PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Cordovín

Cordovín is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 189 people.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
Hochdorf, Biberach

Hochdorf, Biberach
Hochdorf is a town in the district of Biberach in Baden-Württemberg in Germany.
References
Biberach (district)
Württemberg
მარაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მარაქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
მარაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში
ირანი
მარაქი
მარაქი
Electronica 1: The Time Machine

Electronica 1: The Time Machine — ფრანგ ელექტრონულ მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის მეჩვიდმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2015 წლის 16 ოქტომბერს, ლეიბლზე Columbia Records. ალბომი ჩაიწერა 15 სხვადასხვა მუსიკოსის მონაწილეობით, რომელთა შორის არიან ვინს კლარკი, Gesaffelstein, ჯონ კარპენტერი, M83, არმინ ვან ბიურენი, რობერტ "3D" დელ ნაია (Massive Attack) და ედგარ ფრეზე (რომელმაც ჟართან გარდაცვალებამდე იმუშავა).
ჟარის ახალი ნამუშევარი პირველად ნახსენები იყო 2015 წლის აპრილში, როდესაც მან Gesaffelstein-თან ჩაწერილ „Conquistador“-ზე ისაუბრა. 2015 წლის 15 მაისს ცნობილი გახდა „Glory“-ს შესახებ, რომელიც M83-თან ჩაიწერა. 23 ივნისს მისი ვიდეოც გამოქვეყნდა. მესამე თანამშრომლობაზე, რომელიც მითითებული იყო, როგორც ნამუშევარი Tangerine Dream-თან, ცნობილი გახდა 22 ივნისს.
2015 წლის განმავლობაში ჩნდებოდა ინფორმაცია ჟარის თანამშრომლობების შესახებ, ხოლო 10 ივლისს ცნობილი გახდა ალბომის გამოსვლის შესახებ. ეს არის მუსიკოსის პირველი ორიგინალური ალბომი 2007 წლის Téo & Téa-ს შემდეგ. ალბომის წინასწარი შეკვეთები მიიღებოდა iTunes-ზე, Amazon.com-ზე და Spotify-ზე. შეზღუდული რაოდენობით გამოიცა მისი ბოქს-სეტებიც.
2016 წელს დაგემილია ალბომის გაგრძელების, Electronica 2-ის გამოცემა.
სიმღერების სია
ჩარტები და სერტიფიცირებები
ყოველკვირეული ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
2015 წლის ალბომები
ჟან-მიშელ ჟარის ალბომები
Terjola Municipality

Terjola Municipality
Terjola is a district of Georgia, in the region of Imereti. Its main town is Terjola.
Population: 35,563 (2014 census)
Area: 357 km2
Politics
Terjola Municipal Assembly (Georgian: თერჯოლის საკრებულო, Terjolis Sakrebulo) is a representative body in Terjola Municipality, consisting of 30 members and elected every four years. The last election was held in October 2021.
Gallery
See also
List of municipalities in Georgia (country)
References
External links
Districts of Georgia, Statoids.com
Municipalities of Imereti
ყუმუხები

ყუმუხები — ჩრდილოეთ კავკასიის ყველაზე დიდი თურქულენოვანი ეთნოსი. ცხოვრობენ დაღესტნის მთისწინეთსა და ყუმუხეთის დაბლობში. ისინი ამ მიწაწყლის მკვიდრ მოსახლეობას წარმოადგენენ. ბინადრობენ დაღესტნის ხასავიურტის, ბაბაიურტის, ყიზილიურტის, ბუინაკსკის, ყარაბუდახკენტის, კაიაკენტის და ხაიტაყის რაიონებში, მაჰაჩყალის ირგვლივ ექვს სოფელში, ქალაქებში: მაჰაჩ ყალა, ხასავიურტი, ბუინაკს კი, იზბერბაში, დერბენტი. ყუმუხები დაღესტნის მოსახლეობის 13%-ს შეადგენენ.
ისტორია
1989 წლის აღწერით ყუმუხების საერთო რაოდენობა 281,9 ათასი კაცი იყო, დღეისათვის დაახლოებით 350 ათასი, მათ შორის დაღესტანში დაახლოებით 280 ათასი (2000 წლის მონაცემებით). ყუმუხების თითქმის ნახევარი ქალაქებშია კონცენტრირებული. დაღესტნის ფარგლებს გარეთ რუსეთის ფედერაციაში ყუმუხების 20%-ზე მეტი ცხოვრობს. შედარებით დიდი რაოდენობით ყუმუხები მკვიდრობენ ჩეჩნეთის გუდერმესისა და გროზნოს რაიონებში (10 ათასი კაცი), ჩრდილოეთ ოსეთის მოზდოკის რაიონში (9,5 ათასი). განსახლებული არიან აგრეთვე რუსეთის სტავროპოლისა და ტიუმენის ოლქებში, რუსეთის საზღვრებს გარეთ ყაზახეთში, უკრაინაში, უზბეკეთში, თურქმენეთში, აზერბაიჯანში. ყუმუხთა დიასპორა გვხვდება თურქეთში, იორდანიაში და მსოფლიოს კიდევ რამდენიმე ქვეყანაში. ყუმუხების თვითსახელწოდებაა ყუმუკ. ამ ეთნონიმიდან მომდინარეობს რუსული და ნოღაური კუმიკი, ჩეჩნური - გუმკი. დაღესტნის მეზობელ ხალხებში ყუმუხთა ეგზოეთნონიმი გადმოიცემა სიტყვებით: ბარის მცხოვრებნი: ხუნძურად - ლარაგალ, დარგუულად - დირკალანტი, ლაკურად - არ ნისა. ყუმუხები ანთროპოლოგიურად დიდი ევროპეიდული რასის კასპიურ ტიპს მიეკუთვნებიან.
ხაზართა დროიდან დაწყებული XX საუკუნის პირველ მეოთხედამდე ყუმუხთა წინაპარი თურქული ენა, შემდეგ კი თვით ყუმუხური ენა ჩრდილო-აღმოსავლეთ კავკასიის ეროვნებათშორის ურთიერთობის ენა იყო. ყუმუხური ენა საბოლოოდ მონღოლთა პერიოდამდე ჩამოყალიბდა. ის კავკასიის ხალხების რუსეთის მეფეებთან მიმოწერის ოფიციალური ენაც იყო. ყუმუხური ენა ვლადიკავკაზის, სტავროპ ოლის, მოზდოკის, ყიზლარის, თემირ ხან - შურის და სხვ. გიმნაზიებსა და სასწავლებლებში ისწავლებოდა.
ყუმუხეთზე გადიოდა უმნიშვნელოვანესი სავაჭრო გზა, კერძოდ, დიდი აბრეშუმის გზა. ყუმუხეთის ბარი დაღესტნის ბევრი რაიონისათვის ძირითად ბეღელად ითვლებოდა, რაც მის სავაჭრო და ეკონომიკურ აღმავლობას განაპირობებდა.
ყუმუხეთში სუნიტური მიმართულების ისლამი VIII-XII საუკუნეებში გავრცელდა. ყუმუხები ყოველთვის ამაყობდნენ იმით, რომ ისლამი დაღესტნელთა შორის ყველაზე ადრე მიიღეს. სხვადასხვა მონაცემებით, ამ პერიოდამდე ყუმუხებში ქრისტიანობაც იყო გავრცელებული, ხაზარეთის ზედა ფენებში კი იუდაიზმიც.
ყუმუხთა ცხოვრებაში უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობდა სპორტის ეროვნული სახეობები. მათ ჰქონდათ ბალახის ჰოკეის თავისებური სახეობა: საღამოთი აბედს (ნაცარტუტში გამოხარშული ხის ერთგვარი სოკო) მოუკიდებდნენ ცეცხლს და მის წართმევაში ერთმანეთს ჰოკიჯოხით (ყვანჯით) ეპაექრებოდნენ, დღესასწაულებზე იმართებოდა დოღი.
იხილეთ აგრეთვე
ტარკის საშამხლო
ლიტერატურა
თოფჩიშვილი რ. „კავკასიის ხალხთა ეთნოლოგია“, თბილისი, 2012
სქოლიო
ყუმუხები
წიწმატიანის სერის ნამოსახლარი

წიწმატიანის სერის ნამოსახლარი
უდაბნოს წიწმატიანის სერის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს მდინარის ივრის მარჯვენა ნაპირის გასწვრივ, დასავლეთიდან აღმოსავლეთით საკმაოდ დიდ მანძილზე გადაჭიმულ სერზე. ძეგლი შეისწავლა კახეთის არქეოლოგირმა ექსპედიციამ (ხელმძღაველი კ. ფიცხელაური). აღმოჩნდა ოთხი ნამოსახლარი, რომლებიც ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრულის I ნახევრით თარიღდება.
ერთ-ერთი ნამოსახლარი (სიგრძე — 100 მეტრი, სიგანე შუა წელში — 30-40 მეტრი) სერის თხემზეა გამართული. მას ერთი საკმაოდ ღრმა, განიერი და შედარებით ვიწრო ორი თხრილი შემოსდევს. ნამოსახლარის უსწორმასწორო ზედაპირის ცენტრში შეიმჩნევა ერთი მაღალი ბორცვი, ხოლო ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ფერდობზე - ზღუდის გარე დასახლება.
მეორე ნამოსახლარი (სიგრძე - 120 მეტრი, სიგანე შუა წელში 80 მეტრამდე) პირველისგან აღმოსავლეთით 300-350 მეტრზე მდებარეობს. მას ორი განიერი და შედარებით ვიწრო ერთი თხრილი შემოსდევს. სამივე თხრილი აღმოსაველთ თხემზე მთავრდება. წრიული (პერიმეტრი - 15-20 მეტრზე) ჩავარდნებით. ღელეების შორის ფერდობზე, რომლებიც მდინარე ივრისკენაა დაქანებული, კარგად ჩანს ზღუდის გარე, ტერასული დასახლების კვალი, ასეთივე დასახლება ჩანს ნამოსახლარის აღმოსავლეთ მონაკვეთში, სერის გაგრძელებაზე. მესამე წრიული ფორმის ნამოსახლარი (სიგრძე - 100 მეტრი, სიგანე - 60 მეტრი) მდებარეობს მეორის აღმოსავლეთით 2-2,5 კილომეტრზე, შემოსდევს ერთი ხელოვნური თხრილი. სარწყავი არხის მშენებლობისა და სხვადასხვა დროს ამოღებული ორმოების გამო, ძეგლის სამხრეთი მხარე (ძეგლის 1/4 ნაწილი) მთლიანად განდგურებულია.
მეოთხე ოვალური ნამოსახლარი (სიგრძე — 200 მეტრი, სიგანე — 80 მეტრი) მესამის აღმოსავლეთით, 2-2,5 კილომეტრზე, სერის ჩრდილოეთ ფერდზე, ორ მშრალ ღელეს შორის მდებარეობს. მას მოსდევს საკმაოდ განიერი ერთი და შედარებით ვიწრო ორი თხრილი.
ოთხივე ნამოსახლარზე ზედაპირული მასალა ძალიან მწირია. მოპოვებულია თიხის რამდენიმე ჭურჭლის ფრაგმენტი.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პოლონეთის აჯანყება (მრავალმნიშვნელოვანი)

პოლონეთის აჯანყება (მრავალმნიშვნელოვანი)
პოლონეთის აჯანყება შეიძლება აღნიშნავდეს:
პოლონეთის აჯანყება (1794)
პოლონეთის აჯანყება (1830-1831)
პოლონეთის აჯანყება (1863)
Kálvin tér metro station

Kálvin tér metro station
Kálvin tér is a transfer station on the M3 and the M4 lines of the Budapest Metro. It is located beneath the eponymous square, named after John Calvin. The Line 3 station was opened on 31 December 1976 as part of the inaugural section of Line M3 between Deák Ferenc tér and Nagyvárad tér. The Line M4 station was opened on 28 March 2014 as part of the inaugural section of the line, from Keleti pályaudvar to Kelenföld vasútállomás.
Connections
Bus: 9, 15, 100E
Trolleybus: 72, 83
Tram: 47, 48, 49
References
Budapest City Atlas, Szarvas-Dimap, Budapest, 2011,
Official web page of the Line 4 construction
M3 (Budapest Metro) stations
M4 (Budapest Metro) stations
Railway stations opened in 1976
1976 establishments in Hungary
საქართველოს თეატრალური საზოგადოება

საქართველოს თეატრალური საზოგადოება — ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ შემოქმედებითი ორგანიზაცია. აერთიანებს საქართველოს თეატრების შემოქმედებით მუშაკებს. დაარსდა 1945 წელს. საზოგადოების მთავარი მიზანია ხელი შეუწყოს თეატრის მუშაკთა შემოქმედებით აქტივობასა და მხატვრული ოსტატობის ამაღლებას. უმაღლესი ორგანოა ყრილობა. 1955 წლიდან საზოგადოება უშვებს ჟურნალ „თეატრალური მოამბე“, 1972 წელს გაიხსნა აკაკი ხორავას სახელობის მსახიობის სახლი. 1974 წელს საზოგადოებასთან შეიქმნა „მეგობრობის თეატრი“.
ლიტერატურა
საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
საქართველოს ორგანიზაციები
ლიონის მეტროპოლიტენი

ლიონის მეტროპოლიტენი — მეტროპოლიტენის სისტემა საფრანგეთის ქალაქ ლიონში. გაიხსნა 1978 წელს. შედგება 4 ხაზზე არსებული 44 სადგურისაგან. ხაზთა საერთო სიგრძე შეადგენს — 32,5 კმ.-ს. მეტროს 80 % მიწისქვეშაა. ლიონის მეტროპოლიტენის მატარებლები საბურავებიანია.
ქსელი
ლიონის მეტროპოლიტენის ხაზები აღინიშნება ფერებით და ასოებით.
სამუშაო განრიგი
მეტრო გახსნილია 5:00 - 0:30 საათებში (გარდა „კიურის“ (Cuire) სადგურისა, საბოლოო გაჩერებით C ხაზზე, რომელიც 21:00 საათამდე მუშაობს).
მატარებლებს შორის ინტერვალები შეადგენს 3-6 წუთს A ხაზზე, 7,5-ს B-ზე, 11-ს C-ზე და 6-9 წუთს D-ზე. 21:00 საათის შემდეგ ყველა ხაზზე 11 წუთიანი ინტერვალებია.
ესკალატორები აქვს მხოლოდ D ხაზს. ასევე, A და B ხაზების გადასაჯდომ სადგურ „შერპენს“ (Charpennes).
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
რესურსები ინტერნეტში
ლიონის სატრანსპორტო კომპანიის ოფიციალური საიტი
ლიონის მეტროპოლიტენი საიტზე UrbanRail.net
ქსელის რუკა
ლიონის ტრანსპორტის სურათები
საფრანგეთის მეტროპოლიტენები
მეტროპოლიტენი
სიანინო (ვოლოგდის ოლქი)

სიანინო (ვოლოგდის ოლქი)
სიანინო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
საჰილ ბაბაევი

საჰილ ბაბაევი
საჰილ რაფიგ ოღლუ ბაბაევი (დ. 1980 წ.) — აზერბაიჯანის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, აზერბაიჯანის მოსახლეობის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრი (2018 წლიდან); ფილოსოფიის დოქტორი სამართალში.
ბიოგრაფია
საჰილ ბაბაევი დაიბადა 1980 წელს ქალაქ ბაქოში.
1999 წლიდან 2006 წლამდე მუშაობდა მთავარ სპეციალისტად და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანიის ინვესტიციის დეპარტამენტის განყოფილების უფროსად (SOCAR). ამ ხნის განმავლობაში ბაბაევმა წარჩინებით დაამთავრა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი და მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო 2002 წელს მაგისტრის ხარისხი.
იგი იყო აზერბაიჯანის საერთაშორისო ბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი (2018 წლის მაისში იგი შეცვალა ქონების საკითხთა სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილემ, რუსტამ შაჰბაზოვმა).
საჯარო სამსახური
2006 წელს, საჰილ ბაბაევი გახდა მილი მეჯლისის თავმჯდომარის მოადგილის თანაშემწე და პარლამენტში 2009 წლამდე იმუშავა, სანამ 2009 წელს მან საგარეო საქმეთა ინვესტიციების კოორდინაციისა და ეკონომიკური განვითარების განყოფილების უფროსის თანამდებობა მიიღო.
2011 წლიდან ბაბაევი მუშაობდა დეპარტამენტის საერთაშორისო ორგანიზაციებთან თანამშრომლობის განყოფილების უფროსად, ხოლო 2014 წლის მარტში, პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ბაბაევი დანიშნა ეკონომიკისა და წარმოების მინისტრის ერთ-ერთ მოადგილედ .
2018 წლის 21 აპრილს, პრეზიდენტ ალიევის ბრძანებულების შესაბამისად, საჰილ ბაბაევი გახდა შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის მინისტრი.
2019 წლის ივლისში, საჰილ ბაბაევი, აზერბაიჯანული მხრიდან, გახდა აზერბაიჯან-სერბეთის მთავრობისა და ეკონომიკური თანამშრომლობის მთავრობათაშორისი კომისიის თანათავმჯდომარე, და რამდენიმე დღის შემდეგ, ეკონომიკური თანამშრომლობის ერთობლივი აზერბაიჯან-უნგრეთის მთავრობათაშორისი კომისიის თანათავმჯდომარე.
იგი არის მმართველი „ახალი აზერბაიჯანის“ პარტიის წევრი (1995 წლიდან).
პირადი ცხოვრება
დაქორწინებულია და ორი შვილი ჰყავს. 2010 წელს, იგი გახდა იურიდიულ მეცნიერებათა კანდიდატი.
საჰილ ბაბაევი კარგად ფლობს ინგლისურ, რუსულ და თურქულ ენებს, ასევე კარგად იცის ფრანგული.
სქოლიო
დაბადებული 1980
აზერბაიჯანის მინისტრები
ლა-ტრონკალის კანტონი

ლა-ტრონკალის კანტონი
ლა-ტრონკალი — კანტონი ეკვადორში, კანიარის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლა-ტრონკალი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 44 268 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
გუაიასის პროვინციის კანტონები
ხალილ ბეი ხასმამედოვი

ხალილ ბეი ხასმამედოვი (დ. 25 ოქტომბერი, 1873 — გ. 11 აგვისტო, 1945) — აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწე, პოლიტიკოსი და დიპლომატი. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის პირველი და მეორე სახელმწიფო დუმას დეპუტატად, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა და იუსტიციის მინისტრად და აზერბაიჯანის პირველ ელჩად ოსმალეთის თურქეთში.
ადრეული ცხოვრება
ხალილ ბეი ხასმამედოვი დაიბადა 1873 წელს ელისავეტპოლში, (განჯა) იურისტების ოჯახში. მას ოთხი ძმა ჰყავდა. ხასმამედოვმა დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი სამართლის სპეციალობით. მისი აზრების ჩამოყალიბებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ისმაილ ბეი გასპირანლიმ. მისი პოლიტიკური მოღვაწეობა უნივერსიტეტის წლებში დაიწყო, როცა მუსლიმ-კავკასიის თანამემამულეთა საზოგადოების წევრი გახდა. შემდეგ ის ადვოკატად მუშაობდა ეკატერინოდარისა და განჯის რაიონულ სასამართლოებში.
პოლიტიკური კარიერა
1905 წლის შემოდგომაზე, ძმასთან ალაკბართან ერთად, ხასმამედოვი მონაწილეობდა განჯაში ფარული პოლიტიკური ასოციაციის Difai-ს (დაცვა) დაარსებაში. ჯგუფის წევრები იყვნენ ისეთი ინტელექტუალები, როგორებიც არიან: ნასიბ იუსიფბეილი, ისმაილ ზიადხანოვი და აჰმედ-ბეგ აღაევი. აღნიშნული ასოციაცია ცდილობდა წინააღმდეგობა გაეწია სომხეთის რევოლუციური ფედერაციის საქმიანობისთვის.
1907 წელს აირჩიეს ჯერ რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ელიზავეტპოლის გუბერნიიდან, ნოემბერში — რუსეთის იმპერიის III მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ბაქოს, ელიზავეტპოლის და ერევნის გუბერნიებიდან. 1911 წლის ნოემბერში მან დუმაში ისაუბრა რუსეთის იმპერიულ ძალებში აზერბაიჯანელებისა და სხვა კავკასიელი მუსლიმების სამხედრო სამსახურისგან გათავისუფლების დისკრიმინაციული პრაქტიკის წინააღმდეგ, და მათთვის სპეციალური გადასახადის დაწესებაზე. როგორც მუსავატის პარტიის წევრი, ის ასევე მჭიდროდ იყო ჩართული აზერბაიჯანის ეროვნულ მოძრაობაში.
ხასმამედოვი ასევე აქტიური იყო აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაარსების დროს, 1918 წელს. ის იყო აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭოს წევრი და აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების ერთ-ერთი ხელმომწერი ტფილისში, 1918 წლის 28 მაისს.
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში ხასმამედოვი მინისტრის პოსტებს იკავებდა აზერბაიჯანის მთავრობის ხუთ კაბინეტიდან ოთხში. ხასმამედოვი იუსტიციის პირველ მინისტრად მუშაობდა 1918 წლის 28 მაისიდან 1918 წლის 17 ივნისამდე; შინაგან საქმეთა მინისტრი იყო 1918 წლის 26 დეკემბრიდან 1919 წლის 16 ივნისამდე; და კვლავ იუსტიციის მინისტრი 1919 წლის 24 დეკემბრიდან 1920 წლის 1 აპრილამდე. მან უზრუნველყო თავდაცვის, ეროვნული უშიშროების და შინაგან საქმეთა სამინისტროების თანამშრომლობა გარე გამოწვევების დასაძლევად.
1920 წლის აპრილის დასაწყისში ხასმამედოვი დაინიშნა აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ელჩად თურქეთში, ხოლო სტამბოლში ჩასვლისთანავე აზერბაიჯანის მთავრობა დაეცა. სიცოცხლის ბოლომდე თურქეთში დარჩა და 1945 წელს გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს ფერიკოის სასაფლაოზე.
სქოლიო
გარდაცვლილი 1945
დაბადებული 1873
აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
რუსეთის იმპერიის III მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
ნედრიჰაილივის რაიონი

ნედრიჰაილივის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 1 025 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 524 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 23,9 კაცს კმ²-ზე. ნედრიჰაილივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნედრიჰაილივი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
სუმის ოლქის რაიონები
დერბენდის სახანო

დერბენდის სახანო, დარუბანდის სახანო — ფეოდალური სამფლობელო (სახანო) სამხრეთ დაღესტანში; ცენტრი — ქალაქი დერბენდი.
IX-X საუკუნეებში დარუბანდში არაბული წარმომავლობის ჰაშიმიდების დინასტია იყო გაბატონებული. XII-XIII საუკუნეებში დარუბანდის საამირო თურქ-სელჩუკებსა და საქართველოს სამეფოს ემორჩილებოდამ XVI საუკუნეებიდან კი — სეფიანთა ირანის შირვანთა ხელისუფლებას. 1722 წელს რუსეთის იმპერიას შეუერთდა, რომელმაც დერბენიდ 1735 წლის ხელშეკრულებით ირანს დაუთმო.
1747 წელს ნადირ შაჰის გარდაცვალების შემდეგ კი დერბენდის სახანო ფაქტობრივად დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა. ეჭირა მცირე ტერიტორია თაბასარანის, ყარახაიდაყისა და ყუბის სახანოთა შორის. 1759 წელს ყუბის მფლობელმა ფათალი-ხანმა ტახტიდან ჩამოაგდო დერბენდის ხანი მუჰამედ ჰუსეინი და მისი ტიტული მიითვისა, შეიერთა სხვა სახანოები და აზერბაიჯანის ერთ-ერთი უძლიერესი მფლობელი გახდა. მას რთული ურთიერთობა ჰქონდა ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-თან. 1778 წელს ქართლ-კახეთისა და ყარაბაღის ლაშქარმა სასტიკად დაამარცხა ფათალი-ხანი. 1787 წელს ფათალიხანმა და ერეკლე II-მ კავშირი შეკრეს ირანის წინააღმდეგ. შემდგომ დერბენდის სახანოს განაგებდნენ ფათალი-ხანის შვილები: აჰმედხანი (1789–1791) და შეიხ-ალი-ხანი (1791–1806). ეს უკანასკნელი 1793 წელს რუსეთის ქვეშევრდომი გახდა. მიუხედავად ამისა, 1796 წელს შეიხ-ალიხანმა შეიარაღებული წინააღმდეგობა გაუწია სპარსეთის წინააღმდეგ გალაშქრებულ რუსეთის ჯარებს. 1806 წელს რუსებმა საბოლოოდ დაიკავეს ქ. დერბენდი და იქ თავიანთი მმართველობა დაამყარეს. დერბენდის სახანოს დანარჩენი ტერიტორია კი რუსეთის ქვეშევრდომს — ტარკის საშამხლოს — გადაეცა. 1813 წლის გულისტანის საზავო ხელშეკრულებით დერბენდი საბოლოოდ შეუერთდა რუსეთს.
ლიტერატურა
ნიკო ხუციშვილი, „დაღესტანი“, 2002 წ.
დაღესტნის სახანოები
ლეიმებამბის რაიონი

ლეიმებამბის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2158 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 918 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 373.14 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
პოპიაშვილი

პოპიაშვილი
საკუთარი სახელი პოპიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ავთანდილ პოპიაშვილი — მხატვარი
ავთანდილ პოპიაშვილი — ფილოსოფოსი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
ფრიდრიხ ბერგიუსი

ფრიდრიხ ბერგიუსი
ფრიდრიხ კარლ რუდოლფ ბერგიუსი (დ. 11 ოქტომბერი, 1884 — 30 მარტი, 1949) — გერმანელი ქიმიკოსი. ცნობილია ბერგიუსის პროცესის გამოყენებით ნახშირისგან სინთეზური საწვავის წარმოებით. 1931 წელს კარლ ბოშთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს მუშაობდა გერმანულ ქიმიურ და ფარმაცევტულ კონგლომერატში, „IG Farben“. ომის შემდეგ მოქალაქეობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო, იგი საცხოვრებლად გადავიდა არგენტინაში, სადაც მრეწველობის სამინისტროს მრჩეველის თანამდედობას იკავებდაა.
სქოლიო
Polyrhachis inermis

Polyrhachis inermis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სინის მთა

სინის მთა (სინას ან სინაის მთა) — მთა სინის ნახევარკუნძულზე, რომელიც ქართველთა უშორესი სამოღვაწეო ადგილი იყო. ბიბლიის მიხედვით ღმერთი სინის მთაზე გამოეცხადა მოსეს, რომელსაც ისრაელის ხალხი ეგვიპტიდან აღთქმული მიწებისაკენ მიჰყავდა და ათი მცნება გადასცა.
ქრისტიანები ამ მთაზე მე-3 საუკუნეში დამკვიდრდნენ, ქართველები კი იქ მე-6 საუკუნეში მივიდნენ, თუმცა ქართული კოლონია მოგვიანებით, მე-9 საუკუნეში ჩამოყალიბდა. ქართველებმა სინის მთის მონასტრის ტერიტორიაზე საკუთარი ტაძრები ააგეს და დაუცხრომელ მოღვაწეობას შეუდგნენ. ერთ-ერთი ქართული ტაძრის აგება დავით აღმაშენებლის სახელს უკავშირდება, რომელსაც დიდი წვლილი მიუძღვის როგორც საქართველოში, ისე მის ფარგლებს გარეთ არსებული ქართული სავანეების აღმშენებლობაში. სინის მთაზე ტაძრების მშენებლობას საქართველოსთვის არა მარტო სარწმუნოებრივი, არამედ დიდი პოლიტიკური და კულტურული მნიშვნელობაც ჰქონდა. სინის მთაზე მოღვაწე ქართველი ბერები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებული სამშობლოსთან. სინის მონასტერს ჰქონდა მეტოქი თბილისში და მამულები ქართლში.
სინის მონასტერში ქართველ მამებს საკუთარი უმდიდრესი და მრავალფეროვანი წიგნთსაცავი ჰქონდათ თავისი კატალოგით, ანუ წიგნებისა და ხელნაწერების ნუსხით. წიგნთსაცავში საგანგებო ოთახი იყო გამოყოფილი სამკითხველო დარბაზისათვის. იქ მსურველს შეეძლო ესარგებლა წიგნებით, მაგრამ მათი გატანა აკრძალული იყო. სინის მთის ქართული წიგნთსაცავი მხოლოდ ადგილზე შექმნილი და გადაწერილი წიგნებით არ მდიდრდებოდა, მას გამუდმებით ემატებოდა წიგნები პალესტინის ქართული კერებიდან: იერუსალიმის ჯვრის მონასტრიდან, გეთსიმანიიდან, გოლგოთიდან, პალავრიდან, საბაწმიდიდან და ა.შ. სინის მთის ქართულ ხელნაწერთა დიდი ნაწილი დღესაც ადგილზეა, ნაწილი კი ინახება თბილისში, პეტერბურგში, პრაღაში, ნიუ-იორკში, პარიზში და სხვა კერძო კოლექციებში.
სინის მთაზე მოღვაწეობდნენ არა მარტო კალიგრაფიისა თუ ხელნაწერთა დამზადების მცოდნე ქართველი მამები, არამედ ისტორიკოს-თეოლოგებიც. უდიდესი ღვაწლი მიუძღვის ჰიმნოგრაფიის ერთ-ერთ თვალსაჩინო წარმომადგენელს იოანე მინჩხს. მოგვიანებით საბაწმიდის ლავრიდან სინის მთაზე გადავიდა და იქ სასულიერო-ლიტერატურული მოღვაწეობა განაგრძო იოანე ზოსიმემ. სინის მთაზე იღვწოდნენ მიქაელ ფანასკერტელი, იოანე კუმურდოელი, იოანე სინელი და სხვა მრავალი.
სინის მთის ქართველ მამებს კავშირი ჰქონდათ არაბულ-ქრისტიანულ სამყაროსთან. იქაურ ხელნაწერებში შემონახულია არაბული დამწერლობის კვალი. როგორც ჩანს, არაბულ სამყაროში მოხვედრილმა ქართველებმა შეისწავლეს არაბული ენა. ჩვენამდე მოღწეულია არაბული ანბანი ქართველთათვის, თითოეული არაბული ასო განმარტებულია, ახსნილია ქართული შესატყვისით.
ქართული კულტურის ამ უდიდესი და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კერის, სინის მთის, ქართველ მამათა მემკვიდრეობა მრავალ მიზეზთა გამო სათანადოდ შესწავლილი არ არის.
ლიტერატურა
მენაბდე, ლ. „ძველი ქართული მწერლობის კერები“, ტ. 2, თბილისი, 1980
ქართული ეკლესია-მონასტრები საზღვარგარეთ
წმინდა მთები
ეგვიპტის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
Camponotus haematocephalus

Camponotus haematocephalus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
მარინიზმი

მარინიზმი — მიმდინარეობა XVII საუკუნის იტალიურ ლიტერატურაში, რომლის ფუძემდებელი იყო ჯ. მარინო. ბაროკოს ლიტერატურის ეს განშტოება ლოგიკურად ენათესავება ფრანგულ პრეციოზულ ლიტერატურას, ესპანურ გონგორიზმს, ნაწილობრივ ინგლისურ მეტაფიზიკურ სკოლას ან იუფუიზმს და უპირისპირდება რენესანსულ ლიტერატურას. მარინიზმისთვის ნიშანდობლივია ფორმის უპირატესობა შინაარსთან, ვირტუოზული ლექსი, ალეგორიული სახეები, უჩვეულო შედარებები, სინტაქსის ლათინური წყობა დ ასე შემდეგ. შინაარსობრივად მარინიზმის ლიტერატურისათვის დამახასიათებელია ამქვეყნიური ცხოვრების ამაოების, სამყაროს დისჰარმონიულობისა და წინააღმდეგობრიობის მძაფრი შეგრძნება, მეტად თავისებური პესიმიზმი, სარკაზმი, ჰედონიზმი.
ლიტერატურა
ლიტერატურული მიმდინარეობები
Arneiroz

Arneiroz is a municipality in the state of Ceará in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Ceará
References
Municipalities in Ceará
პეჩორის ზღვა

პეჩორის ზღვა — ზღვა რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროსთან, ბარენცის ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ჩრდილოეთით ესაზღვრება კუნძული ახალი მიწა.
ზღვა საკმაოდ თავთხელია, საშუალო სიღრმე მხოლოდ 6 მეტრია, ხოლო ყველაზე ღრმა ადგილი 210 მ. ფართობი შეადგენს 8.1263 კმ²-ს. ნოემბრიდან ივნისამდე ზღვა ჩახერგილია მოცურავე ყინულებით. აქ ჩამდინარე მნიშვნელოვანი მდინარეა პეჩორა.
რესურსები ინტერნეტში
პეჩორის ზღვა - ბრიტანიკა
პეჩორის ზღვის წარსული, აწმყო და მომავალი
ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის ზღვები
რუსეთის ზღვები
კუბო-დე-ლა-სოლანა

კუბო-დე-ლა-სოლანა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის ალმასანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 132,84 კმ². მოსახლეობა — 166 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სორიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კუბო-დე-ლა-სოლანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სორიის მუნიციპალიტეტები
რებმანი

რებმანი — ფერდობული მყინვარი ტანზანიაში. მდებარეობს კილიმანჯაროს უმაღლეს ნაწილში. მინიმალური სიმაღლე დაახლოებით 4900 მ. ვეებერთელა ყინულქუდის რელიქტია, რომელიც ოდესღაც კილიმანჯაროს ფარავდა. 1912–2000 წლებში მყინვარი შეთხელდა 82%-ით. მყინვარს სახელი ეწოდა გერმანელი მოგზაურისა და მისიონერის იოჰანეს რებმანის პატივსაცემად. იგი იყო პირველი თეთრკანიანი, რომელმაც მოგვაწოდა ინფორმაცია კილიმანჯაროზე არსებული თოვლისა და მყინვარების შესახებ 1848 წელს.
სქოლიო
ტანზანიის მყინვარები
ახალშენის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ახალშენის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ახალშენის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ახალშენის თემი — თემი სოხუმის მუნიციპალიტეტში
ახალშენის თემი — თემი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში
ობოკის რეგიონი

ობოკის რეგიონი — რეგიონი ჯიბუტის ჩრდილოეთში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ობოკი.
ფართობი — 4700 კმ², მოსახლეობა — 37 856 ადამიანი (2009 წელი).
რეგიონი ჩრდილოეთით ესაზღვრება ერიტრეას, სამხრეთ-დასავლეთით ჯიბუტის ადმინისტრაციულ რეგიონ ტაჯურას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით გარს ერტყმის წითელი ზღვის წყლები. აღმოსავლეთით ბაბ-ელ-მანდების სრუტე, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ადენის ყურე.
სქოლიო
ჯიბუტის რეგიონები