PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Matutina

Matutina is a Brazilian municipality located in the northwest of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was 3,741 people living in a total area of 260 km². The city belongs to the mesoregion of Triângulo Mineiro e Alto Paranaiba and to the microregion of Patos de Minas. It became a municipality in 1953.
Location
The urban center is located at an elevation of 1,040 meters southeast of Patos de Minas in the Rio Borrachudo valley. Neighboring municipalities are: Tiros and Arapuá (N), São Gotardo (E), São Gotardo (S), and Rio Paranaíba (W).
Distances
Patos de Minas: 152 km
São Gotardo: 15 km
Belo Horizonte: 288 km
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and agriculture, especially the growing of coffee. The GDP in 2005 was R$ R$27 million, with 13 generated by services, 02 million generated by industry, and 11 million generated by agriculture. Matutina is in the top tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. As of 2007 there was 01 banking agency in the town. There was a modest retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. There were 558 automobiles in all of the municipality (2007), about one for every 07 inhabitants.
In the rural area there were 330 establishments occupying 12,000 hectares (planted area, 1,100 ha, and natural pasture, 10,000 ha.) (2006). About 800 persons were employed in agriculture. 56 of the farms had tractors, a ratio of one in 06 farms. There were 20,000 head of cattle in 2006. The main crops were coffee, oranges, beans and corn.
Health and education
In the health sector there were 03 health clinics and one hospital with 23 beds. In the educational sector there were 03 pre-primary schools, 03 primary schools, and 01 middle school.
Municipal Human Development Index: 0.766 (2000)
State ranking: 187 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 1,432 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 85%
Life expectancy: 73 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
ბოლშიე-პოროგი

ბოლშიე-პოროგი — სოფელი ლენინგრადის ოლქში, ვსევოლოჟსკის რაიონში. მიეკუთვნება სვერდლოვის საქალაქო დასახლებას. დასახლების სახელი მომდინარეობს ივანოვსკის ჭორომებიდან, რომელიც ბოლშიე-პოროგის მახლობლად მდებარეობს. ფინური დასახელება — „Koski“-ც ჭორომს ან ჩანჩქერს აღნიშნავს. პირველად მოიხსენიება 1500 წლით დათარიღებულ წყაროებში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 128 ადამიანს შეადგენდა.
დემოგრაფია
სქოლიო
ვსევოლოჟსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები

კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ტერიტორიაზე მდებარეობს აფრიკაში სიდიდით მეორე მდინარე — კონგო. მდინარე კონგოს მთელი სისტემა ითვლება მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს მდინარის სისტემად. წყლის რაოდენობის თვალსაზრისით, რომელიც მიედინება მის აუზში, იგი მეორე მდინარეა ამაზონის შემდეგ — წყლის ხარჯით დაახლოებით 42 ათასი მ³/წმ. მდინარის აუზის ფართობი შეადგენს 3,7 მილიონ კმ²-ს, რომელიც ასევე მოიცავს ქვეყნის გარეთ არსებულ ტერიტორიებს. მდინარის სიგრძეა 4700 კმ, რაც იმას ნიშნავს, რომ იგი სიგრძის მიხედვით მეცამეტე ადგილზეა მსოფლიოში. ქვეყნის ტერიტორიაზე მდებარეობს მისი მთლიანი აუზის 90 %.
მდინარე კონგოს აუზის ყველაზე დიდი შენაკადები:
მარჯვენა შენაკადები:
ლუფირა – 500კმ.
ლუვუა – 350 კმ.
არუვიმი – 1300 კმ.
უბანგი – 2300 კმ.
უელე – 1100 კმ.
მარცხენა შენაკადები:
ლომამი – 1500 კმ.
ტშუაპა – 1000 კმ.
კასაი – 2400 კმ.
კვანგო – 1100 კმ.
სანკურუ – 1200 კმ.
მდინარე კონგოს სანაოსნო მონაკვეთის სიგრძე შეადგენს 13,5 ათას კმ-ს. მდინარე კონგოს ზედა დინებაში, რომელსაც ლუალაბა ეწოდება, მდებარეობს ბოიომის ჩანჩქერი. ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მიტუმბის მთების ყველაზე მაღალ მწვერვალებთან გადის წყალგამყოფი მდინარე კონგოსა და მდინარე ნილოსის აუზებს შორის.
ლიტერატურა
Forbath, Peter. The River Congo: The Discovery, Exploration and Exploitation of the World's Most Dramatic River. New York: E. P. Dutton, 1979. ISBN 0-525-47573-7
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები
Mittelaletsch Glacier

Mittelaletsch Glacier
The Mittelaletsch Glacier is a 5 km long glacier (2005) situated in the Bernese Alps in the canton of Valais in Switzerland. In 1973 it had an area of 8.31 km2.
See also
List of glaciers in Switzerland
Swiss Alps
External links
Swiss glacier monitoring network
Glaciers of the Alps
Glaciers of Valais
იონი

იონი
იონები — ელექტრულად დამუხტული ატომები ან ატომთა ჯგუფები (მოლეკულები, რადიკალები და სხვა), რომლებიც წარმოიქმნება მათ მიერ ელექტრონების (ან სხვადასხვა დამუხტული ნაწილაკის) დაკარგვის ან შეძენის შედეგად. მაიკლ ფარადეიმ 1834 წელს, როდესაც იკვლევდა მჟავების, ტუტეებისა და მარილების წყალხსნარებზე ელექტრული დენის მოქმედებას, დაუშვა, რომ ასეთი წყალხსნარების ელექტროგამტარობა განპირობებულია იონების მოძრაობით. დადებითად დამუხტულ იონებს, რომლებიც ხსნარებში უარყოფითი პოლუსისაკენ (კათოდისაკენ) მოძრაობენ, ფარადეიმ კათიონები უწოდა, ხოლო უარყოფითად დამუხტულებს, რომლებიც დადებითი პოლუსისაკენ (ანოდისაკენ) მოძრაობენ, — ანიონები. ამის შესაბამისად იონების მუხტის ნიშანი ან დადებითია, ან უარყოფითი, მუხტის სიდიდე დამოკიდებულია ატომის მიერ დაკარგული ან შეძენილი ელექტრონების რაოდენობაზე. მაგ., Na+, Ca+, Al3+, Cl−, SO42−. იონები გვხვდება ნივთიერების ყველა აგრეგატულ მდგომარეობაში — აირებში, სითხეებში, კრისტალებში.
ლიტერატურა
ქიმია
ელექტრონიკა
ანდრანიკ პილოიანი

ანდრანიკ პილოიანი (დ. 1962, მასისი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2020 წლის 20 ნოემბრიდან არის სომხეთის საგანგებო სიტუაციების მინისტრი.
ბიოგრაფია
1993 წლის 11 აგვისტოდან მსახურობდა სომხეთის შეიარაღებულ ძალებში. დაინიშნა სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის დაზვერვის განყოფილების უფროსად. 1995-1996 წლებსა და 1996-1998 წლებში მსახურობდა ამავე სამხედრო ნაწილის მსროლელი ბატალიონის მეთაურის მოადგილედ AHTA-ზე. ამავე სამხედრო ნაწილის მსროლელი ბატალიონის მეთაური 1998-2000 წლებში - მსახურობდა თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილში მეთაურის მოადგილედ 2002-2003 წლებში ეკავა სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსის მოადგილის თანამდებობა. 2003-2006 წლებში სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის მეთაური. 2006-2008 წლებსა და 2008 წელს. N სამხედრო ნაწილის მეთაური 2006 წლის 13 მაისიდან 2010 წლამდე ამავე სამხედრო ნაწილის მეთაურის მოადგილე. თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსი 2014-2018 წლებში. ამავე სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსის მოადგილე. 2018-2020 წლებში თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის მეთაური. 2020 წლის 20 ნოემბერს, დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების მართვის მინისტრად.
1981-1983 წლებში სამსახური სსრკ-ს შეიარაღებულ ძალებში. 1989-1994 წლებში მონაწილეობდა სსრ-საზღვრების დაცვაში, კერძოდ, სომხეთის რესპუბლიკის ჰადრუტის, შაჰუმიანის, ლაჩინის, მარტაკერტის რაიონების, იერასხავანის, ტავუშის, ნოემბერიანის, გორისის რაიონების სოფლების დაცვაში. 2020 წლის 6 ოქტომბერს მონაწილეობდა საომარ მოქმედებებში არცახის რესპუბლიკის სამხრეთ ფრონტზე. 2020 წლის 22 ოქტომბერს სომხეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით მიენიჭა ეროვნული გმირის წოდება. სამსახურის განმავლობაში დაჯილდოვდა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის II ხარისხის საბრძოლო ჯვრით, მამაცობისთვის, შეიარაღებული ძალების იუბილე უმწიკვლო სამსახურისთვის 1-ლი, მე-2, მე-3, მე-4 ხარისხის უწყებრივი მედლები, მთაინი ყარაბარის მადლიერების მედალი, შაჰამირ შაჰამირიანის მედალი, სომხეთის იერაპაჰი იუსტიციის სამინისტროს სამახსოვრო მედლები და სხვ. 2020 წლის 7 ივლისს სომხეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით მიენიჭა გენერალ-მაიორის სამხედრო წოდება.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია სომხეთის მთავრობის საიტზე
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის გერბი

ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის გერბი — ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბის ფარის მეწამულ ველზე გამოსახულია ვერცხლის სამმწვერვალიანი მთა, რომლის შუა მწვერვალი მაღალია; მთაზე მოთავსებულია სტილიზებული ფორმის ყურძნის მეწამული მტევანი ორი ფოთლით. მთის ზემოთ გამოსახულია ვერცხლის ბოლნური ჯვარი მეწამულ ველზე.
გერბის ფარის ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.
გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია დევიზი — „ამბროლაური“.
რესურსები ინტერნეტში
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი
ვლადიმერ კიოპენი

ვლადიმერ კიოპენი (დ. 25 სექტემბერი, 1846 — გ. 22 ივნისი, 1940) — რუსი და გერმანელი გეოგრაფი, მეტეოროლოგი და კლიმატოლოგი. ცნობილია ფართოდ გავრცელებული კლიმატის კლასიფიკაციის შექმნით. მისმა პრაქტიკულმა და თეორიულმა მიღწევებმა სიღრმისეული გავლენა მოახდინა ატმოსფერული მეცნიერებების განვითარებაზე. იყო სტატისტიკოსის, ეთნოგრაფისა და ბიბლიოგრაფის — პეტრე კიოპენის შვილი.
ვლადიმერ კიოპენი 1864 წლიდან სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში, ისმენდა ლექციების კურსს ჰაიდელბერგისა და ლაიფციგის უნივერსიტეტებში; 1871 წელს მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. 1872–75 წლებში სანქტ-პეტერბურგის მთავარი ფიზიკური ობსერვატორიის სამსახურშია. 1875–1919 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში და მუშაობდა ქალაქ ჰამბურგში გერმანიის საზღვაო ობსერვატორიაში, სადაც განაგებდა ბიულეტენისა და სინოპტიკური რუკების განყოფილებას. 1884–1891 წლებში იყო ჟურნალ „Meteorologische Zeitschrift“-ის რედაქტორი.
1919 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა და მუშაობდა ავსტრიაში, ქალაქ გრაცში. მისი ძირითადი ნაშრომები შეეხება კლიმატოლოგიას, ზოგად და სინოპტიკურ მეტეოროლოგიას, საზღვაო მეტეოროლოგიას. კიოპენი აეროლოგიური კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. შეისწავლა დედამიწის მრავალი რაიონის, განსაკუთრებით ოკეანეების კლიმატური პირობები (მათ შორის შეადგინა ინდოეთის ოკეანის ლოციის მეტეოროლოგიური ნაწილი), აგრეთვე ციკლონებისა და ანტიციკლონების განმეორებადობა და მოძრაობა, მზის აქტივობის გავლენა ამინდსა და კლიმატზე, წარსულის კლიმატები და ა.შ.
კიოპენის კლასიფიკაციაში კლიმატის ძირითად ტიპებად და ქვეტიპებად დაყოფის დროს გათვალისწინებულია ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების სხვადასხვაობა.
განსაკუთრებით ცნობილია დედამიწის კლიმატების კლასიფიკაცია, რომელზედაც იგი 1900–20 წლებში მუშაობდა. რუს კლიმატოლოგთან ალექსანდრე ვოეიკოვთან და ავსტრიელ მეტეოროლოგთან იულიუს ჰანთან ერთად გადამწყვეტი გავლენა მოახდინა XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისის კლიმატოლოგიის განვითარებაზე.
იყო ესპერანტოს გამოყენების მტკიცე მომხრე, რომელზედაც იგი ისევე თავისუფლად საუბრობდა, როგორც გერმანულ და რუსულ ენებზე. 1868–1939 წლებში გამოაქვეყნა 500-ზე მეტი პუბლიკაცია, რომელთაგან ზოგიერთი ესპერანტოზე გადათარგმნა. მისი ნაშრომი „Geographisches System der Klimate“ (1936) მნიშვნელობას დღესაც ინარჩუნებს.
ბიბლიოგრაფია
ვ. კიოპენი. კლიმატოლოგიის საფუძვლები, 1935;
Die Klimate der geolo­gischen Vorzeit. B., 1924;
Das geographische System der Klimate. B., 1936.
სქოლიო
დაბადებული 25 სექტემბერი
დაბადებული 1846
გარდაცვლილი 22 ივნისი
გარდაცვლილი 1940
რუსი გეოგრაფები
გერმანელი გეოგრაფები
რუსი მეტეოროლოგები
რუსი კლიმატოლოგები
გერმანელი მეტეოროლოგები
გერმანელი კლიმატოლოგები
ტამარა ტეილორი

ტამარა ტეილორი (ინგლ. Tamara Taylor; დ. 27 სექტემბერი, 1970, ტორონტო, ონტარიო, კანადა) — კანადელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „ძვლები“ შესრულებული დოქტორი კამილ საროიანის როლით.
პირადი ცხოვრება
ტამარა ტეილორი დაიბადა 1970 წლის 27 სექტემბერს ტორონტოში, ონტარიოში, კანადაში. მამამისი წარმოშობით აფრიკელი კანადელია, ხოლო დედამისი შოტლანდიელი კანადელია. მას საშუალო სკოლაში სწავლა მიატოვა, რათა სამოდელო კარიერა აეწყო და მსოფლიოში ემოგზაურა. აღსანიშნავია, რომ მის ამ გადაწყვეტილებას მხარი დედამისმაც დაუჭირა, რომელმაც ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „სკოლა ყოველთვის მანდ იქნება, მითხრა მან.“
ტეილორს ბიძაშვილად ერგება მსახიობი ნევე კამპბელი, რომლის დამსახურებითაც იგი სერიალში „ხუთის წვეულება“ დაამტკიცეს როლზე.
2007 წელს ტამარა ტეილორი ადვოკატ მაილს კულიზე დაქორწინდა, რომელსაც 2012 წლის მაისში გაეყარა. მას შვილები არ ჰყავს.
კარიერა
ტამარა ტეილორის სამსახიობო დებიუტი 1991 წელს შედგა სერიალში „განსხვავებული სამყარო“ შესრულებული როასტ ატენდის როლით. ამას 1992 წელს მოჰყვა კიდევ ერთი როლი სერიალში „ჯანმრთელი კაცების საერთო საცხოვრებელი“.
ოთხწლიანი პაუზის შემდეგ, 1996 წელს სერიალში „ხუთის წვეულება“ დაამტკიცეს გრეის უილკოქსის როლზე, რომელსაც 1997 წლამდე ასრულებდა. აქ იგი 16 ეპიზოდში გადაიღეს.
1998 წელს ჯენის ტაისონის როლში გადაიღეს ფილმში „უაზრო“. 2000 წელს სერიალში „ანგელოზების ქალაქი“ 13 სერიაში გადაიღეს დოქტორ ანა საიფაქსის როლში. 2003 წელს სერიალში „სასწაულები“ გადაიღეს დოქტორ ლინდა კალის როლში. 2005 წელს რომანტიკულ ფილმში „შეშლილი შავი ქალის დღიური“ მონაწილეობდა დებრა სიმონსის როლში. 2003 წელს სერიალში „ტრეისის გარეშე“ გადაიღეს მთავარ, ტრეისი მაკალისტერის როლში. 2004 წელს ჯუდის ეპიზოდური როლი შეასრულა სერიალში „ერთი ერთზე“. 2005 წელს ნინას როლი შეასრულა სერიალში „სექსი, სიყვარული და საიდუმლოებები“. იმავე წელს იგი სერიალში NCIS გადაიღეს სპეციალურ აგენტ კეისი იატესის როლში.
მრავალი პატარა და ეპიზოდური როლის შემდეგ, 2006 წელს ტამარა ტეილორი დაამტკიცეს დოქტორი კამილ საროიანის როლზე სერიალში „ძვლები“. მისი პერსონაჟი სერიალში ერთ-ერთი მთავარი იყო, რამაც მას განსაკუთრებული პოპულარობა და აღიარება მოუტანა. აქ იგი თამაშობდა ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად, როგორებიც არიან: ემილი დეშანელი, დევიდ ბორეანაზი, მიქაელა კონლინი და ა.შ. სერიალის გადაღებები 2017 წელს დასრულდა, სადაც ტამარა ტეილორი თითქმის ყველა სერიაში ჩანდა, როგორც ერთ-ერთი დომინანტი პერსონაჟი.
2018 წელს იგი უმუ პრესკოტის როლში გადაიღეს სერიალში „შეცვლილი კარბონი“. 2020 წლიდან იგი დელორის ოლენის როლში გამოდის სერიალში „ოქტომბრის ფრაქცია“.
სქოლიო
დაბადებული 27 სექტემბერი
დაბადებული 1970
კანადელი ქალი მსახიობები
ზაქათკარი

ზაქათკარი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ქვეშეთის თემის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის ხეობაში, დიდველზე ანუ კაიშაურის პლატოზე. ზღვის დონიდან 1640 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 70 კილომეტრით.
სოფლის სახელწოდება იქ მცხოვრებ ზაქაიძეთა გვარიდან მომდინარეობს. შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ციხესიმაგრის კომპლექსი, რომელსაც „ციხისთავიანთს“ უწოდებენ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 57 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ზაქათკარის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გვენი-ფადა

გვენი-ფადა — მეტეორიტული კრატერი, რომელიც მდებარეობს აფრიკაში, ჩადის დასავლეთი ენედის რეგიონის ქალაქ ფადის სიახლოვეს.
მისი დიამეტრი შეადგენს 14 კმ-ს, ხოლო ასაკი თარიღდება დაახლოებით 345 მილიონი წლით (კარბონული სისტემა). კრატერის ზედაპირი გახსნილია.
რესურსები ინტერნეტში
description and exclusive pictures on the field by Alain Beauvilain
Impact structures of the world Database by Jarmo Molianen Abgerufen am 8. Oktober 2010
Earth Impact Database Abgerufen am 8. Oktober 2013
Expert Database on Earth Impact Structures (EDEIS) Abgerufen am 8. Oktober 2010
სქოლიო
ჩადის კრატერები
საჰარა
Tiridates II of Parthia

Tiridates II of Parthia was set up by the Parthians against Phraates IV in about 32 BC, but was expelled when Phraates returned with the help of the Scythians. Tiridates fled to Syria, where Augustus allowed him to stay, but refused to support him.
During the next years Tiridates invaded Parthia again; some coins dated from March and May, 26 BC, with the name of a king "Arsaces Philoromaios," belong to him; on the reverse, they show the king seated on the throne, with Tyche stretching out a palm branch towards him. He was soon expelled again and brought a son of Phraates into Spain to Augustus. Augustus gave the boy back to his father, but declined to surrender "the fugitive slave Tiridates."
Notes
References
This work in turn cites:
Dio Cassius, li 18, liii 33.
Junianus Justinus, Historiarum Philippicarum, xlii. 5 seq.
1st-century BC Parthian monarchs
კოდმანი II

კოდმანი II — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მცხეთა-შიომღვიმის გზაზე, მცხეთიდან 1,7 კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ანტიკური ხანით.
1979 წელს არქეოლოგიური ძეგლი გათხარა მცხეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, რომელსაც ანდრია აფაქიძე ხელმძღვანელობდა. გაითხარა კრამიტსამარხები და ნამოსახლარი. კრამიტსამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი, მძივები, გემიანი ბეჭდები და სხვ. ნამოსახლარი ადრინდელი ფეოდალური ხანისაა, მის შემადგენლობაში შედის ნაგებობის ფრაგმენტი, სამზარეულო კერამიკა და ქვევრები.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გილიენა

გილიენა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის სიერა-ნორტე-დე-სევილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 226,63 კმ². მოსახლეობა — 12 903 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გილიენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
ჯუზეპე მოტა

ჯუზეპე მოტა (დ. 29 დეკემბერი, 1871 – გ. 23 იანვარი, 1940) — შვეიცარიელი პოლიტიკოსი, პრეზიდენტი, დიპლომატი.
ბიოგრაფია
ერთა ლიგაში შვეიცარიის დელეგაციის მუდმივი თავმჯდომარე. ის იყო შვეიცარიის ფედერალური საბჭოს წევრი (1911-1940) წლებში და ერთა ლიგის პრეზიდენტი (1924-1925). წმინდა მიქაელის კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, ჯუზეპე მოტა სამართლის სპეციალობას ფრაიბურგის, მიუნხენის და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებში დაეუფლა.
1893 წელს იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორის დიპლომი მიიღო. 1895 წლიდან ადვოკატად და ნოტარიუსად მუშაობდა. 1911 წლის დეკემბერში ფედერალური საბჭოს წევრად აირჩიეს. 1920 წლის 16 მაისის რეფერენდუმზე ხალხმა, ნეიტრალიტეტის შენარჩუნების პირობით, ერთა ლიგაში შესვლას მხარი დაუჭირა. 1924 წელს ჯუზეპე მოტა ერთა ლიგის გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარედ აირჩიეს. ჯუზეპე მოტა ხუთჯერ იყო შვეიცარიის პრეზიდენტი სხვადასხვა დროს: 1915, 1920, 1927, 1932 და 1937 წლებში. ქართული ემიგრაციული პრესა დადებითად აფასებდა ჯუზეპე მოტას საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებისთვის მხარდაჭერას როგორც საქართველოში, ასევე, მთავრობის ემიგრაციაში ყოფნის პერიოდში. გაზეთი „დამოუკიდებელი საქართველო“ წერდა:
ლიტერატურა
დაბადებული 29 დეკემბერი
დაბადებული 1871
გარდაცვლილი 23 იანვარი
გარდაცვლილი 1940
შვეიცარიელი პოლიტიკოსები
შვეიცარიის პრეზიდენტები
მაურო გევგეოზიანი

მაურო გევგეოზიანი
მაურო გევგეოზიანო (დ. 10 მაისი, 1986, მონტევიდეო, ურუგვაი) — სომეხი-ურუგვაელი ფეხბურთელი. პოზიციით თავდამსხმელი. იგი 2014 წელს თამაშობდა სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. ამჟამად თამაშობს კლუბ ატლეტიკო ტემპერლეიში.
საკლუბო კარიერა
მონტევიდოში დაბადებულმა მაურო გევგეოზიანმა პროფესიონალური საფეხბურთო კარიერა კლუბ ფენიქს მონტევიდოში დაიწყო. ამ კლუბში იგი გახდა Cerrito-ს ბომბარდირი და კლუბთან ერთად ურუგვაის მეორე დივიზიონის ჩემპიონი. სომხეთის კლუბ პიუნიკ ერევანში მცირე დროით (2007) ყოფნისას მან მოიგო 2007 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა. შემდგომ, 2008 წელს, იგი დაბურნდა ფენიქსში და საკუთარი თავი წარმოაჩინა, როგორც მეორე დივიზიონის ერთ-ერთი მთავარი ბომბარდირი. ასეთმა თამაშმა იგი 2009 წლის ჩილეს პირემერა დივიზიონის დასრულებისას, მიიყვანა ჩილეს კლუბ „ევერტონი ვინია-დელ-მარში“. ტრავმის მიუხედავად, მან მაინც მოახერხა „პლეი-ოფ“-ში შესვლა. 2010 წელს გევგეოზიანი იყო კლუბის ძირითადი ბომბარდირი.
2011 წელს იგი შეუერთდა კლუბ პენაროლის, რომელთან ერთადაც მოიგო 2011-12 წლების ურუგვაის პრიმერა დივიზიონის სეზონი. იგი ბომბარდირების სიაში, 7 გოლით, მე-10 ადგილზე იყო. ამის მიუხედავად, იგი მოედანზე მცირე დროს იღებდა. აქედან გამომდინარე, კვლავ დაბრუნდა ფენიქსში 2012 წელს და კვლავ გახდა გუნდის მნიშვნელოვანი ბომბარდირი; აღსანიშნავია პერაროლთან გამართული შეხვედრა, რომლის წინააღმდეგაც 2 თამაშში 3 გოლი გაიტანა.
2013 წლის იანვარში, იგი გაყიდეს პარაგვაის კლუბ ლიბერტადში. კლუბში მისი დებიუტი შედგა 2013 წლის 11 თებერვალს, პარაგვაის პრიმერა დივიზიონის ეგიდით გამართულ შეხვედრაში, რომელშიც ლიბერტადი გუარანის დაუპირისპირდა.
საერთაშორისო კარიერა
სპეკულაცია, იმის შესახებ რომ მაურო გევგეოზიანი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებს შეუერთდებოდა 2012 წლის ნოემბერში დაიწყო. მთავარმა მწვრთნელმა ვარდა მინასიანმა სატელევიზიო ინტერვიუს დროს თქვა რომ გევგეოზიანის მოწვევა სურდა; თავად გევგეოზიანი ამ ფაქტს სიხარულით შეხვდა და თქვა, რომ თუ იგი სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში ითამაშებდა ეს მისთვის და მისი ოჯახისთვის დიდად სასიხარულო იქნებოდა.
პირადი ცხოვრება
გევგეოზიანი დაიბადა სომხეურ ოჯახში, ურუგვაიში. მიუხედავად იმისა, რომ პერუელმა გულშემატკივრებმა მას სხვა ზედმეტსახელი დაარქვეს, მას მისი თანაგონდელეები მოიხსენიებენ როგორც El Armenio. გევგეოზიანი პირადად ამაყობს საკუთარი მეტსახელით.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 10 მაისი
დაბადებული 1986
სომეხი ფეხბურთელები
ურუგვაელი ფეხბურთელები
Podomyrma kitschneri

Podomyrma kitschneri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
2089

2089
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
კვერნაულის კოშკი

კვერნაულის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვერნაულას ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე მოლამურისხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. შემორჩენილია სამი სართულის სიმაღლეზე. კოშკი გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. კოშკში შესასვლელი I სართულის დონეზეა, მიწის ზედაპირიდან 2,8 მეტრ სიმაღლეზე. კარი გარედან ტიმპანითაა დასრულებული, ხოლო შიგნით სწორკუთხაა. შიგნით, შესასვლელის თავზე, პატარა, თითქმის კვადრატული ფორმის ნიშია. მსგავსი თითო ნიშია დასავლეთი კედლის შუა ნაწილში და ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით კუთხესთან. სართულის იატაკში სამეურნეო დანიშნულების ოთხი კვადრატული ორმოა. სართულის გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული. აღმოსავლეთ კედლის შუაში შემორჩენილია ხის კოჭის ნაშთი. II სართულის სამხრეთ კედელში ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, დასავლეთ და აღმოსავლეთ კედლებში - პატარა კვადრატული ნიშები. სართულის კამაროვანი გადახურვა აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებს ეყრდნობა. სამარის სამხრეთ გვერდის აღმოსავლეთ კიდეში, III სართულზე ასასვლელი ხვრელია. III სართულის სამხრეთ კედლის შუაში ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია. დანარჩენი კედლების შემორჩენილი ნაწილები ყრუა. სართულის გადახურვა ჩამოშლილია.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Aristakes Lastivertsi

Aristakes Lastivertsi (1002 – 1080) was a medieval Armenian historian and chronicler. The author of many works, Aristakes' most valuable contribution in the field of the historiography was his History: About the Sufferings Visited Upon by Foreign Peoples Living Around Us (Պատմություն: մեր շրջապատի այլացեղ ազգերից մեզ հասած արհավիրքների մասին), which described Armenia's relations with the Byzantine Empire and Georgia and the devastating Seljuk invasions of the 11th century and the torture of Christians by the Seljuks.
Biography
Once thought to have been born in a village with either the name Lastivard or Lastivert, scholars now believe that Aristakes was born in a village, possibly near the city of Artsn, called Lastiver. Details about his life are fragmented. As a vardapet, he was well versed in Christian theology and knew Greek and probably several other languages. He wrote his history from 1072 to 1079, without the support of a patron, recounting contemporary history of which he was an eyewitness. Composed of 25 chapters and a unique colophon, Aristakes describes the Seljuk invasions in 1047-48 through the capture of Ani in 1064 and the Battle of Manzikert (1071).
References
Lastivertli Aristakes'in Tarihi, Bizans ve Türkler Arasında Ermeniler, çev: Engin Öztürk, Istanbul: Urzeni, 2020.
External links
Full online translation of Aristakes' History by Dr. Robert Bedrosian
English translation of the History - mirror if main site is unavailable
Aristakes Lastiveratsi at the Digital Library Of Armenian Literature
Lastivertsi at Matenadaran
11th-century Armenian historians
1002 births
1080 deaths
ნოვოურსაევო

ნოვოურსაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 418 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (65 %) შეადგენენ .
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბაკალის რაიონის სოფლები