PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ljupčo Jordanovski

Ljupčo Jordanovski (13 February 1953 – 7 October 2010) was a Macedonian seismologist and politician.
Education background
Jordanovski was born in Štip. He received his BEng in Electrical Engineering from the University of Zagreb. He received his PhD from the University of Southern California in 1985.
Political activities
He was a member of the Social Democratic Union of Macedonia party. He took office as Speaker of the Assembly on 18 November 2003.
As Speaker of the Assembly, according to the Republic of Macedonia's constitution he was the successor to the president in the event of the president's inability to serve.
Acting President of Macedonia
Accordingly, when President Boris Trajkovski was killed in a plane crash on 26 February 2004, Jordanovski was sworn in as president.
He was the acting president of the Republic of Macedonia from 26 February 2004 to 12 May 2004. He left office after presidential elections in which he did not run. He continued in his role as Speaker after his time as acting president, until 2 August 2006.
Ambassador to the United States
On 6 July 2006 he was accredited as the Ambassador of the Republic of Macedonia to the United States of America, but at the end of December he was recalled by the Government of the Republic of Macedonia. He died unexpectedly in Skopje.
References
External links
– video (Macedonian)
|-
1953 births
2010 deaths
People from Štip
Seismologists
Speakers of the Assembly of North Macedonia
Social Democratic Union of Macedonia politicians
USC Viterbi School of Engineering alumni
Ambassadors of North Macedonia to the United States
Turridrupa gatchensis

Turridrupa gatchensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 13 mm and 15 mm.
Distribution
This marine species occurs off New Caledonia and the Loyalty Islands
References
Fischer-Piette, E., 1950. Liste des types décrits dans le Journal de Conchyliologie et conservés dans la collection de ce journal (avec planches)(suite). Journal de Conchyliologie 90: 149-180
External links
Hervier J. (1896). Descriptions d'espèces nouvelles de l'archipel Néo-Calédonien. Journal de Conchyliologie. 43(3): 141–152
gatchensis
Gastropods described in 1896
Nadelhorn

Nadelhorn
The Nadelhorn (4,327 m) is a mountain in the Pennine Alps in Switzerland. It is the highest point on the Nadelgrat, a high-level ridge running roughly north–south above the resort of Saas-Fee to the east, and the Mattertal to the west. Its three ridges join to form a sharp-pointed summit, which looks like a needle (German: Nadel) when seen from the north. The other summits on the Nadelgrat are the Stecknadelhorn and Hohberghorn.
It was first climbed by Franz Andenmatten, Baptiste Epiney, Aloys Supersaxo and J. Zimmermann on 16 September 1858.
See also
List of 4000 metre peaks of the Alps
References
Dumler, Helmut and Willi P. Burkhardt, The High Mountains of the Alps, London: Diadem, 1994
External links
The Nadelhorn on SummitPost
The Nadelgrat on SummitPost
Alpine four-thousanders
Mountains of the Alps
Mountains of Valais
Pennine Alps
Mountains of Switzerland
Four-thousanders of Switzerland
კეროლ ენ დაფი

კეროლ ენ დაფი (ინგლ. Carol Ann Duffy; დ. 23 დეკემბერი, 1955, გლაზგო, შოტლანდია) —
შოტლანდიელი პოეტი, დრამატურგი, მწერალი და მიმდინარე პოეტი-ლაურეატი. ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერი და კომანდორი (1995, 2002).
დაფი დაიბადა გლაზგოში. გაიზარდა სტაფორდშირში. 1977 წელს ლივერპულის უნივერსიტეტი დაამთავრდა ფილოსოფიის განხრით. ამჟამად ცხოვრობს მანჩესტერში და პოეზიას ასწავლის მანჩესტერის მეტროპოლიტენის უნივერსიტეტის წერის ფაკულტეტზე. 2009 წლის 1 მაისს ის ენდრიუ მოშენის შემდეგ გახდა პოეტი-ლაურეატი, ასევე პირველი ქალი და პირველი შოტლანდიელი ამ პოსტზე.
სქოლიო
შოტლანდიელი პოეტები
შოტლანდიელი დრამატურგები
პოეტი-ლაურეატები
დაბადებული 1955
კარსანი

კარსანი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 700 მ, მცხეთიდან 8 კმ.
გეოგრაფია
კარსანი მდებარეობს საქართველოს დღევანდელ და ანტიკურ დედაქალაქებს — თბილისსა და მცხეთას შორის მოქცეულ პატარა ხეობაში, მტკვრისა და არაგვის შესართავთან. ხეობა სიგრძეში სულ შვიდიოდე კილომეტრს წარმოადგენს და დონეთა სხვაობა ხეობის თავსა და ბოლოს შორის 500 მეტრს აღემატება, რის შედეგადაც ხეობა გამოირჩევა წარმტაცი ბუნებითა და ეკომრავალფეროვნებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი.
ისტორია
გადმოცემების თანახმად, კარსნის სიახლოვესაა დაკრძალული ქართველთა ეთნარქი — ქართლოსი. ქართული საისტორიო-საეკლესიო ტრადიციის მიხედვით, იბერიის მეფეებს ნაბუქოდონოსორისაგან დევნილი ებრაული თემისთვის მიუციათ კარსანი სამკვიდროდ.
1904 წელს სოფელში გაიხნსა თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიის განყოფილება, რომელიც 1935 წლიდან გადაიტანეს დუშეთში (დუშეთის გეოფიზიკური ობსერვატორია). ამ პერიოდისაა სოფელში დღემდე შემორჩენილი ობსერვატორიის ნაგებობა.
თვითმხილველების გადმოცემით მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში აქ ლავრენტი ბერიას ხელმძღვანელობით ფიზიკოსები საიდუმლო იარაღზე მუშაობდნენ, რის გამოც ხეობა მოქალაქეებისგან დაცლილი და გადაკეტილი ყოფილა.
ომის შემდგომ შენობა გადაეცათ არქეოლოგებს, რომლებიც არმაზისხევი-არმაზციხე-კარსნის არქეოლოგიურ ნაკრძალში მუშაობდნენ. 50-იან წლებში აქ განთავსებული იყო ფიზიკის ინსტიტუტის ლაბორატორიები. ინსტიტუტის ატომური რეაქტორის ამუშავების შემდეგ ამ კომპლექსში განთავსდა ტუბსაავადმყოფო. ლანდშაპტური პირობებისა და დიდი დასახლებებიდან იზოლაციის გამო. საავადმყოფომ ფუნქციონირება შეწყვიტა 1980-იანი წლების ბოლოს.
იხილეთ აგრეთვე
კარსნისხევის არქეოლოგიური ძეგლები
კარსანის ღვთისმშობლის ეკლესია
კარსანის წმინდა ნინოს ეკლესია
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მცხეთა-მთიანეთის მხარის კურორტები
ხუთი ოჯახი

ხუთი ოჯახი
«ხუთი ოჯახი» (Five Families) — იტალიურ-ამერიკული მაფიის ხუთი უმსხვილესი და ყველაზე გავლენიანი "ოჯახი" ნიუ-იორკში. მათ ეკუთვნის ოჯახები: ბონანო, გამბინო, ჯენოვეზე, კოლომბო (ან პროფაჩი, ჯოზეფ "დონ პეპინო" პროფაჩის სახელზე - ერთ-ერთი ბოსის, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ამ ოჯახს) და ლუკეზე.
ამ ოჯახების ბოსები ამჟამად არიან:
ბონანო — მიქაელ მანკუზო (2013-დან);
გამბინო —პიტერ გოტი (2001-დან);
ჯენოვეზე —ლიბორიო ბელომო (2010-დან);
კოლომბო — კარმაინ "ჯუნიორ" პერსიკო (1979-1981; 1985-დღემდე);
ლუკეზე — ვიტორიო "ვიკ" ამუსო ("ოფიციალური" ბოსი 1987 წლიდან; მმართველობა ამჟამად ხორციელდება მმართველი კომიტეტის მიერ, რომელიც სამი კაპოსგან შედგება — ანიელო "ნეილ" მილიორე, ჯოსეფ დინაპოლი და მეთიუ მადონა).
ორგანიზებული კრიმინალური ჯგუფები
მაფია
ჟან კალვინი

ჟან კალვინი, ჟან კოვენი (დ. 1509 ნუვაიონი, საფრანგეთი — გ. 1564, ჟენევა, შვეიცარია) — ფრანგი თეოლოგი, რეფორმატორი, კალვინიზმის დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
ჟან კოვენი დაიბადა 1509 წლის 10 ივლისს ქალაქ ნუაიონში, საფრანგეთი. 14 წლის ასაკში მამამისმა, ადვოკატმა ჟერარ კოვენმა, გაგზავნა პარიზის უნივერსიტეტში ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და სამართლის სასწავლად. 1532 წელს ორლეანში დაიცვა სადოქტორო ხარისხი.
1536 წელს გაემგზავრა შვეიცარიის ქალაქ ბაზელში, თუმცა გზად შეჩერდა და, საბოლოოდ, დასახლდა ჟენევაში. იმავე წელს ქალაქიდან გაქცევა მოუწია, ვინაიდან ძალაუფლება მისმა მოწინააღმდეგეებმა ჩაიგდეს ხელთ. 1538–1541 წლებში სტრასბურში მღვდლად მსახურობდა. 1541 წელს ჟენევის მაგისტრატმა სთხოვა ქალაქში დაბრუნება. კალვინი დაბრუნდა ჟენევაში, სადაც სიკვდილამდე იცხოვრა. კალვინის რეფორმატორული იდეები არა მარტო შვეიცარიაში გავრცელდა, არამედ მრავალ სხვა ქვეყანაში.
მიუხედავად იმისა, რომ კალვინს არ ჰქონდა საერო ძალაუფლება, ნელ-ნელა ქალაქში დამყარდა რეჟიმი, რომელიც თეოკრატიულ დიქტატურას წააგავდა. კალვინს „ჟენევის პაპსაც“ კი უწოდებდნენ, ხოლო კალვინისტურ ჟენევას - „პროტესტანტულ რომს“. კალვინისტები სასტიკად უსწორდებოდნენ მოწინააღმდეგეებს: თავის შეურიგებელ მტრებს კოცონზე წვავდნენ. მიუხედავად ამისა, კალვინისტური ეკლესიის ორგანიზაციამ მაინც შეინარჩუნა შედარებით დემოკრატიული ხასიათი.
კალვინი გარდაიცვალა 1564 წლის 27 მაისს ქალაქ ჟენევაში.
სერვეტის გასამართლება
იმ დროის ცნობილი მეცნიერი, ექიმი, თეოლოგი და ენათმეცნიერი მიგელ სერვეტი, რომელიც წერდა ნაშრომებს სამების დოგმატის წინააღმდეგ, ჩაება კალვინთან მიმოწერაში. კალვინმა რამდენიმე მიმოწერის შემდეგ, თავის მეგობარს მისწერა: „თუ სერვეტი ხელში ჩავიგდე, არ ვაცოცხლებ“. მართლაც, ცოტა ხანში პირველი მცდელობა კალვინის მხრიდან ვენაში მოხდა, სადაც სერვეტი გამოიჭირა და ბრალი დასდო. სერვეტი ციხეში ჩასვეს, თუმცა იგი გაიქცა ციხიდან, სანამ განაჩენს გამოუტანდნენ. ცოტა ხნის შემდეგ, სერვეტი ჟენევაში გამოჩნდა, სადაც კალვინმა თავისი ქადაგებისას მსმენელებში ამოიცნო და დააპატიმრებინა. ჟენევის კანონებით სხვა ქვეყნის მოქალაქის გასამართლება არ შეიძლებოდა, თუ იგი კრიმინალს არ ჩაიდენდა ქალაქში. თუმცა კალვინმა მთელი თავისი გავლენა გამოიყენა არა მარტო თავის ქვეყანაში, არამედ წერილები დააგზავნა სხვა ქალაქებში და სთხოვა იქ მყოფთ, რომ სერვეტის მოკვლაში დახმარებოდნენ.
საბოლოოდ, კალვინმა თავისი გაიტანა და განაჩენი 26 ოქტომბერს დამტკიცდა — 41 წლის სერვეტის ცეცხლზე დაწვა მიესაჯა. თავისი წიგნები მიაყარეს და ცეცხლი წაუკიდეს, მისი ბოლო სიტყვები იყო: „უფალო იესო ქრისტე, ძეო მარადიული ღვთისა, შემიწყალე მე“. კალვინი ამის შემდგომ წერდა: „უნდა განადგურდნენ ესენი (ანაბაპტისტები) ისე, როგორც ესპანელი სერვეტი გავანადგურე...“
1903 წელს კალვინისტებმა სერვეტის მკვლელობის ადგილას დაფა გააკეთეს წარწერით: „ვაღიარებთ და ვწუხვართ კალვინის შეცდომის გამო, რომელიც იყო მისი დროის შეცდომა.“
გალერეა
თხზულებანი
„დარიგებები ქრისტიანულ რწმენაში“ (1536)
ბიბლიოგრაფია
„მოკლა კალვინმა სერვეტი?“ — სტენფორდ რივესი, 2008.
„ერეტიკოსი, რომელზეც ნადირობდნენ“ — ბაინტონი.
„ცივილიზაციის ისტორია — რეფორმაცია“ — ვილიან დურანტი.
„ჟან კალვინის ცხოვრება, წერილები და ნაშრომები.“ — რეიბურნი და ჰიუ იანგი (1914).
რესურსები ინტერნეტში
სერვეტისა და კალვინის დაპირისპირება
ბრალდებები სერვეტისადმი
სქოლიო
დაბადებული 1509
გარდაცვლილი 1564
ფრანგი თეოლოგები
ფრანგი პროტესტანტები
აკარაუ

აკარაუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 57 542 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 842.884 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 68.27 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum etheridgei

Lasioglossum etheridgei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1916 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
etheridgei
კურდღელაიძე

კურდღელაიძე
საკუთარი სახელი კურდღელაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გარსევან კურდღელაიძე — ქართველი გეოგრაფი
დიმიტრი კურდღელაიძე — ქართველი ფიზიკოს-თეორეტიკოსი
Doyrantsi

Doyrantsi is a small hamlet in Ardino Municipality, Kardzhali Province, southern-central Bulgaria. It is located from Sofia. It covers an area of 10.426 square kilometres and as of 2007 had a population of 2 people.
References
Villages in Kardzhali Province
ტაბულეირუ

ტაბულეირუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 459 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 079 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.32 კმ²-ზე. ფართობი 211 084 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
არაუკოს ომი

არაუკოს ომი – გრძელვადიანი სამხედრო კონფლიქტი ჩილეს გენერალ-საკაპიტნოსა და კრეოლურ მოსახლეობას შორის. მიმდინარეობდა ესპანელებსა და მაპუჩეს ტომს შორის, ომში ჩართული იყო ასევე ინდიელების რამდენიმე ტომი.
ომის მოქმედების არეალი ძირითადად იყო მდინარე მატაკიტოს ხეობა და რელონკავის ყურე. საომარი მოქმედებები მიმდინარეობდა ასევე კონსეფსიონსა და თანამედროვე რეგიონების ბიო-ბიოსა და არაუკანიის რეგიონების სანაპირო ზოლში.
ეს ომი პრაქტიკულად 3 საუკუნე გრძელდებოდა. 1536 წლიდან ჩილეს დამოუკიდებლობამდე (1818 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალონსო დე ერსილია ი სუნიგა
რესურსები ინტერნეტში
ჩილეს ისტორია
XVI საუკუნის ომები
XVII საუკუნის ომები
XVIII საუკუნის ომები
XIX საუკუნის ომები
ბელგრადის წმინდა საბას ტაძარი

ბელგრადის წმინდა საბას ტაძარი
წმინდა საბას ტაძარი — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის საკათედრო ტაძარი ბელგრადში. იგი უდიდესი ტაძარია ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე და ერთი-ერთი ყველაზე დიდი მსოფლიოში.
წმინდა საბას ტაძარი პირველი სერბი არქიეპისკოპოსისა და ეროვნული გმირის წმინდა საბას (1175-1236) სახელზეა ნაკურთხი და სწორედ იმ ადგილას ააგეს, სადაც სინან-ფაშამ 1595 წელს დააწვევინა წმინდა მოწამის ნეშთი. იქვე, ვრაჩარის გორაზე, ბელგრადის ცენტრის სამხრეთით სერბეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკას უდევს ბინა და მთელი შემოგარენი ერთ პარკადაა გაშენებული, რომელსაც „სვეტოსლავსკი პლატო“, ანუ „წმინდა საბას პლატო“ ეწოდება.
ისტორია
მრავალი ათწლეული მოანდომეს სერბებმა ტაძრის არქიტექტურულ დაგეგმარებას და სხვადასხვა კონკურსების ჩატარების შემდეგ მშენებლობა1935 დაიწყო. მეორე მსოფლიო ომის დროს შეჩერებული მშენებლობა დრო და დრო განახლდებოდა ხოლმე, ტაძარზე გუმბათის დადგმა კი მხოლოდ 1989 წელს მოხერხდა.
წმინდა საბას მონასტრის ოფიციალური კურთხევა 2004 შედგა, თუმცა მშენებლობა დღემდე არ დასრულებულა. მშენებლობაში მთელი სერბული საზოგადოება იღებდა და იღებს მონაწილეობას, რის გამოც ამ სალოცავის აგებასა და მის შესრულებას ყოველთვის ერთ–ერთ დიდ ეროვნულ საქმედ განიხილავდნენ. წმინდა საბას მონასტერი ამ მხრივ სრულიად სერბთა ეროვნული კონსოლიდაციის სიმბოლოდაც აღიქმება.
არქიტექტურული სტილი
არქიტექტურული ძეგლის ავტორები (ალექსანდერ დეროკო და ბოგდან ნესტოროვიჩი) კლასიკური ბიზანტიური სტილისკენ იხრებიან. მათი უშუალო მაგალითი VI საუკუნის კეისარ იუსტინიანე I-ის დროს აგებული ბიზანტიის იმპერიის მთავარი სალოცავი აია-სოფიაა, რომელიც დღეს სტამბოლში მდებარეობს.
ცენტრალური გუმბათის მთავარი ნახაზი მაინც მნიშვნელოვნად განსხვავდება მისი ბიზანტიური ნიმუშისაგან, რადგან ამ შემთხვევაში ბაზილიკა არ ერყწმის ნაგებობის ცენტრალურ კორპუსს.
შუა საუკუნეების სერბეთის არქიტუქტურის გამოძახილს წარმოადგენს მთავარი გუმბათის ირგვლივ ჩართული კოშკები და ჯვროვანი ფორმის ფრთები, რომელიც რაშკის სკოლას (სტუდენიცის მონასტერი, დეჩანი) ახასიათებდა.
ტაძრის განზომილებები
არქიტექტურული ძეგლი თავისი განზომილებებით — 91 მ × 81 მ / 77 მ × 71 მ-ზე, ერთ–ერთი უდიდესია მსოფლიოში. მას უჭირავს 3500 მ²-დან 7570 მ²-მდე ფართობი, რითაც დაახლოებით შეესაბამება აია–სოფიას განზომილებებს. წმ. საბას მონასტრის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი გუმბათის დიამეტრი 35/31 მ-ზეა, ხოლო ამავე გუმბათის გამყოფი ხაზი 65 მეტრ სიმაღლეზე.
ლიტერატურა
ცხოვრება წმიდა საბასი, სერბეთის მთავარეპისკოპოსისა. საქართველოს საპატრიარქოს პრესცენტრი, რედაქტორი მღვდელი თეოდორე გიგნაძე, თბ., 2003.
რესურსები ინტერნეტში
English-language documentary of the Yugoslav „Filmske Novosti“ (1989) about the lifting of the Dome by IMG „Trudbenik“ via the lift-slab method (YouTube: Englisch)
ოფიციალური ვებგვერდი
Webcam
სერბეთის ტაძრები
ანდორა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ანდორა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანდორამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მან ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ოლიმპიური ანგარიშები
სპორტული ბმულები
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანდორა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უჯარმის მეორე ნაგებობა

უჯარმის მეორე ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის დასავლეთით, დაახლოებით 2 კილომეტრზე, ფიდნის ეკლესიისკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, ბლებად წოდებულ ადგილას. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ნაგებობა გეგმით ოთხკუთხაა (სიგანე — 6,4 მეტრი, სიგრძე არ დგინდება), რომლის გრძივი ღერძი სამხრეთ-ჩრდილოეთითაა მიმართული. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია: ჩრდილოეთ კედელი (მთელ სიგრძეზე), აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ბოლო და დასავლეთ კედლის ფრაგმენტები (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 1,2 მეტრია). სამხრეთ კედელი და აღმოსავლეთ კედლის დანარჩენი ნაწილი მიწის პირამდეა დანგრეული, ისე, რომ მათი კვალიც კი აღარ იკითხება.
შემორჩენილი კედლები საშუალო ზომის, რიყის ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. შიგნით, ჩრდილოეთ კედლის გაყოლებით, კედლიდან 1,6 მეტრზე, მოჩანს საყრდენი კედლის კვალი. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდესთან მცირე ზომის, ოთხკუთხა ნიშაა.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სან-მიგელ-დუ-ტაპუიუ

სან-მიგელ-დუ-ტაპუიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 285 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 134 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.48 კმ²-ზე. ფართობი 5 207 016 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლაგუნა-ბლანკა

ლაგუნა-ბლანკა (თეთრი ტბა) — ტბა ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 350 მეტრზე. მისი სიგრძე 5.6 კმ-ია, სიგანე 3.5 კმ, ხოლო მთლიანი ფართობი 10.9 კმ². ტბისდ წყალი თეთრი ფერისაა, რაც მასში მინერალების მაღალი კონცენტრაციითაა განპირობებული.
ლაგუნა-ბლანკა ვიწრო სრუტით უკავშირდება ლაგუნა-ვერდეს ტბას.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
ლაგუნა-ბლანკა
ბოლივიის ტბები
ციმბირული საბჭოთა ენციკლოპედია

ციმბირული საბჭოთა ენციკლოპედია (ცსე) — რუსულენოვანი ენციკლოპედიური გამოცემა ციმბირის, შორეული აღმოსავლეთისა და ურალის გეოგრაფიაზე, დემოგრაფიასა და სოციალური მდგომარეობაზე.
ისტორია
ციმბირული საბჭოთა ენციკლოპედია სსრკ-ის რეგიონული ენციკლოპედიების წინამორბედად შეიძლება ჩაითვალოს. თავდაპირველად ციმბირული ენციკლოპედიის გამოცემის საკითხი 1919 წელს დაისვა ტომსკში „ციმბირის კვლევის ინსტიტუტის“ მიერ. ამ ინიციატივას მხარს უჭერდა თეთრგვარდიელთა მოძრაობის ხელმძღვანელი ალექსანდრ კოლჩაკი. დასახული პროგრამის გახორციელება 1920 წელს დაიწყო, თუმცა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამ პროექტი დახურა. 1926 წელს განათლებულ წრეებში ფუნდამენტურ შრომაზე ლაპარაკი განახლდა და უკვე ერთი წლის თავზე, 1927 წლის აპრილში, ორგბიურო შეიკრიბა და ადგილობრივი მეცნიერებისგან რედკოლეგია დამტკიცდა.
პირველი ტომი გაზეთ „პრავდასთან“ ერთად გამოიცა 10 000-იანი ტირაჟით, ხოლო მომდევნო ორი გაერთიანებულმა გამომცემლობა „ოგიზმა“ გამოსცა. 1929-32 წლებში ნოვოსიბირსკში 3 ტომი დაიბეჭდა, დაგეგმილი ორი ძირითადი და ერთი დამატებითი ტომის დაბეჭდვა კი ვეღარ მოხერხდა, რადგან გამოცემა დაიხურა. ენციკლოპედიის რედკოლეგიაში 500-ზე მეტი ადამიანი იყო გაერთიანებული.
დაგეგმილი მეოთხე ტომის გამოცემა მხოლოდ 1992 წელს ნიუ-იორკში მოხერხდა გადარჩენილი მიკროფირისა და სასიგნალო ეგზემპლარების წყალობით, რომლებიც თავის დროზე სარედაქციო კოლეგიის წევრებისთვის ჰქონდათ დარიგებული.
შემადგენლობა
ენციკლოპედია ცოდნის თითქმის ყველა სფეროს მოიცავს, მაგრამ ფაქტების წყობისა და შინაარსის გადმოცემის მხრივ მარქსიზმ-ლენინიზმის საგრძნობი გავლენა ემჩნევა.
სხვა საბჭოთა ენციკლოპედიები
ლიტერატურა
О. И. Блинова , В. В. Палагина «„Сибирская советская энциклопедия“ как источник диалектной лексикографии», Томск: Томский университет, 1979.
სსრკ-ის ენციკლოპედიები
Bela Vista do Maranhão

Bela Vista do Maranhão is a municipality in the state of Maranhão in the Northeast region of Brazil.
The municipality contains a small part of the Baixada Maranhense Environmental Protection Area, a sustainable use conservation unit created in 1991 that has been a Ramsar Site since 2000.
See also
List of municipalities in Maranhão
References
Municipalities in Maranhão
ჰოენცოლერნები

ჰოენცოლერნები
ჰოენცოლერნთა დინასტია — ბრანდენბურგის კურფიუსტრთა, შემდგომ პრუსიის მეფეებიისა (1871-1918) და ამავდროულად გერმანიის იმპერატორთა დინასტია. 1192 წლიდან ჰოენცოლერნები ნიურნბერგის ბურგგრაფები იყვნენ. 1227 წელს ჰოენცოლერნების საგვარეულო ორად გაიყო: შვაბიურ (უფროს) და ფრანკონიულ (უმცროს) შტოებად. ფრანკონიულ შტოს ნიურნბერგთან ერთად ბაიროითი და ანსბახი ერგო. 1415 წელს ბურგგრაფ ფრიდრიხ VI-ს ლენად ბრანდენბურგის საკურფიურსტო უბოძეს, რითაც დასაბამი მიეცა ჰოენცოლერნების ბრანდენბურგულ-პრუსიულ დინასტიას. 1701 წლიდან ჰოენცოლერნები პრუსიის მეფეები, ხოლო 1871-1918 წლებში - გერმანიის იმპერატორები იყვნენ. ჰოენცოლერნების დინასტია გერმანიაში დაამხო ნოემბრის რევოლუციამ (1918 წ.). ჰოენცოლერნების შვაბიური ხაზი 1576 წელს ორად გაიყო: ჰეხინგენებად და ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენებად.
ჰოენცოლერნთა კათოლიკური განშტოება — ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენები 1866—1947 წწ რუმინეთს მართავდნენ.
მთავარი წარმომადგენლები
ბრანდერბურგის კურფიურსტები:
ფრიდრიხ I (იგივე ფრიდრიხ VI) — (1415-1440)
ალბრეხტ აქილევსი — (1470-1486)
ფრიდრიხ ვილჰელმი — (1640-1688)
ფრიდრიხ III — (1688-1701)
პრუსიის მეფე ფრიდრიხ I — (1701-1713)
პრუსიის მეფეები:
ფრიდრიხ ვილჰელმ I — (1713-1740)
ფრიდრიხ II — (1740-1786)
ფრიდრიხ ვილჰელმ III — (1797-1840)
ფრიდრიხ ვილჰელმ IV — (1840-1861)
პრუსიი მეფეები და გერმანიის იმპერატორები:
ვილჰელმ I — (მეფე 1861-1888, იმპერატორი 1871-1888)
ვილჰელმ II — (1888-1918)
ლიტერატურა
Spindler M., Kraus A.: Geschichte Frankens bis zum Ausgang des 18. Jahrhunderts
Семёнов И. С.: ევროპული დინასტიები
გერმანიის ისტორია
დინასტიები
სანტიაგოს რეგიონი

სანტიაგოს რეგიონი — ადმინისტრაციული რეგიონი ჩილეს ცენტრალურ ნაწილში. მოიცავს 6 პროვინციასა და 52 კომუნას.
ფართობი — 15 403,2 კმ². მოსახლეობა — 6 061 185 კაცი (2002). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 393,5 ად./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. სანტიაგო.
მდებარეობა
რეგიონი მდებარეობს ჩილეს ცენტრალურ ნაწილში და ესაზღვრება:
ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან – ვალპარაისოს რეგიონი
აღმოსავლეთიდან – არგენტინა
სამხრეთიდან – ო’ჰიგინსის რეგიონი
რესურსები ინტერნეტში
სანტიაგოს რეგიონის ოფიციალური საიტი
ჩილეს რეგიონები
ტრიპოლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტრიპოლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტრიპოლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტრიპოლი — სიდიდით და მნიშვნელობით მეორე ქალაქი ლიბანში, ისტორიული ფინიკიის დედაქალაქი
ტრიპოლი — ლიბიის დედაქალაქი
ტრიპოლი — ქალაქი საბერძნეთში, არკადიას რეგიონის დედაქალაქი
ჭანჭყატისებრნი

ჭანჭყატისებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ფოთოლმცვივანი ან მარადმწვანე ხეები, ბუჩქები და ლიანებია. ყვავილები ორსქესიანი ან ერთსქესიანია; შეკრებილია მტევნისებრ ყვავილედებად. ნაყოფი კოლოფი, კენკრა ან კურკიანაა.
აერთიანებს 75-მდე გვარსა და 1150-მდე სახეობას. საქართველოში გავრცელებულია მხოლოდ ერთი გვარი — ჭანჭყატი.
ლიტერატურა
Camponotus punctatissimus

Camponotus punctatissimus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ვესტა

ვესტა — რომაელების ცეცხლის, ოჯახური კერიის, ქალაქის თემის მფარველი ქალღმერთი. ვესტას კულტი ერთ-ერთი უძველესი ინდო-ევროპული კულტია და ოდითგანვე იყო რომში გავრცელებული. იგი მტკიცედ იყო დაკავშირებული ისეთ სიწმინდეებთან, როგორიცაა პალადიუმი, რომელიც ენეოსმა ჩამოიტანა და ვესტას ტაძარში ინახებოდა, როგორც რომის სიძლიერის სიმბოლო და რეგიუმი — მეფის საცხოვრებელი.
რომის დაარსების თქმულებებიდან ჩანს, რომ ვესტას კულტი რომზე ძველია, იგი ჯერ კიდევ ალბა-ლონგაში იცოდნენ. რომის ლეგენდარული დამაარსებლის, რომულუსის დედაც ვესტას ქურუმი იყო.
ვესტას ტაძარი ააშენა რომის მეორე მეფემ ნუმა პომპილიუსმა პალატინის გორაზე. პლუტარქე დაწვრილებით აღწერს ამ ტაძარს, რომლის ცენტრშიც წმინდა ცეცხლი ენთო. პლუტარქე მიიჩნევს, რომ იგი მზის სიმბოლოა, რომელიც სამყაროს ცენტრშია.
ვესტას ქურუმებს 6–10 წლის ასაკში არისტოკრატიული ოჯახების ქალიშვილებიდან არჩევდნენ და მათ 30 წლის მანძილზე უნდა შეენარჩუნებინათ ქალწულობა. წინააღმდეგ შემთხვევაში მათ ცოცხლად მარხავდნენ. ვესტას ქალწულები ტაძარში მარადიულ ცეცხლს ინარჩუნებდნენ, რომელიც სახელმწიფოს ძლიერების და სტაბილურობის სიმბოლო იყო, მონაწილეობდნენ რიტუალებში და ამზადებდნენ ფქვილის, მარილისა და სამსხვერპლო ცხოველების ფერფლისგან მსხვერპლშესაწირ ნარევებს (mola salsa).
თუმცა ცეცხლის ჩაქრობა ცუდ ნიშნად ითვლებოდა, მაგრამ ყოველი წლის პირველ დღეს ცეცხლს აქობდნენ და თავიდან ანთებდნენ წმინდა ხის ხეზე ხახუნით. მისგან ინთებოდა კურიების ცეცხლიც. ითვლებოდა, რომ ყოველ ცეცხლში არის ქალღმერთის სულის ნაწილი. ამასთან ერთად ტაძარში შენახული წმინდა ბზაც იცვლებოდა. კერძო სახლებში ვესტას ეძღვნებოდა შესასვლელი — ვესტიბიული.
შემდგომში ვესტას აიგივებდნენ დედამიწასთან, რომლის ბირთვშიც ცეცხლია. ვესტას ასევე პენატებს აკუთვნებდნენ, რადგან მაგისტრატუსები, როდესაც მოვალეობის შესრულებას იწყებდნენ, მსხვერპლს სწირავდნენ პენატებს და ვესტას.
ვესტას გამოსახავდნენ თავსაფრით დაფარული სახით, თასით, ჩირაღდნით, სკიპედრით და პალადიუმით.
ვესტას დღესასწაული — ვესტალია, აღინიშნებოდა 9 ივნისს. დღესასწაულზე რომაელი ქალები ფეხშიშველები მიდიოდნენ ვესტას ტაძარში და მსხვერპლს სწირავდნენ მას. ამ დღეს არ ამუშავებდნენ ვირებს, რადგან, თქმულების თანახმად, ვირის ყროყინმა გააღვიძა ქალღმერთი, როდესაც პრიაპუსი მის გაუპატიურებას აპირებდა.
ვესტას მსახურობა გრძელდებოდა 382 წლამდე, სანამ გრაციანუსმა არ შეწყვიტა იგი და არ ჩააქრო წმინდა ცეცხლი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ვესტა
რომაული ქალღმერთები
Kirən

Kirən
Kiran (also Kira and Kiren) is a village in the Tovuz Rayon of Azerbaijan.
Populated places in Tovuz District