PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტაგანროგის ლუთერანული ეკლესია

ტაგანროგის ლუთერანული ეკლესია — რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში 1864 წელს და არსებობდა 1923 წლამდე.
ისტორია
ლუთერანულმა საზოგადოებამ გადაწყვიტა, რომ ტაგანროგში დაეარსებინათ ტაძარი საკუთარი საჭიროებისთვის. 1864 წელს, ამისთვის შეიძინეს მიწის ნაკვეთი ნიკოლაევის ქუჩის კუთხისა და კამპენჰაუზენის (ამჟამად სპარტაკის ქუჩა) კვეთაზე. ნაკვეთისა და შენობის ღირებულება შეადგენდა 4 600 რუბლს. იმ დროისთვის, ადგილი, რომელიც გარს ეკრა მიწის ნაკვეთს, არ გამოირჩეოდა მყარი შენობებით. მეზობელ კვარტალებში მდებარეობდა 2-3 სახლი, ახლო-მახლო იყო სავაჭრო დახლები. თვითონ ტაძარი გარშემორტყმული იყო იასამნებით. სახელოსნო შენობას იყენებდნენ, როგორც ევანგელისტურ პროტესტანტულ სამლოცველო სახლს.
ტაძრის გახსნისას ტაგანროგში ცხოვრობდა პროტესტანტული სარწმუნოების 84 ადამიანი, მათგან 53 მამაკაცი და 31 ქალი. ისინი იყვნენ საელჩოების მსახურები, ქარხანაში მომუშავეები, მოვაჭრეები და ოსტატები. ტაძარში დადიოდნენ ტაგანროგის დაწესებულებების დირექტორები მეუღლეებთან და შვილებთან ერთად, მათ შორის ტაგანროგის ლუდსახარშის დამაარსებელი, ქრისტიან ფრიდრიხის ძე ბილე ოჯახით, ტყავის ქარხნის დირექტორი ემილ ფეიტი მეუღლესთან ოლგა ტოსენთან ერთად.
ყოფილ სახელოსნოს მუდმივად ამარაგებდნენ ღვთისმსახურების ჩასატარებელი საშუალებებით. ამისთვის სამუშაოები მიმდინარეობდა მუდმივად. 1887 წლისთვის შენობა გადააკეთეს. შეიცვალა ეზოს ბევრი შენობის ფასადიც, ხოლო სადურგლო-საამქროს სახელოსნოს შენობა გაარემონტეს: შენობის ფასადი დაფარეს თუჯის კარიბჭით. ტაძრიდან მარჯვენა მხარეს მდებარეობდა სამრევლო სკოლის შენობა - მისი ნახვა შესაძლებელია XXI საუკუნეშიც. ლითონის რკინის ბოძი გოთურ სტილში იყო გაკეთებული, ასევე შენარჩუნებულია და მისი დანახვა შეიძლება არსებული ფეხსაცმელების ფაბრიკის ახლოს.
1879 წელს, ბევრი ცვლილება მოხდა ლუთერანული ტაძრის შენობაში, როცა წინამძღვარი გახდა ნიკოლაი შტრაული. ამ პერიოდში მხატვარმა შკიტკომ დახატა და ტაძარს შესწირა ხატი „წყლებზე სიარული“. ნიკოლაი შტრაუსი ტაძარში მსახურებას XX საუკუნეშიც აგრძელებდა . იგი მსახურებას ატარებდა არა მხოლოდ ტაგანროგის მცხოვრებთათვის, ასევე ახლო დასახლებების მაცხოვრებლებისთვისაც, რადგან ტაგანროგის ლუთერანური ტაძარი ერთადერთი იყო ამ მხარეში. 1923 წელს ტაძარმა არსებობა შეწყვიტა.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კლონი (ტელენოველა)

კლონი (ტელენოველა)
კლონი — ბრაზილიური ტელესერიალი. გადაღებულია 2001—2002 წლებში ტლეკომპანია Globo TV-ს მიერ. ტელესერიალმა რამდენიმე ჯილდო მიიღო, გახდა 2004-2005 წლების საუკეთესო სერიალი. საქართველოში ტელესერიალს სამაუწყებლო კომპანია იმედი საღამოს ეთერში აჩვენებდა. 2009 დასაწყისში ტელეკომპანია იმედმა კლავ წარმატებულად განახორციელა ტელესერიალის ტრანსლირება.
შინაარსი
სერიალში მოთხრობილია მუსლიმი გოგონას ჰადესა (პორტ. ჟაძი) და ბრაზილიელი ლუკასის შესახებ, რომლებსაც ერთმანეთი მაროკოში შეუყვარდებათ, მათ მრავალი დაბრკოლების გადალახვა უწევთ ერთად ყოფნისთვის, თუმცა მათი სიყვარული ყველაფერს სძლევს, მანამდე კი გამოჩნდება ლუკასის 20 წლის კლონი ლეო, რომელსაც ჰადე შეუყვრდება, ჰადეს ქმართან, საიდთან(დალტონ ვიგი) ჰყავს ქალიშვილი კადიჰა (კარლა დიასი) (პორტ. ხადიჯა) ლუკასს კი ცოლთან მაისასთან (დანიელა ესკობარი) ქალიშვილი მელი (დებორა ფალაბელა). ლუკასს ჰყავდა ასევე ტყუპისცალი ძმა დიოგო, რომელიც ავიაკატასტროფაში დაიღუპა, ჰადეს უწევს არჩევანი გააკეთოს ლუკასსა და ლეოს შორის, თუმცა ყველაფერი კარგად მთავრდება, ლუკასი და ჰადე ერთმანეთს პოულობენ და ქორწინდებიან, ზორაიდე და ალი ასევე ქორწინდებიან, ნაზირა მიროსთან ერთად ცხოვრობს, ლეო და ალბიერი გაიქცევიან უდაბნოში, სამირა ბრაზილიელ ბიჭს მიყვება ცოლად, საიდის ცოლები ერთმანეთს ვერ იტანენ და საიდის სახლში გამუდმებით სკანდალებია, ლატიფა და მუჰამედი ბედნიერები არიან, კარლა შვილთან და დედასთან ერთად ცხოვრობს, შანდესა და მელს ვაჟიშვილი ყავთ და მაისას ნაჩუქარ სახლში ცხოვრობენ, ხოლო ლეონიდასს ივეტთან ტყუპი ბიჭები შეძინება და მის სახლში ყველაფერი თავიდან იწყება.
მსახიობები
მურილო ბენისიო — ლუკასი / ლეონარდუ / დიეგო
ჯოვანა ანტონელი — ჰადე
რეჟინალდო ფარია — ლეონიდას ფერასი
ვერა ფიშერი — ივეტი
დალტონ ვიგი — საიდი
დანიელა ესკობარი — მაისა
ნივეა მარია — ედნა
ჟუკა დე ოლივიერა — დოქტორი ავგუსტო ალბიერი
სტენიო გარსია — ალი
ელიანა ჟიარდინი — ნაზირა
ლეტისია საბატელა — ლატიფა
ანტონიო კალონი — მოჰამედი
ჟანდირა მარტინი — ზორაიდე
სებასტიან ვასკონსელა - აბდული
დებორა ფალაბელა - მელ ფერაზი
ნეუზა ბორჟესი - დალვა
ოსმარ პრადო - ლობატო
ნივეა სტელმანი - რანია
მარსელო ნოვაესი - შანდე
რაულ გასოლო - მირო
სოლანჟე კოუტო - დონა ჟურა
რობერტო ბომფიმი - ედვალდო
სილვიო გუინდანე - ბაზილიო
სტეფანი ბრიტო - სამირა
ტიაგო ოლივიერა - ამინი
კარლა დიასი - კადიჰა
ჟულიანა პაესი - კარლა
ელიზანჯელა - დონა ნოემია
მარა მანსონი - დონა ოდეტი
ვიქტორ ფაზანო - ტავინიო
სერხიო მარონე - სისეუ
ტაის ფერსოზა - ტელმინია
ბეს გომარტი - ლიდიანა
კისსა გუიმარეს - კლარისი
მარკოს ფროტა - ესკობარი
კრისტინა ოლივიერა - ალისინია
ლუსიანო სზარიფი - ზეინი
მირიამ რიოსი - ანიტა
ფრანკოს ფრონტინი - ექიმი სიმონე
მურილო გროსი - ექიმი ხულიო
ტალმა დე ფრეიტა - კეროლი
ტოტია მეიერელს - ლაურინდა
ერი ჯონსონ - ლიგეირო
გილერმე კარანი - რაპოსაო
ფრანკელე ფრედეჩსკი - ბერტა
ვალდერეზ დე ბაროსი - სალუა (ჰადეს დედა)
რესურსები ინტერნეტში
oclone.net
ბრაზილიური ტელესერიალები
TV Globo-ს ტელესერიალები
2000-იანი წლების ტელესერიალები
Balboa, Risaralda

Balboa, Risaralda
Balboa is a town and municipality in the Department of Risaralda, Colombia. At a distance of approximately 53 kilometers from the capital Pereira. In 2023 the town had an estimated population of 6,510.
History
Balboa was founded in 1907 by Antioquian settlers, among whom we can mention Juan Bautista, José Miguel Ceballos, Julián and Pedro Benjumea, Esnoraldo Valencia, Alejandro Murillo, Juan and Waldo Rojas, Leonor and Cesáreo Agudelo, Jacob and Julio Ruiz, Cenon, Juan de Jesús Ospina, Jesús Gallego and Waldo Ochoa.
Climate
Balboa is stuated 1550 metres above sea level, due to that elevation the town has a subtropical highland climate with an average annual temperature of 20°C.
References
Municipalities of Risaralda Department
შავბალახა

შავბალახა (Leonurus quinquelobatus) — 50-200 სმ-მდე სიმაღლის მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო მრავალია, დატოტვილი, მახვილწვერიანი. ქვედა ფოთლები მომრგვალო ფორმისაა, გულისებური ძირით, ღრმად თათისებურად 5-7-ნაკვთიანი. ღეროსეული შუა და ზედა ფოთლები ლანცეტა ან ოვალური ფორმისაა. ყველა ფოთოლი ყუნწიანია, ზედა მხარე – მუქი მწვანე, ქვედა – ღია ფერის, ორივე მხარე – მოკლე და რბილბეწვიანი. ყვავილები მოკლეყუნწიანია, მრავალყვავილიან მჭიდრო ჩხროებად შეკრებილი, რომლებიც განლაგებულია კიდემთლიან ან 1-2-კბილიან თანაყვავილის იღლიებში. გვირგვინი ვარდისფერია ან მოვარდისფრო-იისფერი, გარედან – ბანჯგვლიანბეწვიანი. იზრდება მთის ზედა სარტყლამდე რუდერალურ ადგილებში, ბუჩქნარებში. გავრცელებულია მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიას, ყირიმსა და მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილს.
გალერეა
ლიტერატურა
სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 398.
ორლებნიანნი
ტუჩოსანნი
Myopias julivora

Myopias julivora — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
წმინდა ანა

წმინდა ანა, მართალი ანნა — მარიამ ღვთისმშობლის დედა. ხსენების დღეა 22 სექტემბერი (ძველი სტილით 9 სექტემბერი), მიძინების დღე — 7 აგვისტო (ძველი სტილით 25 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმიდა იოაკიმე და ანა იუდეის ქალაქ ნაზარეთში ცხოვრობდნენ. წმიდა იოაკიმე დავითის სამეფო გვარის ჩამომავალი იყო, ანა კი ლევიტელთა ტომიდან. წმიდა იოაკიმე, ჩვეულებრივ, თავისი შრომის ნაყოფს სამად ჰყოფდა: ერთ ნაწილს ღმერთს სწირავდა - უფლის საკურთხეველთან მიჰქონდა, მეორეს გლახაკებს უნაწილებდა და მხოლოდ მესამედს იტოვებდა თავისი სახლეულობის შესანახად.
წმიდა იოაკიმე და ანა უშვილონი იყვნენ - „წმიდაჲ იყო წყაროჲ იგი, არამედ ვერ დამომდინებელ მდინარისა“ (წმ. თეოდორე სტუდიელი). უნაყოფობა ძველ აღთქმაში ღვთის კურთხევის მოკლებად, ღვთისგან მოვლენილ უმძიმეს სასჯელად ითვლებოდა. წმიდა იოაკიმეს სჯული აძლევდა უფლებას, რომ ბერწობის გამო მეუღლე გაეშვა და სხვა შეერთო, მაგრამ სულიერად ის სჯულზე მაღლა იდგა.
ღმერთმა „ყოვლად ბრძნისა ანნაჲს ფრიადი იგი მწუხარებითა განლეულებაჲ და მეუღლისა მისისა იოვაკიმის უშვილოებისათჳს გლოვაჲ და ზოგადი ორთავე ბერწობაჲ დაჰჴსნა და უჩინო-ყო. და მოწყალე ექმნა ვედრებათა მათთა და მისცა ბერწსა ნაყოფი წინასწარ ხარებული და თესლთა მიერ ლოცვისათა აღმოცენებული ქალწული, ხოლო იოვაკიმს - მორჩი სასოებითა ზესთა აღმატებული და ესრედ ყუავილოვან-ყო შვილიერებითა ქუეყანაჲ იგი განჴმელი უშვილოებისა გუალვითა“ (წმ. ანდრია კრეტელი) - წმიდა იოაკიმესა და ანასგან იშვა „პალატი ცათა მეუფისა“ - ყოვლადწმიდა ქალწული, ღვთისმშობელი მარიამი.
ბედნიერი მშობლები სამი წელი ზრდიდნენ ღვთისგან ბოძებულ ასულს, შემდეგ კი, დადებული აღთქმის თანახმად, იერუსალიმის ტაძარში მიიყვანეს და უფალს შესწირეს.
წმიდა იოაკიმემ ამის შემდეგ, ღვთის ნებით, სულ რამდენიმე წელი იცოცხლა და, ოთხმოც წლის ასაკს მიღწეული, მშვიდობით მიიცვალა. მეუღლის მიცვალების შემდეგ ანა იერუსალიმში გადასახლდა და ტაძართან, თავისი ასულის სიახლოვეს ცხოვრობდა. მალე, ორ წელიწადში, ისიც მიიცვალა - სამოცდაცხრამეტი წლის ასაკში.
წმიდა ეკლესია წმიდათა და მართალთა, იოაკიმესა და ანას 9 სექტემბერს იხსენიებს, ხოლო მართალი ანნას მიძინებას კი 25 ივლისს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
რესურსები ინტერნეტში
წმიდანი და მართალნი მშობელნი ღმრთისანი იოაკიმე და ანა (I) – orthodoxy.ge
სქოლიო
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
Duisi

Duisi is a village in Akhmeta Municipality, Georgia. It is situated in the Pankisi Gorge, on the banks of the Alazani river. It is located 640 meters above sea level and 17 kilometers from the city of Akhmeta. In 2014, according to census data, there were 2354 people living in the village.
References
(in Georgian) მოსახლეობის 2014 წლის საწყველთაო აღწერა (Population Census of 2014). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). Access date: 12 February 2018.
Bibliography
(in Georgian) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია (Georgian Soviet Encyclopedia), vol. 3, pg. 650, Tbilisi, 1978.
Populated places in Kakheti
ჭოტორი

ჭოტორი — სოფელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტში, (ნუკრიანის თემი). გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი. სიღნაღიდან 4 კილომეტრი. საბჭოთა დროს აქ მდებარეობდა ნუკრიანის ბანაკი.
ჭოტორის მოსახლეობის უმეტეს ნაწილს კრაწაშვილები შეადგენენ.
ლიტერატურა
სიღნაღის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
რასტაფარი

რასტაფარი (ინგლ. Rastafari) — 1930-იან წლებში იამაიკაში წარმოშობილი და დღეისათვის საკმაოდ გავრცელებული რელიგია. მის წარმოშობას საფუძვლად უდევს მარკუს გარვეის (1887-1940) წინასწარმეტყველება. მან 1927 წელს იწინასწარმეტყველა, რომ აფრიკაში მოხდებოდა დიდი მეფის აღზევება. 1930 წელს ჰაილე სელასიეს ეთიოპიის იმპერატორად კურთხევა აღიქმებოდა, როგორც მის ახდენა.
რასტაფარის მიმდევრებს მამაკაცს მოუხსენიებენ, როგორც რასტამანს (Rastaman), ბრედრენს (Bredren) ან იდრენს (Idren), რაც ქართულად ძმას ნიშნავს, ხოლო მანდილოსნებს კი, როგორც რასტასისტერს (Rasta Sister), სისტარს (Sister) იგივე "დას", დოთა (Daughter) ან იავატა (Iawata), რაც ქართულად ქალიშვილს ნიშნავს.
სახელის წარმოშობა
სახელწოდება წარმოიშვა ჰაილე სელასიეს ნამდვილი სახელიდან, კერძოდ რას ტაფარი მაკონენ-იდან (Ras Tafari Makonnen).
თავის მეფედ კურთხევის სახელების "ღვთის რჩეული" და "Siegreicher Löwe von Juda" გამო, ის ითვლება რასტაფარისათვის, როგორც ბიბლიაში უკვე აღთქმულ ქრისტეს მეორედ მოსვლად. რასტა, როგორც უმრავლესი ქრისტიანული რელიგიები, დარწმუნებული არის ქრისტეს ღვთაებრიობაში, როგორც სელასიეშიც.
მრავალ რელიგიებისაგან განსხვავებით აღარ ელოდებიან მესეას ხელმეორედ გამოჩენას, რომელმაც აღსასრული უნდა გვამცნოს, არამედ ჰაილეს მეფედ კურთხევით აღსრულებულად ითვლება.
ქრისტიანობის მიხედვით, ღმერთი 3-ჯერ უნდა გამოცხადებოდა კაცობრიობას.პირველად malchisedch-ეს სახით, მეორედ ქრისტეს და მესამედ კი ჰაილეს სახით.
რასტაფარის ფერები
რასტაფარის ფერებად ითვლებიან წითელი, ოქროსფერი (ყვითელი) და მწვანე, რომელიც ამავრდოულად ეთიოპიის დროშის ფერებიცაა.
ამ ფერებს რასტაფარისთვის გააჩნია შემდეგი სიმბოლური დატვირთვა, კერძოდ :
წითელი - სისხლის, რომლელიც მონების დახოცვისას დაიღვარა, ასევე მონებად წაყვანის.
ოქროსფერი - სიმდიდრის, რომლელიც მონებს (Sufferahs, ”წამებული”) წაართვეს.
მწვანე - ქებულ ქვეყანა ეთიოპიის, რომელიც თავის ”დაკარგულ შვილების” დაბრუნებას ელოდება.
რესურსები ინტერნეტში
რასტაფარიანიზმი
რასტაფარის ისტორიის მოკლე ნარკვევი
რელიგიები
იამაიკა
Denice Klarskov

Denice Klarskov (born 18 April 1986) is a Danish pornographic actress and entrepreneur.
Life and career
Klarskov started her career at 16 as a photo model, appearing in several major magazines and entering the finals of the beauty contest Miss Solskin. She starred in her first pornographic film at the age of 18 years. In 2004, she moved to Los Angeles where she worked for several years in the American adult industry.
Klarskov is the founder and the owner of "DK Production", a Danish porn production company.
She has worked one week as a guest radio hostess for the radio show Anne og de herreløse hunde - nu uden Anne on ANR (Aalborg Nærradio). In 2012, Klarskov was the subject of an episode of Emil Thorup's documentary series Emils damer, broadcast by DR HD.
She is married and lives in Lundby, Vordingborg.
Awards
2008 XRCO Award nomination - Unsung Siren
2010 AVN Award nomination – Best Group Sex Scene - Ben Dover's Busty Babes
References
External links
DK Production - Official site
1986 births
Living people
Danish film producers
Danish pornographic film actresses
Danish businesspeople
გიორგი აბაშვილი

გიორგი აბაშვილი
გიორგი სიმონის ძე აბაშვილი (დ. 8 იანვარი, 1910, თბილისი ― გ. 26 სექტემბერი, 1982, ლენინგრადი) — სამხედრო-საზღვაო მოღვაწე, საბჭოთა ვიცე-ადმირალი (1955), სამხედრო-საზღვაო მეცნიერებათა კანდიდატი (1964).
ბიოგრაფია
დაამთავრა ლენინგრადის სამხედრო-საზღვაო სასწავლებელი (1931) და დაინიშნა ბალტიის ფლოტის საესკადრო ნაღმოსან „ვოლოდარსკის“ შტურმანად. 1932–1934 წლებში საესკადრო ნაღმოსან „ლენინის“ შტურმანი იყო, 1935–1936 ― სასწავლო გემის უფროსის მოადგილე, 1936 ― საგუშაგო ხომალდ „პურგას“, ხოლო 1939 ― საგუშაგო ხომალდების დივიზიონის მეთაური. მონაწილეობდა ფინეთის წინააღმდეგ ომსა და მეორე მსოფლიო ომში. 1944 წელს მეთაურობდა საესკადრო ნაღმოსნების დივიზიონს, იყო ბალტიის ზღვის ფლოტის შტაბის უფროსის მოადგილე; თავი გამოიჩინა ლენინგრადის ბლოკადის გარღვევისათვის ბრძოლაში. 1962 წ. კარიბის კრიზისის დროს ხელმძღვანელობდა საბჭოთა სამხედრო-საზღვაო ძალებს კუბაზე. ზოგიერთი ცნობით აბაშვილმა დააყოვნა ამერიკის შეერთებული შტატების წინააღმდეგ ბირთვული დარტყმის გადაწყვეტილების მიღება. იმავე წელს თადარიგში გავიდა. დაჯილდოებულია ლენინის, წითელი დროშის, წითელი ვარსკვლავის, ნახიმოვის ორდენებითა და მედლებით.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
ლიტერატურა
ყურაშვილი გ., სამშობლოს ერთგული შვილები, თბ., 1965;
სქოლიო
სსრკ-ის სამხედრო მოღვაწეები
ლენინის ორდენის კავალრები
წითელი დროშის ორდენის კავალრები
წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
ნახიმოვის ორდენის კავალრები
ქართველი მეზღვაურები
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 26 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1982
გიორგი
თბილისში დაბადებულები
კონცეპტუალიზმი

კონცეპტუალიზმი
კონცეპტუალური ხელოვნება — ავანგარდის უკანასკნელი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობა, რომელიც აღმოცენდა XX საუკუნის 60–80–იან წლებში. კონცეპტუალიზმის ფუძემდებელთა და ძირითად წარმომადგენელთა შორის არიან ამერიკელები რ. ბერრი, დ. ჰიუმლერი, ლ. ვაინერი, დ.გრეჰემი, ე. ჰესე, ნ. ბაუმანი, ონ კავარა, ინგლისური დაჯგუფების „ხელოვნება და ენა“ წევრები და სხვ.
კონცეპტუალიზმში პირველ პლანზე ჩნდება კონცეპტი, საგნის, მოვლენის, ხელოვნების ნაწარმოების ფორმალურ–ლოგიკური იდეა, მისი ვერბალიზებული კონცეფცია, დოკუმენტურად გადმოცემული პროექტი. არტ–მოღვაწეობის არსი კონცეპტუალიზმში განიხილება არა იდეის გამოსახვასა თუ გამოხატვაში (როგორც ტრადიციულ ხელოვნებაშია), არამედ თავად იდეაში, მის კონკრეტულ პრეზენტაციაში, პირველ ყოვლისა, არასიტყვიერი ტექსტის ფორმით, არამედ მისი თანმხლები კინო, ვიდეო, ფონოჩანაწერების ტიპის დოკუმენტური მასალებით.
რესურსები ინტერნეტში
კონცეპტუალიზმი
ხელოვნების მიმდინარეობები
მხატვრული მიმდინარეობები
ფილოსოფიური მიმდინარეობები
ლიტერატურული მიმდინარეობები
სილაურის ეკლესიის ნანგრევი

სილაურის ეკლესიის ნანგრევი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სილაურში. აშენებული იყო XVI-XVIII საუკუნეებში წმინდა გიორგის სახელზე. ამჟამად დანგრეულია. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დანგრეული ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
ანტუან ანრი ბეკერელი

ანტუან ანრი ბეკერელი
ანტუან ბეკერელი (დ. 15 დეკემბერი, 1852, პარიზი — გ. 25 აგვისტო, 1908, ბრეტანი) — ფრანგი ინჟინერი, ფიზიკოსი, 1903 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკის დარგში და პირველი ადამიანი, რომელმაც აღმოაჩინა რადიოაქტივობა. რადიოაქტივობის აღმოჩენაში მას ეხმარებოდნენ პიერ კიური და მარი სკლოდოვსკა-კიური, ამიტომ ნობელის პრემია ბეკერელთან ერთად მათაც მიიღეს. SI სისტემაში მისი სახელი (Bq) ეწოდა რადიოაქტივობის ერთეულს.
ბიოგრაფია
ანტუან ბეკერელი დაიბადა 1852 წლის 15 დეკემბერს პარიზში, მდიდარ ოჯახში. მისი ოჯახის წარმომავლობა მჭიდროდ უკავშირდებოდა ფიზიკას: ბეკერელის ბაბუა (ანტუან სეზან ბეკერელი), მამა (ალექსანდრ-ედმონდ ბეკერელი) და შვილი (ჟან ბეკერელი) იყვნენ ფიზიკოსები. იგი სწავლობდა საინჟინრო პოლიტექნიკურ სკოლაში. 1874 წელს ბეკერელი დაქორწინდა ლუსი მარი ჟამენზე, რომელიც მათი შვილის, ჟანის დაბადების დროს გარდაიცვალა. 1880 წელს ჟამენი მეორედ დაქორწინდა ლუის დესირ ლორექსზე.
1894 წელს ბეკერელი მუშაობდა ხიდებისა და საავტომობილო გზების დეპარტამენტში ინჟინრად. მოგვიანებით მან დაიწყო საკუთარი ადრეული ექსპერიმენტების ჩატარება და ინჟინრობას თავი დაანება. ბეკერელმა ადრეულ წლებშივე შეისწავლა დედამიწის მაგნიტური ველი.
1900 წელს ბეკერელმა გაზომა ბეტა ნაწილაკების პარამეტრები, და მიხვდა რომ მათ ჰქონდათ იგივე ზომები, როგორიც აქვს მაღალსიჩქარიან ელექტრონს, რომელიც ტოვებს ბირთვს. 1901 წელს მანვე აღმოაჩინა შემდეგი ფაქტი: რადიოაქტიურობა შესაძლოა გამოყენებულ იქნას მედიცინაში. ამ აღმოჩენამ გამოიწვია რადიოთერაპიის წარმოქმნა და განვითარება (რადიოთერაპია გამოიყენება სიმსივნის სამკურნალოდ).
ბეკერელს რადიოაქტივობის აღმოჩენის შემდეგ დიდი ხნით სიცოცხლე არ დასცალდა. იგი გარდაიცვალა 1908 წლის 25 აგვისტოს 55 წლის ასაკში, ბრეტანის რეგიონში (საფრანგეთი). მისი გარდაცვალება გამოწვეული იყო უცნობი დაავადებით, მაგრამ იყო შეტყობინება, რომ მან მიიღო დამწვრობა რადიოაქტიური ნივთიერების ზემოქმედებით.
1889 წელს ანტუან ბეკერელი გახდა საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. 1900 ბეკერელმა მოიპოვა რუმფორდის მედალი ურანის რადიოაქტიურობის აღმოჩენისათვის და ამავე წელს გახდა საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერი. ბეკერი 1901 წელს ასევე დაჯილდოვდა ბერლინ-ბრანდერბურგის სამეცნიერო და ჰუმანიტარული აკადემიის მედლით. 1905 დაჯოლდოვდა აშშ მეცნიერებათა აკადემიის მიერ ბერნარდის მედლით. 1906 წელს ბეკერელი არჩეულ იქნა პარიზის მეცნიერებათა აკადემიაში ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 1908 წელს არჩეულ იქნა ამავე აკადემიის მუდმივ მდივნად. იგი სიცოცხლეშივე აირჩიეს ბერლინის სამეფო აკადემიის პატივსაცემი წევრად. ბეკერელის სახელის პატივსაცემად მთვარეზე და მარსზე არსებულ კრატერებს ეწოდა ბეკერელის კრატერები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Henri Becquerel – Biography.
ბეკერელი ანტუან ანრი
Becquerel short biography and the use of his name as a unit of measure in the SI.
Annotated bibliography for Henri Becquerel from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
Henri Becquerel, SI-derived unit of radioactivity
"Henri Becquerel: The Discovery of Radioactivity", Becquerel's 1896 articles online and analyzed on BibNum [click 'à télécharger' for English version].
Chisholm, Hugh, ed. (1911)."Becquerel". Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press.
სქოლიო
ფრანგი ფიზიკოსები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ცხოვრება მეფეთ მეფისა თამარისი

ცხოვრება მეფეთ მეფისა თამარისი
„ცხოვრება მეფეთ მეფისა თამარისი“ — საქართველოს მეფის თამარის ე. წ. მეორე ისტორიკოსის თხზულების (XIII საუკუნე) პირობითი სახელი. თხზულებაში აღწერილია XII საუკუნის 80-იანი წლებისა და XIII საუკუნის I ათეულის საქართველოს ისტორია. თხზულების ტექსტი არასრული სახით (1203 წლის ბასიანის ბრძოლის დაწყებამდე) შემონახულია „ქართლის ცხოვრების“ ჭალაშვილისეული ნუსხის ძველ ნაწილში, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნებით XVI საუკუნით თარიღდება. „ქართლის ცხოვრების“ ვახტანგისეული რედაქციის ტექსტით (აქ თამარის ცხოვრება წარმოდგენილია თხზულებით, რომელიც თამარის პირველი და მეორე ისტორიკოსების ნაწარმოებების შერწყმით და ზოგიერთი მასალის დამატებით არის შედგენილი), ივანე ჯავახიშვილმა გამოკლების წესით პირობითად აღადგინა ნაშრომის ტექსტის მეორე ნაწილი.
ძეგლის ავტორის ვინაობა უცნობია. ავტორად ვარაუდობდნენ თხზულების ტექსტში მოხსენიებულ ბასილი ეზოსმოძღვარს (ივანე ჯავახიშვილი, ვარლამ დონდუა, სიმონ ყაუხჩიშვილი და სხვა) და შოთა რუსთაველს (ილია აბულაძე, სარგის კაკაბაძე). ასევე უცნობია თხზულების დაწერისა და ქართლის ცხოვრების კრებულში შეტანის თარიღი. გამოთქმულია მოსაზრებები, რომ იგი დაწერილი უნდა იყოს 1210-1213 (ი. ჯავახიშვილი, კონსტანტინე გრიგოლია), 1222-1223 ან 1218-1220 (სარგის კაკაბაძე) წლებში, XIII საუკუნის პირველ მეოთხედში (პავლე ინგოროყვა), 1236 წლის შემდეგ (კორნელი კეკელიძე), 1236-1245 წლებში (ი. ლოლაშვილი).
ავტორი დახელოვნებული მწერალია; მსუბუქი, საკმაოდ მხატვრული ენით მოგვითხრობს ამბავს. თამარის პირველი ისტორიკოსისაგან განსხვავებით, შედარებით ნაკლებ ყურადღებას აქცევს სამხედრო და პოლიტიკურ მოვლენებს, უფრო მეტად სამეფო კარის შინაური ცხოვრება აინტერესებს. მასვე მოცემული აქვს თამარის გარეგნობის აღწერა. ცხოვრება მეფეთ მეფისა თამარისი XII-XIII საუკუნეების მიჯნის საქართველოს ისტორიის მნიშვნელოვანი წყაროა და საყურადღებო მონაცემებით ავსებს თამარის პირველი ისტორიკოსის თხზულების ცნობებს.
იხილეთ აგრეთვე
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ცხოვრება მეფეთ-მეფისა თამარისი
ქართლის ცხოვრება
70 (რიცხვი)

70 (რიცხვი)
სამოცდაათი — სამოცდამეათე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდაცხრის მომდევნო და სამოცდათერთმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 70. 70 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდაათი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და ათი (იგულისხმება სამოცზე ათი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 70 from the Prime Pages
რიცხვები
ალმორადი

ალმორადი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,72 კმ². მოსახლეობა — 21 208 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალმორადის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 946

ძვ. წ. 946
— 946 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 946 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 947 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 945 წელი.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
თუზი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

თუზი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)
თუზი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: თუზი, ვარდიგორა, თავასა, კაკაბაური, ჯგილათი). მდებარეობს მდინარე ძუსასა და ბუჯას წყალგამყოფზე, თერჯოლიდან 21 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1060 ადამიანი.
განათლება
სოფელში არის საჯარო სკოლა. სწავლობს 378 მოსწავლე, ასწავლის 62 პედაგოგი. შენობის ფართობია 3587 კვ.მ..
ეკლესია
სოფელში დგას XI-XII საუკუნეებისა და განვითარებული შუა საუკუნეების ორი ეკლესია. თუზის ეკლესია წმინდა გიორგის სახელობისაა, მასზე შემორჩენილია ძველი ქართული წარწერა.
ლიტერატურა
სქოლიო
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები