PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გამბიეს კუნძულები

გამბიეს კუნძულები — მომცრო კუნძულების ჯგუფი საფრანგეთის პოლინეზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ხშირად გამბიეს კუნძულები განიხილება, როგორც ტუამოტუდან გამოყოფილი კუნძულების ჯგუფი, მარკიზის კუნძულებთან კულტურული და ლინგვისტიკური სიახლოვის გამო, ასევე გეოლოგიური აგებულებით (ამ ჯგუფის კუნძულებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა, მაშინ როდესაც ტუამოტუ — ატოლების ჯგუფია). ატოლ ტემოეს მისი სიახლოვის გამო ხშირად მიაკუთვნებენ გამბიეს კუნძულებს.
ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 1337 ადამიანი (2007).
გეოგრაფია
გამბიეს არქიპელაგის შემადგენლობაში შედის ოთხი დიდი კუნძული და 10 მოტუ, რომლებიც გაერთიანებულია საერთო ლაგუნით:
არქიპელაგ გამბიეს კუნძულთა უმრავლესობას აქვს ვულკანური წარმოშობა და ისტორიამდელ დროს ჩაძირული ვულკანის კრატერის ნაწილია. მომცრო კუნძულების ჯგუფს აქვთ მარჯნული წარმოშობა. გამბიეს კუნძულების უმაღლესი წერტილია — დაფის მთა (Mt. Duff) კუნძულ მანგარევაზე (441 მ).
კლიმატი გამბიეს კუნძულებზე ტროპიკულია. წელიწადში ყველაზე ცივი თვეებია — ივლისი და აგვისტო (15 °C).
ისტორია
სავარაუდოდ, პირველი პოლინეზიელები კუნძულ ფამბიეზე მოვიდნენ მარკიზის კუნძულებიდან ჩვენი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 1200 წელს. პირველი ევროპელი, რომელმაც აღმოაჩინა არქიპელაგი იყო ბრიტანელი კაპიტანი ჯონ უილსონი ლონდონის მისიონერთა საზოგადოებიდან. ის ცურავდა კუნძულის ახლოს 1797 წელს გემით «დაფი». არქიპელაგს სახელი მან დაარქვა ბრიტანეთის საადმირალოს ლორდის ჯეიმზ გამბიეს პატივსაცემად, რომელიც იყო ექსპედიციის ფორმალური პატრონი. 1834 წლიდან 1871 წლამდე კუნძულებზე გადასხდნენ კათოლიკე მისიონერები. XX საუკუნის დასაწყისში მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამბიეს კუნძულების ინფრასტრუქტურაში: აშენდა გზები, ქვის სახლები, ეკლესიები. საფრანგეთის პროტექტორატი კუნძულებზე გავრცელდა 1871 წელს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
გამბიეს კომუნაში შედის: 4 აქტეონის კუნძული, 10 გამბიეს კუნძული და 3 ტუამოტუს კუნძული. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი რიკიტეა.
წყნარი ოკეანის კუნძულები
საფრანგეთის პოლინეზიის კუნძულები
Ana de Mendoza y de Silva, Princess of Éboli

Ana de Mendoza y de Silva, Princess of Éboli
Ana de Mendoza de la Cerda y de Silva Cifuentes, Princess of Eboli, Duchess of Pastrana (in full), (29 June 1540 – 2 February 1592) was a Spanish aristocrat, suo jure 2nd Princess of Mélito, 2nd Duchess of Francavilla and 3rd Countess of Aliano.
Early years
She was the daughter of Diego Hurtado de Mendoza y de la Cerda (d.1578), Duke of Francavilla and Prince of Melito, Viceroy of Aragon and Doña Maria Catalina de Silva y Andrade, Countess de Cifuentes (d.1576).
Marriage
Ana, Princess of Melito and Duchess of Pastrana, married Rui Gomes da Silva, 1st Prince of Éboli when she was 13 years old (1553), by recommendation of the regent of Spain, the future King Philip II. Her husband was a chief councillor and favorite of Philip's and Prince of Éboli from 1559. She may have been blind in one eye. The Princess of Éboli was considered very attractive. She was an energetic person, and prominent in court life. One of her friends was the queen, Isabel de Valois.
Ana, Princess of Éboli, had ten children by her marriage:
Diego (c.1558–1563)
Ana de Silva y Mendoza (1560–1610) married 1572 to Alonso Pérez de Guzmán, 7th Duke of Medina Sidonia
Rodrigo de Silva y Mendoza (1562–1596), 2nd duke of Pastrana
Pedro de Silva y Mendoza (c. 1563)
Diego de Silva y Mendoza (1564–1630), 1st marquis of Alenquer
Ruy de Silva y Mendoza (1565–), 1st marquis of La Eliseda
Fernando de Silva y Mendoza, later Pedro González de Mendoza (1570–1639)
Maria de Mendoza y Maria de Silva (c. 1570)
Juan de Silva y Mendoza
Affair with Philip II
It is possible that Ana was the mistress of Philip II, King of Spain.
Later intrigue
After her husband's death in 1573, she spent three years in a convent, but returned to public life in 1576, forming an alliance at Court with the King's undersecretary of state, Antonio Pérez (1540–1615). They were accused of betraying state secrets which led to her arrest in 1579. Ana died 13 years later in prison on 2 February 1592.
Appearances in fiction
There is a character called Princess Eboli based on Ana in Schiller's play Don Carlos, Infant von Spanien, and Verdi's opera Don Carlos. She is also the subject of Kate O'Brien's novel That Lady, and the 1955 film adaptation of O'Brien's novel, That Lady, starring Olivia de Havilland as Ana. La Tuerta, a stage play charting the life of Ana de Mendoza, was performed at Bedlam Theatre as part of The Edinburgh Fringe Festival in August 2008. Julia Ormond played her in La Conjura de El Escorial (2008) and Belén Rueda in the TV film La princesa de Éboli (2010). In 2018, the episode "The Princess Problem" of the children's television series Arthur had Lydia introduce D.W. to her as an example of a disabled princess, saying she was blinded in a childhood sword fight.
References
1540 births
1592 deaths
Ana
Spanish duchesses
Spanish countesses
16th-century Spanish people
People from the Province of Guadalajara
Spanish princesses
Spanish Roman Catholics
Spanish ladies-in-waiting
Spanish royalty and nobility with disabilities
Blind royalty and nobility
Eyepatch wearers
ამხერის გორა

ამხერის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ სამყურეში. აქ გამოვლენილია მტკვარ-არაქსის კერამიკული ჭურჭლის ფრაგმენტები, გვიან ბრინჯაოს, ადრერკინის ხანის და ადრეული შუა საუკუნეების ნაშთები, ხოლო მთის თხემზე შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ამხერის ციხის მართკუთხა ნაგებობის ნანგრევები. ასევე მნიშვნელოვანია აქ ქვის ხანის სადგომის არსებობაც. ამხერის გორის ფერდობსა და ძირში აკრეფილია ანდეზიტ-ბაზალტის ქვისაგან დამზადებული იარაღ-ანატკეცები. მთლიანად კომპლექსი 49 ერთეული ნაკეთობისაგან შედგება. აქედან ნაწილი იარაღია ნაწილი კი წარმოების ნაშთი. მათ შორის გვხვდება სხვადასხვა ზომის ნუკლეუსები, საჩეხი და საჭრელი იარაღები და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Cerapachys heros

Cerapachys heros — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჭიჭიკო ჯანელიძე

ჭიჭიკო ჯანელიძე (დ. 13 ოქტომბერი, 1932, სოფ. სადმელი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 აპრილი, 2021) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1971), დოცენტი.
ბიოგრაფია
ჭიჭიკო ჯანელიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1961 წელს. 1964–81 წლებში მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. აქვე გაიარა ასპირანტურის კურსი გეომორფოლოგიის სპეციალობით. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1971 წელს თემაზე: „საქართველოს ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობების განვითარება ჰოლოცენში“.
შეისწავლა საქართველოს ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობების განვითარების საკითხები ჰოლოცენში; კოლხეთის დაბლობის პალეოგეოგრაფია ზედა პლეისტოცენსა და ჰოლოცენში; ნალექების აკუმულაციის და რელიეფის წარმოქმნა-პროცესების ხასიათი კოლხეთის დაბლობის ზღვის სანაპირო ზონაში. 1981 წლიდან მუშაობს სამეცნიერო საწარმოო გაერთიანება „საქნაპირდაცვის“ მორფოდინამიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად.
იკვლევს მორფოდინამიკური პროცესების განვითარების კანონზომიერებებს საქართველოს შავი ზღვის სანაპირო ზონაში; ანთროპოგენური ფაქტორის როლს სანაპირო ზონის ლანდშაფტების განვითარებაში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2001).
ბიბლიოგრაფია
საქართველოს ბუნებრივი კატასტროფებისა და რისკების ატლასი (თანაავტორი). თბილისი, 2018;
Человек и окружающая его среда (თანაავტორი). Тбилиси, Мецниереба, 1984.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ალექსანდრე ბაგრატიონი

ალექსანდრე ბაგრატიონი (დ. 1674, თბილისი — გ. 1711, პიტეო) — ქართველი ბატონიშვილი. მეფე არჩილ II-ის ძე, ცარისტული რუსეთის არმიის არტილერიის ფუძემდებელი, რუსეთის პირველი გენერალ-ფელდცოიხმაისტერი (1699).
1684-იდან იზრდებოდა მოსკოვის სამეფო კარზე და პეტრე I-ის ყურადღება მიიპყრო. 1697 მასთან ერთად იმოგზაურა ევროპაში; კენიგსბერგსა და ჰააგაში 1699-მდე სწავლობდა საარტილერიო საქმეს. 1700 წლის 19 მაისს პეტრე I-მა მიანიჭა გენერალ-ფელდცოიხმაისტერის წოდება და რუსეთის არტილერიის უფროსად დანიშნა. ალექსანდრე ბატონიშვილი შეუდგა რუსეთის არტილერიის რეორგანიზაციას. შვედეთის წინააღმდეგ ომში იგი რუსეთის არტილერიას ხელმძღვანელობდა. 1700 წლის 19 ნოემბერს ნარვის ბრძოლაში შვედებმა ტყვედ ჩაიგდეს. ტყვეობაში მყოფ ალექსანდრე ბატონიშვილს პეტრე I-მა წოდება და ნახევარი ხელფასი შეუნარჩუნა, 1711 კი გამოიხსნა ტყვეობიდან, მაგრამ დაავადებული გზაში გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, დონის მონასტერში.
ალექსანდრე ბატონიშვილს რუსულიდან ქართულად უთარგმნია "სადიდებელნი გალობანი უფლისა ჩუენისა იესო ქრისტესნი" (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის ფონდი A- 347); ფიქრობენ, რომ მასვე ეკუთვნის იმპერატორ ბასილი მაკედონელის "ტესტამენტის" (ანდერძის) თარგმანი.
ლიტერატურა
ქართველი გენერლები
დაბადებული 1674
გარდაცვლილი 1711
მუხრანელების სამეფო შტო
გარეული ორკუზიანი აქლემი

გარეული ორკუზიანი აქლემი, გარეული ბაქტრიანი — ძუძუმწოვარი ცხოველი აქლემისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 2,25–3,45 მეტრი, მასა 300–690 კილოგრამი. აღმოაჩინა ნიკოლოზ პრჟევალსკიმ 1877 წელს; დღეს გვხვდება მხოლოდ ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთსა და სამხრეთ-დასავლეთ მონღოლეთში (გობის უდაბნო). ბინადრობს ბუჩქნარიან და ღორღიან ადგილებში. შინაურ ორკუზიან აქლემთან შედარებით მსუბუქი აგებულებისაა, აქვს გრძელი კიდურები და ცვალებადი შეფერილობა, კუზიც უფრო მცირე ზომისაა. სიცხესა და სიცივეს კარგად უძლებს, თუმცა სარწყულებლის ნაკლებობას ვერ იტანს, რამაც მნიშვნელოვნად შეამცირა მისი გავრცელების არეალი და რიცხოვნობა. იკვებება უდაბნოს მცენარეულობით. ცხოვრობენ 4–6 სულისაგან შედგარ ჯგუფებად, იშვიათად 15-სულიან ჯოგებად. ახასიათებს შორეული მომთაბარეობები. მეტად აქტიურია დილით და საღამოს. მარტში შობს ერთ ნაშიერს. ადრე ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან ნადირობის ობიექტი იყო. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში როგორც გადაშენების კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობა. ველურ ბუნებაში დარჩენილია 950-მდე ინდივიდი. რაოდენობის შემცირების მიზეზებია: ნადირობა, ჰაბიტატის დაკარგვა და შინაურ ცხოველებთან კონკურენცია საკვების გამო.
ლიტერატურა
სქოლიო
აქლემი
ისფარ სარაბსკი

ისფარ სარაბსკი
ისფარ რზაევ-სარაბსკი (დ. 2 ნოემბერი, 1989 წელი, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პიანისტი და კომპოზიტორი. მან 2009 წელს გაიმარჯვა მონტრეს ჯაზ-ფესტივალის სოლო პიანისტთა კონკურსში, გახდა აზერბაიჯანის საპატიო არტისტი (2010 წელი) და არის ზირვას სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2010). ის არის აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერლის, მსახიობის და ისლამურ სამყაროში ოპერის ერთ-ერთი დამაარსებლის ჰუსეინგულუ სარაბსკის შვილიშვილი.
მუსიკალური კარიერა
ისფარ სარაბსკმა დაამთავრა ბაქოს მუსიკალური აკადემია და ამჟამად სწავლობს ბერკლის მუსიკალურ კოლეჯში. სარაბსკის შესრულებული აქვს სხვადასხვა კომპოზიციები მსოფლიოში ყველაზე პრესტიჟულ საკონცერტო დარბაზებში, მათ შორის როლიალ ალბერტ-ჰოლი, ელიზაბეტ-ჰოლი, მაილს დევისის დარბაზი, ვიბრატო ჯაზ კლუბი, ჯაზ კლუბი რონი სკოტი, ზინკო ჯაზ კლუბი, კონცერტაუსი, ასფალტ ჯაზ კლუბი, ლომბარდიის ჯაზ კლუბი, პორგი და ბესის ჯაზ კლუბი, ჩიტის თვალის ჯაზის კლუბი და აპოლოს თეატრი. მან დაუკრა ფესტივალებზე შვეიცარიაში, ნორვეგიაში, საფრანგეთში, რუსეთში და საქართველოში, ასევე იუნესკოს შტაბ-ბინაში ჯაზის საერთაშორისო დღისთვის" მიძღვნილ კონცერტზე ჰერბი ჰენკოკთან ერთად და ჯაზის საერთაშორისო დღის ყველა ვარსკვლავის გლობალურ კონცერტზე”.
2011 წელს ისფარმა ჩამოაყალიბა ისფარ სარაბსკის ტრიო მოსკოველ მუსიკოსებთან ალექსანდრე მაშინთან (დასარტყამი ინსტრუმენტები) და მაკარ ნოვიკოვთან (ბასი) ერთად. ტრიომ დაუკრა მრავალ ფესტივალსა და საკონცერტო დარბაზში ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში. სარაბსკი ასევე უკრავდა სამეფო ფილარმონიულ ორკესტრთან, ოლეგ ლუნდსტრემის ორკესტრთან და ისეთ მუსიკოსებთან ერთად, როგორებიცაა იგორ ბუტმანი, რუდი პერესი, მინო სინელუ, ტერი ლაინ კერინგტონი, ბენ უილიამსი, მარკ გილიანა, ალან ჰემპტონი, პეტ სენატორი, გრეგ სვილერი, ერიკ კლასი, კრისტიან ვებერი, სამუელ რორერი, მალკოლმ კრეზი, ჯეიმზ მადდრენი, დაფერ იუსეფი. ის იყო ACT ლეიბლის მიერ ორგანიზებული პროექტის Drei Pianisten - სამი პიანისტის" ნაწილი.
ისფარ სარაბსკის მიერ შექმნილ კომპოზიციებს მოიცავს: პლანეტა, ნოვრუზი, ჯი-მენი, თაობა, ზღვარი, დეჟავუ, მელანქოლიური საღამო, ბოლო შანსი, პრელუდია, აგენტი, აღორძინება, აღმოსავლეთ ბაზარი, ახლა მე აქ ვარ, ტრანზიტი, ბუტა, იავნანა, კოჭლობით. უცნობი, კობრას ცეკვა, ვაგიფ მუსტაფაზადეს ხსოვნას და სხვა.
2009 წლის 18 ივლისს ისფარი გახდა ფორტეპიანოს სოლო ჯილდოს მფლობელი შვეიცარიაში მონტროს 43 -ე ჯაზ ფესტივალზე.
2017 წლიდან დაწყებული ჯაზის პარალელურად, ელექტრონული მუსიკა გახდა კომპოზიტორისთვის ახალი და პოპულარული მიმართულება, მისთვის ეს აისახებოდა პირად განწყობასა და პირად აზრებზე. მისი ადრეული ნამუშევრები მოიცავს: ფესვი, პლანეტა, Le Vent Nous Portera, თეთრი ნიშანი, ნოემბერი.
2019 წლის აგვისტოში ისფარ სარაბსკიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს Warner Music Group Germany-თან ორი ალბომის გამოშვებაზე. მისი სადებიუტო ჯაზ ალბომი პლანეტა" გამოვა 2021 წლის 30 აპრილს და ხელმისაწვდომი იქნება ციფრულ, CD და 2 x Vinyl LP ფორმატებში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 2 ნოემბერი
დაბადებული 1989
აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები
აზერბაიჯანელი მუსიკოსები
Crassispira appressa

Crassispira appressa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell varies between 7.5 mm and 12 mm.
Distribution
This marine species occurs off Cabo San Lucas, Baja California, Mexico
References
Carpenter. Ann. Mag. N. H., 1864, xiv, p. 46
Carpenter P. (1872) The Mollusks of Western North America, Smithsonian Institution, Washington
External links
appressa
Gastropods described in 1864
Taxa named by Philip Pearsall Carpenter
დასავლეთის ბუგი

დასავლეთის ბუგი
ბუგი — მდინარე ნარევის მარცხენა შენაკადი, მიედინება ცენტრალური უკრაინიდან დასავლეთისკენ, კვეთს უკრაინა-პოლონეთის და პოლონეთ-ბელარუსის საზღვრებს და ერთვის მდინარე ნარევი პოლონეთში სეროკთან ახლოს. ნაწილი ტბას და მდინარე ვისტულას შორის ზოგჯერ მიჩნეულია, როგორც ბუგო-ნარევი. მდინარე ვისტულა ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.
მდინარის სიგრძეა 830 კილომეტრი (587 კილომეტრი პოლონეთში) და სიგრძით მეოთხეა პოლონეთში. აუზის ფართობია 39,420 კმ² (19,284 კმ² პოლონეთში). მდინარე დნეპრთან შეერთებულია დნეპრ-ბუგის არხით.
ბუგი ხშირად მიჩნეული იყო, როგორც ეთნოგრაფიული საზღვარი მართლმადიდებელ და კათოლიკე ხალხებს შორის.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Bug პოლონეთის სამეფოს გეოგრაფიული ლექსიკონი (1880)
მდინარე ბუგი
სქოლიო
ნარევის შენაკადები
ლვივის ოლქის მდინარეები
ვოლინის ოლქის მდინარეები
ლუბლინის სავოევოდოს მდინარეები
პოდლასის სავოევოდოს მდინარეები
მაზოვიეცის სავოევოდოს მდინარეები
ბრესტის ოლქის მდინარეები
პერიფანტე

პერიფანტე — ატიკის მეფე, ავტოხთონი, საყოველთაო პატივისცმით გარემოცული მოკვდავი, ჯერ კიდევ კეკროპამდე, აპოლონის ერთგული მსახური, რომელსაც ხალხმა სიკეთე ისე დაუფასა, რომ მეფედ აირჩიეს. სამაგიეროდ არ დაუფასა ზევსმა და შურით ანთებულმა, რომ ხალხი ვინმე მოკვდავს ასე პატივს სცემს, მისის მოკვლა განიზრახა, მაგრამ აპოლონის თხოვნა შეისმინა და იმით დაკმაყოფილდა, რომ არწივად აქცია.
ლიტერატურა
გელოვანი აკ., „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 402, თბ., 1983
ბერძნული მითოლოგია
სხლითის ეკლესია

სხლითის ეკლესია — არქიტექურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ სხლითში. აგებულია VIII-IX საუკუნეებში.
სოფლის სამხრეთით სასაფლაოზე მდებარე დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის უხეშად თლილი ქვით; ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია წვრილი ქვით. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთით ერთი ნიშია. აბსიდის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების თაღები კრონშტეინებს ეყრდნობა. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი პილასტრებით.
გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით ორ ნაწილად იყოფა. პილასტრების გვერდითა საფეხურებს კედლის თაღები ეყრდნობა; დასავლეთით თაღები კრონშტეინებს ებჯინება.
სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. ამავე კედელშია არქიტრავული შესასვლელი, რომლის შუა, ჩაკვეთილი არე დაბალი თაღითაა აქცენტირებული. ინტერიერი შელესილ-შეთეთრებულია. იატაკი მიწაყრილია. ეკლესიის ფასადები სადაა. ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია შიფერით გადაუხურავს.
ეკლესიის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ფასადებზე საპირე ქვები ბევრგან შემოცლილია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კამენსკაიის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

კამენსკაიის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ კამენსკ-შახტინსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია აგებული იყო 1829 წელს და დაანგრიეს 1934 წელს.
ისტორია
პირველი ეკლესია სტანიცა კამენსკაიაში, როდესაც იგი მდებარეობდა მდინარე ჩრდილოეთის დონეცის მარცხენა ნაპირზე, იყო ხის და ნაკურთხი ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ამჟამად ამ ადგილზე მდებარეობს სტანიცა სტარაია-სტანიცა. ეკლესია ააგეს 1740 წელს, რომელიც 1745 წელს ხანძრის შედეგად დაიწვა. ეკლესიის მეორე შენობის, რომელიც ასევე ხის იყო, მშენებლობა დაიწყეს 1747 წლის 22 მარტს და მომდევნო წელს დაასრულეს. 1748 წელსვე აკურთხეს. 1787 წელს მის ადგილზე ააშენეს ღვთისმშობლის კვართის ქვის ეკლესია, რომლის ერთი ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე იყო ნაკურთხი. ახალი ეკელსია აკურთხეს 1792 წლის 18 ივლისს. ძველი ეკლესია კი იყიდა პოლკოვნიკმა ივანე სკასირსკიმ და გააგზავნა სტანიცა სკოსირსკაიაში.
1817 წელს როდესაც სტანიცა კემენსკაია გადაიტანეს მდინარე ჩრდილოეთის დონეცის მარჯვენა ნაპირზე (იქ სადაც დღეს მდებარეობს ქალაქი კამენსკ-შახტინსკი), ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია, ისევე როგორც სხვა ძველი ნაგებობები დაშალეს, ხოლო სამშენებლო მასალები გამოიყენეს ახალი ეკელსიის ასაშენებლად, რომელსაც ეგვტერი ჰქონდა ამაღლებისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე ნაკურთხი. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1829 წელს.
ეკლესია მდებარეობდა თანამედროვე მეორე საჯარო სკოლის რაიონში. იგი დაანგრიეს 1934 წელს. 2003 წელს ქალაქში (შჩადენკოს სკვერში) ააშენეს ახალი აგურის ეკლესია, რომელიც ასევე ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია უწოდეს.
რესურსები ინტერნეტში
Станицы Каменской Покровская церковь
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მამია ჯაბუა

მამია ჯაბუა (დ. 16 იანვარი, 1936 — გ. 28 თებერვალი, 2022) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.
1961-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტის“ წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების ინჟინრად. 1963-1985 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროს საპროექტო ბიუროში წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების გამგედ. 1985-1996 წლებში სსი „საქაგრომრეწვმშენსახპროექტის“ განყოფილების გამგედ. 1996 წლიდან იყო სს „გორგასლის“ წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. წლების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს ქალაქებისა და დასახლებული პუნქტების გენგეგმებისა და ცალკეული ქალაქმშენებლობითი ობიექტების, საქართველოსა და კავკასიის ქვეყნების სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობების, მათ შორის — ფოთისა და კახეთის ზონის საექსპორტო წყალსადენების, საქართველოს საგანმანათლებლო დაწესებულებების წყალსადენისა და კანალიზაციის ნაწილის დაპროექტებაში.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 732
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 16 იანვარი
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 28 თებერვალი
გარდაცვლილი 2022
ქართველი ინჟინრები
12 Songs of Christmas (ფრენკ სინატრას, ბინგ კროსბის და ფრედ უორინგის ალბომი)

12 Songs of Christmas (ფრენკ სინატრას, ბინგ კროსბის და ფრედ უორინგის ალბომი)
12 Songs of Christmas — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1964 წელს. გამოვიდა ლეიბლზე Reprise. ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ სინატრა, ბინგ კროსბი, ფრედ უორინგი და ბენდი The Pennsylvanians. ალბომში შეტანილია საშობაო სიმღერები.
სიმღერების სია
White Christmas - 3.46
It's Christmas Time Again - 2.50
Go Tell It on the Mountain - 3.25
An Old-Fashioned Christmas - 3.46
Where Angels Sang of Peace - 2.59
The Little Drummer Boy - 3.05
I Heard the Bells on Christmas Day - 2.38
Do You Hear What I Hear? - 3.11
The Secret of Christmas - 3.48
The Twelve Days of Christmas - 3.51
Christmas Candles - 2.40
We Wish You the Merriest - 2.19
სქოლიო
ფრენკ სინატრას ალბომები
1964 წლის ალბომები
ლაციო

ლაციო — რეგიონი ცენტრალური იტალიის დასავლეთ ნაწილში. იგი წარმოადგენს ძველი ლათინების განსახლების არეალს ძვ.წ. X ს-დან. რომაელები ცხოვრობდნენ ძვ.წ. IV ს-დან. დაახლოებით 5,7 მლნ მცხოვრებითა და 170 მლრდ მშპ-ით, ლაციო ქვეყნის მესამე ყველაზე დასახლებული და მეორე ყველაზე მდიდარი რეგიონია. იგი მოიცავს რომს, იტალიის დედაქალაქსა და უმსხვილეს ქალაქს.
გეოგრაფია
ლაციოს ფართობი 17 236 კმ²-ია და ესაზღვრება ქვეყნის სხვა რეგიონები: ტოსკანა, უმბრია და მარკე — ჩრდილოეთით, აბრუცი და მოლიზე — აღმოსავლეთით, კამპანია — სამხრეთით, ხოლო დასავლეთით კი ტირენიის ზღვა. რეგიონის რელიეფი ძირითადად დაბლობი და გორაკ-ბორცვიანია, პატარა მთიანი არეალებით აღმოსავლეთ და სამხრეთ რაიონებში.
ლაციოს სანაპირო ზოლი ძირითადას ქვიშიანი პლაჟებისგან შედგება. სამხრეთ სანაპიროს გასწვრივ მდებარეობს პონციანის კუნძულები, რომლებიც ადმინისტრაციულად ლაციოს შემადგენლობაში შედის. ჩრდილოეთით, სანაპირო ზოლს მიღმა, გადაჭიმულია მარემას სანაპირო ვაკე, რომელიც კომუნა ჩივიტავეკიასთან ტოლფის მტებით (616 მ) წყდება. რეგიონის ცენტრალური ნაწილი უჭირავს რომის კამპანას — 2 100 კმ² ფართობის ვრცელ ალუვიურ ვაკეს, რომელიც გარს ერტყმის დედაქალაქ რომს. სამხრეთის რაიონები ხასიათდება აგრო-პონტინოს ვაკეებით, რომლებიც ერთ დროს ჭაობიანი და მალარიის გავრცელების არეალი იყო, რომელიც საუკუნეთა განმავლობაში წყალს გამოსტაცეს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ლაციოს რეგიონი ადმინისტრაციულად 5 პროვინციად იყოფა:
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რეგიონის ოფიციალური ტურისტული საიტი
Sito ufficiale del Consiglio Regionale del Lazio
Parchi del Lazio
იტალიის რეგიონები
ძველი რომი
ფედერიკო ბერნარდესკი

ფედერიკო ბერნარდესკი (დ. 16 თებერვალი, 1994, კარარა, ტოსკანა, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი. იტალიური „იუვენტუსისა“ და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გარემარბი და შემტევი ნახევარმცველი. ნათამაშები აქვს იტალიის 18, 19, 20 და 21-წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში. 2021 წელს იტალიის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
FootballDatabase.eu
დაბადებული 16 თებერვალი
დაბადებული 1994
იტალიელი ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
კროტონეს ფეხბურთელები
ფიორენტინას ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
I Don't Remember

I Don't Remember
„I Don't Remember“ — პიტერ გებრიელის სიმღერა და სინგლი, რომელიც შეტანილია მუსიკოსის 1982 წლის სტუდიურ ალბომში Peter Gabriel. სიმღერა სავსეა პესიმისტური ლირიკით, ხოლო მისი სურეალისტური მუსიკალური ვიდეო ხაზს უსვამს სიუჟეტს - საკუთარ თავში დაკარგული ადამიანის ისტორიას.
სიმღერების სია
12" სინგლი
I Don't Remember - 4:58
Solsbury Hill - 4:43
Kiss Of Life - 5:12
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
1983 წლის სინგლები
პიტერ გებრიელის სიმღერები
1983 წლის სიმღერები
ჰესიონე

ჰესიონე — ტროას მეფის — ლაომედონტის ქალიშვილი. ლაომედონტთან მსახურობდნენ პოსეიდონი და აპოლონი. ამათ ააშენეს ტროის კედლები. ძუნწმა მეფემ ღმერთებს შეპირებული გასამრჯელო არ მისცა და გაჯავრებულა პოსეიდონმა მას სამაგიერო გადაუხადა, მის ქვეყანაში გაგზავნა ურჩხული, რომელმაც მუსრი გაავლო ამ მხარეს. ქვეყანა რომ ამ საშინელებისაგან განთავისუფლებულიყო, როგორც სამისნომ იწინასწარმეტყველა, საჭირო იყო მსხვერპლად შეეწირათ მეფის ასული ჰესიონე. ჰერაკლემ მოკლ ურჩხული და გადაარჩინა ქალიშვილი. მეფემ არც ჰერაკლეს სცა პატივი, ამიტომ გმირმა აიღო ტროა, მეფე ლაომედონტი მოკლა დამისი ყველა შთამომავალი (პრიამოსსა და ჰესიონეს გარადა) დახოცა. ჰერაკლემ ჰესიონე მიათხოვა ტელამონს.
როდესაც ლაომედონი ტროას გალავანს აშენებდა, მას გაუმართლა: იმ ხანად ზევსს ღმერთები აუმბოხდნენ. განრისხებულმა ზევსმა აპოლონი და პოსეიდონი აიძულა დღიურ მუშებად ემსახურათ ლაომედონთან. მეფემ პირი გატეხა და სამუშაოს დასრულების შემდეგ საზღაური არ გადაუხადა ღმერთებს. მაშინ პოსეიდონმა მას მიუგზავნა ზღვის ურჩხული, რომელიც ტროას აჩანაგებდა. ორაკულის რჩევით, ამ უბედურებისაგან თავდასაღწევად საჭირო იყო მეფის ასულის მსხვერპლად შეწირვა. მეფემაც, ხალხმაც გაიმეტეს ჰესიონე და კლდეს მიაჯაჭვეს. იგი გადაარჩინა გმირმა ჰერაკლემ, რომელმაც მოკლა ურჩხული. სანაცვლოდ ლაომედონს მისთვის ზევსის მიერ ნაბოძები მერნები უნდა მიეცა. არც ეს პირობა შეასრულა ლაომედონმა. ამ ამბებიდან მცირე ხნის შემდეგ ჰერაკლე დიდძალი ლაშქრით შეიჭრა ტროაში, დაამხო ქალაქი, ლაომედონი სიცოცხლეს გამოასალმა, მისი ქალიშვილი კი ტელამონზე დააქორწინა.
ლიტერატურა
ნოდარ გაფრინდაშვილი. მითოლოგიური ლექსიკონი. გვ. 328 - თბილისი, „განათლება“, 1972.
ბერძნული მითოლოგია
340-იანები

340-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
2045

2045
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი