PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Semenovskoye, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast

Semenovskoye, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast
Semenovskoye is a rural locality (a village) in Vysokovskoye Rural Settlement, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 2 as of 2002.
Geography
The distance to Ustye is 15 km, to Vysokoye is 6 km. Makaryino is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ust-Kubinsky District
მიშნი (I)

მიშნი (I) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
შამქენდი

შამქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
სევდიანი ჟასმინი

სევდიანი ჟასმინი — ვუდი ალენის 2013 წლის ფილმი. ფილმში შესრულებული როლისთვის კეიტ ბლანშეტმა მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ჯილდოები.
სიუჟეტი
მდიდარი მანჰეტენელი ქალი ჟასმინი ქმრის თვითმმკვლელობისა და ყველანაირი ქონების დაკარგვის შემდეგ საცხოვრებლად საკუთარ დასთან სან-ფრანცისკოში გადადის. ის მანჰეტენური მდიდრული ცხოვრების დაკარგავას ვერ ეგუება. ჟასმინი სან-ფრანცისკოში გაცნობილ პოლიტიკოსთან ცდილობს ახალი ურთიერთობის აგებას. საბოლოოდ ჟასმინი მაინც მიტოვებული და განადგურებული რჩება.
როლებში
კეიტ ბლანშეტი — ჟასმინ ფრანსისი
ალეკ ბოლდუინი — ჰალ ფრანსისი
სალი ჰოკინსი — ჯინჯერი
პიტერ სარსგორი — დუაით ვესტლეიკი
რესურსები ინტერნეტში
ცისფერი ჟასმინი ანუ ბლანშეტის ტრიუმფი
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
2013 წლის ფილმები
ვუდი ალენის ფილმები
Live at the BBC (Dire Straits-ის ალბომი)

Live at the BBC (Dire Straits-ის ალბომი)
Live at the BBC — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Dire Straits-ის რიგით მესამე საკონცერტო ალბომი, გამოცემული 1995 წელს. იგი ჩაიწერა ჯგუფის მიერ BBC-სათვის, 1978 წელს და წარმოადგენს საარქივო ჩანაწერს. კონცერტზე სრულდება სიმღერები Dire Straits-ის პირველი სამი სტუდიური ალბომიდან.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია მარკ ნოპფლერი, გარდა მითითებულისა.
ჩარტები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
Dire Straits-ის საკონცერტო ალბომები
1995 წლის საკონცერტო ალბომები
Warner Bros. Records-ის საკონცერტო ალბომები
Vertigo Records-ის საკონცერტო ალბომები
BBC Radio-ს ჩანაწერები
ელის დაიმონდი

ელის დაიმონდი (ინგლ. Alice (Annie) Diamond, დაბად. Alice Elizabeth Black; 1896—1952) — ინგლისელი პროფესიონალი კრიმინალი, წევრი ქალთა დანაშაულებრივი სინდიკატისა, რომელიც მოქმედებდა დიდ ბრიტანეთში მე-19 და მე-20 საუკუნეებში ბანდის — Forty Elephants სახელით.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1896 წლის 22 ივნისს ლონდონში, Lambeth Workhouse Hospital-ში, თომას დაიმონდის (Thomas Diamond) და მერი ენ ალის ბლეიკის (Mary Ann Alice Blake) ოჯახში. მშობლებმა პირველ შვილს მისცეს გვარი Black. გოგონას მამა რამდენჯერმე იყო ნასამართლევი; ოჯახში ელისის გარდა კიდევ 7 ბავშვი იზრდებოდა. უმცროსი და — ლუიზა მოგვიანებით შეუერთდა ელისის ბანდას, ძმა — ტომი ერთ-ერთი წევრი იყო ქუჩაში მოქმედი ბანდისა Elephant and Castle Mob.
ელის დაიმონდის კრიმინალური კარიერა დაიწყო 1912 წელს, ცოტა ხანში იგი სათავეში ჩაუდგა ბანდას Forty Elephants, შეცვალა რა ყოფილი მეთაური Mary Carr. ელის დაიმონდი ორგანიზატორული ნიჭით გამოირჩეოდა, მისი ბანდა ძირითადად დაკავებული იყო ძარცვით ლონდონის უესტ-ენდის უბანში, თუმცა მალე ბანდამ დანაშაულებრივი საქმიანობა ინგლისის სხვა ქალაქებშიც დაიწყო. მისი მეგობარი და მთავარი თანამზრახველი იყო მეგი ჰილი, განგსტერ ბილი ჰილის (ცნობილი ფსევდონიმით Boss of Britain's Underworld) და.
მიუხედავად იმისა, რომ ელისი, მეგი და ბანდის სხვა წევრები ხანდახან ციხეში იხდიდნენ სასჯელს, სიღარიბეში ცხოვრებას, მაინც მუდმივი რისკის ქვეშ ყოფნას ამჯობინებდნენ. ქურდებს შეეძლოთ ჩაეცვათ ლონდონის პრესტიჟული მაღაზიებიდან მოპარული ასობით ფუნტის ღირებულების ელეგანტური სამოსი. ელისი გამოირჩეოდა წარმოსადეგი აღნაგობით, იგი 5 ფუტი და რვა დუიმის სიმაღლის იყო მაშინ, როდესაც საშუალო ინგლისელი კაცის სიმაღლე ხუთ ფუტსა და ექვს დუიმს აღწევდა. ელისი აღმერთებდა ბრილიანტის სამკაულებს და ატარებდა ამ ძვირფასი ქვებით შემკულ სამკაულებს. ბეჭდებით მორთული მუშტით მას შეეძლო მამაკისთვის შესაშური დარტყმის მიყენება. თავისი“მოღვაწეობის“ წყალობით იგი ცნობილი გახდა, როგორც Queen of the Forty Thieves და Diamond Annie.
1925 წელს ელისი კვლავ მოხვდა ციხეში. იგი ბანდას ციხის კამერიდან კვლავ ხელმძღვანელობდა. მისმა ხელქვეითებმა ახალი „დედოფალი“ აღარ აირჩიეს და ბანდამ თანდათანობით შეწყვიტა საქმიანობა. ელისმა ციხიდან გამოსვლის შემდეგაც ვეღარ შეძლო ბანდის წევრების შეკრება და ძველი „დიდების“ აღდგენა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს მას არ დაუტოვებია ლონდონი. სიცოცხლის ბოლომდე იქ ცხოვრობდა. იყო ბორდელის მფლობელი.
ელისი გარდაიცვალა 1952 წლის 1 აპრილს ლონდონში გაფანტული სკლეროზით.
ელის დაიმონდი არასოდეს დაქორწინებულა, მას ურთიერთობა ჰქონდა ბერტ მაკდონალდთან, ერთ-ერთ ლიდერთან ბანდისა Elephant and Castle Mob.
იხილეთ აგრეთვე
Forty Elephants
ლიტერატურა
Lambeth Workhouse birth records Metropolitan Archives, Islington, London.
Black, Alice Elizabeth, Lambeth, 1896, 1d 395. British birth records.
Alice Diamond, otherwise Black, 5c 1023, Lambeth, 1952. British death records.
სქოლიო
დაბადებული 22 ივნისი
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 1 აპრილი
გარდაცვლილი 1952
კრიმინალები
კრიმინალები ქვეყნების მიხედვით
ქალი კრიმინალები
მუხთაროვის სასახლე

მუხთაროვის სასახლე — შენობა ბაქოში, მურთუზა მუხთაროვის ქუჩაზე.
ისტორია
სასახლე 1911-1912 წლებში აშენდა მენავთობე მილიონერი ქველმოქმედის მურთუზა მუხთაროვის დაკვეთით. შენობის არქიტექტორია იოზეფ პლოშკო. მუხტაროვს მეუღლესთან ერთად ევროპაში მოგზაურობისას ძალიან მოეწონა ვენეციის არქიტექტურა. მოგზაურობის შემდეგ მან გადაწყვიტა ბაქოში ვენეციური სტილის სასახლის აშენება საყვარელი მეუღლისთვის. სასახლის დიზაინი ეკუთვნის არქიტექტორ იოზეფ პლოშკოს, რომელმაც ასევე დააპროექტა ისმაილიეს შენობა, ფრანგული გოტიკის სულისკვეთებით. საბჭოთა ხელისუფლების პირველ წლებში სასახლეში მდებარეობდა ალი ბაირამოვის ქალთა კლუბი. დღეს ის ქორწინების სახლივით („ბედნიერების სასახლე“) ფუნქციონირებს. . დღეს სასახლე ბაქოს ერთ-ერთი ყველაზე ღირსშესანიშნავი არქიტექტურული ნაგებობაა.
შენობის აშენების პერიოდში სასახლის ზედა ნაწილში რაინდის სკულპტურის დამონტაჟებისას მოხდა ტრაგედია. სამშენებლო კომპანია „ძმები კასუმოვების“ ერთ-ერთი მფლობელს - იმრან კასუმოვს, ფეხი დაუცდა და შენობიდან გადმოვარდა. ის 35 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
შენობის მშენებლობა დასრულდა 1912 წელს. ერთ დღეს მურთუზა მუხთაროვმა თავისი მეუღლე ლიზა ტუგანოვა შენობის წინ სასეირნოდ მიიყვანა. ქალმა, რომელმაც გაოცების გამო არ იცოდა რა ეთქვა, შენობის კარებთან მისული მსახურები დაინახა და როცა გაიგო, რომ სასახლე აჩუქეს, მის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. ბაქოელი მილიონერი ამ სასახლეში მეუღლესთან ერთად 1920 წლამდე ცხოვრობდა. აზერბაიჯანში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ სასახლე ბოლშევიკებს გადაეცათ. მუხთაროვმა დაინახა, რომ სამი რუსი ოფიცერი შეიჭრა მის სახლში, ვერ მოითმინა ეს დამცირება და ჯერ ისინი დახვრიტა, შემდეგ კი ბოლო ტყვიით თავი მოიკლა.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს #132 გადაწყვეტილებით შენობა შეტანილია „ეროვნული მნიშვნელობის უძრავი ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა ნუსხაში“.
სასახლეში აღდგენითი სამუშაოები 2007-2012 წლებში ჩატარდა. აღდგენითი სამუშაოები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროს ბრძანებით კომპანია „Creacon Construction“-მ ჩაატარა.
2012 წლის 5 ივლისს სასახლის გახსნის ცერემონია გაიმართა, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი დაესწრო და გაეცნო შესრულებულ სამუშაოებს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
მურთუზა მუხთაროვი
სქოლიო
ბაქოს შენობა-ნაგებობები
1912 წელს დაარსებულები
გიორგი პაპალაშვილი

გიორგი პაპალაშვილი
გიორგი მიხეილის ძე პაპალაშვილი (დ. 25 დეკემბერი, 1908, სოფ. ტიბაანი, ახლანდელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 იანვარი, 1974, თბილისი) — ქართველი გენეტიკოსი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გენეტიკის კათედრის გამგე, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1957), პროფესორი (1959), საქართველოს გენეტიკოსთა და სელექციონერთა საზოგადოების პრეზიდენტი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1972).
პირველდაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ სწავლა განაგრძო ბაკურციხის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში. 1928 წელს შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტის ზოოტექნიკურ განყოფილებაზე, რომლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო მოსკოვის მეცხოველეობის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1936 წელს, საკანდიდატო დისერტაციის წარმატებით დაცვის შემდეგ მოწვეულ იქნა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გენეტიკის კათედრის გამგედ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა სიცოცხლის ბოლომდე.
გიორგი პაპალაშვილი აღიარებულია როგორც გენეტიკის ფუძემდებელი საქართველოში. მისი საქმიანობა მოიცავდა რამდენიმე სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტსა და უმაღლეს სასწავლებელს. გიორგი პაპალაშვილი აქტიურად თანამშრომლობდა თბილისის მეაბრეშუმეობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტთან, სადაც წლების მანძილზე ეკავა სამეცნიერო ნაწილში დირექტორის მაოდგილის თანამდებობა, მისი სამეცნიერო-პედაგოგიური საქმიანობა აქტიურად მიმდინარეობდა მეცხოველეობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტსა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე, სადაც ის ხელმძღვანელობდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ საქმიანობას გენეტიკაში, ზოგად ბიოლოგიაში, მეცხოველეობასა და სხვა დისციპლინებში. მისი ავტორობით გამოცემულია სახელმძღვანელოები გენეტიკასა და ზოგად ბიოლოგიაში ქართულ და რუსულ ენებზე. გიორგი პაპალაშვილის პედაგოგიურმა მოღვაწეობამ საფუძველი ჩაუყარა გენეტიკოსთა ახალ თაობას.
გიორგი პაპალაშვილის სამეცნიერო კვლევები მოიცავდა გენეტიკის სხვადასხვა მიმართულებას. თავისი სამეცნიერო პრაქტიკის დასაწყისშივე მან ჩაატარა რამდენიმე მნიშვნელოვანი კვლევა რადიაციული გენეტიკის სფეროში, რომლის შედეგებიც აისახა მოგვიანებით მის მიერ გამოცემულ და საერთაშორისოდ აღიარებულ მონოგრაფიაში. ასევე მისი სამეცნიერო კვლევების სფეროს წარმოადგენდა მეაბრეშუმეობის და მეცხოველეობის სფეროები. აღსანიშნავია გიორგი პაპალაშვილის მიღწევები მრავალტაროიანი სიმინდის ახალი ჯიშის გამოგონებაში, რომელსაც დიდი გამოხმაურება მოჰყვა არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ საზღვარგარეთის მთელ რიგ ქვეყნებში და ფართოდ იქნა დამკვიდრებული სოფლის მეურნეობაში.
ლიტერატურა
ქართველი გენეტიკოსები
დაბადებული 25 დეკემბერი
დაბადებული 1908
გარდაცვლილი 20 იანვარი
გარდაცვლილი 1974
სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
ქართველი პროფესორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თეთრიშა

თეთრიშა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ვაზის სახელწოდება ქართულად „თეთრისა“-ს ნიშნავს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, იშვიათად ფრთიანი, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი — საშუალო ზომის, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, თეთრი ფერის. კანი მკვრივია და თხელი ცვილისებრი ფიფქითაა დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, გემო — ტკბილი და სასიამოვნო.
თეთრიშა საშუალო ან საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი 165-170 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის საშუალო წონა 150 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.5-7.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.1 გ/ლ-ს.
გამოიყენება როგორც სასუფრე ყურძნად, ისე სუფრის თეთრი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო ჰარმონიული და სასიამოვნოა.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 152
სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Uson

Uson, officially the Municipality of Uson, is a 3rd class municipality in the province of Masbate, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 57,166 people.
It is about southeast of Masbate City, connected by a paved coastal road, and located on Uson Bay which has an approximate area of .
History
Uson was created as a municipality through Executive Order No. 244 signed by President Elpidio Quirino on July 18, 1949.
Geography
The municipality is bounded by the municipality of Mobo on the north with the Balatucan river; on the east Uson is bounded by the Barangay Balocawe of the municipality of Dimasalang; on the south it is bounded by the Baldosa river and Palo Bandera of Cawayan; on the west the municipality is bounded by Milagros.
With and elevation of above sea level, Mount Uac is the highest point of the municipality. The mountain borders the three municipalities of Uson, Mobo and Milagros.
Uson has several rivers, including Balucaw River, Buenavista River, Buracan River, Calpi River, Dap-dap River, Mongahay River, Pinangapugan (Quezon) River, and the Sawang River which all flow into Uson Bay. East of the poblacion a lake can be found, Lake Calero.
Seismic activity
The Philippine Fault System from which almost all of the recorded strong earthquakes in the Philippines emanated, traverses eastern Uson. As a result, strong seismic activity in the form of frequent earthquakes can be experienced. Link to PHIVOLCS website
Climate
Barangays
Uson is politically subdivided into 35 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Arado
Armenia
Aurora
Badling
Bonifacio
Buenasuerte
Buenavista
Campana
Candelaria
Centro
Crossing
Dapdap
Del Carmen
Del Rosario
Libertad
Madao
Mabini
Magsaysay
Marcella
Miaga
Mongahay
Morocborocan
Mabuhay
Paguihaman
Panicijan
Poblacion Uson
Quezon
San Isidro
San Jose
San Mateo
San Ramon
San Vicente
Santo Cristo
Sawang
Simawa
Demographics
In the 2020 census, the population of Uson, Masbate, was 57,166 people, with a density of .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Masbate
Establishments by Philippine executive order
Mantua, Cuba

Mantua, Cuba
Mantua is a municipality and town in the Pinar del Río Province of Cuba.
History
It was founded in 1605 by Italian shipwrecked sailors as Mantua, Cuba. It was founded in 1719 under the name Guane del Norte. In 1866 it was established as a municipality. The settlement of Mantua is a National Monument of Cuba.
Geography
The municipality is divided into the barrios of Arroyos, Bartolo, Cabezas, Coronel Pozo (Lázaro), Fidel Pedraja, Guayabo, Macurijes, Mantua, Montezuelo and Pablo Suárez.
Mantua Municipal Museum is located in the José Martí street.
Demographics
In 2004, the municipality of Mantua had a population of 26,065. With a total area of , it has a population density of .
Transport
The town is the western endpoint of the "Circuito Norte" (CN) highway.
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Pinar del Río Province
მალიენი

მალიენი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-ბორხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,415739 კმ². მოსახლეობა — 3004 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - მალიენი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ჯოგინსი (ახალი შოტლანდია)

ჯოგინსი (ახალი შოტლანდია)
ჯოგინსი — სასოფლი თემი კანადაში, ახალი შოტლანდიის პროვინციის კამბერლენდის საგრაფოში. 2008 წლის 7 ივლისს, 15 კმ სიგრძის სანაპირო, ნამარხების შემცველი კლდე ოფიციალურად გახდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი. ნამარხთა მნიშვნელობიდან გამომდინარე, ხშირად ამ არეალს „კარბონული სისტემის გალაპაგოსს“ უწოდებენ.
არეალი მოიცავს კარბონული სისტემის ერთ-ერთ სრულ და საუკეთესოდ დაცულ ნამარხებს. მათ შორისაა ექვს მეტრზე მეტი სიმაღლის ხეების მორები, დიდი მრავალფეროვნების უხერხემლოების, თევზების, ამფიბიების და მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი რეპტილიების ნამარხები.
კლდე პირველი დაცული არეალი იყო, რომლის 7 ჰა ტერიტორიაც 1972 ისტორიული ობიექტების დაცვის აქტმა დაიცვა. 1989 წელს კი კლიდს ქვეშ მდებარე პლაჟი პლაჟების აქტით იქნა დაცული. 2006 წლიდან ბუნებრივი რესურსების სამინისტრო აქ მინერალების მოპოვებას კრძალავს. 2007 წლის 27 აპრილს, ჯოგინსის კლიფის ნამარხების არეალი 689 ჰა-მდე გაფართოვდა. 2008 წელს კი იგი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კანადაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Tide predictions for Joggins Wharf, Nova Scotia
Photographs of the War Memorial monument, Joggins
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კანადაში
ნინო ხუბულავა

ნინო ხუბულავა
ნინო ბესარიონის ასული ხუბულავა (დ. 29 ოქტომბერი, 1917, სოფელი ეკი, სენაკის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 მაისი, 1935, თბილისი) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მფრინავი ქალი. საკ. ალკკ. წევრი 1931 წლიდან. ნინო ხუბულავა დაიბადა 1917 წლის 29 ოქტომბერს ხელმოკლე ოჯახში. ოჯახის მეოთხე შვილი იყო. მშობლები მაშინ გარდაეცვალა როდესაც 4 წლისა იყო. სწავლობდა თბილისის კამოს სახელობის საფაბრიკო-საქარხნო სკოლაში 1930–32 წლებში, შემდგომ იქვე დაიწყო მუშაობა. 1932 წელს ჩაირიცხა პატაისკის მფრინავთა კურსებზე. 1934 წელს დაამთავრა თბილისის აეროკლუბთან შექმნილი საფრენოსნო სკოლა. მფრინავი 1935 წელს გახდა. იგი საავიაციო საქმის პროპაგანდის მიზნით მამაკაც მფრინავ ჯგუფთან ერთად აწყობდა გადაფრენებს საქართველოს რაიონებსა და სოფლებში, გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტით“ პროპაგანდას უწევდა საფრენოსნო საქმეს, რის შედეგად გაზეთის მკითხველთა შემოწირულებით ააგეს თვითმფრინავები „ზესტაფონი“, „სამრეწველო კოოპერაცია“, „რაბისი“. 1980 წელს ქალაქ ცხაკაიაში, მე-7 საშუალო სკოლის ეზოში, დაიდგა ხუბულავას ბიუსტი, რომლის ავტორები იყვნენ: რ. რუხაძე, გ. დრონოვი და დ. თევდორაძე, ხოლო ინიციატორი იზოლდა ჩიკვაიძე. ნინო ხუბულავა გარდაიცვალა 1935 წლის 27 მაისს, 17 წლის ასაკში. გარდაცვალების მიზეზის ოფიციალური ცნობა არარსებობს. დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე.
სქოლიო
დაბადებული 29 ოქტომბერი
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 27 მაისი
გარდაცვლილი 1935
ქართველი მფრინავები
სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ზორნიცა

ზორნიცა — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 1 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ შიროკო-პოლეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ზორნიცა, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს სეაბხტინ ალი კასიმი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
მანძილი (ერთეული)

მანძილი (ერთეული)
მანძილი (არაბ. მანზილ — სადგური, გაჩერება) — სიგრძის საზომი ერთეული XVIII საუკუნის საქართველოში. შემოვიდა ირანიდან, უდრიდა 15,5 კმ.
ლიტერატურა
სიგრძის საზომი ერთეულები
მთიანი ლაპლანდია

მთიანი ლაპლანდია ― ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 14 622 ადამიანს შეადგენს.
მუნიციპალიტეტები
სქოლიო
ფინეთის ქვერეგიონები
ლაპლანდია (ფინეთი)
დეკლო

დეკლო — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კასიის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 343 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ფხვენელნი

ფხვენელნი — ქართლის აზნაურთა საგვარეულო X საუკუნეში. სახელწოდება წარმოსდგა მათი სამამულე სოფელ ფხვენისიდან (გორის მუნიციპალიტეტი). „ქართლის ცხოვრების“ ცნობით X საუკუნის 50-იან წლებში ამ საგვარეულოს წარმომადგენლები ძმები სარა და გრიგოლ ფხვენელნი, ქართლისა და კახეთის აზნაურებთან ერთად, იბრძოდნენ აფხაზთა მეფის გიორგის გამაერთიანებელი პოლიტიკის წინააღმდეგ, ხელს უშლიდნენ მისი მფლობელობის დამყარებას ქართლსა და კახეთში. ამის შედეგად აფხაზთა მეფემ ვერ შეძლო კახეთის დაპყრობა და იქ კვლავ კახეთის ქორეპისკოპოსი კვირიკე დამკვიდრდა.
X საუკუნის შემდგომ ფხვენელნი აღარ იხსენიებიან წყაროებში. როგორც ჩანს, საქართველოს მონარქიის წარმოქმნის შემდეგ მათ, ისევე როგორც ქართლის სეპარატისტულად განწყობილმა სხვა დიდმა აზნაურებმა, დაკარგეს თავიანთი მამული.
ლიტერატურა
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
Kyrgyz Ala-Too Range

Kyrgyz Ala-Too Range
The Kyrgyz Ala-Too also known as Kyrgyz Alatau, Kyrgyz Range, and Alexander Range (until 1933) is a large range in the North Tien-Shan. It stretches for a total length of 454 km from the west-end of Issyk-Kul to the town Taraz in Kazakhstan. It runs in the east–west direction, separating Chüy Valley from Kochkor Valley, Suusamyr Valley, and Talas Valley. Talas Ala-Too Range adjoins the Kyrgyz Ala-Too in vicinity of Töö Ashuu Pass. The western part of Kyrgyz Ala-Too serves as a natural border between Kyrgyzstan and Kazakhstan.
Parts of the range are contained within Ala Archa National Park, a popular alpine recreation area.
Notable peaks
Semenov-Tian-Shansky Peak (4895 m)
Korona Peak (4860 m)
Free Korea Peak (4740 m)
Vladimir Putin Peak (4446 m)
See also
Ysyk-Ata Resort
References
Mountain ranges of Kyrgyzstan
Mountain ranges of Kazakhstan
Tian Shan
Mountain ranges of the Tian Shan
Acotango

Acotango is the central and highest of a group of stratovolcanoes straddling the border of Bolivia and Chile. It is high. The group is known as Kimsa Chata and consists of three mountains: Acotango, Umurata north of it and Capurata south of it.
The group lies along a north–south alignment. The Acotango volcano is heavily eroded, but a lava flow on its northern flank is morphologically young, suggesting Acotango was active in the Holocene. Later research has suggested that lava flow may be of Pleistocene age. Argon-argon dating has yielded ages of 192,000±8,000 and 241,000±27,000 years on dacites from Acotango. Glacial activity has exposed parts of the inner volcano, which is hydrothermally altered. Glacial moraines lie at an altitude of but a present ice cap is only found past of altitude.
The volcano is a popular hiking route in the Sajama National Park and Lauca National Park. It is on the border of two provinces: Chilean province of Parinacota and Bolivian province of Sajama. Its slopes are within the administrative boundaries of two cities: Chilean commune of Putre and Bolivian commune of Turco.
To climb the summit from the Chilean side is dangerous due to land mines, however it is relatively safe to climb the summit from the Bolivian side. The southern ascent starts over a glacier and passes an abandoned copper mine.
First Ascent and human presence
Acotango's first modern ascent was by Sergio Kunstmann, Pedro Rosende and Claudio Meier (Chile) October 14, 1965. It is believed that Pedro Rosende, a Chilean explorer, found the remains of firewood at the summit of Acotango. Because of this, it is thought that the mountain might have been one of the high Incan Andean sanctuaries. However, more exploration is needed to verify this information.
See also
K'isi K'isini
Kuntur Ikiña
Salla Qullu
List of volcanoes in Bolivia
List of volcanoes in Chile
List of stratovolcanoes
Notes
References
Volcanoes of Arica y Parinacota Region
Stratovolcanoes of Chile
Subduction volcanoes
Pleistocene stratovolcanoes
Volcanoes of Oruro Department
Mountains of Chile
Bolivia–Chile border
International mountains of South America
Six-thousanders of the Andes