PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ევგენი გოლოვინი

ევგენი გოლოვინი
ევგენი ალექსანდრეს ძე გოლოვინი (დ. 1782 — გ. 27 ივნისი, 1858) — რუსეთის სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, კავკასიის მთავარმართებელი 1837–1842, რუსეთის იმპერიის არმიის ინფანტერიის გენერალი (1839).
ბიოგრაფია
დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1797 წლიდან იყო სამხედრო სამსახურში. მონაწილეობდა საფრანგეთ-რუსეთის (1812), რუსეთ-ოსმალეთის ომებში (1806-1812; 1828-1829). 1838-1842 წლებში მეთაურობდა ცალკეულ კავკასიის კორპუსს. ატარებდა რუსიფიკატორულ პოლიტიკას. განამტკიცა რუსული გავლენა კავკასიაზე. აქტიურ საომარ ოპერაციებს მართავდა შამილის წინააღმდეგ. ხელმძღვანელობდა გზათა მშენებლობასა და სიმაგრეთა აგებას შავი ზღვის სანაპიროზე, საქართველოს სამხედრო გზაზე, ჩაჩნეთსა და დაღესტანში. 1838 წლის მაისში საძირკველი ჩაუყარა ნოვოროსიისკის ნავსადგურის მშენებლობას. მისი მმართველობის დროს, 1841 წელს, იფეთქა გურიის გლეხთა აჯანყებამ, რომელიც სასტიკად ჩაახშეს. აჯანყების მეთაურების მიმართ მთავარმართებლის დაკავმიერ გამოტანილი განაჩენი იმდენად მკაცრი იყო, რომ ნიკოლოზ I-მა იგი საგრძნობლად შეარბილა. 1845-1848 წლებში ბალტიისპირეთის გენერალ-გუბერნატორი იყო. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე მისი სახელი ერქვა ახლანდელი რუსთაველის გამზირს.
ბიბლიოგრაფია
Очерк положения военных дел на Кавказе с нач. 1838 г. по конец 1842 г., Рига, 1847.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია – XIX საუკუნე (რედაქტორები ვახტანგ გურული და ბონდო კუპატაძე), „არტანუჯი“, თბ., 2004, გვ. 15–16
Толстой Ю. В., Очерк жизни и службы Е. А. Головина, კრ.: Девятнадцатый век, изд. П. Бартеневым, кн.1, М., 1872.
საქართველოს მთავარმართებლები
დაბადებული 1782
გარდაცვლილი 1858
გარდაცვლილი 27 ივნისი
ხორენ აბრამიანი

ხორენ აბრამიანი (დ. 1 აპრილი, 1930, ერევანი, სომხეთის სსრ, სსრკ — გ. 10 დეკემბერი, 2004, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი საბჭოთა მსახიობი, თეატრისა და კინოს რეჟისორი. 1980 წელს მიანიჭეს საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტის წოდება.
დაიბადა 1930 წლის 1 აპრილს ერევანში. 1951 წელს დაასრულა ერევნის თაეატრალური ინსტიტუტი. ამავე წლიდან ერევნის დრამატული თეატრის მსახიობია. 1980–1985 წლებში მთავარი რეჟისორი. 1988–1996 წლებში თეატრის მთავარი რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელია. 1985–1988 წლებში ლენინაკანის დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორია. კინოში მისი დებიუტი შედგა 1949 წელს.
გარდაიცვალა 2004 წელს ერევანში. დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სომეხი მსახიობები
დაბადებული 1 აპრილი
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 10 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2004
კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
სომეხი რეჟისორები
ანიონ-დე-მონკაიო

ანიონ-დე-მონკაიო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ტარასონა-ი-ელ-მონკაიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64,190553 კმ². მოსახლეობა — 222 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ანიონ-დე-მონკაიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ანიონ-დე-მონკაიო
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ცოცხნარა

ცოცხნარა (ყოფილი ცოცნარა) — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ოძისი, ქემფერი, ცედანი, ცივწყარო, წაბლოვანა). მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 800 მეტრ სიმაღლეზე, ხაშურიდან 13 კმ. სურამიდან 8 კმ. სოფელში დგას კვირაცხოვლისა და წმინდა მარინეს ეკლესიები.
გავრცელებული გვარებია: გოგალაძე, ლომიძე, ნოზაძე, ხაჩიძე, გრიგალაშვილი, შუბითიძე, გელაშვილი, ჩადუნელი, ტაბატაძე და სხვა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 294 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
სოფელ ცოცხნარის ხედი სატელაიტიდან
ლიტერატურა
ლაბაძე ჯ., ტილიანას ხეობის სოფლების ისტორია, მასალები საქართველოს სოფლების ისტორიისათვის, ტ. IV, თბილისი, 2022
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Araslanovo

Araslanovo (Arıślan) is a rural locality (a village) in Araslanovsky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 159 as of 2010. There are 3 streets.
Geography
Araslanovo is located 15 km northeast of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Smakovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District
Karlsplatz Stadtbahn Station

Karlsplatz Stadtbahn Station is a former station of the Viennese Stadtbahn. The buildings above ground on Karlsplatz are a well-known example of Jugendstil architecture. These buildings were included in The Vienna Secession, as they followed many of the artistic styles of that movement. They were designed by Otto Wagner, adviser to the Transport Commission in Vienna, and Joseph Maria Olbrich and are, unlike the other Stadtbahn stations, made of a steel framework with marble slabs mounted on the exterior. These stations allowed Otto Wagner to achieve his goal of creating two modern axes of architecture in a city that was becoming one of the most modern cities of its time. These buildings went on to become the most modern monument of the modern city.
Architectural critic and poet Friedrich Achleitner commented on the Stadtbahn stations as follows "...In these two station buildings Wagner reached a highpoint of his dialectic (in his planning of the Stadtbahn) between function and poetry, construction and decoration, whereby a severe rationalism engages in competition with an almost Secessionist kind of decoration."
The station was opened as Academiestraße in . When the Stadtbahn line was converted to U-Bahn in 1981, the original station was scheduled to be demolished. As a result of public outcry, it was decided to keep the station buildings. Both buildings were disassembled, renovated, and then reassembled higher than their original location after completion of U-Bahn construction. One of the buildings is now used as an exhibition space by the Vienna Museum, with an U-Bahn entrance in its rear; the other is used as a café.
Notes
References
* "Architecture in Austria in the 20th and 21st Centuries". Ed. Gudrun Hausegger. Basel, SW: Birkhäuser Verlag, 2006.
* Borsi, Franco, and Ezio Godoli. "Vienna 1900 Architecture and Design". New York, NY: Rizzoli International Publications, Inc., 1986.
* Arnanson, Harvard H. "History of Modern Art". Ed. Daniel Wheeler. 3rd ed. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, Inc., 1986.
Art Nouveau architecture in Vienna
Buildings and structures in Innere Stadt
Buildings and structures in Wieden
Railway stations opened in 1899
Transport in Vienna
Art Nouveau railway stations
Otto Wagner buildings
1899 establishments in Austria
19th-century architecture in Austria
M

M, m — ლათინური ანბანის მეცამეტე ასო. წარმოებულია ფინიკიური მემ-ისგან, ბერძნული მიუს (Μ, μ) გავლით. სემიტური მემ სავარაუდოდ თავდაპირველად წყალს გამოსახავდა. მიიჩნევენ, რომ სემიტებმა, რომლებიც ეგვიპტეში მუშაობდნენ დაახ. ძვ. წ. 2000 წელს წყლის იეროგლიფი ისესხეს ცხვირისმიერი ბგერის /n/-ს გამოთქმისთვის, ვინაიდან ეგვიპტურში სიტყვა წყალი ამ ასოთი იწყებოდა "ნ-ტ". სემიტებმა იგივე სიმბოლო გამოიყენს M-სთვის, ვინაიდან მათ ენაში წყალი ამ ბგერით იწყებოდა.
კლავიატურა
კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას:
M —
m —
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (M)
Graphemica (m)
ლათინური ასოები
Navahrudak Castle

Navahrudak Castle
The former castle in Navahrudak, Belarus was one of the strongholds of the Grand Duchy of Lithuania, cited by Maciej Stryjkowski as the location of Mindaugas's coronation as King of Lithuania as well as his likely burial place. On the opinion of Lithuanian historians (T.Baranauskas etc.), there is no information that King Mindaugas lived or visited Navahrudak at all - it is Maciej Stryjkowski's XVI century written conjecture in the interpretation of legends.
As early as the 14th century, Navahrudak is known to have possessed a stone tower along the lines of Tower of Kamyanyets. Other fortifications were made of timber. The castle was stormed by the Teutonic Knights under Heinrich von Plötzke in 1314. Although the attack was not successful, the tower sustained substantial damage.
During the reign of Vytautas the Great four new stone towers were added to the system of Navahrudak fortifications. In the 17th century, the main castle boasted 7 towers, apart from those of the Lesser Castle. Navahrudak was one of the northernmost forts besieged by the Crimean Tatars in the 16th century.
Navahrudak was twice occupied by Russian forces during the Russo-Polish War (1654–67). Further destruction was inflicted by the Swedes who sacked Navahrudak as part of the Great Northern War in 1706. Attempts to preserve the ruins from further decay were undertaken in the 1920s. The castle grounds at present provide the setting for medieval reenactment and theatrical jousting.
References
Ruined castles in Belarus
Gothic architecture in Belarus
Buildings and structures in Grodno Region
Tourist attractions in Grodno Region
Novogrudok
ნურლან ერმეკბაევი

ნურლან ერმეკბაევი (დ. 1 იანვარი, 1963) — ყაზახი პოლიტიკოსი. უშიშროების საბჭოს მდივანი 2014-2016 წლებში. თანამდებობას ხელმეორედ იკავებდა 2018 წლის 4 აპრილიდან 7 აგვისტომდე. 2018 წლის 7 აგვისტოდან არის ყაზახეთის თავდაცვის მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია ყაზახეთის მთავრობის საიტზე
ყაზახეთის თავდაცვის მინისტრები
Ganj Ali Khan

Ganj Ali Khan (died 1624) was a military officer in Safavid Iran of Kurdish origin, who served as governor in various provinces and was known for his loyal service to king (shah) Abbas I. Ganj Ali Khan continuously aided the shah on almost all of his military campaigns until his own death in 1624/5. He was also a great builder, the Ganjali Khan Complex being one of his finest achievements.
Biography
Ganj Ali Khan originally belonged to a Kurdish tribe roaming in western Iran, but was as a minor taken to Herat in Khorasan, where he grew up with prince Abbas I. They both became close friends, and continued to do so when Abbas I ascended the Safavid throne in 1587. In 1596, Abbas I, after having suppressed a rebellion in Kerman and put an end to Qizilbash governorship of the place, appointed Ganj Ali Khan as its governor. Furthermore, he was also appointed governor of Sistan, and shortly afterwards seized Qal'e-ye Fath and Qal'e-ye Taraqun from the Uzbeks. In 1602/3, he took part in the Safavid campaign to capture the Uzbek-controlled city of Bukhara. Furthermore, he also took part in the Ottoman–Safavid War of 1603–18.
In the mid 1600s, the Zoroastrian community of Kerman protested against the hostile treatment by the local Islamic clergy, and also accused Ganj Ali Khan of seizing and destroying their homes to make space for his construction projects. This made Abbas travel to Kerman to investigate the matter in 1606, where he found that Ganj Ali Khan was not the real perpetrator. Abbas then returned to his capital, Isfahan, where he issued an edict that ordered protection for the Zoroastrians.
In 1611, a rebellion in Balochistan occurred, which Ganj Ali Khan suppressed by capturing their stronghold. Five years later, Ganj Ali Khan was once again present in the Ottoman-Safavid War, and participated in the successful invasion of Georgia. In 1622, Ganj Ali Khan was appointed as the governor of the newly captured city of Qandahar. He later died in 1624/5, while the governorship of Qandahar went to his son Ali Mardan Khan and the governorship of Kerman to a certain Tahmasp Qoli Khan.
Building activities
Ganj Ali Khan is mostly remembered for his building activities, such as the Zayn al-Din caravansary in Yazd, and the cistern in the Loot desert between Khorasan and Kerman.
His most prominent construction, is, however, the Ganjali Khan Complex in Kerman.
See also
List of Safavid governors of Kerman
References
Sources
Safavid generals
1620s deaths
People from Herat
16th-century births
Iranian Kurdish people
Safavid governors of Kerman
People from Sistan
Safavid governors
Safavid governors of Qandahar
17th-century Iranian military personnel
16th-century Iranian military personnel
16th-century people from Safavid Iran
17th-century people from Safavid Iran
Now I'm Here

Now I'm Here
"Now I'm Here" — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Queen-ის სიმღერა. იგი გამოვიდა ჯგუფის მესამე სტუდიური ალბომის Sheer Heart Attack სინგლის სახით, 1975 წელს. სიმღერის ავტორია ჯგუფის გიტარისტი ბრაიან მეი. იგი დაიწერა, როდესაც მეი საავადმყოფოში ჰეპატიტით იწვა. სიმღერა აღსანიშნავია მძიმე რიფებით და ვოკალური ჰარმონიებით. იგი სრულდებოდა ჯგუფის თითქმის ყველა კონცერტზე, 1974-1986 წლებში.
სქოლიო
1974 წლის სიმღერები
Queen-ის სიმღერები
1975 წლის სინგლები
Birinci Milli

Birinci Milli is a village in the Kalbajar District of Azerbaijan.
References
Populated places in Kalbajar District
კუტუზოვისა და ბარკლაი-დე-ტოლის ძეგლები

კუტუზოვისა და ბარკლაი-დე-ტოლის ძეგლები — რუსი სამხედრო მეთაურების მიხეილ კუტუზოვისა და მიხეილ ბარკლაი-დე-ტოლის ძეგლი, მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში ნევის პროსპექტის, ყაზანის მოედანზე.
ისტორია
1813 წელს მიხეილ კუტუზოვის და 1818 წელს მიხეილ ბარკლაი-დე-ტოლის გარდაცვალების შემდეგ იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა გადაწყვიტა მათი პატივისცემის ნიშნად აღემართა მათი ძეგლები ყაზამის ტაძრის წინ სანქტ-პეტერბურგში, რის გამოც 1818 წლის 23 სექტემბერს გამოიცა მეფის ბრძანება.
ხელოვნების საიმპერატორო აკადემიის მოქანდაკეებმა უარი თქვეს ძეგლების პროექტის შექმნის კონკურსში მონაწილეობაზე, რადგან აუცილებელი წინაპირობა იყო სამხედრო პირები გამოესახათ თანამედროვე სამხედრო ფორმებში და არა ანტიკურ მანტოებში, როგორც ეს მანამდე ჩვეულებრივი მოვლენა იყო. ამის გამო კონკურსის გამოცხადებიდან ნახევარი წლის შემდეგაც კი არიყო არცერთი ესკიზი წარდგენილი. ძეგლების მოდელები შექმნა გერმანელმა მოქანდაკემ ედუარდ შმიდტ ფონ დერ ლაუნიცმა, თუმცა მისი ნამუშევარი არ მიიღეს, რადგან მან ვერ შექმნა რუსი სამხედრო მეთაურების დამაჯერებელი იმიჯი. 1829 წელს იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა გამართა ახალი კონკურსი კუტუზოვისა და ბარკლაი-დე-ტოლის ძეგლების შესაქმნელად, რომელშიც მონაწილეობა მიიღეს რომიდან დაბრუნებულმა მოქანდაკეებმა ბორის ორლოვსკიმ და სამუილ გალბერგმა. არჩევანი შეაჩერეს ბ. ორლოვსკის ესკიზზე და მან 1830 წლის იანვარში დაიწყო მუშაობა ძეგლებზე.
ოგიუსტ მონფერანის წინადადებით კვარცხლბეკის დამზადებას აპირებდნენ წითელი გრანიტისაგან და შეამკობდნენ ვერცხლისფერი ბარელიეფებით. ორლოვსკის წინადადებით უნდა გამოეყენებინათ ჩრდილოეთის გრანიტი. საბოლოოდ იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა მიიღო არქიტექტორ ვასილი სტასოვის ვარიანტი. კვარცხლბეკი შეასრულეს სამსონ სუხანოვის ხელმძღვანელობით 1837 წლის გაზაფხულზე. მონფერანმა შესთავაზა კვარცხლბეკზე წარწერა გაეკეთებინათ ვერცხლისფერი ასოებით, მაგრამ ორლოვსკის წინადადებით ასოები ამოკვეთეს კვარცხლბეკზე.
ძეგლების მოდელები დაასრულეს 1831 წელს. ქანდაკებები ჩამოასხა ცნობილმა ხელოსანმა ვასილი ეკიმოვმა 1832 წელს კუტუზოვის ქანდაკება, ხოლო 1836 წელს ბარკლაი-დე-ტლის ქანდაკება.
არქიტექტორ კონსტანტინ ტონის ხელმძღვანელობით 1837 წლის 30 მაისს აღმართეს მიხეილ კუტუზოვის, ხოლო 1837 წლის 15 ივნისს მიხეილ ბარკლაი-დე-ტოლის ქანდაკებები. გახსნის საზეიმო ცერემონია გაიმართა 1837 წლის 25 დეკემბერს, სამამულო ომში გამარჯვების 25 წლისთავთან დაკავშირებით.
დიდი სამამულო ომის განმავლობაში ორივე მხედართმთავრის ძეგლი კვლავ განაგრძობდა საკუთარ კვარცხლბეკებზე დგომას.
ქანდაკებები არაერთხელ გაარემონტეს: 1945, 1972 და 2002 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Epidirona beachportensis

Epidirona beachportensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
იუხარი-ქასილი

იუხარი-ქასილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 705 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღდაშის რაიონის სოფლები
Cephalotes fiebrigi

Cephalotes fiebrigi is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Also known as gliding ants.
References
External links
fiebrigi
Aenictus biroi

Aenictus biroi is a species of reddish brown army ant found in Sri Lanka.
References
External links
at antwiki.org
Dorylinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1907
ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარის მხარეში, სოფელ ადერბიევკაში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1906 წლის განმავლობაში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნოვოროსიის ეპარქიას.
ისტორია
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია ააგეს 1906 წელს ადერბიევკის სულიერი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად. ეკლესია ააგეს მეხის დაცემის შედეგად დამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე. წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში პირველი ღვთისმსახურება გაიმართა 1906 წელს.
ადერბიევკის ეკლესიას აქვს საინტერესო არქიტექტურა, მდიდარი დეკორატიული შემკულობა და ფრესკები. ეკლესიის ტერიტორიაზე ადრე განთავსებული იყო საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
XX საუკუნის 30-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მას გამოიყენებდნენ როგორც კლუბს, ხოლო შემდეგ - მარცვლეული კულტურების შესანახ საწყობად. დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ იგი გადააკეთეს ჰოსპიტალად. ომის შემდეგ ეკლესია ნახევრად დანგრეულ მდგომარეობაშია. 1997 წელს დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები. აღდგენა მოხდა ძველი ფოტოების დამორწმუნეთა აღწერილობის მიხედვით.
2015 წელს აკურთხეს საკურთხეველი. კურთხევის ცერემონია შეასრულა ნოვოროსიისა და გელენჯიკის ეპისკოპოსმა თეოგნოსტე დმიტრიევმა.
არქიტექტურა
ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის შენობა აგებულია ნეობიზანტიურ სტილში. შენობა აგურისაა. ეკლესიას ხუთი გუმბათი აქვს. ტაძრის საერთო სიმაღლე ჯვრის ჩათვლით არის 21,5 მეტრი. ტაძრის ფორმა დაგეგმარებაში ლათინურ ჯვარს წააგავს. ტაძრის სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 20,5 მეტრია, ხოლო ტაძრის სიგანეა - 15 მ.
ტაძრის სამსართულიან სამრეკლოს აქვს შიდა დახვეული კიბე, რომელიც მეორე სართულზე ადის. სამრეკლო ბოლოვდება კოშკურით, მოოქროვილი სახურავით, რომელზეც აღმართულია მართლმადიდებლური ჯვარი.
რესურსები ინტერნეტში
Адербиевка. Церковь Николая Чудотворца
Церковь Николая Чудотворца. Новороссийская епархия.
Церковь Николая Чудотворца . Приход храма.
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კრასნოდარის მხარეში
კრასნოდარის მხარის ტაძრები
Həkəri

Həkəri may refer to:
Həkəri, Qubadli, Azerbaijan
Həkəri, Zangilan, Azerbaijan
Hakari (river), Azerbaijan
Həkəri FK (Azerbaijani: Həkəri Futbol Klubu), a football club based in Baku
Hakari LTG (Youtuber)North America, a small random channel, with video topics like *Penguinz0.
See also
Hakkari, a historical mountainous region within modern Turkey and Iraq
Hakkâri Province, Turkey
Hakkâri, capital city of Hakkâri Province
ვალენტის აკვედუკი

ვალენტის აკვედუკი (ბოზდოღანი, Bozdoğan Kemeri ნიშნავს „ნაცრისფერი შევარდნის აკვედუკი“) — რომაული აკვედუკი, რომელიც წარმოადგენდა აღმოსავლეთ რომის იმპერიის დედაქალაქ კონსტანტინოპოლის წყლით მომარაგების მთავარ სისტემას. ის ააშენეს გვიან IV საუკუნეში, იმპერატორ ვალენტის მიერ, ხოლო შემდგომ განახლდა რამდენიმე ოსმალო სულთნის მიერ. წარმოადგენს დღევანდელი სტამბოლის ერთ-ერთ მთავარ ღირსშესანიშნაობას.
ლიტერატურა
სქოლიო
აკვედუკები
ბიზანტიის იმპერია
სტამბოლი
ვერხნი-ნუგუში

ვერხნი-ნუგუში — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება გალიაკბეროვოს სოფსაბჭოს. მდებარეობს მდინარე ნუგუშის ნაპირზე, ვერხნაია-უშის შესართავის რაიონში. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 52 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 193 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 56 ადამიანი.
სქოლიო
ბურზიანის რაიონის სოფლები
ტიოპლი-სტანი (მოსკოვის მეტრო)

ტიოპლი-სტანი (მოსკოვის მეტრო)
ტიოპლი-სტანი — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1987 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
სლაიგოს საგრაფო

სლაიგოს საგრაფო — საგრაფო ირლანდიაში, კონაქტის პროვინციაში.
სახელწოდება
საგრაფომ სახელი მიიღო ქალაქ სლაიგოსაგან.
გეოგრაფია
ფართობი
სლაიგოს საგრაფოს ფართობი არის 1 837 კმ². იგი ამ მაჩვენებლით მეოთხე ადგილზეა კონაქტის პროვინციაში, ხოლო 22-ზე (32-დან) ირლანდიაში.
საზღვრები
სლაიგოს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლიტრიმის საგრაფო, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — როსკომონი, სამხრეთ-დასავლეთიდან მეიო, ხოლო — ჩრდილო-დასავლეთით ატლანტის ოკეანე.
ქალაქები
ბალიმოტი
კოლუნი
ინისკრონი
სლაიგო
ტობერკარი
კულტურა
პოეტმა და ნობელის პრემიის ლაურეატმა ლიტერატურის დარგში უილიამ ბატლერ იეიტსმა თავისი ბავშვობის უმეტესი ნაწილი ჩრდილოეთ სლაიგოში გაატარა და საგრაფოს პეიზაჟები არაერთხელ გამხდარა მისი შემოქმედების შთაგონების წყარო. იეიტსი ამბობდა:
მუსიკა
სლაიგოს საგრაფოს აქვს დიდი ისტორია ირლანდიის ტრადიციული მუსიკის. საგრაფოს სამხრეთ ნაწილიდან არიან ირლანდიური მუსიკის ისეთი ცნობილი წარმომადგენლები, როგორებიც არიან: ჯეიმზ მორისონი, მაიკლ კოულმენი, პედი კილორენი, ფრედ ფინი, ჯო ო'დაუდი, კარმელ განინგი და ჯგუფი „Dervish“. საგრაფოში იმართება მრავალი ტრადიციული მუსიკის ფესტივალი. სტრანდჰილში, ქალაქ სლაიგოდან ცხრა კილომეტრში, იმართება ყოველწლიური გიტარის ფესტივალი. სლაიგოში პოპულარულია თანამედროვე მუსიკაც, აქედანაა მსოფლიოში ცნობილი ჯგუფი — „Westlife“.
ცნობილი პიროვნებები
სლაიგოს საგრაფოში დაიბადნენ:
ამბროსიო ო'ჰიგინსი — ესპანელი კოლონიზატორი.
ძმა უოლფრიდი — საფეხბურთო კლუბ „სელტიკის“ დამაარსებელი.
კოსტანს მარკიევიჩი — ირლანდიელი რევოლუციონერი.
სერ ჯორჯ სტოკსი — ირლანდიელი მათემატიკოსი და ფიზიკოსი.
ლოლა მონტეზი — ირლანდიელი მოცეკვავე და მსახიობი.
მარიენ ჰარკინი — ირლანდიელი პოლიტიკოსი.
ნილ ჯორდანი — ირლანდიელი რეჟისორი.
უილიამ ბატლერ იეიტსი — ირლანდიელი პოეტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ფოტოგალერეა
სლაიგოს რუკა
Sligoheritage.com
სქოლიო
ირლანდიის საგრაფოები
საჩიქობავო

საჩიქობავო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემი (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს ეკის მთის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 220 მ. სენაკიდან 5 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.
სქოლიო
სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კონსტანტინე (ქართლის ერისთავი)

კონსტანტინე (ქართლის ერისთავი)
კოსტანტინე — აფხაზთა მეფის გიორგი II-ის ძე. ლეონტი მროველის „მატიანე ქართლისას“ მიხედვით ორმოცდამეათე მეფე ქართლისა, კოსტანტინე. ძე აფხაზთა მეფისა. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ადარნასე II-ის შემდგომ გამეფდა მისი ძე სუმბატი. ქართველთა ამ ჟამს გარდმოვიდა გიორგი მეფე აფხაზთა და მისცა ქართლი კონსტანტინეს, მის ძეს.
ქვეყნის ცენტრალიზაციის მოწინააღმდეგე ქართლის მსხვილ აზნაურთა მხარდაჭერით აჯანყება მოაწყო დამოუკიდებელი სამეფოს შესაქმნელად, მაგრამ დამარცხდა. გიორგი II-ის ბრძანებით კოსტანტინე შეიპყრეს და აწამეს. იგი გარდაიცვალა უშვილოდ.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტომი 2, თბ., 1973;
ჯავახიშვილი ი. ქართველი ერის ისტორია, წიგნი 2, თბ., 1965
Анчабадзе З. В., Из истории средневековой Абхазии (VI-XVII вв.), Сухуми, 1959
სქოლიო
აფხაზთა სამეფო
ქართლის ერისთავები
Transvaal

Transvaal is a historical geographic term associated with land north of (i.e., beyond) the Vaal River in South Africa. A number of states and administrative divisions have carried the name Transvaal.
South African Republic (1856–1902), a Boer republic also known as the Transvaal in English
Transvaal Colony (1902–1910), British colony
Transvaal (province) (1910–1994), province of the Union and Republic of South Africa
See also
Transvaal Park, a Russian waterpark (2002–2004)
Golden Lions, the modern South African rugby team formerly known as "Transvaal"
Gauteng cricket team, the modern South African cricket team formerly known as "Transvaal"
S.V. Transvaal, a football club located in Suriname, named after the South African region
Gauteng Division, a division of the High Court of South Africa, formerly the Transvaal Provincial Division (1902–2009)
კვორუმი

კვორუმი (ლათ. quorum — "რომელთაგანაც") — კრების მონაწილეთა რაოდენობა, რომელიც აუცილებელია კრების უფლებამოსილად აღიარებისათვის.
კვორუმი დადგენილია ნორმატიული აქტით ან ორგანიზაციის წესდებით.
ლიტერატურა
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, გვ. 501, თბ., 1980 წელი
პოლიტიკა
იურისპრუდენცია
fi:Päätösvaltaisuus
Marmashen

Marmashen is a village in the Akhuryan Municipality of the Shirak Province of Armenia.
Demographics
References
External links
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Shirak Province
აბადი (აღდაში)

აბადი (აღდაში)
აბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 716 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღდაშის რაიონის სოფლები
Rio Casca

Rio Casca is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Zona da Mata and to the microregion of Ponte Nova. As of 2020, the population was 13,473 in a total area of 384 km².
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ბიბილოიანი იხვები

ბიბილოიანი იხვები — ფრინველთა გვარი იხვისებრთა ოჯახისა. როგორც წესი მოიცავს ერთ სახეობას, მაგრამ ბევრი მეცნიერი მასში ორ სახეობას აერთიანებს:
ბიბილოიანი იხვი
ამერიკული ბიბილოიანი იხვი
სქოლიო
იხვისებრნი