PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პეტრო პოროშენკო

პეტრო პოროშენკო (დ. 26 სექტემბერი, 1965, ბოლგრადი) — უკრაინელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ბიზნესმენი, მილიარდერი. ქვეყნის პრეზიდენტი 2014-2019 წლებში. Forbes-ის უკანასკნელი მონაცემებით (მარტი 2014), უკრაინის უმდიდრეს ადამიანებს შორის მას მე-7 ადგილი უჭირავს $1,3 მილიარდით. VII მოწვევის უკრაინის სახალხო დეპუტატი, უფრაქციო. „უკრპრომინვესტის“ დამაარსებელი და საპატიო პრეზიდენტი. მართლმადიდებელი.
უკრაინის სახალხო დეპუტატი 1998-2005 და 2006- 2007 წლებში. ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს მდივანი 2005 წლის თებერვალ-დეკემბერში. უკრაინის ეროვნული ბანკის თავმჯდომარე 2007-2012 წლებში. უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრი 2009-2010 წლებში. ეკონომიკური განვითარებისა და ვაჭრობის მინისტრი 2012 წლის მარტ-დეკემბერში.
პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1998 წელს როდესაც გახდა უმაღლესი რადის წევრი. 2014 წელს ევრომაიდანის დროს მხარი პროტესტანტებს დაუჭირა. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელშიც წინასწარი მონაცემების საფუძველზე გამარჯვებას მიაღწია. 2019 წელს მეორე ტურში დამარცხდა ვოლოდიმირ ზელენსკისთან.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე მარინა პოროშენკო და ოთხი შვილი: ალექსეი (1985), ევგენია (2000), ალექსანდრა (2000) და მიხეილი (2001). ევგენიას და ალექსანდრას ნათლიები არიან ვიქტორ იუშჩენკო და ოქსანა ბილოზირი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უკრაინის პრეზიდენტები
უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრები
უკრაინელი ბიზნესმენები
უკრაინელი მილიარდელები
დაბადებული 1965
დაბადებული 26 სექტემბერი
სიავარი

სიავარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,240 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
გაიანის დროშა

გაიანის დროშა — გაიანას სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1966 წლის 26 მაისს დიდი ბრიტანეთისაგან დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ. პროპორციებია 3:5.
სიმბოლური მნიშვნელობა
მწვანე ფერი დროშაზე სიმბოლურად სოფლის მეურნეობასა და ტყეებს აღნიშნავს, თეთრი — მდინარეებსა და წყალს, ოქროსფერი — სასარგებლო წიაღისეულის სიმდიდრეს, შავი — გამძლეობას, წითელი კი — ენთუზიაზმსა და დინამიკას.
ძველი დროშები
გაიანას, როგორც ბრიტანეთის იმპერიის ნაწილის, დროშაზე გამოსახული იყო ბრიტანეთის დროშა და ეროვნული ემბლემა. პირველი ასეთი დროშა შემოიღეს 1875 წელს, ის მცირედ შეიცვალა 1906 წელს, შემდეგ კი 1955 წელს. ამ დროშების პროპორციები იყო 1:2.
იხილეთ აგრეთვე
გაიანის გერბი
გაიანის ჰიმნი
სამხრეთ ამერიკის დროშები
რესურსები ინტერნეტში
გაიანას დროშა
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
გაიანის ეროვნული სიმბოლოები
Oro Province

Oro Province, formerly (and officially still) Northern Province, is a coastal province in the Southern Region of Papua New Guinea. The provincial capital is Popondetta. The province covers 22,800 km2, and has 176,206 inhabitants (2011 census). The province shares land borders with Morobe Province to the northwest, Central Province to the west and south, and Milne Bay Province to the southeast. The province is located within the Papuan Peninsula.
Oro is the only province in which the Anglican Church is the major religious denomination. Oil palm is the principal primary industry. William Clarke College also funds people in that area.
The northern end of the Kokoda Track terminates at the village of Kokoda in the province and the active volcano Mount Lamington. Once the Kokoda Track was taken and provided access from Port Moresby to the hinterland during the Second World War, the coast of the then Northern District was also the scene of heavy fighting; the Buna, Gona and Sanananda campaigns are particularly well remembered.
In January 1951, the province was devastated by the catastrophic eruption at Mount Lamington. The volcano ejected a column of ash up to high. The eruption destroyed many villages, the surrounding vegetation, and killed nearly 3,000 people.
The Tufi dive and cultural resort is located on the north coast of the Cape Nelson Rural Local Level Government area and is well known for its diving and the spectacular rias, locally referred to as ' fjords'.
Districts and LLGs
Each province in Papua New Guinea has one or more districts, and each district has one or more Local Level Government (LLG) areas. For census purposes, the LLG areas are subdivided into wards and those into census units.
Provincial leaders
The province was governed by a decentralised provincial administration, headed by a Premier, from 1977 to 1995. Following reforms taking effect that year, the national government reassumed some powers, and the role of Premier was replaced by a position of Governor, to be held by the winner of the province-wide seat in the National Parliament of Papua New Guinea.
Premiers (1977–1995)
Governors (1995–present)
Members of the National Parliament
The province and each district is represented by a Member of the National Parliament. There is one provincial electorate and each district is an open electorate.
References
Provinces of Papua New Guinea
Southern Region, Papua New Guinea
Rapana

Rapana is a genus of large predatory sea snails, marine gastropod mollusks in the family Muricidae, the rock snails.
Description
The shell of Rapana has a large body whorl, a correspondingly large aperture and a low spire. The surface is covered in a thin calcitic layer. The rachidian teeth have three large cusps but no marginal cusps, instead the outer sides of the lateral cusps on the rachidian have a comb-like region.
Species
Species within the genus Rapana include:
Rapana bezoar (Linnaeus, 1767)
Rapana rapiformis (Born, 1778)
Rapana venosa (Valenciennes, 1846)
Synonyms
Rapana bella G. Nevill & H. Nevill, 1869: synonym of Rapa rapa (Linnaeus, 1758)
Rapana bulbosa (Dillwyn, 1817): synonym of Rapana rapiformis (Born, 1778)
Rapana clathrata A. Adams, 1854: synonym of Coralliophila clathrata (A. Adams, 1854) (original combination)
Rapana coralliophila A. Adams, 1854: synonym of Coralliophila erosa (Röding, 1798) (junior synonym)
Rapana foliacea Schumacher, 1817: synonym of Rapana bezoar (Linnaeus, 1767)
Rapana fragilis A. Adams, 1854: synonym of Coralliophila erosa (Röding, 1798)
Rapana fritschi E. von Martens, 1874: synonym of Coralliophila fritschi (E. von Martens, 1874) (original combination)
Rapana fusiformis Martens, 1902: synonym of Mipus fusiformis (Martens, 1902) (original combination)
† Rapana imperialis Hertlein & E. K. Jordan, 1927: synonym of † Califrapana vaquerosensis (Arnold, 1907)
Rapana japonica Dunker, 1882: synonym of Babelomurex japonicus (Dunker, 1882) (original combination)
Rapana lischkeana Dunker, 1882: synonym of Babelomurex lischkeanus (Dunker, 1882) (original combination)
Rapana mira Cotton & Godfrey, 1932: synonym of Coralliophila mira (Cotton & Godfrey, 1932) (original combination)
† Rapana neozelanica: synonym of † Fascioplex liraecostata (Suter, 1917) (original combination)
Rapana nodosa A. Adams, 1854: synonym of Coralliophila nodosa (A. Adams, 1854) (original combination)
Rapana pechiliensis Grabau & S. G. King, 1928: synonym of Rapana venosa (Valenciennes, 1846)
Rapana pellucida Bozzetti, 2008: synonym of Rapa rapa (Linnaeus, 1758)
Rapana pontica F. Nordsieck, 1968: synonym of Rapana venosa (Valenciennes, 1846)
Rapana pulchella A. Adams, 1854: synonym of Coralliophila pulchella (A. Adams, 1854) (original combination)
Rapana rhodostoma A. Adams, 1855: synonym of Latirus rhodostoma (A. Adams, 1855) (original combination)
† Rapana serrai Wiedey, 1928: synonym of †Califrapana vaquerosensis (Arnold, 1907)
Rapana suturalis (A. Adams in H. Adams & A. Adams, 1853): synonym of Coralliophila erosa (Röding, 1798)
Rapana thomasiana Crosse, 1861: synonym of Rapana venosa (Valenciennes, 1846) (synonym)
† Rapana waihaoensis Suter, 1917 : synonym of † Fascioplex neozelanica (Suter, 1917)
References
External links
www.gastropods.com
Rapaninae
Gastropod genera
აზერბაიჯანელი აშუღების ხელოვნება

აზერბაიჯანელი აშუღების ხელოვნება − აერთიანებს აშუღთა პოეზიას, ზეპირსიტყვიერებას, ცეკვასა და ვოკალურ-ინსტრუმენტულ მუსიკას ტრადიციულ ხელოვნებასთან. აზერბაიჯანის აშუღების ხელოვნება აზერბაიჯანული კულტურის ერთ-ერთი მახასიათებელია, მიიჩნევა ეროვნული იდენტობის ემბლემად და აზერბაიჯანული ენის, ლიტერატურისა და აზერბაიჯანული მუსიკის დაცვის საშუალებად. კომუზთან აკომპანემენტის თანხლებით, აზერბაიჯანელი აშუღების კლასიკური რეპერტუარი 200 სიმღერას, 150 ზეპირსიტყვიერ ნიმუშს (ცნობილი, როგორც დასტანი), 2000-მდე პოემასა და უამრავ მოთხრობას მოიცავს. 2009 წლიდან აზერბაიჯანელი აშუღების ხელოვნება გაერთიანებული ერების განათლების, კულტურისა და მეცნიერების ორგანიზაციის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაშია შეტანილი.
ეტიმოლოგია
აშუღი მიჯნურს, შეყვარებულს ნიშნავს და არაბული და სპარსული ენებიდან მომდინარეობს. ზოგიერთი ენციკლოპედიის განმარტებით, აშუღი კავკასიისა და მისი მეზობელი რეგიონების სახალხო მომღერალ-პოეტს აღნიშნავს. გარდა საკუთარი სიმღერებისა, აშუღთა რეპერტუარი ეპიკურ თქმულებებსა და სახალხო სიმღერებს მოიცავს.
ისტორია
ადრეული წლები
აზერბაიჯანელი აშუღების ხელოვნების პირველი ნიმუშების პოვნა VII საუკუნის ნაშრომში - დედე გორგუდის წიგნი - შეიძლება, რომელიც ოღუზების ყველაზე ცნობილ ეპიკურ პოემებს შეიცავს. XVI საუკუნიდან აზერბაიჯანელი აშუღები მშობლიურ ენას, ეროვნულ იდენტობასა და მუსიკას იცავენ ქორწილებში, დღესასწაულებსა და სახალხო ფესტივალებში მონაწილეობით. XX საუკუნიდან საკონცერტო, რადიო და სატელევიზიო სცენაზე აშუღთა გამოსვლები ჩვეულებრივი გახდა.
საბჭოთა პერიოდი (1930-1991)
1930-იანი წლებიდან აზერბაიჯანელი აშუღების ხელოვნება, ისევე, როგორც სსრ კავშირის ყველა ერის ხალხური მუსიკა და კულტურა, სახელმწიფო მთავრობის უმკაცრესი კონტროლის ქვეშ მოექცა. საბჭოთა კავშირში ხელოვნების დაფასების გამო, კულტურული რევოლუციის დროს აშუღთა ხელოვნება აზერბაიჯანის მუღამის ხელოვენბასთან ერთანდ განვითარდა, თუმცა მეიხანა რიგ შეზღუდვებს გადააწყდა. 1938 წელს აზერბაიჯანელ აშუღთა პირველი კონგრესი გაიმართა, რის შემდეგაც აშუღთა პოეზიის ფართო კოლექცია გამოქვეყნდა. ნაშრომები სკოლის სახელმძღანელოებშიც შეიტანეს, ხოლო აზერბაიჯანელი აშუღების ძეგლები არა მხოლოდ აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში, არამედ მეზობელ ქვეყნებშიც დადგეს.
თანამედროვე ეპოქა და საერთაშორისო მიმღებლობა (1991-დღემდე)
თანამედროვე აზერბაიჯანში აშუღები ორ კატეგორიად იყოფიან: აშუღი-პოეტები და აშუღი-შემსრულებლები. აშუღი-შემსრულებლები, თუნდაც პროფესიონალი მთხრობელები იყვნენ, პოეზიაში არ არიან ჩართულნი. მათი ინდივიდუალური შესაძლებლობების გამო და ფოლკლორის გაგების სპეციფიკურობის გათვალისწინებით, აშუღი-შემსრულებლები ეპიკური პოემებისა და ლეგენდების პროზაულ სახესხვაობებს ქმნიან.
აშუღი-პოეტები ზეპირსიტყვიერებასთან ერთად პოეზიაშიც არიან ჩართულნი. აზერბაიჯანში აშუღებს ხშირად Ustad-ს უწოდებენ, რაც სპარსულად ოსტატს ნიშნავს. აშუღ-პოეტებს თავიანთი სკოლები აქვთ, სადაც სტუდენტებს აშუღთა შემოქმედების საბაზისო პრინციპებს ასწავლიან. ცნობილმა აშუღმა-პოეტებმა არა მხოლდო აშუღთა ხელოვანებზე, არამედ აზერბაიჯანული ლიტერატურაზეც მოახდინეს გავლენა.
საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკათა კავშირის დაშლის შემდეგ აზერბაიჯანელი აშუღები მსოფლიო მასშტაბით აზერბაიჯანის კულტურის პოპულარიზაციას ეწევიან.
სქოლიო
აზერბაიჯანული მუსიკალური ჟანრები
აზერბაიჯანული კულტურა
ერობა

ერობა ― ადგილობრივი თვითმმართველობის დაწესებულებების სახელი რუსეთის იმპერიაში 1864-1915 წლებში. ერობა ერქვა ასევე ადგილობრივ თვითმმართველობას საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში 1918-1921 წლებში.
რუსეთის იმპერიის ერობის კანონები საქართველოზე გავრცელდა 1890 წელს. 1899, 1900 და 1902 წლებში მიღებულ იქნა ერობის შემზღუდველი კანონები. 1864 წლის კანონით ერობა აირჩეოდა მაზრასა და გუბერნიაში. ერობას ჰქონდა წოდებრივი ხასიათი, არჩევნებში მონაწილეობის უფლებისთვის დაწესებული იყო ქონებრივი ცენზი. ხმის მიცემის უფლება ჰქონდათ მხოლოდ კაცებს. ერობა ირჩევდა გამგეობას, რომელიც განაგებდა მაზრის ან გუბერნიის საქმეებს. 1865-1867 წლებში სამაზრო და საგუბერნიო ერობებში თავადაზნაურობა გლეხობასთან შედარებით ბევრად უფრო მრავალრიცხოვნად იყო წარმოდგენილი.
რესურსები ინტერნეტში
ერობა-თვითმმართველობის რეფორმა საქართველოს რესპუბლიკაში 1918
ისტორიულ ტერმინთა სასკოლო ლექსიკონი
რუსეთის იმპერია
ადგილობრივი თვითმმართველობა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
მადამბა

მადამბა (ოფიციალურად მადამბის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 050 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Madamba Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
სქოლიო
სამხრეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
შერაზადიშვილი

შერაზადიშვილი
საკუთარი სახელი შერაზადიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი შერაზადიშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო)
ზაქარია შერაზადიშვილი — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ირაკლი შერაზადიშვილი — თეატრის მსახიობი
ნიკოლოზ შერაზადიშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო)
ქართული გვარები
შუშანქალის ეკლესია

შუშანქალის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეში. შენობა წარმოადგენდა დარბაზულ ეკლესიას, რომელიც დიდი ზომის ქვებით იყო აგებული, აღმოსავლეთით აქვს ნახევარწრიული აფსიდი, რომელშიც სწორკუთხა ნიშები იყო დატანებული. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის ბუტი და სამხრეთ კედლის ფრაგმენტები. ინტერიერი სავსეა ნაშალით.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თინათინ ბერძენიშვილი

თინათინ ბერძენიშვილი (დ. 31 ოქტომბერი, 1979, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი და მედიამენეჯერი, საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორი. არის ევროპის მაუწყებელთა კავშირის (EBU) გენდერული თანასწორობის ჯგუფის ხელმძღვანელი, ევროპის მაუწყებელთა კავშირის მედიაკომიტეტის წევრი.
2002 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამაგისტრო პროგრამა კინოს და სატელევიზიო მედიის ექსპერტი. 2022 წელს დაასრულა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სადაც მიენიჭა მასობრივი კომუნიკაციის დოქტორის ხარისხი.
კარიერა
1997-1999 წლებში ჟურნალისტად მუშაობდა გაზეთ „ქართული ფილმში“. 1999-2000 წლებში იყო ტელერადიო კომპანია „აუდიენციას“ ჟურნალისტი. 2000-2003 წლებში იყო ამავე სტუდიის გადაცემა „მეალომანიას“ ავტორი და ხელმძღვანელი. 2001-2003 წლებში იყო ART-IMEDI ვიდეო პროდუქციის მენეჯერი. 2003 წელს ტელეკომპანია „იმედზე“ მიჰყავდა გადაცემა „კლიპ-ლოტო“. 2006-2009 წლებში აზერბაიჯანში სადაზღვევო-საბროკერო კომპანია NLI LTD-ის PR მენეჯერი იყო. 2012-2013 წლებში საზოგადოებრივ მაუწყებელზე მიჰყავდა რამდენიმე გადაცემა. 2011-2014 წლებში იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსი, 2014-2015 წლებში კი ამავე ორგანიზაციის მერკეტინგის დეპარტამენტის დირექტორი. 2015-2016 წლებში იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის მედიის და კომუნიკაციების ბლოკის დირექტორი. 2016 წლის 21 ნოემბრიდან 2017 წლის 6 იანვრამდე ასრულებდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის მოვალეობას. 2017 წლის 6 იანვრიდან 2020 წლის 18 აგვისტომდე იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე და მედიის და კომუნიკაციების ბლოკის დირექტორი. 2019 წლის 4 აპრილს დაინიშნა ევროპის მაუწყებელთა კავშირის გენდერული საკითხების ჯგუფის ხელმძღვანელად. ამავე დროს, არის ევროპის მაუწყებელთა კავშირის მედიაკომიტეტისა და ცენტრალური ევროპის ქვეყნების კომიტეტის წევრი. 2020 წლის 18 აგვისტოდან 2020 წლის 25 სექტემბრამდე იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი.
2020 წლის 25 სექტემბერს, თინათინ ბერძენიშვილი საზოგადოებრივი მაუწყებლის სამეურვეო საბჭომ გენერალურ დირექტორად აირჩია.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია 1tv.ge
ბიოგრაფია 1tv.ge
სქოლიო
დაბადებული 31 ოქტომბერი
დაბადებული 1979
ქართველი ჟურნალისტები
საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი
თბილისის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
თინათინ
გილუხიფა

გილუხიფა, კილუ-ჰეფა — მითანის მეფე შუთარნა II-ის ქალიშვილი, მითანის მომდევნო მეფის თუშრათას, არტაშუმარასა და ბირია-ვაზას და.
პოლიტიკური მიზნებიდან გამომდინარე გილუხიფა გააგზავნეს ეგვიტეში ამენჰოტეპ III-სთან დასაქორწინებლად. ეს მოხდა ამენჰოტეპის მეფობის მეათე წელს. გილუხიფა გახდა ამენჰოტეპის მეორე ცოლი, ფარაონის მთავარი ცოლი კი იყო ტიია.
26 წლის შემდეგ მისი ძმისშვილი ტადუხეფა გახდა ასევე ამენჰოტეპის საცოლე.
ლიტერატურა
Wolfgang Helck, Urkunden der 18. Dynastie 1957
Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson 2004
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
Balangkayan

Balangkayan (IPA: [ˌbalaŋˈkajan]), officially the Municipality of Balangkayan, is a 5th class municipality in the province of Eastern Samar, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 10,185 people.
Geography
Barangays
Balangkayan is politically subdivided into 15 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Balogo
Bangon
Cabay
Caisawan
Cantubi
General Malvar
Guinpoliran
Julag
Magsaysay
Maramag
Poblacion I
Poblacion II
Poblacion III
Poblacion IV
Poblacion V
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Balangkayan, Eastern Samar, was 10,185 people, with a density of .
Economy
Tourism
The Minasangay Island Marine Ecological Park and Resort known for its cliff diving, scuba diving, mangroves and coral reefs is a popular gateway for the locals of the province.
Education
Balangkayan has many elementary schools and secondart schools.
Elementary schools:
Balangkayan Central Elementary School
Balogo Elementary School
Cabay Elementary School
Caisawan Elementary School
Guinpoliran Elementary School
Maramag Elementary School
Talisay Elementary School
Secondary school:
Balangkayan National High School
Balangkayan Senior High School
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Eastern Samar
კალინინო (გოიგოლი)

კალინინო (გოიგოლი)
კალინინო — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გოიგოლის რაიონის სოფლები
Soplin District

Soplin District is one of eleven districts of the province Requena in Peru.
References
Districts of the Requena Province
Districts of the Loreto Region
მარილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მარილი არის საკვები მინერალი (იგივე ქვამარილი), გამოიყენება გემოს მისაცემლად და საკვების შესანახად, მაგრამ ასევე შეიძლება ნიშნავდეს:
მარილები — იონებისგან შემდგარი ნეოტრალური ნაერთები.
ნატრიუმქლორიდი ნატრიუმის ქლორიდი— სუფრის მარილის ძირითადი შემადგენელი.
ზღვის მარილი — არარაფინირებული მარილი, რომელიც შეიცავს სხვა მინერალებსაც.
id:Garam
nl:Zout
გურჯაანის კვირაცხოვლის ეკლესია

გურჯაანის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ველისციხის სამხრეთ განაპირას. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ კედელი (სიგრძე - 9 მეტრი სიმაღლე - 13 მეტრი) რაზედაც მოგვიანებით აგურის გალავანი დაუშენებიათ. ეკლესია ნაგები ყოფილა რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. 2003 წელს ეკლესიის ახლოს მოსახლეობამ პატარა (1.5 x 0.66 მეტრი სიმაღლე - 0.98 მეტრი) ნიში ააგო.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შაიიუ

შაიიუ — ქედი, რომელიც გაწოლილია გაბონისა და კონგოს რესპუბლიკის სამხრეთში მდებარე სახელმწიფო საზღვრის გასწვრივ. აგებულია დანალექი ქანებით. შაიიუს ყველაზე მაღალი მთაა — მილონდო (1020 მეტრი), რომელიც ამავდროულად გაბონის უმაღლესი წერტილია. სხვა მთებიდან აღსანიშნავია: იბუნჯი (980 მ) და მიმონგო (860 მ).
შაიიუზე სათავეს იღებს რამდენიმე მდინარე, ლუეტსის, ოგულუს, იკოის, ლოლოს, ლეკოკოს და ლებომბოს ჩათვლით. აქ დღემდეა შენარჩუნებული ხელუხლებელი ბუნება.
ქედს სახელი ეწოდა ფრანგი მკვლევრის პოლ დუ შაიიუს პატივსაცემად, რომელმაც ქედი აღწერა XIX საუკუნეში.
ლიტერატურა
Gardinier David. 1994. Historical Dictionary of Gabon 2nd Edition. USA: The Scarercrow Press, Inc
სქოლიო
გაბონის ქედები
კონგოს რესპუბლიკის ქედები
იონა ვაკელი

იონა ვაკელი (ნამდვილი სახელი იონა ლუკას ძე მეგრელიძე; დ. 10 ნოემბერი, 1900, ვაკე, ოზურგეთის მაზრა — გ. 1 აპრილი, 1988, თბილისი) — ქართველი მწერალი და დრამატურგი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
პირდაწყებითი განათლება მშობლიურ სოფლის ორკლასიან სასწავლებელში მიიღო, შემდეგ სწავლა განაგრძო ფოთში. 1911 წელს მამა ოზურგეთის საპყრობილეში გარდაეცვალა. მესამე კლასის შემდეგ უსახსრობის გამო იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი დაენებებინა და 1916 წელს სოფელს დაუბრუნდა. 1920 წელს წარჩინებით დაამთავრა შალვა ნუცუბიძის მიერ დაარსებული განათლების კურსები. შემდეგ სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა რესპუბლიკის ჟურნალ-გაზეთებში. მისი პირველი ლექსი „გურია“ 1918 წელს გამოქვეყნდა ჟურნალ „მხედარში“, ლექსთა პირველი კრებული კი 1922 წელს. 1931-1932 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. სისტემატურად აქვეყნებდა ლექსებს, პოემებს, პიესებს, თარგმანებს. განსაკუთრებული ღვაწლი დასდო ქართულ დრამატურგიას, მათგან დიდი წარმატებით სარგებლობდა პიესა „აპრაკუნე ჭიმჭიმელი“, რომელიც 1933 წელს დაიდგა მარჯანიშვილის თეატრში. ასევე დიდი მოწონება ხვდა წილად დრამატურგის პიესებს: „შამილს“ (1934), „გიორგი სააკაძეს“ (1939), „რვალს“ (1952), „ხელაშვილის ოჯახს“ (1962). მანვე დიდი ოსტატობით თარგმნა პუშკინის, ლერმონტოვის, გოეთეს, შელის და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ოდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 140, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1900
დაბადებული 10 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1 აპრილი
გარდაცვლილი 1988
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი დრამატურგები
აპარატი (მუსიკოსი)

აპარატი (მუსიკოსი)
აპარატი (დ. 27 ივნისი, 1978) — გერმანელი მუსიკოსი ბერლინიდან, რომლის ნამდვილი სახელი და გვარია საშა რინგი. აპარატი აკეთებს ემბიენტ მუსიკას და არის ხმის ჩამწერი სტუდია Shitkatapult-ის თანამესაკუთრე.
დისკოგრაფია
ალბომები
Multifunktionsebene (Shitkatapult, 2001 წელი)
Tttrial და Eror (2002 წელი)
Duplex (Shitkatapult, 2003)
Orchestra of Bubbles (BPitch Control, 2006 წელი) Ellen Allien-თან ერთად
Walls (Shitkatapult, 2007 წელი)
Things to Be Frickled: Parts & Remixes (Shitkatapult, 2008 წელი)
Moderat (BPitch Control, 2009 წელი), Modeselektor
DJ-Kicks: Apparat (!K7 Records, 2010 წელი)
The Devil ' s Walk (Mute Records, 2011 წლის 27 სექტემბერი)
Krieg und Frieden (მუსიკა სპექტაკლისთვის) (Mute, 2013 წელი)
II (Monkeytown ჩანაწერები, 2013 წელი) Modeselektor
III (Monkeytown ჩანაწერები, 2016 წელი) Modeselektor
სინგლები და Ep-ები
Algorythm (2001 წელი)
Auf Kosten Der Gesundheit (BPitch Control, 2003 წელი), Modeselektor
Koax (2003 წელი)
Can't Computerize It (2004 წელი)
Duplex.Remixes (Shitkatapult, 2004 წელი)
Shapemodes (2004 წელი)
Silizium (Shitkatapult, 2005 წელი)
Impulsive! Revolutionary Jazz Reworked (Impulse! Records, 2005 წელი)
Berlin, Montreal, Tel Aviv (Shitkatapult, 2006 წელი)
Holdon (Shitkatapult, 2007 წელი)
Sayulita (DJ-Kicks) (!K7, 2010 წელი)
"Ash/Black Veil" (2011 წელი)
"Black Water" (2011 წელი) დიდი ბრიტანეთი:#68
"Song of Los" (2011 წელი)
"Candil de la Calle" (2012 წელი)
სქოლიო
დაბადებული 27 ივნისი
დაბადებული 1978
გერმანელი დიჯეები
Mute Records-ის შემსრულებლები
Lasioglossum pygmaeum

Lasioglossum pygmaeum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1853 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pygmaeum
მამის მაცხოვრის ტაძარი

მამის მაცხოვრის ტაძარი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მამიდან ერთი კილომეტრის დაშორებით ტყეში. ტაძარი თარიღდება X-XI საუკუნეებით. ტაძარი კარგად თლილი, საშუალო ზომის შირიმის ქვის ოქროსფერი კვადრებითაა ნაგები. წყობა სუფთაა, რიგების ჰორიზონტალურობა დაცულია.
მამის მაცხოვრის ტაძარი დარბაზული ეკელსიაა არც ისე ღრმა სამნაწილედი საკურთხევლით, მომცრო აფსიდის შუბლითა და ბემით. ამჟამად ეკლესიაში მოხვედრა შესაძლებელია ერთადერთი, დასავლეთ ფასადში გაჭრილი კარით. ეკლესია აფსიდის ცენტრში, სამხრეთისა და დასავლეთის კედლებში გაჭრილი სარკმლებით ნათდება. ეკლესიას მარტივი თარო-კარნიზი აგვირგვინებს, რომელსაც უშუალოდ ორფერდა სახურავი ხურავს.
ჩრდილოეთ ფასადის გარდა, რომელიც პირდაპირ ვიწრო გასასვლელით ემიჯნება მთის ფერდს, ტაძრის დანარჩენი ფასადები დეკორატიული თარნარებითაა გაფორმებული. ამასთანავე დასავლეთითა და აღმოსავლეთით, ფასადების საერთო კომპოზიცია მსგავსია, ხოლო სამხრეთისა — განსხვავებული. ოთხივე ფასადზე ბათქაშია შემორჩენილი.
მამის ეკლესიის ინტერიერში მთავარ დომინანტს წარმოადგენს მრავალსაფეხუროვანი პილასტრები, რომელსაც საბჯენი თაღი და გრძივი კედლების თაღები ეყრდნობა და რომელიც დიდწილად განსაზღვრავს შიდა სივრცის საერთო ორგანიზებას. კამარის დანაწევრებული საბჯენი თაღი სამსაფეხუროვანია.
მამის მაცხოვრის ტაძარს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
ყენია მ., მამის (თეკალის) მაცხოვრის ეკლესია ქვემო სვანეთში, ჟურნ. საქართველოს სიძველენი, თბ., 2014, N 17, გვ., 218-224
სქოლიო
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები