PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გიორგი ჯაფარიძე

გიორგი ჯაფარიძე
გიორგი (გია) ჯაფარიძე (დ. 5 მაისი, 1945, თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე, მხატვარი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2015)
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების განყოფილება. 1972 წელს ასპირანტურა. 1990-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პედაგოგი. 1970 წლიდან მონაწილეობს გამოფენებში: ქართული დაზგური ქანდაკება (თბილისი, 1991), გალერეა „45“ (ბაზელი, 1992), კრისტიან მერიანის ფონდი (ბაზელი, 1992), ემერიხი, ლევერ კუზენი (გერმანია, 1994), „საბერძნეთი თანამედროვე ქართულ ხელოვნებაში“ (თბილისი, 1998) და სხვა. მისი ნამუშევრები დაცულია გერმანიის, შვეიცარიის, აშშ-ის, საბერძნეთის კერძო კოლექციებში, საქართველოს ეროვნულ გალერეაში.
ჯილდოები
წლის საუკეთესო ნამუშევრის პრემია
საქართველოს კომკავშირის პრემია
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მოქანდაკეები
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1945
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2015)
თბილისში დაბადებულები
გ
შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ვულკოვსკოეს ტბა

ვულკოვსკოეს ტბა — კარსტული წარმოშობის ტბა ბელარუსში, ბრესტის ოლქის ივაცევიჩის რაიონში. მდებარეობს ქალაქ ტელეხანის ჩრდილოეთით, სოფ. ვულკა-ტელეხანსკაიას. განლაგებულია მდ. იასელდი აუზში, რომელთანაც აგილსკის არხითაა დაკავშირებული, ხოლო ვიგონოვსკოეს ტბის გავლით — მდ. შჩარასთან.
სარკის ფართობი შეადგენს 0,5 კმ²-ს, სიგრძეში 1 კმ, ხოლო სიგანეში 0,7 კმ-ია. მაქსიმალური სიღრმე — 24,5 მ.
ტბაში ყველაზე მეტად გავრცელებულია ქორჭილა, კაპარჭინა, წერი, ნაფოტა, იშვიათად ვხვდებით ფარფლწითელას, ჩიქვს, ციმორს, ვერცხლისფერ კარჩხანას. აგრეთვე მოშენებულია კიბოები.
ლიტერატურა
Блакiтная кнiга Беларусi: Энцыкл. / БелЭн; Рэдкал.: Н. А. Дзiсько i iнш. — Мн.: БелЭн, 1994.
ბელარუსის ტბები
Solenopsis electra

Solenopsis electra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
აზერბაიჯანის საბინაო განვითარების სახელმწიფო სააგენტო

აზერბაიჯანის საბინაო განვითარების სახელმწიფო სააგენტო — ცენტრალური აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც შექმნილია მრავალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსების მშენებლობისთვის გამოყოფილი თანხების ეფექტურად გამოყენებისა და დაბალი და საშუალო შემოსავლის მქონე მოქალაქეებისა და მოსახლეობის საცხოვრებლით უზრუნველსაყოფად. სააგენტო ასევე ახორციელებს სახელმწიფო პოლიტიკას - არეგულირებს ურბანული დაგეგმარებას, დიზაინსა და არქიტექტურას.
სააგენტო შეიქმნა 2016 წლის 11 აპრილს. იგი ორმხრივ თანამშრომლობას ახორციელებს შესაბამის ორგანიზაციებთან გერმანიაში, სინგაპურში, თურქეთში, რუსეთში, ბრაზილიაში, მექსიკაში, მაროკოში. სააგენტო ასევე თანამშრომლობს ზოგიერთ საერთაშორისო ფინანსურ სააგენტოსთან და მსხვილ ფინანსურ კომპანიებთან.
პროექტები
„იასამალის“ საცხოვრებელი კომპლექსი, სახელმწიფო საბინაო განვითარების სააგენტოს პირველი პროექტი, მდებარეობს ბაქოს იასამალის რაიონში.
2016 წლის 24 დეკემბერს კომპლექსის პირველ 9 სართულიან საცხოვრებელ კორპუსს და საშუალო სკოლის შენობას ჩაეყარა საფუძველი.
ბინების გარდა, კომპლექსში ასევე შედის ორსართულიანი საბავშვო ბაღი, რომელიც გათვლილია 240 ბავშვზე და სამსართულიანი საშუალო სკოლა 960 მოსწავლეზე. ბინები სრულად გარემონტებული და აღჭურვილია სამზარეულოს ავეჯით.
პირველი ეტაპის დასრულება და საცხოვრებელი კომპლექსის გახსნა 2018 წელს მოხდა.
ჰოვსანის საცხოვრებელი კომპლექსი მდებარეობს ბაქოს აღმოსავლეთ ნაწილში, სურახანის რაიონის სოფელ ჰოვსანთან. კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში არის 20 ჰექტარი ეკოლოგიურად სუფთა ტერიტორია, რომელიც შედგება ზეთისხილისა და ფიჭვის ხეებისგან.
საცხოვრებელი კომპლექსის გახსნა 2020 წელს მოხდა.
განჯის საცხოვრებელი კომპლექსის მშენებლობა 2020 წლის თებერვალში დაიწყო. კომპლექსი მოიცავს 18 მრავალბინიან კორპუსს.
რესურსები ინტერნეტში
https://mida.gov.az/ - უწყების ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
აზერბაიჯანის ორგანიზაციები
გუანაკასტეს დაცული ტერიტორია

გუანაკასტეს დაცული ტერიტორია – მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი კოსტა-რიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. იგი მოიცავს რამდენიმე ეროვნულ პარკს:
სანტა-როსას ეროვნული პარკი
გუანაკასტეს ეროვნული პარკი
რინკონ-დე-ლა-ვიეხას ეროვნული პარკი
ხუნკილიალის ყურის ველური ბუნების ლანდშაფტი
დაცული ტერიტორიების საერთო ფართობია 1470 კმ². 1994 წელს დაცული ტერიტორია შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
http://www.unep-wcmc.org/index.html?http://sea.unep-wcmc.org/sites/wh/guanacas.html~main
კოსტა-რიკის გეოგრაფია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კოსტა-რიკაში
ჩაბი

ჩაბი
იმპერატორის მეუღლე ჩაბი (დ. 1227 — გ. 1281) — ჩინეთის იმპერატორის მეუღლე იუანის დინასტიიდან. მონღოლეთის ხანის და მთელი ჩინეთის იმპერატორის, ყუბილაი ხანის მეუღლე.
„მონღოლეთის საიდუმლო ისტორიის“ მიხედვით, ჩაბი ყუბილაის ფავორიტი ცოლი და არაოფიციალური მრჩეველი იყო მისი მმართველობის განმავლობაში. ის ხელოვნების მოყვარული იყო, რის გამოც შესაძლოა მას დიდი წვლილი მიუძღვის ვენეციელი მოგზაურის, მარკო პოლოს წარმატებაში. არსებობდა იმის ეჭვიც, რომ მისი დედამთილის, სორჰატანის მსგავსად, ისიც ქრისტიანი იყო.
დედოფალი ჩაბი სიმბოლურად განასახიერებდა ქალის დიდ როლს მონღოლეთის კულტურაში. როგორც ყუბილაის მეუღლეს და მრჩეველს, ჩაბი მნიშვნელოვანი პოლიტიკური და დიპლომატიური გავლენა ჰქონდა, განსაკუთრებით ჩინეთის მასების შერიგებისას. ჩაბიმ ხელი შეუწყო ბუდიზმის მაღალ დონეზე განვითრებას მთავრობაში. სამხრეთ ჩინეთის საიმპერატორო ოჯახის დასამშვიდებლად, ჩაბი მათ უკეთესი მოპყრობას პირდებოდა. ის ასევე დაეხმარა ყუბილაის აეცილებინა მონღოლეთის საძოვრებზე მოსახლე ჩინელ ხალხთან ბრძოლა, რაც მათთან საუბრით და პატივისცემით შეძლო. ჩაბის დახმარებით, ყუბილაიმ შეძლო დაემორჩილებინა მისი პატივმოყვარე ძმა, ჩინეთის აზნაურობა და გლეხობა.
ლიტერატურა
Stearns, Peter N.; Michael Adas; Stuart B. Schwartz; Marc Jason Gilbert (2011). "14 • The Last Great Nomadic Challenges: From Chinggis Khan to Timur". World Civilizations: The Global Experience AP* Edition (6th ed.). pp. 327–328. ISBN 0-13-136020-5.
ჩინეთის იმპერატორების მეუღლეები
დაბადებული 1227
გარდაცვლილი 1281
Lasioglossum cinctipes

Lasioglossum cinctipes is a species of sweat bee in the family Halictidae.
References
Further reading
cinctipes
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1888
თეიმურაზ კაკალაძე

თეიმურაზ კაკალაძე
თეიმურაზ 'თემურ' კაკალაძე (დ. 6 მაისი, 1988) — ქართველი ფეხბურთელი, ქობულეთის „შუქურას“ მეკარე.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1988
ქართველი ფეხბურთელები
დაბადებული 6 მაისი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
პიკარდია

პიკარდია — საფრანგეთის რეგიონი, მდებარეობს პარიზის სამხრეთით. შედგება 3 დეპარტამენტისაგან: ენა, უაზა, სომა.
ფართობი - 19,4 ათასი კვ.კმ.,
მოსახლეობა - 1,8 მლნ.
ქალაქები: ამიენი, კომპიენი, ლაონი.
მე-13 ს-ში სახელი პიკარდია ვრცელდებოდა მცირე რეგიონზე პარიზის სამხრეთით. ასწლიანი ომის დროს სადავო იყო ინგლისსა და საფრანგეთს შორის. 1477 წელს დაიკავა ლუი XI-მ. პიკარდია ასევე იყო ბრძოლის ველი 1-ლი მსოფლიო ომის დროს.
საფრანგეთის რეგიონები
ვაგიშ შასტრი

ვაგიშ შასტრი (აგრეთვე ცნობილი როგორც ბ პ ტ ვაგიშ შასტრი) (დ. 24 ივლისი, 1934, ხურაი, საგარი, ინდოეთი) — საერთაშორისო მნიშვნელობის სანსკრიტის სპეციალისტი, გამოჩენილი ლინგვისტი და იოგი. დაიბადა სოფელ ხურაიში, საგარის რაიონში, მადჰია პრადეშში, 1934 წელს. თავდაპირველად განათლება ხურაიში მიიღო, ხოლო შემდეგ სწავლა ვრინდავანსა და ბენარესში გააგრძელა. 1959 წელს მან პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო და ვარანასში, ტიკმანის სანსკრიტის კოლეჯში სანსკრიტის შესახებ ლექციებს კითხულობდა. 1970 წელს იგი ვარანასში სამპურნანანდის სანსკრიტის უნივერსიტეტის კვლევითი ინსტიტუტის ხელმძღვანელი და პროფესორი გახდა. ამ პრესტიჟულ აკადემიურ თანამდებობაზე მან სამი ათეული წელი დაჰყო. მას მიღებული აქვს მაგისტრის წოდება — ვიაკარანა აჩარია (1959); დოქტორის ხარისხი ვიდიავარიდჰი გრამატიკასა და ისტორიულ ლინგვისტიკაში (1964) და ლიტერატურის დოქტორის წოდება ვაჩასპატი (1969) სამპურნანანდის სანსკრიტის უნივერსიტეტში.
რესურსები ინტერნეტში
ვაგიშ შასტრი
სანსკრიტის სპეციალისტები
ინდოელი მწერლები
დაბადებული 1934
დაბადებული 24 ივლისი
კონსერჟერია

კონსერჟერია, ყოფილი სამეფო სასახლე და საპყრობილე პარიზში, საფრანგეთი. მდებარეობს კუნძული სიტეს დასავლეთ ნაწილში, პარიზის ღვთისმშობლის ტაძართან. ნაწილია პალე დე ჟუსტისის (იუსტიციის სასახლე) უფრო ვრცელი კომპლექსის, რომელიც ამჟამადაც სასამართლოს დანიშნულებას ასრულებს. საფრანგეთის რევოლუციის პერიოდში ასობით ტუსაღი კონსერჟერიიდან გილიოტინაზე დასაჯეს სიკვდილით პარიზის რამდენიმე მოედანზე.
წყაროები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კულტურის სამინისტროს მონაცემთა ბაზა
კულტურის სამინისტრო, სურათები
პარიზის ღირსშესანიშნაობები
სამეფო რეზიდენციები
Lake Beyşehir

Lake Beyşehir (anciently, Carallis or Karallis, or Caralis or Karalis (Κάραλις)) is a large freshwater lake in Isparta and Konya provinces in southwestern Turkey. It is located at around and is the largest freshwater lake in Turkey. It has an area of 650 km² and is 45 km long and 20 km wide. It carries the same name as the principal urban centre of its region, Beyşehir. Anciently, it was considered part of ancient Isauria.
The lake is fed by streams flowing from the Sultan Mountains and the Anamas Mountains. The water level in the lake often fluctuates by year and by season. Lake Beyşehir is used for irrigation and aquaculture, although it is also a national park. There are thirty-two islets in varying sizes in the lake. Lake Beyşehir is also an important site for many bird species.
The maximum depth is 10 metres.
Water in the lake was at its lowest level during the period 1960-1990 in October 1975 at 1121.96 metres, with 64,500 hectares of water surface. The highest water level in the same period was 1125.50 metres in March 1981, with a surface area of 74,600 hectares.
See also
List of lakes in Turkey
Taşköprü, a historic regulator dam and bridge next to the lake
Lake Beyşehir National Park
References
Lake Beyşehir at BirdLife International
External links
Documentary by ADOKBEL (Association Of Anatolian Natural And Cultural Documentaries)
Beysehir
Beysehir
Landforms of Isparta Province
Beyşehir District
Tourist attractions in Konya Province
Tourist attractions in Isparta Province
Important Bird Areas of Turkey
2073

2073
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
ვრანგელის სახლი

ვრანგელის სახლი — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1885 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. ამ სახლში გაატარა თავისი ბავშვობა და ახალგაზრდობა თეთრგვარდიელმა გენერალმა, თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა პეტრე ვრანგელმა. ვრანგელის სახლს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ამჟამად ნაგებობა ავარიულ მდგომარეობაშია და საჭიროებს რესტავრაციას.
ისტორია
ვრანგელის ვილა ააშენეს 1885 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად სახლი სხვადასხვა მფლობელის ხელში იყო, ხოლო შემდეგ იყიდა ბარონმა ნიკოლაი ვრანგელმა, რომელიც იყო მეცნიერი, ხელოვნებათმცოდნე, მწერალი და ანტიკვარიატის კოლექციონერი. მისი ცოლი მარია დიმიტრის ასული იყო როსტოვის პირველი ქალთა საკვირაო სკოლის გახსნის ინიციატორი. მათი შვილი პეტრე ვრანგელი გახდა თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი სამოქალაქო ომის პერიოდში.
საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და მასში განათავსეს № 68 საბავშვო ბაღი. 1990-იან წლებში საბავშვო ბაღი დახურეს და შენობა აქამდე მიტოვებულია. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის მეთაურის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 გადაწყვეტილების მიხედვით ვრანგელის სახლი სახელმწიფო დაცვის ქვეშაა და გამოცხადებულია რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად. 2006 წელს შენობა საჩუქრად გადაეცა როსტოვის ეპარქიას. ამჟამად ქირავდება რესტავრაციის პირობით. ეპარქია ფიქრობს, რომ განახლებულ შენობაში გახსნას საგანმანათლებლო ცენტრი და მუზეუმი. 2011 წელს დაგეგმეს სახლში გაეხსნათ ალექსანდრე სოლჟენიცინის მუზეუმი, მაგრამ როსტოვის ეპარქიამ რესტავრაციისათვის საჭირო სახსრების მოძიება ვერ მოახერხა. 2012 წელს მოახერხეს სახურავის გამოცვლა და ფანჯრების დამონტაჟება. 2011 წელს შენობასთან გაიმართა მშვიდობიანი აქცია, რომლის მონაწილეთა მიზანი იყო ხელისუფლებას ყურადღება მიექცია არქიტექტურული ძეგლისათვის. 2013 წლის მარტში როსტოვის ეპარქიამ შენობა გაყიდა 9 მლნ რუბლად. შემოსული თანხით გაარემონტეს დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი. შენობის ახალი მფლობელი კი გახდა „მექანიზატორების გაერთიანება“.
2015 წელს ქალაქის ადმინისტრაციამ გადაწყვიტა დაენგრია სახლი და მის ადგილზე აეშენებინათ შენობის ზუსტი ასლი. მისი აღდგენა შეფასდა 130 მლნ რუბლად, ხოლო ასლის მშენებლობა - 20 მლნ. შენობის დანგრევის იდეა მკაცრად გააკრიტიკიეს საზოგადოების წარმომადგენლებმა.
2016 წელს დაგეგმეს შენობის რესტავრაცია და მასში ახალგაზრდული კლუბის გახსნა. სამუშაოები დაჯდებოდა 115 მლნ. რუბლი. საბოლოოდ გადაწყდა, რომ რესტავრაციის შემდეგ მასში გაიხსნება ვრანგლის მუზეუმი.
2017 წლის მონაცემებით შენობა ჯერ კიდევ არაა ბოლომდე აღდგენილი და ადგილი აქვს ვანდალიზმის აქტს.
სქოლიო
ეკატერინე გორგოძე

ეკატერინე გორგოძე (დ. 3 დეკემბერი, 1991) — ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 32 შეხვედრიდან ცამეტი მოიგო. ერთეულებში არის მსოფლიოს 207-ე ჩოგანი. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 144-ე ადგილი (ივლისი, 2019). ამჟამად წყვილებში არის მსოფლიოს 139-ე ჩოგანი, კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი კი დააფიქსირა 2020 წლის მარტში (133-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში).
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია ქალთა ჩოგბურთის ასოციაციის საიტზე
დაბადებული 1991
დაბადებული 3 დეკემბერი
ეკატერინე
ქართველი ქალი ჩოგბურთელები
მაგრანეთის პირველი ეკლესია

მაგრანეთის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მაგრანეთის სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,7 x 4,7 მეტრი), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით, ალაგ-ალაგ გამოყენებულია ტლანქად დამუშავებული შირიმი. ძლიერ დაზიანებულია: თითქმის მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთ და ჩრდილო კედლები; შემორჩენილია აფსიდის შუა ნაწილი (სიმაღლე 3 მეტრი) და დასავლეთ კედელი, რომელსაც ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია (შემორჩენილია დასავლეთ წირთხლის ნაწილი). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია მაღალი, სწორკუთხა სარკმელი, რომლის ჩრდილოეთით ღრმა შეისრულთაღოვანი ნიშია. სარკმლის ღიობი და ნიშის თაღი შირიმის ქვითაა გამოყვანილი. კედლების გარეთა პირი, როგორც ინტერიერში, ასევე ფასადებზე, გასწორებულია ბათქაშით, რომელიც საპირე ქვების მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს. ეკლესიას ირგვლივ მრუდხაზოვანი გალავანი ჰქონია შემოვლებული (შემორჩენილია ფრაგმენტის სახით).
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Slovak Ore Mountains

Slovak Ore Mountains
The Slovak Ore Mountains are an extensive mountain range within the Carpathian Mountains, located mostly in Slovakia's Spiš and Gemer region, with a small part in northern Hungary. It is the largest mountain range in Slovakia. Geomorphologically, the Slovak Ore Mountains belong to the Inner Western Carpathians.
The mountains are bordered by Zvolen in the west, Košice in the east, the rivers Hron and Hornád in the north, and the Juhoslovenská kotlina and Košice Basin (Košická kotlina) in the south. The region includes the Domica Cave (jaskyňa Domica), one of the largest caves in Europe, Zádiel canyon and Krásna Hôrka Castle.
Subdivision
Geomorphologically, the Slovak Ore Mountains are grouped within the Inner Western Carpathians. The mountains do not have a central ridge - they consist of several independent sections, geomorphological regions:
Vepor Mountains (Veporské vrchy)
Spiš-Gemer Karst (Spišsko-gemerský kras)
Stolica Mountains (Stolické vrchy)
Revúca Highlands (Revúcka vrchovina)
Volovec Mountains (Volovské vrchy)
Black Mountain (Čierna hora)
Rožňava Basin (Rožňavská kotlina)
Slovak Karst (Slovenský kras) and Aggtelek Karst (Hungarian: Aggteleki-karszt; lies in northern Hungary)
Characteristics
Basic data:
highest peak: Stolica, 1,476 m AMSL
length: app. 140 km
width: app. 40 km
area: app. 4000 km2
Since this is a very extensive geomorphological unit, no general characterization is appropriate. The geomorphological structure is varied and has crystalline, Mesozoic and volcanic rocks.
Since time immemorial, especially in the early modern period, the mountains were, as the name suggests, heavily mined but are not any more.
Protected areas
Slovenské rudohorie contains the Muránska planina National Park, Slovak Karst National Park and Slovak Paradise National Park.
References
Mountain ranges of Slovakia
Mountain ranges of the Western Carpathians
Spiš
Sagirov mansion

Sagirov mansion
The Sagirov Mansion is a building in Rostov-on-Don located at Liberty Square. It is constructed in the 1890s on the central square of the city of Nakhchivan-on-Don (nowadays as a part of Proletarsky district of Rostov-on-Don). The building has the status of an object of cultural heritage of regional value.
History and description
Development of the project of the building is attributed to the city architect of Nakhchivan-on-Don to N. N. Durbakh. In the mansion there lived a hlebopromyshlennik A. S. Sagirov. In 1906 the building was got by A. Shelgunova. At the beginning of the 1910th years, the mansion was rented by the businessman B. A. Kamerstein who opened in it a cinematography of Eldorado – one of the first in the city.
In 1921 the movie theater was renamed into honor of the 3rd International. In three years it began to be called "Casino". By the end of the 1920th years, the movie theater received the name Spartak. After the war, the mansion lost a canopy over an entrance and a part of a modeled decor. During a change of the equipment at the movie theater planning was changed, the new entrance appeared. In 1999 to the anniversary of the city repairs under the leadership of the architect Mr. Shevchenko was made. The architect and the restorer Lyubov Voloshinova noted the bad quality of this repair: the socle was revetted with a melkorazmerny cement tile, the initial color scale was changed, modern metal canopies are built.
The Polutoraetazhny mansion is turned by the main facade on Liberty Square. In the east, the house is adjoined by the Kechekyan Mansion. In the registration of the house of Sagirov elements of classicism and baroque are combined. The side raskrepovka finished by triangular pediments are allocated. In the central part of a facade five rectangular windows issued by decorative platbands. The facade comes to the end with eaves on which decorative modeled vases settled down earlier.
Initially in the southern part of the mansion the lobby and the ceremonial hall, and in northern – a drawing room and bedrooms settled down. The first floor was occupied by utility rooms. The ceremonial hall was visually divided by poles, one couple of which was decorated with caryatids, and another – Atlases. Walls were decorated with eaves and decorative friezes, on a ceiling three modeled plafonds were placed.
References
Tourist attractions in Rostov-on-Don
Buildings and structures in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
Hyperborea (album)

Hyperborea (album)
Hyperborea is the nineteenth major release and thirteenth studio album by Tangerine Dream. It spent two weeks on the UK album chart peaking at No.45.
The album title refers to Hyperborea, a mythical, idyllic land in the Ancient Greek tradition, supposedly located far to the north of Thrace and where it was claimed the sun shone twenty-four hours a day.
Track listing
Personnel
Edgar Froese
Christopher Franke
Johannes Schmoelling
References
1983 albums
Tangerine Dream albums
Virgin Records albums
Franz Schrotzberg

Franz Schrotzberg (2 April 1811, Vienna - 29 May 1889, Graz) was an Austrian portrait painter.
Life and work
From 1825 to 1831, he was a student at the Academy of Fine Arts. During his time there, he was awarded three prizes and given a scholarship. At the age of nineteen, he became friends with the landscape painter Karl Marko, who had a significant influence on his artistic approach, although he would eventually turn to portrait painting.
In 1832, he first exhibited some portraits and mythological scenes. Five years later, he made an extended study trip to Italy, then, in 1842, to Belgium. He became a member of the Academy the following year. He also visited London and Paris. By the 1850s, he was one of the most sought-after painters of female portraits in Vienna.
His opulent style proved to be controversial among his contemporaries, however. In 1903 the art critic Ludwig Hevesi wrote that he was "silky smooth" (seidenglatte), as well as a mild (gelinder) Viennese version of Franz Xaver Winterhalter, and had the luck to make his career by painting a youthful Empress Elisabeth.
In addition to painting, he taught at the Academy, where his students included the portrait painter , later said to be his "successor". His paintings of the Habsburgs and other members of the nobility were often reproduced as lithographs by Josef Kriehuber, August Prinzhofer, Adolf Dauthage and Franz Eybl, among others. In 1867, he was awarded the Order of Franz Joseph. A street in Vienna's Leopoldstadt district was named after him in 1899.
He was married to Eleonore Stohl. Their daughter, Helene, married the progressive educator in 1890.
References
Further reading
"Schrotzberg, Franz". In: Friedrich von Boetticher: Malerwerke des 19. Jahrhunderts. Beitrag zur Kunstgeschichte. Vol.2/2, Saal–Zwengauer, Boetticher’s Verlag, 1901, pp.664–665 (Online)
Hans Vollmer (Ed.), "Schrotzberg, Franz", In: Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart, Vol.30: Scheffel–Siemerding, E. A. Seemann, 1936
G. Frodl: "Schrotzberg, Franz". In: Österreichisches biographisches Lexikon 1815–1950, Vol.11: Schriefer–Schulpe de Törökkanizsa, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1998, pp.263–264 (Online)
External links
1811 births
1889 deaths
Austrian painters
Austrian portrait painters
Academy of Fine Arts Vienna alumni
Academic staff of the Academy of Fine Arts Vienna
Painters from Vienna
გიორგი ბატონიშვილი (ვახტანგ VI-ის ძე)

გიორგი ბატონიშვილი (ვახტანგ VI-ის ძე)
გიორგი ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. 1712 — გ. 19 დეკემბერი. 1786) — მოსკოვის ქართული კოლონიის მეთაური XVIII საუკუნის II ნახევარში, რუსეთის არმიის გენერალ-ანშეფი, ვახტანგ VI-ის ძე.
1724 წელს მამასთან და ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად რუსეთს გაემგზავრა და დამკვიდრდა მოსკოვში. აქ საიმპერატორო კარზე შეისწავლა ფილოსოფია, ისტორია, სამხედრო ხელოვნება; წერდა ლექსებსაც. რუსეთ-შვედეთის ომის (1741–1743) დროს გიორგი ბატონიშვილი ფლოტს მეთაურობდა. თავი გამოიჩინა რაინის კამპანიაში (1741–1748), შვიდწლიან ომში (1756–1763). დაჯილდოებული იყო ალექსანდრე ნეველისა და წმინდა ნინოს ორდენით. ბაქარის გარდაცვალების შემდეგ (1750) გიორგი ბატონიშვილი მოსკოვის ქართული კოლონიის ფაქტობრივი მეთაური გახდა. მას ახლო და საქმიანი ურთიერთობა ჰქონდა მოსკოვის უნივერსიტეტის მესვეურებთან, მატერიალურადაც ეხმარებოდა უნივერსიტეტს (1785 უნივერსიტეტისათვის გადაუცია 10 ათასი მანეთი). მოსკოვში მის სახლში თავს იყრიდნენ რუსეთისა და საქართველოს მოწინავე ინტელიგენციის წარმომადგენლები. თანამედროვეთა ცნობით, გიორგი ბატონიშვილი საქართველოში მეცნიერების გავრცელების დიდად მოსურნე და ნივთიერი ხელშემწყობი ყოფილა.
დაკრძალულია მოსკოვის ქართველთა ნეკროპოლში — დონის მონასტერში.
ლიტერატურა
დაბადებული 1712
გარდაცვლილი 19 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1786
მუხრანელების სამეფო შტო
თულაქუვანი

თულაქუვანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 296 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ასტარის რაიონის სოფლები
პრიბინა

პრიბინა (Pribina, Privina, Priuuinna, დ. სავარაუდოდ 805 — გ. 21 მარტი, 860) — ნიტრის სამთავროს პირველი დოკუმენტალურად დადასტურებული მთავარი (825–833), ბლატენის სამთავროს პირველი მთავარი (840–860).
პრიბინას მმართველობის პერიოდში ნიტრაში დაარსდა პირველი ქრისტიანული ეკლესია. თუმცა ამ დროისთვის თავად პრიბინა არ ყოფილა ქრისტიანი.
833 წელს პრიბინა ნიტრიდან გააძევა დიდი მორავიის თავადმა მოიმირ I-მა და თავი შეაფარა ფრანკებს. აღმოსავლეთ ფრანკთა მეფემ ლუდვიგ II გერმანელმა მონათლა იგი და უბოძა ბალატონის მიმდებარე ტერიტორიები. პრიბინამ ტბის ტერიტორიაზე ააშენა ქალაქი ბლატნოგრადი, ბლატენის სამთავროს მომავალი დედაქალაქი.
პრიბინა გარდაიცვალა 860 წლის 21 მარტს დიდი მორავიის მთავარ როსტისლავთან ბრძოლის დროს. მისი გარდაცვალების შემდეგ ბლატენის მთავარი გახდა, მისი შვილი კოცელი.
სლოვაკეთის მმართველები
დაბადებული 805
გარდაცვლილი 21 მარტი
გარდაცვლილი 860
Tito Yupanqui Municipality

Tito Yupanqui Municipality is the third municipal section of the Manco Kapac Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Tito Yupanqui.
References
Instituto Nacional de Estadistica de Bolivia (INE)
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)