PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა

ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა — შუშას სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ნაკრძალის კუთვნილი ეროვნული მნიშვნელობის ქარვასლა, რომელიც მდებარეობს შუშაში, მ.ფ.ახუნდოვის ქუჩის N 29-ში. ქარვასლა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ დაარეგისტრირა, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის ისტორიულ-კულტურული ძეგლი.
ქარვასლა ქალაქ შუშაში მე-18 საუკუნეში ხანლიგ მუხთარმა ააგო. მიუხედავად იმისა, რომ ხანლიქ მუხტარის შესახებ ისტორიაში ბევრი წერილობითი ცნობა არ მოიპოვება, ცნობილია, რომ ის მსახურობდა ხანის სასახლეში და იყო ქალაქის ერთ-ერთი პატივცემული ადამიანი.
მე-19 საუკუნის მიწურულს, შუშაში მოქმედი 10 ქარვასლადან ერთ-ერთი იყო ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა.
მას შემდეგ, რაც 1992 წელს ქალაქი სომეხმა საოკუპაციო ძალებმა დაიკავეს, ქარვასლაში ისლამური ელემენტები და არაბული წარწერები შეიცვალა სომხური ჯვრით და წარწერით.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ძეგლები
Lake Mamry

Lake Mamry
Mamry is a lake in the Masurian Lake District of Poland's Warmia-Mazury Province. It is the second largest lake in Poland, with an area of . The lake's maximum depth is with an average depth of .
It actually comprises six connected lakes: Mamry, Kirsajty, Kisajno, Dargin, Święcajty and Dobskie. Mamry features 33 islands, totaling , some of which are ornithological reserves.
Lake Mamry is a popular tourist destination. It is connected to the Pregolya and the Baltic Sea by the disused Masurian Canal. The largest town on the lake shore is Giżycko.
The lake bottom is diversified, with numerous depressions and shallows, while the northern part is considerably deeper, and the bottom is overgrown with raised vegetation and underwater meadows with horsetails. The shores of the lake are mostly low and marshy, partly overgrown with forest.
History
In the past, the lakes of the Mamry complex formed separate bodies of water connected by streams. The water level in the lakes rose in the 16th–17th centuries by several meters. The following factors contributed to the rise of the water level in the Mamry complex: the dam on the Węgorapa River (the mill), movements of the earth crust - post-glacial rebound in the northern part of the complex by a year. The former road to the church from Kal to Węgielsztyn, some Masurian settlements and cemeteries were under water.
References
Lakes of Warmian-Masurian Voivodeship
Węgorzewo County
ვლადიმერ აშხაცავა

ვლადიმერ აშხაცავა
ვლადიმერ არდაშის ძე აშხაცავა (აშხაწავა) (დ. 1936 — გ. 29 მარტი, 2018) — აფხაზი სახელმწიფო მოღვაწე, ინჟინერი. სკკპ წევრი (1962). აფხაზეთის ასსრ-ის XI და XII მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
ბიოგრაფია
1959 წელს ხარკოვის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო ოჩამჩირის საკოლმეურნებათაშორისო სამშენებლო ორგანიზაციაში. 1960-1963 წლებში იყო ამ სამშენებლო კოლექტივის ჯერ სამუშაოთა მწარმოებელი, ხოლო შემდეგ მთავარი ინჟინერი.
1963 წელს გადაჰყავთ პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის აპარატში სამრეწველო-სატრასპორტო განყოფილების ინსტრუქტორის თანამდებობაზე, ხოლო 1969 წელს ამტკიცებენ ამ განყოფილების გამგედ.
1975 წელს შევიდა სკკპ ცკ-თან არსებული უმაღლეს პარტიული სკოლაში, რომლის დამთავრების შემდეგ 1976-1980 წლებში მუშაობდა პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის ჯერ ორგანიზაციულ-პარტიული მუშაობის განყოფილების გამგის მოადგილედ, ხოლო შემდეგ — საფინანსო-სამეურნეო განყოფილების გამგედ.
1980 წლიდან ვ. აშხაცავა პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მშენებლობისა და საქალაქო მეურნეობის განყოფილების გამგეა. 1987 წლის 29 იანვარს დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის მოადგილისა და სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის თავჯდომარის თანამდებობაზე. მოგვიანებით ეკონომიკის მინისტრად.
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №21 (12387), 30 იანვარი, 1987
რესურსები ინტერნეტში
АШХАЦАВА ВЛАДИМИР АРДАШЕВИЧ
დაბადებული 1936
აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
ტუამოტუს კუნძულები

ტუამოტუს კუნძულები, სხვანაირად პაუმოტუ, პტი-ბასი — კუნძულთა ჯგუფი წყნარ ოკეანეში, გეოგრაფიულად ეკუთვნის პოლინეზიას. პოლიტიკურად შედის საფრანგეთის პოლინეზიის შემადგენლობაში, უკავია მისი ცენტრალური ნაწილი და მდებარეობს ტაიტიდან 300 კმ-ში აღმოსავლეთით. ისტორიულად ტუამოტუ ასევე იწოდებოდა, როგორც სახიფათო არქიპელაგი ზღვაოსნობის დროს მუდმივი ხიფათის გამო: მისი მარჯნული კუნძულების დაბლობების დანახვა შეიძლება მხოლოდ მცირე მანძილის დროს, ასევე ხიფათს წარმოადგენს მომცრო კუნძულების დიდი რაოდენობა და ოკეანის მცირე სიღრმე.
გეოგრაფია
კუნძულები შედგება ორი დაბალი სიმაღლის ატოლების რიგისაგან. ფართობი — 850 კმ². ოფიციალური დედაქალაქი — პაპეეტე (ტაიტიზე), მაგრამ კუნძულებს აქვს თავისი მთავარი ქალაქი — როტოავა.
კლიმატი ტრპიკულია, ნალექები მოდის 1500-—2000 მმ წელიწადში. დიდ კუნძულებზე გვხვდება პანდანუსი და ბენგალური ფიკუსი, მცირე კუნძულებზე მხოლოდ ბუჩქები.
ისტორია
არქიპელაგი აღმოაჩინა პედრო ფერნანდეს კიროსმა 1606 წელს (კუნძული პუკა-პუკა ჯერ კიდევ 1521 წელს აღმოაჩინა ფერნანდო მაგელანმა).
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად ქვედანაყოფი ტუამოტუ-გამბიე იყოფა 17 კომუნად, რომელთაგან 16 მდებარეობს ტუამოტუს კუნძულებზე, ხოლო მე-17-ე (კომუნა მანგარევა) გამბიეს კუნძულებზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა — 15 510 ადამიანი (2007), ძირითადად — პოლინეზიელები (ტუამოტუელები). მათი ენა გამოდევნა ტაიტურმა ენამ.
სქოლიო
პოლინეზია
წყნარი ოკეანის კუნძულები
საფრანგეთის პოლინეზიის კუნძულები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ქალაქების სია

არაბთა გაერთიანებული საამიროების ქალაქების სია
ეს არის არაბთა გაერთიანებული საამიროების ძირითადი ქალაქების სია.
სია
წარმოდგენილ სიაში მოცემულია არაბთა გაერთიანებული საამიროების 10 უდიდესი ქალაქი. ქალაქები დალაგებულია რიგზე მოსახლეობის კლებადობის მიხედვით. მონაცემები აღებულია 2005 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით. აქედან 5 ქალაქი წარმოადგენს საემიროების დედაქალაქებს.
ლიტერატურა
პ.ვ. გუსტერინი არაბული აღმოსავლეთის ქალაქები — მ.: აღმოსავლეთ-დასავლეთი, 2007. — 352 ც. — (ენციკლოპედია სარჩევი). — 2000 ეკზ. — ISBN 978-5-478-00729-4
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ქალაქები
ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
‎
‎
Sagbayan

Sagbayan, officially the Municipality of Sagbayan, is a 4th class municipality in the province of Bohol, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 24,335 people.
Its main attraction is Sagbayan Peak, a tourism site overlooking a scenic valley with an observation platform and children's playground. While some similar hill formations are visible, it is not within the main Chocolate Hills area.
The town of Sagbayan, Bohol celebrates its feast on May 4/August 28, to honor the town patron San Agustin.
Etymology
The name Sagbayan came from the combination of the local words Sag which means nest, and Bay (short of Balay) which means house. Therefore, Sagbayan means a place for making tree-houses.
Long ago, the place was said to be plentiful of deer and wild pig. People often visit the place to hunt them. They constructed tree houses while waiting for their prey to appear. As time goes, these animals were depopulated, leaving only tree houses left by the hunters.
The proper pronunciation of word Ságbayan has a stress on its first syllable, not Sagbayán, which has stress on its suffix -an, therefore debunking the word Sagbayán which means a place to hang.
History
Sagbayan was formerly part of the surrounding municipalities of Clarin, Inabanga, Carmen, and Balilihan. It was created into a separate town through Executive Order No. 204 of President Elpidio Quirino on February 9, 1949, and named Borja, in honor of Salustiano Borja, the first elected civil governor of the Province of Bohol.
The original list of its barangays and sitios were Sagbayan, Canmaya Centro, Canmaya Diot, Canmano, San Antonio, and San Isidro, and the sitios of Santa Cruz, San Vicente Norte, San Vicente Sur, San Ramon, and Kalangahan (Calangahan), from Clarin; the sitios of Mantalongon and Katipunan from Inabanga, and the sitios of Cabasacan (Kabasacan) and Ubuhan (Ubojan) from Balilihan (note: Catigbian is still part of Balilihan until its reorganization on June 17, 1949). Barangay Sagbayan became its Poblacion which is the seat of government of the municipality.
Through the Republic Act No. 1741, it was reverted to its original name, Sagbayan on June 21, 1957, signed by President Carlos P. Garcia.
On October 15, 2013, Sagbayan was close to the epicenter of a magnitude 7.2 earthquake. The town suffered 12 fatalities and damage to almost 1,000 homes, as well as total destruction of its town hall.
Geography
Barangays
Sagbayan is politically subdivded into 24 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
Economy
Gallery
See also
List of renamed cities and municipalities of the Philippines
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Sagbayan
Municipality of Sagbayan
Sagbayan Peak Viewdeck - overlooking Chocolate hills
Municipalities of Bohol
Establishments by Philippine executive order
თურქები აზერბაიჯანში

თურქები აზერბაიჯანში
აზერბაიჯანში მცხოვრები თურქები წარმოადგენენ ეთნიკურ ჯგუფს აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში. აქ მცხოვრები თურქი მოსახლეობა უმეტესწილად ოსმალეთიდან ჩამოსულთა შთამომავლები, მუსლიმი მესხები და თურქეთიდან ბოლოდროინდელი მიგრანტებისგან შედგება.
ისტორია
ოსმალეთიდან მიგრაცია
ოსმალეთიდან თურქებმა მიგრირება და აზერბაიჯანში აზერბაიჯანში დასახლება დაიწყეს, როდესაც რეგიონი ოსმალეთის იმპერიის მმართველობის ქვეშ მოექცა 1578-1603 წლებში, შემდეგ კვლავ 1724 წლიდან პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდე. პირველი აღწერილობა საბჭოთა კავშირმა 1926 წელს ჩაატარა ამ დროს რეგიონში 8570 თურქი ცხოვრობდა. ოსმალები აღარ არიან ჩამოთვლილნი ცალკეულ აღწერებში; სავარაუდოდ, ისინი ვინც აზერბაიჯანში ცხოვრობდა, ან ასიმილაცია განიცადა აზერბაიჯანულ საზოგადოებასთან, ან დატოვა ქვეყანა. დღესდღეობით, ოსმალეთითიდან მიგრირებული თურქების შთამომავლები დაახლოებით 19 000-ს შეადგენენ.
მუსლიმი მესხების მიგრაცია
მუსლიმი მესხები („თურქი მესხები“) აზერბაიჯანში პირველად XIX საუკუნის ბოლოსა და 1918-1920 წლებში დასახლდნენ. ამასთან, აზერბაიჯანში მიგრაცია მკვეთრად გაიზარდა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში. საბჭოთა კავშირის მაშინდელმა საგარეო საქმეთა მინისტრმა ვიაჩესლავ მოლოტოვმა მოითხოვა ანატოლიის სამი პროვინციის (ყარსის, არტაანისა და ართვინის) დაქვემდებარება. ასევე სტალინს სურდა მესხეთში მდებარე სტრატეგიული ტერიტორიების თურქი მოსახლეობისგან გაწმენდა.
1950-იანი წლების ბოლოდან 1970-იანი წლების ჩათვლით, აზერბაიჯანში დაახლოებით დასახლდა 25 000-დან 30 000 თურქი. ვინაიდან უზბეკეთში მცხოვრები თურქები აჯანყების მსხვერპლი გახდნენ ფერღანის ხეობაში ეთნიკური უზბეკების მხრიდან, რამაც ასამდე ადამიანის დაიღუპვა გამოიწვია. ფერღანას ველიდან წამოსული თურქი ლტოლვილების პირველი ტალღის უმეტესობა დასახლდა, საათლში, საბირაბადში, ბეილაგანსა და ბაქოში. რამდენიმე ასეული თურქი მთიანი ყარაბაღიდან აზერბაიჯანში ჩავიდა 1991-1994 წლებში ომის დროს.
დემოგრაფია
2009 წლის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, აზერბაიჯანში თურქების რაოდენობა 38 000-ს შეადგენდა. ამასთან, თურქული მოსახლეობის შესახებ ოფიციალური მონაცემები ნაკლებად ზუსტია, იმისათვის რომ მოსახლეობის აღწერაში მიეთითოს, ვინაიდან საზოგადოების უმეტესობა ოფიციალურად რეგისტრირებულია, როგორც „აზერბაიჯანელი“. გარდა ამისა, არცერთ აღწერაში არ ხდება განსხვავება მესხეთის თურქებსა და თურქეთიდან ჩამოსულ თურქებს შორის, რომლებიც აზერბაიჯანის მოქალაქეები გახდნენ, ორივე ჯგუფი ოფიციალურ აღწერაში კლასიფიცირდება როგორც „თურქები“ ან „აზერბაიჯანელები“.
ოსმალეთიდან ჩამოსულ მიგრანტთა დაახლოებით 19 000 შთამომავალი დღესაც ცხოვრობს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. თუმცა, მეოცე საუკუნიდან მოყოლებული, თურქი მიგრანტების ახალი ტალღა ჩამოვიდა საქართველოდან და თურქეთიდან. გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის თანახმად, 1999 წელს აზერბაიჯანში 100 000 მესხი თურქი ცხოვრობდა. ამასთან, 2009 წლის მონაცემებით, აზერბაიჯანში ცხოვრობდა დაახლოებით 17 577 თურქი.
ლიტერატურა
.
.
.
.
.
.
.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები
თურქები
ოსკარი საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის

ოსკარი საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის
ამერიკული კინოაკადემიის ჯილდო საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის — ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
ლაურეატები
1948 - როჯერ კ. ფურსი, ფილმისთვის „ჰამლეტი“
1949 - ლეა როდესი, უილიამ ტრავილა, მარჯორ ბესტი, ფილმისთვის „დონ ჟუანის თავგადასავალი“
1949 - ედით ჰედი, ჯილ სტილი, ფილმისთვის „მემკვიდრე“
1950 - ედით ჰედი, ჩარლზ ლემარი, ფილმისთვის „ყველაფერი ევას შესახებ“
1951 - ედით ჰედი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „ადგილი მზეზე“
1951 - ორი კელი, უოლტერ პლანკეტი, ირენ შარაფი, ფერადი ფილმისთვის „ამერიკელი პარიზში“
1952 - ჰელენ როუზი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „ბოროტი და მზეთუნახავი“
1952 - მარსელ ვერტესი, ფერადი ფილმისთვის „მულენ რუჟი“
1953 - ედით ჰედი, ფილმისთვის „რომაული არდადეგები“
1954 - ედით ჰედი, ფილმისთვის „საბრინა“
1955 - ჰელენ როუზი, ფილმისთვის „მე ხვალ ვიტირებ“
1956 - აირინ შარაფი, ფერადი ფილმისთვის „მეფე და მე“
1958 - სესილ ბიტონი, ფერადი ფილმისთვის „ჟიჟი“
1959 - ორი კელი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „ჯაზში მხოლოდ ქალიშვილები არიან“
1959 - ელისაბედ ჰაფენდენი, ფერადი ფილმისთვის „ბენ-ჰური“
1960 - არლინგტონ უოლესი, ფილმისთვის „სპარტაკი“
1961 - პიერო ჯერარდი, ფილმისთვის „ტკბილი ცხოვრება“
1963 - პიერო ჯერარდი, ფილმისთვის „რვანახევარი“
1964 - დოროთი ჯიკინსი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „იგუანას ღამე“
1965 - დოროთი ჯიკინსი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „ძვირფასო“
1966 - აირინ შარაფი, შავ-თეთრი ფილმისთვის „ვის ეშინია ვირჯინია ვულფის?“
1966 - ელიზაბეთ ჰაფენდენი, ფერადი ფილმისთვის „ყველა დროის ადამიანი“
1968 - დანილო დონატი, ფილმისთვის „რომეო და ჯულიეტა“
1970 - ვიტორიო ნინო ნოვარეზე, ფილმისთვის „კრომველი“
1974 - თეონი ალდერეჯი, ფილმისთვის „დიდი გეტსბი“
1975 - მილენა კანონერო, ულა ბრიტ სოდერლუნდი, ფილმისთვის „ბარი ლინდონი“
1976 - დანილო დონატი, ფილმისთვის „ფელინის კაზანოვა“
1977 - ჯონ მოლო, ფილმისთვის „ვარსკვლავური ომები“
1980 - ენტონი პოველი, ფილმისთვის „ტესი“
1982 - ჯონ მოლო, ბანუ ათაია, ფილმისთვის „განდი“
1984 - თეოდორ პიშტეკი, ფილმისთვის „ამადეუსი“
1985 - ემი ვადა, ფილმისთვის „რანი“
1986 - ჯენი ბევანი, ფილმისთვის „ოთახი ხედით“
1987 - ჯეიმზ ეიჩსონი, ფილმისთვის „უკანასკნელი იმპერატორი“
1988 - ჯეიმზ ეიჩსონი, ფილმისთვის „სახიფათო კავშირები“
1989 - ფილის დაპტონი, ფილმისთვის „ჰენრი V“
1990 - ფრანკა სკუარჩიაპინო, ფილმისთვის „სირანო დე ბერჟერაკი“
1993 - გაბრიელა პესკუჩი, ფილმისთვის „უმანკოების ხანა“
1996 - ენ რუთი, ფილმისთვის „ინგლისელი პაციენტი“
1997 - დებორა ლინ სკოტი, ფილმისთვის „ტიტანიკი“
1998 - სენდი პაუელი, ფილმისთვის „შეყვარებული შექსპირი“
1999 - ლინდი ჰემინგი, ფილმისთვის „თავდაყირა“
2000 - ჯანტი იატესი, ფილმისთვის „გლადიატორი“
2001 - კათრინ მარტინი, ანგუს სტრეთი, ფილმისთვის „მულენ რუჟი“
2002 - კოლენ ეთვუდი, ფილმისთვის „ჩიკაგო“
2004 - სენდი პაუელი, ფილმისთვის „ავიატორი“
2005 - კოლენ ეთვუდი, ფილმისთვის „გეიშას დღიურები“
2006 - მილენა კანონერო, ფილმისთვის „მარი ანტუანეტი“
2007 - ალექსანდრა ბირნი, ფილმისთვის „ელისაბედი: ოქროს ხანა“
2008 - მაიკლ ო'კონორი, ფილმისთვის „ჰერცოგინია“
2010 - კოლენ ეთვუდი, ფილმისთვის „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“
2011 - მარკ ბრიჯესი, ფილმისთვის „არტისტი“
2012 - ჟაკლინ დურანი, ფილმისთვის „ანა კარენინა“
2013 - კათრინ მარტინი, ფილმისთვის „დიდი გეტსბი“
რესურსები ინტერნეტში
კინოაკადემიის ოფიციალური საიტი .
ოსკარი
Dostoevskaya (Moscow Metro)

Dostoevskaya (Moscow Metro)
Dostoevskaya is a Moscow Metro station in the Meshchansky District, Central Administrative Okrug, Moscow. It is on the Lyublinsko-Dmitrovskaya line, between Maryina Roshcha and Trubnaya stations.
Dostoevskaya opened on 19 June 2010 as a part of the northern line extension along with Maryina Roshcha station.
The station has two exits. One is near the building of the Russian Army Theatre, the other leads to Suvorovskaya Square.
Construction
The construction of the station started in the 1990s although construction was shelved for several years insufficient funding. The construction process resumed only in 2007 when funds were allocated and both the right and left rail tunnels were built. The construction of the platform began afterwards. In April 2009, the lack of funds forced the Moscow Metro authorities to delay the station's opening to May 2010. Several days before the supposed opening date, it was delayed again to June for adjustments to the escalators.
Interchange
The Metro planned to build Suvorovskaya station, which would allow transfers to the northern end of the Koltsevaya Line. In 2017, the Metro shelved plans for the station citing economic infeasibility.
Controversy
Published photos of station's decor elements caused disputes within the Russian Internet community. There are two scenes of violence (homicide and suicide) depicted on the station walls as an illustration of Fyodor Dostoevsky's Crime and Punishment, along with many other scenes (including illustrations of The Idiot).
References
Fyodor Dostoyevsky
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 2010
Lyublinsko-Dmitrovskaya Line
Railway stations located underground in Russia
ბოიბენდი

ბოიბენდი (იგივე ბიჭების მუსიკალური ჯგუფი) პოპ ან ჰიპ ჰოპ ჯგუფია, რომელშიც სამი ან მეტი ახალგაზრდა მომღერალი მამაკაცი ერთიანდება. მიდის მსჯელობა იმ საკითხზეც, ეწოდოს თუ არა ბოიბენდი ისეთ ჯგუფს, რომელშიც 5-ზე მეტი წევრია. ბოიბენდის წევრები, ხშირ შემთხვევაში, სიმღერასთან ერთად, ცეკვავენ და თავიანთი მუსიკის ფონზე, დახვეწილ ქორეოგრაფიულ ილეთებსაც ასრულებენ.
ბოიბენდების განსაზღვრის რაიმე განსაკუთრებული ნიშან-თვისება არ არსებობს, მაგრამ ასეთი ტიპის ჯგუფები ხშირად მეინსტრიმულ მუსიკალურ ტენდენციებს მიყვებიან, ახალი მოდური მიმართულებების შესაბამისად იცვლიან იერს, მისი წევრები პროფესიონალი მოცეკვავეები არიან და სრულყოფილ, დახვეწილ შოუებს ამზადებენ. ისინი, ძირითადად, საეკლესიო გუნდებიდან ან გოსპელის მუსიკალური ჯგუფებიდან აღმოცენდებიან, მაგრამ უფრო ხშირად, ბოიბენდების შექმნა მაინც მენეჯერებს და პროდიუსერებს უკავშირდება, რომლებიც ჯგუფებს გარეგნობის, პლასტიკურობის, გარეპვის უნარის და ვოკალური მონაცემების მიხედვით აკომპლექტებენ. ასეთი ტიპის ჯგუფებს ხშირად ხელოვნურია.
როგორც წესი, ბოიბენდებში სამიდან ექვს წევრამდეა, რომელთა რეპერტუარშიც საცეკვაო და სასიმღერო ნომრებია.
რესურსები ინტერნეტში
ბოიბენდების ათეული
საცეკვაო მუსიკა
მუსიკალური ჯგუფები
პოპ-მუსიკა
Lasioglossum mu

Lasioglossum mu — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
mu
სანგასტეს მუნიციპალიტეტი

სანგასტეს მუნიციპალიტეტი — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ვალგამაას მაზრაში.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ვალგამაას მუნიციპალიტეტები
ბოსნიის ვილაიეთი

ბოსნიის ვილაიეთი
ბოსნიის ვილაიათი (ვილაიათ-ი ბოსნე ) ოსმალეთის იმპერიის რეგიონი, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის დიდ ნაწილს. იგი შეიქმნა 1867 წლის ადმინისტრაციული რეფორმების შემდეგ და მოიცვა ყოფილი ბოსნიის ეიალეთის დიდი ნაწილი. მისი ფართობი 46 ათას კვ. კმ-ს შეადგენდა, ხოლო მოსახლეობა 1871 წლისთვის 1 მლნ 232 ათ. კაცს.
დაყოფა
ვილაიათი იყოფოდა ხუთ სანჯაყად:
ბოსნიის სანჯაყი (ცენტრი ქ. სარაევო)
იზვორნიკის (ზვორნიკი) სანჯაყი
ჰერსექის (ჰერცეგოვინა) სანჯაყი (ცენტრი ქ. მოსტარი)
ტრავნიკის სანჯაყი
ბიჰქეს (ბიჰაჩი) სანჯაყი
ავსტრო-უნგრული ოკუპაცია
1878 წელს ავსტრია-უნგრეთმა ისარგებლა ოსმალეთის მძიმე მდგომარეობით და დაიკავა ბოსნია და ასევე კოსოვოს ვილაიათის ნოვიპაზარის სანჯაყი. ოსმალეთის არმია რამდენიმე კვირის განმავლობაში სწევდა წინააღმდეგობას, მაგრამ შემდეგ ტერიტორია დატოვა. თუმცა საერთაშორისო კანონებით ეს ტერიტორიები ოსმალეთს ეკუთვნოდა, ავსტრიის ხელმძღვანელობამ დაიწყო იქ თავისი კანონების გატარება და თავისი წესების შემოღება. ამას ადგილობრივი მოსახლეობა მტრულად შეხვდა და ამბოხება მოაწყო ჰერცეგოვინასა და აღმოსავლეთ ბოსნიაში. ავსტრიამ ადგილობრივ მოხალისეთაგან რაზმების ჩამოყალიბება სცადა, მაგრამ ისინი ამბოხებულების მხარეს გადადიოდნენ. საბოლოოდ სიტუაციის სტაბილიზაცია მოხერხდა, მაგრამ 1881 წელს შემოღებულმა სამხედრო გაწვევის კანონმა თავიდან გამოიწვია შეიარაღებული გამოსვლები. საბოლოოდ სიტუაცია 1883 წლის დასაწყისისთვის დასტაბილურდა.
ანექსია
1908 წლის 6 ოქტომბერს ფრანც იოზეფ I-მა განაცხადა ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის დე-იურე შემოერთების სურვილისა და ადგილობრივებისთვის ავტონომიისა და კონსტიტუციური უფლებების მინიჭების შესახებ. ამ გადაწყვეტილების გამო დაიწყო ბოსნიის კრიზისი, რაშიც ოსმალეთისა და ავსტრიის გარდა ჩათრეული აღმოჩნდნენ რუსეთი, დიდი ბრიტანეთი, სერბეთი, იტალია, მონტენეგრო, გერმანია და საფრანგეთი. ბოსნიის ანექსიამ ოსმალეთზე მეტად სერბეთი და მისი მოკავშირე რუსეთი გაანაწყენა.
1909 წელს ბერლინში გაფორმდა შეთანხმება, რომელზეც ცნეს ბოსნიის ანექსია ავსტრიის მიერ. სერბები თვლიდნენ, რომ ბოსნია მათი საკუთრება იყო. გაჩნდა სერბული ნაციონალისტური ორგანიზაციები, რომლებიც ბოსნიის სერბეთთან შეერთებას ისახავდნენ მიზნად. საბოლოოდ კი მათი საქმიანობა სარაევოს მკვლელობითა და პირველი მსოფლიო ომით დასრულდა.
სქოლიო
ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
ოსმალეთის იმპერიის ადმინისტრაციული დაყოფა
Pigs (Three Different Ones)

Pigs (Three Different Ones)
„Pigs (Three Different Ones)“ — მესამე სიმღერა ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ალბომზე Animals. მისი ავტორია როჯერ უოტერსი. სიმღერაში საუბარია საზოგადოების იერარქიის თავში მყოფ ღორებზე, რომლებიც მანიპულირებენ ამ საზოგადოებით და ყველა ძალას იყენებენ, რათა შეინარჩუნონ საკუთარი ადგილი და ძალაუფლება. როჯერ უოტერსი ამ სიმღერით გამოხატავს ვარაუდს, რომ ღორები მართავენ ძაღლებს, რომლებიც თავის მხრივ, ჩაგრავენ ყველა დანარჩენ ცხოველს. ბრაზილიაში სიმღერა პრომო სინგლის სახით გამოიცა.
სიმღერის პირველ სტროფში გვიამბობს ბიზნესმენზე. მეორე სტროფში ნახსენებია მარგარეტ ტეტჩერი – როგორც „მეგი“. მესამე სტროფი მერი უაიტჰაუსზეა, რომელიც 1960-იან წლებში ჯგუფის საწინააღმდეგო პროპაგანდას ეწეოდა, რადგან, მისი აზრით, ისინი „სექსსა და ნარკოტიკებს ქადაგებდნენ“. ზოგიერთმა პოლიტიკოსმა, როგორიც არის ტიპერ გორი (ელ გორის მეუღლე), გამოიყენა სტრიქონი „Hey you, WhiteHouse“, როგორც ალიბი ჯგუფის წინააღმდეგ და ისინი ანტიამერიკანიზმში დაადანაშაულა.
სტუდიაში მუშაობისას მესამე სტროფის რამდენიმე სტრიქონი შეცვალეს, რადგან უოტერსი პოლიტიკაზე საუბრისას მეტად პირდაპირი იყო. სიმღერის შუაგულში გილმორი იყენებს ტოკბოქსს - მოწყობილობას, რომელიც ხმას სპეციფიკურ ჟღერადობას ანიჭებს. იგივე ეფექტი მოგვიანებით გამოიყენეს სიმღერაში „Keep Talking“ და მის საკონცერტო შესრულებებზე.
ნომერი სრულდებოდა 1977 წლის ტურნეში In The Flesh. უოტერსის 1987 წლის ტურნეს Radio K.A.O.S. მსვლელობისას წარმოდგენილი იყო მისი შემოკლებული ვერსია.
2016 წელს, Desert Trip-ზე გამოსვლისას „Pigs“ როჯერის სოლო-კარიერის პერიოდში პირველად შესრულდა სრული სახით. სცენაზე პროექციების სახით ნაჩვენები იყო დონალდ ტრამპის სახუმარო გამოსახულებები, ენდი უორჰოლის ნახატების ფერების სტილში. ამ სურათებზე ტრამპი გამოსახული იყო ტუჩის საცხით, ქალის მკერდით, კუ-კლუქს-კლანის ქუდით, შიშველი (მომცრო ზომის სასქესო ორგანოთი), ღორის სხეულზე დამონტაჟებული თავით და სახეზე დაწერილი სიტყვით „charade“. ვიდეო-ეკრანებზე გამოტანილი იყო ტრამპის ნამდვილი ციტატები, ბოლოს კი ეწერა „Fuck Trump“. სიმღერა უოტერსის სეტლისტში დარჩა 2017 წელსაც, ტურნეში Us + Them. „Fuck Trump“ მოგვიანებით შეცვალა ფრაზამ „Trump Is a Pig“. მიუხედავად იმისა, რომ გამოხმაურებები აშშ-ის პრეზიდენტის სურათების ასეთი სახით გამოყენებაზე ძირითადად აღფრთოვანებული იყო, მსმენელების ნაწილი სოციალურ ქსელებში ტოვებდა უარყოფით კომენტარებს ან პირდაპირ ტოვებდა კონცერტებს. უოტერსის პასუხი ასეთი იყო: „უცნაურია, რომ ადამიანი, რომელიც ჩემი 50 წლიანი კარიერის სიმღერებს უსმენს, გაოგნებულია, რომ მე ვმღერივარ პოლიტიკაზე. თუკი არ მოსწონს, შეუძლია კეტი პერის კონცერტზე წასვლა ან „კარდაშიანების“ ნახვა. არ მაღელვებს“. უოტერსმა აგრეთვე განაცხადა, რომ ტრამპის საწინააღმდეგო სურათების გამოყენებით დაკარგა ტურნეს სპონსორიც, მაგალითად American Express, რომელსაც არ სურდა, რომ კომპანია დაკავშირებული ყოფილიყო ამ კონცერტებთან.
სქოლიო
პინკ ფლოიდის სიმღერები
1977 წლის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით