PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პიერ-შეილი

პიერ-შეილი — გეოლოგიური ფორმაცია ან ზედაცარცული წყება, რომელიც გავრცელებულია კლდოვანი მთების აღმოსავლეთით დიდი ვაკეების ფარგლებში, კანადის პემბინა-ველის რეგიონიდან ნიუ-მექსიკომდე. ვრცელდება სამხრეთ დაკოტაში, მონტანაში, კოლორადოში, მინესოტაში, ნიუ-მექსიკოში, უაიომინგსა და ნებრასკაში. შეიცავს დაახლოებით 600 მ სიმძლავრის მუქ, ნაცრისფერ თიხაფიქლებს, ქვიშაქვებსა და ბენტონიტის მრავალ ფენას. ტიპურ ლოკაციაზე მისი სიმძლავრე 210 მ-მდეა. განლაგებულია ნიობრარის ფორმაციის თავზე და ფოქს-ჰილზის ფორმაციის ქვეშ. ზღვიური წარმოშობისაა და დაილექა დასავლეთი შიგა ზღვის ფარგლებში, დიდწილად, ზედაცარცულში, კამპანური სართულის განმავლობაში, თუმცა ქალაქ რატონში, ნიუ-მექსიკოში, წყების ზედა ფენებში, მიკისა და ჰაიდენის მიერ ნამარხი სახეობის — Baculites baculus-ის აღმოჩენამ აჩვენა, რომ აქ დალექვა ადრე მაასტრიხტულშიც მიმდინარეობდა. პიერ-შეილი აღწერეს ამერიკელმა გეოლოგებმა ფილდინგ ბრედფორდ მიკმა და ფერდინანდ ვანდევირ ჰეიდენმა ფილადელფიის მეცნიერებათა აკადემიის შრომებში 1862 წელს როგორც ნამარხი, თაბაშირის ძარღვებისა და ფენის, რკინის ოქსიდის კონკრეციის მქონე მუქი ნაცრისფერი თიხაფიქალი. ცარცული პერიოდის ნამარხი ზღვის კუ არქელონი სწორედ პიერ-შეილის წყებაში, სამხრეთ დაკოტაშია აღმოჩენილი. სახელი ეწოდა სამხრეთ დაკოტაში, მდინარე მისურიზე, ძველ ფორტ-პიერთან გაშიშვლებული ქანების შესწავლის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჩრდილოეთ ამერიკის ზედაცარცული წყება
კამპანური სართული
აშშ-ის თიხაფიქლური ფორმაციები
დიდი ვაკეები
შემოვლითი არხი

შემოვლითი არხი — სანქტ-პეტერბურგის ყველაზე დიდი არხი. სათავეს იღებს მდინარე ნევიდან ალექსანდრე ნეველის ლავრის რაიონში და გრძელდება მდინარე ეკატერინგოფკამდე.
ისტორია
თავდაპირველად, არხის გაიყვანეს 1769-1780 წლებში, ინჟინერ ლ. კ. კარბონიერის პროექტის მიხედვით მდინარე ეკატერინგოფკისა და ლიგოვსკის არხს შორის. 1805 წელს ინჟინერ ი. კ. გერარდომ დაიწყო შემოვლითი არხის აღმოსავლეთი მონაკვეთის გაჭრა და მას შემდგომ არსებული არხი გაღრმავდა და გაფართოვდა. XIX საუკუნის 30-იან წლებში შემოვლითი არხი ქალაქის სამხრეთ საზღვრად იქცა. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში შემოვლითი არხი გახდა სამრეწველო საწარმოების თავმოყრის ადგილი, აქ იყო ღია კოლექტორი, რომელიც აგროვებდა ჩამდინარე წყლებს მიმდებარე ქარხნებიდან. XIX საუკუნის შუა წლებში ქარხნის შენობებს დაემატა ვარშავის (1852-1853 წლებში) და ბალტიის (1855-1858 წლებში) რკინიგზის სადგურები.
ადგილმდებარეობა
არხის სიგრძე 8,08 კილომეტრია, სიგანე — 21,3 მეტრი (აღმოსავლეთ ნაწილში — 42,6 მეტრი), სიღრმე კი დაახლოებით 3–5 მეტრია.
თანამედროვე ვითარება
შემოვლითი არხი აშენდა ტვირთების გადასაზიდად. ამჟამად არხი მწყობრიდან არის გამოსული. დღეისათვის ტრანსპორტირება საკმაოდ რთულია დიდი გემებისთვის, მხოლოდ მცირე ზომის გემი თუ გაივლის.
შემოვლით არხს კვეთს 15 საავტომობილო, ექვსი საცალფეხო და ორი სარკინიგზო ხიდი (მესამე სარკინიგზო ხიდი მდებარეობდა შლისენბურგისა და ატამანის ხიდებს შორის, 2010 წლის დეკემბერში ხიდის დემონტაჟი განხორციელდა).
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 451. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 316. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 88. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Энциклопедия Санкт-Петербурга. Обводный канал.. encspb.ru. Проверено 11 января 2019.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის არხები სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Summer Sanitarium Tour

Summer Sanitarium Tour იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2000 წელს გამართული საკონცერტო ტურნე, რომელიც ჩატარდა „სტადიონებზე, არენებზე და, დიახ, ჩქაროსნულ ავტომაგისტრალებზეც კი.“ ტურნე ერთ-ერთი ყველაზე მაღალშემოსავლიანი იყო. იგი უკანასკნელი აღმოჩნდა ჯგუფის დიდი ხნის ბასისტისთვის: ჯეისონ ნიუსტედმა ჯგუფი 2001 წლის იანვარში დატოვა.
ჰეტფილდმა გამოტოვა სამი შოუ ზურგის დაზიანების გამო. ნიუსტედმა იმღერა სიმღერების უმეტესობა, ხოლო დანარჩენი სიმღერებისათვისა და რიტმული გიტარისთვის შეირჩა მუსიკოსები მხარდამჭერი ჯგუფებიდან: გიტარისტები კენი ოლსონი და ჯეისონ კრაუსი კიდ როკიდან, სერჟ ტანკიანი და დარონ მალაქიანი System of a Down-დან და ჯონათან დეივისი კორნიდან.
სიმღერების სია 2000 წელს
(აღებულია 2000 წლის 1 ივლისის შოუდან ჩრდილოეთ კაროლინის ჩქაროსნულ ავტომაგისტრალზე)
Creeping Death
For Whom the Bell Tolls
Seek & Destroy
Fade to Black
Fuel
The Memory Remains
Sad But True
No Leaf Clover
King Nothing
Wherever I May Roam
Mastertarium
Battery
Nothing Else Matters
I Disappear
One
Turn the Page (ბობ სიგერის ქავერი)
Enter Sandman
Last Caress (Misfits-ის ქავერი)
So What? (Anti-Nowhere League-ის ქავერი)
Die, Die My Darling (Misfits-ის ქავერი)
პერსონალი 2000 წელს
ჯეიმზ ჰეტფილდი — წამყვანი ვოკალი, რიტმული გიტარა;
კირკ ჰემეტი — წამყვანი გიტარა;
ლარს ულრიხი — დასარტყმელი საკრავები;
ჯეისონ ნიუსტედი — ბას-გიტარა, დამატებითი ვოკალი, წამყვანი ვოკალი.
Summer Sanitarium Tour 2003
Summer Sanitarium Tour 2003 იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2003 წელს გამართული საკონცერტო ტურნე. იგი ჩატარდა მათი მერვე სტუდიური ალბომის, St. Anger, მხარდასაჭერად, რომელიც გამოვიდა იმავე წლის 5 ივნისს. ტურნეს მხარდამჭერი ჯგუფები იყვნენ Limp Bizkit, Deftones, Mudvayne, Linkin Park, Lostprophets და The Darkness. ამ ტურნეზე პირველად დაუკრა ჯგუფთან ერთად ჯგუფის ახალმა ბასისტმა - რობერტ ტრუჰილომ.
სიმღერების სია 2003 წელს
(აღებულია 2003 წლის 21 მაისის შოუდან სან-ფრანცისკოში)
Fight Fire With Fire
Fuel
Leper Messiah
St. Anger
Seek & Destroy
Frantic
Harvester of Sorrow
Ride the Lightning
Sad but True
Fade to Black
Blackened
The Four Horsemen
Phantom Lord
Die, Die My Darling (Misfits-ის ქავერი)
Blitzkrieg (Blitzkrieg-ის ქავერი)
Hit the Lights
პერსონალი 2003 წელს
ჯეიმზ ჰეტფილდი — წამყვანი ვოკალი, რიტმული გიტარა;
კირკ ჰემეტი — წამყვანი გიტარა, დამატებითი ვოკალი;
ლარს ულრიხი — დასარტყმელი საკრავები;
რობერტ ტრუჰილო — ბას-გიტარა, დამატებითი ვოკალი.
რესურსები ინტერნეტში
მეტალიკის ოფიციალური საიტი
MetOnTour.com
LiveMetallica.com
სქოლიო
მეტალიკის ტურნეები
2000 წლის საკონცერტო ტურნეები
2003 წლის საკონცერტო ტურნეები
მიკოლაივის ოლქი

მიკოლაივის ოლქი — ოლქი უკრაინაში.
შეიქმნა 1937 წლის 22 სექტემბერი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. შავიზღვისპირა დაბლობზე მდინარე სამხრეთ ბუგის ქვედა წელის აუზში.
მისი ადმინისტრაციული ცენტრია მიკოლაივი. ოლქის ფართობია 24,600 კმ². 2006 წლის აღწერით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1,217,103 კაცს.
მას ესაზღვრება: ოდესის, ხერსონის, კიროვოჰრადის და დნიპროპეტროვსკის ოლქები.
დედაქალაქი - 1 (მიკოლაივი)
რაიონები — 19;
დასახლებები — 922;
სოფლები — 896;
ქალაქები — 26;
სასოფლო საბჭოები — 287.
ისტორია
1937 წ. 22 სექტემბერს სსრკ-ს ცკ-მა მიიღო დადგენილება ხარკივის, კიევის, ვინიციის და ოდესის ოლქების შემცირების შესახებ. ოდესის ოლქი გაყოფილ იქნა ოდესისა და მიკოლაივის ოლქებად.
მიკოლაივის ოლქში შევიდა 3 საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი — მიკოლაივი, ხერსონი და კიროვო (ახლა კიროვოჰრადი), ასევე 38 რაიონი, მათ შორის 29 რაიონი ოდესის ოლქიდან და 9 — დნიპროპეტროვსკის ოლქიდან.
1939 წ.10 იანვარს კიროვოჰრადის ოლქის შექმნისას, მის შემადგენლობაში მიკოლაივის ოლქიდან გადავიდა ქალაქი კიროვოჰრადი და 13 რაიონი.
ფაშისტური ოკუპაციის დროს მიკოლაივის ოლქი გაყოფილი იყო გერმანიასა და რუმინეთს შორის. დასავლეთის რაიონები შევიდნენ რუმინეთის დნესტრისპირეთის გუბერნიის გოლტიანსკისა და ოჩაკოვის პოვიტებში, რაიონები რომლებიც მდინარე სამხრეთ ბუგის აღმოსავლეთით იყო შევიდა მიკოლაივისა და ტავრიის გენერალურ ოლქებში.
1944 წ. 30 მარტს შეიქმნა ხერსონის ოლქი, რის გამოც ნიკოლაევის ოლქიდან გადავიდა ქალაქი ხერსონი და 13 რაიონი. ამავე დროს ოდესის ოლქიდან მიკოლაივის ოლქს გადაეცა 5 რაიონი.
1954 წ. 17 თებერვალს მიკოლაივის ოლქს კიდევ გადაეცა ოდესის ოლქიდან 5 რაიონი. სამმა შეიცვალა საზღვრები მიკოლაივის ოლქის შიგნით, ზოგი რაიონი ქრებოდა და ზოგი ახალი ჩნდებოდა.
რელიეფი
ღრმად ხმელეთში იჭრება დნეპრო-ბუგის, ბერეზანის და ტილიგულის ლიმანები. ოლქის ტერიტორიაში შედის კუნძული ბერეზანი და კინბურნი. ოლქის თითქმის მთელი ტერიტორია წარმოადგენს სტეპებს, დაბლობს რომელიც სამხრეთისაკენაა დახრილი. ჩრდილოეთ ნაწილში გადაჭიმულია პოდოლის მაღლობი (მდ. სამხრეთ ბუგის მარჯვენა სანაპიროს) და დნეპრის მაღლობი (მარცხენა სანაპირო).
მდინარეები და ტბები
ოლქის ტერიტორიაზე არსებობს 85 მდინარე მიახლოებით 10 კმ.
მთავარი მდინარეა - სამხრეთ ბუგი და მისი შენაკადები: ინგული, კოდიმა,
ჩიჩიკლია, სინიუხა, მერტვოვოდი, გნილი იალანეცი.
მდინარე ინგულეცი და ვისუნი ეკუთვნიან დნეპრის აუზს. ბერეზანი - ჩაედინება ბერეზანის ლიმანში შავი ზღვის აუზში.
მოწყობილია 1108 ხელოვნური ტბა და 44 წყალსაცავი.
ადმინისტრაციული მოწყობა
ოლქის შემადგენლობაში შედის 19 რაიონი, 5 საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი, 4 რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი, 17 სოფელი, 821 დასახლებული სასოფლო პუნქტი.
მოსახლეობა
2013 წლის 1 იანვარის მდგომარეობით მოსახლეობა შეადგენდა 1173,5 ათასი ადამიანს, მათ შორის 796,1 ათასი ქალაქის მოსახლეობაა, 377,4 ათასი — სოფლის მოსახლეობა. დემოგრაფიული პროცესების შედეგად ოლქის მოსახლეობა ბოლო ერთი წლის განმავლობაში შემცირდა 4,7 ათასი ადამიანით. მათ შორის ბუნებრივი კლებით 3,8 ათასი ადამიანი, ხოლო მიგრაციით — 0,9 ათასი ადამიანი.
2012 წელს დარეგისტრირდა 13515 დაბადებული, რაც 486 ბავშვით მეტია 2011 წელთან შედარებით. ტრადიციულად ბიჭები მეტია, ვიდრე გოგონები, 100 დაბადებულ გოგოზე მოდის 109 ბიჭი.
სქოლიო
უკრაინის ოლქები
მირიარხი

მირიარხი — ბიზანტიური ტიტული პიროვნებისა, რომელიც ცნობილია მხოლოდ იმპერატორ კონსტანტინე X დუკას ჯარების მხედართმთავრობით 1060 და 1061 წელს იტალიის კატეპანატში. მირიარხს შეიძლება ჰქონოდა ტიტული, merarches (დანაყოფის მეთაური).
გვიან 1060 წელს, მირიარხი ხელმძღვანელობდა დიდ არმიას ტარანტოს, ბრინდიზის, ორიის და ოტრანტოს დასაპყრობად რათა ნორმანთა გამარჯვებების წინააღმდეგ ემოქმედათ. მან ყველაზე შორს მიაღწია მელფის კედლებს, მაგრამ ალყა რობერტ გრისკარმა გაარღვია, სიცილიელ მუსლიმთა დამარცხებიდან მალევე. მირიარხი მარულმა ჩაანაცვლა1061, როდესაც გრისკარმა აპულიას მიაღწია.
ლიტერატურა
Gay, Jules. L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II. Burt Franklin: New York, 1904.
ბიზანტიელი მხედართმთავრები
იტალიის კატეპანები
Esperança, Paraíba

Esperança, Paraíba is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
სამედ ვურღუნის სახლ-მუზეუმი

სამედ ვურღუნის სახლ-მუზეუმი — აზერბაიჯანელი პოეტის, მეცნიერისა და საზოგადოებრივი მოღვაწის, სამედ ვურღუნის სახელობის მუზეუმი, რომელიც აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარეობს. საბჭოთა კავშირის ორგზის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატის მფლობელი მწერლის სახლ-მუზეუმი კომპოზიტორთა და მწერალთა ხსოვნის უკვდავსაყოფად შექმნილი პირველი მემორიალური მუზეუმი იყო აზერბაიჯანში. სამედ ვურღუნის სახლ-მუზეუმი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს კონტროლის ქვეშაა.
აღწერა
მუზეუმი XIX საუკუნეში აგებული შენობაშის მესამე სართულზე, ექვსოთახიან ბინაშია განთავსებული. სამედ ვურღუნი ამ ბინაში სიცოცხლის უკანასკნელ 2 წელიწადში ცხოვრობდა. სახლ-მუზეუმის გახსნა ქვეყნის ხელისუფლებამ 1974 წელს გადაწყვიტა. მუზეუმი 1975 წლის 6 ოქტომბერს გაიხსნა. უკანასკნელ წლებში სამუზეუმო ფონდი გაფართოვდა, ახალი ნიმუშები გამოფინეს და პოეტის სიცოცხლისა და შემოქმედების შესახებ ახალი კვლევები ჩატარდა. მუზეუმის უმთავრეს საქმიანობას ნიმუშების შეგროვება წარმოადგენს. სხვადასხვა მეთოდით წარმოებული კვლევების შედეგად სამუზეუმო ფონდი ვურღუნის პირველადი ფოტოებით, ნახატებით, მანუსკრიპტებით, საკვლევი ნაშრომებით, საჩუქრებით, ძველი გაზეთებით და სხვა მატერიალური ნივთებით შეივსო. დღეისთვის მუზეუმში 16 000 ექსპონატია დაცული.
მუზეუმის შემადგენელი ნაწილია პოეზიის სახლი, რომელიც მწერლის დაბადების ადგილას, სოფელ იუხარი სალახლიში, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ყაზახის რაიონში მდებარეობს. მუზეუმის სამი ოთხი:პოეტის სამუშაო ოთახი, სასტუმრო ოთახი და საძინებელი ხელუხლებლადაა შემონახული. დანარჩენ 3 ოთახში გამოფენებია მოწყობილი, რომლებიც მწერლის სიცოცხლესა და საზოგადოებრივი მოღვაწეობას ასახავს.
პოეტის ოფისი, კაბინეტი სადაა, ყველაფერი მოწესრიგებულია: საწერი მაგიდა, სკამები, წიგნებით სავსე კარადები. საწერ მაგიდაზე უკანასკნელი მანუსკრიპტები, მწერლის ცოლისა და შვილის ფოტო და პატარა კალათაში მოთავსებული მეწამული შარფია. მწერალმა ამ საწერ მაგიდასთან შექმნა „ვაგიფი“, „ფარჰადი და შირინი“, „ადამიანი“, „აიღუნი“ და ბევრი სხვა.
მწერლის სასტუმრო ოთახიც ხელუხლებლადაა შემორჩენილი. სამედ ვურღუნი სტუმართმოყვარე პიროვნება იყო. მას ხშირად სტუმრობდნენ მეგობრები - მწერლები, კომპოზიტორები, მსახიობები, სოფლის მუშეი და მისი ნიჭის თაყვანისმცემლები. სასტუმრო ოთახში დგას როიალი, რომელზეც უზეირ ჰაჯიბეკოვი, ყარა ყარაევი, საიდ რუსტამოვი და სხვები უკრავდნენ. 1944 წელს საცხოვრებელ ოთახში სახალხო არტისტმა, მიხეილ აბდულაიევმა პოეტის პორტრეტი შექმნა. სამედ ვურღუნი მის ბაღშია გამოსახული. სამედ ვურღუნის გარდაცვალებისას, 1956 წლის 27 მაისს, პოეტის ცოლმა საათი გააჩერა, რომელიც დღემდე გაჩერებულია. პოეტის საძინებელი ოთახიც ხელუხლებლადაა შემორჩენილი. აქვეა შემონახული პოეტის გარდაცვალების ნიღაბიც. სახლ-მუზეუმში სამად ვურღუნის ვაჟს, ვაგიფ სამადოღლუ ვურღუნსაც აქვს საწერი მაგიდა, ვიოლინო, პიანინო და სხვა ნივთები.
სქოლიო
1975 წელს დაარსებული მუზეუმები
ბაქოს მუზეუმები
აზერბაიჯანის სახლ-მუზეუმები
აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
აზერბაიჯანის ლიტერატურული მუზეუმები
Miki

Miki may refer to:
Places
Miki, Hyōgo, a city in Hyōgo Prefecture, Japan
Miki, Kagawa, a town in Kagawa Prefecture, Japan
Miki, Azerbaijan, a village in Astara Rayon, Azerbaijan
People
Miki (given name)
Miki (surname)
Miki Núñez (born 1996), Spanish singer known by the mononym Miki
Other uses
SF-A2 Miki, a Vocaloid
Miki (noodles), or pancit miki, a type of egg noodles from the Philippines
Miki or omiki is a ritual offering of sake in the Japanese Shinto religion
Miki (Okinawa) a drink from Okinawa
See also
Miki's Law, Kansas statutes
Mikki, a given name
Miku (disambiguation)
Myki (disambiguation)
სან-ანტონიუ-დი-პადუა

სან-ანტონიუ-დი-პადუა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 86 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ანტონიუ-დი-პადუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 589 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 67.27 კმ²-ზე. ფართობი 603 357 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
რაიმონ IV ტრიპოლელი

რაიმონ IV ტრიპოლელი — ტრიპოლის გრაფი 1187-1189 წლებში და ანტიოქიის რეგენტი 1193-1194 წლებში.
1187 წელს რაიმონ III უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და ტახტი მის ნათლულ რაიმონს დაუტოვა. ორი წლის შემდეგ მამამისმა, ანტიოქიის მთავარმა ბოემონდ III-მ ტრიპოლის ტახტზე თავისი მეორე ვაჟი — ბოემონდ IV (ტრიპოლისათვის ბოემონდ I) აიყვანა, ხოლო ლევონ II-ის მიერ მისი დატყვევების შემდეგ რაიმონი გახდა ანტიოქიის რეგენტი.
1195 წელს რაიმონმა იქორწინა ალისა სომეხზე — ლევონ II-ის ძმისშვილზე და რუბენ III-ის ქალიშვილზე, რის შედეგადაც მათ შორის მშვიდობა დამყარდა. რაიმონდის გარდაცვალების შემდეგ, მისი შვილი რაიმონ რუპენი იბრძოდა მამამისის მემკვიდრეობისთვის.
ლიტერატურა
René Grousset, L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient, Paris, Payot, coll. « Bibliothèque historique », 1949 (réimpr. 1979), 648 p. (ISBN 2-228-12530-X)
ტრიპოლის გრაფები
გარდაცვლილი 1199
ხორხელის წმინდა დემეტრეს ეკლესია

ხორხელის წმინდა დემეტრეს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ხორხელის ჩრდილოეთით 3 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (9 X 6.5 მ). ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვის შერეული წყობით. ფასადებზე მორთულობის ელემენტები აგურისაა. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, კამარის სამხრეთ ფერდის დასავლეთ ნახევარი; სახურავზე ხეებია ამოსული; შენობის განივ კედლებს, მთელ სიმაღლეზე, ფართო ბზარი დაუყვება. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდანაა. ჩრდილოეთს კარი შეკეთების დროს ამოუქოლავთ. ორივე შესასვლელს შიგნიდან ხის ძელების ბრტყელი გადახურვა აქვს. ჩრდილოეთის კარი გარედან სწორკუთხაა. დასავლეთისას აგურის თაღი ჰქონია (შემორჩენილია სამხრეთ ქუსლის მცირე ნაწილი). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის ღერძზეც მაღალი თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ძირი საფეხურებიანია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია, ხოლო ქვემოთ, კედელს ოთხწახნაგა ტრაპეზი ეკვრის. აფსიდის მხრების ხაზზე აგებული კანკელი (დანგრეულია) გვიანდელია. კვადრატული დარბაზის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებზე თითო ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებზეც შეისრული კამარის შეისრული საბჯენი თაღია გადაყვანილი. დასავლეთ კედელში ერთი სარკმლია. ეკლესიის აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადები გაფორმებულია შეღმავებული სწორკუთხა არეებით, რომლებიც დასრულებულია ერთმანეთზე ბოლოებით გადაბმული ნახევარწრიული თაღებით და მათ თავზე გამავალი ხერხულა ზოლით. აღმოსავლეთ ფასადზე ერთი შეღრმავებაა, გრძივ ფასადებზე - ორ-ორი. აღმოსავლეთ შეღმავებაში ორ საფეხურად განლაგებული თაროების ორი მწკრივია. ზედა მწკრივში საკურთხევლის სარკმელია მოქცეული. სარკმლის ზემოთ, ხერხულა ზოლით გამოყოფილ ფრონტონზე, აგურის წყობის შეღმავებით გამოსახულია მაღალ პოსტამენტზე დადგმული ჯვარი. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის გვერდებზე, თითო განიერი და მაღალი ყრუ თაღია. შესასვლელის ზემოთ, სარკმლის ორივე მხარეს, ორ-ორი თაღით გაფორმებული თითო სწორკუთხა შეღრმავება, რომლებიც დასრულებულია ფრონტონის ძირის დონეზე გამავალი ხერხულა ზოლით. ფრონტონზე, ერთ დონეზე, ორი პატარა კვადრატული შეღმავებაა, რომლებშიც ჩასმულია სხვადასხვა ფერის თითო ფილა: სამხრეთისაში ღვინისფერი, ჩრდილოეთისაში - მოყვითალო.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბრიტნი ემბერი

ბრიტნი ემბერი (დ. 10 ნოემბერი, 1986, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2008 წელს. მონაწილეობა მიღებული აქვს 1073 ფილმში. მოგებული აქვს 4 ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1986
ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
დანიის სრუტე

დანიის სრუტე — სრუტე გრენლანდიასა და ისლანდიას შორის. სრუტის ჩრდილოეთით მდებარეობს გრენლანდიის ზღვა, ხოლო სამხრეთით ატლანტის ოკეანე. დანიის სრუტის სიგანე დაახლოებით შეადგენს 260 კმ-ს. სიღრმე მერყეობს 600 მეტრიდან 4000 მეტრამდე.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1941 წლის 24 მაისს აქ გაიმართა ბრძოლა გერმანიის და დიდი ბრიტანეთის გემებს შორის. ამ ბრძოლაში გერმანელებმა ჩაძირეს ბრიტანული ერთ-ერთი მთავარი მოიერიშე კრეისერი HMS Hood (51).
გრენლანდიის სრუტეები
ვერკორის მასივი

ვერკორის მასივი — ვრცელი მთის მასივი სამხრეთ-აღმოსავლეთ საფრანგეთში, დრომისა და იზერის დეპარტამენტებში. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 60 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 40 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 2341 მ (მთა გრან-ვემონი).
შემოსაზღვრულია იზერის, დრაკის, დრომისა და რონის ხეობებით. დასავლეთით იშლება ხედი რონის ხეობაზე. ჩრდილო-აღმოსავლეთით შემოზღუდულია შარტრეზის ქედით, აღმოსავლეთით ტაილეფერის მასივით, სამხრეთით დიუის მასივით. უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთით მასივი უერთდება 1457 მ სიმაღლის კოლ-დე-მენეს უღელტეხილს.
ვერკორის მასივი ქედების, პლატოებისა და ხეობების ერთობლიობაა. აგებულია კირქვებით. დამახასიათებელია კარსტი. მრავლადაა კარსტული მღვიმეები. აღსანიშნავია ვერკორის მღვიმური სისტემა და კარსტული უფსკრული ბერჟე.
ვერკორის მასივი გეომორფოლოგიური თავისებურებების გამო ცნობილია „ციხესიმაგრის“ ან საფრანგეთის დოლომიტების სახელწოდებით. იგი პლატოსთან არის მიმსგავსებული, ვინაიდან მასივიდან არსებული ვარდნილი მის შიგა ხეობებამდე რამდენიმე ასეულ მეტრს აღწევს, მაშინ როდესაც გარემომცველ ზონებში არსებული ვარდნილი 800-იდან 1200 მ-მდეა. აღმოსავლეთ კიდის თხემზე რამდენიმე 2000 მ-ზე მაღალი მწვერვალია. შიდა ნაწილი მერყეობს 800 მ-იდან 1500 მ-მდე.
ვერკორის მასივი შეიცავს ლანს-ან-ვერკორის, ოტრანის, ლა-შაპელ-ან-ვერკორის ფართო ხეობებს, ფორე-დე-კულმესა და ფორე-დე-ლენტეს პლატოებსა და მაღალ პლატოს. აქვეა ღრმა დადაბლებები, მათ შორის ბურნესა და ფურონის ხეობები. ამ დადაბლებებისთვის დამახასიათებელია შთამბეჭდავი კლიფები, რომელთა სიმაღლე ხშირად 400 მ-ზე მეტია და აერთიანებენ კომბ-ლავალსა და დ’არშიანის ცირკს. ეგიუის მთა ეროზიის შედეგად განცალკევებულად არის აღმართული პლატოს დანარჩენი ნაწილისაგან. მრავალფეროვანია მასივის ფლორა და ფაუნა.
ვერკორის მასივის ცენტრალური ნაწილი რამდენიმე რეგიონადაა დაყოფილი. არის რამდენიმე სამთო-სათხილამურო კურორტი, რომელთაგან უდიდესია ვილარ-დე-ლანსი. მასივის ცენტრამდე მისაღწევად, დასავლეთისაკენ, სენ-ნაზერ-ან-რუაიანიდან ან გრენობლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით მიმავალი მოხერხებული გზა მიიჩნევა. გაცილებით უფრო რთულია პლატოს სამხრეთიდან არსებული მისასვლელები, რომელიც აღმართულია დიზე და დრომის ხეობაზე და მისასვლელი აღმოსავლეთიდან, სადაც პლატო ციცაბოდ ეშვება.
მასივის ფარგლებშია ვერკორის რეგიონული ბუნების პარკი, რომელიც იკავებს 206,208 ჰა-ს. ვერკორის მასივის ტერიტორიაზე 1944 წელს შეიქმნა ანტიფაშისტური ვერკორის თავისუფალი რესპუბლიკა.
სქოლიო
საფრანგეთის ქედები
Verbunkos

Verbunkos, other spellings being Verbounko, Verbunko, Verbunkas, Werbunkos, Werbunkosch, Verbunkoche; sometimes known simply as the hongroise or ungarischer Tanz is an 18th-century Hungarian dance and music genre.
The verbunkos is typically in a pair of sections, slow (lassú), with a characteristic dotted rhythm, and fast (friss), with virtuosic running-note passages. In some cases, this slow-fast pair alternates at greater length.
The name is derived from the German word Werbung, a noun derived from the verb werben that means, in particular, "to recruit"; verbunkos—recruiter. This music and dance was played during military recruiting before the Habsburg Emperors, who were also Kings of Hungary, introduced conscription in 1849. A group of a dozen hussars performed the dance in different parts, with the leading sergeant opening with slow movements, then the lower officers joining for more energetic parts, and the youngest soldiers concluding the dance with jumps and spur-clicking.
Despite its name, the melodies originate from Hungarian folk and popular music and have been sometimes attributed to Romani people (Gypsies), because the accompaniment was usually played by Romani musicians in characteristic Romani style.
The Romani composer János Bihari (1764–1827) remains the most well-known composer and interpreter of verbunkos. Eighty-four compositions of his remain. Bihari was a violinist who played in the court in Vienna during the entire Congress of Vienna in 1814. Another composer of verbunkos was József Kossovits (d. c. 1819).
With the establishment in 1837 of the Hungarian National Theatre in Pest, the verbunkos style began to change under the influence of the first director of the theatre and operatic composer, Ferenc Erkel, whose most successful operas were Hunyadi László (1844) and Bánk bán (1861).
Haydn incorporated verbunkos into the "Gypsy Rondo" piano trio, composed in 1795. Béla Bartók's Contrasts (1938), a trio for clarinet, piano and violin, is in three movements, the first of which is named Verbunkos. His Violin Concerto No. 2 is also an example of verbunkos style.
Slovácko verbuňk
The Slovácko verbuňk is also an improvised folk dance in the South Moravia and Zlín districts of the Czech Republic, and was inscribed in 2008 on the Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity of UNESCO.
See also
Schuhplattler
Sources
Hungarian styles of music
Hungarian dances
Hungarian words and phrases
Dance forms in classical music