სოფია ნალკოვსკაია

სოფია ნალკოვსკაია (Zofia Nałkowska, ვარშავა, პოლონეთის სამეფო, დ. 10 ნოემბერი 1884 — გ. 17 დეკემბერი 1954, ვარშავა) — პროზაული ნაწარმოების პოლონელი მწერალი, დრამატურგი და ნაყოფიერი ესეისტი. ის როგორც აღმასრულებელი წევრი მსახურობდა ლიტერატურის პოლონურ აკადემიაში (1933–1939) შუა ომის პერიოდში.
ნაკოვსკაია დაიბადა ინტელექტუალების ოჯახში, რომელთაც მიუძღვით სოციალური სამართლიანობის საკითხები და სწავლობდნენ საიდუმლო მფრინავ უნივერსიტეტში რუსული ანექსიის ქვეშ. პოლონეთის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ქვეყანაში ის გახდა ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი რომანების, ნოველებისა და თეატრალური დადგმების ფემინისტური ავტორი, რომლებსაც ახასიათებდა სოციორეალიზმი და ფსიქოლოგიური სიღრმე.
ლიტერატურული აღმავლობა
მწერლის პირველი ლიტერატურული წარმატება იყო Romans Teresy Hennert (ტერეზა ჰენტერის რომანი, 1923) და შემდგომ კიდე სხვა ბევრი რომანი. ის მეტად ცნობილია თავისი წიგნების Granica (საზღვარი, 1935), Węzły życia (ცხოვრების ობლიგაციები, 1948) და Medaliony-ს (მედალიონები, 1947) გამო.
ნალკოვსკაია თამამად აგვარებდა რთულ და წინააღმდეგობრივ თემებს, 1932 წელს საკუთარ სტატიაში „Organizacja erotyzmu“ (ეროტიზმის სტრუქტურა) განცხადებით, რომელიც გამოქვეყნდა ჟურნალში „Wiadomości Literackie“ - იმ დროის პოლონეთში ლიტერატურული ჟურნალის პრემიერით:
<blockquote>
...საჭიროა რაციონალური, ნეტიდიციონური, ინტელექტუალური ეროტიზმთან მიდგომის წახალისება და გაძლიერება, რომ ეროტიზმი განიხილოს ცხოვრების ადამიანური საზოგადოების ასპექტებთან შეხამებაში. ეროტიზმი არ არის ადამიანის კერძო საქმე. მას აქვს თავისი განშტოებები ადამიანის ცხოვრების ყველა სფეროში, და შეუძლებელია მისი გამოყოფა მორალის, თავისუფალი არჩევის, ან მით უმეტეს იერარქიისა და დამსახურებული ინტელექტუალური ყურადღების დაქვეითების მიხედვით: ის არ შეიძლება იყოს იზოლირებული ან დაკავშირებული მეცნიერებასთან იმისათვის რომ სუფთა ბიოლოგიურად განისაზღვროს<ref>Zofia Nałkowska, "Organizacja erotyzmu", Wiadomości Literackie, vol. 9, No. 25 (442), 19 June 1932, p. 7. Quote in Polish: należy wymóc na sobie stosunek do zagadnień erotyzmu właśnie intelektualny, rozumowy, pozwalający je rozważać w splocie i wzajemnej zależności z innemi dziedzinami życia zbiorowego. Erotyzm nie jest prywatną sprawą człowieka. Wysyła on swe rozgałęzienia do wszystkich tych dziedzin i nie da się ani w imię wzgardliwego lekceważenia, ani moralności, ani dyskrecji, ani nawet w imię hierarchji tematów, godnych intelektualisty, od życia społecznego odciąć, nie da się w niem wstydliwie izolować i do swego zakresy ściśle biologicznego ograniczyć. (source)</ref></blockquote>
ნოველები
Kobiety (ქალები, 1906), ნათარგმნი Michael Henry Dziewicki-ის მიერ, 1920
Książę (პრინცი, 1907)
Rówieśnice (თანამედროვენი, 1909)
Narcyza (1911)
Noc podniebna (ზეციური ღამე, ნოველა, 1911)
Węże i róże (გველები და ვარდები, 1914)
Hrabia Emil (გრაფი ემილი, 1920)
Na torfowiskach (ჭაობებზე, 1922)
Romans Teresy Hennert (ტერეზა ჰენერტის რომანი, 1923), ნათარგმნი Megan Thomas და Ewa Malachowska-Pasek-ის მიერ, 2014
Dom nad łąkami (სახლი მდელოზე, ავტობიოგრაფია, 1925)
Choucas (1927), ნათარგმნი Ursula Phillips-ის მიერ, 2014 (კონკურსი აღმოჩენილია თარგმნაში გამარჯვებული 2015)
Niedobra miłość (ცუდი სიყვარული, 1928)
Granica (საზღვარი, 1935), ნათარგმნი Ursula Phillips-ის მიერ, 2016
Niecierpliwi (შეშფოთებული, 1938)
Węzły życia (ცოცხალი კავშირები, 1948)
Mój ojciec (მამაჩემი, 1953)
სასცენო დადგმები
Dom kobiet (1930)
Dzień jego powrotu (1931) (მისი დაბრუნების დღე'')
Renata Słuczańska (1935)
სქოლიო
მწერალი ქალები
პოლონელი მწერლები
პოლონელი დრამატურგები
პოლონელი რომანისტები