PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტრაპიზონის წმინდა ევგენიოსის ეკლესია

ტრაპიზონის წმინდა ევგენიოსის ეკლესია
წმინდა ევგენიოსის ეკლესია — ყოფილი ბიზანტიური მართლმადიდებლური ეკლესია თურქეთში, ქალაქ ტრაპიზონში, რომელიც 1461 წელს ტრაპიზონის იმპერიის დაცემის შემდეგ, ოსმალეთის სულთანმა მეჰმედ II-მ (მმართ. 1444–1481) მეჩეთად („ახალი პარასკევის მეჩეთი“) გადააკეთა, რადგან ეს იყო ადგილი სადაც მან ქალაქის დაპყრობის შემდეგ პირველად პარასკევის ნამაზი (ლოცვა) შეასრულა. ჰით ლოურის მოსაზრებით ეკლესია ფუნქციონირებას 1486 წლამდე განაგრძობდა.
ისტორია
არსებობს რამდენიმე ვარაუდი, თუ როდის აიგო წმინდა ევგენიოსის ეკლესია. იოანე ქსიფილინის და იოანე ლაზაროპულოსის მტკიცებით წმინდა ევგენიოსის ეკლესია ან მონასტერი არსებობდა IX ან X საუკუნეშიც. სელინა ბალანსი ვარაუდობს, რომ აქ ეკლესია ჯერ კიდევ 1021/22 წელს აღიმართა, რომელიც 1223 წლამდე ფუნქციონირებდა. თავდაპირველი ნაგებობის დანგრევა 1222-23 წლის ტრაპიზონის ალყას უკავშირდება, ქალაქის წინააღმდეგობით განრისხებულმა სელჯუკმა სარდალმა ეკლესიის დარბევა ბრძანა, რა დროსაც განადგურდა ეკლესიის ზედა კედელი და იატაკი. აქედან გამომდინარე სავსებით შესაძლებელია, რომ თანამედოვე ნაგებობა სწორედ ამ შემთხვევის შემდეგ აიგო. 1291 წელს ის ბაზილიკად გადაკეთდა. ჯორჯ ფინლი, რომელმაც ნაგებობა 1850 წელს მოინახულა, აცხადებს რომ ეკლესია 1340 წელს იმპერიაში არსებული სამოქალაქო დაპირისპირების შედეგად დაიწვა და ის ტრაპიზონის იმპერატორმა ალექსი III-მ (მმართ. 1349–1390) აღადგინა და გააფართოვა. XI საუკუნეებში ევგენიოსის ეკლესია ცნობილი იყო არა მხოლოდ პონტოს რეგიონში, არამედ სრულიად აღმოსავლეთ საქრისტიანოში. XI საუკუნის პირველ ნახევარში ეკლესია ბიზანტიის იმპერატორმა ბასილი II-მ (მმართ. 976–1025) მოილოცა.
სხვადასხვა წყაროს მიხედვით, ეკლესიაში საეკლესიო დღესასწაული ტარდებოდა წელიწადში ორჯერ: 21 იანვარს – წმინდა მოწამე ევგენიოსის დღესასწაული; და 24 ივნისს – ევგენიოსის დაბადების დღის აღნიშვნის დღესასწაული. ხრისოკეფალოსის ეკლესიის მსგავსად, წმინდა ევგენიოსის ეკლესიის ეზოშიც ტარდებოდა ფორმალური ცერემონიები, როგორიცაა იმპერატორების კორონაცია და ქორწინებები. აქვე იმპერატორად ეკურთხა ალექსი III და ეს იყო ადგილი სადაც ის თეოდორა კანტაკუზენოსზე დაქორწინდა.
ეკლესიის საგანძურებიდან მხოლოდ რელიგიური ხელნაწერი გადარჩა, რომელიც დღეს ვეტოპედის მონასტერში ინახება.
არქიტექტურა
ეკლესიის გეგმით ჯვარულია. გავრცელებული მოსაზრებით, თავდაპირველად ბაზილიკური იყო. ტაძრის სიგრძე 28 მეტრი, სიგანე 16 მეტრი, სიმაღლე კი 11 მეტრია.
შენობას შეადგენს სამი ნავი, რომლებიც აღმოსავლეთით აფსიდებითაა დასრულებული. გვერდითი აფსიდები ცენტრალურთან შედარებით ვიწრო და დაბალია. ცენტრალური გარედან ხუთწახნაგაა, შიგნიდან კი ოვალური. ტაძარს ჩრდილოეთიდან მიშენებული აქვს კარიბჭე, რომელიც ეკლესიაში მთავარ შესასვლელს წარმოადგენდა. ძეგლი გაფორმებულია ორნამენტებით, არწივების და მტრედების ბარელიეფებით.
მეჩეთად ქცევის შემდეგ შენობის ჩრდილოეთ კარიბჭესთან მინარეთი აღიმართა. ფრესკები რომელიც ეკლესიას ამშვენებდნენ მოგვიანებით მტვერით და თურქული დეკორაციებით დაიფარა. ისლამური მემკვიდრეობის ობიექტებიდან აღსანიშნავია ორნამენტებით დაფარული ბაროკოს სტილის მიჰრაბი და ხის გაუფორმებელი მინბარი.
იხილეთ აგრეთვე
აია-სოფიას ტაძარი (ტრაპიზონი)
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
The Church of Saint Evgenios, Trabzon
St. Eugenius Church
სქოლიო
ქრისტიანული არქიტექტურა
ტრაპიზონის იმპერია
ბიზანტიური არქიტექტურა
თურქეთის მეჩეთები
ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატი

ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატი
ქართული წარმოების პირველი უპილოტო საფრენი აპარატი შეიქმნა სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ში 2012 წელს. მისი საჯარო პრეზენტაცია 2012 წლის 10 აპრილს ვაზიანის პოლიგონზე შედგა.
თვითმფრინავი განეკუთვნება საშუალო მანძილზე მოქმედი ტაქტიკური სადაზვერვო უპილოტო თვითმფრინავების კლასს. მისი პირდაპირი დანიშნულებაა ბრძოლის ველის მონიტორინგი ონლაინ რეჟიმში, მოწინააღმდეგის ცოცხალი ძალის და საბრძოლო ტექნიკის ზუსტი კოორდინატების დადგენა.
თვითმფრინავის გამოიყენება ასევე სამოქალაქო დანიშნულებითაც.
გამოყენების მიზნები
სასაზღვრო პატრულირება
დაზვერვა/თვალთვალი
საჰაერო ფოტოგადაღება
დაზვერვა გეოფიზიკური მეთოდებით
სტიქიური უბედურებების მონიტორინგი
სანაპირო დაცვის უზრუნველყოფა
რადიაციის შემოწმება/კონტროლი
დღის/ღამის დაზვერვა
ბრძოლის ველის მეთვალყურეობა
სამიზნის ზუსტი კოორდინატების დადგენა
რადიო და რადიოტექნიკური დაზვერვა
ბრძოლის ველზე ზარალისა და მსხვერპლის შეფასება
ტექნიკური მხარე
ქართული უპილოტო საფრენი აპარატის კორპუსი კომპოზიციური მასალებითაა დამზადებული, მისი სტარტი სპეციალური პნევმატური კატაპულტის საშუალებით ხდება, რაც საშუალებას იძლება თვითმფრინავის გაშვება სპეციალურად მოუმზადებელი ადგილიდან ან ავტომანქანის ძარიდან განხორციელდეს. მიწაზე დაშვებისას კორპუსის და სადაზვერვო ოპტიკური მოწყობილობების დაზიანებისგან დასაცავად თვითმფრინავს ეხსნება სპეციალური პარაშუტი და საჰაერო ბალიში.
თვითმფრინავს აქვს ფრენის ორი რეჟიმი: ონლაინ რეჟიმში რადიომართვით და სრულ რადიოსიჩუმეჩი ავტონომიურად.
ონლაინ რეჟიმში თვითმფრინავის მართვა რადიოსიხშირით ხორციელდება, მისი ჩახშობის შემთხვევაში კი ფრენა ავტონომიურ რეჟიმში ავტოპილოტით გრძელდება.
სადაზვერვო ოპტიკური მოწყობილობები თვითმფრინავის წინა ნაწილშია დაყენებული, სპეციალურ გიროსტაბილიზებულ პლატფორმაზე დღე ღამური ხედვის 2 სიბრტყეში მოძრავი კამერაა დამონტაჟებული. ფოტოგადაღებისთვის კი თვითმფრინავი აღჭურვილია ფოტოაპარატით.
თვითმფრინავის ძალურ დანადგარს წარმოადგენს 3,5 ცხენის ძალის მქონე შიდაწვის ძრავი.
თვითმფრინავთან ერთად კომპლექტში შედის რადიომართვის ანტენა, პნევმატური გამშვები მექანიზმი და მართვის კომპიუტერული სისტემა.
ტაქტიკურ-ტექნიკური მონაცემები
ფრენის ხანგრძლივობა – 6-8 საათი
ფრენის სიმაღლე – 100-3000 მეტრი
სიჩქარე – 60-160 კმ/სთ
მოქმედების რადიუსი - 150 კმ.
საწვავის ტევადობა - 3 ლიტრი
ცარიელი მასა - 12 კგ
ფრთაშლილობა - 3075 მმ
სიგრძე - 1960 მმ
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატი, სამხედრო ანალიტიკური საიტი www.geo-army.ge;
საბრძოლო იარაღები
სენსუალიზმი

სენსუალიზმი (აღქმა, გრძნობა) — მიმართულება გნოსეოლოგიაში, რომლის მიხედვითაც გრძნობა და აღქმა სანდო შემეცნების ერთადერთი და მთავარი ფორმაა. ეს მიმართულება რადიკალურად განსხვავდება რაციონალიზმისგან. სენსუალიზმის მთავარი პრინციპია: „არაფერია გონებაში ისეთი, რაც არ არსებობს გრძნობებში“. სენსუალიზმის პრინციპი მთლიანად დაყრდნობილია როგორც აღქმასა და გრძნობებზე, ასევე წარმოდგენებზეც.
უდიდესი წილი შეიტანეს სენსუალიზმის ჩამოყალიბებაში შემდეგმა ფილოსოფოსებმა: პროტაგორა — ცნობილი ძველბერძენი სოფისტი ფილოსოფოსი; ეპიკურე; ჯონ ლოკი; ეტიენ ბონო დე კონდილიაკი.
ტერმინი სენსუალიზმი შემოიღო ვიქტორ კუზენმა, რომელმაც თავის ნაშრომში „Histoire générale de la philosophie“ სენსუალიზმს უპირისპირებს იდეალიზმს და, შესაბამისად, ამ ტერმინით აღნიშნავს მიმართულებას, რომელიც მიღებულია ითვლებოდეს მატერიალიზმად. თუმცა ეს სახელწოდება არ შენარჩუნდა. დღეს სენსუალიზმს გნოსეოლოგიაში უწოდებენ ცნობილ ხერხს სხვადასხვა გნოსეოლოგიური ამოცანის გადასაჭრელად და იგი უპირისპირდება ინტელექტუალიზმსა და რაციონალიზმს.
რესურსები ინტერნეტში
სენსუალიზმი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფილოსოფიური სკოლები და ტრადიციები
ემპირიზმი
შემეცნება
წყალდიდობა ევროპაში (2002)

წყალდიდობა ევროპაში (2002)
წყალდიდობა ევროპაში — 2002 წლის აგვისტოში მომხდარი ძლიერი წყალდიდობა. ყველაზე მეტად დაზარალდა ჩეხეთი, ავსტრია, გერმანია, სლოვაკეთი, პოლონეთი, უნგრეთი, რუმინეთი და ხორვატია. სწორედ 2002 წელს დაფიქსირდა ბოლო 100 წლის განმავლობაში ევროპის უძლიერესი წყალდიდობა, რომელმაც ასობით ადამიანის სიცოცხლე იმსხვერპლა. წყალდიდობა კოკისპირულმა წვიმებმა გამოიწვია.
ძლიერი წვიმები 10 აგვისტოდან დაიწყო და დაახლოებით ერთ კვირას გაგრძელდა. ნაპირებიდან გადმოვიდა დიდი და პატარა მდინარეები, რომლებიც უძლიერეს ნაკადებად გადაიქცნენ და რომლებმაც წალეკეს გზა და გზა დასახლებული ადგილები.
პრაღაში მდინარე ვლტავის დონემ 7 მეტრით აიწია, ხოლო გერმანიაში ელბას დონე თითქმის 10 მეტრით გაიზარდა. ევროპის ერთ-ერთმა უმსხვილესმა მდინარემ დუნაიმ დატბორა ავსტრიის, სლოვაკეთის, ხორვატიის დიდი ნაწილები, ხოლო დუნაის შენაკადმა ტისამ დატბორა რუმინეთისა და ბულგარეთის რიგი სოფლები.
წყალი და ტალახიანი ნაკადები საკმაოდ ფართოდ გავრცელდა და საფრთხის ქვეშ დააყენა სხვადასხვა ქვეყნების კულტურული და ბუნებრივი ღირსშესანიშნაობები, როგორებიცაა: ქალაქები, სახლები, ქუჩქები, მეტროპოლიტენები, რკინიგზები, ხიდები, სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიები და ა.შ.
იხილეთ აგრეთვე
წყალდიდობა ევროპაში (2005)
რესურსები ინტერნეტში
Flood Photographs of Prague
Photographs of flooded metro in Prague
სქოლიო
წყალდიდობა
Kyzyl-Adyr

Kyzyl-Adyr (formerly Kirovka) is a village in the Kara-Buura District of Talas Region of Kyrgyzstan. It is the seat of the Kara-Buura District. Its population was 13,612 in 2021. To the north is the Kirovskaya Reservoir. From the main east–west highway through Talas Region, one road goes north to Taraz in Kazakhstan and another goes south to Jalal-Abad Region over the Kara-Buura Pass to the Chatkal Valley (Jangy-Bazar and Kanysh-Kyya).
Population
References
Populated places in Talas Region
Cyprus at the 1984 Summer Olympics

Cyprus at the 1984 Summer Olympics
Cyprus competed at the 1984 Summer Olympics in Los Angeles, United States. Ten competitors, all men, took part in nine events in four sports.
Athletics
Men's 10.000 metres
Marios Kassianidis
Qualifying Heat — 29:06.08 (→ did not advance)
Men's Marathon
Marios Kassianidis — 2:32:51 (→ 62nd place)
Filippos Filippou — did not finish (→ no ranking)
Men's 3.000m Steeplechase:
Philippos Philippou
Semifinals — 8:39.47 (→ did not advance)
Men's Long Jump
Dimitrios Araouzos
Qualification — 5.67m (→ did not advance, 30th place)
Cycling
One cyclist represented Cyprus in 1984.
Individual road race
Spyros Agrotis — did not finish (→ no ranking)
Judo
Men's under 78 kg:
Ioannis Kouyallis - Preliminary:Lost to Gueye-Eljdji from Senegal
Men's under 86 kg:
Costas Papacostas - Preliminary:Lost to Nose Seiki from Japan
Shooting
Men's trap:
Anastasios Lordos - 173 (47th position)
Demetrios Papachrysostomou - 176 (35th position)
Men's skeet:
Petros Kyritsis - 192 (13th position)
Michael Tymvios - 85 (abandon)
References
External links
Cyprus at the 1984 Summer Olympics by Cyprus Olympic Committee
Nations at the 1984 Summer Olympics
1984
Summer Olympics
ონვერსთი

ონვერსთი (ყოფ. სახქაძორი) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, შუშის რაიონში, სოფელ სარიბაბის ადმინისტრაციულ თემში.
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
ისტორია
სოფლის წინა სახელი იყო სახქაძორი, 1999 წლის 5 ოქტომბრიდან ეწოდა ონვერსთი.
სქოლიო
შუშის რაიონის სოფლები
Bülövlük

Bülövlük is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s, subsequently becoming part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, referred to as Antaramej, being part of the Vazgenashen community. The village was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
References
External links
Villages in Azerbaijan
Populated places in Lachin District
პალომასი

პალომასი — და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ტიერა-დე-ბაროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,5 კმ². მოსახლეობა — 671 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პალომასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
Türkəkəran

Türkəkəran (also, Tyurkyakeran) is a village and municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,170.
References
Populated places in Lankaran District
ჩალამერა

ჩალამერა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ბახო-სინკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,50 კმ². მოსახლეობა — 113 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩალამერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ჩალამერა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
მანქანური თარგმნა

მანქანური თარგმნა (ასევე ავტომატური თარგმნა) — ტექსტის თარგმნა ერთი ენიდან მეორე ენაზე კომპიუტერის(ან ეგმ-ის მეშვეობით). მანქანური თარგმნის იდეალური შემთხვევის დროს მანქანა ასრულებს იმ მოქმედებებს რასაც მთარგმნელი.
მანქანური თარგმნა მოიცავს სამ ეტაპს:
სათარგმნი ტექსის წაკითხვა და ანალიზი
ტექსტის გადაქმნა
მეორე ენის ტექსტის სინთეზი.
ისტორია
ეგმ-ის გამოგონების შემდეგ მანქანური თარგმნის პირველი ცდა 1954 წელს ჩაატარეს ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტში ლ. დოსტერტის ხელმძღვანელობით(იხილეთ ჯორჯთაუნის ცდა). საქართველოში მანქანური თარგმნის პირველი ჯგუფი ჩამოყალიბდა 1957 წელს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ელექტრონიკის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის ინსტიტუტში ა. ელიაშვილის ხელმძღვანელობით. შეიქმნა რუსულიდან ქართულ ენაზე თარგმნის პირველი ალგორითმი. მანქანური თარგმნის კვლევაში არის ორი ასპექტი: გამოყენებითი(ტექსტების თარგმნა, საინფორმაციო საქმის ავტომატიზაცია და სხვა) და თეორიული(ადამიანთა მეტყველების მოდელირება, ლინგვისტიკური აღწერილობისთვის მათემატიკური ფორმალიზმის დამუშავება და სხვა).
იხილეთ აგრეთვე
ალგორითმი
თარგმნა
ხელოვნური ინტელექტი
ჯორჯთაუნის ცდა
ლიტერატურა
სქოლიო
იხილეთ აგრეთვე
ხელოვნური ინტელექტი
კომპიუტერული ენათმეცნიერება
Anšlavs Eglītis

Anšlavs Eglītis (October 14, 1906 – March 4, 1993) was a Latvian writer, journalist and painter who became a war refugee in 1944. He had a prolific career as a novelist, and his later work often examined aspects of exile life.
Biography
Anšlavs Eglītis was born in Riga, Latvia, the first of two children born to the writer Viktors Eglītis and the teacher and translator Marija Eglīte, née Stalbova. His father was one of the most notable representatives of Decadence in Latvian literature. During the First World War, his family lived in other parts of the Russian Empire, but returned to Latvia in 1918. For a short time they settled in Alūksne. After 1919, his family lived in Riga and Eglītis started his studies in Riga City gymnasium No. 2. He also studied painting in the studio of a Latvian painter Voldemārs Tone at this time.
The family spent all their summer holidays in Inciems cottage, which he later described in his novel Pansija pilī (1962). He caught tuberculosis in 1925. His mother, who suffered pulmonary disease, died in 1926, during his stay in Leysin sanatorium. In 1930, his father remarried the artist and writer Hilda Vīka, whose works and personality came to influence Anšlavs' literature.
He continued his studies in the Art Academy of Latvia and graduated in 1935. After graduation, he worked as a teacher of drawing. In 1936 his first collection of novels, Maestro was published. In 1938 Eglītis started to work as a journalist in the biggest Latvian newspaper Jaunākās ziņas. In 1940, he also collaborated on the magazine Atpūta.
He left Riga for Courland in October 1944 and later fled to Germany, where he settled in Berlin. During the Battle of Berlin his flat was destroyed in an air raid, and Eglītis moved to Switzerland. In 1950, he moved to California, US.
His father, writer Viktors Eglītis, was arrested, tortured and killed in the Cheka building in Riga in 1945. His grave is unknown.
In his American exile, Eglītis wrote more than 50 novels and short stories. Parallel to his literature career he became a theatre and film critic for the Latvian newspaper Laiks published in Brooklyn, New York, which also serialized a number of his novels. In 1957, his Neierasta Amerika began to be serialized in the Soviet Latvian magazine Zvaigzne, but it was immediately qualified as an 'import of bourgeois nationalism' and soon discontinued.
The success of his works resides in their avangardist flavour combined with loyalty to the popular taste. In post-Soviet Latvia, his Shameless Old Men, directed by Mihail Kublinskis, is one of the most successful productions of the National Theater.
He died of cancer in Los Angeles in 1993. In 2006, the Latvian Post issued a commemorative stamp in honor of Eglītis. A monument to the writer was installed in 2008 in Inciems.
Sources
References
External links
Writers from Riga
People from Kreis Riga
20th-century Latvian writers
Latvian journalists
20th-century journalists
Latvian World War II refugees
Latvian emigrants to the United States
Deaths from cancer in California
1906 births
1993 deaths
ქვემო ჯომაღის მეორე კოშკი

ქვემო ჯომაღის მეორე კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ჯომაღაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ფლეთილი ქვით ნაშენი კოშკი გეგმით კვადრატს უახლოვდება. ნაგებობა დანგრეულია, კედლები შემორჩენილია 2,5-3 მ-ის სიმაღლეზე. პირველი სართული ამოვსებულია ქვითა და მიწით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
მევჰიბე ინენიუ

მევჰიბე ინენიუ (დ. 22 სექტემბერი, 1897, სტამბოლი, ოსმალეთი — გ. 29 თებერვალი, 1992, ანკარა, თურქეთი) — თურქეთის რესპუბლიკის პირველი ლედი 1938-1950 წლებში როგორც პრეზიდენტ ისმეთ ინენიუს მეუღლე.
ბიოგრაფია
მევჰიბე დაიბადა 1897 წლის 22 სექტემბერს სტამბოლში, ოსმალეთის იმპერიაში. როდესაც იგი სამი წლის იყო, მამამისი ტუბერკულოზით გარდაიცვალა. სულ მალე, იგივე დაავადებით დაიღუპა მისი დედმამიშვილიც. ამის გამო, მევჰიბეს დედა ქალიშვილთან ერთად თავისი პაპის სახლში გადავიდა, რომელიც იმ დროისათვის ცარიელი იყო. სწორედ აქ აღიზარდა მევჰიბე. მან სტამბოლში მიიღო ჯერ საშუალო, შემდეგ კი უმაღლესი განათლება.
1916 წლის 13 აპრილს იგი დაქორწინდა ოსმალეთის არმიის კოლონელ მუსტაფა ისმეთზე. ქორწილიდან 21 დღეში, მისმა ქმარმა იგი დატოვა და პირველი მსოფლიო ომის პირობებში ახლო აღმოსავლეთში გაემგზავრა ფრონტის ხაზზე. იგი უკან მხოლოდ 1918 წელს, ომის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა.
მისი დაბრუნებიდან ერთ წელიწადში, 1919 წელს დაიბადა წყვილის პირველი ვაჟი. 1920 წელს მუსტაფა ისმეთი თურქეთის დამოუკიდებლობისათვის გამართულ ომში ჩაება და ანატოლიაში წავიდა. სწორედ ამ პერიოდში აღმოჩნდა იგი ეროვნულ-განმანთავისუფლებელ ორგანიზაციაში. ამის შემდეგ ის და მევჰიბე მუსტაფას მშობლიურ ქალაქ მალათიაში გადასახლდნენ, სადაც 1921 წელს მათი ვაჟი იზეთი გარდაიცვალა.
1922 წლიდან წყვილი იზმირში გადასახლდა. ამავე წლის ნოემბერში, ლოზანას ხელშეკრულების მოლაპარაკებებზე, მევჰიბე თავის ქმარს თან ახლდა შვეიცარიაში, რომელიც წარმოადგენდა თურქულ დელეგაციას. 1924 წელს მევჰიბემ თავისი მეორე ვაჟი, ომერი გააჩინა, რის შემდეგაც წყვილი ანკარაში გადასახლდა. 1926 წელს დაიბადა მათი მესამე ვაჟი, ერდალი, რასაც 1930 წელს მოჰყვა წყვილის უკანასკნელი ქალიშვილის, ოზდენის გაჩენა. ამის შემდეგ მევჰიბეს ბავშვი აღარ გაუჩენია და თავის ქმარს თან ახლდა ოფიციალური ვიზიტებისას ათენში, რომსა და მოსკოვში.
1934 წელს, გვარების რეფორმის შედეგად, მუსტაფა ისმეთსა და მის ნათესავებს, ინენიუს ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისათვის გვარად ინენიუ მიენიჭათ. მევჰიბემ, როგორც მისმა მეუღლემ, გვარად ასევე ინენიუ მიიღო.
1938 წლის 10 ნოემბერს, თურქეთის პრეზიდენტ მუსტაფა ქემალ ათათურქის გარდაცვალებასთან ერთად, მეორე დღეს, 11 ნოემბერს, ისმეთ ინენიუ თურქეთის მეორე პრეზიდენტად აირჩიეს, რითაც მევჰიბე პირველი ლედი გახდა. ამის შემდეგ წყვილი ჩანქაიას სასახლეში გადავიდა, სადაც 1950 წლამდე, ანუ პრეზიდენტობის ვადის ამოწურვამდე დარჩნენ.
მაღალ წრეებში მევჰიბე ცნობილი იყო როგორც ზრდილობიანი და ელეგანტური ქალი. 1949 წელს იგი თურქი ქალების გაერთიანების ასოციაციის პრეზიდენტი გახდა.
1973 წლის 25 დეკემბერს მევჰიბემ თავისი საყვარელი მეუღლე, ისმეთ ინენიუ დაკარგა. დაქვრივებამ ძლიერ შეარყია მისი ჯანმრთელობა, რასაც ასაკის მატებაც დაერთო. 1991 წელს მისი ჰოსპიტალიზაცია გახდა საჭირო. სწორედ ანკარის საავადმყოფოში გაატარა მან დარჩენილი დრო და გარდაიცვალა 1992 წლის 29 თებერვალს, 94 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Temur, Şahika (2009-11-09). "An elegant journey with the Republic's second lady". Hürriyet Daily News. Retrieved 2010-11-01.
"İnönü Vakfı" (in Turkish). İsmet İnönü. Archived from the original on 2008-12-31. Retrieved 2010-11-01.
Mevhibe İnönü: örnek bir Cumhuriyet kadını. T.C. Kültür Bakanlıǧı. 1996.
დაბადებული 22 სექტემბერი
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 29 თებერვალი
გარდაცვლილი 1992
თურქეთის პირველი ქალბატონები
პედრუ III

პედრუ III (დ. 5 ივლისი, 1717, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 25 მაისი, 1786, სინტრა, პორტუგალია) — გაერთიანებული პორტუგალიის, ბრაზილიისა და ალგარვის მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1777–1786 წლებში. მეფე ჟუან V-ისა და მარია ანა ავსტრიელის შვილი. 1760 წელს ცოლად შეირთო საკუთარი ძმის ჟუზე I-ის შვილი, მომავალი დედოფალი მარია I. ქორწინება იყო ნებადართული რომის პაპის მიერ რადგან ჟუზე I-ს არ ჰყავდა მამრობითი სქესის მემკვიდრე. პორტუგალიის მეფეების ოფიციალურ ჩამონათვალში პედრუ III არ მოიხსენიება, თუმცა მას თავისი რიგითი ნომერი აქვს, რომელიც მიჰყვება პორტუგალიის მეფეების ნუმერაციას.
ლიტერატურა
Sousa, António Caetano de. História genealógica da Casa Real portuguesa (in Portuguese). VIII. Lisbon: Silviana.
პორტუგალიის მეფეები
დაბადებული 5 ივლისი
დაბადებული 1717
გარდაცვლილი 25 მაისი
გარდაცვლილი 1786
ჯოიანის წმინდა გიორგის ეკლესია და ნასოფლარი

ჯოიანის წმინდა გიორგის ეკლესია და ნასოფლარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელოვანის სამხრეთ-დასავლეთით, 500 მეტრის მოშორებით, ფერდობზე, ხევის წყლის მარცხენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ქვიშაქვითა და კირის ხსნარით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სამხრეთ კედელი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია.
ფასადები მოპირკეთებულია დიდი ზომის რეგულარულად ნაწყობი ქვიშაქვით. კარის არქიტრავის ქვაზე წრეში ჩასმული ჯვარია ამოკვეთილი. ეკლესიას წრეთარგისა და ლილვისაგან შედგენილი ლავგარდანი აქვს. სამხრეთიდან ეგვტერი ყოფილა მიშენებული.
ნასოფლარი
ეკლესია დგას ფეოდალური ხანის ნასოფლარის ტერიტორიაზე, რომელიც ამჟამად ტყითაა დაფარული. ადგილზე შემორჩეენილია ქვითკირის შენობათა ნანგრევები.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნავალკანი

ნავალკანი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 1955 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნავალკანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
გორონტალო

გორონტალო — პროვინცია ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სულავესის ჩრდილოეთ ნაწილში. შეიქმნა 2000 წელს, მას შემდეგ, რაც გამოეყო ჩრდილოეთ სულავესის პროვინციას. დედაქალაქია იმავე სახელწოდების მქონე გორონტალო.
2010 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 1 038 590 ადამიანს შეადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
ინდონეზიის პროვინციები