PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რევაზ გამყრელიძე

რევაზ გამყრელიძე
რევაზ ვალერის ძე გამყრელიძე (დ. 4 თებერვალი, 1927, ქუთაისი) — საქართველოსა და რუსეთში მოღვაწე ქართველი მათემატიკოსი, თამაზ გამყრელიძის ძმა. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), პროფესორი (1962).
რევაზ გამყრელიძე 1945-1946 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი, 1946 წლიდან კი სწავლა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში განაგრძო. აქ იგი ლევ პონტრიაგინის მოსწავლე იყო და თავდაპირველად ტოპოლოგიასა და ალგებრულ გეომეტრიას სწავლობდა. 1953 წელს გახდა მეცნიერებათა კანდიდატი, 1961 წელს კი დოქტორის ხარისხი მოიპოვა. 1953 წლიდან იგი მუშაობს სტეკლოვის ინსტიტუტში, სადაც 1988-1998 წლებში დიფერენციალური განტოლებებისა და კონტროლის თეორიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელის თანამდებობა ეკავა.
1955 წლიდან ლევ პონტრიაგინთან ერთად იგი ავითარებდა ოპტიმალურ კონტროლის თეორიას. მისმა წიგნმა ამ თეორიის შესახებ 1962 წელს ლენინის პრემია მოიპოვა. ოპტიმალური კონტროლის თეორია წარმოადგენდა მათემატიკურ მიდგომას თვითმფრინავებისა და რაკეტებისათვის ოპტიმალური ასაფრენი ბილიკის შექმნასთან დაკავშირებით.
რევაზ გამყრელიძე არის დამფუძნებელი რედაქტორი მათემატიკური მეცნიერებების ენციკლოპედიისა (Encyclopedia of Mathematical Sciences).
1969 წლიდან რევაზ გამყრელიძე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრია, 1981 წლიდან კი პარალელურად რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრიც. 1980 წლიდან იგი ფლობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ა. რაზმაძის პრემიას.
ლიტერატურა
Wladimir Grigorjewitsch Boltjanski, Lew Pontrjagin, Gamkrelidze, Mischenko Mathematische Theorie optimaler Prozesse, Oldenbourg, München, 1967 (ინგლისური გამოცემა: Mathematical Theory of Optimal Processes, Interscience 1962)
Principles of Optimal Control, Plenum Press 1978
Discovery of the maximum principle,in Bolibruch, Osipov, Sinai (Herausgeber) Mathematical Events of the Twentieth Century, Springer 2006, გვ. 85
რესურსები ინტერნეტში
CV საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიაში
რევაზ გამყრელიძე, Mathnet.ru
ქართველი მათემატიკოსები
დაბადებული 1927
ალ-ჰირა

ალ-ჰირა — ანტიკური ქალაქის ნანგრევები, რომელიც მდებარეობდა კუფადან სამხრეთით, დღევანდელი ერაყის ტერიტორიის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში.
ისტორია
ალ-ჰირა ისლამიზაციამდელ არაბების ისტორიაში მნიშვნელოვან ქალაქს წარმოადგენდა. V-VI საუკუნეებში ის იყო ლახმიდების დედაქალაქი. XI საუკუნემდე ალ-ჰირა ქრისტიანული გავლენის ქვეშ იყო და სირიის აღმოსავლეთის ეკლესიის ეპარქიას წარმოადგენდა. 633 წელს ალყის შემდეგ ქალაქი დაიპყრეს მართლმორწმუნე ხალიფებმა, საიდანაც იწყება ალ-ჰირას გამუსლიმანების და შემდგომ დაცემის ისტორია.
იხილეთ აგრეთვე
ლახმიდები
ლიტერატურა
Andreas Götze: Eine Religion fällt nicht vom Himmel, die ersten Jahrhunderte des Islam, Kap. 3, Seite 109-111: Al Hira, WGB Verlag, Darmstadt, 4. Aufl. 2012, ISBN 978-3-534-26378-3
ერაყის არქეოლოგიური ძეგლები
ახლო აღმოსავლეთის ისტორია
ერაყის ისტორია
გურჯაანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გურჯაანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გურჯაანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გურჯაანი — ქართული თეთრი ღვინო
გურჯაანი — ქალაქი გურჯაანის მუნიციპალიტეტში
გურჯაანი — სოფელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტში
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესია (კაზიონაია)

მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესია (კაზიონაია)
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. მისამართი, პოკროვკის ქუჩა, სახლი 50.
ტაძარი მიეკუთვნებდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
პირველად 1625 წელს მოიხსენიება მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ტაძარი სლობოდა კაზიონაიაში. ეკლესია აგებული იყო ქვისაგან, მანამდე კი არსებულა ხის ეკლესია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი.
ტაძრის შემდეგი მშენებლობა გრძელდებოდა, 1722 წლისათვის ააშენეს ეგვტერი წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, 1760 წელს კი - დიმიტრი როსტოველის სახელზე. 1770-1772 წლებში ააგეს სატრაპეზო და სამრეკლო. ეკლესია ააშენეს არქიტექტორ მატვეი თევდორეს ძე კაზაკოვის პროექტის მიხედვით, მოსკოვური კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
მოსახლეობაში ტაძრის სახელწოდებები იყო: იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია, ნათლისმცემლის ეკლესია და იოანეს ეკლესია.
1934 წელს ეკლესია დაანგრიეს, იგივე ბედი ელოდა სამრეკლოს, მაგრამ დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ ხელისუფლებამ ეს მიდგომა შეცვალა. სამრეკლოს შიგნით განათავსეს სახელოსნო და საპარიკმახერო.
1995 წელს სამრეკლო გაარემონტეს, მოხატეს და გადასცეს იაკობ ზებედეს ძის სახელობის ტაძარის მრევლს კაზიონაიის სლობოდაში. 2001 წელს აღსდგა სამრეკლო, რომელზეც დაკიდეს რვა ზარი, რომელთაგანაც უდიდესის წონა იყო 530 კგ. სამრეკლო აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსიმ.
არქიტექტურა
დღემდე შემონახული მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესიის სამრეკლო არის სამიარუსიანი, დაგეგმარებაში სწორკუთხა.
პირველი იარუსი არის კარიბჭე აგებული კლასიციზმის სტილში. მეორე და მესამე იარუსის კედლები მორთულია დორიული ორდენის პორტიკებით.
სამრეკლოს მეორი იარუსს ქვს სამი ყრუ და ერთი გახსნილი ფანჯარა. მესამე იარუსი კი შესრულებულია იონიური ორდენის სტილში.
ორი მხრიდან სამრეკლოს დიდი სამამულო ომის წინ მიაშენეს აგურის ორსართულიანი შენობა (არქიტექტორი ა. გ. თურქენიძე). სამეკლო 1990 წლიდან არქიტექტურის ძეგლია.
ლიტერატურა
Александровский М. И. «Указатель древних церквей в местности Ивановского сорока». Москва, «Русская Печатня», Б. Садовая, дом 14, 1917 г.
Памятники архитектуры Москвы. Земляной город. М., 1989. С. 274.
რესურსები ინტერნეტში
Храм Иоанна Предтечи в Казенной слободе
Иоанна Предтечи усекновения в Казенной слободе (колокольня)
Москва. Колокольня церкви Усекновения Главы Иоанна Предтечи в Казённой Слободе
Церковь Усекновения Главы Иоанна Предтечи, что в Казенной слободе
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
ვახტანგ ბარათაშვილი

ვახტანგ ბარათაშვილი
ვახტანგ ბესარიონის ძე ბარათაშვილი (დ. 18 აპრილი, 1917, ქუთაისი, — გ. 12 ივლისი, 2006) — ქართველი მეზღვაური, შორეული ნაოსნობის კაპიტანი, მწერალი და ჟურნალისტი.
დაამთავრა ლენინგრადის საზღვაო-საინჟინრო ინსტიტუტი (1941). წლების მანძილზე იყო კაპიტანი, ექსპედიციების უფროსი, ფლაგმან-კაპიტანი. ბარათაშვილმა მრავალგზის გადაიყვანა გემების ქარავანი ურთულეს პირობებში ბალტიის ზღვიდან ვლადივოსტოკსა და კუბაში. პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე. ავტორია საბავშვო მოთხრობების, ნოველების, რომანისა „ჰავაის ბულბული“, აგრეთვე ტექნიკური წიგნებისა და საზღვაო ტერმინოლოგიისა.
რესურსები ინტერნეტში
გარდაიცვალა მწერალი და ჟურნალისტი ვახტანგ ბარათაშვილი. www.media.ge, 12 ივლისი, 2006
დაბადებული 18 აპრილი
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 12 ივლისი
გარდაცვლილი 2006
ქართველი მწერლები
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი მეზღვაურები
საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
ბიჭი ხვლიკის ნაკბენით

ბიჭი ხვლიკის ნაკბენით — იტალიური ბაროკოს ოსტატის — კარავაჯოს მიერ შესრულებული ნახატია. არსებობს მისი ორი ვერსია, ორივე კარავაჯოს ნამუშევრად ითლება. ერთი ფონდაზიონე რობერტო ლონგში, ფლორენციაში ინახება, ხოლო მეორე — ეროვნულ გალერეაში, ლონდონში.
თარიღი
ორივე ვერსიაზე ვარაუდობენ, რომ 1594-1596 წლების პერიოდშია დახატული. თუ დავუჯერებთ ხელოვნების ისტორიკოსს, რობერტო ლონგის ნამუშევრები ამ პერიოდის დასაწყისშია შესრულებული, თუ გავითვალისწინებთ, რომ გარკვეული ფერწერული ნიშნები მიგვითითებენ იმაზე, რომ იგი შესრულებულია კარავაჯოს მფარველის, კარდინალ ფრანჩესკო დელ მონტეს სახლში და კარავაჯო არ გადასულა კარდინალის პალაზო მადამაში 1595 წლამდე.
მოდელის იდენტობა
როგორც ყველა სხვა კარავაჯოს ადრეული ნამუშევარი, მასზე ბევრი ინფორმაცია სავარაუდოა, ხოლო მოდელის იდენტობას ჯერ კიდევ განიხილავენ. მაიკლ ფრაიდის აზრით ნახატი კარავაჯოს შეფარული ავტოპორტრეტია. ფრაიდი ამტკიცებს, რომ სუბიექტის ერთი ხელის განზე გაწოდება და მეორეს ზემოთ აწევა — მხატვრის პალიტრის დაჭერის მგავსი პოზაა.
სქოილიო
კარავაჯოს ნახატები
ბაროკოს მხატვრობა
ჯოყოლოს ეკლესიები

ჯოყოლოს ეკლესიები — ეკლესიები ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯოყოლოს ტერიტორიაზე.
პირველი ეკლესია დგას სოფლის დასავლეთით 2-2,5 კილომეტრზე, ჭობიოსხევში. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ეკლესია სამნავიანია. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია: შუა ნავის აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდი, ჩრდილოეთ კედელი და დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. ჩრდილოეთ ნავი (მთელ სიგრძეზე) და სამხრეთ ნავის დასავლეთ კედლის ნაშთი. ეკლესიის აღმოსავლეთით სამიოდე მეტრზე გაურკვეველი დანიშნულების ნაგებობის ნანგრევები შეიმჩნევა.
მეორე ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილოეთით 8 კილომეტრზე, მდინარეების ტოლოშისხევისა და ბაწარის შესართავთან. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. სამეკლესიანი ბაზილიკა (12 X 11 მ), ნაგებია მოზრდილი რიყის ქვით. წყობის რიგების სწორხაზოვნება დაცულია. შენობის კუთხეები და არქიტექტურული ელემენტები კარგად გათლილი შირიმის ქვით ყოფილა გამოყვანილი. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია: შუა ეკლესიის აბსიდის ნაწილი მის ღერძზე გაჭრილი პარალელურწირთხლებიანი სარკმლის ძირის დონეზე, ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილი და ჩრდილო-დასავლეთ კუთხე; სამკვეთლოს გეგმის კონტური; ჩრდილოეთ ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის კვალი, დასავლეთ გარშემოსავლელის დასავლეთ კედლის ნაწილი და დასავლეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელის ჩრდილოეთ წირთხლი.
მესამე ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 4,5 კილომეტრზე მდინარე ძიბაწელის ხეობაში, მდინარის ერთ-ერთი შენაკადის მარცხენა ნაპირზე, პატარა ტერასაზე, რომელიც სამხრეთიდან გამაგრებულია კონტრფორსებიანი საყრდენი კედლით. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. ეკლესია გეგმით კვადრატულია (8 X 8 მ), შეიცავს სამ ნავს. შუა და სამხრეთ ნავი ერთდროულადაა აგებული, ხოლო ჩრდილოეთის მოგვიანებითაა მიშენებული.
მეოთხე ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 5 კილომეტრზე, მდინარე ძიბაწელის მარცხენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა (12,5 X 11,7 მ), ნაგებია მოზრდილი, თითქმის თანაბარი ზომის რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით.
მეხუთე ეკლესია დგას სოფლის დასავლეთით 1-1,5 კილომეტრზე, მკვეთრად დაქანებულ ტყიან ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,4 X 3,7 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. ფასადების წყობაში აქა-იქ შირიმის ქვაცაა ჩართული. წყობა ირეგულარულია. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია აბსიდის ჩრდილოეთ ნახევრის მნიშვნელოვანი ნაწილი, სამხრეთ კედელი;
მეექვსე ეკლესია დგას სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე, ბალთაგორად წოდებულ გორაკის ძირში. განეკუთვნება XVIII-XIX საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (4,9 X 4,2 მ), უაბსიდო, ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელის წირთხლები და ლავგარდანი აგურისაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა, კარი ორივე მხრიდან თარაზულადაა გადახურული.
მეშვიდე ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,2 X 4,2 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხეველი, მაგრამ მასაც მნიშვნელოვანი ნაწილი აკლია. სამხრეთ და დასავლეთ კედლები მთლიანადაა დანგრეული, ხოლო ჩრდილოეთისა ნახევარი მეტრის სიმაღლეზეღა დგას.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1913)

კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1913)
კონსტანტინოპოლის 1913 წლის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო ოსმალეთის იმპერიასა და ბულგარეთს შორის 1913 წლის 29 სექტემბერს, კონსტანტინოპოლში. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა ბალკანეთის მეორე ომი.
ხელშეკრულების თანახმად, ომში დამარცხებულმა ბულგარეთმა ოსმალეთს დაუბრუნა აღმოსავლეთი თრაკია და ქალაქი ედირნე, რომელიც ბულგარეთს ეკუთვნოდა ბალკანეთის პირველი ომის შემდეგ ლონდონის ხელშეკრულების შედეგად.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია
ლიტერატურა
Sina Akşin: Çağdaş Türkiye 1908-1980, Cem Yayınevi, İstanbul, 2008 p.50 ISBN 978-975-406-566-4
XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ბულგარეთის ისტორია
ასკიპატის რაიონი

ასკიპატის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 350 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 435 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 70.72 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციის რაიონები
732

732
მოვლენები
არაბები მარცხდებიან პუატიესთან ომში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იბნ ატიია ჯარირი — არაბი პოეტი (დ. 650)
179

179
მოვლენები
აბგარ IX ოსროჰენის მეფე გახდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სიმა ი — ჩინელი გენერალი, პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 251)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გალანი (სანტანდერი)

გალანი (სანტანდერი)
გალანი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 855 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 903 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13.32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 218 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Silistra Municipality

Silistra Municipality is a municipality (obshtina) in Silistra Province, Northeastern Bulgaria, located along the right bank of Danube river, in the Danubian Plain, bounded by Romania to the northeast and north beyond the river. It is named after its administrative centre - the city of Silistra which is also the capital of the province.
The municipality embraces a territory of with a population of 54,885 inhabitants, as of December 2009.
Aside from the historical heritage of the main town, the area is best known with the Srebarna Nature Reserve around the lake of the same name. The main roads I-7, II-21 and II-71 crosses the municipality, connecting the province centre of Silistra with the cities of Shumen, Ruse and Dobrich.
Settlements
Silistra Municipality includes the following 19 places (towns are shown in bold):
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades. Since 1992 Silistra Municipality has comprised the former municipality of Profesor Ishirkovo and the numbers in the table reflect this unification.
Ethnic groups
Ethnic Bulgarians constitute the largest ethnic group in Silistra Municipality. Turks constitute a large minority. There is also a relatively small Roma community.
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
External links
Official website
Municipalities in Silistra Province
საფუარები

საფუარები — ევკარიოტი მიკროორგანიზმები, მიეკუთვნებიან სოკოების ოჯახს. აღმოჩენილია მისი დაახლოებით 1 500 სახეობა, რაც მთელი სოკოების 1%-ს წარმოადგენს. საფუარების ძირითადი ნაწილი ერთუჯრედიანია, თუმცა გვხვდება მრავალუჯრედიანებიც. საფუარების ზომა დამოკიდებულია სახეობაზე და საცხოვრებელ გარემოზე. ძირითადად მათი ზომები 3-4 მკმ-იდან 40 მკმ-მდე მერყეობს. საფუარების უმრავლესობა უსქესოდ, მიტოზის საშუალებით მრავლდება.
გამოყენება
საფუარები საკუთარი სასარგებლო თვისებების გამო ადრეულ ეპოქაშივე გამოიყენებოდა სხვადასხვა მიმართულებით. მაგალითად მას დღესაც იყენებენ პურისა და ლუდის წარმოებაში. აქტიურად გამოიყენება მეღვინეობაშიც.
სქოლიო
სოკოები
აბაიარა

აბაიარა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 489 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 179.906 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.3 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვინი პუჰი (1969 წლის ფილმი)

ვინი პუჰი (1969 წლის ფილმი)
ვინი პუჰი — პირველი საბჭოთა ანიმაციური ფილმი ალან მილნის მიერ გამოგონილი ვინი პუჰის შესახებ.
ასევე მოჰყვა ორი ფილმი — „ვინი პუჰი სტუმრად მიდის“ და „ვინი პუჰი და საზრუნავის დღე“.
შექმნა
თედორე ხიტრუკი, ფილმის რეჟისორი, იხსენებდა, რომ მთავარი პერსონაჟების გასახმოვანებლად მსახიობთა შერჩევისას პრობლემები შეიქმნა.
მრავალი მცდელობის შემდეგ სცადეს მსახიობ ევგენი ლეონოვის ხმის ჩაწერა, მაგრამ მისი ხმა ზედმეტად ბოხი იყო. ხმის ოპერატორის ინიციატივით ფირის სწრაფი გადახვევით მოხდა ხმის აჩქარება. შედეგი იდეალურად მოერგო პერსონაჟს. ამიტომ იგივე ხერხი გამოიყენეს სხვა პერსონაჟების შემთხვევაშიც.
მსახიობ ია სავინას (გოჭუნა) აღიარებით, პერსონაჟის გახმოვანებისას იგი ცდილობდა ბელა ახმადულინას პაროდირებას - კერძოდ, მისი პერსონაჟის განსახიერებას ერთ-ერთი ფილმიდან.
ვიზუალური მხარე
ფილმის მხატვრული გადაწყვეტა აერთიანებს ’ბავშვური’ ტიპის ფონების ნახატებს და თავისი დროისათვის ფერთა ნოვატორულ ცვლილებას პერსონაჟთა ნახატებში (რაც მეორე სერიაში უკვე აღარ გამოიყენებოდა). მოქმედება მიმდინარეობს სიბრტყეზე, როგორც ხშირად ხდება ხიტრუკის ფილმებში.
ჯილდოები
1976 — თედორე ხიტრუკს გადაეცა სსრკ სახელმწიფო პრემია.
იხილეთ აგრეთვე
ვინი პუჰი
რესურსები ინტერნეტში
კადრები ფილმიდან
1969 წლის ანიმაციური ფილმები
სსრკ-ის ანიმაციური ფილმები
ფილმები ვინი პუჰის შესახებ
გუგულის ქედი

გუგულის ქედი — ლიხის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთი გაგრძელება შიდა ქართლის ვაკეზე. ლიხის ქედს გამოეყოფა სოფელ ბრილთან. ზღვის დონიდან 817 მეტრამდე სიმაღლის გორაკ-ბორცვიანი სერი აგებულია მესამეული ასაკის თიხებით, მერგელებითა და ქვიშაქვებით. დასავლეთ ნაწილში ფართოფოთლოვანი ტყის კორომებია. დიდი ნაწილი გამოყენებულია სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებად.
ლიტერატურა
შიდა ქართლის მხარის ქედები
ალბრეხტ ჰალერი

ალბრეხტ ჰალერი
ალბრეხტ ფონ ჰალერი (დ. 16 ოქტომბერი, 1708, ბერნი — გ. 12 დეკემბერი, 1777, იქვე) — შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი და პოეტი. გეტინგენის უნივერსიტეტის პროფესორი (1736-1853). წიწილის ემბრიოგენეზის შესწავლის საფუძველზე ცდილობდა პრეფორმაციის თეორიის დასაბუთებას. ექსპერიმენტულად დაადგინა კუნთოვანი ბოჭკოების თვისებები. შექმნა მცენარეთა მისეული სისტემა, რომელიც ემყარებოდა ნაყოფის აგებულებასა და მცენარის გარეგნობას. მან, როგორც პოეტმა, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა შვეიცარიული და გერმანული ლიტერატურის ისტორიაში.
ლიტერატურა
შვეიცარიელი ანატომები
შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველები
შვეიცარიელი პოეტები
დაბადებული 16 ოქტომბერი
დაბადებული 1708
გარდაცვლილი 12 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1777
დიუგონი

დიუგონი (Dugong dugon), წყლის ძუძუმწოვარი სირენების რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა 2,5-3,2 მ, წონა — 140-170 კგ. დიუგონის თითისტარისებრი სხეული ბოლოვდება ორპალატიანი ჰორიზონტალური ფარფლით. მოქნილი წინა კიდურები ნიჩაბს ჰგავს. უკანა კიდურები რუდიმენტების სახითაა შემორჩენილი. სხეული დაფარულია უხეში, მქრქალი ტყვიისფერი ან მოყავისფრო კანით. მამლის ორივე ზედა საჭრელი კბილი ეშვებადაა ქცეული. დიუგონი ბინადრობს ინდოეთის ოკეანეში, აღმოსავლეთ აფრიკის, სამხრეთ აზიის, მოლუკის, ფილიპინების, მალაის კინძულების, ახალი გვინეისა და ავსტრალიის სანაპიროებთან, იშვიათად შედის მდინარეთა შესართავებში. იკვებება წყლის მცენარეებით. იგებს 1 ნაშიერს. სანადირო ობიექტია, რის გამოც უკვე იშვიათად გვხვდება.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 3, გვ. 579, თბ., 1978
სირენები
es:Dugongidae
fy:Doejongdieren
pl:Diugonie
vi:Bò biển dugong
zh:儒艮科
საპნის ხე

საპნის ხე — მცენარეთა საპინდუსისებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე ან ფოთოლმცვენი ხეებია. 15-მდე სახეობა გავრცელებულია აფრიკისა და ამერიკის ტროპიკებში. ნაყოფი 38%-მდე საპონინებს შეიცავს და საპნის მაგივრად ხმარობენ. კულტივირებულია დეკორატიულ მცენარედ ტროპიკულ და თბილ ქვეყნებში. საქართველოში (ბათუმში) იზრდება მისი სახეობა . ზოგჯერ საპნის ხეს ეძახიან კელრეუტერიასაც. იმავე ოჯახის მცენარეა, იზრდება აღმოსავლეთ აზიაში და ქერქი საპონინს შეიცავს.
ლიტერატურა
მცენარეები
Pleurotomella enderbyensis

Pleurotomella enderbyensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ნერვი

ნერვი — ნერვული ბოჭკოების შემადგენელი ნაწილი, რომელიც ტვინს ან ნერვულ კვანძებს სხეულის სხვა ნაწილებთან აკავშირებენ. ადამიანისა და ხერხემლიანების ნერვები მთლიანად მიელინიანი ბოჭკოებისაგან შედგება. ნერვულ ბოჭკოებთან ერთან ნერვის შექმნაში მონაწილეობს შემაერთებელი ქსოვილი. ბოჭკოების მიხედვით განასხვავებენ მგრძნობიარე, მამოძრავებელ და შერეულ ნერვებს. ნერვები ნერვულ კვანძებთან ერთად შეადგენენ პერიფერიულ ნერვულ სისტემას, რომელშიც განასხვავებენ ზურგის ტვინისა და თავის ტვინის ნერვებს. ძუძუმწოვრების თავის ტვინს 12 წყვილი ნერვი აქვთ, აქედან 4 გრძნობათა ორგანოებისაა, 6 მამოძრავებელი და 2 შერეული (სამწვერა და ცთომილი). ადამიანის ზურგის ტვინს 31 წყვილი ნერვი აქვს.
ლიტერატურა
ნერვული სისტემა
ალექს სომერსი

ალექს სომერსი (ინგ. Alex Kendall Somers) — ამერიკელი სახვითი ხელოვანი და მუსიკოსი ბალტიმორიდან, მერილენდის შტატი. ამჯერად ცხოვრობს რეიკიავიკში, ისლანდიაში მის პარტნიორ, ისლანდიური პოსტ-როკ-ჯგუფ სიურ როუსის ვოკალისტისა და გიტარისტ იოუნ სოურ პირკისონთან ერთად. სომერსი ყოფილ ჯგუფ პარაშუტს-ის დამაარსებელი წევრია. აგრეთვე თანამშრომლობდა იონსი პირკისონთან იოუნსი და ალექსის (Jónsi & Alex) სახელით ცნობილ სახვითი ხელოვნებისა და მუსიკის გამოცემაში და გამოუშვეს ალბომი Riceboy Sleeps. ამ ალბომში და მისი შეყვარებულის ტურის სოლო ალბომში - Go უკრავდა ინსტრუმენტებზე. ალექსი ამჯერად თანამშრომლობს ადგილობრივ პოსტ-როკ-ჯგუფ როჰქუროუსთან მათი მეორე ალბომის ჩაწერასა და გამოშვებაზე. ასევე მუშაობდა ისლანდიელ მუსიკოს სინ ფანგის ალბომზე , ისევე როგორც ულვურ ჰანსონთან.
ალექს სომერსი უმი საჭმლით ვეგანია.
იხილეთ აგრეთვე
სიგურ როუსი
Jónsi & Alex
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
Riceboy Sleeps-ის ოფიციალურუ გვერდი MySpace-ზე
იოუნსი და ალექსის ოფიციალური საიტი
პარაშუტსის ოფიციალური საიტი MySpace-ზე
ამერიკელი მხატვრები
ლაურელი (ბატანგასი)

ლაურელი (ბატანგასი)
ლაურელი (ოფიციალურად ლაურელის მუნიციპალიტეტი) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 210 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
რესურსები ინტერნეტში
Laurel Profile at PhilAtlas.com
სქოლიო
ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 850

ძვ. წ. 850
მოვლენები
ისრაელში ახაზია გამეფდა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
აჰავი - ისრაელის მეფე.
Inquisitor multilirata

Inquisitor multilirata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
This species is considered a nomen dubium by Tucker in his "Catalog of recent and fossil turrids".
Description
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off New South Wales.
References
Smith, E.A. 1877. Diagnoses of new species of Pleurotomidae in the British Museum. Annals and Magazine of Natural History 4 19: 488–501
Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213–359, pls 42–56
Laseron, C. 1954. Revision of the New South Wales Turridae (Mollusca). Australian Zoological Handbook. Sydney : Royal Zoological Society of New South Wales 1–56, pls 1–12.
External links
Hedley, C. 1903. Scientific results of the trawling expedition of H.M.C.S. "Thetis" off the coast of New South Wales in February and March, 1898, pt. 6. Memoirs of the Australian Museum 4(1): 326–402
multilirata
Gastropods of Australia
Gastropods described in 1877
Epideira

Epideira is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Horaiclavidae.
Species
Species within the genus Epideira include:
Epideira beachportensis Cotton & Godfrey, 1938
Epideira candida (Laseron, 1954)
Epideira carinata (Laseron, 1954)
Epideira flindersi Cotton & Godfrey, 1938
Epideira gabensis Hedley, 1922
Epideira hedleyi (Iredale, 1931)
Epideira jaffaensis (Verco, 1909)
Epideira multiseriata (E. A. Smith, 1877)
Epideira nodulosa (Laseron, 1954)
Epideira perksi (Verco, 1896)
Epideira philipineri (Tenison Woods, 1877)
Epideira quoyi (Desmoulins, 1842)
Epideira schoutanica (May, 1911)
Epideira sibogae (Schepman, 1913)
Epideira striata (Gray, 1826)
Epideira torquata Hedley, 1922
Epideira tuberculata (Laseron, 1954)
Species brought into synonymy
Epideira beachportensis Cotton & Godfrey, 1938: synonym of Epidirona beachportensis (Cotton & Godfrey, 1938)
Epideira flindersi Cotton & Godfrey, 1938: synonym of Epidirona flindersi (Cotton & Godfrey, 1938)
Epideira torquata Hedley, 1922: synonym of Epidirona torquata (Hedley, 1922)
References
Hedley C. (1918). A checklist of the marine fauna of New South Wales. Part 1. Journal and Proceedings of the Royal Society of New South Wales. 51: M1-M120
Li B.Q., Kilburn R.N., & Li X.Z. (2010). Report on Crassispirinae Morrison, (Mollusca: Neogastropoda: Turridae) from the China Seas. Journal of Natural History. 44, 699-740.
External links
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Horaiclavidae
Gastropod genera