PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ახელოოს ბრძოლა

ახელოოს ბრძოლა — ბიზანტია-ბულგარეთის ბრძოლა. გაიმართა 917 წლის 20 აგვისტოს მდინარე ახელოოსა და თანამედროვე ქალაქ პომორიეს შორის, ბულგარეთში.
ახელოოს ბრძოლა შუა საუკუნეების ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი ბრძოლაა, რომელშიც მონაწილეობდა 120 000-ზე მეტი მეომარი. სიმეონ I-მა მოიპოვა გადამწყვეტი ბრძოლა და გააძლიერა ბულგარეთის ჰეგემონია სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში.
913 წელს ხელისუფლებაში ზოიას დაბრუნების შემდეგ კონსტანტინოპოლში ანტიბულგარული განწყობილება გაძლიერდა. მმართველ წრეებს სჯეროდათ, რომ ბულგარეთის სახელმწიფო და მისი ამბიციური მმართველი სიმეონი, საფრთხეს უქმნიდა ბიზანტიის იმპერიას. ზოიამ მიიღო ბულგარელების განადგურების გადაწყვეტილება.
917 წელს ბიზანტიის იმპერიამ ზავი დადო არაბთა სახალიფოსთან, რათა საკუთარი ძალების მობილიზაცია მოეხდინა ბულგარელების წინააღმდეგ. ბიზანტიის დიპლომატია ცდილობდა სიმეონის წინააღმდეგ დიდი კოალიციის შექმნას და მოლაპარაკებებს მართავდა სერბებთან, მადიარებთან და პაჭანიკებთან. სიმეონმა სერბები დაიმორჩილა, ხოლო მადიარები და პაჭანიკები თავის მხარეზე გადაიყვანა.
ბიზანტიის არმიას მეთაურობდა ლეონ ფოკა, ხოლო ფლოტს რომანოზ I ლაკაპენოსი, ხოლო ბულგარეთის არმიას პირადად სიმეონ I.
დაპირისპირებული არმიები მდინარე ახელოოსა და ქალაქ ახელოოს (ამჟამად პომორიე) შორის შეხვდენენ. მძიმე ბრძოლების შედეგად თითქმის ყველა ბიზანტიელი მხედართმთავარი დაიღუპა, ხოლო არმია სრულიად განადგურდა.
ლიტერატურა
Атанас Пейчев и колектив, 1300 години на стража, Военно издателство, София 1984.
Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.
ბულგარეთის ბრძოლები
ბიზანტიის ბრძოლები
X საუკუნის ბრძოლები
უებენრა

უებენრა — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ რამდენ ხანს იმეფა უებენრამ, როდის დაიწყო ან როდის დასრულდა მისი მმართველობა.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
1110

1110
მოვლენები
დავით აღმაშენებელმა აიღო სამშვილდე
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კასმაკტი

კასმაკტი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
გაეტანო კასტროვილი

გაეტანო კასტროვილი (დ. 17 თებერვალი, 1997) — იტალიელი ფეხბურთელი. იტალიური „ფიორენტინასა“ და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. ნათამაშები აქვს იტალიის 20 და 21-წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. 2021 წელს იტალიის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 17 თებერვალი
დაბადებული 1997
იტალიელი ფეხბურთელები
ფიორენტინას ფეხბურთელები
იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
ტერმინატორი

ტერმინატორი
საკუთარი სახელი ტერმინატორი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტერმინატორი — წირი, რომელიც მზისგან გაუნათებელ და განათებულ ნაწილებს ყოფს;
კინო და ტელევიზია
ტერმინატორი (ფრენჩაიზი), სამეცნიერო ფანტასტიკური ჟანრის ფილმებისა და სხვა ნამუშევრების სერია
ტერმინატორი — 1984 წლის მხატვრული ფილმი;
ტერმინატორი 2: განკითხვის დღე — 1991 წლის მხატვრული ფილმი;
ტერმინატორი 3: მანქანების ამბოხი — 2003 წლის მხატვრული ფილმი;
ტერმინატორი: გადარჩენა — 2009 წლის მხატვრული ფილმი.
ტერმინატორი: წარმოშობა — 2015 წლის მხატვრული ფილმი.
ტერმინატორი: სარა კონორის ქრონიკები, ამერიკული სატელევიზიო სერიალი, მეორე ფილმის მოვლენების გაგრძელება
Jigme Ugyen Wangchuck

Jigme Ugyen Wangchuck (born 19 March 2020) is the second child of King Jigme Khesar Namgyel Wangchuck of Bhutan and his wife, Queen Jetsun Pema. He is the second line to the throne after his brother Crown Prince Jigme Namgyel Wangchuck.
On 17 December 2019, it was reported that the king and queen were expecting their second child, to be born in spring 2020. On 19 March 2020, the king and queen's official Instagram accounts reported that she had given birth to her second son in Lingkana Palace in Thimphu. On 30 June 2020, the Royal Family announced that the second baby had been named Jigme Ugyen Wangchuck, and would be known as His Royal Highness Gyalsey Ugyen Wangchuck.
References
See also
House of Wangchuck
Line of succession to the Bhutanese throne
2020 births
21st-century Bhutanese people
Living people
People from Thimphu
Royal children
Bhutanese monarchy
Wangchuck dynasty
Sons of kings
Solenopsis bruesi

Solenopsis bruesi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნაცული

ნაცული — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩიხარეშის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1480 მეტრი, ლენტეხიდან 39 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი

აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს სიერა-მადრეს მთიანეთში, ნუევა-ესიხისა და აურორას პროვინციის ტერიტორიაზე, ცენტრალურ ლუსონში. ეროვნული პარკის ფართობი 5 676 ჰექტარია. დაარსდა 1937 წელს, 220-ე პროკლამაციის საფუძველზე. პარკს სახელი პირველი ლედის, აურორა არაგონ კესონის საპატივცემულოდ ეწოდა. თავდაპირველად პარკის ტერიტორია 2 356 ჰექტარს მოიცავდა, ხოლო 1941 წლისთვის დღვანდელ ტერიტორიამდე გაფართოვდა. პარკის უმაღლესი წერტილი 1 000 მეტრის სიმაღლეზეა. პარკის მიწა გამოიყენება როგორც მუდმივი, ისე ცვლადი სასოფლო სამეურნეო მიზნებისთვის და სატყეო საქმისთვის.
იხილეთ აგრეთვე
ფილიპინების ეროვნული პარკების სია
სქოლიო
IUCN კატეგორია V
ფილიპინების ეროვნული პარკები
სიერა-მადრეს დაცული ტერიტორიები (ფილიპინები)
1937 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1937 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
აურორას პროვინციის გეოგრაფია
ნუევა-ესიხის გეოგრაფია
აურორის პროვინციის ღირსშესანიშნაობები
ნუევა-ესიხის ღირსშესანიშნაობები
IAC Building

IAC Building
The IAC Building, IAC's headquarters located at 555 West 18th Street on the northeast corner of Eleventh Avenue in the Chelsea neighborhood of Manhattan, New York City, is a Frank Gehry-designed building that was completed in 2007. The building was Gehry's first in New York and featured the world's largest high definition screen at the time in its lobby.
Reminiscent of several other Gehry designs, the building appears to consist of two major levels: a large base of twisted tower-sections packed together like the cells of a bee hive, with a second bundle of lesser diameter sitting on top of the first. The cell units have the appearance of sails skinned over the skeleton of the building. The full-height windows fade from clear to white on the top and bottom edges of each story. The overall impression is of two very tall stories, which belies its actual 10-story structure. Vanity Fair commented that the building is perhaps one of the world's most attractive office buildings. Barry Diller, the head of IAC who was intimately involved with the project, mandated that the facade be covered in smooth glass rather than wrinkling titanium, as Gehry had originally planned. Diller said he chose Gehry to design the building because he wanted a space where workers "could collaborate and be in an open atmosphere" which he did not think could be done as easily in a typical boxy building.
IAC purchased the land under the building in 2023 for $80 million.
In popular culture
The IAC Building is featured in the movies The Other Guys and Wall Street: Money Never Sleeps. It was featured in multiple CollegeHumor sketches, as the building served as the company's New York office.
Gallery
See also
IAC Video Wall
List of works by Frank Gehry
References
Notes
External links
Official website
Office buildings in Manhattan
IAC (company)
Frank Gehry buildings
Office buildings completed in 2007
Chelsea, Manhattan
Eleventh Avenue (Manhattan)
West Side Highway
2007 establishments in New York City
Qvarqvare III Jaqeli

Qvarqvare III Jaqeli (1469–1535) was a Georgian ruling Prince and Atabeg of Samtskhe-Saatabago during 1518–1535. Member of the Jaqeli family and son of Atabeg Kaikhosro I Jaqeli. His failure to capture the throne at the death of his father Kaikhosro may have been caused by the ambition of his uncle Mzetchabuki, who had seized Atabeg's title from him. Despite this Mzetchabuk Jaqeli declared Qvarqare as his successor. During his uncle's reign Qvarqvare actively involved in state affairs. In 1515 ill Mzetchabuk resigned from the throne and came to the Monastery as a monk. Qvarqvare couldn't ascend to the Meskhetian throne, because his second uncle Manuchar I had revolted. Qvarqvare went to Safavid Persia, became vassal of Shah Ismail I and lived at his court in Tabriz until his accession. In 1518 Qvarqvare commanded Qizilbash army and invaded Samtskhe. Persians dethroned Manuchar I and placed Qvarqvare on the throne. Manuchar invited Ottomans to fight against Safavids and overthrow his nephew, but Qvarqvare's forces defeated him at the battle near Erzurum, after which Manuchar escaped to the Ottoman empire. During Qvarqvare's reign Persian influence on Samtskhe was growing day by day. Because of that Turks greatly damaged the country and especially its southwestern region. Meskhetian lords had recognized that under Qvarqvare's rule Samtskhe would finally turn to the Enemy's hands. They made an alliance with the Georgian kings, Bagrat III of Imereti and Luarsab I of Kartli to end up Jaqelian rule and protect Samtskhe from dominant Muslim empires (Ottomans and Safavids). In 1535 King Bagrat III invaded Samtskhe. He defeated and captured Qvarqvare III at the Battle of Murjakheti near Akhalkalaki, Georgians had annexed Principality of Samtskhe. Qvarqvare died in prison. A few years later, his survived youngest son Kaikhosro II requested Ottomans to expel Imeretian and Kartlian forces from Samtskhe. In 1545, at the Battle of Sokhoista, Kaikhosro defeated Bagrat III, after which he reinstated his legitimate throne. Samtskhe became vassal of the Ottoman empire. Qvarqvare III's descendants ruled Samtskhe-Saatabago (until 1628) and then Childir Eyalet until 1820s.
References
Atabegs of Samtskhe
Nobility of Georgia (country)
15th-century people from Georgia (country)
16th-century people from Georgia (country)
1469 births
1535 deaths
Qvarqvare
ჩარხანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩარხანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჩარხანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩარხანა — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში
ჩარხანა — სოფელი აზერბაიჯანში, სიაზანის რაიონში
იურაი იანოშიკი

იურაი იანოშიკი (სლოვაკ. Juraj Jánošík; დ. 25 იანვარი, 1688, ტერხოვა — გ. 17 მარტი, 1713, ლიპტოვსკი-მიკულაში) — ლეგენდარული სლოვაკი ყაჩაღი (სლოვაკ. zbojník).
ბიოგრაფია
ის დაიბადა ერთი ჩვეულებრივი მდიდარი მეურნის ოჯახში. 1706 წელს შევიდა ფერენც რაკოცის კურუცის არმიაში, რომელიც იბრძოდა ავსრიელთა ბატონობის წინააღმდეგ. ტრენჩინთან (თანამედროვე სამრეწველო ქალაქი სლოვაკეთში) მისი განადგურების შემდეგ იურაი შევიდა ავსტრიის ჯარში გრად ბიტჩიანსკის გარნიზონში. იქ გაიცნო ყაჩაღი ტომაშ უგორჩიკი და მასთან ერთად იპარავდა და ყიდდა ცხენებს პოლონეთში. მოგვიანებით სათავეში ჩაუდგა ყაჩაღთა ბანდას. პირველას შეიპყრეს 1712 წელს, მაგრამ დარაჯი მოისყიდა და გაიქცა. 1713 ხელახლა შეიპყრეს კლენოვცეში. 1713 წლის 16 მარტს ის დადანაშაულებულ იქნა მრავალრიცხოვან ყაჩაღობასა და მღვდელ იურაი ვენტიკის მკვლელობაში, რომელიც მას არ უღიარებია წამების შედეგადაც კი. 1713 წლის 17 მარტს ის ჩამოახრჩეს.
სახალხო გმირის როლი
სლოვაკური ლეგენდების თანახმად, იურაი იანოშიკი თავისი ბანდით ცხოვრობდა ჟულინასა და ლიპტოვსკი-მიკულაშის მიდამოებში არსებულ ტყეებში და თავს ესხმოდა მგზავრებს. პოლონური გადმოცემებით, ასევე, პოლონეთშიც მძარცველობდა. სლოვაკური გადმოცემით, იანოშიკი ატარებდა რობინ ჰუდის არწივს: «მდიდარს ართმევს, ღარიბს აძლევს». ის ცნობილი იყო ჩეხეთშიც. ჩეხმა კლასიკოსმა ალოის ირასეკმა შექმნა ნაწარმოები «ძველი ჩეხური ზღაპრები», რომელშიც შედის იანოშიკის ამბებიც. ეს თხზულებები არაერთხელ გამოიცა რუსულ ენაზე. პოლონელები მას იღებენ, როგორც თავის საკუთარ გმირს. ბელორუსმა პოეტმა მაქსიმ ტანკიმ ლექსი მიუძღვნა იანოშიკს.
მას ეძღვნება, ასევე, მრავალი მხატვრული ნაწარმოები:
პირველი სრულმეტრაჟიანი სლოვაკური ფილმი «იანოშიკი» (1921).
ჩეხოსლოვაკიური ფილმები 1935 და 1963 წწ.
პოლონური ფილმი 1974.
პოლონური სერიალი 1973—1974.
ჩეხოსლოვაკიური მულტიპლიკაციური სერიალი «ყაჩაღი იურკო» (1976).
ბალადა ბავშვებისათვის. ავტ: მარგარიტა ფიგული (1980).
კინოფილმი «იანოშიკი: ნამდვილი ისტორია» (2009) ჩეხეთის, პოლონეთის და სლოვაკეთის თანამედროვე წარმოება.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
იანოშიკი
იანოშიკი
იანოშიკი
იანოშიკი
ჟურნალი იანოშიკი
სლოვაკები
დაბადებული 25 იანვარი
დაბადებული 1688
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1713
Vladimer Barkaia

Vladimer Barkaia (29 July 1937 – 30 December 2022) was a Soviet footballer from Georgia who played as a striker.
Career
Born in Gagra, Barkaia played for FC Burevestnik Gagra from 1953 to 1955 and Dinamo Tbilisi from 1957 to 1967. During his career in FC Dinamo Tbilisi, Barkaia played 226 matches and scored 68 goals. Barkaya made his debut for USSR on 27 June 1965 in a 1966 FIFA World Cup qualifier against Denmark and scored twice on his debut. He also played in a friendly against Brazil team starring Pelé. He was an assistant coach for Dinamo Tbilisi from 1968 to 1969. He also graduated from the Tbilisi State University with a degree in Economics in 1963.
Personal life and death
Barkaia died on 30 December 2022, at the age of 85.
Honours
Soviet Top League winner: 1964.
Awards
Master of Sports, USSR, 1959
Order of Honor, Georgia, 1997
Knight of Sports, Georgia, 2014
References
External links
Profile
1937 births
2022 deaths
Men's footballers from Georgia (country)
Soviet men's footballers
Soviet Union men's international footballers
Soviet Top League players
FC Dinamo Tbilisi players
Men's association football forwards
Tbilisi State University alumni
People from Gagra
Recipients of the Order of Honor (Georgia)
Cheta (armed group)

Cheta (armed group)
A cheta (/ ), in plural chetas, was an armed band organized by the mostly Bulgarian, Serbian, Albanian, Greek, Aromanian and Megleno-Romanian population on the territory of the Ottoman Empire that undertook anti-Ottoman activity. The cheta was usually led by a leader, called voivoda. The members of the chetas were called chetniks.
In the late Ottoman Empire, armed rebellions became a chronic feature of life in geographic Macedonia as armed groups of pro-Bulgarian, as well as pro-Serbian, pro-Greek, Aromanian and Albanian formations fought against each other as well as the Ottoman troops, trying to impose their nationality on the territory's inhabitants, and increasingly harsh Ottoman crackdowns indicated that reform and reconciliation of the Ottoman state with the various nationalist groups was growing less likely.
See also
Albanian revolutionary organizations
Hajduk
Chetniks
Kachaks
Serbian nationalism
Supreme Macedonian-Adrianople Committee
Macedonian Struggle
Guerrilla warfare
References
Guerrilla organizations
History of the Balkans
Rebels from the Ottoman Empire
Macedonian Struggle
გერიტ რიტველდი

გერიტ რიტველდი
გერიტ თომას რიტველდი (Gerrit Thomas Rietveld; დ. 24 ივნისი, 1888 — გ. 25 ივნისი, 1964) — ნიდერლანდელი ავეჯის დიზაინერი და არქიტექტორი.
1916 წელს რიტველდმა საკუთარი ავეჯის ქარხანა დააარსა. ამავე დროს ის არქიტექტურას სწავლობდა. რიტველდმა შემდგომში კლასიკად ქცეული "წითელი და ლურჯი სკამი" 1917 წელს შექმნა, თუმცა მისი ფერები მომდევნო წელს შეცვალა დე შტიილის მოძრაობის გავლენით, რომლის წევრიც ის 1919 წელს გახდა. იმავე წელს ის არქიტექტორი გახდა. 1924 წელს მან პირველი შენობის პროექტი შექმნა. ეს იყო რიტველდ-შრიოდერის სახლი. სახლი ზომით მცირეა, ხოლო დიზაინი სტანდარტული პირველ სართულზე, მეორეზე კი — რადიკალური, ანუ სრულიად გაშლილი, ფიქსირებული კედლების გარეშე. დიზაინი მონდრიანის ნახატის სამგანზომილებიან განხორციელებას ჰგავდა. ეს სახლი უტრეხტში 2000 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შეტანილი.
1928 წელს რიტველდი დე შტიილის მოძრაობას განუდგა და ნეოპლასტიციზმს მიემხრო. იმავე წელს ის თანამედროვე არქიტექტურის საერთაშორისო კონგრესის წევრი გახდა.
სკამი "ზიგ-ზაგი" რიტველდმა 1932 წელს შექმნა. ამავე წელს შექმნა მან ამსტერდამში ვან გოგის მუზეუმის პროექტი, რომელიც მისი გარდაცვალების შემდეგ დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
Rietveld at the Centraal Museum Utrecht
www.ModernFurnitureClassics.com Rietveld Bio
Great Buildings Online
ნიდერლანდელი დიზაინერები
ნიდერლანდელი არქიტექტორები
დაბადებული 24 ივნისი
დაბადებული 1888
გარდაცვლილი 25 ივნისი
გარდაცვლილი 1964
Henty River

Henty River
The Henty River is a perennial river in the West Coast region of Tasmania, Australia. The river generally lies north of and south of .
Location and features
Formed by the confluence of the Dobson and Newton Creeks, the river rises below Lake Newton on the western slopes of the Tyndall Range, northwest of Mount Tyndall, part of the West Coast Range of Tasmania.
The river flows generally south by west and then west, joined by eight tributaries.
Bottle Creek
Lost Creek
Malcolm Creek
McCutcheom's Creek
Tully
Yolande
Badger
The mouth emptying into the Southern Ocean at Henty Dunes.
The river descends over its course.
In the area known as the Upper Henty at the river's headwaters is the Henty Gold Mine. Its upper reaches were some of the last sites of dam making by the Hydro Tasmania in its long history of regulating flow of Tasmanian rivers.
The river catchment has two areas of high ground. One is known as the Professor Plateau, west of the Professor Range to the north of the river, and the other Misery Flat, which is high ground between the Tully River and Lost Creek.
The river basin is adjacent to the West Coast Range and the Lake Margaret areas, argued as having up to four separate periods of glaciation.
The river is crossed by bridges that carry the Zeehan-Strahan Road and the Zeehan Highway. A former bridge that carried the Strahan-Zeehan Railway, very close to the coast and Ocean Beach, has since been demolished.
Recreation uses
During October and November, the Henty River is a location for sea run trout.
Picnic spots are available beside the river at either the Strahan to Zeehan highway, or the Zeehan Highway.
See also
References
Further reading
External links
West Coast Council details
Rivers of Tasmania
West Coast Range
კელიმანე

კელიმანე, ძველად სან-მარტინიო-დე-კელიმანე — ქალაქი მოზამბიკში. შედის ზამბეზიის პროვინციაში. მოსახლეობა — 192 876 ადამიანი (2007 წლის აღწერის მონაცემები).
გეოგრაფია
ქალაქი კელიმანე მდებარეობს ინდოეთის ოკეანის მოზამბიკის სანაპიროების ცენტრალურ ნაწილში, ზამბეზიის პროვინციაში. კელიმანე ზამბეზიის პროვინციის მთავარი ქალაქია. ეს არის ოკეანური და სამდინარო პორტი, მსხვილი ინდუსტრიული ცენტრი. ქალაქის მიდამოებში მდებარეობს მრავალრიცხოვანი პლანტაციები, რომლებზეც მოჰყავთ ქოქოსის პალმები (პალმის ზეთი ერთ-ერთი უმთავრესი საექსპორტო ნაწარმია), სიზალი და ჩაი. ქალაქის ეკონომიკაში უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობს მეთევზეობა და კონსერვირებული თევზების მრეწველობა. კელიმანე წარმოადგენს ბოლო სადგურს რკინიგზისა, რომელიც აკავშირებს მოზამბიკის ღრმა რაიონებს ოკეანის სანაპიროებთა. 1954 წლიდან კელიმანე კათოლიკობის ეპისკოპალური ცენტრია.
ქალაქის მოსახლეობა სწრაფი ტემპით იზრდება. თუ 1970 წელს აქ ცხოვრობდა 71 786 ადამიანი, მაშინ 2008 წლისთვის ამ მაჩვენებელმა 192 876-ს მიაღწია.
ისტორია
კელიმანე შუა საუკუნეებში დაარსდა არაბი ვაჭრების მიერ, რომლებიც წარმოშობით ომანიდან და ზანზიბარიდან იყვნენ. 1498 წელს ქალაქი ინდოეთისკენ მიმავალმა პორტუგალიელმა მოგზაურმა ვასკო და გამამ მოინახულა. 1530 წელს კელიმანე დაიპყრო პორტუგალიამ. 1761 წელს მან მიიღო ქალაქის სტატუსი, 1763 წელს კი კელიმანეში ირჩევა პირველი საქალაქო პარლამენტი.
XVIII-XIX საუკუნეებში კელიმანეს პორტის გავლით ხორციელდებოდა აფრიკიდან შავკანიანი მონების მასობრივი გაყვანა. 1862 წელს ქალაქში დაინიშნა ინგლისელი კონსული დავიდ ლივინგსტონი.
ქალაქი კელიმანე საინტერესოა ტურისტებისთვის XVIII-XIX საუკუნეების კარგად შემონახული კოლონიალური არქიტექტურით (მაგალითად, ნოს-სენიორ-დო-ვიბრამენტოს კათედრალური ტაძარი).
იხილეთ აგრეთვე
მოზამბიკის ქალაქები
მოზამბიკის ქალაქები
ზამბეზიის პროვინცია
List of San Antonio Spurs head coaches

List of San Antonio Spurs head coaches
The San Antonio Spurs are an American professional basketball team based in San Antonio, Texas. They are a member of the Southwest Division of the Western Conference in the National Basketball Association (NBA). The franchise was founded as the Dallas Chaparrals of the American Basketball Association (ABA) in 1967. The team suffered from poor attendance and general disinterest by fans in Dallas, and the name "Dallas" was dropped in favor of "Texas" during the 1970–71 season in an attempt to make the team regional. This also proved to be a failure, and the team returned full-time to use "Dallas" for the 1971–72 season. The team was put up for sale after missing the playoffs in the 1972–73 season. The team was acquired by a group of 36 San Antonio businessmen, led by Angelo Drossos and Red McCombs, who relocated the team to San Antonio, Texas and renamed it to Spurs. In 1976, the ABA folded, threatening the future of San Antonio's sole professional sports franchise. The NBA, however, decided to admit four ABA teams into the league, including the Spurs, along with the Denver Nuggets, the Indiana Pacers and the New York Nets.
There have been 18 head coaches for the San Antonio Spurs. The franchise won their first NBA championship in the 1999 NBA Finals coached by Gregg Popovich. The Spurs won four additional NBA championships in 2003 NBA Finals, 2005 NBA Finals, 2007 NBA Finals and 2014 NBA Finals under Popovich. Popovich is the franchise's all-time leader in both regular season and playoff games coached and wins. He also won the NBA Coach of the Year award for . Larry Brown is the only member of the franchise that has been inducted into the Basketball Hall of Fame as a coach. Bob Bass, who has coached with the Spurs for four terms, leads the franchise in most terms coached. Cliff Hagan, Max Williams, Bill Blakeley, Dave Brown, Morris McHone, Jerry Tarkanian and Popovich spent their entire coaching careers with the Spurs.
Key
Coaches
Note: Statistics are correct through the end of the .
Notes
A running total of the number of coaches of the Chaparrals/Spurs. Thus, any coach who has two or more separate terms as head coach is only counted once.
Each year is linked to an article about that particular NBA season, except for the seasons spent in the ABA.
References
General
Specific
Lists of National Basketball Association head coaches by team
head coaches
კოლუმბიის შეიარაღებული ძალები

კოლუმბიის შეიარაღებული ძალები — კოლუმბიისს აღმასრულებელი ხელისუფლების სამხედრო სტრუქტურა, რომლებიც ექვემდებარება ქვეყნის პრეზიდენტს და იმართება თავდაცვის სამინისტროს მიერ. შეიარაღებული ძალების მისიაა შეინარჩუნოს კოლუმბიის სუვერენიტეტი, დაიცვას მისი სახმელეთო ტერიტორიები, ტერიტორიულ წყლები, საჰაერო სივრცე და მათი განუყოფელი მთლიანობა. ასევე მისი მოვალეობაა ქვეყანაში კონსტიტუციური წესრიგის დამყარება და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების უზრუნველყოფა. მის შემადგენლობაშია კოლუმბის ეროვნული არმია, კოლუმბიის ეროვნული არმადა, კოლუმბიის სამხედრო-საზღვაო ქვეითი ჯარები, კოლუმბიის სამხედრო-საჰაერო ძალები და კოლუმბიის ეროვნული პოლიცია.
World factbook-ის სტატისტიკა
სამხედრო განყოფილებები:
კოლუმბის ეროვნული არმია (Ejercito Nacional)
კოლუმბიის ეროვნული არმადა (Armada Nacional, includes Marines and Coast Guard)
კოლუმბიის სამხედრო-საჰაერო ძალები (Fuerza Aerea Colombiana)
ცოცხალი სამხედრო ძალა - სამხედრო სამსახურის ასაკი და სამხედრო ვალდებულება: 18 წლის ასაკიდან სავალდებულო და ნებაყოფლობითი სამხედრო სამსახური; ახალწვეულთა სავალდებულო სამსახური - 24 თვე (2004)
სქოლიო
კოლუმბიის შეიარაღებული ძალები