PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბარდეიოვი

ბარდეიოვი
ბარდეინოვი (სლოვაკ. Bardejov უნგრ. Bártfa, პოლ. Bardejów) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ სლოვაკეთში, შარიშის რეგიონში. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 33 020 ადამიანს შეადგენს. სპა ქალაქი. რომელიც პირველად 1241 წელს იხსენიება, მის თითქმის ხელუხლებელ შუა საუკუნეების ცენტრში ინახავს მრავალრიცხოვან კულტურულ მონუმენტს. 2000 წელს ქალაქი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
ქალაქის სახელწოდება მოდის უნგრული სიტყვიდან "bárd", (თიბვა, ჩეხვა) რაც აღნიშნავს ტყის იმ ტერიტორიას, რაც ერთ კაცს შეუძლია ერთ დღეში გაჩეხოს.
თანამედროვე ბარდეინოვის ტერიტორია დასახლებული ყოფილა ჯერ კიდევ ქვის ხანიდან. მაშინ როდესაც მისი პირველადი წერილობითი მოხსენიება 1240-იან წლებს მიეკუთვნება, როდესაც აქაურმა ბერმა მეფე ბელა IV-სთან იჩივლა ქალაქის საზღვრებთან დაკავშირებულ იმ ძალადობაზე, რასაც მეორე ქალაქი პრეშოვიდან ჰქონდა ადგილი. ამ დროისათვის, აქ უკვე არსებობდა წმინდა ეგიდის ეკლესია. XIV საუკუნეში გალაქი საგულდაგულოდ გაამაგრეს, სწორედ ამ პერიოდში ის პოლონეთთან ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრი ხდება. აყვავებულ ეკონომიკას 50-ზე მეტი საამქრო (გილდია) აკონტროლებდა. 1376 წელს, ბარდეინოვმა სამეფო ქალაქის სტატუსი მიიღო, მოგვიანებით კი თავისუფალი სამეფო ქალაქი გახდა. ქალაქის ოქროს ხანა XVI საუკუნეში დასრულდა, როდესაც რამდენიმე ომმა, პანდემიამ და სხვა უბედურებებმა მისი ეკონომიკა გაანადგურა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
Info website
UNESCO site about Bardejov
Organization of World Heritage Cities: Bardejov
სლოვაკეთის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
დულკა არაგონელი

დულკა არაგონელი (დ. 1160 — გ. 1 სექტემბერი, 1198) — ბარსელონას დინასტიის წარმომადგენელი. არაგონის დედოფალ პეტრონილასა და ბარსელონას გრაფ რამონ ბერენგარ IV-ის ასული. პორტუგალიის დედოფალი 1185-98 წლებში როგორც სანშუ I-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
დულკა დაიბადა 1160 წელს ბარსელონაში. იგი იყო არაგონის დედოფალ პეტრონილასა და მისი ქმრის, ბარსელონას გრაფ რაიმონ ბერენგარ IV-ის ასული. მისი ძმა ალფონსო II, შემდგომში არაგონის მეფე გახდა.
როგორც კი წამოიზარდა დულკა პორტუგალიის მეფე აფონსუ I-ის ვაჟზე, ინფანტ სანშუზე დანიშნეს. როდესაც დულკას 11 წელი შეუსრულდა, 1174 წელს იგი სანშუზე დააქორწინეს. იგი ძალიან ჩუმი, მორცხვი და დამყოლი ხასიათის გოგონა იყო, ამიტომაც მის შესახებ ბევრი ცნობა არ არსებობს.
პორტუგალიაში იგი ცნობილი გახდა როგორც „ლამაზი და შესანიშნავი ქალბატონი“. 1185 წელს სანშუ I პორტუგალიის მეფე გახდა, დულკა კი დედოფლად გვევლინება. იგი თავის, როგორც დედოფლის მოვალეობას პირნათლად ასრულებდა და პორტუგალიას უამრავი მემკვიდრე გაუჩინა. იგი ცდილობდა თავისი მული, ინფანტა მაფალდა თავის ძმაზე, ალფონსო II-ზე დაექორწინებინა. მათი ნიშნობაც კი შედგა, მაგრამ ქორწილამდე ცოტა ხნით ადრე მაფალდა გარდაიცვალა. 1188 წელს, მისი თვისებების გამო სანშუ I-მა დულკა დააჯილდოვა და დიდი ადგილ-მამულები გადასცა მდინარე ვოგას ხეობასა და ოპორტოში.
დულკა თავისი ბოლო მშობიარობიდან მალევე გარდაიცვალა. 1198 წელს მან ტყუპი გოგონები გააჩინა, თუმცა მალევე შავი ჭირის ინფექცია შეეყარა და ამა წლის 1 სექტემბერს გარდაიცვალა. ამის შემდეგ სანშუ აღარ დაქორწინებულა.
შვილები
ტერეზა (1178-1250), ცოლად გაჰყვა ლეონის მეფე ალფონსო IX-ს;
სანჩა (1180-1229), დააფუძნა კელას მონასტერი და გარდაცვალებამდე იქ ცხოვრობდა, 1705 წელს პაპმა კლემენტ XI-მ წმინდანად შერაცხა;
კონსტანცა (1182-1202), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
აფონსუ II (1186-1223), პორტუგალიის მეფე, ცოლად შეირთო ურაკა კასტილიელი;
რაიმონდი (1187-1188), გარდაიცვალა ჩვილი;
პედრუ (1187-1258), ცოლად შეირთო ურგელის გრაფინია ორემბაიაქსი;
ფერნანდუ (1188-1233), ცოლად შეირთო ფლანდრიის გრაფინია იოანა;
ენრიკე (1189), გარდაიცვალა ჩვილი;
მაფალდა (1196-1256), ცოლად გაჰყვა კასტილიის მეფე ენრიკე I-ს;
ბრანკა (1198-1240), ბერენგარიას ტყუპისცალი, იყო მონაზონი გვადალახარას დედათა მონასტერში;
ბერენგარია (1198-1221), ბრანკას ტყუპისცალი, ცოლად გაჰყვა დანიის მეფე ვალდემარ II-ს;
ლიტერატურა
Mateu Ibars, Josefina; Mateu Ibars, María Dolores (1980). Colectánea paleográfica de la Corona de Aragón: Siglo IX-XVIII. Barcelona: Universitat Barcelona. ISBN 978-84-7528-694-5.
Mattoso, José (2014). D. Afonso Henriques (in Portuguese). Lisbon: Temas e Debates. ISBN 978-972-759-911-0.
Rodrigues Oliveira, Ana (2010). Rainhas medievais de Portugal. Dezassete mulheres, duas dinastias, quatro séculos de História (in Portuguese). Lisbon: A esfera dos livros. ISBN 978-989-626-261-7.
დაბადებული 1160
გარდაცვლილი 1 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1198
პორტუგალიის დედოფლები
ბარსელონის დინასტია
არაგონის ინფანტები
დირი ბაბას მავზოლეუმი

დირი ბაბას მავზოლეუმი — შეიჰ დირი ბაბას მავზოლეუმი, რომელიც განლაგებულია აზერბაიჯანის ქალაქ გობუსტანი.
არქიტექტურა
დირი ბაბას მავზოლეუმის შესახებ აღწერილია კ. დე ბრუინის და ა. ოლეარის, ასევე ბ. დორნის ნამუშევრებში. მავზოლეუმი აღმართულია მაღალოი კლდის წვერვალზე. თვითონ ნაგებობა ორ სართულიანია. პირველ სართულზე განლაგებულია დარბაზი, რომელიც გადახურულია გუმბათით, რომელშიც შესაძლებელია შესვლა პატარა რვაკუთხა გუმბათიანი მისაღებიდან. სფერისებული გუმბათი წაწვეტებულია გვირგვინისებური ფორმით, რომელიც მორთულია მცენარისებური ორნამენტებით.
ერთ-ერთ მათგანზე არის ამოტვიფრული თარიღი - 1402 წელი, ასევე ხუროთმოძღვრის სახელის ნაწილი - „... უსტად ჰაჯის შვილი“. ამ ადგილთან დაკავშირებულია უამრავი თქმულება და მითი. დირი ბაბა მორთულია ასაწყობი მოზაიკით, ეფექტური წარწერით, რომელიც გამოტვიფრა კალიგრაფმა, სახელით „დერვიშმა“.
შემახიდან ბაქოს მიმავალ გზაზე, სოფელ მარაზაში, არის უნიკალური ძეგლი - ორსართულიანი XV საუკუნის მეჩეთ-მავზოლეუმი „დირი - ბაბას „ სახელწოდებით, რომელიც განლაგებულია ძველი სასაფლაოს გასწვრივ. დიდი ხნის განმავლობაში ადგილობრივი მკვიდრნი ჰყვებოდნენ, რომ აქ დაკრძალულია და გაუხრწნელად არის შენახული წმინდანი დირი-ბაბა. ამ ადგილთან დაკავშირებულია უამრავი მისტიური თქმულება. ამიტომაც, XVII საუკუნიდან აქ უამრავი მომლოცველი და ტურისტი სტუმრობს აქაურობას. ამ ნაგებობის უნიკალურობა ის არის, რომ ხუროთმოძღვარმა თითქოს და კლდეში ჩასვა იგი. თითქოსდა მავზოლეუმი ცაშია დაკიდებული. აკლდამა თავისი არქიტექტურით გახფრთოვანებს. უსწორ-მასწორო კლდის ფონზე, აკლდამის ნათელი და პრიალა კედლები საზეიმოდ გამოიყოფა. აღსანიშნავია, რომ ნაგებობასი მთავარ სართულად ითვკლება მეორე სართული. დარბაზის წინ მოწყობილია პატარა შესასვლელი, რომელიც გადახურულია რვაკუთხა გუმბათით, სადაც ფეხზე იხდიდნენ შემსვლელები. მისაღებიდან არის გასასვლელი ნახევრად ჩაბნელებულ კიბეზე, რომელიც გამოკვეთილია კლდეში და მიემართება მეორე სართულზე სადაც არის განლაგებული თვით საფლავი. დარბაზი 15 მ² სიდიდისაა. იგი გადახურულია სფერისებური გუმბათით. კედელზე ამიოტვიფრულია წარწერა, რომელშიც მოხსენსბულია შირვანშაჰ შეიჰ იბრაჰიმ I. სართულებ ჰყოფა დეკორატიული იარუსი წარწერით, რომელიც თითქოს და გარს არტყამს ნაგებობას. მავზოლეუმი უშუალოდ ებჯინება კლდეს, რომეშიც გამოკვეთილია წმინდანის დაკრძალვის ადგილი. აქეთ ასევე მოდის ვიწრო გასასვლელი ჩრდილოეთის კედლიდან.
დირი - ბაბას არქიტექტურა ჰარმონიულად ერწყმის შენობას, მწვანე ხეებისა და კლდის პეიზაჟს. მავზოლეუმის შენობა არის შირვანის არქიტექტურული სკოლის შედევრი, ხელოვნების მშვენიერი ნაწარმოები, ძველი ხელოსნების მშვენიერი ქმნილება. ძეგლს იცავს სახელმწიფო.
„დირი - ბაბას“ აკლდამის შემქმნელის სრული სახელი ვერ შენარჩუნდა, დარჩა მხოლოდ მისი სახელის ფრაგმენტი „... უსტა ჰაჯის შვილი“ და მშენებლობის თარიღი. – 1402 წელი.
მავზოლეუმი ნახსენები აქვს გერმანელ მოგზაურს ადამ ოლეარიუსი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
ბანისხევი

ბანისხევი — მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, მტკვრის შენაკადი. სიგრძე 16 კმ, აუზის ფართობი 49,2 კმ², წყლის საშუალო წლიური ხარჯი 1,73 მ³/წმ. სათავე აქვს ლომისმთის (მესხეთის ქედი) სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1992 მ. მიედინება წიწვიანი და შერეული ტყეებით შემოსილ ღრმა და ვიწრო ხეობაში. მტკვარს სოფელ რველის მახლობლად ერთვის. მისი 36 პატარა შენაკადის საერთო სიგრძეა 42 კმ.
ლიტერატურა
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები
მტკვრის შენაკადები
ნორაშენი (ლორე)

ნორაშენი (ლორე)
ნორაშენი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 575 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 420 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 15.24 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
კაეტანოპოლისი

კაეტანოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სეტი-ლაგოასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 218 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 65.48 კმ²-ზე. ფართობი 156 039 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კეკერტაკი

კეკერტაკი — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 130 კაცს.
გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
რუხშტოკი

რუხშტოკი — მთა ურნერის ალპებში, ცენტრალურ შვეიცარიაში. მისი მწვერვალის სიახლოვეს გაივლის საზღვარი ნიდვალდენის, ურისა და ობვალდენის კანტონებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
Ruchstock on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ელ-არენალი

ელ-არენალი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის არენას-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 948 კაცი (2021 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელ-არენალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
დიდი ბრიტანეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

დიდი ბრიტანეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამესამედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 15 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Salazar de las Palmas

Salazar de las Palmas is a Colombian municipality and town located in the department of North of Santander.
Etymology
The municipality bears the name of Salazar in honor of the oidor , in addition to the fact that "Las Palmas" refers to the fact that when the town was established it was characterized by a large vegetation of palm trees.
History
In 1583, Captain Alonso Esteban Rangel founded Salazar de las Palmas. The village was established to facilitate access to the Madgalena River in the New Kingdom of Granada, in addition to creating a new frontier with the Motilones natives.
Heritage sites
The construction of the parish church of San Pablo began in 1889, it was blessed by the bishop of the Diocese of Nueva Pamplona, Evaristo Blanco in 1915. It is estimated that the cost of the construction of the church was two hundred and fifty thousand dollars. As of 1953, the municipal seat had two churches, the parish of San Pablo with a modern style architecture and the old chapel of Belén, made of adobe and tapia materials. The Belén chapel suffered damage to one of its towers after the earthquake of 1875. The chapel has an retable of Nuestra Señora de Belén, which is believed to have been found by a woman named Lucía in one of the stones of the Trinidad Creek in the 1600s.
Nature reserves
The comprises approximately 19,088 hectares delimited by CORPONOR. The municipality also has several lagoons such as Los Bueyes, Peroneo and Triaca. Salazar has the northern lagoon complex of Cáchira (Spanish: Complejo Lagunar Norte Cáchira), which also includes parts of the Arboledas and Cáchira municipalities. The Regional Natural Park, abbreviated as PNR, was declared by agreement number 020 of 2013 and it is located in the northern lagoon complex.
Climate
References
External links
Government of Norte de Santander - Salazar de las Palmas
Salazar de las Palmas official website
Municipalities of the Norte de Santander Department
მიშჩეროვო

მიშჩეროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 164 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 73 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ნიდერლანდისტიკა

ნიდერლანდისტიკა (აგრეთვე ნედერლანდისტიკა = ნიდერლანდ. Neerlandistiek, გერმ. - Niederlandistik) წარმოადგენს სამეცნიერო კვლევითსა და საუნივერსიტეტო-სასწავლო დარგს, რომელიც დაკავებულია ნიდერლანდური და ფლამური ენათმეცნიერებით, ლიტერატურით, ქვეყანათმცოდნეობით, საზოგადოებითა და კულტურით.
ნიდერლანდისტიკა - საუნივერსიტეტო დისციპლინა
ნიდერლანდისტიკა საუნივერსიტეტო დისციპლინას წარმოადგენს მხოლოდ გერმანულენოვანი ქვეყნების 20-ზე მეტ უნივერსიტეტში (მიუნსტერში, გერმერსჰაიმში, აახენში, კელნში, კილში, ჰილდესჰაიმში, ბერლინში, ოლდენბურგში, ვენაში, ციურიხში ა.შ..) და ბარდება როგორც მთავარი სპეციალობა ანდა როგორც მეორე სპეციალობა. გარდა ამისა, ნიდერლანდური ენის შემსწავლელი კურსები გერმანისტიკის ფაკულტეტებზე შეიძლება ჩაითვალოს განვლილ სასწავლო მოდულად.
ნიდერლანდისტიკა დანერგილია ინგლისურენოვან სამყაროშიც (დიდი ბრიტანეთი და აშშ) დანერგილი და სლავურენოვან სამყაროში იპოვებს თავის ადგილს, განსაკუთრებით ევროკავშირის გაფართოებასთან (იხ. ევროკავშირის ენები) ერთად შეიძინა მისმა შესწავლა მეტი მნიშვნელობა.
პუბლიკაციები
Niederländisch lernen: Warum und Wie?; Reiner Arntz und Jos Wilmots, Universität Hildesheim sowie Universität Hasselt, 2005 (24 S.)
Jos Wilmots & Jos de Rooij: Voor wie Nederland en Vlaanderen wil leren kennen, Diepenbeek, Belgien, 1978
ders.: Voor wie al wat Nederlands kent, Diepenbeek Belgien, 1980,
P.C. Paardekooper: Beknopte a.b.n. spraakkunst, Antwerpen Amsterdam
დარგის სპეციალური სამეცნიერო პერიოდიკა
Forum der Letteren
De Gids
Levende Talen
Literatuur
Nachbarsprache Niederländisch
Nederlandse letterkunde
Nederlandse taalkunde
Neerlandia
Neerlandica extra muros
De Nieuwe Taalgids
Onze Taal
Spektator
Taal en tongval
Tijdschrift voor literatuurwetenschap
Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde
ელექტრონულ ჟურნალებზე პირდაპირი წვდომა შესაძლებელია ნიდერლანდისტიკა, აფრიკაანსი, ფრიზიული ელექტრონული ჟურნალების ბიბლიოთეკის (ე-ცეტ-ბე EZB) მეშვეობით, რომელიც წარმოადგენს ბენელუქსის სპეციალური ვირტუალური ბიბლიოთეკის (ViFa)-ის ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
ფრიზიული ენები
აფრიკაანსი
გერმანისტიკა
გერმანიკული ენები
ინდოევროპული ენები
ლიტერატურა
Vekeman, Herman., Ecke, Andreas: "Geschichte der niederländischen Sprache", Bern 1992
ნიდერლანდური ენა
ფილოლოგია
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 39)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 39)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. დგას ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 39), აგებულია XIX საუკუნის შუა ხანებში.
სახლი ორსართულიანია. ნაგებია აგურით, სახლი ეზოს სიღრმეში დგას, ვიწრო ფასადით კი ქუჩისკენ გამოდის. ქუჩიდანვეა შესასვლელი, საიდანაც მოჭედილი, ორფრთიანი კარით შიდა ეზოში ვხვდებით. შესასვლელის აქეთ-იქით მაღაზიის შემინული ღიობებია. II სართულზე, ფასადის მთელ სიგრძეზე, ხის ჭვირულმოაჯირიანი აივანი. ამ სართულზე მოხვედრა, ხის ორი კიბით, ეზოდანაა შესაძლებელი. ორივე კიბე აივანზე ადის. აივნის სვეტებს შორის ჭვირული ფრიზია ჩადგმული, აივნის კედელი მოხატულია დეკორატიული მოტივებით, აივანზე გამოდის ოთახები სწორკუთხა კარფანჯრებით. ეზოს მხარეს სახლს თანამედროვე მინაშენი აქვს.
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოვები (პროექტის ავტორი, არქიტექტორი დ.გივიშვილი) გამოიცვალა აივნები, განახლდა კედლის ნალესობა, გამოიკვეთა სავაჭრო რიგის ღიობების სისტემა.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ალექსანდრე ანპილოგოვი

ალექსანდრე ანპილოგოვი (დ. 18 იანვარი 1954, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა ხელბურთელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1976). საპატიო ნიშნის ორდენის, ღირსების ორდენის, ვახტანგ გორგასლის მეორე ხარისხის ორდენის და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
თამაშობდა თბილისის „ბურევესტნიკში“ (1970–1985) და გერმანიის „ლანდსჰუტში“ (1987–1992), სადაც ჯერ მოთამაშის, შემდეგ კი მოთამაშე მწვრთნელის ფუნქციას ასრულებდა. 1976 წლის მონრეალის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი (6 მატჩი, 13 გოლი) და 1980 წლის მოსკოვის ოლიმპიადის მეორე პრიზიორი (6 მატჩი, 29 გოლი). მსოფლიოს ჩემპიონი (1982) და მეორე პრიზიორი (1978), სსრკ ჩემპიონატის სამგზის მესამე პრიზიორი (1977, 1980, 1981) სსრკ ხალხთა მე-6 სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1975). 1974–1984 წლებში სსრკ ნაკრებში ითამაშა 217 მატჩი (572 გოლი). იყო საბერძნეთის ქალთა ნაკრების მწვრთნელი (2000–2001).
2012 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა გიორგი ჩოჩიშვილის წიგნი „ალექსანდრე ანპილოგოვი“.
2017 წელს ალექსანდრე ანპილოგოვს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს დაწესებული უმაღლესი ჯილდო „სპორტის რაინდის წოდება“ მიენიჭა.
ძირითადი შედეგები
საინტერესო ფაქტები
საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტის კომიტეტის კოლეგიამ თავის სხდომაზე დაამტკიცა რესპუბლიკის საუკეთესო სპორტსმენთა ათეული 1976 წლის შედეგების მიხედვით, სადაც ალექსანდრე ანპილოგოვი 1976 წლის საქართველოს მესამე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
1982 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა და სპეციალისტებმა ალექსანდრე ანპილოგოვი საქართველოს მეშვიდე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე ანპილოგოვი — Sports-Reference.com
ალექსანდრე ანპილოგოვი — ქართული სპორტი
ალექსანდრე ანპილოგოვი — Sputnik-Georgia
სქოლიო
დაბადებული 18 იანვარი
დაბადებული 1954
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ხელბურთელები
ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
ოზაანი

ოზაანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი: თავწყარო). მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 833 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს არაერთი არქიტექტურული და არქოლოგიური ძეგლი:
ოზაანის ამაღლების ტაძარი — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი
ოზაანის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის უსანეთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის ყველაწმინდის მცირე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის წმინდა სტეფანეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის ჭრელი საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი;
ოზაანის მონეტების განძი — არქეოლოგიური ძეგლი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
მაკრატელა კარები

მაკრატელა კარები ან ლამბო კარები — ავტომობილის კარები, რომელიც იღება ვერტიკალურად ზევით ფიქსირებულ ანჯამაზე, განსხვავებით ჩვეულებრივი კარებისგან, რომელიც იღება და მოძრაობს გარეთა მხარეს. კარები იღება და მოძრაობს 90 გრადუსზე.
პირველი მანქანა, რომელსაც მაკრატელა კარები ჰქონდა, იყო 1968 წლის ალფა რომეოს სანახაობრივი მოდელი „კარაბო“, რომლის ავტორიც იყო იტალიელი ავტოდიზაინერი მარჩელო განდინი. ხოლო პირველი მანქანა, რომელსაც უკვე ჰქონდა მსგავსი კარები, იყო Lamborghini.
სქოლიო
ავტომობილები
Lasioglossum punctatoventre

Lasioglossum punctatoventre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1907 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
punctatoventre
თენგიზ ბოჭოიძე

თენგიზ ბოჭოიძე (დ. 26 თებერვალი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1975 წელს დაამთავრა ტიუმენის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.
1975–1976 წლებში იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ინტერნი. 1976–1978 წლებში ექიმი–ორდინატორი. 1979–1985 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1986 წელს უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1997 წლიდან განყოფილების გამგე. 1978–1980 წლებში იყო მოსკოვის პროქტოლოგიის, 1980–1982 წლებში მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტის, 1983–1986 წლებში მოსკოვის მე–2 სამედიცინო ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის.
1988 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქრონიკული დუოდენალური გაუვალობის ქირურგიული მკურნალობის არჩევის მეთოდი.
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 43
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 26 თებერვალი
დაბადებული 1950
ქართველი ექიმები
ხალაფშა

ხალაფშა — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ფუზულის რაიონის სოფლები
კოლუმბიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

კოლუმბიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — კონმებოლის წევრი საფეხბურთო ნაკრები, კოპა ამერიკას 2001 წლის გათამაშების გამარჯვებული. კოლუმბიის ნაკრების „ოქროს ხანა“ იყო 1990-იანი წლები. 1990 წელს ნაკრები მსოფლიო ჩემპიონატზე მერვედფინალში გავიდა. ეს შედეგი ნაკრებმა 2014 წლის ჩემპიონატზე გააუმჯობესა.
შემადგენლობა
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
რესურსები ინტერნეტში
Colombia FA
RSSSF archive of results 1938–
სამხრეთ ამერიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
აზერბაიჯანის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო

აზერბაიჯანის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო - ცენტრალური აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც პასუხისმგებელია მოსახლეობის ბუნებრივი და ადამიანური კატასტროფებისგან დაცვა. სამინისტროს ხელმძღვანელობს ქამალედდინ ჰეიდაროვი.
სტრუქტურა
სამინისტროს სტრუქტურა მოიცავს:
სახელმწიფო სახანძრო სამსახურს
სახელმწიფო სახანძრო კონტროლის სამსახურს
სამოქალაქო თავდაცვის ძალებს
მატერიალური ინვენტარის სახელმწიფო სააგენტოს
სამშენებლო უსაფრთხოების კონტროლის სახელმწიფო სააგენტოს
სამრეწველო და სამთო კონტროლის სფეროში უსაფრთხო მუშაობის სააგენტოს
სახელმწიფო ინსპექტორი დაბალი სიმძლავრის გემებისთვის
სახელმწიფო სამაშველო სამსახურს წყლებში
მილიტარიზებული უსაფრთხოების სამსახურს
კასპიის სამაშველო სამსახურს
კრიზისების მართვის ცენტრს
ბირთვული და რადიაციული საქმიანობის რეგულირების სახელმწიფო სააგენტოს
მოღვაწეობა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო პასუხისმგებელია შემდეგ სფეროებში:
სამოქალაქო თავდაცვა
- ბუნებრივი და ანთროპოგენური სიტუაციებისაგან მოსახლეობის დაცვა
ბუნებრივი კატასტროფები:
- საგანგებო სიტუაციების თავიდან აცილება და მათი შედეგების ლიკვიდაცია;
- ცეცხლის უსაფრთხოება;
- ხალხის უსაფრთხოება წყლებში;
- მცირე გემების ოპერაციების უსაფრთხოება;
- ტექნიკური უსაფრთხოება ინდუსტრიაში და სამთო ოპერაციებში;
- მშენებლობის უსაფრთხოება;
-სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და სახელმწიფო მატერიალური რეზერვების სახსრების რეგლამენტი;
- მენეჯმენტი, კოორდინაცია და ზედამხედველობა შესაბამის სფეროებში;
- საგანგებო სიტუაციების შემთხვევაში სტრატეგიული ობიექტების დაცვა
საერთაშორისო ურთიერთობები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო თავის საქმიანობაში განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს საერთაშორისო პრაქტიკას.
სამინისტრო ითანამშრომლებს შემდეგ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან: გაერო, ნატო, დსთ, სუამი, OPCW, IAEA, ბისეკი. საგანგებო სიტუაციების სფეროში მათი უნარ-ჩვევების გაუმჯობესების მიზნით, სამინისტროს თანამშრომლები სწავლობენ რუსეთში, უკრაინაში, ბელარუსში, გერმანიაში.
სამინისტრო თანამშრომლობს შემდეგ ქვეყნებთან: რუსეთის ფედერაცია, აშშ, იორდანია, თურქეთის რესპუბლიკა, უკრაინა, ბელარუსი, საფრანგეთი, გერმანია და სხვა.
2007 წლის 24 სექტემბრიდან 27 სექტემბრამდე ბაქოში, საგანგებო სიტუაციების სამინისტრომ საერთაშორისო მეცნიერებათა აკადემიასთან თანამშრომლობით ჩაატარა საერთაშორისო სიმპოზიუმი თემაზე "ბუნებრივი კატასტროფები და თანამედროვე ცივილიზაციის გლობალური პრობლემები".
რესურსები ინტერნეტში
სამინისტროს ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
სამოქალაქო თავდაცვა
აზერბაიჯანის სამინისტროები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
ხმელნიცკის ოლქი

ხმელნიცკის ოლქი — ოლქი დასავლეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია ხმელნიცკი. მისი ფართობი აროს 20,645 კვ.კმ, მოსახლეობა — 1,401,140 (2004 წლის აღწერით).
დედაქალაქი — 1 (ხმელნიცკი)
რაიონები — 20;
დასახლებები — 1452;
სოფლები — 1415;
ქალაქები — 37;
სასოფლო საბჭო — 568.
რესურსები ინტერნეტში
იურიდიული ენციკლოპედია
უკრაინის ოლქები