PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნოვოსულტანგულოვო

ნოვოსულტანგულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
Olhos-d'Água

Olhos-d'Água is a Brazilian municipality located in the north of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was 6,171 people living in a total area of 2,086 km². The city belongs to the mesoregion of North of Minas and to the microregion of Bocaiúva. It became a municipality in 1997.
Olhos-d'Água is located at an elevation of 759 meters in the valley of the Rio Tabatinga, a tributary of the Jequitinhonha River. It is southeast of the regional center Montes Claros. The distance to Bocaiúva is 50 km; the distance to Montes Claros is 110 km; and the distance to Belo Horizonte is 414 km. Neighboring municipalities are: Bocaiúva(N) and (W); Diamantina (S) and (E).
The main economic activities are cattle raising, services, and agriculture. The GDP in 2005 was R$18 million, with 10 million from services, 2 million from industry, and 5 million from agriculture. There were 383 rural producers on 32,000 hectares of land. Only 15 farms had tractors. The main crops were mangoes, sugarcane, beans, and corn. There were 10,000 head of cattle (2006).
Olhos-d'Água suffers from periodic drought, poor soils, and poor highway communications. Its social indicators rank it in the bottom tier of municipalities in the state.
Municipal Human Development Index: 0.669 (2000)
State ranking: 677 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 3,477 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 72%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
მარკ იანკო

მარკ იანკო (დ. 29 ივნისი, 1983, ვენა) — ავსტრიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს შვეიცარიის სუპერლიგის კლუბ „ლუგანოსა“ და ავსტრიის ეროვნულ ნაკრებში. 2008 წელს გახდა ავსტრიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი, 2009 წელს კი საუკეთესო ბომბარდირი. 2015 წელს გახდა ავსტრალიის ჩემპიონატის ბომბარიდი.
ტიტულები
რედ ბულ ზალცბურგი
ავსტრიის ბუნდესლიგა (3): 2006–07, 2008–09, 2009–10
ტვენტე
ნიდერლანდების თასი (1): 2010–11
იოჰან კრუიფის თასი (1): 2011
პორტუ
პრიმეირა ლიგა (1): 2011–12
ბაზელი
შვეიცარიის სუპერლიგა (2): 2015–16, 2016–17
შვეიცარიის თასი (1): 2016-17
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი — Red Bulls Salzburg
სქოლიო
დაბადებული 29 ივნისი
დაბადებული 1983
ავსტრიელი ფეხბურთელები
ავსტრიის ნაკრების ფეხბურთელები
ადმირა ვაკერის ფეხბურთელები
რედ ბულ ზალცბურგის ფეხბურთელები
ავტრიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელებიერედივიზიის ფეხბურთელები
პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები
თურქეთის საფეხბურთო სუპერლიგის ფეხბურთელები
ავსტრალიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთლები
შვეიცარიის სუპერლიგის ფეხბურთელები
ჩეხეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ტვენტეს ფეხბურთელები
პორტუს ფეხბურთელები
ტრაბზონსფორის ფეხბურთელები
სიდნეის ფეხბურთელები
ბაზელის ფეხბურთელები
ლუგანოს ფეხბურთელები
პრაღის სპარტას ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თხმორი

თხმორი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ნამანევის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე შარეულის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, ამბროლაურიდან 30 კილომეტრი.
ისტორია
წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. თხმორში მიკვლეულია სპილენძისა და ბრინაჯაოს ნაკეთობათა განძი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 36 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum aulacophorum

Lasioglossum aulacophorum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1913 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
aulacophorum
მატინიასი

მატინიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბრეჟუ-პარაიბანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 321 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 113.34 კმ²-ზე. ფართობი 38 124 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
რემ კოოლჰაასი

რემ კოოლჰაასი
რემენტ კოოლჰაასი (დ. 17 ნოემბერი, 1944, როტერდამი, ნიდერლანდები) — ჰოლანდიელი არქიტექტორი, ყოფილი ჟურნალისტი და სცენარისტი, ლონდონის არქიტექტურული ასოციაციის არქიტექტურის სკოლის კურსდამთავრებული. ჰარვარდის უნივერსიტეტის დიზაინის სკოლის არქიტექტურისა და ურბანული დიზაინის პროფესორი.
კოლჰაასი შესაძლოა უკეთ ცნობილია საკუთარი წიგნებით ვიდრე შენობებით—მის ხელს ეკუთვნის არქიტექტურის თეორიის რამდენიმე სახელმძღვანელო ნაშრომი, მათ შორის გრაფიკულ დიზაინერ ბრიუს მაუსთან თანამშრომლობით 1995 წელს გამოცემული „S,M,L,XL“.
2000 წელს დაჯილდოვდა პრიცკერის არქიტექტურული პრემიით, 2003-ში საიმპერატორო პრემიით (Praemium Imperiale), ხოლო 2004 წელს კი RIBA-ს ოქროს მედლით.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ნიდერლანდელი არქიტექტორები
დეკონსტრუქტივიზმი
დაბადებული 1944
დაბადებული 17 ნოემბერი
კოდალასნაირნი

კოდალასნაირნი — ფრინველების რიგი. აერთიანებს ტანად მომცრო და საშუალო მეხეური ფრინველების რამდენიმე ჯგუფს. შეიცავს 9 (ან 5; დანარჩენი ოთხი ერთი მოსაზრებით ქვეოჯახებია) ოჯახის 74 გვარის 400-მდე სახეობას, იყოფა 2 ქვერიგად: 1. იაკამარები (Galbulae) - გავრცელებულია ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკის ტროპიკებში; 2. კოდალები (Pici) — მეტად ნაირგვარია და მოიცავს 4 (ან 7) ოჯახს: წვეროსანასებრნი (Capitonidae)- გავრცელებულია აზიის, აფრიკის და ამერიკის ტროპიკებში; მეთაფლიასებრნი (Indicatoridae), კოდალასებრნი (Picidae).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ფრინველები
ონგონის რაიონი

ონგონის რაიონი — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 574 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 394 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
პატასის პროვინციის რაიონები
ტუარეგები

ტუარეგები
ტურეგის ხალხი — ბერბერთა მოდგმის ხალხი ტრადიციული მომთაბარე ცხოვრების წესით. საჰარის შიდა ტერიტორიის ძირითადი მოსახლეობა. ძირითადად სახლობენ საჰარის მალისა და ნიგერის ტერიტორიებზე. ისინი მუდმივად მოძრაობენ სახელმწიფოთა სახელმწიფო საზღვრებს მიღმა. მათი მცირე ნაწილი სახლობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ალჟირში, სამხრეთ-დასავლეთ ლიბიასა და ჩრდილოეთ ბურკინა-ფასოში, ასევე მცირე ნაწილი ჩრდილოეთ ნიგერიაში. აფრიკაში არაბეთის ნახევარკუნძულიდან შემოვიდნენ. პირველად შეისწავლა ანრი დიუვერიემ. ტუარეგის ენა მაკროენად კლასიფიცირდება და მასზე მოლაპარაკე ადამიანთა რიცხვი დაახლოებით 5,7 მილიონ ადამიანს შეადგენს.
2012 წლის აპრილის დასაწყისში, მალიში საკუთარი არაღიარებული სახელმწიფოს — აზავადის დაარსება გამოაცხადეს.
რესურსები ინტერნეტში
Tuareg Culture and Art , Bradshaw Foundation
Franco Paolinellli, "Tuareg Salt Caravans", Bradshaw Foundation
Origin and History of the Tuareg
Italian Wikipedia: A comprehensive tuareg chronology along with lists of amenokals from Kel Ahaggar, Kel Adagh and Kel Azawagh .
Rain for the Sahel and Sahara - a non profit that partners with Tuareg communities in Niger
აფრიკის ხალხები
დაკრძალვა

დაკრძალვა — სამგლოვიარო ცერემონიის სახით ადამიანის ან საგნის მიწაში მოთავსება. დაკრძალვა უკანასკნელი პატივის მიგებაა — ცერემონია, რომელიც ასახავს ადამიანების დამოკიდებულებას გარდაცვალებულისა და სიკვდილისადმი.
დაკრძალვის ტრადიციები
მიცვალებულის დაკრძალვა ორმოებსა და გამოქვაბულებში, რაც გარდაცვლილზე ზრუნვის გარკვეულ გამოხატულებად და რელიგიურ წარმოდგენების საწყისადაა მიჩნეული, ჯერ კიდევ შუა პალეოლითიდან არის ცნობილი. მსოფლიოში სიკვდილსა და დაკრძალვასთან დაკავშირებული სხვადასხვა ტრადიცია არსებობს. ინდუისტები, ბუდისტები და სიქები მიცვალებულს წვავენ (კრემაციას უკეთებენ). ინდუისტები თუკი შესაძლებლობა მიეცათ, მიცვალებულის ფერფლს მდინარე განგზე მოაბნევენ. მათი აზრით, ყველაფერი ცოცხალი ერთია და ამიტომ ადამიანის ფერფლის წმინდა მდინარეში ჩაბნევა კეთილი ბოლოა.
ებრაელები და მუსლიმანები მიცვალებულს მარხავენ. ებრაელთა აზრით, კუბო ძალზე უბრალო უნდა იყოს, რადგან ღვთის წინაშე ყველა ადამიანი თანასწორია. ამავე მიზეზით მუსლიმანები მიცვალებულს უბრალო თეთრ სუდარაში გახვეულს მარხავენ. ებრაელები მიცვალებულს პირით იერუსალიმისკენ ასაფლავებენ, მუსლიმანები კი — მექისკენ.
დღეს ქრისტიანებს შეიძლიათ ან დასაფლავება აირჩიონ, ან კრემაცია. დაკრძალვის ცერემონია ეკლესიაში ან სასაფლაოზე, ან კრემატორიუმთან მდებარე სამლოცველოში ტარდება. თუ გარდაცვლილი მორწმუნე არ იყო, საერო დაკრძალვას უწყობენ და მის ცხოვრებას ქებით მოიხსენიებენ. ტრადიციული ირლანდიური დაკრძალვა, რომელზეც ნათესავ–მეგობრები იკრიბებიან, მიცვალებულის ნეშტისათვის ღამისთევის ჩვეულებას წააგავს.
საქართველოში
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად საქართველოს ტერიტორიაზე დადასტურებულია მიცვალებულთა მიწაში დაკრძალვის სხვადასხვა წესი: ორმოსამარხებში, ქვაყუთებში, კრამიტსამარხებში. განსაკუთრებით საყურადღებოა მიცვალებულის ეტლზე, კევრზე და ქვევრში დაკრძალვის წესები (მიწაში ჩადგმული სამარხის ერთ-ერთი უძველესი სახეობა — ქვაყუთი — აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში ეთნოგრაფიულმა ყოფამ ბოლო დრომდე შემოინახა). ანტიკური ხანიდან გვხვდება მთლიანკვეთილი სარკოფაგები, მავზოლეუმის ტიპის აკლდამები (ბაგინეთი, არმაზისხევი და სხვ.), სადაც სამეფო დიდკაცობასა და მათი ოჯახის წევრებს მარხავდნენ. აკლდამებში დაკრძალვის წესი აღმოსავლეთ საქართველოს მთამ (ხევსურეთი, ფშავი, თუშეთი, ხევი) გვიანობამდე შემოინახა. დასავლეთ საქართველოში, კოლხეთში გავრცელებული ყოფილა ჰაერზე დაკრძალვა (ხეზე, ფიცარნაგზე დ.). გვხვდება აგრეთვე მეორეული დაკრძალვის წესიც (დაკრძალულის გადასვენება სხვა ადგილას). თანამედროვე ხალხებში გავრცელებულია დაკრძალვის ორი წესი — მიცვალებულის მიწაში დამარხვა და კრემაცია.
იხილეთ აგრეთვე
გორასამარხი
კრემაცია
ლიტერატურა
დაკრძალვა
ვესტფირდირი

ვესტფირდირი
ვესთფირდირი — ნახევარკუნძული და რეგიონი ისლანდიაში.
გეოგრაფია
ვესტფირდირის რეგიონი ერთ-ერთია ისლანდიის 8 რეგიონიდან და მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. გეოგრაფიულად რეგიონი მოიცავს ვესტფირდირის ნახევარკუნძულს. ნახევარკუნძულზე მრავლადაა ფიორდები, ისლანდიის სანაპირო ზოლის 30 % ვესტფირდირის რეგიონს უჭირავს. ნახევარკუნძულის დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ატლანტის ოკეანე, ჩრდილო-აღმოსავლეთით გრენლანდიის ზღვა. რეგიონის ფართობი შეადგენს 9 409 კმ². რეგიონის ცენტრია - ქალაქი ისაფიორდური.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ვესტფირდირი ადმინისტრაციულად იყოფა 4 ოლქად (სისლა) და 2 «თავისუფალ თემად». რეგიონის თავისუფალი თემებია:
ბოლუნგარვიკურაურსტადური. ფართობი — 109 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 905 ადამიანი. ცენტრი — ბოლუნგარვიკი
ისაფიორდარბაირი. ფართობი — 2 379 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 4 109 ადამიანი. ცენტრი — ისაფიორდური.
სისლა:
ეისტურ-ბარდარსტრანდარი. ფართობი — 1 090 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 251 ადამიანი. ცენტრი — პატრეკსფიორდური
ვესტურ-ბარდარსტრანდარი. ფართობი — 1 515 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 1 229 ადამიანი. ცენტრი — პატრეკსფიორდური
ნორდურ-ისაფიორდარი. ფართობი — 749 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 229 ადამიანი. ცენტრი — ისაფიორდური
სტრანდა. ფართობი — 3 513 კმ². მოსახლეობის რაოდენობაя — 758 ადამიანი. ცენტრი — ჰოლმავიკი.
მოსახლეობა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ისლანდიის რეგიონები
სან-მიგელის რაიონი (ლა-მარი)

სან-მიგელის რაიონი (ლა-მარი)
სან-მიგელის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლა-მარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 661 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 185 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 902.98 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
ლა-მარის პროვინციის რაიონები
კუნდაი

კუნდაი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 445 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 518 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ტოლიმის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნიუატოპუტაპუ

ნიუატოპუტაპუ — კუნძული ტონგის სამეფოს ნიუასის კუნძულების ჯგუფში, წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს 167 კმ-ში ჩრდილოეთით კუნძულ ვავაუდან და 516 კმ-ში ჩრდილოეთით კუნძულ ტონგატაპუდან. ადმინისტრაციულად კუნძული შედის ნიუასის ოლქში.
გეოგრაფია
ნიუატოპუტაპუს კუნძულს აქვს ვულკანური წარმოშობა. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 157 მეტრს და წარმოადგენს ძველი ვულკანის კრატერს, რომელმაც განიცადა ძლიერი ეროზია. ნიუატოპუტაპუს სანაპირო ვაკიანია და გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით, რომელიც უძველეს დროში გარს ერტყა ვულკანს. კუნძულის ხმელეთის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 18 კმ²-ს.
ისტორია
ნიუატოპუტაპუს კუნძული 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. მათ კუნძულს სახელად დაარქვეს Verraders Eylandt (ნიდერლანდური ენიდან თარგმანში — «მოღალატეთა კუნძული»). 1767 წელს კუნძულზე იმყოფებოდა ინგლისელი მოგზაური სამუელ უოლისი, რომელმაც მას სახელად დაარქვა კეპელის კუნძული, ბრიტანეთის საადმირალოს პირველი ლორდის — ოგასტეს კეპელის პატივსაცემად.
მოსახლეობა
2011 წელს კუნძულ ნიუატოპუტაპუს მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 716 ადამიანი. მთავარი დასახლება — სოფელი ჰიჰიფო, რომელიც მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ნიუატოპუტაპუს კუნძულზე მოქმედებს აეროპორტი.
საინტერესო ფაქტები
ზოგიერთი მონაცემებით, ნიუატოპუტაპუს კუნძული მოძრაობს 25,4 სმ წელიწადში სიჩქარით, რაც ყველაზე სწრაფი სიჩქარეა გეოლოგიური სტრუქტურებისათვის.
სქოლიო
ტონგა
ტონგის კუნძულები
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ოკეანეთის კუნძულები
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ მოროზოვსკში, მოროზოვსკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქ. მოროზოვსკი, ლენინის ქუჩა, 67.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში სტანიცის მოსახლეობა სწრაფად გაიზარდა. ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია, რომელიც მოროზოვსკაიაში მდებარეობდა უკვე აღარ იყო საკმარისი ადგილობრივი მრევლისთვის. 1912 წლის აპრილში სტანიცის მოსახლეობის კრებაზე გადაწყვიტეს აეშენებინათ ახალი ეკლესია.
კრებას, რომელსაც 66 ადამიანი ესწრებოდა მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინათ მართლმადიდებლური ეკლესია. ადგილობრივმა საბჭომ ეკლესიის ასაშენებლად გამოყო ადგილი 500 დესეტინა ფართობით. ტაძარი ააგეს ფომინ ივანოვიჩის პროექტის თანახმად. მშენებლობა დასრულდა წელიწადნახევრის შემდეგ. აშენებული ტაძარი დაიბზარა, რაც გამოიწვია ფუნდამენტში ნალექის დაგროვებამ. 1914 წელს ინჟინერმა მოინახულა ეკლესია და განაცხადა, რომ ბზარები საშიში არაა და არ არსებობს დაბრკოლება იმისათვის, რომ ტაძარი გაიხსნას. 1915 წლის 25 აპრილს ტაძარი აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელობაზე. ეკლესიის მრევლი იყო დაახლოებით 1 000 ადამიანი.
ეკლესია მოქმედებდა XX საუკუნის 30-იან წლებამდე. მასთან ახლოს ააშენეს სამხედრო ქალაქი და ეკლესია მოექცა მის ტერიტორიაზე. ასეთ მდგომარეობაში ტაძარი იდგა 1940-იანი წლების ბოლომდე. დაინგრა სამრეკლო. საბოლოოდ ტაძარში განათავსეს სამხედრო საწყობი.
2001 წელს დაიწყო ტაძრის აღორძინება. ამ პერიოდში ტაძარი იმყოფებოდა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს კუთვნილებაში. აღდგა ეკლესიის სამრეკლო. დააყენეს ახალი ზარები, რომლებიც ჩამოასხეს ქალაქ ვორონეჟში. მთავარი ზარის წონა იყო 1 250 კგ.
ტაძარში არის წმინდა ნიკოლოზ პოპოვის ხატი, რომელშიც ჩატანებულია მისი წმინდა ნაწილები.
ეკლესიის წინამძღვარია იური ტროფიმოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Храм Рождества Пресвятой Богородицы
Храм в честь иконы Божией Матери «Одигитрия» в г. Аксай
Морозовск. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы.
Организация Приход Рождества Пресвятой Богородицы г Морозовска
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
237

237
მოვლენები
ევგენი I ბიზანტიის ეპისკოპოსი ხდება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სანჯაყ-ბეი

სანჯაყ-ბეი — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო-ადმინისტრაციული ერთეულის, სანჯაყის მმართველი. სანჯაყი შეესაბამება ოლქს, ხოლო სანჯაყის მმართველი ამავდროულად იყო შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალიც.
სიტყვა „სანჯაყი“ სიტყვასიტყვით ნიშნავს „დროშას“. ამ სიტყვით განისაზღვრებოდა სამხედრო ფორმირება. შესაბამისად სანჯაყ-ბეი ამ სამხედრო ფორმირების მეთაურად ითვლებოდა.
სანჯაყ-ბეის ჰქონდა იგივე უფლებები, რაც ბეილერ-ბეის თუმცა ემორჩილებოდა ბეილერ-ბეის. მისი უფლებები ვრცელდებოდა მხოლოდ მისსავე სანჯაყში.
სანჯაყ-ბეის ფუნქციებში შედიოდა ბანდიტებისა და ერეტიკოსების დევნა, არმიისათვის და ფლოტისათვის საკვებისა და იარაღის მიწოდება.
ცნობილი სანჯაყ-ბეიები
მეჰმედი — მანისის სანჯაყ-ბეი 1541-1543 წლებში.
მუსტაფა — მანისის სანჯაყ-ბეი 1533-1541 და ამასიის სანჯაყ-ბეი 1541-1553 წლებში.
სქოლიო
წოდებები
ოსმალეთის იმპერია
მომიკი

მომიკი (დ. XIII საუკუნე — გ. XIV საუკუნე) — სომეხი არქიტექტორი და მხატვარი. წარმოშობით ვაიოცძორიდან. გლაძორის უნივერსიტეტის კუსდამთავრებული. ოსტატ სირანესის მოსწავლე. სომხური მინიატურების სფეროში გლაძორის სკოლის ცნობილი წარმომადგენელი.
მომიკი დიდი ხნის მანძილზე მუშაობდა კილიკიაში, შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და სიუნიქში გავლენის მოქნე სტეფანოს ორბელიანის კარზე მიიღო სკულპტორისა და მინიატურისტის თანამდებობა.
მომიკის პროექტით და ხელმძღვანელობით აშენდა არენის ღვთისმშობლის ეკლესია (1321 წ.), რომელიც დღემდეა შემონახული. მომიკის განვითარების უმაღლესი მწვერვალია ნორავანქის მონასტერი (1339 წ.), სიუნიქის მიტროპოლიტის საკათედრო ტაძარი.
გალერეა
ლიტერატურა
მნაცაკანიანი ს., ზაქარიანი ე.. «Մոմիկ» (მომიკი). სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია. ტ. VII. ერევანი, სომხეთის სსრ, 1981, გვ. 698-699.
სომეხი არქიტექტორები
რაჩია დემირხანოვი

რაჩია დემირხანოვი
რაჩია არამის ძე დემირხანოვი (დ. 24 დეკემბერი, 1914, თბილისი, — გ. 29 ოქტომბერი, 1956, სოხუმი) — საქართველოში მოღვაწე ფიზიკოსი. ფიზიკამათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1968).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი (1938). მუშაობდა ბაქოს ნავთობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტსა (1938–1942) და თბილისია ამიერკავკასიის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტში (1942–1946), 1946 წელს მივლინებულ იქნა სოხუმის „ობიექტზე“ (1956 წლიდან სოხუმის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტი). ურანის იზოტოპების განცალკევების ელექტრომაგნიტური მეთოდის დამუშავებისათვის მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია (1951, სხვებთან ერთად). იყო მნიშვნელოვანი შრომების ავტორი პლაზმისა და ამჩქარებლების ფიზიკაში. დაამუშავა პლაზმური გაწმენდისა და რექტიფიკაციის მეთოდები, რომლებმაც საფუძველი ჩაუყარა ზესუფთა აირების მიღების ეფექტურ ტექნოლოგიებს ბირთვული რეაქტორებისათვის. მართვადი თერმობირთვული რეაქციის პრობლემის კვლევის პროცესში პლაზმაში დამატებითი ენერგიის შესაყვანად პირველმა გამოიყენა მაღალსიხშირული ელექტრომაგნიტური ველი.
ლიტერატურა
დაბადებული 24 დეკემბერი
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1956
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ფიზიკოსები
სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
რამაზ ხატიაშვილი

რამაზ ხატიაშვილი (დ. 28 მაისი, 1969, თბილისი) — ქართველი ბასისტი, 1997 წლიდან ჯგუფ 33ა-ის წევრი.
1995 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა ქართულ რადიო სადგურებში. არის რამდენიმე გადაცემის ავტორი და წამყვანი, მათ შორის „სიმღერის ისტორიის“, რომელიც რადიო „უცნობის“ ეთერში გადიოდა.
ქართველი მუსიკოსები
დაბადებული 1969
დაბადებული 28 მაისი
Cerapachys sauteri

Cerapachys sauteri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
995

995
მოვლენები
გადაიწერა ტბეთის სახარება, რომელიც დღეს სანქტ-პეტერბურგის საჯარო ბიბლიოთეკაში ინახება.
კონსტანტინ III შოტლანდიის მეფე გახდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ოლაფ II — ნორვეგიის მეფე (გ. 1030)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ერიკ VI — შვედეთის მეფე
კენეთ II — შოტლანდიის მეფე
მელიტონ ბარათაშვილი

მელიტონ ბარათაშვილი
მელიტონ ნიკოლოზის ძე ბარათაშვილი (დ. 1795, თბილისი — გ. 1860, ოსიაური, ხაშურის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი თარჯიმანი, სახელმწიფო მოხელე, რომანტიკოსი პოეტის - ნიკოლოზ (ტატო) ბარათაშვილის მამა.
ბიოგრაფია
მელიტონ ბარათაშვილი, ბარათაშვილთა გვარის შთამომავალი, არ იყო მდიდარი მემამულე. იგი გამოირჩეოდა ხელგაშლილობით, პურადობით და როგორც მისი ცოლის, ეფემია ორბელიანის ძმა გრიგოლ ორბელიანი აღნიშნავს, იყო მყვირალა და ანჩხლი". მელიტონის მამა, ნიკო ბარათაშვილი (გარდ. 1803 წელს) ანტირუსული ორიენტაციის პიროვნება იყო და არ შერიგებია საქართველოს სახელმწიფოებრიობის დაკარგვას, ამიტომ მან მრავალჯერ დაიმსახურა იმპერიის მიმართ ლოიალურად განწყობილი ძალების რისხვა. მელიტონი კი შემრიგებლური პოლიტიკით გამოირჩეოდა. ის კარგად ფლობდა რუსულსა და აღმოსავლურ ენებს, ამიტომ ახალ ხელისუფლებასთან თანამშრომლობას ახერხებდა. მან ჯერ მაიორის ჩინს მიაღწია, ხოლო შემდეგ სამოქალაქო სამსახურში გადაინაცვლა. უმუშავია საიდუმლო მრჩევლადა და თარჯიმნად, ხოლო შემდგომ თბილისის თავადაზნაურთა წინამძღოლადაც დაწინაურებულა. მელიტონი 1837 წელს საქართველოში ჩამობრძანებული რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის თარჯიმანიც ყოფილა.
მელიტონს ორი ვაჟი (ნიკოლოზ ბარათაშვილი და დავითი, რომელიც მცირეწლოვანი გარდაცვლილა) და ოთხი ქალიშვილი (ეკატერინე, ბაბალე, ნინო (ნინუცა), სოფიო (აპლიპუტილა) ჰყოლია.
მელიტონ ბარათაშვილი 1860 წლის ზამთარს, ოსიაურში, ქალიშვილის, ბაბალე და დიმიტრი ვეზირიშვილის ოჯახში, ვეზირიშვილების სასახლეში ატარებდა და იქვე გარდაცვლილა. იგი დაკრძალულია სოფელ ოსიაურის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
„ლიტერატურის ისტორია“, თბილისი, „საქართველოს მაცნე“, 2013, გვ. 40-41
დაბადებული 1795
გარდაცვლილი 1860
არნოლფო დი კამბიო

არნოლფო დი კამბიო (დ. 1245 — გ. 8 მარტი, 1310) — იტალიელი მოქანდაკე და არქიტექტორი, პროტორენესანსის წარმომადგენელი. მისი შექმნილი კარდინალი დე ბრეის სამარხი აკლდამა (1228), სან-დომენიკოს ეკლესია ორვიეტოში (1282), სანტა კროჩეს ბაზილიკა (მშენებლობა დაიწყო მე-13 ს-ში). მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ნამუშევარია შესრულებული მამა-შვილ პიზანოებთან — ფონტე მაჯორეს შადრევანი პერუჯის მოედანზე (1278), რომელსაც მრავალი ქანდაკება და რელიეფური გამოსახულება ამშვენებს. შადრევნისთვის შესრულებული ფიგურები ფრაგმენტების სახითაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Arnolfo di Cambio in the "History of Art"
სქოლიო
იტალიელი მოქანდაკეები
იტალიელი არქიტექტორები
Ԍ

Ԍ, ԍ — კირილური ანბანის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ԍ)
Graphemica (ԍ)
კირილური ასოები
აიჰოლმი

აიჰოლმი — დანიის კუნძული ლიმფიორდში, ქალაქ ოლბორგის გვერდით. ფართობი 6,05 კმ²-ს შეადგენს, მოსახლეობა კი 2010 წლის მონაცემებით 54 ადამიანია. კუნძულამდე მიღწევა ოლბორგიდან ბორნის საშუალებით 5 წუთშია შესაძლებელი.
ლიტერატურა
Teknisk Forvaltning i Aalborg Kommune: Egholm, brochure fra 2005.
Egholm - Sammenslutningen af Danske Småøer.
Øen Egholm bør fredes - Danmarks Naturfredningsforening, 17. november 2006.
დანიის კუნძულები
თიუქლია

თიუქლია — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
ბონიტუ (პერნამბუკუ)

ბონიტუ (პერნამბუკუ)
ბონიტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 443 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბრეჟუ-პერნამბუკანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 566 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 94.96 კმ²-ზე. ფართობი 395 613 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები