PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვარშავის რკინიგზის სადგური (სანქტ-პეტერბურგი)

ვარშავის რკინიგზის სადგური (სანქტ-პეტერბურგი)
ვარშავის რკინიგზის სადგური — მგზავრთა მომსახურებისათვის განკუთვნილი ისტორიული შენობა საქნტ-პეტერბურგში. მდებარეობდა პეტერბურგ-ვარშავის რკინიგზის დასაწყისში.
ამჟამად პირველადი დანიშნულებით არ მოქმედებს. არის არქიტექტურული ძეგლი, რეკონსტრუქციის შემდეგ ფუნქციონირებს, როგორც სავაჭრო-გასართობი ცენტრი.
ისტორია
რკინიგზის სადგური ააშენეს 1852-1853 წელს არქიტექტორ ქსავერ სკარჟინსკის პროექტის მიხედვით და განსაზღვრული იყო რკინიგზისათვის რომელიც უნდა გაეყვანათ დედაქალაქიდან გატჩინის სამეფო რეზიდენციამდე. გზის სიგრძე იყო 44,6 კმ. რკინიგზა გაიხსნა 1853 წლის 31 ოქტომბერს. შენობას თავდაპირველად სამი მხრიდან გარს ერტყა ბაქანი, რომელიც ერთმანეთთან დაკავშირებული იყო მეტალისა და რკინის თაღოვანი კონსტრუქციით.
1857-1860 წლებში სადგურის გაფართოების მიზნით ააგეს ახალი შენობა (არქიტექტორი პეტრე სალიმანოვიჩი), ორი ქვის სახლი მომსახურე პერსონალისათვის (ერთი შემორჩენილია). 1857 წლიდან ხაზის მშენებლობა მიმდინარეობს რუსეთის რკონიგზის მთავარი საზოგადოების მიერ.
1859 წელს გზა გააგრძელეს ფსკოვამდე (273 კმ), 1862 წლის 15 (27) დეკემბერს გაიხსნა მოძრაობა ვარშავამდე. ცალკე ტოტმა პრუსიის საზღვრამდე (ლანდვაროვო-ვერჟბოლოვო) სანქტ-პეტერბურგი დააკავშირა ევროპის სახელმწიფოთა დედაქალაქებს. ვარშავის ხაზების მატარებლები გამოირჩეოდნენ კომფორტული და კეთილმოწყობილი ვაგონებით, რომლებიც, პირველ რიგში, პირველი კლასის მგზავრებისთვის იყო განკუთვნილი. სწორედ სანქტ-პეტერბურგიდან გაემგზავრა ევროპაში ვლადიმერ ნაბოკოვი „ჩრდილოეთის ექსპრესით“.
პირველი მსოფლიო ომის დროს ვარშავის ვაგზალი, როგორც ნაკლებდატვირთული, დაჭრილების ეშელონს იღებდა. მათ მისაღებად სპეციალური რკინიგზის ხაზი დაამონტაჟეს.
1930-იან წლებში ვარშავის სადგურის ახლოს ააშენეს სარკინიგზო-ტრამვაის სატვირთო სადგური, რომელმაც მოგვიანებით მიიღო ევგენი კრასუცკის სახელწოდება. სანქტ-პეტერბურგის 1935 წლის გენერალური გეგმის თანახმად იგეგმებოდა იზმაილოვის პროსპექტის გაგრძელება რკინიგზის სადგურამდე, რის გამოც ვაგზლის შენობა უნდა დანგრეულიყო, თუმცა ამ გეგმის განხორციელება არ შედგა.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში შენობა დაბომბვებისაგან სერიოზულად დაზიანდა. სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 1949 წელს. სადგურის მთავარ ფასადზე, ნიშში დააყენეს ვლადიმერ ლენინის ქანდაკება. საბჭოთა პერიოდში ვარშავის ვაგზლიდან იგზავნებოდა მატარებლები ბალტიისპირეთში, დასავლეთ უკრაინაში, ასევე საერთაშორისო რეისები (ბერლინი, ვარშავა. პრაღა).
2001 წლის 15 მაისს სადგური დაიხურა სარესტავრაციო სამუშაოებისთვის.
სადგურის სახელიდან მომდინარეობს მთელი რიგი ტოპონიმები: მატარებლის, ხიდის, ტაძრისა და ქუჩის სახელწოდებები.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებგვერდი
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
სანქტ-პეტერბურგის რკინიგზის სადგურები
ბალის სრუტე

ბალის სრუტე — სრუტე მალაის არქიპელაგის აკვატორიაში. ერთმანეთისგან გამოყოფს ინდონეზიის ორ კუნძულს - იავას და ბალის. მისი სიგრძეა 204 კმ. მაქსიმალური სიგანე შეადგენს 2,4 კმ-ს, ხოლო სიღრმე 60 მ-ს.
რესურსები ინტერნეტში
ინდონეზიის სრუტეები
დეირ-ელ-ზორის ნაჰია

დეირ-ელ-ზორის ნაჰია
დეირ-ელ-ზორი (არაბ. ناحية دير الزور) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით დეირ-ელ-ზორის პროვინციაში დაახლოებით 239 196 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 4 012 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
Lasioglossum kunzei

Lasioglossum kunzei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1898 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
kunzei
კატაიკა

კატაიკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (74%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
1877

1877
მოვლენები
24 თებერვალი : რუსეთმა ომი გამოუცხადა ოსმალეთს.
20 აპრილი : ქართველებმა და რუსეთმა აიღეს ბაიაზეთი.
16 მაისი : რუმინეთმა ომი გამოუცხადა ოსმალეთს.
17 მაისი : არტაანის აღება.
დაიბადნენ
იანვარი
22 იანვარი : ჰიალმარ შახტი — გერმანელი პოლიტიკოსი (გ. 1970)
თებერვალი
5 თებერვალი : ვლადიმერ მინორსკი — რუსი აღმოსავლეთმცოდნე (გ. 1966)
7 თებერვალი : გოდფრი ჰაროლდ ჰარდი — ინგლისელი მათემატიკოსი (გ. 1947)
16 თებერვალი : ისიდორა სეკულიჩი — სერბი პროზაიკოსი, მწერალი (გ. 1958)
18 თებერვალი : დერენიკ დემირჭიანი — სომეხი მწერალი (გ. 1956)
27 თებერვალი : პეტრე მამრაძე — ქართველი ინჟინერი, ჰიდროტექნიკოსი, არქიტექტორი. (გ. 1937)
მარტი
9 მარტი : ემილ აბდერჰალდენი — შვეიცარიელი ბიოქომიკოსი და ფიზიოლოგი. (გ. 1950)
12 მარტი : ვილჰელმ ფრიკი — გერმანელი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 1946)
12 მარტი : დავითი (ბურდულაძე) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე. (გ. 1963)
აპრილი
მაისი
ივნისი
3 ივნისი : დუფი, რაულ - ფრანგი მხატვარი (გ.1953)
ივლისი
2 ივლისი : ჰესე, ჰერმან - გერმანელი მწერალი (გ.1962)
აგვისტო
19 აგვისტო : ამირეჯიბი, სიმონ - ქართველი მედიკოსი
სექტემბერი
1 სექტემბერი : ასტონი, ფრენსის - ინგლისელი ფიზიკოსი (გ.1945)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ასპისოვი, ნიკოლოზ - საბჭოთა ოტოლარინგოლოგი (გ.1952)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
3 სექტემბერი : ადოლფ ტიერი - საფრანგეთის პრეზიდენტი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
31 დეკემბერი : კურბე, გუსტავ - ფრანგი მხატვარი (დ.1819)
თარიღი უცნობია
სტრატონ ლამფსაკოსელი

სტრატონ ლამფსაკოსელი (დ. ძვ. წ. 340 — გ. ძვ. წ. 270/268) — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, პერიპატეტიკოსთა სკოლის თვალსაჩინო წარმომადგენელელი. 18 წელი ამ სკოლის მეთაური იყო. მისი მრავალი თხზულებიდან შემორჩენილია მხოლოდ ფრაგმენტები. სტრატონი პერიპატეტიკოსთა შორის გამოირჩევა მატერიალური პოზიციით, ღმერთისა და ტელეოლოგიის უარყოფით. „ყოველი არსებული“, მისი აზრით, „ბუნების მიერ არის შექმნილი“. რისიმე წარმოქმნის საფუძვლად მიიჩნევდა სითბოს და სიცივეს. სტრატონი ანგარიშს უწევდა დემოკრიტეს ატომისტიკას. აზროვნების საფუძვლად გრძნობადს თვლიდა, ბუნების მეცნიერულ კვლევაში დიდ ადგილს უთმობდა ექსპერიმენტს. დიდია მისი გავლენა ალექსანდრიული სკოლის მოაზროვნეებზე.
ლიტერატურა
Диоген Лаертский, О жизни, учениях и изречениях знаменитых философов, М., 1979, с. 222–224;
დაბადებული ძვ. წ. 340
გარდაცვლილი ძვ. წ. 268
ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები
ძვ. წ. III საუკუნის ბერძნები
Kukheti

Kukheti was a historical region in eastern Georgia, founded by the Georgian ethnarch - Kukhos, son of Kartlos. Initially it was a part of Kartli. It borders with Hereti, Kakheti and Kartli. Later, on the basis of Kukheti, Kakheti and Hereti, one region was formed - called "Kakheti", which was no longer considered as part of "Kartli".
The mountain Gareja (2496 m) and David Gareji monastery complex were located in this province.
See also
Kakheti
References
Former provinces of Georgia (country)
Historical regions of Georgia (country)
ვალმოხადო

ვალმოხადო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26 კმ². მოსახლეობა — 4371 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალმოხადოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ბენიგანიმი

ბენიგანიმი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,44 კმ². მოსახლეობა — 5779 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბენიგანიმის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ჰაჯალიქენდი

ჰაჯალიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 063 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გოქჩაის რაიონის სოფლები
Leonid of Georgia

Leonid of Georgia
Leonid (Leonidas) (Leonide) (15 February 1861 – 11 June 1921) was a Catholicos-Patriarch of All Georgia from 1918 to 1921.
Born Longinoz Okropiridze (ლონგინოზ ოქროპირიძე) in Georgia, then part of Imperial Russia, he graduated from the Theological Academy of Kiev, Ukraine in 1888. He was later involved in missionary activities, chiefly in the Caucasus.
Ogropiridze served as an inspector of the schools operated by the Society for the Restoration of Orthodox Christianity in the Caucasus, an organization established by the Russian authorities. From the 1890s to the 1910s he served as an archimandrite of the monasteries of Zedazeni, Khirsi and of St. John the Baptist in Georgia. He also chaired the Commission for Correction of the Georgian Bible and was a member to the Georgia-Imeretia Synodal office. Leonid was actively involved in the Georgian autocephalist movement which succeeded in the restoration of the independent Georgian church from the Russian Orthodox Church in 1917. During 1918, he functioned as a bishop of Gori, Imereti, Guria-Samegrelo and as a metropolitan of Tbilisi.
On 28 November 1918 following the murder of Kyrion II, he was elected a Catholicos-Patriarch of All Georgia. During his tenure he faced several problems such as the lack of international recognition of the Georgian autocephaly and the persecution of the Georgian church by the Bolshevik regime established by the invading Russian army in February 1921.
Leonid died on 11 June 1921, during the cholera epidemics in the Georgian SSR.
References
"ლეონიდე". In: Encyclopaedia Georgiana (Georgian Soviet Encyclopedia). Vol. 6. 1982.
1861 births
1921 deaths
Catholicoses and Patriarchs of Georgia (country)
Deaths from cholera
Eastern Orthodox Christians from Georgia (country)
Infectious disease deaths in Georgia (country)
სწორფრობა

სწორფრობა — ხევსურეთში ქალ-ვაჟის ერთად დაწვენის ჩვეულება. სწორფრობა სხვადასხვანაირი იყო: სწორფრობას ნანდაური ერქვა, როდესაც ქალ-ვაჟის ერთად დაწვენისას ითვალისწინებდნენ ურთიერთმოწონებას, სიყვარულს (პირს, რომელიც მათ შორის შუამავლობდა და მათ ერთად აწვენდა, „ელჩი“ ეწოდებოდა). სწორფრობას წოლა-დგომა ერქვა, როდესაც მოწონების ფაქტორი არ მოქმედებდა და მას შემთხვევითი ხასიათი ჰქონდა. ერთად შეეძლოთ დაწოლილიყვნენ ნათესავი ახალგაზრდები, თუ მათ ერთმანეთის ნახვა უხაროდათ, ერთად ყოფნა და საუბარი ეხალისებოდათ (დეიდაშვილ-მამიდაშვილობა, დისწულ-დედიძმობა); ქალიშვილი საქმროს მოგვარე ვაჟთან; სასიძო კი სარძლოს რომელიმე მოგვარე ე.წ. ცოლისდასთან (ზალ-ქმრეულობა, სიძე-ცოლისდობა); მასპინძლის ახლობელი ქალიშვილი ან და-ბიძაშვილი საპატიო ახლობელ-სტუმართან (ძმობილი, მეგობარი და ა.შ.). სწორფერთა ურთიერთობა მტკიცედ დადგენილ ნორმებს ექვემდებარებოდა, რომელიც გამორიცხავდა სექსუალურ კავშირს. ამ წესის დამრღვევს სახელი უტყდებოდა. ნანდაურ სწორფერთა შორის ქორწინება აკრძალული იყო.
იხილეთ აგრეთვე
წაწლობა
ლიტერატურა
ს. მაკალათია, „ფშავური წაწლობა და ხევსურული სწორფრობა“, თბ., 1925
ფოლკლორი
ხევსურეთი
ქართული ფოლკლორი
ქართული ტრადიციები
ჯეკ პიკენი

ჯეკ პიკენი დაბადებული 1880 წელს იყო შოტლანდიელი ფეხბურთელი. პიკენმა კარიერა დაიწყო ბოლტონში, შემდეგ გადავიდა პლიმუსში. 1905 წელს შედგა მისი ტრანსფერი მანჩესტერ იუნაიტედში. მანჩესტერში მან 113 მატჩი ითამაშა და გაიტანა 39 გოლი.
შოტლანდიელი ფეხბურთელები
ახალგორის მუნიციპალიტეტის დროშა

ახალგორის მუნიციპალიტეტის დროშა — ახალგორის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ახალგორის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 26 აპრილის №4 დადგენილებით.
აღწერილობა
დროშა ჰორიზონტალურად არის გაყოფილი თეთრ და მეწამულ ველებად. თეთრი ველის მარჯვენა მხარეს გამოსახულია შტანდარტის ტიპის მეწამული ჯვარი.
დროშის პროპორციაა 2:3.
რესურსები ინტერნეტში
ახალგორის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური დროშები
ახალგორის მუნიციპალიტეტი
სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი (ბურკინა-ფასო)

სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი (ბურკინა-ფასო)
სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი — რეგიონი ბურკინა-ფასოს სამხრეთ-დასავლეთში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი გაუა.
ფართობი — 16 202 კმ², მოსახლეობა — 624 056 ადამიანი (2006 წელი).
რეგიონი შეიქმნა 2001 წელს.
გეოგრაფია
რეგიონს სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება კასკადების რეგიონი, ჩრდილო-დასავლეთით ზემო აუზების რეგიონი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით დასავლეთ-ცენტრალური რეგიონი, აღმოსავლეთით განა, სამხრეთით კოტ-დ’ივუარი.
სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონის კლიმატი — ნოტიო, ტროპიკული; ლანდშაფტი — სავანა.
მოსახლეობა
რეგიონის მოსახლეობის უმრავლესობას წარმოადგენს ლობის ეთნიკური ჯგუფი. მოსახლეობის დაახლოებით 60 % ტრადიციული აფრიკული რელიგიის აღმსარებელია, 25 % — ქრისტიანია, 15 % — მუსლიმია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით რეგიონი დაყოფილია 4 პროვინციად:
ეკონომიკა
რეგიონის მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა.
სქოლიო
ბურკინა-ფასოს რეგიონები
გო-საკურამატი

გო-საკურამატი (დ. 23 სექტემბერი, 1740 — გ. 24 დეკემბერი, 1813) — იაპონიის 117-ე და მერვე, ბოლო, ქალი-იმპერატორი. იაპონიის ტახტს მართავდა 1762-1771 წწ. იგი იმპერატორ საკურამატის მეორე ქალიშვილი და იმპერატორ მომოძონოს უმცროსი დაა.
ლიტერატურა
ფრანკ ბრინკლი. (1907). A History of the Japanese People from the Earliest Times to the End of the Meiji Era. New York: Encyclopædia Britannica. OCLC 413099
ჯონ უიტნი ჰალი (1988). The Cambridge History of Japan, Vol. 4. Early Modern Japan. Cambridge: Cambridge University Press. 10-ISBN 0-521-22355-5; 13-ISBN 978-0-521-22355-3; OCLC 489633115
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 23 სექტემბერი
დაბადებული 1740
გარდაცვლილი 24 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1813
ყარაბაღი

ყარაბაღი — დღევანდელი აღმოსავლეთ სომხეთისა და სამხრეთ-დასავლეთ აზერბაიჯანის გეოგრაფიული რეგიონი, რომელიც მცირე კავკასიონის მაღლობიდან ვრცელდება მდინარე მტკვარსა და არაქსს შორის.
ტერიტორია პირობითად დაყოფილია სამ რეგიონად. ესენია: მაღალმთიანი ყარაბაღი (ისტორიული არცახი, დღესდღეობით მისი ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი მდებარეობს მთიან ყარაბაღში), დაბლობი ყარაბაღი (მოიცავს სტეპებს მდინარე მტკვარსა და მდინარე არაქსს შორის) და ზანგეზურის ქედის აღმოსავლეთ ფერდობი.
ისტორია
ანტიკურობა
რეგიონი, რომელსაც დღეს ყარაბაღი ეწოდება, უწინ სხვადასხვა კავკასიური ტომებით იყო დასახლებული და ითვლება, რომ სომხეთის სამეფომ დაიპყრო ძვ. წ. II საუკუნეში. ამასთან, შესაძლებელია, რომ ეს რეგიონი ადრე სომხეთის სატრაპიის შემადგენლობაში შედიოდა ერვანდუნების დინასტიის მმართველობის დროს, ძვ.წ. IV საუკუნემდე.
შუა საუკუნეები
არაბთა შემოსევებმა მოგვიანებით გამოიწვია რამდენიმე სომეხი მთავრის წინა პლანზე წამოწევა, რომლებიც მოვიდნენ რათა დაემყარებინათ თავიანთი მმართველობა რეგიონში. საუკუნეების განმავლობაში მუდმივმა ომებმა ამ ტერიტორიაზე მცხოვრებ ადამიანებს აიძულა, (მათ შორის ყარაბაღის რეგიონში მაცხოვრებლებს) ემიგრაცია წასულიყვნენ სხვა რეგიონებში. მონღოლთა ბატონობის პერიოდში სომეხთა დიდმა ნაწილმა დატოვა დაბლობი ყარაბაღი და თავშესაფრის ძებნა დაიწყეს მაღალმთიან რეგიონებში.
მეთხუთმეტე საუკუნეში, გერმანელმა მოგზაურმა იოჰან შილტბერგერმა შეისწავლა დაბლობი ყარაბაღი და აღწერა ის, როგორც სომხეთის, დიდი და ლამაზი დაბლობი, რომელსაც იმ დრიოსათვის მუსულმანები მართავდნენ. მაღალმთიანი ყარაბაღი 821 წლიდან XIX საუკუნის დასაწყისამდე გადავიდა არაერთი სახელმწიფოს ხელში, მათ შორის აბასიანთა სახალიფოს, ანისის სამეფოს, მონღოლ - ინხანთა, ყარა-ყოიუნლუს, აყ-ყოიუნლუს და სხვა სახელმწიფოების დაქვემდებარებაში.
ადრეული თანამედროვე პერიოდი
1813 წელს, გულისტანის საზავო ხელშეკრულების თანახმად, ყარაბაღის მხარე სპარსელებმა დაუთმეს რუსეთის იმპერიას. რუსეთის მმართველობის პერიოდში ყარაბაღის (როგორც დაბლობი, ასევე მაღალმთიანი) რეგიონის ფართობი 13 600 კმ2-ს მოიცავდა, ხოლო შუშა იყო რეგიონის ყველაზე ცნობილი ქალაქი. რეგიონის მოსახლეობას ძირითადად შეადგენდნენ სომხები, ასევე თათრები, აზერბაიჯანელები და ქურთები. რუსებმა ჩაატარეს აღწერები 1823 წელს და შეამცირეს სოფლების რაოდენობა (თუმცა არა ადამიანები რაოდენობა) და შეაფასეს მთლიანი ყარაბაღის საგადასახადო საფუძველი, რომელიც ასევე შედიოდა დაბლობი ყარაბაღიც.
1823 წელს რუსების მიერ ჩატარებული პირველადი გამოკითხვისა და 1836 წელს გამოქვეყნებული ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, მაღალმთიან ყარაბაღში თითქმის მთელ მოსახლეობას სომხები შეადგენდნენ (96,7% -ს). მთლიანი ყარაბაღის მოსახლეობას, უმეტესწილად შეადგენდნენ მუსულმანები.
თანამედროვე პერიოდი
რუსეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ, ყარაბაღის ტერიტორიამ წარმოშვა კონფლიქტი სომხეთისა და აზერბაიჯანის ახლად ჩამოყალიბებულ რესპუბლიკებს შორის, რომელიც შემდეგ ომში გადაიზარდა. პირველი მსოფლიო ომის დროს ოსმალეთის იმპერიის დამარცხების შემდგომ, ბრიტანეთის ჯარებმა დაიკავეს სამხრეთ კავკასია. 1920 წელს აზერბაიჯანი და სომხეთი საბჭოთა კავშირში მიიღეს და ყარაბაღის ტერიტორიაც საბჭოთა ხელისუფლებამ დაიკავა.
სქოლიო
კავკასია
აზერბაიჯანი
აზერბაიჯანის რეგიონები
აზერბაიჯანის გეოგრაფია
სომხეთი
სომხეთის გეოგრაფია
არლელი ქალი

არლელი ქალი — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, აგრეთვე ცნობილი როგორც მადამ გინუქსის პორტრეტი, ერთ-ერთი იმ ექვსი მსგავსი პორტრეტიდან რომელიც ვინსენტმა 1888 წლის ნოემბერში არლში და სენ რემიში დახატა.
მარი ჯულიანი, პორტრეტზე გამოსახული ქალბატონი დაიბადა 8 ივნისს, არლში, 1848 წელს და გარდაიცვალა 1911 წლის 2 აგვისტოს, 1886 წელს ის დაქორწინდა ჯოზეფ მიშელ ჟინოზე და მასთან ერთად დააარსა კაფე დე ლა გერი, ლამარტინის 30 ნომერში, რომლის ხშირი სტუმარიც ვან გოგი 1888 წლიდან ხდება. ვან გოგის ცნობილი ყვითელი სახლიც სწორედ ამ კაფის მახლობლად მდებარეობდა. სწორედ ამ კაფის ტერასაა გამოსახული ნახატზე კაფის ტერასა ღამით.
ვან გოგისა და კაფის მფლობელთა ურთიერთობას ოფიციალური სახე ჰქონდა მაგრამ ეს გოგენის არლში ჩასვლამ შეცვალა. მან შეძლო ის რომ 40 წილს ქალბატონი საკუთარი პორტრეტის დახატვაზე დათანხმდა. ამის შემდეგ ვან გოგმა და გოგენმა არლელი ქალის ნახატთა მთელი სერია შექმნეს. ვან გოგმა ამ სერიას ერთ საათში შესრულებული უწოდა.
1888 წლის ნოემბრის ვერსია
ნამუშევრებიდან პირველი ვერსია ამჟამად ორსეის მუზეუმში, პარიზში ინახება. ცნობილია რომ ამ ნამუშევრებზე მუშაობას ერთი და იგივე მასალაზე ვან გოგი და გოგენი ერთდროულად შეუდგნენ არლში, 1888 წლის ნოემბერსა და დეკემბერში.
ვან გოგს ამას გარდა მადამ ჟინუს კიდევ რამდენიმე ნახატი აქვს შესრულებული, სადაც ქალბატონს წიგნები და ქოლგა უჭირავს.
1890 წლის თებერვლის ვერსია
სენ რემის თავშესაფარში ყოფნისას ვინსენტმა მადამ ჟინუს, არლელი ქალის კიდევ 5 პორტრეტი დახატა, რომელიც განსხვავდება 1888 წელს გოგენთან ერთად შესრულებული ნამუშევრებისაგან, ამათგან ერთი ვინსენტმა ძმას, თეო ვან გოგს, ერთი გოგენს, ერთი კი თავად ქალბატონ ჟინუს გაუგზავნა. ნამუშევრების ნაწილი ამჟამად შენახულია კროლერ-მიულერის მუზეუმში. ცნობილია რომ ვან გოგი ნახატების ახალი სერიის დახატვას 1890 წლის თებერვალში შეუდგა, როდესაც მისი ავადმყოფობა განსაკუთრებით მძინე სტადიაში იყო. გოგენი წერდა რომ ნახატების ეს სერია განსაკუთრებით მშვენიერია, რომ მასში რაღაც განსხვავებული დაინახა, და საკუთარ ნამუშევრებზე მეტადაც კი მოეწონა.
1890 წლის 5 ივნისს საკუთარი დისადმი მიწერილ წერილში ვან გოგი პორტრეტის ხატვის მისეულ ფილოსოფიას ამჟღავნებს: „მე მიყვარს პორტრეტების შექმნა, რომლებიც აპოკალიფსის ტოლფასი იქნება ხალხისათვის, ერთი სიტყვით არ მსურს რეალისტური ნახატის შექმნა, მსურს კარგად გადმოვცე ჩემი შთაბეჭდილება და გრძნობა, გამოვიყენო თანამედროვე ცოდნა, გამოცდილება, ფერების შერწყმა და შევქმნა ღირებული პერსონაჟი... არლელი ქალის ზედმეტად უფერულია“.
რესურსები ინტერნეტში
BBC news story of May 2006 auction
Van Gogh, paintings and drawings: a special loan exhibition, a fully digitized exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries, which contains material on this painting (see index)
სქოლიო
ვინსენტ ვან გოგის ნახატები
1888 წლის ნახატები
სირუელა

სირუელა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ლა-სიბერიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 202 კმ². მოსახლეობა — 1861 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სირუელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
Wild Stream

Wild Stream — ქართული როკ-ჯგუფი. არსებობდა 1993-1994 წლებში. პოპულარული იყო 1990-იანი წლების საქართველოში.
სქოლიო
ქართული როკ-ჯგუფები
1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
1994 წელს დაშლილი ჯგუფები
დუნგონაბის ყურე

დუნგონაბის ყურე — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სუდანში. მდებარეობს წითელი ზღვაში. მდებარეობს პორტ-სუდანიდან 125 კილომეტრზე ჩრდილოეთით. დუნგონაბის ყურეში ცხოვრობს დიუგონების ერთ-ერთი უდიდესი პოპულაცია.
2016 წლის 17 ივლისს სანგანების ზღვის ეროვნული პარკსა და კუნძულ მეკოვართან ერთად შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სუდანში
Camponotus rubidus

Camponotus rubidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ჩერტეგასე (ვენის მეტრო)

ჩერტეგასე (ვენის მეტრო)
ჩერტეგასე — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ვენის მეტროსადგურები
Anonychomyrma sellata

Anonychomyrma sellata is a species of ant in the genus Anonychomyrma. Described by Hermann Stitz in 1911, the species is endemic to New Guinea.
References
Anonychomyrma
Insects of New Guinea
Insects described in 1911
Endemic fauna of New Guinea
ამენემჰეტ IV

ამენემჰეტ IV – ძველი ეგვიპტის შუა სამეფოს ფარაონი XII დინასტიიდან. ამენემჰეტ III-ის ძე. მეფობდა დაახლოებით ძვ. წ. 1801-1792 წლებში. მემკვიდრეობა თავის ქალიშვილს ნეფრუსებეკს გადასცა.
ლიტერატურა
ეგვიპტის მეთორმეტე დინასტიის ფარაონები
სარდაჰარი

სარდაჰარი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 193 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
Yaşma

Yaşma (also, Iachma, Jaschma, and Yashma) is a village in the Khizi Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Şuraabad.
References
Populated places in Khizi District
ვალერი მელაძე

ვალერი მელაძე
ვალერი შოთას ძე მელაძე (დ. 23 ივნისი, 1965, ბათუმი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მომღერალი, რომელიც მოღვაწეობს რუსეთში. მისი ძმაა კომპოზიტორი და პროდიუსერი კონსტანტინე მელაძე, რომელიც ასევე წერს სიმღერებს მისთვის. ის არის რუსეთის დამსახურებული არტისტი (2006) და ჩეჩნეთის სახალხო არტისტი(2008).
ბიოგრაფია
ვალერი მელაძე 1965 წლის 23 ივნისს ბათუმში დაიბადა. ოჯახში, მის გარდა, უფროსი ძმა კონსტანტინე და უმცროსი და ლიანა იზრდებოდნენ. მომღერლობა ბავშვობიდან სურდა, ამისათვის ბათუმის მუსიკალურ სკოლაში ფორტეპიანოს განხრით ჩააბარა. კონსტანტინე კი ვიოლინოსა და ფორტეპიანოს უფრო ვირტუოზულად ფლობდა. სკოლის დამთავრების შემდეგ ძმებმა ნიკოლაევსკის გემთმშენებელ ინსტიტუტში ჩააბარეს.
მეორე კურსის სტუდენტი ვალერი ინსტიტუტის ანსამბლის რეპეტიციებზე მოხვდა, სადაც მისი უფროსი ძმა უკვე კლავიშებიან ინსტრუმენტზე უკრავდა. კონსტანტინეს თხოვნით, ვალერი ხმის რეჟისორის დამხმარე ტექნიკოსად აიყვანეს. ნახევარ წელიწადში კი ის უკვე ანსამბლის სოლისტი იყო.
1989 წელს ნიჭიერი ძმები მელაძეები მიიწვიეს ჯგუფში „დიალოგი“, რომელიც არტ–როკ სტილში მუშაობდა. მაშინ ჯგუფის ლიდერმა კიმ ბრეიტბორგმა ჩათვალა, რომ ვალერის ხმა ძალიან ჰგავდა ჯონ ანდერსონის ხმას. ვალერის სიმღერებმა უკრაინაში მალე მოიპოვა პოპულარობა და 1993 წელს მისი, როგორც სოლო მომღერლის, დებიუტი შედგა. მელაძის პირველი ჰიტი იყო რომანსი, რომლის დამსახურებითაც ის 1994 წლის აღმოჩენადაც დასახელდა. მალე ნიჭიერი მომღერალი რუსეთის პრიმადონას, ალა პუგაჩოვას ყურადღების ცენტრში მოხვდა და მან ვალერი იმავე წელს მიიწვია თავის საშობაო კონცერტზე.
1995 წელს გამოვიდა ალბომი Сэра, რომელიც მომენტალურად ჰიტად იქცა. მას შემდეგ კონსტანტინ მელაძის დაწერილი და ვალერის მიერ შესრულებული ყველა სიმღერა პოპულარული ხდებოდა.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ძმები მელაძეების ოფიციალური საიტი
ძმები მელაძეების საპროდიუსერო ცენტრი
ვალერი მელაძის ბლოგი მის ოფიციალურ საიტზე
ვალერი მელაძის ბლოგი ძმები მელაძეების საიტზე
ვალერი მელაძის YouTube არხი
სქოლიო
ქართველი მომღერლები
დაბადებული 23 ივნისი
დაბადებული 1965
ბათუმში დაბადებულები
ბალა-ჯაფარლი

ბალა-ჯაფარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზახის რაიონის სოფლები