PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რომან რურუა

რომან რურუა (დ. 25 ნოემბერი, 1942, სოფ. მუხურჩა, მარტვილის რაიონი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). მეხიკოს 1968 წლის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი და ტოკიოს 1964 წლის თამაშების ვერცხლის პრიზიორი. მსოფლიოს 4-გზის ჩემპიონი (1966, 1967, 1969, 1970). საბჭოთა კავშირის ხალხთა III, IV და V სპარტაკიადების ჩემპიონი (1963, 1967, 1971), საბჭოთა კავშირის 3-გზის ჩემპიონი (1964, 1965, 1970), საქართველოს ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავეთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი (1984-1985) და სსრკ ნაკრების მწვრთნელი (1984-1987). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1966). ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის, სოკის, ფილას და ღირსების, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი, სპორტის რაინდი (2012).
ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1966–1970 წლებში რომან რურუამ ზედიზედ მოიგო ოლიმპიადა და მსოფლიოს 4 ჩემპიონატი, ანუ 5 უმაღლესი ტიტული (ოლიმპიადის წლებში მსოფლიო პირველობა არ ტარდება). ეს ერთ-ერთი საუკეთესო შედეგია ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ისტორიაში. 1967–1973 წლებში საბჭოთა კავშირის სპორტკომიტეტის ინსტრუქტორი. 1984–1985 წლებში ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეთა საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელი იყო. 1983–1986 წლებში ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეთა საბჭოთა კავშირის ნაკრებს წვრთნიდა. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“.
2010 წლიდან ჭიდაობის საერთაშორისო ფედერაციის (FILA) დიდების დარბაზის წევრია. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა ელგუჯა ბერიშვილის წიგნი „რომან რურუა“.
საინტერესო ფაქტები
1970 წელს საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ მოაწყო ტრადიციული საახალწლო ანკეტა რესპუბლიკის ათი საუკეთესო სპორტსმენის გამოსავლენად. გამოკითხვის შედეგად რომან რურუა საქართველოს მეორე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
რესურსები ინტერნეტში
რომან რურუა — ქართული სპორტი
რომან რურუა — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
რომან რურუა — sports-reference.com
სქოლიო
დაბადებული 25 ნოემბერი
დაბადებული 1942
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
რომან
გატა-დე-გორგოსი

გატა-დე-გორგოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,33 კმ². მოსახლეობა — 6243 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გატა-დე-გორგოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ქვეში

ქვეში შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქვეში — მეტალურგიაში.
ქვეში — სოფელი ბოლნისის მუნიციპალიტეტში;
ქვეში — სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში;
ქვეში — ციხესიმაგრე აღმოსავლეთ საქართველოში.
მაილზ დეივისი

მაილზ დეივისი
მაილზ დიუი დეივის III (დ. 26 მაისი, 1926 — 28 სექტემბერი, 1991) — მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი და ინოვატორი მუსიკოსი.
საყვირზე შემსრულებელი, ბენდის ლიდერი და კომპოზიტორი, დეივისი ფორფოსტი იყო თითქმის ყოველი მნიშვნელოვანი მოვლენისა ჯაზის ისტორიაში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მან შეასრულა ზოგიერთი მნიშვნელოვანი ადრეული ბიბოპ სტილის კომპოზიციები და გამოუშვა კულ-ჯაზის პირველი ჩანაწერები. ის მოდალური ჯაზის განვითარების ერთ-ერთი სულისჩამდგმელია, ხოლო ჯაზ-როკი კი მისი ნამუშევრებიდან წარმოიშვა სხვა მუსიკოსებთან ერთად გვიანდელ 1960-იან და ადრეულ 1970-იანებში.
თავისუფალი ჯაზი იყო ერთადერთი ომისშემდგომი სტილი, რომელზეც დეივისს მნიშვნელოვანი გავლენა არ მოუხდენია, თუმცა ზოგიერთი მუსიკოსი მისი ბენდებიდან მოგვიანებით ამ მიმართულებას მიჰყვება. მისი ჩანაწერები, მისსავე მრავალრიცხოვან ბენდებთან საკონცერტო შესრულებებთან ერთად, გადამწყვეტი იყო ჯაზის, როგორც მუსიკალური ხელოვნების ჟანრის, დამკვიდრებაში. ჯაზის პოპულარიზატორმა და ინოვატორმა, დეივისმა სახელი გაითქვა წყნარი, მელოდიური სტილითა და ლაკონიური, დროდადრო კონფრონტაციული, პიროვნებით. როგორც მაღალ-ანაზღაურებადი და მუდამ გემოვნებით ჩაცმული ჯაზის მუსიკოსი, დეივისი ასევე ჯაზის მუსიკის კომერციული პოტენციალის სიმბოლო იყო.
დისკოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
მაილზ დეივისი საიტზე Find A Grave
ოფიციალური საიტი
ლეიბლის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჯაზის შემსრულებლები
დაბადებული 1926
გარდაცვლილი 1991
წამკითხავი აპარატი

წამკითხავი აპარატი — შავ-თეთრი და ფერადი მიკროფილმებისა და მათი პირების გადიდებული ოპტიკური გამოსახულების წასაკითხი მოწყობილობა. წამკითხავი აპარატი საპროექციო აპარატია, რომელშიც ობიექტივისა და სარკეების სისტემის საშუალებით ეკრანზე ხდება მიკროფილმის კადრების დაპროექციება. წამკითხავი აპარატი გამოსახულებას 10-15-ჯერ ადიდებს.
ლიტერატურა
ოპტიკური ხელსაწყოები
ტუმაკო

ტუმაკო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 99 400 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 760 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნარინიოს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Serra Grande, Paraíba

Serra Grande, Paraíba is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
სიუზენ ზონტაგი

სიუზენ ზონტაგი (ნამდვილი სახელი: სიუზენ როზენბლატი; დ. 16 იანვარი, 1933 - გ. 28 დეკემბერი, 2004) — ამერიკელი ესეისტი, რომანისტი, ინტელექტუალი, კინორეჟისორი და აქტივისტი.
ზონტაგი ნიუ-იორკში ცხოვრობდა მას შემდეგ, რაც 1959 წელს მეუღლეს, მოაზროვნე ფილიპ რიფს გაშორდა. მისი ესეების პირველი კრებული ”ინტერპრეტაციის წინააღმდეგ” 1966 წელს გამოვიდა. მას მოჰყვა 1969 წელს გამოცემული წიგნი ”რადიკალური ნების სტილები” და 1980 წელს გამოსული ”სატურნის ნიშნით”. მას განსაკუთრებით აინტერესებდა ევროპული კინემატოგრაფი, ფოტოგრაფია, ევროპელი მწერლები და ფილოსოფოსები.
ზონტაგი ხშირად წერდა მაღალი და დაბალი ხელოვნების გადაკვეთის შესახებ. ათეული წლების განმავლობაში, იგი წერდა რომანების, ფილმების და ფოტონამუშევრების შესახებ. რამდენიმე წიგნში იგი წერდა კულტურის დამოკიდებულებაზე ავადმყოფობის მიმართ. უკანასკნელ არამხატვრულ ნაწარმოებში „სხვათა ტკივილის შესახებ“ ის იკვლევდა ხელოვნებასა და ფოტოგრაფიას ზნეობრივი თვალსაზრისით.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1933
გარდაცვლილი 2004
ამერიკელი მწერლები
მწერალი ქალები
ფემინისტი მწერლები
ამერიკელი ფემინისტი მწერლები
ამერიკელი კინოკრიტიკოსები
ამერიკელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
ამერიკელი ქალი ლიტერატურის კრიტიკოსები
აგნო (პანგასინანი)

აგნო (პანგასინანი)
აგნო (ოფიციალურად აგნოს მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Agno) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 052 ადამიანს შეადგენს.
ისტორია
მუნიციპალიტეტის სახელწოდება წარმოდგება ჭაობის ხის, აგნო კასტოს სახელწოდებიდან. ხის ეს ჯიში მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე უხვად ხარობს და სამედიცინო დანიშნულებით გამოიყენებენ.
აგნო მუნიციპალიტეტად 1791 წელს გამოცხადდა. ესპანური მმართველობისა და ამერიკული ხანის ადრეულ პერიოდში ის სამბალესის პროვინციის ნაწილი იყო, თუმცა 1903 წლის 30 ნოემბერს მიღებული 1004-ე რესპუბლიკური აქტის ამოქმედების შემდეგ სამბალესის ჩრდილოეთი ნაწილი პანგასინანის პროვინციას მიეკუთვნა.
ბარანგაები
აგნო პოლიტიკურად 17 ბარანგაიდ იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
Agno Profile at PhilAtlas.com
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Agno at the Pangasinan Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
Agno, Pangasinan website
სქოლიო
პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
სიბერუტის ეროვნული პარკი

სიბერუტის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს მენტავაის კუნძულებში შემავალ კუნძულ სიბერუტზე, დასავლეთ სუმატრის პროვინციაში. ფართობი 1 905 კმ². მთლიანი კუნძული და მათ შორის ეროვნული პარკიც წარმოადგენს მსოფლიოს ბიოსფერულ ნაკრძალთა ქსელის ნაწილს.
პარკის აღსანიშნავი ასპექტებია ენდემური ფლორა, ფაუნა და ადგილობრივი მაცხოვრებლები — მენტავაის ხალხი, რომელიც დღემდე ნადირობა–შემგროვებლობის ტრადიციებს მისდევს. მენტავაის კუნძულები სუმატრას 500 000 წლის წინ გამოეყო და შედეგად, ჩამოყალიბდა უნიკალური ეკოსისტემები.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
www.nature-conservation.or.id - Siberut National Park
UNESCO Siberut Biosphere Reserve
World Database on Protected Areas: Entry of Siberut National Park
სქოლიო
ინდონეზიის ეროვნული პარკები
დასავლეთ სუმატრის გეოგრაფია
სუმატრის დაცული ტერიტორიები
1992 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
დასავლეთ სუმატრის ღირსშესანიშნაობები
გიორგი კოპაძე

გიორგი კოპაძე (დ. 28 თებერვალი, 1960, ახალციხე) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1960 წლის 28 თებერვალს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1981-1985 წლებში იყო ახალციხის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმის სანერგე მეურნეობის აგრონომი. 1991-1995 წლებში იყო ახალციხის საკრებულოს გამგეობის თავმჯდომარე. 1996-1999 წლებში — ახალციხის ტელეკომპანია „მე-9 არხის“ დირექტორი. 2014-2016 წლებში ახალციხის მუნიციპალიტეტის მერი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალციხისა და ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1960
ქართველი იურისტები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
„ქართული ოცნების“ წევრები
გიორგი ასათიანი

გიორგი ასათიანი
გიორგი ირაკლის ძე ასათიანი (დ. 10 ივნისი, 1914, ქ. ბორზია, ჩიტის ოლქი ― გ. 17 ნოემბერი, 1977, თბილისი) — ქართველი დოკუმენტური კინოს რეჟისორი და ოპერატორი, საქართველოს (1961) და სსრკ სახალხო არტისტი (1967)
ბიოგრაფია
1936 წელს დაამთავრა ლენინგრადის კინოინჟინერთა ინსტიტუტი. მუშაობდა კინოკორესპონდენტად ასტრახანის ოლქში. 1943 წლიდან იყო სამხედრო კორესპონდენტი. მის მიერ ამ წლებში გადაღებული მასალები შევიდა დოკუმენტურ ფილმებში: „ნოვოროსიისკის აღება“ (1943), „ბერდიჩევის აღება“ (1944), „ჩანჩიბაძის გვარდიული არმია“ (1948). ასათიანმა თვისივე სცენარის მიხედვით დადგა და გადაიღო ფილმები: „მოგზაურობა ნეპალში“ (1959), „ნადირობა ჯუნგლებში“ (1960), „მსოფლიო ტაშს უკრავს“ (1961), „ნაირსართულიანი ამერიკა“ (1961), „ალჟირის დღიური“, „მაროკოელთა მიწა“, „საჰარა“ (სამივე 1962), „რესპუბლიკის დაბადება“ (1963), „მეხუთე კონტინენტის გზები“, „ურუგვაი“ (ორივე 1964), „პარიზი... პარიზი“ (1967), „ინკების ქვეყანაში“ (1968), „მიუნხენი მეოთხედი საუკუნის წინ“ (1969), „შვეიცარიული ნოველები“ (1970), „ნილოსის სათავეებთან“ (1972), „ესპანეთის ძიებაში“ (1973), „ბასკთა ქვეყანაში“ (1976) და სხვა.
ასათიანის ფილმებისათვის დამახასიათებელია კადრის ზუსტი კომპოზიცია, კინომასალის ორიგინალური შერჩევა, მხატვრულობა. ამასთან ასათიანი შესანიშნავი კინოჟურნალისტია. მისი ფილმები საინტერესო და სასარგებლოა შემეცნებითი თვალსაზრისითაც. სხვა ფილმებია: „აყვავებული საქართველო“ (1957), „ბრიუსელი“ (1958), „მაროკო“ (1962), „უძველესი კულტურის ქვეყანა“ (1963; ლომონოსოვის პრემია, 1964), „შეხვედრა საბერძნეთთან“, „ერთი დღე ბუენოს-აირესში“ (ორივე 1964), „ესპანეთის ძიებაში“ (1973) და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის რამდენიმე ორდენი.
დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
ა. გვენცაძე. ასათიანი გიორგი ირაკლის ძე.- ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, თბილისი, 1997, გვ. 223-224.
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი ასათიანი — ეროვნული ფილმოგრაფია
დაბადებული 10 ივნისი
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1977
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი ოპერატორები
ქართველი კინოდოკუმენტალისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები
წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები
ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავი მედლით დაჯილდოებულები
1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 20 წლის მედლით დაჯილდოებულები
1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 30 წლის მედლით დაჯილდოებულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მოსკოვში გარდაცვლილები
საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
გიორგი
გორე

გორე
ილ-დე-გორე (- კუნძული გორე) — ქალაქ დაკარის ერთ-ერთი კომუნა სენეგალში. მისი ფართობი 0.182 კმ²-ია. კუნძული მდებარეობს დაკარის ნავსადგურიდან 2 კმ-ის მოშორებით.
2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 1 056 ადამიანს შეადგენს, სიმჭიდროვე 5 802 ადამიანი კმ²-ზე, რაც დაკარის საშუალო სიმჭიდროვის ნახევარია. გორე ყველაზე პატარა და ამავე დროს ყველაზე ნაკლებ დასახლებული კომუნაა დაკარის 19 კონუნას შორის.
გორე ცნობილი დესტინაციაა ატლანტიკური მონებით ვაჭრობით დაინტერესებულ ადამიანებს შორის. მაგრამ მონებით ვაჭრობის უფრო მნიშვნელოვანი ცენტრი სენეგალში მდებარეობდა ჩრდილოეთით, ქალაქ სენ-ლუისთან, გამბიის სამხრეთით, მთავარი მდინარეების ოკეანესთან შესართავთან.
გორე პატარა კუნძლია. მისი სიგრძე 900 მეტრია, სიგანე 350 მ. იგი წარმოადგენდა პატარა პორტს და ევროპელთა დასასხლების არეალს სანაპიროს გასწვრივ. იმის გამო, რომ თითქმის მთლიანად მოკლებულია სასმელ წყალს, კუნძული დაუსახლებელი რჩებოდა ევროპელთა მოსვლამდე. პირველად აქ პორტუგალიელები მოვიდნენ (ახ. წ. 1450 წ.), რომლებმაც დააარსეს პატარა სამლოცველო, მიწას კი სასაფლაოდ იყენებდნენ.
გორე ყველაზე მეტად ცნობილია იმით, რომ აქ მდებარეობდა მონათა სახლი, რომელიც 1780–1784 წლებში აფრო-ფრანგულმა მეტისთა ოჯახმა დააარსა. იგი კუნძულის ერთ-ერთი უძველესი სახლია. ამჟამად ის გამოიყენება ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად, რათა აჩვენონ მონებით ვაჭრობის საშინელება.
კუნძულის სხვა ღირსშესანიშნაობებს განეკუთვნება მუზეუმები, რომელთაგან ერთი ეძღვნება ქალებს, ერთი სენეგალის ისტორიას და ერთიც ზვას. ტურისტებს შორის ასევე ინტერესს იწვევს XVII საუკუნის გორეს პოლიციის სადგური, გორეს ციხესიმაგრე და პატარა პლაჟი.
1978 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO
Photos of Goree on Flickr
Mairie de Gorée
Archaeological Research on Gorée
Gorée and the Slave Trade
George W. Bush's visit
სენეგალის გეოგრაფია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სენეგალში
ბოლცმანის მუდმივა

ბოლცმანის მუდმივა (სიმბოლო: ან ; ჯ/K) — ფიზიკური მუდმივა, რომელიც აირის მუდმივისა და ავოგადროს რიცხვის ფარდობის ტოლია:
ჯ/K
ბოლცმანის მუდმივა ეწოდა ავსტრიელი მეცნიერის ლ. ბოლცმანის პატივსაცემად. ბოლცმანის მუდმივა შედის ფიზიკის ბევრ მნიშვნელოვან თანაფარდობაში: იდეალური აირის მდგომარეობის განტოლებაში, ნაწილაკების სითბური მოძრაობის საშუალო ენერგიის გამოსხულებაში, აკავშირებს ფიზიკური სისტემის ენტროპიას მის თერმოდინამიკურ ალბათობასთან.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფიზიკური მუდმივები
კატრი ლიფსონი

კატრი ლიფსონი (დ. 1965, ჰელსინკი) — ფინელი მწერალი და ექიმი. 1993 წელს დაამთავრა უფსალის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. მუშაობდა ექიმად ფინეთში, შვედეთსა და კენიაში. 2008 წელს გამოაქვეყნა სადებიუტო რომანი „კოსმონაუტი“, რომელმაც Helsingin Sanomat-ის პრემია მოიპოვა. ავტორმა მეორე რომანისთვის „მენაყინე ქალი“ (2012) ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია მიიღო. წიგნის სიუჟეტი მოგვითხრობს ფილმის გადაღების პროცესზე, რომელიც სცენარის გარეშე მიმდინარეობს, მოქმედება კი ყოფილ ჩეხოსლოვაკიაში ვითარდება. რომანი ჩეხეთში 2014 წელს გამოქვეყნდა. ლიფსონის მომდევნო რომანებია: „დეტროიტი“ (2016) და „მარიენბადი“ (2019).
მწერალი ფინეთის ქალაქ ვანტააში ცხოვრობს.
სქოლიო
ფინელი მწერლები
უფსალის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ფინელი რომანისტები
ოპერეტა

ოპერეტა — მსუბუქი ოპერის ჟანრი.
დასახელება იტალიურია და სიტყვასიტყვით თარგმნისას ნიშნავს პატარა ოპერას, ხოლო შინაარსით - გასართობი ხასიათის მსუბუქი ოპერა, სადაც სიმღერასთან ერთად სალაპარაკო ელემენტს მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს. სწორედ ამ ნიშნით განსხვავდება ოპერეტა ჩვეულებრივი ოპერის ჟანრისგან.
ოპერეტის შინაარსი, ანუ ლიბრეტო ძირითადად აღებულია ანეკდოტური და სამხიარულო სიუჯეტებიდან. იუმორის, სატირის მეშვეობით აქ სააშკარაოზეა გამოტანილი ადამიანთა უარყოფითი თვისებები, სასაცილო თავგადასავალი და სხვა. შინაარსის შესაბამისად, მუსიკაც მსუბუქია, მხიარული, ნათელი ფერებითაა აღსავსე. ამგვარი მუსიკა მსმენელის მიერ ადვილად აღიქმება.
ოპერის ჟანრი წარმოიშვა XIX საუკუნეში. თავის დროზე იგი საზოგადოების დიდმა ნაწილმა არასერიოზული მუსიკის ჟანრს მიაკუთვნა. მიუხედავად ამისა, ოპერეტამ მტკიცედ მოიკიდა ფეხი სცენაზე. ოპერეტის ყველაზე თვალსაჩინო კომპოზიტორია ჟაკ ოფენბახი. მან 100-ზე მეტი ოპერეტა დაწერა.
ქართული ოპერეტის ნიმუშები მრავლად მოგვეპოვება. სპექტაკლები ამჟამად იდგმება ვ.აბაშიძის სახ. მუსიკალური კომპედიის თეატრის სცენაზე. ქართული ოპეერეტის ავროტები არიან: რევაზ ლაღიძე, გიორგი ცაბაძე, სულხან ცინცაძე, ვაჟა აზარაშვილი, შოთა მილორავა და სხვანი.
ოპერეტის ჟანრმა კინოხელოვნებაშიც გადაინაცვლა, ასე წარმოიშვა "მიუზიკლი". ქართული კინომიუზიკლის არაჩვეულებრივი ნიმუშებია "ვერის უბნის მელოდიები", "აურზაური სალხინეთში".
რესურსები ინტერნეტში
ოპერეტების მეგზური
ოპერა
თეატრი
ოპერის ჟანრები
მუსიკის ჟანრები
რუსკი

რუსკი („ჭაობი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, მდინარე შენონის სანაპიროზე.
სოფელი ყოველ ორ წელში ერთხელ, აგვისტოში მასპინძლობს „Spraoi Festival“–ს. რუსკში განვითარებულია მეთევზეობა, მდინარე შენონსა და ახლომდებარე ტბებში მრავლად არის კაპარჭინა, ქორჭილა და ნაფოტა. სოფელში მოქმედებს დაწყებითი სკოლა, რომელიც 1997 წელს გაიხსნა.
იხილეთ აგრეთვე
როსკომონის საგრაფო.
როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ინდოეთის ეროვნული კონგრესი

ინდოეთის ეროვნული კონგრესი — ინდოეთის ყველაზე დიდი პოლიტიკური პარტია. დაარსდა 1885 წელს და წარმოადგენს ინდოეთის ყველაზე ხანდაზმულ პოლიტიკურ გაერთიანებას. მე-17 მოწვევის ლოკ-საბჰაში პარტიას უკავია 50 მანდატი, ხოლო რაჯია-საბჰაში — 40.
რესურსები ინტერნეტში
Indian National Congress — Official website
Indian National Congress Discussion Group
Congress Archives
Congress Media
Congress Sandesh
National Students Union of India
Indian Youth Congress
ინდოეთის პოლიტიკური პარტიები
მირანდა კოსგროუ

მირანდა კოსგროუ
მირანდა ტეილურ კოსგროუ (ინგლ. Miranda Taylor Cosgrove;დ. 14 მაისი,1993), ცნობილი, როგორც უბრალოდ მირანდა კოსგროუ — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. მან კარიერა დაიწყო 3 წლის ასაკში, როდესაც მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო რეკლამაში. მისი სადებიუტი ფილმი იყო „School of Rock“ (2003). მირანდამ პირველი თვალსაჩინო როლი ითამაშა „Nickelodeon–ის“ საოჯახო კომედიაში „Drake and Josh“ (2004-2007), შემდეგ მიიღო მონაწილეობა ტელესერიალში „iCarly“ (2007–დღემდე). ამ ფილმის თითო ეპიზოდში მირანდა $180 000 იღებს.რითაც ის გახდა რიგით მეორე ბავშვი ანაზღაურებით ტელევიზიაში.
მირანდას სადებიუტო ალბომი გამოვიდა 2010 წლის 27 აპრილს სახელწოდებით Sparks Fly.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1993
ამერიკელი მომღერლები
დაბადებული 14 მაისი
იორდანი

იორდანი (ნიდერლანდურად: Jordaan) — უბანი ნიდერლანდების დედაქალაქ ამსტერდამში, რომელიც მდებარეობს რაიონ ამსტერდამ-სენტრუმში. უბანს დასავლეთით ესაზღვრება არხი Lijnbaansgracht, აღმოსავლეთით - მეოთხე, ყველაზე გრძელი და მთავარი არხი Prinsengracht, ჩრდილოეთით - არხი Brouwersgracht და სამხრეთით პატარა არხი Leidsegracht.
თავდაპირველად მუშათა კლასის უბანი, იორდანი, გახდა ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული, მაღალი კლასის ადგილი ნიდერლანდებში. აქ მდებარეობს ძალიან ბევრი სამხატვრო გალერეა, განსაკუთრებით ბევრია თანამედროვე ხელოვნების გალერეები. რეგულარულად იმართება გარე ვაჭრობები უბნის ცენტრალურ მოედანზე Noordermarkt-ზე, Westerstraat-ზე და Lindengracht-ზე. რემბრანდტმა მისი ცხოვრების ბოლო წლები იორდანში, Rozengracht არხთან გაატარა. ანა ფრანკის სახლი, სადაც ანა ფრანკი თავს აფარებდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, მდებარეობს იორდანის და Prinsengracht არხის საზღვარზე.
სახელის წარმომავლობა
მრავალი თეორიის მიხედვით უბნის სახელი იორდანი მოდის ფრანგული სიტყვისგან jardin, რაც ნიშნავს ბაღს. იორდანში ბევრ ქუჩას და არხს სახელად აქვს ყვავილების და ხეების სახელები. სხვა თეორიის მიხედვით Prinsengracht არხის ზედმეტსახელი იყო იორდანი (Jordaan - ნიდერლანდურად ასე ჰქვია მდინარე იორდანეს).
შენობები
იორდანში გვხვდება ძალიან ბევრი საცხოვრებელი სახლი (hofjes) შიდა ეზოთი, რომელთა უმეტესობას აქვს წყნარი, მშვიდი ბაღები.
ისტორია
იორდანის მშენებლობა დაიწყო 1621 წელს. ამ დროს ამ ადგილს ახალი სამუშაო (Het Nieuwe Werck) ერქვა. ქუჩები და არხები აიგო ძველი ბილიკების და თხრილების მიხედვით. IX საუკუნეში იორდანის ექვსი არხი ამოავსეს, მათ შორის Rozengracht-ის არხი.
იორდანი ტრადიციულად იყო მემარცხენეთა საყრდენი უბანი, რასაც თან ახლდა მძიმე, მასობრივი აჯანყებები: 1835, 1886, 1917 და 1934 წლებში. 1941 წელს მომხდარი თებერვლის ბუნტი" (Februaristaking) დაიწყო Noordermarkt-ის მოედანზე შეკრებით, სადაც ნიდერლანდელი ებრაელები გამოდიოდნენ ანტი-ებრაელების და ნაცისტების წინააღმდეგ. XX საუკუნეში აქ არსებობდა ცოცხალი მუსიკის სცენა.
სქოლიო
ამსტერდამი
სივაში

სივაში — პატარა ყურეების სისტემა აზოვის ზღვის დასავლეთ ნაპირთან. სიგრძე 112 კმ, ფართობი დაახლოებით 2560 კმ². აზოვის ზღვიდან გამოყოფილია არაბატის ისარას ვიწრო ქვიშიანი ცელათი. ზღვას უკავშირდება გენიჩესკის სრუტით. ნაპირები დაბალია, დამრეცი. ზაფხულობით იფარება მარილის ფენით. სივაში ეწოდება აგრეთვე ზოგიერთ სხვა პატარა ყურეს ყირიმში.
ლიტერატურა
ევროპის ყურეები
დავით II (მრავალმნიშვნელოვანი)

დავით II (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით II შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დავით II — იმერეთის მეფე
დავით II — კახეთის მეფე
დავით II — ქართველთა მეფე
დავით II — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი
დავით II — ეთიოპიის იმპერატორი
მანავის ცივი

მანავის ცივი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედზე, მდინარე ჩაილურის (ივრის აუზი) სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1682 მ. აგებულია პონტურ-მეოტური კონგლომერატებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით. ჩრდილოეთი კალთა ფლატოვანია, დანარჩენი დამრეცი. შემოსილია მეორეული მდელოთი.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
ძვ. წ. II ათასწლეული

ძვ. წ. II ათასწლეული
ათასწლეულის მიმოხილვა
უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
შუა ხანებიდან წერილობით წყაროებში იხსენიება ქალაქ-სახელმწიფო კადეში.
ათასწლელის II ნახევარში წარმოიშვა მოაბის სახელმწიფო.
უმნიშვნელოვანესი მოღვაწეები
რამსეს II — ეგვიპტის ფარაონი
მუვათალი I — ხეთების მეფე
მუვათალი II — ხეთების მეფე
აღმოჩენები, გამოგონებები
-98
Dolichoderus goudiei

Dolichoderus goudiei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კაბალა (იუდაიზმი)

კაბალა (იუდაიზმი)
კაბალა (ივრითი קַבָּלָה‎ – მიღება) — მოძღვრება იუდაიზმში.
კაბალას მთავარი წყარო სეფერ იეცირა, ზოჰარი და ჰარის (არიზალისა და ჰარის სახელით ცნობილი რაბინ იცხაკ ლურია აშკენაზის ნაშრომები) ტექსტებია. კაბალა ორთოდოქსი ებრაელების დიდი ნაწილისთვის ავტორიტეტული სწავლებაა. სიტყვა კაბალას წარმოშობა დაუდგენელია, თუმცა მის შემოტანას ფილოსოფოსს სოლომონ იბნ გებიროლს (1021-1058 წწ.) და XIII საუკუნის ესპანელ კაბალისტს — ბაჰია ბენ აშერს. ეს ტერმინი ებრაული ეზოთერული ცოდნისა და პრაქტიკების აღსანიშნავად გამოიყენება. მისი მიმდევრების თანახმად, კაბალის საშუალებით ადამიანი სულიერად უფრო უახლოვდება ღმერთს, ამიტომაც თვლიან, რომ კაბალა კაცობრიობას ღვთის ქმნილებების ჭვრეტის საშუალებას აძლევს.
XX საუკუნის უდიდესი კაბალისტი რაბი იეჰუდა აშლაგი – ბაალ სულამი კაბალის ასეთ განმარტებას იძლევა: „კაბალა, არც მეტი და არც ნაკლები, წარმოადგენს უმაღლესი ძალების ზემოდან ქვემოთ დაშვების მიზეზ-შედეგობრივ თანმიმდევრობას, რომელიც აბსოლუტურ და მუდმივ კანონებს ექვემდებარება. ძალების, რომლებიც გაერთიანებული და მიმართულია ერთი უაღრესად მაღალი მიზნის მისაღწევად, რასაც „ადამიანისათვის შემქმნელის ამქვეყნად გამოვლენა“ ეწოდება.
კაბალას უკანასკნელი ასწლეულის არაერთი ებრაული მოძრაობა ეფუძნება — კერძოდ, ისეთი მნიშვნელოვანი, როგორებიცაა ჰასიდიზმი და რელიგიური სიონიზმი.
ლიტერატურა