PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პელაგია ტარსელი

პელაგია ტარსელი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 7 ოქტომბერი, ახალი სტილით - 20 ოქტომბერი. წმინდა მოწამე პელაგია ტარსელი იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) დროს ეწამა ქრისტესთვის.
ბიოგრაფია
იგი წარმართი დიდებულების შვილი იყო. როცა მოისმინა ქადაგება იესო ქრისტეზე, მან ირწმუნა ჭეშმარიტი ღმერთი და ქალწულების აღთქმა დადო. იმპერატორ დიოკლეტიანეს მემკვიდრემ - შვილობილმა ნახა ქალწული, მოიხიბლა მისი სილამაზით და გადაწყვიტა, შეერთო იგი. წმინდა ქალწულმა ჭაბუკს უთხრა, რომ ის დაწინდულია უკვდავ სასიძოზე - ძე ღვთისაზე და უარს ამბობს მიწიერ ქორწინებაზე. პელაგიას ასეთმა პასუხმა განარისხა იმპერატორის მემკვიდრე, მაგრამ გადაწყვიტა, არაფერი ევნო ქალწულისთვის. წმინდა პელაგიამ დედას სთხოვა, გაეშვა თავის გამზრდელთან, გულში კი ფიქრობდა, მოეძებნა ქრისტიანთა დევნის გამო მთებს შეხიზნული ტარსის ეპისკოპოსი კლინონი და ნათელ-ეღო. წმიდა პელაგიას ძილში გამოეცხადა ეპისკოპოსი და ქალწულმა ზედმიწევნით დაიმახსოვრა მისი სახე. ერთხელ წმინდა ქალწული დედის ბრძანებით ძიძასთან წავიდა მდიდრული ეტლით და მრავალრიცხოვანი ამალით. ღვთის ნებით მის შესახვედრად გამოვიდა ეპისკოპოსი კლინონი. პელაგიამ უმალ იცნო იგი, ფეხებში ჩაუვარდა და მონათვლა სთხოვა. ეპისკოპოსის ლოცვით მიწიდან წყარომ ამოხეთქა. კლინონმა მონათლა წმინდა პელაგია. საიდუმლოს აღსრულებისას ანგელოზებმა ნათელი შესამოსელით დაფარეს ღვთის რჩეული. წმიდა ზიარების მიღების შემდეგ ეპისკოპოსმა წმიდა პელაგიასთან ერთად ილოცა და განუტევა იგი. გზად მომლოდინე მსახურებთან დაბრუნებულმა პელაგიამ მაცხოვარზე იქადაგა და ბევრი მათგანი მოაქცია ქრისტეს სჯულზე. წმინდა ქალწულს სურდა, სახარების მადლით გაეთბო თავისი დედაც, მაგრამ განრისხებულმა ქალმა იმპერატორის შვილობილს აუწყა, რომ პელაგია ქრისტიანია და არ სურს მასზე დაქორწინდეს. ჭაბუკი მიხვდა, რომ პელაგია მისთვის დაკარგული იყო, არ ისურვა მისი მომავალი წამება ეხილა და მახვილით განიგმირა თავი. პელაგიას დედას შეეშინდა იმპერატორის რისხვისა, თავისი ქალიშვილი შეკრა და დიოკლეტიანეს მიჰგვარა, როგორც ქრისტიანი და დამნაშავე მისი შვილის სიკვდილში. იმპერატორი მოიხიბლა ქალიშვილის სილამაზით და ათასგვარი დაპირებით ეცადა წარმართობისაკენ მის მოქცევას. წმინდა ქალწულმა უარყო იმპერატორის წინადადება და უპასუხა: მე არ შევასრულებ შენს ბრძანებას, რამეთუ მყავს ზეციური სასიძო - ქრისტე, არ მსურს ამაო გვირგვინოსნობა, რადგან უფალმა სასუფეველში სამი გვირგვინი მომიმზადა: რწმენისათვის, ქალწულობისათვის და მოწამეობისათვის. დიოკლეტიანემ ბრძანა, პელაგია გახურებულ სპილენძის ხარში შეეგდოთ. წმინდა ქალწულმა ჯალათებს უფლება არ მისცა, შეხებოდნენ, პირჯვარი გადაისახა და თვითონ შევიდა გავარვარებულ ღუმელში. ცეცხლში მისი სხეული ცვილივით გალღვა და კეთილსურნელებით აავსო მთელი ქალაქი, ძვლები კი უვნებლად იქნა დაცული. წარმართებმა წმინდა ნაწილები ქალაქგარეთ გადაყარეს. მას უდაბნოდან გამოსული ლომები იცავდნენ ეპისკოპოს კლინონის მოსვლამდე. მღვდელმთავარმა შეაგროვა ძვლები და პატივით დამარხა. იმპერატორ კონსტანტინეს დროს (306-337), როცა ქრისტიანთა დევნა შეწყდა, წმინდა პელაგიას საფლავზე ეკლესია ააშენეს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წელი.
III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
სასარი

სასარი (სარდ. Tàtari) — ქალაქი იტალიაში. მისი მოსახლეობა 130 000 ადამიანია (მეტროპოლიის 300 000) და წარმოადგენს კუნძულ სარდინიის მეორე უმსხვილეს ქალაქს მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. მიეკუთვნება კუნძულის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქს და ფლობს ხელოვნების მნიშვნელოვან კოლექციას.
ისტორიის განმავლობაში სასარის მართავდნენ თავად სარდინიელები, გენუელები, პიზელები, არაგონელები, ესპანელები და ავსტრიელები, რომელთაგან ყველამ საკუთარი წვლილი შეიტანა ქალაქის ისტორიულ და ხელოვნების მემკვიდრეობაში. საასარი მდიდარია ხელოვნებით, კულტურითა და ისტორიით, ცნობილია თავის ულამაზესი პალაცოთი და ელეგანტური, ნეო-კლასიკური პიაცებით.
როგორც სარდინიის მეორე უმსხვილესი და იტალიის მეხუთე უდიდესი მუნიციპალიტეტი (546 კმ²), კუნძულისთვის მას გააჩნია დიდი კულტურული, ტურისტული, კომერციული და პოლიტიკური მნიშვნელობა. ქალაქის ეკონომიკა ძირითადად ეფუძნება ტურიზმისა და მომსახურების სექტორებს, ნაწილობრივ კი კვლევების, მშენებლობის, ფარმაცევტულ და ნავთობინდუსტრიას.
ცნობილი სასარელები
ანტონიო სენი — იტალიის მე-4 პრეზიდენტი
ფრანჩესკო კოსიგა — იტალიის მე-8 პრეზიდენტი
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
On Line Guide
იტალიის ქალაქები
ჩიმაკაძე

ჩიმაკაძე
საკუთარი სახელი ჩიმაკაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
არჩილ ჩიმაკაძე — კომპოზიტორი
ბესიკ ჩიმაკაძე — ფეხბურთელი
ქართული გვარები
დევიდ თიულისი

დევიდ თიულისი
დევიდ ვილერი, უფრო მეტად ცნობილი როგორც დევიდ თიულისი (დ. 8 მარტი, 1963) — ინგლისელი მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი და ავტორი.
ფილმოგრაფია
ფილმი
ტელევიზია
ვიდეო თამაშები
ბიბლიოგრაფია
The Late Hector Kipling (2007)
ჯილდოები და ნომინაციები
რესურსები ინტერნეტში
ინგლისელი მსახიობები
ამერიკელი რეჟისორები
ამერიკელი სცენარისტები
ამერიკელი ავტორები
დაბადებული 1963
დაბადებული 8 მარტი
მე-20 საუკუნის ინგლისელი მსახიობები
დინამო მინსკი (საფეხბურთო კლუბი)

დინამო მინსკი (საფეხბურთო კლუბი)
„დინამო“ მინსკი (FK Dynama Minsk) — პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი, ჩამოყალიბდა ბელარუსის დედაქალაქ მინსკში. დაარსდა 1927 წელს, როგორც საბჭოთა დინამოს სპორტის აკადემია. „დინამო“ მინსკი არის ერთადერთი გუნდი ბელორუსიის სსრ–დან რომელიც ასპარეზობდა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატში, ითამაშა 39 სეზონში 54 დან, 1982 წელს გახდა გამარჯვებული. მას შემდეგ, რაც ბელარუსმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა გუნდი ასპარეზობს ბელარუსის პრემიერ ლიგაში და შვიდგზის პირველადგილოსანია, ბოლო ბელარუსის თასის მფლობელი სამჯერ გახდა. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონზე „დინამო-იუნი“, სადაც 4 500 მაყურებელი ეტევა.
სახელწოდების ისტორია
1927, კლუბი დაარსდა როგორც დინამო მინსკი
1954, ხელახდა დაფუძნდა როგორც სპარტაკი მისნკი
1959, დაერქვა ბელარუსი მინსკი
1962, დაერქვა დინამო მინსკი
ტიტულები
ბელარუსის პრემიერ ლიგა
გამარჯვებული (7): 1992, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1995, 1997, 2004
მეორე ადგილი (6): 1996, 2001, 2005, 2006, 2008, 2009
მესამე ადგილი (3): 2000, 2003, 2012
ბელარუსის თასი
გამარჯვებული (3): 1992, 1994, 2003
ფინალისტი (3): 1996, 1998, 2013
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
გამარჯვებული (1): 1982
მესამე ადგილი (3): 1954, 1963, 1983
საბჭოთა კავშირის თასი
მეორე ადგილი (1): 1987
ბელარუსის სსრ–ის ლიგა
გამარჯვებული (7): 1937, 1938, 1939, 1945, 1951, 1956, 1975
ბელარუსის სსრ–ის თასი
გამარჯვებული (2): 1936, 1940
სეზონის თასი
გამარჯვებული (1): 1994
შემადგენლობა 2016/2017
გამოჩენილი მწვრთნელები
ედუარდ მალოფეევი (1978–83): სსრკ–ს ჩემპიონატი 1982
მიხეილ ვერგეიენკო (1991–94): ბელარუსის ჩემპიონატი 1992, 1992–93, 1993–94
ივან სჩოკინი (1994–97): ბელარუსის ჩემპიონატი 1994–95, 1995
ანატოლი ბაიდაჩნი (1997): ბელარუსის ჩემპიონატი 1997
იური შუკანოვი (2004–2005): ბელარუსის ჩემპიონატი 2004
ლიგის ისტორია
ბელარუსი
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის ოფიციალური საიტი
პროფილი UEFA.COMCზე
პროფილი EUFO.DE–ზე
პროფილი Weltfussball.de–ზე
პროფილი Transfermarkt–ზე
პროფილი National Football Teams.com–ზე
პროფილი Football-Lineups.com–ზე
დინამო მინსკი
ბელარუსის საფეხბურთო კლუბები
სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
ბეკანი (ირლანდია)

ბეკანი (ირლანდია)
ბეკანი — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ქალაქებს: კლერმორისს, ბალიჰონისსა და ნოკს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
მეიოს საგრაფო
სქოლიო
მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
სერბეთის სამთავრო

სერბეთის სამთავრო — ნახევრად დამოუკიდებელი სახელმწიფო ბალკანეთში, რომელიც 1804-1817 წლებში მიმდინარე სერბული რევოლუციის შედეგად ჩამოყალიბდა. სამთავროს შექმნა მოხდა სერბეთის მეორე აჯანყების ხელმძღვანელ მილოშ ობრენოვიჩსა და ოსმალეთის ფაშას შორის ზეპირი შეთანხმებით. სამთავროს დე-იურე აღიარება მოხდა 1828-30 წლებში ოსმალეთის პორტას მიერ გამოცემული დოკუმენტებით.
მმართველები
სამთავროს რამდენიმე გამონაკლისის გარდა ძირითადად ობრენოვიჩების დინასტია მართავდა:
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ბალკანეთის ნახევარკუნძული 1878-ში
რუკა
რუკა
ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
მარინო მარინი

მარინო მარინი (დ. 27 თებერვალი, 1901, პისტოია — გ. 6 აგვისტო, 1980, ვიარეჯო) — იტალიელი მოქანდაკე.
ბიოგრაფია
სწავლობდა ფლორენციის სამხატვრო აკადემიაში. 1929-1940 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა მონცას ლომბარდიაში და 1940 წლიდან მილანში. 20-იანი წლების შუა ხანიდან შეწყვიტა იმპრესიონისტული ძიებები და არქული ხელოვნების ტრადიციებს (უმთავრესად ეტრუსკების) მიმართა. მარინიმ შექმნა მკვრივი, მთლიანი მოცულობის მქონე ქანდაკებები, რომლებშიც ჩანდა შინაგანი ძალა („ხალხი“, ტერაკოტა, 1929; „ერსილია“, ხე, 1931; „მხედარი“, 1936, ეზის კოლექცია, მილანი; „მონუმენტური მხედარი“, 1957-1958, ქანდაკება ჰააგაში).
ლიტერატურა
სქოლიო
იტალიელი მოქანდაკეები
𐔽

𐔽
() — კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica
ალბანური ასოები (კავკასია)
Turris orthopleura

Turris orthopleura — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Çimenkaya, Ardahan

Çimenkaya, Ardahan
Çimenkaya is a village in the Ardahan District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 118 (2021).
References
Villages in Ardahan District
Polyrhachis bubala

Polyrhachis bubala — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Castrovirreyna Province

Castrovirreyna Province
The Castrovirreyna Province is one of seven provinces located in the Huancavelica Region of Peru. The capital of this province is the city of Castrovirreyna.
Geography
The Chunta mountain range traverses the province. Some of the highest peaks of the province are listed below:
Political division
The province is divided into thirteen districts, which are:
Arma (Arma)
Aurahua (Aurahua)
Capillas (Capillas)
Castrovirreyna (Castrovirreyna)
Chupamarca (Chupamarca)
Cocas (Cocas)
Huachos (Huachos)
Huamatambo (Huamatambo)
Mollepampa (Mollepampa)
San Juan (San Juan)
Santa Ana (Santa Ana)
Tantara (Tantara)
Ticrapo (Ticrapo)
Ethnic groups
The province is inhabited by Indigenous citizens of Quechua descent. Spanish is the language which the majority of the population (77.20%) learnt to speak in childhood, 22.30% of the residents started speaking using the Quechua language (2007 Peru Census).
See also
Aknuqucha
Chuqlluqucha
Urququcha
References
Provinces of the Huancavelica Region
ზოსტო

ზოსტო — მთა შვეიცარიაში, ლეპონტის ალპებში. მდებარეობს ტიჩინოს კანტონში, გადაჰყურებს ოლივონის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია ლუცონეს ტბის სამხრეთითა და ტორონე-დი-ნავის მთის დასავლეთით.
რესურსები ინტერნეტში
Sosto on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
კვადრირემა

კვადრირემა, ტეტრერა (ლათ. quadriremis, ბერძ. tetreris) — საბრძოლო ნიჩბოსანი გემები რომაულ ფლოტში ნიჩბების ოთხმაგი რიგით, რომელთა სიგრძე აღწევდა 15 მ.
კვადრირემების მასიური მშენებლობა წარმოებდა, ძირითადად, მსხვილი სამხედრო კამპანიების დროს: მაგალითად, პუნიკური ომების დროს. აგრეთვე, სირიული და მაკედონური ომების დროს და (ძვ.წ.III—II ს.ს.) და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
უნირემა
ბირემა
ტრირემა
კვინკვირემა
ანტიკური იარაღი
„ოლიმპია“ – ძველბერძნული ტრირემის (ტრიერის) თანამედროვე რეკონსტრუქცია
რესურსები ინტერნეტში
მე–10 ლეგიონი
საბრძოლო ხომალდის ტიპები და კონსტრუქციები
სამხედრო გემები
საიალქნო გემები
უძველესი გემები
გემების ისტორია
საბერძნეთის ისტორია
გალერები
ეიჯიზმი

ეიჯიზმი — უარყოფითი ან დამამცირებელი დამოკიდებულება სხვა ადამიანის მიმართ მისი ასაკის გამო. ასეთი ტიპის დისკრიმინაცია მოიცავს ყველა ასაკობრივ ჯგუფს, თუმცა ყველაზე ხშირად ხანშიშესულ ადამიანებთან დამოკიდებულებას ეხება.
რ. ბატლერი იყო პირველი, რომელმაც ეს ტერმინი იხმარა. მან ეიჯიზმი განსაზღვრა, როგორც ზოგიერთ ახალგაზრდისა და ზრდასრული ადამიანების ღრმად დამალული შფოთვის გამოვლინება, მოხუცი ადამიანებისადმი, დაავადებებისადმი, ინვალიდებისადმი მათი პიროვნული ზიზღი, დაუცველობის, უსარგებლობის და სიკვდილის შიში. მოგვიანებით, ეიჯიზმი მან აღწერა, როგორც პროცესი, რომელიც ეფუძნება მუდმივ სტერეოტიპიზაციასა და დისკრიმინაციას დაბერების, ასაკის მატების გამო, ისევე, როგორც რასიზმი და სექსიზმი ეფუძნება კანის ფერსა და სქესს. ზოგიერთი ავტორს მიაჩნია, რომ საზოგადოების ახალგაზრდებზე ფოკუსირებაც ეიჯიზმის გამოხატულებაა.
სახეები
თავის მხრივ, ეიჯიზმი მოიცავს ორ სახეს:
ინსტიტუციონალისტური ეიჯიზმი - როდესაც იურიდიულად არის გამყარებული ადამიანთა გარკვეული ასაკობრივი ჯგუფის დისკრიმინაციის უფლება.
შინაგანი ეიჯიზმი - მოიცავს დამამცირებელ ინტერპერსონალურ მოქმედებებს, ნეგატიურ აზრებსა და ქცევებს (მაგ.: იგნორირება, ფიზიკური ან ფსიქიკური ძალადობა და ა.შ.).
მიდგომები
ეიჯიზმის მიმართ არსებობს განსხვავებული მიდგომები:
პირველი მიდგომის თანახმად, ეიჯიზმი ვლინდება მხოლოდ ხანშიშესული ადამიანების მიმართ. საზოგადოებაში ამ ადამიანთა ჯგუფი გარკვეულწილად უმცირესობაშია და ისინი სახელმწიფოსთვის ზედმეტ ტვირთად იქცევიან. ასაკის მატებასთან ერთად მცირდება ამ ადამიანთა პატივისცემის დონე, შესაბამისად, გარშემომყოფები ასაკოვან ადამიანებს აღარ განიხილავენ როგორც თანასწორს და დამამცირებლად ექცევიან.
მეორე მიდგომის თანახმად, ეიჯიზმი ვრცელდება არა მხოლოდ ხანშიშესულ ადამიანთა ჯგუფზე, არამედ ნებისმიერ იმ შემთხვევაში, როდესაც ადამიანის დისკრიმინირება ხდება ასაკობრივი ნიშნის მიხედვით. ცხოვრების ყოველ ეტაპზე ადამიანი ეჯახება ასაკთან დაკავშირებულ შეზღუდვებს. გამოდის, რომ ეიჯიზმი ეხება პიროვნების ცხოვრების ყოველ ეტაპს და არა მხოლოდ გვიან პერიოდს.
იხილეთ აგრეთვე
ეთნოცენტრიზმი
ნაციზმი
ფაშიზმი
ქსენოფობია
შოვინიზმი
რასიზმი
ლიტერატურა
Краснова О.В., Лидере А.Г. - Социальная психология старения
რესურსები ინტერნეტში
ეიჯიზმი - სტერეოტიპები და პრეჯუდისები ასაკის შესახებ
ეიჯიზმი - დისკრიმინაცია ასაკის მიხედვით
ეიჯიზმი
დისკრიმინაცია
გარდა (ტბა)

გარდა (ტბა)
გარდა — იტალიის უდიდესი ტბა. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ბრეშასა და ვერონას, ასევე ვენეციასა და მილანს შორის. ამ რეგიონში მყინვარები ბოლო გამყინვარების დასასრულს ჩამოყალიბდა. ტბა და მისი სანაპირო ზოლი ვერონის, ბრეშისა და ტრენტოს პროვინციებს შორის იყოფა. ტბა ადვილად მისაღწევია ჩრდილოეთიდან, ბრენერის უღელტეხილის გავლით, რის გამოც ის უმნიშვნელოვანესი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა და მის სანაპიროებზე განლაგებულია მრავალი პირველხარისხოვანი სასტუმრო და კურორტი.
გეოგრაფია
ტბის ჩრდილოეთი ნაწილი ყველაზე ვიწროა და გარსშემორტყმულია მთებით, რომელთა უმრავლესობას გრუპო-დელ-ბალდოს მასივს მიეკუთვნება. ტბის მოხაზულობა ტიპიურია მორენული ხეობისთვის და სავარაუდოდ ჩამოყალიბდა მყინვარების ზემოქმედებით პალეოლითის ხანაში. მიუხედავად იმისა, რომ მყინვართა ნაკვალების ხილვა დღეასაცაა შესაძლებელი, ბოლო წლებში განიხილავენ ჰიპოთეზას, რომლის მიხედვითაც მყინვარებს უფრო წინ არსებული დეპრესია ეკავათ, რომელიც დინების ეროზიამ შექმნა 5-6 მლნ წლის წინ.
ტბაში მრავალი პატარა კუნძული მდებარეობს, ამათგან უმთავრესი ხუთია, რომელთა შორისაც უდიდესია იზოლა-დელ-გარდა. მასთან ახლოს, სამხრეთით, მდებარეობს იზოლა-სან-ბიაჯო, იგივე იზოლა-დეე-კონიგლი (კურდღლების კუნძული). ორივე მათგანის სიახლოვეს, დასავლეთით მდებარეობს კუნძული სან-ფელიჩე-დელ-ბენაკო. ტბაში ჩამდინარე მთავარი მდინარეა სარკა, გამოსვლით კი მხოლოდ ერთი გამოდის — მინჩო.
კურორტები და ღირსშესანიშნაობები
ტბის სამხრეთით მდებარეობდა უძველესი თავდაცვითი ქალაქი სირმიონე, რომელიც დღეს განსაკუთრებით პოპულარულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. აქ განლაგებულია მრავალი სასტუმრო, რესტორანი, ბარი, მოდის სალონი თუ მაღაზია. თვალწარმტაცი სკალიგერის ციხესიმაგრე XIII საუკუნით თარიღდება. აქ ვილა ჰქონდა რომაელ პოეტ კატულს. მნახველებს საშუალება აქვთ დაათვალიერონ რომაული აბანოს ნანგრევები, რომელსაც გროტე-დი-კატულო ეწოდება, მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებონს არანაირი მტკიცებულება, რომელიც ამ შენობას პოეტს დაუკავშირებდა. ტბაში შეჭრილი ნახევარუკუნძულის წვერზე გამოედინება გოგირდის წყაროები, რომელსაც ლორწოვანი გარსის ანთების სამკურნალოდ იყენებენ. მის სიახლოვეს მდებარეობს გარდალენდი — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი თემატური პარკი იტალიაში.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
Lake Garda at the Open Directory Project
Ferry Services on Italian Lakes - Lake Garda
იტალიის ტბები
Inajá, Pernambuco

Inajá, Pernambuco
Inajá is a city in the state of Pernambuco, Brazil. The population in 2020, according with IBGE was 23,645 inhabitants and the total area is 1168.16 km².
Geography
State - Pernambuco
Region - Sertão Pernambucano
Boundaries - Floresta and Ibimirim (N); Tacaratu and Alagoas state (S); Manari (E); Tacaratu (W).
Area - 1182.16 km²
Elevation - 355 m
Hydrography - Moxotó River
Vegetation - Caatinga hiperxerófila
Climate - semi arid - (Sertão) hot
Annual average temperature - 25.3 c
Distance to Recife - 412.4 km
The municipality contains part of the Serra Negra Biological Reserve, a strictly protected conservation unit created in 1982.
Economy
The main economic activities in Inajá are based in commerce and agribusiness, especially creation of goats, sheep, cattle, pigs, horses, chickens; and plantations of tomatoes and water melons.
Economic Indicators
Economy by Sector
2006
Health Indicators
References
Municipalities in Pernambuco
საჩალე

საჩალე — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ქისტაურის თემი, ზემო ალაზნის სარწყავი სისტემის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 520 მეტრი, ახმეტიდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 35 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ალბურუშვილების ეკლესია
საჩალის ბზიანის საყდარი
საჩალის ეკლესიები
ლიტერატურა
სქოლიო
ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აგნეს ავსტრიელი (1281-1364)

აგნეს ავსტრიელი (1281-1364)
აგნეს ფონ ჰაბსბურგი (დ. 18 მაისი, 1281, ვენა — გ. 24 ნოემბერი, 1364, კიონიგსფელდენი) — ავსტრიის ჰერცოგინია.
ოჯახი
მშობლები:
მამა: ალბრეხტ I – რომაელ-გერმანელთა მეფე.
დედა: ელიზაბეთი (დ. 1262, მიუნხენი — გ. 28 ოქტომბერი 1313, ვენა) — კერნტენის ჰერცოგისა და ტიროლისა და გიორცის გრაფის მაინჰარდ II-ის ასული.
მეუღლე: ანდრაშ III
და-ძმები:
რუდოლფ I – ბოჰემიის მეფე.
ფრიდრიხ III — რომელ-გერმანელთა მეფე.
ლეოპოლდ I — ავსტრიის ჰერცოგი.
ალბრეხტ II — ავსტრიის ჰერცოგი.
ჰაინრიხი — ავსტრიის ჰერცოგი.
მაინჰარდი
ოტო I — ავსტრიის ჰერცოგი.
ანა — ბრანდენბურგის მარკგრაფინია.
ელიზაბეთი — ლოთარინგიის ჰერცოგინია.
კათარინა — კალაბრიის ჰერცოგინია.
იუტა — იოტინგენის გრაფინია.
აგნეს ფონ ჰაბსბურგი დასაფლავებულია ლავენტალის სანქტ-პაულის მონასტერში (კერნტენი).
რესურსები ინტერნეტში
აგნეს ავსტრიელი
ჰაბსბურგები
დაბადებული 1281
დაბადებული 18 მაისი
გარდაცვლილი 1364
გარდაცვლილი 24 ნოემბერი
უნგრეთის დედოფლები
გუატაპე

გუატაპე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.000 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 800 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 69 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლომისკბილა

ლომისკბილა — მრავალწლოვან და ერთწლოვან მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა.
აერთიანებს 79 სახეობას, რომელიც გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერი სარტყლის რაიონებში. საქართველოში 5 სახეობაა. Leontodon hispidus გავრცელებულია მთელ საქართველოში, იზრდება მდელოებსა და ბუჩქნარებში მთის ზედა სარტყლამდე. თაფლოვანი და საკვები მცენარეა.
ლიტერატურა
სქოლიო
რთულყვავილოვანნი
გრობინია

გრობინია — ქალაქი ლატვიაში. გრობინიის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ლატვიის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს ისტორიულ რეგიონში, ლიეპაიიდან აღმოსავლეთით 11 კმ-ის დაშორებით.
ისტორია
ქალაქი ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XIII საუკუნეში, როგორც ტევტონთა ორდენის ციხესიმაგრე ზეებურგის ადგილსამყოფელი. თუმცა დასახლების ისტორია აქ იწყება ვიკინგების პერიოდიდან. შვედი არქეოლოგის ბირგერ ნერმანის მიერ 1929-1930 წწ. ჩატარებული გათხრების შედეგად გაირკვა, რომ VII-IX საუკუნეებში გრობინიის ადგილზე მდებარეობდა ვიკინგების მსხვილი კოლონია. VIII საუკუნე აღნიშნული კოლონიის აყვავების პერიოდია. IX საუკუნეში კოლონიის ეკონომიკური მდგომარეობა ეცემა, სავარაუდოდ, იმის გამო, რომ პრუსების მიწაზე მათ ვაჭრობა-ხელოსნობაში კონკურენტები გამოუჩნდათ ქალაქების კაუპისა და ტრუსოს სახით.
ვიკინგების პერიოდის არქეოლოგიური კომპლექსი 2011 წლის 18 აპრილიდან წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლატვიაში
რესურსები ინტერნეტში
გრობინიის მხარის ოფიციალური საიტი
ინფორმაცია გრობინიაზე ტურისტულ პორტალ mesta.lv-ზე
ინფორმაცია გრობინიაზე ტოპონიმიკურ ბაზაში
სქოლიო
ლატვიის ქალაქები
დრაგოინოვო

დრაგოინოვო — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 538 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
მილხვევიასებრნი

მილხვევიასებრნი — მცენარის მჭამელი ხოჭოების ოჯახი. აქვთ 2-15 მმ სიგრძის კაშკაშა შეფერილობის სხეული. აერთიანებს 1300-მდე სახეობას. საქართველოში ცნობილია მილხვევიასებრთა 3 გვარი, რომელთა სახეობებიდან უფრო ხშირია ფოთლის პატარა რინქიტი, აზიანებს თესლოვანი და კურკოვანი კულტურების საფოთლე და საყვავილე კვირტებს. მსხლის დიდი რინქიტი, აზიანებს მსხლისა და ვაშლის კვირტებს, კოკრებს, ყლორტებსა და ნაყოფებს. ძირითადად გვხვდება ქართლში, მესხეთში, იმერეთსა და კახეთში. ფართოდაა გავრცელებულია ალუბლის რინქიტი, აზიანებს კვირტებს, ვაზის ანუ მსხლის მილხევევია აზიანებს ახალგაზრდა მსხლის ხეებსა და ვაზებს.
ლიტერატურა
რელიგიურობის ინსტიტუტი ფსიქიატრიასა და ფსიქოთერაპიაში

რელიგიურობის ინსტიტუტი ფსიქიატრიასა და ფსიქოთერაპიაში (ხოლო შემოკლებით RPP-Institut) ინტერდისცპლინური და ინტერრელიგიური ინსტიტუტი ავსტრიაში, რომლის მთავარი ოფისი ქ. ვენაში მდებარეობს.
რელიგიურობის ინსტიტუტი ფსიქიატრიასა და ფსიქოთერაპიაში მიზნად ისახავს სამეცნიერო დიალოგის მეშვეობით ფსიქიატრიის, ფსიქოლოგიისა და ფსიქოთერაპიის მიღეწვების გააცნოს ფილოსოფიის, თეოლოგიისა და რელიათმცოდნეობის დარგების მკვლევართ.
ორგანიზაცია
რელიგიურობის ინსტიტუტი ფსიქიატრიასა და ფსიქოთერაპიაში, ხოლო შემოკლებით ერპეპე-ინსტიტუტის დამფუძნებელია ამავე სახელწოდების მქონე კავშირი, რომელიც შეიქმნა 2007 წელს ქ. გრაცში დაწყებულ რიგ კონგრესთა მუშაობის საფუძველზე და მის სამართალმემკვიდრედ ითვლება.
ინსტიტუტის დამაარსებლები არიან ფსიქიატრი რაფაელ მარია ბონელი და აწ გარდაცვლილი ავსტრიელი სწავლულები, ფსიქოანალიტიკოსი ვალტერ პირინგერი (გარდ. 2020 წ.) და თეოლოგი ბერნდ ობენდორფერი (გარდ. 2020 წ.).
რეზონანსული გამოსვლები
რა განსხვავებაა ფსიქოთერაპიასა და ზიარებას შორის (ფილოსოფოსი ჰანა ბარბარა გერლ-ფალკოვიცი)
პადრე კარლ ვალნერი ყვება საეკლესიო ანეკდოტებს
წარმომავლობა სამომავლო საქმედ რჩება. რეფლექსიები უფრო ძველ "შენ"-ზე (ფილოსოფოსი ჰანა ბარბარა გერლ-ფალკოვიცი)
შვიდი გზა უკმაყოფილო და უბედური ყოფისაკენ - სასიკვდილო ცოდვები (ფილოსოფოსი ჰანა ბარბარა გერლ-ფალკოვიცი)
მისი უაღმატებულესობა ბავშვი ანუ როგორ აქცევს აღზრდა ბავშვს ნარცისად (ფსიქიატრი მიხაელ ვინტერჰოფი)
როგორ ათაყვანებს დიგიტალიზაცია ბავშვებს (ფსიქიატრი მიხაელ ვინტერჰოფი)
პერფექციონიზმის ფსიქოთერაპია: პერფექციონიზმი არის აშლილობა, რომელსაც კარგი სახელი აქვს (ფსიქიატრი რაფაელ მარია ბონელი)
პერფექციონიზმი და შინაგანი თავისუფლება (ფსიქიატრი რაფაელ მარია ბონელი)
მედიტაციის ფსიქოლოგია: ბუდიზმი, თვითშთაგონება (ავტოსუგესცია) & ლოცვა
როდის აჯანსაღებს რელიგია ჩვენს ფსიქიკას
სამონასტრო საუბრები: დანაშაული და მონანიება ფსიქოთერაპიაში (როტრაუდ პერნერი)
სამონასტრო საუბრები: დანაშაული და მონანიება ფსიქოთერაპიაში (რაფაელ მარია ბონელი)
რესურსი ინტერნეტში
ვენის რელიგიურობის ინსტიტუტის ოფიციალური საინტერნეტო გვერდი
ფსიქოთერაპია
ფსიქოლოგია
ფილოსოფია
რელიგია
რელიგიათმცოდნეობა
ვენის ინსტიტუტები
Ilia

Ilia may refer to:
Science and medicine
Apatura ilia or lesser purple emperor, a butterfly
Ilium (bone) (plural: "ilia"), pelvic bone
People
Ilia (name), numerous
Ilia II, the current Catholicos-Patriarch of All Georgia
Places
Ilia, Hunedoara, Romania
Elis (regional unit), Greece
Elis Province, Greece
Arts and literature
Ilia, a character in Idomeneo, an opera by Mozart
Ilia (The Legend of Zelda), a character in the video game The Legend of Zelda: Twilight Princess
Ilia (Star Trek), a character in Star Trek: The Motion Picture
Ilia, a nation of the continent Elibe from the Fire Emblem series
Ilia the Righteous, a prominent figure of new Georgian literature
Rhea Silvia or Ilia, the mother of Romulus and Remus in Roman mythology
Other
Illinois Institute of Art – Chicago, a nonprofit institution
Ilia (band), a rock band
Arturo Umberto Illia (1900–1983), former president of Argentina
See also
Elia (disambiguation)
Ilija (disambiguation)
Ilja
Ilya (disambiguation)
ექვთიმე I (იერუსალიმის პატრიარქი)

ექვთიმე I (იერუსალიმის პატრიარქი)
ექვთიმე I — იერუსალიმელი პატრიარქი ?-1084 წლებში.
მოხსენიებულია 1083 წლის პეტრიწონის მონასტრის ტიპიკონში. მან პეტრიწონის მონასტრის დამაარსებელ გრიგოლ ბაკურიანის ძესთან ერთად ხელი მოაწერა ტიპიკონს, როდესაც იყო მასთან სტუმრად ფილიპოპოლის პრასტინაში. პატრიარქი მეფეს გაეწვია თესალონიკში, რომ მონაწილეობა მიეღო მეომარი ბერძნებისა და ფრანგების გაზავების საქმეში. გრიგოლ ბაკურიანის-ძეს, როგორც ბიზანტიის იმპერიის დასავლეთის დიდ დომესტიკოსს, უშუალო კავშირი ჰქონდა საბერძნეთის ომსა და ზავის საქმეებთან და აუცილებლად იქნებოდა საზავო მოლაპარაკების დროს თესალონიკში და იერუსალიმელი პატრიარქი თავის ფილიპოპოლის სასახლეში აუცილებლად წაიყვანია სტუმრად, როცა იგი იერუსალიმს უნდა გაბრუნებულიყო. დიდი დომესტიკოსი პატრიარქს უთუოდ თავის ახლად აშენებულ მონასტერსაც აჩვენებდა, რომლის კურთხევასაც მრავალი პირი დაესწრებოდა.
ციტატა ქართულენოვანი ტიპიკონიდან:
ლიტერატურა
ა. შანიძე, „ქართველთა მონასტერი ბულგარეთში და მისი ტიპიკონი“: ტიპიკონის ქართული რედაქცია. - თბ. : მეცნიერება, 1971
იერუსალიმის პატრიარქები
იერუსალიმის მართლმადიდებელი პატრიარქები