PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჩიჩილაკი

ჩიჩილაკი — ხის ფორმის რიტუალური საგანი, მზადდება საახალწლოდ მიკვლევა-მილოცვისათვის. გავრცელებული იყო დასავლეთ საქართველოში. არსებობდა ჩიჩილაკის რამდენიმე ნაირსახეობა, რომელთაგან განსაკუთრებით სრულყოფილი ჩანს გურული კალპიანი ჩიჩილაკი.
ჩიჩილაკს ამზადებდნენ თხილის მსხვილი ჯოხისაგან. ჯოხს ჯერ გაახურებდნენ მეტი დრეკადობისათვის, კანს გააცლიდნენ და მახვილი დანით ბოლოდან წვერისაკენ იწყებდნენ თხელი ბურბუშელების ათლას. ბურბუშელას წვერიდან ერთი გოჯის დაშორებამდე უწყვეტად გაიტანდნენ და ზეაკეცავდნენ. ოსტატი ასობით გრძელ ბურბუშელას აჭრიდა და აკეცავდა. მათ ჩიჩილაკის ან „ბასილას წვერი“ ერქვა. აკეცილ ბურბუშელებს შემდეგ ისევ ღერძზე გადმოფენდნენ და გამოვიდოდა ხის მსგავსი საგანი, რომელსაც ძირზე უმაგრებდნენ სადგარს. ზედა წვეროს ჯვარედინად ჩაჩეხავდნენ და შიგ ჯვრის სახედ ჩასვამდნენ წვერწამახულ ჯოხებს, რომელთა ბოლოებზე ჩამოაცვამდნენ ორ ბროწეულს ან ვაშლს, ორ სფერულ კვერცხს, ე. წ. ყვინჩილებს. ჩიჩილაკზე ჰკიდებდნენ გაპუტულ შაშვს, რომელისაც ფრთისა და ბოლოს ბუმბულს უტოვებდნენ. სამკაულს, ფერად ძაფებს, ფოჩიან კანფეტს. იმერეთში იცოდნენ ჩიჩილაკის ენდროთი შეფერადება.
ჩიჩილაკის ერთ-ერთი ატრიბუტია კალპი. კალპი მარადმწვანე სუროსაგან და წითელმარცვლიანი კურკანტელის ლერწებისაგან მოწნული რგოლია, რომელსაც ჩიჩილაკის ზემოდან ბურბუშელის შეკრების ადგილას დგამდნენ. კალპზე დებდნენ ყველითა და კვერცხით შეზავებულ გულამოჭრილ კვერცხს, ბოკელს, ზემოდან ადგამდნენ ყვინჩილებიან ჯვარს. კალპის დადგმა ჩიჩილაკისთვის აუცილებელი არ იყო. კალპის მსგავსად რაჭაში მზადდებოდა გვერგვი, რომელიც რიტუალში დამოუკიდებლად მონაწილეობდა.
ჩიჩილაკის მსგავსად ხის ტოტების შემკობა და საჩუქრად მირთმევა სცოდნიათ საქართველოს სხვა კუთხეებშიც. ასეთი იყო სახადის განმგებელთათვის, „ბატონებისათვის“ მისართმევი ხე; საჩუქრებითა და ხილით შემკულ ხეს, „მაშხალას“ მიართმევდნენ ხოლმე ხევში ნეფე-დედოფალს. სვანეთში მიცვალებულის სახელზე აკეთებდნენ ე. წ. კამარას, რისთვისაც ზრდადასრულებული, ტანმაღალი ხის წვერს მიწამდე მოხრიდნენ და დაამაგრებდნენ, ხოლო ზედ სხვადასხვა შესაწირავს დაჰკიდებდნენ.
ჩიჩილაკი და სხვა რიტუალური ხეების რწმენა სათავეს იღებს ცხოვრების ხესა და ნაყოფიერებასთან დაკავშირებული იდეებიდან. ანალოგიური რწმენები გავრცელებულია ევროპის მრავალ ხალხში.
ლიტერატურა
ქართული ადათ-წესები
აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი

აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი აზოვში მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქ. აზოვი, მაკაროვსკის ქუჩა № 2.
ისტორია
1993 წელს როსტოვის მიტროპოლიტმა ვლადიმირმა დალოცა როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვში სამწყსოს შექმნა აზოვის ღვთისმშობლის ხატის პატივსაცემად.
ახალი მრევლისთვის საოლცავ სახლად გამოიყო ყოფილი კონოთეატრი „დონი“. კინოთეარს ჩაუტარდა რემონტი და ამის შემდეგ დაიწყო ღვთისმსახურება.
1996 წლიდან ქალაქში დაიწყო სამუშაოები ახალი ტაძრის მშენებლობისათვის. 1998 წელს კი უკვე დაიწყო მისი მშენებლობა. მშენებლობა აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. ეკლესიის მშენებლობა გაჭიანურდა 2005 წლამდე. მშენებლობის დასაჩქარებლად აზოვში შეიქმნა სამეთვალყურეო საბჭო. საბჭოს მუშაობაში მონაწილეობას იღებდნენ აზოვის საქალაქო დუმის დეპუტატები და ქალაქის საწარმოების ხელმძღვანელები. კაზაკების ხელმძღვანელების თხოვნის მიხედვით ტაძარმა მიიღო პოლკის ტაძრის სტატუსი.
2006 წელს მშენებლობა გაგრძელდა. აღმართეს ტაძრის კედლები, დააყენეს გუმბათი. ტაძრის საერთი სიმაღლე გუმბათის ჩათვლით შეადგენდა 30 მეტრს. ტაძარი აშენდა ისე, რომ ერთდროულად შენობაში დაეტიოს 300 ადამიანი.
2007 წლის მარტში ტაძრის სამრეკლოზე დაკიდეს მეტრანახევრიანი ზარი, რომელსაც უწოდეს „თავადი ვლადიმირი“, რომლის საერთო წნაც შეადგენდა 1 270 კილოგრამს. ზარი ჩამოასხეს ქალაქ კამენსკე-ურალსკში და სვერდლოვსკის ოლქის გუბერნატორმა ვ. ფ. ჩუბამ საჩუქრად გადასცა ტაძარს. საღვთო ლიტურგია ტაძარში პირველად გაიმართა 2007 წლის გაზაფხულზე.
2008-2009 წლებში ტაძარში მიმდინარეობდა შიდა სამუშაოები, ტაძარი შეავსეს ახალი ხატებით, მოაწყვეს ტაძრის გარშემო ტერიტორია.
აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძრის წინამძღვარია ალექსანდრ მიროშნიჩენკო.
ლიტერატურა
Арутюнов Г. Б. "Православные храмы Азова. Памятные православные места," в книге Арутюнов Г. Б., Азов – имя знаменитое, Азов: Инф.-издательство Центр "Патарва", 2009.
რესურსები ინტერნეტში
АЗОВСКИЙ ХРАМ АЗОВСКОЙ ИКОНЫ БОЖИЕЙ МАТЕРИ
Полковой храм Азовской иконы Божьей матери . Донской временник.
Азовской иконы Божией Матери. г. Азов.
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
იუნლეს ენციკლოპედია

იუნლეს ენციკლოპედია ანუ იუნლეს დევიზით გამოცემული ენციკლოპედია (ჩინ 永樂大典, იუნლე და დიანი) — ქაღალდისგან დამზადებული ყველაზე დიდი ენციკლოპედია კაცობრიობის ისტორიაში, რომელშიც, ჩინელი მმართველის, იუნლეს, აზრით, უნდა გაშუქებულიყო 1407 წლის მდგომარეობით ჩინელი სწავლულებისთვის ყველა ცნობილი თუ გაგონილი საკითხი.
ენციკლოპედიის შედგენაში ჰანლილის აკადემიის ათასობით მეცნიერი ჩაერთო. ენციკლოპედია 22 877 ხელნაწერ პერგამენტს მოიცავდა, რომლებიც, თავის მხრივ, 11 095 ტომად იყოფოდა. ამ ნაშრომში კონფუციანური ტექსტების ნაწილი და კლასიკოს ავტორთა ნაწარმოებების მთელი ტრაქტატებია შესული.
როგორც ჩანს, არსებობდა იუნლეს ენციკლოპედიის ერთადერთი სრული ეგზემპლარი. ჩვენს დრომდე მხოლოდ 400 ტომმა მოაღწია, რომელთა მეოთხედი ნაწილი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში 1962 გამოსცეს.
იხილეთ აგრეთვე
ენციკლოპედიები ენების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია იუნლე
ჩინური ენციკლოპედიები
ენციკლოპედიები
ჩინური ლიტერატურა
ვენეცია (დიურტიულის რაიონი)

ვენეცია (დიურტიულის რაიონი)
ვენეცია — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (52 %) და ბაშკირები (48 %) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დიურტიულის რაიონის სოფლები
მანანა გორგოშიძე

მანანა გორგოშიძე (დ. 6 დეკემბერი, 1946) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1971–1975 წლებში იყო ხაშურის რაიონის ექიმი–ორდინატორი. 1975–1978 წლებში თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფოს კარდიოლოგიური განყოფილების ექიმი–რეანიმატოლოგი. 1978–1981 წლებში ექიმთა დახელოვნების თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიისა და კარდიოლოგიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1981–1984 წლებში კათედრის ასისტენტი. 1984 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 15 სამეცნიერო ნაშრომის.
1984 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სისხლის შრატის ანტიოქსიდანტური აქტივობა გულის იშემიური დაავადების სხვადასხვა კლინიკური ფორმების დროს.“
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 78
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 6 დეკემბერი
დაბადებული 1946
ქართველი ექიმები
Pontiothauma mirabile

Pontiothauma mirabile is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 136 mm, its diameter 52 mm.
The turreted, fusiform shell is white. The epidermis is more or less assumed. The spire is elongated and acuminate. The shell contains probably 10 whorls with seven whorls remaining. These are convex, slowly and regularly increasing. They contain oblique and flexuous ribs (with their upper part and lower part fading away) and strong and close spiral lirae. The body whorl is somewhat swollen. The aperture is elongate and measures about half the length of the shell. The siphonal canal is short. The columella is nearly straight. The outer lip is not incrassate and shows a wide, but not deep, sinus at the suture. It is prominent and arcuate in the middle.
Distribution
This marine species occurs in the Bay of Bengal.
References
External links
mirabile
Gastropods described in 1895
თამაზ კოსტავა

თამაზ კოსტავა (დ. 29 თებერვალი, 1956, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა ქუთაისის „ტორპედოს“, თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ბრინჯაოს პრიზიორი (1981), საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1979) და ფინალისტი (1980), ევროპის თასების მფლობელთა თასის (1981) მფლობელი თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1981), ღირსების ორდენის კავალერი.
კარიერა
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1971 წელს ქუთაისში მწვრთნელ კარლო ხურციძესთან.
1973–1976 წლებში იცავდა ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას, რომლის შემადგენლობაში პირველი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 106 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.
1977 წლიდან თბილისის „დინამოს“ რიგებშია. ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა იმავე წლის 6 აპრილს.
1983 წლიდან კვლავ ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას იცავს. საფეხბურთო კარიერას 1984 წელს ამავე კლუბში ასრულებს.
თამაზ კოსტავამ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 102 მატჩი (1 გოლი), ხოლო საკავშირო თასის გათამაშების 14 მატჩი ჩაატარა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 17 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან ექვსი — თასების მფლობელთა თასის, ათი — უეფა-ს თასის და ერთიც — ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში. აღსანიშნავია, რომ მან ყველა ეს შეხვედრა შეუცვლელად ითამაშა.
სანაკრებო კარიერა
1978 წლის ნოემბერში სამი მატჩი ითამაშა და ერთი გოლი გაიტანა საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში იაპონიის ნაკრების წინააღმდეგ.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1978
ვიცე-ჩემპიონი: 1977
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1981
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1979
ფინალისტი: 1980
ევროპის თასების მფლობელთა თასი
თასის მფლობელი: 1981
ინდივიდუალური
№1: 1978
№2: 1977
საინტერესო ფაქტები
ორჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — თამაზ კოსტავას საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
ლიტერატურა
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
თამაზ კოსტავა — ქართული სპორტი
თამაზ კოსტავა — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი
თამაზ კოსტავა — თბილისის „დინამოს“ ოფიციალური საიტი
თამაზ კოსტავა — rusteam.permian.ru
თამაზ კოსტავა — klisf.net
თამაზ კოსტავა — footballfacts.ru
კომენტარები
სქოლიო
დაბადებული 1956
დაბადებული 29 თებერვალი
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
ქუთაისში დაბადებულები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
გრიგიშკესი

გრიგიშკესი — ქალაქი ლიეტუვაში, ვილნიუსის თვითმმართველობის ტერიტორიაზე; ჩვეულებრივ ითვლება ვილნიუსის გარეუბნად.
ლიეტუვის ქალაქები
პურვოკერტო

პურვოკერტო — ქალაქი ინდონეზიაში, კუნძულ იავაზე, ცენტრალური იავის პროვინციის ბანიუმასის სარეგენტოს დედაქალაქი. 2005 წელს მისი მოსახლეობა 249 705 ადამიანს შეადგენდა.
პურვოკერტო მდებარეობს სლამეტის მთის სიახლოვეს,
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ბანიუმასის სარეგენტოს ოფიციალური საიტი
IndonesiaLogue Travel Guide
Universitas Jenderal Soedirman
Universitas Muhammadiyah Purwokerto
ინდონეზიის ქალაქები
ეპოსი

ეპოსი (ბერძნ. epos — სიტყვა, თხრობა) — სინამდვილის ასახვა თხრობითი გზით, ავტორი უმეტესწილად არ ფიგურირებს. ადამიანისა და მისი ცხოვრების ასახვის ტიპის ეპოსი იყო პროზაულ და პოეტურ ფორმებად: დიდი, საშუალო და მცირე. დასავლეთის კულტურაში ეპოსის უძველესი და უთვალსაჩინოესი ნიმუშებია ილიადა, ოდისეა და ნიბელუნგენიადა, ხოლო აღმოსავლეთში — მაჰაბჰარატა, რამაიანა და შაჰნამე.
ეპოსის ჟანრებია: ეპოპეა, სიმღერა (ხალხური ეპოსი), მოთხრობა, რომანი, პოემა, ბალადა, ნოველა, იგავ-არაკი, ეტიუდი, ესე.
მხატვრულ-დოკუმენტური ჟანრები: მემუარი, დღიური, ავტობიოგრაფია, ბიოგრაფია, მოგზაურობა, ნარკვევი, საგმირო ეპოსი.
ზეპირი ეპოსი და მსოფლიო ხალხთა ეპოსი
პირველი ეპიკური ნაწარმოებები დაკავშირებულია წერა-კითხვამდელ საზოგადოებებთან და ზეპირ პოეტურ ტრადიციებთან. ამ ტრადიციებში პოეზია გადაეცემა მსმენელებსა და ერთი შემსრულებლიდან მეორეს წმინდა ზეპირი ფორმით. მსოფლიო ხალხურ ეპოსს განეკუთვნება ნაწარმოებები, რომელიც ლიტერატურულ შედევრებს არ წარმოადგენენ, თუმცა მსოფლიო ხალხთა კულტურის შემადგენელი ნაწილია. ისინი თავდაპირველად ზეპირ ლიტერატურას წარმოადგენდნენ, ხოლო მოგვიანებით კი ჩაიწერა ერთი ან რამდენიმე ავტორის მიერ.
ეპოსი მწიგნობარ საზოგადოებებში
მწიგნობარ საზოგადოებაში ხშირად იყენებდნენ ეპოსის ფორმატს და ადრეული დღემდე მოღწეული ევროპული მაგალითია ვერგილიუსის „ენეიდა“, რომელშიც ჰომეროსის თხრობის სტილია განმეორებული. აღმოსავლეთში დაწერილი ეპოსის კარგი მაგალითია ფირდოუსის „შაჰნამე“, სპარსეთში.
მნიშვნელოვანი ეპიკური პოემები
ძვ. წ. მე-20 საუკუნე: გილგამეშის ეპოსი (შუმერული მითოლოგია)
ძვ. წ. მე-19 საუკუნე: რამაიანა (ჰინდური მითოლოგია)
ძვ. წ. 1316: მაჰაბჰარატა (ჰინდური მითოლოგია)
ძვ. წ. მე-8 საუკუნე:
ჰომეროსის ილიადა (ბერძნული მითოლოგია)
ჰომეროსის ოდისეა (ბერძნული მითოლოგია)
შრომები და დღეები ჰესიოდე (ბერძნული მითოლოგია)
თეოგონია ჰესიოდე (ბერძნული მითოლოგია)
ქალის კატალოგი ჰესიოდე (ბერძნული მითოლოგია)
ჰერაკლეს ფარი ჰესიოდე (ბერძნული მითოლოგია)
ძვ. წ. მე-3 საუკუნე: არგონავტიკა აპოლონიოს როდოსელი
ძვ. წ. 1-ლი საუკუნე:
ვირგილიუსის ენეიდა
ტაინ ბო კუალინგე (ირლანდიური მითოლოგია)
მე-10 საუკუნე:
ფირდოუსის შაჰნამე
ბჰაგავატა პურანა (სანსკრიტი „უფლის ნაამბობი“)
მე-11 საუკუნე:
დიგენის აკრიტას (ბიზანტიური ეპიკური პოემა)
როლანდის სიმღერა
მეფე გესარის ეპოსი (ტიბეტი, მე-11 საუკუნეში დაიწერა ადრეული წყაროებიდან)
მე-12 საუკუნე: შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსანი
მე-13 საუკუნე: ნიბელუნგენლიდი (გერმანიკული მითოლოგია)
ლიტერატურა
Jan de Vries: Heroic Song and Heroic Legend ISBN 0-405-10566-5
Cornel Heinsdorff: Christus, Nikodemus und die Samaritanerin bei Juvencus. Mit einem Anhang zur lateinischen Evangelienvorlage, Untersuchungen zur antiken Literatur und Geschichte 67, Berlin/New York 2003, ISBN 3-11-017851-6
Fallon, Oliver. Bhatti’s Poem: The Death of Rávana (Bhaṭṭikāvya). New York 2009: Clay Sanskrit Library, . ISBN 978-0-8147-2778-2, ISBN 0-8147-2778-6
შეცდომა (ქართული ტელესერიალი)

შეცდომა (ქართული ტელესერიალი)
„შეცდომა“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი დრამატული სერიალი, რომელიც TV 11-მა გადაიღო 2014 წელს. სერიალი 1 სეზონს და 4 სერიას მოიცავს. სერიალის სერიები 5 წუთისგან შედგება.
სიუჟეტი
ნოდარი არის კომპანიის თანამშრომელი და წარმატებული მამაკაცი, ერთ დღეს ის გაიცნობს 22 წლის გოგონას და ცოლს მასთან უღალატებს, სახლში დაბრუნებისას კი აღმოაჩენს, რომ ეს გოგო მისი შვილის შეყვარებულია, გოგონა ნოდარს ურეკავს ვალების გამო იძულებული ხდება ფული გამოსძალოს ტყუილით და მისი ტყუპისცალი დის ნინოს სახელი გამოიყენოს, ნოდარი კი მას ჩუმად აედევნება მაგრამ არ იცის, რომ ეკას ტყუპისცალი და ჰყავს და სადარბაზოსთან კამათი მოუვათ, ნოდარი შემთხვევით ხელს ჰკრავს და გოგონა მოკვდება, ნოდარი კი გაიქცევა, აღელვებული სახლში დაბრუნდა და ნინოს ტყუპისცალი და დახვდება მისი შვილი ყველაფერს უამბობს ის კი განერვიულდება, ნინოს სახელით დაბრუნებული ეკა კი შურს იძიებს თავისი დის გამო და ნოდარს საწამლავს დაალევინებს.
მონაწილეობენ
ეპიზოდურ როლებში
დათო ველიჯანაშვილი - ნოდარის თანამშრომელი
დავით გაჩეჩილაძე - ნოდარის თანამშრომელი
რესურსები ინტერნეტში
შეცდომა პრომო
შეცდომა Youtube
სერიალი - შეცდომა - პრომო 02
სერიალი - შეცდომა - პრომო 03
სერიალი - შეცდომა - პრომო 04
სერიალი - შეცდომა - 1 სერია
სერიალი - შეცდომა - 2 სერია
სერიალი - შეცდომა - 3 სერია
სერიალი - შეცდომა - 4 სერია
ქართული ტელესერიალები
2014 წლის ქართული ტელესერიალები
XQuery

XQuery (XML Query) — მოთხოვნათა და ფუნქციური პროგრამირების ენა, რომელიც განკუთვნილია XML, JSON, ჩვეულებრივი ტექსტის ან სხვა დომენ-სპეციფიკური ფორმატის სტრუქტურირებულ და არასტრუქტურირებულ მონაცემებთან სამუშაოდ. ენის შემუშავებას ხელმძღვანელობს W3C-ს შემადგენლობაში შემავალი „XML Query სამუშაო ჯგუფი“. შემუშავების პროცესი მჭიდრო კავშირშია XSLT-ის შემმუშავბელ ჯგუფთან XSL Working Group; ეს ორი ჯგუფი ერთობლივად პასუხისმგებელია XPath-ზე, რომელიც XQuery-ს ნაწილია.
2007 წლის 23 იანვარს XQuery 1.0-მა მოიპოვა W3C Recommendation სტატუსი; 2014 წლის 8 აპრილს იგივე სტატუსი მოიპოვა XQuery 3.0-მა, ხოლო 2017 წლის 21 მარტს W3C Recommendation სტატუსი მოიპოვა XQuery 3.1-მა.
სქოლიო
ფუნქციური ენები
Antimachus

Antimachus of Colophon, or of Claros, was a Greek poet and grammarian, who flourished about 400 BC.
Life
Scarcely anything is known of his life. The Suda claims that he was a pupil of the poets Panyassis and Stesimbrotus.
Work
His poetical efforts were not generally appreciated, although he received encouragement from his younger contemporary Plato (Plutarch, Lysander, 18). The emperor Hadrian, however, would later consider him superior to Homer.
His chief works were: an epic Thebaid, an account of the expedition of the Seven against Thebes and the war of the Epigoni; and an elegiac poem Lyde, so called from the poet's mistress, for whose death he endeavoured to find consolation telling stories from mythology of heroic disasters (Plutarch, Consul, ad Apoll. 9; Athenaeus xiii. 597).
Antimachus was the founder of "learned" epic poetry, and the forerunner of the Alexandrian school, whose critics allotted him the next place to Homer. He also prepared a critical recension of the Homeric poems.
He is to be distinguished from Antimachus of Teos, a much earlier poet to whom the lost Cyclic epic Epigoni was apparently ascribed (though the attribution may result from confusion).
Bibliography
Fragments, ed. Stoll (1845); Bergk
Poetae Lyrici Graeci (1882); Kinkel
Fragmenta epicorum Graecorum (1877). 20th century ed: V.J. Matthews
Antimachus of Colophon, text and commentary (Leiden : Brill, 1996)
References
Attribution:
External links
Antimachi colophonii reliquias, Henr. Guil. Stoll (ed.), Dillenburgi apud ed. Pagenstecher, 1845.
Poetae Lyrici Graeci. Recensuit Theodorus Bergk. Editionis quartae. Vol. 2. Lipsiae in aedibus B. G. Teubneri, 1882, pagg. 289-94.
Epicorum graecorum fragmenta, Godofredus Kinkel (ed.), vol. 1, Lipsiae in aedibus B. G. Teubneri, pagg. 273-75.
Scholarly Bibliography for Antimachus, at A Hellenistic Bibliography, by Martine Cuypers
Ancient Greek grammarians
Ancient Greek poets
Ancient Greek epic poets
Ancient Greek elegiac poets
4th-century BC poets
Ancient Colophonians
Year of birth unknown
Year of death unknown
Dorymyrmex fusculus

Dorymyrmex fusculus is a species of ant in the genus Dorymyrmex. Described by Santschi in 1922, the species is endemic to Argentina.
References
Dorymyrmex
Hymenoptera of South America
Insects described in 1922
ალირზალი

ალირზალი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 006 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
ჩილეს გეოგრაფია

ჩილეს გეოგრაფია
ჩილე — სახელმწიფო სამხრეთ ამერიკაში, უკავია გრძელი ვიწრო ზოლი წყნარი ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ, ატაკამას უდაბნოდან (17° ს. გ.) ფროუორდამდე (54° ს. გ.). ჩილეს ეკუთვნის ასევე ცეცხლოვანი მიწის არქიპელაგი (რომლის ყველაზე დიდ კუნძულს იყოფს არგენტინასთან), ხუან-ფერნანდესის არქიპელაგი, აღდგომის კუნძული და ვულკანური კუნძული სალა-ი-გომესი. ჩილე ასევე პრეტენზიას აცხადებს ანტარქტიკის ტერიტორიის გარკვეულ ნაწილზე.
ტერიტორია
ჩილეს ფართობია (აღდგომის კუნძულისა და ანტარქტიკის ჩილეს სექტორის გარდა) — 756 950 კმ², საიდანაც წყალია— 8150 კმ². აღდგომის კუნძულების ფართობია — 163,6 კმ², ჩილეს ანტარქტიკული სექტორისა — დაახლოებით 1,25 მლნ. კმ².
სანაპირო ზოლის სიგრძეა 6435 კმ, სახმელეთო საზღვარი უდრის — 6171 კმ (არგენტინა — 5150 კმ, ბოლივია — 861 კმ, პერუ — 160 კმ).
რელიეფი
ჩილე მდებარეობს ანდების სამხრეთ ნაწილში. ჩილეს უმაღლესი მწვერვალია მთა ოხოს-დელ-სალადო (6880 მ). ჩილე სეისმურად აქტიურ ზონაში მდებარეობს. 1960 წლის 22 მაისს ჩილეში მოხდა მსოფლიოს ისტორიაში ყველაზე ძლიერი მიწისძვრა, რომლის სიმძლავრე 9,5 მაგნიტუდას შეადგენდა.
ბუნებრივი რესურსები
ჩილეში მდებარეობს ნიტრატების ერთ–ერთი მსხვილი საბადო მსოფლიოში. მოიპოვებენ ასევე სპილენძს, რკინის მადანს, მარგანეცს, ვერცხლისწყალს, თუთიას, ნავთობს და ნახშირს.
ტბები
ჩილეს ტბების სია:
ბუენოს-აირესის ტბა
ვილიარიკა
ლიანკიუე
პუეირედონი
სან-მარტინის ტბა
ფანიანო
კლიმატი
ჩილეს ტერიტორიაზე ჩრდილოეთით გავრცელებულია ტროპიკული კლიმატის ტიპი, სამხრეთით გადადის ზომიერად ოკეანურში, ხოლო ანტარქტიკულ სექტორში სუბანტარქტიკული და ანტარქტიკული ტიპებია გავრცელებული.
ჩილეს სანაპირო საკმაოდ ცივია, რაც გამოწვეულია ჰუმბოლდტის ცივი დინების გამო, რომელიც წარმოადგენს დასავლეთის ქარების დინების ტოტს, აღნიშნული დინება კლიმატზე გავლენას ახდენს გალაპაგოსის არქიპელაგზე, რომელიც თითქმის ეკვატორთან მდებარეობს.
ჩილეს ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს უდაბნო ატაკამა — მსოფლიოში ყველაზე უნალექო ტერიტორია, სადაც წვიმა რამდენიმე ათეულ წელიწადში ერთხელ მოდის. სამხრეთით ნალექების რაოდენობა წელიწადში 2300 მმ აღწევს (ვალდივია და კუნძული ჩილოე).
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს კუნძულების სია
ჩილეს ვულკანების სია
ჩილეს მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ჩილე
ჩილე
მაგადეევო (ბაშკირეთი)

მაგადეევო (ბაშკირეთი)
მაგადეევო — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება ბაინაზაროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 44 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 104 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 319 ადამიანი.
სქოლიო
ბურზიანის რაიონის სოფლები
რძიანა

რძიანა (Euphorbia) — მცენარეთა გვარი რძიანასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახები და ბუჩქებია (სუკულენტები, კერძოდ კაქტუსისებრნი), იშვიათად — ხისებრი ფორმებია ან ერთწლოვანები.
შეიცავენ რძეწვენს (აქედან სახელწოდება). 2 ათასამდე სახეობა გავრცელებულია უმთავრესად ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ზომიერ სარტყელში.
საქართველოში გვხვდება 45 სახეობა მათ შორის 3 საქართველოს ენდემია. ბევრი სახეობის რძეწვენი შხამიანია, მდიდარია ფისით; თესლი ზეთს შეიცავს. ზოგიერთი რძიანა სარეველაა, ზოგი — დეკორატიული.
გალერეა
ლიტერატურა
რძიანასებრნი
ბონიტუ (მატუ-გროსუ-დუ-სული)

ბონიტუ (მატუ-გროსუ-დუ-სული)
ბონიტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 315 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოდოკენის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 587 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.97 კმ²-ზე. ფართობი 4 934 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
Formica smaragdina

Formica smaragdina — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Dərvişlər

Dərvişlər (also, Darvishlyar and Dervishlyar) is a village and municipality in the Sharur District of Nakhchivan Autonomous Republic, Azerbaijan. It is located 5 km in the south from the district center, on the bank of the Arpachay River, on the Sharur plain. Its population is busy with grain-growing, vine-growing, foddering, tobacco-growing and animal husbandry. There are secondary school, library, club and a medical center in the village. It has a population of 568.
Etymology
It is an Ethno-toponymy. The settlement was founded by the settling of the generation of Dervishes in here. Dərvişlər means (Dervishes).
References
Populated places in Sharur District
Trujillo Province, Peru

Trujillo Province, Peru
Trujillo Province is one of twelve provinces in La Libertad Region in Peru.
Boundaries
It borders to the north with the Ascope Province, to the east with the Otuzco Province, to the south with the Virú Province, and to the west with the Pacific Ocean.
Political division
The province has an area of and is divided into eleven districts. Nine of these are part of Trujillo's city metropolitan area. The districts of the province are:
Trujillo
El Porvenir
Florencia de Mora
Huanchaco
La Esperanza
Laredo
Moche
Poroto
Salaverry
Simbal
Víctor Larco Herrera
Capital
The capital of the province is the city of Trujillo, the third largest in the country.
Population by districts
The next table shows the population by districts and some complementary data.
See also
Trujillo city
Víctor Larco city
Virú Province
Ascope Province
Otuzco Province
Trujillo metropolitan area
References
External links
Location of Trujillo city, the capital of the province (Wikimapia)
Provinces of the La Libertad Region