PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
No Son of Mine

No Son of Mine
"No Son of Mine" is a song by British rock group Genesis, released as the lead single from their 14th album, We Can't Dance (1991). The song reached 6 on the UK Singles Chart and No. 12 on the US Billboard Hot 100 (the band's first not to enter the top 10 since 1984's "Taking It All Too Hard"). It was also a top-10 hit in several European countries and peaked atop Canada's RPM 100 Hit Tracks chart for five weeks.
Lyrics and music
The song's lyrics tell the story of a boy who runs away from his abusive home, and—after some reconsideration—attempts to return, only to be rejected by his father. In interviews, Phil Collins has said that the lyrics are deliberately vague as to whether the narrator or his mother is the victim of the abuse.
The song has a distinctive sound heard during the intro and before the second verse. Referred to by the band as "elephantus", the sound was created by Tony Banks recording Mike Rutherford's guitar with a sampler and then playing three notes on the bottom register of the keyboard, greatly lowering the pitch. The working title of "No Son of Mine" was "Elephantus". The sound is also featured in the opening of the "I Can't Dance" single B-side "On the Shoreline". A similar sound is heard in former Genesis member Peter Gabriel's song "I Grieve", which was released a few years later, on the soundtrack to City of Angels.
The single included the eighth track from We Can't Dance, "Living Forever", as the B-side. The radio edit fades out the song's extended outro a minute in advance and deletes part of the second chorus. The music video makes use of the complete album version.
Music video
The video for this song is melancholic, illustrating the scene in sepia tone. The video depicts what is discussed in the song, which is a conversation between a son and his father. During the last chorus, snowflakes begin appearing flying around the house; eventually, at the end, the scene pulls out to reveal that the scenes of confrontation have taken place in a snow globe that the son is holding. It was done by FYI (director Jim Yukich and producer Paul Flattery).
Live performances
A live version appears on the albums The Way We Walk, Volume One: The Shorts, and Live Over Europe 2007, as well as on their DVDs The Way We Walk - Live in Concert and When in Rome 2007.
Track listings
7-inch and cassette single
"No Son of Mine"
"Living Forever"
12-inch and CD single
"No Son of Mine"
"Living Forever"
"Invisible Touch" (live)
Personnel
Phil Collins – drums, lead and backing vocals
Tony Banks – keyboards
Mike Rutherford – lead, rhythm and bass guitars
Charts
Weekly charts
Year-end charts
References
1990s ballads
1991 singles
1991 songs
Atlantic Records singles
Genesis (band) songs
RPM Top Singles number-one singles
Songs about families
Songs written by Mike Rutherford
Songs written by Phil Collins
Songs written by Tony Banks (musician)
Virgin Records singles
Ocurí Municipality

Ocurí Municipality is the fourth municipal section of the Chayanta Province in the Potosí Department in Bolivia. Its seat is Ocurí.
Subdivision
The municipality consists of the following cantons:
Chairapata
Maragua
Marcoma
Ocurí
The people
The people are predominantly indigenous citizens of Quechua descent.
Notable people
Emeliana Aiza (born 1980) - politician
See also
Lluxita
Siwinqani
References
External links
Ocurí Municipality: population data and map
Municipalities of Potosí Department
მონტივიდიუ

მონტივიდიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 821 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სუდესტი-დი-გოიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 572 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.64 კმ²-ზე. ფართობი 1 874 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფრიდრიხ შლეგელი

ფრიდრიხ შლეგელი (დ. 10 მარტი, 1772, ჰანოვერი — გ. 12 იანვარი, 1829, დრეზდენი) — გერმანელი კრიტიკოსი, ფილოსოფოსი, ენათმეციერი და პოეტი. ავგუსტ შლეგელის ძმა. თავის ძმასთან ერთად იენაში გამოსცემდა ჟურნალს „ათენუმი“. იყო რომანტიზმის ესთეტიკის ფუძემდებელი და თეორეტიკოსი. მისი ძირითადი ნაშრომია „საუბარი პოეზიაზე“ (1800). ფრიდრიხ შლეგელს ეკუთვნის დაუმთავრებელი ფრაგმენტული ფორმით დაწერილი რომანი „ლუცინდე“ (1799), დრამა „ალარკოსი“ (1802). მისი პოეტური ნაწარმოებები 1809 წელს გამოქვეყნდა. მნიშვნელოვანია მისი „ძველი და ახალი ლიტერატურის ისტორია“ (ტომი 1-2, 1813-1815).
ფრიდრიხ შლეგელმა საფუძველი ჩაუყარა სანსკრიტის შესწავლას გერმანიაში. ნაშრომში „ინდოელთა ენისა და სიბრძნის შესახებ“ (1808) იგი განიხილავდა სანსკრიტის ნათესაობის საკითხს ლათინურთან, ბერძნულთან, გერმანულთან და სპარსულთან. ამასთან დაკავშირებით მან მოგვცა ენათა მორფოლოგიური კლასიფიკაციის პირველი მონახაზი, სადაც გამოყოფილია ენათა ორი ტიპი: 1. ფლექსიური და 2. არაფლექსიური ენები, რომლებიც თავის მხრივ, სამ ქვეჯგუფად იყოფა: ა) უაფიქსო (მაგალითად, ჩინური), ბ) მირთვითი (მაგალითად, ბასკური, კოპტური, ამერიკის ინდიელთა ენები) და გ) მოჩვენებით ფლექსიური (მაგალითად, სემიტური ენები). ფლექსიურობა ფრიდრიხ შლეგელს ინდოევროპულ ენათა ნათესაობის ერთ-ერთ მაჩვენებლად მიაჩნდა.
შლეგელი ავითარებდა უნივერსალური „ქრისტიანული ფილოსოფიის” იდეას, აკრიტიკებდა სხვადასხვა ტრადიციულ და თანამედროვე ფილოსოფიურ სისტემებს, განსაკუთრებით კი — გერმანულ კლასიკურ იდეალიზმს. მიაჩნდა, რომ ქრისტიანულ „სპირიტუალიზმზე“ დაფუძნებული ნამდვილი „სიცოცხლის ფილოსოფიის“ წინამძღვარია ადამიანის ცნობიერების შინაგანი მთლიანობის აღდგენა, მისი ყველა სულიერი უნარის (გონება, ფანტაზია, ნებელობა) გაერთიანება.
ლიტერატურა
გერმანელი კრიტიკოსები
გერმანელი ფილოსოფოსები
გერმანელი ენათმეცნიერები
გერმანელი პოეტები
დაბადებული 10 მარტი
დაბადებული 1772
გარდაცვლილი 12 იანვარი
გარდაცვლილი 1829
XVIII საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XVIII საუკუნის გერმანელი რომანისტები
XVIII საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
XVIII საუკუნის არამხატვრული მწერლები
XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XIX საუკუნის გერმანელი არამხატვრული მწერლები
XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
XIX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
კონტინენტური ფილოსოფოსები
კულტურის კრიტიკოსები
ეპისტემოლოგები
გერმანელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
გერმანელი მამაკაცი რომანისტები
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
გერმანელი ფილოლოგები
ჰანოვერელი მწერლები
კულტურის ფილოსოფოსები
განათლების ფილოსოფოსები
ისტორიის ფილოსოფოსები
ენის ფილოსოფოსები
ლიტერატურის ფილოსოფოსები
პოლიტიკური ფილოსოფოსები
სოციალური კრიტიკოსები
სოციალური ფილოსოფოსები
გეტინგენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ალიბეკი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალიბეკი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ალიბეკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალიბეკი — მთა აფხაზეთში;
ალიბეკი — ჩანჩქერი რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთში;
კენ ალიბეკი — ყაზახი-ამერიკელი მიკრობიოლოგი და ბიოლოგიური იარაღის (BW) ადმინისტრაციული მართვის ექსპერტი.
ანტონიო კალდარა

ანტონიო კალდარა (დ. 1670, ვენეცია — გ. 28 დეკემბერი, 1736, ვენა) — იტალიელი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია და შემოქმედება
ანტონიო მევიოლინეს ვაჟი იყო. მუშაობდა ვენეციაში, მანტუაში, ბარსელონაში, რომში, ბოლონიასა და ვენაში. მუსიკის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ნაყოფიერი კომპოზიტორია — მას 3400 მუსიკალური ნაწარმოები ეკუთვნის. დაწერა 69 ოპერა (ძირითადად ლიბრეტო, მეტასტაზიო, უამრავი საეკლესიო ნაწარმოები: მესები, ჰიმნები, ორატორიები და სხვა. მისი შემოქმედებიდან ყველაზე ცნობილია „მაგდალინელი ქრისტეს ფერხთით“ (დაახლოებით 1700 წ.), „La Passione di Gesu Cristo Signor Nostro“ (ესპ., 1703 წ.) და „მედეა კორინთოში“ (კანტატა ალტოსთვის, 2 ვიოლინოსი და ბანისთვის, 1711).
გავლენა
გავლენა იქონია ტელემანსა და ი. ს. ბახზე.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.haendel.it/compositori/caldara.htm
კალდარას მუსიკა
იტალიელი კომპოზიტორები
დაბადებული 1670
გარდაცვლილი 28 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1736
ანტიგუა და ბარბუდა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ანტიგუა და ბარბუდა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანტიგუა და ბარბუდამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანტიგუა და ბარბუდა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალფონსო IX (ლეონი)

ალფონსო IX (ლეონი)
ალფონსო IX (დ. 15 აგვისტო, 1171, სამორა — გ. 23 სექტემბერი, 1230, სარია) — ლეონის მეფე, კასტილიის მეფეების გვარიდან, ზეობდა 1188–1230 წლებში. ფერდინანდ II-ისა და ურაკა პორტუგალიელის ვაჟი. იქორწინა 1190 წელს ტერეზიაზე, პორტუგალიის მეფის სანჩო I-ის ასულზე და 1198 წელს ბერენგალაზე, კასტილიის მეფის ალფონსო VIII-ის ასულზე.
ლიტერატურა
Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
ლეონის მეფეები
გალისიის მეფეები
დაბადებული 15 აგვისტო
დაბადებული 1171
გარდაცვლილი 23 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1230
ცენზურა

ცენზურა — ბეჭდვითი, მუსიკალური თუ სასცენარო ნაწარმოებების, სახვითი ხელოვნების, კინო- და ფოტონამუშევრების, ტელე- და რადიოგადაცემების, ვებ-საიტებისა თუ პორტალების და ზოგიერთ შემთხვევაში, კერძო მიმოწერის შინაარსა და გავრცელებაზე კონტროლი სახელმწიფო ზედამხედველობითი ორგანოს მიერ, რათა არ მოხდეს იმ იდეებისა თუ ცნობების გავრცელება, რომელებიც ამა თუ იმ ხელისუფლებას საზიანოდ ან არასასურველად მიაჩნია.
იხილეთ აგრეთვე
ადამიანის უფლებები
ლიტერატურა
O'Reilly, Robert C. & Parker, Larry. "Censorship or Curriculum Modification?" Paper presented at a School Boards Association, 1982, 14 p.
Hendrikson, Leslie. "Library Censorship: ERIC Digest No. 23." ERIC Clearinghouse for Social Studies/Social Science Education, Boulder, Colorado, November 1985.
სქოლიო
პტა

პტა, ფთა, პტაჰი (phtah, phtahs) — ცეცხლის ღმერთი, ძვ. ეგვიპტელთა ჰეფესტოსი, ნილოსის შვილი, რომლის სახელიდან უნდა მომდინარეობდეს ეგვიპტის და ფარაონთა სატახტოს მემფისის სახელი, სადაც მისი კულტი განსაკუთრებით ძლიერი იყო. ხატავდნენ ჯუჯად, რომელსაც მრუდე ჯოხი ეჭირა, ან შოლტი და ხშირად შევარდენის თავი ჰქონდა. ჰეროდოტეს აზრით აქაოსის ძის ფთიოსის სახელი ეწოდა ქალაქ ანთილას. ითვლებოდა ქვეყნიერების შემოქმედად, ქალაქთა და ტაძართა მშენებლად, ხელოსანთა მფარველად.
პტა ძველი ღმერთია, სხვა ღმერთებზე 9 000 წლით ადრე განაგებდა სამყაროს. გამოხატავდნენ ძალაუფლების კვერთხით, განუვითარებელი ჯუჯა ბავშვის სახით, ნიშნავდა სამყაროს არასრულყოფილებას (ამითაც და სახელითაც ჰეფესტოსს ემსგავსება). მემფისში დიდებული ტაძარი ჰქონდა. აპისი, „ღმერთ პტას ცოცხალი სახეც“ აქ იდგა. პტას გონებამ (სიტყვამ, შემდეგ „ლოგოსმა“) შვა ღმერთიც და ადამიანიც. ერმიტაჟში ინახება ბრინჯაოს და ხის ქანდაკებანი (XII-VI სს.)
ლიტერატურა
აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983
რესურსები ინტერნეტში
http://www.egyptianmyths.net/ptah.htm
http://www.crystalinks.com/ptah.html
ეგვიპტური მითოლოგია
ეგვიპტური ღვთაებები
NGC 632

NGC 632 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1830 წლის 24 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Suctoria

Suctoria are ciliates that become sessile in their developed stage and then lose their redundant cilia. They feed by extracellular digestion. They were originally thought to feed by suction – hence their name. In fact, they use specialized microtubules to ensnare and manipulate their prey. They live in both freshwater and marine environments, including some that live on the surface of aquatic animals, and typically feed on other ciliates. Instead of a single cytostome, each cell feeds by means of several specialized tentacles. These are supported by microtubules and phyllae, and have toxic extrusomes called haptocysts at the tip, which they attach to prey. They then suck the prey's cytoplasm directly into a food vacuole inside the cell, where they digest and absorb its contents. Most suctoria are around 15-30 μm in size, with a non-contractile stalk and often a lorica or shell.
Suctoria reproduce primarily by budding, producing swarmers that lack both tentacles and stalks but have cilia. They may also reproduce through conjugation, which is peculiar in involving cells of different size and often involves total fusion. The way buds form is the primary distinction between different orders of suctoria. Among the Exogenida, including common genera like Podophrya and Sphaerophrya, they appear directly on the cell surface. Among the Endogenida, for instance Tokophrya and Acineta, they form in an internal pouch and escape through an opening—and among the Evaginogenida, they form in a pouch that inverts before they are released.
Once the swarmers have found a place to attach themselves, they quickly develop stalks and tentacles. The cilia are lost, but the underlying infraciliature persists throughout the entire life-cycle. This has a structure that, together with other ultrastructural similarities, places the suctoria within the class Phyllopharyngea.
References
External links
Suctoria pictures and videos
Phyllopharyngea
SAR supergroup subclasses
აზორკი

აზორკი, არსოკი — ქართლის (იბერიის) მეფე ძვ. წ. II-I სს.-ის მიჯნაზე. ლეონტი მროველის მიხედვით არსოკ/აზორკი არის ქართლში ორმეფობის (იხ. ორმეფობა) მესამე წყვილის წარმომადგენელი. მისი თანა-მეფე იყო არმაზელი.
პ. ინგოროყვას მიაჩნდა, რომ აზორკი/არსოკი უნდა იყოს არმაზის ბილინგვაში მოხსენიებული ქართლის მეფე ხსეფარნუგი და მის სახელს ასე კითხულობდა: [ფ]არ[ნ]უკ. რაც შეეხება არმაზელს, პ. ინგოროყვას აზრით, მარტო ეს სახელი კმარა იმის დასამტკიცებლად, რომ თანამეფეები აზმაზის პიტიახშები იყვნენ. სწორედ ამ სახელიდან იყო ნაწარმოები, მისი აზრით, [ფ]არ[ნ]უკის თანამეფის სახელი არმაზელი.
ეტიმოლოგია
სახელი XVII-ა მეფისა [ფ][არ][ნ]უკ. მოღწეულ ხელნაწერებში ეს სახელი დაზიანებულად არის დაცული. არსებული დაწერილობანი ამ სახელისა მომდინარეობენ ფორმისაგან: არნუკ (ႠႰႬႭჃႩ).
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“: ႠႰႬႭჃႩ → ႠႰႱႭჃႩ || ႠႰႱႭჃႩ.
ლეონტი მროველი: ႠႰႬႭჃႩ → ႠႰႪႭჃႩ || ႠႰႻႭჃႩ || ႠႪႭႻႩ.
ძველ-ქართულ ონომასტიკონში დამოწმებულია სახელი: ბარნუკი (=ფარნუკი), ხსე-ფარნუგი, ნა-ბარნუგი.
ქართული ხელნაწერების არ[ნ]უკი, როგორც ირკვევა, წარმოადგენს დაზიანებულს დამწერლობას ამ სახელისა: „ფარნუკი“. (მაშასადამე, აქაც დაზიანებულია სახელის დასაწყისი, როგორც ამას სხვა შემთხვევაშიაც ვხედავთ „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ხელნაწერში: ადეროკ — დეროკ — როკ).
რომ ეს დაზიანებული დამწერლობა სახელისა „არნუკი“ არის „[ფ]არნუკი“, ეს დასტურდება შემდეგის მიხედვით:
ა) იმ ხანაში, როდესაც ქართული მატიანეები უჩვენებენ არნუკის=[ფ]არნუკის მეფობას, ახლად აღმოჩენილი სერაფიტის ძეგლის წარწერა ასახელებს იბერიის მეფეს იმავე სახელით: ხსე-ფარნუგი (=ფარნუკი).
ბ) ქართული მატიანეების თანახმად მეფე [ფ]არნუკი არის მემკვიდრე ფარსმანისა. ხოლო სერაფიტის ძეგლის წარწერის თანახმადაც მეფე ხსე-ფარნუგი არის მემკვიდრე ფარსმანისა.
მცხეთა-არმაზში აღმოჩენილი სერაფიტის სტელის წარწერაში, როგორც აღნიშნული გვქონდა, მოიხსენება იბერიის ორი მეფე, რომლებიც მეფობდნენ შემდეგი თანმიმდევრობით: 1. ფარსმანი და 2. ხსე-ფარნუგი. წარწერიდან ირკვევა აგრეთვე, რომ მეფე ფარსმანის დროს არმაზელ პიტიახშად ყოფილა პუბლიკი-აგრიპა (ხსე-ფარნუგის დროინდელი პიტიახში მოხსენიებული არაა).
შევადაროთ ეს ნუსხა ქართულ მატიანეთა მეფეთა სიის სათანადო ნაწილს:
„იმიერი“ მეფეები არიან სრულიად იბერიის მეფეები: მატიანეში მოხსენებული XVI მეფე ფარსმანი — ეს არის იგივე წარწერაში მოხსენებული მეფე ფარსმანი; ხოლო XVII მეფე [ფ]არ[ნ]უკი — არის იგივე ხსე-ფარნუგი.
სერგი გორგაძის მიხედვით აზორკი არისიგივე მითრიდატე II.
სქოლიო
იბერიის მეფეები
ფარნავაზიანები
30 მარტი

30 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 89–ე დღე (ნაკიან წლებში - 90–ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 276 დღე.
დღის მოვლენები
1822 : ფლორიდის ტერიტორია შეიქმნა აშშ-ში.
1842 : ოპერაციის დროს ანესთეზია პირველად დოქტორმა ქროუფორდ ლონგმა გამოიყენა.
1858 : ჰაიმენ ლიპმენი აპატენტებს ფანქარს ბოლოში მიმაგრებული საშლელით.
1867 : ამერკის სახელმწიფო მდივნმა, უილიამ სუიორდმა, ალასკა 7.2 მილიონად დოლარად შეიძინა (2 ცენტი/აკრზე).
1909 : გაიხსნა კუინზბორის ხიდი, რომელმაც კუინზი და მანჰეტენი დააკავშირა.
1949 : დემონსტრაცია იწყება აუსტურვოლურის მოედანზე რეიკიავიკში, ისლანდიის ნატოში შესვლის გამო.
2006 : მარკუს პონტესი პირველი კოსმოსში გაშვებული ბრაზილიელი ასტრონავტი გახდა.
2008 : ფრანგი არქიტექტორი ჟან ნუველი წლის პრიცკერის პრემიით დაჯილდოვდა.
2010 : ორ, 3.5 TeV პროტონთა ნაკადს შორის დაჯახებამ CERN-ის დიდ ადრონულ კოლაიდერში, მსოფლიო რეკორდი დაამყარა ზეენერგეტიკულ ნაწილაკთა აჩქარების ცდებს შორის.
2019 : სლოვაკეთის პრეზიდენტად ზუზანა ჩაპუტოვა აირჩიეს, იგი ქვეყნის ისტორიაში პირველი ქალი პრეზიდენტია.
ამ დღეს დაბადებულნი
1432: მეჰმედ II — ოსმალეთის იმპერიის სულთანი 1451–1481 წლებში,კონსტანტინოპოლის დამპყრობელი.
1746 : გოია, ფრანსისკო — ესპანელი ფერმწერი, გრავიორი.
1844 : ვერლენი, პოლ — ფრანგი სიმბოლისტი პოეტი.
1853 : ვან გოგი, ვინსენტ — ჰოლანდიელი მხატვარი (გ.1890)
1892: მილხი, ერჰარდ — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე
1896 : გუდიაშვილი, ლადო — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი.
1914 : ალექსიშვილი, ოთარ — ქართველი რეჟისორი
1937 : ბიტი, უორენ — ოსკარის მფლობელი ამერიკელი მსახიობი და რეჟისორი.
1945 : კლეპტონი, ერიკ — გიტარისტი და მუსიკოსი.
1968 : დიონი, სელინ — კანადელი მომღერალი.
ამ დღეს გარდაცვლილნი
1876 : ანტუან ჟერომ ბალარი — ფრანგი ქიმიკოსი
1912 : კარლ მეი — გერმანელი მწერალი
დღესასწაულები
მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს:
გაბრიელ მცირე
ალექსი ღვთისკაცი
მოწამე მარინი
ქრისტოდულე სასწაულმოქმედი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0330
ედი ფოი

ედი ფოი (Eddie Foy, Sr. დაბადებით Edwin Fitzgerald; დ. 9 მარტი, 1856, გრინვიჩ-ვილიჯი, ნიუ-იორკი — გ.16 თებერვალი, 1928, კანზას-სიტი, მისური) — ამერიკელი მსახიობი, კომედიანტი და მოცეკვავე.
ბიოგრაფია
ფოის მშობლები, რიჩარდ და მერი ფიცჯერალდები, აშშ-ში ირლანდიიდან ჩავიდნენ 1855 წელს და ჯერ ნიუ-იორკის ბოვერის უბანში დასახლდნენ, შემდეგ კი გრინვიჩ-ვილიჯში გადავიდნენ, სადაც ედი დაიბადა. რიჩარდ ფიცჯერალდი შეშლილთა თავშესაფარში გარდაიცვალა 1862 წელს სიფილისით გამოწვეული გართულებით და მისმა ქვრივმა ოთხივე შვილი (ედი მეორე იყო) ჩიკაგოში წაიყვანა.
6 წლის ედიმ ქუჩაში და ადგილობრივ სალონებში დაიწყო ცეკვა-თამაში ოჯახისთვის სარჩოს მოსაპოვებლად. 15 წლისამ გვარი ფოით შეიცვალა და პარტნიორთან ერთად ბარებში დაიწყო ცეკვა აშშ-ის დასავლეთის შტატებში. მცირე ხანი თეატრალურ დადგმებშიც მოუწია მუშაობამ ჯგუფებში (მასოვკებში), სადაც ხშირად ისეთ წამყვან მსახიობებთან უწევდა სცენაზე ყოფნა, როგორებიც იყვნენ ედუინ ბუთი და ჯოზეფ ჯეფერსონი.
ამერიკელი მსახიობები
ვოდევილის შემსრულებლები
დაბადებული 9 მარტი
დაბადებული 1856
გარდაცვლილი 16 თებერვალი
გარდაცვლილი 1928
Balanjar

Balanjar (Baranjar, Belenjer, Belendzher, Bülünjar) was a medieval city located in the North Caucasus region, between the cities of Derbent and Samandar, probably on the lower Sulak River. It flourished between the seventh and tenth centuries. The legendary founder of Balanjar, according to the Persian and Kurdish chroniclers Ibn al-Faqih and Abu al-Fida, was named Balanjar ibn Yafith.
In the 630s Balanjar was a capital of the Baranjar state. Some scholars speculate that the name derives from the Turkic root "Bala" or "Great", and the clan-name "Endzhar". With the rest of the Baranjar domains the city became part of the Khazar Khaganate around 650; until the early 720s, Balanjar served as the capital of Khazaria. During the First Arab-Khazar War in the 650s, a Muslim army under Abd ar-Rahman ibn Rabiah was defeated outside the town (see Battle of Balanjar).
Around 722 or 723, Umayyad soldiers under Al-Jarrah ibn Abdallah crossed the Caucasus Mountains and attacked Balanjar. The inhabitants of Balanjar tried to defend their town by fastening 3,000 wagons together and circling them around the key fortress on high terrain, but were defeated in the attack. The Arabs massacred much of the town's population; survivors fled to other towns, including Samandar. The victorious Arab army stole much booty and the soldiers received large sums of money.
The city was rebuilt after the war, but the capital of Khazaria was thereafter moved to Samandar and later to Atil. Nevertheless, Balanjar continued to be a city of great importance within the Khaganate. After the fall of Khazaria, Balanjar lost much of its importance and declined steadily until it vanished from the record around 1100.
The exact location of Balanjar has not yet been established precisely. Soviet archeologist Mikhail Artamonov initially placed Balanjar on the site of the modern Daghestani city of Buynaksk, but when later the ruins of a town to the south of Makhachkala were found, he identified them as being those of Balanjar.
References
Dunlop, Douglas Morton (1997). "Balanjar". Encyclopaedia Judaica (CD-ROM Edition Version 1.0). Ed. Cecil Roth. Keter Publishing House.
Dagestan
Destroyed populated places
Khazar towns
Defunct towns in Russia
Former populated places in Russia
Montalbán, Teruel

Montalbán, Teruel
Montalbán is a town and municipality in Spain with a population of 1,538, an area of 82 km2 and a density of 18.75, located in Teruel province, in the autonomous community of Aragón. It is the historical and cultural capital of the Cuencas Mineras Aragonese comarca.
The Sierra de San Just rises south of the town. Road N-211 crosses the southern end of Montalbán.
References
External links
Aerial view of Montalbán, Teruel, Spain. (Google maps)
Municipalities in the Province of Teruel
მშველიეთის კოშკის ნანგრევი

მშველიეთის კოშკის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მშველიეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკის ნანგრევი მდებარეობს მთის ქედის დასასრულში. ადგილობრივი მაცხოვრებლების თქმით იგი ყოფილა სათვალთვალო კოშკი. ამჟამად იკითხება ნაგებობის მცირე ფრაგმენტი. ირგვლივ მიმოფანტულია მისი სამშენებლო კირქვის ლოდები.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 145-146
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Krivogaštani Municipality

Krivogaštani Municipality is a municipality in the western part of North Macedonia. Krivogaštani is also the name of the village where the municipal seat is found. This municipality is part of the Pelagonia Statistical Region.
Geography
The municipality borders Kruševo Municipality to the west, Dolneni Municipality to the north, Prilep Municipality to the east, and Mogila Municipality to the south.
Demographics
According to the last national census from 2021, the municipality has 5,167 inhabitants.
Ethnic groups in the municipality include:
Inhabited places
The main village of Krivogaštani is located along the main route from Prilep to Kruševo.
Other villages within this municipality include Bela Crkva, Borotino, Godivje, Korenica, Krivogaštani, Krušeani, Obršani, Pašino Ruvci, Podvis, Slavej, Vogjani, and Vrbjani
References
External links
Official website
Pelagonia Statistical Region
Municipalities of North Macedonia
ვალდრახი

ვალდრახი — კომუნა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
შედის ტრირ-ზაარბურგის რაიონში. ექვემდებარება რუვერის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 1 995 კაცს (2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემები). უჭირავს 12,45 კმ² ფართობი. ოფიციალური კოდი — 07 2 35 141.
ადგილობრივი მცხოვრებნი ლაპარაკობენ მოზელის ერთ-ერთ ფრანკული დიალექტზე.
რესურსები ინტერნეტში
ვალდრახი
ტრირი
ვაიხირი (შარურის რაიონი)

ვაიხირი (შარურის რაიონი)
ვაიხირი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 939 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შარურის რაიონის სოფლები
Clavatula decorata

Clavatula decorata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Discothyrea stumperi

Discothyrea stumperi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
On an Island (სიმღერა)

On an Island (სიმღერა)
„On an Island“ — ინგლისელი სიმღერების ავტორ და მუსიკოს დეივიდ გილმორის სინგლი, გამოცემული 2006 წლის მარტში. იგი შეტანილია ამავე სახელწოდების 2006 წლის სტუდიურ ალბომში. სიმღერის ტექსტი ეფუძნება გილმორის მოგონებებს ბერძნულ კუნძულ კასტელორიზოზე სტუმრობისა და გარდაცვლილი მეგობრების შესახებ. სიმღერა სრულდებოდა დეივიდის 2006 წლის საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას და შეტანილია DVD-ში Remember That Night.
კომპოზიციაში ასევე ჟღერს დეივიდ კროსბისა და გრემ ნეშის დამატებითი ვოკალები.
სიმღერების სია
On an Island – 6:47 (გილმორი/პოლი სემსონი)
On an Island (რადიოს ვერსია) – 4:42 (გილმორი/სემსონი)
სქოლიო
2006 წლის სინგლები
2006 წლის სიმღერები
დეივიდ გილმორის სიმღერები