PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ოფი

ოფი — ფოთოლმცვივანი ხე ტირიფისებრთა ოჯახისა. მისი სიმაღლე 30 მ, დიამეტრი 4 მ აღწევს.
გვხვდება ევრაზიაში, უმთავრესად ზომიერ სარტყელში. კავკასიაში, შუა აზიაში, სამხრეთ ციმბირში (ენისეიმდე). საქართველოში საკმაოდ გავრცელებული მცენარეა. იზრდება მდინარეთა გაყოლებაზე, ხევებსა და ტყის პირებზე, მთის ქვედა და შუა სარტყელში, ზღვის დონიდან 1400 მ-დე. კარგად ხარობს ტენიან ნიადაგზე.
სწრაფმზარდია, იყენებენ ქალაქების გასამწვანებლად. რბილი და მსუბუქი მერქანი აქვს. მისგან აკეთებენ კოვზებს, ფინჯნებსა და სხვა ნივთებს. კვირტი შეიცავს ეთერზეთებს, ვაშლის მჟავას, სალიცინს და სხვა ნივთიერებებს, ქერქი — მთრიმლავ ნივთიერებებს. კვირტისაგან დამზადებულ ნაყენს და მალამოს ხალხურ მედიცინაში ხმარობენ. აშენებენ ქარსაფარ ზოლებში, ჭალებში.
ლიტერატურა
ტირიფისებრნი
eo:Tabriza poplo
uk:Тополя пірамідальна
სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა (პიაუი)

სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა (პიაუი)
სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ IX-ს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 007 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.51 კმ²-ზე. ფართობი 387 403 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
გივი ჭიჭინაძე (მომღერალი)

გივი ჭიჭინაძე (მომღერალი)
გივი ჭიჭინაძე (დ. 2 ივლისი, 1959, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მომღერალი, პოლიტიკოსი. ანსამბლ „ქართული ხმების“ სოლისტი. ვაკის რაიონის გამგებელი 2014-2015 წლებში, იმერეთის მხარის გუბერნატორი 2015-2018 წლებში. საქართველოს 2 მოწვევის (2018, 2020) პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
1992 წელს დაამთავრა საქართველოს სოფლის მეურნეობის ტექნიკის საკონსტრუქტორო ტექნოლოგიური დაპროექტების და ეკონომიკური პროგნოზირების ინსტიტუტის ინჟინერ-კონსტრუქტორის ფაკულტეტი. 1996–1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს საბაჟო დეპარტამენტის სადახლოს გამშვები პუნქტის უფროსის მოადგილედ, ხოლო 1998–2000 წლებში იკავებდა „წითელი ხიდის“ საბაჟო–გამშვები პუნქტის უფროსის თანამდებობას.
1992 წლიდან დღემდე არის ანსამბლ „ქართული ხმების“ სოლისტი. 1997 წელს გახდა ღირსების ორდენის კავალერი, ხოლო 1998 წელს მიენიჭა სახელმწიფო პრემია.
2012–2013 წლებში იყო პარტია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ რეგიონული სამსახურის უფროსი და აღმასრულებელი მდივანი.
2014-2015 წლებში იყო თბილისის ვაკის რაიონის გამგებელი, 2015-2018 წლებში იმერეთის მხარის გუბერნატორი. 2018-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ვანისა და ხონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა სამტრედიის, წყალტუბოს, ვანისა და ხონის მაჟორიტარობის კანდიდატად. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის, ვანის, ხონისა და წყალტუბოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 2 ივლისი
დაბადებული 1959
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ინჟინრები
ქართველი მომღერლები
გ
„ქართული ოცნების“ წევრები
არჩევნები სომხეთში

არჩევნები სომხეთში ინფორმაციას იძლევა სომხეთში გამართულ არჩევნებსა და მათ შედეგებზე.
სახელმწიფო დონეზე სომხეთი ირჩევს სახელმწიფოს მეთაურს - პრეზიდენტს და უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოს - ეროვნულ კრებას. პრეზიდენტის არჩევა ხდება მოსახლეობის მიერ ხუთი წლის ვადით (აბსოლუტური უმრავლესობა საჭიროების შემთხვევაში მე-2 ტურით). ეროვნული კრება შედგება 131 წევრისაგან, აირჩევა ოთხი წლის ვადით, 41 წევრი მაჟორიტარული სისტემით და 90 პროპორციულით. სომხეთის ეროვნულ კრებაში ადგილებს პროპორციული სისტემით იკავებენ იმ პარტიების წარმომადგენლები რომელთაც გადალახული ექნებათ 5%-იანი ბარიერი.
სომხეთს მრავალპარტიული პოლიტიკური სისტემა აქვს. მრავალრიცხოვან პარტიებს შორის ხელისუფლებაში დამოუკიდებლად მოსვლის შანსი თითქმის არცერთ მათგანს არ აქვს და ამის გამო მხარეებმა ერთად უნდა იმუშაონ რათა კოალიციური მთავრობა ჩამოაყალიბონ.
ბოლო არჩევნები
2013 წლის საპარლამენტო არჩევნები
2012 წლის საპარლამენტო არჩევნები
იხილეთ აგრეთვე
საარჩევნო კალენდარი
საარჩევნო სისტემა
სომხეთის რესპუბლიკის ცენტრალური საარჩევნო კომისია
რესურსები ინტერნეტში
Adam Carr-ის საარჩევნო არქივი
სომხეთის რესპუბლიკის ცენტრალური საარჩევნო კომისია
სომხეთის არჩევნები
Selâmet II Giray

Selâmet II Giray
Selyamet II Giray (reigned 1740–1743, lived 1691–1751) was a khan of the Crimean Khanate. His four-year reign was relatively uneventful. He was described as honest, gentle, pious and inclined to charity and good works. He was the youngest son of Selim I Giray and thus the last of the six brothers who ruled for most of the period 1699–1743. His son Maqsud Giray became khan in 1767.
During the second reign of his brother Qaplan I Giray (1713-1715) he was Or-Beg or governor of Perekop. During the first reign of his brother Meñli II Giray (1724-1730) he started as nureddin and was promoted to kalga in 1727. During Mengli's second reign (1737-1740) he was kalga. When Mengli died of natural causes in January 1740 he was promoted to khan with the support of the Crimeans and approval of the Turks. He appointed as kalga Azamat Geray, a son of his brother Ğazı III Giray. As nureddin he appointed Tokhtamysh Giray, a son of his brother and predecessor Mengli Giray.
Just before he came to the throne Russia had invaded Crimea three times. (see Russo-Turkish War (1735–1739)) Selyamet's first task was to restore the Bakhchisaray Palace and associated mosques which the Russians had burned in 1736. In 1741 he went to Istanbul for consultations. In 1742 he replaced kalga Azamat with the future khan Selim II Giray, a son of his brother Qaplan. In foreign policy he had plans to resist Russia including a Swedish alliance (Russo-Swedish War (1741–1743)), but the Ottomans forbad this for fear of another Russian war. In October–November 1743 was dethroned by the Turks because of Russian complaints that he had not released some prisoners. Some writers say that Selim II and his friends in Istanbul had something to do with this.
After various moves he settled near Yambol. He died there in 1751 and was buried near the local mosque.
Sources and notes
Henry Hoyle Howorth, History of the Mongols, 1880, Part 2, p 581.
Smirnov, Krimskoye Khanstvo b XVIII Beke, 1887, Chapter 4 http://www.krimoved-library.ru/books/krimskoe-hanstvo-v-xviii-veke4.html (in Russian)
Giray-Ilmi: Rose Bush of Khans, compiled by Khalim Giray in 1811, modernized Turkish with many additions by Ablyakim Ilim (before 1947), Russian translation with additions and deletions of obsolete material by Kemal Usenov, 2004. http://www.vostlit.info/Texts/Dokumenty/Krym/XV/Rozovyj_kust_chanov/29.phtml?id=12949. (in Russian)
Gaivoronsky: Short Biographies of Crimean Khans (in Russian) Гайворонский О. Созвездие Гераев. Краткие биографии крымских ханов. — Симферополь: Доля, 2003. —
18th-century Crimean khans
Matéo Maximoff

Matéo Maximoff (17 January 1917 – 24 November 1999) was a French writer and Evangelical pastor of Romani ethnicity. His eleven books have been translated into fourteen languages. Born in Spain, he had parents who had migrated from Russia and France. His family sought shelter in France with relatives during the Spanish Civil War. After the outbreak of World War II, they were arrested as foreign nationals and interned for years, along with many other foreign refugees. He settled in France after the war and made his literary career there.
Early life and education
Maximoff was born in Barcelona, Spain. His father was a Kalderash Rom from Russia; and his mother was a Manouche from France. She was a cousin of the guitarist Django Reinhardt and his younger siblings.
Maximoff's father, a tinker, a traditional trade among Kalderash, taught him how to read, write and count. He also had much to tell him about Russia, Kalderash history, and different Roma and countries. He died when Maximoff was 14. Maximoff took over as a tinker to support himself, his mother and younger brothers and sisters. He taught his siblings to read and write.
Refuge in France
In 1936, because of the Spanish Civil War, Maximoff with his mother and siblings left Spain to seek shelter among relatives in France. In 1940, after the defeat of France in World War II and German occupation, the Maximoffs were arrested under suspicion of intelligence with the enemy, as were many other foreign refugees. Maximoff's family were interned in a camp for 'spies' for 42 days before being transferred to a 'Gypsy camp' in Tarbes. In May 1941, they were interned at a camp for 'nomads' nearby Lannemezan. At that time, the Roma were not allowed to travel and had their id's (travel license ) withheld by local law enforcement agencies ...
Literary career
After World War II, Maximoff settled in France. He wrote eleven novels, which have been translated into fourteen languages. He also produced a book that included ethnographic photographs of the Roma in France.
In 1961, Maximoff became an Evangelical pastor. He translated the Bible into Kalderash Romani language from French, although only the New Testament, Ruth and Psalms were published. Many of his other books were published into English in the late twentieth century, before his death in 1999 in France.
Bibliography
Angels of Destiny (1999)
People of Roads (1995)
Roads without Caravans (1993)
This world that isn't mine (1992)
Say that with tears (1990)
Vinguerka (1987)
The Doll of Mameliga (1986)
Condemned for Surviving (1984)
The Seventh Daughter (1979)
Savina (1957)
The Price of Freedom (1955)
The Ursitory (1946)
External links
Mateo Maximoff's biography, Rombase
Mateo Maximoff's bio, Romany Kultury i Dzhiipen (in Russian)
Mateo Maximoff's bio, Unionsverlag (in German)
Mateo Maximoff , O Vurdon (in Italian and English)
1917 births
1999 deaths
20th-century French non-fiction writers
French evangelicals
French people of Russian descent
French Romani people
Kalderash people
Manouche people
People of Russian-Romani descent
Romani Christians
Romani writers
Writers from Barcelona
Spanish emigrants to France
20th-century French male writers
Giorgi Kobulia

Giorgi Kobulia (born 3 January 1970) is a Georgian politician who was Minister of Economy and Sustainable Development in the Government of Georgia from July 2018 to April 2019.
He is a graduate of Tbilisi State Medical University and Emory University (MBA, 2001).
References
1970 births
Living people
Tbilisi State Medical University alumni
Emory University alumni
Government ministers of Georgia (country)
21st-century politicians from Georgia (country)
Politicians from Tbilisi
მაჟეიკიაის რაიონი

მაჟეიკიაის რაიონი — მუნიციპალური რაიონი ლიეტუვაში, ტელშიაის მაზრაში.
დასახლებული პუნქტები
3 ქალაქი – მაჟეიკიაი, სედა და ვეკშნიაი;
5 დაბა – ლაიჟუვა, ლეცკავა, პიკელიაი, ტირკშლიაი და ჟიდიკიაი;
191 სოფელი.
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
მაჟეიკიაი – 42 675
ვეკშნიაი – 2 270
ტირკშლიაი – 1 626
სედა – 1 309
კალნენაი – 868
კრაკიაი – 642
ბალენოსი – 615
ჟემალე – 586
ლაიჟუვა – 560
პალნოსაი – 555
თვითმმართველობა
რაიონი მოიცავს 9 სამამასახლისოს:
ლაიჟუვას
მაჟეიკიაის
მაჟეიკიაის
რევიჩიაის
სედის
შერკშნენაის
ტირკშლიაის
ვეკშნიაის
ჟიდიკიაის
ლიეტუვის რაიონები
ქოროღოს ცეცხლისჯვრის კომპლექსი

ქოროღოს ცეცხლისჯვრის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოროღოს სამხრეთ-დასავლეთით 3-4 კილომეტრზე, მაღალ მთაზე, კომპლექსში შედის მიჯრით განლაგებული ეკლესია, ზურგიანი კოშკი და საცხოვრებელი ნაგებობა. ეკლესია დარბაზულია, განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. სამხრეთიდან სწორკუთხა მინაშენი ეკვრის. ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და მოყვითალო ფერის კირხსნარით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, დანგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დიდი ნაწილი და განიბი კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. უაფსიდო ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, რომლის გარეთა ღიობი ზემოთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და დასრულებულია ერთ ქვაში გამოკვეთილი, თითქმის წრის ფორმის თაღით. მეორე, შიგნით სწორკუთა და გარედან თაღოვანი სარკმელი დასავლთ კედელშია. ორივე სარკმლის რაფა საფეხურებიანია. გრძივ კედლებზე ორ-ორი დეკორატიული თაღია. კამარა ეყრდნობოდა შია და დასავლეთ კედლის მიმდებარე საბჯენ თაღს. ინტერიერი შელესილია.
კედლებზე შემორჩენილია XVI-XVII მოხატულობის ფრაგმენტები. ეკლესიის ფასადები სადაა, აღმოსავლეთის სარკმლის თავზე გამოყვანილია ნახევარწრიული სადა წარბი. მინაშენი ეკლესიის თანდართულია და ეკლესიაზე ოდნავ უფრო გრძელია. შესასვლელი მას სამხრეთ-დასავლეთიდან, ეკლესიის შესასვლელის პირდაპირ ჰქონდა. მოგვიანებით მინაშენის დასავლეთ ნაწილში ტიხარი ჩააშენეს და ვიწრო ტალანი მოაწყვეს. მინაშენში შესასვლელი ტალანიდანაა. აღმოსავლეთით შიგნით სწორკუთხა და გარედან თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის სამხრეთით ერთი სწორკუთხა ნიშია. მსგავსი, მიჯრით განლაგებული ოთხი ნიშია სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმელს რელიეფური წარბი ამკობს. შესასვლელის არქიტრავის ქვაზე ბოლოებაზნექილი სადა ლილვით ცრუ ტიმპანია მოსაზღვრული, რომელზეც ბოლოებგაშლილი ჯვარია ჩაკვეთილი. შემორჩენილია ეკლესიის და მინაშენის თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტები. იგი ნახევარწრიული თაღების მწკრივითაა მორთული. ზურგიანი კოშკი ეკლესიის მინაშენს დასავლეთიდან ეკვრის.
აგებულია X-XI საუკუნეში. ექვსსართულიანია და ზემოთ თანდათან ვიწროვდება. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: მონგრეულია VI სართულის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ჩამოშლილია სართულშუა გადახურვები. კოშკის ქვედა ნაწილი ყრუა. შესასვლელი ტრაპეციის ფორმისაა, გაჭრილია აღმოსავლეთ სწორ კედელში. მიწიდან 3 მეტრ სიმაღლეზე. ამავე მხარეს II, III, IV და V სართულებზე თითო ვიწრო სარკმელია. V სართულს ერთი სარკმელი სამხრეთითაც აქვს. ბოლო VI სართული აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით ხისმოაჯირიანი ფართო თაღებით იყო გახსნილი. კოშკის სართულშუა გადახურვისათვის გამოყენებული იყო ქვის ფილები. სართულები ერთმანეთს ოთხკუთხა საძრომებით უკავშირდებოდა. საცხოვრებელი ნეგებობა კოშკსა და მინაშენზე სამხრეთიდანაა მიდგმული. ორსართულიანია, გეგმით ტრაპეციული, განეკუთვნება გვიანდელ სუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. შემორჩენილია I და II სართულის კედლების მცირე ნაწილი. სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ კიდესთანაა. კარი არქიტრავითაა გადახურული. მასზე ცრუ ტიმპანია ამოკვეთილი. დასავლე კედელი ყრუა. სამხრეთ კედლეში ორი სწორკუთხა სარკმელია, აღმოსავლეთში - ერთი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვანდერბილტის უნივერსიტეტი

ვანდერბილტის უნივერსიტეტი (ადგილობრივად ცნობილი, როგორც „ვანდი“) კერძო არასექტარული უნივერსიტეტია ნეშვილში, ტენესი. დაფუძნდა 1873 წელს 1 მილიონი დოლარით, რომელიც რკინიგზისა და საზღვაო გადაზიდვების მაგნატმა კორნელიუს ვანდერბილტმა გაიღო. მიუხედავად იმისა, რომ სამხრეთში თავად არასდროს ყოფილა, ვანდერბილტი იმედოვნებდა, რომ მისი საჩუქარი და უნივერსიტეტის მოღვაწეობა სამოქალაქო ომით გამოწვეულ ჭრილობათა შეხორცებას შეუწყობდა ხელს.
დღეისთვის ვანდერბილტში დაახლოებით 11.000 სტუდენტი და 10 სკოლაა - 4 საბაკალავრო და 6 სამაგისტრო და პროფესიული სკოლა. ვანდერბილტთან ასევე ასოცირებულია უდიდესი სამედიცინო კვლევისა და პირველადი მკურნალობის ცენტრი. ამჟამად უნივერსიტეტის კანცლერია გორდონ გი.
რესურსები ინტერნეტში
აშშ-ის უნივერსიტეტები
ტენესი
კოდორის ბრძოლა (2008)

კოდორის ბრძოლა (2008)
კოდორის ბრძოლა მიმდინარეობდა საქართველოს საჯარისო შენაერთებსა და აფხაზურ-რუსულ არმიას შორის, 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის პერიოდში. იგი 9 აგვისტოს აფხაზებისა და რუსების შეტევით დაიწყო და 3 დღეში, 12 აგვისტოს საქართველოს შეიარაღებული ძალების კოდორის ხეობიდან გამოსვლით დასრულდა.
იხილეთ აგრეთვე
აფხაზეთის შეიარაღებული კონფლიქტი (1992-93)
რუსეთ–საქართველოს ომი (2008)
სქოლიო
რუსეთის ბრძოლები
აფხაზეთის კონფლიქტი
საქართველოს ბრძოლები
XXI საუკუნის ბრძოლები
Palma Sola, Santa Catarina

Palma Sola, Santa Catarina is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
Polyrhachis cyaniventris

Polyrhachis cyaniventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Gnamptogenys grammodes

Gnamptogenys grammodes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ფრიდრიხ II შტაუფენი

ფრიდრიხ II შტაუფენი
ფრიდრიხ II (დ. 26 დეკემბერი 1194, ეზი, ანკონის პროვინცია — გ. 13 დეკემბერი 1250, ფიორენტინოს ციხესიმაგრე, იტალია) — შუა საუკუნეების ერთ-ერთი ყველაზე ძლევამოსილი საღვთო რომის იმპერატორი და შტაუფენების დინასტიის მეთაური. მისი გავლენა ვრცელდებოდა იტალიიდან გერმანიამდე და თვით იერუსალიმამდეც კი, თუმცა მისმა მტრებმა, განსაკუთრებით პაპებმა, მაინც სძლიეს მას და გარდაცვალების შემდეგ მალევე შტაუფენების დინასტია დაიშალა.
ფრიდრიხ II 1220 წლიდან სიკვდილამდე (1250) იყო საღვთო რომის იმპერატორი. ამასთან, მან ჯერ კიდევ 1212 წელს მიიღო რომაელთა მეფის ტიტული, ხოლო 1215 წლიდან არაპირდაპირ განაგებდა იმპერიას. შესაბამისად, ის იყო გერმანიის, იტალიისა და ბურგუნდიის მეფე. სამი წლის ასაკში, ფრიდრიხი აკურთხეს სიცილიის მეფედ და იყო დედის, კონსტანცია სიცილიელის თანამმართველი, რომელიც თავის მხრივ როჯერ II-ის ქალიშვილი იყო. ფრიდრიხის კიდევ ერთი სამეფო ტიტული იყო იერუსალიმის მეფე, რომელიც ეფუძნებოდა ქორწინებას და მეექვსე ჯვაროსნულ ლაშქრობას.
ფრიდრიხს მმართველობის განმავლობაში გამუდმებული ომი ჰქონდა პაპებთან, ამის გამო ოთხჯერ იქნა ეკლესიიდან განკვეთილი. პაპი გრიგოლ IX იმდენად შორს წავიდა, რომ ფრიდრიხი ანტიქრისტედ გამოაცხადა.
ექვს ენაზე (ლათინური, სიცილიური, გერმანული, ფრანგული, ბერძნული და არაბული) მოსაუბრე ფრიდრიხი ცდილობდა ღრმად შეესწავლა მეცნიერებისა და ხელოვნების დარგები. მან ითამაშა მთავარი როლი სიცილიის სკოლებში ლიტერატურის განვითარებაში.
1250 წელს, ფრიდრიხის სიკვდილის შემდეგ, შტაუფენთა (ჰოჰენშტაუფენთა) დინასტია დასასრულისკენ წავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
Frederick II – Encyclopædia Britannica
საღვთო რომის იმპერატორები
დაბადებული 26 დეკემბერი
დაბადებული 1194
გარდაცვლილი 13 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1250
ჰოენშტაუფენები
რკონის ციხე

რკონის ციხე – არქიტექტურული, ისტორიული და მონუმენტური ხელოვნების ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე თეძმის ვიწრო ხეობაში, წალკიდან მიმავალი გზის პირას, სოფელ რკონსა და რკონის კომპლექსს შორის, მაღალი მთის ფერდობზე. მას სამხრეთიდან მდინარე თეძამი ჩამოუდის. ხეობას მოჰყვება მანგლისიდან მომავალი გზა.
ციხე თარიღდება XVIII საუკუნის შუა ხანებით. კომპლექსში შედის: გალავანი, ეკლესია, კოშკი, სადაზვერვო კოშკი და სასახლე. რკონის ციხის კომპლექსი მეტად რთულრელიეფიან მთაზეა აგებული, მისი დასავლეთი ნაწილი შედარებით შევაკებულ ადგილზე დგას, აღმოსავლეთისა კი – თითქმის ციცაბო ფერდობზე. შიდა ტერიტორია მოსწორებული არ არის. ციხე მთლიანად ნაგებია ნატეხი ქვით.
გალავანი წარმოადგენს მარტივ უსწორო მრგვალგვერდას (სიმაღლე 5 მეტრი), რომელსაც თითო კარი აქვს ჩრდილო-დასავლეთით და სამხრეთით. კედლები გამაგრებულია კონტრფორსებით. შიგნით გალავანი ორიარუსიანია. საბრძოლო ბილიკი ხისა ყოფილა. გალავნის ქვედა ნაწილი ყრუა, ზედა იარუსზე კი სათოფურებია.
ეკლესია დარბაზულია თარიღდება XIII საუკუნით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით აფსიდში, და დარბაზის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკნმელია. დარბაზი გადახურულია ორ შეკიდულ თაღზე დაყრდნობილი კამარით. კედლებზე შერჩენილია მოხატულობის კვალი. იგი თარიღდება XIII საუკუნის II ნახევრით. აფსიდის კონქში ჩანს ვედრების კომპოზიციის ნაწილი. მომდევნო რეგისტრში ზიარების კომპოზიციაა წარმოდგენილი. მხატვრობის ფერებში ჭარბობს ზურმუხტისფერი-მწვანე. ეკლესიის ფასადები ნატეხი ქვითაა ნაგები. წყობაში გამოყენებულია XII-XIII საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევებიდან მოტანილი ჩუქურთმიანი ქვები.
კოშკი დგას გალავნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ყველაზე მაღალ ადგილას. მისი სამხრეთი და აღმოსავლეთი კედლები კლდეს ეყრდნობა, ხოლო დანარჩენი ორი - მასიურ კედელს. ქვედა სართულის იატაკი ხის კოჭებზე ყოფილა დაგებული. კედლებში დატანებულია ბუხრები და სათოფურები.
სადაზვერვო კოშკი დგას ციხის ზემოთ, მთის წვერზე. მისი გეგმა კვადრატს უახლოვდება. შემორჩენილია სამი სართული: პირველი ყრუა, მეორის კედლებში სათოფურებია, მესამე დაზიანებულია.
სასახლე დგას ციხის ეზოში შემორჩენილია სამსართულიანი ნაგებობის ნანგრევები. პირველ სართულზე ორი კარი, ბუხარი და სამეურნეო დანიშნულების ნიშებია, მეორეზე – ნიშები და ბუხარი; მესამე სართულის კედლები ძლიერ დაზიანებულია, ჩანს მხოლოდ კარი.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
კასპის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი

ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ევროპული ნაწილის ჩრდილოეთში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისის ბრძანებულებით.
მოსახლეობა - 13,9 მლნ. ფართობი - 1.678 ათასი. მთავარი ქალაქია სანქტ-პეტერბურგი. მოიცავს ფედერაციის 11 სუბიექტს:
რესპუბლიკები:
კარელიის რესპუბლიკა
კომის რესპუბლიკა
ოკრუგი:
ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
ოლქები:
არხანგელსკის ოლქი
ვოლოგდის ოლქი
კალინინგრადის ოლქი
ლენინგრადის ოლქი
მურმანსკის ოლქი
ნოვგოროდის ოლქი
ფსკოვის ოლქი
ფედერალური ქალაქი:
სანქტ-პეტერბურგი
დემოგრაფიული მონაცემები
ფედერაციული ერთეულები
ოკრუგი მოიცავს: ჩრდილოეთ, ჩრდილო-დასავლეთ, კალინნგრადის ეკონომიკურ რეგიონებს და თერთმეტ ფედერალურ ერთეულს.
სქოლიო
ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი
პედრასას მუნიციპალიტეტი

პედრასას მუნიციპალიტეტი
პედრასა — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბარინასის შტატში. წარმოადგენს ბარინასის შტატის 12 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 6 693 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პედრასას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 62 847 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სიუდად-ბოლივია. მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთით მდებარეობს კორდილიერა-დე-მერიდის ქედი, ხოლო სამხრეთით დაბლობი ტერიტორიებია.
პედრასას მუნიციპალიტეტი ვრცელდება ბარინასის შტატის დასავლეთ ნაწილში. ჰაერის საშუალო ტემპერატურა უდრის 27°C-სს. მდიდარია ფლორითა და ფაუნით. მოიპოვება არქეოლოგიური ძეგლები.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბარინასის შტატი
რესურსები ინტერნეტში
პედრასას მუნიციპალიტეტის ისტორიული საკითხები
ბარინასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Zastînca

Zastînca is a village in Soroca District, Moldova.
References
Villages of Soroca District
Populated places on the Dniester
კალევალა

კალევალა — XIX საუკუნის ეპოსი. კარელიურ და ფინურ ფოლკლორსა და მითოლოგიაში შემორჩენილი ზეპირსიტყვიერი გადმოცემების საფუძველზე შეადგინა ელიას ლენროტმა.
ის კარელიის და ფინეთის ეროვნულ ეპოსს წარმოადგენს და მიიჩნევა ფინური ლიტერატურის ყველაზე მნიშვნელოვან ნაწარმოებად. ის წარმოადგენდა ფინური ეროვნული იდენტობის ჩამოყალიბების საფუძველს. მან განაპირობა ფინური ენის ინტენსიფიკაცია და ბოლოს 1917 წელს ფინეთის მიერ რუსეთისგან დამოუკიდებლობის გამოცხადება.
კალევალას პირველი ვერსია (ძველი კალევალა) 1835 წელს გამოიცა. დღეისთვის ცნობილი კალევალა გამოცემულია 1849-ში დაყოფილია 50 ხალხურ ამბად (ფინურად:runot) და შედგება 22,795 ლექსისგან.
ლექსის ნიმუში
იხილეთ აგრეთვე
კალევიპოეგი
ლიტერატურა
სქოლიო
ფინეთის ეროვნული სიმბოლოები
ეპოსი
მოკჰოტლონგის ოლქი

მოკჰოტლონგის ოლქი (სესოთო — Mokhotlong) — ლესოთოს 10 ოლქიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი ქალაქია — მოკჰოტლონგი.
ოლქის საერთო ფართობი შეადგენს 4075 კმ²-ს. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 97 713 ადამიანს.
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ოლქი დასავლეთით ესაზღვრება სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის კვაზულუ-ნატალის პროვინციას; ჩრდილო-დასავლეთით — ბუტა-ბუტეს ოლქს, დასავლეთით — ლერიბეს ოლქს, სამხრეთით — თაბა-ცეკის ოლქს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საარჩევნო ოლქები
ოლქი შედგება 4 საარჩევნო ოლქისგან:
ბობატსი
მალინგოანენგი
მოკჰოტლონგი
სენქუ
ადგილობრივი საბჭოები
ოლქის შემადგენლობაში შედის 15 ადგილობრივი საბჭო:
ხალაჰალი
ხუბელუ
ლინაკანენგი
ლიფამოლა
მაფოლანენგი
მარუნგი
მატეანონგი
მატსოკუ
მოლიკა-ლიკო
მორემოჰოლო
პაე-ლა-იტლჰატსოა
პოპა
რაფოლატსანე
საკენგი
ტეკესელენგი
სქოლიო
ლესოთოს ოლქები