PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თეთრახევა

თეთრახევა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, დაბა თიანეთის ტერიტორიულ ორგანოში. მდებარეობს თიანეთის ქვაბულში, მდინარე ქუსნოს (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე, თიანეთიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით.
ისტორია
თეთრახევას ტერიტორია უძველესი დროიდანვე წარმოადგენდა ადამიანის სამოსახლოს. სავარაუდოა, რომ სოფელს ადრე მოლამური ერქვა. XVII საუკუნეში სოფლის მოსახლეობა ძლიერ შეთხელებულა და აქტიურად დაწყებულა ქართველ მთიელთა (ძირითადად გაბიდაურთა თემის ფშაველების) მიგრაციის პროცესი, რის შემდეგაც სოფელს, როგორც ჩანს, ახალი სახელი დაერქვა. სოფელი აქტიურად იყო ჩართული თიანეთის მხარის თავდაცვით სისტემაში. მოლამური ადრე სვეტიცხოვლის მონასტრის საკუთრება იყო, იგი ალექსანდრე კახთა მეფემ 1579 წელს, კვლავ დაუბრუნა სვეტიცხოველს. მოგვიანებით, საგარეო ვითარების გაუარესებასა და სათავადოთა სისტემის ჩამოყალიბებასთან ერთად, ისევე როგორც თიანეთის მხარის სხვა ნაწილებზე, სოფელზე თავისი უფლებები გაავრცელეს თავადმა ჩოლოყაშვილებმა და ნაწილობრივ ალავერდის მონასტერმა. ადმინისტრაციულად იგი თიანეთის სამოურავოში შედიოდა. თეთრახევაზე (თიანეთთან ერთად) პრეტენზიებს აცხადებდა სამეფო კარიც, რომელიც ცდილობდა ამ მიწების უშუალოდ სახასო საკუთრებად ქცევას. გვიანდელი შუა საუკუნეების სამხედრო-ტერიტორიული დაყოფის შედეგად, სამეფო ხელისუფლებამ თიანეთის მხარე რუსთველ ეპისკოპოსს დაუქვემდებარა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 39 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
𐕞

𐕞
() — კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica
ალბანური ასოები (კავკასია)
ვლადიმერ სოლოვიოვი

ვლადიმერ სოლოვიოვი (დ. 28 იანვარი [ძვ. სტ. 16 იანვარი], 1853 — გ. 13 აგვისტო, 1900) — რუსი ფილოსოფოსი, პოეტი, ლიტერატურათმცოდე; მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის XIX საუკუნის ბოლოს რუსული ფილოსოფიის განვითარებაში.
დაიბადა მოსკოვში რუსი ისტორიკოსი სერგეი სოლოვიოვის ოჯახში. დედამისი, პოლიქსენა ვლადიმიროვნა, წარმოშობით უკრაინელ-პოლონელი იყო, ჰრიჰორი სკოვოროდას შთამომავალი. ყმაწვილკაცობაში სოლოვიოვმა მართლმადიდებლური (ორთოდოქსული) ქრისტიანობა უარყო და ნიჰილისტი გახდა, თუმცა მოგვიანებით ის ისევ უბრუნდება (ნაწილობრივ მაინც) რუსულ მართლმადიდებლურ ეკლესიას. სოლოვიოვი ასევე ფიოდორ დოსტოევსკის ახლო მეგობარი იყო. მიუხედავად დოსტოევსკის შეხედულებისა რომაული კათოლიკური ეკლესიის შესახებ, სოლოვიოვი გარდაცვალებამდე ოთხი წლით ადრე კათოლიკე გახდა, თუმცა საკუთარი განცხადებით მას რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიისადმი რწმენა არასდროს დაუკარგავს.
ბიბლიოგრაფია
The Crisis of Western Philosophy: Against the Postivists, 1996, Lindisfarne Books, ISBN 0-940262-73-8 ISBN 978-0-940262-73-7
The Justification of the Good, 2010, Cosimo Classics, ISBN 1-61640-281-4 ISBN 978-1-61640-281-5
The Meaning of Love, 1985, Lindisfarne Books, ISBN 0-89281-068-8 ISBN 978-0-89281-068-0
War, Progress, and the End of History: Three Conversations, Including a Short Story of the Anti-Christ, 1990, Lindisfarne Books, ISBN 0-940262-35-5 ISBN 978-0-940262-35-5
Russia and the Universal Church 1948, G. Bles. (Abridged version: The Russian Church and the Papacy, 2002, Catholic Answers, ISBN 1-888992-29-8 ISBN 978-1-888992-29-8)
ლიტერატურა
Kornblatt, Judith Deutsch. "Vladimir Sergeevich Solov’ev," Dictionary of Literary Bibliography, v295 (2004), pp. 377–386.
Gerrard, Thomas J. "Vladimir Soloviev – The Russian Newman," The Catholic World, Vol. CV, April/September, 1917.
Groberg, Kristi. "Vladimir Sergeevich Solov’ev: a Bibliography," Modern Greek Studies Yearbook, vol.14–15, 1998.
რესურსები ინტერნეტში
Vladimir Solovyov (1853–1900) – entry on Solovyov at Internet Encyclopedia of Philosophy
The Russian Church and the Papacy
Dostoevsky and Soloviev
http://www.orthodoxphotos.com/readings/end/antichrist.shtml
ALEXANDER II AND HIS TIMES: A Narrative History of Russia in the Age of Alexander II, Tolstoy, and Dostoevsky
სქოლიო
რუსი ფილოსოფოსები
რუსი პოეტები
დაბადებული 1853
გარდაცვლილი 1900
ზირთის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზირთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაჩუბეთში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 10 კილომეტრზე, ნასოფლარ ზირთაში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6 X 3 მ), ნაგებია რიყისა და კლდის ქვით. დაზიანებულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Aquarius (Aqua-ს ალბომი)

Aquarius (Aqua-ს ალბომი)
Aquarius — დანიურ-ნორვეგიული ჯგუფ Aqua-ს მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2000 წლის 28 თებერვალს, ლეიბლზე Universal. ალბომიდან გამოიცა ოთხი სინგლი - „Cartoon Heroes“, „Around the World“, „Bumble Bees“ და „We Belong to the Sea“.
სიმღერების სია
ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
ათწლეულის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
|-
|-
|დანია (IFPI Denmark)
|4× პლატინა
|200,000^
|-
სქოლიო
Aqua-ს ალბომები
2000 წლის ალბომები
South Upi

South Upi, officially the Municipality of South Upi (Maguindanaon: Pagabagatan Upi; Iranun: Inged a South Upi), is a 4th class municipality in the province of Maguindanao del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 43,197 people.
South Upi was created through Presidential Decree No. 1580 by then President Ferdinand Marcos on June 11, 1978. It was carved from the municipality of Upi.
It also known as Timanan.
Geography
Barangays
South Upi is politically subdivided into 11 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Kuya
Biarong
Bongo
Itaw
Kigan
Lamud
Looy/Santa Fe
Pandan
Pilar
Romangaob (Poblacion)
San Jose
Climate
Demographics
Economy
References
External links
South Upi Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Maguindanao del Sur
Establishments by Philippine presidential decree
Serpentine National Park

Serpentine National Park
The Serpentine National Park is a national park located on the Darling Scarp, approximately southeast of Perth in Western Australia. The depth of the falls has been undetermined, and is shrouded with conspiracy and enigmatism.
Features and location
The national park's main feature and most popular tourist destination is the Serpentine Falls, a series of waterfalls in the upper reaches of Serpentine River. Serpentine falls are located at 32°22′05″S 116°00′40″E. Other attractions include Serpentine Dam and the smaller Pipehead Dam. The park overlaps the North Dandalup Important Bird Area.
The Park was expanded on several occasions to the north of the Serpentine River, including recently in the mid and late 2000s. This included land which was formerly managed by the Shire of Serpentine Jarrahdale as State Forest and Regional Parks, and land under the management of the Water Corporation. Gooralong Camping and Day Use Area was closed in the mid-2000s in conjunction with this acquisition. The park was proclaimed as a National Park in 1957.
Flora and fauna
In spring the park is abundant with wildflowers. Common species found here include spider orchids, greenhoods and triggerplants. Giant sundew, dryandras and grevilleas are other common species found in this area.
Gallery
See also
Protected areas of Western Australia
References
National parks of Western Australia
Protected areas established in 1957
Darling Range
1957 establishments in Australia
Jarrah Forest
ავლაკოგენი

ავლაკოგენი (ბერძნ. áulax – კვალი და génos – წარმოშობა) — უძველესი ბაქნის საძირკველში არსებული ვიწრო და ღრმა გრაბენი, რომელიც დაფარულია ბაქნისებური საფრით. წარმოადგენს უძველეს რიფტს, რომელიც ნალექებით არის ამოვსებული.
განარჩევენ მარტივ და რთულ ავლაკოგენს.
მარტივი ავლაკოგენი წარმოადგენს ღრმა (5-10 კმ), ვიწრო და რამდენიმე კმ სიგრძეში ამოწვდილ ნაწევს, რომელიც შემოზღუდულია ხანგრძლივი დროით განვითარებული ნასხლეტებით. კვეთს მთელ ბაქანს ან სუსტდება მისსავე ფარგლებში.
განვითარების შედეგად ავლაკოგენი გარდაიქმნება ან შიდაბაქნისებურ ვიწრო და ხაზობრივ ნაოჭა ზონად, ან ფართო სინეკლიზებად.
რთული ავლაკოგენი შედგება არა მარტო ნაწევი გრაბენებისაგან, არამედ აწეული ჰორსტებისაგანაც.
ავლაკოგენში ხშირად შეიმჩნევა ბაზალტური ვულკანიზმის გავლენა.
ტერმინი ავლაკოგენი მეცნიერებაში დაამკვიდრა გეოლოგმა ნიკოლოზ შატსკიმ 1960 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
გრაბენი
რესურსები ინტერნეტში
დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ავლაკოგენი
სტრუქტურული გეოლოგია
აროიომოლინოს-დე-ლეონი

აროიომოლინოს-დე-ლეონი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 87 კმ². მოსახლეობა — 947 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აროიომოლინოს-დე-ლეონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
ნავთობის ექსპორტიორ ქვეყანათა ორგანიზაცია

ნავთობის ექსპორტიორ ქვეყანათა ორგანიზაცია, შემოკლებით ოპეკი (ინგლ. Organization of the Petroleum Exporting Countries, OPEC) — კარტელი, რომელშიც შედიან ნავთობმწარმოებელი ქვეყნები ალჟირი, ანგოლა, ეკვატორული გვინეა, გაბონი, ირანი, ერაყი, ქუვეითი, ლიბია, ნიგერია, კონგოს რესპუბლიკა, საუდის არაბეთი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები და ვენესუელა. ორგანიზაციის ყოფილი წევრები არიან ინდონეზია, ეკვადორი და კატარი. 1965 წლიდან ოპეკის საერთაშორისო შტაბ-ბინა ვენაში, ავსტრიაში მდებარეობს.
ორგანიზაციის მთავარი მიზანი, წესდების მიხედვით, მის წევრების ინტერესების, ინდივიდუალური და კოლექტიური, ოპტიმალურად დაცვის საშუალებების გასაზღვრაა, რაც ითვალისწინებს გზებისა და საშუალებების გამონახვას საერთაშორისო ნავთობის ბაზრებზე ფასების სტაბილიზაციის უზრუნველსაყოფად, ზიანის მომტანი ცვალებადობის თავიდან ასაცილებლად. მწარმოებელ ქვეყანათა ინტერესების მუდმივი დაცვა გამოიხატება მათთვის სტაბილური შემოსავლის უზრუნველყოფაში; ეფექტიანი, ეკონომიური და მუდმივი მიწოდება მომხმარებელი ქვეყნებისთვის, ასევე მომგებიანობის გარანტია კაპიტალზე, მათთვის ვინც ამ ინდუსტრიაში ინვესტიციას ახორციელებს.
ოპეკის გავლენა ბაზარზე ყოველთვის მასტაბილიზებელი არ ყოფილა. ერთ-ერთი ასეთი შემთხვევა იყო 1973 წლის ნავთობის კრიზისის დროს მის მიერ ნავთობის ემბარგოს გამოყენების მცდელობა, რაც მაღალი ინფლაციის მიზეზი გახდა განვითარებულ და განვითარებად ქვეყნებში. ოპეკის გავლენა ნავთობის ფასებზე მას შემდეგ შედარებით დაბალია, მექსიკის ყურის, ჩრდილოეთის ზღვის ჭაბურღილების განვითარებისა და ბაზრის მოქნილობის ზრდის გამო. მიუხედავად ამისა, ოპეკი დღემდე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ნავთობის მიწოდებაზე და შესაბამისად მის ფასებზე მსოფლიო ბაზარზე. ეს ორგანიზაცია კარტელის ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითია სასწავლო სახელმძღვანელოებში.
წევრები
ორგანიზაციას 13 წევრი ჰყავს. ქვემოთ ჩამოთვლილია გაწევრიანების თარიღის მიხედვით.
აფრიკა
(2007)
(ივლისი 1969)
(1975-1995, 2016)
(2017)
(2018)
(დეკემბერი 1962)
(ივლისი 1971)
ახლო აღმოსავლეთი
(სექტემბერი 1960)
(სექტემბერი 1960)
(სექტემბერი, 1960)
(სექტემბერი 1960)
(ნოემბერი 1967)
სამხრეთი ამერიკა
(სექტემბერი 1960)
ყოფილი წევრები
(1962-2008, იანვარი-ნოემბერი 2016)
(1961-2019)
(1963-1993, 2007)
ოპეკის ოფიციალური ენა არის ინგლისური, თუმცა ოპეკის წევრი ქვეყნების უმრავლესობის ოფიციალური ენა არაბულია (შვიდი წევრი ქვეყანა არაბულია). მხოლოდ ერთი წევრი ქვეყნის - ნიგერიის - ოფიციალური ენა არის ინგლისური.
რესურსები ინტერნეტში
Concise Encyclopedia of Economics: OPEC
OPEC Timeline by Nicolas Sarkis, from Le Monde diplomatique, May 2006
The OPEC Fund for International Development (OFID) official site
Stefan Schaller on OPEC's inability to contol the market
Statistics of the fuel oil prices from 2010 to 2011 in Germany
საერთაშორისო ორგანიზაციები
ნავთობი
კარტელები
ბაქოს უნივერსიტეტი გოგონებისთვის

ბაქოს უნივერსიტეტი გოგონებისთვის — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება.
ისტორია
1876 ​​წელს დაარსებულმა გორის სემინარიამ დიდი გავლენა მოახდინა კავკასიაში, მათ შორის აზერბაიჯანში, განათლების, მეცნიერების და კულტურის განვითარებაზე.
1980-იან წლებში ქვეყნის განათლების სისტემა მძიმე კრიზისის წინაშე აღმოჩნდა. ასეთ დროს შეიქმნა ბაქოს უმაღლესი პედაგოგიური ქალთა სემინარია. ეს იყო დრო, როდესაც არსებული განათლების სისტემა არ აკმაყოფილებდა დროის მოთხოვნებს. სერიოზულად იყო საჭირო ახალი, ალტერნატიული, უფრო პროგრესული და წარმატებული სისტემა. გოგონათა სემინარია ასეთი სისტემის ერთ-ერთი პირველი საგანმანათლებლო დაწესებულება იყო.
1992 წელს, დაარსდა ბაქოს უმაღლესი პედაგოგიური სემინარია გოგონებისთვის. რესპუბლიკისთვის ქალი პედაგოგიური კადრების მომზადების, მათი ინტელექტუალური დონის ამაღლების, გოგონების ოჯახური ცხოვრებისათვის მომზადების მიზნით.
პროფესორ აგარაჰიმ ნუსრატ ოღლო რახიმოვის თავმჯდომარეობით შეიქმნა სტუდენტთა მიღების კომისია და იმავე წლის 27 ივლისს აზერბაიჯანის ტელევიზიამ გამოაცხადა ბაქოს უმაღლესი პედაგოგიური გოგონების სემინარიაში სტუდენტების მიღება.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1996 წლის 21 თებერვლის №21 ბრძანებულებით, სემინარიამ მიიღო სახელმწიფო რეგისტრაცია. თავდაპირველად, პერსონალი მომზადდა შემდეგ სპეციალობებში: „პედაგოგიკა და ფსიქოლოგია“, „პედაგოგიკა და დაწყებითი განათლების მეთოდები“, „ფსიქოლოგია“, „სოციალური პედაგოგიკა“.
1997 წელს, მატერიალურ-ტექნიკური ბაზის გათვალისწინებით, სემინარიის პედაგოგებს საშუალება მიეცათ მოამზადონ სპეციალისტები აგრეთვე სპეციალობებში: „აზერბაიჯანული ენა და ლიტერატურა“, „ისტორია და სოციალური კვლევები“, „ეკონომიკური ცოდნა“ და ასევე „ჟურნალისტიკა“.
2005 წელს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის იუსტიციის სამინისტროს 2005 წლის 8 ივლისის №19 სერთიფიკატის საფუძველზე, სემინარიას ეწოდა ბაქოს გოგონების უნივერსიტეტი.
ბაქოს უნივერსიტეტი, რომელიც განკუთვნილია გოგონებისთვის განათლება ტარდება საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამების შესაბამისად. სრულ განაკვეთზე საბაკალავრო პროგრამების ათვისების პირობები 4 წელია, ხოლო კორესპოდენტით - 4,5 წელი. მაგისტრატურაში სწავლება სრულ განაკვეთზე ხდება. სწავლის ვადაა კი სწავლების ამ საფეხურზე აღნიშნულ უნივერისტეტში 2 წელია.
სტრუქტურა
ნაზიმ აბასოვი პირველად დაინიშნა სწავლების ხელმძღვანელად 1992 წელს.
აღსანიშნავია, რომ ბაქოს გოგონათა უნივერსიტეტში განათლება ორგანიზებულია უნიკალური სისტემის შესაბამისად. უნივერსიტეტში მოქმედებს სამეცნიერო საბჭო, სასწავლო, სამეცნიერო და საგანმანათლებლო საკითხების პრორექტორი, „სოციალურ-პედაგოგიური“ და „ფილოლოგია-ისტორიის“ ფაკულტეტების დეკანები. ასევე ბაქოს უნივერისტეტში 6 განყოფილება, სტუდენტური საბჭო, სტუდენტური სამეცნიერო საზოგადოება, სამხატვრო სტუდია, კომპიუტერული ცენტრი, სტუდენტური ახალგაზრდული ორგანიზაცია, ეკოლოგიური ცენტრი და ბიბლიოთეკა მუშაობს.
დღეისათვის ბაქოს გოგონათა უნივერსიტეტის რექტორი არის პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი აგარაჰიმ ნუსრატ ოღლო რახიმოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт университета
Бакинская высшая педагогическая семинария для девушек
სქოლიო
ბაქოს უნივერსიტეტები
სუათისის მყინვარი

სუათისის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხევის კავკასიონზე, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადის — სუათისის აუზში. სიგრძე 5,4 კმ, ფართობი 10,2 კმ². მყინვარის ენის სიმაღლეა 3000 მ. საზრდოობს მწვერვალების ჯიმარაიხოხისა და მაილის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით. მყინვარის ენიდან გამოედინება მდინარე სუათისი. მისასვლელი გზაა სოფელ აბანოდან. სუათისის მყინვარი შედგება სამი ნაწილისაგან: დასავლეთი სუათისი, ცენტრალური სუათისი და აღმოსავლეთი სუათისი.
მყინვარი აღმოსავლეთ სუათისი მდინარე სუათისის აუზში ფართობით ყველაზე დიდია. მყინვარი ხოხის ქედის სამხრეთ ფერდობიდან მოედინება. მას ორ კამერიანი ფირნი აქვს. მორფოლოგიურად ხეობის ტიპის მყინვარია, რომელსაც სამხრეთ-დასავლეთური ექსპოზიცა აქვს. მყინვარის ფართობი 7,68 კმ²-ია. ამ მაჩვენებლით მყინვარი აღმოსავლეთ სუათისი საქართველოს მყინვარებს შორის მერვე ადგილს იკავებს და ისეთ მყინვარებსაც კი აჭარბებს ფართობით როგორიცაა ქვიში (7,45 კმ²), ცენტრალური ლეხზირი (6,27 კმ²), დოლრა (5,48 კმ²) და სხვა.
აღსანიშნავია ისიც, რომ საქართველოში მდინარე ენგურის აუზის შემდეგ ასეთი დიდი ზომის მყინვარი არც რიონის და არც კოდორის აუზებში არ გვხვდება. მყინვარის სიგრძე 6,61 კილომეტრია. მისი ენა ზღვის დონიდან 2240 მეტრზე მთავრდება. მყინვარის ენიდან გამომავალი წყალი ორ ნაკადად მოედინება, რომელსაც მყინვარის ენის წინ, გასწვრივად მდებარე რიგელი ყოფს. აღნიშნულ წყალგამყოფ რიგელზე 0,01 კმ² ფართობის მყინვარული წარმოშობის მცირე ტბა მდებარეობს.
ლიტერატურა
ტიელიძე, ლევან, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014;
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მყინვარები
Claviger foveolatus

Claviger foveolatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Claviger-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
თერეგვანის მთავარმოწამის ეკლესია

თერეგვანის მთავარმოწამის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ თერეგვანში, ძველ სასაფლაოზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესიიდან შემორჩენილია აბსიდის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების ნაწილი, მათში მოთავსებული სწორკუთხა ნიშებით. ამ კედლების სიმაღლე 1 მეტრს აღწევს.
ნაგებობის დანარჩენი კედლები ფრაგმენტულად იკითხება. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ყორექვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბირლედენი

ბირლედენი — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 179 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 735 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ოკნიცის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ოკნიცის რაიონის სოფლები
სებასტიან-ბარუსი

სებასტიან-ბარუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 560 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.98 კმ²-ზე. ფართობი 893 715 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
პატენტი

პატენტი — სახელმწიფოს მიერ გაცემული საბუთი (სიგელი), რომელიც ადასტურებს მისი მფლობელის განსაკუთრებულ უფლებას გამოგონებაზე, რომლის არსიც ის არის, რომ მფლობელს შეუძლია აკრძალოს მისი გამოგონების უნებართვო გამოყენება. პატენტი შეიძლება გაიცეს პროდუქტზე ან ხერხზე (ტექნოლოგიურ პროცესზე). გამოგონებად გაიგება განხორციელებამდე დაყვანილი პროდუქტის ან ხერხის ახალი საგამომგონებლო იდეა. ტერმინი „პატენტი“ მომდინარეობს ლათინური სიტყვიდან patere, რომელიც ნიშნავს „გახსნილად მყოფს“ (ანუ საზოგადოებისთვის მისაწვდომი). აქედან გამომდინარე, პატენტს რომ იურიდიული ძალა ჰქონდეს იგი უნდა გამოქვეყნდეს და იყოს საჯაროდ ხელმისაწვდომი. პატენტიდან გამომდინარე განსაკუთრებული უფლება მოქმედებს შეზღუდული დროით - როგორც წესი 20 წლით პატენტის მისაღებად განაცხადის შეტანის დღიდან.
პატენტის გამოყენება ნიშნავს დაპატენტებული გამოგონებისათვის ხორცის შესხმას - თუ პროდუქტია დამნზადებასა და სარგებლობას, მათ შორის, ვაჭრობას და სხვაგვარ კომერციულ გავრცელებას, მაგალითად, იმპორტს ან ექსპორტს. თუ დაპატენტებული გამოგონება ხერხია, მაშინ პატენტის გამოყენება ნიშნავს ხერხის ტექნოლოგიურ პროცესად განხორციელებას, რის შედეგადაც მიიღწევა ამ გამოგონებით დასახული მიზანი, მაგალითად, მზადდება ახალი ან გაუმჯობესებული თვისებების ნაწარმი. ეს ქმედებები მოცულია პატენტის მფლობელის განსაკუთრებული უფლებით მოცული და, შესაბამისად, თუ მისი ნებართვა არ არის მიღებული, მაშინ მას შეუძლია აკრძალოს და მოითხოვოს ზიანის ანაზღაურება ან სხვაგვარი პასუხისმგებლობის ზომების გატარება, მათ შორის სისხლის სამართლებრივი.პატენტის გაცემასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს ისევე, როგორც საპატენტო განსაკუთრებული უფლებების გამოყენებისა და პსუხისმგებლობის ზომებს ადგენს საქართველოს საპატენტო კანონი, რომელიც ძირითადად პასუხობს თანამედროვე მოთხოვნებთან, თუმცა მის სრულყოფაზე მუშაობა, განსაკუთრებით, ევროკავშირის მოთხოვნებთან ჰარმონიზაციის კუთხით ამჟამადაც მიმდინარეობს.
ლიტერატურა
დავით ძამუკაშვილი, ინტელექტუალურ უფლებათა სამართალი, თბილისი, „ბონა-კაუზა“, 2014.
რესურსები ინტერნეტში
Directory of Intellectual Property Offices
Useful links
OECD Patent statistics
ინტელექტუალური საკუთრება
საპატენტო უფლებები
ეკონომიკა
ხალანსე

ხალანსე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-კოფრენტესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 94,8 კმ². მოსახლეობა — 834 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხალანსეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ტვერდომედოვე

ტვერდომედოვე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 397 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
პიკუ (კუნძული)

პიკუ (კუნძული)
პიკუ – კუნძული აზორის კუნძულების შემადგენლობაში, პორტუგალია. მისი ფართობია 447 კმ², მოსახლეობა 15 ათ. კაცი. უმაღლესი მწვერვალია მთა პიკუ – სიმაღლე 2351 მეტრი. კუნძულის სიგრძეა 42 კილომეტრი, ხოლო სიგანე 15 კილომეტრი.
პიკუს ვენახის ლანდშაფტები 2004 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Pico - A Ilha Montanha Atlantica, a Flickr Group with images of the island
The Azores Islands Blogspot, with information on the Azores and Pico Island
A Pico hike and trip report (September 2007)
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პორტუგალიაში
პორტუგალიის კუნძულები
იასონ ბაქრაძე

იასონ ბაქრაძე
იასონ (იაზონ) თომას ძე ბაქრაძე (დ. 1869 — გ. 1 აპრილი, 1938) — ქართველი იურისტი, პუბლიცისტი, საზოგადი მოღვაწე.
1900-იან წლებში მუშაობდა ვექილად ქუთაისში; სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის წევრი. ერთხანს იყო ჭიათურის მანგანუმის მრეწველთა საბჭოს ქუთაისის კანტორის მმართველი, ასევე ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილების გამგეობის წევრი. 1917 წელს არჩეული იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად სოციალისტ-ფედერალისტებიდან. 1919 წელს იყო საქართველოს მთავრობის ოფიციალური წარმომადგენელი ბერლინში, მონაწილეობდა ქართველი სამხედრო ტყვეების სამშობლოში დაბრუნების ორგანიზებაში. შემდეგ მუშაობდა საქართველოს ეკონომიკურ წარმომადგენლობაში გერმანიაში. საქართველოში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ დროებით დაპატიმრებული იყო 1923 წელს. 1938 წელს გერმანიის სასარგებლოდ ჯაშუშობის ბრალდებით კვლავ დააპატიმრეს და დახვრიტეს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 1938
გარდაცვლილი 1 აპრილი
ქართველი იურისტები
ქართველი პუბლიცისტები
საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
სიდადი-ოსიდენტალი

სიდადი-ოსიდენტალი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 952 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 915 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 143.38 კმ²-ზე. ფართობი 389 990 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სანტა-კრუსის რაიონი (სანტა-კრუსი)

სანტა-კრუსის რაიონი (სანტა-კრუსი)
სანტა-კრუსის რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სანტა-კრუსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 035 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 627 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102.51 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
სანტა-კრუსის პროვინციის რაიონები
სტაროიხსანოვო

სტაროიხსანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 81 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (54%) და ბაშკირები (39%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები