PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
1647

1647
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
არჩილ II — საქართველოს მეფე, პოეტი (გ. 1713)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ატროპატენა

ატროპატენა, მცირე მიდია, მიდია ატროპატენა (ძვ. სპარსული Āturpatkān, პეჰლ. Āturpātākān, კლასიკური (Āδarbāδāgān/Āδarbāyagān) ბიზანტ. , სირ. Aδorbāyγān ) — ირანის აზერბაიჯანის ძველი ბერძნული სახელწოდებაა. ატროპატენა მოიცავდა თალიშის მთების, მდ. არაქსისა და ურმიის ტბის მიდამოებს. სახელწოდებას ჩვეულებრივ უკავშირებენ ამ ოლქის მმართველის, აქემენიდთა სატრაპ ატროპატის (ძვ. წ. IV საუკუნე) სახელს (ზოგი მკვლევარის აზრით, სახელწოდება დაკავშირებულია ტიტულ ატროპატთან — თეოკრატიული მმართველი). მოგვიანებით ატროპატი ატროპატენას მეფე და სამეფო დინასტიის მამამთავარი გამხდარა. ანტიკურ ავტორთა ცნობებით, ატროპატენა, როგორც ჩანს, ამ რეგიონის ერთ-ერთი უძველესი სახელმწიფო და ზოროასტული რელიგიის ერთ-ერთი ცენტრი იყო. მისი დედაქალაქი ყოფილა გაზაკა (განძაკი; გვიანდელი არაბული წყაროებით — ჯანზა). ძვ. წ. III საუკუნეში ატროპატენა არტაბაზანეს მეთაურობით აქტიურად იბრძოდა სელევკიდების დაპყრობითი პოლიტიკის წინააღმდეგ, შემდეგ, ძვ. წ. I საუკუნეში კი რომის ექსპანსიას ებრძოდა. ძვ. წ. II საუკუნის დასაწყისში ატროპატენა მოიცავდა ქ. სახიჩევანის ტერიტორიასაც. VII საუკუნეში ატროპატენა არაბთა სახალიფომ დაიპყრო.
ლიტერატურა
ირანის გეოგრაფია
აზერბაიჯანის ისტორია
ირანის ისტორია
მიდია
ისტორიული სახელმწიფოები
Yellow Hedgerow Dreamscape

Yellow Hedgerow Dreamscape — სტივენ უილსონის კრებული, რომელშიც შეტანილია Porcupine Tree-ს სახელით გამოცემული სოლო-ჩანაწერები. ეს არის პროექტის პირველი სამი დემო-ფირის, Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death & Mussolini და The Nostalgia Factory შემაჯამებელი გამოცემა. მასში შეტანილია ყველა კომპოზიცია, რომელიც არ მოხვდა Porcupine Tree-ს სადებიუტო ალბომ On the Sunday of Life...-ში.
ალბომი პირველად გამოვიდა 1994 წელს, CD-ზე, 2500 ასლის ოდენობით. ვრცელდებოდა მისი მეკობრული ვერსიებიც.
2000 წელს ლეიბლმა Gates of Dawn ალბომი ხელახლა გამოსცა, ორმაგი ყვითელი ფერის გრამფირფიტის სახით, 1000 ასლის ოდენობით. 150 ასლის სახით გამოიცა შეზღუდული რაოდენობის შავი ფერის გრამფირფიტაც. 300 ასლი 2005 წელს მწვანე გრამფირფიტაზე დაიბეჭდა.
გრამფირფიტაზე არ არის შეტანილი პრინსის სიმღერის "The Cross" ქავერ-ვერსია და ენაცვლება "Out", კასეტიდან Love, Death & Mussolini.
2013 წლის მაისში Yellow Hedgerow Dreamscape-ის ხელახალი გამოცემა ოფიციალურად გამოვიდა Headphone Dust-ის ონლაინ მაღაზიაში.
სიმღერების სია
CD (1994)
Mute – 8:05
Landscare – 2:58
Prayer – 1:38
Daughters in Excess – 6:34
Delightful Suicide – 1:04
Split Image – 1:53
No Reason to Live, No Reason to Die – 11:07
Wastecoat – 1:11
Towel – 3:37
Execution of the Will of the Marquis de Sade – 5:07
Track 11 – 3:00
Radioactive Toy – 5:57
An Empty Box – 3:12
The Cross / Yellow Hedgerow Dreamscape – 20:44
Music for the Head – 1:23
ორმაგი გრამფირფიტა (2000/2005)
მხარე A
Mute – 8:05
Landscare – 2:58
Prayer – 1:38
Daughters in Excess – 6:34
Delightful Suicide – 1:04
მხარე B
Split Image – 1:53
No Reason to Live, No Reason to Die – 11:07
Wastecoat – 1:11
Towel – 3:37
მხარე C
Execution of the Will of the Marquis de Sade – 5:07
Track 11 – 3:00
Radioactive Toy – 5:57
An Empty Box – 3:12
მხარე D
Out – 8:57
Yellow Hedgerow Dreamscape – 10:48
Music for the Head – 1:23
CD-ის ხელახალი გამოცემა (2013)
Mute – 8:08
Landscare – 3:02
Prayer – 1:35
Daughters in Excess – 6:35
Delightful Suicide – 1:09
Split Image – 1:52
No Reason to Live, No Reason to Die – 11:06
Wastecoat – 1:11
Towel – 3:37
Execution of the Will of the Marquis de Sade – 5:08
Track 11 – 3:00
Radioactive Toy – 5:59
An Empty Box – 3:19
Out - 8:58
Yellow Hedgerow Dreamscape – 10:45
Music for the Head – 1:30
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Progarchives
Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომები
1994 წლის კომპილაციური ალბომები
ბაღდადის გუბერნატორების სია

ბაღდადის გუბერნატორების სია
ამ სტატიაში წარმოგიდგენთ ბაღდადის მმართველთა სიას.
სია
სეფიანთა მმართველობა
ჰუსეინ ბეგი (1508–1515)
ფანჰარეზი (1515–1524)
მუჰამად ხან ბინ შარაფ ალ–დინი (1529–1533)
თექელუ მუჰამად სულთან ხანი (1533–1534)
სეფი ალ–დინ ყული ხანი (1623–1531)
ბექთაშ ხან მირიმანიძე (1631–1638)
იაფთაშ ხანი (1638–1638)
ოსმალი გუბერნატორები
ქეშიქ ჰასან ფაშა (1638–1639)
დერვიშ ფაშა (1639–1642)
ქეშიქ ჰასან-ფაშა (1642–1644)
დელი ჰუსეინ ფაშა (1644–1644)
მეჰმედ ფაშა (1644–1645)
მუსა ფაშა (1645–1646)
იბრაჰიმ ფაშა (1646–1646)
სემიზ მუსა ფაშა (1646–1647)
მელექ აჰმედ-ფაშა (1647–1647)
ასლან ფაშა (1647–1649)
ყაფლან მუსტაფა ფაშა (1649–1649)
ჰუსეინ ფაშა (1649–1650)
ქარა მუსტაფა ფაშა (1651–1652)
მურთაზა ფაშა (1652–1654)
მეჰმედ ფაშა (1654–1656)
ჰასეკი მეჰმედ ფაშა (1657–1659)
მუსტაფა ფაშა (1659–1659)
ჰასეკი მეჰმედ ფაშა (1659–1661)
ქანბურ მუსტაფა ფაშა (1661–1663)
ბამბეჯ მუსტაფა ფაშა (1663–1664)
ქარა მუსტაფა ფაშა (1664–1664)
უზუნ იბრაჰიმ ფაშა (1664–1666)
ქარა მუსტაფა ფაშა (1666–1671)
სელიჰდარ ჰუსეინ ფაშა (1671–1674)
აბდურაჰმან ფაშა (1674–1676)
ყაფლან მუსტაფა ფაშა (1676–1677)
ომერ ფაშა (1677–1681)
იბრაჰიმ ფაშა (1681–1684)
ომერ ფაშა (1684–1686)
ქეთჰუდა აჰმედ ფაშა (1686–1686)
ომერ ფაშა (1686–1691)
ჰასან ფაშა (1688–1690)
აჰმედ ფაშა (1690–1690)
აჰმედ ფაშა (1691–1693)
ჰაჯი აჰმედ ფაშა (1693–1695)
ალი ფაშა (1695–1695)
ჰასან ფაშა (1696–1698)
ისმაილ ფაშა (1698–1700)
ალი ფაშა (1700–1702)
იუსუფ ფაშა (1703–1704)
მამლუქი მართველები
ჰასან ფაშა (1704–1723)
აჰმედ ფაშა (1723–1747)
სულეიმან აბუ ლაილა ფაშა (1749–1762)
ომერ ფაშა (1762–1776)
აბდულა-ფაშა (1776–1777)
სულეიმან ფაშა დიდი (1780–1802)
ალი ფაშა (1802–1807)
სულეიმან ფაშა (1807–1813)
საიდ-ფაშა (1813–1816)
დავუდ ფაშა (1816–1831)
ოსმალი მმართველები
მიდჰათ ფაშა
ჯემალ ფაშა
სულეიმან ნაზიფ ფაშა
ალი რიზა ფაშა (1831–1842)
ნაჯიბ ფაშა (1842–1849)
აბდულქერიმ ფაშა (1849–1850)
მეჰმედ ფაშა (1850–1851)
მეჰმედ ნამიქ-ფაშა (1851–1852)
რეშიდ ფაშა (1852–1857)
ომერ ფაშა (1858–1859)
მუსტაფა ნური ფაშა (1859–1860)
აჰმეთ თევფიქ-ფაშა (1861–1861)
მეჰმედ ნამიქ ფაშა (1862–1867)
თაქი ალ–დინ ფაშა (1867–1869)
მიდჰათ-ფაშა (1869–1872)
რაუფ ფაშა (1872–1873)
რადიფ ფაშა (1873–1875)
აბდურაჰმან ფაშა (1875–1877)
აქიფ ფაშა (1877–1878)
ქარიშხალი აირინი (ქადრი-ფაშა2011) (1878–1878)
აბდურაჰმან ფაშა (1879–1880)
თაქი ალ–დინ ფაშა (1880–1887)
მუსტაფა ასიმ ფაშა (1887–1889)
სირრი ფაშა (1890–1891)
ჰასან ფაშა (1891–1896)
ათელაჰ ფაშა (1896–1899)
ნამიქ ფაშა (1899–1902)
აჰმედ ფეიზი-ფაშა (1902–1904)
აბდულვაჰაბ ფაშა (1904–1905)
აბდულმეჯიდ ფაშა (1905–1906)
ებუბექირ ჰაისამ ფაშა (1907–1908)
ნადიმ ფაშა I (1908–1908)
ნეჯმ ალ–დინ ბეგი (1908–1909)
მეჰმედ ფადილ ფაშა (1909–1909)
შევქეთ ფაშა (1909–1910)
ჰუსეინ ნადიმ ფაშა (1910–1911)
იუსუფ აღა ფაშა (1911–1911)
ჯემალ ფაშა (1911–1912)
ალი რედჰა ფაშა (1912–1912)
მეჰმედ ზექი ფაშა (1912–1913)
მეჰმედ ფადილ ფაშა (1913–1914)
სულეიმან ნაზიმ-ფაშა (1914–1915)
ნური ალ–დინ ფაშა (1915–1915)
ჰალილ ფაშა (1916–1917)
იხილეთ აგრეთვე
მამლუქების დინასტია
ოსმალეთის ერაყი
ლიტერატურა
Owem, Roger. "The Middle East in the world economy, 1800–1914
Ágoston, Gábor; Masters, Bruce A. (2009).
სქოლიო
ბაღდადის მმართველები
ჰაინრიხი (ანჰალტ-კიოტენის ჰერცოგი)

ჰაინრიხი (ანჰალტ-კიოტენის ჰერცოგი)
ჰაინრიხ ანჰალტ-კეთენელი — უკანასკნელი ჰერცოგი ანჰალტ-კეთენელი, პრუსიული ქვეითი არმიის გენერალი (1847).
ბიოგრაფია
ჰაინრიხი იყო მთავარ ფრიდრიხ ერდმან ანჰალტ-კეთენ-პლესისა და გრაფინია ლუიზა ფერდინანდა შტოლბერგ ვერნიჰეროდის შვილი. 1819 წელს ის დაქორწინდა ავგუსტაზე (1794—1855), მთავარ ჰაინრიხ XLIV რიოის-კიოსტრიცელისა და ბარონესა ავგუსტა რიდეზე ეიზენაჰის ქალიშვილზე.
1818 წელს ჰაინრიხმა დაიკავა პლესის სამთავროს ტახტი ზემო სილეზიაში, რომელიც მის ძმას დაუტოვა, როცა ანჰალტ-კეთენის საჰერცოგოს სამართავად გაემგზავრა. უშვილო ფერდინანდ ფრიდრიხის გარდაცვალების შემდეგ, 1830 წელს, ჰაინრიხმა ის ანჰალტ-კეთენის ტახტზე შეცვალა, ხოლო პლესი თავის უმცროს ძმას, ლუდვიგს დაუტოვა, რომელიც 1841 წელს გარდაიცვალა.
ჰაინრიხის დროს კეთენში გაჩნდა რკინიგზა, ჯერ კიდევ 1840 წელს, რადგან ანჰალტ-ბერნბურგის ჰერცოგმა ალექსანდრ კარლმა არ მისცა სარკინიგზო ხაზის, მაგდებურგი-ლაიპციგის ბერნბურგზე გატარების უფლება.
1796 წლიდან ჰერცოგი ჰაინრიხი მსახურობდა პრუსიულ არმიაში, 1806 წელს მიიღო მაიორის წოდება. 1830 წელს ჰაინრიხი დაჯილდოვდა შავი არწივის ორდენით. 1841 წელს ჰაინრიხმა კვლავ დაიწყო პრუსიულ არმიაში სამსახური და თავის გარდაცვალების წელს მიიღო ინფანტერიის გენერლის წოდება.
უშვილო ჰაინრიხის გარდაცვალების შემდეგ ანჰალტ-კეთენი თავიდან ანჰალტ-ბერნბურგს გადაეცა, ხოლო 1853 წელს — ანჰალტ-დესაუს.
გამოყენებული ლიტერატურა
Hermann Wäschke: Anhaltische Geschichte. 3 Bde. Köthen: Schulze, 1912-13.
Ганкевич В. Ю. Ангальт-Кетенський герцог Хайнрих (1830–1847) // Ученые записки Таврического национального университета им. В.И. Вернадского. Серия «Исторические науки». - 2012. - Том 25 (64). № 1. – С. 66–76. (ISSN 1606-3715)
Ганкевич В.Ю. Архивные дела АВПРИ об Ангальт-Кетенско-Российских дипломатических отношениях // Питання німецької історії:зб.наук.пр. – Дніпропетровськ: Вид-во ДНУ, 2011. – С. 304 – 308 (ISBN 978-551-322-3)
Ганкевич В. Ю. Российские кавалеры ангальтского ордена Альбрехта Медведя // Вісник Чернігівського національного педагогічного університету. Вип. 87. — № 8. — Чернігів: ЧДПДУ, 2011. — С. 70 — 71.
ასკანიები
ანჰალტ-კეთენის მმართველები
გერმანიის მასონები
დაბადებული 1778
გარდაცვლილი 1847
ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ზიმოვნიკის რაიონის სოფელ ზიმოვნიკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 2003 წელს.
მუზეუმის მისამართი: 347460, როსტოვის ოლქი, ზიმოვნიკის რაიონი, სოფელი ზიმოვნიკი, ტრეტიაკოვის ქუჩა № 105-ბ.
ისტორია
ზიმოვნიკის რაიონის კულტურისა და ხელოვნების განყოფილების ინიციატივითა და რაიონის ადმინისტრაციის მხარდაჭერით 2000 წელს ზიმოვნიკის რაიონის სოფელ ზიმოვნიკში დაარსდა ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. მუზეუმს გადასცეს სოფლის ცენტრში 1943 წელს აშენებული შენობა. ადრე ამ შენობაში განთავსებული იყო საბავშვო ბიბლიოთეკა და კლუბი. მუზეუმის პირველი ექსპოზიცია შეიქმნა ბუნებისა და ისტორიის ექსპონატებით.
მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო ი. შკურდალოვა. მუზეუმის დაარსებაში დიდი წვლილი შეიტანა ი. სოროკინმა. სხვადასხვა დროს მუზეუმის დირექტორები იყვნენ: ი. ელისეენკო, ე. კოჟემიაჩენკო, მ. მოისეენკო. ამჟამად მუზეუმს ხელმძღვანელობს ი. კაზანცევა.
თავდაპირველად სამუზეუმო ფონდში შევიდა რაიონის სასკოლო მუზეუმების ექსპონატები და სამხედრო ოთახის კოლექცია. მუზეუმის ფონდების შევსებაში თავისი წვლილი შეჰქონდათ სოფლის მოსახლეობას, რომლებიც მუზეუმს ჩუქნიდნენ ისტორიულ ნივთებს. მუზეუმის პირველი ექსპოზიცია იყო ზიმოვნიკის რაიონის სამხედრო ისტორიის შესახებ. ზიმოვნიკის რაიონის ადმინისტრაციის ეკოლოგიის სამმართველოს ფონდის დახმარებით მუზეუმში შეიქმნა ექსპოზიცია „მდინარე სალის აუზის ფლორა და ფაუნა“. ექსპოზიციაში წარმოდენილი იყო მცენარეების ჰერბარიუმი, ცხოველების, ამფიბიების, რეპტილიების, თბილსისხლიანი ცხოველების ფიტულები და მწერების კოლექცია. მხარის ძველი ისტორიის ექსპოზიციაში წარმოდგენილია არქეოლოგიური გათხრების მასალები.
2012 წელს მუზეუმი გადავიდა ეროვნული კულტურის ცენტრის შენობაში. სადაც განთავსდა მეორე სართულზე.
წლების მუშაობის შედეგად მუზეუმში შეაგროვეს 5 700 ექსპონატი, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა არქეოლოგიური, პალეონტოლოგიური, ნუმიზმატიკური კოლექციები, ხელოვნების ნამუშევრები.
მუზეუმის მნიშვნელოვანი ექპონატია მეცხვარეობის კოლექცია. „საბჭოთა მერინოსი“. მუზეუმის ყველაზე მსუბუქი ექსპონატია ოქროს ურდოს ხანის ჯანიბეკის მონეტა (XIV საუკუნე), რომლის წონაც სულ გრამია. მუზეუმში არის საგამოფენო დარბაზი, სადაც მიდინარეობს მუზეუმის ფონდებში დაცული ექსპონატების გამოფენა. სწორედ აქ გაიმართა მოქნდაკე ე. დერდიაშჩენკოს, მხატვრების ი. პადალკას, ა. ლოპანსკის, ვ. მოროზოვის პერსონალური გამოფენები.
მუზეუმი თანამშრომლობს როსტოვის ოლქის სხვა მუზეუმებთან. ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის კოლექცია გამოფენილი იყო ქალაქ ზერნოგრადისა და სტანიცა ჟუკოვსკაიის მუზეუმებში. თავის მხრივ მუზეუმში გამოფენილი იყო დონის როსტოვის, ვოლგოგრადის, ვოლგოდონის, ციმლიანსკისა და სემიკარაკორსკის მუზეუმების ექსპონატები.
რესურსები ინტერნეტში
Зимовниковский краеведческий музей
МУК «Зимовниковский краеведческий музей»
როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ვასილი ათონელი

ვასილი ათონელი — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მწერალი, საქართველოს კათალიკოსის ევდემონის ბიძა, მოღვაწეობდა XIII საუკუნეში.
მისი ქადაგებები მთელ საქართველოში ყოფილა განთქმული. ის ასევე ამხელდა სამეფო კარის წევრებს (ბატონიშვილ დავით ნარინსა და დემეტრე II-ს) მათ არასათანადო საქციელში.
ბიბლიოგრაფია
მოთხრობა იმისა თუ როგორ სძარცვავდა დავით ნარინი ეკლესიებსა და დემეტრე მეფის მავნე ჩვევებზე.
წიგნი მუსულმანობაზე, სუნიტებსა და შიიტებზე, მათ გარჩევაზე.
„სიბრძნის კარი“, ბერძნულიდან ნათარგმნი.
„ნიკიის კრება“.
ლიტერატურა
„ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 4
ქართველი მწერლები
ჩხარტიშვილი

ჩხარტიშვილი
საკუთარი სახელი ჩხარტიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
არჩილ ჩხარტიშვილი — რეჟისორი
გრიგოლ ჩხარტიშვილი — მწერალ ბორის აკუნინის ნამდვილი სახელი და გვარი
ვანო ჩხარტიშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
ლაშა ჩხარტიშვილი — თეატრმცოდნე
მარიამ ჩხარტიშვილი — ისტორიკოსი
სანდრო ჩხარტიშვილი — ისტორიკოსი
შალვა ჩხარტიშვილი — ჰისტოლოგი
შალვა ჩხარტიშვილი — ფსიქოლოგი
ქართული გვარები
Camili, Borçka

Camili, Borçka
Camili (original Georgian name ხერთვისი, Khertvisi) is a village in Borçka District of Artvin Province. Its population is 181 (2021). Camili is the official name given by Turkish authorities in 1925. It literally means "(the place) with the mosque". Camili is also the name of a vicinity which includes five villages: Düzenli (Zedvake), Efeler (Eprati), Kayalar (Kvabitavi), Maral (Mindieti), and Uğur (Akria). Camili and the other villages of the vicinity were settled in Machakheli valley, so this vicinity is also known as Machakheli.
References
Tao-Klarjeti
Villages in Borçka District
ყემულთის კოშკი

ყემულთის კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყემულთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნაგებია ფლეთილი ქვით. კოშკი დანგრეულია და ამოვსებულია მიწით. აქა-იქ შეიმჩნევა დუღაბის კვალი.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
იულუშევო

იულუშევო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება კარმასანის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 49 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 49 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 87 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
უფის რაიონის სოფლები
Florenc (Prague Metro)

Florenc (Prague Metro)
Florenc is a Prague Metro station providing the interchange between Lines B and C, situated in Karlín, Prague 8. It serves Florenc Central Bus Station.
The station was formerly known as Sokolovská. The Line C station was opened on 5 September 1974 as the southern terminus of the inaugural section of Prague Metro, between Sokolovská and Kačerov. On 3 November 1984, the line was extended to Fučíkova (later renamed Nádraží Holešovice). On 2 November 1985, the inaugural section of Line B was opened, from Sokolovská to Smíchovské nádraží. On 22 November 1990, Line B was extended to Českomoravská.
Since June 2022, the station's vestibule has been under long term renovation.
References
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1974
1974 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
ალისფერი ღორი

ალისფერი ღორი
, იაპონიის ფარგლებს გარეთ ცნობილი როგორც პორკო როსო — რეჟისორ ჰაიაო მიაძაკის სრულმეტრაჟიანი ანიმე, რომელიც იაპონიაში გამოვიდა 1992 წელს. სიუჟეტის მთავარი გმირია იტალიელი, პირველი მსოფლიო ომის ვეტერანი, მფრინავი. იგი თავისუფლად მოძრაობს ადრიატიკის ზღვის მიდამოებში, ებრძვის ავიამეკობრეებს და ა.შ. ერთ დროს იგი დაწყევლილი იქნა და ამიტომ ატარებს ღორის სახეს. იტალიურ ენაზე „პორკო როსო“ აღნიშნავს „ალისფერ ღორს“,
ანიმაციური ეპიზოდები ნაწილობრივ ეფუძნება მიაძაკის მანგას „მფრინავი ხომალდის ხანა“.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Nausicaa.net
რუსული საიტი
ანიმე:ფილმები
იაპონური ფილმები
1992 წლის ანიმაციური ფილმები
ჰაიაო მიაძაკის ფილმები
ბოიანა სტამენოვი

ბოიანა სტამენოვი (დ. 24 ივნისი 1986, ბელგრადი) — სერბი მომღერალი. ცნობილია, როგორც სოულის, ჯაზის და რიტმ-ენდ-ბლუზის შემსრულებელი, 2015 წლის მაისში წარადგინა სერბეთი ევროვიზიის კონკურსზე სიმღერით „Beauty Never Lies“ („Ceo svet je moj“), ქულათა საერთო ჯამში მე-10 ადგილზე გასვლით. ის ასევე თეატრ Boško Buha-ში ბელგრადში ბავშვებისთვის გამართულ თეატრალურ წარმოდგენებში იღებს მონაწილეობას. მან ჰქონდა სოლო-კონცერტი 2015 წლისს 13 ივნისს სავა-ცენტრში ბელგრადში, სადებიუტო ალბომზე მუშაობისას მან განაცხადა, რომ ყველა ჩანაწერი იქნება ინგლისურ ენაზე.
ბიოგრაფია
ბოიანა სტამენოვი დაიბადა 1986 წლის 24 ივნისს სიმღერა 7 წლის ასკში დაიწყო. პიველად პუბლიკის წინაშე წარდგა ლუნა-პარკის მოძრავ სცენაზე. დაამთავრა მუსიკალური სკოლის სამი განყოფილება: გიტარაზე დაკვრა, ბარბითი და რენესანსული მღერა. სკოლაში სწავავლის პერიოდში ასრულებდა ბლუზს უფროს დასთან ერთად და მონაწილეობდა მრავალ ბლუზ ფესტივალებში. მას შემდეგ, რაც მან მიიღო რამდენიმე კარაოკე კონკურსში მოონაწილეობა, ბოიანამ საბოლოოდ შეძლო გასულიყო ეროვნულ დონეზე. ის 2012 წელს გახდა 3 სეზონის ფინალისტი პროექტისა „Ja imam talenat“ („მე მაქვს ნიჭი“), სადაც დაიპყრო ფართო აუდიტორიის ყურადღება თავისი ძლიერი ვოკალითა და ბრწყინვალე სცენური შესრულების წყალობით. სერბეთში მან მიიღო არეტა ფრანკლინის არაოფიციალური ადგილობრივი ტიტული.
სქოლიო
სერბი მომღერლები
დაბადებული 1986
დაბადებული 24 ივნისი
NGC 112

NGC 112 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 17 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
ომი და მშვიდობა

ომი და მშვიდობა
„ომი და მშვიდობა“ (იმდროინდელი რუსული ორთოგრაფიით: Война и миръ) — ლევ ტოლსტოის რომანი, რომელსაც 1865 წლიდან 1868 წლამდე წერდა. რომანში აღწერილია 1812 წლის რუსეთის სამამულო ომი. უკვე 1865 წელს რომანმა დიდი წარმატება მოიპოვა და მისი ნაწყვეტი ჟურნალ „რუსსკი ვესტნიკში“ დაიბეჭდა სათაურით „1805“.
რესურსები ინტერნეტში
ომი და მშვიდობა, სრული ტექსტი (ინგლ.) და აუდიო ვერსია .
რომანის სრული ტექსტი თანამედროვე რუსული მართლწერით.
რუსული რომანები
ლევ ტოლსტოის ნაწარმოებები
ფილმებად ადაპტირებული რომანები
სოციალური რომანები
საომარი რომანები
დორადო (პუერტო-რიკო)

დორადო (პუერტო-რიკო)
დორადო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს დედაქალაქ სან-ხუანიდან 24 კმ-ის დაშორებით, კუნძულის ჩრდილოეთ რეგიონში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ტოა-ალტის ჩრდილოეთით, ვეგა-ალტის აღმოსავლეთით და ტოა-ბახის დასავლეთით. მოიცავს 5 ბარიოსა და დორადო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
კლიმატი
დორადო ტროპიკულ სარტყელში მდებარეობს. ზაფხული ცხელი, ხოლო ზამთარი თბილია. ტემპერატურა ზამთარში 16-დან 27 °C-მდე იცვლება, ხოლო ზაფხულში ― 24-დან 35 °C-მდე.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
Puerto Rico Government Directory - Dorado
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია
Aenictus cornutus

Aenictus cornutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Aenictus
სირაკუზა

სირაკუზა — ქალაქი და ნავსადგური იტალიაში, კუნძულ სიცილიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ნაწილობრივ კუნძულ ორტიჯაზე, არის სირაკუზის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 121605 (2017).
ისტორია
სირაკუზა იყო ერთ-ერთი პირველი ბერძნული კოლონია კუნძულ სიცილიაზე. დააარსეს კორინთელებმა ძვ. წ. 735 წელს. თავდაპირველად ქალაქს კუნძული ორტიგია ეკავა, მაგრამ თანდათაონით გაიზარდა და დროთა განმავლობაში იგი გახდა კუნძულზე ყველაზე დიდი და მდიდარი ქალაქი. კონტინენტს უკავშირდებოდა ხიდით. ქალაქი მძლავრი კედლებით იყო გარშემორტყმული და 5 ნაწილისგან შედგებოდა:
ორტიგია ათენასა და არტემიდას ტაძრებით, მძლავრი აკროპოლისით
აქრადინე ფორუმით, ზევსის ტაძრით, თეატრით და დიდი კატაკომბებით
ტიქე, ქალაქის ყველაზე ხალხმრავალი ნაწილი გიმნასიონით
ნეაპოლისი, სადაც იყო სიცილიაში ყველაზე დიდი თეატრი
ეპიპოლე, ქალაქის ყველაზე მაღალი ნაწილი.
სირაკუზს ჰქონდა ორი ყურე, დიდი იკეტებოდა ჯაჭვით და მცირე, გარშემორტყმული გემთსაშენით და არსენალებით. ქალაქს დასავლეთით ჰქონდა დიდი წყალსადენი, რომელიც ათენელებმა ალყის დროს გადაჭრეს. ძვ. წ. v საუკუნეში არისტოკრატიისნაცვლად დამყარდა ტირანია, რომელიც მოკლე ხნით დემოკრატიამ შეცვალა, მაგრამ ძვ. წ. 406 წელს კვლავ ტირანიამ გაიმარჯვა. სირაკუზს ჰქონდა ომები ათენთან, რომლებიც სირაკუზის სრული გამარჯვეით დასრულდა და კართაგენთან. I და II პუნიკურ ომებში სირაკუზი რომის მოკავშირე იყო, მაგრამ III pპუნიკურ ომში კართაგენის მხარე დაიჭირა. ძვ. წ. 211 წელს ორწლიანი ალყის შემდეგ რომაელებმა აიღეს, დაანგრიეს და დაარბიეს. სირაკუზს იცავდა არქიმედე. იმპერატორი ოქტავიანე ავგუსტუსი შეეცადა სირაკუზის აღორძინებას რომაელების ჩასახლებით, მაგრამ ვერ შეძლო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Coins from ancient Syracuse and Sicily
იტალიის ქალაქები
ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოები
შორსუ

შორსუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
შორსუ — მდინარე აზერბაიჯანში
შორსუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში
შორსუ — დაბა უზბეკეთში, ფერღანის ოლქში
კორდ ოვერსტრიტი

კორდ ოვერსტრიტი (ინგ. Chord Overstreet, დ. 1989 წლის 17 თებერვალს, ამერიკის შტატ ტენესიში.) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი, პოპულარობა მოუტანა სემ ევანზის როლმა, ტელესერიალში „კლუბი“.
კორდი ქანთრის შემსრილებლის, პოლ ოვერსტრიტის და მისი მეუღლის, ჯულის მესამე შვილი იყო, მოგვიანებით მათ კიდევ სამი ბავშვი შეეძინათ.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1989
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი მომღერლები
სათიხარი

სათიხარი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე ჭარებულის (აძურის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი. სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების 2 ძეგლი - საუკუნის ეკლესია და გვიანდელი შუა საუკუნეების ციხე.
ისტორია
1921 წელს შედიოდა გორის მაზრის ტყვიავის რაიონის მერეთის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იმერლიანთკარი

იმერლიანთკარი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (წრომის თემი). თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთზე. მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 790 მეტრი. ხაშურიდან 15 კილომეტრი. 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 კომლი, სულ 23 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სან-ფრანსისკუ-დუ-გლორია

სან-ფრანსისკუ-დუ-გლორია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 095 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მურიაეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 178 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.46 კმ²-ზე. ფართობი 164 613 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები