PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მამია ორახელაშვილი

მამია ორახელაშვილი (ნამდვილი სახელია ივანე ორახელაშვილი; დ. 1881 — გ. 1937) — ქართველი ბოლშევიკი და საბჭოთა პარტიული მოღვაწე. 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის ერთ-ერთი შემოქმედი. 1937 წელს, „დიდი წმენდის“ დროს, დახვრიტეს.
ბიოგრაფია
დაიბადა აზნაურის ოჯახში. დაასრულა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტზე. 1903-1908 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიაში. 1890-იანი წლებიდან ჩაერთო რევოლუციურ მოძრაობაში. რსდმპ-ის წევრი 1903 წლიდან. ამავე წელს სტუდენტურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის დააპატიმრეს. 1905 წლის რუსეთის რევოლუციის მონაწილე. აკადემიის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ექიმად კასპიისპირეთის ოლქში. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო ვლადიკავკაზის მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოების თავმჯდომარე და რსდმპ(ბ) კომიტეტის თავმჯდომარე. 1917 წლიდან 1920 წლის მაისამდე იყო რსდმპ(ბ) კავკასიის სამხარეო კომიტეტისა და კავბიუროს წევრი.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ 1921-22 წლებში იყო განათლების სახალხო კომისარი, 1921-1925 წლებში იყო საქართველოს რევკომის თავმჯდომარე, საქართველოს სსრ-ის კომუნისტური პარტიის ცკ-ის პირველი მდივანი, სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, ამიერკავკასიის სფსრ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე. 1923-1925 წლებში იყო სსრკ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. სსრკ-ს ცკ-ის წევრობის კანდიდატი (1923-1926 წწ.). სკკპ ცკ-ის წევრი (1926-1934 წწ.). 1926-1929 წლებში იყო კომუნისტური პარტიის ამიერკვაკასიის კომიტეტის პირველი მდივანი და გაზეთ „ზარია ვოსტოკას“ რედაქტორი. 1927-1930 წლებში იყო დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი რედაქციის წევრი. 1931-1932 წლებში კვლავ ასფსრ-ის სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარეა. 1932-1937 წლებში მოსკოვში იყო მარქს-ენგელს-ლენინის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 1934-1937 წწ. სკკპ-ის ცენტრალური სარევიზიო კომისიის წევრი და სსრკ-ის ცენტრალური აღმასკომის წევრი.
1937 წელს გარიცხეს პარტიიდან კონტრევოლუციური საქმიანობის გამო. აპრილში გადაასახლეს ასტრახანში. 26 ივნისს დაპატიმრეს. დახვრიტეს 11 დეკემბერს.
რეაბილიტირებულია 1955 წელს.
ნაშრომები
ამიერკავკასიის ბოლშევიკური ორგანიზაციები 1917 წელს, ტფილისი, 1927
ინტერნაციონალი და ომის საკითხი, ქუთაისი, 1920
ლიტერატურა
კვაჭაძე, ს. მამია ორახელაშვილი, თბილისი, 1965
რესურსები ინტერნეტში
Орахелашвили Мамия (Иван) Дмитриевич,
в Большой Советской Энциклопедии, Советская историческая энциклопедия
На сайте Биография. Ру,
На сайте Хроно. Ру
სქოლიო
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის პირველი მდივნები
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 1937
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ბოლშევიკები
ქუთაისში დაბადებულები
რსდმპ-ის წევრები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XII ყრილობის დელეგატები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XV ყრილობის დელეგატები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XVI ყრილობის დელეგატები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XVII ყრილობის დელეგატები
საქართველოს სსრ განათლების სახალხო კომისრები
Friedrich Erismann

Friedrich Erismann
Friedrich Huldreich Erismann, or Fyodor Fyodorovich Erismann (14 November 1842 - 13 November 1915) was a Swiss ophthalmologist and hygienist born in Gontenschwil, canton of Aargau.
Biography
In 1867, Erismann earned his medical doctorate at the University of Zurich, subsequently furthering his studies in ophthalmology in Heidelberg, Vienna and Berlin. In 1867 he married Nadezhda Suslova, and two years later relocated to St. Petersburg as an ophthalmologist. His interests soon turned to issues such as public health and conditions of the poor. In the early 1870s he studied hygiene and physiology in Munich, where his instructors were Max von Pettenkofer (1818-1901) and Carl von Voit (1831-1908).
Following participation in Russo-Turkish War, he moved to Moscow, where from 1881 he served as a lecturer at the university. In 1884 he was appointed professor of hygiene and director at the institute of hygiene. At the University of Moscow, one of his students was playwright Anton Chekhov. In 1870 he invented the new construction of school desk which was used in Russian schools till the beginning of 1960s.
Erismann was a pioneer of scientific hygiene in Russia, and sought to improve water quality and food standards in St. Petersburg and Moscow. In 1896 Erismann was dismissed from his position at Moscow for political reasons, as he expressed support of student revolutionaries and denounced the living conditions of the Russian people. Afterwards, he returned to Switzerland and became involved with political and health issues in Zurich.
He published in German and Russian. Among his numerous writings was Gesundheitslehre für Gebildete aller Stände (Health education for the educated of all classes), a book that was published in several editions.
References
Notes
Sources
Famous Figures in Russian Medicine (translated biography)
Swissworld.org St. Petersburg doctors
N.A. Semashko. 'Friedrich Erismann, The Dawn of Russian Hygiene and Public Health.' Bulletin of the History of Medicine. June 1916, Vol. XX, No. 1, pp. 1-9.
External links
F. F Ėrisman WorldCat Identities (list of publications).
Hygienists
Swiss ophthalmologists
1842 births
1915 deaths
University of Zurich alumni
People from Kulm District
საწურბლე

საწურბლე — ისტორიული სოფელი ქვემო ქართლში, ალგეთის ხეობაში, მდინარის მარჯვენა მხარეს. ახლანდელი სოფელი მაწევანის (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) დასავლეთით. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნის I ნახევარში.
ლიტერატურა
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
Soul Deep (Roxette song)

Soul Deep (Roxette song)
"Soul Deep" is a song by Swedish pop music duo Roxette, released on 17 February 1987 by EMI as the third single from their debut album, Pearls of Passion (1986). The song was originally written in Swedish by Per Gessle, and was called "Dansar nerför ditt stup i rekordfart" ("Dancing Down Your Dive in Record Speed"), although Gessle later wrote new English lyrics for the song after deciding its Swedish lyrics were "too silly". The single was only released in Sweden, Germany and Canada. It spent three consecutive weeks at number 18 on the Swedish Singles Chart, but failed to chart in the other two countries.
The song was backed by the previously unreleased title track from their debut album, which would later see a wider release as the b-side to their 1992 single "Queen of Rain", and also as a bonus track on the 1997 reissue of Pearls of Passion. 12" editions of the single contain an extended mix of the a-side. This remix was created by Kaj Erixon and can also be found on the remix compilation Dance Passion, released in March 1987. A re-arranged and remixed version of "Soul Deep" later appeared on the duo's 1991 album Joyride.
Formats and track listings
All music and lyrics written by Per Gessle.
7" Single (Germany / Sweden 1362557 · Canada B-73032)
"Soul Deep" – 3:52
"Pearls of Passion" – 3:33
12" Single (Germany 1362626)
"Soul Deep" – 5:17
"Pearls of Passion" – 3:33
Promo 12" Single (Sweden PRO-4077 · Canada SPRO-336)
"Soul Deep" – 5:17
"Soul Deep" – 3:52
Personnel
Credits adapted from the liner notes of The Rox Box/Roxette 86–06.
Recorded at EMI Studios in Stockholm, Sweden in September 1986.
Musicians
Marie Fredriksson – lead and background vocals
Per Gessle – background vocals
Per "Pelle" Alsing – drums
Tommy Cassemar – bass guitar
Marianne Flynner – background vocals
Uno Forsberg – trumpet
Jonas Isacsson – electric guitar
Clarence Öfwerman – keyboards and production
Mats Persson – percussion
Mikael Renlinden – trumpet
Anne-Lie Rydé – background vocals
Tomas Sjörgen – trumpet
Alar Suurna – engineering and mixing
Charts
References
1987 singles
Roxette songs
Songs written by Per Gessle
აბეხუელა

აბეხუელა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის გუდარ-ხავალამბრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 86,667637 კმ². მოსახლეობა — 50 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - აბეხუელა
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Foreign relations of Mongolia

Foreign relations of Mongolia
Mongolia has diplomatic relations with 191 UN states, the Holy See, the State of Palestine and the European Union.
It seeks neutrality and cordial relations with many countries including in cultural and economic matters. It has a modest number of missions abroad.
Diplomatic relations
Mongolia has diplomatic relations with all United Nations members except Botswana:
Africa
Americas
East Asia
South East Asia
South Asia
Russia, Central Asia and West Asia
Europe
Mongolia seeks closer relations with countries in Europe and hopes to receive most-favoured-nation status from the European Union (EU). During 1991, Mongolia signed investment promotion and protection agreements with Germany and France and an economic cooperation agreement with the United Kingdom. Germany continued former East German cooperative programs and also provided loans and aid.
Oceania
International organisation participation
AsDB, ASEAN (observer), ASEM, ESCAP, FAO, G-77, IAEA, IBRD, ICAO, ICCt, ICFTU, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Intelsat, Interpol, IOC, ISO, ITU, NAM, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WCO, WHO, WIPO, WMO, WToO, WTrO, SCO (observer)
Mongolia did not join the UN until 1961 because of repeated threats to veto by the Republic of China, which considered Mongolia to be part of its territory (see China and the United Nations).
See also
List of diplomatic missions in Mongolia
List of diplomatic missions of Mongolia
Visa requirements for Mongolian citizens
References
External links
Ministry of Foreign Affairs
Permanent Mission of Mongolia to the United Nations
List of countries with established diplomatic relations
Politics of Mongolia
NGC 517

NGC 517 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 13 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ლუკა კუპრაშვილი

ლუკა კუპრაშვილი (დ. 1896, ცუცხვათი, ქუთაისის მაზრა — გ. 29 აგვისტო, 1924, ცუცხვათი), ქუთაისის მაზრა — 1924 წლის აჯანყების დროს ოკრიბაში აჯანყებულთა რაზმის მეთაური.
ბიოგრაფია
ცუცხვათელი მღვდლის, ბარნაბა ლუკას ძე კუპრაშვილისა (1840-1911) და მარიამ ყიფიანის შვილი (1855-1936). საარქივო მასალებიდან ირკვევა, რომ ლუკა კუპრაშვილი საბჭოთა რუსეთის ბატონობის წინააღმდეგ მიმართული 1924 წლის აჯანყების ჯერ კიდევ დაწყებამდე ხრესილისა და ტყიბულის რაიონების აჯანყების ხელმძღვანელად დაინიშნა. აჯანყებულებს მეთაურობდნენ ასევე სოფ. კაცხში შალვა კუპატაძე, ჩხარში – ალექსანდრე არაბიძე და სხვ. ლუკა კუპრაშვილს ალიმ დარახველიძისათვის სასწრაფოდ რაზმის შექმნა დაუვალებია. მისი გეგმით აჯანყებულებს ტყიბული ხრესილის მხრიდან შეტევით უნდა აეღოთ. მანამდე აჯანყებულებმა სოფ. გურნა დაიკავეს და კომუნისტები განაიარაღეს.
ძალთა აშკარა უთანასწორობის მიუხედავად, ლუკა კუპრაშვილი არ შედრკა, მას იარაღი არ დაუხრია და განაგრძობდა ბრძოლას თანამებრძოლებთან ერთად. 1924 წლის 28 აგვისტოს ღამეს ბრძოლის გასაგრძელებლად სოფ. ორპირის კანცელარიასთან ლუკა კუპრაშვილის მეთაურობით 11-მდე შეიარაღებული პატრიოტი შეიკრიბა. მეორე დღეს, 29 აგვისტოს ლუკა კუპრაშვილის რაზმსა და საბჭოთა ხელისუფლების მიერ გამოგზავნილ რიცხობრივად აღმატებულ სადამსჯელო რაზმს შორის უთანასწორო ბრძოლა გაიმართა. ბრძოლაში ლუკა კუპრაშვილი მძიმედ დაიჭრა კურსებელი ბოლშევიკ კეზევაძის ნასროლი ტყვიით. ბოლშევიკებმა შეძლეს მისი თანამებრძოლისა და ერთგული მეგობრის კაპიტონ დოღონაძის დატყვევებაც. აჯანყებულები დამარცხდნენ. მუცელში მძიმედ დაჭრილმა ლუკა კუპრაშვილმა მოახერხა ხელიდან დასხლტომოდა ჯალათებს, დევნილმა რამდენიმე კილომეტრი იარა (საკუთარი ნაწლავები ხელით ეჭირა), მაგრამ სოფლის წყაროსთან უკვე ჭრილობა გაურთულდა და თანასოფლელ რისია უგრეხელიძის ხელში დალია სული. 28 წლის ლუკა კუპრაშვილს. დარჩა 18 წლის მეუღლე ლუბა კუბლაშვილი, რომელიც ფეხმძიმედ იყო ცნობილი სპორტსმენისა და მეცნიერის ჰენრი კუპრაშვილის მომავალ მამაზე, ოთარიზე.
სქოლიო
1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 29 აგვისტო
გარდაცვლილი 1924
ბორჯომის ხეობა

ბორჯომის ხეობა — მდინარე მტკვრის ხეობა, ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ფარგლებში, სოფელ აწყურიდან (სამხრეთ-დასავლეთი) სოფელ ტაშისკარამდე (ჩრდილო-აღმოსავლეთი). მისი სიგრძეა დაახლოებით 60 კმ. ხეობის ფერდობებს ქმნის მესხეთისა და თრიალეთის ქედები. ბორჯომის ხეობა ახალციხის ქვაბულს შიდა ქართლის ბართან აკავშირებს. გენეტურად ტექტონიკური-ეროზიული ღრმა (1300-1500 მ) გამკვეთი ხეობაა, მდებარეობს ზღვის დონიდან 710-900 მ. აგებულია ძლიერი დანაოჭებული პალეოგენური, უმთავრესად ანდეზიტური ტუფბრექჩიებით და ფლიშური წყებებით. ბაკურიანის ლავური ნაკადის ბოლო ქალაქ ბორჯომთან მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირამდე აღწევს.
ბორჯომის ხეობის გაგანივრებულ ტერასულ უბნებს ციცაბოფერდობებიანი ვიწრობები ენაცვლება. ხეობის ფერდობები დასერილია ხევებით. ბევრგანაა მეწყრები და გაშიშვლებული კლდეები. ბორჯომის ხეობა მდიდარია გრუნტის წყლებითა და წყაროებით, რომელთა შორის ბევრი მინერალური წყაროა. ხეობის მარცხენა მხარის დიდი ნაწილი ბორჯომის სახელმწიფო ნაკრძალს უჭირავს.
ბორჯომის ხეობაში გადის ელექტროფიცირებული რკინიგზა და საავტომობილო გზატკეცილი. მთის ზომიერი ჰავა და უნიკალური სამკურნალო წყაროები საკურორტო მეურნეობისათვის ხელსაყრელ ბუნებრივ პირობებს ქმნიან. ხეობაში და მიმდებარე ტერიტორიაზე მნიშვნელოვანი კლიმატური-ბალნეოლოგიური კურორტებია: ბორჯომი, ბაკურიანი, ახალდაბა, წაღვერი, ციხისჯვარი, ცემი, ტბა და სხვა.
ისტორიულ-გეოგრაფიული ბორჯომის ხეობა უფრო ვრცელ ტერიტორიას მოიცავს. სახელწოდება „ბორჯომის ხეობა“ პირველად 1819 წლის საბუთში გვხვდება. მანამდე მას სადგერი ხეობა ეწოდებოდა (XV საუკუნიდან) და მტკვრის (ტაშისკარიდან აწყურამდე), საკუთრივ სადგერის (მოიცავდა სოფელ სადგერიდან წაღვერ-კიმოთესუბანსა და თორ-ბაკურიანს) და გუჯარეთის ხეობებისგან შედგებოდა. არქეოლოგიური კვლევა-ძიებით დასტურდება, რომ ბორჯომის ხეობაში პირველყოფილ ადამიანს უცხოვრია. II-IV საუკუნეებში აქ თორის საერისთავო დაარსდა, რომელსაც XV საუკუნემდე თორის მხარე ეწოდებოდა. XV საუკუნეში აქ ავალიშვილთა სათავადო (საავალიშვილო) შეიქმნა. XV საუკუნის ბოლოს ბორჯომის ხეობა სამცხე-საათაბაგოსთან ერთად ოსმალეთმა მიიტაცა, მოსახლეობა ნაწილი მტერთან ბრძოლაში დაიღუპა, დანარჩენი ზემო ქართლსა და იმერეთს შეეხიზნა.
XVIII საუკუნის ბოლოსათვის ბორჯომის ხეობა მთლიანად გაუკაცრიელდა. აქ არსებული მატერიალური კულტურული ძეგლები დაინგრა, ბევრი მთლიანად განადგურდა. ახალციხის საფაშოს მოშლისა და სამცხე-საათაბაგოდან თურქ დამპყრობთა განდევნის შემდეგ (1829) დაიწყო ბორჯომის ხეობის ხელახალი დასახლება. XIX საუკუნის 50-60 წლებში ზემო იმერეთიდან და ზემო ქართლიდან ბორჯომის ხეობაში 205 კომლი გადმოსახლდა. შემდგომში აქ უკრაინელი და ბერძენი მოახალშენენიც დასახლდნენ. 1871 წელს ბორჯომის ხეობა დიდი მთავრის მიხეილ ნიკოლოზის ძე რომანოვის საუფლისწულო მამული გახდა. ამ დროიდან აქაური გლეხობის მდგომარეობა გაუარესდა, რასაც 1899 წაღვერისა და კიმოთესუბნის გლეხთა აჯანყება მოჰყვა. 1918 წლის 7 მარტს ამიერკავკასიის სეიმმა ბორჯომის ხეობა სახელმწიფო საკუთრებად გამოაცხადა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1921 წლის 20 მაისის დეკრეტით ბორჯომის ხეობა სახელმწიფო მნიშვნელობის კურორტად გამოცხადდა.
ლიტერატურა
საქართველოს ხეობები
ცენტრო-სურის პროვინცია

ცენტრო-სურის პროვინცია — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 9931 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 141 903 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ევინაიონგი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით მდებარე კამერუნის სახელმწიფო საზღვრიდან, სამხრეთით მდებარე გაბონის სახელმწიფო საზღვრამდე. დასავლეთით ესაზღვრება ლიტორალის პროვინციას, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან კე-ნტემის პროვინციას, აღმოსავლეთიდან ველე-ნზასის პროვინციას.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 5 მუნიციპალიტეტად:
ევინაიონგი (Evinayong)
ნიეფანგი (Niefang)
აკურენამი (Akurenam)
ბიკურგა (Bicurga)
ნკიმი (Nkimi)
ლიტერატურა
Evolución y Distribución de la población total por sexo y región
სქოლიო
ეკვატორული გვინეის პროვინციები
ელ-დორადოს პროვინცია

ელ-დორადოს პროვინცია
ელ-დორადო — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. ელ-დორადოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან-ხოსე-დე-სისა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 31 198 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 24 ადამიანს. ელ-დორადოს ფართობია 1 298,14 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
INEI Perú
Mapa de San Martín
სან-მარტინის რეგიონის პროვინციები
აიდინის პროვინცია

აიდინის პროვინცია — პროვინცია (ილი) დასავლეთ თურქეთში, ეგეოსის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი აიდინი. მოიცავს 17 რაიონს.
გეოგრაფია
აიდინის პროვინციას დასავლეთიდან ესაზღვრება ეგეოსის ზღვა, 2 კილომეტრიანი სრუტე გამოჰყოფს საბერძნეთის კუნძულ სამოსისაგან. ესაზღვრება მუღლის, დენიზლის, მანისისა და იზმირის პროვინციები. პროვინციის უდიდესი ნაწილი მდებარეობს მდინარე დიდი მენდერესის ხეობაში
მოსახლეობა
მოსახლეობა 998 ათ. ადამიანი 2007 წლის შეფასებით. უდიდესი ქალაქია: აიდინი (143 ათ. ადამიანი, 2000).
ისტორია
ძველად პროვინციის ტერიტორია შედიოდა ფრიგიისა და ლიდიის ფარგლებში. პროვინციის დედაქალაქი აიდინი დააარსეს უძველესმა მოსახლეობამ და უწოდეს ტრალისი. იმის გამო, რომ ქალაქი მდებარეობს სეისმოაქტიურ ზონაში, იგი რამდენიმეჯერ დაინგრა. ქალაქი წლების მანძილზე იყო ფრიგიელების, ლიდიელების, სპარტელების, სპარსელების, მაკედონელების, რომაელებისა და ბიზანტიელების ხელში. 1186 წელს თურქ-სელჩუკებმა იგი ჩამოართვეს ბიზანტიის იმპერიას, ხოლო 1466 წლიდან ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაშია.
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of AYDIN
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
კანადა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კანადა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია — მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1992-1993 წლებში.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, მოსკოვის საპატრიარქოს, სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
გენერალ-პორუჩიკ რომან ვორონცოვის აგარაკი პეტერგოფის გზაზე ააგეს ხისაგან ქვის საფუძველზე 1756 წლის შემდეგ. არქიტექტორი სავარაუდოდ იყო ჟან-ბატისტ ვალენ-დელამოტი. აგარაკი მემკვიდრეობით გადავიდა ვორონცოვის ოჯახის წევრებს შორის. 1840-იან წლებში იყიდა ინგლისელმა ჯონ ანდერსონმა, რომელმაც 40 წლის განმავლობაში მნიშვნელოვნად კეთილმოაწყო. მის შემვეგ აგარაკი შეიძინა ვაჭარმა პ. ლ. შუვალოვმა, რომლის შვილმაც იგი მიჰყიდა მიწათმფლობელ ს. ს. ბოგომოლოვს.
1963 წელს შენობაში განთავსებული იყო სასურსათო მაღაზია, ხოლო მოგვიანებით აქ განთავსდა „Главленинградстрой“-ის მე-18 ტრესტი.
ულიანკის რაიონის კეთილმოწყობის სამუშაოების დაწყების შემდეგ ტიპური მრავალსართულიანი სახლების აგების მიზნით შენობის აღების გადაწყვეტილება მიიღეს, მაგრამ ისტორიკოს სერგეი გორბატენკოს დამსახურებით დადგინდა, რომ შენობა იყო XVIII საუკუნის არქიტექტურის ისტორიული ძეგლი და იგი გადაარჩინა.
1991 წლიდან შენობა გამოიყენება, როგორც ეკლესია. ამჟამად სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია მოქმედებს, როგორც ტერვენიჩის ღვთისმშობლის კვართის მონასტრის მეტოქი. 1999 წელს ეკლესიაზე დაამონტაჟეს გუმბათი და სამრეკლო.
რესურსები ინტერნეტში
Усадьбы с городской судьбой
Церковь Веры, Надежды, Любови и Матери их Софии в Народном каталоге православной архитектуры
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ლუიზიანის შესყიდვის ექსპოზიცია

ლუიზიანის შესყიდვის ექსპოზიცია, უკეთ ცნობილი როგორც სენტ-ლუისის მსოფლიო გამოფენა (ინგლ. Louisiana Purchase Exposition, ან Saint Louis World's Fair) — საერთაშორისო ექსპოზიცია, ჩატარებული 1904 წელს სენტ-ლუისში, მისური, აშშ.
ისტორია
1904 წელს სენ-ლუისმა უმასპინძლა მსოფლიოს საერთაშორისო გამოფენაზე. ექსპოზცია ლუიზიანის შესყიდვის (1803) ასი წლისთავის აღსანიშნავად ჩატარდა. ის ერთი წლით გვიან, 1904 წლის 30 აპრილს გაიხსნა და 1 დეკემბრამდე გასტანა. აღსანიშნავია, რომ სენტ-ლუისში ყოველწლიური ექსპოზიცია 1884 წლიდან ტარდებოდა, სადაც სასოფლო-სამეურნეო და მეცნიერეული მიღწევების აღნიშვნა ხდებოდა, თუმცა 1904 წელს მსოფლიო გამოფენის გამო იგი არ გადაიდო.
გამოფენისთვის გამოყოფილი 4,9კმ² ფართი, რომლის დიზაინი ჯორჯ კელსერმა გადაწყვიტა, ამჟამად ფორესტ-პარკსა და ვაშინგტონის უნივერსიტეტის კამპუსს უჭირავს, და უდიდესი გამოფენა იყო ამ დრომდე. 1500 შენობა-ნაგებობა ერთმანეთთან 120 კმ საავტომობილო და საფეხმავლო გზებით იყო დაკავშირებული. ამბობდნენ, რომ შეუძლებელი იყო ყველაფრის ზერელედ დანახვაც კი ერთი კვირის განმავლობაში. მხოლოდ სოფლის მეურნეობის სასახლეს 324.000 მ² ფართი ეჭირა.
გამოფენაზე მონაწილეობა 62 უცხო ქვეყანამ, აშშ-ის მთავრობამ და მაშინდელი 45 შტატიდან 43-მა მიიღო. მონაწილეთა შორის იყო საწარმოები, ქალაქები, კერძო ორგანიზაციები და კორპორაციები, თეატრალური დასები და სამუსიკო სკოლები. ზოგი მათგანი რეკლამის ხასიათს ატარებდა, ზოგი შემეცნებით-საგანმანათლებლო, ზოგიც პროპაგანდის, ხოლო ზოგიერთი კი მხოლოდ გასართობს.
სენტ-ლუისი
მსოფლიო გამოფენები
ილია წინამძღვრიშვილი

ილია წინამძღვრიშვილი
ილია ივანეს ძე წინამძღვრიშვილი (დ. , წინამძღვრიანთკარი, მცხეთის რაიონი, — გ. , იქვე) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პედაგოგი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
16 წლის ილია პირველ კლასიკურ გიმნაზიაში მიაბარეს, სადაც გაიცნო და დაუმეგობრდა ილია ჭავჭავაძეს. 1858 წელს ილია დანიშნეს შტატგარეშე მოხელედ თბილისის გუბერნიის მმართველობაში, სადაც 10 წელი დაჰყო სხვადასხვა პოზიციაზე. 1868 წელს ილია წინამძღვრიშვილი აირჩიეს თბილისის მესამე განყოფილების მომრიგებელ მოსამართლედ. ილიამ ცოლად შეირთო ოლღა მიხეილის ასული არღუთაშვილი, რომელიც მალე დასნეულდა. იგი ილიამ საზღვარგარეთ წაიყვანა სამკურნალოდ, თუმცა მისი გადარჩენა ვერ მოხერხდა. შვილი არ ჰყოლიათ, რასაც განსაკუთრებით განიცდიდა წინამძღვრიშვილი. ოლღას ძალიან უნდოდა სოფლის გლეხებისთვის სკოლის გახსნა. ილიამ გადაწყვიტა თავისი და მეუღლის სურვილი განეხორციელებინა და სკოლა გაეხსნა, ვინაიდან იმ დროისთვის საგურამოს მხარეში არცერთი სკოლა არ არსებობდა. ილია წინამძღვიშვილის აზრით, „მამულის გაკეთება და ნივთიერის ცხოვრების წინ წასვლა შეიძლება მხოლოდ წერა-კითხვის, სოფლის სამეურნეო და სახელოსნო ცოდნის გავცელებით მცხოვრებთა შორის“. წინამძღვრიშვილმა მიიჩნია, რომ მხოლოდ წერა-კითხვის ცოდნა საკმარისი არ იქნებოდა, მოსწავლეებს უნდა შეესწავლათ ოჯახში საჭირო ყველა საქმე: მევენახეობა, ღვინის დაყენება, მებაღეობა, მებოსტნეობა, ფუტკრის და აბრეშუმი ჭიის მოვლა, ხვნა-თესვა, საქონლის მოვლა-მოშენება, დურგლობა, მჭედლობა.
— წერდა ი. წინამძღვრიშვილი 1883 წელს გაზეთ „დროებაში“.
წინამძღვრიშვილმა საკუთარ სახლში მიიწვია თორმეტი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე სკოლის წესდების, სასწავლო გეგმის და პროგრამების შესამუშავებლად. 1883 წლის 4 სექტემბერს ილია წინამძღვრიშვილის დიდი ძალისხმევით და მოწინავე ქართველი ინტელიგენციის მხარდაჭერითა და დახმარებით, წინამძღვრიანთკარში გაიხსნა საქართველოში პირველი სასოფლო-სამეურნეო სკოლა. სკოლაში სწავლა იაკობ გოგებაშვილის მიერ შედგენილი წესდებით და ნიკო ცხვედაძის მიერ შემუშავებული პროგრამებით მიმდინარეობდა. აღსანიშნავია, რომ სკოლაში სწავლება ქართულ ენაზე მიმდინარეობდა. ილიამ მთელი თავისი ქონება სასწავლებელს გადასცა. სასწავლებლის გახსნაზე სიტყვა წარმოთქვა ილია ჭავჭავაძემ.
როგორც ცნობილია ილია ჭავჭავაძემ პოემა „აჩრდილი“ ილია წინამძღვრიშვილს მიუძღვნა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ილია წინამძღვრიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟურნალი „ვაზი და ღვინო“, 1920
დაბადებული 1834
გარდაცვლილი 1920
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ქართველი პედაგოგები
ქართველი პუბლიცისტები
პირველი კლანის მთავარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

პირველი კლანის მთავარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პირველი კლანის მთავარი — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
სორლი ბოი მაკდონალი
გილიენ მაკლეინი
ნინი ხუციბერიძე

ნინი ხუციბერიძე (დ. 14 ივლისი, 2000, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (სასტენდო და ტყვიის სროლა). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, თბილისი, საქართველო). საფრანგეთის IX გრან-პრის გამარჯვებული (2019, ფლერი-ლეზ-ობრე, საფრანგეთი).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ნინი ხუციბერიძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 2000
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი მსროლელები
დაბადებული 14 ივლისი
ქალები სპორტში
NGC 492

NGC 492 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 6 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Meow (სუნამო)

Meow (სუნამო)
Meow— ამერიკელი მომღერალ კეტი პერის არომატი, რომელიც დამზადებულია კომპანია Gigantic Parfums-ის მიერ. სუნამოს პრეზენტაცია მოეწყო Nordstrom-ის მაღაზიაში 2011 წლის 13დეკემბერს. Meow არის კეტის პირველი სუნამო Purr-ის შვილობილი.
კეტი პერი
ცნობილი ადამიანების სუნამოები