PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალაჭნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი

ალაჭნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალაჭანში, სოფლიდან 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, სამრეკლო და გალავანი.
ეკლესია დარბაზულია (6,3 x 3,5 მეტრი) დგას გალავნით შემოვლებული ეზოს შუა ნაწილში. ეკლესიას ორი გვიანდელი მინაშიენი აქვს: ერთი სამხრეთიდან, მეორე ჩრდილოეთიდან, რომელიც ეკლესიაზე რამდენამდე მოკლეა. მისი აღმოსავლეთ კედელი ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზე მდებარეობს, ჩრდილოეთისა კი გალავანზეა მიშენებული. ეკლესია და მინაშენები სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია ეკლესიისა და სამხრეთ მინაშენის კამაროვანი გადახურვა, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული ეკლესიის სამხრეთ კედელი, ეკლესიის განივ კედლებს საფასადო წყობის დიდი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. მისგან ამჟამად წირთხლების ქვედა ნაწილებიღაა დარჩენილი. მეორე კარი, რომლითაც ეკლესია ჩრდილოეთ მინაშენს უკავშირდება, ჩრდილოეთ კედლის შუა ნაწილშია. იგი ორივე მხრიდან ბრტყლადაა გადახურული. ეკლესიის აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდის ნახევარწრიული თაღი მთლიანად შირიმითაა ნაწყობი და შირიმის პროფილირებულ იმპოსტებს ეყრდნობა. შირიმით იყო ნაგები კამარაც, რომლისგანაც მცირე ნაწილიღაა დარჩენილი. კამარის საყრდენად დასავლეთ კედელში შირიმით ნაწყობი საბჯენი თაღია გამოყვანილი, იგი შირიმისავე კონსოლებზეა დაყრდნობილი.
გალავანი გეგმით კვადრატულია, რომელსაც ერთი კუთხე მომრგვალებული აქვს. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. ამჟამად გალავნის კედლები 1,8-2,5 მეტრი სიმაღლეზეა შემორჩენილი. გალავნის სამხრეთ დასავლეთით კუთხეში გეგმით კვადრატული ორსართულიანი სამრეკვლოა. მისი ქვედა ნაწილი კარიბჭეა. სართულის ჩრდილო აღმოსავლეთით კუთხეში, კედლის სისქეში, პატარა, გეგმით კვადრატული სამალავია. გალავანი ისე დანგრეული ამჟამად რომ მისი დანიშნულების გარკვევა ვერ ხერხდება. კომპლესის აღმოსავლეთით დგას დაახლოებით 25 მეტრის მანძილზე, ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმისთ სწორკუთხა კოშკი. იგი ორი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი და ზემოთკენ შესამჩნევად ვიწროვდება. შენორჩენილი კედლები შიგნით და გარედან ყრუა. შემორჩენილია მხოლოდ სართულშუა გადახურვის კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჭანტურიშვილი

ჭანტურიშვილი
საკუთარი სახელი ჭანტურიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვახტანგ ჭანტურიშვილი — ფეხბურთელი
ლევან ჭანტურიშვილი — გეოფიზიკოსი
პავლე ჭანტურიშვილი — ემბრიოლოგი
სიო ჭანტურიშვილი — დრამატურგი
სოსო ჭანტურიშვილი — ეთნოლოგი, ისტორიკოსი
ქართული გვარები
აბრეშუმის დიდი გზა

აბრეშუმის დიდი გზა (გამარტ. ჩინ. 丝绸之路; ; ) — ტრანსკონტინენტური სავაჭრო-საქარავნო გზა, რომელიც ჩინეთს ხმელთაშუა და შავი ზღვების სანაპიროებთან აკავშირებდა.
ამ გზით ვაჭრობას დასაბამი მიეცა ძვ. წ. II საუკუნეში. აბრეშუმის დიდი გზა იწყებოდა სიანში. ქ. დუნხუანიდან იგი ორ განშტოებად მიემართებოდა დასავლეთისაკენ. ორივე გზა - პირველი ლობნორის ტბის ჩრდილოეთით ქ. ტურფანის, მეორე კი იმავე ტბის სამხრეთით ქ. ხოტანისა და ქ. იარქენდის გავლით - ქ. კაშგარში იყრიდა თავს. აქედან ჩრდილოეთის გზა კასპიის ზღვით უკავშირდებოდა ამიერკავკასიას, გადაკვეთდა საქართველოს და ფასისიდან შავი ზღვით ბიზანტიანსა და რომს აღწევდა. მეორე გზა კაშგარიდან ბალხსა და ჩრდილოეთ ირანზე გავლით შუამდინარეთისაკენ, იქიდან კი ხმელთაშუა ზღვის ნაპირებისაკენ მიემართებოდა.
აბრეშუმის დიდი გზით უმთავრესად გაჰქონდათ მაღალხარისხოვანი ჩინური აბრეშუმი, რომლის მთავარი მომხმარებელი რომის წარჩინებულები იყვნენ. აბრეშუმის ექსპორტი რომში (შემდეგ ბიზანტიაში) ახლო აღმოსავლეთის დიდი სახელმწიფოების - პართიისა და მოგვიანებით სასანიანთა ირანის - შუამავლობით ხორციელდებოდა. ჩინური აბრეშუმის შეტანა რომს ყოველწლიურად 100 ათასი სესტერციუსი უჯდებოდა. ჩინეთიდან შეჰქონდათ აგრეთვე ოქრო. აბრეშუმის დიდი გზის იმ მონაკვეთისათვის, რომელიც ახლო აღმოსავლეთზე გადიოდა, რომსა და ბიზანტიას საუკუნოვანი ომები ჰქონდათ ჯერ პართიასთან, შემდეგ სასანიანთა ირანთან (აღსანიშნავია, რომ აბრეშუმის დიდი გზის მარშრუტები პართიაში სახელმწიფო საიდუმლოებად ითვლებოდა). VII-IX საუკუნებში ამ გზით შემოტანილი საქონლით ვაჭრობას არაბთა სახალიფო უწევდა კონტროლს. შემდეგ მასზე მონღოლებმა დაამყარეს მონოპოლია. აბრეშუმის დიდი გზამ მნიშვნელობა დაკარგა XVII საუკუნის მიწურულში, როდესაც ევროპელებმა საბოლოოდ აითვისეს საოკეანო გზა აფრიკის შემოვლით.
აბრეშუმის დიდმა გზამ ხელი შეუწყო ეკონომიკურ და კულტურულ ურთიერთობის განვითარებას აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ქვეყნებს შორის. ამ გზით შევიდა ჩინეთში მინა, ფუფუნების საგნები, გავრცელდა ზოგიერთი კულტურული მცენარე, არაბული ცხენი და სხვა, შეაღწია აგრეთვე რელიგიურმა და ფილოსოფიურმა მოძღვრებებმა (ბუდიზმი, მანიქეველობა, იუდაიზმი, ისლამი, ნესტორიანელობა).
იხილეთ აგრეთვე
ამიერკავკასიის ძველი სავაჭრო-სატრანზიტო გზები
ლიტერატურა
ევრაზიის ისტორია
სავაჭრო გზები
ჩინეთის ისტორია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყირგიზეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
Quercus lobata

Quercus lobata — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია აშშ-ში (კალიფორნია).
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
Jepson Manual Treatment - Quercus lobata
USDA Plants Profile; Quercus lobata
Flora of North America; Quercus lobata
Quercus lobata -Photo gallery
მუხა
Maco, Davao de Oro

Maco, Davao de Oro
Maco, officially the Municipality of Maco, is a 1st class municipality in the province of Davao de Oro, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 83,237 people.
It was formerly part of the Municipality of Mabini before becoming an independent municipality on June 17, 1967.
Geography
Barangays
Maco is politically subdivided into 37 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Anibongan
Anislagan
Binuangan
Bucana
Calabcab
Concepcion
Dumlan
Elizalde (Somil)
Pangi (Gaudencio Antonio)
Gubatan
Hijo
Kinuban
Langgam
Lapu-lapu
Libay-libay
Limbo
Lumatab
Magangit
Malamodao
Manipongol
Mapaang
Masara
New Asturias
Panibasan
Panoraon
Poblacion
San Juan
San Roque
Sangab
Taglawig
Mainit
New Barili
New Leyte
New Visayas
Panangan
Tagbaros
Teresa
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Maco, Davao de Oro, was 83,237 people, with a density of .
Economy
Festivals and events
Fiesta ng Maco is celebrated every last Saturday of the month of June honoring "Inahan sa Kanunay'ng Panabang" (Mother of Perpetual Help).
Kaimonan Festival is an annual festival that starts on June 17 to the last Saturday of the same month. Kaimonan is a mansaka term for "thanksgiving".
See also
List of renamed cities and municipalities in the Philippines
References
External links
Maco Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Davao de Oro
Establishments by Philippine executive order
აბო თბილელი

აბო თბილელი (ძვ. ქართ. ჰაბო ტფილელი; დ. დაახლ. 756 — გ. 6 იანვარი, 786) — ქრისტიანობისათვის წამებული არაბი, ნერსე ქართლის ერისმთავრის მსახური, ნელსაცხებელთა ოსტატი, წმინდანი [ხსენების დღე — ].
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმინდანი ბაღდადიდან ქართლში ჩამოჰყვა ნერსეს. აბო გაკვირვებული იყო ქართველთა ზნეობით; იგი სწავლობდა ქართულ ენას, დადიოდა ეკლესიაში, ესაუბრებოდა სამღვდელოებას, ლოცულობდა მათთან ერთად და მარხულობდა. შემდეგ ქართლიდან დევნილ ერისთავს თან გაჰყვა ხაზარეთში, სადაც ქრისტიანობა მიიღო.
აბო თან გაჰყვა არაბთა რისხვას განრიდებულ ერისმთავარს აფხაზეთში. იგი მადლობდა ღმერთს, რომ იხილა ადგილი, სადაც ყველა ქრისტიანი იყო და ერთი პირითა და ერთი გულით ადიდებდა შემოქმედს. შემდგომმა პოლიტიკურმა მოვლენებმა ნერსეს საშუალება მისცა ისევ ქართლს დაბრუნებოდა. აფხაზთა მეფემ სთხოვა აბოს დარჩენილიყო აფხაზეთში:
სამი წელი მოღვაწეობდა აბო თბილისში და ქადაგებდა ქრისტიანობას. ძველმა თანამემამულეებმა დაასმინეს იგი, შეიპყრეს და სატუსაღოში ჩააგდეს, მაგრამ სტეფანოზ ერისთავის თხოვნით მალე გაათავისუფლეს. სულ მალე თბილისში ახალი ამირა დასვეს. ქრისტიანებმა გაიგეს, რომ ამირა შეპყრობას უპირებდა ნეტარ აბოს, გააფრთხილეს და ურჩიეს დამალულიყო, მან კი გახარებულმა ასე უპასუხა:
ამირას მსახურებმა შეიპყრეს ნეტარი აბო და მსაჯულს წარუდგინეს. არაბებმა მოსთხოვეს მაჰმადიანობას დაჰბრუნებოდა. აბომ უარი განაცხადა. განრისხებული მსაჯულის ბრძანებით აბოს ხელ-ფეხზე ბორკილი დაადეს და საპყრობილეში ჩასვეს შემდეგ კი თავი მოჰკვეთეს. აბო დაწვეს, ხოლო ძვლები, რომელთა დაწვაც ვერ შეძლეს, ცხვრის ტყავში გამოკერეს და მტკვარში ჩააგდეს.
ქართულმა ეკლესიამ აბო წმინდანად შერაცხა. მიჩნეული იყო ქ. თბილისის მფარველად. აბო თბილელის მოწამეობა აღწერა VIII საუკუნის მწერალმა იოანე საბანისძემ თხზულებაში „აბო თბილელის წამება“.
ხსენების დღე
მართლმადიდებელ ეკლესიაში წმინდა აბო თბილელის ხსენების დღეა — .
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
რესურსები ინტერნეტში
www.orthodoxy.ge // წმიდა მოწამე აბო თბილელი (ისმაიტელყოფილი) – თბილისში წამებული (+786) [8 (21) იანვარი]
აბო თბილელი
წმიდა აბო თბილელის ცხოვრება და მოწამეობა
არაბი ქრისტიანი წმინდანები
VIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 786
ნარეკვავის გორანამოსახლარი

ნარეკვავის გორანამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წეროვანში, თბილის-გორის გზატკეცილის მარცხენა მხარეს, სხალტბის სერის ჩრდილოეთ კალთების გასწვრივ, მდინარე ნარეკვავის მარჯვენა ნაპირზე. ნარეკვავის გორანამოსახლარი თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკინის ხანით. გორანამოსახლარზე გათხრები დაიწყო 1975 წელს ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის მცხეთის არქეოლოგიური ინსტიტუტმა. (ხელმძღვანელი: ა. აფაქიძე). ნარეკვავის გორანამოსახლარზე ხის ძელებითა და ალიზით ნაგები სახლები განლაგებულია ტერასულად. სახლის უკანა მარცხენა კუთხეში გამართულია ალიზის ორგანყოფილებიანი პურის საცხობი ღუმელი, რომელზეც საკურთხეველია მიშენებული. ნარეკვავის გორანამოსახლარზე მრავლად აღმოჩნდა შავპრიალა და რუხი ფერის სამეურნეო (ქვევრები, დერგები), სუფრისა და სამზარეულოს თიხის ჭურჭლის ნატეხები, საყოფაცხოვრებო და საკულტო ნივთები (კოლხური ცული, რკინის მოხრილი დანა, ბრინჯაოს ანკესი, ქალის თიხის ქანდაკება და სხვ.). მოპოვებული მასალა ინახება მცხეთის მუზეუმში.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მამედბაღირლი

მამედბაღირლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
ბაგრავანი

ბაგრავანი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 450 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 008 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 180 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერბაიჯანი)

დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერბაიჯანი)
აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახური — სახელმწიფო უწყება, რომელიც ახორციელებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოსახლეობის დასაქმების სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკას. საქმიანობა დაიწყო 1991 წლის 1 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1991 წლის 12 ივნისის #211 დადგენილების შესაბამისად.
ისტორია
2011 წლის 16 თებერვალს დასაქმების მთავარი დეპარტამენტის საფუძველზე შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახური.
2019 წლის 30 დეკემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ბაზაზე შეიქმნა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტო.
2020 წლის 13 თებერვალს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა დაამტკიცა „დასაქმების 2020-2025 წლების სტრატეგიის განხორციელების სამოქმედო გეგმა“.
2020 წლის 30 ივნისს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით დამტკიცდა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტოს წესდება.
დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფარგლებში შეიქმნა რესპუბლიკური დონის დასაქმების ხელშეწყობის ფონდი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკა შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (შსო) წევრია 1992 წლიდან. ამ დროისთვის რატიფიცირებულია ამ ორგანიზაციის 57 კონვენცია.
შრომისა და დასაქმების სფეროში ქვეყნის კანონმდებლობის მომზადებისა და დახვეწისას გათვალისწინბულია საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმები, რომლებიც გამომდინარეობს შსო-ს რატიფიცირებული კონვენციებიდან, ევროპული სოციალური ქარტიიდან, სოციალური უზრუნველყოფის ევროპული კოდექსი, აგრეთვე დოკუმენტებიდან, რომლებიც ხელმოწერილია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიერ.
უწყების ფუნქციები
აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფუნქციებია:
- არეგისტრირებს პირს როგორც უმუშევარსა და სამუშაოს მაძიებელს;
- ორგანიზებას უწევს უმუშევართა დასაქმებას;
- მოსახლეობის დროებითი დასაქმების უზრუნველყოფა შრომითი ბირჟის გზით შრომის ბაზრის შეთავაზებებზე დაყრდნობით;
- სამუშაო ბაზრობების ორგანიზება;
- უმუშევართა დამატებითი პროფესიული გადამზადების ხელშეწყობა;
- უმუშევართა ჩართვა ანაზღაურებად საზოგადოებრივ სამუშაოებში;
- დასაქმების დამხმარე იურიდიული პირების ელექტრონული რეესტრის წარმოება.
იხილეთ აგრეთვე
აზერბაიჯანის სოციალური დაცვისა და შრომის სამინისტრო
აზერბაიჯანის სოციალური პოლიტიკა
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახურმის ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
აზერბაიჯანის ორგანიზაციები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
ძვ. წ. II საუკუნე

ძვ. წ. II საუკუნე
ათწლეულები და წლები
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
ძვ. წ. 101 -
ძვ. წ. 102 -
...
ძვ. წ. 198 -
ძვ. წ. 199 -
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
ძვ. წ. 101 -
ძვ. წ. 102 -
...
ძვ. წ. 198 -
ძვ. წ. 199 -
ჟაკ ფრანსუა ალევი

ჟაკ ფრანსუა ალევი
ჟაკ ფრანსუა ფრომანტალ ელი ალევი (ჰალევი) (ნამდვილი სახელი და გვარი ელიას ლევი) (დ. 27 მაისი, 1799, პარიზი — გ. 17 მარტი, 1862, ნიცა) — ფრანგი კომპოზიტორი, საფრანგეთის ინსტიტუტის წევრი (1836). ნატიფი ხელოვნების აკადემიის მუდმივი მდივანი (1854-იდან).
ბიოგრაფია
1809–1819 სწავლობდა პარიზის კონსერვატორიაში (ა. ბერტონსა და ლ. კერუბინისთან), სადაც პარალელურად 1816-იდან პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც ეწეოდა (1827-იდან პროფესორი), მისი მოწაფეები იყვნენ ჟორჟ ბიზე, შარლ გუნო, კამილ სენ-სანსი. ალევი ე. წ. დიდი ოპერის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელია. მისი ნაწარმოებებიდან აღსანიშნავია ოპერები „კვიპროსის დედოფალი“ (1841), „შარლ VI“ (1843) და განსაკუთრებით „ებრაელი ქალი“ („კარდინალის ასული“, 1835). დაწერილი აქვს აგრეთვე ბალეტები, კანტატები, საკულტო მუსიკა.
ლიტერატურა
ფრანგი კომპოზიტორები
დაბადებული 27 მაისი
დაბადებული 1799
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1862
შიხლი

შიხლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფა

ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფა (ალ-ხულაფა'უ-რ-რაშიდუნი) სუნიტური ტრადიციის მიხედვით იყვნენ პირველი ოთხი ხალიფა, რომლებიც იდეალური მუსლიმი მბრძანებლის სიმბოლოებად ითვლებიან. ისინი მაჰმადის ახლო თანამებრძოლნი იყვნენ და ძალაუფლება მემკვიდრეობით არ მიუღიათ.
აბუ-ბექრი 632-634
ომარ იბნ ალ-ხატაბი 634-644
უსმან იბნ აფანი 644-656
ალი იბნ აბუ ტალიბი 656-661
ქრონოლოგია
ისლამის ისტორია
ხალიფები
ბარბარა იაგელონი

ბარბარა იაგელონი (დ. 15 ივლისი, 1478 — გ. 15 თებერვალი, 1534) — იაგელონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის ასული. საქსონიისა და მეიზენის ჰერცოგინია 1500-34 წლებში როგორც გეორგ საქსონელის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ბარბარა დაიბადა 1478 წლის 15 ივლისს სანდომირში. იგი იყო პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. მას სახელი დედის ბებიის, საღვთო რომის იმპერატრიცა ბარბარა ცელიელის პატივსაცემად დაარქვეს.
1496 წლის 21 ნოემბერს, ქალაქ ლაიფციგში ბარბარა მიათხოვეს საქსონიის ჰერცოგ გეორგს. მათ ქორწილს 6,286 გერმანელი და პოლონელი დიდგვაროვანი დაესწრო. ეს ქორწინება მიმართული იყო გერმანია-პოლონეთის ალიანსის განმტკიცებისაკენ, რომელიც თავის მხრივ ჰაბსბურგთა წინააღმდეგ გაერთიანებას ისახავდა მიზნად.
1513 წელს ბარბარამ და მისმა ქმარმა დააარსეს მეიზენის კათედრალი. ისინი ამის შემდეგ ყოველ აღდგომას აქ ხვდებოდნენ. ბარბარა ქმარს უამრავ წერილს წერდა, როცა იგი ბრძოლაში იყო. როგორც ჩანს, წყვილს ძალიან მოსიყვარულე და ბედნიერი ქორწინება ჰქონდა;
ბარბარა გარდაიცვალა 1534 წელს ლაიფციგში, 55 წლის ასაკში. მისი ქმარი იმდენად განიცდიდა მის დაკარგვას, რომ წვერი მოუშვა და მთელი დარჩენილი ცხოვრება ატარებდა, რის გამოც მას „გეორგ წვერიანი“ შეარქვეს. ბარბარა დაკრძალეს მისივე დაარსებულ მეიზენის კათედრალში. რამდენიმე წლის შემდეგ, ბარბარა და გეორგი ვეტინთა საგვარეულო აკლდამაში გადაასვენეს.
შვილები
კრისტოფი (1497), გარდაიცვალა ჩვილი;
იოჰანი (1498-1537), ცოლად შეირთო ელიზაბეთ ჰესენელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ვოლფგანგი (1499-1500), გარდაიცვალა ჩვილი;
ანა (1500), გარდაიცვალა ჩვილი;
კრისტოფი (1501), დაიბადა მკვდარი;
აგნესა (1503), გარდაიცვალა ჩვილი;
ფრიდრიხი (1503-1539), ცოლად შეირთო ელიზაბეთ მანშფელდელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
კრისტინა (1505-1549), ცოლად გაჰყვა ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე I-ს;
მაგდალენა (1507-1534), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგის პრინც იოჰაკიმ ჰექტორს;
მარგარეტე (1508-1510), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ლიტერატურა
Z. Wdowiszewski: Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Avalon, Kraków 2005, pp. 131–132 and genealogical table in p. 210.
დაბადებული 15 ივლისი
დაბადებული 1478
გარდაცვლილი 15 თებერვალი
გარდაცვლილი 1534
იაგელონები
დამოუკიდებლობის 1005 დღე

დამოუკიდებლობის 1005 დღე
„დამოუკიდებლობის 1005 დღე“ — ქართული ისტორიული, დოკუმენტურ სერიალი, რომელიც „ვიზარტ სტუდიამ“ და „დოკუმენტური ფილმების სტუდიამ“ გადაიღო პირველი არხისთვის 2009 წელს. სიუჟეტი შეეხება ჩვენი ქვეყნის ისტორიას საბჭოთა რეჟიმის დროს, გაცოცხლებული ისტორიული პერსონაჟებით. სერიალის მომზადებისას გამოყენებულია ემიგრაციის მუზეუმის საარქივო მასალა.
სიუჟეტი
სერიალში მოვლენები, ძირითადად, ვითარდება 1920 წლის მიწურულსა და 1921 წლის დასაწყისში, როდესაც ბოლშევიკური რუსეთის მიერ მომზადდა და განხორციელდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია. სერიალში აგრეთვე, ნაჩვენებია ქართველ იუნკერთა სამხედრო სასწავლებელი. იუნკერთა ყოფა, ცხოვრება და სამხედრო მოღვაწეობა. სამხედრო სასწავლებლის უფროსის ალექსანდრე ჩხეიძის, აგრეთვე იუნკერების მემუარული ჩანაწერების მიხედვით, დეტალურად არის ასახული ტაბახმელას მისადგომებთან ქართველ იუნკერთა ბრძოლა.
გადაღება
ფილმის გადაღებაში აქტიურად მონაწილებდნენ საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს ჯარისკაცები. კერძოდ, საქართველო ეროვნული გვარდიისა და IV ქვეითი ბრიგადის სამხედრო მოსამსახურეები.
ძირითადი გადაღებები მიმდინარეობდა: 1. თბილისის ძველ უბნებში, 2. იუნკერთა ყოფილ სამხედრო სასწავლებელში 3.ქვემო ქართლში (მარნეულის რაიონი, სოფელი ოფრეთი) - საიდანაც მოხდა წითელი არმიის პირველი შემოსვლა 4. მუხროვანის სამხედრო პოლიგონზე - საბრძოლო მოქმედებების ინსცენირება 5. ბათუმში - საიდანაც საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა გაემგზავრა ემიგრაციაში.
როლებში
იუნკერები
სომეხი კომუნისტები
ეპიზოდურ როლებში
რამონა მიქელაძე |
გელა ხახანაშვილი
ლიკა ოყროშიძე
მაშო მელქაძე
თამარ მამულაშვილი
ზურა ნიჟარძე
ილია კენჭაძე
რესურსები ინტერნეტში
დამოუკიდებლობის 1005 დღე პირველი არხი
დამოუკიდებლობის 1005 დღე ყველა სერია საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი
2009 წლის ქართული ტელესერიალები
გრენდვიუ (უისკონსინი)

გრენდვიუ (უისკონსინი)
გრენდვიუ — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბეიფილდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 483 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 1,8 კაცი/კმ².
ფართობი 277,5 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებები
ბეიფილდის ოლქის ქალაქები
Dolichoderus longipennis

Dolichoderus longipennis is an extinct species of Eocene ant in the genus Dolichoderus. Described by Mayr in 1868, the fossils were discovered in the Baltic Amber.
References
†
Prehistoric insects of Europe
Fossil taxa described in 1868
Fossil ant taxa
MTV ევროპა

MTV ევროპა — ინგლისურენოვანი სატელევიზიო არხი. მაუწყებლობა დაიწყო 1987 წლის 1 აგვისტოს. 24 საათიანი ინგლისურენოვანი არხის სამიზნო მაყურებლები 16-დან 24 წლამდე მერყეობს. MTV ევროპა გადაიცემა სატელიტის, კაბელური ტელევიზიის და სხვა სახმელეთო გადაცემის გზით. MTV პიონერი მაუწყებელი გახდა ევროპაში, როდესაც თავისი მაუწყებლობა განაახლა და ციფრულად დაკომპრესირებული გადაცემა დანერგა 1995 წელს. ამჟამად, ის ევროპაში ყველა ციფრულ პლათფორმაზე მაუწყებლობს. MTV ევროპას მთლიანად ფლობს და ხელმძღვანელობს MTV Networks Europe. მისი სათავო ოფისი მდებარეობს კამდენში, ლონდონში. 2001 წელს, მას სახელი გადაერქვა და MTV European (MTV ევროპული) დაერქვა, ეს არხი მხოლოდ რამდენიმე ქვეყანაში მაუწყებლობს: ისლანდია, ირლანდია, ისრაელი, ბულგარეთი, საბერძნეთი, კვიპროსი და მალტა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
MTV
დროჰობიჩის რაიონი

დროჰობიჩის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ლვივის ოლქში. მისი ფართობია 1 206 კმ². 2021 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 235 405 ადამიანს შეადგენდა ხოლო სიმჭიდროვე 200 კაცს კმ²-ზე. დროგობიჩის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დროჰობიჩი.
რაიონი ჩამოყალიბდა 2020 წლის 17 ივლისს და მასში შევიდა:
დროჰობიჩის რაიონი (1940-2020)
სკოლეს რაიონის ნაწილი
ტურკის რაიონის ნაწილი
ასევე საოლქო დაქვემდებარების ქალაქები დროჰობიჩი, ბორისლავი, ტრუსკავეცი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ლვივის ოლქის რაიონები
პატარა ბოსი

პატარა ბოსი
„პატარა ბოსი“ — 2017 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია ტომ მაკგრატი, პერსონაჟებს ახმოვანებენ მაილს ბაკში, სტივ ბუშემი, ჯიმი კიმელი, ლიზა კუდროუ და ტობი მეგუაერი. ფილმი აწარმოა DreamWorks Animation-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია 20th Century Fox-მა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისურენოვანი ფილმები
DreamWorks Animation-ის ფილმები
2017 წლის ფილმები
2017 წლის ანიმაციური ფილმები
ბარეირუსი (პერნამბუკუ)

ბარეირუსი (პერნამბუკუ)
ბარეირუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 22 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 174.53 კმ²-ზე. ფართობი 233 380 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ბაბაკივკა

ბაბაკივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბილოპილიის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 85 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბილოპილიის რაიონის სოფლები
Lophiotoma madagascarensis

Lophiotoma madagascarensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ნაიტი (აირონის ოლქი)

ნაიტი (აირონის ოლქი)
ნაიტი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 284 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2,6 კაცი/კმ².
ფართობი 246.3 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 246.3 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთის ფართობია 243.7 კმ², ხოლო წყალს 2,6 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებები
სქოლიო
აირონის ოლქის ქალაქები
სოფიევკა

სოფიევკა — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 121 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 830 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტარაკლიის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტარაკლიის რაიონის სოფლები
Giorgi Shengelaia

Giorgi Shengelaia (11 May 1937 – 17 February 2020) was a Georgian and Soviet film director. He directed 14 films since 1961. His film Pirosmani (a poetic film about the great Georgian primitive artist Niko Pirosmanishvili who worked circa 1915) won the Grand Prize at the Chicago International Film Festival in 1974 and went on to international critical acclaim. His 1985 film The Journey of a Young Composer was entered into the 36th Berlin International Film Festival where he won the Silver Bear for Best Director.
Filmography
References
External links
1937 births
2020 deaths
Writers from Moscow
Mingrelians
Film directors from Georgia (country)
Soviet film directors
Soviet screenwriters
Male screenwriters
Silver Bear for Best Director recipients