PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
NGC 2357

NGC 2357 — გალაქტიკა ტყუპების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 6 თებერვალი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ტყუპების თანავარსკვლავედი
სერბეთის დროშა

სერბეთის დროშა — სერბეთის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო. დროშა შედგები სამი ჰორიზონტალური ზოლისგან: ზედა — წითელი, შუა — ლურჯი და ქვედა — თეთრი. დროშის სიგრძის 1/3-ის დაშორებაზე მარცხნიდან განლაგებულია სერბეთის გერბის გამოსახულება.
გარდა ამისა, საზოგადოებრივი გამოყენებისთვის მიღებულია უგერბო ვარიანტიც, რომელიც აგრეთვე წარმოადგენს ბოსნია და ჰერცეგოვინას შემადგენლობაში მყოფი სერბეთის რესპუბლიკის დროშას.
მიღება
2004 წლის 17 აგვისტოს სერბეთის პარლამენტმა მიიღო წესი სერბეთის ახალი სახელმწიფო სიმბოლოების შესახებ. 2006 წლის 8 ივნისს გაეროს შენობის წინ სერბეთის დროშამ შეცვალა სერბეთისა და ჩერნოგორიის დროშა.
დროშის აგებულება
ისტორიული დროშები
სხვა დროშები
შტანდარტები
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთისა და იუგოსლავიის დროშები კარაგეორგიევიჩების სამეფო სახლის გვერდზე
სერბეთის სამეფოს დროშა
სერბეთი
დროშა
მი-სონი

მი-სონი — ტაძრების კომპლექსი, რომელიც ეკუთვნის ყოფილ ჩამპას სახელმწიფოს. ამჟამად მდებარეობს ვიეტნამის ცენტრალურ ნაწილში. ტაძრები ამ დროისთვის ნახევრად დანგრეულია. თავის დროზე, ისინი ღმერთ შივას სადიდებლად ააგეს. 1999 წელს, ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა.
მი-სონი იუნესკოს სხვა ძეგლის, ქალაქ ჰოი-ანიდან 50 კმ-ით სამხრეთ აღმოსავლეთით მდებარეობს.
ჩვ.წ. IV-XII საუკუნეებში, მი-სონი ჩამპას იმპერიის დედაქალაქი იყო. ჩამპას კულტურა ინდური კულტურის დიდ გავლენას განიცდიდა.
2002 წელს, კომპლექსის ტერიტორიაზე გათხრები დაიწყო, რომელიც იუნესკომ 70,000 $-ით დააფინანსა.
ყველაზე მაღალი, 24 მეტრიანი კოშკზე ამოკვეთილი ყოფილა ლომებისა და სპილოების გამოსახულებები. იგი 1969 წელს, ვიეტნამის ომის მიმდინარეობისას, დაბომბვებისას დაინგრა. საბოლოო ჯამში, დაბომბვების შედეგად, მეოცე საუკუნის პირველ ნახევარში აღრიცხული კომპლექსის 70 ტაძრიდან 50 მთლიანად ან ნაწილობრივ დაინგრა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Bulletin de l'Ecole française d'Extrême-Orient
My Son preservation project summary at Global Heritage Fund
Explore My Son with Google Earth on Global Heritage Network
UNESCO decree
UNESCO page on My Son
Mỹ Sơn
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ვიეტნამში
მაზარ-ი-შარიფი

მაზარ-ი-შარიფი („წმინდა აკლდამა“) — სიდიდით მეოთხე ქალაქი ავღანეთში. ქალაქის მოსახლეობა 2006 წლის მონაცემებით არის 300 600. მაზარ-ი-შარიფი არის ბალხის პროვინციის დედაქალაქი.
იხილეთ აგრეთვე
ავღანეთის ქალაქების სია
ავღანეთის ქალაქები
ლეონ ბონა

ლეონ ბონა
ლეონ ჟოზეფ ფლორანტენ ბონა (დ. 20 ივნისი, 1833 — გ. 8 სექტემბერი, 1922) — ფრანგი ფერმწერი და კოლექციონერი. იგი ხატავდა როგორც ისტორიული და რელიგიური შინაარსის ტილოებს, ისე პორტრეტებსაც.
სქოლიო
დაბადებული 1833
გარდაცვლილი 1922
ფრანგი მხატვრები
სემქენი

სემქენი — ძველი ეგვიპტელი მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე ან მეთექვსმეტე დინასტია, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ფონ ბეკერათის მიხედვით სემქენი მეთექვსმეტე დინასტიის მესამე ფარაონი და მეთხუთმეტე დინასტიის ჰიქსოსი მეფეების ვასალი იყო. თუმცა ამ მოსაზრებას არ იზიარებდა კიმ რაიჰოლტი, რომლის აზრითაც სემქენი იყო მეთექვსმეტე დინასტიის წევრი და მართავდა თებეს დამოუკიდებელ სამეფოს.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია
მეთხუთმეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
ბავრის ეკლესია

ბავრის ეკლესია
ბავრის ტაძარი — ეკლესია საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბავრაში. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა, დათარიღებულია X საუკუნით. ნაგებია მონაცისფრო და მოწითალო ფერის ანდეზიტური ტუფის კარგად დამუშავებული კვადრატებით. მიშენებული აქვს სამხრეთის კარიბჭე. აღმოსავლეთის ფასადზე გამოსახული ბარელიეფი (დანიელი ლომთა ხაროში) და მის ქვეშ ასომთავრული წარწერაა „ქრისტე ადიდე სოფრონ“. ასომთავრული წარწერა დასავლეთის ფასადზეცაა: „სახელითა ღმრთისაჲთა აეგო ესე ეკლესია წმიდაჲ სოფრონს ქონქოლს“. ამრიგად, წარწერაში ძეგლის მშენებლებად მოხსენიებულია სოფრონ ქონქოლას ძე. ეკლესიის ეზოში დაცულია რამდენიმე ძველი საფლავის ქვა.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., საქართველოს ისტორიის საკითხები, I, გვ. 107, თბ., 1964;
ცისკარიშვილი ვ., ბავრას წარწერები, ჯავახეთის ეპიგრაფიკა როგორც საისტორიო წყარო, გვ. 121-122, თბ., 1959;
ჭიჭინაძე ზ., სამცხე-საათაბაგო, გვ. 68-69, ტფ., 1905.
სქოლიო
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
General Luna, Quezon

General Luna, Quezon
General Luna, officially the Municipality of General Luna, is a 4th class municipality in the province of Quezon, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 24,804 people.
Geography
Barangays
General Luna is politically subdivided into 27 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Bacong Ibaba
Bacong Ilaya
Barangay 1 (Poblacion)
Barangay 2 (Poblacion)
Barangay 3 (Poblacion)
Barangay 4 (Poblacion)
Barangay 5 (Poblacion)
Barangay 6 (Poblacion)
Barangay 7 (Poblacion)
Barangay 8 (Poblacion)
Barangay 9 (Poblacion)
Lavides
Magsaysay
Malaya
Nieva
Recto
San Ignacio Ibaba
San Ignacio Ilaya
San Isidro Ibaba
San Isidro Ilaya
San Jose
San Nicolas
San Vicente
Santa Maria Ibaba
Santa Maria Ilaya
Sumilang
Villarica
Climate
Demographics
Economy
Culture
The Buhay na Kubol is celebrated in the town every year during Holy Week. Residents act out the Stations of the Cross, with locals acting as Jesus Christ and other biblical figures as a way of showing devotion. The sets are constructed by local artists.
Self-flagellation using whips is also practiced as an act of penitence and to share in Christ's pain
References
External links
General Luna Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Quezon
Birán

Birán is a village in Holguín Province of Cuba, hamlet and consejo popular of Cueto, best known as the birthplace of Ramón, Fidel, and Raúl Castro. Their father owned a 23,000 acre (93 km²) plantation there.
History
Until the 1976 municipal reform, the village was part of the neighboring municipality of Mayarí.
A farm in Birán was the birthplace of former Cuban revolutionary and leader Fidel Castro.
Geography
It is located south-west of Mayarí and south of Cueto, in the foothills of the Nipe Mountains (Sierra de Nipe).
See also
Nicaro-Levisa
Guatemala (village)
References
Populated places in Holguín Province
Fidel Castro
Mayarí
Wards of Cuba
1836

1836
მოვლენები
გენერალ ესპესოს ხელმწღვანელობით ფოთში იწყება სამუშაო ქალაქისა და ნავსადგურის მოსაწყობად.
დაიბადნენ
იანვარი
1 იანვარი: ვასილი პოტო — რუსი სამხედრო ისტორიკოსი, გენერალ-ლეიტენანტი (გ. 1911)
28 იანვარი: მამია გურიელი — ქართველი პოეტი (გ. 1891)
თებერვალი
9 თებერვალი : მამია გურიელი — ქართველი პოეტი. (გ. 1891)
24 თებერვალი : უინზლოუ ჰომერი — ამერიკელი ფერმწერი და გრაფიკოსი. (გ. 1910)
26 თებერვალი : გუგული ტოგონიძე — ქართველი მწერალი და ფსიქოლოგი.
მარტი
2 მარტი: თეოდორ ნელდეკე — გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე-სემიტოლოგი (გ. 1930)
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
25 აგვისტო: ფრენსის ბრეტ ჰარტი — ამერიკელი მწერალი (გ. 1902)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გიორგი აგიაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (გ. 1901)
ლუკა ასათიანი — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე (გ. 1901)
ანტონ გიზეტი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, კავკასიოლოგი (გ. 1911)
ადან კარდენასი — ნიკარაგუის პრეზიდენტი (გ. 1916)
პეტრე კონჭოშვილი — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე (გ. 1909)
ივანე პოლტორაცკი — უკრაინული წარმოშობის ქართველი საზოგადო მოღვაწე (გ. 1892)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
2 თებერვალი: ლეტიცია რამოლინო — ნაპოლეონ ბონაპარტის დედა (დ. 1750)
მარტი
აპრილი
19 აპრილი: ლევან იაშვილი — არმიის არტილერიის გენერალი (დ. 1768)
მაისი
ივნისი
10 ივნისი: ანდრე მარი ამპერი — ფრანგი ფიზიკოსი და მათემატიკოსი (დ. 1775)
20 ივნისი: ემანუელ–ჟოზეფ სიიესი — საფრანგეთის რევოლუციის მოღვაწე (დ. 1748)
26 ივნისი: კლოდ ჟოზეფ რუჟე დე ლილი — ფრანგი პოეტი და კომპოზიტორი (დ. 1760)
28 ივნისი: ჯეიმზ მედისონი — აშშ-ის პრეზიდნეტი (დ. 1751)
ივლისი
აგვისტო
20 აგვისტო: სოლომონ დოდაშვილი — ქართველი მეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე (დ. 1805)
სექტემბერი
14 სექტემბერი: აარონ ბური — აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი (დ. 1756)
ოქტომბერი
ნოემბერი
6 ნოემბერი: შარლ X — საფრანგეთის მეფე (დ. 1757)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აჰმედ-ფაშა ― ყარს-ჩილდირის ფაშა
ეკვადორი 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ეკვადორი 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეკვადორმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1924 წელს, საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეკვადორი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რუსეთ-ლიტვის ომი (1534-1537)

რუსეთ-ლიტვის ომი (1534-1537)
რუსეთ-ლიტვის (სტაროდუბის) ომი 1534-1537 - ომი მოსკოვის დიდ სამთავროსა და ლიტვის დიდ სამთავროს შორის, რომელიც გაერთიანებული იყო პოლონეთის სამეფოსთან პირადი უნიით.
რესურსები ინტერნეტში
ლიეტუვის ისტორია
რუსეთის ომები
პოლონეთის ისტორია
XVI საუკუნის ომები
მოჰენჯო-დარო

მოჰენჯო-დარო — ინდის ცივილიზაციის ქალაქი პაკისტანში, სინდის პროვინციაში. ჩამოყალიბდა ძვ. წ. 2600 წელს. წარმოადგენს მდინარე ინდის ხეობის ერთ-ერთ უძველეს და აზიის პირველ ქალაქს, რომელიც იყო ძველი ეგვიპტისა და შუამდინარეთის ცივილიზაციების თანამედროვე.
1980 წელს ძეგლი შეტანილ იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Harappa
Archaeology.about.com
Harappa geography
HistoryWorld
Mohenjo-daro
Civilizations in Pakistan
Mohenjo-daro lifestyle
The Telegraph
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პაკისტანში
პაკისტანი
არქეოლოგია
ღრიანჭველა

ღრიანჭველა — ბალახოვან მცენარეთა გვარი ქოგოსანთა ოჯახისა. გვარში სამი სახეობაა — Astrodaucus orientalis, Astrodaucus littoralis და Astrodaucus persicus. მცენარის სიმაღლე 50-100 სმ-ს აღწევს. თეთრი, იშვიათად ვარდისფერი ყვავილები დიდ მრავალსხივიან ქოლგებად აქვს თავმოყრილი. იზრდება მშრალ ქვიან ფერდობებზე. საქართველოს გარდა გვხვდება ყირიმსა და კავკასიაში. ნაყოფისგან მიიღება სასიამოვნო სურნელების ზეთი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქოლგოსანნი
აბდრახმანოვო (აურგაზის რაიონი)

აბდრახმანოვო (აურგაზის რაიონი)
აბდრახმანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 147 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (60%), ხოლო ბაშკირები 40 %.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Blancas

Blancas is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 171 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Teruel
მანხუიოდი

მანხუიოდი (ოფიციალურად მანხუიოდის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 799 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
შპიცბერგენი

შპიცბერგენი იგივე სვალბარდი — ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში მდებარე ფართო პოლარული არქიპელაგი ჩრდილოეთის განედის 76° 26' და 80° 50' და გრინვიჩიდან აღმოსავლეთის გრძედს შორის 10° და 32°. ნორვეგიის სამეფოს ყველაზე ჩრდილოეთი მხარე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ლონგირი. არქიპელაგი და მიმდებარე წყლები დემილიტარიზებული ზონაა.
შპიცბერგენი ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიაა, სადაც მუდმივი მოსახლეობა ცხოვრობს, რაც 2012 წლის მონაცემებით 2642 ადამიანს შეადგენდა, რომლებიც ქვეყნის ორ ქალაქში არიან გადანაწილებული: ლონგირსა (~2000) და ბარენცბურგში (~500), სხვა დასახლებულ პუნქტებში მუდმივი მოსახლეობა ან არ არის, ან რამდენიმე ადამიანითაა წარმოდგენილი.
ეთნიკური შემადგენლობის მხრივ შპიცპერგენი არაერთეროვანია, ლონგირში ძირითადად ნორვეგიელები (ქვეყნის მოსახლეობის 72 %) და მცირე ოდენობით შვედები, დანიელები, გერმანელები და ტაილანდელები, ხოლო ბარენცბურგში რუსები და რუსულენოვანი უკრაინელები და პოლონელები ცხოვრობენ (საერთო რაოდენობით 449 ადამიანი, ქვეყნის მოსახლეობის 17 %).
გეოგრაფია
სვალბარდი 1920 წლის ხელშეკრულების თანახმად მოიცავს ყველა იმ კუნძულს, რაც მოქცეულია ჩრდილოეთის განედის 74° და 81° შორის და გრინვიჩიდან აღმოსავლეთის გრძედს 10° და 32° შორის. ეს ტერიტორია 93-ზე მეტ კუნძულს მოიცავს, რომელთა საერთო ფართობი 61 723 კმ²-ია.
ყველაზე მსხვილი კუნძულები:
(დასავლეთი) შპიცბერგენი — 37 673 კმ²
ჩრდილო-აღმოსავლეთის მიწა (ნორდაუსტლანდეტი) — 14 443 კმ²
ეჯი (ეჯეია) — 5074 კმ²
ბარენცის კუნძული (ბარენცეია) — 1288 კმ²
თეთრი კუნძული (კვიტეია) — 682 კმ²
პრინც კარლის მიწა — 615 კმ²
კონგსეია — 191 კმ²
დათვის კუნძული (ბიერნეია) — 178 კმ²
სვენსკეია — 137 კმ²
ვილჰელმეია — 120 კმ²
ყველა სხვა — 621 კმ²
რესურსები ინტერნეტში
Sysselmannen.no – website of the Governor of Svalbard
Svalbard Tourism – website of the official tourist board
TopoSvalbard – Interactive Svalbard map by the Norwegian Polar Institute
ნორვეგიის ზღვისიქითა ტერიტორიები
შვედური ენა

შვედური ენა — შვედების ენა, მიეკუთვნება ინდოევროპული ოჯახის გერმანიკულ ჯგუფს.
შვედურ ენაზე საუბრობენ შვედეთში და ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ალანდის კუნძულების გასწვრივ. მოლაპარაკეთა რიცხვი 10 მილიონს აჭარბებს. შვედური ენა ახლოს დგას ნორვეგიულ ენასთან, შედარებით განცალკევებულია დანიურისგან. დანარჩენი გერმანიკული ენების მსგავსად შვედურიც ძველნორდიკულიდან იღებს სათავეს. ან ენაზე საუბრობდა გერმანიკული მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ვიკინგების ეპოქაში
ზოგადი ცნობები
მოლაპარაკეთა რაოდენობა: > 10 მლნ
ენის კოდი: sv
სახელწოდება: sv svenska; en Swedish; eo sveda
დამწერლობა: ლათინური
ისტორია
ენები, რომლებზეც დღევანდელ სკანდინავიაში ლაპარაკობენ, განვითარდა ძველსკანდინავიურისგან. ვაჭარ-ვიკინგები ენას მთელს ევროპაში ავრცელებდნენ. დასავლეთით კუნძულ ისლანდიასა და ჩრდილოეთ ამერიკის ნაპირებს მიაღწიეს, აღმოსავლეთით თანამედროვე რუსეთისა და უკრაინის ტერიტორიებს. შეიძლება ითქვას, რომ ძველსკანდინავიური ენა ფართოდ იყო გავრცელებული შუა საუკუნეებში. სკანდინავიურთაგან სამი კონტინენტური ენა - შვედური, დანიური და ნორვეგიული 1050 წლამდე თითქმის ერთ ენას წარმოადგენდა, შემდეგ კი გაყოფა იწყო. მოგვიანებით უკვე ქვემოგერმანულის გავლენა ძლიერდება, განსაკუთრებით, ჰანზას დაქვემდებარებულ ქალაქებში.
შვედეთის სახელმწიფოს სტანდარტული სადამწერლობო ენა სვეებისა და იოტების დიალექტებზე ჩამოყალიბდა. შვედური ენა სერიოზულ ფორმირებას XIV საუკუნიდან იწყებს, როდესაც ქვეყნის სათავეში მაგნუს II ერიქსონი დგას. თანამედროვე სალაპარაკო შვედურის სტანდარტი XIX საუკუნეში განისაზღვრა, რასაც წინ უძღვოდა ქვეყნის ინდუსტრიალიზაცია. საბოლოო შტრიხები კი 1920-იან წლებში შეიძინა რადიომაუწყებლობის დაწყებასთან ერთად.
თანამედროვე ლიტერატურული ნორმა ჩამოყალიბდა სტოკჰოლმისა და მელარენის ტბის ოლქის დიალექტების საფუძველზე. მე-18 საუკუნეში სტოკჰოლმის დიალექტმა მთლიანად განდევნა რეგიონული დიალექტები. შვედური ენის დიალექტები საკმაოდ განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან მთელი რიგი ნიშნებით.
სტატუსი
ოფიციალური ენა:
ფინეთი - ფინურთან ერთად.
შვედეთი
ევროპის კავშირი
გავრცელების არეალი:
ნორვეგია, დანია, აშშ, კანადა.
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
გამარჯობა: God dag; Hejsan
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება: Välkommen
გმადლობთ: Tack; Tackar så mycket
კი / არა: Ja / Nej
გეთაყვა: Tack; Varsågod
ნახვამდის: Adjö; Hej då
რიცხვები
1 - en, 2 - två, 3 - tre, 4 - fyra, 5 - fem, 6 - sex, 7 - sju, 8 - åtta, 9 - nio, 10 - tio
რესურსები ინტერნეტში
შვედურ-ქართული ლექსიკონი
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 12)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 12)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 12), აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში, ეკთვნოდა ჰილდიის ვაჭარს ხიჩოევს.
სახლი ერთსართულიანია, ნაგებია აგურით. მისი ერთი ნაწილი განახლებულია თანამედროვე მასალით, რის გამოც თავდაპირველი სახე დაკარგული აქვს, მეორე ძველი ნაწილი კი, ნგრევის პირასაა მისული ქუჩის მხარეს მდიდრულად მოხარტებული, ხის ღია აივნებია. აივნის მოაჯირები, ორივე სართულზე ნაწლიობრივ შემორჩა, უფრო მეტად შემონახულია აფრები და ხის ავთენტური სახასიათო ორნამენტების მქონე კარები I სართული აგურის სწორკუთხა სვეტებით არის მოსაზღვრული კარ-ფანჯრები სწორკუთხა, სწორკუთხავე ალათებით, იგივე ხასიათის არის II სართულის ღიობების ნახატი.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ნესტორი (ყუბანეიშვილი)

ნესტორი (ყუბანეიშვილი)
ნესტორ დიმიტრის ძე ყუბანეიშვილი (დ. 5 სექტემბერი 1853 — გ. 15 ივნისი, 1938) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მწიგნობარი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ნესტორ დიმიტრის ძე ყუბანეიშვილი, დაიბადა 1853 წლის 5 სექტემბერს ქუთაისის გუბერნიის სოფელ მუხაყრუაში, მღვდლის ოჯახში. 1871 წელს დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი, 1877 წელს კი — თბილისის სასულიერო სემინარია. ამავე წლიდან მუშაობდა მასწავლებლად სამეგრელოს სასულიერო სასწავლებელში. 1882 წლიდან ქუთაისის სასულიერო სასწავლებლის პედაგოგი იყო. 1883 წელს იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელმა (ქიქოძე) აკურთხა ჯერ დიაკვნად, შემდეგ კი მღვდლად სოფელ ბარსაჯავახოს ღვთისმშობლის ეკლესიაში. 1884 წელს ამ ეკლესიასთან დააფუძნა სამრევლო სკოლა.
1887 წლიდან მოღვაწეობდა ქუთაისის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარში მღვდლად. იყო ამავე ეკლესიასთან არსებული სანიმუშო სკოლის გამგე და საღვთო რჯულის მასწავლებელი. მოღვწეობდა ქუთაისის მთავარანგელოზის ტაძარში. 1906 წელს მიიღო დეკანოზობა.
1910 წლის 5 იანვარს გელათის მონასტერში ბერად აღიკვეცა. 1912-1915 წწ. მოღვაწეობდა შუამთის, ალავერდის, თეთრი გიორგის ეკლესია-მონასტრების წინაძღვრად. 1915 წელს, მოწამეთას მონასტრის წინამძღვარი გახდა. 1917 წელს აყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში. 1919 წელს გახდა გელათის მონასტრის წინამძღვარი, სადაც მსახურობდა 1923 წლამდე, მონასტრის დახურვამდე. 1924 წლიდან ეპისკოპოსად აკურთხეს. 1924-1926 წწ. იყო ბათუმ-შემოქმედის ეპისკოპოსი, 1926-28 წლებში ჭყონდიდის ეპისკოპოსი გახდა. ეპისკოპოსი ნესტორი მონაწილეობდა 1926 წლის დეკემბერში ქუთაისის საეკლესიო კრების მუშაობაში, რომელიც მიმართული იყო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესი ამბროსის წინააღმდეგ; 1928 წელს ცაგერის, ხოლო 1929 წელს წილკნის ეპისკოპოსი იყო. 1930 წელს ითხოვა პენსიაზე გასვლა, თხოვნა დააკმაყოფილა უწმიდესმა და უნეტარესმა ქრისტეფორე III-მ.
ნაშრომები
ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში მუშაობისას შეადგინა „სახელმძღვანელო საღმრთო რჯულის სასწავლებლად“; „შემოკლებული ძველი და ახალი აღთქმის ისტორია“, „ახსნითი ლოცვანი“, „ათი მცნება და სიმბოლო სარწმუნოებისა“, „საიდუმლოების ახსნა“, „ქრისტეს სწავლის გავრცელება“, „ღირსი მამა დავით გარეჯელი“, „ცოლქმრობა“, „გზა ცხოვრებისა“.
ლიტერატურა
ნიკოლოზ საღარაძე. ეროვნული არქივის ფოტოკოლექცია. თბილისი, 2014. გვ. 66-67.
რესურსები ინტერნეტში
ნესტორ ყუბანეიშვილზე - დავით ბერძენიშვილის სტატია ნესტორ ყუბანეიშვილზე
ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI სს.)
დაბადებული 5 სექტემბერი
დაბადებული 1853
გარდაცვლილი 15 ივნისი
გარდაცვლილი 1938
ქართველი ეპისკოპოსები
ქართველი მწიგნობრები
ქართველი მთარგმნელები
სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ყუბანეიშვილები
რუანდა-ბურუნდიული ენა

რუანდა-ბურუნდიული ენა — ბანტუს ჯგუფის ენა, რომელიც ორი ფორმით გვხვდება: რუანდული (კინიარუანდა) და ბურუნდიული (კირუნდი). პირველი მათგანი რუანდის რესპუბლიკის ოფიციალური ენაა (ფრანგულთან ერთად), ხოლო მეორე - ბურუნდის რესპუბლიკისა (ასევე ფრანგულთან ერთად).
ზოგადი ცნობები
მოლაპარაკეთა რაოდენობა: 20 მლნ
ენის კოდი: rw / rn
სახელწოდება: rw/rn, en - Kinyarwanda / Kirundi; eo - Ruanda-Burunda
დამწერლობა: ლათინური
რუანდული ენისთვის დამწერლობა ლათინურ ენაზე შემოღებულ იქნა 1922 წლიდან. ამჟამად მასზე გამოდის პერიოდიკა, მიმდინარეობს სწავლება დაწყებით სკოლებში. ბურუნდიულ ენაზე დამწერლობა შემოღებულ იქნა XX ს-ის დასაწყისში, ხოლო 1976 წლიდან იგი სწავლების ენა გახდა.
სტატუსი
ოფიციალური ენა:
ბურუნდი - ფრანგულთან ერთად.
რუანდა - ფრანგულთან ერთად.
გავრცელების არეალი:
ენის გავრცელების არეალია ცენტრალური აფრიკა: რუანდა, ბურუნდი, კონგო-კინშასა, უგანდა, ტანზანია.
გრამატიკა
…
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
გამარჯობა - Muraho; Mwaramutse
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Urakaza
გმადლობთ - Murakoze
კი / არა - Yego / Oya
გეთაყვა - Akira
ნახვამდის - Murabeho
რიცხვები
1 - limwe, 2 - kabili, 3 - gatatu, 4 - kane, 5 - gatanu, 6 - gatandatu, 7 - kalindwi, 8 - umunani, 9 - icyenda, 10 -icumi
სქოლიო
ბანტუს ენები
იტაკარე

იტაკარე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 340 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 730.280 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.33 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ზედა ილემი

ზედა ილემი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (ილემის თემი). მდებარეობს მდინარე ძირულის ხეობაში. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ზესტაფონიდან 13 კილომეტრი. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 307 ადამიანი.
ისტორია
ზედა ილემი ძველად სოფელ ილემის შემადგენელი ნაწილი იყო. ისტორიულ წყაროებში სოფელი ილემი პირველად მოიხსენიება XV საუკუნეში.
ლიტერატურა
სქოლიო
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვიეტნამოლოგია

ვიეტნამოლოგია, ან ვიეტნამისტიკა — სამეცნიერო დისციპლინათა ერთობლიობა, რომელიც შეისწავლის ვიეტნამის სულიერ და მატერიალურ მემკვიდრეობას ძველი დროიდან დღემდე . ვიეტნამოლოგიის კვლევის სფეროში შედის ვიეტნამის ისტორიის, ლიტერატურის, ხელოვნების და საერთოდ კულტურის პრობლემატური საკითხების მეცნიერული შესწავლა –დამუშავება. ყოველივე კი ეფუძნება ვიეტნამური ენების შესწავლას. ვიეტნამოლოგიას სხვაგვარად ასევე ვიეტნამურ ფილოლოგიასაც უწოდებენ, მაგრამ ვიეტნამური ფილოლოგია მაინც ამ მეტად მრავალფეროვანი სამეცნიერო დისციპლინის მხოლოდ ერთ ნაწილს აღნიშნავს.
ვიეტნამური ენის, კულტურის, ისტორის სპეციალისტებს, რომლებიც დაკავებული არიან ამ ქვეყნის შესწავლით, სწავლებით, კვლევით ვიეტნამოლოგებს, ან ვიეტნამისტებს უწოდებენ.
იხილეთ აგრეთვე
ვიეტნამური ენა
ვიეტნამის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები
ვიეტნამის ომი
ვიეტნამის დემოკრატიული რესპუბლიკა
ასეანოლოგია
აღმოსავლეთმცოდნეობა
იან ვერტონგენი

იან ვერტონგენი (დ. 24 აპრილი, 1987, სინტ-ნიკლასი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების მცველი. ამპლუით ცენტრალური მცველია, თუმცა თამაშობს მარცხენა მცველის, ან მარცხენა საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზეც. არის ცაცია.
რესურსები ინტერნეტში
Jan Vertonghen at tottenhamhotspur.com
Belgium Stats at Belgian FA
ESPN Soccernet profile
Transfermarkt profile
დაბადებული 1987
ბელგიელი ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები
ვაალვეიკის ფეხბურთელები
ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები
დაბადებული 24 აპრილი
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
The Slow Rust of Forgotten Machinery

The Slow Rust of Forgotten Machinery, subtitled Or: Where Do We Draw The Line Now?, is the ninth studio album released by progressive rock group The Tangent. The special edition of the album contains a bonus track.
Track listing
All songs by Andy Tillison, except where noted.
Personnel
Andy Tillison – keyboards, vocals and drums
Jonas Reingold – bass guitar
Theo Travis – saxophones and flutes
Luke Machin – guitars and vocals
Marie-Eve de Gaultier - keyboards and vocals
with:
Boff Whalley - vocals (5)
Matt Farrow - DJ (6)
References
2017 albums
The Tangent albums
Inside Out Music albums