PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ასტრახანი

ასტრახანი — ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქი რუსეთში, ასტრახანის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქვემო ვოლგისპირეთისა და კასპიისპირეთის უძველესი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. მიეკუთვნება ისტორიული ფასეულობების მქონე რუსეთის 115 ქალაქს. მდებარეობს ვოლგის დელტის ზემო ნაწილში, კასპიისპირა დაბლობის 11 კუნძულზე. ქალაქი დაყოფილია ოთხ ადმინისტრაციულ რაიონად: კიროვის, საბჭოთა, ლენინისა და ტრუსოვის. 2014 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქის მოსახლეობა 530 863 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 208,7 კმ²-ია.
ქალაქი წარმოშობის სავარაუდო პერიოდად XIII საუკუნის მეორე ნახევარია მიჩნეული. ისტორიკოსი და აღმოსავლეთმცოდნე მიგამეტ საფარგალიევი მიიჩნევს, რომ ქალაქის წარმოშობა ოქროს ურდოს მიერ რელიგიად ისლამის მიღებასა და მუსლიმი რელიგიური პირებისთვის სხვადასხვა პრივილეგიების მინიჭებას უკავშირდება. XV საუკუნის 60-იანი წლებიდან იყო ასტრახანის სახანოს ცენტრი. XVI-XIX საუკუნეებში წარმოადგენდა აზიასთან ვაჭრობის მნიშვნელოვან პუნქტს. დღესდღეობით ქალაქში 17 სხვადასხვა რელიგიური კონფესიის წარმომადგენელი ცხოვრობს.
დაძმობილებული ქალაქები
რესურსები ინტერნეტში
ასტრახანის ადგილობრივი თვითმმართველობის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
რუსეთის 50 უმსხვილესი ქალაქი
ასტრახანის ოლქის ქალაქები
სი თავსართები

სი თავსართები
ერთეულთა საერთაშორისო სისტემის თავსართები, SI თავსართები, სი თავსართები, ათჯერადი თავსართები — ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში დამკვიდრებული ერთეულთა წილობითი და ჯერადი თავსართები. გამოიყენება გრძელ ფიზიკურ მნიშვნელობათა ერთეულების შემოკლებული აღნიშვნისთვის, მათი 10 რიცხვის ხარისხში აყვანით. ათჯერადი თავსართები ემსახურება ნოლების რაოდენობის შეკვეცას როცხობრივ ნიშნებში.
ისტორია
1795 წელს სამეცნიერო სივრცეში დამკვიდრდა: დეკა-, ჰექტო-, კილო-, დეცი-, სანტი-, მილი-, ხოლო 1873 წელს ერთეულთა CGS სისტემის მიერ — მეგა- და მიკრო- ერთეულთა თავსართები. ზემოხსენებული რვა თავსართი, პირველ და მეორე ზომა-წონის გენერალურ კონფერენციაზე მიღებულ იქნა, ერთეულთა საერთაშორისო სისტემის თავსართები. 1960 წელს ზომა-წონის მეთერთმეტე გენერალურ კონფერენციაზე ოფიციალურად იქნა მიღებული გიგა-, ტერა-, ნანო- და პიკო-; 1975 წელს მეთორმეტე კონფერენციაზე — ატო- და ფემტო-; 1975 წელს მეთხუთმეტე კონფერენციაზე — პეტა- და ექსა-; 1991 წელს მეცხრამეტე კონფერენციაზე — იოქტო-, ზეპტო-, ზეტა- და იოტა-; ხოლო 2022 წელს ოცდამეშვიდე კონფერენციაზე — ქუექტო-, რონტო-, რონა- და ქუეტა- ერთეულთა თავსართები.
წილობით ერთეულთა თავსართები
წილობითი ერთეულები — ერთეულები, რომლებიც ფიზიკურ სიდიდეთა დადგენილი ერთეულების გარკვეულ ნაწილს (წილს) შეადგენენ. საზომთა მეტრული სისტემის დადგენისას მეტრული სისტემის ამოსავალი ერთეულებიდან წილობითი ერთეულების წარმოქმნის ორი პრინციპი იყო მიღებული: ა) წილობითი ერთეულების სახელწოდებათა წარმოქმნა თავსართების (დეცი, სანტი, მილი) მეშვეობით და ბ) ათობითობა წილობითი ერთეულების ამოსავალ ერთეულებთან თანაფარდობისას. მაგალითად, 1 მმ (მილიმეტრი) = 10−3 მ (მეტრს).
ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში წილობითი ერთეულების წარმოსაქმნელად მიღებულ იქნა შემდეგი თავსართები:
ჯერად ერთეულთა თავსართები
ჯერადი ერთეულები — ერთეულები, რომლებიც მთელრიცხვჯერ მეტია ფიზიკური სიდიდეების სისტემის ან სისტემის გარეშე ერთეულებზე. ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში ჯერადი ერთეულები მიიღება ათობითობის პრინციპით, ხოლო მათი დასახელება ამოსავალი ერთეულის სახელწოდებისგან თავსართების მეშვეობით. მაგალითად, 1 კმ (კილომეტრი) = 103 მ (მეტრი).
ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში ჯერადობითი ერთეულების წარმოსაქმნელად მიღებულ იქნა შემდეგი თავსართები:
სქოლიო
სიდიდეთა ერთეულები
ესეისის ხოცვა

ესეისის ხოცვა — შეიარაღებული დაპირისპირება არგენტინაში ულტრამემარჯვენე ძალებსა და მემარცხენე რადიკალებს შორის ხუან პერონთან შეხვედრის დროს. გამოიწვია მასობრივი სისხლისღვრა და პერონისტული მოძრაობის შეუქცევადი გაყოფა.
1973 წლის გაზაფხულზე საბოლოოდ გადაწყდა 1955 წლის სამხედრო გადატიალების შედეგად გაძევებული გენერლის ხუან პერონის სამშობლოში დაბრუნება. იგი არგენტინაში ჯერ კიდევ საკმაოდ პოპულარულ პოლიტიკოსად რჩებოდა და უკვე გადაწყვეტილი იყო ქვეყნის მეთაურად მისი არჩევა. 15 ივნისს არგენტინის პრეზიდენტი ექტორ კამპორა ესპანეთში გაფრინდა, რათა პერონთან ერთად დაბრუნებულიყო სამშობლოში. არგენტინაში საზეიმო დახვედრისთვის ემზადებოდნენ.
ამ დროისათვის პერონიზმის მიმდევრები - ხუსტისიალისტები - რამდენიმე დაპირისპირებულ ჯგუფებად იყვნენ დაყოფილი. მემარცხენე რადიკალებს მონტეროსები ეწოდებოდათ, ხოლო ულტრამემარჯვენეები ანტიკომუნისტები იყვნენ და მათ შორის სასტიკი ბრძოლა მიმდინარეობდა. თუმცა ორივე დაჯგუფება პერონს მიიჩნევდა თავის ლიდერად. თავად პერონის ინტერესები 1970-იანი წლების დასაწყისში მემარჯვენეებისაკენ გადაიხარა.
პრეზიდენტი ექტორ კამპორა მემარცხენეებს მიეკუთვნებოდა. მათი პოზიციები ახლოს იყო გევარიზმთან. მემარჯვენეების სათავეში იდგა პერონის პირადი მდივანი ხოსე ლოპეს რეგა, სოციალური უზრუნველყოფის მინისტრი კამპორას მთავრობაში.
გენერალთან შეხვედრის ცერემონიას დიდი პოლიტიკური მნიშვნელობა ჰქონდა. ხუან პერონი არგენტინაში დაბრუნდა 1973 წლის 20 ივნისს. მას ასობით ათასი (ზოგიერთი მონაცემებით სამი მილიონი) ადამიანი დახვდა. შეხვედრის ორგანიზებას, რომელიც ესეისის აეროპორტში გაიმართა, ხელმძღვანელობდნენ მემარჯვენე იდეების მქონე სამხედრო პირები. მემარცხენეები სკანდირებდნენ „პერონი, ევიტა, სოციალისტური სამშობლო“, ხოლო მემარჯვენეები პასუხობდნენ „პერონი, ევიტა, პერონისტული სამშობლო“. სროლები და მასობროვი დაპირისპირება დაიწყო 20 ივნისის დილიდან, გრძელდებოდა მთელი დღის განმავლობაში და ღამით დასრულდა. პერონის დასახვედრად მოსული მშვიდობიანი მოსახლეობა სასტიკი ხოცვა-ჟლეტის მომსწრე გახდა. შეტაკების შედეგად ოფიციალურ მონაცემებზე დაყრდნობით გარდაიცვალა 13 (სხვა მონაცემებით - 16) და დაიჭრა 365 (სხვა ინფორმაციით - 200) ადამიანი.
გამოკვეთილი გამარჯვებული აღნიშნულ დაპირისპირებაში არ გამოკვეთილა. მემარჯვენეებმა კარგი შეიარაღება, ორგანიზაცია და დისციპლინა აჩვენეს, ხოლო მემარცხენეებმა მასობრივი ენთუზიაზმი.
ესეისის ხოცვა აღიქმება, როგორც ულტრამემარჯვენეების მიერ ინიცირებული აქცია. მოგვიანებით გამჟღავნდა, რომ აქციაში მონაწილეობდა არგენტინის სპეცსამსახურებიც.
რესურსები ინტერნეტში
Ezeiza, Contrapunto, Buenos Aires, 1985 by Horacio Verbitsky
La masacre de Ezeiza, El Litoral, Santa Fe, 23 June 2010 (retrieved 2011-07-24)
El hombre que fue izado de los pelos, ElArgentino.com, 2008 (retrieved 2011-07-24)
სქოლიო
ცივი ომი
არგენტინის ისტორია
მედიაში

მედიაში — ქალაქი რუმინეთის ცენტრალურ ნაწილში, სიბიუს ჟუდეცში. მდებარეობს ტრანსილვანიის ცენტრალურ ნაწილში, ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე, მდინარე ტირნავა-მარეს ნაპირას. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 44,169 ადამიანი. დააარსეს გერმანელმა კოლონისტებმა XIII საუკუნეში რომაული ბანაკის — „მედიას“ ადგილას. მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრია. მოიპოვებენ ბუნებრივ აირს. ქალაქშია XV საუკუნის წმინდა მარგარიტას სახელობის ეკლესია. მიდამოებში არის ვენახები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუმინეთის ქალაქები
თოლოსი

თოლოსი — ცრუ გუმბათით გადახურული წრიული გეგმის მქონე შენობა, ხუროთმოძღვრულ ნაგებობათა ერთ-ერთი უძველესი და ფართოდ გავრცელებული ტიპი. წინა აზიაში თოლოსები შენდებოდა უკვე ენეოლითის ხანაში (არპაჩია, ჰალაფი და სხვ., ძვ. წ. VI–IV ათასწლეულები). საქართველოში ალიზით ნაგები უძველესი ცრუგუმბათიანი შენობები აღმოჩენილია ადრინდელ მიწათმოქმედთა ნამოსახლარებზე (შულავერი, არუხლო, იმირის გორა და სხვ., ძვ. წ. VI–IV ათასწლეულები). თოლოსის სახელით უფრო ხშირად მოიხსენიება კრეტა-მიკენურ სამყაროში გავრცელებული ცრუგუმბათიანი მრგვალი აკლდამები. ადრინდელი მინოსური ხანის (ძვ. წ. III ათასწლეული) უძველესი თოლოსები აღმოჩნდა კუნძულ კრეტაზე, აგია-ტრიადასთან და ფესტოსის მახლობლად, ლებენაში. ზოგი თოლოსი გამოიყენებოდა თითქმის 500 წლის განმავლობაში, ძვ. წ. XIX–XVIII საუკუნეებამდე. შუა მინოსური ხანის თოლოსები აღმოჩნდა კნოსოსსა და ფესტოსში. კონტინენტურ საბერძნეთში თოლოსი პირველად გაჩნდა მიკენურ ხანაში (ძვ. წ. XIV–XIII საუკუნეებში); ცნობილია მიკენის სასახლის გალავანს გარეთ გათხრილი გრანდიოზული თოლოსი – ე. წ. ატრევსის საგანძური, რომელიც აქაიური საბერძნეთის ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო ხუროთმოძღვრული ძეგლია.
ანალოგიური კონსტრუქციის თლილი ქვით ნაგები თოლოსები აღმოჩენილია საქართველოშიც, ბორჯომის ხეობაში.
ძველი ბერძნები თოლოსს უწოდებდნენ ეზოში ჩადგმულ გუმბათისებრ სათავსებს, რომლებიც სამზადებად და სანოვაგის შესანახად გამოიყენებოდა. კლასიკური ხანის ათენში თოლოსი ეწოდებოდა ბულევტერიონის მახლობლად არსებულ წრიულგეგმიან ნაგებობას, რომელშიც დღის განმავლობაში ისხდნენ პრიტანები (ათენის ხუთასთა საბჭოს მორიგე წევრები) და იქვე სადილობდნენ საზოგადოების ხარჯზე სხვა სახელმწიფო მოხელეებთან და ცალკეულ დამსახურებულ მოქალაქეებთან ერთად.
ხუროთმოძღვრებაში თალოსი (ან ფოლოსი) ეწოდება აგრეთვე წრიული მოხაზულობის გეგმის მქონე შენობას, რომელიც აღმართულია საფეხურებიან პოდიუმზე და გარშემორტყმულია სვეტებით.
ლიტერატურა
ძველი ბერძნული არქიტექტურა
1967 Soviet Top League

1967 Soviet Top League
19 teams took part in the league with FC Dynamo Kyiv winning the championship.
League standings
Results
Top scorers
19 goals
Mikhail Mustygin (Dinamo Minsk)
17 goals
Oleg Kopayev (SKA Rostov-on-Don)
14 goals
Eduard Markarov (Neftyanik)
13 goals
Anatoliy Banishevskiy (Neftyanik)
Givi Nodia (Dinamo Tbilisi)
Gennady Yevriuzhikin (Dynamo Moscow)
12 goals
Yuri Vshivtsev (Dynamo Moscow)
11 goals
Nikolai Kazaryan (Ararat)
10 goals
Gennadi Krasnitsky (Pakhtakor)
Eduard Malofeyev (Dinamo Minsk)
Demuri Vekua (Torpedo Kutaisi)
References
Soviet Union - List of final tables (RSSSF)
Soviet Top League seasons
1
Soviet
Soviet
1383

1383
მოვლენები
22 ოქტომბერი : მეფე ფერნანდუ I-ის გარდაცვალების შემდეგ სამოქალაქო ომი და არეულობა დაიწყო პორტუგალიაში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ევგენიუს IV — რომის პაპი (გ. 1447)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
22 ოქტომბერი : ფერნანდუ I — პორტუგალიისა და ალგარვის მეფე (დ. 1345)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
15 ივნისი : იოანე VI კანტაკუზენი — ბიზანტიის იმპერატორი
ბალფრინი

ბალფრინი — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს დომის მთის ჩრდილოეთით, ვალეს კანტონის ტერიტორიაზე. მიეკუთვნება მიშაბელის მასივს, რომელიც სოფელ მატერტალსა და ზაასტალს შორისაა გადაჭიმული. ბალფრინის ჩრდილოეთ კალთა დაფარულია ბალფრინგლეჩერის მყინვარით, სამხრეთი კალთა კი უფრო დიდი რიედის მყინვარით.
რესურსები ინტერნეტში
The Balfrin on Hikr
The Balfrin on Summitpost
The Balfrin on Mount Wiki
ალპები
შვეიცარიის მთები
უოლტერ ნორმან ჰოუორთი

უოლტერ ნორმან ჰოუორთი (დ. 19 მარტი, 1883 — გ. 19 მარტი, 1950) — ბრიტანელი ქიმიკოსი. ცნობილია ბირმინგემის უნივერსიტეტში მუშაობის დროს, ასკორბინის მჟავაზე ჩატარებული კვლევებით. ნახშირწყლებზე და ასკორბინის მჟავაზე მუშაობით, 1937 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. ნობელის პრემია უოლტერმა შვეიცარიელ ქიმიკოსთან, პაულ კარერთან ერთად აიღო.
სქოლიო
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1979 (უმაღლესი ლიგა)

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1979 (უმაღლესი ლიგა)
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1979 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 42-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა დონეცკის „შახტიორი“, მესამეზე – კიევის „დინამო“. დაიწყო 24 მარტს და დასრულდა 25 ნოემბერს.
შედეგები
უმაღლესი ლიგა: ცხრილი
საჩემპიონო რბოლა
მატჩები
ბომბარდირები
პრიზები
ჩემპიონი
ჩემპიონატის სტატისტიკიდან
ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 306 მატჩიდან 152 მოიგეს მასპინძლებმა, 70 — სტუმრებმა, ხოლო 84 შეხვედრა ფრედ დამთავრდა.
ფრედ დამთავრებულ 22 შეხვედრაში მატჩის მონაწილე ერთ-ერთ გუნდს ფრეთა ლიმიტის ამოწურვის გამო ქულა არ დაეწერა.
ფრედ დამთავრებულ 5 შეხვედრაში მატჩის მონაწილე ორივე გუნდს ფრეთა ლიმიტის ამოწურვის გამო ქულა არ დაეწერა.
ფრეთა დაწესებულ ზღვარს არ მიაღწიეს მხოლოდ კიევისა და მინსკის დინამოელებმა და კუიბიშევის „კრილია სოვეტოვმა“.
დონეცკის „შახტიორი“, მოსკოვის ცსკა და ბაქოს „ნეფთჩი“ ზუსტად ჩაეტივნენ ფრეთა ლიმიტის ფარგლებში.
ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებულ შეხვედრებში დაფიქსირებული ანგარიშებიდან ყველაზე ხშირად დაფიქსირდა 1–0 (55 მატჩში) და 2–1 (52 მატჩში).
ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული მატჩებიდან 33 შეხვედრაში ანგარიში საერთოდ არ გახსნილა.
ჩატარებულ მატჩებში ფიქსირებული იქნა 11 „ჰეთ-თრიკი“, ხოლო „ტორპედოსა“ და „ფახთაქორის“ შეხვედრაში მოსკოველმა ვასილიევმა 5 ბურთი გაიტანა.
ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებულ მატჩებში 9 ავტოგოლი გავიდა.
არბიტრებმა 115-ჯერ დანიშნეს პენალტი, რომელთაგან 25-ის რეალიზება ფეხბურთელებმა ვერ შეძლეს.
ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებულ მატჩებს სულ 6 მილიონზე მეტი მაყურებელი დაესწრო.
ბიბლიოგრაფია
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
კომენტარები
სქოლიო
1979
1979 წელი ფეხბურთში
ენრიკე-ბალდივიესოს პროვინცია

ენრიკე-ბალდივიესოს პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტში. სახელი ეწოდა ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტის — ენრიკე ბალდივიესოს პატივსაცემად. დედაქალაქია სან-აგუსტინი, რომელიც მდინარე ტურუნჩის ნაპირებზეა გაშენებული.
ენრიკე-ბალდივიესო ერთ-ერთია პოტოსის დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. ჩრდილოეთით ესაზღვრება კოჩაბამბის დეპარტამენტი, სამხრეთ-დასავლეთით — ორუროს დეპარტამენტი. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 120 კმ-ზე, საშუალო სიგანე 35 კმ-ია, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 254 კმ²-ს შეადგენს.
მოსახლეობა
1992 წლის აღწერისას, მოსახლეობა 1 313 ადამიანს შეადგენდა, 2001 წელს კი 1 640-ს, ანუ ადგილი ჰქონდა 25 %-იან ზრდას.
86 % ლაპარაკობს ესპანურად, 96 % კეჩუაზე.
მოსახლეობის 99.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია.
72 % დასაქმებულია სასოფლო-სამეურნეო სფეროში, 28 % მომსახურების სფეროში (2001).
მორწმუნეთა 95 % კათოლიკეა, 2 % პროტესტანტი.
დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
San Agustín Municipality (= Enrique Baldivieso Province): population data and map
Population data (Spanish)
პოტოსის დეპარტამენტის პროვინციები
გლოკ-17

გლოკ-17 — ავსტრიული წარმოების დამბაჩა.
გლოკის სისტემის პირველი პისტოლეტი იყო გლოკ 17, რომელიც შექმნილი იყო გასტონ გლოკის მიერ სპეციალურად ავსტრიის შეიარაღებული ძალების მიერ გამოცხადებული კონკურსისთვის. პისტოლეტები, რომლებიც 40 ათას გასროლას უძლებენ, ითვლებიან მაღალი ხარისხის, ცვეთის გამძლე იარაღებად, თავად გლოკს კი შეუძლია 400 ათასი გასროლა განახორციელოს და ამის შემდგომაც იყოს ძალიან კარგ მუშა მდგომარეობაში. გლოკისთვის არსებობს შემდეგი კალიბრები: 9mm, 10mm, .40 S&W, .380 ACP, .357SIG, .45 ACP, .45 GAP.
საბრძოლო იარაღები
ცეცხლსასროლი იარაღები
en:Glock#Variants
არგენტინა 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

არგენტინა 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არგენტინამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არგენტინა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
1996 UK Championship

1996 UK Championship
The 1996 UK Championship was a professional ranking snooker tournament that took place at the Guild Hall in Preston, England. The event started on 15 November 1996 and the televised stages were shown on BBC between 23 November and 1 December 1996.
Stephen Hendry won his third UK Championship in a row and fifth overall by defeating John Higgins 10–9 in the final. Hendry led 8–4, fell behind 8–9 after Higgins won 5 frames in a row, and then breaks of 82 and 77 in the last two frames was enough for Hendry to get the victory. Ken Doherty made the highest break of the tournament with 141.
Tony Drago made the fastest century break in a ranking event with a time of 3 minutes 31 seconds.
Prize fund
The breakdown of prize money for this year is shown below:
Winner £70,000
Runner-up £37,000
Highest break £5,000
Main draw
1st Round (round of 64) Best of 17 frames
Stephen Hendry 9–6 Dominic Dale
Robert Milkins 9–3 Neal Foulds
David Gray 9–6 Dave Harold
Anthony Hamilton 9–3 Quinten Hann
James Wattana 9–3 Jon Birch
Paul Hunter 9–0 Willie Thorne
Terry Murphy 9–7 Ronnie O'Sullivan
Mick Price 9–6 Eddie Manning
Alan McManus 9–6 Ian Sargeant
Gary Wilkinson 9–2 Brian Morgan
Billy Snaddon 9–6 Darren Morgan
Rod Lawler 9–5 Darren Clarke
Tai Pichit 9–7 Jimmy White
Joe Johnson 9–8 Dene O'Kane
John Parrott 9–4 Noppadon Noppachorn
Martin Clark 9–6 Tony Jones
Karl Broughton 9–8 Peter Ebdon
Chris Small 9–4 David Roe
Alain Robidoux 9–7 Jason Weston
Stephen Lee 9–3 Jason Prince
Steve Davis 9–5 Jamie Burnett
Shokat Ali 9–4 Jason Ferguson
Ken Doherty 9–2 Nick Pearce
Dennis Taylor 9–5 Peter Lines
Nigel Bond 9–0 Paul Wykes
Joe Swail 9–8 Mark King
Mark Williams 9–3 Tony Chappel
Yasin Merchant 9–5 Dave Finbow
Tony Drago 9–4 Alan Burnett
Andy Hicks 9–4 Nick Terry
John Higgins 9–8 Steve Newbury
Marcus Campbell 9–6 Steve James
2nd Round (round of 32) Best of 17 frames
Stephen Hendry 9–5 Robert Milkins
Anthony Hamilton 9–8 David Gray
Paul Hunter 9–5 James Wattana
Terry Murphy 9–6 Mick Price
Alan McManus 9–7 Gary Wilkinson
Billy Snaddon 9–7 Rod Lawler
Joe Johnson 9–6 Tai Pichit
John Parrott 9–8 Martin Clark
Karl Broughton 9–6 Chris Small
Alain Robidoux 9–6 Stephen Lee
Steve Davis 9–7 Shokat Ali
Ken Doherty 9–4 Dennis Taylor
Nigel Bond 9–6 Joe Swail
Mark Williams 9–3 Yasin Merchant
Tony Drago 9–5 Andy Hicks
John Higgins 9–5 Marcus Campbell
Final
Century breaks
141, 140 Ken Doherty
141, 133, 122, 106, 106, 104 Andy Hicks
140, 115, 108, 108, 104, 103, 102 Stephen Hendry
138 Darren Clarke
136, 118, 105, 100, 100 Paul Hunter
135, 132, 109 James Wattana
135, 109 John Higgins
135, 106 Jason Weston
132, 113 Nigel Bond
131 Shokat Ali
130 Tony Chappel
130 Steve Newbury
124, 119, 106, 104 Mark Williams
122, 103 Tony Drago
122, 102 Marcus Campbell
116 Karl Broughton
115 Tai Pichit
111, 100 Anthony Hamilton
110 Peter Ebdon
110 Ronnie O'Sullivan
109, 107 David Gray
109, 101 John Parrott
109 Stephen Lee
108 Jonathan Birch
105 Joe Johnson
104 Gary Wilkinson
102, 102, 100 Terry Murphy
102 Tony Jones
102 Billy Snaddon
101 Quinten Hann
References
UK Championship (snooker)
UK Championship
UK Championship
UK Championship
UK Championship
ფარჯანაძე

ფარჯანაძე
საკუთარი სახელი ფარჯანაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დალი ფარჯანაძე — ფსიქოლოგი
შალვა ფარჯანაძე — ექიმი, კურორტოლოგი
ქართული გვარები
იაჰტიარი

იაჰტიარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუუსიოკუნატის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 385 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 910.87 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.69 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. იაჰტიარი სეინიაიოკიდან 83 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Ähtäri – Official website
სქოლიო
სამხრეთ ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
ელენე ჩერქეზიშვილი

ელენე ჩერქეზიშვილი (დ. 5 ნოემბერი, 1884, სოფ. თოხლიაური, საგარეჯოს რაიონი, რუსეთის იმპერია — გ. 1950-იანი წლები, პარიზი, საფრანგეთი), აგრეთვე ცნობილია როგორც ელი ჩეროვა — ქართველი მოცეკვავე, საზღვარგარეთ მოღვაწე პირველი ქართველი პროფესიონალი მოცეკვავე.
ელენე ჩერქეზიშვილი თავის ორიგინალურ პლასტიკურ ცეკვებში ქართულ მუსიკას იყენებდა. კონცერტებს მართავდა ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში. პარიზულ პრესაში ბევრს წერდნენ ელენე ჩერქეზიშვილის შესახებ, რომელსაც „ქართველი დანკანი” უწოდეს ევროპაში.
ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
დაიბადა საგარეჯოს რაიონის სოფელ თოხლიაურში, სამსახურიდან გადამდგარი პორუჩიკის ნიკოლოზ ჩერქეზიშვილის ოჯახში.
6 წლისაც არ იყო მამა რომ გარდაეცვალა. 1905 წელს, 38 წლის ასაკში დედაც გარდაიცვალა. მალევე ელენემ კახეთი დატოვა და უმცროს ძმასთან, გოგისთან ერთად თბილისში გადავიდა საცხოვრებლად. დედათა ინსტიტუტდამთავრებული ელენე ლისენკოს პანსიონში მოეწყო აღმზრდელად. შემდეგ მუშაობდა ქალაქის მმართველობის კანცელარიაში.
სოციალისტური იდეებით გატაცებულმა ელენეს ძმამ, გოგიმ, მატერიალური გაჭირვების მიუხედავად მათი მიწები გლეხებს უსასყიდლოდ გადასცა. მისი საქციელით შეშფოთებულმა მემამულეებმა თოხლიაურში ეგზეკუცია ჩააყენეს. ამ ამბით შეწუხებულმა გლეხებმა, ჩუქების ნაცვლად და-ძმას მიწების მიყიდვა სთხოვეს. აღებული მცირე თანხა გოგის გიმნაზიისა და უნივერსიტეტის დამთავრებაში დაეხმარა, ხოლო ელენეს მომავალი კარიერისთვის წაადგა.
მოღვაწეობა
მასზე დიდი გავლენა მოახდინა 1906 წლის 12 ოქტომბერს მშობლიურ სცენაზე ვანო სარაჯიშვილის დებიუტმა, რამაც ბიძგი მისცა მას, სერიოზულად ეფიქრა თეატრში მოღვაწეობაზე. იგი ბავშვობიდან მონაწილეობდა საქველმოქმედო დრამატულ სპექტაკლებში. სწორედ ამ პერიოდში თბილისში ჩამოვიდა ბალერინა აისედორა დანკანი, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა მასზე. დაგროვილი მცირე თანხით 1909 წელს მოსკოვში გაემგზავრა, კნიპერ–რაბენეკის პლასტიკის სკოლაში მოეწყო, სადაც ორიგინალური ცეკვის წყალობით პედაგოგთა ყურადღება მიიპყრო. ორი წლის შემდეგ ამ სკოლის აღზრდილმა ელენე მარიშევამ ჩამოაყალიბა ანტიკური საგუნდო ცეკვის დასი. ელენე ჩერქეზიშვილმა ამ დასთან ერთად საგასტროლოდ იმოგზაურა რუსეთის იმპერიის მთელ ტერიტორიაზე. 1911 წლის მაისში თბილისსაც ეწვია. კონცერტის დასრულების შემდეგ გაზეთი „თემი“ წერდა:
1912 წელს ელენე ჩერქეზიშვილი პირველად გაემგზავრა საზღვარგარეთ, კერძოდ, ბელგიაში, სადაც შეასრულა აღმოსავლური, სლავური და კლასიკური ცეკვები. გერმანიის ქალაქ ჰანოვერში პოლ ჟორჟთან ერთად მონაწილეობდა სპექტაკლში „თავადის აღზრდა“. ელენეს ცეკვით მოხიბლულ ჰანოვერის „თეატრ ვარიეტეს“ დირექტორს სურდა ელენეს მთელი სეზონით თავისთან დატოვება, თუმცა ელენემ უარი განუცხადა და პარიზში გაემგზავრა. პარიზში თეატრ „იმპერიალის“ დირექტორმა პოლ ფრანკმა მიიწვია 1913 წელს. პარიზულ პრესაში ბევრს წერდნენ ელენე ჩერქეზიშვილის გამორჩეული ქორეოგრაფიის შესახებ. ჟურნალი „ლა მონდ ილუსტრე“ ფრანგებს მოუწოდებდა: .
ელენე ინგლისსა და ამერიკაშიც მიიწვიეს საგასტროლოდ, მაგრამ მოულოდნელად პეტერბურგელ მსხვილ კომერსანტს მისთხოვდა, პარიზში დასახლდა და სცენას სამუდამოდ ჩამოშორდა.
მისი შემდგომი ცხოვრების გზა ჩვენთვის უცნობია. როგორც ცნობილია იგი 1957 წელს ხანდაზმულ ასაკში დაესწრო პარიზში გამართულ სუხიშვილების კონცერტებს. მისივე წერილიდან ვიგებთ:
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი მოცეკვავეები
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დაბადებული 5 ნოემბერი
დაბადებული 1884
ჯონ აპდაიკი

ჯონ აპდაიკი
ჯონ ჰოიერ აპდაიკი ; დ. 18 მარტი, 1932, რედინგი, პენსილვანია — გ. 27 იანვარი, 2009) — ამერიკელი რომანისტი, პოეტი, მოთხრობების ავტორი, ხელოვნებისა და ლიტერატურის კრიტიკოსი. იგი ერთ-ერთია იმ ოთხ მწერალს შორის, რომლებიც პულიცერის პრემიის ლაურეატები ერთზე მეტჯერ გახდნენ. შემოქმედებითი მოღვაწეობის მანძილზე აპდაიკმა გამოაქვეყნა ოცზე მეტი რომანი, ათეულობით მოთხრობათა კრებული, საბავშვო წიგნები და პოეტური და კრიტიკული ნამუშევრები.
1954 წლიდან მოყოლებული ჟურნალში „The New Yorker“ აპდაიკის ასეულობით მოთხრობა, რეცენზია თუ ლექსი დაიბეჭდა. იგი აგრეთვე რეგულარულად წერდა ჟურნალისთვის „The New York Review of Books“. მისი ყველაზე გახმაურებული ნამუშევარია „კურდღლის“ სერია, რომელიც შედგება ოთხი რომანისგან: „ბაჭია, გაიქეცი“, „ბაჭია დაბრუნდა“, „ბაჭია გამდიდრდა“ და „ბაჭია ისვენებს“. სერია ტიპური ამერიკელი საშუალო კლასის წარმომადგენლის, ჰარი „ბაჭია“ ენგსტრომის, ცხოვრების ქრონიკაზე მოგვითხრობს მისი ახალგაზრდობიდან სიკვდილამდე. სერიის ბოლო ორი ნაწილისთვის აპდაიკს პულიცერის პრემია მიენიჭა.
აპდაიკი თავისი შემოქმედების თემად „ამერიკის პროვინციულ ქალაქში მცხოვრებ საშუალო კლასს“ ასახელებდა. იგი აღიარებული იყო თავისი ოსტატური წერის მანერით, უნიკალური პროზაული სტილითა და ნაყოფიერი მოღვაწეობით – ავტორი წელიწადში საშუალოდ ერთ წიგნს წერდა. აპდაიკის მხატვრული ტექსტებისთვის დამახასიათებელია პერსონაჟები, რომლებიც „ხშირად განიცდიან შფოთვას და შინაგან კრიზისს რელიგიის, ოჯახური ვალდებულებებისა და ცოლქმრული ღალატის საშუალებით უნდა უპასუხონ.“
აპდაიკის შემოქმედების მთავარი თემაა რიგითი საშუალო კლასის ამერიკელების ცხოვრება, მათი საზრუნავი, სწრაფვები, გატაცებები და პრობლემები. მის ნაშრომებში გამახვილებულია ყურადღება ქრისტიანული თეოლოგიაზე და სექსუალობასთან, გრძნობათა სამყაროსთან მის გადაკვეთაზე. აპდაიკის ნამუშევრებმა მნიშვნელოვანი ყურადღება და კრიტიკიკული აღიარება ჰპოვა, იგი თავისი დროის ერთ-ერთ უდიდეს ამერიკელ ავტორად მიიჩნევა. მწერლის უაღრესად გამორჩეული პროზაული სტილისთვის დამახასიათებელია მრავალფეროვანი, უჩვეულო და ხშირად არაკანონიკური ლექსიკა, გადმოცემული „მოხერხებული და ინტელექტუალური ხედვით, რომელიც რეალისტური ტრადიციების შენარჩუნების ფონზე ფიზიკურ სამყაროს ექსტრავაგანტულად აღწერს.“ აპდაიკი თავის სტილს აღწერდა, როგორც „ამქვეყნიური სამყაროსადმი დამსახურებული სილამაზის მინიჭების მცდელობას.“
ბიბლიოგრაფია
ბაჭიას სერია
ბაჭია, გაიქეცი (1960)
ბაჭია დაბრუნდა (1971)
ბაჭია გამდიდრდა (1981)
ბაჭია ისვენებს (1990)
სხვა რომანები
ისთვიქელი ალქაჯები (1984)
ბრაზილია (1994)
გერტრუდა და კლავდიუსი (2000)
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
პულიცერის პრემიის ლაურეატები
დაბადებული 1932
გარდაცვლილი 2009
ქრისტიანი რომანისტები
ამერიკელი საბავშვო მწერლები
ამერიკელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
ამერიკელი ფსიქოლოგიური ჟანრის მწერლები
XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
მასაჩუსეტსელი რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
ჰარვარდის კოლეჯის კურსდამთავრებულები
ო. ჰენრის ჯილდოს მფლობელები
XXI საუკუნის ამერიკელი პოეტები
ამერიკელი მამაკაცი პოეტები
ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები
ამერიკელი ეროტიკული ჟანრის მწერლები
XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
პენსილვანიელი რომანისტები