PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოსაზღვრე ხიდი

მოსაზღვრე ხიდი — საავტომობილო და საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. კრიუკოვის არხზე. აკავშირებს სპასკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 24,1 მეტრი, სიგანე - 15,4 მ.
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს ფონტანკის სანაპიროს ჩრდილოეთ ნაწილში ნომერ 141 და 143 სახლებს შორის, იქ სადაც ერთმანეთს ერთვის მდინარე ფონტანკა და კრიუკოვის არხი.
დინების ქვემოთ მდებარეობს სტარო-ნიკოლსკის ხიდი.
უახლოესი მეტროსსადგურია „ტექნოლოგიური ინსტიტუტი“ (1,3 კმ).
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1820 წლიდან და დაკავშირებულია მისი მდებარეობის ხასიათთან (აკავშირებს ფონტანკის სანაპიროს კრიუკოვის არხთან). XIX საუკუნეში ხიდს ეწოვებდა ნიკოლსკის სანაპიროს ხიდი (1821-1822 წწ.) და დამაკავშირებელი ხიდი (1849-1875 წწ.), რადგან ხიდი აკავშირებდა სპასკისა და კოლომენსკის ნაწილს.
ისტორია
ხიდი აგებულია 1782-1787 წლებში კრიუკოვის არხის ხიდების ტიპური პროექტის მიხედვით: სამმალიანი ხის ხიდი, მოპირკეთებული გრანიტით, ცენტრალური ნაწილი გასახსნელი იყო, გვერდებისა კი კოჭებიანი. პროექტის ავტორი უცნობია.
1800-1810 წლებში ხის გასახსნელი მალა შეცვალეს ხის კოჭებიანი მალით. 1867 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 1888 წელს ხის ყველა ნაწილი მეტალის ნაწილებით შეცვალეს.
1964 წელს ხიდი გადააკეთეს ინჟინერ ე. ე. როზენფელდის პროექტის მიხედვით რათა გაეყვანათ გათბობის მილები. ხიდის მალები გადახურეს მეტალის საყრდენებით, რამაც გამოიწვია ხიდის ისტორიული სახის დამახინჯება და არქიტექტურული ერთიანობის დარღვევა ნაპირის მიმდებარე მონაკვეთებთან.
ლიტერატურა
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 335. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
რესურსები ინტერნეტში
Смежный мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Смежный мост // Энциклопедия Санкт-Петербург
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ჟავგური

ჟავგური — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 99 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1627 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩიმიშლიის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
განჯა-ყარაბაღული კულტურა

განჯა-ყარაბაღული კულტურა — გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის არქეოლოგიური კულტურა აზერბაიჯანის დასავლეთ რაიონებში, ცნობილია ხოჯალი-ქედიბეკური (გადაბეიური) კულტურის სახელწოდებითაც. მისი შესწავლა დაიწყო XIX საუკუნის 90-იან წლებიდან. ძეგლები 3 ჯგუფად იყოფა: ყარაბაღის (მთიანეთი და მთისპირა ადგილები), ქედაბეკის (გადაბეის) (მცირე კავკასიონის ჩრდილოეთი ნაწილი და მთისპირა ზოლი) და კიროვაბად-ხანლარისა (მტკვრის მარჯვენა ნაპირის დაბლობი). ეს ძეგლებია: დიდი და მცირე მიწაყრილიანი, ქვაყრილიანი გორასამარხები, ე. წ. ქვაყუთები და ორმოსამარხები, გამაგრებული (მთისპირას) და ღია ნამოსახლარები (მთისპირას და დაბლობში), ლითონსამსხმელო (ლენინქენდთან) და კაჟის ნაკეთობათა (ქილიქ-დაღზე) სახელოსნოები. ყარაბაღ-ქედაბეკის (გადაბეის) ჯგუფებს განეკუთვნება ციკლოპური სიმაგრეები. მიცვალებულებს უმეტესად ხელფეხმოკეცილს, იშვიათად - გაშოტილს ან მჯდომარეს მარხავდნენ. გვხვდება კრემაციაც, დანაწევრებული სახით დაკრძალვა და სხვა.
ამ კულტურაში გამოიყოფა 3 ეტაპი:
ადრინდელი - ძვ. წ. XIII-XI საუკუნეები (დამახასიათებელია წვერკაუჭებული დანები, შედგენილტარიანი სატევრები, ლურსმნისებრი საკინძები და სხვა. კიროვაბად-ხანლარის ჯგუფში - ფართოპირიანი დანები, მასრიანი შუბისპირები, საფეთქლე რგოლები, სფერულტარიანი ჭურჭელი, ხელადები, ინკრუსტირებული გეომეტრიული სახეებით შემკული ჯამები და სხვა);
განვითარებული - ძვ. წ. XI-IX საუკუნეები (დამახასიათებელის ბრინჯაოს ბრტყელი და ჩუგლუგის ტიპის ცულები, „წინააზიური“ ტიპის სატევრები, მახვილები, მასრიანი ფოთლისებური შუბისპირები, ორთითბი, ღეროიანი ისპირისპირები, ოთხნაწილადი ლაგმები, გრავირებული სარტყლები; ორნამენტებირებული და მოხატული შავი და მონაცისფრო თიხის ჭურჭელი);
გვიანდელი — ძვ. წ. IX-VII საუკუნეები (დამახასიათებელია რკინის მასრიანი და ყუნწიანი ვიწრო შუბისპირები, სატევრები, დანები, ბრინჯაოს ორნაწილედი ლაგმები; მონაცრისფრო თიხის ჭურჭელი, იშვიათად - ინკრუსტირებული; შემორჩენილია ადრინდელი ტიპის ბრინჯაოს სატევრები, შუბისპირები, ისრისპირები, ლაგმები, სამკაული).
განჯა-ყარაბაღული კულტურის მატარებელი ტომები დაკავშირებული ყოფილან ადგილობრივ ქედაბეკისა (გადაბეისა) და ყარაბაღოის სპილენძის საბადოებსა და მთის საძოვრებთან; მათ ურთიერთობა ჰქონდათ მეზობელ საწარმოო რაინებთანაც. აშკარაა ყარაბაღის ძეგლების, განსაკუთრებით ხოჯალისა და არჩაძორის მდიდრული სამაროვნების, მჭიდრო კონტაქტი ძველ აღმოსავლეთთან. როგორც ჩანს, მესაქონლეობის აღმავლობასთან ერთად ამ ტომებში დამკვიდრდა პატრიარქატი, გაღრმავდა ქონებრივი უთანასწორობა, სიმდიდრით გამოირჩევა პატრიარქთა, საგვარეულო და სატომო არისტოკრატიის სამარხები - დიდი გორასამარხები, რომლებშიც აღმოჩენილია მრგვალი ოქროს ნივთი. შეწირული მონის, მსახურის და შეიარაღებული რაზმელის ჩონჩხები (ახმახის, ადამიანის გორასამარხები). ამ პერიოდის სამაროვნები მოწმობენ ცალკეულ ტომთა ქონებრივ გამორჩეულობასაც. ამ სოციალურ-ეკონომიკური ძვრებით გამოწვეული საომარი სიტუაციით აიხსნება ციკლოპური ციხესიმაგრეებისა და გამაგრებული ნამოსახლარების გამოჩენა ცენტრალურ ამიერკავკასიაში.
ლიტერატურა
ფიცხელაური კ., აღმოსავლეთ საქართველოს ტომთა ისტორიის ძირითადი პრობლემები (ძვ. წ. XV-VII სს.), თ., 1973;
გოგაძე ე., ქსე, ტ. 2, გვ. 691, თბ., 1977
არქეოლოგიური კულტურები
აზერბაიჯანის ისტორია
აზერბაიჯანის არქეოლოგიური ძეგლები
კრუდსები

კრუდსები — 2013 წლის ამერიკული 3D კომპიუტერული ანიმაციის ტექნოლოგიით შექმნილი სათავგადასავლო კომედიური ფილმი, გამოშვებული DreamWorks Animation-ის და გავრცელებული 20th Century Fox-ის მიერ. მისი პერსონაჟების როლებს ახმოვანებენ ნიკოლას კეიჯი, რაიან რეინოლდსი, ემა სტოუნი, კეთრინ კინერი, კლარკ დიუკი და კლორის ლიჩმენი. ფილმი გამოდის 2013 წლის 22 მარტს. იგი იქნება DreamWorks Animation-ის პირველი ფილმი, რომელსაც 20th Century Fox გაავრცელებს.
სქოლიო
2013 წლის ანიმაციური ფილმები
DreamWorks Animation-ის ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
Siyazan

Siyazan (Tat: Siyəzən) is a city, municipality and the capital of the Siyazan District of Azerbaijan. It has a population of 24,900. The city's name is said to be derived from Persian, meaning "White Women", a reference to the original population of Tats. Another explanation links the name with the Persian word siyah, meaning "black".
References
Bibliography
External links
Populated places in Siyazan District
ცხინვალის რაიონი

ცხინვალის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სსრკ-ში, საქართველოს სსრ-ს, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სამხრეთ ნაწილში. საქართველოს კანონმდებლობით რაიონი გაუქმებულია, მის ტერიტორიაზე კი სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციული ერთეულის ფარგლებში მოქცეულია ქურთისა და ერედვის მუნიციპალიტეტები და ქალაქი ცხინვალი. მარიონეტული დე ფაქტო სამხრეთო ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით რაიონი აგრძელებს არსებობას ძველ საზღვრებში.
ისტორია
1917 წლამდე ცხინვალის რაიონი შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში. 1922-1963 წლებში შედიოდა სამხრეთ ოსეთის აო-ში. 1963-1964 წლებში გაუქმებული იყო რაიონის ტერიტორიის ნაწილი შეუერთდა ზნაურის რაიონს, ნაწილი კი - ლენინგორის რაიონს. 1965-1991 წლებში კვლავ იბრუნებს რაიონის სტატუსს და კვლავ სამხრეთ ოსეთის დაქვემდებარებაშია. მისი ფართობი იყო - 981,9 კმ². მის შემადგენლობაში შედიოდა 1 ქალაქი, 12 სასოფლო საბჭო და 139 სოფელი. ადმინისტარაციული ცენტრი იყო ქალაქი ცხინვალი.
1991 წელს 27 აპრილს ცხინვალის რაიონი გაუქმდა და მთლიანად შეუერთდა გორის რაიონს.
სქოლიო
ცხინვალის რაიონი
თამარ თენეიშვილი

თამარ თენეიშვილი (დ. 16 მარტი, 1919, სოფ. ბახვი, ოზურგეთის რაიონი — გ. 5 დეკემბერი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მასწავლებელი (1973).
ბიოგრაფია
თამარ თენეიშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის პედაგოგიური ფაკულტეტის საორგანიზაციო მეთოდური დარგი 1932 წელს.
1932–1937 წლებში მუშაობდა გორის პედაგოგიური სასწავლებლის დირექტორის მოადგილედ სასწავლო დარგში, აქვე ასწავლიდა გეოგრაფიასა და პედაგოგიკას; 1939–1943 წლებში სწავლობდა საქართველოს განათლების სახალხო კომისარიატის (განსახკომი) დაწყებითი და საშუალო სკოლის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში გეოგრაფიის სწავლების მეთოდიკის სპეციალობაზე.
1954 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია; 1949–1952 წლებში მუშაობდა თბილისის მე-10 საშუალო სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებლად, ხოლო 1952–1954 წლებში თბილისის 55-ე საშუალო სკოლაში; 1958–1973 წლებში კითხულობდა ლექციებს გეოგრაფიის სწავლების მეთოდიკაში თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
ბიბლიოგრაფია
საქართველოს სსრ გეოგრაფიის სწავლების მეთოდიკა. თბ., 1956.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჩიფსების თაობა

ჩიფსების თაობა
„ჩიფსების თაობა“ — ქართული კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „ფორმულა კრეატივმა“ გადაიღო რუსთავი 2-ის დაკვეთით 2008 წელს. სერიალი არის ტელეკომპანია "მზის" დაკვეთით გადაღებული სერიალის, "ბიჭები და გოგონების" გაგრძელება. სერიალი რუსთავი 2-ის ეთერში გადიოდა ყოველდღე 19:15 საათზე. 2008 წლის სექტემბერში სერიალი ჩაანაცვლა მისმა გაგრძელებამ, სერიალმა "ჩვენი ოფისი"
სიუჟეტი და გმირები
სერიალი მოგვითხრობს მეგობრების კომედიურ და მხიარულ ისტორიას. ნიკა, ლაშა და დოლჩე მუშაობენ სარეკლამო სააგენტოში მათი უფროსია ნატა. ვახო არის მექალთანე თუმცა კუსიას გამოჩენის შემდეგ მისი ცხოვრება იცვლება, თეკლა და ლაშა ახალგაზრდა წყვიალია, რომელიც მშობლებთან ერთად ლადოსთან და მანჩოსთან ერთად ცხოვრობენ, ამიტომ თეკლა ხშირად ნერვიულობს და არის აღელვებული რადგან ჯერ არ იცის როგორ მართოს ცხოვრება მის მეორენახევართან ერთად, დოლჩე ცდილობს გოგონებთან ურთიერთობა ააწყოს და ამისთვის ვახოს ხშირად მიმართავს დასახმარებლად, ნიკა მშობლების გარდაცვალების შემდეგ თავის ძმასთან მყუდროსთან ერთად ცხოვრობს ძალიან მოსწონს ნინი ცუმცა მისთვის ამის თქმას ვერ ბედავს, მყუდრო ყველაზე განსხვავებული პერსონაჟია სერიალში ის ყოველთვის ტრუსებშია და მის ძმას ყოველთის ნერვებს უშლის, ჯუგლაძე ყველაზე ფიცხი პერსონაჟია ამიტომ ადვილად ბრაზდება ყველაფერზე ძალინ მოსჭონს კუსია. სანდრიკო კუსიას ძმაა და არ მოსწონს მისი ურთიერთობა ვახოსთან. ნატა მკაცრი უფროსია და ძალიან მოსწონს სანდრიკო.
გადაღება
ფორმულა კრეატივი სპეციალურად სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციას და გადაღება მიმდინარეობდა პავილიონში, შვიდ სხვადასხვა ლოკაციაში: ახალდაქორწინებულთა სახლის მისაღებ ოთახში, სამზარეულოში, მთავარი გმირის ოთახში, კაფეში, რადიოს საეთერო სტუდიაში და ქალთა სილამაზის სალონში
მუსიკა
ფორმულა კრეატივი და ჯგუფი 18 ხშირად მუშაობენ ერთად, მათ შორის ამ სერიალისთვისაც ჯგუფმა დაწერა სიმღერა როცა სიყვარული მოვა, რომელიც სერიალის მთავარი თემა გახდა. ჯგუფი 18 მუშაობდა ფილმზე რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს საუნდტრეკზე და გააცოცხლა ცნობილი ჯგუფის სახეს სიმღერა თოვლი მოსულა.
როლებში
რესურსები ინტერნეტში
ჩიფსების თაობა 47-ე სერიის ნაწყვეტი
ჩიფსების თაობა შესავალი
ჯგუფი 18 როცა სიყვარული მოვა
ჯგუფი 18 როცა სიყვარული მოვასერიალის მთავარი თემა
ჩიფსების თაობა დასასრული
ჩიფსების თაობა პრომო
ჩიფსების თაობის გმირები ვანოს შოუში
ჩიფსების თაობა სერია
ქართული ტელესერიალები
2008 წლის ქართული ტელესერიალები
რუსთავი 2
ინდოეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდოეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეერთედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფეტიშიზმი

ფეტიშიზმი (< < < ) — საგანი, რომელსაც ზებუნებრივ ძალას მიაწერენ, უფრო ხშირად ხელთნაკეთი საგანი, რომელზეც ჰგონიათ, რომ სხვებზე ძალაუფლება აქვს. არსებითად, ფეტიშიზმი არის საგნისადმი მიწერილი ძალაუფლების ან ჩვეული ფასეულობისათვის დამახასიათებელი ემიკური ატრიბუტი.
ისტორია
ფეტიშიზმის გაგება თავდაპირველად პორტუგალიელებმა ჩამოაყალიბეს იმ საგნების აღსაწერად, რომლებსაც დასავლეთ აფრიკის ადგილობრივები რელიგიურ კულტებად იყენებდნენ.
ეს კონცეფცია ევროპაში პოპულარული 1757 წლისთვის გახდა, როდესაც გრაფმა შარლ დე ბროსმა იგი დასავლეთაფრიკული რელიგიის მაგიური ასპექტები ძველ ეგვიპტელთა რელიგიას შეადარა. მოგვიანებით, კონეცფცია ასევე გამოიყენა ოგიუსტ კონტმა თავის რელიგიის ევოლუციის თეორიაში, სადაც ის ფეტიშიზმს ყველაზე ადრეული სტადიის პოსტულატად მიიჩნევდა, რასაც შემდეგ პოლითეიზმი და მონოთეიზმი მოსდევდა.
იხილეთ აგრეთვე
სექსუალური ფეტიშიზმი
რესურსები ინტერნეტში
The Catholic Encyclopaedia: fetishism - The Catholic View.
Andrew Lang, Fetishism and Spiritualism , The Making of Religion, (Chapter VIII), Longmans, Green, and C°, London, New York and Bombay, 1900, pp. 147–159.
რელიგიის ისტორია
კალოიანცი

კალოიანცი — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 277 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ კალოიანცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის კალოიანცი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს მეჰმედ ხასან ნეჯიბი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
სამეფო ბრძოლა (ვიდეო თამაშების ჟანრი)

სამეფო ბრძოლა (ვიდეო თამაშების ჟანრი)
სამეფო ბრძოლა — მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაშის ერთ-ერთი ჟანრი, რომელიც თავის თავში აერთიანებს გადარჩენის სიმულატორის ელემენტებს last man standing გეიმპლეით.
ჟანრის განსაკუთრებულ მახასიათებელს წარმოადგენს ეგრეთ წოდებული კუმშვადი „უსაფრხთო ზონა“ — რაც უფრო დიდხანს გრძელდება მატჩი, მით უფრო ნაკლები სივრცე რჩება მოთამაშისთვის ხელმისაწვდომი. ჟანრის დასახელება მომდინარეობს 2000 წლის იაპონური ფილმიდან „სამეფო ბრძოლა“, რომელიც თავის მხრივ დაფუძნებულია იაპონელი მწერლის, ტაკამი კოშიუნის იმავე სახელწოდების რომანზე.
„სამეფო ბრძოლის“ ჟანრს საფუძველი მასშტაბური ონლაინ-თამაშების, „ARMA 2“ და Minecraft-ის მოდების სახით ჩაეყარა, ხოლო თამაშებმა როგორებიცაა „PlayerUnknown's Battlegrounds“ (2017), „Fortnite Battle Royale“ (2017), „Apex Legends (2019) და „Call of Duty: Warzone“ (2020)
ათწლეულის მიწურულს ჟანრის კულტურულ ფენომენად ჩამოყალიბება განაპირობა. გამოსვლიდან ერთ თვეში თითოეულ მათგანს ჰყავდა ათ მილიონამდე მოთამაშე.
სქოლიო
კომპიუტერული თამაშების ჟანრები
სამეფო ბრძოლის თამაშები
გულჩარა

გულჩარა, გულჩორა — ქართველი დიპლომატი ქალი XVI საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედსა და XVII საუკუნის დამდეგს; ზოგიერთი მოსაზრებით, გიორგი X-ის ასული (თინათინ ბატონიშვილი).
შაჰ თამაზ I-ის მეფობის დროს (1524–1576) გულჩარა ირანში ცხოვრობდა. 1578 წელს იგი საქართველოში დაბრუნდა. 1600 წელს ქართლის მეფე სიმონ I-ის ტყვეობიდან გამოსახსნელად სტამბოლში გაიგზავნა დელეგაცია, რომლის შემადგენლობაში იყვნენ გულჩარა და მისი ძმა დავითი. იქ დაუახლოვდა სულთნის დედას და მისი ნდობა დაიმსახურა.
ირან-ოსმალეთის ომის დროს (1602-1612) სულთანმა და მისმა დედამ აბას I-თან მოლაპარაკება მიანდვეს, ზავის შემოხვევაში სულთანი ჰპირდებოდა სიმონ I-ის განთავისუფლებას. საზავო პირობების შეთანხმების მიზნით გულჩარა რამდენიმეჯერ შეხვდა სულთანსა და შაჰს. 1612 წლის სექტემბერს გულჩარა ირანის ელჩის თანხლებით სტამბოლში დაბრუნდა. თავისი დიპლომატიური ნიჭის წყალობით გულჩარამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ირან-ოსმალეთის 1612 წლის საზავო ხელშეკრულების დადებაში.
ლიტერატურა
ქართველი დიპლომატები
ქართველი ქალები
აზრი (თბილისი)

აზრი (თბილისი)
„აზრი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკური) მიმართულებისა. გამოდიოდა 1908 წელა თბილისში (გამოვიდა 27 ნომერი). რედაქტორ-გამომცემელი — თ. ოთხმეზური. გაზეთი დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ლუნდი

ლუნდი — ქალაქი სამხრეთ შვედეთში, სკონეს პროვინციაში, ლუნდის მუნიციპალიტეტის ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 82 800 ადამიანია, მთლიანი მუნიციპალიტეტის კი 110 824.
მიჩნეულია, რომ ქალაქი 990 წელს დაარსდა, როდესაც სკონე დანიას მიეკუთვნებოდა. სულ მალე ის ბალტიის ზღვის რეგიონის მთავარი ქრისტიანული ცენტრი გახდა, იმ დროს, როდესაც ქრისტაინული მისიებისთვის ეს არეალი ჯერ კიდევ საზღვრად რჩებოდა. 1103 წლისთვის ქალაქი არქისაეპისკოპოსო ცენტრი იყო. ცენტრალურ ნაწილში აღმართულია ლუნდის კათედრალი, რომელიც 1090-1145 წლებშია აგებული.
1666 წელს დაარსებული ლუნდის უნივერსიტეტი დღეისათვის სკანდინავიის ერთ-ერთი უდიდესი საგანმანათლებლო-სამეცნიერო ინსტიტუციაა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტურისტული ინფორმაცია
სქოლიო
შვედეთის ქალაქები
თბილისი (გაზეთი)

თბილისი (გაზეთი)
„თბილისი“ — ქართულენოვანი გაზეთი, გამოდიოდა თბილისში. 1958–1990 წლებში საქართველოს კომპარტიის თბილისის კომიტეტისა და საქალაქო საბჭოს, 1990–1992 წლებში კი — საქართველოს უზენაესი საბჭოს პერიოდული ბეჭდვითი ორგანო. 1992–2006 წლებში „თბილისი” დამოუკიდებელი, თავისუფალი სტატუსის მქონე გაზეთი იყო.
გაზეთ „თბილისის“ პირველი ნომერი გამოვიდა 1958 წლის 15 იანვარს. იმავე წლის ივლისამდე გაზეთს ჰქონდა რუსულენოვანი დუბლიკატი. სხვადასხვა დროს გაზეთის რედაქტორები იყვნენ: ნიკოლოზ ჯაში (1958–81), ოთარ იოსელიანი (1981–85), არჩილ გოგელია (1985–89), ნარგიზა მგელაძე (1989–90), ნ. ბოცვაძე (1990–92), გ. ზურაბიშვილი (1992–95), ა. ციცქიშვილი (1995–97), იოსებ ჭუმბურიძე (1997–2006). გაზეთი, თავისი არსებობის განმავლობაში აქტიურად ეხმიანებოდა თბილისის ცხოვრების სხვადასხვა საკითხებს; რეგულარულად ქვეყნდებოდა კრიტიკული წერილები სხვადასხვა პრობლემის თუ დედაქალაქსა და ქვეყანაში მიმდინარე კულტურული ცხოვრების შესახებ, ლიტერატურული ნაწარმოებები, სტატიები სამეცნიერო სიახლეების თაობაზე, სპორტის ახალი ამბები. XX საუკუნის 70-იან წლებში დაარსდა გაზეთის ყოველკვირეული სარეკლამო დამატება „ცნობის ფურცელი“ და მისი რუსულენოვანი დუბლიკატი „Рио“ (Реклама – информация – объявления). XX საუკუნის 90-იანი წლების შემდგომ განვითარებული საბაზრო ურთიერთობების პირობებში 2006 წელს გაზეთი დაიხურა.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ჟერუმენია

ჟერუმენია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 145 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 390 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.35 კმ²-ზე. ფართობი 1 867 313 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
NGC 937

NGC 937 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1884 წლის 12 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
სერბეთის დემოგრაფია

სერბეთის დემოგრაფია
სტატია მოიცავს სერბეთის მოსახლეობის დემოგრაფიულ მახასიათებლებს, მათ შორის სიცოცხლსისა და სიკვდილის სტატისტიკებს, რელიგიურ და ეთნიკურ ჯგუფებს, განათლების დონეს, მოსახლეობის ჯანმრთელობასა და სხვა ასპექტებს.
პროექტები
სიცოცხლის სტატისტიკა
1880–1887
წყარო:
1900–1912
წყარო:
1950–2014
სერბეთის მონაცემები (არ მოიცავს კოსოვოს).
წყარო:
წინასწარი მონაცემები
ეთნიკური ჯგუფები
რელიგია
სერბეთი რელიგურად მრავალფეროვანი ქვეყანაა, მოსახლეობის უმრავლესობა მართლმადიდებელია, უმცირესობას წარმოადგენენ მუსულმანები, კათოლიკეები, პროტესტანტი და სხვა რელიგიის მიმდევრები.
სერბეთში დაახლოებით 6 079 396 მართლმადიდებელი ცხოვრობს, რაც ქვეყნის მოსახლეობის 84.5% პროცენტს შეადგენს. სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესია ქვეყნის უდიდესი და ტრადიციული ეკლესიაა, რომლის მიმდევართა უმრავლესობაც ეროვნებით სერბია. ქვეყანასი სხვა მართლმადიდებელი მოსახლეობაც ცხოვრობს, მათ შორის მონტენეგროელები, რუმინელები, ვლახები, მაკედონელები და ბულგარელები.
სერბეთში 356 957 (მთელი მოსახლეობის 5%) კათოლიკეა, რომელთა უმეტესობა ვოევოდინაში (განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ნაწილში) ცხოვრობს, აღსანიშნავია, რომ ვოევოდინაში ბევრი ეთნიკურად განსხავებული ადამიანი ცხოვრობს (უნგრელები, ხორვატები, ბუნევცები, მცირე რაოდენობით სლოვაკები და ჩეხები). პროტესტანტ მაცხოვრებელთა საერთო რაოდენობა ქვეყნის მოსახლეობის 1%-ს შეადგენს, მათი უმეტესობა ძირითადად სლოვაკები და რეფორმისტული უნგრელები არიან.
სერბეთში დაახლოებით 222 282 მუსულმანი ცხოვრობს, რაც მთელი მოსახლეობის 3% შეადგენს. ამ მაცვენებლით ისლამი სერბეთში სიდიდით მესამე რელიგიაა. სერბეთის სამხრეთ რეგიონებში ისლამს ძლიერი ისტორია აქვს. ბოსნიელებს სერბეთის მუსულმან მოსახლეობაში ყველაზე დიდი საზოგადოება აქვთ. ქვეყანაში მაცხოვრებელი ბოშების თითქმის მესამედიც მუსულმანია.
ათეისტთა საერთო რაოდენობა სერბეთში 80 503 (ქვეყნის მოსახლეობის 1.1%) ადამიანს შეადგენს, 4 070 ადამიანი კი აგნოსტიკოსია.
სქოლიო
სერბეთის დემოგრაფია
Gnamptogenys rastrata

Gnamptogenys rastrata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მოლუკის კუნძულები

მოლუკის კუნძულები — არქიპელაგი ინდონეზიის შემადგენლობაში, მალაის არქიპელაგში. გეოგრაფიულად, არქიპელაგი მდებარეობს კუნძულ სულავესსა და ახალ გვინეას შორის. ამ კუნძულების ისტორიული სახელია „სანელებლების კუნძულები“, როგორც მას ჩინელები და ევროპელები უწოდებდნენ.
კუნძულთა უმრავლესობა მთაგორიანია, აქტიური ვულკანებითა და ნოტიო კლიმატით. საკმაოდ მრავალფეროვანია მცენარეული საფარი.
როგორც ტურისტულ ლიტერატურაში მოიხსენიებენ, არქიპელაგი შედგება 999 კუნძულისაგან. მათი საერთო ფართობია 74 505 კმ³. არქიპელაგის უდიდესი კუნძულებია: ჰალმაჰერა, სერამი, ბურუ, ამბონი, ტერნატე, ტიდორე, არუ, კაი.
რესურსები ინტერნეტში
მოლუკის კუნძულების დეფორესტაცია
ესპანელთა ყოფნა მოლუკის კუნძულებზე
არქიპელაგები
ინდონეზიის კუნძულები
ირაკლი კომახიძე

ირაკლი კომახიძე (დ. 26 მარტი, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი, ქობულეთის „შუქურას“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1997
ქართველი ფეხბურთელები
ქობულეთის შუქურას ფეხბურთელები
დაბადებული 26 მარტი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
ლამპის რაიონი (ლამპა)

ლამპის რაიონი (ლამპა)
ლამპის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ლამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 892 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 202 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 675.82 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
ლამპის პროვინციის რაიონები
Acropyga wheeleri

Acropyga wheeleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Acropyga
ძვ. წ. 228

ძვ. წ. 228
მოვლენები
პირველი ილირიული ომი დასრულდა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ლოს-მარინესი

ლოს-მარინესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10 კმ². მოსახლეობა — 399 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლოს-მარინესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
არხანგელსკოე

არხანგელსკოე — XVIII-XIX საუკუნეების რუსული საკარმიდამო ანსამბლი მოსკოვიდან 20 კმ-ზე. 1703-1810 წლებში არხანგელსკოე თავად გოლიცინების საკუთრება იყო, 1810-1917 - თავად იუსუპოვებისა. ამჟამად მუზეუმია. კლასიციზმის სტილით ნაგებ ანსამბლში (1813-იდან მშენებლობაში მონაწილეობდნენ: არქიტექტორები ო. ბოვე, ე. ტიურინი, ს. მელნიკოვი და სხვა) შედის სვეტებიანი სასახლე (1780, შევალიე დე გერნის პროექტი), პარკი ქანდაკებებით, შადრევნებითა და საპარკო ნაგებობებით, თეატრი, შემონახულია ძვ. დეკორაციები, ავეჯი, კერამიკა, აგრეთვე მდიდარი ბიბლიოთეკა, სურათები (ვან დეიკის, ტიეპოლოს, ბუშესა და სხვა ტილოები), ანტიკური ქანდაკების ორიგინალები, ფალკონესა და ე. ბუშარდონის ქანდაკებები და სხვა.
არხანგელსკოეს ანსამბლში შედის აგრეთვე მიქელ მთავარანგელოზის ეკლესია (1646) და ორანჟერეების ადგილას აშენებული ორი სანატორიუმი (1934 - 1937, სამხედრო ინჟინერი ვ. აპიშკოვი. 1965 არხანგელსკოეში ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
ლიტერატურა
რუსეთის არქიტექტურა