PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტკბილი ნოემბერი (2001 წლის ფილმი)

ტკბილი ნოემბერი (2001 წლის ფილმი)
ტკბილი ნოემბერი — 2001 წლის რომანტიკული მელოდრამა, კიანუ რივზისა და შარლიზ ტერონის მონაწილეობით. ფილმი ეფუძნება ძველ ვერსიას, რომელიც 1968 წელს არის გადაღებული. ფილმი ნომინირებული იყო ოქროს ჟოლო 2001-ზე, როგორც „ყველაზე ცუდი გადამუშავებული ვერსია, ან გაგრძელება“, რივზი და ტერონი კი შესაბამისად — ყველაზე ცუდ შემსრულებლებად.
სიუჟეტი
ნელსონ მოსი (კიანუ რივზი) — ტიპური ბიზნესმენი, რომელიც პირად ცხოვრებას მსხვერპლად სწირავს კარიერას. იგი ხვდება სარას (შარლიზ სტერონი), რომელიც არ ჰგავს ყველა იმ ქალს, ვინც კი მანამდე შეხვედრია. მათი შემთხვევითი ნაცნობობა გრძელდება სარას ინიციატივით, რომელიც ცოტა უცნაური, მხიარული და უდარდელია. ის ცვლის ნელსონის ცხოვრებას. გოგონა ჩამოაშორებს კარიერულ ერთფეროვნებას, აჩვენებს ცხოვრებას და მისით ტკბობის საშუალებას.
ნოემბრის ყოველ დღესთან ერთად, რომელსაც ისინი ატარებენ, ნელსონს უფრო და უფრო უყვარდება სარა. მის გამო უარს ამბობს ძველ მოსაწყენ ცხოვრებასა და კარიერაზე.ნელსონი ხვდება, რომ იპოვნა ის ერთადერთი გოგო, რომელთანაც ბედის დაკავშირება შეუძლია. იგი ხელს სთხოვს სარას. ამ დროს იგებს, რომ სარა კვდება კიბოთი. გოგონა სთხოვს ნელსონს წავიდეს, რათა მის მეხსიერებაში ძლიერი და ხალისიანი დარჩეს. ამ ფორმით მას უკვდავების მოპოვება სურს.
როლებში
კიანუ რივზი — ნელსონ მოსი
შარლიზ სტერონი — სარა დივერი
ჯეისონ აიზეკსი — ჩეზი
გრეგ გერმანი — ვინსი
ლორენ გრეხემი — ანჟელიკა
ლაია ეიკენი — ებნერი
ფრენკ ლანჯელა — ედგარ პრაისი
მაიკლ როზენბაუმი — ბრენდანი / ბრენდი
იხილეთ აგრეთვე
შემოდგომა ნიუ-იორკში (ფილმი)
იჩქარე შეიყვარო (ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
2001 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
2000-იანი წლების რომანტიკული დრამატული ფილმები
ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები
პეტ ო’კონორის ფილმები
Warner Bros.-ის ფილმები
ელჩინ აზიზოვი

ელჩინ აზიზოვი
ელჩინ იაშარ ოღლუ აზიზოვი — აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერალი (ბარიტონი), დიდი თეატრის სოლისტი (2008 წლიდან). აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), პირველი აზერბაიჯანელი, რომელიც დიდი თეატრის სოლისტი გახდა.
ბიოგრაფია
ელჩინ აზიზოვი 1975 წელს ბაქოში დაიბადა.
1992 წლის 4 აპრილს, როცა აზიზი 16 წლის იყო მონაწილეობდა მხიარულთა და საზრიანთა კლუბში, რომელიც ბაქოში ჩატარდა. ჟიურის შემადგენლობაში იმყოფებოდა ანარ მამედხანოვი, გუნდ „ბაქოელი ბიჭების“ კაპიტანი. მას მოეწონა აზიზოვის გამოსვლა და თამაშის დასრულების შემდეგ იგი ელჩინთან მივიდა და უთხრა: „8 აპრილს ჩვენთან ერთად მოფრინავ მოსკოვში“. იმ წელს „ბაქოელი ბიჭები“ მანსანკანის უმაღლესი ლიგის გამარჯვებულები, ხოლო 1993 წელს ლიგის ფინალისტები გახდნენ. ისინი ბრძოლის დროს აღდარაში ჯარისჯაცებს ჰოსპიტალში კონცერტებს უმართავდნენ.
1993 წელს აზიზოვი აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში შევიდა, რომელიც 1997 წელს „კინოს რეჟისორის“ სპეციალობით დაამთვარა. 90-იანი წლების ბოლოს მრავალ სარეკლამო რგოლშია გადაღებული. 2000 წელს გუნდი „ბაქოელი ბიჭები“, რომლის შემადგენლობაში ელჩინ აზიზოვიც იყო სუპერთასისა და „XX საუკუნის საუკეთესო გუნდის“ წოდების მფლობელი გახდა.
2005 წლის აგვისტოში იგი შედის კონსერვატორია „მოცარტეუმის“ საზაფხულო აკადემიაში (ზალცბურგი, რიჩარდ მილერის კლასი), ხოლო 2006 – 2007 წლებში მეცადინეობდა ალესანდრო მიშაშთან. 2005 – 2007 წლებში სტაჟირებდა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის საოპერო სტუდიაში, სადაც აზად ალიევის ხელმძღვანელობით მეცადინეობდა. 2007 წლიდან გალინა ვიშნევსკაიას საოპერო სიმღერის ცენტრის სტაჟიორი და სოლისტია (პედაგოგი ბადრი მაისურაძე), სადაც დებიუტი ჰქონდა ესკამილიოს პარტიით (ბიეზეს „კარმენი“).
2008 წლიდან მოსკოვის დიდი თეატრის საოპერო ჯგუფის წევრია.
2011 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით ელჩინ აზიზოვს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება მიენიჭა.
2018 წლის 27 მაისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის განკარგულებით ელჩინ აზიზოვს „აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში შეტანილი დამსახურებისათვის“ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა.
ელჩინ აზიზოვი აგრეთვე გადაღებულია ფილმებში (აზერბაიჯანში, რუსეთსა და თურქეთში). ამ ყველაფერთან ერთად იგი რამდენიმე ფილმისა და თეატრალური დადგმის რეჟისორია. აზიზოვი იყო რუსული ტელეგადაცემა „რესპუბლიკის საგანძურის“ ჟიურის წევრი.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერლები
XXI საუკუნის საოპერო მომღერლები
ბარიტონები
თოვლი

თოვლი — ატმოსფერული ნალექის სახე, რომელსაც კრისტალიზებული წყლის ყინულის ფორმა აქვს და მრავალი ფიფქისგან შედგება, რომლებიც ღრუბლებიდან ცვივა. თოვლს ღია და შესაბამისად რბილი სტრუქტურა აქვს, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ის გარე წნევითაა დაწნეხილი.
იხილეთ აგრეთვე
თრთვილი
იგლუ
რესურსები ინტერნეტში
Snow at above freezing temperatures
Snowpack energy and mass balance
თოვლი
ატმოსფერული ნალექები
წყლის ფორმები
არშიისებრნი

არშიისებრნი — მწერების ოჯახი ნახევრადხეშეშფრთიანების რიგისა. აქვთ ბადისებრ-უჯრედული აგებულიბისა და არშიის მსგავსი ზედა ფრთები (აქედაა ოჯახის სახელწოდებაც). სხეულის სიგრძე 1,5–5 მმ. თათები ორწილაკოვანია. ცნობილია 300-ზე მეტი სახეობა, მათგან საქართველოში — 26. უფრო ხშირად გვხვდება მსხლის ბაღლინჯო (Stephanitis pyri), რომელიც გავრცელებულია მთელ საქართველოში და აზიანებს ვაშლის, მსხლისა და კურკოვანი მცენარეების ფოთლებს.
ლიტერატურა
ნახევრადხეშეშფრთიანები
ელ-კასტილიო-დე-ლას-გუარდასი

ელ-კასტილიო-დე-ლას-გუარდასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის სიერა-ნორტე-დე-სევილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 258,05 კმ². მოსახლეობა — 1468 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელ-კასტილიო-დე-ლას-გუარდასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
კაეტანუსი

კაეტანუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 666 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 857.282 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.94 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Formica difficilis

Formica difficilis is a species of ant in the family Formicidae.
References
Further reading
difficilis
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1893
გელა პაპაშვილი

გელა პაპაშვილი (დ. 14 აპრილი, 1969, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ფინეთის „გრან-პრის“ საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (1992), საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გელა პაპაშვილი — ქართული სპორტი
დაბადებული 14 აპრილი
დაბადებული 1969
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
List of nicknames used by Donald Trump

List of nicknames used by Donald Trump
The 45th president of the United States, Donald Trump became widely known during the 2016 presidential election, his subsequent presidency, and his post-presidency for using nicknames to criticize, insult, or otherwise express commentary about media figures, politicians, and foreign leaders.
Domestic political figures
Foreign leaders
Media figures
Groups of people
Other people
Organizations
Television programs
Self-epithets
See also
List of nicknames used by George W. Bush
List of nicknames of presidents of the United States
Lists of nicknames – nickname list articles on Wikipedia
Notes
References
Nicknames
Nicknames
Lists of 21st-century people
Lists of nicknames
Lists of pejorative terms for people
Twitter-related lists
Glossaries of politics
Political pejoratives for people
Wikipedia glossaries using tables
245

245
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დიოკლეტიანე - რომის იმპერატორი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Carl Westman

Carl Westman
Ernst Carl Westman (20 February 1866 – 23 January 1936) was a Swedish architect and interior designer. He was an early adopter of the National Romantic Style, but turned later to the neo-classical style of the 1920s.
Biography
Carl Westman was born in Uppsala in 1866. He studied at the Royal Institute of Technology in 1885-1889, and then at the Royal Swedish Academy of Arts in 1889–1892, in Stockholm. In 1893, he married artist Elin Andersson and moved to the United States where he practiced with architect R. L. Daus in New York City in 1893–1895.
In 1895, he returned to Stockholm to work for architect Aron Johansson (who at that time was the architect working with the new Parliament House (1895–1904) in Stockholm). In 1897, Westman opened his own architect bureau. He became a member of the Royal Swedish Academy of Arts in 1912 and in 1916 he became the chief architect of the National Swedish Board of Health.
Carl Westman was one of the foremost advocators in Sweden for a return to the national characteristics in architecture. He was one of the first Swedish architects who developed the new Nordic National Romantic Style, a style which took the cultural and building precedents and merged them with ideas from the English Arts and Crafts movement to create a very distinct Swedish architecture often in brick and wood.
Carl Westman's Swedish General Medical Association building in Stockholm (1904-1906) was the first building built in the National Romantic Style, with the Röhss Museum in Gothenburg (1910–1914) and Stockholm Court House (1911–1915), providing another two prominent examples. The Stockholm Court House has striking similarities with the medieval Vadstena Castle, and provides a dazzling sight in downtown Stockholm, though the building proves quite inflexible for its purposes.
Later on, Westman worked particularly as a hospital architect, gradually adopting the classical style of the 1920s, with noted examples being the Beckomberga Hospital (1927–1935), and the Karolinska Hospital (1935–1940) which was completed after his death. Whereas the psychiatric hospital at Beckomberga was strictly symmetrically planned, with massive buildings grouped in a fairly functional pattern, the Karolinska hospital strives towards a more functional architecture where the symmetrical design was toned down.
Carl Westman was also a part-time interior designer of furniture and utility supplies such as tiled stoves. He died in Stockholm in 1936.
References
Swedish architects
Swedish interior designers
KTH Royal Institute of Technology alumni
1866 births
1936 deaths
Art Nouveau architects
Westman family
გრანტის ქურციკი

გრანტის ქურციკი ან გრანტის გაზელი — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი უდაბნოს გაზელის გვარისა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ტანზანიიდან სამხრეთ სუდანამდე და კენიის სანაპირო ზოლიდან ტბა ვიქტორიამდე. მისი სახელი სუაჰილზე ჟღერს, როგორც Swala Grant. სახელი ეწოდა XIX საუკუნის შოტლანდიელი მკვლევარის — ჯეიმზ ავგუსტუს გრანტის პატივსაცემად.
ქვესახეობები
N. g. brighti
N. g. granti
N. g. lacuum
N. g. petersi
N. g. robertsi
რესურსები ინტერნეტში
«Газель Гранта» — «Наша Природа»
სქოლიო
უდაბნოს გაზელი
Kormisosh

Kormisosh, also known as Kormesiy, Kormesios, Krumesis, Kormisoš, or Cormesius, was a ruler of Bulgaria during the 8th century, recorded in a handful of documents. Modern chronologies of Bulgarian rulers place him either as the successor of Tervel and predecessor of Sevar, or the successor of Sevar and predecessor of Vineh.
Sources
Kormisosh is mentioned in the Nominalia of the Bulgarian Khans, a 9th–11th century document recording early Bulgarian rulers, wherein he is placed between the rulers Sevar and Vineh, is said to have ruled for 17 years, and is assigned to the Vokil clan. The assignment to the Vokil clan is notable given that all of the previous rulers were assigned to the Dulo clan.
Kormisosh is also recorded in the Chronicle of the Byzantine chronicler Theophanes the Confessor, recorded to have variously fought against and allied with the Byzantine Empire. Most notably, he is said to have allied with the emperors Theodosius III (715–717) and Leo III (717–741) against the Umayyad Caliphate, helping to break the Siege of Constantinople (717–718). He is also said to have signed a trade agreement with Theodosius III. Contradictingly, other documents indicate that Kormisosh was a contemporary of Emperor Constantine V (741–775), whom he warred against (at one point Kormisosh's forces are said to have reached Constantinople itself).
Chronology
Some Bulgarian scholars consider the contradictory dates of the two surviving references to Kormisosh to indicate that they refer to two different rulers, placing a "Kormesiy" as reigning between Tervel and Sevar, and a separate "Kormisosh" as reigning between Sevar and Vineh. Most researchers however believe there to have been only one such ruler, chronologically misplaced by one of the sources. It is for instance often considered likely that the early placement of Kormisosh in the works of Theophanes is an error and that the Bulgarian ruler actually meant is Tervel.
Fine (1991) and Detrez (2014) place Kormisosh between Sevar and Vineh, reigning 739–756. Treadgold (1997) likewise places him between Sevar and Vineh, though dates him to 750–762. Morby (2014) and Curta (2019) however place Kormisosh between Tervel and Sevar and dates his reign to 721–738.
See also
History of Bulgaria
Bulgars
References
756 deaths
Monarchs of the Bulgars
8th-century Bulgarian monarchs
Bulgarian people of the Byzantine–Bulgarian Wars
Year of birth unknown
სიპაკონი

სიპაკონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.353 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 916 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რონდონი (ბოიაკა)

რონდონი (ბოიაკა)
რონდონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.904 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 934 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 258 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია პლატფორმების მიხედვით

ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია პლატფორმების მიხედვით
აქ წარმოდგენილია ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია ინდივიდუალური პლატფორმების მიხედვით.
პლატფორმები
Atari
Atari 2600-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Microsoft
Xbox-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Xbox 360-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Xbox One-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo
Nintendo Entertainment System-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Game Boy-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Super Nintendo Entertainment System-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo 64-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Game Boy Advance-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo GameCube-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo DS-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo Wii-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Wii U-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo 3DS-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Nintendo Switch-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Sega
Sega Genesis-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
Sony
PlayStation-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
PlayStation 2-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
PlayStation 3-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
PlayStation 4-ის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
PC
პეროსნალური კომპიუტერების ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
სხვა
ყველაზე მაღალშემოსავლიანი არკადული თამაშების სია
იხილეთ აგრეთვე
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზების სია
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
თამარ თეთრაძე

თამარ თეთრაძე (დ. 31 დეკემბერი, 1922, თბილისი — გ. 7 დეკემბერი, 1996) — ქართველი მსახიობი, გამოდიოდა ესტრადაზეც. საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1976)
ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. იმავე წელს ჩაირიცხა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრიში მსახიობად. ამ თეატრის სცენაზე განასახიერა მთელი რიგი საპასუხისმგებლო როლები, მათ შორის: ძიძია (ა. ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), მარინე (ი. მოსაშვილის „სადგურის უფროსი“), ცირა (გ. ქელბაქიანის „ახალგაზრდა მასწავლებელი“), ნატალია (მაქსიმ გორკის „ვასა ჟელეზნოვა“) გუსტინა (ი. ფუჩიკის „ადამიანებო, იყავით ფხიზლად!“), ესმა (გ. წერეთლის „პირველი ნაბიჯი“), ოდეტა (უ. დიუბუას „ჰაიტი“), შეილა (ჯ. პრისტლის „ინსპექტორი მოვიდა“), მაშო (ვ. პატარაიას „უჩა უჩარდია“), მედეა (ს. კლდიაშვილის „დღესასწაული საკრაულში“), მარიამი (ი. ვაკელის „საქმიანი კაცი“), ლენა (კ. სიმონოვის „სხვისი ჩრდილი“) და სხვ. 1962 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლეში, სადაც ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეს.
დაკრძალულია კუკიის სასაფლაოზე.
ფილმოგრაფია
ორი ოჯახი, რეჟისორი დ. კანდელაკი, 1958
თხუნელა, თეკლე, რეჟისორი შ. მარტაშვილი, 1962
წკიპურტები, რეჟისორი რ. ესაძე, 1973
ადამიანთა სევდა, რეჟისორი გოდერძი ჩოხელი, 1984
ლიტერატურა
ხელოვნების კალენდარი თეატრი, მუსიკა, კინო. -თბ., 1992 .- გვ.75
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 31 დეკემბერი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 1996
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ქართველი ქალები
გარდაცვლილი 7 დეკემბერი
თბილისში დაბადებულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ლანჯაზატი

ლანჯაზატი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 328 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 71 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.62 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
Mount Oakan

Mount Oakan
is a stratovolcano located in Akan National Park in Hokkaidō, Japan.
Geography and geology
Mount Oakan sits in the Akan caldera northeast of Lake Akan. The volcano rises some above the surrounding terrain. The top of the volcano is above sea level. The volcanic cone is some in diameter. There are three explosion craters at the summit. At at about , there is a fumarole. The volcano is made mostly from non-alkali mafic volcanic rock. The main rock type is andesite and dacite.
History
Mount Oakan emerged in the Late Pleistocene dropping pumice on Minamishikata. After that, continuous lava flows formed the bulk of the volcano. In the final stages of its life, a parasitic volcano formed a lava dome at the summit.
According to its name and local legend, Mount Oakan is the male counterpart to Mount Meakan on the other side of Lake Akan.
Notes
External links
Oakandake - Japan Meteorological Agency
- Japan Meteorological Agency
Oakan Dake - Geological Survey of Japan
Akan: Global Volcanism Program - Smithsonian Institution
Mountains of Hokkaido
Volcanoes of Hokkaido
ლეილა ვექილოვა

ლეილა ვექილოვა
ლეილა მახატ კიზი ვექილოვა (29 იანვარი 1927, ბაქო — 20 თებერვალი 1999, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბოთა ბალერინა, ბალეტმეისტერი, პედაგოგი. სსრკ -ს სახალხო არტისტ6ი ქალი (1967). 1943 წელს დაამთავრა დაამთავრა ბაქოს ქორეოგრაფიული სასწავლებელი (გამერ ალმასზადეს კლასი). 1945—1946 წლებში კვალიფიკაციას იმაღლებდა მოსკოვის ქორეოგრაფიის სასწავლებელში. 1943 წლიდან — იყო მ.ფ.ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის სოლისტი. 1972 წლიდან — თეატრის რეპეტიტორი. 1953 წლიდან ატარებდა კლასიკური ბალეტის გაკვეტილებს ბაქოს ქორეოგრაფიის სასწავლებელში, 1992 წლიდან — ერთ-ერთი სასწავლო დაწესებულების სახატვრო ხელმძღვანელი, 1996 — პროფესორი. გასტროლები ჰქონდა საზღვარგარეთ: პოლონეთში (1956, 1962, 1968), სირიაში (1960), ჩეხოსლოვაკეთში (1964), ინდოეთში (1965), ბულგარეთში (1966), საფრანგეთში (1969, 1974), უნგრეთში (1973), იტალიაში (1976), თურქეთში (1977, 1982), საქართველოში (1979), გერმანიაში (1979), ნეპალში (1981). 1976—1982 წლებში — აზერბაიჯანის საცეკვაო ანსამბლის ხელმძღვანელი.
გადაღებულია რამდენიმე ფიში.
გარდაიცვალა 1999 20 თებერვალს.
სქოლიო
დაბადებული 29 იანვარი
დაბადებული 1927
ბაქოში დაბადებულები
გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გარდაცვლილი 1999
აზერბაიჯანელი ბალერინები
Söyüdlü

Söyüdlü or Sëyudlyu or Seyudlu or Segyutlyu or Sogyutlyu or Seyudlyu or Sogyultlu may refer to:
Sarnaghbyur, Armenia
Söyüdlü, Gadabay, Azerbaijan
Söyüdlü, Jalilabad, Azerbaijan
Söyüdlü, Jabrayil, Azerbaijan
Bala Söyüdlü, Azerbaijan
Böyük Söyüdlü, Azerbaijan
ქუშხევის კოშკები

ქუშხევის კოშკები — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქუშხევის ჩრდილო-დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე. შემორჩენილია „გარდამავალი ხანის“ 4 კოშკის ნანგრევები, 3 გეგმით სწორკუთხაა, ერთი - ზურგიანი. კოშკები ნაგებია საკმაოდ დიდი ზომის ქვის კადრების სწორხაზოვანი რიგებით. წყობა მშრალია, შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 2-2,5 მეტრს აღემატება. კოშკების შორიახლო ანალოგიური წყობით ნაგები სხვა შენობების ნაშთებიცაა.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ნორნი

ნორნი — ძველსკანდინავიური ენების ერთ-ერთი გამქრალი ჩრდილოგერმანიკული ენა, რომელზეც ორკნეისა და შეტლანდის კუნძულებსა და შოტლანდიის ჩრდილოეთ სანაპიროებზე საუბრობდნენ. მას მერე, რაც ორკნეიდან და შეტლანდიდან ნორვეგიელები წავიდნენ, ნორნი თანდათანობით შოტლანდიურმა ენამ ჩაანაცვლა.
ლიტერატურა
Barnes, Michael P. "Orkney and Shetland Norn". In Language in the British Isles, ed. Peter Trudgill, 352-66. Cambridge: Cambridge University Press, 1984.
გერმანიკული ენები
სანელსაცხებლე

სანელსაცხებლე, ბალზამარიუმი, უნგენტარიუმი — სურნელოვანი ზეთებისა და ნელსაცხებლების შესანახი და გადასატანი ჭურჭელი. ძვ. წ. II ათასწლეულში მინის სანელსაცხებლების დამზადება დაიწყეს ეგვიპტესა და სირიაში — ძვ. სამყაროში ნელსაცხებლის უმთავრეს მწარმოებელ და ექსპორტიორ ქვეყნებში. უძველესი სანელსაცხებლები მზადდებოდა ფერადი გაუმჭვირვალე მინისაგან, რისთვისაც იყენებდნენ ე. წ. თიხის გულგულას. ამ მეთოდით დამზადებული მინის სხვადასხვა ფორმის სანელსაცხებლები (ამფორისკები, არიბალოსები, ალაბასტრონები, ოინოქოიები) განსაკუთრებით გავრცელდა ძვ. წ. VI—IV საუკუნეებში და დიდი რაოდენობით გადიოდა ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნებიდან (სირია, ფინიკია, ძველი ეგვიპტე).
ამ დროის სანელსაცხებლეები ნაპოვნია საქართველოშიც (წალკა, ბრილი, ვანი, ფიჭვნარი). ამავე მეთოდით არის დამზადებული თბილისში აღმოჩენილი ძვ. წ. I — ახ. წ. I საუკუნეები ფერადი მინის ალაბასტრონი. უნიკალურ სანელსაცხებლებს ამზადებდნენ ქვისაგან (ალებასტრი, მარმარილო, მთის ბროლი, აქატი და სხვა) და ძვირფასი ლითონისაგანაც. მასობრივ წარმოებაში მინას კონკურენციას მხოლოდ თიხა უწევდა, განსაკუთრებით ადრინდელი ანტიკური და ელინისტურ ხანაში.
ძვ. წ. VI—IV საუკუნეებში საბერძნეთში ამზადებდნენ სხვადასხვა ფორმის თიხის სანელსაცხებლებს (არიბალოსები, ალაბასტრონები, ამფორისკები, ლეკითოსები, ასკოსები და სხვა). ძვ. წ. IV საუკუნის დასასრულიდან თითისტარის ფორმის თიხის სანელსაცხებლების (უნგვენტრიუმების) წარმოება ფართოდ გავრცელდა მთელ ელინისტურ სამყაროში და შემორჩა რომაულ ხანამდე, სანამ მას საბოლოოდ გამოდევნიდა მინის სანელსაცხებლები. ელინისტური და რომაული ხანის თიხის უნგვენტარიუმები და ამფორისკები აღმოჩნდა საქართველოშიც (ვანი, დაბლაგომი, ეშერა, სამადლო, ჟინვალი, ურბნისი). ზოგიერთი მათგანი ადგილობრივი ნაწარმია. ახ. წ. I საუკუნიდან ფართოდ გავრცელდა გამობერვის წესით დამზადებული მინის სანელსაცხებლები, რომლებიც უკვე გამჭვირვალე მინისა იყო და გამოირჩეოდა ფორმათა მრავალფეროვნებით. I—III საუკუნეებში მათი წარმოება ანტიკური სამყაროს მრავალ პუნქტშია დადასტურებული (სირია, ეგვიპტე, იტალია, რაინის ოლქი, ჩრდილოეთი შავიზღვისპირეთი და სხვა). სანელსაცხებლებს ძველად იყენებდნენ არა მარტო ყოფაში, არამედ სამგლოვიარო რიტუალშიც. ამიტომ ხშირად გვხვდება სამარხებში. სანელსაცხებლები დიდი რაოდენობითაა აღმოჩენილი საქართველოში გათხრილ I—III საუკუნეების სამაროვნებშიც (ურეკი, ბორი, კლდეეთი, ზღუდერი, სამთავრო, ურბნისი და სხვა). ისინი ძირითადად შემოტანილია IV საუკუნიდან კი საქართველოში აღმოჩენილი მინის სანელსაცხებლების უმრავლესობა ადგილობრივი ნაწარმია. VI—VIII საუკუნეებში სანელსაცხებლები საქართველოდან მეზობებ ქვეყნებშიც გაჰქონდათ.
ლიტერატურა
საგინაშვილი მ., ურბნისის სამაროვანის მინის ჭურჭელი, თბ., 1970;
უგრელიძე ნ., ადრეულ შუასაუკუნეთა ქართლში მინის წარმოების ისტორიისათვის, თბ., 1967;
Гагошидзе Ю. М., Самадло, Тб., 1979;
Fossing P., Glass Vessels before Glass-Blowing, Cph., 1940
მინის ხელოვნება