PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Leopoldo de' Medici

Leopoldo de' Medici (6 November 1617 – 10 November 1675) was an Italian cardinal, scholar, patron of the arts and Governor of Siena. He was the brother of Ferdinando II de' Medici, Grand Duke of Tuscany.
Biography
Prince Leopoldo was born at the Palazzo Pitti in Florence, the capital of the Grand Duchy of Tuscany then ruled by his father, Grand Duke Cosimo II. His mother Maria Magdalena of Austria was a sister of Queen Margarita of Spain and Ferdinand II, Holy Roman Emperor.
Leopoldo was educated under Jacopo Soldano, Father Flaviano Michelini and Evangelista Torricelli. When his brother was elected Grand Duke, Leopoldo acted as his advisor for manufactures, agriculture and trades. Leopoldo, a disciple of Galileo, took a real interest in the proceedings of the justly celebrated academy 'Del Cimento' (the test), signing its correspondence, following closely the work of Evangelista Torricelli da Modigliana, inventor of the barometer.
He took a great interest in science and technology. In 1638 he founded the Accademia Platonica, and, together with Ferdinando, the Accademia del Cimento ("Academy of Experiment") in 1657 to promote observation of nature through the Galileian Method. In 1641 Leopoldo had been named member of the Accademia della Crusca, for which he edited the entries regarding art for the 3rd edition of the Crusca Dictionary (1691).
Leopoldo was also a great collector of rare books, paintings (the Venetian collection at the Uffizi is inherited from him), drawings, statues, coins and self-portraits. He left a wide correspondence with artists and art collectors of his time. He experimented with telescopic lenses and all manner of scientific instruments, and also commissioned those thermometers, astrolabes, calorimeters, quadrants, hygrometers, quadrants and other ingenious mechanical devices which visitors to the Pitti Palace saw displayed in such profusion. Leopoldo spent four hours each day 'up to his neck in books'.
On 12 December 1667 Pope Clement IX named him cardinal of Santi Cosma e Damiano. From that point on Leopoldo made frequent trips to Rome, pursuing his artistic interests. He died in 1675. His large collections are included in several museums of Florence.
Leopoldo had a long correspondence with Christiaan Huygens.
Ancestors
References
|-
|-
1617 births
1675 deaths
Nobility from Florence
Governors of Siena
17th-century Italian cardinals
Italian art collectors
Italian Roman Catholics
Leopoldo
Museum founders
Clergy from Florence
17th-century Italian nobility
Burials at San Lorenzo, Florence
Sons of monarchs
ალიო მირცხულავა

ალიო მირცხულავა
ალიო ანდრიას ძე მირცხულავა (მაშაშვილი) (დ. 28 აპრილი, 1903, ხორგა, ახლანდელი ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 16 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
აქტიური ბუნების ახალგაზრდა ჭაბუკობიდანვე ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, რამაც იგი 1920 წელს კომკავშირის არალეგალურ ორგანიზაციაში მიიყვანა. მოგვიანებით იყო საქართველოს ალკკ ცენტრალური კომიტეტის ბეჭდვითი სიტყვის განყოფილების მდივანი. დაამთავრა ფოთის გიმნაზია და სწავლა განაგრძო თბილისის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1924 წელს გადადის მოსკოვის ვ. ბრიუსოვის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში. ამავე წელს გამოქვეყნდა ნიჭიერი ახალგაზრდის პირველი წიგნი „მერრეხი“, რომელშიც შევიდა მისი ადრინდელი ლექსები.
ალიო მირცხულავა სულ მოესწრო თავის 30-მდე წიგნს, რომლებმაც შორს გაიტანეს მისი შემოქმედების ნაყოფი. პოეტის პატრიოტული ლირიკა მოიცავს მისი შემოქმედების მნიშვნელოვან ნაწილს...
ალიო მირცხულავა იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის პირველი მდივანი, სსრ კავშირისა და საქართველოს მწერალთა კავშირის პირველი გამგეობისა და პრეზიდიუმის წევრი, ჟურნალების „მნათობისა“ და „დროშის“ რედაქტორი, საქართველოს წიგნის პალატის დირექტორი.
დაჯილდოვებული იყო ლენინის, ოქტომბრის რევოლუციის, ორი შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დაკრძალულია მისი მეუღლე — ანა ვასილის ასული ბეგოიძე (დ. 3 თებერვალი, 1909, თბილისი — გ. 27 ოქტომბერი, 1977, იქვე).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 275, თბ., 1994
მირცხულავა, ბ.„ეპოქის კვალდაკვალ“, თბილისი, 1977
ჭილაია, ს. „უახლესი ქართული მწერლობა“, თბილისი, 1975
თევზაძე, დ. „წერილები თანამედროვე ლიტერატურაზე“, თბილისი, 1972
სქოლიო
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 1971
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სანახშირე

სანახშირე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა წიფლავაკე, მარტოთუბანი, საღვინე, ქვედა წიფლავაკე). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 180 მეტრი, ზესტაფონიდან 10 კილომეტრი. სოფელში დგას დავით აღმაშენებლის სახელობის ეკლესია.
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში. შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესია, შიგნით მოხატულია, არის ლაპიდარული წარწერები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 162 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მდინარის გაყოლებით გარდაცვლილთა ხსენების დღეს

მდინარის გაყოლებით გარდაცვლილთა ხსენების დღეს — XII საუკუნის სუნის დინასტიის მხატვარ ჩჟან ძედუანის მიერ შექმნილი მრავალფეროვანი პანორამა. ხელნაწერზე ასახულია იმპერიის დედაქალაქ კაიფინის (თანამედროვე პეკინი/ბეიჯინგი) ცხოვრება ცინმინის დღესასწაულის ზეიმის დროს 5 აპრილს.
528 სმ სიგრძის მქონე ხელნაწერი ასახავს ყველა სოციალური ფენის წარმომადგენლის საქმიანობას. ხელნაწერში ასახულია როგორც გლეხთა შრომა, ასევე დედაქალაქის აურზაური. სულ შესაძლებელია 814 ადამიანის ფიგურის, 28 ხომალდის, 94 ცხოველისა და 170 ხის ხილვა. იუანის დინასტიის ერთ-ერთ იმპერატორს ეს ხელნაწერი ისე მოეწონა, რომ მან საკუთარი ხელით დახატა ლექსი ხელნაწერის უკანა მხარეს.
შემდეგი ასწლეულების განმავლობაში იყო შექმნილი ამ თემატიკაზე რამდენიმე ვარიაცია. მინის დინასტიის დროს შეიქმნა განახლებული ვარიანტი, რომლის სიგრძე 670 სმ იყო. ცინის დინასტიის დროს ხელნაწერი შეიქმნა კიდევ უფრო მასშტაბურად განახლდა - ერთ-ერთი ვარიანტის სიგრძე იყო 11 მეტრი და მასზე 4 ათასზე მეტი ადამიანი იყო გამოსახული. XX საუკუნისთვის ხელნაწერის ცნობილება იმდენად ფართო იყო, რომ ევროპელები ხელნაწერს მხოლოდ «ჩინური მონა ლიზის» სახელით იცნობდნენ.
ჩინეთის ბოლო იმპერატორმა პუ იმ წაიღო ხელნაწერი მანჩჟოუ-გოში. 1945 წელს ჩინეთის მთავრობამ იგი შეისყიდა და დღესაც იგი ინახება აკრძალული სასახლის მუზეუმში, სადაც იგი გამოაქვთ პუბლიკისთვის სანახავად დღესასწაულების დროს, როგორც წესი რამდენიმე წელიწადში ერთხელ.
სქოლიო
ჩინური კულტურა
ჟანა დე ევრე

ჟანა დე ევრე (დ. 1310 — გ. 4 მარტი, 1371) — ევრეს გრაფ ლუი ფრანგისა და მისი მეუღლის, გრაფინია მარგარიტა არტუელის ნაბოლარა შვილი. საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალი 1325-1328 წლებში როგორც შარლ IV-ის მესამე ცოლი. საფრანგეთის პრინცესა და ორლეანის ჰერცოგინია ბლანშ კაპეტის დედა.
ბიოგრაფია
ჟანა დაიბადა 1310 წელს ნორმანდიის საგრაფო ევრეში. მამამისი თავად იყო ევრეს გრაფი ლუი კაპეტი, რომელიც საფრანგეთის მეფე ფილიპ III-ისა და დედოფალ მარია ბრაბანტელის ვაჟი იყო. რაც შეეხება დედამისს, იგი ასევე ფრანგი დიდგვაროვანი მარგარიტა არტუელი იყო, რომელიც თავის მხრივ საფრანგეთის მეფე ლუი VIII-ისა და დედოფალ ბლანკა კასტილიელის შთამომავალი იყო. ჟანა მარგარიტასა და ლუის ნაბოლარა ქალიშვილი იყო.
ჟანას ბავშვობის შესახებ არაფერია ცნობილი. 1324 წელს ცხენიდან ჩამოვარდნის შედეგად გარდაიცვალა საფრანგეთის დედოფალი მარია ლუქსემბურგელი. უმემკვიდრეოდ დარჩენილი, უკვე მეორედ დაქვრივებული საფრანგეთის მეფე შარლ IV იძულებული გახდა მესამედ შეერთო ცოლი, რათა ვაჟი გაეჩინათ. ვინაიდან ჟანა და შარლი პირველი თაობის ბიძაშვილები იყვნენ, მათ ქორწინებაზე რომის პაპის თანხმობა იყო საჭირო, რომელიც სრულიად უპრობლემოდ მისცათ პაპმა იოანე XXII-მ. 1325 წლის 5 ივლისს ჟანა და შარლი დაქორწინდნენ, რითაც იგი საფრანგეთისა და ნავარის დედოფლად იქცა.
სამწლიანი დედოფლობის მოკლე პერიოდში, ჟანამ სულ სამი გოგონა გააჩინა — ჟანა, მარი და ბლანში. 1328 წლის 1 თებერვალს გარდაიცვალა მეფე შარლი, ისე რომ მამრობითი სქესის მემკვიდრე მაინც ვერ დატოვა. სწორედ ამიტომ შეწყდა კაპეტთა დინასტია და საფრანგეთში მათი მონათესავე ვალუას დინასტია გამეფდა. ამ მომენტიდან ჟანას შესახებ უკვე აღარ გვაქვს ცნობები. ჩვენთვის მხოლოდ ისაა ცნობილი, რომ იგი 1371 წლის 4 მარტს გარდაიცვალა, 60-61 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Anne-Hélène Allirot, « L'entourage et l’Hôtel de Jeanne d'Évreux, reine de France (1324-1371) », Annales de Bretagne et des pays de l'Ouest, Rennes, Presses universitaires de Rennes, vol. 116, no 1,‎ 2009, p. 169-180.
uillaume Mollat, « Clément VI et Jeanne d'Évreux, reine de France et de Navarre », Revue d'histoire ecclésiastique, vol. 58, no 1,‎ 1963, p. 140-141.
დაბადებული 1310
გარდაცვლილი 4 მარტი
გარდაცვლილი 1371
საფრანგეთის დედოფლები
ნავარის დედოფლები
სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
საყვითლო

საყვითლო (Sideritis montana) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო 10-50 სმ სიმაღლისაა, შებუსული, სწორად მდგომი ან წამოწეული, მარტივი ან შუა ნაწილში დატოტვილი. ფოთლები ელიფსურია, ბლაგვი, წვეტიანი ან წაწვეტებული, მოკლეყუნწიანი; ფოთლები მეტწილად კიდემთლიანია, ორივე მხრიდან – მქრქალი მწვანე, შებუსული. ყვავილები განლაგებულია ჩხროებში, შეკრებილი გრძელ, დანაწევრებულ, ცრუ თავთავებად. გვირგვინი ღია ყვითელი ფერისაა. იზრდება სუბალპურ სარტყლამდე – მდელოებზე, მშრალ ფერდობებზე, ველებზე, ნათესების სარეველაა. საქართველოში სპორადულად თითქმის ყველგან გვხვდება. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპას, მცირე აზიას, ირანს, შუა აზიასა და ავღანეთს.
გალერეა
ლიტერატურა
სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 414.
ორლებნიანნი
ტუჩოსანნი
Camponotus vitreus vittatulus

Camponotus vitreus vittatulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ბანაკის დასახლება

ბანაკის დასახლება — დასახლება თბილისში, ისნის რაიონში; დასახლება ავლაბარსა და საბარგოს დასახლებას შორის. მეფის რუსეთის დროს აქ განთავსებული იყო სამხედრო ბანაკები.
ბანაკის დასახლების ქუჩები
ბანაკის დასახლების I ქუჩა, მელაანის VI შესახვევიდან ხევამდე.
ბანაკის დასახლების II ქუჩა, მელაანის VI შესახვევიდან მელაანის V შესახვევამდე.
ბანაკის დასახლების III ქუჩა, მელაანის V შესახვევიდან ხევამდე.
ბანაკის დასახლების I შესახვევი, დასაწყისი მელაანის VI შესახვევიდან.
ლიტერატურა
ისნის რაიონის დასახლებები
თბილისის დასახლებები
მოზამბიკის პორტების სია

მოზამბიკის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია მოზამბიკის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
მოზამბიკის პორტებისა და ნავსადგურების სია
სქოლიო
მოზამბიკი
Turricula amplisulcus

Turricula amplisulcus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ბოლესლავ IV

ბოლესლავ IV ხუჭუჭთმიანი (დ. 1120/1121 — გ. 5 იანვარი, 1173) — პოლონეთის მთავარი, პიასტების დინასტიის წარმომადგენელი.
ბოლესლავ III-სა და სალომეა ფონ ბერგ-შელკლიგენის ბერგის ჰერცოგის ქალიშვილის ვაჟიშვილი. დაქორწინებული იყო ნოვგოროდის მთავრის ქალიშვილზე ვერშესლავაზე, შეეძინათ ვაჟი ბოლესლავი, რომელიც მამის სიცოცხლეშივე გარდაიცვალა. ბოლესლავი ძალიან განიცდიდა მემკვიდრის გარდაცვალებას. შემდეგ დაქორწინდა მარიაზე, რომელმაც ასევე ვაჟი — ლეშეკი გაუჩინა, (ლეშეკ მაზოვიელი), და ქალიშვილი, რომელიც ცოლად გაყვა ერთ-ერთ რუს მთავარს.
ბოლესლავ IV მართავდა 1146–1173 წლებში. მან გააძევა თავისი ძმა ვლადისლავი და წარჩინებულთა დახმარებით ხელში ჩაიგდო ქვეყნის მმართველობა. მაგრამ გერმანიის იმპერატორმა ფრიდრიხ ბარბაროსამ აიძულა ძმისთვის დაეთმო სილეზია, რომელიც შეუერთდა გერმანიას.
ლიტერატურა
Magdalena Biniaś-Szkopek: Bolesław IV Kędzierzawy - książę Mazowsza i princeps. Posen: Wydawnictwo Poznańskie, 2009. ISBN 978-83-7177-603-8.
D. von Güttner-Sporzyński: Constructing memory: holy war in the Chronicle of the Poles by Bishop Vincentius of Cracow. Journal of Medieval History 40 (3), 2014, S. 276–291.
Borys Paszkiewicz: O matce Lestka Bolesławica i początkach mennictwa mazowieckiego. Przegląd Historyczny, vol. 92 (2001), S. 1–14.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლესლავ IV — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
პიასტები
პოლონეთის მეფეები
დაბადებული 1120
დაბადებული 1121
გარდაცვლილი 5 იანვარი
გარდაცვლილი 1173
Infinity Ward

Infinity Ward, Inc. — ამერიკული ვიდეო თამაშების დეველოპერი კომპანია, რომელიც ქმნის თამაშებს სათამაშო კონსოლებისა და პერსონალური კომპიუტერებისთვის. ის ყველაზე მეტად ცნობილია „Call of Duty“-ის სერიის შექმნით.
დაარსდა 2002 წელს კომპანია 2015, Inc.-ის ყოფილი თანამშრომლების, გრანტ კოლიერის, ჯეისონ ვესტის და ვინს ზემპელას მიერ. 2003 წელს კომპანიამ გამოსცა მისი პირველი თამაში „Call of Duty, რომელიც გაიყიდა რამდენიმე მილიონი ასლის ოდენობით.
შტაბ-ბინა მდებარეობს ვუდლენდ-ჰილზში, კალიფორნიაში. 2003 წელს Infinity Ward შეისყიდა მსხვილმა ამერიკულმა გამომცემელმა კომპანია Activision-მა.
თამაშები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
Activision
2002 წელს დაარსებული კომპანიები
ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
ელიზაბეთ ჰაბსბურგი (1285-1352)

ელიზაბეთ ჰაბსბურგი (1285-1352)
ელიზაბეთ ფონ ჰაბსბურგი (გერმ.: Elisabeth von Habsburg; დ. 1285, ვენა — გ. 19 მაისი, 1352, ნანსი) — ავსტრიის ჰერცოგინია.
ოჯახი
მშობლები:
მამა: ალბრეხტ I – რომაელ-გერმანელთა მეფე.
დედა: ელიზაბეთი (დ. 1262, მიუნხენი – გ. 28 ოქტომბერი 1313, ვენა), კერნტენის ჰერცოგისა და ტიროლისა და გიორცის გრაფის მაინჰარდ II-ის ასული.
მეუღლე:
∞ ივლისი 1306, ნანსი – ლოთარინგიის ჰერცოგი ფრიდრიხ IV.
და-ძმები:
რუდოლფ I – ბოჰემიის მეფე.
ფრიდრიხ III - რომელ-გერმანელთა მეფე.
ლეოპოლდ I - ავსტრიის ჰერცოგი.
ალბრეხტ II - ავსტრიის ჰერცოგი.
ჰაინრიხი - ავსტრიის ჰერცოგი.
მაინჰარდი
ოტო I - ავსტრიის ჰერცოგი.
ანა - ბრანდენბურგის მარკგრაფინია.
აგნესი - უნგრეთის დედოფალი.
კათარინა - კალაბრიის ჰერცოგინია.
იუტა - იოტინგენის გრაფინია.
ელიზაბეთ ფონ ჰაბსბურგი დასაფლავებულია კორდელიერების მონასტრის ჰერცოგთა კაპელაში (ნანსი).
რესურსები ინტერნეტში
BLKÖ:Habsburg, Elisabeth von Oesterreich (Tochter des Kaisers Albrecht I.)
ჰაბსბურგები
დაბადებული 1285
გარდაცვლილი 19 მაისი
გარდაცვლილი 1352
ლოთარინგიის ჰერცოგინიები
კატალინ სილი

კატალინ სილი (დ. 13 მაისი, 1956, ბარჩი, უნგრეთი) — უნგრელი პოლიტიკოსი, უნგრეთის ეროვნული ასამბლეის სპიკერი 2002 - 2009 წლებში.
2005 წელს იყო უნგრეთის პრეზიდენტობის კანდიდატი, მაგრამ მიიღო 182 ხმა 185-ის წინააღმდეგ და თანამდებობა დაიკავა ლასლო შოიომმა. 2009 წელს დატოვა თანამდებობა რადგან მონაწილეობდა პეჩის მერის არჩევნებში, მაგრამ დამარცხდა ჟოლტ პავასთან.
რესურსები ინტერნეტში
Dr. Szili Katalin
უნგრელი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 13 მაისი
დაბადებული 1956
2110

2110
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
Aleuria aurantia

Aleuria aurantia (orange peel fungus) is a widespread ascomycete fungus in the order Pezizales. The brilliant orange, cup-shaped ascocarps often resemble orange peels strewn on the ground, giving this species its common name.
Taxonomy
Christiaan Hendrik Persoon described the orange peel as Peziza aurantia in 1800. The specific epithet is the Latin word aurantia "orange". Karl Wilhelm Gottlieb Leopold Fuckel placed it the genus Aleuria in 1870.
Description
The orange fruiting body is 2–10 cm wide, cup-shaped, often misshapen due to crowding from other fruiting bodies. The spores are colorless and scatter in visible clouds when disturbed.
It is generally regarded as edible, though difficult to collect intact and not necessarily choice, with no particularly notable North American lookalikes.
In Europe, the orange peel may be confused with species of Otidea or Caloscypha which are poisonous or of unknown edibility.
Similar species include Caloscypha fulgens, Sarcoscypha coccinea, Sowerbyella rhenana, and members of Otidea and Peziza.
Distribution and habitat
The orange peel fungus grows on bare clay or disturbed soil throughout North America and Europe. It has also been found in the south of Chile. Aleuria aurantia fruits mainly in late summer and autumn.
References
Further reading
Nilsson, S. & Persson, O. 1977. Fungi of Northern Europe 1: Larger Fungi (Excluding Gill Fungi). Penguin Books.
Yao, Y.-J., and B. M. Spooner. 1995. Notes on British taxa referred to Aleuria. Mycological Research 99:1515-1518.
Seaver, F. J. 1914. North American species of Aleuria and Aleurina. Mycologia 6:273-278.
Pyronemataceae
Edible fungi
Fungi of Europe
Fungi described in 1794
Taxa named by Christiaan Hendrik Persoon
Fungi of North America
მანუელ ოდრია

მანუელ ოდრია
მანუელ აპოლინარიო ოდრია (26 ნოემბერი 1896, ტარმა — 18 თებერვალი 1974, ლიმა) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. პერუს ორგზის პრეზიდენტი 1948-1950 წწ. და 1950-1956 წწ.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ტარმაში. 1915 წელს დაამთავრა სამხედრო აკადემია და მუშაობა დაიწყო პერუს შეიარაღებულ ძალებში. მონაწილეობდა ეკვადორთან ომში პოდპოლკოვნიკის წოდებით, ხოლო ომის დამთავრების შემდეგ (1942) მიიღო გენერლის წოდება.
ლიტერატურა
Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9
Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971.
Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
პერუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 1974
Cerapachys grandis

Cerapachys grandis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Çağlıyan, Şavşat

Çağlıyan, Şavşat
Çağlıyan is a village in the Şavşat District, Artvin Province, Turkey. Its population is 87 (2021).
References
Villages in Şavşat District
Nokia 7710

Nokia 7710 — ნოკიას მიერ გამოშვებული 2G სმარტფონი. აპარატს აქვს 1,3 მეგაპიქსელიანი კამერა, (189გ), FM რადიო, Bluetooth 1.2, ციფრული მუსიკალური ფლეიერი, მეხსიერების ბარათი MMC. მისი მეხსიერების ბარათის და ეკრანის შედარებით დიდი ზომის გამო, მას შეუძლია შეასრულოს პორტატული მედია ფლეიერის ფუნქცია. ამის გარდა თუ მობილურს მოვხსნით ზურგს და მის მაგივრად ზედ სპეციალურ მიმღებს - NOKIA STREAMER SU-22 დავამაგრებთ, შესაძლებელი იქნება ტელევიზიის იმ არხების ყურება რომლებიც DVB-H სტანდარტის ციფრულ სიგნალს გადასცემენ.
ტექნიკური მახასიათებლები
რესურსები ინტერნეტში
Nokia 7710
NOKIA STREAMER SU-22
Nokia
სტეფანწმინდის მთამსვლელობის მუზეუმი

სტეფანწმინდის მთამსვლელობის მუზეუმი
იაგორ კაზალიკა­შვი­ლის სახელობის მთამსვლელობის მუზეუმი — იაგორ კაზალიკაშვილის სახელობის მუზეუმი ისტორიული მუზეუმი საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ქალაქ სტეფანწმინდაში (ვაჟა-ფშაველას ქ. 54). სტეფანწმინდის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფილიალი. მოთავსებულია ცნობილი მთასვლელის იაგორ კაზალიკაშვილის (1882-1935 წწ.) სახლში. გაიხსნა 1938 წელს მთამსვლელის დაბადების 100 წლისთავთან დაკავშირებით. მუზეუმი შედგება სამი ოთახისაგან. ერთ ოთახში გამოფენილია იაგორ კაზალიკაშვილის მემორიალი ნივთები, მეორე დათმობილი აქვს ფოტოგამოფენას, რომელიც ასახავს საქართველოში ალპინიზმის განვითარებას, მესამე ოთახში ხევში ალპინიზმის განვითარების ამსახველი ფოტომასალაა.
ლიტერატურა
კავკასიონზე. კრებული, ­შემდგ. დ. ფურცელაძე, რედ. ნ. კეცხოველი, თბ., 1959
რესურსები ინტერნეტში
იაგორ კაზალიკა­შვი­ლის სახელობის მთამსვლელობის მუზეუმი
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
Tiksi Airport

Tiksi Airport
Tiksi Aerodrome is located 1 km (0.6 mi) northeast of Tiksi, Russia, and was built in the 1950s as a staging base for Soviet Long Range Aviation bombers to reach the United States (as a so-called 'bounce' aerodrome). It is used regularly by Tupolev Tu-95 aircraft in military exercises, including one in 1999, in which bombers practice travelling to the Canadian arctic. Two other nearby airfields known as Tiksi North and Tiksi West have been abandoned for decades, and are probably unusable, according to satellite imagery.
The only scheduled service to Tiksi is by an Antonov An-24 turboprop airplane.
The base is home to the Aviation Command, 200th Guards Heavy Bomber Aviation Regiment with the Mil Mi-8 (NATO: Hip) of the 326th Heavy Bomber Aviation Division.
2012 closure
The airport was closed without notice on October 1, 2012 by its owner, the Defense Ministry, due to the runway being unsafe and needing repair work. The closure was not coordinated with local or state government. Though the city was connected by winter roads, the loss of air service impaired the delivery of medicine, food and other essential goods, and in February 2013 boilers in the city went out of service for an extended period. The issue rose to the highest levels of Russian government. Prime Minister Dmitri Medvedev said in April 2013 "the Ministry of Defence committed a real mistake to jeopardize the existence of an entire village. This is an outrage.". Negotiations between the Defence Ministry and Yakutia government led to an agreement to Antonov An-24 service starting in June 2013. Reconstruction of the runway in several phases was scheduled for 2013, with completion by about 2015 or 2016; the current (fall 2023) state of affairs is not clear.
In July 2014, ITAR TASS reported Roman Filimonov (Head of the Defence Ministry's Construction department), announcing that Russia would be building six military towns in their Arctic region. “These will be closed zones with comfortable living and service conditions,” he said, adding “We’re restoring the infrastructure of the Tiksi airport. We hope that the construction will be completed next year.”
Airlines and destinations
Accidents & incidents
On 19 December 2016, an Il-18 of the Russian Aerospace Forces crashed on approach to the aerodrome. There were no fatalities among the 39 occupants, but several were carried to hospital injured.
External links
Airport Tiksi Aviateka.Handbook
References
Airports built in the Soviet Union
Airports in the Arctic
Airports in the Sakha Republic
Russian Air Force bases
Soviet Long Range Aviation Arctic staging bases
კენიის გეოგრაფია

კენიის გეოგრაფია
კენია — სახელმწიფო აღმოსავლეთ აფრიკაში.
ესაზღვრება:
ჩრდილოეთიდან ეთიოპია
აღმოსავლეთიდან სომალი
სამხრეთ-დასავლეთიდან ტანზანია
დასავლეთიდან უგანდა
ჩრდილო-დასავლეთიდან სუდანი.
სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე. ეკვატორი ქვეყნას ჰყოფს თითქმის ორ თანაბარ ნაწილად.
კენიის ფართობია 582 650 კმ².
სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძე შეადგენს 3446 კმ.: ეთიოპიასთან — 830 კმ, სომალისთან — 682 კმ, სუდანთან — 232 კმ, ტანზანიასთან — 769 კმ და უგანდასთან — 933 კმ.
სანაპირო ზილის სიგრძეა 536 კმ.
ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალია — მთა კენია (5199 მ).
რესურსები ინტერნეტში
http://kruzo.com.ua/voksvet/keniyinf.htm
Viacamp y Litera

Viacamp y Litera, in Catalan: Viacamp i Lliterà is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 26 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
ლატერანის ხელშეკრულება

ლატერანის ხელშეკრულება — არის ერთ-ერთი 1929 წლის ლატერანის პაქტებიდან ან ლატერანის შეთანხმებებიდან. სამი შეთანხმება დაიდო 1929 წელს იტალიის სამეფოსა და წმინდა ეპარქია შორის. ლატერანის ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 1929 წლის 7 ივნისს და მან მოაგვარა „რომის საკითხი“.
ლატერანის ხელშეკრულება შედგებოდა სამი დოკუმენტისაგან:
პოლიტიკური შეთანხმება, რომელიც ცნობდა წმინდა ეპარქიის სრულ სუვერენიტეტს ვატიკანში.
შეთანხმება, რომელიც დაარეგულირებდა კათოლიკური ეკლესიის პოზიციასა და კათოლიციზმს იტალიაში.
ფინანსური კონვენცია, რომელიც ითვალისწინებდა წმინდა ეპარქიის მოთხოვნის საბოლოო მოგვარებას, რომელსაც მოჰყვებოდა ტერიტორიებისა და ქონების ზარალი.
ისტორია
მოლაპარაკებები „რომის საკითხის“ მოგვარების შესახებ დაიწყო 1926 წელს იტალიის მთავრობასა და წმინდა ეპარქიას შორის და 1929 წელს ისინი შეთანხმდნენ ლატერანის ხელშეკრულებაზე, რომელსაც ხელი მოაწერეს პრემიერ-მინისტრმა ბენიტო მუსოლინიმ იტალიის მეფე ვიქტორ ემანუელ III-ის მხრიდან და ვატიკანის სახელმწიფო მდივანმა პიეტრო გასპარიმ პაპი პიუს XI-ის მხრიდან. ხელშეკრულება ხელი მოეწერა ლატერანის სასახლეში.
საერთაშორისო ხელშეკრულებები
ვატიკანი
იტალიის ისტორია
Camponotus kopetdaghensis

Camponotus kopetdaghensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus