როი ბიუკენენი

როი ბიუკენენი
ლეროი „როი“ ბიუკენენი (დ. 23 სექტემბერი, 1939 — გ. 14 აგვისტო, 1988) — ამერიკელი გიტარისტი და ბლუზ მუსიკოსი, ითვლება ფენდერ ტელეკასტერის ბგერის პიონერად. ბიუკენენი მოღვაწეობდა, როგორც დამხმარე და ასევე სოლო მუსიკოსი, მას ორი ოქროს ალბომი აქვს ჩაწერილი კარიერის დასაწყისში და კიდევ ორი მოგვიანებით, რომლებიც ჟურნალ „ბილბორდის“ ჩარტებზე მოხვდა. ბიუკენენს არასდროს მიუღწევია ვარსკვლავობისთვის და სხვა უფრო ცნობილი გიტარისტების ფონზე დღესაც ხშირად ჩრდილში რჩება ხოლმე, თუმცა, ყველაფრის მიუხედავად, ის მაინც ძლიერ გავლენიან გიტარისტად ითვლება თავის მუსიკალურ სტილში. ჟურნალმა „Guitar Player“-მა ბიუკენენი შეაქო და მისი მუსიკალური შესრულება დაასახელა „ყველა დროის 50 საუკეთესო ჟღერადობაში“. გიტარიტები, რომლებმაც ბიუკენენი დაასახელეს, როგორც მათზე გავლენის მქონე მუსიკოსი, არიან: გერი მური, ჯეფ ბეკი, დეივიდ გილმორი, ჯერი გარსია, დენი გეტონი, მიკ რონსონი, არლენ როთი, რობი რობერტსონი, ნილს ლოფგრენი, ჯიმ კემპილონგო და სტივ კიმოკი.
გიტარები, აპარატურა და ტექნიკა
გიტარები და აპარატურა
კარიერის მანძილზე ბიუკენენი რამდენიმე გიტარას იყენებდა, თუმცა ყველაზე ხშირად ის მაინც 1953 Fender Telecaster-ზე უკრავდა, რომელსაც მეტსახელად „ნენსის“ ეძახდა. მისი გიტარის გამაძლიერებელი Fender Vibrolux იყო.
ტექნიკა
როი ბიუკენენმა თავად ისწავლა დაკვრის სხვადასხვა ტექნიკა, მათ შორის ე.წ. „chicken picking“. ხანდახან გიტარის მედიატორის ნაცვლად ის დაკვრისას ცერა თითის ფრჩხილს იყენებდა. ბიუკენენი დაოსტატებული იყო ბგერის აღებასა და შემდეგ სიმზე ოდნავი შეხებით მის მოგუდვაში, რითაც ის ახშობდა დაბალ ობერტონებს და ხაზს უსვამდა მაღალ ბგერებს. ბიუკენენი ასევე ცნობილი იყო თავისი „ბენდებით“ ანუ გრიფზე სიმების დახრით. რადგანაც ის თავდაპირველად ლეპ-სტილ გიტარაზე უკრავდა, ბიუკენენი ხშირად იყენებდა ამ გამოცდილებას და გრიფზე საჭირო ბგერის ასაღებად არა ლადს იცვლიდა და იქ იღებდა ბგერას, არამედ სიმებს ჭიმავდა საჭირო სიმაღლის ბგერის მისაღებად.
გარდაცვალება
ბიუკენენს ალკოჰოლზე დამოკიდებულების პრობლემა ჰქონდა. 1988 წელს, შინ ცოლთან უთანხმოების შემდეგ, ის საჯარო სივრცეში ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ ყოფნის გამო დააპატიმრეს. ბიუკენენი იმავე ღამით საკანში გარდაიცვალა, ის დილით საკუთარი პერანგით ჩამომხრჩვალი იპოვეს. სიკვდილის ოფიციალურ მიზეზად დასახელდა თვითმკვლელობა ჩამოხრჩობით, თუმცა ეს დასკვნა საკამათოდაა მიჩნეული ბიუკენენის მეგობრებისა და ოჯახის მიერ. როის მეგობრის თქმით, მან გარდაცვლილის თავის არეში ჩალურჯებები შეამჩნია.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Buch and the Snakestretchers, 1971, BIOYA
Roy Buchanan, August 1972, Polydor — US #107
Second Album, March 1973, Polydor — US #86
That’s What I Am Here For, November 1973, Polydor — US #152
In the Beginning (UK title: Rescue Me), December 1974, Polydor — US #160
A Street Called Straight, April 1976, Atlantic — US #148
Loading Zone, May 1977, Atlantic — US #105
You’re Not Alone, April 1978, Atlantic — US #119
My Babe, November 1980, Waterhouse/AJK — US #193
When a Guitar Plays the Blues, July 1985, Alligator — US #161
Dancing on the Edge, June 1986, Alligator — US #153
Hot Wires, September 1987, Alligator
ლაივ ალბომები
Live Stock, (rec. 1974) August 1975, Polydor
Live in Japan, (rec. 1977) 1978, Polydor [Japan]
Live: Charly Blues Legend, Vol. 9, 1987, Charly
Live in U.S.A. & Holland, (rec. 1977–85) 1991, Silver Shadow
Charly Blues Masterworks: Roy Buchanan Live, 1999, Charly/Red X
American Axe: Live in 1974, 2003, Powerhouse
Live: Amazing Grace, (rec. 1974–83) 2009, Powerhouse
Live at Rockpalast, (rec. 1985) 2011, MIG Music
Live from Austin, TX (rec. 1976) 2012, New West
Shredding the Blues: Live at My Father’s Place, (rec. 1978 & 1984) 2014, Rockbeat
Telemaster: Live in '75, 2017, Powerhouse
Live at Town Hall 1974, 2018, Real Gone Music
ნაკრები ალბომები
The Best of Roy Buchanan, 1982, Polydor
The Early Years, 1989, Krazy Kat
Sweet Dreams: The Anthology, 1992, Polydor
Guitar on Fire: The Atlantic Sessions, 1993, Rhino/Atlantic
Malaguena, 1996, Annecillo
Deluxe Edition: Roy Buchanan, 2001, Alligator
20th Century Masters–The Millennium Collection: The Best of Roy Buchanan, 2002, Polydor
The Prophet: The Unreleased First Polydor Album, 2004, Hip-O Select/UMe
The Definitive Collection, 2006, Polydor/UMe
Rhino Hi-Five: Roy Buchanan, 2007, Rhino/Atlantic
After Hours: The Early Years, 1957–1962 Recordings, 2016, Soul Jam
ლიტერატურა
Blackett, Matt (October 2004). „The 50 Greatest Tones of All Time“. Guitar Player. 38 (10): 44–66.
Roy Buchanan, 48, a Guitarist". New York Times. August 17, 1988.
Harrington, Richard (August 21, 1988). „Roy Buchanan, A Study in Blues: The Gifted Guitarist and His Road Less Traveled“.
Balmer, Paul (2009). The Fender Telecaster Handbook: How To Buy, Maintain, Set Up, Troubleshoot, and Modify Your Tele. MBI Publishing.
J. Stix. „Guitar Classics, January 1985 : Out of the Pink and Into the Blues“. Pfco.neptunepinkfloyd.co.uk.
რესურსები ინტერნეტში
როი ბიუკენენის დისკოგრაფია
დაბადებული 23 სექტემბერი
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 14 აგვისტო
გარდაცვლილი 1988
ამერიკელი ბლუზ-გიტარისტები
ამერიკელი მამაკაცი გიტარისტები
ამერიკელი როკ-გიტარისტები
წამყვანი გიტარისტები
XX საუკუნის ამერიკელი გიტარისტები
XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები