PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნათურა

ნათურა
ჩვეულებრივი ნათურა — გამნათებელი მოწყობილობა, სინათლის ხელოვნური წყარო. სინათლე წარმოიქმნება ლითონის (ძირითადად ვოლფრამის) სიფრიფანა სპირალის გავარვარებით, მასში ელექტრული დენის გატარების შედეგად. სპირალის ტემპერატურა მკვეთრად იზრდება დენის ჩართვისას და ის ელექტრომაგნიტურ სითბურ გამოსხივებას იწყებს პლანკის კანონის თანახმად. გავრცელებული შეხედულებით, ნათურა გამოიგონა ტომას ალვა ედისონმა, რომელსაც სიბნელის ეშინოდა. თუმცა ისტორიკოსები რობერტ ფრიდელი და პოლ ისრაელი ასახელებენ ვარვარის ნათურის 22 გამომგონებელს ჯოზეფ სუონსა და ტომას ედისონამდე.
ვარვარის ნათურა
ვარვარის ნათურის ძირითადი ნაწილია ძნელადდნობადი ლითონის – ვოლფრამის წვრილი მავთულის სპირალი. მისი დნობის ტემპერატურა 3380° C-ია. ნათურაში სპირალი 3000°C-მდე ხურდება, ვარვარდება და კაშკაშებს. სპირალი მოთავსებულია მინის ბალონში, რომელშიც ჰაერის ნაცვლად აზოტი ან ზოგჯერ ინერტული აირები - კრიპტონი ან არგონია. აირის მოლეკულები ეწინააღმდეგება სპირალიდან ვოლფრამის მოლეკულების გამოსვლას, ანუ ხელს უშლის გავარვარებული სპირალის დაშლას.
ვარვარის ნათურის მქ კოეფიციენტი საკმაოდ დაბალია — დაახლოებით 5%, ხოლო დღის ნათურის მქ კოეფიციენტი 15%-ია.
მრეწველობა ამზადებს სხვადასხვა სიმძლავრისა და ძაბვაზე გაანგარიშებულ ნათურებს. ტექნოლოგიური პროცესების განვითარებამ შესაძლებელი გახადა ისეთი ნათურების დამზადება, რომლის მქ კოეფიციენტი 80%-ია. მათ ეკონომიურ ნათურებს უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
ნათურების დამზადება
სქოლიო
განათება
Coronango

Coronango is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
ჩანაცვლებული (2008 წლის ფილმი)

ჩანაცვლებული (2008 წლის ფილმი)
ჩანაცვლებული — კლინტ ისტვუდის 2008 წლის ფილმი. ფილმი ნაწილობრივ რეალურ მოვლენას ეფუძნება.
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირია ლოს-ანჯელესში მცხოვრები დედა, კრისტინ კოლინსი. 1928 წლის ერთ დღეს მას შვილი გასტაცებენ. მალე პოლიცია ბავშვს დააბრუნებს. კრისტინი შვილს ვერ ცნობს, პოლიციაუმტკიცებს, რომ ეს გადატანილი სტრესის ბრალია. კრისტინს ეჭვი შეეპარება, რომ ეს ბავშვი მისი არაა. მას კორუმპირებულ პოლიციასთან და ბიუროკრატიასთან გამკლავება უწევს.
სახელწოდება
ფილმის ორიგინალური სახელწოდება Changeling ევროპულ ფოლკლორში აღნიშნავს მოპარული ან მოტაცებული ბავშვის ნაცვლად დატოვებულ მახინჯ ბავშვს, ელფს ან სხვა არსებას. ის პირდაპირ უკავშირდება ფილმის სიუჟეტს, სადაც დედას დაკარგული შვილის ნაცვლად პოლიცია სხვა ბავშვს დაუბრუნებს.
პრემიერა და შეფასებები
ფილმის პრემიერა გაიმართა კანის 61-ე ფესტივალზე. ფესტივალის ჟიურიმ, რომელსაც შონ პენი ხელმძღვანელობდა, არ მიანიჭა ამ ფილმს არცერთი ჯილდო, მიუხედავად იმისა, რომ „ჩანაცვლებული“ კრიტიკოსთა გამოკითხვის ერთ-ერთი ლიდერი იყო. ჟიურიმ რეჟისორ კლინტ ისტვუდს საგანგებოდ მოგონილi პრიზით „კინოში გაწეული ღვაწლისათვის“ მიანიჭა, რომლის ასაღებად ისტვუდი კანში აღარ დაბრუნებულა.
ანჯელინა ჯოლიმ შესრულებული როლისთვის მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსის, კინომსახიობთა გილდიისა და BAFTA-ს ნომინაციები. ოქროს გლობუსზე აგრეთვე ნომინირებული იყო კლინტ ისტვუდი, როგორც საუკეთესო საუნდტრეკის ავტორი. ფილმი წარდგენილი იყო ოსკარზე საუკეთესო მხატვრული გაფორმებისა და საუკეთესო ოპერატურისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
Original Los Angeles Times-ის ისტორია stories and photos on Walter Collins' disappearance
სქოლიო
2008 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
კლინტ ისტვუდის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
რეალურ მოვლენებზე დაფუძნებული ფილმები
ზაიდიტები

ზაიდიტები — რელიგიური მიმდინარეობა ისლამში. ზაიდიტების სახელი უკავშირდება შიიტთა მეხუთე იმამის მუჰამად ალ ბაკირის ძმას, ზაიდს. 739 წელს ამ უკანასკნელმა დაიწყო შეიარაღებული აჯანყება უმაიანთა წინააღმდეგ, მაგრამ დამარცხდა ამ ბრძოლაში და მოკლეს. მისი სიკვდილის შემდგომ მისმა მომხდრეებმა შექმნეს რელიგიურ-პოლიტიკური დაჯგუფება, რომელიც მიზნად ისახავდა თეოკრატიული სახელმწიფობას დაფუძნებას ალის მემკვიდრეთა მეთაურობით.
ზაიდიტების თქმით ალი, მორალური და პოლიტიკური თვალსაზრისით მოციქულის ჭეშმარიტი მემკვიდრეა. ზაიდიზმი შიიზმის ყველაზრ ზომიერ ფრთად ითვლება. საერთოდ რელიგიური თვალსაზრისით, ისინი საკმაოდ შემწყნარებლები იყვნენ სუნიტთა მიმართ, ისინი საერთოდ არ წყევლიდნენ პირველ ორ ხალიფას აბუ ბაქრსა და უმარს, თუმცა უსმანის მიმართ კი მათი აზრი იყოფა. ისინი უარყოფდნენ შიიტთა მიერ აღიარებულ დროებითი ქორწინების ინსტიტუტს. ასევე დასაშვებად მიიჩნევენ მუსლიმურ ქვეყანაში ერთდროულად რამდენიმე იმამის არსებობასაც. მათ რელიგიურ წარმოდგენებზე, საკმაოდ დიდი გავლენა მოახდინა მუთაზილიტთა რაციონალიზმაც.
ამ მიმდინარეობიდან რამდენიმე თემი, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია ჯარუდიტები და ბუტრიტები. მათ პოლიტიკურ საქმიანობას მართალი, რომ ვთქვათ საერთოდ არ ჩაუვლია უკვალოდ. შრიწმნა რამდენიმე სახელმწიფო: იდრისიანების - ჩრდილოეთ აფრიკაში (789-926), ასევე ტაბარისტანსა.
ღვთისმეტყველების საკითხებში, ზაიდიები ახლოს არიან მუტათილის სკოლასთან, თუმცა ისინი ზუსტად მუტაზილიტები არ არიან. ორივე სკოლას შორის რამდენიმე საკითხია, განსაკუთრებით კი იმამიტის ზაიდის მოძღვრება, რომელიც უარყოფილია მუათაზიელების მიერ.
შეიძლება ითქვას, რომ ზაიდებს უჭირთ პასიურად დარჩენა უსამართლო სამყაროში, სწორედ თანამედროვე გავლენიანი ზაიდი ლიდერის, ჰუსეინ ბადრედდინ ალ-ჰუთის სიტყვებით, რომ "ზაიდი ვერ დაჯდება მის სახლში".
2004 წლიდან, იემენში, ზაიდის მებრძოლები აჯანყებას ეწევიან ქვეყანაში სუნიტური უმრავლესობის ჯგუფების კუთვნილ ფრაქციების წინააღმდეგ. ჰუტები, როგორც მათ ხშირად უწოდებენ, ირწმუნებოდნენ, რომ მათი ქმედებები მათი საზოგადოების დაცვა მთავრობისა და დისკრიმინაციისგან ხდება, თუმცა იემენის მთავრობა, თავის მხრივ, მათ ადანაშაულებდა, რომ სურდათ მისი ჩამოგდება და რელიგიური კანონის დაწესება.
ზაიდის სასულიერო ლიტერატურა აქცენტს აკეთებს სამართლიანობასა და ადამიანის პასუხისმგებლობაზე და მის პოლიტიკურ გავლენას, ანუ მუსლიმებს აქვთ რელიგიური ეთიკური და სამართლებრივი ვალდებულება აღდგეს და დააკავონ უსამართლო ლიდერები, მათ შორის უსამართლო სულთნები და ხალიფები.
აღსანიშნავია, რომ ზაიდები 2014 წლის მდგომარეობით, მსოფლიოში მუსლიმი მოსახლეობის დაახლოებით 0,5% -ს შეადგენენ.
ამჟამად ზაიდიტები ძირითადად ცხოვრობენ ჩრდილოეთ იემენში, სადაც ისინი შეადგენენ მოსახლეობის თითქმის ნახევარზე მეტს. ზაიდიტების ცნობილი თემებია აგრეთვე სამხრეთ იემენში, საუდის არაბეთში, პაკისტანსა და სხვა ქვეყნებში.
ლიტერატურა
ნანი გელოვანი, გიორგი სანიკიძე - ისლამი., გვ.232., თბ.,2009
Majalis Aal Mohammed
Salvation Ark
Zaidiyyah
Zaidiyyah Blog
Zaydiyya from wikishia.net
ისლამი
ფრანსისკუ-აირისი

ფრანსისკუ-აირისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 125 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 477 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.82 კმ²-ზე. ფართობი 656 475 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
List of Atlanta Hawks seasons

List of Atlanta Hawks seasons
This is a list of seasons completed by the Atlanta Hawks of the National Basketball Association (NBA). In its 75-year history, the franchise has represented the cities of Buffalo, New York (1946), Moline, Illinois (1946–51), Milwaukee, Wisconsin (1951–55), St. Louis, Missouri (1955–68) and Atlanta, Georgia (since 1968). The club played its first three seasons in the National Basketball League (NBL), which merged with the Basketball Association of America in 1949, creating the NBA.
In 71 completed NBA seasons (1949–2020), the Hawks have compiled an all-time record of 2,921–3,059 (.488), including 2,164–2,282 (.487) in Atlanta.
Table key
Seasons
All-time records
Note: Statistics are correct as of the conclusion of the 2022–23 NBA season.
NBA records
NBL records
Notes
References
Seasons
Cephalotes spinosus

Cephalotes spinosus is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
spinosus
პუშკინის ქრისტეს აღდგომის კირხე

პუშკინის ქრისტეს აღდგომის კირხე — ლუთერანული ეკლესია პუშკინში. ეკლესია აგებულია 1860-1865 წლებში. ეკლესია არის რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
ისტორია
პუშკინის კირხე ისტორიულად არ ეკუთვნოდა ინგრის ეკლესიების რიცხვს, მაგრამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიის თანამედროვე ისტორიაში, როგორც პირველმა ლუთერანულმა ეკლესიამ ინგერმანლანდიაში.
ლიცეუმის კირხე
ლუთერანული ეკლესია ცარსკოე-სელოში ჩამოყალიბდა 1811 წელს. 1817 წელს დაიწყეს სამრევლო ეკლესიის მშენებლობა. მშენებლობის ორგანიზატორები იყვნენ ცარსკოე-სელოს ლიცეუმის დირექტორი ეგორ ენგელგარდტი და ლიცეუმის პასტორი კ. გნიტჰელი. იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა ეკლესიის მშენებლობას შესწირა 20 000 რუბლი.
პირველი ხის ლუთერანული ეკლესია ცარსკოე-სელოში ააგეს 1818 წელს, დანგრეული ჰუსართა პოლკის ყაზარმების ადგილზე და აკურთხეს უფლის ფერისცვალების სახელზე ამავე წლის 13 ოქტომბერს. მისი ძირითადი მრევლი იყო ცარსკოოე-სელოს ლიცეუმის გერმანელი წარმოშობის მასწავლებლები.
კირხე ააგეს ამპირის სტილში. 1843 წლამდე ტაძარში ღვთისმსახურებას აღავლენდა ლიცეუმის პასტორი, შემდეგ კირხე გადავიდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს უწყების მმართველობაში.
კოლონისტების კირხე
ლიცეუმის დაშლის შემდეგ, ძირითადი მრევლი გახდა გერმანელი კოლონისტები ფრიდენტალიიდან. 1860 წლის 14 აგვისტოს მოძველებული ძველი ეკლესიის შენობის გვერდით დაიწყეს ახალი იმავე სახელწოდების ეკლესიის მშენებლობა.
1865 წლის 17 აპრილს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის დაბადების დღეზე აკურთხეს ეკლესია, რომელიც ააგეს ალექსანდრე ვიდოვის პროექტის მიხედვით და დღემდე მოაღწია.
ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა 1931 წლამდე ძირითადად გერმანულ, ლატვიურ და ესტონურ ენებზე. 1931 წლის 5 დეკემბერს კირხე დახურეს ლენინგრადის საოლქო აღმასკომის დადგენილების მიხედვით, შენობა გადაეცა სარემონტო-მექანიკურ ქარხანას.
დიდი სამამულო ომის შემდეგ ეკლესიის სარდაფში მდებარეობდა გესტაპოს კომენდატურა. შემდეგ შენობაში განათავსეს ავტოსკოლა და ავტოსარემონტო.
თანამედროვე მდგომარეობა
1977 წელს მიმდინარეობდა კირხეს შენობის ნაწილობრივი რესტავრაცია. არქიტექტორ მ. ტოლსტოის ხელმძღვანელობით აღადგინეს ვერანდა, მოახდინეს მთელი რიგი დეკორატიული ელემენტებისა და ინტერიერის რეკონსტრუქცია. ამავე წელს კირხე დაუბრუნდა მორწმუნეებს და საზეიმოდ აკურთხეს 11 დეკემბერს ქრისტეს აღდგომის სახელზე.
1988 წლამდე ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა მხოლოდ ფინურ ენაზე, 1988 წლიდან დაიწყო რეგულარული მსახურება რუსულ და გერმანულ ენებზე.
ლიტერატურა
Александрова Е. Л., Браудзе М. М., Высоцкая В. А., Петрова Е. А. «История финской Евангелическо-Лютеранской Церкви Ингерманландии», СПб, 2012, сс. 207—209, ISBN 978-5-904790-08-0
Мещанинов М. Ю. Храмы Царского Села, Павловска и их ближайших окрестностей. Краткий исторический справочник. Издание второе, исправленное и дополненное. СПб, издательство Genio Loci, 2007, сс.267—271. ISBN 5-9900655-3-1
რესურსები ინტერნეტში
Финский евангелическо-лютеранский приход г. Пушкина (официальный сайт прихода)
Лютеранская церковь (кирха)
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი

ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი
„ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი“ — თბილისის ვაჟთა პირველი გიმნაზიის მოსწავლეთა ხელნაწერი ჟურნალი (რუსულ ენაზე). უშვებდნენ 1835 წელს. რედაქტორ-გამომცემელი — მიხეილ თუმანიშვილი, გამოვიდა სულ ხუთი ნომერი, ჩვენამდე მოაღწია ოთხმა. ჟურნალში აისახა გიმნაზიის მოსწავლეთა პატრიოტული და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი განწყობილებანი; გამოქვეყნებულია გიმნაზიის მასწავლებლის სოლომონ დოდაშვილის სტატიები; ნახსენებია ცნობები დეკაბრისტი, კავკასიაში ჯარისკაცად გადმოსახლებული ალექსანდრე ბესტუჟევ-მარლინსკი და სხვა. განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრშია პოლიტიკური საკითხები, საქართველოს აწმყო და წარსული. ჟურნალში აქტიურად თანამშრომლობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილი.
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
რუსულენოვანი ჟურნალები
თურქეთის სახალხო რესპუბლიკური პარტია

თურქეთის სახალხო რესპუბლიკური პარტია — პოლიტიკური პარტია თურქეთის რესპუბლიკაში. უჭირავს მემარცხენე-ცენტრისტული პოზიცია.
ისტორია
დაარსდა სივასის კონფერენციაზე, როგორც ანატოლიაში საბერძნეთის შემოჭრის მოწინააღმდეგეთა კავშირი. 1923 წლის 9 სექტემბერს სახალხო პარტია ოფიციალურად ჩამოყალიბდა როგორც პოლიტიკური ორგანიზაცია, ხოლო თურქეთში რესპუბლიკის დამყარების შემდეგ 1924 წლის 10 ნოემბერს ეწოდა სახალხო რესპუბლიკური პარტია. 2007 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მემარცხენე დემოკრატიულ პარტიასთან კოალიციაში მიიღო ხმების 22 % და 112 ადგილი თურქეთის პარლამენტში.
პარტიის ლიდერები
ქემალ ათათურქი დამაარსებელი (1919–1938)
ისმეთ ინენიუ – (1938–1972)
ბიულენთ ეჯევითი – (1972–1980)
დენიზ ბაიკალი – (1992–1995)
ჰიქმეთ ჩეთინი – (1995)
დენიზ ბაიკალი –(1995–1999)
ალთან ეიმელი – (1999–2000)
დენიზ ბაიკალი –(2000–2010)
ქემალ ქილიჩდაროღლუ –(2010–დღემდე)
რესურსები ინტერნეტში
სრპ–ის საიტი (თურქულ ენაზე)
თურქეთის პოლიტიკური პარტიები
უელვის მუნიციპალიტეტები

უელვის მუნიციპალიტეტები
უელვის პროვინცია შედის ანდალუსიის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 80 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.
უელვის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 6 კომარკაში: ანდევალო, უელვა, კოსტა-ოქსიდენტალი, კუენკა-მინერა, სიერა-დე-უელვა, ელ-კონდადო.
უელვის პროვინციის ფართობია 10 128 კმ² და 2019 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 521 870 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია უელვა, რომელიც მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია. ფართობით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია ქალაქი ალმონტე (861 კმ²), ხოლო ყველაზე პატარა — ლოს-მარინესი (10 კმ²) .
მუნიციპალიტეტების სია
რუკა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია

აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია (აზერბ. Azərbaycan Milli Ensiklopediyası) — უნივერსალური ენციკლოპედიური გამოცემა აზერბაიჯანულ ენაზე, რომელიც ქვეყნდება 2010 წლიდან. მთავარი რედაქციის შენობა მდებარეობს იჩერი-შეჰერის ისტორიულ უბანში, ბუიუქ გალას, 41 ნომერში.
ისტორია
აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის მომზადების პირველი მცდელობები XX საუკუნის 30-იან წლებში განხორციელდა, მაგრამ არასდროს გამოქვეყნებულა. 1965 წლის 30 დეკემბერს ხელი მოეწერა განკარგულებას „აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის გამოცემის შესახებ“ და სსრ მეცნიერებათა აკადემიაში შეიქმნა აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი რედაქცია. 1970 წელს გამოიცა ენციკლოპედიის პირველი ტომი, მაგრამ საბჭოთა წესების შეუსრულებლობის გამო პრესა შეჩერდა. 1975 წლის 24 ოქტომბრის ბრძანებით, კვლავ აღდგენილია აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის ბეჭედი. 1976-1987 წლებში დასრულდა აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის 10 ტომის გამოცემა. ადრე გამოცემული იყო სპეციალური ტომი „აზერბაიჯანის სსრ“ რომელიც არ გამოქვეყნებულა .
დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედიის მომზადების საფუძველი გახდა 2000 წლის 30 მაისის კანონი „გამომცემლობის შესახებ“ .
აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედიის მომზადებისა და გამოქვეყნების მიზნით, აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა 2004 წლის 5 მაისს გამოსცა ბრძანება 2004 წელს სამეცნიერო ცენტრის „აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია“ შექმნის შესახებ .
აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ცენტრი „აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია“ ამ ენციკლოპედიას ამზადებს გამოსაცემად. მისი პირველი 25,000 ეგზემპლარი უფასოდ დაურიგდა ბიბლიოთეკებსა და სხვა ორგანიზაციებს .
2007 წელს გამოიცა სპეციალური ტომი „აზერბაიჯანი“ . „აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედიის“ პირველი ტომი გამოიცა 2009 წელს. დაგეგმილია ენციკლოპედიის 20 ტომის გამოცემა. ენციკლოპედიის თითოეული ტომი გამოიცემა 30000-იანი ტირაჟით . თითოეული ტომის მოცულობა დაახლოებით 800-900 გვერდია . ეროვნული ენციკლოპედიის პირველი ორი ტომისა და სპეციალური „აზერბაიჯანის“ შეძენა შესაძლებელია მხოლოდ ეროვნული ენციკლოპედიის სამეცნიერო ცენტრში.
რუსული ვერსია
„აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედიის“ სპეციალური (შესავალი) ტომი 5 ათასი ტირაჟით გამოდის რუსულ ენაზე. ეს არის ზოგადი კრებული აზერბაიჯანის სახელმწიფოს, აზერბაიჯანის ისტორიის, კულტურის, ლიტერატურის, მეცნიერების, განათლების, ქვეყნის ლიდერების შესახებ და ა.შ.
2012 წელს გერმანიაში გამოიცა სპეციალური ტომი რუსულ ენაზე .
რესურსები ინტერნეტში
Новости Азербайджана
В Баку презентовали специальный том азербайджанской национальной энциклопедии
AZƏRBAYCAN MİLLİ ENSİKLOPEDİYASI
სქოლიო
აზერბაიჯანული ენციკლოპედიები
აზერბაიჯანული ლიტერატურა
არსენევკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

არსენევკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
არსენევკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
არსენევკა — სოფელი უკრაინაში
არსენევკა — სოფელი უკრაინაში
არსენევკა — სოფელი უკრაინაში
Xanthodaphne charcotiana

Xanthodaphne charcotiana is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 25.5 mm.
Distribution
This marine species occurs off Atlantic France.
References
Bouchet, P.; Warén, A. (1980). Revision of the North-East Atlantic bathyal and abyssal Turridae (Mollusca: Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. Suppl. 8: 1-119
Sysoev A.V. (2014). Deep-sea fauna of European seas: An annotated species check-list of benthic invertebrates living deeper than 2000 m in the seas bordering Europe. Gastropoda. Invertebrate Zoology. Vol.11. No.1: 134–155
Gofas, S.; Le Renard, J.; Bouchet, P. (2001). Mollusca. in: Costello, M.J. et al. (eds), European Register of Marine Species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Patrimoines Naturels. 50: 180-213
External links
MNHN, Paris: holotype
charcotiana
Gastropods described in 1980
სტეფან დეჩანსკი

სტეფან დეჩანსკი
სტეფან უროშ III ცნობილი როგორც სტეფან დეჩანსკი (დ. 1285 — გ. 11 ნოემბერი, 1331) — სერბეთის მეფე 1322–1331 წლებში. მეფე სტეფან მილუტინის და სერბი არისტოკრატი ელენას ვაჟი. მეფეების, სტეფან დუშანის და სიმეონ უროშის მამა. მისი მეტსახელი უკავშირდება დეჩანის მონასტერს, რომელიც მისივე ბრძანებით აიგო. სერბეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ სტეფან დეჩანსკი წმინდანად შერაცხა.
ლიტერატურა
Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994), The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, ISBN 978-0-472-08260-5
დაბადებული 1285
გარდაცვლილი 11 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1331
სერბეთის მონარქები
Carl Ferdinand Friedrich Lehmann-Haupt

Carl Ferdinand Friedrich Lehmann-Haupt (11 March 1861, Hamburg – 24 July 1938, Innsbruck) was a German orientalist and historian. He specialized in Urartian research, and was co-author of Corpus Inscriptionum Chaldicarum, a corpus of Urartian inscriptions.
After receiving a degree in law at the University of Göttingen (1883), his focus turned to the history of ancient cultures — about which, he obtained a second doctorate from the University of Berlin (1886). Afterwards, he served as a research assistant in the Egyptology department at the Royal Museums of Berlin. In 1893 he obtained his habilitation and started work as a lecturer in ancient history. During his time spent at Berlin, his influences were Otto Hirschfeld, Friedrich Delitzsch and Theodor Mommsen.
In 1898/99 he took part on an expedition to Armenia, where he performed extensive studies of Urartian inscriptions. In 1901 he was named an associate professor of ancient history at the University of Berlin. He later travelled to England, where in 1911 he became a professor of Greek history at the University of Liverpool, followed by an appointment as a representative to the chair of ancient history at the University of Oxford (1913/14). In 1915/16 he was a professor of ancient history at the University of Constantinople. In 1918 he relocated to Innsbruck, where he taught classes until 1935.
In 1901 he became the first editor of Klio. Beiträge zur alten Geschichte, a journal of ancient history that he continued to edit until 1936.
Selected works
"De inscriptionibus cuneatis quae pertinent ad šamaš-šum-ukin regis Babyloniae regni initia", Berlin (dissertation), 1886.
"Über protobabylonische Zahlwörter," in Zeitschrift für Assyriologie I, 222-228, 1886 – On Proto-Babylonian number words.
Ein Siegel-Zylinder König Bur-Sin's von Isin. Beiträge zur Assyriologie und semitischen Sprachwissenschaft, II, 589-621, 1893 – Cylinder seal of King Bur-Sin.
Materialien zur älteren geschichte Armeniens und Mesopotamiens, 1907 (with Max van Berchem) – Material for the early history of Armenia and Mesopotamia.
Armenien einst und jetzt: Vom Kaukasus zum Tigris und nach Tigranokerta, 1910 – Armenia past and present, volume I: From the Caucasus to the Tigris and Tigranocerta.
Die historische Semiramis und ihre Zeit. Vortrag der Deutschen Orientgesellschaft zu Berlin am 6. Februar 1910, mit 50 Abb., 76 Seiten, 1910 – The historic Semiramis and their era.
Israel: seine Entwicklung im Rahmen der Weltgeschichte, 1911 – Israel: its development in the context of world history.
"Das urartäisch-chaldische Herrscherhaus," in: Zeitschrift für Assyriologie XXXIII, 27-51, 1921. – The Urartian-Chaldean dynasty.
"Corpus Inscriptionum Chaldicarum", Berlin: (with Felix Bagel and Fritz Schachermeyr), 1928 and 1935.
References
External links
1861 births
1938 deaths
Writers from Hamburg
German orientalists
Academic staff of the Humboldt University of Berlin
Academic staff of the University of Innsbruck
German male non-fiction writers
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია

ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია — კათოლიკური ეკლესია როსტოვის ოლქის ქალაქ ნოვოჩერკასკში.
ადმინისტრაციულად განეკუთვნება სარატოვის წმინდა კლიმენტის ეპარქიის როსტოვის დეკანატს, რომელსაც ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი კლიმენტი პიკელი.
ისტორია
ნოვოჩერკასკში პირველი კათოლიკური თემი, ჩამოაყალიბეს პოლონელმა ლტოლვილებმა რომლებიც გადმოსახლებულნი იყვნენ დონზე პოლონეთში ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ჩახშობის შემდეგ XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. მრევლის მეორე მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდნენ სომეხი კათოლიკეები, რომლებიც XVIII საუკუნიდან ცხოვროვდნენ ქალაქში.
ტაძრის მშენებლობა 1902 წელს დაიწყო და 1906 წელს არქიტექტორმა ბ. ს. როგუნსკიმ დაასრულა. 1907 წელს ტაძარი აკურთხეს. 1917 წელს ეკლესიის კათოლიკური მრევლი 4 231 ადამიანს შეადგენდა.
1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლების ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში ტაძარი დახურეს და გამოიყენებოდა, როგორც ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სასადილო. 1937 წელს მასში განათავსეს სპორტული დარბაზი და საცხოვრებელი ოთახები, ასევე საბავშვო ბაგა. მღვდელი, იოან ლანგი, რომელიც ემსახურებოდა მრევლს გააძევეს 1941 წელს და გარდაიცვალა გადასახლებაში 1944 წელს.
1994 წელს ტაძარი გადაეცა კათოლიკე მრევლს, რომელიც ერთი წლით ადრე იყო დარეგისტრირებული.
წინამძღვრები
იაროსლავ ვიშნევსკი (1993)
ედვარდ მაცკევიჩი (1993-1996 და 2000-2002)
ეჟი კროლიაკი (1996-1998)
ტომაშ ვიოსნა (2002-2013)
ალექსეი პოლისკო (2013-2014)
მაცეი რუსეცკი (2014 - დღემდე)
ლიტერატურა
Католическая энциклопедия, т. 3., М., изд. Францисканцев, 2007, стр. 910, ISBN 978-5-91393-016-3
სქოლიო
ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
რუსეთის კათოლიკური ტაძრები
იენჩეპინგი

იენჩეპინგი — ქალაქი სამხრეთ შვედეთში. მისი მოსახლეობა 89 396 ადამიანს შეადგენს (2010) და ამ მხრივ შვედეთის ქალაქებს შორის მე-9 ადგილზეა. მდებარეობს შვედეთის სიდიდით მეორე ტბის — ვეტერნის სამხრეთ ნაპირზე. ქალაქ ჰუსკვარანასა და ნორაჰამართან ერთად ზრდისას იენჩეპინგმა ერთი ურბანული არეალი წარმოქმნა, რომელიც 1971 ერთ მუნიციპალიტეტშია გაერთიანებული.
ქალაქი იენჩეპინგის მუნიციპალიტეტის ცენტრია, რომლის მოსახლეობაც 122 194 ადამიანია. ასევე წარმოადგენს იენჩეპინგის ლენის ცენტრს.
ისტორია
იენჩეპინგი XIII საუკუნის ბოლოს დააარსა.
მდინარე ნისანისა და ლაგანის გასწვრივ არსებული გზების გზაჯვარედინზე და ასევე ოსტერგოტლანდისა და ვესტერგოტლანდის გზებს შორის მდებარეობამ განაპირობა ის, რომ ქალაქი საკმაოდ დიდი ხნის მანძილზე ვაჭრობის ცენტრი იყო.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
article Jönköping from Nordisk familjebok,
სქოლიო
შვედეთის ქალაქები
Yampil Raion, Vinnytsia Oblast

Yampil Raion, Vinnytsia Oblast
Yampil Raion was one of raions of Vinnytsia Oblast, located in southwestern Ukraine. The administrative center of the raion was the town of Yampil. The raion was abolished and its territory was merged into Mohyliv-Podilskyi Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Vinnytsia Oblast to six. The last estimate of the raion population was
References
Former raions of Vinnytsia Oblast
1965 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform