PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Gama, Cundinamarca

Gama, Cundinamarca
Gama is a municipality and town of Colombia in the Guavio Province, part of the department of Cundinamarca. The urban centre of Gama is situated at an altitude of in the Eastern Ranges of the Colombian Andes. Gama, at from the capital Bogotá, borders Gachetá in the north, Junín and Gachalá in the south, Ubalá in the east and Junín in the west.
Etymology
Gama is derived either from Muysccubun meaning "our back", or from the language of the local Chío tribe; "behind the licked hill", referring to the lake of Guatavita behind the mountains to the northwest.
History
Before the Spanish conquest of the Muisca, Gama was inhabited by a tribe called the Chío. The first registration of the village was made in 1846, when the church in Ubalá was constructed. Gama was properly founded not earlier than 1903, by Juan Martín Romero.
Economy
Main economical activity in Gama is agriculture, with predominantly potatoes, beans, peas and maize cultivated. Other products include yuca, bananas, pineapples and coffee.
References
Municipalities of Cundinamarca Department
Populated places established in 1903
1903 establishments in Colombia
ჯენი ადამსონი

ჯენი ადამსონი (დ. 9 მაისი, 1882, შოტლანდია, გ. 25 აპრილი 1962) — ბრიტანეთის ლეიბორისტული პარტიის პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა პარლამენტის წევრად 1938 წლიდან 1946 წლამდე და იგი გახლდათ კლემენტ ეტლის ომის შემდგომი ლეიბორისტული მთავრობის უმცროსი მინისტრი.
ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
ჯანეტი იყო თომას ჯონსტონის ქალიშვილი. 1902 წელს იგი დაქორწინდა უილიამ მერდოკ ადამსონზე, ტრანსპორტისა და გენერალური მშრომელთა კავშირის თანამშრომელზე, რომელიც გახდა ლეიბორისტული დეპუტატი Cannock-ისთვის.
პოლიტიკური კარიერა
1928 წლიდან 1931 წლამდე ადამსონი იყო ლამბეტ ნორტის ლონდონის საოლქო საბჭოს წევრი. მსახურობდა ლეიბორისტული პარტიის ეროვნულ აღმასრულებელ კომიტეტში 1927-1947 წლებში, რომელსაც იგი ხელმძღვანელობდა 1935-1936 წლებში.
ადამსონმა წარუმატებლად იბრძოლა დარტფორდზე 1935 წლის საყოველთაო არჩევნებზე, როდესაც მოქმედმა კონსერვატიულმა დეპუტატმა ფრენკ კლარკმა დაიკავა ადგილი მნიშვნელოვნად შემცირებული უმრავლესობით. თუმცა, კლარკი გარდაიცვალა 1938 წლის ივლისში და 1938 წლის ნოემბერში ჩატარებულ შუალედურ არჩევნებზე, ადამსონმა ადგილი მოიპოვა 4,2%-ით. ქმართან ერთად, იგი გახდა ერთადერთი ცოლ-ქმარი თემთა პალატაში.
საარჩევნო ოლქი გაიყო საზღვრების ცვლილებებში 1945 წლის საყოველთაო არჩევნებისთვის, როდესაც ადამსონი აირჩიეს დიდი უმრავლესობით (ხმების 27%) ახალი ბექსლის ოლქისთვის. იგი მსახურობდა საპარლამენტო კერძო მდივნად 1940-1945 წლებში და საპარლამენტო მდივნად საპენსიო სამინისტროში 1945-1946 წლებში, მინისტრ ვილფრედ პალინგის დროს.
ადამსონი გადადგა პარლამენტიდან 1946 წელს და გახდა უმუშევრობის დახმარების საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე 1946 წლიდან 1953 წლამდე. მომდევნო საერთო არჩევნებზე, 1950 წელს, ადგილი მოიპოვა მომავალმა პრემიერ მინისტრმა ედვარდ ჰიტმა.
რესურსები ინტერნეტში
ჯანეტ ადამსონის წვლილი პარლამენტში
ლიტერატურა
Stenton, M., Lees, S. (1981). Who's Who of British Members of Parliament, volume iv (covering 1945-1979). Sussex: The Harvester Press; New Jersey: Humanities Press.
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1962
დაბადებული 9 მაისი
გარდაცვლილი 25 აპრილი
პოლიტიკოსები
ბრიტანელი პოლიტიკოსები
ანხუეი

ანხუეი (ფინინი Ānhuī) — პროვინცია აღმოსავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — ხეფეი. მოსახლეობა — 59,500,510 ადამიანი (მე-8 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.)
გეოგრაფია
ანხუეის პროვინციის ფართობი შეადგენს 139 400 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
ანხოის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 17 მუნიციპალიტეტად:
იხილეთ აგრეთვე
ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პროვინციის მოკლე აღწერა
რუკა
ჩინეთის პროვინციები
სედვი

სედვი — „წმინდა ნიშნის“ (სურბ ნშან) სახელობის მონასტერი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში, სედვის ხეობაში, სოფელ კაჭაჭკუტიდან საავტომობილო გზით სამხრეთით 3 კილომეტრში.
ტაძარი მდებარეობს აქორიდან კაჭაჭკუტისკენ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს, ტყიან გარემოში. დარბაზულ ეკლესიას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან კარის ღიობები აქვა გაჭრილი, რომელთაგან სამხრეთისას მძლავრი კარიბჭე აქვს მიდგმული. აღსანიშნავია აღმოსავლეთ ფასადის ცენტრში გაჭრილი სამმაგი მართკუთხა მოჩარჩოების სარკმელი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში მინაშენში გასასვლელი კარია გაჭრილი. ორფერდა სახურავს მარტივად პროფილირებული კარნიზი შემოუყვება. ეკლესიის ექსტერიერი მოკრძალებულად არის გაფორმებული. ნაგებობა დაბურული იყო ლორფინით. არქიტექტურული ნიშნებით ტაძარი XIII საუკუნეში უნდა იყოს აგებული.
სამონასტრო კომპლექსიდან 500 მეტრში სამეთვალყურეო კოშკის ფორმის ნაგებობაა აღმართული. ციხე-კოშკი აგებულია გორაზე, რომელსაც ადგილობრივები „ღული ღაშს“ უწოდებენ. აგებულების მიხედვით სედვის ციხე მონასტრის დასაცავად ააშენეს. აქედან შესაძლებელი იყო ტაძრისაკენ მიმავალი გზის კონტროლი. შიდა სივრცის ნახვისას მნახველზე იგი დაყუდებული ბერის სამლოცველოსა და საცხოვრისის შთაბეჭდილებას უფრო ტოვებს. სამ სართულიანი შენობის მეორე სართულზე სალოცავია მოწყობილი, რომელიც კედლის მხატვრობითაა გამშვენებული. ეს სართული კამარითაა გადახურული, რომლისაგანაც დღეს თაღიღაა შემორჩენილი.
ქვევით, ხეობაში, მრავლადაა შუა საუკუნეების ნასოფლარები და სასაფლაოები. გვხვდება სომხური ხაჩქარებიც.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სედვი I | სამხრეთ კავკასიის ისტორიული ძეგლები
სედვი II | სამხრეთ კავკასიის ისტორიული ძეგლები
Sedvi
ქართული ეკლესია-მონასტრები სომხეთში
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
მორგოთის ბეჭედი

მორგოთის ბეჭედი
„მორგოთის ბეჭედი“ — კრისტოფერ ტოლკინის მიერ შედგენილი „შუახმელეთის ისტორიის“ მეათე ტომი. ეფუძნება ჯ. რ. რ. ტოლკინის ხელნაწერებს.
ამ ტომში იწყება შემდგომში „სილმარილიონად“ ცნობილი ციკლის მიმოხილვა.
წიგნში განიხილება ნაწერები, რომლებსაც ჯ. რ. რ. ტოლკინი „ბეჭდების მბრძანებლის“ გამოქვეყნების შემდეგ დაუბრუნდა. ეს არის ამანის შესწავლა, ხოლო წიგნის მეორე ნაწილი ბელერიანდის ლეგენდებს ეხება.
თავები
აინულინდალე
ამანის მატიანე
გვიანდელი ქუენტა სილმარილიონი
პირველი ფაზა
ვალარების შესახებ
ვალინორისა და ორი ხის შესახებ
ელფთა მოსვლის შესახებ
თინგოლისა და მელიანის შესახებ
ელდანორისა და ელდალიეს უფლისწულთა შესახებ
სილმარილებისა და ვალინორის დაბნელების შესახებ
ნოლდორთა გაქცევის შესახებ
მზისა და მთვარის და ვალინორის დამალვის შესახებ
მეორე ფაზა
ვალაქუენტა
ფინვესა და მირიელის ამბის ადრეული ვერსია
ელდართა კანონები და ტრადიციები
ფინვესა და მირიელის ამბის გვიანდელი ვერსიები
ფეანორისა და მელკორის გათავისუფლების შესახებ
სილმარილებისა და ნოლდორთა მღელვარების შესახებ
ვალინორის დაბნელების შესახებ
სილმარილების გატაცების შესახებ
ქურდების განხეთქილების შესახებ
Athrabeth Finrod ah Andreth
გარდაქმნილი მითები
რესურსები ინტერნეტში
05
ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
Allen & Unwin-ის წიგნები
მწკრივად თესვა

მწკრივად თესვა — მინდორზე თესლის მწკრივებად განაწილება. მწკრივად თესვა მარცვლოვანი კულტურების თესვის ფართოდ გავრცელებული წესია. ამ დროს ნაკლები თესლი იხარჯება, თანაბარ სიღრმეზე ითესება, ამიტომ აღმოცენება ერთდროულია და მცენარის ზრდა-განვითარება უკეთ მიმდინარეობს. მწკრივად თესვა შეიძლება ჩვეულებრივი მწკრივთშორისებით, როდესაც მწკრივებს შორის მანძილი 10—15 სმ-ია, ვიწრო წკრივთშორისებით — მწკირებს შორის მანძილი — 7—8 სმ-ია და ფართო მწკრივთშორისებით — მწკრივებს შორის მანძილი 45 სმ-ზე მეტია. მწკრივად თესვას განეკუთვნება აგრეთვე ჯვარედიანად თესვა.
ლიტერატურა
სოფლის მეურნეობა
Formica rufa

Formica rufa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Lautém Municipality

Lautém Municipality
Lautém is one of the municipalities (formerly districts) of East Timor, at the eastern end of the country. It has a population of 64,135 (census 2010) and an area of 1,813 km². Its capital is Lospalos, which lies 248 km east of the national capital, Dili.
Etymology
The word Lautém is a Portuguese approximation of the local Fataluku language word Lauteinu. That word, in turn, is a portmanteau of the Fataluku words lau ('cloth') und tein ('sacred'), ie 'sacred cloth'. The mythical ancestors of today's municipal population were known as Lauteinu or Lauteira.
Geography
To the west the municipality borders the municipalities of Baucau and Viqueque. To the north lies the Banda Sea, and to the south the Timor Sea. The municipality also includes the easternmost point of the island, Cape Cutcha in the administrative post of Tutuala, and the small island Jaco.
The borders of the municipality of Lautém are identical to those of the council of the same name in Portuguese Timor. At that time, many of the localities had Portuguese names, such as Vila Nova de Malaca (today Lautém), Nova Nazaré (Com), Nova Sagres (Tutuala) and Nova Âncora (Laivai).
Lautém has beautiful sand beaches and a wild, mountainous, and raw rugged unspoilt landscape. Many of the endemic birds of East Timor live here. Near the city of Lautém there are cave drawings. Numerous stone sarcophagi and animistic shrines are found throughout the district.
Lautém municipality is known for its birding (birds of East Timor). Its municipal flag has the head of a yellow-crested cockatoo.
Administrative posts
The municipality's administrative posts (formerly sub-districts) are:
Iliomar
Lautém
Lospalos
Luro
Tutuala
Demographics
In addition to the official languages of Portuguese and Tetum, in the municipality there are 30,000 speakers of the Papuan language Fataluku, mainly in the east of the district, many of whom do not speak a second language.
References
Notes
Bibliography
External links
– official site (in Tetum with some content in English)
– information page on Ministry of State Administration site
Fataluku language website
Ethnologue page for Fataluku
Municipalities of East Timor
Carinodrillia adonis

Carinodrillia adonis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ოსმალეთ-საფრანგეთის ალიანსი

ოსმალეთ-საფრანგეთის ალიანსი — ოსმალეთის სულთან სულეიმან I-ისა და საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ის ალიანსი. ხელი მოაწერეს 1528 წელს ერთობლივი ინტერესების გამო, რათა დაესუსტებინათ კარლ V-ის სახელმწიფო.
„შროშანისა და ნახევარმთვარის მკრეხელურმა კავშირმა“ სკანდალი გამოიწვია ქრისტიანულ ევროპაში, სადაც ჯერ კიდევ მუსირებდა ჯვაროსნული ლაშქრობის იდეა ოსმალების წინააღმდეგ.
ოსმალები ფრანგებს დახმარებას უწევდნენ ჰაბსბურგების საწინააღმდეგოდ და ერთობლივად მოქმედებდნენ მათ წინააღმდეგ. მაგალითად, 1543 წელს ფრანსუა დე ბურბონ-კონდეა და ხაირ ალ-დინ ბარბაროსას ძალებმა ალყა შემოარტყეს ნიცას. საფრანგეთის ელჩი, რომელიც სტამბოლში ცხოვრობდა დიდი პატივით სარგებლობდა სულთნის კარზე. XVI-XVII საუკუნეების მიჯნაზე ოსმალეთმა ყურადღების ცენტრი ევროპიდან სეფიანთა იმპერიაზე გადაიტანა. საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ს ოსმალებმა რამდენიმეჯერ გაუგზავნეს ელჩი დიპლომატიური დახმარების სათხოვნელად.
ლუი XIV-მ განაახლა ურთიერთობები ოსმალეთთან, ვერსალში რეგულარულად იღებდა ოსმალეთის ელჩებს. ამ პერიოდში ოსმალეთის ერთ-ერთი ყველაზე მეტად წარმატებული სამხედრო მოღვაწე იყო ფრანგი ბონევალ-ფაშა. საფრანგეთ-ოსმალეთის ალიანსი ასევე მყარი იყო ყირიმის ომის პერიოდში. ამ დროს გავრცელდა ლეგენდა თითქოსდა სულთანი ნათესაური კავშირითაა დაკავშირებული ბონაპარტებთან, ფრანგული წარმოშობის ბებიის ემე დე რივერის მეშვეობით.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია
ნაქშიდილ სულთანი
ლიტერატურა
Robert A. Kann A History of the Habsburg Empire, 1526—1918 University of California Press, 1980 ISBN 0520042069
William Miller The Ottoman Empire and Its Successors, 1801—1927 Routledge, 1966 ISBN 0714619744
Roger Bigelow Merriman Suleiman the Magnificent 1520—1566 READ BOOKS, 2007 ISBN 1406772720
Kenneth M. Setton The Papacy and the Levant (1204—1571) DIANE Publishing, 1984 ISBN 0871691620
Fatma Müge Göçek East Encounters West: France and the Ottoman Empire in the Eighteenth Century Oxford University Press US, 1987 ISBN 0195048261
Jack Goody Islam in Europe Wiley-Blackwell, 2004 ISBN 0745631932
XVI საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ჭალე

ჭალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ეწერფერდი და ფოცხოეწერი).
მდებარეობს მდინარე ენგურის მარჯვენა ნაპირზე, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციული საზღვრის სიახლოვეს. ზღვის დონიდან 240 მეტრზე, ქ. წალენჯიხიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით, ქ. ჯვრიდან 6 კმ-ით. 2008 წ. რუსეთ-საქართველოს ომის პერიოდში სოფლის შესასვლელთან განლაგებული იყო რუსეთის საოკუპაციო ჯარების ბლოკ-საგუშაგო.
ჭალის თემის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს სამი სკოლა, ორი საბავშვო ბაღი, ამბულატორია, საკონცერტო დარბაზი, ოთხი საფეხბურთო მოედანი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 900 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Museum of the History of Religion

Museum of the History of Religion
The Museum of the History of Religion is a museum in Saint Petersburg, Russia.
The museum was created in 1932 by a decision of the Presidium of the Soviet Academy of Sciences as the Museum of the History of Religion and Atheism and was housed in the former Kazan Cathedral until 2000. Its first exposition was based on an anti-religious exhibition opened in 1930 in the Winter Palace. Russian ethnographer and anthropologist Vladimir Bogoraz "Tan" was the initiator of its creation and its first director. In 1991, the house of Count Sergey Yaguzhinsky, which later belonged to the Russian imperial Post Office, was transferred to the museum of the History of Religion.
See also
List of museums in Saint Petersburg
References
External links
http://www.gmir.ru/
History museums in Saint Petersburg
Religious museums
Cultural heritage monuments in Saint Petersburg
რიჩარდ ანუსკევიჩი

რიჩარდ ანუსკევიჩი (დ. 23 მაისი, 1930, ერი, პენსილვანია — გ. 19 მაისი, 2020 ) — ამერიკელი მხატვარი, სკულპტორი,. ხელოვანი, ოპ-არტის მიმდინარეობის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და წამყვანი მიმდევარი გვიანდელი 1960-იან და ადრეულ 1970-იან წლებში. ვიქტორ ვაზარელი საფრანგეთში და ბრიჯიტ რაილი ინგლისში მისი მთავარი საერთაშორისო თანამოაზრეები იყვნენ. ჟურნალმა „Life“ მას „The New Wizard of Op“ (ოპის ახალი ჯადოქარი) უწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
რიჩარდ ანუსკევიჩის ბიოგრაფია
სქოლიო
ამერიკელი მხატვრები
ოპ-არტი
დაბადებული 1930
დაბადებული 23 მაისი
დიდი ჭოვილო

დიდი ჭოვილო, მწვანეფეხა მენაპირე — ფრინველი ჩიხუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 35 სმ-მდე, ფრთის შლილი 68–70 სმ, მასა 280 გ-მდე. აქვს გრძელი, რუხ-მწვანე ფეხები და გრძელი, ძლიერი და ოდნავ აღუნული ნისკარტი. სხეულის ზედა მხარე ყავისფერ-რუხია, ხოლო ქვედა თეთრი. არ გამოიხატება სქესობრივი დიმორფიზმი. მისი ბუნებრივი მტრები მტაცებელი ფრინველები არიან. საერთოდ, მშიშარა და ფრთხილი ფრინველია, კარგად ცურავს და ყვინთავს. ბინადრობს მცირე წყალსატევებთან ახლოს, მაგალითად ჭაობებთან და საგუბარებთან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ევროპასა (ისლანდიის გარდა) და აზიაში. ზამთარში გადაფრენა ახასიათებს ხმელთაშუაზღვისპირეთში, დასავლეთ და სამხრეთ აფრიკაში; საქართველოში გვხვდება გადაფრენისას. იკვებება ჭიაყელებით, კიბოსნაირებით, მწერებით და მათი ლარვებით. თავისი ნისკარტის წყალობით ადვილად იჭერს თევზს წყალში. გამრავლების პერიოდი მაისიდან ივლისამდე გრძელდება. ბუდე მიწაზე არსებული ჩაღრმავებაა, რომელიც ბალახითაა ამოფენილი. დედალი დებს 4–5 მოზრდილ კვერცხს; კრუხობს ორივე მშობელი 25 დღის განმავლობაში. ცხოვრების პირველივე დღიდან აქტიურები არიან.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Береговики // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Позвоночные животные России: Большой улит
Большой улит на сайте Ecosystema.Ru
Большой улит на сайте клуба «Бумеранг»
Большой улит на сайте «Птицы Киргизии»
სქოლიო
ჭოვილო
ნუცა ალექსი-მესხიშვილი

ნუცა ალექსი-მესხიშვილი
ნუცა (სალომე) ალექსი-მესხიშვილი (დ. 1 მარტი, 1966, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი.
ბიოგრაფია
ნუცა ალექსი-მესხიშვილი (ფსევდონიმი: Salome Alexi) დაიბადა 1966 წლის 1 მარტს, ლანა ღოღობერიძისა და ლადო ალექსი-მესხიშვილის ოჯახში. 1986 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, ხოლო 1988–1992 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ მხატვრად. 1992–1996 წლებში სწავლობდა პარიზის კინოსკოლა La Fémis–ის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტზე. 2009–2010 წლებში იყო რეპორტიორი ევროპის საბჭოში (სტრასბურგი).
ფილმოგრაფია
რეჟისორული ნამუშევრები
„ღამე“ (One Night)
„შავი ზღვა“ (Black Sea)
„ზღვაზე ხომ არ წავსულიყავით?“ („Si On Allait A La Mer“), (La Fémis) (სადიპლომო ფილმი)
„ბედნიერება“ („Felicita“) – 2009
„კრედიტის ლიმიტი“ („Line of Credit“) – 2014
გადაღებულია ფილმებში
„ბავშვები“ – 1976
„რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ (ეკა), რეჟისორი ლანა ღოღობერიძე – 1978
„ორომტრიალი“ – 1986
ფილმების მხატვარი
„ვალსი პეჩორაზე“, რეჟისორი ლანა ღოღობერიძე – 1992
ჯილდოები
ჯილდოები მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის ბედნიერება (Felicita):
ჟიურის სპეციალური პრიზი ვენეციის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების 66–ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ფილმისათვის "ბედნიერება" (Felicita), ზაირა არსენიშვილის მოთხრობის – „ცოლმა ქმარი დაიტირა“-ს მიხედვით – 2009
რესურსები ინტერნეტში
ფილმოგრაფია
"ფილმი რომ ცხოვრების ნაწილად იქცეს..."
“ბედნიერება” ვენეციის კინოფესტივალის ლაურეატთა შორისაა
ვენეცია პოლიტიკური აქცენტებით და ქართული ფილმის წარმატება
რატომ არ სწყალობს ქართული ტელე-სივრცე ნუცა ალექსი-მესხიშვილს?
"ბედნიერება", ანუ ტელეფონით დატირება
ბიოგრაფია
ნუცა ალექსი–მესხიშვილი
Salome Alexi
დავით ბუხრიკიძის ინტერვიუ ნუცა ალექსი მესხიშვილთან
სქოლიო
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
ქართველი კინოპროდიუსერები
დაბადებული 1966
დაბადებული 1 მარტი
ქალი რეჟისორები
Garagoa

Garagoa is a town and municipality in Colombia, located in the Boyacá Department. It covers an area of 191.75 km2 and the urban centre is located at an altitude of above sea level. Parts of the municipality reach altitudes of . It is the capital of the province of Neira. It is also the seat of the Diocese of Garagoa of the Catholic Church. The municipality is situated in the Eastern Ranges of the Colombian Andes and borders Chinavita in the north, Macanal in the south, Tenza and Sutatenza in the west and Miraflores and Chinavita in the east.
Etymology
Garagoa in Chibcha means "Behind the hill" or "On the other side of the hill".
History
In the times before the Spanish conquest, the area of Garagoa was inhabited by the Muisca, organized in their loose Muisca Confederation. Garagoa was ruled by the zaque based in Hunza. Garagoa was visited by conquistador Gonzalo Jimenez de Quesada in 1539, and was elevated to municipal status on October 5, 1809.
Economy
Main economical activities of Garagoa are agriculture, livestock farming and mining. Among the agricultural products, most important are maize, yuca, potatoes, arracacha, bananas, peas, beans, pumpkins, tomatoes, fique, coffee and sugar cane. Also mangoes, chirimoya, oranges, avocadoes, pineapples, mandarines, papayas, maracuyá and guayaba are produced. Mining is mostly coal.
Trivia
The tree frog Dendropsophus garagoensis has been found in and named after Garagoa
Gallery
References
External links
Diocese of Garagoa
Municipalities of Boyacá Department
1809 establishments in the Spanish Empire
Populated places established in 1809
Inquisitor insignita

Inquisitor insignita is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell attains 26 mm, its diameter 10 mm.
(Original description) The fusiform shell is gradually attenuate and incrassate. it is of a rich siennabrown in colour. it contains 12 whorls, including three whorls of the protoconch, smooth, shining brown, semidiaphanous, centrally carinate. The fourth whorl shows numerous somewhat undeveloped noduled riblets. The remaining eight whorls are spirally ornamented with close revolving lines, crossing the conspicuously noduled longitudinal ribs. The nodules are white. The body whorl is obliquely twelve-ribbed, below the periphery obscurely fasciated with white. The siphonal canal is somewhat extended and straight columellarly. The outer lip is effuse. The anal sinus is well marked, narrow, but deep.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines and Indonesia.
References
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp
External links
Catalogue of Life in Taiwan: Inquisitor insignita
insignita
Gastropods described in 1923
მალაგასიელები

მალაგასიელები — ხალხი, მადაგასკარის რესპუბლიკის ძირითადი მოსახლეობა. ლაპარაკობენ მალაგასიურ ენაზე. რელიგიით ნაწილი პროტესტანტია, ნაწილი — კათოლიკე, შემონახულია ძვ. რწმენათა გადმონაშთები. მათი წარმომავლობა დაუდგენელია. ფიქრობენ, რომ თავდაპირველად მოსახლეობა მადაგასკარზე სამხრეთ-აღმოსავლეთ აფრიკიდან მოვიდა. ძვ. წ. X ს-იდან ახ. წ. X ს-მდე კუნძულზე სახლდებოდა აზიის კუნძულებიდან დაძრული მოსახლეობა, რომელიც შეერწყა უფრო ძველ მოსახლეობას. მალაგასიელების ფიზიკურ ტიპში შემონახული ნეგროიდული ნიშნები მიუთითებენ ამ უძველეს ნეგროიდულ სუბსტრატზე. მისდევენ მიწათმოქმედებას და მესაქონლეობას.
ლიტერატურა
ეთნიკური ჯგუფი
მოსახლეობა
ჰაფითლი (ისმაილი)

ჰაფითლი (ისმაილი)
ჰაფითლი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 183 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
სან-მარტინის რეგიონი

სან-მარტინის რეგიონი
სან-მარტინი — რეგიონი პერუში. მისი ფართობია 51 253.31 კმ². მოსახლეობა - 778 545 (2004 წლის მონაცემებით). რეგიონის დედაქალაქია მოიობამბა, ხოლო რეგიონის უდიდესი ქალაქი — ტარაპოტო. პერუს რეგიონებიდან მას ესაზღვრება: დასავლეთიდან - ლა-ლიბერტადი, აღმოსავლეთით - ლორეტო, სამხრეთითდან - უანუკო, ხოლო ჩრდილოეთიდან - ამასონასი.
რეგიონის მთავარი ბუნებრივი რესურსებია: ყავა, კაკაო და ხე-ტყის რესურსი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სან-მარტინი იყოფა 10 პროვინციად და 77 რაიონად
სან-მარტინის პროვინციების სია:
ბელიავისტა (ბელიავისტა)
ელ-დორადო (სან-ხოსე-დე-სისა)
უალიაგა (საპოსოა)
ლამასი (ლამასი)
მარისკალ-კასერესი (ხუანხუი)
მოიობამბა (მოიობამბა)
პიკოტა (პიკოტა)
რიოხა (რიოხა)
სან-მარტინი (ტარაპოტო)
ტოკაჩე (ტოკაჩე)
პერუს რეგიონები
სან-მარტინის რეგიონი
Gurianta

Gurianta is a village in the Ozurgeti Municipality of Guria in western Georgia.
References
Populated places in Ozurgeti Municipality
ირავანლი (ევლახი)

ირავანლი (ევლახი)
ირავანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 227 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ევლახის რაიონის სოფლები
ერიჩე

ერიჩე — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ტრაპანის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 28684 ადამიანი. ფართობი 47 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0923, საფოსტო ინდექსი — 91016.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტრაპანის პროვინციის კომუნები