PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კარიბის გაერთიანება

კარიბის გაერთიანება (CARICOM) — ორგანიზაცია, რომელშიც შედის კარიბის ზღვის აუზის 15 ქვეყანა და დამოკიდებული ტერიტორია. ორგანიზაციის მთავარი მიზანია წევრებს შორის ეკონომიკური ინტეგრაციისა და თანამშრომლობის გაზრდა, ამ ინტეგრაციის შედეგად მიღებული სარგებლის თანასწორად გადანაწილება და საგარეო პოლიტიკის კოორდინირება. ორგანიზაციის მთავარ საქმიანობებს შორისაა ეკონომიკური პოლიტიკის კოორდინირება და დაგეგმვის განვითარება; მის იურისდიქციაში მყოფი ნაკლებ განვითარებული ქვეყნებისთვის სპეციალური გეგმების შემუშავება და განხორციელება; მრავალი წევრისთვის ერთიან ბაზრად ოპერირება და რეგიონალური სავაჭრო დავების გადაწყვეტა. სამდივნო შტაბ-ბინა განთავსებულია გაიანის დედაქალაქ ჯორჯტაუნში.
მიუხედავად იმისა, რომ კარიბის გაერთიანება დააარსეს ძირითადად რეგიონის ინგლისურენოვანმა ქვეყნებმა, თანდათან ის მრავალენოვანი გახდა, როდესაც 1995 წლის 4 ივლისს თავის რიგებში მიიღო ნიდერლანდურენოვანი სურინამი და 2002 წლის 2 ივლისს ფრანგულენოვანი ჰაიტი. გარდა ამისა, გეგმაშია, რომ სამუშაო ენად გამოცხადდეს ესპანურიც. 2012 წლის ივლისში, ორგანიცაზიამ გაავრცელა განცხადება, რომ გეგმავენ ფრანგულისა და ნიდერლანდურის ოფიციალურ ენებად გამოცხადებას.
2001 წელს, წევრი სახელმწიფოების მეთაურებმა ხელი მოაწერეს ჩაგუარამასის ხელშეკრულების შესწორებულ ვარიანტს, რომელიც საერთო ბაზრის იდეის განხორციელების გზებს სახავდა. ხელშეკრულების შესწორებული ნაწილი მოიცავდა კარიბის სასამართლოს შექმნას. 2013 წლიდან, კარიბის გაერთიანების ბლოკი დომინიკელთა რესპუბლიკასთან, ეკონომიკური პარტნიორობის შეთანხმებით მიბმულია ევროკომისიასთან, რაც CARIFORUM-ის სახელითაა ცნობილი. ხელშეკრულება ევროკავშირის ყველა ქვეყანასა და CARIFORUM-ს ვაჭრობისა და ინვესტირების თვალსაზრისით თანაბარ უფლებებს აძლევს. შეთანხმების 234 თავის თანახმად, CARIFORUM-ისა და ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებს შორის წარმოშობილი დავების გადაწყვეტაზე ზრუნავს ევროსასამართლო.
წევრები
ორგანიზაციას ჰყავს 15 სრული წევრი, 5 ასოცირებული წევრი და 8 დამკვირვებელი. ასოცირებულ წევრთაგან ყველა ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიაა.
რესურსები ინტერნეტში
CARICOM Representation Office in Haiti (CROH)
CARICOM Statistics: Statistical information compiled through the CARICOM Secretariat
Radio CARICOM : the voice of the Caribbean Community (Press Release )
Caricom Law : Website and online database of the CARICOM Legislative Drafting Facility (CLDF)
Caricom Trade Support Programme : Government of Trinidad and Tobago
PANCAP: Pan Caribbean Partnership Against HIV/AIDS
CARICOM Regional Organisation for Standards and Quality (CROSQ)
EU Style Structure Evident in CARICOM
CARICOM Blog
Haiti suspends ties with CARICOM
Jamaica Gleaner News - Haiti could return to CARICOM
Haiti re-admitted?
Caricom and Haiti: The raising of the Caribbean's 'Iron Curtain'
სქოლიო
კარიბის ზღვის აუზი
საერთაშორისო ორგანიზაციები
ევლე

ევლე— ქალაქი ცენტრალურ-აღმოსავლეთ შვედეთში, ბალტიის ზღვის ბოტნიის ყურის სანაპიროზე. ევლეს მუნიციპალიტეტისა და ევლებორგის ლენის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 93 509 კაცი (2009).
რესურსები ინტერნეტში
ევლეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
ევლეს რკინიგზის მუზეუმი
შვედეთის ქალაქები
სონგოლოლო

სონგოლოლო — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ცენტრალური კონგოს პროვინციაში. მდებარეობს ანგოლის საზღვართან ახლოს, ზღვის დონიდან 301 მეტრზე.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 12 382 კაცი.
ქალაქი არის რკინიგზის სადგური მატადი-კინშასის სარკინიგზო ხაზზე.
სქოლიო
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
არსენა (ფილმი)

არსენა (ფილმი)
არსენა — მიხეილ ჭიაურელის ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმი XIX ს-ის გლეხთა აჯანყებასა და მის სულისჩამდგმელ ყაჩაღ არსენა ოძელაშვილის ცხოვრებაზე მოგვითხრობს. ჩაგრული გლეხობის დამცველი არსენა სათავეში უდგება აჯანყებას, რომელსაც სასტიკად უსწორდებიან რუსის ჯარის ნაწილები. ამ ფონზე იშლება არსენასა და მისი სატრფოს სიყვარულის თემა. უთანასწორო ბრძოლაში აჯანყება მარცხდება, არსენა კი მოღალატის ტყვიით განგმირული იღუპება.
როლებში
სპარტაკ ბაღაშვილი (არსენა)
ნატო ვაჩნაძე (ნენო)
ალექსანდრე იმედაშვილი (ფარსადანი)
ნუცა ჩხეიძე (დარეჯანი)
ვერიკო ანჯაფარიძე (მანანა)
ვიქტორ გამყრელიძე (გივი)
ივანე პერესტიანი (ბარონი გრიგოლ როზენი)
პეტრე მორსკოი (მიტროხინი)
ვ. მატოვი (ოსტუჯევი)
სეფე ლორთქიფანიძე (ციციშვილი)
ცაცა (ეკატერინე) ამირეჯიბი (მარიკა - ზურიკოს დედა)
ზურაბ ლეჟავა (ზურიკო)
ალექსანდრე კვალიაშვილი (კინტო)
ემანუელ აფხაიძე (მესტვირე)
გიორგი გაბელაშვილი (ვაჭარი)
შალვა გედევანიშვილი (კორნეტი ამილახვარი)
ალექსანდრე (სანდრო) ჟორჟოლიანი (მღვდელი)
ჯილდოები
სახელმწიფო პრემია (1941)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1937 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ფილმები არსენა ოძელაშვილის შესახებ
მიხეილ ჭიაურელის ფილმები
ქართული შავ-თეთრი ფილმები
ინდოეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდოეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთექვსმეტედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მალაბარის ნაპირი

მალაბარის ნაპირი — ინდოსტანის ნახევარკუნძულის დასავლეთი სანაპირო ზოლი ინდოეთში, გოას სამხრეთით. წარმოადგენს ალუვიურ დაბლობს, რომლის ზედაპირზე ბაზალტის, გრანიტისა და გნაისის გუმბათოვანი შთენილებია. სიგანე 80 კილომეტრამდე. აღმოსავლეთით შემოსაზღვრულია დასავლეთ გატების კალთებით. ჰავა სუბეკვატორული მუსონურია. ჰაერის ტემპერატურა მთელი წლის მანძილზე ცვალებადობს 25-დან 28C-მდე. ნალექები 2000-3000 მმ წელიწადში. სამხრეთში მშრალი სეზონი იანვარ-თებერვალშია, ჩრდილოეთით დეკემბრიდან-აპრილამდე. ადგილ-ადგილ წითელმიწა ნიადაგზე შემორჩენილია მარადმწვანე და ფოთოლმცვივანი ტროპიკული ტყეები, მდინარეთა შესართავებთან — მანგროვიანი. მალაბარის ნაპირი ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რაიონია. მისდევენ მიწათმოქმედებას; დიდი მნიშვნელობა აქვს ზღვიურ ქვიშრობში მინერალ მონაციტის მოპოვებას. მთავარი ნავსადგურია კოჩინი.
ლიტერატურა
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, გვ. 377, თბ., 1983 წელი.
პლაჟები
ინდოეთის გეოგრაფია
ნავატეხარესი

ნავატეხარესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11 კმ². მოსახლეობა — 58 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნავატეხარესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
Neivamyrmex radoszkowskii

Neivamyrmex radoszkowskii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნიკოლოზ ქარსანოვი

ნიკოლოზ ქარსანოვი (დ. 3 ოქტომბერი, 1923, ცხინვალი — გ. 2001) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1946-1949 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის ორდინატორი. 1949-1954 წლებში კარდიოლოგიის უნივერსიტეტის კლინიკური განყოფილების კლინიკური ორდინატორი. 1954-1956 წლებში უმცროსი, 1956-1965 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1965-1967 წლებში კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის უნივერსიტეტის ლაბორატორიის გამგის მოვალეობის შემსრულებელი; 1967-1972 წლებში ლაბორატორიის გამგე. 1972 წლიდან სამედიცინო ბიოფიზიკის სამეცნიერო კვლევითი რესპუბლიკური ცენტრის ხელმძღვანელი. არის 250-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, სამედიცინო ბიოფიზიკის სამეცნიერო კვლევითი რესპუბლიკური ცენტრის დამაარსებელი, სამედიცინო ბიოფიზიკოსთა სკოლის შემქმნელი.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1964 წელს "მიოკარდიუმის შეკუმშვადი და სარკორლაზმური ცილები გულის ნაკლოვანების დროს და პრაქტიკულად ჯანმრთელ ადამიანებში".
ორგანიზაციის წევრი
რუსეთის ფედერაციის სამედიცინო აკადემია, აკადემიკოსი
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი (1996-)
საქართველოს სამედიცინო აკადემია, აკადემიკოსი
საქართველოს სამედიცინო ბიოფიზიკოსთა სამეცნიერო საზოგადოება, თავმჯდომარე (1972-)
ჯილდოები
1984 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
1981 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 1998-1999, გვ. 322
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 3 ოქტომბერი
დაბადებული 1923
გარდაცვლილი 2001
ქართველი ექიმები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სკორიატენსკოე

სკორიატენსკოე — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Stay (Faraway, So Close!)

Stay (Faraway, So Close!)
„Stay (Faraway, So Close!)“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და სინგლი ალბომიდან Zooropa, რომელიც გამოვიდა 1993 წელს. სიმღერა ირლანდიაში, ავსტრალიაში, გაერთიანებულ სამეფოში და რამდენიმე სხვა ქვეყანაში საუკეთესო 10-ეულში მოხვდა. მისი მუსიკალური ვიდეო გადაღებული იქნა ბერლინში (გერმანია). სიმღერის თავდაპირველი ვერსია იწერებოდა ალბომისთვის Achtung Baby. იგი ფრენკ სინატრასთვის დაიწერა და სამუშაო ვერსიის სათაური მის გვარს შეიცავდა. ალტერნატიული ვერსია მოხვდა ვიმ ვენდერსის ფილმში „შორს, ასე ახლოს!“.
„Stay (Faraway, So Close!)“ კრიტიკოსების მიერ დადებითად იქნა შეფასებული და ნომინირებული იქნა ოქროს გლობუსის ჯილდოზე საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის კატეგორიაში. იგი პირველად იქნა შესრულებული Zoo TV Tour-ის პერიოდში, მაგრამ სხვა ტურნეებზე აკუსტიკურად სრულდებოდა. ჯგუფის წევრები მას U2-ს ერთ-ერთ საყვარელ სიმღერად თვლიან. გიტარისტმა The Edge-მა იგი დაასახელა ალბომის საუკეთესო სიმღერად, ხოლო ბონომ - U2-ს ერთ-ერთ საუკეთესო ნაშრომად.
სიმღერის 7"-იან სინგლზე შეტანილია „I've Got You Under My Skin“, შესრულებული დუეტში ფრენკ სინატრასთან.
სიმღერები
რესურსები ინტერნეტში
ტექსტი საიტზე U2.com
სქოლიო
1993 წლის სინგლები
1993 წლის სიმღერები
U2-ს სიმღერები
სუს-მასის ეროვნული პარკი

სუს-მასის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი მაროკოში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. შეიქმნა 1991 წელს, ფართობი 33 800 ჰექტარია. მდებარეობს ქალაქ აგადირსა და სიდი-იფნის შორის. ჩრდილოეთით უკიდურესი წერტილია უედ-სუსის ესტუარი. პარკს ასევე მიაკუთვნებენ სამხრეთით არსებულ 30 000 ჰა ტერიტორიას, რადგან მას ხშირად გამოსაკვებად იყენებს ტყის იბისი. სიცოცხლე წარმოდგენილია დიუნებიან სტეპებში, პლაჟებსა და ჭარბტენიან ადგილებში. ნიადაგი ძირითადად ქვიშიანია, ზოგიერთ ადგილას კი კლდოვანი არეალებიცაა წარმოდგენილი.
ფაუნა
პარკის მთავარი საკონსერვაციო ღირებულება მდგომარეობს ტყის იბისის (Geronticus eremita) სამ კოლონიაში, რაც მაროკოში სულ ოთხია. სიახლოვეს არსებულ აღნიშნულ მეოთხე კოლონიასთან ერთად, აქ წარმოდგენილია ნამდვილად ველურ პირობებში მაცხოვრებელი ამ უიშვიათესი, საფრთხის ქვეშ მყოფი ფრინველის მსოფლიო რაოდენობის 95%. იბისები ძირითადად ბინადრობენ სანაპირო კლიფებსა და სტეპებში.
პარკში ასევე სახლობს საფრთხის ქვეშ მყოფი მარმარილოს იხვი, ასევე კრიალა იბისი. ორი ესტუარი საკმაოდ იზიდავს გადამფრენებს, განსაკუთრებით ჭაობის ფრინველებსა და თოლიებს. პარკში იზამთრებს ჟერო და თოლია ოდუენა.
იხილეთ აგრეთვე
მაროკოს ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Centre d'Echange d'Information sur la Biodiversité du MAROC Convention sur la Diversité Biologique - Parc National du Souss-Massa
WWF - World Wildlife Fundation
სქოლიო
მაროკოს ეროვნული პარკები
ანტიპივკა

ანტიპივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის ზოლოტონოშის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 865 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ზოლოტონოშის რაიონის სოფლები
რედენი-ვეკი

რედენი-ვეკი — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 309 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 039 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
უნგენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
უნგენის რაიონის სოფლები
არეჩავალეტა

არეჩავალეტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ალტო-დევის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28,97 კმ². მოსახლეობა — 7103 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
არეჩავალეტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
ბელჩერი

ბელჩერის კუნძულები – არქიპელაგი კანადაში, ქიკიქტაალუკის რეგიონში. კუნძულები მდებარეობს ჰუდსონის ყურეში და მოიცავს 3,000 კვადრატულ კილომეტერს. მნიშვნელოვანი კუნძულებია: ფლაფერტი, კუგონგი, ტუკარაკი. კუნძულები საკმაოდ მწირია ფლორითა და ფაუნით, თითქმის არცერთ კუნძულზე არ იზრდება ხეები.
რესურსები ინტერნეტში
ბელჩერის კუნძულები
ბელჩერის კუნძულები
კანადის კუნძულები
ვალდალიგა

ვალდალიგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კოსტა-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 97,8 კმ². მოსახლეობა — 2150 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალდალიგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
კანტაბრიის ქალაქები
ევპატორის უბე

ევპატორის უბე — კალამიტის ყურის (შავი ზღვა) შიგა უბე ყირიმის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირთან. ხმელეთში შეჭრილია 1,3 კმ-ზე. სიგანე შესასვლელთან დაახლოებით 2 კილომეტრი. სიღრმე 10 მ-მდე. ნაპირზე ქვიშიანი და ნიჟარებიანი პლაჟებია. გაშენებულია კურორტი და ნავსადგური ევპატორია.
ლიტერატურა
შავი ზღვის ყურეები
Cephalotes cordiventris

Cephalotes cordiventris is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
cordiventris
თბილისის მაცხოვრის სამლოცველო

თბილისის მაცხოვრის სამლოცველო — საქართველოს მართლამდიდებელი ეკლესიის სამლოცველო, მდგარი თბილისში ალ. დიუმას ქუჩაზე.
პლატონ იოსელიანი თბილისის სიძველეთა ჩამონათვალში ლაპარაკობს მაცხოვრის სამლოცველოზე:
თენგიზ კვირკველია მაცხოვრის ეკლესიაზე წერს:
თბილისის მაცხოვრის სამლოცველოს აშენების თარიღი უცნობია. მაგრამ შესაძლებელია ვივარაუდოთ, რომ იგი ქალაქის ერთ-ერთი ძველი ეკლესიაა.
ლიტერატურა
მ. ქუთათელაძე, „თბილისის ტაძრები“, ტ. I, თბ., 2010 გვ. 107
თბილისის ეკლესიები
არაბშაჰვერდი (გოქჩაი)

არაბშაჰვერდი (გოქჩაი)
არაბშაჰვერდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გოქჩაის რაიონის სოფლები
იოკასტე

იოკასტე ან ეპიკასტე — მენეკევსის ასული, თებეს მეფის ლაიოსის მეუღლე, ოიდიპოსის დედა (შემდგომ უკვე ცოლი). იმის შიშით, რომ შვილი მოკლავდა და ტახტს წაართმევდა, ლაიოსმა ბრძანა ყრმისათვის ფეხები გაეხვრიტათ და კითერონის მთებში გადაეგდოთ. ოიდიპოსი მწყემსებმა იპოვეს და კორინთოს მეფეს პოლიბოსს მიჰგვარეს. უშვილო პოლიბოსმა ოიდიპოსი იშვილა და გაზარდა. როცა ოიდიპოსმა წინასწარმეტყველებისგან გაიგო, რომ მამას მოკლავდა და დედას ცოლად შეირთავდა, სახლიდან გაიქცა. გზად მას ერთი დიდებული შემოხვდა, რომელთანაც შეკამათება მოუვიდა და შემოაკვდა. ამის შემდეგ, ოიდიპოსი თებეში ჩავიდა და სფინქსი დაამარცხა, რის გამოც იგი თებეში გაამეფეს და ცოლად შერთეს იოკასტე — საკუთარი დედა. იოკასტეს და ოიდიპოსს ოთხი შვილი, ორი ვაჟი (ეტეოკლე და პოლინიკე) და ორი ქალიშვილი (ანტიგონე და ისმენე) შეეძინათ. როცა იოკასტემ გაიგო რომ წინასწარმეტყველება ახდა, მან თავი ჩამოიხრჩო.
ლიტერატურა
Seneca, Oedipus 1024–41.
Statius, Thebais XI.634–644.
ბერძნული მითოლოგია
ჯილდო (ფილმი)

ჯილდო (ფილმი)
ჯილდო — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1965 წელს გადაღებული ქართული ფილმი.
სიუჟეტი
გიორგი ჯარში მსახურობს და რკინიგზის დეპოს გაფიცულ მუშათა დარბევისას შემთხვევით ერთი მათგანი შემოაკვდება. კარგი სამსახურისთვის მას ოქროს თუმნიანით დააჯილდოებენ. ამის შემდეგ გიორგი მოსვენებას დაკარგავს და პატიების სათხოვნელად მოკლულის დედასთან მიდის.
როლებში
ბონდო გოგინავა — გიორგი
სესილია თაყაიშვილი — დედა
კოტე თოლორაია — უნტერ–ოფიცერი
გივი ბერიკაშვილი — პეტო
კახი კავსაძე — მუშა
კოტე დაუშვილი — ოფიცერი
ალექსანდრე ლორთქიფანიძე — ოფიცერი
ლეო ფილფანი — მუშა
რესურსები ინტერნეტში
ჯილდო — ეროვნული ფილმოგრაფია
ფილმები ანბანის მიხედვით
გიორგი შენგელაიას ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
1965 წლის ქართული ფილმები
კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
451º ფარენჰაიტით

451º ფარენჰაიტით
„451º ფარენჰაიტით“ — ამერიკელი მწერლის, რეი ბრედბერის დისტოპიური რომანი. მასში აღწერილია მომავლის საზოგადოება, რომელშიც აკრძალულია წიგნები, საზოგადოებრივ წესრიგს კი მეხანძრეები ამყარებენ. 451 გრადუსი ფარენჰაიტით არის ტემპერატურა, რომელზეც ქაღალდი იწვის. 1966 წელს გამოვიდა წიგნის ეკრანიზაცია, რომლის რეჟისორია ფრანსუა ტრიუფო.
ლიტერატურა
1953 წლის რომანები
ამერიკული რომანები
ფილმებად ადაპტირებული რომანები
დისტოპიური რომანები
სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები
სოციალური სამეცნიერო ფანტასტიკა
რეი ბრედბერის ნაწარმოებები
1950-იანი წლების რომანები
Hamarkənd

Hamarkənd (also, Amarkend) is a village and municipality in the Yardymli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 722. The municipality consists of the villages of Hamarkənd and Zəngəran.
References
Populated places in Yardimli District
გიორგი მურვანიძე

გიორგი მურვანიძე (დ. 1883, ჩოჩხათი — გ. ?) — ქართველი პოლიტიკოსი, პედაგოგი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, ოზურგეთის ქალაქის თავი.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, დაამთავრა ფოთის სამოქალაქო სასწავლებლის ექვსი კლასი. 1902 წლიდან იყო რსდმპ წევრი, მუშაობდა მენშევიკების ფრაქციაში. 1905 წლისთვის იყო რსდმპ გურიის კომიტეტის სუფსის რაიონული ხელმძღვანელი. 1906 წლიდან მუშაობდა რსდმპ ბაქოს ორგანიზაციებში. 1907 წელს დააპატიმრა ჟანდარმერიამ ბაქოში. 1909 წელს მიუსაჯეს სამუდამო გადასახლება ციმბირში. გადასახლებაში აგრძელებდა პარტიულ საქმიანობას, ხოლო 1914 წლიდან პარალელურად მუშაობდა კოოპერატორად.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს ბაიკალისპირა რკინიგზის კომისრად. 1918 წელს დაბრუნდა საქართველოში. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის ზაფხულში აირჩიეს ოზურგეთის ქალაქის თავად.
1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად.
1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1921 წლის 5 ივნისს დააპატიმრა ჩეკას ოზურგეთის ბიურომ 26 მაისს გამართული დემონსტრაციის ხელმძღვანელობის გამო. 23 ივნისს დაპატიმრებულთა ჯგუფთან ერთად გაგზავნეს ქუთაისში, სადაც მიესაჯა სამი თვით პატიმრობა და გაათავისუფლეს 17 ნოემბერს. მისი შემდგომი ბედი უცნობია.
ლიტერატურა
ხვადაგიანი ი. „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“ გვ. 306— საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016 ISBN 978-9941-0-9318-0
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დაბადებული 1883
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ფრანსისკო რობლესი

ფრანსისკო რობლესი
ფრანსისკო რობლეს გარსია (დ. 5 მაისი, 1811, გუაიაკილი — გ. 7 მარტი, 1893) — ეკვადორის პრეზიდენტი 1856 წლის 16 ოქტომბრიდან 1859 წლის 31 ოქტომბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
FRANCISCO ROBLES GARCIA
Official Website of the Ecuadorian Government about the country President's History
ეკვადორის პრეზიდენტები
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1811
გარდაცვლილი 7 მარტი
გარდაცვლილი 1893
გოგარენე

გოგარენე სომხურად გუგარქი — ისტორიული ქვემო ქართლის ბერძნული სახელწოდება. პირველად მოხსენიებული აქვს სტრაბონს როგორც იბერიის პროვინცია, რომელიც ძვ. წ. II საუკუნეში დიდი სომხეთის სამეფომ შეიერთა. სახელწოდება უნდა მოდიოდეს ქართველური ტომის — გუგარებისაგან. გოგარენეს, როგორც ადგილს კოლხებისა და აღმოსავლეთის იბერების შუაში, იხსენიებს სტეფანე ბიზანტიელი. ძვ. წ. I საუკუნეში აქ შეიქმნა ქართლის საპიტიახშო. I–II საუკუნეებში გოგარენე იბერიის შემადგენლობაში იყო, მოგვიანებით ისევ სომხეთმა შეიერთა. საბოლოოდ კი IV საუკუნის II ნახევარში იბერიამ დაიბრუნა.
ტერიტორიულად გოგარენეს მოიცავდა მდინარეების ალგეთის, ხრამისა და დებედის აუზებს. თუმცა ქართლის საპიტიახშოს ტერიტორია სხვადასხვა დროს სხვადასხვა მოცულობისა იყო. სომხური გეოგრაფიული თხზულების „აშხარჰაცუიცის“ (VII ს.) ცნობების მიხედვით, რომლებიც გაცილებით უფრო ძველ ვითარებას ასახავენ, გუგარქის საპიტიახშო მთლიანად მოიცავდა იბერიის სამეფოს სამხრეთ პროვინციებს კლარჯეთიდან ხუნანამდე. გოგარენე-გუგარქის ტერიტორია გაფართოების ამსახველ ფაქტად მიაჩნიათ ქართული ტოპონიმი გუჯარეთი. ძველი ქართული ადმინისტრაციული დანაწილებით საკუთრივ გოგარენე-გუგარქის გეოგრაფიული რეგიონი ემთხვეოდა სამშვილდის საერისთავოს ტერიტორიას.
გოგარენე სომხეთის და იბერიის მოსაზღვრე რეგიონი იყო და იქ კომპაქტურად დასახლებული სომხური თემი არსებობდა. გოგარენეს სომხური თემი შედიოდა ცურტავის საეპისკოპოსოში. მას სათავეში ედგა ეთნიკურად ქართველი ან სომეხი ეპისკოპოსი, რომელსაც ღვთისმსახურების აღსრულება შეეძლო ქართულ და სომხურ ენებზე. გოგარენეს სომხური თემი გაძლიერდა მას შემდეგ, რაც 451 წელს ირანის წინააღმდეგ აჯანყების დამარცხების შემდეგ მამიკონიანების საგვარეულოს წარმომადგენლები შეიფარა ქართლის პიტიახშმა არშუშამ. მამიკონიანთა და მათი ამალის აქ დასახლების შემდეგ წმინდა შუშანიკის საფლავზე აგებული სამარტვილე იქცა მრევლის გამაერთიანებელ ცენტრად. VII საუკუნეში კირონ I-მა ცურტავის საეპისკოპოსოში ღვთისმსახურების ერთადერთ ენად ქართული გამოაცხადა.
იხილეთ აგრეთვე
ქართლის საპიტიახშო
ქვემო ქართლი
ლიტერატურა
ყაუხჩიშვილი თ., სტრაბონის გეოგრაფია. ცნობები საქართველოს შესახებ, თბ., 1957.
ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორიის შესავალი, წგნ. 1 — საქართველოს, კავკასიისა და მახლობელი აღმოსავლეთის ისტორიულ-ეთნოლოგიური პრობლემები, თბ., 1950;
სქოლიო
საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ვალერიან კედია

ვალერიან კედია
ვალერიან ალექსანდრეს ძე კედია (დ. 1 აგვისტო [ძვ. წ. 14 აგვისტო], 1911, ზუგდიდი, — გ. 5 მაისი, 1968, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებელი ინჟინერი (1961).
დაამთავრა სა­ქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტი (ახლანდ. სტუ; 1932). შემდეგ მუ­შა­ობ­და არქიტექტორად ტრესტ „საქკომუნპროექტში“. მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში (1939–1945). დემობილიზაციის შემდეგ მუ­შა­ობ­და „საქსახპროექტში“ უფროს არქიტექტორად, ხოლო 1948–1968 წლებში ­— „საქქალაქმშენსახპროექტის“ არქიტექტურული სახელოს­ნოს ხელმძღვანელად. ძირითადი ნამუშევრებია: ქალაქ ფოთის გენერალური გეგმა (1934–1935, ა. ნიკოლაიშვილთან ერთად; ამავე ავტორების მიერ გადამუშავებულია 1938); სოფსაბჭოს ტიპური შენობა ხევსურეთისათვის (1938, სოფ. ბარისახო); ქალაქ წყალტუბოს განვითარების და განაშენიანების გენერალური გეგმა (1951, არქიტ. ი. ზაალიშვილთან ერთად); ფოთის დაგეგმარების ახალი პროექტი (1956, არქიტ. ა. ნიკოლაიშვილთან და გ. თოთიბაძესთან ერთად); დაბა ბაკურიანის დაგეგმარება (1960, არქიტ. გ. ბაქრაძესთან, რ. ხატიაშვილთან, ფ. ყუფარა­შვილთან, გ. ჯაფარიძესთან ერთად); სანატორიუმი „მეტალურგი“ (1957, თანაავტ. არქიტ. ნ. სოლოვიოვა); გაერთიანე­ბული სააბაზანო შენობის კომპლექსი 200 ნომერზე (1963, არქიტ. ი. ზაალიშვილთან ერთად); სანატორიუმი „გეოლოგი“ (არ­ქიტ. გ. ავსაჯანიშვილთან ერთად); პანსიონატი უსინათლოთათვის (1968) — ყველა ქ. წყალტუბოში. ამავდროულად კედია პედაგოგიურ ­საქმიანობას ეწეოდა სა­ქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტსა (1932–1940) და თბილისის სა­ხელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში (1947–1968). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 აგვისტო
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 5 მაისი
გარდაცვლილი 1968
ზუგდიდში დაბადებულები
ქართველი არქიტექტორები
კოდისწყარო (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

კოდისწყარო (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
კოდისწყარო — დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების, ზემო კოდისწყაროსა და ქვემო კოდისწყაროს, ძველი სახელწოდება.
ისტორია
კოდისწყარო მოხსენიებულია 1433 წლის შიომღვიმის მონასტრისადმი თავად ზედგენიძის შეწირულობის სიგელში. ამ საბუთის თანახმად, კოდისწყაროს საკმაოდ განვითარებული მეურნეობა ჰქონია. მონღოლთა შემოსევების დროს სოფელი გაპარტახებულა, ხოლო XVI საუკუნეში ზედგენიძეთა მეცადინეობით განახლებულა და აღორძინებულა. სოფელი ქსნისა და არაგვის საერისთავოთა საზღვარზე მდებარეობდა, რის გამოც XVI საუკუნეში მასზე პრეტენზიას ორივე საერისთავოს ერისთავები აცხადებდნენ, ხოლო XVII საუკუნეში სოფელი თავად ამილახვართა გავლენის სფეროში მოქცეულა. XVIII საუკუნეში, ვახუშტი ბაგრატიონის ცნობით, კოდისწყარო სამუხრანბატონო სოფელია და წილკნის საეპისკოპოში შედის. XIX საუკუნის I ნახევარში სოფელი გაიყო ქვემო და ზემო კოდისწყაროდ.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
აბანოს ნამოსახლარი

აბანოს ნამოსახლარი — არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოს ჩრდილო-დასავლეთით, მდინარე ფრონეს მარცხენა ნაპირზე, ციხიანას განმხოლოებულ ბორცვზე. თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს, გვიანდელი ბრინჯაოს და განვითარებადი რკინის ხანით.
ციხიანას ბორცვი დოლომიტის ქანის შემცველ კლდის ქიმს წარმოადგენს. აქ რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის კარიერი იყო. ბორცვის ზედაპირი მთლიანად დარღვეულია.
ნამოსახლარზე გათხრების დროს აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები.
ნამოსახლარის აღმოსავლეთით, ასიოდე მეტრზე, გაითხარა სამაროვანი – ექვსი ორმოსამარხი, რომლებიც თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის შუა ხანით. მიცვალებულები დაკრძალულია ხელფეხმოკეცილი, მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე. თავით აღმოსავლეთისკენ. ერთ-ერთ სამარხში აღმოჩნდა ცხენის მთლიანი ჩონჩხი, რომლის უკანა კიდურებზე ზურგით მიყრდნობილი იყო დამჯდარი მიცვალებული. სამარხებში აღმოჩნდა რკინის ცული, თოხი, ლაგამი, ბრინჯაოს ზარი, სკვითური ტიპის ისრის პირი, სამკაულები და სხვა. ჭურჭლის ნაწილი დამზადებულია ხელით, ნაწილი კი სამეთუნეო მორგვზე. არქეოლოგიური მასალა დაცულია ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. სამაროვანი დაცულია მიწის ჰუმუსოვანი ფენის ქვეშ.
ბორცვის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფერდობებზე შემორჩენილია რიყისა და ნატეხი ქვით ნაგები გვიანდელი ფეოდალური ხანის ციხე-კოშკის ნანგრევები.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები