PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Andriy Bobliakh

Andriy Bobliakh
Andriy Rostyslavovych Bobliakh (born 5 March 1985) is a Ukrainian comedian and politician currently serving as a People's Deputy of Ukraine representing Ukraine's 145th electoral district as a member of Servant of the People since 2019.
Early life and career
Andriy Rostyslavovych Bobliakh was born on 5 March 1985 in the town of Karmėlava, in Lithuania. In 1987, his family moved to the village of , in Ukraine's western Rivne Oblast. He is a graduate of the , specialising in applied mathematics.
In 2013, Bobliakh moved to Poltava. Here, he became a comedian, participating in multiple television shows and founding the Manhattan Kids comedy club, as well as the Poltava Student Comedy Club, Poltava School Comedy Club, and Doubleyou studio, the latter of which was a merger of the Manhattan and SMT comedy studios.
Political career
In the 2012 Ukrainian parliamentary election, Bobliakh was an unsuccessful candidate for People's Deputy of Ukraine, placed 149th on the party list of the Socialist Party of Ukraine.
Bobliakh was a Servant of the People candidate for People's Deputy of Ukraine in the 2019 Ukrainian parliamentary election, contesting the election in Ukraine's 145th electoral district. At the time of the election, he was an independent. This time, he was successfully elected, defeating incumbent (running as an independent, formerly a member of Svoboda) with 49.16% of the vote. Bublyk, by comparison, garnered only 9.86% of the vote.
In the Verkhovna Rada (Ukraine's national parliament), Bobliakh joined the Servant of the People faction, the Verkhovna Rada Committee on Humanitarian and Informational Policy, and the inter-factional association Blockchain4Ukraine. Since July 2020, he has also been chairman of the Poltava regional committee of Servant of the People. Bobliakh was criticised by anti-corruption non-governmental organisation Chesno for his 2022 vote in favour of urban planning reform for reconstruction following the 2022 Russian invasion of Ukraine, which Chesno claimed was in the interests of construction companies rather than the people of Ukraine.
References
1985 births
Living people
Ninth convocation members of the Verkhovna Rada
People from Kaunas District Municipality
Servant of the People (political party) politicians
Brazil at the 1936 Summer Olympics

Brazil at the 1936 Summer Olympics
Brazil competed at the 1936 Summer Olympics in Berlin, Germany. 73 competitors, 67 men and 6 women, took part in 37 events in 9 sports.
Athletics
Sílvio Magalhães Padilha (flagbearer, and future COB president).
Men
Track & road events
Field events
Basketball
Men's tournament
First round
Second round
Second consolation round
Third round
Cycling
Three cyclists, all male, represented Brazil in 1936.
Road
Fencing
Six fencers, five men and one woman, represented Brazil in 1936.
Men
Ranks given are within the pool.
Women
Ranks given are within the pool.
Modern pentathlon
Three male pentathletes represented Brazil in 1936.
Men
Rowing
Brazil had 22 male rowers participate in six out of seven rowing events in 1936.
Sailing
Open
Shooting
Four shooters represented Brazil in 1936.
Men
Swimming
Men
Women
References
External links
Official Olympic Reports
Brazilian Olympic Committee
Duarte, Marcelo. O Guia dos Curiosos: Jogos Olímpicos.
Nations at the 1936 Summer Olympics
1936
1936 in Brazilian sport
შვეგლერშტრასე (ვენის მეტრო)

შვეგლერშტრასე (ვენის მეტრო)
შვეგლერშტრასე — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1994 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ვენის მეტროსადგურები
ოტო ფრაიზინგელი

ოტო ფრაიზინგელი (დ. 1111 შემდეგ — გ. 22 სექტემბერი, 1158, მორიმონი, ბურგუნდია) — გერმანელი შუა საუკუნეების ისტორიკოსი. ფრაიზინგის (ბავარია) მონასტრის ეპისკოპოსი (1138 წლიდან). იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსას ბიძა. მონაწილეობდა მეორე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში (1147–1149). 1143–1146 წლებში დაწერა „ქრონიკა“, რომელშიც აღწერა მსოფლიოს ისტორია (1146 წლამდე). ავგუსტინე ნეტარის შემდეგ პირველი შეეცადა ფილოსოფიურად გაეაზრებინა მსოფლიოს ისტორიის მსვლელობა.
ოტო ფრაიზინგელს აქვს ვრცელი ცნობა აღმოსავლეთში მცხოვრებ ძლევამოსილ ქრისტიან მეფე-მღვდელმთავარ იოანეზე, რომლის პროტოტიპებად დავით აღმაშენებელსა და დემეტრე I-ს თვლიან.
იხილეთ აგრეთვე
იოანე პრესბიტერი
ლიტერატურა
ბადრიძე შ., ჯვაროსნული თქმულება დავით აღმაშენებელსა და დემეტრე I-ზე, თსუ-ს შრომები, 1968, ტ. 125
გერმანელი ისტორიკოსები
გარდაცვლილი 22 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1158
ქაღალდის ტყვია (ტელესერიალი)

ქაღალდის ტყვია (ტელესერიალი)
ქაღალდის ტყვია — ქართული მძაფრ-სიუჟეტიანი დრამა სერიალი, რომელიც ტელეკომპანია რუსთავი 2-მა გადაიღო 2007 წელს.
გადაღება
სერიალის გადაღება ძირითადად მიმდინარეობდა თბილისში. ძირითადი ლოკაციები: კაფე დუბლინი, კაფე პროფილი, ღამის კლუბი ნაით ოფისი, საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტი. სერიალში გამოყენებულია ფილმების: მცველი, პროფესიონალი, ინდიანა ჯონსი, გიორგი სააკაძე, ქორწილი და ქართული მხატვრული ფილმის უდიპლომო სასიძოს კადრები.
მთავარ როლებში
როლებში
საბავშვო როლები
ეპიზოდურ როლებში
თენგო ჩერქეზიშვილი
ლაშა რამიშვილი
დათო ოდიაშვილი
ვახტანგ კობაიძე
ირაკლი კაკაბაძე
ანდრო ჭიჭინაძე
ბესო ნასყიდაშვილი
შემოქმედებითი ჯგუფი
ირაკლი ივანიშვილი - ხმის რეჟისორი
მამუკა ტყეშელაშვილი - მხატვრული განათება
მალხაზ დათუკიშვილი - მხატვარი
გიორგი ნავროზაშვილი - მხატვარი
ნიკოლოზ კობალავა - მხატვარი
სალომე სხირტლაძე - კოსიუმების მხატვარი
მზია კენჭიაშვილი - მხატვარი-გრიმიორი
ვალერი ოდიკაძე - მონტაჟი
გოგა ხაინდრავა (უმცროსი) - ოპერატორი
ლელი მიმინოშვილი - რეჟისორის ასისტენტი
მარინა ბახტაძე - რეჟისორის ასისტენტი
თამარ შავგულიძე - რეჟისორის ასისტენტი
დიმიტრი ჭუმბურიძე -რეჟისორის ასისტენტი
ვანო თვაური - ოპერატორის ასისტენტი
ვაჟა აფრასიძე - გამნათებელი
ჯაბა კლდიაშვილი - გამნათებელი
ნიკოლოზ თაბუკაშვილი - გამნათებელი
სანდრო დევდარიანი - გამნათებელი
ბიძინა ჩხაიძე - გამნათებელი
დავით სიხარულიძე - ხმის რეჟისორის ასისტენტი
გიორგი გოგოლაძე - ხმის რეჟისორის ასისტენტი
აკაკი მიქაძე - ხმის რეჟისორის ასისტენტი
ლევან იაშვილი - ხმის რეჟისორის ასისტენტი
გიორგი ხარებაშვილი - ხმის რეჟისორის ასისტენტი
ლილი დადიანი - კოსტუმების მხატვრის ასისტენტი
ნანა ჭილაძე - კოსტუმების მხატვრის ასისტენტი
ლიზა ლორთქიფანიძე - ფოტოგრაფი
შალვა ლომსაძე - კომპიუტერული გრაფიკა
ალექსანდრე კიზაკიანი - კომპიუტერული გრაფიკა
დავით მამარდაშვილი - კომპიუტერული გრაფიკა
ლევან ამაშუკელი - ფერი კორექცია
ირაკლი სოლომანაშვილი - რედაქტორი
ბესო გიორგაძე - ადმინისტრაცია
ლიკა ხომერიკი - ადმინისტრაცია
ვანო კერესელიძე - ადმინისტრაცია
შალვა შუბლაძე - ადმინისტრაცია
ბახვა აბრამიშვილი - ადმინისტრაცია
დავით აბრამიშვილი - ადმინისტრაცია
ლევან რეხვიაშვილი - ადმინისტრაცია
სოსო ცუცუნაშვილი - მძღოლი
ჯასიმ ატაშოვი - მძღოლი
ვანო ჭინჭარაძე - მძღოლი
დავით გოგილაშვილი - მძღოლი
გუჯა ბაიაშვილი - მძღოლი
გია ჩაღრმელაშვილი - მძღოლი
დავით ლობჟანიძე - მძღოლი
მიხო დევდარიანი - ფილმზე მუშაობდნენ
ბაჩო ფირცხალაიშვილი - ფილმზე მუშაობდნენ
ნინო ჩიქოვანი - ფილმზე მუშაობდნენ
სანდრო ჯაფარიძე - ფილმზე მუშაობდნენ
ლაშა ჩხიკვიშვილი - ფილმზე მუშაობდნენ
მაქსიმ მაისეევი - ფილმზე მუშაობდნენ
მაია კანკავა - ფილმზე მუშაობდნენ
გოგა პიპინაშვილი - ტექსტის მთხრობელი
აკა მორჩილაძე - ორიგინალური იდეის ავტორი
ქართული ტელესერიალები
2007 წლის ქართული ტელესერიალები
რუსთავი 2
Itapiranga, Santa Catarina

Itapiranga, Santa Catarina
Itapiranga is the westernmost municipality in the Brazilian state of Santa Catarina.
Minority language
Itapiranga was initially settled around 1920 by German speakers from what was known in German as the Altkolonie, or the eastern region of Rio Grande do Sul where immigrants from the Hunsrück and other regions of Germany had started to establish themselves starting in 1824. Therefore, the primary language in this area was Riograndenser Hunsrückisch for many years; however, since the 1960s the Portuguese language, Brazil's national language, has gained preference amongst most inhabitants. Itapiranga shares a similar history with many towns in the northwest of Rio Grande do Sul, where the same migratory patterns occurred. In the recent years there is an increasing effort to preserve the local minority Brazil's minority languages.
The Brazilian linguist Cléo Vilson Altenhofen was born and grew up in Harmonia, Rio Grande do Sul; he is a native speaker of Riograndenser Hunsrückisch. As such, he co-wrote together with linguist Jaqueline Frey, also a native speaker of this dialect and a native to Itapirange, Santa Catarina, and he personally delivered a historic speech before congress in Brasília, revindicating better minority language public policies for the country. Here is a section of that original text: In mein Gemeind in Itapiranga, Santa Catarina, hott’s eenfach net die Chance gebb, in de Schul Deitsch se lenne - ich menne hiemit Hochdeitsch ... (Translation: In my community in Itapiranga, Santa Catarina, there was no opportunity to learn German - by that I mean High German).
Notable people
Marciel Rodger Back, footballer
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
Populated places established in 1953
Daphnella stiphra

Daphnella stiphra — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია — ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ საღოლაშენის ცენტრში, საავტომობილო გზის პირას, ამაღლებულ ბექობზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით, გადაკეთებულია XIX საუკუნეში. გაირჩევა ორი ძირითადი სამშენებლო ფენა. ადრეულს მიეკუთვნება ეკლესიის გეგმა და კედლების ქვედა ნაწილები, რომლებიც ნაგები ყოფილა უხეშად ნატეხი, პირგათლილი მოზრდილი ლოდებით. შეკეთების დროს საშენ მასალად გამოყენებულია აგური, ნატეხი და რიყის ქვა. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს – სამხრეთით და დასავლეთით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო სარკმელია. ეკლესიას სამხრეთით თავიდანვე ჰქონია მინაშენი. მის სამხრეთ ფასადის დასავლეთ მონაკვეთში გაჭრილი ფართო კარი ეკლესიის თავდაპირველი შესასვლელი იყო. კარის საპირეები ამოყვანილია თლილი ქვით (XIX საუკუნე). ორფერდა ფრონტზე ნახევარწრიული დეკორატიული თაღია. სამხრეთ-დასავლეთით, ეკლესიასა და მინაშენებს შორის შექმნილ კუთხეში, ჩაშენებულია მკლავი (XIX საუკუნე), რომელიც ეკლესიას ღიად უკავშირდებოდა. იგი გადახურულია ორფერდა მაღალი სახურავით. ეკლესია გადახურულია კრამიტით.
ეკლესიის დასავლეთ კარზე XIX საუკუნეში, მიშენებულია თლილი ქვით ნაგები მასიური სათავსი (4.1X3.1 მეტრი), რომლის სამხრეთის შესასვლელი ნახევარწრიული თაღითა და სხვა დეკორატიული ელემენტებით საზეიმოდ მორთულ პორტალს წარმოადგენს. სათავსზე დგას სამრეკლოს ფონჩატური, ოთხბოძიანი, ყოველმხრივ ღია თაღით. მას ნახევარსფერული გუმბათი და კონუსური სახურავი აქვს.
ეკლესიაში დაცული იყო ოქრომჭედლობის თვალსაჩინო ნიმუში საღოლაშენის ლორფინები (XI საუკუნის დასაწყისი). ინახება საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ. 1990
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
Breaffy

Breaffy, officially Breaghwy, is a village in County Mayo, Ireland. It is 3.7km southeast of Castlebar, the county town.
Village
The Shamrock Bar, a small pub, is located next to St. Aloysius' Roman Catholic Church, which was built in 1978 replacing a 19th-century church. St. John's National School is opposite and is composed of the original school building from 1890, now used as a community centre, and a modern school building that has been developed since the 1990s and has 308 pupils. The four star Breaffy House Hotel is located in a wooded area to the side of the village. The hotel was previously the home to the Browne family, the landlords of the area until the mid-20th century.
The village also features a 19th-century post office and schoolteachers residence, both of which are now disused. Breaffy also has a Gaelic Athletic Association pitch. The Breaffy GAA teams are the Mayo County "A" minor Champions and County under-21 B Champions.
People
Thomas Mullen, Fianna Fáil Teachta Dála (TD) for the Dublin County constituency from 1938 to 1943.
Eugene Mullen, Fianna Fáil TD for the Mayo South constituency from June to September 1927.
Aidan O'Shea, Gaelic footballer for Breaffy GAA and Mayo GAA.
Seamus O'Shea, Gaelic footballer for Breaffy GAA and Mayo GAA.
Rob Hennelly, Gaelic footballer for Breaffy GAA and Mayo GAA.
Patrick Anthony Ludden, prelate.
See also
List of towns and villages in Ireland
References
External links
"The Brownes Of Breaffy" by Brian Hoban
St. John's National School Website (archived)
Breaffy GAA Club
Castlebar
Towns and villages in County Mayo
მასისეის რაიონი

მასისეის რაიონი — რაიონი პერუში, უკაიალის რეგიონის კორონელ-პორტილიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 789 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14 102 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უკაიალის რეგიონის რაიონები
კორონელ-პორტილიოს პროვინციის რაიონები
ქალაბაღი

ქალაბაღი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 727 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
სან-ლუის-დე-ლუკმის რაიონი

სან-ლუის-დე-ლუკმის რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 119 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 109.74 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
კუტერვოს პროვინციის რაიონები
სერჯო ბრიო

სერჯო ბრიო (დ. 19 აგვისტო, 1956, ლეჩე, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „ლეჩეს“, „პისტოიეზეს“ და „იუვენტუსის“ ღირსებას. იტალიის ოთხგზის ჩემპიონი და იტალიის თასის სამგზის მფლობელი, თასების მფლობელთა თასისა (1984) და უეფა-ს სუპერთასის მფლობელი (1984), ევროპის ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1985) და ფინალისტი (1983), საკონტინენტთაშორისო თასისა (1985) და უეფა-ს თასის (1990) მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. ფეხბურთის ისტორიაში იგი ერთ-ერთია იმ ექვსი ფეხბურთელიდან, რომელთაც ევროპული კლუბებისთვის არსებული ყველა ოფიციალური საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირი აქვთ მოგებული.
კარიერა
სერჯო ბრიოს საფეხბურთო კარიერის დასაწყისი მშობლიური ქალაქის, იმავე სახელწოდების საფეხბურთო კლუბ „ლეჩეს“ უკავშირდება.
„ლეჩეს“ შემდეგ იგი „იუვენტუსში“ გადადის, თუმცა ძირითად შემადგენლობაში ადგილის დამკვიდრებას ვერ ახერხებს და 1975–1978 წლებში იჯარით „პისტოიეზეს“ რიგებში აგრძელებს თამაშს.
1978 წლიდან „იუვენტუსში“ ბრუნდება, სადაც კარიერის დასასრულამდე თამაშობს. სწორედ ამ კლუბის სახელს უკავშირდება მისი გამორჩეული საფეხბურთო კარიერა, რომლის განმავლობაშიც თანაგუნდელებთან ერთად ყველა ეროვნულ და საერთაშორისო საფეხბურთო ტიტულს ისაკუთრებს.
წლების განმავლობაში იგი კლუბის ყველა დროის უდიდესი მცველების — გაეტანო შირეას, კლაუდიო ჯენტილეს და ანტონიო კაბრინის მხარდამხარ იცავდა „იუვენტუსის“ ღირსებას და მის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად ითვლებოდა. თორმეტი სეზონის მანძილზე სერჯო ბრიომ ტურინელთა მაისურით 378 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 24 ბურთი გაიტანა.
სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1991–1994 წლებში იყო „იუვენტუსის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე, 1995–1996 წლებში კი „კალიარის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე. 2003–2004 წლებში ბელგიური საფეხბურთო კლუბის „მონსის“ მთავარ მწვრთნელად მუშაობდა.
მიღწევები
საკლუბო
იუვენტუსი
სერია A: 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1985–86
იტალიის თასი: 1978–79, 1982–83, 1989–90
თასების მფლობელთა თასი: 1983–84
უეფა-ს სუპერთასი: 1984
ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1984–85
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1985
უეფა-ს თასი: 1989–90
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სერჯო ბრიო — Calcio.com
სერჯო ბრიო — Footballdatabase.eu
სერჯო ბრიო — Transfermarkt
სერჯო ბრიო — Weltfussball.de
სქოლიო
დაბადებული 1956
დაბადებული 19 აგვისტო
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
ლეჩეს ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
სერია A-ს მწვრთნელები
პირთეთრა

პირთეთრა — ყვავილოვან მცენარეთა გვარი მიხაკისებრთა ოჯახისა. უმთავრესად ერთ ან მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეებია. აქვთ ვიწრო ფოთლები და თეთრი ყვავილები. პირთეთრას 100-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში (ავსტრალიის გარდა).
საქართველოში ცნობილია 25 სახეობა. სახეობათა მეტი წილი იზრდება უმთავრესად ალპურ და სუბნივალურ სარტყელში. ზოგჯერ ზღვის დონიდან 4000 მ-მდეც აღწევს. საქართველოს ენდემი ფართოდ არის გავრცელებული თბილისის მიდამოებში; მთელი მცენარე დაფარულია თეთრქეჩისები ბეწვით. დეკორატიულია.
ლიტერატურა
მიხაკისებრნი
Taynaq

Taynaq (also, Taynag and Taynakh) is a village and municipality in the Aghjabadi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 810.
References
Populated places in Aghjabadi District
ტაკანორი ნაგასე

ტაკანორი ნაგასე (დ. 14 ოქტომბერი, 1993) — იაპონელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს -81კგ წონით კატეგორიაში. 2016 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე მოახერხა ოქროს მედლის მოპოვება. 2015 წელს მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
JudoInside
სქოლიო
იაპონელი ძიუდოისტები
Lihula

Lihula is a town in Lääneranna Parish, Pärnu County, Estonia.
Lihula castle
The castle of Lihula was first mentioned in 1211, but it appears the site was used as a fortress since the Iron Age. In 1220, a Swedish army started constructing a castle here, but were defeated by Estonian forces on 8 August 1220, in the Battle of Lihula.
In 1238, however, the bishop of Saare-Lääne constructed a crusader fortress at the site, in cooperation with the Teutonic Order. This attempt was more successful and the castle became one of the residences of the bishop. The Teutonic Order also used the castle as a centre of their commandry between 1241 and 1477. In 1560, the estate was reportedly granted to alderman Gerdt Bellingshausen by Duke Magnus of Holstein.
In the course of the Livonian War, the castle was destroyed.
Lihula Manor
Despite the fact that the castle was destroyed during the Livonian War, a new manorial estate grew up right next to the original location thereafter. In the 1630s, it was recorded as the property of the Swedish general Åke Tott. The manor stayed in the Tott family until 1684, after which it belonged to various aristocratic families. The present neoclassicist manor house was built in the early 19th century.
Episcopal See
From 1211, it was the see of the Roman Catholic Diocese of Leal (also known as bishopric of Estonia), which was however suppressed as such in 1235, to establish on the same territory the Diocese of Dorpat, a prince-bishopric, which lasted till 1558, falling victim to the Reformation.
Lihula Monument
For a short period there was a monument in Lihula, honoring those Estonian soldiers who fought in the Wehrmacht against the Soviet Union during World War II.
By the order of prime minister Juhan Parts, the authorities removed the monument and as of June 2007, it stands in the Museum of Fight for Estonia's Freedom in Tallinn.
Gallery
See also
Pärnu County
Matsalu National Park
Monument of Lihula
References
External links
Lihula castle and manor at Estonian Manors Portal
Cities and towns in Estonia
Former municipalities of Estonia
Kreis Wiek
Qobu

Qobu is a village and municipality in the Absheron District of Azerbaijan. It has a population of 7,997.
References
Populated places in Absheron District
კასტინი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)

კასტინი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)
კასტინი – წმინდანი, ბიზანტიის ეპისკოპოსი მესამე საუკუნის 30-იან წლებში. იგი ეპისკოპოსი იყო 7 წლის მანძილზე 230-237 წწ. კასტინი წარმოშობით რომიდან იყო, ეკავა სენატორის თანამდებობა და არ ყოფილა ქრისტიანი. მომავალი არქიეპისკოპოსი ქრისტიანობაზე მოაქცია არგიროპოლის ეპისკოპოსმა კირილემ, რის შემდეგაც მან თავისი ცხოვრება მთლიანად ეკლესიას მიუძღვნა. შეასრულა რა წმინდა ეფემიას სურვილი, ბიზანტიუმში ააგო პირველი ეკლესია. ბერძენი ეკლესიის ისტორიკოსი ნიკიფორე კალისტოსი მას კონსტანტინს უწოდებს.
მისი მემკვიდრე გახდა ევგენი I. მოხსენიების დღეა ახალი სტილით 7 თებერვალი.
ბიზანტიის ეპისკოპოსები
III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მაქსიმილიან I (ბავარიის კურფიურსტი)

მაქსიმილიან I (ბავარიის კურფიურსტი)
მაქსიმილიან I (დ. 17 აპრილი, 1573 — გ. 27 სექტემბერი, 1651) — ბავარიის ჰერცოგი 1587 წლიდან, პფალცის კურფიურსტი 1623—1648 წლებში, ბავარიის კურფიურსტი 1648 წლიდან.
ბიოგრაფია
ჰერცოგ ვილჰელმ V-ის ვაჟი. აღიზარდა იეზუიტების მიერ, ღრმა სიძულვილით იყო გამსჭვალული პროტესტანტიზმის მიმართ. 1597 წელს მამამ მას მმართველობა გადასცა. მაქსიმილიან I შეეცადა წესრიგი დაემყარებინა საკმაოდ გაუმართავ საქმეებში. მან განახორციელა რეფორმები მმართველობაში, სასამართლოსა და ჯარში. განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია ფინანსებს, მნიშვნელოვნად გაზარდა მთავრის ძალაუფლება.
ლიტერატურა
Вольф, «Geschichte M.'s I und seiner Zeit» (продолженная Брейером, Мюнх., 1807-11);
Аретин, «Geschichte M’s» (т. 1, Пассау, 1842);
Шрейбер, «M. I» (Мюнхен, 1868);
Стиве, «Das kirchliche Polizeiregiment unter M. I» (там же, 1876); *Стиве, «Der Ursprung des dreissigjährigen Krieges» (1 кн., там же, 1875);
Стиве, «Kurfürst M.» (там же, 1882); «Die Politik Bayerns 1591—1607» (там же, 1878-83, т. 4 и 5); «Briefe und Akten zur Geschichte des dreissigjährigen Krieges».
ბავარიის ჰერცოგები
ბავარიის კურფიურსტები
ვიტელსბახები
ოცდაათწლიანი ომი
პფალცის კურფიურსტები
დაბადებული 17 აპრილი
დაბადებული 1573
გარდაცვლილი 27 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1651
ვლადიმერ მაგნიცკი

ვლადიმერ მაგნიცკი
ვლადიმერ ალექსანდრეს ძე მაგნიცკი (დ. 30 მაისი [ ძვ. სტ. 12 ივნისი ] , 1915, პენზა, რუსეთი — გ. 16 ოქტომბერი, 2005, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსი გეოფიზიკოსი. სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1979 წ., წევრ-კორესპონდენტი 1964 წ.). სკკპ-ის წევრი 1962 წლიდან. 1940 წელს დაამთავრა მოსკოვის გეოდეზიური, აეროფოტოაგეგმვისა და კარტოგრაფიის ინჟინერთა ინსტიტუტი. 1940-1954 წლებში ასწავლიდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტეში. 1960 წლიდან ფიზიკის ფაკულტეტის გეოფიზიკის განყოფილების კათედრის გამგეა. 1979 წლიდან მოღვაწეობდა დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში (დედამიწის ბირთვის ფიზიკისა და პლანეტის კათედრის ხელმძღვანელი). 1971-1975 წლებში სეისმოლოგიისა და დედამიწის ბირთვის ფიზიკის საერთაშორისო ასოციაციის პრეზიდენტი.
ვლადიმერ მაგნიცკი მეცნიერების რამდენიმე დარგში მოღვაწეობდა, მათ შორის იყო: დედამიწის სიღრმული ფიზიკა, ტექტონოფიზიკა და გეოდინამიკა. დედამიწის ბირთვის შესწავლის მიზნით თეორიული ფიზიკის მეთოდების გამოყენებით შექმნა დედამიწის მყარი ფიზიკის სამეცნიერო სკოლა. გრავიმეტრიული მონაცემების ხარჯზე შემოგვთავაზა ანომალიური სხეულების მასისა და კოორდინატების დაფიქსირების მეთოდი. დაადგინა დედამიწის ბირთვის სიმყარისა და დრეკადობის განაწილება დედამიწის ნივთიერების მდგომარეობის ანგარიშის თვალსაზრისით. ახსნა მანტიის ზედაპირული ფენების ბუნება. 1974 წელს შემოგვთავაზა რეპერული წერტილების მეთოდი ბირთვებში ტემპერატურის განაწილების შესასწავლად.
1976 წელს მიენიჭა ოტო შმიდტის პრემია მონოგრაფიისათვის „დედამიწის შინაგანი აგებულება და ფიზიკა“.
თხზულებები
Основы физики Земли, М., 1953;
Внутреннее строение и физика Земли, М., 1965.
რესურსები ინტერნეტში
ვლადიმერ მაგნიცკი — სამთო ენციკლოპედია
ვლადიმერ მაგნიცკი — დიდი ბიოგრაფიული ენციკლოპედია
ვლადიმერ მაგნიცკი
სქოლიო
რუსი გეოფიზიკოსები
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 2005
ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
ჩეკურაანთგორი

ჩეკურაანთგორი (ძვ. სახელწოდება — ჩეკურაანთ-კარი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ალოტი, ბოკონი, ევჟენტი, ველები, ძირხვნიანი) მდებარეობს სიონის წყალსაცავის დასავლეთით, ზღვის დონიდან 1240 მეტრზე, თიანეთიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა თიანეთის სადაბო საბჭოში.
სახელწოდება
კავკასიის ერთვერსიან რუკაზე ჩეკურაანთგორი დატანიალია სოფელი ჩეკურაანთ კარის სახელწოდებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 52 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Fragile (Yes-ის ალბომი)

Fragile (Yes-ის ალბომი)
Fragile — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1971 წელს. ეს იყო კოლექტივის პირველი ალბომი, რომლის ჩაწერაში რიკ უეიკმენი მონაწილეობდა, ტონი კეის წასვლის შემდეგ. Fragile უფრო გვიან გამოვიდა შტატებში, მაგრამ ბილბორდის 200 საუკეთესო ალბომის ჩარტში 46 კვირის განმავლობაში #4 ადგილი ეკავა. ინგლისში მას ასევე მნიშვნელოვანი წარმატება ხვდა წილად, ჩარტში #7 ადგილის სახით.
სიმღერების სია
ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
Yes-ის ალბომები
1971 წლის ალბომები
Atlantic Records-ის ალბომები
ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
ალბომები ედი ოფორდის პროდიუსერობით
de:Fragile
es:Fragile
nl:Fragile
ru:Fragile