PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Telets of Bulgaria

Telets of Bulgaria
Telets, a member of the Ugain clan, was the ruler of Bulgaria from 762 to 765. Byzantine sources indicate that Telets replaced the legitimate rulers of Bulgaria. The same sources describe Telets as a brave and energetic man in his prime (about 30 years old). Scholars have conjectured that Telets may have belonged to an anti-Slavic faction of the Bulgarian nobility.
After his accession, Telets led a well-trained and well-armed army against the Byzantine Empire and devastated the Empire's frontier zone, inviting the emperor to a contest of strength. Emperor Constantine V Kopronymos marched north on June 16, 763, while another army was carried by a fleet of 800 ships (each carrying infantry and 12 horsemen) with the intent to create a pincer movement from the north.
Telets at first fortified the mountain passes with his troops and some twenty thousand Slavic auxiliaries. Later he changed his mind and led out his troops to the plain of Anchialos (Pomorie) on June 30. The bloody battle of Anchialus then began at mid-morning, and lasted until dusk. At the end, Telets' Slavic auxiliaries deserted him for the emperor, who won the field but chose to return home in triumph. According to the Byzantine sources, Constantine V brought home a throng of Bulgarian prisoners in wooden restraints, for the entertainment of Constantinople's populace.
The military defeat sealed the fate of Telets, who was lynched together with his supporters by his rebellious subjects.
See also
History of Bulgaria
Bulgars
References
Mosko Moskov, Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane), Sofia 1988.
Jordan Andreev, Ivan Lazarov, Plamen Pavlov, Koj koj e v srednovekovna Bălgarija, Sofia 1999.
(primary source), Bahši Iman, Džagfar Tarihy, vol. III, Orenburg 1997.
730s births
765 deaths
8th-century murdered monarchs
Monarchs of the Bulgars
Murdered Bulgarian monarchs
8th-century Bulgarian monarchs
Bulgarian people of the Byzantine–Bulgarian Wars
Addis Ababa Agreement

Addis Ababa Agreement may refer to:
Addis Ababa Agreement (1972), a peace agreement in the First Sudanese Civil War
Addis Ababa Agreement (1993), a peace agreement in the Somali Civil War
See also
Treaty of Addis Ababa, signed in October 1896
ალფარნატეხო

ალფარნატეხო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ახარკია-კოსტა-დელ-სოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 364 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალფარნატეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
ღამე (ფილმი)

ღამე (ფილმი)
ღამე — სანდრო ვახტანგოვის ფილმი. გამოვიდა 1987 წელს. მთავარ როლს ასრულებს გია ეძგვერაძე.
სქოლიო
სსრკ-ის ფილმები
1987 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
Polyrhachis subfossoides

Polyrhachis subfossoides — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სიმონ ბერეჟიანი

სიმონ ბერეჟიანი
სიმონ (სიმონიკა) ბერეჟიანი (ნამდვილი გვარი — თაყაიშვილი; დ. 1897 ― გ. 1942) — ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის მოღვაწე, პოეტი, მწერალი, პუბლიცისტი და მხატვარი-კარიკატურისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქუთაისში, ერმილე თაყაიშვილის მრავალშვილიან ოჯახში. დაამთავრა თბილისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1917). 1918-1920 წლებში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული არმიის ოფიცერი და მონაწილეობა მიიღო ყველა მნიშვნელოვან ბრძოლაში, რომელთა გადატანა მოუხდა პირველ ქართულ რესპუბლიკას.
1920 წელს სიმონ ბერეჟიანი უმაღლესი განათლების მისაღებად გაიგზავნა გერმანიაში. სამი წლის მანძილზე სწავლობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის უნივერსიტეტში.
1921 წლის თებერვალ-მარტში ბოლშევიკურმა რუსეთმა მოახდინა საქართველოს ოკუპაცია და ფაქტობრივი ანექსია. ამიტომ, ს. ბერეჟიანი იძულებული გახდა სამუდამოდ დარჩენილიყო ემიგრაციაში. 1923 წლის დამლევს იგი ჩავიდა პარიზში, სადაც ჩაება ქართული ემიგრაციის საზოგადოებრივ, კულტურულ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
1924 წელს იგი აქტიურად მონაწილეობდა ეროვნული პოლიტიკური ორგანიზაციის „თეთრი გიორგის“ დაარსებაში და სიცოცხლის ბოლომდე იყო მისი თვალსაჩინო წევრი. 1926 წელს მისივე უშუალო მონაწილეობით დაარსდა აღნიშნული ორგანიზაციის გაზეთი „თეთრი გიორგი“.
პარიზში გადასვლისთანავე სიმონ ბერეჟიანი შეუდგა მეტად ნაყოფიერ ლიტერატურულ და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. „სიმონ ბერის“ ფსევდონიმით მისი ლექსები და პუბლიცისტური წერილები სისტემატურად ქვეყნდებოდა ხსენებულ გაზეთში და ჟურნალში „ქართლოსი“ (რომელიც ასევე პარიზში გამოდიოდა). მისი რამდენიმე წერილი გამოქვეყნებულია, აგრეთვე, ჟურნალში „კავკასიონი“ (რედაქტორ-გამომცემელი: დოქტორი ვიქტორ ნოზაძე, რუსთველოლოგი და საზოგადო მოღვაწე). ს. ბერეჟიანის პუბლიცისტური წერილებიდან და ფელეტონებიდან აღსანიშნავია: „ილია ჭავჭავაძე“ (გაზ. „თეთრი გიორგი“, #9, 1927), „მოხსენება შოთა რუსთაველზე“ („თეთრი გიორგი“, #38, 1931), „ემიგრანტის დღიურიდან“ („თეთრი გიორგი“ 1927), 1924 წლის ამბოხებისადმი მიძღვნილი წერილი („თეთრი გიორგი“, #7, 1927), „ჭირსა შიგან გამაგრება“ („თეთრი გიორგი“, #98, 1936), „ქართული კონცერტი პარიზში" (ჟურნ. „ქართლოსი“, #16-18, 1939) და ა.შ. გარდა ლექსებისა და პუბლიცისტური წერილებისა, „თეთრი გიორგის“ და „ქართლოსის“ ფურცლებზე ხშირად ქვეყნდებოდა სიმონ ბერეჟიანის შესანიშნავი კარიკატურები, რომელთა დიდი ნაწილი პოლიტიკურ თემებზეა შექმნილი. იგი სამართლიანად ითვლება ქართული პოლიტიკური კარი კარიკატურის ერთ-ერთ საუკეთესო ოსტატად.
1941 წელს სიმონ ბერეჟიანი ჩავიდა გერმანიაში და „სიმონ ბერგერის“ სახელით ჩაირიცხა ვერმახტის ქართულ ლეგიონში, რომელსაც მეთაურობდა ვერმახტის ქართველი გენერალი შალვა მაღლაკელიძე. აქვე უნდა ითქვას, რომ ქართული ლეგიონი ემსახურებოდა არა ნაცისტურ იდეოლოგიას, არამედ საქართველოს საბჭოთა იმპერიის მარწუხებიდან დახსნას. იმავდროულად, სიმონიკა ბერეჟიანი აქტიურად მონაწილეობდა გერმანიაში მოქმედი ქართული სამოკავშირეო შტაბი-ს მუშაობაში.
იგი გაურკვეველ ვითარებაში დაიღუპა 1942 წლის დამლევს. მისი საფლავი დაკარგულად ითვლება.
1943 წელს ვიქტორ ნოზაძის რედაქციით და დოქტორ მარკოზ ტუღუშის ვრცელი წინასიტყვაობით ბერლინში გამოიცა სიმონ ბერეჟიანის ლექსების კრებული.
რესურსები ინტერნეტში
სიმონ (სიმონიკა) ბერეჟიანი
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 1942
ქართველი ნაციონალისტები
მცირე ზღვა

მცირე ზღვა
„მცირე ზღვა“ — ბაიკალის აკვატორიის ნაწილი, თითქმის ყურე, რომელიც ღია ბაიკალიდან გამოყოფილია ოლხონის კუნძულით და პროვალის ყურით. სიგრძე დაახლოებით 70 კმ, სიგანე 5-იდან 16 კმ-მდე. ჩრდილოეთ ნაწილში წყლის სიღრმე 210 მ აღწევს. ნაპირები ამაღლებულია. ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ ვრცელდება ზღვისპირა ქედი, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1746 მ-მდეა. არის კუნძულები და კონცხები. კლიმატი საერთო ტბის ჰავასთან შედარებით რბილია. დამახასიათებელია სტეპური მცენარეულობა. ერთვის მდინარე სარმა. განვითარებულია თევზჭერა. მდიდარია თევზით, მათ შორის მოიპოვება ზუთხი, გოლომიანკა, ბაიკალური ომული, სიგი, ქორჭილა და სხვ. ნაპირებზე მდებარეობს რამდენიმე დასახლებული პუნქტი, რომელთა შორის აღსანიშნავია: ხუჟირი, ხარანცი, პესჩანაია. არის მრავალრიცხოვანი ტურბაზები. „მცირე ზღვა“ მოქცეულია იმიერბაიკალეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
სამხრეთ-დასავლეთით გამოიყოფა მცირე ყურე მუხორი. აქვე იწყება „ოლხონის ჭიშკარი“, რომლის მეშვეობით „მცირე ზღვა“ უერთდება ბაიკალის დანარჩენ ნაწილს. სანაპირო წარმტაცი ლანდშაფტებით გამოირჩევა. ბურიატები „მცირე ზღვას“ ნარინ დალაის უწოდებენ, რათ ითარგმნება როგორც „ვიწრო ზღვა“.
რესურსები ინტერნეტში
„მცირე ზღვა“ – ინფორმაცია
ბაიკალის ტბის რუკა
ბაიკალი
Stanislav Bondarenko

Stanislav Bondarenko (born 29 August 1987 in Zaporizhzhia, Ukrainian SSR, Soviet Union) is a retired Ukrainian judoka. He competed at the 2012 Summer Olympics in the +100 kg event, losing to Matjaž Ceraj in the first round.
References
External links
1987 births
Living people
Ukrainian male judoka
Olympic judoka for Ukraine
Judoka at the 2012 Summer Olympics
Sportspeople from Zaporizhzhia
European Games competitors for Ukraine
Sambo practitioners at the 2019 European Games
ჰოვილი

ჰოვილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 260 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლერიქის რაიონის სოფლები
ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა მუტას ძე ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — ((КБГУ)) — კლასიკური უნივერსიტეტი, ყაბარდო ბალყარეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი უნივერსიტეტი.
მდებარეობს ყაბარდო-ბალყარეთის დედაქალაქ ნალჩიკში. დაარსებულ იქნა 1957 წლის 5 აპრილს.
1996 წლიდან ატარებს უნივერსიტეტის პირველი რექტორის ხატუტა მუტას ძე ბერბეკოვის (ჩერქეზულად Бэрбэч Мутӏэ и къуэ Хьэтӏутӏэ) სახელს.
უმაღლესი სასწავლებელის სრული სახელწოდება — „უმაღლესი განათლების ფედერალური სახელმწიფო საბიუჯეტო საგანმანათლებლო დაწესებულება“ —.
უმაღლესი სასწავლებლის სრული სახელწოდების ნაცვლად ფართო გამოყენებაშია აბრევიატურა „კა-ბე-გე-უ“.
სტრუქტურა
კოლეჯები
სამედიცინო კოლეჯი
საინფორმაციო ტექნოლოგიებისა და ეკონომიკის კოლეჯი
პედაგოგიური კოლეჯი
დიზაინის კოლეჯი
ფაკულტეტები
სამედიცინო ფაკულტეტი
ინსტიტუტები
საერთაშორისო განათლების უმაღლესი სკოლა
არქიტექტურის, მშენებლობის და დიზაინის ინსტიტუტი
სოციალური-ჰუმანიტარული ინსტიტუტი
პედაგოგიკის, ფსიქოლოგიისა და ფიზკულტურულ-სპორტული განათლების ინსტიტუტი
ინფორმატიკის, ელექტრონიკისა და რობოტული ტექნიკის ინსტიტუტი
სამართლის, ეკონომიკისა და ფინანსების ინსტიტუტი
ფიზიკისა და მათემატიკის ინსტიტუტი
ქიმიისა და ბიოლოგიის ინსტიტუტი
კვალიფიკაციის ამაღლებისა და პროფესიული გადამზადების ინსტიტუტი
სტომატოლოგიისა და ყბა-სახის ქირურგიის ინსტიტუტი
სახელწოდებების და სტატუსის ქრონოლოგიური ცვალებადობის სია
ლენინის სასწავლო ქალაქი — (1924—1931)
პედაგოგიური შრომითი ფაკულტეტი — (1931—1932)
ყაბარდო-ბალყარეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი — (1932—1957)
ყაბარდო-ბალყარეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — (1957—1982)
ყაბარდო-ბალყარეთის ხალხთა მეგობრობის ორდენოსანი სახელმწიფო უნივერსიტეტი — (1982—1996)
ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა მუტას ძე ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — (1996-ან დღემდე.)
სამეცნიერო ჟურნალები
ჟურნალი „ავსე“ —
ჟურნალი „იზვესტიჲა კა-ბე-გე-უ“ (უნივერსიტეტის ახალი ამბები) —
ჟურნალი „კავკაზოლოგიჲა“ (კავკასიოლოგია) —
ჟურნალი „ჲაზიკ: ისტორიჲა ი სოვრემენნოსტ' “ (ენა: ისტორია და თანამედროვეობა) —
რესურსები ინტერნეტში
ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა მუტას ძე ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ოფიციალური საინტერნეტო ვებგვერდი
რუსეთის უნივერსიტეტები
პიკო-და-ნებლინა

პიკო-და-ნებლინა — უმაღლესი მთა ბრაზილიაში, ზღვის დონიდან 2,994 მ. მდებარეობს გვიანის მთიანეთში, იმერის ქედზე, ბრაზილია - ვენესუელის საზღვარზე. როგორც განისაზღვრა 1962 წელს, საზღვრების დადგენისას, მთის ფერდები ძლივს ხვდება ბრაზილიის საზღვრებში. სულ რაღაც 687 მეტრით არის დაშორებული ვენესუელის საზღვარს, რომელიც გადის ზუსტად მწვერვალ პიკო-31-დე-მარკოზე (ბრაზილიის სიმაღლით მეორე მწვერვალი).
სიტყვა neblina პორტუგალიურად ნიშნავს ნისლს, შესაბამისად პიკის სახელია ნისლიანი პიკი. მართლაც მთა უმეტეს შემთხვევაში ნისლით არის დაფარული. ის 1965 წელს ბრაზილიელმა ჯარისკაცებმა აღმოაჩინეს.
მდებარეობა
ოფიციალურად პიკო-და-ნებლინა მდებარეობს სანტა-იზაბელ-დუ-რიუ-ნეგრუს მუნიციპალიტეტში, ამაზონასის შტატში. თუმცა ამას პრაქტიკული მნიშვნელობა არ აქვს. მუნიციპალიტეტის ურბანული არეებიდან მთა მიუდგომელია, დაშორებულია დაახლოებით 180 კილომეტრით. ეროვნული პარკის ხელმძღვანელობა, იანომამის რეზერვაცია და საზღვრის დაცვა ცვლის მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელებს ყველა პრაქტიკულ საკითხში. უახლოესი ქალაქი საიდანაც ყველა ექსპედიცია გადის არის საუ-გაბრიელ-და-კახოირა, რომელიც მთიდან 140 კილომეტრითაა დაშორებული (ოღონდ არა გზით, არამედ პირდაპირი ხაზით).
მთა შედის პიკო-და-ნებლინას ეროვნულ პარკში; მისი ჩრდილოეთი ფერდი ასევე დაცულია ვენესუელის მხრიდან Serranía de la Neblina National Park პარკში. ეს ორი ტყუპისცალი პარკი, მეზობელ Parima Tapirapecó National Park პარკთან ერთად რომელიც მდებარეობს ვენესუელაში მოიცავენ 80,000 კმ²-ს. ეს არის მსოფლიოში უდიდესი ტროპიკული ტყეების, ეროვნული პარკების სისტემა. პიკო-და-ნებლინა ასევე მდებარეობს იანომამის ხალხის რეზერვაციის ტერიტორიაზე.
მცდარი შეხედულებები
პიკო-და-ნებლინას ხშირად მოიხსენიებენ როგორც საზღვარს ბრაზილიასა და ვენესუელას შორის. ეს სწორია მხოლოდ მთლიანი მასივისთვის, თუმცა თვითონ მაღალი მთლიანად მდებარეობს ბრაზილიაში.
ხანდახან მოიხსენებენ როგორც სამხრეთ ამერიკაში ანდების გარეთ მდებარე უმაღლეს მწვერვალს, თუმცა არ არის სწორი: ეგ ტიტული ეკუთვნის სერა-ნევადა-დე-სანტა-მარტას რომელიც მდებარეობს კოლუმბიაში, რომელიც პიკო-და-ნებლინაზე თითქმის ორჯერ დიდია და საერთოდ გამიჯნულია ანდებისგან. თუმცა პიკო-და-ნებლინა არის ყველაზე მაღალი წერტილი ანდების აღმოსავლეთით.
მეზობელი მწვერვალი პიკო-31-დე-მარკო რომელიც მდებარეობს ზუსტად საზღვარზე არის ანდებს გარეთ მდებარე ვენესუელის უმაღლესი მწვერვალი.
იხილეთ აგრეთვე
პიკო-31-დე-მარკო
პიკო-დე-ნებლინას ეროვნული პარკი
გვიანას მთიანეთი
რესურსები ინტერნეტში
ფოტოგრაფების გალერეა ბრაზილიელების ორი კერძო ექსპედიციიდან
Mundo Vertical მთამსვლელთა საიტი
Robson Czaban's 1998 climb პიკზე ასვლის დაწვრილებითი რეპორტი (პორტუგალიურად) ქვემიოთ მოცემული ფოტოებით picture album
ჟუან პაოლო ბარბოსას ექსპედიცია 1999 წ. - ექსპედიციის დეტალური აღწერა (პორტუგალიურად)
პიკო და ნებლინა
ბრაზილიის მთები
Pokr Masrik

Pokr Masrik is a village in the Vardenis Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia. Azerbaijanis lived in the village prior to their exodus from Armenia after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict. From 1988 and onward, Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village. The village is located close to Mets Masrik.
History
The village has a 12th-century church.
Demographics
The population of the town consisted of 227 Muslims in 1831 rising to 1,200 in 1897 and to 1,375 by 1916.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
Polyrhachis latinota

Polyrhachis latinota — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ქამრან შახსუვარლი

ქამრან შახსუვარლი
ქამრან ნამიქ ოღლი შახსუვარლი (დ. 6 დეკემბერი, 1992) — აზერბაიჯანელი (გარკვეული დროის მანძილზე ასპარეზობდა ყაზახეთის სახელით) მოკრივე, აზერბაიჯანის ჩემპიონი, აზერბაიჯანის კრივის ეროვნული ნაკრების წევრი. ბრინჯაოს მედალოსანი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროში გამართულ 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე და 2017 წლის მსოფლიო თასზე. 2017 წელს გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი.
ბიოგრაფია
ქამრან შახსუვარლი დაიბადა 1992 წლის 6 დეკემბერს, ყაზახეთში, გაიზარდა აზერბაიჯანში. კრივთან პირველი შეხება ჰქონდა ყაზახეთში, აქტობეში. 2011 წელს ის გახდა საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული. იყო აქტობეს კრივის ეროვნული ნაკრების წევრი (75 კგ წონით კატეგორიაში)..
2013 წელს, ყაზახეთში არსებული პრობლემების გამო, მან მიიღო აზერბაიჯანის მოქალაქეობა. 2014 წელს ქამრან შახსუვარლი გახდა აზერბაიჯანის ჩემპიონი და მეორე ადგილი დაიკავა უგრაში (რუსეთი) გამართულ ნავთობის ქვეყნების თასზე. ბაქოში გამართული „აბრეშუმის დიდი გზის“ შეჯიბრებებზე შახსივარლიმ ყაზახელი მოკრივე საფარბაი აიდაროვი დაამარცხა და ტურნირის გამარჯვებული გახდა. ამჟამად შახსუვარლი არის აზერბაიჯანის ნაკრების წევრი.
2015 წელს აზერბაიჯანის ჩემპიონატზე შახსუვარლიმ დაიკავა მეორე ადგილი, ფინალში დამარცხდა კლუბ „გილანის“ წევრ გაიბულა მურსალოვთან..
2016 წლის ივნისში, ბაქოში ლიცენზირებულ კრივის ტურნირზე, შახსუვარლი გავიდა მეოთხედფინალში, სადაც დამარცხდა ირლანდიელ მოკრივე მაიკლ ო'რეილითან. ირალნდეილი ფინალში გავიდა. გამომდინარე იქიდან, რომ ფინალში ო'რეილის მეტოქე, თურქმენი ასლანბეკ აჩილოვი არ გამოვიდა საბრძოლვლეად, ირლანდიელი გამოცხადდა ჩემპიონად და შახსუვარლიმ მოიპოვა ლიცენზია 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე. ამ თამაშებზე ქამრანი გავიდა ნახევარფინალში, სადაც წააგო მსოფლიოს მოქმედ ჩემპიონთან, კუბელ მოკრივე არლენ ლოპესთან, რითაც მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით დაჯილდოვდა მედლით „პროგრესი“.
ევროპის კრივის ჩემპიონატზე, რომელიც 2017 წელს უკრაინის ქალაქ ხარკოვში გაიმართა, შახსუვარლი გავიდა ფინალში, სადაც დამარცხდა უკრაინელ მოკრივე ალექსანდრე ხიჟნიაკთან და მოიპოვა ვერცხლის მედალი. იმავე წელს გახდა მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მოკრივეები
საპირო

საპირო — ძველ საქართველოში საგანგებო ქონებრივი საზღაური, რომელსაც მესისხლეთა დაზავებისას დამნაშავე შერიგების პირობების განსამტკიცებლად „სისხლის“ გადახდამდე აძლევდა დაზარალებულს. საპირო გვხვდება ბაგრატ კურაპალატის სამართლსა (მმ. 112, 159-60) და ე. წ. „სასიხლო სიგელებში“ (მათ უმრავლესობაში ტერმინ „საპიროს“ ნაცვლად იხმარება მისი სინონიმი „საზაო“). იგი მესისხლეთა „შესამყრელოდ“ მიიჩნეოდა და, ისევე როგორც სანახშირო არ შედიოდა „სისხლის“ ანგარიშში — მისი წინაგასაძღუანებელი საზღაური იყო. საპიროს ოდენობა დანაშაულის სიმძიმისა და დაზარალებულის სოციალური-წოდებრივი მდგომარეობის მიხედვით განისაზღვრებოდა.
ლიტერატურა
დოლიძე ი., ძველი ქართულ სამართალი, თბ., 1953,
ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 1, თბ., 1963;
ძველი ქართული სამართალი
თომა სლავის აჯანყება

თომა სლავის აჯანყება – ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი სახალხო აჯანყება ბიზანტიაში. მიმდინარეობდა 821–825 წწ. განმავლობაში, აჯანყების მეთაური იყო სამხედრო და საზღვაო ფლოტის მეთაური, ტურმარხი, თომა სლავი, რომლის სახელის მიხედვითაც მიიღო სახელწოდება აჯანყებამ.
აჯანყების მონაწილეთა ძირითად ბირთვს შეადგენდნენ დამოუკიდებელი გლეხები, მონები, სტრატიოტები და დაპყრობილი ტომები. მოძრაობაში ჩაებნენ ასევე პავლიკიანელები. მცირე აზიიდან აჯანყება მაკედონიასა და თრაკიაში გავრცელდა. აჯანყებულებს ჰყავდათ ძლიერი შეიარაღებული ძალები და საზღვაო ფლოტიც კი გააჩნდათ. მათ კონსტანტინოპოლს შემოარტყეს ალყა, რომელიც ერთი წლის განმავლობაში გრძელდებოდა. 823 წელს გამცემლობის და ბულგარელების დახმარების შედეგად, თომა სლავის აჯანყება ჩაახშეს. თომა სლავის ერთგული მომხრეები 825 წლამდე განაგრძობდნენ ბრძოლას იმპერიის სხვადასხვა ნაწილებში.
იხილეთ აგრეთვე
თომა სლავი
ლიტერატურა
ტივაძე გ., შუა საუკუნეების ისტორია, ტ. I, თბ., 1967 გვ. 161-162
ბიზანტიის ისტორია
ტარიელ კუკულაძე

ტარიელ კუკულაძე (დ. 20 ნოემბერი, 1982) — ქართველი ფეხბურთელი, ამჟამად ლანჩხუთის „გურიას“ ნახევარმცველი და კაპიტანი. ტარიელ კუკულაძეს ადგილობრივი მაყურებლები მოიხსენიებენ, როგორც ტარასა.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1982
ქართველი ფეხბურთელები
ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები
დაბადებული 20 ნოემბერი
Sütəmurdov

Sütəmurdov (also, Sutamurdo and Sutamurdob) is a village and municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,770.
References
Populated places in Lankaran District
კარინტიის საჰერცოგო

კარინტიის საჰერცოგო — საღვთო რომის იმპერიის ერთ-ერთი სამთავრო და ავსტრო-უნგრეთის სამეფო მიწა. 1849 წლიდან კარინტია წარმოადგენდა ცალკეულ სამეფო მიწას. 1918 წელს ავსტრიის რესპუბლიკის შემადგენლობაში კარინტიის საჰერცოგოს საფუძველზე შეიქმნა ფედერალური მიწა კარინტია.
ლიტერატურა
Claudia Fräss-Ehrfeld: Geschichte Kärntens. 3 Bde. Johannes Heyn, Klagenfurt 1984-2005.
Bd 1. Das Mittelalter. Klagenfurt 1984, 2005 (2.Aufl.), ISBN 3-7084-0111-5.
Bd 2. Die ständische Epoche. Klagenfurt 1994, ISBN 3-85366-685-X.
Bd 3/2. Kärnten 1918–1920. Abwehrkampf - Volksabstimmung, Identitätssuche. Klagenfurt 2000, ISBN 3-85366-954-9.
Walther Fresacher: Heimatkundliche Beiträge zur Geschichte Kärntens. Klagenfurt 1980.
Stefan Karner (Hrsg.): Kärnten und die nationale Frage. 5 Bde. Heyn, Klagenfurt 2005.
Hieronymus Gothart Megiser, Michael G. Christalnick: Annales Carinthiae - Chronik des löblichen Erzherzogthumbs Khärndten. Lamberg, Leipzig 1612. (Nachdruck: Johannes Heyn, Klagenfurt 1981, ISBN 3-85366-368-0, (online))
Gernot Piccottini: Einführung in die Urgeschichte, Römerzeit und Frühgeschichte Kärntens. In: Gernot Piccottini: Archäologischer Atlas von Kärnten. Verlag des Geschichtsvereines für Kärnten, Klagenfurt 1989, ISBN 3-85454-069-8, S. 11–21 (Abschnitt Provinz Noricum)
Helmut Rumpler (Hrsg.): Geschichte der österreichischen Bundesländer seit 1945. Band 2: Kärnten. Von der deutschen Grenzmark zum österreichischen Bundesland. Böhlau, Wien/Köln/Weimar 1998, ISBN 3-205-98792-6.
Beatrix Schönet, Günther Schönet: Eine kurze Geschichte Kärntens. Ueberreuter, Wien 2005, ISBN 3-8000-7089-8.
Herbert Stejskal: Kärnten. Geschichte und Kultur in Bildern und Dokumenten. Univ.-verlag Carinthia, Klagenfurt 1985, 1999, ISBN 3-85378-500-X.
Hellwig Valentin: Der Sonderfall. Kärntner Zeitgeschichte 1918–2004. Hermagoras/Mohorjeva, Klagenfurt/Ljubljana/Wien 2005, ISBN 3-7086-0108-4. (für Abschnitt Zeit des Nationalsozialismus)
ავსტრიის ისტორია
საჰერცოგოები
სლოვენიის ისტორია
ზუთხი

ზუთხი — თევზების გვარი ზუთხისებრთა ოჯახისა. სალაყუჩე აპკები შეზრდილია სალაყუჩე ღრუების გამყოფ ძგიდეებზე. პირი განივია. გვარში 17 სახეობაა. მათ შორისაა როგორც მტკნარი წყლის, ისე გამსვლელი თევზები. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, 5 სახეობა (მოკლედინგა ანუ ბლაგვდინგა, თეთრი, სახალინური, ტბის და მახვილდინგა) — ჩრდილოეთ ამერიკაში. ყველაზე დიდი მრავალფეროვნება კასპიისა და შავი ზღვების აუზებშია (ატლანტური, რუსული, სპარსული, ტარაღანა, ცქვრინი, ფორეჯი). ცნობილია აგრეთვე იაპონიაში, ჩინეთსა და კორეაში. ქვირითს მხოლოდ მტკნარ წყლებში ყრიან. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევენ 6–16 წლამდე.
საქართველოში გავრცელებულია 5 სახეობა: 1) ფორეჯი ანუ ჯარღალა (A. nudiventris), რომელიც მცირე რაოდენობით გვხვდება სანაპიროებთან; 2) რუსული ზუთხი (A. gueldenstaedtii); 3) სპარსული ზუთხი (A. persicus), კერძოდ კი მისი ქვესახეობა თართი ანუ კოლხური ზუთხი (A. p. colchicus), რომელიც ზოგჯერ ცალკე სახეობად გამოიყოფა; 4) ატლანტური ზუთხი (A. sturio) და 5) ტარაღანა (A. stellatus).
ზუთხი მნიშვნელოვანი სარეწაო თევზია, იყენებენ ნედლს, შებოლილს, ქვირითს. მათგან მზადდება ზურგიელი, დოში, შავი ხიზილალა, კონსერვები და სხვ. მსოფლიო მოპოვების უდიდესი ნაწილი რუსეთისა და ირანის წყლებში ხორციელდება. მარაგი ძლიერ შემცირებულია სხვადასხვა მავნე ფაქტორის გავლენით, ძირითადად კი ჭარბჭერის გამო. ზოგიერთი მათგანი შეტანილია წითელ წიგნებში, წითელ ნუსხაში, ბერნის კონვენციის (დაცული ფაუნა) I-II-III და CITES-ის I, II დანართებში. ტარდება ღონისძიებები ზუთხების მოსამრავლებლად. საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ შეტანილია ხუთივე აქ გავრცელებული სახეობა.
სახეობები
სქოლიო
დუსენი

დუსენი — ტანდაბალი ვაშლის სახესხვაობა, რომელსაც იყენებენ საძირედ. საქართველოში დარაიონებულია დუსენი II, რომელიც გვალვაგამძლეა, ღრმად განვითარებული ძლიერი ფესვთა სისტემა აქვს. დუსენზე კარგად იმყნობა ვაშლის ყველა სამრეწველო ჯიში. ნამყენი საშუალო ზრდისაა. დუსენი მრავლდება ვეგეტატიურად — მიწის შემოყრით. ამონაყარს მცირე რაოდენობით იძლევა და ამიტომ სადედე პლანტაციაში მუდმივად უნდა იყოს დაცული ოპტიმალური ტენიანობა.
ლიტერატურა
ვაშლის ჯიშები
რაპლის მუნიციპალიტეტი

რაპლის მუნიციპალიტეტი — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, რაპლამაას მაზრაში.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რაპლამაას მუნიციპალიტეტები
Forelius brasiliensis

Forelius brasiliensis is a species of ant in the genus Forelius. Described by Auguste-Henri Forel in 198 the species is endemic to South America.
References
External links
Dolichoderinae
Hymenoptera of South America
Insects described in 1908
იოსებ მაჭავარიანი

იოსებ მაჭავარიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იოსებ ივანეს ძე მაჭავარიანი — საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი
იოსებ კონსტანტინეს ძე მაჭავარიანი — საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი
გლასტონბერის ფესტივალი

გლასტონბერის ფესტივალი
გლასტონბერის თანამედროვე წარმოდგენითი ხელოვნების ფესტივალი, ხშირად უბრალოდ გლასრონბერი ან გლასტო, მსოფლიოში უდიდესი მუსიკის და წარმოდგენების ღია ცის ქვეშ გამართული ფესტივალია. ფესტივალი თავისი თანამედროვე, უახლესი მუსიკითაა ცნობილი, მაგრამ მასში ასევე შედის ცეკვები, კომედიური, თეატრალურური და საცირკო წარმოდგენები, კაბარე და მრავალი სხვა რამ. 2005 წლისათვის, გლასტონბერისთვის შემოღობილი ტერიტორია 900 აკრს (3.6 კმ2) აღწევდა, 385-ზე მეტი ცოცხალი წარმოდგენა გაიმართა და დაახლლოებით 150,000 ადამიანი დაესწრო მას. მაშინ, როდესაც ახლოს მდებარე სოფელი პილტონი უიკენდებზე ხმაურის გამო ჩიოდა მრავალი წლის განმავლობაში, 2007 წელს 700-ზე მეტი წარმოდგენა გაიმართა 80-ზე მეტ სცენაზე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
BBC Glastonbury site – exclusive rights to show performances online
A brief history of Glastonbury Festival's troubles from 1970–2010 at Daily Music Guide
Interactive 360º Virtual Tour of Glastonbury Festival 2015
მუსიკალური ფესტივალები
აკამაპიჩტლი

აკამაპიჩტლი (გ. 1395, მეხიკო) — აცტეკთა პირველი ტლატოანი 1376-1395 წლებში. დააარსა ტენოჩტიტლანის აცტეკთა იმპერიის დინასტია. მეფობდა 19 წელიწადი.
აცტეკების მბრძანებლები
გარდაცვლილი 1395