PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯაფარის დაბრუნება

ჯაფარის დაბრუნება (ასევე ალადინი: ჯაფარის დაბრუნება ან ალადინი 2:ჯაფარის დაბრუნება) - 1994 წლის "Walt Disney Pictures"-ის სტუდიის მიერ შექმნილი ამერიკული ანიმაციური ფანტასტიკური, მუსიკალური და სათავგადასავლო ფილმი. 1992 წლის "ალადინის" პირველი გაგრძელება და "ალადინის" მოტივით შექმნილი ანიმაციური სერიალის პილოტური ეპიზოდი. გამოვიდა 1994 წლის 20 მაისს, რაც მას პირველ ამერიკულ ფილმად ხდის, რომელიც პირდაპირ DVD ფორმატში გამოვიდა . ორიგინალური ფილმის როლების რეპრიზა შეასრულეს გილბერტო გოტფრიდმა, ჯონათან ფრიმანმა, სკოტ ვეინერმა და ლინდა ლარკინმა, ჯეისონ ალექსანდრემ და დენ კასტელანეტა (რობინ უილიამსის ნაცვლად ჯინის როლში) ახალი როლები შეასრულეს. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმმა ძირითადად უარყოფითი შეფასებები მიიღო, გაიყიდა ფილმის 15 მილიონი კოპია, მან შეაგროვა დაახლოებით 300 მილიონი $ 5 მილიონი $-ის ბიუჯეტით, რაც მას ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად სახლის ფორმატში გამოშვებულ ფილმად ჰქმნის.
სიუჟეტი
პირველი ფილმის მსგავსად ფილმის მოქმედების ადგილია გამოგონილი არაბული სამეფო აგრაბა. პირველი ფილმის მოვლენებიდან ერთი წელი გავიდა. ალადინი და აბუ სასახლეში დასახლდნენ პრინცესა ჟასმინთან და მამამისთან, სულთანთან ერთად. ალადინი მაინც თავგადასავლებს დაეძებს, კრიმინალურ დაჯგუფებას ებრძვის და მათ ნაძარცვს აბრუნებს. ამ დროს უდაბნოში იაგო - დატყვევებული ჯაფარის მოსამსახურე - ლამპარიდან გარბის. ის დაიღალა ჯაფარის უმადურობით და არ ანთავისუფლებს მას, იაგო ბრუნდენა სასახლეში ალადინთან დამეგობრების და სასახლეში ცხოვრების გაგრძელების იმედით. ალადინთან და აბუსთან დაპირისპირების დროს, სამივეს თავს ესხმიან ქურდები; იაგო უნებლიედ ალადინის ცხოვრებას გადაარჩენს. მადლობის ნიშნად, ალადინი იაგოს სასახლეში დარჩენას უშვებს და სულთანის დაჯერებასაც ჰპირდება.
ამასობაში ქურდების ლიდერი აბის მალი ჯაფარის ლამპარს პოულობს. ჯაფარისთვის ეს დაბრუნების შანსია - ის აბის მალს მაპიპულირებს და პირველ ორ სურვილს ტყუილად ახარჯინებს, შემდეგ კი ალადინზე შურისძიებაში დახმარებას სთხოვს განსაკუთრებული მესამე სურვილის სანაცვლოდ. აბის მალი თანახმაა, მასაც სურს შურისძიება ალადინზე. სასახლეში კი მსოფლიოში მოგზაურობის შემდეგ ჯინი ბრუნდება. ვახშამზე იაგო ჩნდება, ალადინი არწმუნებს დანარჩენებს მის კეთილ ზრახვებში და იაგოს დროებით ტოვებენ სასახლეში ალადინის ზედამხედველობის ქვეშ. სასახლეში ჯაფარი ჩნდება და იაგოს მანიპულირებს, ის მეგობრებს ატყუებს და ჯაფარის მახეში მიჰყავს. იაგო ათავისუფლებს მეგობრებს და ანადგურებს ჯაფარს ლამპართან ერთად. იაგო სასახლეში რჩება, ალადინი და ჟასმინი კი სამოგზაუროდ მიდიან.
კრიტიკა
ფილმმა უმეტესად ნეგატიური შეფასება მიიღო. ფილმების შეფასების ვებსაიტზე "Rotten Tomatoes" ფილმის რეიტინგია 3.91/10. "Entertainment Weekly"-ს ჟურნალისტმა სტივ დეილმა აღნიშნა, რომ ფილმი "დისნეის სახელს ატარებს და "ალადინის" ფასი ადევს, მაგრამ პირველივე დაბალი ხარისხის კადრიდან ჩანს, რომ ფილმი არ არის თავისი წინამორბედივით კრეატიული და ხარისხიანი, მასში არ იყო ჩადებული იმდენივე დრო, ზრუნვა და სიყვარული".
წყაროები
https://ew.com/article/1994/05/20/return-jafar/
http://www.reelfilm.com/aladdin.htm
https://news.google.com/newspapers?nid=1916&dat=20020217&id=PockAAAAIBAJ&pg=1102,2300694
http://www.ew.com/ew/article/0 302275,00.html
1994 წლის ანიმაციური ფილმები
ვარდისუბნის სამების ეკლესია (თუშიანთ უბანი)

ვარდისუბნის სამების ეკლესია (თუშიანთ უბანი) — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვარდისუბნის თუშიანთ უბანში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის, რიყის ქვითა და აგურით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 1 მეტრამდეა. შესასვლელი მასავლეთითაა. კარი გარედან ჩასმული ყოფილა კედლის საფეხურით შეღრმავებულ არეში. აღმოსავლეთით ღრმა, კუთხეებმომრგვალებული საკურთხეველია, რომლის ჩრდილოეთ კედელში მცირე, ოთკუთხა ნიშაა მოწყობილი.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი კურტანიძე (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)

გიორგი კურტანიძე (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
გიორგი კურტანიძე (დ. 31 მარტი, 1997, გარდაბანი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ახალგაზრდებსა (2017, 66 კგ) და ჭაბუკებს (2013, 54 კგ) შორის ევროპის ჩემპიონატების ვერცხლის პრიზიორი.
ძირითადი შედგები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი კურტანიძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 31 მარტი
დაბადებული 1997
გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
პეტრუცის სახლი

პეტრუცის სახლი — ძველი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.. განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას. სახლი აგებულია 1870 წელს.
მისამართი: ტაგანროგი, ტურგენევის შესახვევი, № 35.
ისტორია
ტაგანროგში, ტურგენევის შესახვევის ნომერ 35-ში მდებარე სახლი აგებულია 1870 წელს. 1880-იანი წლების ბოლომდე სახლი იყო თურქეთის მოქალაქის დიმიტრი კარაუზის პირადი საკუთრება. შემდეგ ამ უძრავი ქონების მესაკუთრე შეიცვალა - იგი გახდა შტაბს-კაპიტანის მეუღლე ანტონინა იაბლონსკაია. 1907 წლის მდგომარეობით სახლში განთავსებულია ტაგანროგის მაღაზიის გამყიდველთა (ნოქრების) პროფესიული საზოგადოება. პეტრუცის სახლის ყოფილი მფლობელი ანტონინა იაბლონსკაია, რომელმაც გაურკვეველი მიზეზით გაყიდა თავისი უძრავი ქონება, კვლავ რჩებოდა აღნიშნულ სახლში და აქ აგრძელებდა თავის დარჩენილ ცხოვრებას.
1910 წელს სახლის მფლობელი გახდა დესპინა პანაგიოტის ასული პეტრუცი. მისი ქმარი ანასტას კონსტანტინეს ძე პეტრუცი იყო შორეული ნაოსნობის გემის შტურმანი. პეტრუცების ოჯახში დაიბადა სამი შვილი: ვასილი, მარია და ევგენია.
1912 წელს ტურგენევის შესახვევის ნომერ 25-ში მდებარე შენობაში მუშაობდა ფეხსაცმლის მკერავი ტ. დ. ფრიზი, ხოლო1941 წლიდან შენობაში განთავსებულია № 20 საბავშვო ბაღი. უცნობია, სადამდე იყო განტავსებული შენობაში საბავშვო ბაღი, მაგრამ 1946 წელს იგი ჯერ კიდევ ფუნქციონირებდა. პირველ ნახევრად სარდაფში ფუქნციონირებდა საძინებლები, მეორეზე განთავსებული იყო კაბინეტები. 2009 წლის იანვრიდან შენობა შედის როსტოვის ოლქის რეგიონალური მნიშვნელობის მქონე ძეგლების სიაში.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
Dizzy, Miss Lizzy

Dizzy, Miss Lizzy
"Dizzy, Miss Lizzy" is a rock and roll song written and recorded by Larry Williams in 1958. Although identified as a "genuine rock & roll classic", it had limited success on the record charts. Seven years later, the Beatles recorded the song, and John Lennon performed it with the Plastic Ono Band in 1969.
Recording
At the end of 1957, Williams scored with one of his biggest hits, "Bony Moronie". On February 19, 1958, he entered the Radio Recorders studio in Hollywood, California, to record a potential follow-up. He was again backed by some well-known session musicians, including René Hall, who is credited as the band leader and with supplying the distinctive guitar riff. However, it is Williams' vocal that makes the song stand out, according to music journalist Gene Sculatti, "at ease with its own intensity [that is] finally out of Richard's shadow." (Little Richard and Williams were both signed to Specialty Records).
Release and charts
Specialty released "Dizzy, Miss Lizzy" in both the 78 rpm and newer 45 rpm record formats. Williams had several completed recordings to choose from for the B-side, but the label decided to go with "Slow Down", a track he had recorded at the same September 11, 1957, session that produced "Bony Moronie". Both sides received notices in Billboard magazine, but only "Dizzy, Miss Lizzy" reached the "Top 100 Sides" chart. It peaked at number 69 during the week ending April 19, 1958. Both songs were included on Williams's first album, the Specialty compilation Here's Larry Williams (1959).
Personnel
Larry Williams – vocals, piano
Earl Palmer – drums
René Hall – guitar
Howard Roberts – guitar
Ted Brinson – bass guitar
Plas Johnson – tenor sax
Jewell Grant – baritone sax
The Beatles rendition
In 1965, the Beatles recorded "Dizzy Miss Lizzy" in response to requests from Capitol Records (their US record label) for new material. The song is included on the UK album Help! and the US album Beatles VI. They recorded it along with another Williams tune, "Bad Boy", on the same day.
Group biographer Ian MacDonald describes the song as "an unprepossessing shambles of ersatz hysteria and jumbled double-tracking". However, AllMusic's Stephen Thomas Erlewine comments "'Dizzy Miss Lizzy' gives John an opportunity to flex his rock & roll muscle."
Lennon later recorded "Dizzy Miss Lizzy" at a performance at the Toronto Rock and Roll Revival on September 13, 1969. The song is included on the Plastic Ono Band album Live Peace in Toronto 1969.
The Beatles personnel
In Revolution in the Head, MacDonald lists the following:
John Lennon – vocal, rhythm guitar, Vox Continental organ
Paul McCartney – bass
George Harrison – double-tracked lead guitar
Ringo Starr – drums, cowbell
References
Songs written by Larry Williams
1958 songs
1958 singles
Larry Williams songs
Dizzy Miss Lizzy
Dizzy Miss Lizzy
Specialty Records singles
მერია

მერია — ადგილობრივი თვითმმართველობის ან ადგილობრივი მმართველობის აღმასრულებელი რგოლი სხვადასხვა ქვეყნების თვითმმართველ ერთეულებში.
საქართველოში თვითმმართველ ერთეულია — მუნიციპალიტეტი, რომელიც არის ორი სახის: თვითმმართველი ქალაქი და თვითმმართველი თემი, და ორივე მათგანს გააჩნია მერია. „ადგილობრივი თვითმმართველობისა შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის მიხედვით მერია არის: „მუნიციპალიტეტის აღმასრულებელი ორგანოსადმი დაქვემდებარებული დაწესებულება, რომელიც უზრუნველყოფს მერის უფლებამოსილების განხორციელებას. მერიას ხელმძღვანელობს მერი. მერია შედგება სტრუქტურული ერთეულებისგან. მერიის სტრუქტურული ერთეული შესაბამისი დებულებით განსაზღვრული უფლებამოსილების ფარგლებში უზრუნველყოფს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს და მერის დავალებების შესრულებას. მერიის სტრუქტურულ ერთეულს შეიძლება ჰქონდეს ქვედანაყოფები, რომლებიც განისაზღვრება მერიის შესაბამისი სტრუქტურული ერთეულის დებულებითა და საშტატო ნუსხით“
საქართველოს ხუთ თვითმმართველ ქალაქში. მერია ასევე ეწოდება თავად იმ შენობას, სადაც მმართველობის ეს ორგანოა განთავსებული.
იხილეთ აგრეთვე
ადგილობრივი თვითმმართველობა
ადგილობრივი მმართველობა
რესურსები ინტერნეტში
ადგილობრივი თვითმმართველობა
Roman Municipality

Roman Municipality is a municipality in Vratsa Province, Bulgaria.
Demography
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
About 4,200 people, or more than 67%, did not state a religion during the 2011 census. The remainder (~33%) is mostly Bulgarian Orthodox (~87%).
References
Municipalities in Vratsa Province
ლესტერ ჩარლზ კინგი

ლესტერ ჩარლზ კინგი (დ. 1907, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 1989, დურბანი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — ინგლისელი გეომორფოლოგი და გეოლოგი. ნატალის უნივერსიტეტის პროფესორი (დურბანი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა). ემიგრირებული იყო ახალ ზელანდიაში, სადაც 1925 წლიდან გახდა მასწავლებელი. 1930-1934 წლებში ახალი ზელანდიის უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციებს გეოლოგიის დარგში. 1935 წლიდან დასახლდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, სადაც ნატალის უნივერსიტეტში გახდა გეოლოგიის ლექტორი. 1950 წლიდან იყო სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სამეფო საზოგადოების წევრი. წამოწია რელიეფის პედიპლენიზაციის თეორია, რომელიც გამოიყენა ცალკეული ტერიტორიების (მათ შორის სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის, ავსტრალიის, ბრაზილიისა და სხვა) გეომორფოლოგიური და აგრეთვე მთლიანობაში დედამიწის ზედაპირის ანალიზისათვის. პედიპლენი დენუდაციური ვაკეა, რომელიც წარმოიქმნება მთიანი ან ბორცვიანი რელიეფის ადგილას, არიდული ან ნახევრად არიდული ჰავის პირობებში ხეობის ღერძიდან ფერდობების პარალელური უკანდახევისა და ცალკეული მოსწორებული უბნების (პედიმენტების) შეერთების შედეგად. 1953 წელს კინგმა განავითარა ზოგადგეომორფოლოგიური კონცეფცია მდინარეთაშორისი რელიეფის განვითარების შესახებ. ლესტერ ჩარლზ კინგი არაერთი ნაშრომის ავტორია. გარდაიცვალა 1989 წლის 1 აპრილს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად.
თხზულებები
South African scenery. A textbook of geomorphology“ (1942, 3 ed., 1963);
The morphology of the Earth, 1962.
სქოლიო
ინგლისელი გეოლოგები
კოკოურევო

კოკოურევო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+248+836+009
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
NGC 923

NGC 923 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1878 წლის 30 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
ღვრიაწყლის პირველი ნამოსახლარი

ღვრიაწყლის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვრიაწყლის ჩრდილოეთით, ერთ კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. ხელოვნურად მოსწორებული ბორცვი დაფარულია ტყით. ეს ადგილი ითვლებოდა წმინდა ადგილად, მოსახლეობა უფრთხილდება და არ კაფავს. ჰუმუსოვანი ფენით დაცული ნამოსახლარის ზედაპირზემიკვლეულია შავად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები. მოპოვებული მასალა დაცულია კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-პედრო-დე-ტიკინის მუნიციპალიტეტი

სან-პედრო-დე-ტიკინის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის მანკო-კაპაკის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 570 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 133 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
I Got Rhythm

I Got Rhythm
„I Got Rhythm“ — ჯორჯ გერშვინის ოცდაათიანი წლების მსოფლიო ჰიტი.
ლირიკის ავტორია აირა გერშვინი. კომპოზიცია პირველად დაიბეჭდა 1930 წელს და დღემდე ერთ-ერთი ყველაზე არანჟირებადი ჯაზის სტანდარტია. მისი ქავერი მრავალმა მუსიკოსმა შექმნა, მათ შორისაა: ოსკარ პიტერსონი,
ელა ფიცჯერალდი და ბარბრა სტრეიზანდი.
სქოლიო
ჯაზის სტანდარტები
კაუტინის პროვინცია

კაუტინის პროვინცია
კაუტინი — პროვინცია ჩილეში, შედის არაუკანიის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ტემუკო. პროვინცია მოიცავს 21 კომუნას.
რესურსები ინტერნეტში
აგრარული რევოლუცია კაუტინში
ოფიციალური საიტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
არაუკანიის რეგიონის პროვინციები
Jinonice (Prague Metro)

Jinonice (Prague Metro)
Jinonice is a Prague Metro station on Line B, located in Jinonice, Prague 5. It was opened on 26 October 1988 as part of the line extension from Smíchovské nádraží to Nové Butovice. General reconstruction took place in 2017.
The station used to be named Švermova, after the journalist and resistance fighter Jan Šverma.
Gallery
References
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1988
1988 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
ლე-მანი (საფეხბურთო კლუბი)

ლე-მანი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი ლე-მანი, არის საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლე-მანიდან, დაარსდა 1903 წელს. კლუბს ყველაზე დიდი მიღწევა ლიგა 2-ის ორჯერ მოგებაა. თავის დროზე კლუბში გამოდიოდა დიდიე დროგბა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბები
ანჰელივკა (დოლინის რაიონი)

ანჰელივკა (დოლინის რაიონი)
ანჰელივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ივანო-ფრანკივსკის ოლქის დოლინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 315 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
დოლინის რაიონის სოფლები
Təzəkənd, Dashkasan

Təzəkənd, Dashkasan
Təzəkənd (also, Tazakend) is a village and municipality in the Dashkasan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 560.
References
Populated places in Dashkasan District
Aius Locutius

Aius Locutius (spoken affirmation) or Aius Loquens (speaking affirmation), was a Roman deity or numen associated with the Gallic invasions of Rome during the early 4th century BC.
According to legend, a Roman plebeian named M. Caedicius heard a supernatural, nocturnal voice that issued from Vesta's sacred grove, at the base of the Palatine hill. It warned him of an imminent Gaulish attack, recommended that the walls of Rome be fortified and instructed him to pass these messages on to the tribune of the plebs, but because of the messenger's humble station, the message was ignored. In consequence, the Gauls entered and burned the city (c. 390 BC). Once the Gauls were repelled, the Senate built a temple and altar (known as Ara Aius Locutius or Ara Saepta) to propitiate the unknown deity who had offered the warning. This was said to have been set up where Caedicius had heard the divine voice. Later Roman historians disputed its exact location and no trace remains of the temple or altar; the latter has been historically misidentified with the Palatine altar inscribed si deus si dea ("whether god or goddess"), in cautious dedication to some unknown deity.
In the broad context of official Roman religion, Aius Locutius is exceptional. Officially, the gods might speak through the cryptic writings and utterances of specialised oracles, or through a complex system of signs in answer to the specific questions of State augurs. They might also grant signs of fortune to their most favoured protégés, or speak privately to them in dreams. Aius Locutius gave clear, urgent instructions of great importance to the State, in a voice "clearer than human", but in everyday Latin, to an ordinary plebeian passer-by. Thereafter, according to Cicero, "having acquired a temple, an altar, and a name, 'Speaker' never spoke again". As a trained augur, Cicero was obliged to successfully identify and expiate any prodigies, including such "divine noise" that might signal imminent disaster or divine discontent. Beard (2012) places Aius Locutius at the "extraordinary limit" of such sounds, for the unequivocal clarity of the warning, and the consequences of its rejection by Roman authorities; a god "defined by his voice alone".
The epithet Locutius was also used to invoke one of the deities concerned with child development.
References
Roman gods
დავით მიქელაძე

დავით მიქელაძე (დ. 1843, კულაში, — გ. 25 ნოემბერი, 1918, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. მას მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს ქართული ჟურნალისტიკისა და საზოგადოების განვითარების ისტორიაში.
ბიოგრაფია
დავით მიქელაძე დაიბადა 1843 წელს სამტრედიის რაიონის სოფელ კულაშში. მამამისი ალექსანდრე იყო თურქეთთან ბრძოლის მონაწილე, რუსეთის გვარდიის ბრძოლის მონაწილე, რუსეთის გვარდიის პოლკოვნიკი, ქუთაისის გუბერნიის თავადაზნაურობის პირველი წინამძღოლი (მარშალი) იყო. 1853 წელს შეიყვანეს ქუთაისის გიმნაზიაში, რომელიც 1863 წელს დაამთავრა. იმავე წელს გაგზავნეს პეტერბურგის უნივერსიტეტში, სადაც 1867 წლამდე დარჩა. 1864 წელს ი. მელიქიშვილთან და ვ. თულაშვილთან ერთად, პეტერბურგში დააარსა სტამბა, სადაც იბეჭდებოდა ქართული ჟურნალ–გაზეთები, წერდა სტატიებს და ლექსებს. 1867 წელს ივანე კერესელიძის „ცისკარში“ ბეჭდავს გონებამახვილურ სატირულ ლექსებს, მონაწილეობას ღებულობს „მამებისა და შვილების ბრძოლაში“, იცავს ახალი თაობის შეხედულებებს. 1870-იან წლებში უმაღლესი განათლების მისაღებად პარიზში გაემგზავრა, სადაც 1873 წლამდე დარჩა. ამ ხნის მანძილზე საქართველოსთან კავშირი არ გაუწყვეტია, კორესპონდენციებს უგზავნიდა „დროებას“. უცხოეთში მყოფი, მოწმე და ერთგვარი მონაწილეც გახდა მსოფლიო–ისტორიული მნიშვნელობის მოვლენებისა, რომელთა ცენტრში იყო პარიზის კომუნა და მისი გამოძახილი. 1886 წლიდან თანამშრომლობდა „ივერიაში“. 1899 წელს აკაკის „კრებულის“ მეორე ნომერში დაიბეჭდა მისი ოთხმოქმედებიანი დრამა „ხაფანგი“. 1900 წლიდან მუშაბდა შავი ქვის მრეწველთა საბჭოში. 1908 წელს თარგმნა და წიგნად გამოსცა ლევ ტოლსტოის ხუთმოქმედებიანი დრამა „მეუფება წყვდიადისა“, რომელიც შემდეგ ქართულ სცენეზე დაიდგა. 1910-1916 წლებში ქუათისის საადგილმამულო ბანკის დირექტრი იყო.
გარდაიცვალა 75 წლის ასაკში 1918 წელს, დაკრძალულია მწვანეყვავილას პანთეონში, ქუთაისში.
რესურსები ინტერნეტში
დავით მიქელაძე
დაბადებული 1843
გარდაცვლილი 25 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1918
ქართველი მწერლები
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
დ
Pedra Bonita

Pedra Bonita is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Zona da Mata and to the microregion of Manhuaçu. As of 2020, the estimated population was 7,128.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ნაურზუმის ნაკრძალი

ნაურზუმის ნაკრძალი — ნაკრძალი ყაზახეთში, 2008 წლიდან შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სარიარკა — ჩრდილოეთ ყაზახეთის სტეპი და ტბის შემადგენლობაში ქორგალჟინის ნაკრძალთან ერთად.
მდებარეობს კოსტანაის ოლქში ყაზახეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. ნაურზუმის ნაკრძალი ჩამოყალიბდა 1931 წელს. 1951 წელს დაიხურა, ხოლო კვლავ აღდგა 1966 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ნაურზუმის ნაკრძალი იუნესკოს საიტზე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
ყაზახეთის ნაკრძალები
ხოჯადოი

ხოჯადოი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 80 კაცი .
სქოლიო
ლერიქის რაიონის სოფლები
მერჩულიულნი

მერჩულიულნი — ქართულ ჰიმნოგრაფიაში დამკვიდრებული ალიტერაციის სახეობა, რომელიც გულისხმობს ძლისპირ-გალობას შორის ალიტერაციულ თანაფარდობას: გალობის ყოველ მუხლში მეორდება ძლისპირის საწყისი ასო, მარცვალი, ან სიტყვა. მერჩულიულნის დამკვიდრებას გიორგი მერჩულეს სახელს უკავშირებენ, მისი უძველესი დადასტურება მიქაელ მოდრეკილის „იადგარში“ (978—988) გვხვდება. მერჩულიულნის ფორმით არის დაწერილი „საგალობელნი აღვსებისანი რვა-ხმანი“ (მიქაელ მოდრეკილის „იადგარი“) და გიორგი მთაწმიდლის „პარაკლიტონში“ (XI საუკუნე, ხელნაწერი A—93) შესული „სამარადისო საგალობელნი რვახმანი“.
ლიტერატურა
ინგოროყვა პ., თხზ., კრ. შვიდ ტომად, ტ. 3, თბ., 1965.
ქართული ჰიმნოგრაფია
Locris

Locris was a region of ancient Greece, the homeland of the Locrians, made up of three distinct districts.
Locrian tribe
The city of Locri in Calabria (Italy), also known in antiquity as "Epizephyrian Locris", was a colony founded by the Locrians in Magna Graecia. There is some disagreement over whether it was those from Opuntian Locris or from Ozolian Locris who were responsible.
Ancient Locris
The territory of the Locrians was divided into three by Doris and Phocis, perhaps due to an early invasion of a contiguous Locrian state. This fact, combined with the region's infertility, meant that the Locrians tended to be dominated by their neighbours, and played little part in Greek history.
To the south-west of Phocis was Ozolian Locris, situated on the north coast of the Gulf of Corinth, between Naupactus and Crisa. The main cities of Ozolian Locris were Amphissa and Naupactus which was its seaport. To the north east of Phocis was Opuntian Locris, named after its main city, Opus. Finally, to the north of Phocis was Epicnemidian Locris, situated near the pass of Thermopylae.
The Opuntian Locris and the Epicnemidian Locris are often regarded as one people, separate in customs and integration to the Hellenic culture from the Ozolian Locris, considered as the less civilised of the two. The territories of the Opuntian Locris and the Epicnemidian Locris were not a continuous unit but were separated from one another by Phocis
Ozolian Locris
The main towns of Ozolian Locris were Amphissa and Naupactus. Today, the area is part of Aetolia-Acarnania and Phocis.
Opuntian Locris
The main towns of Opuntia Locris were Opus and Larymna. Today, Opuntian Locris is part of modern Phthiotis.
Epicnemidian Locris
The main towns of Epicnemidian Locris were Nicaea and Thronium. Today, Epicnemidian Locris is part of modern Phthiotis.
Province
The province of Locris was one of the provinces of the Phthiotis Prefecture. Its capital was the town Atalanti. Its territory corresponded with that of the current municipalities Amfikleia-Elateia, Lokroi, and Kamena Vourla. It was abolished in 2006.
References
External links
Locris ("Plato and His Dialogues" Website)
Phthiotis
Provinces of Greece
ტვიბერის უღელტეხილი

ტვიბერის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, კულაკთაუსა და ბაშილის მწვერვალებს შორის. სიმაღლე 3607 მ. მიდამო აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით, დაფარუილია მყინვარებით. მესტიის მუნიციპალიტეტს აკავშირებს (მდინარე ტვიბერის სათავეებიდან) ყაბარდო-ბალყარეთთან (მდინარე ჩეგემის ხეობით) საჭაპანო გზით.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
Kırköy, Posof

Kırköy, Posof
Kırköy is a village in the Posof District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 40 (2021).
References
Villages in Posof District
ცვერხნებელსკი

ცვერხნებელსკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 322 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (46%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები