PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ქორწინება (პიესა)

ქორწინება (პიესა)
ქორწინება — ანტონ ჩეხოვის ერთმოქმედებიანი პიესა, რომელიც 1889 წელს დაიწერა. პირველად ცალკეულ ლითოგრაფიულ გამოცემაში გამოქვეყნდა: ქორწინება. ა. ჩეხოვის სცენა ერთ მოქმედებად. კომისიონერ ს. რასოხინის რუსი დრამატული მწერლების საზოგადოების ლითოგრაფია — მოსკოვი: (ცენზურამ დაუშვა 1890 წლის 25 აპრილს; დღის სინათლეზე გამოვიდა 1890 წლის 24-31 ოქტომბერს; დაიბეჭდა 110 ეგზემპლარი). პიესა გარკვეული ცვლილებებით ადოლფ მარქსის გამოცემის მე-7 ტომში შევიდა (1902, გვ. 259—276).
ანალოგიური სიუჟეტი და ზოგიერთი მოქმედი პირია წარმოდგენილი — მოთხრობაში „გენერალთან ქორწინება“. გარდა ამისა, ავტორმა აგრეთვე გამოიყენა ადრე გამოქვეყნებული მოთხრობის, „გარიგების“ გარკვეული ელემენტები.
მოქმედი პირები
ევდოკიმ ზახაროვიჩ ჟიგალოვი, კოლეჯის გადამდგარი რეგისტრატორი.
ნასტასია ტიმოფეევნა, მისი ცოლი.
დაშენკა, მათი ქალიშვილი.
ეპამინონდ მაქსიმოვიჩ აპლომბოვი, მისი საქმრო.
ფიოდორ იაკოვლევიჩ რევუნოვ-კარაულოვი, გადამდგარი მე-2 რანგის კაპიტანი.
ანდრეი ანდრეევიჩ ნიუნინი, სადაზღვევო საზოგადოების აგენტი.
ანა მარტინოვნა ზმეიუკინა, 30 წლის ბებიაქალი, ღია ალისფერი კაბით.
ივან მიხაილოვიჩ იატი, ტელეგრაფისტი.
ხარლამპი სპირიდონოვიჩ დიმბა, ბერძენი კონდიტერი.
დიმიტრი სტეპანოვიჩ მოზგოვოი, მოხალისეთა ფლოტის მატროსი.
მძღოლები, კავალერები, ლაქია და სხვ.
დადგმები
1996 — პეტრე ფომენკოს კურსი რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტში. რეჟისორი პეტრე ფომენკო; პაველ სბორშჩიკოვი (ჟიგალოვი), ელენა ნევეჟინა და გალინა კაშკოვსკაია (ნასტასია ტიმოფეევნა), ოლგა ლევიტინა (დაშენკა), კარენ ბადალოვი (აპლომბოვი), მიხეილ კრილოვი და ვალიუს ტერტელისი (რევუნოვ-კარაულოვი), ტომას მოცკუსი (ნიუნინი), ნატალია ბლაგიხი და მარინა გლუხოვსკაია (ზმეიუკინა), პრიიტ რუტასი (იატი), ბენიამინ სკალნიკი (დიმბა)
გამოყენება
პიესის ეკრანიზაციიდან წამოვიდა დიმბას მიერ წარმოთქმული ფრთიანი ფრაზა: „საბერძნეთში ყველაფერია“.
ეკრანიზაცია
ქორწინება
ოპერა
ვოდევილის სიუჟეტზე შეიქმნა ამავე სახელწოდების კომიკური ოპერა „ქორწინება“. კომპოზიტორი: ვლადიმერ ერენბერგი; პირველი დადგმა: ზიმინის ოპერის ტეატრი, მოსკოვი, 1916 წელი.
სქოლიო
ანტონ ჩეხოვის პიესები
Chile at the 1896 Summer Olympics

Chile at the 1896 Summer Olympics in Athens, Greece lays Chile's claim to being 1 of 14 nations to have competed at the inaugural Summer Olympic Games, the only South American founding participant. One athlete, Luis Subercaseaux. claimed to have competed for Chile although it cannot be substantiated because the Official Report typically includes only medal winners which Subercaseaux won none.
Athletics
Track & road events
Cycling
Road
References
Nations at the 1896 Summer Olympics
1896
Olympics
Olympics
ადოლფ მაიერი

ადოლფ მაიერი (დ. 17 ივნისი, 1881 — გ. 14 ივლისი, 1929) — გერმანელი არქიტქტორი. პეტერ ბეჰრენსის სტუდენტი და თანამშრომელი, მაიერი 1915 წელს ვალტერ გროპიუსის ოფისის ხელმძღვანელი გახდა, შემდეგ კი მისი პარტნიორი. 1919 წელს გროპიუსმა იგი ბაუჰაუზის დირექტორად დანიშნა, სადაც ის ხაზვასა და სამშენებლო ტექნიკას ასწავლიდა.
1925 წლიდან დამოუკიდებელ პრაქტიკას ეწეოდა მაინის ფრანკფურტში.
სქოლიო
გერმანელი არქიტექტორები
მამუკა გორგოძე

მამუკა გორგოძე (დ. 14 ივლისი, 1984, თბილისი) — საქართველოს ეროვნულ ნაკრებსა და ფრანგულ კლუბ მონპელიეში მოთამაშე ქართველი მორაგბე. მისი დებიუტი საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში შედგა 2003 წელს 18 წლის ასაკში. სულ ნაკრებში ნათამაშები აქვს 64 მატჩი. 2005 წლიდან 2015-მდე თამაშობდა საფრანგეთის ტოპ-14-ში მონპელიე ჰერო მონპელიეს შემადგენლობაში, ამჟამად თამაშობს ტოპ-14-ის კლუბ ტულონში.
სქოლიო
ქართველი მორაგბეები
Polystira hilli

Polystira hilli — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ანა კალანდაძის საცხოვრებელი სახლი

ანა კალანდაძის საცხოვრებელი სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში,სახლში დაიბადა და ცხოვრობდა ქართველი პოეტი ქალი ანა კალანდაძე. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში. ორ-სართულიანი ოდა დგას ეზოს ცენტრში. აშენებულია XX საუკუნის 20-იან წლებში. მრავალჯერ გადაკეთებულობის არქიტექტურულ-მხატვრული კუთხით დაბალ დონეზეა შეფასებული. შემორჩენილი აქვს ავთენტური ხის აივანი. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
სახლები საქართველოში
ახალი გზა

ახალი გზა
„ახალი გზა“ — ქართული ყოველკვირეული ჟურნალი, მუშათა კომისიის ორგანო, გამოდიოდა 1924–1928 წლებში თბილისში. 1927 წლიდან — პოლიტიკურ-ეკონომიკური და ლიტერატურული ჟურნალი. ჟურნალში მუშაობდნენ ყოფილი მენშევიკები (მიხეილ ძამანაშვილი, პოლიკარპე გოგიაშვილი და სხვ.), რომლებიც საბჭოთა ხელისუფლებასთან თანამშრომლობის გზას დაადგნენ.
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
ნაჯაჰ ალ-ატარი

ნაჯაჰ ალ-ატარი (არაბ. نجاح العطار‎, დ. 1933) — სირიელი პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოღვაწე, პირველი ქალი პოლიტიკოსი სირიაში, რომელიც მინისტრი გახდა (დიდი ხნის განმავლობაში იყო კულტურის მინისტრი), პირველი ქალი არაბულ სამყაროში, რომელმაც ვიცე-პრეზიდენტის
პოსტი დაიკავა.
ბიოგრაფია
ადრეული წლები
ნაჯაჰ ალ-ატარი დაიბადა და გაიზარდა დამასკოში, ნაციონალისტური მოძრაობის აქტიური მხარდამჭერ, 1925-1927 წლების სირიის აჯანყების მონაწილე სირიელ არისტოკრატთა ოჯახში. 1954 წელს დაამთავრა დამასკოს უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, მომდევნო ორი წლის განმავლობაში სწავლობდა პედაგოგიკასა და ისლამოლოგიას. შემდეგ სწავლა განაგრძო ედინბურგის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო დოქტორის ხარისხი არაბულ ლიტერატურაში. შემდეგდაბრუნდა დამასკოში და 1960 წელს დაიწყო მუშაობა სკოლის მასწავლებლად. აღსანიშნავია, რომ ნაჯაჰ ალ-ატარის ძმა — ისამ ალ-ატარი — დიდი ხნის განმავლობაში (დაახლოებით 30 წელი) ხელმძღვანელობდა მუსლიმთა საძმოს სირიის შტოს. ახლა ის ემიგრაციაშია, ცხოვრობს გერმანიაში.
კარიერა
1969 წელს ნაჯაჰ ალ-ატარი დაინიშნა კულტურის სამინისტროს ლიტერატურული თარგმანის განყოფილების უფროსად, ხოლო ოთხი წლის შემდეგ პრეზიდენტმა ჰაფეზ ალ-ასადმა იგი დანიშნა კულტურის მინისტრად. ნაჯაჰ ალ-ატარი გახდა პირველი სირიელი ქალი, რომელიც დაინიშნა მინისტრად. იგი 24 წლის განმავლობაში ინარჩუნებდა სირიის კულტურის მინისტრის პოსტს ოთხი პრემიერ-მინისტრის დროს. იგი მხოლოდ 2000 წელს გაათავისუფლა ახალმა პრემიერ-მინისტრმა მუჰამედ მუსტაფა მერომ.
2001 წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტების შემდეგ, სირიის ახალმა პრეზიდენტმა ბაშარ ალ-ასადმა ნაჯაჰ ალ-ატარი დანიშნა ცივილიზაციათა დიალოგის ცენტრის დირექტორად. ეს გახლავთ აკადემიური ორგანიზაცია, რომლის ძირითადი საქმიანობაა კვლევის, დებატების და ორგანიზება. აქვეყნებს სტატიებს გლობალურ პოლიტიკაზე 11 სექტემბრის შემდგომ მსოფლიოში. 2003-2010 წლებში იყო სირიის ერთ-ერთი უძველესი კერძო უნივერსიტეტის, ქალამუნის უნივერსიტეტის გამგეობის წევრი. ის ასევე არის სირიის ვირტუალური უნივერსიტეტის სამეურვეო საბჭოს წევრი — პირველი პროექტი სირიაში, რომელიც უზრუნველყოფს ონლაინ განათლებას.
2006 წელს ნაჯაჰ ალ-ატარი დაინიშნა სირიის მეორე ვიცე-პრეზიდენტად კულტურის საკითხებში. იგი გახდა პირველი ქალი არაბულ სამყაროში, რომელიც დაინიშნა ასეთ პოსტზე.
ნაჯაჰ ალ-ატარი არის არაბ მწერალთა კავშირის პრეზიდიუმის, ასევე ლიტერატურათმცოდნე კრიტიკოსთა ასოციაციის წევრი. ის არის არაერთი წიგნის ავტორი, მათ შორის, ცნობილ სირიელ მწერალ ჰანა მინასთან თანაავტორობით.
პოლიტიკური განწყობა
მიუხედავად იმისა, რომ ატარი გახლავთ ვიცე-პრეზიდენტი და დიდი ხნის განმავლობაში მინისტრის პოსტს იკავებდა იმ ქვეყანაში, რომელსაც ძირითადად აკონტროლებს სეკულარული ბაასის პარტია, მისი ძმა ისამ ალ-ატარი სირიის მუსლიმთა საძმოს დამასკოს ფრაქციის ლიდერია და 1970-იანი წლებიდან ცხოვრობს გადასახლებაში აახენში (დასავლეთ გერმანია), ვინაიდან სხვადასხვა ისლამისტურ პოლიტიკური მოძრაობა იდევნებოდა მთავრობის მიერ.
სქოლიო
დაბადებული 1933
სირიელი პოლიტიკოსი ქალები
სირიის ვიცე-პრეზიდენტები
სირიის კულტურის მინისტრები
სირიის ქალი მინისტრები
გრიგოლ მაჭავარიანი

გრიგოლ მაჭავარიანი (დ. 26 დეკემბერი, 1962, თბილისი — გ. 1 აპრილი, 1996) — ქართველი მთარგმნელი, ლინგვისტი და იურისტი.
1990 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1990-იან წლებში მუშაობდა ისლანდიაში მთარგმნელად. ბაშვობიდან იყო გატაცებული ისლანდიური ენით, რომელიც თვითონ შეისწავლა.
ისლანდიურიდან ქართულად თარგმნა
ისლანდიელთა წიგნი (Íslendingabók);
საგებში განსწავლული ისლანდიელის საგა (Árnesinga sögur og Kjalnesinga: Íslendigs þáttr sögufróða);
ჰელგი ჰალვარსონის საგა (Saga Helga Hallvarðsson);
ბორგარფიორდელი სიგურდურის საგა (Borgfirðinga sögur: Sigurðar þáttr borgfirzka);
ენაგველა გუნლაუგრის საგა (Gunnlaugs saga ormstungu);
გრენლანდიელთა საგა (Grænlendinga saga);
უკანასკნელი კათოლიკე ეპისკოპოსი, 1997, ავტორი თოურჰალურ გუჰტორმსონი(Jón biskup Arason, höfundur Þórhallur Guttormsson).
ქართულიდან ისლანდიურად თარგმნა
შუშანიკის წამება (PÍSALRVÆTI HINNAR HEILAGAR SJÚSANIKAR DROTTNINGAR), 1996;
სარჩობელაზედ (Í gálganum), 2001 (ავტორი: ილია ჭავჭავაძე);
ნატვრის ხე (Óskatré), 2001 (ავტორი: გიორგი ლეონიძე).
სხვა თარგმანები
ეშმაკის ქვა (Steinn Satans), 2001 (ავტორი: მიხეილ ჯავახიშვილი), მთარგმნელი — ფრიდრიკ თორდარსონი;
ტაში (Klapp), 2001 (ავტორი: რევაზ მიშველაძე), მთარგმელები — ირმა მაჭავარიანი და ფრანს გისლასონი;
თავსატეხი (Þraut), 2001 (ავტორი: რევაზ მიშველაძე), მთარგმელები — ირმა მაჭავარიანი და ფრანს გისლასონი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
გრიგოლ მაჭავარიანი, kartvelologi.tsu.ge
დაბადებული 26 დეკემბერი
დაბადებული 1962
გარდაცვლილი 1 აპრილი
გარდაცვლილი 1996
ქართველი მთარგმნელები
ქართველი ლინგვისტები
ნეკი

ნეკი (ინგლ. neck, სიტყვასიტყვით – კისერი) — მაგმური ქანის სვეტისებრი სხეული, რომლითაც ამოვსებულია ვულკანის ყელი (ლავა, ტუფები, შერეული გენეზისის ბრექჩიები და სხვ.). გვხვდება აგრეთვე დედამიწის ზედაპირზე
ექსტრუზივის სახით.
განივ კვეთში ნეკი მომრგვალოა, ოვალური ან დარღვეული გარშემოხაზულობა ზომებით რამდენიმე მეტრიდან 1,5 კმ-მდეა.
ფხვიერი ვულკანური მასალის დამტვრევის შემდეგ ნეკი, ჩვეულებრივ ძლიერ არის სახეშეცვლილი პოსტმაგმატური აირჰიდროთერმებით.
რბილ ქანებთან შეღწევის შემდეგ ნეკი ეროზიის გავლენით იღებს სვეტისებურ ამონაწევს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
დაიკი
ლაკოლითი
რესურსები ინტერნეტში
Genesi dei magmi, eruzioni e formazione di rocce vulcaniche
ლიტერატურა
ინტრუზიები
ლალაკისის რაიონი

ლალაკისის რაიონი — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის უანკაბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 000 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 115 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 138.95 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პიურის რეგიონის რაიონები
უანკაბამბის პროვინციის რაიონები
Oe (Cyrillic)

Oe (Cyrillic)
Oe or barred O (Ө ө; italics: Ө ө) is a letter of the Cyrillic script.
Shape
Its form was copied from the Latin letter barred O (Ɵ ɵ) used in Jaꞑalif and other alphabets. Despite having a similar shape, it is related neither to the Greek letter theta (Θ θ/) nor to the archaic Cyrillic letter fita (Ѳ ѳ). However, traditional forms of Cyrillic fita (since the 18th century) and oe are identical, and designers of Unicode's sample font were probably the first ones who split glyphs of the two letters (providing Oe with a horizontal bar and Fita with a tilde-shaped bar inside). In traditional typography, the shape of the inner line depends on typeface, not on meaning of the letter: the bar in both oe and fita may either be straight or wavy.
Usage
Oe is used in the alphabets of the Bashkir, Buryat, Kalmyk, Kazakh, Kyrgyz, Tatar, Tuvan, Mongolian, and Sakha languages. It commonly represents the front rounded vowels and , except in Mongolian where it represents or . In Kazakh, this letter may also express . Recently, the letter has also been adopted in the spelling of the Komi-Yazva language, where it represents a close-mid centralized back unrounded or weakly rounded vowel . The International Phonetic Alphabet uses the identically shaped Latin counterpart, ɵ, to represent the close-mid central rounded vowel, and sometimes also the mid central rounded vowel.
Oe is most commonly romanized as ; but its ISO 9 transliteration is . In 2018, there were proposals to use as a romanization of Oe in Kazakh, but a year later it was certified as .
In Tuvan, Kyrgyz and Mongolian the Cyrillic letter can be written as a double vowel.
Computing codes
See also
Ö ö : O with diaeresis - an Azerbaijani, Estonian, Finnish, German, Hungarian, Icelandic, Swedish, Turkish and Turkmen letter.
Ơ ơ : Latin letter O with horn, used in Vietnamese language
Ø ø : Latin letter O with stroke
Õ õ : Latin letter O with tilde, used in Estonian language
Œ œ : Ligature Oe
О о : Cyrillic letter O
Ӧ ӧ : Cyrillic letter O with diaeresis
Ӫ ӫ : Cyrillic letter oe with diaeresis
References
Vowel letters
Tatar language
რომეო ჯენებიანი

რომეო ჯენებიანი (დ. 10 სექტემბერი, 1979) — სომეხი ვეტერანი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებსა და სხვადასხვა გუნდებში.
სტატისტიკა
ეროვნული ნაკრები:
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი National-Football-Teams.com-ზე
10 სექტემბერი
დაბადებული 1979
ბანანცის ფეხბურთელები
სომეხი ფეხბურთელები
სომხეთის ნაკრების ფეხბურთელები
მიკას ფეხბურთელები
იმპულსის ფეხბურთელები
რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარე

რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარე — რუსეთის ფედერაციის მთავრობის მეთაური. იგი ინიშნება პრეზიდენტის მიერ და უნდა დაამტკიცოს რუსეთის სახელმწიფო დუმა. მთავრობის თავმჯდომარე ვალდებულია წელიწადში ერთხელ წარდგეს დუმის წინაშე.
რუსეთის პოლიტიკური სისტემა ჰგავს საფრანგეთის სისტემას, პრეზიდენტის მიერ წარდგენილ მთავრობის მეთაურობის კანდიდატს მხარს უნდა უჭერდეს სახელმწიფო დუმის უმრავლესობა. 1998 წელს დუმამ, რომელიც ძირითადად შედგებოდა პრეზიდენტისადმი ოპოზიციურად განწყობილი დეპუტატებისგან, ორჯერ უარი თქვა ვიქტორ ჩერნომირდინის მთავრობის თავმჯდომარედ დანიშვნაზე, რის შემდეგად პრეზიდენტმა პარლამენტს შეთავაზე დეპუტატთა უმრავლესობისთვის უფრო მისაღები ხედვების მქონე ევგენი პრიმაკოვი.
რუსეთის მთავრობის თავმჯდომარის თანამდებობა ამჟამად უჭირავს მიხეილ მიშუსტინს.
სქოლიო
რუსეთის პოლიტიკა
კონსტანტინე კუპატაძე

კონსტანტინე კუპატაძე (დ. 28 აპრილი, 1983, ბოლნისი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი), დაღესტნისა და ესტონეთის A კლასის ტურნირებში გამარჯვებული. ათენის XXVIII ოლიმპიური თამაშების მონაწილე.
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
კონსტანტინე კუპატაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 28 აპრილი
დაბადებული 1983
ბოლნისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოკრივეები
უშხვანარი

უშხვანარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ბეჩოს თემში (სოფლები: ბაგვდანარი, გალაში, დოლასვიფი, დოლი, ლანხვრი, მაზერი, ნაშთქოლი, ტვებიში, უშხვანარი, ქართვანი, ცხეკვანი, ჭკიდანარი, ჭოხულდი).
ისტორია
2011-2018 წლების არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგად სოფელ უშხვანარის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია შუა საუკუნეების ნამოსახლარი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 150 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ურთა (ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი)

ურთა (ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი)
ურთა – სოფელი საქართველოში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის ქედის ბორცვიან მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 240 მ. ოჩამჩირიდან 25 კმ.
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დაე ასე იყოს

დაე ასე იყოს — 1970 წლის დოკუმენტური ფილმი ჯგუფ The Beatles-ის შესახებ, რომელიც იწერს ალბომს Let It Be. ფილმის დასასრული ეძღვნება The Beatles-ის იმპროვიზებულ კონცერტს სახურავზე, რაც ითვლება მათ უკანასკნელ ცოცხალ გამოსვლად.
ჯგუფის წევრებმა ფილმისათვის მოიგეს ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1970 წლის ფილმები
ბრიტანული ფილმები
United Artists-ის ფილმები
დოკუმენტური ფილმები The Beatles-ის შესახებ
იშტვან შანდორფი

იშტვან შანდორფი (დ. 12 ივნისი, 1948, ბუდაპეშტი, უნგრეთი — გ. 26 დეკემბერი, 2007, პარიზი, საფრანგეთი) — უნგრელი მხატვარი, მიმდინარეობა ჰიპერრეალიზმის წარმომადგენელი.
ადრეული წლები
მხატვრის მამა ერთ-ერთ ამერიკულ კომპანიაში მუშაობდა, 1950 წელს ის დააპატიმრეს 5 წლით. გათავისუფლებულ იქნა 1956 წლის უნგრეთის რევოლუციის დაწყებამდე. 1956 წელს მისმა ოჯახმა უნგრეთი დატოვა. თავდაპირველად, ისინი ავსტრიაში გადავიდნენ, შემდგომ გერმანიაში, 1958 წელს კი საფრანგეთში. შანდორფმა ხატვა 8 წლის ასაკში დაიწყო, 12 წლის ასაკიდან კი ის ზეთის საღებავებს იყენებდა. მან აიღო დიპლომი სამხატვრო სკოლაში "École nationale supérieure des Beaux-Arts", ასევე სწავლობდა სამხატვრო სკოლაში "École nationale supérieure des arts décoratifs".
ჰყავს ორი ქალიშვილი: ენჟი (დ.1974) და ევი (დ.1979).
ის გარდაიცვალა 2007 წლის 26 დეკემბერს, ანდერძის თანახმად მისი სხეული დაწვეს ბუდაპეშტში.
ნამუშევრები
მხატვრის პირველი გამოფენა შედგა პატარა გალერეაში, პარიზში. გაცილებით დიდი გამოფენა შედგა 1973 წელს ხელოვნების მუზეუმში. ამის შემდეგ მისი ნამუშევრები მოიპოვებოდა საზღვარგარეთის ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა კოპენჰაგენი, რომი, მიუნხენი, ბრიუსელი, ბაზელი, ნიუ-იორკი, ლოს-ანჯელესი, სან-ფრანცისკო.
ის ხატავდა უცნაურ ობიექტებს უცნაურ სიტუაციებში. მის 1970–1980-იანი წლების ნამუშევარში მან გამოიყენა ფერები ლურჯი და იასამანი, და მათი ცივი კომბინაცია. 1980-იან წლებში ის ნატურმორტებს ხატავდა. 1988 წლიდან კი ძირითადად ხატავდა ქალებს.
მისი პირველი უნგრული გამოფენა შედგა 2006 წელს ბუდაპეშტში, 2007 კი – დებრეცენში. ეს პირველი შემთხვევა იყო, როცა ის სამშობლოში დაბრუნდა.
გამოფენები
1966 — Galerie des Jeunes, პარიზი • Galerie de la Barbière, Le Barroux
1970 — Galerie 3+2, პარიზი
1973 — Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris
1974 — Galerie Daniel Gervis, პარიზი
1975 — Galerie Beaubourg, პარიზი
1976 — Bucholz Galerie, მიუნხენი
1977, 1980 — Galerie Isy Brachot, ბრიუსელი
1978, 1981, 1983 — Galerie Isy Brachot, პარიზი
1979 — FIAC, Galerie Isy Brachot, პარიზი
1981 — Galerie Isy Brachot, ბაზელი
1982 — Amaury Taitinger Gallery, ნიუ-იორკი
1984 — FIAC, Galerie Isy Brachot, პარიზი
1986 — Galerie Lavignes-Bastille, პარიზი - Galerie de Bellecour, ლიონი
1987 — Lavignes-Bastille Gallery, ლოს-ანჯელესი - Hôtel de Ville, ნანსი
1988 — Armory Show '88, Lavignes-Bastille Gallery, New York - Abbaye des Cordeliers, Châteauroux (retrospektív) - Louis K. Meisel Gallery, ნიუ-იორკი — FIAC, Galerie Lavignes-Bastille, პარიზი
1991 — Galerie Prazan-Fitussi, პარიზი
1993 — Galerie Guénéguaud, Paris - Galerie Mann, პარიზი
1994, 1997 — Jane Kahan Gallery, ნიუ-იორკი
1999 — Galerie Tempera, ბრიუსელი
1999–2000 — Gallerihuset, კოპენჰაგენი
2006 — Erdész-Maklári Galéria, ბუდაპეშტი
2007 — A test színeváltozása. Életműkiállítás, MODEM, დებრეცენი.
რესურსები ინტერნეტში
არტპორტალი: შანდორფი იშტვან
შანდორფის მხატვრობის ფანები
მისი ნამუშევრები
მისი ნამუშევრები
იშტვან შანდორფი გარდაცვალება
იშტვან შანდორფი
სქოლიო
უნგრელი მხატვრები
დაბადებული 12 ივნისი
დაბადებული 1948
გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2007
Vlasa Mgeladze

Vlasa Mgeladze (Vlasa Dzharismanovich Mgeladze), alias Tria (Russian: Триа) (1868 – 1943), was a Georgian social democratic revolutionary and a Bolshevik-turned-Menshevik also known as a participant of the Persian Constitutional Revolution, of which he wrote a valuable account.
Biography
Born into the Georgian noble Mgeladze family, Vlasa was an active participant of the Russian Revolution of 1905 and the Persian Constitutional Revolution. In 1910, he authored a special report “The Caucasian Social-Democrats in the Persian Revolution” which was sent to the 12th International Socialist Congress in Copenhagen at Lenin's urgent request. The report was published in 1910–1911 in Paris and then republished in 1925. His complete memoirs were published in Paris in 1974.
In 1912, Mgeladze, together with Grigol Uratadze, was part of the Georgian delegation to Vienna, where Leon Trotsky organized his short-lived union of social democratic factions as an alternative to Lenin's narrow notion of party unity. After the 1917 October Revolution which swept the Bolsheviks to power, Mgeladze withdrew into energetic opposition to Lenin and returned to his native Georgia, where he became involved in the politics of the independent Democratic Republic of Georgia whose government made him a commissar for the People's Guard of Georgia. The 1921 invasion by the Soviet Russian army forced Mgeladze into exile to France, where he died in 1943.
References
1868 births
1943 deaths
Democratic Republic of Georgia
Emigrants from Georgia (country) to France
Georgian exiles
Revolutionaries from Georgia (country)
Mensheviks
People of the Persian Constitutional Revolution
Russian Social Democratic Labour Party members
Social Democratic Party of Georgia politicians
Burials at Leuville cemetery
People from the Russian Empire
ელდარ აზიზოვი

ელდარ აზიზოვი
ელდარ აზიზოვ აზიზ ოღლუ (დ. 28 ივნისი, 1957, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი. ბაქოს მერი 2018 წლის 15 ნოემბრიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1957 წლის 28 ივნისს ბაქოში, აზიზ აზიზოვისა და ელმირა აზიზოვას ოჯახში. დედის მხრიდან ის არის ქარიმ ბეი მეჰმანდაროვის შვილიშვილი და ბაჰმან მირზას შვილთაშვილი. მან წარჩინებით დაამთავრა აზერბაიჯანის კიროვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1979 წელს. იმავე წლიდან იგი იკავებდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობას აზერბაიჯანის კომკავშირის ცენტრალურ კომიტეტში.
1984 წლიდან მუშაობდა ბაქოს 26 კომისრის ოლქის კომკავშირის კომიტეტის პირველ მდივნად (ახლანდელი საბაილ რაიონი, ბაქო), 1987 წლის შემდეგ — ბაქოს საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი. 1989 წელს იგი აირჩიეს აზერბაიჯანის კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის მდივნად, ხოლო 1991 წლის შემდეგ მუშაობდა აზერბაიჯანის ახალგაზრდული კავშირის ცენტრალური კომიტეტის მდივნად.
1990 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის უზენაეს საბჭოში (პარლამენტის წინამორბედი საკანონმდებლო ორგანო) ნიზამი რაიონიდან. 8 წლის შემდეგ, 1998 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური საარჩევნო კომისიის საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის უფროსად, ხოლო შემდეგ წელს, ბაქოს ქალაქის აღმასრულებელი ხელისუფლების საგარეო ურთიერთობათა და საინვესტიციო პროგრამების დეპარტამენტის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ.
მისი პირველი სამუშაო მერის თანამდებობაზე იყო ნიზამის რაიონში, სადაც ის მსახურობდა 2000-2003 წლებში. 2003 - 2011 წლებში ელდარ აზიზოვი იყო განჯის აღმასრულებელი ხელისუფლების უფროსი (აზერბაიჯანის სიდიდით მეორე ქალაქი), 2011-2015 წლებში სუმგაითის (აზერბაიჯანის სიდიდით მესამე ქალაქი) აღმასრულებელი ხელმძღვანელი და ბოლოს 2015-2018 წლებში, როგორც საბაილის რაიონის აღმასრულებელი ხელისუფლების უფროსი. 2018 წლიდან არის აზერბაიჯანის დედაქალაქის, ბაქოს მერი.
ის არის აზერბაიჯანის ჟურნალისტთა კავშირის წევრი და აზერბაიჯანის არქიტექტორთა კავშირის საპატიო წევრი. ის ასევე არის „დიფაის“ ავტორი - წიგნის, რომელიც ეძღვნება საიდუმლო აზერბაიჯანულ ორგანიზაციას 1900 -იან წლებში, რომელსაც ნაწილობრივ ხელმძღვანელობდა მისი პაპა კარიმ ბეი მეჰმანდაროვი. მან დაწერა მინიმუმ 200 სტატია სხვადასხვა გაზეთში.
კრიტიკა
მას ბრალი ედება ბაქოს მაწანწალა ძაღლების მოკვლაში ცხოველთა დაცვის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ. ის ცნობილი იყო ილჰამ ალიევის დაბადების დღის საპატივცემულოდ უზარმაზარი ტორტების შეკვეთით.
სქოლიო
აზერბაიჯანის სსრ-ის XII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტუნისში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტუნისში
2015 წლის მონაცემებით ტუნისში 8 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. ეს არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის (1007) 0,8 %. 7 ძეგლი სიაში შეტანილია კულტურული, ხოლო ერთი ბუნებრივი კრიტერიუმების მიხედვით.
გარდა ამისა, 2015 წლის მონაცემებით 10 ობიექტი შეტანილია იუნესკოს კანდიდატების საცდელ სიაში.. ტუნისმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1975 წლის 10 მარტს. ტუნისის ტერიტორიაზე მდებარე პირველი ობიექტი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს 1979 წელს.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
რესურსები ინტერნეტში
Tunisia — UNESCO World Heritage Centre
სქოლიო
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
მაქსიმინუსი

მაქსიმინუსი
გაიუს იულიუს ვერუს მაქსიმინუსი, აგრეთვე ცნობილი როგორც მაქსიმინუს თრაკიელი (დ. 173 — გ. 238) — რომის პირველი ბარბაროსი იმპერატორი 235–238 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის იმპერატორები
რომის ბარბაროსი იმპერატორები
მესამე საუკუნის კრიზისი
დაბადებული 173
გარდაცვლილი 238
Alexander Kruber

Alexander Kruber
Alexander Alexandrovich Kruber (– December 15, 1941) was a Soviet geographer, professor, the founder of the Russian and Soviet karstology.
Alexander Kruber was born in Istra (formerly Voskresensk), Russia. He graduated from the Moscow University in 1897. He became chairman of the Geography Department of the Moscow University in 1919 and director of the Scientific Research Institute of Geography during 1923-1927. Since 1927 he could no longer work due to grave health problems.
He studied karst structures of the East European Plain, Crimea, and Caucasus.
A mountain ridge on the Iturup Island (Kruber Ridge), a karst cavity in the Qarabiy yayla plateau (Караби-яйла), Crimea, and a karst cave in Caucasus (Krubera-Voronya Cave) are named after him.
Books
Гидрография карста, М., 1913
Карстовая область горного Крыма, М., 1915
Общее землеведение, 5 изд., ч. 1—3, М., 1938
External links
Geologists from the Russian Empire
Geographers from the Russian Empire
Soviet geologists
1871 births
1941 deaths
Russian scientists