PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოლდოვიცის მონასტერი

მოლდოვიცის მონასტერი
მოლდოვიცის ეკლესია — ადგილობრივი მართლმადედებელი ეკლესიის ტაძარი რუმინეთში, სუჩავის ჟუდეცის ჩრდილოეთ მოლდოვის რეგიონში. მონასტერი აგებულია 1532 წელს შტეფან III დიდის უკანონო შვილის, პეტრე IV რარეშის მიერ. იგი დაარსდა როგორც მუსულმანური ოსმალეთის დაპყრობების საწინააღმდეგო დამცავი ბარიერი.
შტეფან III დიდი ქვეყანას მართავდა 1457-1504 წლებში, მან 36 ბრძოლა გამართა ოსმალო დამპყრობლების წინაშე, აქედან მოიგო 34. იგი საკმაოდ რელიგიური იყო და ყოველი მოგებული ბრძოლის შემდეგ აგებდა ტაძრებს. მისი უკანონო შვილი პეტრე IV რარეში ქვეყანას მართავდა 1527-1538 და 1541-1546, მან დაიწყო ახალი ეკლესიების მშებნებლობა ბუკოვინაში. მან მხატვრებს დაავალა მოეხატათ ეკლესიის როგორც ინტერიერი ასევე ექსტერიერი წმინდანთა და წინასწარმეტყველთა ფრესკებით და იესოს ცხოვრებისეული სცენებით.
საუკეთესო ნიმუშებია შემორჩენილი სუჩევიცაში, მოლდოვიცაში, ვორონეცში, ჰუმორში, სუჩავაში, პეტრეუცში, არბორსა და პრობოტაში. ამ მონატრებიდან რვა, მათ შორის მოლდოვიცის ეკლესია 1993 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მოსფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მოლდოვის მოხატული ეკლესიების სახელწოდებით.
მოლდოვიცის მონასტრის ფრესკები შესრულებულია 1537 წელს თომა სუჩეველის მიერ.
მონასტერი გამოსახულია 1968 წელს გამოსულ რუმინულ საფოსტო მარკაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Photos from Romania : Moldovita Monastery
http://www.users.cloud9.net/~romania/Churches/moldovita_pictures.htm
Church of Romania on Orthodoxwiki
http://www.ici.ro/romania/en/turism/m_moldovita.html
http://www.manastiri-bucovina.go.ro/moldovita-eng.htm
http://www.flyingmonk.com/Countries/Bucovina/index.html
http://www.romanianmonasteries.org/images/moldovita/moldovita.html
Moldoviţa Monastery
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
ოლეგ ტინკოვი

ოლეგ ტინკოვი
ოლეგ იურის ძე ტინკოვი (დ. 25 დეკემბერი, 1967, პოლისაევო, ლენინსკ-კუზნეცკის რაიონი, კემეროვოს ოლქი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი ბიზნესმენი. 2014 წლის Forbes-ის მონაცემებით, მსოფლიოს მდიდარ ადამიანთა შორის 1210-ე ადგილზეა, 2019 წლის მონაცემებით, რუსეთის უმდიდრეს ბიზნესმენებს შორის 1,7 მილიარდი დოლარით 47-ე ადგილს იკავებს.
ოლეგ ტინკოვი ცნობილია როგორც, საყოფაცხოვრებო ტექნიკის მაღაზიათა ქსელის „Техношок“-ის, გაყინული ნახევარფაბრიკატების ქარხანა „Дарья“-ს, ლუდსახარშისა და რესტორანთა ქსელი „Тинькофф“-ის დამაარსებელი. მისი ნაკლებად ცნობილი პროექტებია — მუსიკალური მაღაზია „Music Шок“ და რეკორდ-ლეიბლი „Шок Records“, რომელმაც პირველად გამოსცა მუსიკალური ჯგუფების „Кирпичи“-ის და „Ленинград“-ის ალბომები. „ტინკოფ ბანკის“ (2015 წლამდე — „ტინკოფ საკრედიტო სისტემები“) დამფუძნებელი და დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე. ბანკი 2006 წელს დაარსდა და 2016 წლოს 1 მარტის მდგომარეობით, აქტივების მოცულობით 44-ე ადგილს იკავებს, ხოლო რუსეთის ბანკებს შორის საკუთარი კაპიტალის მაჩვენებლებით — 34-ე ადგილზეა.
ტინკოვი გატაცებული იყო გზატკეცილის ველორბოლით, სსრკ-ს სპორტის ოსტატის კანდიდატის წოდებაც კი ჰქონდა. 2005 წელს მან დააარსა პროფესიონალური ველოგუნდი Tinkoff Restaurants, რომელმაც შემდგომში სახელი შეიცვალა Tinkoff Credit Systems-ად და რუსულ ველოგუნდ „კატიუშას“ ჩაუყარა საფუძველი. 2013 წლის დეკემბრიდან 2016 წლის ნოემბრამდე ველოგუნდი „ტინკოფის“ მფლობელი იყო.
2020 წლის 8 თებერვალს, აშშ-ს საგადასახადო სამსაურმა ოლეგ ტინკოფის წინააღმდეგ სასამართლო პროცესი დაიწყო. მას ბრალად ედება საგადასახადო დეკლარაციის გაყალბება და 2013 წლის შემოსავლების შემცირებული მაჩვენებლების ასახვა, მაშინ, როცა ის აშშ-ს მოქალაქე (1996 წლის 10 სექტემბრიდან 2013 წლის 28 ოქტომბრამდე) იყო.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუსი ბიზნესმენები
რუსი მილიარდელები
რუსი ბანკირები
სპორტული გუნდების მფლობელები
სსრკ სპორტის ოსტატების კანდიდატები
დაბადებული 1967
დაბადებული 27 დეკემბერი
სუფლიორი

სუფლიორი (კარნახი) — თეატრის მუშაკი, რომელიც თვალყურს ადევნებს რეპეტიციასა და სპექტაკლის მსვლელობას პიესის შემოწმებული ტექსტით (სუფლიორის ეგზემპლარი). აუცილებლობის შემთხვევაში სუფლიორი კარნახობს მსახიობებს როლის ტექსტს სუფლიორის ჯიხურიდან, რომლის ადგილი არის ფარდის ხაზთან, ან ერთ-ერთ გვერდით კულისში (სუფლიორს მაყურებელი ვერ ხედავს).
გადატანითი მნიშვნელობით სუფლიორი მოკარნახეა, ის, ვინც კარნახობს ჩურჩულით.
ისტორია
სუფლიორების გამოჩენა განპირობებული იყო იმით, რომ სარეპერტუარო თეატრის მოსვლამდე სამსახიობო დასებმა მიზნად დაისახეს რაც შეიძლება მეტი სპექტაკლის გამოშვება წელიწადში. ახალი სპექტაკლის პირველი რეპეტიცია შესაძლოა ორშაბათს გამართულიყო, პრემიერა კი იმავე კვირის შაბათს. ხანდახან პრემიერაზე მსახიობები ხანმოკლე (2–3-დღიანი) რეპეტიციების შემდეგ გამოდიოდნენ სცენაზე და უმოკლეს დროში ვერ ახერხებდნენ ტექსტის დამახსოვრებას. ამან სუფლიორების არსებობის საჭიროება შექმნა.
სუფლიორს დიდი პასუხისმგებლობა ეკისრებოდა. მათ სპეციალური კასტინგის საშუალებით არჩევდნენ. მაღალი ხმის ტემბრი და კარგი მეტყველება სუფლიორისთვის აუცილებელი თვისებები იყო. გარდა ამისა, მოკარნახის ხმა არავითარ შემთხვევაში არ უნდა მისულიყო მაყურებლამდე, მსახიობს კი მისი სიტყვები გარკვევით უნდა გაეგონა, რასაც სუფლიორის პროფესიის კარგად ფლობა სჭირდებოდა.
სიტუაცია შეიცვალა სარეჟისორო თეატრის მოსვლასთან ერთად სტანისლავსკის სისტემის გავრცელებით, რაც მოითხოვს როლთან შეგუებას. ეს კი შეუძლებელია ტექსტის დამახსოვრების გარეშე. შესამჩნევად გაიზარდა სარეპეტიციო პერიოდი; დამთავრდა ის დრო, როდესაც დასი 50 ან მეტ ახალ სპექტაკლს აწარმოებდა სეზონში. ამასთან დაკავშირებით, სუფლიორის დიდი როლი თეატრებიდან გაქრა.
თანამედროვეობა
თანამედროვე თეატრებში სუფლიორები მხოლოდ რეპეტიციებზე მუშაობენ, რის გამოც ეს პროფესია განსაკუთრებულ ოსტატობას აღარ საჭიროებს. თანამედროვე თეატრებში სუფლიორების აუცილებლობაზე მსახიობები იშვიათად საუბრობენ, თუმცა ეს თანამდებობა დღემდე არსებობს.
ზოგიერთი მსახიობი სცენაზე მცირე ზომის ყურსასმენით გამოდის, რომლის საშუალებითაც კულისებიდან მას სუფლიორი ეკონტაქტება. პროფესია სუფლიორის ნაწილობრივ გაქრობაზე მოწმობს თანამედროვე თეატრების სცენაც, სადაც სუფლიორისთვის გამოყოფილი სპეციალური კუთხე აღარ არსებობს.
სქოლიო
თეატრი
თეატრალური პროფესიები
Timjanik

Timjanik is a village in the municipality of Negotino, North Macedonia. It is located in the Povardarie wine-growing region.
Demographics
According to the statistics of Bulgarian ethnographer Vasil Kanchov from 1900 the settlement is recorded as "Tamjanik" and having 1250 inhabitants with 1150 being Muslim Bulgarians and 100 being Christian Bulgarians. On the 1927 ethnic map of Leonhard Schulze-Jena, the village is shown as a fully Muslim Bulgarian village. As of the 2021 census, Timjanik had 1,138 residents with the following ethnic composition:
Macedonians 1,077
Persons for whom data are taken from administrative sources 27
Serbs 17
Turks 13
Others 4
According to the 2002 census, the village had a total of 1,155 inhabitants. Ethnic groups in the village include:
Macedonians 1,096
Turks 9
Serbs 49
Others 1
References
Villages in Negotino Municipality
სადოვოე (მოლდოვა)

სადოვოე (მოლდოვა)
სადოვოე — სოფელი მოლდოვაში, ბელცის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 174 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 369 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ბელცის მუნიციპალიტეტი
სქოლიო
ბელცის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კახეთი (ღვინო)

კახეთი (ღვინო)
კახეთი — ადგილწარმოშობის დასახელების თეთრი მშრალი ღვინო. იგი მზადდება რქაწითელის და კახური მწვანეს ჯიშის ყურძნისაგან, დურდოს სრული დადუღებით.
ღვინო „კახეთი“ ხასიათდება ქარვისფერი შეფერვით, ხილის არომატით, სასიამოვნო სიმწკლატით, ხავერდოვნებით და ჰარმონიულობით.
ღვინო „კახეთის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-13,5%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5-6 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 18 გ/დმ³.
მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „კახეთი“ მდებარეობს საქართველოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდინარეების ალაზნისა და იორის აუზში და უკავია 11,300 კმ² ფართობი, ჩრდილო განედის 410-42015' და აღმოსავლეთ გრძნ­ედის 450-46030'კოორდინატებზე.
რესურსები ინტერნეტში
ღვინის ეროვნული სააგენტო
ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
ქართული ღვინო
ბონგაო

ბონგაო (ოფიციალურად ბონგაოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ტავი-ტავის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 116 118 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 35 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Bongao Profile at PhilAtlas.com
Bongao Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
სქოლიო
ტავი-ტავის მუნიციპალიტეტები
პუებლო-ვიეხოს კანტონი

პუებლო-ვიეხოს კანტონი — კანტონი ეკვადორში, ლოს-რიოსის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუებლო-ვიეხო. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 29 420 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
ლოს-რიოსის პროვინციის კანტონები
ქვის დამწერლობის მუზეუმი

ქვის დამწერლობის მუზეუმი (აზერ. Daş salnamə muzeyi) — ბაქოში მდებარე მუზეუმი, რომელიც ეძღვნება ქვის დამუშავების ხელოვნებას. ეს არის მუზეუმი, რომელზეც წარმოდგენილია ქვის პლასტიკის განვითარება აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. იგი განლაგებულია აზერბაიჯანის სახელმწიფო დროშის მოედანზე და შექმნილია ჰეიდარ ალიევის ფონდის მიერ.
ისტორია
შენობა, რომელშიც განლაგებულია მუზეუმი, აშენებულია ძმები სიმენსების მიერ 1901 წელს. შენობაში ფუნქციონირებდა აზერბაიჯანში პირველი ელექტროსადგური, რომელიც მუშაობდა ნავთობზე. შემდგომ შენობას ჩაუტარდა კაპიტალური რესტავრაცია და მასში დაიწყო ფუნქციონირება ქვის დამწერლობის მუზეუმმა.
მუზეუმის გახსნა მოხდა 2015 წლის 8 ივნისს. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტი მეჰრიბან ალიევა და ჰეიდარ ალიევის ფონდის ვიცე პრეზიდენტი ლეილა ალიევა გაეცნენ მუზეუმს.
ექსპოზიცია
მუზეუმში გამოფენილია უამრავი ქვის პლასტიკის ნიმუშები, რომლებიც აღმოჩენილი არის აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე.
ექსპონატების უმრავლესობას შეადგენს უძველესი საყოფაცხოვრებო ნივთები, რომელთაც გააჩნიათ ფუნქციონალური დატვირთვა. ასევე პირველყოფილი ადამიანის შრომის შედეგად შექმნილი ექსპონატები.
მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია გობუსტანის და გალას ნაკრძალების კედლური დამწერლობის ნიმუშები.
ექსპოზიციის ძირითად ნაწილს წარმოადგენს შუა საუკუნეების საფლავის ქვები, რომელნიც ნაპოვნია შირვან- აბშერონის ზონაში. საფლავის ქვებზე წარმოდგენილია ინფორმაცია შუა საუკუნეების სხვადასხვა საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ, სოციალურ, კულტურულ და იდეოლოგიურ მოვლენებზე.
ექსპოზიცია აგრეთვე მოიცავს აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის ჰუსეინ ჰაგვერდიევის ნაშრომსაც - „არტერია“ (2014 წ.)
მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატების მიხედვით ადვილად შესაძლებელია აზერბაიჯანის ქვის პლასტიკის ისტორიის და მისი ეტაპების განვითარების აღქმა.
ბაქოს მუზეუმები
სანაგის რეგიონი

სანაგის რეგიონი
სანაგი — რეგიონი სომალის ჩრდილოეთში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ერიგაბო.
სანაგის რეგიონს აქვს გრძელი სანაპირო ზოლი ადენის ყურეში. რეგიონს ოფიციალურად ესაზღვრება სომალის რეგიონები: სამხრეთით — სოლი, აღმოსავლეთით — ბარი, სამხრეთ-დასავლეთით — ტოგდერი და დასავლეთით — ვოკუი-გალბიდი. როგორც ერთიანი მთლიანი რეგიონი ის უკვე დიდი ხანია აღარ არსებობს. დღეისათვის რეგიონის საზღვრები განსხვავდება იმ სახელმწიფოების ადმინისტრაციული დაყოფისგან, რომლებიც აკონტროლებენ ყოფილი სანაგის რეგიონის ტერიტორიას: სომალილენდის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით სანაგის რეგიონის შემადგენლობიდან გამოყოფილია დასავლეთი ნაწილი, პუნტლენდის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით სანაგის რეგიონს გამოყვეს აღმოსავლეთის ნახევარი — მააჰირი. რეგიონის ცენტრალურ ნაწილს აკონტროლებს — სულ-სანაგ-აინი.
მოსახლეობა
2014 წლის შეფასების თანახმად რეგიონის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 544 123 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სომალის რესპუბლიკის სამოქალაქო ომამდელი ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით სანაგის რეგიონი დაყოფილი იყო 5 რაიონად:
ბადანი
სილ-აფვაინი
ერიგაბო
დაჰარი
ლას-ხორეი
ეკონომიკა
რეგიონის მოსახლეობის დიდი ნაწილი დაკავებულია მესაქონლეობით და მხოლოდ მისი მცირე ნაწილი მისდევს ფერმერობას, თევზჭერას, სანელებლების მოყვანას და კომერციულ აქტიურობას.
სქოლიო
სომალის რეგიონები
ოქსინო

ოქსინო — სააქციო საზოგადოება თბილისში, ჩამოყალიბდა 1993 წელს საწარმოო გაერთიანების „ოქსინოს“ ბაზაზე.
1959 წელს შეიქმნა თბილისის პირველი ტრიკოტაჟის ფაბრიკა, რომელსაც 1986 წლიდან ეწოდა საწარმოო გაერთიანება „ოქსინო“. „ოქსინო“ აღჭურვილი იყო თანამედროვე ტიპის სხვადასხვა კლასის საქსოვი და სამკერვალო მანქანა-დანადგარებით; იყენებდნენ როგორც ნატურალურ, ისე ხელოვნური ბოჭკოს ძაფებს. საწარმო ამზადებდა ბავშვისა და მოზრდილთა ზედა ტრიკოტაჟის ნაწარმს.
„ოქსინო“ დაკომპლექტებული იყო მაღალკვალიფიციური ინჟინერ-ტექნოლოგიური პერსონალით და მხატვარ-მოდელიორებით. „ოქსინო“ მონაწილეობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ბაზრობასა და გამოფენაზე. საწარმოს ნაწარმი იგზავნებოდა საფრანგეთში, დანიაში, ჩრდილოეთ ირლანდიაში, გერმანიაში, რუსეთსა და შუა აზიის ქვეყნებში.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 726
რესურსები ინტერნეტში
saaqcio sazogadoeba „ოქსინო“ 2007 წლის I ნახევრის ანგარიში
თბილისი
Ararat Plain

Ararat Plain
The Ararat Plain, called Iğdır Plain in Turkey, is one of the largest plains of the Armenian Highlands. It stretches west of the Sevan basin, at the foothills of the Gegham mountains. In the north, the plain borders on Mount Aragats, and Mount Ararat in the south.
It is divided into two sections by the Aras River, the northern part located in Armenia, and the southern part in Turkey. The Turkish part of the plain is an Important Bird Area.
Etymology
The Medieval Armenian historian Movses Khorenatsi recorded in his History of Armenia that the Ararat plain was named after King Ara the Handsome, the great-grandson of Amasya.
Climate
The Ararat plain and the Sevan basin experience abundant sunshine and are the sunniest areas in Armenia, receiving about 2,700 hours of sunshine a year. The shortest duration of sunshine is in mid-mountain areas of the forest zone (about 2,000 hours). In the foothills, there is rarely a sunless day between the months of June and October.
Agriculture
The Ararat plain makes up 4% of Armenia's total land area, and yet it yields 40% of Armenia's farm production. In Turkish part of the plain, apricot is widely produced on a 1,525 ha-area.
Archaeology
This area has been inhabited since the Neolithic or the Early Chalcolithic times.
At Aratashen, first pottery appears at the end of the fifth millennium BC, or before 4000 BC.
Gallery
Notes
References
Landforms of Armenia
Plains of Turkey
Important Bird Areas of Turkey
Mount Ararat
ურიშულა

ურიშულა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
ძველად შედარებით მეტად ყოფილა გავრცელებული რაჭა-ლეჩხუმში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი პატარა ან საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თხლადაა ქეჩისებრად შებუსული. აბლაბუდისებრი შებუსვა შედარებით ადვილად შორდება და რჩება თხელი ჯაგრისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ან ცილინდრული ფორმის, ფრთიანი, ძლიერ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ზოგჯერ პატარა, მრგვალი ან მომრგვალო. მუქი წითელია ან მოწითალო. კანი სქელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.
ურიშულა საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 150 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 100 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.7 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-28%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.5-11 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 361-362
რესურსები ინტერნეტში
გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №6 (56), 1 სექტემბერი 2020, გვ. 11.
რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ფრანსუა ვიეტი

ფრანსუა ვიეტი (ნამდვილი სახელი — ფრანცისკუს ვიეტა დ. 1540 — გ. 23 თებერვალი ან 13 დეკემბერი, 1603) — ფრანგი მათემატიკოსი, ცნობილი ალგებრაში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილით. აგრეთვე იურისტი.
დაიბადა ფონტენე-ლე-კონტში (პუატუ). სწავლობდა ადგილობრივ მონასტერში, მოგვიანებით კი — პუატრეს უნივერსიტეტში, სადაც 1560 წელს ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. ცხრამეტი წლისა მუშაობდა ადვოკატად. მის სიცოცხლეში რამდენიმე ნაშრომი გამოქვეყნდა, რამაც დიდი წვრილი შეიტანა მათემატიკის განვითარებაში. მისი ნაშრომები გამოიცა მისი სიკვდილის შემდეგ, 1646 წელს, ლეიდენში.
სქოლიო
ფრანგი მათემატიკოსები
სამეკლესიიანი ბაზილიკა

სამეკლესიიანი ბაზილიკა — საქართველოში შემუშავებული ბაზილიკის თავისებური ვარიანტი (აღმოაჩინა და შეისწავლა გ. ჩუბინაშვილმა). საქართველოს გარეთ უცნობია. გარედან არ განსხვავდება ჩვეულებრივი სამნავიანი ბაზილიკისაგან, მაგრამ შიგნით ნავები ერთმანეთისაგან გამოყოფილია არა ბოძებით, არამედ კედლებით, ე. ი. არსებითად აქ ერთ შენობაში გაერთიანებულია ერთმანეთთან კარებით დაკავშირებული 3 სამლოცველო ეკლესია, რომლებშიც დღის განმავლობაში ცალ-ცალკე რამდენიმეჯერ იხდიდნენ წირვას.
სამეკლესიიანი ბაზილიკის პირველი ნიმუშები VI საუკუნის შუა წლებს მიეკუთვნება. თანდათან მან უფრო ჩამოყალიბებული და რთული სახე მიიღო. გვერდის ეკლესიები (ნავები) ერთმანეთს დაუკავშირდა დასავლეთი შემაერთებელი გალერეით და შუა ეკლესიაში (ნავში) შესასვლელიც ამ გალერეიდანაა. ამავე დროს ჩნდება ახალი მოტივი - გვერდის ეკლესიების ორი ან სამთაღიანი ღია შესასვლელები.
სამეკლესიიანი ბაზილიკის ტიპის საკულტო ნაგებობები X საუკუნემდეე არსებობდა, შემდეგ აქა-იქ გვხვდება. სამეკლესიიანი ბაზილიკის ცნობილი ნიმუშებია VI-VII საუკუნეების ეკლესიები ზეგანში, ნეკრესის მონასტერში, ქვემო ბოლნისში, დმანისსა და სხვა.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 8, გვ. 717, თბ., 1984
ქრისტიანული არქიტექტურა
მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთი მეზორეგიონი

მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთი მეზორეგიონი — ადმინისტრაციულ -სტატისტიკური მეზორეგიონი ბრაზილიაში, შედის მინას-ჟერაისის შტატში. მოსახლეობა შეადგენს 2 438 611 ადამიანს (2010 წელი). ფართობი — 49 576,148 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 49,19 ად./კმ².
დემოგრაფია
გეოგრაფიის და სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის (IBGE) მიერ შეგროვებული 2010 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად მეზორეგიონის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს:
სტატისტიკა
მთლიანი შიდა პროდუქტი 2003 წლისთვის შეადგენს 16 288 607 550,00 რეალს (მონაცემები: ბრაზილიის გეოგრაფიის და სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი).
მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 2003 წლისთვის შეადგენს 6907,68 რეალს (მონაცემები: ბრაზილიის გეოგრაფიის და სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი).
ადამიანის განვითარების ინდექსი 2000 წლისთვის შეადგენს 0,785 (მონაცემები: გაეროს განვითარების პროგრამა).
მეზორეგიონის შემადგენლობა
მეზორეგიონში შედიან შემდეგი მიკრორეგიონები:
ალფენასი
ანდრელანდია
იტაჟუბა
პასუსი
პოზუ-ალეგრი
პოსუს-დი-კალდასი
სანტა-რიტა-დუ-საპუკაი
სან-ლორენსუ
სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუ
ვარჟინია
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის მეზორეგიონები
Fontanka

Fontanka
The Fontanka, a left branch of the river Neva, flows through the whole of Central Saint Petersburg, Russia – from the Summer Garden to . It is long, with a width up to , and a depth up to . The Moyka River forms a right-bank branch of the Fontanka. Lined along the Fontanka Embankment stand the former private residences of Russian nobility.
Description
The river, one of 93 rivers and channels in Saint Petersburg, was once named Anonymous Creek (in Russian, Bezymyannyi Yerik, Безымянный ерик). In Russian, yerik is a secondary or intermittent river-channel (creek or brook). In 1719 the river received its present name, because water from it supplied the fountains of the Summer Garden.
Until the mid-18th century the Fontanka River marked the southern boundary of Saint Petersburg. Along its banks stood the spacious messuages of members of the Russian Imperial Family and of the nobility, the most brilliant being the Summer Palace and the Anichkov Palace. In 1780–89, architect Andrey Kvasov supervised the construction of the granite embankments and approaches to the river. The river-bed was regularised as well.
Examples of Baroque architecture along the banks of the river include the Sheremetev Palace, Beloselsky-Belozersky Palace, Naryshkin-Shuvalov Palace, and the Church of St Panteleimon (built 1735–1739). Notable Neoclassical structures from the 18th century include the , the Anichkov Palace and the .
Some of the mansions contain museums of the writers and composers who lived there: Gavrila Derzhavin (1743–1816), Alexander Pushkin (1799–1837), Ivan Turgenev (1818–1833), Anna Akhmatova (1889–1966) and others.
Fifteen bridges span the Fontanka, including the 18th-century Lomonosov Bridge and the extravagant Egyptian Bridge. The most famous bridge, the Anichkov Bridge, carries the Nevsky Prospekt over the river.
See also
List of bridges in Saint Petersburg
References
Канн П. Я. Прогулки по Петербургу: Вдоль Мойки, Фонтанки, Садовой. St. Petersburg, 1994.
External links
Distributaries of the Neva
Rivers of Saint Petersburg
ტეტიანხკემი

ტეტიანხკემი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეექვსე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. ტეტიანხკემი ეგვიპტის ფარაონის ტეტის და მისი მეუღლის ხუიტის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეექვსე დინასტია
ძველი ეგვიპტის პრინცები
ეგვიპტის მეექვსე დინასტიის პრინცები
Koba Zakadze

Koba Zakadze
Koba Tsakadze (born 19 May 1934 in Bakuriani) is a Georgian ski jumper who competed from 1955 to 1972 for the Soviet Union. He won two events at Four Hills Tournament with one in 1955-56 (Innsbruck) and the other in 1960-61 (Garmisch-Partenkirchen).
Tsakadze also competed in two FIS Nordic World Ski Championships, earning his best finish of fifth in the individual normal hill event at Zakopane in 1962.
References
Living people
Male ski jumpers from Georgia (country)
Soviet male ski jumpers
1934 births
Olympic ski jumpers for the Soviet Union
Ski jumpers at the 1956 Winter Olympics
Ski jumpers at the 1960 Winter Olympics
Ski jumpers at the 1964 Winter Olympics
Ski jumpers at the 1972 Winter Olympics
People from Samtskhe–Javakheti
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1494

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1494 მიიღეს ერთხმად 2003 წლის 30 ივლისს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1462 (2003), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2004 წლის 31 იანვრამდე და დათანხმდა საპოლიციო კომპონენტის დამატებას.
რეზოლუცია
დაკვირვება
რეზოლუციის პრეამბულაში, საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ მიუღებელია მხარეებს შორის მოლაპარაკებებში პროგრესის არარსებობა. საბჭომ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდება 2001 წლის ოქტომბერში, რის შედეგადაც ცხრა ადამიანი დაიღუპა, ასევე სინანულით აღინიშნა ისიც, რომ დამნაშავეები თავდასხმაში ვერ დადგინდა. საბჭომ მიესალმა დსთ-სა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის სამშვიდობო ძალების წვლილს სამშვიდობო პროცესში.
გადაწყვეტილებები
უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიტუაციის მოსაგვარებლად პოლიტიკური ძალისხმევას, კერძოდ, „უფლებამოსილებათა ძირითადი პრინციპების განაწილებას თბილისსა და სოხუმს შორის“, რომელიც ხელი უნდა შეეწყო მოლაპარაკებებს. რეზოლუციაში გამოხატულია სინანული, რომ არ არსებობს პროგრესი, რეგიონის პოლიტიკური სტატუსის შესახებ მოლაპარაკებებში, შემდგომ მოუწოდა ორივე მხარეს, გადალახონ ორმხრივი უნდობლობა. დაგმეს 1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების ყველა დარღვევა. საბჭომ, ასევე მიესალმა კოდორის ხეობაში დაძაბულობის კლებას და ორივე მხარის მიერ, 2002 წლის 2 აპრილს, პროტოკოლის ხელმოწერას. აღენიშნა სამოქალაქო მოსახლეობის შეშფოთება და ქართულ მხარეს ეთხოვა უზრუნველყო გაეროს სადამკვირვებლო მისიისა და დსთ-ს ჯარების უსაფრთხოება ხეობაში.
რეზოლუცია მოუწოდებს ორივე მხარეს განაახლონ სამშვიდობო პროცესი, მოუწოდებს მიიღონ სასწრაფო გადაწყვეტილებები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა დემოგრაფიული ცვლილებების დაუშვებლობა კონფლიქტის შედეგად. როგორც საქართველოს, ისე აფხაზეთს მოუწოდეს შეექმნათ ერთობლივი შეფასების მისია გალის რეგიონში, კერძოდ აფხაზეთს მოუწოდეს, გაუმჯობესა სამართალდამცავი მექანიზმები, აღმოეფხვრა ეთნიკური ქართველების დედაენაზე სწავლის პრობლემა და უზრუნველყო დევნილთა უსაფრთხოება დაბრუნებისას.
საბჭომ კიდევ ერთხელ მოუწოდა ორივე მხარეს, მიიღონ ზომები 2001 წლის ოქტომბერში გაეროს მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდებაში პასუხისმგებელი პირების მიმართ, ასევე მიესალმა უსაფრთხოების იმ ზომებისთვის, რომელიც შვეულმფრენის ჩამოგდების შემდეგ მიიღეს. ასევე, ორივე მხარე მოსთხოვეს შეეცვალათ სამხედრო რიტორიკა და უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფები. გარდა ამისა, დაგმობილი იყო გაეროს მისიის ოთხი წევრის გატაცებისა და მძევლად აყვანის — უკვე მეექვსე ინციდენტი და ეჭვმიტანილების ინდენტიფიკაცია.
ბოლოს, საბჭომ დამტკიცდა გენერალური მდივნის კოფი ანანის მიერ შემოთავაზებული წინადადება, 20 ოფიცრიანი საპოლიციო კომპონენტის შექმნის თაობაზე, რაც გააძლიერებდა გაეროს მისიას, ასევე მას სთხოვეს, რომ საბჭოს რეგულარულარულად მიეწოდა ინფორმაცია რეგიონში განვითარებულ მოვლენებთან დაკავშირებით.
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი UNHCR.org-ზე
იხილეთ აგრეთვე
აფხაზეთის ომი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
სქოლიო
1494
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
აფხაზეთის კონფლიქტი
2003 წელი საქართველოში