PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Estonian Declaration of Independence

Estonian Declaration of Independence
The Estonian Declaration of Independence, also known as the Manifesto to the Peoples of Estonia, is the founding act which established the independent democratic Republic of Estonia on 24 February 1918. Since then the 24 February has been celebrated as the Estonian Independence Day, the national day of Estonia.
Historical context
The declaration was drafted by the Salvation Committee elected by the elders of the Estonian Provincial Assembly and consisting of Konstantin Päts, Jüri Vilms and Konstantin Konik. Originally intended to be proclaimed on 21 February 1918, the proclamation was delayed until the evening of 23 February, when the manifesto was printed and read out aloud publicly in Pärnu. On the next day, 24 February 1918, the manifesto was printed and distributed in the capital, Tallinn (Reval).
During World War I, on 24 February 1918, in the capital city Tallinn, between the retreating Russian bolshevik troops and the advancing German army (and the nearing occupation by the German Empire), the Estonian Salvation Committee — the executive body of the democratically elected Provincial Assembly (Maapäev) — declared the independence of Estonia. The declaration was made in the main hall of the local branch of the former imperial Russian state bank.
The German Empire did not recognise the newly declared "democratic republic of Estonia". However, after the defeat of the Central Powers in World War I in November 1918, Germany withdrew its troops from Estonia, and formally handed power in Estonia over to the Estonian Provisional Government on 19 November 1918. The Russian Bolshevik invasion and the Estonian War of Independence followed. On 2 February 1920, the Tartu Peace Treaty was signed by the Republic of Estonia and Bolshevik Russia. The Republic of Estonia obtained international recognition and became a member of the League of Nations in 1921.
The Declaration
See also
Independence Day (Estonia)
Estonian War of Independence
Estonian Sovereignty Declaration
References
External links
Estonian Declaration of Independence, 24 February 1918 at www.president.ee
February 24 — Estonia's Independence Day! at Visit Estonia
1918 in Estonia
Declarations of independence
Independence of Estonia
February 1918 events
1918 documents
1918 in international relations
Dissolution of the Russian Empire
Garni

Garni, is a major village in the Kotayk Province of Armenia. It is known for the nearby classical temple. As of the 2011 census, the population of the village is 6,910.
History
The settlement has an ancient history, and is best known for the Hellenistic Garni temple. The area was first occupied in the 3rd millennium BC along easily defensible terrain at one of the bends of the Azat River. In the 8th century BC the area was conquered by the Urartian King Argishti I. The fortification at Garni was erected probably sometime in the 3rd century BC as a summer residence for the Armenian Orontid and Artaxiad royal dynasties. Later around the 1st century AD the fortress of Garni became the last refuge of King Mithridates of Armenia and where he and his family were assassinated by his son-in-law and nephew Rhadamistus. The fortress was eventually sacked in 1386 by Timur Lenk. In 1679 an earthquake devastated the area destroying the temple.
Monuments and landmarks
Garni is notable for its fortress complex containing the 1st-century AD Garni Temple, Surb Astvatsatsin Church, Mashtots Hayrapet Church, a ruined 4th-century single-aisle church, a ruined Tukh Manuk Shrine, Saint Sargis Shrine, and a Queen Katranide Shrine.
Nearby is the Garni Gorge with well preserved basalt columns, carved out by the Goght River. This portion of the gorge is often referred to as the "Symphony of the Stones". It is most easily reached via a road that leads left down the gorge just before reaching the temple of Garni. Another road leads to the gorge through the village, down a cobblestone road, and into the valley.
Once in the valley, turning right leads to Garni Gorge with an 11th-century medieval bridge and the "Symphony of the Stones". Turning left leads along the river, past a fish hatchery, up to the Khosrov State Reserve and, a little further, Havuts Tar Monastery (which can be seen from the Garni temple). The medieval bridge was controversially reconstructed in 2013, in a project organized and paid for by the US government through its Ambassadors Fund for Cultural Preservation. Critics said the work destroyed the original bridge and turned it into a new structure without value as an historical monument. Within the Khosrov reserve is Aghjots Vank from the 13th century, the church of Saint Stepanos, and the fortress of Kakavaberd. Garni lies along the road to the UNESCO World Heritage Site of Geghard Monastery (a further 7 km southeast).
Gallery
See also
Kotayk Province
References
External links
Armeniapedia.org: Garni Village
Garni temple
Old Khachkars (Cross-stones), Garni: photo1, photo2, photo3, photo4, photo5
Populated places in Kotayk Province
Tourist attractions in Kotayk Province
Erivan Governorate
ქოჯა მუსტაფა-ფაშა

ქოჯა მუსტაფა-ფაშა (გ. 1512) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1511-1512 წლებში.
იგი იყო „მთავარი კარისკაცი“ (თურქ. kapıcıbaşı) თოფქაფის სასახლეში. ქოჯა მუსტაფა-ფაშა ასევე მსახურობდა როგორც ცერემონიმაისტერად უცხოელი ელჩების მიღების დროს. იგი დიდ ვეზირად ბაიაზიდ II-ის მეფობის დასასრულს დანიშნეს (1511). სტამბოლში მან ორი უძველესი ბიზანტიური ეკლესია მეჩეთად გარდაქმნა და მის პატივსაცემად ისინი ქოჯა მუსტაფა-ფაშას და ატიკ მუსტაფა-ფაშას სახელს ატარებენ.
ლიტერატურა
Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi. say.13.
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
გარდაცვლილი 1512
Stroganov School

Stroganov School
The Stroganov School is a conventional name for the last major Russian icon-painting school, which thrived under the patronage of the fabulously rich Stroganov family of merchants in the late 16th and 17th century.
The Stroganov School owes its name to frequent mentioning of the Stroganovs on the markings on the back of the icons of Yemelyan Moskvitin, Stefan Pakhirya, Prokopy Chirin, Istoma, Nazariy, and Nikifor Saviny. Most of these icon painters, however, did not belong to the Stroganov School. They were icon painters from Moscow and executed commissions by the tsar. Many of their works were eventually acquired by the Stroganovs, who had been known as connoisseurs of sophisticated craftsmanship.
The works of art of the Stroganov School have quite a few features in common, such as small size, exquisite diminutiveness, refined palette (mostly achieved with half-tints, golden, and silver colors), density of paint layers, graphic precision of details, fragile and somewhat pretentious delicacy of characters' postures and gestures, richness of their vestments, and complicated fantasy of landscape background.
References
Igor Grabar History of Russian Art, available online at
External links
Russian art movements
Eastern Orthodox icons
Russian icon painters
Icon-painting schools
Jessica Alupo

Jessica Alupo
Jessica Rose Epel Alupo, commonly known as Jessica Alupo, is the ninth and current vice president of Uganda since 2021. She is a Ugandan politician, educator, and former military officer. She previously served in the cabinet of Uganda as minister of education between 2011 and 2016. She is also an elected member of parliament as Katakwi District's women's representative.
Background and education
She was born in Katakwi District on 23 May 1974. She attended Apuuton Katakwi Primary School. She then attended Kangole Girls School for her O-Level studies. For her A-Level education, she studied at Ngora High School. Alupo trained as a high school canteen attendant before she underwent the officer cadet course at the Uganda Junior Staff College in Jinja. She holds a Bachelor of Arts in political science and linguistics, obtained in 1997 from Makerere University. Her first master's degree, the Master of Arts in international relations and diplomacy, was also obtained from Makerere University in 2008. She also holds a Diploma in public administration and management, obtained in 2008 from the Uganda Management Institute (UMI). Her second master's degree is the Masters in public administration and management, obtained in 2009, also from Makerere University.
Work experience
Over the years, she has been employed in various capacities including:
As a teacher at the Katakwi High School in the town of Katakwi, Katakwi District, Eastern Region of Uganda
As an instructor at the Uganda Urban Warfare Training School, Singo, Nakaseke District, Central Region of Uganda
As an intelligence officer at the Chieftaincy of Military Intelligence, in Kampala, Uganda's capital city.
In 2001, she entered politics as a candidate for the Katakwi District women's representative. She ran on the ticket of the National Resistance Movement (NRM) political party. She won and was re-elected in 2006. In 2009, she was appointed as state minister for youth and children affairs. In 2011, she was re-elected to her parliamentary constituency. In the cabinet reshuffle of 27 May 2011, she was promoted to the post of minister of education and sports. She replaced Namirembe Bitamazire, who was dropped from the cabinet.
Personal life
Alupo is married to Innocent Tukashaba. She is reported to enjoy reading, community mobilization, and travel.
References
External links
Website of the Parliament of Uganda
Website of Uganda Ministry of Education And Sports
1974 births
Living people
21st-century Ugandan women politicians
21st-century Ugandan politicians
Government ministers of Uganda
Independent politicians in Uganda
Itesot people
Makerere University alumni
Members of the Parliament of Uganda
Politicians from Eastern Region, Uganda
People from Katakwi District
People from Teso sub-region
Uganda Management Institute alumni
Ugandan military personnel
Vice presidents of Uganda
Women government ministers of Uganda
Women members of the Parliament of Uganda
Women vice presidents in Africa
ბალინლოხი

ბალინლოხი — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ბალიჰონისსა და კასლრეის შორის.
ტბა ო'ფლინი, რომელიც მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთით, ცნობილია კალმახის თევზჭერით. ტბა, ასევე, არის მდინარე სუკის ერთ-ერთი წყარო.
ბალინლოხშია როსკომონის საგრაფოს ლუდის ერთადერთი ქარხანა Black Donkey Brewing Ltd. ეს ლუდსახდელი ყველაზე მეტად ცნობილია თავიანთი სახლში დამზადებული ელით, რომელსაც „ცხვრის ქურდი“ ჰქვია (Sheep Stealer).
იხილეთ აგრეთვე
როსკომონის საგრაფო
სქოლიო
ირლანდიის ქალაქები
როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გიორგი გადრანი

გიორგი გადრანი (დ. 30 სექტემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ოდესის „ჩერნომორეცის“ ცენტრალური მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი ჩერნომორეცის ოფიციალურ საიტზე
დაბადებული 1994
ქართველი ფეხბურთელები
გაგრას ფეხბურთელები
ოდესის ჩერნომორეცის ფეხბურთელები
დაბადებული 30 სექტემბერი
ოქროს გლობუსის 28-ე დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის 28-ე დაჯილდოება გაიმართა 1971 წლის 5 თებერვალს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1970 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა.
კინო
რესურსები ინტერნეტში
ოქროს გლობუსი
იშტირიაკი (ბაშკირეთი)

იშტირიაკი (ბაშკირეთი)
იშტირიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (57 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
დავთაშენის ხიდი

დავთაშენის ხიდი ან დავითაშენის ხიდი — ხიდი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, მდინარე რაზდანზე. ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს არაბკირის რაიონის ვაღრშიანის ქუჩასა და დავთაშენის რაიონის სასნა ძრერის ქუჩას. სამშენებლო სამუშაოები დაიწყო 1970-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების მიერ, თუმცა მალევე შეჩერდა. ხიდის მშენებლობა მხოლოდ 1996 წელს დასრულდა.
ხიდი დააპროექტა არქიტექტორმა რაფაელ ისრაელიანმა.
სქოლიო
ერევნის ხიდები
ჰიიუმაა (მაზრა)

ჰიიუმაა (მაზრა)
ჰიიუმაა (ან Hiiu maakond) — ყველაზე პატარა მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს კუნძულ ჰიიუმააზე და მიმდებარე პატარა კუნძულებზე. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი კიარდლა. მაზრის შემადგენლობაში შედის 5 მუნიციპალიტეტი: 1 ქალაქი (კიარდლა) და 4 თემი.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მაზრები
რესურსები ინტერნეტში
მაზრის ოფიციალური საიტი
ესტონეთის მაზრები
იტინგა-დუ-მარანიანი

იტინგა-დუ-მარანიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.94 კმ²-ზე. ფართობი 3 581 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
გრე

გრე — სიგრძის საზომი ერთეული XVI–XVIII საუკუნეებში ირანში. შეადგენდა შაჰის წყრთის 1/16-ს. XVIII საუკუნიდან გავრცელდა საქართველოშიც, სადაც ზომით გოჯეულს უტოლდებოდა.
ლიტერატურა
სიგრძის საზომი ერთეულები
Dark Horse (ალბომი)

Dark Horse (ალბომი)
Dark Horse — ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის ალბომი. გამოშვებულია Living in the Material World-ის ჩაწერიდან ერთი წლის შემდეგ. ალბომი Dark Horse ჩაიწერა Apple Records-ის და EMI-ის სტუდიებში, 1974 წელის სექტემბერ-ოქტომბერში. ამ ალბომის ჩაწერაში ჰარისონს ეხმარებოდნენ: რინგო სტარი, ერიკ კლეპტონი, ბილი პრესტონი და სხვები. ალბომში შესულია 9 სიმღერა, მათი საერთო ხანგრძლივობა შეადგენს 41:19 წუთს. ალბომ Dark Horse-ს შემდეგ ჯორჯ ჰარისონმა 1975 წელს გამოუშვა ახალი სტუდიური დისკი Extra Texture (Read All About It).
აშშ-ში ამ ალბომმა #4 ადგილი დაიკავა.
სიმღერების სია
ალბომში შესული ყველა სიმღერა ჯორჯ ჰარისონს ეკუთვნის.
მხარე 1
Hari's on Tour (Express) — 4:43
Simply Shady — 4:38
So Sad — 5:00
Bye Bye Love (ფელის ბრეიანტი, ბუდლო ბრაიანტი, ჰარისონი) — 4:08
Māya Love — 4:24
მხარე 2
Ding Dong, Ding Dong — 3:40
Dark Horse — 3:54
Far East Man (ჰარისონი, რონ ვუდი) — 5:52
It Is 'He' (Jai Sri Krishna) — 4:50
2014 წლის გამოცემის დამატებითი სიმღერები
I Don't Care Anymore – 2:44
Dark Horse (ადრეული დემო)" – 4:25
ადგილი ჩარტში
სქოლიო
ჯორჯ ჰარისონის ალბომები
1974 წლის ალბომები
მონფორტე-დელ-სიდი

მონფორტე-დელ-სიდი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვინალოპო-მიტხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 79,5 კმ². მოსახლეობა — 8346 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მონფორტე-დელ-სიდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
პაატა დავითაია

პაატა დავითაია
პაატა ოთარის ძე დავითაია (დ. 16 თებერვალი, 1974, გულრიფში) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი, იუსტიციის გენერალ-მაიორი (2003), იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი (2005), პროფესორი (2006).
1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტ. იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სამხედრო პოლიციის გამომძიებელი (1992-1993), სოხუმის შინაგან საქმეთა სამმართველოს გამომძიებელი (1992-1996), აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს მთავარი სახელმწიფო მრჩეველი (დევნილობაში; 1996–2001), საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილის თანაშემწე, აპარატის უფროსი (2001–2002), აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის იუსტიციის მინისტრი (დევნილობაში; 2002–2003), აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე და I მოადგილე (დევნილობაში; 2003–2004), 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. 2006 წლის მაისიდან პოლიტიკური პარტია „ჩვენ თვითონ“–ის (შემდეგ ეწოდა „საქართველოს ევროპელი დემოკრატები“) თავმჯდომარე. არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი და თანაავტორი.
ბიბლიოგრაფია
სეპარატიზმის პრობლემა საქართველოში : ისტორია და თანამედროვეობა (თანაავტორი) // ნაწ. 1. - თბილისი, აკადემია, 2003. - 332გვ.. - ISBN 99928-0-547-1.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
პაატა დავითაია (პოლიტიკური პარტია „ჩვენ თვითონ“). ivote.ge (სამოქალაქო კულტურის საერთაშორისო ცენტრი). ციტირების თარიღი: 11 ივლისი, 2020.
დაბადებული 16 თებერვალი
დაბადებული 1974
გულრიფშში დაბადებულები
ქართველი იურისტები
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
პაატა
ჯურჯინა იაუკოვიჩი

ჯურჯინა იაუკოვიჩი (დ. 24 თებერვალი, 1997, ნიკშიჩი, სერბეთი და ჩერნოგორია) — მონტენეგროელი ხელბურთელი. თამაშობს ფრანგულ კლუბ „ბრესტ ბრეტანიეში“. „ბრესტ ბრენიეში“ გადასვლამდე სხვადასხვა დროს თამაშობდა „დანილოვგრადსა“ და „ბუდუჩნოსტში“. 2014 წლიდან არის მონტენეგროს ნაკრების წევრი. ნაკრების მაისურით ჩატარებულ 74 შეხვედრაში 250 გოლი გაიტანა. იაუკოვიჩი იყო მონტენეგროს ქალთა ნაკრების წევრი 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. 2018 წლის ხმელთაშუა ზღვის თამაშებზე მონტენეგროს ნაკრებთან ერთად მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ნაკრები ფინალში მასპინძელ ესპანეთთან 23-27 დამარცხდა. იაუკოვიჩმა ფინალში 9 გოლი გაიტანა. პირველი დიდი ტურნირი რომელზეც მან მონტენეგროს ნაკრების რიგებში ითამაშა, იყო 2014 წლის ევროპის ქალთა ხელბურთის ჩემპიონატი. ტურნირზე ნაკრებმა მე-4 ადგილი დაიკავა. ამის შემდეგ მან ევროპის ჩემპიონატზე კიდევ სამჯერ ითამაშა, 2016, 2018 და 2020 წლებში. იაუკოვიჩი აგრეთვე იყო მონტენეგროს ნაკრების წევრი 2015 და 2019 წლების ქალთა ხელბურთის მსოფლიო ჩემპიონატებზე. 2015 წელს იაუკოვიჩი გახდა ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ბომბარდირი. ის დასახელდა ამავე ტურნირის MVP-დ. 2015–16 წლების სეზონში Handball-Planet.com-მა დაასახელა მსოფლიოს ახალგაზრდა ქალ ხელბურთელთა საუკეთესო გუნდის წევრად. იაუკოვიჩი მარცხენა ფლანგზე თამაშობს. 2020/21 წლების სეზონში საკლუბო დონეზე გაიტანა 55 გოლი. თამაშობს 23 ნომრიანი მაისურით. 2013-2015 წლებში იაუკოვიჩმა „დანილოვგრადის“ მაისურით ევროტურნირებზე 23 გოლი გაიტანა. 2015-2020 წლებში „ბუდუჩნოსტის“ რიგებში გაიტანა 238 გოლი. 2020 წლიდან ფრანგული „ბრესტ ბრეტანიეს“ მოთამაშეა და გუნდის მაისურით ევროტურნირებზე 55 გოლი გაიტანა, 2020-21 წლების სეზონში ტურნირის ბომბრადირთა დავაში 29-ე ადგილი დაიკავა. . ჯამში იაუკოვიჩმა ევროტურნირებზე 316 გოლი გაიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
Olympedia
პროფილი ევროპის ხელბურთის ფედერაციის საიტზე
პროფილი საფრანგეთის ქალ ხელბურთელთა ლიგის საიტზე
სქოლიო
მონტენეგროელი ხელბურთელები
Leselidze

Leselidze can refer to the following people and places, related to Georgia:
Leselidze (platform), a halt on the Psou-Engur railway line in Abkhazia
Leselidze (town), a town in Abkhazia, Georgia
Soviet-era name of the in the historical part of Tbilisi
Konstantin Leselidze, Soviet Georgian Colonel General and participant of World War II
Viktor Leselidze, lieutenant colonel, commander Mortar Regiment, Hero of the Soviet Union
Camponotus saundersi krama

Camponotus saundersi krama — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
მალხაზ დვალიშვილი

მალხაზ დვალიშვილი (დ. 13 ოქტომბერი, 1960, ქუთაისი — გ. 23 მარტი, 1995 ) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1984-1990 წლებში ეწეოდა სამედიცინო საქმიამობას, მუშაობდა ქ. ქუთაისის N1 საავადმყოფოს ექიმი-თერაპევტად. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, მაჟორიტარი ქუთაისის საარჩევნო ოლქი, საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, საქართველოს ჰელსინკის კავშირის წევრი (1990-1991), ხელი აქვს მოწერილისაქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქარტია – 91“.
რესურსები ინტერნეტში
მალხაზ დვალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა)
მალხაზ დვალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა)
დაბადებული 13 ოქტომბერი
დაბადებული 1960
გარდაცვლილი 23 მარტი
გარდაცვლილი 1995
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
Alitagtag

Alitagtag, officially the Municipality of Alitagtag, is a 4th class municipality in the province of Batangas, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 26,819 people.
Etymology
Alitagtag derived its name from the Tagalog word alinagnag, which means "a small distinct light."
History
Much of Alitagtag was once part of Bauan. On August 10, 1908, the resolution by the electorate of barrios Alitagtag, Balagbag, Dalipit, Munlawin, and Muzon was transmitted to the Provincial Committee, who would approve it in three months' time. Batangas Governor Galicano Apacible later endorsed it to the Civil Commission for a hearing that would be held on January 2, 1909.
The aforementioned barrios were separated from Bauan to constitute the new independent municipality of Alitagtag by virtue of Executive Order No. 43 dated May 7, 1909. The order
took effect on January 1, 1910.
In 1957, the following barrios were created: Pingas, composed of sitios Pingas and Corral; Tadlak, composed of sitios Tadlak and Malukan; and Sambi composed of the sitio of Sambi.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Batangas.
It is bordered on the north by Taal Lake, east by Cuenca and San Jose, west by Santa Teresita and San Luis, and south by Bauan and San Pascual.
Barangays
Alitagtag is politically subdivided into 19 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Alitagtag had a population of 26,819. The population density was .
Economy
Culture
The town is notable for being the original location where a replica of the True Cross was erected in the early Spanish colonial period. Known as the Holy Cross of Alitagtag or Mahal na Poong Santa Cruz, the image which was supposedly hewn from the post of a fallen house made of anubing hardwood, is venerated in surrounding towns for its reputedly auspicious powers.
The sublî dance, now popular throughout the province and beyond, is the most widely recognised ritual associated with the Catholic devotion to the Holy Cross of Alitagtag.
Gallery
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Batangas
Populated places on Taal Lake
1910 establishments in the Philippines
Establishments by Philippine executive order
Eldorado, Mato Grosso do Sul

Eldorado, Mato Grosso do Sul
Eldorado is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 12,400 (2020) and its area is 1,018 km².
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
კულობი

კულობი, ყოფილი კულიაბი — ქალაქი ტაჯიკეთში, ხატლონის ოლქში. მდებარეობს დუშანბედან 175 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე იახსუზე. 2016 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 101 200 კაცს შეადგენს. ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1934 წელს. დუშანბეს უკავშირდება სარკინიგზო და საავტომობილო გზებით.
ლიტერატურა
Habib Borjian, "Kulab," in Encyclopædia Iranica
რესურსები ინტერნეტში
«კულობი — ქალაქი ტაჯიკეთში» ენციკლოპედია AMD
სქოლიო
ხატლონის ოლქის ქალაქები
სადღეგრძელო ანუ ომის შემდგომ ღამე ლხინი, ერევნის სიახლოვეს

სადღეგრძელო ანუ ომის შემდგომ ღამე ლხინი, ერევნის სიახლოვეს
„სადღეგრძელო ანუ ომის შემდგომ ღამე ლხინი, ერევნის სიახლოვეს“ — გრიგოლ ორბელიანის პოემა. პოეტმა წერა 1827 წელს დაიწყო, სწორედ ამ წელს შეიქმნა პოემის პირველი ვარიანტი, თუმცა საბოლოო სახით ის ჩამოყალიბდა მხოლოდ 1870 წელს. გამოქვეყნდა 1871 წელს. სახელწოდებაში ჩანს, რომ ნაწარმოების შექმნა დაკავშირებულია ერთ-ერთ ბრძოლასთან, კერძოდ, ამ დროს რუსეთის ჯარმა გაიმარჯვა სპარსელების წინააღმდეგ. გრიგოლ ორბელიანი ამ ბრძოლის მონაწილე იყო. წინაპართა ღვაწლის წარმოჩენით პოეტი ყურადღებას ამახვილებს ქართველი ხალხის სიწმინდესა და ზნეობრიობაზე.
ქართული პოემები
1827 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
ნოვაჩანი

ნოვაჩანი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ველესის თემი
სქოლიო
ველესის თემის სოფლები
ზიბანის ნაჰია

ზიბანის ნაჰია
ზიბანი (არაბ. ناحية ذيبان‎‎) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ზიბანის პროვინციაში დაახლოებით 65 079 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 384 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები