სევინჯ ოსმანქიზი

სევინჯ ოსმანქიზი (აზერბაიჯ. Sevinc Osmanqızı) (დ. 22 ივნისს 1969) — ჟურნალისტი, მედიის პიროვნება, ავტორი და საღამოს სატელევიზიო შოუს წამყვანი, რომელიც ცნობილია სხვადასხვა პოლიტიკურ ფიგურებთან სერიოზული ინტერვიუებით. ის აზერბაიჯანის ერთ- ერთი ყველაზე კრიტიკულად მოაზროვნე ჟურნალისტია. იგი ცნობილია პირდაპირი ინტერვიუების სტილით, განსაკუთრებით პოლიტიკოსების დაკითხვის დროს. ამჟამად იგი აწარმოებს და უტარებს ყოველდღიურ საინფორმაციო გამოშვებას იუთუბზე, სახელწოდებით: ოსმანქიზი ტივი (OSMANQIZI TV). ოსმანქიზი იყო ANS სატელევიზიო ქსელის მთავარი რედაქტორი და ახალი ამბების დირექტორი, WMW დამფუძნებელი თავმჯდომარე.
ის არის პირველი აზერბაიჯანელი ქალი, რომელიც დაინიშნა დიპლომატიურ პოსტზე.
ბიოგრაფია
იგი დაიბადა როგორც სევინჯ მირზაევა ბაქოში, აზერბაიჯანში, ცნობილი ჟურნალისტის ოსმან მირზაევისა და მისი მეუღლის, გაზეთის რედაქტორის სოლმაზ მირზაევას ოჯახში. მას შემდეგ, რაც 1991 წელს ქვეყანამ დამოუკიდებლობა აღადგინა, მამამისი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის უფროსი მრჩევლის თანამდებობაზე ავიდა. ოსმანქიზის მამა მოკლეს 53 წლის ასაკში MI-8 სამხედრო ვერტმფრენის ბორტზე, რომელსაც საერთაშორისო სამშვიდობო მისიით რესურსები მიჰქონდა მთიან ყარაბაღში. მამის ტრაგიკულმა სიკვდილმა დიდი გავლენა მოახდინა მასზე.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ იგი მუშაობდა სატელევიზიო რეპორტიორად და პოპულარული გახდა მთიანი ყარაბაღის ომის ახალი ამბების რეპორტაჟებით. 1990-იან წლებში ის იყო ერთ – ერთი პირველი წამყვანი, რომელმაც მთავრობისგან დამოუკიდებლად აზერბაიჯანული ტელევიზიის უფრო ახალი, აშკარა ხარისხი დადო. 1992 წელს ოსმანქიზიმ ჩაწერა ინტერვიუ ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრთან მარგარეტ ტეტჩერთან. ის რეგულარულად აშუქებდა ინტერვიუებს ისეთ ადამიანებთან, როგორიცაა ჯეიმზ ბეიკერი, ბენაზირ ბუტო და სხვები.
პოლიტიკური დებატების მოდერატორი
2011 წელს ოსმანქიზიმ წარადგინა პოლიტიკური სპეციალური ღია საუბარი, სატელევიზიო დებატები პოლიტიკურ ლიდერებსა და საზოგადო მოღვაწეებს შორის. დებატებში განხილული იყო პოლიტიკური დიალოგის, კორუფციის, სამართლიანი არჩევნების, პოლიტიკური ოპონენტების, პოლიტ პატიმრების დარბევის საკითხები. თავდაპირველად ის მხოლოდ მოკლევადიან პერსპექტივას ითვალისწინებდა, მაგრამ პროგრამა ძალიან პოპულარული გახდა და სათანადოდ გაგრძელდა. დებატებში გამოჩნდნენ პოლიტიკური ლიდერები, რომლებსაც "რადიკალურ ოპოზიციად" ასახელებენ და შავ სიაში ათ წელზე მეტხანს ჰყავდათ. მედიის ექსპერტებმა დებატები შეაფასეს, როგორც იშვიათი გამონაკლისი აზერბაიჯანულ მედიაში, რომელიც გვთავაზობს შეხედულებების პლურალიზმს.
მამის გარდაცვალების გამოძიება
იგი 22 წლის იყო, როდესაც მამა, ოსმან მირზაევი გარდაიცვალა. იგი ადმინისტრაციის მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო - პრეს ბიუროს უფროსი და იმდროინდელი პრეზიდენტის აიაზ მუტალიბოვის არაოფიციალური სპიკერი. სევინჯი მუშაობდა ეროვნულ სატელევიზიო ახალი ამბების ცენტრში სტაჟიორად როდესაც მოისმინა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მთიან ყარაბაღში ვერტმფრენი ჩამოვარდა. განგაშის ზარი არ დაურეკავს, რადგან მას ეგონა, რომ მამამისი განჯაში იყო. შემდეგ დიქტორმა წაიკითხა დაღუპულთა სახელები და მოულოდნელად მამამისის სახელმაც გაიჟღერა.
რუსულმა მედიამ თავიდან თქვა, რომ ეს ტრაგიკული შემთხვევა იყო - შემდეგ კი იგი ჩამოაგდეს. მომდევნო დღეს, 21 ნოემბერს, ავარიის საგამოძიებო კომიტეტის თავმჯდომარემ ტელევიზიით გამოაცხადა, რომ ვერტმფრენს დიდი კალიბრის იარაღი ესროლეს. იმავდროულად, გამომძიებლები მეორე დღეს იქ არ მისულან და რუსი ჯარისკაცების მიერ შემთხვევის დათვალიერება შეფერხდა. რუსებმა ვერტმფრენიდან ამოიღეს შავი ყუთი მაგრამ მალევე განაცხადეს, რომ ის იარაღით დაზიანებული იყო და შესაბამისად დაზიანებული იყო მისი ინფორმაციაც. აზერბაიჯანის მთავრობის ოფიციალურმა გამოძიებამ ვერ მიიღო დასკვნა და რამდენიმე წლის შემდეგ დაიხურა, რადგან ავარიის ადგილის ტერიტორია კვლავ ოკუპირებული იყო.
საბოლოოდ, იმედგაცრუებული ოფიციალური გამოძიების პროგრესის არარსებობის გამო, ოსმანქიზიმ გამოძიება საკუთარ თავზე აიღო. მან იმოგზაურა ავარიის ადგილზე, გამოიკითხა ათობით თვითმხილველი. ავარიის შესახებ, გამოვიდა მისი დოკუმენტური ფილმის "მშვიდობის მისია" პირველი ნაწილი. ამან აჩვენა, რომ სამშვიდობოების დელეგაცია აზერბაიჯანიდან, რუსეთიდან და ყაზახეთიდან მოკლეს სამშვიდობო ხელშეკრულების დაგეგმვამდე მხოლოდ ორი დღით ადრე. მათი სიკვდილი სასიკვდილო დარტყმა იყო სამშვიდობო მოლაპარაკებებისთვის და აზერბაიჯანი და სომხეთის ყარაბაღის ომის მიზეზი გახდა, რომელმაც 20 000 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი ქალები
აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები
XXI საუკუნის ჟურნალისტი ქალები