PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯოელ შუმახერი

ჯოელ შუმახერი ((; დ. 29 აგვისტო, 1939, ნიუ-იორკი — გ. 22 ივნისი, 2020, იქვე) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი, რომელიც აქტიური იყო 1970-2010-იან წლებში.
დაიბადა და გაიზარდა ნიუ იორკში, ნიუ-იორკის შტატში. ოთხი წლის ასაკში გარდაეცვალა მამა. პარსონსის დიზაინის სკოლის დამთავრების შემდეგ გახდა Revlon-ის მოდის დიზაინერი. მოგვიანებით კინოწარმოებით დაინტერესდა.
ადრეულ წლებში იყო ფილმების კოსტიუმების დიზაინერი, ისეთების როგორებიცაა „Play It as It Lays“ (1972), „ბოლო კრუიზი გემ „შილაზე“ (1973), „მძინარე“ (1973), „შეყვარებული ბლუმი“ (1973), „მეორე ავენიუს ტყვე“ (1975) და „ინტერიერი“ (1978). 1974 წელს იყო ფილმ „მკვლელი ფუტკრების“ დამდგმელი მხატვარი. 1976 წლიდან კინოსცენარების წერა დაიწყო. 1981 წელს გადაიღო პირველი ფილმი „დაუჯერებელი ქალი“, ხოლო ფართო საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო ფილმებიით — „წმინდა ელმოს ჩირაღდანი“ (1985) და „დაკარგული ბიჭები“ (1987). 1995 წელს დაინიშნა ფილმის „ბეტმენი სამუდამოდ“ რეჟისორად, ამას მოჰყვა გაგრძელება „ბეტმენი და რობინი“ (1997), რომელიც მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთ ცუდ ფილმად კინოს ისტორიაში. 2004 წელს გადაიღო მუსიკალური დრამა „ოპერის მოჩვენება“, რომელიც დაფუძნებულია ენდრიუ ლოიდ ვებერის ამავე სახელწოდების მიუზიკლზე.
2019 წელს ჯოელ შუმახერს ავთვისებიანი სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს. გარდაიცვალა 2020 წლის 29 აგვისტოს, ნიუ-იორკში, 80 წლის ასაკში,
რეურსები ინტერნეტში
ინტერვიუ ჯოელ შუმახერთან
სქოლიო
დაბადებული 29 აგვისტო
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 22 ივნისი
გარდაცვლილი 22 ივნისი
ამერიკელი მუსიკალური ვიდეოების რეჟისორები
ამერიკელი კინორეჟისორები
ამერიკელი სცენარისტები
ამერიკელი კინოპროდიუსერები
გეი მწერლები
ლგბტ რეჟისორები
ლგბტ პროდიუსერები
ლგბტ სცენარისტები
პარსონსის დიზაინის სკოლის კურსდამთავრებულები
მიხაკის ზეთი

მიხაკის ზეთი, ეთერზეთი, ყვითელი ფერის სითხე, აქვს მიხაკის ძლიერი სუნი. სიმკვრივე 1043-1068 კგ/მ3. იღებენ მიხაკის ხისგან. ფართოდ იყენებენ საპარფიუმერიო მრეწველობაში, როგორც ნედლეულს ვანილინისა და სხვა წარმოებაში.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 7, გვ. 47, თბ., 1984
ზეთები
ტუნისის ქალაქების სია

ტუნისის ქალაქების სია
ტუნისში სულ 350 დიდი და მცირე ქალაქია. ამ სიაში წარმოდგენილია ტუნისის 10 უდიდესი ქალაქის სია.
უდიდესი ქალაქების სია
სქოლიო
ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
ზღვისპირა ალპები (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზღვისპირა ალპები (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ზღვისპირა ალპები შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზღვისპირა ალპები — რომის იმპერიის პროვინცია
ზღვისპირა ალპები — საფრანგეთის დეპარტამენტი
ზღვისპირა ალპები — მთათა სისტემა ალპებში
დიდი ირაგა

დიდი ირაგა — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ირაგას თემი). მდებარეობს ბედენის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ასლანკის (ხრამის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1190 მეტრზე, თეთრიწყაროდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 161 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
წიფორი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

წიფორი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
წიფორი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ფასანაურის სადაბო თემი. მდებარეობს მთიულეთის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მთიულეთის არაგვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1525 მ სიმაღლეზე. დაბა ფასანაურიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით, ქალაქ დუშეთიდან 54 კილომეტრით. საჯარო სკოლა დაბა ფასანაურში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სომხები ბაქოში

სომხები ბაქოში
სომხური საზოგადოება ბაქოში ერთი პერიოდის განმავლობაში მნიშვნელოვანად იყო გაზრდილი. მიუხედავად იმისა, რომ მათი თავდაპირველი აღწერის თარიღი უცნობია, ბაქოში სომეხი მოსახლეობის რაოდენობა შეიცვალა XIX საუკუნის პერიოდში, როდესაც ბაქო ნავთობის წარმოების მთავარ ცენტრად იქცა, რამაც იგი პერსპექტიულ ადგილად აქცია სხვა მეწარმეებისთვისა და ბიზნესმენებისთვის. მათი რიცხვი XX საუკუნეში საკმაოდ მაღალი იყო, მიუხედავად 1917 წლის რუსეთის რევოლუციის შედეგად არეულობისა. შემდგომში თითქმის ყველა სომეხი გაიქცა ქალაქიდან 1988 წლიდან 1990 წლის იანვრის ჩათვლით. 1990 წლის იანვრის დასაწყისისათვის ბაქოში მხოლოდ 50 000 სომეხი იყო დარჩენილი, 1988 წელს მათი რიცხვი მეოთხედ მილიონს შეადგენდა. მათი უმეტესობა ქალაქში დარჩა საბჭოთა კავშირის დაშლის დაწყებამდე და მთიანი ყარაბაღის ომის ადრეულ ეტაპამდე.
სომხური რაიონი
ერმანიკენდი(სიტყვასიტყვით აზერბაიჯანულად ნიშნავს „სომხურ სოფელს“) - ეს იყო სომხური უბანი, რომელიც მდებარეობდა ბაქოში ნასიმის რაიონში, სადაც ცხოვრობდა მრავალი სომეხი. დასახლება 1920-იან წლებში განვითარდა ბაქოს იშვიათად დასახლებულ უბნებში, ეს მოიცავდა საბჭოთა კავშირის ერთ-ერთ ადრეულ ექსპერიმენტს დიდი საქალაქო ტერიტორიის ინტეგრირებულ განვითარებასთან დაკავშირებით.
სოფელი ერმანიკენდი ბაქოში 1918 წლის ჩათვლით არსებობდა, სანამ 15 000 სომეხი არ დაიღუპა სექტემბრის დღეების პერიოდში. სოფლის რეკონსტრუქცია და განახლება მოგვიანებით დაიწყო, როდესაც ბაქო კიდევ უფრო გაფართოვდა და როდესაც აზერბაიჯანმა ხანმოკლე პერიოდით დამოუკიდებლობა მოიპოვა, ამის შემდეგ კი ჩამოყალიბდა აზერბაიჯანის დემოკრატიულ რესპუბლიკად, 1918-1920 წლებში, რუსეთის დაშლის შემდგომ, რეგიონში საბჭოთა კავშირი შემოიჭრა და აზერბაიჯანი 1920 წელს ჩამოყალიბდა როგორც აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა. ყოფილი გარეუბანი ერმენიკენდი გადაკეთდა ქალაქად. რამდენიმე ცნობილი არქიტექტორი მუშაობდა სოფელ ერმანიკენდის განახლებაში. ამის შემდეგ, ერმენიკენდი გადაიქცა ნავთობმუშაკების საცხოვრებელ ადგილად. საბჭოთა არქიტექტორები სამოილოვი და ივანიცკი ხელმძღვანელობდნენ რეგიონის არქიტექტურას 1920-1930-იან წლებში. ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობდა 3-4 სართულიანი ნაგებობები საბჭოთა სოციალისტური არქიტექტურის სტილში. რეგიონი ტრამვაის ხაზებით უკავშირდებოდა ბაქოს სანაპირო ნაწილს, ერმენიკენდი სწრაფადვე გახდა ქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი მთავარი ნაწილი. მრავალი სხვა ეროვნების ადამიანის ამ ტერიტორიაზე გადმოსახლების და სომეხი თემის ქალაქის სხვა რაიონებში გადანაწილებით, ოლქმა დაკარგა ეს მეტსახელი და თანდათანობით გაქრა.
1980-იან წლებამდე ბაქოში სომხები ძირითადად ცხოვრობდნენ ერმენიკენდის ტერიტორიაზე და რეგიონი სწორედ ამით იყო ცნობილი.
იხილეთ აგრეთვე
სომხები აზერბაიჯანში
ყარაბაღის ომი
რესურსები ინტერნეტში
Baku Am - Website about the history and destruction of the Armenian community of Baku
სქოლიო
სომხები
სომხური დიასპორები ქვეყნების მიხედვით
აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები
მასების ამბოხი

მასების ამბოხი 一 სოციალურ-ფილოსოფიური ნაშრომი, რომელიც მეოცე საუკუნეში მოღვაწე ესპანელ ფილოსოფოსს, ხოსე ორტეგა ი გასეტის ეკუთვნის. ტექსტი აღწერს მთელ ევროპაში გაბატონებულ კულტურულ კრიზისს, რომელიც სოციუმში არსებულ მასათა როლების ცვლილების ფონზე ვლინდება. ნაწარმოები, თავდაპირველად, სერიებად გამოიცემოდა 1929 წელს, გაზეთ El Sol-ში, ხოლო წიგნად ის მომდევნო წელს გამოქვეყნდა. ავტორი ევროპის უახლესი ისტორიის განხილვის საფუძველზე აგებს ადამიანი-მასის კონცეფციას, „ბრბოსი“, რომელმაც ადამიანის აქტივობის ყველა სფეროში შეაღწია, ეხება მიზეზებს, რომლებმაც ასეთ ადამიან-მასათა უმრავლესობის მიერ უმცირესობის გაძევება გამოიწვია. წიგნის მეორე ნაწილი ერების წარმოშობის მიზეზებსა და მათი განვითარების გზებს იკვლევს.
რეზიუმე
ამ ერთგვარ ფილოსოფიურ ტრაქტატში ორტეგა მიმოიხილავს „მასის ადამიანს“ და ააანალიზებს მის არსსა და იდეას, რითაც აღწერს საზოგადოებაში მასების ძალაუფლების აღმავლობასა და ქმედებას სოციუმში. ორტეგა საკმაოდ კრიტიკულია როგორც მასების, ისე „მასათა პიროვნებების“ მიმართ, უპირისპირდება მსგავს „კეთილშობილურ და საერთო ცხოვრების“ სტილს და ამხელს მათ ბარბაროსობასა და პრიმიტივიზმში, რასაც მასების წარმომადგენლებში ხედავდა.
ორტეგას მთავარ მიზანს, ამ ნაწარმოების შეთხზვით, წარმოადგენდა ის, რომ „გამოესახა ევროპელთა გარკვეული ტიპი, ძირითადად ქცევითი თვალსაზრისით, იმ პირველყოფილ ცივილიზაციასთან მიმართებით, რომელშიც თავად ჩაისახა“.
რესურსები ინტერნეტში
Pedro Blas Gonzalez. Ortega's 'The Revolt of the Masses' and the Triumph of the New Man, Algora Publishing, 2007.
Ortega y Gasset's Revolt of the Masses (excerpt)
How The Revolt of the Masses Anticipated the Digital Age (Ted Gioia)
Revolt of the Masses (PDF)
LA REBELIÓN DE LAS MASAS
სქოლიო
ფილოსოფიური რომანები
1929 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
Vorotan, Sisian

Vorotan, Sisian
Vorotan is a village in the Sisian Municipality of the Syunik Province in Armenia. The Vorotnaberd fortress is located near the village.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 282 in 2010, down from 283 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
Populated places in Armenia
The Sims 3 Generations

The Sims 3 Generations (The Sims 3 თაობები) — მეოთხე The Sims 3-ის დამატება. ეს თამაში შექმნა The Sims Studio-მ და გამოსცა Electronic Arts-მა. ეს დამატება თამაშში მატებს უამრავ ახალ ფუნქციას, ამატებს უნიკალურ შესაძლებლობებს ყველა ასაკისთვის (მაგალითად თინეიჯერებს შეეძლებათ ბოროტი ხუმრობები მოუწყოს სხვა სიმებს), ასევე ჩნდება გახსენებათა ალბომი სადაც სიმის ყველა გახსენება ჩაიწერება (ახალი მანქანის ყიდვა, პარკში გასეირნება და სხვა).
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია თამაშის შესახებ
The Sims
კეისარ კაშიევა

კეისარ კაშიევა
კეისარ სეიფულა ყიზი კაშიევა (დ. 7 ივნისი 1893, ტფილისი — გ. 17 აპრილი 1972, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1893 წლის 7 ივნისს თბილისში, სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. 1907-1908 წლებში სწავლობდა კავკასიის საზოგადოების სახვითი ხელოვნების სამხატვრო კლასში. მოღვაწეობის ადრეულ ეტაპზე, მუშაობდა ამიერკავკასიის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, რომელიც აერთიანებდა თბილისის ელიტის თურქ-მუსულმან ქალებს. მუშაობდა აფიშებზე და პლაკატებზე, აფორმებდა სხვადასხვა სახის კულტურულ ღონისძიებების მოსაწვევებს და ა.შ. თავის პირველ ნამუშევრებს ასრულებდა ფანქრით, აკვარელით, ტუშით ან ნახშირით. კეისარ კაშიევას მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი გერმანელი მხატვრები — მიუნხენის სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები ოსკარ შმერლინგი და კარლ ზუმერი.
1916 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ოფიცერ შირინ-ბეგ კესამანსკის, რომელიც დაბრუნდა თბილისში პირველ მსოფლიო ომში მძიმედ დაჭრის შემდეგ და რომელმაც მოგვიანებით პოლკოვნიკის წოდება მიიღო. იმავე წელს მათ შეეძინათ ქალიშვილი ლეა. ოჯახური იდილია დიდხანს არ გაგრძელებულა; მეუღლე გარდაეცვალა 1919 წელს მალარიისგან. მათი ერთადერთი ქალიშვილი მოგვიანებით ქიმიკოსი გახდა და 1994 წელს გარდაიცვალა.
აზერბაიჯანის დამოუკიდებელი დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ კეისარი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა (1918 წლის ბოლოს), სადაც ეწეოდა ქალთა საგანმანათლებლო მოღვაწეობას, მონაწილეობას იღებდა ახალგაზრდა რესპუბლიკის კულტურულ ცხოვრებაში. გასაბჭოების შემდეგ კეისარმა მუშაობა დაიწყო ა.ბაირამოვის სახელობის ქალთა სახვითი ხელოვნების კლასის განყოფილების. ამ წლებში კაშიევა ქმნიდა ორიგინალურ ილუსტრაციებს პოპულარული ქალთა ჟურნალისათვის „შიარგ გადინი“ („აღმოსავლეთის ქალბატონი“). 1930 წლებში კაშიევა ცოლად გაჰყვა პარტიულ მუშაკ ზულფუგარ სეიდბეილის. შვილები ამ ქორწინებიდან არ ჰყოლია. 1938 წელს სეიდბეილი პოლიტიკური მიზეზების გამო დააპატიმრეს და ცოლთან ერთად გადაასახლეს. კაშიევა რეაბილიტირებულ იქნა და გადასახლებიდან 1956 წელს დაბრუნდა. იგი კვლავინდებურად აგრძელებდა ხატვას.
1972 წლის 17 აპრილს მხატვარი გარდაიცვალა ბაქოში, 78 წლის ასაკში. კაშიევას ნაშრომები ინახება აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში.
ხელოვნება
კაშიევას მიერ შექმნილი ნახატების უმნიშვნელო ნაწილი ინახება აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში. ისინი წარმოდგენილია ალბომების სახით. აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში შენახულია მხატვრის რამდენიმე პირადი ნივთი და ნახატების ესკიზები.
მოღვაწეობის საწყის ეტაპზე კაშიევა აფორმებდა აფიშებსა და პლაკატებს თბილისის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოების სხვადასხვა ღონისძიებებისათვის. 1905-1915 წლებში შექმნა უამრავი პორტრეტი, ნახატი და პეიზაჟი. მუშაობდა ფანქრით, აკვარელით, ნახშირით. ამ პერიოდის ნაშრომებს მიეკუთვნება „ი. გოვცაროვის პორტრეტი“ (1909), „მუსულმანი ინტელიგენტი“ (1912 ), „ტბის ნაპირი“ (1914), „ბაბა იაგა“ (1915) და სხვა. 1918 წლის შემდეგ კაშიევას მიერ აკვარელებით და ზეთის საღებავებით დაწერილი რეალისტური მიმართულების ნახატები „დიდებული ქალი“, „მოხუცი დარაჯი“, „ქართველი გოგონა“, „მონადირე“, „მეხანძრე“, „გოგოლის პორტრეტი“ და სხვა, განსხვავდებიან თავისი შესრულებით.
სქოლიო
დაბადებული 7 ივნისი
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 17 აპრილი
გარდაცვლილი 1972
თბილისში დაბადებულები
აზერბაიჯანელი მხატვრები
რეპრესირებულები
ჰაჩიმ მასტური

ჰაჩიმ მასტური (დ. 15 ივნისი, 1998) — მაროკოელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. ამჟამინდელი კლუბია მალაგა სადაც იჯარის წესით თამაშობს, ეკუთვნის მილანს. ის არის ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი ვისაც მაროკოს ეროვნულ ნაკრებში უთამაშნია.
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი soccerway.com-ზე
მაროკოელი ფეხბურთელები
დაბადებული 1998
დაბადებული 15 ივნისი
Lasioglossum lionotum

Lasioglossum lionotum is a species of Lasioglossum in the Halictidae family.
References
Further reading
lionotum
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1905
შალვა ელიაძე

შალვა ელიაძე
შალვა ნესტორის ძე ელიაძე (დ. 1896, ოზურგეთი — გ. 19 ივნისი, 1918, ახალი ათონის მახლობლად) — ქართველი ოფიცერი.
დაამთავრა ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელი. 1915-1917 წლებში მოხალისედ იბრძოდა რუსეთის არმიაში I მსოფლიო ომის ოსმალეთის, გერმანიის, ავსტრიისა და რუმინეთის ფრონტებზე. 1916 წელს დრისის 317-ე ქვეითი პოლკის რიგებში იყო პრაპორშჩიკად და დაიჭრა. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის ჯვრით. 1917 წლიდან შტაბს-კაპიტნის ჩინით მეთაურობდა ასეულს მე-3 ქართულ მსროლელ პოლკში. 1918 წლის აპრილში მონაწილეობდა სამეგრელოში ბოლშევიკთა მიერ მოწყობილი ამბოხების ჩახშობაში. ფოთის სახალხო გვარდიამ თავის ხელმძღვანელად აირჩია. 1918 წლის ივნისში აფხაზეთში ბოლშევიკური გამოსვლების დროს ახალ ათონთან დაამარცხა 1000-მდე მეამბოხე. დაიღუპა მთებში უკანდახეულ მოწინააღმდეგესთან შეტაკებაში.
ლიტერატურა
გაზ. „თეატრი და ცხოვრება“ №10 - 1918 - გვ. 11.
რესურსები ინტერნეტში
Елиадзе Шалва Нестерович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
დაბადებული 1896
ოზურგეთში დაბადებულები
გარდაცვლილი 19 ივნისი
გარდაცვლილი 1918
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები
შალვა თაქთაქიშვილი

შალვა თაქთაქიშვილი
შალვა მიხეილის ძე თაქთაქიშვილი (დ. 27 აგვისტო, 1900, სოფ. ქვემო ხვითი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 18 ივლისი, 1965, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1949).
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და საზოგადო მოღვაწის მიხეილ თაქათაქიშვილის ოჯახში. 1928 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია, პროფესორ ს. ბარხუდარიანის საფორტეპიანო კლასი. 1928 წლიდან იწყებს პედაგოგიურ მოღვაწეობას — ჯერ ბათუმში, შემდეგ თბილისის კონსერვატორიაში, რომლის პროფესორიც იყო 1941 წლიდან. აქ იგი ხელმძღვანელობდა საოპერო კლასის და დირიჟორობდა საოპერო სტუდიის ორკესტრს.
შალვა თაქთაქიშვილმა საკომპოზიციო მოღვაწეობა ჯერ კიდევ 1922 წლიდან დაიწყო. იგი იყო საქართველოში კამერულ-ინსტრუმენტული ჟანრის ერთ-ერთი პიონერი. მან შექმნა 2 სიმებიანი კვარტეტი, ორი საფორტეპიანო ტრიო, სავიოლონჩელო სიმღერები „ურმული“ და „იავნანა“.
კომპოზიტორის ნაწარმოებებიდან აღსანიშნავია ოპერები „დეპუტატი“, „ოთარაანთ ქვრივი“, საბავშვო ოპერები „ყვავილთა სამყარო“, „პირველი მაისი“, „შემოდგომა, განთიადი“, ბალეტი „მალთაყვა“, „სიმფონიეტა“, „საზეიმო უვერტიურა“ რომანსები, სიმღერები და მრავალი სხვა.
შალვა თაქთაქიშვილს დიდი წვლილი მიუძღვის „საქართველოს ახალგაზრდა მუსიკოსთა საზოგადოების“ დაარსებასა და ქართული სიმფონიური ორკესტრის შექმნაში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 169, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი კომპოზიტორები
დაბადებული 27 აგვისტო
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 18 ივლისი
გარდაცვლილი 1965
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
შალვა
ძროხისებრი ანტილოპები

ძროხისებრი ანტილოპები — დიდი ანტილოპების ქვეოჯახი. მრავალ სახეობას შორის აღსანიშნავია გნუ, რომელიც აგრეთვე აფრიკის სავანებში გვხვდება. ამავე ქვეოჯახიდან ცნობილია 30-მდე სახეობის ბუბალი, რომელთა შორის აღსანიშნავია აფრიკის სავანების ბინადარი კაამა და სხვა.
ლიტერატურა
ძროხისებრნი
სოფიო ხორგუანი

სოფიო ხორგუანი (დ. 30 მარტი, 1974, გულრიფში) — ქართველი ადამიანის უფლებათა დამცველი, ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი. საქართველოს სახალხო დამცველის მოადგილე 2007 წლის აგვისტოდან 2009 წლის იანვრამდე.
1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის ფილოლოგიური ფაკულტეტი გერმანული ენის სპეციალობით. 2000 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა გერმანული ლიტერატურის სპეციალობით. დასრულებული აქვს საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის კორპორაციასთან არსებული დიქტორთა და წამყვანთა კურსები (1996), თბილისის პოლიტიკური სწავლების სკოლა (2003), მარშალის უსაფრთხოების სწავლების ცენტრი (გერმანია, 2007), თბილისის ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის მაგისტრატურა, სპეციალობა – „საჯარო სამართალი“ (2008).
მუშაობდა მასწავლებლად, ჟურნალისტად, 2007 წლის აგვისტოდან 2009 წლამდე იყო სახალხო დამცველის მოადგილე. 2009-2011 წლებში რესპუბლიკური პარტიის აქტიური წევრი იყო..
სქოლიო
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
ქართველი ადამიანის უფლებათა დამცველები
დაბადებული 1974
დაბადებული 30 მარტი
ლუკინო ვისკონტი

ლუკინო ვისკონტი დი მოდრონე (დ. 2 ნოემბერი, 1906 — გ. 17 მარტი, 1976) — იტალიელი თეატრისა და კინოს რეჟისორი., ნეორეალიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ვისკონტი არისტოკრატების ოჯახიდან იყო. მისი მამა, ჰერცოგი ჯუზეპე ვისკონტი სპექტაკლებს დგამდა ლა სკალაში. 1930 წელს ვისკონტი პარიზში რეჟისორ ჟან რენუარის ასისტენტი გახდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ვისკონტი იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი გახდა, შედიოდა ანტიფაშისტურად განწყობილ კინოკრიტიკოსთა ჯგუფში. კინოში მუშაობდა დაიწყო 1936 წელს. პირველი ფილმი „სიგიჟე“ გადაიღო 1943 წელს ჯეიმზ კეინის რომანის „ფოსტალიონი ყოველთვის ორჯერ რეკავს“ მიხედვით. „სიგიჟე“ და მომდევნო ფილმი „მიწა ცახცახებს“ ნეორეალიზმის ნიმუშებია. ეს უკანასკნელი რეჟისორმა სიცილიაში გადაიღო და მასში მხოლოდ არაპროფესიონალი მსახიობები მონაწილეობდნენ.
ამის შემდეგ ვისკონტიმ პროლეტარიატის თემა გვერდით გადადო და გადაიღო რიგი რეალისტური ფილმებისა: „ულამაზესი“ (1951) ანა მანიანის მონაწილეობით, „როკო და მისი ძმები“ (1960) ალენ დელონის მონაწილეობით და „დიდი დათვის ნისლიანი თანავარსკვლავედი“ (1965) კლაუდია კარდინალეს მონაწილეობით. ვისკონტის მწვერვალად ითვლება ჯუზეპე ტომაზ დე ლამპედუზას რომანის „ლეოპარდის” ეკრანიზაცია. ფილმმა „ლეოპარდი“ 1963 წელს ოქროს პალმის რტო მიიღო. 1969-1972 წლებში ვისკონტიმ გადაიღო გერმანული ტრილოგია: „ღმერთების დაღუპვა“, „სიკვდილი ვენეციაში“ და „ლუდვიგი“. ის ტრილოგიის ტეტრალოგიად გადაკეთებას გეგმავდა, სურდა რა ფილმად გადაეღო თომას მანის „ჯადოსნური მთა“, თუმცა მან ეს ვერ მოახერხა.
პირადი ცხოვრება
ვისკონტი ჰომოსექსუალი იყო. მისი პარტნიორი იყო რეჟისორი ფრანკო ძეფირელი, ხოლო მოგვიანებით ავსტრიელი მსახიობი ჰელმუტ ბერგერი, რომელმაც ვისკონტის სამ ფილმში (ღმერთების დაღუპვა, ლუდვიგი, ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში) შეასრულა მნიშვნელოვანი როლები.
ციტატა
ფილმოგრაფია
1943 - ცდუნება
1948 - მიწა ცახცახებს
1951 - ულამაზესი
1957 - თეთრი ღამეები
1960 - როკო და მისი ძმები
1962 - ბოკაჩო 70
1963 - ლეოპარდი
1965 - დიდი დათვის ნისლიანი თანავარსკვლავედი
1967 - უცხო
1967 - ჯადოქრები
1969 - ღმერთების დაღუპვა
1971 - სიკვდილი ვენეციაში
1972 - ლუდვიგი
1974 - ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში
1976 - უდანაშაულო
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბრიტანული ფილმის ინსტიტუტი : ლუკინო ვისკონტი
Biography, filmography and more on Luchino Visconti
ლუკინო ვისკონტი - 100 გიორგი გვახარია, რადიო „თავისუფლება"
სქოლიო
დაბადებული 2 ნოემბერი
დაბადებული 1906
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1976
იტალიელი კინორეჟისორები
ტულსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ტულსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ტულსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
ორენბურგის ოლქი

ორენბურგის ოლქი — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ორენბურგი. დაარსდა 1934 წლის 7 დეკემბერს. 1938-1957 წლებში ერქვა ჩკალოვის ოლქი.
გეოგრაფია
ოლქს დასავლეთიდან ესაზღვრება სამარის ოლქი, ჩრდილოეთიდან ბაშკირეთი და თათრეთი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ჩელიაბინსკის ოლქი, სამხრეთიდან კი ყაზახეთი.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
რესურსები ინტერნეტში
Город Бугуруслан - Оренбургская область - Портал MY BUGURUSLAN
ორენბურგის ისტორია
Оренбургская область в справочнике-каталоге «Вся Россия»
Оренбуржье — региональный сервер
Региональный портал образовательного сообщества Оренбуржья
Полезные ископаемые Оренбургской области
Справочник предприятий по Оренбургской области
რუსეთის ფედერაციის ოლქები
ოთარ იშხნელი

ოთარ იშხნელი
ოთარ სიმონის ძე იშხნელი (დ. 20 აპრილი, 1921, სოფ. ჩხარი, ახლანდ. თერჯოლის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1992) — ქართველი საბჭოთა ჯარისკაცი, II მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთის წინააღმდეგობის მოძრაობის აქტიური მონაწილე, საფრანგეთის არმიის პოლკოვნიკი.
დაამთავრა სამხედრო სამეთაურო კურსები ქ. ლვოვში. 1939 წელს გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში. II მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა უკრაინის ტერიტორიაზე. 1941 წელს ტყვედ ჩავარდა. 1942 წელს სამხრეთ საფრანგეთის ტერიტორიაზე ტყვეთა ბანაკების არალეგალური ანტიფაშისტური ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვა­ნელი გახდა. 1944 წლის დასაწყისში მისი ხელმძღვანე­ლობით მოეწყო ტყვეთა აჯანყება, რომელიც გადაიზარდა პარტიზანულ მოძრაობაში ქ. კარბოსთან მდებარე „ლაპლანების ტყეში“. 1944 წლის აგვისტოში, როდესაც დაიწყო საფრანგეთის წინააღმდეგობის მოძრაობის საერთო ­გამოსვლები, მათ უკვე გაერთიანებული ძალით ­აიღეს ქ. ალბი. წინააღმდეგობის მოძრაობის დავალებით ლეიტენანტმა იშხნელმა საბჭოთა (ქართველი, ყაზახი და სხვ.), ფრანგი, ესპანელი, პოლონელი და იუგოსლავი მებრძოლებისგან ჩამოაყალიბა რეგულარული პოლკი, რომელსაც თავადვე მეთაურობდა (პოლკი ფრანგებისათვის ცნობილი იყო „მაკი ჟორჟიენის“ სახელით). შარლ დე გოლთან და პოლკოვნიკ კენინგთან ერთად მონაწილეობდა ტულუზის განთავისუფლებისადმი მიძღვნილი დიდი აღლუმში. 1945 წლის ოქტომბერში საბჭოთა კავშირში დაბრუნდა. ტყვედ ყოფნის გამო იყო რეპრესირებული იყო — მიესაჯა 20 წლით პატიმრობა. 1955 წლის ამნისტიის საფუძველზე გაათავისუფლეს. დაჯილდოებულია საფრანგეთის სამხედრო ჯილდოებით: „სამხედრო ჯვარი ხმლითა და ვერცხლის ვარს­კვლავით“, ორდე­ნით „მამაცობისთვის“, მედლით „წინააღმდეგობისათვის“ და სხვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 20 აპრილი
დაბადებული 1921
თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გარდაცვლილი 1992
ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მეღრი

მეღრი (სომხ.: Մեղրի) — ქალაქი სომხეთის სამხრეთით, სიუნიქის პროვინციაში, ირანის საზღვართან ახლოს. ქალაქის ეკონომიკა საკვების ინდუსტრიაზეა დაფუძნებული; აქ მდებარეობს პურის საცხობი, კონსერვების და ღვინის მწარმოებელი ქარხნები. მეღრში დანარჩენ სომხეთთან შედარებით საკმაოდ რბილი კლიმატია, რაც ხილის წარმოებას უწყობს ხელს. ქალაქთან ახლოს მდებარეობს რუსული სამხედრო ბაზა 2 000 ჯარისკაცით. ირან-სომხეთის გაზსადენი გადის მეღრზე.
რესურსები ინტერნეტში
Meghri news
სომხეთის ქალაქები
ლატვიის დროებით ეროვნული საბჭო

ლატვიის დროებით ეროვნული საბჭო
ლატვიის დროებითი ეროვნული საბჭო ასევე ცნობილი როგორც ეროვნული საბჭო — შეიქმნა ლივონიის გუბერნიის ქალაქ ვალკაში, 1917 წლის ძველი სტილით 17 ნოემბერს (ახალი სტილით 29 ნოემბერი). ეროვნული საბჭოში მონაწილეობდნენ ლატვიის ლტოლვილთა ცენტრალური კომიტეტი, პოლიტიკური პარტიები, ვიძემის და ლატგალის მიწების დროებითი საბჭოს წარმომადგენლები.
შექმნა
1917 წლის 14-17 ნოემბერი ლატვიელი პოლიტიკოსები შეიკრიბნენ სანქტ-პეტერბურგში და გადაწყვიტეს შექმნათ საბჭო რომელში შევიდოდა ვიდზემის 3 წარმომადგენელი, 3 ლატგალიდან, 3 კურზემიდან, 2 ლატვიის ლტოლვილთა ცენტრალური კომიტეტიდან, 1 ბალტიის ლტოლვილთა ორგანიზაციიდან, 2 ისკოლატიდან (მშრომელთა საბჭო), 2 სამხედროთა საბჭოდან, 1 ფერმერების საბჭოდან, თითო-თითო მემარცხენე და მემარჯვენე სოციალ-დემოკრატებიდან. ასევე თითო შემდეგი პატიებიდან: ესერი, რადიკალ დემოკრატები, ნაციონალ-დემოკრატები. არ ყავდათ წარმომადგენელი ბალტიის გერმანელებს, ებრაელებს, რუსებს და პოლონელ უმცირესობებს.
ეროვნული საბჭოს დდასასრული
დიდი ბრიტანეთისგან დე-ფაქტო აღიარების მოპოვების მიუხედავად, ოკუპანტმა გერმანიამ მის აღიარებაზე უარი განაცხადა და მან მხოლოდ სოციალ-დემოკრატების დომინირებით შექმნილ დემოკრატიულ ბლოკთან დაამყარა ურთიერთობა. ამ ჩიხიდან გამოსასვლელად ეროვნული საბჭო და დემოკრატიული ბლოკი სახალხო საბჭოდ (Tautas padome) გაერთიანდნენ.
1918 წლის 18 ნოემბერს ლატვიის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ეროვნულმა საბჭომ უფლებამოსილება გადასცა სახალხო საბჭოს და შეურთდა მას.
ლიტერატურა
Latvijas Brīvības cīņas 1918—1920. Enciklopēdija. Rīga:Preses nams, 1999.
ლატვიის ისტორია
ყიმილყიშლაყი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყიმილყიშლაყი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყიმილყიშლაყი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყიმილყიშლაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში
ყიმილყიშლაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში