PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ელენთა

ელენთა — ადამიანისა და ხერხემლიან ცხოველთა (უყბოებისა და ზოგი ორგვარადმსუნთქავი თევზის გარდა) მუცლის ღრუს კენტი ორგანო, რომელიც იმუნური სისტემის ყველაზე მსხვილი ორგანოა და ჩართულია სისხლის მიმოქცევისა და ლიმფურ სისტემაში.
ელენთის მთავარ მასას შეადგენს რეტიკულური ქსოვილი, რომლის უჯრედებიდან ვითარდება სისხლის უჯრედები — ჰემოციტები. უმდაბლეს ხერხემლიანებს და უმაღლესი ხერხემლიანების ემბრიონებს ელენთაში ყველა სახის ჰემოციტი წარმოექმნებათ. ამ ფუნქციას ზოგი უმაღლესი ხერხემლიანის ელენთა პოსტემბრიონულ პერიოდშიც ინარჩუნებს, უმეტესად კი მასში მხოლოდ უმარცვლო ლევკოციტები (უმთავრესად ლიმფოციტები) წარმოიქმნება. გარკვეულ პირობებში ერითროციტებისა და გრანულოციტების წარმოქმნის უნარი შენარჩუნებული აქვს ადამიანის და ზოგი ძუძუმწოვრის (კატა, ძაღლი) ელენთასაც. ელენთას დაცვითი ფუნქცია მისი უჯრედების მიერ ანტისხეულების წარმოქმნა და დაშლილი ერითროციტებისა და სისხლში მოხვედრილი მიკროორგანიზმების ფაგოციტოზია. ელენთა მნიშვნელოვანი „სისხლის დეპოა“ — მასში გროვდება სისხლის მარაგი, რომელიც ზოგ შემთხვევაში (სისხლდენა, ტკივილი, ფიზიკური დატვირთვა და ა.შ.) ელენთის შეკუმშვის შედეგად სისხლძარღვებში გადადის, შესაბამისად საგრძნობლად იცვლება ელენთის მოცულობაც (ეს თვისება განსაკუთრებით გამოხატული აქვთ ჩლიქოსნებსა და მტაცებლებს, რომელთა ელენთის გარსში კარგადაა განვითარებული კუნთები). ელენთაში მიმდინარე ბიოქიმიური პროცესები ცხიმოვანი მჟავებისა და ნაწილობრივ ამინომჟავების ცვლასთანაა დაკავშირებული.
ადამიანის ელენთა
ადამიანის ელენთა წაგრძელებული ოვალური ფორმისაა, ზემო გარეთა ზედაპირი გამოდრეკილია, ქვემო შიგნითა — შედრეკილი. ქვემო ზედაპირზე ღარია (ელენთის კარი), რომლითაც ელენთაში სისხლძარღვები და ნერვები შედის. მოზრდილი ადამიანის ელენთის წონაა 150–200 გრამი, სიგრძე — 12 სმ, სიგანე 7–8 სმ. ელენთა მარცხენა ფერდქვეშა მიდამოში მდებარეობს. ზოგიერთი დაავადების დროს (მალარია, შებრუნებითი ტიფი, ანემია და სხვა) ელენთა გადიდებულია. გარედან ელენთა დაფარულია მუცლის სეროზული გარსით — პერიტონიუმით, რომელიც გადადის შუაძგიდეზე და კუჭზე და ელენთის დამაფიქსირებელ იოგებს ქმნის. პერიტონიუმის ქვეშ კუნთოვანი და ელასტიური ბოჭკოების შემცველი შემაერთებელქსოვილოვანი გარსია, მას ფიბროზული კაფსულა ეწოდება. კაფსულა სიღრმეში გრძელდება ხარიხებად, რომლებიც ელენთას წილაკებად ყოფს. ხარიხებს შორის შუალედები ამოვსებულია რეტიკულური ქსოვილით, რომელშიც დიდი რაოდენობითაა ლიმფოციტები და ერითროციტები (წითელი პულპა). ცალკეული უბნები, სადაც ლიმფოციტების ინტენსიური წარმოქმნა ხდება (ლიმფური ფოლიკული), ერითროციტებს არ შეიცავს და თეთრ პულპას შეადგენს. სამკურნალო მიზნით ელენთის ამოცლა ან თანდაყოლილი უქონლობა ლიმფური კვანძების მოქმედებით კომპენსირდება.
რესურსები ინტერნეტში
ელენთა — MedGeo.Net
ორგანოები
Macarius of Lviv

Macarius of Lviv
Metropolitan Macarius of Lviv (secular name: Mykola Ivanovych Maletych, ; born on 1 October 1944) is a bishop of the Orthodox Church of Ukraine (OCU) and a permanent member of the Standing Holy Synod of the OCU, holding the title of Metropolitan of Lviv.
Prior to the Unification Council in December 2018, he was the Primate of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church (UAOC), a jurisdiction that did not have recognition on the part of other Eastern Orthodox churches; he was restored to full ecclesiastical communion with the Patriarchate of Constantinople by the decision of the Holy Synod of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople in October 2018. However, this has been accepted only by the Churches of Alexandria, Greece, and in part Cyprus.
Biography
In 1973 and then again in 1974, he tried and failed to enroll at the Odesa Theological Seminary of the Russian Orthodox Church (ROC). On 10 August 1975, he was ordained a priest within the jurisdiction of the ROC. He served mainly in Ukraine and the Rostov region.
In 1982, he finished the Moscow Theological Academy (ROC).
In 1989, he resigned from the canonical Ukrainian Orthodox Church (Moscow Patriarchate) and became associated with the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church (UAOC).
From November 1996, he was a governing bishop of the Lviv diocese of he UAOC and then he also took over jurisdiction over the Volyn dioceses. In 2011, Makary was raised to the dignity of the Metropolitan of Lviv.
Following the death of the Primate of the UAOC, Metropolitan Methodius (Kudriakov), in February 2015, Makary was elected Locum Tenens of the Metropolitan Throne of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. On 4 June 2015, he was elected as Metropolitan and the new Primate of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church.
At the Unification Council in Kyiv on 15 December 2018, Metropolitan Macarius, along with the bishops, priests, and laity of the UAOC, joined the OCU, a new ecclesiastical body that was in January 2019 granted autocephaly by the Ecumenical Patriarchate of Constantinople. He went on to become a permanent member of the Standing Holy Synod of the OCU.
On 5 January 2020, he headed the delegation of the OCU to the residence of the Ecumenical Patriarch of Constantinople in Istanbul and concelebrate the Divine Liturgy with Patriarch Bartholomew I marking the first anniversary of the OCU's autocephaly. He formally invited Patriarch Bartholomew on behalf of the Primate of the OCU, Epiphanius I of Ukraine, to visit Ukraine.
References
External links
Митрополит Львівський Макарій Biography on the official web site of the Lviv diocese
Macarius of Lviv
Clergy from Lviv Oblast
Macarius of Lviv
Living people
Recipients of the Honorary Diploma of the Cabinet of Ministers of Ukraine
Bishops of the Orthodox Church of Ukraine
Elijah (disambiguation)

Elijah (disambiguation)
Elijah was a prophet in Israel in the 9th century BCE.
Elijah or variant, may also refer to:
Arts and entertainment
Elijah (Lorenzetto), a 16th-century sculpture by Lorenzetto
Elijah (oratorio), an 1846 composition by Felix Mendelssohn
"Elijah" (High Maintenance), a 2013 television episode
"Elijah", a 1978 song by Head East from Head East
"Elijah", a 2019 song by Blood Red Shoes from Get Tragic
People
Elijah (given name), a list of people and fictional characters
Elijah in Islam, the prophet as he is interpreted in Islam
Surnamed
Lee Elijah (born 1990), South Korean actress
Samuel Elijah (born 1969), Nigerian footballer
Soffiyah Elijah, American lawyer, author, and social justice activist
Zebulon Elijah (1836/1838–1910), American formerly enslaved person who became a Florida politician
Places
Elijah, Missouri, US, an unincorporated community
Mount Elijah, a geographic feature within Oregon Caves National Monument and Preserve
Elijahs Creek, Boone County, Kentucky, USA; a creek
Facilities and structures
Elijah's Church, Vesterbros Troy, Vesterbro, Copenhagen, Denmark
Temple of Elijah the Prophet, Zharkent, Almaty, Kazakhstan
Other uses
Elijah Interfaith Institute
See also
Hajile or "Reverse Elijah", a UK WW2 special project
Cave of Elijah, Mt. Carmel, Israel
St. Elijah's Church (disambiguation)
Saint Elijah (disambiguation)
Elias (disambiguation), Elias is the Latinate form of Elijah
შუალედური ნათესები

შუალედური ნათესები — სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ნათესები თესლბრუნვის ძირითადი კულტურების დამუშავებისგან თავისუფალ დროის შუალედში. მისი შემოღება იძლევა მიწის, წლის არაყინვებიანი პერიოდის, მზის სხივების ენერგიის, ატმოსფერული ნალექების მაქსიმალურად სრულად გამოყენების და წელიწადში ერთი და იგივე ფართობიდან 2–3 მოსავლის მიღების საშუალებას, რამდენიმეჯერ ზრდის ხნულის პროდუქტიულობას. ხელს უწყობს ეროზიისგან ნიადაგის საუკეთესოდ დაცვას. ამგვარ ნათესებს აწარმოებენ საკმარისი დატენიანების რაიონებში და კარგად სარწყავ მიწებზე. შუალედური ნათესებისას აუცილებელი პირობებია: სასუქების გამოყენება, მცენარეთა დაცვა სასოფლო-სამეურნეო მავნებლებისა და დაავადებისგან, ტექნოლოგიური დისციპლინის მკაცრი დაცვა, წარმოების ორგანიზაციის მაღალი დონე.
სქოლიო
სასოფლო-სამეურნეო კულტურები
აგრარული ტექნოლოგია
საბუნჩი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საბუნჩი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საბუნჩი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საბუნჩი — ქალაქის ტიპის დაბა აზერბაიჯანში.
საბუნჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონი
საბუნჩის რაიონი — რაიონი ბაქოში.
გურამ ბარნოვი

გურამ ბარნოვი (დ. 8 თებერვალი, 1931, თბილისი ) — ქართველი ფილოლოგი.
გურამმა 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1958—1966 წლებში მუშაობდა ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად, 1966—1989 წლებში კი უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1988 წელს პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ლიტერატურის კათედრის გამგე გახდა და ეს პოზიცია 1993 წლამდე ეკავა. 1989 წლიდან, 1992 წლამდე გურამი იყო ლიტერატურის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში, ხოლო 1992 წლიდან, 1993 წლამდე დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი, 1993 წლიდან კი დირექტორი.
გურამ ბარნოვი შემდეგი წიგნების ავტორია: „ვაჟა-ფშაველას შემოქმედების ხალხური წყაროები“, „წერილები“ (60-ზე მეტი წერილი).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ვაჟა-ფშაველას პოეზიის ხალხური წყაროები“ 1991 წელს დაიცვა, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მხატვრული სიტყვა და თანამედროვე სალიტერატურო კრიკიტიკა“ კი 1993 წელს.
გურამ ბარნოვს მიღებული აქვს საქართველოს მწერალთა კავშირის ყოველწლიური პრემია, საუკეთესო კრიტიკული წერილებისათვის 1985 წელს.
ბიბლიოგრაფია
„წერილები“ (ავტორი) — თბილისი, მერანი, 1989 წ. 215 გვ.
„ვაჟა-ფშაველას პოეზიის ხალხური წყაროები“ (ავტორი) — თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა და სტ., 1960 წ. 68 გვ.
ლიტერატურა
„ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი“. თბილისი, 1996—1997, გვ. 35.
რესურსები ინტერნეტში
გურამ ბარნოვი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 1931
ქართველი ფილოლოგები
დაბადებული 8 თებერვალი
ალკანიისი

ალკანიისი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-არაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 472,12 კმ². მოსახლეობა — 16 006 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალკანიისის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ალკანიისი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ანსერმანუევო

ანსერმანუევო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 990 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 836 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 308 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აბრეშუმის ქსოვილი

აბრეშუმის ქსოვილი — ბუნებრივი აბრეშუმის ან ქიმიური (ვისკოზური და სინთეზური) ბოჭკოს ძაფისაგან დამზადებული ქსოვილი. დანიშნულების მიხედვით შეიძლება იყოს ტექნიკური, საპარაშუტო, საწისქვილე (საცრებისათვის), სატანსაცმლე, სასარჩულე, საქოლგე, საფეხსაცმლე, გასაწყობი და სხვა. ბუნებრივი აბრეშუმის ქსოვილი ნაზი და ჰიგიენურია. ნაკლებად იჭმუჭნება. ცალკე ჯგუფს შეადგენს ბუნებრივი აბრეშუმისაგან მირებული კრეპის ქსოვილები: კრეპდეშინი, კრეპჟორჟეტი, კრეპსატენი და სხვა. ვისკოზური ქსოვილები ადვილად იჭმუჭნება და ნაკლებჰიდროსკოპიულია. სინთეზური ქსოვილები (კაპრონი, დედერონი და სხვა) ძალიან გამძლეა, არ იჭმუჭნება, მაგრამ მეტად დაბალი ჰიდროსკოპიულობით ხასიათდება. არის აგრეთვე ხაოიანი აბრეშუმის ქსოვილები: ხავერდი, პლუში და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაოიანი ქსოვილები
აბრეშუმის მრეწველობა
ლიტერატურა
მეაბრეშუმეობა
ხედანი

ხედანი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს იალნოს ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ივრის მარჯვენა შენაკადის — ძაღლიანთხევის ზემოთში. სიმაღლე 1280 მ. აგებულია ოლიგოცენური თაბაშირიანი თიხებითა და ქვიშაქვებით. გუმბათის ფორმისაა, აქვს დამრეცი კალთები. შემოსილია მეორეული ტყე-ბუჩქნარით.
ლიტერატურა
სქოლიო
კახეთის მხარის მთები
შუასერი

შუასერი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არალში. ძეგლი ამაღლებული კონცხია, რომელიც შემოჭრილია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ, სადაც თანდათან ვიწროვდება და სოლისებურ ფორმას იღებს. ყველზე ვიწრო ადგილას დაახლოებით 70, ხოლო ყველაზე განიერ ადგილას კი 500 მეტრია. კონცხის ზედაპირი უმნიშვნელოდ არის დაფერდებული აღმოსავლეთით. მისი სიგრძე დახლებით 2,5 კილომეტრია. სამი მხრიდან ჩრდილოეთიდან, სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან ეკვრის მინდვრები. შუასერის კონცხი მიწის ზედაპირიდან ამოზრდილია დაახლოებით 30-40 მეტრის სიმაღლეზე, ხოლო ზღვის დონიდან 1066 მეტრზე მდებარეობს. ჩრდილოეთის მხრიდან, დაახლოებით 200–300 მეტრში მდინარე ოცხე ემიჯნება, ხოლო სამხრეთიდან კი ასევე 200–300 მეტრში მდინარე ქვაბლიანი. სამხრეთით გაჭრილია გზა, სადაც გაშიშვლებაში კარგად შეინიშნება დანალექი თიხის ქანები, რომელსაც თავზე ადევს მდინარეული ნალექები. კონცხის აღმოსავლეთ მხარეს დგას კათოლიკური ეკლესია, რომელიც აგებულია შუასაუკუნეების ტაძრის ნაშთებზე, ასევე მოსჩანს ძველი ეკლესიის საძირკველი. ადგილზე იკრიფება სხვადასხვა სახის შუა საუკუნეების კერამიკა. მასალა მცირე რაოდენობით, მაგრამ მაინც ვრცელდება მთელ ზედაპირზე. კონცხის სამხრეთით შეინიშნება რიყის ქვით ნაგები კედლის ნაშთი 1,5 X 1 მ. მისგან დასავლეთით დაახლოებით 10 მეტრის დაშორებით დაფიქსრიდა 20–30 სმ სიმძლავრის ნაცროვანი (კულტურული) ფენა, რომელიც დიდი რაოდენობით შეიცავს ნახშირისა და კერამიკის ფრაგმენტებს. ზედაპიზე და ნაცროვან ფენაში დადასტურებული მასალა ერთგვაროვანია და ქრონოლოგიურად ერთ პერიოდს უნდა ეკუთვნოდეს.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კონსტანტინე ტაბატაძე

კონსტანტინე ტაბატაძე (დ. 29 მაისი, 1936, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით ხოლო მოსკოვის ბიზნესის სკოლა ერთობლივი საწარმოებისა და საგარეო ეკონომიკური ურთიერთობების სპეციალობით 1989 წელს.
1957-1961 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „თბილქალაქმშენის“ სამშენებლო ორგანიზაციებში მშენებელ ოსტატად, თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის ტექნიკურ ბიუროში; 1961-1965 წლებში საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტის“ პირველ არქიტექტურულ სექტორში — ინჟინრად, უფროს ინჟინრად; 1965-1970 წლებში იყო საქართველოს ტურიზმისა და ექსკურსიების რესპუბლიკური საბჭოს მშენებლობის განყოფილების უფროსი ინჟინერი; 1970-1972 წლებში ამავე განყოფილების გამგე; საქართველოს ტურიზმისა და ექსკურსიების რესპუბლიკური საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე მშენებლობის დარგში; 1997 წლიდან საქართველოს ურბანიზაციისა და მშენებლობის სამინისტროს მშენინდუსტრიის, საშენ მასალათა წარმოებისა და განვითარების სამმართველოს უფროსის მოადგილე; ხელმძღვანელობდა თბილისის, მცხეთის, ბაზალეთის, თელავის, ლაგოდეხის, ფასანაურის, ყაზბეგის, ბორჯომის, ბაკურიანის, ვარძიის, გორის, ქუთაისის, ჩაქვის, მწვანე კონცხის, ციხისძირის, ბათუმის, სოხუმის, ახალი ათონის და სხვა ტურისტული ბაზებისა და სასტუმროების მშენებლობას; დიდი წვლილი აქვს შეტანილი უნიკალური ახალი ათონის მღვიმის კეთილმოწყობაში; არის სხვადასხვა სახელმწიფო ჯილდოს მფლობელი.
ჯილდოები
საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 524-525
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 29 მაისი
დაბადებული 1936
ქართველი ინჟინრები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აერონომია

აერონომია — ატმოსფეროს ფიზიკის დარგი, რომელიც იკვლევს ატმოსფეროს ზედა ფენებს. აერონომიას საფუძველი ჩაუყარეს XX საუკუნის 50-იან წლებში დ. რ. ბეიტსმა (ინგლისი) და მ. ნიკოლემ (საფრანგეთი). მის სწრაფ განვითარებას განსაკუთრებული ბიძგი მისცა ზედა ატმოსფეროს კვლევისას რაკეტებისა და ხელოვნურ თანამგზავრთა გამოყენებამ.
ლიტერატურა
ატმოსფერო
გეოფიზიკა
ვალერი გიორგობიანი

ვალერი გიორგობიანი (დ. 10 იანვარი, 1960, სოფელი სპათაგორი, ცაგერის რაიონი — გ. 31 მარტი, 2011) — ქართველი ინჟინერი, სპორტსმენი.
1994 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 22 ივლისი
დაბადებული 1960
გარდაცვლილი 31 მარტი
გარდაცვლილი 2011
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები (1994)
ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვალერი
მაიმუნების პლანეტა

მაიმუნების პლანეტა — სამეცნიერო ფანტასტიკური ჟანრის მედია-ფრენჩაიზი, რომელშიც შედის ფილმები, წიგნები, ტელესერიალები, კომიქსები და სხვა მედია. სიუჟეტი აღწერს სამყაროს, რომელშიც ადამიანები და განვითარებული მაიმუნები ერთმანეთს ებრძვიან.
სერიას საფუძველი ჩაუყარა პიერ ბულის ამავე სახელწოდების რომანმა, რომელიც 1963 წელს გამოვიდა. მისი 1968 წლის ადაპტაცია „მაიმუნების პლანეტა“ კრიტიკოსების მიერ აღიარებული და კომერციულად წარმატებული იყო, რასაც მოჰყვა გაგრძელებები, დაკავშირებული პროდუქცია და სხვა ნამუშევრები. 1973 წლამდე ტელესერიალს ამ თემაზე ამზადებდა ართურ პ. ჯეიკობზი, მას შემდეგ კი ფრენჩაიზს ფლობს 20th Century Fox.
1970-1973 წლებში გამოვიდა ფილმის ოთხი გაგრძელება - „მაიმუნების პლანეტის ქვეშ“ (1970), „მაიმუნების პლანეტიდან გაქცევა“ (1971), „მაიმუნების პლანეტის დაპყრობა“ (1972) და „ბრძოლა მაიმუნების პლანეტისთვის“ (1973). მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკოსებმა მათ მაღალი შეფასება არ მისცეს, ფილმებს წილად კომერციულად წარმატება ხვდა. ამას მოჰყვა ორი ტელესერიალი - 1974 და 1975 წლებში. ახალ კინოვერსიაზე მუშაობა მიმდინარეობდა, მაგრამ ათზე მეტი წლით გადაიდო - სანამ 2001 წელს გამოდიდოდა ტიმ ბარტონის „მაიმუნების პლანეტა“. სერიის გადატვირთვა მოხდა 2011 წელს, რუპერტ უაიეტის ფილმით „მაიმუნების პლანეტის აღზევება“, რასაც 2014 წელს მოჰყვა „მაიმუნების პლანეტის განთიადი“ და 2017 წელს - „ომი მაიმუნების პლანეტისთვის“. ფილმების შემოსავალმა საერთო ჯამში 1.7 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა, ხოლო ბიუჯეტი 567.5 მილიონი იყო. დამატებით მედიაში შედის წიგნები, კომიქსები, ვიდეო თამაშები და სათამაშოები.
„მაიმუნების პლანეტამ“ განსაკუთრებით დიდი რეზონანსი გამოიწვია ცხოველების მხრიდან ადამიანებისადმი დამოკიდებულების თემით. კრიტიკოსები აღნიშნავენ ცივი ომის და ცხოველთა უფლებების თემებსაც. ზოგადად ფრენჩაიზმა გავლენა მოახდინა შემდგომ ფილმებზე, მედიაზე და ხელოვნებაზე, ისევე, როგორც პოლიტიკურ და კულტურულ განხილვებზე.
რესურსები ინტერნეტში
ფილმების სერიები
კომიქსებად ადაპტირებული რომანები
ფილმებად ადაპტირებული ფრანგული რომანები
ტელესერიალებად ადაპტირებული რომანები
ვიდეო თამაშებად ადაპტირებული რომანები
სამეცნიერო ფანტასტიკა ფრენჩაიზის მიხედვით
Yenikənd, Samukh

Yenikənd, Samukh
Yenikənd (also, Yenikend) is a village and municipality in the Samukh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,221.
References
Populated places in Samukh District
Tapinoma indicum

Tapinoma indicum is a species of ant in the genus Tapinoma. Described by Forel in 1895, the species is endemic to various countries in Asia.
References
Tapinoma
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1895
Daphnella dentata

Daphnella dentata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მტრედიო

მტრედიო — ქუდიანი სოკო ხრაშუნა სოკოების გვარისა. მისი ქუდის დიამეტრი 5-10 სმ აღწევს. თავდაპირველად ამობურცულია, შემდეგ კი ძაბრისებურად ჩაღრმავებული; ზედაპირი წებოვანია, ნაცრისფერ-მომწვანო ან ღია მწვანე. ქუდს ქვედა მხარეს თეთრი ან მოყვითალო ფირფიტები აქვს, ფეხი და რბილობი თეთრია. იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში ზაფხულში და შემოდგომით. საჭმელად ვარგა ახალი და დამწნილებული.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბაზიდიუმიანი სოკოები
საჭმელი სოკოები
ცენტრალური ანატოლიის რეგიონი

ცენტრალური ანატოლიის რეგიონი — თურქეთის ერთ-ერთი გეოგრაფიული რეგიონი, მდებარე ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში.
სუბრეგიონები
Konya Section
Obruk Plateau
Konya - Ereğli Vicinity
Upper Sakarya Section
Ankara Area
Porsuk Gully
Sündiken Mountain Chain Area
Upper Sakarya Gully
Middle Kızılırmak Section
Upper Kızılırmak Section
მახასიათებლები
ცენტრალური ანატოლიის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე დაბალი ნალექით;
ეროზიულობით.
თურქეთის რეგიონები
Heydərli

Heydərli (also, Heydarlı) is a village in the municipality of Şəkərbəy in the Gadabay Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Gadabay District
La Pobla de Vallbona

La Pobla de Vallbona is a municipality in the province of Valencia in the Valencian Community, Spain.
History of the shield of La Pobla de Vallbona
The shield of La Pobla de Vallbona was mainly created to avoid fraud and mistakes with documents or authorizations that each mayor of the towns of Spain issued. In 1848 the government implied as an obligation to use a stamp (shield) with the goal of not confusing documents. This is when La Pobla de Vallbona decided to use the shield that has been used since 1975.
The shield is divided in three parts. The first part that is the largest has the 4 bars of Aragón; thus this shows that the origins of the town were established taking into account Aragón’s costumes. Then, there are two smaller divisions one have 3 “moreras” of sinople (three green trees); representing how abundant is the town with trees and agriculture. The last division has a blue background that indicates loyalty and also there is the “caserio de plata” (some kind of houses) that makes reference of the name “Pobla” that is the unique characteristic of the vallbonenses: Loyalty. Lastly, one can see at the top the Royal Crown.
Geography
Access to La Pobla de Vallbona can be either through the highway CV-35 or also through the Valencia Metro line 1.
Neighborhoods
In the municipality of La Pobla de Vallbona besides the urban core one can also found the following towns:
Casa Blanca
Camp del Túria
Gallipont
La Conarda
Pla dels Aljubs
Rascanya
Economy
After the highway with access to Valencia was finished, the population almost doubled due to the proximity to the city. In general, this increased the local trade in the town. Additionally, the agriculture in the town throughout years has been abandoned. But, recently new farmers have been arriving and enriching the fields. Despite their small size, fields attract many visitors because they afford pleasant walks through crops such as oranges, orchards, mandarins, artichokes, onions and olives.
Monuments
In La Pobla de Vallbona significant historical monuments include:
“Ermita de San Sebastian” (sculpture)
“Ermita Mas de Tous” (sculpture)
“Iglesia Santiago Apostol” (church)
“Iglesia de la Santísima Trinidad y San José” (church)
“La Casa Bernal” (house)
“La Casa Gran” (house)
Sports
Football
La Pobla de Vallbona has a futbol club named “Atletico Vallbonense”. This club is recognized among the entire region because they have many teams in minor divisions that have made to the leagues. This team is usually small and since 2002 has been in category 2B.
Basketball
The club of Basketball in la Pobla has a school funded recently. Nevertheless, it has been growing and it probably becomes a recognized team.
Valencian pilota
La Pobla has been home to prominent players of the raspall variant of the game, among them Hector Coll Sebastia (Colau) and Pasqual Balaguer Catillo (Pasqual II). The town's trinquet is one of the stop-overs of the annual Professional League tour.
References
Municipalities in Camp de Túria
Populated places in Camp de Túria
ვესტმინსტერის სისტემა

ვესტმინსტერის სისტემა — სახელმწიფოებრივი მართვის დემოკრატიული საპარლამენტო სისტემა, აშენებული დიდი ბრიტანეთის სახელმწიფო მოდელის პრინციპებზე. თავისი დასახელება სისტემამ მიიღო უესტმინსტერის სასახლის სახელიდან, სადაც იმართება დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის სხდომები.
ვესტმინსტერის სისტემა დამახასიათებელია ერთა თანამეგობრობის ქვეყნებისათვის. მისი გამოყენება დაიწყეს დიდი ბრიტანეთის კანადის პროვინციებმა და ავსტრალიის კოლონიებმა XIX საუკუნის შუა პერიოდში.
ვესტმინსტერის სისტემის განსაზღვრის დამახასიათებელი ნიშნებია:
სახელმწიფოს მეთაურის არსებობა, რომელსაც აქვს მხოლოდ ცერემონიალური და წარმომადგენლობითი ფუნქციები;
მთავრობის მეთაურის არსებობა, რომელსაც ნიშნავს სახელმწიფოს მეთაური და როგორც წესი იგი პარლამენტში უმრავლესობის მქონე პოლიტიკური პარტიის მეთაურია;
აღმასრულებელი ხელისუფლების მექანიზმების არსებობა, როგორც წესი, კაბინეტის ფორმით, რომელსაც მთავრობის მეთაური ხელმძღვანელობს;
ქვეყანაში საპარლამენტო ოპოზიციის და მრავალპარტიული სისტემის არსებობის შესაძლებლობა;
ბიკამერალიზმის (ორპალატიანი პარლამენტი) შესაძლებლობა და უნიკამერალიზმის დაშვება;
პარლამენტის მიერ მთავრობისადმი უნდობლობის გამოცხადების შესაძლებლობა;
პარლამენტის დაშლის და ვადამდელი არჩევნების გამოცხადების შესაძლებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
The Twilight of Westminster? Electoral Reform & its Consequences, Pippa Norris, 2000.
პოლიტიკური სისტემები
დემოკრატია
ერთა თანამეგობრობა
კუდატყე

კუდატყე — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, სკრა-ქარელის არხის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრი, ქარელიდან 9 კილომეტრი.
1949 წლის 2 აგვისტოს სოფელ კუდატყეს შეუერთდა მუხილეთის სასოფლო საბჭოს სოფელი ქვემო შვანო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები