PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მალავი (ეგვიპტე)

მალავი (ეგვიპტე)
მალავი — ქალაქი ეგვიპტეში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ელ-მინიის მუჰაფაზაში. მალავიში ჩამოედინება მდინარე ნილოსი. შედგება 3 აკრისაგან (12,000 მ²). ქალაქთან მდებარეობს მცირე ზომის ტბა. 2006 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენდა 140 215 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
The Coptic Orthdox Diocese of Mallawi
Visits of the Holy Family: Mallawi, Egypt
ეგვიპტის ქალაქები
ელ-მინიის მუჰაფაზა
Lagunas District, Alto Amazonas

Lagunas District, Alto Amazonas
Lagunas District is one of six districts of the Alto Amazonas Province, in the Department of Loreto, in Peru. It is bordered by the districts of Alto Pastaza, Pastaza, Jeberos, Santa Cruz, Urarinas and Parinari.
The capital, Lagunas, sits on the Huallaga River. The nearest road access is in Yurimaguas, situated 90 km (56 miles) to the south. To reach Yurimaguas by boat takes at least five hours.
History
The settlement of Santiago de Lagunas was established in 1670 by a priest, Juan Lorenzo Lucero.
Human Geography
Lagunas District is home to members of the Kokama and Chayahuita indigenous groups.
Tourism
Lagunas is located 12 km (7.5 miles) from Ranger Station 8 (PV8) of the Pacaya-Samiria National Reserve. It is therefore a starting point to explore the north-western section of the Reserve.
Gallery
References
Districts of the Alto Amazonas Province
Districts of the Loreto Region
1857 establishments in Peru
ახალი კინოთეატრი პარადიზო

ახალი კინოთეატრი პარადიზო — ჯუზეპე ტორნატორეს ფილმი, რომელიც გამოვიდა 1988 წელს.
ჯილდოები
BAFTA
საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი
საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ჯუზეპე ტორნატორე
საუკეთესო მსახიობი კაცი: ფილიპ ნუარე
სხვა ჯილდოები
ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის
ოქროს გლობუსი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის
კანის კინოფესტივალის გრან პრი
რესურსები ინტერნეტში
იტალიურენოვანი ფილმები
1988 წლის ფილმები
იტალიური ფილმები
დრამატული ფილმები
ჯუზეპე ტორნატორეს ფილმები
Dionigi da Palacenza Carli

Dionigi da Palacenza Carli was a Capuchin missionary in Africa, in the seventeenth century.
He was one of a band of Franciscan friars of the Capuchin Reform, sent out to the Congo in 1666. One of his companions was Padre Michele Angelo Guattini da Rhegio, who wrote an account of the voyage of the missionaries from Genoa to Lisbon and thence to Brazil, Luanda, and the Congo, that being the route the missionaries had to take to get to their destination.
Works
Padre Michele Angelo died shortly after his arrival in the Congo, leaving his manuscript in the hands of Dionigi Carli, who, on his return to Italy a few years afterwards owing to sickness, wrote an account of his own experiences in the Congo and on his homeward journey. Carli published at Rhegio in 1672 his own work together with that of Guattini under the title: "Il Moro transportato in Venezia ovvero curioso raconto de' Costumi, Riti et Religione de' Populi dell' Africa, America, Asia ed Europa". A second edition appeared at Bologna in 1674. An English translation is published in Churchill, "Voyages" (London, 1704), I.
Carli gave a detailed description of the manners and customs of the Congolese, and of the doings of the missionaries. He tells how the friars died in numbers, owing to the climate, and speaks with discouragement of the peculiar difficulties of the situation. He trusts that some of the 2700 children he baptized will reach Heaven and be to his credit as a missionary in the judgment book of God. Finally he gives some account of the various cities he passed through in Portugal, Spain, and France on his way home.
References
Attribution
17th-century Italian Christian monks
Capuchin missionaries
Italian Roman Catholic missionaries
Roman Catholic missionaries in the Democratic Republic of the Congo
Italian expatriates in the Democratic Republic of the Congo
ფილდზის მედალი

ფილდზის მედალი — პრემია, რომელიც ენიჭება ოთხ ან ნაკლებ ორმოც წლამდე ასაკის მათემატიკოსს საერთაშორისო მათემატიკური კავშირის ყოველ კონგრესზე, ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ.
პრემია შეიქმნა კანადელი მათემატიკოსის, ჯონ ჩარლზ ფილდზის ანდერძით. პირველი მედალი გაიცა 1936 წელს, ხოლო 1950 წლიდან დაჯოლდოება რეგულარული გახდა. მისი დანიშნულება გამოჩენილი და უკვე ღვაწლმოსილი ახალგაზრდა მათემატიკოსი მკვლევარების დაფასება და მხარდაჭერაა.
ფილდზის მედალი საყოველთაოდ მათემატიკის უდიდეს დამსახურებად მიიჩნევა. მედალს თან ახლავს ფულადი პრემია, რომელმაც 2006 წელს €10,550 შეადგინა.
ფილდზის მედალს ხშირად მათემატიკის ნობელის პრემიას უწოდებენ. ეს შედარება არაზუსტია, ვინაიდან მედალს მხოლოდ ოთხ წელიწადში ერთხელ გასცემენ და ლაურეატები 40 წლის ასაკს არ უნდა სცილდებოდნენ. უფრო ზუსტად ლაურეატის 40 წლისთავი ფილდზის მედლის მიღების წლის 1 იანვრამდე არ უნდა იყოს. ფულადი პრემიაც საკმაოდ ჩამორჩება ნობელის პრემიის ლაურეატებისთვის გაცემულ $1,3 მილიონს (როდესაც პრემია არ იყოფა). ასევე, ფილდზის მედალი მიენიჭება კვლევის მოცულობისთვის, და არა რაიმე კონკრეტული შედეგისთვის.
ირანელი მათემატიკოსი მარიამ მირზახანი გახდა პირველი ქალი, რომელსაც ფილდზის მედალი გადაეცა.
რესურსები ინტერნეტში
საერთაშორისო ჯილდოები
მათემატიკა
Luya Province

Luya Province is located in the south and west part of the Department of Amazonas in Peru.
Its principal rivers are:
Marañon that flows from south to northwest and forms its extensive west limit with the department of Cajamarca
Utcubamba, which runs from south to north-east and forms its east boundary with the provinces of Chachapoyas and Bongará
Magunchal, which is born in the heights of the district of Colcamar, runs from south to north and ends into the Utcubamba, forming its most extensive and rich agricultural zone.
The province was created by law of February 5, 1861, has 23 districts and its capital is Lamud.
Political division
Luya is divided into twenty-three districts, which are:
See also
Kuntur Puna
References
Provinces of the Amazonas Region
1861 establishments in Peru
მოლოლონი

მოლოლონი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 431 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
საღირისძენი

საღირისძენი — დასავლეთ საქართველოს დიდებულთა საგვარეულო XII საუკუნეში. XII საუკუნის 80-იან წლებში ამ საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო ქუთათელი ეპისკოპოსი ანტონი. საღირისძენი დასავლეთ საქართველოს სხვა დიდებულებთან ერთად მონაწილეობდნენ თამარის მეფედ კურთხევის ცერემონიალში (1184); მათ ვარდანისძეებთან და ამანელისძეებთან ერთად ხმალი შემოარტყეს თამარს. XII საუკუნის შემდეგ წყაროებში აღარ იხსენიებიან.
წყარო
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959;
ლიტერატურა
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
შინდისი (გორის მუნიციპალიტეტი)

შინდისი (გორის მუნიციპალიტეტი)
შინდისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ფხვენისი, ქვემო ხვითი, ყელქცეული). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 760 მეტრი, გორიდან 20 კილომეტრი. შინდისში დგას წმ. გიორგის ეკლესია (1751). სოფლის მახლობლად შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — გვიანდელი შუა საუკუნეების ციხე.
ისტორია
სოფლის გლეხებმა, რომლებსაც სისტემატურად ატყუებდნენ სოფლის მამასახლისი, მომრიგებელი და შუამავალი, 1905 წლის 13 მარტს დაარბიეს კანცელარიის შენობა. 2008 წლის 11 აგვისტოს სოფელში მოხდა ბრძოლა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებსა და სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთისა და რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებულ ძალებს შორის.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2667 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
შინდისის კვირაცხოვლის ეკლესია
შინდისის ნათლისმცემლის ეკლესია
შინდისის სტეფანწმინდის ეკლესია
შინდისის ღვთისმშობლის ეკლესია
შინდისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
შინდისის იარაღის საწყობი
შინდისის ციხე
შინდისის ბრძოლის მემორიალური შენობები
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვაპურა

ქვაპურა — მცენარეთა გვარი ქოლგოსანთა ოჯახისა. ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახებია, იშვიათად ნახევრად ბუჩქები ან ბუჩქები (ზოგჯერ მარადმწვანეც). ფოთლები მთლიანია. ყვავილები უმეტესად ყვითელი, იშვიათად მომწვანო ან მოწითალო-ყვითელი, შეკრებილი არიან რთულ ქოლგებად. ცნობილია 150-ზე მეტი სახეობა, რომლებიც ძირითადად ევრაზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში არიან გავრცელებული, გვხვდებიან ჩრდილოეთ ამერიკაშიც. საქართველოში 20-მდე სახეობაა, მათ შორის: მრგვალფოთოლა ქვაპურა (B. rotundifolium), ვიტმანის ქვაპურა (B. wittmannii), ოქროსფერი ქვაპურა (B. aureum), რომელიც სამკურნალოა, რიშავის ქვაპურა (B. rischavii), რომელიც საქართველოს წითელ ნუსხაში იყო შეტანილი და სხვ. იზრდებიან ველებზე, ბუჩქნარებს შორის, ტყის პირებზე, მშრალ, ქვიან ფერდობებზე, სუბალპურ და ალპურ მდელოებზე, კირქვიან კლდეებზე, ზოგჯერ რუდალურ, დამლაშებულ ადგილებზე, ნათესებში, აგრეთვე ბიცობიან ნიადაგებზე.
მრგვალფოთოლა ქვაპურა და ზოგიერთი სხვა სახეობა საქონლის საკვებად გამოიყენება, ზოგიერთი ალკალოიდებისა და საპონინების შემცველობის გამო სამკურნალოა. ბუჩქოვანი ქვაპურა (B. fruticosum), რომელიც ხმელთაშუაზღვისპირეთში გვხვდება, მარადმწვანე მცენარეა და დეკორატიულ მებაღეობაში იყენებენ.
სქოლიო
ჰოლოკიო

ჰოლოკიო (უნგრ. Hollókő - შავი ქვა) — პალოკის სუბეთნოსის ეთნოგრაფიული სოფელი უნგრეთში, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი.
სოფელი მდებარეობს ნოგრადის მხარეში, ბუდაპეშტიდან დაახლოებით 91.1 კმ-ით ჩრდილოეთით. შემოსაზღვრულია მთებით, ძირითადად დაბალი მწვერვალებით. ბუნებრივი გარემო დაცულია.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის დაცული ნაწილი — ლაიოშ კოშუტისა და შანდორ პეტეფის ქუჩები, 55 სახლი.
სოფლის მუზეუმი
ფოსტის მუზეუმი
სასოფლო სახლები
თოჯინების მუზეუმი
ფეიქრების სახლი
ფერენკ კელემენის ხის ჩუქურთმების გამოფენა
კათოლიკური ეკლესია
ჰოლოკიოს ციხესიმაგრე
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იუნესკოს საიტზე
Aerial photography: Hollókő
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უნგრეთში
სეგოვიის პროვინცია

სეგოვიის პროვინცია
სეგოვია — პროვინცია ჩრდილო-ცენტრალურ ესპანეთში, ავტონომიური გაერთიანება კასტილია და ლეონის სამხრეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება შემდეგი პროვინციები: ბურგოსი, სორია, გავადალახა, მადრიდი, ავილა და ვალიადოლიდი.
პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 149,286 კაცს, რომლის დაახლ. 35% ცხოვრობს მის დედაქალაქ სეგოვიაში. პროვინციის 209 მუნიციპალიტეტიდან თითქმის ნახევარი სოფლებია 200 კაცზე ნაკლები მოსახლეობით.
ესპანეთის პროვინციები
კულგუნინო

კულგუნინო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. კულგუნინის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 87 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 83 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 774 ადამიანი.
სქოლიო
იშიმბაის რაიონის სოფლები
Kagoshima (disambiguation)

Kagoshima (disambiguation)
Kagoshima is a city in Japan.
Kagoshima may also refer to:
Kagoshima Prefecture, a prefecture of Japan (Kagoshima City is the capital of this prefecture)
Satsuma Domain, a historical region in Japan, also known as Kagoshima
Kagoshima Station, a station in Kagoshima City
Kagoshima Airport, an airport in Kagoshima Prefecture
4703 Kagoshima, a minor planet, also called 1988 BL
See also
Kagoshima dialect, a group of dialects of the Japanese language
Kagoshima Main Line, a train line in Japan
Iridomyrmex exsanguis

Iridomyrmex exsanguis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Ihlegramma

Ihlegramma — ჩრჩილების გვარი სფინქსისებრთა ოჯახისა. აღწერილია ულფ აიცხბერგერის მიერ 2003 წელს. მონოტიპური გვარია, ერთადერთი სახეობაა Ihlegramma ihlei.
სქოლიო
გიუფერჰორნი

გიუფერჰორნი — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალისა და ჰინტერჰაინისა ხეობებს შორის, გრაუბიუნდენის კანტონში. ზღვის დონიდან 3 379 მ სიმაღლით, იგი ლეპონტის ალპების იმ ნაწილის უმაღლესი მწვერვალია, რომელიც რაინვალდჰორნის აღმოსავლეთით მდებარეობს. ჩრდილოეთი კალთა დაფარულია 2 კმ სიგრძის გიუფერის მყინვარით.
რესურსები ინტერნეტში
Güferhorn on Hikr.org
ალპები
შვეიცარიის მთები
ალალაის მუნიციპალიტეტი

ალალაის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის მისკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 408 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 416 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
Sărata-Răzeși

Sărata-Răzeși is a village in Leova District, Moldova.
References
Villages of Leova District
ფსალმუნი (H-75)

ფსალმუნი (H-75) — XVI საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, ფსალმუნი. წიგნი გადაწერილია დასავლეთ საქართველოში, სოფელ გვარაში, თეთროსნის სახელწოდებით ცნობილ ეკლესიაში ქაიხოსრო გურიელისა და მისი დედის, თამარ დედოფლის, დაკვეთითა და ფინანსური უზრუნველყოფით. გადამწერი ვინმე გერმანოზია.
საწერ მასალად გამოყენებულია აღმოსავლური ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 144 ფურცელს, რომელთა ზომებია 23X17,5 სანტიმეტრი. ტექსტი გაფორმებულია ადრეული ხანის 55 მინიატიურით.
ფსალმუნის ეს ხელნაწერი დღეს ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H-75).
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 86-87
ქ. ჩხატარაიშვილი, „თეთროსანი და თეთროსნის დავითნი“ საქაართველოს ფეოდალური ხანის ისტორიის საკითხები წ. V გვ. 106 — თბილისი, 1986 წ.
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდი
ЗСУ-37

ЗСУ-37-37 — საბჭოთა მსუბუქი თვითმავალი საზენიტო დანადგარი, რომლის დამუშავება დაიწყო 1943 წელს.
შექმნის ისტორია
საბჭოთა მსუბუქი თვითმავალი საზენიტო საარტილერიო დანადგარი იწარმოებოდა მაშინასტრაილნისა და გორსკის საავტომობილო ქარხნებში 1944 წელს. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრებამდე გამოშვებული იყო 30-მდე ЗСУ-37. მანქანა შეიქმნა მსუბუქ ტანკსაწინააღმდეგო su-76-ის ბაზაზე. ომის შემდეგ su-76 შეიარაღებიდან ამოიღეს ხოლო ЗСУ-37 ისევ შეიარაღებაში რჩებოდა.
ЗСУ-37 იყო პირველი საბჭოთა მუხლუხებზე მდგარი საზენიტო დანადგარი. იგი საუკეთესო საშუალება იყო მობილური ჯგუფების გასანადგურელად, მისი მთავარი შეიარაღება 37 მმ-ის საზენიტო ტყვიამფრქვევი იყო, დამონტაჟებული მის კოშკურაზე, რომელიც 360 გრადუსით ტრიალებდა.
შეიარაღება
37 მმ საზენიტო ტყვიამფრქვევი
ავტომატური მანძილმზომი
რადიოსადგური
ტექნიკურ ტაქტიკური მონაცემები
წონა: 11.5ტ
სიგრძე: 5.25 მ
სიგანე: 2.74
ჯავშანი: 6-35
ძრავა: 120 ცხენის ძალიანი
მაქსიმალური სისწრაფე: 45 კმ/სთ
კომპიუტერულ თამაშებში
ЗСУ-37 გამოყენებულია თამაშში Sudden Strike 3: Arms for Victory.
რესურსები ინტერნეტში
ЗСУ-37
მეორე მსოფლიო ომის საბჭოთა ტანკები
ყადიმქიუჯა

ყადიმქიუჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ლერიქის რაიონის სოფლები
Clarin, Bohol

Clarin, Bohol
Clarin, officially the Municipality of Clarin, is a 5th class municipality in the province of Bohol, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 21,158 people.
Geography
Clarin is bounded by Tubigon in the west, Inabanga in the NE, Sagbayan in the east, and Catigbian in the south.
Barangays
Clarin is politically subdivided into 24 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
History
Clarin was formed on 31 January 1919 from five barrios of Tubigon by virtue of proclamation by Governor General Francis Burton Harrison, hence it celebrated its centennial in 2019.
Clarin was severely affected by the 2013 Bohol earthquake which damaged 1358 homes, of which 221 were totally destroyed, as well as the Catholic church.
Demographics
Economy
Education
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipality of Clarin
Municipality of Clarin
Bohol
Municipalities of Bohol
ალფაფარა

ალფაფარა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის კომტატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,78 კმ². მოსახლეობა — 406 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალფაფარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
Santana de Pirapama

Santana de Pirapama is a municipality in the state of Minas Gerais, Brazil. In 2020, its population estimate stood at 7,589 people.
History
Santana de Pirapama's history begun with the foundation of the district of Traíras - the name of a fish, common in that region. In 1948, Pirapama was risen to the status of municipality, independent of the town of Codisburgo.
Tradução - A história de Santana de Pirapama começou com a fundação do distrito de Traíras - o nome de um peixe, comum naquela região. Em 1948, Pirapama foi ressuscitado ao status de município, independente da cidade de Codisburgo.
The name
Santana de Pirapama came from a union of Portuguese and Indian languages. "Santana" is a contraction of "Santa Ana", Portuguese expression referring to Saint Anne, Patron of the city. "Pirapama" came from the language of the natives, and means "furious fish", it's a characteristic of traíra, the fish whose name was used as the name of Pirapama when it was just a district of Codisburgo.
Tradução - Santana de Pirapama veio de uma união de línguas portuguesa e Indiana. "Santana" é uma contração de "Santa Ana", expressão Português referindo-se a Santa Ana, Padroeira da cidade. "Pirapama" veio da língua dos nativos, e significa "peixe furioso", é uma característica de traíra, o peixe cujo nome foi usado como o nome de Pirapama quando era apenas um distrito de Codisburgo.
Culture
In the month of July, people in Santana de Pirapama make a party to their Patron, Saint Anne. Besides Saint Anne, other saints are claimed in this party. named "Jubileu", in Portuguese, like Our Lady of the Rosary and Saint Sebastian.
Tradução -
No mês de julho, as pessoas em Santana de Pirapama fazer uma festa para o seu Patrono, São Anne. Além de Santa Ana, outros santos são reivindicados nesta festa. chamado "Jubileu", em Português, como Nossa Senhora do Rosário e São Sebastião.
References
Municipalities in Minas Gerais
Populated places established in 1948
ტიმგადი

ტიმგადი (არაბ. تيمقاد‎) — ძველრომაული კოლონიური ქალაქი ჩრდილოეთ აფრიკაში, რომელიც ახ. წ. I საუკუნეში იმპერატორმა ტრაიანემ დააარსა. მისი სრული სახელწოდება იყო Colonia Marciana Ulpia Traiana Thamugadi. ტრაიანემ ქალაქი დედამისს - მარისას, მამამისს - მარკუს ულპიუს ტრაიანუსს და უფროს დას - ულპიუს მარსიანას უსახსოვრა.
უძველესი ქალაქი დღეისათვის თანამედროვე ალჟირის ტერიტორიაზე, ქალაქ ბანტადან 35 კმ-ით აღმოსავლეთით მდებარეობს. ნანგრევები იმ მხრივაა განსაკუთრებით საყურადღებო, რომ ის წარმოადგენს ორთოგონალური გეგმის საუკეთესო ნიმუშს არსებულებს შორის, რომელიც გამოიყენებოდა რომაულ ქალაქგეგმარებაში.
ტრაიანეს განზრახვით, ქალაქი უნდა ყოფილიყო ახლომდებარე ორესის მთბში მცხოვრები ბერბერების საწინააღმდეგო ბასტიონი. თავდაპირველად ის რომის არმიის პართიელი ვეტერანებით დასახლდა, რომლებმაც რამდენიმე წლის უფლებით მიწები მიიღეს სარგებლობაში.
არსებობის პირველი რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში ტიმაგდი მშვიდობიანად ცხოვრობდა. III საუკუნეში აქ ქრისტიანული აქტივობები იწყება, IV საუკუნეში კი დონატიზმის ცენტრი ხდება.
V საუკუნეში ქალაქი ვანდალებმა დაიპყრეს, რის შემდეგაც მალევე დაკნინდა. 535 წელს ის ბიზანტიის გენერალმა სოლომონმა დაიპყრო. მომდევნო საუკუნეში ის ხელახლა სახლდება და ხდება ქრისტიანული ქალაქი, VII საუკუნეში კი ბერბერები ოპყრობენ, მცირე ხანში კი მიტოვებული რჩება.
იმის გამო, რომ VII საუკუნის შემდეგ ნაქალაქარზე ახალი დასახლებები აღარ ყოფილა, ის კარგად შემოინახა დაახლოებით ერთი მეტრის სისქის ქვიშამ; ამ ტერიტორიაზე საჰარის შეჭრა გახდა ძირითადი მიზეზი ნანგრევების ჩვენს დრომდე ასე კარგად შემონახვისა.
VII საუკუნეში ბერბერების მიერ ხელყოფის შემდეგ, ტიმგადი ისტორიის ფურცლებიდან გაუჩინარდა 1881 წლამდე, როდესაც ის გათხრების შედეგად კვლავ აღმოაჩნიეს.
1982 წლიდან, ტიმგადის ნაქალაქარი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO site on Timgad
Great Buildings entry on Timgad
UCSC Site on Timgad
Columbia Encyclopedia entry on Timgad
Photos of Timgad
Information on Roman Africa
Videos on Timgad
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ალჟირში
ძველი რომის ქალაქები
Garegin Nzhdeh Square (Yerevan Metro)

Garegin Nzhdeh Square (Yerevan Metro)
Garegin Nzhdeh Square is a Yerevan Metro station. It was opened to the public on 4 January 1987 and located on Garegin Nzhdeh Square. Formerly known by the name Spandaryan Square, it was renamed as a tribute to the Armenian independence hero, Garegin Nzhdeh.
Gallery
References
Yerevan Metro stations
Railway stations opened in 1987
1987 establishments in the Soviet Union
Roman Catholic Archdiocese of Riga

Roman Catholic Archdiocese of Riga
The Roman Catholic Archdiocese of Riga is an archdiocese administered from the capital city of Riga in Latvia. Its cathedral is Svētā Jēkaba Katedrāle. It is a metropolitan archdiocese which also helps to administer three suffragan dioceses in the Ecclesiastical province of Riga in Latvia.
History
1186: Established as Diocese of Üxküll
1 October 1188: Designated a suffragan of the Metropolitan Archdiocese of Hamburg-Bremen, Germany
1202: Renamed as Diocese of Riga
20 January 1255: Promoted as Metropolitan Archdiocese of Riga
1561: Suppressed
22 September 1918: Restored as Diocese of Riga from territory of Vidzeme, Latgale, and Estonia
9 June 1920: Added territory of Courland and Zemgale from Diocese of Samogitia
25 October 1923: Promoted as Archdiocese of Riga
1 November 1924: Lost territory to new Apostolic Administration of Estonia
8 May 1937: Promoted as Metropolitan Archdiocese of Riga; lost territory to new Diocese of Liepāja
2 December 1995: Lost territory to new Diocese of Rēzekne–Aglona
Bishops, Apostolic Administrators and Archbishops of Riga (Roman rite)
Archdiocese of Riga
Elevated: 1252
Suppressed: 1540
Albert Suerber, O.P. (1253 – 1273 Died)
Juan de Luna (17 May 1274 – 1286 Died)
Jens Grand (30 Mar 1302 – 1304 Resigned)
Johann Walenrode (27 Sep 1393 – 30 May 1418 Appointed, Archbishop (Personal Title) of Liège)
Johann Abundi (11 Jul 1418 – 1424 Died)
Silvester Stodewescher (09 Oct 1448 – 12 Jul 1479)
Michael Hildebrand (4 Jun 1484 – 5 Feb 1509 Died)
Jasper Linde (23 May 1509 – 29 Jun 1524)
Diocese of Riga
Erected: 22 September 1918
Bishop Eduard O’Rourke (29 Sep 1918 – 10 Apr 1920)
Bishop Antonijs Springovičs (14 Apr 1920 – 25 Oct 1923) (As Bishop of Riga)
Archdiocese of Riga
Elevated: 25 October 1923
Archbishop Antonijs Springovičs (25 Oct 1923 – 1 Oct 1958) (As Archbishop of Riga)
Bishop Pēteris Strods (1 Oct 1958 – 5 Aug 1960) (Apostolic Administrator)
Cardinal Julijans Vaivods (10 Nov 1964 – 24 May 1990) (Apostolic Administrator)
Bishop Jānis Cakuls (23 May 1990 – 8 May 1991) (Apostolic Administrator)
Cardinal Jānis Pujats (8 May 1991 – 19 Jun 2010)
Archbishop Zbigņevs Stankevičs (19 Jun 2010 – )
Suffragan dioceses
Jelgava
Liepāja
Rēzekne-Aglona
See also
Roman Catholicism in Latvia
Concordat of 1922
Sources
GCatholic.org
Catholic Hierarchy
References
Roman Catholic dioceses in Latvia
Christian organizations established in 1918
Roman Catholic dioceses and prelatures established in the 20th century
1918 establishments in Europe
მტკვრის ქუჩა

მტკვრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); გიორგი ათონელის ქუჩიდან ზვიად გამსახურდიას სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. ის მტკვრისკენ მიმავალი ერთ-ერთი გზა იყო და სახელიც მას უკავშირდება. ამ ქუჩით თულუხჩები მტკვრიდან ეზიდებოდნენ სასმელ წყალს მოსახლეობისათვის. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მცირე წყალსაზიდი ქუჩა, 1900 წლის გეგმაზე — როგორც მტკვრის ქუჩა. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
მთაწმინდის რაიონის ქუჩები