მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982. ჯგუფი 6

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982. ჯგუფი 6
ჯგუფი 6 ან ჯგუფი VI — ფიფა-ს 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალური ეტაპის ჩატარების ფორმატით გათვალისწინებული ჯგუფური ეტაპის ანუ ტურნირის პირველი რაუნდის 6 ჯგუფიდან ერთ-ერთი, რიგითობის ნომრის მიხედვით — მეექვსე ჯგუფი.
ესპანეთის 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალური ეტაპის 24 მონაწილე ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები 6 ჯგუფად გადანაწილდა. ჯგუფიდან ორ-ორი საუკეთესო მეორე ეტაპზე გადიოდა, სადაც გუნდები ოთხ სამგუნდიან ჯგუფს ქმნიდნენ, ხოლო ამ ჯგუფებში გამარჯვებულები ბრძოლას ნახევარფინალში აგრძელებდნენ.
ჩემპიონატის შემდეგ ეტაპზე გასასვლელად მეექვსე ჯგუფში ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ ბრაზილიის, საბჭოთა კავშირის, შოტლანდიისა და მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალური ეტაპის დებიუტანტის ახალი ზელანდიის ეროვნული ნაკრები გუნდები.
მეექვსე ჯგუფში პირველი ადგილი ბრაზილიის ნაკრებმა დაიკავა, რომელმაც სამივე შეხვედრა მოიგო და შესაბამისად, ტურნირის მეორე რაუნდში გადასვლის უფლება მოიპოვა. მეორე ადგილზე საბჭოთა კავშირის ნაკრები გავიდა, რომელმაც შოტლანდიის ნაკრების მსგავსად ქულათა თანაბარი რაოდენობა დააგროვა და მხოლოდ ბურთების უკეთესი სხვაობის წყალობით შეძლო ჯგუფიდან გასვლა და ტურნირის გაგრძელება.
ქალაქები და სტადიონები
VI ჯგუფის მატჩები 14 ივნისიდან 23 ივნისის ჩათვლით, სამხრეთ ესპანეთის, კერძოდ კი, ანდალუსიის ორ ქალაქში — სევილიასა და მალაგაში გაიმართა. სულ 6 შეხვედრა ჩატარდა — აქედან ერთს სევილიის „ესტადიო რამონ სანჩეს პისხუანმა“, ორს — იმავე სევილიის „ესტადიო ბენიტო ვილიამარინმა“, ხოლო დანარჩენ სამ მატჩს მალაგის „ესტადიო ლა-როსალედამ“ უმასპინძლა.
ცხრილი
მატჩები
ბრაზილია — სსრ კავშირი
ჯგუფის პირველი შეხვედრა ბრაზილიისა და სსრ კავშირის ეროვნულ გუნდებს შორის სევილიაში, 14 ივნისს, „ესტადიო რამონ სანჩეს პისხუანზე“ გაიმართა და მას 68 ათასი გულშემატკივარი დაესწრო. გუნდები მოედანზე ესპანელმა მსაჯმა აუგუსტო ლამო კასტილიომ გამოიყვანა.
ბრაზილიელთა როგორც ტერიტორიული, ისე ტექნიკური მომზადების და სათამაშო კლასის უპირატესობის მიუხედავად საბჭოთა ფეხბურთელებმა რაციონალური, კოლექტიური თამაშის ორგანიზების ხარჯზე, საკმაოდ სოლიდური წინააღმდეგობა გაუწიეს მეტოქეს. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან „ღირსეულ მეტოქეთა მატჩი“:
ანგარიში საბჭოთა ფეხბურთელებმა გახსნეს — გოლი შეხვედრის პირველი ნახევრის 34-ე წუთზე, ანდრეი ბალის შორეული დარტყმისა და ბრაზილიელთა მეკარის ვალდირ პერესის დაგვიანებული რეაქციის შედეგად გავიდა. ამის მიუხედავად, ბრაზილიელებს აქტიურობა არ შეუნელებიათ და მათთვის ჩვეულ რიტმში კიდევ უფრო ინტენსიურად განაგრძობდნენ შეტევითი კომბინაციების აწყობას და სახიფათო მომენტების შექმნას. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
ბრაზილიელთა გარკვეული პოზიციური უპირატესობის მიუხედავად გოლის გატანის შესაძლებლობა ორივე გუნდს ჰქონდა, ტაიმის დასასრულს ბესონოვს ანგარიშის გაზრდის რეალური შესაძლებლობა მიეცა, მაგრამ მომენტის გამოყენება ვერ შეძლო — ბურთი მიზანს ასცდა. პირველ ტაიმში ანგარიში უცვლელი დარჩა.
შეხვედრის განახლებისთანვე ბრაზილიელთა შემადგენლობაში დირსეუს ნაცვლად მოედანზე პაულო იზიდორო გამოვიდა. საბჭოთა ნაკრებმა თამაში ცვლილების გარეშე განაგრძო. მატჩის მეორე ნახევარიც თითქმის იმავე სცენარით წარიმართა. ბრაზილიელებს არ უცდიათ მკვეთრად რადიკალური ცვლილება მოეხდინათ თამაშის მსვლელობაში ტემპისა და რიტმის კიდევ უფრო გაზრდის ან ერთიან, მასირებულ შეტევაზე გადასვლის თვალსაზრისით. ისინი მეთოდურად და აუღელვებლად, მაგრამ ამავე დროს შეუჩერებლად და მძლავრად განაგრძობდნენ ოპონენტთა შევიწროებას მოედნის თითქმის ყველა მონაკვეთზე, განსაკუთრებით მეტოქის საჯარიმო მოედნის სიახლოვეს. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
მიუხედავად იმისა, რომ საბჭოთა ფეხბურთელები სულაც არ აპირებდნენ სტატისტების როლში ყოფნას და სპეციალისტების შეფასებით, ამგვარად არც გამოიყურებოდნენ, მატჩის მიწურულისთვის გუნდებს შორის სათამაშო კლასში განსხვავება კიდევ უფრო თვალსაჩინოდ გამოიკვეთა, რამაც თავისი კანონზომიერი შედეგი მოიტანა. შეხვედრის 75-ე წუთზე ჯერ გუნდის კაპიტანმა სოკრატესმა, ხოლო 88-ე წუთზე ედერმა — სანახაობრივი თვალსაზრისით მეტად შთამბეჭდავი ბურთები შეაგდეს დასაევის კარში და ჩემპიონატზე პირველი გამარჯვება იზეიმეს. The Guardian-ის სპორტული მიმომხილველის სტივენ ფაის შეფასებით ედერის და სოკრატესის ეს გოლები საუკეთესო იყო იმ 15 გოლს შორის, რომლებიც ბრაზილიელებმა გაიტანეს ამ ჩემპიონატზე. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
მთლიანობაში, მატჩისადმი მიძღვნილი სტატიებიდან, ფეხბურთის სპეციალისტთა თუ საფეხბურთო ფუნქციონერთა გამოხმაურებებიდან გამომდინარე, გულშემატკივართა და სპორტულ ჟურნალისტთა დიდ უმრავლესობაში როგორც ბრაზილიელთა, ასევე საბჭოთა ფეხბურთელთა პირველმა თამაშმა მეტად დადებითი, ხოლო თავად შეხვედრამ — საუკეთესო შთაბეჭდილება დატოვა, თუმცა ფეხბურთის მიმომხილველთა და სპორტული მედიის საერთო შეფასებით ჩემპიონატის სადებიუტო მატჩში სამხრეთამერიკელებს გამარჯვება იოლად არ მოუპოვებიათ. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
სააგენტო ფრანს-პრესისადმი მიცემულ ინტერვიუებში ჩატარებული შეხვედრის შესახებ თავიანთი მოსაზრება თავად მატჩის მონაწილეებმაც გამოხატეს. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
მატჩის ზოგადი სურათის მოკლე მიმოხილვის სახით საკმაოდ საინტერესო ანალიზს და საყურადღებო მოსაზრებებს სთავაზობს მკითხველს საფეხბურთო თემატიკაზე არაერთი წიგნის თუ კრებულის, ასევე ფეხბურთის პრობლემებზე მრავალი საინტერესო წერილის ავტორი, ცნობილი ქართველი მწერალი გურამ ფანჯიკიძე 1982 წლის ბოლოს მისი ავტორობით გამოცემულ სპორტული ნარკვევების მორიგ კრებულში — „ფორცა, იტალია!“, სადაც საუბარია, როგორც უშუალოდ მატჩის შესახებ ასევე, მატჩის შემდგომ გამოხმაურებებზე სხვადასხვა მედიასაშუალებებისა თუ სპეციალისტების მხრიდან. ამონარიდი ნარკვევიდან:
როდესაც ამ სტრიქონების ავტორი ბრაზილიელებთან მატჩის შემდეგ საბჭოთა მედიისა და სპეციალისტების მხრიდან გამოვლენილ ოპტიმიზმზე აკეთებს აქცენტს, იმ ფაქტის შეხსენებით, რომ ოპტიმიზმის ნაკლებობას ისინი არც ბრაზილიელებთან თამაშამდე განიცდიდნენ, იგი მიუთითებს ამავე ნარკვევში მის მიერვე არაერთხელ მოყვანილ არგუმენტებს იმის შესახებ თუ რატომ იყო ასეთი ოპტიმიზმი საფუძველს მოკლებული და რატომ თვლიდა იგი ჯერ კიდევ ჩემპიონატის დაწყებამდე, რომ საბჭოთა ნაკრები ვერ შეძლებდა ამ ჩემპიონატზე მნიშვნელოვანი წარმატების მიღწევას, მათ შორის ვერც საპრიზო ოთხეულში გასვლას, ვერც სანახაობრივად მიმზიდველი ფეხბურთის ჩვენებას და შესაბამისად, ვერც მაყურებელთა სიმპათიის მოპოვებას. ამონარიდი ნარკვევიდან:
აქვეა წარმოდგენილი მისი მოსაზრება მსაჯის მიერ ბრაზილიელთა კარში არდანიშნული პენალტებისა და სპეციალისტების ნაწილში, უმთავრესად ამ მიზეზის გამო შექმნილი იმ წარმოდგენის შესახებ — რომ თითქოს, რომ არა მსაჯის ეს და სხვა საბედისწერო შეცდომები, საბჭოთა ნაკრები შეძლებდა დამარცხების თავიდან არიდებას და შესაძლოა მეტოქის დამარცხებასაც. ამ კონტექსტშივე ეხება იგი ბრაზილიელთა მეკარე პერესის მიერ გაშვებულ გოლსაც. ამონარიდი ნარკვევიდან:
ზემოაღნიშნული კონტექსტიდანვე გამომდინარე ეხება იგი ბრაზილიელთა მიერ საბჭოთა ნაკრების კარში გატანილ გოლებს, რომლებიც საყოველთაო შეფასებით არათუ ესპანეთის ჩემპიონატის, არამედ ზოგადად მსოფლიო ჩემპიონატებზე გატანილი გოლებიდან ერთ-ერთ ყველაზე დასამახსოვრებელ და საუკეთესო გოლებად აღიარეს, მათი უმაღლესი ტექნიკური შესრულებისა და გამორჩეული სილამაზის გამო. მათ შორის მოყვანილია მეკარე დასაევის სიტყვები ედერის მიერ გატანილ გოლზე. ამ მოკლე მიმოხილვას წინ უძღვის სამხრეთამერიკელთა ტექნიკური მომზადებისა და სათამაშო კლასის მოკლე ავტორისეული შეფასება და ასევე ორი მოკლე ეპიზოდი ბრაზილიის ნაკრების ისტორიული წარსულიდან. ამონარიდი ნარკვევიდან:
რეზონანსული და ცალკე დისკუსიის საგანი აღმოჩნდა მატჩის მთავარი მსაჯის აუგუსტო ლამო კასტილიოს მიერ დაშვებული შეცდომები, რის შესახებაც არაერთი სტატია გამოქვეყნდა ესპანურ, იტალიურ, ბრიტანულ, ბრაზილიურ თუ საბჭოთა პრესაში. უკლებლივ ყველა სტატიაში დაფიქსირებული იყო ერთსულოვანი შეფასება იმის შესახებ, რომ მთავარი მსაჯის კვალიფიკაცია არ შეესაბამებოდა უმაღლესი საფეხბურთო ფორუმისთვის ფიფა-ს მიერ დადგენილ სტანდარტებს, რომ მისი მხრიდან დაშვებული იყო მიუტევებელი და უხეში შეცდომები, რამაც მნიშვნელოვანწილად იმოქმედა მატჩის მსვლელობაზე. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან „ჩემპიონატისათვის შეუფერებელი მსაჯობა“:
საბჭოთა ნაკრების კაპიტნის ალექსანდრე ჩივაძის შეფასებით, კასტილიომ არაობიექტურად იმსაჯა. მან ჯერ შენგელიას წაქცევისთვის აშკარა პენალტი არ დანიშნა, ხოლო მეორე ტაიმში იმავე შენგელიას მიერ თამაშის წესების სრული დაცვით გატანილი გოლი არ ჩათვალა. კასტილიომ მსაჯობასთან დაკავშირებით მსგავსი შეფასებები გაკეთდა ვიქტორ პონედელნიკის, ეუსებიოს, დი სტეფანოსა და სხვათა მხრიდან. რაც შეეხება სანტანას, მან შეფასების გაკეთებისგან თავი შეიკავა. ამონარიდები „ლელოს“ სტატიებიდან:
შეხვედრის კიდევ ერთი მონაწილის თენგიზ სულაქველიძის შეფასებით, მიუხედავად იმისა, რომ „ვარსკვლავებით დახუნძლული“ ბრაზილია არათუ შეხვედრის, არამედ ჩემპიონატის ფავორიტად ითვლებოდა, მატჩის პირველ ტაიმში თანაბარი თამაში მიმდინარეობდა, საბჭოთა ნაკრები მეტოქეს არაფერში ჩამოუვარდებოდა და შენგელიას წაქცევისთვის არდანიშნული თერთმეტმეტრიანის მიუხედავად ანგარიშშიც დაწინაურდა. მეორე ტაიმის ნახევარზე მეტი იყო გასული და საბჭოთა გუნდი კარს კვლავ მშრალად ინარჩუნებდა, ამასთან მეორე ტაიმში შენგელიამ გოლიც გაიტანა, მაგრამ მსაჯმა უსაფუძვლოდ დააფიქსირა თამაშგარე და ბურთი არ ჩათვალა. თუმცა მატჩის ბოლო ოცი წუთისთვის უმთავრესად დაღლილობისა და გარკვეულწილად შეხვედრისწინა არასათანადო მომზადების გამო გუნდი მზად არ აღმოჩნდა იმისათვის, რომ მეტოქის თანდათან მზარდი უპირატესობა გაენეიტრალებინა, დაწოლისთვის ბოლომდე გაეძლო და სასურველი ანგარიში შეენარჩუნებინა.
შოტლანდია — ახალი ზელანდია
ჯგუფის მეორე შეხვედრას შოტლანდიისა და ახალი ზელანდიის ეროვნულ გუნდებს შორის მალაგის „ესტადიო ლა-როსალედამ“ 15 ივნისს უმასპინძლა და მის სანახავად სტადიონის ტრიბუნებზე 36 ათასმა გულშემატკივარმა მოიყარა თავი. გუნდები მოედანზე ამერიკელმა მსაჯმა დევიდ სტენლი სოკამ გამოიყვანა. როგორც წინასამატჩო განწყობის, ისე ამ შეხვედრის შესახებ სპორტულ მედიაში გამოთქმულ მოსაზრებათა მიხედვით შოტლანდიელებს არ უნდა გასჭირვებოდათ ჩემპიონატის დებიუტანტთა დამარცხება, რამდენადაც ჯოკ სტეინის შეგირდები კლასითაც და გამოცდილებითაც მეტოქეს მნიშვნელოვნად აღემატებოდნენ. ახალზელადიელებისთვის ვითარებას კიდევ უფრო ართულებდა ის გარემოება, რომ საწვრთნელი მატჩის დროს მიღებული ტრავმის გამო, მათი ერთ-ერთი წამყვანი მოთამაშე გრანტ ტერნერი გუნდს შოტლანდიელთა წინააღმდეგ თამაშში ვეღარ დაეხმარებოდა.
როგორც მოსალოდნელი იყო, თამაში შოტლანდიელთა უპირატესობით წარიმართა. მატჩის დასაწყისშივე, მათ მიერ განხორციელებულმა რამდენიმე სახიფათო შეტევამ შედეგი ვერ მოიტანა, თუმცა იმთავითვე ცხადი გახდა, რომ გოლის გატანა მხოლოდ დროის ამბავი იყო. ამაში მალე ყველა დარწმუნდა, როდესაც მე-18 წუთზე, ჯერ დალგლიშმა გახსნა ანგარიში, ხოლო შემდეგ 29-ე და 32-ე წუთებზე ჯონ უორკმა, სამი წუთის ინტერვალში მოწინააღმდეგის კარი ორჯერ აიღო და შოტლანდიამ შეხვედრა ანგარიშით 3–0 წაიყვანა. პირველი ნახევარი ასევე დამთავრდა და მატჩის დამსწრეთაგან უმრავლესობას საქმე მოთავებულად, ხოლო მეორე ტაიმის ჩატარება უბრალო ფორმალობად მიაჩნდა. თუმცა ყველასათვის და პირველ რიგში შოტლანდიელთათვის მოულოდნელად, მეორე ნახევარში ახალზელანდიელებს თამაში წაუვიდათ. მათ ჯერ სტივ სამნერის, ხოლო შემდეგ სტივ ვუდინის გოლებით ანგარიში მინიმუმამდე შეამცირეს, შესაბამისად — 54-ე და 64-ე წუთებზე. თამაშის სადავეების ხელიდან გაშვების საფრთხემ მალევე გამოაფხიზლა შოტლანდიელები. მათ კვლავ აამუშავეს დროებით მოშვებული თავიანთი სიმძლავრეები და გუნდის მეთერთმეტე ნომრის, ჯონ რობერტსონის, შემდეგ კი შეცვლაზე შემოსული სტივ არჩიბალდის გოლებით მატჩი ლოგიკურ დასასრულამდე მიიყვანეს. ასეთ ვითარებაში რაიმეს შესაცვლელად ახალი ზელანდიის ნაკრებს საკმარისი არც მონდომება და აღარც ენერგია შერჩა. როგორც შემდგომ განვითარებულმა მოვლენებმა ცხადყო, ეს იყო მაქსიმუმი, რისი ჩვენებაც უმაღლეს საფეხბურთო ფორუმზე ამ ფორმაციის ახალი ზელანდიის ნაკრებს შეეძლო. VI ჯგუფის მეორე შეხვედრა შოტლანდიელთა კანონზომიერი და დამაჯერებელი გამარჯვებით, ანგარიშით — 5–2 დამთავრდა.
ბრაზილია — შოტლანდია
ჯგუფის მესამე შეხვედრა 18 ივნისს, ბრაზილიისა და შოტლანდიის ეროვნულ გუნდებს შორის სევილიაში, „ესტადიო ბენიტო ვილიამარინზე“ გაიმართა და მის სანახავად 47 ათასზე მეტი ფეხბურთის მოყვარული შეიკრიბა. გუნდები მოედანზე კოსტა-რიკელმა მსაჯმა ლუის პაულინო სილესმა გამოიყვანა. უკვე საყოველთაოდ მიღებულ და დამკვიდრებულ ფაქტად აღიქმებოდა, რომ ბრაზილიელები ნებისმიერ მატჩში უპირობო ფავორიტებად მოიაზრებოდნენ. იმდენად ბუნებრივი, თვალსაჩინო და კანონზომიერი იყო ეს მოცემულობა, რომ საწინააღმდეგო მოსაზრება არავის, მათ შორის არც შოტლანდიელებს გამოუთქვამთ. შოტლანდიელთა მთავარი მწვრთნელის წინასამატჩო განცხადებებიდან, მხოლოდ ერთი დასკვნის გაკეთების შესაძლებლობა რჩებოდა, რომლის შინაარსს, მასში ჩადებულ წინასწარ მარცხს შეგუებული ადამიანის ერთგვარი კაპიტულანტური განწყობის მიუხედავად, ბევრი მიმომხილველი ერთობ რაციონალურ ახსნასაც უძებნიდა; კერძოდ, ჯოკ სტეინი თვლიდა, რომ თავის გუნდს აქცენტი არა ბრაზილიის, არამედ სსრ კავშირის წინააღმდეგ გასამართ მომდევნო მატჩზე უნდა გაეკეთებინა, რაც მისი აზრით გადამწყვეტი იქნებოდა ჯგუფიდან გამსვლელი გუნდის გამოსავლენად. ხოლო ბრაზილიასთან მაქსიმალური ძალისხმევით თამაში, ამ უკანასკნელთა უპირობო სიძლიერისა და ჯგუფში არსებულ ძალთა ბალანსიდან გამომდინარე, სტრატეგიული მოსაზრებით მას მიზანშეუწონლად და გაუმართლებლად მიაჩნდა. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
როგორც მოსალოდნელი იყო, თამაში ბრაზილიელთა უპირატესობით წარიმართა. ინიციატივა მათ მატჩის დასაწყისიდანვე ხელთ იგდეს და ჩვეულ სტილში ფართო ფრონტით, გაშლილად ცდილობდნენ მეტოქეთა დაცვითი ზღუდეების დაძლევას. მოედნის ყველა მონაკვეთზე ბრაზილიელთა დომინირების მიუხედავად, პირველი ბურთი შოტლანდიელებმა შეაგდეს. მატჩის მე-18 წუთზე დევიდ ნერიმ უძლიერესი და უზუსტესი დარტყმით ანგარიში გახსნა. წინა შეხვედრის მსგავსად ბრაზილიელები ამჯერადაც მდევრის როლში აღმოჩნდნენ. გაშვებულ გოლს ოდნავადაც არ უმოქმედია მათზე და ისინიც ჩვეულებისამებრ, აუღელვებლად, ზედმეტი ძალების დაძაბვის გარეშე, თუმცა საკმარისად მძლავრად და მეთოდურად შეუდგნენ შოტლანდიელთა საკითხის მოგვარებას. 33-ე წუთზე ზიკომ ასევე უძლიერესი და უზუსტესი საჯარიმო დარტყმით ანგარიში გაათანაბრა — 1–1. პირველი ნახევარი ამ ანგარიშით დამთავრდა. შესვენების შემდეგ განვითარებულმა მოვლენებმა, სრულად დაადასტურეს შოტლანდიელთა მთავარი მწვრთნელის წინასამატჩო განცხადებების დროს მოტანილი არგუმენტების მართებულობა. ბრაზილიელებმა ნამდვილი საფეხბურთო სპექტაკლი წარმოადგინეს და დამატებით, ერთმანეთზე უკეთესი სამი გოლი შესთავაზეს მაყურებელს. ჯერ ოსკარმა, კუთხურის გათამაშებისას თავური დარტყმით, შემდეგ ედერმა და ბოლოს ფალკაომ საკონტროლო ამხანაგური მატჩებისთვის დამახასიათებელი სიმსუბუქით დაასრულეს საფეხბურთო ხელოვნების უმაღლეს დონეზე შესრულებული კომბინაციები. VI ჯგუფის მესამე შეხვედრა ბრაზილიელთა კანონზომიერი და დამაჯერებელი გამარჯვებით, ანგარიშით — 4–1 დამთავრდა. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
სსრ კავშირი — ახალი ზელანდია
ჯგუფის მესამე შეხვედრა 19 ივნისს, სსრ კავშირისა და ახალი ზელანდიის ეროვნულ გუნდებს შორის მალაგის „ესტადიო ლა-როსალედაზე“ შედგა, რომელსაც 19 ათასი მაყურებელი დაესწრო. გუნდები მოედანზე ლიბიელმა მსაჯმა იუსეფ მოჰამედ ელ ღულმა გამოიყვანა. ამონარიდი „ლელოს“ სტატიიდან:
სსრ კავშირი — შოტლანდია
ბრაზილია — ახალი ზელანდია
სტატისტიკა
გატანილი გოლები
VI ჯგუფში ჩატარებულ ექვს შეხვედრაში სულ 26 გოლი გავიდა. გატანილი ბურთები 21 ფეხბურთელის ანგარიშზეა. მათგან, ყველაზე მეტი გოლი ბრაზილიელმა ზიკომ გაიტანა, მან სამჯერ შეძლო მეტოქეთა კარის აღება, აქედან ორი ბურთი ახალი ზელანდიის ნაკრებს, ხოლო ერთიც — შოტლანდიის ეროვნულ გუნდს გაუტანა. ორ-ორჯერ გამოიჩინეს თავი, ასევე ბრაზილიელებმა — ედერმა, ფალკაომ და შოტლანდიელმა ჯონ უორკმა. ქვემოთ წარმოდგენილია იმ მოთამაშეთა ჩამონათვალი, რომელთაც აღნიშნულ ჯგუფში გამართულ შეხვედრებში ბურთები გაიტანეს.
ზიკო
ედერი
ფალკაო
ჯონ უორკი
სოკრატესი
ოსკარი
სერჟინიო
ანდრეი ბალი
იური გავრილოვი
ოლეგ ბლოხინი
სერგეი ბალტაჩა
ალექსანდრე ჩივაძე
რამაზ შენგელია
კენი დალგლიში
რობერტსონი
სტივ არჩიბალდი
დევიდ ნერი
ჯო ჯორდანი
გრემ სუნესი
სტივ სამნერი
სტივ ვუდინი
გალერეა
VI ჯგუფის გოლეადორები. ფრჩხილებში მოცემული ციფრი აღნიშნავს ფეხბურთელის მიერ მეექვსე ჯგუფში ჩატარებულ შეხვედრებში გატანილი გოლების რაოდენობას.
ლიტერატურა
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
1982 FIFA World Cup archive
Spain 1982 FIFA Technical Report: Statistical Details of the Matches pp. 129-133
კომენტარები
სქოლიო
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982