PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy

Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy — ელტონ ჯონის მეცხრე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1975 წლის 23 მაისს. დისკი გამოსცეს ლეიბლებმა DJM Records და MCA Records. დისკს დიდი წარმატება ხვდა წილად. ამერიკული „ბილბორდის“ ჩარტში მან გამოსვლისთანავე #1 პოზიცია დაიკავა.
განსაკუთრებული პოპულარობა იქონია ალბომში შეტანილმა სიმღერამ „Someone Saved My Life Tonight“.
სიმღერების სია
მხარე 1
Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy – 5:46
Tower of Babel – 4:28
Bitter Fingers – 4:35
Tell Me When the Whistle Blows – 4:20
Someone Saved My Life Tonight – 6:45
მხარე 2
(Gotta Get A) Meal Ticket – 4:01
Better Off Dead – 2:37
Writing – 3:40
We All Fall in Love Sometimes – 4:15
Curtains – 6:15
დამატებები (1995 წლის Mercury-ს და 1996 წლის Rocket-ის გამოცემა)
Lucy in the Sky with Diamonds (ლენონი/მაკ-კარტნი) – 6:18
One Day at a Time (ლენონი) – 3:49
Philadelphia Freedom – 5:23
დამატებითი სიმღერები (2005 წლის 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავი გამოცემა)
დისკი 1 (ორიგინალური ალბომი)
დამატებები
Lucy in the Sky with Diamonds (ლენონი/მაკ-კარტნი) – 6:18
One Day (At a Time) (ლენონი) – 3:49
Philadelphia Freedom – 5:23
House of Cards – 3:12
დისკი 2 (Midsummer Music, უემბლი, 21 ივნისი 1975)
Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy – 7:02
Tower of Babel – 4:38
Bitter Fingers – 5:06
Tell Me When the Whistle Blows – 4:39
Someone Saved My Life Tonight – 7:17
(Gotta Get A) Meal Ticket – 7:19
Better Off Dead – 3:01
Writing – 5:30
We All Fall in Love Sometimes – 3:57
Curtains – 8:48
Pinball Wizard (პიტ ტაუნსენდი) – 6:31
Saturday Night's Alright for Fighting – 7:40
სერტიფიცირებები
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირება
სქოლიო
ელტონ ჯონის ალბომები
1975 წლის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
MCA Records-ის ალბომები
კამოსი

კამოსი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1555 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1550 წელს. კამოსი სამეფო ტახტზე სეკენენრა ტაას შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 1550 წელს კი მისი გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე იაჰმეს I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
მეჩვიდმეტე დინასტია
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
გარდაცვლილი ძვ. წ. 1550
არზამასის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია

არზამასის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი არზამასში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
1793 წელს არზამასში ააგეს მცირე ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ანდრია პირველწოდებულის სახელზე. ეკლესიას ჰქონდა ორი ეკვდერი: ერთი ნაკურთხი ანდრია პირველწოდებულის, ხოლო მეორე წმინდა სიმონისა და ანას სახელზე. 1870 წელს ვაჭარ რუკავიშნიკოვის დახმარებით, ეკლესიას მიაშენეს ქვის ნაგებობა, რის შედეგადაც ეკლესია ბევრად უფრო მოცულობითი გახდა. მეოცე საუკუნის დასაწყისში მიმდინარეობდა ეკლესიის რემონტი და შემოავლეს ახალი ქვის ღობეც. ეკლესიის საკურთხეველი საკმაოდ არასტანდარტული იყო. მას ჰქონდა ორი აფსიდი, რაც ამ ეკლესიას სხვებისაგან განასხვავებდა. ეს დაადასტურა არქიტექტორ-რესტავრატორების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა, რომლებიც მეოცე საუკუნის შუა პერიოდში მიმდინარეობდა. ტაძრის ინტერიერი საკმაოდ მდიდარი იყო.
1934 წელს ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ეკლესია დახურეს. ეკლესიის შენობა თავდაპირველად გამოიყენებეოდა, როგორც პიონერთა კლუბი, ხოლო შემდეგ როგორც ავტომობილისტთა კლუბი.
2004 წელს ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. დაიწყო აღდგენითი და სარემონტო სამუშაოები. სამუშაოების დასრულების შემდეგ ეკლესიამ მიიღო პირვანდელი სახე. 2005 წელს ეკლესია აკურთხეს.
დღეისათვის ეკლესიის კარი ღიაა მრევლისა და მორწმუნეებისათვის. ეკლესიაში ყოველდღე მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.
რესურსები ინტერნეტში
Соборы.ру Арзамас. Церковь Андрея Первозванного
Благочиние города Арзамаса. Приход церкви в честь святого апостола Андрея Первозванного
არზამასის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
Comitas kuroharai

Comitas kuroharai — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
69 (სექსუალური პოზა)

69 (სექსუალური პოზა)
69 (ფრანგულ ენაზე ცნობილი ასევე, როგორც soixante-neuf ანუ „სამოცდაცხრა“) — ყველაზე გავრცელებული პოზიცია ორალურ სექსში, როდესაც ორი ადამიანი ისე ორიენტირდება, რომ პირები ახლოს აქვთ პარტნიორის სასქესო ორგანოსთან, რაც იძლევა სასქესო ორგანოების სტიმულირების შესაძლებლობას. რადგანაც ამ მომენტში პარტნიორები არიან ერთმანეთის მიმართ ამოტრიალებულნი, როგორც 6 და 9 რიცხვ 69-ში, სწორედ ამიტომ ეწოდა პოზას 69.
პოპულარობის მიუხედავად, პოზა ბევრისთვის არცთუ კომფორტულია ორგაზმის მისაღებად, ვინაიდან ორმხრივი მოფერება ფანტავს ყურადღებას და სიამოვნების მიღებაზე კონცენტრირება შეუძლებელი ხდება. ამის გამო ეს პოზა ძირითადად გამოიყენება, როგორც პრელუდია.
განსხვავებული სქესის წყვილისათვის ოპტიმალურ მდებარეობად ითვლება „ქალი ზემოდან“ ან „ორივე გვერდებზე“. ვარიანტი „ქალი ქვემოთ“ შესაძლებელია, მაგრამ გასათვალისწინებელია პარტნიორის წონა და ასევე ის, რომ ამ მომენტში ქალი ვერ აკონტროლებს პარტნიორის პენისის მოძრაობას.
იხილეთ აგრეთვე
კუნილინგუსი
სექსუალური პოზიციები
ორალური სექსი
sv:Oralsex#69:an
ბენზვალენი

ბენზვალენი — ორაგნული ნივთიერება და ბენზოლის იზომერი. პირველად მიიღო ტომას კაცმა 1971 წელს.
ბენზვალენი გარდაიქმნება ბენზოლად ქიმიურად ნახევრად დაშლის 10-დღიანი პერიოდით. გადასვლა სავარაუდოდ ხდება დირადიკალური შუამავლის საშუალებით.
პოლიბენზვალენი
ბენზვალენი ასევე პოლიმერიზდება პოლიბენზვალენამდე. ეს პოლიმერი შეიცავს დაჭიმულ ბიციკლობუტანურ რგოლებს, რაც მას მგრძნობიარე მასალად აქცევს. რგოლები შეიძლება იზომერიზდეს 1,3 დიენამდე და წარმოიქმნას პოლიმერი პოლიაცეტილენი.
სქოლიო
ორგანული ნაერთები
ქეშალო (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ქეშალო (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)
ქეშალო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქაფანახჩის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 320 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3237 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
NGC 7512

NGC 7512 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1878 წლის 28 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია

საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია — საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. დაარსდა 1958 წელს, როგორც სსრკ ჟურნალისტთა კავშირის რესპუბლიკური ორგანიზაცია. 1990 წელს გახდა საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი კავშირი (პირველი თავმჯდომარე ნ. ჩერქეზიშვილი). 1992 წლიდან ჰქვია ფედერაცია, ატარებს მრავალმხრივ ღონისძიებას — აქვს გამომცემლობა „ჟურნალისტი“, კლუბი „საფიხვნო“, უშვებს ჟურნალ „ჟურნალისტს“. მასთან შექმნილია ეროვნული თანხმობის დარბაზი. 1997 წლიდან ფედერაციამ დააწესა ს. მესხისა და ნიკო ნიკოლაძის სახელობის პრემიები, ქართული ჟურნალისტიკის დღე — 21 მარტი (პირველი ქართული გაზეთის — „საქართველოს გაზეთის“ პირველი ნომრის გამოსვლის თარიღი — ძველი სტილით 1819 წლის 8 მარტი). მასთან ფუნქციონირებს ჟურნალისტიკის, ბიზნესისა და სამართლის ინსტიტუტი (დამფუძნებელი და რექტორი ა. სიხარულიძე). საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის ბრძოლაში დაღუპულ ჟურნალისტთა უკვდავსაყოფად ფედერაციის შენობის ფასადზე გახსნილია მემორიალური დაფა (1999). ფედერაციის თბილისის ორგანიზაციის თავმჯდომარე იყო ლ. კობახიძე. სხვადასხვა დროს ჟურნალისტთა კავშირს ხელმძღვანელობდნენ ი. ჩხიკვიშვილი, დ. მჭედლიშვილი, გ. ბედინეიშვილი, გ. ენუქიძე, ნ. ჩერქეზიშვილი და სხვ. 1992 წელს ფედერაციის თავმჯდომარედ აირჩიეს ა. სიხარულიძე.
ლიტერატურა
საქართველოს სსრ ნებაყოფლობითი ორგანიზაციები
საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
Edilbay sheep

Edilbay sheep (Edilbaı qoıy), also known as Edilbaev(skaya) sheep, are a breed of domesticated sheep which originated in northern Kazakhstan. This breed belongs to the coarse-wooled fat-tailed type of sheep and the Kazakh group. It originated in the 19th century as a cross between Kazakh fat-tailed sheep and Kalmyk/Astrakhan coarse-wooled sheep. Today, it is found in Kazakhstan (2,419,000 head as of 1980) and Russia (20,100 head as of 2003).
Characteristics
Edilbaevskaya sheep are very hardy, as they were breed to conform to nomadic life in the semi-deserts and deserts of Kazakhstan. They are adapted to severe winter frosts and summer droughts, can travel over long distances and thrive in poor feed conditions.
Their yearly lambing rate is 110–120 lambs born for every 100 ewes.
They are mainly bred for their meat and tail fat. At four months old, carcass weight is around and tail fat weight is around . Well-grown wethers can reach a rump weight of and a tail fat weight of .
The milk, though of lesser importance, is also used commercially, in the production of ayran, qurt, and butter. Ewes have a yearly milk yield of 152 L on average. Fat content ranges from 3–9%, with an average of 5.8%.
Their wool production surpasses all other breeds of the Kazakh fat-tailed type, both in yield and quality. The average fleece yield from two clippings is for rams and for ewes, fleece thickness is approximately 15 cm. The fleece consists of true wool with a fineness of 18.0 μm (54% on average), intermediate fibres (33.1 μm, 17.5% avg.), and guard hair (59.5 μm, 26%avg.). Kemp is rarely found.
Notes
References
Further reading
“EDILBAEV (Edilbaevskaya)”, pp. 237–238 of N.G. Dmitriev, L.K. Ernst (eds.): Animal genetic resources of the USS. FAO Animal Production And Health Paper 65. Rome: Food And Agriculture Organization Of The United Nations, 1989. (pdf)
Sheep breeds
Sheep breeds originating in Kazakhstan
თამაზ ძოწენიძე

თამაზ ძოწენიძე (დ. 10 ნოემბერი, 1935, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საინჟინრო გეოლოგიის ფაკულტეტი.
1960-1962 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“ სამშენებლო სამმართველო „თბილმიწქვეშგზამშენში“ მშენებელ ოსტატად. 1962-1964 წლებში იმავე სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტის რუსთავის სამშენებლო სამმართველო „მეტალურგმშენში“ სამუშაოთა მწარმოებლად. 1964-1974 წლებში N5 სამშენებლო სამმართველოში მთავარ ინჟინრად, უფროსად. 1977-1983 წლებში იყო სსრკ „მშენბანკის“ საქართველოს განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი. 1983-1990 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს ტრესტ „საქმშენინდუსტრიის“ მმართველის მოადგილე ეკონომიკის დარგში. 1991-1992 წლებში თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სამშენებლო ტრესტ „ინჟმშენის“ მმართველი. 1992-1994 წლებში თბილისის კონტროლის პალატის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1995-1997 წლებში მუშაობდა სს პრივატიზაციის სპეციალიზებული-საინვესტიციო ფონდ „მთავარინვესტის“ მმართველად. 1998-2003 წლებში იყო სააქციო საზოგადოებების „ლაოს“, „სპეცჰელიოთბომონტაჟის“, „მეგობრობის“, „ვერძი-94“ — ისა და „ბიზნესცენტრი საშენი მასალების“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. ხელმძღვანელობდა სასოფლო-სამეურნეო და ზოოვეტერინალური ინსტიტუტების, სამხატვრო აკადემიისა და საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასწავლო კორპუსების, გამოთვლითი და მართვითი მანქანების ქარხნის, ფარმაცევტული და უქსოვადი ქსოვილების ფაბრიკების, ტაბახმელის ბიოკომბინატის I რიგის, კავშირგაბმულობის სახლის (თბილისში), სკოლების, საბავშვო ბაღების, საცხოვრებელი სახლებისა და სხვა ნაგებობების მშენებლობას.
ჯილდოები
შრომის ვეტერანი
ღირსების ორდენი
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 682-683
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1935
ქუთაისში დაბადებულები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ინჟინრები
ვენტუარი

ვენტუარი — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში, ვენესუელაში, მდინარე ორინოკოს მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 520 კმ, აუზის ფართობი დაახლოებით 40.000 კმ². სათავე აქვს გვიანის ზეგანის დასავლეთ ნაწილში. მიედინება ბორცვნალ ადგილებში, რომელიც ტროპიკული ტყითაა დაფარული. განვითარებულია ჭორომები. წყალმოვარდნები იცის წვიმიან ამინდებში, აპრილიდან ოქტომბრამდე. სანაოსნოა მხოლოდ ცალკეულ მონაკვეთებზე. ყველაზე მნიშვნელოვანი შენაკადია მდინარე მანაპიარე.
ვენტუარი წყალუხვი მდინარეა, რაც განპირობებულია ადგილობრივი ოროგრაფიული პირობებით. წყლის ხარჯი 3000 მ³/წმ და მეტი.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
მდინარე ვენტუარი – ენციკლოპედია
ლიტერატურა
HITCHCOCK, Charles B. La región Orinoco Ventuari. Relato de la Expedición Phelps al Cerro Yaví. Caracas: Ministerio de Educación Nacional, Imprenta El Compás, 1984 (traducción de una edición anterior en inglés: The Orinoco - Ventuari Region. American Geographical Society, 1947)
VILA, Pablo. Geografía de Venezuela. T. I: El territorio nacional y el ambiente físico. Caracas, Ministerio de Educación, 1960.
ვენესუელის მდინარეები
ორინოკოს აუზი
Tatyana Karimova

Tatyana Karimova
Tatyana Akbarovna Karimova is an Uzbek economist who held the position of First Lady of Uzbekistan from 1991 until the death of her husband in September 2016.
The widow of former President Islam Karimov, she was a highly influential figure throughout her husband's rule. Karimova, together with Rustam Inoyatov, the head of the National Security Service, was expected to play a key role in choosing Karimov's successor.
Early life and family
Born in the harsh years following World War II into a military family, Karimova, who is of Russian and Tajik origin, moved with her parents to the Fergana Region in 1952. Her family has been described as influential. She has a younger sister, Tamara Sobirova. Tatyana worked as a researcher at the Institute of Economics of the Academy of Sciences of Uzbekistan.
Biography
Islam Karimov was previously married to his first wife, Natalya Petrovna Kuchmi, from 1964 until their divorce during the mid-1960s. In 1967, he married Tatyana Akbarovna. Tatyana Karimova was working as a researcher at the Institute of Economics at the Academy of Sciences of Uzbekistan at the time of her wedding to Karimov. They had two daughters, Gulnara Karimova (born 1972) and Lola Karimova-Tillyaeva (born 1978). Additionally, they shared five grandchildren: (Islam Karimova Jr., Iman Karimova, Mariam Tillyaeva, Umar Tillyaev, Safiya Tillyaeva).
In 2013, a feud between Tatyana Karimova and her elder daughter, Gulnara Karimova, spilled onto Twitter. Gulnara Karimova accused her mother of trying to "destroy" for attempting to prevent the arrest of her cousin, Akbarali Abdullayev. She also accused her younger sister, Lola Karimova-Tillyaeva, of sorcery. Gulnara Karimova's Twitter account was suspended shortly after the accusations and she is believed to have been placed under house arrest in 2014.
Karimova served as the first First Lady of Uzbekistan from the country's independence until Islam Karimov's death in 2016. She was known to engage in charity work and official state functions. However, she was a highly influential advisor on many of her husband's policies.
Tatyana Karimova was expected to be a key figure in choosing her husband's successor in 2016 without being expected to seek the presidency herself. She was seen as an ally of Rustam Inoyatov, the head of the National Security Service, who was also seen as likely help choose Uzbekistan's next president. Prime Minister Shavkat Mirziyoyev was subsequently elected president in elections held in December 2016.
References
See also
Living people
1948 births
People from Khabarovsk
First ladies of Uzbekistan
Uzbekistani economists
Uzbekistani politicians
20th-century Uzbekistani women politicians
20th-century Uzbekistani politicians
Uzbekistani people of Russian descent
Uzbekistani people of Tajik descent
People from Fergana
Tatyana
21st-century Uzbekistani women politicians
21st-century Uzbekistani politicians
შარლოტენბურგ-ვილმერსდორფი

შარლოტენბურგ-ვილმერსდორფი — ბერლინის რაიონი, რომელიც 2 დასავლეთ ბერლინური უბნის შარლოტენბურგისა და ვილმერსდორფის შეერთების შედეგად წარმოიშვა.
შარლოტენბურგ-ვილმერსდორფში მდებარეობს ბერლინის ცნობილი ქუჩა კურფიურსტერდამი, ბერლინის ტექნიკური უნივერსიტეტი, ბერლინის ხელოვნებათა უნივერსიტეტი და ბერლინის გერმანული ოპერა.
რესურსები ინტერნეტში
შარლოტენბურგ-ვილმერსდორფის ოფიციალური საიტი
ბერლინი
დავით ღვალაძე

დავით ღვალაძე (დ. 1775, სვერი, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 აპრილი, 1863, იქვე) — ქართველი სამხედრო და სასულიერო მოღვაწე, კეთილმოწესე დეკანოზი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ზემო იმერეთის სოფელ სვერში (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი), სვერის ციხის ნაცვალის (გარნიზონის უფროსის თანაშემწე) ოჯახში. მიიღო საერო (ოჯახში) და სასულიერო განათლება.
მოღვაწეობა
დავით ღვალაძე 1795-1810 წლებში იყო სვერის ციხის უკანასკნელი ნაცვალი (გარნიზონის უფროსის თანაშემწე). ცარისტული რუსეთის მიერ იმერეთის სამეფოს გაუქმების და იმერეთის ანტიცარისტული ამბოხების (რომლის აქტიური მონაწილე იყო) ჩახშობის შემდეგ, 1811 წელს, იგი აღიკვეცა და 1814 წლამდე მსახურობდა სვერის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიაში, რომელიც 1800 წელს მისი თაოსნობით იქნა აგებული. 1814-1838 წლებში იყო სოფელ სკინდორის (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი) წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი. 1853 წელს განამწესეს სოფელ მორძგვეთის (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი) წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად. იქ მსახურობდა გარდაცვალებამდე.
დავით ღვალაძე გარდაიცვალა 1863 წელს, დაკრძალულია სვერის იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესიაში.
ოჯახი
ღვალაძეს ჯაფარიძის ქალისაგან ჰყავდა 7 შვილი. მისი პირდაპირი შთამომავლები (შვილიშვილის შვილები) იყვნენ პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე ელეფთერ ღვალაძე (1879-1955), ბიოქიმიის ქართული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, პროფესორი ვარლამ ღვალაძე (1893-1944) და ადვოკატი და პუბლიცისტი, 1921-1937 წლების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი ევგენ ღვალაძე (1900-1937).
ლიტერატურა
მ. კეზევაძე. ეგზარქოსობის დროინდელი იმერეთის ეკლესიები და მღვდლები, ქუთაისი, 2008
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
დაბადებული 1775
გარდაცვლილი 12 აპრილი
გარდაცვლილი 1863
ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მაქს ამანი

მაქს ამანი (დ. 24 ნოემბერი, 1891, მიუნხენი, გერმანიის იმპერია — გ. 30 მარტი, 1957, მიუნხენი, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) — გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწე, გამომცემელი. ბეჭდვის იმპერიული ხელმძღვანელი, რაიხსლაიტერი (2 ივნისი, 1933 — 8 მაისი, 1945), შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი (30 იანვარი, 1936). რაიხსტაგის დეპუტატი.
ლიტერატურა
Залесский К.А. Вожди и военачальники Третьего рейха: Биографический энциклопедический словарь.. — М.: «Вече», 2000. — С. 14. — 576 [16 илл.] с. — ISBN 5-7838-0550-5.
Залесский К.А. Кто был кто в Третьем рейхе: Биографический энциклопедический словарь.. — М.: ООО «Издательство АСТ»: ООО «Издательство Астрель», 2002. — С. 18-19. — 942 [2] с. — ISBN 5-17-015753-3 (ООО «Издательство АСТ»); isbn 5-271-05091-2 (ООО «Издательство Астрель»).
Залесский К.А. СС. Охранные отряды НСДАП.. — М.: Эксмо, 2004. — С. 27-28. — 656 с. — ISBN 5-699-06944-5.
Залесский К.А. НСДАП. Власть в Третьем рейхе. — М.: Эксмо, 2005. — С. 18-19. — 672 გვ. — ISBN 5-699-09780-5.
Ernst Klee. Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. — Frankfurt am Main: Fischer-Taschenbuch-Verlag, 2005. — P. 14-15. — 732 p. — ISBN 3-596-16048-0.
Joachim Lilla. Statisten in Uniform. Die Mitglieder des Reichstags 1933-1945. — Düsseldorf: Droste Verlag, 2004. — 996 p. — ISBN 3-7700-5254-4.
Thomas Tavernaro. Der Verlag Hitlers und der NSDAP. Die Franz Eher Nachfolger GmbH. — Wien: Edition Praesens, 2004. — 167 p. — ISBN 3-7069-0220-6.
Hermann Weiß. Biographisches Lexikon zum Dritten Reich. — Frankfurt am Main: S. Fischer, 1998. — 502 p. — ISBN 3-10-091052-4.
დაბადებული 24 ნოემბერი
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 30 მარტი
გარდაცვლილი 1957
გერმანელი პოლიტიკოსები
რაიხსტაგის დეპუტატები (ვაიმარის რესპუბლიკა)
რაიხსტაგის დეპუტატები (მესამე რაიხი)
ჯიბირ-ქაზმალარი

ჯიბირ-ქაზმალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გუსარის რაიონის სოფლები
Vrabcha

Vrabcha is a small divided village in Tran Municipality, Pernik Province. It is located in western Bulgaria, 70 km from the capital city of Sofia and 10 km from the town of Tran. The village was first mentioned in 1453 as Vrabets (Virabeç); its name is derived from the Bulgarian word for cock sparrow, vrabets (врабец). Vrabcha is bisected by the Bulgarian-Serbian border, its Serbian part is called Vrapča (Врапча) and lies in Dimitrovgrad municipality, Pirot District.
Vrabcha Cove in Heywood Island off Robert Island in the South Shetland Islands, Antarctica is named after Vrabcha.
References
Villages in Pernik Province
Princesa Isabel

Princesa Isabel is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
Isabel, Princess Imperial of Brazil (1846–1921), the princess mainly known as "Princesa Isabel" in Brazil
References
Municipalities in Paraíba
ბოლნისის ბრძოლა

ბოლნისის ბრძოლა — საქართველოს ლაშქრის ბრძოლა ხვარაზმელების წინააღმდეგ ბოლნისის მახლობლად 1227 ან 1228 წელს. ჯალალედინის 1225-1226 წლების ლაშქრობებით განადგურებამდე მისული საქართველო მეზობელ მუსლიმან მმართველებს (რუმის სულთანს, ხლათის მმართველ შაჰარმენს და სხვა) დაუკავშირდა და ხვარაზმშას წინააღმდეგ ბრძოლის სამზადისსს შეუდგა. ჯალალედინმა დროულად შეიტყო ეს და გადაწყვიტა დაესწრო მოკავშირეებისათვის. თავდაპირველად 1227 წელს ხვარაზმში მუღანის ველზე დაბანაკდა, ხოლო საქართველოს ლაშქარი, რომლის შემადგენლობაში ჩრდილოკავკასიელი მეომრებიც იყვნენ — ნაჭარმაგევში (ისტორიკოს ნესევის ცნობით, ქართველთა ლაშქარი 40 000 აღემატებოდა). ნაჭარმაგევიდან საქართველოს ჯარი თბილისზე გავლით სამხრეთით დაიძრა. ამ დროს ხვარაზმელები უკვე ბოლნისის ხეობაში იდგნენ. ქართველები იძულებული გახდნენ მოკავშირე მაჰმადიანური ქვეყნების ლაშქრის მოსვლამდე შებმოდნენ მტერს, სასტიკ ბრძოლაში დამარცხდნენ და დიდი ზარალით უკუიქცნენ. ჯალალედინმა დაარბია და გაძარცვა საქართველოს სხვადასხვა მხარეები.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბრძოლების სია
ლიტერატურა
საქართველოს ბრძოლები
XIII საუკუნის ბრძოლები
ტერენუსი

ტერენუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 437 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-გრანდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 146 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.03 კმ²-ზე. ფართობი 2 844 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვისმარის ხელშეკრულება

ვისმარის ხელშეკრულება — ხელი მოაწერეს საფრანგეთმა და შვედეთმა 1636 წლის 20 მარტს ვისმარში. შეთანხმებაში შვედეთის მხრიდან მონაწილეობდა გრაფი აქსელ გუსტაფსონმა. აღნიშნული მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ისინი ძალებს გააერთიანებდნენ ჰაბსბურგების წინააღმდეგ, ფრანგების შეტევით მდინარე რაინის მარცხენა ნაპირზე და შვედების შეტევით სილეზიასა და ბოჰემიაში. ვისმარის ხელშეკრულების საბოლოო რატიფიცირება მოხდა 1638 წელს ჰამბურგის საზავო ხელშეკრულებით.
რესურსები ინტერნეტში
The Later Years of the Thirty Years' War (1635-1648) - Chapter XIII
Count Axel Gustafsson of Oxenstierna
Chronology of Sweden
ოცდაათწლიანი ომის ხელშეკრულებები
XVII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები