PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მადეირა

მადეირა — პორტუგალიის ავტონომიური რეგიონი ატლანტის ოკეანეში. ძირითადად მოიცავს კუნძულ მადეირას, პორტუ-სანტუს და დეზერტაშს. მადეირა არის ევროკავშირის წევრი როგორც პორტუგალიის განსაკუთრებული ტერიტორია.
მადეირა 1418 - 1420 წლების შუალედში იქნა აღმოჩენილი პორტუგალიელი მეზღვაურების მიერ. არქიპელაგის აღმომჩენის ინიციატორად ითვლება ენრიკე პორტუგალიელი. მოგვიანებით ბრიტანეთის იმპერიამ მოახდინა ამ კუნძულების ოკუპირება, ნაპოლეონის ომების პერიოდში ეს ტერიტორია 1814 წელს პორტუგალიას დაუბრუნდა. მადეირა არის ერთ-ერთი საუკეთესო კურორტი, კუნძული განთქმულია თავისი ღვინით და ყვავილებით. ყოველ ახალ წელს აქ იმართება მსოფლიოში ერთ-ერთი საუკეთესო ფოიერვერკის შოუ, სწორედ აქ გაიმართა მსოფლიოში უდიდესი ფოიერვერკის შოუ. ამ ადგილს უმნიშვნელოვანესი დანიშნულება აქვს, აქედან ხორციელედება დაკავშირება კარიბის აუზის ქვეყნებთან და ევროპასთან.
მადეირაზე არის ერთ-ერთი უძველესი კურორტი, XIX საუკუნეში ევროპაში არსებობდა მხოლოდ ორი ზღვის კურორტი - ფრანგული რივიერა და მადეირა. 1976 წელს მადეირა იქცა ავტონომიურ ოლქად.
მმართველობა
მადეირას ავტონომიური რეგიონის საკანონმდებლო ორგანო — 47 წევრისაგან შემდგარი მადეირას საკანონმდებლო ასამბლეა, რომელიც აირჩევა საყოველთაო, პირდაპირი და ფარული კენჭისყრით, პროპორციული წარმომადგენლობის პრინციპის შესაბამისად, 4 წლის ვადით.
მადეირას ავტონომიური რეგიონის მთავრობა — რეგიონალური პოლიტიკისა და რეგიონალური საჯარო ადმინისტრაციის უმაღლესი აღმასრულებელი ორგანო. პოტრუგალიის კონსტიტუცია განსაზღვრავს რა რეგიონის მთავრობის სტატუს განმარტავს, რომ რეგიონულ მთავრობას აკისრია პოლიტიკური პასუხისმგებლობა რეგიონის საკანონმდებლო კრების წინაშე. მადეირას რეგიონული მთავრობის თავმჯდომარე (პრეზიდენტი), არჩევნების შედეგების გათვალისწინებით, ინიშნება რესპუბლიკის წარმომადგენლის მიერ. რესპუბლიკის წარმომადგენელი რეგიონული მთავრობის თავმჯდომარის (პრეზიდენტის) წინადადებით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს რეგიონის მთავრობის წევრებს. რეგიონის მთავრობა უფლებამოსილების განხორციელებას შეუდგება რეგიონის საკანონმდებლო ასამბლეის წინაშე.
რესურსები ინტერნეტში
მადეირას მთავრობის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პორტუგალიის ავტონომიური რეგიონები
პორტუგალიის კუნძულები
მადეირას კუნძული
პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
ეროვნული ლიგა 2020

ეროვნული ლიგა 2020 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის 32-ე გათამაშება.
ფორმატი
ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებს 10 გუნდი, ერთმანეთთან გუნდები ოთხ თამაშს თამაშობენ. საბოლოო ჯამში თითო გუნდმა 36 მატჩი უნდა ითამაშოს.
ტურნირის გამარჯვებული ჩემპიონთა ლიგაზე მონაწილეობას დაიწყებს I შესარჩევი ეტაპიდან. მეორე და მესამე ადგილზე გასული გუნდები და საქართველოს თასის გამარჯვებული მონაწილეობას მიიღებს კონფერენციების ლიგაზე I შესარჩევი რაუნდიდან. თუ თასის გამარჯვებული გახდება გუნდი ჩემპიონატის ცხრილის პირველი სამეულიდან, ევროპის ლიგაზე მონაწილეობის საშუალება მიეცემა ჩემპიონატის IV-ადგილოსან გუნდს.
ცხრილი
პლეი-ოფი
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებ-გვერდი
ჩემპიონატის წესები
ეროვნული ლიგის სეზონები
უმაღლესი ლიგის სეზონები
Tatarlı, Goranboy

Tatarlı, Goranboy
Tatarlı is a village and municipality in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,941.
References
Populated places in Goranboy District
9 Newcastle Road

9 Newcastle Road
ნიუკასლ როუდის 9 — სახლი ლივერპულში (ინგლისი), პენი ლეინიდან ორი კვარტლის მოშორებით, სადაც ბავშვობის პირველი ხუთი წელი გაატარა ჯონ ლენონმა. ეს იყო ლენონის დედის, ჯულია სტენლის სახლი, სადაც მათთან ერთად ცხოვრობდნენ ჯულიას მშობლები და ჯონის მამა — ალფრედ ლენონი. მას შემდეგ, რაც ალფი და ჯულია 1938 წლის 3 დეკემბერს დაქორწინდნენ, ისინი საცხოვრებლად გადავიდნენ წითელი აგურით მოპირკეთებულ ამ ტერასული ტიპის სახლში, რომელსაც სამი საძინებელი ჰქონდა: ერთი წინა მხარეს, მეორე — უკან, ხოლო მესამე, შედარებით პატარა — შუაში. სავარაუდოდ სწორედ ეს შუა საძინებელი უნდა ყოფილიყო ჯონის.
შემდგომში, 1946 წელს ლენონი საცხოვრებლად გადავიდა მენდიპსში — დეიდა მიმის სახლში, სადაც 1963 წლამდე ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
251 Menlove Avenue — ჯონ ლენონის ბავშვობის სახლი
ჯონ ლენონი
en:9 Newcastle Road
Crassispira

Crassispira — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Həmənli

Həmənli is a village in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qaramusalı.
References
Populated places in Goranboy District
კირილ დენისოვი

კირილ დენისოვი (დ. 25 იანვარი, 1988) — რუსი ძიუდოისტი. ასპარეზობდა -90კგ წონით კატეგორიაში. ამჟამად ასპარეზობს -100კგ წონით კატეგორიაში. 2013 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონი. 2015 წელს მოიგო ევროპული თამაშები. 2009, 2013, 2014 და 2015 წლებში დამარცხდა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში. 2017 წელს -100კგ წონით კატეგორიაში მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. ამავე წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე. 2010, 2013 და 2017 წლებში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. რუსეთის ნაკრებთან ერთად 2010 და 2015 (2015 წლის ევროპის ჩემპიონატი ჩატარდა ევროპული თამაშების ფარგლებში) წლებში მოიპოვა გუნდური ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
Judoinside
რუსი ძიუდოისტები
სიერა-კრისტალის ეროვნული პარკი

სიერა-კრისტალის ეროვნული პარკი — ქედი და ეროვნული პარკი კუბაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ოლგინის პროვინციაში. ეროვნული პარკი ვრცელდება სიერა-კრისტალის ქედზე, რომელიც კუბის ქედებს შორის სიმაღლით (სიერა-მაესტრას შემდეგ) მეორე ადგილზეა. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა დაახლ. 1300 მ (მთა კრისტალი). ტერიტორიის განსაკუთრებულობის გამო იგი 1930 წელს ეროვნულ პარკად გამოცადდა. წარმოადგენს კუბის უძველეს ეროვნულ პარკს. ფართობი 185,37 კმ². მრავალფეროვანია ფლორა და ფაუნა. ჭარბობს ფიჭვის ტყეები. ამ მხარეებში კარიბული ფიჭვი (Pinus caribaea) სიმაღლეში 30 მ-ს აღწევს.
1988 წელს შეიქმნა სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი.
სქოლიო
კუბის ეროვნული პარკები
კუბის ქედები
ვითარების გარემოება

ვითარების გარემოება აღნიშნავს თუ როგორ ხდება მოქმედება. მოგვიგებს კითხვებზე: როგორ? რამდენად? რამდენჯერ? მერამდენეჯერ?
ვითარების გარემოება ახლა არა მარტო ზმნას (პირიანსა და უპიროს), არამედ ზედსართავ სახელსა და ზმნიზედასაც. მაგ: ძალიან კარგი, ოდნავ წითელი, მეტად შორს, უფრო მაღლა.
ვითარების გარემოება გადმოიცემა ზმნიზედით, სახელითა და სახელზმნით. ბრუნვის ფორმათაგან ვითარების გარემოების გადმოსაცემად გამოყენებულია სახელობითი, მიცემითი, ნათესაობითი, მოქმედებითი და ვითარებითი. ასე, მაგალითად, ვითარების გარემოება ვით თანდებულიანი სახელობით-მიცემითსა და ებრ თანდებულიანი ნათესაობითის ფორმები, ხოლო მოქმედებითი და ვითარებითი უთანდებულოა. იშვიათად ვითარების გარემოებაა ზე თანდებულიანი მიცემითის ფორმაც ზმნიზედის მნიშვნელობით. ებრ თანდებული სახელიშ ფუძესაც დაერთვის.
წინადადების წევრები
ჯეკ ანდერსონი

ჯეკ ანდერსონი (დ. 19 ოქტომბერი, 1922, ლონგ ბიჩი, კალიფორნია — გ. 17 დეკემბერი, 2005, ბეთესდა, მერილენდი) — ამერიკელი ჟურნალისტი, მაქრეკერი და პულიცერის პრემიის ლაურეატი. მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ჯონ ედგარ ჰუვერის მაფიასთან კავშირის გამოძიებაში. გარდაიცვალა 2005 წელს პარკინსონის დაავადების შედეგად.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
FBI file on Jack Anderson
ამერიკელი ჟურნალისტები
დაბადებული 19 ოქტომბერი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 17 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2005
ჩოჩიშვილები

ჩოჩიშვილები (მხ. რ. ჩოჩიშვილი) — ქართული (დვალური) გვარი. ოსი ავტორები მას ოსურ გვარად — ცოციევი/ცოცითი (Цоциты), ჩოჩიევი/ჩოჩითი (Чочиты) — მოიხსენიებენ. ოსი ჩოჩიევები ძირად დვალები არიან. დვალეთში მცხოვრებ ამ გვარს, სხვა ოსური გვარებისაგან განსხვავებით, არა აქვს გადმოცემა ჩრდილოეთ კავკასიის მთიანეთიდან გადმოსახლების შესახებ.
ჩოჩიშვილების/ჩოჩოურების და სხვა გვარების ადგილობრივი დვალური წარმომავლობის შესახებ მნიშვნელოვანი ეთნოგრაფიული მასალა დაფიქსირებული აქვს სალომე ბახია-ოქრუაშვილს:
საისტორიო საბუთებითა და ეთნოგრაფიული მონაცემებით ირკვევა, რომ ქართლელი ჩოჩიშვილები უფრო ადრე ოქროპირიძის გვარს ატარებდნენ. აღსანიშნავია, რომ, ჩოჩითას გვართან ერთად, ოსური გადმოცემები „ოქროთა“ გვარსაც ასახელებენ (მამაკაცის სახელი „ოქრო“ ქართული სახელია და უწინ საქართველოში ძალიან გავრცელებული იყო). ეთნოგრაფიული მასალის მიხედვით, შიდა ქართლის ჩოჩიშვილები, ჯოჯიშვილები, ოქროპირიძეები და თედელურები მონათესავე გვარებია. ხალხური გადმოცემის თანახმად, ოთხი ძმიდან — ჩოჩი, ჯოჯი, ოქროპირი და თედე — პირველი სოფელ ორტევში დასახლებულა და მისი შთამომავლები ჩოჩიშვილებად იწოდნენ. ქართლში ცხოვრობენ ჩოჩიშვილებიც (სოფ. ცხრამუხა), რომელთა თავდაპირველი გვარი, გადმოცემითა და საარქივო მონაცემებით, ქურდაძე ყოფილა (1859 წლის აღწერა). ქართლში მცხოვრები ჩოჩიშვილების გარკვეული ნაწილი ხევის სოფ. ხურთისიდანაა ჩამოსახლებული; ისინი XVIII საუკუნის აღწერის დავთარში ჩოჩოურად არიან ჩაწერილი. 1860 წლის მოსახლეობის კამერალური აღწერის თანახმად, ვანათელი (პატარა ლიახვის ხეობა) ჩოჩიშვილების ადრინდელი ქართული გვარი იყო მაისურაძე.
1621 წელს სოფელ საჩხეურში დაფიქსირებულია ამავე ძირის სხვა გვარიც — ჩოჩივაძე. არსებობს აგრეთვე გვარ-სახელები ჩოჩელი და ჩოჩნიძე. ჩოჩიას, ჩოჩიშვილის, ჩოჩოშვილის, ჩოჩივაძის გვარებს საფუძვლად უდევს ძველი ქართული სახელი „ჩოჩი“, რომელიც ბოლო დრომდე შემორჩენილი იყო სამეგრელოში (არაერთხელაა ეს სახელი აღნიშნული 1873 წლის სამეგრელოს მოსახლეობის აღწერაში).
ჩოჩიშვილების გვარის ქართულობას ადასტურებს 1031–1033 წლების საისტორიო საბუთში სოფ. ჩოჩეთის მოხსენიება. დვალეთში, ნარას ხევის ერთ-ერთ სოფელში ჩოჩოურებთან/ჩოჩიშვილებთან ერთად ცხოვრობდნენ: გოგიჩაშვილები (ზემოთ ნახსენები „გოგიჩათა“), ჯანაშვილები და ბერიაშვილები.
სქოლიო
House of Zolotaryov

House of Zolotaryov
The House of Zolotaryov is a monument of architecture of the second half of the 19th century in the city of Taganrog of the Rostov Oblast. Locates at the address Italyansky Lane, 20.
History and description
In the second half of the 19th century in Taganrog to the address Italyansky Lane, 20 the one-story mansion in style of eclecticism which for several decades changed a number of owners was built. At the end of the 1860th years, the house belonged to successors of Greek Dmitry Papanagioti. From 1873 to 1880 it appeared the property of the resident of Taganrog by the name of Hadzhiyev. At the end of the 1880th years, the house was bought by Elena Changli-Chaykina, and her relatives owned the house to the middle of the 1890th. About the following owner's data differ. One source demonstrates that after the middle of the 1890th the house was bought by successors of the merchant of the I guild Fedor Pavlovich Sifneo. According to other data, N. G. Divaris lived in the house from 1890 to 1898.
At the beginning of the 20th century Alexander Sergeyevich Zolotaryov, by the last name who the mansion and began to be called in Taganrog became the owner of the above-mentioned house. Is known of this owner a little: he was born in 1869, was a lawyer and the public figure, worked in the Taganrogsky Vestnik newspaper. In public life of the city, it was remembered as the opponent of the construction of the museum and library of Anton Pavlovich Chekhov. Since 1911 in the building the office of fashion magazines and dummies worked, tailoring was made, patterns were made. Dress-making courses were organized.
The facade of the stone house is decorated with a molding in the manner of the European architecture of that time. Over entrance doors metal peaks are located. The house, is built in style of eclecticism, combines elements of baroque, classicism, Mauritian and Romance architecture.
References
Tourist attractions in Taganrog
Buildings and structures in Taganrog
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
Cultural heritage monuments in Taganrog
ხანის ბაღი

ხანის ბაღი — ბაღი აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი.
ისტორია
ბაღის მესაკუთრე იყო ჯავად ხანი, ყაჯართა დინასტიის წევრი და განჯის სახანოს უკანასკნელი ხანი 1786-1804 წწ. ბაღის სახელწოდება მის სახელს უკავშირდება. მას გააჩნდა 52 ჰექტარზე გაშენებული ბაღი. იგი ვაჭრებს უკვეთავდა სხვადასხვა ჯიშის ხეებს. უცხოელი სტუმრები მას საჩუქრად სხვადასხვა სახის ყვავილებსა და ხეებს ართმევდნენ.
1847 წელს, ვორონცოვის ინიციატივით, ხანის ბაღის ქვედა ნაწილში, დაახლოებით ექვს ჰექტარზე, გაშენებულ იქნა სარდარის სახელობის პარკი. რუსი ჯარისკაცების შემოჭრის შემდეგ ბაღი, რომელშიც უყვარდა სეირნობა ჯავად ხანს გააუქმეს, უამრავი ხე მოთხარეს და გადარგეს სარდარის პარკში.
ხანის ბაღში ჩატარდა რესტავრაცია. ახლა იგი წარმოადგენს თანამედროვე ევროპულ ბაღს განათებითა და თანამედროვე ქანდაკებებით. მასში ასევე არის მინი-ზოოპარკი, რომელშიც წარმოდგენილნი არიან ირმები, ჯეირანები, ციყვები, რამდენიმე სახის ჩიტი, მათ შორის ფლამინგოებიც. რეკონსტრუქციის შემდეგ ბაღს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება. დღესდღეობით ბაღი არის ქალაქ განჯის მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი.
სქოლიო
პარკები
შაფაგლი

შაფაგლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,865 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
იარდიმლის რაიონის სოფლები
მელაანის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

მელაანის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანის ჩრდილოეთით 1,5 კილომეტრზე. დიდთვლებად წოდებულ ადგილზე.
ეკლესია მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია გეგმის კონტური (5x3,2 მეტრი). ნაშენი ყოფილა მსხვილი და საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია, აღმოსავლეთით კი – ნახევარწრიული აფსიდი.
ნაეკლესიარზე დიდი ხეა ამოსული.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საფრანგეთის კონეტაბლების სია

საფრანგეთის კონეტაბლების სია
XI საუკუნე
დაახ. 1060 - ალბერიკ კლემენი, სენიორი დე მეცი
დაახ. 1065 - ბალბერიკი
დაახ. 1069 - გოტიე
დაახ. 1071 - ადელელმი
დაახ. 1075 - ადამი
დაახ. 1085 – ტიბო დე მონმორანსი, სენიორ დე მონმორანსი დე მარლი დე ფოიიარდ დე დოილ დე შატო-ბასე († 1090).
XII საუკუნე
დაახ. 1107 – გასტონ დე შომონი, სენიორ დე პუასი.
დაახ. 1108 – იუგ დე შომონი, მეტსახელად “ლე ბორნ”.
მატიე I დე მონმორანსი († 1160).
დაახ. 1164-1174 – სიმონ დე ნოფლ-ლე-შატო.
გრაფი რაულ I დე კლერმონი († 5 ოქტომბერი 1191, აკონი, პალესტინა, III ჯვაროსნული ლაშქრობა).
დრე IV დე მელო, სენიორი დე სენ-ბრი (1148-1218).
ბარონი მატიე II დე მონმორანსი, მეტსახელად “დიდი კონეტაბლი” (1174-1230).
ჯან დე მონმირელი
XIII საუკუნე
1230-1241 - გრაფი ამორი VII დე მონფორი († 1241).
1241-1248 – იუმბერ V დე ბოჟო († 1250).
1248-1275 – ილ II დე ტრაზინი.
1275-1277 – იუმბერ VI დე ბოჟო, სენიორი დე მონპენსიე († 1285).
1277-1302 – რაულ II დე კლერმონი, სენიორი დე ნესლი († 1302).
XIV საუკუნე
1302-13029 – გოშე დე შატიიონი, გრაფი დე პორსეანი (1249-1329).
1329-1344 – რაულ I დე ბრიანი, გრაფი დ’ო, გრაფი დე გინი († 1344).
1344-1350 – რაულ II დე ბრიანი, გრაფი დ’ო († 1350).
1350-1354 – შარლ დე ლა სერდა, გრაფი დ’ანგულემი († 1354).
1354-1356 – ჟაკ I დე ბურბონ-ლა მარში, გრაფი დე ლა მარში (1319-1362).
1356-1356 – გრაფი ვალტერ VI დე ბრიენი, ათენის ტიტულარული ჰერცოგი († 1356)
1356-1370 – რობერ მორო დე ფიენი (1308-1370).
1370-1380 – ბერტრან დიუ გეკლენი, ჰერცოგი დე მოლინა (1320-1380)
1380-1392 – ოლივიე V დე კლისონი, გრაფი დე პოროე (1336-1392).
1392-1397 – ფილიპ დ’არტუა, გრაფი დ’ო.
1397-1402 – ლუი დე სანკერი, სენიორი დე ბომიერი.
XV საუკუნე
1402-1411 – შარლ I დ’ალბრე, გრაფი დე დრე († 1415).
1411-1413 – ვალერან III დე ლუქსემბურგი, გრაფი დე სენ-პოლი.
1413-1415 – შარლ I დ’ალბრე, გრაფი დე დრე.
1415-1418 – გრაფი ბერნარ VII დ’არმანიაკი.
1418-1424 – ჰერცოგი შარლ II დე ლორენი (1365-1431).
1424-1424 – ჯონ სტიუარტი (1380-1424).
1425-1458 – ჰერცოგი არტიუ III დე ბრატანი, ცნობილი როგორც “კონეტაბლი დე რიშმონი” († 1458).
1475-1475 – ლუი დე ლუქსემბურგი, გრაფი დე სენ-პოლი († 1475).
1483-1488 - ჰერცოგი ჟან II დე ბურბონი († 1488)
1488-11492- ოდ დ’აიდი, გრაფი დე კომინჟი († 1492)
XVI საუკუნე
1515-1527 – შარლ III დე ბურბონ-მონპანსიე, ჰერცოგი დე მონპანსიე. (1490-1527), მეტსახელად “კონეტაბლი დე ბურბონი”, საფრანგეთის პერი.
1538-1567 – ჰერცოგი ან დე მონმორანსი (1492-1567), საფრანგეთის პერი, საფრანგეთის პირველი ბარონი, საფრანგეთის დიდი მაგისტრი, საფრანგეთის მარშალი.
1593-1614 – ჰერცოგი ანრი I დე მონმორანსი (1534-1614), საფრანგეთის პერი, საფრანგეთის მარშალი.
1621 – შარლ დ’ალბრე, ჰერცოგი დე ლიუნი, მარკიზი დ’ალბრე (1578-1621), საფრანგეთის პერი, საფრანგეთის ბაზიერთუხუცესი.
1622 – ფრანსუა დე ბონე (1543-1626), ჰერცოგი დე ლედიგიერი, საფრანგეთის პერი, საფრანგეთის მარშალი, საფრანგეთის ბოლო კონეტაბლი.
კონეტაბლები
ლილიანა მითაიშვილი

ლილიანა მითაიშვილი (დ. 17 სექტემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი ბალერინა. საქართველოს სახალხო არტისტი (1972).
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში. 5 წლის იქ­ნე­ბო­და ლი­ლი­ა­ნა, რო­ცა სა­ბა­ლე­ტო სტუ­დი­ა­ში მი­იყ­ვა­ნეს, მაგ­რამ ვი­ნა­ი­დან პა­ტა­რა და სუს­ტი აგე­ბუ­ლე­ბი­სა იყო, გო­გო­ნა მაშნვე და­ი­წუ­ნეს.
1954 წელს დაამთავრა ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო ქორეოგრაფიული სასწავლებელი (პედაგოგები ვიხოდცევა, მარგარიტა გრიშკევიჩი და ჭაბუკიანი).
1954-1979 წლებში თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის წამყვანი სოლისტი იყო. მის რეპერტუარში ბევრი გამორჩეული როლია, მათ შორის: ოდეტა-ოდილია („გედების ტბა“), ჟიზელი („ჟიზელი“), კიტრი („დონ კიხოტი“), ნიკეა („ბაიადერა“), მანიჟე („მთების გული“), ჯავარა („გორდა“), მარი („მაკნატუნა“), ლიზა („ამაო სიფრთხილე“), მზეთუნახავი („სინათლე“),ავრორა („მძინარე მზეთუნახავი“), ლაურენსია („ლაურენსია“), დეზდემონა, ემილია („ოტელო“), გალია, ნატაშა („მშვიდობისათვის“), ქალიშვილი („პოემა“) და მანიჟე („მთე­ბის გულ­ში“).
ლილიანა მითაიშვილს აქვს შესრულებული წამყვანი პარტიები ცინცაძის ბალეტში „პოემა“ (1966 წელი) და ღლონტის ბალეტში „განთიადი“ (1970 წელი).
1956 წელს ლილიანა მითაიშვილმა კლასიკური ბალეტის საკავშირო (ყოფილი სსრკ) კონკურსზე ლაურეატის პირველი ხარისხის დიპლომი და ოქროს მედალი მოიპოვა. ასევე იღებდა ხშირად მონაწილეობას საგასტროლო სპექტაკლებში საზღვარგარეთ. მითაიშვილის დრამატურგია ექსპრესიით აღსავსე იყო, უნდა აღინიშნოს, რომ იგი მდიდარია გმირულ-რომატიკული სულისკვეთებითაც.
1979 წლიდან ლილიანა მითაიშვილი თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის პედაგოგ-რეპეტიტორია.
1983-1984 წლებში მუშაობდა ულან-ბატორის (მონღოლეთი) ოპერისა და ბალეტის თეატრის პედაგოგ-რეპეტიტორად.
უნდა აღინიშნოს, რომ ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის 1961 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1972 წელს კი – სახალხო არტისტის წოდება. ლილიანა მითაიშვილი ასევე დაჯილდოებულია კამბოჯის სამეფოს საპატიო ორდენით.
საქართველოს პრეზიდენტის ედუარდ შევარდნაძის 1997 წლის დადგენილებით ქართული ხელოვნების განვითარების საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისა და ნაყოფიერი პედაგოგიური მოღვაწეობისათვის თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის პედაგოგ-რეპეტიტორი, საქართველოს სახალხო არტისტი, ლილიანა მითაიშვილი დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით.
2014 წელს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს დადგენილებით თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრი ახალ სეზონზე დავით თორაძის „გორდას“ აღდგენით შეხვდა. ამ პროექტში აქტიურად მონაწილეობდა სწორედ ლილიანა მითაიშვილი. ცნობილი ქართველი კომპოზიტორის — დავით თორაძის ბალეტი „გორდა“ ვახტანგ ჭაბუკიანმა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში 1949 წელს დადგა. სპექტაკლში მთავარ როლს ლეგენდური მოცეკვავე და ქორეოგრაფი თავად ასრულებდა. „გორდა“ ათეული წლების განმავლობაში იყო წარმოდგენილი თეატრის რეპერტუარში. ის ბოლოს 1996 წელს აღადგინა ზურაბ კიკალეიშვილმა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია
ლილიანა მითაიშვილი
დაბადებული 1937
დაბადებული 17 სექტემბერი
ქართველი ბალერინები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
Lake Sev

Lake Sev (both meaning "black lake") is a lake located on the border between Armenia and Azerbaijan. It is split between the Syunik Province of Armenia and the Lachin District of Azerbaijan, with the overwhelming majority of the lake being in Armenia.
Topography
The lake is located to the east of Mets Ishkhanasar mountain at an altitude of above sea level and has an area of about . It is long, wide, and has a maximum depth of . The water is cold and clear, and the lake is inhabited by Ishkhan salmonid fish. The lake water is used for irrigation. It is immediately adjacent to a smaller lake called Janlich or Jinli.
Nature reserve
Lake Sev and the area immediately around it are a protected nature conservation area called the Lake Sev Nature Reserve, in the Syunik Province on the eastern slope of Mets Ishkhanasar. It was re-created in 2001 on the grounds of the protected area with the same name, created in 1987. It has a surface of 240 hectares. Furthermore, it aims to preserve the ecosystem of Lake Sev.
2021 Armenia–Azerbaijan border crisis
Lake Sev and the surrounding area are currently the subject of a border crisis between Azerbaijan and Armenia. On 12 May 2021, Azerbaijani troops advanced some 3.5 kilometres into Armenian territory near the lake and occupied the nearby height of Mets Ishkhanasar. Although the international border between Armenia and Azerbaijan has never been formally delineated, Soviet-era maps all appear to show that most of Sev Lake is in Armenian territory, which would mean an attempt to surround it would be an infiltration. Specifically, the 1975 map of the General Staff of the USSR Armed Forces numbered J-38-21 scaled 1:100 000 shows Lake Sev with its eastern, western and southern shores located in the territory of the Armenian SSR and only a section of the northern shore of the lake covering nearly 10% of the lake located in the Azerbaijani SSR. The map also shows the adjacent smaller Lake Janlich (Jinli) as entirely in Armenian territory.
References
Sev
Sev
Mountain lakes
Geography of Syunik Province
International lakes of Asia
Lachin District
Armenia–Azerbaijan border
559

559
მოვლენები
ჰუნებისა და ველისარიუსის ბრძოლა კონსტანტინოპოლისათვის. ჰუნების მარცხი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
Raphitoma corimbensis

Raphitoma corimbensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ბოლნისის სიონი

ბოლნისის სიონი — V საუკუნით დათარიღებული ბაზილიკა ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ბოლნისში. იგი, ისევე როგორც საერთოდ ადრინდელი ფეოდალური ხანის ქართული არქიტექტურა, გამოირჩევა ინტერიერის მკაცრი მონუმენტურობით — მთავარი ყურადღება შიგა სივრცის მხატვრულ გადაწყვეტას ექცევა, ფასადთა მნიშვნელობა ჯერ კიდევ მეორეხარისხოვანია.
საქართველოსათვის ტრადიციული ცენტრული კომპოზიციების გავლენას მოწმობს დასავლეთით შესასვლელის უქონლობა (ახლანდელი XVII საუკუნეშია გაჭრილი), რაც ეწინააღმდეგება ბაზილიკის „სიგრძივ“ ხასიათს. ბაზისებისა და სვეტისთავების საინტერესო სკულპტურული მორთულობა თავმოყრილია ჩრდილოეთი გალერეასა და ტაძრის ინტერიერში. მცენარეულ და გეომეტრიული სახეებთან ერთად, რომლებიც სასანური ხელოვნების წრესთან ნათესაობას ამჟღავნებს, გვხვდება ქრისტიანული სიმბოლოს - ჯვრის სხვადასხვაგვარი გამოსახულებანი. მ.შ. ერთ-ერთი (ბოლოებგაფართოებული ჯვარი წრიულ ჩარჩოში) „ბოლნური ჯვრის“ სახელითაა ცნობილი.
ბოლნისის სიონში, პირველად ქართულ არქიტექტურაში, გვხვდება აგრეთვე რელიეფური სკულპტურული გამოსახულებანი (ხარის თავი, სხვადასხვა ფრინველი და ცხოველი), რომლებიც წინაქრისტიანულ ხანასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ შეთვისებულია ქრისტიანული სარწმუნოების მიერ.
ბოლნისის სიონი ნათლად წარმოგვიდგენს როგორც ქართული ბაზილიკის ნათესაობას ქრისტიანული სამყაროს სხვა ქვეყნის ბაზილიკასთან, ისე მის მკაფიოდ გამოსახულ თავისებურებებსაც. ეკლესიის გვერდით, სამხრეთ-დასავლეთით, დგას XVII საუკუნის სამრეკლო. ბოლნისის სიონი საფუძვლიანადაა რესტავრირებული და შეკეთებული. XVII საუკუნეში აღადგინეს გადახურვის კამარები საბჯენი თაღებით, გაჭრეს დასავლეთ შესასვლელი. 1936-1939 ჩატარებულ სამუშაოთა შედეგად ძეგლი გათხარეს, შეაკეთეს, გადახურეს და გაამაგრეს. 1967-1969 გადახურეს ჩრდილოეთ გალერეს და აღადგინეს მისი დასავლეთი კედელი, უძველესი წარწერის პირი ჩადგეს თავის ადგილას, დააგეს ქვის ახალი იატაკი. ბოლნისის სიონში გაჩაღებული იყო მწიგნობრული საქმიანობა. ცნობილია ბოლნელ ეპისკოპოსთა ინიციატივით დამზადებული ხელნაწერები. X-XI საუკუნეებში იქ მოღვაწეობდა იოანე ბოლნელი.
ბოლნისის სიონს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლნისის წარწერები
ქვემო ბოლნისის წმინდა გიორგის მონასტერი
ქვემო ბოლნისი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბოლნისის სიონი
სქოლიო
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში‎
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ქვემო ჯომაღის პირველი კოშკი

ქვემო ჯომაღის პირველი კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ჯომაღაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნაგებობა გეგმით კვადრატს უახლოვდება. შემორჩენილია ოთხი სართული. პირველი სართული ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვით. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. კოშკი ნაგებია ფიქალით, ფლეთილი ქვით და დუღაბით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები