ასია ჯებარი

ასია ჯებარი ფსევდონიმია ფატიმა-ზოჰრა იმალაიენი (დ. 30 ივნისი 1936, ჩერჩელი, ალჟირი - გ. 6 თებერვალი 2015, პარიზი, საფრანგეთი) — ალჟირელი მწერალი, ნოველისტი, მთარგმნელი და კინორეჟისორი. მისი ნამუშევრების უმეტესობა ეხება ქალებს, რომლებიც უმკლავდებიან დაბრკოლებებს, იგი ცნობილია თავისი ფემინისტური პოზიციით. ის: "ხშირად ასოცირდება ქალთა მოძრაობების წერით, მისი რომანი ნათლად ორიენტირებულია ალჟირელი ქალების გენეალოგიის შექმნით, ხოლო მისი პოლიტიკური პოზიცია ეწინააღმდგება პატრიარქათს, ისევე როგორც ანტიკოლონიურობას". ჯებარი ითვლება ჩრდილოეთ აფრიკის ერთ-ერთ გამოჩენილ და გავლენიან მწერლად. 2005 წლის 16 ივნისს, იგი აირჩიეს საფრანგეთის აკადემიაში, ამით ის გახდა პირველი მწერალი მაღრიბიდან, რომელიც მიაღწია ასეთ აღიარებას. მთელი თავისი სხეულით მუშაობისთვის 1996 წელს მას მიენიჭა ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია. მას ხშირად ასახელებენ ნობელის პრემიის კანდიდატად ლიტერატურის დარგში.
ბიოგრაფია
ჯებარი დაიბადა ფატიმა-ზოჰრა იმალაიენად 1936 წლის 30 ივნისს, თაჰარ იმალაიენის და ბაჰია საჰრაოუის ბერბერულად მოლაპარაკე ოჯახში. გაიზარდა ჩერჩელში, პატარა საპორტო სოფელში, რომელიც მდებარეობს დედაქალაქ ალჟირთან ახლოს, აინ-დეფლის პროვინციაში. ჯებარის მამა მასწავლებელი იყო, ასწავლიდა ფრანგულ ენას "Mouzaïaville dans la Mitidja"-ში, დაწყებით სკოლაში, სადაც დადიოდა ჯებარი. მოგვიანებით, ჯებარი გადავიდა "Quranic" პანსიონში ქალაქ ბლიდაში, სადაც ის ორ გოგონასგან ერთ-ერთი იყო. სწავლობდა "ბლიდას კოლეჯში", რომელიც ალჟირის საშუალო სკოლაა, სადაც ის ერთადერთი მუსულმანი იყო მთელ კლასში.
კარიერა
1957 წელს ასიამ გამოაქვეყნა თავისი პირველი რომანი La Soif ("წყურვილი"). იმის შიშით, რომ მამამისის უკმაყოფილო იქნებოდა ამით, რომენი ფსევდო სახელით “ასია ჯებარი“-თ გამოაქვეყნა. კიდევ ერთი წიგნი Les Impatients, მომდევნო წელს გამოაქვეყნა. გარდა ამისა, 1958 წელს, ის და აჰმედ ულდ-რუისი დაქორწინდნენ, მაგრამ ქორწინება საბოლოოდ განქორწინებით დასრულდა.
1962 წელს, ჯებარმა გამოაქვეყნა Les Enfants du Nouveau Monde, ხოლო ამის შემდეგ, 1967 წელს Les Alouettes Naïves. 1980 წელს მან ხელახლა გათხოვდა ალჟირელ პოეტზე მალიკ ალოულაზე. წყვილი ცხოვრობდა პარიზში, საფრანგეთი.
1985 წელს, ჯებარმა გამოაქვეყნა L'Amour, la fantasia, რომელშიც იგი "არაერთხელ გამოხატა თავისი ამბივალენტურობა ენის მიმართ, მისი იდენტიფიკაცია, როგორც დასავლური განათლების მქონე, ალჟირელი, ფემინისტი, მაჰმადიანი ინტელექტუალი ქალი."
2005 წელს ჯებარი მიიღეს საფრანგეთის აკადემიაში, პრესტიჟულ დაწესებულებაში, რომელსაც ევალება დაიცას ფრანგული ენა. ის იყო პირველი მწერალი ჩრდილოეთ აფრიკიდან, არჩეული ამ ორგანიზაციაში.
ის იყო ვერცხლის პროფესორი, ფრანგული ლიტერატურის კათედრის ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში.
ჯებარი გარდაიცვალა 2015 წლის თებერვალში, 78 წლის ასაკში.
ჯილდოები
1996 წელს, ჯებარმა მოიგო პრესტიჟული ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია, მსოფლიო ლიტერატურაში შეტანილი მისი წვლილისთვის. მომდევნო წელს მიიღო Yourcenar-ის მთავარი პრემია. 2000 წელს მოიგო გერმანიის წიგნის ვაჭრობის მშვიდობის პრემია.
ნამუშევრები
La Soif, 1957
Les impatients, 1958
Les Enfants du Nouveau Monde, 1962
Les Alouettes naïves, 1967
Poème pour une algérie heureuse, 1969
Rouge l'aube
L'Amour, la fantasia, 1985
Ombre sultane 1987
Loin de Médine,
Vaste est la prison, 1995
Le blanc de l'Algérie, 1996
Oran, langue morte, 1997
Les Nuits de Strasbourg, 1997
Femmes d'Alger dans leur appartement
La femme sans sépulture, 2002
La disparition de la langue française, 2003
Nulle part dans la maison de mon père, 2008
კინო
La Nouba des femmes du Mont Chenoua, 1977
La Zerda ou les chants de l'oubli, 1979
რესურსები ინტერნეტში
ასია ჯებარის ბიოგრაფია
იმდენად დიდი ციხეები
საფრანგეთის აკადემია
სქოლიო
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 2015
ალჟირელი ფემინისტები
ალჟირელი რეჟისორები
ალჟირელი მწერლები
საფრანგეთის აკადემიის წევრები