PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პეტრე ცაგარელი

პეტრე ცაგარელი (დ. 15 აგვისტო, 1925, ქვემოჭალა) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა უნივერსიტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.
1948 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის საგზაო სამშენებლო ტრესტში, თბილისის სამშენებლო უბნის მშენებელ ოსტატად, სამუშაოთა მწარმოებლად, ტექნიკური განყოფილების უფროსად; 1964 წლიდან გადაყვანილ იქნა რკინიგზის თბილისის განყოფილებაში, სადაც მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე სამოქალაქო ნაშენების განყოფილების უფროსად, თბილისის რკინიგზის განყოფილების უფროსის მოადგილედ არქიტექტურისა და საწარმოო ესთეთიკის დარგში; 1975 წელს დაწინაურებული იქნა საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტში, სადაც კურირებას უწევდა რკინიგზის ობიექტების დაგეგმარებისა და განაშენიანების სამსახურს; 1978 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის მთავარ სამმართველოში სამოქალაქო ნაშენების სამსახურის უფროსის მოადგილედ,შემდგომში ადმინისტრაციულ-სამეურნეო განყოფილების უფროსად; 1982 წლიდან მუშაობდა საქართველოს რკინიგზის ადმინისტრაციულ-სამეურნეო სამსახურის უფროსის მოადგილედ; ნახევარსაუკუნოვანი შრომითი მოღვაწეობის შედეგად, მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით აშენდა ათობით მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლი ბათუმის ქუჩაზე, აგრეთვე საწარმოო ობიექტები სალოკომოტივო და სავაგონო დეპოებისთვის თბილისის სამგზავრო და საკვანძო სადგურებში; დაჯილდოებულია საპატიო სიგელებით, საქართველოს პრეზიდენტის მადლობით, წარჩინებული მშენებელის წოდებით.
ჯილდოები
2001 — ღირსების მედალი
მედალი "შრომითი მამაცობისთვის"
შრომის ვეტერანის მედალი
საპატიო რკინიგზელი
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 660
წიგნი ღირსებისა: ტ. 6/ შემდგ.: ყიფიანი თ., (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2003, გვ. 255
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 აგვისტო
დაბადებული 1925
ქართველი ინჟინრები
პ
არაკავა

არაკავა — რაიონი ტოკიოს 23 სპეციალური რაიონთაგან. შედის ტოკიოს პრეფექტურაში. კანტოს რეგიონში.
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 205 263 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 20 123,82 კაცი/კმ².
ფართობი 10,20 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ტოკიოს სპეციალური რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტოკიოს რაიონები
მარკ მესიე

მარკ მესიე (Mark Douglas Messier, გამოითქმის , დ. 18 იანვარი, 1961) — ნჰლ-ის კანადელი ყოფილი ჰოკეისტი. ამჟამად ნიუ-იორკ რეინჯერსში პრეზიდენტის და გენერალური მენეჯერის ასისტენტი. მან საუკუნის მეოთხედი გაატარა ნჰლ-ში (1979-2004) „ედმონტონ ოილერზთან“, „ნიუ-იორკ რეინჯერსთან“ და „ვანკუვერ კენაქსთან“ ერთად. ის ასევე თამაშობდა ჰოკეის მსოფლიო ასოციაციაში, სადაც ინდიანაპოლის რეისერზსა და ცინცინატი სტინგერსში ასპარეზობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ნიუ-იორკ რეინჯერსი
სტენლის თასი
რესურსები ინტერნეტში
მარკ მესიეს კარიერის სტატისტიკა
Hockey-fans.com biography
მარკ მესიეს ბიოგრაფია
დაბადებული 18 იანვარი
დაბადებული 1961
სტენლის თასის ჩემპიონები
კანადელი ყინულის ჰოკეისტები
ნიუ-იორკ რეინჯერსის მოთამაშეები
Pleurotomella ohlini

Pleurotomella ohlini — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ავსტრია-თურქეთის ურთიერთობები

ავსტრია-თურქეთის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს თურქეთსა და ავსტრიას შორის. ავსტრიას აქვს საელჩო თურქეთში ანკარაში. ავსტრიაში კი მოქმედებს საელჩო ვენაში.
ავსტრიასა და თურქეთს შორის ურთიერთობა დაიძაბა 2010 წლის ნოემბერში, მას შემდეგ რაც თურქეთის ელჩმა ავსტრიაში, ქვეყნის პოლიტიკური ელიტა დაადანაშაულა ქსენოფობიაში და მოუწოდა საერთაშორისო ორგანიზაციებს თავიანთი შტაბ-ბინები გადაეტანათ ვენიდან. თავისუფლების პარტიამ მოუწოდა მთავრობას შეეწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობები და ევროპის კავშირის გაწევრიანების მოლაპარაკებების შეწყვეტა ანკარასთან.
რესურსები ინტერნეტში
Turkish Ministry of Foreign Affairs about the relations with Austria
თურქეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
ავსტრიის დიპლომატიური ურთიერთობები
სებასტიან ფერნანდესი

სებასტიან ფერნანდესი
სებასტიან ბრუნო ფერნანდეს მილიერინა (დ. 23 მაისი, 1985, მონტევიდეო, ურუგვაი) — ურუგვაელი ფეხბურთელი, ურუგვაის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „ნასიონალის“ თავდამსხმელი. ის აგრეთვე ცნობილია, როგორც სება ფერნანდესი.
მისი დებიუტი ურუგვაის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2006 წლის 24 მაისს რუმინეთის ნაკრებთან ამხანაგურ მატჩში. 2010 წლის 27 ივლისს ფერნანდესი გამოიძახეს 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
ტიტულები
დეფენსორ სპორტინგი
ურუგვაის პრიმერა დივიზიონი: 2007–08
ბანფილდი
არგენტინის პრიმერა დივიზიონი: 2009–10
ნასიონალი
ურუგვაის პრიმერა დივიზიონი: 2014–15
რესურსები ინტერნეტში
სებასტიან ფერნანდესი — Transfermarkt
არგენტინის პრიმერა დივიზიონის სტატისტიკა
სქოლიო
დაბადებული 23 მაისი
დაბადებული 1985
ურუგვაელი ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
იტალიელი ურუგვაელები
ურუგვაის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ურუგვაის ნაკრების ფეხბურთელები
მირამარ მისიონესის ფეხბურთელები
დეფენსორ სპორტინგის ფეხბურთელები
არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ბანფილდის ფეხბურთელები
მალაგის ფეხბურთელები
რაიო ვალიეკანოს ფეხბურთელები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ზანგალა

ზანგალა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
იარდიმლის რაიონის სოფლები
ბოლეტუსისებრნი

ბოლეტუსისებრნი — ბაზიდიუმიანი სოკოების ოჯახი. ნაყოფსხეული შედგება ჰომოგენური ქუდისა და ცენტრალური ან ექსცენტრული ფეხისგან. ხორცოვანი და გახმობის დროს ლპობადი სოკოებია. ჰიმენოფორი მილისებრია, მრავალი სახეობისა ადვილად ცალკევდება ქუდის რბილობისაგან (გამონაკლისია Gurodon-ისა და Boletinus-ის გვარების წარმომადგენლები), გაშლილია განვითარების დასაწყისიდან ან თავიდანაა დახურული კერძო საბურველით. მილების ფორები სწორი ან მომრგვალო ფორმისაა, ზოგჯერ . კუთხოვანი, წაგრძელებული ან ლაბირინთისებრი. სპორების ფხვნილი მოყვითალო, მოყვითალო-მომწვანო, ყვითელ-წითელი, ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, ჟანგმიწისფერ-ყვითელი, ვარდისფერი ან მოწითალოა. იზრდებიან ნიადაგზე, იშვიათად ხეზე. სახეობების უმრავლესობა მიკორიზის შემქმნელია.
როლფ ზინგერის Agaricales in Modern Taxonomy-ის მეოთხე გამოცემის (1986) თანახმად, ოჯახში შედის 26 გვარი და 415 სახეობა. Dictionary of the Fungi-ში (მე-10 გამოცემა, 2008) აღნიშნულია ოჯახის 35 გვარი და 787 სახეობა. 2000-იან წლებში ჩატარებული მოლეკულური ფილოგენეტიკური კვლევების შემდეგ ბოლეტუსისებრთა ტაქსონომია კიდევ შეიცვალა; მანფრედ ბინდერისა და დეივიდ ჰიბეტის 2006 წლის გამოცემაში აღიარებულია 38 გვარი. გვარების რაოდენობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა ადრეულ გვართა (Boletus, Leccinum, Xerocomus) დაყოფის შემდეგ. 2014 წლის კოლეგიალურ ნაშრომში (ვუ და სხვები) გამოქვეყნდა ქვეოჯახის დონის შვიდი ძირითადი კლადა და 59 გვაროვნული ხაზი, მათ შორის ახალი ქვეოჯახები (Austroboletoideae, Chalciporoideae, Leccinoideae და Zangioideae) და 22 ახალი პოტენციური გვარი. მოლეკულური ფილოგენიით უცნობი გვაროვნული ხაზების ოფიციალური სახელების მინიჭების მიზნით, აღიწერა რამდენიმე ახალი გვარი აზიიდან, ევროპიდან და ჩრილოეთ ამერიკიდან, მათ შორის Baorangia, Butyriboletus, Caloboletus, Exsudoporus, Imperator and Rubroboletus.
სქოლიო
ალბერტ თავხელიძე

ალბერტ თავხელიძე
ალბერტ ნიკიფორეს ძე თავხელიძე (დ. 16 დეკემბერი, 1930, თბილისი — გ. 27 თებერვალი, 2010, მოსკოვი) — ქართველი ფიზიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1974) და მისი პრეზიდენტი (1986-2005).
ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1956-1970 წლებში მუშაობდა ბირთვულ გამოკვლევათა გაერთიანებული ინსტიტუტის განყოფილების გამგედ, თეორიული ფიზიკის ლაბორატორიის დირექტორის მოადგილედ და სხვა. 1963-1970 წლებში პარალელურად მუშაობდა ქალაქ სერპუხოვში (მოსკოვის ოლქი) მაღალი ენერგიების ფიზიკის ინსტიტუტში სექტორის ხელმძღვანელად. 1970 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ბირთვულ გამოკვლევათა ინსტიტუტის დირექტორი და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი იყო, ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაღალი ენერგიების ბირთვული ფიზიკის პრობლემური ლაბორატორიის მეცნიერ-კონსულტანტი. თავხელიძის შრომები ეხება ველის კვანტური თეორიისა და ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკის ძირითად საკითხებს. თავხელიძემ ა. ლოგუნოვთან ერთად ველის კვანტურ თეორიაში შემოიტანა და დაამკვიდრა კვაზიპოტენციალის მეთოდი.
1986-2005 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი.
ჯილდოები
შრომების ციკლისათვის, რომლებიც შეეხება პი-მეზონების ნუკლონებზე ფოტოდაბადებას, ავტირთა ჯგუფთან ერთად მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია (1973),
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით (1970),
ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით (1978).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
თავხელიძის პირადი გვერდი.
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ქართველი ფიზიკოსები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
Santa Lucia, Ilocos Sur

Santa Lucia, Ilocos Sur
Santa Lucia, officially the Municipality of Santa Lucia, is a 3rd class municipality in the province of Ilocos Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 25,966 people.
The town celebrates its annual fiesta on December 13, the feast of its patroness, Saint Lucy.
Geography
Santa Lucia is from Metro Manila and from Vigan City, the provincial capital. It is bordered to the north by the city of Candon, Santa Cruz to the south, and Salcedo to the west.
Barangays
Santa Lucia is politically subdivided into 36 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Alincaoeg
Angkileng
Arangin
Ayusan (Poblacion)
Banbanaba
Bani
Bao-as
Barangobong (Poblacion)
Buliclic
Burgos (Poblacion)
Cabaritan
Catayagan
Conconig East
Conconig West
Damacuag
Lubong
Luba
Nagrebcan
Nagtablaan
Namatican
Nangalisan
Palali Norte
Palali Sur
Paoc Norte
Paoc Sur
Paratong
Pila East
Pila West
Quinabalayangan
Ronda
Sabuanan
San Juan
San Pedro
Sapang
Suagayan
Vical
Climate
Demographics
In the 2020 census, Santa Lucia had a population of 25,966. The population density was .
Economy
Government
Local government
Santa Lucia, belonging to the second congressional district of the province of Ilocos Sur, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
Barangay Officials
References
External links
Philippine Standard Geographic Code
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Ilocos Sur
ქეთევან ყავრიშვილი

ქეთევან ყავრიშვილი (დ. 25 აგვისტო, 1918, თბილისი — გ. 31 დეკემბერი, 1982) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი (1952).
ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფ-გეომორფოლოგიის კვალიფიკაციით. 1940-1944 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი.
მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური ქვეყანათმცოდნეობის კათედრაზე. ეწეოდა როგორც პედაგოგიურ, ისე სამეცნიერო მუშაობას. კითხულობდა ლექციებს სსრკ ფიზიკურ გეოგრაფიასა და ქვეყანათმცოდნეობის კვლევის მეთოდებზე, აგრეთვე სპეცკურსებს. 1959 წლიდან მუშობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. მისი სამეცნიერო კვლევის ინტერესს ძირითადად საქართველოს ფიზიკურ-გეოგრაფიული ლანდშაფტები, აგრეთვე ლანდშაფტოლოგიის თეორიული საკითხების კვლევა წარმოადგენდა. რეგიონალური ხასიათის გამოკვლევებიდან ყურადღებას იქცევს აფხაზეთის ლანდშაფტების ტიპების, რაონებისა და მათი დინამიკის დადგენა-დახასიათებისადმი მიძღვნილი შრომათა ციკლი. აგრეთვე კარსტული ლანდშაფტებისა და კარსტის წარმოშობა-განვითარების პირობების შესწავლა. იკვლევდა აგრეთვე კახეთის, თუშეთის, ზემო იმერეთის, ქვემო რაჭისა და სვანეთის ფიზიკურ-გეოგრაფიულ პირობებს, ყურადღების ცენტრში იყო მთიანი მხარეების ლანდშაფტების კვლევის თეორიული საკითხების გარკვევა-გადაწყვეტაც.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თბილისის მიდამოების ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება“, დაიცვა 1948 წელს.
ბიბლიოგრაფია
Природа карстовых территорий Черноморского побережья Грузии, Тбилиси, Мецниереба, 1988, с. 85
საქართველოს სსრ ფიზიკური გეოგრაფია: სახელმძღვ. მე-7 კლასისათვის, თბილისი, განათლება, 1982, გვ. 152
Географический анализ и систематика горных ландшафтов=L'analyse geographique et la systematisation des paysages des montagnes: На прим. Абхаз. и Мегрел. Кавкасиони, Тбилиси, Мецниереба, 1979, с. 228
Физико-географическая характеристика окрестностей Тбилиси, Тбилиси, Мецниереба, 1965, с. 154
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 265-266
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 აგვისტო
დაბადებული 1918
გარდაცვლილი 31 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1982
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზანგეზურის მიწისძვრა (1931)

ზანგეზურის მიწისძვრა (1931)
ზანგეზურის მიწისძვრა — სომხეთში, ზანგეზურის ქედთან მომხდარი მიწისძვრა 1931 წლის 27 აპრილს. მიწისძვრა 6.5 მაგნიტუდით ხასიათდებოდა. მას 2890 ადამიანი ემსხვერპლა, ასევე განადგურდა 57 პატარა სოფელი სიუნიქის პროვინციაში, 46 კი აზერბაიჯანში.
სქოლიო
მიწისძვრები სომხეთში
მიწისძვრები აზერბაიჯანში
.gi

.gi — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გიბრალტარისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
gi
კომუნიკაციები გიბრალტარში
sv:Toppdomän#G
ნიკოლოზ პეტრიაშვილი

ნიკოლოზ პეტრიაშვილი (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (ჭადრაკი). ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ოქროს მედლის მფლობელი (2018, კრაკოვი, პოლონეთი). ევროპის სასკოლო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2018, კრაკოვი, პოლონეთი).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ნიკოლოზ პეტრიაშვილი — ქართული სპორტი.
ქართველი მოჭადრაკეები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
დავით დარჩიაშვილი

დავით დარჩიაშვილი
დავით შანშეს ძე დარჩიაშვილი (დ. 16 დეკემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002).
1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, 1990 წელს — ასპირანტურა. 2001 წელს — ჯორჯ მარშალის უსაფრთხოების კვლევის ცენტრი (გერმანია). 1990–1991 წლებში იყო ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირის წევრი და გაზეთ „ქართველი ერის“ (ტრადიციონალისტთა კავშირის ორგანო) რედაქტორი. 1991–2004 წლებში იყო თსუ-ის რუსეთის ისტორიის კათედრის მეცნიერ თანამშრომელი, საქართველოს პარლამენტის კვლევითი დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ფონდ „ღია საზოგადოება — საქართველოს“ აღმასრულებელი დირექტორი (2004–2008). არის სამხედრო-სამოქალაქო ურთიერთობების და უსაფრთხოების კვლევის ცენტრის (კავკასიური ინსტიტუტი) დირექტორი (1997 წლიდან), ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (2006 წლიდან).
2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ავტორი მონოგრაფიისა: „ჯარისკაცები, პოლიტიკოსები, მოქალაქენი“ (2000).
ჯილდოები
2011: ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 16 დეკემბერი
დაბადებული 1960
ქართველი ისტორიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
თბილისში დაბადებულები
დავით
ამერიკის სომხური ეროვნული კომიტეტი

ამერიკის სომხური ეროვნული კომიტეტი (ინგლ. Armenian National Committee of America) — სომხურ-ამერიკული უდიდესი და ყველაზე გავლენიანი ორგანიზაცია ამერიკის შეერთებულ შტატებში, რომელიც დაკავებულია საზოგადოებრივ საქმეთა და მთავრობის ურთიერთობებით.
ამერიკის სომხური ეროვნული კომიტეტი არის სომეხი ხალხის მთავარი წარმომადგენელი შეერთებულ შტატებში, მისი ეროვნული ინტერესების დამცველი, რომელიც წარმოადგენს მას ადგილობრივ, რეგიონულ და ფედერალურ დონეზე.
ისტორია
ამერიკის სომხეთის ეროვნული კომიტეტი პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ დააარსა ვაჰან კარდაშიანმა, ოსმალეთის იმპერიის ყოფილმა კონსულმა ვაშინგტონში, 1918 წელს სომხეთის დამოუკიდებლობის ამერიკული კომიტეტის სახელით.
მრავალი ამერიკელი პოლიტიკოსი, როგორიცაა მაგალიტად ჯეიმზ ჯერარდი, აშშ ელჩი გერმანიაში, სენატორი ჰენრი ლოჟი, ჩარლზ ჰიუზი, რომელიც მოგვიანებით გახდა აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს უფროსი, ელიუ რუთი და სხვა გამოჩენილი პირები, აქტიურად მონაწილეობდნენ ამ ორგანიზაციის შექმნაში. მისი მთავარი მიზანი იყო ბრძოლა სომხეთის დამოუკიდებლობისა და მისი აღიარებისათვის აშშ -ს პრეზიდენტის ვუდრო უილსონის მიერ შემოთავაზებულ საზღვრებში. ორგანიზაციას განკარგულებაში ჰქონდა ნიუ–იორკის ცენტრალური ოფისი, აგრეთვე 23 რეგიონალური ოფისი 13 სხვადასხვა შტატში.
მოგვიანებით, ეს ოფისები გადაკეთდა ამერიკის სომხეთის ეროვნულ კომიტეტად, რომელმაც გააფართოვა თავისი საქმიანობა შეერთებული შტატების პოლიტიკურ ცხოვრებაში მონაწილეობით, რომელიც წარმოადგენს აშშ–ს სომხეთის მოქალაქეების ინტერესებს სახელმწიფო პოლიტიკის საკითხებში, როგორიცაა სომხების გენოციდის აღიარება .
მიმდინარე საქმიანობა
ვაშინგტონში მდებარე შტაბის გარდა, ასევე არსებობს ორი ცენტრალური რეგიონალური ოფისი ნიუ–იორკსა და ლოს– ანჯელესში, ასევე ორმოცდაათზე მეტი ადგილობრივი წარმომადგენელი და ათასობით აქტივისტი, რომლებიც თანამშრომლობენ სომხეთის ეროვნული კომიტეტების უზარმაზარ ქსელთან სომხეთში, რუსეთში, საფრანგეთში, შუა აღმოსავლეთი, კანადასა და ავსტრალიაში .
1990-იანი წლების დასაწყისიდან ორგანიზაცია მხარს უჭერს 907-ე კანონს, რომელიც კრძალავს აშშ-ს პირდაპირ დახმარებას აზერბაიჯანის მთავრობის მიმართ, რამაც აზერბაიჯანი ერთადერთ პოსტსაბჭოთა ქვეყანად აქცია და უარყო შესაძლებლობა მიეღო აშშ-ს პირდაპირი დახმარება ეკონომიკური და პოლიტიკური სტაბილურობის შესახებ კანონის შესაბამისად.
ის იყო ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზაცია, რომელმაც მხარი დაუჭირა აშშ-ს 106-ე რეზოლუციას, რომელიც აშშ-ს ავალდებულებს აღიაროს სომხური გენოციდი, რომელიც ჩადენილ იქნა ოსმალეთის იმპერიის მიერ პირველი მსოფლიო ომის დროს.
ორგანიზაციის მნიშვნელოვანი მიღწევებია: კალიფორნიის საჯარო სკოლებში სომხების გენოციდის ისტორიის კურსის სწავლების კანონის მომზადება და განხორციელება, აგრეთვე გენოციდის კინოპროდუქციების დაფინანსება. სხვადასხვა სახის დემონსტრაციები, პიკეტირება, აგრეთვე სხვა საზოგადოებრივი ღონისძიებები, რომლებიც ჩატარდა თურქეთსა და აზერბაიჯანში სომხების გენოციდის დაგმობასთან, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკისა და საბჭოთა სომხეთის ბლოკადასთან დაკავშირებით.
რესურსები ინტეტნეტში
Сайт Армянского Национального Комитета Америки (англ.)
АНК центральной Калифорнии (англ.)
Филиалы АНК (англ.)
სქოლიო
სომხები ამერიკაში
ორგანიზაციები ამერიკაში
Çavuşlu, Borçka

Çavuşlu, Borçka
Çavuşlu is a village in the Borçka District, Artvin Province, Turkey. Its population is 292 (2021).
References
Villages in Borçka District
Grigor Magistros

Grigor Magistros ("Gregory the magistros"; ca. 990–1058) was an Armenian prince, linguist, scholar and public functionary. A layman of the princely Pahlavuni family that claimed descent from the dynasty established by St. Gregory the Illuminator, he was the son of the military commander Vasak Pahlavuni. After the Byzantine Empire annexed the Kingdom of Ani, Gregory went on to serve as the governor (doux) of the province of Edessa. During his tenure he worked actively to suppress the Tondrakians, a breakaway Christian Armenian sect that the Armenian and Byzantine Churches both labeled heretics. He studied both ecclesiastical and secular literature, Syriac as well as Greek. He collected all Armenian manuscripts of scientific or philosophical value that were to be found, including the works of Anania Shirakatsi, and translations from Callimachus, Andronicus of Rhodes and Olympiodorus. He translated several works of Plato — The Laws, the Eulogy of Socrates, Euthyphro, Timaeus and Phaedo. Many ecclesiastics of the period were his pupils.
Works
Foremost among his writings are the "Letters," which are 80 in number, and which provide information about the political and religious problems of the time. His poetry bears the impress of both Homeric Greek and the Arabic of his own century. His chief poetical work is a long metrical narrative of the principal events recorded in the Bible. This work was purportedly written in three days in 1045 at the request of a Muslim scholar, who, after reading it, converted to Christianity. Grigor was almost the first poet to adopt the use of rhyme introduced to Armenia by the Arabs.
Grigor II Vkayaser, a son of Grigor Magistros, was the Catholicos of the Armenian Apostolic Church between 1066 and 1105. Like his father, he was also a scholar and author; his name Vkayaser ("Lover of martyrs") refers to his work compiling and editing the lives of Armenian martyrs.
Works
Grigor Magistrosi tghtere [The letters of Grigor Magistros]. Aleksandropol: Georg Sanoeants', 1910. An English translation, with commentary, by Professor Theo van Lint at Oxford, is currently underway.
Further reading
Muradyan, Gohar, "Greek Authors and Subject Matters in the Letters of Grigor Magistros," Revue des Études Arméniennes 35 (2013): pp. 29–77.
Notes
11th-century Armenian writers
990s births
1058 deaths
Byzantine people of Armenian descent
11th-century Byzantine writers
Byzantine governors
Magistroi
Grigor
Armenian male writers
Solenopsis conjurata

Solenopsis conjurata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კარლო ემანუელე III (სარდინია)

კარლო ემანუელე III (სარდინია)
კარლო ემანუელე III (იტალ.: Carlo Emanuelle III) (დ. 27 აპრილი, 1701, ტურინი — გ. 20 თებერვალი, 1760, ტურინი) — სარდინიის მეფე, სალუცოს და მონფერატოს მარკიზი, აოსტას, მორიანას და ნიცას გრაფი, პიემონტის პრინჩიპე (თავადი) და სავოიის ჰერცოგი 1730–1773 წლებში.
ბიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
სარდინიის მეფეები
დაბადებული 27 აპრილი
დაბადებული 1701
გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გარდაცვლილი 1760
სავოიელთა დინასტია
Tolstoj

Tolstoj may refer to:
People
Leo Tolstoy (1828–1910)
Other
Tolstoj (crater)
Tolstoj quadrangle
2810 Lev Tolstoj
See also
Tolstoy (disambiguation)
Tampakan

Tampakan, officially the Municipality of Tampakan (Jawi: ايڠد نو تمڤاكن), is a 2nd class municipality in the province of South Cotabato, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 41,018 people.
Geography
Barangays
Tampakan is politically subdivided into 14 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Albagan
Buto
Danlag
Kipalbig
Lambayong
Liberty
Lampitak
Maltana
Poblacion
Palo
Pula Bato
San Isidro
Santa Cruz
Tablu
Climate
Demographics
Religion
Churches in Tampakan:
Lifehouse Community of Faith, Inc. (SBC), Brgy. Poblacion
Greenland Community Church (SBC), Brgy. Buto
Greenview Baptist Church (SBC), Brgy. Buto
Amazing Grace Baptist Church (SBC), Brgy. Maltana
Snip Baptist Church (SBC), Brgy. Tablu
Liberty Baptist Church (SBC), Brgy. Liberty
Seventh-Day Adventist Church, Brgy. Sta. Cruz
Kingdom Hall of Jehovah's Witnesses, Brgy. Poblacion
Born Again Sanctuary of Praise, Brgy. Poblacion
Iglesia Ni Cristo, Brgy. Poblacion
Economy
There is a proposed copper and gold mine in Tampakan. Once approved for operations, the Tampakan Copper-Gold Project will be the largest in the Philippines and among the largest copper mines in the world.
The local government of Tampakan has for now cancelled its agreement with Sagittarius Mines to develop the reserves into a mine in 2020 alleging that the terms of the deal is lopsided against residents and the community
References
External links
Tampakan Profile at PhilAtlas.com
Tampakan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of South Cotabato
Lake Poteriteri

Lake Poteriteri is the southernmost of the large lakes in Fiordland National Park in New Zealand's South Island. Only Lakes Hakapoua and Innes lie further south on the southern of New Zealand's two main islands. It is located to the west of the town of Tuatapere.
Lying in a steep-sided mountain valley, Poteriteri runs roughly north–south for a distance of with an average width of under . It covers an area of . The outflow of Poteriteri is the Waitutu River, a short river which flows into the western end of Foveaux Strait.
The naming of the lake is unclear. The Māori word may mean 'to drift forwards and backwards', with another theory that the spelling of the lake should be Poutiritiri, which would translate as a 'post on which offerings are hung'. A third theory is that the spelling should be Poeteretere, in which case it would mean 'dripping wet'.
Access to the lake is via helicopter, a rough deer trail from Slaughter Burn or Harry's Track, a marked route from the outlet of Lake Hauroko.
See also
Lakes of New Zealand
List of lakes of New Zealand
References
Lakes of Fiordland