PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Almeirim, Pará

Almeirim, Pará
Almeirim is a city on the Amazon and the northernmost municipality in the Brazilian state of Pará. It is also the fourth largest municipality in that state and the eighth largest in Brazil (by area). The municipality is crossed by the Equator.
History
Almeirim was first inhabited by the Amerindians. Manoel da Mota e Siqueira constructed the Paru Fort which was designated a village in 1758, and named Almerim. In 1835, the Cabanagem Revolt started in Almeirim which resulted in widespread devastation. In 1890, Almeirim became an independent municipality. The Santo Antonio do Jari hydroelectric system is located on the Jari River and provides 373.4 MW of hydro electricity. Construction began in 2011 and was completed in 2014.
Nature
The municipality includes a large part (94.49%) of the Maicuru Biological Reserve.
It also contains part of the Jari Ecological Station.
Transport
The city is served by Almeirim Airport.
Serra do Areão Airport located in the district of Monte Dourado 73 km away serves the population residing and working for the Jari project. The city of Laranjal do Jari in Amapá can be reached by ferry from Monte Dourado.
Towns and villages
Aldeia Bona
Monte Dourado
Munguba
Suisuimënë
Notable people
Abuda (1989), footballer.
Joelma (1974), singer.
Gallery
References
External links
Official site (in Portuguese)
Municipalities in Pará
Populated places on the Amazon
ადამსის კუნძული

ადამსის კუნძული — ახალი ზელანდიის დაუსახლებელი კუნძული, ყველაზე სამხრეთით მდებარე ოკლენდის არქიპელაგში.
ახალი ზელანდიის სხვა სუბანტარქტიკულ კუნძულებთან ერთად შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
გეოგრაფია
კუნძულის სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ დაახლოებით 17 კმ-ია, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ — დაახლოებით 9 კმ, სანაპირო ზოლის სიგრძე — 61,3 კმ, ფართობი — 97,3 კმ² და .
იხილეთ აგრეთვე
ახალი ზელანდიის კუნძულების სია
სქოლიო
ახალი ზელანდიის კუნძულები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ახალ ზელანდიაში
ვასილი დიკოვი

ვასილი დიკოვი (დ. 1874, ნოვოჩერკასკი, რუსეთის იმპერია — 1937, ნოვოჩერკასკი, რსფსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი პოეტი.
ბიოგრაფია
ვასილი დიკოვი 1874 წელს ქალაქ ნოვოჩერკასკში, კაზაკების ოჯახში დაიბადა. სწავლის დასრულების შემდეგ მწერლად მუშაობდა საოლქო სამმართველოში. 1898 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის კაზაკთა სასწავლებელი, მსახურობდა ოფიცრად.
ამ პერიოდში ის უკვე წერდა ლექსებს. მის შემოქმედების მთავარი თემა იყო ბუნება, დონის კაზაკობა და კაზაკთა ცხოვრება. ამ პერიოდში მან დაწერა ლექსები: „К Дону“, „Летнее утро в станице“, „Дону“, „Степной орел“, „Родному Дону“, „Дончак“ და სხვ.
1909 წელს ქალაქ ნიკოპოლში მისი ლექსების პირველი წიგნი – „Охотничьи картинки“ გამოიცა. ვასილი დიკოვი პირველ მსოფლიო ომში იბრძოდა. ომის დაწყებამდე ქალაქ ნოვოჩერკასკში გამოიცა მისი მეორე წიგნი – „Новочеркасский альманах“.
1918 წელს დიკოვმა გამოსაცემად მოამზადა წიგნ „Охотничьи картинки“-ს მეორე ვარიანტი, მაგრამ მისი გამოცემა ვერ მოხერხდა. 1920 წელს პოეტი ნოვოჩერკასკის ციხეში მოხვდა, სადაც დახვრეტის მოლოდინში ნახევარი წელი გაატარა, თუმცა იგი გაათავისუფლეს. გათავისუფლების შემდეგ შემთხვევითი შემოსავლებით ცხოვრობდა. 1921 წლიდან იყო ნოვოჩერკასკის სამხატვრო სტუდიების ადმინისტრატორი მხატვარ-ბატალისტ მიტროფანე გრეკოვთან. 1937 წელს დახვრიტეს.
ლიტერატურა
Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014. с. 207-208, 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0
რუსი პოეტები
გოშთელიანების მაჩუბი და საცხოვრებელი სახლი

გოშთელიანების მაჩუბი და საცხოვრებელი სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის რეგიონში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. იგორ გოშთელიანის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი კომპლექსი დაბა მესტიის ერთ-ერთ მეტად საგულისხმო არქიტექტურულ სიძველეს წარმოადგენს, რომლის ძირითადი ნაწილი დღემდე ფუნქციონირებს. ხუთსართულიანი კოშკისა და სამსართულიანი სახლის ერთიან ქვის კორპუსად შეკრული კომპლექსი ლანჩვალის არქაულ ნაგებობათა შორის მასშტაბურობითა და მრავალგზის გადაკეთებებით იქცევს ყურადღებას. კარმიდამოს ჩრდილო-დასავლეთ პერიმეტრზე აღმართული ნაგებობები ერთმანეთს ედგმის და ღიობებით დანაწევრებული მასიური კედლები სამხრეთის მხარეს, შიდა ეზოსკენ არის გახსნილი. კვადრატული გეგმარების კოშკი სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეშია მოქცეული. კოშკი განზე გასული, რამდენადმე ტლანქი პროპორციებით იქცევს ყურადღებას. სამხრეთ-ჩრდილოეთის მიმართულებით ორიენტირებული კედლები ზურგით ოდნავ მიწაშია შეჭრილი. კოშკის დასავლეთ კედელს ახალი დროის, ერთსართულიანი ნაგებობა ედგმის, ხოლო ჩრდილოეთის ფასადს თითქმის სანახევროდ ფარავს მე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის, ან მეოცე საუკუნის დასაწყისის დროინდელი საცხოვრებელი სახლი. საცხოვრებელი სახლი აღმოსავლეთ-დასავლეთის ღერძზე წაგრძელებულ, სწორკუთხა გეგმარების შენობას წარმოადგენს. მეტწილად ყორე ქვით ნაშენი კედლები გარედან კირით, ან უფრო გვიანდელი, გაჯის ნალესობით არის დაფარული. სახლის დასავლეთ ფრთას პერპენდიკულარულად ედგმის თითქმის ყრუ კედლებით წარმოდგენილი კიდურა რიზალითის მსგავსი მინაშენი. ეს უკანასკნელი უშუალოდ ედგმის კოშკს და მხოლოდ პირველი სართულზე შესასვლელი ღიობებით დანაწევრებული; მათ შორის მარცხენა თაღოვან-ტიმპანიანი, ვიწრო და მაღალი კარი მინაშენის შიდა სივრცეს უკავშირდება, ხოლო მარჯვნივ გაჭრილი მაღალი და განიერი თაღი ქვის კორპუსში გაყვანილ გვირაბს მონიშნავს. ორფერდა ხის ჭერით გაფორმებული გვირაბი მაღალი ჭიშკრით ეზო/გზისკენ იხსნება; ყურადღებას იქცევს რადიალურად დაწყობილი ფიქალით გამოყვანილი გაშლილი თაღი, რომელშიც ტმპანის სადა ფილაა ჩადგმული. სახლის აღმოსავლეთ ფრთა ორსართულიანი ლალჩის მსგავსად არის კონსტრუირებული, რომლის ეზოსპირა, სამხრეთის კედლები ღია არის დატოვებული. ამავე მინაშენის ზურგის კედელში, პირველ სართულზე ეზოსკენ გამავალი თაღოვანი გასასვლელია დატოვებული. ლალჩის მეორე სართულზე მოწყობილია კიბის უჯრედი, რომლითაც სახლის მეორე სართულის ფართო აივანი მესამეს უკავშირდება. საკუთრივ სახლის სამხრეთ ფასადი აივნებზე გამომავალი, მაღალი და განიერი კარ-სარკმლის ღიობებით არის დანაწევრებული; მათი გეგმარების ხასიათი მეოცე საუკუნის შუა ხანებს, ან შემდგომ პერიოდს უკავშირდება - შესაძლოა, სახლის მშენებლობაც ამავე პერიოდს უკავშირდებოდეს. სახლის ამჟამინდელი ხის კონსტრუქციები, როგორიცაა აივნის კვადრატული ბოძები, სადად შეფიცრული მოაჯირი და საბურავის კოჭები, შედარებით ახალია. პირველი სართული სამეურნეო დნაიშნულებით, მაჩუბად გამოიყენება. მისი კედლები დაზიანებულია, მრავლად არის ნესტის და გამომარილების კვალი, ასევე მაჩუბში შემორჩენილია ხის ლეჭუნდირი.
რესურსები ინტერნეტში
1.
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
JW Marriott Absheron Baku Hotel

JW Marriott Absheron Baku Hotel
The JW Marriott Absheron Baku is a high-rise hotel in Baku, Azerbaijan, opened in 2012. It is located on Azadliq Square next to Pushkin's Park and the Crescent Hotel on the edge of the Caspian Sea.
The hotel is named for the previous Absheron Hotel which formerly stood on this site. It was established by the Soviet Intourist monopoly in 1985 and had 343 rooms on 16 floors. It was entirely demolished in 2009.
The current JW Marriott-managed hotel of 237 rooms on 21 floors was built on the site and opened on July 3, 2012. It was described by author Ken Haley as an "imposing" hotel, with some rooms that have a "magnificent view of the city square and the sun-spangled expanse of the world's largest lake".
References
External links
Official site
Hotels in Baku
Hotels established in 2012
JW Marriott Hotels
Hotel buildings completed in 2012
Skyscraper hotels
Skyscrapers in Azerbaijan
1985 establishments in the Soviet Union
Lago dos Rodrigues

Lago dos Rodrigues is a second-order municipality in the state of Maranhão in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Maranhão
References
Municipalities in Maranhão
მესხური საფერე

მესხური საფერე — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში მესხეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა. დაუნაკვთავი და მრგვალია, გვხვდება გულისმაგვარი და ოდნავ დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი პატარა ზომისაა, ცილინდრული, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი მრგვალია, მუქი შავი ფერის, კანი თხელი აქვს. რბილობი წვნიანია, წვენი მუქი შინდისფერია.
მესხური შავი საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 150-160 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის საშუალო წონა 95 გრამია. ყურძნის სრულ სიმწიფეში მისი შაქრიანობა აღწევს 17.9%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9-10 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო მუქი შინდისფერია, ხალისიანი, სასიამოვნო არომატით.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 241
მესხეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Marcus I of Byzantium

Marcus I of Byzantium
Marcus I (died 211) was the bishop of Byzantium for 13 years (198–211 AD). He succeeded Bishop Olympianus. His term of office took place during the persecution of Christians by Emperor Septimius Severus. His successor was Philadelphus.
Sources
Marcus I page on Ecumenical Patriarchate website
2nd-century Romans
3rd-century Romans
2nd-century Byzantine bishops
3rd-century Byzantine bishops
Roman-era Byzantines
Bishops of Byzantium
211 deaths
Year of birth unknown
ჰოროსი

ჰოროსი, ჰორე (ეგვ-ბერძ „შორეთი“, „ცის მიჯნა“) — ეგვიპტურ მითოლოგიაში მზის ღმერთი. ოსირისისა და ისიდას შვილი, მისი მეუღლე იყო ჰატჰორი.
შევარდნის გარეგნობის ეგვიპტური ღვთაება, დასაბამიდან ცისა და მზის ღმერთი, უძველეს დროს ღმერთკაცი, მეფე-ღმერთი, რომელმაც მამის სისხლი აიღო და მძიმე ბრძოლების შემდეგ მოკლა ოსირისის მკვლელი ბიძა სეთი (ბოროტებისა და განადგურების ღვთაება). ბერძნებმა არტემიდეს ძმა უწოდეს და აპოლონს შეუერთეს (ეგვიპტური ბუბასტიდი), მზის ღმერთის თავისებურ სახედ აქციეს.
ეგვიპტელთა წარმოდგენით
ნათელი ციდან მფარველობდა დედამიწას, თვალებად ესხა მზე და მთვარე, იცავდა ქალღმერთი სელკეტი, რომელსაც დიდი მორიელის სახე ჰქონდა, ხშირად გაიგივებული ჰყავდათ სხვა ღმერთებთან: მინ-ჰორუსთან, ბეს-ჰორუსთან, ხონს-ჰორუსთან. ძვ.წ.აღ. მეოთხე ათასწლეულიდან მეფის ძალაუფლების სიმბოლოცაა, უპირისპირდება თავის ბიძას სეთს, რომელიც ერთი ვერსიით ოსირისის ძმაა, სხვა ვერსიით ოსირისის (მკვდარ მეფე-ღმერთის) შვილი, და მაშინ ჰორუსის ძმა. ტახტისთვის ბრძოლა მთავრდება ჰორუსის გამარჯვებით სეთზე. ეს მოგვაგონებს ზევსის და ტიფონის ბრძოლას.
ლიტერატურა
ეგვიპტური ღვთაებები
მზის ღმერთები
ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია

ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია (PSN) — პოლიტიკური პარტია ნიკარაგუაში. დააარსა 1944 წლის ივლისში მარიო ფლორეს ორტისმა. ესაა ნიკარაგუელი კომუნისტების პარტია. 1945-1979 წწ. არალეგალურ მუშაობას ეწეოდა.
PSN-ს ოფიციალური ბეჭვდითი ორგანოა El Popular.
რესურსები ინტერნეტში
ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია
ნიკარაგუის პოლიტიკური პარტიები
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
ირურა

ირურა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ტოლოსალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,99 კმ². მოსახლეობა — 1852 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ირურის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
Iñao National Park and Integrated Management Natural Area

Iñao National Park and Integrated Management Natural Area (complete Spanish title: Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Iñao) is a protected area in the Chuquisaca Department Bolivia, situated in the provinces of Belisario Boeto, Tomina (Padilla Municipality), Hernando Siles (Monteagudo Municipality) and Luis Calvo (Villa Vaca Guzmán Municipality).
Within the total area of , correspond to the category national park and to the category "Integrated Management Natural Area".
References
External links
www.sernap.gov.bo / Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Iñao (Spanish)
National parks of Bolivia
Geography of Chuquisaca Department
Protected areas established in 2004
Gorno Lakočerej

Gorno Lakočerej is a village in the municipality of Ohrid, North Macedonia.
Demographics
According to the 2002 census, the village had a total of 515 inhabitants. Ethnic groups in the village include:
Macedonians 514
Albanians 1
References
Villages in Ohrid Municipality
Myopias santschii

Myopias santschii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
პირველადი გვიმრები

პირველადი გვიმრები — გვიმრების ამ ქვეკლასს განეკუთვნებიან მეტად მრავალფეროვანი გარეგნობისა და აგებულების მქონე მცენარეები, რომლებიც მხოლოდ ნამარხ მდგომარეობაში გვხვდებიან. მათი სპორანგიუმები წარმოშობილია ფოთლის სუბეპიდერმული უჯრედების ჯგუფისგან.
უმარტივესი პირველადი გვიმრები ძლიერ ჰგავდნენ ფსილოფიტებს. უფრო ორგანიზებულ წარმომადგენლებს უკვე ტიპური გვიმრისნაირი გარეგნობა ახასიათებთ.
პირველადი გვიმრების სისტემატიკა კერ კიდევ ვერ არის სათანადოდ დამუშავებული.
რიგები
ჩვეულებრივ, ამ ქვეკლასს ოთხ რიგად ჰყოფენ:
პროტოპტერიდიუმისნაირნი
კლადოქსილონისნაირნი
ზიგოპტერისისნაირნი
არქეოპტერისნაირნი
ლიტერატურა
კომარნიცკი ნ. ა., კუდრიაშოვი ლ. ვ., ურანოვი ა. ა., მცენარეთა სისტემატიკა, თბ., 1973;
გვიმრები
Kalimantsi, Varna Province

Kalimantsi, Varna Province
Kalimantsi is a village in Suvorovo Municipality, Varna Province, Bulgaria. Until 1934 the name of the village was Gevrekler.
Population
As of December 2017, the village of Kalimantsi has 328 inhabitants. Nearly all of them are ethnic Bulgarians (96%) who belong to the Bulgarian Orthodox Church. The largest age bracket is the 60 to 69 years old group, with 73 people. Elderly constitute 33% of the population.
References
Villages in Varna Province
მორავა

მორავა
საკუთარი სახელი მორავა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მორავა - მდინარე ჩეხეთში, სლოვაკეთში და ავსტრიაში.
მორავა - მდინარე სერბეთში
ბეგთაბეგისეული ვეფხისტყაოსანი

ბეგთაბეგისეული ვეფხისტყაოსანი
ვეფხისტყაოსნის ბეგთაბეგისეული ნუსხა — XVII საუკუნის ხელნაწერი ვეფხისტყაოსანი. ხელნაწერის გადამწერია მდივანი ბეგთაბეგ ავთანდილის ძე მარტიროზაშვილი, აქედან მომდინარეობს ნუსხის სახელწოდებაც. მომგებელი — მეფე გიორგი XI. გადაწერილია 1680 წელს.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 263 ფურცელს, რომელთა ზომებია 44,5X30 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით. ხელნაწერი გამორჩეულია როგორც დახვეწილი კალიგრაფიით, ისე შემკულობით; ტექსტის თითოეული გვერდი ჩასმულია ჩარჩოში, ხოლო კიდეები ორნამენტითაა მოხატული.
ბეგთაბეგისეული ვეფხისტყაოსანი დღეს საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში ინახება (H-54).
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 92
ლ. ტატიშვილი, ვეფხისტყაოსნის გადამწერნი, თბილისი, 2000, ბეგთაბეგ თანიაშვილი (მარტიროზაშვილი)
ქართული საერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდი
ვეფხისტყაოსნის ხელნაწერები
მადს მიკელსენი

მადს მიკელსენი
მადს დიტმან მიკელსენი (დ. 22 ნოემბერი 1965) — დანიელი მსახიობი. იგი თავდაპირველად მოცეკვავე იყო, მაგრამ მსახიობის კარიერა 1996 წელს დაიწყო. ცნობილი გახდა რამდენიმე ფილმით და სატელევიზიო სერიალით. 2006 წელს ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმში „კაზინო როიალი“ ლე შიფრის როლი შეასრულა.
რესურსები ინტერნეტში
Mads Online (ფანების საიტი)
Mads-mikkelsen.net (ფანების საიტი)
დაბადებული 1965
დანიელი მსახიობები
დაბადებული 22 ნოემბერი
ქარაჰუნჯი

ქარაჰუნჯი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 240 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 302 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 68 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
Marcel Ziegl

Marcel Ziegl (born 20 December 1992) is an Austrian professional footballer who plays as a midfielder for Austrian Football Bundesliga club SV Ried.
External links
1992 births
Living people
Austrian men's footballers
Men's association football midfielders
Austrian Football Bundesliga players
SV Ried players
Austria men's youth international footballers
Austria men's under-21 international footballers
Camponotus oetkeri

Camponotus oetkeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
რეტასკონი

რეტასკონი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,158458 კმ². მოსახლეობა — 62 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - რეტასკონი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
იოანე საბანისძე

იოანე საბანისძე — VIII საუკუნის ქართველი მწერალი, ჰაგიოგრაფი, ავტორი „აბო თბილელის წამებისა“, რომელშიც აღწერილია არაბი ჭაბუკის, აბოს მარტვილობა, ქრისტიანობისათვის მისი თავდადება.
აბო არაბეთიდან ქართლში გამოჰყვა ნერსე ერისთავს, აქ იგი გაეცნო ქრისტიანულ სარწმუნოებას, უარყო მაჰმადიანოდა და მიიღო ქრისტიანობა. არაბებმა რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს, მოსთხოვეს რჯულის უარყოფა და ქრისტიანობის ერთგულებისათვის წამებით მოკლეს 786 წელს. აბოს წამებას დიდი საზოგადოებრივი რეზონანსი ჰქონდა. ქართულმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა იგი. ქართლის კათალიკოსმა სამოელმა (780-790) საგანგებო წერილით მიმართა იოანე საბანისძეს, აბოსთან დაახლოებულ პირს, და მისი წამების აღწერა სთხოვა. იოანე საბანისძემ ქართული ჰაგიოგრაფიული მწერლობის ბრწყინვალე ძეგლი შექმნა (786-790), თხზულების წაუმძღვარა სამოელ კათალიკოსის ეპისტოლე და თავისი პასუხი. კათალიკოსის მოკრძალებული ტონი გვაფიქრებინებს, რომ იოანე საბანისძე საერო პირი უნდა ყოფილიყო. იგი დიდად განათლებული პიროვნება, სასულიერო მწერლობის კარგი მცოდნე და გაწაფული მწერალი ყოფილა. სავარაუდოა, იოანე საბანისძეს ეკუთვნოდეს აგრეთვე ძველი საგალობელი აბო თბილელის შესახებ, შემონახული ჭილეტრატის იადგარში (IX-X სს., ხელნაწერთა ინსტიტუტი, H-2123).
„აბო თბილელის წამება“ ძველი ქართული პროზის შესანიშნავი ძეგლია. იგი წინასწარ შემუშავებული გეგმის მიხედვით არის დაწერილი და 4 თავისაგან შედგება. I თავი დამრიგებლობითი ხასიათისაა, საუბარია აბოს მარტვილობის მნიშვნელობაზე, II და III თავებში აღწერილია აბოს ქართლში მოსვლა, მისი მოღვაწეობა და მოწამეობრივი აღსასრული. IV თავი ჰიმნოგრაფიულ ხასიათს ატარებს და შეიცავს აბო თბილელის ქებას. თხზულების ეს ნაწილი ქართული ორიგინალური ჰიმნოგრაფიის უძველესი ნიმუშია. აბოს მარტვილობის აღწერით იოანე საბანისძემ მიზნად დაისახა ეროვნული თვითშეგნების განმტკიცება. ქართველთა ეროვნული გადაგვარების მიზნით არაბები ქართველებში მაჰმადიანობას ავრცელებდნენ. ასეთ ვითარებაში არაბი აბო თბილელის ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე მოქცევა დიდმნიშვნელოვანი ფაქტი იყო.
იოანე საბანისძეს ეროვნული თვითმყოფის შენარჩუნების ძირითად საშუალებად ქრისტიანული სარწმუნოების ერთგული დაცვა მიაჩნია. აბოს წამების ფაქტი მან გამოიყენა მაჰმადიანობასთან შედარებით ქრისტიანობის უპირატესობის დასადასტურებლად და ეროვნულ-სარწმუნოებრივი სიამაყის გრძნობის გასაღვივებლად. მის თხზულებას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა არაბთა ბატონობით შევიწროებული და ეროვნული გადაგვარების საფრთხის წინაშე მდგომი ქართველობისათვის. იოანე საბანისძესთვის დამახასიათებელია მკაცრად გააზრებული კომპოზიცია, თხრობის ლაღი და ხატოვანი მანერა, ღრმა დრამატიზმი. თხზულება შესანიშნავი ისტორიული წყაროა VIII საუკუნის ქართლის პოლიტიკური-ეკონომიკური ცხოვრების, ეროვნულ-სარწმუნოებრივი იდეალების, საზოგადოებრივი ყოფის შესასწავლად. ჩვენამდე მოღწეულია X საუკუნის ხელნაწერის სახით. პირველად გამოსცა მ. საბინინმა (1882), მეორედ — კ. კეკელიძემ (1935), რომელმაც თხზულება თარგმნა რუსულად (1956). გერმანულად თარგმნა შულცემ (1905), ლათინურად — პეეტერსმა (1934).
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., თხზულებანი თორმეტ ტომად, ტ. VI, თბ., 1982, გვ. 150;
სურგულაძე ი., ნარკვევები საქართველოს პოლიტიკურ მოძღვრებათა ისტორიიდან, თბ., 2001 გვ. 14.
რესურსები ინტერნეტში
წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისა მოწამისა ქრისტჱსისა ჰაბოჲსი
ქართველი მწერლები
საიდუმლო სერობა (ლეონარდო და ვინჩი)

საიდუმლო სერობა (ლეონარდო და ვინჩი)
საიდუმლო სერობა (ან L’Ultima Cena) — ლეონარდო და ვინჩის ფრესკა, რომელიც ასახავს ქრისტესა და მოციქულების უკანასკნელ ვახშამს. შექმნილია 1495-1498 წწ. დომინიკელთა ორდენის მონასტერში სანტა-მარია-დელლა-გრაციე (მილანი).
ისტორია
მისი შექმნის ისტორია ერთობ საინტერესოა. ცნობილია, რომ „საიდუმლო სერობის“ შექმნის დროს ლეონარდო და ვინჩი უდიდესი პრობლემის წინაშე დადგა: მას უნდა განესახიერებინა სიკეთე იესოს სახით და ბოროტება — იუდას სახით. ლეონარდომ ხატვა შეწყვიტა და მხოლოდ მას შემდეგ განაგრძო, როდესაც იდეალურ მოდელებს მიაგნო, მაგრამ, მისდა გასაკვირად, ისინი ერთი და იგივე ადამიანი აღმოჩნდა.
ერთხელ ლეონარდო მომღერლების გუნდის გამოსვლას ესწრებოდა და ერთ-ერთ მომღერალში ქრისტეს ნათელი, სრულყოფილი სახე დაინახა. მუსიკოსს მან თავისი აზრები გაანდო და ისიც სიამოვნებით დასთანხმდა ქრისტეს სახის განსახიერებაზე. მხატვარმა იგი თავის სახელოსნოში მიიწვია და რამდენიმე ჩანახატი გააკეთა. სამ წელიწადში და ვინჩიმ ტილო თითქმის დაასრულა, მაგრამ ახლა სხვა პრობლებმის წინაშე დადგა: ვერაფრით მიეგნო ისეთი ადამიანის სახისთვის, რომელიც იუდას დასახატავად გამოდგებოდა. არადა, ფრესკის დამკვეთი ლოდოვიკო სფორცა აჩქარებდა.
ლეონარდო დადიოდა მილანის ქუჩებსა და სამიკიტნოებში, აკვირდებოდა ადამიანების სახეებს და დიდი ხნის ძიების შემდეგ ერთი მთვრალი, ბინძური, ჩამოძონძილი, ნაადრევად დაბერებული კაცი აღმოაჩინა, ეტიუდის შესაქმნელად დრო აღარ რჩებოდა და მხატვარმა თანაშემწეებს უბრძანა, ტაძარში წაეყვანათ იგი. ეკლესიაში მიყვანის შემდეგ და ვინჩიმ დახატა იუდა, რომლის სახეზეც აღბეჭდილი იყო ცოდვა, ეგოიზმი და უბედურება.
როდესაც მხატვარმა სამუშაო დაასრულა, მათხოვარი გამოფხიზლდა და როგორც კი ნახატს თვალი მოჰკრა, შეშინებულმა წამოიყვირა:
რესურსები ინტერნეტში
The Last Supper - დიდი რეზოლუციის მქონე გამოსახულება
და ვინჩის განსხვავებული კოდი
სქოლიო
ლეონარდო და ვინჩი
ფრესკები
Güneyməhlə

Güneyməhlə (also, Güneyməhəllə) is a village in the municipality of Püstəqasım in the Quba Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
გუჯარათული ვიკიპედია

გუჯარათული ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება გუჯარათულ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. 2010 წლის 29 მაისისთვის მოიცავდა 16 ათას სტატიას. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით გუჯარათულ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 22 ათასი სტატია. ჰყავს 6 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
გუჯარათული ვიკიპედია
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
კოროსალი (პუერტო-რიკო)

კოროსალი (პუერტო-რიკო)
კოროსალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ცენტრალურ აღმოსავლეთ რეგიონში. მოიცავს 12 ბარიოსა და კოროსალ-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
დამატებითი საკითხავი
Las Piedras and its barrios, United States Census Bureau
Puerto Rico Government Directory - Las Piedras
რესურსები ინტერნეტში
Corozal and its barrios, United States Census Bureau
Welcome to Puerto Rico! Corozal
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია