PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჩემი ცხოვრება (ნოველა)

ჩემი ცხოვრება (ნოველა)
ჩემი ცხოვრება — ანტონ ჩეხოვის ნოველა, რომელიც 1896 წელს დაიწერა. პირველად, 1896 წლის ოქტომბერ-დეკემბერში, ჟურნალ „ნივა“-ს ყოველთვიური ლიტერატურული დამატების მე-10 ნომერში გამოქვეყნდა.
გამოქვეყნების ისტორია
ნაწარმოები პირველად 1896 წლის ოქტომბერ-დეკემბერში, ჟურნალ „ნივა“-ს ყოველთვიური ლიტერატურული დამატების № 10-12-ში გამოქვეყნდა. ნოველის რამდენიმე ნომერში დაბეჭდვა დასაბუთებული იყო შემდეგი შეხედულებებით: ნიკოლოზ II-ის კორონაციის შემდეგ მუშათა გაფიცვიების ზრდისა და ახალი ცენზორის დანიშვნის გამო გამომცემლებიუფრო მეტ სიმკაცრეს ელოდნენ. ამიტომ ჟურნალში დასაბეჭდად ნოველის ტექსტი ისე დაყვეს, რომ პირველ წიგნში ცენზურული თვალსაზრისით შედარებით ყველაზე უსაფრთხო პირველი ხუთი თავი შევიდა. ამით ისინი ცენზორის სიფხიზლის მოდუნებას ცდილობდნენ.
ავტორის მიერ გადამუშავებული ნაწარმოები, შევიდა ალექსეი სუვორინის მიერ გამოცემულ მოთხრობათა კრებულში „კაცები“. ნოველა ჩემი ცხოვრება უცვლელად იბეჭდებოდა კრებულის შვიდივე გამოცემაში (1897-1899). ჩეხოვის მცირე შესწორებებით ნოველა შევიდა 1899-1901 წლებში ადოლფ მარქსის მიერ გამოცემულ მისივე ნაწარმოებების კრებულის მეცხრე ტომში.
ნოველაში ნაჩვენებია ცხოვრებისეული შთაბეჭდილებების ჯაჭვი, მწერლის ბავშვობიდან დაწყებული. პ. სუროჟსკი (პ. შატილოვი) წერდა: „...თითქოს, როდესაც ჩეხოვი ამას წერდა, ტაგანროგზე ფიქრობდა“.
ფონი
ჩეხოვმა ნაწარმოებზე მუშაობა 1896 წლის თებერვალში დაიწყო და იმავე წლის ივლისის ბოლოს დაასრულა. ხშირად მისი სახელწოდების გამო უთანხმოება წარმოიშობოდა ხოლმე. სახელწოდება „ჩემი ცხოვრება“ ჩეხოვს არ მოსწონდა, მას სურდა მისთვის „ოთხმოცდაათიან წლებში“ დაერქმია. „ნივა“-ში ჟურნალ ნივის რედაქტორმა ალექსეი ტიხონოვ-ლუგოვოიმ გადაწყვიტა, რომ შემოთავაზებული სახელწოდება რარაც მემორიალის მსგავსია და უკვე ამჟამად არსებული სახელწოდება შესთავაზა. ავტორმა წინააღმდეგობა არ გაუწია.
ლიტერატურა
Литературный музей А. П. Чехова. Сборник статей и материалов, вып. 4, Ростов н/Д., 1967, стр. 91.
Чехов А. П. Моя жизнь: (Рассказ провинциала) // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
რესურსები ინტერნეტში
ნოველა „ჩემი ცხოვრება“
ჩემი ცხოვრება. ორიგინალური რუსული ტექსტი
ჩემი ცხოვრება, კონსტანს გარნეტის თარგმანი
სქოლიო
ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
ჩან-ჩანი

ჩან-ჩანი — მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, სამხრეთ ამერიკაში, პერუში. ჩიმუს კულტურის ყოფილი ცენტრი და ჩიმორის სახელმწიფოებრივი გაერთიანების დედაქალაქი, მდებარეობს წყნარი ოკეანის სანაპიროზე, ქალაქ ტრუხილიოს დასავლეთით ლა-ლიბერტადის რეგიონში. 1986 წელს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, მაგრამ იმავე წელს კლიმატის ცვლილებების გამო შემორჩენილი ნანგრევების განადგურების მიზეზით შეიყვანეს საფრთხის მყოფი ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პერუში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO World Heritage Center: Chan Chan
History Channel Classroom: Chan Chan
Chan Chan information
Chan Chan - Chimu's Desert City (Flash)
Heavy Rains Threaten Ancient City in Northern Peru
Archaeologists Restore High Adobe Walls in Ancient Chimu City of Chan Chan
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პერუში
თამაზ წივწივაძე

თამაზ წივწივაძე
სანდრო ჩხარტიშვილი (დ. 1 ნოემბერი, 1941, კვახჭირი, ქუთაისის რაიონი — გ. 12 ივლისი, 2018) — ქართველი კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1969 წლიდან დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1975 წლიდან იყო ჟურნალ „ცისკრის" დამატების — „ნობათის" რედაქტორი; 1978 წლიდან ამავე ჟურნალის პროზის განყოფილების გამგე; 1982 წლიდან ალმანახ „საუნჯის" კრიტიკისა და პუბლიცისტიკის განყოფილების გამგე; 1982 წლიდან გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“ მთავარი რედაქტორია; 1997 წლიდან - საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე
მისი კრიტიკული წერილების კრებულებია: „მართალს ვიტყვი..." (1980), „ფრთხილად, წინ მკითხველია" (1985), „ლოზუნგების ქვეყანა" (1990), „ერთ საშუალებას კიდევ ვცდი" (1991) „ახლა თქვენი დროა; აფერისტი კლეტკებში“ (2001)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი კრიტიკოსები
დაბადებული 1 ნოემბერი
დაბადებული 1941
გარდაცვლილი 2018
გარდაცვლილი 12 ივლისი
თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
Pacajes Province

Pacajes Province
Pacajes is a province in the Bolivian department of La Paz. Its capital is Coro Coro.
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:
The most important river of the province is the Desaguadero River. Other rivers in the province are Ch'alla Jawira (in Aroma and Pacajes), Ch'alla Jawira (in Callapa), Jach'a Jawira (in Calacoto), Jach'a Jawira (in Caquiaviri), Llallawa Jawira, Qala Jawira, Qullpa Jawira and Thujsa Jawira.
Subdivision
The province is divided into eight municipalities which are further subdivided into cantons.
References
Provinces of La Paz Department (Bolivia)
ბეჟა (პორტუგალია)

ბეჟა (პორტუგალია)
ბეჟა — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ბეჟის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 23475 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
ნისა-ლუჟიცკა

ნისა-ლუჟიცკა (სორბ. Łužiska Nysa) — მდინარე პოლონეთში, გერმანიასა და ჩეხეთში. ოდრის მარცხენა შენაკადი
სიგრძე — 254 კმ, აუზის ფართობი — 4297 კმ². სათავეს იღებს ჩეხეთში, შემდეგ ოდრასთან შეერთებამდე მიედინება გერმანია-პოლონეთის საზღვარზე.
იხილეთ აგრეთვე
პოლონეთის მდინარეების სია
გერმანიის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
Bibliography on Water Resources and International Law
Closed Germany-Poland bridges
პოლონეთის მდინარეები
გერმანიის მდინარეები
ჩეხეთის მდინარეები
შოთა ჩიკვაიძე

შოთა ჩიკვაიძე (დ. 5 მარტი, 1927, წინანდალი — გ. 29 თებერვალი, 1992) — ქართველი სპორტსმენი.
ბიოგრაფია
შოთა ჩიკვაიძე იყო თბილისის 1953 წლის ფალავანი, საქართველოს მრავალგზის ჩემპიონი, ქართული ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდიუმის წევრი, გამოცდილი არბიტრი და სპორტის ოსტატი. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტში. შოთა ჩიკვაიძე იყო ლადო კეცხოველის სტუდენტი. სწორედ აქ ჩამოყალიბდა იგი როგორც მოჭიდავე და ეროვნული სპორტის მცოდნე.
1953 წლის 10 დეკემბერს გაზეთი „ლელო“ წერდა: „დაძაბული ბრძოლით ხასიათდებოდა თბილისის აბსოლუტური პირველობა ქართულ ჭიდაობაში 7-9 დეკემბერს. თორმეტი უძლიერესი მოჭიდავე მონდომებით ერკინებოდა ერთმანეთს ჩემპიონობის მოსაპოვებლად. 1953 წლის ფალავნის წოდება მოიპოვა შოთა ჩიკვაიძემ (სახელმწიფო უნივერსიტეტი).“
1953—1954 წლებში მონაწილეობდა თბილისსა და ლენინგრადში გამართულ სსრკ-ის უმაღლესი განათლების სამინისტროსა და ცენტრალური საბჭოს სპორტული საზოგადოების „ნაუკას“ პირველობაზე სამბოში. 1953 წელს თბილისში იკავებს მეორე ადგილს (მძიმე წონაში), ხოლო 1954 წელს ლენინგრადში — პირველ ადგილს (მძიმე წონაში).
უმაღლესი განათლების მიღების შემდეგ ერთხანს სენაკის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში მოღვაწეობდა პედაგოგად და, როგორც ჭიდაობის ენთუზიასტი, ახალგაზრდებსაც ავარჯიშებდა. სპორტისთვის თავი არ დაუნებებია სხვადასხვა სამეურნეო სამუშაოზე ყოფნის პერიოდშიც. უფრო მეტიც, აქტიურად იბრძოდა ქართული ჭიდაობის პროპაგანდისთვის. შოთა ჩიკვაიძე იყო არბიტრი 1980-იან წლებში ჩატარებულ საქართველოს პირველობებზე ქართულ ჭიდაობაში.
მისი თანაგუნდელი მეგობრები იყვნენ: ვ. ბალავაძე, შ. ეცადეიშვილი, ს. ბახტაძე, ს. მაისურაძე, ბათო თედეევი, ა. რაზმაძე, ლ. კაციაშვილი, ს. ხატიაშვილი, ძმები მურთაზ და თენგიზ ელერდაშვილები.
ქართველი სამბისტები
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 1992
𐋈

𐋈 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (𐋈)
კარიული ასოები
მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა

მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა, ხოლო შემოკლებით (МВШСЭН, ან «Шанинка») — რუსულ-ბრიტანული კერძო უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება, რომელშიც სწავლება მიმდინარეობს მანჩესტერის უნივერსიტეტის მიერ აკრედიტირებული საბაკალავრო და სამაგისტრატურო პროგრამების მიხედვით.
მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა შეიქმნა 1995 წელს.
სტრუქტურა
სამართლის ფაკულტეტი
სოციოკულტურული პროექტების მართვის ფაკულტეტი
პრაქტიკული ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი
პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
განათლების სფეროს მენეჯმენტის ფაკულტეტი
თავისუფალ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა ფაკულტეტი
მედიაკომუნიკაციის ფაკულტეტი
ინოვაციებისა და მეწარმეობის ფაკულტეტი
ხელმძღვანელობა
რექტორები
1995—2007 — შანინი, ტეოდორ
2007—2011 — კასპრჟაკი, ანატოლი
2011 — ზუევი, სერგეი
პრეზიდენტები
2007—2020 — შანინი, ტეოდორ
რეიტინგები
ჟურნალ „ფორბსის“ - თანხმად 2021 წელს მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა მოხვდა რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლების საუკეთესო ათეულში.
მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლის მონიტორინგის შედგების თანახმად 2021 წელს უმაღლესმა სასწავლებელმა დაიკავა მე-5 ადგილი რეიტინგში, რომლის მიზანი იყო ფასიან სწავლებაზე მიღების ხარისხის დადგენა.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა (ოფიციალური ინტერნეტ გვერდი)
სქოლიო
რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლები
Abdullah Beg of Kartli

Abdullah Beg of Kartli
'Abdu'llah Beg (Abdula-Begi), born Archil (არჩილი), (1713 – 1762) was a Georgian royal prince (batonishvili) of the House of Mukhrani of the Bagrationi dynasty and claimant to the kingship of Kartli in the 1740s.
'Abdu'llah Beg was the eldest son of Jesse-Khan, a Muslim ruler of Kartli in central and eastern Georgia, by his first wife Mariam née Orbeliani. Himself a Muslim convert, 'Abdu'llah Beg served as a naib (viceroy) of Kartli for the Iranian shah Nader in 1737 and in the 1740s. In 1744 Teimuraz II and Erekle II of the rival Kakhetian branch of the Bagrationi ascended the thrones of Kartli and Kakheti, respectively. Teimuraz made 'Abdu'llah Beg a prince of Somkhiti and Sabaratiano (Kvemo Kartli) with the residence at Samshvilde. In 1747, Teimuraz made a trip to Iran, leaving his son Erekle II in charge of Kartli and 'Abdu'llah Beg as his lieutenant. In Teimuraz’s absence, however, 'Abdu'llah Beg attempted a coup, recruited the Dagestani mercenaries and took control of the capital city, Tiflis, with the help of a local Iranian garrison. Fighting continued into the following year until 'Abdu'llah Beg was finally defeated and Tiflis captured by Erekle's loyal army. Thereafter the prince disappeared from history.
'Abdu'llah Beg was married to Ketevan, daughter of Erekle I, of the Kakhetian Bagrationi. They had five sons and one daughter:
Prince Aghas (died 1765). He married, c. 1745, Mariam, daughter of Prince Kaikhosro Orbeliani.
Prince David (died 1767). He was involved in the plot of Prince Paata of Kartli against Erekle II who had him executed. He was married to Tinatin, daughter of the nobleman Elizbar Taktakishvili.
Prince Iese (died 30 November 1812). He became a Christian cleric and Metropolitan Bishop of Tbilisi under the name of Arsen.
Prince Rostom-Mirza (fl. 1736–1755)
Prince Asan-Mirza (fl. 1736)
Princess Mariam-Begum, who married, in 1753, to Azad-Khan, the Afghan warlord of Azerbaijan, and then Prince Revaz Andronikashvili.
References
1713 births
1762 deaths
House of Mukhrani (royal line)
Georgian princes
Afsharid governors of Kartli
Iranian people of Georgian descent
Shia Muslims from Georgia (country)
Pretenders to the Georgian throne
Former Georgian Orthodox Christians
Converts to Shia Islam from Eastern Orthodoxy
18th-century people from Georgia (country)
27 დრაკონი

27 დრაკონი
„27 დრაკონი“ — ქართული ტელესერიალი, რომელიც სტუდია „აუდიენციამ“ გადაიღო ტელეკომპანია იმედის დაკვეთით 2003 წელს. სერიალი სულ 6 სერიას მოიცავს.
პერსონაჟები
რესურსები ინტერნეტში
27 დრაკონი საუნდტრეკი
27 დრაკონის სერიები Youtube-ზე
2003 წლის ქართული ტელესერიალები
იმედი (ტელეკომპანია)
2014 Masters (snooker)

2014 Masters (snooker)
The 2014 Masters (officially the 2014 Dafabet Masters) was a professional non-ranking snooker tournament that took place between 12 and 19 January 2014 at the Alexandra Palace in London, England. This was the first time that Dafabet sponsored the Masters.
Ronnie O'Sullivan set a new record by scoring 556 unanswered points in a professional event in his 6–0 quarter-final win against Ricky Walden - winning in just 58 minutes. The previous record-holder was Ding Junhui, who scored 495 unanswered points against Stephen Hendry at the 2007 Premier League Snooker.
O'Sullivan set another record by reaching his tenth Masters final, surpassing the nine appearances by Hendry, and won his fifth Masters title by defeating defending champion Mark Selby 10–4. This was the third time these two players had met in a Masters final.
Field
Defending champion Mark Selby was the number 1 seed with World Champion Ronnie O'Sullivan seeded 2. The remaining places were allocated to players based on the latest world rankings (revision 5). With O'Sullivan having a ranking of 24, Graeme Dott, ranked 16, was not invited. Robert Milkins was making his debut in the Masters.
Prize fund
The total prize money of the event was raised to £600,000 from the previous year's £500,000. The breakdown of prize money for this year is shown below:
Winner: £200,000
Runner-up: £90,000
Semi-finals: £50,000
Quarter-finals: £25,000
Last 16: £12,500
Highest break: £10,000
Total: £600,000
Main draw
Final
Century breaks
Total: 16
138 Marco Fu
136 Mark Davis
134, 129 Ronnie O'Sullivan
132, 112 Barry Hawkins
120, 101 Judd Trump
117 Shaun Murphy
114 Mark Allen
112 Stephen Maguire
109 John Higgins
106 Joe Perry
104 Mark Selby
101 Neil Robertson
100 Ricky Walden
References
External links
2014 Dafabet Masters – Pictures by World Snooker at Facebook
Masters (snooker)
Masters
Masters (snooker)
Masters (snooker)
Masters (snooker)
Masters 2014
ვესტმინსტერის სტატუტი

ვესტმინსტერის სტატუტი — 1931 წლის 11 დეკემბრის დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის აქტი, რომელიც ადგენს დომინიონის (ფაქტობრივად დამოუკიდებელი სახელმწიფო ბრიტანეთის იმპერიის შემადგენლობაში) სამართლებლივ მდგომარეობას და მათ ურთიერთდამოკიდებულებას დიდ ბრიტანეთთან. შედეგად შეიქმნა ბრიტანეთის ერთა თანამეგობრობის (დღეისათვის — ერთა თანამეგობრობა) სამართლებლივი ბაზა.
ამ საპარლამენტო აქტმა ძალაში შეიყვანა 1926 და 1930 წლების ბრიტანეთის იმპერიის კონფერენციის გადაწყვეტილებები დომინიონების მთლიანი დამოუკიდებლობის შესახებ საშინაო და საგარეო საქმიანობაში და დიდ ბრიტანეთთან მათი თანასწორობის შესახებ. ამასთან დიდი ბრიტანეთი ჯერ კიდევ ინარჩუნებდა ფაქტობრივ კონტროლს დომინიონების საგარეო პოლიტიკაზე.
ადასტურებდა რა დომინიონების სუვერენიტეტს, ვესტმინსტერის სტატუტი ხაზს უსვავდა, რომ დიდი ბრიტანეთის კანონები არ შეიძლებოდა გავრცელებულიყო დომინიონებზე მათი თანხმობის გარეშე. ასევე გაუქმდა პუნქტი, რომლის დროსაც დომინიონის კანონი ითვლებოდა ძალადაკარგულად, თუ ის ეწინააღმდეგებოდა დიდი ბრიტანეთის კანონებს.
ერთა თანამეგობრობის წევრებს, რომლებმაც აღიარეს ვესტმინსტერის სტატუტი, აქვთ თანამეგობრობის სამეფოების (Commonwealth realms) სტატუსი, რაც ნიშნავს მათ მთლიან დამოუკიდებლობას შესაბამისი ქვეყნის სახელმწიფოს მეთაურის პოსტის ბრიტანეთის მონარქზე შენარჩუნებასთან ერთად. შედეგად, დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელისაბედ II ამავდროულად ავსტრალიის, ბარბადოსის და სხვა ქვეყნების დედოფალიცაა.
თანამეგობრობის 54 წევრი ქვეყნიდან თანამეგობრობის სამეფოს სტატუსი აქვს მხოლოდ თექვსმეტს.
1931 წელს სტატუტი გამოყენებული იქნა იმ მომენტისთვის არსებულ დომინიონებზე: ავსტრალიის თანამეგობრობა, კანადის დომინიონი, ირლანდიის თავისუფალი სახელმწიფო, ნიუფაუნდლენდის დომინიონი, სამხრეთ აფრიკის კავშირი და ახალი ზელანდია.
ავსტრალიამ სტატუტის რატიფიკაცია მოახდინა მხოლოდ 1942 წელს, რადგანაც გაემართლებინათ ომში მონაწილეობა, კანონის მოქმედება გავრცელდა 1939 წლის 3 სექტემბრის პერიოდიდან. ახალმა ზელანდიამ სტატუტის რატიფიკაცია მოახდინა 1947 წლის 25 ნოემბერს. ნიუფაუნდლენდს სტატუტის რატიფიკაცია არ განუხორციელებია; ადგილობრივი მთავრობის თხოვნით, მეტროპოლიამ 1934 წელს შემოიღო პირდაპირი მმართველობა, რომელიც შენარჩუნდა 1949 წლამდე, როდესაც ნიუფაუნდლენდი პროვინციის სახით შევიდა კანადის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
www.legislation.gov.uk — სტატუტის მოქმედი ვერსია თავისი ყველა ცვლილებებით
www2.marianopolis.edu // Canada and the Statute of Westminster
www.canadiana.org // Canada and the Statute of Westminster
www.gov.ns.ca // Statute of Westminster, 1931 (text)
www.foundingdocs.gov.au // Australia and the Statute of Westminster
ბრიტანეთის იმპერია
ერთა თანამეგობრობა
პენინის მთები

პენინის მთები — მთები დიდი ბრიტანეთის კუნძულზე. სიგრძე დაახლოებით 250 კმ, სიმაღლე 893 მ-მდე (მთა კროს-ფელი). უმთავრესად აგებულია კირქვებითა და ქვიშაქვებით. თხემი პლატოსებრია, დასავლეთი კალთები — ციცაბო, აღმოსავლეთი — უფრო დამრეცი. პენინის მთებს ზოგჯერ არასწორად უწოდებენ მთათა ჯაჭვს. ბორცვები დაყოფილია მრავალრიცხოვანი წვრილი ხეობებით. ფაქტობრივად ქმნის ჩრდილოეთ და სამხრეთ წყალგამყოფს. მდინარეების ერისა და რაიბლის მეშვეობით პენინის მთები იყოფა ორ ძირითად ნაწილად. ჩრდილოეთი ნაწილი სამხრეთ ნაწილთან შედარებით უფრო განიერია და მაღალი. გავრცელებულია მანანიანი, ტორფნარი და მდელო. ქვედა სარტყელში მეჩხერი ტყეა. განვითარებულია ტურიზმი. პენინის მთების გარკვეული ნაწილი უკავია პიკ-დისტრიქტის ეროვნულ პარკს. არის იორკშირის ქვანახშირის აუზი. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. ხეობებში არის პატარა დასახლებული პუნქტები. 1965 წელს პენინის მთებში გაიხსნა „პენინის გზა“, რომელიც 429 კმ-ზეა გადაჭიმული.
რესურსები ინტერნეტში
გაერთიანებული სამეფოს ქედები
Camponotus dorycus

Camponotus dorycus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Machupicchu District

Machupicchu District
Machupicchu (from Quechua Machu Pikchu, "old peak") is one of seven districts of the Urubamba Province in Peru. Its seat is the village of Machupicchu.
Geography
The Urupampa and Willkapampa mountain ranges traverse the district. Some of the highest mountains of the district are listed below:
K'urkur Urqu
Phutuq K'usi
P'allqay
Sallqantay
Tunki Urqu
Wayna Pikchu
See also
Kusichaka River
Machu Pikchu
Machu Q'inti
Pakaymayu
Patallaqta
Runkuraqay
Warmi Wañusqa
Wayna Q'inti
References
1941 establishments in Peru
კრის პენი

კრის პენი (დ. 10 ოქტომბერი, 1965 — გ. 24 იანვარი, 2006) — ამერიკელი კინო და სატელევიზიო მსახიობი, რომელმაც სახელი გაითქვა მისი როლებისთვის ფილმებში: „ცოფიანი ძაღლები“, „Footloose“ და „True Romance“.
ბიოგრაფია
პენი დაიბადა მერილენდში, კალიფორნია. მისი მშობლები ლეო პენი და ეილინ რაიანი იყვნენ მსახიობები. მისი მამობრივი ბებია და პაპა იყვნენ ებრაელი იმიგრანტები ლიტვიდან და რუსეთიდან, ხოლო დედამისი იყო კათოლიკე იტალიური და ირლანდიელი წარმოშობის. მას ჰყავს ორი უფროსი ძმა, მსახიობი შონ პენი და მუსიკოსი მაიკლ პენი.
პენი იპოვეს გარდაცვლილი მის სანტა მონიკას კონდომინიუმში 2006 წლის 23 იანვარს, 40 წლის ასაკში.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1965
გარდაცვლილი 24 იანვარი
გარდაცვლილი 2006
თამარ გაბარაშვილი

თამარ გაბარაშვილი
თამარ ბორისის ასული გაბარაშვილი (დ. 22 ივლისი, 1937, თბილისი) — ქართველი ვიოლონჩელისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1981).
ბიოგრაფია
1954–1956 წლებში სწავლობდა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ჩელოს სპეციალობაზე (ალექსანდრე ჩიჯავაძის კლასი). 1962 დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია (ჩელოს კლასი, პედაგოგი პროფესორი ს. კოზოლუპოვი), 1966 — ასპირანტურა (იქვე, პროფესორ მსტისლავ როსტროპოვიჩის კლასი). 1966-იდან „მოსკონცერტის“ სოლისტია, 1986-იდან — თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი, 1987-იდან — სიმებიან საკრავთა კათედრის გამგე. რეპერტუარში აქვს იოჰან სებასტიან ბახის, ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის , ფრანც იოზეფ ჰაიდნის, ლუიჯი ბოკერინის, ბენჯამინ ბრიტენის , დიმიტრი შოსტაკოვიჩის , სერგეი პროკოფიევის , ალფრედ შნიტკეს, სულხან ცინცაძის, სულხან ნასიძის ნაწარმოებები. მუსიკოს-შემსრულებელთა არაერთი საერთაშორისო ფესტივალისა (1962, ჰელსინკი, ოქროს მედალი) და კონკურსის (პაბლო კაზალსის სახელობის კონკურსი, ბუდაპეშტი, 1963, III პრემია; ჩაიკოვსკის სახელობის კონკურსი, მოსკოვი, 1966, IV პრემია) ლაურეატი, კონცერტებს მართავს ყოფილ სსრკ-ისა და საზღვარგარეთის სხვა ქვეყნებში (აშშ, კანადა, ფინეთი, ჩეხეთი, სლოვაკეთი, უნგრეთი და სხვა). მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1995).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ვიოლონჩელისტები
დაბადებული 22 ივლისი
დაბადებული 1937
თბილისში დაბადებულები
თამარ
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
Music Wonderland

Music Wonderland — მაიკ ოლდფილდის კრებული, გამოცემული 1981 წელს. იგი გამოცემულია როგორც გრამფირფიტებზე, ასევე CD ფორმატში.
იმავე წელს გამოიცა კიდევ ერთი კრებული, Mike Oldfield's Wonderland, რომელსაც მხოლოდ მსგავსი სათაური აქვს. მასში შეტანილია სიმღერების განსხვავებული სია.
სიმღერების სია
მხარე 1
Arrival – 2:48
Portsmouth – 2:02
Sheba – 3:34
Blue Peter – 2:08
Tubular Bells (ნაწყვეტი პირველი ნაწილიდან) – 8:32
The Sailor's Hornpipe – 1:34
Punkadiddle (შესავლის გარეშე) – 4:58
მხარე 2
Wonderful Land – 3:39
In Dulci Jubilo – 2:50
Ommadawn (ნაწყვეტი პირველი ნაწილიდან) – 7:06
On Horseback – 3:25
Guilty (საკონცერტო ვერსიიდან) – 3:41
North Star / Platinum Finale – 4:44
სქოლიო
მაიკ ოლდფილდის კომპილაციური ალბომები
1981 წლის კომპილაციური ალბომები
Virgin Records-ის კომპილაციური ალბომები
პაბლო კასალსი

პაბლო კასალსი
thumb|250px|პაბლო კასალსი
პაბლო კასალსი (დ. 29 დეკემბერი, 1876, ვენდრელი, ესპანეთი — გ. 22 ოქტომბერი, 1973, სან-ხუანი, პუერტო-რიკო) — ესპანელი ვიოლონჩელისტი, დირიჟორი, კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე. მისი როგორც ვირტუოზი შემსრულებლის, დებიუტი შედგა 1899 წელს პარიზში. 1901 წლიდან ტრიუმფით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში (1905-1913 წწ. რუსეთში). უკრავდა ტრიოში ალფრედ კორტოსა და ჟაკ ტიბოსთან ერთად. კასალსმა ხანგრძლივი საშემსრულებლო მოღვაწეობით ეპოქა შექმნა სავიოლონჩელო ხელოვნებაში. 1920 წელს ბარსელონაში ჩამოაყალიბა სიმფონიური ორკესტრი, 1924 წელს მუსიკალური საზოგადოება, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1936 წლამდე. 1939 წლიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში. 1950 წლიდან ეწყობოდა კასალსის სახალხო ფესტივალები. 1957 წლიდან მრავალ ქვეყანაში იმართება კასალსის სახელობის სახელობის ვიოლონჩელისტთა საერთაშორისო კონკურსები (პირველი მოეწყო პარიზში).
ლიტერატურა
ესპანელი დირიჟორები
ესპანელი კომპოზიტორები
დაბადებული 29 დეკემბერი
დაბადებული 1876
გარდაცვლილი 22 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1973
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა

ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა (დ. 18 ოქტომბერი, 1952) — ბაჰრეინელი იურისტი და დიპლომატი, ალ-ხალიფის სამეფო ოჯახის წევრი. 1999-2004 წწ. იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში. პირველი ქალი ელჩი ბაჰრეინის ისტორიაში. გაეროს გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარე 2006-2007 წლებში.
ბიოგრაფია
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა დაიბადა 1952 წლის 18 ოქტომბერს სამეფო ოჯახში. 1974 წელს დაამთავრა ქუვეითის უნივერსიტეტი სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. მან ასევე მიიღო კერძო სამართლის სამოქალაქო უფლებების დიპლომი ალექსანდრიის უნივერსიტეტში, ეგვიპტე. ლულვა ალ ავადისთან ერთად იგი იყო ორიდან ერთ-ერთი ქალი-ადვოკატი ბაჰრეინში, რომელმაც ჩამოაყალიბა თავისი იურიდიული ფირმა. 1997 წლიდან 1999 წლამდე იყო იურისტების საერთაშორისო ასოციაციის თავჯდომარის მოადგილე. იგი ასევე იყო ბაჰრეინის სამეფო კარის იურიდიული მრჩეველი. 1999 წლიდან 2004 წლამდე ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში, ბელგიაში, შვეიცარიასა და ესპანეთში. ამავე პერიოდში ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო იუნესკოში ბაჰრეინის მუდმივი წარმომადგენელი. 2006 წლის 12 სექტემბერს აირჩიეს გაერო 61-ე გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარედ.
ოჯახი
პრინცესა ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა არის სამეფო ოჯახის წევრი. 1869-1932 წლებში ბაჰრეინის მმართველის ისა იბნ ალი ალ-ხალიფას შთამომავალი და ბაჰრეინის მეფის ჰამიდ იბნ ისა ალ-ხალიფას გარე მამიდა.
რესურსები ინტერნეტში
"Outgoing General Assembly president urges more dialogue among civilizations," UN News Centre, September 17, 2007.
Election of the President of the United Nations General Assembly United Nations
"Bahraini woman diplomat to become UN General Assembly Prez". Press Trust of India. Hindustan Times. June 8, 2006.
"A date 'to remember with pride'". Habib Toumi. Gulf News. June 8, 2006.
"Bahraini woman becomes UN General Assembly president". Zee News. June 8, 2006.
UN General Assembly to be headed by its third-ever woman president, UN.org, June 8, 2006.
Lawyer vows to strengthen UN, Daily Telegraph (Australia), July 5, 2006
Haya Rashed Al Khalifa Law Firm
სქოლიო
ბაჰრეინელი იურისტები
ბაჰრეინელი დიპლომატები
დაბადებული 1952
დაბადებული 18 ოქტომბერი
გაეროს გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარეები