PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Stud (animal)

Stud (animal)
A stud animal is a registered animal retained for breeding. The terms for the male of a given animal species (stallion, bull, rooster, etc.) usually imply that the animal is intact—that is, not castrated—and therefore capable of siring offspring. A specialized vocabulary exists for de-sexed animals (gelding, steer, etc.) and those animals used in grading up to a purebred status.
Stud females are generally used to breed further stud animals, but stud males may be used in crossbreeding programs. Both sexes of stud animals are regularly used in artificial breeding programs.
A stud farm, in animal husbandry, is an establishment for selective breeding using stud animals. This results in artificial selection.
Stud fees
A stud fee is a price paid by the owner of a female animal, such as a horse or a dog, to the owner of a male animal for the right to breed to it. Service fees can range from a small amount for a local male animal of unknown breeding to several hundred thousand dollars for the right to breed a champion Thoroughbred race horse such as Storm Cat, who has earned stud fees of up to US $500,000.
Many owners of high-quality stallions also offer a live foal guarantee with a breeding, usually defined as a guarantee that once the mare leaves the stud farm confirmed to be in foal by a veterinarian, she will give birth to a foal that stands and nurses, or else the stud farm will re-breed the mare for no stud fee the following season.
Most stud fees do not include the costs of boarding the female animal at the location of the stud animal, or the cost of collecting and shipping semen if artificial insemination is used in lieu of live cover. Any veterinary expenses or medications are also an additional cost to the owner of the female animal.
See also
Dog breeding
Horse breeding
Sheep farming
Stud farm
References
Livestock
Slang terms for men
Animal breeding
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 100)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 100)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს.
რუსთაველის ცალმხრივი განაშენიანების შემადგენელ შესანიშნავ ნაგებობათა მწკრივში ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი უკავია საცხოვრებელ ნაგებობას, როგორც არქიტექტურულ-სივრცითი კომპოზიციის და ნატიფი მორთულობის მკაფიო ინდივიდუალურობის მიზეზით, ასევე სამშენებლო ოსტატობისა და მაღალი ხარისხის გამო. საცხოვრებელ სახლს წინა მხრიდან მიდგმული აქვს შენობის წინა კედელთან შედარებით ვიწრო და დაბალი, ჭვირული ელემენტებით უხვად მოკაზმული ფართო აივანი, რომლის შუა, მაღალი თაღით გახსნილ ბოლოებაწეულ ორფერდა სახურავიან ნაწილში სიღრმეში განთავსებულ კართან მისასვლელი ქვის კიბეებია შეჭრილი.
აივანი ამჟამად შემინულია. წინა ფასადი თლილი ქვის სწორხაზოვანი პარაპეტით სრულდება, რომელსაც შუა ნაწილში რთული კონფიგურაციის ტეხილხაზოვანი ამოწეული ნაწილი აქვს. შენობის ფლეთილი ქვით ნაშენ გვერდით ფასადებს ჭვირული ჭრით დამუშავებული შეფიცვრა ფარავს. მარჯვენა გვერდით ფასადებზე გამომავალ სწორკუთხა ფანჯრებს თლილი ქვის საპირე შემოსდევს და ფრონტონი აფორმებს. აივნის ფარგლებს გარეთ გამოსული შენობის კუთხეები კარგად თლილი ქვით ისეა შემოსილი წინა და გვერდითი მხრიდან, რომ ოთხკუთხა კოლონებივით აღიქმება მით უმეტეს, რომ ისინი კაპიტელის მსგავსი ქვის მაღალი ფილით და ქვისავე მასიური ვაზით სრულდება. შესანიშნავია აივნის შუა ნაწილში ჩასმული არშიაშემოვლებული ნაწიბურით შემოწერილი დეკორატიული, აჟურული თაღის ფიფქისებური ორნამენტის გამჭვირვალობა და მკაფიოება, მაღალი ხის კარნიზზე გამოკვეთილი შუბისპირის მოტივი, მოაჯირების მთიან სქელ დაფებში ამოჭრილი ბადე ჯვრის მოტივებით. ამასთან ერთად ხაზის სიზუსტით და ფორმათა დაუნაწევრებლობითაა გამორჩეული შენობის ქვაში ნაკვეთი კარნიზები, თუ სხვა კონსტრუქციულ-დეკორატიული ელემენტების დამუშავება, რაც მთლიანობაში კარგად გააზრებულ სივრცით-გეგმარებით კომპოზიციასთან შეთანხმებულ და მორგებულ მდიდრულად შემკულ საცხოვრებელ სახლს აყალიბებს.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Monilispira circumcincta

Monilispira circumcincta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ტაიქი

ტაიქი — ქართული ისტორიული პროვინცია ტაოს სომხური სახელწოდება. წარსულში დიდი სომხეთის ერთ-ერთი პროვინცია, მოგვიანებით ნახევრად დამოუკიდებელი სამთავრო.
ოლქის სახელწოდება მომდინარეობს ქართველური ტომის – ტაოხებისაგან, რომლებიც ძვ. წ. XII საუკუნიდან სათავეში ედგნენ დიაოხის (იგივე ტაოხის, დაიაენის) სახელმწიფოებრივ გაერთიანებას. დიაოხს მოიხსენიებენ ასურული (ძვ. წ. XII—IX სს.) და ურარტული (ძვ. წ. IX—VIII სს.) ლურსმული წარწერები. დიაოხი, სახელწოდებით ტაოხი, აღწერილი აქვს ქსენოფონტს თხზულება ანაბასისში. მას თავად გაუვლია ამ ტერიტორიაზე ძვ. წ. 401 წელს 10 000 ბერძენი ჯარისკაცის თანხლებით.
ძვ. წ. II საუკუნიდან, იბერიასთან წარმოებული ომების შედეგად, შემდგომი პერიოდის ტაიქის ტერიტორიას იპყრობს დიდი სომხეთის მეფე არტაშეს I. ამ ამბებთან დაკავშირებით მოგვიანო დროის სომხურ წყაროებში ჩნდება სახელწოდება "ტაიქი". წარმოადგენდა მამიკონიანების სამფლობელოს.
VII საუკუნის სომეხი გეოგრაფი ანანია შირაკაცი „სომხურ გეოგრაფიაში“ ტაიქს 8 კანტონად (ხევებად) ჰყოფს:
პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ბოღბერდი (ქართული წყაროების ბოლისციხე, ბოლი). პროვინციის ფართობი 40,105 კმ²-ს შეადგენდა.
387 წლიდან სპარსეთის გავლენის ქვეშ ექცევა. 591 წლიდან ბიზანტიის ხელშია. VIII საუკუნეში ბაგრატიონებმა ტაიქის (ტაოს) პროვინციას დაეუფლნენ– ის შეუერთდა ჯერ ქართლის საერისმთავროს, IX საუკუნის დასაწყისში ხდება ქართველთა სამეფოს (იგივე ტაო-კლარჯეთის სამეფოს) ნაწილი, ხოლო 1008 წლიდან ბაგრატ III-მ, მამის – გურგენ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, პროვინცია საქართველოს სამეფოს შეუერთდა.
ტაიქი (ტაო) ამჟამად მთლიანად თანამედროვე თურქეთის შემადგენლობაშია – მცირე ნაწილი ართვინის პროვინციაში, ხოლო დანარჩენი — ერზურუმის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
დიაოხი
სომხეთის ისტორიული რეგიონები
ტაო
ტაო-კლარჯეთი
ქართველთა სამეფო
ლიტერატურა
სქოლიო
დიდი სომხეთი
სომხეთის ისტორია
დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
საქართველოს ისტორია
ავანგარდი (იშიმბაის რაიონი)

ავანგარდი (იშიმბაის რაიონი)
ავანგარდი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება იტკულოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 47 კილომეტრში. ადრე ეწოდებოდა ხუტორი ბერეზოვკა. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 7 ადამიანი.
სქოლიო
იშიმბაის რაიონის სოფლები
ვინიაიმარკა

ვინიაიმარკა — ტბა პერუსა და ბოლივიის ოფიციალურ საზღვარზე. ვინიაიმარკა არხის მეშვეობით უკავშირდება ტიტიკაკას ტბას. მდებარეობს პერუს პუნოს რეგიონში, ხოლო ბოლივიის ლა-პასის დეპარტამენტში, ზღვის დონიდან 3810 მეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
სატელიტური რუკა
პერუს ტბები
ბოლივიის ტბები
მოცურავე წისქვილები

მოცურავე წისქვილები — მარცვლეულის საფქვავი მოცურავე მოწყობილობა, რომელიც გამართული იყო მტკვრის ორივე ნაპირზე.
თბილისის მოცურავე წისქვილებს პირველად ვხვდებით X საუკუნეში არაბ ისტორიკოს იბნ ჰაუკალთან: წისქვილები ნავისმაგვარ ტივტივაზე იდგა და მსხვილი ჯაჭვებით იყო მდინარის ნაპირზე მიბმული. მტკვარზე გამართული წისქვილები დატანილი აქვს პიშჩევიჩს 1785 წელს თბილისის გეგმაზე: XIX-XX საუკუნეებში თბილისში ასეთი წისქვილები იყო რიყეზე, ჩუღურეთში და ვანქის უბანში. აქვე, მუხრანის ხიდთან იყო ქუჩები - წისქვილის შესახვევი და წისქვილის დაღმართი. რომელიც მტკვართან ჩადიოდა. თბილისში, მტკვარზე წისქვილები გაუქმდა XX საუკუნის 20-იანი წლების მიწურულში.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 965
მტკვარი
Şivlik

Şivlik is a village in the municipality of Baliton in the Lankaran Rayon of Azerbaijan and many good people live there.
References
Populated places in Lankaran District
1316

1316
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
2 მარტი : რობერტ II — შოტლანდიის მეფე (1371–1390) (გ. 1390)
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
7 ნოემბერი : სამოელი — მოსკოვის დიდი მთავარი (გ. 1353)
15 ნოემბერი : ჟან I — საფრანგეთის მეფე (გ. 1316)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მაგნუს II ერიქსონი — შვედეთის მეფე (გ. 1374)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
19 ნოემბერი : ჟან I — საფრანგეთის მეფე (დ. 1316)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პიეტრო დ’აბანო — იტალიელი ექიმი, ფილოსოფოსი, ასტროლოგ (დ. 1250)
Ōu Mountains

Ōu Mountains
The are a mountain range in the Tōhoku region of Honshū, Japan. The range is the longest range in Japan and stretches south from the Natsudomari Peninsula of Aomori Prefecture to the Nasu volcanoes at the northern boundary of the Kantō region. Though long, the range is only about wide. The highest point in the range is Mount Iwate, .
The range includes several widely known mountains: Hakkōda Mountains, Mount Iwate, Mount Zaō, Mount Azuma, Mount Yakeishi, and Mount Adatara.
Naming
These mountains previously formed the boundary between historical provinces of Mutsu (陸奥国) and Dewa (出羽国). The kanji for the name of the mountain range was created from one kanji of the two provinces, 奥 and 羽, respectively.
Geology
The Ōu Mountains began to form in the Pliocene. They sit over the middle of the inner arc of the Northeastern Japan Arc. This is the result of the Pacific Plate subducting under the Okhotsk Plate. A chain of Quaternary volcanoes along the range forms the volcanic front.
References
Mountain ranges of Akita Prefecture
Mountain ranges of Aomori Prefecture
Mountain ranges of Iwate Prefecture
Mountain ranges of Miyagi Prefecture
Mountain ranges of Yamagata Prefecture
Mountain ranges of Fukushima Prefecture
ლოს-ებენესი

ლოს-ებენესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მონტეს-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 676,98 კმ². მოსახლეობა — 5882 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლოს-ებენესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
გარნის ტაძარი

გარნის ტაძარი
გარნის წარმართული ტაძარი — ძვ. წ. I საუკუნის წარმართული ტაძარი სომხეთში. მდებარეობს ერევნიდან 28 კილომეტრში კოტაიქის პროვინციის დაბა გარნისში, მდინარე აზატის ხეობაში.
გარნის ტაძარი ერთადერთი წარმართული ტაძარია სომხეთის ტერიტორიაზე. ტაძარი აგებულია დიდი ზომის ბაზალტის ქვებით. ტაძარი აგებულია ელინიზმისათვის დამახასიათებელ არქიტექტურულ სტილში. გარნის ტაძარი აღადგინეს 1966-1976 წლებში. ტაძრის გარშემო შემონახულია ძველი ციხესიმაგრისა და სამეფო სასახლის, ასევე აბანოს ნანგრევები, რომლებიც III საუკუნეს განეკუთვნება.
ისტორია
გარნის ციხესიმაგრეს იხსენიებს ტაციტუსი სომხეთის ამბების თხრობის დროს I საუკუნეში. ტაძარი აუშენებია თრდატ I-ს 76 წელს, რაც დასტურდება აქ აღმოჩენილი ბერძნული წარწერის მიხედვითაც:
მოვსეს ხორენაცი ამ წარწერასაც და ციხესიმაგრის აგებასაც თრდატ III-ს მიაწერს.
1679 წლის ძლიერმა მიწისძვრამ ტაძარი თითქმის მთლიანად გაანდგურა. გარნის წარმართულთა ტაძარმა სწავლულთა ყურდღება XIX საუკუნეში მიიპყრო. XX საუკუნის დასაწყისიდან კი დაიწყო არქეოლოგიური გათხრები. პირველ გათხრებს ხელმძღვანელობდა აკადემიკოსი ნიკო მარი. 1930-იან წლებში ერევნის მთავარმა არქიტექტორმა ნიკოლოზ ბუნიათიანმა შეიმუშავა ტაძრის რეკონსტრუქციის გეგმა. გარნიში წარმართული ტაძრის აღდგენის საკითხებით დაინტერესდა იოსებ ორბელი. 1966 წელს დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები, რომელსაც ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ა. საინიანი. აღდგენითი სამუშაოები გაგრძელდა 1976 წლამდე და კომპლექსმა მიიღო დღევანდელი სახე.
გალერეა
ლიტერატურა
Буниатов Н. Г. Языческий храм при дворце Трдата в крепости Гарни. — 1933. — 122 с.
Гарни. Крепость и поселение, т. 1-2, Ер. 1951-57.
Саинян А. А. Архитектурные памятники Гарни и Гегарда. — 1969.
Саинян А. А. Теория Витрувия о строении храмов и античный храм в Гарни // II Международный симпозиум по армянскому искусству. — АН АрмССР, 1978..
Саинян А. А. Архитектура античных сооружений Гарни. — Советакан грох, 1988. — 228 с.
რესურსები ინტერნეტში
О храме Гарни
Храм Гарни
Гарни, Звартноц, Татев, Хор Вирап, Эчмиадзин в железе — панно «7 чудес Армении»
სქოლიო
სომხეთის არქეოლოგიური ძეგლები
სომხეთის წარმართული ტაძრები
სეიშალი

სეიშალი — ქალაქი პორტუგალიაში. ქალაქის მოსახლეობა 2011 წლის აღწერით შეადგენდა 184,269 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
პორტუგალიის ქალაქები
ჩრდილოეთ მაკედონიის მოსახლეობა

ჩრდილოეთ მაკედონიის მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენდა 2 057 284 ადამიანს.
მაკედონელები — სამხრეთსლავური ხალხი, რომელიც წარმოიქმნა ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ძველი მოსახლეობის — ანტიკური მაკედონელები, ილირიელების, თრაკიელებისა და სხვათა ასიმილაციის შედეგად.
ჩრდილოეთ მაკედონიის დემოგრაფიული სიტუაციის თავისებურებას წარმოადგენს მოსახლეობის ალბანური ნაწილის შობადობის მაჩვენებლის გაზრდა სლავურისადმი, რაც დამახასიათებელია მუსლიმანური უმცირესობისთვის მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. თუმცა უკანასკნელ წლებში ალბანელების შობადობა ეცემა უფრო სწრაფი ტემპებით: 2005 წელს ალბანთა ახალშობილების რაოდენობა შეადგენდა დაბადებული ბავშვების 30,8 %-ს, როდესაც 2001 წელს ეს მაჩვენებელი თითქმის 40% იყო.
მოსახლეობის დინამიკა
ეროვნული შემადგენლობა
ენები
მაკედონური: 1 344 815 — 66,5 %
ალბანური: 507 989 — 25,1 %
თურქული: 71 757 — 3,5 %
ბოშური: 38 528 — 1,9 %
სერბული: 24 773 — 1,2 %
ბოსნიური: 8560 — 0,4 %
არუმინული: 6 884 — 0,3 %
სხვა: 19 241 — 1,0 %
რელიგია
მართლმადიდებლობა: 1,310,184 ან 64,78 %
მუსლიმანები: 674,015 ან 33,33 %
კათოლიკეები: 7,008 ან 0,34 %
სხვა: 31,340 ან 1,55 %
მოსახლეობის ასაკობრივი სტრუქტურა (2008)
0—14 წელი — 19,5 %
15—64 წელი — 69,3 %
65 წელზე უფროსი — 11,3 %
მედიანური ასაკი 34,8 წელი. მამაკაცები — 33,8 წელი, ქალები — 35,8 წელი.
მოსახლეობის მატება (2008)
+ 0,262 % 2008 წელს.
შობადობა — 1000 ადამიანზე 12;
სიკვდილიანობა — 1000 ადამიანზე 8,81;
1 ქალზე 1,58 ბავშვი.
ბავშვთა სიკვდილიანობა (2008)
სულ — 1000 დაბადებულზე 9,27;
ბიჭები — 1000 დაბადებულზე 9,45;
გოგონები — 1000 დაბადებულზე 9,08;
სიცოცხლის ხანგრძლივობა (2008)
სულ — 74,45 წელი
მამაკაცები — 71,95 წელი
ქალები — 77,13 წელი
წერა-კითხვის ცოდნა (2002 წელი)
სულ — 96,1 %
მამაკაცები — 98,2 %
ქალები — 94,1 %
რესურსები ინტერნეტში
CIA Factbook
სქოლიო
Juan Galindo (municipality)

Juan Galindo (municipality)
Juan Galindo Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
Sphinctomyrmex steinheili

Sphinctomyrmex steinheili — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Sphinctomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ფიორდლანდის ეროვნული პარკი

ფიორდლანდის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 12 500 კმ² ფართობით წარმოადგენს ქვეყნის ყველაზე დიდ ეროვნულ პარკსა და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ტე-ვაჰიპაუნამუს ნაწილს. მართავს ახალი ზელანდიის კონსერვაციის დეპარტამენტი.
გეოგრაფია
გამყინვარების პერიოდში, მყინვარებმა ბევრი ღრმა ფიორდი წარმოქმნა, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია მილფორდ-საუნდი. სხვა დანარჩენს შორის აღსანიშნავია დაუტფულ-საუნდი და დასკი-საუნდი. პარკის ტერიტორიაზე აღმართულია მწვერვალი ასპაირინგი.
სანაპირო ზოლი ციცაბოა და გამოირჩევა ფიორდებით, რომლებიც სამხრეთ ალპების სამხრეთი კალთების ხეობებიდან იწყება. ჩრდილოეთ საზღვართან მდებარე ზოგიერთი მწვერვალის სიმაღლე 2 000 მეტრს აღწევს.
ველური ბუნება
პარკში გავრცელებული ველური ბუნების წარმომადგენლებს შორის არიან დელფინები, სელაპები და ფრინველები. ასევე თაგვების, ღამურების, კურდღლებისა და ირმების სახეობები. ფრინველებს შორის გამოირჩევა კაკაპო — ერთადერთი უფრთო თუთიყუში მსოფლიოში. ასევე ახალი ზელანდიის მკვიდრი კივი. წარმოდგენილია ნოტოფაგუსის ხეების უღრანი ტყეები.
საქმიანობები
პარკი პოპულარულია ალპინიზმის სახეობებისა და განსაკუთრებით მოხეტიალეებს შორის. იგი მათ საკმაოდ ბევრ გამოწვევას სთავაზობს. გაყვანილია რამდენიმე ტრასა, თუმცა უდიდესი ნაწილი გზების გარეშე ხეტიალობს.
ტურისტების დიდ ნაწილს ასევე იზიდავს მილფორდ-საუნდი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Department of Conservation information on Fiordland National Park
Fiordland Coastal Newsletter
ახალი ზელანდიის ეროვნული პარკები
ულრიხ ფონ ჰუტენი

ულრიხ ფონ ჰუტენი (დ. 21 აპრილი. 1488, შტეკელბერგი — გ. 29 აგვისტო. 1523, კ. უფენაუ, ციურიხის ტბა) — გერმანელი ჰუმანისტი, მწერალი, პოლიტიკური მოღვაწე. ეკუთვნოდა რაინდთა წოდებას. იყო ერფრუტის ჰუნანისტთა წრის აქტიური წევრი, „ბნელი ადამიანების წერილების“ (1515-1517) ერთ-ერთი მთავარი ავტორი; ამხელდა სამღვდელოების სქოლასტიკურ ცრუმეცნიერებას და გახრწნილობას. გამოდიოდა საერო კულტ. განვითარების მომხრედ, თავის პუბლიცისტიკაში ოსტატურად იყენებდა კათოლ. დოგმების კრიტიკის რაციონალისტურ მეთოდს. გერმ. რეფორმაციის დაწყების შემდეგ, მიემხრო მ. ლუთერის ირგვლივ შემოკრებილ ოპოზიციას. მოითხოვდა, აშკარა ომს, პაპობასა და მთავრებთან. მონაწილეობდა რაინდთა აჯანყებაში გერმანიაში 1522–1523 წლებში, რომლის დამარცხების შემდეგ გაიქცა შვეიცარიაში, სადაც მალე გარდაიცვალა. ჰუტენს ეკუთვნის სატირულ-პოლემიკური ლექსები, დიალოგები, მოწოდებები, ღია წერილები, პამფლეტები. წერდა ჯერ ლათინურ ენაზე, შემდეგ გერმანულზეც.
ლიტერატურა
გერმანელი ჰუმანისტები
დაბადებული 21 აპრილი
დაბადებული 1488
გარდაცვლილი 29 აგვისტო
გარდაცვლილი 1523
სიფილისით გარდაცვლილები
ოსკარის 47-ე დაჯილდოება

ოსკარის 47-ე დაჯილდოება
ოსკარის 47-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 47-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1975 წლის 8 მარტს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1974 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა NBC. საუკეთესო ფილმი და ყველაზე მეტი ჯილდოს მფლობელი გახდა ფილმი „ნათლია II“
ლაურეატები
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ადამიანი ამფიბია (ფილმი)

ადამიანი ამფიბია (ფილმი)
ადამიანი ამფიბია — 1961 წლის საბჭოთა მხატვრული ფილმი. დამდგმელი რეჟისორები: გენადი კაზანსკი და ვლადიმერ ჩებოტარიოვი. გადაღებულია ალექსანდრე ბელიაევის ამავე სახელწოდების სამეცნიერო-ფანტასტიკური რომანის მიხედვით. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1961 წლის 28 დეკემბერს, ხოლო 1962 წლის 3 იანვარს გამოვიდა ფართო გაქირავებაში. საბჭოთა კინოგაქირავების ლიდერი 1962 წელს 65 მილიონი მაყურებლით.
რესურსები ინტერნეტში
რუსულენოვანი ფილმები
1961 წლის ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
San Luis de Gaceno

San Luis de Gaceno is a town and municipality in Boyacá Department, Colombia, part of the subregion of the Neira Province.
Municipalities of Boyacá Department
ბართლომე (კათოლიკოსი)

ბართლომე (კათოლიკოსი)
ბართლომე — ქართლის კათოლიკოსი.
სუმბატ დავითის ძის ქრონიკაში არაა დაკონკრეტებული, არც ის თუ ვის შემდეგ დაიკავა, ან მის შემდეგ ვინ დაიკავა მცხეთის საყდარი, მხოლოდ აღნიშნულია
აღნიშნული კათალიკოსი მოქცეულია სამოელ კათოლიკოსს და ბართლომე II-ს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
სუმბატ დავითის-ძე, „ცხოვრება და უწყება ბაგრატონიანთა“
საქართველოს კათოლიკოსები
Tabanera de Valdavia

Tabanera de Valdavia is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality had a population of 48 inhabitants. By 2018, the population had dropped to 25 people.
References
Municipalities in the Province of Palencia
ურუგვაის გეოგრაფია

ურუგვაის გეოგრაფია
ურუგვაი — სახელმწიფო სამხრეთი ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე.
ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ბრაზილია, დასავლეთიდან არგენტინა, ხოლო აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან ატლანტის ოკეანე.
ფართობი 176 220 კმ².
საზღვრის საერთო სიგრძე 1564 კმ (მათ შორის: არგენტინასთან — 579 კმ, ბრაზილიასთან — 985 კმ.).
სანაპირო ზოლის სიგრძე: 660 კმ.
ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალია— მთა კათედრალი (Cerro Catedral) 514 მ.
სამხრეთით გორაკ-ბორცვიანი ტერიტორია იცვლება დაბლობებით. სანაპირო ზოლი ლაგუნის ტიპისაა.
კლიმატი
კლიმატი სუბტროპიკული, ოკეანურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 22—24°C, ივლისისა 10—12°C. სამხრეთის ქარების "პამპერო"-ს ქროლვის დროს კი ტემპერატურა ეცემა −5 °C-მდე, მოდის თოვლიც.
ატმოსფერული ნალექები 1000 მმ შეადგენს სამრეთის რაიონებში, ხოლო 1200 მმ-ს ჩრდილოეთით.
რესურსები ინტერნეტში
ურუგვაული მთავრობის პორტალი
http://kruzo.com.ua/voksvet/urugvai.htm
ურუგვაი
ძვ. წ. 479

ძვ. წ. 479
მოვლენები
რომის კონსულები: გაიუს ფაბიუს კ.ფ. ვიბულანუს III, ტიტუს ვერგინიუს ოპეტ.ფ. ტრიკოსტუს რუტილუსი
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
კონფუცი - ჩინელი ფილოსოფოსი
ბერენიკა II

ბერენიკა II კირენაიკელი (დ. ძვ. წ. 267/266 — გ. ძვ. წ. 221) — ბერენიკა I-ის შვილიშვილი. ელინისტური ეგვიპტის მმართველის პტოლემე III ევერგეტის ცოლი.
ძვ. წ. 249 წელს ბერენიკა II მამის სიკვდილის შემდეგ ცოლად გაჰყვა მაკედონიის მეფის ვაჟს დემეტრის, რომელიც კირენაიკაში მისვლის შემდეგ გახდა ბერენიკა II-ის დედის, ალამას, საყვარელი. ბერენიკამ ამის გამო მეუღლე მოკლა დედის საძინებელში, ხოლო დედას სიცოცხლე შეუნარჩუნა, ეს მოხდა ძვ. წ. 255 ან ძვ. წ. 250 წელს. დემეტრისგან ბერენიკას შვილები არ ჰყოლია.
ამის შემდეგ ბერენიკა ცოლად გაჰყვა პტოლემე III ევერგეტს, მათ ჰყავდათ 4 შვილი: პტოლემე IV, მაგასი, არსინოე და ბერენიკა. ბერენიკა II-მ სირიაში საომრად წასული მეუღლის მშვიდობიანი დაბრუნების სანაცვლოდ აფროდიტეს შესწირა თავისი თმა და მოათავსა ქალღმერთის ტაძარში, რომელიც მდებარეობს ზეფირიონში. გადმოცემის თანახმად ბერენიკას თმა ტაძრიდან საიდუმლო ვითარებაში დაიკარგა. ასტრონომმა კონონ სამოსელმა ერთ-ერთ თანავარსკვლავედს უწოდა „ბერენიკას თმები“. ამ მოვლენას კალიმაქემ მიუძღვნა პოემა.
ძვ. წ. 221 წელს მეუღლის სიკვდილის შემდეგ ბერენიკა II მოკლეს თავისი ვაჟის პტოლემე IV-ის დაქირავებულმა ხალხმა, რომელსაც ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდა. ბერენიკას პატივსაცემად ერთ–ერთ ქალაქს დაერქვა მისი სახელი (ახლანდელი ბენღაზი). ასევე ასტეროიდს „653 ბერენიკა“, რომელიც 1907 წელს აღმოაჩინეს.
რესურსები ინტერნეტში
The House of Ptolemy, Ch. 3
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
გარდაცვლილი ძვ. წ. 221
ქალი ფარაონები
ძვ. წ. III საუკუნის ბერძნები
დომინიკის სამზარეულო

დომინიკის სამზარეულო კუნძულოვანი ქვეყნის - დომინიკის სამზარეულო. სამზარეულო დაფუძნებულია კრეოლის ტექნიკაზე და კუნძულზე ნაპოვნ სანელებლებით არომატიზირებულ ადგილობრივ პროდუქტებზე.
საკვები
დომინიკის სამზარეულო კარიბის ზღვის აუზის მრავალი სხვა კუნძულის სამზარეულოს მსგავსია. მათ შორის ტრინიდადი და წმინდა ლუსიას სამარეულოები ძალიან ჰგავს დომინიკის სამზარეულოს. წყლით გამოყოფამ დომინიკასა და კარიბის ზღვის აუზის სხვა თანამეგობრობის კუნძულებზე მკაფიო ცვლილებები მოახდინა მათ კვებაზე და ერთგვაროვანი საკვების მიუხედავად მათი რაციონი მაინც განსხვავდება.
საუზმე კვების საკმაოდ მნიშვნელოვანი ნაწილია დომინიკაში და ის ყოველ დილით აქვთ. ჩვეულებრივ კერძში შედის მარილიანი თევზი, რომელიც ხმელი და დამარილებული თევზია. ცომისგან დამზადებული და ზეთში შემწვარი ნამცხვრები პოპულარულია სამუშაოზე ხანგრძლივი დღის განმავლობაში. მარილიანი თევზი და ნამცხვრები შესაძლებელია მიიღონ ორმაგი რაოდენობით დღის განმავლობაში, რადგან როგორც წესი ის გადის სწრაფი კვების საჭმელში, რომელთა ჭამა მთელი დღის განმავლობაში შეიძლება, განსაკუთრებით კი მუშაობის პერიოდში; მოვაჭრეები დომინიკის ქუჩებში ყიდიან ამ საჭმელებს გამვლელებისათვის. შემწვარი ქათამი, თევზი და გემრიელი სმუზი განსაკუთრებით პოპულარულია ამგვარ ვაჭრებს შორის. საუზმეზე სხვა კერძებში შედის სიმინდის ფაფა, რომელიც მზადდება წვრილმარცვლოვანი ხორბლის ან პოლენტას, რძით და შედედებული რძით და შაქრით, რათა კარგად დატკბეს. აქვე ვხვდებით ბრიტანული გავლენის მქონე საჭმელსაც, როგორიცაა კვერცხი, ბეკონი და ტოსტი. ასევე პოპულარულია შემწვარი თევზი და მცენარეები.
ლანჩის დროს ან ვახშმის დროს მიირთმევენ ჩვეულებრივ ბოსტნეულს, მცენარეებს, ტანიას, იამებს, კარტოფილს, ბრინჯს და ბარდას. ჩვეულებრივ, ხორცსა და ფრინველსაც მიირთმევენ, განსაკუთრებით კი ქათამს (რომელიც ძალიან პოპულარულია), საქონლის ხორცს, თევზს, რომელსაც ჩვეულებრივ ხახვს, სტაფილოს, ნიორს, კოჭას და მწვანილს უხამებენ. პოპულარულ კერძებში შედის ბრინჯი და ბარდა, ქათმის ხორცი, შემწვარი და ჩაშუშული თევზი და მრავალი სხვადასხვა სახის თევზის ბულიონი და წვნიანები, რომლებიც სავსეა სტაფილოთი და სხვადასხვა ბოსტნეულით.
გზისპირა სტენდებსა და პატარა ქალაქის რესტორნებში ჩვეულებრივ ძალიან პოპულარულია შემწვარი ქათამი, თევზის ჩიფსი და "გემრიელი ნამცხვრები", რომლებიც რეალურად შემწვარი ცომია, ფქვილით, წყლით და შაქრით ან ზოგჯერ მარილით გაჯერებული. ცივ სასმელებთან ერთად. კუნძულზე უამრავი ეგზოტიკური ხილია, მათ შორის ბანანი, ქოქოსი, პაპაია, გვავა, ანანასი და მანგო, რომელთა მირთმევაც შესაძლებელია დესერტად, პიურედ ან გათხევადებით.
დომინიკის ეროვნული კერძი იყო მთის ქათამი, რომელიც არისიგივე Crapaud. იგი დომინიკასა და მონსერატის ენდემური სახეობაა. ბინადრობს მაღალ სიმაღლეებზე და ის დაცული სახეობაა. მისი დაჭერა მხოლოდ შემოდგომიდან თებერვლამდე შეიძლება. ამასთან, 2013 წლისთვის ახალი ეროვნული კერძი გახდა კალალაოს წვნიანი, რომელიც მზადდება დაშას მცენარის მწვანე ფოთლებისგან, სხვა ბოსტნეულისა და ხორცისგან.
Სასმელი
მდინარეებიდან ჩამოსული უხვი მტკნარი წყლით მდიდარია დომინიკის სახელმწიფო. სასმელებში შედის რომის პუნში და სმუზი.
დომინიკის ჩაის კულტურას ხანგრძლივი ისტორია აქვს. ბევრი ტრადიციული სამკურნალო ჩაი კუნძულის ორიგინალურმა, კარიბულმა კულტურამ წარმოიშვა. დომინიკა საკუთარ ლუდს ასხამს კუბულის ეტიკეტით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
რეცეპტები
ვახშამი დომინიკაში
სქოლიო
დომინიკის სამზარეულო