ผ้าตีนจกการจกเป็นเทคนิคในการทาลวดลายบนผืนผ้าด้วยวิธีการเพิ่มเส้นด้ายพุ่งพิเศษเข้าไป
เป็นช่วงไม่ติดต่อกันตลอดหน้ากว้างของผ้า ในการทอจะใช้ไม้ ขนเม่นหรือนิ้วมือ ยกหรือจกเส้นด้ายยืน
ขึ้นมาแล้วสอดใส่เส้นด้ายพุ่งพิเศษเข้าไปตามจังหวะของลวดลาย ซึ่งทาให้เกิดเป็นลายเฉพาะจุดหรือ
เป็นช่วงๆ ซึ่งทาให้สามารถสอดสีได้หลากหลาย การจกถือเป็นการสร้างสรรค์ลวดลายในลักษณะปัก
ผสมกับการทอ ในการจกนั้นจะมีเทคนิคและวิธีการทาที่ไม่เหมือนกัน บางคนมักจะทอจกจากลวดลายด้านหน้าของผ้าโดยใช้ขนเม่นในการนับเส้นยืนและควักเส้นไหมหรือด้ายพุ่งขึ้นเพื่อให้เกิดลวดลายหรือ
ดึงด้ายจากด้านล่างสอดสลับไปตามความต้องการ ซึ่งในการควักเส้นไหมนี้ ถ้าผู้ทอมีความชานาญมาก
จะทาได้รวดเร็วคล้ายกับอาการฉกของงู จึงคาดว่าคาว่า “ จก ” เพี้ยนมาจากคาว่าฉก
ในการสร้างสรรค์ลวดลายของจกผ้านั้น ลวดลายแต่ละลายที่แสดงออกมาบ่งออกถึง
จินตนาการของผู้จก ที่ไม่มีรูปแบบที่ชัดเจนและแน่นอน จินตนาการของผู้จกเป็นอย่างไรจะแสดง
ออกมาในลวดลายที่ปรากฏให้เห็น ดังนั้นลวดลายที่ปรากฏจึงมีความหลากหลาย อันจัดได้ว่าเป็นเสน่ห์
อย่างหนึ่งของผ้าซิ่นตีนจก โดยผ้าซิ่นตีนจกประกอบไปด้วยส่วนสาคัญของลวดลายบนผืนผ้าประกอบด้วย
ส่วนหัวซิ่น เป็นผ้าฝ้ายสีพื้นเช่น สีขาว หรือสีแดงเย็บติดกับส่วนหัวเพราะเวลานุ่งจะทาให้ชายพกที่พับไม่หนาเกินไป
ตัวซิ่น เป็นผ้ามัดหมี่ทั้งผืนหรือมัดหมี่ตาคั่นด้วยขิดลายไม้ลอดหรือลายหัวแมงดา
ตีนซิ่น จะจกเป็นลวดลายที่สวยงาม ตามแบบที่มาแต่โบราณ ลายจกไม่นิยม
ประดิษฐ์ลวดลายขึ้นมาใหม่ ส่วนมากประกอบไปด้วย สีแดง สีเขียว สีส้ม สีเหลือง สีชมพู สีดา สีน้าเงิน
ผ้าจก มีหลายชนิด เช่น ผ้าโพกหัวนาค ผ้าห่ม ผ้าหน้าหมอน ผ้าสไบ ที่สาคัญและได้รับความนิยมมากคือผ้าซิ่นตีนจก

ผ้าทอมือเทศบาลตาบลบ่อกรุ
ประชาชนส่วนใหญ่ในเขตตาบลบ่อกรุ อาเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
เกือบ๘๐%เป็นชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง การแต่งกายของชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง ในสมัยก่อน
นิยมสวมใส่ผ้าทอผ้า ๕ สี ซึ่งเป็นการทอสาหรับใช้ในชีวิตประจาวัน เช่น ผ้าขาวม้า หรือผ้าที่ใช้ในการตัดเย็บเป็นเครื่องนุ่งห่มทั่วไป ยกเว้นในการจัดงานประเพณีหรืองานที่มีการรวมกลุ่มที่เป็นงานซึ่งแสดงออกถึงการรวมกลุ่มกันเพื่อแสดงออกถึงความสามัคคีของหมู่คณะหรือการ
รับแขกคนสาคัญของท้องถิ่น ผู้ชายจะมีผ้าขาวม้าคาดเอวเป็นลายตารางสี่เหลี่ยมจานวน ๕ สีประกอบด้วยสีแดง เขียว เหลือง ส้มและสีขาว ปัจจุบัน มักจะทอเป็นผ้าใช้สอยสาหรับการ
สวมใส่ในชีวิตประจาวัน ตลอดจนข้าราชการในระดับอาเภอเดิมบางบวช ใช้สวมใส่สัปดาห์ละ๑ วันและข้าราชการในระดับจังหวัด ได้นาไปตัดเย็บเป็นเสื้อสาหรับสวมใส่เพื่อบ่งบอกถึง
เอกลั กษณ์ข องผ้ าทอประจ าจั งหวัด สุพ รรณบุรี ซึ่ งได้ มีก ารพัฒ นาสี สัน และขนาดของลาย
สี่เหลี่ยมให้ตรงตามความต้องการของผู้สวมใส่
ส่วนสตรีชาวไทยเชื้อสายลาวครั่งมักสวมใส่ผ้าซิ่น ซึ่งเป็นเครื่องนุ่งห่มที่แสดงความเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นได้แก่ผ้าซิ่นตีนจก
หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่า
“ ซิ่นตีนแดง”ผ้าซิ่นตีนแดง(ตัวซิ่นและตีนจก)ผ้าห้าสีวิธีการทอผ้ามัดหมี่
วิธีการมัดหมี่ เป็นการสร้างลวดลายบนเส้นหมี่ คุณสมบัติเฉพาะของการมัดหมี่คือรอยซึมของสีที่ผสมผสานไปตามบริเวณของลวดลายหมี่ไม่ถูกมัดและการเหลื่อมล้ากันของสีสันบนตาแหน่งของเส้นด้าย
ในการมัดหมี่ เพื่อย้อมเส้นด้ายหรือเส้นไหม นั้นต้องออกแบบลวดลายได้ก่อนว่าจะมัดหมี่ให้เป็นลวดลายอะไร
หากต้องการให้มีหลายสีก็ต้องมัดย้อมหลายครั้งจนกว่าจะได้ครบเท่ากับจานวนสีที่ต้องการ แล้วจึงนาไปกรอลงใส่หลอดเพื่อนาไปร้อยใส่ในกระสวยสาหรับเตรียมทอลวดลายต่อไปในการทอนั้นใช้วิธีการขัดสานธรรมดาซึ่งจะทา
ให้เกิ ดการคลาดเคลื่อนที่แตกต่างจากลายชนิดอื่นๆลวดลายบนเนื้อผ้า ที่เกิดจากรอยมัด และการให้สีสันในระหว่างการมัดย้อมลวดลายผ้ามัดหมี่วิธีการทอผ้า
การทอผ้าจะประกอบไปด้วยเส้นด้าย ๒ชุด คือ “ เส้นด้ายยืน ”เรียงสีสันตามความต้องการจะขึงไปตามความยาวผ้าอยู่ติดในเครื่องทอ หรือแกน
ม้วนด้านยืน อีกชนิดหนึ่งคือ “ เส้นด้ายพุ่ง ” จะถูกกรอเข้ากระสวยเพื่อให้กระสวยเป็ น ตั ว น าเส้ น ด้ ายพุ่ง สอดขั ดเส้ น ด้ า ยยื น เป็ นมุ ม ฉากทอสลั บ กัน ไปมาตามสี ข องเส้นด้ายตามที่เลือกไว้แล้วระหว่างพุ่งต้องนับจานวนครั้งที่พุ่งด้วย เพื่อให้ขนาดของตารางสี่เหลี่ยมเท่ากันทุดช่องตลอดความยาวของผืนผ้าการสอดด้ายพุ่งแต่ละเส้นต้อง
สอดให้สุดถึงริมแต่ละด้าน แล้วจึงวกกลับมาจะทาให้เกิดริมผ้าเป็นเส้นตรงทั้งสองผ้ามัดหมี่ เป็นการสร้างลวดลายบนผืนผ้าทอให้เป็นรูปทรงต่างๆตามที่ผู้ทอต้องการ การมัดหมี่คือการทาให้เกิดลวดลายบนวัตถุดิบที่จะใช้ในทอผ้า
เช่นผ้าฝ้าย ผ้าไหมหรือเส้นใยสังเคราะห์ในการสร้างลวดลายนั้นทาได้โดยการย้อมเส้นไหม ฝ้าย หรือเส้นใยสังเคราะห์โดยการผูกหรือมัดลวดลายให้เกิดช่องว่าง สีไม่ติดกัน ในการมัดย้อมเส้นใยแต่ละฝืนจะใช้เวลาและ
ความประณีต ต้องระมัดระวังในการจัดเรียงเส้นใยให้สม่าเสมอ ลวดลายจะสวยงามแค่ไหนนั้นขึ้นอยู่กับเทคนิคของเปลือกกล้วยซึ่งจะใช้เป็นขนาดกาลังพอดีจะเป็นวิธีการที่ดีในการได้สีของหมี่ที่งดงามสีสันไม่ซึมเข้ากันซึ่งเป็น
สาเหตุทาให้สีสันของลวดลายเพี้ยนจากที่ต้องการลวดลายผ้ามัดหมี่และผ้าจกของชาวลาวครั่งแบบดั้งเดิม ลวดลายที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ พบว่ายังมีจานวนมาก เพราะมีการเก็บรักษาไว้อย่างดี ซึ่งประกอบไปด้วยลวดลายแบบดั้งเดิมที่มีการสืบทอกันมาโดยวิธีแกะลวดลายตามแบบอย่างที่บรรพบุรุษออกแบบและทอไว้ผ้าทอมือตาบลบ่อกรุ
ประชาชนส่วนใหญ่ในเขตตาบลบ่อกรุ อาเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรีเกือบ๘๐%เป็นชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง การแต่งกายของชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง ในสมัยก่อน
นิยมสวมใส่ผ้าทอผ้า ๕ สี ซึ่งเป็นการทอสาหรับใช้ในชีวิตประจาวัน เช่น ผ้าขาวม้า หรือผ้าที่ใช้
ในการตัดเย็บเป็นเครื่องนุ่งห่มทั่วไป ยกเว้นในการจัดงานประเพณีหรืองานที่มีการรวมกลุ่มที่เป็นงานซึ่งแสดงออกถึงการรวมกลุ่มกันเพื่อแสดงออกถึงความสามัคคีของหมู่คณะหรือการ
รับแขกคนสาคัญของท้องถิ่น ผู้ชายจะมีผ้าขาวม้าคาดเอวเป็นลายตารางสี่เหลี่ยมจานวน ๕ สีประกอบด้วยสีแดง เขียว เหลือง ส้มและสีขาว ปัจจุบัน มักจะทอเป็นผ้าใช้สอยสาหรับการ
สวมใส่ในชีวิตประจาวัน ตลอดจนข้าราชการในระดับอาเภอเดิมบางบวช ใช้สวมใส่สัปดาห์ละ ๑ วันและข้าราชการในระดับจังหวัด ได้นาไปตัดเย็บเป็นเสื้อสาหรับสวมใส่เพื่อบ่งบอกถึง
เอกลั ก ษณ์ ข องผ้ าทอประจาจั งหวั ดสุ พ รรณบุรี ซึ่ งได้มี ก ารพั ฒนาสี สั น และขนาดของลายสี่เหลี่ยมให้ตรงตามความต้องการของผู้สวมใส่
ส่วนสตรีชาวไทยเชื้อสายลาวครั่งมักสวมใส่
ผ้าซิ่น ซึ่งเป็นเครื่องนุ่งห่มที่แสดงความเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นได้แก่ผ้าซิ่นตีนจก
หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่า
“ ซิ่นตีนแดง”บ้านทุ่งกฐินตาบลบ่อกรุ อาเภอเดิมบางนางบวชจังหวัดสุพรรณบุรี

ชุมชนบ้านทุ่งกฐินที่ตั้งชุมชนบ้านทุ่งกฐิน
มีองค์กรต่างๆในชุมชน ประกอบด้วย

ชุมชนบ้านทุ่งกฐิน ตั้งอยู่ หมู่ที่ 7 ตาบลบ่อกรุ อาเภอเดิมบางนางบวช จังหวัด
สุพรรณบุรี ปัจจุบันมีนายไสว สีวันนา เป็นประธานชุมชน และมีนางจารุรินทร์ สีวันนา
เป็นผู้ใหญ่บ้าน และกานันตาบลบ่อกรุ
ชุมชนบ้านทุ่งกฐิน อยู่ห่างจากอาเภอเดิมบางนางบวช ตั้งอยู่บนถนนหมายเลข3350สายท่าช้าง-ด่านช้างห่างจากอาเภอเดิมบางฯประมาณ 27 กิโลเมตรอาณาเขตติดต่อทิศเหนือ

ติดกับหมู่ที่ 3 ตาบลบ่อกรุทิศตะวันออก

ติดกับหมู่ที่ 1 ตาบลบ่อกรุทิศใต้

ติดกับตาบลหนองโพธิ์ อาเภอหนองหญ้าไซทิศตะวันตกติดกับตาบลหนองกระทุ่ม

ข้อมูลประชากร
ชุมชนบ้านทุ่งกฐินมีประชากรทั้งหมด 556 คน 172 ครัวเรือน
แบ่งเป็น ชาย 249 คน

หญิง307 คนการคมนาคม
การคมนาคมโดยทางรถยนต์ มี ถนนทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 3350 (สานท่าช้างด่านช้าง)ผ่านกลางเมือง และสามารถโดยสารโดยรถประจาทางสายเดิมบาง-ด่านช้าง
******************************

1.สถาบันการเงินชุมชน (ธนาคารหมู่บ้าน) ซึ่งปัจจุบันมีเงินหมุนเวียน 2,630,000 บาทมีนางจารุรินทร์ สีวันนา เป็นผู้จัดการ
2. กองทุนหมู่บ้าน ซึ่งมีสมาชิก จานวน 175 ราย มีเงินทุนหมุนเวียน 2,500,000 บาทมีนางยม ผลวัฒนะ เป็นประธาน
3. กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิต ปัจจุบันมีสมาชิก 315 ราย มีเงินหมุนเวียน 4,520,000บาท มีนายไสว สีวันนา เป็นประธาน
กลุ่มอาชีพ
1. โรงงานปุ๋ยอินทรีย์ชุมชน ปัจจุบันมีสมาชิก 124 ราย มีเงินหมุนเวียน560,000 บาท มีนายไสว สีวันนา เป็นผู้จัดการ
2. กองทุนปุ๋ย ( กองทุนไม่มีดอกเบี้ย ) มีเงินหมุนเวียนในกองทุน 500,000 บาทมีนายไสว สีวันนา เป็นผูด้ ูแลกองทุน
3.กลุ่มทอผ้าพื้นเมือง มีเงินทุนหมุนเวียนในกลุ่ม 123,000 บาทมี นางประเทือง กาฬภักดี เป็นประธานกลุ่ม
*************************