PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აკაპულკო

აკაპულკო (Acapulco, ოფიც.: Acapulco de Juárez, აკაპულკო დე ხუარესი) — ქალაქი და მნიშვნელოვანი საზღვაო პორტი მექსიკის წყნარი ოკეანის სანაპიროზე, გერეროს შტატში, 300 კმ-ში მეხიკოს სამხრეთ-დასავლეთით. ქალაქი გაშენებულია ღრმა, ნახევრად მორკალული ყურის ირგვლივ. 2005 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქის მოსახლეობა 616 394 ადამიანს შეადგენდა. სახელწოდება „აკაპულკო“ მომდინარეობს ნაუატლის ენიდან და ნიშნავს „დიდი სელის ადგილს“.
აკაპულკოს ტერიტორია ევროპელთათვის ესპანელმა ერნან კორტესმა აღმოაჩინა 1531 წელს. 1550 წელს აქ პირველი დასახლება გაჩნდა. ესპანური კოლონიური პერიოდის დროს აკაპულკო უმნიშვნელოვანესი პორტი იყო გემებისთვის, რომლებიც აბრეშუმსა და სანელებლებს ატარებდნენ აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონებიდან. 256 წლის განმავლობაში, ყოველწლიური სავაჭრო ვოიაჟი, ცნობილი როგორც მანილას გალეონი, იწყებდა მოგზაურობას აკაპულკოდან ფილიპინებისკენ, რაც საბოლოოდ შეწყდა მექსიკის დამოუკიდებლობისთვის ომის გამო. მოგვიანებით აკაპულკო მნიშვნელოვანი საზღვაო კურორტი და საერთაშორისო ტურიზმის ცენტრი გახდა.
იხილეთ აგრეთვე
მექსიკის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მექსიკის ქალაქები
ეგუესი

ეგუესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის კუენკა-დე-პამპლონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53,5 კმ². მოსახლეობა — 21 418 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ეგუესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
Žarnovica District

Žarnovica District is a district in
the Banská Bystrica Region of central Slovakia. Until 1918, the district was mostly part of the county of Kingdom of Hungary of Tekov, only a part of Hodruša-Hámre, namely Banská Hodruša in the east was part of Banská Štiavnica, an urban county on the territory of Hont County.
Municipalities
Brehy
Hodruša-Hámre
Horné Hámre
Hrabičov
Hronský Beňadik
Kľak
Malá Lehota
Nová Baňa
Orovnica
Ostrý Grúň
Píla
Rudno nad Hronom
Tekovská Breznica
Veľká Lehota
Veľké Pole
Voznica
Žarnovica
Župkov
Districts of Slovakia
Geography of Banská Bystrica Region
ბედიის წარწერები

ბედიის წარწერები — სხვადასხვა დროს შესრულებული ქართული ასომთავრული წარწერები ბედიის ტაძარზე, სამრეკლოსა და საეპისკოპოსო პალატაზე. ცნობილია, 4 ასეთი წარწერა.
ისტორია
მარი ბროსეს ცნობით 1849 წელს ბედიის მონასტრის დასავლეთის კედლის ერთ-ერთ კუთხის ქვაზე ამოკვეთილი ყოფილა წარწერა, რომელიც სამწუხაროდ არსად ჩანს. დიდი ალბათობის ის განადგურდა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ტაძრის მოპირკეთებისა და განახლების დროს. მისი ტექსტი ასეთია: „წმინდაო ღვთისმშობელო, მეოხ ექმენ წმიდისა ამის საყდრისა ამშენებელს, გალატოზთაუხუცეს სჳმეონს“. აღნიშნული წარწერა, თავისი შინაარსით ბედიის ტაძრის აგების თანადროულია და ამიტომ X საუკუნით უნდა დათარიღდეს. აგრეთვე მარი ბროსეს ცნობით, ბედიის მონასტერში, დასავლეთით მდებარე სამრეკლოს აღმოსავლეთ შესასვლელის თავზე ჩასმული ყოფილა ფილა, რომელზეც ასომთავრულით იყო შესრულებული წარწერა. მან, ეს წარწერა ფრაგმენტულად გამოაქვეყნა, როგორც ჩანს იგი დაზიანებული იყო იმ დროისათვის, დღეს კი საერთოდ გამქრალია. მარი ბროსეს მიერ გამოქვეყნებული მასალა ინახება ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში, კერძოდ თედო ჟორდანიას პირად საარქივო ფონდში №393. წარწერა ასე შეიძლება წავიკითხოთ: „[† ღმერთო, შეიწყალე სული ამის] მაშენებლისა ნიკოლაოზ კათალიკოზისა და სოფრონ ბედიელისა - გონგლიბაჲსძეთასა; შეიწყალენ ღმერთმან“.
ნოღარი-კეცლანი

ნოღარი-კეცლანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლახამულის თემში (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოიამა ივაო

ოიამა ივაო (დ. 10 ოქტომბერი 1842, საცუმის სამთავრო, ახლანდელი კაგოსიმის პრეფექტურა — გ. 10 დეკემბერი 1916, ფუკუოკის პრეფექტურა) — პრინცი (1905-იდან), იაპონიის სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, მარშალი (1898). ბურჟუაზიული რევოლუციის (1867–1868) შემდეგ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა იაპონიის თანამედროვე ტიპის არმიის შექმნაში. 1871–1874 მიიღო სამხედრო განათლება საფრანგეთსა და შვეიცარიაში. 1877–1878 მონაწილეობდა სამურაების ამბოხების ჩახშობაში. 1887–1896 სამხედრო მინისტრი (ხანმოკლე ინტერვალებით). იაპონია-ჩინეთის ომში (1894–1895) სარდლობდა მე-2 არმიას, აიღო ლიუიშენი (პორტ-არტური). 1899–1904 გენშტაბის უფროსი, რუსეთ-იაპონიის ომის (1904–1905) დროს, 1904 ივნისიდან, სახმელეთო არმიების მთავარსარდალი მანჯურიაში, 1912-იდან გენრო და იმპერატორის ბეჭდის მცველი ლორდი.
ლიტერატურა
იაპონიის მარშლები
იაპონიის პრინცები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1842
გარდაცვლილი 10 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1916
ბერლინის მოდერნისტული შენობები

ბერლინის მოდერნისტული შენობები მოიცავს ექვს სოციალურ შენობას ბერლინის გარეუბანში, რომლებიც 1910 - 1933 წლებში, განაშენიანების ინოვაციური პოლიტიკის დროს, განსაკუთრებით ვაიმარის რესპუბლიკის პერიოდიშ აშენდა. ამ დროისთვის ბერლინი მნიშვნელოვანი სოციალური, პოლიტიკური და კულტურული ცენტრი იყო. სახლები იმ მშენებლობის რეფორმის ნათელი მაგალითებია, რომელიც მიზნად ისახავდა დაბალი შემოსავლების მქონე ადამიანებისთვის საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესებას, რაც თავის მხრივ ქალაქის სხვაგვარად დაგეგმარებას მოითხოვდა. სახლები ასევე წარმოაჩენენ ურბანული დაგეგმარებისა და არქიტექტურის ტიპოლოგიის ახლებურ მაგალითებს, ისევე როგორც ტექნიკურ და ესთეტიკურ ინოვაციებს.
2008 წელს, ბერლინის მოდერნისტული შენობები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Notice sur le site de l'UNESCO
გერმანიის შენობა-ნაგებობები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
Sanni

Sanni
The Sanni are mentioned by Strabo (1st century BC/1st century AD), Pliny the Elder (1st century AD) and Arrian (2nd century AD) as a people settling near Trebizond (in today's Turkish Black Sea Region).
In the 1st and 2nd centuries AD, their territory extended to the north-east until the river Ophis, and covered both the littoral and the mountainous hinterland. Pliny grouped together the Sanni who lived in the region of Trebizond and the Heniochi as one single nation.
He also mentions other Sanni, living further on the Colchis littoral, past the mouth of the Rioni.
According to Theodoret of Cyrrus (5th century AD), the Sanni and Lazi were two different tribes. In the first centuries AD, Sanni people living in the region of Trebizond were paying tribute to the Roman Empire. However, they tried to avoid heavy direct taxation and later left the coastal areas for the mountains. In the 6th century, Procopius still mentions them as living near the source of the Boasi (today the Chorokhi, or Çoruh River).
There have been various interpretations of the ethnonym in Georgian literature;
some scholars, such as Simon Kaukhchishvili, suggest that it is related to the name "chan" or its variants, long present in Greek mythological narratives about Colchis; others, among them Arnold Chikobava, see it as derived from the name still given to Mingrelian people in the Svan language Zan (see also Zan language).
In the opinion of S. Dzhanashia, San was indeed an endonym of ancient Colchians, which later evolved into the forms Zan in the north of Colchis (Mingrelia) and Chan in the southern part (which would become Lazistan).
The form Τζάνοι (Chani) can be found in Byzantine authors such as Procopius, but Sanni can be found as recently as the 12th century.
Today, Chani is still used as an ethnonym for the Laz people.
References
გეორგიკა. ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 3, თბ., 1965
მიქელაძე თ., ძიებანი კოლხეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთი შავიზღვისპირეთის უძველესი მოსახლეობის ისტორიიდან (ძვ. წ. II-I ატასწლეულები), თბ., 1974;
ჯანაშია ს., თუბალ-თაბალი, ტიბარენი, იბერი, შრომები, ტ. 3, თბ., 1959.
Ethnic groups in Georgia (country)
Ancient peoples of Georgia (country)
Tribes in Greco-Roman historiography
Senica District

Senica District (okres Senica) is a district in the Trnava Region of western Slovakia. The district is relatively rich in natural resources oil, gas, lignite. It is an industrial district, in the late period had been established here new industrial facilities. Senica District in its present borders had been established in 1996. Administrative, cultural, and economic center is its seat and largest town Senica. In Senica District is located spa Smrdáky and of cultural importance is also basilica in Šaštín.
Municipalities
Bílkove Humence
Borský Mikuláš
Borský Svätý Jur
Cerová
Čáry
Častkov
Český Jánetý
Dojč
Hlboké
Hradište pod Vrátnom
Jablonica
Koválov
Kuklov
Kúty
Lakšárska Nová Ves
Moravský Svätý Ján
Osuské
Plavecký Peter
Podbranč
Prietrž
Prievaly
Rohov
Rovensko
Rybky
Sekule
Senica
Smolinské
Smrdáky
Sobotište
Šajdíkove Humence
Šaštín-Stráže
Štefanov
References
Districts of Slovakia
Lasioglossum yapense

Lasioglossum yapense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
yapense
დენტონის ოლქი

დენტონის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. დენტონი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
ინოსტრანცევია

ინოსტრანცევია — პერმული პერიოდის ქვეწარმავლების გვარი მხეცისნაირთა რიგისა. ცნობილია მხოლოდ გვიანდელი პერმული ნალექებიდან აღმოსავლეთ ევროპაში. სხეულის სიგრძე 3.5 მ აღწევდა. ჰქონდათ დიდი ზომის ბასრი ეშვები, თითებზე — მძლავრი ბრჭყალები და დიდი თავი; შედარებით მსუბუქი ჩონჩხი. ცნობილია 3 სახეობა. მათი ნამარხი ჩონჩხები რუსმა მეცნიერმა ვლადიმერ ამალიცკიმ ჩრდილოეთ დვინის ზედა პერმულ ნალექებში აღმოაჩინა. სახელი ეწოდა რუსი გეოლოგის ალექსანდრე ინოსტრანცევის პატივსაცემად.
ლიტერატურა
გადაშენებული ქვეწარმავლები
თერომორფები
ნაჰარი (აჟარის მუნიციპალიტეტი)

ნაჰარი (აჟარის მუნიციპალიტეტი)
ნაჰარი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე კოდორის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1000 მ, გულრიფშიდან 78 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 34 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
აჟარის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Hitrino

Hitrino is a village in northeastern Bulgaria, part of Shumen Province. It is the administrative centre of the homonymous Hitrino Municipality, which lies in the northwestern part of the province.
Hitrino is located in the northeastern Ludogorie region, equally outlying from the Black Sea and the Danube, 20 kilometres from the provincial capital of Shumen. The village has a railway station on the Varna-Rousse line and lies on the main road between Silistra and Shumen.
History
The name of the village up until 1934 is Шейтанджик (Sheitandjik ).
Hitrino was almost entirely populated by local Turkish people as a big part of it emigrated to Turkey during the so-called Revival Process.
"Ludogorie" was founded in Hitrino in 1949.
On 23 January 1955 the machine-tractor station in Hitrino is opened.
A Municipal pioneer home "Живко Гергански (Jivko Gerganski )" was made near the railway station in the village. It includes 31 pioneer battalions.
Municipality
Hitrino municipality includes the following 21 places:
2016 train accident
At 5:40 am local time (03:40 GMT), on 10 December 2016, 7 people were killed and 29 were injured following the explosion of a derailed tanker train. The train, which was carrying propane-butane and propylene, struck an electricity pylon, exploded and caught fire. The fire engulfed at least fifty buildings, one of which collapsed trapping some children. 20 buildings in Hitrino were destroyed.
An evacuation of the village was ordered as 150 firefighters fought the blaze; it was extinguished by midday. The injured were taken to hospitals in Shumen and Varna. Some of them sustained burns to 90% of their body.
Bulgarian Prime Minister Boyko Borisov, visited the village several hours after the blast.
Honours
Hitrino Ridge in Antarctica is named after the village.
External links
Hitrino municipality website
References
Villages in Shumen Province
ტრიტის რაიონი

ტრიტის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 290 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 101.74 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.68 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ლუიის პროვინციის რაიონები
Led Zeppelin Scandinavian Tour 1968

Led Zeppelin Scandinavian Tour 1968
Led Zeppelin's 1968 tour of Scandinavia was a concert tour of Denmark, Sweden, and Norway by the English rock band. The tour commenced on 7 September and concluded on 24 September 1968. It was Led Zeppelin's first concert tour. However, the band was billed under the name "The Yardbirds" at the time.
Overview
Led Zeppelin's debut tour was an outstanding contractual commitment left over from The Yardbirds. The band's first concert at Teen Club, a school gymnasium in Gladsaxe, Denmark, was performed exactly two months to the day after The Yardbirds' final concert. The band's manager, Peter Grant, later said of this first concert: "Standing by the side of the stage, it was obvious that there was special chemistry."
Guitarist Jimmy Page recalled that "the tour went fantastically for us, we left them stomping the floors after every show." According to singer Robert Plant:
Plant also recalled the following:
For these early shows, the band was billed as the "Yardbirds" or "New Yardbirds", despite the fact that Jimmy Page was now the only surviving link with the previous band. Page later said:
Tour dates
Setlist
The setlists of the earliest shows are sketchy, as no recordings of these shows exist.
A likely setlist for this tour consisted of:
"Train Kept A-Rollin'"
"I Can't Quit You Baby"
"Dazed and Confused"
"How Many More Times"
"White Summer"
"For Your Love"
"You Shook Me"
"Babe I'm Gonna Leave You"
"As Long As I Have You"
"Communication Breakdown"
References
Sources
Lewis, Dave and Pallett, Simon (1997) Led Zeppelin: The Concert File, London: Omnibus Press. .
External links
Comprehensive archive of known concert appearances by Led Zeppelin (official website)
Led Zeppelin concert setlists
Led Zeppelin's first concert ever - 7 September 1968 at Gladsaxe Teen Club
View in Google Earth
Led Zeppelin concert tours
1968 concert tours
1968 in Denmark
1968 in Sweden
Güreşen

Güreşen (Beğlevan) is a village in Borçka district of Artvin Province, Turkey. Its population is 666 (2021). It is close to the Georgian border to the east and Çoruh River to the south. The distance to Borçka is and to Artvin is . Both the former and the present names of the village mean “wrestler”. Main economic activity of the watery village is agriculture.
History
Most villagers are ethnically Laz or Hemshin.
References
Villages in Borçka District
დებეტავანი

დებეტავანი — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 430 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 658 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ტავუშის პროვინციის სოფლები
Bergasillas Bajera

Bergasillas Bajera is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 35 people.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
ლევონ ისეცკი

ლევონ ისეცკი (დ. 20 სექტემბერი, 1890, თბილისი — გ. 10 მაისი, 1946) — საოპერო მომღერალი (ბანი, ბარიტონი), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სასწავლებელი 1915 წელს. 1928 წლიდან იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი (შუალედებით); 1922 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ალექსანდროპოლის (ლენინაკანი) სომხური საოპერო დასის (1923) და ერევნის საოპერო თეატრის (1933) დაარსებაში (ა. შ. მელიქ-ფაშაევთან, შ. მ. ტალიანთან, ა. ბ. დანიელიანთან ერთად); ქართული რეპერტუარი: აბიო, ცანგალა, ენგიჩარი (ზ. ფალიაშვილი „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“, „ლატავრა“), გიორგი-მეფე (მ. ბალანჩივაძე „დარეჯან-ცბიერი“, 1926 წელს პირველი დადგმა), მაკარი (ვ. დოლიძე „ქეთო და კოტე“, 1919 წელს პირველი დადგმა), ხევსური (ვ. დოლიძე „ლელა“, 1922 წელს პირველი დადგმა); სხვა რეპერტუარი: სპარაფუჩილე (ვერდი „რიგოლეტო“), კარდინალი (ჰალევი „რაქილი“), მარსელი სენ-ბრი (მეიერბერი „ჰუგენოტები“), მეფისტოფელი (გუნო „ფაუსტი“), დონ ბაზილიო (როსინი „სევილიელი დალაქი“), ივან სუსანინი (გლინკა „ივან სუსანინი“), ბორის გოდუნოვი (მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), გრემინი (ჩაიკოვსკი „ევგენი ონეგინი“), კონჩაკი (ბოროდინი „თავადი იგორი“), მეწისქვილე (დარგომიჟსკი „ალი“), სალიერი, მეფე დოდონი(რიმსკი-კორსაკოვი „მოცარტი და სალიერი“, „ოქროს მამალი“), ტარასი (ლისენკო „ტარას ბულბა“), რუბენ, ნადირ-შაჰი (სპენდიაროვი „ალმას“).
ჯილდოები და აღიარება
1933 — სომხეთის დამსახურებული არტისტი
1943 — საქართველოს სახალხო არტისტი
ლიტერატურა
ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015. გვ. 228
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 20 სექტემბერი
დაბადებული 1890
გარდაცვლილი 10 მაისი
გარდაცვლილი 1946
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
საოპერო მომღერლები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ანზორ კავაზაშვილი

ანზორ კავაზაშვილი (დ. 19 ივლისი, 1940; ბათუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თამაშობდა მეკარის პოზიციაზე. იყო საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების წევრი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967).
სანაკრებო კარიერა
საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების რიგებში ჩაატარა 29 მატჩი, ასევე მონაწილეობდა 1966 და 1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატში
სამწვრთნელო კარიერა
კარიერის დასრულების შემდეგ წვრთნიდა კოსტრომის „სპარტაკს“, ასევე ჩადისა და გვინეის ეროვნულ ნაკრებებს.
მიღწევები
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი: 1965, 1969
საბჭოთა კავშირის თასი: 1968, 1971.
საბჭოთა კავშირის წლის საუკეთესო მეკარე: 1965, 1967.
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი: 1967 № 1682
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ანზორ კავაზაშვილი — Rusteam.permian.ru
დაბადებული 1940
დაბადებული 19 ივლისი
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
სანქტ-პეტერბურგის ზენიტის ფეხბურთელები
მოსკოვის ტორპედოს ფეხბურთელები
მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ატოცის ნასოფლარი

ატოცის ნასოფლარი
ტერმინი ატოცის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ატოცის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში.
ატოცის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში.
ბრესტოვიცა (პლოვდივის ოლქი)

ბრესტოვიცა (პლოვდივის ოლქი)
ბრესტოვიცა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 3429 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
ბიორნ ულვეუსი

ბიორნ ულვეუსი
ბიორნ კრისტიან ულვეუსი (დაბადებული 1945, 25 აპრილი) — შვედი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, ჯგუფ ABBA-ს ყოფილი წევრი.
დისკოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
შვედი მუსიკოსები
დაბადებული 1945
ABBA-ს წევრები
ეფემერები

ეფემერები — ეკოლოგფიური ჯგუფი ერთწლოვანი მცენარეებისა, რომლებიც განვითარების მთელი ციკლის გავლას მოკლე პერიოდში ასწრებენ. გავრცელებული არიან უმთავრესად უდაბნოებსა და ნახევარუდაბნოებში. განარჩევენ გაზაფხულის და შემოდგომის ეფემერებს. უდაბნოში ეფემეროიდებთან ერთად ქმნიან შეკრულ, მაგრამ ხანმოკლე ვეგეტაციის მქონე მცენარეულ საფარს. ასეთია, მაგ., შუააზიური ეფემერული უდაბნოები.
ლიტერატურა
მცენარეები
ტეტ-ბეში

ტეტ-ბეში („ვალეტი„, „პირშექცეული“) ეწოდება ორი ერთნაირი საფოსტო მარკის პირშექცეულ გადაბმას, როდესაც ისინი ერთმანეთის მიმართ 180°-ით არიან შებრუნებულები. მარკები ასე შეიძლება იყოს გამიზნულად დაბეჭდილი ან შემთხვევით (შეცდომით). ტეტ-ბეში მარკები საკმაოდ ხშირია ფილატელიაში და წარმოადგენს ცალკე საკოლექციო ერთეულს.
დახასიათება
ტეტ-ბეში შეიძლება იყოს ჰორიზონტალური ან ვერტიკალური, იმის მიხედვით, თუ როგორია წყვილი მარკის ურთიერთგანლაგება.
არსებობს ლეგენდა, რომლის თანახმად ტეტ-ბეში გამოიგონა გრავიორმა ანატოლი იულომ 1860 წელს და შესთავაზა საფრანგეთის საფოსტო ადმინისტრაციას, როგორც გაყალბებისაგან დამცავი მექანიზმი.
გამიზნული ტეტ-ბეში იბეჭდება, როდესაც ფურცელზე მარკების პირშექცეული განლაგება უფრო ხელსაყრელია ბუკლეტების ბეჭდვისათვის. ხშირად ასეთი ტეტ-ბეში გაყიდვაში არ ხვდება, რადგან ფურცელს ჭრიან ხოლმე. მაგალითად, ბრიტანული 5 პენსიანი მარკების დაზგური სერია, რომელიც დაიბეჭდა ფურცელზე განლაგებული 24 მარკის ბუკლეტების სახით, რომელიც შემდგომ იჭრებოდა 4 ნაწილად. ეს მარკები გაყიდვაში გამოვიდა 1970 წელს და მისი ნიმუშები დაცულია ბრიტანეთის საფოსტო მარკების საკონსულტაციო კომიტეტის წევრის, ცნობილი ფილატელისტის ტონი უოლკერის კოლექციაში.
გალერეა
ლიტერატურა
Большой филателистический словарь (1988), Под общ. ред. Н. И. Владинца и В. А. Якобса. М.: Радио и связь, 320с.
Филателистический словарь (1968), О. Я. Басин. М.: Связь, 164с.
Great Britain Collectors Club
რესურსები ინტერნეტში
ლუქსემბურგის ტეტ-ბეში
ფილატელისტური ტერმინები
საკოლექციო ერთეული (ფილატელია)
სან-ოგასტინის ოლქი

სან-ოგასტინის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. სან-ოგასტინი. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
Lasioglossum perparvum

Lasioglossum perparvum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
perparvum
The Requiem (short story)

The Requiem (short story)
"The Requiem" is an 1886 short story by Anton Chekhov.
Publication
The story was first published in Novoye Vremyas (o.s.) 15 February, No. 3581, 1886 issue, in the Subbotniks section. With minor changes it made its way into the In the Twilight (В сумерках, V sumerkakh) 1887 collection (to be reproduced in its 2–13, 1888–1899 editions). With several more minor changes it was included by the author into Volume 3 of his Collected Works which were published by Adolph Marks in 1899–1901.
Background
Chekhov, for whom this would be the first publication in Novoye Vremya, originally signed it with his usual pen name A. Chekhonte (А. Чехонте). On 27 (o.s. 14) February he received a telegram from the newspaper asking for the permission to publish it under his real name. "Chekhov gave such a permission, but regretted it, for he was planning to publish something in medical journals and was keeping his real name for serious articles," A.S. Lazarev-Gruzinsky opined in his memoirs.
Answering Suvorin's letter, Chekhov wrote on 6 March (o.s. 21 February): "Thank you for your kind words on my stories and for publishing this one so promptly... I share your opinion considering the finale which you dropped and am grateful for your criticism which I found very constructive. I've been writing for six years now but you are the first editor who'd taken the trouble of proving a perfectly reasonable explanation for the cut you've made."
The dropped finale issue was also mentioned in Viktor Bilibin's early March letter: "I've read your story in Novoye Vremya with great pleasure but failed to notice in it any old spinster that you'd [previously] mentioned." Chekhov's original manuscript has been lost and there is only the Novoye Vremya version of the story that is extant.
Synopsis
Andrey Andreyitch, a shopkeeper, comes to the local village church to ask for prayers for his recently deceased daughter Maria, and is chided by the priest for the wrong kind of language that he'd used in his written request. The shopkeeper's daughter was an actress, and quite a well known one, and he simply fails to understand why the clergymen are so offended by the word ‘harlot’ with which he described her occupation. The rendition of the prayers awaken in Andrey Andreyitch some tender memories of his beautiful, sensitive and intelligent girl, yet even mentally he keeps referring to her as ‘harlot’ for he can't see how an actress could be described otherwise.
References
External links
Панихида, the original Russian text
The Requiem, the English translation
Short stories by Anton Chekhov
1886 short stories
Works originally published in Russian newspapers