PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Prata, Minas Gerais

Prata, Minas Gerais
Prata is a Brazilian municipality located in the west of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was 28,017, living in a total area of 4,856 km². The city belongs to the statistical mesoregion of Triângulo Mineiro and Alto Paranaíba and to the statistical microregion of Uberlândia. It became a municipality in 1873.
Location
Prata is located at an elevation of 631 meters in the rich region known as the Triângulo Mineiro. It is southwest of Uberlândia and northwest of Uberaba and is connected to Uberlândia by federal highway BR-497.
The distance to Uberlândia is 74 km; and the distance to Belo Horizonte is 640 km. Neighboring municipalities are: Monte Alegre de Minas(N); Ituiutaba, Campina Verde (W) ; Comendador Gomes, Campo Florido (S); Uberlândia and Veríssimo (E).
Economy
The main economic activities are services, agriculture, and small industries. The GDP in 2005 was R$261 million, with 112 million from services, 29 million from industry, and 102 million from agriculture. There were 1,487 rural producers on 327,000 hectares of land. 607 farms had tractors. The main crops were peanuts, rice, sugarcane, beans, corn, and soybeans (15,000 hectares). There were 344,000 head of cattle (2006).
Health and education
The social indicators rank it in the top tier of municipalities in the state.
Municipal Human Development Index: 0.769 (2000)
State ranking: 177 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 1368 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 87%
Life expectancy: 70 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
There was one hospital with 41 beds in 2005. Patients with more serious health conditions are taken care of in Uberlândia or Uberaba.
Paleontology
At Prata there were found rock paintings and fossils of the biggest dinosaur found in Brazil which lived 80 million years ago in the region of Serra da Boa Vista, 40 km from the municipal seat.
The dinosaur was called Maxakalisaurus topai and, after popular vote, it is now known as DINOPRATA.
The model of the 13 meter long titanossauro (made in resin) has been on display in the Museu Nacional do Rio de Janeiro since August, 2006.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
External links
Prefeitura de Prata
Municipalities in Minas Gerais
თელავის მარანი

თელავის მარანი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში, დგას ნადიკვირის ჩიხში (№ 13), აგებულია XVIII საუკუნეში. ეკუთვნოდა თავად ვახვახიშვილებს.
მარნის დარბაზული სივრცე თავისი ზომებით და კედლის განსაკუთრებული, ოსტატური წყობით, გამორჩეულია დღემდე ცნობილი ამგვარი ნაგებობებს შორის. მარნის ძირითადი ნაწილი ნალისებრი კამარითა გადახურული, ხოლო შესასვლელი გვირაბები ოდნავ შეისრული კამარით მარნის კედლებზე შემორჩენილია ძველი ნიშნები და თახჩები გარდა ამისა, მარვლად არის საბჭოთა პერიოდში ჩატარებული რეკონსტრუქციის დროინდელი ელემენტებიც.
ლიტერაუტურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბიჰევიორისტული გეოგრაფია

ბიჰევიორისტული გეოგრაფია, ქცევის გეოგრაფია — საზოგადოებრივი გეოგრაფიის დარგი, რომელიც ადამიანის ქცევაში შეისწავლის ტერიტორიულ სხვაობას და მის ორიენტაციას სივრცეში. როგორც წესი, ატარებს კვლევას მიკროდონეზე, მაგალითად, ქალაქი, მცირე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და სხვა; მჭიდროდ არის დაკავშირებული საზოგადოებრივი გეოგრაფიის სხვადასხვა მიმართულებებთან, მათ შორის ეკონომიკურ გეოგრაფიასთან, სოციალურ გეოგრაფიასთან და კულტურის გეოგრაფიასთან. ფოკუსირებულია კოგნიტურ პროცესებზე.
ბიჰევიორისტული გეოგრაფია წარმოიქმნა აშშ-ში 1960-იან წლებში გეოგრაფიაში ქცევის ფსიქოლოგიის (სქემა „სტიმული – რეაქცია“) ფართოდ შეჭრის შედეგად. ბიჰევიორისტული გეოგრაფიის ჩამოყალიბებაში მნიშვნელოვან ფაქტორად იქცა გეოგრაფიაში უფრო ადრეული სივრცული ანალიზის სკოლის კრიტიკა ადამიანის ქცევის ფსიქოლოგიური ასპექტების არასაკმარისი აღრიცხვის გამო. ბიჰევიორისტული გეოგრაფია ჩამოყალიბდა როგორც დამოუკიდებელი სამეცნიერო, სასწავლო და კონსტრუქციული დისციპლინა. იგი წაროიქმნა როგორ გეოგრაფთა პასუხი საზოგადოების კითხვებზე, რომელიც დაკავშირებული იყო ადამიანის ყოფიერების ახალი სივრცეების აღქმის ცდასთან.
ბიჰევიორისტული გეოგრაფიის წამყვანი წარმომადგენლები არიან: ჯონ რობერტ გოლდი, რეჯინალდ გოლეჯი, პიტერ რობინ გულდი, დევიდ სტი, როჯერ დაუნზი და სხვა. ბიჰევიორისტული გეოგრაფიის ნაშრომებში მეტად ფართოდ გამოიყენება ტერიტორიის ინდივიდუალური აღქმის მეთოდი (მაგ., კოგნიტური რუკების შედგენა), ამ აღქმის სპეციფიკა განიხილება როგორც ადამიანის სივრცული ქცევის საფუძვლის ფორმირება. მეთოდური თვალსაზრისით, ბიჰევიორისტულ გეოგრაფიასთან ყველაზე უფრო ახლოს დგას ადამიანის გადაადგილების დღე-ღამის, ერთი კვირისა და სხვათა ტრაექტორიის შესწავლა (შვედი გეოგრაფის ტორსტენ ჰეგერსტრანდის ეგრეთ წოდებული დროებითი გეოგრაფია).
მას შემდეგ, რაც 1960-იან წლებში ფსიქოლოგიაში კოგნიტურმა ფსიქოლოგიამ განდევნა ქცევითი მიმართულება, ბიჰევიორისტულმა გეოგრაფიამ დაკარგა თავისი მეთოდოლოგიური ბაზა და XX საუკუნის ბოლოს ადგილი დაუთმო კოგნიტურ გეოგრაფიას. ამასთან, პარალელურად ბიჰევიორისტული გეოგრაფია ჰუმანისტური გეოგრაფიის წარმომადგენლების მხრიდან ექვემდებარებოდა კრიტიკას ადამიანის მიერ სივრცის სუბიექტური გააზრების ფორმალიზებული შესწავლის გამო. ამჟამად, ბიჰევიორისტულ გეოგრაფიასთან ახლოს მდგომი კვლევები ტარდება გეოინფორმაციული სისტემების ფორმირებისას, მაგ., გადაწყვეტილების მიღების მექანიზმის შესწავლა მარშრუტის არჩევის დროს.
ლიტერატურა
Environmental perception and behavior / Ed. by D. Lowenthal. Chi., 1967;
Häger­strand T. Space, time and human conditions // Dynamic allocation of urban space / Ed. by A. Karl­qvist a. o. Lexington, 1975;
idem. Sur­vival and arena // Human activity and time geography / Ed. by T. Carlstein a. o. N. Y., 1978;
idem. Time geography: focus on the corporeality of man, society and environment // The science and praxis of complexity. Tokyo, 1985;
Bun­ting T. E., Guelke L. Behavioral and perception geo­graphy: A critical appraisal // Annals of the Association of American Geographers. 1979. Vol. 69. № 3.
საზოგადოებრივი გეოგრაფია
ბიჰევიორიზმი
კომახიძე

კომახიძე
გვარი კომახიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დავით კომახიძე — არქიტექტორი
დავით კომახიძე (დავიდ კომა) — მოდის დიზაინერი
ირაკლი კომახიძე — ფეხბურთელი
ლაშა კომახიძე — სახელმწიფო მოხელე
მამია კომახიძე — ქირურგი
ნოდარ კომახიძე — ისტორიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე
როლანდ კომახიძე — ფილოლოგი
ქართული გვარები
კაუნასის რაიონი

კაუნასის რაიონი — რაიონი ლიეტუვაში, კაუნასის მაზრაში.
დასახლებული პუნქტები
3 ქალაქი – ეჟერელისი, გარლიავა და ვილკიაი;
10 დაბა – აკადემია, ბაბტაი, ჩეკიშკე, დომეიკავა, კაჩერგინე, კარმელავა, კულაუტუვა, ლაპესი, ვანჯეგალა და ზაპიშკისი;
370 სოფელი.
მოსახლერობის რაოდენობა (2001):
გარლიავა – 13 322
დომეიკავა – 4 704
აკადემია – 4 213
რაუდონდვარისი – 4 092
ნევერონისი – 3 083
კარმელავა – 2 886
ვილკიაი – 2 338
რინგაუდაი – 2 197
ეჟერელისი – 2 051
შლენავა– 1 796
ბაბტაი - 1 715
კულაუტუვა - 1 367
მასტაიჩიაი - 1 339
ლაპესი - 1 038
ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონი მოიცავს 23 სამამასახლისოს:
აკადემიის
ალშენაის
ბაბტაის
ვანჯიოგალოსის
ვილკიაის )
ვილკიიოისის სასოფლო
გარლიავას საქალაქო
გარლიავას სასოფლო
დომეიკავას
ზაპიშკისის)
კაჩერგინეს
კარმელავას
კულაუტუვა
ლაპესის
ნევერონისის
რაუდონდვარისის
რინგაუდაის
როკაის
სამილაის
ტაურაკემეს
უჟლეჯიუს,
ჩეკიშკეს
ეჟერელისის
რესურსები ინტერნეტში
კაუნასის რაიონის თვითმმართველობა
ლიეტუვის რაიონები
ურმია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ურმია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ურმია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ურმია — ტბა ირანში
ურმია — ქალაქი ირანში
ურმია — დასახლებული პუნქტი ფინეთში
ურმია — სოფელი რუსეთში
ურმიის შაჰრესტანი — შაჰრესტანი ირანში
აპრელევკა (ჯანკოის რაიონი)

აპრელევკა (ჯანკოის რაიონი)
აპრელევკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანკოის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 375 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჯანკოის რაიონის სოფლები
ლეღვინჯილე

ლეღვინჯილე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, მიქავას თემში (სოფლები: ლეღვინჯილე, ლეჯოლიხე, მიქავა).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 167 ადამიანი.
სქოლიო
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არჩეპიტივკა

არჩეპიტივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ლიუბაშივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 405 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლიუბაშივკის რაიონის სოფლები
Special Operations Command

Special Operations Command may refer to any of these military or police organizations:
Special Operations Command (Australia)
Special Operations Command (Brazil)
Special Operations Command (Canada), see Canadian Special Operations Forces Command
Special Operations Command (Colombia), see Colombian National Police Special Operations Command
Special Operations Command (Denmark)
Special Operations Command (Germany), see Kommando Spezialkräfte
Special Operations Command (France), see Commandement des Opérations Spéciales of the French Armed Forces
Special Operations Command (Greece), see 13th Special Operations Command of the Hellenic Army
Special Operations Command (Indonesia), also known as Komando Operasi Khusus Tentara Nasional Indonesia.
Special Operations Command (Maldives)
Special Operations Command (Malaysia)
Special Operations Component Command (New Zealand)
Special Operations Command (Philippines)
Special Operations Command (Singapore)
Special Operations Command (Spain)
United States Special Operations Command
United States Army Special Operations Command
United States Air Force Special Operations Command
United States Naval Special Warfare Command
United States Marine Corps Forces Special Operations Command
Joint Special Operations Command
See also
SOC (disambiguation)
SOCOM (disambiguation)
Special Forces Command (disambiguation)
Special Warfare Command (disambiguation)
Special Operations Group (disambiguation)
ქვემო ქართლი

ქვემო ქართლი — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე, ქართლის ერთი ნაწილი. იგი შემოსაზღვრული იყო თრიალეთის, ჯავახეთისა და ბამბაკ-ერევნის ქედებით. სხვადასხვა პერიოდში მისი კუთხეები იხსენიებიან სხვადასხვა სახელებით (თრიალეთი, გაჩიანი, გარდაბანი, ტაშირი, აბოცი, ბამბაკი), რომელთა შინაარსი ხშირად იცვლებოდა.
ამავე ტერიტორიაზე იქმნებოდა სხვადასხვა სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნები, რომლებიც საცილობელი ხდებოდა მეზობელ ქვეყნებს შორის. მათ შორის აღსანიშნავია: სამშვილდისა და ხუნანის საერისთავოები, თბილისის საამირო, ტაშირ-ძორაგეთის სამეფო, კლდეკარის, ლორის, გაგის საერისთავოები, საბარათიანო.
ქვემო ქართლის ტერიტორია უძველესი დროიდანვე დასახლებული იყო ქართველური ტომებით, რომელთა ხანგრძლივი ურთიერთკავშირისა და ურთიერთშერწყმის შედეგად წარმოიშვა ქართველი ხალხი. აქ მოსახლე ტომებიდან წყაროები იცნობენ ქართველურ ტომ გუგარებს, იმავე გოგარებს. მათგან მოდის ისტორიული პროვინციის — გოგარენეს და სომხური გუგარქის სახელწოდება. სავარაუდოა, რომ მათ სამხრეთით ცხოვრობდნენ ასევე სომხური ტომებიც, რომლებიც ძვ. წ. VII-VI საუკუნეებში ჩამოსახლდნენ.
მტრების გამუდმებული თავდასხმების გამო XIII საუკუნიდან მოყოლებული ქვემო ქართლი თანდათანობით დაიცალა მკვიდრი მოსახლეობისაგან. თემურ-ლენგის ლაშქრობების შემდეგ, რომელსაც თან დაერთო შავი ჭირის ეპიდემია, ქვემო ქართლის მოსახლეობა ამოწყდა. XV საუკუნის მეორე ნახევარში უზუნ ჰასანის ლაშქრობებს მოჰყვა მტკვრისპირა დაბლობში მომთაბარე ელების ჩამოსახლება. 1604 წელს კი შაჰ აბასმა ქართლის მეფეს დებედას ხეობა ჩამოართვა და აქ ბორჩალოს ტომი დაასახლა. ნადირ-შაჰმა 1735 წელს ოსმალებთან გამარჯვების შემდეგ ილაშქრა და ყაიყული და ბამბაკი ერთიანად ირანში გადაასახლა. მან ასევე აჰყარა და ირანში გადაასახლა დემურჩი ასანლუს ტომი, რომელიც ქვემო ქართლში ბინადრობდანადირ-შაჰის პოლიტიკას წინ აღუდგა ერეკლე II, მისი მოკავშირე იყო ბორჩალოს ხანი, მათ ქართლში დააბრუნეს სამეფოს საზღვრებიდან აყრილი ელი.
თანამედროვე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით ქვემო ქართლი შედის ქვემო ქართლის მხარეში და მოიცავს ბოლნისის, გარდაბნის, დმანისის, თეთრი წყაროს, მარნეულისა და წალკის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიებს.
იხილეთ აგრეთვე
ქვემო ქართლის მხარე
ზემო ქართლი
შიდა ქართლი
გოგარენე
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
დევებიანის ნამოსახლარი

დევებიანის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობდა დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟინვალის ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, ფერდობზე, დევებიანად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება XII-XIII საუკუნეებს. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1974 წელს გათხარა ისტორიის არქეოლოოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). ფართო ხელოვნურ ტერასაზე განლაგებული იყო სამი საცხოვრებელი კომპლექსი. შენობები ნაგები იყო ნატეხი ქვით. თითოეული საცხოვრებელი კომპლექსი მოიცავდა ოთახს, მარანს და გომურს. საცხოვრებელ ოთახს დატკეპნილი თიხის იატაკი ჰქონდა, ოთახის შუაში კერა იყო მოწყობილი, კედლების მთელ სიგრძეზე — საფეხური, მარანში კი — ქვითკირის საწნახელი. გომურს ფიქლით მოგებული იატაკი ჰქონდა. ნამოსახლარზე შემორჩენილი იყო დამხმარე სათავსების ნაშთებიც. მთელ კომპლექსს შემოვლებული ჰქონდა მშრალად ნაწყობი ქვის კედელი. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მარსელის ობსერვატორია

მარსელის ობსერვატორია — ასტრონომიული ობსერვატორია საფრანგეთის ქალაქ მარსელში. დაწესებულებას მართავს ექს-მარსელის უნივერსიტეტი და საფრანგეთის სამეცნიერო კვლევების ეროვნული ცენტერი. ობსერვატორიის ფუნქციონირების ძალიან ადრეულ ეტაპზე, 1877 წელს ედუარდ სტეფანმა აქედან აღმოაჩინა გალაქტიკათა ჯგუფი, რომელსაც სტეფანის კვინტეტი ეწოდა.
2006 წელს მარსელის ობსერვატორია შეერწყა საფრანგეთის ასტროფიზიკის ლაბორატორიას და გახდა მარსელის ასტროფიზიკური ლაბორატორია — მარსელ-პროვანსის ასტრონომიული ობსერვატორიის (OAMP) შემადგენელი ნაწილი, რომელიც თავის მხრივ მოიცავს ზემო პროვანსის ობსერვატორიასაც.
2008 წელს მარსელის ასტროფიზიკური ლაბორატორია ახალ, 10 000 კვადრატულ მეტრ ფართში გადავიდა, დაემატა ახალი შესაძლებლობები. ობსერვატორია წარმოადგენს ექს-მარსელის უნივერსიტეტისა და საფრანგეთის სამეცნიერო კვლევების ეროვნული ცენტერის ერთობლივ კვლევით ერთეულს. მისი აღჭურვილობა მოიცავს ორ მთავარ ტექნოლოგიურ პლატფორმას კოსმოსური ინსტრუმენტების კვალიფიკაციისათვის და წარმოებისათვის და ოპტიკური სარკეების მეტროლოგიისათვის. ობსერვატორიის ასტრონომები სპეციალიზებულნი არიან კოსმოლოგიაში, გალაქტიკათა ევოლუციაში, ეგზოპლანეტებსა და მზის სისტემაში, ოპტიკური ინსტრუმენტების შექმნაში.
2012 წელს, მარსელ-პროვანსის ასტრონომიული ობსერვატორია შეერწყა ექს-მარსელის უნივერსიტეტის დედამიწის მეცნიერებების კვლევის ინსტიტუტს და გახდა ახალი ორგანიზაცია სახელად პითეასის ინსტიტუტის სამყაროს მეცნიერებების ობსერვატორია.
ამჟამად OSU-IP 6 ძირითად ლაბორატორიას აერთიანებს, რომელთა შორისაცაა: CEREGE, IMBE, MIO, LAM. LPED, MIO და პლუს ზემო პროვანსის ობსერვატორია.
რესურსები ინტერნეტში
მარსელის ასტროფიზიკური ლაბორატორია
OSU-Institut Pythéas
ზემო პროვანსის ობსერვატორია
ასტრონომიული ობსერვატორიები
მწარე აბზინდა

მწარე აბზინდა — ბალახოვანი მცენარე, მიეკუთვნება რთულყვავილოვანთა ოჯახს. იგი მრავალწლოვანი 2 მ–მდე სიმაღლის მცენარეა, ნაცრისფერ–ქეჩისებრი შებუსვით, ქვედა ფოთლები გრძელყუნწიანია, ფირფიტა ფართო კვერცხისებრი ფორმის, ორმაგ–სამმაგად ფრთისებრგანკვეთილი ლანცეტა ფორმის სეგმენტებად. ზედა ფოთლები მჯდომარეა. კალათები პატარა ზომისაა, ნახევრადსფეროსებრი, შეკრებილია გრძელ საგველასებრ ყვავილედებად და ცალმხრივ მტევნებადაა დაკიდებული მოკლე საყვავილე ღერძზე. საბურველის გარეთა ფოთოლაკები ხაზური ფორმისაა, შიგნითა – ელიფსური ან უკუკვერცხისებური. ყველა მათგანი შებუსვილი და ფართო თეთრი სიფრიფანა არშიითაა შემოვლებული. ყვავილსაფარი მოფენილია ბეწვებით, ყვავილები კი შიშველია, მცენარე ყვავილობს VII-X.
მწარე აბზინდა იზრდება რუდერალურ ადგილებში, რიყეზე, გზის პირებზე, დასახლებულ ადგილებში: თუშ–ფშავ–ხევსურეთში, ჯავახეთში, თრიალეთში, მესხეთში, აფხაზეთში, სვანეთში, სამეგრელოში, თითქმის მთელ საქართველოში, მეზობელ აზერბაიჯანში და სომხეთში.
გამოიყენება მედიცინაში. მწარე აბზინდას ბალახი ოფიცინალური არომატული–მწარე საშუალებაა, რომელიც რეფლექტორულად აღაგზნებს მადას, ხელს უწყობს საჭმლის მონელებას. გამოიყენება აგრეთვე ნაღვლისდამდენად. პანკრეასის, ღვიძლისა და ნაღვლის ბუშტის პათოლიგიისას. შედის კუჭ–ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის გამაუმჯობესებელ წვეთებში, მადისმომგვრელ, მეტეორიზმის საწინააღმდეგო და ნაღვლისდამდენ ნაკრებებში. ამზადებენ მწარე ნაყენს, სითხოვან ექსტრაქტს, გამონაცემს. შედის დიდი ბრიტანეთის ფარმაკოპეაში, იყენებენ მრავალი ქვეყნის ტრადიციულ მედიცინაში და ჰომეოპათიაში. რაც შეეხება მამულას, ის გამოიყენება იგივე დანიშნულებით, ასევე შედის მ. ზდრენკოს მიქსტურაში და ჰომეოპათიური სამკურნალო საშუალებების ნომეკლატურაში.
ლიტერატურა
ლინა ერისთავი. „ფარმაკოგნოზია“. თბ., 2005
ლალი დათეშიძე . საქართველოში სამედიცინო მცენარეთა წარმოების ინფრასტრუქტურის განვითარების საკითხები. „მეცნიერება: თბილისი. 2000 წელი.
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. მეორე დეპო — გამოცემა. ჟურნალი „ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა“. N: 28. 2006.
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. თბილისი, 2005. „ტექინფორმის“ დეპონენტი N: 1247.
ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სტატია ჟურნალში „მცენარეთა მეცნიერებები“, 2009 წელი.
ხიდაშელი შ., პაპუნიძე ვ., საქართველოს ტყის სამკურნალო მცენარეები. ბათუმი, 1980 წელი.
შენგელია ზურაბ.სამკურნალო მცენარეთა კულტურა საქართველოში - თბილისი, „საბჭოთა საქართველო“, 1983 წელი.
საქართველოს ფლორა. I — XI ტომი. თბილისი, 1971-1987 წლები.
Lali Dateshidze and co — authors. WHO Global Atlas of Traditional, Complementary and Alternative Medicine. World Health Organization, Centre for Health Development, Kobe, Japan. მხარდაჭერა: ბრიტანეთის საბჭოები, ოქსფორდის უნივერსიტეტის მცენარეთა მეცნიერების დეპარტამენტი.
ბოტანიკა
Not Fade Away (სიმღერა)

Not Fade Away (სიმღერა)
Not Fade Away — ბადი ჰოლის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1957 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში The "Chirping" Crickets. სხვადასხვა წლებში ჩაიწერა მისი ქავერ-ვერსიები, მათ შორის - ჯგუფ როლინგ სტოუნზის მიერ.
როლინგ სტოუნზის სინგლი გამოიცა 1964 წელს. იგი არ მოხვდა ჯგუფის პირველ ბრიტანულ ალბომში The Rolling Stones, მაგრამ შეტანილი იქნა ამერიკულ ალბომში England's Newest Hit Makers.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
ჯგუფის დისკოგრაფია საიტზე Discogs
ბადი ჰოლის სიმღერები
როლინგ სტოუნზის სიმღერები
1964 წლის სიმღერები
როზმარი საიდ ზაჰლანი

როზმარი საიდ ზაჰლანი (დ. 20 აგვისტო, 1937, კაირო, ეგვიპტის სამეფო — გ. 10 მაისი, 2006, პალესტინის სახელმწიფო) — პალესტინელ-ამერიკელი ქრისტიანი ისტორიკოსი და სპარსეთის ყურის მწერალი. ედვარდ საიდის და. გარდა თავისი წიგნებისა, იგი ასევე წერდა Financial Times, Middle East Journal, International Journal of Middle East Studies და Encyclopedia of Islam-ისთვის.
საიდ ზაჰლანი 1937 წელს კაიროში დაიბადა, როგორც ოთხი დიდან უფროსი. მამამისი, ვადი საიდი, მდიდარი ინგლისელ-პალესტინელი ბიზნესმენი და აშშ-ის მოქალაქე იყო, ხოლო დედამისი ლიბანელი და პალესტინელი წარმოშობის, ნაზარეთში დაბადებული ქრისტიანი იყო. სწავლობდა აშშ-ის ბრაიან მავრის ქალთა კოლეჯში, სადაც მიიღო მუსიკალური მეცნიერების განათლება. მოგვიანებით, სერიოზული ავარიის დროს მისი ხელები დაიჭრა და რამდენიმე ხერხემალი გატყდა. ეს მისი მუსიკალური კარიერა და ფორტეპიანოზე დაკვრა შეუძლებელი გახადა.
ბრაიან მავრის შემდეგ, როზმარი რამდენიმე ხანი კაიროში სწავლობდა. შემდეგ გადავიდა ბეირუთში, სადაც ის ასწავლიდა კულტურის ისტორიასა და მუსიკას ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტსა და ბეირუთის ქალთა კოლეჯში. ბეირუთის შემდეგ გადავიდა ლონდონში, რომ მიეღო დოქტორი ხარისხი აღმოსავლეთმცოდნეობის და აფრიკის შესწავლის სკოლაში.
საიდ ზაჰლანი დაქორწინდა ტონი ზაჰლანზე, რომელიც პალესტინელი ფიზიკოსი და აკადემიკოსი ჰაიფადან. მათ ერთად შეიმუშავეს ღაზის ბიბლიოთეკის პროექტი. საიდ ზაჰლანი ასევე ბრიტანეთში „პალესტინის სოლიდარობის კამპანიის“ მფარველი იყო.
ბიბლიოგრაფია
ზაჰლანი, ა. ბ.; საიდ ზაჰლანი, როზმარი: ტექნოლოგიური ტრანსფერი და ცვლილება არაბულ სამყაროში: დასავლური აზიის გაეროს ეკონომიკური კომისიის სემინარის პროცესი ოქსფორდი, გაერთიანებული სამეფო: გაერო — Pergamon Press, 1978,
საიდ ზაჰლანი, როზმარი: არაბთა გაერთიანებული საემიროების წარმოშობა ნამდვილი ქვეყნების პოლიტიკური და სოციალური ისტორია მაკმილანი, ნიუ-იორკი, 1978
საიდ ზაჰლანი, როზმარი: კატარის შექმნა ლონდონი: როუტლიჯი 1979, (ხელახლა, 1989)
საიდ ზაჰლანი, როზმარი: თანამედროვე ყურის სახელმწიფოების შექმნა: ქუვეითი, ბაჰრეინი, კატარი, არაბთა გაერთიანებული საემიროები და ომანი იტჰაკა პრესი, 1998,
წიგნის მიმოხილვა ბრუკ ვრამპელმეიერის მიერ.
ლიტერატურა
როზმარი საიდ ზაჰლანი: ყურის ისტორიკოსი ამბობს, რომლის გული პალესტინაში იყო, The Guardian, 16 მაისი, 2006
როზმარი ზაჰლანი: ექსპერტი ყურეში და პალესტინელების დამცველი The Times, 2006
დაბადებული 20 აგვისტო
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 10 მაისი
გარდაცვლილი 2006
პალესტინელი აკადემიკოსები
პალესტინელი ისტორიკოსები
პალესტინელი ქალი მწერლები
რიფტი

რიფტი (ნაპრალი, რღვევა) — დედამიწის ქერქის ხაზობრივი ტექტონიკური მაკროსტრუქტურა, რომელიც ვრცელდება ასეული ათასობით კმ-ზე და წარმოიქმნება ქერქის ჰორიზონტალური გაჭიმვის შედეგად. გაჭიმვას მეტწილად თან სდევს ქერქის გათხელება (სრულ გარღვევამდე). რიფტის წარმოქმნის საკმაოდ ციცაბო რღვევების (დახრის კუთხე 60-70°) ერთობლიობა, რომელთა გასწვრივ ხდება ქერქის ვერტიკალური და ჰორიზონტალური გადაადგილება. რიფტების ძირითადი სტრუქტურული ფორმაა გრაბენი.
რიფტებმა რომლებმაც დაამთავრეს განვითარება, მაგრამ ვერ გადაიქცნენ ოკეანედ, თანდათანობით ივსებიან დანალექი ქანებით, და გეოლოგიურად ვლინდებიან როგორც მსხვილი ხაზობრივი დეპრესიები, რომლებიც თავის მხრივ, ამოვსებული არიან დიდი სიმძლავრის ნალექებით. ამ ყოველივეს ავლაკოგენი ეწოდება. სწორედ ამ უკანასკნელთან არის დაკავშირებული ნავთობის, ბუნებრივი აირის, ნახშირისა და სხვა საბადოების წარმოქმნა.
პირველად ასეთი სტრუქტურები აღწერილ იქნა ცნობილი გეოლოგის ნიკოლოზ შატსკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
რიფტების შესახებ
რიფტების შესახებ
ლიტერატურა
სტრუქტურული გეოლოგია
ფილების ტექტონიკა
Ekaterine Gabashvili

Ekaterine Gabashvili née Tarkhnishvili (თარხნიშვილი) (16 June 1851 – 7 August 1938) was a Georgian writer, feminist and public figure who called for social reform in favour of women's emancipation.
Biography
Born on 16 June 1851, Ekaterine Tarkhnishvili was born into an aristocratic family in Gori, then part of Imperial Russia. She was the daughter of Revaz Tarkhnishvili and Sopio Bagraton-Davitashvili. After completing her primary education, she attended the city's best school, a private boarding school run by Madam Favre. At 17, she opened a private school devoted to the education of peasant children, concerned as she was by the conditions of the peasantry. She married Aleksandre Gabashvili when she was 19, eventually raising 11 children.
Her writing was influenced by two works on the emancipation of women which had been published in Georgian: Harriet Taylor Mill's The Enfranchisement of Women and Fanny Lewald's Für und wider die Frauen. As a result, from 1872 she set about mobilizing Georgian women by establishing women's circles in Tbilisi, Kutaisi, Gori and Khoni, focused on the publication and translation of relevant women's literature. In 1897, she established a women's professional school which led to girls schools around the country.
Gabashvili was an active member of the Society for the Advancement of Learning Among Georgians. In 1890, together with Anastasia Tumanishvili-Tsereteli, co-founded Jejili, a journal which published children's literature, encouraging interest in the genre in Georgia.
Publications
She authored several sentimental novels and stories about the sorrows of village schoolteachers and peasant life. Her novels Love Affair in Big Kheva and While Sorting Maize upset the social norms of the day, calling for personal freedom and romantic love.
In the 1900s, she abandoned fiction for autobiography. Gabashvili is also known as one of the first Georgian feminists and women’s rights activists. In 1958, a movie Magdanas lurja (Magdana's Donkey), based on one of Gabashvili’s novels and directed by Tengiz Abuladze and Revaz Chkheidze, won prizes at the international film festivals at Cannes and Edinburgh.
See also
List of Georgian women writers
References
1851 births
1938 deaths
Burials at Didube Pantheon
Nobility of Georgia (country)
People from Gori, Georgia
19th-century writers from Georgia (country)
20th-century writers from Georgia (country)
20th-century women writers from Georgia (country)
19th-century women writers from Georgia (country)
Feminists from Georgia (country)
Suffragists from Georgia (country)
Women's rights activists from Georgia (country)
Suffragists from the Russian Empire
Writers from the Russian Empire