PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სოკოლკის ბრძოლა

სოკოლკის ბრძოლა — ბრძოლა გაიმართა 1709 წლის 11 (22) აპრილს (12 აპრილი შვედური კალენდრის მიხედვით), ჩრდლოეთის ომის პერიოდში, უკრაინაში შვედეთის და რუსეთის ჯარებს შორის. შვედების მხარეს ასევე იბრძოდნენ ზაპოროჟიის კაზაკები.
წინარეისტორია
1709 წლის კამპანიაში კარლ XII-ის შვედეთის ჯარი მოქმედებდა უკრაინაში, ამ დროს შვედების მხარეს გადავიდნენ ჰეტმანი ივან მაზეპა კოსტ გარდიენკოს ზაპოროჟიის კაზაკების ნაწილით.
რუსები თავს არიდებნენ დიდ ბრძოლას, თუმცა აწარმოებდნენ „მცირე ომს“ და რეგულარულად ესხმოდნენ შვედების ცალკეულ რაზმებს. 1709 წლის აპრილის დასაწყისში კარლ ევალდ რენე გენერალ-ლეიტენანტის კავალერიის კორპუსი გაემართა „მტრის თავდაცვის დასათვალიერებლად“ და „ზაპოროჟიების გადასაბირებლად“. რუსების წინააღმდეგ შვედებმა გენერალ-მაიორის კარლ გუსტავ კრუზეს კავალერია გამოგზავნეს კაზაკებთან ერთად.
ოთხი ათასმა შემატებულმა კაზაკმა შვედეთის რეგულარულ რაზმზე არასასურველი შთაბეჭდილება დატოვა: „გაუნათლებელი და უსარგებლო ხალხი, მესამედს არ ჰქონდა იარაღი,მხოლოდ მოკლე შუბები და ცელი ბოძებზე“. იარაღის ურემზე შემოგდებისას, ორი ათასი კაზაკი „მოდიოდა როგორც დიდი ცხვრის ფარა“ მათ გვერდით კი 2,5 ათასი შვედი კავალერი. ისინი იმდენად დაიღალნენ ღამის მარშში, რომ შვედებმა ბრძოლამდე დატოვეს თავიანთი მხედრობის ნახევარი მათი დაფარვისთვის.
ბრძოლა
1709 წლის 11 (22) აპრილს (12 აპრილი შვედური კალენდრის მიხედვით) შვედებმა გამოიყენეს ნისლი და უეცრად თავს დაესხნენ რუსების კარლ ევალდ რენეს კავალერიის კორპუსს და მიიწყვდიეს ის მდინარესთან. ზაპოროჟიის კაზაკებმა დაიწყეს რუსი კოლონიის გაძარცვა, უარი თქვეს დამორჩილებოდნენ გენერალ კრუზეს. რენემ შეძლო წესრიგის განახლება და გარღვევაზე წავიდა.
შვედები წერდნენ რომ, რუსებს 11 მილის მანძილზე უთვალთვალებდნენ, ამის მიუხედავად რუსების დანაკარგს წარმოადგენდა 400 დაშავებული და 1000 დაზარალებული. თვითონ შვედები თვლიდნენ, რომ დანაკარგს 290 ადამიანი, როგორც დაშავებულები ისე დაზარალებულები.
რენემ თავის მხრივ განაცხადა მოგების და 800 გარდაცვლილი შვედის შესახებ (მათ შორის პოლკოვნიკი ჰილდენშტერნი), ასევე ხელთ იგდეს 4 იარაღი. თავისი დანაკარგი 50 ადამიანად შეაფასა.
შედეგები
ბრძოლას არშეუცვლია სტრატეგიული სიტუაცია. კარლ XII-ის ჯარმა გადაინაცვლა მდ. ვორსკლის მარჯვენა სანაპიროზე და მალევე დაიწყო პოლტავის ალყაში მოქცევა.
ლიტერატურა
В. А. Артамонов Полтавская битва и Восточная Европа, Журнал «Золотой Лев» № 213—214 — издание русской консервативной мысли.
А. Б. Широкорад. Мифы и реалии Полтавской битвы. 2010 год.
სქოლიო
ჩრდილოეთის დიდი ომის ბრძოლები
უკრაინის ბრძოლები
რუსეთის ბრძოლები
შვედეთის ბრძოლები
სურია

სურია (სანსკრ. सूर्य sūrya „მზე“) — ინდუისტური უძველესი მზის ღმერთი. მისი კულტი საუკუნეების განმავლობაში შესუსტდა და ადგილი დაუთმო უფრო „ახალ“ ღვთაებებს.
სურიასთან დაკავშირებულია ინდუიზმის ყველაზე „წმინდა“ სალოცავი ფორმულა — მანტრა გაიატრი.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ადიტიები
გრაჰა
ინდუისტური ღმერთები
რიგვედას ღვთაებები
მზის ღმერთები
R.E.M.-ის დისკოგრაფია

R.E.M.-ის დისკოგრაფია
ამერიკულმა ალტერნატიულმა როკ-ჯგუფმა R.E.M. გამოუშვა 15 სტუდიური ალბომი, სამი საკონცერტო ალბომი, 14 კომპილაციური ალბომი, ერთი ალბომი რემიქსებით, ერთი საუნდტრეკი, 12 ვიდეო ალბომი, 7 EP, 63 სინგლი და 77 მუსიკალური ვიდეო.
ჯგუფი 1980 წელს ჩამოყალიბდა ვოკალისტ მაიკლ სტაიპის, გიტარისტ პიტერ ბაკის, ბასისტ მაიკ მილზისა და დრამერ ბილ ბერის მიერ. კოლექტივი მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია ალტერნატიული როკის განვითარებაზე. ჯგუფის მუსიკალური სტილი მნიშვნელოვან შთაგონებად იქცა სხვა ალტერნატიული როკ ჯგუფებისთვის და მუსიკოსებისთვის, ხოლო თავად R.E.M. იყო ერთ-ერთი პირველი ალტერნატიული როკის ჟანრში, რომელმაც კომერციულ წარმატებას მიაღწია. R.E.M.-ს გაყიდული აქვს 85 მილიონზე მეტი ალბომი და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად შემსრულებელს.
ალბომები
სტუდიური ალბომები
საკონცერტო ალბომები
კომპილაციური ალბომები
რემიქსული ალბომები
საუნდტრეკები
ვიდეო ალბომები
EP-ები
სინგლები
1980-იანები
1990-იანები
2000-იანები
2010-იანები
სხვა წარმატებული სიმღერები
სხვა ჩანაწერები
მუსიკალური ვიდეოები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
R.E.M. საიტზე AllMusic
შენიშვნები
სქოლიო
R.E.M.
ამერიკელი მომღერლების დისკოგრაფიები
ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა

ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა ან ახალი ალექსანდრიის ბიბლიოთეკა (DMG Maktabat al-Iskandarīyah) — ბიბლიოთეკა და კულტურული ცენტრი, განთავსებული ხმელთაშუა ზღვის ნაპირზე, ქალაქ ალექსანდრიაში, ეგვიპტეში. ბიბლიოთეკა აგებულია ალექსანდრიის ბიბლიოთეკის ადგილზე, რომელიც წარსულში განადგურდა. ალექსანდრინის ბიბლიოთეკა აშენდა 2001 წელს, ოფიციალურად გაიხსნა 2002 წლის 16 ოქტომბერს.
ისტორია
ძველის ადგილზე ახალი ბიბლიოთეკის აშენების იდეა ჯერ კიდევ 1970-იან წლებში გაუჩნდათ ალექსანდრიის უნივერსიტეტის პროფესორებს. 1980-იანების შუა პერიოდში მათ ეგვიპტის პრეზიდენტი ჰოსნი მუბარაქი და იუნესკო აშენების აუცილებლობაში დაარწმუნეს.
1988 წელს ბიბლიოთეკისთვის გამოსყიდული იქნა მიწის ნაწილი. არქიტექტურულ კონკურსში გაიმარჯვა ნორვეგიულმა არქიტექტურულმა ბიურომ „Snøhetta“ და ავსტრიელმა არქიტექტორმა კრისტოფერ კაპელემ. მშენებლობისთვის შეიქმნა კონსორციუმი Snøhetta-ს, ინგლისური და იტალიური მშენებელი კომპანიების ხელმძღვანელობით.
ბიბლიოთეკის დაფინანსების საკითხი გადაწყდა ასუანის კონფერენციაზე. ერაყის, საუდის არაბეთის და არაბთა გაერთიანებული საამიროების მთავრობების მიერ განხორციელდა 65 მილიონი აშშ დოლარის შემოწირულობა. 27 მილიონი დოლარი შესწირა 26-მა ქვეყანამ. ეგვიპტის ხელისუფლებამ პროექტისთვის გამოჰყო 120 მილიონი, აგრეთვე დაფინანსებაში წვლილი შეიტანა იუნესკომაც.
1992 წელს დაიწყო წინასწარი სამუშაოები, 1995 წელს შეუდგნენ უშუალო სამუშაოებს, რომელიც გაგრძელდა 2001 წლამდე. 2002 წლის 16 ოქტომბერს რამდენიმე ქვეყნის ხელმძღვანელის თანდასწრებით ბიბლიოთეკა საზეიმო ვითარებაში გახსნა.
მასში ძირითადად ინახება წიგნები ფრანგულ, არაბულ და ინლისურ ენებზე. 2010 წელს საფრანგეთის ეროვნულმა ბიბლიოთეკამ ალექსანდრინას გადასცა 500 ათასი წიგნი.
ბიბლიოთეკის საცავი გათვლილია 8 მილიონ წიგნზე. მთავარი საკითხავი დარბაზის მოცულობა არის 20,000 კ² თერთმეტ კასკადულ დონეზე. კომპლექსი აგრეთვე თავისთავში მოიცავს საკონფერენციო ცენტრს, სპეციალიზებულ ბიბლიოთეკებს უსინათლოთათვის, მოზარდებისა და ბავშვებისთვის, აგრეთვე ოთხ მუზეუმს, ხელოვნების ოთხ გალერეას, პლანეტარიუმს და ხელნაწერთა აღდგენის ლაბორატორიას. წიგნსაცავი მდებარეობს მიწის ქვეშ, ზღვის მარილის მავნე ზემოქმედებისაგან დასაცავად. ბიბლიოთეკა მჭიდროდ თანამშრომლობს არაკომერციულ ელექტრონულ ბიბლიოთეკა Internet Archive-თან.
ლიტერატურა
Ali, Amro (16 ოქტომბერი, 2012) "Power, Rebirth and Scandal: A Decade of the Bibliotheca Alexandrina". Jadaliyya.
რესურსები ინტერნეტში
ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა: ძველი ბიბლიოთეკა იქცა თანამედროვედ
სქოლიო
ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა
ეგვიპტის არქიტექტურა
მოდერნისტული არქიტექტურა
ეგვიპტის ბიბლიოთეკები
კულტურული ცენტრები
ალექსანდრიის ღირსშესანიშნაოებები
Muğanlı, Zaqatala

Muğanlı, Zaqatala
Muğanlı (also, Mughanly and Mughanlo) is a village and municipality in the Zagatala District of Azerbaijan. It has a population of 2,466.
References
Populated places in Zaqatala District
საკანონმდებლო იუანი

საკანონმდებლო იუანი — ტაივანის (ჩინეთის რესპუბლიკა) ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო. მისი საქმიანობა ეფუძნება სუნ იატსენის მიერ შემუშავებულ სამ სახალხო პრინციპს. საკანონმდებლო იუანი შედგება 113 წევრისაგან, რომელთაც ირჩევენ 4 წლის ვადით.
ჩინეთის რესპუბლიკის მოქმედი კონსტიტუცია ძალაში შევიდა 1947 წლის 25 დეკემბერს, ხოლო საკანონმდებლო იუანის პირველი სხდომა გაიმართა იმჟამინდელ დედაქალაქ ნანკინში. დეპუტატების რაოდენობა 760-ს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
Republic of China Legislative Yuan Official site
პარლამენტი
Cochlespira kuroharai

Cochlespira kuroharai is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Cochlespiridae, the turrids.
Description
The length of the shell attains 31 mm, its width 11.2 mm and contains 10 whorls. The elongate fusiform spire is rather broadly conical with a prominent granulose basal keel and a heavier, rounded peripheral keel above one third of the height of the whorl. The siphonal canal is long and straight.
Distribution
This species occurs in the Pacific Ocean off Japan and the Philippines.
References
External links
Specimen at the MNHN, Paris
Kuroharai
ნატვრის ხე (ფილმი)

ნატვრის ხე (ფილმი)
ნატვრის ხე — თენგიზ აბულაძის 1976 წელს შექმნილი მხატვრული ტრილოგიის მეორე ფილმი გიორგი ლეონიძის მოთხრობების მიხედვით. დადგმული კინოსტუდიაში „ქართული ფილმი“. ხანგრძლივობა — 87 წთ. სცენარის ავტორი რევაზ ინანიშვილი და თენგიზ აბულაძე. ტრილოგიის დანარჩენი ფილმებია „ვედრება“ და „მონანიება“.
როლებში
ლიკა ქავჟარაძე (მარიტა)
სოსო ჯაჭვლიანი (გედია)
ზაზა კოლელიშვილი (შეთე)
კოტე დაუშვილი (ციციკორე)
სოფიკო ჭიაურელი (ფუფალა)
კახი კავსაძე (მეამბოხე იორამი)
ოთარ მეღვინეთუხუცესი (ელიოზი)
რამაზ ჩხიკვაძე (მამაო ოხროხინე)
ეროსი მანჯგალაძე (ბუმბულა)
სესილია თაყაიშვილი (მარადია)
გიორგი ხობუა (ბათულა)
გივი ბერიკაშვილი (პადღულა)
ჯემალ ღაღანიძე (თაღრია)
ბორის წიფურია (ქორია)
ია ხობუა (გედიას დედა)
თემინა ტუაევა (ნარგიზა)
დათო აბაშიძე (გაულაწუნე)
თინა ბურბუთაშვილი (შეთეს დედა)
შოთა სხირტლაძე
ბერტა ხაფავა
ლეილა ძიგრაშვილი
სიუჟეტი
ფილმი რევოლუციამდელი სოფლის მოზაიკურ პანოს წარმოადგენს, რომელშიც სინამდვილე ორგანულადაა შერწყმული პირობითთან. ამ იდეალისტთა, მეოცნებეთა, ამპარტავანთა და პატივმოყვარეთა სამყაროში მთავარი სიუჟეტური ხაზი მარიტასა და გედიას ტრაგიკული სიყვარულით არის წარმოდგენილი, რომელთაგანაც გადაჯაჭვულია სოციალური წყალგამყოფი ხაზის ორთავე მხარეს მოქცეულ სხვა პერსონაჟთა ბედი. მშვენიერი მარიტა იძულებული გახდება მამის ნებას დაყვეს და შეძლებულ შეთეს მისთხოვდეს, თუმცა მისი გული დიდი ხანია გედიას ეკუთვნის. ქალ-ვაჟი ერთმანეთთან დაცილებას მწარედ განიცდის. მარიტას დედამთილი მიხვდება, რომ რძალს მისი შვილი არ უყვარს და ქმრის ღალატს დასწამებს. ადათის თანახმად, მოღალატე ცოლს საქვეყნოდ დასჯიან. უდანაშაულოდ ისჯება მშვენიერება, ბოროტი სძლევს კეთილს. თუმცა სოფელში მეამბოხეებიც არიან, რომლებიც უზნეობას არასდროს შეურიგდებიან. ადამიანები ლუკმა-პურისათვის წელზე ფეხს იდგამენ, იტანჯებიან და ოცნებობენ ნათელ მომავალზე, ყველა საკუთარი „ნატვრის თვალს“ დაეძებს, სასწაულების ასრულებას შესთხოვს თავის ნატვრის ხეს.
ჯილდოები
1977: მთავარი პრიზი და დიპლომი რიგის X საკავშირო კინოფესტივალზე
1977: ჟიურის სპეციალური პრიზი : „ოქროს ჯიხვი“ საუკეთესო რეჟისურისათვის თეირანის VI საერთაშორისო კინოფესტივალზე
1978: ჩეხოსლოვაკია-სსრკ მეგობრობის საზოგადოების პრემია, პრიზი კარლოვი-ვარის XXI საერთაშორისო კინოფესტივალზე
1978: ჩიკაგოს კინოს ფესტივალი, ოქროს ჰიუგო(ნომინირებული : საუკეთესო სრულმეტრაჟიანი კინორეჟისურასთვის)
1978: პრიზი კარლოვი-ვარის XXI საერთაშორისო კინოფესტივალზე
1979: პრემია დონატელოს „დავითი“ იტალიაში საერთაშორისო კონკურსზე
1979: რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
1983: კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის პრემია „ფიპრესი“ კაბურში რომანტიკული ფილმების I საერთაშორისო კინოფესტივალზე
რესურსები ინტერნეტში
ქართული ფილმოგრაფია - ნატვრის ხე
იხ. ფილმი სრულად.
1977 წლის ქართული ფილმები
თენგიზ აბულაძის ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
Staromusino, Meleuzovsky District, Republic of Bashkortostan

Staromusino, Meleuzovsky District, Republic of Bashkortostan
Staromusino (İśke Musa) is a rural locality (a village) in Pervomaysky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 66 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Staromusino is located 12 km southeast of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Pervomayskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District
გოიათა

გოიათა, გოიაანთკარი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, არცევის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე აძურის (მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ერედვიდან 15 კილომეტრი, ცხინვალიდან 22 კილომეტრი.
ისტორია
საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონის ღრომის (1926 წლის აღწერით), მოგვიანებით კი არცევის სასოფლო საბჭოში (სოფსაბჭოში). ცხინვალის რაიონის გაუქმების შემდეგ (1991) გორის რაიონს მიეკუთვნა. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, 1992 წლიდან, სოფელს ვერ აკონტროლებს საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2006 წლიდან ერედვის მუნიციპალიტეტშია. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ოსურად ეწოდება Гойатæ ან Гойатыхъæу (გოიათიყაუ).
დემოგრაფია
2015 წელს სამხრეთ ოსეთის სეპარატისტული ხელისუფლების მიერ ჩატარებული აღწერით სოფელში ცხოვრობს 240 კაცი, ეთნიკურად ოსები (100%).
სქოლიო
არცევის თემის სოფლები
საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
2139 Makharadze

2139 Makharadze, provisional designation , is a rare-type Nysa asteroid from the inner region of the asteroid belt, approximately in diameter. It was discovered on 30 June 1970, by Russian astronomer Tamara Smirnova at the Crimean Astrophysical Observatory in Nauchnyj.
Orbit and classification
Makharadze belongs to the Nysa family of asteroids. It orbits the Sun in the inner main-belt at a distance of 2.0–2.9 AU once every 3 years and 10 months (1,411 days). Its orbit has an eccentricity of 0.19 and an inclination of 2° with respect to the ecliptic.
Physical characteristics
In the Tholen classification, Makharadze is a F-type asteroid. It has a rotation period of 11.9759 hours with a brightness variation of 0.38 magnitude.
Naming
This minor planet was named after the Georgian city of Ozurgeti, formerly known as Makharadze. Makharadze is the twin city of Genichesk, Tamara Smirnova's Ukrainian birthplace. The approved naming citation was published on 8 February 1982.
References
Pravec, P.; Wolf, M.; Sarounova, L. (2005) http://www.asu.cas.cz/~ppravec/neo.htm
Pray, D.P.; Galad, A.; Gajdos, S.; Kornos, L.; et al. (2006) Minor Planet Bul. 33, 26.
External links
Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
Dictionary of Minor Planet Names, Google books
Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000) – Minor Planet Center
002139
Discoveries by Tamara Mikhaylovna Smirnova
Named minor planets
2139 Makharadze
002139
19700630
ყულარი (ბელაქანი)

ყულარი (ბელაქანი)
ყულარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 794 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბელაქანის რაიონის სოფლები
Tabuan-Lasa

Tabuan-Lasa, officially the Municipality of Tabuan-Lasa (Tausūg: Lupah Tabuan-Lasa; Chavacano: Municipalidad de Tabuan-Lasa), is a municipality in the province of Basilan, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 29,327 people.
Tabuan-Lasa was created out of the 12 barangays of Sumisip that were not on Basilan Island, through Muslim Mindanao Autonomy Act No. 187, which was subsequently ratified in a plebiscite held on March 29, 2008.
Geography
Barangays
Tabuan-Lasa is politically subdivided into 12 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Tabuan-Lasa had a population of 29,327. The population density was .
Economy
References
External links
Tabuan-Lasa Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Basilan
Island municipalities in the Philippines
გროს-რუხენი

გროს-რუხენი — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ურის კანტონში, უფრო მაღალ გროს-ვინდგელენსა და ხლი-რუხენს შორის.
ჩრდილოეთი კალთა საკმაოდ ციცაბოა. აღმოსავლეთ კალთაზე კი რუხენფირნის მყინვარია გაწოლილი.
რესურსები ინტერნეტში
Gross Ruchen on Summitpost
Gross Ruchen on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
გიუნტერ ბლობელი

გიუნტერ ბლობელი(დ. 21 მაისი, 1936 — გ. 18 თებერვალი, 2018) — ამერიკელი ბიოლოგი და ნობელის პრემიის ლაურეატი პროტეინების სიგნალების აღმოჩენაში რომელიც მათ ნავიგაციაში ეხმაებათ 1999 წელს.
ბიოლოგია
გიუნტერ ბლობელი დაიბადა ვალტერსდორფში, პრუსიის პროვინცია ქვემო სილესიაში, აღმოსავლეთ გერმანიაში. მისი ოჯახი 1945 წელს დრეზდენში გადაბარგდა რათა წითელი არმიისთვის თავი აერიდებინა. დრეზდენის სასინელი დაბომბვის შემდეგ 8 წლის გიუნტერი ოჯახის წევრებთან ერთად ქალაქის დასავლეთით მდებარე ნათესავის ფერმაში დარჩნენ. ომის შემდეგ გაზრდილი გიუნტერი დადიოდა საქსონიის ქალაქ ფრაიბერგის გიმნზიაში. ის სწავლობდა სამედიცინო ფაკულტეტზე ტიუბინგენის უნივრსიტეტში, რომელიც მან 1960 წელს დაამთავრა.
1986 წელს გიუნტერ ბლობელი დაინიშნა ჰოვარდ ჰიუზის სამედიცინო ინსტიტუტში. 1999 წელს მას გადაეცა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა ან მედიცინაში სიგნალის პეპტიდის აღმოჩენისთვის.
ბლობელი გარდაიცვა 2018 წლის 18 თებერვალს, სიმსივნით ნიუ იორკში 81 წლის ასაკში.
ფილანტროპია
ბლობელი გახდა ცნობილი მისი აქტიური მხარდჭერის თვის დრეზდენის აღდგენაში, 1994 წელს გიუნტერ ბლობელმა დააარსა „დრეზდენის მეგობრები“ და გახდა ამ ორგანიზაციის პრეზიდენტი, მან მის მიერ 1999 წელს, ნობელის პრემიაზე აღებული თანხის 100% გადარიცხა დრეზდენის აღსადგენათ, ასევე ფრაუენკირხეს აღასაგენათ (დასრულდა 2005 წელს) და სინაგოგის ასაშენებლად.
პროფესიული კარიერა
ბლობელი მუშაობდა როკეფელერის უნივერსიტეტში ნიუ იორკში 1968 წლიდან. ის ცხოვრობდა ცოლთან, ლაურა მაიოგლიოსთან (ბარბეტას მფლობელი) ერთად ზემო მანჰეტენის აღმოსავლეთ მხარეს. იგი იყო ნესტლეს დირექტორთა საჭოს და სამედიცინო გუბერნატორთა საბჭოს კვლევათა ინსტიტუტის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
Blobel's page at Rockefeller University
Blobel's Nobel Prize autobiography
Freeview video 'An Interview with Günter Blobel' by the Vega Science Trust
Official site of the Louisa Gross Horwitz Prize
Information about Blobel as Distinguished German-American of the Year 2005 (German-American Heritage Foundation)
ამერიკელი ბიოლოგები
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 2018
დაბადებული 21 მაისი
გარდაცვლილი 18 თებერვალი
ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში
Quercus depressa

Quercus depressa — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მექსიკაში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
მუხა
ფარი (გაზეთი)

ფარი (გაზეთი)
„ფარი“ — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი სოციალურ-ფედერალისტური მიმართულებისა. გამოდიოდა 1908 წელს ქუთაისში. გამოიცა 5 ნომერი. რედაქტორ-გამომცემელი — კ. ბაქრაძე. იბეჭდებოდა წერილები ეროვნულ საკითხებზე, ხელოვნებისა და პრესის მიმოხილვა, ქრონიკა, ბიბლიოგრაფია; ჰქონდა პოლემიკა სოციალურ-დემოკრატიულ პრესასთან. „ფარის“ შემდეგ იმავე პროგრამით გამოვიდა გაზეთი „შრომა“ (1908).
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ედუარდ მუტესა II

ედუარდ მუტესა II (დ. 19 ნოემბერი, 1924 — გ. 21 ნოემბერი, 1969) — ბუგანდის სამეფოს 36-ე მმართველი 1939 წლიდან, უგანდის რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი 1962 –1966 წლებში.
1962 წელს მილტონ ობოტეს აქტიური მხარდაჭერით გახდა უგანდის პირველი პრეზიდენტი, მაგრამ ობოტესთან აზრთა სხვაობის გამო, რაც ბუგანდის ეთნოსის სტატუსსა და დამოუკიდებელ უგანდაში მეფის დომენს ეხებოდა, 1966 წელს ის დაამხეს. დამხობის ოპერაცია ჩაატარა ქვეყნის მომავალმა (მესამე) პრეზიდენტმა იდი ამინმა.
ედუარდ მუტესა 1969 წელს ალკოჰოლური მოწამვლით გარდაიცვალა ლონდონში. სადავოა, მოკლეს, თუ თავი მოიკლა.
დაწერილი აქვს წიგნი „ჩემი სამეფოს წაბილწვა“
რესურსები ინტერნეტში
Genealogy of the Kabakas of Buganda
List of Kings of Buganda
უგანდის პრეზიდენტები
დაბადებული 19 ნოემბერი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 21 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1969
Boane District

Boane District is a district of Maputo Province in southern Mozambique. The principal town is Boane. The district is located in the center of the province, and borders with Moamba District in the north, the city of Matola in the northeast, Matutuíne District in the south, and with Namaacha District in the west. In the east, it is bounded by the Indian Ocean. The area of the district is . It has a population of 98,964 as of 2007.
Geography
The principal rivers in the district are the Umbeluzi River with the tributaries, the Tembe River and the Matola River.
The climate is subtropical humid, with the annual rainfall being , of which fall during the rainy season.
History
The area was administered by the Portuguese since 1895, and was subordinated to Matola.
Demographics
As of 2005, 42% of the population of the district was younger than 15 years. 64% of the population spoke Portuguese. The most common mothertongue among the population was Xichangana. 47% were analphabetic, mostly women.
Administrative divisions
The district is divided into two postos, Boane (three localities) and Matola Rio (one locality).
Economy
7% of the households in the district have access to electricity.
Agriculture
In the district, there are 14,000 farms which have on average of land. The main agricultural products are corn, cassava, cowpea, peanut, and sweet potato.
Transportation
There is a road network in the district which includes a stretch of national roads EN2 (connecting Boane and Namaacha) and EN3 (connecting Boane and Catuane), as well as secondary roads.
Boane is served by a railway station on the Goba railway, which connects with the city of Goba (west) and Matola (east).
References
Districts in Maputo Province
Santa Rosa da Serra

Santa Rosa da Serra is a Brazilian municipality located in the northwest of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was 3,357 people living in a total area of 296 km2. The city belongs to the mesoregion of Triângulo Mineiro e Alto Paranaiba and to the microregion of Patos de Minas. It became a municipality in 1962.
Location
The urban center is located at an elevation of 1,040 meters southeast of Patos de Minas in the upper Indaiá River valley. Neighboring municipalities are: São Gotardo (N), Estrela do Indaiá (E), Córrego Danta (S), and Campos Altos (W).
Distances
Araxá: 135 km
Estalagem: 35 km (BR-262)
Belo Horizonte: 230 km
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and agriculture. The GDP in 2005 was R$28 million, with 10 million generated by services, 1 million generated by industry, and 16 million generated by agriculture. Santa Rosa da Serra is in the middle tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. As of 2007 there were no banking agencies in the town. There was a modest retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. There were 325 automobiles in all of the municipality (2007), about one for every 10 inhabitants.
Santa Rosa da Serra has a small municipal area and therefore little available land for agriculture. In the rural area there were 494 establishments (2006) occupying 25,000 hectares (planted area—2,000 ha, and natural pasture—16,500 ha.). About 2,000 persons were dependent on agriculture. 62 of the farms had tractors, a ratio of one in 8 farms. There were 9,700 head of cattle in 2006. The main crops were:
coffee: 2,000 hectares
corn: 1,500 hectares
Health and education
In the health sector there were 3 health clinics and no hospitals. In the educational sector there were 2 pre-primary schools, 3 primary schools, and no middle schools.
Municipal Human Development Index: 0.745 (2000)
State ranking: 329 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 2,037 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 82%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
The highest-ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais