PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აბუ საიდი

აბუ საიდი
ფადლ ალ-ლაჰ იბნ აბუ ლ-ხაირ მეიჰანი აბუ საიდი (დ. 7 დეკემბერი, 967, ხორასანი — გ. 12 იანვარი, 1049, იქვე) — სპარსელი პოეტი, სწავლული, მისტიკოსი, სპარსული ადრეული სუფიზმის უმთავრესი წარმომადგენელთაგანი. ერთ-ერთმა პირველმა დაამკვიდრა სუფიურ ქადაგებებში ლექსების ჩართვის ტრადიცია. მიეწერება 750-მდე მისტიკური შინაარსის რობაი, რომლებშიც ურთულესი სუფიური აზრები სადა და დახვეწილი ფორმითაა გადმოცემული. აბუ საიდმა დიდი გავლენა მოახდინა სპარსული სუფიზმის შემდგომ განვითარებაზე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
აბუ საიდის რობაიები lib.ge-ზე
სპარსელი პოეტები
ბიოიუქთალა

ბიოიუქთალა — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ბელაქანის რაიონის სოფლები
Dmitry Kharatyan

Dmitry Kharatyan
Dmitry Vadimovich Kharatyan (born 21 January 1960) is a Soviet and Russian actor of Armenian descent, People's Artist of Russia.
Was born in Olmaliq, Uzbek SSR on 21 January 1960. His debut as an actor came in Vladimir Menshov's Practical Joke in 1977.
In March 2014, he signed a letter in support of the position of the Russian president, Vladimir Putin, on the Russian annexation of Crimea. In April and May 2022, Kharatyan participated in a series of concerts organized in order to support the 2022 Russian invasion of Ukraine. In January 2023, Ukraine imposed sanctions on Dmitry for his support of 2022 Russian invasion of Ukraine.
Selected filmography
Practical Joke (1977) as Igor Grushko
Fox Hunting (1980) as Kostya Stryzhak
Summer Impressions of Planet Z (1986) as Andrei Morkovkin
Gardemarines ahead! (1988) as Aleksei Korsak
Private Detective, or Operation Cooperation (1989) as Dmitry Puzyrev
Viva gardemarines! (1991) as Aleksei Korsak
Weather Is Good on Deribasovskaya, It Rains Again on Brighton Beach (1992) as Fyodor Sokolov / One-Eyed Sheik
Gardemarines-III (1992) as Aleksei Korsak
Black Square (1992)
The Secret of Queen Anne or Musketeers Thirty Years After (1993) as Louis XIV of France / Philip Marchiali
Moscow Saga (2004) as Shevchuk
Cars (2006; Russian voice) as Lightning McQueen
The Return of the Musketeers, or The Treasures of Cardinal Mazarin (2009) as Louis XIV of France
The Cube (Russian version; 2013) as Host
Notes
References
External links
1960 births
Living people
Russian game show hosts
Russian male actors
Soviet Armenians
Russian people of Armenian descent
Uzbekistani people of Armenian descent
People from Olmaliq
Ethnic Armenian male actors
People's Artists of Russia
Honored Artists of the Russian Federation
Russian male voice actors
Russian television presenters
Soviet male child actors
Moscow State University of Economics, Statistics, and Informatics alumni
Anti-Ukrainian sentiment in Russia
თავწითელა

თავწითელა, თავწითელა დონდღლაბი, მწვანე დონდღლაბი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
მზისკენ მიმართული მხარე სრულ სიმწიფეში მოწითალო აქვს და აქედან მიიღო თავისი სახელწოდება.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან თითქმის ოვალური, სამ-ხუთნაკვ-თიანი, იშვიათად მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებურად არის შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ძირითადად კონუსური ფორმის, ფრთიანი. გვხვდება ცილინდრულ-კონუსური მტევნებიც, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი დიდი ზომის, მომ-რგვალო ან თითქმის ოვალურია. მომწვანო-მოყვითალო, ხოლო მზის მხარეს მოვარდისფრო ელფერით. კანი სქელი აქვს, მვვრივი, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი წვნიანი და მკვრივია.
თავწითელას სავეგეტაციო პერიოდი 175 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მოსავალი ძალიან არათანაბარი აქვს. მტევნის წონა 130-150 გრამს შორის მერყეობს, საჰექტარო მოსავლიანობა საშუალოდ 8.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-22%-ს, მჟავიანობა — 5.5-6.5 გ/ლ-ს.
მიიღება ვარგი ხარისხის სუფრის თეთრი ღვინო, ასევე გამოსადეგია სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 143
რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ტიფლისის ქუჩა (სანქტ-პეტერბურგი)

ტიფლისის ქუჩა (სანქტ-პეტერბურგი)
ტიფლისის ქუჩა — ქუჩა სანქტ-პეტერბურგის ვასილეოსტროვსკის რაიონში, აკადემიკოს სახაროვის მოედნიდან მაკაროვის სანაპირომდე.
ისტორია
ქუჩას (სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის შენობის გარშემო, თანამედროვე ტიფლისის შესახვევის და ბირჟევოი პროეზდის ნაწილის ჩათვლით) სახელი ქალაქ ტიფლისის მიხედვით, 1887 წლის 16 აპრილს მიენიჭა ვასილიევსკის პოლიციის განყოფილებაში ქუჩების სერიაში, რომელთაც კავკასიის ქალაქების მიხედვით ასახელებდნენ.
1950-იან წლებში გამოიყო ტიფლისის შესახვევი, ქუჩამ კი მიმართულება შეიცვალა და მაკაროვის სანაპირომდე გაგრძელდა.
ქუჩაზე არსებული ღირსშესანიშნაობები
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის რუსული ლიტერატურის ინსტიტუტი (პუშკინის სახლი).
გრებენშჩიკოვის სახელობის სილიკატების ქიმიის ინსტიტუტი
ი. პ. პავლოვის სახელობის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტი.
სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი
ი. პ. პავლოვის ძეგლი, რომელიც გაიხსნა 2004 წელს
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 376—377. — 511 с.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 123. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 5-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6.
Никитенко Г. Ю., Соболь В. Д. Василеостровский район. Энциклопедия улиц Санкт-Петербурга (Справочное издание). — СПб.: Белое и чёрное, 2002. — 534, илл с. — ISBN 5-89771-030-9.
რესურსები ინტერნეტში
ტიფლისის ქუჩის შენობები
სანქტ-პეტერბურგის ქუჩები
Cerapachys dominulus

Cerapachys dominulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
შენიანი

შენიანი — სუბპროვინციული მნიშვნელობის ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში, მდინარე ლიაოხეს მარცხენა შენაკადის — ხუნხეს ორივე ნაპირზე. წარმოადგენს ლიაონინის პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრს. განლაგებულია ჩინეთის დიდი კედლის ჩრდილოეთით. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 8,106,171 ადამიანი. ფართობი 12,942 კმ².
აღმოცენდა ძველი წელთაღრიცხვის II საუკუნეში, ეწოდებოდა ხოუჩენი, VIII-XVIII საუკუნეებში შენჯოუ. იუანის დინასტიის დროს (XIII-XIV საუკუნეები) დაერქვა შენიანი. 1621 წელს მიიტაცეს მანჯურიელებმა და 1625 წლიდან 1912 წლამდე ატარებდა მანჯურიულ სახელწოდება მუკდენს. 1625-44 მანჯურიის სახელმწიფოს დედაქალაქი იყო. ცინის დინასტიის დროს (1644-1911) ითვლებოდა ჩინეთის მეორე დედაქალაქად. 1658 წლიდან ფინტიანის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია, 1908-21 წლებში — ჩრდილო-აღმოსავლეთ სამი პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1931 წლის 18 სექტემბერს მიიტაცეს იაპონელმა ჯარებმა, ამით დაიწყო იაპონიის მიერ ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთის ოკუპაცია. 1945 წლის 20 აგვისტოს გაათავისუფლა საბჭოთა არმიამ, 1948 წლის 2 ნოემბერს ჩინეთის სახალხო-განმათავისუფლებელმა არმიამ გაათავისუფლა გომინდანელთა ხელისუფლებისაგან.
შენიანი ჩინეთის უდიდესი სარკინიგზო კვანძი და ქვეყნის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრია. განვითარებულია ქიმიური მრეწველობა, მანქანათმშენებლობა, რომელიც შეიცავს საწარმოო მოწყობილობებს, სატრანსპორტო საშუალებების, ელექტროტექნიკური ძრავებისა და სხვათა წარმოება. ქალაქში განლაგებულია ფერადი მეტალურგიის საწარმოები. საკმაოდ კარგად არის განვითარებული მსუბუქი და კვების მრეწველობა. შენიანში მდებარეობს Brilliance China Auto-ს სათავო ოფისი.
ქალაქშია უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება — შენიანის უნივერსიტეტი, აქვეა ლიაონინის პროვინციის მუზეუმი. ისტორიული ძეგლებიდან აღსანიშნავია მუკდენის სასახლე, რომელსაც 1955 წლიდან ეროვნული მუზეუმის სტატუსი აქვს, ხოლო 2004 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა როგორც კომპლექსური ობიექტის 439-ის ნაწილი „აკრძალული ქალაქი და მუკდენის სასახლე“. აღსანიშნავია აგრეთვე შენიანის ბეილინი და შენიანის დუნლინი.
დასავლეთი შენიანი მდებარეობს მდინარე ლიაოხეს დელტის ალუვიურ ვაკეზე, მაშინ როდესაც აღმოსავლეთი შენიანი არის მანჯურია-კორეის მთების ნაწილი, რომელიც ტყეებითაა დაფარული. მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 414 მეტრზეა, ხოლო მინიმალური 7 მეტრზე. საქალაქო ზონის დიდი ნაწილი განფენილია მდინარე ხუნხეს ჩრდილოეთით. საქალაქო ზონის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 29 მეტრს. ჩრდილოეთ და სამხრეთი არხი გაედინება შესაბამისად, საქალაქო ზონის ჩრდილოეთსა და სამხრეთში.
შენიანის კლიმატი ფორმირდება მუსონების ზეგავლენით. ზომიერად კონტინენტური კლიმატი გამოირჩევა ცხელი ნოტიო ზაფხულით (მუსონების ზეგავლენით) და მშრალი ცივი ზამთრით (ციმბირის ანტიციკლონის ზეგავლენით). სეზონები მკვეთრად განსხვავებულია. საშუალოწლიური ტემპერატურა 8,3 °C უდრის, ყველაზე დაბალი −28.5 °C-ს, ხოლო ყველაზე მაღალი 36,1 °C-ს. ატმოსფერული ნალექების ძირითადი მოცულობა ივლისსა და აგვისტოშია. ატმოსფერული ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 700 მმ-ს.
შენიანის ცენტრიდან სამხრეთით დაახლოებით 20 კილომეტრშია შენიანის საერთაშორისო აეროპორტი ტაოსიანი.
რესურსები ინტერნეტში
შენიანის მთავრობის საიტი
შენიანის ონლაინ-საზოგადოება
ჩინეთის ქალაქები
Kuku (food)

Kuku (food)
Kuku or kookoo is an egg-based and often vegetarian Iranian dish made of whipped eggs folded in various ingredients. It is similar to the Italian frittata, the French quiche, or an open-faced omelette, but it typically has less egg than a frittata, and it cooks for a shorter amount of time, over a low heat, before turned over or grilled briefly to set the top layer. It is served either hot or cold as a starter, side dish or a main course, and is accompanied with bread and either yogurt or salad. In parts of northern Iran, kuku might be used as a midday meal, and might be served with either plain cooked rice (kate) or bread.
Cookbooks from Iran's Safavid and Qajar periods mention kuku. Qajar documents introduce it as a side dish.
Herb kuku, which is the most popular type, is served traditionally at Nowruz, the Iranian New Year's Day, symbolizing a fresh start and also at Easter, which is celebrated by the Iranian Armenians and Iranian Georgians.
Cooking methods
The traditional preparation of kuku involves frying the ingredients in oil over a low heat and is accomplished with steaming in a closed space. Baking is also a popular method nowadays. An extra thickness is given to the dish by adding yeast. The ultimate result is a cake-like omelette that is usually served with bread, but it might rather be accompanied with rice, particularly in the northern Iranian province of Gilan, where the consumption of rice in general was traditionally preferred over bread.
Variations
Kuku is made with various ingredients and in a variety of styles, including herb kuku, potato kuku, eggplant kuku, roe kuku, and yogurt kuku.
Herb kuku
Herb kuku, or in Persian, is the most common type of kuku. It is made of eggs and herbs such as leeks and parsley. Garlic, which is especially popular in the northern regions of Iran, is also used as an ingredient.
Potato kuku
Potato kuku, or in Persian, which is almost identical to the Spanish omelette (potato tortilla), is made of eggs, potatoes and other ingredients.
Eggplant kuku
Eggplant kuku, known as in Persian and in Gilaki, is made of mashed eggplant and eggs, together with other ingredients such as parsley, walnuts, onions, and barberries.
Roe kuku
Roe kuku, known as or in Gilaki, is a local variant of kuku in Gilan that includes roe (caviar).
See also
Frittata, a similar Italian dish
Eggah, a similar Arab dish
Egg bhurji
Tunisian tajine, a similar Tunisian dish
Shakshouka
Iranian cuisine
List of egg dishes
References
External links
Baratzadeh, Emily. "Kuku Sabzi - No Dairy Frittata with Fresh Herbs" Kitchen Starts.
Iranian cuisine
Talysh cuisine
Azerbaijani cuisine
Kurdish cuisine
Egg dishes
Persian words and phrases
იური დევდარიანი

იური დევდარიანი
იური სეითის ძე დევდარიანი (დ. 4 აგვისტო, 1909, ქ. ვოლოგდა, — გ. 15 ივნისი, 1989, თბილისი) — ქართველი ჰიდროტექნიკოსი. ტექიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1960), პროფესორი (1965), საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1974).
დაამთავრა ლენინგრადის წყლის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი (1930). 1930–1941 წლებში მუშაობდა თბილისში „ჰიდროენერგოპროექტში“, 1941 წლიდან — საქართველოს ენერგეტიკისა და ჰიდროტექნიკის ნაგებობათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1971 წლიდან საქართვ. მეცნ. აკად. ა. დიდებულიძის სახ. ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტი). 1958–1979 წლებში იყო ამ ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკის განყოფილების გამგე, 1979–1986 წლებში — სექტორის გამგე, 1986–1989 წლებში — წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. მისი შრომები ეხება უმთავრესად ენერგოსისტემების განვითარების საკითხებს.
ბიბლიოგრაფია
Вопросы определения параметров ГЭС…, კრ.: Оптимизация параметров и режимов компонентов водохозяйственного комплекса, М., 1973.
ლიტერატურა
დაბადებული 4 აგვისტო
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 15 ივნისი
გარდაცვლილი 1989
ქართველი ჰიდროტექნიკოსები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
Choripetalae

Choripetalae Eichler (1876), is a descriptive botanical name used in the Eichler and Wettstein systems for a group of flowering plants. It was one of two groups within the Dicotyledones, the other being the Sympetalae. The latter have fused petals (sympetaly) which distinguishes them from the free, unfused petals of the Choripetalae.
Thus if the petals are free from one another in the corolla, the plant is polypetalous or choripetalous; while if the petals are at least partially fused together, it is gamopetalous or sympetalous.
See also
Petal
References
Historically recognized angiosperm taxa
ასპერგილოზი

ასპერგილოზი — დაავადება, რომელსაც იწვევს ასპერგილუსის (Aspergillus) სახეობის სოკო.
ეტიოლოგია და პათოგენეზი
ასპერგილები ბუნებაში ფართოდ გავრცელებული საპროფიტებია, რომლებიც მთელი წლის განმავლობაში გამოყოფენ სპორებს. დაავადებას იწვევს ასპერგილების სპორების დიდი რაოდენობით შესუნთქვა, მაგალითად, ლპობით თივასთან, კომპოსტთან მუშაობისას.
სიმპტომები და მიმდინარეობა
გამოყოფენ ფილტვ-ბრონქის ასპერგილოზის ოთხ ფორმას:
მსუბუქი ფორმა მიმდინარეობს როგორც სწრაფად გარდამავალი მწვავე ტრაქეობრონქიტი.
ალერგიული ბრონქული ასპერგილოზისათვის დამახასიათებელია ფილტვის ტრანზიტორული ინფილტრატები, ეოზინოფილია, ცხელება, ბრონქოსპაზმი; ნახველს შესაძლოა ჰქონდეს მოყავისფერო ელფერი; ხასიათდება ხანგრძლივი განმეორებითი გამწვავებებითა და მძიმე ბრონქული ასთმის განვითარებით.
ასპერგილომა შესაძლოა მიმდინარეობდეს უსიმპტომოდ, მაგრამ ხშირად აღინიშნება ხველა ნახველის გამოყოფით, სისხლიანი ხველა, წონაში დაკლება (კახექსიამდე), მაღალი ტემპერატურა, ტკივილები გულმკერდში, მდგომარეობის პროგრესული გაუარესება.
ფილტვის ასპერგილოზის ნეკროზული ფორმა მიმდინარეობს გამოხატული ინტოქსიკაციით, ცხელებით.
დიაგნოსტიკაში გამოიყენება რენტგენოლოგიური გამოკვლევები, ნახველის დათესვა, სეროლოგია მეთოდები.
ლიტერატურა
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. თბილისი, 2005. „ტექინფორმის“ დეპონენტი N: 1247. თეიმურაზ ჩიგოგიძის რედაქციით.
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. მეორე დეპო-გამოცემა. ჟურნალი „ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა“. N: 28. 2006. დეპონენტი პროფესორ თეიმურაზ ჩიგოგიძის საერთო რედაქციით. სარედაქციო კოლეგია: ჭუმბურიძე ვახტანგ, კორძაია დიმიტრი, მალაზონია მარინა, ვაჭარაძე კახა, ტყეშელაშვილი ბესარიონ.
Большая медицинская энциклопедия; Москва, издательство „Советская энциклопедия” – 1988
სასუნთქი სისტემის დაავადებები
ინფექციური დაავადებები
მანიტო (ალბაი)

მანიტო (ალბაი)
მანიტო (ოფიციალურად მანიტოს მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 162 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
General Map of the Municipality of Manito
სქოლიო
ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
გიული გეგელია

გიული გეგელია (დ. 20 ივლისი, 1942, სენაკი, საქართველოს სსრ) — არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი, საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის არქ-პალატის საპატიო წევრი, არქიტექტორთა კავშირის ეთიკის საბჭოს წევრი, 1998 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი არქიტექტურის დარგში, საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის წევრი. სამგზის ნომინირებული სახელმწიფო პრემიაზე. 2008 წელს, პროფესორ გეგელიას მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორის წოდება.
ადრეული წლები და კარიერა
გიული გეგელია დაიბადა ქალაქ სენაკში, სამეგრელოს მხარეში, საველე ექიმის და შემდგომ მენჯის სანატორიუმის მთავარი ექიმის მაიორ გრიგოლ გეგელიას და ოფთალმოლოგ მარგალიტა ხოჭოლავას ოჯახში. საშუალო სკოლის ოქროს მედლით დამთავრების შემდეგ, გეგელიამ სწავლა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (ამჟამად საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი) განაგრძო პროფესორ ირაკლი ციციშვილის ხელმძღვანელობით. 1965 წელს მას არქიტექტორის კვალიფიკაცია მიენიჭა. 1966-1998 წწ. გიული გეგელია ამავე უნივერსიტეტის სხვადასხვა აკადემიურ პოსტებზე მოღვაწეობდა, 1998 წელს კი პროფესორის წოდება მიენიჭა. გიული გეგელიას უმსახურია მრავალი ჟიურისა და კომისიის წევრად, დამოუკიდებელი არქიტექტურული ექსპერტის რანგით სარეკონსტრუქციო და სარეაბილიტაციო საკითხებში. იგი რეგულარულად აწვდის რჩევებს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის და საქართველოს განათლების სამინისტროებს, ისეთ საკითხებზე როგორიცაა სხვადასხვა ისტორიული ზონების რეკონსტრუქცია-ადაპტაცია და საგანმანათლებლო ინსტიტუციების არქიტექტურული სტანდარტები.
პროფესორ გეგელიას დაწერილი აქვს 9 ნაშრომი თბილისის ისტორიული ზონების რესტავრაცია-რეკონსტრუქციის შესახებ და გამოქვეყნებული აქვს 16 სტატია ქართულ, რუსულ და პოლონურ ენებზე.
გიული გეგელიას ჰქონდა ახლო მეგობრული ურთიერთობა ოთარ ჭილაძესთან, გურამ დოჩანაშვილთან, რობერტ სტურუასთან, ნოდარ დუმბაძესთან და ჟიული შარტავასთან.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი არქიტექტორები
დაბადებული 1942
სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გ
Dorymyrmex chilensis

Dorymyrmex chilensis is a species of ant in the genus Dorymyrmex. Described by Forel in 1911, the species is endemic to Chile.
References
Dorymyrmex
Hymenoptera of South America
Insects described in 1911
Endemic fauna of Chile
Happy (Rolling Stones song)

Happy (Rolling Stones song)
"Happy" is a song by the English rock band the Rolling Stones from their 1972 album Exile on Main St. Featuring guitarist Keith Richards on lead vocals, it was released as the second single from the album in July 1972, entering the Billboard Hot 100 at No. 69 on 15 July 1972 and reached No. 22 on 19 August 1972.
Overview
Credited to Jagger/Richards, "Happy" was written primarily by Keith Richards during the summer of 1971, at the villa Nellcôte in southern France, over the course of a single afternoon. According to Richards, "We did that in an afternoon, in only four hours, cut and done. At noon it had never existed. At four o'clock it was on tape." The basic tracks were recorded in the Nellcôte basement, using the Rolling Stones Mobile Studio, with Richards on bass, guitar and vocals, producer Jimmy Miller on drums, and saxophonist Bobby Keys on maracas.
"Happy" was the only single by the band to chart on the Hot 100 on which Richards sang lead.
Record World called it "the Stones at their best."
In concert
Since 1972, Richards has often sung "Happy" in concert and it has become one of his signature tunes. Performances of the song through 1978 also featured Jagger's vocals during the chorus.
Concert renditions of the song appear on the albums Love You Live and Live Licks; the studio track has been released on the compilation albums Made in the Shade, Forty Licks and GRRR! The song also features on concert films and DVD box sets: Ladies and Gentlemen: The Rolling Stones (1974), Live at the Tokyo Dome (1990), Stones at the Max (1992), Four Flicks (2004), The Biggest Bang (2007), Some Girls: Live in Texas '78 (2011), Sweet Summer Sun: Hyde Park Live (2013) and L.A. Forum – Live In 1975 (2014).
Personnel
According to authors Philippe Margotin and Jean-Michel Guesdon:
The Rolling Stones
Keith Richards lead vocals, backing vocals, lead and rhythm guitars, bass
Mick Jagger backing vocals, tambourine
Additional musicians
Bobby Keys baritone saxophone
Jim Price trumpet, trombone
Jimmy Miller drums
Cover versions
Spirit on the album Spirit of '76
The Pointer Sisters on the album Priority
Nils Lofgren on his 1977 album I Came to Dance
Southside Johnny on his album Into the Harbour
The Replacements (band) live on tour in 1987
Sheryl Crow on the live album Sheryl Crow and Friends: Live from Central Park in 1999, featuring Keith Richards
The Black Crowes live on tour in 2005
Elvis Costello live on tour in 2009/2010.
Lucinda Williams live 2009
See also
The Rolling Stones discography
Notes
References
Sources
The Rolling Stones songs
1972 singles
Songs written by Jagger–Richards
Song recordings produced by Jimmy Miller
1972 songs
ცოლიკოური ოვალურმარცვალა

ცოლიკოური ოვალურმარცვალა, ცოლიკოური გრძელმარცვალა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ცოლიკოურის ერთ-ერთი ვარიაციაა.
საქარის საცდელ სადგურზე გამოავლინა სელექციონერმა ალექსანდრე მიროტაძემ. მოგვიანებით ეს ფორმა შეისწავლეს და გააშენეს იმერეთში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, იშვიათად დიდი, მომრგვალო, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, დატოტვილი და თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, მომწვანო-მოყვითალო. კანი სქელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, წვნიანი.
ცოლიკოური ოვალურმარცვალა საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 175 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 125-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 10.0-11.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება ხარისხიანი სუფრის ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 453
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ტრონგსა

ტრონგსა, — ტრონგსას ძონგხაგის დედაქალაქი, ცენტრალურ ბჰუტანში. ძონგკხას ენაზე ტრონგსა ნიშნავს "ახალ სოფელი"-ს. პირველი ტაძარი (ძონგი) 1543 წელს ააშენა, დრუკპა კანგიუს ლამამ ნგაგი ვანგჩუკმა, რომელიც ბჰუტანის გამაერთიანებლის შაბდრუნგის დიდი-პაპის მამა იყო.
რესურსები ინტერნეტში
Тронгса, Бутан
ბჰუტანის ქალაქები
სუანი (ატლანტიკო)

სუანი (ატლანტიკო)
სუანი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.702 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 55 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ატლანტიკოს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ატლანტიკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პლოპ-შტიუბეი

პლოპ-შტიუბეი — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 789 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კეუშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეუშენის რაიონის სოფლები
სანტა-როსას რაიონი (პალიასკა)

სანტა-როსას რაიონი (პალიასკა)
სანტა-როსას რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2370 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 150 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 298.77 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
პალიასკის პროვინციის რაიონები