PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გოჯიაანები

გოჯიაანები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში. მდებარეობს თიანეთის ქვაბულში, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1140 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით.
სოფლის ჩრდილოეთით დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების ყველაწმინდის დარბაზული ეკლესია. სოფლის ზემოთ, ნასოფლარ იხინჭის ტერიტორიაზე დგას გვიანდ. შუა საუკუნეების მთავარანგელოზთა დარბაზული ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
იხინჭის ეკლესია (დიდი)
იხინჭის ეკლესია (მცირე)
ლიტერატურა
სქოლიო
თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ედვარდ ბახი

ედვარდ ბახი (დ. 24 სექტემბერი 1886 — გ. 27 ნოემბერი 1936) — ბრიტანელი ექიმი. მან აღმოაჩინა, განავითარა და ჩამოაყალიბა ბახის ყვავილებით თერაპია — მედიცინის ალტერნატიული მკურნალობის მეთოდი.
ბიოგრაფია
ედვარდ ბახი იზრდებოდა ბირმინგემში, სწავლობდა ლონდონის საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალის კოლეჯში. დიპლომი აიღო კემბრიჯში. ამ დროისთვის ედვარდ ბახს უკვე მიაჩნდა, რომ ავდმყოფობის სიმპტომატურ სურათზე უფრო მნიშვნელოვანი ავადმყოფის პერსონალურობაა. იგი მუშაობდა საუნივერსიტეტო კოლეჯის ჰოსპიტალის სასწრაფო დახმარების განყოფილების ქირურგად და სამედიცინო ხელმძღვანელად. მოგვიანებით კი ბაქტერიოლოგიურ და იმუნოლოგიურ განყოფილებებში ასისტენტად. ამ პერიოდში ის მუშაობდა სხვადასხვა ნაწლავების ბაქტერიებისაგან ავტოვაქცინების შექმნაზე. მას ნაწლავი მიაჩნდა სხვადასხვა შხამების წყაროდ, რომლებიც სხეულისაგან აბსორბციის შემდეგ დაავადებების მიზეზი ხდებიან.
მოზარდობაში უკვე შეასამჩნევი იყო მისი განსაკუთრებული სენსიტიურობა და კავშირი ბუნებასთან, მისი ინტუიცია და ასევე მცენარეებსა და ცხოვეელებზე დაკვირვების განსაკუთრებული უნარი. 17 წლის ასაკში (1903) მან დაიწყო მუშაობა მამამისის თითბერის საჩამოსხმო საამქროში და კარგად გაერკვა იქ გამეფებულ პროლეტარიატის სამუშაო პირობებსა და მათთან დაკავშირებულ სოციალურ-სამედიცინო პრობლემატიკაში. მას უპირველეს ყოვლისა აინტერესებდა შესაძლო ქრონიკული სხეულებრივი დაავადებების მშვინვიერი (ფსიქიკური) მიზეზები. 1906 მან დაიწყო თავისი სამედიცინო განათლება.
1918 წელს ერთი მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ მან კვლავ გააგრძელა მუშაობა ლონდონის ჰომეოპათიურ ჰოსპიტალში და თავისი ბაქტერიული ავტოვაქცინებიდან განავითარა ეგრეთ წოდებული ნოზოდები — ამ ნივთიერებათა ჰომეოპათიური განზავებები. 1920 წელს მან გახსნა სამედიცინო პრაქსისი ლონდონში.
1930 წელს მან დახურა პრაქსისი და თავი მიუძრვნა ფიტოთერაპიას. მან გაზაფხული და ზაფხული ახალი ბალახეული სამკურნალო საშუალებების ძიებასა და დამუშავებაში გაატარა. იმავე წლის ზამთარში ის უსასყიდლოდ მკურნალობდა პაციენტებს ბახის ყვავილების თერაპიით და დაიწყო მათი მოზიდვა. მისმა ასეთმა მოქმედებამ არ დაიმსახურა საექიმო უწყების მოწონება მაგრამ შეინარჩუნა ექიმობის უფლება.
მის ყველაზე ცნობილ წიგნში „უმკურნალე შენს თავს თავად“ (Heal Thyself) იგი წერდა: „ავადმყოფობა არასოდეს არ განიკურნება ან აღმოიფხვრება არსებული მატერიალისტური მეთოდებით, უბრალო მიზეზის გამო, რადგან ავადმყოფობა თავის არსში არაა მატერიალური […] ავადმყოფობა არსებითად არის შედეგი სამშვინველსა და განსჯას შორის კონფლიქტისა და არ აღმოიფხვრება გარდა სულიერი და მენტალური ძალისხმევისა.“
ედვარდ ბახი გარდაიცვალა 50 წლის ასაკში 1936 წლის 27 ნოემბერს გულის უკმარისობით. ბახის ყვავილებით თერაპიის ქმედითობა არ იქნა დადასტურებული კლინიკურ კვლევებში.
რესურსები ინტერნეტში
Dr Bach International Foundation
Writings of Dr Edward Bach
Biography from "Who Named It?"
Bach Centre Ltd
Bach Flower Research Programme
Picture of Bach
სქოლიო
დაბადებული 1886
გარდაცვლილი 1936
ბრიტანელი მედიკოსები
Villanueva del Rebollar de la Sierra

Villanueva del Rebollar de la Sierra is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 51 inhabitants.
It is located in the Sierra de Cucalón area.
See also
Cuencas Mineras
References
Municipalities in the Province of Teruel
პერუნი

პერუნი — ძველი სლავების პანთეონის უზენაესი ღვთაება, ჭექა-ქუხილისა და ელვის ღმერთი. კიევსა და ნოვგოროდში პერუნის გამოსახულებები იდგა მისადმი მიძღვნილ სამლოცველოებში. პერუნის კულტი მოსპეს X საუკუნეში ქრისტიანობის მიღებისთანავე. ადარებენ საერთო ინდოევროპულ, კერძოდ ხეთურ სიტყვას Peruna – „კლდე“.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
A description of petroglyphs of Perun (Kresnik) in a subterranean Early Slavic shrine in Slovenia
Perun: history and symbolism
სლავური მითოლოგია
ცრუდათვისსოკო

ცრუდათვისსოკო — სოკოს სახეობა ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა. არასაჭმელი სოკოა, ხასიათდება მწარე გემოთი. არსებობს ცნობები, რომ ცრუდათვისსოკოს ჭამენ უკრაინასა და რუსეთის შორეულ აღმოსავლეთში.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.
პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა 1801 წელს როგორც Boletus calopus.
2014 წლამდე ცრუდათვისსოკო ბოლეტუსის გვარში ერთიანდებოდა.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 4,5-15 სმ-მდე აღწევს, ნახევარსფეროსებრია, შემდგომში — ამოზნექილი, გლუვი, იშვიათად დანაოჭებული. მქრქალია, მშრალი, მოგვიანებით — შიშველი. ქუდის ფერი — ღია ყავისფერი, ზეთისხილისფერ-წაბლისფერი ან მონაცრისფრო-წაბლისფერი.
რბილობი — მოთეთრო ან ღია კრემისფერი, გაჭრისას ადგილ-ადგილ ლურჯდება (ძირითადად ქუდზე), გემოზე მწარეა.
ფეხის სიმაღლე — 3-15 სმ, სისქე — 1-4,5 სმ. ჯერ ბოლქვისებრია, შემდეგ — ცილინდრული. ზოგჯერ ძირში წაწვეტებულია, მკვრივი, ზედა მხარე ყვითელია თეთრი ბადით, შუაში — კარმინისფერ-წითელი ბადით, ქვედა მხარე — წაბლისფერ-წითელი.
ჰიმენოფორი — ყვითელი, მოგვიანებით ზეთისხილისფერ-ყვითელი, ფორები — მომრგვალებული, წვრილი, ახალგაზრდობაში მონაწრისფრო-ყვითელი, მომწვანო შეფერილობით, დაჭერისას ლურჯდება.
სპორების ფხვნილი მოწაბლისფრო—ზეთისხილისფერი, სპორის ზომა 12—16 × 4—6 მკმ, ჟანგმიწისფერი, გლუვი, თითისტარისებრი.
მსგავსი სახეობები
დათვისსოკო — ერთ-ერთი საუკეთესო საჭმელი სოკოა. ცრუდათვისსოკოსგან განსხვავებით ფეხის სიწითლე არ ახასიათებს.
მუხისძირა — საჭმელი სოკოა. ცრუდათვისსოკოსგან განასხვავებელი ერთ-ერთი ნიშანია წითელი ფორები.
სატანას სოკო — შხამიანი სოკოა. ცრუდათვისსოკოსგან განასხვავებელი ერთ-ერთი ნიშანია წითელი ფორები.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება წიწვოვან და ფართოფოთლოვან ტყეებში, მუხნარში, ხშირად მჟავე ქვიშიან ნიადაგზე, მუხისა და წიფლის ძირებში, სკვერებსა და პარკებში ერთეულებად ან ჯგუფებად.
სეზონი — ივლისი-ოქტომბერი.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ბოლეტუსისებრნი
არასაჭმელი სოკოები
ჭრელურასებრნი

ჭრელურასებრნი — მწერების ოჯახი ქერცლფრთიანების რიგისა. დღის ან ბინდის მწერებია. წინა ფრთები ლურჯი, მწვანე ან შავია, ფოლადისებური ბზინვარება დაკრავს, უმეტესად მკვეთრი წითელი ლაქები აყრია. მატლი უმთავრესად პარკოსნებზე ბინადრობს. ჭრელურასებრნი ფართოდ არიან გავრცელებულნი, უმთავრესად ტროპიკებში. ცნობილია 1 200-მდე სახეობა, მათ შორის 25-მდე საქართველოში. იშვიათი სახეობებიდან აღსანიშნავია ენდემები Z. armena, Z. tamara (ამიერკავკასია), Z. nobilis (კავკასიონი). მავნებლებიდან აღსანიშნავია ვაზის ჭრელურა.
ლიტერატურა
ქერცლფრთიანები
მწერები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: ჯგუფი C

რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: ჯგუფი C
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის C ჯგუფში თამაშები დაიწყო 19 სექტემბერს და დასრულდა 11 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ ახალი ზელანდია (2011 წლის ჩემპიონი), არგენტინა და ტონგა, 2011 წელს ნაჩვენები შედეგით, სამივე ქვეყანა ავტომატურად მოხვდა, აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, საქართველო და ნამიბია.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით
ტონგა – საქართველო
ახალი ზელანდია – არგენტინა
ახალი ზელანდია – ნამიბია
არგენტინა – საქართველო
ტონგა – ნამიბია
ახალი ზელანდია – საქართველო
არგენტინა – ტონგა
შენიშვნა
ეს იყო ამ გუნდებს შორის ისტორიაში პირველი შეხვედრა.
ნამიბია – საქართველო
შენიშვნა:
ალექსანდრე თოდუამ მოიპოვა თავისი 50-ე სანაკრებო კეპი.
Theuns Kotzé მოხსნა Jaco Coetzee's 335 ქულიანი რეკორდი და გახდა ნამიბიის ნაკრების საუკეთესო ბომბარდირი.
ნამიბიის ნაკრებმა 8 ქულაზე უფრო ნაკლები წაგებისთვის მიიღო ბონუს-ქულა, რომელიც ქვეყნის ისტორიაში მოპოვებული პირველი ქულაა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატებში.
ახალი ზელანდია – ტონგა
შენიშვნა:
Ma'a Nonu გახდა მეექვსე შავკანიანი მოთამაშე, რომელმაც მოიპოვა თავისი მე-100 სანაკრებო კეპი.
არგენტინა – ნამიბია
შენიშვნა:
Martín Landajo მოიპოვა თავისი 50-ე კეპი არგენტინის ნაკრებში.
Johnny Redelinghuys გახდა პირველი ნამიბიელი მორაგბე, რომელმაც მოიპოვა თავისი 50-ე კეპი.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური საიტი
ჯგუფი C
ცოტნე ყავლაშვილი

ცოტნე ყავლაშვილი (დ. 19 იანვარი, 1983) — ქართველი ეკონომისტი და ფინანსისტი. საქართველოს გენერალური აუდიტორი 2022 წლის 21 სექტემბრიდან.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 2004 წელს. ამავე უნივერსიტეტში 2006 წელს მიიღო ეკონომიკის და ბიზნესის მაგისტრის ხარისხი.
გენერალური აუდიტორის პოზიციაზე არჩევამდე მუშაობდა ფინანსთა მინისტრის მოადგილედ (2015-2022) და სახელმწიფო ხაზინის უფროსად (2013 - 2022).
მისი პროფესიული კარიერა 2006 წლიდან ფინანსთა სამინისტროში დაიწყო. სხვადასხვა წლებში იყო საბიუჯეტო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, ფისკალური პროგნოზირების დეპარტამენტის უფროსი, საბიუჯეტო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, სპეციალისტი საბიუჯეტო დეპარტამენტის საბიუჯეტო პოლიტიკისა და ნაერთი ბიუჯეტის ფორმირების და საბიუჯეტო დეპარტამენტის ტერიტორიული ერთეულების ბიუჯეტების სამმართველოებში (2006-2015). მუშაობდა „საქართველოს რკინიგზის რესტრუქტურიზაციის დამხმარე პროექტში“ (2005-2006).
ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
ცოტნე ყავლაშვილი — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური
სქოლიო
დაბადებული 19 იანვარი
დაბადებული 1983
ქართველი ეკონომისტები
მესაზღვრეების ძეგლი

მესაზღვრეების ძეგლი — ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი გაიხსნა 2014 წლის ოქტომბერში. მდებარეობს მდინარე დონის ნაპირზე.
მისამართი: დონის როსტოვი, სანაპიროს ქუჩა, № 53 სახლთან ახლოს.
ისტორია
ქალაქი დონის როსტოვი დიდი ხნის განმავლობაში რჩებოდა რუსეთის იმპერიის სამხრეთის საზღვრების ფორპოსტად. ამჟამად ქალაქში ცხოვრობს 60 ათასი ადამიანი, რომელთა დიდი ნაწილიც სხვადასხვა დროს მსახურობდა სასაზღვრო ძალებში. ძეგლის მახლობლად ყოველ გაზაფხულს მესაზღვრების დღის აღსანიშნავად იმართება ტრადიციული ყოველწლიური შეხვედრა სასზღვრო ძალების ვეტერანებთან. 2012 წლის მაისში აქ აღმართეს სამახსოვრო ქვა.
2014 წელს ქალაქ დონის როსტოვის სანაპიროს ქუჩაზე გაიხსნა ძეგლი „ყველა თაობის მესაზღვრეებს“. ძეგლის პროექტის ავტორი იყო როსტოველი მოქანდაკე დავით რუბენის ძე ბეგალოვი. მესაზღვრეების ძეგლი შეიქმნა დონის როსტოვისა და როსტოვის ოლქის ვეტერან მესაზღვრეთა საბჭოს ინიციატივითა და სასაზღვრო ძალების ვეტერანთა სახსრებით.
აღწერა
ძეგლის კომპოზიცია ასახავს რუსეთის, მათ შორის დონის, სასაზღვრო ძალების ისტორიასა და ტრადიციას. ძეგლი მოპირკეთებულია მწვანე გრანიტით და წარმოადგენს ოთხმეტრიან ფილას, რომელზეც გამოსახულია სამხედრო-მესაზღვრეების სამი ფიგურა, რომლებიც იცავდნენ სამშობლოს სხვადასხვა დროს. მათ შორის გამოსახულია ცარისტული რუსეთის ჯარისკაცი, რომელსაც ხელში ცული უჭირავს, ასევე გამოსახულია რუსეთისა და საბჭოთა ჯარისკაცები თავიანთი დროის სამხედრო ფორმებში. ჯარისკაცების გვერდით დგას ბრინჯაოს ძაღლი. ფილის ზემო ნაწილში გამოსახულია სასაზღვრო ძალების ემბლემა წარწერით: „სასაზღვრო სამსახური“. მესაზღვრეების ქანდაკების ძირში განთავსებულია ბრინჯაოს სამხედრო ქუდი, ხმალი და ჭოგრიტი.
ძეგლის უკანა მხარეს გამოსახულია რუსეთის რუკა ყირიმის ნახევარკუნძულის ჩათვლით და აქვს წარწერა: „რუსეთის საზღვრები წმინდა და ხელშეუხებელია“.
რესურსები ინტერნეტში
В Ростове открыли памятник «Пограничникам всех поколений»
Памятник пограничникам в г.Ростове-на-Дону
Фото места Памятник пограничникам в Ростове-на-Дону
სქოლიო
დონის როსტოვის ძეგლები
Music for the Masses

Music for the Masses — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1987 წლის 28 სექტემბერს.
სიმღერების სია
CD-ზე Pimpf-ს და Interlude #1-ს შორის არის 22 წამიანი პაუზა, რასაც მოჰყვება 30 წამიანი პაუზა Interlude #1-ს და Agent Orange-ს შორის.
კასეტის ზოგიერთ ასლში ალბომი მთლიანად პირველ მხარეზეა წარმოდგენილი, ხოლო მეორეზე შეტანილია დამატებები.
2006 წლის გამოცემა
დისკი 1 არის ჰიბრიდული SACD/CD, მრავალი შრის მქონე.
დისკი 2 არის DVD, რომელშიც შესულია ალბომი DTS 5.1, Dolby Digital 5.1 და PCM Stereo ვერსიები, ისევე, როგორც დამატებითი მასალა.
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია 2006 წლის გამოცემაზე
სქოლიო
Depeche Mode-ის ალბომები
1987 წლის ალბომები
Mute Records-ის ალბომები
იუხარი-ჩარდახლარი

იუხარი-ჩარდახლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,083 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ზაქათალის რაიონის სოფლები
გიორგი IV დადიანი

გიორგი IV დადიანი — ოდიშის მთავარი XVIII საუკუნის დასაწყისიდან 1714-მდე, კაცია ჩიქოვანის ძე.
1681 წელს სალიპარტიანოს მფლობელი გახდა. 1684 წელს ოდიშის მთავრად ლევან III დადიანის უკანონო შვილი ლევანი დასვა და თვითონ იგდო ხელთ სამთავროს ფაქტობრივი გამგებლობა. 1690-იდან დაუახლოვდა იმხანად დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთ უძლიერეს ფეოდალს გიორგი-მალაქია აბაშიძეს, გააძევა ლევან IV დადიანი და დამოუკიდებლად შეუდგა სამთავროს მართვას. მის წინააღმდეგ გამოვიდა გურიის მთავარი მამია III გურიელი, რომელსაც ოსმალეთის სულთანმა დადიანობა უბოძა, მაგრამ იგი ოდიშში ვერ გაბატონდა. გიორგი IV დადიანის პოზიციები განსაკუთრებით გაძლიერდა 1701-იდან, როდესაც მან ცოლად შეირთო გიორგი-მალაქია აბაშიძის ასული თამარი. 1701-1706 შორის მან დადიანის ტიტული მიიღო და იურიდიულად დაიკანონა ოდიშის გამგებლობა. 1701 გიორგი IV დადიანს საკუთარი შვილები დაუპირისპირდნენ. იმერეთის მეფის დახმარებით მთავარი გახდა მისი ძე კაცია. კაციას გარდაცვალების (დაახლოებით 1710) შემდეგ გიორგი IV დადიანმა კვლავ დაიბრუნა დადიანობა. მან შეძლო შეეჩერებინა აფხაზ ფეოდალთა შემოტევები, თუმცა, ოდიშის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილის დაბრუნება ვერ მოახერხა. გიორგი IV დადიანის დროს ოდიშის სამთავროს შემადგენლობაში შევიდა ლეჩხუმი.
ლიტერატურა
ბერაძე თ., ერთი საკითხი სამეგრელოს ისტორიული გეოგრაფიიდან, «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1964, [ტ.] 2;
მაკალათია ს., სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია, თბ., 1941;
ჩხატარაიშვილი ქ., საქართველოს საგარეო ურთიერთობათა ისტორიიდან (XVIII ს. პირველი მეოთხედი), კრ.: საქართველოს ფეოდალური ხანის ისტორიის საკითხები, [ტ.] 2, თბ., 1972.
სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები
მულაკაევო (ბაიმაკის რაიონი)

მულაკაევო (ბაიმაკის რაიონი)
მულაკაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 475 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 88 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბაიმაკის რაიონის სოფლები
ფრანსისკო ხავიერ დე ლუნა პისარო

ფრანსისკო ხავიერ დე ლუნა პისარო — (3 ნოემბერი 1780, არეკიპა – 9 თებერვალი 1855, ლიმა) — პერუელი მღვდელი და პოლიტიკური მოღვაწე. ორჯერ 1822 და 1833 წწ. მცირე ხნით ეკავა პერუს დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობა.
ბიოგრაფია
განათლება მიიღო მშობლიურ ქალაქში. კუსკოს უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ გახდა ღვთისმეტყველებისა და სამართლის მასწავლებელი არეკიპის სემინარიაში. შემდეგ გაემგზავრა ესპანეთში სადაც გამოვიდა ნაპოლეონის შეჭრის საწინააღმდეგოდ. პერუში დაბრუნების შემდეგ გახდა სან-ფერნანდოს სამედიცინო კოლეჯის რექტორი.
აქტიურად უჭერდა მხარს პერუს დამოუკიდებლობას.
1846 წელს გახდა ლიმის არქიეპისკოპოსი.
რესურსები ინტერნეტში
Colección de obras selectas del clero contemporáneo del Perú. LibrosGoogle, pp. 215-312.
პერუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1780
გარდაცვლილი 1855
Cataulacus muticus

Cataulacus muticus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ემა თომასი

ემა თომასი (დ. ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ინგლისელ-ამერიკელი კინოპროდიუსერი. ხშირად თანამშრობლობს თავის მეუღლესთან, — ჰოლივუდის კინორეჟისორ კრისტოფერ ნოლანთან. სხვადასხვა დროს პროდიუსირება გაუწია ფილმებს: „ბეტმენი: დასაწყისი“ (2005), „პრესტიჟი“ (2006), „ბნელი რაინდი“ (2008), „დასაწყისი“ (2010), „ბნელი რაინდი: აღზევება“ (2012) და სხვა. სწავლობდა ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯში, სადაც გაიცნო კრისტოფერ ნოლანი. ერთობლივად დააარსეს კინოკომპანია სახელწოდებით Syncopy Films. ამჟამად ცხოვრობს მეუღლესთან კრისტოფერ ნოლანთან და ოთხ შვილთან ერთად ქალაქ ლოს-ანჯელესში.
რესურსები ინტერნეტში
ემა თომასი
სქოლიო
ამერიკელი კინოპროდიუსერები
ინგლისელი კინოპროდიუსერები
სანქტ-პეტრბურგის მაცხოვრის ლატვიური ეკლესია

სანქტ-პეტრბურგის მაცხოვრის ლატვიური ეკლესია — დაკარგული ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1845-1849 წლებში. მდებარეობდა მისამართზე: საქნტ-პეტერბურგი, ზაგოროდნის პროსპექტი 62/1.
ისტორია
თავდაპირველად ის ლატვიელები, რომლებიც ცხორობდნენ სანქტ-პეტერბურგში, ეკუთვნოდნენ წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესიის მრევლს, სადაც 1835 წელს იმპერატორის ბრძანების თანახმად მათთვის დაინიშნა სპეციალური მქადაგებელი. 1845 წელს ლატვიელმა მრევლმა დაიწყო საკუთარი შენობის მშენებლობა, რომელიც აკურთხეს 1849 წლის 3 მარტს. ეკლესიის მშენებლობისათვის რუსეთის იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა გამოყო 12 ათასი რუსული რუბლი, ხოლო ლატვიელმა ვაჭარმა პეტრე იანისმა 10 ათასი რუბლი. მრევლის ორგანიზებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღო ბარონმა ივან ანდრიას ძე ფიტინგოფმა, რომელიც იყო საკავალერიო პლკის ლეიბ-გვარდიის მეთაურმა. რადგანაც მრევლის მეოთხედი იყვნენ გერმანელები მათთვის დაინიშნა სპეციალური მქადაგებელი.
ეკლესიასთან ფუნქციონირებდა სკოლა და ბავშვთა თავშესაფარი. დროთა განმავლობაში ეკლესიის მრევლის რიცხვმა 10 000-ს მიაღწია, რამაც დააყენა ახალი ეკლესიის აგების საჭიროება, თუმცა ამის რეალიზება არ მომხდარა.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა 1938 წელს „ლატვიელი მუშების მოთხოვნით“. ეკლესიის შენობა დაანგრიეს. დღესდღეობით მცირე ლატვიური საზოგადოება იკრიბება ვასილევსკის კუნძულზე მდებარე წმინდა ეკატერინეს ლუთერანულ ეკლესიაში.
არქიტექტურა
თავდაპირველი პროექტის ავტორი იყო ვასილი ეგორის ძე მორგანი (1846 წელი), მშენებელი - ოტონ ვასლის ძე ბრემერი (1847-1849 წლები). მოგვიანებით ეკლესია გააფართოვეს და გადააკეთეს.
ლიტერატურა
Е. Е. Князева, Г. Ф. Соколова «Лютеранские церкви и приходы России XVIII—XX вв.», Санкт-Петербург, «Литера», 2001, ISBN 5-89319-048-3
რესურსები ინტერნეტში
Латышская церковь Христа Спасителя в Энциклопедии Петербурга (здание)
Латышская церковь Христа Спасителя в Энциклопедии Петербурга (приход)
სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
მოვსეს ბაგრამიანი

მოვსეს ბაგრამიანი — სომეხი ხალხის განმათავისუფლებელი მოძრაობის მოღვაწე XVIII საუკუნეში.
დაიბადა ყარაბაღში. ერთხანს რუსეთში ცხოვრობდა. 1763 წელს იოსებ ემინთან ერთად კავკასიაში ჩამოვიდა და მასთან ერთად სცადა აეჯანყებინა სომხეთი ირანისა და ოსმალეთის წინააღმდეგ. 1768 წლიდან ინდოეთში ცხოვრობდა. აქტიური წევრი გახდა მადრასში დაარსებული შაჰამირ შაამირიანის წრისა. 1773 წელს გამოაქვეყნა თხზულება „ახალი წიგნი, წოდებული დარიგებად“ (შემოკლებული რუსული თარგმანი 1789), რომელშიც სომეხ ხალხს სამშობლოს განთავისუფლებიდაკენ მოუწოდებდა. შემდეგ მონაწილეობა მიიღო მომავალი, დამოუკიდებელი სომხეთის რესპუბლიკის კონსტიტუციის პროექტის შედგენაში. ბაგრამიანი რუსული ორიენტაციის მომხრე იყო და სომხეთის სახელმწიფოებრიობის აღდგენა რუსეთის დახმარებითა და მფარველობით ესახებოდა.
ლიტერატურა
სომეხი რევოლუციონერები
Kükürd

Kükürd (also, Kyukyurd) is a village in the Gadabay Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Gadabay District
Virginia Frances Sterrett

Virginia Frances Sterrett (1900–1931) was an American artist and illustrator.
Early life
Sterrett was born in Chicago, Illinois in 1900. After her father's death, she and her family moved to Missouri but returned to Chicago in 1915. There, she enrolled in high school and later entered the Art Institute of Chicago with scholarship. One year after entering the institute, Sterrett's mother grew ill and Sterrett dropped out to provide for her family. She gained work at an art advertisement agency.
Career
Sterrett received her first commission at the age of 19 (shortly after she was diagnosed with tuberculosis) from the Penn Publishing Company to illustrate Old French Fairy Tales (1920), a collection of works from the 19th-century French author, Comtesse de Ségur (Sophie Fedorovna Rostopchine).
A year after the publication of Old French Fairy Tales, a new title including commissioned works from Sterrett was presented by the Penn Publishing Company—Tanglewood Tales (1921). From 1923, in failing health, Sterrett was able to work on projects for short periods of time only and as a result, she was able to complete just one further commission prior to her death—her own interpretation of Arabian Nights (1928).
Her best-known work is the suite of illustrations for Arabian Nights (1928). She died of tuberculosis.
The comments of the St Louis Post-Dispatch in the supplement published following Sterrett's death (published July 5, 1931) pay fitting tribute to her life and work:
Works
All three books were published by the Penn Publishing Company. They were large books with large type, simple stories, and designed as gift books for children.
Old French Fairy Tales by Comtesse de Segur, 1920
Tanglewood Tales by Nathaniel Hawthorne, 1921
''Arabian Nights, 1928
References
External links
Tanglewood Tales illustrations
Complete Old French Fairy Tales, Tanglewood Tales, and Arabian Nights illustrations
1900 births
1931 deaths
American women illustrators
American children's book illustrators
20th-century illustrators of fairy tales
20th-century American women artists
20th-century deaths from tuberculosis
Tuberculosis deaths in the United States
Artists from Chicago
School of the Art Institute of Chicago alumni
ფაბერჟეს კვერცხები

ფაბერჟეს კვერცხები — საიუველირო ნაწარმის განთქმული სერია შესრულებული კარლ ფაბერჟეს ფირმის მიერ. სერია იქმნებოდა 1885-1917 წლებში რუსეთის იმპერატორის ოჯახისა და კერძო მყიდველთათვის. სულ ცნობილია 69 კვერცხის შექმნის ისტორია, რომელთაგან 54 საიმპერატორო იყო, კეძოდ ალექსანდრე III-ისა და ნიკოლოზ II-ისთვის. მათგან 52 სააღდგომო კვერცხის სახით იყო შექმნილი. შვიდი კვერცხი კელხების ოჯახისთვის შეიქმნა მოსკოვში.
კვერცხები ძვირფასი ლითონისგან მზადდებოდა ან მყარი ქვებისგან, რომლებზეც მინანქრისა და ძვირფასი ქვების ორნამენტები იყო დატანებული. ტერმინი „ფაბერჟეს კვერცხი“ დროთა განმავლობაში ფუფუნების სინონიმი გახდა, ხოლო თავად კვერცხები ამჟამად საიუველირო ხელოვნების შედევრებად არის მიჩნეული.
რესურსები ინტერნეტში
დეკორატიული ხელოვნება
ესლინგერის გამომცემლობა

ესლინგერის გამომცემლობა (გერმ. Der Esslinger Verlag) — საბავშვო წიგნების გამომცემლობა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. ესლინგერის გამომცემლობის სრული სახელწოდებაა Esslinger Verlag J. F. Schreiber GmbH - შპს ესლიგერის გამომცემლობა ი. ფ. შრაიბერი.
ესლინგერის გამომცემლობის სათავო ოფისი მდებარეობს ქალაქ ნეკარის ესლინგერში და ეკუთვნის კლეტის ჯგუფს (Klett-Gruppe).
ისტორია
ესლინგერის გამომცემლობა 1988 წელს ჩამოყალიბდა 1831 წლიდან არსებული შრაიბერის გამომცემლობის (Schreiber-Verlag) ბაზაზე. თავის მხრივ, შრაიბერის გამომცემლობის დამფუძნებელი იყო იაკობ ფერდინანდ შრაიბერი (Jakob Ferdinand Schreiber - * 1809; † 1868). 2014 წლიდან მოყოლებული გამომცემლობა ეკუთვნის თინემანს და იწოდება თინემან-ესლინგერის გამომცემლობად (Thienemann-Esslinger Verlag).
რესურსები ინტერნეტში
ესლინგერის გამომცემლობა
იაკობ ფერდინანდ შრაიბერის მუზეუმი
გამომცემლობები
გერმანიის გამომცემლობები
Careless Memories

Careless Memories — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სიმღერა და მეორე სინგლი. გამოვიდა 1981 წელს. შეტანილია ჯგუფის სადებიუტო ალბომში Duran Duran.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Duran Duran Wiki-ზე
Duran Duran-ის სიმღერები
1981 წლის სინგლები
1980 წლის სიმღერები