PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ოიკოს თბილისი

ოიკოს თბილისი
oikos Tbilisi — oikos International-ის ოფიციალური წარმომადგენლობა საქართველოში. დაარსდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე 2011 წლის იანვარში ამავე უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის სტუდენტების მიერ.
ორგანიზაციის საქმიანობა სრულიად კოორდინირებულია საერთაშორისო მასშტაბით. „ოიკოს თბილისი“ ატარებს ტრენინგებს, სემინარებს, სამუშაო შეხვედრებს. „ოიკოსი“ შექმნისთანავე აგზავნის წევრებს საერთაშორისო პროექტებში მონაწილეობის მისაღებად.
რესურსები ინტერნეტში
ოიკოს თბილისი
საერთაშორისო ორგანიზაციებისტუდენტური ორგანიზაციები
პრატიხარები

პრატიხარები — ინდური დინასტია, რომელიც ჩრდილოეთ ინდოეთის დიდ ნაწილს მართავდა VI–XI ს.ს. მათ სამეფოს გუჯარა-პრატიხარა ეწოდებოდა.
თავისი განვითარების უმაღლეს საფეხურზე (დაახ. 836—910 წ.წ.) პრატიხარების სამეფო იკავებდა თითქმის გუპტას იმპერიის ხელა ტერიტორიას. გადმოცემის თანახმად, პრატიხარები მიეკუთვნებოდნენ რაჯპუტთა კლანს, რომელიც აბუს მთაზე სამსხვერპლო ცეცხლიდან წარმოიშვა.
პრატიხარების დედაქალაქი იყო ქალაქი კანაუჯი. გუჯარა–პრატიხარას მმართველებმა X საუკუნიდან მიიღეს არიავარტას მაჰარაჯადჰირაჯას ტიტული, რაც ჩრდილოეთ ინდოეთის მმართველს ნიშნავს.
ეტიმოლოგია
პრატიხარი ნიშნავს „დამცველს“. ეს იყო გუჯარა–პრატიხარას მმართველთა თვითდასახელება. ის წარმოშობილია ბუდისტური ტერმიდან „პრატიხარია“, რომელიც გამოიყენება მრავალ ბუდისტურ სუტრაში, როგორც არიავარტას დამცველის ტიტული. პრატიხარები თვლიდნენ თავიანთ თავს მითური გმირის ლაქშმანის შთამომავლებად, რომელიც ასრულებდა თავისი უფროსი ძმის, რამას მცველის (პრატიხარის) მოვალეობას. ამით ისინი ტრადიციული ინდუსური შეხედულებით ხდებოდნენ მზის დინასტიის მეფეები.
1966 წელს გამოქვეყნებულ ერთ–ერთ წიგნში საუბარია იმაზე, რომ ამ დინასტიის მმართველები იყვნენ ცნობილი, როგორც პრატიხარები, რადგან ისინი იცავდნენ ჩრდილო–დასავლეთ ინდოეთის საზღვრებს უცხოელი დამპყრობლებისაგან.
მმართველები
დადა I-II-III (სამი მმართველი) 650-750
ნაგაბჰატა I 750-780
ბაცარაჯა 780-800
ნაგაბჰატა II 800-833
რამაბჰადრა 833-836
მიჰრა ბჰოჯა I 836-890
მაჰენდრაპალა I 890-910
ბჰოჯ II 890-910
მაჰიპალა I 913-944
მაჰენდრაპალა II 944-948
დევპალა 948-954
ვინაიაკპალა 954-955
მაჰიპალა II 955-956
ვიჯაიაპალა II 956-960
რაჯაპალა 960-1018
ტრილოჩანაპალა 1018-1027
ჯასაპალა (იაშპალა) 1024-1036
ინდური დინასტიები
სახელმწიფოები ინდოეთის ისტორიაში
პუერტოლასი

პუერტოლასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სობრარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 100,00 კმ². მოსახლეობა — 213 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პუერტოლასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - პუერტოლასი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
ეგვიპტე 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ეგვიპტე 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეგვიპტემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1936 წელს, გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეგვიპტე ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საუდები

საუდები (Āl Saʻūd) — საუდის არაბეთის მმართველი სამეფო ოჯახი. ოჯახს ჰყავს ათასობით წევრი. ისინი წარმოადგენენ მუჰამად იბნ საუდისა და მისი ძმების შთამომავლებს, თუმცა მმართველ კლასს წარმოადგენენ მხოლოდ იბნ საუდის პირდაპირი შთამომავლები.
ოჯახის ყველაზე გავლენიანი წევრი არის საუდის არაბეთის მეფე. გვირგვინი გადაეცემათ იბნ საუდის შვილებს. 2006 წლის სამეფო დადგენილებით ომავალში მეფის არჩევა მოხდება საუდის პრინცების კომიტეტზე. ოჯახი მოიცავს დაახლოებით 15 000 წევრ, თუმცა რეალური ძალაუფლება განაწილებულია მხოლოდ 2000 ადამიანზე.
საუდების დინასტიამ გამოიარა სამი ფაზა: საუდების პირველი სახელმწიფო, საუდების მეორე სახელმწიფო და თანამედროვე საუდის არაბეთი. საუდების პირველი სახელმწიფო გამოირჩეოდა ისლამის გავრცელებით, ხოლო მეორე მუდმივი ბრძოლებით. დღევანდელ საუდის არაბეთს აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა შუა აღმოსავლეთში. საუდებს ჰქონდათ კონფლიქტები: ოსმალეთის იმპერიასთან, მექას შარიფთან, ჯებელ-შამარისს მმართველ ოჯახ ალ რაშიდებთან და სხვა და სხვა მუსლიმანურ დაჯგუფებებთან როგორც ქვეყნის შიგნით ისე მის გარეთ.
ლიტერატურა
Alexei Vassiliev, The History of Saudi Arabia, London, UK: Al Saqi Books, 1998
David Holden & Richard Johns, The House of Saud, Pan, 1982, 0-330-26834-1
Madawi Al-Rasheed, A History of Saudi Arabia, Cambridge University Press, 2002, ISBN 0-521-64412-7
The House of Saud by David Holden and Richard Johns. Contains 538 pages, plus bibliography, index, and family history, also sections of Black and White plates. (Detail taken from The House of Saud, a reprint. First published by Sidgwick and Jackson in 1981 with an ISBN 0-283-98436-8.)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საუდები
მუსლიმური დინასტიები
შუა არმოსავლეთის სამეფო ოჯახები
საუდის არაბეთის მეფეები
დინასტიები
კოლუმბა

კოლუმბა (იგივე კრიმთანი (Crimthann), თანამედროვეების მიერ კოლუმბად, კოლუმ კილედ, კოლმ კილედ წოდებული, რაც ნიშნავს „ეკლესიის მტრედს“; დ. 521, გარტანი, დონეგალის საგრაფო, ირლანდია — გ. 9 ივნისი, 597) — ირლანდიელი წმინდანი, ბერი, ქრისტიანობის მქადაგებელი შოტლანდიაში. წმინდა კოლუმბა „ირლანდიის თორმეტი მოციქულიდან“ ერთ-ერთად ითვლება. 563 წელს წმინდა კოლუმბამ შოტლანდიის ტერიტორიაზე პირველი მონასტერი დააარსა და იქ მღვდელი იყო.
მისმა ქადაგებამ დიდი როლი ითამაშა „ქრისტიანობის გავრცელებაში ბრიტანელ პიქტებსა და სკოტებს შორის, მოგვიანებით კი ანგლოსაქსებშიც“.
რესურსები ინტერნეტში
St. Columba of Iona Orthodox Monastery
CELT: On the Life of Saint Columba (Betha Choluim Chille) (tr. W. Stokes)
CELT: The Life of Columba, written by Adamnan (tr. W. Reeves)
BBC: St Columba
The Church of St Michael and All Angels website: St Columba of Iona, Apostle to the Picts
St Columba on SaintsAlive
Photo of the birthplace of Columcille at Gartan
Coláiste Choilm
St Columba's Church of Ireland in Portadown
სქოლიო
ირლანდიელი წმინდანები
შოტლანდიელი წმინდანები
დაბადებული 521
გარდაცვლილი 9 ივნისი
გარდაცვლილი 597
რობინზონ ბეგლარაშვილი

რობინზონ ბეგლარაშვილი (დ. 4 აპრილი, 1998, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2016, ანტალია, თურქეთი, 60 კგ), ევროპის ზაფხულის XIII ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალის გამარჯვებული (2015, თბილისი, საქართველო, 60 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2016, ათენი, საბერძნეთი, 60 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
რობინზონ ბეგლარაშვილი — ქართული სპორტი
დაბადებული 4 აპრილი
დაბადებული 1998
გორში დაბადებულები
ქართველი ძიუდოისტები
ჩეტუმალი

ჩეტუმალი — ქალაქი და კარიბის საზღვაო პორტი სამხრეთ-აღმოსავლეთ მექსიკაში, იუკატანის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ბელიზის საზღვართან. კინტანა-როოს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 136 825 ადამიანი (2005).
რესურსები ინტერნეტში
მექსიკის ქალაქები
ქვედა სამება (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)

ქვედა სამება (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)
ქვედა სამება — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, ახალშენის თემში. მდებარეობს კახაბრის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 50 მ სიმაღლეზე, ქალაქ ბათუმიდან დაშორებულია 4,5 კილომეტრით. 1948 წლამდე ეწოდებოდა ფეიზიე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1160 კაცი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პედრო-კარბოს კანტონი

პედრო-კარბოს კანტონი
პედრო-კარბო — კანტონი ეკვადორში, გუაიასის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პედრო-კარბო. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 36 711 ადამიანს შეადგენდა. სახელი ეწოდა XIX საუკუნის პოლიტიკოსის, დიპლომატისა და მწერლის პედრო კარბო ნობოას პატივსაცემად.
სქოლიო
გუაიასის პროვინციის კანტონები
ნაოსარი

ნაოსარი — სოფელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ორბეთის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1520 მეტრი, თეთრიწყაროდან 61 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლეკანოსი

ლეკანოსი, ლეკოსი, ლეკ, ლეკან — ლეონტი მროველის მიხედვით, ლეკების ეთნარქი, კავკასიის ეთნარქის — თარგამოსის ვაჟი.
ქართლის ცხოვრება
ლეონტი მროველი წერს:
იხილეთ აგრეთვე
ქართველთა ეთნარქები
ლიტერატურა
სქოლიო
|}
ეთნარქები
იდიში

იდიში — ებრაული და სლავური ელემენტების მქონე დასავლეთგერმანული ენა. იდიში დღემდე გამოიყენებს ებრაულ დამწერლობას.
სიტყვა იდიში წარმოდგება აღმოსავლური იდიშიდან; jidisch [ייִדיש] – ასე წერდნენ ამ ფორმას უწინ, თუმცა არსებობდა მისი მართლწერის ალტერნატიული ფორმაც და კერძოდ „jüdisch“, რომელსაც თვითონ გერმანელები გამოიყენებდნენ და იგი შეიძლება ითარგმნოს როგორც „იუდეველური“. ეს სიტყვა-ფორმა XIX საუკუნეში ისესხა ინგლისურმა ენამ, მაგრამ მისი ინგლისურში გადატანა ამ ენის ფონეტიკური წესების მიხედვით (yiddish) მოხდა. მოგვიანებით, XX საუკუნეში კი ეს ინგლისურად გაფორმებული სიტყვა ისევ დაუბრუნდა გერმანულსა და საერთოდ, ევროპის მრავალ ენას და დღეს სხვადასხვა ვარიანტებად გვხვდება.
იდიში აშქენაზთა განსახლების ძირითად არეალში
იდიშის მართლწერა ამ ენაზე მოსაუბრე ებრაელთა ძირითადი განსახლების არეალში სხვადასხვაგვარია, მაგრამ სიტყვის ოეპია დიდად არ განსხვავდება ერთმანეთისაგან; ინგლისურად წერენ Yiddish (language)-ს, გერმანულად – jiddisch-ს, პოლონურად – Jidysz-ს, ბელარუსულად – Ідыш-ს, ჩეხურად – Jidiš-ს, რუსულად – Идиш-ს, სერბულ-ხორვატული ენის კირილურ ვარიანტზე – Јидиш-ს, ხოლო ლათინურზე კი წერენ Jidiš-ს.
ისტორიულად არსებული ფორმებია აგრეთვე „ტაიჩი“, „იდიშ-ტაიჩი“, რომლებიც ייִדיש־טײַטש-ისაგან მომდინარეობს და მისი მნიშვნელობა უნდა ყოფილიყო სახალხო ენა, გერმანულ-იუდეველური, სახალხო-იუდეველური, ან კიდევ სახალხო-ებრაული ენა. სიტყვა „ტაიჩი“ კი თავისი ჟღერადობით ძალიან ჰგავს „დოიჩს“, რომელიც თავის მხრივ „გერმანელს“, ან „გერმანულს“ ნიშნავს.
სიტყვა „დოიჩის“ ეტიმოლოგიისათვის, იხილეთ ქვემოთ ვრცლად; ფორმა იდიში პირველად განვითარებულ შუა საუკუნეებში გვხვდება. ეს ენა ძალიან ახლო დგას გერმანულ ენასთან, განსაკუთრებით კი სამხრეთ გერმანულ დიალექტებთან. იდიშზე მოლაპარაკეთა რიცხვი დღესდღეობით 3 მილიონ კაცს ითვლის და მას ძირითადად ხასიდი ებრაელები გამოიყენებენ ურთიერთსაკომუნიკაციოდ. ჰოლოკოსტამდე 12 მილიონი კაცი მიიჩნევდა ამ ენას მშობლიურად უმეტესწილად ევროპის აღმოსავლეთ და ცენტრალურ აღმოსავლეთში.
იდისტიკა – სამეცნიერო-კვლევითი დისციპლინა
იდიშური ენის, ლიტერატურისა და კულტურის კვლევით დაკავებულია იდისტიკა, რომელსაც შეისწავლიან გერმანიისა (მაგ. ქალაქ ტრირის უნივერსიტეტში) და ავსტრიის მრავალ უნივერსიტეტში.
ტრირის უნივერსიტეტში, ე.წ. მეორე განყოფილებაზე იდისტიკას გამოყოფილი აქვს ცალკე ქვეგანყოფილება. სტუდენტებს სურვილისამებრ შეუძლიათ აირჩიონ გერმანისტიკის აქ არსებული სამი სასწავლო-სამეცნიერო დარგიდან (გერმანისტიკული ენათმეცნიერება, გერმანისტიკული ლიტერატურათმცოდნეობა, ძველი გერმანული ფილოლოგია) ერთ-ერთი და დამატებით დასპეციალდნენ იდიშში. ტრირელი იდისტები ეწევიან აქტიურ სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას.
იხილეთ აგრეთვე
ებრაული დამწერლობა
ებრაული ენა
ებრაისტიკა
იუდაიზმი
იუდაისტიკა
ებრაელთა ენები
იდიში
ივინიემა

ივინიემა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 362 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იგუატემის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 341 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.11 კმ²-ზე. ფართობი 2 010 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ელ-მარაჰა

ელ-მარაჰა - ქალაქი ცენტრალურ ეგვიპტეში. ელ-მარაჰაში ჩამოედინება მდინარე ნილოსი. ქალაქი სუჰაგის საგუბერნატოროს მნიშვნელოვანი დასახლებული პუნქტია.
ეგვიპტის ქალაქები
სუჰაგის მუჰაფაზა
ოსინიკი

ოსინიკი ― ქალაქი რუსეთში, კემეროვოს ოლქში. მდებარეობს მდინარეების კანდალეპის და კონდომის შესართავთან, ნოვოკუზნეციდან 25 კილომეტრში. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1938 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კემეროვოს ოლქის ქალაქები
ქეთი (სომხეთი)

ქეთი (სომხეთი) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 740 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 099 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 611 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
რუსიანი

რუსიანი — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (გომბორის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს გომბორის უღელტეხილის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1150 მეტრი, საგარეჯოდან 52 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ადგილის დედა (რუსიანი)
ლიტერატურა
სქოლიო
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფორკილინია

ფორკილინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 42 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 548 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 123.12 კმ²-ზე. ფართობი 183 134 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ოკუპაცია

ოკუპაცია — რომელიმე სახელმწიფოს შეიარაღებული ძალების მიერ სხვა ქვეყნის ტერიტორიის დროებით დაკავება. ოკუპაცია უნდა გავმიჯნოთ ანექსიისაგან, რომელიც ერთი სახელმწიფოს მიერ სხვა ქვეყნის სრულ ან ტერიტორიის ნაწილის ძალით მიერთებას გულისხმობს.
იხილეთ აგრეთვე
ოკუპირებული ტერიტორიები
სოციალისტური ბანაკი
პალესტინის ტერიტორიები
ლიტერატურა
Occupied territory - the legal issues , legal provisions regarding occupation of territory by hostile power and implications for people protected by IHL.
David Kretzmer, Occupation of Justice: The Supreme Court of Israel and the Occupied Territories, State University of New York Press, April, 2002, trade paperback, 262 pages, ISBN 0-7914-5338-3; hardcover, July, 2002, ISBN 0-7914-5337-5
Sander D. Dikker Hupkes, What Constitutes Occupation? Israel as the occupying power in the Gaza Strip after the Disengagement, Leiden: Jongbloed 2008, 110 pages, ISBN 9789070062453 Openacces
Belligerent Occupation
The Law of Belligerent Occupation Michal N. Schmitt (regarding occupation of Iraq)
Law of Belligerent Occupation, Judge Advocate General's School, United States Army
პოლიტიკა
საერთაშორისო სამართალი
თესლის აბორტიულობა

თესლის აბორტიულობა — არაინფექციური დაავადება ძირითადად სამარცვლე-პარკოსანი და ჯვაროსანი მცენარეებისა. განპირობებულია მათი გენეტიკური თავისებურებით — ყვავილობისას და თესლის განვითარების საწყის ფაზაში არახელსაყრელი წყლის რეჟიმითა და მინერალების ქვების უკმარისობით. პარკსა და ჭოტში ნორმალური თესლის ნაცვლად წარმოიშობა მჭკნარი, განუვითარებელი ნასახი. მოსავალი 10-20%-ით მაინც მცირდება. საგრძნობლად უარესდება დანარჩენი, გარეგნულად ნორმალური მარცვლის ხარისხიც.
ლიტერატურა
მცენარეები
ვალერი კორშია

ვალერი კორშია (დ. 13 ნოემბერი, 1961, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი. 1987 წლიდან დღემდე არის მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი. 2000–2002 წლებში პარალელურად იყო სამეფო უბნის თეატრის მსახიობი. შესრულებული აქვს ორმოცდაათამდე როლი. ჰყავს მეუღლე და ერთი ქალიშვილი გვანცა კორშია, რომელიც მამის კვალს გაჰყვა და მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია 2012 წლიდან.
ფილმოგრაფია
1992: „ხაფანგი“ რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ნინუა
2011: „სიყვარულის ბალადა“ რეჟ. ირაკლი კაკაბაძე
ნათამაშები როლები
მარჯანიშვილის თეატრი
კობო აბეს „ქალი ქვიშაში“ (მებადური) რეჟ. დავით დანელია
კარლ გუცკოვი „ურიელ აკოსტა“ (რაბინი) დადგმა კოტე მარჯანიშვილის, აღადგინა სოფიკო ჭიაურელმა
გურამ ქართველიშვილი „ქაქუცა ჩოლოყაშვილი“ (დავით ჭავჭავაძე, ფილიპე მახარაძე) რეჟ. ლევან წულაძე
პოლიკარპე კაკაბაძე „პორტოპოლოს ტუსაღები“ (ანტონიო) რეჟ. მედეა კუჭუხიძე
ვიქტორიენ სარდუს და დავით ერისთავის „სამშობლო“-ს მიხედვით „ძე ცდომილი“ (დიმიტრი დადიანი) რეჟ. კოტე მახარაძე
უილიამ შექსპირი (ოლბანის ჰერცოგი) „მეფე ლირი“ რეჟ. დავით დოიაშვილი
გიორგი გამსახურდია „მუნჯის სიზმრები“ (მამა) რეჟ. იგორ ფილიევი
დავით კლდიაშვილი „ქამუშაძის გაჭირვება“ (ომან ქამუშაძე) რეჟ. დიმიტრი ხვთისიაშვილი
ჰენრიკ იბსენი „ნორა ანუ თოჯინების სახლი“ (ჰელმერი) რეჟ. გულიკო ბუთხუზი
ევგენი შვარცი „ჩრდილი“ (ექიმი) რეჟ. კოტე სურმავა
ოსკარ უაილდი „სალომეა“ (მეორე იუდეველი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
ლაშა ბუღაძე, დავით საყვარელიძე „დოქტორი ფრანკენშტაინი“ (სამხედრო) რეჟ. დავით საყვარელიძე
ნანა ხატისკაცი „შუშანიკი“ (ვარსქენი) რეჟისორები მერაბ თავაძე, რობერტ მანუკიანი
ვაჟა-ფშაველა „სტუმარ-მასპინძელი“ (ჯოყოლა) რეჟ. ცოტნე ნაკაშიძე
პოლიკარპე კაკაბაძე „ყვარყვარე თუთაბერი“ (ოფიცერი) რეჟ. ლევან წულაძე
ბერტოლდ ბრეხტი „სამგროშიანი ოპერა“ (რობერტო) რეჟ. გიზო ჟორდანია
ალეხანდრო კასონა „შვიდი ძახილი ოკეანეში“ (სანტიაგო საბალა) რეჟ. ციცინო კობიაშვილი
ვალერიან კანდელაკი „გიორგი მაზნიაშვილი“ (გენერალ–გუბერნატორი) რეჟ. გიორგი ქავთარაძე
ალექსანდრე პუშკინი „ონეგინი“ (გრემინი) რეჟ. ირინა გაჩეჩილაძე
ევერი კორმანი „კრამერი კრამერის წინააღმდეგ“ (ჯიმი) რეჟ. დავით ჩხარტიშვილი
დათო ტურაშვილი, ანტონიე ჟანიცა, ნესტან (ნენე) კვინიკაძე „ევრო ჯორჯია ფრანგულის გაკვეთილები“ (მამა) რეჟ. ლელა ჭინჭარაული
თამარ ბართაია „პეიზაჟს აკლია სითბო“ (ტატო) რეჟ. დიმიტრი ხვთისიაშვილი
ლაშა თაბუკაშვილი „ათვინიერებენ მიმინოს“ (პატრონი) რეჟ. პეტრე ჩარგეიშვილი
მიხეილ ჯავახიშვილი „ჯაყო — ხვალ ომი იქნება...“ (მიხეილ ჯავახიშვილი) რეჟ. ალექსანდრე ელოშვილი
ფრიდრიხ დიურენმატი „მოხუცი ქალის ვიზიტი“ რეჟ. ალექსანდრე ელოშვილი
რეზო ნაჭყებია „მატარებელი ხუთ წუთში გავა“ (დავით მესხი) რეჟ. მამუკა ტყემალაძე
კარლო გოცი „მეფე-ირემი“ (პანტალონე) რეჟ. ალექსანდრე ელოშვილი
ბრაიან ფრილი „თარგმანები“ (კაპიტანი ლენსი) რეჟ. თემურ ჩხეიძე
რეი კუნი „ცუდი ბიჭები“ (ანდრაში) რეჟ. ანი ხიდეშელი
სამეფო უბნის თეატრი
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 13 ნოემბერი
დაბადებული 1961
ქართველი მსახიობები
პრეზიდენტი-დუტრა

პრეზიდენტი-დუტრა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალური მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 750 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 163.55 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 84.07 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
აბანოს მესამე ნასოფლარი

აბანოს მესამე ნასოფლარი — არქეოლოგოური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოს ჩრდილო-დასავლეთით, მრავაწლიანი მუხის ხეებით დაფარულ შემაღლებულ ბორცვზე, ფართობი 0,1 ჰექტარი. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე შემორჩენილია სხვადასხვა ნაგებობის საძირკვლის ნაშთები. ზოგან კედლის წყობა მიწის ზედაპირს სცილდება. ბორცვის სამხრრთით შეინიშნება გეგმით ოთხკუთხა საძირკვლის კონტური, რომლის დასავლეთ ნაწილში ჩასობილია ნატეხი ქვის ლოდი (სიმაღლე 0,53 მეტრი). კულტურული ფენა დაფარულია მიწით.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გულშარი

გულშარი, გულანშარი — დედოფალი, ალექსანდრე I დიდის ვაჟის, დიმიტრი ბატონიშვილის, „პროვინციის მეფის“ თანამეცხედრე, მეფე კონსტანტინე II-ის დედა.
1487 წელს საქართველოში იაყუბ-ყაენის მეორე შემოსევისას, რომელსაც ხალილ-ბეგი ხელმძღვანელობდა, კონსტანტინე II-ის ტახტსა და აყ-ყოიუნლუს ამირებს შორის მოლაპარაკება გაიმართა. მეფემ ამ დიპლომატიური მისიის შესრულება თავის მოხუც დედას, გულშარს დაავალა. რას ითხოვდა და რა სახის დავალებას ასრულებდა მანდილოსანი დიპლომატი, ნათლად არ ჩანს. სავარაუდოა, რომ კონსტანტინე II თურქმანებს კონტრიბუციის მიღებასა და უკან გაბრუნებას სთავაზობდა. მოხუცი დედოფალი, რომელიც მისიის შესასრულებლად მონასტრიდან სპეციალურად გამოსულა, თურქმან ამირებს ზავის პირობებზე დათანხმებას ევედრებოდა. გულშარის მისია წარუმატებლად დასრულდა, თუმცა ამ შემოსევისას ვერც თურქმანებმა შეძლეს თბილისის აღება.
იხილეთ აგრეთვე
იაყუბ-ყაენის ლაშქრობანი საქართველოში
ლიტერატურა
ქართველი დიპლომატები
ორხონის ხეობა

ორხონის ხეობა — ხეობა მონღოლეთში, რომელიც გადაჭიმულია მდინარე ორხონის გასწვრივ, დედაქალაქ ულან-ბატორიდან დაახლოებით 360 კმ–ით დასავლეთით. 2004 წელს იგი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შიეტანა, როგორც მომთაბარე ტრადიციების მქონე ტერიტორია უკვე ორი ათასწლეულის განმავლობაში.
ტერიტორია რამდენიმე არქეოლოგიურ ძეგლს მოიცავს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
ორხონის ხეობა იუნესკოს საიტზე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მონღოლეთში
ბალიგაია (ქარაჰუნი)

ბალიგაია (ქარაჰუნი)
ბალიგაია — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
ევროპა (კუნძული)

ევროპა (კუნძული)
ევროპა — კუნძული მოზამბიკის სრუტეში, კუნძულ მადაგასკარსა და აფრიკის კონტინენტს შორის.
საფრანგეთმა ის ჩართო საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების, საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის ეპარსეს კუნძულების შემადგენლობაში. მასზე პრეტენზიას აცხადებს მადაგასკარი.
გეოგრაფია
ფართობი — 28 კმ², სანაპირო ზოლის სიგრძე — 22,2 კმ. კოორდინატები — 22° 20′ ს. გ., 40° 22′ ა. გ., მაგრამ უბეები ან ნავსაყუდლები მას არ გააჩნია, მხოლოდ არსებობს ღუზით გასაჩერებელი ადგილები ნაპირთან ახლოს. ყველა მხრიდან კუნძული გარშემორტყმულია მარჯნის პლაჟებით და სანაპირო რიფებით, რომელიც გამოყოფს ოკეანისგან წყალმეჩხერ ლაგუნას ფართობით 9 კმ². ლაგუნა და მისი ნაპირები დაფარულია მანგროს მცენარეულობით. მანგროს ტყეების გარდა, კუნძულზე არსებობს მშრალი ტყის მონაკვეთები, ბუჩქნარები, ხისებრი რძიანა, მლაშენიადაგიანი მდელოები, ასევე აგავის ყოფილი პლანტაციების ნარჩენები. აქა თუ იქ მცირე რაოდენობით იზრდება ქოქოსის პალმა.
კუნძული ევროპა გამოცხადებულია ბუნებრივ ნაკრძალად. კუნძულზე ბუდობენ ზღვის ფრინველები. კუნძული მწვანე ზღვის კუების (Chelonia mydas) გამრავლების ერთ-ერთი მთავარი ადგილია, რომლებიც კვერცხებს დებენ მის პლაჟებზე. აქ ასევე ცხოვრობს რამდენიმე ასეული აფრიკული თხა, რომლებიც კუნძულზე შემოიყვანეს XVIII საუკუნეში.
კუნძულის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა, საერთოა კუნძულ ბასას-და-ინდიას ირგვლივ არსებულ ზონასთან, რომელიც მდებარეობს შორიახლოს ჩრდილო-დასავლეთით და შეადგენს 127 300 კმ²-ს.
ისტორია
კუნძულმა სახელი მიიღო ბრიტანული გემი «ევროპასგან», რომელიც ესტუმრა მას 1774 წელს. კუნძული ეკუთვნის საფრანგეთ 1897 წლიდან, მაგრამ მადაგასკარი მას თვლის საკუთარ ტერიტორიად იმის საფუძველზე, რომ კუნძული ადმინისტრაციულად გამოყოფილი იყო ფრანგული კოლონია მადაგასკარიდან უშუალოდ დამოუკიდებლობის გამოცხადების წინ. კუნძულზე არსებული ნანგრევები და საფლავები ამტკიცებენ მათი დასახლების უნაყოფო ცდებზე 1860-იან და 1920-იან წლებში.
ეკონომიკა
კუნძული დაუსახლებელია; არავითარი ეკონომიკური აქტივობა აქ არ არსებობს. კუნძულს ხშირად სტუმრობენ მეცნიერები. მეტეოროლოგიური სადგური დღეისათვის მუშაობს ავტომატურ რეჟიმში. არსებობს გრუნტიანი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი სიგრძით 1000 მეტრი. ხელსაყრელი ადგილი გემების მოსასვლელად აქ არ არსებობს. კუნძულზე განლაგებულია მცირე ფრანგული სამხედრო გარნიზონი რეიუნიონიდან.
რესურსები ინტერნეტში
World Wildlife Fund (WWF): Europa & Bassas da India Ecoregion, (2001)
Europa sur le site officiel des TAAF
საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორია
აფრიკის სადავო ტერიტორიები
საფრანგეთის კუნძულები
ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
აფრიკის კუნძულები
Gorky Park (Taganrog)

Gorky Park (Taganrog)
The Gorky Park is a municipal park of culture and recreation in the city of Taganrog, Russia.
History
On June 30, 1806, the first trees were planted for the Taganrog's "Chemist’s garden" and "botanical garden" by the order of Taganrog's governor baron Balthasar von Campenhausen In 1895 the project of the new garden's planning according to new European standards was approved. In 1903, Monument to Peter the Great was placed on Petrovskaya Street in front of the main entrance to the park.
In 1924, the Peter the Great monument was dismantled and removed. In 1932, the municipal garden became the Park of Culture and Recreation and in 1934 it was named Gorky Park after Maxim Gorky. In 1941–1943, during the Occupation of Taganrog, the City Park was partially destroyed and was used by the occupation forces of Nazi Germany as a cemetery (Der Deutsche Heldenfriedhof). In 2006, the Gorky Park celebrated its bicentenary anniversary.
Old and modern views of the Gorky Park
External links and references
Taganrog Encyclopedia (Энциклопедия Таганрога), 2nd edition, Taganrog, 2003
История города Таганрога, П.П.Филевский, Москва, 1898
Amusement parks in Russia
Parks in Russia
Buildings and structures completed in 1806
Tourist attractions in Taganrog
Cultural heritage monuments in Taganrog
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast