PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აირიბაბა

აირიბაბა — კუგითანგთაუს ქედის უმაღლესი წერტილი, სიმაღლე ზღვის დონიდან 3139 მეტრია (ზოგიერთი წყაროს მიხედვით - 3137 მ). მწვერვალი მდებარეობს თურქმენეთის ლებაპის ველაიათში, ქოითენდაღის ეტრაპში.
მთა გამოირჩევა ციცაბო ფერდობებით. აღმოსავლეთი კალთა წარმოადგენს ფლატეს, რომელიც თითქმის მიუწვდომელია ადამიანისთვის, რის გამოც, თურქმენეთის და უზბეკეთის სახელმწიფო საზღვრის ეს მონაკვეთი არ არის დაცული.
მთის ფერდობი დაფარულია ღვიით. კლიმატი ზომიერია. ნოემბრიდან მაისამდე, მწვერვალი თოვლითაა დაფარული. წლიური ნალექი დაახლოებით 400 მმ-ია.
მთის ფერდობებზე მდებარეობს კუგითანგთაუს ნაკრძალი.
2004 წელს მწვერვალის თურქმენული სახელი აირიბაბა (Aýrybaba) შეიცვალა Beýik Saparmyrat Türkmenbaşy belentligi (თურქმენბაშის პიკი).
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თურქმენეთის მთები
უზბეკეთის მთები
ოჩოკოჩი

ოჩოკოჩი — ქართულ მითოლოგიაში ნადირთმფარველი ღვთაება, ტყაშმაფას ანტაგონისტი. ოჩოკოჩი დასდევს ტყაშმაფას და თუ მოიხელთა, ძალადობს მასზე. ოჩოკოჩი ბალნითაა დაფარული. ოჩოკოჩი ადამიანს ჩამოგავს, მაგრამ ადამიანურად ვერ მეტყველებს, სარჩოს ვერ იპოვებს, ნადირობა არ იცის, ამიტომ ნადირთ მწყემსს, ტყაშმაფას ერჩის. ბრიყვი და უგუნურია. მეტყველება არ შეუძლია, მაგრამ მისი ხმა ადამიანებს თავზარს სცემს. ოჩოკოჩს სხეული ჟანგისფერი თმით აქვს დაფარული. შეუძლია მონადირე ჭკუიდან შეშალოს. მისი სხეულის ერთი ნაწილი ვაცის (მამალი თხა), მეორე კი ადამიანის მსგავსია. მკერდზე რქისებრი წანაზარდი აქვს, რითაც ამარცხებს მოწინააღმდეგეებს. შედგენილ ტერმინებში — ოჩოკოჩი, ოჩოპინტრე, ოჩიდალი პირველი კომპონენტი ორი ბოჩი, ივანე ჯავახიშვილის აზრით, დაკავშირებულია ვაცთან და ძვ. ნადირთმფარველ წარმართულ ღვთაებას უკავშირდება. ვერა ბარდაველიძეს ოჩი ბოჩი მესაქონლეობის მფარველ ღვთაებადაც მიაჩნდა.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., თხზულებანი თორმეტ ტომატ, ტ. 1, თბილისი, 1979
მეგრული მითების პერსონაჟები
სანტა-კრუს-და-ბაიშა-ვერდი

სანტა-კრუს-და-ბაიშა-ვერდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 852 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 768 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 102.39 კმ²-ზე. ფართობი 114 932 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
აბა (ნიგერია)

აბა (ნიგერია)
აბა – ქალაქი სამხრეთ ნიგერიაში (აბიის შტატი), მდინარე აბაზე. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 534 265 ადამიანს, ძირითადად ეთნიკური იგბო (2006). აბა მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ცენტრია. ქალაქს ემსახურება რკინიგზის სადგური პორტ-ჰარკორტ-ენუგუს გზაზე.
ისტორია
თავდაპირველად იყო იგბოს ტომის ხალხის დასახლებული პუნქტი. 1901 წელს აქ აშენდა დიდი ბრიტანეთის სამხედრო პოსტი, რომელიც 1915 წელს დაუკავშირდა პორტ-ჰარკორტს. იყო ბრიტანეთის კოლონიალური ადმინისტრაციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1929 წელს იყო კოლონიალური ხელისუფლების საგადასახადო პოლიტიკის წინააღმდეგ ქალთა ამბოხის ცენტრი. 1967—1970 წლებში იყო სეპარატისული ბიაფრის რესპუბლიკის დედაქალაქი.
ჩრდილოეთ ნიგერიიდან დევნილების დიდი ნაკადის შემოსვლის გამო გახდა ყველაზე უფრო დაჭუჭყიანებული ქალაქი ქვეყანაში. აბას ხშირად ეძახიან „სპილოების ქალაქს“.
ქალაქის ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოირჩევა პროდუქტებით ვაჭრობა, პალმის ზეთის დამუშავება, საპნის და ლუდსახარში ქარხნები, ზეთის, ფარმაცევტული, საბურავის, ტრიკოტაჟის და საფეიქრო საწარმოები. ქალაქში არსებობს ბევრი სავაჭრო ცენტრი, ცნობილ ბაზარ „არიარიას“ ჩათვლით. სავაჭრო და ტექნიკური სასწავლო დაწესებულებები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
britannica.com
სქოლიო
ნიგერიის ქალაქები
იფნიაანთ ღვთისმშობლის ეკლესია

იფნიაანთ ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ფშაველის სამხრეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. სამხრეთიდან მას ეკვრის თანადროული, თითქმის ორჯერ უფრო მოკლე, რამდენადმე დაბალი მინაშენი, რომლის აღმოსავლეთ კედელი ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზეა და მასთან წყობითაა შერწყმული. ძველი ნაშენია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით წყობა, ძირითადად, ქაოსურია, თუმცა, ალაგ-ალაგ, თარაზულად გამავალი რიგებიცაა გამოყვანილი, შენობის გარეთა კუთხეები ნაწყობია სუფთად დამუშავებული შირიმის კვადრებით, მოგვიანებით, ეკლესია შეუკეთებიათ, რომლის დროსაც, კედლები გარედან შეულესავი და შეუთეთრებიათ. ეკლესიას ერთადერთი შესასვლელი კედლის ღერძზე, დასავლეთიდან აქვს. კარი სწორკუთხაა, იგი ორივე მხრიდან კედლის შეღრმავებულ არეშია ჩასმული, მათ შორის გარეთა, შეისრული თაღითაა დასრულებული, შიგნითა კი — ნახევარწრიულით.
ეკლესიის დარბაზი მოკლეა, თითქმის კვადრატული მოხაზულობის. აღმოსავლეთიდან მას ერთვის ნახევარწრიული, ეკლესიის იატაკის მიმართ ორი საფეხურით შემაღლებული აფსიდი, რომლის ცენტრში ნახევარწრიულთაღიანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის სამხრეთით მცირე, სწორკუთხა ნიშაა. ქვემოთ კი, კედელზე, ოთხკუთხა ტრაპეზია მიშენებული. მსგავსი, თითო სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა დარბაზი გადახურულია ნახევარცილინდრული კამარით. იგივე მოხაზულობა აქვს სატრიუმფო თაღსაც, რომელიც მთლიანად შირიმის, ნათალი ქვებითაა გამოყვანილი. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში, მინაშენში გასავლელი, ვიწრო კარია გაჭრილი. კარი ეკლესიის მხრიდან ნახევარწრიული თაღითა დასრულებული, მინაშენის მხრიდან კი სწორკუთხაა.
ეკლესია მოხატული ყოფილა. მხატვრობის ფრაგმენტებია შემორჩენილი კონქზე, დასავლეთ კარის ტიმპანზე და ტრაპეზზე. დარბაზის იატაკში მხედრულ-წარწერიანი, ორი საფლავის ქვაა. მინაშენი უაფსიდო, ცილინდრული კამარით გადახურული, ოთხკუთხა სათავსია განათებულია აღმოსავლეთ კედლის ცენტრში გაჭრილი მცირე, სწორკუთხა სარკმლით. შენობის ფასადები სადაა. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, შირიმის ქვაზე, წრეში ჩასმული, რელიეფური ჯვრის გამოსახულებაა. კედლები დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომლის პროფილს თარო, წრეთარგი და ლილვი შეადგენს. ეკლესიაც და მინაშენიც ღარისებრი კრამიტით დაბურული.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰაფელი

ჰაფელი — მდინარე ჩრდილო-აღმოსავლეთ გერმანიაში, რომელიც გადის პომერანიის, ბრანდენბურგის, ბერლინის, საქსონია-ანჰალტის ტერიტორიებს. წარმოადგენს მდინარე ელბის მარჯვენა შენაკადს და შეადგენს 325 კილომეტრს სიგრძეში. თუმცა, სათავიდან შესართავამდე პირდაპირი დაშორება მხოლოდ 94 კილომეტრს შეადგენს.
ჰაფელი, სიგრძის დიდ ნაწილზე სანაოსნოდ ვარგისია და იგი მნიშვნელოვან საკავშირო ფუნქციას ასრულებს გერმანიის აღმოსავლეთსა და დასავლეთს შორის, აგრეთვე მის ფარგლებს გარეთ.
სქოლიო
გერმანიის მდინარეები
ბერლინის მდინარეები
ბრანდენბურგის მდინარეები
Guyana at the 1996 Summer Olympics

Guyana at the 1996 Summer Olympics
Guyana competed at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, United States.
Athletics
Men
Track & road events
Women
Field events
Boxing
See also
Guyana at the 1995 Pan American Games
References
Official Olympic Reports
Nations at the 1996 Summer Olympics
1996 Summer Olympics
Olympics
მარხილი

მარხილი — სახმელეთო უბორბლო საზიდი საშუალებების ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სახეობა, რომელიც ურმის დანიშნულებას ასრულებს. ბარში მარხილი თოვლზე სატარებლად იხმარებოდა, მთაში კი — წლის ყველა დროს იყენებდნენ და ძირითად სამეურნეო ტრანსპორტს წარმოადგენდა. გამწევ ძალად უპირატესად ხარებს აბამდნენ.
მარხილს აკეთებდნენ თელის, იფანის, წიფლის, ნაძვის და სხვა ხისაგან. იყო საგანგებო დანიშნულების მარხილებიც. მაგ., ქვის საზიდი მარხილი — თურში (აღმოსავლეთ საქართველო მთა), მძიმე ქვევრების გადასატანი მარხილი — თუში (იმერეთი), მინდვრად პატივის გასატანი გოდორმარხილი — ჯინი, შეშის ან მცირე ტვირთის საზიდი მარხილი — ლეკმარხილი. შიდა სამეურნეო მსუბუქი საქმეებისათვის იხმარებოდა ხელმარხილიც. ზოგან გამწევ ძალად ცალ საქონელსაც აბამდნენ, ასეთ საზიდს მარტუღელა ეწოდებოდა. კონსტრუქციული თავისებურებით გამოირჩეოდა მთიდან ძნისა და თავის ჩამოსაზიდი მარხილი (სვანური მარხილი, მესხური სელი, აჭარული ხიზეკი და სხვა).
ქართულ წერილობით წყაროებში მარხილის ერთ-ერთ სახეობად მოხსენიებულია ნალო, რომელიც თოვლში გამოსაყენებელი, ადამიანთა ჩასასხდომი უთელო ეტლი ყოფილა. თანამედროვე ეთნოგრაფიულ სინამდვილეში ნალო ამ მნიშვნელობით აღარ გვხვდება. წყაროებში მოხსენიებული აგრეთვე მანჯიკი — მომცრო მარხილი და ციგა. მთაში მარხილი ტვირთის საზომ ერთეულად იხმარებოდა მარხილი თივა, მარხილი შეშა და სხვა.
საქართველოს ვერტიკალური ზონალობის ბუნებრივ-სამეურნეო პირობებში, კერძოდ, მთისა და ბარის გარდამავალ ზოლში ისტორიულად ჩამოყალიბდა შერეული ტიპის საზიდი საშუალებანი, რომლებშიც კარგად არის შეხამებული თრევა-სრიალისა და გორვის სამოძრაო პრინციპი. ამგვარი საზიდი ნახევრად მარხილს და ნახევრად ურემს წარმოადგენს (აჩაჩა ურემი, ბოლოთრია, სელი). მარხილის ტიპის საზიდი მსოფლიოს თითქმის ყველა ხალხისათვის არის ცნობილი. მარხილს დღემდე შემორჩა პრაქტიკული მნიშვნელობა ჩრდილოეთ მხარეებში, სადაც გამწევ ძალად ძაღლებსა და ირმებს იყენებენ (ნარტები).
ლიტერატურა
გეგეშიძე მ., ქართული ხალხური ტრანსპორტი, თბ., 1956;
დავითიძე ა., სატრანსპორტო საშუალებათა დამზადების ხალხური წესები ზემო აჭარაში, «აჭარის ასსრ სახელმწიფო მუზეუმის შრომები», 1972, ტ. 7;
გეგეშიძე მ., ქსე, ტ. 6, გვ. 475-476, თბ., 1983.
ტრანსპორტი
ხუნცუნი

ხუნცუნი (ჩინ. 宏村) — სოფელი ჩინეთის ანხუის პროვინციაში. მდებარეობს ხუანშანის მთის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. სოფელი დაარსდა 1131 წელს. აქ მდებარეობს მინისა და ცინის დინასტიების პერიოდის საუკეთესოდ შემონახული 150 ხის შენობა. მთლიანობაში, სოფელს ხარის ფორმა აქვს. დასავლეთით მდებარე ბორცვი ცხოველის თავს წარმოადგენს, ხოლო პატარა უბეზე გადებული ორი ხიდი და სოფლის სხვა ნაგებობები - ტანს.
სოფელი მნახველებისათვის ღიაა. 2000 წელს, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Hongcun village official website
UNESCO site about Xidi and Hongcun
article on Xidi and Hongcun at china.com
information and pictures of Hongcun
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
აბრეშუმის გზა (მრავალმნიშვნელოვანი)

აბრეშუმის გზა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი აბრეშუმის გზა შეიძლება აღნიშნავდეს:
აბრეშუმის გზა — ტრანსკონტინენტური სავაჭრო-საქარავნო გზა.
აბრეშუმის გზა — შავი ბაზარი „Darknet“-ზე.
Mochima National Park

Mochima National Park is located in the States of Anzoátegui and Sucre, on the northeastern coast of Venezuela. The park covers 94,935 hectares and is made up of an exclusively marine area in its western sector (Anzoátegui State), a coastal marine area that includes the Gulf of Santa Fé and Mochima Bay, and a mountainous area that covers the Turimiquire Dam watershed (Sucre State). Mochima Park was created to protect the montane forests of the Turimiquire Range and the country's eastern Caribbean Sea marine landscapes.
However, this is one of the most threatened parks in Venezuela. Recently two large construction projects have altered the park permanently. A new national highway is being constructed between Puerto La Cruz and Cumana running directly through the park deforesting a 70+ meter wide swath of parkland along its entire course. Adding to this dilemma is a new natural gas pipeline being built to the east running virtually parallel to the new highway.
Other threats stem from the fact that when the park was created, many human settlements were included inside park boundaries and The National Park Institute (INPARQUES) has been unable to manage the situation properly. Even though educational policies have improved community relations, INPARQUES is highly deficient in terms of park management and administration.
History
Named after the town of Mochima, it is one of a number of national parks along Venezuela's northeast Caribbean coastline. Created in 1973 it was the second marine park in Venezuela and encompasses the entire shoreline between Puerto La Cruz and Cumaná plus 32 islands just offshore.
Geography
This coast is a mountainous zone with beaches, gulfs and inlets of extraordinary beauty. Because of various micro-climates, some areas have gigantic cliffs nearly devoid of vegetation dropping into the water while others are lush with jungle vegetation and sandy beaches. Many small towns have sprung up along the 50 km between the cities on either side (Puerto La Cruz and Cumaná).
Climate
Year-round temperatures range between 22 and 28 °C. Coastal climate has high temperatures and constant trade winds from November until May, while it is a bit cooler with more humidity from June to October.
Size
The park measures .
Fauna and flora
Marine waters in the park are rich in cetacean diversities including such as humpback whales, Bryde's whales, sperm whales, pilot whales, and several species of dolphins.
Gallery
External links
http://www.parkswatch.org/parkprofile.php?l=eng&country=ven&park=monp
National parks of Venezuela
Marine reserves
Protected areas established in 1973
Geography of Anzoátegui
Geography of Sucre (state)
1973 establishments in Venezuela
Crassispira safagaensis

Crassispira safagaensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ელგუჯა ხოკრიშვილი

ელგუჯა ხოკრიშვილი (დ. 24 აპრილი, 1973) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიაში. 2014 წლის 15 აპრილიდან – 21 ივლისამდე საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი.
ბიოგრაფია
2002 წელს მიიღო პოტსდამის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ბაკალავრის წოდება. 2004 წელს გახდა ბიზნესის და ეკონომიკის მაგისტრი. 2008 წელს გახდა ეკონომიკურ და სოციალურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1999-2003 წლებში იყო იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის მკვლევარი მეცნიერი. 2006 წელს იყო გერმანიის ეკონომიკური თანამშრომლობის ფედერალური სამინისტროს ექსპერტი. 2004-2008 წლებში იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის პროექტის მმართველი. 2009-2010 წლებში იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის პროექტის მმართველი. 2010-2011 წლებში იყო ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის პროექტის მმართველი. 2010-2011 წლებში მუშაობდა პროგრამებისა და განათლების განვითარების პროფესიონალთა ჯგუფში, ვანკუვერში, კანადაში, იკავებდა კონსულტანტის თანამდებობას. 2011 წელს იყო ფონდი „ღია საზოგადოება – საქართველოს“ ექსპერტი. 2011 წელს იყო „GOPA კონსალტინგის“ ექსპერტი (გერმანია). 2012 წელს იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი. 2012 წელს იყო ფონდი „ღია საზოგადოების“ (OSF) ექსპერტი. 2012 წელს – კავკასიის ეკონომიკისა და სოციალური კვლევების ინსტიტუტის (CIESR) გამგეობის თავმჯდომარე. 2012-2014 წლებში იყო მუნიციპალური განვითარების ფონდის დირექტორი. 2014 წლის 15 აპრილიდან – 21 ივლისამდე საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი. ხოკრიშვილს გამოქვეყნებული აქვს 20-ზე მეტი პუბლიკაცია საგადასახადო და სოციალური პოლიტიკის, ფისკალური დეცენტრალიზაციის, ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმებისა და რეგიონული ეკონომიკური განვითარების სტრატეგიების შესახებ ქართულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებზე. 2018 წლიდან არის საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თბილისში დაბადებულები
დაბადებული 24 მაისი
დაბადებული 1973
საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრები
საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრები
ქართველი ეკონომისტები
ჯელალიები

ჯელალიები — აჯანყების მონაწილენი ოსმალეთის იმპერიაში (ძირითადად ანატოლიაში) XVI-XVII საუკუნეებში. სახელი ეწოდათ თოქათში 1519 წლის აჯანების მეთაურის — ჯელალის მიხედვით. ჯელალიების ძირითად მასას შეადგენდნენ გლეხები, მონაწილეობდნენ აგრეთვე წვრილი ფეოდალები, ფეოდალური ლაშქრის მეომრები, რომლებიც იბრძოდნენ სულთნის ხელისუფლების წინააღმდეგ და დაკარგული სამფლობელოების დასაბრუნებლად. ერთ-ერთი უდიდესი იყო ჯელალის 1595-1603 წლების აჯანყება.
ლიტერატურა
თურქეთის ისტორია
გლეხთა აჯანყებები
Camponotus pallescens

Camponotus pallescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ვახტანგ რჩეულიშვილი

ვახტანგ რჩეულიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1954, თბილისი — გ. 13 აპრილი, 2017) — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი და ფიზიკოსი. საქართველოს სოციალისტური პარტიის ლიდერი. ბიზნესმენ მაია რჩეულიშვილის მეუღლე.
1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1979–1982 წლებში იყო ახალგაზრდა მეცნიერთა კლუბის ვიცე-პრეზიდენტი; 1982–1984 წლებში კომკავშირის ცკ-ს ლექტორთა ჯგუფის ხელმძღვანელი; 1982-1985 წლებში უცხოეთის განყოფილების ინსტრუქტორი; 1985–1987 წლებში მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა საინფორმაციო ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1987-1992 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის მშვიდობის დაცვის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე; 1992–1995 წლებში საქართველოს პარლამენტის სპიკერის მოადგილე.
1985 წლიდან აქვეყნებს სტატიებს. იყო საქტელერადიო კომიტეტის პოლიტიკური მიმომხილველი. სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს ეკონომიკური ფორუმის თავმჯდომარე და შავი ზღვის ქვეყნების მემარცხენე-ცენტრისტული პარტიის ასამბლეის თავმჯდომარე.1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისი, ჩუღურეთის მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისი, ჩუღურეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „სოციალისტური პარტია“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. 2003 წელს მომხდარი ვარდების რევოლუციის შემდეგ, ვახტანგ რჩეულიშვილმა დატოვა პოლიტიკა და ბიზნესით დაკავდა.
ვახტანგ რჩეულიშვილი ბოლო კვირების განმავლობაში თოდუას კლინიკაში, მძიმე დიაგნოზით იყო მოთავსებული, იგი კლინიკაში სიმსივნის დიაგნოზით მკურნალობდა. გარდაიცვალა 2017 წლის 13 აპრილს 63 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
ვახტანგ რჩეულიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა)
ვახტანგ რჩეულიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
სქოლიო
დაბადებული 1 იანვარი
დაბადებული 1954
გარდაცვლილი 13 აპრილი
გარდაცვლილი 2017
ქართველი ბიზნესმენები
ქართველი ფიზიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
Rudolph, Prince of Anhalt-Zerbst

Rudolph, Prince of Anhalt-Zerbst
Rudolph of Anhalt-Zerbst (Harzgerode, 28 October 1576 – Zerbst, 30 July 1621), was a German prince of the House of Ascania and ruler of the unified Principality of Anhalt. From 1603, he was ruler of the principality of Anhalt-Zerbst.
Rudolph was the fifth son of Joachim Ernest, Prince of Anhalt, but third-born son by his second wife Eleonore, daughter of Christoph, Duke of Württemberg.
Life
In 1586, after the death of his father, Rudolph inherited the principality of Anhalt jointly with his half- and full brothers, but because he was still a minor, his older brother John George I acted as regent.
By the accounts of contemporary witnesses, Rudolph was an eager pupil and student. In 1596 the twenty-year-old prince was invited to the coronation of King Christian IV of Denmark in Copenhagen.
His Grand Tour began in 1600 when he arrived in Sicily. With his younger brother Louis, Rudolph spent a year in Florence. On 21 November 1601 he was admitted to the University of Siena. A year later, in 1602, the prince left Switzerland (where he had lived for some time) and returned to Dessau.
In 1603, a formal division of the principality of Anhalt was agreed upon by Rudolph and his surviving brothers. He received Zerbst, where his main residence was, and supported there the renovation of the Gymnasium Francisceum, beginning with the addition of a library. In 1618, Rudolph joined the Fruitbearing Society.
Marriages and issue
In Wolfenbüttel on 29 December 1605 Rudolph married Dorothea Hedwig (born Wolfenbüttel, 3 February 1587 – d. Zerbst, 16 October 1609), daughter of Henry Julius, Duke of Brunswick-Lüneburg. They had four daughters:
Stillborn daughter (Zerbst, October? 1606).
Dorothea (born Zerbst, 25 September 1607 – d. Hitzacker, 26 September 1634), married on 26 October 1623 to Augustus, Duke of Brunswick-Lüneburg.
Eleonor (born Zerbst, 10 November 1608 – d. Osterholm, 2 November 1681), married on 15 February 1632 to Frederick, Duke of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Norburg.
Stillborn daughter (Zerbst, 16 October 1609).
The death of his wife caused Rudolph to fall into a deep depression, according to contemporary witnesses.
In Oldenburg on 31 August 1612 Rudolph married for a second time to Magdalene (born Oldenburg, 6 October 1585 – d. Coswig, 14 April 1657), heiress of Jever and daughter of John VII, Count of Oldenburg; only when Rudolph met her did he find a way out of his depression. They had two children:
Elisabeth (born Zerbst, 1 December 1617 – d. Oldenburg, 3 June 1639).
John VI, Prince of Anhalt-Zerbst (born Zerbst, 24 March 1621 – d. Zerbst, 4 July 1667).
Notes
References
Franz Kindscher: Rudolf. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 29, Duncker & Humblot, Leipzig 1889, S. 519–523.
Genealogical database by Herbert Stoyan
1576 births
1621 deaths
People from Harzgerode
Rulers of Anhalt
House of Ascania
Princes of Anhalt-Zerbst
Royal reburials
Podolian Upland

Podolian Upland
The Podolian Upland (Podolian Plateau) or Podillia Upland (podilska vysochyna) is a highland area in southwestern Ukraine, on the left (northeast) bank of the Dniester River, with small portions in its western extent stretching into eastern Poland.
The region lies roughly between the Southern Bug and Dniester Rivers, with the Western Bug also originating in the northwest of the highlands. The average altitude of the Podolian Upland is over with the maximum being a hill known as Kamula Mountain, at .
The surface is characterized by a combination of wide flat interfluves and deep canyon-like valleys (so called dales) dissected into separate natural sub-regions:
Wooded heightened hills
Roztochia
Holohory
Voronyaky
Kremenets Hills (Mountains)
Tovtry
Flat treeless plateaus
Ternopil Plateau
Upper Bug Plateau
North-Podolian Plateau
The Podolian Upland and the Volhynian Upland are sometimes grouped together as the Volhynian-Podolian Upland.
Gallery
See also
Dniester Canyon
Optymistychna Cave
External links
Podolian Upland at the Encyclopedia of Ukraine.
Herenchuk, K.I. Podolian Upland. Ukrainian Soviet Encyclopedia
Shabliy, O.I., Mukha, B.P., Huryn, A.V., Zinkevych, M.V. Lviv Oblast relief. Podolian Upland (Рельєф Львівської області. Подільська височина). "Geography: Lviv Oblast".
Plateaus of Ukraine
Plateaus of Poland
Volhynian-Podolian Upland
შავი კლდე

შავი კლდე — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე, მდინარეების ჭანჭახოვანისა (თუშეთის ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) და საბაკუნისხევის (ორწყალის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე, საქართველოსა და რუსეთის დაღესტნის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3578 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. კალთები ძლიერ დახრილია. მთის ზოგიერთი ადგილი შემოსილია სუბალპური ბალახეულით.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთები
ორჯონიკიძე (ბეილაგანი)

ორჯონიკიძე (ბეილაგანი)
ორჯონიკიძე — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ბეილაგანის რაიონის სოფლები
Guacara Municipality

Guacara Municipality
The Guacara Municipality is one of the fourteen municipalities (municipios) that make up the Venezuelan state of Carabobo. according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 176,218. The town of Guacara is the shire town of the Guacara Municipality.
Demographics
The Guacara Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 171,123 (up from 145,132 in 2000). This amounts to 7.7% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Guacara Municipality is Jhoan Castañeda. He replaced Jose Manuel Flores Salazar shortly after the elections. The municipality is divided into three parishes; Ciudad Alianza, Guacara, and Yagua.
See also
Guacara
Carabobo
Municipalities of Venezuela
References
Municipalities of Carabobo
Ptychobela sumatrensis

Ptychobela sumatrensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 23 mm and 35 mm.
Distribution
This marine species occurs off Sumatra, Indonesia.
References
Petit de la Saussaye, S., 1852. Description de coquilles nouvelles. Journal de Conchyliologie 3: 51-59
Fischer-Piette, E., 1950. Listes des types décrits dans le Journal de Conchyliologie et conservés dans la collection de ce journal. Journal de Conchyliologie 90: 8-23
Kilburn, R.N., 1989. Notes on Ptychobela and Brachytoma, with the description of a new species from Mozambique (Mollusca: Gastropoda: Turridae). Annals of the Natal Museum 30: 185-196
External links
Lectotype at MNHN, Paris
Gastropods.com: Ptychobela sumatrense
sumatrensis
Gastropods described in 1852