PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვაყის ღვთისმშობლის ეკლესია

ვაყის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაყის სამხრეთით 200 მეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. დაზიანებულია: მორღვეულია ფასადების ზედა ნაწილი.
ეკლესია დარბაზულია (8,5X5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, რიყის ქვითა და ნაწილობრივ აგურით. შესასვლელი ჩრდილოეთით და დასავლეთიდანაა. დასავლეთის შესასვლელი შიგნიდან სწორკუთხაა და გარედან შეისრული თაღითაა გადახურული. შეისრული ფორმისაა რიყის ქვით ნაწყობი კამარა და კონქიც.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
Myopias chapmani

Myopias chapmani — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Bayramkoxalı

Bayramkoxalı is a village and municipality in the Qabala Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,039.
References
Populated places in Qabala District
Novy Kuyuk

Novy Kuyuk (Yañı Köyök) is a rural locality (a village) in Istyaksky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 2 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Novy Kuyuk is located 43 km northeast of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Kirga is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
მიხეილ დალაქიშვილი

მიხეილ დალაქიშვილი
მიხეილ სიმონის ძე დალაქიშვილი (დ. 15/28 ივლისი, 1904, სოფ. ჭელიაღელე, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 24 იანვარი, 1983, თბილისი) — ქართველი აგრონომი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი (1939), დოცენტი (1940).
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულეტეტი (1931). 1956–1974 წლებში იყო საქართველოს ი. ლომოურის სახელობის მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1949–1950 წლებში დასავლეთ საქართველოს დაბლობ რაიონებში საშემოდგომო ხორბლის შესწავლასა და წარმოებაში მათი შედეგების დანერგვასთან დაკავშირებით გამოქვეყნებული სამეცნიერო ნაშრომებისათვის 1951 წელს მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია. აქვს 3 გამოგონება სასათბურე მეურნეობაში თერმული წყლების გამოყენების დარგში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 ივლისი
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 24 იანვარი
გარდაცვლილი 1982
ქართველი აგრონომები
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლაგო-მაჯორე

ლაგო-მაჯორე — დიდი ტბა ალპების სამხრეთ ნაწილში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. იგი იტალიის სიდიდით მეორე და სამხრეთ შვეიცარიის პირველი ტბაა. ლაგო-მაჯორე იტალიის ალპების მთისწინეთის სამი დიდი ტბიდან ყველაზე დასავლეთით მდებარეობს და იშლება 70 კმ-ზე ლოკარნოსა და არონას შორის.
ზამთარშიც და ზაფხულშიც კლიმატი რბილია, რაც ხელს უწყობს ხმელთაშუაზღვიური მცენარეულობის გავრცელებას. ულამაზეს ბაღებში იზრდება იშვიათი და ეგზოტიკური მცენარეები.
გეოგრაფია
ტბის სიგრძე 68 კმ-ია, სიგანე კი 3-დან 5 კმ-მდე იცვლება, გარდა იმ ყურისა, რომელიც ქალაქ პალანცასა და სტრეზას შორის იშლება, აქ სიგანე 10 კმ-ს აღწევს. სიგრძით ლაგო-მაჯორე იტალიის ყველა სხვა ტბას აღემატება, მაგრამ ზედაპირის ფართობით მხოლოდ გარდას ტბას ჩამორჩება. ტბის სიღრმე მნიშვნელოვნად იცვლება, მაგრამ მისი ქვაბული თითქმის ყველა მონაკვეთში ზღვის დონეზე არანაკლებ 179 მეტრით დაბლა მდებარეობს. მას საკმაოდ დაკლაკნილი ფორმა აქვს, ამიტომ, მხოლოდ რამდენიმე წერტილიდანაა ტბის ყველა მნიშვნელოვანი ნაწილის ერთი თვალის გადავლებით დანახვა. საკმაოდ პეიზაჟურია ტბის მიდამოები. ზემო ნაწილში ჭარბობს ალპები, შუა ნაწილი ბორცვებს შორისაა გაწოლილი, ქვემო ნაწილში კი დომინირებს ლომბარდიის ვაკე.
ტბის ქვაბული ტექტონიკურ-მყინვარული წარმოშობისაა და მისი ფართობი 37კმ³-ია, ზედაპირის ფართობი კი 213 კმ². ჩამდინარე მთავარი მდინარეებია ტიჩინო, მაჯია, ტოჩე და ტრეზა. გამოსვლით კი კვლავ გამოედინება მდინარე ტიჩინო, რომელიც შემდეგ პოს ერწყმის.
ტბის დაკბილული სანაპირო გარშემორტყმულია ლეპონტის ალპებით. აღმოსავლეთ ნაპირი პიემონტის რეგიონს მიეკუთვნება, დასავლეთი — ლომბარდიას, უკიდურესი ჩრდილოეთი კი შვეიცარიის ტიჩინოს კანტონს, სადაც მოქცეულია ტბის ზღვის დონიდან მაქსიმალურად დაბლა მდებარე მონაკვეთი.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ტბების სია
შვეიცარიის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
CIPAIS Commissione Internazionale per la Protezione delle Acque Italo-Svizzere limnologic reports on the Lake Maggiore and Lake Lugano
360° information Lake Maggiore
Informations over the lake
Official Tourism Gateway Lake Maggiore Official Tourism Gateway
Ferry Services on Italian Lakes - Lake Maggiore
Sacro Monte di Ghiffa
Magazzeno Storico Verbanese Historical bibliography on the region
Waterlevels at Brissago from the Federal Office for the Environment
Waterlevels at Locarno from the Federal Office for the Environment
Verbanofun Luino Webcam Meteo News
Monate's lake canned peaches Le pesche del lago di Monate
სქოლიო
იტალიის ტბები
შვეიცარიის ტბები
უგოლი (ხაროვსკის რაიონი)

უგოლი (ხაროვსკის რაიონი)
უგოლი — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 6 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
უგოლი — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი

ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბისოში, მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, ფერდობზე. თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. 1989 წელს გათხარა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამაროვანზე გათხრილია ხუთი ქრისტიანული სამარხი: ოთხი ქვისსამარხი, ერთი ამოშენებულკედლიანი სამარხი. სამარხთაგან ერთ-ერთში აღმოჩნდა ბრინჯაოს სამაჯური და მშვილდსაკინძი.
მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Quercus geminata

Quercus geminata — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
Quercus geminata
მუხა
კოლინას მუნიციპალიტეტი

კოლინას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ფალკონის შტატში. წარმოადგენს ფალკონის შტატის 25 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 582 კმ². 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით კოლინას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 32 545 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 55,92 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია ლა-ველა-დე-კორო.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ფალკონის შტატი
ფალკონის შტატის მუნიციპალიტეტები
კიდურყვავილოვანი დამწერლობა

კიდურყვავილოვანი დამწერლობა — ქართული ასომთავრულის ერთ-ერთი დეკორატიული სახეობა. კიდურყვავილოვანი დამწერლობის ასოთა კიდურებში, აგრეთვე ზოგჯერ ასოს ტანის სხვა ადგილას, ქარაგმის ხაზის ბოლოებში გამოყვანილია ფოთლის ფორმის ნიშნები. ძირითადად XI საუკუნეში იყო გავრცელებული, თუმცა ამ კალიგრაფიული სახეობით შესრულებული ასომთავრული ლაპიდარული, ჭედური და ფრესკული წარწერები შედარებით გვიანაც გვხვდება. კიდურყვავილოვანი დამწერლობა ფართოდ გამოიყენებოდა ხელნაწერებშიც, უპირველესად საზედაო ასოების სახით. ტერმინი „კიდურყვავილოვანი“ ასომთავრულის ამ სახეობისათვის პირველად ივანე ჯავახიშვილმა გამოიყენა.
კიდურყვავილოვანი დამწერლობით შესრულებული ლაპიდარული წარწერებია, მაგალითად, ლიპარიტ ერისთავთ-ერისთავის წარწერა ზედა ვარძიის ღვთისმშობლის ეკლესიის სამხრეთი კარის ბალავრის ქვაზე, ნიკორწმინდის აღმოსავლეთ ფასადზე გამოსახული მეორედ მოსვლის კომპოზიციის განმარტებითი წარწერა და სხვა.
კიდურყვავილოვანი დამწერლობა განსაკუთრებით გავრცელებული იყო ჭედურ წარწერებში. აქ ამგვარ ნაწერს, გარდა ფუნქციურისა, დეკორატიული ფუნქციაც ჰქონდა და მოჭედილობის გაფორმებას წარმოადგენდა. ამისი მაგალითებია ჯუმათის წმინდა გიორგის ხატის განმარტებითი და ქტიტორული წარწერები, ნიკიფარის (ზემო სვანეთი) წმინდა გიორგის ხატის განმარტებითი წარწერა, ხიდისთავის წმინდა გიორგის ხატის წარწერა, ლაკლაკისძეთა ხატის განმარტებითი და ქტიტორული წარწერები ზარზმიდან და სხვა.
კიდურყვავილოვანი დამწერლობის ფრესკული ძეგლები, რომლებიც XIII საუკუნით თარიღდება, XIX საუკუნის 30-იან წლებში, ფრედერიკ დიუბუას ცნობით, ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო გეგუთის სასახლის მოხატულობის ფრაგმენტებში. ასომთავრულის ამ კალიგრაფიული სახეობითაა შესრულებული ზოგიერთი წარწერა ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში დაცულ ხელნაწერებში A-87, H-1667 და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
კიდურწაისრული დამწერლობა
კიდურწერტილოვანი დამწერლობა
ლიტერატურა
ვ. სილოგავა, ენციკლოპედია ქართული ენა, თბილისი, 2008, გვ. 269-270
ივ. ჯავახისვილი, ქართული დამწერლობათმცოდნეობა ანუ პალეოგრაფია, თბილისი, 1949
ც. გაბაშვილი, ზედა ვარძია, თბილისი, 1985
ასომთავრული
ნოე მეგრელიშვილი

ნოე მეგრელიშვილი
ნოე გიორგის ძე მეგრელიძე (დ. 6 ნოემბერი, 1898, შუა ფარცხმა — გ. ?) — ქართველი თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1954), პროფესორი (1956), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1964)
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1935 წლიდან მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის თერაპიის კათედრაზე, 1959-1969 წლებში იყო კათედრის პროფესორი, 1969-1974 წლებში კათედრის გამგე. სწავლობდა რევმატიზმისა და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებს. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
დაბადებული 1898
დაბადებული 6 ოქტომბერი
ქართველი თერაპევტები
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნოე
ჩაპარე

ჩაპარე — მდინარე ბოლივიაში, მამორეს მთავარი შენაკადი. განეკუთვნება ამაზონის აუზს. მისი სიგრძე 279 კმ-ია. სათავეს იღებს კოჩაბამბის დეპარტამენტში, მდინარეების - ესპირიტუ-სანტოსა და სან-მატეოს შერწყმის შედეგად. წარმოადგენს ჩაპარეს პროვინციის მთავარ საწყალოსნო გზას. მის წყლებში აღმოჩენილია თევზი Gephyrocharax chaparae, რომელსაც სახელი ამ მდინარისგან ეწოდა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის მდინარეების სია
ტუნარის ეროვნული პარკი
რესურსები ინტერნეტში
Chapare River Floods
ბოლივიის მდინარეები
ფრანშ-კონტე

ფრანშ-კონტე — რეგიონი საფრანგეთის აღმოსავლეთში, შვეიცარიის საზღვართან. შედგება 4 დეპარტამენტისაგან: დუ, ზემო სონა, იურა, ბელფორის ტერიტორია. დიდი ქალაქებია: ბეზანსონი, ბელფორი, ვეზული, ლონ-ლე-სომიე.
რესურსები ინტერნეტში
საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
საფრანგეთის რეგიონები
მეღორღია

მეღორღია — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. გავრცელებული არიან ევროპაში, აფრიკაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში. ბუდობენ კლდეთა ნაპრალებში, ქვებს შორის, ხევებში და სხვა. დედალი მაისში დებს 4–8 კვერცხს, კრუხობს ორ კვირამდე. საქართველოში (ზღვის დონიდან 3000–3500 მ-მდე) გვხვდება 3 სახეობა: ჩვეულებრივი მეღორღია (Oenanthe oenanthe), შავამლაყი მეღორღია (Oenanthe hispanica) და ცეკვია მეღორღია (Oenanthe isabellina). ისინი ჩვენში აპრილში მოფრინავენ და სექტემბრამდე რჩებიან. სასარგებლო მწერიჭამია ფრინველებია.
ლიტერატურა
მემატლიასებრნი
Rodynske

Rodynske is a town in Pokrovsk Municipality, Donetsk Oblast (province) of Ukraine. Population: ; 11,996 (2001).
History
Founded in 1950 according with the construction of coal mines. In 1962 it received the status of a city.
Demographics
Native language as of the Ukrainian Census of 2001:
Russian 75.9%
Ukrainian 23.2%
Armenian 0.3%
Belarusian 0.1%
Housing
According to data from the city's statistical department, the housing stock is 250.0 thousand square meters of the total area. The large and small housing stock is located in the southern part of the city, which is served by the Municipal enterprise "Rodin Center of the single customer" established in 2007. 80% of the housing stock is in an emergency situation, the main problem is the repair of the roof. In the northern part of the city are built farms.
References
Cities in Donetsk Oblast
Populated places established in the Ukrainian Soviet Socialist Republic
Cities of district significance in Ukraine
Pokrovsk urban hromada
ევროპის ავტომაგისტრალი E50

ევროპის ავტომაგისტრალი E50 — ევროპის აღმოსავლეთი და დასავლეთი ნაწილების დამაკავშირებელი ავტომაგისტრალი, რომელიც იწყება საფრანგეთის ქალაქ ბრესტში და მიემართება აღმოსავლეთით რუსეთის ქალაქ მაჰაჩყალამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 6000 კილომეტრია.
მარშრუტი გადის შემდეგ ქვეყნებზე: საფრანგეთი, გერმანია, ჩეხეთი, სლოვაკეთი, უკრაინა, რუსეთი.
რესურსები ინტერნეტში
ევროპული მარშრუტების რუკა
E-გზების საერთაშორისო ქსელი
ტრანსპორტი ევროპაში
Vlatko Pavletić

Vlatko Pavletić (2 December 1930 – 19 September 2007) was a Croatian politician, university professor, literary critic and essayist who served as acting President of Croatia from 1999 to 2000, as well as he served as Speaker of the Croatian Parliament from 1995 to 2000.
Pavletić was born in Zagreb, then in the Kingdom of Yugoslavia. In 1955, he graduated from the Faculty of Philosophy at the University of Zagreb, where he majored in Croatian language and literature. In 1972, he was imprisoned for a year and a half by the communist Yugoslav government as a Croatian nationalist for "attempting to destroy and change the state organization". He earned a doctorate in 1975.
Between 1990 and 1992, Pavletić served as Minister of Education under prime ministers Stjepan Mesić, Josip Manolić and Franjo Gregurić. In 1992, he was elected to the Croatian Parliament and was appointed Speaker of the Parliament on 28 November 1995. He held the post until 2000.
When President Franjo Tuđman was declared incapacitated on 26 November 1999, he automatically became acting President of Croatia. He held this office from Tuđman's death on 10 December 1999 until the Croatian Parliament elected Zlatko Tomčić as new speaker (and thus the new acting president) on 2 February 2000.
In 2004, Pavletić retired from politics. He died in Zagreb from pancreatic cancer on 19 September 2007. He was 76.
References
External links
Official website
1930 births
2007 deaths
Burials at Mirogoj Cemetery
Politicians from Zagreb
Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Zagreb alumni
Academic staff of the University of Zagreb
Presidents of Croatia
Speakers of the Croatian Parliament
Croatian Democratic Union politicians
Representatives in the modern Croatian Parliament
Members of the Croatian Academy of Sciences and Arts
Deaths from pancreatic cancer
Culture ministers of Croatia
Education ministers of Croatia
Deaths from cancer in Croatia
ჯუნმერე

ჯუნმერე — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, მაჩხვარეთის თემში (სოფლები: მაჩხვარეთი, ორაგვე, ჯუნმერე). მდებარეობს მდინარე ორაგვისღელის (ფიჩორის სისტემა) ნაპირებზე, გურიის ქედის ჩრდილოეთ კალთის ძირას, ზღვის დონიდან 120 მ., ლანჩხუთიდან 3 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მოქმედებდა კირის ქარხანა და მოზაიკის საამქრო. სოფელში ორი ქუჩაა: აკადემიკოს ალექსანდრე ბარამიძისა და მთაწმინდის.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სლიმონია

სლიმონია — სილურული პერიოდის ევრიპტერიდების გვარი. ახლოს იდგა ცნობილ გვართან Pterygotus. ამ უკანასკნელისგან განსხვავებით, სლიმონიას სხეული უფრო პატარა და შევიწროებული იყო. კუდის ნემსისებური წანაზარდი Pterygotus შედარებით გრძელი გააჩნდათ. სლიმონია ცხოვრობდა განსაკუთრებით მტკნარ წყლებში, როდესაც Pterygotus ზღვებში ბინადრობდა. საკვებად იყენებდა მტკნარი წყლის თევზებს, როგორებიცაა Heterostraci და ადრინდელი Osteostraci. ქელიცერების მეშვეობით მტაცებელი სლიმონია თევზების სხეულს გლეჯდა. სლიმონიას ყველაზე დიდი წარმომადგენელი სიგრძით 2 მეტრს აღწევდა, ფსკერზე გრძელი ფეხების მეშვეობით გადაადგილდებოდა. სავარაუდოდ მსხვერპლს უსაფრდებოდა და უცაბედი მოძრაობით იჭერდა. სლიმონიას ნაკეცებად ჩამწკრივებული ფილტვები მდებარეობდა სხეულის ქვედა ნაწილზე. ბასრი ქელიცერების მეშვეობით მტაცებელი ადვილად გლეჯდა სილურული თევზების სხეულის ჯავშანს. სავარაუდოდ სლიმონია ფლობდა ნადირობის პრიმიტიულ ტექნიკებს.
სახეობები
S. acuminata (ტიპური სახეობა. სალტერი, 1856)
S. boliviana
S. metastoma
სქოლიო
ევრიპტერიდები
მეჭურჭლე

მეჭურჭლე — სახელმწიფო ხაზინის, საჭურჭლის მოხელე ძველ საქართველოში. ხელმწიფის კარის გარიგებაში იხსენიებიან „მეჭურჭლენი ქალაქისანი“, „დარბაზს მყოფნი მეჭურჭლენი“, აგრეთვე მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდლის „ზედამდგომელი მეჭურჭლე“. მეჭურჭლენი მეჭურჭლეთუხუცესის უწყებაში შედიოდნენ.
ლიტერატურა
თანამდებობები ძველ საქართველოში
მაისი 2009

მაისი 2009 წლის მეხუთე თვეა. დაიწო პარასკევს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ კვირას.
პორტალი:ახალი ამბები
05
Lasioglossum bremerense

Lasioglossum bremerense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
bremerense
საბინა ბერგმან-პოლი

საბინა ბერგმან-პოლი — (ქალიშვილობის გვარი შულცი, დ. 20 აპრილი, 1946, ქალაქი ეიზენახი) — გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის უკანასკნელი სახელმწიფოს მეთაური (5 აპრილი, 1990 - 2 ოქტომბერი, 1990).
კარიერა
გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკისათვის უმძიმეს პოლიტიკურ პერიოდში, 1990 წლის მარტში არჩეულ იქნა სახალხო პალატის თავმჯდომარედ, ხოლო 5 აპრილს დანიშნეს გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტად და ეს თანამდებობა ეკავა 1990 წლის 3 ოქტომბრამდე ორი გერმანიის გაერთიანებამდე. გაერთიანების შემდეგ 1990-1991 წლებში იყო გერმანიის განსაკუთრებულ საქმეთა მინისტრი და ბუნდესტაგის წევრი ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის რიგებიდან. 2002 წელს დატოვა ბუნდესტაგის რიგები და ჩამოშორდა აქტიურ პოლიტიკურ ცხოვრებას.
იხილეთ აგრეთვე
ქალი პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
Profile at Bundestag.de
გერმანელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1946
გერმანელი პოლიტიკოსი ქალები
ქალი პრეზიდენტები
დაბადებული 20 აპრილი
იულია ტიმოშენკო

იულია ტიმოშენკო (ნამდვ. გრიგიანი, დ. 27 ნოემბერი, 1960, დნეპროპეტროვსკი, უსსრ) — უკრაინელი პოლიტიკოსი, უკრაინის პრემიერ-მინისტრი, პარტიის „ბატკივშინა“ და ბლოკ იულიი ტიმოშენკოს ლიდერი. იგი არის 2004 წლის ნარინჯისფერი რევოლუციის ერთ-ერთი ლიდერი.
2005 წლის 4 თებერვალს უკრაინის უზენაესმა რადამ ხმათა უმრავლესობით იულია ტიმოშენკო ქვეყნის ახალ პრემიერ-მინისტრად დაამტკიცა, თუმცა 2005 წლის 8 სექტემბერს პრეზიდენტმა ვიქტორ იუშენკომ მისი კაბინეტი გადააყენა.
2007 წლის 18 დეკემბერს უზენაესმა რადამ ხმათა უმრავლესობით იულია ტიმოშენკო ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად დაამტკიცა.
2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნები
2018 წლის 20 ივნისს ტიმოშენკომ განაცხადა რომ მონაწილეობას მიიღებდა 2019 წლის უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნებში. იგი მოისაზრებოდა ერთ-ერთ მთავარ ფავორიტად. 16 მარტს სერგეი ტარუტამ განაცხადა რომ ხსნიდა საკუთარ კანდიდატურას და მხარს უჭერდა ტიმოშენკოს, მაგრამ კანდიდატურის მოხსნის ბოლო თარიღი 7 მარტი იყო შესაბამისად ტარუტა წარდგენილი იყო საარჩევნო ბიულეტინზე. 2019 წლის 31 მარტს არჩევნების პირველ ტურში ტიმოშენკომ 13,4% მოიპოვა და მესამე ადგილი დაიკავა ვლადიმერ ზელენსკისა და პეტრო პოროშენკოს შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
იულია ტიმოშენკოს ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უკრაინელი პოლიტიკოსები
უკრაინის პრემიერ-მინისტრები
უკრაინელი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 1960
ქალი პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 27 ნოემბერი
უკრაინის მე-2 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-3 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-4 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-5 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-6 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-8 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
ისლაჰ ჯადი

ისლაჰ ჯადი (დ. 1951, პალესტინა) — ბირზეიტის უნივერსიტეტის გენდერისა და განვითარების დარგის ასისტენტ-პროფესორი. ასევე არის ბირზეიტის ქალთა კვლევის ინსტიტუტის თანადამფუძნებელი და ამჟამინდელი დირექტორი, აგრეთვე არის არაბული ოჯახების სამუშაო ჯგუფის წევრი. პალესტინის ქალთა მოძრაობაში ცნობილი ფიგურა ჯადიმ, ასევე დაეხმარა ღაზასა და ნაბლუსში ქალთა საქმეთა ცენტრის შექმნას, ასევე Les Amies du Francis, ელ-ბირეჰში ბავშვთა კუთხის პროექტის და WATC-ის (ქალთა საქმეთა ტექნიკური კომიტეტი) შექმნას. ჯადი ახორციელებს გაეროს განვითარების პროგრამისთვის გენდერული კონსულტაციას და 2005 წლის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის არაბული ადამიანის განვითარების ანგარიშის თანაავტორი იყო. მიიღო ბაკალავრის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებაში კაიროს უნივერსიტეტში, მაგისტრის ხარისხი პოლიტიკურ თეორიაში ნანტის უნივერსიტეტში და დოქტორის ხარისხი გენდერისა და განვითარების კვლევებში ლონდონის უნივერსიტეტში. 2009 წლის ივლისში ჯადიმ „AMIDEAST“-ის სწავლების ბრწყინვალების ჯილდო მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
მედია მონიტორების ქსელში: http://www.mediamonitors.net/islahjad1.html
ინტერვიუ Monthly Review-ში: http://mrzine.monthlyreview.org/2009/jones180109.html
სტატია Newsweek-ში: http://www.newsweek.com/2008/04/28/our-dreams-are-dead.html
სქოლიო
დაბადებული 1951
პალესტინელი ქალი პოლიტიკოსები
პალესტინელი ფემინისტები
კეფირი

კეფირი — ძროხის, თხის ან ცხვრის რძისგან რძემჟავური და სპირტის ფერმენტაციით მიღებული სასმელი. ფერმენტაციის განსახორციელებლად გამოიყენება გარკვეული, დაახლოებით ოცი სახეობის „კეფირის“ ბაქტერიები და სოკოები. ერთგვაროვანი, თეთრი ფერის და მჟავე გემოთი. შეიცავს მცირე რაოდენობით ალკოჰოლს და ლაქტოზას - ლაქტოზის აუტანლობის მქონე ადამიანებს შეუძლიათ კეფირის გადამუშავება. ალკოჰოლის რაოდენობა მომზადების მეთოდზეა დამოკიდებული. გავრცელებულია უმეტესად პოსტსაბჭო სივრცეში.
ეტიმოლოგია
სიტყვა კეფირი კავკასიური წარმოშობისაა, ადარებენ მსგავსი მნიშვნელობის მეგრულ, ოსურ და ყარაჩაი-ბალყარულ სიტყვებს. ზოგ წყაროში გვხვდება შედარება თურქულ და სპარსულ სიტყვებთან kaf ან kef - „ქაფი, ბუშტები“.
ისტორია
კეფირის გამოგონებას იბრალებენ ყარაჩაელები და ბარყალელები, მის სამშობლოდ „იალბუზის მიდამოები“ ითვლება. კეფირი მზადდებოდა თხის ტყავის ტომრებში, რომლებსაც კართან კიდებდნენ და ერთი, ორი ან სამი ღამის განმავლობაში გარეთ ტოვებდნენ. გამსვლელები დასახმარებლად ტომარას ურტყავდნენ . პირველად მის სარგებელზე ჯანმრთელობისთვის განაცხადა ერთ-ერთმა თბილისელმა ექიმმა კავკასიელ ექიმთა საზოგადოებაში 1867 წელს. შემდგომში დაიწყო კეფირის გავრცელება რუსეთში, შემდეგ საბჭოთა კავშირში და ჩრდილოეთ ევროპაში. სხვა ქვეყნებში კეფირი 21-ე საუკუნის დასაწყისში გავრცელდა. ლათინურ ამერიკაში კეფირი ცნობილია როგორც búlgaros - „ბულგარული სასმელი“.
მომზადების წესი
ნებისმიერი ძუძუმწოვრის რძეში თავსდება ამჟავებული რძის ზედაპირზე წარმოქმნილი „კეფირის მარცვლები“. ნაზავი ინახება სიბნელეში სინათლის აუტანელი ვიტამინების დასაცავად 12-24 საათის განმავლობაში, რის შემდეგაც ფერმენტაციის დროს გადიდებულ და გახლეჩილ მარცვლებს სასმელიდან უჟანგავი მილებით იღებენ. მიღებული პროდუქტი შეიძლება დაილიოს, გამოიყენოს კულინარიაში ან შეინახოს დამატებითი ფერმემტაციისთვის. სიმჟავის გამო არ შეიძლება მისი მეტალში შენახვა. ტაივანში შეძლეს კეფირის ლაბორატორიაში შექმნა - კვლევის შედეგად მას ჩვეულებრივი კეფირის მსგავსი ფიზიკური და ქიმიური თვისებები ჰქონდა.
კულინარიაში
კულინარიაში ფართოდ გამოიყენება, უმეტესად პოსტსაბჭო სივრცის ქვეყნების სამზარეულოში, ხშირად როგორც რძის ან ნაკლებად ხელმისაევდომი რძის პროდუქტების შემცვლელი ცხობაში, რძის კოქტეილებში, სმუზებში ან წვნიანებში. კეფირის წვნიანები მზადდება მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცეში, განსაკუთრებით რუსეთსა („ოკროშკა“) და ლიეტუვაში, ლიეტუვური კეფირის წვნიანი გავრცელებულია პოლონეთში როგორც chłodnik litewsk - „ლიეტუვური ცივი წვნიანი“. კეფირისგან მზადდება ფერმენტირებული პური.
სარგებელი ჯანმრთელობისთვის
პირველად ამჟავებული რძის პროდუქტების შესწავლა მე-19 საუკუნეში დაიწყო. მაშინვე დადგინდა კეფირის სარგებლობა როგორც პრობიოტიკის. კეფირი კარგად მოქმედებს ნაწლავების მიკროფლორაზე, იმუნიტეტზე და ნივთიერებათა ცვლაზე. კვლევების შედეგად დადგინდა, რომ კეფირის მოხმარება ეხმარება ლაქტოზის აუტანლობის მქონე პირებს გაიუმჯობესონ ლაქტოზის გადამუშავება.
რესურსები ინტერნეტში
https://jandonline.org/article/S0002-8223(03)00207-4/abstract
https://ru.m.wikisource.org/wiki/%D0%AD%D0%A1%D0%91%D0%95/%D0%9A%D0%B5%D1%84%D0%B8%D1%80
გასტრონომია
რუსული სასმელები
უკრაინული სასმელები
თურქული სასმელები
ტანენ-ტაუნჯი

ტანენ-ტაუნჯი, თანონ-თონგ-ჩაი — ქედი ჩრდილოეთ ტაილანდში. მცირე მონაკვეთი ვრცელდება მიანმარის ტერიტორიაზე. წარმოადგენს შანის მთიანეთის სამხრეთ გაგრძელებას. სიგრძე 170 კმ, სიგანე 80 კმ. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 2565 მ (მთა დოი-ინთანონი). უმეტესწილად აგებულია გრანიტებით, კირქვებითა და ქვიშაქვებით. ქედი ღრმა გასწვრივი ხეობებით გაყოფილია პარალელურად გაჭიმული მთის მასივებით, განსაკუთრებით დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. გაბატონებულია ფოთოლმცვივანი ტროპიკული ხეები ტექის ხის მინარევით, 1200 მ ზემოთ მარადმწვანე ტყეებია. ქედის ფარგლებშია მრავალი ეროვნული პარკი, რომელთაგან აღსანიშნავია: დოი-ინთანონის ეროვნული პარკი, დოი-სუთეფი-პუის ეროვნული პარკი და სხვა. დასავლეთ შტოქედებზეა თუთიისა და ვოლფრამის მადანი.
რესურსები ინტერნეტში
ტაილანდის ქედები
მიანმარის ქედები
El Ronquillo

El Ronquillo is a town in the province of Seville, Spain. According to the 2005 census (Instituto Nacional de Estadística), the city has a population of 1381 inhabitants.
References
External links
El Ronquillo - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Municipalities of the Province of Seville
მოკლეთავა ბაყაყისებრნი

მოკლეთავა ბაყაყისებრნი — უკუდო ამფიბიების ოჯახი. სხეულის სიგრძე 4 სმ-მდეა. გავრცელებულია ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ხმელეთის ან მეხეური ფორმებია. ოჯახში 2 გვარია გაერთიანებული: მეხეური ბაყაყები (Ischnocnema) და საკუთრივ მოკლეთავა ბაყაყები (Brachycephalus). კანის ჯირკვლების სეკრეტი შხამიანია.
ლიტერატურა
უკუდო ამფიბიები