PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ადური

ადური — მდინარე საფრანგეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მიედინება ზემო პირენეების, ატლანტური პირენეების, ლანდის და ჟერის დეპარტამენტების ტერიტორიებზე. მდინარე სანაოსნოა ქალაქ სენ-სევერამდე, მაგრამ თავისი სატრანსპორტო არტერიის დანიშნულება დაკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
Commission Européenne—Natura 2000: Cartographie du Barthes de l'Adour
საფრანგეთის მდინარეები
ჯულია ენდრიუსი

ჯულია ენდრიუსი (დ. 1 ოქტომბერი, 1935) — ბრიტანელი მსახიობი, მოცეკვავე და მომღერალი. იგი ცნობილი გახდა თავისი სიმბოლური როლებიდან 1965 წელს გამოსულ ფილმ „მერი პოპინს“-სა და 1966 წელს გამოსულ „ხმა მუსიკისა“-ში. ამ ფილმების შემდეგ იგი გახდა უფრო მდიდარი და შეინარჩუნა კარიერა როგორც მომღერალმა და საესტრადო არტისტმა.
მოკლე ბიოგრაფია
ჯულია ენდრიუსი დაიბადა 1935 წლის 1 ოქტომბერს სურეიში, ინგლისში. იგი იზრდებოდა რთულ პირობებში, როდესაც ის იყო პატარა, მისი მშობლები გაშორდნენ და მას თავიდან ზრდიდა მამამისი, მაგრამ შემდეგ გადავიდა დედასთან(ბარბარა) და მის მამინაცვალთან, ტედ ენდრიუსთან. მისი ყველაზე ადრინდელი მოგონებაა საჰაერო თავდასხმა თავშესაფარზე. ის ამბობდა რომ, საჰაერო თავდასხმისას მამამისმა და მან დაიწყეს სიმღერა ყველაზე მაღალ ოქტავებზე რაც შეეძლოთ. ამ პერიოდში მისმა მშობლებმა პირველად გაიგეს მისი შესანიშნავი ხმა და გადაწყვიტეს, რომ უფრო განევითარებინათ ეს ტალანტი მასში. მის მასწავლებლებს შორის ყველაზე ცნობილი სოპრანო და ხმის ინსტრუქტორი იყო მადეინ ლილიან სტილს-ალენი. ანდრიუსმა მოგვიანებით გამოააშკარავა, რომ მადეინ ლილიანმა მასზე უზარმაზარი გავლენა მოახდინა. ანდრიუსი ამბობდა, რომ ნათესაური კავშირი იგივეა რაც კავშირი დედასა და შვილს შორის.
ჯულია ენდრიუსმა პირველი სამსახიობო გამოცდილება მიიღო 1945 წელს, 10 წლის ასაკში. მან პირველად დედასთან და მამინაცვალთან ერთად იმღერა სცენაზე. მას ახსოვდა მისი პირველი ნაბიჯები, როდესაც მივიდა მიკროფონთან. 1947 წლის 22 ოქტომბერს მან პირველად იმღერა მარტომ სცენაზე. ის ასრულებდა „Je Suis Titania“-ს მიგნონის არიიდან. ამ არიის ყველაზე ძნელი ნაწილის სახელწოდება იყო „Starlight Roof“-ი. შემდეგ წელს, როდესაც იგი იყო 13 წლის, გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მსახიობი, რომელმაც განსხვავებულად შეასრულა სამეფოდან ნაბრძანები წარმოდგენა. 1950-1952 წლებში გახსნა ახალბედა სატელევიზიო პროგრამა. ის იყო „Educating Archie“ ტელეშოუს ძირითადი ნაწილი. 1983 წელს იგი გახდა მესამე ოსკარის მფლობელი ნომინაციაში „Victor/Victoria“-ს ფილმის საუკეთესო მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
Top 100 Famous Women
Julie Andrews: Prim and Improper
Official site for The Very Fairy Princess by Julie Andrews and Emma Walton Hamilton
ბრიტანელი მსახიობები
ბრიტანელი მომღერლები
დაბადებული 1935
XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
დაბადებული 1 ოქტომბერი
პონტუ-დუს-ვოლანტისი

პონტუ-დუს-ვოლანტისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 345 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.36 კმ²-ზე. ფართობი 1 212 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
იკორთა (ერედვის მუნიციპალიტეტი)

იკორთა (ერედვის მუნიციპალიტეტი)
იკორთა — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, არცევის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს ორბოძალის მთის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1000 მეტრი. ცხინვალიდან 35 კილომეტრი.
ისტორია
ფეოდალურ ხანაში იკორთა იყო ქსნის ერისთავთა ერთ-ერთი რეზიდენცია შიდა ქართლში. 1732 წელს იკორთასთან ბრძოლაში მოიგერიეს ლეკი ფეოდალების თავდასხმა. 1736 წელს ქსნის ერისთავი შანშე ირანს განუდგა და იკორთის ციხეში გამაგრდა. ქართველთა ლაშქარმა დაამარცხა მტერი, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ იგი დაეუფლა ციხეს. სოფლის განაპირას მდებარეობს იკორთის ტაძარი. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
არცევის თემის სოფლები
Camponotus maculatus sylvaticomaculatus

Camponotus maculatus sylvaticomaculatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ელდარ რიაზანოვი

ელდარ რიაზანოვი
ელდარ ალექსანდრეს ძე რიაზანოვი (დ. 18 ნოემბერი, 1927 — გ. 30 ნოემბერი, 2015) — საბჭოთა და რუსი კინორეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი და პოეტი, სსრკ სახალხო არტისტი (1984). 1950 წელს დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. მუშაობდა დოკუმენტური ფილმების ცენტრალურ სტუდიაში, შემდეგ — „მოსფილმში“. ძირითადად დგამს კომედიებს. ამ ჟანრის პირველი ფილმია „საკარნავალო ღამე“ (1956). ავტორია მოთხრობებისა და სცენარებისა, რომელთა მიხედვით შექმნა ფილმები: „უფრთხილდი ავტომობილს“ (1966), „წარმატების ზიგზაგი“ (1968), „იტალიელების არაჩვეულებრივი თავგადასავალი რუსეთში“ (1973). 1962 წელს შექმნა ჰეროიკული კომედია „ჰუსარული ბალადა“. სახელი მოიხვეჭა აგრეთვე ფილმებით: ბედის ირონია, ანუ გაამოთ (1975), „სამსახურებრივი რომანი“ (1977) „ავტოფარეხი“ (1979), „აღთქმული ზეცა“ (1993). მისი ბოლო ნამუშევრებია: „საძინებლის გასაღები“ (2003) „ანდერსონი: სიცოცხლე უსიყვარულოდ“ (2006) „საკარნავალო ღამე 2 ან 50 წლის შემდეგ“ (2006) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
რუსული მოყვარულთა გვერდი
რუსი კინორეჟისორები
დაბადებული 18 ნოემბერი
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2015
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
სეი სიონაგონი

სეი სიონაგონი (დ. 965 — გ. 1017) — იაპონელი მწერალი ქალი და დედოფალ სადაკოს სეფექალი. ცხოვრობდა ძველი იაპონიის დედაქალაქში ჰეიანში (კიოტო), ჰეიანის პერიოდი.
სეი სიონაგონის ნამდვილი სახელი უცნობია. ძველი იაპონური ტრადიციის მიხედვით სასახლის კართან დაახლოებულ დიდებულებს უწოდებდნენ სახელს, რომელიც მათი წარმომავლობისა და თანამდებობის კომბინაციას წარმოადგენდა. სეი (清) უნდა მომდინარეობდეს კიოჰარას ოჯახიდან, ხოლო სიონაგონი — საიმპერატორო კარზე თანამდებობის სახელიდან (清原). უცნობია მისი რომელი ნათესავიფლობდა ამ თანამდებობას. სავარაუდოდ მისი ნამდვილი სახელი უნდა იყოს კიოჰარა ნაგიკო (清原 諾子).
ბიოგრაფია
იდუმალებითაა მოცული სეი სიონაგონის ბიოგრაფია, თუმცა „სასთუმლის წიგნიდან“ შეგვიძლია შევიტყოთ, რომ იგი სწავლულისა და განთქმული პოეტის კიოჰარა ნო მოტოსუკეს ქალიშვილი ყოფილა. მისი ბაბუა კიოჰარა ნო ფუკაიაბუ ასევე ცნობილი პოეტი ყოფილა.
981 წელს 16 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა საშუალო ჩინის მოხელეს ტაჩიბანა ნორიმიცუს და ვაჟიშვილი შეეძინა. მას ჰყავდა ქალიშვილიც მეორე ქორწინებიდან. მისი მეორე ქმარი იყო ფუჯივარა-მუნეიო. ოცდაშვიდი წლის ასაკში, როდესაც უკვე ქმართან გაყრილილ იყო, იგი გახდა დედოფალ სადაკოს სეფექალი და იმპერატორ იჩიჯოს კარზე მსახურობდა. 18 წლის ულამაზესი დედოფალი სადაკო მისი ანგელოზი და უახლესი მეგობარი გახდა.
სეი სიონაგონს სახელი მოუხვეჭა მისმა ჩანაწერებმა (306 ჩანაწერი), რომელიც „სასთუმლის წიგნის“ სახელითაა ცნობილი (枕草子 მაკურა ნო სოში). წიგნი მოიცავს 986 წელიდან 1000 წლამდე პერიოდს. ეს არის სასახლის კარის ყოფითი სცენების, თავშესაქცევი ამბების, დღესასწაულების, ჭორების, ლექსების, ბუნების სურათების, დაკვირვებების, ფიქრებისა და სევდების კრებული. სეი სიონაგონი ეხება ყველაფერს, რაც მისი დროსათვის საინტერესო იყო, მათ შორის, დედოფლის ამბებსა და პრობლემებს. 1000 წლის მიწურულს დედოფალი სადაკო მშობიარობისას გარდაიცვალა და სეი სიონაგონმა იაპონიის იმპერატორის სასახლე დატოვა. უცნობია 1000 წლის შემდეგ რას საქმიანობდა სეი სიონაგონი. სწავლულების აზრით 1001-1010 წლებში მან თავის ჩანაწერებს თავი მოუყარა და დასრულებული მხატვრული ნაწარმოების სახე მისცა.
ერთ-ერთი გადმოცემის თანახმად სიცოცხლის უკანასკნელი წლები სიღარიბეში გაუტარებია, რაც სადაოა და მისი მეტოქეების მიერ გავრცელებული ჭორი უნდა იყოს. უცნობია სად არის დაკრძალული სეი სიონაგონი, თუმცა რამდენიმე პროვინცია იჩემებს მის საფლავს.
საინტერესო ფაქტები
ცნობილია, რომ სეი სიონაგონი დაპირისპირებული ყოფილა მწერალ სეფექალთან მურასაკი შიკიბუსთან , რომელიც მსახურობდა დედოფალ შოშისთან. მურასაკი შიკიბუს კალამს ეკუთვნის „ამბავი უფლისწული გენჯისა“ და „მურასაკი შიკიბუს დღიურები“, სადაც სეი სიონაგონის შესახებაც ვკითხულობთ.
სეი სიონაგონის „სასთუმლის წიგნი“ გახდა ინგლისელი რეჟისორის პეტერ გრინევეის შთაგონების წყარო, რომელმაც 1996 წელს გადაიღო ფილმი სასთუმლის წიგნი. სეი სიონაგონის პროტოტიპის ნაგიკოს როლი შეასრულა ვივიან ვუმ.
სეი სიონაგონის პატივსაცემად მისი სახელი ეწოდა კრატერს პლანეტა მერკურიზე.
სეი სიონაგონის ნაწარმოებს ქართველი მკითხველი იცნობს „მარტოობის ჟამს ჩანაწერების“ სახელით (რუსულიდან ქართულად თარგმნა ჯუმბერ თითმერიამ, «საბჭოთა საქართველო» 1983 წელი).
სქოლიო
იაპონელი მწერლები
მწერალი ქალები
დაბადებული 965
გარდაცვლილი 1017
X საუკუნის იაპონელი პოეტები
X საუკუნის ქალი მწერლები
XI საუკუნის იაპონელი პოეტები
XI საუკუნის ქალი მწერლები
იაპონელი ქალი ესეისტები
იაპონელი ქალი პოეტები
ქალი მემუარისტები
ემსის უკაზი

ემსის უკაზი (რუს.: Эмский указ; უკრ.: Емський указ) — რუსეთის ცარი ალექსანდრე II-ის საიდუმლო განკარგულება გამოცემული 1876 წელს, რომლითაც ის უკრაინული ენის (ე.წ. მცირე რუსული დიალექტი) გამოყენებას კრძალავდა ბეჭდვაში, ძველი დოკუმენტების გადაბეჭდვის გამონაკლისით. უკაზით ასევე აიკრძალა უკრაინული პუბლიკაციების იმპორტი და უკრაინულად სპექტაკლების დადგმა ან ლექციების წაკითხვა. უკაზს სახელი გერმანიის ქალაქ ბად ემსის დაერქვა, სადაც მას მეფემ ხელი მოაწერა.
უკრაინის ისტორია
უკრაინული ენა
Transmission IV

Transmission IV — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს მეოთხე და უკანასკნელი დისკი სერიიდან Transmission, რომელიც ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ სპეციალურ სერვისზე ხელმომწერთათვის. მასში შეტანილია კომპოზიციის „Moonloop“ სრული ვერსია, რომელიც შემოკლებული სახით მოხვდა 1995 წლის ალბომში The Sky Moves Sideways.
2006 წლის გამოცემა წარმოადგენს ფან-კლუბისთვის გამოცემული ვარიანტის სრულ ასლს, რომელიც 2001 წელს 500 ასლის ოდენობით დაიბეჭდა. ხელახალი გამოცემის რემასტერინგის ავტორია სტივენ უილსონი.
სიმღერების სია
პერსონალი
კოლინ ედვინი – ბას-გიტარა
კრის მეიტლენდი – დასარტყმელი საკრავები
სტივენ უილსონი - გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, სემპლერი
მოწვეული მუსიკოსები
მარკუს ბატლერი - ჰარმონიკა
რიკ ედვარდსი - პერკუსია
სქოლიოს სია
Porcupine Tree-ს ალბომები
2001 წლის ალბომები
მოისეი კასიანიკი

მოისეი კასიანიკი
მოისეი დავითის ძე კასიანიკი (დ. 10 სექტემბერი, 1910, ნოვოჟიტომირი, ახლანდ. უკრაინა — გ. 31 დეკემბერი, 1988, ლენინგრადი) — უკრაინული წარმოშობის საბჭოთა სპორტსმენი (ძალოსნობა). 1938 წლიდან ცხოვრობდა საქართველოში. საბჭოთა კავშირის ხუთგზის ჩემპიონი (1936, 1937, 1943, 1944, 1946). დამყარებული აქვს საბჭოთა კავშირის 24 რეკორდი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1943), საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი (1956), საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი (1960). საპატიო ნიშნის ორდენის კავალერი (1957).
ძირითადი შედეგები
რეკორდები
მოისეი კასიანიკმა თავისი პირველი არაოფიციალური მსოფლიო რეკორდი 1936 წელს რჟევში დაამყარა, თუმცა იმ დროს იგი ჯერ კიდევ უკრაინაში ცხოვრობდა, 1938 წლიდან კი საქართველოში გადმოსახლდა. მას შემდეგ ასეთი მიღწევით 1939 წლამდე კასიანიკმა 56 კგ, შემდგომ კი 60 კგ წონით კატეგორიაში საერთო ჯამში ათჯერ გამოიჩინა თავი ლენინგრადში, დნეპროპეტროვსკში, ერევანში, ტაშკენტში, ბაქოში, მოსკოვსა და თბილისში.
იმ ხანად საბჭოთა კავშირი არც ძალოსნობისა და კულტურიზმის საერთაშორისო ფედერაციის წევრი იყო, როგორც მას 1968 წლამდე ძალოსნობის საერთაშორისო ფედერაციას მოიხსენიებდნენ. ამიტომ, კასიანიკის ფენომენალური შედეგები სამჭიდსა თუ ცალკეულ დისციპლინებში მსოფლიო რეკორდებად არ უღიარებიათ. მართალია, საბჭოთა კავშირი ამ ორგანიზაციაში 1946 წლიდან გაწევრიანდა და კასიანიკიც ჯერ კიდევ ფიცარნაგზე იდგა, — საკავშირო ჩემპიონატებშიც იმარჯვებდა, მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე პრიზიორიც გახდა (1946) და ევროპისაც (1947), მაგრამ ძალოსანს სარეკორდო წონები იმ დროისთვის უკვე აღარ ემორჩილებოდა.
ქვემოთ მოყვანილია მოისეი კასიანიკის მიერ დამყარებული რეკორდები:
1936: რჟევი. 56 კგ. წ. კატ. აკვრა — 113 (არაოფოციალური)
1936: ლენინგრადი. 56 კგ. სამჭიდი — 277,5 (არაოფოციალური)
1937: თბილისი. 56 კგ. ატაცი — 88,5 (არაოფოციალური)
1937: თბილისი. 56 კგ.. სამჭიდი — 280 (არაოფოციალური)
1937: დნეპროპეტროვსკი. 56კგ. სამჭიდი — 282,5 (არაოფოციალური)
1938: ერევანი. (არაოფოციალური)
1938: ტაშკენტი. 60 კგ. წ. კატ. ატაცი — 98 (არაოფოციალური)
1938: ბაქო. 60 კგ. ატაცი — 98,5 (არაოფოციალური)
1939: მოსკოვი. 60კგ. ატაცი — 99,5 (არაოფოციალური)
მიღწევები
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი
1946 (პარიზი, საფრანგეთი)
ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი
1947 (ჰელსინკი, ფინეთი)
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი
1936, 1937, 1943, 1944, 1946
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
მოისეი კასიანიკი — ქართული სპორტი
სქოლიო
დაბადებული 10 სექტემბერი
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 31 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1988
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ლივოიშტა

ლივოიშტა — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ოჰრიდის თემში. ოჰრიდიდან 12 კმ-ში.
2002 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობს 178 ადამიანი. სოფელში მაცხოვრებელთა 100 % მაკედონელია.
სქოლიო
ოჰრიდის თემის სოფლები
რუანდის ქალაქები

რუანდის ქალაქები
რუანდის ქალაქები — რუანდის მსხვილი დასახლებული პუნქტების სია. Citypopulation-ის მიხედვით, რუანდაში 15 ქალაქია, რომელშიც 15 000-ზე მეტი კაცი ცხოვრობს.
რუანდის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
Pleurotomella sandersoni

Pleurotomella sandersoni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ვეძინის III გასასვლელი

ვეძინის III გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); ვეძინის ქუჩიდან ელიზბარ ზედგენიძის ქუჩამდე.
ლიტერატურა
მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
მალანჟეს პროვინცია

მალანჟეს პროვინცია
მალანჟე — პროვინცია ანგოლაში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 97 602 კმ²-ს, 2014 წლის აღწერის შედეგების მიხედვით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 986 363 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მალანჟე.
გეოგრაფია
მალანჟეს პროვინცია ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება უიჟეს პროვინციას, დასავლეთით — ჩრდილოეთ კვანზის პროვინციას, სამხრეთ-დასავლეთით — სამხრეთ კვანზის პროვინციას, სამხრეთით — ბიეს პროვინციას, აღმოსავლეთით — ჩრდილოეთ ლუნდის პროვინციას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სამხრეთ ლუნდის პროვინციას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 14 მუნიციპალიტეტად:
კაკუსო (Cacuso)
კალანდულა (Kalandula)
კამბუნდი-კატემბო (Cambundi-Catembo)
კანგანდალა (Cangandala)
კაომბო (Caombo)
კირიმა (Quirima)
კიუაბა-ნზოჟი (Kiuaba Nzoji)
კუნდა-დია-ბაზე (Cunda-Dia-Baze)
კელა (Quela)
ლუკემბო (Luquembo)
მალანჟე (Malanje)
მარიმბა (Marimba)
მასანგო (Massango)
მუკარი (Mucari)
რესურსები ინტერნეტში
Official website of province governor
Information on this province at the Angolan ministry for territorial administration
Information on this province at Info Angola
Briitish website (Angola.uk.org) on Malanje province
Province geographical info at geoview.info
სქოლიო
ანგოლის პროვინციები
ულგიი

ულგიი — ქალაქი მონღოლეთში, ბაიან-ულგიის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 28 496 ადამიანს (2008).
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ტურისტული საიტი
სქოლიო
მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები
ბაიან-ულგიის აიმაკი
Contreras Island

Contreras Island (Spanish: Isla Contreras) is an island in the Queen Adelaide Archipelago in Magallanes y la Antártica Chilena Region, Chile. Its area is 626 km2.
Queen Adelaide Archipelago
Islands of Magallanes Region
Camponotus edmondi edmondi

Camponotus edmondi edmondi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Pseudodaphnella rottnestensis

Pseudodaphnella rottnestensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
Distribution
This marine species occurs off Western Australia.
References
Cotton, Bernard C. Australian Recent and Tertiary Turridae. Field Naturalists' Section of the Royal Society of South Australia, Conchology Club, 1947.
External links
rottnestensis
Gastropods described in 1947
Gastropods of Australia
Nepotilla microscopica

Nepotilla microscopica is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 1.3 mm, its diameter 0.7 mm.
(Original description) The very minute, yellowish shell contains 3½ whorls, including a 1½ whorled protoconch, which is large, rounded, and spirally lirate. The two adult whorls are strongly angled at the periphery, from whence to the
suture they are flat or concave. The sculpture consists of sharp, narrow, axial ribs, about twelve on the body whorl, which extend from suture to suture, and pass into the aperture. They are widely separated, the interspaces being crossed by a few very faint spiral lirae. The aperture is rather expanded. The siphonal canal is very short. The columella is excavate. The outer lip is strongly varixed. The sinus at the suture is deep and open and bordered by a varix.
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off Tasmania.
References
Gatliff, J.H. & Gabriel, C.J. 1916. Additions to the alterations in the Catalogue of the Marine Shells of Victoria. Proceedings of the Royal Society of Victoria 29(1): 106-113
Powell, A.W.B. 1966. The molluscan families Speightiidae and Turridae, an evaluation of the valid taxa, both Recent and fossil, with list of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum. Auckland, New Zealand 5: 1–184, pls 1–23
External links
Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213-359, pls 42-56
Atlas of Living Australia: Nepotilla aculeata
Grove, S.J. (2018). A Guide to the Seashells and other Marine Molluscs of Tasmania: Nepotilla microscopica
microscopica
Gastropods described in 1916
Gastropods of Australia
როვირა

როვირა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 250 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 733 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ტოლიმის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იულიუს ნეპოტიანუსი

იულიუს ნეპოტიანუსი (დ. უცნობია — გ. 30 ივნისი, 350) — რომის უზურპატორი იმპერატორი 350 წლის 3 ივნისიდან 30 ივნისამდე. კონსტანტინიანების დინასტიის წარმომადგენელი. მართავდა ქალაქ რომს 28 დღის განმავლობაში, რის შემდეგაც მოკლა მეორე უზურპატორმა მაგნეციუსმა.
ნეპოტიანუსი იყო იმპერატორი კონსტანციუს I ქლორუსის შვილის, ეუტროპიას და ვირიუს ნეპოტიანუსის შვილი. ნეპოტიანუსის დაბადების თარიღი უცნობია.
ლიტერატურა
DiMaio, Michael, «Nepotian (350 A.D.)», DIR
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 30 ივნისი
გარდაცვლილი 350
რომის იმპერატორები
რომაელი უზურპატორები
1717

1717
მოვლენები
4 იანვარი – ნიდერლანდებმა, დიდმა ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა მოაწერეს ხელი სამმაგ ალიანსზე.
2 მარტი – მოცეკვავე ჯონ უივერმა შეასრულა პირველი ბალეტი დიდ ბრიტანეთში, დრარი ლეინის ქუჩაზე.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
13 მაისი : მარია ტერეზა — უნგრეთისა და ბოჰემიას დედოფალი
ივნისი
ივლისი
5 ივლისი : პედრუ III — პორტუგალიის მეფე (გ. 1786)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
16 ნოემბერი : ჟან ლერონ დ'ალამბერი — ფრანგი მათემატიკოსი და ენციკლოპედისტი (გ. 1783)
დეკემბერი
27 დეკემბერი : პიუს VI — რომის პაპი (გ. 1799)
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დომენური სახელი

დომენური სახელი (Domain name) მიუთითებს კონკრეტულ სერვერზე ან საიტზე, რომელშიც მოთავსებულია საძიებო დოკუმენტი. ის შედგება ორი ნაწილისაგან, რომლის პირველი ნაწილი არის სერვერის სახელი, ხოლო ბოლო ნაწილი ჩვეულებრივად არის დომენის სახელი. ზოგიერთ URL-ს დომენის სახელის შემდეგ მიეწერება სერვერის პორტი, მაგრამ ამას ადგილი აქვს არასტანდარტული პორტის შემთხვევაში. არსებობს 6 სამი სიმბოლოსაგან შემდგარი ძირითადი დომენის სახელი, რომელიც აღწერს შეერთებული შტატების დომენური სახელების სისტემას:
edu (education) — განათლების სისტემის;
mil (military)— სამხედრო სისტემის;
org (organization)— არაკომერციული ორგანიზაციების;
gov (government) — სამთავრობო;
com (commercial)— კომერციული ორგანიზაციების
net (network)— ქსელური რესურსების.
მათ დაემატა კიდევ ექვსი, ხუთი, ოთხი ან სამი სიმბოლოსაგან შემდგარი დომენის სახელი:
arts — კულტურა და გართობა;
firm — ბიზნესი;
store — ვაჭრობა;
web — ვებ-საქმიანობა;
rec — დასვენება;
info — საინფორმაციო სამსახურები.
გარდა ამისა, არსებობს ასამდე ორი სიმბოლოსაგან შედგენილი დომენის სახელი, რომელიც წარმოადგენს სხვადასხვა ქვეყანას, რეგიონს ან კონტინენტს, მაგ.:
uk — დიდი ბრიტანეთი;
ca — კანადა;
ru — რუსეთი;
ua — უკრაინა;
ge — საქართველო, და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
დომენური სახელების სისტემა
ინტერნეტი
ინტერნეტ ფორუმები
ქსელური ჟარგონები
მიხეილ გარაყანიძე

მიხეილ გარაყანიძე (დ. 2 აგვისტო, 1910, თბილისი — გ. 1981, ოდესა) — ქართველი არქიტექტორი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1957), პროფესორი (1959), საქართველოს სსრ დამსახურებული არქიტექტორი (1959) საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1910 წლის 2 აგვისტოს თბილისში. 1938 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი არქიტექტორ-მშენებლის სპეციალობით. 1941 წლამდე მუშაობდა თბილისის საპროექტო ორგანიზაციებში. იგი 1941–1945 წლებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1946 წლიდან პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო. სწავლობდა და იკვლევდა ხალხური ხის ხუროთმოძღვრებას. მუშაობდა არქიტექტურულ–სამშენებლო ტერმინოლოგიის საკითხებზე. 1963–1964 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა სსრკ მეცნირებათა აკადემიის საცხოვრებელი სახლების ტიპიზაციის განყოფილების ფილიალის შექმნაში, რომლის ხელმძღვანელადაც დაინიშნა. შემდგომში ამ განყოფილებისა და „ქალაქმშენპროექტის“ ერთ-ერთი განყოფილების ბაზაზე ჩამოაყალიბა თბილისის ზონალური სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტი, სადაც დაარსების დღიდან 1970 წლამდე იყო დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1971 წლიდან გადავიდა ოდესაში, სადაც გარდაცვალებამდე განაგებდა სამშენებლო ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრას.
ნამუშევრები: საცხოვრებელი სახლები წყალტუბოში (1938–1940), ჟინვალის დასახლების გენგეგმა (1946), სოფლის ჰიდროელექტროსადგურები (1947–1950).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი არქიტექტორები
დაბადებული 1910
დაბადებული 2 აგვისტო
გარდაცვლილი 1981
თბილისში დაბადებულები
ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორები
ქართველი პროფესორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორები
საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
დიდი სამამულო ომის მონაწილეები
ავალიშვილი

ავალიშვილი
საკუთარი სახელი ავალიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ავალიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალი
ბაბო ავალიშვილ-ხერხეულიძე — მსახიობი
ბიძინა ავალიშვილი — საბჭოთა ეპოქის მოქანდაკე
გიორგი ავალიშვილი — მწერალი
ზურაბ ავალიშვილი — მეცნიერი, იურისტი, ისტორიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, დიპლომატი
ივანე ავალიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალი
ნიკოლოზ ავალიშვილი — ჟურნალისტი, მთარგმნელი, თეატრალური მოღვაწე
სალომე ავალიშვილი — ექიმ-პარაზიტოლოგი
ავალიშვილები
კალოთა

კალოთა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ხიხაძირის თემი), მდინარე ხიხანისწყლის (სხალთის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1430 მ. ხულოდან 48 კმ. სოფელში არის XI-XIII საუკუნეების ეკლესიის – კალოთის ეკლესიის ნანგრევები. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 132 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები