PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Kitamura Tokoku

Kitamura Tokoku
was the pen name of Kitamura Montarō (北村門太郎), a Japanese poet and essayist. He was one of the founders of the modern Japanese romantic literary movement.
Biography
Early life
From a samurai-class family of Ashigarashimo District, Kanagawa, Kitamura was interested in liberal politics at an early age, and played a minor role in the Freedom and People's Rights Movement. He attended the Tōkyō Senmon Gakkō (which later became Waseda University), but was expelled due to his radical political views. After almost a year of vigorous political activities he started questioning the purpose of the movement and left to become a writer. In 1888, he was baptized as a Christian, and married Ishizaka Mina.
Literary career
Kitamura self-published the long verse Soshū no shi ("The Poem of the Prisoner") in 1888, which was the longest Japanese poem written in free verse up until that time. He followed this with the poetic drama Hōrai kyoku ("The Drama of Mount Hōrai"). He claimed to be influenced by the works of Byron, Emerson and Carlyle. His wife's Christianity also greatly influenced his outlook.
Kitamura turned from poetry to essays, and wrote works extolling the "life-espousing views" of the West, over the "life-denying view" of Buddhism and traditional Japanese Shinto thought. His attempts to explore the nature of the self and the potential for the individual, particularly in his seminal work Naibu seimei ron ("Theory of Inner Life"), are regarded by some as the starting point of modern Japanese literature. Kitamura was also drawn to the Quaker movement, and founded a pacifist society, the Japan Peace Association (日本平和会), in 1889.
Kitamura was hired as an English teacher at the Friends Girls School in 1890. He frequented the Azabu Christian Church. In 1893, he took over the post held by Shimazaki Tōson at Meiji Girls School (now Meiji Gakuin University). He also submitted literary criticism to the magazine Bungakukai, which he helped launch with Shimazaki Tōson in 1893. Around this time he began to show signs of mental instability and depression.
Kitamura authored the Bungakukai article , in which he ridiculed, among other things, the kokugaku movement, which by the time of its near-extinction in the late 19th century had evolved into a form of Shinto fundamentalism. He was a close associate of Shimazaki Tōson, whom he strongly influenced towards the romantic literary movement and whose father Shimazaki Masaki is noted for his involvement in kokugaku circles.
Before dawn on 16 May 1894, Tokoku hanged himself in his garden at his home near Shiba Park in Tokyo. His grave is at the temple of Zuisho-ji in Shirokane, Tokyo.
References
Irokawa Daikichi. Kitamura Tokoku. Tokyo Daigaku Shuppankai; (1994).
External links
e-texts of works at Aozora Bunko
1868 births
1894 deaths
People from Odawara
Writers from Kanagawa Prefecture
People of Meiji-period Japan
Japanese Christians
Japanese essayists
Japanese male poets
Japanese Christian pacifists
Waseda University alumni
Suicides by hanging in Japan
19th-century Japanese poets
19th-century essayists
1890s suicides
Lilac kingfisher

Lilac kingfishers are kingfishers in the genus Cittura, found in the lowlands of the Indonesia island of Sulawesi and the neighbouring Sangihe and Talaud Islands.
Taxonomy
The genus Cittura was introduced by the German naturalist Johann Jakob Kaup in 1848. The genus name is from classical Greek kitta for "magpie" and oura for "tail".
There are two species:
C. sanghirensis Sharpe, 1868 – Sangihe and Talaud Islands – Sangihe lilac kingfisher
C. cyanotis (Temminck, 1824) – northern Sulawesi and Lembeh Island – Sulawesi lilac kingfisher
References
Cittura
Taxa named by Johann Jakob Kaup
Endemic birds of Indonesia
La Asunta Municipality

La Asunta Municipality is the fifth municipal section of the Sud Yungas Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is La Asunta.
References
Instituto Nacional de Estadistica de Bolivia
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
Uncle Tom's Cabin (1965 film)

Uncle Tom's Cabin (1965 film)
Uncle Tom's Cabin is a 1965 German film directed by Géza von Radványi. The film was entered into the 4th Moscow International Film Festival. It is based on the novel Uncle Tom's Cabin.
In the early spring of 1977, the film was reissued in the United States in an edited form, with new scenes directed by Al Adamson. On the heels of the success that year of the miniseries Roots, the ad campaign for the reissue touted that the film had "ALL the SENSUAL and VIOLENT passions 'ROOTS' couldn't show on TV" and offered "the REAL story of the SLAVES, MASTERS & LOVERS."
Cast
Reception
Box office
In France, it was the 63rd top-grossing film of 1965, selling 928,110 tickets at the box office. In Poland, it sold more than tickets, making it one of the thirteen highest-grossing foreign films in Poland . In North America, where it initially released in 1969, the film went on to sell 7,042,254 tickets and gross . This adds up to more than 9,970,364 tickets sold worldwide.
Critical response
Reviewing its 1977 reissue, Gene Siskel of the Chicago Tribune called the film "lousy", and, noting the comparisons its ad campaign made to Roots, remarked that "the only similarity is that both films contain scenes of slaves being whipped."
See also
List of films featuring slavery
References
External links
1965 films
1965 drama films
1960s historical drama films
German historical drama films
French historical drama films
Italian historical drama films
Yugoslav historical drama films
West German films
1960s German-language films
Films directed by Géza von Radványi
Films based on works by Harriet Beecher Stowe
Films about American slavery
Films set in the 1840s
Films set in the 1850s
Films about Quakers
Films based on American novels
Uncle Tom's Cabin
1960s German films
1960s Italian films
1960s French films
ბელირეგუარტი

ბელირეგუარტი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,9 კმ². მოსახლეობა — 4618 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბელირეგუარტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Bandeirantes, Mato Grosso do Sul

Bandeirantes, Mato Grosso do Sul
Bandeirantes is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 7,266 (2020) and its area is 3,116 km².
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
Ю̆

Ю̆, ю̆ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „Ю“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ю“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კირილური ასოები
Pleurotomella hadria

Pleurotomella hadria — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Sañayca District

Sañayca District is one of the seventeen districts of the Aymaraes Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Hatun Wamanwiri at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (84.15%) learnt to speak in childhood, 15.44% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
Districts of the Aymaraes Province
Districts of the Apurímac Region
ალექსი რობაქიძე (ეთნოგრაფი)

ალექსი რობაქიძე (ეთნოგრაფი)
ალექსი რობაქიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1907 ― გ. 1990) ― ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1957), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966), საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1983)-1990), პროფესორი (1970).
ბიოგრაფია
ალექსი რობაქიძე 1907 წლის 22 ნოემბერს თბილისში დაიბადა. 1943-1953 წლებში ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე იყო, 1961 წლიდან კი კავკასიის ეთნოგრაფიული განყოფილების ხელმძღვანელი. 1958 წლიდან ბათუმის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ეთნოგრაფიის განყოფილებას ხელმძღვანელობდა.
ბიბლიოგრაფია
„ცხენბურთი: ქართული ნაციონალური სპორტის ერთი სახეობა“. თბილისი: სახელგამი. 1952.
„მეფუტკრეობის ისტორიისათვის“. თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა და სტამბა. 1960.
„სვანეთის სოფელი ძველად“. თბილისი: საბჭოთა საქართველო. 1964.
„მთიულეთის სოფელი ძველად: ეთნოგრაფიული გამოკვლევა“. თბილისი: მეცნიერება. 1965.
„ტრადიცია და ცხოვრების წესი“. თბილისი: მეცნიერება. 1981.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 22 ნოემბერი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 1990
ქართველი ისტორიკოსები
ქართველი ეთნოგრაფები
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
ანდაუაილილიასის რაიონი

ანდაუაილილიასის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 122 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 399 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.6 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კისპიკანჩის პროვინციის რაიონები
Villastar

Villastar is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain.
References
Municipalities in the Province of Teruel
კოჩანი (სოფელი)

კოჩანი (სოფელი)
კოჩანი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 2988 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
ლია ფანჩულიძე

ლია ფანჩულიძე (დ. 23 აგვისტო, 1957, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მედიცინის აკადემიური დოქტორი, მეან-გინეკოლოგი, რეპროდუქტოლოგი.
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1981-1984 წლებში მუშაობდა თბილისის მე-2 სამშობიარო სახლში. 1984-1988 წლებში ქალაქის I კლინიკური საავადმყოფოს გინეკოლოგიურ განყოფილებაში. 1989 წლიდან ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინისა და მეანობა-გინეკოლოგიის ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომისა მეანობა-გინეკოლოგიის სხვადასხვა საკითხებზე.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „რკინადეფიციტური მდგომარეობის, როგორც ორსულობის შეწყვეტის რისკ-ფაქტორის დიაგნოსტიკა და მკურნალობა“, დაიცვა 1995 წელს.
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 272
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 აგვისტო
დაბადებული 1957
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ექიმები
ქართველი მეან-გინეკოლოგები
ზიგანას უღელტეხილი

ზიგანას უღელტეხილი — უღელტეხილი თურქეთში. მდებარეობს თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით გუმუშჰანეს პროვინციაში, პონტოს მთებზე. სიმაღლე 2032 მ. უღელტეხილზე გადის D885 და E97 გზები, მდებარეობს ქალაქ გუმუშჰანედან 60 კმ-ში და ტრაპიზონიდან 120 კმ-ში. წელიწადში 5 თვის განმავლობაში გადასასვლელი თოვლით არის დაფარული. ზღვის დონიდან 1795 მ.-ზე გაყვანილია ზიგანას გვირაბი, რომლის სიგრძე 1702 მ., სიფართე 11 მ. და მაქსიმალური სიმაღლე 8 მ.-ია. ის ქვეყანაში ყველაზე დიდ გვირაბად ითვლება. გვირაბიდან სამხრეთ-დასავლეთით 3.5 კმ-ში მდებარეობს სოფელი ზიგანა და წარმოადგენს ცნობილ სათხილამურო კურორტს.
სქოლიო
გგუმუშჰანეს პროვინცია
ჯონ ბენიტესი

ჯონ ბენიტესი
ჯონ "ჯელიბინ" ბენიტესი (John "Jellybean" Benitez) (* 7 ნოემბერი, 1957. ნიუ იორკი, აშშ) - პუერტო რიკოული წარმოშობის ამერიკელი დრამერი, გიტარისტი, ტექსტების ავტორი, დიჯეი, რემიქსების ოსტატი და მუსიკალური პროდიუსერი. მას იცნობენ, როგორც მადონას პირველი ჰიტების პროდიუსერს და მისსავე ახლო მეგობარს.
პუერტო რიკოელი მუსიკოსები
ამერიკელი მუსიკოსები
დაბადებული 1957
მადონა (მომღერალი)
ინვა მულა

ინვა მულა (დ.27 ივნისი, 1963, ტირანა, ალბანეთი) — ალბანელი ოპერის მომღერალი (სოპრანო). მონაწილეობდა დადგმებში „ბოჰემა“, „მანონი“, „ლუჩია დი ლამერმური“ და სხვა. ფილმში მეხუთე ელემენტი, პლავალაგუნას ხმას სწორედ მულა წარმოადგენს.
კარიერა
კარიერის დასაწყისიდანვე მულამ მონაწილეობა მიიღო მრავალ საოპერო კონკურსსა და ფესტივალში. 1987 წელს მან გაიმარჯვა კონკურსში „ალბანეთის მომღერალი“ (ალბ. Cantante d'Albania), ტირანაში, ხოლო 1988-ში — ჯორჯე ენესკუს საერთაშორისო კონკურსზე, ბუქარესტში.
რესურსები ინტერნეტში
ინვა მულა
Facebook გვერდი
სქოლიო
დაბადებული 27 ივნისი
დაბადებული 1963
XX საუკუნის ქალი მომღერლები
სოპრანოები
ჯავზის გოგრა

ჯავზის გოგრა, მუსკატური გოგრა, — ერთწლოვანი მცენარე გოგრისებრთა ოჯახისა, გოგრის გვარის სახეობა. ყვითელი ყვავილები აქვს. ნაყოფის ყუნწი მაგარი, ხუთწახნაგა და კრიალაა.
საყოველთაოდ არის გავრცელებული მექსიკაში, კოლუმბიასა და პერუში. ინტროდუცირებულია და ფართოდ არის კულტივირებული ევრაზიის მრავალ ქვეყანაში. საქართველოში ცნობილია თაფლა გოგრის, ხურჯინას, ბორჩალური გოგრის სახელით, გავრცელებულია ქვემო ქართლის დაბლობ ზონაში.
სქოლიო
გოგრისებრნი
Coayllo District

Coayllo District is one of sixteen districts of the province Cañete in Peru.
References
ძვ. წ. 607

ძვ. წ. 607
მოვლენები
15-დან 26 მარტამდე პერიოდში დედამიწიდან ჰალეის კომეტის დანახვა იყო შესაძლებელი]].
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Mv (იუნიქსი)

Mv (იუნიქსი)
mv არის იუნიქსის ბრძანება რომლის საშუალებით შესაძლოა ფაილების და საქაღალდების გადაადგილება ან მათი წოდების შეცვლა. თუ ძველი და ახალი ფაილები ერთდაიგივე ფაილურ სისტემაში იმყოფებიან მაშინ უბრალოდ წოდების შეცვლა ხდება. ფაილის ან საქაღალდის გადაადგილება ან წობეის შეცვლა რომ მოხდეს მონხმარებელს წერის უფლება უნდა ჰქონდეს იმ საქაღალდეში სადაც ახალი ფაილი ან საქაღალდა გადაადგილებული.
მაგალითი
narke ~ # mv films.txt filmebi.txt
რესურსები ინტერნეტში
mv: move files – Commands & Utilities Reference, The Single UNIX® Specification, Issue 7 from The Open Group
mv(1): move (rename) files – Linux man page
იუნიქსი
სტანდარტული იუნიქსის პროგრამები
260-იანები

260-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
Bauko

Bauko, officially the Municipality of Bauko is a 4th class municipality in the province of Mountain Province, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 32,021 people.
Bauko is from the provincial capital Bontoc and from Manila.
History
Chico River Dam Project
Bauko was one of several municipalities in Mountain Province which would have been flooded by the Chico River Dam Project during the Marcos dictatorship, alongside Bontoc, Sabangan, Sadanga, Sagada, and parts of Barlig. However, the indigenous peoples of Kalinga Province and Mountain Province resisted the project and when hostilities resulted in the murder of Macli-ing Dulag, the project became unpopular and was abandoned before Marcos was ousted by the 1986 People Power Revolution.
Geography
Barangays
Bauko is politically subdivided into 22 barangays, divided into the upper and lower areas. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Abatan
Bagnen Oriente
Bagnen Proper
Balintaugan
Banao
Bila
Guinzadan Central
Guinzadan Norte
Guinzadan Sur
Lagawa
Leseb
Mabaay
Mayag
Monamon Norte
Monamon Sur
Mount Data
Otucan Norte
Otucan Sur
Poblacion (Bauko)
Sadsadan
Sinto
Tapapan
Climate
Demographics
Economy
Government
Local government
Bauko, belonging to the lone congressional district of the province of Mountain Province, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
Members of the Municipal Council (2019–2022):
Congressman: Maximo Y. Dalog Jr.
Mayor: Abraham B. Akilit
Vice-Mayor: Bartolome B. Badecao
Councilors:
Ashley T. Sili
Simon C. Lacwasan
Sabado T. Pussan Sr.
Labor M. Masidong
Stanly C. Dangatan
Tomas B. Tanggacan
Cornelio C. Matias
Arcadio B. Taganas
Notable personalities
Maximo Dalog, Mt. Province Representative/congressman, lawmaker, governor, board member
Marky Cielo, actor
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Mountain Province
Populated places on the Rio Chico de Cagayan
Fusiturricula andrei

Fusiturricula andrei — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Solenopsis zeteki

Solenopsis zeteki — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Lucrécia

Lucrécia is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
პიოტრ კუჩერა

პიოტრ კუჩერა (დ. 25 თებერვალი, 1995) — პოლონელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს -90კგ წონით კატეგორიაში. არის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2016).
რესურსები ინტერნეტში
Judoinside
პოლონელი ძიუდოისტები
იტალიის გაერთიანება

იტალიის გაერთიანება ან რისორჯიმენტო (იტალ. il Risorgimento) — პოლიტიკური და სოციალური მოძრაობა, რომლის შედეგადაც მეცხრამეტე საუკუნეში იტალიის ნახევარკუნძულის სხვადასხვა სახელმწიფოები გაერთიანდნენ და ერთი სახელმწიფო - იტალია შექმნეს. ამ მოძრაობის დაწყების და დამთავრების ზუსტი თარიღების შესახებ კონსენსუსი არ არსებობს. თუმცა ბევრი მეცნიერი ეთანხმება იმ მოსაზრებას, რომ იტალიის გაერთიანების პროცესი 1815 წელს დაიწყო მაშინ როდესაც ვენის კონგრესი დაიწყო, ნაპოლეონური მმართველობა კი დასრულდა. პროცესის დაბოლოების თარიღად 1861 ან 1871 წლები მიიჩნევა.
იტალიის გაერთიანების რუკები
რესურსები ინტერნეტში
რისორჯიმენტო : გაერთიანების დრო
რისორჯიმენტოს ქალები
გარიბალდი და რისორჯიმენტო
იტალიის გაერთიანება
იტალიის ისტორია
ავსტრია-უნგრეთის ისტორია
სან-ხასინტო (პანგასინანი)

სან-ხასინტო (პანგასინანი)
სან-ხასინტო (ოფიციალურად სან-ხასინტოს მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na San Jacinto; ტაგ: Bayan ng San Jacinto) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 351 ადამიანს შეადგენს. სან-ხასინტო 19 ბარანგაიდ იყოფა.
სან-ხასინტო 1598 წლის 17 აგვისტოს პადრე ჰერმინიხილდო მილგარმა დააარსა. მუნიციპალიტეტის სტატუსი 1601 წელს მიენიჭა და ერთ-ერთი უძველესია პანგასინანის მასშტაბით.
რესურსები ინტერნეტში
San Jacinto Profile at PhilAtlas.com
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
San Jacinto at the Pangasinan Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
სქოლიო
პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
ისპანახი (გვარი)

ისპანახი (გვარი)
ისპანახი — ორსახლიანი, ერთ- ან ორწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. შუა აზიაში, ირანსა და კავკასიაში ცნობილია 3 სახეობა. ყველაზე გავრცელებულია ბოსტნის ისპანახი Spinacia oleracea.
ისპანახის ღერო 25-50 სმ აღწევს, აქვს სამკუთხა-შუბისებური ან კვერცხისებრ წაგრძელებული სადა ან გოფრირებული ფოთოლი. კარგად იტანს სიცივეს (უძლებს 8-10 °C ყინვას), სწრაფად იზრდება. მაღალ ტემპერატურაზე იწყებს აჩიყებას.
მოსავალს იღებენ 5-6 როზეტის განვითარებიდან მცენარის აყვავებამდე. ისპანახის სამშობლოა ირანი, კულტურულ მცენარედ აშენებენ ზომიერი ჰავის ქვეყნებში. იყენებენ კულინარიაში.
საქართველოში ისპანახს იყენებენ აგრეთვე შემამჭიდროვებელ კულტურად ბოსტნის თესლბრუნვაში. თესენ შემოდგომასა (სექტემბერი) და ადრე გაზაფხულზე. მოსავლიანობა 100-150 ც/ჰა. გავრცელებული ჯიშებია როსტოვული, ვიროფლე, გორდი და ვიქტორია.
ლიტერატურა
ჯიჯლაყასებრნი
ფხალი
ჩალაძეები

ჩალაძეები — რაჭული წარმოშობის საგვარეულო. ძირითადად გავრცელებულია თბილისში, რაჭაში, რუსთავში და კახეთში. საქართველოში 1000 ყველაზე გავრცელებული გვარიდან 534-ე ადგილს იკავებს.
წარმოშობა
„ჩალა“ (ბზე) მეტსახელია გვარებში: ჩალაძე, ჩალაშვილი, ჩალაური. გადმოცემით, ჩალაძეთა წინაპრები სიდამონიძეები ყოფილან, ქართლიდან ბატონს გაქცევიან და პირველად ნაკიეთში ჩასახლებულან. საბუთებში მოხსენიებულია მამასახლისი ბერო ჩალაძე, მეუღლე მართა, ვაჟი მამუკა, ქალიშვილი ანა (ბორბალო 1823 წ., სცსსა, ფ 254 I, 802, ფურ. 77-83); ტფილისის მაზრის სოფელ ბორბალოს მცხოვრებ, საბატონო ყმას ბერუა ჩალაძეს დაებადა ვაჟი კანონიერის ცოლის დავითას ასულ მართასგან. რაჭაში ცხოვრობენ სოფლებში: საკაო, ურავი, უწერა, ძეგლევი, ნაკიეთი.
ისტორია
გვარი „ჩალაძე“ ონის მუნიციპელიტეტის სოფელ ძეგლევის ერთ-ერთი მკვიდრი გვარია. წყაროებში ძეგლევი მოიხსენიება XVIII საუკუნიდან. სოფელში მოსახლეობის რიცხოვნობა ეტაპობრივად მცირდებოდა და ჩალაძეები ძირითადად ნაკიეთში, ნაწილი კი ურავში დასახლდა.
1882 წელს ზემო რაჭიდან გლეხ-კაცობა, ოთხ-ოთხი, ხუთ-ხუთი ოჯახობა ერთად მიდის მამისონის მთის გადაღმა და სახლდება ალაგირში, ვლადიკავკაზში, მოზდოკში, ნალჩიკში, კისლოვოდსკში და პლასტუნკაში. სადაც როგორც ამბობდნენ სახელმწიფო და კერძო პირების მიწებს იჯარით გასცემდნენ, თან იქვე არსებულ მზა სახლებსაც შეისყიდიდნენ. 1919 წელს ოსებმა იერიში მიიტანეს ალაგირში მცხოვრებ ქართველებზე მას შემდეგ, რაც საქართველოში ოსების აჯანყება ჩააქრო ქართულმა გვარდიამ ვალიკო ჯუღელის მეთაურობით. ალაგირელი რაჭველები აიყარნენ და უკან დაბრუნდნენ. მათი დიდი ნაწილი ჩაასახლეს ლაგოდეხის რაიონში, სადაც დღემდე ცხოვრობენ მათი შთამომავლები. 1997 წლის მონაცემებით, ლაგოდეხში სახლობს 163 ჩალაძე.
1900-იანი წლების დასაწყისში ჩალაძეებმა გუგეშაშვილებმა და ქებაძეებმა რაჭაში მოაშენეს ახალი სოფელი ბორცო. 1949 წელს ურავის მოსახლეობის დიდი ნაწილი იარაღის ძალით აფხაზეთში გადაასახლეს.
1957 წელს ჩალაძეების ნაწილი საცხოვრებლად გადმოდის ასურეთში (ასურეთი, ბორბალო). 1990-იანი წლების დასაწყისში აფხაზეთის შეიარაღებულმა კომფლიქტმა, დანარჩენ რაჭველებთან ერთად, ურაველი ჩალაძეებიც დევნილად აქცია და მიმოფანტა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში. ნაწილი ისევ ურავში დაბრუნდა.
სტატისტიკური მონაცემი
ცნობილი ჩალაძეები
ავთანდილ ჩალაძე
გიორგი ჩალაძე
ვასილ ჩალაძე
კორნელი ჩალაძე
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
როგორ წარმოიშვა ქართული გვარ-სახელები
ჩალაძეების გვარის კურთხევა
ა(ა)იპ ჩალაძეთა საგვარეული კავშირი
მაგნოლია

მაგნოლია — მცენარეთა გვარი მაგნოლიასებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე ან ფოთოლმცვივანი ხეები და ბუჩქებია. მეტწილად დიდი ფოთლები აქვთ. ყვავილები კენწრული და ორსქესიანია, უმეტესად სურნელოვანი, იშვიათად მყრალი.
ნაყოფი გირჩისებრი, მრავალფოთლურაა, საიდანაც ძაფზე ჩამოკიდებული, წითელ გარსში მოქცეული თესლი. ცნობილია მაგნოლიის 80-მდე სახეობა, მათგან 20-მდე სახეობა ჩრდილოეთ ამერიკაში იზრდება, დანარჩენი — სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.
მაგნოლია კულტურაში ფართოდ არის დანერგილი. კარგად ხარობს ნოყიერ, ტენიან, დრენირებულ ნიადაგზე. ამრავლებენ თესლით, კალმით (სათბურში). ყოფილ სსრკ-ში კულტივირებულია 16 სახეობა, უმეტესად დიდყვავილა მაგნოლია, რომელიც შეიცავს ეთერზეთებს, გლიკოზიდებსა და ალკალოიდებს. საქართველოში მაგნოლია მოშენებულია თბილისში, წინანდალში, ქუთაისში და სხვა ადგილებში, უფრო მეტად კი შავი ზღვის სანაპიროზე.
ლიტერატურა
მაგნოლიასებრნი
Achaguas Municipality

Achaguas Municipality
The Achaguas Municipality is one of the seven municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Apure has an area of 15,754 km2 and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 58,516. The town of Achaguas is the municipal seat of the Achaguas Municipality.
History
The town of Santa Bárbara de la Isla de los Achaguas was founded in 1774 by Fray Alonso de Castro, and its name was taken from the native tribe "The Achaguas". Since 1835, the miraculous wood-carved figure of "El Nazareno de Achaguas" is venerated in the town's church. This figure was a donation that General José Antonio Páez gave to the town in agreement to the victory obtained in the battle against the Spanish for the independence of Venezuela which was to take place in Carabobo.
Demographics
The Achaguas Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 65,081 (up from 55,446 in 2000). This amounts to 13.7% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Achaguas Municipality is Sana Josefina Nakat de Hurtado, who is serving as interim mayor. She replaced Luis Montoya who had been elected on October 31, 2004, with 71% of the vote. The municipality is divided into six parishes; Urbana Achaguas, Apurito, El Yagual, Guachara, Mucuritas, and Queseras del Medio.
References
External links
achaguas-apure.gob.ve
Municipalities of Apure
პლარიდელი (ბულაკანი)

პლარიდელი (ბულაკანი)
პლარიდელი (ოფიციალურად პლარიდელის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბულაკანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 114 432 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Plaridel Bulacan
სქოლიო
ბულაკანის მუნიციპალიტეტები