PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nariño, Nariño

Nariño, Nariño
Nariño is a town and municipality in the Nariño Department, Colombia.
Climate
Nariño has a subtropical highland climate (Köppen Cfb) with heavy rainfall most of the year and a drier season from June to September.
References
Municipalities of Nariño Department
Cryptogemma

Cryptogemma is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Turridae, the turrids.
Distribution
These are deep-sea species with a wide geographic distribution.
Species
According to Zaccharias et al. (2020) this genus should only include:
Cryptogemma aethiopica (Thiele, 1925)
Cryptogemma periscelida (Dall, 1889)
Cryptogemma phymatias (Watson, 1886)
Cryptogemma powelli Zaharias, Kantor, Fedosov, Criscione, Hallan, Kano, Bardin & Puillandre, 2020
Cryptogemma praesignis (Smith, 1895)
Cryptogemma tessellata (Powell, 1964)
Cryptogemma timorensis (Tesch, 1915)
Cryptogemma unilineata (Powell, 1964).
The others should be excluded from this genus because the lack key characters such as the narrow fusiform shell and the well-marked peripheral anal sinus. They show closer resemblances to other conoidean families (such as Horaiclavidae) than to Turridae.
Species within the genus Cryptogemma include (according to WoRMS):
Cryptogemma aethiopica (Thiele, 1925)
Cryptogemma calypso Dall, 1919
Cryptogemma chilensis (Berry, 1968)
Cryptogemma chrysothemis Dall, 1919
Cryptogemma cornea (Okutani, 1966)
Cryptogemma eldorana (Dall, 1908)
Cryptogemma japonica (Okutani, 1964)
Cryptogemma longicostata Sysoev & Kantor, 1986
Cryptogemma oregonensis Dall, 1919
Cryptogemma periscelida (Dall, 1889)
Cryptogemma phymatias (Watson, 1886)
Cryptogemma polystephanus (Dall, 1908)
Cryptogemma powelli Zaharias, Kantor, Fedosov, Criscione, Hallan, Kano, Bardin & Puillandre, 2020
Cryptogemma praesignis (E. A. Smith, 1895)
Cryptogemma quentinensis Dall, 1919
Cryptogemma tessellata (Powell, 1967)
Cryptogemma timorensis (Tesch, 1915)
Cryptogemma unilineata (Powell, 1967)
Species brought into synonymy
Cryptogemma adrastia Dall, 1919: synonym of Carinoturris adrastia (Dall, 1919) (original combination)
Cryptogemma antigone Dall, 1919: synonym of Antiplanes antigone (Dall, 1919) (original combination)
Cryptogemma benthima (Dall, 1908): synonym of Cryptogemma phymatias (R. B. Watson, 1886)
Cryptogemma eidola Dall, W.H., 1919: synonym of Borsonella callicesta (Dall, 1902)
Cryptogemma polycaste Dall, 1919: synonym of Carinoturris polycaste (Dall, 1919) (original combination)
References
Haas F. (1949). On some deepsea mollusks from Bermuda. Buttletí de la Institució Calalana d'Història Natural 37: 69-73
MacNeil F. S. (1961 ["1960"]) Tertiary and Quaternary Gastropoda of Okinawa. United States Geological Survey Professional Paper 339: iv + 148 pp., 21 pls
Cernohorsky, Walter O. "Taxonomic notes on some deep-water Turridae (Mollusca: Gastropoda) from the Malagasy Republic." Records of the Auckland Institute and Museum (1987): 123-134.
External links
Dall W.H. (1918). Notes on the nomenclature of the mollusks of the family Turritidae. Proceedings of the United States National Museum. 54: 313-333
Thiele J. (1925). Gastropoden der Deutschen Tiefsee-Expedition. II Teil. Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Tiefsee-Expedition auf dem Dampfer "Valdivia" 1898-1899. 17(2): 35-382, pls 13-46
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Turridae
Aşağı İmamqulukənd

Aşağı İmamqulukənd is the Lezgin village and municipality in the Qusar Rayon of Azerbaijan. It has a population of 770. The municipality consists of the villages of Aşağı İmamqulukənd and Mucuqoba.
References
Populated places in Qusar District
ეშერის ეკლესია

ეშერის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ეშერაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
ეშერის ეკლესია
სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბოროვოის ხიდი

ბოროვოის ხიდი — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში, ცენტრალურ რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 38 მეტრი, ხოლო სიგანე — 18,5 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს ბოროვოის ქუჩის დასაწყისში.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ნოვო-კამენის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — იპოდრომის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია (320 მ) „შემოვლითი არხი“.
სახელწოდება
1881 წლიდან 1880-იანი წლების შუა პერიოდამდე ანდრეევის ხიდი ერქვა, ხოლო 1880-იანებიდან მისი სახელწოდება არის ბოროვოის ხიდი, რომელმაც აღნიშნული სახელი ამავე სახელწოდების ქუჩისაგან მიიღო, რომლის დასაწყისშიც ამჟამად ხიდია განთავსებული. 1901 წელს გრაფმა ნ. ფ. გეიდენმა ქალაქის საბჭოში გააგზავნა მოხსენება ბოროვოის ქუჩის სახელის შეცვლის შესახებ და მოითხოვდა მას დარქმეოდა ძმის ხიდი, მაგრამ წინადადება არ განუხილავთ.
ისტორია
1881-1882 წლებში ამ ადგილზე, ინჟინერ ა. ი. შტუკენბერგის მეთვალყურეობით ააგეს ხის ხიდი. 1882 წელს ხიდი შევიდა ქალაქის შემადგენლობაში. 1889 წელს, მძიმე ავარიული მდგომარეობის გამო, საჭირო გახდა მისი გამაგრება.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ლენინგრადის ბლოკადის პერიოდში ხიდი მთლიანად განადგურდა გერმანელების პირდაპირი საჰაერო დარტყმების შედეგად. ხიდის აღდგენა მოხდა ლენინგრადის გზა-ხიდების აღმდგენი ბატალიონის მიერ.
ამჟამად არსებული ხიდი აგებულია 1960-1961 წლებში პროექტის მიხედვით, რომელიც შეიმუშავა „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინერმა ა. ა. კულიკოვმა და არქიტექტორმა ლ. ა. ნოსიკოვმა.
კონსტრუქცია
ხიდი ერთმალიანია, დაგეგმარებით დამრეცია, დახრის კუთხეა 74°. მისი სიგრძეა 38 მ, ხოლო სიგანე – 18,5 მეტრი (ტროტუარების სიგრძე 2,25 მეტრი).
ხიდი გამოიყენება ავტოტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული. ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი მეტალის პარაპეტებით.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 37. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
რესურსები ინტერნეტში
Боровой мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ელ-კაირო

ელ-კაირო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.478 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 105 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 283 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ერაყი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ერაყი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ერაყმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ერაყი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Tsolak Bekaryan

Tsolak Bekaryan
Tsolak Vaghinag Bekaryan (October 30, 1922 – August 22, 1980) was an Armenian composer, violinist, and pedagogue. He was born in Addis Ababa, Ethiopia to educators, Vaghinag and Mari Bekaryan. In 1926, Bekaryan, with his parents, returned to their motherland, Armenia. Bekaryan has written orchestral, instrumental, and vocal compositions. He died in the town of Sortavala in the Republic of Karelia, Russia (his holiday home).
Biography
From 1940 to 1942, Bekaryan studied at the State Music College named after Romanos Melikyan
In 1948, Bekaryan graduated from Komitas State Conservatory of Yerevan from the violin department. In 1960, from the composition department with the guidance of Edvard Mirzoyan.
During 1945 to 1965, he performed with the Armenian Philharmonic Orchestra
From 1965 to 1980, Bekaryan taught at Armenian State Pedagogical University
Compositions
Concerto - string Orchestra
Rhapsody - Symphony Orchestra
Suite - folk ensemble
Festive Overture - violin ensemble and piano
Characters - piano quintet
Concerto - for the violin accompanied by the piano
Poem - for the violin accompanied by the piano
Suite - for the piano and flute
Sonata No. 1 - violin solo
Sonata No. 3 - violin solo
Fantastic Prelude - piano
Freedom Song - cantata vocal-symphonic poem
Alagyaz Mani - cantata reciter, choir, and Symphony Orchestra
My Luck - voice and chamber orchestra
Striptease - among the songs of 20th Century Paris
Parvana - Women's Choir and Chamber Orchestra poem
Ave Maria - mixed choir poem
Song of Freedom - for a cantata reciter and mixed choir without accompaniment
Marine Monastery - for a mixed choir without any accompaniment
Symphony No. 1 - for a mixed choir without any accompaniment
Symphony No. 2 - for a mixed choir without any accompaniment
Publications
Poem for the violin accompanied by the piano, 1971, Yerevan
Two sonatas for violin solos, 1973, Yerevan
Оркестровые произведения советских композиторов, Поэма для струнного оркестра, 1976, Moscow
Романсы композиторов Армении, Моему счастью, 1976, Moscow
Armenian Composers' Vocal Works, Marine Monastery, 1978, Yerevan
Ts. Bekaryan, Y. Gevorgyan, solfeggio, 1980, Yerevan
Violin sonatas, Sonata No. 3, 1983, Yerevan
Vinyl Records
Violin music. Plays Ruben Aharonyan Tsolak Bekaryan - Sonata No.2 for violin solo. (LP, RP) Melodiya С10 04661 009, 1982
Choir of the Armenian Choral Society. Conductor Emma Tsaturyan: Tsolak Bekaryan - "Mariné Vancum". Melodiya
Romances on the lyrics of A. Isahakyan. Melodiya
Tsolak Bekaryan - "To my destinyz" - Knarik Maluntsyan. Melodiya
References
1922 births
1980 deaths
Armenian composers
Armenian violinists
Musicians from Addis Ababa
Ethiopian people of Armenian descent
20th-century violinists
Ethiopian emigrants
Immigrants to the Soviet Union
Soviet composers
Soviet violinists
São Félix do Piauí

São Félix do Piauí is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
შოტლანდიური ენა (მრავალმნიშვნელოვანი)

შოტლანდიური ენა (მრავალმნიშვნელოვანი)
შოტლანდიური ენა:
შოტლანდიურ-გელური ენა, აგრეთვე ცნობილი როგორც გელური ან გაელური — კელტურ ენათა ჯგუფი
ანგლო-შოტლანდიური ენა, აგრეთვე ცნობილი როგორც სკოტური — გერმანულ ენათა ჯგუფი
ძვ. წ. 133

ძვ. წ. 133
| ძვ. წ. 138 | ძვ. წ. 137 | ძვ. წ. 136 |ძვ. წ. 135 | ძვ. წ. 134 | ძვ.წ. 133 | ძვ. წ. 132 | ძვ. წ. 131 | ძვ. წ. 130 | ძვ. წ. 129 |ძვ. წ. 128
მოვლენები
რომაელებმა კართაგენის ესპანური კოლონიები რომის პროვინციებად აქციეს.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ტიბერიუს გრაკქუსი — რომის სახალხო ტრიბუნი (დ. ძვ. წ. 162)
გაღმა ქარიატა

გაღმა ქარიატა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ქარიატის თემში (სოფლები: გამოღმა ქარიატა, გაღმა ქარიატა). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 6 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. ჭალადიდიდან 8 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 476 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Conoidea

Conoidea — მუცელფეხიანი მოლუსკების ზეოჯახი. ოჯახის ბევრ წევრს აქვს რადულა შხამიანი ჯირკვლებით.
კლასიფიკაცია
ბუშეს და როკრუას მოქმედი კლასიფიკაცია (2005 წელი):
Rafinesque, 1815
Mörch, 1852
Swainson, 1840
სქოლიო
ცხოველები
Givenchy

Givenchy
ჟივანში — ფრანგული ტანსაცმლის, აქსესუარების და „ჟივანში პარფიუმსთან“ ერთად, პარფიუმერიის და კოსმეტიკის ბრენდი. იგი 1952 წელს მოდის დიზაინერმა, იუბერ ჟივანშიმ დააარსა, რომელმაც ამ კომპანიაში 1995 წლამდე იმუშავა.
საფრანგეთის კომპანიები
1952 წელს დაარსებული კომპანიები
ფრანგული ბრენდები
ტანსაცმლის ბრენდები
თინათინ ბიგვავა

თინათინ ბიგვავა (დ. 10 დეკემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.
1977–1978 წლებში იყო ბორჯომის ექიმი–პედიატრი. 1978–1982 წლებში დედათა და ბავშვთა სამკურნალო პროფილაქტიკური დახმარების სამმართველოს უფროსი ინსპექტორი. 1982 წლიდან პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 8 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის საკითხებს, სიკვდილიანობის ჩათვლით.
1997 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — ნ„ეონატალური სიკვდილიანობის თავისებურებანი ქ. თბილისში.“
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 41
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 10 დეკემბერი
დაბადებული 1952
ქართველი ექიმები
Gulf of Valencia

Gulf of Valencia
The Gulf of Valencia, is a gulf or inlet of the western Mediterranean Sea, on the eastern coast of Spain. Its limits are the Cap de la Nau headland in the south, while the northern limit is diffuse: for some it is the Cape of Vinaròs; and for others it is the Ebre Delta. When the Cape of Vinaròs is used the Gulf of Valencia's coast is entirely within the Valencian Community. When the Ebre Delta is used its northern coast is within southern Catalonia.
The tiny Columbretes islets are located in the gulf. The Gulf of Valencia is bisected by the Prime Meridian.
Geography
The coast along the Gulf of Valencia is typically a sandy plain with beaches. The distinctive shoreline features in this region are the coastal marshes, with the Albufera estuary an example. It is a Ramsar Convention listed wetland of importance.
The gulf area is among the finest examples of the Mediterranean climate in Spain. The coast along the Gulf of Valencia is densely populated, with one of the highest population densities in Spain.
Uses
Adjacent are low and fertile lands, with rice and especially citrus trees producing oranges and lemons, as the dominant crops.
In May 2011 the energy firm Cairn Energy obtained licenses to explore for oil and operate drilling rigs and oil platforms in in the Gulf of Valencia from the Spanish government. There are environmental concerns about offshore drilling here.
See also
Valencian Community
Balearic Islands
References
Gulfs of the Mediterranean
Coasts of Spain
Gulfs of Spain
Landforms of the Valencian Community
Landforms of Catalonia
ვარშავის პაქტი

ვარშავის პაქტი ან ვარშავის ხელშეკრულება, ოფიციალური სახელი მეგობრობის, თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების ხელშეკრულება — ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპული კომუნისტური ქვეყნების ორგანიზაცია. დაარსდა 1955 წელს ვარშავაში, პოლონეთში, ნატოს ალიანსის მიერ შექმნილი სავარაუდო საფრთხის დასაბალანსებლად (ეს უკანასკნელი 1949 წელს დაარსდა). ვარშავის პაქტის შექმნას წინ უძღოდა რე-მილიტარიზებული დასავლეთ გერმანიის ნატოში ინტეგრაცია პარიზის შეთანხმების რატიფიკაციით. ვარშავის პაქტის წვრი სახელმწიფოები იყვნენ ალბანეთი, ბულგარეთი, გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა, უნგრეთი, პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკა, რუმინეთი, სსრკ, ჩეხოსლოვაკია. 1962 წლიდან ვარშავის პაქტში აღარ მონაწილეობდა ალბანეთი და 1968 წელს მან ოფიციალურად დატოვა ხელშეკრულება. პაქტმა იარსება მთელი ცივი ომის განმავლობაში, სანამ ზოგიერთი ქვეყანა გამოვიდოდა 1991 წელს, რომელსაც აღმოსავლეთ ბლოკის დაცემა და საბჭოთა კავშირში პოლიტიკური ცვლილებები მოჰყვა. ვარშავის პაქტი ოფიციალურად დაიშალა 1991 წლის ივლისში.
ხელშეკრულება შედგებოდა პრეამბულისა და 11 მუხლისგან. მისი მიხედვით ერთ-ერთ წევრ სახელმწიფოზე თავდასხმა განიხილებოდა ყველა ხელმომწერ სახელმწიფოზე თავდასხმად. შექმნილი იყო ხელშეკრულების მონაწილე ქვეყნების შეიარაღებულ ძალთა გაერთიანებული სარდლობა, რომლის გენერალური შტაბის ადგილსამყოფელი იყო მოსკოვი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
The Woodrow Wilson Center Cold War International History Project's Warsaw Pact Document Collection
ევროპის ისტორია
საბჭოთა კავშირის ისტორია
სამხედრო ალიანსები
ცივი ომის ხელშეკრულებები
პოლონეთ-საბჭოთა კავშირის ურთიერთობები
სოციალისტური ბანაკი
კურიკაკის რაიონი

კურიკაკის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 532 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 880 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.68 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ხაუხის პროვინციის რაიონები
არტაანის ციხე

არტაანის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, ციხესიმაგრე თურქეთის რესპუბლიკაში, მდინარე მტკვრის აუზში, არტაანის პლატოზე. არტაანი საუკუნეების განმავლობაში აკონტროლებდა არტაანის ველს და მის ცენტრს წარმოადგენდა.
ტოპონიმი
ძველ ქართულ წყაროებში არტაანი გვხვდება ყველგან „არტან“ ფორმით. სახელი ორი „ა“-თი გვიანდელია. ვახუშტიც „არტანს“ იყენებს. XIX საუკუნიდან ქართულში მტკიცედ იკიდებს ფეხს „არტაან“ ფორმა. ქალაქის თურქული სახელწოდებაა Ardahan. სახელის წარმოშობასთან დაკავშირებით საინტერესო მოსაზრება აქვს გამოთქმული მ. ბერიძეს:
შესწავლის ისტორია
არტაანის ციხის შესწავლა XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან დაიწყო. ციხის მეცნიერული შესწავლა დიმიტრი ბაქრაძის სახელს უკავშირდება, რომელმაც 1881 წელს იმოგზაურა ამ მხარეში. 1902 წელს არტაანის ციხე შეისწავლა ექვთიმე თაყაიშვილმა.
არტაანის ციხეზე გაკეთებულია წარწერა:
ციხის გალავანი, მიუხედავად ფერდობებისა, მაინც შედარებით სწორ რელიეფზეა ნაგები. სამხრეთ მონაკვეთი საერთოდ მდინარე მტკვრის ხეობის ნაპირს მიუყვება. არტაანის ციხე ადვილი მისადგომი იყო, ამიტომ მას შუა საუკუნეებში დაცვის დამატებითი ელემენტები ჰქონდა თხრილის სახით. ზოგიერთ მონაკვეთში გალავანი 12 მეტრსაც აღემატებოდა. არტაანის ციხის გალავანში დღეისათვის 15 კოშკია ჩართული, თუმცა XVII საუკუნის მემატიანის ევლია ჩელების მიხედვით, ციხეს:
ლიტერატურა
ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 1, თბ. 2020 ISBN 978-9941-9675-9-7
ს. ჯიქია, გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წიგნი III, თბ., 1958, გვ. 497-498
ევლია ჩელების მოგზაურთა წიგნი, ნარკვევი I, თბ., 1971, გვ. 303
თურქეთის ციხესიმაგრეები
მისიონესის დეპარტამენტი

მისიონესის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი პარაგვაიში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი 9 556 კმ². მოსახლეობა 113644 კაცი (2007). დედაქალაქი – სან-ხუან-ბაუტისტა. პროვინცია დაყოფილია 10 ოლქად.
იხილეთ აგრეთვე
პარაგვაის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
დეპარტამენტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პარაგვაის დეპარტამენტები
Aloguinsan

Aloguinsan, officially the Municipality of Aloguinsan, is a 4th class municipality in the province of Cebu, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 34,466 people.
By road it is southwest of Cebu City.
History
Aloguinsan was formerly a barrio of Pinamungajan. It was created a town by the Royal Decree of the Kingdom of Spain in 1886.
Bulwarte, a historic landmark, still stands as mute testimony to the courage of the early inhabitants of Aloguinsan. Because of the frequent Moro attacks, the natives, under the supervision of the Spaniards, constructed a watchtower on top of a hill at the mouth of a river. From this vantage point, they could see incoming Moro vintas.
One night (a full moon and favorable winds), the Muslim invaders approached the village. With old people, women, and children safe behind the hills, the men began firing their cannons and did not stop until the pirates had been annihilated. It was the end of Moro assaults.
The historic hill of Villona between the barrios of Olango and Cawasan was also the site of a battle between the American forces and Filipino revolutionaries. The rebels under the leadership of Anastacio de la Cruz encountered the forces of Lt. Walker on Holy Thursday, April 1903. Lt. Walker and a number of his men were killed. The following day, Good Friday, Lt. McCoy took over the command of the American troops and outfought the Pulahanes (the rebels were so called because of their red headbands) who were defeated.
The courage and patriotism of the Aloguinsan were again tested in World War II. Cebuano guerillas resisted Japanese invaders, and joined Allied and Filipino troops of the 3rd, 8th, 82nd and 83rd Infantry Division of the Philippine Commonwealth Army.
Geography
Aloguinsan is bordered to the north by the town of Pinamungajan, to the west is the Tañon Strait, to the east is the city of Carcar, and to the south is the town of Barili.
Barangays
Aloguinsan is politically subdivided into 15 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
Festival
Every June, they celebrate the famous "Kinsan Festival", named after the Dotted Grouper (Epinephelus epistictus), known locally as Kinsan, that is usually abundant in months of May to July. The town fiesta is celebrated every 2nd Sunday of June. Interestingly, the saint is sometimes depicted in religious iconography as holding a fish.
Only Aloguinsan has a titular parish of Saint Raphael the Archangel in the entire Metropolitan Archdiocese of the Most Holy Name of Jesus.
Tourism
Bojo River
Hermit's Cove
Hidden Beach
Notable personalities
Jojo Tangkay - A professional basketball player notably played in PBL then PBA's Welcoat Dragons.
References
Sources
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Cebu
1598

1598
მოვლენები
7 იანვარი : ბორის გოდუნოვმა რუსეთის სამეფო ტახტი ჩაიგდო ხელთ.
მიიღეს ნანტის ედიქტი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
16 ან 17 იანვარი : თედორე I — რუსეთის ცარი (დ. 1557)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აბრაჰამ ორტელიუსი — გეოგრაფი, კარტოგრაფი. პირველი ატლასის შემქმნელი.
სტაროსეპიაშევო

სტაროსეპიაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 4 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
Polyrhachis violaceonigra

Polyrhachis violaceonigra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
შაჰიდ ბალხელი

შაჰიდ ბალხელი
აბულ ჰასან შაჰიდ იბნ ჰუსაინ ჯაჰუდანაქი ბალხი (‎), ქართულენოვან გამოცემებში ცნობილი, როგორც შაჰიდ ბალხელი (გ. 935, ისლამური კალენდრით 325 წ.) — სპარსი თეოლოგი, ფილოსოფოსი, პოეტი და სუფი. დაიბადა ბალხში (დღევანდელი ავღანეთი). შაჰიდ ბალხელი იყო აბუ ზაიდ ალ-ბალხის თანამედროვე და მასთან ურთიერთობაც აკავშირებდა. გარკვეული ფილოსოფიური საუბრები ჰქონდა ცნობილ სპარს სწავლულთან აბუ ბაქრ მუჰამედ არ-რაზისთან.
შაჰიდ ბალხელს აქვს ლექსები როგორც სპარსულ, ისე არაბულ ენაზე.
სქოლიო
სპარსელი პოეტები
სპარსელი ფილოსოფოსები
გარდაცვლილი 935