PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მუნდირი

მუნდირი (ფრანგ.-დან. monture), იგივეა, რაც უნიფორმა (ლათ. ერთგვაროვანი) — სტილით, თარგით, ქსოვილითა და ფერით ერთგვაროვანი სპეციალური, სამსახურეობრივი ტანსაცმელი. მუნდირი, ფორმა მისი მატარებლის ფუნქციის და ამა თუ იმ ორგანიზაციისადმი კუთვნილების სიმბოლოა. მუნდირი შეიძლება ჰქონდეს როგორც სამხედრო, ასევე სამოქალაქო ორგანიზაციებს.
მუნდირი, უნიფორმა აქვს პრაქტიკულად ყველა ქვეყნის შეიარაღებული ძალებს, პოლიციას, სახანძრო და საბაჟო სამსახურებს. ასევე შეიძლება ჰქონდეთ სამოქალაქო დაწესებულებატა წარმომადგენლებს, როგორებიც არიან რკინიგზელები, ფოსტალიონები, საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მუშაკები, სამედიცინო დაწესებულებების მუშაკები და სხვა.
ლიტერატურა
Алексушин Г.В. Партикулярная Россия. Самара: Издательство СЮИ МЮ РФ, 2001.
Шепелев Л. Е. Титулы, мундиры, ордена. Л., 1991.
Канник П. Военная униформа: Все страны мира. — СПб.: ООО "Издательство «Полигон», 2002
Regina Henkel: Corporate Fashion: Uniformen in Unternehmen, Edition Ebersbach, 2009, ISBN 3869150017
Elisabeth Hackspiel-Mikosch (Hrsg.), Stefan Haas (Hrsg.): Die zivile Uniform als symbolische Kommunikation, Franz Steiner Verlag, Stuttgart 2006, ISBN 978-3-515-08858-9
ტანსაცმელი
Oikos International

Oikos International
oikos International is an international student organization focusing on economics and management education.
Oikos International has 45 Local Chapters in 23 countries around the world.
History
The first oikos chapter, today known as oikos St. Gallen, was founded on 17 July 1987 at the University of St. Gallen. The original name of the organization was "oikos - Die umweltökonomische Studenteninitiative an der Universität St. Gallen" (Student's initiative for environmental economics). The activities of oikos St.Gallen, consisting of the organization of conferences, workshops and speeches with the participation of academics and representatives of business and society, helped integrate issues of environmental protection to the curricula of economic and management courses at its home University. Furthermore, it contributed to the foundation of several organizations with the focus on ecology, such as Swiss Association for Ecological Management, Institute for Economy and the Environment, and others.
In 1990, oikos Foundation was created. The oikos Foundation closed in 2020 and its activities have been integrated into oikos International.
oikos International, the "umbrella" organization of all oikos branches, was established by 5 Local Chapters in 1998. Its headquarters are based St.Gallen, Switzerland.
References
External links
Official oikos International website
International student organizations
International environmental organizations
International organisations based in Switzerland
Hüseynuşağı

Hüseynuşağı (also, Guseynushagy and Guseyn-Ushagi) is a village in the Qubadli Rayon of Azerbaijan.
Hüseyinuşağı is the Kurdish village in Qubadli.
References
Populated places in Qubadli District
Camponotus testaceus

Camponotus testaceus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
წვირმის მაცხოვრის ეკლესია

წვირმის მაცხოვრის ეკლესია (მოიხსენიება, როგორც „მაცხვარ“) — დარბაზული ეკლესია სოფელ წვირმში, მესტიის მუნიციპალიტეტში; ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 750 მეტრზე, მესტიიდან თვრამეტ კილომეტრში, უბან სვიფის სასაფლაოზე. აშენებულია დაახლოებით XI საუკუნეში. ტაძარს სამი მხრიდან ეგვტერები ეკვრის, ხოლო დასავლეთ ნაწილში დაშენებული აქვს სამრეკლო. მისი ინტერიერი მოხატულია XII საუკუნეში. გამოთქმულია მოსაზრება, რომ მოხატულობა შესრულებულია თევდორეს ან მისი მოწაფეების მიერ. მას ასევე მოხატული აქვს იფრარის მთავარანგელოზთა (სვანურად - „თარინგზელ“) (1096 წ.); კალის ლაგურკა, ანუ წმინდა კვირიკეს და ივლიტას ეკლესია (1111 წ.); ნაკიფარის წმინდა გიორგის (1130 წ.) ეკლესიები, თუმცა მათგან განსხვავებით წვირმის მაცხოვრის ტაძარზე წარწერები არ არის შემონახული. სხვაგან კი მხატვარი საკუთარ თავს „მეფის მხატვარს“ უწოდებს.
მაცხოვრის ეკლესიაში შემონახულია ფერწერული და ჭედური ჯვარ-ხატები, მათ შორისაა XII საუკუნის დიდი ზომის საკურთხევლის წინამდებარე ჯვარი, რომელზედაც ჯვარცმის სცენაა გამოსახული. ტაძარში დაცულია ერთად გამოსახული წმ. მიქაელ და წმ. გაბრიელ მთავარანგელოზთა XI საუკუნის ჭედური ხატი და ხეში ამოკვეთილი ამხედრებული წმ. გიორგის გამოსახულება.
წვირმის მაცხოვრის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია
ლიტერატურა
„ჟღერს ქვის ჰარმონია“, ტ.15, გვ. 231, თბ., 2007
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Acomayo Province

Acomayo Province is one of thirteen provinces in the Cusco Region in the southern highlands of Peru.
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:
Political division
The province is divided into seven districts (singular: ), each of which is headed by a mayor (alcalde). The districts, with their capitals in parentheses, are:
Acomayo (Acomayo)
Acopia (Acopia)
Acos (Acos)
Mosoc Llacta (Mosoc Llacta)
Pomacanchi (Pomacanchi)
Rondocan (Rondocan)
Sangarará (Sangarará)
Ethnic groups
The people in the province are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (87.48%) learnt to speak in childhood, 12.25% of the residents started speaking in Spanish.
See also
Acomayo (Cusco)
Lake Asnacocha
Pumaqanchi Lake
Waqra Pukara
Sources
Provinces of the Cusco Region
ურ-ნამუს კოდექსი

ურ-ნამუს კოდექსი უძველესი დღემდე მოღწეული დაფა სასამართლო კანონთა კრებულით. დაწერილი იყო შუმერთა ენაზე დაახ. ძვ. წ. 2100-2050 წლებში. მიუხედავად იმისა, რომ წინასიტყვაობა კანონების ავტორობას ურის მეფე ურ-ნამუს (ძვ. წ. 2112-2095) მიაწერს, ზოგიერთ ისტორიკოსთა აზრით ისინი მისი ვაჟის შულგისა უნდა იყოს.
ნიპურთან ორ ფრაგმენტად ნაპოვნი კოდექსის პირველი ასლი 1952 წელს თარგმნა სამეულ კრამერმა. მისი ნაწილობრივად შენახვის გამო, მხოლო პროლოგისა და 5 კანონის ამოცნობა გახდა შესაძლებელი. დამატებითი ტაბლები მოგვიანებით იქნა ნაპოვნი და 1965 წელს ნათარგმნი, რამაც 57 კანონიდან 40-ის ამოცნობა გახადა შესაძლებელი. სიპართან ნაპოვნ კიდევ ერთ ასლში რამდენიმე უმნიშვნელო ცვლილებაა შეტანილი.
მიუხედავად იმისა, რომ უფრო ადრეული სასამართლო კოდექსებიც არსებობდა, როგორიცაა ურუკაგინის კოდექსი, ურ-ნამუს კოდექსი უძველესია გადარჩენილთა შორის. ის სამი საუკუნით წინ უსწრებს ხამურაბის კანონებს.
ლიტერატურა
Miguel Civil. "The Law Collection of Ur-Namma." Cuneiform Royal Inscriptions and Related Texts in the Schøyen Collection, 221-286, edited by A.R. George, 2011, ISBN 9781934309339
Claus Wilcke. "Der Kodex Urnamma (CU): Versuch einer Rekonstruktion." Riches hidden in secret places: ancient Near Eastern studies in memory of Thorkild Jacobson, edited by Zvi Abusch, 2002, ISBN 1-57506-061-2
Martha T. Roth. "Law Collections from Mesopotamia and Asia Minor." Writings from the Ancient World, vol. 6. Society of Biblical Literature, 1995, ISBN 0-7885-0104-6
სასამართლო კოდექსები
ძველი შუმერი
პეტრევენე

პეტრევენე — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 656 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
Bundschuh movement

Bundschuh movement
The Bundschuh movement (German: Bundschuh-Bewegung) refers to a series of localized peasant rebellions in southwestern Germany from 1493 to 1517. They were one of the causes of the German Peasants' War (1524–1525). The Bundschuh movement was not a movement in the proper sense, but a number of loosely linked local conspiracies and planned uprisings. It was so called because of the tied peasant shoe (Bundschuh) the peasants displayed on their flag. Under this flag, peasants and city dwellers had defeated the troops of the French count of Armagnac along the Upper Rhine in 1439, 1443, and 1444.
Individual uprisings – seeking relief from oppressive taxes, arbitrary justice systems, high debts, costly ecclesiastic privileges, serfdom, prohibitions on hunting and fishing, and the like – occurred in 1476 in Niklashausen (Tauber valley), 1493 in Schlettstadt (now Sélestat)/Alsace, for the first time under the Bundschuh banner), 1502 in Bruchsal and Untergrombach, 1513 in Lehen (Breisgau), and 1517 along the Upper Rhine. Each of these was defeated very quickly, and the leaders, such as Joß Fritz, were generally executed.
Bundschuh
As a sign displayed on their flag the peasants chose the Bundschuh (=tied shoe), a leather shoe typical of peasants. It was to symbolise the joint rising and advance of the peasants against their lords. It also contrasted the boots worn by knights with their spurs.
References
Thomas Adam: Joß Fritz – das verborgene Feuer der Revolution. Bundschuhbewegung und Bauernkrieg am Oberrhein im frühen 16. Jahrhundert. Verlag Regionalkultur, Ubstadt-Weiher 2002, (Veröffentlichungen der Historischen Kommission der Stadt Bruchsal. Band 20)
Friedrich Engels: Der deutsche Bauernkrieg. 15. Auflage. Dietz, Berlin 1987,
Albert Rosenkranz: Der Bundschuh. Die Erhebungen des südwestdeutschen Bauernstandes in den Jahren 1493–1517. Winter, Heidelberg 1927 (Schriften des wissenschaftlichen Instituts der Elsaß-Lothringer im Reich)
Wilhelm Zimmermann: Allgemeine Geschichte des großen Bauernkrieges. 3 Bände, Stuttgart 1841-1843; 2. Auflage in 2 Bänden unter dem Titel Geschichte des großen Bauernkrieges, Stuttgart 1856; viele weitere Ausgaben
Allgemeine Geschichte des grossen Bauernkrieges Erster Theil, Von Wilhelm Zimmermann, Stuttgart, Franz Heinrich Köhler, 1841
Allgemeine Geschichte des grossen Bauernkrieges Zweiter Theil, Von Wilhelm Zimmermann, Stuttgart, Franz Heinrich Köhler, 1842
Geschichte des grossen Bauernkriegs 1. Band: Nach den Urkunden und Augenzeugen Von Wilhelm Zimmermann, Veröffentlicht von Rieger'sche Verlagsbuchhandlung (A. Benedict), 1856
Geschichte des grossen Bauernkriegs 2. Band: Nach den Urkunden und Augenzeugen Von Wilhelm Zimmermann, Veröffentlicht von Rieger'sche Verlagsbuchhandlung (A. Benedict), 1856:)
Rebellions in Germany
Peasant revolts
Rural community development
1524 in Europe
1525 in Europe
16th century in the Holy Roman Empire
16th-century rebellions
Conflicts in 1524
Conflicts in 1525
German Peasants' War
უეკასი

უეკასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 722 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
უეკასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
კატანა

კატანა (刀, かたな) — იაპონური ხმალი, დამახასიათებელი მოხრილი ცალმხრივი პირით და წრიული ან კვადრატული მცველით. გრძელი ორ ხელიანი ვადით. ის ტაჩიზე გვიან წარმოიშვა და ფეოდალურ იაპონიაში ძირითადად სამურაები იყენებდნენ. მურომაჩის პერიოდიდან ბევრი ძველი დიდი ტაჩი დაამოკლეს და კატანად გადააკეთეს.
რიგითი მოქალაქისთვის კატანა ჩვეულებრივ მიუწვდომელი იყო თავისი სიძვირის გამო. კატანა ითვლება ცივი იარაღის წარმოების ხელოვნების პიკად. კატანის დამზადება რთული ტექნოლოგური პროცესია. იგი იჭედება სხვადასხვა სიმტკიცის ფოლადის ნაჭრებისაგან, რაც იწვევს მის საოცარ ელასტიურობას და ამავე დროს სიმტკიცეს. კატანის ტარების უფლება მხოლოდ პრივილეგირებულ პირებს ჰქონდათ (სიოგუნები, სამურაები), სწორედ ამის გამო უბრალო ხალხს არ შეეძლო თავი დაეცვა შეიარაღებული სამურაისაგან (რაც ხშირი იყო). შემდგომში წარმოიშვა სხვადასხვა საბრძოლო სკოლები.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონური ხმლები
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Nihonto message board forum
Richard Stein's Japanese sword guide
სქოლიო
ხმლები
შუასაუკუნეების საბრძოლო იარაღები
იაპონური სიტყვები და ფრაზები
ორწვერი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

ორწვერი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
ორწვერი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, თელავის მუნიციპალიტეტისა და ახმეტის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს მდინარეების სტორისა და ალაზნის (ზემო დინების) წყალგამყოფ დიდგვერდი-ნაქერალის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2988 მ. აგებულია ლიასური ასპიდური ფიქლებით და თიხაფიქლებით, აგრეთვე ქვიშაქვებით. კალთები დამრეცია, შემოსილია ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
კახეთის კავკასიონის მთები
მონდრაგონი (ჩრდილოეთი სამარი)

მონდრაგონი (ჩრდილოეთი სამარი)
მონდრაგონი (ოფიციალურად მონდრაგონის მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 415 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ფონა

ფონა
საკუთარი სახელი ფონა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზემო ფონა - სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
ქვემო ფონა - სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
ფონა - სოფელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში
ბელალკასარი

ბელალკასარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 355,99 კმ². მოსახლეობა — 3255 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კორდობის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბელალკასარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კორდობის მუნიციპალიტეტები
Rene Schmerling

Rene Schmerling
Rene Oskarovna Schmerling (December 5, 1901 — February 18, 1967) was a Georgian art historian and art critic famous for her work on medieval and Byzantine Georgian art.
Biography
Born in Tbilisi, Georgia in 1901, Schmerling was the daughter of painter and graphic artist .
She graduated from Tbilisi State Academy of Arts in 1929. Schmerling worked at the State Museum of Georgia. In 1941, she was one of the founders of the Institute of History of Georgian Art (today the Giorgi Chubinashvili National Centre for the Study of Georgian Art History and Monument Protection) at the Georgian National Academy of Sciences. She was a senior researcher there until her death in 1967.
Her work concerned Georgian paleography, architecture, ironworking, illuminated manuscripts, and other medieval and Byzantine arts. She led expeditions to Svaneti and Dagestan to study the early Christian architecture of these regions in the 1950s. She trained many future scholars of Georgian art.
She was also an art critic. At one of the first artistic exhibitions in Tbilisi after the loosening of censorship with the death of Stalin in 1953, she said, "I am glad that browns have left these walls and that true colors shine on them now."
Her collection of bookplates (ex libris), which includes works by famous Georgian artists and Nikoloz Chernishkov (ru), was the subject of an exhibition in 2014.
Selected publications
Samples of Decorative Decoration of Georgian Manuscripts (Obrazcy dekorativnogo ubranstva gruzinskich rukopisej: al'bom iz 32 tabljc),Tbilisi: Gruzinskaja filial Akademii nauk SSSR, 1940.
Georgian Architectural Ornaments (Gruzinskij architekturyj ornament), Tbilisi: Gosudarstvennoe izdatel'stvo, 1954.
Outskirts of Tbilisi: an Architectural Guide (Okrestnosti Tbilisi : architekturnyi putevoditel'), Tbilisi: Izd. Akad. Nauk. Gruzinskoj SSR, 1960.
Forms in the Architecture of Medieval Georgia (Малые формы в архитектуре средневековой Грузии., Malye formy v arkhitekture srednevekovoĭ Gruzii), Tbilisi: Izdatel'stvo Akademii nauk Gruzinskoĭ SSR, 1962.
Illuminations of Books and Manuscripts (Chudožestvennoe oformlenie gruzinskoj rukopisnoj knigi IX - XI vv) Tbilisi: Met︠s︡niereba, 1967-1979.
Sepulchral Tombs in Dagestan (Rez'ba po kamnju v Dagestane), 1966.
Metechi Temple in Tbilisi (Chram Metechi v Tbilisi), Tbilisi: Izd. Mezniereba, 1969.(published posthumously).
Ot Tbilisi do Kavkavi, Mecʻniereba, 1991 (published posthumously).
References
1901 births
1967 deaths
Medievalists from Georgia (country)
Byzantinists from Georgia (country)
Tbilisi State Academy of Arts alumni
20th-century historians from Georgia (country)
Women art historians
Soviet women historians
Soviet art historians
Salpo District

Salpo District is one of ten districts of the province Otuzco in Peru.
References
შავი ზღვის კამბალა

შავი ზღვის კამბალა — თევზი კამბალასნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 1 მ აღწევს, წონა 15 კგ-ს. გვხვდება 90-100 მ სიღრმეზე. გავრცელებულია ხმელთაშუა, შავ და აზოვის ზღვებში; შედის მდინარეების დნეპრისა და დნესტრის შესართავებში. სქესობრივ სიმწიფეს მამალი აღწევს 5-8 წლისა, ხოლო დედალი — 6-11 წლისა. ტიპური ფსკერული მტაცებელია და მის დამახასიათებელ სანადირო ადგილს ქვიშიანი ფსკერი წარმოადგენს, სადაც ის ეფლობა ქვიშაში და მიახლოებულ მსხვერპლს უეცრად ესხმის თავს. იკვებება მოლუსკებით, კიბოსნაირებით, თევზებით. ძვირფასი სარეწაო თევზია.
რესურსები ინტერნეტში
შავი ზღვის კამბალა
კამბალასნაირნი
ანდის ყოისუ

ანდის ყოისუ — მდინარე საქართველოსა და რუსეთში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია საქართველოს ახმეტის მუნიციპალიტეტისა და რუსეთის დაღესტნის ტერიტორიებზე. სათავე აქვს კავკასიონის მთავარი ქედის ჩრდილოეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 1603 მ სიმაღლზე. წარმოიქმნება თუშეთის ალაზნისა და პირიქითი ალაზნის შეერთებით. სიგრძე (თუშეთის ალაზნის სათავიდან) 203 კმ, აუზის ფართობი 4820 კმ². მიედინება ვიწრო, ღრმა ხეობაში, აჩენს ჭორომებსა და ჩანჩქერებს. იერთებს მრავალ მთის მდინარეს. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით, ზემო დინებაში — მყინვარებითაც. წყალდიდობა გაზაფხულზე და ზაფხულში იცის, წყალმცირობა — ზამთარში. რუსეთის ტერიტორიაზე (დაღესტანი) უერთდება მდინარე ავარიის ყოისუს და ქმნის მდინარე სულაკს. წყლის საშუალო ხარჯი 69,6 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მდინარეები
დაღესტნის მდინარეები
მახინჯაური

მახინჯაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი, (სოფლები: მახინჯაური, შუა მახინჯაური, განთიადი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 735 კაცი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
General Carneiro, Mato Grosso

General Carneiro, Mato Grosso
General Carneiro is a municipality in the Brazilian state of Mato Grosso.
References
Municipalities in Mato Grosso
Populated places established in 1958
Valle de Lierp

Valle de Lierp, in Ribagorçan and Aragonese: Val de Lierp, is a municipality located in the province of Huesca, in Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 49 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
1148

1148
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჰონორიუს III - რომის პაპი 1216-1227 წლებში.
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჰერმანი (ავსტრიის ჰერცოგი)

ჰერმანი (ავსტრიის ჰერცოგი)
ჰერმან VI (დაახ. 1225 ) — ბადენის მარკგრაფი 1243 წლიდან, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგი 1248 წლიდან, ცერინგენების დინასტიის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
ჰერმან VI იყო ჰერმანი V-ის, ბადენის მარკგრაფისა და ირმენჰარდი ველფის, ჰაინრიხ V-ის, რაინის პფალცგრაფის ქალიშვილის შვილი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, ჰერმან VI-მ და მისმა უმცროსმა ძმამ, რუდოლფ I-მა ძალაუფლება გაიყვეს ბადენში. მაგრამ 1248 წელს, პაპ ინოკენტი IV-ის მხარდაჭერით, დაგეგმილ იქნა ჰერმანისა და ჰერცოგინია გერტრუდა ბაბენბერგის, ავსტრიისა და შტირიის მემკვიდრის ქორწილი. ჰერმან VI გადავიდა ვენაში.
ჰერმანის მმართველობა ავსტრიაში წარუმატებელი გამოდგა. ავსტრიის დიდებულებმა და მოსახლეობამ მის მიმართ მხარდაჭერა არ გამოავლინეს. ჰერმანმა თავშესაფარი მოძებნა ბავარიის ჰერცოგთან. 1250 წლის ოქტომბერში ჰერმან VI გარდაიცვალა, დარჩა ერთი წლის ვაჟი, ფრიდრიხი.
ქორწინება და შვილები
(1248) გერტრუდა ბაბენბერგი (1226—1299), ჰაინრიხის (1208—1228), ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგის ლეოპოლდ VI-ის შვილის ქალიშვილი
ფრიდრიხი I (1250—1268), ბადენის მარკგრაფი, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგი (1250—1251)
აგნესა (1250—1295), დაქორწინდა (1265) ულრიხ III-ზე, კარინთიის ჰერცოგზე, მეორედ გათხოვდა 1270 წელს, ულრიხ III-ზე, ჰოინბურგის გრაფზე
ავსტრიის მმართველები
ცერინგენები
შტირიის მმართველები
ბადენის მმართველები
დაბადებული 1225
გარდაცვლილი 1250
ილია ფირცხალაიშვილი

ილია ფირცხალაიშვილი
ილია (ილიკო) ფირცხალაიშვილი (დ. 1885, ოზურგეთი — გ. 18 სექტემბერი, 1937) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, რეპრესირებული.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, 1905 წელს შევიდა ოდესის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. 1908 წლის 2 აპრილს დააპატიმრეს და პასუხისგებაში მისცეს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრობის ბრალდებით. წლისა და 4 თვის პატიმრობის შემდეგ ოდესის სამხედრო სასამართლომ გაამართლა სხვა 8 სტუდენტთან ერთად, მაგრამ უნივერსიტეტში აღარ დააბრუნეს. 1909 წელს ჩააბარა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც 1913 წელს დაამთავრა. შემდგომ წლებში მუშაობდა ნაფიც ვექილად.
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ იყო ქალაქ ქუთაისის კომისარი, ქუთაისის საქალაქო თვითმმართველობის ხმოსანი. 1917 წლის ნოემბრიდან იყო ამიერკავკასიის მთავრობის შრომის მინისტრის მოადგილე. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო პარლამენტის წევრი, პარალელურად კი1918 წლის 24 ივნისამდე – შრომის მინისტრის მოადგილე. 1919 წლის თებერვალში აირჩიეს თბილისის ქალაქის საბჭოს ხმოსნად. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად, იყო იურიდიული, საპენსიო, საარჩევნო და შრომის კომისიების წევრი. 1921 წლის იანვარში სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სხვა 11 წევრთან ერთად ჩამოყალიბა ოპოზიციური ჯგუფი „სხივი“, რომელიც იმავე წლის 11 თებერვალს ცალკე ფრაქციად და პარტიად ჩამოაყალიბდა
1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და აქტიურად იყო ჩართული წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1924 წლიდან ჩამოშორდა პოლიტიკურ საქმიანობას. ცხოვრობდა და მუშაობდა თბილისში, იყო ადვოკატთა კოლეგიის წევრი. 1930-იან წლებში მუშაობდა აბრეშუმის მრეწველობის სამმართველოს იურისკონსულტად. 1937 წლის 14 ივნისს დააპატიმრეს „მენშევიკური კონტრრევოლუციური ცენტრის“ წევრობის ბრალდებით, დახვრეტა მიუსაჯეს 17 სექტემბერს და აღასრულეს შემდეგ დღესვე. რეაბილიტირებულია 1957 წლის 9 ივლისს, სსრკ უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის მიერ.
ლიტერატურა
ხვადაგიანი ი. „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“ გვ. 396-397— საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016 ISBN 978-9941-0-9318-0
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დაბადებული 1885
გარდაცვლილი 1937
გარდაცვლილი 18 სექტემბერი
ოზურგეთში დაბადებულები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ნევის ჭიშკარი

პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ნევის ჭიშკარი — პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ტრიუმფალური თაღი სანქტ-პეტერბურგში, ხელმწიფისა და ნარიშკინის ბასტიონებს შორის. კლასიციზმის არქიტექტურული ძეგლი.
ისტორია
1714-1716 წლებში აქ ააშენეს პირველი ხის ჭიშკარი. 1720-იანი წლების დასაწყისში ქვაში გადააკეთეს დომენიკო ტრეზინის პროექტის მიხედვით. მოგვიანებით 1731-1732 წლებში მიმდინარეობდა კიდევ ერთი სარემონტო სამუშაოები. ეს პროექტი შემონახულია თანამედროვე სახით პეტრე-პავლეს ეკლესიის მხარეს. კარიბჭის ფრონტონი შემკულია რელიეფური კომპოზიციით ფარით, დროშებითა და სამხედრო ნადავლით.
1746 წელს წარიმართა კარიბჭის კიდევ ერთი რესტავრაცია და მოაპირკეთეს სპეციალური ქვით.
1762-1767 წლებში არქიტექტორმა დ. სმოლიანინოვმა და ინჟინერმა ნ. მურავიოვმა შეიმუშავეს პროექტი, რომ გრანიტის სახე შეეცვალათ ხის მასალით. პროექტის რეალიზაცია მოხდა მხოლოდ 1777 წელს, ციხესიმაგრის კედლის რესტვრაციასთან დაკავშირებით. აღნიშნული პროექტის ავტორი იყო რ. ტ. ტომილოვი.
1780 წელს არქიტექტორმა ნიკოლაი ლვოვმა წამოაყენა წინადადება ნევის ჭიშკრის ახალი პროექტის შექმნის შესახებ. აღნიშნული პროექტის მიხედვით ახალი კარიბჭე ააშენეს 1784-1787 წლებში და ამ სახით მოაღწია ჩვენს ეპოქამდე. ახალი ჭიშკრის სიმაღლეა 12 მეტრი, ხოლო სიგანე 12,2 მეტრი. იგი დგას მაღალ ცოკოლზე, რომლის სიმაღლე თითქმის ერთი მეტრია. კარიბჭის მარჯვნივ და მარცხნივ დამონტაჟებულია ორმაგი ტოსკანური ორდენის სვეტი.
ლიტერატურა
А. Г. Раскин. Невские ворота Петропавловской крепости // Триумфальные арки Ленинграда. — Л.: Лениздат, 1985. — 160 с.
რესურსები ინტერნეტში
Энциклопедия Санкт-Петербурга // Невские ворота, Ю. М. Пирютко.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ალუდა ღუდუშაური

ალუდა ღუდუშაური (დ. 26 ოქტომბერი, 1979) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან.
ბიოგრაფია
2001-2003 წლებში შსს საქმეთა მმართველობის საფელდეგერო სამმართველოს მომსახურების განყოფილების ინსპექტორი. 2003-2004 წლებში იყო შსს საქმეთა მმართველობას დაქვემდებარებული საფელდეგერო სამმართველოს მომსახურების განყოფილების ინსპექტორი-ფელდეგერი. 2004 წელს – ყაზბეგის შს რაიოგანყოფილების უფროსის მოადგილე ადმინისტრაციულო პოლიციის ხაზით. 2006-2020 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადვოკატი. 2011 წელს – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ლექტორი. 2014-2020 წლებში იყო შპს „კიკი“-ს იურისტი. ამავე წლებში იკავებდა შპს „ჯეო კონსალტინგი“-ს დირექტორის თანამდებობას.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
დაბადებული 1979
დაბადებული 26 ოქტომბერი
„ქართული ოცნების“ წევრები