PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გალკაიო

გალკაიო (ასევე ) — ქალაქი სომალის ცენტრალურ ნაწილში. მუდუგის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფაქტობრივად ქალაქი გაყოფილია ორ ზონად — ჩრდილოეთი ნაწილი ეკუთვნის პუნტლენდის სახელმწიფოს, ხოლო სამხრეთი — გალმუდუგის სახელმწიფოს.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისამდე იყო ჰობიოს სასულთნოს ნაწილი, ხოლო შემდეგ — იტალიის სომალის ნაწილი. სომალის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ გახდა მუდუგის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
გეოგრაფია
გალკაიო მდებარეობს სომალის ცენტრალური ნაწილის ჩრდილოეთში, 217 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქალაქ ჰობიოდან, 219 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით გაროუედან და 358 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით კარდოდან.
ქალაქის კლიმატი ხასიათდება, როგორც ცხელი და მშრალი. ყველაზე უფრო გრილი თვეებია — ნოემბრიდან თებერვლის ჩათვლით, ამ პერიოდის საშუალო მინიმალური ტემპერატურა მერყეობს 23 °C-დან 25 °C-მდე. გაზაფხულობით საშუალო ტემპერატურა იწევს მაღლა; აპრილში იწყება წვიმების სეზონი. ყველაზე ცხელი თვეა — ივლისი, რომლის საშუალო მაქსიმუმი აღწევს 41 °C-ს. სექტემბრისთვის სიცხე ცოტათი იკლებს. ნალექების საშუალო წლიური ნორმაა — დაახლოებით 133 მმ.
მოსახლეობა
2005 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 137 667 ადამიანს.. ის უპირველეს ყოვლისა წარმოდგენილია სომალური კლანებით — მაჯირტინით და დაროდით (ჩრდილოეთში) და ჰაბარ-გიდირის და ჰავიეს კლანებით (სამხრეთში). გალკაიო ისტორიულად სხვადასხვა კლანების დაპირისპირების ადგილია.
ინფრასტრუქტურა
ქალაქს ემსახურება აბდულაჰი იუსუფის სახელობის აეროპორტი. ავტოგზით შეერთებულია სომალის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქებთან — გაროუე და ბოსასო. ქალაქში არსებობს რამდენიმე სკოლა, ასევე პუნტლენდის უნივერსიტეტის ფილიალი. გალკაიო ვაჭრობის მთავარი ცენტრია რეგიონში.
სქოლიო
სომალის ქალაქები
ფაბიან რუისი

ფაბიან რუისი
ფაბიან რუის პენია (დ. 3 აპრილი, 1996, ლოს-პალასიოს-ი-ვილიაფრანკა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი. „პარი სენ-ჟერმენის“ და ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. იყო ნაკრების წევრი 2021 წელს გამართულ ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ნათამაშები აქვს ესპანეთის 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 3 აპრილი
დაბადებული 1996
ესპანელი ფეხბურთელები
სეგუნდა დივიზიონი B-ის ფეხბურთელები
ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
რეალ ბეტისის ფეხბურთელები
ელჩეს ფეხბურთელები
ესპანეთის ნაკრების ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
ნაპოლის ფეხბურთელები
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები
Molcaxac

Molcaxac (municipality) is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
ჭილისებრნი

ჭილისებრნი (ლათ. Juncaceae) — ერთლებნიან მცენარეთა ოჯახი. მრავალწლოვანი ან ერთწლოვანი ბალახები, იშვიათად ბუჩქებია. ზოგჯერ ყველა ფოთოლი რედუცირებულია ხალთად. კენწრულ თავაკისებრ, მტევნისებრ, საგველასებრ ან ქოლგისებრ ყვავილედში თავმოყრილია ორსქესიანი, პატარა უსახური ყვავილები. ნაყოფი კოლოფია.
ჭილისებრნი მოიცავს 10 გვარის 400-მდე სახეობას; იზრდება ზომიერი და ცივი კლიმატის ზონებში, ნაწილობრივ სუბტროპიკებში, იშვიათად ტროპიკების მაღალმთიანეთში.
საქართველოში გვხვდება 2 გვარი — ჭილი და ისლურა, რომლებიც მთელ მსოფლიოშია გავრცელებული. დანარჩენი 8 გვარის სახეობები მხოლოდ სამხრეთ ნახევარსფეროში გვხვდება.
ლიტერატურა
ჭილისებრნი
გურამ გრიგოლია (ჰიდროენერგეტიკოსი)

გურამ გრიგოლია (ჰიდროენერგეტიკოსი)
გურამ ლუარსაბის ძე გრიგოლია (დ. 14 ოქტომბერი, 1938, თბილისი) — ქართველი ჰიდროენერგეტიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1996).
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი ჰიდროტექნიკური მშენებლობის სპეციალობით. მუშაობდა საპროექტო-საძიებო და სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტ „თბილჰიდროპროექტში“, 1965–1972 წლებში — ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, ხოლო 1972–1993 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტის ჰიდროლოგიისა და ნიადაგმცოდნეობის კათედრაზე; 1997–2006 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. შეთავსებით მუშაობდა ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტში კატასტროფულ მოვლენათა სექტორის გამგედ; იქვე, 2009 წლიდან წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. გრიგოლიას ძირითადი სამეცნიერო შრომები ეძღვნება მდინარის ჩამონადენის პროცესის მათემატიკურ აღწერასა და მოდელირებას, გლობალური დათბობის ზეგავლენას კლიმატზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2001).
ლიტერატურა
დაბადებული 14 ოქტომბერი
დაბადებული 1938
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ჰიდროენერგეტიკოსები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მარია ელიზაბეთ საქსონიელი

მარია ელიზაბეთ საქსონიელი (დ. 22 ნოემბერი, 1610 — გ. 24 ოქტომბერი, 1684) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ I-ისა და მაგდალენა სიბილა პრუსიელის ასული. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ III-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია ელიზაბეთი დაიბადა 1610 წლის 22 ნოემბერს, დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, მაგდალენა სიბილა პრუსიელის უმცროსი ქალიშვილი. 1627 წელს იგი ჯერ დანიშნეს, ხოლო 1630 წელს ცოლად შერთეს დანიის მეფე ფრედერიკ I-ის შვილთაშვილს, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ III-ს. მათი ქორწინება მოაწყო დანიის ქვრივმა დედოფალმა სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველმა და მისმა რძალმა, საქსონიის კურფიურსტმა ჰედვიგ დანიელმა. მის მზითვში შედიოდა ლუკას კრანახ უფროსის ნამუშევრებიც.
1659 წელს იგი დაქვრივდა, ხოლო 1660 წელს ჰუზუმის სასახლეში გადასახლდა. მისი რეზიდენცია ჰუზუმში, კულტურის ცენტრად იქცა. 1664 წელს მან მოახდინა ბიბლიის ინტერპრეტაცია. იგი გარდაიცვალა 1684 წლის 24 ოქტომბერს, 73 წლის ასაკში.
შვილები
სოფია ავგუსტა (1630-1680), ცოლად გაჰყვა ანჰალტ-ცერბსტის პრინც იოჰან VI-ს. იგი იყო რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის დიდი ბებია;
მაგდალენა სიბილა (1631-1719), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგ გუსტავ ადოლფს, რომელთა შვილი იყო დანიის დედოფალი ლუიზა მეკლენბურგ-გიუსტროველი;
იოჰან ადოლფი (1632-1633), გარდაიცალა ჩვილობაში;
მარია ელიზაბეთი (1634-1665), ცოლად გაჰყვა ჰესენ-დარმშტადტის ლანდგრაფ ლუდვიგ VI-ს;
ფრედერიკი (1635-1654), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
ჰედვიგ ელეონორა (1636-1715), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე კარლ X-ს;
ადოლფ ავგუსტი (1637), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ჰანს გეორგი (1638-1655), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
ანა დოროთეა (1640-1713), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
კრისტიან ალბერტი (1641-1695), ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ფრედერიკა ამალია დანიელი;
გუსტავ ულრიხი (1642), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
კრისტინა საბინა (1643-1644), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ავგუსტ ფრედერიკი (1646-1705), ლიუბეკის პრინც-ეპისკოპოსი, ცოლად შეირთო კრისტინა საქსენ-ვაიზენფელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ადოლფი (1647), ელიზაბეთ სოფიას ტყუპისცალი, გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ელიზაბეთ სოფია (1647), ადოლფის ტყუპისცალი, გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ავგუსტა მარია (1649-1728), ცოლად გაჰყვა ბადენ-დურლახის მარკგრაფ ფრიდრიხ VII-ს;
ლიტერატურა
Ute Essegern: Fürstinnen am kursächsischen Hof, Leipziger Universitätsverlag, 2007, S. 365 ff. (Digitalisat)
Otto F. A. Meinardus: Zur Schleswiger „Maria Elisabeth“-Bibel von 1664, in: Beiträge zur Schleswiger Stadtgeschichte, Heft 37, 1992, S. 97–103.
Ada Kadelbach: Das Husumer Hofgesangbuch (Schleswig 1676) – ein verloren geglaubtes Gesangbuch und seine Quellen, Kreisarchiv Nordfriesland 1983.
Fritz Juntke: Die Schleswiger Bibel von 1664 und ihre Einbände, in: Gutenberg-Jahrbuch 1980, S. 316–324.
დაბადებული 22 ნოემბერი
დაბადებული 1610
გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1684
ვეტინები
სასტაგო

სასტაგო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ბახა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 300,985271 კმ². მოსახლეობა — 1119 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სასტაგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - სასტაგო
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ბა ნდაუ

ბა ნდაუ (დ. 23 აგვისტო, 1950, სანი, საფრანგეთის სუდანი) — მალელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე. მალის დროებითი პრეზიდენტი 2020 წლის 25 სექტემბრიდან 2021 წლის 26 მაისამდე.
ბიოგრაფია
ბაკალავრიატის დასრულების შემდეგ საკუთარი სურვილით 1973 წლის 1 ივნისს წავიდა სამხედრო სამსახურში. შემდეგ ეწვია საბჭოთა კავშირს და გაიარა მფრინავის კურსები. 1976 წლის მარტში მუშაობა დაიწყო მალის სამხედრო-საჰაერო ძალებში. გარკვეული პერიოდი ეკავა მალის პრეზიდენტის მუსა ტრაორეს ადიუტანტის თანამდებობა. 1994 წელს საფრანგეთში დაასრულა თავდაცვის კოლეჯი.
2014-2015 წლებში მუსა მარას თავრობაში თავდაცვის მინისტრია.
2020 წლის 18 აგვისტოს მალიში განხორციელებული სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ხალხის გადარჩენის ეროვნულმა კომიტეტმა 18 თვით ხელისუფლება გადასცა ბა ნდაუს. 25 სექტემბერს შეუდგა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას (ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნეს ასიმი გოიტა).
2020 წლის 27 სექტემბერს მალის დროებით პრემიერ-მინისტრად დანიშნა მოქტარ უანი.
სქოლიო
მალის პრეზიდენტები
ახალგორის კვირაცხოვლის ეკლესიის ნანგრევები

ახალგორის კვირაცხოვლის ეკლესიის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტში, ახალგორის სასაფლაოზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ნაეკლესიიდან შემორჩენილია სამხრეთი კედელი, რომლის სიმაღლე 1,5 მეტრს აღწევს. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ყორექვა. ძეგლი ამოვსებულია მიწით. ამოსულია დიდი ზომის მცენარეები. ეკლესიის გარშემო ტერიტორიაზე შემორჩენილია ძველი საფლავის ქვები.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 23
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Turneria

Turneria is a genus of ants that belongs to the subfamily Dolichoderinae. Known from Australia, they form small colonies of fewer than 500 workers, and nest in trees and twigs.
Species
Turneria arbusta Shattuck, 1990
Turneria bidentata Forel, 1895
Turneria collina Shattuck, 1990
Turneria dahlii Forel, 1901
Turneria frenchi Forel, 1911
Turneria pacifica Mann, 1919
Turneria postomma Shattuck, 1990
Turneria rosschinga Shattuck, 2011
References
External links
Dolichoderinae
Ant genera
Hymenoptera of Australia
ქისტაურის ნათლისმცემლის ეკლესია

ქისტაურის ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქისტაურში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე, ტყიან მთაზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია (5,2 X 3,5 მ) უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული. ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. აქა-იქ გამოყენებულია ტლანქად დამუშავებული შირიმი. წყობა ირეგულარულია. დასავლეთ ფასადის ჩამოშლილი ნაწილი მოგვიანებით შირიმის ქვებით აღუდგენიათ. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია კამარა და გრძივი კედლების უმეტესი ნაწილი, ინტერიერი ნანგრევებითაა ამოვსებული. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია დასავლეთ წირთხლის მცირე ნაწილი). აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო მცირე სწორკუთხა სარკმელია, ხოლო აღმოსავლეთ სარკმლის ორივე მხარეს - თითო მცირე ნიში. ეკლესია ერთიანი კამარით ყოფილა გადახურული, რომლის კვალი დასავლეთ კედელზეა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი

ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი მდებარეობს თბილისში ჩახრუხაძის ქ. N17-ში ორსართულიანი სახლის პირველ სართულზე. მუზეუმი 1982 წელს გაიხსნა.
საცხოვრებელი სახლი დღევანდელი სახით XIX ს-ის ბოლო მეოთხედში ჩამოყალიბდა. ფასადს კლასიცისტური ელემენტები ამჯობს, ეზოსკენ კი ნაგებობა ორ სართულად განლაგებული ხის აივნებით არის მიმართული. მოგრძო ეზოს სივრცეს შავთელის ქუჩისგან აგურის ზღუდე გამოჰყოფს.
გადმოცემა ამ ადგილს ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელს უკავშირებს. ვარაუდობენ, რომ სახლის სარდაფში და პირველ სართულზე შემორჩენილი ძველი აგურის წყობა იმ ბანიანი სახლის ნაწილი უნდა იყოს, რომელშიც პოეტი ცხოვრობდა.
მუზეუმში დაცულია 2000-მდე ექსპონატი, პოეტთან დაკავშირებული პიროვნებების ფოტო-მასალა, ბარათაშვილთა საგვარეულო გერბი, ფერწერული და გრაფიკული ნამუშევრები, სხვადასხვა დოკუმენტაცია, ნივთები.
მუზეუმი აქტიურადაა ჩართული საზოგადოების ცხოვრებაში. ცალკე გამოყოფილ დარბაზში ხშირად იმართება მუსიკალური და პოეზიის საღამოები, გამოფენები, წიგნის პრეზენტაციები, შეხვედრები სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენელ დიასპორებთან სახელწოდებით „კულტურათა დიალოგი“.
გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის ორგანიზაციამ (UNESCO) – ნიკოლოზ ბარათაშვილის საიუბილეო თარიღი – დაბადებიდან 200 წლისთავი 2017 წლის საერთაშორისო მნიშვნელობის კულტურული მოვლენების ნუსხაში შეიტანა.
2017 წელს თბილისის მუზეუმების გაერთიანებამ ნიკოლოზ ბარათაშვილის 200 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ნიკოლოზ ბარათაშვილის მემორიალური სახლ-მუზეუმის საზეიმო გახსნითი ღონისძიება გამართა.
საგამოფენო სივრცეში პირველადაა გამოყენებული თანამედროვე მუზეოგრაფიის შესაბამისი კრეატიული ინდუსტრია და 3D ანიმაცია. რეექსპოზიციის პროექტის მიზანია, კულტურის სხვადასხვა ინდუსტრიული საშუალებებით – ანიმაციური მეთოდებით – ფართო საზოგადოებას წარუდგინოს და პოპულარიზაცია გაუწიოს ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელსა და შემოქმედებას თანამედროვე მუზეოგრაფიის შესაბამისად და მიმზიდველი აქციოს დამთვალიერებლისათვის.
ლიტერატურა
„საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი“, 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
რესურსები ინტერნეტში
ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი
სქოლიო
თბილისის სახლ-მუზეუმები
1982 წელს დაარსებულები
მუზეუმები ანბანის მიხედვით
მემორიალური მუზეუმები
პანამის არხის ზონა

პანამის არხის ზონა ეწოდებოდა ამერიკის ყოფილ ტერიტორიას, რომელიც მოიცავდა პანამის არხს და 8 კილომეტრის სიგანის ტერიტორიას არხის ორივე მხარეს, ასევე ქალაქებს პანამა და კოლონი, ზონის მთლიანი ფართობი შეადგენდა 1,430 კვადრატულ კილომეტრს. მის საზღვრებში მოქცეული იყო პანამის ორი პროვინცია. ზონა 1903 წლის 18 ნოემბერს ჰეი-ბუნაუ-ვარილის ხელშეკრულების საფუძველზე შეიქმნა.
1904 წლის 26 თებერვალს გამოცხადდა ისტმიანის არხის კონვენცია, როლის საფუძველზეც პანამამ ამერიკას გადასცა ზონის ტერიტორია და მასზე არსებული წყალი განკარგვის სრული უფლებით, მათ შორის: სამშენებლო, განვითარების და ნებისმიერი სხვა გამოყენებისათვის. 1977 წელს ტორიხოს-კარტერის ხელშეკრულებით არხი გამოცხადდა ნეიტრალურ ტერიტორიად. 1979 წლამდე ტერიტორია იყო ამერიკის განკარგულებაში, სადაც მან ააშენა არხი და ახორციელებდა მის მართვას. 1979-1999 წლებში არხი იყო ამერიკა-პანამის ერთობლივი კონტროლის ქვეშ.
ლიტერატურა
Harding, Robert C. (2006). The History of Panama. Greenwood Publishing. ISBN 978-0-313-33322-4.
Knapp, Herbert and Knapp, Mary (1984). Red, White and Blue Paradise: The American Canal Zone in Panama. San Diego: Harcourt, Brace, and Jovanovich. ISBN 0-15-176135-3.
Major, John (1993). Prize Possession: The United States and the Panama Canal, 1903–1979. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52126-0.
რესურსები ინტერნეტში
Lots of Panama Canal info, including data on military bases
No More Tomorrows, From the Oct 15, 1979 issue of TIME magazine
Governor Parfitt's Address at Flag-lowering Ceremonies September 30, 1979
სქოლიო
პანამის არხი
ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
თამარაშენის გრიგოლწმინდის ეკლესია

თამარაშენის გრიგოლწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თამარაშენში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლის სამხრეთით 2 კმ-ზე მთაზე, სასაფლაოსთან მდებარე ეკლესია
ნაგებია რიყის და ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. გეგმით სწორკუთხედს წარმო-ადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით. აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლები 3-4 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი, ხოლო სამხრეთით სწორკუთხა ნიშაა. ჩრდილოეთით დევს ბუნის ქვა. შემორჩენილია აბსიდის სამხრეთი მხარის ქვედა ქვები.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა. მისი წირთხლები მორღვეულია.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ., 120
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბრაციგოვოს თემი

ბრაციგოვოს თემი — თემი სამხრეთ-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის პაზარჯიკის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 9 494 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 210.65 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბრაციგოვო.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
პაზარჯიკის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
www.bratsigovo.net
პაზარჯიკის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
სერგეი ტერნოვიხი

სერგეი ტერნოვიხი (დ. 17 აპრილი, 1960, სოხუმი, საქართველო) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (1985, სან-სებასტიანი; 1984, მადრიდი, ესპანეთი), სსრკ ჩემპიონატების მეორე (1984) და ორგზის მესამე პრიზიორი (1979, 1983), სსრკ ხალხთა VIII სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1983), სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი.
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
სერგეი ტერნოვიხი — ქართული სპორტი
დაბადებული 17 აპრილი
დაბადებული 1960
ქართველი სამბისტები
სოხუმში დაბადებულები
საფიტის მინტაკა

საფიტის მინტაკა
საფიტა (არაბ.منطقة صافيتا) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ტარტუსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით საფიტის პროვინციაში დაახლოებით 129 632 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 355,75 კმ².
სქოლიო
სირიის მინტაკები
Micropleurotoma melvilli

Micropleurotoma melvilli — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Discothyrea berlita

Discothyrea berlita — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Sigelwara Land

Sigelwara Land
"Sigelwara Land" is an essay by J. R. R. Tolkien that appeared in two parts, in 1932 and 1934. It explores the etymology of the Old English word for the ancient Aethiopians and attempts to recover what it might originally have meant. Tolkien suggested that its two elements were most likely sun/jewel and coal/hearth, perhaps meaning something like a soot-black fire-demon.
The Tolkien scholar and philologist Tom Shippey suggests that Tolkien's detailed study of the word may have influenced him in his creation of elements of his fantasy world of Middle-earth, including the Silmarils or forged sun-jewels, the Balrogs or dark fire-demons, and the Haradrim, men of the hot south.
Essay
Tolkien's essay treats the etymology of the Old English word for the ancient Aethiopians, . Tolkien concluded that, while the meaning of the first element was evidently "Sun", the meaning of the second element was not definitely recoverable, but might be guessed at:
The phrase appears in Exodus, a free translation of the Book of Exodus (Codex Junius 11):
The main thrust of Tolkien's argument in this two-part paper seems to have been that was a corruption of , and had come to mean something different in its later form than it had in its original. He begins by pointing out that Ethiopians in the earliest writings are presented in a very positive light, but by the time they written of as "Sigelwarans", the perception has become the opposite. He does not speculate why, but instead demonstrates a clear relationship between and and shows how discovering the original meaning of the word is almost impossible; that trying to do so must be "for the joy of the hunt rather than the hope of a final kill".
The word as a conflation of two words, the inherited word for Sun, the feminine and an Old English neuter or for "jewel, necklace", loaned from Latin .
Suggesting a connection of with Gothic 𐌷𐌰𐌿𐍂𐌹 "coal", Old Norse "fire", Old English "to roast", "hearth", Tolkien tentatively concludes that in the we may be looking at "rather the sons of Muspell than of Ham", an ancient class of demons "with red-hot eyes that emitted sparks and faces black as soot", English equivalent of the Norse fire giants ruled by Surtr,
that had been forgotten even before the composition of this version of Exodus.
Influence on Tolkien's fiction
Tom Shippey notes that the demons "with red-hot eyes" make appearances in Tolkien's fiction as Balrogs.
One of the many peoples encountered in The Lord of the Rings are "black men like half-trolls". This description recalls the as black demons; furthermore their homeland of Far Harad, the great southern region of Middle-earth, recalls Sub-Saharan Africa, sometimes referred to as in pre-modern times. In drafts of The Lord of the Rings Tolkien toyed with names such as Harwan and Sunharrowland for the Haradrim generally and their land; Christopher Tolkien notes these names are derived from the Old English Sigelwara, and refers to Tolkien's essay Sigelwara Land.
See also
White Aethiopians
Sowilō
Notes
References
Essays by J. R. R. Tolkien
1932 essays
Works originally published in British magazines
Africa in mythology
Old English
მასკარპონე

მასკარპონე — იტალიური ნაღების ყველი, შედედებული ლიმონმჟავასთან ან ძმრის მჟავასთან. წარმოიშვა იტალიაში, ლომბარდიის რეგიონში. ითვლება, რომ პირველად მისი დამზადება XVI საუკუნის ბოლოს — XVII ასწლეულის დასაწყისში მილანისგან სამხრეთ-დასავლეთით, ქალაქ ლოდისა და აბიატეგასოს შორის მდებარე მიდამოებში დაიწყეს. ხშირად გამოიყენება ჩიზქეიქებისა და სხვა დესერტების მოსამზადებლად, ის თანამედროვე ტირამისუს მომზადების მთავარი ინგრედიენტია. ხანდახან მას კარაქის ან ყველი პარმეზანის ნაცვლად იყენებენ, რათა გაასქელონ და გაამდიდრონ რიზოტო.
მასკარპონეს დამზადებისას 25% ცხიმის შემცველობის ნაღებს აცხელებენ 75-90°C-მდე და მორევის დროს ამატებენ ღვინის მჟავას (ტრადიციული წესი), ლიმონმჟავას ან თეთრ ღვინის ძმარს, რათა რძის ცილების კოაგულაცია (შედედება) გამოიწვიოს. ხანმოკლე გაცხელების შემდეგ კოაგულაციის დასამთავრებლად პროდუქტს აცივებენ და რძის შრატის მოსაშორებლად გრილ ადგილას ჩამოკიდულ ნაჭრის ტომრებში თვითდაწნეხას უქვემდებარებენ. შედედებისთვის რძისმჟავის ბაქტერიების და ფერმენტების არ გამოყენების გამო, მისთვის სახელ „ყველი“-ს დარქმევა შეიძლება დიდ წილად ძალიან პირობითად ჩაითვალოს.
მშრალ ნარჩენში მასკარპონე დაახლოებით 75% ცხიმს შეიცავს, აქვს კრემისმაგვარი კონსისტენცია და ამიტომ იდეალურია დესერტებში გამოყენებისთვის.
მასკარპონე აღიარებულია, როგორც ტრადიციული რეგიონალური საკვები პროდუქტი.
ეტიმოლოგია
მიჩნეულია, რომ ყველის სახელი წამოვიდა სიტყვიდან mascarpa სტრაჩინო-ს შრატისგან დამზადებულ რძის პროდუქტისგან, ან სიტყვა mascarpia-სგან, რიკოტას ადგილობრივი დიალექტური დასახელებისგან.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
მასკარპონე ვებ-გვერდ cheese.com-ზე
ყველ მასკარპონეს მომზადების ტექნოლოგიები
სქოლიო
ყველის სახეობები
იტალიური ყველები
ლოლე

ლოლე — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ლოლეს მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 24000 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
Bejuma Municipality

Bejuma Municipality
The Bejuma Municipality is one of the 14 municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Carabobo and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 48,538. The town of Bejuma is the shire town of the Bejuma Municipality.
Demographics
The Bejuma Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 45,306 (up from 39,945 in 2000). This amounts to 2% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Bejuma Municipality is Lorenzo Remedios, re-elected on November 23, 2008, with 46% of the vote. The municipality is divided into three parishes; Bejuma, Canoabo, and Simón Bolívar.
Vegetation and natural resources
The municipality of Bejuma lies in the Cordillera La Costa Montane Forests ecoregion, and the major habitat type is tropical and subtropical moist broadleaf forests.
See also
Bejuma
Carabobo
Municipalities of Venezuela
References
Municipalities of Carabobo