PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ელაგინის მეორე ხიდი

ელაგინის მეორე ხიდი — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე შუა ნევკაზე. არის რიუხინის ქუჩის გაგრძელება. აკავშირებს ელაგინისა და კრესტოვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 141,9 მეტრი, სიგანე - 14,5 მ.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1821 წელს და გახდა მეცხრე ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. 1828 წელს არქიტექტორ შუბერტის გეგმის მიხედვით აქ ააგეს პლაშკოუტიანი ხიდი. 1852 წელს ააგეს თერთმეტმალიანი ხის ხიდი, რომელიც ცენტრალურ ნაწილში იხსნებოდა ორმხრივად. 1948-1950 წლებში ხიდის ხის კოჭები შეიცვალა მეტალის კოჭებით. გასახსნელი მალის საყრდენები შეიცვალა ახალი საყრდენებით ინჟინერ ვ. ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით. ამ ყველაფრის შედეგად ხიდი გახდა რვამალიანი. 1990 წლიდან ხიდი გახდა საფეხმავლო დარჩენილი ხის საყრდენები შეიცვალა რკინა-ბეტონით, აღადგინეს გასახსნელი მალის საყრდენების შემოფიცვრა. რეკონსტრუქცია მიმდინარეობდა ინჟინერ ზ. გ. ვასილევის პროექტის მიხედვით.
2007 წლის 18 აპრილს სანქტ-პეტერბურგის მთავრობამ მიიღო 2015 წლამდე ქალაქის ნორმატიული მდგომარეობის განვითარების კონცეფცია, რომლის თანახმადაც ელაგინის პირველი ხიდის რეკონსტრუქცია უნდა მომხდარიყო. 2017 წლის 21 ნოემბერს ხიდი დაიხურა სარეკონსტრუქციოდ. რეკონსტრუქციის შედეგად ხიდი მთლიანად აღადგინეს: ააგეს ახალი რკინაბეტონის ფუნდამენტის საყრდენი, ხიდის ყველა ხის კონსტრუქცია შეცვალეს რკინის კონსტრუქციებით. 2018 წლის 1 ივნისს აღდგენილი ხიდი კვლავ გახსნეს.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 437. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 301. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 45. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Антонов Б. И. Мосты Санкт-Петербурга. — СПб.: Глагол России, 2002. — С. 61—62. — 192 с. — ISBN 5-89622-019-5.
რესურსები ინტერნეტში
Google Maps: Второй Елагин мост со спутника.
2-й Елагин мост // СПб ГБУ «Мостотрест»
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ჩავდარი (სოფიის ოლქი)

ჩავდარი (სოფიის ოლქი)
ჩავდარი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1313 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
I'd Wait for Life

I'd Wait for Life — ჯგუფ Take That-ის სიმღერა და სინგლი. იგი შეტანილია მის 2006 წლის სტუდიურ ალბომში Beautiful World.
ეს სიმღერა არის ჯგუფის პირველი სინგლი, რომელიც არ მოხვედრილა ბრიტანეთის საუკეთესო 10-ეულში - 1992 წლის მერე, როდესაც სიმღერას I Found Heaven მსგავსი ბედი ეწია.
სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო გადაიღო რეჟისორმა შონ დე სპარენგომ. ვიდეოს პრემიერა გაიმართა Channel 4-ზე (ბრიტანეთი), 2007 წლის 16 მაისს. სიუჟეტის მიხედვით, ჯგუფის წევრები იძირებიან წყალში, თუმცა საბოლოოდ ერთმანეთს ეხმარებიან ამოსვლაში.
სიმღერების სია
ბრიტანული სინგლი (1736401)
I'd Wait For Life (სინგლის ვერსია) - 4:11
We All Fall Down - 3:47
ჰოლანდიური სინგლი
I'd Wait For Life (სინგლის ვერსია) - 4:11
We All Fall Down - 3:47
Shine (BBC Radio 2 'Live & Exclusive') - 3:36
Back For Good (BBC Radio 2 'Live & Exclusive') - 4:11
სქოლიო
2006 წლის სიმღერები
Take That-ის სიმღერები
დადაშენი

დადაშენი — სოფელი თურქეთში, არდაჰანის პროვინციის გიოლეს რაიონში. საქართველოს ისტორიულ მხარე კოლაში. მდებარეობს მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე.
ისტორია
სოფელში იყო საეპისკოპოსო კათედრა. ქვიტკირის კედლით შემოზღუდულ გორაკზე აღმართული იყო მოწითალო თლილი ქვით ნაგები დიდი გუმბათიანი დადაშენის ეკლესია. 1843 წელს ეკლესია უკვე დანგრეული იყო. მისი ქვებით სოფელში ჯამე აუშენებიათ. 1907 წელს დადაშენი მოინახულა და მისი სიძველეები შეისწავლა ექვთიმე თაყაიშვილმა. იგი მიიჩნევს რომ ეკლესია აშენებულია IX-X საუკუნეებში, იმ დროს, როდესაც ბაგრატიონების რეზიდენცია ჯერ კიდევ არტანუჯი იყო.
იხილეთ აგრეთვე
დადაშენის საეპისკოპოსო
დადაშენის ეკლესია
ლიტერატურა
დაბრუნება, ტ. I, თბ., 1991
ე. თაყაიშვილი, „არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და ჩანგლში 1907 წელს“, პარიზი, 1938, გვ. 10-12
საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
ქუდუნა

ქუდუნა — მცენარეთა გვარი კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ერთ-, ორ-, ან მრავალწლოვანი ბალახებია. ზოგჯერ მკვრივ ბალიშისებრ ან ფაშარ კორდებს ქმნიან. პატარა თეთრი ან ყვითელი, მტევნისებრ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები აქვთ. ნაყოფი ჭოტაკია.
გვარში 300-მდე სახეობაა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ და ცივ სარტყელში. კავკასიაში 20-მდე სახეობა გვხვდება, საქართველოში — 16. ქუდუნას სახეობები იზრდება კლდეებზე, მორენებსა და ჩამონაზვავებზე, ქვიან ფერდობებსა და კირქვიან კლდეებზე, მთის შუა სარტყლიდან ალპურ სარტყლამდე. საქართველოში გავრცელებული სახეობებიდან 4 საქართველოს ენდემია (. ხოლო 4 კავკასიისა ). ზოგიერთი სახეობა დეკორატიულია.
ლიტერატურა
სახეობები
გვარში 300-მდე სახეობაა, აქედან ყველაზე გავრცელებულია:
Draba albertina
Draba aretioides
Draba asterophora
Draba aureola
Draba bhutanica
Draba breweri
Draba cacuminum
Draba californica
Draba carnosula
Draba corrugata
Draba cruciata
Draba cuneifo
Draba densifa
Draba ecuadoriana
Draba extensa
Draba hookeri
Draba howellii
Draba incrassata
Draba lactea
Draba monoensis
Draba muralis
Draba nemorosa
Draba obovata
Draba pterosperma
Draba sharsmithii
Draba sibirica
Draba sierrae
Draba splendens
Draba spruceana
Draba steyermarkii
Draba stylosa
Draba subumbellata
Draba verna
Draba violacea
კომბოსტოსებრნი
ქალვაჟიანი

ქალვაჟიანი — ქართული ხალხური გაბაასების ჟანრის თხზულება. აგებულია ქალ-ვაჟის სამიჯნურო ხასიათის კითხვა-პასუხზე. ცნობილია „ქალვაჟიანის“ ფშაური, აჭარული, გურული, მესხურ-ჯავახური და მეგრული ვარიანტები.
ლიტერატურა
უმიკაშვილი, პ., „ხალხური სიტყვიერება“, ტ. 2, თბილისი, 1964
შანიძე, აკ., „ეკური ქალვაჟიანი“, „ლიტერატურული ძიებანი“, ტ. 11 1958
„ქალ-ვაჟის სამიჯნური მიწერ-მოწერა, ტფილისი, 1895
ქართული ლიტერატურა
კორეის გვიანი სამი სამეფო

კორეის გვიანი სამი სამეფოს (892—936) შემადგენლობაში შედიოდა სილა, ჰუპექჩე (გვიანი პექჩე), ტხებონი (გვიანი კოგურიო). უკანასკნელი ორი, კორეის სამი სამეფოს მემკვიდრე გაერთიანებული იყო სილაში. კორეის ისტორიის ეს პერიოდი შიდა არეულობის შედეგია, რომელიც დედოფალ ჩინსონის დროს მიმდინარეობდა.
ტხებონი, რომლის მმართველი თავიდანვე გახდა კუნ ე, დაპყრობილ იქნა ტხეჯოს მიერ, რომელმაც ასევე დაიმორჩილა ჰუპექჩე და სილა. 936 წელს ტხეჯომ ახალი სახელმწიფოს, კორიოს ფორმირებაზე განაცხადა. ამ პერიოდში კორეის სამმა სამეფომ არსებობა შეწყვიტა.
იხილეთ აგრეთვე
კორეის ისტორია
რესურსები ინტერნეტში
კორეა და სამი სამეფოს პერიოდი
კორეის ისტორია
გიზო ჭელიძე

გიზო ჭელიძე
გიზო ვლადიმერის ძე ჭელიძე (დ. 15 დეკემბერი, 1931, ლიხაური, ოზურგეთის რაიონი — გ. 5 ივნისი, 2012) — ქართველი ფილოლოგი, ფოლკლორისტი, მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე, მწერალი.
ბიოგრაფია
1939-1950 წლებში, სწავლობდა ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის ლიხაურის საშუალო სკოლაში. 1950 წელს ჩაირიცხა შოთა რუსთაველის სახელობის ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1955 წელს წარჩინებით. მუშაობდა 1956-1958 წლებში, ბათუმის რაიონულ გაზეთ „კოლმეურნის გზის“ რედაქციაში ლიტერატურულ თანამშრომლად, 1958-1965 წლებში — მახარაძის (ამჟამინდელი ოზურგეთის) რაიონული გაზეთის „ლენინის დროშის“ (ამჟამინდელი „ალიონის“) რედაქციაში კორექტორად, შემდგომში განყოფილების გამგედ. 1964 წლის სექტემბერში ჩაირიცხა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის ფოლკლორის განყოფილების ასპირანტად, მისი ხელმძღვანელი პროფესორი მიხეილ ჩიქოვანი იყო, დაამთავრა 1967 წელს. 1969 წლის 25 სექტემბერს დაიცვა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი თემაზე „მიხეილ ჯავახიშვილის შემოქმედების ფოლკლორული წყაროები“. 1994 წლის 8 მარტს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია „ქართული ხალხური დრამა“.
დასტამბული აქვს 40 ნაშრომი. გიზო ჭელიძის პირველი სამეცნიერო ნაშრომი გამოქვეყნდა ჯერ კიდევ სტუდენტობისას 1954 წელს, „ილია ჭავჭავაძის დაუმთავრებელი მოთხრობები“.
ლიტერატურა
ჭელიძე გ., აზრი და სიტყვა ალალ-მართალი-პაპის სიბრძნეზე ჩამონათალი, თბ., 2010.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ფილოლოგები
ქართველი ფოლკლორისტები
ქართველი მწერლები
დაბადებული 15 დეკემბერი
დაბადებული 1931
გარდაცვლილი 5 ივნისი
გარდაცვლილი 2012
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სილაგო

სილაგო (ოფიციალურად სილაგოს მუნიციპალიტეტი;) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 116 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Silago Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანელი

ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანელი
ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანელი (დ. 21 მარტი, 1909, თბილისი — გ. 30 ოქტომბერი, 1977, მადრიდი) —ქართველი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ბაგრატიონთა მუხრანბატონების შტოს შთამომავალი, ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის თვალსაჩინო წარმომადგენელი, ბაგრატიონთა სამეფო სახლის მეთაური ევროპაში.
ბოლშევიკური რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის (1918–1921) ოკუპაციიისთანავე, 1921 წელს, მცირეწლოვანი ბაგრატიონ-მუხრანელი მშობლებთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა. უმაღლესი განათლება მიიღო გერმანიაში. 1930-იანი წლების შუა ხანებიდან ცხოვრობდა იტალიაში. 1940 წელს რომში დაქორწინდა იტალიელი გრაფის ჰუგო პასკუინის ასულზე — მარია ანტუანეტზე, რომლისგანაც 1944 წლის დამდეგს შეეძინა შვილი გიორგი (ხორხე), ევროპაში ბაგრატიონთა სამეფო სახლის ყოფილი მეთაური (გ. 2008). მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, 1944 წლის დამლევს, ბაგრატიონ-მუხრანელი საცხოვრებლად ესპანეთში გადავიდა, სადაც 1946 წელს ესპანეთის ბურბონთა სამეფო სახლის წევრი — ინფანტა მარია-მერსედეს გავიერა შეირთო, რომელიც ესპანეთის მეფის ალფონსო XIII-ის დის — მარია ტერეზა ბურბონის ქალიშვილი იყო. მათ ეყოლათ ქალ-ვაჟი — მარიამი (დ. 1947) და ბაგრატი (დ. 1949). ინფანტას გარდაცვალების შემდეგ (1961) ბაგრატიონ-მუხრანელი დაქორწინდა მარია პასკუალზე.
ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანელი იყო თვალსაჩინო საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. 1939 წელს მან დააარსა დღეს ევროპაში ფართოდ ცნობილი რაინდული ორდენი „მაცხოვრის კვართის ორდენი“, რომლის პირველი დიდოსტატი (Grand Master) თავად იყო (შემდგომ ორდენს ხელმძღვანელობდა გიორგი (ხორხე) ბაგრატიონ-მუხრანელი). ამასთან, იგი იყო „იერუსალიმის წმ. იოანეს ორდენის“ რაინდი.
1942 წელს ი. ბაგრატიონ-მუხრანელის თაოსნობით გერმანიაში დაარსდა ქართული პატრიოტული პოლიტიკური ორგანიზაცია „ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“, რომლის უზენაესი მიზანი იყო საქართველოს დახსნა საბჭოთა იმპერიის მარწუხებიდან და ქვეყანაში კონსტიტუციური მონარქიის შემოღება.
ლიტერატურა
ბაგრატიონ-მუხრანელი, ირაკლი
დაბადებული 21 მარტი
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1977
ქართველი პოლიტიკოსები
მუხრანელების თავადური შტო
სან-ჟუან-და-ლაგოა

სან-ჟუან-და-ლაგოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 656 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.67 კმ²-ზე. ფართობი 998 015 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Prionomyrmex longiceps

Prionomyrmex longiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prionomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Prionomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Rio Pomba

Rio Pomba is a municipality in the Brazilian state of Minas Gerais founded on 25 December 1767. The population is 17,959 (2020 est.) in an area of 252 km2. The municipality is located at a mean elevation of 441 m.
History
In the 1700s, the region of the Pomba River valley was inhabited by the Coroados and Coropós indigenous peoples. As they came into contact with the colonizers, initially the residents of Guarapiranga (Piranga), they experienced oppression and domination, leading to violent clashes. In 1776, Governor Luís Diogo Lobo da Silva sought a religious solution to the conflict from the Diocese of Mariana. Father Manuel de Jesus Maria offered himself for a "civilizing" mission.
On October 13, 1831, an imperial resolution elevated the settlement of São Manuel do Pomba to a village, which came to encompass the parishes of numerous other localities such as Mercês, São João Nepomuceno do Rio Novo, Santa Rita da Meia Pataca, Bonfim, among others. The current name was adopted in 1948.
Notable people
Alisson Football player
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
1767 establishments in Brazil
Municipalities in Minas Gerais
Populated places established in 1767
გუამალი (მეტა)

გუამალი (მეტა)
გუამალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.933 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 785 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მეტის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Czech Republic at the 2008 Summer Olympics

Czech Republic at the 2008 Summer Olympics
The Czech Republic participated in the 2008 Summer Olympics in Beijing, China. The Czech delegation consisted of around 130 athletes.
Medalists
Archery
Athletics
Men
Track & road events
Field events
Combined events – Decathlon
Women
Track & road events
Field events
Combined events – Heptathlon
Badminton
Basketball
Women's tournament
Roster
Group play
Quarterfinals
Canoeing
Slalom
Sprint
Qualification Legend: QS = Qualify to semi-final; QF = Qualify directly to final
Cycling
Road
Track
Sprint
Pursuit
Keirin
Omnium
Mountain biking
BMX
Equestrian
Eventing
Gymnastics
Artistic
Men
Women
Trampoline
Judo
Modern pentathlon
* Did not finish
Rowing
Men
Women
Qualification Legend: FA=Final A (medal); FB=Final B (non-medal); FC=Final C (non-medal); FD=Final D (non-medal); FE=Final E (non-medal); FF=Final F (non-medal); SA/B=Semifinals A/B; SC/D=Semifinals C/D; SE/F=Semifinals E/F; QF=Quarterfinals; R=Repechage
* Jitka Antošová fell ill during the course of the competition and was replaced by Miroslava Knapková at the final.
Sailing
Men
Women
Open
M = Medal race; EL = Eliminated – did not advance into the medal race; CAN = Race cancelled
Shooting
Men
Women
Swimming
Men
Women
Synchronized swimming
Table tennis
Tennis
Men
Women
Triathlon
Weightlifting
Wrestling
Men's Greco-Roman
Marek Švec originally finished fifth, but in November 2016, he was promoted to bronze due to disqualification of Asset Mambetov.
References
Nations at the 2008 Summer Olympics
2008
Olympics
Anochetus siphneus

Anochetus siphneus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anochetus
პიაიატ-ჰიამე

პიაიატ-ჰიამე (ფინ: Päijät-Häme; შვედ: Päijänne Tavastland) — რეგიონი ფინეთის სამხრეთ ნაწილში, პიაიანეს ტბის სამხრეთით. გამოირჩევა სტეპების დიდი რაოდენობით. ესაზღვრება ქვეყნის სხვა რეგიონები - უუსიმაა, კანტა-ჰიამე, პირკანმაა, ცენტრალური ფინეთი, სამხრეთი სავონია, კიმენლაასკო და აღმოსავლეთი უუსიმაა. მისი ფართობი 6 256.66 კმ²-ია და ამ მხრივ სხვა რეგიონებს შორის მე-18 ადგილზეა. მოსახლეობა 199 700 ადამიანს შეადგენს (2009).
რეგიონი შედგება 11 მუნიციპალიტეტისაგან, მათ შორის სამს ქალაქის სტატუსი აქვს. ადმინისტარციული ცენტრია ლაჰტი.
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის რეგიონები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
ფინეთის რეგიონები
მამიკონ ფიდანიანი

მამიკონ ფიდანიანი (დ. 11 ნოემბერი, 1939) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ერევნის ზოოტექნიკურ-ვეტერინარული ინსტიტუტი. 1963-1970 წლებში იყო ახალქალაქის რაიონის სოფლის მეურნეობის საწარმოო სამმართველოს ინსტრუქტორ-ორგანიზატორი, ზოოტექნიკოსი, უფროსი ზოოტექნიკოსი, მთავარი ზოოტექნიკოსი. 1970-1987 წლებში იყო ამავე რაიონის სოფლის მეურნეობის სამმართველოს მთავარი ზოოტექნიკოსი, სამმართველოს უფროსის მოადგილე, სოფლის მეურნეობის საწარმოო გაერთიანების თავმჯდომარის მოადგილე, საქართველოს კომუნისტური პარტიის ახალქალაქის რაიონული კომიტეტის განყოფილების გამგე, ამ რაიონის აგროსამრეწველო გაერთიანების საბჭოს თავმჯდომარე, 1987 წლიდან საქართველოს კპ ახალქალაქის რაიკომის პირველი მდივანი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
მამიკონ ფიდანიანი — — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 11 ნოემბერი
დაბადებული 1939
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ფსეაშხო

ფსეაშხო — მთის მასივი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 3256 მ. დაბა კრასნაია-პოლიანიდან 20 კმ-ში. მოქცეულია კავკასიის ნაკრძალის ფარგლებში. დასავლეთიდან შემოზღუდულია ტროგული ხეობით. არის მყინვარები. სიახლოვეს მდებარეობს ფსეაშხოს უღელტეხილი.
რესურსები ინტერნეტში
ფსეაშხოს მასივი
კრასნოდარის მხარის მთები
ლუიშ I (პორტუგალია)

ლუიშ I (პორტუგალია)
ლუიშ I (დ. 31 ოქტომბერი, 1838, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 19 ოქტომბერი, 1889, კაშკაიში, პორტუგალია) — პორტუგალიის მეფე 1861–1889 წლებში. მიეკუთვნება საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიას, მაგრამ ოფიციალურად ითვლება ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენლად. პორტუგალიის დედოფლის მარია II-ისა და მისი საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიიდან მისი მეუღლის ფერნანდუ II-ის მეორე ვაჟი.
სამეფო ტახტზე ავიდა ძმის პედრუ V-ის გარდაცვალების შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
პორტუგალიის მეფეები
დაბადებული 31 ოქტომბერი
დაბადებული 1838
გარდაცვლილი 19 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1889
არჩილ ჯორჯაძე

არჩილ ჯორჯაძე
არჩილ კონსტანტინეს ძე ჯორჯაძე (დ. 10 იანვარი, 1872, თბილისი — გ. 21 მარტი, 1913, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მთავარი იდეოლოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სამხედრო პირის ოჯახში, რომელიც მალე ქუთაისში გადავიდა და არჩილმაც აქ კლასიკურ გიმნაზიაში დაიწყო სწავლა, ხოლო 1892 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია.
იმავე წელს შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, შემდეგ გადავიდა ვარშავაში, მაგრამ პეტერბურგში მალევე დაბრუნდა და საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. ცოტა ხანში საზღვარგარეთ გაემგზავრა, სადაც ლექციებს ისმენდა პარიზისა და ლონდონის უნივერსიტეტებში. ამ პერიოდში იგი სოციოლოგიით ინტერესდება, შემდეგ ლევ ტოლსტოის მოძღვრებამ გაიტაცა. ერთხანს ინგლისში ცხოვრობდა ტოლსტოველთა კოლონიაში, ესექსის საგრაფოს სოფელ პერლივლასში. 1897 წელს ა. ჯორჯაძემ ტოლსტოველთა თემაზე ჟურნალ „სევერნი ვესტნიკში“ გამოაქვეყნა წერილი: „ზნეობრივი ცხოვრების საზოგადოებრივი ორგანიზაციის გამოცდილება“, რომელმაც ლევ ტოლსტოის ყურადღება მიიპყრო.
1901 წლის დამდეგს ღრმად განსწავლული ინტელიგენტი საქართველოში დაბრუნდა და აქტიურად ჩაება ქვეყნის ეროვნულ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თანამშრომლობდა გაზეთ „ცნობის ფურცლის“ რედაქციაში. 1901–1902 წლებში გამოქვეუნებული წერილების სერიაში არჩილ ჯორჯაძემ ჩამოაყალიბა ე.წ. საერთო მოქმედების ნიადაგის თეორია, რომელიც საქართველოის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ძალების კონსოლიდაციის თეორიულ დასაბუთებას წარმოადგენდა. 1903 წელს დაბრუნდა პარიზში, სადაც ანდრო დეკანოზიშვილთან ერთად პარიზში გამოსცა პირველი ქართულ-რევოლუციური გაზეთი „საქართველო“, რომელმაც წამოაყენა საქართველოს ეროვნულ-ტერიტორიული ავტონომიის მოთხოვნა.
1904 წელს არჩილ ჯორჯაძე იყო მიწვეული ჟენევაში, როგორც ქართული პოლიტიკური ფრაქციების კონფერენციის ორგანიზატორთაგანი, რომელზეც შეიქმნა „საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტია“ — პირველი ეროვნული პოლიტიკური პარტია საქართველოში. არჩილ ჯორჯაძე იყო ფედერალისტთა პარტიის აღიარებული ლიდერი და მთავარი იდეოლოგი. მის სახელთანაა დაკავშირებული ახალი მოძღვრების — სოციალიზმ-ფედერალიზმის ჩამოყალიბება.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 431, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
თხზულებანი არჩილ ჯორჯაძისა. წიგნი მეხუთე — ეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკა
არჩილ ჯორჯაძე — ქართული ეროვნების წარმოშობის და განვითარების ისტორიის მიმოხილვა
სქოლიო
ქართველი პოლიტიკოსები
დაბადებული 10 იანვარი
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 21 მარტი
გარდაცვლილი 1913
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი ნაციონალისტები
Camponotus grandidieri comorensis

Camponotus grandidieri comorensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
არსლანოვო (ბუზდიაკის რაიონი)

არსლანოვო (ბუზდიაკის რაიონი)
არსლანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 502 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 23 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (99 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
დგუში

დგუში — მოძრავი ცილინდრული ნაწილი.
დგუშის დანიშნულებაა მიიღოს აირების წვის შედეგად წარმოქმნილი თბური ენერია და თითისა და ბარბაცას საშუალებით გადასცეს მუხლა ლილვს. დგუში ასევე ემსახურება დამხმარე ტაქტებს: შეშვება, შეკუმშვა, მუშა სვლა და აირების გაშვება.
დგუშის მუშაობის პირობები ხასიათდება დიდი მექანიკური და თბური დატვირთვებით, ამავე დროს იგი გადაადგილდება არათანაბარი სიჩქარით. ცილინდრის შუა ნაწილში სიჩქარე აღწევს მაქსიმუმს, ხოლო მკვდარ წერტილებში იგი ნულის ტოლია. აღნიშვნული პროცესი იწვევს ინერციას. მუდმივი ხახუნი დგუშისა და ცილინდრებს შორის იწვევს მექანიკურ ცვეთას. ზემოთ აღნიშნულის გამო დგუშის დასამზადებლად გამოყენებულ მასალას უნდა ჰქონდეს შემდეგი თვისებები:მაღალი მექანიკური სიმტკიცე, მდგრადობა დიდ ტემპერატურულ რეჟიმზე, მაღალი ანტიფრიციული თვისება,სითბოს კარგი გამტარეობა, სწორხაზოვანი გაფართოების დაბალი კოეფიცენტი და კოროზიული მდგრადობა.
საავტომობილო მწარმოებლებში დგუშის დასამზადებლად ძირითადად იყენებენ ალუმინის შენადნობებს, იშვიათად თუჯს.
ამჟამად მიდის აქტიური მუშაობა კერამიკული მასალისგან დგუშების დასანერგად.ალუმინის ნაკლები კუთრი წონის გამო მისგან დამზადებულ დგუშებს ინერციული დატვირთვა შემცირებული აქვთ.
სითბოს კარგი გადაცემის შედეგად შემცირებულია თბური დაძაბულობა. დაბალი ხახუნის კოეფიცენტის გამო ნაკლებია შიდა დანაკარგები. ამავდოულად ალუმინის შენადნობიდან დამზადებულ დგუშებს აქვთ შემდეგი ნაკლოვანებები:თბური გაფართოების დიდი კოეფიცენტი,არასაკმარისი ცვეთამედეგობა და შედარებით მაღალი ღირებულება.
თუჯისგან დამზადებულ დგუშებს აქვთ უფრო მაღალი სისალე, ცვეთადემედეგობა და მხურვალმტკიცობა და ამავდროულად ხახოვანი გაფართოების თანაბარი კოეფიცენტი მასრებთან. აღნიშნული ფაქტორი იძლევა ღრიჩოს შემცირების საშუალებას. თუჯის ძირითადი უარყოფითი მხარეებია: შედარებით მაღალი კუთრი წონა, რაც ზრდის ინერციის ძალებს. ამიტომ შეუძლებელი ხდება მათი გამოყენება სწრაფსვლიან ძრავებში.
დგუშს აქვს შემამჭიდროებელი ნაწილი (თავი) ძრო და მიმმართველი ნაწილი (კალთა) შემამჭიდროებელ ნაწილს აქვს არხები საკომპრესიო და ზეთჩამომწმენდი რგოლებისათვის. თითის დასამაგრებლად დგუშს აქვს კორძი.
დგუში მუშაობისას ცხელდება არათანაბრად. იმ მიზნით, რათა მოხდეს სხვადასხვა ხარისხით გაფართოების კომპენსირება, დგუშს აკეთებენ კონუსურს და ოვალურს. კორძების ღერძზე დიამეტრი ნაკლებია, ვიდრე მის პერპენდიკულარულად. ეს გამოწვეულია იმის გამო, რომ დიდი მეტალის მასა უფრო ინტენსიურად ფართოვდება, რადგან დგუშის ზედა ნაწილი უფრო მეტად ცხელდება. ამიტომ თავის დიამეტრი უფრო ნაკლებია ვიდრე კალთისა. სიმტკიცის გაზრდის მიზნით შიდა ნაწილში აკეთებენ სიხისტის წიბოებს, რომელნიც გარკვეულწილად ხელს უწყობენ დგუშის თავიდან კალთაზე ტემპერატურის გადაცემას. იმისათვის, რომ სწორად მოხდეს დგუშის ცილინდრში ჩასმა მას უკეთებენ მისანიშნ ჭდეს. ასეთი ჭდე კეთდება დგუშის და ბარბაცას სწორად შეერთებისათვის.
იხილეთ აგრეთვე
დგუშის თითი
ტექნიკა
არიავარტა

არიავარტა (Āryāvarta, आर्यावर्त, „არიელთა სამყოფელი“) — ჩრდილოეთ ინდოეთის სახელწოდება კლასიკურ სანსკრიტულ ლიტერატურაში. „მანი–სმრიტი“ გვაზლევს დაზუსტებულ ადგილა ამ სახელწოდების ქვეშ — „მიწა ჰიმალაებსა და ვინდჰიას, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ზღვებს შორის“ (2.22). „ვასიშტჰა–დჰარამასუტრას“ თანახმად (I.8-9 и 12-13), არიავარტა მდებარეობს აღმოსავლეთით იმ ადგილიდან, სადაც მდინარე სარასვატი იკარგება უდაბნოში, კალაკავანიდან დასავლეთით, პატიატრას მთიდან და ვინდჰიადან ჩრდილოეთით და ჰიმალაებიდან სამხრეთით.
ზოგიერთი ლიტერატურა კიდევ უფრო აზუსტებს გეოგრაფიულ ადგილს, კერძოდ, მინიშნებულია, რომ არიაბარტა მდებარეობს მდინარეების განგისა და ჯამუნას შუამდინარეთში. ზოგიერთ დჰარმასუტრაში აღწერილია გამოსყიდვის რიტუალი, რომელიც უნდა შეესრულებინათ არიელებს არიავარტას საზღვრების გადაკვეთისას.
ლიტერატურა
კანე, პანდურანგ ვამან: დჰარმასუტრას ისტორია: (ძველი და შუა საუკუნეების რელიგიური და სამოქალაქო სამართალი) ბანდარკარის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი, როონა (1962—1975)
შტეინი, ბ; 2010: ინდოეთის ისტორია (2 წიგნად), ISBN 978-1-4051-9509-6.
რესურსები ინტერნეტში
საგანმანათლებლო, სოციალური და რელიგიური ორგანიაზაცია
ინდუიზმის ისტორია
ინდუისტური მითოლოგიის გეოგრაფია