PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ოშმიანკა (სოფელი)

ოშმიანკა (სოფელი)
ოშმიანკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 252 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (43%) და რუსები (28%) შეადგენენ .
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
Uzundzhovo

Uzundzhovo is a village in southeastern Bulgaria, part of Haskovo municipality, Haskovo Province. As of 2008, it has a population of 1,727 and the mayor is Vancho Vanchev. The village lies in the agricultural Upper Thracian Plain (Northern Thrace), east of Haskovo, south of Dimitrovgrad and west of Simeonovgrad and Harmanli. During Ottoman rule, the village was known as Uzunca ova ("long meadow"), a direct translation of the area's former Byzantine Greek appellation, Makri livada. The village's current name is derived from the Ottoman Turkish name and modified with the Slavic placename suffix -ovo. An architectural reminder of the village's Ottoman history can also be seen, as the local Church of the Assumption was built originally as a mosque. Uzundzhovo hosts the Bulgarian Air Force's 21st Fighter and Bomber Airbase, shut down in 1998.
This village, once belonged to the Hasköylü Ağalık, (Agaluk of Haskovo)
Trade fair
In Ottoman times, Uzundzhovo was famous as the site of the international Uzundzhovo Fair (Узунджовски панаир, Uzundzhovski panair). According to the German historian Hammer, the fair was established by Grand Vizier Sinan Pasha in 1593. It was organized regularly from the early 18th century to 1876 and gathered up to 50,000 people for around 40 days. The site was chosen because of Uzundzhovo's location on the trade route from Plovdiv to Edirne, between the Mediterranean Sea, the Black Sea and the Danube. The 69th issue of the Istanbul-based Bulgarian newspaper Tsarigradski vestnik of 15 October 1849 describes the fair as follows:
A newspaper report in Vek of 7 September 1874 underlines the importance of the fair:
The Uzundzhovo Fair was one of the most famous fairs in the Ottoman Empire and the most important one in Rumelia; as such, the authorities took great care to keep the roads in good condition and protect the merchants from the robbers hiding in the nearby forests. However, this was not always possible and robber assaults were always a major issue. Some of the more well-known goods that were sold at the fair were velvet and silk clothes, gems, coffee, sugar, Persian carpets, English tin and paints, Italian cloth and glass, Russia leathers. The fair was visited by famous 19th-century Bulgarians such as Georgi Rakovski, Nayden Gerov, Petko Slaveykov, Dobri Chintulov, Hadzhi Dimitar and Vasil Levski. Gradually, the Uzundzhovo Fair lost its international importance. The Plovdiv Fair, organized since 1892, assumed its role of the region's leading trade show.
Gallery
References
Villages in Haskovo Province
Trade fairs in Bulgaria
1593 establishments in Europe
16th-century establishments in Bulgaria
Shikahogh

Shikahogh is a village in the Kapan Municipality of the Syunik Province in Armenia. Shikahogh State Reserve, the second largest forest reserve in Armenia, is located to the south of the village.
Etymology
The name of the village originates from the term , meaning "Red land".
Demographics
The National Statistical Service of the Republic of Armenia (ARMSTAT) reported its population was 189 in 2010, down from 272 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
Lake Engure

Lake Engure is a lake in the western part of Latvia, in the Talsi District. It is the third largest lake in the country after Lake Lubāns and Lake Rāzna.
Lake Engure is an ancient sea lagoon, divided from the sea by a 1.5 - 2.5 km wide sand bar with dunes. Its outflow is the artificial Mersraga channel, dug in 1842. It is eutrophic, mostly overgrown with reeds, and contains 16 species of fish.
The whole lake and its vicinity have been included in the Lake Engure Nature Park since 1999, although the first natural reserve was established here in 1957. It contains a floating base for ornithologists. The lake was included in Ramsar list of wetlands of international importance in 1995.
References
External links
Nature Conservation Plan for Nature Park "Lake Engure"
www.ezeri.lv database
Engure
Ramsar sites in Latvia
Important Bird Areas of Latvia
Treaty of Jassy

Treaty of Jassy
The Treaty of Jassy, signed at Jassy (Iași) in Moldavia (presently in Romania), was a pact between the Russian and Ottoman Empires ending the Russo-Turkish War of 1787–92 and confirming Russia's increasing dominance in the Black Sea.
The treaty was signed on 9 January 1792 (O.S.: 29 December 1791) by Grand Vizier Koca Yusuf Pasha and Prince Bezborodko (who had succeeded Prince Potemkin as the head of the Russian delegation when Potemkin died). The Treaty of Jassy formally recognized the Russian Empire's annexation of the Crimean Khanate via the Treaty of Küçük Kaynarca of 1774 and transferred Yedisan (the territory between Dniester and Bug rivers) to Russia making the Dniester the Russo-Turkish frontier in Europe, and leaving the Asiatic frontier (Kuban River) unchanged.
The signing of peace was strongly influenced by the storming of the Ottoman fortress of Izmail by commander Alexander Vasilyevich Suvorov-Rymniksky.
See also
List of treaties
References
1790s in the Russian Empire
1792 in the Ottoman Empire
1792 in Europe
1792 treaties
Crimean Khanate
History of Iași
Jassy
Jassy
Russo-Turkish wars
Ottoman Empire–Russia treaties
Dağ Bağırlı

Dağ Bağırlı is a village and municipality in the Shamakhi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,258.
References
Populated places in Shamakhi District
Bayrambinə

Bayrambinə is a village in the Balakan Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Talalar.
References
Populated places in Balakan District
სერგო დანდუროვი

სერგო დანდუროვი (დ. 1867, თბილისი – გ. უცნობია) — სოციალ-დემოკრატი.
ბიოგრაფია
საშუალო განათლება თბილისში მიიღო. პროფესიით აგრონომი. აქტიურად იყო ჩართული პოლიტიკურ საქმიანობაში. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკური ფრაქციის წევრი. რუსეთის 1905-1907 წლების რევოლუციის დროს იყო რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი თელავში. 1918 წელს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით გახდა საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. გაწევრიანებული იყო პარლამენტის სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციაში. მუშაობდა სურსათის მომარაგების კომისიაში.
ლიტერატურა
სიმაშვილი, თენგიზ. თელავი - ძალისმიერი სტრუქტურები, პოლიტიკური პარტიები და საზოგადოებრივი ვითარება მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოსა და მეოცე საუკუნის დასაწყისში. თბ., 2017.
დაბადებული 1867
საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკური ფრაქციის წევრები
თბილისში დაბადებულები
Fortul

Fortul is one of the seven municipalities of the Colombian department of Arauca. It limits to the north with Saravena; to the south with Tame; to the east with Arauquita and to the west with Güicán. It was founded on January 7, 1920. According to the census conducted by the DANE in 2005, Fortul has a population of 25,379 inhabitants, of which 13,081 live in the municipal seat making it 49.5% women and 50.5% men.
Economy
The economic activities in the municipality are given by the sale of basic primary services and goods, as well as by some transformation of raw materials. The town has an organized trade of goods and consumption (stores, stores, restaurants, workshops, supplies and others).
Three important activities in the town are livestock, agriculture, and the production of double cream cheese by some lactic micro-enterprises. The area of direct influence of the urban area on the territory is considered approximately 30% of its territory, since the neighboring municipalities, Arauquita, Tame and Saravena, cover the demand for services and remaining goods; thus, the urban dynamics of this town is very scarce as people from rural areas go to the villages.
References
Municipalities of Arauca Department
ყაფიჩაი

ყაფიჩაი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 340 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikasi Qax Rayon İcra Hakimiyyəti
http://mapcarta.com/29683742
სქოლიო
კახის რაიონის სოფლები
.ac

.ac — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ამაღლების კუნძულისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ac
ამაღლების კუნძული
sv:Toppdomän#A
მიწობის კვირაცხოვლის ეკლესია

მიწობის კვირაცხოვლის ეკლესია — დარბაზული ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მიწობის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. ეკლესია დანგრეული იყო. გეგმა არ იკითხებოდა, ნაეკლესიარზე ეყარა ქვიშაქვის დიდი ლოდები და პატარა ნიში იყო. ამჟამად ნაეკლესიარზე დგას ახლადაშენებული ეკლესია.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სუინინი

სუინინი
იმპერატორი სუინინი (დ. 1 იანვარი, ძვ. წ. 69 — გ. 14 ივლისი, 70) — იაპონიის იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ სუინინს მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
გუკანშო წერდა, რომ სუინინი მართავდა მაკიმაკუს ტამაკი ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი.
ისტორიკოსების აზრით სუინინი უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. გუკანშო წერს, რომ სუინინი იმპერატორ სუძინის და მისი მეუღლის, სუკულიტო საკაიამასის მესამე შვილი იყო.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston(1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Isaac Titsingh (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
სქოლიო
დაბადებული 1 იანვარი
დაბადებული ძვ. წ. 69
გარდაცვლილი 14 ივლისი
გარდაცვლილი 70
იაპონიის მითური იმპერატორები
WonderSwan Color-ის თამაშების სია

WonderSwan Color-ის თამაშების სია
ეს არის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლის WonderSwan Color-ის ვიდეო თამაშების სია, დალაგებული ანბანის მიხედვით. საერთო ჯამში კონსოლზე ხელმისაწვდომი იყო 100 ერთეული თამაში.
სქოლიო
WonderSwan Color
Box (theatre)

Box (theatre)
In a theatre, a box, loge, or opera box is a small, separated seating area in the auditorium or audience for a limited number of people for private viewing of a performance or event.
Boxes are typically placed immediately to the front, side and above the level of the stage. They are separate rooms with an open viewing area which typically seat five people or fewer. Usually all the seats in a box are taken by members of a single group of people. A state box or royal box is sometimes provided for dignitaries.
In theatres without box seating the loge can refer to a separate section at the front of the balcony.
Sports venues such as stadiums and racetracks also have royal boxes or enclosures, for example at the All England Club and Ascot Racecourse, where access is limited to royal families or other distinguished personalities. In other countries, sports venues have luxury boxes also known as skyboxes, where access is open to anyone who can afford tickets, sometimes bought by companies.
History
Opera boxes were a status of wealth and high social standing in the 18th and 19th centuries. The Opera became a place not only for enjoying art and music but also for displaying wealth and social status.The epitome of extravagance could be viewed in the art, fashions and behaviors at the Opera.
Film and Literature
Opera boxes are seen in many popular films, televisions shows, books, and other forms of media. One of the most popular pieces of literature that mentions Opera Boxes is The Age of Innocence by Edith Wharton. This novel which was published in 1920 was adapted into a film in both 1934 and 1993. Some films that have scenes involving opera boxes include "Pretty Woman" and "Mission: Impossible - Rogue Nation."
See also
Balcony
The gods (theatrical)
Loggia
References
Parts of a theatre
Madtsoia

Madtsoia ესაა გველების ნამარხი გვარი Madtsoiidae ოჯახისა. ცხოვრობდნენ გვიან ცარცული პერიოდსა და ეოცენში. ცნობილია არგენტინის ეოცენური ნალექებიდან (M. bai); ბრაზილიის პალეოცენური ნალექებიდან (M. camposi); ესპანეთის გვიან ცარცული პერიოდის ნალექებიდან (M. laurasiae, კამპანური ერა); მადაგასკარისა და, სავარაუდოდ, ნიგერის გვიან ცარცული პერიოდის ნალექებიდან (M. madagascariensis, კამპანური-მაასტრიჩტიანული).
სახეობები
M. bai სიმფსონი, 1933 (ტიპური სახეობა)
M. camposi რეიჯი, 1998
M. laurasiae სიმფსონი, 1933
M. madagascariensis ჰოფსტეტერი, 1961
წყაროები
გველები: ევოლუციის საიდუმლოებები ბუნებაში. ავტ. ჰარი გრინი.
დინოზავრების ჩრდილში: ადრეული მეზოზოური ოთხფეხიანები. ავტ. ნიკოლაზ ფრაზერი და ჰანს-დიეტერ სიუზი.
რესურსები ინტერნეტში
Madtsoia პალეობიოლოგიის მონაცემთა ბაზიდან.
ნამარხი გველები
აბდულმეჯიდ II

აბდულმეჯიდ II (დ. 30 მაისი, 1868, სტამბოლი — გ. 23 აგვისტო, 1944, პარიზი) — ოსმალეთის იმპერიის 29-ე და უკანასკნელი ხალიფა. ტიტულს ატარებდა 1922-1924 წლებში, ოსმალეთში მონარქიის გაუქმების შემდეგ.
ბიოგრაფია
აბდულმეჯიდი დაიბადა 1868 წელს, დოლმაბაჰჩის სასახლეში, სტამბოლში. იგი იყო ოსმალეთის 32-ე სულთნის, აბდულაზიზისა და მისი მეოთხე ცოლის, ჰაირანიდილ ქადინ ეფენდის ერთადერთი ვაჟი. დაახლოებით 40 წლის განმავლობაში იზოლირებული იყო სასახლეში. 1918 წელს, როცა მისი ბიძაშვილი მეჰმედ VI ტახტზე ავიდა, აბდულმეჯიდი ტახტის მემკვიდრედ იქცა. 1922 წლის 1 ნოემბერს ოსმალეთში მონარქია გაუქმდა და მეჰმედი გადააყენეს, მაგრამ 18 ნოემბერს თურქეთის ეროვნულმა კრებამ ანკარაში აბდულმეჯიდი აირჩია ხალიფად.
24 ნოემბერს აბდულმეჯიდ II კონსტანტინოპოლში ჩავიდა. ორი წლის განმავლობაში იგი მშვიდად ცხოვრობდა, მაგრამ 1924 წლის 3 მარტს, მას შემდეგ, რაც თურქეთის რესპუბლიკა დაარსდა, მისმა პირველმა პრეზიდენტმა, მუსტაფა ქემალმა ოსმანების დინასტიის ყველა წევრი პერსონა ნონ გრატას სიაში შეიყვანა და ქვეყნიდან განდევნა, მათ შორის აბდულმეჯიდ II-ც.
აბდულმეჯიდ II-ს ჰყავდა ორი შვილი — შეჰზადე ომერი და დურუშეჰვარ სულთანი. ორივე მათგანი მამასთან ერთად წავიდა ემიგრაციაში.
ხელოვნება
აბდულმეჯიდი დაჯილდოებული იყო გენერლის ტიტულით ოსმალეთის არმიაში, მაგრამ მას ნაკლებ აინტერესებდა სამხედრო საქმიანობა. უფრო მეტად ხელოვნებით იყო გატაცებული. აბდულმეჯიდი ითვლება ოსმალეთის გვიანი პერიოდის ერთ-ერთ საუკეთესო მხატვრად. უმეტესად ხატავდა სასახლის ჰარემს, იქ მოწყობილ მუსიკალურ შეკრებებს. აბდულმეჯიდის საუკეთესო ნაშრომია ნახატი, რომელზეც გამოსახულია მისი ცოლი შეჰსუვარ ქადინ ეფენდი. ნახატში შეჰსუავარს ხელში გოეთეს „ფაუსტი“ უჭირავს. აგრეთვე, მისი ავტოპორტრეტი ინახება სტამბოლში, თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში.
ემიგრაციაში ყოფნის დროს, საკუთარი ცხოვრების უკანასკნელი 20 წლის განმავლობაში, აბდულმეჯიდი გატაცებული იყო პეპლების ჭერით. საფრაგეთში ცხოვრებისას მისი საყვარელი გაზეთი იყო ორი მსოფლიოს მიმოხილვა.
გარდაცვალება
აბდულმეჯიდ II გარდაიცვალა 1944 წლის 23 აგვისტოს, საკუთარ სახლში, პარიზში. მეფე საუდის განკარგულებით, ოსმალეთის უკანასკნელი ხალიფა დაკრძალეს მედინაში. მისი გარდაცვალების შემდეგ, ოსმანების ოჯახს სათავეში მურად V-ის შვილიშვილი, აჰმედ ნიჰადი ჩაუდგა.
რესურსები ინტერნეტში
Abdulmecid II — Ottoman prince and caliph
Abdul mejid II
ოსმანების დინასტია
დაბადებული 30 მაისი
დაბადებული 1868
გარდაცვლილი 23 აგვისტო
გარდაცვლილი 1944
Ara Sargsyan and Hakob Kojoyan Museum

Ara Sargsyan and Hakob Kojoyan Museum house museum of Ara Sargsian and Hakob Kojoyan where they lived since 1934 until the foundation of the museum.
The museum building is a cultural heritage monument in Armenia.
History
Ara Sargsyan and Hakob Kojoyan Museum was founded in Yerevan in 1973 according to the Decree of the Council of Ministers of the USSR of 25 May 1970 and is a branch of the National Gallery of Armenia.
Since 1934 Ara Sargsian and Hakob Kojoyan had been living and working here until the creation of the museum.
A two-story museum is located in the center of Yerevan, where two great Armenian masters of fine arts, sculptor Ara Sargsian (1902–1969) and painter Hakob Kojoyan (1883–1959) lived and created for decades. In 1973 by the request of the descendants the house was granted to the state, and the museum was established as a branch National Gallery of Armenia.
Collections
The house-museum collection is composed of both the museum's belongings and the works of artists' families.
The works by Ara Sargsian are from the sculptor's family collections, photos of the works at student times, and gifted materials, as well as the artist's theatrical designs and graphic works.
Hakob Kojoyan's works are displayed on the second floor of the building, as well as handicrafts and personal belongings. Some of the works presented are from the funds of the National Gallery of Armenia, the other part is a gift from the artist's heirs.
Gallery
References
Museums established in 1973
Biographical museums in Armenia
Museums in Yerevan
ქართული თეატრის ენციკლოპედია

ქართული თეატრის ენციკლოპედია — ინტერნეტ-ენციკლოპედია, რომელშიც წარმოდგენილია საქართველოს თეატრები, შემოქმედებითი ჯგუფები, ქართული და უცხოური დრამატურგების ნაწარმოებების მიხედვით დადგმული სპექტაკლები. ბაზას დაემატება თეატრების, სპექტაკლების და თეატრში მოღვაწე ხელოვნების მუშაკთა შემოქმედებითი ბიოგრაფიები. საიტი შეიქმნა ქალაქ თბილისის მერიის კულტურული ღონისძიებების ცენტრის მხარდაჭერით.
რესურსები ინტერნეტში
.
ქართული ენციკლოპედიები
ევროპის ავტომაგისტრალი E101

ევროპის ავტომაგისტრალი E101 — ევროპის საერთაშორისო E მაგისტრალების ქსელის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც იწყება რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში და მიემართება სამხრეთ-დასავლეთით უკრაინის დედაქალაქ კიევამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 850 კილომეტრია.
მარშრუტი გადის შემდეგ ქვეყნებზე: უკრაინა, რუსეთი.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ევროპული მარშრუტების რუკა
E-გზების საერთაშორისო ქსელი
ტრანსპორტი ევროპაში
ჩემი მოკლე ისტორია

ჩემი მოკლე ისტორია — ინგლისელი ფიზიკოსის, სტივენ ჰოკინგის ავტობიოგრაფიული, მემუარული ჟანრის ნაწარმოები, სადაც ჰოკინგი მსუბუქი იუმორით მოუთხრობს მკითხველს თავისი ცხოვრების უმთავრესი და საინტერესო მომენტების შესახებ.
სქოლიო
2013 წლის წიგნები
Hovhannes Erznkatsi

Hovhannes Erznkatsi (John of Erznka or Erzinjan) (1230– 1293) was an Armenian scholar and philosopher. He was nicknamed Blouz, probably because of his short stature.
The little that has reached us of his voluminous works reveal an exceptionally gifted scholar, with treasured knowledge of vast scope. Living mostly in the latter part of the thirteenth century, he was also the last of the higher class of the Armenian authors of the ancient and medieval ages. Erznkatsi wrote hymns, commentaries, odes, eulogies, a Martyrology, an astronomical treatise on celestial elements, and a grammar. He was personally known and honored in almost every center of learning in Greater Armenia and Cilicia.
An outstanding orator, he was the main speaker on the occasion of the conferring of knighthood on Hetoum and Thoros, sons of King Leon III, which was celebrated at Sis in 1284. Having studied Latin, apparently at an advanced age, he translated certain parts of the Theology of Thomas Aquinas into Armenian.
References
Stephen Cushman, Clare Cavanagh, Jahan Ramazani, Paul Rouzer. The Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics: Fourth Edition. — 4. — Princeton University Press, 2012. — P. 83
1250s births
1326 deaths
13th-century Armenian writers
Ethnic Armenian translators
Translators to Armenian
13th-century translators
დალაყორის ქედი

დალაყორის ქედი, დალახორა — სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთი შტოქედი, ლეხზირ-ჭალაათის მყინვარებს შორის. უმაღლესი მწვერვალი დალაყორა (3430 მ). აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დალაყორის ქედის სამხრეთ ბოლოზე მთა-ტყის ლანდშაფტია, უფრო მაღლა — მთა-მდელოსა და გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ქედები
აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი

აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი — სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომელიც შედის აზერბაიჯანის ეროვნულ მეცნიერებათა აკადემიაში.
შესავალი
აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი შეიქმნა მინისტრთა კაბინეტის 2003 წლის 30 იანვრის №12 დადგენილების საფუძველზე აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის გენეტიკისა და სელექციის ინსტიტუტის ბაზაზე.
ინსტიტუტის დირექტორია, წევრ-კორესპონდენტი აქპაროვი ზეინალ იბა ოღლი.
ძირითადი სამეცნიერო მიმართულებებია კულტურული მცენარეულობებისა და მათი გარეული მონათესავე მცენარეების ინვენტარიზირება, პასპორტირება, ინტროდუქცირება, შეგროვება, აღდგენა, გამრავლება, შეფასება საერთაშორისო დესკრიფტორებით და ა.შ.; ადგილობრივი სოფლის მეურნეობის ცხოველების ფორმების შესწავლა და მათი შენარჩუნება და ა.შ.; სამეცნიერო კვლევების ჩარტარება მაღალპროდუქციული ძიშების სელექციის გზით გამოყვანასთან დაკავშირებით და ამასთან დაკავშირებით ინსტიტუტების მუშაობის გაერთიანება და შეჯამება.
სტრუქტურული ქვედანაყოფის მოღვაწეობის ძირითადი მიმართულებები
თესლის საიმედო შენახვა, ისეთ პირობებში, როდესაც იქმნება სრული გენეტიკური ერთობა და ბუნებრივი სისტემების აქტივაცია, გენეტიკური მასალის შენახვა დაბერების გამორიცხვით, გენბანკში შენახვის პირობებით. გენეტიკური ნაირფეროვნების კოლექციების შეფასება მოლეკულურ-გენეტიკური მარკერების გამოყენებით.
სტრუქტურული ქვედანაყოფის სამეცნიერო შედეგები
მაცივრის საკანში სულ შეგროვებულია ხორბლის 7000 ნიმუში, რომელნიც მიეკუთვნებიან 61 სხვადასხვა ჯიშს, 217 გვარს, 399 სახეობას და 225 ნაირსახეობას. შემუშავებულია პროგნოზირებისა და პოტენციული ხანგრძლივობის უნივერსალური მეთოდოლოგია. შენახვის ხანგრძლივობის გასაზრდელად გამოიყენება სხვადასხვა სახის ქიმიური და ფიზიკური ნივთიერებები, რომლებიც ასევე ამცირებენ გენეტიკური შედეგების რისკს.
სქოლიო
2003 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
ბაქო
ვლადიმერ აფხაზავა

ვლადიმერ აფხაზავა
ვლადიმერ (ლადო) აფხაზავა (დ. 9 იანვარი, 1976, ნიგვზიანი, ლანჩხუთის რაიონი) — ქართველი მასწავლებელი. მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს პირველი მფლობელი.
ბიოგრაფია
ვლადიმერ აფხაზავა დაიბადა 1976 წლის 9 იანვარს, სოფელ ნიგვზიანში. 1993 წელს დაამთავრა სოფელ ნიგვზიანის საშუალო სკოლა. 1999 წელს წარჩინებით დაამთავრა ბათუმის კოოპერაციული ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტი.
2010 წლიდან მუშაობს ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიბათის საჯარო სკოლაში სამოქალაქო განათლების მასწავლებლად. 2012 წლიდან არის მცირე საოჯახო სახლის მენეჯერი, სადაც რვა ბავშვი ცხოვრობს.
2017 წლის 5 ოქტომბერს გადაეცა მასწავლებლის ეროვნული ჯილდო და გახდა აღნიშნული ჯილდოს პირველი მფლობელი.
2018 წლის 13 დეკემბერს ვლადიმერ აფხაზავა მასწავლებლის გლობალური ჯილდოს 50 საუკეთესო მასწავლებლების სიაში მოხვდა, ხოლო 2019 წლის 21 თებერვალს კი იგი მსოფლიო საუკეთესო მასწავლებლის 10 ფინალისტს შორის დაასახელეს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი პედაგოგები
მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს მფლობელები
დაბადებული 1976
დაბადებული 9 იანვარი
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვ
ჰარი შუმი უმცროსი

ჰარი შუმი უმცროსი
ჰარი შუმი (ინგ. Harry Shum Jr.), (ჩინ. 岑勇康) — ამერიკელი მსახიობი და მოცეკვავე. მან მოცეკვავის კარიერა დაიწყო ბიონსესთან, მერაია კერისთან, ჯენიფერ ლოპესთან, ჯესიკა სიმპსონთან და მსგავს შემსრულებლებთან მუშაობით. გამოჩნდა რამდენიმე მუსიკალურ ფილმში, მათ შორის „ნაბიჯი წინ 2: ქუჩები“ და „ნაბიჯი წინ 3D“. პოპულარობა მოუტანა მაიკ ჩენგის როლმა ტელესერიალში „კლუბი“.
რესურსები ინტერნეტში
Harry Shum, Jr. – ოფიციალური საიტი
3 Minutes – ოფიციალური საიტი
დაბადებული 1982
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი მოცეკვავეები
კლუბი (სერიალი)
კლუბი (მსახიობები)
მილაგროსი (მასბატე)

მილაგროსი (მასბატე)
მილაგროსი (ოფიციალურად მილაგროსის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 538 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
მასბატეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები