PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თავფარავნის ეკლესია

თავფარავნის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფელ როდიონოვკაში (თავფარავანი). ტაძარი სტილისტური ნიშნებით თარიღდება X-XI საუკუნეების მიჯნით.
ეკლესია დგას სოფელ როდიონოვკის შუაგულში. იგი დარბაზული ტიპის ეკლესიების რიგს განეკუთვნება. 2006 წლამდე ძლიერ დაზიანებული იყო. ნაგებობა შიგნიდან და გარედან შემოსილია სწორად ნაწყობი, მოვარდისფრო და ღვინისფერი სუფთად გათლილი ქვის კვადრებით. გეგმით სწორკუთხა ეკლესიას აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. გრძივი კედლები სამ ნაწილად არის დანაწევრებული პილასტრების ორი წყვილით, რომელზეც ამოყვანილ საბჯენ თაღებს ეყრდნობოდა გადამხური კამარა. ინტერიერში საკმაოდ გამოსარჩევია იმპოსტების მორთულობა. ფასადების დიდი დაუნაწევრებელი სიბრტყეები აქცენტირებულია დეკორატიული ელემენტებით. ჩრდილოეთის ფასადი სადაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. სამხრეთის ფასადზე ორი სარკმელია, რომლებიც სრულდება თავსართებით. სამხრეთის კარის თავზე მოთავსებული არქიტრავი მორთულია გეომეტრიული სახის ორნამენტებით შესრულებული ფიგურებით და ჯვრის გამოსახულებებით. ორნამენტებია შემონახული თავდაპირველი სახის კარნიზებისა და სარკმელების არქივოლტებზეც. ეკლესიას გააჩნია წარწერები. ერთი მათგანი იკითხება შემდეგნაირად: „ქრისტე შეიწყალე პავლე“. ძეგლის რესტავრაცია მიმდინარეობდა 2006 წელს.
თავფარავნის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ამადეო IX სავოიელი

ამადეო IX სავოიელი, მეტსახელად ბედნიერი (დ. 1 თებერვალი, 1435, ტონონ-ლე-ბენი, საფრანგეთი — გ. 30 მარტი, 1472, ვერჩელი, ვიტალია) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგი 1465-1472 წლებში. საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის სიძე და მეფე ლუი XI-ის ცოლისძმა. სავოიის ორი ჰერცოგის: ფილიბერტო I-ისა და კარლო I-ის მამა.
ბიოგრაფია
ამადეო სავოიელი დაიბადა 1435 წლის 1 თებერვალს. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ლუდოვიკოსა და მისი მეუღლის, პრინცესა ანა კვიპროსელის უფროსი ვაჟი. დედის მხრიდან იგი იყო კვიპროსის მეფე იანუსისა და დედოფალ შარლოტ დე ბურბონის შვილიშვილი. მისი მრავალი დედმამიშვილიდან აღსანიშნავნი არიან საფრანგეთის დედოფალი შარლოტა (ლუი XI-ის ცოლი) და მილანის ჰერცოგინია ბონა (გალეაცო მარია სფორცას ცოლი). საფრანგეთთან არსებული ალიანსის კიდევ უფრო განსამტკიცებლად 1452 წელს ამადეომ ცოლად შეირთო მეფე შარლ VII-ისა და დედოფალ მარია ანჟუელის ასული იოლანდ დე ვალუა, ლუი XI-ის უმცროსი და.
ამ პერიოდისათვის საფრანგეთი და საღვთო რომის იმპერია ერთმანეთს აქტიურად ებრძოდა ალპებზე მნიშვნელოვანი გადასასვლელებს დაპატრონებული სავოიისათვის, მისი ჰერცოგების პრო-ფრანგული პოლიტიკა კი გერმანელებს აღიზიანებდა. მხარდაჭერისა და გასასვლელების დათმობის სანაცვლოდ ლუი XI-მ თავის ცოლისძმა ამადეო IX-ს, რომელმაც 1465 წელს დაიკავა საჰერცოგოს ტახტი, იმპერატორისაგან თავის დასაცავად დიდი ჯარები გაუგზავნა, რომელიც ახალმა ჰერცოგმა ტურინსა და სხვა მნიშნველოვან ციხე-ქალაქებში განალაგა.
ცნობილია, რომ ამადეო IX მანუსკრიპტების დიდი კოლექციონერი იყო და ასევე დიდად უფრთხილდებოდა პაპის, ამადეო VIII-ის დანატოვარ ბიბლიოთეკას. მიუხედავად განათლებულობისა, მას საერთოდ არ აინტერესებდა დაბალი ფენების მდგომარეობა, რის გამოც მისი ხანმოკლე მმართველობის პერიოდში სავოიაში საგრძნობლად იმატა კრიმინალმა, შიმშილმა და უსახლკარობამ.
1471 წელს იგი საფრანგეთში გაემგზავრა წმინდა ადგილების მოსალოცად, დაბრუნებიდან მალევე, 1472 წლის 30 მარტს, იგი 37 წლის ასაკში გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტი მისმა ვაჟმა დაიკავა.
1677 წლის 3 მარტს რომის პაპმა ინოკენტი IX-მ ამადეო კათოლიკური ეკლესიის წმინდანად გამოაცხადინა და მისი ბეატიფიკაცია მოახდინა.
შვილები
ამადეოს თავის ცოლ იოლანდასთან სულ ათი შვილი ჰყავდა:
ლუიჯი (1453);
ანა (1455-1480), ცოლად გაჰყვა ალმატურის პრინც ფედერიკო ნეაპოლელს;
კარლო (1456-1471), პიემონტის პრინცი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
მარია (1460-1511), ცოლად გაჰყვა ჰახბერგ-სოიზენბერგის მთავარ ფილიპეს;
ლუიზა (1461-1503), ცოლად გაჰყვა შალონის პრინც უგოს, დაქვრივების შემდეგ კი მონაზვნად აღიკვეცა;
ფილიბერტო I (1465-1482), სავოიის ჰერცოგი 1472-1482 წლებში. ცოლად შეირთო ბიანკა მარია სფორცა, მაგრამ გარდაიცვალა უშვილოდ;
ბერნარდო (1467);
კარლო I (1468-1490), სავოიის ჰერცოგი 1482-1490 წლებში. ცოლად შეირთო ბიანკა მონფერატელი, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი;
ჯაკომო (1470-1485), ჟენევუას გრაფი, გარდაიცვა აუცოლშვილოდ;
კლაუდიო (1472);
ლიტერატურა
Heribert Müller: Amadeus VIII., Hzg. v. Savoyen. In: Walter Kasper (Hrsg.): Lexikon für Theologie und Kirche. 3. Auflage. Band 1. Herder, Freiburg im Breisgau 1993.
Rhein-Zeitung (Tageszeitung) vom 30. März 2007, Seite 30.
დაბადებული 1 თებერვალი
დაბადებული 1435
გარდაცვლილი 30 მარტი
გარდაცვლილი 1472
სავოიელთა დინასტია
სავოიის ჰერცოგები
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
Blu-ray

Blu-ray ან Blu-ray Disc (BD) (blue ray — ლურჯი სხივი და disc — დისკი; წარწერა blu ნაცვლად blue — განზრახ შეცვლილია) — ციფრული მონაცემების შენახვის ოპტიკური დისკის ფორმატი. ძირითადად, მასზე ვრცელდება უკანასკნელ წლებში გამოსული კინოფილმები, თუმცა ასევე ხდება უფრო ძველი ფილმების რესტავრაცია და ამ ფორმატში გამოცემა. Blu-ray ტექნოლოგია იძლევა დისკის თითო შრეზე 25 გიგაბაიტის ოდენობის ინფორმაციის მოთავსების საშუალებას, რითაც ხდება დისკებზე ვიდეოჩანაწერის გამოსახულების მაქსიმალურად შესაძლებელი ხარისხით მოთავსება. მაყურებელს ეს აძლევს საშუალებას, შეხედოს არა მხოლოდ ეკრანზე მოძრავ ობიექტებს, არამედ მათი უმცირესი დეტალებიც გაარჩიოს, როგორიც არის ადამიანის სახის ნაოჭები ან თვალის სტრუქტურა.
ფორმატის პროტოტიპები პირველად წარმოდგენილი იქნა 2000 წლის ოქტომბერში, პირველი კომერციული დისკი კი გამოვიდა 2003 წლის აპრილში. მისმა პოპულარობამ გაუსწრო მანამდე არსებულ HD DVD ფორმატს, რის გამოც ამჟამად HD DVD-ს გამოცემის აუცილებლობა არ არსებობს და ეს ფორმატი გაუქმებულია. ამჟამად მიმდინარეობს მუშაობა ფორმატზე Blu-ray 3D, რომელიც მაყურებელს საშუალებას მისცემს, 3D ფილმები იხილოს უმაღლესი ხარისხით და სამგანზომილებიან ფორმატში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საინფორმაციო გვერდი ფორმატის შესახებ
Blu-ray Disc
ვიდეოს შენახვა
ვიდეო ფორმატები
ვიდეო ტექნოლოგია
162

162
მოვლენები
ლუციუს ვერუსმა პართიასთან დაიწყო ომი სირიასა და სომხეთში პართიელების შემოჭრის გამო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Love Songs (The Beatles-ის ალბომი)

Love Songs (The Beatles-ის ალბომი)
Love Songs — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერების კომპილაციური ალბომი. მასში შეტანილია 1962-1970 წლებში ჩაწერილი სიმღერები. ალბომი აშშ-ში 1977 წლის 21 ოქტომბერს გამოსცა ლეიბლმა Capitol Records. Parlophone-მა იგი ბრიტანეთში 1977 წლის 19 ნოემბერს გამოსცა. Billboard 200-ში ალბომი მოხვდა #24 პოზიციაზე, შემდეგ კი 31 კვირის მანძილზე იმყოფებოდა, 1977 წლის 12 ნოემბრამდე. RIAA-მ ალბომს 2000 წელს, 3 მილიონი გაყიდული ასლის საფუძველზე სერტიფიკატი მიანიჭა, თუმცა 1980-იანი წლების ბოლოს ეს კრებული აშშ-ში გაყიდვიდან ამოღებული იქნა.
ალბომის ორიგინალური შეფუთვა წარმოადგენდა 11 x 11 დუიმის ზომის ბუკლეტს, სიმღერების ტექსტებით, ხელოვნური პერგამენტის ქაღალდზე.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ლენონი/მაკ-კარტნი, გარდა მითითებულისა.
დისკი 1
დისკი 2
ჩარტები და სერტიფიცირებები
ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები
1977 წლის კომპილაციური ალბომები
ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით
Parlophone-ის კომპილაციური ალბომები
Capitol Records-ის კომპილაციური ალბომები
ალბომები ფილ სპექტორის პროდიუსერობით
São José de Piranhas

São José de Piranhas is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
ბეშთალი (ნეფთჩალა)

ბეშთალი (ნეფთჩალა)
ბეშთალი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
სქოლიო
ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
თელავის ჭიშკარი (თეიმურაზ ბაგრატიონის ქუჩა)

თელავის ჭიშკარი (თეიმურაზ ბაგრატიონის ქუჩა)
თელავის ჭიშკარი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს თელავის ცენტრალურ ნაწილში, თეიმურაზ ბაგრატიონის ქუჩაზე (№ 10), სავარაუდოდ თარიღდება XVIII საუკუნით.
ჭიშკარი მოგრძო, მაღალი ნაგებობაა, რომლის ცენტრში ფართო, შეისრულთაღოვანი გასასვლელია მოწყობილი, გვერდით ნაწილებში კი, მიწიდან ოთხმოციოდე სანტიმეტრის სიმაღლეზე, თითო ვიწრო, მაღალი, შეისრულთაღოვანი ნიშაა. თაღში ჩადგმულია ხის დაბალი, ორფრთიანი კარი (გვიანდელია). ცენტრალურ ნაწილი, გვერდით ნაწილებთან შედარებით, ბევრად უფრო (დაახლოებით ოთხჯერ) განიერია და ქუჩის მხრიდან, გვერდებზე, თითო სადა პილასტრი აუყვება. თითო ანალოგიური პილასტრი ჭიშკრის ორივე კიდეშიცაა. ეზოს მხრიდან კედლის ზედაპირი ერთიანია, დაუნაწევრებელი. გარედან ნიშნების ქვემოთ და ზემოთ, ასევე, გასასვლელის თაღის გვერდებზე არსებული კედლის სიბრტყეები აგურის ფიგურული წყობითაა გამოყვანილი. ნაგებობა გადახურულია ღარისებრი კრამიტის ორფერდა სახურავით.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ოკოლინა

ოკოლინა — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 179 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 007 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები
ორთა-ქარვენდი

ორთა-ქარვენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
ბენუე

ბენუე (ბანტუს ენები — წყლების დედა) — მდინარე დასავლეთ აფრიკაში (კამერუნი, ნიგერია). მდინარე ნიგერის ყველაზე დიდი მარცხენა შენაკადი. სიგრძე — 1400 კმ (სხვა მონაცემებით 960 კმ). მდინარის აუზის ფართობი — 441 ათასი კმ². წყლის საშუალო ხარჯი 3170 მ³/წმ. სანაოსნოა ქალაქ იბიდან (წვიმების პერიოდში ქალაქ გარუადან). თავისი ხასიათით — დაბლობის მდინარეა, მიედინება ვრცელ ხეობაში და ნოტიო სავანების მჭიდროდ დასახლებულ რაიონებში.
მდინარის სათავე მდებარეობს კამერუნის მთიანეთის აღმოსავლეთის ფერდოებზე. ყველაზე დიდი შენაკადებია: ოკვა, მადა, ანკვე, შემანკარი, პაი, გონგოლა (მარჯვენები) და კაცინა-ალა, დონგა, ტემბა, ფარო (მარცხენები).
რესურსები ინტერნეტში
Site officiel du Parc National de la Bénoué
Nigeria. Arts de la vallée de la Bénoué (dossier de presse de l'exposition au Musée du quai Branly, du 13 novembre 2012 au 27 janvier 2013)
სქოლიო
კამერუნის მდინარეები
ნიგერიის მდინარეები
Camponotus picipes spengleri

Camponotus picipes spengleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
თალიკო ჟვანია

თალიკო ჟვანია (დ. 1963) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.
1985 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 2006 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მაგისტრატურა სპეციალობით პროექტების მენეჯმენტი.
1985 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ფაკულტეტზე უფროსი ლაბორანტის, ფაკულტეტის კომკავშირის კომიტეტის მდივნის, საპრობლემო ლაბორატორიის ინჟინრის, მეცნიერ მუშაკის, უფროსი მასწავლებლის და ასოცირებული პროფესორის თანამდებობზე. 2013 წლიდან მუშაობს ეკონომიკური ინფორმატიკის დეპარტამენტის ასოცირებულ პროფესორად, სტუ-ს საგამოცდო ცენტრის მთავარ სპეციალისტად. კითხულობს ლექციებს შემდეგ დისციპლინებში: „დაპროგრამების საფუძვლები“, „ალგორითმები და მონაცემთა სტრუქტურები“, „მონაცემთა დამუშავების ენები“, „მონაცემთა ბაზების აგების საფუძვლები“. არის 2 მონოგრაფიის, 13 სახელმძღვანელოსა და 67 სამეცნიერო სტატიის ავტორი, მონაწილეობდა 25 საერთაშორისო და ადგილობრივ კონფერენციაში.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პედაგოგები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1985)
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თალიკო
ასტურიის სამეფო

ასტურიის სამეფო — პირველი ქრისტიანული სახელმწიფო პირენეის ნახევარკუნძულზე, რომელიც დაარსდა 711 წელს მუსლიმი მავრების მიერ ნახევარკუნძულის დაპყრობის შემდეგ.
სახელმწიფო დააარსა ცნობილმა ვესტგუთმა პელაიომ, რომელიც აჯანყდა მავრების წინააღმდეგ 718 წელს. სულ მალე ამის შემდეგ მან დაამარცხა არაბები კოვადონგის რაიონში (ამ ისტორიულ მოვლენას ზოგიერთი ისტორიული წყარო ათარიღებს 718 წლით, ზოგიერთი კი - 721 წლით). ეს თარიღი ფორმალურად ითვლება რეკონკისტის დასაწყისად.
პელაიომ დააარსა ასტურიის დინასტია, რომლის მმართველობის პერიოდში გაფართოვდა სახელმწიფოს საზღვრები. ალფონსო II-ის (791-842 წწ.) მმართველობის პერიოდში ასტურიის სახელმწიფო აგრძელებს ექსპანსიას სამხრეთით და იპყრობს ტერიტორიებს თითქმის ლისაბონამდე (პორტუგალია).
სამეფოს 924 წლამდე ეწოდებოდა ასტურია. 924-1230 წლებში ეწოდებოდა ლეონის სამეფო, რომელსაც 1137 წელს გამოეყო კასტილიის სამეფო. 1230 წელს კი კასტილიის სამეფოს მეფე ფერდინანდ III გახდა გაერთიანებული კასტილიისა და ლეონის სახელმწიფოს მეფე.
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მეფეთა სია
რესურსები ინტერნეტში
Islamic and Christian Spain in the Early Middle Ages, Leiden: Brill, ISBN 9004147713
Information and virtual reconstructions of early monuments of Oviedo
ესპანეთის ისტორია
Junker (Russia)

Junker (Russia)
The term Junker ((yunker) had several meanings in Imperial Russia. The Russian substantive Yunker is derived from the German noun Junker, where it means "young lord".
Yunker (ru: юнкер) was the rank for a volunteer at military service (ru: вольноопределяющийся, volnoopredelyayushchiycya, de: One-year volunteer) in the Imperial Russian Army in 19th and 20th centuries.
Fanen-yunker/yunker (ru: фанен-юнкер/юнкер) was a military rank for junior officers of dvoryan descent since 1902.
Kamer-yunker (ru: камер-юнкер; cf. German Kammerjunker) was a courtier title defined in the Table of Ranks, generally equating to valet de chambre or Groom of the Chamber.
Yunker was a term for students of any military or junker school in between 1864 and 1917.
Junker schools
Junker schools in Russia were introduced in 1864. They were usually located next to district headquarters in a given region. Junker schools prepared low-rank military for officer rank. In 1900, the Russian government established junker infantry schools in Moscow and Kiev, and in 1902 a junker cavalry school in Yelizavetgrad. In 1901, the government transformed all former district junker schools into seven infantry schools (St. Petersburg, Vilna, Tiflis, Odessa, Kazan, Chuguyev, Irkutsk), one cavalry school (Tver) and three Cossack schools (Novocherkassk, Stavropol, Orenburg).
Every junker school had a three-year program. In order to enroll into a junker school, a student had to attend a gymnasium or cadet corps for six years or pass a corresponding exam.
See also
Junker
Cadet Corps (Russia)
Junker mutiny
References
Russian Empire
ka:იუნკერი
lt:Junkeris (kandidatas)
Friends (film soundtrack)

Friends (film soundtrack)
Friends, released in 1971, is the fourth official album release by Elton John. It was a project John and Bernie Taupin took on before their breakout success in the US, and served as the soundtrack album for the Friends film released in the same year. It was certified Gold in April 1971 by the RIAA. It became John's third gold record in as many months in that market (following the albums Elton John in February and Tumbleweed Connection in March). The title track was a minor hit in the US (#34 on the pop chart) despite the film's poor performance. The album also received a 1972 Grammy nomination for Best Original Score Written for a Motion Picture.
The rights to the soundtrack are now with Universal Music Group, which shares ownership of John's music with him, and which also owns the Paramount Records catalogue.
Apart from the original vinyl release in 1971, it has yet to be issued as a standalone CD, but the Friends soundtrack is available on the Rare Masters (1992) 2-CD set, tracks 10–19 on Disc One, albeit with the tracks in a different order to the original LP. The difference is that "Michelle's Song" changes places with "Honey Roll" and "Variations on Friends".
In the early 1970s, John performed the title track and "Can I Put You On" in concert, with the latter appearing on the next release, the live recording 17-11-70 (retitled 11-17-70 in North America). "Seasons Reprise" was heard on the episode of "The Wonder Years" where Kevin and Winnie have their very first kiss. The most recent performance of "Friends" was in 1999.
Track listing
All tracks written by Elton John and Bernie Taupin, except where noted.
Personnel
Information taken from the original LP's liner notes.
Elton John – piano, vocals
Caleb Quaye – guitar ("Can I Put You On", "Honey Roll")
Barry Morgan—drums ("Friends", "Michelle's Song")
Dee Murray – bass guitar ("Can I Put You On", "Honey Roll")
Nigel Olsson – drums ("Can I Put You On", "Honey Roll")
Paul Buckmaster – orchestral arrangement
Rex Morris – saxophone ("Honey Roll")
Madeline Bell – backing vocals
Lesley Duncan – backing vocals
Liza Strike - backing vocals
Production
Gus Dudgeon - producer
Executive Producer - John Gilbert
Engineer – Robin Geoffrey Cable
Charts
Weekly charts
Year-end charts
Certifications
References
External links
Romance film soundtracks
Albums produced by Gus Dudgeon
1971 soundtrack albums
Elton John soundtracks
Paramount Records (1969) soundtracks
Albums recorded at Trident Studios
Albums arranged by Paul Buckmaster
Single-artist film soundtracks
გიორგი აბაშიშვილი

გიორგი აბაშიშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1984) — ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2015 წლის 4 დეკემბერიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე.
ბიოგრაფია
გიორგი აბაშიშვილი დაიბადა 1984 წლის 11 აგვისტოს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტი. 2007 წელს მიენიჭა მეცნიერების მაგისტრის აკადემიური ხარისხი (ეკონომიკისა და ბიზნესის პროგრამა). 2007-2013 წლებში მონაწილეობდა სხვადასხვა საგანმანათლებლო და კვალიფიკაციის ასამაღლებელ პროგრამაში: ჰოლანდიაში – მაასტრიხტის მენეჯმენტის სკოლაში, სტრასბურგში – ევროპის საბჭოს პოლიტიკურ სკოლაში, ბერლინში – ფრიდრიხ ებერტის ფონდში და ვარშავაში – რობერტ შუმანის ფონდში. 2013 წელს მიენიჭა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორის აკადემიური ხარისხი.
2004 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პარლამენტსა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭოში (წევრი). იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სკოლის დეკანის მოადგილე, ამავე უნივერსიტეტის ეკონომიკური კვლევებისა და კონსულტაციების ცენტრის კოორდინატორი და მკვლევარი. 2011 წელს დააფუძნა არასამთავრობო ორგანიზაცია „ეკონომიკური პოლიტიკის ინსტიტუტი“ და იყო მისი აღმასრულებელი დირექტორი. 2005-2012 წლებში, როგორც მოწვეული ექსპერტი, ტრენერი ან პროექტის კონსულტანტი, თანამშრომლობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, მათ შორის იყო საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი (IRI), ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES), ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდი (FNF), ჰაინრიხ ბიოლის ფონდი, კონრად ადენაუერის ფონდი (KAS), ნიდერლანდების ინსტიტუტი მრავალპარტიული დემოკრატიისათვის (NIMD), ფონდი „ღია საზოგადოება საქართველო“ (OSGF), VVD International და სხვ.
2005-2013 წლებში მონაწილეობდა ეკონომიკისა და ბიზნესის საკითხებზე გამართულ არაერთ საერთაშორისო ფორუმსა და კონფერენციაში ბრიტანეთში, ჰოლანდიაში, პოლონეთში, სლოვაკეთში, უკრაინასა და სომხეთში.
2014 წლის 30 მაისიდან გიორგი აბაშიშვილი დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლად ეკონომიკურ საკითხებში, 2015 წლის 13 იანვრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილედ, პარალელურად, 2015 წლის 5 ნოემბრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის სამდივნოს უფროსად.
2015 წლის 4 დეკემბერიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე გიორგი აბაშიშვილი იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი.
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი აბაშიშვილი - ბიოგრაფია
სქოლიო
პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
დაბადებული 11 აგვისტო
დაბადებული 1984
გიორგი
Cregganbaun

Cregganbaun is a village in County Mayo, Ireland.
Geology
Education
Cregganbaun National School is now disused and local children travel to modern schools at Killeen or Louisburgh.
See also
List of towns and villages in Ireland
References
Towns and villages in County Mayo
თეია

თეია, თეა („ქალღმერთი“) — ბერძნულს მითოლოგიის მიხედვით, ერთ-ერთი ტიტანიდი, ურანოსის და გეას უფროსი ასული. ტიტან ჰიპერიონის და და მეუღლე, პირველი მთვარის ქალღმერთი. გაუმიჯნურდა ჰიპერიონს და შვა დიადი მზე (ჰელიოსი), კაშკაშა მთვარე (სელენე) და აისი (ეოსი), რომელიც ყველა მიწიერისა და უკიდეგანო ზეცის მფლობელი უკვდავი ღმერთისთვის პირველ სინათლეს ჰფენს ქვეყნიერებას''.
რესურსები ინტერნეტში
თეია, უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი.
თეია, ბერძნული მითოლოგია.
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
Lasioglossum perclavipes

Lasioglossum perclavipes — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1934 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
perclavipes
კოლვეზი

კოლვეზი — ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ლუალაბის პროვინციაში, ქალაქ ლიკასიდან დასავლეთით. ქალაქში მდებარეობს სარკინიგზო კვანძი და აეროპორტი. მოსახლეობა — 453 147 ადამიანი (2012 წელი).
კოლვეზი სპილენძის და კობალტის მოპოვების მთავარი ცენტრია. აქ ასევე მდებარეობენ ურანის, რადიუმის და კირქვის საბადოები.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1937 წელს, როგორც კორპოტაცია High Katanga Mining Association-ის (UMHK) შტაბ-ბინა.
1960-იანი წლების შუა პერიოდიდან ქალაქში მუშაობდა გრიგორიატის მონასტრის ბერძენი ბერის კოსმა გრიგორიატის მართლმადიდებლური მისია, 1978 წელს ის ხელდასხმული იქნა მღვდლად და იმავე წლის ოქტომბერში დაბრუნდა ზაირში და თავისი სიცოცხლის დარჩენილი ნაწილი გაატარა ამ ქალაქში. კოლვეზიში აქტიურად მუშაობდა ინტერნატი ბიჭებისათვის, გახსნილი იქნა 55 მრევლი, მონათლული იქნა 1500-ზე მეტი აბორიგენი; მას შემდეგ, რაც 1989 წლის 27 იანვარს კოსმა დაიღუპა ავტოკატასტროფაში, მისიონერული მოღვაწეობა გააგრძელა მღვდელმა მელეტიამ.
1978 წლის 13 მაისს აჯანყებულებმა, რომლებსაც ანგოლის ხელისუფლება უჭერდა მხარს, დაიპყრეს ქალაქი. წესრიგის აღსადგენად ზაირის ხელისუფლებამ დახმარება სთხოვა აშშ-ს, საფრანგეთს, მაროკოს და ბელგიას. აჯანყებულების გასადევნად და მძევლების გასათავისუფლებლად ამ რაიონში გაიგზავნა საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის დესანტი პოლკოვნიკ ფილიპ ერულენის მეთაურობით. ბელგიის ჯარმა ასევე გააგზავნა 750 ჯარისკაცი. ბრძოლების შედეგად დაიღუპა 700 აფრიკელი, მათ შორის 250 აჯანყებული, 170 ევროპელი მძევალი და 6 მოდესანტე.
სქოლიო
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 69)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 69)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში, ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 69). აგებულია XIX საუკუნეში.
სახლი ორსართულიანია. ნაგებია აგურით. პირველი სართული სავაჭრო საქმიანობისთვის გამოიყენებოდა. ამ სართულის ფასადი ოთხი თაღით არის დანაწევრებული. მათ შორის ორი, რომლებიც სავაჭრო ნაწილს ეკუთვნის, სიდიდით თანაბარია. განაპირა თაღებიდან კი, ერთში, რომელიც ბევრად უფრო ვიწროა, კარია განთავსებული, მეორეში კი - ჭიშკარი. მეორე სართულს მთელ სიგრძეზე, დაკიდული, გადახურული ხის აივანი გასდევს, „კაპიტელებიანი“ სვეტები, ფიცრული მოაჯირით და სვეტებს შორის აჟურული დეკორით შემკული, მუზარადისებრი თაღებით, მშვილდისებრი თაღით არის დასრულებული აივანზე გამომავალი კარ-სარკმელების ღიბები. სახლის ფასადი, აივნის ზემოთ, აგურის, სწორკუთხა ფრონტონითაა დასრულებული, რომელიც აგურისავე წყობითაა მორთული.
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები (პროექტის ავტორი, არქიტექტორი დ. გივიშვილი).
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქვედა ბზვანი

ქვედა ბზვანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, ბზვანის თემის ცენტრი (სოფელი: ზედა ბზვანი). მდებარეობს მდინარე სულორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 160 მეტრი. ვანიდან 9 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1090 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბეღლეთის ქუჩა

ბეღლეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ელია); საინგილოს ქუჩიდან თამაზ მუჯირიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1938 წლამდე გარგალის ქუჩა ერქვა.
ლიტერატურა
ისნის რაიონის ქუჩები
მიხაილოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

მიხაილოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მიხაილოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
მიხაილოვკა — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში
მოლდოვა
მიხაილოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში
რუსეთი
მიხაილოვკა —სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა —სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთში
მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში
უკრაინა
მიხაილოვკის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ზაპოროჟიეს ოლქში