PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
949

949
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
სექტემბერ/ოქტომბერი: ალ-მუქთაფი — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა (დ. 905)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მიროსლავი — ხორვატიის მეფე
ოსკარის 53-ე დაჯილდოება

ოსკარის 53-ე დაჯილდოება
ოსკარის 53-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 53-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1981 წლის 31 მარტს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1980 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. დაჯილდოებაზე ყველაზე მეტი, 4 ჯილდო მიიღო ფილმმა „ჩვეულებრივი ადამიანები“.
ლაურეატები
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
კლუნი

კლუნი — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 600 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ლიტრიმის საგრაფო
ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ქარქუშაანის წმინდა გიორგის ეკლესია

ქარქუშაანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქარქუშაანის სამხრეთით, 2 კილომეტრზე ტყიან ბორცვზე. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ეკლესია ორნავიანია, რომელსაც სამხრეთიდან გვიანდელი მინაშენი ეკვრის (7,7 X 6,9 მეტრი), ნაგებია რიყისა და მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვით. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმიც. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია ნავების გამმიჯნავი თაღები და ჩრდილოეთის ნავის ჩრდილო კედლის უმეტესი ნაწილი, ჩამონგრეულია ორივე ნავის კამარა, თითქმის მთლანადაა დანგრეული სამხრეთ მინაშენი. ეკლესიის შესასვლელი მთავარი ნავის სამხრეთ კედლის შუა ნაწილშია. კარი გარედან შირიმის თლილი ქვით ნაწყობი თაღითაა გადახურული. მოგვიანებით შესასვლელი შიგნიდან ხის ძელებით გადაუხურავთ, ხოლო მის ზემოთ კედლის ჩამოშლილი ნაწილი შეუვსიათ წვრილი რიყის ქვის წყობით, რომელშიც ბრტყელი განმტვირთავი თაღია გამოყვანილი. მთავარი ნავი მაღალი და განიერია. აღმოსავლეთით, ღრმა ნალისებრი აფსიდის ღერძზე, გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის ნიშია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, სწორკუთხა ტრაპეზია მიდგმული. მოგვიანებით (XVI-XVIII საუკუნეებში) აფსიდი კვადრატული აგურით ნაშენი კონქით გადაუხურავთ. დასავლეთ კედელში საკურთხევლის სარკმელზე გაცილებით ვიწრო, თაღოვანი სარკმელია. ჩრდილოეთის ნავი მთავარზე ორჯერ უფრო ვიწროა, აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდი აქვს, რომლის ღერძზე პატარა, ნალისებრი თაღით გადახურული სარკმელია. ეკლესიის ინტერიერი შელესილია. მთავარი ნავის აფსიდში და აღმოსავლეთ ნავის წირთხლებზე მოხატულობის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. მინაშენი სწორკუთხაა (4,3 x 3 მეტრი). შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთ კედელში ერთი მცირე კვადრატული ნიშია. ეკლესიის აღმოსავლეთის ფასადზე შემორჩენილია გვიანდელი აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნის (გვიანდელია) ნაწილი. ეკლესიის გარშემო ნაგებობათა ნანგრევებია.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Camponotus rectangularis willowsi

Camponotus rectangularis willowsi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Valjala Parish

Valjala Parish (or Valjala rural municipality) was a rural municipality in western Estonia. It is a part of Saare County. The municipality had a population of 1,397 (as of 1 January 2006) and covered an area of 180.02 km2.
During the administrative-territorial reform in 2017, all 12 municipalities on the island Saaremaa were merged into a single municipality – Saaremaa Parish.
Location
Valjala Parish was situated between Laimjala Parish (east), Pihtla Parish (west) and Leisi Parish (north).
Villages and boroughs
The parish consisted of one small borough, Valjala, and 32 villages:
Ariste, Jursi, Jõelepa, Jööri, Kalju, Kallemäe, Kalli, Kogula, Koksi, Kuiste, Kungla, Kõnnu, Kõriska, Lööne, Männiku, Nurme, Oessaare, Põlluküla, Rahu, Rannaküla, Röösa, Sakla, Siiksaare, Turja, Tõnija, Undimäe, Vanalõve, Veeriku, Vilidu, Võrsna, Väkra, Väljaküla.
Other features
The parish had 2 schools, kindergarten, and several manors.
The oldest sacral building in Estonia is Valjala church. The construction began in 1227.
Parish included ruins of ancient Valjala Stronghold.
See also
Municipalities of Estonia
References
External links
(available only in Estonian).
ზინდალარის ციხე

ზინდალარის ციხე
ზინდალარის ციხ — ციხე თურქეთში ქეჩი კალესთან ახლოს სოირან დერეს ხეობაში, რომელიც ხარშიტს უერთდება, საზაფხულო და საზამთრო გზების კვეთაში არის დაფიქსირებული ზინდალარის ციხეის ნაშთები.
ციხე მდებარეობს ვიწრო შემაღლებულ ადგილზე. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვებით. მისგან ჩრდილეთით 30 მ-ში, სოირანის ხეობისაკენ შემორჩენილია მრგვალი კოშკის ნაშთები. მისი დიამეტრი 3 მეტრია, ხოლო სიმაღლე 8 მეტრი. როგორც ჩანს, აქ უნდა ყოფილიყო ხუთკუთხა (პენტაგონალური) გეგმის ციხე, რომელიც კოშკთან უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული. ციხეს კიდევ ორი კოშკი უნდა ქონოდა კუთხეებში. ჩრდილოეთით ციხის კედელი 5 მეტრი სიმაღლის ბუნებრივ კლდეზეა დაშენებული. ციხის შიდა სივრცე საკმაოდ ფართოა. აქ უნდა ყოფილიყო ადგილი, სადაც ქარავანი შეისვენებდა და აქვე უნდა ყოფილიყო თავშესაფარი. გადარჩენილი ფრაგმენტების მიხედვით ჩანს, რომ აქ უნდა ყოფილყო სოფელი არაუადრეს იუსტინიანეს პერიოდიდან და არაუგიანეს მე-10 ს-დან. ზინდანლარის ნაშთები დაკავშირებული უნდა ყოფილიყო საზაფხულო გზასთან, რომელიც ერზრუმიდან მოემართებოდა, განსაკუთრებით კი სატალადან მურასანოღულარისაკენ მომავალ გზასთან.
ლიტერატურა
ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 31-34 ISBN 978-9941-8-1990-2
თურქეთის ციხესიმაგრეები
ტაგანროგის მზის საათი

ტაგანროგის მზის საათი — მზის საათი როსტოვის ოლქის ქალაქ ტაგანროგში. დამზადებულია 1833 წელს. იგი წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. აღნიშნული ძეგლების სიაში შეიტანეს როსტოვის საოლქო საბჭოს სახალხო დეპუტატთა 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილების საფუძველზე.
ისტორია
ძველი მზის საათები ტაგანროგში დაამონტაჟეს 1833 წელს ბერძნების ქუჩაზე ქვის კიბესთან ახლოს, რომელიც აერთებს ბერძნების ქუჩასა და პუშკინის სანაპიროს.
საათი დადგეს იმისათვის, რათა გაარკვიონ დრო ცაზე მზის ადგილმდებარეობის მიხედვით. ამ პერიოდისათვის ქალაქისთავი იყო ბარონი ოტო გერმანეს ძე ფრანკი. მზის საათი გვიჩვენებს ადგილობრივ ჭეშმარიტ დროს და არ ითვალისწინებს განსხვავებას ოფიციალურ დროსა და ადგილობრივ მზის დროს შორის. მზის საათის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ დღე და უღრუბლო ამინდში, როდესაც მეტალის სამკუთხედის ჩრდილი კარგად ჩანს. ამჟამად მზის საათი პრაქტიკულად არ გამოიყენება თავისი დანიშნულებით. საათი წარმოადგენს ტაგანროგის ისტორიისა და არქიტექტურის ძეგლს.
აღწერა
მზის საათი დგას რუხი ქვის კვარცხლბეკზე. მისი ძირითადი ელემენტია „გნომონი“ (მეტალისაგან დამზადებული ჩრდილის მაჩვენებელი). საათს გააჩნია ციფერბლატი, რომელიც დატანილია მარმარილოს ფილაზე, რომელიც თავის მხრივ დგას რვაკუთხა ქვის კვარცხლბეკზე. საათი რამდენიმეჯერ გაარემონტეს, რომლის დროსაც შეიცვალა გნომონი. საათი არ ითვალისწინებს ზამთრისა და ზაფხულის დროზე გადასვლას და პირიქით.
გნომონის როლს თამაშობს მეტალის სამკუთხედი. ციფრები 1-დან 12-მდე დაყოფილია, თოთოეული დანაყოფის ფასია 10 წუთი.
2006-2007 წლებში საათს ჩაუტარდა უკანასკნელი რესტავრაცია. ტაგანროგის მზის საათი არის ქვეყანაში მოქმედ საათებს შორის ყველაზე ძველი.
2000 წელს ტაგანროგში დააყენეს „ლემაკსის“ ფირმის მზის საათი, რომლის კონსტრუქტორია ვ. ივანოვი.
ლიტერატურა
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0
რესურსები ინტერნეტში
Солнечные часы в Таганроге
Старинные солнечные часы
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ინდონეზია 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზია 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
15 ფილმი მადონას შესახებ

15 ფილმი მადონას შესახებ — სატელევიზიო დოკუმენტური ფილმი შექმნილი A&E Network-ის მიერ. ეთერში გავიდა 2006 წლის 31 დეკემბერს. ის შეიცავს 15 განსხვავებული სტილის მოკლემეტრაჟიან ფილმს, ჟანრები კი ასეთია: კომედია, დოკუმენტური, მუსიკალური, ყალბი კინოს ე.წ. ტრეილერი, მოგონილი პოლიტიკური რეკლამები, ანიმაცია და დრამა.
რეჟისორი სებასტიან დოგარტი (Sebastian Doggart) მუშაობდა 150 ძლიერ გუნდთან, მათ შორის ანიმატორებთან, მეთოჯინეებთან, მსახიობებთან, კომპოზიტორ კეროლ კონორსთან (Carol Connors), მწერალ ჯეიმზ ფლინტთან (James Flint) და მადონას ორეულ კრის ამერიკასთან (Chris America). ფილმი გადაღებულია აშშ-ში, იაპონიაში, ირანში, ავღანისტანში, მექსიკაში, კუბასა და ისრაელში.
ფილმი არჩეულ იქნა, რათა წარადგინოს დიდი ბრიტანეთი 2008 წლის Muestra de Nuevos Realizadores-ის დაჯილდოებაზე ჰავანაში, კუბაზე და ნაჩვენები იქნეს პრესტიჟულ კინოთეატრ Charles Chaplin-ში.
კავშირები
ამერიკული ფილმები
დოკუმენტური ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
2006 წლის ფილმები
en:15 Films About Madonna
ლავური ნაკადი

ლავური ნაკადი ან ლავური ღვარი — ლავის განლაგების ფორმა, რომელიც წარმოიქმნება ლავის ამონთხევის შედეგად. წარმოადგენს სიგრძეში გადაჭიმულ გეოლოგიურ სხეულს, რომლის სიგრძე და სიგანე დამოკიდებული ლავის სიბლანტეზე და ტერიტორიის დახრილობაზე. ჩვეულებრივ, მჟავა ლავური ნაკადის სიგრძე უმნიშვნელოა (1-10 კმ) თუმცა დამახასიათებელია დიდი სისქე (25-30 მ). ბაზალტური ლავური ნაკადებისთვის ნიშანდობლივია დიდი სიგრძე (რამდენიმე ათეული კილომეტრი), შედარებით მცირე სიგანე და სისქე. ნაკადის სიჩქარე აგრეთვე დამოკიდებულია ლავის სიბლანტეზე და რელიეფზე. ლავური ღვარების ყველაზე დიდი სიჩქარე შეინიშნება ვულკანური კრატერიდან ლავის გადმოდინებისას, ხოლო შემდეგ გზის გაგრძელებისას სიჩქარე თანდათანობით იკლებს.
ყველაზე დიდი სიჩქარე ახასიათებთ აა-ს ლავებს (24 კმ/სთ). ბლანტი ლავის სიჩქარე შედარებით უმნიშვნელოა. პრეისტორიულ პერიოდში ისლანდიის ვულკან ტროლია-დანგიადან (სიმაღლე 1468 მ) ლავის ამონთხევის შედეგად შეიქმნა ლავური ნაკადი, რომლის სიგრძეა 120 კმ. ავსტრალიაში ცნობილია ლავური ნაკადი, რომლის სიგრძეა 160 კმ (უნდარის ვულკანური ეროვნული პარკი). დიდი ლავური ნაკადები გააჩნიათ აგრეთვე ისლანდიის ვულკან ლაკს (60 კმ) და იაპონიის ვულკან ასამა-იამას (80 კმ). ლავური ნაკადების ზედაპირი ზოგჯერ ხეობებითაა გართულებული, ზოგჯერ მასზე წარმოდგენილია მცენარეულობა.
ლავა თანდათანობით ცივდება, ხოლო შემდეგ, მრავალი წლის განმავლობაში ჩერდება (დამოკიდებულია გადმოდინების სისქეზე). ამასთანავე ღვარზე წარმოქმნილი მცენარეულობა, ზოგჯერ ნამდვილ ტყეში გადადის. ნაკადები ზოგჯერ, თავის ბოლოს, ტბაში, ან სულაც ზღვაში პოულობენ.
საქართველოში ფართოდ არის განვითარებული ლავური ნაკადები (ღვარები), რომლებიც ხაზობრივად არის წარმოდგენილი და კლასიკურად გამოხატულია სამხრეთ საქართველოსა და ყელის რაიონში. ზოგი მათგანი მოკლე სიგრძით გამოირჩევა, ზოგსაც კი პირიქით, დიდი სიგრძე ახასიათებს. საქართველოს ყველაზე დიდი ლავური ნაკადია — ხუნანის ლავური ღვარი (სიგრძე 120-125 კმ), რომელიც მეოთხეულში ჯავახეთის ქედის სამხრეთი კალთებიდან ჩამოვიდა და თავისი ბოლოებით მარნეულის ვაკემდე მიდის (უფრო ზუსტად მდინარე ხრამის ხეობამდე), სადაც აქ ალუვიონითაა დაფარულია. აშკარად ჩანს, რომ ხუნანის ლავური ღვარი, ბარის ტერიტორიაზე, რამდენიმე მდინარის პალეოხეობებითაა ჩამოსული და გართულებულია ტექტონიკური პროცესებით.
ჩვენში მოიპოვება სხვა ლავური ღვარებიც, რომლებიც შედარებით პატარა სიგრძით გამოირჩევიან. მეოთხეულში ჯავახეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთის ტერიტორიიდან ჩამოწოლილია ღვარი, რომელიც დაახლოებით ასპინძამდე მიდის. რამდენიმე ლავური ნაკადია წამოსული ასევე ყელის ზეგნის სხვადასხვა ნაწილებიდან, მ. შ. გერმუხის ქედიდან ჩამოსულ ლავურ ღვარს 3 კმ სიგრძე აქვს და რომელიც სოფელ ქნოღომდე მიდის. ან მაღრან-დვალეთის ლავური ღვარი (სიგრძე 15 კმ), რომლის ზედაპირი ქვებითაა გართულებული. ლავური ღვარები არსებობს აგრეთვე მცირე კავკასიონზე (თორის რაიონი).
იხილეთ აგრეთვე
ლავა
ლავური ტბა
ლავური მილი
რესურსები ინტერნეტში
ლავური ნაკადი — სამთო ენციკლოპედია
სქოლიო
მაგმური ქანები
ვულკანოლოგია
ჰესენ-კასელი

ჰესენ-კასელი (ზოგჯერ ) — გერმანული საიმპერიო სამთავრო, რომელიც არსებობდა 1567 წლიდან 1806 წლამდე. წარმოიქმნა ჰესენის ლანდსაგრაფოს გაყოფის შედეგად, 1567 წელს მისი მმართველის, ფილიპ I-ის გარდაცვალების შემდეგ. ფილიპის უფროსმა ვაჟმა, ვილჰელმ IV-მ მიიღო ჩრდილოეთის სამფლობელოები დედაქალაქ კასელთან ერთად. 1803 გახდა საღვთო რომის იმპერიის საკურფიურსტო და ეწოდა ჰესენის საკურფიურსტო ან კურჰესენი. 1806 წელს კურფიურსტი ვილჰელმ I ჩამოაშორა ძალაუფლებას ნაპოლეონმა, რომელმაც ჰესენ-კასელი შეუერთა ვესტფალიის სამეფოს და სათავეში თავისი ძმა, ჟერომი ჩაუყენა.
რესურსები ინტერნეტში
Der wohlgeordnete Policey-Staat. Der Absolutismus in einem deutschen Kleinstaat und die Auswirkungen der Französischen Revolution von Margret Lemberg, neu hg. von Reinhard Neebe bei digitales Archiv Marburg
Statistische und geschichtliche Informationen zu Hessen-Kassel bei HGIS
Karte: Hessen-Kassel und Hessen-Darmstadt 1604-1638, Karte: Hessen-Kassel 1567-1866, Sammelwerk Kurfürstentum Hessen: 1840-1861
საღვთო რომის იმპერიის სახელმწიფოები
ბათუმის ოლქი

ბათუმის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთული რუსეთის იმპერიაში. შეიქმნა 1878 წელს, საქართველოს იმ ისტორიულ ტერიტორიაზე, რომელიც რუსეთმა შეიერთა ბერლინის 1878 წლის ტრაქტატით. ბათუმის ოლქი ადმინისტრაციულად დაიყო ბათუმის, ართვინისა და აჭარის ოკრუგებად. სამხედრო და ადმინისტრაციულ საქმეებში კავკასიის არმიის მთავარსარდალს ექვემდებარებოდა. ადგილობრივი მმართველობას სათავეში ედგა ბათუმის სამხედრო გუბერნატორი. 1883-1903 წლებში შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის შემადგენლობაში, იყოფოდა ბათუმისა და ართვინის ოკრუგებად. 1903 წელს გამოეყო ქუთაისის გუბერნიას ცალკე ერთეულად, ოლქის ცენტრად გამოცხადდა ქ. ბათუმი.
1918-1921 წლები
1918 წლის მარტიდან ბრესტ-ლიტოვსკის ზავის მიხედვით რუსეთის იმპერიამ დაუთმო ოსმალეთს ამიერკავკასიის სეიმის თანხმობის გარეშე. მიუხედავად ამიერკავკასიის წინააღმდეგობისა, ნოემბრის ჩათვლით დაკავებული ჰქონდა ოსმალეთის იმპერიას. მცირე ხანში ოსმალეთმა ოლქში რეფერენდუმი ჩაატარა და ბათუმის ოლქში ისტორიულად მცხოვრებ ქართველ მოსახლეობას მონაწილეობის უფლება შეუზღუდა. 1918 წლის ნოემბრიდან 1920 წლის ივნისამდე მუდროსის დროებითი ზავის მიხედვით ის ოკუპირებული ჰქონდა გაერთიანებულ სამეფოს. ამ პერიოდში ბათუმის ოლქს მართავდა ბრიტანელების მიერ ჩამოყალიბებული „ბათუმის ოლქის მართვის საბჭო“, რომელსაც რუსი ოფიცერი პრილიდიან მასლოვი ედგა სათავეში. 1920 წლის ივნისს დაიბრუნა საქართველოს დმეოკრატიულმა რესპუბლიკამ. მის გენერალ-გუბერნატორად დაინიშნა ბენიამინ ჩხიკვიშვილი.
გაუქმდა 1921 წელს საქართველოს საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპაციის შემდეგ. მისი მცირე ნაწილი დარჩა საქართველოს სსრს შემადგენლობაში, ხოლო დიდი ნაწილი გადაეცა თურქეთს.
ლიტერატურა
გოგოლიშვილი ო. ბათუმის ოლქი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, 2010
1254

1254
მოვლენები
პორტუგალიაში კორტესების, სამეფო გენერალური ასამბლეის, პირველი ოფიციალური შეკრება მოხდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
15 სექტემბერი: მარკო პოლო — იტალიელი ვაჭარი და მოგზაური (გ. 1324)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ელიკონია (ანტიოკია)

ელიკონია (ანტიოკია)
ელიკონია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.778 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 567 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 117 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნიკოლოზ ჩაჩავა

ნიკოლოზ ჩაჩავა
ნიკოლოზ ვლადიმერის ძე ჩაჩავა (დ. 26 ივნისი, 1901, ქუთაისი — გ. 14 აგვისტო, 1974, თბილისი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. ლექსების წერა ქუთაისში დაიწყო, აქვე აქტიურად მონაწილეობდა ახალგაზრდობის ლიტერატურულ-შემოქმედებით წრეებში. 1922 წელს შევიდა თბილისში დაარსებულ ფუტურის-ლეფელთა ლიტერატურულ გაერთიანებაში და ამ დაჯგუფების ერთ-ერთი ლიდერი გახდა.
ნიკოლოზ ჩაჩავა რამდენიმე პოეტური კრებულის ავტორია: „სიცოცხლეს ვუმღერ“, „სადაც ვშობილვარ“, „ცისა და მიწის“, „რაც განმიცდია“, „ამ ქვეყანაზე“, „ამ თაობიდან იმ თაობამდე“, „მე ისევ ვცოცხლობ“ და სხვები. ის ასევე აქტიურად ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. ქართველ მკითხველს გააცნო რუსი, უკრაინელი, აზერბაიჯანელი, სომეხი და ოსი პოეტების ლექსები. გარდა ამისა დაუცხრომელად იღწვოდა ქართულ ჟურნალ გაზეთებში. იყო ალმანახ „ლიტერატურა და სხვას“ რედაქტორი, გაზეთ „დროულის“ თანარედაქტორი, „ლიტერატურული გაზეთის“, „ჩვენი თაობისა“ და „დროშის“ აქტიური თანამშრომელი.
ღვაწლმოსილი პოეტი და საზოგადო მოღვაწე დაჯილდოვებული იყო იაკობ გოგებაშვილის მედლით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დაკრძალულია მისი მეუღლე — ნინო ნიკოლოზის ასული ირემაძე (დ. 25 დეკემბერი, 1917, თბილისი — გ. 21 ივლისი, 1989, იქვე).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 377, თბ., 1994
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 1974
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჩაი-ვანი (სადგური)

ჩაი-ვანი (სადგური)
ჩაი-ვანი — სადგური ჰონგ-კონგში, კუნძულის ხაზზე. მდებარეობს ჩაი-ვანში, აღმოსავლეთ რაიონში. სადგური გაიხსნა 1985 წლის 31 მაისს.
რესურსები ინტერნეტში
MTR Corporation - Chai Wan Station Street Map
MTR Corporation - Chai station location map
MTR Corporation - Chai train station hours
კუნძულის ხაზი
Arceburgo

Arceburgo is a Brazilian municipality located in the southwest of the state of Minas Gerais. Its population was 10,883 people living in a total area of 162 km². The city belongs to the meso-region of Sul e Sudoeste de Minas and to the micro-region of São Sebastião do Paraíso. It became a municipality in 1893.
Location
The city center of Arceburgo is located at an elevation of 693 meters a short distance from the state boundary of São Paulo. Neighboring municipalities are: Monte Santo de Minas (N and NW), Guaranésia (E), Mococa (SE).
History
This town began in 1901, with the building of a chapel to honor Saint John the Baptist, on land donated by Candido Souza Dias the owner of the Fazenda Fortaleza.
Formerly called "São João da Fortaleza", this settlement received many European immigrants, mainly Syrians, Lebanese, and Italians. Two traditional families in the region are the Maffud and the Salim João. The name of Arceburgo, meaning strong city, was given in 1911.
Main distances
Belo Horizonte: 478 km, Mococa: 18 km, Guaranésia: 20 km, and Guaxupé: 27 km.
Economic activities
Agriculture, with coffee production and dairy products, is the main economic activity. The GDP in 2005 was approximately R$90 million, with 9 million reais from taxes, 34 million reais from services, 33 million reais from industry, and 13 million reais from agriculture. The industrial sector employed 710 workers in 2005, while 364 were employed in commerce, and 313 were employed in public administration.
In the rural area there were 317 producers on 22,000 hectares of land. Approximately 1,700 persons were occupied in agriculture. The main crops are coffee, 1,500 hectares; sugarcane, 1,340 hectares; and corn, 800 hectares. There were 14,000 head of cattle, of which 4,500 were milk cows (2006). Swine and poultry raising are also important in the local economy.
There was one bank (2007). In the vehicle fleet there were 1,219 automobiles, 83 trucks, 136 pickup trucks, 29 buses, and 461 motorcycles (2007).
Health and education
In the health sector there were 5 health clinics (2005). Educational needs of 2,000 students were attended to by 4 primary schools, 1 middle school, and 2 pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.746 (2000)
State ranking: 317 out of 853 municipalities
National ranking: 2,001 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 86%
Life expectancy: 68 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$230.00 was below the state average of R$276.00 and below the national average of R$297.00. Poços de Caldas had the highest per capita monthly income in 2000 with R$435.00. The lowest was Setubinha with R$73.00.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
აუდის თასი 2009

აუდის თასი 2009 — ოთხთა საფეხბურთო ტურნირის აუდის თასის პირველი გათამაშება, გაიმართა 2009 წლის 29-30 ივლისს გერმანიაში, მიუნხენის ალიანც არენაზე. ტურნირი ჩატარდა აუდის ორგანიზებით ამ საავტომობილო კომპანიის 100 წლის იუბილის აღსანიშნავად.
ტურნირს მასპინძლობდა 2007-08 წლების გერმანიის ბუნდესლიგის გამარჯვებული მიუნხენის „ბაიერნი“, რომელმაც ფინალში, თერთმეტმეტრიანების სერიით, „მანჩესტერ იუნაიტედი“ დაამარცხა. მესამე ადგილზე გავიდა „ბოკა ხუნიორსი“, ხოლო მეოთხეზე – „მილანი“.
მონაწილე გუნდები
გათამაშების ფორმატი
პირველ დღეს ორი ნახეფარფინალი ჩატარდა, რომელთა გამარჯვებულებიც მეორე დღეს ერთმანეთს ფინალში შეხვდნენ, ხოლო დამარცხებულები ერთმანეთს მატჩში მესამე საპრიზო ადგილისათვის დაუპირისპირდნენ.
შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
Audi Cup Preview: Bayern Munich – Milan. Goal.com.
2009
2009 წელი ფეხბურთში
ფიჯი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ფიჯი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფიჯიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფიჯი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Lasioglossum pseudotegulare

Lasioglossum pseudotegulare — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1896 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pseudotegulare
კლარა ელჩიბეგაშვილი

კლარა ელჩიბეგაშვილი (დ. 7 მარტი, 1948, ხაშურის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ფილოსოფოსი, პროფესორი, გორის უნივერსიტეტის რექტორი 2005-2007 წლებში.
ბიოგრაფია
კლარა ელჩიბეგაშვილი დაიბადა 1948 წლის 7 მარტს, ხაშურის რაიონში. ხაშურის მე-3 საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ფილოსოფიის სპეციალობით. შემდეგ სწავლა გააგრძელა ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურაში, აქვე დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია.
1968 წლიდან კლარა ელჩიბეგაშვილი მუშაობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის გორის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში ჯერ უფროს მასწავლებლად, შემდეგ - დოცენტად. მრავალი წლის განმავლობაში იყო ამავე ინსტიტუტის პრორექტორი სამეცნიერო დარგში. პარალელურად იკავებდა ფილოსოფიის კათედრის გამგის თანამდებობას.
პროფესორი კლარა ელჩიბეგაშვილი არის ორი მონოგრაფიისა და 21 სამეცნიერო შრომის ავტორი. 2004-2005 წლებში იყო გორის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი (პირველი პირის ხელმოწერის უფლებით), 2005-2006 წლებში ასრულებდა რექტორის მოვალეობას, შემდეგ კი აირჩიეს რექტორის თანამდებობაზე, რომელსაც ის იკავებდა 2007 წლის სექტემბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კლარა ელჩიბეგაშვილი - გორის უნივერსიტეტის რექტორი
სქოლიო
გორის უნივერსიტეტის რექტორები
ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ხაშურის საპატიო მოქალაქეები
დაბადებული 7 მარტი
დაბადებული 1948