PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თოთანი

თოთანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ღვთის წყალობა (ნოველა)

ღვთის წყალობა (ნოველა)
ღვთის წყალობა — ჯეიმზ ჯოისის ნოველა, რომელიც 1905 წლის ბოლოს დაწერა და გამოქვეყნდა 1914 წელს გამოცემულ ნოველათა კრებულში დუბლინელები.
ნოველა
ნოველა იწყება, ერთი შეუგნებელი კაცით, რომელიც ბარის კიბეზე დაგორდა გადაჭარბებული სიმთვრალის გამო. მის მეგობარი, მისტერ პოვერი, იპოვნის მას და სახლში წაიყვანს ცოლთან. კერნანი გაყიდვებზე მუშაობდა, ძალიან მომხიბვლელიც იყო და დახვეწილი მანერებიც ჰქონდა, მაგრამ შემდეგ ალკოჰოლიზმით დაავადდა. ორი დღის შემდეგ ის მეგობებიის,მისტერ პოვერის, მაკკოის და კუნინგჰამის, მოსანახულებლად მიდის. მეგობრები ცდილობენ დააწყონ გეგმები და კერნანი ჭეშმარიტ კათოლიკედ აქციონ. ოთხნი ბევრს თათბირობენ, ბევრ დეტალს განიხილავენ და საბოლოოდ რელიგიაზე შეჩერდებიან. მეგობრები გადაწყვეტენ იეზუიტი მოძღვარი მოიწვიონ მეგობრისთვის, რომელიც თავდაპირველად არ დაეთანხმება ამ იდეას. ნოველაში ასახულია, როგორი ზედაპირული წარმოდგენა აქვთ მეგობრებს რწმენაზე და რამდენ კომიკურ შეცდომას უშვებენ ეკლესიასთან დაკავშირებით საუბრისას. შემდეგ მოქმედება გადადის იეზუიტთა ტაძარში, „გარდნერ სთრითზე“, სადაც ხალხი მღვდელის საქმიან ქადაგებას უსმენს.
რესურსები ინტერნეტში
ტექსტი
სქოლიო
ჯეიმზ ჯოისის ნაწარმოებები
ლიულიაილიაკო

ლიულიაილიაკო — ვულკანი ანდების მთებში, ჩილეს ჩრდილოეთ ნაწილში, არგენტინისა და ჩილეს საზღვარზე. მდებარეობს ანტოფაგასტის რეგიონში. სიმაღლე ზღვის დონიდან – 6739 მ.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ვულკანების სია
არგენტინის ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
ლიულიაილიაკო
ხედი სატელიტიდან
ჩილეს ვულკანები
არგენტინის ვულკანები
183

183
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლუ სიუნი — ვუს სამეფოს გენერალი (გ. 245)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Bom Jesus de Goiás

Bom Jesus de Goiás is a municipality in south Goiás state, Brazil. It is a large producer of soybeans.
Geographical Information
The distance to the state capital, Goiânia, is 223 km and it is linked by highways BR-452 and GO-040. It forms boundaries with Goiatuba (north); Inaciolândia and Itumbiara (south); Itumbiara and Panamá (east); and Quirinópolis (west).
The land is mainly flat, which favors agriculture. The municipality extends from the Meia Ponte River to the Rio dos Bois, which flow into the Paranaíba River.
The climate is moist tropical with temperatures oscillating between 28 °C and 38 °C, with an average maximum of 30 °C. Rains are constant in the period between October and March. The fauna is diversified with the presence of tamandua, tatu, capivara, reptiles, and many birds.
History
In 1925, a local rancher, Dona Carolina Viera da Mota, donated lands to build a future settlement. In the same year a chapel covered with palm fronds was built. Soon, other houses (huts) were built and the settlement was called Bom Jesus. In 1953, it was made a district of Goiatuba, becoming a municipality in 1963.
Demographic and political data
Population density in 2007: 13.93 inhabitants/km2
Population growth rate from 1996-2007: 2.69%
Total population in 2007: 19,574
Total population in 1980: 11,623
Urban population in 2007: 18,218
Rural population in 2007: 1,356
City government in 2005: mayor (Feliciano Florindo de Oliverira)
Economy
The economy is based on agriculture, especially the growing of soybeans, corn, and sugarcane. The farming is all mechanized and the landholdings are large or medium and mainly owned by people who came from the south of the country like Paraná and Rio Grande do Sul.
Number of industrial establishments: 24
Industrial district: Distrito Agroindustrial de Bom Jesus de Goiás – DIAB (June/2006)
Number of retail commercial establishments: 257
Financial institutions: Banco do Brasil S.A. - BRADESCO S.A. - Banco Itaú S.A. - Caixa Económica Federal.
Automobiles: 2,535
Cattle raising and agricultural production
Cattle: 60,825
Sugarcane: 7,300 hectares
Corn: 18,300 hectares
Soybeans: 59,500 hectares (state leader is Rio Verde)
Sorghum: 10,000 hectares
Agricultural data 2006
Farms: 425
Total area: 118,674 ha.
Area of permanent crops: 810 ha.
Area of perennial crops: 56,339 ha.
Area of natural pasture: 39,912 ha.
Area of woodland and forests: 19,879 ha.
Persons dependent on farming: 1,350
Farms with tractors: 161
Number of tractors: 493 IBGE
Health (2007)
Infant mortality in 2000: 15.81
Infant mortality in 1990: 29.47
Health establishments: 10 (05 private)
Hospitals: 03 with 53 beds
(IBGE 2002)
Education (2006)
Literacy rate in 2000: 84.4
Literacy rate in 1991: 79.7
Schools: 14 with 5,631 students
Higher education: none reported for 2006
(IBGE 2004)
Ranking on the Municipal Human Development Index
MHDI: 0.772
State ranking: 38 (out of 242 municipalities)
National ranking: 1,283 (out of 5,507 municipalities)
See also
List of municipalities in Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
ბალიშლი

ბალიშლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 542 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი

მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი — ძუძუმწოვარი ცხოველი დელფინისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 2,5 მ აღწევს, წონა 60-იდან 75 კგ-მდე. ზურგი შავი ან მოყავისფროა, მუცელი ღია ფერისაა. გვერდებზე ზოლები გასდევს, რომელიც ღია-მოყვითალოდან ნაცრისფერში გადადის. ვიწრო და გრძელი დინგი აქვს, წვრილი კბილები. ფართოდ არის გავრცელებული თბილი და ზომიერი სარტყლის ზღვებში. მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი — ღია ზღვის მობინადრეა. ძირითადად იკვებება წვრილი თევზებით, ჯოგებად ცხოვრობს. შავ ზღვაში შეწყვილება ხდება ივლის-აგვისტოში. მაკეობა გრძელდება 10-11 თვე. ჩვეულებრივ, დედალი შობს ერთ ნაშიერს, რომლის სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 90 სმ. მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი რეწვის ობიექტია; გამოიყენება მისი ქონი და ტყავი.
რესურსები ინტერნეტში
მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი ბიოტექნოლოგიური ინფორმაციის ეროვნული ცენტრი
მოკლედინგა ჩვეულებრივი დელფინი სიცოცხლის ენციკლოპედია
დელფინისებრნი
სიროტინების სახლი

სიროტინების სახლი — სართულნახევრიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში. როსტოვის ოლქის საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილებით სახლი განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას.
მისამართი: ტაგანროგი, ჩეხოვის ქუჩა № 82.
ისტორია
XIX საუკუნის პირველ ნახევარში ტაგანროგში. ჩეხოვის ქუჩა 82-ში ააგეს სართულნახევრიანი სახლი. 1870-იან წლებში სახლი იმყოფებოდა მ. ფ. სიროტინას (პოეტ ნიკოლაი შჩერბინის და) კუთვნილებაში. ნიკოლაი შჩერბინი პერიოდულად სტუმრობდა ხოლმე აღნიშნულ სახლს.
ცნობილი რუსი მწერალი ანტონ ჩეხოვი სწავლობდა სიროტინების შვილთან, ვლადიმირთან, ერთად. ისინი მეგობრობდნენ და მწერალი ზოგჯერ სტუმობდა ხოლმე ვლადიმირს. აქ იმყოფებოდა 1881 წელს, როდესაც ჩავიდა მოსკოვიდან. ვ. ა. სიროტინი იყო კაზაკთა ლეიტენანტი. მისი მეუღლის სახელი იყო მარია. სწორედ მარია ითვლებოდა სახლის მფლობელად 1890-იან წლებში. მათი ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა. ვლადიმირი და მარია განქორწინდნენ. მარია მეორედ გათხოვდა, მეორე ქორწინებიდან მიიღო გვარი სტეიგერი.
1915 წლიდან 1918 წლამდე სახლის მფლობელი იყო ივანე აკიმის ძე რეგეტი. იგი იყო ქალაქის საჯარო მმართველობის დეპუტატი ვაჭართა წრიდან.
1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილებით სახლი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
გავაზური (ვაზის ჯიში)

გავაზური (ვაზის ჯიში)
გავაზური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში კახეთიდან.
გავაზური წარმოადგენს ადრე არსებულ, მაგრამ ამჟამად მოუძიებელ ვაზის ჯიშს.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 567
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი ქართული ჯიშები
ევრობასკეტი 2017: ჯგუფი D

ევრობასკეტი 2017: ჯგუფი D
ჯგუფი D — ევრობასკეტი 2017-ის მეოთხე ჯგუფი, სადაც წარმოდგენილნი არიან ბელგია, დიდი ბრიტანეთი, თურქეთი, ლატვია, რუსეთი და სერბეთი. ჯგუფის პირველი მატჩები 2017 წლის 1 სექტემბერს გაიმართება, ხოლო ბოლო 7 სექტემბერს. ყველა მატჩი სტამბოლის იულქერ სპორტს არენაზე გაიმართება თურქეთში.
ცხრილი
ყველა დრო ადგილობრივია (UTC+3).
მატჩები
ბელგია – დიდი ბრიტანეთი
სერბეთი – ლატვია
თურქეთი – რუსეთი
ლატვია – ბელგია
რუსეთი – სერბეთი
დიდი ბრიტანეთი – თურქეთი
ლატვია – დიდი ბრიტანეთი
ბელგია – რუსეთი
სერბეთი – თურქეთი
რუსეთი – ლატვია
დიდი ბრიტანეთი – სერბეთი
თურქეთი – ბელგია
რუსეთი – დიდი ბრიტანეთი
ბელგია – სერბეთი
ლატვია – თურქეთი
სქოლიო
ჯგუფი D
She's Too Good For Me

She's Too Good For Me
„She's Too Good For Me“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სიმღერა და სინგლი. იგი შეტანილია სტინგის 1993 წლის სტუდიურ ალბომში Ten Summoner's Tales. სინგლი ამ სიმღერით გამოვიდა მხოლოდ საფრანგეთში.
სიმღერების სია
She's Too Good For Me - 2:30
January Stars - 3:51
Mad About You - 5:31
Ain't No Sunshine (ბილ უიზერსი) - 5:04
შენიშვნა - სიმღერები 3 და 4 ჩაწერილია ცოცხლად. ნიუკასლში (ინგლისი), 1991 წლის 20 აპრილს. ისინი აგრეთვე შეტანილია ალბომში Acoustic Live in Newcastle.
სქოლიო
სტინგის სიმღერები
1993 წლის სიმღერები
1993 წლის სინგლები
Gluhar

Gluhar is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
Daphnella arcta

Daphnella arcta is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
This is a narrow cytharoid species, evidently a near ally of the protean Paraclathurella gracilenta, Reeve, 1843. The granulately cancellate third whorl hints at identity with this, and also the form of the aperture and outer lip. But the mature shell is more abbreviate and considerably smaller. As E.A. Smith points out, there is much variation in the colour; some specimens are white, others reddish, and we have examples from Hong Kong of a dark greenish brown.
Distribution
This marine species occurs in the Persian Gulf and off Japan.
References
External links
Smith E.A. (1884). Diagnoses of new species of Pleurotomidae in the British Museum. Annals and Magazine of Natural History. ser. 5, 14: 317-329
arcta
Gastropods described in 1884
მიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
მიქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ასტარის რაიონში.
იაპონია
მიქი — ქალაქი იაპონიაში, კაგავის პრეფექტურაში.
მიქი — ქალაქი იაპონიაში, ჰიოგოს პრეფექტურაში.
Milpuc District

Milpuc District is one of twelve districts of the province Rodríguez de Mendoza in Peru.
References
Districts of the Rodríguez de Mendoza Province
Districts of the Amazonas Region
მოლაგავიტა

მოლაგავიტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.162 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 303 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27.76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 191 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სპილოსებრი კუები

სპილოსებრი კუები — ხმელეთის კუსებრთა 2 სახეობის საერთო სახელწოდება. სპილოსებრი კუები გავრცელებულია გალაპაგოსის კუნძულებზე, გიგანტური კუ — სეიშელის, მასკარენისა და ინდოეთის ოკეანის ზოგიერთ სხვა კუნძულებზე; საკუთრივ სპილოსებრი კუებისგან განსხვავებით აქვთ კისრის ფარი. სპილოსებრი კუების ჯავშნის სიგრძე 1,5 მეტრია, მასა — 400 კგ-ს აღწევს. აქვთ პატარა თავი, მეტად გრძელი კისერი, ინტენსიურმა რეწვამ (იყენებდნენ ხორცს, ცხიმსა და კვერცს) თითქმის გაანადგურა. ამჟამად უმნიშვნელო რაოდენობით არიან შემორჩენილი მხოლოდ ცალკეულ კუნძულებსა და დიდ ზოოპარკებში.
ლიტერატურა
ხმელეთის კუები
ტყაშმაფა

ტყაშმაფა ანუ ტყის მბრძანებელი (მეგრ. ტყაშმაფა, ტყაში-მაფა) — ქართულ მითოლოგიაში ტყის მეფე-ქალი, გარეულ ცხოველთა მბრძანებელი. მომხიბლავი და მაცდური, დალივით ვნებიანი.
ხალხური წარმოდგენებით ტყაშმაფა ოქროსთმიანი (ზოგჯერ შავთმიანი) მშვენიერი ქალია, რომელიც ტყეში ცხოვრობს. მასზეა დამოკიდებული მონადირის იღბალი. ტყაშმაფა მონადირესთან საიდუმლო სასიყვარულო კავშირს ამყარებს; საიდუმლოს გაცემის შემთხვევაში იგი მის რჩეულს სიკვდილს მოუვლენს (ზოგჯერ ქვად აქცევს), ხოლო მის ოჯახს გააღატაკებს. ტყაშმაფას სიყვარულს ეძიებს ოჩოკოჩი, რომლის ძალადობის გამო ტყაში-მაფა კვდება (ან მონადირის ხელშეწყობით შველის თავს). ზოგი მკვლევარი ტყაშმაფას დალისთან და უსახელო „ტყის ქალის“ სახელთან აკავშირებს, რომელიც საქართველოს სხვადასხვა რაიონებში გავრცელებულ გადმოცემებსა და რიტუალურ სიმღერებში გვხვდება.
პოპულარული აღწერით, ტყაშმაფას გრძელი თეთრი თმები აქვს, რომელიც შიშველ ტანს უფარავს და კოჭებამდე წვდება. როდესაც ტყაშმაფა იცინის რძესავით თეთრი კბილები უჩანს. ტყაშმაფა ტყეში ცხოვრობს და ღამეულ მგზავრებს თუ შეხვდება და გამოელაპარაკება. ტყაშმაფას პასუხი არ უნდა გასცე ხელებით უნდა ელაპარაკო, თორემ ჭკუაზე შეგშლის.
ლიტერატურა
გელოვანი ა., მითოლოგიური ლექსიკონი — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983.
ჯავახიშვილი ივ., თხზულებანი თოთხმეტ ტომად, ტ. 1, თბილისი, 1979
ცანავა ა., ქართული ზეპირსიტყვიერების საკითხები, თბილისი, 1970;
ვირსალაძე ე., ქართული სამონადირო ეპოსი, თბილისი, 1964;
სახოკია თ.., ეთნოგრაფიული ნაწერები, თბ., 1956;
მაკალათია ს., სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია, თბილისი, 1941;
სქოლიო
მეგრული მითების პერსონაჟები
Novopetrivka, Vysokopillia settlement hromada, Beryslav Raion, Kherson Oblast

Novopetrivka, Vysokopillia settlement hromada, Beryslav Raion, Kherson Oblast
Novopetrivka is a village in Beryslav Raion (district) in Kherson Oblast of southern Ukraine, at about northeast by north (NEbN) of the centre of Kherson city. It belongs to Vysokopillia settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine.
The settlement came under attack by Russian forces during the Russian invasion of Ukraine in 2022 and was regained by Ukrainian forces by the beginning of October the same year.
Demographics
The settlement had 832 inhabitants in 2001, native language distribution as of the Ukrainian Census of the same year:
Ukrainian: 96.29%
Russian: 3.59%
Moldovan (Romanian): 0.12%
References
Villages in Beryslav Raion
სტაროხალილოვო (ბაშკირეთი)

სტაროხალილოვო (ბაშკირეთი)
სტაროხალილოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 378 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დუვანის რაიონის სოფლები
ტერეპაიმის ეროვნული პარკი

ტერეპაიმის ეროვნული პარკი' ― დაცული ტერიტორია ლარასა და პორტუგესის შტატში, ვენესუელაში. ეროვნული პარკი ქალაქ ბარკისიმეტოს, ლარას შტატის დედაქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს. მოიცავს ირიბარენის, პალავეკინოსა და სიმონ-პლანასის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიას. ეროვნულ პარკად 1976 წლის 14 აპრილს გამოცხადდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
სქოლიო
1976 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1976 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
ვენესუელის ეროვნული პარკები
ლარას შტატის გეოგრაფია
პორტუგესის შტატის გეოგრაფია
პორტუგესის შტატის ღირსშესანიშნაობები
ლარას შტატის ღირსშესანიშნაობები
Kuroshiodaphne saturata

Kuroshiodaphne saturata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ფრიდრიხ შილერი

ფრიდრიხ შილერი
იოჰან კრისტოფ ფრიდრიხ ფონ შილერი (დ. 10 ნოემბერი 1759, ნეკარის მარბახი, ბადენ-ვიურტემბერგი — გ. 9 მაისი 1805, ვაიმარი, თიურინგია) — გერმანელი პოეტი, დრამატურგი და ისტორიკოსი.
ფრიდრიხ შილერი იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთესთან ერთად ითვლება გერმანული კლასიკური ლიტერატურის უდიდეს წარმომადგენლად.
ბიოგრაფია
დაიბადა მარბახში, ვიურტერმბერგი, სამხედრო ექიმის იოჰან კასპარ შილერის და ელისაბედ ელიზაბეთ კოდვაისის ოჯახში. ჰყავდა ხუთი და. ბავშვობა სიღარიბეში გაატარა რელიგიურ-პიეტისტურ გარემოცვაში. დაამთავრა ლუდვიგსბურგის ლათინური სკოლა, სამხედრო სკოლაში ჯერ იურიდიულ, შემდეგ სამედიცინო განყოფილებაზე სწავლობდა. ამ პერიოდში მორალისტურ ფილოსოფიას, ინგლისელ და ფრანგ განმანათლებელთა იდეებს გაეცნო და ამერიკის განმათავისუფლებელი მოძრაობით დაინტერესდა . მისი მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბებაზე დიდი გავლენა მოახდინა უილიამ შექსპირის დრამატურგიამ.
ფრ. შილერის პირველ ნაწარმოებებში აშკარად ჩანს „ქარიშხლისა და შეტევის“ თავისუფლების პათოსი და უკიდურესი ინდივიდუალიზმი. იმავე იდეებსა და მხატვრულ პრინციპებს მიჰყვება ფრ. შილერის დრამა „ყაჩაღები“ (გამოქვეყნდა 1781, დაიდგა 1782), რომელმაც დასაბამი მისცა ლირიკულად მძაფრ, პოლიტიკურად მიზანდასახულ და ემოციურად მოქმედ ახალი ტიპის დრამას. ამ პიესის იდეური პათოსი გაჰყვა მეორე, იტალიის ისტორიულ თემაზე აგებულ დრამასაც „ფიესკოს შეთქმულება გენუაში“ (1783).
ლიტერატურა
ზაფრანსკი, რ.: შილერი, ანუ გერმანული იდეალიზმის აღმოჩენა.— 2007.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გერმანელი პოეტები
გერმანელი დრამატურგები
შ
ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
XVIII საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XVIII საუკუნის გერმანელი ისტორიკოსები
XVIII საუკუნის გერმანული ლიტერატურა
XVIII საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
XVIII საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
XVIII საუკუნის გერმანელი პოეტები
XVIII საუკუნის მთარგმნელები
XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XIX საუკუნის გერმანელი ისტორიკოსები
XIX საუკუნის გერმანული ლიტერატურა
XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
XIX საუკუნის გერმანელი არამხატვრული მწერლები
XIX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
XIX საუკუნის გერმანელი პოეტები
XIX საუკუნის მთარგმნელები
კულტურის კრიტიკოსები
გერმანულენოვანი პოეტები
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
გერმანელი მამაკაცი პოეტები
ლიტერატურის ისტორია
პოეზიის ისტორია
იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე
ხელოვნების ფილოსოფოსები
კულტურის ფილოსოფოსები
განათლების ფილოსოფოსები
ლიტერატურის ფილოსოფოსები
სოციალური კრიტიკოსები
ბუჰაივკა (პოლტავის რაიონი)

ბუჰაივკა (პოლტავის რაიონი)
ბუჰაივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 212 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
პოლტავის რაიონის სოფლები
ვენესუელის საფოსტო მარკები და ფოსტის ისტორია

ვენესუელის საფოსტო მარკები და ფოსტის ისტორია
სტატია ეხება ვენესუელის ფოსტის ისტორიას და საფოსტო მარკებს — ვენესუელის ფოსტა 1859 წლიდან უშვებს საკუთარ საფოსტო მარკებს, ხოლო 1880 წლიდან საერთაშორისო საფოსტო კავშირის წევრია.. ვენესუელის ახლანდელი საფოსტო ოპერატორს წარმოადგენს - Ipostel.
პირველი მარკები
პირველი მარკები გამნოიცა 1859 წლის 1 იანვარს.
1895 წლის ვენესუელის კრიზისის დროს ვენესუელის ფოსტამ გამოუშვა მარკები სადაც გაიანა რუკაზე აღნიშნული იყო როგორც - Guayana Venezolana.
1859-1963 წლებში გამოიცა 1452 საფოსტო მარკა და 11 საფოსტო ფლოკი. ორიგინალურ მარკებზე შეიძლება იყოს შემდეგ წარწერები:
Correo de Venezuela - ვენესუელის ფოსტა;
Federación Venezolana - ვენესუელის ფედერაცია;
Correo de los Е.Е. U.U. de Veneza - ვენესუელის გაერთიანებული შტატები;
Venezuela - ვენესუელა;
Correos de Venezuela - ვენესუელის ფოსტა;
Е.Е. U.U. de Venezuela - ვენესუელის გაერთიანებული შტატები;
Republica de Venezuela - ვენესუელის რესპუბლიკა.
ვენესუელის სტანდარტული პარკების მაგალითი
ბრიტანული მარკები
ბრიტანული მარკები გამოცა ლა-გუაირაში 1865-1880 წლებში (cancel C60) და სიუდად-ბოლივარიში 1868-80 წლებში (cancel D22).
ლიტერატურა
"The Stamps of Venezuela: Escuelas 1871-79" by L.W. Fulcher in Stanley Gibbons Monthly Journal, April 1825.
რესურსები ინტერნეტში
The "Correos" Stamps of Venezuela( )
სქოლიო
ვენესუელის ისტორია
ფოსტა
კიპუ

კიპუ — ინკების ორიგინალური „კვანძოვანი დამწერლობა“. გავრცელებული იყო სამხრეთ ამერიკაში მდებარე პარაკასის, უარისა და ინკების კულტურაში.
იგი წარმოადგენდა გრძელ ბაწარს, რომელზეც ჩამოკიდებული იყო სხვადასხვა ფერისა და ზომის ძაფები. ფერების შეხამება და კვანძების კომბინაცია, ბაწარზე ან თოკზე გამოიყენებოდა გადასახადების გასაანგარიშებლად, სხვადასხვა ისტორიული მოვლენის დასაფიქსირებლად, საკუთარი სახელიებისა და სხვადასხვა ფონეტიკური ელემენტების გადმოსაცემად. პერუს ერთ-ერთ ტაძარში აღმოაჩინეს უნიკალური კიპუ, რომელიც 6 კგ-ს იწონიდა. ინკების ისტორიის მცოდნე მეცნიერთა აზრით, ზოგიერთი კიპუს სიგრძე უტოლდებოდა მანძლის, მაგალითად ბათუმიდან ბაქომდე, ხოლო ინფორმაციის მოცულობით, შეეძლო მრავალტომიანი სტატისტიკური ცნობარი შეეცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
Manual of writing in quipus: Apendix. Constructive Logic in Quipus by Miguel Angel Calvo Rodriguez
The Khipu Database Project at Harvard University (gallery, archives, references, researchers, etc.)
Quipu: A Modern Mystery
Speaking of Graphics: The Quipu and Statistical Graphics
Untangling the Mystery of the Inca
From Knots to Narratives
Science: Inka Accounting Practices
Open / Popular (Ad Hoc) Khipu Decipherment Project
Open / Popular (Ad Hoc) Khipu Decipherment Project (now on FACEBOOK)
History of Counting-PlainMath.Net
High in the Andes, Keeping an Incan Mystery Alive (New York Times, August 16, 2010)
The Khipu of San Cristobal de Rapaz
სქოლიო
დამწერლობები
ირაკლი ქობალია

ირაკლი ქობალია (დ. 13 მარტი, 1992, სენაკი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ თავდამსხმელი. გამოდიოდა საქართველოს ეროვნული ნაკრების რიგებში.
კარიერა
კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ ზუგდიდის „ბაიაში“. 2011 წელს იჯარით წესით იმყოფებოდა რუსთავის „მეტალურგში“, სადაც ჩაატარა მხოლოდ 5 მატჩი, უეფა-ს ევროპის ლიგის 2011-12 წლების სეზონის შესარჩევ ეტაპზე და პლეი-ოფში. სომხეთის საფეხბურთო კლუბ „ბანანცის“ წინააღმდეგ საკვალიფიკაციო ეტაპის პირველ მატჩში, 48-ე წუთზე ირაკლი ქობალიამ შეძლო გამარჯვების გოლის გატანა, 49-ე წუთზე კი მეორე ყვითელი ბარათი მიიღო. 2 მატჩის ჯამში რუსთაველებმა 2-1 გაიმარჯვეს. „ზუგდიდში“ 2013 წლამდე ითამაშა, შემდეგ „ზესტაფონში“ გადავიდა. 2014 წლის აგვისტოში თავისუფალი აგენტის სტატუსით პირველ ლიგაში მოასპარეზე ხობის „კოლხეთს“ შეუერთდა. 2015 წლის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას „ზუგდიდში“ დაბრუნდა.
2010-11 და 2012-13 წლების სეზონებში „ზუგდიდელთა“ რიგებში შეძლო ყველაზე მეტის, 7 გოლის გატანა.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2013/2014
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი ზუგდიდის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 1992
ქართველი ფეხბურთელები
ზუგდიდის ფეხბურთელები
რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები
ზესტაფონის ფეხბურთელები
ხობის კოლხეთის ფეხბურთელები
დაბადებული 13 მარტი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
სილაჰდარ დამატი ალი-ფაშა

სილაჰდარ დამატი ალი-ფაშა (დ. 1667, იზნიქი, ოსმალეთის იმპერია — 5 აგვისტო, 1716, პეტროვარადინი, სერბეთი) — ოსმალეთის იმპერიის გენერალი და დიდი ვეზირი 1713-1716 წლებში.
სილაჰდარ დამატი ალი-ფაშა დაიბადა 1667 წელს, იზნიქში. მისი მამა იყო ჰაჯი ჰუსეინი. ის ჯერ კიდევ სულთან მუსტაფა II-ის მმართველობის პერიოდში მოხვდა ოსმალეთის სამეფო კარზე. 1709 წელს ის დაქორწინდა აჰმედ III-ის ქალიშვილზე, რის შედეგადაც გახდა დამატი (სიძე) ოსმანების დინასტიისა და გახდა ოსმალეთის იმპერიის მეორე ვეზირი. 1713 წლის 27 აპრილს აჰმედ III-მ დანიშნა დიდ ვეზირად.
დიდი ვეზირად გახდომისთანავე, მან შეძლო პრუთის ხელშეკრულების რატიფიცირება რუსეთთან, რის შედეგადაც გამაგრდა იმპერიის საზღვრები ჩრდილოეთით. 1714 წელს, მან ყურადღება გატაიდანა მორეისკენ, რომლის დაკარგვასაც ოსმალეთი არასდროს შეჰგუებია. ამან გამოიწვია ჰაბსბურგებთან ომის განახლება. 1715 წლის კამპანია, რომელსაც სათავეში თავად ედგა სილიაჰდარ დამატი ალი-ფაშა, წარმატებული გამოდგა, ვინაიდან მორეა მალევე დაეცა და ოსმალებმა ცოტა მეომარი დაკარგეს.
ოსმალეთის იმპერიას ომი ჰაბსბურგების მოკავშირე ვენეციამაც გამოუცხადა. 1716 წელს ალი-ფაშა გადავიდა ავსტრიის ფრონტზე, სადაც ბევრად ძლიერი აღმოჩნდა მოწანააღმდეგეთა არმია, ვიდრე ამას ფაშა ელოდა. 5 აგვისტოს გაიმართა პეტროვარადინის ბრძოლა, სადაც სილაჰდარ დამატი ალი-ფაშა მოკლეს. მისი საფლავი არის ბელგრადში.
ლიტერატურა
Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul:Türkiye Yayınevi.
Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
დაბადებული 1667
გარდაცვლილი 1716