PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მარგერიტა მარია ფარნეზე

მარგერიტა მარია ფარნეზე (დ. 24 ნოემბერი, 1664, პარმა, იტალია — გ. 17 ივნისი, 1718, კოლორნო, იტალია) — ფარნეზეების დინასტიის წარმომადგენელი. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ რანუჩო II-ისა და იზაბელა დ’ესტეს ასული. მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგინია 1692-1694 წლებში როგორც ფრანჩესკო II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარგერიტა მარია დაიბადა 1664 წლის 24 ნოემბერს პარმაში. იგი იყო პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ რანუჩო II-ისა და მისი მეორე ცოლის, იზაბელა დ’ესტეს პირველი საერთო შვილი. აღსანიშნავია, რომ მისი მშობლები ღვიძლი ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ. დედამისი 1666 წელს გადაჰყვა მშობიარობას, რა დროსაც მან მარგერიტას ერთადერთი ღვიძლი ძმა, პრინცი ოდოარდო გააჩინა (უკანასკნელი ფარნეზეს, ესპანეთის დედოფალ ისაბელის მამა).
დაქვრივების შემდეგ მამამისი მესამედ და საბოლოოდ დაქორწინდა მარგერიტა მარიას დეიდაზე, პრინცესა მარია დ’ესტეზე, რომელთანაც შეეძინა კიდევ ორი ვაჟი, ფრანჩესკო და ანტონიო.
როდესაც მარგერიტა მარია წამოიზარდა მამამისმა მის გათხოვებაზე დაიწყო ფიქრი. ვინაიდან პარმა-მოდენის ალიანსი უკვე გამყარებული იყო, მოდენის ჰერცოგი ფრანჩესკო II საფრანგეთთან ალიანსის გასამყარებლად ფიქრობდა, რომ ცოლად პრინცესა ბეატრის ჰიერონიმა ლოთარინგიელი შეერთო, თუმცა არ გამოუვიდა.
ფრანჩესკო II იყო მარგერიტას პაპიდაშვილი, ჰერცოგ ალფონსო IV-ისა და ლაურა მარტინოცის ვაჟი, საფრანგეთის მმართველი კარდინალი მაზარინის დისწული და ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალ მარია მოდენელის ძმა, რის გამოც მასზე ქორწინება პარმელებს ხელს აძლევდა.
1692 წლის 14 ივლისს მარგერიტა მარია ფარნეზე და ფრანჩესკო II მოდენელი დააქორწინეს. მათი ქორწინება ხანმოკლე და უნაყოფო იყო, რადგან ფრანჩესკო 1694 წელს პოლიართრიტით გარდაიცვალა.
ვინაიდან მას შვილი არ დარჩენია, წესის თანახმად მარგერიტა მარია მშობლიურ პარმას დაუბრუნდა, სადაც უკვე მისი ძმა, ფრანჩესკო ფარნეზე იჯდა ტახზე. იგი მეორედ აღარ გათხოვილა და გარდაიცვალა 1718 წლის 17 ივნისს კოლორნოში, ფარნეზეების საზაფხულო რეზიდენციაში.
ლიტერატურა
Bressler und Aschenburg F. L. von. Li sovrani del mondo: Con un catalogo degli autori, che meglio ne hanno scritto. Il tutto fino al tempo presente : [итал.]. — Venezia : Per Sebastian Coleti e Gio. Malachin, 1720. — Vol. III. — 437 p.
Chiusole An. La genealogia delle case più illustri di tutto il mondo : [итал.]. — Venezia : Appresso Giambattista Recurti, 1743. — 665 p.
Poggiali Ch. Memorie storiche della città di Piacenza : [итал.]. — Piacenza : Per Filippo G. Giacopazzi con Privilegio di S.A.R., 1766. — Vol. XII. — 426 p.
დაბადებული 24 ნოემბერი
დაბადებული 1664
გარდაცვლილი 17 ივნისი
გარდაცვლილი 1718
ფარნეზეები
მოდენის ჰერცოგინიები
Cruzeiro da Fortaleza

Cruzeiro da Fortaleza is a Brazilian municipality located in the northwest of the state of Minas Gerais. Its population was 3,639 people living in a total area of 185 km2. The city belongs to the mesoregion of Triângulo Mineiro e Alto Paranaiba and to the microregion of Patrocínio. It became a municipality in 1963.
Location
The municipality is located in the region of the Alto Paranaíba, south of the Paranaíba River and west of the Emborcação Reservoir. Neighboring municipalities are: Guimarânia (N), Serra do Salitre (E) and (S), and Patrocínio (W).
Distances
Guimarânia: 18 km
Monte Carmelo: 20 km
Patrocínio: 40 km
Patos de Minas: 66 km
Belo Horizonte: 413 km
Geography
The maximum elevation is 1,179 meters, at Cabeceira do Córrego da Limeira; the minimum elevation is 868 meters, at Foz do Córrego do Tonico. In the central point of the town the elevation is 840 meters. The average yearly temperature is 20.7 C; the average yearly maximum is 27.9 C; and the average yearly minimum is 14.8 C. The average yearly rainfall is 1,569.1 mm. Half of the land is flat and half is hilly. The main rivers are the Rio Fortaleza and the Córrego do Jacu.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and agriculture. The GDP in 2005 was R$ R$27 million, with 12 million generated by services, 01 million generated by industry, and 12 million generated by agriculture. Cruzeiro da Fronteira is in the top tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. there was one banking agency in the town. There was a modest retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. There were 378 automobiles in all of the municipality (2007), about one for every 10 inhabitants.
Cruzeiro da Fronteira has a small municipal area and therefore little available land for agriculture. In the rural area there were 189 establishments (2006) occupying 15,000 hectares (planted area—3,500 ha, and natural pasture—8,000 ha.). About 600 persons were dependent on agriculture. 48 of the farms had tractors, a ratio of one in 09 farms. There were 16,000 head of cattle in 2006. The main crops were coffee, corn, rice, and soybeans.
Health and education
In 2006 there were 04 health clinics, 03 pre-school, 03 primary schools and one middle school.
Municipal Human Development Index: 0.795 (2000)
State ranking: 54 out of 853 municipalities
National ranking: 669 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 92%
Life expectancy: 73 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
Məncəroba

Məncəroba (also, Mənçəroba, Mancharoba, and Mandzharoba) is a village in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Çılğır.
References
Populated places in Khachmaz District
ნინო კირვალიძე

ნინო კირვალიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1938, თბილისი, — გ. 24 იანვარი, 2023, იქვე) — ქართველი მოცეკვავე, საქართველოს სახალხო არტისტი (1972).
დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიურ ინსტიტუტი 1967 წელს. 1958-1985 წლებში იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის წამყვანი მოცეკვავე. მისი რეპერტუარიდან აღსანიშნავია: „სამაია“, „დავლური“, „ქართული“, „წყაროსთან“, „ხონგა“, „სიმდი“, „ხაბარდა“, „სადარბაზო“. გარდაიცვალა 2023 წლის 24 იანვარს, 84 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1938
გარდაცვლილი 2023
დაბადებული 22 ნოემბერი
გარდაცვლილი 24 იანვარი
ქართველი მოცეკვავეები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
თბილისში დაბადებულები
მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი

მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი არის ალბათობის თეორიის ერთ-ერთი პარადოქსი და წარმოადგენს ალბათურ ამოცანას, რომელსაც რამდენიმე განსხვავებული და, ამავდროულად, სწორი პასუხი გააჩნია. იგი დემონსტრირებას ახდენს იმისა, თუ როგორ შეიძლება სტატისტიკით მანიპულირება.
პარადოქსის ავტორად ითვლება ადამ ელგა.
ფორმულირება
ცდის პირს ("მძინარე მზეთუნახავს") უკეთებენ საძილე ინექციას. აგდებენ სიმეტრიულ მონეტას. თუ დაჯდა ავერსით ზემოთ, მას აღვიძებენ და ცდა ამით მთავრდება. რევერსის მოსვლის შემთხვევაში, მას აღვიძებენ, ხელმეორედ უკეთებენ ინექციას (მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გაღვიძების შესახებ დაივიწყებს) და მეორე დღეს მონეტის აგდების გარეშე აღვიძებენ (ამ შემთხვევაში ცდა ორ დღეს გრძელდება). მთელი ეს პროცედურა მზეთუნახავისთვის ცნობილია, თუმცა მას არ აქვს ინფორმაცია, თუ რომელ დღეს გააღვიძეს ის.
წარმოიდგინეთ, რომ მზეთუნახავი გააღვიძეს, რა არის ალბათობა იმისა, რომ მონეტა დაჯდა რევერსით ზემოთ?
ამოხსნა 1.
მზეთუნახავს არანაირი ინფორმაცია არ აქვს, თუ როგორ დაეცა მონეტა გაღვიძების წინ. რამდენადაც ცნობილია, რომ მონეტა ჩვეულებრივია, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ალბათობა რევერსის მოსვლისა არის .
ამოხსნა 2.
ცდა გავაგრძელოთ და ჩავატაროთ 1000-ჯერ. მძინარე მზეთუნახავი საშუალოდ გაიღვიძებს 500-ჯერ ავერსით და 1000-ჯერ რევერსით, ამიტომ ალბათობა იქნება .
ამოხსნა
— ესაა რევერსის ალბათობა მზეთუნახავის ხელთ არსებული ყველა ინფორმაციის გათვალისწინებით. ალბათობის სივრცე ამ შემთხვევაში ასეთია: პირველი დღე, ავერსი — ½; პირველი დღე, რევერსი — ¼; მეორე დღე, რევერსი — ¼.
—ამ შემთხვევაში ლოგიკა ეფუძნება იმას, რომ ყოველი რევერსი მზეთუნახავს აღვიძებს ორჯერ, ხოლო ავერსი — ერთხელ.
როგორც ვხედავთ, ვღებულობთ ორ განსხვავებულ პასუხს, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ ორივე სწორია.
პარადოქსის სხვა ფორმები
დაბნეული მძღოლის პარადოქსი
დაბნეული პროფესორი, რომელიც სამსახურში გვაინობამდე იყო, ზის მანქანაში და სახლში მიდის. სწორი გზაა მოუხვიოს მარჯვნივ მეორე გზაჯვარედინზე (ჯარიმა 0). თუ ის მოუხვევს პირველ გზაჯვარედინზე, მოხვდება კრიმინალურ რაიონში _ ჯარიმა 4. თუ გამოტოვებს მეორე გზაჯვარედინს, 20 კილომეტრის შემდეგ არის სასტუმრო, სადაც ღამის გათევა შეიძლება _ ჯარიმა 3. პრობლემა ის არის, რომ დაღლილობისა და დაბნეულობის გამო პროფესორს არ ახსოვს, გაიარა თუ არა პირველი გზაჯვარედინი (რა თქმა უნდა იგულისხმება, რომ გზაჯვარედინები ერთნაირია და პროფესორი მათ განსხვავებას ვერ ახერხებს).
სტრატეგია "როგორც კი დაინახავ გზაჯვარედინს, მოუხვიე მარჯვნივ", რა თქმა უნდა, უარყოფილია, მიიღება ჯარიმა 4. შედარებით სასარგებლო სტრატეგიაა "გამოტოვე ორივე გზაჯვარედინი" ჯარიმით 3.
პროფესორმა აირჩია მეორე სტრატეგიის გამოყენება. როდესაც გზაჯვარედინს მიუახლოვდა, უცებ გაიფიქრა: "ალბათობა იმისა, რომ მე პირველ გზაჯვარედინზე ვარ, არის ½; ალბათობა იმისა, რომ მეორეზე _ ასევე ½; აქედან გამომდინარე საშუალო ჯარიმა პირველი სტრატეგიისა იქნება _ . ეს კი უკეთესია, ვიდრე სასტუმროში წასვლა.
პარადოქსი კი ისაა, რომ პირველი და მესამე სტრატეგიები განსხვავებულია. მესამე სტრატეგიის მიხედვით, 50% შემთხვევაში გამოვტოვებთ პირველ გზაჯვარედინს და მეორეში შევუხვევთ, ხოლო 50% შემთხვევაში პირველივეზე შევუხვევთ.
პარადოქსები
ალბათობის თეორია
მარიო მანოცი

მარიო მანოცი (დ. 29 მარტი, 1903 — გ. 18 აგვისტო 1929) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი magliarossonera.it-ზე
იტალიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 29 მარტი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 18 აგვისტო
გარდაცვლილი 1929
Strășeni

Strășeni is a city and municipality of about 20,000 inhabitants in central Moldova, the administrative center of Strășeni District. The city administers one village, Făgureni.
There are several legends about its name. One tells that the name of the region is derived from strașnic, a Romanian adjective that can mean "scary", "terrible", and the story goes that in former times this region was covered by a fearsome forest.
Nowadays, Strășeni is famous for its wine. The Strășeni vineyard, west of Chișinău, is renowned for its sparkling white wines. A little farther north is the Romănești winery, one of the largest locally and the one-time leading producer of wines in the USSR. One of its more famous products is a Bordeaux-type red.
Media
Vocea Basarabiei 102.3
Points of interest
Strășeni TV Mast, a 355-metre (1165') tall guyed mast for FM radio and TV broadcasting built in 1984–85.
Twin towns and sister cities
Onești, Romania (2015)
References
Cities and towns in Moldova
Municipalities of Moldova
Strășeni District
რივნე (ჰენიჩესკის რაიონი)

რივნე (ჰენიჩესკის რაიონი)
რივნე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1447 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
ბარაკონი

ბარაკონი — ძველი ქართული გუმბათოვანი ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი უკანასკნელი მნიშვნელოვანი ძეგლი რაჭაში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, სოფელ წესთან. ბარაკონი მდინარეების, ლუხუნისა და რიონის შესართავთან მდებარეობს, რის გამოც მას სვეტიცხოველს ადარებენ
ისტორია
ბარაკონის ჩრდილო-დასავლეთით იდგა ადრე ფეოდალური ხანის ეკლესია, რომელიც რაჭის პირველმა ერისთავმა, რატი ლიპარიტის ძემ თავისი კარის ეკლესიად ააგო. ეკლესია ერთნავიან ბაზილიკას წარმოადგენდა, იგი ტუფის ქვით იყო ნაშენი. მას შიგნით ალებასტრის კანკელი ამშვენებდა. ძველი ეკლესია დღეს დანგრეულია, შემორჩენილია მხოლოდ საძირკვლის ქვები. როსტომ რაჭის ერისთავის ბრძანებით 1753 წელს ახალი ეკლესია ააგო ოსტატმა ავთანდილ შულავრელმა.
არქიტექტურა
შენობა სწორკუთხაა, მინაშენთა გარეშე. გუმბათი ეყრდნობა საკურთხევლის კუთხეებსა და ორ ბოძს. ნაშენია სოფელ იწიდან მოზიდული ქვით და გარედან უხვადაა შემკული ჩუქურთმებით. მოგვიანებით გუმბათი გადაუხურავთ თუთიით, ამჟამად კი სპილენძის სახურავით არის გადახურული. ფასადებზე ვხვდებით ზოგიერთ ძველებურ ელემენტს (აღმოსავლეთი ნიშები), უმეტესად ტრადიციულია ჩუქურთმის სახეებიც, მაგრამ მორთულობა მოკლებულია მთლიანობას და ორგანულად ვერ უკავშირდება არქიტექტურას.
ციტატა
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბარაკონი, მის შესახებ სტატიები
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში
Formica podzolica

Formica podzolica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
დივინი-დუ-სან-ლორენსუ

დივინი-დუ-სან-ლორენსუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 516 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.97 კმ²-ზე. ფართობი 173 881 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ესპირიტუ-სანტუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
კომოდოს ეროვნული პარკი

კომოდოს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში, მცირე ზონდის კუნძულებზე. პარკი მოიცავს სამ დიდ (კომოდო, პადარი, რინკაჰი) და 26 პატარა კუნძულს. მათი საერთო ფართობი 1 733 კმ²-ია. 1980 წელს, პარკი კომოდოს ვარანის (Varanus komodoensis) - მსოფლიოში უდიდესი ხვლიკის დაცვის მიზნით შეიქმნა. მოგვიანებით, დაცვის ქვეშ მოექცა სხვა სახეობებიც, განსაკუთრებით ზღვის. 1991 წელს, იუნესკომ პარკი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შიეყვანა.
გეოგრაფია და კლიმატი
პარკის ტერიტორიაზე წარმოდგენილი კუნძულები ვულკანური წარმოშობისაა, ხასიათდებიან გორაკ-ბორცვებით, უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 735 მეტრზე მდებარეობს. კლიმატი ერთ-ერთი ყველაზე მშრალია მთელს ინდონეზიაში, ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებლით 800 მმ. ოქტომბერში, ტემპერატურა 40°C -ის ფარგლებშია.
ფლორა და ფაუნა
პარკის მშრალი და ცხელი კლიმატი, სავანის ტიპის ვეგეტაცია, ენდემური სახეობის - კომოდოს ვარანის არსებობისთვის ხელსაყრელ პირობებს ქმნის. ისინი ბინადრობენ კუნძულებზე: კომოდო (1 700 ცალი), რინკაჰი (1 300 ც), გილი-მონტაგი (100 ც), ფლორესი (2 000 ც). გადაშენებულია კუნძულ პადარზე.
პატარა ტყეები 500 მეტრის მაღლა ვრცელდება, მაგრამ ქმნის საუკეთესო პირობებს ფლორის რამდენიმე ენდემური სახეობის გავრცელებისათვის. სანაპიროს მცენარეულობა მოიცავს მანგროს ტყეებს.
ადამიანთა დასახლებები და ტურიზმი
პარკის ტერიტორიაზე დაახლოებით 4 000 ადამიანი ცხოვრობს. აქ პოპულარულია დაივინგი, რადგან წყალქვეშა მცენარეულობა დიდი მრავალფეროვნებით ხასიათდება. მთავრობის მთავარ სტრატეგიას ზღვაზე დაყრდნობილინ ეკოტურიზმის განვითარება წარმოადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Komodo National Park website
Official UNESCO website
Komodo Island
Photos from Komodo by Ole Holbech
New7Wonders of Nature
Kanawa island a resort Island within Komodo National Park
Komodo Island Review
სქოლიო
ინდონეზიის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდონეზიაში
IUCN კატეგორია II
კომოდოს ეროვნული პარკი
ინდონეზიის ბიოსფერული ნაკრძალები
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის მემკვიდრეობის პარკები
მცირე ზონდის კუნძულები
1980 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
აღმოსავლეთ მცირე ზონდის კუნძულების გეოგრაფია
დასავლეთ მცირე ზონდის კუნძულების გეოგრაფია
სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური ოლქის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება. 2012 წელს იგი რეორგანიზებული იქნა ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალურ უნივერსიტეტში, სტრუქტურულ ერთეულად გაწევრიანებით . სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ცნობილია კლასიკური მრავალდონიანი და მულტიდისციპლინარული განათლების მაღალი დონით.
როგორც კლასიკური უნივერსიტეტი, სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფუნქციონირებს 1996 წლიდან. იგი შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის მთავრობის 1996 წლის 28 თებერვლის Nგანკარგულების შესაბამისად სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტისა და მოსკოვის სახელმწიფო სამართლის აკადემიის ფილიალის ბაზაზე, რომელიც თავის ისტორიას ხელმძღვანელობს 1930 წლიდან.
უნივერსიტეტი მოიცავდა 12 ფაკულტეტს, ფილიალებს ქალაქებში: ბუდენოვსკი, გეორგიევსკი, იზობილინი, სვეტლოგრადი; წარმომადგენლობები ჩერკესკში, ელიტაში და კისლოვოდსკში. ინფორმატიზაციის რეგიონალური ცენტრი, ინტერნეტ განათლების რეგიონალური ცენტრი, სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური განათლების ინსტიტუტი და ახალი სამეცნიერო ბიბლიოთეკა. უნივერსიტეტი ასევე აქტიურად თანამშრომლობდა 25-ე გიმნაზიასთან.
ისტორია
როგორც კლასიკური უნივერსიტეტი, სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფუნქციონირებს 1996 წლიდან. იგი შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის მთავრობის 1996 წლის 28 თებერვლის No 189 განკარგულების შესაბამისად, სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტისა და მოსკოვის სახელმწიფო იურიდიული აკადემიის ფილიალის ბაზაზე.
1930 წლის 6 დეკემბერს, სახალხო კომისართა საბჭოს და რსფსრ-ს განათლების სახალხო კომისარიატის განკარგულების შესაბამისად, შეიქმნა სტავროპოლის აგროპედიკური ინსტიტუტი . 1932 წელს აგრო-პედაგოგიურ ინსტიტუტს ეწოდა სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი და 1940 წელს მას შეუერთდა სტავროპოლის მასწავლებელთა უცხო ენათა ინსტიტუტი.
ნაცისტების ოკუპაციის დროს, 1942 წლის აგვისტოდან, სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი არ მუშაობდა. მისი სრულფასოვანი საგანმანათლებლო საქმიანობა 1943 წლის იანვარში დაიწყო
1958 წელს, სსრკ უმაღლესი განათლების სამინისტროს გადაწყვეტილებით, სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი გახდა პირველი კატეგორიის უმაღლესი სასწავლებელი. 50 წლის იუბილეს წელს (1980 წელს) ინსტიტუტს მიენიჭა ხალხთა მეგობრობის ორდენი ორდინალური პერსონალის მომზადებისა და სტუდენტთა საერთაშორისო განათლების სფეროში გაწეული დიდი მომსახურებისთვის.
1990 წელს ასოცირებული პროფესორი შაპოვალოვი აირჩიეს სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორად.
1993 წელს გადაკეთდა სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტად, ხოლო 1996 წელს უნივერსიტეტსა და მოსკოვის სახელმწიფო სამართლის აკადემიის ფილიალის ბაზაზე შეიქმნა სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, რომლის პირველი რექტორი იყო პროფესორი შაპოვალოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт СКФУ
Официальный сайт СГУ
სქოლიო
კავკასიის უნივერსიტეტები
სტავროპოლის უნივერსიტეტები
კავკასია
თავისუფალი საქართველოს ხმა

თავისუფალი საქართველოს ხმა
„თავისუფალი საქართველოს ხმა“ — ინგლისურენოვანი ქართული ემიგრანტული ჟურნალი. გამოდიოდა ნიუ-იორკში (აშშ) 1953–57 წლებში ალექსანდრე ცომაიას რედაქტორობით. სულ გამოვიდა ამ ჟურნალის რვა ნომერი. სარედაქციო კოლეგიაში შედიოდნენ: ლეო დუმბაძე, ალექსი ჩხენკელი, დიმიტრი სინჯიკაშვილი, გივი ზალდასტანიშვილი და სხვ. ქვეყნდებოდა საქართველოს შესახებ პოლიტიკური, სამეცნიერო, პუბლიცისტური ხასიათის წერილები. ჟურნალის პუბლიკაციებიდან მნიშვნელოვანია ალექსანდრე ცომაიას მიერ ინგლისურ ენაზე თარგმნილი (1953) საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის 1921 წლის კონსტიტუცია.
ლიტერატურა
დოლიძე, თ. „თავისუფალი საქართველოს ხმა“ . ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012 წელი.
ინგლისურენოვანი ჟურნალები
ქართული ემიგრანტული გამოცემები
ბეკეკა შონი

ბეკეკა შონი
„ბეკეკა შონი“ — ბრიტანული თოჯინების ანიმაციური სერიალი. მთავარი გმირია ცხვარი შონი, რომელიც თავისი ფარის მეთაურია. მოქმედება ხდება პატარა ფერმის გარშემო. სერიალი წარმოადგენს უოლესი და გრომიტის ფილმ „თავის გადაპარსვის“ (1995) სპინ-ოფს.
პირველი სერიის პრემიერა ბრიტანეთში 2007 წლის მარტში შედგა და გლობალურად ფართოდ გავრცელდა 180 ქვეყანაში. სულ მოიცავს 150 ცალ 7-წუთიან ეპიზოდს.
სერიალს გააჩნია თავისი სპინ-ოფი, „ტიმის დრო“, სადაც გრძელდება შონის პატარა ბიძაშვილის თავგადასავალი; გათვლილია უფრო პატარა მაყურებელისათვის. სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელად ბეკეკა შონის ფილმი გამოვიდა 2015 წელს. დაგეგმილია ფილმის, სახელად „ბეკეკა შონის ფილმი: ფერმაგედონი“ გამოსვლა გვიან 2019 წელს. 30-წუთიანი სატელევიზიო ფილმი „ბეკეკა შონი: ფერმერის ლამები“ 2015 წლის სპეციალურ საშობაო გამოშვებად გამოვიდა.
რესურსები ინტერნეტში
Official website
Aardman Animation official website
BBC Press release (animation series)
სქოლიო
2000-იანების ბრიტანული საბავშვო ტელესერიალები
2010-იანების ბრიტანული საბავშვო ტელესერიალები
2000-იანების ბრიტანული ანიმაციური ტელესერიალები
2010-იანების ბრიტანული ანიმაციური ტელესერიალები
2007 წელს დაწყებული ბრიტანული ტელესერიალები
2016 წელს დასრულებული ბრიტანული ტელესერიალები
BBC-ის საბავშვო ტელესერიალები
ბრიტანული საბავშვო ანიმაციური ტელესერიალები
პლასტილინის ანიმაციის ტელესერიალები
გამოგონილი ცხვრები
საბავშვო კომედიური სერიალები
საბავშვო ფენტეზი სერიალები
უოლესი და გრომიტი
Aardman Animations-ის ტელესერიალები
Lionsgate Television-ის ტელესერიალები
გამოგონილი პერსონაჟები, რომლებიც სპინ-ოფებში პროტოგონისტები გახდნენ
საქართველოს დამოუკიდებლობის ლაზეთის კომიტეტი

საქართველოს დამოუკიდებლობის ლაზეთის კომიტეტი — საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ფილიალი, ჩამოყალიბდა 1915 წლის იანვარში, ლაზეთის ვიწეს (ფინდიკლი) თემის სოფელ აბუნოღაში. კომიტეტმა 1918 წლამდე იარსება.
კომიტეტის ხელმძღვანელად ბესო ჭყონია (ლაზ. უსტა ბესო) აირჩიეს, რომელიც 1905-1907 წლების რევოლუციაში აქტიურად მონაწილეობდა, შემდეგ კი 1908 წლიდან თავს ლაზისტანის სანჯაყს აფარებდა და ვიწეში ცხოვრობდა. მეთაურის მოადგილეები იყვნენ ვიწელი მესუდ ფეილევან-ოღლი, ხოფელი შეფიკ-აღა კლარჯი-ოღლი, არქაბელი მემეტ თიბუკ-ოღლი და ათინელი მუსტავა ჯუვეწ-ოღლი და რასიმ კოსტ-ოღლიც; ამ უკანასკნელს "რუსეთის ლაზისტანი" (სარფი, მაკრიალი, ლიმანი და ჩხალის ხეობა) ებარა.
ლაზისტანის სანჯაყის ტერიტორიიდან რუსების გასვლის შემდეგ (1917 წლის დეკემბერი) კომიტეტის წევრები პოლიციის ფუნქციების შეთავსებას ცდილობდნენ, მაგრამ მალევე ოსმალეთის არმიის რეგულარულ ნაწილებთან მოუწიათ შეტაკება, რომლებმაც 1918 წლის იანვარ-თებერვალში სანჯაყის თითქმის მთელი ტერიტორია დაიკავეს. 1918 წლის 10 მარტს კომიტეტის წევრები ოსმალეთის არმიის ვიწეში შემოსვლას შეეწინააღმდეგნენ. ბესო ჭყონია, მუსტაფა თიბუკოღლი და ჰაფიზ ბიბინოღლი ბრძოლაში დაიღუპნენ. შეფიკ-აღა კლარჯიოღლიმ და ჯელალ გურჯიოღლიმ მიმალვა მოახერხეს, ხოლო მესუდ ფეილევანოღლი ოსმალებმა ცოცხლად ჩაიგდეს ხელში და თავი მოჰკვეთეს. 1918 წლის დეკემბერში, სტამბულში შეფიკ-აღა კლარჯიოღლიმ შურისძიების მიზნით, მან ის გენერალი მოკლა, ვინც 1918 წლის 10-11 მარტს ვიწეს აღებას ხელძღვანელობდა, თუმცა გაქცევა ვეღარ შეძლო და პოლიციელებმა ქუჩაში ჩაცხრილეს.
1921 წლის თებერვალ-მარტში სრულიად ლაზეთი თურქეთის რესპუბლიკის კონტროლის ქვეშ აღმოჩნდა. საქართველოსთან შეერთების მოსურნე ლაზების დიდი ნაწილი ბრძოლებში განადგურდა, მცირე ნაწილი კი იატაქვეშეთში გადავიდა, მოგვიანებით კი საქართველოს სსრ-ში გამოიქცა.
იხილეთ აგრეთვე
ჭანეთისა და ლაზისტანის განმათავისუფლებელი კომიტეტი
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაზები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
კომიტეტები
ნაუელბუტის ეროვნული პარკი

ნაუელბუტის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ჩილეში. მდებარეობს ჩილეს სანაპირო ქედ კორდილიერა-დე-ნაუელბუტას კალთებზე, არაუკანიის რეგიონში. დაარსდა 1939 წელს. ფართობი 68 კმ². პარკის ტერიტორიაზე ცხოვრობს პუმა, პუდუ და დარვინის მელა.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ნაუელბუტის ეროვნული პარკი
ჩილეს ეროვნული პარკები
არაუკანიის რეგიონის დაცული ტერიტორიები
1939 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
საქორის ქედი

საქორის ქედი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში. მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კალთაზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1576 მ. აგებულია ცარცული ასაკის მერგელებითა და კირქვებით. თხემი გუმბათისებრი აქვს, კალთები — დამრეცი, დანაწევრებული. შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები