PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მცხეთა-პარკი

მცხეთა-პარკი — სპორტული სტადიონი მცხეთაში, საქართველო. ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისათვის. არის „ვიტ ჯორჯიას“ საშინაო მოედანი. იტევს 2,000 მაყურებელს.
რეკონსტრუქცია
2011 წლამდე იტევდა 3 000 მაყურებელს, რადგან იყო ხის გრძელი სკამები, ხელოვნური საფარის ნაცვლად იყო ბუნებრი, რომელიც ბოლო პერიოდში ცუდ მდგომარეობაში იყო, რის გამოც 2008-2009 წლის სეზონისთვის ფეხბურთის პროფესიონალურმა ლიგამ არ დართო მატჩიბის გამართვის ნება „ვიტ ჯორჯიას“. 2009 წლის 9 ივნისს „ვიტ ჯორჯიასა“ და ფეხბურთის ფედერაციას შორის გაფორმდა ხელშეკრულება, ხელი მოაწერეს „ვიტ ჯორჯიას“ პრეზიდენტმა გურამ რუხაძემ და ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ნოდარ ახალკაცმა, შეთანხმების მიხედვით ფეხბურთის ფედერაცია მოედნის საფრის დაგების ვალდებულებას იღებდა, რომელსაც უეფა გზავნიდა საქართველოში პროგრამა "ჰეთთრიკის" ფარგლებში, ხოლო კლუბის მხარემ ვალდებულება აიღო გასახდელების, ტრიბუნის და მესერის რეაბილიტაციის. მინდვრის დაგება დროში გაიწელა, მისი მიზეზი იყო ფეხბურთის ფედერაციაში მომხდარი ცვლილებები, თუმცა 2010 წელს დაიგო ხალიჩა, რომელზეც ქვიშა და კაუჩუკი მოგვიანებით 2011 წელს დაიყარა. ტრიბუნაზე დამონტაჟდა ინდივიდუალური სკამები, რომლებიც „ვიტ ჯორჯიას“ ტრადიციულ ფერებში, თეთრსა და მწვანეშია, გარემონტდა და თავიდან გადაიხურა ვიპ-ლოჟა, სადაც დამონტაჟდა ტყავის სკამები, ხოლო მის ქვემოთ პრეს ლოჟა განლაგდა, სტადიონზე მუშაობს უკაბელო ინტერნეტი. განახლებული მცხეთა პარკი გაიხსნა 2011 წლის 6 აგვისტოს, სადაც ერთმანეთს შეხვდენენ „ვიტ ჯორჯია“ და გორის „დილა“, თამაში მასპინძელთა უპირატესობით 4-3 დამთავრდა.
სტადიონის რეკონსტურუქციის პროექტი ამით არ დასრულებულა, გეგმაშია განათების სისტემის დამონტაჟება, საპირისპირო მხარეს ტრიბუნის აშენება, სადაც განთავსდება გასახდელები. აშენდება კარის უკანა ტრიბუნები.
მცხეთა პარკიდან მოჩანს ჯვრის მონასტერი, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი და სამთავროს დედათა მონასტერი.
ფოტოგალერეა
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს საფეხბურთო სტადიონების სია
საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები
საფეხბურთო უმაღლესი ლიგის კლუბების სტადიონები
Avtandil Koridze

Avtandil Koridze
Avtandil Georgievich Koridze (15 April 1935 – 11 April 1966) was a lightweight Greco-Roman wrestler from Georgia who won an Olympic gold medal in 1960 and a world title in 1961. He never won a Soviet title, placing second in 1957 and 1960 and third in 1958.
Koridze took up wrestling in 1949 and in 1957 was included to the Soviet national team. He retired in 1961 and died five years later in a car crash, together with a fellow Olympic wrestler Roman Dzeneladze.
References
External links
1935 births
1966 deaths
Sport wrestlers from Tbilisi
Soviet male sport wrestlers
Olympic wrestlers for the Soviet Union
Wrestlers at the 1960 Summer Olympics
Male sport wrestlers from Georgia (country)
Olympic gold medalists for the Soviet Union
Olympic medalists in wrestling
World Wrestling Championships medalists
Medalists at the 1960 Summer Olympics
Burevestnik (sports society) sportspeople
ევფემიზმი

ევფემიზმი
ევფემიზმები (შელამაზებული სიტყვების გამოყენება, eu „კარგად“ + phēmē „ვლაპარაკობ“) — ამა თუ იმ ენობრივ კოლექტივში სააუგოდ, საჩოთიროდ და სახიფათოდ მიჩნეულ სიტყვა-თქმათა ნაცვლად ხმარებული უფრო ნატიფად, ზრდილობიანად და უვნებლად მიჩნეული სიტყვა-თქმები.
ტერმინის ანტონიმია — დისფემიზმი.
ეტიმოლოგია
რიგ მიზეზთა გამო ხშირად ადამიანები შეგნებულად გვერდს უხვევენ გარკვეული ობიექტური მონაცემების აღმნიშვნელი სიტყვებისა და გამოთქმების ხმარებას. მათ ან სრულიად არ ასახელებენ ანდა ამბობენ არაპირდაპირ, შემოვლით, აღწერით, შთაბეჭდილების შენელებით, რათა მისაღები გახადონ ადრესატისათვის.
ამგვარი მოვლენის სახელწოდება — „ევფემიზმი“ ბერძნული ენიდან მომდინარეობს. სიტყვა εύφημείν ჯერ კიდევ ჰომეროსთან გვხვდება და გულისხმობს ძველ წარმართულ ჩვეულებას, რომლის მიხედვითაც მსხვერპლის შეწირვის და ლოცვების წარმოთქმის დროს მხოლოდ „კარგი მნიშვნელობის“ სიტყვები უნდა ეხმარათ. შემდგომ ეს ჩვეულება ისე გაიზარდა, რომ წარმართული მღვდელმსახურების დროს საერთოდ აიკრძალა ლაპარაკი, რადგან ხშირი იყო შემთხვევები, როდესაც ამ საქმის თვით ყველაზე მორწმუნე და პედანტი შემსრულებელნიც კი შეცდომას უშვებდნენ და შესაფერის სიტყვებს ვერ ირჩევდნენ (ეს აზრია სწორედ ჩაქსოვილი რომაელთა ცნობილ გამოთქმაში — „favete linguis“). თვით მსხვერპლად შესაწირავ ცხოველის ბღავილსაც კი ახშობდნენ საკრავთა ხმებით, რადგან წარმართთა აზრით, მასაც ისევე, როგორც უხეში გამოთქმების ხმარებას, შეეძლო გაენაწყენებინა მათი ღვთაება.
ამჟამად სიტყვა „ევფემიზმი“ საერთაშორისო ენათმეცნიერებაში მიღებული ტერმინია და ეწოდება სიტყვას (ან გამოთქმას), რომელიც ისეთი სიტყვის (ან გამოთქმის) შემცვლელად იხმარება, რომელიც მოცემულ ენობრივ კოლექტივში სახიფათოა, უსიამოვნოდ, უხეშად, სათაკილოდ ან უზრდელად მიიჩნევა. ევფემიზმი და ის სიტყვა (ან გამოთქმა), რომელსაც იგი ენაცვლება, ერთსა და იმავე ობიექტურ მონაცემზე მიუთითებენ. განსხვავდებიან კი იმით, რომ ერთნაირ შთაბეჭდილებას არ ახდენენ მსმენელზე.
რესურსები ინტერნეტში
ევფემიზმები და სიტყვის ტაბუ, კარლო ჯორჯანელი, 1977
რიტორიკა
ძვ. წ. 121

ძვ. წ. 121
| ძვ. წ. 126 | ძვ. წ. 125 | ძვ. წ. 124 |ძვ. წ. 123 | ძვ. წ. 122 | ძვ.წ. 121 | ძვ. წ. 120 | ძვ. წ. 119 | ძვ. წ. 118 | ძვ. წ. 117 |ძვ. წ. 116
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
გაიუს გრაკქუსი — რომის სახალხო ტრიბუნი (დ. ძვ. წ. 154)
კლეოპატრა თეა — სელევკიდების სახელმწიფოს მმართველი (დ. დაახ. ძვ. წ. 164)
ერაყის სამხედრო-საჰაერო ძალები

ერაყის სამხედრო-საჰაერო ძალები — სამხედრო განყოფილება, რომელსაც ევალება საერთაშორისო საზღვრების დაცვა. ერაყის საჰაერო ძალები ასევე მოქმედებს როგორც ერაყის ფლოტისა და ჯარის დამხმარე და ეს ასევე ეხმარება ერაყის განვითარებად ჯარს განვითარებაში.
ლიტერატურა
Sada, Georges; Black, J. N. Saddam’s Secrets (in English). Integrity Media Europe, 2006. ISBN 1591455049.
ერაყი
სამხედრო-საჰაერო ძალები ქვეყნების მიხედვით
ნესტორიანელობა

ნესტორიანელობა — ქრისტიანული ერესი. ნესტორიანული დოქტრინით, ქრისტე მხოლოდ კაცია, რომელშიც სულიწმიდის საშუალებით ჩასახლდა სიტყვა – ღმერთი (ლოგოსი). 431 წელს ეფესოს III მსოფლიო საეკლესიო კრებამ დაგმო ნესტორიანელობა და განკვეთა ამ სწავლების მამამთავარი ნესტორ კონსტანტინოპოლელი ეკლესიიდან.
ნესტორიანელობის მთავარი საღვთისმეტყველო პრინციპი იმაში მდგომარეობს, რომ ის ქრისტეს ღმერთკაცური ბუნების სრულ სიმეტრიას აღიარებს: ერთიან ღმერთკაცურ პირში შეურწყმელად შეერთებულია ორი ჰიპოსტასი (ორი ბუნება) ღვთაებრივი და ადამიანური. ქრისტეს ნება ნესტორიანობაში ახასიათებს პირს, და არა ბუნებას (მართლმადიდებლობა და კათოლიციზმი) და არც ჰიპოსტასს (მიაფიზიტობა). ამიტომ ნესტორიანელები აღიარებენ ერთ ღმერთკაცურ ნებას, რთულს, რომელიც შედგება ორი ერთმანეთთან შეთანხმებული ნებისგან (ღვთაებრივი და ადამიანური). და ისევე როგორც მართლმადიდებლობაშია, განასხვავებენ ქრისტეს ორი სახის მოქმედებებს: ადამიანურს (შობა, ტანჯვა, სიკვდილი) და ღვთაებრივს (სასწაულები).
ვინაიდან ნესტორიანელობის მიხედვით, მარიამისგან შობა უკავშირდება ქრისტეს მხოლოდ ადამიანურ ჰიპოსტასს, და არა ღვთაებრივ ჰიპოსტასს, ტერმინი „ღვთისმშობელი“ ითვლება არაკორექტულად. ნესტორიანელობის მიხედვით მდინარე იორდანეში ნათლობამდე, ქრისტე იყო მხოლოდ ადამიანი, რომელიც სრულყოფილად ასრულებდა ებრაულ კანონებს, ხოლო ნათლობის შემდეგ მასში შესახლდა სიტყვა-ღმერთი (ლოგოსი). მხოლოდ ამის შემდეგ ქრისტე იძენს ღვთაებრივ ბუნებას და შეუძლია სასწაულმოქმედება და ასრულებს განსხვავებულ მორჩილებას უფლისადმი (ტანჯვა ჯვარზე, სიკვდილი და აღდგომა, სიკვდილზე გამარჯვება).
ლიტერატურა
ნ. ასათიანი, ისტორია 11, გვ. 345 – "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა", თბ., 2009.
В. В. Болотов «Лекции по истории древней Церкви». Том 4
ქრისტიანობის ისტორია
ტაბორის რაიონი

ტაბორის რაიონი
ტაბორი (ჩეხ. Okres Tábor) — რაიონი სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ტაბორი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 375,03 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 51 470 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 37 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხეთის რაიონები
სქოლიო
ჩეხეთის რაიონები
ცხომელიძე

ცხომელიძე
საკუთარი სახელი ცხომელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კაზიმირ ცხომელიძე — საოპერო და ოპერეტის მომღერალი
რომან ცხომელიძე — პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
უკლება

უკლება
საკუთარი სახელი უკლება შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი უკლება — ქართველი პოლიტიკოსი
დავით უკლება — ქართველი გეოგრაფი
კირილე უკლება — საბჭოთა კავშირის გმირი
მაია უკლება — ქართველი გეოგრაფი
მიხეილ უკლება — ქართველი დიპლომატი
ნოე უკლება — ქართველი გეოგრაფი
ქართული გვარები
ტრამასედი

ტრამასედი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,40 კმ². მოსახლეობა — 98 კაცი (2020).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტრამასედის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ტრამასედი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
სოსო პაიჭაძე

სოსო პაიჭაძე
სოსო ნესტორის ძე პაიჭაძე (დ. 21 აგვისტო, 1943, ბათუმი, საქართველოს სსრ — გ. 30 აგვისტო, 1994, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
სოსო ნესტორის ძე პაიჭაძე დაიბადა 1943 წლის 21 აგვისტოს, ქალაქ ბათუმში. 1965 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმში“ რეჟისორის ასისტენდად, საქართველოს ტელევიზიისა და რადიო მაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტში ლიტერატურული გადაცემების უმცროს რედაქტორად, რედაქტორად, პასუხუსმგებელ მდივნად, მთავარ რედაქტორად. მრავალი წლის მანძილზე ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორის მოადგილე იყო.
ლიტერატურული მოღვაწეობა 1969 წელს დაიწყო, როცა გაზეთ „ლიტერატურულ საქართველოში“ გამოქვეყნდა მწერლის პირველი ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატია. მისი პირველი მოთხრობა „მეთევზე“ 1970 წელს დაიბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“. 1977 წელს გამომცემლობა „მერანმა“ მისი მოთხრობების პირველი კრებული „უკანასკნელი დუბლი“ გამოსცა.
1984 წელს გამომცემლობა „მერანმა“ გამოსცა დინარა კონდახსაზოვას მიერ რუსულად თარგმნილი მისი მოთხრობების კრებული.
1985 წელს გამოვიდა მწერლის მეორე კრებული. 1990 წელს ჟურნალ „მნათობში“ გამოქვეყნებული მოთხრობისათვის „თბილი, გრძნეული წვიმა“ მწერალთა კავშირის პრემია მიენიჭა. 1995 წელს, სიკვდილის შემდეგ დაიბეჭდა მწერლის ბოლო წიგნი „სადაით დაეცი“.
სოსო პაიჭაძის მოთხრობები თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, უნგრულ, ჩეხურ, გერმანულ, სერბულ ენებზე.
ჟურნალები
„მეთევზე“ (მოთხრობა), ცისკარი, 1970, N1
„უკანასკნელი დუბლი“ (მოთხრობა), ცისკარი, 1973, N8
ბაქანი „ბოტანიკური ბაღი“; „იროდიონი“; (მოთხრობები), ცისკარი, 1978, N3, ილ. დ. ერისთავისა; ცისკარი, 1997, N9
წიგნები
„სადაით დაეცი“ (მოთხრობები), თბილისი, მერანი, 1995, 456 გვ.
„მოთხრობები“, თბ., მერანი, 1985, 335 გვ.
„უკანასკნელი დუბლი“ (მოთხრობები), თბილისი, მერანი, 1977, 143 გვ.
თარგმანები
ჯაკომო კაზანოვა — „სასიყვარულო თამაშები“, თბ., მერანი, 1994, 456 გვ.
ალეხო კარპენტიერი — „დევნა“, თბ., მნათობი, # 4, 1988, გვერდები: 75-110.
რესურსები ინტერნეტში
სოსო პაიჭაძე
სადღაც, გზის პირას
მწერალი ზღვის სტილით
Soso Paichadze/სოსო პაიჭაძე
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი მთარგმნელები
დაბადებული 1943
გარდაცვლილი 1994
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თეთრკუდა გნუ

თეთრკუდა გნუ, ჩვეულებრივი გნუ ან შავი გნუ — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ცხოველი ძროხისებრთა ოჯახისა.
აღწერა
შეფერილობა მერყეობს მუქი ყავისფრიდან შავამდე. მამლები ფერად უფრო მუქები არიან. ზაფხულის შეფერილობა ბევრად ღიაა, ვიდრე ზამთრისა. როგორც ზოლებიან გნუს, თეთრკუდა გნუსაც ახასიათებს ფაფარი და რბილი წვერი. ფაფარი თეთრია, დაბოლოებებში — შავი, წვერი კი, რომელიც ყბიდან არის მოშვებული — მთლად შავი. კუდი თეთრი აქვს.
სხეულის სიგრძეა 2 მ, სიმაღლე 111–121 სმ. დედალი ამ ზომებთან შედარებით პატარაა. იწონის 160–270 კგ-ს, საშუალოდ 180 კგ-ს. წყვილი რქა ჯერ ქვევით ეშვება, შემდეგ წინ და ბოლოს უკან, წააგავს კაუჭს. მამლების რქების სიგრძე 78 სმ-მდეა, დედლებისა ცოტათი მოკლეა.
ცხოვრების წესი
ცხოვრობენ ჯოგებად, რომელშიც რამდენიმე ათეული ცხოველია გაერთიანებული. სეზონური მიგრაციის დროს უზარმაზარ ჯოგებს ქმნიან, ზოგჯერ სხვა ძროხისებრებთან ერთადაც კი. ბინადრობენ ღია სივრცეებში, სადაც ბალახი, ბუჩქები და იშვიათად, ხეებია. თეთრკუდა გნუ აქტიურია დილით და შებინდებისას. იკვებება ბალახოვანი მცენარეებით. მრავლდებიან არასეზონურად. მაკეობა 8 თვემდე გრძელდება. შობს 1–2 ხბოს. დედა მათ რძით კვებავს 8 თვის განმავლობაში იმის მიუხედავად, რომ უკვე ერთი კვირის მერე ისინი ბალახით კვებას იწყებენ. ცოცხლობენ 20 წლამდე.
დაცვის სტატუსი
უწინ თეთრკუდა გნუ ფართოდ იყო გავრცელებული მთელ სამხრეთ აფრიკაში, სადაც ამ სახეობის ასობით ათასი ინდივიდი ცხოვრობდა. 1930 წლისთვის, უკონტროლო ნადირობისა და ჰაბიტატის განადგურების გამო, მხოლოდ რამდენიმე ასეული თეთრკუდა გნუ იყო შემორჩენილი. თუმცა, ეროვნულ პარკებში მიღებული ზომების წყალობით, თეთრკუდა გნუს რიცხვი კვლავ გაიზარდა. მიუხედავად იმისა, რომ გადაშენების საფრთხე აღარ ემუქრება, გნუს ეს სახეობა აფრიკის ერთ-ერთ უიშვიათეს ანტილოპად ითვლება.
ლიტერატურა
Под ред. С. П. Наумова, А. П. Кузякина. Жизнь животных, том 6 . — Москва: Просвещение, 1971. — Т. 6. — С. 501-502. — 628 с. — 300 000 экз. Архивировано 6 июня 2011 года.
სქოლიო
გნუ
ირაკლი ჩხიკვაძე

ირაკლი ჩხიკვაძე (დ. 10 ივნისი, 1980, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი.
ბიოგრაფია
ირაკლი ჩხიკვაძე დაიბადა 1980 წლის 10 ივნისს, თბილისში.
2002 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი.
2003 წელს სტაჟირება გაიარა იტალიის ნაციონალურ ტელევიზიაში RAI.
DAAD-ის სტიპენდიით სწავლობდა ბრაუნშვაიგის ხელოვნების უნივერსიტეტში (2006—2007).
2006 წლიდან დამოუკიდებელი სტუდიის „კონტროლზსტუდიოს“ თანადამფუძნებელი და დირექტორია.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
ფილმოგრაფია
რეჟისორი
ტყვიების ბაღი, 2013
გული+, 2011
თბილისური Love Story (12 რეჟისორის თვალით დანახული ერთი მარტივი თბილისური ამბავი), 2009
სცენარის ავტორი
გული+, 2011
პროდიუსერი
თბილისური Love Story, 2009
დამდგმელი ოპერატორი
იაგო მუნდი, 2012
მემონტაჟე
ჰეფი მილი, 2013
მირზას დაბადების დღე, 2011
თბილისური Love Story, 2009
რესურსები ინტერნეტში
კინოს მონაცემთა IMDb ბაზაში (ინგლ.)
ეროვნული ფილმოგრაფია
სოციალურ ქსელში
„უგულო“ კავშირები
სქოლიო
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
ქართველი კინოპროდიუსერები
დაბადებული 1980
დაბადებული 10 ივნისი
ი
აპადანა

აპადანა — დიდი დარბაზი-მოედანი პერსეპოლისში. ფართობი 100 მ². დარბაზი გადახურული იყო სახურავით, რომელიც 24-მეტრიან 72 სვეტზე იყო დაფუძნებული. ძველ სპარსეთში ამავე ტერმინით მოიხსენიებოდა სხვა ანალოგიური ნაგებობებიც. დარბაზი, სავარაუდოდ, გამოიყენებოდა საზეიმო სამეფო მიღებების დროს.
პერსეპოლისის აპადანის აგება დაიწყო ძვ. წ. V საუკუნეში დარიოს I-ის დროს და დასრულდა ქსერქსე I-ის მეფობის პერიოდში. ორივე მმართველის გამოსახულება შემონახულია კომპლექსის აღმოსავლეთ კარებთან. კომპლექსი დაანგრია ალექსანდრე მაკედონელმა ძვ. წ. 331 წელს. ამჟამად შემორჩენილია 13 კოლონა 72-დან.
რესურსები ინტერნეტში
Oriental Institute Photographic Archives
The Achaemenians continued
Persepolis3D
ირანის არქიტექტურა
Formica angustata

Formica angustata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გრიგოლ კოკელაძე

გრიგოლ კოკელაძე (დ. 2 მაისი, 1904 ს. პატრიკეთი (წყალტუბოს რაიონი) — 1988) — ქართველი კომპოზიტორი, გუნდის დირიჟორი და პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1982).
ბიოგრაფია
გრიგოლ კოკელაძე დაიბადა წყალტუბოს რაიონის სოფელ პატრიკეთში 1904 წლის 2 მაისს. 1932 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი, 1937 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საკომპოზიტორო).
1928 წელს დაიწყო მუსიკალურ–პედაგოგიური მოღვაწეობა. სხვადასხვა დროს მუშაობდა მუსიკალურ დაწესებულებებსა და მხატვრულ კოლექტივებში. 1937–1943 წლებში და 1945 წლიდან იყო ხალხური შემოქმედების სახლის (ახლანდელი ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრი) დირექტორი. 1941-48 წლებში იყო საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, 1954–1955 წლებში — საქართველოს ფილარმონიის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. მის მიერ შექმნილ ნაწარმოებებს შორისაა: კანტატა „სიმღერა სამგორზე“ (1953), „კანტატა სამშობლოზე“ (1955), „კანტატა საქართველოზე“ (1971), სიმფონიური სიუიტა (1957), სიმღერები, გუნდები, მუსიკა სპექტაკლებისათვის; დაამუშავა სიმღერები „სისატურა“ (1932), „გუდისა“ (1933). მას ჩაწერილი და ნოტებზე გადატანილი აქვს ასობით ქართული ხალხური სიმღერა, რომელთა ხელნაწერები ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის არქივში ინახება, გამოცემული აქვს ხალხური სიმღერების არა ერთი სანოტო კრებული: „ქართული ხალხური სიმღერები“ (1956), „50 ქართული ხალხური სიმღერა“ (1979, თბილისი), „30 ქართული ხალხური სიმღერა“ (1981, თბილისი), „100 ქართული ხალხური სიმღერა“ (1984, თბილისი), „ზოგი რამ ქართულ ცეკვაზე“ (1983, თბილისი).
ჯილდოები და აღიარება
1941 — საპატიო ნიშანი
1946 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
1982 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი
შრომის წითელი დროშის ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1904
დაბადებული 2 მაისი
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
ქართველი კომპოზიტორები
საბჭოთა კომპოზიტორები
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
გარდაცვლილი 1988
ედიტ ებოტი

ედიტ ებოტი (დ. 27 სექტემბერი, 1876, გრანდ აილენდი, ნებრასკის შტატი, აშშ — გ. 27 ივლისი, 1957) — ამერიკელი სოციალური მუშაკი, პედაგოგი, ეკონომისტი.
სწავლობდა ნებრასკას უნივერსიტეტში. 1905 წელს მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის წოდება, ჩიკაგოს უნივერსიტეტში. განათლების მიღება განაგრძო ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში, სადაც მეცადინეობდა ბეატრისა ვებთან.
ეკონომიკურ თეორიას შეასწავლიდა უელესლის კოლეჯში. 1927 წელს გამოსცემდა ჟურნალს ''Social Service Review'.
1924-1942 წლებში იყო ჩიკაგოს უნივერსიტეტის სოციალური მომსახურების დეპარტამენტის დეკანი. ის ასევე გახლდათ ჰარი ჰოპკინსის სპეციალური კონსულტანტი და ფრანკლინ დელანო რუზველტის მრჩეველი. აქტიურად იცავდა ღარიბთა უფლებებს და ცდილობდა სოციალური დახმარების პროგრამების გაუმჯობესებას.
ედიტ ებოტის და არის სოციალური მუშაკი და საზოგადო მოღვაწე გრეის ებოტი.
რესურსები ინტერნეტში
ედიტ ებოტის ბიოგრაფია
სქოლიო
დაბადებული 27 სექტემბერი
დაბადებული 1876
ამერიკელი ეკონომისტები
ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები
ნებრასკაში დაბადებულები
ლონდონის ეკონომიკის სკოლის კურსდამთავრებულები
Eastern Division, Fiji

Eastern Division, Fiji
The Eastern Division of Fiji is one of Fiji's four divisions. It consists of Kadavu Province, Lau Province, Lomaiviti Province and Rotuma.
The capital of the division is Levuka, on the Ovalau island. Other islands in the division include Kadavu, Gau, Koro, Nairai, Moala, Matuku, Vatu Vara, Naitaba, Mago, Cicia, Tuvuca, Lakeba, Vanua Vatu, Oneata, Vuaqava, Kabara, Moce, and Fulaga.
The division is the largest by area (including the sea), but has the smallest land area. The division has sea borders with Central, Northern and Western Divisions.
References
External links
Divisions of Fiji / Statoids
Eastern
შუა როკის მეორე კოშკი

შუა როკის მეორე კოშკი
შუა როკის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა როკაში, აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი დაზიანებულია შემორჩენილია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, ორი სართულის დონეზე. კოშკის ირგვლივ მიწის დონე აწეულია, ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Consaca

Consaca is a town and municipality in the Nariño Department, Colombia. It is a town and municipality of Nariño Colombia, and has 12.639 inhabitants. Consaca is located near the Galeras Volcano and is 54 Kilometers away by car from the city San Juan de Pasto. Consaca is known by the name "Historical corner of Colombia".
Tourism
The nearby "Green Lake" is a place of surrounded by exotic flora and fauna, the color green is due to the amount of sulphur in the water.
The Bolivar Monument (Piedra de Bolivar) is located in Bombona, 6 km away from the town center and it is a place of historical importance for Colombia owing to the event that took place on 7 April 1822 during Simon Bolivar's battle for the Liberty.
Veredas
Consacá comprises 30 veredas
San Rafael, Churupamba, Hatillo Bajo, Santa Inés, Caracol, Hatillo Alto, Cariaco Alto, Campamento, Villa Inéz, Jossepe, El Juncal, Villa Rosa, Cariaco Bajo, La Aguada, San José del Salado, Alto Bomboná, Tinajillas, El Guabo, Ciudadela Bomboná, Veracruz, Brisas del Guáitara, San Antonio, La Loma, El Edén, Rumipamba, Cajabamba, Paltapamba, El Tejar y El Cucho.
External links
Official Consaca Website
Municipalities of Nariño Department
ლუის ჰემილტონი

ლუის ჰემილტონი
სერ ლუის კარლ დევიდსონ ჰემილტონი (დაიბადა 1985 წლის 7 იანვარს) — ბრიტანელი მრბოლელი, რომელიც ამჟამად ასპარეზობს ფორმულა 1 -ში Mercedes-AMG Petronas ფორმულა ერთი გუნდისთვის. ჰემილტონმა რეკორდულ, 7 ჯერ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული (რეკორდი მიხაელ შუმახერთან ერთად) და ფლობს რეკორდებს ყველაზე მეტი მოგებით (103 ), პოლ პოზიციით (103 ), პოდიუმით (191 ) და სხვა.
ჰამილტონი დაიბადა და გაიზარდა სტივენიჯში, ჰერტფორდშირში. ის 1998 წელს, 13 წლის ასაკში მაკლარენის ახალგაზრდა მძღოლების პროგრამას შეუერთდა და მალევე გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მრბოლელი, რომელიც ოდესმე ფორმულა 1-ის გუნდს შეერთებია. 2007 დან 2012 წლამდე ის მაკლარენისთვის ასპარეზობდა, რამაც ის პირველ შავკანიან მრბოლელად აქცია ფორმულა ერთში. თავის პირველ სეზონში ჰემილტონმა დაამყარა მრავალი რეკორდი, დაიკავა მეორე ადგილი ჩემპიონის ტიტულისთვის კიმი რაიკონენთან ბრძოლაში. მომდევნო, 2008 წლის სეზონში, მან დრამატულად მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის პირველი ტიტული. მან სეზონის ბოლო რბოლის ბოლო წრეზე ბოლო კუთხეში გადაუსწრო თავის კონკურენტს და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მსოფლიო ჩემპიონი ისტორიაში. მაკლარენში ექვსი წლის შემდეგ, ჰამილტონმა 2013 წელს მერსედესთან გააფორმა კონტრაქტი.
წელს, რეგულაციების ცვლილებასა და ტურბო-ჰიბრიდული ძრავების გამოყენებასთან ერთად ჰემილტონისთვის უაღრესად წარმატებული პერიოდი დაიწყო, რომლის დროსაც მან კიდევ ექვსჯერ მოიპოვა ჩემპიონის ტიტული. ის მსოფლიო ჩემპიონი გახდა ზედიზედ და წლებში. ამ სეზონებში ჰემილტონის უახლოესი კონკურენტი მისი თანაგუნდელი ნიკო როსბერგი იყო. 2016 წელს როსბერგის მიერ ფორმულა ერთის დატოვების შემდეგ ჰემილტონის უახლოესი კონკურენტი ფერარის სებასტიან ფეტელი გახდა. ჰემილტონმა მისი დამარცხება ზედიზედ ორჯერ, და წლებში მოახერხა. ამის ჰემდეგ მან ზედიზედ კიდევ ორჯერ მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული, და წლებში და გაათანაბრა შუმახერის რეკორდი. 2021 წლის სეზონში მან მე-100 პოულ პოზიცია და რბოლა მოიგო.
ჰემილტონმა დიდი წვლილი შეიტანა გლობალურად ფორმულა ერთისადმი ინტერესის გაზრდის საქმეში გახმაურებული ცხოვრების წესის, გარემოსდაცვითი და სოციალური აქტივიზმისა და მუსიკასა და მოდაში ჩართულობის გამო. ცნობილია რომ ის აქტიურად უჭერს მხარს რასიზმის წინააღმდეგ ბრძოლას და მოტოსპორტში მრავალფეროვნების გაზრდას. 2013 დან 2021 წლამდე ის ფორმულა ერთის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი პილოტი იყო. ჟურნალ ფორბსის მონაცემებით ის 2010იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი სპორტსმენი იყო. 2020 წელს ჟურნალმა თაიმმა ჰემილტონი მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანს სიაში შეყვანა. 2020 წელს ის რაინდად აკურთხეს. 2022 წელს ჰემილტონს ბრაზილიის საპატიო მოქალაქეობა მიენიჭა.
სქოლიო
მერსედესის მრბოლელები (ფორმულა 1)
ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
მაკლარენის მრბოლელები (ფორმულა 1)
ბაკალავრი-რაინდები
ფორმულა 1-ის მსოფლიო ჩემპიონები
ინგლისელი ავტომრბოლელები
ინგლისელი ქველმოქმედები
ინგლისელი ჰუმანიტარები
ფორმულა 1-ის ინგლისელი მრბოლელები
დაბადებული 1985
ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესია

ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის სლობოდა ეფრემოვო-სტეფანოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია აგებული იყო 1773-1774 წლებში.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სლობოდაში ააშენეს 1774 წელს, დონის კაზაკთა ატამანის სტეფან ეფრემოვის ძალოსხმევით. ეკლესიას გაააჩნდა ერთი საკურთხეველი არქიდიაკონ სტეფანეს სახელზე ნაკურთხი. მოგვიანებით იგი დაშალეს და გადააგზავნეს ხუტორ ბოკოვში. ამასთან ერთად მის ადგილზე 1864 წელს კაზაკთა მამასახლისის ალექსანდრე ეფრემოვის სახსრებით ააგეს ქვის ეკლესია. ტაძარს ჰქონდა ხის თაღები, გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით, ჰქონდა სამრეკლო და ქვის ღობე. ახალ ეკლესიას გააჩნდა სამი საკურთხეველი: მთავარი — არქიდიაკონ სტეფანეს სახელზე, მეორე — ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო მესამე — ღვთისმშობლის სახელზე.
ეკლესიას ეკუთვნოდა საყარაულო სათავსო და სათავსო სკოლისათვის ერთი ოთახით. ორივე შენობა ასევე ქვის იყო და გადახურული თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიაში დადიოდნენ გარშემო დასახლების მაცხოვრებლები, ეს დასახლებები იყო: კალუშკინა, სლობოდა კურნაკოვო, სლობოდა კრივოროჟე, სლობოდა პოზდევოი და სლობოდა ბოლშინსკი. 1894 წლის 26 ივნისს სტეფანე პირველმოწამის ეკლესიას მიაწერესდასახლება ლიუტოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (აგებული 1886 წელს), რომელიც მდებარეობდა 20 ვერსის დაშორებით.
რუსეთის სამოქალაქო ომის შემდეგ, 1924 წელს, ეკლესია დახურეს. 1935 წელს მოხსნეს ზარი, ნაგებობას იყენებდნენ ხორბლის საწყობად, მოგვიანებით კი — კლუბად. დროთა განმავლობაში ეკლესია მიატოვე და დავიწყებას მიეცა. 2010-იან წლებში ადგილობრივი მცირე მრევლის ძალებით დაიწყო ეკლესიის აღდგენის პროცესი.
ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესიის წინამძღვარია მიხეილი (ვიშნევსკი).
რესურსები ინტერნეტში
Слободы Ефремовой-Степановки Архидьяконовская церковь
Периферия. Ефремовские легенды
Историческое и религиозное развитие слободы Ефремово-Степановка
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები