PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კილიან მბაპე

კილიან მბაპე ლოტენი (დ. 20 დეკემბერი, 1998) — ფრანგი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს საფრანგეთის ლიგა 1-ის კლუბ „პარი სენ-ჟერმენსა და საფრანგეთის ეროვნულ ნაკრებში თავდამსხმელის პოზიციაზე. მიჩნეულია მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად; იგი ცნობილია თავისი დრიბლინგითა და სისწრაფით. 2018 წელს, ანალიტიკურმა კომპანია CIES-მა, მბაპე ყველაზე ძვირადღირებულ ფეხბურთელად დაასახელა, რომლის სატრანსფერო ღირებულება 216,5 მილიონ ევროს შეადგენდა.
ბიოგრაფია
საკლუბო კარიერა
დაიბადა და გაიზარდა პარიზში. ახალგაზრდობაში თამაშობდა კლუბ „ბონდიში“, ხოლო მისი პროფესიული კარიერა დაიწყო ლიგა 1-ის კლუბ „მონაკოში“ 2015 წელს, 16 წლის ასაკში. 2016–17 წლის სეზონში იგი დაეხმარა კლუბს ლიგა 1-ის მოგებაში, ხოლო თავად გახდა ლიგა 1-ის წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი.
მბაპეს ტალანტმა „პარი სენ-ჟერმენის“ ყურადღება მიიპყრო. შედეგად, 2018 წელს, კლუბმა იგი შეისყიდა 180 მილიონ ევროდ. ამ ტრანსფერით მბაპე იქცა მეორე ყველაზე ძვირადღირებულ ფეხბურთელად მსოფლიოში. სადებიუტო სეზონში, მბაპემ კლუბთან ერთად მოიგო სამივე შიდა ტურნირი — საფრანგეთის ჩემპიონატი, საფრანგეთის თასი და საფრანგეთის ლიგის თასი. 19 წლის ასაკში მიიღო ოქროს ბურთის ნომინაცია და გადაეცა რაიმონ კოპას პირველი ტროფეი. 2018–19 სეზონში იგი გახდა ლიგა 1-ის საუკეთესო ბომბარდირი და დასახელდა ჩემპიონატის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად.
სანაკრებო კარიერა
2017 წელს, 18 წლის ასაკში შედგა მბაპეს დებიუტი საფრანგეთის ნაკრებში. მბაპე დაეხმარა საფრანგეთის ნაკრებს 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მოგებაში. იგი ყველაზე ახალგზრდა ფრანგი ფეხბურთელია, რომელმაც გოლი გაიტანა მსოფლიო ჩემპიონატზე და აგრეთვე მეორე თინეიჯერი ფეხბურთელია პელეს შედეგ, რომელმაც მსოფლიო თასის ფინალში გოლის გატანა შეძლო. ამ ჩემპიონატზე მბაპე გახდა საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი, აგრეთვე დასახელდა საფრანგეთის წლის ფეხბურთელად.
მიღწევები
საკლუბო
მონაკო:(1)
ლიგა 1: 2016–17
პარი სენ-ჟერმენი:(12)
საფრანგეთის ლიგა 1 (5): 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23
საფრანგეთის საფეხბურთო თასი (3): 2017–18, 2019–20, 2020–21
საფრანგეთის ლიგის თასი (2): 2017–18, 2019–20
საფრანგეთის საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2017, 2018
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალისტი: 2019–20
სანაკრებო
საფრანგეთი 19წლ.
ევროპის 19 წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2016
საფრანგეთი:(1)
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2018
რესურსები ინტერნეტში
Profile at the Paris Saint-Germain F.C. website
სქოლიო
დაბადებული 1998
დაბადებული 20 დეკემბერი
ფრანგი ფეხბურთელები
საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები
მონაკოს ფეხბურთელები
პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ნეჩერიკარა

ნეჩერიკარა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი VIII დინასტიიდან.
ფარაონი ცნობილია მხოლოდ აბიდოსის მეფეთა სიის მიხედვით (როგორც მერენრა II-ის შემცვლელი). რაა შემონახული არც მისი საფლავი და არც რაიმე ძეგლი მისი მმართველობის პერიოდიდან. მისი მეფობა სავარაუდოდ რამდენიმე წელი უნდა გაგრძელებულიყო.
რესურსები ინტერნეტში
Древний Восток и античность
ეგვიპტის მერვე დინასტიის ფარაონები
თემურ ჯაფარიძე

თემურ ჯაფარიძე (დ. 10 თებერვალი, 1944, თბილისი) — ქართველი სპორტული კომენტატორი, ტელეწამყვანი და ვეტერანი მორაგბე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1944 წლის 10 თებერვალს, თბილისში. დაამთავრა რკინიგზის სკოლა. მუშაობდა მართვის სისტემების ინსტიტუტში. იყო რაგბის კლუბ თბილისის „ლოკომოტივის“ მენეჯერი 1969–1974 წლებში. რესპუბლიკური კატეგორიის მსაჯია 1970 წლიდან. 1972 წელს გაუძღვა რაგბის პირველ სატელევიზიო რეპორტაჟს. 30 წელი იმუშავა საქართველოს ტელევიზიის სპორტულ რედაქციაში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 10 თებერვალი
დაბადებული 1944
თბილისში დაბადებულები
ქართველი სპორტული კომენტატორები
ქართველი ტელეწამყვანები
ქართველი მორაგბეები
თემურ
ჟამნი

ჟამნი — ლიტურგიკული ძეგლი, რომელიც შეიცავს უცვლელ მასალას, დანიშნულს ყოველდღიური საეკლესიო ღვთისმსახურებისათვის სხვადასხვა ჟამს, ანუ საათს (აქედან არის მისი სახელწოდება). ამის მიხედვით არის ჟამნი შუაღამიანის, ცისკრის, პირველი მზის (I), მესამე (სამჟამისა, III), მეექვსე (მეექუსისა ჟამისა, VI), სადილის, ცხრა ჟამის (IX), მწუხრის, დიდი სერობის და მცირე სერობისა.
ჟამნს დამატების სახით ერთვის მთელი წლის წმინდანების, აგრეთვე დიდმარხვისა და ზატიკის, კვირისა და შვიდეულის ციკლის, და სხვა საჭირო ტროპარ-კონდაკები, მცირე სვინაქსარი და ღმრთისმშობლის პარაკლისი. ისევე როგორც სხვა ლიტურგიკული კრებულები, ჟამნიც ქართველებს ქრისტიანობის მიღებიდან უახლოეს ხანაში უნდა ეთარგმნათ. VI საუკუნეში მის არსებობას უკვე ლიტერატურული წყაროები ადასტურებს. X საუკუნის დასასრულამდე ჟამნი აღმოსავლური რედაქციისა უნდა ყოფილიყო, რადგან ქართული ეკლესია ამ დრომდე დაკავშირებული იყო პალესტინის ლიტურგიკულ პრაქტიკასთან. ექვთიმე მთაწმიდელმა და გიორგი მთაწმიდელმა ქართული საღვთისმსახურო წიგნები, მათ შორის ჟამნიც, ბერძნულ დედნებთან შეაჯერეს და ხელახლა თარგმნეს.
საბოლოოდ ქართულ საღვთისმსახურო პრაქტიკაში დამკვიდრდა ჟამნის გიორგი მთაწმიდლისეული რედაქცია, რომელმაც საუკუნეთა მანძილზე მცირეოდენი ცვლილებები განიცადა. ქართული ჟამნი პირველად დაიბეჭდა 1710 წელს თბილისში, ვახტანგ VI-ის სტამბაში.
ძველ აღთქმაში დღე იყოფოდა ოთხ ნაწილად, ოთხ ჟამად (დროდ), რომლებშიც შედიოდა I, III, VI და IX ჟამნი. თითოეულ მათგანზე ადამიანი ვალდებული იყო შეესრულებინა გარკვეული ლოცვები. ჟამნი სრულდება დღესაც, ოღონდ სხვა მნიშვნელობით.
ძველი აღთქმის ღვთისმსახურება ძირითადად ფსალმუნების კითხვა-გალობისაგან შედგებოდა, ამიტომ ქრისტიანული ჟამნიც თავდაპირველად მხოლოდ ფსალმუნებს შეიცავდა; ქრისტიანული ლოცვები და საგალობლები მასში შედარებით გვიან შევიდა.
I ჟამი — მოიცავს ჩვენი დროის 7, 8, 9 საათს. ეს ის დროა, როდესაც მაცხოვარი ჩვენი იესუ ქრისტე იყო მიყვანილი პილატესთან. I ჟამი სრულდება ცისკრის შემდეგ;
III ჟამი — მოიცავს ჩვენი დროის 10, 11, 12 საათს და გვაგონებს მაცხოვრის სასამართლოს და ტანჯვას პილატესთან;
VI ჟამი — მოიცავს 1, 2, 3 საათს. ეს ის დროა, როდესაც მაცხოვარმა იტვირთა ჯვარი, ავიდა გოლგოთაზე და იქნა ჯვარცმული. III და VI ჟამები იკითხება წმინდა იოანე ოქროპირის და წმინდა ბასილი დიდის წირვების წინ;
IX ჟამი — მოიცავს 4, 5, 6 საათს. ეს ის დროა, როდესაც ჯვარცმულმა იესუ ქრისტემ განუტევა სული. ეს ჟამი იკითხება უბრალო დღეებში მწუხრის წინ.
ჟამის შესრულების სქემა:
დასაწყისი ლოცვები;
სამი ფსალმუნი;
დიდება, აწდა, ალილუია;
ტროპარი დღისა და წმიდისა;
ღვთისმშობლის ლოცვა;
დასაწყისი ლოცვები;
კონდაკი დღისა და წმიდისა;
„უფალო შეგვიწყალენ“ 40-ჯერ; „რომელი ყოველსა დღესა...“ „უფალო შეგვიწყალენ“ 3-ჯერ; დიდება, აწდა; „უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა...“;
ბოლო ლოცვა უფლისადმი.
ლიტერატურა
კახაბრიშვილი ც., „ჟამნის“ ქართულად თარგმნის ისტორიიდან, «მაცნე, ენისა და ლიტერატურის სერია», 1973, № 3;
კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960;
მისივე, Литургические грузинские памятники в отечественных книгохранилищах и их научное знячение, Тфл., 1908;
"გზა ტაძრისაკენ" ბათუმი, 2009წ.
ქრისტიანული ლიტერატურა
ru:Часослов
sk:Časoslov
პამბუხანი

პამბუხანი (ოფიციალურად პამბუხანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 532 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
www.pambujan-nsamar.gov.ph
სქოლიო
ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
გურამ მინაშვილი

გურამ მინაშვილი
გურამ ვარლამის ძე მინაშვილი (დ. 25 ნოემბერი, 1936, თბილისი — გ. 1 მარტი, 2015, თბილისი) — ქართველი კალათბურთელი. ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1965). საპატიო ნიშნის ორდენისა და ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. მაირანოს სახელობის, თასის გათამაშების (იტალია) საუკეთესო მოთამაშე (1958). 1957–1964 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი. მსოფლიოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი (1963), ევროპის სამგზის ჩემპიონი (1957, 1959, 1963), ევროპის ქვეყნების ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1962), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1953), სამგზის მეორე (1959, 1960, 1961) და მესამე (1965) პრიზიორი. 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, რომელიც რომში ჩატარდა, საბჭოთა კავშირის ნაკრების შემადგენლობაში 8 მატჩი ჩაატარა და ვერცხლის მედალი მოიპოვა. 1959 წლის სპარტაკიადის პრიზიორი. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის კათედრის გამგე.
დაბადებიდან 75 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გურამ მინაშვილი სპორტის სამინისტროსა და კალათბურთის ფედერაციის ხელმძღვანელობამ წმინდა გიორგის ხატითა და საქართველოს ეროვნული ნაკრების სამახსოვრო მაისურით დააჯილდოვა.
ძირითადი შედეგები
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გურამ მინაშვილი — ქართული სპორტი
სქოლიო
დაბადებული 25 ნოემბერი
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 1 მარტი
გარდაცვლილი 2015
ქართველი კალათბურთელები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
თბილისში დაბადებულები
გურამ
ალ-მაჰთასი

ალ-მაჰთასი — არქეოლოგიური ძეგლი იორდანიაში. მდებარეობს მდინარე იორდანეს აღმოსავლეთ ნაპირზე, მკვდარი ზღვიდან 9 კილომეტრში. მიჩნეულია იესო ქრისტეს ნათლობის ადგილად.
არქეოლოგიური ძეგლი შედგება ორი ობიექტისაგან: ტელ-ელ-ჰარარი, აგრეთვე ცნობილი როგორც „ილია წინასწარმეტყველის ამაღლების ბორცვი“ და რაიონი სადაც მდებარეობს იოანე ნათლიმცემლის სახელობის ეკლესია.
ძეგლი ამჟამად მცირე წყალსატევია, რომელიც არანაირად არაა დაკავშირებული მდინარე იორდანესთან, თუმცა ბიზანტიური ნაგებობების შემორჩენილი ნანგრევები მიუთითებს იმაზე, რომ ძეგლი მინიმუმ VI საუკუნიდან არსებობს. მიუხედავად იმისა, რომ აქ გათხრები მხოლოდ 1996 წელს დაიწყო, უკვე აღმოჩენილია ორი ათეული უძველესი ტაძარი. აღდგენილია იოანე ნათლისმცემელის სახელობის ტაძარი.
2015 წლიდან არქეოლოგიური ძეგლი იუნესკოს დაცვის ქვეშაა. XXI საუკუნიდან ალ-მაჰთასი მომლოცველობის ცენტრი გახდა.
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იორდანიაში
იესო ქრისტე
ივანე ყირქესალი

ივანე ყირქესალი (დ. 15 ნოემბერი, 1896, ახალციხე — გ. 1 აპრილი, 1959) ― ქართველი არქიტექტორი, პროფესორი (1933), არქიტექტურის დოქტორი (1943).
ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა მოსკოვის უმაღლესი სამხატვრო ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1928 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მისი ხელმძღვანელობითა და უშუალო მონაწილეობით არის დამუშავებული (1928-1937) ქალაქების ორდუბადის, ნახიჩევანის, ცხინვალის, ბათუმისა და სხვა., აგრეთვე მუშათა დაბების და სხვა საბჭოთა მეურნეობების დასახლებათა დაგეგმარებისა და განაშენიანების პროექტები. ავტორია საცხოვრებელი, საზოგადოებრივი და სამრეწველო შენობების პროექტებისა. მისი ნამუშევრებია საცხოვრებელი კვარტლის დაგეგმარება და განაშენიანება ხავსკი-შაბოლოვკის შესახვევში (მოსკოვი, 1928), საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის შენობა (თბილისი, 1934) და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი არქიტექტორები
დაბადებული 15 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1 აპრილი
გარდაცვლილი 1959
დაბადებული 1896
ახალციხეში დაბადებულები
Achí, Bolívar

Achí, Bolívar
Achí is one of the 46 municipalities of the Bolívar department in the Caribbean Region of Colombia. It is crossed by the Cauca River and borders the Sucre department in the so-called Momposina Depression.
The municipality of Achí is bordered by the municipality of Magangué to the north; the municipalities of Pinillos and Tiquisio to the east; the municipalities of Montecristo and San Jacinto del Cauca to the south; and the Sucre Department to the west with the municipalities of Majagual and Guaranda. Its economy is based on agriculture, livestock, and fishing.
The origins of Achí lie in the old town of Ojolargo, located where the present-day village of Mao is, some 6 km from what is now Achí. Ojolargo was founded on September 24, 1770, and in 1779 had 471 inhabitants. However, this village was short-lived as its inhabitants fled from a cholera epidemic that swept through in 1814 and began settling instead in Achí, where they found an abundance of the tropical fruit that bears the name of Achí. In 1815 the mayor of Majagual, Estanislao Huertas Lorenzana, ordered the transfer of the inhabitants of Ojolargo to the new village of Achi. In 1817 the formation of the town was completed, becoming part of the Canton of Majagual. On March 6, 1869, the village is destroyed by an earthquake. In 1934 Achí breaks away from the municipality of Majagual, thus becoming a new municipality, with its first mayor being Pedro Barragén Constantino. The municipalities of Montecristo, Bolívar and San Jacinto del Cauca segregate from Achí in 1994 and 1997, respectively.
References
Achí official website
Camara comercio de Magangué - Achí
Secretaria de Educacion de Bolivar - Achí
Municipalities of Bolívar Department
Santiago de Chuco District

Santiago de Chuco District is one of eight districts of the province Santiago de Chuco in Peru.
References
ძირკოკის მთავარანგელოზთა ეკლესია

ძირკოკის მთავარანგელოზთა ეკლესია
ძირკოკის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფლების ძირკოკის და ვეჯინის საზღვარზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის სქელი ხსნარით. გამოყენებულია აგურიც. დაზიანებულია: ჩამონგრეული კამარის დასავლეთ ნაწილები და ლავგარდანი. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით სწორკუთხა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ვიწრო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა. ჩრდილოეთ ნიშა გეგმით წრიულია და თაღითაა გადახურული, სამხრეთისა სწორკუთხაა და ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორი ბრტყელი ქვა ხურავს. შიგნით ნიშის აღმოსავლეთ გვერდში მოწყობილია პატარა ოთკუთხა შეღრმავება. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე მიდგმულია ოთხწახნაგა ტრაპეზი. დასავლეთ კედელში, შესასვლელის ასწვრივ, შემორჩენილია სარკმლის წირთხლების ნაწილები.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სტენ ლი

სტენ ლი (ნამდვილი სახელი სტენლი მარტინ ლიბერი; დ. 28 დეკემბერი, 1922, ნიუ იორკი, აშშ — 12 ნოემბერი, 2018, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მწერალი, რედაქტორი და კომიქსების პერსონაჟთა შემქმნელი. მედია კომპანიის „Marvel Comics“ ყოფილი პრეზიდენტი და გამომცემელი .
უმუშავია ბევრ ცნობილ მხატვართან (ყველაზე ცნობილები — ჯეკ კირბი და სტივ დიტკო). მან შექმნა ბევრი ცნობილი გმირი კომიქსებისთვის, ისეთები როგორიცაა: „ადამიანი ობობა“, „ფანტასტიკური ოთხეული“, „იქს ადამიანები“ და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ფანების გვერდი
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი აგნოსტიკოსები
იყალთოს წმინდა გიორგის ეკლესია

იყალთოს წმინდა გიორგის ეკლესია — არქტიქტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ იყალთოს სამხრეთით, ცაცხვების კორომში. თარიღდება გვიანადელი შუა საუკუნეებით.
მცირე ზომის, ნახევარწრიულააფსიდიანი, დარბაზული ეკლესიაა, რომელსაც დასავლეთიდან სამრეკლო აქვს მიდგმული. საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა და ნატეხი ქვიშაქვა. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია და შეთეთრებული.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარს გარედან ნახევარწრიული თავი აქვს. შიგნიდან კი თარაზულადაა გადახურული. ინტერიერი განათებულია ერთადერთი, აფსიდის ცენტრში გაჭრილი, მცირე ზომის, სწორკუთხა სარკმლით. აფსიდში სარკმლის აქეთ-იქით, ორი ნიშაცაა. მათ შორის სარკმლის ჩრდილოეთით მდებარე, შედარებით მოზრდილია და შეისრული თაღითაა გადახურული. მეორე მცირე ზომის, ღრმა, კვადრატული ხვრელია. აფსიდში დგას კუბური ფორმის ტრაპეზი. რაც სარკმლის ქვემოთ, კედელზეა მიყრდნობილი. აფსიდი გადახურულია დადაბლებული, არაწესიერი ფორმის კონქით.
დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა, გადახურულია ცილინდრული კამარით. კედლები დასრულებულია აგურის, საფეხუროვანი ლავგარდნით. გრძიე ფასადებზე კედლების ზედა ნაწილი, რითიც ფასადის სიმაღლე 1/5 შეადგენს, ქვედა ნაწილების მიმართ ოდნავ გამოშვერილია და ფასადის მთელ სიგრძეზე, დაახლოებით 0,5 მ სიმაღლეზე ზოლს ქმნის.
ეკლესია გადახურულია ღარისებრი კრამიტით სამრეკლო ორსართულიანია, ნაშენია კვადრატული აგურით. ორივე სართული გეგმით ოთკუთხაა და ოთხივე მხარეს თაღოვანი მალითაა გახსნილი თაღები დაყრდნობილია კუთხეებში მდგარ, კვადრატულ ბოძებზე. მათ შორის ქვედა სართულის ბოძები აგურით გამოყვანილი, ორსაფეხურიანი კაპიტელებით არის დასრულებული. სართული გადახურულია ცილინდრული ფორმის კამარით.
სამრეკლოს მეორე სართული, რითიც ქვედა სართულის სახურავის შუაშია დადგმული, ქვედდასთან შუაშია დადგმული. ქვედასთან შედარებით. გაცილებით უფრო ვიწროა და კრამიტით დაბურული, პირამიდისებრი სახურავითაა გადახურული.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პანტა (მრავალმნიშვნელოვანი)

პანტა (მრავალმნიშვნელოვანი)
პანტა შეიძლება აღნიშნავდეს:
პანტა - მსხლის ველური სახეობები
პანტა - სოფელი გულრიფშის მუნიციპალიტეტში
ინტეფ II

ინტეფ II
უაჰანხ ინტეფ II (ასევე ინიოტეფ II, ანტეფ II) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთერთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა პირველი გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2112, ინტეფ II-მ დაახლოებით 50 წელი იმეფა, მისი მმართველობა დასრულდა ძვ.წ. 2063 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი ვაჟი ინტეფ III ავიდა. მისი მეფობის დროს დედაქალაქად თებე იყო გამოცხადებული, ინტეფის მეფობის დროს ეგვიპტე რამდენიმე ნაწილად იყო გაყოფილი და ერთდროულად რამდენიმე დინასტია მართავდა ეგვიპტის სხვადასხვა ნაწილებს.
რესურსები ინტერნეტში
ინტეფ II (უაჰანხი)
ინტეფ II, ეგვიპტის მეფე
ინტეფ უაჰანხი (ინტეფ II)
უაჰანხ ინტეფ II-ის სტელა
მეფე ინტეფ II უაჰანხის სტელა
ძველი ეგვიპტე, ინტეფ II უაჰანხი
უაჰანხ ინტეფ II, ეგვიპტის ფარაონი
ეგვიპტე: მეფეები და ფარაონები: ინტეფ II
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთერთმეტე დინასტიის ფარაონები
გარდაცვლილი ძვ. წ. 2063
Cayman Islands at the 1992 Summer Olympics

Cayman Islands at the 1992 Summer Olympics
The Cayman Islands competed at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain. Ten competitors, all men, took part in seven events in three sports.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Athletics
Men's 100m metres
Kareem Streete-Thompson
Heat — 10.78 (→ did not advance)
Men's Long Jump
Kareem Streete-Thompson
Qualification — 7.39 m (→ did not advance)
Cycling
Six cyclists represented the Cayman Islands in 1992.
Men's road race
Dennis Brooks
Michele Smith
Stefan Baraud
Men's team time trial
Alfred Ebanks
Don Campbell
Craig Merren
Stefan Baraud
Men's 1 km time trial
Don Campbell
Sailing
See also
Cayman Islands at the 1991 Pan American Games
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1992 Summer Olympics
1992
Olympics
ოთარი (საკუთარი სახელი)

ოთარი (საკუთარი სახელი)
ოთარი — საკუთარი სახელი (არაბული). ნიშნავს „სურნელოვანს“, „ნელსაცხებელს“, „წამალს“. მისი მოფერებითი ფორმაა ოთია. ოთარისაგან ნაწარმოებია გვარები: ოთარაშვილი და ოთარიშვილი, ოთია-საგან — ოთიაშვილი.
სქოლიო
მამაკაცის სახელები
რიბარიცა

რიბარიცა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1127 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
განახლება (გალის მუნიციპალიტეტი)

განახლება (გალის მუნიციპალიტეტი)
განახლება (ყოფილი მარჩხაფონი) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე. თემის ცენტრი (სოფლები: გაგიდა, დიხაგუძბა, ოკვინორე). ზღვის დონიდან 10 მ, შავი ზღვიდან 7 კმ, გალიდან 21 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
განახლების თემის სოფლები
ორტუელია

ორტუელია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის გრან-ბილბაოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,65 კმ². მოსახლეობა — 8385 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ორტეულიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
პიერ ედმონ ბუასიე

პიერ ედმონ ბუასიე (დ. 25 მაისი, 1810, ჟენევა — გ. 25 სექტემბერი, 1885, ვალერი, ვოს კანტონი) — შვეიცარიელი ბოტანიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1885), პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1878). მას ეკუთვნის ნაშრომები სისტემატიკისა და ფლორისტიკის დარგში. აღწერა ყვავილოვან მცენარეთა დაახლოებით 6000 ახალი სახეობა და დაადგინა 131 ახალი გვარი. კაპიტალურ ნაშრომში „აღმოსავლეთის ფლორა“ (ტ. 1–5, 1867–1884; დამატ. ტომი, 1888) განზოგადებულია ბუასიეს მრავალწლიანი მოგზაურობა ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და ახლო აღმოსავლეთში, შეიცავს დაახლოებით 12 ათასი სახეობის მცენარის აღწერასა და გეოგრაფიულ გავრცელებას. მის მიერ შეგროვებული ჰერბარიუმისა და შემდგომი ნაშრომების დასაცავად ჟენევაში აგებულია შენობა და გამოიცემა ჟურნალი „ბუასიე“.
სქოლიო
შვეიცარიელი ბოტანიკოსები
საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
გეტინგენის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
Idrisovo

Idrisovo (İźris) is a rural locality (a village) in Shafranovsky Selsoviet, Alsheyevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 389 as of 2010. There are 10 streets.
Geography
Idrisovo is located 10 km southwest of Rayevsky (the district's administrative centre) by road. Uvarovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Alsheyevsky District
მაკედონია (ტერმინი)

მაკედონია (ტერმინი)
ტერმინი მაკედონია გამოიყენება ურთიერთმომცველი და საწინააღმდეგო მნიშვნელობებით როგორც გეოგრაფიული ასევე ისტორიული და პოლიტიკური მნიშვნელობებით. ტერმინი გამოიყენება ასევე სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის ენებისა და ხალხების აღნიშვნისათვის. ის მეოცე საუკუნის დასაწყისიდან წარმოადგენდა სერიოზული პოლიტიკური კამათის მიზეზს. მდგომარეობას ამწვავებს ის, რომ სხვა და სხვა ეთნიკური ჯგუფები იყენებენ ტერმინს საკუთარი იდენტობის და ენის აღსანიშნავად.
ისტორიულად, ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე რეგიონის აღმნიშვნელი საზღვრები იცვლებოდა. გეოგრაფიულად, რეგიონის საზღვრები და მინი ტერიტორიაზე არ არსებობს ერთნაირი პოზიცია მეცნიერებსა და ხალხებს შორის. დემოგრაფიულად, დასახლებულია ძირითადად ოთხი განსხვავებული ეთნიკური ჯგუფისგან რომელთაგანაც სამი თავს მიიჩნევს მაკოდონელებად: მათ შორის ორი ბერძნები და ბულგარელები რეგიონალურ დონეზე, ხოლო ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკის მოსახლეობა ეროვნულ დონეზე. ლინგვისტურად, რეგიონში გამოყენეგული ენები და დიალექტები არის დავის საგანი. პოლიტიკურად, ტერმინის გამოყენების უფლებამ გამოიწვია საბერძნეთსა და მაკედონიის რესპუბლიკას შორის დებატები. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მედიაციის მიუხედავად 1993 წლიდან მიმდინარეობს უშედეგო კამათი, თუმცა მიღწეულია შეთანხმება მაკედონიას დროებით საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე ეწოდებოდეს: უგოსლავიის ყოფილი რესპუბლიკა მაკედონია (ან აბრევიატურა - FYROM).
რეგიონის დასახელებები სხვა და სხვა ენებზე
ალბანური:
სომხური:
ბულგარული:
ქართული:
ბერძნული:
მაკედონური:
სერბული: ,
სერბული (არქაული): ,
თურქული:
ლიტერატურა
(pb)
Danforth, Loring M. (1995), The Macedonian Conflict: ethnic nationalism in a transnational world Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-691-04357-4
(pb)
ჩრდილოეთი მაკედონია
ოლვენა

ოლვენა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,90 კმ². მოსახლეობა — 56 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოლვენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ოლვენა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
680-იანები

680-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
ვილიამონტესი

ვილიამონტესი — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტში. წარმოადგენს ვილიამონტესის მუნიციპალიტეტის ცენტრს.
მდებარეობს ზღვის დონიდან 390 მეტრზე, მდინარე პილკომაიოს მარცხენა ნაპირზე, დასავლეთით აკრავს ანდური სიერა-დელ-აგუარაგუეს მთათა სისტემა.
2007 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 20 000 ადამიანს.
1932–1935 წლებში ბოლივია-პარაგვაის შორის ჩაკოს ომის მიმდინარეობისას, ვილიამონტესი ბოლივიის არმიის მთავარ ბანაკს წარმნოადგენდა. ომის ფინალური ეტაპისასაც, დაცვის მთავარი ხაზი სწორედ ამ ქალაქზე გადიოდა.
რეგიონში აღმოჩენილია ნავთობისა და გაზის მარაგები.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის რუკა
ვილიამონტესის კლიმატი
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბოლივიის ქალაქები
ვონჯუ

ვონჯუ — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს კანვონდოს პროვინციაში. მისი ფართობი 867.76 კმ²-ია. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 303975 კაცს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
სამხრეთ კორეის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ქალაქის გვერდი ენციკლოპედიაში Galbijim
ვონჯუს ღირსშესანიშნაობები
კანვონდოს პროვინციის ქალაქები
სამხრეთ კორეის ქალაქები
ქართული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების სია

ქართული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების სია
ქვემოთ მოცემულია ქართული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების სია. საქპატენტის მიერ საქართველოში დარეგისტრირებულია 24 ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინო და მიკროზონა.
რესურსები ინტერნეტში
ღვინის ეროვნული სააგენტო
ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
დიდწიპწიანი ჩინური

დიდწიპწიანი ჩინური — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ჩინურის ერთ-ერთი მცირემოსავლიანი ვარიაციაა.
ბოტანიკური აღწერა
გამოირჩევა ძლიერი ზრდითა და გადაჭარბებული ყვავილცვენიო. მორფოლოგიური ნიშნებით მისთვის დამახასიათებელია გლუვი ფოთლები, რომელთა ყუნწის ამონაკვეთი ნამდვილ ჩინურთან შედარებით ღიაა, მომრგვალო ან ჩანგისებური. მტევანი საშუალო ზომის და ძალიან თხელია. განსაკუთრებით გამოირჩევა წიპწა, რომელიც დიდი ზომისაა (8-9 × 5.5 მმ.). ფორმით ჩვეულებრივი ჩინურის წიპწას პგავს, ღია ყავისფერია, მომწვანო-მოყვითალო ელფერიო.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 107
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები