PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დიღმის ტყეპარკი

დიღმის ტყეპარკი — ტყეპარკი თბილისში, დიღმის მასივში (დიდუბის რაიონი).
ისტორია
დიღმის ტყეპარკს საფუძველი ჩაეყარა 1934 წელს. თავდაპირველად, ის სანერგე მეურნეობის და ქარსაცავი ზოლის ფუნქციას ასრულებდა, შემდეგ სარეკრეაციო ზონად გადაიქცა. მისი ტერიტორია 200 ჰექტარამდე იყო, 1990-იან წლებში კი 75 ჰა-მდე შემცირდა. 1998 წლიდან დაიწყო ტყეპარკის ტერიტორიის დანაწევრება და გაყიდვა, რასაც არაერთხელ მოყვა ადგილობრივი მოსახლეობის, გარემოსდაცვითი ორგანიზაციების და აქტივისტების პროტესტი. 2003 წელს თბილისის საკრებულომ მიხეილ სააკაშვილის თავმჯდომარეობით მიიღო დადგენილება, რომლის მიხედვითაც პარკის ტერიტორიაზე მშენებლობა აიკრძალა. 2007 წელს ტყის ფართობი 20,5 ჰექტარით განისაზღვრა და 2009 წელს თბილისის განვითარების პერსპექტიული გეგმის მიხედვით დიღმის ტყეპარკს რეკრეაციული ზონა-1-ის სტატუსი მიენიჭა, რაც ბუნების დაცვის მკაცრ რეჟიმს ითვალისწინებდა, თუმცა იმავე წლის 11 სექტემბერს თბილისის საკრებულომ ტყეპარკის ნაწილს სტატუსი შეუცვალა და ის რეკრეაციულის ნაცვლად საქმიან ზონა-2-ად გადაკეთდა. ამ გადაწყვეტილებამ სამოქალაქო საზოგადოების პროტესტი გამოიწვია. პარკის ტერიტორიის გასხვისებისა და მშენებლობების წინააღმდეგ პერიოდული საპროტესტო აქციები შემდეგ წლებშიც გაგრძელდა.
ფლორა
ტყეპარკში გვხვდება მცენარეთა 7 000-მდე სახეობა, როგორც ადგილობრივი, უნიკალური მერქნიანი, ასევე შემოტანილი ჯიშები. მათ შორისაა: მინდვრის ნეკერჩხალი, ქორაფი, ლეკა, დიადი ბოყვი, კავკასიური აკაკი, ელდარის ფიჭვი, აღმოსავლეთის ჭადარი, ჭალის მუხა, ძელქვა და სხვ. ბევრი მათგანი შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
სქოლიო
თბილისის ბაღები და პარკები
იალოვის პროვინცია

იალოვის პროვინცია — პროვინცია (ილი) ჩრდილო–დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი იალოვა. პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მარმარილოს ზღვა. სამხრეთით ბურსას პროვონცია, ხოლო აღმოსავლეთიდან ქოჯაელის პროვინცია.
მოსახლეობა 185 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქია: იალოვა (70 ათ. ადამიანი, 2000). 1995 წელს იალოვას პროვინცია შეიქმნა სტამბოლის პროვინციის ტერიტორიის ნაწილზე.
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of YALOVA
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
უბანგი

უბანგი — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში, მდინარე კონგოს უდიდესი შენაკადი მიედინება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, კონგოს რესპუბლიკის და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვარზე. წარმოიქმნება მდინარეების უელესა და მბომუს შეერთებით, სიგრძე მდინარე უელეს სათავიდან დაახლოებით 2300 კმ. აუზის ფართობი — 773 ათ. კმ². მიედინება ფართო ხეობაში, ნოტიო ტროპიკულ ტყეში. მდინარე კონგოსთან შეერთებისას ქმნის დელტას (სიგანე 12 კმ.). მაქსიმალური დონე ოქტომბერშია, მინიმალური მარტში, წყლის საშუალო წლიური ხარჯი დაახლოებით 7000 მ³/წმ (მაქს. – 15 ათ. მ³/წმ). სანაოსნოა შესართავიდან 650 კმ-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
უელე
ლიტერატურა
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები
კონგოს რესპუბლიკის მდინარეები
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები
სასაზღვრო მდინარეები
ვილჰელმ მიკლასი

ვილჰელმ მიკლასი (დ. 15 ოქტომბერი, 1872, კრემს-ან-დერ-დონაუ, ქვემო ავსტრია, ავსტრია-უნგრეთი — გ. 20 მარტი, 1956, ვენა, ავსტრია) — ავსტრიელი პოლიტიკოსი. ავსტრიის მესამე ფედერალური პრეზიდენტი 1928 წლიდან გერმანიის მიერ ქვეყნის ანექსიამდე, 1938 წლამდე.
დაიბადა კრემს-ან-დერ-დონაუში, ფოსტის მოსამსახურის ოჯახში. სწავლობდა ისტორიასა და გეოგრაფიას ვენის უნივერსიტეტში.
1928 წლის 10 დეკემბერს აირჩიეს პრეზიდენტად. ავსტრიის ანშლუსის შემდეგ იმყოფებოდა შინა პატიმრობაში, პოლიტიკური ცხვრებიდან სრულიად მოწყვეტილი.
გარდაიცვალა 1956 წლის 20 მარტს.
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
Wilhelm Miklas (1872-1956)
ავსტრიის პრეზიდენტები
დაბადებული 15 ოქტომბერი
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 20 მარტი
გარდაცვლილი 1956
დიდი ლებოვსკი

დიდი ლებოვსკი — ჯოელ და ითამ კოენების კრიმინალური კომედიის ჟანრის ფილმი. მასში მთავარ, ჯეფრი ლებოვსკის როლს ასრულებს მსახიობი ჯეფ ბრიჯესი.
ფილმს თავდაპირველად კომერციული წარმატება არ ჰქონია, თუმცა დროთა განმავლობაში საკულტო სტატუსი შეიძინა. 2014 წელს მან კონგრესის ბიბლიოთეკაში ადგილი დაიკავა, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად აღსანიშნავმა“ კინოფილმმა. ჯონ ტურტუროს მიერ განსახიერებული პერსონაჟის შესახებ მზადდება ცალკე ფილმი.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება ლოს-ანჯელესში 1991 წელს. ჯეფ ლებოვსკი საკუთარ თავს ბედნიერ ადამიანად მიიჩნევს. მისი ცხოვრება შემოიფარგლება სასმელითა და ბოულინგის თამაშით. მაგრამ მისი ცხოვრება იცვლება მაშინ, როცა განგსტერებს ის აერევათ მისივე სეხნიაში, მილიონერ ლებოვსკიში. განგსტერები მილიონერი ლებოვსკისგან ითხოვენ ფულს და გაიტაცებენ მის ცოლს. მილიონერი ლებოვსკი კი ავაზაკებთან ურთიერთობას და გამოსასყიდი თანხის გადაცემას ჯეფ ლებოვსკის დაავალებს.
როლებში
ჯეფ ბრიჯესი - ჯეფ ლებოვსკი
ჯონ გუდმენი - უოლტერ სობჩაკი
სტივ ბუშემი - თეოდორ კერაბასტოსი
დევიდ ჰადელსტონი - ჯეფრი ლებოვსკი
ჯულიანა მური - მოდ ლებოვსკი
ტარა რეიდი - ბანი ლებოვსკი
ფილიპ სეიმურ ჰოფმანი - ბრანდტი
სემ ელიოტი - უცნობი მთხრობელი
ჯონ ტურტურო - ხესუს კუინტანა
ბენ გაზარა - ჯეკი ტრიჰორნი
ჯონ პოლიტო - კერძო დეტექტივი და ფინო
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1998 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
ძმები კოენების ფილმები
კომედიური ფილმები
გრიგოლ ქობალია

გრიგოლ ქობალია (დ. 10 აპრილი, 1946, კორცხელი, ზუგდიდის რაიონი — გ. 8 მაისი, 2008) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა სსრკ შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიის როსტოვის ფილიალი სამართალმცოდნის სპეციალობით და საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 10 აპრილი
დაბადებული 1946
გარდაცვლილი 8 მაისი
გარდაცვლილი 2008
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გრიგოლ
ჰიდის ქედი

ჰიდის ქედი, ჩრდილოეთი ალპები — ქედი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, მოქცეულია ნიიგატის, ტოიამის, ნაგანოსა და გიფუს პრეფექტურების ტერიტორიაზე. კისოსა და აკაისის ქედებთან ერთად ქმნის იაპონიის ცენტრალურ მთათა კვანძს. წარმოადგენს იაპონიის ალპების შემადგენელ ნაწილს.
ჰიდის ქედი ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 100 კმ-ზე, სიგანე 35 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 3190 მ (მთა ჰოტაკადაკე). სხვა მთებიდან მნიშვნელოვანია იარიგატაკე (3180 მ) და შიროუმა (2932 მ). ქედის ფარგლებშია 4 მოქმედი ვულკანი: ტატეიამა (2621 მ), იაკედაკე (2455 მ), ნორიკურა (3025 მ) და ონტაკე (3067 მ).
აგებულია პალეოზოური ასაკის ფიქლებით, კვარციტებითა და კირქვებით, აგრეთვე გრანიტებითა და ვულკანური ქანებით. დამახასიათებელია ალპური ტიპის თხემი ძველი გამყინვარების კვლებით, რომელთა შორისაა მყინვარული ცირკები და მორენები. დანაწევრებულია მდინარეთა ხეობებით. აზევდა დაახლოებით 25 მლნ. წლის წინ. ტექტონიკურად აქტიურია. ებჯინება ვეებერთელა ფოსა-მაგნას რიფტულ ხეობას. ციცაბოდ ეშვება იაპონიის ზღვისკენ.
ჭარბობს წიწვოვანი ტყე, მათ შორის ნაძვი და სოჭი, ქვედა კალთებზე შერეული და ფართოფოთლოვანი ტყეა. თითქმის მთლიანადაა გარშემორტყმული ტუბუ-სანგაკუს ეროვნული პარკით. თვალწარმტაცი ლანდშაფტების გამო ხშირად „იაპონიის ალპებს“ უწოდებენ.
ქედის მწვერვალები პირველად დაიპყრო უილიამ გოულანდმა 1878 წელს, რომელმაც მას „იაპონიის ალპები“ უწოდა. მოგვიანებით სახელწოდება გავრცელდა აგრეთვე კისოსა და აკაიშის ქედებზეც, ხოლო ჰიდას უწოდეს „ჩრდილოეთ ალპები“. არის ტყვია-თუთიის საბადო.
სქოლიო
იაპონიის ქედები
აღალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აღალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
ბირინჯი-აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში.
იქინჯი-აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში.
იუჩიუნჯი-აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში.
პატუილარდას ბოჭკოვანა

პატუილარდას ბოჭკოვანა (ადრე Inocybe erubescens) — სოკოს სახეობა ინოსპერმას გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას და აზიის ზოგიერთ რაიონს.
მომაკვდინებელად შხამიანი სოკოა. შეიცავს მომწამვლელ ნივთიერება მუსკარინს. იზრდება ფოთლოვან, წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, პარკებში, ბაღებში, როგორც წესი კირიან და თიხიან ნიადაგზე, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა ნორვეგიელმა მიკოლოგმა აქსელ გუდბრან ბლიტმა 1905 წელს როგოც Inocybe erubescens. 2019 წელს გადატანილი იქნა ინოსპერმას გვარში.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ფეხის სიგრძე — 3-9 სმ, ხშირად მოწითალო, თავიდან ზარისებრ-კონუსისებური, დროთა განმავლობაში იშლება, ბორცვაკით ცენტრში, გლუვი, აბრეშუმისებრი ელფერით, მშრალი, კიდეები უფრო ღიაა და დაფარულია ღრმა რადიალური ბზარებით.
რბილობი — თეთრი, ნორჩობაში თითქმის სუნის გარეშე და თხილის გემოთი, შემდეგ ხილის სუნით, მოგვიანებით ახასიათებს უსიამოვნო და მწარე გემო. დაზიანებისას (განსაკუთრებით სიბერეში) წითლდება.
ფეხის სიგრძე — 4-10 სმ, სისქე — 0,8-1,5 სმ, ქუდის ფერია ან უფრო ღია, მკვრივი, მყარი, ცილინდრული, ძირში ოდნავ გასქელებული, ბოჭკოვანი, სიგრძივ დაღარული.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები ხშირი, ვარდისფერი, შემდეგ ყავისფერი, მოწითალო ლაქებით, კიდეებთან თეთრი.
სპორების ფხვნილი — მოყავისფრო ან ჟანგმიწისფერ-მურა. სპორები — 11-13х6-7 მკმ, ოვალური ან ლობიოსებრი, გლუვი, მოყავისფრო.
ცვალებადობა
ქუდის ფერი ვარირებს თეთრიდან ნაცრისფრამდე ან ჟანგმიწისფრამდე, სიმწიფეში შესაძლოა იყოს მოწითალო ან აგურისფერ-წითელი. დაჭერისას ფეხი წითლდება. ფირფიტები თავიდან მოწითალოა, მოგვიანებით ჟანგისფერ-ყავისფერი ან ზეთისხილისფერ-მურა, ჩვეულებრივ მოწითალო ლაქებით. ფეხის რბილობი ხშირად იძენს მოვარდისფრო ელფერს.
გავრცელება და ეკოლგია
იზრდება ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად ფოთლოვან, წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, პარკებში, ბაღებში, უპირატესად კირიან და თიხიან ნიადაგზე. ხშირად მთიან ადგილებში. მიკორიზას უპირატესად ქმნის მუხასთან, წიფელთან, ცაცხვთან და ფიჭვთან.
გავრცელებულების არეალი მოიცავს ევროპას და აზიის ზოგიერთ რაიონს.
სეზონი — მაისიდან ოქტომბრამდე, განსაკუთრებით მასიურად აგვისტო-სექტემბერში.
მსგავსი სახეობები
ტოქსიკურობა
მომაკვდინებლად შხამიანი სოკოა. შეიცავს დიდი რაოდენობით მუსკარინს. მოწმავლის სიმპტომები ვლინდება მიღებიდან 0,5-2 საათის შემდეგ და მოიცავს ძლიერ ცრემლდენასა და ოფლიანობას, რასაც მოსდევს ტაქიკარდია, ჰალუცინაცია, არტერიული წნევის მკვეთრი ვარდნა, სუნთქვის გაძნელება, მხედველობის დაქვეითება, ღებინება და დიარეა, კანის შეწითლება, შემდეგ სიმკრთალე, რასაც თან ახლავს ძლიერი შეციება და მძიმე შემთხვევაში სიკვდილიც კი.
უკიდურეს შემთხვევაში რეკომენდირებულია ატროპინის გამოყენება და მარილიანი წყლისა და გლუკოზის ერთდროულად მიღება. სამედიცინო ჩარევა აუცილებელია. გამოუცდელ მესოკოვეს ის შეიძლება აერიოს საჭმელად ვარგის მაისის სოკოში.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
შხამიანი სოკოები
ინოსპერმა
ანგოლა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ანგოლა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანგოლამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანგოლა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Sireți

Sireți is a village in Strășeni District, Moldova. Sireți has a population of 5833 people. It is near lake Ghidighici, the largest man-made lake in Moldova.
Notable people
Alexandra Can (1952–2023), a politician
References
Villages of Strășeni District
Kishinyovsky Uyezd
სან-ჟუან-და-ვარჟოტა

სან-ჟუან-და-ვარჟოტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 651 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.77 კმ²-ზე. ფართობი 395 306 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Gómez Municipality

Gómez Municipality
Gómez is a municipality of Isla Margarita in the state of Nueva Esparta, Venezuela. The municipality is in the northeast of Margarita.
The capital is Santa Ana.
The county is divided into five parishes: Bolivar Guevara, Matasiete, Santa Ana and Sucre.
Geography
The region in the east and south of the municipality is characterized by mountain ridges with forested valleys.
The northern half is lower, flatter, and much warmer than the mountains. The average annual temperature is .
Annual precipitation averages .
History
The pueblo del Norte (now Santa Ana) village was founded around 1530 under the governorship of Aldonza Manrique.
Fortin España was built in the 17th century on the strategic hill of Santa Ana.
The municipality is named after General Francisco Esteban Gómez. He was born in Santa Ana on 26 December 1783.
He defeated General Pablo Morillo in the Battle of Matasiete on 31 July 1817.
The capital, Santa Ana, is also known as Norte, Villa del Norte and Santa Ana del Norte.
In the colonial period it was one of the most important towns on the island.
Simón Bolívar was recognized as Supreme Head of the Republic of Venezuela in the Assembly of Notables held on 6 May 1816 in the church of Santa Ana.
Economy
Tourism, handicrafts and fishing are the main economic activities of the municipality.
The products of the main towns and villages are:
Tacarigua: agriculture and handicraft production
Santa Ana: Municipal capital. Hammocks
La Vecindad: hammocks
El Cercado: ceramics
El Maco: typical shoes
Altagracia: traditional espadrilles are made with seashells and ornaments
Pedro González: mapires (hand baskets) made of palm
Guayacán: Fishing village
Gallery
References
Citations
Sources
Municipalities of Nueva Esparta
Margarita Island
სირტი

სირტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სირტი — დენუდაციური ვაკეები ტიან-შანის მთებში;
სირტი — მაღლობები ვოლგისპირეთსა და სამხრეთ ურალისწინეთში;
ობშჩი-სირტი
სირტი — დაბა რუსეთის ორენბურგის ოლქის პერევოლოცკის რაიონში.
ალ-მანსურ ბილაჰი

ალ-მანსურ ბილაჰი (სრული სახელი — აბუ ტაჰირ ისმაილ ალ-მანსურ ბილაჰი, დ. 913 — გ. 19 მარტი, 953) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-3 ხალიფა 946-953 წლებში, ალ-ქაიმის ვაჟი.
ალ-მანსურმა ხალიფის ტიტულის მიღებისთანავე ტუნისში დაიწყო თავისის სახელობის ქალაქის მშენებლობა, რომელიც 950 წელს დასრულდა. ხალიფამ დედაქალაქი მახდიიდან სწორედ ახლადაშენებულ მანსურიაში გადაიტანა და იქ გაატარა თავისი მმართველობის წლები. მის დროს ფატიმიდებმა აბუ იაზიდის მძვინვარე აჯანყება სასტიკად ჩაახშეს, ომაიანები მაროკოდან განდევნეს, შემოიერთეს აღლაბიდების შემორჩენილი სამთავროები აფრიკაში. 953 წელს ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა, სახალიფოს ტახტი კი თავის ახალგაზრდა ვაჟს, ალ-მუიზს ერგო.
იხილეთ აგრეთვე
ფატიმიდები
ლიტერატურა
Ismaili Tarihi:Al-Mansur (334-341/946-952)
Julien, Charles-André (1931 yeni bas. 1994) Histoire de l'afrique du Nord, des origines à 1830, Paris:Fayot ISBN 978-2-228-88789-2
დაბადებული 913
გარდაცვლილი 956
გარდაცვლილი 19 მარტი
ფატიმიდები
ძვ. წ. 242

ძვ. წ. 242
მოვლენები
დაიბადნენ
ანტიოქე III — სელევკიდების ელინისტური სახელმწიფოს, სირიის მეფე (გ. ძვ. წ. 187)
გარდაიცვალნენ
Camponotus festai

Camponotus festai — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ანრი გრეგუარი (ისტორიკოსი)

ანრი გრეგუარი (ისტორიკოსი)
ანრი გრეგუარი (დ. 21 მარტი, 1881, გიუი, — გ. 28 სექტემბერი, 1964, ბრიუსელი) — ბელგიელი ბიზანტინისტი და სლავისტი, კლასიკური ფილოლოგიის სპეციალისტი.
კარიერის ძირითადი ნაწილი ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში გაატარა. მეორე მსოფლიო ომის წლებში ასწავლიდა ამერიკაში საზოგადოებრივი კვლევების ახალი სკოლასთან ემიგრირებული ფრანგი და ბელგიელი სწავლულების მიერ შექმნილ „განვითარებული კვლევების თავისუფალ სკოლაში“. იყო ბიზანტინოლოგიის დარგში საერთაშორისო კონგრესების მოწყობის ერთ-ერთი ინიციატორი და ჟურნალების „Byzantion“ და „Corpus bruxellense historiae Byzantinae“ დამაარსებელი და რედაქტორი. გრეგუარის ნაშრომთა უმრავლესობა ეხება ბიზანტიის წყაროთმცოდნეობის, პოლიტიკური ისტორიის, ასევე ბერძნული პოემის „დიგენის აკრიტასთან“ დაკავშირებულ საკითხებს. გრეგუარის წერილი „ივერთა მონასტერი და ათონის მთის ქართველთა როლი“ (ფრანგ. Le Monastère d'Iviron et le rôle de Géorgiens du Mont Athos) 1963 წელს დაიბეჭდა „ბიზანტინოლოგიური საზოგადოების წელიწდეულში“, ხოლო მისი ქართული თარგმანი სიმონ ყაუხჩიშვილმა გამოაქვეყნა. გრეგუარი „ბალავარიანის“ ბერძნული რედაქციის ავტორად ექვთიმე მთაწმიდელს მიიჩნევს და ამ ლიტერატურულ ნაწარმოებს უმაღლეს შეფასებას აძლევს.
ლიტერატურა
ყაუხჩიშვილი ს., ბერძნული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 3, თბ., 1973;
Левченко М. В., A. Грегуар и его работы по византиноведению, «Византийский временник», 1950, т. 3;
სქოლიო
დაბადებული 21 მარტი
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1964
ბელგიელი ისტორიკოსები
უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
დომუიო

დომუიო — სტრატოვულკანი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში. მისი სიმაღლეა 4 709 მეტრი და წარმოადგენს პატაგონიის უმაღლეს მწვერვალს. ხშირად მას „პატაგონიის სახურავს“ უწოდებენ ("El Techo de la Patagonia").
ვულკანს აქვს ფართო, 15 კმ სიგანის კალდერა, სადაც აღმოჩენილია დაციტის ვულკანური გუმბათები. მწვერვალებზე ბევრია გეიზერი და ცხელი ნაკადული.
ვულკანის სახელწოდება მოდის მაპუჩეს ხალხის ენიდან და ნიშნავს „კანკალს და ბუზღუნს“, რაც ვულკანის გეოთერმული აქტიურობიდან გამომდინარეობს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
ვულკანი დომუიო, მსოფლიო ვულკანიზმის პროგრამა
არგენტინის ვულკანები
ბჰუტანი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბჰუტანი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბჰუტანმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბჰუტანი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთი კუნძული (ახალი მიწა)

სამხრეთი კუნძული (ახალი მიწა)
სამხრეთი — სამხრეთი კუნძული ახალი მიწის არქიპელაგში, მდებარეობს ჩრდილოეთ რუსეთში. მისი ფართობი შეადგენს 33,275 კვადრატულ კილომეტრს (12,800 კვადრატული მილი). ეს კუნძული ჩრდილოეთიდან სრუტის მეშვეობით არის გამოყოფილი, კუნძულ ჩრდილოეთს. სამხრეთის კუნძული თავისი ფართობის მიხედვით მსოფლიოს უდიდეს 50 კუნძულში შედის.
ეკოლოგია
თავდაპირველად ეს კუნძული ნანცების საცხოვრებელი იყო, ამ ადგილებიდან ევაკუირებული იქნა მოსახლეობა და 1950 წელს აქ გამოსცადეს ბირთვული იარაღი .
კუნძულზე ძირითადად ზღვის ფრინველები სახლობს.
აქ გავრცელებულია ტუნდრა.
რესურსები ინტერნეტში
Location
Nature Reserve
სქოლიო
ახალი მიწა
რუსეთის კუნძულები
მელას წიგნი

მელას წიგნი (1975) — რეჟისორ რობერტ სააკიანცის ანიმაციური ფილმი. ეს 10-წუთიანი ფილმი არის შუა საუკუნეების პოეტის ვარდან აიგეკცის იგავების ეკრანიზაცია.
რესურსები ინტერნეტში
animator.ru
სომხური მულტფილმები
1975 წლის ფილმები
ადოლფ ნურენი

ადოლფ ნურენი (დ. 13 მარტი, 1854, სუნეს მუნიციპალიტეტი — გ. 13 ივნისი, 1925) — შვედი ლინგვისტი, რომელიც იყო შვედეთის აკადემიის წევრი 1919 წლიდან გარდაცვალებამდე.
ბიოგრაფია
ნურენი დაიბადა ვერმლანდის პროვინციაში. 1871 წელს გახდა უფსალის უნივერსიტეტის სტუდენტი, სადაც 1877 წელს დაიცვა დოქტორის ხარისხი. იმავე წელს დაიწყო უნივერსიტეტში პედაგოგიური მუშაობა. ნერენმა 1879 წლის უმეტესი დრო გაატარა ლაიფციგის უნივერსიტეტში, რომელიც ახალგაზრდა-ენათმეცნიერების სკოლა იყო - სკოლა რომელსაც ნურენი მთელი ცხოვრება ეკუთვნოდა. ლაიპციგში ყოფნის დროს მან ავგუსტ ლესკინის (რომელიც იყო ფონეტიკური პროცესების კვლევის პიონერი) დახმარებით შეისწავლა ლიტვური ენა.
ნურენის ადრეული შრომა ძირითადად ფოკუსირებული იყო შვედური ენის დიალექტებზე, კონკრეტულად მისი მშობლიური ვერმლანის და მეზობელი პროვინციის დალარნას დიალექტებზე. მისი შრომები პირველი იყო შვედეთში რომელი იყენებდა ახალგაზრდა-ენათმეცნიერების სკოლის მიღწევებს, რომლებიც მთელი XX საუკუნის განმავლობაში ინარჩუნებდნენ გავლენას. ნურენის 1880 წლიდან ისტორიული ენათმეცნიერებით ინტერესდება, კონკრეტულად გერმანული ენებით. მისი ნაშრომებს: გრამატიკა ძველი სკანდინავიურისთვის და გრამატიკა ძველი შვედურისთვის მეცნიერების მიერ დღემდე გამოიყენება. 1887 წელს ის დასახელდა უპსალის უნივერსიტეტის გერმანული ენების მესამე პროფესორად. მან ბოლო ოცი წელი მიუძღვნა ნაშრომს Vårt språk (ჩვენი ენა), სადაც მან გააკეთა უნიფიკაცია მისი ნარკვევები შვედური ენის გრამატიკის ფონოლოგიის და მორფოლოგიის შესახებ. ნურენი 1919 წელს აირჩიეს შვედეთის აკადემიის წევრად.
შრომები
Fryksdalsmålets ljudlära (1877)
Dalbymålet (1879)
Fårömålet (1879)
‘Sam. Columbus’ En svensk ordeskötsel (with G. Stjernström; 1881)
Svensk språklära (with E. Schwartz; 1881)
Dalmålen (1881–83)
Altislandische und altnorwegische Grammatik (1884)
Utkast til föreläsningar i urgermansk ljudlära med huvudsakligt avseende på de nordiska språken (1888–90)
Geschichte der germanischen Philologie (1891)
Valda stycken af svenska författare 1526–1732 (with E. Meyer; 1893)
Altschwedisches Lesebuch (1892–94)
Spridda studier (1895)
Altschwedische Grammatik mit Einschluss des Altgutnischen (1897)
Vårt språk (1904–24)
ლიტერატურა
Adolf Noreen in the Nordisk familjebok.
Bandle, Oskar et al. (2002). The Nordic Languages: An International Handbook of the History of the North Germanic Languages'' Berlin, Walter de Gruyter, ISBN 3-11-014876-5. p. 77.
სქოლიო
დაბადებული 1854
გარდაცვლილი 1925
შვედი ენათმეცნიერები
ვერე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვერე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვერე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვერე — მდინარე თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე;
ვერე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში;
ვერე — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი;
ვერე — ერთ-ერთი ძველი უბანი თბილისში.
სულთან ბაისუნქური

სულთან ბაისუნქური
აბულ ფათჰ სულთან ბაისუნქური (დ. 1481, თავრიზი — გ. 5 ივნისი, 1492, ბარდა ან განჯა) — აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოს მმართველი 1490–1492 წლებში.
ბიოგრაფია
ბაისუნქური დაიბადა 1481 წელს, სულთან იაქუბისა და შირვანშაჰ ფარუხ-იასარ I-ის ქალიშვილის, გევჰერ სულთან ბეგუმის ოჯახში.
1490 წლის 24 დეკემბერს, გარდაიცვალა იაქუბი და ტახტზე 9 წლის ბაისუნქური ავიდა.
მმართველობა
მისი მცირეწლოვნების გამო, ძალაუფლება ხელში ჩაიგდო შაჰის ვეზირმა, ჰალილ-ხანმა და ფაქტობრივად ის მართავდა ქვეყანას.
1492 წელს, ბაისუნქურს აუჯანყდა ერთ–ერთი სახელმწიფო მოღვაწე, სულეიმან ბეი ბიჯანოღლუ. მალე, სულეიმანი და ჰალილი ერთმანეთს დაეტაკნენ. ამ ბრძოლაში ჰალილ-ხანი დამარცხდა და ბაისუნქური მალე ტახტიდან ჩამოაგდეს.
ბრძოლა ტახტისთვის და ბაისუნქურის გარდაცვალება
ბაისუნქურის ტახტზე ასვლიდან მალევე, მას დაუპირისპირდა მისი ბიძა, მესიჰ-მირზა, მაგრამ მესიჰი ჰალილ-ხანმა დაამარცხა და ბრძოლაშივე დაიღუპა. 1492 წელს, მესიჰ-მირზას შვილი, რუსტემი მისი მომხრეების დახმარებით, ციხიდან გამოუშვეს და დაიწყო ტახტისთვის ბრძოლა.
როდესაც ბაისუნქური ტახტიდან ჩამოაგდეს, მისი ადგილი სწორედ რუსტემმა დაიკავა. გაქცეულმა ბაისუნქურმა დახმარება სთხოვა მის ბაბუას, ფარუხ-იასარს. გზაში, როდესაც იგი დახმარების სათხოვნელად მიდიოდა, ბაისუნქურს თავს დაესხა რუსტემის არმია და გაიმართა ბრძოლა. ამ ბრძოლაში რუსტემმა გაიმარჯვა და ამავე ბრძოლაშივე დაიღუპა ბაისუნქური.
ლიტერატურა
George Sale,George Psalmanazar,Archibald Bower,George Shelvocke,John Campbell,John Swinto - An Universal history, from the earliest account of time, 6. cild, səh.115
აყ-ყოინლუს მმართველები
დაბადებული 1481
გარდაცვლილი 5 ივნისი
გარდაცვლილი 1492
მალინის რაიონი

მალინის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 406 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 249 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 14 კაცს კმ²-ზე. მალინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მალინი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ჟიტომირის ოლქის რაიონები
ფარაონის ძაღლი

ფარაონის ძაღლი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია მალტაში უძველეს ხანაში.
ელეგანტური, არისტოკრატიული ფარაონის ძაღლი, შესაძლოა იმ პატარა მგლის შთამომავალია, რომელიც არავიის ნახევარკუნძულზე იყო გავრცელებული. დაახლოებით 2000 წლის წინ ფინიკიელმა ვაჭრებმა ეს ძაღლი ჩაიყვანეს მალტის და გოცოს კუნძულებზე, სადაც ჯიში სუფთა სახით შენარჩუნდა. არქეოლოგიური გათხრებისას აღმოჩენილი ჩონჩხის ნარჩენებით შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ჯერ კიდევ 5000 წლის წინ ფარაონის ძაღლის მსგავსი მონადირე ძაღლები არსებობდნენ შუა აღმოსავლეთში. ორი ფარაონის ძაღლი გამოსახულია დისკოზე, რომელიც ძვ.წ. 4000 წლით თარიღდება, ამ ძაღლების გამოსახულებები გვხვდება ასევე, ეგვიპტელი ფარაონების სამარხებზეც. დაახლოებით 2000 წლის წინ, ფარაონის ძაღლი ევროპაში მოხვდა. ეს ჯიში განსაკუთრებულად სუფთა სახით შენარჩუნდა იზოლირებულ ადგილებში, როგორიცაა მალტა და ბალეარის კუნძულები, ასევე სიცილიაზე, საფრანგეთსა და იტალიაში.
ნადირობისას ის იყენებს მხედველობას, სმენას და ყნოსვას. აქვს გრძელი დრუნჩი, საკმაოდ გრძელი, ბოლოსკენ შევიწროებული კუდი, ძლიერი, დაკუნთული თეძოები, ელეგანტური, გრძელი, დაკუნთული კისერი, საშუალო ზომის, მოძრავი ყურები, ოვალური თვალები, მოკლე, მბზინავი, უხეში ბალანი, რომელსაც თითქმის არ სჭირდება მოვლა. ადვილად ეგუება სიცხეს, ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ძნელად იწვრთნება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
ფარაონის ძაღლი
პრიმიტიული ძაღლები
მალტური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები