PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mairena del Alcor

Mairena del Alcor is a city located in the province of Seville, Spain. According to the 2020 census, the city has a population of 23698.
Located in the heart of the Los Alcores region, it is about 20 km from the national capital, Seville, and is well known for its oranges and flamenco music.
History
Prehistory and classical antiquity
The area of Los Alcores was a settlement of ancient civilizations since prehistoric times. There are archeological sites that prove the continuous use of the area since the Upper Paleolithic. Later on, during Neolithic times, small villages settled to explore agriculture properties of the land. In addition, several artifacts from the Metal Ages have been found, such as megalithic tombs and ceramic items.
The treasure of 'Andres Morales', consisting of complex gold jewels, evidences the presence of Tartessians during the first millennium.
In later times, Phoenicians, Greeks, Turdetani, Romans, Visigoths and Arabs have inhabited the area.
Middle ages
At the time Arabs rule the region a defensive tower was built, maybe as part of a surveillance belt, defense of communication across Los Alcores.
In the campaign of 1246, the village of Mairena was conquered by Castilian king Fernando III. On November 20, 1342, king Alfonso XI granted the estate of Mairena to Pedro Ponce de León, separating this from Carmona's jurisdiction. Since that time, the village has belonged to Casa de Arcos and a castle was built in the 14th century which promoted the development of a small town.
Not much later in 1441, the King Juan II conceded permission for the celebration of a live stock market, which continues as a traditional festival today.
Modern period
During the Renaissance the town of Mairena undergoes a significant growth thanks to the Discovery of America and the trans-Athlantic trades.
Production of olive oil and cereals is increased and successful farming and taming of horses become an art.
References
Demography
The first census dates from 1842 when the population was 3623.
Recent censuses measure the people officially established in Mairena del Alcor as follows:
{|Demographics of Mairena del Alcor
|2002=16.947|2004=17.623|2006=18.710|2008=19.924|2010=21.100|2012=22.024|2014=22.447|2016=23.047|2017=23.222|2018=23.473|2019=23.550|2020=23.698|fuente=INE-es|}
External links
Ayuntamiento de Mairena del Alcor
Mairena del Alcor - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Municipalities of the Province of Seville
La Maná Canton

La Maná Canton is a canton of Ecuador in the Cotopaxi Province. Its capital is the town of La Maná. Its population at the 2001 census was 32,115.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Mestizo 81.6%
Montubio 6.5%
Afro-Ecuadorian 5.9%
White 3.9%
Indigenous 1.8%
Other 0.3%
References
Cantons of Cotopaxi Province
ფილიპ დორმერ სტენჰოპ ჩესტერფილდი

ფილიპ დორმერ სტენჰოპ ჩესტერფილდი
ლორდი ჩესტერფილდი (დ. 22 სექტემბერი, 1694, ლონდონი — გ. 24 მარტი, 1773) — ინგლისელი დიპლომატი, ორატორი, პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი და მწერალი. ცნობილი ინგლისურ ლიტერატურაში თავისი ეპისტოლარული მემკვიდრეობით წერილები ვაჟიშვილს.
„წერილები ვაჟიშვილს“
„წერილები ვაჟიშვილს“ ეხება სწავლა-აღზრდის, ზნეობის, ეთიკის საკითხებს. ჩესტერფილდი იყო ინგლისური არისტოკრატიის უმაღლესი ფენის წარმომადგენელი. მას დედა ადრეულ ასაკში გარდაეცვალა, მამა კი მის აღზრდაში საერთოდ არ მონაწილეობდა, რამაც, სავარაუდოდ, განაპირობა ჩესტერფილდის თბილი დამოკიდებულება ვაჟისადმი. წერილების სერია ჩესტერფილდმა სწორედ თავის ერთადერთ ვაჟს უძღვნა. იგი შვილს უსახავდა სამ მთავარ ამოცანას:
მოეხადა ვალი ღვთისა და კაცის წინაშე;
შეეძინა დიდი ცოდნა მეცნიერების სხვადასხვა დარგიდან (განსაკუთრებულად ისტორიას, მწერლობას, კლასიკურ ენებს გამოყოფს);
ყოფილიყო კარგად აღზრდილი, რის გარეშეც, განსწავლულობის მიუხედავად, აუტანელი იქნებოდა საზოგადოებისათვის.
სქოლიო
ინგლისელი დიპლომატები
ინგლისელი ორატორები
ინგლისელი პოლიტიკოსები
ინგლისელი ფილოსოფოსები
ინგლისელი მწერლები
დირბის წმინდა გიორგის ეკლესია

დირბის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დირბში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 300 მეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (11 X 5,9 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და რიყის ქვით. პილასტრები და საბჯენი თაღები თლილი ქვიშაქვისაა. შესასვლელი ორი აქვს - დასავლეთით (ამოშენებულია) და სამხრეთით. სამხრეთის შესასვლელი შიგნიდან შეისრული, ხოლო გარედან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. აფსიდში ერთი სარკმელია, მის გვერდებზე - ღრმა ნიშები. ორი სარკმელი სამხრეთითაა. დარბაზის გრძივი კედლები და ნახევარწრიული კამარა დანაწევრებულია წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით და მათზე გადასული საბჯენი თაღით. შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. ფასადების გრძივ კედლებზე თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ერებუსი

ერებუსი (Erebus) — ვულკანი ანტარქტიდაში. ყველაზე სამხრეთით მდებარე მოქმედი ვულკანი დედამიწაზე. სიმაღლე 3794 მ. მდებარეობს როსის კუნძულზე, სადაც ამის გარდა არსებობს 3 ჩამქრალი ვულკანი. აგებულია ბაზალტებითა და ტუფებით. მთავარი კრატერის დიამეტრია 850 მ, სიღრმე 275 მ, განლაგებულია 3743 მ სიმაღლეზე. მთავარი კრატერის დაბლა მდებარეობს მეორე, შედარებით მცირე კრატერი. ვულკანის კრატერში არსებობს უნიკალური ლავური ტბა. მუდმივი აქტიურობა შეიმჩნევა 1972 წლიდან. კალთებზე ბევრია ფუმაროლები და პარაზიტული კონუსი, რომლებიც აქტიური კრატერის მსგავსად კენიტური ტუფითა და ლავითაა აგებული. მოქცეულია დედამიწის ქერქის რღვევების კვეთის ადგილას და წარმოადგენს დედამიწის ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ ვულკანს. ამ რღვევებიდან პერიოდულად იფრქვევა სიღრმითი აირები, მათ შორის წყალბადი და მეთანი, რომლებიც სტრატოსფეროსთან მიღწევისას ანგრევენ ოზონს. ოზონის ფენის მინიმალური სისქე შეიმჩნევა როსის ზღვაზე, სადაც განლაგებულია ვულკანი ერებუსი. ვულკანის კალთებზე 100 მ სიმაღლეზე ნაპოვნია ზღვის ფაუნისა და ფლორის ნაშთები. ერებუსი განთქმულია თავისი დიდი მყინვარის ენით.
მწვერვალზე პირველად ავიდნენ და მოქმედი ვულკანის კიდეს მიაღწიეს ერნესტ შეკლტონის ექსპედიციის წევრებმა 1908 წლის 10 მარტს. ერებუსი აღმოაჩინა ინგლისურმა ექსპედიციამ პოლარეთის მკვლევარის ჯეიმზ კლარკ როსის ხელმძღვანელობით გემებით „ერებუსი“ და „ტერორი“ 1841 წლის 28 იანვარს. გემსა და ვულკანს სახელი ეწოდა ძველი ბერძენი ღმერთის ერების პატივსაცემად.
აშშ-ის ნიუ-მექსიკოს შტატის სამთო მოპოვებისა და ტექნოლოგიის ინსტიტუტმა ვულკანზე დაკვირვების მიზნით ორგანიზება გაუწია აქ სადგურის შექმნას. 1979 წლის 28 ნოემბერს ვულკანის ფერდობს შეეჯახა სამგზავრო თვითმფრინავი, რის შედეგადაც დაიღუპა 257 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
ერებუსი
ერებუსი
ერებუსის მყინვარის ენა
ანტარქტიდის ვულკანები
სოფლის მეურნეობა ესტონეთში

სოფლის მეურნეობა ესტონეთში
სოფლის მეურნეობამ ესტონეთში კოლექტიური მეურნეობის და საბჭოთა მეურნეობებისს გაუქმების შემდეგ მნიშვნელოვანი განვითარება განიცადა.
ისტორია
1991 წელს სამუშაო ძალის დაახლოებით 12 % სოფლის მეურნეობაში იყო დასაქმებული და ესტონეთის მთლიანი შიდა პროდუქტის 15,4 %-ს ქმნიდა. ესტონეთს აქვს დაახლოებით 1,3 მილიონი ჰექტარი სასოფლო სამეურნეო მიწა საიდანაც 1 მილიონი სახნავია. საბჭოთა პერიოდში სახნავი მიწის რაოდენობა დაახლოებით 405 000 ჰექტრამდე შემცირდა. კოლექტივიზაციამ 1940-იანებში და 1950-იანებში ესტონეთის სოფლის მეურნეობას ბევრი პრობლემები მოუტანა. მიუხედავად ამისა ესტონეთში სოფლის მეურნეობა უფრო ნაყოფიერი იყო ვიდრე საბჭოთა კავშირის სხვა ქვეყნების საშუალო მაჩვენებელი. 1990 წელს ქვეყანაში იყო 221 კოლექტივი და 117 სახელმწიფო ფერმა, თითოეული დაახლოებით 350-400 მუშით. მეურნეობების შინაური საქონელის საშუალო რაოდენობა იყო 1900 მსხვილი რქოსანი საქონელი და 2500 ღორი. ესტონეთი სხვა საბჭოთა რესპუბლიკებში რძის და ხორცის სიდიდით მეორე ექსპორტიორი იყო. სოფლის მეურნეობა ასევე წარმოადგენდა საკვები პროდუქტების გადამამუშავებელი ინდუსტრიის კარგ საფუძველს.
ესტონეთის სოფლის მეურნეობაში რეფორმები 1989 წელს პირადი ფერმის კანონის მიღებით დაიწყო. კანონი ფიზიკურ პირებს აძლევდა უფლებას დასამუშავებლად მიეღოთ 15 ჰექტარი მიწა. მიწა მემკვიდრეობით გადაეცემოდათ, თუმცა არ შეეძლოთ გაეყიდათ ან შეეძინათ. კანონის მიღებიდან 6 თვეში დაახლოებით 2000 ახალი ფერმერი დარეგისტრირდა, ხოლო წელიწადში კიდევ დაახლოებით 3500. 1991 წელს ფერმერებს მიწის სრული ფლობის უფლება მიეცათ, ამან მათი რაოდენობა წლიურად 7200-ით გაზარდა. 1993 წლისთავის ჯამში 8781 ახალი ფერმა იყო, რომელიც დაახლოებნით 225 000 ჰექტარ მიწას ამუშავებდნენ.
ინდივიდუალური ფერმების შექმნის პარალელურად ბევრი კოლექტიური ფერმა დაიშალა. გაიზარდა კორუფციის და ფერმების აღჭურვილობების სპონტანური პრივატიზაციის შემთხვევები. ესტონეთის ზოგიერთი წარმატებული ფერმა კოოპერატივად გადაკეთდა. მიუხედავად წარმატებული სოფლის მეურნეობისა საკუთარი მოწეული მოსავლის წვლილი მაინც დიდ წილს იკავებს. ესტონეთში ნაწარმოები საკვების დაახლოებით 20 % საკუთარი მოხმარებისთვის არის მოყვანილი.
რესურსები ინტერნეტში
Country studies
სქოლიო
ესტონეთის ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობა ქვეყნის მიხედვით
კაინის რაიონი

კაინის რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ამბოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 316 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 136 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 166.05 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
ამბოს პროვინციის რაიონები
ბაჰარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბაჰარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბაჰარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
ბაჰარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
ბაჰარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში.
ბაჰარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯალის რაიონში
თურქმენეთი
ბაჰარლი — ქალაქი თურქმენეთში, ახალის ველაიათში.
თურქეთი
ბაჰარლი — სოფელი თურქეთში, მერსინის პროვინციაში, თარსუსის რაიონში.
ოსკარის 93-ე დაჯილდოება

ოსკარის 93-ე დაჯილდოება — კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის მიერ 2020 წლის და 2021 წლის დასაწყისის საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების დაჯილდოების ცერემონია. ეს ოსკარის პირველი დაჯილდოებაა, რომელიც მიმდინარე კორონავირუსის პანდემიიდან გამომდინარე ვირტუალურად ჩატარდა. ცერემონიის ჩატარება თებერვალში იყო დაგეგმილი, თუმცა კოვიდ-19-ის მიერ კინოინდუსტრიაზე მოხდენილმა გავლენამ ეს თარიღი ორი თვით გადაწია და დაჯილდოება ლოს-ანჯელესში, 2021 წლის 25 აპრილს გაიმართა. ნომინანტთა ვინაობა 2021 წლის 15 მარტს გახდა ცნობილი.
ყველაზე მეტი ოსკარის მფლობელი გახდა „მომთაბარეთა მიწა“, რომელმაც საუკეთესო სურათის, საუკეთესო რეჟისორისა და საუკეთესო მსახიობი ქალის ნომინაციებში მოიპოვა გამარჯვება. ორ-ორი ოსკარი მოიპოვეს შემდეგმა ფილმებმა: „მამა“, „იუდა და შავი მესია“, „მა რეინი: ბლუზის დედა“, „მანკი“, „სული“ და „მეტალის ხმა“. ოსკარის ეს ცერემონია 2006 წლის 78-ე ცერემონიის შემდეგ პირველია, რომელზეც არც ერთ ფილმზე სამზე მეტი ჯილდო არ მოუპოვებია.
გამარჯვებულები და ნომინანტები
ოსკარის 93-ე დაჯილდოების ნომინანტების ვინაობა 2021 წლის 15 მარტს ოსკარის ოფიციალურ საიტზე მიმდინარე პირდაპირი ეთერის საშუალებით გახდა ცნობილი, რომელსაც პრიანკა ჩოპრა და ნიკ ჯონასი მიუძღოდნენ.
83 წლის ენტონი ჰოპკინსი გახდა ყველაზე ასაკოვანი ოსკაროსანი, რომელმაც საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის ნომინაციაში მოიპოვა გამარჯვება. ფილმში „მომთაბარეთა მიწა“ შესრულებული როლისათვის ოსკარის მიღების შემდეგ ფრენსის მაკდორმანდი გახდა მეშვიდე ადამიანი, რომელმაც საუკეთესო მსახიობი ქალის ნომინაციაში სამი გამარჯვება მოიპოვა. ფილმმა აგრეთვე მიიღო ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის, რის შედეგადაც ქლოი ჟაო გახდა პირველი აზიელი ქალი და ქეთრინ ბიგელოუს შემდეგ მეორე ქალი, რომელმაც ამ ნომინაციაში მოიპოვა გამარჯვება.
რესურსები ინტერნეტში
ოსკარის ოფიციალური საიტი
კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის ოფიციალური საიტი
ოსკარის არხი YouTube-ზე
სქოლიო
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
იუარის რაიონი

იუარის რაიონი — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უარალის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 822 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 671 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 467.67 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლიმის რეგიონის რაიონები
უარალის პროვინციის რაიონები
ბილონური მონეტა

ბილონური მონეტა (დაბალსინჯიანი ვერცხლი) — არასრულფასოვანი ლითონის მონეტა, რომლის ნომინალური ღირებულება აღემატება შემცველი ლითონის ღირებულებასა და მოჭრის ხარჯს. ბილონური მონეტა ასრულებს მიმოქცევის საშუალების ფუნქციას, მიმოქცევაში ცვლის სრულფასოვან ოქროსა და ვერცხლის ფულს და ღირებულების ნიშანია. მას ჩვეულებრივ დაბალი სინჯის ვერცხლის ან სპილენძის, ნიკელის, ალუმინისა და მათი შენადნობებისაგან ჭრიან. 1933 წლიდან ყველა ქვეყანაში მხოლოდ ბილონური მონეტა შემოდის მიმოქცევაში.
ლიტერატურა
ნუმიზმატიკა
მონეტები
თბილისის მინიატურების თეატრი

თბილისის მინიატურების თეატრი — თეატრი, რომელიც დაარსდა 1975 წელს. 1962 წლიდან საქართველოს ფილარმონიასთან არსებობდა მინიატიურების ანსამბლი, რომელიც 1968 წლიდან გადაკეთდა მინიატურების თეატრად, ხოლო 1975 წელს გამოეყო ფილარმონიას როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო თეატრი. მნიშვნელოვანი დადგმები ა. გელოვანისა და თ. ჩანტლაძის სატირულ-იუმორისტული სპექტაკლები: "სასამართლო მიდის განაჩენის გამოსატანად" (1962, რეჟ. რ. სტურუა), "მხოლოდ სიცილით" (1963, რეჟ. ა. კვანტალიანი), "ზოგიერთის მზის დაბნელება საქართველოში" (19+74, ღეჟ. ა. გელოვანი, თ. ჩანტლაძე), "გამარჯვების ღიმილი" (1977, რეჟ. თ. აბაშიძე), "ეშმაკის კუდი" (1978, რეჟ. ლ. მირცხულავა), ე. დე ფილიპოს, მ. ბერკეეს და სხვა "ფული და სიყვარული" (1976, რეჟ. თ. აბაშიძე), "ლუარსავ თათქარიძე" (1979, ინსცენირება ზ. რცხილაძისა და თ. ჩანტლაძის, რეჟ. ლ. მირცხულავა) და სხვა.
ლიტერატურა
მინიატურების თეატრი
დავითფერული

დავითფერული — სწორი, პირბასრი, დრეკადი, სამღარიანი ხმალი. ამზადებდნენ საუკეთესო ფოლადისაგან. ფერად „ლიბრი“ (მოლურჯო) იყო. გორდასთან ერთად ერთ-ერთი საუკეთესო, „ძვალთა და რკინათა მკვეთელ და თვით უვნებელ“ ხმლად ითვლებოდა მთელს საქართველოში და ძვირად ფასობდა. ზოგიერთი მოსაზრებით, დ-ის სახელწოდება მომდინარეობს შუა საუკუნეებში ქ. ფერარაში (იტალია) დამზადებული საუკეთესო ხმლების ოსტატების, ანდრია და დავით ფერარების, გვარიდან. აქ დამზადებულ ხმლებს ჰქონდა ლათინური წარწერები: „Andria Ferara“ და „David Ferara“. ასეთსავე წარწერებს უკეთებდნენ ქ. ზოლინგენში (გერმანია) დამზადებულ ხმლებს.
ერთღარიანი, ცალლესული. შუა წელზე ოდნავ გახრილია. აქვს 10-11სმ. სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). ვადაჯვრიდან 20-21სმ სიგრძეზე,Pპირის ორივე მხარეს თითო ღარი აჰყვება. პირის ერთ მხარეს, ღარში გამოსახულია პატარა ჯვრები, შუაში ლათინური წარწერით FERARA. ღარის ბოლოში კი მორბენალი მგელია ამოკაწრული. მგელს უჩანს თვალი, პირი, წინწკლებით ბალანია გამოხატული; მგელი მიმართულია პირისკენ. ხმლის მეორე მხარეს, ასევე პატარა ჯვრებში ჩაწერილია ლათინური წარწერა ANDREA და მგელია გამოსახული. მგლის გამოსახულებები თითქმის იდენტურია. პირზე დაგებულია ლითონის ვადაჯვარი, რომლის მთლიანი ზედაპირი მორთულია ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებით.
ხის ტარზე გადაკრულია ყვითელი ხავერდი, რომელიც დაზიანებულია. ტარი შეჭედილია სამი ორნამენტული ვერცხლის სალტით და ბოლოში მოხრილ ადგილზე გადაკრულია ვერცხლისავე ფირფიტა, რომელიც პატარა რგოლით სრულდება. ტარისა და ვადაჯვრის შეერთების ადგილზე ორნამენტირებული ორი გობაკია. ქარქაში დამზადებულია ხისაგან და გადაკრული აქვს ყვითელი ფერის ხავერდი (დაზიანებულია). ქარქაშს აქვს ორი სალტე და ბუნიკი. სალტეები ორივე მხარეს ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებითაა მორთული. ერთ მხარეს თასმის გასაყრელი ოვალური ფორმის რგოლები აქვს. ბუნიკი 18 სმ. სიგრძისაა, მის ორივე მხარეს ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტით მორთული წაგრძელებული ჩარჩოებია გამოსახული. აღნიშნული ხმალი ფერარების ხმლების ქართული მინაბაძია, რომელიც უკანასკნელ დრომდე შემონახული „დავითფერული“ ხმალი უნდა იყოს.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., მასალები ქართველი ერის მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის, ტ. 3-4, თბ., 1962;
ქაფიანიძე მ., ქართული ხმლების ტიპოლოგიისათვის, «საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მოამბე», №1, 2010.
ქართული ხმლები
The Oxford Dictionary of Late Antiquity

The Oxford Dictionary of Late Antiquity (ODLA) is the first comprehensive, multi-disciplinary reference work covering culture, history, religion, and life in Late Antiquity. This was the period in Europe, the Mediterranean, and the Near East from about AD 250 to 750. Written by more than 400 contributors and edited by Oliver Nicholson, the Oxford Dictionary of Late Antiquity was published in 2018. It connects the period in history between those covered in the Oxford Classical Dictionary and The Oxford Dictionary of the Middle Ages. The print edition is in two volumes, Volume I: A–I; Volume II: J–Z.
Sources
2018 non-fiction books
Encyclopedias of history
Oxford dictionaries
Pichori church

Pichori church
The Pichori Church is located in the village of Pichori, Gali Municipality, Autonomous Republic of Abkhazia, Georgia.
History
The church is built in the Middle Ages.
Currently the area is occupied by Russia, which is why it is impossible to study the church and perform appropriate works.
References
Churches in Abkhazia
Cultural heritage of Georgia (country)
მოწაფის ხმა

მოწაფის ხმა
„მოწაფის ხმა“ — ყოველკვირეული გაზეთი, გამოდიოდა 1924–1925 წლებში თბილისში. თანამშრომლობდნენ მ. ორახელაშვილი, ა. გაწერელია, მ. გველესიანი, ს. ლორთქიფანიძე, დ. წერეთელი, შ. ღამბაშიძე და სხვები. გამოსცემდა მოსწავლეთა სარედაქციო კოლეგია (მ. გველესიანი, მ. მდივანი, ნ. აღნიაშვილი) და განათლების სახალხო კომისარიატის სოციალური აღზრდის მთავარმმართველობა. ტირაჟი 3 ათასი ცალი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
„მოწაფის ხმა“ საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ლუი XVIII

ლუი XVIII დე ბურბონი (დ. 17 ნოემბერი, 1755, ვერსალი, საფრანგეთი — გ. 16 სექტემბერი, 1824, პარიზი, საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1814-1815 და 1815-1824 წლებში, ბურბონთა დინასტიისა. 1791 წელს გაიქცა საფრანგეთიდან. ითვლებოდა საფრანგეთის ემიგრანტული კონტრრევოლუციის მეთაურად. ლუი XVI-ის სიკვდილით დასჯის შემდეგ (1793 წ.) მეფედ გამოაცხადა მისი მცირეწლოვანი ვაჟი ლუი XVII, ხოლო თავისი თავი - რეგენტად. ტახტზე ავიდა ნაპოლეონ I-ის ხელისუფლების დაცემის შემდეგ. ასი დღის პერიოდში იყო ბელგიაში, 1815 წელს დაბრუნდა უცხოეთის სახელმწიფოების ჯარებთან ერთად. რევოლუციის შიშით თავდაპირველად ზომიერ პოლიტიკას ატარებდა, მთავრობაში ულტრაროიალისტების გაძლიერების შემდეგ კი მისი პოლიტიკა აშკარად რეაქციული გახდა.
წინაპრები
ლუი XVIII-ის წინაპრები
ლიტერატურა
საფრანგეთის მეფეები
დაბადებული 17 ნოემბერი
დაბადებული 1755
გარდაცვლილი 16 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1824
სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
საფრანგეთის რეგენტები
Saattut

Saattut (old spelling: Sâtut) is a settlement in Avannaata municipality, in northwestern Greenland. Located on small Saattut Island, southeast of Appat Island and northeast of Uummannaq in the Uummannaq Fjord system, the settlement had 226 inhabitants in 2020.
Transport
Air Greenland serves the village as part of a government contract, with mostly cargo helicopter flights from Saattut Heliport to Ikerasak and Uummannaq.
Residents themselves often use dog sleds or snowmobiles for hunting trips or visits to relatives, as there are no roads connecting the village with other settlements. Saattut is home to about 500 sled dogs.
Population
The population of Saattut has dropped by nearly a quarter relative to the 2000 levels, reflecting a general trend in the region. A November 2015 edition of National Geographic reported that the settlement is home to 200 people.
References
Populated places in Greenland
Populated places of Arctic Greenland
Uummannaq Fjord
Quellouno District

Quellouno District
Quelloúno (hispanicized spelling from Quechua Q'illu Unu, q'illu meaning yellow and unu meaning water, "yellow water") is one of ten districts of the La Convención Province in the Cusco Region in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (50.98%) learnt to speak in childhood, 45.76% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
ვაფდი

ვაფდი — პოლიტიკური პარტია ეგვიპტეში 1919-1952 წლებში. დააარსა ზაღლულმა 1918 წლის ნოემბერში. 1927 წლიდან მისი თავმჯდომარე იყო მუსტაფა ნაჰას-ფაშა. წარმოადგენდა მემარჯვენე ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულების პარტიას, მასში შედიოდნენ ინტელიგენციის, მემამულეების, წვრილი ბურჟუაზიის წარმომადგენლები. პარტიის მიზანი იყო ეგვიპტის დამოუკიდებლობის მიღწევა. სათავეში ედგა ეგვიპტის ხელისუფლებას 1924, 1928-1930, 1936-1937, 1942-1944, 1950-1952 წლებში. არ მიიღო მონაწილეობა 1952 წლის რევოლუციაში და გაუქმდა. „ვაფდის“ წევრების ნაწილი უშედეგოდ იბრძოდა გამალ აბდელ ნასერის მთავრობის წინააღმდეგ 1954, 1957 და 1961 წლებში.
ლიტერატურა
ეგვიპტის პოლიტიკური პარტიები
გაუქმებული პოლიტიკური პარტიები
მემარჯვენე პარტიები
Dağ Tumas

Dağ Tumas is a village in the administrative unit with the same name of Jabrayil District of Azerbaijan, located on the southwestern slopes of Karabakh ridge, 23 km to the west of Jabrayil city.
Toponym
The village was initially called Tumas. Later, families from the village founded the villages of Tumasly (nowadays in Barda district) and Chaytumas (nowadays in Gubadly district), and in order to distinguish this village from the newly formed ones, the village of Tumas, located on mountain slopes, began to be called Dagh Tumas (montane Tumas).
History
During the years of the Russian Empire, the village of Tumasly was part of the Jabrayil district, the Elizavetpol province.
After Soviet occupation, the village was part of the village council of the same name in the Jabrayil district of Azerbaijan SSR. The village had a secondary, eighth-grade and primary schools, a library and a hospital.
As an aftermath of the Karabakh War in August 1993, It was occupied by the Armenian forces in 1993.
On 23 October 2020, was announced the liberation by Azerbaijani Army of the village of Dagh Tumas.
Population
According to the “Code of statistical data of the Transcaucasian region population, extracted from the family lists of 1886,” in the village of Tumasly, Tumasly rural district, Jabrayil district, there were 119 dym and lived 506 Azerbaijanis (listed as “Tatars”), who were Sunnis by religion, 17 of them were representatives of the clergy, the rest were peasants
According to the “Caucasian Calendar” for 1910, in the village of Tumas, Karyagin district, in 1907 here lived 599 people, most were Azerbaijanis, indicated in the calendar as “Tatars”.
According to the publication “Administrative Division of the ASSR”, prepared in 1933 by the Department of National Economic Accounting of the Azerbaijan SSR (AzNEA), as of 1 January 1933, in the village of Dagh Tumas, which was part of Dagh Tumas village council of the Jabrayil district of Azerbaijan SSR, there were 106 farms and 529 inhabitants. The entire population of the village council were Azerbaijanis (in the source listed as “Turks”).
In 1977, 919 people lived in the village. The village population was engaged in livestock farming, wheat cultivation, viticulture and sericulture
References
External links
Populated places in Jabrayil District
სევერუსები

სევერუსები — რომის საიმპერატორო დინასტია 193-235 წლებში. სევერუსების დინასტიას მიეკუთვნებოდნენ:
ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსი (193 - 211)
კარაკალა (211 - 217)
გეტა (211 - 212)
ჰელიოგაბალუსი (218 - 222)
ალექსანდრე სევერუსი (222 - 235)
სევერუსებმა სამხედრო-ბიუროკრატიული მონარქია შექმნეს. ალექსანდრე სევერუსის გარდა ყველა იმპერატორი სენატის საწინააღმდეგო პოლიტიკას ატარებდა.
ლიტერატურა
დინასტიები
რომის ისტორია
მოტილიეხა

მოტილიეხა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 578 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მოტილიეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები