PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კროკერი (კუნძული)

კროკერი (კუნძული)
კროკერი — კუნძული არაფურის ზღვაში ჩრდილოეთ ტერიტორიის სანაპიროსთან, ავსტრალიაში. მოსახლეობა 271 კაცია (2006 წელი).
გეოგრაფია
კროკერის წარმოადგენს პატარა კუნძულს, რომელიც მდებარეობს ნახევარკუნძულ კობერგთან ახლოს. მისგან აღმოსავლეთით იმყოფება უპირატესად მარჯნული და ქვიშოვანი წარმოშობის პატარა კუნძულთა ჯგუფი (კუნძულ გრანტის ჩათვლით), სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით — მაუნტნორისის ყურე, ჩრდილოეთიდან, და აღმოსავლეთიდან ეკვრის არაფურის ზღვის წყლები. მანძილი ავსტრალიის კონტინენტურ ნაწილამდე შეადგენს სულ 3 კმ-ს, ჩრდილოეთი ტერიტორიის დედაქალაქ დარვინამდე — დაახლოებით 200 კმ. კუნძულის ფართობია — 331,5 კმ². უმაღლესი წერტილია ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. სანაპირო ზოლის სიგრძე — 127,4 კმ. კუნძულის სიგრძეა დაახლოებით 43 კმ, სიგანე — 15 კმ.
კუნძული უპირატესად დაფარულია ევკალიპტის ტყეებით, თუმცა ასევე გვხვდება სანაპირო დიუნები, სანაპირო დაბლობები. კუნძულზე ბუდობენ დიდი რაოდენობით ზღვის ჩიტები.
ზაფხულში კუნძულზე დაფიქსირებულია მაღალი ტემპერატურა — დაახლოებით 32 °C. ზამთარში ტემპერატურა მერყეობს 20-დან 30 °C-მდე.
ისტორია
კუნძულმა თანამედროვე დასახელება მიიღო 1818 წელს და მას ეს სახელი დაარქვა ბრიტანელმა კაპიტანმა ფილიპ პარკერ კინგმა ჯონ უილსონ კროკერის (1780—1857) პატივსაცემად, რომელიც იყო ბრიტანეთის ადმირალიტეტის მთავარი მდივანი 1810-დან 1830 წლებში.
მოსახლეობა
კუნძულის ერთადერთი მსხვილი დასახლებაა — პატარა დასახლება მინჯილანგი, რომელიც მდებარეობს კროკერის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. 2006 წელს იქ ცხოვრობდა 271 ადამიანი (ძირითადად ავსტრალიელი აბორიგენები იარმირის ტომიდან). მათ შორის დიდი უმრავლესობა (245 ადამიანი) იყვნენ ავსტრალიის მკვიდრი მოსახლეობის წარმომადგენლები. ძირითადი სასაუბრო ენაა — ივაიდია (მოსახლეობის 32,8 % საუბრობდა ამ ენაზე). სახლში ინგლისურ ენაზე საუბრობს კუნძულელთა მხოლოდ 12,9 %. ძირითადი რელიგიაა — ქრისტიანობა. ამას გარდა, არსებობს კიდევ ცხრა პატარა დასახლება. კუნძულზე მოქმედებს აეროდრომი.
სქოლიო
არაფურის ზღვა
ავსტრალიის კუნძულები
ჩრდილელი

ჩრდილელი
საკუთარი სახელი ჩრდილელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დიმიტრი ჩრდილელი — სამხედრო პირი
მიხეილ ჩრდილელი — სამხედრო პირი
ოთარ ჩრდილელი — ინჟინერი, ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
List of castles

List of castles
This is a list of castles from around the world.
By country
Africa
Castles in Ghana
Castles in South Africa
Americas
Castles in Brazil
Castles in Canada
Castles in Mexico
Castles in the United States
Asia
Castles in China
Castles in India
Castles in Iran
Castles in Japan
Castles in Lebanon
Castles in Pakistan
Castles in Saudi Arabia
Castles in Sri Lanka
Castles in Syria
Europe
Castles in Albania
Castles in Armenia
Castles in Austria
Castles in Azerbaijan
Castles in Belarus
Castles in Belgium
Castles in Bosnia and Herzegovina
Castles in Bulgaria
Castles in Croatia
Castles in Cyprus
Castles in the Czech Republic
Castles in Denmark
Castles in Estonia
Castles in Finland
Castles in France
Castles in Germany
Castles in Greece
Castles in Hungary
Castles in Ireland
Castles in Italy
Castles in Latvia
Castles in Liechtenstein
Castles in Lithuania
Castles in Luxembourg
Castles in Malta
Castles in the Netherlands
Castles in North Macedonia
Castles in Norway
Castles in Poland
Castles in Portugal
Castles in Romania
Castles in Russia
Castles in Serbia
Castles in Slovakia
Castles in Slovenia
Castles in Spain
Castles in Sweden
Castles in Switzerland
Castles in Turkey
Castles in Ukraine
Castles in the United Kingdom
By continent
List of castles in Africa
List of castles in Europe
Lists of castles in North America
By type
List of Crusader castles
List of motte-and-bailey castles
List of Ismaili castles
In fiction
List of fictional castles
See also
Castle
Citadel
Fortification / List of fortifications
Palace / List of palaces
List of buildings
List of forts
References
External links
Map of Castles and Fortifications of Croatia
შამილი

შამილი
იმამი შამილი (დ. 26 ივნისი, 1797 — გ. 4 თებერვალი, 1871) — ხუნძი პოლიტიკური და რელიგიური მოღვაწე, კავკასიის მთიელ ხალხთა მეთაური, 1834 წელს იმამად აღიარებული, რომელმაც ჯერ დასავლეთ დაღესტნისა და ჩეჩნეთის, შემდეგ კი ჩერქეზეთის ხალხი გააერთიანა თეოკრატიულ სახელმწიფო იმამატში და შეუპოვარ წინააღმდეგობას უწევდა რუსეთის იმპერიას. თანდათანობით, რუსებმა შეავიწროვეს შამილი, რომელიც ბოლოს დაღესტნის სოფელ ღუნიბში აღმოჩნდა ალყაშემორტყმული და უიმედო წინააღმდეგობის შემდეგ ტყვედ დანებდა.
ლიტერატურა
Шапи Казиев. Имам Шамиль. ЖЗЛ. М., Молодая гвардия, 2010. ISBN : 5-235-02677-2
О.-Д. А. Частное письмо о взятии Шамиля от 2 сентября 1859 // Русский архив, 1869. — Вып. 6. — Стб. 1045—1068.
რესურსები ინტერნეტში
შამილი — ენციკლოპედია ამერიკანა
ხუნძები
მუსლიმი გენერლები
დაბადებული 26 ივნისი
დაბადებული 1799
გარდაცვლილი 4 თებერვალი
გარდაცვლილი 1871
კავკასიის ომი
იღდირი

იღდირი — ქალაქი აღმოსავლეთ თურქეთში, იღდირის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ისტორიკოსები იუწყებიან, რომ იღდირი ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში არსებობდა და ცნობილი იყო სომხური სახელით – ცოლაკერტი (Tsolakert). 1555 წელს იღდირი შევიდა სეფიანთა დინასტიის სპარსეთში და ასე დარჩა რუსეთ–სპარსეთის ომამდე (1826–1828). ომის შემდეგ იღდირი გადავიდა რუსეთის მფლობელობაში. რუსებმა გახსნეს სკოლები, ჩამოასახლეს 100 სომხური ოჯახი. შესაბამისად ქალაქის მოსახლეობა 1914 წელს უკვე 10,000 ადამიანს აღწევდა. იღდირი პროვინციის კულტურული და ეკონომიური ცენტი გახდა. 1917 წელს რუსეთის იმპერია დაიშალა, იღდირი კი ახლად დაარსებული სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდა. 1920 წლის სექტემბერში თურქულმა ჯარმა მუსტაფა ქემალ ათათურქის თაოსნობით იღდირი დაიპყრო. მალევე სომხეთი შევიდა საბჭოთა კავშირში და 1921 წლის ყარსის ხელშეკრულების თანახმად იღდირი თურქეთს დარჩა.
რესურსები ინტერნეტში
Official website of the Iğdır Municipality
Official website of the Iğdır Province
Iğdır's News website
თურქეთის ქალაქები
Haybusak University of Yerevan

Haybusak University of Yerevan, (Armenian: Երևանի Հայբուսակ Համալսարան) is a private university in Armenia.
History
Yerevan “Haybusak” University was founded by academician Levon Harutyunyan in 1991. It had three faculties which offered studies in Medicine, Economics and Food Technology. In 1997 the Faculty of Humanities was opened, in 2000 the Institute of Oriental Studies and International Relations after Lazarian was joined to the University, afterwards, in 2006 – the Armenian Open University after L. Kalashian, in 2009 – the Roslin Design Institute, in 2011 – the Imastaser Anania Shirakatsi University (Gyumri), and in 2013 the Institute of Ecology and Economics also joined Yerevan “Haybusak” University.
Since 1995 the main academic activities of the University are carried out in the University campus located on 6 Abelyan street. The campus has all the necessary conditions to ensure modern education. Since 1996 the base clinic located in the university, since 2006 the sports hall equipped with modern facilities also functions and in August 2019 created Simulation center.
In 1997-2020 the University participated in dozens of international educational exhibitions (Moscow, Aleppo, Damascus, Beirut, Tbilisi, Kiev, Yerevan, etc.) and received different awards for education quality.
With the aim to more efficiently organize its academic activities, the University acquired the second building in Yerevan (15 Griboyedov street) in 2006.
The students of Yerevan “Haybusak” University have actively participated and continue to participate in sports, cultural and social life in Armenia and have significant achievements in these fields.
Since 1997 the University functions its college which provides vocational education, and since 2005 it also operates high school.
Currently Yerevan “Haybusak” University is the biggest non-state educational institution which provides study programs in higher and vocational professional education. It prepares high-quality professionals in specialties at the levels of higher and vocational education.
Since 2001 all the study programs of the University are accredited by the state, and the graduates receive state diplomas.
Faculties
Academic departments of Yerevan “Haybusak” University:
Faculty of Law and International Relations after Lazarian
Faculty of Medicine
Shirakatsi branch of Gyumri
Faculty of Economics
Faculty of Roslin Design
Faculty of Humanities
Education
Stage: Bachelor's degree (4 years), Master (2 years). University students take to Armenia and foreign citizens: Education is conducted in three languages: Armenian, Russian and English. University graduates are working in Armenia and international public and private institutions and organizations.
Rector
The current Rector of the university is Suren Harutyunyan.
See also
Education in Armenia
References
Universities in Armenia
Buildings and structures in Yerevan
Educational institutions established in 1991
1991 establishments in the Soviet Union
კატაჩეს რაიონი

კატაჩეს რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სანტა-კრუსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 355 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 517 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 609.16 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
სანტა-კრუსის პროვინციის რაიონები
პიტეშტი (ლეოვის რაიონი)

პიტეშტი (ლეოვის რაიონი)
პიტეშტი — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 48 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ლეოვის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლეოვის რაიონის სოფლები
ეროსი მანჯგალაძის ქუჩა

ეროსი მანჯგალაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი), ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩიდან ცოტნე დადიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია, როგორც მაგისტრალის ქუჩა, ამავე საუკუნის 50-იან წლებში ვალენტინ თოფურიძის სახელი დაერქვა, 1990-იან წლებში — ეროსი მანჯგალაძისა. აქვს 2 შესახვევი. ამ ქუჩაზე მდებარეობს ივერიის ღვთისმშობლის ხატის და წმინდა სამების ეკლესიები.
ლიტერატურა
ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
Shudimari

Shudimari (Şudimari) is a rural locality (a village) in Itkineyevsky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 49 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Shudimari is located 10 km southeast of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Itkineyevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
არიადნე

არიადნე — მინოსური ქალღმერთი, კრეტის მეფის მინოსის და პასიფაეს ასული. მას ნახვისთანავე შეუყვარდა ახალგაზრდა გმირი თესევსი, ათენის მეფის, ეგეოსის ძე, კრეტაზე ჩასული იმ მიზნით, რომ ან ეხსნა ათენი მძიმე ხარკისაგან ან თვითონაც სხვა ჭაბუკებთან ერთად დაღუპულიყო, მინოტავრთან შებმული. როდესაც თესევსი ლაბირინთში შედიოდა, თავისით თუ დედალოსის რჩევით არიადნემ დახმარება აღუთქვა იმ პირობით, რომ შეირთავდა და ათენში წაიყვანდა. თესევსი დაეთანხმა. არიადნემ ფარულად გადასცა ძაფის გორგალი და ხმალი. თესევსმა ძაფის ბოლო მისასვლელში დაამაგრა, გაჰყვა, ლაბირინთის შუაგულში მინოტავრს თავს დაესხა, მოკლა და ძაფს უკან გამოჰყვა, ღამით გაიტაცა არიადნე, თან წაიყვანა ათენელი ახალგაზრდები (7-7 გოგო-ბიჭი) და ათენისაკენ გაემართა (აპოლოდ. ეპ. 1, 7-9). სხვა ვერსიით, მინოსმა გამართა ასპარეზობა, თესევსმა გაიმარჯვა და მაშინ მოეწონა არიადნეს (ფილოქორე, ატიკის ისტ.; პლუტ. თეს). ასეა თუ ისე, თესევსმა მოკლა მინოტავრი და გაიტაცა არიადნე, მაგრამ ღმერთების ნებით კუნძულ დიაზე (ნაქსოსზე) მოუხდა ღამის გათევა და იქ მძინარე ქალი მიატოვა, რადგან სიზმრად დიონისე გამოეცხადა და გააფრთხილა, ჩემი დანიშნულიაო. ასე გახდა მინოსის ტურფა ასული დიონისეს ცოლი და ქურუმი, შემდეგ იქცა ბუნებისა და მცენარეთა ღვთაებად. მისი კულტი განსაკუთრებით ნაქსოსზე გავრცელდა, სადაც ქალღმერთის თანაბრად სცემდნენ თაყვანს. ჰეფესტომ საქორწილო საჩუქრად გაუჭედა ოქროს სხივოსანი გვირგვინი, რაც ქალის გარდაცვალების შემდეგ ჩრდილოეთის გვირგვინის თანავარსკვლავედად იქცა, თვითონ კი ოლიმპოს მწვერვალზე აიყვანეს. სხვა ვერსიით, ინდოეთიდან მომავალმა დიონისემ პირველად ნახა მძინარე არიადნე, შეიყვარა და ცოლად შეირთო ან მისივე თხოვნით მოკლა ამ კუნძულზე არტემიდემ.
ლიტერატურა
აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 71, „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
ყიზილჯა (ლაჩინი)

ყიზილჯა (ლაჩინი)
ყიზილჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
პანტჯენი

პანტჯენი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები.
რესურსები ინტერნეტში
აბიდოსის დინასტია
აბიდოსი:ეგვიპტური სამარხები და ოსირისის კულტურა
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის აბიდოსის დინასტიის ფარაონები
ხაშურის წმინდა მარინეს ეკლესია

ხაშურის წმინდა მარინეს ეკლესია ეკლესია დგას ქ.ხაშურის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე სურამულას მარცხენა სანაპიროზე. აშენებულია XVI-XVII საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია (10,4X6 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. მის ღერძზე აგურისთაღიანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს ხუთი სწორკუთხა ნიშია (სამი ჩრდილოეთით და ორი სამხრეთით).
1997 წელს მიტროპოლიტ იობის ლოცვა-კურთხევით ტაძარში აღდგა წირვა-ლოცვა.
ამჟამად ტაძარს პირვანდელი სახე დაკარგული აქვს. მას დასავლეთიდან მიაშენეს სამრეკლო, ჩრდილოეთიდან კი სტოა. ტაძარი შემოსილია პერანგით. პერანგის ფილები ტუფის ქვისაა. მოხატულია ტაძრის საკურთხეველი.
2008 წელს ტაძრის წინამძღვრის, მღვდელ ნიკოლოზ აბრამაშვლის ინიციატივით და მიტროპოლიტ იობის ლოცვა-კურთხევით ტაძრის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაიწყო მონასტრის მშენებლობა, რომელიც ამავე წლის სექტემბრის თვეში დასრულდა.
2009 წელს მიუმატეს მონასტერს ორ სართულიანი კომპლექსი. გაკეთდა გალავანი, აშენდა კოშკი, განახლდა ტაძარი, ტაძრის ეზოში აშენდა სასტუმრო კელიები და სასანთლე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Patis, Minas Gerais

Patis, Minas Gerais
Patis is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. As of 2010 the population was 5,579 in a total area of 444 km2. It became a municipality in 1995.
Location
Patis is located at an elevation of 771 meters, about 90 km. north of the regional center of Montes Claros. It is 17 km. east of highway BR-135, which connects Montes Claros to Januária. It belongs to the statistical microregion of Montes Claros. Neighboring municipalities are Brasília de Minas, Japonvar, São João da Ponte, Mirabela, and Montes Claros.
Distances
Belo Horizonte: 528 km.
São João da Ponte: 18 km.
Mirabela: 25 km.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and subsistence farming. The GDP in 2005 was R$14,893,000. Patis is in the bottom tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. It suffers from isolation, poor soils, and periodic drought. As of 2007 there were no banking agencies in the town. There was a small retail commerce serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. In the rural area there were 528 establishments employing about 1,500 workers. Only 23 of the farms had tractors. There were 84 automobiles in all of the municipality. There were 19,500 head of cattle in 2006. The crops with a planted area of more than 50 hectares were beans, sugarcane, manioc, and corn.
Health and education
In the health sector there were 16 clinics and 01 hospital with 17 beds. In the educational sector there were 12 primary schools and 01 middle school.
Municipal Human Development Index: 0.605 (2000)
State ranking: 823 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 4,572 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 64%
Life expectancy: 64 (average of males and females)
Percentage of population in urban area: 39.39 (2000)
Percentage of urban houses served by sewage system: 0.00
Infant mortality rate: 10.64
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
ვილიამარტინ-დე-ვალდეორასი

ვილიამარტინ-დე-ვალდეორასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ვალდეორასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 88,26 კმ². მოსახლეობა — 1812 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიამარტინ-დე-ვალდეორასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
ორენსეს ქალაქები
გრიფი

გრიფი, გრიფონი (ბერძ. γρύφων, grýphōn, ან γρύπων, grýpōn, γρύψ, grýps; ლათ. gryphus) —ზღაპრული მტაცებელი ფრინველები, ლომისტანიანი და არწივისთავიანი მფრინავი ურჩხულები, აღმოსავლური წარმოშობისანი, ცხოვრობდნენ რიფეის მთაგრეხილებში, შორეულ ჩრდილოეთში, ჰიპერბორეელებსა და ცალთვალა არიმასპებს შორის, და ოქროს საგანძურს ფლობდნენ (შემდეგ ინდოეთში, ეთიოპიაში და სხვ.). ამ ოქროსათვის გაუთავებელი ომი ჰქონდათ არიმასპებთან, რომლებიც ცხენებზე ისხდნენ და გრიფების ბუდეებში ლაშქრობდნენ. ეს ძველი მითური არსებები უკვე გვხვდება ჰესიოდეს და არისტეასის ლექსებში. ახსენებს ჰეროდოტეც. ხელოვნებაში უფრო გროტესკულ სამკაულთა შორის გვხვდებიან, ზოგჯერ ღმერთების ეტლში შებმულნიც. აპოლონის, არტემიდეს, ნემესიდას ატრიბუტია (ჭანგით ბორბალზე).
ბრინჯაოს მდგომარე გვირგვინოსანი გრიფი — მეფური ძლიერების სიმბოლო — ურარტუს კულტურის შესანიშნავი ძეგლია (VIII – VII ს-ები ძვ. წ., ბერლინის მუზ.).
გრიფონი — გრიფის გამოსახულება ხუროთმოძღვრებაში: ლომის- ან არწივისთავიანი და ლომისტანიანიფრთოსანი სამკაული რელიეფზე, აკროტერიებზე, ფრიზებზე, ფრონტონის კუთხეში. უძველესი ნიმუშები გვხვდება ასირიაში (ნიმვროდის სასახლე). პირველად ახსენებს არისტეასი (ძვ. წ. 560). იხმარება ჰერალდიკაშიც. ქრისტიანულ ხელოვნებაში აღდგომის სიმბოლოა. ამ აზრით ხშირად გამოუყენებიათ ქართულ ხუროთმოღვრებაში.
ლიტერატურა
აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983
რესურსები ინტერნეტში
გრიფი
ბერძნული მითოლოგია
ვენესუელის ქალაქების სია

ვენესუელის ქალაქების სია
ცხრილში მოცემულია ვენესუელის უდიდესი ქალაქების სია ზრდადი თანმიმდევრობით. სავარაუდო მოსახლეობის რიცხვი არ შეიცავს ურბანული არეალის მოსახლეობას.
ვენესუელის უდიდესი ქალაქები
სხვა ქალაქები
ეს ქალაქები არ შედის ვენესუელის უდიდეს ქალაქთა რიცხვში, მაგრამ გამორჩეულია ისტორიული, კულტურული და ტურისტული თვალსაზრისით.
კარიპე
სიუდად-ოხედა
კუმანა
ლა-ასუნსიონი
ლა-გუაირა
ლა-ვიქტორია
ლოს-დოს-კამინოსი
მაიკეტია
პორლამარი
პუერტო-აიაკუჩო
სან-კარლოსი
სან-ხოაკინი
სან-ხუან-დე-ლოს-მოროსი
სან-ფელიპე-დელ-რეი
სან-ფერნანდო-დე-აპურე
ტრუხილიო
ტუკუპიტა
ვალერა
ვალე-დე-ლა-პასკუა
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის დემოგრაფია
ვენესუელის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ვენესუელის უდიდესი ქალაქები
სქოლიო
ვენესუელის ქალაქები
ანა ბავარიელი

ანა ბავარიელი, ან პფალცელი (დ. 26 სექტემბერი, 1329 — გ. 2 თებერვალი, 1353 ) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. გერმანიისა და ბოჰემიის დედოფალი 1349-1353 წლებში როგორც კარლ IV-ის მეორე ცოლი.
ბიოგრაფია
ანა ბავარიელი დაიბადა 1329 წლის 26 სექტემბერს. იგი იყო რაინის პფალცგრაფ რუდოლფ II-ისა და მისი პირველი მეუღლის, ანა ტიროლელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი ბავარიის ჰერცოგ რუდოლფ I-ის შვილიშვილი იყო, რომლის ძმაც, ლუდვიგ IV იყო საღვთო რომის იმპერატორი.
1349 წლის 11 მარტს, ბახარახში ანა დაქორწინდა გერმანიისა და ბოჰემიის მეფე კარლ IV-ზე. ეს ქორწინება კარლისათვის მეორე იყო და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ბლანშ დე ვალუას გარდაცვალებიდან ერთ წელიწადში შედგა.
კარლს თავისი პირველი ცოლისგან მხოლოდ ორი გოგონა დარჩა და მეორედ ვაჟის გაჩენის მიზნით იქორწინა, თუმცა ამაოდ. 1349 წლის 26 ივლისს იგი გერმანიის დედოფლად ეკურთხა, რამდენიმე თვეში კი პრაღაში შედგა მისი ბოჰემიის დედოფლად კორონაციაც.
1350 წელს ანამ ვაჟი გააჩინა, სახელად ვენცელი, მაგრამ იგი ჩვილობაშივე დაიღუპა. ამის შემდეგ ანა აღარ დაორსულებულა და გარდაიცვალა 1353 წლის 2 თებერვალს 23 წლის ასაკში, მეტად საეჭვო ვითარებაში. ამის შემდეგ კარლმა ცოლად ანა შვაიდნიცელი შეირთო, რომელთანაც ერთი ვაჟი და ერთი გოგონა შეეძინა და რომელიც 1362 წელს მშობიარობას გადაჰყვა. ამის შემდეგ, კარლმა მეოთხედ და საბოლოოდ იქორწინა ელიზაბეთ პომერანიელზე, რომელთანაც კიდევ შეეძინა შვილები.
ლიტერატურა
Thilo Vogelsang: Anna. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, S. 299
დაბადებული 26 სექტემბერი
დაბადებული 1329
გარდაცვლილი 2 თებერვალი
გარდაცვლილი 1353
ვიტელსბახები
ბოჰემიის დედოფლები
ეფრაიმ კაცირი

ეფრაიმ კაცირი (დ. 16 მაისი, 1916 — გ. 30 მაისი, 2009) — ებრაელი პოლიტიკოსი, ისრაელის მეხუთე პრეზიდენტი. პროფესიით ბიოფიზიკოსი, სამეცნიერო ასპარეზზე დიდი ხნის განმავლობაში მოღვაწეობდა თავდაპირველი სახელით ეფრაიმ კაჩალსკი.
ბიოგრაფია
ეფრაიმ კაჩალსკი დაიბადა 1916 წელს კიევში. 1925 წელს მთელი ოჯახი გადასახლდა პალესტინაში. 1932 წლიდან ეფრაიმ კაცირი იერუსალიმის უნივერსიტეტის სტუდენტია, რომელმაც 1941 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი. კაჩალსკიმ გვარი გამოიცვალა მხოლოდ 1972 წელს, მას შემდეგ რაც გოლდა მეირმა მიიწვია საპრეზიდენტო არჩევნებში კენჭისყრისათვის.
კაცირის ძმა ცნობილი ფიზიკოსი აარონ კაცირი 1972 წლის 30 მაისს მოკლეს იაპონელმა ექსტრემისტებმა დავიდ ბენ-გურიონის სახელობის აეროპორტში.
რესურსები ინტერნეტში
My Contributions to Science and Society, Ephraim Katchalski-Katzir
Ephraim Katzir
PM Netanyahu eulogizes former President Ephraim Katzir
Ephraim Katzir (Katchelsky) (1916–2009)
A vision of a scientific superpower
ისრაელის პრეზიდენტები
დაბადებული 16 მაისი
დაბადებული 1916
გარდაცვლილი 30 მაისი
გარდაცვლილი 2009
Feira Grande

Feira Grande is a municipality located in the western region of the Brazilian state of Alagoas. Its population is 22,178 (2020) and its area is .
References
municipalities in Alagoas
ლატვიური ვიკიპედია

ლატვიური ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება ლატვიურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის 6 ივნისს. მთავარი გვერდი გაჩნდა იმავე წლის 6 ოქტომბერს. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით ლატვიურ ვიკიპედიაში არსებობს 46 ათასი სტატია. ჰყავს 18 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
ლატვიური ვიკიპედია
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ჯემალ გოკიელი

ჯემალ გოკიელი
ჯემალ ივანეს ძე გოკიელი (დ. 4 აგვისტო, 1920, ქუთაისი — გ. 14 აპრილი, 1991, თბილისი) — ქართველი დირიჟორი და პედაგოგი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1980).
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი ქართველი კომპოზიტორის, ივანე გოკიელის ოჯახში. მუსიკის ნიჭი ადრეულ ასაკში გამოავლინა: ბავშვობაში ხშირად უკრავდა ქუთაისის კათოლიკური ეკლესიის ორგანზე. შემდეგ სწავლობდა თბილისის ნიჭიერთა მუსიკალურ სასწავლებელში, გამოჩენილ პედაგოგ ანა თულაშვილთან. 1943 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია საოპერო-სიმფონიური დირიჟორის სპეციალობით (ოდისეი დიმიტრიადის, გრიგორი სტოლიაროვისა და ალექსანდრე გაუკის კლასები, 1937 წლამდე ერთხანს, ვგენი მიქელაძის კლასშიც მეცადინეობდა). რეპერტუარში ჰქონდა მსოფლიოს კლასიკური და ქართული მუსიკის საუკეთესო ნიმუშები. იყო ქართველ კომპოზიტორთა მრავალი ნაწარმოების პირველი შემსრულებელი. ავტორია მრავალი საორკესტრო ტრანსკრიფციისა. 1956-1985 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიის საგუნდო-სადირიჟორო კათედრაზე.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ზაირა შალვას ასული დიდებულიძე (დ. 19 თებერვალი, 1933, ოჩამჩირე — გ. 3 სექტემბერი, 1993, თბილისი).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 107, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 4 აგვისტო
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 14 აპრილი
გარდაცვლილი 1991
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი დირიჟორები
ქართველი პედაგოგები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჯემალ
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
ულიჩები

ულიჩები — აღმოსავლეთსლავურ ტომთა გაერთიანება. ცხოვრობდნენ ქვედა დნესტრისპირეთში, ბუგისპირეთსა და შავი ზღვის სანაპიროებზე. დამოუკიდებლობისათის ებრძოდნენ კიევის მთავრებს. დაახლ. 940 წელს ულიჩების ქალაქს – პერესეჩენს – ალყა შემოარტყა კიევის ვოევოდა სვენელდმა. X საუკუნის შუა წლებში ულიჩები ძველი რუსული სახელმწიფოს შემადგენლობაში შევიდნენ და მატიანეებში ამ დროიდან იხსენიებიან.
ლიტერატურა
სლავები
მოლდოვის ისტორია
List of Modenese consorts

List of Modenese consorts
Lady of Modena
House of Este, 1288–1452
Duchess of Modena
House of Este, 1452–1796
House of Austria-Este, 1814–1859
Nominal Duchess of Modena
House of Este, 1796–1806
House of Austria-Este, 1806–1814
House of Austria-Este, since 1859
Notes
House of Este
Austria-Este
Modenese, consorts