PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lago Puelo National Park

Lago Puelo National Park
The Lago Puelo National Park is a national park of Argentina, located in the northwest of the province of Chubut, in the Patagonia region of South America. It has an area of . It was created to protect its scenic landscape and the Valdivian flora to augment that of the nearby Los Alerces National Park. Originally an annex to Los Alerces, it was declared a National Park and independent reserve in 1971.
The protected area is named after the Puelo Lake, and belongs to the Patagonic forest and steppes and High Andes eco-regions.
The mountainous zone where the park lies was modified by the action of glaciers, which created many rivers and lakes, including Puelo Lake the namesake of the park. The rivers of the region have high levels of glacier sediment (silt), which gives Puelo Lake its blue color.
Climate
The climate is cold and wet, although more temperate than other parks in the Patagonian region. Mean temperatures range from in winter to in summer. Mean annual precipitation is around , most of it being concentrated between May and August. Occasionally, snowfall can occur during the coldest months.
Flora and fauna
Some of the flora of the park belongs to the Valdivian rain forests (avellano, tique, lingue, ulmo). It also includes the ciprés de la cordillera, the coihue, the lenga, the radal, and the arrayán. The rosa mosqueta is an exotic plant.
The fauna includes the pudú, the huemul, the red fox, the cougar, and the coipo. Among birds we find the huala, the pato vapor volador, the bandurria, the pitío and the zorzal patagónico. The lake features native fish such as the perca, the peladilla and the puyén grande, and foreign species of trout.
History
The first settlers of the region were hunter-gatherers who lived in the steppe and employed stone tools to hunt guanacos. There are cave paintings within the park, apparently showing representations of paths into the forest. Nowadays Mapuche communities live in the eastern part of the park.
References
Sources
Administración de Parques Nacionales — National Parks Administration of Argentina (in Spanish and English)
Protected areas of Chubut Province
National parks of Argentina
Protected areas established in 1971
Biosphere reserves of Argentina
Valdivian temperate forests
ივანოვკა (ისმაილი)

ივანოვკა (ისმაილი)
ივანოვკა — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,303 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
კაროლ დობიაში

კაროლ დობიაში
მიხალ ბილეკი (დ. 18 დეკემბერი, 1947, ჰანდლოვა, ჩეხოსლოვაკია) — სლოვაკი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი, პოციზიით მარჯვენა მცველი და ნახევარმცველი.
კარიერა
საკლუბო
კარიერა დაიწყო მშობლიური ქალაქის, ჰანდლოვის კლუბ „ბანიკის“ ახალგაზრდულ გუნდში. შემდეგ გადავიდა ტრნავის „სპარტაკში“, რომლის შემადგენლობაშიც 5-ჯერ გახდა ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონი, 3-ჯერ მოიგო ქვეყნის თასის გათამაშება, 1967 წელს კი მიტროპის თასის გამარჯვებული გახდა. 1970 და 1971 წლებში გახდა ჩეხოსლოვაკიის წლის ფეხბურთელი. 1977 წელს გადავიდა პრაღის „ბოჰემიანსში“. კარიერის მანძილზე ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონატში ჩაატარა 345 მატჩი და შეძლო 20 გოლის გატანა. 1980 წელს გადავიდა ბელგიურ „ლოკერენში“, სადაც 1983 წლამდე ითამაშა. კარიერა ასევე ბელგიურ გენტ-ზეჰავენში დაასრულა, 1984 წელს.
სანაკრებო
კაროლ დობიაშის დებიუტი ეროვნულ გუნდში შედგა 1967 წლის 3 მაისს, ბაზელში, შვეიცარიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, მან 64-ე წუთზე ვლადიმერ ტაბორსკი შეცვალა. მონაწილეობა მიიღო 1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე, სამივე მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა. ჩეხოსლოვაკიის ნაკრების შემადგენლობაში, 1976 წელს, დობიაში გახდა ევროპის ჩემპიონი. ფინალურ მატჩში, დასავლეთი გერმანიის ნაკრების წინააღმდეგ, ფრანც ბეკენბაუერის შეცდომის შემდეგ, 25-ე წუთზე დობიაშმა გაიტანა მეორე გოლი მეტოქის კარში. 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატზე კაროლ დობიაში ნაკრების შემადგენლობაში იყო, თუმცა არც ერთი მატჩი არ ჩაუტარებია. უკანასკნელი მატჩი ნაკრებში ჩაატარა 1980 წლის 26 მარტს, ისევე როგორც სადებიუტო შეხვედრაში, ამჯერადაც შვეიცარიის წინააღმდეგ და ამჯერადაც ბაზელში. ჯამში ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული გუნდის შემადგენლობაში ჩაატარა 67 მატჩი და გაიტანა 6 გოლი.
სამწვრთნელო
სამწვრთნელო საქმის დასაწყისში 4 წელი წვრთნიდა „ბოჰემიანსის“ ახალგაზრდულ გუნდს. 1988 წელს ხელმძღვანელობდა „გრადეც-კრალოვეს“, თუმცა მალევე დატოვა კლუბი. 1990 წლის სექტემბერში გახდა ბრნოს „ზბოიოვკის“ მწვრთნელი. დობიაშის პირველ სეზონში კლუბმა აჩვენა საშინელი შედეგი, დაიკავა ბოლო ადგილი ჩემპიონატში და დაქვეითდა დონით მეორე ჩემპიონატში. დობიაშმა კიდევ ერთი წელი გააგრძელა კლუბში მუშაობა და შეძლო ჩეხოსლოვაკიის უმაღლეს ლიგაში აღზევება (ამ დროისთვის კლუბს „ბობი-ბრნო“ ეწოდებოდა). 1993-94 წლების სეზონში წვრთნიდა პრაღის „სპარტას“, რომელთან ერთადაც შეძლო ჩეხეთის ჩემპიონატის მოგება. მოგვიანებით წვრთნიდა „სპარტა-კრჩ“-ს, ასევე იყო პრაღის „სპარტას“ სკაუტი. 2003-04 წლების სეზონში დაუბრუნდა მწვრთნელობას და იყო „ბოჰემიანსის“ მწვრთნელის თანაშემწე, მისი კონტრაქტი 2004 წლის იანვარში შეაჩერეს.
2008 წლის ევროპის ჩემპიონატის მიმდინარეობისას იყო სატელევიზიო არხის, Eurosport-ის ჩეხურენოვანი ვერსიის ექსპერტი.
ტიტულები
მოთამაშის
ევროპის ჩემპიონი: 1976
ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1980
ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონი (5): 1967/68, 1968/69, 1969/70, 1970/71, 1972/73
ჩეხოსლოვაკიის თასის გამარჯვებული (3): 1966/67, 1970/71, 1974/75
ევროპის ჩემპიონთა თასის ნახევარფინალისტი (1): 1968/69
მიტროპის თასის მფლობელი (1): 1967
ჩეხოსლოვაკიის წლის ფეხბურთელი (2): 1970, 1971
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკა ფიფა-ს ოფიციალურ საიტზე
პროფილი National-football-teams.com-ზე
პროფილი slovakfutball.com-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1947
სლოვაკი ფეხბურთელები
ტრნავის სპარტაკის ფეხბურთელები
პრაღის ბოჰემიანსის ფეხბურთელები
სლოვაკი ფეხბურთის მწვრთნელები
პრაღის სპარტას მწვრთნელები
ჩეხოსლოვაკიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 18 დეკემბერი
რიუ-ნეგრუ (მატუ-გროსუ-დუ-სული)

რიუ-ნეგრუ (მატუ-გროსუ-დუ-სული)
რიუ-ნეგრუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 279 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-გრანდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 036 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.79 კმ²-ზე. ფართობი 1 807 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
დასავლეთი ეკვატორია

დასავლეთი ეკვატორია — სამხრეთი სუდანის 10 შტატიდან ერთ-ერთი.
ფართობი — 79 343 კმ².
მოსახლეობა — 619 029 ადამიანი (2008).
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იამბიო.
რესურსები ინტერნეტში
South Sudan Internet radio
Equatorians Abroad
Video of Equatorians Abroad
სქოლიო
სამხრეთ სუდანის შტატები
დანიის გერბი

დანიის გერბის ფარის ყველაზე ძველი გამოსახულება ცნობილია მეფე კანუტ VI-ს ბეჭედიდან, რომელიც თარიღდება 1194 წლით.
გერბი შედგება ოქროსფერი ფარისაგან, რომელზეც გამოსახულია სამი დაგვირგვინებული ლომი, გარშემორტყმული გულებით, რომელთა რაოდენობა შეადგენს ცხრას.
ფარს ზემოთ გამოსახული გვირგვინი ცნობილია, როგორც მეფე კრისტიან V-ს (1670 - 1699 წწ.) გვირგვინი.
დანიის გერბის თანამედროვე ვერსია მიღებულ იქნა 1819 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
დანიის დროშა
დანიის ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
National-Royal Arms of Denmark
სახელმწიფო გერბები
დანიის ეროვნული სიმბოლოები
გერბები ლომის გამოსახულებით
გერბები გვირგვინის გამოსახულებით
St. Procopius Basilica in Třebíč

St. Procopius Basilica in Třebíč
St. Procopius Basilica is a Romanesque-Gothic Christian church in Třebíč, Czech Republic. It was built on the site of the original Virgin Mary's Chapel of the Benedictine monastery in 1240–1280. It became a national cultural monument in 2002 as a part of the "monastery with St. Procopius church". The basilica together with the Jewish Quarter in Třebíč were inscribed as a UNESCO World Heritage Site in 2003, because of their exceptional testimony to the exchange of culture and values in the regions.
The basilica was originally dedicated to the Assumption of the Virgin Mary. Saint Procopius became the Patron saint of the basilica on the quincentenary his canonization in 1704. Jan Karel, Count of Valdštejn established a castle chapel of St. Procopius from the presbytery of the basilica.
, the renovated Třebíč castle is a museum adjacent to the Basilica.
History
The history of the basilica is closely associated with the history of the former Benedictine monastery in Třebíč. Before the basilica was constructed there was a chapel of St. Procopius, which was built in the year 1104 and was consecrated by Heřman, Bishop of Prague. Five years later, the monastery already had its own church. This was consecrated in year 1109 by then Bishop of Prague, Jan II. In the crypt of the church Duke Litold Znojemský was buried, one of the founders of the monastery, and three years later his brother and Duke Oldřich Brněnský, the second founder of the monastery, was likewise interred.
The monastery grew rich and its influence swelled. For about half of the 13th century the monastery was rebuilt and fortified. This reconstruction was started in about the year 1240 and finished in the year 1260. The reconstruction meant the disappearance of romanesque architecture in the monastery, but allowed for the new basilica to be built. The basilica is preserved in its original style to this day.
See also
Czech Gothic architecture
References
World Heritage Sites in the Czech Republic
Basilica churches in the Czech Republic
Gothic architecture in the Czech Republic
Romanesque architecture in the Czech Republic
Buildings and structures in the Vysočina Region
Tourist attractions in the Vysočina Region
Gravestone of Mir Mohsun Navvab

Gravestone of Mir Mohsun Navvab
The Gravestone of Mir Mohsun Navvab is a monumental memorial of a republican significance located in the city of Shusha and belonging to the Shusha State Architectural Reserve. In 1960, reconstruction works were carried out on the grave of Mir Mohsun Navvab through the means of UNESCO. The tombstone was registered as a historical and cultural monument of the country significance by the Ministry of Culture and Tourism of the Republic of Azerbaijan. After the occupation of the city of Shusha in 1992, it was destroyed by the Armenian armed forces.
History
Mir Mohsun Navvab, an Azerbaijani scientist, poet, artist, astronomer, literary critic, calligrapher, historian and musicologist, lived and worked in Shusha passing away in 1919. On the grave of Navvab, his son Mir Ibrahim Aghamirzade had carved an inscription:
In 1957, a bas-relief monument of red marble was made on the grave of Navvab by the authors: the sculptor Tokay Mammadov and the architect Rasim Abdurrakhmanov. In 1960, under the auspices of UNESCO, reconstruction works were carried out on the tombstone. After the occupation of Shusha on 9 May 1992, the gravestone was destroyed by the Armenian Armed Forces.
After the liberation of Shusha on 7 November 2020, the remains of the gravestone were discovered by the Azerbaijani Armed Forces.
See also
Mir Mohsun Navvab
References
Buildings and structures in Shusha
სუნდები

სუნდები — კუნძულ იავის დასავლეთ მთიან ნაწილში მცხოვრები ხალხი. რაოდენობა დაახლოებით 19 მილიონი კაცი (1978). ანთროპოლოგიურად სამხრეთ მონღოლოიდებს განეკუთვნებიან, ენითა და მატერიალური კულტურით ახლოს არიან იაველებთან. რელიგია — ისლამი, ინარჩუნებენ ტრადიციულ რწმენებსაც. I ათასწლეულის შუა ხანებიდან განვითარებული ჰქონდათ მიწათმოქმედება. XX საუკუნეში გავრცელდა საპლანტაციო კულტურები (ჩაი, ყავა, კაკაო, კაუჩუკი). მისდევენ აგრეთვე მეცხოველეობასა და ხელოსნობას.
ლიტერატურა
მსოფლიოს ხალხები
ხადიჯა ალიბეკოვა

ხადიჯა ალიბეკოვა
ხადიჯა ალადინ ყიზი ალიბეკოვა (დ.1884, ტფილისი — გ.1961, ბაქო) — პირველი აზერბაიჯანელი ქალი რედაქტორი.
ბიოგრაფია
ხადიჯა ალიბეკოვა დაიბადა 1884 წელს ტფილისში, სასულიერო პირების ოჯახში. მიუხედავად იმისა, რომ მამამისი ალადინ სუბჰანგულიევი სასულიერო პირი იყო, ხადიჯა ალიბეკოვამ პირველი განათლება რუსულ გოგონათა გიმნაზიაში მიიღო, შემდეგ კი ამიერკავკასიის მეანობის ინსტიტუტში ჩააბარა. აქ განაგრძო სწავლა და 1907 წელს მიიღო ბებიაქალის პირველი კლასის კვალიფიკაცია.
დაოჯახებული იყო ადვოკატ მუსტაფა ბეი ალიბეკოვზე.
ხადიჯა ალიბეკოვა მჭიდროდ იყო ჩართული აზერბაიჯანელი ქალების ცხოვრებაში და ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებების მუშაობაში. 1911 წელს აზერბაიჯანში პირველი ქალთა ჟურნალი „იშიგ“ გამოიცა. მთავარი მიზანი ამ გაზეთის იყო ქალების მხრიდან საკუთარი უფლებების ცოდნა და განათლების მიღება. ხადიჯა ალიბეკოვა იყო გაზეთის რედაქტორი, რომელიც გამოიცა 1911 წელს, გამომცემელი კი მისი მეუღლე იყო.
მას შემდეგ, რაც ჟურნალმა შეწყვიტა საქმიანობა 1912 წელს, ხადიჯა ალიბეკოვა, რომელიც ბაქოს მუსულმან ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოების ერთ-ერთი აქტიური წევრი იყო, საცხოვრებლად გადავიდა შაქიში და მუშაობდა ექიმ-გინეკოლოგად. 1920 წლიდან 1946 წლამდე ალიბეკოვა მჭიდროდ იყო ჩართული წერა-კითხვის კურსების ორგანიზებაში და ქალთა კლუბში. ის სიცოცხლის ბოლოს დაბრუნდა ბაქოში.
გარდაიცვალა 1961 წელს ბაქოში.
აზერბაიჯანელი ქალები
დაბადებული 1884
გარდაცვლილი 1961
ბიზერტა

ბიზერტა — ქალაქი ჩრდილოეთ ტუნისში. ხმელთაშუა ზღვის ნავსადგური. აფრიკის უკიდურეს ჩრდილოეთ წერტილ ბენ-სეკას კონცხთან ახლოს. ტუნისის და მთელი აფრიკის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქი.
ისტორია
ბიზერტა დააარსეს ფინიკიელებმა ძვ. წ. I საუკუნეში. ბიზერტის პორტი მდებარეობის გამო მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ისტორიაში. XVI საუკუნეში ქალაქი ხმელთაშუა ზღვის მეკობრეების ბაზა გახდა. XIX საუკუნის ბოლოს დაიწყო რკინიგზის გაყვანა, გზების დაგება, პორტის გაფართოება. 1891-1895 წლებში გაიყვანეს არხი, რომლითაც დააკავშირეს ბიზერტის ტბა და ხმელთაშუა ზღვა. 1895 წლისთვის ნავსადგური გაიხსნა საერთაშორისო ვაჭრობისთვის. ქალაქი მალევე გადავიდა საფრანგეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის დაქვემდებარებაში.
1961 წელ საფრანგეთსა და ტუნისს შორის გაიმართა შეიარაღებული კონფლიქტი ბიზერტის ნავსადგურისათვის, რომელიც ბიზერტის კრიზისის სახელითაა ცნობილი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
"Encyclopedia of the Orient"
ტუნისის ქალაქები
Zhulebino (Moscow Metro)

Zhulebino (Moscow Metro)
Zhulebino is a station on Moscow Metro's Tagansko-Krasnopresnenskaya Line. It is named after Zhulebino district and situated at the intersection of General Kuznetsov and Aircraft designer Mil streets. Zhulebino was opened on 9 November 2013. The construction lasted for two years. The station was to be opened on 6 November 2013, however due to a technical failure of a train at neighbouring Lermontovsky Prospekt station it was delayed until the 9th. Its location is outside the Moscow Ring Road beltway.
The station is located underground although the track from Vykhino is at the surface for a part of the path.
The territory at which the station currently located was until 1984 a part of the town of Lyubertsy of Moscow Oblast. In 1984 it was transferred to Moscow, and subsequently rapid urban development started. The whole area, along with Lyubertsy and other areas along the Kazansky and Ryazansky suburban directions of Moscow Railway were strongly dependent on the station of Vykhino, then the terminus of the Tagansko-Krasnopresnenskaya Line and a transfer station to both railway directions. In the 2000s, Vykhino was heavily overloaded. Eventually, the decision was taken to extend the Tagansko-Krasnopresnenskaya Line beyond Vykhino. The construction of the first stretch, with the stations of Lermontovsky Prospekt and Zhulebino, started in August 2011. The tunnels were completed by September 2013.
Zhulebino was the terminus until 21 September 2015, when the new terminus at Kotelniki was opened.
References
External links
Future of Tagansko-Krasnopresnenskaya Line on metro.molot.ru
Открылось движение поездов до станции метро "Жулебино" в Москве
Moscow Metro stations
Tagansko-Krasnopresnenskaya Line
Railway stations in Russia opened in 2013
Railway stations located underground in Russia
Xılxına

Xılxına (also, Khyikhyna and Khylkhyna) is a village and municipality in the Agstafa Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,306.
References
Populated places in Aghstafa District
The Art in Heaven Concert

The Art in Heaven Concert (სრული სახელწოდება - Mike Oldfield The Art in Heaven Concert Live in Berlin) — მაიკ ოლდფილდის მიერ ბერლინში (გერმანია) 1999 წლის 31 დეკემბერს ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი. ამჟამად იგი ვრცელდება DVD ფორმატში.
1999 წლის ივლისში ცნობილი გახდა, რომ ოლდფილდი აპირებდა ათასწლეულის მიწურულს სპეციალური კონცერტის ჩატარებას.
კონცერტზე ძირითადად სრულდება ოლდფილდის იმ დროისთვის უკანასკნელი სტუდიური ალბომის The Millennium Bell მასალა და კომპოზიცია „Art in Heaven“ (ნაწყვეტით ალბომიდან The Songs of Distant Earth). ზემოაღნიშნული კომპოზიცია სახელწოდებით „Thou Art in Heaven“ შეტანილია დისკში Tres Lunas.
სიმღერების სია
კლასიკური კომპოზიციები
Tubular Bells (ნაწილი 1)
Portsmouth
Moonlight Shadow
Secrets
Shadow on the Wall
სიმღერები ალბომიდან The Millennium Bell
Sunlight (Sunlight Shining Through Cloud)
The Doges Palace
Mastermind
Broad (Broad Sunlit Uplands)
Liberation
Amber Light
The Millennium Bell
სხვა
Art in Heaven – 13-წუთიანი სოლო
The Making Of... – დოკუმენტური ფილმი
ინტერვიუ ოლდფილდთან
სქოლიო
მაიკ ოლდფილდის ვიდეო ალბომები
2000 წლის ფილმები
2000 წლის ვიდეო ალბომები
საკონცერტო ვიდეო ალბომები
2008 წლის საკონცერტო ალბომები
აიდა მაჰმუდოვა

აიდა მაჰმუდოვა (დ. 1982 წლის 10 იანვარი, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, თანამედროვე ხელოვნების სივრცის YARAT-ის დამფუძნებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
აიდა მაჰმუდოვა 1982 წლის 10 იანვარს ბაქოში დაიბადა. 2006 წელს მან ლონდონში წმინდა მარტინის სახელობის ხელოვნებისა და დიზაინის ცენტრალური კოლეჯის ნატიფი ხელოვნების ფაკულტეტი დაამთავრა, ხოლო 2009 წელს კონტინენტთაშორისო ამერიკული უნივერსიტეტი მოდის სფეროში მარკეტინგის განხრით.
2011 წელს მაჰმუდოვამ ახალგაზრდა მსახიობთა სამხატვრო საქმიანობის მხარდაჭერის მიზნით დააფუძნა თანამედროვე ხელოვნების სივრცე YARAT. 2012 წლიდან იგი განაგებდა თანამედროვე ხელოვნების მუზემს ბაქოში და იყო მისი დირექტორი. იგი სხვა მხატვრებთან ერთად მონაწილეობას იღებდა გამოფენებში. მისი ნამუშევრები წარდგენილი იყო საეთაშორისო დონეზე.
პირველი პერსონალური გამოფენა „გვერდის ავლით“ აშშ-ში 2015 წელს LeilaHellerGallery-ში გამართა. მისი ნაწარმოებები წარდგენილი იყო 2013 წელს 55-ე ვენის ბიენალეზე გამართულ გამოფენაზე «LoveMe, LoveMeNot» და 2015 წელს 56-ე ვენის ბიენალეს ფარგლებში გამართულ გამოფენაზე «VITA VITALE».
მეორე პერსონალური გამოფენა PASTPRESENTSFUTURE 2021 წელს აშშ-ში შედგა ორგანიზაცია SaparContemporaryGallery+Incubator-ის მხარდაჭერით. აიდა მაჰმუდოვა ცენტრალური აზიისა და კავკასიის რეგიონში ხელოვნების სფეროში მოღვაწე გავლენიან ქალთა რიგებში შედის.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მხატვრები
აზერბაიჯანელი ქალები
დაბადებული 10 ივნისი
დაბადებული 1982
სარმატოვის ბაღი

სარმატოვის ბაღი —კულტურული დასვენების ადგილი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ბაღი გაიხსნა XX საუკუნის პირველი მეოთხედში. პარკის დამაარსებელი იყო მადამ ა. ს. სარმატოვა. მისი ტერიტორია მდებარეობს იტალიის შესახვევში.
ისტორია
ბერძნების ქუჩის კუთხის სახლში, რომელიც მდებარეობდა იტალიის შესახვევში ნომერ 3-ში, მდებარეობდა საზაფხულო ბაღი, ქალაქის მოსახლეობის კულტურული დასვენების ადგილი. იგი დააარსა XX საუკუნის პირველ ნახევარში ყოფილმა მოცეკვავემ და მომღერალმა ა. სარმატოვამ. ლენინის ქუჩაზე დაყენებული იყო მანიშნებელი დაფა წარწერით „სარმატოვის ბაღი“.
თავდაპირველად მადამ სარმატოვამ აღნიშნულ ტერიტორიაზე გახსნა მინიატურების თეატრი. იგი მდებარეობდა მცირე მოედანზე, რომელიც ორი ტერასისაგან შედგებოდა. ზაფხულის სახლში სარმატოვა ხშირად აწყობდა საესტრადო ნომრებს, რომლებსაც ესწრებოდნენ უცხო ქვეყნის წარმომადგენლები, ადგილობრივი ოფიცრები და იურისტები. აქვე მუშაბდა რესტორანი „Буфф“.
სამოქალაქო ომის პერიოდში ბაღი არ მუშაობდა, შემდეგ კვლავ აღდგა მუშაობა. სარმატოვის ბაღი გადავიდა სახალხო განათლების კომიტეტის დაქვემდებარებაში, შემდეგ მას ხელმძღვანელობდა სამხატვრო სექცია და საზაფხულო ბაღი გახდა ტაგანროგის დრამატული თეატრის ფილიალი. საბჭოთა პერიოდში აქ გამოდიოდნენ: კლავდია შულჟენკო, ვლადიმირ კორალი, იზაბელა იურევა, იაკობ სკომაროვსკის საესტრადო ორკესტრი.
1930-იან წლებში სარმატოვის ბაღში ესტრადა იმართებოდა ზემო ტერასაზე. ამჟამად სარმატოვის ბაღის ადგილზე აგებულია პედაგოგიური ინსტიტუტის საერთო საცხოვრებელი. ქვემო ტერასაზე განთავსებული იყო კაფე, რესტორანი და შადრევანი.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ბერლინის მარათონი

ბერლინის მარათონი — მნიშვნელოვანი ყოველწლიური სპორტული ღონისძიება ბერლინში, გერმანია. ოფიციალური მარათონის დისტანცია (42,195 კმ) თითქმის მთელ ქალაქს მოიცავს და მასში პროფესიონალი და მოყვარული სპორტსმენები გვერდიგვერდ ასპარეზობენ. ღონისძიება პირველად 1974 წელს ჩატარდა და მას შემდეგ ყოველ წელს სექტემბრის ბოლო კვირას იმართება.
40.827 მონაწილით 107 ქვეყნიდან, რომელთა შორის 35.913-მა ოფიციალურად ფინიშს მიაღწია, და ერთი მილიონი მაყურებლით 2008 წელს, ბერლინის მარათონი ერთ-ერთი უდიდესი და ყველაზე პოპულარული სირბილში შეჯიბრია მსოფლიოში. ოთხ სხვა მარათონთან ერთად, რომლებიც ერთად მსოფლიოს მთავარ მარათონთა ხუთეულს ქმნის, შეჯიბრში გამარჯვებული მამაკაცი და ქალი მარათონელი ერთმანეთში თანაბრად იყოფენ $1 მილიონს.
მამაკაცთა და ქალთა შორის მსოფლიოს მარათონთა რეკორდების უმრავლესობა სწორედ ბერლინის მარათონის გზებზეა რეგისტრირებული, რომლებიც გამოირჩევა ბრტყელი, გლუვი ზედაპირით, წამქეზებელი მხიარული მაყურებლებითა და ზომიერი შემოდგომის ამინდით. 2008 წელს მსოფლიოს ახალი რეკორდი დაამყარა ეთიოპიელმა ჰაილე გებრსილასემ, ხოლო მეოთხე საუკეთესო დრო ქალთა შორის დააფიქსირა უკრაინელმა ირინა მიკიტენკომ.
ღონისძიება ორ დღედ იყოფა. მარათონი იწყება და მთავრდება ბრანდენბურგის კარიბჭესთან.
ბერლინი
მარათონები
ქუსეი ჰუსეინი

ქუსეი ჰუსეინი (დ. 17 მაისი, 1966 — გ. 22 ივლისი, 2003) — სადამ ჰუსეინის უმცროსი შვილი. რესპუბლიკური გვარდიის სპეცსამსახურის ყოფილი ხელმძღვანელი. იგი და მისი ძმა უდეი მოკლეს 2003 წლის 22 ივლისს აშშ-ის ძალების მიერ ჩატარებული ოპერაციის შედეგად. ქუსეი ჰუსეინი და მისი 14 წლის შვილი მუსტაფა დაკრძალეს სოფელ ალ-აუჯაში. 2007 წლის 13 იანვარს მოახდინეს მისი და უდეის ცხედრების ექსგუმაცია და დაკრძალეს სადამ ჰუსეინის გვერდით, რომელიც 2006 წლის 30 დეკემბერს დასაჯეს სიკვდილით.
რესურსები ინტერნეტში
Gulf News: Qusay given key role in war plans, 17 March 2003
GlobalSecurity.org: Qusay Saddam Hussein al-Tikriti
BBC News: Saddam's rival sons, 10 September 2002
BBC News: Saddam's hated sons, 23 July 2003
დაბადებული 17 მაისი
დაბადებული 1966
გარდაცვლილი 22 ივლისი
გარდაცვლილი 2003
აგავა

აგავა — მცენარეთა გვარი სატაცურისებრთა ოჯახისა. აქვს მოკლე ღერო და როზეტისებრად შეკრული დიდი, ხორციანი, ზოგიერთ სახეობას ეკლიანი და ჭრელი ფოთლები. ყვავის ერთხელ, 6-15 წლის ასაკში, მაისიდან აგვისტომდე.
ეზრდება 10-12 მ სიმაღლის ყვავილედის ყუნწი და უხვად გამოაქვს ყვავილი (17 ათასამდე). ნაყოფის მომწიფების შემდეგ მცენარის ყველა მიწისზედა ორგანო კვდება.
ცნობილია აგავის სამასამდე სახეობა. ველურად ხარობს მექსიკაში. აგავა დეკორატიული მცენარეა. მეტწილად გავრცელებულია ამერიკული აგავა (Agave americana), რომელიც გაშენებულია ყირიმისა და კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროს პარკებში.
აგავის ბევრი სახეობის ფოთლებისაგან იღებენ ბოჭკოს (სიზალი, გენეკენი და სხვა) და ამზადებენ თოკებს, ჯაგრისებსა და უხეშ ქსოვილს. ნარჩენებისაგან მზადდება შესაფუთი ქაღალდი. აგავის შაქრიანი წვენისაგან ალკოჰოლიან სასმელებს აყენებენ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
აგავა. ჯანმრთელობა და მედიცინა
აგავასებრნი
სართავი კულტურები
Balzar Canton

Balzar Canton is a canton of Ecuador, located in the Guayas Province. Its capital is the town of Balzar. Its population at the 2001 census was 48,470.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Mestizo 55.8%
Montubio 30.6%
Afro-Ecuadorian 7.8%
White 5.5%
Indigenous 0.2%
Other 0.2%
References
Cantons of Guayas Province
Opisthopsis lienosus

Opisthopsis lienosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Opisthopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Dacetinops ignotus

Dacetinops ignotus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dacetinops-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Tapinoma muelleri

Tapinoma muelleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები