PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ზვენიგოროდ-კიევსკი

ზვენიგოროდ-კიევსკი – უძველესი ციხე-ქალაქი კიევის სამთავროში.
მოხსენება ხელნაწერებში
ქალაქი ზვენიგოროდ-კიევსკი პირველად მოხსენებულია 1097 წლის ხელნაწერში, როგორც ტერებოვლიელი თავადის ვასილკა როსტისლავის ძის დაბრმავების ადგილი. ქალაქი მოხსენიებულია აგრეთვე, იპატიევის ქრონიკაში 1150 და 1151 წლის განმავლობაში სუზდალის მთავრის იური დოლოგორუკისა და კიევის დიდი მთავრის იზიასლავ მტისლავიჩის შორის სამფლობელოში. შემდეგ სახელწოდება გვხვდება ქრონიკის გვერდებზე 1234 წელს ზვენიგოროდის კედლებთან პოლოვცებთან ბრძოლისას. XIII საუკუნის შუა რიცხვებში მონღოლ-თათრების შემოჭრის შემდეგ ქალაქმა არსებობა შეწყვიტა.
მდებარეობა
მკვლევრების უმრავლესობა თვლის, რომ კიევთან ახლოს არსებული სოფელი ვიტა-პოჩტოვაია ზვენიგორდ-კიევსკია. ქალაქი მდებარეობს მდინარე სტუგნას მარცხენა სანაპიროზე, ქალაქ ვასილკოვისაკენ მიმავალ გზაზე. ის შედის სტუგნინის თავდაცვითი ხაზის შემადგენლობაში.
ლიტერატურა
Антонович В. Б. О местоположении древнего Киевского Звенигорода // Древности: Труды Московского археологического общества. — М.: Синодальная тип., 1876. — Т. VI. — С. 41—46.
Антонович В. Б. О местоположении древнего Киевского Звенигорода (с картою) // Чтения в историческом обществе Нестора летописца. — К.: Университетская тип., 1879. — Кн. 1. — С. 37—43.
Звенигород Киевский // Большая Советская Энциклопедия / Глав. ред. Б. А. Введенский. — Л.: Изд-во «Большая Советская Энциклопедия», 1952. — Т. 16. — С. 561.
Звєнигородъ // Етимологічний словник літописних географічних назв Південної Русі / Відп. ред. О. С. Стрижак. — К.: Наукова думка, 1985. — С. 61—62.
Куза А. В. Древнерусские городища X—XIII вв. Свод археологических памятников. — М.: Русский гуманитарный научный фонд, 1996. — 256 с.
Куза А. В. Малые города Древней Руси. — М.: Наука, 1989. — 168 с.
Максимович М. А. О Звенигороде, бывшем под Киевом // Он же. Собрание сочинений. — К.: Тип. М. И. Фрица, 1877. — Т. II. — С. 320—321.
Нерознак В. П. Названия древнерусских городов. — М.: Наука, 1983. — 208 с.
Сборник материалов для исторической топографии Киева и его окрестностей / Председатель комиссии М. Юзефович. — К.: Тип. К. Я. Федорова, 1874. — 176 с.
Сказания о населенных местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, селах, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал. Л. И. Похилевич. — Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с. (переиздание 1864 г.)
Тихомиров М. Н. Древнерусские города. — М.: Политиздат, 1956. — 478 с.
Янко М. Т. Топонімічний словник України: Словник—довідник. — К.: Знання, 1998. — 432 с.
სქოლიო
უკრაინის ისტორია
მარიამ ჯამბაკურ-ორბელიანი

მარიამ ჯამბაკურ-ორბელიანი
მარიამ (მაშო) ჯამბაკურ-ორბელიანი (დ. 22 აგვისტო, 1852 — გ. 23 აგვისტო, 1941) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, ქველმოქმედი.
დაიბადა პოეტ ვახტანგ ორბელიანისა და ეკატერინე ილინსკაია ოჯახში. დაამთავრა თბილისის ქალთა კურსები (1870). 1882 წელს აირჩიეს სათავადაზნაურო სკოლის სამზრუნველო კომიტეტის წევრად. იყო მასწავლებელ ქალთა საზოგადოების გამგეობის წევრი, სამუსიკო სკოლის კომიტეტის წევრი. 1894 წელს გამოსცა მამის ლექსების სრული კრებული. დახმარებას უწევდა საბავშვო ჟურნალებს — „ჯეჯილსა“ და „ნაკადულს“, ქალთა საზოგადოება „განათლებას“. 1918 წელს აირჩიეს ახლად დაარსებული თბილისის უნივერსიტეტთან ჩამოყალიბებული დამხმარე საზოგადოების წევრად. საქართველოში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ ეწეოდა პედაგოგიურ და მთარგმნელობით საქმიანობას.
რესურსები ინტერნეტში
მარიამ ჯამბაკურ-ორბელიანი
დაბადებული 22 აგვისტო
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 23 აგვისტო
გარდაცვლილი 1941
მარიამ
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კორმაკ მაკ-კართი

კორმაკ მაკ-კართი (დ. 20 ივლისი, 1933, პროვიდენსი) — ამერიკელი მწერალი და სცენარისტი. დაბადების სახელია ჩარლზ მაკ-კართი. 2007 წელს მიიღო პულიცერის პრემია წიგნისთვის „გზა“. მის ნამუშევრების მიხედვით გადაღებულია ფილმები „მოხუცებისთვის ადგილი არ არის“ (2007) და „მრჩეველი“ (2013).
რესურსები ინტერნეტში
The Cormac McCarthy Society
სქოლიო
დაბადებული 1933
ამერიკელი მწერლები
პულიცერის პრემიის ლაურეატები
კორმაკ მაკარტი
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
ამერიკელი კრიმინალური ჟანრის მწერლები
ამერიკელი საშინელებათა ჟანრის რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები
ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები
ტეხასელი რომანისტები
მინიმალისტი მწერლები
Camponotus nylanderi

Camponotus nylanderi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
კოტ-დ’ორი

კოტ-დ’ორი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ბურგუნდიაში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
კოტ-დ’ორის ფართობია 8763 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 506,755 ადამიანს შეადგენს და მას 49-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 58 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კოტ-დ’ორის მმართველია ფრანსუა სოვადე.
რესურსები ინტერნეტში
Prefecture website
Council website
საფრანგეთის დეპარტამენტები
Axura

Axura (also, Akhura) is a village and municipality in the Sharur District of Nakhchivan Autonomous Republic, Azerbaijan. It is located 20 km away from the district center, on the right bank of the Akhura River (tributary of the Eastern Arpachay River). Its population is busy with grain-growing and animal husbandry. There are secondary and an incomplete secondary schools, cultural house and a medical center in the village. It has a population of 1,481.
Etymology
The village got its name from the river of the same named in the area. Its previous name was the Yeni Axura (New Akhura). First time the name of the settlement which was named Axura was mentioned in the sources of the 7th century. On June 20, 1840, the Axura village which was located at the foot of Mount Ararat, has been destroyed at the result of a strong earthquake. The population of the village has moved to the current area and established the village of Yeni Akhura. Later, the first component of name of the village has fallen and the village was named Axura. At the language of the monuments, the words of axur/akur/akuru expresses in the meaning of "covered; quiet, silent, slow; free".
Historical and archaeological monuments
Axura Necropolis I
Axura Necropolis I is the archaeological monument of the end of the Iron Age, in the north of the village of Axura, in the Sharur region. Because of its location on the bank of the Axura River, a portion of the necropolis destroyed by the flood waters. The area of its surviving part approximately is 150×100 m. The tombstones consist of giant stones and they in conical shape. Depth of the two of soil graves are 1.5 m. Both of them were skeletons of men, on the length of 185 cm.
Axura Necropolis II
Axura Necropolis II is the archaeological monument of the ancient period in the 1 km east from Axura necropolis I, on the right bank of the Akhura River, in the Sharur region. At the result of archaeological excavations, the two graves have been studied and identified that both of them consist of soil graves. Samples of material culture have been found from the graves.
References
Populated places in Sharur District
Buninskaya Alleya

Buninskaya Alleya is the southern terminus of the Butovskaya Line of the Moscow Metro, and the southernmost station of the entire system. It was opened on 27 December 2003. Like most other stations of the line, it is located above the ground.
The station bears the name of a nearby street which is named after 20th century Russian writer Ivan Bunin. There is a possibility to extend the line further south behind the Buninskaya Alleya station, but this is not included into the extension programme until 2020.
A transfer to the Sokolnicheskaya line is planned after 2023.
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 2003
Butovskaya Line
ელ-რეტენი

ელ-რეტენი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 830 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 268 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მაგდალენას დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
თოთხამის ციხე

თოთხამის ციხე — არქეოლოგიური ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, სოფლების გუჯარეთისა და წითელსოფლის ჩრდილოეთით, ძამის და ტანის ხეობებში მიმავალ გზაჯვარედინზე, 2300 მეტრის სიმაღლის მთის თხემზე, მეტად მნიშვნელოვანი სტრატეგიული ადგილზე. მისი აგებით ხეობის ზემო წელის ციხისუფალი ხელში იღებდა კონტროლს ქართლის პროვინციებიდან ჯავახეთ-თრიალეთის საძოვრებისაკენ მიმავალ გზაზე. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნული ციხის შესახებ წერს ადგილობრივი მოსახლეობა თოთხამის ციხეს „ბარძუნ ჯვარს“, ე. ი. „მაღალ-ჯვარს“ უწოდებს.
ციხის გალავნისა და მისი ნაგებობების უმნიშვნელო ნაშთის ფონზე მაღალჯვრის მოზრდილი ეკლესიის ნანგრევი განსაკუთრებით გამოირჩევა. თოთხამის ძველ ციხეს, ჩანს, უფრო ადრე დაუკარგავს თავისი ფუნქცია, სალოცავი კი ბოლომდე შემორჩა. ამაზე მისი სახელწოდებაც „მაღალჯვარი“ მიგვითითებს. თოთხამის ციხის როლის შემცირება უნდა დაწყებულიყო XIII საუკუნეში, როდესაც თორელებმა ძამის ხეობა იგდეს ხელთ და მის ციხეს დაეპატრონნენ. თოთხამის ციხე მხოლოდ გზის ჩამკეტი სეზონური ციხე არ ყოფილა. მის საციხისთავო ერთეულში უნდა ყოფილიყო მის ახლოს მდებარე ამჟამად უსახელო ნასოფლარები, მათ შორის, სოფელი გუჯარეთი და წითელსოფელი.
ეკლესია
მაღალჯვრის ეკლესიას, ადვილი, ფეხით სავალი გზა დასავლეთი ფერდის მხრიდან უდგება. ნაგებობა მთის კლდოვან ნაპირზეა აშენებული. მის ჩრდილოეთით ღრმა უფრსკულია. ტერიტორიის ჩრდილო-დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნაწილში მოჩანს შენობების კვალი და გალავნის კედლების ნაშთები. საკუთარი ნანგრევებითა და მიწით ამოვსებული ეკლესია იმდენად არის სახეშეცვლილი, რომ მისი ტიპის ზუსტი გარკვევა გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია. ცენტრალური ნაწილი აღმოსავლეთით ღრმა, შვერილი აფსიდით სრულდება. გრძივ კედლებს მთელ სიგრძეზე სათავსოები ახლდა. ეკლესიის სამხრეთის კედლები მცირე სიმაღლით არის შემორჩენილი. ეკლესიის ცენტრალური ნაწილი გვერდით სათავსოებს შესასვლელებით უკავშირდება. ეკლესია ნაგებია კლდის რუხი ფერის ქვით. საკურთხეველში შემორჩენილია შელესილობის კვალი, რაც იმის მანიშნებელი უნდა იყოს, რომ ტაძარი თავის დროზე მოხატული იყო. ბათქაშის კვალი შემორჩენია ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადს. აღნიშნულ ფასადზე ამოკვეთილია დაქარაგმებით სამი გრაფემა „დლმ“. პალეოგრაფიული ნიშნებისა და ასომთავრულთან ერთად ნუსხური „ლ“-ს შერევის საფუძველზე, აღნიშნული წარწერის ქრონოლოგიას IX-X საუკუნეებით განსაზღვრავენ.
ლიტერატურა
გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები, თბ., 2014, გვ. 84-85
ბერძენიშვილი დ., „ნარკვევები საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიიდან. ზემო ქართლი – თორი, ჯავახეთი“, თბ., 1985
ბერძენიშვილი დ., გიორგიძე მ., ჩაჩხუნაშვილი ც., ჭანიშვილი გ. არქიტექტურულ-ისტორიული გზამკვლევი „გუჯარეთი“, თბ., 1987
მაკალათია ს., ბორჯომის ხეობა, თბ., 1957
გელაშვილი ბ., ბორჯომის ხეობა XI-XIII საუკუნეებში, თბ., 2013
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
სიგიზმუნდ I ლუქსემბურგი

სიგიზმუნდ I ლუქსემბურგი
სიგიზმუნდ I (დ. 15 თებერვალი, 1368, ნიურნბერგი — გ. 9 დეკემბერი, 1437, ცნაიმი, ჩეხეთი) — საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 1410-1437 წწ., უნგრეთის მეფე 1387–1437 წლებში (უნგრეთის მეფის ასულზე დაქორწინების შედეგად), ჩეხეთის მეფე 1419–1421 და 1436–1437 წლებში ლუქსემბურგების დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი. მეთაურობდა დასავლეთ ევროპის ფეოდალთა ჯვაროსნულ ლაშქრობას ოსმალების წინააღმდეგ. ნიკოპოლის ბრძოლაში 1396 წელს სიგიზმუნდ I დაამარცხა ბაიაზიდ I-მა. იყო კონსტანცის საეკლესიო კრების (1414–1418) ერთ-ერთი ინიციატორი და მონაწილე. თავისი ძმის ჩეხეთის მეფე ვაცლავ IV-ის გარდაცვალების შემდეგ გახდა ჩეხეთის მეფე. ებრძოდა ჰუსიტურ მოძრაობას. რომის პაპათან ერთად მოაწყო ჯვაროსნული ლაშქრობა ჰუსიტების წინააღმდეგ. 1421 წელს გადააყენეს ჩეხეთის ტახტიდან, 1436 წელს კვლავ აღადგინეს ჩეხეთის მეფედ.
ლიტერატურა
საღვთო რომის იმპერატორები
უნგრეთის მეფეები
ჩეხეთის მეფეები
ლუქსემბურგები
დაბადებული 15 თებერვალი
დაბადებული 1368
გარდაცვლილი 9 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1437
კაიო-კოკო

კაიო-კოკო — კუნძული ცენტრალურ კუბაში. მდებარეობს სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. შედის ხარდინეს-დელ-რეის არქიპელაგის შემადგენლობაში. კუნძულს მართავს მორონის მუნიციპალიტეტი. კოლონიურ პერიოდში წარმოადგენდა მეკობრეებისაგან თავშესაფარ ადგილს. 1995 წლამდე იყო მეთევზეთა დასახლება. აქვე მოიპოვებდნენ ნახშირს. კაიო-კოკო ხელოვნური 27 კილომეტრიანი გზით დაკავშირებულია კონტინენტთან. გზის მშენებლობამ გამოიწვია მიქცევისა და მოქცევის წყლის რეჟიმის დარღვევა და წყლის ორგანიზმების ციკლის მოშლა. თუმცა ყველაფრის მიუხედავად, აქ მაინც არის შესაძლებელი გარეული ფლამინგოების ნახვა, რომლებიც მცირეწყლიან აკვატორიებში ცხოვრობენ. დინების აღდგენის მიზნით შემდგომ წლებში წყლისთვის შექმნეს მრავალი ნაპრალი. პლაჟი კეთილმოწყობილა, უხვადაა მარჯნის რიფები. კაიო-კოკო აგრეთვე დაკავშირებულია ახლო მდებარე კუნძულებთან: კაიო-გილერმოსთან (დასავლეთით) და კაიო-რომანოსთან (აღმოსავლეთით). კუნძულზე გვხვდება ჭაობები და მასიური ტყეები.
კაიო-კოკოს ფართობია 370 კმ². სახელწოდება უკავშირდება თეთრ იბისს, რომლის ადგილობრივი სახელია კოკო ჩიტი. განვითარებულია სპორტულ-რეკრეაციული დაივინგი. კუნძულზე არის საერთაშორისო მნიშვნელობის ხარდინეს-დელ-რეის აეროპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
www.cayocococuba.net
სქოლიო
კუბის კუნძულები
Danayeri

Danayeri (also, Danayer and Malyr Danair) is a village in the Goygol Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qızılca.
References
Populated places in Goygol District
Colombo District

Colombo District (kol̠am̆ba distrikkaya; Koḻumpu Māvaṭṭam) is one of the 25 districts of Sri Lanka, the second level administrative division of the country. The district is administered by a District Secretariat headed by a District Secretary (previously known as a Government Agent) appointed by the central government of Sri Lanka. The capital of the district is the city of Colombo. The district of Colombo was officially recorded in 2016 as having the highest income on average, per household.
History
Colombo District was part of the pre-colonial Kingdom of Kotte. The district then came under Portuguese, Dutch and British control. In 1815 the British gained control of the entire island of Ceylon. They divided the island into three ethnic based administrative structures: Low Country Sinhalese, Kandyan Sinhalese and Tamil. Colombo District was part of the Low Country Sinhalese administration. In 1833, in accordance with the recommendations of the Colebrooke-Cameron Commission, the ethnic based administrative structures were unified into a single administration divided into five geographic provinces. Colombo District, together with Kalutara, Puttalam, Seven Korales (present day Kurunegala District), Three Korales, Four Korales and Lower Bulatgama (present day Kegalle District) formed the new Western Province. At the time that Ceylon gained independence, Colombo was one of the two districts located in the Western Province. Parts of the district were transferred to newly created Gampaha District in September 1978.
Geography
Colombo District is located in the south west of Sri Lanka and has an area of .
Administrative units
Colombo District is divided into 13 Divisional Secretary's Division (DS Divisions), each headed by a Divisional Secretary (previously known as an Assistant Government Agent). The DS Divisions are further sub-divided into 566 Grama Niladhari Divisions (GN Divisions).
Cities and Towns
Demographics
Population
Colombo District's population was 2,309,809 in 2012. It has the highest population and population density in Sri Lanka. The majority of the population are Sinhalese, with a minority Sri Lankan Moor and Sri Lankan Tamil population.
Ethnicity
Religion
Notes
References
External links
Colombo District Secretariat
Districts of Sri Lanka
Bridges to Babylon

Bridges to Babylon — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის 21ე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1997 წელს.
ალბომს დიდი წარმატება ხვდა წილად - და არა მხოლოდ ჰიტ-სინგლის Anybody Seen My Baby? დახმარებით. თავისთავად, დისკმა დაიმსახურა მსმენელების დიდი მოწონება. განსაკუთრებით ბევრმა დადებითად შეაფასა კით რიჩარდსის სამი სოლო-კომპოზიცია (უპრეცედენტო რაოდენობა როლინგ სტოუნზის სტუდიური დისკისათვის).
ინგლისის ჩარტში #6, ხოლო აშშ ჩარტში #3 ადგილის მოპოვებასთან ერთად, Bridges to Babylon ასევე იქნა შეფასებული პლატინის სტატუსით.
საკონცერტო ტურნე Bridges to Babylon Tour დაიწყო 1997 წელს და შედგებოდა 108 შოუსგან. ამ 108 გამოსვლამ ჯგუფი აქცია იმ დროისათვის ყველაზე გაყიდვადი ტურის იდეოლოგად.
დისკის ყდა ეკუთვნის მხატვარ სტეფან ზაგმაისტერს.
სიმღერების სია
პოზიციები ჩარტებში
ალბომი
სინგლები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
როლინგ სტოუნზის ალბომები
1997 წლის ალბომები
Virgin Records-ის ალბომები
Cardiocondyla badonei

Cardiocondyla badonei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cardiocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Minden-Lübbecke

Minden-Lübbecke is a Kreis (district) in the northeastern part of North Rhine-Westphalia, Germany. Neighboring districts are Diepholz, Nienburg, Schaumburg, Lippe, Herford, Osnabrück.
Geography
This is the northernmost district of North Rhine-Westphalia. It protrudes into Lower Saxon territory. The Weser River enters the district in the southeast and leaves to the north. In the south of the district the river runs through a narrow gorge, which is formed by two mountain chains, the Wiehen Hills in the west and the Wesergebirge in the east. This gorge is called Porta Westfalica, since it marks the ancient border of Westphalia.
History
Minden-Lübbecke is roughly identical with the medieval Bishopric of Minden. At its biggest extent in the 13th century, it later lost territory until it came finally to be around the size of today's district. In the 17th century the principality came into the possession of Brandenburg and thus Prussia. Lost for a time to Napoleonic France, it came back to Prussia in 1813, and was then part of the Province of Westphalia. In 1816 the districts of Minden and Rahden were created, but in 1832 the Rahden district was merged with parts of the abolished Bünde district, and the administrative seat of the new district was Lübbecke. The district within today's borders was created in 1973 when the two districts of Minden and Lübbecke were merged.
Miscellaneous
The district is also known as Mühlenkreis, as it has many reconstructed historic mills, many linked by the Westphalian Mill Route.
Coat of arms
In the right half of the coat of arms are the chevrons from the arms of the counts of Ravensberg, who owned part of the district's land. The keys are the sign of the Prince-Bishops of Minden after their patron Saint Peter. After the district was merged with Lübbecke a second key was added, to symbolize the two historic parts. This new arms were granted in 1973.
Towns and municipalities
Nature reserves
There are over 60 nature reserves in Minden-Lübbecke district, covering a total of around 7,100 ha, i.e. 6.2% of the district's area. The largest are:
Bastau meadows with 1,778 ha
Weseraue with 774 ha
Mindener Wald with 515 ha
Großes Torfmoor with 511 ha
Heisterholz with 402 ha
Staustufe Schlüsselburg with 268 ha
Am Oppenweher Moor with 255 ha
Oppenweher Moor with 215 ha
References
External links
Official Website (German)
Districts of North Rhine-Westphalia
Arcos de las Salinas

Arcos de las Salinas is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2018 census (INE), the municipality had a population of 105 inhabitants.
References
External links
Arcos de las Salinas
Municipalities in the Province of Teruel
ბერეკაშვილი

ბერეკაშვილი
საკუთარი სახელი ბერეკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აკაკი ბერეკაშვილი — ინჟინერი, ბოლშევიკი რევოლუციონერი
თამარ ბერეკაშვილი — სოციოლოგი
იხილეთ აგრეთვე
ბერეკაშვილები — მშენებელი ოსტატების საგვარეულო
ქართული გვარები
ფოთის ბრძოლა

ფოთის ბრძოლა
ფოთის (ფასისის) ბრძოლა — ბრძოლა ბიზანტიელებსა და ირანელებს შორის ეგრისის დიდი ომის (542-562 წწ.) დროს ქ. ფოთის სიმაგრესთან. გაიმართა 555 წელს. ირანელების ჯარის სარდალს ნახორაგანს იმედი ჰქონდა, რომ ხისგან აგებული სიმაგრის აღება არ გაუძნელდებოდა. მან მოულოდნელად ერთ ღამეში გადაიყვანა ჯარი მდინარე რიონის მარცხენა მხარეს, რათა ფასისს სამხრეთიდან მისდგომოდა, სადაც რიონი არ დააბრკოლებდა. ბიზანტიელებმა ვერ შეძლეს ნავებით ჯარების გადაყვანა მდინარეზე, რომ ირანელებისათვის ფასისში შესვლა დაესწროთ, ამიტომ ხმელეთის გზით შევიდნენ ქალაქში და გამაგრდნენ.
ირანელების იერიში ფოთის სიმაგრეზე სრული მარცხით დამთავრდა. ირანელებმა ამ ბრძოლაში 10 000-ზე მეტი მეომარი დაკარგეს, რის შემდეგაც ქუთაისისა და მუხურისისაკენ დაიხიეს.
ლიტერატურა
VI საუკუნის ბრძოლები
ეგრისის დიდი ომის ბრძოლები
ფოთის ისტორია
BP

BP plc (ოფიციალური სტილი BP p.l.c., ყოფილი The British Petroleum Company plc და BP Amoco plc ) – ბრიტანული მრავალეროვნული ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კომპანია, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს ლონდონში, ინგლისში. ის მსოფლიოს შვიდი უდიდესი ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კომპანიიდან ერთ-ერთია. ის არის ვერტიკალურად ინტეგრირებული კომპანია, რომელიც მუშაობს ნავთობისა და გაზის ინდუსტრიის ყველა სფეროში, მათ შორის ძიებისა და მოპოვების, გადამუშავების, დისტრიბუციისა და მარკეტინგის, ელექტროენერგიის გამომუშავებისა და ვაჭრობის ჩათვლით.
2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, BP ოპერირებდა მსოფლიოს თითქმის 80 ქვეყანაში, აწარმოებდა დაახლოებით 3,7 მილიონ ბარელს დღეში (590 000 მ3/დღეში) და ჰქონდა 19 945 მილიარდი ბარელის (3.1710×109 მ3) ეკვივალენტი ნავთობი დადასტურებული მარაგის სახით. კომპანიას აქვს დაახლოებით 18 700 ბენზინგასამართი სადგური მთელს მსოფლიოში. მისი უდიდესი განყოფილებაა BP America შეერთებულ შტატებში. 2022 წელს რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ, BP მ განაცხადა, რომ გაყიდიდა ნახშირწყალბადების მარაგებითა და წარმოებით მსოფლიოში უმსხვილესი ნავთობისა და გაზის საჯარო ვაჭრობის რუსული კომპანია Rosneft- ის 19,75%-იან წილს. ერთ-ერთი შეფასებით, BP არის მსოფლიოში 357-ე უდიდესი საჯარო კომპანია.
BP-ის წარმოშობა თარიღდება 1908 წელს ანგლო-სპარსული ნავთობის კომპანიის დაარსებით, რომელიც დაარსდა როგორც Burmah Oil Company- ის შვილობილი კომპანია ირანში აღმოჩენილი ნავთობის გამოსაყენებლად. 1935 წელს იგი გახდა ანგლო-ირანული ნავთობკომპანია და 1954 წელს მიიღო სახელი British Petroleum. 1959 წელს კომპანია გაფართოვდა ახლო აღმოსავლეთის ფარგლებს გარეთ ალასკამდე . British Petroleum-მა 1978 წელს Standard Oil of Ohio-ს საკონტროლო პაკეტი მოიპოვა. ბრიტანეთის მთავროამ, რომელიც ადრე კომპანიის უმრავლეს წილს ფლობდა, მისი პრივატიზაცია ეტაპობრივად, 1979-1987 წლებში მოახდინა. 1998 წელს British Petroleum Amoco- სთან გაერთიანდა და გახდა BP Amoco plc. 2000 წელს კომპანიამ ARCO და Burmah Castrol შეიძინა. 2001 წელს კომპანიამ კვლავ შეიცვალა სახელი და BP plc გახდა. 2003 წლიდან 2013 წლამდე BP რუსეთში, ერთობლივი საწარმო TNK-BP-ს პარტნიორი იყო.
BP-ს აქციები ძირითადად დალისტულია ლონდონის საფონდო ბირჟაზე და შედის FTSE 100 ინდექსში.
ლიტერატურა
შეკვეთით დაწერილი
(ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით)
სქოლიო
ნიუ-იორკის საფონდო ბირჟის კომპანიები
CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია
ჟაგუარანი

ჟაგუარანი — მდინარე სამხრეთ ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატში. ქვემო დინებაში წარმოქმნის საზღვარს ურუგვაისთან. სიგრძე 270 კმ, აუზის ფართობი 3000 კმ². სანაოსნოა შესართავიდან 32 კილომეტრზე. საშუალო სიღრმე 2,5 მ.
რესურსები ინტერნეტში
მდინარე ჟაგუარანი
ბრაზილიის მდინარეები
ურუგვაის მდინარეები