PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კანაიმის ეროვნული პარკი

კანაიმის ეროვნული პარკი (ესპ.Parque Nacional Canaima) — 30 000 კვადრატული კილომეტრის მოცულობის პარკი ვენესუელის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ბრაზილიისა და გაიანის საზღვართან. პარკი მდებარეობს ბოლივარის შტატში. შედარებისათვის, მისი ფართობი თითქმის იგივეა, რაც მთლიანად გრან-საბანის რეგიონისა.
პარკი შეიქმნა 1962 წლის 12 ივნისს. სიდიდით პარკებს შორის ქვეყანაში მეორეა პარიმა-ტაპირაპეკოს პარკის შემდეგ. მისი ფართობი ბელგიის ფართობის ტოლია.
1994 წელს, იუნესკომ პარკი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა, რადგან აქ მდებარეობს არაერთი ტეპუი – მაგიდის ზედაპირისმაგვარი გაბრტყელებული პიკის მქონე მწვერვალები, რომლებიც დამახასიათებელია მთელი ამ არეალისათვის.
ყველაზე ცნობილი ტეპუია რორაიმის მთა — ყველაზე მაღალი, მაგრამ ამავე დროს, მთასვლელთათვის ადვილად დასაპყრობი. ასევე აუიანტეპუი — რომელზეც გადმოედინება მსოფლიოს უმაღლესი ჩანჩქერი ანხელი. აღნიშნული მთები უძველესი ასაკისაა და მიეკუთვნება იმ პერიოდს, როდესაც სამხრეთ ამერიკა და აფრიკა ერთ სუპერკონტინენტს წარმოადგენდა.
პარკში ცხოვრობენ ადგილობრივი ინდიელები — პემონის ტომი, კარიბის ენათა ჯგუფიდან. პემონის ხალხს ამ მთებისადმი განსაკუთრებული დამოკიდებულება გააჩნია, მათ სჯერათ, რომ იქ სულები სახლობენ. პარკი შედარებით მოწყვეტილია გარესამყაროს, ქალაქთან მხოლოდ რამდენიმე პატარა გზა აკავშირებს. პარკის ტერიტორიაზე გადაადგილების და დათვალიერების საუკეთესო საშუალებას წარმოადგენს ვერტმფრენი. ასევე შესაძლებელია ფეხით ან კანოეთი მოძრაობა.
პემონის ინდიელებს პარკში გახსნილი აქვთ რამდენიმე საშუალო და მაღალი კლასის სასტუმრო, რომელთაც ძირითადად პარკის ევროპელი დამთვალიერებლები სტუმრობენ.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ვენესუელაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNEP World Conservation Monitoring Centre
Official UNESCO website entry
Video from Canaima National Park
Canaima National Park
Protected Planet Page for Canaima
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ვენესუელაში
ვენესუელის ეროვნული პარკები
კანაიმის ეროვნული პარკი
1962 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ბოლივარის შტატის გეოგრაფია
1962 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
იტალიის სამეფო (შუა საუკუნეები)

იტალიის სამეფო (შუა საუკუნეები)
იტალიის სამეფო (ან ) ან ლომბარდიის სამეფო — შუა საუკუნეების სამეფო ჩრდილოეთ იტალიაში, არსებობდა 781 წლიდან. 951 წელს (საბოლოოდ 961 წელს) სამეფო შევიდა საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში და 1648 წლამდე მისი იმპერატორები ატარებდნენ „იტალიის მეფის“ ტიტულს.
ისტორია
სამეფო საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში
961 წელს რომის პაპმა იოანე XII-მ ოტო I-ს სთხოვა, დახმარეობა იტალიის მეფე ბერენგარ II ივრეელის წინააღმდეგ ბრძოლაში, სანაცვლოდ კი მას იმპერატორის გვირგვინს შეპირდა. ოტომ დაოუყოვნებლივ გადალახა ალპები, დაამარცხა ბერენგარი და ლანგობარდების (იტალიის) მეფედ გამოცხადდა, შემდეგ კი რომისკენ დაიძრა. 962 წლის 2 თებერვალს ოტო I-ს მირონი აცხეს და იმპერატორის გვირგვინი დაადგეს თავზე.
იტალიის სამეფო 962 წელს შექმნილი საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა და ფორმალურად წარმოადგენდა მის შემადგენელ ნაწილს 1648 წლამდე. თუმცა, ფაქტობრივად XIV საუკუნის შუა წლებიდან საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორებს ხშირად ნომინალური ძალაუფლება ჰქონდათ იტალიაში და არ ერეოდნენ მის საშინაო და საგარეო საქმეებში.
იხილეთ აგრეთვე
ფრანკთა სახელმწიფო
საღვთო რომის იმპერია
იტალიის მეფე
ლანგობარდების სამეფო
ლიტერატურა
Wolfgang Altgeld, Rudolf Lill: Kleine Italienische Geschichte. Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010558-7.
Karl Otmar von Aretin: Reichsitalien von Karl V. bis zum Ende des Alten Reiches. Die Lehensordnungen in Italien und ihre Auswirkungen auf die europäische Politik. In: Karl Otmar von Aretin: Das Reich. Friedensordnung und europäisches Gleichgewicht 1648–1806. Klett-Cotta, Stuttgart 1986, S. 76–163.
Karl Otmar von Aretin: Das Alte Reich 1648–1806. Band 1: Föderalistische oder hierarchische Ordnung (1648–1684). Klett-Cotta, Stuttgart 1993, ISBN 3-608-91488-9.
Elke Goez: Geschichte Italiens im Mittelalter. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2010, ISBN 3-89678-678-4.
Alfred Haverkamp: Italien im hohen und späten Mittelalter 1056–1454. In: Theodor Schieder (Hrsg.): Handbuch der europäischen Geschichte. Band 2: Ferdinand Seibt (Hrsg.): Europa im Hoch- und Spätmittelalter. Klett-Cotta, Stuttgart 1987, ISBN 3-12-907540-2, S. 546–681.
Alfred Haverkamp: Herrschaftsformen der Frühstaufer in Reichsitalien. Hiersemann, Stuttgart 1970, ISBN 3-7772-7021-0 (Monographien zur Geschichte des Mittelalters 1, 1).
Roland Pauler: Die deutschen Könige und Italien im 14. Jahrhundert. Von Heinrich VII. bis Karl IV. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1997, ISBN 3-534-13148-7.
Matthias Schnettger: Feudi imperali – Reichsitalien. In: Stephan Wendehorst (Hrsg.): Lesebuch Altes Reich. Oldenbourg, München 2006, ISBN 3-486-57909-6, S. 127–131 (Bibliothek Altes Reich 1).
Matthias Schnettger: Das Alte Reich und Italien in der Frühen Neuzeit. Ein institutionengeschichtlicher Überblick. In: Quellen und Forschungen aus italienischen Archiven und Bibliotheken 79, 1999, S. 344–420 (online).
Matthias Schnettger: Die Reichsgerichtsbarkeit in Italien in der Frühen Neuzeit. Das Beispiel Ligurien. In: zeitenblicke. 3, Nr. 3, 2004, [13. Dezember 2004], Onlineversion.
Fritz Trautz: Die Reichsgewalt in Italien im Spätmittelalter. In: Heidelberger Jahrbücher. Band 7 (1963), S. 45–81.
საღვთო რომის იმპერია
იტალიის ისტორია
მიგელ ტროვოადა

მიგელ ტროვოადა (დ. 27 დეკემბერი, 1936) — სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრი 1975-1979 წლებში და სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი 1991-2001 წლებში. 2014 წლის 16 ივლისს, იგი გაეროს გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენლად და გვინეა-ბისაუში მდებარე გაეროს ინტეგრირებული სამშვიდობო ოფისის (UNIOGBIS) ხელმძღვანელად დაინიშნა. აღნიშნულ თანამდებობების დაკავებამდე, ტროვოადა გვინეის ყურის კომისიის აღმასრულებელი მდივანი იყო.
ბიოგრაფია
მიგელ ტროვოადა დაიბადა 1936 წლის 27 დეკემბერს, სან-ტომეში. მან ანგოლის საშუალო სკოლა დაამთავრა და შემდეგ, სწავლა ლისაბონის უნივერსიტეტში, სამართლის ფაკულტეტზე განაგრძო. 1960 წელს, ტროვოადამ, ყოფილ თანაკლასელ მანუელ პინტუ და კოშტასთან თანამშრომლობით, „სან-ტომე და პრინსიპის გათავისუფლების კომიტეტი“ (CLSTP) დააარსა, რომელსაც, 1972 წელს, „სან-ტომე და პრინსიპის განმათავისუფლებელი მოძრაობა“ ეწოდა. 1961-1975 წლებში, გაბონში მდებარე საკუთარი შტაბ-ბინების ხელმძღვანელობისთვის, მას საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ეკავა. ტროვოადას მეშვეობით, 1972 წელს, აფრიკული ერთიანობის ორგანიზაციის (OAU) აღიარება მოხდა.
პორტუგალიაში, მიხაკების რევოლუციით ესტადო-ნოვოს რეჟიმის დამხობის შემდეგ, მიგელ ტროვოადა სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა (12 ივლისი, 1975 — 9 აპრილი, 1979). თუმცა, პრეზიდენტსა და მას შორის არსებული ურთიერთობა დაიძაბა, რაც საბოლოოდ, იმით დასრულდა, რომ პრეზიდენტმა კოშტამ, 1979 წელს, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა გაუქმებულად გამოაცხადა. რამდენიმე თვის შემდეგ, ტროვოადას ბრალად დაედო მთავრობის წინააღმდეგ შეთქმულება. 21 თვის განმავლობაში, იგი პატიმრობაში იმყოფებოდა და გათავისუფლების შემდეგ, ქვეყნიდან, საფრანგეთში გააძევეს. 1990 წლის მაისში, დემოკრატიული კონსტიტუციის მიღების შემდეგ, მიგელ ტროვოადა სამშობლოში დაბრუნდა და საპრეზიდენტო არჩევნებში საკუთარი კანდიდატურა წარადგინა.
1991 წელს, ტროვოადამ ქვეყნის ისტორიაში პირველად გამართულ მრავალპარტიულ საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა და სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი გახდა. 1996 წელს, იგი მეორე ვადით აირჩიეს პრეზიდენტად. თანამდებობის დაკავებისას, იგი არც ერთი პოლიტიკური პარტიის წევრი არ იყო, მაგრამ პირველი ვადის მიწურულს, მან ახალი პოლიტიკური პარტია — „დამოუკიდებელი დემოკრატიული მოძრაობა“ (ADI) ჩამოაყალიბა.
1995 წლის 15-დან 21 აგვისტომდე მიმდინარე პუტჩის პერიოდში, მისი მთავრობა დაამხეს.
პრეზიდენტმა ტროვოადამ, თანამდებობა 2001 წლის 3 სექტემბერს დატოვა, მას შემდეგ, რაც ქვეყნის მომავალ პრეზიდენტად ფრადიკე დე მენეზეში აირჩიეს.
2009 წლის 21 იანვარს, მიგელ ტროვოადა, გვინეის ყურის კომისიის აღმასრულებელ მდივნად დაინიშნა.
მიგელ ტროვოადას შვილი, პატრის ტროვოადა, აგრეთვე, პოლიტიკოსია და 2008 წელს სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა.
სქოლიო
დაბადებული 27 დეკემბერი
დაბადებული 1936
სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტები
კანადა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კანადა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სან-ჟოზე-დუ-პეიში

სან-ჟოზე-დუ-პეიში — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 170 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 700 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.87 კმ²-ზე. ფართობი 1 287 174 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
აზიზ აგრბა

აზიზ აგრბა
აზიზ რაშადის ძე აგრბა (დ. 2 ივნისი, 1912, სოფ. ყულანურხვა — გ. 6 ივნისი, 1991) — აფხაზი საბჭოთა მსახიობი და რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1954), აფხაზეთის ასსრ სახალხო არტისტი (1971).
ბიოგრაფია
1934 წელს დაამთავრა სოხუმის თეატრალური სტუდია, 1936–1938 წლებში სწავლობდა თბილისის რუსთაველის თეატრთან არსებულ აფხაზურ სტუდიაში. 1931 წლიდან სოხუმის თეატრის აფხაზური დასის მსახიობია, 1936–1938 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრთან არსებული დრამატული სტუდიის აფხაზური სექციის მსახიობი. 1939–1963 წლებში — ამავე დასის მთავარი რეჟისორი. განასახიერა სეიდიყის (მიხეილ ლაკერბაიას „დანაყაი“), კელეშის (გიორგი გულიას „შავი სტუმრები“), ესოპეს (გ. ფიგეირედუს „ესოპე“), რაშიდის (ს. ჭანბას „მუჰაჯირები“), ანანიას (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ყვარყვარეს (პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ზაბელინის (ნიკოლოზ პოგოდინის „კრემლის კურანტები“), გაცის (მუხტარ შავლოხოვის „სასიძო“), გოროდნიჩის (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“) და სხვა ჰეროიკული და კომედიური როლები. დადგა უილიამ შექსპირის „ოტელო“ (1941), გ. გულიას „შავი სტუმრები“ (1955), მ. ლაკერბაიას „დანაყაი“ (1956), რუშნი ჯოპუასა და ა. ხუათლანძიას „თაგვი ბეღელში“ (1958) და „სახლი №12“ (1959), ნ. პოგოდინის „კრემლის კურანტები“ (1959) და სხვა სპექტაკლები.
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 2 ივნისი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 6 ივნისი
გარდაცვლილი 1991
აფხაზი მსახიობები
აფხაზი რეჟისორები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
აგრბები
პუებლო-ბელიო

პუებლო-ბელიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.450 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 686 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სესარის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ყიზილგაზმა (ხიზის რაიონი)

ყიზილგაზმა (ხიზის რაიონი)
ყიზილგაზმა — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ხიზის რაიონის სოფლები
უების ოლქი

უების ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლარედო. შეიქმნა 1848 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
გრავიტაციული სინგულარობა

გრავიტაციული სინგულარობა ან სივრცე-დროის სინგულარობა — წერტილი სივრცე-დროში, რომელშიც სივრცე-დროის სიმრუდე უსასრულო ხდება. სინგულარობა (მდგომარეობა უსასრულოდ დიდი სიმკვრივითა და უსასრულოდ მცირე რადიუსით) წარმოიქმნება მაშინ, როცა სხეული უსასრულოდ იკუმშება ანუ ხდება მისი კოლაფსი. გრავიტაციული სინგულარობა ძირითადად განიხილება ფარდობითობის ზოგადი თეორიის მიხედვით, რომელშიც შავი ხვრელის ცენტრის სიმკვრივე ხდება უსასრულო. ფიზიკოსები არ არიან დარწმუნებულები სინგულარობის არსებობობაში (ან მის დიდი აფეთქების დასაწყისში არსებობაში), ასევე შეიძლება ითქვას, რომ ამჟამინდელი ცოდნა არასაკმარისად აღწერს იმას, თუ რა ხდება ასეთი უკიდურესი სიმკვრივის დროს.
სქოლიო
კონცეფციები ფიზიკაში
ლატვიის საპარლამენტო არჩევნები (1998)

ლატვიის საპარლამენტო არჩევნები (1998) — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ მესამე საპარლამენტო არჩევნები ლატვიაში. არჩევნები გაიმართა 1998 წლის 3 ოქტომბერს. არჩევნებში გამარჯვებული გახდა სახალხო პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
ლატვიის 1998 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები
სქოლიო
ლატვიის საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები
1998 წლის არჩევნები
Türkeş

Türkeş
(also, Tyurkesh, Terkeş, Tərkesh; Tırkeş, Tyrkesh until 2003) or Taterk is a village and municipality in the Shahbuz District of Nakhchivan, Azerbaijan. It is located 13 km in the south-west from the district center, on the foothill area. Its population is busy with farming and animal husbandry.
There are a secondary school, a library, a club and a medical center in the village. It has a population of 407. Türkeş is located on a foothill, in the junction of the Nakhchivanchay River and its tributary of Selesuz River.
Etymology
The original name is the Tirkeş. Since 2003, the name of the village registered officially as Türkeş.
In the "Dīwānu l-Luġat al-Turk" work of the Mahmud al-Kashgari shown the word of the Tirkesh on the meaning "the place junction of two rivers". The geographical objects associated with the name of the ancient Turkic Türgesh tribe and the eponymous khaganate, almost all of them are located at the junction of two rivers or between two rivers.
History
According to Armenian sources—dating back to 1784—the former Armenian village of Taterk (Թաթերք) was located in the Yernjak province of the historical Syunik province of Greater Armenia. About 5-5.5 km to the north-west of this village was a sizeable medieval village. The area of that old village included 70-75 other residential buildings. At present, Taterk is in ruins.
An Apostolic church was built in the middle of the village; it was destroyed in the 20th century. A mosque was built in the village soon after, possibly also in the 20th century.
Türkeş Necropolis
The Türkeş Necropolis is the archaeological monument of the Middle Ages in the village of the Turkesh in the Shahbuz District. Most of the chest and head tombstones were broken. Two of the three the ram's figure are in simple form, but on the one side of the third one was scratched curved lines with the method of scratching. During the archaeological excavations, the dagger which was found from the cultural layer shows that the monument belongs to the 15th-16th centuries.
References
Populated places in Shahbuz District
Xanthodaphne membranacea

Xanthodaphne membranacea is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 22 mm, its diameter 13 mm.
(Original description) The shell is broad, short, tumid, and membranaceously thin. It has a short spire of few somewhat tumid whorls, which are parted by a slight horizontal suture. The surface is smooth and feebly spiralled. The colour of the shell is white, under a thin brownish-yellow smooth persistent membranaceous epidermis. The base is long and gradually contracted,. The snout is broad and lop-sided. The sinus lies close up to the suture.
Sculpture: Longitudinals—there are fine irregular unequal hair-like lines of growth, which are finely puckered below the suture. Spirals—the whole surface is scored by very slight remote impressed lines, and flat feeble threadlets, which are very irregular, and are interrupted at every biggish line of growth. Just below the suture these are a little feebler, broader, and more regular than elsewhere.
The colour is white, under a brownish-yellow, smooth, glossy, thin, membranaceous epidermis. It is entirely translucent from the excessive
thinness of the shell.
The conical spire is short-pointed. The protoconch is eroded but evidently small. There are five remaining whorls. They are short, broadish, and a little tumid, convex, rounded, not keeled, not at all contracted below. The body whorl is large, tumid, and elongated, being drawn out on the base, which is long and rounded. The aperture is broad, but is somewhat broken. The suture is linear and slight, but distinct in consequence of the junction of the whorls. The aperture is semi-lunar, sharply angulated above and below. The outer lip is very thin, regularly curved, with a deep wide sinus close up to the suture, whence the front edge of the shell makes a
prodigious forward and downward sweep, and then retreats again to the point of the columella. The inner lip does not seem to have even a glaze on the body. There above, the line is convex, but down the very slightly swollen columella it runs direct but very obliquely to the left. The point of the columella is not truncate, but the sharp edge runs out with a twist, and forms a sharp point at the end of the columella. The broad open siphonal canal in front seems not to have been in the slightest degree emarginate.
Distribution
This marine species is endemic to New Zealand and occurs off North Island.
References
Powell, A.W.B. 1979 New Zealand Mollusca: Marine, Land and Freshwater Shells, Collins, Auckland
Spencer, H.G., Marshall, B.A. & Willan, R.C. (2009). Checklist of New Zealand living Mollusca. Pp 196–219. in: Gordon, D.P. (ed.) New Zealand inventory of biodiversity. Volume one. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia. Canterbury University Press, Christchurch.
External links
Spencer H.G., Willan R.C., Marshall B.A. & Murray T.J. (2011). Checklist of the Recent Mollusca Recorded from the New Zealand Exclusive Economic Zone
membranacea
Gastropods described in 1886
Gastropods of New Zealand
Turricula tornata

Turricula tornata, common name the turned turrid, is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
The size of an adult shell varies between 60 mm and 75 mm.
The shell is smooth and ivory-like. The lower portion of body whorl shows revolving striae. The upper portion of the whorls are broadly, concavely
channeled. The anal sinus is broad and shallow. The siphonal canal is long. The color of the shell is whitish or yellowish, flexuously strigated with light brown.
Distribution
This species has a wide distribution : from the Red Sea to Thailand and the Western Pacific.
References
Grant, U. S. & Gale, H. R. (1931). Catalogue of the marine Pliocene and Pleistocene Mollusca of California and adjacent region. Memoirs of the San Diego Society of Natural History 1: 1036 pp. + 32 pl
External links
tornata
Gastropods described in 1817
ბეზენგი

ბეზენგი, ულუჩირანი — რთული ხეობის ტიპის მყინვარი რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკაში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ეშვება შხარისა და ჯანღის მწვერვალებიდან 2000 მ სიმაღლემდე. ფართობი 36 კმ², სიგრძე 17,6 კმ, ენისა დაახლოებით 9 კმ. მყივნარის ენის დიდი ნაწილი დაფარულია მორენებითა და ნატეხებით. ბეზენგიდან იწყება მდინარე ბეზენგის ჩერეკი (მდინარე ბაქსანის აუზი).
ლიტერატურა
რუსეთის მყინვარები
The Who-ს დისკოგრაფია

The Who-ს დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს ალბომების და სინგლების დისკოგრაფია.
The Who-მ წლის განმავლობაში რამდენიმე ხმისჩამწერი ლეიბლი შეიცვალა. ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთი ამერიკის გარდა სხვა ქვეყნებში მათ კონტრაქტი Brunswick Records-თან ჰქონდათ. 1966 წელს ჯგუფი გადავიდა Polydor Records-ზე და დაიბრუნა უფლებები Brunswick-ისთვის შექმნილ ჩანაწერებზეც. შემდეგ წელს მათ შექმნეს Track Records და მასზე ჩანაწერების გამოცემა დაიწყეს, ხოლო დისტრიბუციას Polydor ეწოდა. 1974 წელს ჯგუფმა დატოვა Track და დაუბრუნდა Polydor-ს, რომელზეც ჩანაწერებს დღემდე გამოსცემს.
ჩრდილოეთ ამერიკაში ჯგუფი თავდაპირველად Decca Records-ზე იყო. შემდეგ, 1966 წელს, სინგლის გამოსაცემად, იგი Atco Records-ზე გადავიდა და წლის ბოლოს Decca-ს დაუბრუნდა. 1972 წელს Decca-ს ამერიკული ლეიბლი შეერწყა MCA Records-ს. ჯგუფმა 1981 წელს კიდევ ერთხელ შეიცვალა ამერიკული ლეიბლები და გადავიდა Warner Bros. Records-ზე. მასზე გამოვიდა ალბომები Face Dances და It's Hard და სინგლები, შემდეგ კი ჯგუფი დაიშალა. მოგვიანებით MCA-მ მიიღო Warner Bros. Records-ზე გამოსული ალბომების აშშ-ში გამოცემის უფლებები. 2003 წელს MCA Records (ამჯერად Polydor-თან თანამშრომლობით, Universal Music Group-ის მფლობელობაში) შეერწყა Geffen Records-ს, რომელიც, ირონიულად, თავდაპირველად იყო დამოუკიდებელი ლეიბლი, რომლის პროდუქციის დისტრიბუტორი Warner Bros. Records იყო. Geffen ამჟამად აკონტროლებს The Who-ს კატალოგის აშშ-ში გამოცემის უფლებებს, ალბომამდე It's Hard. 2006 წლის ალბომი Endless Wire აშშ-ში გამოვიდა Universal Republic-ზე.
სტუდიური ალბომები
საკონცერტო ალბომები
კრებულები
EP-ები
საუნდტრეკები
სინგლები
სხვა სიმღერები
The Who-მ საქველმოქმედო საკონცერტო ალბომისთვის Concerts for the People of Kampuchea (1981) წარმოადგინა 4 სიმღერა.
სიმღერები - Baba O'Riley, Sister Disco, Behind Blue Eyes და See Me, Feel Me
პიტ ტაუნსენდის სოლო ალბომებში The Iron Man: The Musical by Pete Townshend (1989) შეტანილია ჯგუფის ორი სიმღერა.
სიმღერები - Fire და "Dig"
ელტონ ჯონისა და ბერნი ტოპინისადმი მიძღვნილ ალბომზე Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin (1991) შეტანილია ერთი სიმღერა.
სიმღერები - Saturday Night's Alright for Fighting
The Who-მ საქველმოქმედო საკონცერტო ალბომისთვის The Concert for New York City (2001) წარმოადგინა 3 სიმღერა.
სიმღერები - Who Are You, Baba O'Riley და Won't Get Fooled Again
ფილმოგრაფია
ფილმები
ტომი (1975)
Quadrophenia (1979)
დოკუმენტური ფილმები
The Kids Are Alright (1979)
Classic Albums: The Who – Who's Next (2000)
Amazing Journey: The Story of The Who (2008)
ვიდეო ალბომები
სხვა მონაწილეობა
1968 Monterey Pop
1970 Woodstock
1980 Concert for Kampuchea
1996 The Rolling Stones Rock and Roll Circus
2001 The Concert for New York City
2012 The Concert for Sandy Relief
სოლო დისკოგრაფიები
პიტ ტაუნსენდი
ჯონ ენტუისლი
როჯერ დოლტრი
კით მუნი
სქოლიო
დისკოგრაფია
ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები
Who, The
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ფინეთში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ფინეთში
2009 წლის მონაცემებით ფინეთში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 7 ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 878 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,8 % ფინეთის ძეგლებია.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს ოფიციალური საიტი. ფინეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
ფინეთი
ხიდისთაური წითელი

ხიდისთაური წითელი — ქართული წითელყურძნიანი სელექციური საღვინე ვაზის ჯიში.
1953 წელს გამოყვანილია სელექციონერ ვასილ ბესტავაშვილის მიერ. მშობელ წყვილებად გამოყენებულია თავკვერი და საფერავი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე მეტად თხლადაა ჯაგრისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო მომისაა, მომრგვალო-ოვალური, მუქი-ლურჯი, იისფერი ელფერით. დაფარულია თხელი ცვილისებრი ფიფქით. კანი თხელი აქვს, ადვილად სცილდება რბილობს. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, წვნიანი, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი. ვაზი ძლიერი ზრდისაა, საჰექტარო მოსავლიანობა 13.7 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 10-6.0 გ/ლ-ს.
ხიდისთაური წითელი გამოიყენება წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო მუქი ალუბლისფერია, სხეულიანი, ხალისიანი სიმჟავითა და სასიამოვნო გემოთი.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 564
ვაზის წითელყურძნიანი სელექციური საღვინე ქართული ჯიშები
პრეამბულა

პრეამბულა (წინამავალი, წინამორბედი; — წინათქმა) — რაიმე მნიშვნელოვანი აქტის, საერთაშორისო შეთანხმების, ხელშეკრულების, დეკლარაციის შესავალი ნაწილი, რომელშიც ჩამოყალიბებულია აქტის მიღების მიზეზები, მისი ძირითადი პრინციპები და მთავარი მიზნები. როგორც წესი, პრეამბულას არ აქვს იურიდიული ძალა.
საქართველოს კონსტიტუციის პრეამბულა
რესურსები ინტერნეტში
პრეამბულა, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
სქოლიო
სამართალი