PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Vorotnaberd

Vorotnaberd (also Davit Bek's Castle) is an important fortress along a ridge overlooking the Vorotan gorge, between the villages of Vaghatin and Vorotan in the Syunik Province of Armenia. Vorotnaberd is above sea level.
History
Vorotnaberd was destroyed multiple times by foreign invasions. In 1104 (possibly in 1219 as well) Seljuk-Turks attacked the fortress and the nearby monastery of Vorotnavank northwest. Ivane Zakaryan liberated the structures from enemy hands and gave control of Vorotnavank and Vorotnaberd to Liparit Orbelian of the Orbelyan family. Repairs were made to the nearby monastery during this time to make it functional once again.
Other foreign invasions included the Mongol-Tatars (in 1236?) and later Timur Lenk in 1386 where his army lay siege to the fortress. An underground passageway connected to Vorotnavank and the Vorotan River was used during sieges by invading armies.
In 1724 Davit Bek took control of Vorotnaberd from Melik Baghri. This incident led people living in the region to call the fortress by the name "Davit Bek's Castle".
Architecture
The fortress is in ruin.
Gallery
References
External links
Armeniapedia.org: Որոտանաբերդ (Article in Armenian)
Archaeological sites in Armenia
Castles in Armenia
Forts in Armenia
Tourist attractions in Syunik Province
Buildings and structures in Syunik Province
ნიკოლოზ ნოსკოვი

ნიკოლოზ ნოსკოვი (დ. 12 იანვარი, 1956, გჟატსკი, სსრკ) — რუსი მუსიკოსი, მომღერალი და კომპოზიტორი. არის პრემია „ოქროს გრომოფონის“ ოთხგზის მფლობელი.
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ ნოსკოვი დაიბადა მუშათა ოჯახში 1956 წლის 12 იანვარს საბჭოთა კავშირის ქალაქ გჟატსკში. მამა, ივან ნოსკოვი მუშაობდა ხორცკომბინატში. დედა, ეკატერინე ნოსკოვა მუშაობდა მშენებლობაზე. ნიკოლოზის გარდა ოჯახში კიდევ ოთხი ბავშვი იყო.
როდესაც ნოსკოვი რვა წლის იყო, ოჯახი საცხოვრებლად ქალაქ ჩერეპოვეცში გადავიდა. ბავშვობიდან შედიოდა თვითშემოქმედე ჯგუფებში. 14 წლის ასაკში მიიღო თავისი პირველი პრემია: ის გახდა ჩრდილოეთ-დასავლეთის რეგიონის საუკეთესო მომღერალი.
აღსანიშნავია, რომ ნოსკოვს არ აქვს მიღებული პროფესიონალური მუსიკალური განათლება. ფორტეპიანოზე, გიტარაზე და დოლებზე დაკვრა. ჯარში მსახურობის დროს უკრავდა საყვირზე.
ნოსკოვი მოღვაწეობის სხვადასხვა პერიოდში მონაწილეობას მუშაობდა სხვადასხვა რუს ან უცხოელ არტისტებთან, როგორებიც არიან ალექსანდრე ზაცეპინი და ედუარდ არტემიევი.
1981 წლიდან ნოსკოვი გამოდიოდა ანსამბლ „მოსკოვში“ რომელთანაც ერთად დავით ტუხმანოვის ხემძღვანელობის ქვეშ 1982 წელს ჩაწერა ალბომი „ნლო“.
1984 წლის გაზაფხულიდან ვიქტორ ვექშტეინის ხემძღვანელობის ქვეშ მუშაობს ანსამბლი „მომღერალი გულების“ მთავარ სოლისტად. 1985 ცდილობს გახდეს ჯგუფ „არიას“ ვოკალისტი.
1987 წლიდან მუშაობდა ჯგუფ „Gorky Park“-ის სოლისტად და კომპოზიტორად.
1989 და 1990 წლებში როკერ ჯონ ბონ ჯოვისთან და კლაუსომ მაინესთან (Scorpions) ერთად ჩაწერა დუეტი.
მისი სიმღერა "Bang" ამერიკული რადიოსადგურების ჩარტებში პირველ ადგილს იკავებდა, ხოლო სკანდინავიაში ის წლის სიმღერად აღიარს. გარდა ამისა, ამ სიმღერის ვიდეოკლიპი MTV-ის ჩარტებში მესამე ადგილზე იყო, ჯგუფის ალბომმა კი ჟურნალ "Billboard"-ის 200 ყველაზე გაყიდვადი ალბომის რეიტინგში 81-ე ადგილი დაიკავა, დანიაში კი ის „ოქროს სიმღერა“ გახდა.
1990-იანების დასაწყისში ნოსკოვმა ჯგუფი დატოვა, 1993 წელს დაიწყო სოლო კარიერა, ხოლო 1994 წელს ინგლისურ ენაზე ჩაწერა ალბომი "Mother Russia", რომელმაც ვერც რუსეთში და ვერც საზღვარგარეთ აღიარება ვერ მოიპოვა.
2002 წელს დააარსა ეთნიკური მუსიკის მხარდაჭერის საქველმოქმედო ფონდი „ველური თაფლი“.
2011 წელს ტელეგადაცემა „რესპუბლის ღირსებაში“ პოეტ ნიკოლოზ დობრონრავოვის და კომპოზიტორი ალექსანდრა პახმუტოვას სიმღერა „მელოდია“ შეასრულა. გადაცემაში სიმღერამ პირველი ადგილი დაიკავა. იმავე წელს დაასრულა მუშაობა ალბომ „ეს იმად ღირს“, რომელიც ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში მისი პირველი ნამუშევარი იყო. ნოსკოვმა აღნიშნა, რომ მას არ სურდა სიმღერების ბეჭვდა და აღნიშნა, რომ არ უნდა იჩქაროს.
2012 წელს ჩაწერა კიდევ ერთი ალბომი — „უსახელო“. ჩაწერა ხდებოდა გერმანიაში, პროდიუსერ ჰოსრტ შნებელის სტუდიაში.
ნიკოლოზის ყველაზე ცნობილი სიმღერებია: „მომეცი მე შანსი“, „თოვლი“, „ეს მაგარია“, „პარანოია“, „მე შენ მიყვარხარ“, „მე არ ვარ მოდური“ „ნაკლებზე თანახმა არა ვარ“.
ნიკოლოზი დაქორწინებულია, ჰყავს ქალიშვილი. 2015 წელს, ნიკოლოზ ნოსკოვი ბაბუა გახდა..
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
გვერდი Facebook-ში
ნოსკოვი Muslib.ru-ზე
ნოსკოვისთვის მიძღვნილი არხი YouTube-ზე
სქოლიო
დაბადებული 12 იანვარი
დაბადებული 1956
რუსი მუსიკოსები
საბჭოთა მუსიკოსები
Daur Akhvlediani Stadium

Daur Akhvlediani Stadium is the central stadium of Gagra city in Georgia. It is located on Nartaa Avenue. During the Abkhaz–Georgian conflict the stadium was seriously damaged and ceased to function. In 2007, it was reconstructed and 1,500 plastic benches were installed and drainage works carried out on the football field. The stadium was reopened on July 10, 1997, and was named after the hero of Abkhazia, Daur Akhvlediani.
2016 ConIFA World Football Cup
During the 2016 ConIFA World Football Cup the Daur Akhvlediani Stadium hosted 12 games, 6 group stage games and 6 of the 8 placement games, as one of the 2 venues for the tournament, the other being the Dinamo Stadium in Sukhumi.
References
Sports venues in Georgia (country)
CONIFA World Football Cup stadiums
Football venues in Abkhazia
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დემოგრაფია

კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დემოგრაფია
ქვეყანაში ცხოვრობს 250-ზე მეტი ეთნიკური ჯგუფი, რომელთაგან უმრავლესობა ბანტუს ხალხის წარმომადგენელია. ოთხი ყველაზე უფრო დიდი ჯგუფი — მონგო, ლუბა, კონგო (ყველა ბანტუს ხალხი) და უბანგიური ენების მანგბეტუ-ზანდეს ხალხი შეადგენს ქვეყნის მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 45 %-ს. ქვეყანაში ასევე ცხოვრობს 60 000 თეთრკანიანი, რომელთაგან უმრავლესობა ბელგიური წარმოშობისაა, რომლებიც იქ დარჩნენ ქვეყნის დამოუკიდებლობის შემდეგ.
ქვეყნის მოსახლეობის 80 %-ს შეადგენს ბანტუს ხალხი: ლუბა (18 %), მონგო (17 %), კონგო (12 %), ლუნდა, ჰუტუ, ტუტსი, ბატეკე და სხვები.
ცენტრალურსუდანური ენები/უბანგიური ენები: ნგბანდი, ნგბაკა, მორუ-მანგბეტუ, ზანდე, ლუგბარა და სხვა.
ნილოტი ხალხი: ალური, ბარი და სხვა.
პიგმეები: მბუტი, ბაკა და სხვა.
როგორც თვლიან 600 000-ზე მეტი პიგმეი (მოსახლეობის საერთო რაოდენობის დაახლოებით 1 %) ცხოვრობს კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ვრცელ ტყეებში, სადაც მათ თავი გააქვთ ველურ ცხოველებზე ნადირობით და ხილის მოგროვებით.
მოსახლეობის რაოდენობა — 85 026 000 ადამიანი (2014).
წლიური ზრდა — 3,07 % (2014 წელი).
ქალაქის მოსახლეობა — უცნობია.
სოფლის მოსახლეობა — უცნობია.
შობადობა — 43,69 ბავშვი 1000 ადამიანზე (ფერტილობა — 6,35 დაბადებული ერთ ქალზე) (2014 წელი).
შობადობის ჯამური კოეფიციენტი — 6,45 ბავშვი 1 ქალზე (2014 წელი).
სიკვდილიანობა — 13,27 % (2014 წელი).
ბავშვთა სიკვდილიანობის კოეფიციენტი — 88,62 % (2014 წელი).
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 51,46 წელი (2014).
საშუალი ასაკი — 16,2 წელი
მამაკაცები — 16,0 წელი
ქალები — 16,4 წელი (2014 წელი).
0-14 წელი: 47,4 %
15-64 წელი: 50,1 %
65 წელზე უფროსები: 2,5 % (2014 წელი).
განათლება — 65,5 % (76,2 % მამაკაცებში, 55,1 % ქალებში (2003 წლის შეფასება)).
შიდსის ვირუსით დაავადება — მოსახლეობის 3,0 % (2007 წელი).
რესურსები ინტერნეტში
დემოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
ავთანდილ პოპიაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ავთანდილ პოპიაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ავთანდილ პოპიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ავთანდილ პოპიაშვილი — მხატვარი
ავთანდილ პოპიაშვილი — საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი
კამილა მარტელი

კამილა მარტელი (დ. 1545 — გ. 30 მაისი, 1590) — იტალიელი არისტოკრატი. იყო საყვარელი და მეორე ცოლი ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-სა. ასევე იყო დედა, მოდენასა და ფერარას ჰერცოგინია ვირჯინია მედიჩისა.
ბიოგრაფია
კამილა დაიბადა 1545 წელს, ფლორენციელი პატრიციის, ანტონიო მარტელისა და მისი ცოლის, ელიზაბეტა სოდერინის ოჯახში. იგი თავიდანვე ძალიან ახლოს იყო ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-თან, რომელიც მასზე 26 წლით უფროსი და ცოლ-შვილიანი კაცი იყო. მას შემდეგ, რაც მისი პირველი ცოლი, ელეონორა ტოლედოელი გარდაიცვალა, კოზიმომ რომანი გააბა ელეონორა ალბიცისთან, რომელიც მალევე მობეზრდა. სწორედ ამის შემდეგ ხდება კამილა კოზიმოს სამეფო საყვარელი. კოზიმო კამილასთან ერთად კასტელოს ვილაში ცხოვრობდა, სამეფო კარიდან შორს, ვინაიდანაც იგი ხანში შესული კაცი იყო და ჯანმრთელობის პრობლემებიც ჰქონდა. ამ დროის მანძილზე ტოსკანას მისი ფავორიტი ვაჟი, ფრანჩესკო მართავდა.
1568 წელს კამილას კოზიმოსგან გოგონა შეეძინა, რომელსაც ვირჯინია დაარქვეს. ამ ყოველივეთი დიდად უკმაყოფილონი იყვნენ კოზიმოს შვილები, რომლებიც პირველი ქორწინებიდან ჰყავდა. მიუხედავად მათი პოზიციისა, 1570 წელს კოზიმო I კამილა მარტელზე დაქორწინდა, თვით პაპ პიუს V-ის ნებართვით. ეს ქორწინება მორგანიკული იყო, რის გამოც კამილას არ მიუღია ტოსკანის ჰერცოგინიის ტიტული. ეს ქორწინება კოზიმოს ვაჟებმა პაპთან გაასაჩივრეს და მისი ანულირება მოსთხოვეს, რაზეც კოზიმომ განუცხადა:
ამის შემდეგ, კოზიმომ ბევრის თვალში დაკარგა პატივისცემა და ზოგი თავის ჰერცოგად აღარც სცნობდა. მათი ქალიშვილი ვირჯინია ლეგიტიმირებული და ინტეგრირებული აღმოჩნდა ტოსკანური მემკვიდრეობის სიაში.
კამილა კოზიმოსა და მის შვილებს შორის დაპირისპირების ეპიცენტრში აღმოჩნდა. ისინი გამუდმებით მწარე რეპლიკებს ისროდნენ ახალი დედინაცვლის მიმართულებით. ამასთან, არა მხოლოდ კამილას გერები, არამედ სრულიად არისტოკრატია იყო აღშფოთებული მისი უცნაური ფუფუნებით, რომელიც ელეონორ ტოლედოელის დროინდელი დახვეწილი და ელეგანტური გემოვნების შემდეგ, ცოტა ვულგარული ჩანდა. დიდი ჰერცოგი ამ ყველაფერს ყურადღებას არც კი აქცევდა და ჩვეულებრივად აგრძელებდა ცხოვრებას.
1574 წელს კოზიმო I-ს ინსულტმა დაარტყა, რის შემდეგაც დროებით ყველაფრის მგრძნობელობა დაკარგა, საბოლოოდ კი სისხლის მიმოქცევა შეუჩერდა და 30 აპრილს გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალებისთანავე, ახალმა ჰერცოგმა, ფრანჩესკო I-მა კამილა გააძევა სამეფო კარიდან. იგი იძულებული გახდა ფლორენციის გარეუბანში მდებარე სანტა-მონიკას მონასტერში დასახლებულიყო. მას სამეფო კარზე შესვლის ნება მხოლოდ 1586 წლის 6 თებერვალს, ვირჯინიასა და მოდენას ჰერცოგის ქორწილში დართეს. 1587 წელს, ფრანჩესკოს გარდაცვალების შემდეგ კამილა უფრო მეტი თავისუფლებით სარგებლობდა. ახალმა ჰერცოგმა ფერდინანდო I-მა მას სამეფო კარზე დროებით დაბრუნების ნება დართო, რასაც არისტოკრატების მხრიდან დიდი პროტესტი მოჰყვა, ამიტომაც კამილა მალევე ისევ უკან, მონასტერში დააბრუნა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1590 წლის 30 მაისს.
ლიტერატურა
Marcello Vannucci, Le donne di casa Medici, Newton Compton Editori, Roma 1999, ristampato nel 2006. ISBN 8854105260
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1545
გარდაცვლილი 30 მაისი
გარდაცვლილი 1590
მედიჩები
ფლორენციელები
Zeynab Khanlarova

Zeynab Khanlarova
Zeynab Yahya qizi Khanlarova (born 28 December 1936, Baku) is a Soviet and Azerbaijani singer (soprano), People's Artist of the USSR (1980), Azerbaijan (1975), Armenia (1978).
Biography
Zeynab Khanlarova was born on 28 December 1936, in Baku and was the youngest of the family's five children. In 1956, Zeynab Khanlarova graduated from Baku Pedagogical School named after M.A.Sabir. In 1961, she graduated from Baku Musical School named after Asaf Zeynally (S.I.Shushinski's class) and became a soloist of the Azerbaijan State Academic Opera and Ballet Theater.
Zeynab Khanlarova was the deputy of Supreme Soviet of Azerbaijan SSR (XI-XII convocations) and the National Assembly of Azerbaijan (I-III convocations).
Musical career
Zenab Khanlarova played Leyli's part in "Leyli and Majnun" opera, Asli's part in "Asli and Karam" opera of Uzeyir Hajibeyov, Arabzangi's part in Magomayev's "Shah Ismayil" opera and others. Besides that, Zeynab Khanlarova successfully performed in Azerbaijani folk music style – mugham. Zeynab Khanlarova's voice can be heard in such mugham compositions as "Shahnaz", "Gatar", "Bayati Shiraz" and in many others. Zeynab Khanlarova was also a very successful pop singer. Khanlarova's repertoire includes songs of such composers as Tofig Guliyev, Arif Malikov, Alekper Taghiyev, Emin Sabitoglu, Gara Garayev, Fikret Amirov and many other prominent composers. Khanlarova successfully performed songs in Russian, Armenian, Ukrainian, Romanian, Georgian, Persian, Arabic, Chinese, Indian, Turkish and in many other languages. Zeynab Khanlarova gave concerts in Russia, Ukraine, Latvia, Moldova, Belarus, Kazakhstan, Uzbekistan, Turkmenistan, India, China, Iran, Iraq, Egypt, Israel, Turkey, Georgia, Armenia, Bulgaria, Germany, Poland, Hungary, Austria, Finland, Sweden and Czech Republic.
Awards and titles
People's Artist of the Azerbaijan SSR (1975)
People's Artist of the Armenian SSR (1978)
People's Artist of the USSR (1980)
State Prize of the Azerbaijan SSR (1988)
Shohrat Order of Azerbaijan (1996)
Istiglal Order (2006)
Heydar Aliyev Order (2016)
References
1936 births
20th-century Azerbaijani women singers
Azerbaijani folk singers
People's Artists of Azerbaijan
People's Artists of Armenia
Musicians from Baku
People's Artists of the USSR
Soviet Azerbaijani people
Living people
Recipients of the Istiglal Order
Recipients of the Heydar Aliyev Order
ბაჰამის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბაჰამის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ 2 ოქროს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მერხეულის მარღანიების სასახლე

მერხეულის მარღანიების სასახლე — სასახლე გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერხეულში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
სასახლე აგებულია შუა საუკუნეებში. ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. სასახლის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
მერხეულის მარშანიების სასახლე
საქართველოს სასახლეები
858

858
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ალ-ბათანი — არაბი ასტრონომი (გ. 929)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
13 იანვარი: ეთელვულფი — უესექსის მეფე (დ. დაახ. 800)
თებერვალი
13 თებერვალი : კენეთ I — შოტლანდიის მეფე (დ. დაახ. 800)
მარტი
აპრილი
17 აპრილი: ბენედიქტე III — რომის პაპი (დ. უცნობია)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ეთელვულფ I — უესექსის მეფე
ლი შანინი — ჩინელი პოეტი (დ. 813)
იპოლიტო I დ’ესტე

იპოლიტო I დ’ესტე (დ. 20 მარტი 1479, ფერარა — გ. 3 სექტემბერი 1520, ფერარა) — ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგის ერკოლე I-ის უმცროსი ვაჟი. მისი და-ძმები იყვნენ: იზაბელა დ’ესტე (1474-1539), ბეატრიჩე დ’ესტე (1475-1497) და ალფონსო I დ’ესტე (1476-1534).
7 წლის ასაკში პატარა იპოლიტო უნგრეთის მეფემ მათიას I კორვინუსმა (მათიუშ I) ესტერგომის არქიეპისკოპოსად დანიშნა. 14 წლისა იგი უკვე კარდინალი გახდა, ხოლო 17 ქლის ასაკში - მილანის არქიეპისკოპოსი. 1502 წლიდან იპოლიტო I იყო კაპუას და 1503 წლიდან ფერარას ეპისკოპოსიც.
იპოლიტო I-ს უძღვნა თავისი ნაწარმოები „მქროლავი როლანდი" (იტალ.: Orlando Furioso) ლუდოვიკო არიოსტომ.
იხილეთ აგრეთვე
დინასტია დ’ესტე
დ’ესტე
დაბადებული 1479
გარდაცვლილი 1520
ფარსადან გორგიჯანიძე

ფარსადან გორგიჯანიძე (გიორგიჯანიძე; დ. 1626 — გ. 1696 ახლო ხანა) — ქართველი ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
აღიზარდა ქართლის მეფე როსტომის კარზე. ახალგაზრდობაში რამდენიმეჯერ გაგზავნეს ირანში (ყაზვინი, გილანი) სხვადასხვა დავალებით. 1656 წელს როსტომმა, რომელიც შაჰის მიერ ისპაანის ტარუღად (მოურავად) იყო დანიშნული, გორგიჯანიძე თავის ნაცვლად გაგზავნა ირანის დედაქალაქში. შაჰმა მხოლოდ გამაჰმადიანების შემდეგ დართო ნება გორგიჯანიძეს, შესდგომოდა ისპაანის მოურავის მოვალეობის შესრულებას. 40 წლის განმავლობაში იმყოფებოდა იგი აბას II-ისა და სულეიმანის კარის სამსახურში. ცნობილია გორგიჯანიძის თხზულება „საქართველოს ისტორია“, რომელიც მას 1696 წელს დაუმთავრებია. მასში აღწერილია საქართველოს ისტორია გაქრისტიანების დროიდან XVII საუკუნის მიწურულამდე. განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს XVI-XVII საუკუნეების ისტორიის მომცველ ნაწილს, როგორც პირველხარისხოვან წყაროს. ნაშრომი უფრო ადრინდელი პერიოდის ამბების გადმოცემაშიც ბევრგან აზუსტებს და ავსებს ქართულ წყაროებს („ისტორიანი და აზმანი...“, „ჟამთააღმწერელი“) და, ამდენად, მნიშვნელობა ენიჭება „ქართლის ცხოვრების“ მეცნიერული ტექსტის დადგენისთვისაც. გარდა ქართულისა, გორგიჯანიძე სარგებლობდა სპარსული და სომხური წყაროებით. განსაკუთრებით უხვად იყენებდა სპარსელი ისტორიკოსის, ისქამდერ მუნშის, ნაშრომს.
გორგიჯანიძეს კარგად აქვს დანახული მისი დროის ირანის, საქართველოსა და მეზობელი ქვეყნების ფეოდალური საზოგადოების მანკიერი მხარეები, ცდილობს ისტორიული მოვლენათა მიზეზების ახსნას და ხშირად სწორ დასკვნებს იძლევა. გორგიჯანიძის თხზულება მნიშვნელოვან ცნობებს შეიცავს ირანის, ოსმალეთის, აზერბაიჯანისა და სომხეთის ისტორიისათვის. გორგიჯანიძე სუსტად ფლობდა ლიტერატურულ ქართულ ენას, წერდა ხალხური კილოთი. გორგიჯანიძეს ეკუთვნის აგრეთვე „ჯამი-აბასის“ (მუსლიმანთა სამართლის წიგნი) ქართული თარგმანი და სხვა. ჩვენამდე მოუღწევია გორგიჯანიძის ქართულ-არაბულ-სპარსულ ლექსიკონს, იგი ერთ-ერთი უძველესი ქართულ-უცხოენოვანი ლექსიკონია.
ლიტერატურა
გვრიტიშვილი დ., ნარკვევები საქართველოს ისტორიიდან ტ. 3, თბ., 1968;
კიკნაძე რ., ფარსადან გორგიჯანიძე და "ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი", თბ., 1975;
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 4, თბ., 1973;
ჯავახიშვილი ივ., ისტორიის მიზანი, წყაროები და და მეთოდები წინათ და ახლა, წგნ. 1 - ძველი ქართული საისტორიო მწერლობა, თბ., 1945;
ჯანაშვილი მ., ფარსადან გორგიჯანიძე და მისნი შრომანი, ტფ., 1896;
რესურსები ინტერნეტში
ფარსადან გორგიჯანიძე
ფარსადან გორგიჯანიძე და მისი შრომები
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 1626
გარდაცვლილი 1696
ფარსადან
სენტ-ენდრიუსი

სენტ-ენდრიუსი
სენტ-ენდრიუ — ქალაქი შოტლანდიაში, გაერთიანებული სამეფოს ჩრდილოეთ ნაწილში. შოტლანდიის დედაქალაქი ედინბურგი სენტ-ენდრიუსგან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 16 კილომეტრში, ხოლო ქალაქი დანდი 50 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქის მოსახლეობა 2011 წელს 16,800 ადამიანს შეადგენდა.
ქალაქში განლაგებულია სენტ-ენდრიუს უნივერსიტეტი, საჯარო უნივერსიტეტი ქალაქ სენტ-ენდრიუში, ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული და მესამე უძველესი ინგლისურენოვანი უნივერსიტეტი მსოფლიოში. სენტ-ენდრიუ არის პირველი შოტლანდიის ოთხ უძველეს უნივერსიტეტს შორის და, ოქსფორდისასა და კემბრიჯის შემდეგ, არის მესამე უძველესი უნივერსიტეტი გაერთიანებულ სამეფოსა და ინგლისურენოვან სამყაროში. უნივერსიტეტი 1413 წელს დაარსდა ავინიონის ანტიპაპი ბენედიქტე XIII-ის ბულის საფუძველზე.
შენიშვნები
სქოლიო
შოტლანდიის ქალაქები
მწვანე ოთახი

მწვანე ოთახი (green room) — ქართული მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც 1999 წელს თბილისში შეიქმნა. ამჟამინდელი წევრები არიან: აჩიკო გულედანი (ვოკალი, გიტარა), გვანცა ჯაფარიძე (ვოკალი) და ბექა ჯაფარიძე (კლავიშები, სინთეზატორი).
ისტორია
„მწვანე ოთახი“ 1999 წელს თბილისში შეიქმნა. ჯგუფის მუსიკა მოიცავს როკის, ფანკისა და პოპ-მუსიკის ნაზავს. ჯგუფს პოპულარობა სადებიუტო ალბომში შესულმა სიმღერებმა „ნაზი მისები“ და „ჩემთან აღარ ხარ“ მოუტანა.
ჯგუფის წევრებმა დაამთავრეს თბილისის ჯაზის აკადემია.
მათი პირველი ალბომი „მწვანე ოთახი“ კომპანია „ქართულმა ჩანაწერებმა“ გამოსცა.
„მწვანე ოთახი“ სისტემურად მონაწილეობდა გიტარის საერთაშორისო ფესტივალებში (2001-2002 წლებში), მატარებლის ფესტივალში, თბილისის ჯაზ-ფესტივალებში (2001-2002 წლებში) და სხვა.
ჯგუფმა პირველი სოლო კონცერტი 2001 წელს, პირველი ალბომის პრეზენტაციისას გამართა. რამდენიმე სიმღერამ ამ ალბომიდან ქართული სატელევიზიო და რადიოების მუსიკალურ ჩარტებში უმაღლესი პოზიციები დაიკავა. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა სიმღერამ „მისები“.
2003 წლეს გამოვიდა მათი მეორე ალბომი „Shut Down“.
„მწვანე ოთახი“ პირველი ქართული ჯგუფია, რომელმაც ევროპულ ლეიბლ S.P. Records-თან გააფორმა კონტრაქტი. კონტრაქტი გულისხმობს სამი ალბომის გამოცემას და მათ გავრცელებას ევროპის ბაზარზე.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
მწვანე ოთახი (2001)
Shut Down (2003)
რესურსები ინტერნეტში
მწვანე ოთახის ოფიციალური არხი Youtube
მწვანე ოთახის ისტორია
მწვანე ოთახი — Last.fm
სქოლიო
ქართული მუსიკალური ჯგუფები
1999 წელს დაარსებული მუსიკალური ჯგუფები
ქართული როკ-ჯგუფები
შრომის კლუბი

შრომის კლუბი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შრომაში. კლუბი აშენებულია 1956 წელს.
ბეტონის ნაგებობა ორსართულიანია. ჩრდილოეთით მოქცეული ფასადი დანაწევრებულია ორივე სართულზე განლაგებული მართკუთხა მოყვანილობის ფანჯრის ღიობებით. ნაგებობის ინტერიერის აღმოსავლეთ მონაკვეთში განთავსებულია კულტურის სახლის დარბაზი, რომელიც მხატვრული ელემენტების სიმდიდრით გამოირჩევა. დარბაზის მონუმენტური მხატვრობა შესრულებულია მხატვრის რობერტ სტურუას მიერ. მასშტაბურობით გამოირჩევა დეკორატიულ ჩარჩოში მოქცეული, სოციალისტური რეალიზმის სტილში შესრულებული პლაფონის ცენტრალური მხატვრული კომპოზიცია, რომელიც ასახავს ცის ფონზე წარმოდგენილი გურული გლეხების ყოფით სცენებს. დარბაზის ჭერის კუთხეებში ჩართულია შედარებით მცირე ზომის დეკორატიულ მედალიონებში ჩაწერილი, ყოფითი ჟანრის ოთხი დამოუკიდებელი ფერწერული კომპოზიცია. ღია მწვანე შეფერილობის ჭერი ასევე გაფორმებულია თეთრი და ოქროსფერი, თაბაშირით გამოყვანილი მცენარეული და გეომეტრიული ორნამენტული სახეებით. პარტერში განთავსებულია ხის სადა სკამები. ინტერიერის კედლებს ორ რეგისტრად ყოფს პროფილირებული კარნიზი და მაყურებლებისთვის განკუთვნილი (მუცლიანი მოყვანილობის) ზედა იარუსი, რომელიც დარბაზს სამი მხრიდან მიუყვება. იარუსის დასავლეთის მონაკვეთი დაფუძნებულია ოთხ სვეტზე. ქვედა რეგისტრში კედლებს პილასტრები ანაწევრებს. გრძივი კედლების ზედა რეგისტრს მიუყვება ფართო, მართკუთხა ფანჯრის ღიობები.
სცენის ფართო ღიობს გარშემოუყვება მცენარეული ორნამენტებით გაფორმებული დეკორატიული არშია. ხოლო შუბლზე წარმოდგენილია ჰერალდიკური სკულპტურული კომპოზიცია, რომლის ცენტრშიც გამოსახულია საქართველოს სსრ-ის გერბი და მისგან სიმეტრიულად, მარჯვენა და მარცხენა მხარეს ჩამომჯდარი ახალგაზრთა ქალისა (ჩონგურით ხელში) და მამაკაცის (მომღერალი) გამოსახულება.
ეზოს ჩრდილოეთით აღმართულია ალაყაფის კარები დეკორატიული ქოთნებით დასრულებული მართკუთხა გეგმარების სვეტები, რომელთა შორის მოქცეულია მხატვრულად დამუშავებული ლითობის ჭიშკარი. შენობის ძირითად კორპუსს სამხრეთ-აღმოსავლეთის მხრიდან გააჩნია მოგვიანო პერიოდში განხორციელებული ორსართულიანი მინაშენი.
რესურსები ინტერნეტში
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
კარპოვო-ობრივსკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

კარპოვო-ობრივსკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტაცინის რაიონის ხუტორ კარპოვო-ობრივსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1853 წელს.
ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, სოფელი ზაპლავსკაია, სკოლის ქუჩა.
ისტორია
1853 წელს ადგილობრივმა თავადმა ალექსანდრე კარპოვმა და მისმა ცოლმა ეკატერინამ საკუთარი სახსრებით სლობოდაში ააშენეს ეკლესია ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 15 წლის შემდეგ სლობოდაში გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, მოგვიანებით კიდევ ერთი სკოლაც გაიხსნა. 1905-1907 წლების რევოლუციის პერიოდში სლობოდა კარპოვო-ობრივსკი არ ღებულობდა მონაწილეობას სხალხო გამოსვლებში.
ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციასა და რუსეთის სამოქლაქო ომს, მაგრამ 1930-იან წლებში დახურეს და ღვთისმსახურება შეწყდა. ღვთისმსახურება აღსდგა მეორე მსოფლიო ოის დროს და კვლავ დაიხურა მისი დასრულებისთანავე. ეკლესიის შენობა გადასცეს კოლმეურნეობას, რომელიც მას საწყობად გამოიყენებდა. დროთა განმავლობაში ეკლესია დაძველდა და დაიშალა. ადგილობრივმა მოსახლეობამ გაიტანა ყველაფერი ღირებული და ეკლესია უკვე დიდი ხანია ნანგრევებიღაა შემორჩენილი.
2010-იან წლებში დაიწყო ეკლესიის აღირძინება. გაწმინდეს ეკლესიის საკურთხეველი და კედლებზე განათავსეს ხატები. თუმცა ტაძრის აღორძინება დაგვიანდა, რადგან რაიონის ცენტრ, სტანიცა ტაცინსკაიაში ააშენეს ახალი ეკლესია ღვთისმშობლის შობის სახელზე. აქამდე ტაცინის რაიონში ნახევარ საუკუნეზე მეტი ხნის მანძილზე არ ყოფილა არცერთი ეკლესია, გარდა დანგრეული კარპოვო-ობრივსკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიისა.
რესურსები ინტერნეტში
Развалины церкви (Карпово-Обрывский)
Хутор Карпово-Обрывский и его церковь
К 160-ЛЕТИЮ ОСВЕЩЕНИЯ ХРАМА БОЖИЕЙ МАТЕРИ ОДИГИТРИИ В ХУТОРЕ КАРПОВО-ОБРЫВСКИЙ
Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
Chile at the 1996 Summer Olympics

Chile at the 1996 Summer Olympics
Chile competed at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, United States. 21 competitors, 16 men and 5 women, took part in 18 events in 10 sports.
Athletics
Men's 200 metres
Sebastián Keitel
Men's Marathon
Marcelo Barrientos — 2:31.05 (→ 86th place)
Men's Shot Put
Gert Weil
Women's Marathon
Erika Olivera — 2:39.06 (→ 37th place)
Boxing
Men's Middleweight (– 75 kg)
Ricardo Araneda
First Round — Lost to Akaki Kakauridze (Georgia), 3-10
Cycling
Fencing
One male fencer represented Chile in 1996.
Men's épée
Paris Inostroza
Sailing
Shooting
Swimming
Men's 100m Backstroke
Nicolás Rajcevich
Heat — ??? (→ did not advance, 44th place)
Men's 200m Backstroke
Nicolás Rajcevich
Heat — 2:05.79 (→ did not advance, 27th place)
Table tennis
Tennis
Women's doubles
Paula Cabezas and Bárbara Castro
Weightlifting
See also
Chile at the 1995 Pan American Games
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1996 Summer Olympics
1996 Summer Olympics
1996 in Chilean sport