PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლეო I

ლეო I დიდი (დ. 390 — გ. 10 ნოემბერი, 461) — რომის პაპი 440–461 წლებში, კათოლიკური და მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. კათოლიკური ეკლესია მოიხსენიებს 12 ნოემბერს, ხოლო მართლმადიდებლური 2 მარტს.
ცხოვრება
პაპმა შესანიშნავი და მრავალმხრივი განათლება მიიღო, რაც ბრწყინვალე საერო კარიერას უმზადებდა, მაგრამ სულიერი ცხოვრებისკენ მიდრეკილმა ჭაბუკმა სხვა გზა აირჩია – წმინდა პაპის, სიქსტუს III-ის (432–440) დროს იგი არქიდიაკვნად ეკურთხა, მისი სიკვდილის შემდეგ, 440 წელს, კი რომის პაპიც გახდა. ამ დროს ეკლესიას აშფოთებდა სხვადასხვა მწვალებლური სწავლება. მღვდელმთავარი ლეო საოცარ სიმტკიცესა და შეურყევლობას იჩენდა, როცა საქმე აღმსარებლობის დაცვას ეხებოდა. იგი მართლმადიდებლური ეკლესიის სახელით გაბედულად ამხელდა ქრისტეს ერთბუნებოვნების მქადაგებელ ევტიქისა და დიოსკორეს ერესებს, აგრეთვე ნესტორის მწვალებლობას; ბიზანტიის იმპერატორებთან, თეოდოსიუს II-სთან (408-450) და მარკიანესთან (450-475) გაგზავნილი ეპისტოლეებით მან დიდად შეუწყო ხელი ქალკედონის IV მსოფლიო კრების (451) მოწვევას მონოფიზიტების დასაგმობად. კრებაზე, რომელსაც 630 ეპისკოპოსი ესწრებოდა, წაკითხულ იქნა მღვდელმთავარ ლეოს ეპისტოლე უკვე მიცვალებული კონსტანტინეპოლელი პატრიარქის ფლავიანეს (447–449) მიმართ, რომელიც 449 წელს ეფესოში გამართულ ავაზაკთა კრებას ემსხვერპლა. პაპის ეპისტოლეში მოცემული იყო მართლმადიდებლური სწავლება ქრისტეს ორბუნებოვნების შესახებ, რომელსაც კრების მონაწილე ყველა ეპისკოპოსი დაეთანხმა. ერეტიკოსები ევტიქი და დიოსკორე ეკლესიიდან განკვეთეს. წმინდა პაპი ბარბაროსთა შემოტევებისგანაც იცავდა თავის სამშობლოს: 452 წელს მან სიტყვის ძალით დააშოშმინა იტალიის დასანგრევად და ასაოხრებლად გამზადებული ჰუნების მრისხანე მთავარსარდალი ატილა, 455 წელს კი რომში შემოჭრილ ვანდალების წინამძღოლს ჰაიზერიხს შეაგონა, არ დაენგრია ქალაქი, შენობები არ გადაეწვა და სისხლი არ დაეღვარა.
პაპმა ლეო დიდმა ღრმა მოხუცებულობამდე იცხოვრა. ის წინასწარ გრძნობდა მოახლოებულ აღსასრულს და მხურვალე ლოცვებითა და ქველისსაქმეებით ემზადებოდა მისთვის.
წმინდა მამა 461 წელს გარდაიცვალა და რომში, ვატიკანის ტაძარში დაკრძალეს. მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა მოიცავს 96 ქადაგებას და 143 ეპისტოლეს.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
რომის პაპები
დაბადებული 390
გარდაცვლილი 10 ნოემბერი
გარდაცვლილი 461
V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
დატუ-ანგალ-მიდტიმბანგი

დატუ-ანგალ-მიდტიმბანგი (ოფიციალურად დატუ-ანგალ-მიდტიმბანგის მუნიციპალიტეტი) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 224 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Datu Anggal Midtimbang Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 206 : An Act Creating the Municipality of Datu Anggal Midtimbang in the Province of Maguindanao
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
სოსიპატრე ასათიანი

სოსიპატრე ასათიანი
სოსიპეტრე (ჭიჭიკო) ასათიანი (დ. 1872, ქუთაისი — გ. 1971, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი და დიპლომატი, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი.
რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო ლეჩხუმის მაზრაში რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი; პლატონ იოსელიანთან და გიორგი შანიძესთან ერთად მეთაურობდა აჯანყებულთა „წითელ არმიას“. რევოლუციის ჩაქრობის შემდეგ დააპატიმრეს ქუთაისში. 1907 წელს, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ორგანიზებით, სხვა სოციალ-დემოკრატ პატიმრებთან (მათ შორის, ლეო ქიაჩელთან) ერთად გაიპარა ციხიდან და ემიგრაციაში წავიდა შვეიცარიაში.
უმაღლესი იურიდიული განათლება შვეიცარიაში ყოფნის დროს, ჟენევის უნივერსიტეტში მიიღო. რუსეთის თებერვლის რევოლუციამდე ცხოვრობდა ჟენევაში. 1917 წელს დაბრუნდა საქართველოში. მცირე ხნით დაინიშნა ლეჩხუმისა და სვანეთის კომისრად. 1918 წლიდან მუშაობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვარგარეთის მისიებში. თავდაპირველად იყო წარგზავნილი უკრაინაში, ხოლო 1919 წელს რუმინეთში გაიგზავნა საქართველოს წარმომადგენლად. 1919 წლის ბოლოდან შეუერთდა პარიზში მყოფ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დელეგაციას, იყო დელეგაციის მდივანი. 1921 წლის 25 თებერვლიდან, მას შემდეგ, რაც აკაკი ჩხენკელმა ოფიციალური რწმუნებათა სიგელი გადასცა ალექსანდრ მილიერანს, იკავებდა საფრანგეთში საქართველოს საელჩოს პირველი მდივნის თანამდებობას. 1933 წელს, მანამ, სანამ საფრანგეთში საქართველოს საელჩოს ოფიციალური სტატუსი გააჩნდა, იკავებდა საელჩოს პირველი მდივნის პოსტს. საელჩოს გაუქმების შემდეგ, 1933–1947 წლებში იყო საელჩოს ნაცვლად შექმნილი „ქართული ოფისის“ დირექტორი.
აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ემიგრაციაში მყოფ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის საქმიანობაში. იყო დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის არქივის შემნახველი კომისიის წევრი. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქართველი დიპლომატები
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 1971
ლევილის სასაფლაოზე დაკრძალულები
სოსიპატრე
ქართველი რევოლუციონერები
Lasioglossum tanganum

Lasioglossum tanganum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
tanganum
დონის ნახიჩევანის გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია

დონის ნახიჩევანის გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია — უდიდესი სომხური ეკლესია დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის შემადგენლობაშია). ააშენეს 1783-1807 წლებში რუსული კლასიციზმის სტილში, სავარაუდოდ ივან სტაროვის პროექტის მიხედვით. ტაძარი აგებული იყო წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის სახელზე. 1930-იან წლებში ტაძარი დახურეს, ხოლო 1960-იან წლებში დაანგრიეს. ეკლესიის ადგილზე კი ააშენეს კულტურის სახლი.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის სახელზე ააგეს დონის ნახიჩევანის ბაზრის რაიონში. საკათედრო ტაძრის საძირკვლის პირველი ქვა ჩადეს 1783 წელს. იგი მდებარეობდა ქალაქ დონის ნახიჩევანის ცენტრალურ მოედანზე. როსტოველი მხარეთმცოდნეების მიხედვით, ტაძრის პროექტი შეიმუშავა დონის ნახიჩევანის გენერალური გეგმის ერთ-ერთმა ავტორმა ივან სტაროვმა, რომელსაც აშენებული ჰქონდა ტავრიდული სასახლე სანქტ-პეტერბურგში. მისი მშენებლობა გაგრძელდა 24 წელი და მხოლოდ 1807 წელს მოხდა მისი კურთხევა.
სამნავიანი ტაძარი აგებული იყო რუსული კლასიციზმის სტილში, მისი არქიტექტურა ეხმიანებოდა დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესიის არქიტექტურულ სტილს. ტაძარი ჯვრის გეგმისა იყო. ეკლესიის მთავარი ნაგებობა სრულდებოდა მასიური გუმბათით. ეკლესიას სამი შესასვლელი ჰქონდა. მთავარი შესასვლელის მხრიდან მშენებული იყო სამსართულიანი სამრეკლო საათით.
ტაძრის ინტერიერი მორთული იყო ხაჩქარებით, რომლებიც სომეხმა გადმოსახლებულებმა გამოიყოლეს ყირიმიდან.
გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია იყო მოედნის მთავარი არქიტექტურული ღირსშესანიშნაობა. ეკლესიიდან იწყებოდა ქალაქის ქუჩების ნუმერაცია. მოედანს, სადაც მდებარეობდა ეკლესია, ეწოდა „ეკლესიის მოედანი“. 1894 წელს ეკლესიის მოედანზე, ეკლესიის წინ ააგეს ეკატერინე II-ს ძეგლი.
1930-იან წლებში ეკლესია დაიხურა ღვთისმსახურებისათვის. გუმბათი და სამრეკლო დაშალეს და შენობაში განათავსეს ბავშვთა ტექნიკური სადგური. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1942 წელს გერმანული ოკუპაციის დროს და მოქმედებდა 1950-იანი წლების ბოლომდე. 1960-იან წლების შუა წლებში ეკლესია დაანგრიეს და მის ადგილზე კულტურის ცენტრი ააშენეს.
რელიქვია
გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ეკლესიაში ინახებოდა VI საუკუნის სომხური ხაჩქარი სურბ-ხაჩი. ტაძრის დახურვის შემდეგ ხაჩქარი გადაიტანეს წმინდა კარაპეტის ეკლესიაში.
სქოლიო
დონის როსტოვის სომხური ეკლესიები
დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
Blood Sugar Sex Magik

Blood Sugar Sex Magik — ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1991 წლის 24 სექტემბერს. ალბომს დიდი პოპულარობა ხვდა წილად, სინგლების Give It Away, Under the Bridge და Breaking the Girl დახმარებით.
სიმღერების სია
B-მხარეები, დემო და სხვა ჩანაწერები
ჩარტები
ალბომი
სინგლები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
1991 წლის ალბომები
Red Hot Chili Peppers-ის ალბომები
ალბომები რიკ რუბინის პროდიუსერობით
Bye Bye Blackbird

Bye Bye Blackbird
"Bye Bye Blackbird" is a song published in 1926 by Jerome H. Remick and written by composer Ray Henderson and lyricist Mort Dixon. It is considered a popular standard and was first recorded by Sam Lanin's Dance Orchestra in March 1926.
Song information
Popular recordings in 1926 were by Nick Lucas, Gene Austin, Benny Krueger, and by Leo Reisman. It was the number 16 song of 1926 according to Pop Culture Madness.
In popular culture
The song was featured in the 1955 movie musical Pete Kelly's Blues, sung by Peggy Lee in the role of alcoholic jazz singer Rose Hopkins.
In "Goodbye Nkrumah" (1966) Beat poet Diane Di Prima asks:And yet, where would we be without the American culture
Bye bye blackbird, as Miles plays it, in the ’50s
In 1982, the Recording Industry Association of America (RIAA) posthumously awarded John Coltrane a "Best Jazz Solo Performance" Grammy for the work on his album Bye Bye Blackbird.
Recordings of the song often include only the chorus; the verses are far less known.
Segregationists opposed to the American Civil Rights Movement, notably at the Selma to Montgomery marches, played the song over loudspeakers as a taunt.
In 1968, Joe Cocker recorded a cover of "Bye Bye Blackbird" that was included on his 1969 album With A Little Help From My Friends. Allmusic reviewer Matthew Greenwald described it as a "Classic Pop Gospel Ballad".
Tiny Tim recorded the song with Brave Combo on what would be his final recording, the 1996 album Girl.
In 2011, Paul McCartney recorded a cover of "Bye Bye Blackbird" that was included on his 2012 album Kisses on the Bottom.
See also
List of 1920s jazz standards
My Blue Heaven
References
Further reading
1926 songs
Songs with lyrics by Mort Dixon
Songs with music by Ray Henderson
1920s jazz standards
Songs about birds
Spirits in the Material World

Spirits in the Material World— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სინგლი მეოთხე სტუდიური ალბომიდან Ghost in the Machine.
1995 წელს ამ სიმღერის საკუთარი ვერსია ჩაწერა მუსიკოსმა პეტო ბანტონმა. სიმღერა შეტანილია ფილმში ეის ვენტურა: როდესაც ბუნება გიხმობს. მასში ასევე მღერის სტინგი.
სიმღერები
7": A&M / AMS 8194 (ინგლისი)
Spirits in the Material World -2:59
Low Life - 3:45
7": A&M / AM 2390 (აშშ)
Spirits in the Material World - 3:01
Flexible Strategies - 3:44
სქოლიო
The Police-ის სიმღერები
1981 წლის სიმღერები
1981 წლის სინგლები
ოტაკი (მოლდოვა)

ოტაკი (მოლდოვა)
ოტაკი — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 251 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 667 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რეზინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რეზინის რაიონის სოფლები
ფრეიზერი (კუნძული)

ფრეიზერი (კუნძული)
ფრეიზერი — ქვიშიანი კუნძული ავსტრალიის კუინზლენდის შტატის სამხრეთ სანაპიროსთან. მდებარეობს ბრისბენიდან დაახლოებით 300 კმ-ში. 2006 წლის აღწერით, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 360 კაცს. 1992 წელს შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ჩამონათვალში, როგორც განუმეორებელი ბუნებრივი ძეგლი.
გეოგრაფია
კუნძულს აქვს წაგრძელებული ფორმა. მისი სიგრძე დაახლოებით 120 კმ-ია, სიგანე კი 7-დან 23 კმ. მისი ფართობია — 1840 კმ². იგი მიჩნეულია უდიდეს ქვიშიან კუნძულად მსოფლიოში.
მისი შემადგენელი დიუნები წარმოიქმნა დაახლოებით 400 ათასი წლის წინ და აქვთ სიმაღლე 240 მეტრამდე. კუნძულზე არსებობს 40-ზე მეტი სასმელად ვარგისი ტბა, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ბოუმინგენის ტბა (ფართობი 200 ჰა). კუნძულის დასავლეთი სანაპირო დაკავებულია მანგროს ტყეებით და ჭაობებით, ოკეანისკენ მიქცეული აღმოსავლეთი კი დაახლოებით 100 კმ-ის სიგრძის თეთრ ქვიშიანი პლაჟია. ჩრდილოეთ ნაწილში შენარჩუნებულია ხელუხლებელი ტენიანი ეკვატორული ტყეები, რომლის დიდი ნაწილი (დაახლოებით 1645 კმ²) არის გრეიტ-სენდის ეროვნული პარკის ნაწილი. საინტერესოა კუნძულის ცხოველთა სამყაროც. პატარა სიღრმის, კარგად გამთბარ ტბებში ბინადრობენ სასმელი წყლის კუები, ხოლო ხმელეთზე გვხვდება ველური ჯიშის ძაღლი დინგო.
ისტორია
ავსტრალიის ევროპელთა კოლონიზაციამდე კუნძულზე ცხოვრობდნენ რამდენიმე ათასი აბორიგენები. ბატჩულას (Butchulla) ტომის ენაზე კუნძულს ერქვა კგარი (K`gari) — სამოთხე. თანამედროვე სახელი დაკავშირებულია კაპიტან ფრეიზერის და მისი ცოლის გვართან, რომელთა გემმაც „Stirling Castle“ განიცადა ავარია კუნძულთან.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Fraser Island From the Air
Official Website of the Department of Environment and Resource Management for more information and camping permits
World heritage listing for Fraser Island
FraserIsland.info - extensive information about all aspects of Fraser Island
Great Sandy Biosphere
ავსტრალიის კუნძულები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
რვანახევარი

რვანახევარი (8½) — რეჟისორ ფედერიკო ფელინის 1963 წლის ფილმი. ფილმი ფელინისთვის რიგით მეცხრე უნდა ყოფილიყო, თუმცა მას გადაღებების დასრულება გაუჭირდა შემოქმედებითი კრიზის გამო. ამიტომ მან გადაიღო კინო რეჟისორის შესახებ, რომელსაც შემოქმედებითი კრიზისი აქვს და უჭირს დაწყებული ფილმის დასრულება. ფილმში მრავლადაა ფელინის ავტობიოგრაფიული ელემენტები.
როლებში
მარჩელო მასტროიანი — გვიდო ანსელმი
ანუკ ემე — ლუიზა ანსელმი
როსელა ფალკი — როსელა
სანდრა მილო — კარლა
კლაუდია კარდინალე — კლაუდია
ჯილდოები
ფილმმა მიიღო ორი ოსკარი, საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისა და კოსტუმების საუკეთესო დიზაინისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
როჯერ ებერტის მიმოხილვა
დერეკ მალკოლმის მიმოხილვა
1963 წლის ფილმები
იტალიური ფილმები
იტალიურენოვანი ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
გერმანულენოვანი ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
ფედერიკო ფელინის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
Minbashyly

Minbashyly (also, Minbashly) is a village in the Saatly Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Saatly District
იუან მაკგრეგორი

იუან მაკგრეგორი (დ. 31 მარტი, 1971, პერთი) — შოტლანდიელი მსახიობი. მონაწილეობა აქვს მიღებული მეინსტრიმულ, ინდი და საავტორო ფილმებში. ასევე მოღვაწეობს თეატრში.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
შოტლანდიელი მსახიობები
დაბადებული 1971
დაბადებული 31 მარტი
Mangazeya

Mangazeya was a Northwest Siberian trans-Ural trade colony and later city in the 17th century. Founded in 1600 by Cossacks from Tobolsk, it was situated on the Taz River, between the lower courses of the Ob and Yenisei Rivers flowing into the Arctic Ocean. The name derives from a Nenets ethnonym Monkansi or Mongandi.
Russian settlers of the White Sea coasts of Russia (pomors) founded a route along the Arctic coast to Arkhangelsk to trade with Norwegian, English and Dutch merchants. Mangazeya accumulated furs and ivory (walrus tusks) around the year to be shipped out during the short Northern summer. Trade also occurred along the Siberian River Routes' Northern Route. It became "a virtual Baghdad of Siberia, a city-state, all but independent of the Russian Empire in its wealth and utter isolation."
The Northern Sea Route was forbidden in 1619 under the penalty of death and the city closed to outsiders: navigational markings were torn up, posts established to intercept anyone who might attempt to get through, and maps were falsified. The state was unable to collect taxes, and there was a fear of English trading penetration into Siberia; furthermore, "Mangazeya had aroused the envy of inland merchants working out of the Urals, Tyumen, and Tobolsk, who saw it siphoning off commerce that would otherwise have come their way." The city was finally abandoned following the catastrophic fire of 1678, after which the remaining population was evacuated to Turukhansk (now ) at the junction of the Yenisei with the Lower Tunguska, which was known as New Mangazeya until the 1780s.
The location of original Mangazeya and the Pomors' Northern Sea Route were forgotten until the 20th century, when archaeologists discovered remains of a wooden Kremlin and a Gostiny dvor (trading centre) on the site of Mangazeya.
There is a 220 kV electrical substation owned by Gazprom with the same name nearby.
References
External links
Mangazeya: A 16th Century Arctic Trading City in Siberia
Defunct towns in Russia
Geography of Krasnoyarsk Krai
History of Siberia
Pomors
Populated places of Arctic Russia
1600 establishments in Russia
Populated places established in 1600
Archaeological sites in Russia
Taz basin
Cultural heritage monuments in Yamalo-Nenets Autonomous Okrug
Objects of cultural heritage of Russia of federal significance
Náměstí Republiky (Prague Metro)

Náměstí Republiky (Prague Metro)
Náměstí Republiky is a Prague Metro station on Line B in the Prague 1 district. Its two exits serve the Republic Square (Náměstí Republiky) area and the Masaryk suburban railway terminal (Praha Masarykovo nádraží) respectively. The station was opened on 2 November 1985, as part of the inaugural section of Line B between Sokolovská and Smíchovské nádraží.
References
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1985
1985 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
ანკარა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ანკარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ანკარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ანკარა — თურქეთის დედაქალაქი
ანკარა — ვილაიეთი თურქეთში
ანკარა — ყოფილი სოფელი ონის მუნიციპალიტეტში, ამჟამად ქრისტესი.
ანკარა — გველების გვარი
კასტელიანოსის დეპარტამენტი

კასტელიანოსის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 162 165 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 6 600 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რაფაელა.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
მირა ღადუა

მირა ღადუა (დ. 15 თებერვალი, 1944, ბაია) — ქართველი ექიმი, ეპიდემიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ჰოსპიტალური ინფექციების განყოფილების გამგე.
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი.
1972-1974 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის კომუნალური ჰიგიენის ექიმი. 1978-1992 წლებში პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სალმონელოზური ინფექციების ეპიდემიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წლიდან დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ჰოსპიტალური ლაბორატორიის ექიმი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომისა საავადმყოფოსშიდა(ჰოსპიტალური სალმონელოზი) ინფექციების პრობლემებზე.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სალმონელოზის ეპიდემიოლოგია ბავშვთა შორის საქართველოს რესპუბლიკაში“, დაიცვა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 თებერვალი
დაბადებული 1944
ქართველი ექიმები
ფარნას ოდა

ფარნას ოდა— მდინარე აბაშის მარჯვენა ნაპირზე, ბალდის ღვთისმშობლის სახელობის მამათა მონასტრისკენ (ასევე ბალდის კანიონისკენ) მიმავალი სამანქანო გზის ხელმარჯვნივ გზიდან სიღრმეში მდებარეობს "ფარნას ოდა". სახლი მცირედით დამრეც რელიეფზეა მორგებული, ჩრდილოეთიდან ერთ სართულიანია, ხოლო სამხრეთიდან ორ სართულიანი. ქვედა სართულზე, რომელშიც შესასვლელი სახლის უკანა ეზოდან, სამხრეთიდანაა გაჭრილი, მოწყობილია მარანი. მარნის იატაკის თავდაპირველი დონე თიხატკეპნილით იყო წარმოდგენილი, მოგვიანებით ის განაახლეს და ქვის ფლეთილი ფილები დააგეს. შესასვლელიდან ხელმარცხნივ იატაკის დონიდან მცირედით ამაღლებული ბაქანია აგურით ამოყვანილი, სადაც რამდენიმე ქვევრია ჩაყრილი. მარნის შესასვლელშივე წრიული მოყვანილობის სვეტის მსგავსი საინჟინრო კონსტრუქციული ნაგებობაა, რომელიც ქვითა და ტალახით არის ამოყვანილი, ის წარმოადგენს ბუხრის ქვედა ნაწილს. ბუხარი ისეა მეორე სართულზე ამოყვანილი, რომ სამივე ოთახს მოიცავს. სართულშუა გადახურვა ასწლოვან ხის კოჭებს ეყრდნობა. ცენტრალური ფასადის მხარეს სახლი ერთ სართულიანია, გახსნილი აივნით. აივანი ქვის საყრდენებს ეყრდნობა და მასზე ორსაფეხურიანი კიბით ავდივართ. ღია აივანი ხუთი სვეტითაა დანაწევრებული. მოაჯირები ხისაა, ყრუ, გაუმჭვირვალი კოლონადებით წარმოდგენილი. სახურავის საყრდენ სვეტებს შორის წარმოდგენილია ჭვირულ ორნამენტებიანი ფარდები, რომლებიც საკმაოდ ოსტატურადაა გამოჭრილი და მრავალფეროვანი ორნამენტებით დახუნძლული. ყველა მათგანი ერთნაირია და სიმეტრიულობით ხასიათდება. კუთხეებში მარაოსებრი ფორმის ჭვირულორნამენტიანი დეტალებია გამოყენებული, ცენტრში მცირედი შვერილები. ჭვირული ფარდის ჰორიზონტალურ ნაწილზე სხვადასხვა ფორმის ორნამენტებია დატანილი. მათ შორის სამი, ცენტრში შედარებით მოზრდილი ხოლო კუთხეებისკენ მცირედით პატარა ზომის ვარდულები, მზის (ბჟა) სტილიზებული გამოსახულებებია. მეორე სართულის კედლები მთლიანად წაბლის ხის ნათალი ფიცრებითაა ამოყვანილი. აივნის მხრიდან ცენტრალური ფასადი სამი ორფრთიანი ფანჯრის ღიობითა და ორი კარითაა დანაწევრებული. ფანჯრებს ხისავე დარაბები აქვს. აივანზე ხის მოსასვენებელი ტახტია მოთავსებული. სახლს მეორე სართულზე გარდა წინა ეზოსკენ მთელ სიგრძეზე განთავსებული აივნისა, უკანა ეზოსკენ გამომავალი მცირედი აივანიც აქვს. სახლის ძირითადი სივრცე 3 ოთახადაა განაწილებული, საიდანაც ერთი ძირითადი მისაღები ოთახია, ხოლო დანარჩენი ორი მცირე ზომის საძინებელი ოთახები. მისაღები ოთახის ჭერზე ერდოიანი გვირგვინია მოწყობილი. ასევე მისაღებ ოთახში გამოდის ბუხრის ტანი, რომელზეც გადმოცემით სახლის ამშენებელ ფარნა ბჟალავას საკუთარი ხელით ნაუცბათევად საბჭოთა სიმბოლოები, ნამგალი და ურო, ასევე ხუთ ქიმიანი ვარსკვლავი ამოუტვიფრავს, გასაბჭოების დროს ამ გზით გადარჩენია დაჭერას. ინტერიერში კედლები ღვინის ფერი და ზურმუხტის ფერი შპალერითაა გაფორმებული. სახლის სახურავი ოთხფერდაა, გადახურულია თუნუქის ფირფიტებით. ოდა სახლის აღმოსავლეთით რამდენიმე მეტრში სამზადი სახლი მდებარეობს. სამზადი სახლიც ასევე წაბლის ხის ფიცრებითაა აგებული, გადახურულია აზბოცემენტის ფილებით. ოდა სახლის უკანა ეზო, რომელიც ტერასებადაა დანაწევრებული, მდინარე აბაშამდე ჩადის. "ფარნას ოდის" ეზოში აგურის სვეტებზე ამოყვანილი ორფერდა სახურავიანი კრამიტით გადახურული ხის ჭიშკრის გავლით ვხვდებით. ოდაში დღეს ფარნა ბჟალავას მემკვიდრეები, ძაგანიები ცხოვრობენ.
რესურსები ინტერნეტში
კულტურული მემკვიდრეობა
ჰონინგება

ჰონინგება (ალესვა) — მიხეხვა-მილესვა, ნამზადის გამოყანა სპეციალური იარაღით — ჰონით, რომელიც აღჭურვილია წვრილმარცვლოვანი აბრაზიული ძელაკებით. ჰონი ბრუნავს და ერთდროულად ასრულებს უკუქცევით-წინსვლით მოძრაობას. ჰონის ძირითადად იყენებენ ცილინდრული გამჭოლი ნახვრეტების, ყრუ და საფეხუროვანი ნახვრეტების სუფთად დასამუშავებლად.
ლიტერატურა
აბრაზიული დამუშავება
გაგრიფში

გაგრიფში — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტში. იწყება არაბიკის მასივის სამხრეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1725 მ სიმაღლეზე. ერთვის შავ ზღვას ქალაქ გაგრის ჩრდილო-დასავლეთით. სიგრძე 9,5 კმ. საზრდოობს ძირითადად წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით.
სქოლიო
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
შავ ზღვაში ჩამდინარე მდინარეები
Antiplanes

Antiplanes — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ანტონიო პასკალ ესპანელი

ანტონიო პასკალ ესპანელი (დ. 31 დეკემბერი, 1755 — გ. 20 აპრილი, 1817) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის, ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე კარლ III-ისა და დედოფალ მარია ამალია საქსონიელის უმცროსი ვაჟი. ესპანეთის მეფე კარლ IV-ისა და ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ის უმცროსი ძმა. ცოლად ჰყავდა საკუთარი ძმის შვილი მარია ამალია ესპანელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია.
ბიოგრაფია
ანტონიო პასკალი დაიბადა 1755 წლის 31 დეკემბერს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე კარლ III-ისა და დედოფალ მარია ამალია საქსონიელის ნაბოლარა ვაჟი. ღრმა ბავშვობიდანვე იგი ჰუმანისტი რეპეტიტორების სწავლების ქვეშ იზრდებოდა თავის ძმასთან, კარლთან ერთად. 1759 წელს მისი ბიძა, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VI უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მამამისი კარლ III ავიდა, რომელიც ცოლ-შვილთან ერთად ესპანეთში გადასახლდა. ეს ყოველივე ვერ აიტანა დედოფალმა მარია ამალია საქსონიელმა, ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და 1760 წელს გარდაიცვალა, რა დროსაც ანტონიო სულ ოთხი წლის იყო. ამის შემდეგ ანტონიო თავის უფროს და-ძმებთან: გაბრიელთან, მარია ხოსეფასთან და მარია ლუისასთან ერთად იზრდებოდა მადრიდის სამეფო კარზე.
1795 წლის 25 აგვისტოს 40 წლის ანტონიო პასკალმა ცოლად შეირთო თავისი ძმის, კარლის უფროსი ასული მარია ამალია, რომელიც ამ დროს 16 წლის იყო. ეს იყო ორმაგი დინასტიური ქორწინება, რა დროსაც მათთან ერთად იქორწინეს მარია ამალიას უმცროსმა დამ, მარია ლუისამ და ერტურიის მეფე ლუიჯიმ. მარია ამალია ქორწინებიდან სულ სამ წელიწადში, 19 წლის ასაკში გადაჰყვა მშობიარობას, რა დროსაც მან მკვდარი ბავშვი გააჩინა.
ნახევარკუნძულის ომის დროს იგი შატო დე ვალენსაში იყო გამოკეტილი სამეფო ოჯახის ბრძანებით. იგი მხარს უჭერდა აბსოლუტიზმს და მონაწილეობაც მიიღო თავისი ძმის შვილის, მეფე ფერდინანდ VII-ის ტახტზე აყვანაში. ანტონიო პასკალი გარდაიცვალა მადრიდში, 1817 წლის 20 აპრილს, 61 წლის ასაკში.
წინაპრები
ანტონიო პასკალ ესპანელის წინაპრები
ლიტერატურა
Artola, Miguel (2008): La España de Fernando VII. Madrid: Espasa-Calpe. ISBN 978-84-670-2918-5.
Sánchez Mantero, Rafael (2001): Fernando VII. Borbones, 6. Madrid: Arlanza. ISBN 84-95503-23-9.
დაბადებული 31 დეკემბერი
დაბადებული 1755
გარდაცვლილი 20 აპრილი
გარდაცვლილი 1817
ბურბონები
ესპანეთის ბურბონები
ესპანეთის ინფანტები
ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
ესპანეთის რეგენტები