PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Tapiraí, Minas Gerais

Tapiraí, Minas Gerais
Tapiraí is a Brazilian municipality located in the west of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was 1,872 people living in a total area of 412 km². The city belongs to the meso-region of Oeste de Minas and to the micro-region of Piumhi. It became a municipality in 1954.
Location
The city center of Tapiraí is located at an elevation of 673 meters on a plateau about 32 km south of the important federal highway BR-262 (Uberaba-BeloHorizonte), to which it is connected by highway BR-354. Neighboring municipalities are: Campos Altos (N), Córrego Danta (E), Bambuí (S), Piumhi (S), and Medeiros (W).
The distance to Belo Horizonte is 261 km.
Economic activities
Services and agriculture are the most important economic activities. The GDP in 2005 was approximately R$23 million, with one half million reais from taxes, 7 million reais from services, one half million reais from industry, and 15 million reais from agriculture. There were 298 rural producers on 24,000 hectares of land. 38 farms had tractors (2006). Approximately 1,000 persons were dependent on agriculture. The main crops are coffee, rice, beans, and corn. There were 14,000 head of cattle (2006).
There were no banks (2007) and 166 automobiles (2007), giving a ratio of 5 inhabitants per automobile.
Health and education
In the health sector there were 3 public health clinics (2005). Patients with more serious health conditions are transported to Araxá, Formiga or Divinópolis, which are connected by good roads. Educational needs of 315 students were met by 2 primary schools, 1 middle school, and 1 pre-primary school.
Municipal Human Development Index: 0.739 (2000)
State ranking: 357 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 2171 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 84%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$182.00 was below the state and national average of R$277.00 and R$297.00 respectively. Poços de Caldas had the highest per capita monthly income in 2000 with R$435.00. The lowest was Setubinha with R$73.00.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
ინანჩოღულარები

ინანჩოღულარები
ლადიკი ან ინანჩოღულარები — ანატოლიის თურქმანული ბეილიქი, რომელიც რუმის სელჩუკთა სასულთნოს დაშლის შედეგად წარმოიშვა. ბეილიქის დედაქალაქი ლადიკაში (დენიზლი) მდებარეობდა.
ისტორია
ინანჩოღულარები 1262-1368 წლებში თანამედროვე თურქეთის, დენიზლის პროვინციის მიდამოებს განაგებდნენ. ბეილიქის სახელი ანატოლიის ბერძნული ქალაქი ლაოდეკიასგან მომდინარეობს. თავდაპირველად ინანჩოღულარები რუმის სასულთნოს ემორჩილებოდნენ. 1335 წლისთვის მათ ილხანიდების მფარველობა მიიღეს, ხოლო მოგვიანებით კი გერმიანიდებს დაემორჩილდნენ. არსებობს ვარაუდი რომ ინანჩოღულარების დინასტია გერმიანიდების ერთ-ერთი შტოა.
ბეილიქის შექმნა უკავშირდება მეჰმედ ბეგის, რომელიც 1261 წელს რუმის სულთნის წინააღმდეგ აჯანყდა და მომდევნო წელს მონღოლთა მეშვეობით ნახევრად დამოუკიდებელი ბეილიქი ჩამოაყალიბა. მონღოლთა დაპყრობებისგან გამოქცეული თურქმანული ოჯახები ხშირად თავს დენიზლის (ლადიკი) მიდამოებს აფარებდნენ. გაურკვეველი მიზეზებით მეჰმედ ბეგი მონღოლებმა შეიპყრეს და სიკვდილით დასაჯეს. მის ნაცვლად კი ალი ბეი დანიშნეს, რომელიც მოგვიანებით რუმის სულთნის ქვეშევრდომი გახდა, ალი ბეგის შემდეგ ბეილიქს მისი შვილები ინანჩ ბეგი და ტოგან ფაშა მართავდნენ. 1368 წელს ქალაქი დენიზლი გერმიანიდების ხელში გადავიდა და ბეილიქმა არსებობა შეწყვიტა.
მართველთა სია
სქოლიო
აზიის ისტორიული სახელმწიფოები
ანატოლიის ბეილიქები
თურქული დინასტიები
Şəmətük

Şəmətük (also, Shamatuk and Shematuk) is a village and municipality in the Astara Rayon of Azerbaijan. It has a population of 462. The municipality consists of the villages of Şəmətük, Sipiyaəlfətik, and Xıçaso.
References
Populated places in Astara District
სიღინჯაყი

სიღინჯაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1943 კაცი. <
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
Cəngan

Cəngan may refer to:
Cəngan, Jalilabad, Azerbaijan
Cəngan, Neftchala, Azerbaijan
Cəngan, Sabirabad, Azerbaijan
Cəngan, Salyan, Azerbaijan
Dzhangyan, Azerbaijan
1128

1128
მოვლენები
რომის პაპმა ჰონორიუს II-მ ტამპლიერთა ორდენი ცნო.
სტეფანოს ორბელიანის ცნობით, ქართველებმა აიღეს ქ. ხუნანი, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში მაჰმადიანთა ხელში იყო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აბსალონი — დანიის არქიეპისკოპოსი და პოლიტიკოსი (გ. 1201)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
რანულფ ფლამბარდი — დურჰამის ეპისკოპოსი
da:1120'erne#1128
ძვ. წ. 469

ძვ. წ. 469
მოვლენები
რომის კონსულები: ტიტუს ნუმიციუს პრისცუსი, აულუს ვერგინიუს (ტრიკოსტუსი) კელიომონტანუსი
დაიბადნენ
სოკრატე — ბერძენი, ათენელი ფილოსოფოსი. (გ. ძვ. წ. 399)
გარდაიცვალნენ
სან-რომან-დე-კამეროსი

სან-რომან-დე-კამეროსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის კამერო-ვიეხოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,5 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-რომან-დე-კამეროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
საზიზღარი მე

საზიზღარი მე
„საზიზღარი მე“ — 2010 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია პიერ კოფინი, სცენარისტები — სინკო პოლი და კენ დორიო, პროდიუსერი — კრის მელედანდრი. მუსიკა ეკუთვნის ეიტორ პერეირას და ფარელ უილიამსს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ სტივ კარელი, ჯეისონ სიგელი, რასელ ბრენდი და სხვები. ფილმი აწარმოა Illumination Entertainment-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Universal Pictures-მა.
იხილეთ აგრეთვე
„საზიზღარი მე 2“ (2013)
„მინიონები“ (2015)
„საზიზღარი მე 3“ (2017)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ფილმები ანბანის მიხედვით
ინგლისურენოვანი ფილმები
2010 წლის ფილმები
2010 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული 3D ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
ლაგოა-გრანდი (მინას-ჟერაისი)

ლაგოა-გრანდი (მინას-ჟერაისი)
ლაგოა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 572 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 631 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.45 კმ²-ზე. ფართობი 1 236 301 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კორალილიო

კორალილიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ვილია-კლარას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მ სიმაღლეზე. დაარსდა 1831 წელს, ხოლო როგორც მუნიციპალიტეტი შეიქმნა 1879 წელს.
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 843 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 27,571 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 32,7 ადამიანს კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
ანიჩკოვის სასახლე

ანიჩკოვის სასახლე (რუს.: Аничков дворец) — ყოფილი საიმპერატორო სასახლე სანქტ-პეტერბურგში, ნევის გამზირისა და ფონტანკას გადაკვეთაზე. 1936 წელს გადაკეთდა ლენინგრადის პიონერთა სასახლედ, ამჟამად: სანქტ-პეტერბურგის ბავშვთა სასახლეა—უდიდესი ბავშვთა ცენტრი ევროპაში.
სასახლეს, რომელიც ვინმე ანტონიო დე ვიეირას კუთვნილ მიწაზე აიგო, სახელი დაექვა ფონტანკასთან ახლომდებარე ანიჩკოვის ხიდის გამო. სასახლის პროექტი მომზადდა იმპერატრიცა ელისაბედის შეკვეთით ბრწყინვალე ბაროკოს სტილში და ცნობილი გახდა, როგორც ელისაბედის ხანის ყველაზე დიდებული კერძო რეზიდენცია. ზოგიერთი ხელოვნებათმცოდნის მტკიცებით შენობის პროექტი ეკუთვნის ბართოლომეო რასტრელისა და მიხაილ ზემცევს, თუმცა ამის დოკუმენტური მტკიცება არ არსებობს. მთავარი ფასადი მდ. ფონტანკას გადაჰყურებს და თავდაპირველად მასთან არხით იყო შეერთებული.
სასახლის მშენებლობა 13 წელი გრძელდებოდა და საბოლოო სახე 1754 წელს მიიღო. დასრულებისთანავე იმპერატრიცამ სასახლე მის ფავორიტს გრაფ ალეკსეი რაზუმოვსკის უსახსოვრა. ამ უკანასკნელის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე სამეფო ოჯახს დაუბრუნდა, თუმცა მალევე ეკატერინე დიდმა ის უკვე საკუთარ ფავორიტს პრინც პოტიომკინს უსახსოვრა 1776 წელს. 1778-9 წლებში სასახლეს სახელდახელო რესტავრაცია ჩაუტარდა არქიტექტორი ივან სტაროვის მიერ მოდაში ახლად შემოსულ ნეოკლასიკურ სტილში. იმავე პერიოდში სასახლის წინ გაშენდა პარკი ინგლისელი ბაღების არქიტექტორი უილიამ ჰულდის მიერ.
პოტიომკინის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე ისევე საიმპერატორო ოჯახს დაუბრუნდა და მისი საიმპერატორო დიდებულების (იმპერატრიცის) სამუშაო კაბინეტის მოვალეობას ასრულებდა. ბოლო მნიშვნელოვანი სტრუქტურული დამატებები განხორციელდა ალექსანდრე I-ის მმართველობის პერიოდში. ბოლო მიშენება ნეოკლასიკურ სტილში იყო და მრავალი კრიტიკოსის აზრით ის არ უხდება რასტრელისეულ თავდაპირველ ნამუშევარს. სამი წლის შემდეგ ალექსანდრემ სასახლე მის დას ელენა პავლოვნას უსახსოვრა. მას შემდეგ შენობის ინტერიერი კიდევ რამდენიმეჯერ განახლდა.
რუსეთის მომავალმა მეფე ალექსანდრე III-მ სასახლეს ახალი ცხოვრება შეჰმატა, აღადგინა რა მისი დარბაზები სხვადასხვა ისტორიულ სტილში. აქ გაატარა ბავშვობა რუსეთის ბოლო მეფე ნიკოლოზ II-მ. აქ ჩატარდა სამეფო ოჯახის არაერთი დღესასწაული, მათ შორის ნიკოლოზის დისწული ირინა რომანოვას ქორწინება პრინც ფელიქს იუსუპოვზე 1914 წელს. ხშირად აღნიშნავენ, რომ რუსეთის ბოლო მეფის ოჯახი ანიჩკოვის სასახლის სადა აპარტამენტებს ამჯობინებდა მათი ოფიციალური რეზიდენციის უკიდეგანო დარბაზებს ზამთრის სასახლეში. მისი დედა, მარია ფიოდოროვნა, ამ სასახლეში რჩებოდა თებერვლის რევოლუციამდე, რის შემდეგაც აქ მომარაგების სამინისტრომ გადმოინაცვლა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ანიჩკოვის სასახლეს ნაციონალიზაცია ჩაუტარდა და იგი სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო მუზეუმი გახდა. 1934 წლიდან ის პიონერთა სასახლედ გადაკეთდა სადაც 100-მდე სკოლისგარე კლუბი და წრე მოქმედებდა 10.000-ზე მეტი ბავშვისთვის. შენობაში მცირე მუზეუმი დღესაც მოქმედებს, თუმცა მისი მთავარი ნაწილი ტურისტებისთვის დახურულია.
ფოტოგალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები
ანდრუშივკა

ანდრუშივკა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9049 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ჟიტომირის ოლქის ქალაქები
სან-მატეოს რაიონი (უაროჩირი)

სან-მატეოს რაიონი (უაროჩირი)
სან-მატეოს რაიონი — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 149 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 754 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 425.6 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლიმის რეგიონის რაიონები
უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ხაიდაყის საუცმიო

ხაიდაყის საუცმიო –– მთიანი დაღესტანის ტერიტორიაზე V—XVII საუკუნეებში არსებული ფეოდალური სამფლობელო. მდებარეობდა დერბენტის სახანოს ჩრდილოეთით.
ტერმინი უცმი გვხვდება XIV საუკუნიდან. X საუკუნეში იბნ რუსტა წერდა, რომ საუცმიოს მმართველი სამი რელიგიის მიმდევარი იყო – პარასკევს ლოცულობდა მუსლიმებთან, შაბათს ებრაელებთან, კვირას ქრისტიანებთან. უცმის ამტკიცებდა საერთო-სახალხო კრება. ხაიდაყის საუცმიოს თავდაპირველი დედაქალაქი იყო ყალაკორეიში, ხოლო შემდეგ ურქარახი. უცმის 12 500 მეომრის გამოყვანა შეეძლო XIV-XV ს.ს. ამას გარდა, 300 მხედარი მუდმივად თან ახლდა.
ლიტერატურა
ნიკო ხუციშვილი, „დაღესტანი“, 2002 წ.
სახელმწიფოები დაღესტნის ისტორიაში
ვალენტი

ვალენტი
ფლავიუს ვალენტი (დ. 328 — გ. 9 აგვისტო, 378) — აღმოსავლეთ რომის იმპერატორი 364-378 წლებში. ვალენტინიანე I-ის ძმა და თანამმართველი. 376 წელს ვალენტმა ჰუნებისაგან დევნილ ვესტგუთებს რომის პროვინცია მეზიაში დასახლების ნება დართო. მაგრამ რომის მოხელეებისაგან შევიწროებული ვესტგუთები აჯანყდნენ, ვალენტი დაიღუპა მათ წინააღმდეგ გამართულ ადრიანოპოლის ომში.
ლიტერატურა
რომის იმპერატორები
დაბადებული 328
გარდაცვლილი 9 აგვისტო
გარდაცვლილი 378
ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
Andabamba District, Santa Cruz

Andabamba District, Santa Cruz
Andabamba District is one of eleven districts of the province Santa Cruz in Peru.
References
Populated places established in 1967
რეგენსბურგის რაიონი

რეგენსბურგის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რეგენსბურგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო პფალცის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.395,92 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 182 400 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 129 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 3 75.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-regensburg.de ოფიციალური საიტი
ბავარიის რაიონები
კელიმანის ეროვნული პარკი

კელიმანის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი (დაცული ტერიტორია) რუმინეთში, კელიმანის მთებში. დაარსდა 2000 წელს. ფართობი 24.041 ჰა. ადმინისტრაციულად მოქცეულია მურეშის (45%), სუჩავის (35%), ჰარგიტისა (15%) და ბისტრიცა-ნესეუდის (5%) ჟუდეცებში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რუმინეთის ეროვნული პარკები
ალასკური მალამუტი

ალასკური მალამუტი — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი აშშ-ში უძველეს ხანაში.
ამ ჯიშს სახელი დაერქვა მალამუტების ესკიმოსური ტომის პატივსაცემად, რომელიც დასავლეთ ალასკის არქტიკულ სანაპიროზე ბინადრობდა. ამერიკაში ევროპელების გამოჩენამდე დიდი ხნით ადრე მალამუტებს მარხილში შესაბმელად იყენებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ალასკური მალამუტი მგელს ჰგავს, ის ძალიან მეგობრული ძაღლია.
მას გასაოცარი გამძლეობა აქვს. კანადასა და აშშ-ში პოპულარულ მალამუტს უყვარს ფიზიკური დატვირთვა და მარხილებით შეჯიბრებებში ბრწყინავს. მალამუტს აქვს ნუშისებრი, მეგობრული თვალები, ხშირი სუნთქვა ეხმარება ზედმეტი სითბოს მოცილებაში, ხშირი ბეწვის გამო ვერ იტანს სიცხეს, დაკუნთული, ძლიერი ფეხები იდეალურია მარხილის გასაწევად და ტვირთის გადასაზიდად, ფუმფულა კუდი ზურგისკენაა გადახვეული, როგორც ეს ტიპურ შპიცს ახასიათებს.
რესურსები ინტერნეტში
ალასკური მალამუტი
შპიცისმაგვარი ძაღლები
ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ნიკოლოზ შავროვი

ნიკოლოზ შავროვი
შავროვი ნიკოლოზ ალექსანდრეს ძე (დ. 1826 — გ. 1899) — ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
განათლება მიიღო მოსკოვის პირველ კორპუსში და მთავარ საინჟინრო სასწავლებელში (ახლა სამხედრო-საინჟინრო აკადემია). ქუთაისის გენერალ-გუბერნიასთან საინჟინრო ნაწილს ხელმძღვანელობდა, მან განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია პორტების მოწყობას შავ ზღვაზე და დაინიშნა კავკასიის არმიის სამხედრო-საინჟინრო სამმართველოს საქმეთა ინსპექტოეად, სადაც მიიღო დავალება შეემუშავებინა კომერციული პორტის პროექტი ამიერკავკასიისთვის. 9 წლის განმავლობაში წარმოებდა კვლევა და შეიქმნა ფოთის ნავსადგურის გეგმა, რომლის მშენებლობაშიც ის მონაწილეობდა 1863-დან 1873-მდე.
1875 წ. თადარიგში გენერალ-მაიორის ჩინით გავიდა.
1876 დან 1878 წლებში თავის ძმასთან ერთად გამოსცემდა გაზეთ "ბირჟას" და "ჩვენ საუკუნეს".
1878 - 1881 წლებში ისევ იმყოფებოდა სამსახურში კავკასიის მხარის მთავარ სამმართველოში; ერთ პერიოდში ხელმძღვანელობდა კავკასიის ცხენსაშენ ოლქს.
1884 - 1891 წლებში გაზეთ "Кавказ"-ის მთავარ თანამშრომლად იმყოფებოდა და თითქმის ყოველდღე ათავსებდა მასში სტატიებს სხვადასხვა თემებზე, მხურვალედ იცავდა რუსულ ინტერესებს კავკასიაში და ფოთის ნავსადგურის სწორ დაგეგმვას. ამას გარდა მის მიერ გამოცემულ იქნა მთელი რიგი კვლევები ფინანსურ, ეკონომიკურ და სავაჭრო საკითხებში.
1891 წლიდან მონაწილეობდა რუსული სავაჭრო ნაოსნობის ხელშეწყობის საზოგადოების მუშაობაში, რომლის მიერ დაწერილ იქნა ნაშრომი ფოთის ნავსადგურის შესახებ დაიყო ფართო ტრაქტატის გამოცემა "რუსული სავაჭრო ნაოსნობის მდგომარეობისა და მისი განვითარების გზების შესახებ" (1 წიგნი, მოსკოვი, 1895, 2 წიგნი, მოსკოვი, 1896).
ცხოვრების ბოლოსთვის მან მურმანზე ხანგრძლივი მოგზაურომა მოაწყო და მთელი რიგი ნაშრომები გამოაქვეყნა ამის შესახებ "ახალ დროში", № 8289.
ლიტერატურა
"რუსული გზა შუა აზიაში" (სანქტ-პეტერბურგი, 1871);
"რუსეთის ეკონომიკის მდგომარეობა და გაუმჯობესების ღონისძიებები" (სპბ, 1882);
"ფინანსური ეტიუდები" (სანქტ-პეტერბ., 1885);
"საკრედიტო რუბლის დაცემის მიზეზები" (ტფილისი (Тифлис), 1884);
"რუსული გზა ამიერკავკასიაში"; "შავი და კასპიის ზღვების შედარებითი მნიშვნელობა"; "რკინიგზის მიმართულებები კავკასიაში"; "რუსული სავაჭრო ნაოსნობის მნიშვნელობა" (ტფილისი (Тифлис), 1886).
"რუსეთის ჩრდილოეთის მნიშვნელობა" (სანქტ-პეტერბუკრგი, 1884).
ქართველი ჟურნალისტები
დაბადებული 1826
გარდაცვლილი 1899
მედოვკა

მედოვკა — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 550 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 409 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 28 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.62 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
ანდრეი ლუნინი

ანდრეი ლუნინი (დ. 11 თებერვალი, 1999) — უკრაინელი ფეხბურთელი. მადრიდის „რეალისა“ და უკრაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე. ნათამაშები აქვს უკრაინის 16, 17, 18, 19, 20 და 21 წლამდელთა ნაკრებებში. 2019 წელს უკრაინის ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიოს 20 წლამდელთა ჩემპიონატი. ტურნირზე მიიღო „ოქროს ხელთათმანი“.
რესურსები ინტერნეტში
Profile at FFU website
დაბადებული 1999
დაბადებული 11 თებერვალი
უკრაინელი ფეხბურთელები
მადრიდის რეალის ფეხბურთელები
ლეგანესის ფეხბურთელები
რეალ ოვიედოს ფეხბურთელები
დნიპროპეტროვსკის დნიპროს ფეხბურთელები
ლუჰანსკის ზარიას ფეხბურთელები
დიბრის ოლქი

დიბრის ოლქი — ერთ-ერთი ალბანეთის 12 ოლქიდან. ფართობი შეადგენს 2 586 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა, 2011 წლის აღწერის მიხედვით, 137 047 ადამიანს. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პეშკოპია. იყოფა სამ რაიონად.
დემოგრაფია
უკანასკნელი, 2011 წლის ეროვნული აღწერის მიხედვით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 137 047 ადამიანს. ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფები:
ალბანელები — 124 897 (91,13%)
ბერძნები — 20 (0,01%)
მაკედონელები — 19 (0,01%)
ჩერნოგორიელები — 1 (0,00%)
არუმინელები — 28 (0,02%)
ბოშები — 92 (0,07%)
ეგვიპტელები — 97 (0,07%)
სხვა — 13 (0,01%)
უპასუხოდ — 11 881 (8,67%)
რესურსები ინტერნეტში
Regional Council of Diber
სქოლიო
ალბანეთის ოლქები
აღაბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აღაბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღაბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აღაბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
აღაბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
განძანი

განძანი — სოფელი საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (განძანი, საღამო). მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ფარავნის ტბის სამხრეთით, მდინარე მდინარე ფარავნის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 2020 მ. ნინოწმინდიდან დაშორებულია 22 კმ-ით.
ისტორია
განძანი სოფლის ისტორიული სახელია. გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის შედგენის დროს განძანი და, საერთოდ, აკშეჰირის ნაჰიჲეს ამ მონაკვეთზე რიგი სოფლებისა გაუკაცრიელებულია. 1847 წლის არქივისეულ ერთ საბუთში განძანში, როგორც შედარებით ახალ გაშენებულ სოფელში, 28 კომლია აღრიცხული. საბჭოთა პერიოდში განძანის სასოფლო საბჭოში შედიოდა აგრეთვე სოფლები ფოკა და ვლადიმიროვკა. სოფელში მოქმედებდა მეხორცეობა-მერძევეობის მეურნეობა.
განათლება და კულტურა
სოფელში დგას ვაჰან ტერიანის სახლ-მუზეუმი. ყოველი ივლისის ბოლო კვირას აღინიშნება ვაჰან ტერიანის პოეზიის დღე. სოფელში არის ორი საჯარო სკოლა.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში შემორჩენილია საკმაოდ კარგად შენახული XIV საუკუნის ჯაყელთა საგვარეულოს წარმომადგენლის შალვას მიერ აშენებული ორი ქართული ეკლესია. ორივე ეკლესია ერთნავიანია, ნაშენია თლილი ქვით, გადახურულია ორფერდა სახურავით, აქვს თითო კარი სამხრეთიდან. ეკლესიებზე შემორჩენილია ორ-ორი ასომთავრული წარწერა. როგორც წარწერებიდან ჩანს, ეკლესიები აშენებულია ნიკოლასძეთა მიერ. განძის ზედა ეკლესიის წარწერა ივანე როსტომაშვილს სრულად უნახავს, მაგრამ შემდეგ ვიღაცას დაუზიანებია. ზედა ეკლესიას აქვს მეორე წარწერაც, რომელიც შედარებით მაღლაა და უკეთ შენახულა. მეორე, ქვედა ეკლესია შედარებით მომცრო ზომისაა, ორი წარწერა აქვს. ეს ეკლესია ღვთიმშობლის სახელობისაა. მის ერთ წარწერაზე ვარსკვლავი ამოუხატიათ და ამოუშლიათ. ივანე როსტომაშვილის ცნობით ეკლესიებთან ერთად შემორჩნილი იყო ასევე ერთი ციხე.
სოფელში ასევე არის 1858 წელს აშენებული წმინდა კარაპეტის სახელობისა სომხური ეკლესია.
გალერეა
ლიტერატურა
მ. ბერიძე, ჯავახეთის ძეგლთა მდგომარეობა (სამეცნიერო ექსპედიციის ანგარიში, 1979 წ.). ჯავახეთი. ისტორია და თანამედროვეობა. ახალციხე. 2002 წ. გვ. 335-404.
ს. ჯიქია. გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი. წიგნი III. გამოკვლევა. თბილისი, 1958, გვ. 343.
სქოლიო
ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სენ-პიერის ოლქი (რეიუნიონი)

სენ-პიერის ოლქი (რეიუნიონი)
სენ-პიერი — საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტ რეიუნიონის ერთ-ერთი ოლქი. სუპრეფექტურა — სენ-პიერი. 2011 წლის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 297 025 ადამიანს. ოლქის ფართობი 878 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი — სენ-პიერის ოლქი
რეიუნიონი
რეიუნიონის ოლქები
ცალდაში

ცალდაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, მულახის თემში (სოფლები: არცხელი, ზარდლაში, ლახირი, მაჯვდიერი, მურშკელი, ჟაბეში, ჟამუში, ღვებრა, ჩვაბიანი, ცალდაში, ჭოლაში).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მარიელი

მარიელი — მუნიციპალიტეტი და ქალაქი კუბაში, არტემისის პროვინციაში, ზღვის დონიდან 5 მ სიმაღლეზე. დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს დასავლეთით დაახლოებით 40 კილომეტრში.
მოქცეულია მარიელის უბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. უბის აღმოსავლეთ ნაწილში არის პორტი, აგრეთვე ცემენტის ქარხნები და ელექტროსადგურები, რაც იწვევს გარემომცველი ტერიტორიების ძლიერ დაბინძურებას. უბის დასავლეთ ნაწილში წარმოდგენილი იყო წყალქვეშა ნავების ბაზა, რომელიც შემდგომ თავისუფალი ვაჭრობის ზონად გადაიქცა. ამერიკის შეერთებული შტატებისთვის მარიელის პორტი უახლოესი ნავსადგურია.
1980 წელს მარიელიდან 125.000 კუბელი გადაასახლეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ოკეანეში მგზავრობისას გადასახლებულთა გარკვეული ნაწილი დაიღუპა. 2004 წლის მდგომარეობით მარიელის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა შეადგენდა 42.504 ადამიანს.
269 კმ² ფართობზე მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე შეადგენს 158,0 ადამიანს კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
თურქული მუხა

თურქული მუხა — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია სამხრეთ ევროპასა და სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
წიფლისებრნი
Siemens Combino

Siemens Combino — დაბალიატაკიანი ტრამვაის ვაგონი, რომელსაც კომპანია სიმენსი (Siemens Transportation Systems, იგივე DUEWAG) აწარმოებს. ამ ტიპის პირველი ვაგონი დიუსელდორფში, Duewag–ის ქარხანაში 1996 წელს გამოუშვეს. ამჟამად მათი წარმოება მიმდინარეობს კრეფელდში (Krefeld-Urdingen). Siemens Combino-ს ზოგიერთი ვაგონი აგებულია Siemens-ის პოლონეთის ფილიალში, ქ. პოზნანში. კომბინოს აწყობენ სტანდარტული დეტალებისგან, რაც ამცირებს მის თვითღირებულებას.
ტექნიკური თავისებურებები
ამ ვაგონის ძარა ძირითადად ალუმინისგან მზადდება. ძარას ქვედა ნაწილი შედუღებულია, თუმცა ჩარჩო ასაწყობი სეგმენტებისგან შედგება და მოქლონებითაა შეკავშირებული, რაც აადვილებს მის ადაპტირებას და იოლად შეიძლება დამზადდეს ამ მოდელის სხვადასხვა სიგრძის, სიგანისა და განსხვავებული სიგანის ლიანდაგის ვაგონი. მათი სიგრძე 19–დან 54 მეტრამდე მერყეობს, ხოლო იატაკი 30 სმ სიმაღლეზეა (ლიანდაგის ზედაპირიდან). Combino შეიძლება იყოს როგორც ცალმხრივი, ასევე ორმხრივი მიმართულების. ის საკონტაქტო სადენიდან იღებს 600 V ცვლად დენს და გარდაქმნის 400 V მუდმივი დენის სამ ფაზად, რომელიც გადაეცემა რეგენერაციულ მოტორბორბლებს 3 IGBT PWM. განათებისა და გათბობა–კონდიცირების სისტემები მუშაობს 24 V ცვლად დენზე.
ნაკლოვანებანი
მრავალი ღირსებისა და ინოვაციური ამძრავი აგრეგატების მიუხედავად ამ მოდელმა კრახი განიცადა. 2004 წლის 12 მარტს „სიმენსმა“ საკუთარ პროდუქციაში მასობრივი წუნი აღმოაჩინა, რის გამოც მას 120 000 კილომეტრზე მეტი გარბენის მქონე ყველა ვაგონის უკან გაწვევა მოუხდა. S-ის მსგავს მოსახვევებში, ალუმინის ძარაზე მოქმედმა მაღალი გრეხის ძალვებმა განაპირობა ბზარების გაჩენა სექციებს შორის, სახსრების გარშემო, რასაც შემდგომში შეეძლო გამოეწვია ვაგონების შუაზე ხლეჩა და ავარიები. 2004 წლის 12 აპრილისთვის „სიმენსმა“ აღიარა კომბინოს ნაკლი და საკუთარ თავზე აიღო კომბინოს დაზიანებული ვაგონებისთვის ფურცლოვანი საფარის აღდგენის 300 მილიონი ევროს ღირებულების სამუშაოების ჩატარება, მაგრამ ექსპერტთა აზრით ასეთი შეკეთების შემთხვევაში ვაგონების მწყობრიდან გამოსვლის რისკი მაინც მაღალი რჩებოდა. საბოლოოდ სიმენსმა დაიწყო კომბინოების გადაკეთების მესამე ეტაპი, რომელიც 454 სექციას შეეხო და სიმენსს 400 მილიონი ევრო დაუჯდა. შეკეთებული ვაგონების სავარაუდო სიცოცხლის ხანგრძლივობა 30 წლით განისაზღვრა.
Gallery
რესურსები ინტერნეტში
Siemens Transportation Systems — Combino
Siemens Combino for Hiroshima Dentetsu (Brochure)
Interactive 360° tour through a Combino Plus tram
გერმანული ტრამვაის ვაგონები
პოლონური ტრამვაის ვაგონები
ბაბშინი

ბაბშინი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის კამიანეც-პოდილსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 217 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კამიანეც-პოდილსკის რაიონის სოფლები
უზუნმეშა

უზუნმეშა — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 232 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები