PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Miša Anastasijević

Miša Anastasijević
Mihailo "Miša" Anastasijević (February 24, 1803 – January 27, 1885) was a businessman and the second richest man in Serbia in the 19th century, through his successful salt export from Wallachia and Moldavia and business partnership with Miloš Obrenović I, Prince of Serbia. He was also the Captain of Danube, and acquired significant benefits from Prince Miloš. Anastasijević was the first public benefactor in Serbia and organizer of various balls for the Belgrade bourgeoisie. He was also a philanthropist.
Life
Anastasijević was born in Poreč, modern Donji Milanovac, Serbia in 1803. His father, Anastas, was a landowner and petty businessman. His mother, Ruža, was a homemaker. His father died when he was only two years old, while his mother died as a result of complications during childbirth, leaving his stepmother Milja in charge of him. Miša and Milja twice crossed the Danube into Austria during the First Serbian Uprising of the Serbian Revolution. At 11 years old, due to his literacy, he became a teacher in his hometown. From 1817 to 1822, he worked as a charcoal burner (customs officer and supervisor) before going into trade.
He was a business partner of Miloš Obrenović I, Prince of Serbia, notably the richest. He was given the title of "Danube Captain" by Prince Miloš, from whom he also acquired significant commercial benefits. His company soon gained control over salt exports from Wallachia and Moldavia. At the top of his career, Miša Anastasijević employed circa 10,000 workers and had a fleet of 80 ships. He was the first public benefactor in Serbia and organizer of various balls for the Belgrade bourgeoisie.
Anastasijević was called the “Prince of Danube” or “Danube Rothschild” for his wealth and business skills. Miša Anastasijević married his daughter Sara (Sarka) to George, a Prince from the ruling Karađorđević family and built the most impressive building in the city (Captain Miša's Mansion), which was supposed to be the new court, although this plan failed. The building has hosted some of the most important educational and cultural institutions of the Principality of Serbia including the Belgrade Higher School, which became the University of Belgrade. Occasionally, its gala hall has been used for the meetings of the National Assembly (1864–1875) and Senate (1901–1903). Today, it is the seat of the Rectorate of the University of Belgrade.
Anastasijević died on January 27, 1885, at his home in Bucharest, Romania. His body is preserved at a church in Clejani, Romania. According to the Romanian newspaper Evenimentul zilei, it is naturally mummified and preserved in a "remarkable" state.
See also
Captain Miša's Mansion
University of Belgrade
Luka Ćelović
Đorđe Vajfert
Nikola Spasić
Marija Trandafil
Sava Vukovic (merchant)
References
External links
D. Bataković, The Serbian revolution: Nation-Building and Modernization, 2005
Belgrade - Captain Miša's Building
19th-century Serbian nobility
Serbian businesspeople
Serbian military leaders
1803 births
1885 deaths
Serbian philanthropists
19th-century philanthropists
სერგი ჯაფარიძე

სერგი ჯაფარიძე (დ. 5 იანვარი, 1871, ღარი, რაჭის მაზრა, (ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი) — გ. 10 ოქტომბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
სერგი ჯაფარიძე დაიბადა 1871 წლის 5 იანვარს, რაჭის მაზრის სოფელ ღარში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. უმაღლესი განათლება მიიღო ნოვოროსიის უნივერსიტეტის (ქალაქი ოდესა) იურდიულ ფაკულტეტზე.
შემდგომ წლებში მუშაობდა ქუთაისის საოლქო სასამართლოში ნაფიც ვექილად; იყო ქალაქის თვითმმართველობის წევრი. 1904 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი; 1905 წლიდან მუშაობდა „მენშევიკების“ ფრაქციაში. 1905 წლისათვის იყო რსდმპ ქუთაისის კომიტეტის თავმჯდომარე. თანამშრომლობდა პრესაში „ს. ჯ-ძის“ ფსევდონიმით. მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში ქუთაისში, რის გამოც 1905 წლის იანვარში დააპატიმრეს და იჯდა ქუთაისის ციხეში. 1906 წლის 24 მაისს აირჩიეს რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ქუთაისის გუბერნიიდან; იყო სათათბიროს სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის წევრი. 1911 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი. 1917 წლის თებერვალში აირჩიერს კავკასიის ვექილთა საბჭოს თავმჯდომარედ. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი; პარალელურად — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის საქმეთა მმართველი. 1919 წლის თებერვლიდან არჩეული იყო თბილისის ქალაქის საბჭოს ხმოსნად. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. იყო იურდიული კომისიის წევრი. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1937 წელს დააპატიმრეს „მენშევიკური კონტრრევოლუციური ცენტრის“ წევრობის ბრალდებით თბილისში. საქართველოს სსრ შინსახკომთან არსებულმა განსაკუთრებულმა სამეულმა (ე. წ. „ტროიკა“) 1937 წლის ოქტომბერს დახვრეტა მიუსაჯა. დახვრიტეს 10 ოქტომბრის ღამეს.
ლიტერატურა
ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია, გვ. 484, თბ., 2016
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 5 იანვარი
დაბადებული 1871
გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1937
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ს
რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ჩუმპის რაიონი

ჩუმპის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის პარინაკოჩასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 201 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 062 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 366.3 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
პარინაკოჩასის პროვინციის რაიონები
Up the Bracket

Up the Bracket is the debut album by English indie rock band The Libertines, released in October 2002. It reached #35 in the UK Albums Chart. The album was part of a resurgence for the British indie/alternative scene and received widespread praise from critics and has quickly become considered one of the greatest albums of the 2000s.
The album's cover is based on an image of riot police squaring up to protesters during the Argentine economic crisis of 1999–2002.
Title
The title Up the Bracket alludes to a phrase used by English comedian Tony Hancock, of whom the Libertines' Pete Doherty is an avid fan. In Hancock's Half Hour, "Up The Bracket" is a slang term meaning a punch in the throat. Hancock is also referenced in the opening track, "Vertigo" – "lead pipes, your fortune's made", being a line from the Half Hour episode "The Poetry Society".
Release
The album was re-released on 8 September 2003 with an additional track, "What a Waster" and DVD featuring the promotional videos for the singles: "Up the Bracket", "Time for Heroes" and "I Get Along".
Reception
Upon release, Up the Bracket received generally favourable reviews. Online music magazine Pitchfork placed Up the Bracket at number 138 on their list of top 200 albums of the 2000s, and it was placed 44 on a similar list by Uncut. NME placed the album tenth in a list of the greatest British albums ever, as well as calling it the second greatest album of the decade. NME also placed the album number 70 on its list of the 500 Greatest Albums of All Time. Rolling Stone placed the album number 61 on its list of the 100 Greatest Debut Albums of All Time and number 94 on its list of the 100 Greatest Albums of the 2000s.
In April 2008, BBC Radio 1 DJ Zane Lowe chose the album as one of his Masterpieces, playing the album in full with interviews from the band members, fans and fellow musicians who were influenced by the album.
Track listing
All songs written by Pete Doherty and Carl Barât.
"Vertigo" – 2:37
"Death on the Stairs" – 3:24
"Horrorshow" – 2:34
"Time for Heroes" – 2:40
"Boys in the Band" – 3:42
"Radio America" – 3:44
"Up the Bracket" – 2:40
"Tell the King" – 3:22
"The Boy Looked at Johnny" – 2:38
"Begging" – 3:20
"The Good Old Days" – 2:59
"I Get Along" – 2:51
Bonus tracks
"What a Waster" is listed as track 13 on US, Canadian, Spanish, Japanese and UK reissue editions
Chart performance
Footnotes
2002 debut albums
The Libertines albums
Rough Trade Records albums
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2021

ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2021 — რიგით 70-ე ევროპის ჩემპიონატი. გაიმართა პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში. ტურნირი 16-დან 18 აპრილამდე მიმდინარეობდა. ჩემპიონატში 45 ქვეყნის 362 ძიუდოისტმა მიიღო მონაწილეობა. საქართველომ 5 მედალი, 1 ოქრო, 1 ვერცხლი და 3 ბრინჯაო მოიპოვა. გუნდურ ჩათვლაში პირველი ადგილი კოსოვომ დაიკავა, ქვეყანამ 2 ოქროს და 1 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
მონაწილე ქვეყნები
რესურსები ინტერნეტში
ევროპის ძიუდოს კავშირის საიტი
სქოლიო
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩა

იოსებ გრიშაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ხარფუხი). აბანოს ქუჩიდან ვახტანგ გორგასლის ქუჩამდე. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც საბაჟოს ქუჩა (ქვემო საბაჟოს ქუჩა), თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია სურბ-სარქისის ქუჩის სახელწოდებით. 1925 წლიდან ალი ტაგი-ზადეს სახელი ერქვა, შემდეგ — ბოლნისის ქუჩა. 1948 წელს იოსებ გრიშაშვილის სახელი ეწოდა.
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩა თბილისის უძველესი ქუჩაა, ხელოვნებათმცოდნეები, აღნიშნავენ რა ხაზგასმით ამ ქუჩის მნიშვნელობას ძველი ქალაქისთვის, ხშირად ადარებენ რომის სახელგანთქმულ ქუჩას — „ვია აპია ანტიკას“. ადრე ამ ქუჩას განჯის გზა ერქვა (მოემართებოდა განჯის მხრიდან) და ერთადერთი გზა იყო, რომელიც აკავშირებდა დასავლეთს აღმოსავლეთთან (სპარსეთი, ინდოეთი, ჩინეთი). განჯასა და თბილისზე გამავალი ამ გზით სარგებლობდა მტერიც და მოყვარეც, გადიოდა სავაჭრო ქარავნები და ამავე გზით შემოდიოდა აღმოსავლეთიდან ურიცხვ დამპყრობელთა დამანგრეველი ურდოები. გზაზე იყო ქალაქის ორი ჭიშკარი: ერთი ციხესიმაგრის კედელში, იქ, სადაც ამჟამად სამასი არაგველის მემორიალია, მეორე — ქალაქის მთავარი ციტადელის — ნარიყალის შესასვლელთან, იქ სადაც ამჟამად ბოტანიკური ბაღის შესასვლელია. შემორჩენილია ძველი ხიდის ბურჯები.
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩისა და ვეზიროვის ქუჩის გადაკვეთაზე დგას XIX საუკუნის წმინდა ნიკოლოზის ბერძნული ეკლესია (ამჟამად წირვა-ლოცვა ქართულად მიმდინარეობს), ხოლო თვით ქუჩა გოგირდის აბანოების კომპლექსიდან იწყება. შემორჩენილია ე. წ. „ბებუთის აბანო“ (XVII საუკუნე), სახაზინო აბანო (XIX საუკუნე). აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევის (1795) დროს იოსებ გრიშაშვილის ქუჩის თითქმის მთელი განაშენიანება განადგურდა, მაგრამ დარჩა საერთო გაბარიტები, ძველი მიმართულება, გეგმარებითი კონტურები. ამჟამად ქუჩა განაშენიანებულია ძირითადად XIX საუკუნის დაბალსართულიანი საცხოვრებელი სახლებით (არის აგრეთვე რამდენიმე თანამედროვე სახლი), რომლებიც შემკულია ხის ნაკეთობებით, ტრადიციული ორნამენტებით, გამოყენებულია ქართული კვადრატული აგური. საცხოვრებელი სახლები, თბილისური მწვანე ეზოებითა და აივნებით, როგორც წესი, შეჭრილია თაბორის ქედის კალთებში. შემორჩენილია ბრტყელი ბანური სახურავები, რომლებიც ერთდროულად მათ ზემოთ განლაგებული ბინების ტერასაცაა.
ლიტერატურა
გრიშაშვილი
Camponotus prosulcatus

Camponotus prosulcatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
დარკვეთის ეხი

დარკვეთის ეხი — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი მდინარე ყვირილის მარცხენა ნაპირას, სოფ. ითხვისის ჩრდილოეთით, სოფელ დარკვეთის ტერიტორიაზე (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი).
1968-1972 წლებში გაითხარა (ლ. ნებიერიძე) 5 კულტურის ფენა. I, მეზოლითის ხანის ფენა. შეიცავდა კაჟისა და რიყის ქვის იარაღს. II ფენაში არმოჩნდა ადრინდელი (უკერამიკო) ნეოლითისათვის დამახასიათებელი მასალა, III, IV და V ფენებში ყვირილის ხეობის ენეოლითური კულტურის სხვადასხვა ეტაპებია წარმოდგენილი. III და IV ფენებში დიდი რაოდენობით იყო კაჟისა და ბაზალტის შრომისა და ბრძოლის იარაღი, სამკაული, ძვლის ნაწარმი, მცირე რაოდენობით - გეომეტრიული ფორმის ჩასართები. კერამიკა მოვარდისფრო-მონაცისფროდაა გამომწვარი და გაპროალებული. გვხვდება წითლად გაპროალებული თხელკედლიანი ჭურჭლის ნატეხებიც. მსგავსი მასალა აღმოჩენილია ყვირილის ხეობის მღვიმეებში (სამერცხლე კლდე, სამელე კლდე, ძუძუანა). V ფენაში აღმოჩნდა კაჟის იარაღი, ფიქლის სამაჯურები და წარმოების ნაშთები. თიხის ჭურჭელი ორნამენტით ჰგავს ახშტირისა და ოქუმის მღვიმეების ენეოლითურ კერამიკას. V ფენა დაზიანებულია მტკვარ-არაქსის კულტურის ადრინდელი ეტაპის სამარხებით. დარკვეთის ეხში გამოვლენილი ენეოლითური კულტურა გარკვეულ სიახლოვეს იჩენს მაიკოპის კულტურასთან (ა. ფორმოზოვი, დ. თუშაბრიშვილი).
ლიტერატურა
ნებიერიძე ლ., დასავლეთ ამიერკავკასიის ნეოლითი, თბ., 1972;
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
ნეოლითის ხანის ძეგლები
Sechura Province

Sechura Province
The Sechura Province is the largest of eight provinces of the Piura Region in Peru.
Location
The province is located on the shores of the Pacific Ocean in the extreme north of Peru, just below the upper most Tumbes Region which is on the border with Ecuador.
Boundaries
North Paita Province
East Lambayeque Region
South Pacific Ocean.
West Pacific Ocean.
Political division
The province has an area of and is divided into six districts.
Sechura
Bellavista de la Unión
Bernal
Cristo nos Valga
Rinconada Llicuar
Vice
Population
The province has an approximate population of 47,000 inhabitants.
Capital
The Capital of this province is the city of Sechura.
See also
Piura Region
Peru
External links
Official website of the Sechura Province
1993 establishments in Peru
Provinces of the Piura Region
Semka Sokolović-Bertok

Semka Sokolović-Bertok (22 December 1935 – 4 March 2008) was a Bosnian and Croatian actress. She also was a competitive chess player in her youth, winning the Croatian Chess Juniors Championship eight times.
Personal life
Semka was a descendant of an influential Sokolović family. She was born in Sarajevo, Kingdom of Yugoslavia. Her mother Abida was a seamstress. Sokolović's older sister Badema (1929–1969) was a mezzo-soprano singer. She was married to chess International Master Mario Bertok
In March 2008, Sokolović's son Mario Bertok announced her death from internal bleeding following a stroke. She was 72.
Career
In addition to her work at a theatre in Zagreb, she appeared in numerous film roles. She made her film debut in 1956. Among others, she performed in the 1967 TV film Kineski zid (an adaptation of the Max Frisch's play Die Chinesische Mauer). She also had a supporting role in La Corta delle bambole notte di vetro (1971, directed by Aldo Lado), starring Ingrid Thulin and Mario Adorf.
In the TV movie Roko i Cicibela (1978, directed by Stipe Delić), she played the female lead role. Sokolović-Bertok also starred as a teacher in the satirical film Majstori, majstori! (1980, directed by Goran Marković). Her last film was Traktor, ljubezen in Rock'n'Roll (2008, directed by Branko Đurić). Her final film roles were in 2004's Days and Hours, directed by Pjer Žalica, and the 2006 film Grbavica, directed by Jasmila Žbanić.
References
External links
1935 births
2008 deaths
Bosniaks of Bosnia and Herzegovina
Bosniaks of Croatia
20th-century Bosnia and Herzegovina actresses
Bosnia and Herzegovina chess players
Croatian chess players
Yugoslav female chess players
Yugoslav chess players
Actresses from Sarajevo
21st-century Bosnia and Herzegovina actresses
21st-century Croatian actresses
Bosnia and Herzegovina film actresses
Bosnia and Herzegovina stage actresses
Croatian film actresses
Croatian stage actresses
20th-century chess players
Burials at Mirogoj Cemetery
ტუკმაკლი

ტუკმაკლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
არხანგელის რაიონის სოფლები
ვილია-დელ-კამპო

ვილია-დელ-კამპო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვალიე-დელ-ალაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57 კმ². მოსახლეობა — 478 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილია-დელ-კამპოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
პატარა ჩაილურის ციხე-კოშკი

პატარა ჩაილურის ციხე-კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ჩაილურის სამხრეთით, ოთხიოდე კილომეტრზე, ტრიალ მინდორზე. განეკუთვნება XVll საუკუნის შუა წლებს. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ და ჩრდილო კედელი. დანარჩენი კედლები მიწის პირამდეა დანგრეული, რის გამოც, გათხრა-გასუფთავების გარეშე. შენობის გეგმის მოხაზულობის დადგენა არ ხერხდება. შენობის ორივე კედელი სამი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი (სისქე პირველი სართულის დონეზე - 1,3 მეტრი) და ერთმანეთს სწორი კუთხით უკავშირდება. გარედან ეს კუთხე მომრგვალებული, ზემოთკენ თანდათან შევიწროებული კონტრფორსითაა გამაგრებული. თითო მსგავსი კონტრფორსითაა გამაგრებული საკუთრივ კედლებშიც. კოშკი მთლიანად რიყის ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. კედლების ზედაპირი, გარედან გასწორებულია წმინდა ბათქაშით. შიგნით კი, კედლები ბათქაშის გარეშეა. გარეთა კედლების წყობაში, ალაგ-ალაგ, აგურიცაა გამოყენებული. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა (კედლებზე შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები). პირველი სართულის დონეზე ორივე კედლის შუა ნაწილი განგრეულია. დანარჩენი ნაწილები კი ყრუა. მეორე სართულზე, კონტრფორსებს შორის, თითო განიერი, ხით გადახურული სარკმელია. მესამე სართულის კედლებიდან მხოლოდ წყობის რამდენიმე რიგიღაა დარჩენილი. ორივე კედელს, გარედან, პირველი სართულის ჭერის დონეზე, ვერტიკალურად დალაგებული აგურებით გამოყვანილი ზოლი გასდევს, რომელიც კონტრფორსებზეც გადადის. შემობას უშუალო ანალოგიები არ მოეპოვება. ზოგადი ნიშნებით იგი ახლოს დგას სოფელ კისისხევისა და ქალაქ საგარეჯოს კოშკებთან.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის კოშკები
106

106
მოვლენები
რომაელები ლაშქრობენ დაკიაში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
18 ივნისი: კედრონი — ალექსანდრიის მეოთხე პაპი და პატრიარქი (96–106) იმპერატორ ტრაიანეს დროს. (დ. უცნობია)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დეცებალუსი — დაკების მეფე
შან-დი — ხანის დინასტიის იმპერატორი (დ. 105)
ინდულგენცია

ინდულგენცია — რომის პაპის მიერ ცოდვების მისატევებლად გაცემული სიგელი. ინდულგენციებით ვაჭრობა გავრცელებული იყო ძირითადად გერმანიაში, XV-XVI საუკუნეებში. გერმანული კათოლიკური ეკლესია ირწმუნებოდა, რომ ვინც ინდულგენციას შეიძენდა, გათავისუფლდებოდა როგორც წარსულში, ასევე მომავალში ჩადენილი ცოდვებისაგან. გარდაცვალების შემდეგ კი ღმერთი მას ცოდვებისათვის პასუხს აღარ მოსთხოვდა. ბერები ამტკიცებდნენ, რომ ინდულგენციის შესყიდვით შეიძლებოდა გარდაცვლილი ახლობელის დახსნა ჯოჯოხეთიდან.
ლიტერატურა
Gustav Adolf Benrath: Ablaß. წიგნში: Theologische Realenzyklopädie (TRE). ტომი 1, de Gruyter, ბერლინი/ნიუ-იორკი 1977, ISBN 3-11-006944-X, გვ. 347–364.
რესურსები ინტერნეტში
რა არის ინდულგენცია?
კათოლიკური ეკლესიის ისტორია
ქრისტიანობა შუა საუკუნეებში
ნორის დეპარტამენტი

ნორის დეპარტამენტი
ნორი — დეპარტამენტი ჩრდილოეთ საფრანგეთში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
რესურსები ინტერნეტში
ნორის პრეფექტურის ოფიციალური საიტი
გენერალური საბჭო
ტურიზმის დეპარტამენტი
DMOZ
საფრანგეთის დეპარტამენტები
ვილნა-ტერეშკივკა

ვილნა-ტერეშკივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კრემენჩუკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1648 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კრემენჩუკის რაიონის სოფლები
List of rivers of Indonesia

List of rivers of Indonesia
This is a list of rivers in Indonesia.
By island
This list is arranged by island in alphabetical order, with respective tributaries indented under each larger stream's name.
Ambon
Sikula
Bali
Buru
Waeapo
Flores
Java
Kalimantan
Below are the rivers in the Indonesian territory of Borneo (Kalimantan)
Papua
Seram
Sulawesi
Tamborasi River
Sumatra
Sumba
Sumbawa
West Timor
By province
See also
Drainage basins of Indonesia
List of drainage basins of Indonesia
Notes and references
Sources
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
GEOnet Names Server
Indonesia 1:250,000 Series T503, U.S. Army Map Service, (1954)
სირიის მუჰაფაზები

სირიის მუჰაფაზები — ზედა დონის ადმინისტრაციული დანაყოფი სირიის არაბთა რესპუბლიკაში. სირია იყოფა 14 მუჰაფაზად. მათ შორის მუჰაფაზის სტატუსი გააჩნია დედაქალაქ დამასკისაც. ოლქები იყოფა 65 მინტაკად, ხოლო მინტაკები თავის მხრივ იყოფა 206 ნაჰიად .
ალ-კუნეიტრის მუჰაფაზა 1973-1981 წლებში ოკუპირებული იყო ისრაელის მხრიდან. ამჟამად მუჰაფაზის ნაწილი დემილიტარიზებული ზონაა დ იმყოფება გაეროს მანდატის ქვეშ.
2007 წლიდან სირიაში მოითვლიან 83 დიდ ქალაქსა 6 432 დასახლებას (მცირე ქალაქსა და სოფელს).
მუჰაფაზები
რესურსები ინტერნეტში
სირიის ადმინისტრაციული დაყოფა
სირიის ადმინისტრაციული დაყოფა
პაიდე

პაიდე , ვეისენშტეინი (თეთრი ქვა) — ქალაქი ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. იარვამაას მაზრის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მოსახლეობა - 8 561 ათ. კაცი (2012). ფართობი - 10,036 კმ².
ქალაქში მდებარეობს ციხესიმაგრე, რომელიც ლივონიის ორდენის მიერ არის აშენებული. ცივი ომის პერიოდში ქალაქში მდებარეობდა სსრკ-ის ავიაბაზა კიოგი. 1950-1991 წლებში იყო პაიდეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
დაძმობილებული ქალაქები
პაიდესთან დაძმობილებული ქალაქები არიან:
ანაბერგ-ბუჰჰოლცი, გერმანია
ფრედენსბორგ-ჰუმლებეკი, დანია
ჰობუ, შვედეთი
ჰამინა, ფინეთი
ჰავირჟოვი, ჩეხეთი
მაჟეიკიაი, ლიეტუვა
პერიასლავ-ხმელნიცკი, უკრაინა
სალდუსი, ლატვია
ვესტმინსტერი, აშშ
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქ პაიდეს საიტი
სქოლიო
ესტონეთის ქალაქები
დავიდ ნიკოლას ოსორნო

დავიდ ნიკოლას ოსორნო (დ. დაახლ. 1845 — გ. 31 მაისი, 1918) — ნიკარაგუელი იურისტი და პოლიტიკოსი. ნიკარაგუის მე-17 პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან.
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
დაბადებული 1845
გარდაცვლილი 1918
Tapinoma flavidum

Tapinoma flavidum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Irnykshi

Irnykshi (Irnıqşı) is a rural locality (a selo) and the administrative center of Irnykshinsky Selsoviet, Arkhangelsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 447 as of 2010. There are 6 streets.
Geography
Irnykshi is located 16 km west of Arkhangelskoye (the district's administrative centre) by road. Berezovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Arkhangelsky District
Veprecula gracilispira

Veprecula gracilispira is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
(Original description) The slender, fusiform shell is dirty yellowish, faintly banded with livid brown between the ribs near the top of the whorls, and stained with the same colour from the middle of the body whorl downwards. The shell contains 12 whorls. The three whorls in the protoconch are convex, minutely reticulated with raised obliquely crossing lines. The rest are very convex, with a slight concavity, sculptured with distinct arcuate short raised lines beneath the suture, also bearing slender oblique costellae (13 on the penultimate whorl), which are crossed by transverse lirae. These are four to six on the upper whorl, nodulous on the riblets. The nodules are compressed and subacute. The body whorl is convex above and slender below the middle. At this point the costellae are becoming obsolete. And thence downwards the whorl is transversely obliquely lirate. The lirae are simple, subequal, and rather close together. The aperture is narrow, occupying about four elevenths of the entire length. The outer lip is imperfect, probably incrassated as in the European Defrancia gracilis of Montagu (synonym of Comarmondia gracilis (G. Montagu, 1803) ). The sinus is located at the suture. The columella is obliquely tortuous . The siphonal canal is rather long, narrow and somewhat recurved.
The slender form, the delicate riblets, the shallow excavation at the upper part of the whorls, and their convexity are the principal distinctive characters of this interesting shell.
Distribution
This marine species occurs off Japan.
References
Liu, J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp
gracilispira
Gastropods described in 1879