PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Rusudan (daughter of George III of Georgia)

Rusudan (daughter of George III of Georgia)
Rusudan was the younger daughter of King George III of Georgia and of his wife, Burdukhan (Gurandukht). Her elder sister was the famous Queen Tamar, who succeeded their father as ruler of Georgia.
Born after 1160, Rusudan was married, possibly in 1180, to Manuel Komnenos (born 1145), the eldest son of Andronikos I, who was the Byzantine Emperor from 1183 to 1185. Manuel and Rusudan had two sons, Alexios, probably born in 1182, and David, born around 1184.
When Andronikos was deposed and killed, Manuel was blinded, and possibly may have died from his wounds. It is said that Rusudan fled Constantinople with her sons, taking refuge in Georgia.
While the Fourth Crusade were camped outside Constantinople between 1203 and 1204 (and would later take the city), Tamar sent Georgian troops to help Alexios and David to take control of Trebizond in April 1204. Combined with their additional conquests this became the new Empire of Trebizond.
Bibliography
C. Toumanoff, "On the relationship between the founder of the Empire of Trebizond and the Georgian Queen Thamar" in Speculum vol. 15 (1940) pp. 299–312.
12th-century births
12th-century Byzantine people
12th-century Byzantine women
12th-century women from Georgia (country)
13th-century women from Georgia (country)
12th-century people from Georgia (country)
13th-century people from Georgia (country)
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Georgia
Komnenos dynasty
Year of death unknown
Byzantine people of Georgian descent
სერიკ შეკოიანი

სერიკ შეკოიანი
სერიკ იაკობის ასული შეკოიანი (დ. 27 ოქტომბერი, 1924, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 13 ივნისი, 2015, თბილისი, საქართველო) — სომეხი მსახიობი. სომხეთის სსრ დამსახურებული არტისტი (1962), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1982). ცნობილი მსახიობის არტემ ლუსინიანის მეუღლე.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის კინოსტუდიის კინომსახიობთა სტუდიაში. 1946 წლიდან თბილისის შაუმიანის სახელობის სომხური თეატრის მსახიობია. ამ თეატრის სცენაზე შეასრულა 100-ზე მეტი როლი, მათ შორის დეზდემონა (უილიამ შექსპირის „ოტლო“), რუსუდანი (ილო მოსაშვილის „ჩაძირული ქვები“), კატარინა (უილიამ შექსპირის „ჭირვეულის მორჯულება“), აქსიუმა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „ტყე“), თამრო „გლახის ნაამბობი“ (ილია ჭავჭავაძის მიხედვით), ნინო (მარიკა ბარათაშვილის „ჩემი ყვავილეთი“), ანა (სურენ ავჩიანის „საიათნოვა“), თამარი (ბაბაიანის „გული გვიხმობს“), პარასკა (გალანის „სიყვარული გარიჟრაჟზე“), ელენე (ჩიჯავაძის „ვაჟიშვილები“) და სხვა როლი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998).
სერიკ შეკოიანმა მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა როგორც საქართველოს, აგრეთვე სომხეთის სამსახიობო ისტორიაში. შესრულებული აქვს 250-ზე მეტი როლი, მეგობრობდა ისეთ ქართველ მსახიობებთან, როგორებიც იყვნენ აკაკი ხორავა, ვერიკო ანჯაფარიძე, ვასო გოძიაშვილი, სოფიკო ჭიაურელი, მედეა ჩახავა და სხვა.
ჯილდოები და აღიარება
1960 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1982 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
1998 — ღირსების ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სომეხი მსახიობები
დაბადებული 27 ოქტომბერი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 13 ივნისი
გარდაცვლილი 2015
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
თბილისში დაბადებულები
ლებაუ-ციტაუს რაიონი

ლებაუ-ციტაუს რაიონი — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი იყო ქალაქი ციტაუ. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა დრეზდენის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 698,54 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 142 135 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 203 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 2 86.
რესურსები ინტერნეტში
www.lra-loebau-zittau.de ოფიციალური საიტი
საქსონიის რაიონები
Bogatino

Bogatino is a village in Ardino Municipality, Kardzhali Province, southern-central Bulgaria. It is located from Sofia. It covers an area of 2.258 square kilometres and as of 2007 had a population of 114 people.
References
Villages in Kardzhali Province
სახელმწიფო ენის დეპარტამენტი

სახელმწიფო ენის დეპარტამენტი — საჯარო სამართლის იურიდიული პირი საქართველოში, რომელიც იცავს სახელმწიფო ენის კონსტიტუციურ სტატუსს, ზრუნავს მის პოპულარიზაციაზე, ქართული სალიტერატურო ენის ნორმების დადგენასა და დამკვიდრებაზე.
დეპარტამენტი შეიქმნა 2017 წელს სახელმწიფო ენის სახელმწიფო ენის შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე. ხოლო ფუნქციონირება 2018 წლის მარტიდან დაიწყო.
სახელმწიფო ენის დეპარტამენტის ფუნქციებში შედის: რეკომენდაციების გაცემა სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს, საჯარო და კერძო სამართლის იურიდიული პირებისათვის სახელმწიფო ენის მართებული გამოყენების მიზნით.
დეპარტამენტი ასევე გეგმავს სახელმწიფო ენ(ებ)ის განვითარებისა და საქართველოს ენობრივი მრავალფეროვნების წარმოჩენის მიზნით სხვადასხვა ღონისძიებებს.
სახელმწიფო ენის დეპარტამენტის ინიციატივით პერიოდულად ახლდება ქართული სალიტერატურო ენის ნორმები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საჯარო სამართლის იურიდიული პირები
ქართული ენა
Changuinola

Changuinola is a city in the Bocas del Toro Province of Panama and seat city of the Changuinola District. The city attracts tourists as a popular gateway to Bocas Town and nearby cities Almirante and Chiriqui Grande.
Changuinola is surrounded by Changuinola River and extensive banana plantations.
Demographics
The corregimiento of Changuinola has a land area of and had a population of 31,223 as of 2010, giving it a population density of . Its population as of 1990 was 33,721; its population as of 2000 was 39,896.
Climate
Changuinola is a coastal location with a tropical climate, more specifically a trade-wind tropical rainforest climate. The area does not have a predictable dry season. The driest times are late August to mid-October, February, and March. Changuinola is humid. Thundershowers and heavy rain are common. Normal temperatures are consistent all year (Hi: 80°-84 °F, low: 71°-75 °F). Due to its low latitude, sunrise is around 6 AM, and sunset is around 6 PM local time. These times vary slightly during the year. Weather data is collected at Capitán Manuel Niño International Airport.
Transportation
Changuinola is accessible by air, land, or sea. Visitors can fly into Capitán Manuel Niño International Airport from Panama City by Air Panama. It has daily flights but can be delayed due to frequent thunderstorms and heavy rains. Direct flights from the United States, Canada, and Mexico are not available.
Buses run between Changuinola, Almirante, David and Panama City. When traveling by land, tourists coming from or going to Costa Rica must clear both Costa Rican customs in Sixaola and Panamanian customs in Guabito. Buses are more reliable in bad weather.
Infrastructure
Changuinola is divided into small farm communities called "Fincas", since all of the city is surrounded by banana plantations. as example, "Finca 4" which means Farm 4.
Changuinola has one main road that crosses all town from south to north, at the end you could take left to reach Guabito border town.
The "Manuel Niño" International Airport is a small international airport where you can take flights to Panama City.
The Calvin Byron Stadium for is located in El Empalme neighborhood, home of Bocas del Toro baseball team.
The Changuinola River bridge was built in 2009 and replaced 1920 railroad bridge next to it.
Changuinola was struck in April 1991 by 7.7 powerful earthquake, the town was reconstructed in the following years.
Public Services
Private and Public health care available. The CSS Changuinola Hospital is located right next to the Police station, and private clinics are also a great choice and available in the city.
Changuinola has several public and private schools, to mention most important IPT Changuinola and Empalme School.
University of Panama extension "CRUB" is located in Empalme, Changuinola
References
External links
Tropic river woods
Portal of Changuinola
Weather Underground: Changuinola, Panama (not Costa Rica).
Populated places in Bocas del Toro Province
Corregimientos of Bocas del Toro Province
მე ვარ ლეგენდა

მე ვარ ლეგენდა
„მე ვარ ლეგენდა“ შეიძლება ღნიშნავდეს:
„მე ვარ ლეგენდა (რომანი)“, რიჩარდ მეთისონის 1954 წლის რომანი
„მე ვარ ლეგენდა (ფილმი)“, 2007 წლის ფილმი
„მე ვარ ლეგენდა (ტელესერიალი)“, სამხრეთ კორეული ტელესერიალი
მუსავათი

მუსავათი — აზერბაიჯანის პოლიტიკური პარტია. მისი ისტორია შეიძლება დაიყოს სამ პერიოდად: ადრეული (ძველი) მუსავატი, მუსავატი გადასახლებაში და ახალი მუსავატი.
ისტორია
მუსავატი დაარსდა 1911 წელს ბაქოში, მამედ ემინ რასულზადეს, მამმედ ალი რასულზადე (მისი ბიძაშვილი), აბასგულუ კაზიმზადეს და ტაჯი ნაგიოღლუს მიერ. მისი საწყისი სახელი იყო მუსლიმურ-დემოკრატიული მუსავატის პარტია. პირველი წევრები იყვნენ ველი მიქაილოღლუ, სეიდი ჰუსეინ სადიგი, აბდურჰრაჰმა ბეი, იუსიფ ზია ბეი და სეიდ მუსავი ბეი. ადრეულ მუსავატში შედიოდა აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ლიდერი ნარიმან ნარიმანოვი.
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე, მუსავატი შედარებით მცირე, საიდუმლო და მიწისქვეშა ორგანიზაცია იყო. მისი პროგრამა მიზნად ისახავდა ოსმალეთის იმპერიის მფარველობაში ერთიანი მულიმური სახელმწიფოს შექმნას აზერბაიჯანის ჩათვლით. პირველი მსოფლიო ომის დროს მუსავატმა უარი თქვა პანისლამურ და პანთურქულ იდეებზე და მხარს უჭერდა ცარისტულ რეჟიმს. 1917 წლის ივნისში გაერთიანდა ფედერალისტების თურქულ პარტიასთან და ჩამოყალიბდა ფედერალისტ-მუსავატელების თურქულ-დემოკრატიულ პარტიას. პარტიის ყრილობა გაიმართა 1917 წლის 26 ოქტომბერს და მიიღო პროგრამა, რომელიც ითხოვდა რუსეთის ფედერალური დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნას ეროვნულ-ტერიტორიული ავტონომიებით.
1917 წლის ოქტომბერ-ნოემბერში ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მუსავატმა, 1918 წლის მაისში, მოაწყო შეარაღებული ამბოხება, მაგრამ დამარცხდა. 1918 წლის 27 მაისს მუსავატმა თბილისში გამოაცხადა აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა. ივნისში მათი მთავრობა განჯაში გადავიდა, ხოლო 15 სექტემბერს ინგლისისა და ოსმალეთის დახმარებით დაიბრუნა ბაქო. 1920 წელს აზერბაიჯანის საბჭოთა ოკუპაციის შემდე პარტიის არსებობა შეწყდა.
ახალი მუსავათი
აზერბაიჯანში მუსავატის პარტიის აღდგენა 1989 წელს მოხდა, აზერბაიჯანის მეორე დამოუკიდებლობის დროს. ინტელექტუალთა ჯგუფმა შექმნა „აზერბაიჯანის ეროვნული დემოკრატიული ახალი მუსავატის პარტია“. მოგვიანებით ამ ჯგუფმა ჩამოაყალიბა "მუსავატის პარტიის რესტავრაციის ცენტრი" და აღიარა მუსავატი დევნილობაში. 1992 წელს ახალი მუსავატისა და მუსავატის დევნილების დელეგატები შეიკრიბნენ "მუსავატის III კონგრესზე" და ოფიციალურად აღადგინეს პარტია, როგორც მუსავატის პარტია. მის ფრაგმენტად აირჩიეს პოპულარული ფრონტის ერთ-ერთი ლიდერი, ესა გამბარი. 90-იან წლებში პარტია განიხილებოდა, როგორც ეროვნული დემოკრატიული პარტია; მთიანი ყარაბაღში მიმდინარე კონფლიქტთან დაკავშირებით, პარტიამ მოუწოდა მოქალაქეებს უფრო აქტიურად ებრძოლონ საოკუპაციო ძალებს. კონფლიქტის გაყინვით, პარტიამ აირჩია ახალი კურსი - ლიბერალი დემოკრატიის უფრო დიდი ელემენტების დანერგვით. მიუხედავად პარტიაში სრული დემოკრატიისა, ყველა ისეთი გარემოება, როგორიცაა ხელმძღვანელობის თანამდებობებზე ალტერნატიული კანდიდატების არარსებობა და მათი უცვლელი ხასიათი საკმაოდ გრძელი პერიოდის განმავლობაში, პარტიას პოლიტიკური დამკვირვებლების კრიტიკის ობიექტად აქცევს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
მუსავატის პარტია
მუსავატის პარტიის ისტორია
აზერბაიჯანის პოლიტიკური პარტიები
ჰილა-აფშანი

ჰილა-აფშანი — აზერბაიჯანული ხალიჩები, რომლებიც შედიან ბაქოს ჯგუფში კუბა-შირვანის სახეობა. დასახელებით ეს ხალიჩა დაკავშირებულია სოფელ ხილასთან (სოფლის ძველი სახელწოდება ამირჯანი), რომელიც განლაგებულია ბაქოდან სამხრეთით 15 კილომეტრის დაშორებით აფშერონის ნახევარკუნძულზე.
მას აწარმოებენ სოფელ ხილასთან მახლობლად ხალიჩების საქსოვ პუნქტებში ბიულ-ბიულეში და სურახანებში. უცხოელი ავტორების ნამუშევრებში ამ ხალიჩას „შირვანს“ უწოდებენ, ხოლო ზოგიერთი მათგანი შეცდომით სთვლის მას „დერბენტს“. ხალხში ამ ხალიჩას „სადჯაიაგის“ — სამფეხას უწოდებენ.
მხატვრული თავისებუურებანი
სიტყვა „აფშანი“ ნიშნავს — „დაყრას“, „გაფანტვას“, „ჭრელს“, ხოლო ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში ეწოდება დამოუკიდებელ ორნამენტალურ კომპოზიციას ხელოვნებაში. კედლების მოპირკეთებაში, ასევე ხალიჩების ქსოვის დროს „აფშანის“ კომპოზიციას შეადგენენ რთული აღნაგობის სპირალისებური ტოტები.
„აფშანის“ კომპოზიცია გამოიყენება არა მხოლოდ კუბა -შირვანის სახის ხალიჩებში, არამედ ტავრიზის სკოლაშიც. იგი ფართოდ არის გავრცელებული ხალიჩის ქსოვის ისეთ ცენტრებში, როგორებიც არის არდებილი, სარაბი, ყარაჯადაღი, და განსაკუთრებით დამახასიათებელია ქალაქ თავრიზისთვის. იმის და მიუხედავად, რომ „აფშანი“-ს ხალიჩები იქსოვება აზერბაიჯანის ჩრდილო-დასავლეთში, სადაც ისინი შეადგენენ შირვანის ჯგუფს, მათი რთული კომპოზიცია დამახასიათებელია „ბაქო-ჰილა“-ს ხალიჩების ჯგუფისათვის და ცნობილია „ხილა -აფშანი“-ს სახელწოდებით.
სქოლიო
აზერბაიჯანული კულტურა
Ivory Coast at the 1968 Summer Olympics

Ivory Coast at the 1968 Summer Olympics
Ivory Coast competed at the 1968 Summer Olympics in Mexico City, Mexico under the IOC country code CML due to the Ivory Coast in Spanish being Costa de Marfil.
Results by event
Athletics
Men's 100 metres
Gaoussou Kone
Round 1 — 10.3 s (→ 3rd in heat, advanced to round 2)
Round 2 — 10.2 s (→ 3rd in heat, advanced to semi final)
Semi final — 10.2 s (→ 5th in heat, did not advance)
Men's 400 metres
Coulibaly Yoyaga
Round 1 — 50.0 s (→ 8th in heat, did not advance)
Men's 100 metres hurdles
Simbara Maki
Round 1 — 14.3 s (→ 6th in heat, did not advance)
Men's 4x100 metres relay
Atta Kouaukou
N'Dri Kouame
Boy Diby
Gaoussou Kone
Round 1 — 39.6 seconds (→ 5th in heat, advanced to semi final)
Semi final — 39.6 seconds (→ 5th in heat, did not advance)
Men's discus throw
Segui Kragbe
Round 1 — 55.24 m (→ did not advance)
Canoeing
Men's K-1 1000 metres
Jérôme Dogo Gaye
Heats — 4:31.2 min (→ 7th in heat, advanced to repechage)
Repechage — 4:31.69 min (→ 4th in heat, did not advance)
Men's K-2 1000 metres
Paul Gnamia and N'Gama N'Gama
Heats — 3:50.8 min (→ 5th in heat, advanced to repechage)
Repechage — 4:07.98 min (→ 3rd in heat, advanced to semi final)
Semi final — 4:01.31 min (→ 5th in heat, did not advance)
References
External links
Nations at the 1968 Summer Olympics
1968
1968 in Ivory Coast
ლაჩარი

ლაჩარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ეგა-დე-გრანადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,12 კმ². მოსახლეობა — 3513 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლაჩარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
დიკ ვან დეიკი

დიკ ვან დეიკი
რიჩარდ უეინ ვან დეიკი (დ. 13 დეკემბერი, 1925) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და კომიკოსი. მისი კარიერა კინოში, ტელევიზიასა და სცენაზე შვიდი ათეული წელი გაგრძელდა. ვან დეიკი 1961-1966 წლებში ხელმძღვანელობდა სატელევიზიო სიტკომს „დიკ ვან დეიკის შოუ“, რამაც მას დიდი პოპულარობა მოუტანა. რიჩარდმა მთავარი როლი შეასრულა 1964 წლის ფილმში „მერი პოპინსი“. ვან დეიკი არის მრავალი ჯილდოს მფლობელი, მათ შორის: ოქროს გლობუსის, ტონის, გრემის და ემის. იგი 2012 წელს შეიყვანეს ჰოლივუდის დიდების ხეივანში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კენედის ცენტრის პრემიის ლაურეატები
მისურელი მწერლები
ილინოისელი მწერლები
კალიფორნიელი მწერლები
ტონის ჯილდოს მფლობელები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
შოტლანდიელი ამერიკელები
ირლანდიელი ამერიკელები
ინგლისელი ამერიკელები
ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი კომიკოსები
ამერიკელი ბარიტონები
XXI საუკუნის ამერიკელი მემუარისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
XXI საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები
XX საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები
XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
დაბადებული 1925
შუა დუნაის დაბლობი

შუა დუნაის დაბლობი (ტისო-დუნაის დაბლობი, პანონის დაბლობი; ) — ვაკე-დაბლობი მდინარე დუნაის აუზის შუაწელში, აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ევროპაში. ვრცელდება უნგრეთის, სლოვაკეთის, რუმინეთის, ხორვატიის და ავსტრიის ფარგლებში; ჩრდილო-აღმოსავლეთით იჭრება უკრაინაში. ფართობი დაახლოებით 200 ათ. კმ.
წარმოადგენს მთათაშორის ტექტონიკურ დადაბლებას, რომელსაც გარს აკრავს ალპები, კარპატები, დინარის მთები და აღმოსავლეთ სერბეთის მთები. აგებულია ნეოგენური კირქვებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით, რომლებიც პლეისტოცენში ლიოსებით, ლიოსური თიხნარებით, ეოლური ქვიშებითა და ალუვიური ნალექებით დაიფარა. სიმაღლე 100-200 მ. ზედაპირი ბრტყელია (ალფელდი, დუნაის აღმოსავლეთით) ან ოდნავ ბორცვიანი (დუნანტული, დუნაის დასავლეთით), სადაც აღმართულია ცალკეული იზოლირებული საშუალო სიმაღლის მთები (სიმაღლე 757 მ-მდე). ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილია კიშალფელდი. შუა დუნაის ვაკეში შედის აგრეთვე ზაგრების აუზი და სავისა და დრავის ხეობები. შუა დუნაის ვაკეზე მდებარეობს ბალატონის ტბა. არის ბოქსიტების, ნავთობის, ბუნებრივი აირის, მურა ნახშირის საბადოები. ჰავა ზომიერად კონტინენტურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა -1, -2 °C, ივლისის 20-22 °C, ნალექები 500-600 მმ წელიწადში, მთაში 900 მმ-მდე. განვითარებულია შავმიწები და ალუვიური ნიადაგები.
ზედაპირის დიდი ნაწილი დახნულია. მნიშვნელოვანი ქალაქებია ბუდაპეშტი, ზაგრები, ბრატისლავა, ტიმიშოარა.
რესურსები ინტერნეტში
შუა დუნაის ვაკე
ლიტერატურა
ევროპის დაბლობები
თრანის სამეთუნეო საწარმო

თრანის სამეთუნეო საწარმო — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანში, მდინარე თრანულის მარჯვენა ნაპირზე, ოდიაანთ ნასახლარზე. განეკუთვნება XII-XIII საუკუნეს. აღმოაჩინეს 1966 წელს, ხოლო არქეოლოგიური გათხრა ჩატარდა 1969 წელს, ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის მიერ. ექსპედიციას ხელმძღვანელობდა რ. რამიშვილი. თხრილში გამოვლინდა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ მიმართული რიყის ქვით ნაგები კედელი. ხოლო ამ კედლის პარალელურად - რიყის ქვითვე ნაგები მეორე კედლის ნაშთი. თხრილის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში გამოვლინდა რიყის პატარა ქვებით გამოყვანილი ოვალური ორმო, რომელშიც შემორჩენილი იყო თიხის მარაგი. მისგან აღმოსავლეთით აღმოჩნდა ერთი დანგრეული ქურა. იქვე ახლოს (ჩრდილო-დასავლეთით) გაითხარა მეორე ქურის რიყის ქვით ნაგები, გეგმით სწორკუთხა საცეცხლურის ქვედა ნაწილი. მის წინ გამოვლინდა სამფეხა სადგარები და თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ნაცეცხცლურის დასავლეთით დადასტურდა წვრილი ნაშთის მიხედვით, მეორე ქურა ორსართულიანი უნდა ყოფილიყო.
თრანის ორივე ქურის ნანგრევებში აღმოჩენილია თიხის 17 სამფეხა სადგური, რომელიც სამეთუნეო წარმოების ერთ-ერთი უტყუარი საბუთია.
თრანის კერამიკა (ჭინჭილები, ხელადები, სურები) ტექნოლოგიურად ერთფეროვანია, ყველა მათგანი თხელკედლიანია, გამომწვარია მოწითალოდ, თიხამინარევიანია, გამოყვანილია მორგვზე. შემკულობის ხერხიც ერთნაირია, ყელსა და მუცელს შემოვლებული აქვს წიბო და ჭდეები, ზედაპირი შემკულია სიგრძივი, წვრილი, მოყავისფფრო, პრიალა ზოლებით. კერამიკული ნაწარმი მიეკუთვნება თანადროულ ნასოფლარს, რომელიც მის სამხრეთით მდებარეობს. ნივთები ინახება არქეოლოგიური კვლევითი ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩათინი

ჩათინი, ჩათინთაუ — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე. სიმაღლე 4412 მ. ჩათინი აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. მწვერვალის კალთებიდან ჩამონადენი ნაკადებით საზრდოობს მყინვარი ჭალაათი. პირველი საბჭოთა ასვლა განხორციელდა 1937 წელს.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
სვანეთის კავკასიონის მთები
კაკუბავა

კაკუბავა
საკუთარი სახელი კაკუბავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბორის კაკუბავა — ქართველი პოლიტიკოსი
ლევან კაკუბავა — ქართველი ფეხბურთელი
ქართული გვარები
სიღნაღის ციხე-გალავანი

სიღნაღის ციხე-გალავანი — ციხე-გალავანი საქართველოში, ქალაქ სიღნაღში. ისტორიკოს პლატონ იოსელიანის ცნობით, აგებულია 1762 წელს, ერეკლე მეფის მიერ. მსგავს ცნობას იძლევა ვახტანგ ბატონიშვილიც
სიღნაღის ციხეს თავდაპირველი სახით ჩვენამდე არ მოუღწევია, თუმცა მის შესახებ წარმოდგენის შექმნა შესაძლებელია XIX საუკუნის დასაწყისში შესრულებული გეგმის მიხედვით.
XVIII საუკუნის შუა საუკუნეებსა და მეორე ნახევარში ძირითადად აგებდნენ დიდი ტევადობის ციხეებს, რადგან ციხეებში თავის შეფარება ადგილობრივ მოსახლეობასთან ერთად ახლო-მახლო სოფლებში მცხოვრებ მოსახლეობასაც შესძლებლოდა. სიღნაღის ციხის გეგმაზე არსებული ჩანაწერების მიხედვით, ირკვევა რომ ცალკეულ სოფლებს ცალკედ ჭიშკრები და კოშკები ეკუთვნოდა. მაგალითად: „მაღაროს“, „ბოდბის“, „ვაშნარის“. „მაღარო“ ორი ცილინდრული კოშკითაა გამაგრებული, იგი მთავარ შესასვლელს წარმოადგენს, რადგან ქალაქისა და ციხის მაკავშირებელია. სხვა დანარჩენი შესასვლელები ციხის კედლებშია გაჭრილი. უმრავლესობა განიერია და წარმოადგენს ნამდვილ ჭიშკარს, ზოგი ვიწროა და მათი დანიშნულება სათადარიგო კარია.
გალავნის მთელ სიგრძეზე განლაგებულია ცილინდრული კოშკები, ხოლო მათ შორის — კონტრფორსები. სულ 23 კოშკია, რომელთა შორის მანძილები არათანაბარია.
რესურსები ინტერნეტში
სიღნაღის ციხე-გალავანი
სიღნაღის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Mutal, Republic of Bashkortostan

Mutal, Republic of Bashkortostan
Mutal (Motal) is a rural locality (a village) in Shabagishsky Selsoviet, Kuyurgazinsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 4 as of 2010. There is one street.
Geography
Mutal is located 22 km northwest of Yermolayevo (the district's administrative centre) by road. Kholodny Klyuch is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kuyurgazinsky District
საგაიდაკი (ჩიმიშლიის რაიონი)

საგაიდაკი (ჩიმიშლიის რაიონი)
საგაიდაკი — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 154 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 370 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩიმიშლიის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
ნიკოპოლის ბრძოლა

ნიკოპოლის ბრძოლა — უდიდესი ბრძოლა ერთი მხრივ, უნგრეთის მეფის სიგიზმუნდ I-ის, საფრანგეთის, ჰოსპიტალიერებისა და ვენეციის რესპუბლიკის გაერთიანებულ ჯარსა და მეორე მხრივ, ოსმალეთის სულთან ბაიაზიდ I-ს შორის. გაიმართა 1396 წლის 25 სექტემბერს ჩრდილოეთ ბულგარეთში, ნიკოპოლთან ახლოს.
ბრძოლა დასრულდა ოსმალეთის არმიის გამარჯვებით. ოსმალებმა გააძლიერეს გავლენა ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, რითაც უფრო მეტი საფრთხე შეუქმნეს ცენტრალურ ევროპას. ამ ბრძოლის შემდეგ ბულგარეთი გახდა ოსმალეთის იმპერიის პროვინცია და მის საზღვრებში რჩებოდა 1878 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
History of War: Battle of Nicopolis, 25 September 1396
ოსმალეთის ბრძოლები
უნგრეთის ბრძოლები
Hamilcar (fortifier of Drepanum)

Hamilcar (fortifier of Drepanum)
Hamilcar was a general who succeeded to the command of the Carthaginians in the First Punic War. He defeated Rome's allies at the Battle of Thermae in 259 BC and killed 4,000–6,000 of them with the help of surprise and good use of military intelligence. He then captured the towns of Enna and Camarina that same year with the assistance of traitors. He was defeated at the Battle of Tyndaris in 257 BC, losing 18 ships and sinking 9 Roman ships. He failed to prevent the Roman landing in Africa, being defeated at the Ecnomus in 256 BC, one of the largest naval battles in antiquity, with the loss of 94 ships, to the Romans' 24. After the Roman invasion of Africa, Hamilcar was recalled by Carthage from Sicily. He was defeated by Marcus Atilius Regulus at the Battle of Adys in 255 BC.
See also
Other Hamilcars in Carthaginian history
References
Citations
Bibliography
.
Carthaginian commanders of the First Punic War
3rd-century BC Punic people
არსენ III

არსენ III — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი XIII საუკუნის 20-30–იან წლებში. იმავდროულად მწიგნობართუხუცესის თანამდებობა ეჭირა. პატრიარქობიდან გადადგა და სიცოცხლის ბოლო წლები შიომღვიმის მონასტერში გაატარა. იგი იხსენიება გრიგოლ სურამელის 1247 ან 1249 წელს შედგენილ მღვიმისადმი „დაწერილში“, როგორც ქართლის „კათალიკოზ-მწიგნობართუხუცეს ყოფილი“ და „მწირობით წმიდასა უდაბნოსა მღუიმისსა შინა მყოფი“. მოიხსენიება ასევე 1270 წლის შიომღვიმეში ხელნაწერ კათოლიკოს-პატრიარქთა სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. III, თბ., 1970
ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი, I, თბ., 1984
საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, "ნეკერი", თბ., 2000, გვ. 56
საქართველოს კათოლიკოსები