PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nitrate ester

Nitrate ester
In organic chemistry, a nitrate ester is an organic functional group with the formula , where R stands for any organyl group. They are the esters of nitric acid and alcohols. A well-known example is nitroglycerin, which is not a nitro compound, despite its name.
Synthesis and reactions
Nitrate esters are typically prepared by condensation of nitric acid and the alcohol: For example, the simplest nitrate ester, methyl nitrate, is formed by reaction of methanol and nitric acid in the presence of sulfuric acid:
CH3OH + HNO3 -> CH3ONO2 + H2O
Formation of a nitrate ester is called a nitrooxylation (less commonly, nitroxylation).
Explosive properties
The thermal decomposition of nitrate esters mainly yields the gases molecular nitrogen (N2) and carbon dioxide. The considerable chemical energy of the detonation is due to the high strength of the bond in molecular nitrogen. This stoichiometry is illustrated by the equation for the detonation of nitroglycerin.
Illustrative of the highly sensitive nature of some organic nitrates is Si(CH2ONO2)4. A single crystal of this compound detonates even upon contact with a teflon spatula and in fact made full characterization impossible. Another contributor to its exothermic decomposition (inferred from much safer in silico experimentation) is the ability of silicon in its crystal phase to coordinate to two oxygen nitrito groups in addition to regular coordination to the four carbon atoms. This additional coordination would make formation of silicon dioxide (one of the decomposition products) more facile.
Medical use
The nitrate esters isosorbide dinitrate (Isordil) and isosorbide mononitrate (Imdur, Ismo, Monoket, Mononitron) are converted in the body to nitric oxide, a potent natural vasodilator. In medicine, these esters are used as a medicine for angina pectoris (ischemic heart disease).
Related compounds
Acetyl nitrate is a nitrate anhydride, being derived from the condensation of nitric and acetic acids.
References
Functional groups
აბიშბეილი

აბიშბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
დიდი ხუთეული (ინგლისი)

დიდი ხუთეული (ინგლისი)
„დიდი ხუთეული“ (Big Five), გაერთიანებული სამეფოს ხუთი უდიდესი კერძო სააქციო კომერციული საბანკო მონოპოლია — „ბარკლეიზ ბენკი“, „მიდლენდ ბენკი“, „ლოიდზ ბენკი“, „უესტმინსტერ ბენკი“ და „ნეშნლ პროვინშლ ბენკი“. XX საუკუნის დასაწყისიდან ბანკების ეს ჯგუფი ინგლისის ფინანსური კაპიტალის ცენტრია. „დიდი ხუთეულის“ ბანკებში თავმოყრილია გაერთიანებული სამეფოს ბანკების მთელი ანაბრების დაახლოებით 90%. სხვა სახელმწიფოებში მათ 12 ათასამდე განყოფილება აქვთ. 1968 წელს გაერთიანდა ორი ბანკი „უესტმინსტერ ბენკი“ და „ნეშნლ პროვინშლ ბენკი“ და მიიღო „ნეშნლ უესტმინსტერ ბენკის“ სახელწოდება, ხოლო „ბარკლეიზ ბენკმა“ შეიერთა სიდიდით მეექვსე ბანკი ინგლისში „მარტინზ ბანკი“.
ლიტერატურა
გაერთიანებული სამეფოს ბანკები
პოლონეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა

პოლონეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა — პოლონეთის ცენტრალური ბიბლიოთეკაა, რომელიც ექვემდებარება უშუალოდ კულტურული მემკვიდრეობის სამინისტროს.
ბიბლიოთეკა იღებს პოლონეთში გამოსული ყველა სახის პუბლიკაციის სავალდებულო ეგზემპლარს (2 ასლად), ამას გარდა, იღებს ე. წ. „Polonica”-ს ანუ პოლონეთის საზღვრებს გარეთ გამოცემულ წიგნებს, რომლებიც პოლონეთს ეხება ან/და რომელთა ავტორებიც პოლონელები არიან.
ბიბლიოთეკა ახორციელებს საგამომცემლო საქმიანობასაც, გამოსცემს წიგნებს და სამეცნიერო ჟურნალებს: „Polish Libraries“, „Rocznik Biblioteki Narodowej“ და „Notes Konserwatorski“. 2007 წლიდან ბიბლიოთეკის დირექტორის თანამდებობას იკავებს ტომაშ მაკოვსკი.
ისტორია
პოლონეთის ეროვნული ბიბლიოთეკის ისტორია იწყება XVIII საუკუნეში ზალუსკების ბიბლიოთეკის შექმნით. პარლამენტის მიერ მიღებული რეზოლუციით 1780 წლიდან ზალუსკების ბიბლიოთეკა სავალდებულო ეგზემპლარის მიღების უფლება დაუმტკიცა.
პოლონეთის მეორე დანაწილების შემდეგ ზალუსკების ბიბლიოთეკის ფონდები ქვეყანას წაერთვა, იგი რუსეთის იმპერიამ მიიტაცა და სანქტ-პეტერბურგში 1795 წელს დაფუძნებული რუსეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკის ფონდებში იქნა შეტანილი.
1918 წელს პოლონეთის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ დაიწყო მზადება ეროვნული ბიბლიოთეკის აღსადგენად. თანამედროვე ეროვნული ბიბლიოთეკა აღდგენილ იქნა 1928 წელს პოლონეთის პრეზიდენტის დეკრეტის ძალით, რის შემდეგაც მალევე დაიწყო ფონდების სწრაფი შევსება. თავიდან ბიბლიოთეკას სათავო შენობა არ გააჩნდა და, შესაბამისად, ფონდები უამრავ ცალკეულ საცავში იყო დაცული. ვარშავის რირიტეტების ფონდები კი ინახებოდა კომპაქტურად კრაშინსკის ბიბლიოთეკაში.
სრულიად ახალი სათავო შენობის აგება იგეგმებოდა ვარშავის ერთ-ერთ უდიდეს მწვანე სივრცეში, პოლე მოკოტოვსკეზე (მოკოტოვის ველი) მაგრამ მეორე მსოფლიო ომმა მშენებლობის პროცესი შეაჩერა.
1944 წელს ვარშავაში გერმანელი ოკუპანტის წინააღმდეგ დაწყებული აჯანყების შემდეგ, რეპრესიების ფარგლებში, ნაცისტებმა ეროვნული ბიბლიოთეკის რარიტეტების ფონდები დაწვეს. ასე განადგურდა 80 000 ძველებური ნაბეჭდი წიგნი, 26 000 ხელნაწერი, 2 500 ინკუნაბულა, 100 000 ნახატი და გრავიურა, სანოტო და თეატრალური მასალების 50000 ერთეული. რაოდენობრივი შეფასებით, იმდროინდელი ვარშავის ბიბლიოთეკებში დაცული 6- მილიონტომიანი ფონდებიდან 3,6 მლნ. ტომი განადგურდა მეორე მსოფლიო ომის დროს.
1962-1976 წლებში ეროვნული ბიბლიოთეკის სათავო შენობა სწორედ იქ აიგო, სადაც ომის დაწყებამდე იყო დაგეგმილი.
ფონდები
ამჟამად ეროვნული ბიბლიოთეკის ფონდები ერთ-ერთი ყველაზე მრავალრიცხოვანი ფონდებია პოლონეთში. 2016 წელს ბიბლიოთეკის საცავებში ინახებოდა 8 500 000 ერთეული, მათ შორის - 1801 წლამდე გამოცემული 162 000-ზე მეტი ნაბეჭდი წიგნი და სხვა მასალები, 26 000-ზე მეტი ხელნაწერი (მათ შორის 7 000 სამუსიკო ხელნაწერი), სამუსიკო მასალის 120 000-ზე მეტი ნაბეჭდი ერთეული და 485 000 გრავიურა. ფონდებში ინახება აგრეთვე ფოტო და სხვა იკონოგრაფიული მასალები, ხმოვანი და ელექტრონული გამოცემები, 130 000-ზე მეტი რუკა და ატლასი, 2 000 000-ზე მეტი ეფემერა, 2 000 000 თანამედროვე წიგნი და 1 000 000-ზე მეტი დასათაურებული მასალა XIX-XXI საუკუნეებში გამოცემული პერიოდიკისა.
რესურსები ინტერნეტში
პოლონეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა
ვარშავის ბიბლიოთეკები
ეროვნული ბიბლიოთეკები
ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკი

ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკი
ოსვენციმის საკონცენტრაციო და სიკვდილის ბანაკი (აუშვიცის საკონცენტრაციო და სიკვდილის ბანაკი: , ; საკონცენტრაციო და სიკვდილის ბანაკი ბირკენაუ: საკონცენტრაციო და სიკვდილის ბანაკი აუშვიც-ბირკენაუ: ) — ყოფილი საკონცენტრაციო და სიკვდილის ბანაკი ქსელი პოლონეთის ტერიტორიაზე. ეს დაწესებულება მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, ნაცისტური გერმანიის მიერ პოლონეთის დაპყრობის შემდეგ აშენდა. ეს იყო გერმანელების მიერ აგებული ყველაზე დიდი საკონცენტრაციო ბანაკი, რომელიც შედგებოდა რამდენიმე ბანაკისგან.
ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკი ქალაქ ოსვენციმის სიახლოვეს მდებარეობდა. ბანაკი თავდაპირველად პოლიტიკური პატიმრებისთვის იყო გათვლილი, თუმცა შემდგომ საკონცენტრაციო ბანაკის ტერიტორია გაფართოვდა. აქ გერმანელების მიერ დაპყრობილი ტერიტორიებიდან მოჰყავდათ ებრაელები, ბოშები, სამხედრო ტყვეები.
1939 წელს ოსვენციმი გერმანელმა ჯარისკაცებმა დაიკავეს და ქალაქს აუშვიცი დაარქვეს. 1940 წელს ჰაინრიხ ჰიმლერის უშუალო ბრძანებით დაიწყო საკონცენტრაციო ბანაკის მშენებლობა. ამავე წლის ივნისში აქ მიიყვანეს პირველი პოლონელი პოლიტპატიმრები.
ბანაკი 1945 წლამდე მოქმედებდა, ამ პერიოდის განმავლობაში აქ უამრავი ადამიანი დახოცეს. 1945 წლის 27 იანვარს საბჭოთა ჯარების მიერ მოხდა ოსვენციმის გათავისუფლება, ეს დღე ჰოლოკოსტის მსხვერპლთა ხსოვნის დღედ ითვლება. ოსვენციმი მსოფლიოში ერთადერთი საკონცენტრაციო ბანაკია, რომელიც იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობადაა აღიარებული.
1947 წელს ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკის ტერიტორიაზე გაიხსნა მუზეუმი, ხოლო 1967 წელს კი აქ აღიმართა მონუმენტი.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Escape From Auschwitz
ოსვენციმის მემორიალი
Несколько портретов на фоне колючей проволоки
ოსვენციმი. 38 ფოტო.
Освенцим: концлагерь Аушвиц-Биркенау
Освенцим: фотоальбом в музее Яд Вашем
Деловая газета Взгляд: Освенцим может исчезнуть.
ФСБ обнародовала новые данные о количестве погибших в Освенциме
Освенцим глазами Хесса(Гесса)
ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკი
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
შრული

შრული — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, გოლუეის საგრაფოს საზღვართან ახლოს.
იხილეთ აგრეთვე
მეიოს საგრაფო
მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
კორბალანი (მუნიციპალიტეტი)

კორბალანი (მუნიციპალიტეტი)
კორბალანი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,441459 კმ². მოსახლეობა — 109 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კორბალანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - კორბალანი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ტრეს-ბარას-დუ-პარანა

ტრეს-ბარას-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 392 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 824 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.45 კმ²-ზე. ფართობი 504 171 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
წამებულის მონასტერი

წამებულის მონასტერი — შუა საუკუნეების კლდეში ნაკვეთი მცირე ზომის ეკლესია დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსში. მდებარეობს მთის თხემის ოდნავ შემაღლებულ მასივში უდაბნოს მონასტრის დასავლეთით დაახლ. 300 მეტრზე. მის სამხრეთით, კარის წინ კახეთის მეფე არჩილის (1664-1675 წწ.) თაოსნობით აგურის კარიბჭე მიუშენებიათ. გეგმით კვადრატული მცირე ზომის დაბალი, ბრტყელჭერიანი ეკლესიის აღმოსავლეთი კედელი უაფსიდოა. მოგვიანებით შუაში ცუდად დამუშავებული ქვით ნაგები ტრაპეზი გაუმართავთ. ჩრდილოეთ კედელს მთელ სიგრძეზე გასდევს დაახლოებით 130-140 სმ სიმაღლის კედელი, რომელიც სარკოფაგის შთაბეჭდილებას ტოვებს — მასში წამებულ ბერთა ძვლები აწყვია. ეკლესიის ჭერსა და კედლებს ამკობს მოხატულობა, რომლის ძირითადი ფენა XI საუკუნის მხატვრულ ძეგლებს უახლოვდება.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
იულიუს დორპმიულერი

იულიუს დორპმიულერი (დ. 24 ივლისი, 1869, ელბერფელდი — გ. 5 ივლისი, 1945, მალენტე) — გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწე, ჰიტლერის მინისტრთა კაბინეტის წევრი. მონაწილეობას იღებდა პირველ მსოფლიო ომში, მსახურობდა კავკასიაში. 1937 წლის 2 თებერვალს პაულ ფონ ელც-რიუბენახის დათხოვნის შემდეგ დაინიშნა ტრანსპორტის მინისტრად და იმპერიული ავტობანების ადმინისტრაციული საბჭოს მდივნად. კარლ დენიცის ხელისუფლებაში იკავებდა ტრანსპორტის და კავშირის მინისტრის პოსტს. ომის შემდეგ ხელისუფლების სხვა წევრებთან ერთად აიყვანეს ბრიტანელმა ჯარისკაცებმა. გარდაიცვალა 1945 წლის 5 ივლისს.
ლიტერატურა
Hans Bock, Franz Garrecht. Julius Dorpmüller - Ein Leben für die Eisenbahn. — Pürgen: Ritzau, Verlag Zeit und Eisenbahn, 1996. — 280 გვ. — ISBN 3-921304-39-3
Alfred Gottwaldt. Julius Dorpmüller, die Reichsbahn und die Autobahn: Verkehrspolitik und Leben des Verkehrsministers bis 1945. — Berlin: Argon, 1995. — 136 გვ. — ISBN 3-87024-330-9
რესურსები ინტერნეტში
მოკლე ბიოგრაფია ფედერალური არქივის საიტზე
დაბადებული 24 ივლისი
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 5 ივლისი
გარდაცვლილი 1945
ნაცისტური პარტიის წევრები
ნაცისტური გერმანიის პოლიტიკური მოღვაწეები
Toribio Terán

Toribio Terán
Bernardo Toribio Terán Prado (León, Nicaragua, 1785 – 1850s) was a conservative Nicaraguan politician who served as acting Supreme Director of Nicaragua from January 1 to March 8, 1849.
Terán was born in León in 1785. He married Isabel Balladares and they had a son, Toribio Terán Balladares. He was a member of the Legitimist Party, which then dominated the politics of Nicaragua, and also a member of Parliament. When the previous Supreme Director, José María Guerrero, was forced to resign due to health problems, he appointed Terán in his place. In March, the parliament appointed José Benito Rosales y Sandoval to replace Terán.
References
Presidents of Nicaragua
ზაბიდი

ზაბიდი (არაბ.زبيد‎) — ქალაქი იემენის დასავლეთ სანაპირო ზოლზე. მისი მოსახლეობა დაახლოებით 23 000 ადამიანს შეადგენს. წარმოადგენს იემენის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქს. ის ქვეყნის დედაქალაქი იყო XIII-XV საუკუნეებში. ამავე დროს, ქალაქი არაბული და ისლამური სამყაროს საგანმანათლებლო ცენტრს წარმოადგენდა. აქ მდებარეობდა ისლამური განთლების ზაბიდის უნივერსიტეტი. 819–1018 წლებში, ზაბიდი ზიადიდის, ხოლო 1022–1158 წლებში ნაჯაჰიდის დინასტიის დედაქალაქი იყო. დღეისათვის კი, იემენის ერთ-ერთ ჩამორჩენილ ქალაქს წამრმოადგენს.
ქალაქის ცენტრში მდებარეობს დიდი მეჩეთი. 1993 წელს, ზაბიდი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა. 2000 წელს, მან საფრთხის ქვეშ მყოფ ძეგლთა სიაში გადაინაცვლა. ამის მიზეზი გახდა იემენის მთავრობის განკარგულება ქალაქის კონსერვაციისა და მისთვის ხელუხლებლობის თაობაზე, რაც კიდევ უფრო აუარესებს ისედაც ღარიბი ქალაქის ყოფას. იუნესკოს გადაწყვეტილებით, თუ უახლოესი 2 წლის მანძილზე ქალაქში მის კულტურულ მემკვიდრეობაზე ზრუნვა არ დაიწყება, ის მსოფლიო მემკვიდრეობის სტატუსს დაკარგავს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
რესურსები ინტერნეტში
360° view of typical architecture in Zabid
UNESCO World Heritage Site listing
Encyclopaedia Britannica, Zabid
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იემენში
იემენის ქალაქები
To Kill the Child/Leaving Beirut

To Kill the Child/Leaving Beirut
„To Kill the Child/Leaving Beirut“ — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის სინგლი, რომელიც გამოვიდა 2004 წელს. მასში შეტანილია ორი ანტისაომარი სიმღერა. სინგლი განთავსდა ინტერნეტში და შეზღუდული რაოდენობით გამოიცა CD-ის სახით.
To Kill the Child
To Kill the Child არის პირველი სიმღერა სინგლზე. იგი გრძელდება 3 წუთს და 31 წამს. ტექსტში საუბარია ბავშვზე, რომელიც დონალდ დაკის ნათებაში იძინებს (იგივე სიტყვები გამოყენებულია უოტერსის 1987 წლის სიმღერაში The Tide Is Turning, დონალდ დაკში კი უბრალოდ დონალდ დაკის სახის მქონე ნათურა იგულისხმება). უოტერსი ამ სიმღერაში ცდილობს მსმენელი დააფიქრობს, რატომ ხდება, რომ მატერიალური ქონების, გამოყენების და დოგმების მოყვარულ საზოგადოებას ეწირება უდანაშაულო ბავშვი. სიმღერაში ასევე ნახსენებია რელიგიური ფანატიზმი.
Leaving Beirut
Leaving Beirut არის მეორე სიმღერა დისკზე. იგი გრძელდება 12 წუთს და 29 წამს. სიმღერის ტექსტის უმეტესობა დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე: ახალგაზრდობაში უოტერსი ხშირად მოგზაურობდა და თავი ამოჰყო ლიბანში. იქ მან გაიცნო მოხუცი, რომელმაც შესთავაზა მას ღამით თავისთან დარჩენა. მოხუცმა და მისმა მეუღლემ როჯერს იდეალური მასპინძლობა გაუწიეს, თუმცა თავად უკიდურესად გაჭირვებულები და ავადმყოფები იყვნენ. ეს იყო უოტერსის რეაქცია აშშ-ს ერაყულ კამპანიაზე, რომელმაც მრავალი ადამიანი შეიწირა ორივე მხრიდან. როჯერი ეცადა, აეხსნა, რომ ნებისმიერ ერს ჰყავს არა ერთი წარმომადგენელი, რომელსაც შეუძლია ჰუმანური დამოკიდებულება იქონიოს მეორე ერის წარმომადგენლის მიმართ და ის, რომ ყველა არ არის ტერორისტული იდეოლოგიის მატარებელი.
სიმღერა სრულდებოდა 2006-2008 წლების საკონცერტო ტურნეს The Dark Side of the Moon Live ყველა კონცერტზე, თუმცა, ორიგინალისგან განსხვავებით, როჯერის მიერ წაკითხული ისტორია ჩაანაცვლა ეკრანზე ნაჩვენებმა კომიქსის ტიპის ილუსტრაციებმა.
საზოგადოების რეაქცია
ტექსტში უოტერსი აკრიტიკებს ჯორჯ ბუშს და ეჭვქვეშ აყენებს მის ინტელექტს (შენმა ტეხასურმა განათლებამ გამოგიფიტა ტვინი, როდესაც ჯერ კიდევ პატარა იყავი). ნიუ ჯერსის კონცერტის (5 სექტემბერი, 2006) დროს ბევრმა მაყურებელმა ნეგატიურად აღიქვა ეს სტრიქონები. იგივე განმეორდა ნიუ იორკში (12 სექტემბერს) და ტამპაში (2007 წლის 19 მაისს). მიუხედავად ამისა, მსმენელთა უმეტესობის რეაქცია დადებითი იყო, განსაკუთრებით, 2006 წლის 5 ოქტომბრის კონცერტზე, ჰოლივუდ ბოულში, სადაც თითქმის მთელი დარბაზი ფეხზე დადგა და მოწონების შეძახილებით მიესალმა სიმღერას. დადებითი რეაქცია აგრეთვე შეიმჩნეოდა ბოსტონსა და კემდენში (ნიუ იორკი, 2007 წლის 30 მაისი). ევროპის ყველა ქვეყანაში სიმღერა ასევე დადებითად იქნა მიღებული.
მიუხედავად ყველაფრისა, სიმღერა გააკრიტიკეს მისი მუსიკალური სტილის გამო, 10 ოქტომბრის კონცერტზე დაწერილ მიმოხილვაში ნახსენები იყო, რომ მუსიკალურად ეს არის ყველაზე სუსტი სიმღერა, რამაც გააფუჭა ერთ-ერთი საუკეთესო პოსტ-პინკ ფლოიდური ნამუშევარი.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
როჯერ უოტერსის სიმღერები
2004 წლის სინგლები
2004 წლის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
ლუისი (პრინცი)

ლუისი (პრინცი)
პრინცი ლუის უელსელი (ინგ. Prince Louis of Wales; სრული სახელი: ლუის არტურ ჩარლზ უინძორი; დ. 23 აპრილი, 2018) — გაერთიანებული სამეფოს პრინცი, ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის წევრი, სამეფო ტახტის რიგით მე-4 მემკვიდრე. უელსის პრინცის, უილიამის მეორე ვაჟი, ჩარლზ III-ის შვილიშვილი და ელისაბედ II-ის შვილთაშვილი.
ჰყავს და-ძმა, პრინცი ჯორჯი და პრინცესა შარლოტა.
ევროკომისიის პრეზიდენტი

ევროკომისიის პრეზიდენტი — ევროკავშირის ინსტიტუტებში ყველაზე მაღალი არაარჩევითი თანამდებობის პირი. იგი ინიშნება წევრი სახელმწიფოების მთავრობათა საერთო თანხმობის საფუძველზე და მტკიცდება ევროპარლამენტის მიერ.
ევროკომისიის პრეზიდენტები
იხილეთ აგრეთვე
ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტები
ევროპის კავშირის საბჭოს თავმჯდომარე სახელმწიფოები
რესურსები ინტერნეტში
Commission President (ოფიციალური საიტი)
Terms of office
Organisation of the European Commission
ევროპის კავშირი
ევროკომისიის პრეზიდენტები
პრეზიდენტები
cy:Rhestr Llywyddion y Comisiwn Ewropeaidd
it:Presidenti della Commissione europea
vi:Danh sách chủ tịch Ủy ban châu Âu
მუსტაფა რეშიდ-ფაშა

მუსტაფა რეშიდ-ფაშა (დ. 13 მარტი, 1800, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 7 იანვარი, 1858, იქვე) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი. ოსმალეთის დიდი ვეზირი ექვსჯერ; 1846–1848, 1848–1852, 1852, 1854–1855, 1856–1857 და 1857–1858 წლებში, სულთან აბდულმეჯიდ I-ის მმართველობის პერიოდში. იგი არის ოსმალეთის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დიდი ვეზირი და ძალიან კარგი დიპლომატი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1800 წლის 13 მარტს, სტამბოლში. პირველად დიდ ვეზირად 1846 წლის 28 სექტემბერს აბდულმეჯიდ I-მა მეჰმედ ემინ რაუფ-ფაშას ნაცვლად დანიშნა. 1848 წლის 22 აპრილს გაათავისუფლეს თანამდებობიდან და ვეზირად დანიშნეს.
მუსტაფა-ფაშას მმართველობის პერიოდში ოსმალეთს ძალიან ცუდი დრო ედგა. ოსმალეთის იმპერიაში ყველაფერი მოშლილი იყო და არაფრად ვარგოდა არმია. მუსტაფას როგორც უნდა ეცადა ოსმალეთის დაცემის ხანის შეფერხება, მაინც არაფერი გამოუვიდოდა.
12 აგვისტოს მუსტაფა დიდი ვეზირის პოსტზე დააბრუნეს. ამჯერად, მან ეს თანამდებობა ოთხი წლის განმავლობაში შეინარჩუნა, ხოლო 1852 წლის 26 იანვარს მას კვლავ ჩამოართვეს დიდი ვეზირის ბეჭედი, მაგრამ დაახლოებით თვენახევარში კვლავ აღადგინეს თანამდებობაზე. 5 აგვისტოს ის კვლავ გაათავისუფლეს.
ყირიმის ომის პერიოდში, მუსტაფა რეშიდ-ფაშამ წარმატებული მოლაპარაკებები აწარმოა ბრიტანეთსა და საფრანგეთთან, რის შედეგად ოსმალებმა ყირიმის შენარჩუნება მოახერხეს. ამიტომ, 1854 წლის 24 ნოემბერს კვლავ დანიშნეს დიდ ვეზირად.
1855 წლის 2 მაისს საფრანგეთის მოთხოვნით, სულთანი იძულებული გახდა კიდევ ერთხელ გადაეყენებინა მუსტაფა-ფაშა. ერთი წლის შემდეგ, ბრიტანეთის იმპერიამ აიძულა იგი მუსტაფა დაებრუნებინა და ის გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი მეხუთედ. საფრანგეთს არ სურდა, რომ მუსტაფა-ფაშა ყოფილიყო დიდი ვეზირი, ამიტომ ახლა რუმინეთს შეუტია.
1857 წლის 22 ოქტომბერს მუსტაფა რეშიდ-ფაშა მეექვსედ გახდა დიდი ვეზირი. ამჯერად, მან ეს თანამდებობა სიკვდილამდე შეინარჩუნა და გარდაიცვალა 1858 წლის 7 იანვარს, 57 წლის ასაკში, გულის შეტევით. მის ნაცვლად კი დიდი ვეზირი მეჰმედ ემინ აალი-ფაშა გახდა.
ოჯახი
მუსტაფა რეშიდ-ფაშას ჰყავდა ორი ცოლი და ხუთი ვაჟი. მას ერთი ვაჟი პირველი ცოლისაგან ეყოლა, ხოლო დანარჩენი ოთხი მეორე ქორწინებიდან შეეძინა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Bibliography of Mustafa Reshid Pasha
A website that contains information about Mustafa Reshid Pasha
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
დაბადებული 13 მარტი
დაბადებული 1800
გარდაცვლილი 7 იანვარი
გარდაცვლილი 1858
კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია

კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია
„კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია“ — ერნსტ თეოდორ ჰოფმანის რომანი. რომანის პირველი ტომი გამოვიდა დიუმლერის გამომცემლობაში 1820 წელს, ბერლინში. მეორე ტომი კი 1822 წლის დამდეგს.
„კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია“ ჩაფიქრებული იყო 1815 წელს. თავისი ადრინდელი ნაწარმოების „კრაისლერიანას“ მეორე ნაწილში ჰოფმანი მკითხველს დაპირდა კრაისლერის ხელნაწერის გამოქვეყნებას, მაგრამ უშუალოდ მასზე მუშაობა მხოლოდ 1818 წელს დაიწყო. კატა მურის ორიგინალს წარმოადგენდა ჰოფმანის საყვარელი კატა, რომელსაც აგრეთვე მური ერქვა. მეგობრებისადმი მიწერილ წერილში ჰოფმანი არაერთხელ მოიხსენიებს თავის კატას და ხოტბა-დიდებას ასხამს „მის საოცარ სილამაზესა თუ გონიერებას“. მწერლის მეგობრის ჰიციგის გადმოცემით, რომანის პროტოტიპი ხშირად მოიკალათებდა ხოლმე ჰოფმანის ხელნაწერებზე მის საწერ მაგიდაზე, რომლის უჯრებსაც იგი თათით აღებდა. 1821 წლის ნოემბერში, ჯერ კიდევ მეორე ტომის დამთავრებამდე, კატა მური მოულოდნელად გარდაიცვალა. ამასთან დაკავშირებით ჰოფმანმა მეგობრებს შავარშიაშემოვლებული სამგლოვიარო განცხადება გაუგზავნა.
სიუჟეტი
თავის რომანში ჰოფმანი რეალისტური ნაწარმოებისთვის უჩვეულო კომპოზიციას მიმართავს. იგი თხრობის ორ ხაზს განავითარებს, უპირისპირებს ერთმანეთს ღორმუცელა, თვითკმაყოფილი კატა მურის აღსარებას და მეოცნებე იოჰანეს კრაისლერის ცხოვრებას. მეოცნებე გმირის ტრაგიზმი მაქსიმალურად ვლინდება კომპოზიტორისა და მუსიკოსის — კრაისლერის მხატვრულ სახეში.
ლიტერატურა
ერნსტ თეოდორ ჰოფმანის რომანები
გერმანულენოვანი რომანები
რევაზ არაგვის ერისთავი

რევაზ არაგვის ერისთავი
სახელი — რევაზ არაგვის ერისთავი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგ პიოვნებათაგანს:
რევაზ I — არაგვის ერისთავი 1667-1677 წლებში
რევაზ II — არაგვის ერისთავი 1731წ. (ორი თვე)
გრაიცი

გრაიცი — ქალაქი გერმანიაში, გრაიცის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ვაისე–ელსტერის ნაპირზე. მოქმედებს სხვადასხვა საწარმოები. მოსახლეობა 20 108 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გერმანიის ქალაქები
სულეიმან ქუჩუქი

სულეიმან ქუჩუქი (მცირე) (დ. 1785 — გ. 1810), ბაღდადის ფაშა (1807-1810), ქართველი. ქ. ბაღდადში წაიყვანა ბიძამ ჰაფიზ ალი-ფაშა. იყო მამაცი გამგებელი, მოსახლეობის აქტიური მხარდაჭერით წარმატებით იცავდა მამლუქთა რეჟიმს ირანის შაჰის, ვაჰაბიტებისა და ოსმალეთის სულთნის ხელყოფისაგან. მანვე ჩაფუშა საფრანგეთისა და ინგლისის ცდები, გადაექციათ ერაყი თავიანთ კოლონიად. დაიღუპა ქურთების წინააღმდეგ ბრძოლაში.
ლიტერატურა
სილაგაძე ბ., ქსე, ტ. 9, გვ. 600, თბ., 1985
დაბადებული 1785
გარდაცვლილი 1810
Gloria (U2-ს სიმღერა)

Gloria (U2-ს სიმღერა)
„Gloria“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და 1981 წლის სინგლი ალბომიდან October. ეს სიმღერა არის ერთ-ერთი პოპულარული ოთხეულის ძველი სიმღერებიდან და ხშირად სრულდება მათ კონცერტებზე.
სიმღერაში არის გამოყენებული ტექსტები ბიბლიიდან.
სიმღერების სია
სქოლიო
1981 წლის სინგლები
U2-ს სიმღერები
სამართლის წიგნი

სამართლის წიგნი, კანონთა სისტემური კრებულის (იშვიათ შემთხვევებში - სასამართლო გადაწყვეტილების) ძველი ქართული სახელწოდება. ხშირად „სამართლის წიგნის“ მაგიერ შეკლებული გამონათქვამი „სამართალი“ იხმარებოდა. სამართლის წიგნი სამართლის სხვადასხვა დარგის ნორმებს აერთიანებდა. მის ცალკეულ დარგობრივ ნაწილებს „კარი“ ეწოდებოდა (მაგ., „კარი ქურდობისა“ და „კარი ნასყიდობისა“ ვახტანგ VI-ის სამართლის წიგნში). ჩვენამდე მოღწეული ქართული ეროვნული სამართლის წიგნებიდან უძველესია ბაგრატ კურაპალატის სამართალი, ყველაზე მნიშვნელოვანი კი - „სამართალი ბატონისშვილის ვახტანგისა“. ზოგიერთი სამართლის წიგნი ადგილობრივი დანიშნულებისა იყი (მაგ., გიორგი ბრწყინვალის „ძეგლის დადება“ მთიულეთისათვის) და პოლიტიკურ განკერძოებულობასაც გამოხატავდა (ბექას და აღბუღას სამართლის წიგნი სამცხე-საათაბაგოს სამთავროში).
ლიტერატურა
ფუტკარაძე ი., ქსე, ტ. 8, გვ. 706, თბ., 1984
ძველი ქართული სამართალი
რედოაია

რედოაია — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 169 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 438 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები
საბირლი

საბირლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 380 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
პეტროპავლივკა (დასახლება)

პეტროპავლივკა (დასახლება)
პეტროპავლივკა — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის სკადოვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 323 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლების ამინდი
სკადოვსკის რაიონის დასახლებები
მონ-ა-კავუერი

მონ-ა-კავუერი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში. აღმართულია ო-დე-კრის მთის ჩრდილოეთით.
რესურსები ინტერნეტში
Mont à Cavouère on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ბალეტმაისტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბალეტმაისტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბალეტმაისტერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბალეტმაისტერი — ქორეოგრაფი
ბალეტმაისტერი — ქართული ტელეფილმი
ბალეტმაისტერი — რუსული მხატვრული ფილმი
ძეგვის ეკლესია

ძეგვის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სასაფლაოს აღმოსავლეთით, ბორცვზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (4,34 X 3,28 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის კედლებში თითო სარკმელია. სამხრეთის, დასავლეთის და ნაწილობრივ აღმოსავლეთის ფასადები ბორცვის ფერდშია ჩამჯდარი.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები