PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჟუანა პორტუგალიელი

ჟუანა პორტუგალიელი (დ. 31 მარტი, 1439, ალმადა, პორტუგალია — გ. 13 ივნისი, 1475, მადრიდი, კასტილია) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელეანორ არაგონელის ნაბოლარა ქალიშვილი. კასტილიისა და ლეონის დედოფალი 1455-1474 წლებში როგორც ენრიკე IV-ის მეუღლე. პორტუგალიის დედოფალ ხუანა დე ბელტრანეხას დედა.
ბიოგრაფია
ადრეული წლები
ჟუანა დაიბადა 1439 წლის 31 მარტს, პორტუგალიის ქალაქ ალმადაში. იგი იყო პორტუგალიის განსვენებული მეფე დუარტე I-ისა და მისი ცოლის, დედა-დედოფალ ელეანორა არაგონელის ქალიშვილი. მამამისი მის დაბადებამდე ექვსი თვით ადრე დაიღუპა და შესაბამისად იგი მათი ნაბოლარა შვილი იყო. ტახტზე ამ დროს მისი უფროსი, მცირეწლოვანი ძმა აფონსუ V იჯდა, რეგენტი კი მათი დედა იყო, თუმცა მისი გაჩენიდან მალევე დედამისს რეგენტობა ჩამოერთვა და ეს წოდება ბიძამისს, კოიმბრას ჰერცოგს გადაეცა. ამის შემდეგ ელეანორი კასტილიაში წავიდა ქალიშვილ ჟუანასთან ერთად, სადაც იგი 1445 წელს გარდაიცვალა. კასტილიაში ცხოვრებისას იგი თანდათან უახლოვდებოდა პორტუგალიის მეფე ენრიკე IV-ს.
კასტილიის დედოფალი
1455 წლის 21 მაისს, ქალაქ კორდობაში ჟუანა და ენრიკე დაქორწინდნენ. იგი მისი მეორე ცოლი იყო, რადგან მანამდე ენრიკეს ცოლად მისი ბიძაშვილი ბლანკა ნავარელი ჰყავდა, რომელიც ცამეტწლიანი ქორწინების შემდეგ გარდაიცვალა. ამბობდნენ, რომ მათი ქორწინება არასდროს ყოფილა ნამდვილი, რადგანაც სავარაუდოდ მეფე ამ დროს უკვე იმპოტენტი იყო. ამასთან ჟუანა და ენრიკე პირველი თაობის ბიძაშვილები იყვნენ, როგორც ფერდინანდ I არაგონელისა და ელეანორ ალბუკერკეს შვილიშვილები. დაქორწინებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, 1462 წელს ჟუანამ ქალიშვილი გააჩინა, სახელად ხუანა, რომელსაც ესპანელებმა მეტსახელად ბელტრანეხა შეარქვეს, რადგან მის მამად არა მეფე ენრიკე, არამედ ბელტრანეხას ჰერცოგი მოიაზრებოდა, რომელიც დედოფლის საყვარელი იყო.
ჭორების გასაქარწყლებლად ენრიკემ პატარა ხუანა სასწრაფოდ მოაშორა სამეფო კარს და კოკას ციხესიმაგრეში გაამწესა სასულიერო პირების ზედამხედველობის ქვეშ. მალევე დედოფალმა ჟუანამ კვლავ გაიჩინა საყვარლები, რომლებთანაც მას ორი ვაჟი შეეძინა. მოგვიანებით, მეფე ენრიკემ განაცხადა, რომ მათი ქორწინება არასდროს ყოფილა კონსოლირებული, რის გამოც 1468 წელს გასცილდა ჟუანას, თუმცა დედოფლის წოდება დაუტოვა.
1474 წელს ენრიკეს გარდაცვალების შემდეგ კასტილიის ტახტზე მისი ნახევარ-და, ფერდინანდ II არაგონელის მეუღლე, ისაბელ I კასტილიელი ავიდა, თუმცა მალევე ჟუანამ და მისმა ქალიშვილმა ხუანამ ტახტზე განაცხადეს პრეტენზია, როგორც ენრიკეს მემკვიდრეებმა, რის გამოც დაიწყო ომი კასტილიის მემკვიდრეობისთვის (1475-1479), რომელშიც ჟუანა და ხუანა დამარცხდნენ. თავად ჟუანა ამ მარცხს ვერ მოესწრო, რადგანაც იგი 1475 წლის 13 ივნისს გარდაიცვალა, 36 წლის ასაკში.
ჰერალდიკა
ლიტერატურა
Charles Cawley, Medieval Lands, Portugal
James Fitzmaurice-Kelly, Chapters on Spanish Literature (A. Constable and Company, ltd., 1908), 74.
Stephens, Henry Morse (1903). The Story of Portugal. G.P. Putnam's Sons. p. 139. Retrieved 17 September 2018.
de Sousa, Antonio Caetano (1735). Historia genealogica da casa real portugueza [Genealogical History of the Royal House of Portugal] (in Portuguese). 2. Lisboa Occidental. p. 497.
დაბადებული 31 მარტი
დაბადებული 1439
გარდაცვლილი 13 ივნისი
გარდაცვლილი 1475
ავისები
პორტუგალიის ინფანტები
კასტილიის დედოფლები
ლეონის დედოფლები
კაკაბაძე

კაკაბაძე
საკუთარი სახელი კაკაბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალდე კაკაბაძე — მხატვარ-კერამიკოსი
ამირ კაკაბაძე — ფერმწერი, გრაფიკოსი, სცენოგრაფი
დავით კაკაბაძე — ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი
დავით კაკაბაძე — ჟურნალისტი, მთარგმნელი
ედუარდ კაკაბაძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა)
ეთერ კაკაბაძე — მოქანდაკე
ვანო (ივანე) კაკაბაძე — მსახიობი
ვასილ კაკაბაძე — ქიმიკოსი
ვიტალი კაკაბაძე — ფსიქოლოგი და ფილოსოფოსი
ზაალ კაკაბაძე — კინორეჟისორი
ზურაბ კაკაბაძე — ფილოსოფოსი
ზურაბ კაკაბაძე — ქირურგი
ილია კაკაბაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
იოლანდა კაკაბაძე — ქართული წარმოშობის ეკვადორელი ბუნებისდამცველი
იოსებ კაკაბაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
ირაკლი კაკაბაძე — მწერალი, აქტივისტი
კაკაჩა კაკაბაძე — მხატვარი
კირილე კაკაბაძე — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
კონსტანტინე კაკაბაძე — სამხედრო პირი
მანანა კაკაბაძე — ლიტერატურათმცოდნე
მარგალიტა კაკაბაძე-ღუდუშაური — ექიმი, სოციალისტური შრომის გმირი
მართა კაკაბაძე — არქიტექტორი
მიხეილ კაკაბაძე — სპორტული ჟურნალისტი, მწერალი
მიხეილ კაკაბაძე — გეოლოგი
ნინია კაკაბაძე — ჟურნალისტი
ნოდარ კაკაბაძე — ლიტერატურათმცოდნე
ოთარ კაკაბაძე — ფეხბურთელი
პლატონ კაკაბაძე — საოპერო მომღერალი
პოლიკარპე კაკაბაძე — დრამატურგი
რევაზ კაკაბაძე — მომღერალი
რეზო კაკაბაძე — ფერმწერი
სარგის კაკაბაძე — ისტორიკოსი და ფილოლოგი
საურმაგ კაკაბაძე — ისტორიკოსი და ფილოლოგი
სილოვან კაკაბაძე — მოქანდაკე
კაკაბაძეები
ქართული გვარები
Quercus xalapensis

Quercus xalapensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მექსიკაში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
ტასიმა

ტასიმა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 168 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 262 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.6 კმ²-ზე. ფართობი 246 659 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნათელა (ფილმი)

ნათელა (ფილმი)
ნათელა — 1926 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ამო ბეკ-ნაზაროვის მიერ. ფილმი ასახავს სამეგრელოში გლეხთა აჯანყებას 1856-57 წლებში. ფილმისგან განსხვავებით, სინამდვილეში უტუ მიქავა არ მოუკლავთ, არამედ გადაასახლეს, შემდეგ კი დაბრუნდა და მჭედლად და მამასახლისად მუშაობდა.
როლებში
ნატო ვაჩნაძე
აკაკი ხორავა — უტუ მიქავა
მიხეილ ჭიაურელი
ალექსანდრე ჟორჟოლიანი — ხითი
დიმიტრი ყიფიანი
ლიტერატურა
ირაკლი მახარაძე, „დიადი მუნჯი“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბილისი, 2014 ISBN 978-9941-23-104-9
სსრკ-ის მუნჯი ფილმები
1926 წლის ქართული ფილმები
ამო ბეკ-ნაზაროვის ფილმები
ქართული შავ-თეთრი ფილმები
ისტორიული ფილმები
ქვედა წვირმინდი

ქვედა წვირმინდი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰერმან III (ბადენის მარკგრაფი)

ჰერმან III (ბადენის მარკგრაფი)
ჰერმან III, ჰერმან III დიდი (გარდ. ) — ვერონისა და ბადენის მარკგრაფი ცერინგენების დინასტიიდან. ჰერმანი იყო ჰერმან II-ისა და მისი ცოლის, იუდიტ ფონ ჰოჰენბერგის შვილი.
1130 წელს, ჰერმანმა მემკვიდრეობით მიიღო ბადენის სამარკგრაფო.
1151 წელს, მან მიიღო ვერონის სამარკგრაფო, რომელიც მანამდე კარინთიის ჰერცოგს ეკუთვნოდა.
1154 წელს, ჰერმანი ფრიდრიხ ბარბაროსასთან ერთად იბრძოდა ლომბარდიაში, მოგვიანებით მონაწილეობდა მილანის ალყაში, აგრეთვე იყო მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილე.
ოჯახი
პირველი ცოლი (1134) — ბერტა ლოთარინგიელი (1116—1162) იყო ჰერცოგ სიმონ I-ის ქალიშვილი, რომელთანაც ჰერმანს ერთი შვილი ჰყავდა:
ჰერმან IV (გარდ. 13 სექტემბერი, 1190), ბადენის მარკგრაფი
მეორე ცოლი (1141 წლის შემდეგ) — მარია ჩეხი იყო ჰერცოგ სობესლავ I-ის ქალიშვილი, რომელთანაც ჰერმანს ერთადერთი ქალიშვილი ეყოლა:
გერტრუდა (გარდ. 1225-მდე) 1180 წლიდან დაქორწინებული იყო გრაფ ალბრეხტ ფონ დაგსბურგის ცოლი.
გამოყენებული ლიტერატურა
Johann Christian Sachs: Einleitung in die Geschichte der Marggravschaft und des marggrävlichen altfürstlichen Hauses Baden, Frankfurt und Leipzig 1764, Erster Theil, S. 290–310
Regesten der Markgrafen von Baden und Hachberg 1050—1515, herausgegeben von der Badischen Historischen Commission, bearbeitet von Richard Fester, Erster Band, Innsbruck 1900, S. 7-11 online im internet archive
ბადენის მარკგრაფები
ვერონის მმართველები
ცერინგენები
მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობა
გარდაცვლილი 1160
სპიტაკის მიწისძვრა

სპიტაკის მიწისძვრა — 6,8–7,2 მაგნიტუდის მიწისძვრა, რომელიც მოხდა 1988 წლის 7 დეკემბერს, ადგილობრივი დროით 11:41:27 საათზე, სომხეთის სპიტაკის რეგიონში (იმ დროისთვის საბჭოთა კავშირის ნაწილი).
ადგილობრივი ინფრასტრუქტურა (განსაკუთრებით სკოლები და საავადმყოფოები) მიწისძვრისთვის მოუმზადებელი აღმოჩნდა, რის გამოც სულ მცირე 25.000 ადამიანი დაიღუპა. შენობათა უმრავლესობა დაბალი სეისმომედეგობის იყო. თვითმხილველთა ვარაუდით, მიწისძვრა 10 წუთით გვიან რომ მომხადრიყო, ბავშვები სტრუქტურულად არასაიმედო სკოლებიდან გამოსული იქნებოდნენ და დაღუპვას გადაურჩებოდნენ.
სრულიად დაინგრა ქალაქი სპიტაკი და 58 სოფელი მის გარშემო; ნაწილობრივ დაინგრა ქალაქები: ლენინაკანი (დღევანდელი გიუმრი), სტეფანავანი, კიროვაკანი და დაახ; 400 დასახლებული პუნქტი. მიწისძვრამ 16.2 მილიარდი დოლარის ზარალი მოიტანა. დაღუპულების გარდა, დაახლოებით 19 ათასი ადამიანი დაშავდა, ხოლო 500 ათასი ადამიანი უსახლკაროდ დარჩა.
რესურსები ინტერნეტში
სპიტაკის მიწისძვრა USGS-ის საიტზე.
სურათები.
სპიტაკის მიწისძვრა BBC-ზე.
სქოლიო
სომხეთის უახლესი ისტორია
მიწისძვრები სომხეთში
სამხრეთი კუნძული

სამხრეთი კუნძული — ახალი ზელანდიის ყველაზე დიდი კუნძული.
გეოგრაფია
კუნძულის ფართობია — 150 437 კმ², ეს სიდიდით მე-12 კუნძულია მსოფლიოში.
სამხრეთი კუნძული გამოყოფილია კუკის სრუტით ჩრდილოეთი კუნძულისაგან. კუნძულის მთელ სიგრძეზე გადაჭიმულია სამხრეთი ალპები, რომლეზეც მდებარეობს ახალი ზელანდიის უმაღლესი თოვლიანი მწვერვალი კუკის მთა (3754 მ). ამ კუნძულის 18 პიკი მაღალია 3000 მეტრზე. მთებში დაახლოებით 360 მყინვარია. მათ შორის ყველაზე დიდია ტასმანის მყინვარი, ფრანც-იოსების მყინვარი და ფოქსის მყინვარი. პლეისტოცენური გამყინვარების ეპოქაში მყინვარებს ჰქონდათ დიდი სიმძლავრე და არაერთხელ ეშვებოდნენ აღმოსავლეთით მდებარე კენტერბერის ვაკეზე და ეკავათ მნიშვნელოვანი ნაწილი სამხრეთით თანამედროვე ოტაგოს რეგიონში. ამ რაიონებისათვის დამახასიათებელია ღრმა U-ს მსგავსი ველები, ძლიერ განცალკევებული რელიეფი და წაგრძელებული ფორმის ცივი ტბები — ტე-ანაუ, მანაპოური, უაკატიპუ და ჰაუეა. ახალი ზელანდიის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი ჩანჩქერია — სატერლენდი (580 მ). სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს სუთლენდის დაბლობი და ოტაგოს პლატო. ჰავა სუბტროპიკულია, ზღვისა, უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში — ზომიერი.
კუნძულზე მდებარეობენ ისეთი ენდემური სახეობების არეალები, როგორიცაა თუთიყუში კეა.
მოსახლეობა
2013 წლის შეფასებით, კუნძულზე ცხოვრობს 1 048 300 ადამიანი, რაც დაახლოებით შეადგენს ახალი ზელანდიის მთელი მოსახლეობის 24 %-ს. კუნძულზე მდებარე დიდი ქალაქებია — დანიდინი და კრაისტჩერჩი. მთავარი ქალაქია კრაისტჩერჩი.
ადმინისტრაციული წყობა
ადმინისტრაციულად სამხრეთი კუნძული იყოფა შვიდ რეგიონად:
იხილეთ აგრეთვე
ახალი ზელანდიის კუნძულების სია
სქოლიო
ახალი ზელანდიის კუნძულები
ჰაინრიხ V (სრი)

ჰაინრიხ V (სრი)
ჰაინრიხ V (დ. 8 იანვარი, 1081 — გ. 23 მაისი, 1125, უტრეხტი) — გერმანიის მეფე 1106 წლიდან, საღვთო რომის იმპერატორი 1111 წლიდან, ჰაინრიხ IV-ისა და ბერტა სავოიელის ძე. მამის სიცოცხლეშივე დაუკავშირდა მის მოწინააღმდეგეებს —პაპს და გერმანიის მთავრებს. შემდეგ განაგრძო ბრძოლა ინვესტიტურისათვის, რომელიც საბოლოოდ კომპრომისული ვორმსის კონკორდატით დასრულდა (1122). დაკრძალულია შპაიერის ტაძარში.
პირადი ცხოვრება
დაქორწინებული იყო მატილდა ინგლისელზე. ჰაინრიხ V-ს და მატილდა ინგლისელს შვილები არ შეძენიათ.
ლიტერატურა
Bryce, James. The Holy Roman Empire. MacMillan, 1913
Comyn, Robert. History of the Western Empire, from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V, Vol. I. 1851
საღვთო რომის იმპერატორები
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1081
გარდაცვლილი 23 მაისი
გარდაცვლილი 1125
დონდღლაბი შავი

დონდღლაბი შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თხელ აბლაბუდისებრად და სქელ ჯაგრისებრად არის შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო და ოდნავ ოვალური, მუქი ვარდისფერი, თითქმის შავი.
დონდღლაბი შავი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირ-ველ ნახევარში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 165-170 დღეა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 10-11 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის მშრალი წითელი ღვინო. ასევე გამოიყენება საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 111
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ეკა აკობია

ეკა აკობია (დ. 23 აგვისტო, 1980, ქ. სოჭი) — ქართველი დიპლომატი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ სოჭში. ეკა აკობია 1998-2000 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობებზე. 2000-2002 წლებში ჰართვიკის კოლეჯში პოლიტიკურ მეცნიერებებზე, 2002-2004 წლებში კი ბაილორის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობებზე, შემდგომში კი 2011-2016 წლებში ჯავახიშვილის უნივერსიტეტს დაუბრუნდა და სწავლა მაგისტრატურის საფეხურზე განაგრძო, აღსანიშნავია ისიც, რომ ეკა აკობია არის საერთაშორისო ურთიერთობების დოქტორიც.
ეკა აკობია არის კავკასიის უნივერსიტეტის სახელმწიფო მართვის სკოლის დეკანი და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი.
ჰყავს მეუღლე სერგი კაპანაძე და ორი შვილი: ლუკა და ანა კაპანაძეები.
მისთვის მთავარია ოჯახი, პროფესია, სამშობლო და თავისუფლება. მისი საყვარელი ფრაზაა:
ეკა აკობია 2008-2016 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს სხვადასხვა დეპარტამენტის თანამშრომელი იყო. მუშაობდა ამავე სამინისტროს აზიის, აფრიკის, ავსტრალიისა და ოკეანეთის ქვეყნების დეპარტამენტის დირექტორად.
2004 წელს ეკა აკობიამ გაიმარჯვა სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრის აკადემიური სტიპენდიების კონკურსში და მოამზადა სამაგისტრო კურსი „საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიები“ ქართულ ენაზე, რომელიც დაინერგა ცენტრის მიერ ადმინისტრირებულ ინტერდისციპლინარულ სამაგისტრო პროგრამების კურიკულუმში და გამოიცა ქართულენოვანი სასწავლო მასალის სახით. ეს წიგნი „საერთაშორი ურთიერთობების თეორია“ 2006 წელს გამოიცა. აღნიშნული წიგნი მოიცავს 14 ცალკეულ თემას. ეს თემებია: საერთაშორისო ურთიერთობების დისციპლინის ჩამოყალიბება და დიდი დებატები, თეორიის როლი საერთაშორისო ურთიერთობებში, კლასიკური რეალიზმი, თავდაცვითი და თავდასხმითი რეალიზმი, ლიბერალიზმი, რეჟიმები საერთაშორისო ურთიერთობებში, თანამშრომლობა ანარქიის პირობებში, ნეორეალიზმი, კონსტრუქტივიზმი და მისი კრიტიკა, ნატოს გაფართოება და საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიები, საერთაშორისო ურთიერთობები და საშინაო პოლიტიკა, პატარა ქვეყნები საერთაშორისო ურთიერთობებში, გლობალიზაცია და საერთაშორისო პოლიტიკური ეკონომიკა.
ეკა აკობია აქტიურად მონაწილეობდა სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრის ბიბლიოთეკისა და სასწავლო რესურსების განვითარებაში.
ამჟამად ის იკვლევს ნატოსა და ევროკავშირის ურთიერთობებს უსაფრთხოების და თავდაცვის სფეროში და ამ მოვლენების შესაძლო ზეგავლენას სამხრეთ კავკასიის რეგიონზე. უმაღლესი აკადემიური შეფასებით. იგი ასევე გახლავთ ამერიკის ეროვნული საპატიო პოლიტიკური საზოგადოება ფაი სიგმა ალფას წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია
ქართველი დიპლომატები
დაბადებული 1980
დაბადებული 23 აგვისტო
ქართველი პროფესორები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ე
პლატიოფსი

პლატიოფსი — ნამარხი ამფიბიების გვარი ლაბირინთოდონტების ზერიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 1 მ აღწევდა. ჰქონდათ სამკუთხა ფორმის ქალა, სახის ნაწილი წაგრძელებული და ვიწრო. ყბების გაგანიერებულ წინა ბოლოზე 10-მდე დიდი კბილი იყო განლაგებული, ნესტოები თვალბუდეებისაკენ გადანაცვლებული, უკანა კიდურები წინაზე გრძელი იყო, მუცელი ერთმანეთზე კრამიტისებურად დაწყობილი ოვალური ქერცლების ჯავშნით ჰქონდა დაფარული. ბინადრობდნენ მტკნარ წყალსატევებში. იკვებებოდნენ თევზით. ცხოვრობდნენ გვიანდელ პერმულ ეპოქაში.
ლიტერატურა
მჭედლიძე გ., ქსე, ტ. 8, გვ. 103, თბ., 1984
გადაშენებული ამფიბიები
ანა მარია მარტინოცი

ანა მარია მარტინოცი (დ. 1637 — გ. 4 თებერვალი, 1672) — ნახევრად ფრანგი და ნახევრად იტალიელი არისტოკრატი. კარდინალი მაზარინის ძმის შვილიშვილი. კონტის პრინცესა 1654-66 წლებში როგორც არმან I-ის მეუღლე და კონტის ორი პრინცის დედა. დედოფალ ანა ავსტრიელის სასახლის დიასახლისი 1657-66 წლებში.
ბიოგრაფია
მარია ანა მარტინოცი დაიბადა 1637 წელს რომში, პაპის სამფლობელოში. იგი იყო იტალიელი დიდგვაროვნის, ჯუზეპე მარტინოცისა და მისი მეუღლის, საფრანგეთში დიდი გავლენის მქონე კარდინალი მაზარინის ძმის შვილის, ლაურა მარგერიტა მაზარინის ქალიშვილი. კარდინალი მაზარინს თავისი გავლენის ქვეშ ჰყავდა მეფე ლუი XIV-ის დედა, დედა-დედოფალი და რეგენტი ანა ავსტრიელი და ამას გარდა იგი საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრიც იყო. მარია ანას მხოლოდ ერთი უმცროსი და ჰყავდა, სახელად ლაურა, რომელიც შემდგომში მოდენას ჰერცოგინია გახდა.
მარია ანა მალევე კარდინალ მაზარინთან გაიგზავნა საფრანგეთის სამეფო კარზე აღსაზრდელად, სადაც მას ზრდიდნენ მისი დეიდები: ლაურა, მარია, ოლიმპია და ჰორტენზია მანჩინები. ამ ქალბატონებს სამეფო კარზე დიდი გავლენა ჰქონდათ, მარია მანჩინი კი ლუი XIV-ის საცოლედაც კი მოიაზრებოდა.
1654 წელს მარია ანა ცოლად შერთეს მეფის ბიძაშვილს, კონტის პრინც არმან I-ს. ქორწინება 22 თებერვალს შედგა ლუვრის სასახლეში.
1668 წლის 24 მარტს მან შეასრულა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალ ანრიეტა მარია ფრანგის როლი საფრანგეთის დოფინ ლუი დე ბურბონის მარიონეტულ ნათლობაში.
მარია ანა გარდაიცვალა 1672 წლის 4 თებერვალს პარიზში, 34-35 წლის ასაკში.
შვილები
ლუი (1658), გარდაიცვალა ჩვილი;
ლუი არმან I (1661-1685), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და ლუიზა დე ლა ვალიერის ასული მარი ანა დე ბურბონი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ფრანსუა ლუი I (1664-1709), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, კონდეს პრინც ანრი ჟიულისა და ანა ჰენრიეტა კურპფალცელის ასული მარი ტერეზ დე ბურბონი, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა;
ლიტერატურა
Paul Guth, Mazarin, Heyne-Verlag, 1982 ISBN 3-453-55029-3
დაბადებული 1637
გარდაცვლილი 4 თებერვალი
გარდაცვლილი 1672
კონტის პრინცესები
ემილიო მოლა

ემილიო მოლა (9 ივნისი, 1887 – 3 ივნისი, 1937) — ესპანელი სამხედრო მოღვაწე, ესპანელ ნაციონალისტთა ერთ-ერთი ლიდერი ესპანეთის სამოქალაქო ომის (1936-1939) პერიოდში.
1937 წლის 3 ივნისს, გაურკვეველ ვითარებაში, ავიაკატასტროფაში დაიღუპა. ერთ-ერთი ვერსიით, თანამებრძოლმა, ფრანსისკო ფრანკომ ჩამოიშორა, რადგან სამომავლოდ ძლიერ კონკურენტად თვლიდა.
ემილიო მოლას მიეწერება ტერმინ „მეხუთე კოლონის“ შემოღება.
რესურსები ინტერნეტში
ემილიო მოლა Spartacus Educational-ზე.
ესპანელი პოლიტიკოსები
ესპანელი გენერლები
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 1937
ხოსე ენრიკე ვარელა

ხოსე ენრიკე ვარელა (17 აპრილი, 1891 — 24 მარტი, 1951), იყო ესპანელი სამხედრო მოღვაწე და მნიშვნელოვანი ფიგურა ესპანეთის სამოქალაქო ომში.
კოლონიური ომის პერიოდი
დაიბადა სერჟანტის ოჯახში. 1909 წელს იგი მოეწყო ზუსტად იმავე პოლკში, სადაც მამამისი მსახურობდა, აქვე მან მიიღო სერჟანტის წოდება. 1912-1915 წლებში იგი მსახურობდა ფეხოსანთა სასწავლებელში, სადაც მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის წოდება და დაიწყო მსახურობა მელილიის მსროლელ ნაწილში. რამდენიმეჯერ მონაწილეობა მიიღო ადგილობრივ ტომებთან შეტაკებებში. ბრძოლებში თავის გამოჩენისათვის ორჯერ დააჯილდოეს "სან-ფერნანდოს ჯვრით" (1920, 1921) და რამდენიმე საფეხურით მაღლა ავიდა წოდებებით. 1926 წლის თებერვალში გახდა ვიცე-პოლკოვნიკი, მამაცობისათვის დააჯილდოვეს საომარი მედალით და გაგზავნეს სამსახუროდ სეუტაში (მაროკო). კოლონიური ომის დამთავრების შემდეგ გახდა პოლკოვნიკი (1929), იგი იდგა თავის იმ თანამებრძოლებზე მაღლა, რომელთაც მასზე ადრე დაამთავრე სამხედრო სასწავლებელი.
კარლისტი
1931 წელს მონარქიის დამხობის შემდეგ ვარელამ, ცნობილი როგორც მონარქიის ქომაგი (ესპანეთის მონარქისტების კონსერვატიული ნაწილის — კარლისტების მხარდაჭერასთან ერთად) გადასროლილ იქნა რეზერვში. შემდგომ წელს მონაწილეობდა გენერალ ხოსე სანხურხოს შეთანხმებაში, რომლის წარუმატებლობის შემდეგაც იგი პატიმრობაში იმყოფებოდა სევილიაში და გვადალახარაში. გათავისუფლებიშ შემდეგ შეუერთდა კარლისტებს და გადასცა მათ საომარი ერთეულები - "რაკეტები", მძლავრი ორგანიზაცია, რომელიც მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა 1936-1939 წლების სამოქალაქო ომში. 1936 წლის ზაფხულში იყო შეიარაღებული აჯანყების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. 1936 წლის აპრილში დაპატიმრებულ და დამწყვდეულ იქნა რესპუბლიკელების მიერ კადისის ციხეში.
სამოქალაქო ომი
ესპანელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 1951
937

937
მოვლენები
ანგლო-საქსებმა მეფე ათელსტანის წინამძღოლობით დაამარცხეს შოტლანდიის მეფე კონსტანტინე-II, ბრუნანბეგთან გამართულ ბრძოლაში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლი იუი — ჩინელი პოეტი, იმპერატორი (გ. 978)
იოანე XII — რომის პაპი (გ. 964)
როზალა იტალიელი — ივრეას დინასტიის წარმომადგენელი. (გ. 1003)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დავით II — ქართველთა მეფე
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 382

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 382 მიიღეს 1975 წლის 18 აგვისტოს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ სურინამის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სურინამის გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი
0382
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სურინამის შესახებ
1975 წელი სურინამში
0382
დიპოლდიზმი

დიპოლდიზმი — პარაფილია, რომელიც ვლინდება ბავშვების გატყეპვით ან სხვაგვარი სხეულის დაზიანებით მიღებულ სექსუალურ აღგზნებაში. დაავადების სახელწოდება მომდინარეობს, გერმანელი სკოლის მასწავლებლის, ანდრეას დიპოლდის სახელიდან, რომელიც იმავდროულად სადისტი იყო და 1903 წელს, თავისი მოსწავლე — ჰაინც კოხი სიკვდილამდე სცემა.
ლიტერატურა
Robert Jean Campbell, Campbell's Psychiatric Dictionary (9e ed), Oxford University Press, 2009, (ISBN 0195341597), p.284
Brenda Love, The Encyclopedia of Unusual Sex Practices, Barricade Books, 1994, (ISBN 1569800111), p.84
Uwe Henrik Peters, Lexikon Psychiatrie, Psychotherapie, Medizinische Psychologie: mit einem englisch-deutschen Wörterbuch im Anhang, Elsevier, Urban & Fischer Verlag, 2007, (ISBN 3437150618), p.134
Michael Hagner, Der Hauslehrer: Die Geschichte eines Kriminalfalls, Suhrkamp Verlag, 2010, (ISBN 9783518422045)
პარაფილიები
გუნდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გუნდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გუნდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გუნდი — მომღერალ-მოცეკვავეთა ჯგუფი
გუნდი — ჯარის ნაწილი
ატომური ენერგეტიკა

ატომური ენერგეტიკა — ენერგეტიკის დარგი, რომლის დანიშნულებაა ელექტროენერგიის გამომუშავება ატომურ ელექტროსადგურებში (აეს). თბური რეაქტორებით მომუშავე აესების მქკ არ განსხვავდება ორგანული სათბობით მომუშავე თბოელექტროსადგურების (თეს) მქკ-საგან.
ატომური ენერგეტიკის განვითარებას მნიშვნელოვნად უწყობს ხელს ატომური სათბობის სიიაფე. პირობით სათბობზე გადაანგარიშებისას ატომური სათბობის მოპოვებისათვის გაწეული კაპიტალური ხარჯები ორჯერ ნაკლებია ქვანახშირის მოპოვებისათვის საჭირო კაპდაბანდებებზე.
როგორც წესი ატომურ ენერგეტიკაში გამოიყენება პლუტონიუმ-239 და ურან-235 დაშლის შედეგად წარმოქმნილი ჯაჭვური რეაქციები. ატომის ბირთვები იყოფიან მათში ნეიტრონის მოხვედრით, რითაც ხდება ახალი ნეიტრონების გამონთავისუფლება, რომელიც იწვევს შეუქცევად პროცესს. ჯაჭვური რეაქციისას ხდება უზარმაზარი კინეტიკური ენერგიის გამოსხივება, რაც საბოლოო ჯამში გარდაიქმნება სითბურ ენერგიად.
მიუხედავად იმისა რომ ენერგიის ზოგ წყაროს (თერმობირთვული რეაქციები მზეზე...) ბირთვული ენერგია უდევს საფუძვლად, საზოგადოდ მიიჩნევა რომ ატომური ენერგეტიკა ესაა უშუალოდ ატომურ რეაქტორებში წარმოებული მართვადი რეაქციები.
ატომური ენერგია იწარმოება აეს-ებში, გამოიყენება ატომურ წყალქვეშა ნავებზე, ატომურ ყინულმჭრელებზე, არსებობს გეგმები კოსმოსურ თანამგზავრებში ატომური ენერგიის გამოყენებაზე, არაერთი ცდაა ჩატარებული თვითმფრინავებსა და თვითმავალ ტანკებში გამოეყენებინათ ატომური ენერგია.
2012 წელს მსოფლიოში ელექტროწარმოება საწვავის მიხედვით გამოიყურებოდა შემდეგნაირად:
ქვანახშირი (40,4 %)
ბუნებრივი გაზი (22,5 %)
ჰიდრო (16,2 %)
ბირთვული (10,9 %)
ნავთობი (5,0 %)
დანარჩენი (5,0 %)
გალერეა
ლიტერატურა
ბირთვული ენერგეტიკა
Polyrhachis etheli

Polyrhachis etheli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Forelius macrops

Forelius macrops — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Forelius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Montebello, Antioquia

Montebello, Antioquia
Montebello is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Part of the subregion of Southwestern Antioquia.
Municipalities of Antioquia Department
ტყის ჭორტანა

ტყის ჭორტანა — ერთლებნიანი მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე კომელინასებრთა ოჯახისა.
აქვს ხორცოვანი ღერო და იღლიური ციმოზური ყვავილედი. კაშკაშა ცისფერი გვირგვინის ფურცლები შეიცავს ცისფერ საღებავს, რომელსაც იყენებენ გარეული ცხოველების ტყავისა და თევზის კანის შესაღებად.
გავრცელებულია იაპონიასა და ჩინეთში, აგრეთვე შორეულ აღმოსავლეთსა და ციმბირში. კავკასიაში გზადმოყოლილი საკარანტინო სარეველაა. იზრდება ჯგუფებად ტენიან დაბლობ ადგილებში, ბუჩქნარებსა და ნათესებში. საქართველოში პირველად ბათუმის მიდამოებში გამოჩნდა, შემდეგ კი მთელ აჭარაში, გურიასა და აფხაზეთში გავრცელდა.
ლიტერატურა
კომელინასებრნი
Silauri

Silauri is a village in the Ozurgeti Municipality of Guria in western Georgia.
References
Populated places in Ozurgeti Municipality