PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აპარატი და ხელი

აპარატი და ხელი — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის, სალვადორ დალის ნახატი. შესრულებული ზეთის საღებავებით მუყაოზე 1927 წელს. ამჟამად ინახება სალვადორ დალის მუზეუმში, ფლორიდაში. ნამუშევარი მუზეუმს მისტერ და მისის მორსებმა პირადი კოლექციიდან გადასცეს.
აღწერა
ეს სიურეალისტური ნამუშევარი რამდენიმე გეომეტრიულ მარტივ ფიგურას და მათ თავზე გაშლილ წითელ, დეტალებით დატვირთულ ხელს წარმოადგენს. სურათზე გამოსახულია ერთმანეთზე მოთავსებული პირამიდა და სამკუთხედი. გარემოცული მოჩვენების მსგავსი საგნებით, რომლებშიც შესაძლებელია ლურჯი სიზმრის ბურუსში გამოსახული ქალის შიშველი ფიგურების და სხეულების გარჩევა. დალიმ ნახატს ეს დეტალი მას შემდეგ დაუმატა, რაც ცხრათვიანი სამხედრო სავალდებულო სამსახურიდან დაბრუნდა. ჯარში ყოფნისას მან მრავალი ახალი სიმბოლო და საგანი დაამატა საკუთარ სიურეალისტურ ნამუშევრებს. ნახატის სახელში მოხსენებული „აპარატი“ ფიგურების ერთობლიობაა, რომელიც ადამიანის სხეულს წააგავს. ფიგურას აქვს ადამიანის მსგავსი მკლავები, ფეხები, თვალი, და თავი. სამკუთხედისა და პირამიდის ერთბლიობა დალის ამ პერიოდში შესრულებულ მრავალ ნამუშევარში გვხვდება, რაც გარკვეულწილად მის ძილის პრობლემებთან იყო დაკავშირებული.
ფიგურის თავზე გამოსახული ხელი დაკავშირებულია მასტურბაციასთან. ამ თემაზე სალვადორ დალი იმ პერიოდში მრავალ ნამუშევარს ქმნიდა. იმხნად დალი ინსპირირებული იყო ფროიდის შემოქმედებით, რომელიც იმ პერიოდში საკმაოდ პოპულარული იყო.
ქალის ფიგურები, რომლებითაც გარშემორტყმულია ფიგურა, ასახავენ აპარატის ფიქრებს. ნამუშევარი ასახავს არტისტის პირად ეროტიულ ილუზიებსა და გრძნობებს, რაც ასევე დალის იმ პერიოდის შემოქმედების გამოკვეთილი თემაა.
გეომეტრიული ფიგურის, აპარატის მარცხენა ფონზე გამოსახულია ვირის ფიგურა, რომელიც უკანა ფეხებზე დგას. ვირს თავს ესხმიან და მის მუცელზე პირდაპირი იერიშით შთანთქავენ ბუზები. მარჯვენა ფონზე გამოსახულია ქალის ფიგურა კლასიკურ პოზაში და გეომეტრიულ თანწყობაშია მთავარ ფიგურასთან.
იხილეთ აგრეთვე
სიურრეალიზმი
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი
სქოლიო
სალვადორ დალის ნახატები
სიურრეალიზმი
ნახატები წლების მიხედვით
მოდერნისტული ხელოვნება
რგანი

რგანი — სოფელი საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი რგანი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, ზღვის დონიდან 750 მეტრი, ჭიათურიდან 8 კილომეტრი. სოფელში დგას XI-XII საუკუნეების წმინდა გიორგის ეკლესია, რომელსაც გააჩნია რამდენიმე ლაპიდარული წარწერა. სოფელში არის საჯარო სკოლა, საბავშვო ბაღი და წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1316 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Dzoraghbyur

Dzoraghbyur is a village in the Kotayk Province of Armenia. "Dzoraghbyur" translates roughly to English as "Canyon Fountain". It is located 10 km east of Yerevan and 35 km south of the regional centre Hrazdan.
The Dzoraghbyur Training Centre of FC Ararat Yerevan is located in the village of Dzoraghbyur. It is also the residence of former Armenian President Serzh Sargsyan.
See also
Kotayk Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Kotayk Province
დანტე ალიგიერი

დანტე ალიგიერი (დ. 1265 — გ. 14 სექტემბერი, 1321) — იტალიელი მწერალი, პოეტი ფლორენციიდან. მისი მთავარი ნაწარმოები „კომედია“ (შემდგომში დაემატა ეპითეტი „ღვთაებრივი“), რომელიც საყოველთაოდ მოიაზრება, როგორც იტალიურ ენაზე შექმნილი უდიდესი ლიტერატურული ნაშრომი და მსოფლიო ლიტერატურის შედევრი. იტალიურად მას „უზენაეს პოეტს“ უწოდებენ.
ბიოგრაფია
დანტე ალიგიერის დაბადების ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა 1265 წელს ვარაუდობენ. ამაში ავტობიოგრაფიული ინფორმაციაც გასათვალისწინებელია. აღწერილი La Vita Nuova-ში (1300 წლისთვის დაწერილ ფრაზაში „წუთისოფლის ნახევარი გზა რასაც გავდივართ“, ვხვდებით, რომ დანტე 35 წლის უნდა ყოფილიყო, რადგან სიცოცხლის ბიბლიური ხანგრძლივობა 70 წელია (ფსალმუნები, 89,10) ეს წარმოსახვითი მოგზაურობა კი 1300 წელს უნდა შემდგარიყო.
სამოთხის რამდენიმე ვერსიაც მიუთითებს დანტეს დაბადების დღეზე და აღნიშნავს, რომ იგი მარჩბივის ნიშნით დაიბადა, ანუ ვარდობისთვის 21-სა და თიბათვის 21-ს შორის.
ლიტერატურა
Teodolinda Barolini (ed.). Dante's Lyric Poetry: Poems of Youth and of the 'Vita Nuova'. University of Toronto Press, 2014.
რესურსები ინტერნეტში
დანტე ალიგიერი, ცხოვრება, შემოქმედება, ილუსტრაციები
სქოლიო
ფლორენციელები
იტალიელი პოეტები
იტალიელი მწერლები
XIV საუკუნის იტალიელი პოეტები
XIV საუკუნის იტალიელი მწერლები
ქრისტიანი მწერლები
იტალიურენოვანი პოეტები
იტალიელი მამაკაცი პოეტები
ფლორენციელი მწერლები
ბასაპა დანაპა ჯატი

ბასაპა დანაპა ჯატი (დ. 13 სექტემბერი, 1913, სავალაჯი, ინდოეთი – გ. 7 მაისი, 2002, ბენგალურუ, ინდოეთი) — ინდოელი პოლიტიკური მოღვაწე. ინდოეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1977 წლის თებერვალ-ივლისში. ინდოეთის ვიცე-პრეზიდენტი 1974–1977 წწ.
რესურსები ინტერნეტში
B.D. Jatti
დაბადებული 1913
გარდაცვლილი 2002
დაბადებული 13 სექტემბერი
გარდაცვლილი 7 მაისი
XX საუკუნის პოლიტიკოსები
ინდოელი პოლიტიკოსები
ინდოეთის პრეზიდენტები
ინდოეთის ვიცე-პრეზიდენტები
არარელიგიურობა ქვეყნების მიხედვით

არარელიგიურობა ქვეყნების მიხედვით
არარელიგიურობა, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ათეიზმს, აგნოსტიციზმს, იგნოსტიციზმს, ანტირელიგიურობას, რელიგიურ სკეპტიციზმს, თავისუფალ აზროვნებას, ანტითეიზმს, აპათეიზმს, ურწმუნოებას, სეკულარულ ჰუმანიზმსა და დეიზმს, მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში განსხვავებული დოზით გვხვდება.
მსოფლიო მოსახლეობის დაახლოებით 16 % (1,1 მილიარდი ადამიანი) არარელიგიურად ითვლება.
მეთოდოლოგია
გელაპის გამოკითხვა არარელიგიურობას ფართო მნიშვნელობით იყენებს: ისმება კითხვა „არის თუ არა რელიგია თქვენი ყოველდღიური ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი?“; პასუხი „არა“ არარელიგიურობას აღნიშნავს. დენცუს კომუნიკაციის ინსტიტუტი კი ასეთებად მხოლოდ იმათ თვლის, ვინც ამბობს, რომ რელიგია არ გააჩნია. ფილ ცუკერმანი არარელიგიურ ჯგუფში ათეისტებსა და აგნოსტიკოსებს აერთიანებს. ქვემოთ მოცემული რიცხვები სხვადასხვა წლის მონაცემებია და შესაძლოა არ წარმოადგენდეს ზუსტ ინფორმაციას იმ ქვეყნების შემთხვევაში, რომელთა მთავრობები მოითხოვენ ან დევნიან რელიგიას ან სეკულარიზმს.
ქვეყნები
პოპულაციების მიხედვით
ქვეყნები არარელიგიური ადამიანების (მათ შორის აგნოსტიკოსები და ათეისტები) ყველაზე დიდი რიცხვით ცუკერმანის 2004 წლის კვლევის მიხედვით:
იხილეთ აგრეთვე
რელიგიის მნიშვნელობა ქვეყნების მიხედვით
რელიგიური პოპულაციების სია
სქოლიო
რელიგია
არარელიგიურობა ქვეყნების მიხედვით
სიები ქვეყნების მიხედვით
სიები
კალისტე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

კალისტე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
კალისტე I (დ. ? — გ. 1363) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1350-1354, 1355-1363 წწ. წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 ივნისი, ახალი სტილით - 3 ივლისი.
ცხოვრება
წმინდა კალისტე იმპერატორების იოანე კანტაკუზენის (1341-1355) და იოანე პალეოლოგის (1341-1376) მეფობაში მეთაურობდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას. წმინდა მამამ მოღვაწეობა ათონის მთაზე დაიწყო. საპატრიარქო ტახტზე იგი 1350 წელს აღასაყდრეს, მაგრამ რამდენიმე წელიწადში დაუტევა მღვდელმთავრის მძიმე ჯვარი და მდუმარების ღვაწლისთვის მის მიერვე დაარსებულ წმინდა მამანტის მონასტერს მიაშურა ტენოდოსში. შემდეგ ნეტარი კალისტე კვლავ დაუბრუნდა კათედრას. წმინდანი დაახლოებით, 1363 წელს გარდაიცვალა სერბეთში, სადაც იოანე პალეოლოგმა ელჩად გაგზავნა. მღვდელმთავარი კალისტე ცნობილია თავისი სასულიერო თხზულებებით.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 1363
ებრაელთა ავტონომიური ოლქი

ებრაელთა ავტონომიური ოლქი (იდიში: ייִדישע אױטאָנאָמע געגנט) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის შორეულ აღმოსავლეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში.
ადმინისტრაციული ცენტრი ქ. ბირობიჯანი.
ესაზღვრება სამხრეთით ჩინეთს (მდინარე ამურით), დასავლეთით — ამურის ოლქს, აღმოსავლეთით ხაბაროვსკის მხარეს.
შეიქმნა 1934 წლის 7 მაისს.
ლიტერატურა
ებრაელთა ავტონომიური ოლქი
ვაშლევი

ვაშლევი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ბორითის თემი). მდებარეობს მდინარე ძირულის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 480 მეტრი. ხარაგაულიდან 36 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 209 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სუერასი

სუერასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,2 კმ². მოსახლეობა — 524 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სუერასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
VTech Variety

VTech Variety — მეორე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია VTech-ის მიერ 1983 წელს. მისი წარმოება შეწყდა გამოსვლიდან რამდენიმე თვის შემდეგ.
კონსოლი შედგებოდა მხოლოდ და მხოლოდ კორპუსისა და ბატარეის ბუდისგან, LCD ეკრანი და მიკროკონტროლერი განთავსებული იყო ცვლად კარტრიჯებზე. მასზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ ექვსი თამაში: „Super Soccer“, „Burglar Alarm“, „Past Invasions“, „UFO Factory“, „Radioactive“ და „Man Eater“.
რესურსები ინტერნეტში
VTech Variet — Handheld Museum
სქოლიო
VTech
1983 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
მეორე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
1983 წელი ვიდეო თამაშებში
1980-იანების სათამაშოები
Kukenán-tepui

Kukenán-tepui
Kukenán, also known as Matawi or Cuquenán, is a tepui in Bolívar State, Guayana Region, Venezuela. It has an estimated surface area of 2185 hectares (equivalent to 21.85 square kilometres). It is high and about 3 km (1.9 mi) long. Kukenan Falls, which is high, is located at the south end of the tepui.
Kukenán is located in Canaima National Park. Next to Kukenán, to the southeast, is Mount Roraima, a better known tepui. Kukenán is more difficult to climb, so it is ascended much less frequently than Mount Roraima.
Canaima National Park is also home to the highest waterfall in the world, which is located in Auyán Tepui.
Scenery on top of Kukenán provided inspiration for the 2009 film Up.
See also
Gran Sabana
References
Further reading
Kok, P.J.R., R.D. MacCulloch, D.B. Means, K. Roelants, I. Van Bocxlaer & F. Bossuyt (7 August 2012). Current Biology 22(15): R589–R590. []
Tepuis of Venezuela
Mountains of Venezuela
Cliffs of Venezuela
Mountains of Bolívar (state)
აკაფა

აკაფა (ყოფილი „კონსტანტინოვსკოე“, „ოდიში“) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (კელასურის თემი), მდინარე კელასურის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 200 მ, შავი ზღვიდან 10 კმ, სოხუმიდან 12 კმ.
ისტორია
1886 წელს აკაფის თემი იხსნება გუმისთის უბანში. 1930 წელს სოფელი აკაპა-კელასურის შედიოდა ეკატერინსკოეს სოფსაბჭოში.
2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
კელასურის თემის სოფლები
ცენტრალური ხაზი

ცენტრალური ხაზი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი ხაზია. მეტროპოლიტენის სქემაზე იგი წითლადაა აღნიშნული. ხაზზე განლაგებული სადგურები ღრმა მიწისქვეშა ტიპისაა. ცენტრალური ხაზი ლონდონის აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენაა გადაჭიმული. სულ 49 სადგურიდან, 20 მიწისქვეშაა. დატვირთვის მიხედვით, იგი მეორეა ქალაქში.
ლონდონის მეტროპოლიტენის ხაზები
პენსილვანიური ეპოქა

პენსილვანიური ეპოქა (რიგი) წარმოადგენს კარბონული პერიოდის პირველ საფეხურს, რომელიც დაიწყო 318.1 ± 1.3 მლნ.წ.წ და დასრულდა 299 ± 0.8 მლნ.წ.წ. ეპოქას სახელი ეწოდა პენსილვანიის შტატის პატივსაცემად, რადგან სწორედ ამ ტერიტორიაზე იქნა აღმოჩენილი პენსილვანიური პერიოდის უამრავი ქვა.
ქვედანაყოფები
პენსილვანიური ეპოქა მრავალნაირადაა დანაწილებული, თუმცა სტრატიგრაფიის საერთაშორისო კომისია (ICS) რუსულ დაყოფას ემხრობა, რომლის მიხედვით პენსილვანიური პერიოდი შედგება 4 საფეხურისგან:
ბაშკირული 318.1 ± 1.3 - 311.7 მლნ.წ.წ (უძველესი)
მოსკოვური 311.7 - 306.5±1.0 მლნ.წ.წ
კასიმოვიანული 306.5±1.0 - 303.9±0.9 მლნ.წ.წ
გჟელური 303.9±0.9 - 299.0±0.8 მლნ.წ.წ. (რუსული სოფელი გჟელის პატივსაცემად)
რესურსები ინტერნეტში
nationmaster.com ბაშკირული
nationmaster.com კასიმოვიანული
nationmaster.com გჟელური
გეოლოგიური პერიოდები
Endubis

Endubis or Endybis (Greek: Ενδυβις) was a late-3rd-century sovereign of the Kingdom of Aksum in East Africa (modern-day Ethiopia and Eritrea). He was among the earliest rulers in the Africa to mint his own coins; according to Stuart C. Munro-Hay, "No other sub-Saharan African state issued its own independent coinage in ancient times -- indeed no other African state at all, since those in North Africa (Libya and Mauritania) fell under Roman dominion." The Aksumite currency of his reign was issued in gold, silver, and bronze or copper denominations and bore inscriptions in Koine Greek.
Coinage
The coins of Endubis are dated to c. 295 to c. 310 and are "undoubtedly [...] the oldest Aksumite coins". The weight of the gold coins issued in his reign are equivalent to "the weight of the half-aureus or quinarius of the last half of the 3rd century AD." More precise clues can be seen in the currency reforms during the reign of Diocletian, who reorganised the issuing of gold coins in 286 and silver coins in 294, the latter after having been suspended for several decades. As such, it is likely that the coins of Endubis, which were minted in gold, silver and copper, do not date to before c. 295.
The coins of Endubis set the design that his successors followed for the most part. Both obverse and reverse are characterized by a profile bust of the rule facing to the right, with a stalk of two-row barley on either side between the bust and the inscription. Endubis and his pagan successors include in the legend at the top of the coin a "crescent representing perhaps the Moon-god Sin and the disc representing Shams, the Sun-goddess."
Two mottos in Greek characterize the coins of Endubis:
"ENΔYBIC BACIΛEYC" – "King Endybis"
"AξωMITω BICIΔAXY" – "of the Aksumites, man of Daku", or "bisi Dakhu". This is the first appearance of the title "bisi", which Stuart Munro-Hay believed is related to the Ge'ez word be'esya ("man of").
On some coins Endubis described himself as "ΑΞΩΜΙΤΩ ΒΑϹΙΛΕΥϹ", "king of Axum".
Gallery
References
External links
Page with coin struck under Endubis
Kings of Axum
3rd-century monarchs in Africa
Neivamyrmex andrei

Neivamyrmex andrei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბისმარკის ზღვა

ბისმარკის ზღვა მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, კუნძულ ახალი გვინეის ჩრდილოეთით და ბისმარკისა და საადმირალოს კუნძულების სამხრეთით. ისევე როგორც ბისმარკის არქიპელაგს, ამ ზღვასაც სახელი ეწოდა პრუსიის კანცლერის — ოტო ფონ ბისმარკის პატივსაცემად. ბისმარკის არქიპელაგი ზღვას ერტყმის ჩრდილოეთით და სამხრეთით და გამოყოფს მას წყნარი ოკეანისგან. სამხრეთით, ვიტიაზის სრუტის საშუალებით უკავშირდება სოლომონის ზღვას.
ზღვის ფართობი შეადგენს 310 000 კმ²-ს. საშუალო სიღრმეა 1700 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2665 მ.
1943 წლის 3 და 4 მარტს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში იაპონიის საზღვაო ძალებმა სრული მარცხი განიცადეს. ბრძოლა ისტორიაში „ბისმარკის ზღვის ბრძოლის“ სახელით შევიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ბისმარკის ზღვა — ბრიტანიკა
ბისმარკის ზღვის ბრძოლა
ბისმარკის ზღვის ბრძოლა
ბისმარკის ზღვის ბრძოლა
წყნარი ოკეანის ზღვები
ზღვები ანბანის მიხედვით
პიეტრო პერუჯინო

პიეტრო პერუჯინო (სრული სახელი პიეტრო დი კრისტოფორო ვანუჩი - Pietro di Cristoforo Vannucci; დ. 1446 — გ. 1524) — იტალიელი მხატვარი რენესანსის ეპოქაში, უმბრიის სკოლის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ჩიტა დელა პიევეს კომუნაში, ქალაქ პერუჯადან 35 კმ-ში. ადგილობრივ მხატვართან სწავლების შემდეგ 1470 წელს ჩამოვიდა ფლორენციაში და შევიდა ანდრეა დელ ვეროკიოს სახელოსნოში.
1481 წელს უკვე ცნობილი დიდი მხატვარი, იტალიის ერთ-ერთი საუკეთესო მხატვრების რიცხვში, მიწვეული იქნა რომში პაპის სიქსტუს IV-ს მიერ სიქსტეს კაპელას მოხატვაში მონაწილეობის მისაღებად.
პერუჯინო მუშაობდა იტალიის სხვადასხვა ქალაქებში, მაგრამ ყველაზე მეტად პერუჯაში, სადაც ის ხელმძღვანელობდა დიდ სახელოსნოს. XV საუკუნის 80-90-იან წლებში პერუჯინო იყო ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული იტალიელი მხატვარი. მისი მოწაფეებიდან ყველაზე ცნობილია — რაფაელი.
პერუჯინოს საუკეთესო ნამუშევრებად ითვლება 1500 წლამდე შექმნილი ნამუშევრები. მათ შორი გამოიყოფა „გასაღებების გადაცემა“, რომელიც გამოირჩევა კომპოზიციის გრაციოზულობით. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სურათია — „ქრისტეს დატირება“.
პერუჯინო გარდაიცვალა 1524 წელს ქალაქ პერუჯაში ჭირისგან. მისი მოწაფის რაფაელის გარდაცვალების შემდეგ პერუჯინომ დაასრულა რაფაელის მიერ დაუმთავრებელი ფრესკები პერუჯას ეკლესიში.
შემოქმედება
ფრესკა «გასაღებების გადაცემა» ვატიკანში სიქსტეს კაპელაში, 1481—1482;
«წმინდა სებასტიანი»
«ქრისტეს დატირება», დაახლოებით 1494-1495, უფიცის გალერეა, ფლორენცია;
ფრესკა «ჯვარცმა» სანტა-მარიას ეკლესია ფლორენცია, 1496
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
პერუჯინო
იტალიელი მხატვრები
დაბადებული 1446
გარდაცვლილი 1524
შავი ჭირით გარდაცვლილები
Barlig

Barlig, officially the Municipality of Barlig is a 5th class municipality in the province of Mountain Province, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 4,796 people.
Geography
Barlig is bounded in the east by Natonin in the west by Bontoc and Sadanga. In the north, it is bounded by Tinglayan and in the south by the town of Mayoyao. The town is separated into three settlements or cluster of villages such as Barlig town proper, Lias and Kadaclan.
Barlig is from Bontoc and from Manila.
Barangays
Barlig is politically subdivided into 11 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Chupac
Fiangtin
Kaleo
Latang
Lias Kanluran
Lias Silangan
Lingoy
Lunas
Macalana
Ogoog
Gawana (Poblacion
Climate
Barlig has an oceanic climate (Köppen climate classification Cfb) closely bordering a subtropical highland climate ("Cwb") with relatively dry winters.
Demographics
The people of Barlig are predominantly of Igorot and Ilocano descent. Locals call themselves Ifiallig which is a reference to someone born or having roots from villages. In the cluster of villages in Lias, people call themselves I-lias while those from Kadaclan villages call themselves Ekachakran. Despite living in a single town, the people speak different languages and probably traditions.
The town of Barlig is home to two indigenous languages, the Finalig language and the Balangaw language. Both languages are on the brink of extinction, making them important languages in the field of language conservation. The two languages are also important for the survival of the Finalig culture and the Balangaw culture, respectively.
Economy
Government
Local government
Barlig, belonging to the lone congressional district of the province of Mountain Province, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
Members of the Municipal Council (2019–2022):
Congressman: Maximo Y. Dalog Jr.
Mayor: Clark C. Ngaya
Vice-Mayor: David Osborn M. Fomocod
Councilors:
Delio F. Focad
Johnson A. Ingson
Rolly S. Agyao
Benjamin G. Sapguian
Rodrigo C. Layao
Abner P. Ayoga
Fernando Y. Cablog
Rodrigo S. Awe
Tourism
Barlig town boasts of its own rice terraces, the Barlig Rice Terraces in the near the center of the town and Lias Rice Terraces in the Lias, which is a cluster of villages. In Kadaclan, which is another cluster of villages, the annual Menaliyam festival is held. Its most popular destination is Mt. Amuyao which stands at more than 2,702 meters above sea level. That makes it one of the highest mountains in the Philippines and the fourth highest mountain in Luzon.
Notable personalities
Jeyrick Sigmaton - actor and model
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Mountain Province
Troyan Municipality

Troyan Municipality is a municipality (obshtina) in Lovech Province, Central-North Bulgaria, located from the northern slopes of the central Stara planina mountain to the area of the Fore-Balkan. It is named after its administrative centre - the town of Troyan.
The municipality embraces a territory of with a population of 33,827 inhabitants, as of December 2009.
The area is best known with the Troyan Monastery - the third biggest in Bulgaria, and the north approach to Beklemeto Pass, also known as Troyan Pass, which is one of the connections between the north and south parts of the country.
Settlements
Troyan Municipality includes the following 22 places (towns are shown in bold):
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
External links
Official website
Municipalities in Lovech Province
საბჭოთა ნონკონფორმისტული ხელოვნება

საბჭოთა ნონკონფორმისტული ხელოვნება, ასევე საბჭოთა კავშირის არაოფიციალური ხელოვნება, ან ალტერნატიული ხელოვნება ან საბჭოთა ანდერგრაუნდი (რუს. нонконформистское искусство, подпольное искусство, андерграунд) — ამ სახელწოდებით აერთიანებენ 1950-80-იანი წლების საბჭოთა კავშირის სახვითი ხელოვნების სხვადასხვა მიმდინარეობების წარმომადგენლებს, რომლებიც პოლიტიკური თუ იდეოლოგიური ცენზურის მოსაზრებით განდევნილი იყვნენ საზოგადოებრივი ხელოვნების ცხოვრებიდან. ე.წ. მიწისქვეშა არსებობის გამო საბჭოთა კავშირის არაოფიციალური ხელოვნება მჭიდროდ უკავშირდებოდა არაფორმალურ ახალგაზრდულ მოძრაობებს (მაგ. მოსკოველი კონცეპტუალისტები და ჰიპები, პიტერის მიტკები და როკერები).
რუსული ხელოვნება
საბჭოთა ხელოვნება
მუხრანის ღვთისმშობლის ეკლესია

მუხრანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუხრანში სოფლის ძველ სასაფლაოზე, აგებულია შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ტიპის ეკლესია ნაგებია ქვით და აგურით. აგური გამოყენებულია ღიობებსა და დეკორატიულ ელემენტების გამოსაყვანად. კედლის სეგმეტებში ჩართულია დიდი ზომის ქვებიც. ფასადები სადაა. აღმოსავლეთით, შუა ღერძზე მართკუთხა სარკმელია, რომლის ზემოთაც აგურის წყობაში შეღრმავებული ჯვარია მოქცეული. ანალოგიური ჯვარია განთავსებული სამხრეთით, შესასვლელის თავზე. ღიობი მართკუთხაა და აგურით გამოყვანილი ტიმპანი აგვირგვინებს. მის აქეთ და იქით თითო მართკუთხა ღრმა ნიშია წარმოდგენილი. კედლებზე ზოგან შეინიშნება თავდაპირველი მასალის კვალი.
ნაგებობას აგურის სამსაფეხურიანი კარნიზი ასრულებს და კრამიტის სახურავი ხურავს. დარბაზი კამარით არის გადახურული. ნალისებურ აფსიდს მსუბუქად შვერილი მხრები გამოყოფს. გადახურვაც და კუთხეებიც, უსახურად არის აღდგენილი. საკურთხევლის ბაქანი ერთი საფეხურით არის შემაღლებული. იატაკი მოგებულია კვადრატული აგურით. ნაგებობის ინტერიერი და ექსტერიერი უბრალოა. ის შუა საუკუნეების რიგით დარბაზულ ეკლესიას წარმოადგენს. ტაძრის გვიანდელი გადაკეთებები აშკარაა.
რესურსები ინტერნეტში
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთის მშობლის ეკლესია
ქარელი

ქარელი — ქალაქი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ქარელის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე მტკვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 620 მეტრი, მანძილი თბილისიდან 94 კილომეტრი. ქარელი რაიონული ცენტრი გახდა 1939 წელს, დაბად გადაკეთდა 1962 წელს, ქალაქად გამოცხადდა 1981 წელს. ქარელში არის რკინიგზის სადგური, სამრეწველო საწარმოები, ჯანდაცვის, განათლებისა და კულტურის დაწესებულებები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 6654 ადამიანი.
ისტორია
ქარელი, ისევე როგორც მდ. მტკვრის გაღმა მხარის დასახლებული პუნქტების დიდი ნაწილი, შედიოდა საციციანოში. იგი პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. ციციშვილების გაყრის განჩინების მიხედვით, რომელიც პირობითად 1664-1673 წ.წ. არის დათარიღებული, ციცისა და ქაიხოსროს რგებიათ ქარელში მცხოვრები გონგლიაშვილი პაატა თავისი მამულით. ქარელი თავდაპირველად პატარა სოფელი იყო და მას შემდეგ გაიზარდა და დაწინაურდა, რაც ლეკთა განუწყვეტელი თარეშის გამო ციციშვილებმა მძოვრეთი მიატოვეს (XVIII ს. II ნახ.) და აქ გადმოსახლდნენ. ამას ადასტურებს 1715 წ. და 1804 წ. მოსახლეობის აღწერის მასალების შედარება. 1715 წ. ქარელში სულ 20 კომლი ცხოვრობდა, ხოლო 1804 წლისათვის მოსახლეობას 215 კომლისთვის მიუღწევია — მათ შორის 169 კომლი ქართველი, 12 ოსი და 34 სომეხი.
1778 წ. ბატონიშვილ გიორგის (შემდეგში გიორგი XII-ს) უმოგზაურია თრიალეთში და ამ მოგზაურობის დროს გაუვლია საციციანოში, მათ შორის ქარელში. პლატონ იოსელიანი გვაუწყებს, რომ მეფის ძემ „თაფარავნით გადმოვლო მთა საციციანო და მოვიდა ქარელსა, აქედამ მიიწვია მროველმან ეპისკოპოსმან რუისისა, განვლო მტკვარი ტივით, დაჰყო მასთან სამი დღე“.
მოგვიანებით ქარელის ინტენსიურ ზრდას ხელი შეუწყო აქ რკინიგზის გაყვანამ და რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრად გადაქცევამ. 1921-1930 წლებში იყო გორის მაზრის ქარელის რაიონის ცენტრი.
იხილეთ აგრეთვე
ქარელის ღვთისმშობლის ეკლესია
ქარელის ყორღანული ველი
ლიტერატურა
„ქარელი ისტორიის ანალებში“. ო. კილასონია
„ცხოვრება გიორგი მეცამეტისა“. პ. იოსელიანი. 1978 წ. გვ. 83
სქოლიო
შიდა ქართლის მხარის ქალაქები
ჰოფურლუ

ჰოფურლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები