PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Pereiaslav-Khmelnytskyi Raion

Pereiaslav-Khmelnytskyi Raion was a raion (district) in Kyiv Oblast of Ukraine. Its administrative center, Pereiaslav (from 1943 until 2019 the city was named Pereiaslav-Khmelnytskyi), was incorporated separately as a town of oblast significance and did not belong to the raion. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kyiv Oblast to seven. The area of Pereiaslav-Khmelnytskyi Raion was merged into Boryspil Raion. The last estimate of the raion population was .
At the time of disestablishment, the raion consisted of four hromadas,
Divychky rural hromada with the administration in the selo of Divychky;
Studenyky rural hromada with the administration in the selo of Studenyky;
Tashan rural hromada with the administration in the selo of Tashan;
Tsybli rural hromada with the administration in the selo of Tsybli.
References
External links
Інформація із сервера Верховної Ради
Переяслав-Хмельницький район — економіка району, органи влади, підприємства, селищні ради
Former raions of Kyiv Oblast
1932 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ტაჰკურანის მუნიციპალიტეტი

ტაჰკურანის მუნიციპალიტეტი — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, პიარნუმაას მაზრაში.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პიარნუმაას მუნიციპალიტეტები
კორონელ-ჟუან-პესოა

კორონელ-ჟუან-პესოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 457 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დი-სან-მიგელის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 772 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.74 კმ²-ზე. ფართობი 117 139 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ხუანგშანი

ხუანგშანი (ყვითელი მთა) — მთათა სისტემა აღმოსავლეთ ჩინეთში, ანხუეის პროვინციის სამხრეთ ნაწილში. გამოირჩევა თავის პეიზაჟებით, განსაკუთრებულად გამოკვეთილი გრანიტის მწვერვალებით, ხუანშანის ფიჭვის ხეებით. ხშირად ხუანშანი ტრადიციული ჩინური მხატვრობისა და ლიტერატურის შთაგონების წყაროა, ისევე როგორც თანამედროვე ფოტოგრაფიის. დღეს ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლსა და ჩინეთის ერთ-ერთ უმთავრეს ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს.
მთათა სისტემა მრავალ მწვერვალს მოიცავს, ზოგიერთი მათგანის სიმაღლე 1000 მეტრია ზღვის დონიდან. მსოფლიო მემკვიდრეობის ზონაში მოქცეულია 154 კმ² ტერიტორია, 142 კმ² კი ბუფერულ ზონას წარმოადგენს. ეს მთები მეზოზოურ ერაში, 100 მილიონი წლის წინ ჩამოყალიბდა.
ცინის დინასტიის ზეობისას, მთების სახელი იშანი იყო, თანამედროვე სახელი მას 747 წელს პოეტმა ლი ბომ უწოდა.
რეგიონის მცენარეულობა დამოკიდებულია სიმაღლეზე. 1100 მეტრის დაბლა გავრცელებულია ზომიერი ტყეები, 1800 მეტრამდე - ფოთოლმცვივანი ტყეები, მის მაღლა კი ალპური ვეგეტაცია, რომელიც ძირითადად ფიჭვისა და დაბალი მცენარეულობისგან შედგება.
ხუანგშანი მწვერვალები ხშირად ღრუბლების მაღლა ექცევიან და და წარმოქმნიან სანახაობრივ ფენომენს, ე.წ ღრუბლების ზღვას, რომელიც უზომოდ შთამბეჭდავია და უამრავ ტურისტს იზიდავს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
ხუანშანის მიმოხილვა
ხუანშანის მთების ტურისტული გზამკვლევი
სქოლიო
ჩინეთის ქედები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
ლუგარ-ნუევო-დე-ლა-კორონა

ლუგარ-ნუევო-დე-ლა-კორონა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-სურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 0,04 კმ². მოსახლეობა — 124 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლუგარ-ნუევო-დე-ლა-კორონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მაჰმუდ დოულათაბადი

მაჰმუდ დოულათაბადი (დ. 1 აგვისტო, 1940) — ირანელი მწერალი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მეწაღეების ღარიბ ოჯახში ხორასნის პროვინციის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სოფელ დოულათაბადში. მუშაობდა ფერმაში და სწავლობდა მას’უდ სალმანის დაწყებით სკოლაში. პარალელურად ბევრს კითხულობდა. მან სოფელში ხელმისაწვდომი ყველა რომანი წაიკითხა, თეირანში კი სახურავზე ლამფის შუქზე კითხულობდა (სწორედ ასე წაიკითხა „ომი და მშვიდობა“). მიუხედავად იმისა, რომ მამამისს უმაღლესი განათლება არ ჰქონდა მიღებული, მან ვაჟს სპარსელი კლასიკური პოეტები – საადი, ჰაფეზი და ფედროუსი – გააცნო.
ყმაწვილობისას დოულათაბადი, მამის მსგავსად, ვაჭრობით დაკავდა და სადალაქო გახსნა, თუმცა ამ საქმიანობას მალევე მიანება თავი და მაჰშადში გადავიდა, სადაც ერთი წელი მუშაობდა, შემდეგ კი თეატრალური მოღვაწეობის დასაწყებად თეირანში გაემართა. დედაქალაქში დოულათაბადი ერთი წლის მანძილზე მუშაობდა, სანამ თეატრალური სასწავლებლის გაკვეთილებზე დასწრებას შეძლებდა. იგი კლასში პირველი იყო, პარალელურად კი სხვადასხვა ადგილებში მუშაობდა. დოულათაბადი თამაშობდა ბრეხტის, მილერის და ბეიზაის პიესებში. მსახიობობასთან შეთავსებით იგი იყო მეწაღე, დალაქი, ველოსიპედის ხელოსანი, ბამბის ქარხნის მუშა და კინოს მოლარე. ამ პერიოდში მან ჟურნალისტობა, მხატვრული ტექსტების და სცენარების წერა დიაწყო.
1974 წელს იგი სავაქმა, შაჰის უშიშროების სამსახურმა, დააპატიმრა. მან ციხეში ორი წელი გაატარა. როცა იკითხა, თუ რის გამო აკავებდნენ, უთხრეს, რომ ყველა დაპატიმრებულ რევოლუციონერს მისი რომანების ასლები ჰქონდა. ციხეში ყოფნისას დოულათაბადი ვერ წერდა. თავისუფლების დაბრუნებისთანავე მან „დაკარგული სელუქის“ წერა დაიწყო, რომელიც 70 ღამეში დაასრულა და მისი ინგლისურად თარგმნილი პირველი რომანიც გახდა.
შემოქმედება
პოლკოვნიკის მიმწუხრი
„პოლკოვნიკის მიმწუხრი“ არის რომანი ერის, ისტორიისა და ოჯახის შესახებ. იგი მოგვითხრობს შაჰის არმიის გადამდგარი პოლკოვნიკის შესახებ, რომლისთვისაც ეროვნული იდეალები და ღირსება მთავარ ფასეულობებს წარმოადგენს. მან შვილები პატრიოტებად აღზარდა და თავისუფალი არჩევანის უფლება მისცა, თუმცა სხვადასხვა გზის არჩევის მიუხედავად, პოლკოვნიკის შვილები ქვეყანაში მომხდარ პოლიტიკურ მოვლენებს ეწირებიან. რომანის სიუჟეტი წვიმიანი ღამით იწყება, როცა ორი პოლიციელი პოლკოვნიკს თავისი ქალიშვილის, ისლამური რევოლუციის მსხვერპლის, დანაწევრებული ცხედრის წასაღებად იბარებს.
დოულათაბადმა რომანი 1980-იან წლებში დაწერა, იმ პერიოდში, როცა ირანში ინტელექტუალები რეპრესიებს ეწირებოდნენ. რომანი საზღვარგარეთ, ინგლისურ ენაზე გამოქვეყნდა, ირანში კი დღემდე არაა ხელმისაწვდომი. წიგნი თავდაპირველად გერმანიაში, შემდეგ კი დიდ ბრიტანეთსა და აშშ-ში გამოიცა. დოულათაბადი ამბობს:
„რომანის ხელნაწერს უჯრაში ვმალავდი, არ მინდოდა მათ (ისლამურ ხელისუფლებას) ის თავის რადარებზე შეემჩია. ან დამაპატიმრებდნენ და რაიმე სხვა გზით ეცდებოდნენ, ჩემთვის მუშაობის საშუალება აღეკვეთათ.“
სტილი
დოულათაბადი თანამედროვე ირანის ერთ-ერთ უმთავრეს ავტორად ითვლება. მისი სტილი ეყრდნობა სოფლის მეტყველებას და სპარსული პოეზიის მდიდრულ ლირიკულ ტრადიციებს. იგი „უპოვართა და ყველასაგან მივიწყებულთა გამოცდილების სირთულეებს იკვლევს, წუთისოფლის სისასტიკეს კი სპარსული ენის ლირიკასთან შერწყმით გვიხატავს,“ – წერს კამრან რასტეგანი, დოულათაბადის შემოქმედების მთარგმნელი.
რესურსები ინტერნეტში
Interview with Mahmoud Dowlatabadi, Tehran 2006.
An Iranian Storyteller’s Personal Revolution
სქოლიო
ირანელი მწერლები
კანადა 1904 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კანადა 1904 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1904 წელს, აშშ-ის ქალაქ სენტ-ლუისში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 6 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1904 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ქეჩალიარი

ქეჩალიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ხიზის რაიონის სოფლები
ბაგრატ III-ის მონეტა

ბაგრატ III-ის მონეტა — ერთიანი საქართველოს მეფის ბაგრატ III-ის (975–1014) ვერცხლის უნიკალური მონეტა (წონა — 1,78 გ, დიამეტრი — 23 მმ). აღმოჩენილია თბილისში 1863 წელს. შუბლზე დამახინჯებული არაბული ზედწერილია „არ არს ღმერთი გარდა ერთისა, არ ჰყავს მას თანაზიარი“; ზურგზე მოთავსებული არაბული წარწერას „მაჰმადი ღვთის მოციქულია“, ირგვლივ დაქარაგმებული ქართული ასომთავრულით შემოუყვება: „ქრისტე ადიდე ბაგრატ აფხაზთა მეფე“. მონეტა ინახება ერმიტაჟში (სანქტ-პეტერბურგი).
ლიტერატურა
საქართველოს მონეტები
Kirəvud

Kirəvud is a village and municipality in the Lerik Rayon of Azerbaijan. It has a population of 262.
References
Populated places in Lerik District
მასკი-შოუ

მასკი-შოუ — უკრაინული იუმორისტული სერიალი, რომელიც შექმნა კომიკურმა გუნდმა მასკი. წარმოადგენს მუნჯური კინოს სტილის სიუჟეტების სერიებს. პირველად გამოვიდა 1991 წელს, სახელწოდებით „Маски ТВ“. სერიალის გადაღებები 1990 წელს დაიწყო. უკანასკნელი გამოშვებები ეთერში 2006 წელს გამოვიდა.
1990-იან წლებში გადაღებული სერიები აღსანიშნავია საბჭოთა რეალობის დაცინვით და ოდესური მოტივებით. 1990-იანების ბოლოს გადაღებული ეპიზოდებით მასკი-შოუ დასცინის ცხოვრების ახალ წესებს. სხვადასხვა შემთხვევაში იუმორი საყოფაცხოვრებო საკითხებსაც ეხებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
შოუს გადაცემები YouTube-ზე
რუსეთის ტელეგადაცემები
კარაკული

კარაკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 44 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
არხანგელის რაიონის სოფლები
ძვ. წ. 468

ძვ. წ. 468
მოვლენები
რომის კონსულები: ტიტუს კინკტიუს ლ.ფ. კაპიტოლინუს ბარბატუს II, გაიუს სერვილიუს (სტრუკტუს) პრისკუსი
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
პერედვიჟნიკები

პერედვიჟნიკები
„პერედვიჟნიკები“ (სრულად: Товарищество передвижных художественных выставок — მოძრავი სამხატვრო გამოფენების ამხანაგობა) — რუსი მხატვრების შემოქმედებითი გაერთიანება, რომელიც შეიქმნა 1870 წელს პეტერბურგში ივანე კრამსკოის, გრიგოლ მიასოედოვის, ნიკოლოზ გესა და ვასილი პეროვის ინიციატივით. ქვეყნის ძირითადი სამხატვრო ძალა დემოკრატიისათვის ბრძოლაში დაუპირისპირდა ხელოვნების ოფოციალურ ცენტრს - პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიას.
ახალი გაერთიანების იდეური ხელმძღვანელი გახდა ი. კრამსკოი. „პერედვიჟნიკები“ განიცდიდნენ ბელარიონ ბელინსკისა და ნიკოლოზ ჩერნიშევსკის საზოგადოებრივ და ესთეტიკურ შეხედულებების გავლენას. სამხატვრო აკადემიის მეურვეობისაგან განთავისუფლებისთანავე „პერედვიჟნიკებმა“ გააჩაღეს საგანმანათლებლო მოღვაწეობა. 1871 წლიდან ამხანაგობამ 48 მოძრავი გამოფენა მოაწყო პეტერბურგში, მოსკოვში, კიევში, ხარკოვში, ყაზანში, რიგაში, ოდესაში და სხვა ქალაქებში. მათ საბოლოოდ გაწყვიტეს კავშირი კლასიციზმთან, თავიანთ შემოქმედებას საფუძვლად დაუდეს კრიტიკული რეალიზმი. „პერედვიჟნიკები“ რეალისტურად ასახავდნენ ხალხის ცხოვრებასა და ისტორიას, მშობლიურ ბუნებას, ისწრაფოდნენ თავიანთ ხელოვნებით სამსახური გაეწიათ ხალხისათვის.
„პერედვიჟნიკების“ სურათები გამოირჩეოდა ფსიქოლოგიზმისა და სოციალურის განზოგადების დიდი ძალით, ტიპიზაციის მაღალი ოსტატობით. „პერედვიჟნიკების“ შემოქმედებაში წამყვანი იყო საყოფაცხოვრებო ჟანრი და პორტრეტი, რითაც მათ საშუალება ეძლეობათ სრულყოფილად ეჩვენებინათ ხალხის ნამდვილი ცხოვრება, შეექმნათ მოწინავე ადამიანთა სახეები, განემტკიცებინათ დემოკრატიული იდეალები. „პერედვიჟნიკებმა“ მნიშვნელოვნად განავითარეს აგრეთვე ისტორიული ჟანრი და პეიზაჟი; „პერედვიჟნიკების“ შემოქმედება ხანაში (1870-1890-იანი წლები) ფართოდ ასახავდა ცხოვრებას. მშრალ და შეზღუდული ნახატის ნაცვლად „პერედვიჟნიკებმა“ განავითარეს ხატვის ბუნებრივი და თავისუფალი მანერა. მანამდე არსებული ჩაბნელებული კოლორიტის სანაცვლოდ ახლებურად გადმოსცემდნენ შუქ-ჩრდილს. მათი კომპოზიციები მრავალფეროვანი და ბუნებრივია.
ამხანაგობა კოოპერატიულ საწყისებზე არსებობდა.
პერედვიჟნიკები
აბრამ არხიპოვი
ნიკოლოზ გე
არხიპ კუინჟი
ივანე კრამსკოი
ისააკ ლევიტანი
ვლადიმირ მაკოვსკი
ვასილი მაქსიმოვი
გრიგოლ მიასოედოვი
ლეონიდ პასტერნაკი
ვასილი პეროვი
ვასილი პოლენოვი
ნიკოლოზ დუბოვსკი
ილარიონ პრიანიშნიკოვი
ილია რეპინი
ანდრეი რიაბუშკინი
კონსტანტინე სავიცკი
ალექსეი სავრასოვი
ვალენტინ სეროვი
ემილი შანკსი
ივანე შიშკინი
ვასილი სურიკოვი
აპოლინარი ვასნეცოვი
ვიქტორ ვასნეცოვი
ნიკოლოზ იაროშენკო
ლიტერატურა
Society of Wandering Art Exhibits. Letters and Documents. 1869–1899. Vol. 1, 2., Publisher ‘Iskusstvo’, Moscow, 1987. Text in Russian
რესურსები ინტერნეტში
Society of Traveling Exhibitions Web Site
The Immortal Itinerants
Peredvizhniki (Wanderers)
რუსეთის ხელოვნება
რეალიზმი
რუსული სიტყვები და ფრაზები
რადვილიშკის რაიონი

რადვილიშკის რაიონი — რაიონი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ლიეტუვაში, შიაულიაის მაზრაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — რადვილიშკისი.
დასახლებული პუნქტები
2 ქალაქი – რადვილიკშისი და შედუვა;
10 დაბა – ბაისოგალა, გრინკიშკისი, პალონაი, პაშუშვისი, პოციუნელიაი, სიდაბრავასი, შაუკოტასი, შიაულენაი, ტირულიაი და ვადაკტაი;
420 სოფელი.
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
რადვილიკშისი – 20 339
შედუვა – 3 400
ბაისოგალა – 2 548
გრინკიშკისი – 900
შიაულენაი – 890
ალკსნიუპიაი – 761
კუტიშკიაი – 759
პავარტიჩიაი – 711
აუკშტელკაი – 704
პაკირშინისი – 698
თვითმმართველობა
რაიონი მოიცავს 13 სამამასახლისოს:
აუკშტელკაის
ბაისოგალას
გრინკიშკისის
პაკალნიშკის
რადვილიკშისის
რადვილიკშისის საქალაქო
სიდაბრავას
სკემიაის
შაუკოტასის
შედუვას
შედუვას საქალაქო
შიაულენაის
ტირულიაის
ლიეტუვის რაიონები
ყარაყორუმი

ყარაყორუმი (ურდ. , თურქ. შავქვა მთები) — მთათა სისტემა ცენტრალურ აზიაში. პაკისტანის, ჩინეთისა და ინდოეთის ტერიტორიებზე. ყარაყორუმი ჰიმალაის მთების შემდეგ, სიმაღლით მეორე მთათა სისტემაა დედამიწაზე. იგი ინდისა და ტარიმის აუზების წყალგამყოფია.
ბუნებრივი პირობები
ყარაყორუმის სიგრძე დაახლოებით 500 კმ-ია. ჩანგჩენმოსა და პანგონგის ქედებთან ერთად 800 კმ. სიგანე 150-დან 250 კმ-მდე.
შედგება რამდენიმე პარალელური ქედებისაგან. ყარაყორუმის საშუალო სიმაღლე დაახლოებით 6000 მ-ია, მაქსიმალური - 8611 (ჩოგორი, სიმაღლით მეორეა ევერესტის შემდეგ). კიდევ სამი მწვერვალის სიმაღლე 8000 მ აღემატება, ხოლო რვა მწვერვალისა - 7500 მ-ს. ბევრი უღელტეხილი 4600-4800 მ სიმაღლეზე მდებარეობს.
ყარაყორუმი წარმოადგენს ალპური დანაოჭების დიდ ანტიკლინორიუმს, რომლის ღერძული ზონა აგებულია გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით, გრანიტებითა და მარმარილოთი. ჩრდილო-აღმოსავლეთ ზონა - ზედა პალეოზოური და მეზოზოური
კარბონატული და თიხოვანი ქანებით, სამხრეთ-დასავლეთ ზონა კი - ვულკანოგენური დანალექი ქანებით.
წიაღისეულებიდან აღსანიშნავია მოლიბდენის, ოქროს, გოგირდის საბადოები.
ჰავა ნახევრადუდაბნოსია, მკვეთრად კონტინენტური. სამხრეთ კალთაზე შეინიშნება ინდოეთის ოკეანის მუსონის გავლენა. ყარაყორუმში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურები უარყოფითია. მაღალმთიან
ზოლში ნალექები თოვლის სახით მოდის. თანადროული გამყინვარების ფართობია დაახლოებით 17,8 ათ. კვ.კმ. მყინვარებიდან აღსანიშნავია: სიაჩენი, ბალტორო და ჰისპარი.
თოვლის მიჯნა სამხრეთ კალთაზე დაახლოებით 4700 მ სიმაღლეზე გადის, ჩრდილოეთ კალთაზე - 5900 მ-ზე. ცენტრალური ნაწილის მთათაშორის ქვაბულებში გვხვდება მლაშე ტბები.
რესურსები ინტერნეტში
ჩრდილოეთ ქაშმირის საიტი
ჩინეთის ქედები
პაკისტანის ქედები
ინდოეთის ქედები
Iridomyrmex lividus

Iridomyrmex lividus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Izmaylovskaya (Moscow Metro)

Izmaylovskaya (Moscow Metro)
Izmaylovskaya is a Moscow Metro station on the Arbatsko-Pokrovskaya Line. It is one of the few surface level stations of the system. Moscow's harsh winters make above-ground stations impractical , but the design nonetheless enjoyed brief popularity between 1958 and 1966 because of the low construction costs. Izmaylovskaya was built in 1961 to replace the old Pervomayskaya station, which had been in use since 1954. The design of the station features an elevated vestibule, reached from the street via two flights of steps, which sits on top of the ground-level platform. The platform is relatively spartan, with a canopy providing some protection from the elements and pillars faced with white marble. The architect was Ivan Taranov. The station has a direct entrance to one of Moscow's largest parks, Izmaylovsky Park.
External links
metro.ru
mymetro.ru
KartaMetro.info — Station location and exits on Moscow map (English/Russian)
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1961
Arbatsko-Pokrovskaya Line
ომუ (მთა)

ომუ (მთა)
ომუ — მთა რუმინეთში, ბუჩეჯის მასივზე. რუმინეთის მთებს შორის სიმაღლით მე-11 ადგილზეა. ბუჩეჯის მასივის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 2505 მ. მწვერვალზე გაშენებულია მეტეოსადგური და თავშესაფარი კაბანა-ომუ.
რესურსები ინტერნეტში
ომუ
რუმინეთის მთები
იელის წმინდა კვირიკეს ეკლესია

იელის წმინდა კვირიკეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ იელის განაპირა ნაწილში, სამხრეთით დაქანებულ ფერდობზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზული ტიპის მომცრო ნაგებობაა. ეკლესია ნაგებია ფიქალით, კირ-დუღაბის ხსნარზე და შელესილია კირით. ავთენტური ნალესობა უმნიშვნელოდ შემორჩა ფასადებს, თუმცა შედარებით უკეთაა შემონახული აღმოსავლეთ ფასადზე. შესასვლელი კარი მოქცეულია დასავლეთ ფასადზე. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის თავზე მოთავსებულია მესამედ წრეში ჩასმული ჯვრის გამოსახულება, რომელიც ზემოდან ფლანკირებულია შეკრული ვარდულების წყვილით; ფასადის კეხში კი გამოსახულია ვერძის სკულპტურული თავი. ეკლესიას დასავლეთ ფასადზე მიშენებულია ქვს დაბალი, ფიქალის მშრალი წყობით ნაგები და ნაწილობრივ, ხის მორებით გამართული დახურული შესასვლელი. მინაშენი, რომლის მიღმაც ეკლესიის ერთადერთი შესასვლელია მოქცეული, მიწური იატაკის მქონე არაფრით გამორჩეულ ნაგებობას წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Briceño, Boyacá

Briceño, Boyacá
Briceño is a town and municipality in the Colombian Department of Boyacá, part of the subregion of the Western Boyacá Province.
Municipalities of Boyacá Department
ხენერალ-მაკართური (აღმოსავლეთი სამარი)

ხენერალ-მაკართური (აღმოსავლეთი სამარი)
ხენერალ-მაკართური (ოფიციალურად ხენერალ-მაკართურის მუნიციპალიტეტი;) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 411 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Glodeni

Glodeni is a city in the northwest of Moldova; it is the seat of Glodeni District. Its population as of 2012 was 11,600. One village, Stîrcea, is administered by the city.
Media
Vocea Basarabiei, 100,3
Notable people
Nicolae Chirtoacă
International relations
Twin towns – sister cities
Glodeni is twinned with:
Botoșani, Romania
Sharhorod, Ukraine
References
Cities and towns in Moldova
Beletsky Uyezd
Bălți County (Romania)
Glodeni District
სარწების ციხე

სარწების ციხე — ციხესიმაგრე თურქეთის რესპუბლიკის არდაჰანის პროვინციის არდაჰანის რაიონის სოფელ სულაქიურთის ჩრდილოეთით. სოფელი ისტორიული არტაანის მხარეა, ზღვის დონიდან 2140 მეტრზე. ტოპონიმი „სარწები“ გიორგი მერჩულეს „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“ გვხვდება. ნიკო მარმა გიორგი მერჩულესთან მოხსენიებული „სარწები“ ტოპონიმად სცნო, ხოლო ზ. სარჯველაძის აზრით, ის ყანას უნდა ნიშნავდეს. ტერმინი „სარწები“ ტოპონიმად გაიაზრა ს. ჯიქიამაც და გამოსცა მის შესახებ დაცული მასალა 1985 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“. ციხე-სიმაგრის მთავარი ნაგებობა გორაკის თავზეა აღმართული, წრიული ფორმით. ციხის კედლების სიმაღლე 4-5 მეტრი უნდა ყოფილიყო. სარწების ციხე ისტორიულ წყაროებში არ მოიხსენიება, ვინაიდან ქართული წერილობითი წყაროების გაჩენის პერიოდში ის არ წარმოადგენდა რაიმე სახის მნიშვნელოვან საფორტიფიკაციო ნაგებობას, შუა საუკუნეებში მას ძველი ფუნქცია დაკარგული ჰქონდა.
ლიტერატურა
ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 1, თბ. 2020 ISBN 978-9941-9675-9-7
გიორგი მერჩულე. წმინდა გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება. თბილისი 2007, გვ. 570 - 571
ს. ჯიქია გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, III. თბილისი 1958 , გვერდი 517 - 518
თურქეთის ციხესიმაგრეები
ეთელრედ I (უესექსი)

ეთელრედ I (უესექსი)
ეთელრედ I (ანგლო-საქს. Æþelræd I; დ. დაახლ. 837 — გ. 23 აპრილი, 871, მერტონი, ინგლისი) — უესექსის სამეფოს მეფე 865–871 წლებში.
ბიოგრაფია
ეთელრედი იყო უექსის მეფე ეთელვულფ I-ის და მისი მეუღლის ოსბურგას ძე. 865 წელს ძმის ეთელბერტ I-ის სიკვდილის შემდგომ უესექსის მეფე გახდა. მეფობა ძირითადად დანიელი ვიკინგების შემოსევების წინააღმდეგ ბრძოლაში გაატარა. 871 წლის 4 იანვარს რიდინგის ბრძოლაში მან შეძლო ვიკინგების დამარცხება, თუმცა იმავე წლის 23 აპრილს მერტონის ბრძოლაში დამარცხდა და დაიღუპა კიდეც.
ეთელრედი დამარხულია უიმბორნის კათედრალში. იგი წმინდანად იქნა გამოცხადებული, თუმც არასდროს ყოფილია კანონიზირებული ეკლესიის მიერ. ეთელრედს ჰყავდა მეუღლე ვულფრიდა და 2 ვაჟი: უფროსი ეთელვალდი და უმცროსი ეთელჰელმი. მისი სიკვდილის შემდეგ ტახტზე ავიდა ალფრედ I დიდი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Англо-саксонская хроника. Годы 750—919.
უესექსის მეფეები
დაბადებული 837
გარდაცვლილი 23 აპრილი
გარდაცვლილი 871
დინამო კიევი (საფეხბურთო კლუბი)

დინამო კიევი (საფეხბურთო კლუბი)
დინამო — უკრაინის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კიევიდან. დაარსდა 1927 წელს, შექმნის ინიციატორები იყვნენ სერგეი ბარმინსკი და ნიკოლაი ხანიკოვი. ასპარეზობს უკრაინის პრემიერლიგაში. საშინაო მატჩებს ატარებს კიევის ოლიმპიური სტადიონზე, რომელიც 70 050 მაყურებელს იტევს.
ის ერთ-ერთია იმ ორი კლუბიდან (მოსკოვის „დინამოსთან“ ერთად), რომელსაც სსრკ-ის ყველა ჩემპიონატში აქვს მონაწილეობა მიღებული. პირველი ოფიციალური მატჩი გაიმართა 1928 წლის 17 ივლისს, ოდესის „დინამოს“ წინააღმდეგ. მატჩი ფრედ ანგარიშით 2:2 დასრულდა.
ჯილდოები
ევროტურნირები
თასების მფლობელთა თასი: 2
1975, 1986
უეფა-ს სუპერ თასი: 1
1975
საშინაო ტურნირები
უკრაინის ჩემპიონატი: 16 (რეკორდი)
1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2007, 2009, 2015, 2016, 2021
უკრაინის თსი: 13 (რეკორდი)
1993, 1996, 1998, 1999, 2000, 2003, 2005, 2006, 2007, 2014, 2015, 2020, 2021
უკრაინის სუპერთასი: 9
2004, 2006, 2007, 2009, 2011, 2016, 2018, 2019, 2020
სსრკ-ის ჩემპიონატი: 13 (რეკორდი)
1961, 1966, 1967, 1968, 1971, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1985, 1986, 1990
სსრკ-ის თასი: 9
1954, 1964, 1966, 1974, 1978, 1982, 1985, 1987, 1990
სსრკ-ის სუპერთასი: 3 (რეკორდი)
1980, 1985, 1986
ამხანაგური ტურნირები
სანტიაგო ბერნაბეუს თასი: 1
1986
თანამეგობრობის თასი: 4
1996, 1997, 1998, 2002
გამოჩენილი მწვრთნელები
უკრაინის ჩემპიონატში
ფეხბურთელთა მიღწევები
ბომბარდირები
სხვა – ნაციონალური სუპერთასი
ყველაზე გამოჩენილები
სხვა – ეროვნული სუპერთასი
შემადგენლობა
2013 წლის 12 სექტემბრისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის პროფილი Soccerway-ზე
კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე
უკრაინის საფეხბურთო კლუბები
დინამო კიევი (საფეხბურთო კლუბი)
Lasioglossum discum

Lasioglossum discum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1853 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
discum
ლაყუჩფეხიანები

ლაყუჩფეხიანები — უხერხემლო ცხოველების რიგი კიბოსნაირთა კლასისა. მათი სხეულის სიგრძე 5 მმ - 3 სმ, ზოგჯერ 10 სმ აღწევს. აქვთ მოგრძო, ნახევრადგამჭვირვალე სხეული, რომელსაც ხშირად ნარინჯისფერი ელფერი დაკრავს. ლაყუჩფეხიანები ბინადრობენ გაზაფხულის თოვლისეულ გუბურებში. ცურვის დროს მუცლის მხარე ზემოთ აქვთ ამობრუნებული. ლაყუჩფეხიანების კვერცხები დაფარულია მკვრივი გარსით, რაც იცავს მათ გამოშრობისა და გაყინვისაგან. განვითარება მეტამორფოზით მიმდინარეობს. ზოგი ლაყუჩფეხიანი პართენოგენეზურად მრავლდება.
ლიტერატურა