PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სამთითა თოლია

სამთითა თოლია — ფრინველი თოლიასებრთა ოჯახისა.
მისი სხეულის სიგრძეა 38–40 სმ, მასა დაახლ. 400 (300–600) გ. საშუალო ზომების ზღვის თოლიაა, აქვს მრგვალი თავი, პატარა ნისკარტი, ვიწრო, გრძელი ფრთები და ოდნავ ამოჭრილი ბოლო. გალო მოკლეა, უკანა თითი რუდიმენტირებული. მოზრდილ (3 წელზე უფროს) ფრინველებს ზურგი, წელი და ფრთები ზემოდან მოცისფრო-რუხი აქვთ, ხოლო 6–8 გარე მომქნევი ბუმბულის წვერი — შავი, დანარჩენი შებუმბვლა თეთრია. ზამთარში თხემი, კეფა და ქეჩო ურუხდება, თვალებს უკან და ზოგჯერ გააჩნია ნახევარწრეები. ნისკარტი ყვითელია, თვალის გარშემო არსებული წრე წითელი, ფეხები შავი. დედალ-მამალი ერთმანეთს ჰგავს; ახალგაზრდა ფრინველებს ფრთების ზემოთა მფარავ ბუმბულებსა და ბოლოს წვერებზე არებული მუქი ზოლები გამოარჩევს.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს მაღალ განედებში. ბუდობს ზღვის სანაპიროებისა და კუნძულების ციცაბო კლდეებზე, სამხრეთით ჩ. გ. 40°-მდე; გამრავლების პერიოდის გარდა ფართოდ მომთაბარეობს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზღვებზე (ჩ. გ. 84°-დან 35°-მდე).
უმთავრესად იკვებება პლანქტონური უხერხემლოებითა (კიბოსნაირებით, მოლუსკებით, მედუზებით, ჭიებით) და მცირე ზომის თევზებით, ზამთარში აგრეთვე თევზის სარეწის ნარჩენებითა და მძორით.
სახლობს კოლონიებად, რომლებიც მოიცავს რამდენიმე ათეულიდან 100 ათასამდე წყვილს; სხვა თოლიასებრთა და ალკასებრთა ოჯახის ფრინველებთან ერთად ბუდობის დროს აყალიბებენ ფრინველთა ბაზრებს. წყვილი ბუდეს ჩვეულებრივ კლდეების ვიწრო კარნიზებზე აგებს, მასალად იყენებენ ხავსებს, გამხმარ ბალახსა და წყალმცენარეებს, ამაგრებს ტალახითა და სკინტლით. დედალი დებს 1–3 (უფრო ხშირად 2) კვერცხს, კრუხობს ორივე მშობელი 25–28 დღის განმავლობაში. 43–47 დღის ასაკის ბარტყები ფრენას იწყებენ. მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვანი თოლიაა.
ლიტერატურა
Лоскот В. М., МОЕВКА // Большая российская энциклопедия. Том 20. Москва, 2012, стр. 598-599.
სქოლიო
სამთითა თოლია
საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები

საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
აქ წარმოდგენილია საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსების, მიტროპოლიტებისა და არქიეპისკოპოსების სრული სია.
ათენის ეპისკოპოსები
რომანული პერიოდი
ბიზანტიის ერა (395-1204)
ათენის მიტროპოლიტები
ბიზანტიურ ერა (395-1204)
ლათინური ერა (1204-1456)
თურქული ერა (1456-1822)
ავტოკეფალიის შემდეგ
რესურსები ინტერნეტში
Archdiocese of Athens
ელადის მართლმადიდებელი ეკლესია
ბარგოვი

ბარგოვი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 793 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
სარაკაპი

სარაკაპი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 570 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 616 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 237 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
ვარდენ წულუკიძე

ვარდენ წულუკიძე
ვარდენ გრიგოლის ძე წულუკიძე (დ. 8 ნოემბერი, 1865, სოფ. საწულუკიძეო, ახლანდ. ხონის მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 მაისი, 1923, თბილისი) — თავადი, ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის, შემდეგ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებულ ძალებში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის სამხედრო ცენტრის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. დახვრიტეს ჩეკას გადაწყვეტილებით კოტე აფხაზთან და სხვა ქართველ სამხედროებთან ერთად.
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1907: წმინდა ანას III ხარისხის ორდენი
1911: წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი
1915: წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენი (მახვილებითა და ბაფთით)
1916: წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი (მახვილებით)
1916:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენი (მახვილებით)
ლიტერატურა
მშვიდობით ძმებო, გვხვრეტენ ამაღამ! / [საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივი ; პროექტის ხელმძღვანელი ომარ თუშურაშვილი. თბ., 2016 . ISBN 9789941094361. - გვ. 459-515.
რესურსები ინტერნეტში
ვარდენ წულუკიძე — ბურუსი
დაბადებული 8 ნოემბერი
დაბადებული 1865
გარდაცვლილი 20 მაისი
გარდაცვლილი 1923
ქართველი გენერლები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
ვ
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ქართველი ნაციონალისტები
სამყაროს მბრძანებლები

სამყაროს მბრძანებლები (შემოკლებით MOTU) — მედია ფრენჩაიზი, შექმნილი Mattel-ის მიერ.
მიუხედავად იმისა, რომ ფრენჩაიზი მოიცავს უამრავ პერსონაჟს, ძირითადი სიუჟეტი ვითარდება გმირული ჰი-მენის პლანეტა ეტერნიაზე თავგადასავლების ირგვლივ. ფრენჩაიზი გაშვებული იქნა 1981 წელს და მოიცვა მრავალი პროდუქტი - სათამაშო ფიგურების ექვსი სერია, ოთხი ანიმაციური სატელევიზიო სერიალი, რამდენიმე კომიქსი და მხატვრული ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
He-Man.org - თაყვანისმცემლების საიტი
სქოლიო
1980-იანების სათამაშოები
1990-იანების სათამაშოები
2000-იანების სათამაშოები
სათამაშო ფიგურები
სამყაროს მბრძანებლები
Mattel
Kövlüc

Kövlüc (also, Kevlyudzh) is a village in the Agsu Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Gürcüvan.
References
Populated places in Agsu District
სან-ანდრეს-დე-ტუპიკოჩის რაიონი

სან-ანდრეს-დე-ტუპიკოჩის რაიონი — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 606 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 471 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 83.35 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლიმის რეგიონის რაიონები
უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ბაბა-ციოყ დადიშქელიანი

ბაბა-ციოყ დადიშქელიანი
ბაბა-ციოყ თენგიზის ძე დადიშქელიანი (გ. 1812) — სვანეთის მთავარი, ჩუბეხეველი დადიშქელიანების წარმომადგენელი.
გადმოცემის მიხედვით, პატარა ციოყის მამა და ძმები ეცერის მფლობელმა ჯანსუღ დადიშქელიანმა ამოწყვიტა. პეპა ჩარკვიანმა, რომელსაც ციოყის მოკვლა ჰქონდა დავალებული, ბიჭს გაქცევის საშუალება მისცა. ციოყს ჩუბეხევლები მალულად ზრდიდნენ. ჯანსუღის სიკვდილის შემდეგ ციოყმა მისი შვილები ეცერიდანაც განდევნა და მთელი სამთავროს მფლობელი გახდა. ხალხში მას ბაბა-ციოყს („მამა ციოყი“) უწოდებდნენ. ბაბა-ციოყის გარდაცვალების შემდეგ მის შთამომავლებს შორის მტრობა ჩამოვარდა, რასაც, საბოლოოდ, მის შვილს თათარყანსა და შვილთაშვილს ციოყ მოსოსტრის ძეს შორის სამთავროს ორ ნაწილად გაყოფა მოჰყვა.
ლიტერატურა
Стоянов А. И. Путешествие по Сванетии // Зап. Кавказ, отд. РГО, 1876, т. 10, №2, с. 238—472;
ამყოლაძე თ., დადეშქელიანების ამბავი: მე-19 საუკუნის ქართული ქრონიკა. ქუთაისი, 2014. ISBN 9789941938801.
ბაბა-ციოყ
გარდაცვლილი 1812
Gregory Pakourianos the Younger

Gregory Pakourianos the Younger
Gregory Pakourianos (– before April 1105) was a Byzantine aristocrat and provincial governor.
He was born in , and was the grandson of the distinguished military commander, the Iberian domestikos ton scholon Gregory Pakourianos, who was killed fighting against the Pechenegs in 1086. In he married a daughter (possibly named Anna) of Nikephoros Komnenos, the youngest brother of Byzantine emperor Alexios I Komnenos. On that occasion Gregory was raised to the rank of sebastos, and appointed to the governance of a province near Ohrid—either Dyrrhachium or Skopje—but he died soon after, sometime before April 1105.
Gregory is known chiefly through the letters addressed to him by the archbishop Theophylact of Ohrid. Furthermore, in a letter by Theophylact's letter to Adrianos Komnenos, Gregory is praised as a capable and benevolent governor, who showed particular care and attention to the weak and destitute. By his wife, he had one known son, Nikephoros Pakourianos.
References
Sources
1080s births
1100s deaths
12th-century Byzantine people
Byzantine governors
Officials of Alexios I Komnenos
Byzantine people of Georgian descent
Sebastoi
მოსკოვის წმინდა სოფიას ტაძარი

მოსკოვის წმინდა სოფიას ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის მეშჩანს რაიონში, მისამართზე პუშეჩნაიის ქუჩა სახლი 15.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეგვტერი კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესია დღევანდელი ტაძრის ადგილზე ცნობილია 1480 წლიდან. 1650 წელს ააგეს ახალი ხის ეკლესია, რომელიც უკვე 1685 წელს ხანძარმა გაანადგურა. ამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე ქვის ახალ ტაძარს საფუძველი ჩაუყარეს 1692 წელს. ეკლესიის მშენებლობის პერიოდში ღვთისმსხურება მიმდინარეობდა რამდენიმე ხნით ადრე აშენებულ ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერში. ტაძარი გადააკეთეს XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში: განაახლეს ფასადი, შეცვალეს გუმბათის გადახურვა. 1816 წელს ტაძარს დააშენეს სამრეკლო, ხოლო 1842 წელს მიაშენეს სატრაპეზო და ეგვტერები. 1913 წელს ეკლესია კიდევ ერთხელ განაახლეს.
1932 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. მოანგრიეს სამრეკლოს ზედა ნაწილი. ტაძრის შენობაში განათავსეს ექსპერიმენტალური სპორტული ტანსაცმლის „დინამოს“ ფაბრიკა. 1990 წელს ტაძარი და მისი მიმდებარე ტერიტორია გადაეცა უსაფრთხოების ფედერალურ სამსახურს. 2001 წელს უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის თანამშრომლებმა გადაწყვიტეს ჩამოეყალიბებინათ საკუთარი სამრევლო საზოგადოება, სამსახურის ხელმძღვანელობა მხარი დაუჭირა აღნიშნულ ინიციატივას. ტაძარი 2001 წლის 6 მარტს აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ. კურთხევის ცერემონის შემდეგ უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის დირექტორმა ნიკოლაი პატრუშევმა პატრიარქს სიმბოლურად გადასცა ტაძრის გასაღები.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков. Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — М.: Астрель, 2004. — Т. 2. — С. 160—162. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — М.: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 462.
П. Н. Шармин. Церковь Софии на Софийке у Пушечного двора // Москва. Энциклопедический справочник. — М.: Большая Российская Энциклопедия, 1992.
Сытин П. В. Откуда произошли названия улиц Москвы. — М., 1959. — С. 237, 248, 247.
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
ესპინოზა (მინას-ჟერაისი)

ესპინოზა (მინას-ჟერაისი)
ესპინოზა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 113 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.65 კმ²-ზე. ფართობი 1 868 970 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დიხა გუძუბა

დიხა გუძუბა — ბრინჯაოს ხანის ნამოსახლარი ბორცვი კოლხეთის დაბლობზე, ანაკლიის მახლობლად, მდ. ენგურის შესართავთან. გაითხარა 1934-1936 წლებში. შეისწავლა ბ. კუფტინმა. დიხა გუძუბაზე დადგენილია 4 კულტურული ფენა. I-ში აღმოჩნდა ხელით ნაძერწი კერამიკა და მეტალურგიული წარმოების ნაშთები (ბრინჯაოს ჩამოსასხმელი ყალიბები, წიდა). ეს ფენა თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის დასასრულით (ძვ. წ. III - ძვ. წ. II ათასწლეულთა მიჯნა). II-III ფენები შუა ბრინჯაოს ხანას განეკუთვნება (ძვ. წ. XVIII- ძვ. წ. XV სს.). ამ ფენებში აღმოჩნდა ხის ძელურ ნაგებობათა ნაშთები, მდიდრულად ორნამენტირებული თიხის ჭურჭელი, მახას და ფეტვის მარცვალი და სხვა. IV ფენაში (გვიანდელი ბრინჯაოს ხანა) აღმოჩენილი კერამიკა ჩარხზე ნაკეთებია და განსხვავდება ქვედა ფენის კერამიკისაგან.
ლიტერატურა
ხოშტარია ნ., დიხა გუძუბა, კოლხეთის დაბლობის ძველი მოსახლეობა, «საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე», 1944 ტ. 5, № 2;
Куфтин Б. А., Материалы к апхеологии Колхиды, т. 2, Тб., 1950
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
DMOZ

DMOZ
Open Directory Project (ODP), იგივე Dmoz (შემოკლება დომენისა directory.mozilla.org) — ინტერნეტ-ქსელის მრავალენოვანი ღია შინაარსის ვებ-ცნობარი. მას ფლობდა Netscape, მაგრამ იგი აგებულია და იმართება მოხალისე რედაქტორების მიერ.
ODP იყენებს საიტების სიის იერარქიული ონტოლოგიის სქემას. ერთმანეთის მსგავსი თემები თავმოყრილია კატეგორიებში, რომლებშიც ქვეკატეგორიებიც თავსდება.
DMOZ დაიხურა 2017 წლის მარტს, ვინაიდან AOL-მა შეწყვიტა პროექტის მხარდაჭერა. მასზე განთავსდა სტატიკური არქივის ბმული. დაგეგმილია პროექტის რენდენდინგი, რაც განიხილება სპეციალურ ფორუმზე.
2017 წლის 9 სექტემბრისთვის არსებობს საიტის არარედაქტირებადი სარკე მისამართზე dmoztools.net,. ცნობილია, რომ DMOZ-ის მისამართზე იგივე პროექტი არ ამოქმედდება და, შესაძლოა, ახალი მისამართი გახდეს Curlie.org.
რესურსები ინტერნეტში
(დახურულია)
dmoztools.net - DMOZ-ის სარკე
„DMOZ“-ის კატეგორია DMOZ-ის სარკეში
OpenDirectoryProject.org (DMOZ-ის კიდევ ერთი ასლი)
სქოლიო
Netscape
AOL
Time Warner-ის შვილობილი კომპანიები
ვებ-ცნობარები
სოლომონ გულისაშვილი

სოლომონ გულისაშვილი
სოლომონ თევდორეს ძე გულისაშვილი (დ. 1874, სოფ. გიორგიწმინდა, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 მაისი, 1952, იქვე) — ქართველი პედაგოგი, საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1939).
დაამთავრა ნოვოროსიის (ოდესა) უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტი (1901). მუშაობდა ბაქოს ნავთის სარეწებზე. 1907–1923 წლებში საბუნებისმეტყველო საგნებს ასწავლიდა თბილისის ქართულ გიმნაზიაში. შემდეგ იყო საგარეჯოს სკოლის ხელმძღვანელად და საბუნებისმეტყველო საგნების მასწავლებლად. 1918 წლიდან ხელმძღვანელობდა საგარეჯოს განათლების განყოფილებას, პედაგოგიურ კაბინეტებს და სხვადასხვა პედაგოგიურ-მეთოდურ სექციას. აქტიურად მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მუშაობაში. მისი რედაქციით ქართულ ენაზე პირველად გამოვიდა სასწავლო გეოგრაფიული ატლასი და ნახევარსფეროების რუკა. ჟურნალ „ნაკადულში" განაგებდა საბუნებისმეტყველო განყოფილებას.
ლიტერატურა
დაბადებული 1874
გარდაცვლილი 20 მაისი
გარდაცვლილი 1952
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი პედაგოგები
კოლონია-დუ-გურგეია

კოლონია-დუ-გურგეია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 216 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 036 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.02 კმ²-ზე. ფართობი 430 621 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Cantagalo, Rio de Janeiro

Cantagalo, Rio de Janeiro
Cantagalo, formerly spelled Cantagallo, is a city located in the east-central area of Rio de Janeiro State, Brazil. The population is 20,168 (2020 est.) in an area of 749 km2. Its elevation is .
History
Colonization of Cantagalo began in 1755, when Portuguese nobleman Manoel Henriques, Duke of Terso and a clandestine gold miner, left the state of Minas Gerais in search of unexplored riches. Henriques and his group erected a settlement on a small tributary of the Parahyba approximately northwest of Rio and began exploring along the local rivers. It was originally known as after the nearby Macacu River.
By 1784, the settlement had grown to accommodate approximately 200 houses. This growth caught the attention of the Portuguese rulers of Brazil, who had a monopoly over gold exploration in the colony. By order of the Viceroy Luiz de Vasconcelos e Souza, several expeditions were sent in search of Henriques and his group. The town's current name (Portuguese for "rooster crow") was inspired by the circumstances of his capture. A troop was about to return to their camp after a day of searching in vain around the woods, when a soldier heard the crowing of a rooster nearby and decided to further explore the area. One of Henriques's men was found in a clearing in the woods and, in exchange for his release, revealed the whereabouts of the rest of the group. Henriques was deported to Africa in dishonour.
By 1786, the settlement's name had been officially changed from Sertões de Macacu to Cantagalo. In 1814, Cantagalo was officially recognized by Emperor Pedro I as a municipality and in October 1857, was officially elevated to the category of city. By the mid-19th century, the area's gold was played out and the settlement came to depend on agriculture. Corn, coffee, and sugarcane plantations covered several acres of highly fertile land.
Before the First World War, Cantagallo was considered a rich fruit- and coffee-producing district and was connected to Rio via a 100-mile-long eponymous railway.
Nowadays, the city's economic activities still revolve around agriculture, with the exploration of granite and calcareous rock for the cement industry also playing a strong role. Some of the largest cement manufacturers in Brazil have facilities in Cantagalo.
Notable residents
The financial journalist Jose Carlos Rodrigues was the son of a coffee planter of Cantagallo, and born there in 1844.
Brazilian writer Euclides da Cunha, was born in Cantagalo on January 15, 1886. One of the city's districts is named Euclidelândia, in his homage. Brazilian football player Jairo Da Silva, was born in Cantagalo, Rio de Janeiro. He is the most notable football player of the town. Now he is playing in Pafos FC.
Notes
References
External links
City's official website
Municipalities in Rio de Janeiro (state)
ნიკოტინმჟავა

ნიკოტინმჟავა, ნიაცინი ან ვიტამინი B3 — ნივთიერება, B ჯგუფის ვიტამინი, რომელიც ჟანგვა-აღდგენითი პროცესებისათვის, ნახშირწყლების ცვლისთვის, თავის დიდი ტვინის ქერქისა და გულ-სისხლძარღვთა ფუნქციონერიბისართვის აუცილებელ ნივთიერებას წარმოადგენს. ქიმიური ფორმულაა C6H5NO2.
მისმა დეფიციტმა შეიძლება გამოიწვიოს პელაგრა. დიდი რაოდენობით შედის ხორცში, საფუარების ექსტრაქტებში და მარცვლოვანებში. ნიაცინი გამოიყენება Mycobacterium tuberculosis-ის სადიფერენციაციოდ სხვა მიკობაქტერიებისაგან. Mycobacterium tuberculosis ნიაცინს ასინთეზებს მნიშვნელოვანი რაოდენობით (ნიაცინის ტესტი).
სქოლიო
ვიტამინები
Əlik

Əlik is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,069. The postal code is AZ 4016. The municipality consists of the villages of Əlik, Cek, Haput.
References
External links
Alik, Azerbaijan
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
ალბერტ ბატირგაზიევი

ალბერტ ბატირგაზიევი
ალბერტ ხანბულატოვიჩ ბატირგაზიევი (დ. 23 ივნისი, 1997 წელი, ბაბაიურტი, დაღესტანი, რუსეთი) — რუსი პროფესიონალი მოკრივე, რომელმაც ოქროს მედალი მოიპოვა ტოკიოს 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.
ოლიმპიური კარიერა
ბატირგაზიევი თინეიჯერობის დროს ჩემპიონი იყო კიკბოქსინგში. 2016 წელს კი სერიოზულად დაკავდა კრივით. ბატირგაზიევი გამოვიდა რუსეთის სახელით 2019 წლის კრივის მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2020 წლის ევროპის საკვალიფიკაციო ტურნირზე მან ოქროს მედალი მოიპოვა. ბატირგაზიევი გამოვიდა ტოკიოს 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც პირველი ორი ბრძოლა მოიგო ნახევარფინალამდე მისასვლელად. მან დაამარცხა კუბელი სამგზის ოლიმპიური მედალოსანი ლაზარო ალვარესი ანგარიშით 3:2. ფინალში ბატირგაზიევმა დაამარცხა შეერთებული შტატების წარმომადგენელი დიუკ რაგანი ანგარიშით 3:2 და გახდა პირველი პროფესიონალი მოკრივე ოლიმპიურ ისტორიაში, რომელმაც ოქროს მედალი მოიპოვა.
პროფესიონალური კარიერა
ბატირგაზიევის პროფესიონალური დებიუტი შედგა 2020 წლის 3 ივლისს. პირველ ბრძოლაში მან გამარჯვება მოიპოვა არმენ ატაევის წინააღმდეგ. მან მეორე ბრძოლა გამართა ერჟან ტურგუმბეკოვის წინააღმდეგ 2020 წლის 22 აგვისტოს ყაზანში, რუსეთი. ბრძოლის დროს ტურგუმბეკოვს მეექვსე რაუნდში ქულა დააკლდა ქამრის ქვემოთ დარტყმის გამო. საბოლოოდ ბატირგაზიევმა გაიმარჯვა ტექნიკური ნოკაუტით (TKO) მეათე და ბოლო რაუნდში 1 წუთსა და 38 წამში.
შემდეგ ის დაუპირისპირდა სიბუსისო ზინგანგეს 2021 წლის 29 იანვარს მოსკოვში, საბჭოთა Wings Sport Palace-ში. ბატირგაზიევმა მეშვიდე რაუნდში დაამიწა მეტოქე, თუმცა ზინგანგი მსაჯის ათამდე დათვლამდე ფეხზე წამოდგა, მაგრამ მეშვიდე რაუნდში ტექნიკური ნოკაუტით ბატირგაზიევმა საბოლოო გამარჯვება მოიპოვა.
ბატირგაზიევმა 2021 წლის 11 ოქტომბერს სუატ ლაზესთან გამართა ორთაბრძოლა. ბრძოლა ეძღვნებოდა ბაშკორტოსტანის ეროვნულ დღეს და გადაიცემოდა Match TV-ზე. ბატირგაზიევმა ბრძოლა მეორე რაუნდში ნოკაუტით მოიგო.
მან შემდეგი ბრძოლა 2021 წლის 24 დეკემბერს, მოსკოვში, რუსეთში, ფრანკლინის მანცანილასთან გამართა, რომელიც მან მეოთხე რაუნდის ტექნიკური ნოკაუტით მოიგო.
ბატირგაზიევი ჰეიბათულა ჰაჯიალიევს დაუპირისპირდა 2022 წლის 3 აპრილს, მოსკოვში, რუსეთში. მან მოიგო ბრძოლა შემდეგი ქულებით: 99–91, 100–90 და 100–90.
2022 წლის ივნისში მან რუსეთის ნაკრებთან ერთად მონაწილეობა მიიღო კომპანია „Liga Stavok"-ისა და პირველი არხის შეჯიბრში - „კრივის ლიგა". თასი ნახევრადპროფესიული წესით ჩატარდა: 4-რაუნდიანი ორთაბრძოლები პროფესიონალური წესებით, მაგრამ ორთაბრძოლები რბილი სამოყვარულო კრივის ხელთათმანებით გაიმართა. ტრავმის გამო ბატირგაზიევმა ამ თასის ოთხი ტურნირიდან მხოლოდ ერთში მიიღო მონაწილეობა 63 კგ-მდე წონით კატეგორიაში და ტექნიკური ნოკაუტით დაამარცხა სამხრეთ აფრიკელი როფიმა მაევა.
პირადი ცხოვრება
ალბერტ ბატირგაზიევი წარმომავლობით არის ნოგაი. ის დაიბადა დაღესტნის რესპუბლიკის ბაბაიურტის რაიონის სოფელ გემეტიუბეში. როდესაც ის ექვსი წლის იყო, მისი მშობლები საცხოვრებლად ნიჟნევარტოვსკში გადავიდნენ. დედა მუშაობდა აღმზრდელად, მამა კი მეხანძრე იყო. მას ჰყავს ხუთი ძმა: ერთი უფროსი და ოთხი უმცროსი. ბებია, ბიძა, დეიდა, ბიძაშვილები და დები ცხოვრობენ დაღესტნის რესპუბლიკის ბაბაიურტის რაიონის სოფელ გემეტიუბეში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1998
დაბადებული 23 ივნისი
რუსი მოკრივეები
დაღესტნელი მოკრივეები
დაღესტნელები
Staminode

Staminode
In botany, a staminode is an often rudimentary, sterile or abortive stamen, which means that it does not produce pollen. Staminodes are frequently inconspicuous and stamen-like, usually occurring at the inner whorl of the flower, but are also sometimes long enough to protrude from the corolla.
Sometimes, the staminodes are modified to produce nectar, as in the witch hazel (Hamamelis).
Staminodes can be a critical characteristic for differentiating between species, for instance in the orchid genus Paphiopedilum, and among the penstemons.
In the case of Cannas, the petals are inconsequential and the staminodes are refined into eye-catching petal-like replacements.
A spectacular example of staminode is given by Couroupita guianensis, a tropical tree growing in South America also known as cannonball tree.
References
Plant anatomy
de:Staubblatt#Modifikationen
Cephalotes membranaceus

Cephalotes membranaceus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
გერმანიის პრეზიდენტი

გერმანიის პრეზიდენტი
ბუნდესპრეზიდენტი არის გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკის მეთაური და პირველი პირია, თუმცა ნაკლები პოლიტიკური გავლენა აქვს ბუნდესკანცლერთან შედარებით. წარმოადგენს ქვეყანას საერთაშორისო ურთიერთობებში. მისი კომპეტენციის ფარგლებში შედის აგრეთვე საშინაო პოლიტიკის საკითხები: როგორიცაა ფორმალური მხარდაჭერა საკანონმდებლო აქტების მიღებისას; მთავრობების, მინისტრების, მოსამართლეების და სხვათა დანიშვნა; პრეროგატივა პარლამენტის დათხოვნის და ახალი არჩევნების დანიშვნის. აირჩევა 5 წლის ვადით სპეციალურად მოწვეული ფედერალური კრების მიერ. 2017 წლიდან ბუნდესპრეზიდენტი არის ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერი.
ბუნდესპრეზიდენტის რეზიდენცია მდებარეობს ბელევიუს სასახლეში ბერლინში და ჰამერშმიტის ვილაში ბონში.
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის პრეზიდენტების სია
რაიხსპრეზიდენტი
ბუნდესკანცლერი (გერმანია)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პრეზიდენტები
გერმანიის მთავრობა
გიორგი კოდინე

გიორგი კოდინე — ბიზანტიელი ისტორიული ქრონიკების ავტორი, რომლის ბიოგრაფია უცნობია. მას მიაკუთვნებენ ორ ნაწარმოებს:
1) „პატრია” (Patria Konstantinoupoleos), სავარაუდოდ შეთხზული უნდა იყოს XI–XII საუკუნეებში. შედგება 5 ნაწილისაგან. მასში მოცემულია ქ. კონსტანტინოპოლის დაარსების ამბავი და ტოპოგრაფიული აღწერა. უკანასკნელი ნაწილი — „წმინდა სოფიოს ტაძრის აშენების შესახებ” — უმეტესად ლეგენდარულ ცნობებს შეიცავს. ნაშრომი შუა საუკუნეებში ქართულად ყოფილა თარგმნილი (ერთ-ერთი ხელნაწერი გამოსცა ექვთიმე თაყაიშვილმა);
2) თხზულება De Officiis ბიზანტიის სამეფო კარის თანამდებობათა კრებულია. იგი XIV საუკუნეში უნდა იყოს შედგენილი, ლიტერატურაში ფსევდოკოდინეს ნაწარმოებს უწოდებენ. მასში მოიპოვება მოკლე ცნობა საქართველოს მეფის ბაგრატ IV-ის ასულის, ბიზანტიის დედოფლის მარიამის შესახებ.
ლიტერატურა
Lambecii, "De Georgii Codini Vita et Scriptis, Brevis dissertatio". In: Immanuel Bekker (a cura di), George Codinus, Excerpta de antiquitatibus Constantinopolitanis ex recognitione Immanuelis Bekkeri. E. Weber, 1843, pp. XIII-XIV, (ინტერნეტ ვერსია)
რესურსები ინტერნეტში
„George (Georgios Kodinos) Codinus“, Encyclopaedia Britannica, 1911, Vol. 6, p. 636
ბიზანტიელი ისტორიკოსები
321

321
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ვალენტინიანუს I — რომის იმპერატორი (გ. 375)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სოდა-სპრინგსი

სოდა-სპრინგსი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კარიბუს ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3058 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები