PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბელიცის თემი

ბელიცის თემი — თემი სამხრეთ-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ბლაგოევგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 9 646 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 227,38 კმ²-ს. მოიცავს 12 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბელიცა.
რესურსები ინტერნეტში
Dancing bears park
Ecotourism in Belitsa
ბლაგოევგრადის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
Acropyga undecema

Acropyga undecema — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Acropyga
თბილისის ციხე

თბილისის ციხე — ფეოდალური ხანის ციხესიმაგრე თბილისის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სოლოლაკის ხეივნის კლდოვანი მასივის აღმოსავლეთ გაგრძელებაზე, მოგრძო და მაღალკლდოვან თხემზე. წყაროებში პირველად კალას სახელწოდებით არის მოხსენიებული IV საუკუნის ამბებთან დაკავშირებით. შემდგომში იგი შურის ციხედ იხსენიება, უფრო გვიან — ქალაქის, თბილისის ციხედ და ნარიყალად. ვარაუდობენ, რომ ციხის ადგილზე ძველთაგანვე იყო (აღმოჩენილია ძვ. წ. XIII-XII საუკუნების ბრინჯაოს სატევარი).
თბილისის ციხე წარმოადგენდა ფეოდალური ქალაქის დომინანტს, მის ძირითად თავდაცვით ნაგებობას. მრავალრიცხოვან დამპყრობთა ლაშქრობების შედეგად თბილისის ციხე ბევრჯერ დანგრეულა, ასევე ბევრჯერ აღუდგენიათ და გადაუკეთებიათ. ჩვენამდე მოაღწია XII-XIII და XVII საუკუნეების ნაგებობათა სახით. XVII საუკუნის 40-იან წლებამდე აქვე იყო სამეფო სასახლე, ეკლესია, აბანოები და სხვა სამეურნეო და საყოფაცხოვრებო ნაგებობანი. ქართლ-კახეთის სამეფოს რუსეთის იმპერიასთან შეერთების (1801) შემდეგ თბილისის ციხემ დაკარგა ადრინდელი მნიშვნელობა. XIX საუკუნის I ნახევარში ციხის ერთ-ერთ შენობაში დენთის საწყობის აფეთქების შედეგად დაინგრა თბილისის ციხის ტერიტორიაზე მდგარი თითქმის ყველა ნაგებობა.
თბილისის ციხე შედგება ერთმანეთთან დაკავშირებული ორი ძირითადი ნაწილისაგან. აღმოსავლეთი ნაწილი გეგმით კვადრატულია (70×70 მ), დასავლეთისა - სწორკუთხა (60×20 მ). ციხის კედლები (სისქე 1,5-2,0 მ) გამაგრებული ყოფილა მრგვალი და სწორკუთხედის ფორმის კოშკებითა და ბურჯებით (მათი დიდი ნაწილი დაზიანებული და დანგრეულია).
უკეთ შემოინახა თბილისის ციხის დასავლეთ ნაწილში ყველაზე მაღალ ნიშნულზე აღმართული ე. წ. „სტამბოლის გოდოლი“. ციხის კედლებში შემორჩენილია 2 კარის ნაშთი, ერთი, „განჯის კარად“ წოდებული, „სტამბოლის გოდოლის“ გვერდით, ახლანდელი ბოტანიკური ბაღის მხარეს, მეორე უფრო დიდი, ციხის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხარეს. ამ კართან თბილისის ციხის უძველესი (ადრინდელი ფეოდალური ხანის), თლილი ქვის დიდი კვადრატებით ნაგები კედლის ნაშთია. თბილისის ციხის დანარჩენი ნაწილი ნაგებია კვადრატული ფორმის ქართული აგურით და ნატეხი ქვით გაჯისა და კირის ხსნარზე. ციხის ტერიტორიაზე 1967 წელს დაწყებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მიკვლელულია მრავალი სახის ძეგლი.
იხილეთ აგრეთვე
თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ლიტერატურა
ბერიძე ვ., XVIII საუკუნის თბილისი ვახუშტის გეგმის მიხედვით, «ანალები», 1947, ტ. 1;
ბერძნიშვილი მ., თბილისის გარეგანი სახე XVIII საუკუნეში, თბ., 1965;
თბილისის ისტორია, შ. მესხის რედ., თბ., 1958;
Иоселиани П. И., Описание древностей города Тифлиса, Тфл., 1866;
თბილისის ციხესიმაგრეები
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2006-2007

საქართველოს საფეხბურთო თასი 2006-2007
საქართველოს თასი 2006-2007 — საქართველოს თასის მეჩვიდმეტე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „ამერი“, რომელმაც ფინალში „ზესტაფონი“ დაამარცხა, ანგარიშით 1–0.
ფორმატი
საქართველოს თასის ამ გათამაშებაში საქართველოს პროფესიული ფეხბურთის ლიგამ სიახლე შემოიტანა. პირველად, გათამაშება ჩატარდა ჯგუფური ეტაპით. სულ იყო ოთხი ოთხგუნდიანი ჯგუფი, რომლებიდანაც პირველ-მეორე ადგილზე გასული გუნდები ფლეი-ოფში გავიდნენ. შემდეგ კი ტურნირი გაგრძელდა ოლიმპიური პრინციპით.
შედეგები
პირველი რაუნდი
|}
ჯგუფური ეტაპი
ჯგუფი A
ჯგუფი B
ჯგუფი C
ჯგუფი D
მეოდხედფინალი
პირველი შეხვედრები გაიმართა 2007 წლის 18 თებერვალს, საპასუხო – 6 მარტს.
|}
ნახევარფინალი
პირველი შეხვედრები გაიმართა 2007 წლის 1 აპრილს, საპასუხო – 1 მაისს.
|}
ფინალი
იხილეთ აგრეთვე
უმაღლესი ლიგა 2006-2007
რესურსები ინტერნეტში
The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საქართველოს საფეხბურთო თასი
Baliza

Baliza is a municipality in eastern Goiás state, Brazil. The population was 5,280 (2020) in a total area of 1,783.00 km2.
Location
Baliza is located in the Aragarças Microregion and is on the Araguaia River, 54 kilometers southwest of Aragarças. There is a paved road with connections to Piranhas, 95 km. to the east.
The distance to the state capital, Goiânia, is 415 km. Highway connections are made by GO-060 / Trindade / Turvânia / Israelândia / Iporá / Piranhas / BR-158 / Bom Jardim de Goiás / GO-421 / GO-194.
Municipal boundaries are with:
north and west: Mato Grosso and Aragarças
south: Doverlândia
east: Bom Jardim de Goiás
Demographic and political information
Population density: 1,85 inhabitants/km2 (2007)
Population growth rate 1996/2007: -1,86.% (The population declined 14,34% in the period 2000/2006)
Urban population in 2007: 1,043
Rural population in 2007: 2,256
Eligible voters: 2,498 (09/2007)
City government: mayor (Humberto Robson Grossi), vice-mayor (Antenor Gonçalves Ferreira Neto), and 09 councilpersons
Economy
The main economic activities are cattle raising, agriculture, tourism, commerce (18 units), wood extraction and processing, and small transformation industries. Public administration is one of the largest employers. There is also a substantial informal economy.
There were 62,000 head of cattle in 2007. The main agricultural products were bananas, charcoal, hard woods, rice (500 ha.), manioc, corn (1,000 ha.), and soybeans (2,5800 ha.).
There were no financial institutions registered in 2007.
Agricultural data 2006
Number of farms: 776
Total area: 132,815 ha.
Area of permanent crops: 4,848 ha. (bananas)
Area of perennial crops: 6,877 ha. (soybeans, corn, rice)
Area of natural pasture: 66,797 ha.
Area of woodland and forests: 44,638 ha.
Cattle herd: 62,000
Number of workers: 1,850
Number of farms with tractors: 73
Number of tractors: 98 IBGE
Health and education
Infant mortality in 2000: 19.78
Literacy rate in 2000: 79.5
Hospitals: none in 2007
Schools: 4 with 823 students in 2006
Baliza is rated 0.715 on the United Nations Human Development Index and is ranked 186 out of 242 municipalities in Goiás. Nationally it is ranked 2,727 out of 5,507 municipalities.
History
The settlement of this region began in 1924 with the discovery of diamonds along the banks of the João Velho River by two prospectors, Cosme and Borges. Soon many prospectors arrived with their families and a settlement began with the name of "Baliza", the name of a large rock in the middle of the Araguaia River. In 1930 the town was raised to the category of district in the municipality of Rio Bonito, now called Caiapônia. In 1936 it became a municipality. Soon the diamonds ran out and the families emigrated to other regions. Baliza was almost totally abandoned with its urban population declining to 883 in the 1980 census.
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
Populated places established in 1924
1924 establishments in Brazil
Lasioglossum congoense

Lasioglossum congoense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1921 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
congoense
Odesa Philharmonic Theater

Odesa Philharmonic Theater
The Odesa Philharmonic Theatre is a theater in Odesa, Ukraine. The design resembles the Doge's Palace in Venice.
History
The foundation stone for the theater was laid 3 September 1894, a day after Odesa's one-hundred-year birthday. The building was intended as the new stock exchange, or "New Exchange" to replace the old stock exchange, and the vast hall was decorated with six panels by the artist Nikolay Karazin (1842-1908) which depict commerce throughout various stages of history.
Like the Odesa Opera Theater before it, a world competition was announced for a conceptual design of a new Odesa stock exchange. The design of Czech architect V.J. Prohaska was considered the best. But this design did not meet all of the requirements, therefore it was modified and improved by Alexander Bernardazzi.
Construction was completed in 1898. Since 1924, the building has housed the Odesa Philharmonic.
Construction
The theater can seat 1,000 people and is 15 meters high and 910 square meters. The large hall has no supporting columns, and because of this, it was one of the most expensive buildings in Odesa to build.
The main entrance is by a large open-sided, roofed gallery, called a loggia. The ceiling of this open entry is painted with the twelve symbols of the Zodiac.
The interior is paneled with dark Lebanese cedar, and the windows are set in white Carrara marble.
Pictures
Odesa Philharmonic Orchestra
The theater serves as home for the Odesa Philharmonic Orchestra, which was founded in 1937. Since 1991, American Hobart Earle has conducted the orchestra.
Mythology
It is an enduring myth that everyone in the city knows (and continues to promulgate) that since the building was originally designed as a Stock exchange rather than a concert hall it was made to be sound-resistant, rather than sound-conducting, in order to provide more privacy to visitors. Seems the myth created by Soviet singer Leonid Utyosov. In his memories, Utyosov half-jokingly described the building's appearance. This supposedly explains why the acoustics are rather poor, as compared with other theaters and concert halls, and performers must use microphones and amplifiers to be heard adequately. The precise and technical reasons for the acoustic problems at the hall were reported by world famous acoustics consultant Russell Johnson, the specifics of which can be found on the Philharmonic's website (https://web.archive.org/web/20180530074859/http://www.odessaphilharmonic.org/pages.php?page=conc)
Quotes
References
External links
20 photos of the theater
Theatres in Odesa
Pushkinska Street, Odesa
Theatres completed in 1898
Brick buildings and structures
Gothic Revival architecture in Ukraine
Moorish Revival architecture in Ukraine
ანსალდოს მუნიციპალიტეტი

ანსალდოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ესტებან-არსეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 8 441 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 640 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
Aleksey Uvarov

Aleksey Uvarov
Count Aleksey Sergeyevich Uvarov (Russian: Алексей Сергеевич Уваров; 28 February 1825 – 29 December 1884) was a Russian archaeologist often considered to be the founder of the study of the prehistory of Russia.
Biography
Uvarov was the son of Count Sergey Uvarov, an influential minister of education. He came to know the leading historians of the period, Mikhail Pogodin and Timofey Granovsky, from an early age. He was educated at the universities of St. Petersburg, Berlin, and Heidelberg. After his father's death, he commemorated his name by instituting (in 1857) the Uvarov Prize, to be awarded by the Academy of Sciences to distinguished writers and historians.
Uvarov's activities as a field archaeologist began with visits to Rostov, Vladimir, Chernigov and other centres of Kievan Rus. Starting in 1854, he excavated the Meryan-Norse settlement at Sarskoe Gorodishche. He summarized his findings in The Meryans and Their Lifestyle as Shown by Kurgan Excavations. Subsequent expeditions took him to Pontic Olbia, Tauric Chersonesus, and Scythian Neapolis.
Uvarov was a towering presence in the history of the Imperial Russian Archaeological Society. In 1864 he helped organize the , of which he remained president until his death. During Uvarov's administration, the society would convene one time in three years at some ancient Russian town. More importantly in the long run, Uvarov contributed to the establishment of the State Historical Museum, with the intention of promoting national self-awareness.
Although his judgement was not always accurate and his methods of research may appear amateurish to a modern observer, Uvarov's work greatly advanced knowledge of pre-Slavic cultures inhabiting the European part of the Russian Empire. Two volumes of Russian Archaeology in the Prehistoric Period contain his delineation of Eastern European prehistory.
References
Archaeologists from Saint Petersburg
Counts of the Russian Empire
Russian people of Tatar descent
1825 births
1884 deaths
19th-century archaeologists
Russian scientists
North Siberian Lowland

North Siberian Lowland
The North Siberian Lowland, also known as Taymyr Lowland, is a plain with a relatively flat relief separating the Byrranga Mountains of the Taymyr Peninsula in the north from the Central Siberian Plateau in the south. To the southeast of the Olenyok basin the lowland merges with the Central Yakutian Lowland.
The territory of the lowland is one of the Great Russian Regions. Administratively it is mostly part of the Krasnoyarsk Krai, with a small section in the Sakha Republic (Yakutia). The main towns are Dudinka, Norilsk and Khatanga.
Geography
The North Siberian Lowland lies between the lower reaches of the Yenisey and Olenyok rivers in Krasnoyarsk Krai and Yakutia.
It is 1,400 km long and up to 600 km wide. This lowland plain features flat-topped ridges approximately 200-300 m high, which rise over broad and heavily swamped degradations with a large number of thermokarst lakes.
Rivers Pyasina, Taymyra, Kheta and Kotuy flow over the North Siberian Lowland, as well as further east the Khatanga, Popigay, Kuoyka, Beyenchime, Bur, Buolkalakh, as well as the Anabar with its tributaries the Suolama and Udya, and the Uele. There are many lakes in the North Siberian Lowland, the biggest one is Lake Taymyr.
The North Siberian Lowland has deposits of oil, natural gas and coal (Taymyr Basin).
Geology
The North Siberian Lowland is formed by marine and ice-laid deposits, underlaid with sandstones and argillites. Permafrost is a common phenomenon in this area.
Climate and flora
The climate is subarctic continental with long (7–8 months) cold winters and short cool summers. Average temperature in January is -30 degrees Celsius in the West and down to -35-37 degrees Celsius in the East. Temperature in July is around 6-10 degrees Celsius. Snow cover stays for approximately 265 days. Precipitation is 250-300 mm per year.
Sparse forest in the west consists mainly of Siberian larch. Eastern parts of the lowland are covered with Dahurian larch. Lichen tundra dominates northern parts of the lowland, while southern parts are full of shrubbery vegetation.
See also
Anabar Plateau
Alas (geography)
References
External links
Middle Siberia Geography (in Russian)
კანადის ტბების სია

კანადის ტბების სია
სტატიაში მოცემულია კანადის 69 უმთავრესი ტბა, რომელთა ფართობი 400 კმ²-ს აღემატება.
რესურსები ინტერნეტში
კანადის ატლასი — ტბები
კანადის ტბები
Blatnitsa

Blatnitsa is a small village in the Strelcha municipality, western Bulgaria. As of 2005 it has 232 inhabitants.
Villages in Pazardzhik Province
Hiliuți

Hiliuți
Hiliuţi may refer to several places in Moldova:
Hiliuţi, Făleşti, a commune in Făleşti district
Hiliuţi, Rîşcani, a commune in Rîşcani district
კენეთ I (შოტლანდია)

კენეთ I (შოტლანდია)
კენეთ I მაკ ალპინი (ძვ. გელური. Cináed mac Ailpeín, ახ. გელური. Coinneach MacAilpein; დ. დაახ. 800 — გ. 13 თებერვალი 858, კინ ბელახოირი) — პიქტების მეფე და ტრადიციის მიხედვით შოტლანდიის პირველი მეფე („სკოტების მეფე“ — „King of Scots“). 841 წელს იგი დალ რიადას სამეფოს მეფე გახდა, ხოლო 843 წელს სკონის ქვაზე დასმით — პიქტებისა და სკოტების მეფე. ახლადწარმოშობილ სამეფოს გელურ ენაზე „ალბა“ („Alba“) ეწოდებოდა, ხოლო კენეთმა სათავე დაუდო მაკ ალპინების დინასტიას.
რესურსები ინტერნეტში
ულსტერის მატიანე, I ნაწილი, CELT (ინგლისურად)
ტიგერნახის მატიანე, CELT
ოთხი ბატონის მატიანე, I ნაწილი, CELT (ინგლისურად)
დუალ ალბანახი, CELT (ინგლისურად)
ალბას მეფეების ქრონოლოგია
შოტლანდიის მეფეები
გარდაცვლილი 13 თებერვალი
გარდაცვლილი 858
დამფუძნებელი მონარქები
ჟენევა

ჟენევა — შვეიცარიის სიდიდით მეორე და რომანდიის უდიდესი ქალაქი, ჟენევის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი, მდებარეობს ჟენევის ტბის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. მდინარე რონის ორივე ნაპირზე.
ისტორია
ჟენევას პირველად იულიუს კეისარი მოიხსენიებს ძვ. წ. I საუკუნეში. შუა საუკუნეებში თვითმმართველობასა და სხვა პრივილეგიებს მიაღწია. XIV-XV საუკუნეებში განთქმული იყო თავისი ბაზრობებით, მოგვიანებით საბანკო-საკრედიტო ოპერაციების ცენტრი გახდა. XVI საუკუნეში იყო შვეიცარიის კონფედერაციის „მოკავშირე მხარე“. 1536 წელს გატარდა ჯერ ცვინგლის, შემდეგ - კალვინისტური რეფორმაცია, რომლის დროს კალვინიზმის ევროპული ცენტრი გახდა. 1584 წელს დადო „საუკუნის კავშირი“ ბერნთან და ციურიხთან. 1798-1814 წწ. ეკუთვნოდა საფრანგეთს. 1815 წელს წარმოადგენდა შვეიცარიის 22-ე კანტონს.
ჟენევა საერთაშორისო კონფერენციების მოწვევის ტრადიციული ადგილი და საერთაშორისო ორგანიზაციების და დაწესებულებების ადგილსამყოფელია (გაერო, წითელი ჯვარი...). არის ტურიზმის მნიშვნელოვანი კერა.
ღირსშესანიშნაობები
სენ-პიერის ტაძარი (XII ს.)
სენტ-მარი-მადლენის ტაძარი (XIV-XV სს.)
სასახლე ენარი (1817-1821 წწ.)
შვეიცარიის ქალაქები
ვიგონოვსკოეს ტბა

ვიგონოვსკოეს ტბა, ვიგონოშჩანსკოე — ტბა ბელარუსში, ბრესტის ოლქის ივაცევიჩის რაიონში.
ტბის ფართობია 26 კმ², წყალშემკრები აუზისა — 87,1 კმ², სანაპირო ხაზის სიგრძე — 21 კმ, მაქსიმალური სიღრმე — 2,3 მ, საშუალო — 1,2 მ. წყლის მოცულობა — 32,1 მლნ მ³. მდებარეობს ზღვის დონიდან 151,6 მ სიმაღლეზე.
ფსკერი ბრტყელია, დაფარულია საპროპელით, სანაპირო ტორფიანია, ხეობა დაჭაობებული. ტბა მდიდარია თევზით, ყველაზე მეტად გავრცელებულია წერი, ქორჭილა, ნაფოტა, ჩიქვი, გვხვდება წერი, ლოქორია, ფარფლწითელა, ფიტოპლანქტონი წარმოდგენილია 106 სახეობით.
ტბა მდებარეობს ქალაქ ივაცევიჩიდან 37 კმ-ის, ხოლო საქალაქო დასახლება ტელეხანიდან 17 კმ-ის დაშორებით, მდენარეების — შჩარასა და იასელდის (ნემანისა და დნეპრის აუზი) წყალგამყოფზე. ტბის გავლით 1767–1783 წლებში აშენდა ოგონსკის არხი, ამჟამად გამოუყენებელი. 1968 წელს ტბა და წყალშემკრები აუზის ნაწილი გამოცხადდა ჰიდროლოგიურ აღკვეთილად „ვიგონოშანსკოე“ (ფართობი 43 ათ. ჰექტარი). 2003 წლიდან ამავე დასახელების რესპუბლიკური ლანდშაფტური აღკვეთილის შემადგენლობაში. ტბა აგრეთვე შედის სატყეო სამონადირეო მეურნეობის, „ვიგონოვსკოეს“ შემადგენლობაში, რომელიც ბელოვეჟის ტევრის ნაწილს წარმოადგენს.
სქოლიო
ბელარუსის ტბები
Kouilou Department

Kouilou Department
Kouilou is a department of the Republic of the Congo. Covering the country's coastline, it has an area of 13,650 square kilometres and at the start of 2007 it was home to about 91,955 people. The department borders Niari Department, the commune of Pointe-Noire, and internationally, Gabon and the Cabinda area of Angola.
Since 2011 the town of Loango has been the capital of the Kouilou department. Before, the capital was Hinda (see "Villages and towns" part).
Kouilou is also the name of a river, the Kouilou-Niari River.
Administrative divisions
Kouilou Department is divided into six districts:
Districts
Hinda District
Madingo-Kayes District
Mvouti District
Kakamoeka District
Nzambi District
Loango District
Villages and towns
Hinda (old capital of the department until 2011)
Madingo-Kayes
Mvouti.
References
Sources
External links
Departments of the Republic of the Congo
ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგური

ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგური — დიდ სიღრმეზე მდებარე მეტროსადგური, რომელიც შედგება ერთი ცენტრალური და ორი გვერდითი დარბაზისგან, რომელთა თაღებსაც წყვილ-წყვილად გააჩნია საერთო სტრუქტურული ელემენტი — კოლონების, ანუ სვეტების მწკრივი. თაღები ებჯინება ამ კოლონების მწკრივს და დატვირთვა მასზე გადააქვს.
კოლონური სადგურის მთავარი უპირატესობაა სვეტებს შორის გაზრდილი სივრცე და შესაბამისად, მგზავრების ბევრად უფრო მაღალი გამტარუნარიანობა პილონურ სადგურთან შედარებით.
თბილისის მეტროპოლიტენში ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგურებია: „ახმეტელის თეატრი“, „ისანი“, „თავისუფლების მოედანი“, „რუსთაველი“, „სარაჯიშვილი“ და „წერეთელი“.
რესურსები ინტერნეტში
კოლონური სადგურები
სქოლიო
მეტროპოლიტენის სადგურის სახეები
Andrew Porter (rugby union)

Andrew Porter (rugby union)
Andrew Gerald Porter (born 16 January 1996) is an Irish professional rugby union player who plays as a prop for United Rugby Championship club Leinster and the Ireland national team.
Early life
Porter was educated and played rugby at St. Andrew's College, Dublin from 2008–2014.
He then attended and played rugby for University College Dublin.
Porter was noted for his strength and power. He could squat 350 kg (772 lb), making him already one of the strongest rugby players in the world, when he was aged just 20 and in his first year under professional contract.
Club career
Porter entered the Leinster academy in Summer 2016 and made his senior first team debut off the bench against Benetton Treviso in the first game of the season on 2 September. He was noted for his surprising speed and mobility in the loose, as evidenced by him making a break and scoring a try from inside his own half in the 2015–16 season for UCD in the AIL League.
International career
At under-20 level, Porter starred for the Ireland U20 team for two seasons, including being involved in their best ever result in the Junior World Championship in 2016, when they finished runners-up. He made twelve appearances and scored two tries over the two seasons of his involvement with the squad.
Porter first represented Ireland at senior level in 2017.
On 6 May 2021, Porter was named in the squad for the 2021 British & Irish Lions tour to South Africa.
Career statistics
List of international tries
Honours
Ireland
2× Six Nations Championship: 2018, 2023
2× Grand Slam: 2018, 2023
3× Triple Crown: 2018, 2022, 2023
Leinster
1× European Rugby Champions Cup: 2018
4× Pro12: 2018, 2019, 2020, 2021
References
External links
Leinster Profile
Ireland Profile
Pro14 Profile
1996 births
Living people
Irish rugby union players
Rugby union players from Dublin (city)
Rugby union props
Leinster Rugby players
Ireland international rugby union players
People educated at St Andrew's College, Dublin
Alumni of University College Dublin
2019 Rugby World Cup players
2023 Rugby World Cup players
დარალი

დარალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
ადოლფო დიასი

ადოლფო დიასი (დ. 15 ივლისი, 1875, ალახუელა, კოსტა-რიკა — გ. 29 იანვარი, 1964, სან ხოსე, კოსტა-რიკა) — ნიკარაგუის 31-ე და 41-ე პრეზიდენტი. 1911 წლის 9 მაისიდან 1917 წლის 1 იანვრამდე. მეორე ვადით-1926 წლის 14 ნოემბრიდან 1928 წლის 1929 წლის 1 იანვრამდე. დაიბადა 1875 წელს კოსტა-რიკაში, ნიკარაგუელი მშობლების ოჯახში. იგი მუშაობდა ლა ლუს ი ლოს ანხელესის სამაღარო კომპანიაში. ეს იყო დელავერში დარეგისტრირებული კომპანია, რომელიც აღმოსავლეთ ნიკარაგუაში ფლობდა ოქროს საბადოებს. ამის შემდეგ იგი აჯანყდა ლიბერალი პრეზიდენტის ხოსე სანტოს სელაიას წინააღმდეგ, რომელიც მოლაპარაკებებს მართავდა იაპონიასა და გერმანიასთან ნიკარაგუის არხის გაყვანის თაობაზე. ამის გამო ამერიკა გადამტერებული იყო მის ადმინისტრაციაზე. 1911 წელს დიასი გახდა ნიკარაგუის პრეზიდენტი. დიასს ლიბერალების აჯანყების ჩახშობაში დაეხმარა ამერიკის სამხედროები, რომლებიც ქვეყანაში დარჩნენ მომდევნო ორი ათეული წლის განმავლობაში. 1914 წელს მან მოაწერა ხელი ბრაიან-ჩამოროს ხელშეკრულებას. რომლის ძალითაც ამერიკამ მიიღო უფლება აეშენებინა საკონტინენტთაშორისო არხი ნიკარაგუაში.
მას შემდეგ, რაც დიასმა პრეზიდენტობის ვადა დაასრულა იგი ამერიკაში ცხოვრობდა. 1926 წელს იგი ჩავიდა ნიკარაგუაში და გაპრეზიდენტდა ემილიანო ჩამოროს სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ (აშშ-ის სამხედროების გაწვევის შემდეგ). დიასის პრეზიდენტობის მეორე ვადაში ლიბერალებმა მოაწყვეს აჯანყება. ლიბერალების ჯარები სადაც იყო აიღებდნენ მანაგუას, რომ მათ ამერიკის ჩარევით ხელი მოაწერეს ესპინო ნეგროს შეთანხმებას. ლიბერალმა მეთაურმა აუგუსტო სანდინომ უარყო შეთანხმების პირობები და შეუტია ამერიკის სამხედროებს, რომლებიც რჩებოდნენ ნიკარაგუაში დიასის მთავრობის მხარდასაჭერად და შეთანხმების პირობების შესასრულებლად. 1928 წელს არჩევნების შემდეგ პრეზიდენტი გახდა ლიბერალი ხოსე მარია მონკადა. ამის შემდეგ დიასმა უფლება მოიპოვა ნიკარაგუის ოქროს რამდენიმე საბადოზე, რომლებიც დაინგრნენ სანდინოს ჯარების მიერ. იგი წარუმატებლად შეეცადა აღედგინა საბადოებზე მუშაობა ლა ლუსის კომპანიის სასარგებლოდ.
1936 წელს ხელისუფლება ხელში აიღო ანასტასიო სომოსა გარსიამ და დიასი საცხოვრებლად წავიდა ამერიკაში. იგი ათწელიწადზე მეტ ხანს ცხოვრობდა აშშ-ში, ამის შემდეგ ჩავიდა კოსტა-რიკაში 1964 წელს, სადაც გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
Adolfo Díaz papers, Tulane University/Latin American Library
დაბადებული 15 ივლისი
დაბადებული 1875
გარდაცვლილი 29 იანვარი
გარდაცვლილი 1964
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტები