PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კონსტანტინე პაპინაშვილი

კონსტანტინე პაპინაშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1898, თბილისი — გ. 2 მარტი, 1975) — ქართველი გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1967).
ბიოგრაფია
1926 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი გეოფიზიკოსის სპეციალობით.
ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს მუშაობდა თბილისის ფიზიკურ ობსერვატორიაში. 1930 წელს მუშაობა დაიწყო ამიერკავკასიის ჰიდრომეტეოროლოგიური სამსახურის სამმართველოს ამინდის უნივერსიტეტში. 1936 წლიდან ამინდის გრძელვადიანი პროგნოზების განყოფილების გამგეა. იგი საქართველოში პირველი სინოპტიკოსი იყო, რომელიც ემსახურებოდა ავიაციას ამინდის საიმედო პროგნოზებით და შტორმული გაფრთხილებებით. 1929 წლიდან მიწვეული იყო სინოპტიკოსად ამიერკავკასიის სამოქალაქო ავიაციის სამმართველოში. ამასთან ერთად, ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას. სხვებთან ერთად მან შეისწავლა ამიერკავკასიაში მიმდინარე ცირკულაციური პროცესების თავისებურებანი. პირველად იქნა დადგენილი სინოპტიკური პროცესების ტიპები და მათთან დაკავშირებული ამინდის ხასიათი, რომელთა მეშვეობითაც ხდება ჰაერის მასების შემოსვლა ამიერკავკასიაში. შემდეგში დიდი ყურადღება დაუთმო ატმოსფერული პროცესების დინამიკას და მათ თავისებურებებს. მის საკანდიდატო ნაშრომში მოცემულია სეზონური პროგნოზის მეთოდის დამუშავების ცდა კავკასიაში. სადოქტორო ნაშრომი დაიბეჭდა მონოგრაფიად. მასში მდიდარი ფაქტობრივი მასალის ანალიზის საფუძველზე მოტანილია ატმოსფეროს ზოგადი ცირკულაციის ღრმა ანალიზი ჩრდილეოთ ნახევარსფეროსათვის. გამოკვლეულია ატმოსფეროს ცირკულაციისა და ამინდის ხასიათის სეზონური თავისებურებანი; დაადგინა ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების გამომწვევი პირობები. ნაშრომში მოცემულია ამიერკავკასიაში ბუნებრივი სინოპტიკური პერიოდებისათვის ატმოსფერული პროცესების, ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების პროგნოზის მეთოდიკა. 1950-1952 წლებში იგი შეთავსებით მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში, სადაც თავისი წვლილი შეიტანა სინოპტიკური კლიმატის გაშუქების საქმეში. 1953 წლიდან დაინიშნა ამიერკავკასიის რეგიონალურ სამეცნიერო-კვლევით ჰიდრომეტეოროლოგიურ უნივერსიტეტში განყოფილების გამგედ. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მისი უშაულო მონაწილეობით შედგა მეთოდური დარიგება მოკლევადიანი პროგნოზის შესახებ.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1948 წელს „საქართველოს ატმოსფერული პროცესების დინამიკის თვალსაზრისით გაზაფხულის დახასიათება“.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1963 წელს „ატმოსფერული პროცესები ამიერკავკასიაში და მათი კავშირი ევრაზიის მაკროცირკულაციურ პროცესებზე“.
ჯილდოები
1970 — მულტანოვსკის სახელობის პრემია
1967 — საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე
ბიბლიოგრაფია
ამინდი და მისი მეცნიერული წინასწარმეტყველება (ავტორი), თბ., საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1952, გვ. 48
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 219-220
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1898
გარდაცვლილი 1975
გარდაცვლილი 2 მარტი
ქართველი გეოგრაფები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზემო გორეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო გორეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო გორეთში, სასაფლაოზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ბრტყელაბსიდიანი ეკლესია ნაგებია დიდი ზომის ფლეთილი ქვით დუღაბზე. ძეგლი გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, კედლები შემორჩენილია 1-1,5 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთიდან მოწყობილი ქვები გვიანდელია. სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე მთლიანად განადგურებულია, ისე, რომ შესასვლელის აღდგენა შეუძლებელია. დათარიღება გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია.
ძეგლი საკმაოდ უსახურია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 83-84
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Raphitoma pupoides

Raphitoma pupoides is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell varies between 6 mm and 17 mm.
(Original description) It stands out at a glance for its pupoid shape and for its very short siphonal canal, a strongly denticled aperture, oblique and obsolete cross-linking, rapid subtraction, tumid evolutions. The conical apex is composed of many rounded corners, the last of which at angled periphery.
Distribution
This species occurs in the Central Mediterranean Sea and the Canary Islands.
References
Riccardo Giannuzzi-Savelli, Francesco Pusateri, Riccardo Giannuzzi-Savelli, Riccardo Giannuzzi: A revision of the Mediterranean Raphitomidae, 3: on the Raphitoma pupoides (Monterosato, 1884) complex, with the description of a new species (Mollusca Gastropoda); Biodiversity Journal, 2016, 7 (1): 103–115
External links
Scacchi, A. (1836). Catalogus Conchyliorum regni Neapolitani. Neapoli [Naples, Typis Filiatre-Sebetii 18 p., 1 pl]
Gastropods.com: Raphitoma (pupoides
pupoides
Gastropods described in 1884
სერენ კიერკეგორი

სერენ კიერკეგორი (კირკეგორი) (დ. 5 მაისი, 1813, კოპენჰაგენი — გ. 11 ნოემბერი, 1855) — დანიელი ფილოსოფოსი, თეოლოგი, კრიტიკოსი, პოეტი, ქრისტიანული მორალის და ეთიკის წარმომადგენელი, თეისტური ეგზისტენციალიზმის მიმდინარეობის წარმომადგენელი. კიერკეგორის დროს გამეფებული ჰეგელის მოძღვრების მოწინააღმდეგე, კლასიკური გერმანული იდეალიზმის საწინააღმდეგოდ ემხრობოდა რაციონალიზმის მეორადობას და წმინდა არსებობის (ეგზისტენციალიზმის) პირველადობას, რომლითაც რთული დიალექტიკური განვითარების გზით პიროვნებას ძალუძს საკუთარი არსის აღქმა რწმენაში.
კიერკეგორის თეოლოგიური ნაშრომი ფოკუსირდება ქრისტიანულ ეთიკაზე, ეკლესიის ინსტიტუტზე, ქრისტიანობის წმინდა ობიექტურ მტკიცებულებებს შორის განსხვავებებზე, უზენაესის თვისებრივ სხვაობაზე ღმერთსა და კაცს შორის, ინდივიდის სუბიექტურ ურთიერთობაზე, ქრისტესთან, რომელიც შვა რწმენამ. მისი ნაშრომის უმეტესი ნაწილი ეხება ქრისტიანულ სიყვარულს. ის უკიდურესად კრიტიკული იყო ქრისტიანობის, როგორც სახელმწიფო რელიგიის პრაქტიკის მიმართ, უპირველეს ყოვილისა კი დანიის ეკლესიის მიმართ. მისი ფსიქოლოგიური ნაშრომი იკვლევს ინდივიდების ემოციებსა და გრძნობებს, რომლებიც აწყდებიან ცხოვრებისეულ არჩევანს.
კირკეგორს ადრეული ნაშრომები სხვადასხვა ფსევდონიმით ჰქონდა დაწერილი, რითაც წარმოაჩენდა სხვადასხვა შეხედულებებს და მათ ინტერაქციას ერთმანეთთან კომპლექსური დიალოგის სახით. ის იკვლევდა კომპლექსურ პრობლემებს სხვადასხვა ხედვიდან გამომდინარე, ყოველივეს სხვადასხვა ფსევდონიმით. მისი ბევრი ნაშრომი, რომელიც მას საკუთარი სახელით აქვს დაწერილი ეძღვნება „მარტოხელა ინდივიდს“, რომელსაც შესაძლოა სურდეს მისი ნაშრომების მნიშვნელობის გაგება. აღსანიშნავია მისი მოსაზრება, რომელსაც ის ამგვარად აჟღერებს: „მეცნიერებასა და განათლებას სურს გვასწავლოს, რომ ობიექტად გახდომა არის გზა. ქრისტიანობა კი გვეუბნება, რომ გახდე სუბიექტური, გახდე სუბიექტი, არის გზა.“ მაშინ როცა, მეცნიერები სწავლობენ სამყაროს დაკვირვების გზით, კიერკეგორი ემპათიურად უარყოფს, რომ დაკვირვებით შესაძლებელია გამჟღავნდეს სამყაროს სულის შინაგანი შრომა.
კიერკეგორის რამდენიმე ძირითადი კონცეფცია მოიცავს „სიმართლეს, როგორც სუბიექტურობას“, რწმენის რაინდს, დიხოტომიის განმეორებადობას, შიშს, უზენაესის თვისებრივ განკერძოებას, რწმენას როგორც ვნებას და ცხოვრების გზის სამ ეტაპს. კიერკეგორის ნაშრომები დანიურად არის დაწერილი და თავდაპირველად, ის მხოლოდ სკანდინავიელებისთვის იყო ხელმისაწვდომი. თუმცა, XX საუკუნისთვის მისი ნაშრომები გადაითარგმნა მთავარ ევროპულ ენებზე, როგორიცაა ფრანგული და გერმანული. XX საუკუნის შუა წლებიდან მისმა ნაშრომებმა მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ფილოსოფიაზე, თეოლოგიაზე და დასავლურ კულტურაზე.
რჩეული ბიბლიოგრაფია
„ან–ან“ (Enten-Eller) (1843)
„სატანჯველის სახარება“ (Lideslernes Evangelium) (ISBN 978-9941-8-1929-2, „აქტი“ 2019)
„შიში და თრთოლვა“ (Frygt og Bæven) (1843), (ISBN: 978-9941-8-2059-5, „აქტი“ 2020)
„ფილოსოფიური ფრაგმენტები“ (Philosophiske Smuler) (1844)
„შიშის ცნება“ (Begrebet Angest) (1844) (ISBN: 978-9941-2-2293-1, თბ.: სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნ-ტი: უნივერსალი, 2014)
„სიკვდილის დაავადება“ (Sygdommen til Døden) (1849)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Manuscripts in the Søren Kierkegaard Archive in the Royal Library
სქოლიო
დანიელი ფილოსოფოსები
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1813
გარდაცვლილი 11 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1855
გონების ფილოსოფოსები
პოლ ტომას ანდერსონი

პოლ ტომას ანდერსონი (დ. 26 ივნისი, 1970) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. რეჟისურით დაინტერესდა ახალგაზრდა ასაკში. მისი ყველაზე შემოსავლიანი ფილმია „და იქნება სისხლი“.
ფილმოგრაფია
1997 - ბუგის სტილის ღამეები (Boogie Nights)
1999 - მაგნოლია (Magnolia)
2002 - გამაოგნებელი სიყვარული (Punch-Drunk Love)
2007 - და იქნება სისხლი (There Will Be Blood)
2012 - ოსტატი (The Master)
2014 - მახასიათებელი ნაკლი (Inherent Vice)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი კინორეჟისორები
დაბადებული 1970
დაბადებული 26 ივნისი
ჩაფხუტი

ჩაფხუტი — საბრძოლო თავსაბურავი, რომელიც შედგებოდა ქუდის ფორმის ან ზემოთ ოდნავ წაწვეტებული კონუსისებური ერთიანი ან სეგმენტირებული მეტალის ნაწილებისგან. ჩაფხუტს არ ჰქონდა ქვემოდან გარშემორტყმული უშუალოდ მასზე დამაგრებული ჯაჭვის ბადე — ზარადი, თუმცა გააჩნდა ცხვირის დამცავი ე.წ. „საცხვირე“. სულხან-საბას მიხედვით, ჩაფხუტი „არს მსგავსი ქუდისა უზარადო, საცხვირე გრძელი“. მუზარადისგან ჩაფხუტს სწორედ ზარადის არქონა განარჩევდა.
დასავლეთ ევროპაში ამგვარ თავსაბურავს ნაზალურ (საცხვირიან) ჩაფხუტს ან ნორმანულ ჩაფხუტს უწოდებენ. ამგვარი ჩაფხუტები ევროპაში მე-9 საუკუნიდან გამოჩნდა და ჩაანაცვლა გვიანრომაული ტიპის საყბეურიანი დამცავი თავსაბურავები. თავდაპირველად ევროპული ჩაფხუტები კონუსისებური, წაწვეტებული ფორმის იყო, თუმცა შედარებით გვიანდელ საუკუნეებში, როცა რკინის დამუშავება უფრო დაიხვეწა, ჩაფხუტები უფრო მომრგვალებული ფორმის გახდა.
ჩაფხუტის ქვეშ ხშირად იხურავდნენ ჯაჭვის ჩაბალახს და რბილ ქუდს, რითაც დამატებით დაცვას მატებდნენ თავის არეს.
მე-12 საუკუნეში ევროპაში გამოჩნდა ბრტყელთავიანი საცხვირიანი ჩაფხუტები, რომლებიც მიიჩნევა შემდგომ პერიოდში შემუშავებული უფრო მძიმე, სახის მთლიანად დამფარავი ჩაფხუტების წინაპრად.
ლიტერატურა
Nicolle, David, (1988) The Crusades, Osprey, London.
Nicolle, David, (1987) The Normans, Osprey, London.
სქოლიო
თავსაბურავები
საბრძოლო აღჭურვილობა
საბრძოლო თავსაბურავები
King George Island (Tasmania)

King George Island (Tasmania)
King George Island is an island in south-eastern Australia. It is part of the Sloping Island Group, lying close to the south-eastern coast of Tasmania around the Tasman and Forestier Peninsulas. The island was once inhabited and farmed and contains the ruins of two buildings on its eastern side. A conservation covenant is in place on this island.
Flora and fauna
Much of the island's original vegetation has been destroyed by clearing and burning, though there are remnant stands of allocasuarinas and eucalypts. Rabbits are present as well as the metallic skink and White's skink. Details of the fauna and flora of the island can be found in this article by Bush Heritage Australia from 2010.
Nomenclature
King George Island has also been referred to as "Gull Island" on maps of Bass and Flinders' voyage in 1798-1799 around the Tasman peninsula. It was still referred to Gull Island in 1836.
History
Captain James Kelly applied to the government in 1841 for a lease for three acres of land on the island to operate a bay whaling station.
On 15 June 1863 King George Island was put to public auction through a large sale of crown land, with offers over £54 considered. On the 15 November 1884 the island was sold by the owner John Clark. In 1914 a gentleman named Mr G. Long, from Dunalley, owned the island. He grew potatoes on the island.
References
Sloping Island Group
Islands of Australia with a Conservation Covenant
გრიგოლ ტურელი

გრიგოლ ტურელი (ლათ. Gregorius Turonensis; ნამდვილი სახელი და გვარია გეორგიუს ფლორენციუსი; დ. 30 ნოემბერი, 538 — გ. 17 ნოემბერი, 594) — ფრანკების ისტორიკოსი და ჰაგიოგრაფი. 573 წლიდან ტურის ეპისკოპოსი. დაიბადა კლერმონ-ფერანში, ოვერნის წარჩინებულ გალურ-რომაულ ოჯახში. აღიზარდა კლერმონის ეპისკოპოსის გალ კლერმონტელის მიერ. გრიგოლის ოჯახს რელიგიურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში თვალსაჩინო ადგილი ეკავა. ბიძამისი იყო ქალაქ კლერმონის ეპისკოპოსი. ტურელი დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა ფრანკთა მეფეების სიგებერტის, გუნტრამისა და ხილდებერტ II-ის კარზე. იყო მეროვინგების სახელმწიფოს გავლენიანი სასულიერო პირი. მისი ძირითადი ნაშრომია „ფრანკთა ისტორია“ (ლათინურ ენაზე, 10 წიგნად), რომელიც წარმოადგენს V-VI საუკუნეების ფრანკთა სახელმწიფოს პოლიტიკური ისტორიის მთავარ წყაროს. გრიგოლ ტურელი აგრეთვე წმინდანთა ცხოვრების და სხვა საეკლესიო თხზულებების ავტორია.
გარდაიცვალა 594 წელს, სავარაუდოდ 17 ნოემბერს. უკანასკნელი წარმოადგენს მისის ხსენების დღეს. ტურსა და კლერმონში იგი წმინდანად შერაცხეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ფრანკთა ისტორია
ფრანკები
დაბადებული 30 ნოემბერი
დაბადებული 538
გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
გარდაცვლილი 594
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
უაროს რაიონი

უაროს რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 157 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 587 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 106.28 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კისპიკანჩის პროვინციის რაიონები
ბეისბოლი

ბეისბოლი (ინგლ. baseball, სიტყვებისგან base „ბაზა, საფუძველი“ და ball „ბურთი“) — გუნდური სპორტული თამაში ბურთითა და კეტით. შეჯიბრში მონაწილეობს ორი გუნდი, თითოეულში ცხრა (ან ათი) მოთამაშით.
ბეისბოლი აშშ-ში გაჩნდა XIX საუკუნის დასაწყისში. ითვლება, რომ თამაშს საფუძვლად დაედო ინგლისური „რაუნდერსი“. პირველი ოფიციალური მატჩი გაიმართა ნიუ-იორკში 1820 წელს. 1845 წელს შეიქმნა პირველი პროფესიული კლუბი. თამაში გავრცელებულია აშშ-ში, კანადაში, მექსიკაში, ლათინურ ამერიკასა და კარიბებზე, ავსტრალიაში, იაპონიაში, კორეაში და სხვაგან. ამჟამად ბეისბოლს თამაშობენ 120 ქვეყანაში. ყველაზე მეტად პოპულარულია აშშ-ში, კუბაში, იაპონიაში, ჩინეთსა და კორეაში.
აშშ-ში, იაპონიაში, ჩეხეთსა და რამდენიმე სხვა ქვეყანაში გავრცელებულია ასევე სოფტბოლი — ბეისბოლის გამარტივებული ვარიანტი — მისი თამაში დახურულ შენობაში და მცირე ზომის მოედანზეც შეიძლება. ბეისბოლის სათამაშო მოედანს რომბის ფორმა აქვს.
ბეისბოლის მონათესავე თამაშებია კრიკეტი, პესაპოლო ფინეთში, ოინა რუმინეთში და ლაპტა რუსეთში.
ლიტერატურა
Bradbury, J.C. The Baseball Economist: The Real Game Exposed (Dutton, 2007). ISBN 0-525-94993-3
Dickson, Paul. The Dickson Baseball Dictionary, 3d ed. (W. W. Norton, 2009). ISBN 0-393-06681-9
Elias, Robert (2010) The Empire Strikes Out: How Baseball Sold U.S. Foreign Policy and Promoted the American Way Abroad. New York: The New Press. ISBN 978-1-59558-195-2
Elliott, Bob. The Northern Game: Baseball the Canadian Way (Sport Classic, 2005). ISBN 1-894963-40-7
Euchner, Charles. The Last Nine Innings: Inside the Real Game Fans Never See (Sourcebooks, 2007). ISBN 1-4022-0579-1
Fitts, Robert K. Remembering Japanese Baseball: An Oral History of the Game (Southern Illinois University Press, 2005). ISBN 0-8093-2629-9
რესურსები ინტერნეტში
Major League Baseball
International Baseball Federation
Minor League Baseball
British Baseball Federation
აგვატონი

აგვატონი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,636378 კმ². მოსახლეობა — 19 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აგვატონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - აგვატონი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ანდრეას გრიფიუსი

ანდრეას გრიფიუსი (დ. 11 ოქტომბერი, 1616 — გ. 16 ივლისი, 1664) — გერმანელი პოეტი და დრამატურგი. ბაროკოს წარმომადგენელი. 30-წლიანი ომის შედეგად გამოწვეული გულგატეხილობა და პესიმიზმია გადმოცემული მის სონეტებში, სატირებში, ოდებში, ეპიგრამებსა და ლათინურ ენაზე დაწერილ სასულიერო საგალობლებში. გრიფიუსის ნაწარმოებებს შორის აღსანიშნავია სონეტი „სამშობლოს ცრემლები“ (1636), კომედიები „Absurda comica ანუ ბატონი პეტერ სკვენცი“ (1657), „გამიჯნურებული ვარდი“ (1660), „ჰორიბილიკრიბრიფაქსი“ (1663), ისტორიული ტრაგედიები „ლეო არმენიუსი ანუ თავადის მკვლელობა“ (1646), „კარდენიო და ცელინდე“ (დაახლოებით 1643, გამოქვეყნდა 1657), „მოკლული უდიდებულესობა ანუ კაროლუს სტუარდუსი“ (1649), საქართველოს თემაზე დაწერილი ხუთმოქმედებიანი გალექსილი ტრაგედია „ქართველი ქალი ეკატერინე, ანუ ნაცადი სიმტკიცე“ (1646-1648, გამოქვეყნდა (1657), სადაც აღწერილია ირანის წინააღმდეგ საქართველოს მრავალსაუკუნოვანი ბრძოლის ერთი ეპიზოდი.
ლიტერატურა
ხავთასი გ., ნარკვევები გერმანული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 1 თბ., 1953;
Бибичадзе А. А., Грифиус и его трагедия "Королева Грузии Катарина", Тб., 1950;
Flemming W., A. Gryphius....Stuttg. — [u. a.], 1965 (имеется библ.);
Szyrocki М., A. Gryphius... Tübingen, 1964 (აქვს ბიბლიოგრაფია).
გერმანელი პოეტები
გერმანელი დრამატურგები
დაბადებული 11 ოქტომბერი
დაბადებული 1616
გარდაცვლილი 16 ივლისი
გარდაცვლილი 1664
უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
XVII საუკუნის გერმანელი პოეტები
XVII საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
გერმანულენოვანი პოეტები
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
გერმანელი მამაკაცი პოეტები
ტვიბერი

ტვიბერი — მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის — მულხრას აუზში. სიგრძე 9,5 კმ, ფართობი 24,7 კმ². მყინვარის ენის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2150 მ. ტვიბერი ხეობის ტიპის პოლისინთეზური მყინვარია. აქვს მრავალი შენაკადი: ლასხედარი, ირითი, ასმაში, თოთი, სერი და სხვა. მთავარ ტოტს სათავეში ეწოდება ლიჭადი, შუაში — ძინალი, ქვემოთ — ტვიბერი. ზედაპირის უმეტესი ნაწილი დაფარულია მორენული მასალით. საზრდოობს მწვერვალების კულაკთაუს, ბაშილის, თოთის, სვეტღარის, ასმაშისა და ბანგურიანის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით და თოვლის ზვავებით. მყინვარიდან გამოდის მდინარე ტვიბერი (მულხრის მარჯვენა შენაკადი).
მყინვარი ასიოდე წლის წინ რამდენიმე მყინვარული ნაკადისგან შედგებოდა და უდიდესი იყო კავკასიაში. მყინვარის ენა ინტენსიურად იხევს უკან, რასაც ხეობის რთული ტიპის მყინვარის დაშლა მოჰყვა.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
Omar Efendi Mosque

Omar Efendi Mosque is a historical and architectural monument of the 19th century located in the city of Sheki, Azerbaijan.
History
Built in the 19th century, the Omar Efendi Mosque has retained its original appearance to nowadays. After the Soviet occupation, the mosque's edifice was used as a warehouse. After 1950, the mosque resumed its activity. In 1986, the mosque burned down as a result of a natural disaster. In 1987, at the initiative of Juma Mosque's imam of Sheki - Haji Selim Efendi, as well as with the help of the donations made by the local residents, the mosque was renovated and restored.
The religious community of the Omar Efendi Mosque in Sheki was officially registered by the State Committee of the Republic of Azerbaijan for work with religious associations.
Description and architecture
The Omar Efendi Mosque has a rectangular shape. The brick cornice on the facade, as well as the walls between the windows, decorated with slightly protruding thin patterns, complement its architectural appearance.
The area of the mosque is 105 m2, the territory of the adjacent plot is 525 m2. Local building materials such as pebbles and burnt bricks were used in the construction of the mosque. The roof is covered with iron sheets, the floor and the ceiling are made of wood.
There is an open balcony in the front of the mosque's entrance door. The worshipers perform the ablution in the pool located in the courtyard of the mosque, and then go to the spacious
and bright hall to pray. The main prayer hall has 14 windows. In the front of the main prayer hall is an even larger prayer room, with a total area of 80 m2, 45 of which are given to women, and the rest is used as a corridor.
The minbar (tribune) of the mosque is made of wood and is decorated with elegant hand-made designs. The height of the mihrab, decorated with floral ornaments, is three meters.
The minaret of the mosque, also built of burnt bricks, has a rounded shape. Its height is 14 m. The brick patterns of the minaret, which is part of the main complex of the mosque, emphasize the skill of the master.
Gallery
See also
Imam Ali Mosque
Shaki Khans' Mosque
Gilahli Mosque in Sheki
References
External links
Şəki Ömər Əfəndi Məscidi. Doğma Azərbaycanım verilişi.
Mosques in Shaki
Monuments and memorials in Azerbaijan
19th-century mosques
Presidente Médici, Rondônia

Presidente Médici, Rondônia
Presidente Médici is a municipality located in the Brazilian state of Rondônia. It has a population of 18,571 (2020). Its area is 1,758 km². Presidente Médici municipality is divided into four bairros (quarters): Centro, Ernandes Gonçalves, Cunha e Silva, and Lino Alves Teixeira.
Origin of name
From 1973 organized as a sub-district named in so-called "homage" to former Brazilian military president Emílio Garrastazu Médici, who had been appointed as president by the military junta, the region was elevated to full municipal status in 1981. Despite his severe rule, which included press censorship and even torture of guerrillas and left-wing groups seeking promote the apply a cuban modeled dictatorship, Médici remained popular in several parts of Brazil because his rule promoted a period of rapid economic growth.
History
In 1915 Major Cândido Rondon of the Corps of Military Engineers, who was directing the construction of a telegraph line from Cuiabá in neighbouring Mato Grosso state to Santo Antonio do Madeira near Porto Velho, reported that the region was inhabited by rubber tappers and plantation workers in São Pedro do Muqui. The region remained virtually unchanged for about 50 years, until highway construction eventually made the state of Rondônia accessible for colonization. The first settlers arrived in the 1960s, settling in four tents along the muddy right-of-way. The town became known as Vila Trinta e Três, referring to its location 33 km from Vila de Rondônia, now the town of Ji-Paraná.
Settlement activity intensified after 1970, creating conflicts with purported landowner José Milton de Andrade Rios, who accused new arrivals of being squatters invading his land. The settler-occupied lands were situated between the Preto and Leitão streams, which he alleged were part of his property. The National Institute for Colonization and Agrarian Reform (INCRA) attempted to prevent settlement at the site because it was still unclear whether the land in fact belonged to Milton Rios or to the national government. With new settlers continuing to arrive, the village grew, and INCRA Rondônia created the Leitão sector as an extension of the Ouro Preto Integrated Colonization Project to regulate settlement activity.
By mid-1972, the village population had reached 800, and buses linking Cuiabá in Mato Grosso to Porto Velho in Rondônia would stop at the townsite, now having the status of a sub-district. Wanting a new name to replace the prosaic "Vila 33", they put plaques in front of their houses suggesting various names, such as Getúlio Vargas, Presidente Médici, Fátima do Norte, Cruzeiros do Sul, as well as Nova Canaã, Nova Jerusalém, and others. By plebiscite the residents eventually chose "Presidente Médici", a name which Rondônia territorial governor Teodorico Gahyva confirmed as official on July 30, 1973.
References
Municipalities in Rondônia
Populated places established in 1973