PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გაერთიანება 90/მწვანეები

გაერთიანება 90/მწვანეები — მწვანე პოლიტიკური პარტია გერმანიაში. ჩამოყალიბდა 1993 წელს „მწვანეებისა“ (შეიქმნა დასავლეთ გერმანიაში 1980 წელს) და გაერთიანება 90-ის (შეიქმნა აღმოსავლეთ გერმანიაში 1990 წელს) შერწყმით. „მწვანეები“ პირველად ხელისუფლების სათავეში XX-XXI საუკუნეთა მიჯნაზე მოვიდნენ იოშკა ფიშერის მეთაურობით, სოციალ-დემოკრატებთან ერთად. ამჟამად, პარტიას სათავეში უდგას ცნობილი პოლიტიკოსი, ბუნდესტაგის მრავალგზის წევრი კლაუდია როტი. პარტიას ბუნდესტაგში 118 წარმომადგენელი ჰყავს.
მწვანეები წარმოდგენილნი არიან გერმანიის ყველაზე მდიდარი და შეძლებული მხარეების მთავრობებში (ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალია, რაინლანდ-პფალცი და ა.შ). 2011 წელს პარტიამ მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია რეგიონულ არჩევნებში. ბადენ-ვიურტემბერგში ისტორიაში პირველად გერმანიის ფედერალური მხარის მინისტრ-პრეზიდენტად აირჩიეს, არა სოციალ-დემოკრატიული ან ქრისტიან დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელი, არამედ მწვანეთა პარტიის წევრი ვინფრიდ კრეჩმანი. მწვანეთა პარტიას 60000-მდე წევრი ჰჰყავს. მასთან დაახლოვებულ ორგანიზაციად ჰაინრიხ ბიოლის ფონდს მიიჩნევენ.
პოლიტიკური პლატფორმა
პარტიის ძირითადი იდეოლოგიური მიმართულებებია მწვანე პოლიტიკა და სოციალური ლიბერალიზმი. მის პოლიტიკურ პოზიციას ზოგადად მემარცხენე-ცენტრისტულად აღწერენ, მაგრამ ზოგი წყარო მას ცენტრისტულად აღწერს. დასავლეთ გერმანიის „მწვანეებმა“ გადამწყვეტი როლი ითამაშეს ევროპაში მწვანე პოლიტიკის განვითარებაში.
შედეგები არჩევნებში
ფედერალური პარლამენტი (ბუნდესტაგი)
ევროპის პარლამენტი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გერმანიის პოლიტიკური პარტიები
ჯიმითის წმინდა გიორგის ეკლესია

ჯიმითის წმინდა გიორგის ეკლესია
ჯიმითის წმიმდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
აღწერილობა
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით, აგურით და კირის ხსნარით. შიგნით და გარედან შელესილ-შეთეთრებულია. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი თაღოვანია და შიგნიდან საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეშია ჩასმული. აღმოსავლეთით საკურთხევლის ნახევარწრიული აფსიდია, თაღოვანი სარკმლით და მის ორივე მხარეს მდებარე თითო ოთკუთხა ნიშით. საკურთხეველი დარბაზისგან გამიჯნულია კანკელით, რომელიც აფსიდიდან დაახლოებით 1 მეტრით წინწამოწეულია. კამარა სხმულია ცილინდრული ფორმისა. დასავლეთ კუთხეებში პილასტრებია, ჩრდილოეთ კედელში, აფსიდის მხართან ახლოს პატარა ოთხკუთხა ნიშა. სამხრეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია: ერთი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. იგი საკმაოდ მცირე ზომისაა და იმდენად მაღლაა „ატანილი“, რომ მისი ღიობის ნაწილი კამარის წვერის ზემოთაა ასული. ეკლესიას გრძივი ფასადები ორ-ორი საფეხურით შეღრმავებული თაღოვანი არითაა დანაწევრებული. დასავლეთ ფასადზე, სარკმლის ქვემოთ, აგურით გამოყვანილი ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. დასავლეთ ფრონტონის წვერზე დადგმულია დაბალი, აგურის ოთხწახნაგა სამრეკელო პირამიდული სახურავით. 1990-იანი წლების ბოლოს ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ჩატარებული რემონტის დროს, ეკლესია გარედან ცემენტით შელესეს და კრამიტით გადახურეს.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნამესტი-რეპუბლიკი (პრაღის მეტრო)

ნამესტი-რეპუბლიკი (პრაღის მეტრო)
ნამესტი-რეპუბლიკი — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
პრაღის მეტროპოლიტენის საიტი
პრაღის მეტროსადგურები
აჟენი

აჟენი — ქალაქი სამხრეთ საფრანგეთში. 1999 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 30,170 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 2,626 ადამიანს. ქალაქის ფართობი შეადგენს 11.49 კმ²-ს. აჟენიდან 45 კილომეტრში მდებარეობს ქალაქი გარნა. ქალაქი აჟენი დააარსა ფრანკთა მეფე ხლოდვიგ I-მა 509 წელს. აჟენის ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია დეკემბერი და იანვარი. აჟენი არის აკვიტანიის რეგიონის და ლო და გარონას დეპარტამენტის დასახლებული პუნქტი.
დაძმობილებული ქალაქები
ტუაფსე, რუსეთი
დინსლაკენი, გერმანია
ლანელი, უელსი
ტოლედო, ესპანეთი
კორპუს-კრისტი, აშშ
რესურსები ინტერნეტში
site de la ville
office de tourisme
Diocese of Agen
სქოლიო
საფრანგეთის ქალაქები
Cataglyphis aenescens georgicus

Cataglyphis aenescens georgicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
კიცუნე

კიცუნე — მელას იაპონური სახელწოდება და იაპონური ფოლკლორის მნიშვნელოვანი გმირი. იაპონიაში ბინადრობს მელას ორი ნაირსახეობა - ნარინჯისფერი მელა )(Vulpes japonica, ჰონდო კიცუნე, ძირითადად ბინადრობს კუნძულ ჰონსიუზე) და ჰოკაიდოს მელა (კიტა კიცუნე, ბინადრობს ჰოკაიდოზე; Vulpes schrencki).
წარმოშობა
ფართოდ აღიარებული მოსაზრების თანახმად ბევრი მითი კიცუნეს შესახებ იაპონიაში ჩინური, კორეული ან ინდური ფოლკლორიდან შევიდა. ჩინურსა და კორეულ მითოლოგიებში არსებობს ცხრაკუდიანი სულები, რომლებსაც ჩინელები ჰული ძინს, ხოლო კორეელები კუმიჰოს უწოდებენ. მრავალი უძველესი მითი კიცუნეს შესახებ შემორჩა წიგნში „კონძაკუ მონოგატარიში“, რომელიც არის XI საუკუნის ჩინური, ინდური და იაპონური მითების
დღემდე გრძელდება კამათი იმის შესახებ, არის თუ არა კიცუნე საკუთრევ იაპონური ფოლკლორის წარმომადგენელი. იაპონელი ფოლკლორისტი კიოსი ნოძაკი მიიჩნევს, რომ კიცუნე იაპონიაში ძვ.წ. V საუკუნეში არსებობდა, ხოლო ჩინეთიდან და კორეიდან მხოლოდ კიცუნეს უარყოფითი თვისებები გადმოვიდა. იგი მიიჩნევს, რომ XVI საუკუნის ჩანაწერების წიგნ ნიჰონ რიაკის თანახმად ადამიანები და მელები უძველეს იაპონიაში თანაცხოვრობდნენ და მრავალი ადგილობრივი ლეგენდა წარმოიშვა როგორც ამ თანაცხოვრობის შედეგი.
ინარის შემსწავლელკი მეცნიერი კარენ სმაიერსი მიიჩნევს, რომ მელის კავშირი ბუდზიმთან და მისი წარმოდგენა, როგორც მაცდენელი არსების, იაპონურ ფოლკლორში შევიდა მსგავსი ჩინური მითების გავლენით, თუმცა მყისვე აღნიშნავს, რომ ზოგი მითი საკუთრივ იაპონურია და აქედან გამომდინარე უნიკალურია.
ეტიმოლოგია
სიტყვა კიცუნეს სრული ეტიმოლოგია უცნობი. სიტყვის გამოყენების პირველი მაგალითი გვხვდება 794 წლის ტექსტში სინუაკუ კეგონკიო ონგი სიკი. ძველი წყაროებიდან ასევე აღსანიშნავია ნიჰონ რიოიკი (810–824) და ვამიო რუიჯუსო (მიახ. 934). ეს უძველესი წყაროები დაწერილია მანიოგანით, რომელიც ნათლად აჩვენებს ისტორიულ წარმოთქმას - კი1ტუნე. შემდგომში რამდენიმე დიქრონულმა ფონოლოგიურმა ცვლილებამ გამოიწვია სიტყვა "კუტუნეს" ევოლუცია და დღეს იგი გამოითქმის როგორც "კიცუნე".
სქოლიო
იაპონური ფოლკლორი
არაჟანი

არაჟანი — რძის პროდუქტი, რომელიც რძემჟავური დუღილის შედეგად მიიღება. ამზადებენ რძის ნაღებისაგან, რომელსაც პასტერიზაციის შემდეგ 18-20°C აცივებენ და რძემჟავა ბაქტერიების წმინდა კულტურით ადედებენ. შედედებულსა და გაცივებულ ნაღებს ერთიდან ორ დღემდე აყოვნებენ სპეციალურ სათავსში, 2-6°C ტემპერატურაზე. არაჟნის დამზადება შეიძლება აგრეთვე ახალი კარაქისა და ცხიმგაცლილი რძის ემულსიისაგან, რომელიც ხარისხით ნაღებს უახლოვდება.
არაჟანი შეიცავს ცხიმს, ცილას, ნახშირწყლებს, A ვიტამინსა და თიამინს. არაჟნის ხარისხი დამოკიდებულია მის ცხიმიანობაზე. უმაღლესი ხარისხის არაჟანი 36% ცხიმს შეიცავს, პირველი ხარისხისა კი — 30%-ს. რაც უფრო ცხიმიანია არაჟანი, მით უფრო დაბალია მისი მჟავიანობა.
ამ სახით, არაჟანი გავრცელებულია ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში. მსგავსია დასავლეთ ევროპული კრემ ფრეშის, მაგრამ გაცილებით მსუყე და სქელია ცხიმის შემცველობის გამო და უფრო მჟავეა გემოთი. არ იჭრება ცხელ კერძში დამატებისას.
რესურსები ინტერნეტში
nplg.gov.ge — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
არაჟანი — MedGeo.Net
რძის ნაწარმი
სლავური სამზარეულო
Exomilus

Exomilus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Political buzzword

Political buzzword
A political buzzword is a short excerpt from a speech or a brief public quote, intended to mark the spirits and be repeated in the media.
This type of use of rhetoric has multiplied as a result of the development and democratization of the media. It brings visibility and a massive diffusion to the words of a public person. However, its format, including television, makes short and impactful statements are more likely to be aired and restated.
See also
Tear down this wall!
Talking point
Buzzword
Octaazacubane

Octaazacubane is a hypothetical explosive allotrope of nitrogen with formula N8, whose molecules have eight atoms arranged into a cube. (By comparison, nitrogen usually occurs as the diatomic molecule N2.) It can be regarded as a cubane-type cluster, where all eight corners are nitrogen atoms bonded along the edges. It is predicted to be a metastable molecule, in which despite the thermodynamic instability caused by bond strain, and the high energy of the N–N single bonds, the molecule remains kinetically stable for reasons of orbital symmetry.
Explosive and fuel
Octaazacubane is predicted to have an energy density (assuming decomposition into N2) of 22.9 MJ/kg, which is over 5 times the standard value of TNT. It has therefore been proposed (along with other exotic nitrogen allotropes) as an explosive, and as a component of high performance rocket fuel. Its velocity of detonation is predicted to be 15,000 m/s, much (48.5%) more than octanitrocubane, the fastest known nonnuclear explosive.
A prediction for cubic gauche nitrogen energy density is 33 MJ/kg, exceeding octaazacubane by 44%, though a more recent one is of 10.22 MJ/kg, making it less than half of octaazacubane.
See also
Tetranitrogen (Nitrogen allotrope with formula N4)
Hexazine (Nitrogen allotrope with formula N6)
Pentazole
1,1′-Azobis-1,2,3-triazole
1-Diazidocarbamoyl-5-azidotetrazole
References
External links
Explosive chemicals
Hypothetical chemical compounds
Allotropes of nitrogen
კობაიძე

კობაიძე
საკუთარი სახელი კობაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსი კობაიძე — იურისტი, პოლიტიკოსი
ანდრია კობაიძე — პუბლიცისტი
ბეჟან კობაიძე — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
ვლადიმერ კობაიძე — ჩარხმშენებელი
ქართული გვარები
Lasioglossum pelorodontum

Lasioglossum pelorodontum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1980 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pelorodontum
ეკატერინა გუსევა

ეკატერინა გუსევა (დ. 9 ივლისი 1976, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი. რუსეთის დამსახურებული არტისტი (2009).
ბიოგრაფია
ეკატერინა გუსევა დაიბადა 1976 წლის 9 ივლისს ქალაქ მოსკოვში.
მამამისი კონსტანტინ გუსევი პროფესიით მკერავია, ხოლო დედამისი თამარა გუსევა მუშაობს ქალაქ მოსკოვის ადმინისტრაციულ-ტექნიკურ
ინსპექციაში მთავარ ინსპექტორად.
სკოლაში სწავლების პერიოდში ეკატერინამ თავი მოსინჯა არაერთ საქმიანობაში, მათ შორის გიმნასტიკაში, ციგურებით სრიალში,
ცურვაში, ცეკვაში, სასკოლო თეატრში. ჩაბარებას აპირებდა მოსკოვის ბიოტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, თუმცა ერთ-ერთი სასკოლო გამოსვლის დროს იგი შენიშნა ევგენი სიმონოვის ასისტენტმა, რომელმაც ეკატერინას შესთავაზა ჩაებარებინა ბორის შჩუკინის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში.
1992 წელს ეკატერინა გუსევამ ევგენი სიმონოვის კურსებზე ჩააბარა.
1997 წელს გუსევამ მიიღო დიპლომი, და ამავე წელსვე შეასრულა მთავარი როლი ფილმში „გველის წყარო“. შემდეგ გუსევამ გადაინაცვლა მარკ როზოვსკის თეატრში, სადაც ოთხი წელი იმუშავა. შემდეგ გუსევა გადავიდა Nord-Ost-ის მიუზიკლში. 2002 წელს ეკატერინა გუსევამ მონაწილეობა მიიღო რუსულ ტელესერიალში „ბრიგადა“, სადაც შეასრულა სერიალის მთავარი გმირის მეუღლის როლი. 2002 წელს Nord-Ost-ის პარტნიორებთან ერთად გუსევამ „დაიპყრო“ ჩრდილოეთი პოლუსი, სადაც −40 °C იმღერა კიდეც.
აღნიშნული ფაქტი შეტანილია რუსეთის გინესის რეკორდების წიგნში.
2003 წლიდან გუსევა მოსსოვეტის მსახიობია. ბოლო წლებში არაერთ კინოფილმში მიიღო მონაწილეობა, მ.შ. აღსანიშნავია „180-დან და ზევით“, „გაქცეულები“, „მადლობა სიყვარულისთვის“, „ადამიანი, რომელმაც ყველაფერი იცოდა“, „მე რომ მყვარებოდი“ და სხვ.
2011 წელს მიიღო მონაწილეობა ტელესერიალ ბრიგადის გაგრძელებაში „ბრიგადა 2“.
2004-2011 წლებში ეკატერინა გუსევა იღებდა ჟურნალისთვის „Maxim“.
პირადი ცხოვრება
1996 წლიდან ქორწინებაში იმყოფება ვლადიმერ აბაშკინთან. ვლადიმერ აბაშკინი ბიზმესმენია, რომელიც ფლობს სამხატვრო-საწარმოო ფირმას „Base-Beauty“.
ფილმოგრაფია
ნომინაციები და ჯილდოები
ნომინაცია პრემიაზე „ოქროს ნიღაბი“ (2003)
პრიზი „ტელესერიალის საუკეთესო მსახიობი“ (ბრიგადა) (2004)
თეატრალური პრემიის ლაურეატი „ჩაიკა" ნომინაციაში „მაცდური ქალი“ (2005)
რუსეთის დამსახურებული არტისტი (2009).
ლაურეატი ინტერნეტ პრემიისა „ჟორჟი“ ნომინაციაში რუსეთის საუკეთესო მსახიობი (2010)
პრიზი „საუკეთესო ქალის როლი“ ფილმისთვის „ოქროს თევზი ქალაქში N“ (2010)
რესურსები ინტერნეტში
ეკატერინა გუსევას ოფიციალური საიტი
ეკატერინა გუსევას ბიოგრაფია
ეკატერინა გუსევას მოკლე ბიოგრაფია
ეკატერინა გუსევას პროფილი, ფილმოგრაფია, ფოტოგრაფია
სქოლიო
რუსი მსახიობები
დაბადებული 1976
დაბადებული 9 ივლისი
XXI საუკუნის რუსი მომღერლები
Anacithara caelatura

Anacithara caelatura — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
წყარო
;შემოწმდა 2010 წლის 1 ივნისს
მუცელფეხიანები
პეტრე III-ის სასახლე

პეტრე III-ის სასახლე — XVIII საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, სასახლე ორანიენბაუმის სასახლეებისა და პარკების ანსამბლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. აგებულია 1758-1762 წლებში არქიტექტორ ანტონიო რინალდის პროექტის მიხედვით ტახტის მემკვიდრის პეტრე თედორეს ძისათვის და წარმოადგენდა პეტერშტადტის მთავარ შენობას. სასახლე შემონახულია ჩვენს დრომდე და მასში განთავსებულია მუზეუმი „პეტრე III-ის სასახლე“. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი.
ისტორია
1743 წელს ორანიენბაუმი საჩუქრად გადასცეს ტახტის მემკვიდრეს პეტრე თედორეს ძეს. აქ მისთვის 1759-1762 წლებში სამხრეთის ჭაობის ნაპირზე ააშენეს ციხესიმაგრე პეტერშტადტი. ციხესიმაგრის პარალელურად ააშენეს სასახლე პეტრე III-ისათვის. სასახლე იყო ერთადერთი ორსართულიანი შენობა ციხესიმაგრეში და კარიბჭესთან ერთად ქმნიდა ერთიან ანსამბლს. მისი პატარა ზომები, პირველ რიგში, აიხსნება იმით, რომ სასახლე საცხოვრებლად არ იყო განკუთვნილი. ეს უფრო პავილიონი იყო, სადაც შეიძლებოდა დასვენება სადილის შემდეგ. სასახლის პირველი სართული ძირითადად სამსახურებივ ხასიათს ატარებდა.
სასახლე იყო ანტონიო რინალდის პირველი დამოუკიდებელი ნამუშევარი რუსეთში, რომელიც შესრულებული იყო როკოკოს სტილში, რომელმაც განვითარება ვერ ჰპოვა რუსეთში და პრაქტიკულად მალევე ჩაანაცვლა კლასიციზმმა.
პეტრე III-ის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე და პეტერშტადტის ციხესიმაგრე მიატოვეს. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ორანიენბაუმის პარკი გადავიდა სატყეო ტექნიკუმის ხელში, რომელიც აქ დააარსეს 1918 წელს. დიდი სამამულო ომის პერიოდში ორანიენბაუმი იმყოფებოდა ე. წ. ორანიენბაუმის პლაცდარმის ტერიტორიაზე.
სასახლის რესტავრაცია მიმდინარეობდა 1953-1955 წლებში. 1980-იან წლებში კი მიმდინარეობდა არქეოლოგიური გათხრები ვ. ა. კორენცვიტის ხელმძღვანელობით.
ლიტერატურა
Гусаров А. Ю. Ораниенбаум. Три века истории. — СПб., 2011. — ISBN 978-5-93437-329-1.
Денисова Е. Г. Дворец Петра III. — СПб., 2005.
Кючарианц Д. А., Раскин А. Г. Ораниенбаум. Дворцы и парки. — СПб., 2006. — ISBN 5-289-02199-X.
Горбатенко С. Б. Петергофская дорога: историко-архитектурный путеводитель. — СПб., 2001. — ISBN 5-8015-0113-4.
Мудров Ю. Ораниенбаум. — СПб., 2005. — ISBN 5-900959-93-7.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
გენოვაიტე საბალიაუსკაიტე

გენოვაიტე საბალიაუსკაიტე (დ. 2 აპრილი, 1923, კაუნასი, ლიეტუვა — გ. 23 ივნისი, 2020, მანჰაიმი, გერმანია) — ლიეტუველი ბალეტის მსახიობი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1964).
ბიოგრაფია
1934-1938 წლებში სწავლოდა კაუნასის საბალეტო სტუდიაში. 1942 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. 1938-1968 წლებში ხანგამოშვებით იყო კაუნასის ოპერის და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1952 წლიდან ვილნიუსში იყო ხელოვნების სკოლის ქორეოგრაფიული განყოფილების უფროსი. 1970-1971 წლებში სანტიაგოში ჩილეს ეროვნული ბალეტის ბალეტმეისტერ-პედაგოგი.
ლიტერატურა
დაბადებული 1923
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
დაბადებული 2 აპრილი
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
თეიმურაზ ბუაჩიძე

თეიმურაზ ბუაჩიძე (დ. 12 ოქტომბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
მუშაობდა თელავის რაისაავადმყოფოში, მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში. იყო თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს სისხლძარღვთა და საველე ქირურგიის განყოფილების თანამშრომელი. სისხლძარღვთა და გადაუდებელი მიკროქირურგიული კლინიკა „კარაბადინის“ დირექტორი. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია „კანქვეშა ვენების ვარიკოზული გაგანიერება.“
1987 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ემბოლიისა და თრომბოზის კომბინირებული მკურნალობა.“
ჯილდოები
1999 - ღირსების ორდენი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 48
წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2002 გვ. 66
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 12 ოქტომბერი
დაბადებული 1944
ქართველი ექიმები
ჰოენლოეს რაიონი

ჰოენლოეს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი კიუნცელზაუ. რაიონი შედის ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 776,75 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 110 010 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 142 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 08 1 26.
რესურსები ინტერნეტში
www.hohenlohekreis.de ოფიციალური საიტი
ბადენ-ვიურტემბერგის რაიონები
Canada at the 1952 Summer Olympics

Canada at the 1952 Summer Olympics
Canada competed at the 1952 Summer Olympics in Helsinki, Finland. 107 competitors, 97 men and 10 women, took part in 74 events in 13 sports.
Medalists
Gold
George Genereux – Shooting, men's trap
Silver
Kenneth Lane and Donald Hawgood – Canoeing, men's C-2 10000 m
Gerry Gratton – Weightlifting, men's 67.5–75 kg (middleweight)
Athletics
Basketball
Men's team competition
Qualification round (Group C)
Defeated Italy (68-57)
Defeated Romania (72-51)
Defeated Egypt (63-57)
Main round (group C)
Lost to Brazil (55-57)
Lost to Argentina (81-82)
Lost to Philippines (65-81) → did not advance, 13th place
Team roster
Ralph Campbell
William Coulthard
James Curren
Charles Dalton
William Pataky
Glen Pettinger
Robert Phibbs
Bernard Pickell
(John) Carl Ridd
Robert Simpson
Harry Wade
George Wearring
Roy Williams
Boxing
Men's Light Welterweight (–63,5 kg)
Roy Keenan
First round – lost to Piet van Klaveren (Netherlands) on points (1-2)
Men's featherweight (–57 kg)
Leonard Walters
First round – defeated Salah El Din Ahmed Fathi (Egypt) on points (3-0)
Second round – defeated Willi Roth (Germany) on points (2-1)
Quarterfinals – lost to Leonard John Leisching (South Africa) on points (0-3)
Men's lightweight (–60 kg)
Clayton Kenny
First round – defeated Niels Erik Berthelsen (Denmark) on technical knock-out in third round
Second round – lost to István Juhász (Hungary) on points (1-2)
Men's welterweight (–67 kg)
Jacob Butula
First round – bye
Second round – lost to Ron Norris (India) on technical knock-out in third round
Men's Light Middleweight (–71 kg)
Charles Chase
First round – defeated Andre Oueillé (France) on points (2-1)
Second round – lost to László Papp (Hungary) on knock-out in second round
Men's middleweight (–75 kg)
Robert Malouf
First round – bye
Second round – lost to Leen Jansen (Netherlands) on technical knock-out in first round
Men's Heavyweight (> 91 kg)
James Saunders
First round – bye
Second round – lost to Giacomo di Segni (Italy) on points (0-3)
Canoeing
Cycling
Track Competition
Men's 1.000m Time Trial
Frederick Henry
Final – 1:17.6 (→ 22nd place)
Men's 1.000m Sprint Scratch Race
John Millman – 8th place
Equestrian
Fencing
Two fencers, both men, represented Canada in 1952.
Men's foil
Edward Brooke
Roland Asselin
Men's épée
Edward Brooke
Roland Asselin
Men's sabre
Roland Asselin
Rowing
Canada had 15 male rowers participate in three out of seven rowing events in 1952.
Men's double sculls
Bob Williams
Derek Riley
Men's coxless four
Ron Cameron
Lloyd Montour
Jack Zwirewich
Art Griffiths
Men's eight
Ted Chilcott
Jack Taylor
Bo Westlake
Frank Young
John Sharp
Mervin Kaye
Jack Russell
George McCauley
Norm Rowe (cox)
Sailing
Shooting
Four shooters represented Canada in 1952. George Genereux won a gold medal in the trap event.
25 m pistol
Edson Warner
300 m rifle, three positions
Gil Boa
50 m rifle, three positions
Gil Boa
Edson Warner
50 m rifle, prone
Gil Boa
Edson Warner
Trap
George Genereux
Roy Cole
Swimming
Weightlifting
Wrestling
References
Nations at the 1952 Summer Olympics
1952
Summer Olympics
ნალი

ნალი, საჭედური — გამწევი საქონლის ჩლიქის დასაცავი საშუალება, სპეციალურად გამოჭედილი რბილი ფოლადის ნაჭერი, რომელსაც რამდენიმე ლურსმნით აჭედებენ ჩლიქებზე. ნალი ორგვარია: კენტჩლიქიანებისათვის (ცხენი, ჯორი, სახედარი) მრგვალი, ხოლო წყვილჩლიქიანებისათვის (ხარი, კამეჩი) — ნახევარმთვარისებური. თავდაპირველად ამ მიზნით იყენებდნენ საქონლის ფეხებზე ამოსაკრავ მცენარეული წნულის საძირეებს. ლურსმნით დაჭედილი რკინის ნალის გამომგონებლებად ძველ რომაელებს მიიჩნევდნენ (III ს.). შემდეგ ნალის ფორმა თითქმის არ შეცვლილა. არგონავტების თქმულების მიხედვით, კოლხები მიწას სპილენძისჩლიქებიანი ხარებით ამუშავებდნენ. ცხენისათვის საქართველოში მჭედლები დანალბანდები ორგვარ ნალს ამზადებდნენ — ქართულსა და რუსულს. პირველს მრგვალად ჭრიდნენ ან ცხელი კვერვით ჭედავდნენ. ასეთ ნალს 6 სალურსმნე და შუაში ერთი თითის სიმსხო ნახვრეტი ჰქონდა ჰაერისა და დრენაჟისათვის.
ლიტერატურა
ცხენის აკაზმულობა
სოსო პავლიაშვილი

სოსო პავლიაშვილი
იოსებ (სოსო) პავლიაშვილი (დ. 29 ივნისი, 1964, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — რუსეთში მოღვაწე ქართველი მომღერალი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1964 წლის 29 ივნისს ქალაქ თბილისში, საქართველოს სსრ-ში. მამამისი, რამინ პავლიაშვილი, არქიტექტორი იყო, დედა, აზა პავლიაშვილი კი დიასახლისი. 6 წლის ასაკში იოსებმა ვიოლინოზე დაკვრა დაიწყო, მოგვიანებით კი კონსერვატორია დაამთავრა. სამხედრო სამსახურის დროს შეუერთდა ესტრადას, 24 წლის ასაკში კი სიმღერა დაიწყო. ამჟამად მოღვაწეობს რუსეთის ფედერაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
გვერდი Facebook-ზე
დაბადებული 1964
ქართველი მომღერლები
XX საუკუნის რუსი მომღერლები
დაბადებული 29 ივნისი
Vitricythara

Vitricythara is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Mangeliidae.
Species
Vitricythara metria (Dall, 1903)
Species brought into synonymy
Vitricythara elata (Dall, 1889): synonym of Platycythara elata (Dall, 1889)
Vitricythara lavalleana (d'Orbigny, 1847): synonym of Cryoturris lavalleana (d'Orbigny, 1847)
References
Fargo, William G. The Pliocene Turridae of Saint Petersburg, Florida. 1953.
External links
Worldwide Mollusc Species Data Base: Mangeliidae
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Gastropods described in 1953
Alikhanly

Alikhanly may refer to:
Alikhanly, Siazan, Azerbaijan
Alxanlı, Azerbaijan
სტეფანოვკა (კოშ-ელგის სოფსაბჭო)

სტეფანოვკა (კოშ-ელგის სოფსაბჭო)
სტეფანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 35 ადამიანი.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
ინდონეზიის ენები

ინდონეზიის ენები — ინდონეზიაში გამოყენებული 700-ზე მეტი ცოცხალი სალაპარაკო ენა. მათგან უმეტესობა მიეკუთვნება ავსტრონეზიული, ხოლო ნაწილი პაპუასურ ენებს. ოფიციალური ენა არის ინდონეზიური, რომელიც წარმოადგენს მოდიფიცირებულ მალაიურ ენას. ოფიციალური ენა გამოიყენება ვაჭრობაში, ადმინისტრაციაში, განათლებასა და მედიაში, თუმცა ინდონეზიელების უმეტესობა მშობლიურ ენად მიიჩნევს ადგილობრივ ენებს. ქალაქებში მაცხოვრებელი მოსახლეობის უმეტესობისთვის ინგლისური წარმოადგენს მეორე სასაუბრო ენას.
დამწერლობის სისტემა
ინდონეზიელბს არ აქვთ საკუთარი ერთიანი დამწერლობითი სისტემა, სხვა და სხვა ეთნიკური ჯგუფები იყენებენ სხვა და სხვა სისტემებს, ძირითადად: სანსკრიტს, არაბულს, ლათინურს. მაგალითისთვის მალაიურ ენაზე მოსაუბრეები იყენებენ: ინდური დამწერლობის სისტემას, რაბულს და ლათინურს, ხოლო იავურ ენაზე მოსაუბრეები იყენებენ როგორც ინდურ დევანაგარს და პალავის დამწერლობის სისტემას ასევე საკუთარ კავის და იავურ ანბანს.
რესურსები ინტერნეტში
Graph of Indonesian ethnolinguistics
Linguistic maps of Indonesia
სქოლიო
ავსტრონეზიული ენები
bn:ইন্দোনেশিয়া#ভাষা