PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბლანკასი

ბლანკასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73,803577 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ბლანკასი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
პორტ-ჯექსონი

პორტ-ჯექსონი
პორტ–ჯექსონი რომელიც აგრეთვე მოიცავს სიდნეის ნავსადგურს — ბუნებრივი ნავსადგური სიდნეიში, ავსტრალიაში. პორტ–ჯექსონი ცნობილია თავისი არქიტექტურული ძეგლებით, ისეთით როგორიცაა სიდნეის ოპერის თეატრი და ჰარბორ–ბრიჯის ხიდით. ავსტრალიაში პირველი ევროპული დასახლებების დაარსების დროს ნავსადგური სიდნეის ისტორიაში წამყვანი როლის თამაშს განაგრძობდა.
რესურსები ინტერნეტში
NSW Maritime Authority
Maps maintained by the New South Wales Maritime Authority, which legally is the owner of the harbour bed:
Port Jackson—east of Harbour Bridge
Port Jackson—west of Harbour Bridge
Sydney Harbour Federation Trust Established by the Australian Government to plan for the future of former Defence and other special Commonwealth Lands around Sydney Harbour.
Geographic Names Board of New South Wales reference to Port Jackson
A Living Harbour A history of Sydney Harbour from ABC Radio National
ავსტრალიის ყურეები
ავსტრალიის პორტები და ნავსადგურები
ზაირი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ზაირი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზაირმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზაირი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Mikeladze

Mikeladze
The House of Mikeladze was a Georgian noble family, known from at least the 14th century. The senior, and the princely, line of the Mikeladze flourished in Imereti (western Georgia), while a collateral branch was later established as the petite nobles Mikelashvili (მიქელაშვილი) in Kartli (central Georgia).
History
One of the earliest mentions of the Mikeladze family can be found in the 1325/6 synodal records from the Tbeti Cathedral (now in Turkey) whereby King Michael of Imereti sanctions a reparational payment (sasiskhlo, a Georgian equivalent of weregild) by a certain Gogitashvili to Mikeladze. The Mikeladze's princely domain in Imereti, known as Samikeladzeo (სამიქელაძეო; "of Mikeladze"), was centered on the village of Kulashi on the right bank of the Rioni River, where their familial castle and church were located. They were incessantly involved in the civil wars that plagued Imereti from the 15th century into the 19th. After the Russian conquest of Imereti in 1810, the family was integrated into the Russian nobility and confirmed as a princely house (knyaz) in 1850.
The family has produced several military officers and intellectuals. Many of them made career in the Imperial Russian service. A notable example was the seasoned prince Kaikhosro Mikeladze who organized a volunteer company of his kinsmen to fight the invading Ottoman army during the Eastern War (1853–56). Later in the 19th century and early in the 20th, seven of the Mikeladze attained to the rank of general in the imperial army. These were: Almaskhan Otiyevich Mikeladze (1834-1915), Dmitri Otiyevich Mikeladze (1838-1910), Nikolay Romanovich Mikeladze (1841-1898), Alexander Konstantinovich Mikeladze (1863-1919), Konstantin Almaskhanovich Mikeladze (1866-1914), Alexander Platonovich Mikeladze (1867-1928), and Vyacheslav Artemiyevich Mikeladze (1874-1951), the latter also being an artillery specialist in the Red Army. Shalva Yefemovich Mikeladze (1895-1976) was a great mathematician. By Simone Mikeladze, numerous other noted individuals are known, such as Grigor Mikeladze, colonel in the Iranian army, his brother Konstantin Mikeladze who was also Iranian military commander, as well as their brother Yevgeniy Semenovich Mikeladze (1903-1937), who was a conductor and was killed during the Great Terror. His son is a documentary director Vakhtang Yevgenievich Mikeladze (1937- nowadays).
References
Noble families of Georgia (country)
Russian noble families
Georgian-language surnames
Patronymic surnames
Surnames from given names
Surnames of Georgian origin
Mali Zvornik

Mali Zvornik is a town and municipality located in the Mačva District of western Serbia. In 2011, the population of the town is 4,132, while the population of the municipality is 11,987. It lays opposite of the Drina river from the town of Zvornik, in Bosnia and Herzegovina. Also, a border crossing between Serbia and Bosnia and Herzegovina is located in the town.
History
There are traces of human life from Bronze Age in this area, as well as traces from the time of Roman Empire. Ancient Roman settlement Ad Drinum existed somewhere at this location. In the Middle Ages, Mali Zvornik was one of the main mining centres of the Serbian state.
On Orlovine Hill near Mali Zvornik there are remains of the large Medieval fortress that was probably built in the first half of the 15th century, in the time of the Serbian Despotate. During the Ottoman rule, this area was part of the Pashaluk of Bosnia.
Until 1878 it was the only Bosnian municipality on the right side of river Drina, when it eventually became part of the independent Kingdom of Serbia. In the end of 19th and beginning of the 20th century, population of Mali Zvornik numbered 115 houses. The municipality of Mali Zvornik was officially established in 1955.
Settlements
Aside from the town of Mali Zvornik, the municipality includes the following settlements:
Amajić
Brasina
Budišić
Culine
Čitluk
Donja Borina
Donja Trešnjica
Radalj
Sakar
Velika Reka
Voljevci
Demographics
According to the 2011 census results, the municipality of Mali Zvornik has 12,482 inhabitants.
Ethnic groups
The municipality of Mali Zvornik has many ethnic groups, with Serbs forming the majority in all settlements. The ethnic composition of the municipality of Mali Zvornik:
Economy
The following table gives a preview of total number of employed people per their core activity (as of 2017):
Gallery
Notable people
Časlav Klonimirović, Prince of the Serbs from 927. until his death in 960.
Stefan Dragutin, King of Serbia from 1276. to 1282.
Avdo Karabegović, (1878-1908) Serbian poet
Dušan Proroković, politician, former member of Serbian parliament
Milisav Petković, politician, former member of Serbian parliament
Nenad Milkić, Serbian writer
Miloš Gajić, Partisan
Milinko Pantić, football player and coach
Miloš Vasić, rower, member of Serbian Olympics team on summer Olympics in London 2012 and Rio de Janeiro 2016
Predrag Rogan, football coach
Đorđe Despotović, football player
Nemanja Stevanović, football player
Edin Rustemović, football player
Filip Erić, football player
Slaviša Radović, football player
Oliver Stević, basketball player
Aleksandar Todorović, basketball player
See also
Mačva District
Podrinje
References
External links
Official website
Populated places in Mačva District
Municipalities and cities of Šumadija and Western Serbia
Bosnia and Herzegovina–Serbia border crossings
ალექსანდრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)

ალექსანდრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)
ალექსანდრე I-ის ძეგლი — რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი აღმართეს 1831 წელს, მისი ავტორები არიან მოქანდაკე ივან მარტოსი და არქიტექტორი აბრაამ მელნიკოვი. იგი იყო პირველი ძეგლი ტაგანროგში და 2014 წლის ნოემბრამდე აღნიშნული იმპერატორის ერთადერთი ძეგლი რუსეთის ტერიტორიაზე.
ისტორია
ტაგანროგში იმპერატორის ძეგლის დადგმის იდეა გაჩნდა ალექსანდრე I-ის გარდაცვალებიდან ძალიან მალევე, 1825 წელს. ტაგანროგელების თხოვნა წარუდგინეს რუსეთის ახალ იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს. ძეგლის ავტორი იყო სამხატვრო აკადემიის რექტორი ივან მარტოსი.
ძეგლი დადგეს იერუსალიმის მოედნის ცენტრში, ალექსანდრე ნეველის სახელობის იერუსალიმის ბერძნული მამათა მონასტრის პირდაპირ. 1920-იანი წლების ბოლოს მოახდინეს ძეგლის დემონტაჟი და გადაიტანეს ალექსანდრე I-ის სასახლის ეზოში. 1932 წელს ძეგლი ტაგანროგის საქალაქო საბჭოს გადაწყვეტილებით გააგზავნეს დონის როსტოვში და გადაადნეს „საბჭოთა ინდუსტრიის საჭიროებებისათვის“. დანგრეული ალექსანდრე I-ის ძეგლის ადგილზე ააგეს სამოქალაქო ომის მონაწილე ტროფიმ დიშლოვოის ძეგლი.
თავდაპირველი ძეგლის აღწერა
მაღალ, მასიური გრანიტის ფლებით მოპირკეთებულ კვარცხლბეკზე, რომელსაც ხუთი საფეხური გააჩნდა, იდგა იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ბრინჯაოს ფიგურა მთელი ტანით, რომელსაც ფეხზე დახვეული ჰყავდა გველი. ეს ალეგორია ასოცირდებოდა ნაპოლეონზე იმპერატორის გამარჯვებასთან. მარცხენა ხელში მას ეკავა დაშნის ტარი, ხოლო მარჯვენაში რუსეთის კანონთა კრებული. კვარცხლბეკის გრანიტის ფილაზე იყო წარწერა:
ძეგლის აღდგენა
1998 წელს ტაგანროგის დაარსების 300 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გადაწყვიტეს აღედგინათ ალექსანდრე I-ის ძეგლი. იგი დააფინანსა ბანკ „რუსული კრედიტის“ ტაგანროგის ფილიალმა. ძეგლი აღადგინეს მცირე ცვლილებებით. აღდგენილი ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1998 წლის 11 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
Памятник Александру I на сайте «Виртуальный гид»
სქოლიო
ტაგანროგის ძეგლები
ჯემალ გიურსელი

ჯემალ გიურსელი (13 ოქტომბერი, 1895, ერზრუმი — 14 სექტემბერი, 1966, ანკარა) — თურქეთის სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე, თურქეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი, გენერალი.
კარიერა
1929 წელს დაამთავრა თურქეთის სამხედრო კოლეჯი არტილერისტის სპეციალობით. 1915-1960 წლებში იყო სამხედრო სამსახურში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში და თურქეთის დამოუკიდებლობის ომში. ორგანიზებას უწევდა 1960 წლის სამხედრო გადატრიალებას, 1960 წლის მაისში დაიკავა სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობა, ხოლო 1961 წელს პრეზიდენტის პოსტი. მძიმე ავადმყოფობის გამო გათავისუფლებულ იქნა 1966 წლის 28 მარტს.
რესურსები ინტერნეტში
Song of The Pharaohs — The Kings of the East and the West
Analysis of political scene on 26 May 1960, research article (in Turkish)
General Gursel hosting HRH Queen Elizabeth's first visit to Turkey, Ankara, 1961
1960-1962 Landmarks of Turkish History
1963-1966 Landmarks of Turkish History
The full translated text of Cemal Gursel's letter The research copy of the Turkish original
Cemal Gursel's Memorandum Revealed
His video and photographs at the President's Web Page
თურქეთის პრეზიდენტები
თურქეთის პრემიერ-მინისტრები
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
თურქი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 1966
Opuntia cochenillifera

Opuntia cochenillifera is a species of cactus in the subfamily Opuntioideae. It may have been endemic to Mexico, but has been widely introduced. The first description was in 1753 by Carl Linnaeus as Cactus cochenillifer. Philip Miller renamed it as Opuntia cochenillifera in 1768.
References
External links
Plants Profile for Opuntia cochenillifera (cochineal nopal cactus)
Opuntia cochenillifera - Species Page - ISB: Atlas of Florida Plants
Plants described in 1753
Taxa named by Carl Linnaeus
cochenillifera
Endemic flora of Mexico
Taxa named by Philip Miller
ურსულა ფონ დერ ლაიენი

ურსულა ფონ დერ ლაიენი (დ. 8 ოქტომბერი, 1958, იქსელი, ბრიუსელი (რეგიონი), ბელგია) — გერმანელი პოლიტიკოსი, გერმანიის შრომისა და სოციალურ საკითხთა ფედერალური მინისტრი (2009-2013), გერმანიის თავდაცვის ფედერალური მინისტრი (2013-2019).
2019 წლის 16 ივლისს დაინიშნა ევროკომისიის პრეზიდენტად. თანამდებობას დაიკავებს 2019 წლის ნოემბერში. იგი პირველი ქალი პრეზიდენტია ევროკომისიის ისტორიაში.
პოლიტიკა
ურსულა ფონ დერ ლაიენი გერმანიის ქრისტინ-დემოკრატიულ პარტიას 1990 წელს შეუერთდა. 2003 წელს არჩეულ იქნა ქვედა საქსონიის პარლამენტის წევრად. 2003–2005 წლებში იყო მინისტრთა კაბინეტის წევრი ქვემო საქსონიის მიწის მთავრობაში სოციალური საკითხების, ქალების, ოჯახისა და ჯანმრთელობის საქმეთა მიმართულებით. 2005 წელს დანიშნეს ოჯახის, მოხუცები მოქალაქეების, ქალებისა და ახალგაზრდების საქმეთა ფედერალურ მინისტრად, ანგელა მერკელის კაბინეტში.
2009 წელს შერჩეულ იქნა ბუნდესტაგში ფედერალური არჩევნების შედეგად. ამავე წლის 30 ნოემბერს შრომისა და სოციალურ საქმეთა ფედერალური მინისტრის თანამდებობაზე ჩაანაცვლა ფრანც იოსეფ იუნგი.
ოჯახი
ურსულა ფონ დერ ლაიენის მეუღლეა ჰაიკო ფონ დერ ლაიენი, მედიცინის პროფესორი, ბიზნესის განვითარების კომპანიის დირექტორი. ის წარმოშობით უძველესი ლეიენის (ლაიენის) არისტოკრატიული გვარიდანაა. მათ ჰყავთ შვიდი შვილი.
ნაშრომები
Ursula von der Leyen, C-reaktives Protein als diagnostischer Parameter zur Erfassung eines Amnioninfektionssyndroms bei vorzeitigem Blasensprung und therapeutischem Entspannungsbad in der Geburtsvorbereitung, Dissertation, Hanover Medical School, 1990
Herausgeberin: Füreinander da sein, miteinander handeln. Warum die Generationen sich gegenseitig brauchen. Herder, Freiburg im Breisgau u. a. 2007, ISBN 978-3-451-05874-5.
Ursula von der Leyen, Maria von Welser, Wir müssen unser Land für die Frauen verändern. Bertelsmann, Munich, 2007, ISBN 978-3-570-00959-8
Ursula von der Leyen, Liz Mohn, Familie gewinnt. Bertelsmann Foundation, 2007, ISBN 978-3-89204-927-2
Herausgeberin mit Vladimir Spidla: Voneinander lernen — miteinander handeln. Aufgaben und Perspektiven der Europäischen Allianz für Familien. Nomos, Baden-Baden 2009, ISBN 978-3-8329-3650-1.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ფოტოები
სქოლიო
დაბადებული 8 ოქტომბერი
დაბადებული 1958
ევროკომისიის პრეზიდენტები
გერმანელი პოლიტიკოსები
გერმანელი პოლიტიკოსი ქალები
ილო

ილო — საპორტო ქალაქი სამხრეთ პერუში. იგი უდიდესია მოკეგას რეგიონში და არის ილოს პროვინციის დედაქალაქი.
ისტორია
XVI საუკუნეში ესპანელების გამოჩენამდე ეს ადგილი დასახლებული იყო ჩირიბაიას ტომის მაცხოვრებლებით, ხოლო ჩარლზ V მიწები კონკისტადორებს დაურიგა, სადაც გაშენებული იყო ზეთისხილის პლანტაციები. XX საუკუნის დასაწყისამდე სწორედ ზეთისხილის პლანტაციები იყო მთავარი შემოსავლის წყარო. მცირე დასახლებული ადგილი, პაჩოჩა გაშენებული იყო ზღვის ნაპირთან, სადაც მდინარე ოშმორი ჩაედინება წყარ ოკეანეში. საუკუნეების შემდეგ კი პაჩოჩა და მისი მოსახლეობა გადავიდა ილოს დღევანდელ სამყოფელზე და მიიღო ქალაქის დღევანდელი სახელი. მეოცე საუკუნემდე მოსახლეობა მდინარე ოშმორის ნაპირზე ცხოვრობდა და ილო იყო პორტი, რომელიც იღებდა აღმოსავლეთიდან ამერიკის შეერთებული შტატების დასავლეთ სანაპიროზე მიმავალ გემებს. 1800 წლისათვის, როდესაც მსოფლიოში კომერციული წარმოება გაიზარდა ქალაქში ჩასახლდნენ იტალიელები, ჩინელები, იაპონელები და გერმანელები. ქალაქისთვის ინტერნაციონალური ვაჭრობიდან ჩამოშორება გამოიწვია ტრანსკონტინენტული რკინიგზისა და პანამის არხის მშენებლობამ. პორტში მხოლოდ ორთლქმავლებიღა შედიოდა, რომლებსაც ჩილეს პორტებიდან პერუს პორტებში გადაქონდა საქონელი.
დღესდღეობით ქალაქი თავს მეთევზეობითა და სამთო მრეწველობით ირჩენს. სპილენძის საბადოები, რომლებსაც სამხრეთ პერუს სპილენძის კორპორაცია (SPCC) ფლობს რეგიონში უამრავ სამუშაო ადგილს ქმნის.
კლიმატი
ილოში ტემპერატურა წლის განმავლობაში მერყეობს 18-დან 28ºამდე, თითქმის არ წვიმს, რადგან ილო ატაკამას უდაბნოს ჩრდილოეთ ნაწილშია გაშენებული, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე მშრალი სანაპირო უდაბნოა მთელ მსოფლიოში.
მუზეუმები
პერუს ფლოტის მუზეუმი
"El Algarrobal"-ის მუზეუმი
პერუს ქალაქები
ფერმოს პროვინცია

ფერმოს პროვინცია — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია ფერმო. შეიქმნა 2004 წელს, მაგრამ არსებობა დაიწყო 2009 წლიდან.
პროვინციის ფართობი 784,22 კმ²-ია, მოსახლეობა 177 578 (2010). შედგება 40 კომუნისგან.
კომუნები
ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ:
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
იტალიის პროვინციები
კასა-დე-კამპო

კასა-დე-კამპო
კასა დე კამპო — უდიდესი ურბანული პარკი ცენტრალურ მადრიდში. წინათ ის სამეფო სანადირო მიწები იყო. მისი ფართობი 1,700 ჰექტარია.
რესურსები ინტერნეტში
Parque de Atracciones de Madrid
Zoo de Madrid
ესპანეთის პარკები
მადრიდი
ალექსანდრე კარელინი

ალექსანდრე კარელინი
ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე კარელინი (დ. 19 სექტემბერი, 1967, ნოვოსიბირსკი) — საბჭოთა და რუსი სპორტსმენი, ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავე, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ხუთი მოწვევის სახელმწიფო დუმის წევრი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1988), რუსეთის ფედერაციის გმირი (1997).
ოლიმპიური თამაშების სამგზის გამარჯვებული (1988, 1992, 1996) 130 კგ წონით კატეგორიაში, ცხრაგზის მსოფლიო (1989—1991, 1993—1995, 1997—1999) და თორმეტგზის ევროპის ჩემპიონი (1987—1991, 1993—1996, 1998—2000), 2000 წლის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი, დსთ, სსრკ და რუსეთის 13 გზის ჩემპიონი (1988—2000). ივანე პოდუბნის სახელობის ტურნირის ექვსგზის გამარჯვებული. ოთხი „ოქროს ქამრის“ მფლობელი (1989, 1990, 1992, 1994) როგორც პლანეტის საუკეთესო მოჭიდავე. დასახელდა წლის მსოფლიოს საუკეთესო სპორტსმენად და ორჯერ რუსეთის საუკეთესო სპორტსმენად. მთლიანი სპორტული კარიერის განმავლობაში მოგებული აქვს 887 ორთაბრძოლა და წაგებული აქვს მხოლოდ ორი. მიჩნეულია ბერძნულ-რომაული სტილის საუკეთესო მოჭიდავედ. კარელინი დასახელდა XX საუკუნის 25 საუკეთესო სპორტსმენთა შორის. იგი შეყვანილია გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში, როგორც სპორტსმენი, რომელსაც 13 წლის განმავლობაში არც ერთი ორთაბრძოლა არ წაუგია.
ლიტერატურა
Самин Д. К. Самые знаменитые спортсмены России. — Москва: «Вече» — 2001. — С. 475. — 512 с.
Малов В. И. 100 великих олимпийских чемпионов. — Москва: «Вече» — 2006. — С. 408. — 480 с.
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე კარელინის ბიოგრაფია
ალექსანდრე კარელინი — Warheroes.ru
სქოლიო
დაბადებული 19 სექტემბერი
დაბადებული 1967
რუსი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
რუსეთის ფედერაციის გმირები
ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები
რუსი ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები
„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნის რეკორდსმენები
არამ ავაგიანი

არამ ავაგიანი
არამ ჰმაიაკი ავაგიანი (დ. 18 იანვარი, 1991, ერევანი, სომხეთის სსრ, სსრკ) — სომეხი მოკრივე. ასპარეზობს მსუბუქ წონით კატეგორიაში. 2008-2016 წლებში იყო სომხეთის მოკრივის ეროვნული ნაკრების წევრი. ეროვნული ჩემპიონატების გამარჯვებული და პრიზიორი, ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედალოსანი, 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. ამჟამად ასპარეზობს პროფესიონალურ კრივში.
ჰყავს მეუღლე და ერთი ვაჟი.
ბიოგრაფია
არამ ავაგიანი დაიბადა 1991 წლის 18 იანვარს ერევანში. კრივში ვარჯიში აქტიურად დაიწყო 10 წლის ასაკში. მისი პირველი მწვრთნელი მამა იყო. თავდაპირველად ვარჯიშებს დიდი ენთუზიაზმით არ ესწრებოდა. „თავიდან კრივი არ მიყვარდა. სამ თვეზეც არ იყო გასული, მინდოდა წასვლა. მახსოვს, რვა თვის შემდეგ მოვიგე პირველი ტურნირი, მხოლოდ ამის შემდეგ დავიწყე სპორტის ამ სახეობის შეყვარება“. მან ვარჯიში სომხეთის სპორტული კავშირის კრივის კლუბში დაიწყო. მისი მწვრთნელი იყო კარენ აღამალიანი. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა YFKPI-ს კრივის ფაკულტეტზე, შემდეგ განაგრძო მაგისტრატურა რუსულ-სომხურ უნივერსიტეტში, სადაც საერთაშორისო ურთიერთობების სწავლა დაიწყო.
სამოყვარულო კარიერა
2008 წელს მექსიკაში გამართულ ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა. ერთი წლის შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში, რომელიც გაიმართა პოლონეთში.
ზრდასრულთა ჩემპიონატზე პირველად 2010 წელს იასპარეზა. 2012 წელს კალინინგრადის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა. ფინალში წააგო რუს მოკრივე ვლადიმერ ნიკიტინთან. მან ლონდონის ოლიმპიური თამაშების შესარჩევი ეტაპის გავლა სცადა, მაგრამ არ გამოუვიდა. შესარჩევი ეტაპი ტრაპიზონში გაიმართა, სადაც უკრაინელ პაველ იშენკოსთან დამარცხდა.
2013 წელს მან მონაწილეობა მიიღო კრივში ევროპის ჩემპიონატში, რომელიც გაიმართა მინსკში. იქ მან ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა, რომელიც მსუბუქ წონით კატეგორიაში მოიპოვა. ნახევარფინალში წააგო უკრაინელ მოკრივე ნიკოლაი ბუცენკოსთან. კრივში მსოფლიო ჩემპიონატის დროს, რომელიც ალმა-ათაში გაიმართა, ის 1/8 ფინალში გავიდა, სადაც კუბელ ოლიმპიურ ჩემპიონ რობეს რამირესთან დამარცხდა. 2013-2014 წლებში მონაწილეობდა ნახევრად პროფესიონალური WSB ლიგის ბრძოლებში, სადაც წარმოადგენდა „უკრაინის ატამანის“ გუნდს.
2015 წელს კრივში ევროპის ჩემპიონატზე, რომელიც სამოკოვში გაიმართა, ნახევარფინალში წააგო ბრიტანელ კაის აშფაკთან. ამავე წელს მან მონაწილეობა მიიღო დოჰაში გამართულ კრივის მსოფლიო ჩემპიონატზე და ბაქოში გამართულ პირვე; ევროპულ თამაშებში, მაგრამ მედლის მოპოვება ვერ მოახერხა. სამსუნში გამართულ 2016 წლის ოლიმპიურ საკვალიფიკაციო ტურნირზე მან მესამე ადგილი დაიკავა და რიო-დე-ჟანეიროში გასამართ ოლიმპიურ თამაშებზე მონაწილეობის შესაძლებლობა მიიღო. თამაშების დროს მან წარმატებით დაძლია მსუბუქ წონით კატეგორიაში წინასაკვალიფიკაციო ეტაპი, დაამარცხა იაპონელი არას მორისაკა, მაგრამ 1/16 ფინალში ირლანდიელ მაიკლ კონლანთან 0:3 დამარცხდა.
პროფესიონალური კარიერა
ოლიმპიადის დასრულებისთანავე ავაგიანმა გადაწყვიტა პროფესიონალურ კრივში გადასულიყო და 2016 წლის დეკემბერში წარმატებით დაიწყო პროფესიონალურ რინგზე გამოსვლა. ერთი წლის განმავლობაში მან 6 გამარჯვება მოიპოვა, არცერთი მარცხის გარეშე. ის ძირითადად რუსეთში იბრძოდა რუსული კრივის საღამოების დროს. ბოლო ბრძოლა გაიმართა 2019 წლის 4 მაისს ლას-ვეგასში, სადაც მან წარმატებით დაიცვა WBC International-ის ვერცხლის ქამარი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სომეხი მოკრივეები
ალექსანდრე გოლოვანოვი

ალექსანდრე გოლოვანოვი (დ. 25 ივლისი, 1904, ნიჟნი-ნოვგოროდი ― გ. 22 სექტემბერი, 1975, მოსკოვი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, საბჭოთა ავიაციის მთავარი მარშალი (1944).
ბიოგრაფია
1919 წელს მოხალისედ წავიდა წითელ არმიაში. მონაწილეობდა სამოქალაქო ომში. 1933–1941 წლებში მუშაობდა სამოქალაქო საჰაერო ფლოტის სისტემაში. 1939 წელს მონაწილეობდა მდინარე ხალინ-გოლთან გამართულ ბრძოლებში და საბჭოთა კავშირ-ფინეთის ომში. 1941 წლის თებერვლიდან მეთაურობდა შორსმოქმედ ბომბდამშენ საავიაციო დივიზიას, 1942 წლის თებერვლიდან – შორსდმოქმედ ავიაციას, ხოლო 1944 წლის დეკემბრიდან – მე-18 საჰაერო არმიას. მონაწილეობდა აღმოსავლეთ პრუსიის და ბერლინის ოპერაციებში. იყო სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1904
დაბადებული 25 ივლისი
გარდაცვლილი 1975
გარდაცვლილი 20 იანვარი
რუსი სამხედრო მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
დიდი სამამულო ომის მონაწილეები
Nar-Dos

Nar-Dos
Michael Hovhannisyan (March 1, 1867 – July 13, 1933), known by the pen name Nar-Dos, was an Armenian writer.
Biography
Nar-Dos was born to a wool seller's family in Tbilisi, Georgia in 1867. He started his education in a parochial school of Saint Karapet Church, and he continued it in Nicolaev Municipal School. He later entered Khon Seminary, Kutaisi, which he did not finish because of scarcity of living, and returned to Tbilisi. He was engaged in the profession of a locksmith at Michaelian craft school where he met Armenian poet Alexander Tsaturyan.
A year later Nar-Dos left Michaelyan craft school and started practicing journalism. In 1890–1906 he was the responsible secretary of the periodical Nor dar ("A New Century"). He worked as a secretary and proofreader at the journal Aghbyur-Taraz ("Source of Fashion") in 1903, and in the newspaper Surhandak ("Courier") from 1913–1918.
Nar-Dos began writing in the 1880s starting with poems, some of which were published in Araks in Saint-Petersburg, Russia, and "Sokhak Hayastani" ("The Nightingale of Armenia" ) poetry collections. He also wrote stories, satirical articles and plays. Under the influence of Gabriel Sundukian, Nar-Dos created the plays "Mayin's Complaint" ("Մայինի գանգատը"), “Honey and flies” («Մեղր և ճանճեր») (1886), and “Brother” («Եղբայր») (1887).
Under the pen name of Mikho-Ohan he published “Tchshmarit barekamy” («Ճշմարիտ բարեկամը»), “Nune” («Նունե»)(1886), («Բարերար և որդեգիր») (1888),
“Knkush larer” («Քնքուշ լարեր») (1887), and “Zazunyan” («Զազունյան») (1890) in the newspaper Nor dar.
In the stories and novels of his first period he mainly describes the urban life focusing on certain social groups (“Our District” («Մեր թաղը»), "Hopop" (1890), "Hogun vra hasav" ("Հոգուն վրա հասավ") (1889), "Anna Saroyan" ("Աննա Սարոյան") (1888)). One of the famous stories of this period is “Me and Him” («Ես և նա»), written in 1889.
After 1890 a new period began in Nar-Dos' creative life, in which deep psychological analysis was typical. Famous works of this period are “The Killed Dove” («Սպանված աղավնին») (1898), in which the author depicts the tragedy of an Armenian woman,
“Struggle” («Պայքար») (1911), and “The Death” («Մահը») (reedited in 1912).
Nar-Dos developed the psychological trend of Armenian critical realism displaying refined Armenian language.
Nar-Dos died in 1933 in Tbilisi. He is buried in Khojivank Armenian cemetery.
References
External links
«Սպանված աղավնի» (in Armenian)
«Անհետ կորածը» (in Armenian)
«Ազատամտության դրոշակակիրը» (in Armenian)
«Եղբայր» (in Armenian)
«Հենակներով մարդը» (in Armenian)
«Քնքուշ լարեր» (in Armenian)
«Մահը» (in Armenian)
«Մեղր և ճանճեր» (in Armenian)
«Նեղ օրերից մեկը» (in Armenian)
«Նոր մարդը» (in Armenian)
«Պայքար» (in Armenian)
«Մեր թաղը, զանազան պատմվածքներ, վիպակներ, հեքիաթներ» (in Armenian)
«Զազունյան» (in Armenian)
«Ես և նա» (in Armenian)
Nar-Dos biography in Russian
1867 births
1933 deaths
20th-century Armenian writers
Writers from Tbilisi
People from Tiflis Governorate
Georgian people of Armenian descent
Armenian male writers
Soviet Armenians
Burials at Armenian Pantheon of Tbilisi
19th-century Armenian writers