PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სახელმწიფო დროშის მოედანი (ბაქო)

სახელმწიფო დროშის მოედანი (ბაქო)
სახელმწიფო დროშის მოედანი — მოედანი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, რომლის ტერიტორიაზეც მდებარეობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშა.
ისტორია
2007 წლის 17 ნოემბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებას ბაქოს სახელმწიფო დროშის მოედანის შექმნის თაობაზე. მოედნის ფუნდამეტს საფუძველი ჩაეყარა იმავე წლის 30 დეკემბერს ბაილის რაიონში.
2010 წლის 1 სექტემბერს ბაქოში შედგა სახელწიფო დროში მოედნის გახნა, სადაც აზერბაიჯანის დროშა იქნა აწეული. 2011 წლის მაისამდე დროშის ბოძი მსოფლიოში ყველაზე მაღალი იყო და გინესის რეკორდების წიგნშიც კი მოხვდა. მისი სიმაღლე 162 მეტრია.
2010 წლის 24 ნოემბერს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით მინისტრთა კაბინეტში შეიქმნა სახელმწიფო დროშის კომპლექსის სამმართველო, 2011 წლის 27 აპრილს დეპარტამენტის ხელმძღვანელად დაინიშნა რაშად რაფაელ ოღლუ მამედოვი.
პროექტი შეიქმნა ცნობილი ამერიკული კომპანია Trident Support -ისა და განხორციელდა აზერბაიჯანული კომპანია Azenko-ს მიერ.
აღწერა
ტერიტორია მოიცავს 60 ჰექტარს და მისი ზედა ნაწილი 31 ათასი კვადრატული მეტრია. ფლაგშტოკის სიმაღლე 162 მეტრია, საფუძველის დიამეტრი 3.2 მეტრი, ზედა ნაწილის 1.09 მეტრი. კონსტრუქციის საერთო წონა 220 ტონაა. დროშის სიგანე 35 მეტრია, სიგრძე 70 მეტრი, საერთო ფართობი 2450 კვადრატული მეტრი და წონა დაახლოებით 350 კილოგრამს შეადგენს. მოედნის მშენებლობის ღირებულებამ დაახლოებით 32 მილიონ დოლარი შეადგინა.
უახლესი ტექნოლოგიის გამოყენების წყალობით, დროშის ბოძს შეუძლია გაუძლოს 58 მ/წმ (209 კმ/სთ) ქარის სიჩქარეს. თუმცა იმ დღეებში, როდესაც ქარის სიჩქარე 20 მ/წმ აღემატება, დროშა დაშვებულ უნდა იქნეს. დეველოპერების გათვლებით, ბაქოში ასეთი დღეები არ აღემატება წელიწადში 40-50 დღეს.
მოედანზე წარმოდგენილია ასევე სახელმწიფო სიმბოლოები - გერბი, ჰიმნის ტექსტი და აზერბაიჯანის რუკა, რომლებიც შესრულებულია მოოქროვილი ბრინჯაოსგან. ასევე შექმნილია აზერბაიჯანის ეროვნული დროშის მუზეუმი.
სქოლიო
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ზელენი-ჰაი (ჰენიჩესკის რაიონი)

ზელენი-ჰაი (ჰენიჩესკის რაიონი)
ზელენი-ჰაი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 0 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
Just a Job to Do

Just a Job to Do
„Just a Job to Do“ — ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა ალბომიდან Genesis. მაიკ რეზერფორდის თქმით, მოხდა ისე, რომ ამ სიმღერის მთავარ თემად იქცა იგივე, რაც მოგვიანებით იყო პიტერ გებრიელის შემოქმედების თემა, კერძოდ, მის სიმღერაში „We Do What We're Told“.
ჯგუფთან საუბრის შემდეგ აღმოჩნდა, რომ ეს სიმღერა არის უბრალო ჯაშუშზე, რომელიც სადაზვერვო სამსახურებისათვის მუშაობს. ამას ხაზს უსვამს ალბომის გარეკანის ბუკლეტში ამ სიმღერის ტექსტის გასწვრივ გამოტანილი კომიქსის სტილის პერსონაჟი, რომელიც ჯაშუშს ჰგავს.
ჯგუფის მიერ სიმღერა კონცერტებზე არ შესრულებულა. 2011 წელს მას საკუთარ კონცერტებზე უკრავდა დერილ სტერმერი, ჯენესისის დამატებითი გიტარისტი.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია AllMusic-ზე
1983 წლის სიმღერები
ჯენესისის სიმღერები
წანერის მყინვარი

წანერის მყინვარი — ჯერ კიდევ 1960 წელს ხეობის რთული ტიპის მყინვარს წარმოადგენდა. იგი შედგებოდა ორი ნაკადისაგან, რომლებიც დღესაც ერთმანეთისაგან დამოუკიდებელი ფირნის ველებიდან ეშვებიან.
იხილეთ აგრეთვე
ჩრდილოეთი წანერი
სამხრეთი წანერი
ლიტერატურა
ტიელიძე, ლევან, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014;
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
შარლოტე ბრიცი

შარლოტე ბრიცი (გერმ. Charlotte Britz) (დ. 27 თებერვალი, 1958, ოტვაილერი, ზაარლანდი) — ზაარბრიუკენის ობერბურგომისტრი 2004 წლიდან.
ბიოგრაფია
1974 — შევიდა გერმანიის სოციალ-დემოკრატიულ პარტიაში
1996 — 2004 - მუშაობდა ზაარბრიუკენის საქალაქო მმართველობაში სოციალური განხრით.
2004 — 1 ოქტომბერი: გაიმარჯვა ობერბურგომისტრის არჩევნებში.
გერმანელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 27 თებერვალი
დაბადებული 1958
თუმასლი (შარურის რაიონი)

თუმასლი (შარურის რაიონი)
თუმასლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 605 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შარურის რაიონის სოფლები
ტასო აბაშიძე

ტასო აბაშიძე
ტასო (ანასტასია) ვასილის ასული აბაშიძე (დ. 29 მარტი [ ძვ. სტ. 17 მარტი], 1881, თბილისი — გ. 15 სექტემბერი, 1958, იქვე) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1943). ვასო აბაშიძისა და მაკო საფაროვ-აბაშიძის ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
განათლება პარიზში ედ. შავანიას მუსიკალური დეკლამაციის სასწავლებელში მიიღო. სადებიუტო როლი 1899 წელს ითამაშა (მაშო, აზიანის „ფული და ხარისხი“) და თბილისის დრამატულ დასში ჩაირიცხა. 1921–1925 წლებში რუსთაველის სახელობის თეატრში მოღვაწეობდა, 1926–1927 — ჭიათურის თეატრში, 1933–1948 — მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში. განასახიერა 100-მდე როლი. აღსანიშნავია მისი გაიანე (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ნუცა (ვალერიან გუნიას „აღლუმი“), ბეატრიჩე (უილიამ შექსპირის „აურზაური არაფრის გამო“), დირინა (მოლიერის „ტარტიუფი“), ჟიზეფი (ბაიარისა და ვანდერბურხის „პარიზელი ბიჭი“). მონაწილეობდა ოპერეტებსა და საოპერო სპექტსკლებშიც, მღეროდა კარმენის (ჟორჟ ბიზეს „კარმენი“), ქერუბინოს (ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის „ფიგაროს ქორწინება“), ბეტინას (ოდრანის „მასკოტა“), პერიკოლას (ჟაკ ოფენბახის „მოჭიკჭიკე ჩიტები“ — „პერიკოლა“) და სხვა პარტიებს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
დადიანი შ., ტასო აბაშიძე, ტფ. 1924;
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, "მამულიშვილთა სავანე", გვ. 23, თბ., 1994
სქოლიო
დაბადებული 29 მარტი
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 15 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1958
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ტასო
თბილისში დაბადებულები
ჯუნა დავითაშვილი

ჯუნა დავითაშვილი (ნამდვილი სახელი და გვარია ევგენია იუშაის ასული სარდისი; დ. 22 ივლისი, 1949 — გ. 8 ივნისი, 2015) — ასურელი ნათელმხილველი, ასტროლოგი და პოეტი. ალტერნატიული მეცნიერებების საერთაშორისო აკადემიის პრეზიდენტი.
ჯუნა დავითაშვილი დაიბადა 1949 წლის 22 ივლისს კრასნოდარის მხარის სოფელ ურმიაში. როსტოვის სამედიცინო ტექნიკუმის დამთავრებისთანავე მიიღო სამუშაო თბილისში. აქ გაიცნო მომავალი მეუღლე ვიქტორ დავითაშვილი, რომელიც თავის დროზე საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის ედუარდ შევარდნაძის რეფერანტი იყო.
1980 წლიდან ცხოვრობდა და მუშაობდა მოსკოვში. 1990 წელს ორგანიზება გაუწია ალტერნატიული მეცნიერებების საერთაშორისო აკადემიას, ხოლო 1994 წლის ივნისში 5 წლით აირჩიეს არატრადიციული მედიცინის საერთაშორისო ღია უნივერსიტეტის პრორექტორად კოლომბოში. 1997 წელს საკუთარი თავი ასურელი ხალხის დედოფლად გამოაცხადა. ამავე პერიოდში ის რუსეთის პრეზიდენტის ბორის ელცინის მრჩეველი იყო. საპარლამენტო არჩევენებში მონაწილეობის მისაღებად 1995 წელს შექმნა პარტია „ჯუნას ბლოკი“. 2002 წელს 26 წლის ასაკში გარდაეცვალა შვილი — ვახტანგ დავითაშვილი. შვილის გარდაცვალების შემდეგ ეწეოდა კარჩაკეტილ ცხოვრებას. ხანმოკლე დროით ქორწინებაში იმყოფებოდა იგორ მატვიენკოსთან. ჯუნა დავითაშვილი მკურნალობის გარდა დაკავებული იყო ლექსების წერითა და ხატვით. სცენაზე გამოდიოდა იგორ ტალკოვთან და ანდრეი დერჟავინთან ერთად.
მედია წერდა, რომ ჯუნა დავითაშვილის პაციენტებს შორის სხვადასხვა დროს იყვნენ: ლეონიდ ბრეჟნევი, ილია გლაზუნოვი, ანდრეი ტარკოვსკი, ფედერიკო ფელინი, ჯულიეტა მაზინა, მარჩელო მასტროიანი, რობერტ დე ნირო.
1994 წელს დაჯილდოვდა ხალხთა მეგობრობის ორდენით. ჯუნა დავითაშვილი გარდაიცვალა 2015 წლის 8 ივნისს 66 წლის ასაკში. მსახიობ სტანისლავ სადალსკის ცნობით, ჯუნა დავითაშვილი ორი დღის განმავლობაში კომაში იმყოფებოდა.
სქოლიო
რუსი ასტროლოგები
ასურელი ნათელმხილველები
ექსტრასენსები
დაბადებული 22 ივლისი
დაბადებული 1949
გარდაცვლილი 8 ივნისი
გარდაცვლილი 2015
იასუჰირო კოჯიმა

იასუჰირო კოჯიმა (: დ. 18 თებერვალი, 1976, ავარა, ფუკუის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი ენათმეცნიერი, ქართველოლოგი, კავკასიოლოგი და მთარგმენლი. ტოკიოს უცხო ენების უნივერსიტეტის ლექტორი. იაპონიის საელჩოს ატაშე საქართველოში 2008–2018 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1976 წლის 18 თებერვალს ქალაქ ავარაში, ფუკუის პრეფექტურაში. 1994–1998 წლებში სწავლობდა ტოკიოს უნივერსიტეტში ზოგადი ენათმეცნიერების განხრით; 1998–2006 წლებში ამავე უნივერსიტეტის აპირანტურაში.
იასუჰირო კოჯიმა ქართული ენით ტოკიოს უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში დაინტერესდა და ჰ. არონსონის ქართული ენის თვითმასწავლებლის (ინგლისურ ენაზე) მეშვეობით ეუფლებოდა ქართულ ენას. შემდეგ იაპონიაში, ტოკიოსთან ახლოს გაიცნო ქართული ოჯახი, სადაც კვირაში ერთხელ დადიოდა ქართული ენის სასწავლებლად.
საქართველოში პირველად 1998 წლის ზაფხულში თვენახევრით, თსუ-ში უცხოელი სტუდენტებისთვის გამართულ სკოლაში მონაწილეობის მისაღებად ჩავიდა, მეორედ — 1999 წელს, ასევე ხანმოკლე დროით.
2000 წელს სასწავლებლად თბილისში გაემგზავრა. 2002 წლამდე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტში ასპირანტურაში სწავლობდა კავკასიურ ენებს., სადაც ეუფლებოდა როგორც ქართულ, ასევე მეგრულ-ჭანურ და სვანურ ენებს, პარალელურად, უნივერსიტეტში სტუდენტებს იაპონურ ენას ასწავლიდა.
2013–2018 წლებში მუშაობდა იაპონიის საელჩოს ატაშედ საქართველოში.
იასუჰირო კოჯიმა იაპონიაში წლებია აქტიურად ეწევა ქართული კულტურის პოპულარიზაციას და დღემდე ტოკიოს უცხო ენათა ინსტიტუტში იაპონელებს ქართულად ენას ასწავლის.
2019 წელს მას გამორჩეული ლიტერატურული ქართული ენით მეტყველებისათვის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯილდო გადაეცა.
მთარგმნელობითი საქმიანობა
კოჯიმა აქტიურადაა დაკავებული მთარგმნელობითი საქმიანობით. თარგმნის პროზაულ ნაწარმოებებს როგორც ქართულიდან იაპონურად, ასევე იაპონურიდან ქართულად. მან იაპონურად თარგმნა ვაჟა-ფშაველას პოემები — „ალუდა ქეთელაური“, „სტუმარ-მასპინძელი“ და „გველის-მჭამელი“, ხოლო მოთხრობებიდან „შვლის ნუკრის ნაამბობი“, „ვერხვი“, „ჩხიკვთა ქორწილი“ და ერთ წიგნად გამოსცა 2018 წელს. იაპონურად ნათარგმნი აქვს, აგრეთვე, ნოდარ დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (2004), ლაშა თაბუკაშვილის „მშვიდობით ქალბატონო“ (2006) და გოდერძი ჩოხელის, „დავიწყების მდინარე“ (2009).
2011 წელს იაპონურ ენაზე გამოსცა ქართული ენის სახელმძღვანელო.
პირადი ცხოვრება
იასუჰირო კოჯიმა 2013 წლიდან თბილისში ცხოვრობს. თბილისის უნივერისტეტში სწავლის პერიოდში მან გაიცნო მისი მომავალი მეუღლე, ქართველი იაპონოლოგი მედეა გოცირიძე. 2002 წელს მათ იქორწინეს და საცხოვრებლად იაპონიაში გადავიდნენ, სადაც 10 წელი დაჰყვეს. 2013 წელს ეყოლათ ვაჟი — შოთა.
რესურსები ინტერნეტში
იასუჰირო კოჯიმა | უცხოელი ქართველოლოგები
ინტერვიუ იასუჰირო კოჯიმასთან — ჟურნალი „თბილისელები“
სქოლიო
დაბადებული 18 თებერვალი
დაბადებული 1976
იაპონელი ენათმეცნიერები
იაპონელი კავკასიოლოგები
იაპონელი მთარგმნელები
იაპონელი ქართველოლოგები
უნიან-დუს-პალმარისი

უნიან-დუს-პალმარისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 62 358 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 427 825 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 145.76 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სელიშტეა-ნოუე

სელიშტეა-ნოუე — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 130 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 393 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კელერაშის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კელერაშის რაიონის სოფლები
Karalar

Karalar, also spelled Qaralar, is a Turkic word. It may refer to:
Places
Armenia
Karalar, Ararat
Azerbaijan
Qaralar, Beylagan
Qaralar, Imishli
Qaralar, Qubadli
Qaralar, Saatly
Qaralar, Sabirabad
Qaralar, Shamkir
Qaralar, Tovuz
Yuxarı Qaralar
Qaracalar, also known as Karalar
Iran
Qaralar-e Aqataqi, a village in West Azerbaijan Province
Qaralar-e Hajjqasem, a village in West Azerbaijan Province
Qaralar-e Kuh, a village in West Azerbaijan Province
Qaralar-e Lotfollah Beyg, a village in West Azerbaijan Province
Qaralar-e Tasuji, a village in West Azerbaijan Province
Turkey
Karalar, Besni, a village in the district of Besni, Adıyaman Province
Karalar, Çınar
Karalar, Çivril
Karalar, Gazipaşa, a village in the district of Gazipaşa, Antalya Province
Karalar, Kalecik, a village in the district of Kalecik, Ankara Province
Karalar, Kazan, a village and neighborhood in the district of Kazan, Ankara Province
Karalarbahşiş, a village in the district of Anamur, Mersin Province
See also
Karalılar (disambiguation)
კასტილია-ლა-ნუევა

კასტილია-ლა-ნუევა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.702 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 503 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მეტის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კახეთის მეფეები

კახეთის მეფეები
კახეთის სამეფოს მმართველების ქრონოლოგიური სია:
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 2, გვ. 130, თბ., 1977
Areni Church

Areni Church
Surb Astvatsatsin of Areni (meaning the "Holy Mother of God Church"; also Areni Church ) is a single-nave two-aisled domed church completed in the year 1321. It is located atop a plateau overlooking the Arpa River and the village of Areni in the Vayots Dzor Province of Armenia.
Architecture
S. Astvatsatsin is a domed-hall type church with a single drum and a conical umbrella type dome resting above. Two portals lead into the structure from the south and west. An effigy of the Virgin Mary is carved upon the tympanum in high-relief above the lintel of the west portal. This carving and many others that may be found on the church are considered to be masterpieces of artwork done by Momik Vardpet, who according to inscriptions was also the architect for the church. He is best known for his high-relief carvings at the monastery of Noravank, located approximately 6 kilometers southeast from Areni. Upon the tympanum above the lintel of the southern portal are the carvings of crosses.
In the center of the church interior, arched pendentives support the drum and dome above. High-relief carvings of mythical creatures adorn each of the four stone panels between the pendentives and base of the drum. Small vertical windows around the drum as well as small windows at each of the four façades let light into the main floor below. A semi-circular apse is located at the eastern wall of the structure and small "studies" or prayer rooms are adjacent on either side. The arched window above the apse is divided by a single column for decorative and structural purposes.
Some interesting tombstones and khachkars may be seen adjacent to the church. Nearby are also the 13th century ruins of lord Tarsaitch Orbelian of Syunik's palace, moved from Yeghegis to Areni during that time. Ruins of a 13th-century bridge built by Bishop Sarkis in 1265-1287 are to the northeast one kilometer. At the same location are the remains of an older bridge.
Gallery
See also
Noravank monastery, located southeast of Areni Church.
Bibliography
External links
Armeniapedia.org: Areni Church
Armenica.org: Church of Holy Virgin in Areni
About Areni Church
Armenian Apostolic churches in Armenia
14th-century churches in Armenia
Areni
პა-დე-კალე

პა-დე-კალე — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ნორდ-პა-დე-კალეში.
ისტორია
პა-დე-კალე არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომელიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
პა-დე-კალეს ფართობია 6671 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,453,387 ადამიანს შეადგენს და მას მე-7 ადგილი უკავია; დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 216 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. პა-დე-კალეს მმართველია დომინიკ დუპილე.
რესურსები ინტერნეტში
Prefecture website
General Council website
Official Tourist site
საფრანგეთის დეპარტამენტები
No Spare Parts

No Spare Parts
"No Spare Parts" is a song by the English rock band the Rolling Stones, featured as a bonus track on the 2011 re-release of their 1978 album Some Girls. It is one of twelve previously unreleased songs that appear on the reissue, and features newly recorded vocals from Mick Jagger. The song reached number 2 on Billboards Hot Singles chart.
A music video for the song was released on 19 December 2011 and was directed by Mat Whitecross.
Personnel
Mick Jagger – vocals, electric piano, percussion
Ronnie Wood – pedal steel guitar
Keith Richards – acoustic guitar, piano, background vocals
Bill Wyman – bass guitar
Charlie Watts – drums
References
1978 songs
The Rolling Stones songs
Songs written by Jagger–Richards
Song recordings produced by Jagger–Richards
2011 singles
Universal Music Group singles
Music videos directed by Mat Whitecross
რუსეთ-საქართველოს მოლაპარაკება „სამხრეთ ოსეთის“ შესახებ (1991)

რუსეთ-საქართველოს მოლაპარაკება „სამხრეთ ოსეთის“ შესახებ (1991) - მოლაპარაკებები საქართველოს სსრ-სა და რსფსრ-ს შორის, რომელიც გაიმართა 1991 წლის 23 მარტს ყაზბეგში. ხელშეკრულების მიზანი იყო ქართულ-ოსური კონფლიქტის შედეგად წარმოშობილი პრობლემების მოგვარება.
წინაპირობა
1990 წლის 20 სექტემბერს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭომ მიიღო დეკლარაცია "სამხრეთ ოსეთის სუვერენიტეტის შესახებ", რითაც იგი გამოაცხადა "საკავშირო ხელშეკრულებისა და საერთაშორისო სამართლის სუბიექტად". ამის საპასუხოდ, 21 სექტემბერს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დეკლარაცია გამოაცხადა ანტიკონსტიტუციურად და ცნო ბათილად.
1990 წლის 9 დეკემბერს სამხრეთ ოსეთის ხელისუფლების ორგანოებმა საქართველოს გამოაცხადეს სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებელი რესპუბლიკა. საქართველოს სსრ უზენაესმა საბჭომ 1990 წლის 11 დეკემბერს გააუქმა აღნიშნული გადაწყვეტილება.
მოლაპარაკებები
1991 წლის 23 მარტს დაბა ყაზბეგში გაიმართა შეხედრა ზვიად გამსახურდიასა და ბორის ელცინს შორის. მოლაპარაკებების დროს ხელმოწერილი დოკუმენტით შიდა ქართლის საკითხის გადაწყვეტა მხოლოდ საქართველოს ხელისუფლების პრეროგატივად გამოცხადდა.ოსური მხარე მოლაპარაკებებეში მონაწილეობდა მხოლოდ მეთვალყურის სტატუსით.
შედეგები
მოლაპარაკებებზე მხარეები შეთანხმდნენ შემდეგ საკითხებზე:
1991 წლის აპრილის მანძილზე ხელმოსაწერად მომზადდეს რუსეთის სფსრ და საქართველოს სსრ ხელშეკრულების პროექტი.
ორივე რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროებმა 10 დღეში შექმნან ერთობლივი კომისია შიდა ქართლში ვითარების შესასწავლად.
მხარეებმა 10 აპრილამდე შექმნან მილიციის გაერთიანებული რაზმი ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე ყველა უკანონო ფორმირების განსაიარაღებლად. ამ რაზმს დაევალება საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვა მოცემულ ტერიტორიაზე ვითარების სტაბილიზაციამდე.
სსრ კავშირის თავდაცვის სამინისტროს წინადადება მიეცეს, გაიყვანოს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქიდან იქ დისლოცირებული საბჭოთა არმიის ნაწილები.
მხარეებისა და ჩრდილოეთი ოსეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოებმა დაუყოვნებლივ დაიწყონ მუშაობა ლტოლვილების მუდმივ საცხოვრებელ ადგილებში დაბრუნებისა და ადგილობრივი ხელისუფლების კანონიერი ორგანოების აღდგენის მიზნით.
შეიქმნას ლტოლვილებისათვის მიყენებული ზარალის შემფასებელი კომისია და დამატებითი სახსრები გამოიყოს ამ ზარალის ასანაზღაურებლად.
შექმნილი კომისიებისა და რაზმების საბოლოო ამოცანად ჩაითვალოს რეგიონში მშვიდობის აღდგენა.
შეიქმნას მუდმივი ჯგუფი, რომელიც კონტროლს გაუწევს ამ ოქმის შესრულებას და განიხილავს წამოჭრილ მიმდინარე საკითხებს.
საქართველოს პოლიტიკა
რახიმკულოვო

რახიმკულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 45 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 102 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
Cerro Lípez

Cerro Lípez (also Cerro Lipez) is a stratovolcano in the Cordillera de Lípez in the Sud Lípez Province of the Potosí Department in southwestern Bolivia. It has twin peaks and rises to 5,933 m. On some maps it is incorrectly labeled as Nuevo Mundo. Nuevo Mundo is in fact hundreds of kilometres to the northeast and five hundred metres shorter. The confusion came in part from a misidentification of the height of Nuevo Mundo.
See also
List of volcanoes in Bolivia
Notes
Stratovolcanoes of Bolivia
Volcanoes of Potosí Department
Five-thousanders of the Andes
სვანებისწყლის ქედი

სვანებისწყლის ქედი — ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ განშტოება, მდინარეების რიცეულისა და ჟრინევის (რიონის აუზი) წყალგამყოფი. მიემართება სამხრეთით და თავდება აღნიშნული მდინარეების შეერთების ადგილზე. ამავე მიმართულებით დაბლდება 3000 მ-იდან 1200 მ-მდე. აგებულია ზედალიასური ქვიშაქვებითა და თიხაფიქლებით.
თხელი მობრტყელებულია. სამხრეთ ნახევარი ტყეებით (წიფელი, ნაძვი) არის შემოსილი, 2000 მ ზევით სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ქედები
Colombia, Cuba

Colombia, Cuba
Colombia is a municipality and town in the Las Tunas Province of Cuba. It is located in the western part of the province, south of Guáimaro. Río Tana flows through the community.
Demographics
In 2004, the municipality of Colombia had a population of 32,942. With a total area of , it has a population density of .
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Las Tunas Province
კაბუზთა

კაბუზთა — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში (ედისის თემი), მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 2160 მეტრი, ჯავიდან 52 კილომეტრი.
ლიტერატურა
ედისის თემის სოფლები
პუკარის რაიონი (ხაენი)

პუკარის რაიონი (ხაენი)
პუკარის რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის ხაენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 903 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 046 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 240.3 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
ხაენის პროვინციის რაიონები
ავისის ორდენი

ავისის ორდენი – კათოლიკური სამხედრო-რელიგიური ორდენი, მოქმედებდა XII–XIX საუკუნეებში პორტუგალიის ტერიტორიაზე. სხვა პორტუგალიური ორდენების (სანტიაგოს ორდენი, ტომარის ორდენი) მსგავსად, 1789 წელს მოხდა მათი სეკულარიზაცია. 1834 წელს მოახდინეს ორდენის ნაციონალიზაცია, ხოლო 1910 წელს დაიშალა. 1917 წელს აღდგა, როგორც წმინდა სამოქალაქო ორდენი, რომელსაც ხელმძღვანელობს პორტუგალიის პრეზიდენტი.
ისტორია
პორტუგალიის სამეფოს დაარსების მომენტიდან (1128) მონარქია დაინტერესებული იყო გაეძლიერებინა პორტუგალიის სამხედრო ძალა პროფესიონალი მეომარი ჯვაროსნებით, რომელთაც მთელი ცხოვრების მანძილზე ბრძოლის აღთქმა ჰქონდათ დადებული. 1128 წელს პორტუგალია დასავლეთ ევროპის პირველი ქვეყანა გახდა, სადაც დაარსდა ტამპლიერების ორდენი (მოგვიანებით ეწოდა ტომარის ორდენი), ხოლო დაახლოებით 20 წლის შემდეგ შეიქმნა პირველი ადგილობრივი სამხედრო ორდენი – „ევორის ღვთისმშობლის საძმო“, რომლის პირველი დიდი მაგისტრი იყო პედრუ ენრიკეში – პორტუგალიის პირველი მეფის აფონსუ ენრიკეშის ძმა. შემდეგ მათვე მიიღეს ბენედიქტელების წესდება. რაინდის მთავარი რეზიდენცია გახდა ავისი (თანამედროვე ქალაქი ავიში), საიდანაც მათ მიიღეს თავიანთი დასახელება.
რეკონკისტის დამთავრების შემდეგ მრავალრიცხოვანი რაინდი დარჩა სამსახურის გარეშე. ავისის დინასტიის (1385-1580 წწ.) მეფეებმა მათ აფრიკაში ახალი ჯვაროსნული ომებისაკენ მოუწოდეს. 1415 წელს რაინდებმა აიღეს სეუტა, 1437 წელს ალყაში მოაქციეს ტანჟერი. ტომარისა და ავისი ორდენებს ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდნენ ძმები მეფე დუარტე I, ენრიკე და ფერნანდუ, რომელთაგან უკანასკნელმა თავისი სიცოცხლე მაროკოში დაასრულა.
იხილეთ აგრეთვე
ავისის დინასტია
რესურსები ინტერნეტში
Anuário: Ordens Honoríficas Portuguesas, Ciadadãos Estrangeiros, 1910-2006,
პორტუგალიის ისტორია
შოთა რუსთაველის ქუჩა

შოთა რუსთაველის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ვარკეთილის დასახლება); დასაწყისი მეგობრობის გამზირიდან.
ლიტერატურა
სამგორის რაიონის ქუჩები
ხათუნა თოთლაძე

ხათუნა თოთლაძე (დ. 18 თებერვალი, 1980) — ქართველი დიპლომატი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1980 წლის 18 თებერვალს. 2002 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით. 2002 წელს დაიწყო მუშაობა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2002-2003 წლებში იყო საგარეო პოლიტიკის კვლევისა და ანალიზის ცენტრის სპეციალისტი. 2003-2005 წლებში იყო საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის ატაშე. 2005-2006 წლებში იყო საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის პირველი მდივანი. 2006-2007 წლებში საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის სახელშეკრულებო სამმართველოს უფროსი. 2007-2012 წლებში იყო საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2012-2014 წლებში იყო საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის დირექტორი. 2004 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. არის ათამდე სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი. 2014 წლის 17 ნოემბერიდან არის საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. ფლობს ინგლისურ, რუსულ და ფრანგულ ენებს. მინიჭებული აქვს საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანის დიპლომატიური რანგი
პირადი ცხოვრება
მისი მეუღლეა მოდის დიზაინერი ავთანდილ ცქვიტინიძე. ჰყავს ერთი შვილი — ანასტასია ცქვიტინიძე.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 18 თებერვალი
დაბადებული 1980
ქართველი დიპლომატები
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
ხათუნა