PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
არიეჟული ბრაკი

არიეჟული ბრაკი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XIX საუკუნეში.
ვერსალში გამოფენილ ჟ.უდრის ნახატებს თუ დააკვირდებით, შეამჩნევთ, რომ ოდესღაც მძიმეწონიანი და ნელი არიეჟული ბრაკი "მეფის თეთრი ძაღლისგან" იღებს სათავეს. თანამედროვე მოხდენილი და სწრაფი არიეჟი XX საუკუნეში გაჩნდა, როდესაც ამ ჯიშს დაემატა მსუბუქი სენ-ჟერმენული ბრაკის სისხლი. არიეჟი - ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი და ძლიერი ფრანგული მეძებარია. ის კარგად მუშაობს კვალზე, სიხარულით დარბის მდელოებსა და ჭაობებში.
ორიეჟს მუდმივი ფიზიკური დატვირთვა სჭირდება: ოთხ კედელში გამოკეტილმა ამ ძაღლმა შეიძლება დესტრუქციულად იმოქმედოს, ან ხმამაღლა იყმუვლოს. თუ არიეჟის ყოლა მხოლოდ კომპანიონის სახით გინდათ, სულ პატარა ასაკში უნდა შეიძინოთ: მას პატარაობიდანვე სჭირდება პატრონთან შეჩვევა. არიეჟისგან ცუდი მოდარაჯე გამოდის, თუმცა მისი ზომები ნებისმიერ დამნაშავეს დააბნევს.
არიეჟულ ბრაკის აქვს საკმაოდ ვიწრო, ოდნავ მომრგვალებული, თავის ქალა, სწორი ძლიერი უკანა ფეხები, სწორი და საკმაოდ განიერი მხრები. ძირითადად თეთრ ფონზე მიმობნეულია ჟღალი ლაქები. არიეჟული ბრაკი კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ასევე არ უჭირს ქალაქის პირობებში ცხოვრება. ადვილად იწვრთნება. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს.
რესურსები ინტერნეტში
არიეჟული ბრაკი
მონადირე ძაღლები
ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ძვ. წ. XXXI საუკუნე

ძვ. წ. XXXI საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
ლურსმული დამწერლობის შექმნა.
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
ძვ. წ. XXXI საუკუნე
Enageti

Enageti is a village in Tetritskaro Municipality (Asureti Temi), Georgia. It is located south of Trialeti Range.
See also
Kvemo Kartli
Populated places in Tetritsqaro Municipality
Gypsy Heart Tour

Gypsy Heart Tour (აგრეთვე ცნობილი როგორც „Corazón Gitano Tour“) იყო ამერიკელ მომღერალ მაილი საირუსის მესამე ტურნე. ამ ტურნეს ფარგლებში იგი ესტუმრა სამხრეთ ამერიკასა და ავსტრალიას. ტურნე მოეწყო მომღერლის მესამე ალბომის, „Can't Be Tamed“ მხარდასაჭერად. მისი დასკვნითი კონცერტები ჩატარდა მექსიკაში, პანამაში, კოსტა-რიკასა და ფილიპინებში.
ტურნე დაიწყო 2011 წლის 29 აპრილს, ეკვადორში და დამთავრდა 2 ივლისს. მაილისთვის ეს ტურნე იყო პირველი, რომლითაც ის ესტუმრა აღნიშნულ ქვეყნებს. Pollstar-ის გამოკითხვაში წლის 50 ყველაზე შემოსავლიანი ტურნეს შესახებ, ამ ტურნემ #22 ადგილი დაიკავა, 25 მილიონიანი შემოსავლით.
სქოლიო
2011 წლის საკონცერტო ტურნეები
მაილი საირუსის ტურნეები
ევკომია

ევკომია — მცენარის გვარი ევკომიასებრთა ოჯახისა. ერთადერთი სახეობაა თელისფოთოლა ევკომია. 15-20 მ სიმაღლის ორსახლიანი ხეა. მოგრძო ელიფსური ფოთლები ტოტებზე მორიგეობითაა განლაგებული. ყვავილი წვრილია, ნაყოფი ერთბუდიანი.
ევკომია ველურად იზრდება დასავლეთ და ცენტრალურ ჩინეთის მთიან რაიონებში. ევკომიის ნარგაობა არის საქართველოში, აზერბაიჯანში, ტაჯიკეთსა და კრასნოდარის მხარეში. მცენარის ყველა ნაწილი შეიცავს (%-ობით) გუტას (საიდანაც გუტაპერჩს იღებენ); ფოთოლი 3-6, ტანისა და ტოტების ქერქი 2-8, ფესვი 7-14. ნაყოფი 8-14. 6-7-წლიანი პლანტაციიდან 1 ჰა-ზე იღებენ 100კგ-მდე გუტაპერჩნს, რომელსაც ტექნიკასა და მედიცინაში იყენებენ.
ევკომიის ბუჩქის ქერქიდან ამზადებენ წამლებს ჰიპერტონიული დაავადების სამკურნალოდ. ევკომია სწრაფმზარდი, სინათლისა და სითბოს მოყვარული, შედარებით ყინვაგამძლე მცენარეა. მრავლდება თესლითა და ევგეტატიურად. მოსავალს დარგვიდან მეოთხე წელს იღებენ.
ლიტერატურა
ევკომიასებრნი
ნიკოლა I (ჩერნოგორია)

ნიკოლა I (ჩერნოგორია)
ნიკოლა I პეტროვიჩი (დ. 7 ოქტომბერი, 1841 — გ. 2 მარტი, 1921) — ჩერნოგორიის სამთავროს მეორე თავადი 1860–1910 წლებში, ხოლო შემდეგ ჩერნოგორიის სამეფოს პირველი მეფე 1910–1918 წლებში.
დაიბადა 1841 წელს პეტროვიჩების მშობლიურ სოფელ ნეგუშიში. მამამისი იყო მირკო, დანილო I-ის ძმა, ხოლო დედა — სტანა მარტინოვიჩი. 1854 წელს დანილო პეტროვიჩმა უარი თქვა საეპისკოპოსო წოდებაზე და დაქორწინდა დარინკაზე. 1860 წელს დანილო მოკლეს და მთავრის თანამდებობა დაიკავა ნიკოლამ. 1910 წელს მეფის ტიტული მიიღო და 1918 წლამდე მართავდა ქვეყანას.
გარდაიცვალა 1921 წელს საფრანგეთში.
რესურსები ინტერნეტში
The national Museum of Montenegro
Burial places of Montenegrin rulers
Digital Library of Montenegrin Culture – in Montenegrin
The Njegoskij Fund Public Project : Private family archives-based digital documentary fund focused on history and culture of Royal Montenegro.
Crnogorska kraljevska loza
ჩერნოგორიის მმართველები
დაბადებული 7 ოქტომბერი
დაბადებული 1841
გარდაცვლილი 2 მარტი
გარდაცვლილი 1921
ანტაბამბის რაიონი

ანტაბამბის რაიონი — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანტაბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3636 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 166 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 603.76 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აპურიმაკის რეგიონის რაიონები
ანტაბამბის პროვინციის რაიონები
ვორონცოვის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)

ვორონცოვის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)
ვორონცოვის სასახლე — სასახლე სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ ნაწილში, მდებარეობს სადოვაიის ქუჩაზე სასტუმრო ეზოს პირდაპირ. ვორონცოვის სასახლე ააგო არქიტექტორმა ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელიმ 1749-1757 წლებში გრაფ მიხეილ ვორონცოვისთვის.
სასახლე გამოირჩევა ფასადის მდიდრული დეკორით. სასახლეში 50-ზე მეტი საზეიმო დარბაზი და სათავსოა. სასახლეს ამშვენებს მოოქროვილი ელემენტები, რომლებიც ბაროკოს სტილშია გადაწყვეტილი.
სასახლის აგებას იმდენი ხარჯები სჭირდებოდა 1763 წელს ვორონცოვი იძულებული გახდა სასახლე ხაზინისთვს დაეთმო. 1770 წლამდე სასახლე მიტოვებული იყო, ხოლო შემდეგ ფუნქციონირებდა როგორც სასტუმრო სახლი. სხვადასხვა დროს სასახლეს ფლობდა პრინცი ჰენრიხ პრუსიელი, ნასაუ-ზიგენის პრინცი და გრაფი ივან ოსტერმანი. პავლე I-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ და მას შემდეგ, რაც იმპერატორმა მიიღო მალტის ორდენის დიდი მაგისტრის ტიტული, ვორონცოვის სასახლე მალტის ორდენის რაინდებს გადაეცა, რომლებიც იძულებულები იყვნენ გამოქცეულიყვნენ მალტიდან ნაპოლეონ ბონაპარტის აგრესიის შემდეგ 1798 წელს.
1798-1800 წლებში არქიტექტორმა ჯაკომო კვარნეგიმ სასახლის ეზოში ააგო იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესია, ხოლო ბაღის მხარეს მისივე პროექტით მთავარ კორპუსს მიაშენეს მალტის კაპელა.
1810 წლიდან 1918 წლამდე ვორონცოვის სასახლეში განთავსებული იყო პაჟთა კორპუსი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ვორონცოვის სასახლეში განათავსეს პეტროგრადის პირველი ქვეითთა სკოლა, რომლის ბაზაზე 1937 წელს ჩამოყალიბდა სერგეი კიროვის სახელობის ლენინგრადის ქვეითთა სასწავლებელი. 1955 წელს აქვე განათავსეს სუვოროვის სამხედრო სასწავლებელი.
ლიტერატურა
Ленинград: Путеводитель / Сост. В. А. Витязева, Б. М. Кириков. — Издание 2-е, стереотипное, с изменениями. — Л.: Лениздат, 1988. — 366 с. — ISBN 5-289-00492-0.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
დენდრიტი

დენდრიტი („ხე“) — ნეირონის განტოტვილი ნაწილი, რომელიც ქიმიური (ან ელექტრული) სინაფსების გავლით იღებს ინფორმაციას სხვა ნეირონების აქსონებისგან (ან დენდრიტებისა და სომებისგან) და ელექტრული სიგნალის სახით გადასცემს მას ნეირონის სხეულს (პერიკარიონს), რომლიდანაც თვითონაა გამოზრდილი. ტერმინი „დენდრიტი“ 1889 წელს შემოიღო შვეიცარიელმა მეცნიერმა ვილჰელმ ჰისმა.
სქოლიო
ნეირომეცნიერება
ნიჟნელაჩენტაუ

ნიჟნელაჩენტაუ — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 132 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
ჩიგოიანის წითელი ხატის ეკლესია

ჩიგოიანის წითელი ხატის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიგოიანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ძეგლი მდებარეობს ნასოფლარ ქვედა ბაგინში მდ. ქსნის სათავეებთან.
დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. გეგმით სწორკუთხა ნაგებობა, აღმოსავლეთით ასეთივე საკურთხევლითაა დასრულებული, რომლის ცენტრში გაჭრილია სარკმელი. დასავლეთ კედელში ერთი ნიშაა. სამხრეთით არქიტრავული შესასვლელია. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის თავზე, ღრმა ნიშაა, რომელშიც წარწერიანი ზარები ჰკიდია. ამავე ფასადის კეხზე დადგმული ქვაჯვარა ადგილიდანაა დაძრული და არის მისი ჩამოვარდნის საშიშროება. ეკლესიას ეტყობა მრავალი გადაკეთების კვალი. საბურავად გამოყენებულია ყავარი. ძეგლის გარშემო გალავანია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008 , გვ., 208
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უნაბი

უნაბი (ლათ. Zizyphus) — მცენარეთა გვარი ხეჭრელისებრთა ოჯახისა. გვარში დაახლოებით 40 სახეობაა. გავრცელებულია აზიის, აფრიკის და ავსტრალიის ტროპიკულ და სუბტროპიკულ რაიონებში. ყველაზე ცნობილია უნაბის ერთ-ერთი სახეობა, რომელსაც „იუბას“ (ლათ. Zizyphus jujuba) უწოდებენ. დიდი ხეებია, სიმაღლით 15 მ-მდე, ცოცლობენ 300 წლამდე. აქვს კვერცხისებრი, ოვალური ან ლანცეტა ფოთოლი, ორსქესიანი, ჯვარედინმტვერია ყვავილი. ყვავილობს მაისში, რაც 1,5—2 თვეს გრძელდება.
9 მ სიმაღლის დატოტვილი ბუჩქი ან ხეა დაკუთხულ-დაბრეცილი ყლორტებით, რომლებზეც 3 სმ-მდე სიგრძის გრძლად წაწვეტებული ეკლებია განლაგებული. ქერქი ღეროზე მუქი მოშავოა, ყლორტებზე კი მოყავისფრო. ფოთლები განიერი ლანცეტა ან კვერცხირსებრი, ზემოდან მბრწყინავი, ქვემოდან ბაცი, კიდეწვრილ-ხერხისებრდაკბილული, არათანაბარგვერდებიანი, მეტად მოკლე ყუნწიანი, წვრილ ყლორტებზე ორმწკრიივადაა განლაგებული. ხუთწვერიანი პატარა ყვითელი ყვავილები სამ-სამ ყვავილიან მჭიდრო თანაყვავილედებად შეჯგუფული ფოთლების უბეებშია განლაგებული. ჯვარედინმტვერია ყვავილი. ყვავილობს მაისში, რაც 1,5—2 თვეს გრძელდება. ნაყოფი კურკიანაა, რბილობი — სქელი, ფერად ღია მწვანე ან თეთრი. ნაყოფს იძლევა მე-3—მე-4 წელს. საქართველოში მსხვილნაყოფა უნაბის ცნობილი ჯიშებია ტა-იან-ძაო და ლი, რომლებიც 1930 წელს შემოიტანეს კალიფორნიიდან. ამჟამად ამ ჯიშების გასამრავლებლად სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა მიმდინარეობს. ნაყოფი მრგვალი ან მოგრძო ოვალური ფორმის მბრწყინავკანიანია, მუქი-მოწითალო ან მოყავისფრო, ხორციანია, სიგრძით 4 სმ-მდე, დიამეტრით 2,5 სმ-მდე, წონით 45 გ-მდე, კურკა ქვისებრია.
ქიმიური შემადგენლობა
ნაყოფის მშრალ რბილობში არის 40%-მდე ნახშირწყლები, 5%-მეტი პროტეინი, 1,5% ქარვის და ვაშლის მჟავები, 5,8%-მდე – პექტინოვანი ნივთიერებები, 2%-ზე მეტი ფისები, 1,2% მთრიმლავი ნივთიერებები. ნაყოფები ძალიან მდიდარია ვიტამინებით (C 1100 მგ.%-მდე, P 100 მგ.%-მდე). ფოთლები აგრეთვე შეიცავს დიდი რაოდენობით ასკორბინის მჟავას.
გამოყენება
იყენებენ ნედლად, კომპოტის, პასტილისა და მურაბის დასამზადებლად, მომჭნარი, გამხმარი და კონსერვირებული სახით, იყენებენ საკონდიტრო ნაწარმოებში და სასმელებში. უძველესი დროიდან გამოიყენება ხალხურ მედიცინაში როგორც მსუბუქი სასაქმებელი, ამოსახველებელი, მატონიზირებელი და შარდმდენი საშუალება. ფოთლებს გააჩნია მაანესთეზირებელი თვისებები (მათი დაღეჭვისას იკარგება სიტკბოს, სიმწარის და ა.შ. შეგრძნება). გამოიყენება აგრეთვე ვიტამინური ჩაის დასამზადებლად.
ჯიშები და სახეობები
შედგება 40 სახეობისაგან:
რესურსები ინტერნეტში
იმერეთის სამკურნალო ფლორა
Flora Europaea: Ziziphus
USDA Plants Profile: Ziziphus
Flora Brasiliensis: Ziziphus species list
Flora of China: Ziziphus species list
უნაბი
Meranoplus oxleyi

Meranoplus oxleyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჩრდილოეთ ჩუიის ქედი

ჩრდილოეთ ჩუიის ქედი — ქედი ცენტრალურ ალთაიში. მდინარე ჩუიისა და მდინარეების ყარაგემის და ჩაგანუზუნის შუამდინარეთში. სიგრძე დაახლოებით 120 კილომეტრი. სიმაღლე 4173 მეტრამდე (მთა მააშეიბაში). თანამედროვე გამყინვარების ფართობი 130 კმ²-ს აღწევს. აგებულია თიხა-ფიქლებით, ქვიშაქვებით, კირქვებითა და მეტამორფული ქანებით. რელიეფი ღრმად არის დანაწევრებული. კალთები 2200-2400 მეტრ სიმაღლემდე შემოსილია ლარიქს-კედრიანი ტაიგით, უფრო ზევით ალპური მდელოები და ტუნდრაა.
ლიტერატურა
რუსეთის ქედები
რკო თეთრი

რკო თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
რდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალოა, საკმაოდ ხშირად განივოვალური, ხუთ-სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის, ხშირად მხრიანი, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური. მომწვანო-მოყვითალო ფერის. აქვს სქელი და მკვრივი კანი, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანია, ტკბილი გემოთი.
რკო თეთრი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 180-190 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. მტევნის წონა 80-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა 9.0-11.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.3%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 10.9 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო საკმაოდ ხარისხიანი და ჰარმონიულია.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 309
Ампеолграфия СССР, т. III. 1966 г. გვ. 28
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა

ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა — ორი ინციდენტის კოლექტიური სახელი, როდესაც 45-ე ქვეითი სამმართველოს ამერიკელმა ჯარისკაცებმა დახოცეს 74 უიარაღო იტალიელი სამხედრო ტყვე და ორი გერმანელი ტყვე. ეს მოხდა 1943 წლის 14 ივლისს.
ისტორია
სიცილიაში მოკავშირე ძალების შემოჭრის დროს, გენერალ-ლეიტენანტი ჯორჯ პატონი და გენერალ ბერნარ მონტგომერის მეთაურობით მე -8 ბრიტანული არმია 1943 წლის 10 ივლისს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში შეიჭრნენ.
გენერალ-ლეიტენანტმა ომარ ბრედლიმ აშშ-ის 45 დივიზიონის ქვეით ჯარს მისცა რთული დავალება - შეიპყრონ ახლოს მდებარე ქალაქები და აეროდრომები. 180-ე ქვეით ჯარს ჰქონდა დავალება შეიპყრონ ბისკარის აეროდრომი. ბრძანება იმდენად ცუდად სრულდებოდა, რომ გენერალ-მოიორი ტროი მიდლტონი მეთაურის მოხსნაზე ფიქრობდა. ამის ნაცვლად დივიზიის მეთაურის დამხმარე გაგზავნეს, რათა მკაცრად დაკვირვებოდა ლეგიონს.
1943 წლის 14 ივლისს ბისკარის აეროდრომის დაპყრობის შემდეგ 180-ე ქვეითი ჯარის ლეგიონმა მოკლა 74 იტალიელი და 2 გერმანელი სამხედრო ტყვე ორი ცალკე ინციდენტის მიმდინარეობისას. პირველ რიგში გარდაიცვა 36 ან 39 იტალიელი, მეორე ინციდენტის დროს კი 35 იტალიელი და ორი გერმანელი ჯარისკაცი.
აღსანიშნავია, რომ როდესაც გენერალი ომარ ბრედლი ინფორმირებული იყო ხოცვა-ჟლეტაზე მან გენერალ ჯორჯ პატონს უთხრა, რომ ამერიკელმა სამხედროება დახოცეს დაახლოებით 50-70 ტყვე. პატონი ამ წინადადებას რამდენიმე წლის შემდეგ უპასუხა თავის დღიურში: „მე ვუთხარი ბრედლის, რომ, სავარაუდოდ, ის აჭარბებს, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში შეიძლება ვთქვათ, რომ მკვდრები იყვნენ სნაიპერები ან გაქცევა დააპირეს. სხვა შემთხვევაში ეს გამოიწვევს სკანდალს პრესაში და ასევე გამოიწვევს სამოქალაქო უკმაყოფილებას. ისინი მაინც მკვდარნი არიან, ამიტომ ვერაფერს შევცვლით“.
რესურსები ინტერნეტში
War Department Field Manual FM 27-10 (1940) — Rules of Land Warfare
The Worst War Crimes The U.S. Committed During World War II
Trump’s military hero responsible for Sicily war crimes
Massacre at Biscari: Patton and an American War Crime
სქოლიო
ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა
სიცილია
მეორე მსოფლიო ომი
ვიორიკა დენჩილე

ვიორიკა დენჩილე
ვასილიკა ვიორიკა დენჩილე (დ. 16 დეკემბერი, 1963) — რუმინელი პოლიტიკოსი და რუმინეთის პრემიერ-მინისტრი 2018 წლის 29 იანვრიდან 2019 წლის 4 ნოემბრამდე. ის გახდა პირველი ქალი ქვეყნის ისტორიაში, რომელმაც დაიკავა ეს თანამდებობა. 2014 წელს აირჩიეს ევროპის პარლამენტის წევრად მეორე ვადით რუმინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 2015 წლიდან დენჩილე ასევე იკავებს სოციალ-დემოკრატიული ქალთა ორგინიზაციის პრეზიდენტის თანამდებობას.
ვიორიკა დენჩილე სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი 1996 წელს გახდა, ტელეორმანის ჟუდეციდან. წლების განმავლობაში მას რამდენიმე თანამდებობა ეკავა, როგორც პარტიაში, ასევე ადგილობრივ ადმინისტრაციაში. დენჩილე აგრეთვე იყო რაიონის საბჭოს წევრი.
პოლიტიკაში მოსვლამდე იყო ინჟინერი და ვიდელეს ინდუსტრიული უმაღლესი სკოლის მასწავლებელი.
ვიორიკა დანჩილეს პრემიერ-მინისტრად არჩევის შესახებ ცნობილი 2018 წლის 26 იანვარს გახდა.
სქოლიო
დაბადებული 16 დეკემბერი
დაბადებული 1963
რუმინეთის პრემიერ-მინისტრები
რუმინელი პოლიტიკოსები
რუმინელი პოლიტიკოსი ქალები
ქალი პრემიერ-მინისტრები
თამარ ბურჯანაძე

თამარ ბურჯანაძე (დ. 1 ივლისი, 1920, თბილისი — გ. 21 ივნისი, 2000) — ქართველი პედაგოგი, ფილოლოგი, ქართული ენისა და ლიტერატურის მეთოდგაერთიანებების ხელმძღვანელი.
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1943 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის ქალთა მე–7 სკოლაში დაწყებითი კლასების მასწავლებლად. 1945 წლიდან იყო ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი თბილისის ვაჟთა მე–7 სკოლაში. 1954 წლიდან მუშაობდა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის 53–ე საშუალო სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელად. მისი პედაგოგიური წერილები ქვეყნდებოდა ქართულ ჟურნალ–გაზეთებში.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ფილოლოგები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 21 ივნისი
გარდაცვლილი 2000
თ
შამქორი

შამქორი — ქალაქი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. განლაგებულია მცირე კავკასიონის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ჯაგირჩაის ნაპირებზე, თბილისი—ევლახის საავტომობილო გზაზე, სარკინიგზო სადგურ დალარიდან 4 კმ-ში. შამქორი VII საუკუნის შუა წლებში ხელთ იგდეს არაბებმა. მოგვიანებით განეკუთვნებოდა შედადიანთა დინასტიის განჯის ამირებს. 1235 წელს გაანადგურეს მონღოლებმა. XVI-XVII საუკუნეებში ხელთ ეპყრათ ყიზილბაშ მმართველებს. 1803 წელს შეუერთდა რუსეთს. შამქორის სიახლოვეს ოდესღაც არსებობდა შამქორის კოშკი ან მინარეთი. შამქორის ძველი სახელწოდებაა შამქური და შამჯირი.
იხილეთ აგრეთვე
შამქორის ბრძოლა (1010)
შამქორის ბრძოლა (1195)
შამქორის ბრძოლა (1826)
სქოლიო
აზერბაიჯანის ქალაქები
აბსოლუტური სიმაღლე

აბსოლუტური სიმაღლე — დედამიწის ზედაპირის რომელიმე წერტილის სიმაღლე, რომელიც აითვლება ოკეანის ან მასთან შეერთებული ზღვის ძირითადი დონებრივი ზედაპირიდან შვეული ხაზის მიმართულებით. ოკეანეებისა და ზღვების დონეთა ცვალებადობის გამო სიმაღლე აითვლება ოკეანის ან ზღვის დონებრივი ზედაპირის ფიქსირებული სიმაღლის ნიშნიდან.
მსოფლიოს ზედაპირის ყველაზე მაღალი წერტილის სიმაღლე 8848 მ-ია (ევერესტი)
მსოფლიოს ყველაზე დაბალი ადგილის სიმაღლე –422 მ (მკვდარი ზღვის სანაპირო)
საბჭოთა კავშირის დროს აბსოლუტურ სიმაღლეებს აითვლიდნენ კრონშტადტის სასიმაღლო ლარტყის — ფუტშტოკის ნულიდან.
ადრე საქართველოსა და ამიერკავკასიაში აბსოლუტურ სიმაღლეებს აითვლიდნენ შავი ზღვის დონიდან (ფოთის ფუტშტოკის ნული).
იხილეთ აგრეთვე
შეფარდებითი სიმაღლე
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Erklärung von Höhenreferenzsystemen (BKG)
Beschreibungen und Transformationsparameter europäischer Höhenbezugssysteme. BKG
Umrechnung zwischen WGS84 Referenz-Ellipsoid und EGM96 Geoid
ფიზიკური გეოგრაფია
გეოდეზია
Jesuânia

Jesuânia is a town in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ავთანდილი (საკუთარი სახელი)

ავთანდილი (საკუთარი სახელი)
ავთანდილი — მნიშვნელობის მხრივ უკავშირდება სპარსულ ენას, ნიშნავს „სამშობლოს გულს“, „სამშობლოს რწმენას“ ან „სარწმუნოების კერას“. საკუთარი სახელის მნიშვნელობა მიღებული აქვს ქართულში. პირველად გვხვდება „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი მთავარი გმირის სახელად, რის გამოც დიდად პოპულარულია. მისი კნინობითი ფორმებია ავთო და თანდილა. არის გვარი ავთანდილაშვილი.
სამოქალაქო რეესტრის მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიასა და მის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობს ამ სახელის 24854 მატარებელი.
რესურსები ინტერნეტში
„ავთანდილ“, „რა გქვია შენ?“
ვაჟის სახელები (ა), ქართული გენეალოგია
სამოქალაქო რეესტრის სააგენტო
სქოლიო
ჩელექენის ნახევარკუნძული

ჩელექენის ნახევარკუნძული — ნახევარკუნძული კასპიის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, თურქმენეთში. წარმოიქმნა კუნძულისგან 1930-იან წლებში, რომელიც მიუერთდა კასპიის ზღვის ნაპირს მასში წყლის დონის ვარდნის გამო. სიგრძე დაახლოებით 40 კმ, სიგანე 22 კმ. ფართობი 500 კმ². ზედაპირი უმეტესწილად ვაკეა. სიმაღლე 100 მ. ჭარბობს ქვიშები და მლაშობი ნიადაგი. ნახევარკუნძულის ფარგლებშია ტალახის ვულკანები. არის ნავთობისა და ოზოკერიტის საბადოები. დასავლეთ კიდეზეა ქალაქი ხაზარი. განვითარებულია თევზჭერა. ჩელექენის ნახევარკუნძული პირველად რუკაზე დაიტანა ალექსანდერ ბეკოვიჩ-ჩერკასკიმ 1715 წელს როგორც კუნძული ჩელექენი.
სქოლიო
თურქმენეთის ნახევარკუნძულები
კასპიის ზღვის ნახევარკუნძულები
დე ბურის სასახლე

დე ბურის სასახლე — სასახლე აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ეკუთვნოდა ლევ დე ბურს, რომელიც იყო ბაქოს XIX საუკუნის ერთ-ერთი ნავთობის მილიონერი. სასახლე, რომელიც განლაგებულია ნიაზის ქუჩაზე (ყოფილი სავაჭრო), აშენებული იყო არქიტექტორ ფონ დერ ნონეს მიერ, რომელიც იყო ქალაქის ინჟინერი და პოლკოვნიკი, ასევე ინჟინერ ანტონ კანდინოვის მიერ 1891-1895 წლებში. დღესდღეობით სასახლის პირველი კორპუსში განლაგებულია მუზეუმი. 1951 წელს შენობის ეს ნაწილი აზერბაიჯანის სსრ-ს ცკ-ას მდივანმა მირჯაფარ ბაგიროვმა გადასცა 1937 წლის ოქტომბერში ჩამოყალიბებულ რ. მუსტაფაევის სახელობის აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმს. დე ბურის სასახლე მშვენივრად ჩაჯდა ბაქოს არქიტექტურულ კომპლექსში. სასახლეს კარგად გამოხატული კლასიკური ელემენტები ამშვენებს. დე ბურის სასახლე ითვლება პირველ მცდელობად საცხოვრებელი სახლის ფასადზე არქიტექტურული — პორტიკების გამოყენებად.
სქოლიო
ბაქოს შენობა-ნაგებობები
ვარეზა-გრანდი (პიაუი)

ვარეზა-გრანდი (პიაუი)
ვარეზა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 336 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.29 კმ²-ზე. ფართობი 237 013 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სოკოლნიკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)

სოკოლნიკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
სოკოლნიკოვო — ნასოფლარი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. შედიოდა ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რუსეთის დაცარიელებული დასახლებული პუნქტები
მცხეთობა

მცხეთობა, სვეტიცხოვლობა, კვართის დღესასწაული — ქრისტიანული დღესასწაული საქართველოში. იმართება ქ. მცხეთის საკათედრო ტაძარში, სვეტიცხოველში, 14 ოქტომბერს (ახ. სტ.). დაწესებულია საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ სადიდებლად „კვართისა საუფლოჲსა და სვეტისა ღმრთივბრწყინვალისა და მირონმდინარისა“. ამ დღეს ასევე აღინიშნება მეფე მირიანისა და დედოფალ ნანას, წმინდა სიდონიასა და აბიათარის ხსენებაც.
ლეგენდის მიხედვით, იესო ქრისტეს კვართი წილად ხვდათ მცხეთელ ებრაელებს, ელიოზსა და ლონგინოზს, რომლებიც ქრისტეს ჯვარცმას ესწრებოდნენ. ელიოზმა სიწმინდე მცხეთაში ჩამოიტანა და თავის დას, მართლმორწმუნე სიდონიას გადასცა, რომელმაც კვართი მკერდზე მიიხუტა და სული განუტევა. ელიოზმა თავისი და კვართითურთ დაკრძალა. საფლავზე ამოსულა მშვენიერი ხე, რომელიც ოთხი საუკუნის შემდეგ მეფე მირიანის ბრძანებით ეკლესიის ასაშენებლად მოუჭრიათ ხუროებს, მისგან დაუმზადებიათ შვიდი სვეტი, მ.შ. ერთი, სახილველად საკვირველი და სასწაულმოქმედი, ვერ აღუმართავთ. იგი მხოლოდ წმ. ნინოს ლოცვა-ვედრების შემდეგ აღმართულა იმ ადგილზე, სადაც ქრისტეს კვართი იყო დაკრძალული. აქ აშენდა სვეტიცხოვლის ტაძარიც.
ისტორიულად ამ დღეს იმართებოდა დიდი წირვა და მრავალი მლოცველი მოდიოდა საკლავითა და უსისხლო შესაწირავით. წირვის შემდეგ მლოცველები ტაძრის გალავანში შლიდნენ სუფრას და იმართებოდა პურობა. საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის (1991 წ.) შემდეგ მცხეთობის დღესასწაული აღდგა და ოფიციალურ უქმე დღედ გამოცხადდა. ტრადიციულად ამ დღეს წირვას სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი აღავლენს სვეტიცხოველში, ხოლო შემდეგ იმართება სახალხო სეირნობა მცხეთის ქუჩებში, საესტრადო და ხალხური შემოქმედების კონცერტები, გამოფენები, სპორტული შეჯიბრებები.
ლიტერატურა
სოხაძე, ა., ქსე, ტ. 7, გვ. 258. თბ., 1984
რესურსები ინტერნეტში
სვეტიცხოვლობა, www.orthodoxy.ge
მცხეთა-მთიანეთი: დღესასწაულები, სამხარეო ადმინისტრაციის საიტი
საქართველოს დღესასწაულები
ქრისტიანული დღესასწაულები
Pomata District

Pomata District is one of seven districts of the Chucuito Province in Puno Region, Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Qhapiya at . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Aymara descent. Aymara is the language which the majority of the population (80.79%) learnt to speak in childhood, 18.64% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Authorities
Mayors
2015-today: Fredy Gualberto Castillo Venegaa
2011-2014: Walter Agustín Quispe Galindo.
2007-2010: Mario Calani Morales
See also
Administrative divisions of Peru
References
External links
INEI Peru
კავთისხევის პირველი სამაროვანი

კავთისხევის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში, მდინარე კავთურის მარჯვენა ნაპირზე, ხვედრულიანთ უბნის აღმოსავლეთით, კაციაშვილების ეზოს ახლოს. თარიღდება ძვ. წ. XIII-XII საუკუნეებით. მიწის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი. დაკრძალვის წესი გაურკვეველია. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები