PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯეიმზ ბონდი

ჯეიმზ ბონდი — მწერალ იენ ფლემინგის რომანების პერსონაჟი. კოდური ნომრის „007“ მატარებელი ეს გამოგონილი პერსონაჟი არაერთი წიგნისა თუ ეკრანიზაციის გმირად იქცა. ძირითადად ცნობილია 23 ფილმი მისი თავგადასავლების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
30AU.co.uk
ჯეიმზ ბონდი
Los Yébenes

Los Yébenes is a municipality located in the province of Toledo, Castile-La Mancha, Spain. According to the 2006 census (INE), the municipality has a population of 6,341 inhabitants.
See also
Battle of Yevenes (1809)
References
Municipalities in the Province of Toledo
Çaylı, Qazax

Çaylı, Qazax
Çaylı (also, Chayly) is a village and municipality in the Qazakh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 6,878.
References
Populated places in Qazax District
ოსკარ აიზეკი

ოსკარ აიზეკი
ოსკარ აიზეკ ერნანდეს ესტრადა (ცნობილი, როგორც ოსკარ აიზეკი, დ. 9 მარტი, 1979) — ამერიკელი მსახიობი და მუსიკოსი. იგი ცნობილია ფილმებში „ლუინ დეივისის შიგნით“ და „მანქანიდან“ განსახიერებული როლებით. 2015 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“ იგი ასრულებს პო დემერონის როლს.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 9 მარტი
დაბადებული 1979
ამერიკელი მსახიობები
კანდეიასი (მინას-ჟერაისი)

კანდეიასი (მინას-ჟერაისი)
კანდეიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-ბელუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 83 158 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 321.87 კმ²-ზე. ფართობი 258 357 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Molodohvardiisk

Molodohvardiisk (translit. Molodogvardeysk) is a city in southeastern Ukraine. It is located in the Krasnodon Municipality in Dovzhansk Raion of Luhansk Oblast (region). Its population is approximately
History
Previous settlements at this location were called Sotsmistechko in the 1950s, and Atamanivka in the 1940s. Molodohvardiisk was originally established in 1955, named after the Young Guard resistance group. It was granted city status in 1961.
In January 1989 the population of the city was 31 766 people.
In 2013 the population of the city was 23 332 people.
Since 2014, Molodohvardiisk has been controlled by the Luhansk People's Republic and not by Ukrainian authorities.
Demographics
Native language as of the Ukrainian Census of 2001:
Russian 88.6%
Ukrainian 10.9%
Belarusian 0.2%
Facilities
The town has three comprehensive education schools, a music school, an art school, and a cultural center "Dom Kultury" ("Culture House").
References
Cities in Luhansk Oblast
Populated places established in the Ukrainian Soviet Socialist Republic
Populated places established in 1955
Cities of district significance in Ukraine
Soviet toponymy in Ukraine
1955 establishments in Ukraine
ფრანსუაზა ჟილო

ფრანსუაზა ჟილო
მარი ფრანსუაზა ჟილო ; დ. 26 ნოემბერი, 1921, ნეიი-სიურ-სენი, საფრანგეთი) — ფრანგი მხატვარი და გრაფიკოსი, მემუარების ავტორი. მან პოპულარობა მოიპოვა 1964 წელს, როდესაც გამოაქვეყნა ავტობიოგრაფია „ჩემი ცხოვრება პიკასოსთან“, სადაც აღწერილი იყო მისი ურთიერთობა ცნობილ მხატვარ პაბლო პიკასოსთან 1943-1953 წლებში.
ბიოგრაფია
ფრანსუაზას დედა მადლენ რენო (1898-1985) ნიჭიერი მხატვარი იყო. ფრანსუაზას მამა — ემილე გილოტი (1889-1957), წარმატებული ბიზნესმენი, ძალიან განათლებული პიროვნება იყო, თუმცა ამავე დროს გამოირჩეოდა ავტორიტარული ხასიათით.გოგონამ პატარაობიდან მარცხენა ხელით დაიწყო წერა, მაგრამ მამა 4 წლიდან აიძულებდა მარჯვენა ხელით ეწერა. შედეგად ფრანსუაზა ამბიდექსტრუალური გახდა და ორივე ხელით თანაბრად შეეძლო წერა. ხუთი წლის ასაკიდან მხატვრობა სურდა, თუმცა მკაცრი მამა ასულში მომავალ იურისტს ხედავდა. ამის მიუხედავად, ფრანსუაზამ გაიმარჯვა მამასთან დაპირისპირებაში და ხატვა დაიწყო.
1938 წელს ფრანსუაზამ გახსნა პირველი სახელოსნო პარიზში, ბებიის-ანა რენოს სახლში. 1943 წელს, ოკუპირებულ პარიზში, 22 წლის მხატვარმა ჩაატარა ნამუშევრების პირველი გამოფენა, რომელიც დიდი მოწონება დაიმსახურა.
ამავე დროს მან გაიცნო პაბლო პიკასო, რომელიც 40 წლით უფროსი იყო. პაბლო პიკასოს აიმ პერიოდში დაძაბული სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა დორა მაართან. 1948 წელს ჟილომ და პიკასომ ერთად დაიწყეს ცხოვრება საფრანგეთის სამხრეთით, ვალორისში. წყვილს ორი შვილი ჰყავდა: კლოდი (1947) და პალომა (1949). პაბლო პიკასოს რთულმა ხასიათმა და მისმა გამუდმებულმა ღალატმა ფრანსუაზა აიძულა შვილები წაეყვანა და პაბლო პიკასო დაეტოვებინა 1953 წელს. 1955 წელს ფრანსუაზა ჟილომ იქორწინა მხატვარ ლუკ სიმონზე. 1956 წელს დაიბადა მათი ქალიშვილი ორელია. წყვილი 1962 წელს დაშორდა ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე.
ფრანსუაზამ მიიღო შეთავაზებები დაეწერა მოგონებები ცნობილ ადამიანთან ერთად ცხოვრების შესახებ. პაბლო პიკასო ყველანაირად ხელს უშლიდა წიგნის გამოქვეყნებას და წააგო სამი სასამართლო პროცესი. მემუარში "ჩემი ცხოვრება პიკასოსთან" აღწერილია არა მხოლოდ პიკასოს შემოქმედება, არამედ მისი რთული ურთიერთობა ქალებთან. წიგნის გამოცემის შემდეგ, პიკასომ გაწყვიტა ყოველგვარი კავშირი მათ საერთო შვილებთან.
1970 წელს ფრანსუაზა ჟილო ცოლად გაჰყვა ამერიკელ ვირუსოლოგ ჯონას სოლკს, რომელმაც შექმნა პოლიომიელიტის ვაქცინა.
1990 წელს ფრანსუაზა ჟილოს მიენიჭა საპატიო ლეგიონის ორდენი.
შემოქმედება
ფრანსუაზა ჟილომ დაიწყო მუშაობა აბსტრაქციონიზმის მიმართულებით, რამაც მოგვიანებით შეიძინა სტრუქტურული ელემენტები. იგი ასევე მუშაობდა გრაფიკაში, ლითოგრაფიასა და აკვატინტში.
პოპკულტურაში
ბრიტანელი მსახიობი ნატაშა მაკელჰონე თამაშობს ფრანსუაზა ჟილოს ფილმში „გაატარო ცხოვრება პიკასოსთან ერთად“ (1996). ამერიკული დოკუმენტური ანთოლოგიის სატელევიზიო სერიალის Genius (2018) მეორე სეზონში, რომელიც პიკასოს ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე მოგვითხრობს, ფრანსუაზას როლს ასრულებს ფრანგი მსახიობი პოეზი კლემანსი.
რესურსები ინტერნეტში
ფრანსუაზა ჟილო - ოფიციალური ვებ გვერდი
ფრანსუაზა ჟილო IMDb
==სქოლიო==
ფრანგი მხატვრები
ფრანგი ქალი მხატვრები
ფრანგი მწერლები
ფრანგი ქალი მწერლები
მწერლები ეროვნებისა და საუკუნის მიხედვით
მხატვრები საუკუნის მიხედვით
პაბლო პიკასო
დაბადებული 26 ნოემბერი
დაბადებული 1921
კემბრიჯის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პარიზის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ფრანგი მემუარისტები
ბერექე (აყმოლის ოლქი)

ბერექე (აყმოლის ოლქი)
ბერექე — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ვოლგოდონოვკის სასოფლო ოკრუგში. ატოკ კოდი — 113441300. გაუქმდა 2013 წელს და მისი მოსახლეობა მიეკუთვნა სოფელ ყოიქელდის.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 137 კაცს, საიდანაც ყველა ეთნიკურად ყაზახი იყო.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 75 ადამიანი (34 მამაკაცი და 41 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 28 ადამიანს შეადგენს (14 მამაკაცი და 14 ქალი).
სქოლიო
არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მეკერეუკა (დროკიის რაიონი)

მეკერეუკა (დროკიის რაიონი)
მეკერეუკა — სოფელი მოლდოვაში, დროკიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 553 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დროკიის რაიონის სოფლები
ჩილეს ზღვა

ჩილეს ზღვა (ესპ. Mar Chileno) წარმოადგენს წყნარი ოკეანის ნაწილს, გადაჭიმულია კონტინენტური ჩილეს დასავლეთით, ქვეყნის მთელს სიგრძეზე. ამ ზღვის სტატუსი განისაზღვრა ჩილეს საგარეო საქმეთა სამინისტროს 1974 წლის 30 მაისის #346 ბრძანებულებით, რომლის მიხედვითაც, "წყლები, რომლებიც გარს აკრავს ან ეხება ჩილეს სანაპიროებს, ეწოდოს ჩილეს ზღვა".
რესურსები ინტერნეტში
Fundación Mar de Chile
Sitio del Libro "El Mar Chileno"
სქოლიო
წყნარი ოკეანის ზღვები
ჩილეს გეოგრაფია
ზღვები ანბანის მიხედვით
ჰერმესი (მოდის სახლი)

ჰერმესი (მოდის სახლი)
ჰერმესი — ფრანგული მოდის სახლი, რომელიც 1837 წელს დაარსდა.
თავდაპირველად ფირმა საცხენოსნო და ეკიპაჟების აღკაზმულობის დასამზადებელი სახელოსნო იყო. იგი დააარსა ტერი ჰერმესმა (1801-1878) და ემსახურებოდა მხოლოდ არისტოკრატიული წრის წარმომადგენლებს. 1880 წელს ტერის შვილმა, შარლ-ემილმა გადაიბარა მამის ბიზნესი და ასორტიმენტი გააფართოვა. ფირმა უკვე ყველა მსურველს ემსახურებოდა.
1951 წელს კომპანიას სათავეში ჩაუდგა რობერ დიუმა. მისი მმართველობის პერიოდში შეიმუშავეს ბრენდის ლოგო, ასევე ამ პერიოდში იქნა არჩეული საფირმო ფერი — ნარინჯისფერი.
ტყავის ნაწარმთან მუშაობასთან ერთად „ჰერმესმა“ თანდათან შეცვალა ასორტიმენტი. დაიწყო პარფიუმერიის, ტანსაცმლის და სხვადასხვა აქსესუარების გამოშვება.
1937 წელს ფირმამ გამოუშვა შარფები. ჰერმესის თანამედროვე შარფები აბრეშუმისაა ზომით 90*90 სმ და იწონის 65 გრამს. მოტივები ძალიან განსხვავებულია. წელიწადში აბრეშუმის შარფების 2 კოლექციას, ზოგჯერ კი ძველი დიზაინის ხელახალ, შეზღუდული ტირაჟსაც უშვებენ. 1937 წლიდან კომპანიამ შარფების 2000 უნიკალური დიზაინი შექმნა.
ჰერმესის შარფებს ატარებდნენ ცნობილი ქალბატონები: დედოფალი ელისაბედ II და მისი და პრონცესა მარგარეტი, პრინცესა გრეის კელი, ჟაკლინ კენედი, ოდრი ჰეპბერნი, შერონ სტოუნი, კამერონ დიასი, ენ ჰეთეუეი.
1946 წელს ბრენდმა წარმოადგინა მამაკაცის აბრეშუმის ჰალსტუხების ფართე ასორტიმენტი. კომპანიის გაყიდვების 10% სწორედ ჰალსტუხებზე მოდის.
ჰერმესი ცნობილია თავისი ჩანთებით. თითოეულ ჩანთაზე მუშაობა 18-დან 24 საათამდე გრძელდება. მსურველებს რიგში ჩადგომაც კი უწევთ მათ შესაძენად. ეს კი 6 თვიდან 1 წლამდე გრძელდება.
1951 წლიდან კომპანია უშვებს ქალისა და მამაკაცის არომატებს, აქვს ასევე უნისექსის ხაზიც.
ფირმა ცნობილია თავისი ფუფუნების საგნებით. 2008 წელს ჰქონდა 14 ქვეგანყოფილება, რომელიც მოიცავდა ტყავებს, შარფებს, ჰალსტუხებს, ქალისა და მამაკაცის ტანსაცმელს, პარფიუმერიას, საათებს, საკანცელარიო საქონელს, ფეხსაცმელს, ხელთათმანებს, დეკორატიულ ხელოვნებას, ჭურჭელს და საიუველირო ნაწარმს.
კომპანიის გაყიდვების 30% ტყავის ნაწარმზე მოდის, 15% ტანსაცმელზე, 12% შარფებზე, 43% დანარჩენ პროდუქციაზე. ფირმა თავის პროდუქციას ლიცენზირებას არ უკეთებს და მის დიზაინსა და დამზადებაზე მკაცრი კონტროლი აქვს დაწესებული. ფირმის პროდუქცია თითქმის მთლიანად საფრანგეთში მზადდება ხელით, რაც ხარისხისა და უნიკალურობის გარანტიას იძლევა.
2012 წელს ჰერმესის სავაჭრო ცენტრებმა შეცვალეს თავიანთი პოლიტიკა საქონლის დაბრუნებასთან დაკავშირებით. მყიდველებს შეუძლიათ პროდუქციის გაცვლა მისი შეძენიდან 10 დღის განმავლობაში, მხოლოდ სხვა ფერის იგივე პროდუქტზე. სხვაგვარი გაცვლა და თანხის უკან დაბრუნება კატეგორიულად იკრძალება.
თავისი არსებობის მანძილზე კომპანიის დიზაინერები იყვნენ ლოლა პრუსაკი, ჟაკ დილეი, კატრინ დე კაროლი, ნიკოლ დე ვესიანი, ერიკ ბერჟე, ჟან-პოლ გოტიე, კრისტოფ ლემერი და სხვები.
სქოლიო
ტანსაცმლის ბრენდები
ფრანგული ბრენდები
ანაპოიმა

ანაპოიმა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 605 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 337 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 91.43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 124 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ულიცა-სკობელევსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ულიცა-სკობელევსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ულიცა-სკობელევსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ბუტოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2003 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
პოპ-როკი

პოპ-როკი — როკ-მუსიკის ჟანრი, რომელიც წარმოიშვა 1960-იან წლებში. მთავარი გავლენა მის წარმოშობაზე იქონია პოპ და როკ მუსიკის შერევამ.
ჟანრს ყველა თავისებურად ახასიათებს. ბევრი თვლის, რომ ეს არის უბრალოდ როკ-მუსიკის ნაზი ფორმა. პოპ-როკად ითვლება ბევრი მუსიკოსის შემოქმედება, ელტონ ჯონიდან - ჯგუფ Maroon 5-ამდე.
ლიტერატურა
Birrer, F.A.J. "Definitions and research orientation: do we need a definition for popular music?" in D. Horn (ed). Popular Music Perspectives, 1985. Gothenburg. pg 99-105.
Chambers, I. Urban Rhythms, Pop Music and Popular Culture. 1985:OUP.
Fiske, J.Understanding Popular Culture, - 1989 - Routledge
Frith, S. The Sociology of Rock - 1978 - Constable
Frith, S. Sound Effects: Youth, Leisure and the Politics of Rock'n'Roll - 1983 - Constable
Hamm, C. Yesterdays: Popular Song in America - 1979 - New York
Harker, D. One For the Money: Politics and Popular Song - 1980 - Hutchinson
Harron, M. "Pop as Commodity," cited in S Frith - Facing The Music: Essays on Pop, Rock and Culture 1988, Mandarin. pg 173-220
Hill, D. Designer Boys and Material Girls: Manufacturing the '80s Pop Dream. 1986 - Blandford Press
Middleton, R. Studying Popular Music. - 1990 - OUP
Moore, A.F. Rock: The Primary Text, - 1993 - OUP
Shuker, R. Understanding Popular Music - 1994 - Routledge AB
რესურსები ინტერნეტში
Analysis of Pop & Rock
როკ-მუსიკის ჟანრები
მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი მიასნიკოვის რაიონის ხუტორ ჩალტირში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1976 წელს.
მუზეუმის მისამართი: 346660, როსტოვის ოლქი, მიასნიკოვის რაიონი, ხუტორი ჩალტირი, ლენინის ქუჩა № 34.
ისტორია
სოფელ ჩალტირში მდებარე მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი გაიხსნა 1992 წლის 24 აპრილს, სომეხთა გენოციდის ხსოვნის დღეს.
მუზეუმში შექმნილია მუდმივი ექსპოზიცია, რომელიც ეძღვნება ყირიმის ნახევარკუნძულიდან დონში სომხების გადმოსახლებას, სომხების ცხოვრებას დონის მიწაზე. სამუზეუმო ექსპონატებში წარმოდგენილია ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მასალები, საოჯახო ჭურჭელი, შრომის იარაღები, XVIII-XX საუკუნეების დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშები. აქვე წარმოდგენილია საყოფაცხოვრებო საგნები, რომლებიც მოიტანეს სომხებმა ყირიმიდან გადმოსახლების დროს. მუზეუმის ღია მოედანზე დადგეს სომხური ეზოს ღუმელი.
მუზეუმში თავმოყრილია მრავალი ისტორიული ფოტო, აქვე დაცულია ძვირფასი ისტორიული დოკუმენტები და ხელნაწერები. მუზეუმში დაცულია ადგილობრივი მხატვრების ნახატები. მუზეუმის დარბაზებში იმართება დროებითი თემატური გამოფენები: გერმანელებისაგან მიასნიკოვის რაიონის გათავისუფლების აღსანიშნავად, სომეხთა გენოციდის აღსანიშნავად, გამარჯვების დღის აღსანიშნავად.
მუზეუმი ყურადღებას ამახვილებს ხალხური ტრადიციების გამოყენებაზე და ფოლკლორზე. სკოლის მოსწავლეებისათვის იმართება ფოლკლორული საღამოები, თამაშები და კონკურსები.
მუზეუმის თანამშრომლები კითხულობენ ლექციებს, რომელიც ეძღვნება სომხეთის კულტურასა და ისტორიას: „სომხური მწერლობა“, „სომხური ანბანის შექმნა“, „გენოციდი - ადამიანის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაული“ და სხვ.
2011 წელს მუზეუმს სტუმრობდა სომხეთის პრემიერ-მინისტრი ტიგრან სარქისიანი. ახალი, რუსულ-სომხური მეგობრობის აღსანიშნავი, გამოფენის გასაფორმებლად მუზეუმში გაიგზავნა ეროვნული ტანსაცმელი, საყოფაცხოვრებო ნივთები, სასოფლო-სამეურნეო შრომის იარაღები.
ამჟამად ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმთან ფუნქციონირებს რ. პატკანიანის სახელობის ლიტერატურული სტუდია და ფოლკლორული ჯგუფი „წაღკეპუნჩი“. ლიტერატურული სტუდია დააარსა პოეტმა და მხარეთმცოდნემ ხევონდ კრისტოსტურიანმა.
რესურსები ინტერნეტში
Историко-этнографический музей Мясниковского района
Историко-этнографический музей Мясниковского района
Историко-этнографический музей Мясниковского района
როსტოვის ოლქის მუზეუმები
კორნელი სანაძე

კორნელი სანაძე
კორნელი ბარნაბის ძე სანაძე (დ. 2 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 19 სექტემბერი], 1907, დაბა ხონი — გ. 27 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი, პროფესორი, საქართველოს სახალხო მხატვარი, შოთა რუსთაველის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
თბილისის ეკონომიკური ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ, სახვითი ხელოვნებით გატაცებული ახალგაზრდა 1922 წელს შევიდა მოსე თოიძის სახალხო სამხატვრო სტუდიაში, სადაც სწავლობდა 1924 წლამდე. ამავე წელს იგი ჩაირიცხა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. აქ სამხატვრო ხელოვნებას ეუფლებოდა შესანიშნავი რუსი მხატვრების ე. ლანსერესა და ი. შარლემანის, საქართველოს სახალხო მხატვრის გიგო გაბაშვილის, მხატვარ თათე ვოსიანის ხელმძღვანელობით.
1929 წელს აკადემიის დამთავრების შემდეგ, სანაძემ დაიწყო დამოუკიდებელი შემოქმედებითი მოღვაწეობა, ხოლო 1934 წლიდან იგი ფერწერას ასწავლიდა აკადემიაში. აღსანიშნავია, რომ 1930 წელს, როდესაც მკაფიოდ ჩამოყალიბდა კორნელი სანაძის სახვითი და პოეტური მისწრაფებები, იგი შევიდა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, სადაც სწავლობდა ოთხი წლის განმავლობაში და ეუფლებოდა ვოკალს. გარდა ამისა 1924 წელს მან დაამთავრა თბილისის ეკონომიკური ტექნიკუმიც. კორნელი სანაძე იყო 1830 წლის 8 თებერვალს დაარსებული საქართველოს რევოლუციონერ მხატვართა საზოგადოების-”სარმას” ერთ-ერთი დამაარსებელი და ხელმძღვანელი.
1924 წლიდან სანაძე უკვე ყველა რესპუბლიკური გამოფენის მონაწილეა, ენერგიულად მუშაობს მხატვართა ასოციაციებში, მხატვართა კავშირის გამგეობებში. მას გაფორმებული აქვს კინოფილმები: ”დარიკო”, ”ქალი მწვანეში”. ასევე ოპერისა და ბალეტის თეატრში: ”კარმენი”, ”დაისი”, ”მთების ძახილი”, ”დედა და შვილი”. რუსთაველის თეატრში: ”ტირიფის ქვეშ”. მარჯანიშვილის თეატრში: ”კოლმეურნეს ქორწინება”, ”შამილი”. ქუთაისის თეატრში: ”ოტელო”, ”გუშინდელნი”, ”კიკვიძე”. ბათუმის თეატრში: ”ფოლადაური”, ”პური”.
კორნელი სანაძეს მონაწილეობა აქვს მიღებული საზღვარგარეთ გამართულ გამოფენებშიც, კერძოდ პოლონეთის დედაქალაქ ვარშავაში. მნიშვნელოვანია კორნელი სანაძის, როგორც პედაგოგის როლი, ახალგაზრდა ქართველ მხატვართა აღზრდასა და ჩამოყალიბების საქმეში. მისი მოსწავლეები იყვნენ გამოჩენილი მხატვრები: გ. თოიძე, გ. თოთიბაძე, გ. ჯაში და სხვები. კორნელი სანაძის ნამუშევრები გამოფენილია საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურის მუზეუმში, სახელმწიფო თეატრალურ მუზეუმში, შოთა რუსთაველის სახელობის დრამატული თეატრის მუზეუმში, ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრში, აჭარის ავტონომიურ მუზეუმში, სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო მუზეუმში.
კორნელი სანაძის ნაშრომებიდან განსაკუთრებით ცნობილია ”მებაღე” და ”სინგაპურის საზამთროები”, რომლებიც 2007 წელს ბირმინგენის აუქციონზე იქნა წარდგენილი და საიდუმლო მყიდველის მიერ უცნობ ფასად შეძენილი.
დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 320, თბ., 1994
გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 78
რესურსები ინტერნეტში
კორნელი სანაძე
ქართველი მხატვრები
დაბადებული 2 ოქტომბერი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 27 თებერვალი
გარდაცვლილი 1985
ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
გენანლი

გენანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
ზანგილანის რაიონის სოფლები
გლორია პირესი

გლორია პირესი (დაბ. 23 აგვისტო 1963, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი მსახიობი. ელზა პირესისა და მსახიობ ანტონიუ პირესის ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
გლორია ეკრანზე პირველად ხუთი წლის ასაკში გამოჩნდა ტელენოველა "პატარა ობოლში" (A Pequena Órfã) 1969 წელს, ტელეკომპანია TV Exclesior-ის ნაწარმოები.
პირველი დიდი როლი მიიღო სერიალში "Dancin’ Days" 1978 წელს. გლორია პირესის სერიოზულ როლად მიიჩნევა მარია დე ფატიმას განსახიერება სერიალში "ყველაფერი ნებადართულია" (Vale Tudo).
1993 წელს გლორია მუსიკოს ორლანდუ მორაისს გაჰყვა ცოლად. მასთან გოგონა შეეძინა. (ამდროს მას უკვე ჰყავდა ქალიშვილი კლეო).
სატელევიზიო როლები
ტელენოველები
1968 — პატარა ობოლი — A Pequena Órfã — გლორინია
1972 — ქვის ჯუნგლები — Selva de Pedra (1972) — ფატინია
1973 — ნახევარღმერთი — O Semideus — იონი
1976 — ორი სიცოცხლე — Duas Vidas — ლეტისია
1978 — Dancin' Days — მარისა მატოსი
1979 — კაბოკლა — Cabocla(1979) —ზუკმირა (ზუკა) დი ოლივეირა
1980 — ცოცხალი წყალი — Água-Viva — სანდრა
1980 — სამი მარია — As Três Marias — მარია ჟოზე
1983 — თავაწყვეტილი სიყვარული — Louco Amor — კლაუდია
1984 — Partido Alto — სელინა
1987 — სიყვარულის უფლება — Direito de Amar — როზალია მედეირუსი
1988 — ყველაფერი ნებადართული — Vale Tudo — მარია დე ფატიმა
1990 — შავი კაპუცინი — Mico Preto — სარიტა
1991 — მსოფლიოს მბრძანებელი — O Dono do Mundo — სტელა მასიელ ბარეტუ
1993 — ტროპიკელი ქალის საიდუმლო — Mulheres de Areia — რუთი/რაკელი არაუჟუ.
1996 — საბედისწერო მემკვიდრეობა — O Rei do Gado — რაფაელა (მარიეტა)
1997 — სასტიკი ანგელოზი — Anjo Mau (1997) — ნისი ნორონია
1999 — ნაზი შხამი — Suave Veneno — ინესი/ლავინია
2002 — ქალის სურვილი — Desejos de Mulher — ჟულია მორენუ
2005 — ბელისიმა — Belíssima — ჟულია ფალკაო ასუმპსაო
2007 — ტროპიკული სამოთხე — Paraíso Tropical — ლუსია ვილელა
მინისერიალები
1985 — დრო და ქარი — O Tempo e o Vento — ანა ტერა
1994 — მარია მოურას მემორიალი — Memorial de Maria Moura — მარია მუორა
კინოროლები
1982 — Índia, a Filha do Sol — ინდია
1984 — Memórias do Cárcere — დონა ჰელენა
1987 — Besame Mucho
1988 — Jorge, um Brasileiro — სანდრა
1995 — O Quatrilho — პიერინა
1996 — O Guarani
1997 — Pequeno Dicionário Amoroso
2001 — A Partilha — სელმა
2006 — Se Eu Fosse Você — ჰელენა / კლაუდიო
2007 — O Primo Basílio — ჯულიანა
2008 — Se Eu Fosse Você 2 — ჰელენა / კლაუდიო
2009 — მოწევა აკრძალულია — ბაბი
2009 — ლულა, ბრაზილიის ვაჟი — დონა ლინდუ
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1963
ბრაზილიელი მსახიობები
ილია ზურაბიშვილი

ილია ზურაბიშვილი
ილია ელეფთერის ძე ზურაბიშვილი (დ. 18 მარტი, 1872, ყვარელი — გ. 29 მარტი, 1955, თბილისი) — ქართველი მწერალი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
ყვარელში დაამთავრა ორკლასიანი სკოლა და უსახსრობის გამო სწავლა აღარ გაუგრძელებია. მიუხედავად ამისა დიდი შრომითა და გარჯით შეძლო მიეღო სოლიდური თვითგანათლება. განსაკუთრებით კარგად იცნობდა ქართული და მსოფლიო კლასიკურ ლიტერატურას. კალამი ადრე სცადა, უკვე ოცდაორი წლის ჭაბუკს გიორგი წერეთელმა გაზეთ „კვალში“ დაუბეჭდა პირველი მოთხრობა „სამშობლოს მსხვერპლი“. მალე მისი ნაწარმოებები ილია ჭავჭავაძის „ივერიამაც“ გამოაქვეყნა. შემდეგ იქვე დაიბეჭდა მისი თეატრალური რეცენზიები.
ილია ზურაბიშვილი ცნობილია როგორც თეატრის შესანიშნავი კრიტიკოსი და მუსიკათმცოდნე. ამ საკითხებზე რეცენზიების გარდა აქვს ნარკვევები ჩვენი თეატრის კორიფეებზე, წერილები საოპერო თუ სიმფონიურ მუსიკაზე. მის კალამს ეკუთვნის ნაშრომი „ხალხის მოქმედი გენია“, ივანე ფალიაშვილის და ვანო სარაჯიშვილის ლიტერატურული პორტრეტები და მონოგრაფია ზაქარია ფალიაშვილის ლიტერატურული პორტრეტები და მონოგრაფია „ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი““. ი. ზურაბიშვილმა დაგვიტოვა მოგონებები თავისი დროის ისეთ გამოჩენილ მოღვაწეებზე როგორიცაა ილია, აკაკი და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 160, თბ., 1994
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 1955
ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ილია
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
Amashukeli

Amashukeli is a Georgian surname which may refer to:
Vasil Amashukeli (1886–1977), Georgian film director
Elguja Amashukeli (1928–2002), Georgian sculptor
Besik Amashukeli (born 1972), Georgian footballer
Marie Amachoukeli (born 1979), French film director of Georgian origin
Nika Amashukeli (born 1994), Georgian rugby referee
Georgian-language surnames
პაატა სააკაძე

პაატა სააკაძე
პაატა გიორგის ძე სააკაძე (გ. 1625), გიორგი სააკაძის მეორე ვაჟი. მძევლად იყო ირანში შაჰ აბას I-ის კარზე. 1625, ქართლ-კახეთში აჯანყების დაწყების შემდეგ, შაჰის ბრძანებით თავი მოჰკვეთეს და მამას გაუგზავნეს საქართველოში, ტანი კი კათოლიკე მისიონერებს დაუსაფლავებიათ ისპაანში. მოგვიანებით გიორგი სააკაძემ თბილისელი ვაჭრების დახმარებით ფარულად ჩამოასვენა საქართველოში და საგვარეულო მონასტერში, ერთაწმინდაში, დაკრძალა.
ლიტერატურა
ჯამბურია გ., გიორგი სააკაძე, თბ., 1964;
ჯამბურია გ., ქსე, ტ. 8, გვ. 536, თბ., 1984
გარდაცვლილი 1625
კამბოჯა 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კამბოჯა 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კამბოჯამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კამბოჯა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე