest of Goiânia. Highway connections from Goiânia are made by GO-060 / Trindade / GO-326 / Anicuns / GO-156. Sepin. Neighboring municipalities are Mossâmedes, Anicuns, Itaberaí and Itauçu.
Demographics
Population density: 35.17 inhabitants/km2 (2007)
Population growth rate: -1.06%
Population in 1991: 4,861
Population in 2007: 4,698
Urban population: 4,371
Rural population: 327
The economy
The main economic activities are cattle raising (19,054 head in 2003) and agriculture, especially corn, sugarcane, rice, and bananas.
Industrial establishments: 9
Commercial retail establishments: 63
Dairies: Amarildo José Missiato. (22/05/2006)
Meat packing plant: Vitacharque Indústria e Comércio de Alimentos Ltda. (22/05/2006)
Motor vehicles in 2007: 515 automobiles and pickup trucks, giving a ratio of 9 inhabitants for each motor vehicle.
Area of Main crops in 2006
Corn: 950 ha.
Sugarcane: 1,990 ha.
Rice: 350 ha.
Bananas: 100 ha.
Soybeans: 250 ha.
Farm data
Number of farms: 197
Total agricultural area: 9,472 ha.
Planted area: 2,604 ha.
Area of natural pasture: 5,657 ha.
Persons employed in agriculture: 500
Health and education
The infant mortality rate in 2000 was 24.88. There were 2 small hospitals with 24 beds.
The literacy rate in 2000 was 83.2. In 2004 there were 3 primary schools and 1 secondary school.
Source: IBGE 2004
Americano do Brasil had a score 0.732 on the Municipal Human Development Index, giving it a state ranking of 138 (out of 242 municipalities)
and a national ranking of 2,384 (out of 5,507 municipalities). All data are from 2000
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
კიგენ კონორ ტრეისი

კიგენ კონორ ტრეისი (დ. 3 დეკემბერი, 1971) — კანადელი მსახიობი და მწერალი. შეასრულა ოდრი მელოუნის როლი კომედიურ დრამაში „Beggars and Choosers“ (1999-2000), ლურჯი ფერიის როლი ABC-ის ფანტასტიკურ დრამაში „ერთხელ ზღაპარში“ (2011-2018), მის ბლერ უოტსონის როლი A&E-ის დრამაში „ბეიტსის მოტელი“ (2013-2015) და პროფესორი ლიპსონის როლი ფენტეზი სერიალში „ჯადოქრები“ (2016–2020). ტრეისიმ ასევე მონაწილეობა მიიღო სერიალებში „ჯეიკ 2.0“, „ოთხი ათას ოთხასი“, „ვარსკვლავთკარიბჭე SG-1“, „ზებუნებრივი“, „ნათელმხილველი“ და „ვარსკვლავური კრეისერი გალაქტიკა“.
მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია „საბოლოო დანიშნულება 2“ (2003 წ.), „თეთრი ხმაური“ (2005 წ.), „ქალები“ (2008 წ.), „სიტყვები და სურათები“ (2013 წ.), „შთამომავლები“ (2015 წ.), „შთამომავლები 2“ (2017 წ.) და „შთამომავლები 3“ (2019 წ.).
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
კიგენ კონორ ტრეისი Twitter-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1971
კანადელი ქალი კინომსახიობები
კანადელი ქალი ტელემსახიობები
XXI საუკუნის კანადელი ქალი მსახიობები
მთქმელი

მთქმელი — სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, „სიტყვის მოქმედი“ ანუ მთხზველი, მხატვრული ნაწარმოების შემოქმედი. მთქმელის ცნების ეს გაგება არის გამოხატული იოანე საბანისძის „აბო თბილელის წამებასა“ და შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსანში. მთქმელი (მათქვამი, მეგრ., მათქუალი, ლაზ. მთქუმალე, სვ. მუქვისგ) ფოლკლორული ნაწარმოების შემსრულებელსაც აღნიშნავს.
მუსიკალურ ფოლკლორში მთქმელს სიმღერის დამწყებს უწოდებენ. ტერმინი პირველად იოანე ბატონიშვილის „კალმასობაში“ და მისსავე „მუსიკის მოკლე სახელმძღვანელოში“ არის დამოწმებული. ავტორს მთქმელი შუა ხმად აქვს მიჩნეული: „სამხმიან გალობათა შინა ჴმა არს: — მთქმელი, მაღალი ბანი ანუ მოძახილი და ბანი ანუ მობანე“. დავით მაჩაბლის აზრით, „დღესა ყოველსა საქართველოში გალობენ სამს ხმად: თქმად, მოძახილად და ბანად, რომელთაგან... თქმა იწყებს“. მთქმელი სინკრეტული გუნდის ცნებაა; „როცა ადამიანს სურს შეიტყოს ღირსება და დიდება ერისა, ყოვლით უწინარეს ამას იკითხავს, — რამდენი მთქმელი და მწერალი ჰყავსო“ (ილია ჭავჭავაძე).
ლიტერატურა
ჩიქოვანი მ., ქართული ხალხური სიტყვიერების ისტორია, ტ. 1, თბ., 1975;
ჭელიძე გ., წყაროსავალი, თბ., 1974;
ლიტერატურული ტერმინები
ატოცის ციხე

ატოცის ციხე — ციხესიმაგრე ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში, მდებარეობს სოფლის ზედა ნაწილში, ნასოფლარზე.
ძეგლის აღწერა
ციხე-გალავანი (სათემო ციხე 52,2 X 50,3 მ), თარიღდება XVIII საუკუნის შუა ხანებით, ნაგებია ნატეხი ქვით. ჭიშკარი (შემორჩენილია ერთი წირთხლი) სამხრეთ კედლის მარჯვენა მონაკვეთში ჰქონია, ხოლო ვიწრო სათადარიგო კარი - მოპირდაპირე მხარეს. გალავნის კედლის ქვედა ნაწილი (3-4 მეტრამდე) ყრუ და სქელია, ხოლო ზედა თხელია და ცალმაგი და ორმაგი სათოფურები აქვს. კედლის თხელი და სქელი ნაწილების ზღვარზე გადის საბრძოლო ბილიკი. ჩრდილო-აღმოსავლეთის სამსართულიანი კოშკის თავზე, სავარაუდოა, საბრძოლო ბანი იყო. სართულშუა ხის გადახურვა ჩანგრეულია. პირველი სართული ყრუკედლებიანია, ამოვსებულია მიწით; მეორე სართულზე კოშკის ერთადერთი კარია, რომელიც ციხის ეზოში გადის. კარის პირდაპირ ბუხარია, დანარჩენ კედლებში - სათოფურები. კარის მარჯვნივ მესამე სართულზე ასასვლელი კიბეა. ამ სართულის კედლებში სათოფიერები და ნისკარტა სალოდეებია.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
1329

1329
მოვლენები
გიორგი ბრწყინვალემ შემოერთა დასავლეთ საქართველო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
რობერტ ბრიუსი — შოტლანდიის მეფე 1306 წლიდან. (დ. 1274)
სლობოდკა (ხაროვსკის რაიონი)

სლობოდკა (ხაროვსკის რაიონი)
სლობოდკა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 10 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 15 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: დოროგუშიხა, რატნოვსკაია, უგოლსკაია.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+848+022 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Antonio José de Sucre Municipality

Antonio José de Sucre Municipality
Antonio José de Sucre is one of the 12 municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Barinas and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 81,665. The town of Socopó is the shire town of the Antonio José de Sucre Municipality. The municipality is one of several in Venezuela named in honour of Venezuelan independence hero Antonio José de Sucre (the others include only his surname, as "Sucre Municipality").
Demographics
The Antonio José de Sucre Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 74,968 (up from 63,947 in 2000). This amounts to 9.9% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Antonio José de Sucre Municipality is Salvador Guerrero, elected on October 31, 2004, with 46% of the vote. He replaced Trino Hurtado shortly after the elections. The municipality is divided into three parishes; Ticoporo, Andrés Bello, and Nicolás Pulido.
References
External links
antoniojosedesucre-barinas.gob.ve
Municipalities of Barinas (state)
მლაშე (ადიგენის მუნიციპალიტეტი)

მლაშე (ადიგენის მუნიციპალიტეტი)
მლაშე — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, მლაშეს თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ქვაბლიანის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1300 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 33 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში მლაშეს სასოფლო საბჭოში შედიოდა ასევე სოფლები ზარზმა და უტყისუბანი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 236 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Alcaudete de la Jara

Alcaudete de la Jara is a municipality located in the province of Toledo, Castile-La Mancha, Spain.
According to the 2018 census (INE), the municipality had a population of 1703 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Toledo
სარდინია

სარდინია — მთიანი კუნძული, იტალიის ავტონომიური რეგიონი. სარდინია ხმელთაშუა ზღვაში სიდიდით მე-2 კუნძულია, აქვს ტურისტული ზონა კოსტა-სმერალდა (ზურმუხტოვანი სანაპირო).
უცხოელთა მრავალსაუკუნოვანი მმართველობის შემდეგ, სარდინია 1720 წელს შეურთდა პიემონტს და ეს ორმაგი სამეფო 1861 წელს გაერთიანებული იტალიის საფუძველი გახდა. იტალიურის გარდა აქ სარდინიულადაც ლაპარაკობენ.
სარდინიის ფართობი 23 821 კმ²-ია, მის დასავლეთით გადაჭიმულია ბალეარის ზღვა, აღმოსავლეთით კი ტირენიის ზღვა. კუნძულის სანაპიროები (სიგრძე 1 849 კმ) უმეტესად მაღალი და კლდოვანია, გამოირჩევა ბევრ თვალსაჩინო კონცხით, რამდენიმე ფართო, ღრმა უბით, რიებით და მრავალგვარი პატარა კუნძულით.
კუნძულს უძველესი გეოფორმაცია გააჩნია და სიცილიისა და კონტინენტური იტალიისგან განსხვავებით, არ ახასიათებს მიწისძვრები. მისი კლდეები პალეოზოური პერიოდით თარიღდება (500-ზე მეტი მლნ წლის წინ). მაღალმთიანეთს ამჩნევია ხანგრძლივი ეროზიული პრეცესების კვალი. უმაღლესი მწვერვალია პუნტა-ლა-მარმორა (1 834 მ).
სარდინიაზე გაედინება ხუთი მთავარი მდინარე, რომელთა შორისაც უდიდესია ტრისო (151 კმ). წარმოქმნილია 54 ხელოვნური ტბა, რომელთა მთავარი ფუნქციაც წყალმომაგარება და ელექტროენერგიის წარმოებაა. მათ შორის უმთავრესებია ომოდეოსა და კოგინასის ტბები. ერთადერთი ბუნებრივი, მტკნარი ტბაა ლაგო-დი-ბარაცი.
კუნძულის კლიმატი ტიპური ხმელთაშუაზღვიურია. წელიწადის განმავლობაში 300 დღე მზიანია, ნალექების ძირითადი რაოდენობა შემოდგომა-ზამთრის სეზონზე მოდის. საშუალო ტემპერატურაა 11 — 17 °C (52 to 63 °F). გაბატონებული ქარია მისტრალი, რომელიც ჩრდილო-დასავლეთიდან უბერავს მთელი წლის განმავლობაში, განსაკუთრებით ზამთარსა და გაზაფხულზე, მაგრამ ის როგორც წესი მშრალი და ცივია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სარდინიის რეგიონი ადმინისტრაციულად რვა პროვინციად იყოფა:
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ტურისტული საიტი
ოფიციალური საიტი
History of the Archipelago de La Maddalena
Digital Library of Sardinia Autonomous Region
Technical information and photos about Sardinian Lighthouses
სქოლიო
იტალიის რეგიონები
იტალიის კუნძულები
Ѷ

Ѷ, ѷ („იჟიცა“) — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ѷ)
Graphemica (ѷ)
კირილური ასოები
მისი (ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლება)

მისი (ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლება)
მისი — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 10 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ასკილაურის მეხუთე ეკლესია

ასკილაურის მეხუთე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 0,7 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს
ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია საკურთხევლის ნაწილი და დასავლეთ კედელი, გრძივი კედლები კი - დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე. აღმოსავლეთ კედელს ჩრდილოეთ კიდე და სააფსიდე წყობის დიდი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს, ინტერიერი ამოვსებულია ქვებითა და მიწით. მიწითა და ნანგრევებითაა დაფარული გარეთა კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილიც.
ეკლესია დარბაზულია (5,8×3,75 მეტრზე), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. გარეთა კედლები გამოყვანილია მოზრდილი, შემთხვევით ფორმის, თხელი ქვებით, რომლებიც ბრტყელი პირით ფასადის მხარეს არის მიქცეული. წყობა ძირითადად ქაოსურია, ტლანქი. შიგნით კედლების წყობაში, გაცილებით მცირე ზომის ქვებია გამოყენებული. ჩრდილოეთ კედლის საპირე წყობაში ქვები თავისებურად არის განლაგებული - თხელი, მოგრძო, ნატეხი ქვები თევზიფხურადაა დაწყობილი. მსგავსი წყობით გამოყვანილი ერთი ზოლი დასავლეთ კედლის ქვედა ნახევარშიცაა. ინტერიერი შელესილი ყოფილა. ნალესობის ფრაგმენტები ძირითადად საკურთხველშია შემორჩენილი.
ერთადერთი შესასვლელი (შემორჩენილია წირთხლების ნაშთი) ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს. აფსიდი ნახევარწრილი ფორმისაა. იგი იმდენად ღრმაა, რომ მისი სიღრმე დარბაზის სიგრძის ტოლია. აფსიდის შუა ნაწილი, სარკმლის ადგილზე, განგრეულია, ბოლოებთან კი, თითო ოთხკუთხა ნიშაა (სამხრეთით მდებარეს უკანა მხარე განგრეული აქვს). აფსიდი გადახურულია ტლანქად ნაგები კონქით. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმა ჰქონდა კამარასაც, რომლის კვალი დასავლეთ კედელზეა შემორჩენილი. ამავე კედლის ფრონტონის მცირე ნაწილიც შემორჩა.
ეკლესია გადახურული იყო დამუშავებული, ქვიშაქვის თხელი ფილებით (ნაშთები შემორჩენილია აღმოსავლეთ ნაწილის სახურავზე), რომლებიც დაწყობილი იყო დუღაბის სქელ ფენაზე.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კარსანის ღვთისმშობლის ეკლესია

კარსანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარსანში, დგას მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, ყოფილი მაგნიტური ობსერვატორიის მთავარი შენობის სამხრეთ აღმოსავლეთით 200 მეტრზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება IX-X საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (9,55 X 6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. დასავლეთის კედლის წყობაში ე. წ. მერცხლის კუდით გადაბმული კვადრებიცაა გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. იატაკის დონიდან ერთი საფეხურით ამაღლებული საკურთხევლის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი დიდი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო მაღალი ნახევარწრიული ნიშია. საკურთხევლის წინ საკურთხევლისწინა ჯვრის რუხი ქვის ცხრაწახნაგა პოსტამენტი დგას.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ჩხალთაძიხი

ჩხალთაძიხი — მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარე ჩხალთაძიხის სათვეში, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3676 მ. აგებულია კამბრიულისწინა და პალეოზოური გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
სტეგოზავრები

სტეგოზავრები — ფრინველმენჯა დინოზავრების ქვერიგი. ბინადრობდნენ იურულ პერიოდში და ცარცული პერიოდის დასაწყისში. ადრინდელი სტეგოზავრები — სცელიდოზავრები, როგორც ჩანს, უმთავრესად უკანა ფეხებზე დადიოდნენ, უფრო გვიანდელი სტეგოზავრები კი მეორეულად დაუბრუნდნენ 4 ფეხზე სიარულს. სტეგოზავრების სიგრძე 6 მ აღწევდა. იკვებებოდნენ მცენარეებით. ზურგი და კუდი ზემოდან დაფარული ჰქონდათ ძვლოვანი ეკლებით. სტეგოზავრების ნამარხები ნაპოვნია ჩრდილოეთ ამერიკაში, დასავლეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ აფრიკაში.
ლიტერატურა
იელის უნივერსიტეტი

იელის უნივერსიტეტი (Yale University) — კერძო უნივერსიტეტი ნიუ-ჰეივენში, კონექტიკუტი. დაარსდა 1701 წელს როგორც კოლეგიატის სკოლა, აივი-ლიგის წევრია და სიძველით მესამე უმაღლესი განათლების კერაა აშშ-ში. განსაკუთრებით ცნობილია მისი საბაკალავრო სკოლა, იელის კოლეჯი და იელის იურიდიული ფაკულტეტი, ორივე მათგანს აღზრდილი ჰყავს რამდენიმე აშშ-ის პრეზიდენტი და სხვა სახელმწიფოების მეთაურები. 1861 წელს იელის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა პოსტსაბაკალავრო სკოლამ პირველი ფილოსოფიის დოქტორის დიპლომი გასცა აშშ-ში. ასევე გამოირჩევა იელის დრამატული სკოლა, რომელმაც მრავალი ჰოლივუდის და ბროდვეის გამოჩენილი მსახიობი აღზარდა. იელის ხელოვნების, მუსიკის, სამედიცინო და არქიტექტურის სკოლები ამ სფეროებში ერთ-ერთ საუკეთესოდ მიიჩნევა ქვეყანაში.
2016 წელს U.S. News & World Report-მა იელი აშშ-ში მესამე საუკეთესო სასწავლო დაწესებულებად დაასახელა (ამ სიაში იელი სამეულში შედის ბოლო თექვსმეტი წელი). QS World University Rankings-ის თანახმად ის მე-15-ა მსოფლიოში, Times Higher Education World University Rankings-ის რეიტინგში კი მე-12. 2015 წელს Academic Ranking of World Universities-მა იელს მე-11 ადგილი მიანიჭა.
იელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულებს შორის არიან: უილიამ ჰოვარდ ტაფტი, ჯერალდ ფორდი, ჯორჯ ჰერბერტ უოლკერ ბუში, ბილ კლინტონი, ჯორჯ უოლკერ ბუში, მარიო მონტი, თანსუ ჩილერი, ერნესტო სედილიო, კარლ კარსტენსი, ჯონ კერი, ჰილარი კლინტონი.
რესურსები ინტერნეტში
.
იელის უნივერსიტეტი. კონგრესის ბიბლიოთეკის მასალები Flickr-ზე.
სქოლიო
აშშ-ის უნივერსიტეტები
კონექტიკუტი
მასტინო ნაპოლეტანო

მასტინო ნაპოლეტანო — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში ანტიკურ ხანაში.
ნეაპოლიტანური მასტიფები უძველესი დროიდან გვხვდება კამპანიაში (იტალიის ცენტრალური ნაწილი), თუმცა გამოფენაზე 1947 წლამდე არ გამოჩენილა. ჯიში სათავეს იღებს რომაელი მებრძოლი ძაღლებისგან და ცირკის მასტიფებისგან, რომლებიც რომში საბერძნეთის გავლით მოხვდნენ, სადაც ალექსანდრე მაკედონელმა ჩაიყვანა. სახლისთვის საუკეთესო მოდარაჯე ძაღლის აღწერისას რომაელ მწერალს - კოლუმელს - როგორც ჩანს ეს მძიმეწონიანი ძაღლი ჰყავდა მხედველობაში. მასტინო ნაპოლეტანო 50 წლის წინ განადგურებას გადაარჩინა ენთუზიასტმა პიერო სკანციანიმ.
მასტინო ნაპოლეტანოს პატარაობიდანვე სჭირდება გაწვრთნა და სხვა ცხოველებთან კონტაქტი. ამ ძაღლს არ სჭირდება ინტენსიური ფიზიკური დატვირთვა, თუმცა ჭამის დროს არააკურატულობა და დიდი ზომები სახლში საცხოვრებლად მიუღებელს ხდის. საერთოდ ამ ჯიშის ძაღლი მხოლოდ გამოცდილმა ადამიანმა უნდა იყოლიოს. მასტინონაპოლეტანო კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. აქვს სქელი, მაგარი, მძიმე ზედა ტუჩები, გრძელი და განიერი თეძოების კუნთები. სხეული დაფარულია ხშირი, მოკლე, გლუვი ბალნით, რომლის შეფერილობა შეიძლება იყოს ნაცრისფერი, ცისფერი, წითელი ხისფერი, ვეფხვისებრი, ყავისფერი, შავი.
რესურსები ინტერნეტში
მასტინო ნაპოლეტანო
მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები
იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მოლოსერები
ნეველი

ნეველი (გერმ. Newel) — კომუნა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
ნეველი შედის ტრირ-ზაარბურგის შემადგენლობაში. იგი ექვემდებარება ტრირის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 2 890 კაცს (2010 წლის 31 დეკემბრის). უჭირავს 16,65 კმ². ოფიციალური კოდი — 07 2 35 094.
ნეველში, ადგილობრივი მცხოვრებნი ლაპარაკობენ მოზელის ერთ-ერთ ფრანკული დიალექტზე
რესურსები ინტერნეტში
ნეველი
გერმანიის ქალაქები
ვეტასი

ვეტასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.657 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 709 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.78 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 452 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ალემ-ი ნისვან (ჟურნალი)

ალემ-ი ნისვან (ჟურნალი)
"ალემ-ი ნისვანი" (ყირიმ..Alem-i Nisvan, Алем-и Нисван, عالم نسوان ) — მსოფლიოში პირველი თურქულ-მუსლიმური ქალთა ჟურნალი, რომელიც გამოდიოდა ყირიმში 1906 წლიდან 1912 წლამდე. ჟურნალის იბეჭდებოდა ყირიმელი თათრების ენაზე, რა დროსაც იყენებდნენ არაბულ ანბანს. მისი დამაარსებელი იყო ისმაილ გასპრინსკი, ხოლო მთავარი რედაქტორი — ისმაილ გასპრინსკის ქალიშვილი შეფიკა გასპრინსკაია. .
ისტორია
ქალთა მუსლიმური ჟურნალის გამოცემის იდეა ეკუთვნოდა., მე-19-20 საუკუნეების მიჯნაზე მოღვაწე გამომცემელს, წარმოშობით ყირიმელ თათარ ისმაილ გასპრინსკის, მეუღლის, ზუჰრა აკჩურინა- გასპრინსკაიას წინადადებით. ქალთა საკითხებთან დაკავშირებული სტატიები პერიოდულად ჩნდებოდა გასპრინსკის მთავარი გაზეთის " თერჯიმანის " გვერდებზე ("მთარგმნელი" ) , თუმცა გადაწყდა ცალკე ისეთი ჟურნალის გამოცემა, რომელიც მთლიანად ქალთა საკითხებზე იქნებოდა ორიენტირებული..
1887 წელს ზუჰრა აკჩურინა-გასპრინსკაიას ჰქონდა პირველი მცდელობა ჟურნალ "ტერბინეს" (აღზრდა) გამოცემის.
1891 წელს გასპრინსკიმ თავად ითხოვა ნებართვა გამოექვეყნებინა გაზეთ "კადინის" დანართი თვეში ორჯერ ("ქალი" ), თუმცა მისმა თხოვნამ შედეგი ვერ გამოიღო, ვინაიდან რუსეთის იმპერიის ხელისუფლების მხრიდან მხარდაჭერა არ მიუღია. მაგრამ 1905 წლის კანონმდებლობის ლიბერალიზაციის შემდეგ ახალი ჟურნალის გამოცემა შესაძლებელი გახდა.
ჟურნალის მთავარი მიზანი იყო მუსლიმ ქალებში განათლების გავრცელება: გაუნათლებლობის აღმოფხვრა, კულტურული დონის ამაღლება და შარიათის სამართლის სწავლება. გასპრინსკიმ ახალი გამოცემის რედაქტორად თავისი ქალიშვილი შეფიკა აირჩია, თუმცა თავად რედაქტორ-გამომცემლის ფუნქციას ასრულებდა.
როგორც გაზეთში დაბეჭდილი გამოცემის ანონსიდან გახდა ცნობილი, ჟურნალი აქვეყნებდა როგორც რელიგიური ტექსტებს შარიათის მიხედვით ქალთა უფლებების შესახებ , ასევე საერო ინსტრუქციებს ჰიგიენის, საყოფაცხოვრებო სამუშაოების, ხელსაქმის შესახებ. განსაკუთრებული სექცია ეძღვნებოდა მეცნიერებასა და ლიტერატურას. გასართობი სექციები არ იყო წაემოდგენილი; თავის შექცევის მიზნით წასაკითხად მუსლიმ ქალებს სთავაზობდნენ ცნობილი ქალების ბიოგრაფიებს, ისტორიებს სხვადასხვა ქვეყნების შესახებ, მხატვრული ლიტერატურის გვერდებს და წერილებს. .
ჟურნალი გამოდიოდა გაზეთ „თერჯიმანის“ ყოველკვირეული უფასო ჩანართის სახით. პირველი ნომერი გამოიცა ბახჩისარაიში 1906 წლის 3 მარტს. 1908-1909 წლებამდე, როცა გამოცემა ცოტა ხნით შეწყდა, ჟურნალი დამოუკიდებელ გამოცემის სახით იყო წარმოდგენილი, 1910 წელს გამოცემის განახლების შემდეგ მისი მასალები გაზეთ „თერჯიმანის“ ფურცლებზე განთავსდა.
ჟურნალის ბოლო ნომერი გამოვიდა 1911 წელს.
ხსოვნა და მემკვიდრეობა
2011 წელს ყირიმის საინჟინრო-პედაგოგიურ უნივერსიტეტში გაიმართა სამეცნიერო კონფერენცია, რომელიც მიეძღვნა ჟურნალის გამოცემის 105 წლის იუბილეს. თანამედროვე ყირიმის ქალთა ჟურნალი "Arzy" ("ოცნება") თავს პირველი ქალთა ჟურნალის მემკვიდრედ თვლის.
ლიტერატურა
Yundi Karim. "Gaspıralı Şefika". Encyclopedia of Turkish Language and Literature. III. p. 289. (თურქ.)
The State, Nadir (1985). History of the National Struggle of the Russian Turks. Ankara. Ss. 201-202. (თურქ.)
სქოლიო
ყირიმის კულტურა
ყირიმის საზოგადოება
ჟურნალები
ჟურნალები დაარსების საუკუნის მიხედვით
ჟურნალები დაარსებული 1906 წელს
ჟურნალები გაუქმებული 1911 წელს
რუსეთის იმპერიის ჟურნალები
ისლამური ფემინიზმი