PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Vila Propício

Vila Propício is a municipality in central Goiás state, Brazil. It is a large producer of sugarcane.
Location
Vila Propício is located in the Entorno do Distrito Federal micro-region and has boundaries with the following municipalities:
north: Barro Alto
south: Pirenópolis and Cocalzinho de Goiás
west: Goianésia
east: Mimoso de Goiás and Padre Bernardo
Highway connections are made from Cocalzinho de Goiás and from Goianésia, which is 28 kilometers to the west. It is 195 kilometers to Brasília and 215 kilometers to Goiânia. From Goiânia take GO-080, passing through Nerópolis and São Francisco de Goiás; then BR-153 to Jaraguá; then GO-080 to Goianésia; then BR-251 / GO-230. For all distances see Distâncias Rodoviárias
Economy
The economy is based on agriculture (cotton, rice rubber, corn, and soybeans), cattle raising (69,000 head in 2006), small commercial establishments, and public administration.
Agricultural data 2006
Farms: 721
Total area: 148,612 ha.
Area of permanent crops: 1,194 ha.
Area of perennial crops: 11,751 ha.
Area of pasture: 93,882 ha.
Area of woodland and forests: 39,430 ha.
Health and Education
In 2007 there were no hospitals. The infant mortality rate (2000) was 21,46, well below the national average of 33.0, well the adult literacy rate was 75.2%, well below the national average of 86.4%, and one of the lowest in the state.
Human Development Index: 0.674 (2000)
State ranking: 225 (out of 242 municipalities)
National ranking: 3,385 (out of 5,507 municipalities)
For the complete list see frigoletto.com.br.
Vila Propício first appeared in 1965 as a district of Pirenópolis, achieving municipal status in 1995.
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Distâncias Rodoviárias
Municipalities in Goiás
Polyrhachis scabra

Polyrhachis scabra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
რიხტერის სკალა

რიხტერის სკალა (რიხტერის სიმძლავრის სკალა; უფრო კონკრეტულად - ადგილობრივი სიმძლავრის ML სკალა) განსაზღვრავს მიწისძვრის სიძლიერის რიცხვით მნიშვნელობას. ის ემყარება 10-ერთეულიან ლოგარითმულ სკალას, რომელიც გამოითვლება სეისმოგრამაზე ნულიდან უდიდესი გადახრის კომბინირებული ჰორიზონტალური ამპლიტუდის ალგორითმით.
მაგ. 5 მაგნიტუდა სიძლიერის მიწისძვრა 10-ჯერ უფრო ძლიერია ვიდრე 4-იანი მიწისძვრა, ხოლო 8 მაგნიტუდისა კი 10(8 − 4) ან 10000-ჯერ აღემატება 4-იანს.
რიხტერის სიმძლავრის განზომილების ერთეული არის მაგნიტუდა (ხშირად არასწორად უწოდებენ ბალს) (მაგ. 2002 წლის, 25 აპრილს, თბილისში დაფიქსირდა 4,5 მაგნიტუდა სიძლიერის მიწისძვრა.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს ერთიანი სეისმური დაცვის ეროვნული სამსახური
სეისმური სკალები
ნიკოლსკოე (ტოსნოს რაიონი)

ნიკოლსკოე (ტოსნოს რაიონი)
ნიკოლსკოე — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ნოკოლსკოეს საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის აღწერით მოსახლეობა 19 280 ადამიანს შეადგენდა, ამ მონაცემებით ქალაქი მეორე ადგილზე იყო ტოსნოს რაიონში. მდებარეობს რაიონის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ტოსნას ნაპირას. სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 5 კმ-ში, ტოსნოს ჩრდილოეთით 19 კმ-ში. ქალაქი წარმოადგენს რუსეთის ერთ-ერთ სამრეწველო ცენტრს.
ქალაქის სახელწოდება წარმოდგება წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელიდან.
პირველად ნოკოლსკოეს ადგილას სოფელი დაარსდა 1710 წელს, როდესაც პეტრე დიდის ბრძანებით სანქტ-პეტერბურგის მახლობლად მდებარე დასახლებებში 4720 კალატოზი გადმოასახლეს რუსეთის ცენტრალური რაიონებიდან, ძირითადად მოსკოვის გუბერნიიდან.
რესურსები ინტერნეტში
ნიკოლსკოეს საქალაქო დასახლების ოფიციალური საიტი
ნიკოლსკოე ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
რუხი ნიადაგი

რუხი ნიადაგი — ნიადაგის ტიპი, რომელიც გავრცელებულია სუბტროპიკულ ნახევრად უდაბნოს ზონაში. ვითარდება ლიოსზე, ლიოსისებურ თიხნარებსა და ძველ ალუვიურ ნაფენებზე. რუხი ნიადაგის პროფილში გამოიყოფა: 20 სმ-მდე სისქის ღია რუხი ჰუმუსოვანი ჰორიზონტი, მორუხო-ჩალისფერი აკუმულაციურ-კარბონატული ჰორიზონტი და ნიადაგწარმომქმნელი ქანი, რომელიც ხშირად 90 სმ-ზე მეტ სიღრმეზე შეიცავს ადვილხსნად მარილებს.
რუხი ნიადაგებია წინა და შუა აზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, ავსტრალიაში. რუხ ნიადაგებს ახასიათებს: ტუტე რეაქცია, პროფილის სუსტი დიფერენციაცია, მცირე ჰუმუსიანობა (1,5–2,5%; ჰუმუსი მდიდარია აზოტით), 20–60 სმ სიღრმეზე ყველა პროფილში კალციუმის კარბონატების მაღალი შემცველობა, კარგი ჰიდროფიზიოლოგიური თვისებები, დიდი ბიოლოგიური აქტივობა; მორწყვის შემთხვევაში მაღალ მოსავალს იძლევა. გასარწყავებულ რუხ ნიადაგებზე მოჰყავთ ბამბა, მარცვლოვნები, შაქრის ჭარხალი, იყენებენ მებაღეობასა და მევენახეობაში. ცნობილია რუხი ნიადაგის ქვეტიპები: ღია, ჩვეულებრივი (ტიპობრივი) და მუქი. საჭიროებს ნიადაგის მეორადი დამარილებისა და დაჭაობებისაგან დაცვის ღონისძიებებს.
სქოლიო
ნიადაგის ტიპები
Taperoá, Bahia

Taperoá, Bahia
Taperoá is a municipality in Bahia, Brazil.
The municipality contains part of the Caminhos Ecológicos da Boa Esperança Environmental Protection Area, created in 2003.
References
Municipalities in Bahia
Populated places established in 1569
1569 establishments in the Portuguese Empire
2213

2213
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
მიხეილ ზანდუკელის სახლ-მუზეუმი

მიხეილ ზანდუკელის სახლ-მუზეუმი — ისტორიული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ არანისის აღმოსავლეთ განაპირას. აგებულია XIX საუკუნის II ნახევარში. ამ სახლში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ცნობილი ქართველი პედაგოგი და ლიტერატურადმცოდნე მიხეილ ზანდუკელი. სახლი ორსართულიანია ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შენობის უკანა კედელი შეჭრილია მთის ფერდობში. პირველ სართულზე ხუთი ოთახია. ყოველ ოთახს ან სამხრეთის, ან დასავლეთის მხარეს თითო კარი და ფანჯარა აქვს. მეორე სართულზე თერთმეტი ოთახია. სამხრეთით და დასავლეთით ამ სართულს მთელ სიგრძეზე ხის აივანი გასდევს. აივანზე ყოველი ოთახის თითო კარი და ფანჯარა გამოდის. ჩრდილოეთით, მთავარი ფასადის აღმოსავლეთ ნაწილში, პატარა აივანია რომლითაც შუაში კარი და ექვსსაფეხურიანი კიბე აქვს. ასეთივე კიბეა შენობის დასავლეთ მხარეს, აივნის ჩრდილოეთ ნაწილში. სახლს ხის კონსტრუქციის ოთხფერდა სახურავი აქვს, გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
სტავროპოლური ცხვარი

სტავროპოლური ცხვარი — სამატყლე მიმართულების წმინდამატყლიანი ჯიშის ცხვარი. გამოყვანილია სტავროპოლის მხარის სამომშენებლო „სოვეტსკოე რუნოში“ (1923-1950) ახალკავკასიური მერინოსების შეჯვარებით ჯერ ამერიკული რამბულიეს ერკემლებთან, შემდეგ გროზნოულ ჯიშებთან.
სტავროპოლური ცხვარი გამოირჩევა მაღალპროდუქტიული მატყლით. ერკემლის მატყლის ნაპარსი შეადგენს 14–19 კგ (უდიდესი 25 კდ-მდე), ნერბისა 7–8 კგ (უდიდესი 13 კგ-მდე). მატყლი ხშირია, მაგარი, ერთგვაროვანი, აბრეშუმისებრი. 64-ე, 70-ე ხარისხისა, სიგრძე 8–10 სმ. სუფთა მატყლის გამოსავალი 40–43%. ერკემლის მასა 100–115 კგ. ნერბისა — 50-55 კგ. ნაყოფიერება — 120–140 ბატკანი 100 ნერბზე. გავრჩელებულია ჩრდილოეთ კავკასიის რაიონებში და ქვემო ვოლგისპირეთში.
ლიტერატურა
ცხვრის ჯიშები
Cataulacus traegaordhi

Cataulacus traegaordhi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Annunciation Bridge

Annunciation Bridge
The Annunciation Bridge (- Blagoveshchensky most; from 1855 to 1918 Nikolaevsky Bridge, ; from 1918 to 2007 called Lieutenant Schmidt Bridge) is the first permanent bridge built across the Neva River in Saint Petersburg, Russia. It connects Vasilievsky Island and the central part of the city (Admiralteysky raion). The bridge's length is 331 meters and the width was 24 meters. The original name of the bridge was Nevsky Bridge. It was later renamed Blagoveshchensky Bridge. After the death of Tsar Nicholas I, it was named Nikolaevsky Bridge in his honor, and in 1918 it was renamed for Lieutenant Schmidt.
In 1727 a temporary bridge was built at the location of the modern bridge. The place was chosen by Menshikov whose palace is located at the opposite bank. This bridge, named Issakievsky, existed until the current bridge was built, at which time it was moved to the location of where Palace Bridge is located today.
The bridge was built in 1843-1850. It was designed by Stanisław Kierbedź, a Polish engineer working in Russia. The architect Alexander Brullov participated in the decoration. The design was a cast iron bridge with twin parallel swing sections at its northern end. At the time, it was the longest bridge in Europe. According to the legend, the Russian Tsar, Nicholas I promised to Kierbedź to give him a promotion for every completed span. After the bridge was completed with eight spans total in it, Kierbedź was promoted to the rank of General, but actually when he started the construction he already had a rank of Podpolkovnik (i.e. lieutenant colonel).
The bridge was formally opened on November 12, 1850. Since it was close to Blagoveshchenskaya (Annunciation) Square, it was called Blagoveshchensky Bridge. In 1855 it was renamed Nikolayevsky Bridge in memory of Emperor Nicholas I. In 1918, after the revolution, it was renamed again, this time in memory of Pyotr Schmidt, a leader of the Sevastopol Uprising during the Russian Revolution of 1905.
In 2006 a reconstruction of the bridge began. Since it would be completely closed to traffic for over a year, a temporary bridge was constructed between September 2005 and May 2006. During the reconstruction all traffic, both pedestrian and motorized, moved across the temporary bridge. In May 2006 the Lieutenant Schmidt Bridge was closed to traffic, and the dismantling of the spans, and then, of bridge supports began. The reconstruction was completed on August 15, 2007, slightly over two years after work began. During reconstruction the deck was widened from 24 m to 37 m.
After reconstruction, the bridge was renamed Blagoveshchensky Bridge.
See also
List of bridges in Saint Petersburg
References
External links
"Lieutenant Schmidt son" is preparing for an opening
Bridges in Saint Petersburg
Bridges completed in 1850
Cultural heritage monuments of regional significance in Saint Petersburg
ჯეიმზ ბალარდი

ჯეიმზ ბალარდი
ჯეიმზ გრემ ბალარდი (დ. 15 ნოემბერი, 1930, შანხაი — გ. 19 აპრილი, 2009) — ინგლისელი მწერალი, ესსეისტი და მოთხრობების ავტორი, XX საუკუნის ინგლისური ლიტერატურის ერთ-ერთი უმსხვილესი ფიგურა, რომელიც ლიტრეტურული მიმდინარეობა სამეცნიერო ფანტასტიკის ახალი ტალღის სათავეებთან დგას პოსტაპოკლიპტური რომანებით „ქარი არსაიდან“ (1961) და „ჩაძირული მსოფლიო“. 1960-იანებში გამოსცემდა რიგ ექსპერიმენტულ მოკლე მოთხრობებს — ყველაზე მნიშვნელოვანია „ძალადობის გამოფენა“ (1970). 1970-იან წლებში გამოსცა რამდენიმე ნაწარმოები, რომელთა შორისაა გახმაურებული რომანები „შეჯახება (1973) და „ცათამბჯენი“ (1975).
ჯეიმზ ბალარდი დაიბადა 1930 წლის 15 ნოემბერს, შანხაიში, ჩინეთში, ბრიტანელი დიპლომატის ოჯახში. ომის დამთავრების შემდეგ, ბალარდი დედასთან და დასთან ერთად დაბრუნდა ბრიტანეთში. 1956 წლიდან დაიწყო სამეცნიერო ფანტასტიკური მოთხორბების გამოქვეყნება. 1961 წელს გამოსცა პირველი რომანი „ქარი არსაიდან“.
მიუხედავად იმისა, რომ ბალარდის ნამუშევრების უმეტესი ნაწილი თემატურად და სტილისტიკურად პროვოკაციულია, ის ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა ჩვეულებრივი საომარი რომანის „მზის იმპერია“ წყალობით — ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი ახალგაზრდა ბრიტანელი ბიჭებზე იაპონიის ოკუპაციის პერიოდში. გაზეთ „The Guardian“-ის თქმით — „საუკეთესო ბრიტანული რომანი მეორე მსოფლიო ომის შესახებ“. 1987 წელს რეჟისორმა სტივენ სპილბერგმა გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელშიც მთავარ როლს ასრულებს კრისტიან ბეილი. მომდევნო ათწლეულებში, გარდაცვალებამდე, ბალარდი გადაერთო ტრადიციული კრიმინალური რომანების შექმნაზე. მისი რამდენიმე ნამუშევარი ადაპტირებული იქნა ფილმებში, მათ შორის დევიდ კრონენბერგის „შეჯახება“ (1996) და ბენ უიტლის „ცათამბჯენი“ (2015).
ლიტერატურა
Hans Joachim Alpers, Werner Fuchs, Ronald M. Hahn: Reclams Science-fiction-Führer. Reclam, Stuttgart 1982, ISBN 3-15-010312-6, S. 27–30.
John Baxter: The Inner Man: The Life of J.G. Ballard, Weidenfeld & Nicolson, London 2011, ISBN 978-0-297-86352-6
Don D’Ammassa: Encyclopedia of Science Fiction. Facts On File, New York 2005, ISBN 0-8160-5924-1, S. 22–24.
Werner Fuchs, Sascha Mamczak: George W. Bush möchte ich nun wirklich nicht ficken! – Ein Gespräch mit J. G. Ballard. In: Science Fiction Jahr 2007, ISBN 978-3-453-52261-9, S. 432–442 (sein letztes Interview).
რესურსები ინტერნეტში
ჯეიმზ ბალარდი — Free Speculative Fiction Online
ჯეიმზ ბალარდი — ბრიტანული ბიბლიოთეკა
სქოლიო
ბრიტანელი მწერლები
ინგლისელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები
XXI საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები
ბრიტანელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
XXI საუკუნის ინგლისელი რომანისტები
1008

1008
მოვლენები
ბრეტანში (საფრანგეთი) დაიწყო გლეხთა აჯანყებები, გაგრძელდა 1024 წლამდე
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
17 მაისი :ანრი I - საფრანგეთის მეფე
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
რამირო I — არაგონის მეფე 1035 წლიდან (გ.1063)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გურგენი - ქართველთა მეფე
მმართველები
საქართველო
საქართველოს სამეფო : ბაგრატ III - საქართველოს მეფე (978-1014)
კახეთის სამთავრო : დავითი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (976-1010)
ტაოს სამთავრო : გურგენი - ტაოს მთავარი (994-1008)
თბილისის საამირო : ალი იბნ ჯაფარი - თბილისის ამირა (981-1011)
საქართველოს ეკლესია : სვიმონ III - საქართველოს კათოლიკოს-მთავარეპისკოპოსი (1001-1012)
სამხრეთი კავკასია
ანისის სამეფო : გაგიკ I - ანისის (შირაკის) მეფე (989-1020)
ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022)
ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029)
სიუნიკის სამეფო : ვასაკი - სიუნიკის მეფე (998-1019)
სამხრეთ-დასავლეთი აზია
ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025)
ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030)
ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031)
აღმოსავლეთი ევროპა
კიევის რუსეთი : ვლადიმირ დიდი – დიდი მთავარი (980-1015)
დასავლეთი ევროპა
საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024)
საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031)
ინგლისი : ეტელრედ II - ინგლისის მეფე (978-1013), (1014-1016)
წმინდა საყდარი : იოანე XVII - რომის პაპი (1003)
ნიკოლაი რტიშჩევი

ნიკოლაი რტიშჩევი
ნიკოლაი თედორეს ძე რტიშჩევი — რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საქართველოს მთავარმართებელი 1812–1816 წლებში. მისი მთავარი დამსახურება საიმპერატორო კარის წინაშე კახეთის აჯანყების ჩახშობა და ირანთან დადებული გულისტანის ზავი იყო.
რტიშჩევმა ნაწილობრივ განახორციელა ფილიპ პაულუჩის რეფორმების პროექტი, კერძოდ, გაააუქმა მაზრის კაპიტან-ისპრავნიკის თანამდებობა, სანაცვლოდ ზედამხედველის თანამდებობა შემოიღო და ამ თანამდებობაზე სახელმწიფო მოხელედ ქცეული ქართველი თავადები დანიშნა. საქართველოს მთავარმართებლად დაინიშნა 1812 წლის 16 თებერვალს, ხოლო 1816 წლის 12 სექტემბერს მან თანამდებობიდან გადადგომა ითხოვა, რაც დაკმაყოფილდა კიდეც.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია – XIX საუკუნე, „არტანუჯი“, თბ., 2004, გვ. 12–13
საქართველოს მთავარმართებლები
ჰიიდენპორტის ეროვნული პარკი

ჰიიდენპორტის ეროვნული პარკი ― ეროვნული პარკი სოტკამოს მუნიციპალიტეტში, კაინუუს რეგიონში, ფინეთში. ეროვნული პარკი 1982 წელს რეგიონის ველური ბუნების დასაცავად დაარსდა. პარკის ფართობი 45 კმ²-ია. ეროვნული პარკის ⅔ წიწვოვან ტყეს უკავია.
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
Outdoors.fi – Hiidenportti National Park
სქოლიო
1982 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კაინუუს გეოგრაფია
ფინეთის ეროვნული პარკები
იულიუს ასფალგი

იულიუს ასფალგი (დ. 6 ნოემბერი. 1919, აშაუ, ზემო ბავარია — გ. 12 იანვარი, 2001, მიუნხენი) — გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე, ქართველოლოგი; იყო მიუნხენის უნივერსიტეტის პროფესორი, ქრისტიანული აღმოსავლური მწერლობის კორპუსის არაბული სექციის გამგე.
ასფალგის ნაშრომებიდან აღსანიშნავია „ქართული სასულიერო მწერლობა“ (1957), „კიტა ჩხენკელი“ (1964), „იარომირ იედლიჩკა“ (1966) და სხვა. ნაშრომში „ქართული ხელნაწერები“ (1963), რომელიც მიხეილ თარხნიშვილის ხსოვნას მიუძღვნა, ასფალგმა წარმოადგინა და მეცნიერულად აღწერა გერმანულ წიგნსაცავებში დაცული 15 ქართული ხელნაწერი. მიხეილ თარხნიშვილთან ერთად გერმანული ენაზე გადაამუშავა კორნელი კეკელიძის „ძველი ქართული მწერლობის ისტორიის“ I ტომი (1956).
ლიტერატურა
გერმანელი ქართველოლოგები
დაბადებული 6 ნოემბერი
დაბადებული 1919
გარდაცვლილი 12 იანვარი
გარდაცვლილი 2001
Crassispira fuscobrevis

Crassispira fuscobrevis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
Distribution
This marine species occurs off Angola.
References
Rolán E., Ryall P. & Horro J. (2007) Two new species of the genera Crassispira and Agladrillia (Gastropoda, Conoidea) from Angola. Neptunea 6(3): 25-31
External links
Endemic fauna of Angola
fuscobrevis
Gastropods described in 2007
ცინიზმი

ცინიზმი — რწმენა ადამიანის ბუნების მანკიერების შესახებ, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ეს გამოიხატება მოცემულ საზოგადოებაში დამკვიდრებული წესების დემონსტრაციულ უგულველყოფაში.
სიტყვა მომდინარეობს ანთისტენეს მიერ დაარსებული ბერძენი ფილოსოფოსების ჯგუფის, კინკოსების სახელიდან.
იხილეთ აგრეთვე
ნიჰილიზმი
პესიმიზმი
პრაგმატიზმი
ლიტერატურა
Mazella, David, (2007), The Making of Modern Cynicism, University of Virginia Press. ISBN 0-8139-2615-7
Sloterdijk, Peter, (1988), Critique of Cynical Reason, University of Minnesota Press. ISBN 0-8166-1586-1
რესურსები ინტერნეტში
ვ. ტინერი, ცინიზმი, ცინიკური , ფილოსოფიის ისტორიული ლექსიკონი.
ეთიკა
ბრაზილიის სამხედრო გადატრიელება (1964)

ბრაზილიის სამხედრო გადატრიელება (1964)
1964 წლის ბრაზილიის სამხედრო გადატრიალება - ბრაზილიის პრეზიდენტის ჟუან გულარტის წინააღმდეგ, ბრაზილიის სამხედროების მიერ 1964 წლის 31 მარტს მოწყობილი პუტჩი.1961 წლის 25 აგვისტოს ვიცე-პრეზიდენტი ჟუან გულარტი (ცნობილი როგორც ზომიერი ნაციონალისტი "Jango"), დემოკრატიულად არჩეულ პრეზიდენტს ჟანიუ კუადროსის აიძულებს ჯანმრთლობასთან დაკავშირებული პრობლემების მოტივით გადადგომას.
ამ დროს ბრაზილიის ჯარი ჟუან გულარტის აიძულებს წავიდეს კომპრომისზე კონგრესთან და დაამტკიცოს საკონსტიტუციო ცვლილება, რითიც ქვეყანაში ხდება საპარლამენტო დემოკრატიის დამყარება, ხოლო ჟუან გულარტი ქვეყნის სუსტი ხელმძღვანელი.
ამის მიუხედავად ჟუან გულარტიმ 1963 წელს რეფერენდუმის საშუალებით მაინც შეძლო საპრეზიდენტო სისტემის აღდგენა. ცივი ომით გაყოფილ სამყაროში მისი რეფორმები ფასდებოდა როგორც სოციალისტური, რაც ჯარის და საზოგადოების მემარჯვენედ განწყობილი ნაწილის წინააღმდეგ წასვლას ნიშნავდა.
პუტჩმა უბიძგა ბრაზილიას სამხედრო დიქტატურისკენ, რომელიც 1985 წელს ტანკრედუ ნევესის არჩევამდე გრძელდეოდა. 1964 წლის სამხედრო გადატრიელება აღიქმება როგორც ცივი ომის გამოძახილი და პასუხი კომუნიზმის საშიშროებაზე.
სქოლიო
ბრაზილიის ისტორია
ძვ. წ. 472

ძვ. წ. 472
მოვლენები
რომის კონსულები: ლუციუს პინარიუს მამერცინუს რუფუსი, პუბლიუს ფურიუს მედულინუს ფუსუსი
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
არტანუჯის ციხე

არტანუჯის ციხე
არტანუჯი — ციხე-ქალაქი ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, კლარჯეთის ცენტრი. ართვინის რეგიონში, ამჟამინდელი ქალაქ არტანუჯის სიახლოვეს (თურქეთი). მდებარეობს მდინარე არტანუჯისწყლის მარცხენა ნაპირზე.
ისტორია
„ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით, ციხე ვახტანგ გორგასლის ბრძანებით აუგიათ. VIII საუკუნის I ნახევარში არტანუჯის ციხე არაბმა სარდალმა მურვან ყრუმ დაანგრია. IX საუკუნეში განაახლა აშოტ I კურაპალატმა. მანვე დააარსა აქ ქალაქი და ააგო ეკლესია. X საუკუნეში გამაგრებული და დიდი რაბათის (წინაქალაქი) მქონე არტანუჯი, მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი იყო. აქ საქონელი მოდიოდა ტრაპეზუნტიდან, აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოდან, სომხეთიდან, სირიიდან და სხვა. დღეისათვის შემორჩენილია უზარმაზარ კლდეზე დაშენებული ციხის გალავნის ნაწილები, ციხის ტერიტორიაზე - ეკლესიისა და სასახლის ნაშთები. ციხის ქვემოთ ნაქალაქარია, რომლის ადგილზეც თანამედროვე ქალაქ არტანუჯის (თურქ. არდანუჩ) ერთი უბანია. ნაქალაქარის ტერიტორიაზე არის ეკლესიის ნანგრევები, ძველი სავაჭრო დუქნები, გალავნის ნაშთები და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
ციხე-ქალაქი არტანუჯი
ლიტერატურა
სქოლიო
თურქეთის ციხესიმაგრეები
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ისტორიული სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ციხე-ქალაქები
Pededze

Pededze
The Pededze is a river in Latvia and Estonia. It has a length of of which 131 km runs through Latvia and 26 km through Estonia . It flows generally south. It is a right tributary of the Aiviekste, the source of Pededze is Lake Kirikumäe in the Haanja Uplands in Vastseliina Parish, Võru County, Estonia. The basin area of Pededze is 1,690 km2 (1,523.3 km2 in Latvia; 119 km2 in Estonia) and average discharge 12.2 m³/s. Pededze together with Aiviekste forms natural and historical border between Vidzeme and Latgale.
References
Rivers of Latvia
Rivers of Estonia
International rivers of Europe
პანტონი

პანტონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ტერა-დე-ლემოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 146 კმ². მოსახლეობა — 2457 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პანტონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
ლუგოს ქალაქები
ნოვინის მონასტერი

ნოვინის მონასტერი — უკვე აღარარსებული მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებული ყოფილა XV საუკუნეში. მდებარეობდა მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში, არბატის რაიონში.
ისტორია
მონასტერი კიევის მიტროპოლიტმა ფოტიმ დააარსა მდინარეების მოსკოვისა და პრესნის შეერთების ადგილზე არსებულ მაღალ ბორცვზე 1425-1431 წლებს შორის.
1540 წელს მონასტერში მიტროპოლიტი იოსები შეხვდა რჟევიდან მოსკოვში მიმავალ რჟევის სასწაულმოქმედ ღვთისმშობლის ხატს, რის შემდეგადაც ივანე IV-ის გადაწყვეტილებით ამ ადგილზე ააგეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ტაძარი.
დროთა განმავლობაში ტაძრის გარშემო დასახლება გაჩნდა, რომელშიც ცხოვრობდნენ მონასტრის მსახურები, გლეხები და ხელოსნები. სამრევლო ეკლესია აკურთხეს იესო ნავეს ძის სახელზე. სავარაუდოდ აქედან უნდა წარმოქმნილიყო ახლომდებარე დასახლების სახელი „ნოვინსკოე“, ისევე როგორც მონასტრის სახელიც.
როგორც ჩანს, ნოვინსკის მონასტერს ჰქონდა საგუშაგო ტაძრის როლი, რადგან XVIII საუკუნეშიც კი ხშირად „საალყოსაც“ უწოდებდნენ.
მონასტრის გავლენის საზღვრები
1410 წელს მონასტერს გადაეცა სოფელი კუდრინო მინდვრებითა და ტყით მდინარე ხოდინკამდე. საუკუნეში მონასტერმა ვეღარ შეძლო საკუთარ მიწების მოვლა და ნაწილი გასცა იჯარით, მაგრამ XV-XVII საუკუნეებში მან თავად შექმნა დიდი მეურნეობა.
მონასტრის გაუქმება
1736 წლის ხანძარმა მონასტრის დიდი ნაწილი გაანადგურა, ცოტა ხნით ადრე პატრიარქობა გაუქმდა და მონასტერი სინოდალურ პერიოდში გადავიდა. 1746 წელს საქართველოს უფლისწულის სიმონის ქვრივის თხოვნით სინოდმა ნოვინის ბერები სხვა მონასტერში განასახლა, ხოლო მონასტერი მთელი თავისი ადგილ-მამულით გადაეცა ქართველებს. 1764 წელს ეკატერინე II-მ მონასტერი გააუქმა. მონასტრის ეკლესიები მიატოვეს და სიძველის გამო გააუქმეს 1780, 1789 და 1870 წელს.
მონასტრის გაუქმების შემდეგ მის შენობაში განათავსეს სკოლა მოსკოვის გარნიზონის ჯარისკაცების შვილებისთვის. XIX საუკუნის ბოლოსაკენ კი აქ სამხედრო ციხეც კი არსებობდა.
საბოლოოდ მონასტრის ერთ-ერთი გადარჩენილი ეკლესია, ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ტაძარი დაანგრიეს 1933 წელს. 1934 წელს კი მიწის ის ნაკვეთი, რომელზეც მდებარეობდა ნოვინის მონასტერი გადაეცა კურორტოლოგიის ინსტიტუტს.
რესურსები ინტერნეტში
Новинский монастырь
სქოლიო
მოსკოვის მონასტრები