PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანა კატერინა გონძაგა

ანა კატერინა გონძაგა (დ. 16 ნოემბერი, 1566, მანტუა, იტალია — გ. 3 აგვისტო, 1621, ინსბრუკი, ავსტრია) — იტალიელი არისტოკრატი და გონძაგას საგვარეულოს წარმომადგენელი. მანტუას ჰერცოგ გულიელმო გონძაგასა და ელეონორა ავსტრიელის უმცროსი ქალიშვილი. ავსტრიის ერცჰერცოგინია 1582-1595 წლებში როგორც ფერდინანდ II-ის მეორე ცოლი. საღვთო რომის იმპერატრიცა ანა ჰაბსბურგ-ტიროლელის დედა. დაქვრივების შემდეგ იგი მონაზვნად აღიკვეცა, რის შემდეგაც მას ანა იულიანა გონძაგა ეწოდა.
ბიოგრაფია
ანა კატერინა დაიბადა 1566 წლის 16 ნოემბერს მანტუაში. იგი იყო მანტუას ჰერცოგ გულიელმო გონძაგასა და მისი მეუღლის, ერცჰერცოგინია ელეონორა ავსტრიელის უმცროსი ქალიშვილი. დედამისი საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ის მრავალი ქალიშვილიდან ერთ-ერთი იყო.
მამის გარდაცვალების შემდეგ მანტუას ტახტი ანა კატერინას უფროსმა ძმამ, ვინჩენცო გონძაგამ დაიკავა.
1580 წელს ქვემო ავსტრიის ერცჰერცოგისა და ტიროლის გრაფ ფერდინანდ II-ის პირველი მეუღლე, ფილიპინა ველსი უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც ერცჰერცოგმა მეორე ცოლის ძიება დაიწყო. მან თავისი არჩევანი თავიდანვე შეაჩერა ანა კატერინაზე, თუმცა მოლაპარაკებები ორ წელს გაიწელა. 1582 წლის 14 მაისს, ქალაქ ინსბრუკში შედგა ანა კატერინა გონძაგასა და ფერდინანდ II-ის ქორწინება. მათ ქორწინებაში მხოლოდ ოთხი გოგონა გაჩნდა, რომელთაგან ორი ჩვილობაში დაიღუპა. 1595 წელს ფერდინანდი გარდაიცვალა და რადგან ვაჟი არ დარჩა, მისი მემკვიდრეობა სადავო იყო.
ფერდინანდისა და ანა კატერინას უფროსი ქალიშვილი — მარია მონაზონი იყო და არ შეეძლო საერო მემკვიდრეობის მიღება, რის გამოც ყველაფერი მის უმცროს დას, ანას დარჩა, რომელიც ტახტისა და მემკვიდრეობის შესანარჩუნებლად იძულებული გახდა თავის ბიძაშვილზე, საღვთო რომის იმპერატორ მატიასზე დაქორწინებულიყო.
დაქვრივებულმა ანა კატერინამ თავი მარიასთან შეაფარა მონასტერში, სადაც როგორც ცნობილია გადამალული ჰქონდა უძვირფასესი ხელოვნების ნიმუშები, რომლებიც მას იტალიიდან გაატანეს მზითვში. აქ იგი მალევე მოექცა კათოლიკური რწმენის დიდი გავლენის ქვეშ და ქალიშვილის მსგავსად მონაზვნად აღიკვეცა, რა დროსაც ანა იულიანა დაირქვა.
დარჩენილი წლები მან ამბრასის მონასტერში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა 1621 წლის 3 აგვისტოს, 54 წლის ასაკში. ამის შემდეგ მთელი მისი ქონება მისი უკვე განსვენებული ქალიშვილის, ანას ქმრის ოჯახს გადაეცა. თავად ანა იულიანა დაკრძალულია წმინდა მარიამის სახელობის ინსბრუკის დედათა მონასტერში, თავის ქალიშვილ მარიასთან ერთად.
შვილები
მართა (1582), გარდაიცვალა ჩვილი;
ანა ელეონორა (1583-1584), გარდაიცვალა ჩვილი;
მარია (1584-1649), აღიკვეცა მონაზვნად;
ანა (1585-1618), ცოლად გაჰყვა საღვთო რომის იმპერატორ მატიასს, თუმცა შვილი არ ჰყოლია;
ლიტერატურა
Dourche, Joachim M. / Schenk, Jessie (translator) A Servant of Mary: Anne Juliana of Gonzaga, Archduchess of Austria, Third Order Servite (1566-1621). Sisters, Servants of Mary, Ladysmith, Wisconsin 1995. ISBN N/A.
"Bishop Bishop Johann Franz von Khuen zu Liechtenberg". Catholic Encyclopedia. Retrieved 16 January 2013.
"Anna Juliana". Heiligen.net (in Dutch). Retrieved 16 January 2013.
დაბადებული 16 ნოემბერი
დაბადებული 1566
გარდაცვლილი 3 აგვისტო
გარდაცვლილი 1621
იტალიელი დიდგვაროვნები
სიტავაკის სამეფო

სიტავაკის სამეფო — ყოფილი სამეფო შრი-ლანკის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში. ის 1521 წელს ვიჯაიაბაჰუს მკვლელობის და კოტეს სამეფოს დაშლის შემდეგ წარმოიშვა. შემდგომი 70 წლის განმავლობაში ის კუნძულზე დომინანტ ძალას წარმოადგენდა. სიტავაკა პორტუგალიელ კოლონიზატორებსაც ძლიერ წინააღმდეგობას უწევდა, რომლებიც კუძულზე 1505 წლიდან იყვნენ. მიუხედავად მისი სამხედრო ძლიერებისა მის ტერიტორიაზე მუდმივად იყო აჯანყებები. სამეფო მისი ბოლო მეფის რაჯასინჰა I–ის სიკვდილის შემდეგ მალევე დაიშალა.
იხილეთ აგრეთვე
შრი-ლანკა
შრი-ლანკის ისტორია
ლიტერატურა
John Davy, An Account of the Interior of Ceylon, 1812.
Roland Raven-Hart,Ceylon: A History in Stone,1964.
P.E.Pieris, Ceylon and the Portuguese 1505 - 1658.
შრი-ლანკის ისტორია
აზიის ყოფილი მონარქიები
E.L.E. (Extinction Level Event): The Final World Front

E.L.E. (Extinction Level Event): The Final World Front — ამერიკელი რეპერ ბასტა რაიმზის 1998 წლის სტუდიური ალბომი. ეს არის მისი პირველი დისკი, ჩაწერილი პროდიუსერ Swizz Beatz-ის დახმარებით. ალბომის ძირითადი თემაა ახალი ათასწლეულის დადგომა და მოსალოდნელი ბუნებრივი კატასტროფები.
სიმღერების სია
ჩარტები და სერტიფიცირებები
ჩარტი
სერტიფიცირებები
წლის საბოლოო ჩარტები
სქოლიო
Elektra Records-ის ალბომები
ბასტა რაიმზის ალბომები
1998 წლის ალბომები
ილია ჯავრიშვილი

ილია ჯავრიშვილი
ილია დიმიტრის ძე ჯავრიშვილი (ჯავროვი; დ. 20 ივლისი, 1841 — გ. 18 მაისი, 1901) — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1894).
სამხედრო სამსახურში იყო 1859 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). 1877 წლიდან პოდპოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა კავკასიის სამთო საარტილერიო ნახევარბატარეას, 1878 წლიდან — მე-40 საარტილერიო ბრიგადის მე-2 ბატარეას. 1883 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1885 წლიდან იყო კავკასიის გრენადერთა საარტილერიო ბრიგადის მე-5 ბატარეის მეთაური. 1894 წლის ოქტომბერში სამხედრო სამსახურიდან გადადგა მუნდირითა და პენსიით და გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. დაკრძალულია საგვარეულო აკლადამაში სოფელ წალასყურში. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III და II, წმ. ანას III და II, წმ. ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენებით.
ლიტერატურა
Гогитидзе М.- Военная элита Кавказа (Генералы и адмиралы из Грузии), Кн.1., - Тб., - 2007. - გვ. 124.
რესურსები ინტერნეტში
Джавров Илья Дмитриевич. «Генералитет российской императорской армии и флота».
დაბადებული 20 ივლისი
დაბადებული 1841
გარდაცვლილი 18 მაისი
გარდაცვლილი 1901
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
Thirty-sixth session of the United Nations General Assembly

Thirty-sixth session of the United Nations General Assembly
The thirty-sixth session of the United Nations General Assembly opened on 15 September 1981. Its last session was held on 20 September 1982. The president was Iraqi politician Ismat T. Kittani.
Resolutions
United Nations General Assembly Resolution 36/3
Adopted 25 September 1981 to admit Belize to membership. 144 member nations voted to support, with Guatemala opposing. Democratic Kampuchea, Dominica, Gabon, Gambia, Haiti, Nigeria, Rwanda, Saudi Arabia, South Africa, and Zaire did not vote.
Declaration on the Inadmissibility of Intervention and Interference in the Internal Affairs of States (A/RES/36/103)
Adopted 9 December 1981.
References
External links
Resolutions and Decisions adopted by the General Assembly during its 36th session
36
1981 in international relations
1982 in international relations
1981 in the United Nations
1982 in the United Nations
261

261
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლუ ძი — ჩინელი პოეტი (გ. 303)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჰოტელ-სოლვაი

ჰოტელ-სოლვაი — ბელგიელი არქიტექტორის, ვიქტორ ორტას მიერ დაპროექტებული ქალაქური სახლი ბრიუსელში, ლუისის გამზირზე. სახლის დამკვეთი იყო არმანდ სოლვაი — მდიდარი ბელგიელი ქიმიკოსისა და მეწარმის, ერნესტ სოლვაის ვაჟი. პატრონის სიმდიდრიდან გამომდინარე, ორტამ მშენებლობაში ძვირფასი მასალები და დეტალები გამოიყენა. მანვე დაგეგმა სახლის თითოეული დეტალი: ავეჯი, ხალიჩები, განათების აპარატურა, მაგიდები და კარის ზანზალაკებიც კი. ოსტატი იყენებდა ძვირფას მარმარილოს, ბრინჯაოს, ტროპიკული ხეების მასალას და ა.შ. კიბეების დეკორირების საქმეში, მან შემოიამხანაგა პუანტილისტი მხატვარი ტეო ვან რეისენბერგე.
ჰოტელ-სოლვაის დიდებული სახლის შენარჩუნება-შენახვა ვიტამერების ოჯახის დამსახურებაა, რომლებმაც ის 1950-იან წლებში მიიღეს. მათ საცხოვრებლის დაცვისთვის ძალ-ღონე არ დაუშურებიათ. სახლი დღემდე კერძო მფლობელობაში რჩება და მისი მონხაულება მხოლოდ პირადი შეთანხმებისა და მკაცრი პირობების დაცვის შემდეგაა შესაძლებელი. 2000 წელს, იუნესკომ ის მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
www.hotelsolvay.be
ბელგიის შენობა-ნაგებობები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბელგიაში
კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია

კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ კურდღელაურის ცენტრში. თარიღდება გარდამავალი ხანით.
ძეგლი სამნავიანი ბაზილიკაა. ნაგებია რიყის ქვით. შეკეთების დროს გამოიყენეს აგურიც. გვერდითა ვიწრო ნავები თავდაპირველად ერთიანი იყო, მოგვიანებით ორივე ნავში, ნავების გამმიჯნავ, აღმოსავლეთიდან პირველ ბოძსა და გრძივ კედელს შორის ჩააშენეს, სწორკუტხა გასასვლელის მქონე, კედლები, ნავების აღმოსავლეთ ნაწილში კი გამოყვეს სამკვეთლო და სადიაკვნე.
2010 წელს სოფლის მკვიდრი დათიაშვილების თაოსნობით ძეგლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პორტალეგრი

პორტალეგრი — ქალაქი პორტუგალიაში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 15700 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
პორტუგალიის ქალაქები
ელაგინის პირველი ხიდი

ელაგინის პირველი ხიდი — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე შუა ნევკაზე. აკავშირებს ელაგინისა და კამენის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 107,9 მეტრი, სიგანე - 11,53 მ, ხოლო სიმაღლე მდინარის ზედაპირიდან - 4,2 მ.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე გადაჭიმეს 1817 წელს და გახდა მერვე ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. 1828 წელს შუბერტის გეგმით აქ აღმართეს პლაშკოუტიანი ხიდი. მან ჩაანაცვლა მუდმივი ხის ხიდი, რომელიც აგებული იყო დაახლოებით 1831 წელს ინჟინერ ა. მალტესა ა პიერ-დპმინიკ ბაზენის პროექტის მიხედვით. 1880 წელს მოხდა ხიდის რეკონსტრუქცია, რომელსაც შეუნარჩუნეს წინანდელი ათი მალა. ხიდის სიგანე აღემატებოდა 14 მეტრს. 1908 წელს ხიდი კვლავ გადააკეთეს: დაამატეს ახალი ხიმინჯები. ხიდის შემდეგი კაპიტალური რემონტი, რომლის დროსაც ძველი ხიმინჯები შეინარჩუნეს, გაიმართა 1931 წელს. 1936 წელს ხიდის წინ მდებარე პატარა მოედანზე დადგეს სერგეი კიროვის ბრინჯაოს ბიუსტი, რომელიც შესრულებული იყო მოქანდაკე ნ. ტომსკის მიერ. 1951-1952 წლებში ინჟინერ ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით ელაგინის პირველი ხიდი შეცვალეს მეტალის ხიდით. შეცვლის მიზეზი გახდა ხიდის ხის ელემენტების მოძველება და ცვეთა. მომდევნო სერიული პროექტების მიხედვით ხიდი პრაქტიკულად არ განსხვავდებოდა ელაგინის მესამე ხიდისაგან, რომელიც ააგეს 1951 წელს. ხიდს ჰქონდა ცხრა მალა, საიდანაც ორი სანაოსნო იყო. მალების ბურჯები იდგნენ მეტალის საყრდენებზე.
1975-1976 წლებში არქიტექტორ ვ. კოშკინის პროექტის მიხედვით მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. ხის ელემენტები შიეცვალა რკინით. საფეხნმავლო ტროტუარები უმაღლეს დონეზე მოეწყო.
2007 წლის 18 აპრილს სანქტ-პეტერბურგის მთავრობამ მიიღო 2015 წლამდე ქალაქის ნორმატიული მდგომარეობის განვითარების კონცეფცია, რომლის თანახმადაც ელაგინის პირველი ხიდის რეკონსტრუქცია უნდა მომხდარიყო და იგი გასახსნელი ხიდი აღარ იქნებოდა. დღეისათვის ხიდის გახსნა ხდება მხოლოდ სამუშაო დღეებში და მხოლოდ მაშინ, როცა მასში მცირე ზომის კატარღები გაივლიან.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 437. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 301. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 45. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Антонов Б. И. Мосты Санкт-Петербурга. — СПб.: Глагол России, 2002. — С. 61. — 192 с. — ISBN 5-89622-019-5.
რესურსები ინტერნეტში
1-й Елагин мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
The Mins

The Mins — ქართული ალტერნატიული და ნიუ-პროგრესივ-როკ ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 2011 წელს. ჯგუფი შექმნა ზვიად მღებრიშვილმა, რომელიც არის ჯგუფის მომღერალი, კომპოზიტორი და სოლო გიტარისტი. ზვიადის გარდა ჯგუფი შედგებოდა შემდეგი წევრებისგან: ზაზა მღებრიშვილი (ზვიადის ძმა) — ბასი, ბექ ვოკალი, შოთა ღვინეფაძე — კლავიში, ბექ ვოკალი და დანიელ ადიკაშვილი — დასარტყმელი საკრავები.
ჯგუფის პირველი კონცერტი გაიმართა 2011 წლის ოქტომბერს Altervision Newcomers-ზე. ამის შემდეგ მათ დაიწყეს აქტიური მუშაობა საკუთარ რეპერტუარზე. ჯგუფი ძირითადად ასრულებს საკუთარ სიმღერებს და მხოლოდ იშვიათად „ქავერებს“. სიმღერებს (მუსიკას და ტექსტს) ძირითადად წერს ზვიად მღებრიშვილი. რამდენიმე სიმღერა დაწერილია შოთა ღვინეფაძის (კლავიში) მიერაც. ჯგუფს აქვს ოთხი ვიდეო კლიპი შემდეგ სიმღერებზე: „Blind World“, „O.W.L.“, „My Lover is a Killer“ და „I don't give a foot“. ზვიად მღებრიშვილი 2013 წელს წარმატებით მონაწილეობდა ტელეპროექტში „The Voice საქართველო“ (გადალახა ხუთი ტური). ჯგუფს მონაწილეობა აქვს მიღებული მრავალ კონცერტსა და ფესტივალში.
ჯგუფის პირველი დიდი სოლო კონცერტი შედგა 2014 წლის 26 მაისს, თბილისი ივენთჰოლში, სადაც მოხდა ჯგუფის EP-ს სახელწოდებით Blind World (იმავე წელს გამოიცა გაყიდვაში, შედგება ხუთი სიმღერისგან) პრეზენტაცია. ჯგუფს პატივი ჰქონდა გამოსულიყო ისეთი ჯგუფების გვერდზე როგორებიცაა „Faithless“ (Tbilisi Summer Set 2014) და „Archive“ (Tbilisi Open Air/Altervision 2015, სადაც გარდა Archive-ისა - Placebo, Beth Hart და Black Label Society იქყვნენ მთავარი შემსრულებლები). ზაზა მღებრიშვილმა 2015 წელს დატოვა ჯგუფი და ჯგუფის ახალი ბასისტი და ბექ ვოკალი გახდა ნიკა აბესაძე, ვინც რამდენიმე წლის წინ ზვიად მღებრიშვილთან ერთად უკრავდა სტუდენტურ ჯგუფში „Sunny Universe“. ჯგუფი ახლა წერს თავის პირველ ალბომს ხმის ჩამწერ სტუდია „ბრავო რექორდსში“, რომელიც გამოშვებული იქნება დამდეგ ზამთარს.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური Facebook გვერდი
ქართული ალტერნატიული ჯგუფები
Yerofeyevskaya

Yerofeyevskaya is a rural locality (a village) in Kumzerskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 14 as of 2002.
Geography
Yerofeyevskaya is located 51 km northwest of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Danilovskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
ცირეკიძე

ცირეკიძე
საკუთარი სახელი ცირეკიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი ცირეკიძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ირაკლი ცირეკიძე — სპორტსმენი (ძიუდო)
რაულ ცირეკიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა)
რევაზ ცირეკიძე — სპორტსმენი (ფარიკაობა)
სანდრო ცირეკიძე — პოეტი
ქართული გვარები
ფატიმიდები

ფატიმიდები — არაბი ხალიფების დინასტია (909-1171 წწ.). ფატიმიდები თავს ალისა და ფატიმას, მაჰმადის ქალიშვილის, შთამომავლად თვლიდნენ (აქედან მოდის სახელწოდებაც). დინასტიის ფუძემდებელი და პირველი ხალიფაა უბაიად ალ-ლაჰ იბნ მაჰდი (909-934 წწ.). მან ბერბერების დახმარებით მოსპო აღლაბიდების და რუსტამიდების დინასტიები ჩრდილოეთ აფრიკაში და თავისი ძალაუფლება დაამყარა. X საუკუნის შუა წლებში ფატიმიდებმა თითქმის მთელი ჩრდილოეთ აფრიკა და სიცილია დაიმორჩილეს, 969 წელს მათ დაიპყრეს ეგვიპტე. ძველი ფუსტატის ახლოს დააარსეს ახლანდელი კაირო (ალ-კაჰირა) და სახელმწიფოს ცენტრად აქციეს. X საუკუნის ბოლოსათვის ფატიმიდების ხელისუფლებას აღიარებენ ჰიჯაზში, იემენსა და სირიაში. ფატიმიდების სახელმწიფო სამხედრო-თეოკრატიული იყო. ხალიფა ერთდროულად ისმაილიტთა იმამად ითვლებოდა. ფატიმიდების სახალიფოში მეურნეობის წამყვანი დარგი მიწათმოქმედება იყო. XI საუკუნის შუა წლებიდან მმართველ წრეებში უთანხმოებამ, არმიის ურჩობამ და დაპყრობილი ხალხების წინააღმდეგობამ ფატიმიდების სახალიფო დაცემის გზაზე დააყენა. 1171 წელს ძალაუფლება ხელთ იგდო სალაჰ ალ-დინმა და ფატიმიდების დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა.
ხელისუფლების დამყარება
დინასტიის ფუძემდებელმა, უბაიად ალ-ლაჰ იბნ მაჰდიმ X საუკუნის დასაწყისში ბერბერების დახმარებით მოსპო აღლაბიდების დინასტია ჩრდილოეთ აფრიკაში და თავისი ხელისუფლება დაამყარა. მისი სახელმწიფო სულ უფრო იზრდებოდა, ჯარიც კარგად გაწვრთნილი იყო, რომელიც დაქირავებული მებრძოლეებისა და მამლუქებისაგან შედგებოდა.
ეგვიპტის დამორჩილება
914 წელს ფატიმიდები შემოიჭრნენ ეგვიპტეში და დაიკავეს ალექსანდრია, მაგრამ მალე ისინი დაამარცხეს აბასიანების არმიამ.
ახალი მცდელობა გაიმართა 919 წელს თუმცა, და ახლაც არაფერი არ გამოუვიდათ. ფატიმიდი სულთნის, უბეიდალახის ფლოტი ჩაძირეს აბასიდემბა, ხოლო ქვეითი არმია, რომელმაც კიდევ ერთხელ მოახერხა ალექსანდრიის დაკავება, 920 წლის ბოლოს მაინც გამორიყეს.
936 წლის ეგვიპტის კამპანია სრული მარცხით დასრულდა უბეიდალახის შვილისთვისაც - ფატიმიდი ხალიფა ალ-ქაიმასთვის.
ეგვიპტის დამორჩილება შეძლო უბეიდალახის შვილიშვილმა - ხალიფა ალ-მუიზმა (954-975). მას შემდეგ, რაც ხელისუფლებაში, ალ მუიზი მოვიდა, დაიწყო სპეციალურ ბანაკებში ჯარის მომზადება. შეიქმნა ფლოტიც.
გაზაფხულზე 969 წელს, ასი ათასიანი ფატიმიდთა ჯარი, რომელსაც ჯაუხარი (ყოფილი მონა, ბერძნული წარმოშობის სიცილიიდან) მართავდა, შეიჭრა ეგვიპტეში. ამ ჯერად ადვილად დაამარცხეს მოწინააღმდეგე. ამის შემდეგ ჯაუხარი წავიდა ფუსტატთან და დააარსა ახალი დედაქალაქი - კაირო. ეგვიპტე ფატიმიანთა იმპერიის ნაწილი გახდა.
ფატიმიდების დამხობა
მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა უკანასკნელი ფატიმიდი ხალიფა აბუ მუჰამედ აბდულახ ინბ უსუფ ალ-ადიდი, ფატიმიდების დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა, ხოლო მათ ნაცვლად ხელისუფლება დაამყარა მუსლიმმა მხედართმთავარმა სალაჰ ად-დინმა. მან დააარსა აქ აიუბიდების დინასტია, რომელიც კარგად ეომებოდა ჯვაროსნებს სირიასა და პალესტინაში.
ხალიფების სია
ალ-მაჰდი აბდულა (909—934)
ალ-ქაიმი (934—946)
ალ-მანსურ ბილაჰი (946—953)
ალ-მუიზი (953—975)
ალ-აზიზ ბილაჰი (975—996)
ალ-ჰაკიმი (996—1021)
ალი აზ-ზაჰირი (1021—1036)
ალ-მუსთანსირ ბილაჰი (1036—1094)
ალ-მუსთალი (1094—1101)
ალ-ამირი (1101—1130)
ალ-ჰაფიზი (1130—1149)
აზ-ზაფირი (1149—1154)
ალ-ფაიზი (1154—1160)
ალ-ადიდი (1160—1171)
ლიტერატურა
დინასტიები
ეგვიპტის ისტორია
ტუნისის ისტორია
ალჟირის ისტორია
მაროკოს ისტორია
ლიუ ყანდარელი

ლიუ ყანდარელი
მალი ლიუ კუანგვენ-ყანდარელი (დ. 26 აპრილი, 1935, ხარბინი, ჩინეთი) — ჩინელი მხატვარი, სინოლოგი და პედაგოგი. 1991 წლიდან არის თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის აღმოსავლური ენების ჩინური ენის კათედრის უფროსი და ამავე კათედრის პროფესორი. მის სახელს უკავშირდება საქართველოში ჩინური ენის სწავლების დაწყება და სინოლოგიის განვითარება.
ბიოგრაფია
ლიუ კუანგვენ-ყანდარელი დაიბადა 1935 წლის 26 აპრილს, ჩინეთის ქალაქ ხარპინში. სწავლობდა პეკინის სამხატვრო აკადემიაში. 22 წლის ასაკში ჩამოვიდა საქართველოში და თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, მეხუთე კურსზე დაიწო სწავლა. ლიუმ აკადემია დაამთავრა კერამიკის სპეციალობით, შემდეგ კი დაასრულა სამხატვრო აკადემიის ასპირანტურა ქსოვილების სპეციალობით. ლიუ ყანდარელმა საქართველოში კერამიკოსი, მხატვარი და გობელენის ოსტატი, გივი ყანდარელი გაიცნო, მასთან ერთად ოჯახი შექმნა და საქართველოში დარჩა. პედაგოგად მუშაობდა მოსე თოიძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში, სამხატვრო აკადემიასა და საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, არქიტექტურის ფაკულტეტზე. 80-იანი წლების ბოლოდან ჩინური ენის პედაგოგად მუშაობა დაიწყო თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 26 აპრილი
დაბადებული 1935
მხატვრები
სინოლოგები
Ꙃ

Ꙃ, ꙃ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ꙃ)
Graphemica (ꙃ)
კირილური ასოები
რატი წითელაძე

რატი წითელაძე (დ. 7 ნოემბერი, 1987, ბათუმი) ― ქართველი აღმოსავლური ორთაბრძოლების წარმომადგენელი, კინო რეჟისორი, მსახიობი და პროდიუსერი.
ბიოგრაფია
2008 წელს, მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული კინგბოქსინგში WK1-ის წესებით, ეგვიპტეში.
საუკეთესო ფილმი, Mostra de Curtmetratges per la Identitat, (ესპანეთი), 2016
საუკეთესო ფილმი, Faludi International Film Festival, (უნგრეთი), 2016
საუკეთესო ფილმი, Tetova International Film Festival, (მოლდოვა), 2016
საუკეთესო ფილმი, UABC Autónoma de Baja California, (მექსიკა), 2016
საუკეთესო უცხოური ფილმი, CreActive International Festival, (ბანგლადეში), 2016
ჟიურის მთავარი პრიზი, Festival Internacional de Cortometrajes Flor Azul, (არგენტინა), 2016
ცარიელი სახლი (სცენარი)
შერჩეული იქნა 4 საუკეთესო პროექტს შორის 64-ე International Film Festival Mannheim-Heidelberg , (გერმანია), 2015
შერჩეული იქნა 8 პროექტს შორის 45-ე Kyiv International Film Festival (უკრაინა), 2015
Წვრილმანები
პრიზი „საუკეთესო საერთაშორისო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისათვის" Flagler Film Festival,(აშშ), 2015
საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, Accolade Competition, (აშშ), 2014
საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი დრამა, Highway 61 Film Festival ფინალისტი , (აშშ), 2014
სპორტი
'მსოფლიო ჩემპიონი'
2008 - wk1 კიკბოქსინგი - WASKO (World All Styles Kickboxing ორგანიზაცია) - კაირო, ეგვიპტე
'ევროპის ჩემპიონი'
2009 - კიოკუშინ/შინკიოკუშინ კარატე - ლიტვა
'საერთაშორისო ჩემპიონი'
2010 - K-1, Fighting Rookies - ჰოლანდია, Schermer
2009 - შიდოკანი - საქართველო, თბილისი
2008 - სრული კონტაქტური ბრძოლა, თავისუფალი წონით კატეგორიაში - "ბაქო Golden Fight - 2008" - ბაქო
2007 - კიკბოხინგი, ქარტალ სპორტ კლუბი - აზერბაიჯანი
2003 - კიოკუშინკაი კარატე - საქართველო, სამტრედია
2003 - კიოკუშინკაი კარატე - საქართველო, თბილისი
2002 - კიოკუშინკაი - საქართველო, თელავი
1999 - კიოკუშინ კარატე - საქართველო, თბილისი
'კავკასიის ჩემპიონი'
2008 -კიოკუშინ, თავისუფალ წონით კატეგორიაში. ღია საერთაშორისო ტურნირი კიოკუშინ კარატეში - კავკასიის თასი
2004 - შინკიოკუშინკაი, საერთაშორისო ღია ტურნირი კავკასიის თასი
რესურსები ინტერნეტში
რატი წითელაძე - კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა
რატი წითელაძე Facebook-ზე
სქოლი
დაბადებული 1987
დაბადებული 7 ნოემბერი
თეოფილაქტე (ანტიოქიის პატრიარქი)

თეოფილაქტე (ანტიოქიის პატრიარქი)
თეოფილაქტე ქანბარის ძე (დ. ჰარანი — გ. 751) — ანტიოქიის პატრიარქი 744–751 წლებში.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ჟამთააღმწერელი თეოფანე აღმსარებელის გადმოცემით, ხალიფმა ჰიშამმა მის გარდაცვალებამდე (743 წლის 6 თებერვალი) რამდენიმე ხნით ადრე, მელქიტი ქრისტიანების მოთხოვნით დაამტკიცა ანტიოქიის პატრიარქი. აღნიშნული საყდარი ვაკანტური იყო ორმოცი წლის მანძილზე მუსულმანი მხარის მიერ დაწესებული აკრძალვის გამო. მან ქრისტიან მრევლს არჩევის საშუალება არ მისცა, ხოლო პატრიარქის ტახტზე წარადგინა ეთენასი (სტეფანოსი) კანდიდატურა, რომელიც იყო სირიელი „ნაკლებად განათლებული, მაგრამ პატიოსანი ბერი“. აღნიშნული არჩევნები კარგი საშუალება იყო ქრისტიანებს ანტიოქიის მელქიტი პატრიარქის ასარჩევად თავი აერიდებინათ მუსულმანების აკრძალვაზე.
სტეფანოსი იჯდა ორი წელი. მიქაელ სირიელი, რომელიც აღწერს მარვან II იბნ მუჰამადის ქრონიკას, იუწყება რომ სტეფანოსის აღსაყდრების შემდეგ 744 წლის 12 დეკემბერს ანტიოქიის მელქიტ პატრიაქრად აირჩა თეოფილაქტე ქანბარას ძე. აღნიშნული საბაბი ხალიფასთვის გახდა მოეწოდა მუსულმანთა არმიისათვის გასწორებოდნენ „მირონიტებს“. მათ შორის იყვნენ მონაზვნები ხამის ახლოს მდებარე წმ. მირონის მონასტრიდან, რომლებიც აღიარებდნენ ქალკედონის კრებას (თუმცაღა წარმოადგენდნენ ღია ოპოზიციურ მხარეს იაკობისტთა ეკლესიისა), მათ არ მიიღეს მაქსიმე აღმსარებელის მიერ ქრისტეს ორი ბუნება, რომელიც დადასტურებული იყო კონსტანტინოპოლის მსოფლიო საეკლესიო კრებაზე 680 წელს. ამის გარდა ისინი წარმოთქვამდნენ სამწმინდაოს გალობას დამატებით "რომელი ჩვენთვის ჯვარს ეცვა". აღნიშნული 680 წლის კრების სწავლება გავრცელდა სირიაში 727 წლიდან, რამაც გამოიწვია ქალკედონიტებს შორის განხეთქილება. ეს იყო სირიაში მელქიტებისა და მირონიტების ეკლესიათა განხეთქილების დასაწყისი.
ეფრემ მცირე იხსენიებს ანტიოქიის პატრიარქს თეოფილაქტეს, ანტიოქიაში უკანასკნელად ნაკურთხი საქართველოს კათალიკოზის — იოანეს კურთხევის გამო და წერს:
თეოფილაქტე ანტიოქიის პატრიარქის საყდარზე იჯდა 7 წელი. 751 წელს ტახტზე ავიდა თეოდორე.
იხილეთ აგრეთვე
ანტიოქიის პატრიარქების სია
სქოლიო
ანტიოქიის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქები
გარდაცვლილი 751
ფილადელფიის ხელოვნების მუზეუმი

ფილადელფიის ხელოვნების მუზეუმი — ხელოვნების მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ფილადელფიის ფეარმონტის პარკში ბენ ფრანკლინის პარკვეის დასავლეთ ბოლოში, დაფუძნდა 1876 წელს ქვეყნის ას წლისთავთან დაკავშირებით და დღეისთვის აშშ-ის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და მნიშვნელოვანი მუზეუმია. მნახველებისთვის კარი 10 მაისს, 1877 წელს გაიხსნა. მისი ამჟამინდელი შენობის პირველი ნაწილი, რომელზეც მშენებლობა 1919 წელს დაიწყო, 1928 წლის გაზაფხულზე დასრულდა.
ყოველწლიურად მუზეუმი 20-მდე სპეციალურ გამოფენას აწყობს და მას დაახლოებით 800.000 ადამიანი სტუმრობს. ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და ცნობილი სპეციალური გამოფენები, რომლებსაც ათასობით ადამიანი სხვადასხვა შტატიდან და საზღვარგარეთიდან დაესწრო იყო სეზანის (1996-ში, 548.000 მნახველი) და სალვადორ დალის (2005-ში, 370.000 მნახველი) ნამუშევართა გამოფენა. ამ გამოფენების უნიკალურობა იმაში მდგომარეობდა, რომ მუზეუმმა მოახერხა კერძო კოლექციებიდან გამოეთხოვა მხატვართა თითქმის ყველა ცნობილი ნამუშევარი და მათი სრული კოლექცია წარმოედგინა მნახველებისთვის.
მუზეუმი განსაკუთრებით ცნობილია პენსილვანიის გერმანული ხელოვნების, მე-18 და მე-19 საუკუნეების ავეჯისა და ჭურჭლის მნიშვნელოვანი კოლექციებითა და ფილადელფიელი მხატვრის თომას იკინსის ნამუშევრებით.
მუზეუმი ცნობილია არა მხოლოდ მისი არქიტექტურითა და კოლექციებით, არამედ იმ როლითაც, რემელიც მან კინოფილმ „როკის“ განთქმულ სცენაში ითამაშა. ხშირად შეამჩნევთ მუზეუმის დამთვალიერებლების მცდელობას გაიმეორონ როკის ცნობილი არბენა მუზეუმის გარე კიბეებზე. ერთი პერიოდი კიბეების თავზე როკის ბრინჯაოს ქანდაკება იდგა, თუმცა მის მხატვრულ ღირებულებაზე მოქალაქეთა გაცხარებული კამათის შემდეგ ის ამ ადგილიდან მოიხსნა. ამჟამად მხოლოდ როკის ნაფეხურების ხილვა შეიძლება.
რესურსები ინტერნეტში
მუზეუმები
ფილადელფია