PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯოზეფ მერიკი

ჯოზეფ მერიკი
ჯოზეფ კერი მერიკი (დ. 5 აგვისტო, 1862 — გ. 11 აპრილი, 1890), ზოგჯერ არასწორად მოიხსენიებენ როგორც ჯონ მერიკს, — ინგლისელი მამაკაცი, რომელიც განიცდიდა სხეულის ძლიერ სიმახინჯეს, ამასთანავე „ადამიანი-სპილოს“ სახელით გამოჰყავდათ მახინჯების შოუში. ლონდონის საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც დასახლდა ლონდონის სამეფო საავადმყოფოში. დაიბადა ქალაქ ლესტერში. სხეულის არასწორი განვითარება დაეწყო დაბადებიდან პირველ წლებში. კანი სქელი და ხორკლიანი ჰქონდა, კარგად განვითარებული ტუჩები და ძვლოვანი დიდი გამონაზარდი შუბლზე. მარჯვენა ხელი და ორივე ფეხი მეტად გაფართოებული ჰქონდა; ბავშვობაში, დაცემის შედეგად, თეძო დაიზიანა, რაც კოჭლობის მიზეზი გახდა. 11 წლის ასაკში დედა გარდაეცვალა, ხოლო მამამისი სხვა ქალზე დაქორწინდა. მერიკმა სკოლა 13 წლის ასაკში მიატოვა, რთული იყო სამსახურის პოვნაც. მამამისმა და დედინაცვალმა ბავშვს ზურგი შეაქციეს და მერიკმა სახლი მიატოვა. 1879 წლის ბოლოს 17 წლის ასაკში შევიდა ლესტერის სამუშაო სახლის კავშირში (საქველმოქმედო დაწესებულება).
1884 წელს სამუშაო სახლში გატარებული 4 წლის შემდეგ, იგი დაუკავშირდა შოუმენს, სახელად სემ ტორს, რომელმაც გარკვეული ადამიანებისგან შემდგარი ორგანიზაცია შექმნა და ამასთანავე უზრუნველყო მისი ჩვენებებზე გამოყვანა; მათვე შეარქვეს მერიკს — „ადამიანი-სპილო“. აღმოსავლეთ მიდლენდში გატარებული მოგზაურობის შემდეგ იგი ქალაქ ლონდონში გაემგაზვრა, სადაც იაფფასიან თეატრში მოუწია გამოსვლა. აღნიშნული დაწესებულება ლონდონის სამეფო საავადმყოფოს სიახლოვეს მდებარეობდა, რომელიც ერთხანს ქირურგმა ფრედერიკ ტრივზმა მოინახულა, რომელმაც მას დაკვირვებების ჩასატარებლად და ფოტოსურათების გადასაღებად საავადმყოფოში მისვლა შესთავაზა. ერთი პერიოდი მერიკს გადანაცვლება მოუწია ბელგიაში, სადაც იგი მისმა მენეჯერმა გაძარცვა და მას ქალაქ ბრიუსელში მოუწია დარჩენა. მოგვიანებით ტრივზმა იგი ხელმეორედ მოათავსა თავისთან საავადმყოფოში.
განუკურნებელი მდგომარეობის მიუხედავად, მერიკს მისცეს საავადმყოფოში მუდმივად დარჩენის უფლება. ექიმი ტრივზი ყოველდღიურად ნახულობდა მას და მათ შორის კარგი მეგობრული ურთიერთობა ჩამოყალიბდა. მერიკი აგრეთვე თავისთან იღებდა მდიდარ ქალბატონებსა და ლონდონის საზოგადოების ჯენლტმენებს.
ჯოზეფ მერიკი გარდაიცვალა 1890 წლის 11 აპრილს, 27 წლის ასაკში. გარდაცვალების მიზეზი ასფიქსია გახდა, თუმცა ტრივზი ირწმუნებოდა, რომ იგი დისლოცირებული კისრის გამო გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
ჯოზეფ კერი მერიკის ავტობიოგრაფიული ჩანაწერი
ჯოზეფ კერი მერიკი
ჯოზეფ კერი მერიკის შესახებ
ჯოზეფ კერი მერიკი
ინგლისელი ადამიანები შეზღუდული შესაძლებლობებით
ინვალიდები
დაბადებული 5 აგვისტო
დაბადებული 1862
გარდაცვლილი 11 აპრილი
გარდაცვლილი 1890
ზურაბ დავითაშვილი

ზურაბ დავითაშვილი
ზურაბ ვახტანგის ძე დავითაშვილი (დ. 24 ივლისი, 1953, თელავი) — ქართველი პოლიტოლოგი, გეოგრაფი, მეცნიერი. პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი (2004).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი სოციალურ-ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით (1976). იმავე უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ პროფესიათა მეორადი ფაკულტეტი საერთაშორისო ურთიერთობათა ისტორიის სპეციალობით (1978). სხვადასხვა პერიოდში სწავლობდა და მოღვაწეობდა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის, რაბატის (მაროკო), ჯონზ ჰოპკინზის და ტაფტის (აშშ) უნივერსიტეტებში. 1979 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. იყო საერათაშორისო ურთიერთობების კათედრის გამგე (1996–2005), მიმართულების ხელმძღვანელი (2005 წლიდან). 1987–2004 წლებში პარალელურად მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეროვნული ურთიერთობების კვლევების ცენტრის ეთნოსოციოლოგიის განყოფილების გამგედ (1991–1996) და პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის გეოპოლიტიკის განყოფილების ხელმძღვანელად (2000–2004). 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“. გამოქვეყნებული აქვს შრომები საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიის, გეოპოლიტიკის, გლობალიზაციის, ნაციონალიზმის, ეთნიკური გეოგრაფიისა და ეთნოსოციოლოგიის პრობლემების შესახებ, რამდენიმე საუნივერსიტეტო და სასკოლო სახელმძღვანელო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 24 ივლისი
დაბადებული 1953
თელავში დაბადებულები
ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები
ქართველი გეოგრაფები
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
ზურაბ
Lasioglossum samarense

Lasioglossum samarense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1926 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
samarense
ხნძორესკი

ხნძორესკი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 580 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 146 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67.86 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ცხენისძუძუ შავი მესხური

ცხენისძუძუ შავი მესხური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში მესხეთიდან.
ერთეული ძირებია გავრცელებული მესხეთში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოვალური ან მომრგვალო, ხუთი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო ჯაგრისებრად და ძალიან თხელ აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის და კუმსი. მარცვალი მსხვილია, ოვალური ან მოგრძო, შავი ფერის, იასამნისფერში გარდამავალი. კანი მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი ხორციანია, გემო — სასიამოვნო და ჰარმონიული.
ცხენისძუძუ შავი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160-170 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. მტევნის წონა 100-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 4.0-5.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-18%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-10 გ/ლ-ს.
ძირითადად გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 461
მესხეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
Abárzuza

Abárzuza is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
Municipalities in Navarre
ნიკოლა ლანკრე

ნიკოლა ლანკრე (დ. 22 იანვარი, 1690, პარიზი, — გ. 14 სექტემბერი, 1743, პარიზი) — ფრანგი ფერმწერი. როკოკოს წარმომადგენელი. განიცადა ანტონ ვატოს შემოქმედების ძლიერი გავლენა. ხატავდა პეიზაჟებს, პორტრეტებს და ჟანრულ სურათებს, რომლებიც გამოირჩევიან რბილი ფერწერული მანერითა და ოდნავ მქრქალი ფერებით: „მოცეკვავე ქალი კამარგო“ (1730, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი), „კონცერტი პარკში“ (ალექსანდრ პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „მუსიკის გაკვეთილი“ (ლუვრი, პარიზი) და სხვა.
ლიტერატურა
დაბადებული 22 იანვარი
დაბადებული 1690
გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1743
ფრანგი მხატვრები
ლოკლიაპამპის რაიონი

ლოკლიაპამპის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 496 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 489 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.6 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ხაუხის პროვინციის რაიონები
1013

1013
მოვლენები
დანიელთა მეფემ სვენ 1-მა დაიპყრო ინგლისი და გახდა ნორთუმბრიის მეფე
კიევის მთავრების პირველი ლაშქრობა კავკასიაზე
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მმართველები
საქართველო
საქართველოს სამეფო : ბაგრატ III - საქართველოს მეფე (978-1014)
კახეთის სამთავრო : კვირიკე III - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1010-1029)
თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045)
საქართველოს ეკლესია : მელქისედეკ I - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1012-1030)
სამხრეთი კავკასია
ანისის სამეფო : გაგიკ I - ანისის (შირაკის) მეფე (989-1020)
ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022)
ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029)
სიუნიკის სამეფო : ვასაკი - სიუნიკის მეფე (998-1019)
სამხრეთ-დასავლეთი აზია
ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025)
ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030)
ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031)
აღმოსავლეთი ევროპა
კიევის რუსეთი : ვლადიმირ დიდი – დიდი მთავარი (980-1015)
დასავლეთი ევროპა
საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024)
საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031)
ინგლისი :
ეტელრედ II - ინგლისის მეფე (978-1013, დეკემბერი), (1014-1016)
სვენ I დანიელი - ინგლისის მეფე (1013, დეკემბერი-1014, თებერვალი), ასევე დანიის და ნორვეგიის მეფე
წმინდა საყდარი : ბენედიქტ VIII - რომის პაპი (1012-1024)
იულია (უმცროსი)

იულია (უმცროსი)
იულია უმცროსი აგრეთვე, იულილა (პატარა იულია) და ვიფსანია იულია აგრიპინა (დ. ძვ. წ. 19 — გ. 29) — წარჩინებული რომაელი ქალბატონი, იულიუს-კლავდიუსების დინასტიის წევრი. მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის პირველი ასული და მეორე შვილი. დასთან, აგრიპინა უფროსთან ერთად, იგი აღზარდეს და განათლება მისცეს თავისმა პაპამ დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა და მისმა ცოლმა ლივიამ.
დაახლოებით ძვ. წ. 5 ან 6 წელს ავგუსტუსის ინიციატივით, იულია ლუციუს ემილიუს პაულუსზე დაქორწინდა. პაულუსის ოჯახი მისას ენათესავებოდა და თავადაც იულიას ნახევარ-დეიდაშვილი იყო, რამდენადაც, სკრიბონია ორივეს ბებია იყო: იულიას დედა სკრიბონიას ქალიშვილი იყო ავგუსტუსისაგან, პაულუსის დედაც, კორნელია სციპიონი, ასევე, სკრიბონიას ქალიშვილი იყო პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ სალვიტოსთან ადრეული ქორწინებიდან.
პაულუსსა და იულიას ჰყავდათ ქალიშვილი, ემილია ლეპიდა და შესაძლოა ვაჟიც, მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი (თუმცა, აღსანიშნავია ისიც, რომ ეს უკანასკნელი, შესაძლებელია, მარკუს ემილიუს ლეპიდუსის (კონსული 6 წელს) შვილიც ყოფილიყო. სვეტონიუსის მიხედვით, იულიამ დიდი და გამომწვევი აგარაკი ააშენა, ავგუსტუსმა კი, რომელსაც ზედმეტად დიდებული სასახლები არ მოსწონდა, ის საძირკვლამდე დაანგრევინა.
ანტიკური პერიოდის ისტორიკოსების მიხედვით, ახ. წ. 8 წელს ავგუსტუსმა იულია გადაასახლა დეციმუს იუნიუს სილანუსთან, რომაელ სენატორთან ურთიერთობის გამო. იგი ტრიმერუსზე, იტალიის პატარა კუნძულზე გაგზავნეს, სადაც შვილი შეეძინა. ავგუსტუსმა არ მიიღო ახალშობილი და მისი ბედის ანაბარად მიტოვება ბრძანა ან მთებში სასიკვდილოდ მიატოვებინა. სილანუსი ნებაყოფლობით გადაიხვეწა, თუმცა ტიბერიუსის ზეობისას უკან დაბრუნდა.
1-სა და 14 წლებს შორის პერიოდში იულიას ქმარი პაულუსი სიკვდილით დასაჯეს გადატრიალებისათვის შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით. თანამედროვე ისტორიკოსები ვარაუდობენ, რომ იულიას გადასახლება, რეალურად, არა მისი მრუშობის, არამედ პაულუსის შეთქმულებაში მონაწილეობით იყო განპირობებული. ლივიამ გერის ოჯახის წინააღმდეგ ინტრიგები წამოიწყო და ზოგიერთი მათგანის ოჯახიც დაანგრია, რამაც დაცემული ოჯახისადმი ღია თანაგრძნობა გამოიწვია. 29 წელს იულია იმავე კუნძულზე გარდაიცვალა, სადაც იგი ოცი წლის წინ გადაასახლეს. მისი მრუშობის გამო, ავგუსტუსმა თავის ანდერძში განაცხადა, რომ იგი არასოდეს უნდა დაკრძალულიყო რომში. იულიას დარჩა ქალიშვილი, შესაძლოა, ვაჟი და რამდენიმე შვილიშვილი.
წინაპრები
</center>
სქოლიო
იულიუს-კლავდიუსების დინასტია
დაბადებული ძვ. წ. 19
გარდაცვლილი 29
ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
I საუკუნის რომაელები
ვიფსანიები
ოქსილოფიტები

ოქსილოფიტები (ოქს..., — ლამი და phyton — მცენარე) — ჭაობის მცენარეები. ესენია: ტორფის ხავსი, ქონდარა არყი, ტანდაბალი ტირიფები, კეწერა, მიწამაყვალა, ზოგიერთი ისლი, წყლის ბამბა და სხვა. ოქსილოფიტების უმეტესობა მკვეთრად გამოხატული ქსერომორფული ნიშნები აქვს. მათი ქსერომორფიზმი ძირითადად დაკავშირებულია ტორფიანი ჭაობის ფიზიოლოგიურ სიმშრალესთან, რაც განპირობებულია ტორფის ძლიერი მჟავიანობით, მაღალი ტენტევადობით და წყლის დაბალი ტემპერატურით ვეგეტაციის პერიოდის დასაწყისში.
ლიტერატურა
მცენარეები
ჩილჩესი

ჩილჩესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,6 კმ². მოსახლეობა — 2714 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩილჩესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
მინაშვილი

მინაშვილი
საკუთარი სახელი მინაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
აკაკი მინაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
გურამ მინაშვილი — სპორტსმენი (კალათბურთელი)
ქართული გვარები
სლიმ ჰარპო

სლიმ ჰარპო
ჯეიმზ აიზეკ მური (დ. 11 იანვარი, 1924 — გ. 31 იანვარი, 1970), უფრო მეტად ცნობილი ფსევდონიმით სლიმ ჰარპო — ამერიკელი მუსიკოსი, სუომპ-ბლუზის მიმდინარეობის წამყვანი შემსრულებელი, თავისი დროის კომერციულად ერთ-ერთი წარმატებული ბლუზ-მუსიკოსი. მისი ყველაზე წარმატებული და გავლენიანი სიმღერებია „I'm a King Bee“, „Rainin' In My Heart“ და „Baby Scratch My Back“.
შენიშვნები
რესურსები ინტერნეტში
სლიმ ჰარპოს პროფილი, Discogs.com
სქოლიო
დაბადებული 11 იანვარი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 31 იანვარი
გარდაცვლილი 1970
აფრო-ამერიკელი მუსიკოსები
ამერიკელი ბლუზ-გიტარისტები
ამერიკელი გიტარისტები
Buccinaria pendula

Buccinaria pendula is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 8 mm.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines.
References
Bouchet P. & Sysoev A. (1997) Revision of the Recent species of Buccinaria (Gastropoda: Conoidea), a genus of deep-water turrids of Tethyan origin. Venus, Japanese Journal of Malacology, 56:93-119
External links
MNHN, Paris: holotype
pendula
Gastropods described in 1997
Abtswind

Abtswind is a municipality in the district of Kitzingen in Bavaria in Germany.
References
Kitzingen (district)
ფოლგენის შეღებვა

ფოლგენის შეღებვა — შეღებვის ტექნიკა, რომელიც შეიმუშავა რობერტ ფოლგენმა და გამოიყენებოდა ჰისტოლოგიაში უჯრედის ნიმუშებში ქრომოსომული მასალის ან დნმ-ის იდენტიფიცირებისთვის. მეთოდი დამოკიდებულია დნმ-ის მჟავა ჰიდროლიზზე, ამიტომ თავიდან უნდა იქნას აცილებული ფიქსატორების გამოყენება, რომლის შემადგენლობაშიც შედიან ძლიერი მჟავები.
ნიმუში მუშავდება თბილი (60 °C) მარილმჟავათი, შემდეგ შიფის რეაგენტით. საბოლოოდ, იგი დეჰიდრატირდება ეთანოლით, იწმინდება ქსილენით და მონტირება ხდება ფისოვან მედიუმში.
დნმ იღებება წითლად, ფონი, თუკი ხდება კონტრასტირება - მწვანედ.
ამ ტექნიკის გამოყენებითაა დადგენილი, რომ ინტერფაზური უჯრედები შედგება ორი პოპულაციისგან, დიპლოიდური დნმ-ით და ტეტრაპლოიდური დნმ-ით (ორი სრული გენომი), რა დროსაც ბირთვები იდენტური ჩანდა, თუმცა მათი ნაწილი შეიცავდა ორჯერ მეტ დნმ-ს. ამან გამოიწვია უჯრედული ციკლის ინტერფაზური პერიოდის დაყოფა G1, S და G2 ფაზებად.
სქოლიო
შეღებვა ჰისტოლოგიაში
ქვემო იაშთხვა

ქვემო იაშთხვა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (თავისუფლების თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 100 მ, სოხუმიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
თავისუფლების თემის სოფლები
მანგობეი

მანგობეი (Cercocebus) — ცხვირვიწრო მაიმუნების გვარი ანთრისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 50-60 სმ, კუდისა — 75-90 სმ აღწევს. აქვთ გრძელი კიდურები, თითებს შორის ტყავისებრი აპკი, საკმაოდ დიდი ლოყისუკანა პარკები. ზოგ მანგობეის თავზე ქოჩორი აქვს. გვარში 5 სახეობაა, გავრცელებულია ცენტრალურ და დასავლეთ აფრიკაში. ბინადრობენ ტყეებში, უმთავრესად ხეებზე. ცხოვრობენ 20-40 ინდივიდისაგან შემდგარ ჯგუფებად.
ლიტერატურა
ანთრისებრნი
ვიძემე

ვიძემე — ისტორიული რეგიონი ლატვიის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე აივიეკსტეს დასავლეთით (1629 წლამდე დაუგავის ჩრდილოეთით).
XIII საუკუნიდან — ლივონიის შემადგენლობაშია, 1561 წლიდან — ლივონიის საჰერცოგოში. 1629 წელს ლივონია დაიყო: ვიძემე შევიდა შვედეთის პროვინცია ლიფლიანდიის შემადგენლობაში, ხოლო ლატგალია გადავიდა პოლონეთის ხელში. 1710-1917 წლებში ვიძემე რუსეთის იმპერიის ლიფლიანდიის გუბერნიის შემადგენლობაშია.
რესურსები ინტერნეტში
Vidzeme Tourism Portal
Vidzeme University
ლატვიის ისტორიული რეგიონები
Bailo, Spain

Bailo, Spain
Bailo is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 256 inhabitants.
Villages
Bailo
Larués
Arrés
Alastuey
Arbués
Paternoy
Especiello
Gabás
Huértalo
Pequera
Nueveciercos
Chas
Villamuerta
References
Municipalities in the Province of Huesca
სიბრტყე

სიბრტყე არის ორ-განზომილებიანი უსასრულო ზედაპირი.
|}
სიბრტყის გარეთ მდებარე წერტილზე შეიძლება მოცემული სიბრტყის გავლება და მასთან ხოლოდ ერთის
|}
მათემატიკა
ქარქუშაანი

ქარქუშაანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, გრემისხევის თემში. მდებარეობს მდინარე ნარეკვავის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 970 მ. დუშეთიდან 20 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მექსიკის ადმინისტრაციული დაყოფა

მექსიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
მექსიკა ადმინისტრაციულად იყოფა 31 შტატად და ერთ ფედერალურ რაიონად, ერთობლიობაში მათ ეწოდებათ ფედერაციის სუბიექტები. შტატები თავის მხრივ იყოფიან მუნიციპალიტეტებად (municipios).
ყველა შტატს გააჩნია თავისი კონსტიტუცია. მართავს გუბერნატორი, რომელსაც ირჩევენ საერთო პირდაპირი კენჭისყრის საფუძველზე.
ფედერალური რაიონი — განსაკუთრებული პოლიტიკური ერთეულია, მოიცავს მეხიკოს აგლომერაციის ცენტრალურ ნაწილს. 1997 წლიდან დედაქალაქის მოსახლეობა ირჩევს რაიონის მთავრობის მეთაურს, რომელსაც გააჩნია ნაკლები უფლებები, ვიდრე შტატების გუბერნატორს.
რესურსები ინტერნეტში
La Enciclopedia de los Municipios de México
Portal del Desarrollo de México
მექსიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
ნიკანორი (სამოცდაათთაგანი)

ნიკანორი (სამოცდაათთაგანი)
ნიკანორი — I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი, ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი, შვიდი წმინდა დიაკვნიდან ერთ-ერთი. ხსენიების დღეა 10 აგვისტო (ძველი სტილით 28 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმინდა ნიკანორი იყო ერთ-ერთი იმ ორიათას ქრისტიანთაგან, რომლებიც პირველმოწამე სტეფანესთან ერთად ამოხოცეს ებრაელებმა.
რესურსები ინტერნეტში
სამოცდაათთაგანნი მოციქულნი: პროხორე, ნიკანორი, ტიმონი და პარმენ დიაკონნი (I) – orthodoxy.ge
სქოლიო
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
მეხიკოს შტატი

მეხიკოს შტატი
მეხიკო — მოსახლეობით უდიდესი შტატი მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქი ტოლუკა. შტატი დაარსდა 1823 წლის 20 დეკემბერს. აქ მდებარეობს კოლუმბამდელი ძეგლი ტეოტიუაკანი.
შტატს ესაზღვრება:
აღმოსავლეთიდან: ტლასკალისა და პუებლის შტატები.
დასავლეთიდან: მიჩოაკანის შტატი.
ჩრდილოეთიდან:იდალგოსა და კერეტაროს შტატები.
სამხრეთიდან: მორელოსისა და გერეროს შტატები.
შტატის უდიდესი ქალაქია ეკატეპეკი. შტატი მოიცავს 125 მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
State of Mexico Government
Bizarro Radio, Radio Station form the zone.
მექსიკის შტატები
ნინო ტატიშვილი

ნინო ტატიშვილი-ყიფიანი (დ. 1867 — გ. 1937, ქვიშხეთი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, მწერალი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ნინო ბეჟანის ასული ყიფიანი დაიბადა 1867 წელს. იყო დიდი სახელმწიფო მოღვაწის - დიმიტრი ყიფიანის შუათანა ვაჟის, ცნობილი მსახიობისა და საზოგადო მოღვაწის კონსტანტინე ყიფიანის მეუღლე. მათ შვილები არ ჰყოლიათ.
ნინო ტატიშვილი-ყიფიანი იყო მწერალი და მთარგმნელი. აქტიურად მონაწილეობდა ჟურნალ ნაკადულის" დაარსებაში, აგრეთვე სხვა საზოგადოებრივ საქმიანობაში.
მან სიცოცხლეშივე დიმიტრი ყიფიანის სახლი ქვიშხეთში, სადაც თავად ცხოვრობდა, გადასცა მწერალთა კავშირს. ამჟამად ამ სახლში ქვიშხეთის დიმიტრი ყიფიანის სახლ-მუზეუმია
განთავსებული.
ნინო ტატიშვილი გარდაიცვალა 1937 წელს, ქვიშხეთში. დაკრძალულია ქვიშხეთში, ყიფიანების საგვარეულო ეკლესიის ეზოში.
ლიტერატურა
თამარ მიქაძე, სოფიო ისაკაძე. დიმიტრი ყიფიანი და მისი შთამომავალნი. გამომცემლობა სპეკალი", თბილისი, 2016, გვ. 54.
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
დაბადებული 1849
გარდაცვლილი 1937
დიმიტრი ყიფიანი
კაიშაურნის ციხე

კაიშაურნის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაიშაურნში, დიდველის პლატოზე.
კოშკიდან პანორამული ხედი იშლება როგორც დიდველის პლატოზე, ასევე ხადის ხეობის ნაწილზე და თეთრი არაგვის ხეობაზე. აქედან, ასევე კარგად ჩანს დიდველის პლატოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილი. კოშკი კლდოვან ქანზეა აგებული. აშენებულია ბაზალტის დიდი მართკუთხა და ირეგულარული ფორმის ქვებით. წყობა ჰორიზონტალურია. კოშკის ზურგიანი მხარე ჩრდილო-დასავლეთითაა მიმართული, ხოლო შუბლი - სამხრეთ-აღმოსავლეთით. კოშკი სამი სართულის დონეზეა შემორჩენილი. ზედა სართულების კედლები მიწისძვრის შედეგადაა მორღვეული. პირველი სართული ყრუა. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფასადზე, მეორე სართულის დონეზე მიწის ზედაპირიდან 5-6 მეტრის სიმაღლეზე, გაჭრილია სწორკუთხა, ნაოთხალიანი კარი, რომელიც არქიტრავის მასიური ქვითაა გადახურული. ჩრდილოეთ კედელში კვადრატული ნიშია მოწყობილი. ზედა სართულში ასასვლელი სწორკუთხა ღიობი სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარესაა მოქცეული. სამხრეთ-დასავლეთ ფასადის ერთ-ერთ, ჰორიზონტალურად წაგრძელებულ ქვაზე კონტრრელიეფში შესრულებულია ბუნზე დაფუძნებული, მცირე ზომის, მკლავებგაფართოებული ჯვარი. კოშკს სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ბაზალტის მოზრდილი ლოდებით ამოყვანილი ცოკოლი შემოუყვება. კოშკი ადრეული ხადის ხეობაში მეტად გავრცელებული ადრეული ეტაპის ზურგიანი კოშკების შესანიშნავ ნიმუშს წარმოადგენს, რომელიც დღემდე შედარებით კარგადაა შემორჩენილი.
რესურსები ინტერნეტში
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ალბერ ოგიუსტ ლაპარანი

ალბერ ოგიუსტ ლაპარანი (დ. 30 დეკემბერი, 1839, ბურჟი, შერის დეპარტამენტი, — გ. 5 მაისი, 1908, პარიზი) — ფრანგი გეოლოგი, საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1897). დაამთავრა პარიზის უმაღლესი სამთო სკოლა (1864). ლაპარანის მრავალრიცხოვანი შრომები მიეძღვნა გეოლოგიის სხვადასხვა საკითხს. მრავალჯერ გამოიცა ლაპარანის სახელმძღვანელოები გეოლოგიის, მინერალოგიისა და საწვავი წიაღისეულის გეოლოგიურ დარგებში. მან მონაწილეობა მიიღო საფრანგეთის დეტალური გეოლოგიური რუკის შედგენაში.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფრანგი გეოლოგები
დაბადებული 1839
გარდაცვლილი 1908
პრიამე

პრიამე (პრიამოსი) — ტროის მეექვსე და უკანასკნელი მეფე, ლაომედონტისა და სტრიმოს ვაჟი; საერთოდ 40 წელი მართავდა. „პრიამეს სახელი ავთენტურად არის ხეთურ-ლუვიური წარმოშობის ეპითეტი, რაც ნიშნავს „პირველს“, „საუკეთესოს“. სახელწოდება „პარიზი“ ასახავს იმავე ინდოევროპული საფუძვლის ვარიანტს“.
ოჯახი
პრიამე ლაომედონტის ვაჟებიდან ერთადერთია, რომელიც ჰერკულესმა დატოვა ცოცხალი, როცა მოხალისეთა რაზმით ქალაქი დაიპყრო, ლაომედონტზე შური იძია. ერთ-ერთი ვერსიით, როცა ჰერკულესი ტროაში მიცურავდა, პრიამემ გაათავისუფლა ტელამონი და იფიკლე, რომლებიც ლაომედონტმა ციხეში ჩააგდო, რისთვისაც ჰერკულესმა შეიწყალა. სხვა ვერსიით, ჰერკულესმა იგი ტროას დატყვევებული მეზობლებისგან იყიდა.
პირველი ცოლისგან არისბა პრიამეს ჰყავდა მხოლოდ ერთი ვაჟი, ესაკა, მეორედან (ჰეკაბა ან ჰეკუბა) ვაჟები: ჰექტორი, პარისი (სხვაგვარად ალექსანდრე), დეიფობუსი, ელენი და ექვსი სხვა, ასევე ქალიშვილები: კრეუსა, ლაოდიკე, პოლიქსენა, კასანდრა, ილიონი. სხვა ქალების შვილებთან ერთად მას ჰყავდა 50 ვაჟი და 50 ქალიშვილი (ანუ სულ 100 შვილი). გიგინის თქმით, 41 ვაჟი და 14 ქალიშვილი. ანუ 50 ვაჟი, მათგან 17 ჰეკაბადან. ვერგილიუსის ცნობით, 100 ასული და რძალი.
დემეტრე სკეფსისის ცნობით, მისი სიმდიდრე მოვიდა აბიდოსის მახლობლად მდებარე ასტირში არსებული ოქროს საბადოებიდან.
როლი ტროას ომში
ტროის ომის დროს პრიამე უკვე იმდენად მოხუცი იყო, რომ ბრძოლებში მონაწილეობა არ მიუღია. ის მხოლოდ ერთხელ ჩნდება ბრძოლის ველზე, რათა ბერძნებთან შეთანხმებულიყო პარისისა და მენელაოსის დუელთან დაკავშირებით.
ჰექტორის გარდაცვალების შემდეგ პრიამე ფარულად, ჰერმესის დახმარებით, შეიპარება აქილევსის კარავში და გმირს შვილის დამახინჯებულ სხეულს ევედრება. ჰომეროსი არაფერს ამბობს პრიამეს სიკვდილზე.
აქაველების მიერ ტროას აღებისას მან მიმართა ზევსის ოტრადნის (ჰერკეის) საკურთხევლის დაცვას, მოკლა ნეოპტოლემოსმა (სხვა სახელი პიროსი). ამ საკურთხეველზე იდგა ზევსის ხის ქანდაკება შუბლზე მესამე თვალით. ლეშეის ლექსის მიხედვით, იგი საკურთხევლიდან გამოათრიეს და ნეოპტოლემოსმა სასახლის კარიბჭესთან მოკლა. ვერსიით, იგი ნეოპტოლემოსმა მოკლა სიგეის კონცხზე აქილევსის საფლავზე.
გამოსახულია დელფოში პოლიგნოტოსის ნახატზე. მოხსენიებულია ოდისეაში (III 107). ესქილეს ტრაგედიის გმირი „ფრიგიელები, ანუ ჰექტორის სხეულის გამოსასყიდი“, სოფოკლეს ტრაგედიები „ფრიგელები“ „Priam“, ფილოკლე უფროსი „პრიამე", ტაიმსითეუსი, დიონისე სირაკუზელი, ენიუსი „ჰექტორის გამოსასყიდი".
რესურსები ინტერნეტში
პრიამოსი
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
ბეგაძე

ბეგაძე
საკუთარი სახელი ბეგაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი ბეგაძე — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
გიორგი ბეგაძე — სპორტსმენი (მორაგბე)
ნიკოლოზ ბეგაძე — სპორტსმენი (კრივი)
ქართული გვარები
ეგზისტენცია

ეგზისტენცია (ლათ. არსებობა) — ადამიანური არსებობის წესის აღმნიშვნელი. ეს ტერმინი იხმარება ეგზისტეციანლიზმში და წარმოადგენს ადამიანური „მე“-ს სულიერ საწყისს, რომლის წყალობითაც ადამიანი არის განუმეორებელი პიროვნება ან პერსონა.
იხილეთ აგრეთვე
Cogito ergo sum
შენახვის კანონი
კოსმოგონია
ეგზისტენციალიზმი
სოლიფსიზმი
ლიტერატურა
ფილოსოფია – ტ. რეხვიაშვილი, ვ. ჭიაურელი – თბილისი, 2006 წ. გვ. 235
ფილოსოფია
ფილოსოფიური ტერმინები
ონტოლოგია