PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კვერცხმბადობა

კვერცხმბადობა — ცხოველის შთამომავლობის მოცემის ხერხი, რომლის დროსაც ჩანასახი ვითარდება გარემოში დადებულ კევრცხში. კვერცხმბადობის დროს იბადება მეტ-ნაკლებად განვითარებული ნაშიერები. დადებული კვერცხი უფრო ხშირად განაყოფიერებულია, ზოგჯერ (პართენოგენეზის დროს) — გაუნაყოფიერებელი, უფრო იშვიათად — განვითარების სხვაფასხვა სტადიაში. კვერცხმბადობა ახასიათებს მრავალუჯრედიანი უხერხემლოების ყველა ტიპის წარმომადგენლებს და ქორდიანი ცხოველების უმრავლესობას. შეადარეთ ცოცხლადშობა.
ლიტერატურა
რეპროდუქცია
ღვერთეთის სამების ეკლესია

ღვერთეთის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვერთეთში, სოფლის ჩრდილოეთით ერთ კილომეტრში, მთაზე. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია სამხრეთი მინაშენით, ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია წვრილი ქვით.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დევს. აბსიდში ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშია. კონქი სფერულია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ შემორჩენილია ქვის კანკელი, აქვეა ბუნის ქვაც.
გრძივი კედლები პილასტრების საშუალებით ორ ნაწილად იყოფა. პილასტრების კაპიტელებს ეყრდნობა ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი. ჩრდილოეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს.
დარბაზი განათებულია სამხრეთით სწორკუთხა, ხოლო დასავლეთით თაღოვანი სარკმლებით.
სამხრეთი შესასვლელი გარეთ არქიტრავულია, შიგნიდან - თაღოვანი. კარი ნაოთხალია. ეკლესიის სამხრეთი მინაშენი გეგმით სწორკუთხაა. სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი და შესასვლელი.
ეკლესიის ფასადები სადაა. ეკლესიის სამშენებლო მასალა განსხვავდება მინაშენის მასალისაგან. ნაგებობის ფასადებს ეტყობა შეკეთების კვალი. მინაშენი თითქმის თავიდან არის აგებული. ამავე მასალითაა შეკეთებული ეკლესიის დაზიანებული ნაწილები.
ეკლესიის და მინაშენის საბურავად შიფერია გამოყენებული.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Pilão Arcado

Pilão Arcado is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil. Pilão Arcado covers , and has a population of 35,175 with a population density of 3 inhabitants per square kilometer.
Pilão Arcado was originally inhabited by indigenous people of the Mocoase and Acoroase ethnic groups. The first Portuguese inhabitants came from the Guerreiro e Bernardo family, both of Portuguese nobility. A chapel named Santo Antônio do Pilão Arcado and a parish of the same name were established in 1771. The municipality fell into violence between 1842 and 1848. War was declared between the families of Militão Plácido de França Antunes and Captain Bernardo José Guerreiro. The conflict ended on August 1, 1848 with the death of the final adult son of the Guerreiro family. Fighting between the families occurred in both Pilão Arcado and nearby Sento Sé.
References
See also
List of municipalities in Bahia
Municipalities in Bahia
Made in Sweden (ალბომი)

Made in Sweden (ალბომი)
Made in Sweden — E-Type-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა შვედეთში, 1994 წლის 31 ოქტომბერს. 2 წლის შემდეგ ალბომი გამოიცა აშშ-ში, ლეიბლის Ils International მიერ. ევროპაში დიდი პოპულარობა იქონიეს მისმა სინგლებმა Set The World On Fire, This Is the Way და Russian Lullaby.
სიმღერების სია
ჩარტები
სქოლიო
1994 წლის სადებიუტო ალბომები
E-Type-ის ალბომები
Stockholm Records-ის ალბომები
ალბომები მაქს მარტინის პროდიუსერობით
ფორმოზუ (გოიასი)

ფორმოზუ (გოიასი)
ფორმოზუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 569 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 883 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.78 კმ²-ზე. ფართობი 844 289 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Fortress Hill station

Fortress Hill station
Fortress Hill (literally Barbette Hill) is a station on the of the Hong Kong MTR system. The station is located in the Fortress Hill section of Hong Kong on the eponymous island. Like all MTR stations, Fortress Hill has a unique colour scheme; its livery is dark green. The distance between this station and Tin Hau to the west is approximately 480 metres, the second-closest stations after Mong Kok and Prince Edward.
History
On 31 May 1985, Fortress Hill station opened with the first phase of the Island line. Fortress Hill's livery is green.
Station layout
Fortress Hill is laid out in a manner similar to many other MTR stations. Passengers enter on the ground level and take escalators down to the concourse. From the concourse level they take another escalator ride down to the platform.
Platforms 1 and 2 are arranged in an island platform layout. In a similar manner to the deep-level London Underground stations, each track and platform is in a separate tube shaft with a common entrance and exit point between the two tubes. Each platform is equipped with platform screen doors for safety and ventilation reasons. As with most of the Island Line platforms, the platform walls are curved.
There are only four escalators that connect the concourse and the platforms; they are some of the longest in the MTR system.
Entrances and exits
There are two exits at Fortress Hill station. Both are located on the same side of King's Road but on opposite ends of the Fortress Metro Tower, a high-rise residential complex.
A: for the AIA Tower and Citicorp Centre
B: for the Olympia Plaza and Electric Centre
References
MTR stations on Hong Kong Island
Island line (MTR)
Fortress Hill
Railway stations in Hong Kong opened in 1985
1985 establishments in Hong Kong
ლოკალური ფერი

ლოკალური ფერი, ლიტერატურული ხერხია და გამოიხატება ამა თუ იმ ეპოქის, ქვეყნის, რეგიონის განსაკუთრებული ნიშნების, ენობრივი ნიუანსების დეტალური და მხატვრული წარმოსახვით. განსაკუთრებით პოპულარული იყო XIX საუკუნეში, კერძოდ კი რომანტიკულ ლიტერატურაში. ლოკალური ფერის გამოყენების საუკეთესო ნიმუშებია მარკ ტვენის ტომ სოიერი და ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი.
ლიტერატურა
Heinz Becker: Die Couleur locale in der Oper des 19. Jahrhunderts, Regensburg: Bosse 1976. ISBN 3-7649-2101-3
ლიტერატურული ტერმინები
ტონი კუკოჩი

ტონი კუკოჩი — დ. 18 სექტემბერი, 1968, ხორვატია, იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკა) — ყოფილი ხორვატი კალათბურთელი, რომელიც 1993-2000 წლებში თამაშობდა ჩიკაგო ბულზში, სადაც 1996-1998 წლებში გახდა NBA ჩემპიონი.
სქოლიო
დაბადებული 18 სექტემბერი
დაბადებული 1968
ხორვატი კალათბურთელები
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები
გუიდო გონძაგა

გუიდო გონძაგა (დ. 1291 — გ. 22 სექტემბერი, 1369) — მანტუის გრაფი 1362–1369 წლებში.
ბიოგრაფია
გუიდო მანტუის მბრძანებლის ლუიჯი I-ის ვაჟი იყო და მამის სიკვდილის შემდეგ 1360 წელს მისი მემკვიდრე გახდა. 1362 წელს იმპერატორმა კარლ IV-ემ მას მანტუის გრაფის ტიტული უბოძა.
ოჯახი
მეუღლეები
∞ 1) აგნეს პიკო, ფრანჩესკო პიკო დელა მირანდოლას ასული.
∞ 2) კამილია ბეკარა
∞ 3) ბეატრიჩე დი ბარი, ბარის გრაფის ოდუარდოს ასული.
შვილები
პირველი ქორწინებიდან:
ბეატრიჩე
∞ 1335 — ნიკოლო I დ’ესტე, ფერარას ჰერცოგი.
მესამე ქორწინებიდან:
უგოლინო († მოკლეს 1362)
∞ კატერინა ვისკონტი, მატეო II ვისკონტის ასული.
ლუიჯი II (1334—1382) — მანტუის გრაფი 1369—1382 წლებში
∞ ადლა დ’ესტე, ობიცო III დ’ესტეს ასული.
ფრანჩესკო († 1369)
იხილეთ აგრეთვე
გონზაგას დინასტია
რესურსები ინტერნეტში
Genealogy.euweb.cz : Gonzaga family
დაბადებული 1291
გარდაცვლილი 22 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1369
გონძაგა
შავი სიყვარული

შავი სიყვარული — 2015 წლის თურქული სერიალი, რომელიც გადაღებულია „Ay Yapım“-ის მიერ, სადაც მთავარ როლს ასრულებენ ნესლიჰან ათაგიული, ბურაქ ოზჯივითი, ქაან ურგანჯიოღლუ და [მელისა ასლი ფამუქი.
შინაარსი
ქემალი არის ახალგაზრდა ბიჭი, რომელიც ცხოვრობს ღარიბ უბანში. მისი მამა ჰუსეინი არის დალაქი, ამიტომაც მის დედას ფეჰიმეს სურს, რომ უფროსმა შვილმა თარიქმა და უმცროსმა შვილმა ზეინეპმა იცხოვრონ ბედნიერად. ნიჰანი არის გოგონა, რომელიც ქემალისაგან განსხვავებით ზღაპრულად ცხოვრობს სტამბოლის უმდიდრეს უბანში, თუმცა მისი ღირებულებები შორსა იმ სამყაროსგან სადაც ის ცხოვრობს. მას ჰყავს ტყუპი ძმა ოზანი, ნიჰანს ძალიან უყვარს მამა, ონდერი რომელიც ყოველთვის უსმენს შვილს, მისი დედის ვილდანისგან განსხვავებით, რომელიც მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობს და სურს მისი ქალიშვილი ცოლად გაჰყვეს ემირს. ნიჰანმა და ქემალმა ერთმანეთი ავტობუსში გაიცნეს, სადაც ნიჰანმა ქემალი დახატა. ერთი თვის შემდეგ ქემალი ნიჰანის ნახატს სავაჭრო ცენტრში ნახავს, ნიჰანს კი დაბადების დღე აქვს. წვეულების მიმდინარეობის დროს ემირი ეჭვიანობას იწყებს ბიჭზე, რომელსაც ნიჰანი ეცეკვებოდა, ნიჰანი გაბრაზებული ტოვებს წვეულებას, მიდის იახტაზე და წასვლას ცდილობს, მაშინ როდესაც ფეხი თოკში გაეჭედება და წყალში გადავარდება. მოულოდნელად ქემალი მას დახრჩობისგან გადარჩენს და დაიწყება მათი სიყვარულის ისტორია, რომელიც თითქმის ყველა დაბრკოლებას გადალახავს.
ერთ დღეს ემირი განახორციელებს გეგმას, ნიჰანის ძმას ოზანს მოაკვლევინებს გოგონას და ეს გახდება მიზეზი თუ რის გამოც ნიჰანი ემირის ცოლობას დასთანხმდება. მომდევნო დღეს ქემალი იმავე ინიციატივით გამოდის ნიჰანთან, თუმცა ნიჰანისგან ის უარს იღებს. ქემალი დეპრესიაშია და გადაწყვიტავს საცხოვრებლად გადავიდეს ქვეყნის მეორე ბოლოში. 4 წლის შემდეგ ქემალი აფეთქებაში მოჰყვვება და გადარჩენს საინჟინროს მენეჯერს ჰაკის, რომელიც შემდეგ მისი პარტნიორი გახდება. 1 წლის შემდეგ ქემალი ბრუნდება ქალაქში, სადაც ემირის კონკურენტი გახდება, ქემალს უკვე აღარ სჯერა სასწაულების, განსაკუთრებით კი სიყვარულის. სწორედ 5 წლის შემდეგ ნიჰანისა და ქემალის გზები კვლავ გადაიკვეთება, რა მოხდება მაშინ როდესაც ორ ახალგაზრდა ადამიანს, ამ ორი განსხვავებული სამყაროდან, ერთმანეთი შეუყვარდებათ?
პერსონაჟები
მთავარი გმირები
ნესლიჰან ათაგიული — ნიჰან სეზინი. ემირის ცოლი. ქემალის ყოფილი შეყვარებული. მხიარული,სიცოცხლით სავსე და საყვარელი გოგონა, რომელიც გაიზარდა მდიდარ ოჯახში, მისი ღირებულებები შორსაა იმ სამყაროსგან სადაც ის ცხოვრობს
ბურაკ ოზჯივიტი — ქემალ სოიდერე. პატიოსანი ბიჭი, ღარიბული უბნიდან. ქემალის ერთადერთი მიზანია სიცოცხლე და გადარჩენა. სიგიჟემდე უყვარს ნიჰანი
ემირ კოზჯუოღლუ — ქაან ურგანჯიოღლუ, ეგოისტი, საკუთარ თავზე შეყვარებული კაცი. უმდიდრესი ოჯახის შვილი, ნიჰანის სიყვარულით არის შეპყრობილი. ქემალის მოსისხლე მტერი.
ზერინ თექინდორი — ლეილა აჯემზადე. ქალი რომელიც მარტო ცხოვრობს დიდ ვილაში. ქემალი მისთვის შვილი და მეგობარია. ნიჰანის დეიდა.
მელისა ასლი ფამუქი — ასუ ალაჯაჰანი. ჰაკის დისშვილი. ლამაზი გოგონა, რომელიც ქემალის მარჯვენა ხელი და მისი უფროსია, მისი მთავარი მიზანია ქემალს გაჰყვეს ცოლად.
ჰაზალ ფილიზ ქუჩუქკოსი — ზეინეპ სოიდერე. ქემალის უმცორსი და ამბიციური და ეშმაკი გოგო, რომელიც ერთდროულად ოზანის ცოლი და ემირის საყვარელია.
რესურსები ინტერნეტში
2015 წლის ტელესერიალები
თურქული ტელესერიალები
აი აპიმის ტელესერიალები
პრომეთიუმი

პრომეთიუმი (< ; ქიმიური სიმბოლო — Pm) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეექვსე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 61, tდნ — 1042 °C, tდუღ — 3000 °C, სიმკვრივე — 7.26 გ/მ3. მიეკუთვნება ლანთანოიდებს. ცნობილია პრომეთიუმის 16 იზოტოპი, რომელთა მასური რიცხვებია 141-154 და 2 ბირთული იზომერი. ყველაზე მდგრადია ^{145}Pm (T1/2=17.7 წ). 1945 წელს პრომეთიუმი აღმოაჩინეს და ხელოვნურად მიიღეს ამერიკელმა მკვლევარებმა ჯ. მარინსკიმ, ლ. გლენდენინმა და ჩ. კორიელმა.
ისტორია
პრომეთიუმი როგორც ხანმოკლე არსებობის რადიოაქტიური ელემენტი ბუნებაში არის გაქრობად მცირე რაოდენობით (შეფასებით, მისი შემცველობა დედამიწის ქერქში შეადგენს რამდენიმე ასეულ გრამს) და ვერ იქნა აღმოჩენილი ანალიტიკური მეთოდით, მიუხედავად ბევრი მკვლევარის დიდი ძალისხმევისა.
მხოლოდ 1945 წელს ამერიკელმა ქიმიკოსებმა დ. მარინსკიმ, ლ. გლენდენინმა და ჩ. კორიელიმ ურანის დაშლის პროდუქტებიდან იონგამცვლელი ფისების საშუალებით გამოჰყვეს პრომეთიუმი.
სახელწოდების წარმომავლობა
სახელწოდება მოდის მითოლოგიური გმირის პრომეთეს სახელიდან, რომელიც იყო ადამიანის და მისი შემქმნელის დამცველი, რომელმაც ზევსს მოსტაცა ცეცხლი და გადასცა ის ადამიანებს.
მიღება
ლითონურ პრომეთიუმს მიიღებენ PmF3-დან მეტალოთერმიით. გამოყოფენ 147Pm სხვადასხვა ელემენტების რადიოაქტიური იზოტოპების ნარევისაგან.
გამოყენება
პრომეთიუმ-147 (ნახევარდაშლის პერიოდი 2,64 წელი) გამოიყენება დენის რადიოიზოტუპური წყაროების წარმოებისათვის, სადაც ის გამოიყენება ჟანგის სახით, და იმის გამო რომ მის გამოსხივებაში დაშლის დროს არ არის გამა-გამოსხივება, ის შედარებით ნაკლებად მავნეა. პრომეთიუმის ოქსიდის გამოყოფის სიმძლავრე (როცა სიმკვრივე 6,6 გრ/სმ³), მიახლოებით 1,1 ვტ/სმ³.
ყველაზე ხანგრძლივად არსებული იზოტოპი არის — პრომეთიუმ-145 (ნახევარდაშლის პერიოდი 18 წელი).
ბიოლოგიური როლი
რესურსები ინტერნეტში
პრომეთიუმი Webelements-ზე
პრომეთიუმი ქიმიური ელემენტების პოპულარულ ბიბლიოთეკაშ
პრომეთიუმისა და მისი ნაერთების თვისებები
სქოლიო
მუშური

მუშური — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის ქედზე, მდინარე ენგურის მარცხენა შენაკადის — მუშურისწყლის სათავეში. სიმაღლე 3142 მ. აგებულია თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებითა და კვარციტებით. კალთები ციცაბოა, ფლატოვანი, დამახასიათებელია სუბალპური და ალპური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ადრიანე IV

ადრიანე IV (ერისკაცობაში ნიკოლას ბრეიქსპირი; დ. 1100 — გ. 1 სექტემბერი, 1159) — რომის პაპი 1154–1159 წლებში.
ინგლისელი საეკლესიო მოღვაწე, ერთადერთი ინგლისელი რომის პაპი. წარმოშობით ღარიბი ოჯახიდან. ჭაბუკობაში დატოვა ინგლისი, სწავლობდა საფრანგეთში. წმინდა რუთის ავინიონის მონასტერში რეგულარულ კანონიკთა რიგებში შევიდა. 1137 წელს გახდა ამ მონასტრის აბატი. როგორც ჩანს, მკაცრი წესების გამო მას უჩივლეს და გამოიძახეს რომში, მაგრამ პაპმა ევგენი II-მ მაშინვე შენიშნა ახალგაზრდა აბატის განსწავლულობა და ენერგია, აკურთხა იგი ალბანის ეპისკოპოსად და დანიშნა კარდინალად. 1150 წელს ნიკოლაუს ბრეიკსპირი, პაპის ლეგატის ხარისხით გაგზავნეს სკანდინავიაში. მას ევალებოდა ნორვეგიისა და შვედეთის ეკლესიათა ორგანოზაციის საკითხები. ამ მისიას მან ბრწყინვალედ გაართვა თავი. პაპ ანასტასიუს IV-ის გარდაცვალების შემდეგ ერთსულოვნად აირჩიეს პეტრე მოციქულის კათედრაზე.
გახდა რა პაპი, იგი მაშინვე შეუდგა მნიშვნელოვან პოლიტიკურ პრობლემათა გადაჭრის საქმეს, რომელთაგან უმნიშვნელოვანესი იყო სამოციქულო ტახტის ურთიერთობა რომის კომუნასთან, რომლის სათავეშიც ავგუსტინელტა მონასტრის ყოფილი პრიორი არნოლდ ბრეშელი იდგა. მას შემდეგ, რაც არნოლდის ხალხმა ერთ-ერთი კარდინალი მოკლა, ადრიანემ რომს ინტერდიქტი დაადო, თვით არნოლდი კი საიმპერატორო სასამართლოს გადასცა. 1155 წელს ადრიანემ კორონაცია მოუწყო იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსას, მაგრამ 1157 წელს თეოკრატიულ მისწრაფებათა გამო მათ შორის ურთიერთობა დაიძაბა, რადგან ბარბაროსა ცდილობდა თავად აეღო ხელში უმაღლესი ხელისუფლება ეკლესიაზე. 1158 წელს მის წინააღმდეგ ქალაქ მილანთან დადო კავშირი.
ადრიან IV თანამიმდევრულად ატარებდა ეკლესიის ცენტრალიზებული მმართველობის პოლიტიკას. იგი თავის ლეგატებს სხვადასხვა ქვეყნებში აგზავნიდა, რიტაც ამყარებდა ცალკეული საეკლესიო პროვინციების ურთიერთობას რომთან.
ლიტერატურა
უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 2, გვ. 243-244, თბ. 2008
რომის პაპები
დაბადებული 1100
გარდაცვლილი 1 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1159
მაწანწალა კატები სტამბოლში

მაწანწალა კატები სტამბოლში
სტამბოლი მაწანწალა კატების მნიშვნელოვან პოპულაციას მასპინძლობს. მათი რაოდენობა მერყეობს ასი ათასიდან მილიონამდე. თურქეთის ბევრი მოქალაქე ქუჩის ცხოველებს განიხილავს როგორც საერთო საკუთრებაში არსებულ შინაურ ცხოველებს და არა ტრადიციულ მაწანწალებს. ქვეყანა ატარებს დამცველობით პოლიტიკას, რათა არ მოკლან და არ დაიჭირონ ისინი.
ისტორია
აიშე საბუნჩუს (პროექტ „სტამბოლის კატების“ წარმომადგენელი) მიხედვით, ქალაქში კატების ფართო გავრცელება შეიძლება დაკავშირებული იყოს ოსმალეთის იმპერიასთან. სტამბოლის (მაშინდელი კონსტანტინოპოლი) სახლების უმრავლესობა ხისგან იყო აშენებული, რამაც ხელი შეუწყო თაგვებისა და ვირთხების გამრავლებას. ამან ქალაქში კატების ყოფნა აუცილებლობად აქცია. სხვადასხვა მასობრივი ინფორმაციის საშუელება თურქეთში კატების მიმართ პოზიტიურ დამოკიდებულებას ისლამს უკავშირებს, რომელიც ქვეყანაში ყველაზე გავრცელებული რელიგიაა,
ჯანმრთელობა
2011 წელს ჩატარებული კვლევის დროს, რა დროსაც მოხდა სტამბოლის მაწანწალა ცხოველებში სოლიტერის ინფექციების შესწავლა, დადგინდა, რომ გამოკვლეული კატების 4,65%-ს ჰქონდა Joyeuxiella pasqualei-ის ინფექცია. ქუჩის და მაწანწალა კატებში გავრცელებულია აგრეთვე კატის იმუნოდეფიციტისა და კატის ლეიკემიის ვირუსი. მიუხედავად იმისა, რომ მაწანწალა კატა შეიძლება იყოს ცოფის გადამტანი, თურქეთში 2000-დან 2014 წლამდე დაფიქსირებული ცოფის 21 შემთხვევიდან არცერთი არ ყოფილა კატებისა და ადამიანების კონტაქტის გზით გავრცელებული.
ადგილობრივების მიერ კატების საჯარო კვება რამდენიმე ვეტერინარმა გააკრიტიკა. 2015 წელს რატგერსის უნივერსიტეტის მეცნიერების მიერ გამოქვეყნებულ ნაშრომში ნათქვამია, რომ კოლექტიური კვება იზიდავს და იწვევს ცხოველების კონცენტრაციას კონკრეტულ ტერიტორიაზე, რაც, თავის მხრივ, ხელს უწყობს გარკვეული დაავადებების გავრცელებას. ჯანმრთელი კატების კონტაქტი ობიექტებთან, როგორიცაა საკვები და წყლის კონტეინერები, რომლებიც დაბინძურებულია ავადმყოფი ცხოველების მიერ, კიდევ ერთი საზრუნავი საკითხია.
კანონი
2021 წლამდე თურქეთის კანონმდებლობა ცხოველებს (მაწანწალა და შინაურ ცხოველებს) განსაზღვრავდა როგორც „საქონელს“ და არა „ცოცხალ არსებებს“. ცხოველთა უფლებების აქტივისტებმა ეს კლასიფიკაცია გააკრიტიკეს, რადგან იგი ცხოველების წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულისთვის მსუბუქ ჯარიმებს ითვალისწინებდა. 2021 წელს მიღებული წინადადების თანახმად, შინაურ და მაწანწალა ცხოველებს მიენიჭათ „ცოცხალი არსების“ სტატუსი, რაც ცხოველების წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულისთვის ექვსი თვიდან ოთხ წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს. კანონი ასევე ავალდებულებს თურქეთში ყველა უპატრონო ცხოველის სტერილიზაციას.
2019 წელს იაპონიის მოქალაქე თურქეთიდან დაადეპორტეს მას შემდეგ, რაც მან აღიარა, რომ ქუჩუქჩექმეჯეში მოკლა და შეჭამა 5 მაწანწალა კატა, რამაც ფართო აღშფოთება გამოიწვია ორივე ქვეყანაში.
პოპულარულ კულტურასა და მედიაში
სტამბოლის მაწანწალა კატები წარმოდგენილია სხვადასხვა მედიაში. 2016 წლის თურქულ დოკუმენტურ ფილმში „Kedi“ ასახულია სტამბოლის რამდენიმე მაწანწალა კატის ცხოვრება. ეცუკო შუნდოს 2015 წლის საბავშვო წიგნი „კატის ძიება სტამბოლში“ ეხება სტამბოლის იაპონური სკოლის მოსწავლეების მიერ მაწანწალა თურქული ვანის ჯიშის კატის ძიებას. აღსანიშნავია, რომ სოციალური მედია სტამბოლის კატების პოპულარობის მოპოვების მნიშვნელოვანი საშუალება გახდა.
სქოლიო
სტამბოლი
კატები სტამბოლში
პანდაგი (სამხრეთი მაგინდანაო)

პანდაგი (სამხრეთი მაგინდანაო)
პანდაგი (ოფიციალურად პანდაგის მუნიციპალიტეტი) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 356 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Pandag Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 203 : An Act Creating Municipality of Pandag in the Province of Maguindanao
Newly created provinces, municipalities, barangays, converted city Accessed on March 9, 2006.
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
Glinjeni, Șoldănești

Glinjeni, Șoldănești
Glinjeni is a village in Șoldănești District, Moldova.
References
Villages of Șoldănești District
კომარესი

კომარესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ახარკია-კოსტა-დელ-სოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 1330 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კომარესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
კალკის ბრძოლა

კალკის ბრძოლა — რუსული სამთავროებისა და მონღოლეთის იმპერიის ჯარების ბრძოლა. გაიმართა 1223 წლის 31 მაისს მდინარე კალკაზე. ბრძოლა გაიმართა თანამედროვე დონეცკის ოლქის ტერიტორიაზე უკრაინაში. სამდღიანი ბრძოლის შემდეგ მონღოლებმა სრულიად გაანადგურეს რუსული სამთავროების კოალიცია. ბრძოლაში დაიღუპა მრავალი თავადი და ბოიარი. მონღოლების ლაშქარს სარდლობდნენ მონღოლი მხედართმთავრები ჯებე და სუბუდაი.
ლიტერატურა
Cross, Samuel Hazzard, and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor, trans. (1953). Russian Primary Chronicle. Lavrentian Text Cambridge, MA: Medieval Academy of America.
Fennell, John (1983). The Crisis of Medieval Russia 1200-1304. London and New York: Longman. ISBN 0-582-48150-3
Gabriel, Richard (2004). Subotai The Valiant: Genghis Khan's Greatest General. Praeger Publishers. ISBN 0-275-97582-7
de Hartog, Leo (1989). Genghis Khan: Conqueror of the World. I.B.Tauris. ISBN 1-85043-139-6
Jackson, Peter (2005). The Mongols and the West, 1221–1410. Pearson Education Limited. ISBN 0-582-36896-0
უკრაინის ბრძოლები
მონღოლეთის ბრძოლები
XIII საუკუნის ბრძოლები
Tubikənd

Tubikənd (also, Tubikend, Tubukend, and Tuvikend) is The village forms part of the municipality of Qoşakənd.
References
Populated places in Ismayilli District
ჰუნზიბელები

ჰუნზიბელები — დასავლეთ დაღესტნის მთებში მცხოვრები ცეზური მოდგმის მცირერიცხოვანი ერი. ჰუნზიბელების თვითსახელწოდებაა ჰუნზალ.
ისტორია
ჰუნზიბელები ანთროპოლოგიურად დიდი ევროპეიდული რასის წინააზიური რასის კავკასიონური ვარიანტის წარმომადგენლები არიან. ჰუნზიბური ენა კავკასიურ ენათა ოჯახის ნახურ-დაღესტნური ჯგუფის ხუნძურ-ანდიურ-დიდოურ ქვეჯგუფში შედის. ჰუნზიბელებში გავრცელებულია აგრეთვე: ხუნძური, რუსული, ქართული ენები.
ბევრმა მეზობელი ხალხების: დიდოელების, კაპუჭელების და ჰინუხელების ენებიც იცის. ჰუნზიბური ენა უდამწერლობო ენაა. სადამწერლობო ენა მათთვის ხუნძურია. ჰუნბიზელების რაოდენობის განსაზღვრა XX საუკუნეში ერთობ ძნელია, რადგან მათ ხან ხუნძებს და ხანაც კაპუჭელებს მიაკუთვნებდნენ. უკანასკნელი პერიოდის საენციკლოპედიო და ინტერნეტის მონაცემებით, ჰუნზიბელების რაოდენობა რუსეთის ფედერაციაში 1,35 ათას კაცს უთანაბრდება, საერთო რაოდენობას კი 1,7 ათას კაცს ანგარიშობენ.
სამეურნეო ყოფა
აღსანიშნავია, რომ ჰუნზიბელების ძირითადი სამეურნეო საქმიანობა მესაქონლეობა (უმთავრესად მომთაბარე მეცხვარეობა), მიწათმოქმედება და ხელოსნობა იყო. მისდევდნენ მონადირეობასაც. სახვნელი ნაკვეთები ძირითადად ფერდობებზე ჰქონდათ შეფენილი, იშვიათად ტერასებიც ჰქონდათ. მოჰყავდათ ქერი, ჭვავი, შვრია, ფეტვი. განვითარებული იყო მატყლის დამუშავება (მაუდი, ქეჩა, ფეხსაცმლის ქსოვა, ფარდაგები, ხურჯინები), მჭედლობა, ხისა და ქვის დამუშავება. საჯდომ და საჭაპანო ტრანსპორტად ძირითადად ცხენს, იშვიათად, სახედარს იყენებდნენ.
ჰუნზიბელები ტანსაცმლის ყველა მასალას სოფელში ამზადებდნენ. მათი საკვები ძირითადად ფქვილის, ხორცისა და რძისაგან მზადდებოდა.
რელიგია და ტრადიციები
ჰუნზიბელები მუსლიმი-სუნიტები არიან. აღნიშნავდნენ რელიგიურ და კალენდარულ დღესასწაულებს. შემოდგომასა და ზამთარში სქესობრივი და ასაკობრივი ნიშნით მამაკაცებსა და ქალებში გავრცელებული იყო გასართობი და სამხიარულო შეკრებები ე. წ. საქმის საღამოები. ზეპირი ხალხური შემოქმედება მშობლიურ და ხუნძურ ენებზე ჰქონდათ. ჰუნზიბელ მკურნალებს მრავალი ავადმყოფობის დიაგნოსტირება და მკურნალობა შეეძლოთ. შემორჩენილია ტრადიციული რწმენა-წარმოდგენები. იცოდნენ ხარების გამოყვანის ანუ პირველი ხნულის გავლების დღესასწაული, რაც კოლექტიური ტრაპეზით, დოღით, სირბილში შეჯიბრითA და ჭიდაობით მთავრდებოდა. ზამთრის დადგომასაც 20-21 დეკემბერს სადღესასწაულო ვახშმით, მილოცვით, ხუმრობით, კოცონის ანთებით და მასზე გადახტომით, გადაცმული ახალგაზრდების მსვლელობით აღნიშნავდნენ. ასევე დღესასწაული იყო ნაკელის მინდორში გატანა და სხვ.
ლიტერატურა
როლანდ თოფჩიშვილი კავკასიის ხალხთა ეთნოლოგია, თბ.,2012
კავკასიის ხალხები
დაღესტანი
ბელებეი

ბელებეი — ქალაქი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში. ბელებეის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ქალაქი დააარსეს ჩუვაშებმა. პირველად მოიხსენიება 1757 წელს როგორც სოფელი ბელებეევო. 1781 წელს მიიღო სამაზრო ქალაქის სტატუსი და გახდა ბალებეევოს მაზრის ცენტრი. 1796 წლიდან ორენბურგის გუბერნიის შემადგენლობაშია. 1865 წელს ორენბურგის გუბერნია გაიყო უფის და ორენბურგის გუბერნიებად, ბელებეი უფის გუბერნიის შემადგენლობაში შევიდა.
2010 წლამდე ჰქონდა ისტორიული ქალაქის სტატუსი, მაგრამ რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტროს ბრძანების საფუძველზე ეს სტატუსი ჩამოართვეს.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს სამხრეთ ურალში, ევრაზიის ცენტრში, ბუგულმინ-ბელებეის დაბლობზე. ქალაქ უფიდან 180 კმ-ზე სამხრეთ-დასავლეთით. ბელებეის გადაკვეთს 54 გრადუსიანი პარალელი, მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე, მდინარე უსენთან ახლოს.
მოსახლეობა
2010 სრულიად რუსეთის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია: რუსები — 47 %, თათრები — 23,1 %, ჩუვაშები — 12,5 %, ბაშკირები — 12,5 %, უკრაინელები — 1,7 % , მორდვები — 1 %, სხვა — 2,2 %.
რესურსები ინტერნეტში
Администрация МР Белебеевский район Республики Башкортостан
Сайт города Белебей
Сайт белебеевского театра-студии "Пилигрим"
სქოლიო
ბაშკირეთის ქალაქები
ქუნცა

ქუნცა, ქვუნცა — ისტორიული სოფელი საქართველოში, ერუშეთის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1240 მ., ასპინძიდან 19 კმ., აწყვიტადან 1 კმ. შედიოდა ასპინძის რაიონის აწყვიტის სასოფლო საბჭოში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა, მემინდვრეობა და მებაღეობა, მოქმედებდა ხის სახერხი საამქრო და ბაზალტის საბადო. XXI საუკუნის აღწერებში სოფელი აღარ იხსენიება.
ლიტერატურა
ასპინძის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები