PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტიგბაო (სამხრეთი ზამბოანგა)

ტიგბაო (სამხრეთი ზამბოანგა)
ტიგბაო (ოფიციალურად ტიგბაოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 675 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Tigbao Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
სქოლიო
სამხრეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
ბეით-ლაჰმი

ბეით-ლაჰმი (ქართ. ტრადიციით ბეთლემი, არაბ. بيت لحم, ებრ. בית לחם ), ქალაქი პალესტინის ავტონომიის ტერიტორიაზე, 20 ათასი მცხოვრებით. ესაზღვრება ჩრდილოეთით იერუსალიმს. თავდაპირველად ქანაანელთა, მოგვიანებით კი იუდეველთა ქალაქი იყო სამხრეთ პალესტინაში. დაარსებული უნდა იყოს დაახლოებით ძვ. წ. II ათასწლეულის შუახანებში. პირველად მოხსენიებულია თელ-ელ-ამარნის მიმოწერაში (ძვ. წ. XIV ს.) „ბეთ-ილუ-ლაჰემას“ („ქალღმერთ ლაჰემას სახლი“) სახელით. განსხვავებით ჩრდილოეთ პალესტინის ამავე სახელწოდების ქალაქისაგან ზოგჯერ იუდეველთა ბეთლემს უწოდებდნენ. იგი ადონისის კულტის ადგილი იყო. ბიბლიის მიხედვით ბეით-ლაჰმი მეფე დავითის სამშობლოა.
სახარებაში იესო ქრისტეს დაბადების ადგილია. სხვა მითური ვერსიით იესო ქრისტეს მშობლები ნაზარეთში (ჩრდილოეთი პალესტინა) ცხოვრობდნენ, ლუკას სახარებაში არის ლეგენდარული ცნობა იოსებისა და მარიამის ნაზარეთიდან ბეთლეჰემში გამგზავრების შესახებ. თანამედროვე ბეით-ლაჰმის მახლობლად შემორჩენილია ბიბლიაში მოხსენიებული ე. წ. „დავითის ჭა“ — მთაში ნაკვეთი ქვაბული (ლაკვანი) წვიმის წყლის შესაგროვებლად.
ტურიზმი
ტურიზმი ბეთლემის მოსახლეობის ძირითადი შემოსავლების წყაროა.ქალაქში შობას მასიურად ჩადიან მიმლოცველი ქრისტიანები, ბეთლემში 30-ათზე მეტი სასტუმროა. ჯასირ პალასი აშენდა 1910 წელს, რომელიც ეკლესიასთან ახლოს მდებარეობს, ის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული სასტუმროა. 2000 წელს იგი დაიხურა პალესტინა-ისრაელის კონფლიქტის დროს, მაგრამ 2005 წელს კვლავ განახლდა.
კულტურა
ბეთლემში მრავალ-წლიანი ისტორია აქვს ქსოვას, ქარგვას, და ფერადი ლითონების დამუშავებას, სამეფო სამოსელი აუცილებლად აბრეშუმისან უნდა შეკერილიყო, ხოლო ჩვეულებრივ მოსასხამზე ბამბას ან ხავერს იყენებდნენ. ბეთლემში დამზადებულ სამოსელს დიდი გასავალი ჰქონდა ოსმალეთის იმპერიაში. ასევე დიდი ისტორია აქვს სამკაულების დამზადებას, ხშირად შევხვდებით ეკლესის მიმდებარე ტერიტორიაზე გახსნილ მაღაზიებს, სადაც მომლოცველები ყიდულობენ სამკაულებს ქრისტეს, ჯვრის, ეკლესის გამოსახულებით.
ბეთლემში ედვარდ საიდის მუსიკალური კონსერვატორიაში სწავლობს 500 სტუდენტი, სადაც ასწავლიან პალესტინის ფოლკლურულ მუსიკას. 1991 წელს დაარსდა პალესტინის მემკვიდრეობის ცენტრი, რომლის მიზანია შეინარჩუნოს ისტორიული ნაქარგები, და ხელი შეუწყოს ამ დარგის განვითარებას. ასევე არის კულტურული ცენტრი ქალაქის ცენტრში, რომელის მთავარი მიზანია გიდების მომზადება ტურისტებისთვის და ქალაქის ისტორის შესწავლა მსურველთათვის.
ბეთლემში ფუნქციონირებს ოთხი მუზეუმი. შობის მუზეუმი 1972 დაარსდა, მუზეუმის აშენებაში დიდი წვრილი შეიტანა, გაერთიანებული ერების, განათლების, და მეცნიერებისა კულტურიულმა ორგანიზაციამ. მუზეუმში არის 31 დეკემბერის ამსახველი სურეთები და ხშირად ტარდება ლექციები ქრისტეს შობასთან დაკავშირებით.
რესურსები ინტერნეტში
https://web.archive.org/web/20060321000427/http://www.bethlehem2000.org/main.html
http://www.bethlehem-city.org/
https://web.archive.org/web/20071008005239/http://www.peacenter.org/
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 2, გვ. 270, თბ., 1977
ბიბლიური ქალაქები
წმინდა ქალაქები
პალესტინის ქალაქები
გიორგი ელიაძე

გიორგი ელიაძე (დ. 27 მარტი, 1952, რუსეთი) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
1976 წელს გიორგი ელიაძემ დაამთავრა ქ. ორჯონიკიძის უმაღლესი სამხედრო-საჯარისო სამეთაურო სამხედრო სასწავლებელი. 1976-1989 წლებში მსახურობდა ჯარების ცენტრალურ ჯგუფში — ოცმეთაურად, ბატალიონის შტაბის უფროსის მოადგილედ, ასეულის მეთაურად თურქესტანის სამხედრო ოლქში; შტაბის უფროსად-ბატალიონის მეთაურის მოადგილედ ორჯონიკიძის უმაღლეს სამხედრო-საჯარისო სამეთაური სამხედრო სასწავლებელში, ბატალიონის მეთაურად ჩრდილო-კავკასიის სამხედრო ოლქში; 1979–1989 წლებში 101-ე მოტომსროლელი პოლკის მე-7 მოტომსროლელი პოლკის ბატალიონის მეთაურად ავღანეთის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. 1990 წელს გიორგი ელიაძემ დაამთავრა გენერალური შტაბის აკადემია. მსახურობდა რუსეთის ფედერაციის სხვადასხვა სამხედრო ნაწილში: მეთაურობდა ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქის მოტომსროლელ ბრიგადას, შემდეგ დივიზიას; 1993 წელს მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის არმიის გენერალ-მაიორის წოდება. 1999 წელს იბრძოდა ჩეჩნეთში, 136-ე ცალკეული მოტომსროლელი ბრიგადის მეთაურად; რუსეთის პრეზიდენტის 2005 წლის 9 მარტის ბრძანებულებით დაინიშნა საარმიო კორპუსის მეთაურის მოადგილედ; 2007-2011 წლებში იყო შორეული აღმოსავლეთის მე-5 არმიის სარდლის მოადგილე. 2009 წელს დაინიშნა სამხედრო მრჩევლად სირიის ატაბთა რესპუბლიკაში. გიორგი ელიაძე დაჯილდოებულია რუსეთის ფედერაციის 2 ორდენით („წითელი ვარსკვლავის“ და „მამაცობის“) და 11 მედლით.
ლიტერატურა
გოგიტიძე, მამუკა. გიორგი ვასილის ძე ელიაძე // სამხედრო ფიცის ერთგულნი : ბიოგრაფიული ცნობარი) / მამუკა გოგიტიძე, გიორგი ბეჟიტაშვილი. თბ., 2015. გვ. 171
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ემიგრანტები
დაბადებული 1952
დაბადებული 27 მარტი
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ჯანდიერები

ჯანდიერები (მხ.რ ჯანდიერი) ჯანდიერი(ს)შვილები — კახეთის თავადთა საგვარეულო. იოანე ბატონიშვილი თავის ნაშრომში „შემოკლებით აღწერა საქართველოსა შინა მცხოვრებთა თავადთა და აზნაურთა გვარებისა“ წერს, რომ თავდაპირველად, ისინი ცხოვრობდნენ სოფელ გლდანში, როდესაც თურქებმა თბილისი აიღეს და იქვე დამკვიდრდნენ. იმ დროს ვინმე „ლეონის“ შვილმა ჯანდიერმა, რომელიც მაშინ იწოდებოდა აზნაურად, თეიმურაზ I სთხოვა ჯარი და დაუფიცა, რომ ის ტფილისს აიღებდა. კახეთის მეფემ მისცა ჯარი. „ლეონის შვილმა“ ჯარი ღამით, ფარულად მიიყვანა თბილისთან, ხოლო ქვეითი რაზმი ბაღში დამალა; თვით ჯანდიერმა და მისმა სახლიკარებმა ვირს აჰკიდეს ფიჩხი და შიგნით დამალეს თოფ-იარაღი. მივიდნენ კოჯრის კარში და ქალაქის მცველებმა გაუღეს კარი, ვინაიდან ეგონათ, რომ ფიჩხის გაყიდვა სურდათ, მაგრამ „ლეონის შვილმა“ და მისმა სახლისკარებმა მალევე ამოიღეს ხმალი და მოკლეს კარისკაცები. თვითონ გაამაგრეს და დამალულ ჯარს მისცეს ნიშანი, რომლებიც შეესიენ ტფილისს და გაანადგურების შიგნით მყოფი მცველები. ამის გამო, თეიმურაზ I ჯანდიერებს მიანიჭა თავადობა 1628 წელს და სახასოს შორის კახეთში, იმათ, დაუმტკიცა მიწა, გადასცა ყმები. აქედან მოყოლებული აქ ცხოვრობდნენ:
ზაალის შვილები
ფრიდონის შვილები
ნიკოლაოზის შვილები
ომანის შვილები (ასევე მისი ძმები)
თარხანის შვილები (ესენი არიან ლურასაბისა და ბიძინას შვილები)
ახმეტაში ვინც ცხოვრობდა, ჩოკაშვილებად იწოდებიან (ისინი „ამავე ჯანდიერთა გვარისა და აზნაურები არიან“).
როდესაც ქართლ-კახეთის სამეფო შევიდა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში 1801 წელს, იმპერიის ბრძანებით, 1829 წელს, მათ მიანიჭეს აზნაურის სტატუსი და გვარი გადაარქვეს ჯანდიეროვებად, ზოგს დაუტოვეს (რუს. Джандиери).
ჯანდიერთა ოჯახის ერთ-ერთი წევრი, იოსები, მსახურობდა როგორც საქართველოს კათალიკოსი 1755-1764 წლამდე და წმინდანად შერაცხა საქართველოს მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ.
ლიტერატურა
Toumanoff, Cyril (1967). Studies in Christian Caucasian History, p. 272. Georgetown University Press.
სქოლიო
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
Dominican Republic at the 1976 Summer Olympics

Dominican Republic at the 1976 Summer Olympics
The Dominican Republic competed at the 1976 Summer Olympics in Montreal, Quebec, Canada.
Results by event
Athletics
Men's 800 metres
Francisco Solis
Heat — 1:55.56 (→ did not advance)
Boxing
Men's Light Flyweight (– 48 kg)
Eleoncio Mercedes
First Round — Lost to Aleksandr Tkachenko (URS), RSC-1
References
Official Olympic Reports
Nations at the 1976 Summer Olympics
1976
1976 in the Dominican Republic
ორეადა

ორეადა
ორეადები ან ორეასტიდები (მიკენური. o-re-i „მთები“) — მთის ნიმფები. ორეადა სოფლის ერთ-ერთი მთის ქალღმერთი. დიონისეს აღმზრდელები.
ყველაზე ცნობილი არეადათაგანი არის ექო, რომელსაც ჰერამ წაართვა ხმა და დაუტოვა მხოლოდ გამეორების შესაძლებლობა. ისინი ასევე იწოდებოდნენ ისე როგორც მთების სახელები, სადაც ისინი იმყოფებოდნენ, კიფერონიდები, პელიადები და ა. შ.
საინტერესო ფაქტები
ამ ნიმფების პატივსაცემად ტბას დააქვეს ორესტიადა, რომლის სანაპიროზე გაშენებულია ქალაქი კასტორია.
შენიშვნები
ბერძნული მითოლოგია
ნიმფები
Quercus chapmanii

Quercus chapmanii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=1&taxon_id=233501016
Map showing distribution in Florida (with parts of Alabama and Georgia)
http://www.pollenlibrary.com/botany_researchers_maps.php?view=species.php&species=Quercus+chapmanii&common=Chapman's+Oak
მუხა
Barguzin Range

Barguzin Range is a range in Buryatia, Russia along the northeastern shore of Baikal.
Its length is 280 km, height up to 2,840 m. It is mostly covered by larch taiga. The range bounds the Barguzin Valley on the northwest. A part of the Barguzin Nature Reserve is located on the western slopes of the range.
See also
List of ultras of Northeast Asia
South Siberian Mountains
References
Mountain ranges of Russia
Landforms of Buryatia
South Siberian Mountains
მარიანაო

მარიანაო — კუბის დედაქალაქ ჰავანის ერთ-ერთი მუნიციპალიტეტი. მდებარეობს ჰავანიდან 6 მილით სამხრეთ-დასავლეთით და მასთან დაკავშირებულია მარიანაოს რკინიგზით. დაარსდა 1830 წელს. მარიანაო შემაღლებულ ადგილას მდებარეობს, ზღვის დონიდან 1500 ფუტზე, შესაბამისად გამოირჩევა ჯანსაღი ჰაერით.
ჰავანის ზრდასთან ერთად, 1930-1940-იან წლებში მარიანაო მისი ერთ-ერთი გარეუბანი გახდა.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე აღმართულია კუბელი ფიზიკოსის, დოქტორ კარლოს ფინლეის პატივსაცემი მონუმენტი.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
details of municipality (Spanish)
კუბის ქალაქები
კაიმანის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კაიმანის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კაიმანის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კაიმანის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Nikoloz Janashia

Nikoloz Janashia
Nikoloz (Lasha) Janashia (Georgian: ნიკოლოზ (ლაშა) ჯანაშია; November 18, 1931 in Tbilisi – September 7, 1982 in Tbilisi) was a famous Georgian historian and public benefactor, PhD in History (1962), associate professor (1966).
Janashia born in Tbilisi, son of a noted Georgian historian Simon Janashia (1900–1947).
In 1954, Janashia graduated from the faculty of history of the Tbilisi State University.
He began as a research fellow at the Institute of History and Ethnology of the Georgian Academy of Sciences (GAS) in 1957. After he received his PhD in history in 1962, he came a senior research fellow at GAS, and from 1970 to 1982, he served as a deputy director of its Institute of Manuscripts. He was also hired as an associate professor at Tbilisi State University in 1965, a position he maintained until his death.
Janashia also served as a scientific secretary of the Historical Society of Georgia, a member of the Commission of the source studies of the history of Georgia of the Presidium of GAS.
The main fields of Janashia's research were the history of Georgia of the 4th-5th centuries, and Georgian and Armenian sources of the history of Georgia.
Bibliography
The data of Lazar Pharpetsi about Georgia, Tbilisi, 1963, 120 pp (in Georgian)
Kartli in the 4th century - Essays on Georgian History, Vol. II, Tbilisi, 1973, pp. 57–77 (in Georgian)
The Martyrdom of Queen Shushaniki, Part I, Tbilisi, 1980 (in Georgian, English summary)
Essays on Source Studies, Tbilisi, 1986, 350 pp (in Georgian)
See also
List of Georgians
List of historians
External links
Georgian Academy of Sciences
1931 births
1982 deaths
Film people from Tbilisi
Historians of the Caucasus
Medievalists from Georgia (country)
Academic staff of Tbilisi State University
20th-century historians from Georgia (country)
ვიეტნამისტიკა

ვიეტნამისტიკა (ვიეტნამურად Việt Nam học, ან Nghiên cứu Việt Nam) — აკადემიური დისციპლინა და სპეციალობა, რომელიც ვიეტთა ენის, ისტორიისა და დღევანდელი ვიეტნამის კულტურის შესწავლითა და მეცნიერული კვლევითაა დაკავებული.
ყოველივეს მიზანი სხვადასხვა თეორიულად და მეთოდოლოგიურად შემუშავებული ვიეტნამისტიკური დისციპლინისა, უპირველეს ყოვლისა კი ჰუმანიტარული და საზოგადოებათმცოდნეობითი კვლევის სფეროში, არის ვიეტნამური ენის, ისტორიის ღრმა წვდომა, მთლიანად ამ ქვეყნის კულტურის უკეთ გაგება.
ვიეტნამისტიკა, როგორც დარგი მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში (ძირითადად მაინც ფილოლოგიური განხრით: ამერიკა, საფრანგეთი, იტალია, გერმანია, რუსეთი) საუნივერსიტეტო სწავლებას ეფუძნება, ხოლო საქართველოში, სადაც მას ჯერ კიდევ იმ ე.წ. დარგებს მიათვლიან, რომელთა დაფუძნება ჯერჯერობით ვერადავერ მოხერხდა.
ზოგიერთი ქვეყნის უნივერსიტეტში ამ ენის სწავლის მსურველთ კლასიკურ საენათმეცნიერო განათლების მიღებასთან ერთად სთავაზობენ ასევე ე. წ. აღმოსავლეთ აზიის „ლათინურს“ — კლასიკური ჩინური (სადამწერლობო) ენის შესწავლას.
იხილეთ აგრეთვე
ჰამბურგის აზია-აფრიკის ინსტიტუტი
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ინსტიტუტი (მოსკოვი)
რესურსები ინტერნეტში
ვიეტნამის ონლაინ გაკვეთილები ჩრდილოეთ ილინოისის უნივერსიტეტისაგან
შეისწავლე ვიეტთა ენა
ვიეტნამური ენის შესავალი კურსი
ვიეტნამური ენის საბაზისო კურსი
აკადემიური დისციპლინები
ფილოლოგია
ლადო კეცხოველი

ლადო კეცხოველი
ლადო (ვლადიმერ) კეცხოველი (დ. , თლია, გორის მაზრა — გ. ; თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი.
1889-1891 წლებში სწავლობდა გორის სასულიერო სასწავლებელში. 1891 წელს ჩაირიცხა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. აქვე ჩაება მოსწავლეთა არალეგალურ წრეში. 1893 წლის დეკემბერში ხელმძღვანელობდა სემინარიელთა გაფიცვას, რის გამოც სასწავლებლიდან გარიცხეს. 1894 წელს ჩაირიცხა კიევის სასულიერო სემინარიაში, საიდანაც 1896 წელს რევოლუციური საქმიანობისათვის დაითხოვეს და დააპატიმრეს. 3 თვის შემდეგ საქართველოში გადმოასახლეს და პოლიციის ზედამხედველობა მიუჩინეს. 1897 წელს ფარულად ჩამოვიდა თბილისში და სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის „მესამე დასის“ წევრი გახდა. 1901 წელს ბაქოში მისი აქტიური მონაწილეობით დაარსდა ლენინურ-ისკრული მიმართულების რსდმპ ბაქოს კომიტეტი და არალეგალური სტამბა „ნინა“. 1902 წლის სექტემბერში დააპატიმრეს ბაქოში, შემდეგ გადაიყვანეს თბილისში, მეტეხის ციხეში, სადაც პოლიტიკურ პატიმართა შორის რევოლუციურ პროპაგანდას ეწეოდა. 1903 წლის 17 აგვისტოს (ახ. სტილით 30 აგვისტო) ციხის საკანში მოკლეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 14 იანვარი
დაბადებული 1876
გარდაცვლილი 30 აგვისტო
გარდაცვლილი 1903
ქართველი რევოლუციონერები
ლ
Laraos District, Huarochirí

Laraos District, Huarochirí
Laraos District is one of thirty-two districts of the province Huarochirí in Peru.
See also
Qiwllaqucha
Raqray
Tarapu
References
ალ-ბუქამალის ნაჰია

ალ-ბუქამალის ნაჰია
ალ-ბუქამალი (არაბ. ناحية أبو كمال‎‎) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ბუქამალის პროვინციაში დაახლოებით 92 031 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 4 177 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
ავსტრიული სკოლა

ავსტრიული სკოლა (იგივე „ვენის სკოლა“ ან „ფსიქოლოგიური სკოლა“) — ეკონომიკური თეორიების ერთობლიობა, რომელიც განვითარდა მე-19 საუკუნის ბოლოს ავსტრიელი ეკონომისტების მიერ. იგი მხარს უჭერს მკაცრი მეთოდოლოგიური ინდივიდუალიზმის დაცვას. შედეგად, ავსტრიელები თვლიან, რომ ერთადერთი მოქმედი ეკონომიკური თეორია ლოგიკურად გამომდინარეობს ადამიანის მოქმედების ძირითადი პრინციპებიდან. თეორიისადმი ფორმალური მიდგომის გარდა, რომელსაც ხშირად პრაქსეოლოგიას უწოდებენ, სკოლა ტრადიციულად მხარს უჭერს ისტორიის ინტერპრეტაციულ მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ პრაქსეოლოგიური მეთოდი განსხვავდება თანამედროვე ეკონომისტების უმრავლესობის მიერ მიღებული მეთოდისგან, ავსტრიული მეთოდი მომდინარეობს დედუქციური ეკონომიკური აზროვნების გრძელი ხაზიდან, რომელიც გადაჭიმულია მეთხუთმეტე საუკუნიდან თანამედროვე ეპოქამდე და მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ეკონომისტებს, როგორებიც არიან: რიჩარდ კანტიონი, დევიდ ჰიუმი, ა.რ.ჯ. ტურგო, ადამ სმიტი, ჟან-ბატისტ სეი, დევიდ რიკარდო, ნასაუ სენიორი, ჯონ ელიოტ კერნესი და კლოდ ფრედერიკ ბასტია.
ავსტრიული სკოლა შეიძლება მივიჩნიოთ, როგორც „სუბიექტივიზმის მიდგომა მარგინალური ეკონომიკისადმი“ და ფოკუსირება იმ აზრზე, რომ თეორიის ლოგიკური თანმიმდევრულობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ემპირიული დაკვირვებების ნებისმიერი ინტერპრეტაცია. სკოლა ხაზს უსვამს პროდუქტის სარგებლიანობის მნიშვნელობას მომხმარებლისთვის. თუ პროდუქტი უხვად იქნება გავრცელებული იგი გამოყენებული იქნება ნაკლებად მნიშვნელოვანი გზებით, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც პროდუქტი მცირეა და მისი გამოყენებაც ნაკლებად მნიშვნელოვანი, წარმოება მიტოვებული იქნება. მათი მოსაზრება, რომ ღირებულება გამომდინარეობს სარგებლიანობიდან და არა მის წარმოებაში ჩადებული შრომიდან, ეწინააღმდეგებოდა კარლ მარქსის შრომის თეორიას, რომელიც უგულებელყოფდა ნივთის სარგებლიანობას, როგორც მისი ღირებულების საზომს.
ყველაზე ცნობილი ავსტრიელი მიმდევრები არიან კარლ მენგერი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, ფრიდრიხ ფონ ვისერი, ლუდვიგ ფონ მიზესი, ფრიდრიხ ჰაიეკი, გოტფრიდ ფონ ჰაბერლერი, მიურეი როტბარდი, ისრაელ კირზნერი, ჯორჯ რაისმანი, ჰენრი ჰაზლიტი და ჰანს-ჰერმან ჰოპი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გარკვეულწილად განსხვავდება ნეოკლასიკური თეორიის ძირითადი ნაწილისაგან — ისევე როგორც კეინსის თეორიის მტკიცე მოწინააღმდეგე — ავსტრიული სკოლა საკმაოდ გავლენიანი იყო შემოქმედებით ფაზაზე მისი აქცენტის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
https://www.newworldencyclopedia.org/entry/Austrian_school_of_economics#Disorganized_competitive_market_processes
https://www.britannica.com/topic/Austrian-school-of-economics
ეკონომიკური სწავლებები, მიმართულებები და სკოლები
Slavyanka, Azerbaijan

Slavyanka, Azerbaijan
Slavyanka is a village and the second most populous municipality after the capital Gədəbəy in the Gadabay Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,705. The municipality consists of the villages of Slavyanka and Maarif.
History
Along with a number of other villages in northwestern Azerbaijan, Slavyanka was settled in 1844 by the Doukhobors, members of a Pacifist dissenter Christian group resettled to Transcaucasia by Nicholas I from the Molochna River settlements in today's Zaporizhzhia Oblast of Ukraine. The village is said to have been named after the town of Slavyansk (in today's Donetsk Oblast), where many of the ancestors of the Molochna Doukhobors had originated.
Slavyanka was the birthplace of the Doukhobor leader Peter Verigin, who was born there on June 29, 1859.
The Russian painter Vasily Vereshchagin visited Slavyanka in 1863. The village at the time had 205 houses with around 600 male residents (and, presumably, a similar number of females). According to Vereshchagin, the Doukhobors "lived an honest, reasonable, and prosperous life", but, under the pressure of the struggle for existence in the borderlands, had become less strict in their practices, many taking up smoking tobacco and drinking alcohol.
During the confrontation with the Czarist government in the mid-1890s over the conscription and oath of allegiance, in June 1895 Slavyanka became the site of the area's Doukhobors destroying their weapons in the well-known "Burning of the Arms" event. The government responded by exiling a large number of the local Doukhobors elsewhere in Russian Empire; some died of starvation, exposure, and diseases in the process. In 1899, many survivors left for Saskatchewan, Canada.
Many of the Doukhobors that remained in Elisabethpol Governorate (today's western Azerbaijan) joined other dissenting Christian groups, such as Molokans or Baptists. Others moved in the 1920s to Ukraine or Russia, where they named villages in Zaporizhzhia Oblast and Rostov Oblast after their old home in Azerbaijan.
During the Soviet period, the peasants of the village were collectivized into a kolkhoz named Put' Ilyicha ('Lenin's Way').
Slavyanka's name carried to Canada
The Doukhobors who emigrated to Canada named two of their new short-lived villages after the Caucasian Slavyanka. One Slavyanka was located near Blaine Lake, Saskatchewan in the so-called "Saskatchewan Doukhobor Colony"; it was founded in 1901 and abandoned in 1911. The other, north of Veregin, Saskatchewan in the so-called "South Doukhobor Colony", was established in 1899; in 1905, its residents mostly moved to two other villages, and this Slavyanka was soon abandoned.
Present day
Despite significant emigration, Slavyanka still maintains ethnically Russian (Molokan and Doukhobor) population,
The village is served by a paved road that runs from Ağamalı via Slavyanka to the district center, Gadabay.
References
External links
Populated places in Gadabay District
Carandaí

Carandaí is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The population in 2020 was 25,669 people in a total area of 487 km2. The city belongs to the mesoregion of Campo das Vertentes and to the microregion of Barbacena.
Carandaí lies on the important BR-040 highway, 35 km. north of Barbacena. The main economic activities are services, cattle raising, milk and cheese production, small transformation industries, and the growing of flowers, fruits, vegetables, corn, coffee, potatoes, and beans. In 2005 there were 3 financial institutions. In the health sector there were 12 clinics and one hospital with 51 beds (2005). In the educational sector there were 23 primary schools and 3 middle schools. There were 2 campuses of private institutions of higher learning with 168 students in 2005.
Municipal Human Development Index
MHDI: .760
Ranking in the state: 209 out of 853 municipalities
Ranking in the country: 1,588 out of 5,138 municipalities
Life expectancy: 72 (2000)
Literacy rate: 90 (2000) See Frigoletto
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
IBGE
Municipalities in Minas Gerais
Yasuní River

Yasuní River
The Yasuní River is a river of eastern Ecuador. It is a tributary of the Napo River.
See also
List of rivers of Ecuador
References
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
GEOnet Names Server
Water Resources Assessment of Ecuador
Rivers of Ecuador
მესალოჩა

მესალოჩა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-კარინიენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,637735 კმ². მოსახლეობა — 233 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - მესალოჩა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Podomyrma kraepelini

Podomyrma kraepelini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
რესმეკეევო

რესმეკეევო (1992 წლამდე ზაგოტსკოტი) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 95 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 74 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (61%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
Queens of the Stone Age

Queens of the Stone Age — ამერიკული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1996 წელს. მასში შედიან: ჯოშ ჰომი (ვოკალი, გიტარა, ფორტეპიანო), ტროი ვან ლევინი (გიტარა, ლეპ-სტილ გიტარა, კლავიშებიანები, პერკუსია, ბეკ-ვოკალი), მაიკლ შუმანი (ბას-გიტარა, კლავიშებიანები, ბეკ-ვოკალი), დინ ფერტიტა (კლავიშებიანები, გიტარა, პერკუსია, ბეკ-ვოკალი) და ჯონ თეოდორი (დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია).
Queens of the Stone Age-მა შექმნა რიფებზე ორიენტირებული, მძიმე როკის საკუთარი ჟღერადობა, რომელიც სხვადასხვა ჟანრს მოიცავს.
დისკოგრაფია
Queens of the Stone Age (1998)
Rated R (2000)
Songs for the Deaf (2002)
Lullabies to Paralyze (2005)
Era Vulgaris (2007)
...Like Clockwork (2013)
Villains (2017)
In Times New Roman... (2023)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფები
1996 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები