kładkę
sierpniowego
wydaniamagazynu„Stereophile” zdobi zdjęcie Moon by Simaudio
Evolution 780D, przetwornika i odtwarzacza plików w
jednym. To urządzenie, które akceptuje sygnał cyfrowy PCM
aż do DXD (24/384), DSD aż do DSD256 (11,2896 MHz),dekoduje sygnał aptX przesyłany bezprzewodowo przez
Bluetooth i w dodatku odtwarza pliki audio z zewnętrznychnośników pamięci (HDD) przez łącze Ethernet. Jak się
wydaje, to jest przyszłość audio, i to z każdego pułapu
cenowego.

Podobnie zresztą kształtowana jest przestrzeń.
Jest bardzo duża i doskonale słychać miejsca,
w których dany instrument został zaplanowany
przez realizatora dźwięku – tak gra Lektor
Grand SE. To wyraźniejsze rozplanowanie niż w
rzeczywistości, bliższe wymogom domowego odsłuchu. A w
nim musi dojść do czegoś w rodzaju „soczewkowania”
wydarzeń, aby w ogóle dały się „przepchnąć” przez systemodtwarzający.
Na koniec dwa słowa o basie. Jest on niski i bardzo
energetyczny. I zupełnie inny niż w CEC-u i jeszcze inny niż
w topowym systemie firmy MSB Technology. Jeślibym mógł
przywołać analogię głośnikową, to MSB odtwarzałby bas jak
wysokiej klasy kolumny z portem bas-refleks, np. moje
Harbethy M40.1, albo JBL-e 4367 Studio Monitor. Wzbliżony sposób gra też większość gramofonów. System
CEC-a pokazuje niski zakres jak kolumny z obudową
zamkniętą. Jest krótki, z doskonale kontrolowanym atakiem i
wybrzmieniem, ale też nieco mniej „obecny” niż przybas-refleksie. Reimyo wreszcie gra tak, jak kolumny z
odgrodą. Schodzi niżej niż „vintage’owe” kolosy z lat 20. i 30
XX wieku, ma też dalece bardziej wybudowaną górę. Alewrażenie obecności basu, bez jego ciągłej obecności jest
podobne.
Podsumowanie

Odpowiedzialny za test Michael Fremer, znany jako „Analog
Man, we wstępie pisze:

Które spojrzenie jest właściwe? Co ciut lepiej oddaje
wydarzenie na żywo? Nie znam odpowiedzi na tak

Choć dla niektórych może się to wydać przesadą, to jednak
dla większości z nas odejście od płyty CD przebiega
stanowczo zbyt wolno. Nie ma niczego nostalgicznego czy
przyjemnego we wkładaniu płyty CD do szuflady
odtwarzacza, zero ciepła rozchodzącego się po ciele, kiedywyciągamy z pudełka – byle jakiego, nie budzącego
żadnych pozytywnych myśli – plastikowy krążek i patrzymy
na to, jak znika w urządzeniu. Obserwowanie cyferek nawyświetlaczu nie jest nawet w przybliżeniu tak wciągające,jak widok igły dotykającej powierzchni winylowej płyty.

postawione pytanie. Wszystkie te topowe systemy mająswoje własne spojrzenie na zapisany materiał i wszystkierobią to doskonale. System Reimyo jest z nich wszystkich,
oprócz polskiego Ancient Audio, najtańszy. Potrafi tylko
jedno, tj. odtwarzać płyty Compact Disc, więc jest też –znowu poza polskim playerem – najbardziej ograniczony
funkcjonalnie. Mimo swojej ceny to jednak porównywalna
półka z każdym z wymienionych odtwarzaczy. Jest pięknym
ukoronowaniem pracy wspaniałego człowieka, znakomitego
menagera i wyjątkowego konstruktora – pana Kazuo Kiuchi.
GOLD Fingerprint.

Michael Fremer, Moon by Simaudio Evolution 780D,„Stereophile”, August 2016, no. 8, s. 58
Myślę, że nie jest w swojej opinii osamotniony.
Z drugiej strony jest pan Kazuo Kiuchi. Prowadzący firmę
Combak Corporation (Reimyo, Harmonix, Enacom) jest
również współwłaścicielem patentu XRCD. Stoi on na
przeciwnym biegunie, uważając że dzisiejsza technika
pozwala na odtwarzanie absolutnie high-endowego dźwięku
z płyty CD, byleby tylko odpowiednio ją przygotować iodpowiednio odtworzyć. Ręka w rękę z tym poglądem idą
działania firmy CEC, której przepiękny system pokazaliśmy
na początku tego miesiąca (czytaj TUTAJ). Pan Kiuchi-san
też w swoich poglądach nie jest sam.
Mogłoby się więc wydawać, że czeka nas kolejna wojna
formatów. Realia są jednak inne – Michael Fremer jest
wyrazicielem przekonań absolutnej większości i nie mamowy nawet o małej, lokalnej wojence. Przyszłością są
systemy w rodzaju Moon by Simaudio Evolution 780D i to,co czeka nas dzięki plikom wysokiej rozdzielczości rysuje
się w jasnych barwach.
DAP-999EX TOKUHigh Fidelity Edition
Ale to wciąż przyszłość i nie wiadomo, kiedy się ostatecznie
wykrystalizuje. Oznaczać będzie też całkowite zerwanie z
fizyczną stroną nagrania. To nie jest moja przyszłość.
Prędzej, czy później zapewne znajdę odtwarzacz plików,
który będzie mnie satysfakcjonował. Moim środowiskiem
naturalnym pozostanie jednak płyta Compact Disc, LongPlay i przede wszystkim analogowa taśma.
Tym bardziej, że właśnie ze względu na zmianę
paradygmatu obserwujemy format CD w jego najlepszej
formie. Nigdy wcześniej srebrne i złote krążki nie brzmiały
tak dobrze i pewnie już niewiele da się w tej mierzeosiągnąć. Przykładem topu jest przetwornik DAP-999EX
TOKU, który został przygotowany przez pana Kazuo Kiuchi
specjalnie dla uhonorowania naszego magazynu, stąddopisek „High Fidelity Edition”.
Kiedy po raz pierwszy, jakieś pół roku temu usłyszałem
informację o tym, że pracuje on nad swoim – jak mówi –ostatnim w życiu „dakiem”, który byłby ukoronowaniem jegopracy w tej dziedzinie, a który miałby powiązać z sobąReimyo i „High Fidelity”, myślałem, że zejdę na zawał. To
oczywiście ogromny honor, ale także i odpowiedzialność.
Chociaż nie braliśmy udziału w pracach odsłuchowych, tojednak w jakimś sensie, to „nasz” produkt. Początkowe
plany mówiły o wersji „Red Fingerprint Edition”, co miałonawiązywać do nagrody, jaką przyznaliśmy jegopoprzednikowi DAP-999EX Limited, ale doszliśmy downiosku, że lepiej o jego statusie informować będzie logo
HF z literką „R” oznaczającą „Reference”.
Na sierpniowej okładce naszego pisma widać stosowną
tabliczkę, ale ostateczny jej wygląd może się jeszcze
zmienić – do testu otrzymaliśmy pierwszy egzemplarz, jaki
został zmontowany i jesteśmy w trakcie obmyślaniaszczegółów. Na razie wiadomo, że powstanie tylko 36 sztukurządzenia, każde z naszym logo i certyfikatem.
Digital Audio Processor pana Kazuo Kiuchi robi tylko jedną

Digital Audio Processor DAP-999EX TOKU High Fidelity
Edition jest niewielkim urządzeniem półprzewodnikowym,
akceptującym
wyłącznie
sygnał
16-bitowy,oczęstotliwościach próbkowania 32, 44,1 i 48 kHz. Wewstępnie pisałem, że w związku z tym przeznaczony jest
ekskluzywnie dla sygnału z płyt Compact Disc, ale to nie dokońca prawda. Dzisiaj tak właśnie jest, ale jeszcze
kilkanaście lat temu byłby to przetwornik przeznaczony dowspółpracy z płytami Compact Disc ORAZ z magnetofonem
cyfrowym DAT (Digital Audio Tape). Ten ostatni pracował
zazwyczaj z sygnałem 16/48, ale można go było także
przełączyć w tryb 16/32, przedłużając w ten sposób czas
nagrania na danej taśmie.
Dzisiaj, jak sądzę, zapali się tylko jedna (zielona) dioda
LED, ta przy częstotliwości próbkowania sygnałuwejściowego 44,1 kHz. Diody są oczywiście trzy, dla każdej
częstotliwości osobna. Poniżej są kolejne trzy diodymówiące o synchronizacji DAC-a ze źródłem sygnału
zadziałaniu deemfazy i ew. błędzie. Obok umieszczono
cztery guziki, którymi zmieniamy aktywne wejście: RCA,
BNC i optyczne (wszystkie S/PDIF) lub AES/EBU.
Przełączanie między nimi następuje automatycznie popodaniu sygnału. Ale można je zmienić także manualnie.
DEEMFAZA
Opis ten dotyczy antycznej techniki, ale może się okazać
przydatny. W nowoczesnych DAC-ach nie znajdziemy
informacji o tym, czy dana płyta została zakodowana przyużyciu preemfazy, ponieważ od lat płyty Compact Disctłoczy się bez niej. Producenci kości D/A często o tej
zaprzeszłej technice zapominają i układ deemfazy,
obowiązkowy dla CD, jest przez nich pomijany. Czasem
jednak przydaje się, szczególnie jeśli mamy do czynienia z
pierwszymi tłoczeniami płyt cyfrowych.
Część pierwszych odtwarzaczy CD korzystało zprzetworników 14-bitowych, które dzięki wyższemu
oversamplingowi pracowały jak 16-bitów. Ich problemem był
wysoki szum. Aby go zlikwidować zastosowano technikę
znaną np. z systemu redukcji szumów Dolby. Przy tłoczeniu
płyty podbijano wysokie tony, a przy jej odtwarzaniu, na
drodze cyfrowej, stosowano deemfazę, tj. zmniejszano je.
W subkodzie płyty umieszczano „flagę”, która informowała
DAC, aby włączyć układ deemfazy.
Technikę tę stosowano od początku istnienia CD do końca
lat 80., szczególnie na płytach pochodzących z Japonii.
Ponieważ później z niej zrezygnowano i wiele odtwarzaczynie „widzi” owej flagi, płyty z preemfazą odtwarzane są w
jasny i szorstki sposób, mają po prostu podkreślone
wysokie tony.
Wyłącznik sieciowy znalazł się z tyłu, wraz z wejściami iwyjściami. Urządzenie ma budowę zbalansowaną, więcsygnał możemy uzyskać na wyjściach RAC i XLR. Poziom
jest na nich nieco wyższy niż standardu CD i na RCA
wynosi 2,55 V, a nie 2 V, z kolei na wyjściach XLR
otrzymujemy 5,1 V, a nie 4 V. Obok wejść cyfrowych jest

rzecz (ale robi to dobrze): zamienia sygnał cyfrowy z płyty
Compact Disc na analogowy; akceptuje wyłącznie sygnał
16-bitowy. Choć oferuje cztery różne wejścia cyfrowe, tozapewne będziemy korzystali z wejścia RCA S/PDIF,
ponieważ takie wyjścia ma większość transportów CD, w
tym Reimyo CDP-777 (43 990 zł), z którym DAP zostałzaprojektowany.
Sercem tego urządzenia jest układ K2. To interpolator,
zamieniający sygnał 16/44,1 na 24/176,4, dokonujący
interpolacji w „inteligentny” sposób. Patent na K2 jest
własnością Japan Victor Company (JVC) i znamy go z płyt
K2, K2HD oraz XRCD/XRCD2 oraz XRCD24, gdzie jest
podstawą kodowania sygnału i wykonywania płyt. Działa ze
wszystkimi typami płyt CD i nie jest do niego potrzebneżadne wstępne „zakodowanie” sygnału.

Aby zbliżyć się do warunków testu poprzedniej wersji
przetwornika, skorzystałem z transportu CDP-777 Reimyo iodtwarzacza Ancient Audio Lektor AIR V-edition (w obydwu
zastosowano napęd Philips CD Pro-2LF). Do połączenia
transportów z DAP-em wykorzystałem kabel cyfrowy
Harmonix HS-102. Transport zasilałem za pomocą
dwumetrowego kabla sieciowego Harmonix X-DC350M2R
Improved Version, a DAC kablem 聖HIJIRI Nagomi X-DCH.
Obydwa komponenty stały bezpośrednio na górnych
blatach półki Finite Elemente Pagode Edition.
Oprócz kolumn Harbeth M40.1, należących do systemu
referencyjnego, system Reimyo odsłuchany został także z
kolumnami YG Acoustics Carmel 2. System Reimyo stanął
dokładnie w tym samym miejscu, gdzie niedługo wcześniej
stał system CEC-a – transport TL0 3.0 oraz przetwornik DA03.0. Test miał charakter porównania A/B ze znanymi A i B.
Próbki muzyczne miały długość 2 min. Odsłuchiwane były
również cale płyty – przez kolumny oraz referencyjny
system słuchawkowy.

Płyty użyte do testu (wybór)
Paganini For Two, Gil Shaham, Göran Söllscher,
Deutsche Grammophon/Universal Music Ltd, Taiwan
480 246-5, XRCD24 (1993/2009)
Alessandro Rolla, Duets for violin & viola, wyk.
Isabelle Faust & Thomas Riebel, Glossa GCD
C80021, CD (2016)
Andrzej Trzaskowski Quintet, Andrzej Trzaskowski
Quintet, Polskie Nagrania „Muza”/Warner Music
Poland, „Polish Jazz vol. 4”, Master CD-R (1965/2016)
Art Ensemble of Chicago, A Jackson in Your
Home/Message to Our Folks/Reese and the SmoothOnes, Actuel/Charly 649X, 2 x CD (1969/2013)
Bach, Violin Concertos, dyr. Yehudi Menuhin,
EMI/Hi-Q Records HIQXRCD9, XRCD24, CD(1960/2013)
Chet Baker, It could happen to you, Riverside/ZYXMusic OJC20 303-2, „Original Jazz Classics”, Super
Bit Mapping CD (1958/1987)
Duda/Kanaan/Rudź, 3CITY, 2 x Master CD-R (2016);
płyta przygotowywana do wydania
Enrico Rava, The Pilgrim and the Stars, ECM Records
ECM 1063, „ECM Touchstones”, CD (1975/2008)
Enya, Enya, BBC Entertainment BBC CD 605, CD(1987)
Fausto Mesolella, Live ad Alcatraz, Fonè/Master Music
NT017, XRCD24 (2014/2016)
Martin L. Gore, Counterfeit e.p, Mute/Sire 9 25980-2,

mechaniczny przełącznik
sygnału cyfrowego.

zmieniający

fazęabsolutną

Od poprzedniej wersji nowa różni się przede wszystkim
obecnością loga TOKU, przypominającego osobistą
pieczątkę Inkan (jap. 印鑑), zastępującą w Japonii podpis.
Obudowa wykonana jest w całości z aluminium, to już było,
ale inaczej jest sprzęgnięta z podłożem. Zamiast okrągłych
podstawek zastosowano tutaj aluminiowe nóżki wychodzące
poza obrys obudowy. Od spodu wkręca się do nichmosiężne, szerokie kolce, spoczywające na specjalnych
podstawach Harmonix RF-909X. Podobne kolce znajdziemytakże w transporcie CDP-777, jednak w TOKU zastosowano
ich najnowszą wersję „TuneUPmate” RS-1115. Są one nieconiższe, jeśli więc chcemy, aby transport i DAC stały na tej
samej wysokości, musimy transportowi sprawić nowe kolce.
TOKU HFE jest wariacją wersji Limited, nie powinno więcdziwić, że wszystkie podstawowe moduły są w nich obydwu
dokładnie takie same. Różnice polegają na nieco innychelementach biernych, wybieranych pod kątem zmian, jakie
wnoszą do brzmienia. Z różnic, które widać gołym okiemnależy wymienić: bezpiecznik sieciowy – tutaj czarna wersja
HIFI-Tuning.com, lepszy filtr napięcia sieciowego AC i inne
kondensatory w stopniu wyjściowym – tutaj płaskie,
ekranowane złoconymi blaszkami z miedzi. Zniknął
natomiast, dla odmiany, filtr cyfrowy NPC. Co ma sens, boużywany był on tylko w pierwszej wersji DAP-a, jeszcze z
bez „Limited” w nazwie. W kolejnej, już z blaszką „Limited”
był nieaktywny, ale pozostawiono go na miejscu, starając
się jak najmniej zmienić w topologii płytki drukowanej. Z
głównej płytki usunięto również układ K2 JCV8009,
używany w pierwszej wersji, a w wersji „Limited” nieaktywny.
Wraz z nim zniknęły dwa układy pomocnicze.
Wejścia cyfrowe izolowane są od nadajnika sygnału
transformatorami dopasowującymi, które przy okazji dbają opożądaną impedancję wejściową (75 i 110 Ω). Następnie
sygnał trafia do odbiornika cyfrowego, starego układu
Yamahy YM3436D. Choć od dawna nieprodukowany, jest
on ceniony za niski jitter. Układ przyjmuje sygnał do 24
bitów, ale częstotliwość próbkowania ograniczona jest do 48
kHz. Odbiornik jest izolowany od wejść transformatorami
dopasowującymi.
Z dużej płytki sygnał przesyłany jest następnie do płytki
pomocniczej, będącej „sercem” tego urządzenia. Na jejwejściu mamy układ K2 JCV8009, w otoczeniu ośmiu
bramek CMOS, pracujących – jak się domyślam – jakoczęść układu upsamplingu i filtrów cyfrowych. O spójność
czasową dba świetnie wyglądający zegar taktujący MXO.
Sygnał 16/44,1 zamieniany jest tutaj synchronicznie na
24/176,4. Zamiana słów 16 na 24-bitowe to nie jest zwykły
upsampling, polegający na dodaniu do 16 bitów sygnału
kolejnych 8, ale „pustych”, a układ interpolujący, czyli„przewidujący” zmiany, jakie powinny nastąpić i generujący
brakujący sygnał. Oprócz JVC z układem K2 zasługi na tym
polu ma również firma Denon z podobnym układem Alpha
Processing, teraz w wersji Advanced AL32 Processing.
Z płytki sygnał wypuszczany jest poprzez filtr cyfrowy Burr
Brown
DF1706i
trafiadobaterii
układów
optoelektronicznych, izolujących galwanicznie tę część od
kolejnej. Nie wiem, czy państwo pamiętają, ale swego czasuuważany był za jeden z najlepszych zewnętrznych filtrów
cyfrowych i współpracował z przetwornikami D/A Burr Brown
PCM1704. Tak jest i tutaj. W każdym kanale pracuje jeden
taki układ NOS, w najwyższej specyfikacji „K”; kości sąparowane.
Przetworniki
otoczonesąznakomitymi
kondensatorami Sanyo (fioletowymi).

CD (1989)
Paula Cole, Courage, Decca B0008292-02, CD (2007)
R-men, I thought about you, T-TOC Records MCDR
3002, „Platinum Gold Sound”, CD-RIIα (2010)Japońskie wersje płyt dostępne na
Wiadomość o nowym i być może ostatnim przetworniku w
historii firmy Reimyo kazała się zastanawiać, co pan
Kiuchi-san chciał tym razem osiągnąć i w którym kierunkupójść. A mógł w dowolnym, jest przecież w topowym
high-endzie kilka równouprawnionych ścieżek. Jeśli ktośuważa, że jest jeden uniwersalny i niepodważalny „wzorzec”
topowego brzmienia, to jest w błędzie. Mówimy przecież ore-produkcji, o od-tworzeniu, czyli o działaniach mających
na celu kreację „na podobieństwo” pierwotnego wydarzenia.
Trochę to podobne do przekładu (tłumaczenia), chodzi o to,
aby swoimi słowami przekazać jak najwięcej z ducha
oryginału, którym w przypadku muzyki jest sytuacja w
studio lub na scenie.
Okazuje się, że brzmienie modelu TOKU HFE
wymodelowano w bardzo podobny sposób, jak testowanegotuż przed nim, dwukrotnie droższego CEC-a DA0 3.0. To nie
jest „ten sam”, ani „taki sam” dźwięk, ale język, jakim
muzyka jest przez nie opowiadana jest niezwykle zbliżony,jakby obydwaj twórcy w zbliżony sposób czuli i rozumieli
muzykę reprodukowaną w domu.
Testowany DAC brzmi w niezwykle czysty sposób. Nie ma
nic po wcześniejszym, lekkim, ale charakterystycznym,
zaokrągleniu brzmienia, zniknęło niewielkie podkreślenieniskiej średnicy. Obydwa te elementy są świetne, bardzolubię takie urządzenia, ponieważ dają niesamowity komfort
odsłuchu. W mniejszym lub większym stopniu poświęca się
w nich ultymatywną rozdzielczość oraz różnicowanie„choćby nie wiem co”, pozwalając w zamian na piękny
odsłuch wszystkich płyt, nie tylko tych najlepszych, nie
tylko wysmakowanych reedycji i wydań. Przykładem bardzo
udanego przetwornika tego typu byłby testowany w
czerwcowym wydaniu „High Fidelity (No 146) Exogal Comet
Plus i znany od dawna odtwarzacz SACD AccuphaseDP-720.
Nowy DAC Reimyo niczego nie zaokrągla i nie wypełnianiskiego środka, jeśli tego nie wymaga materiał muzyczny.
Jego brzmienie jest przez to surowsze, bardziej
bezpośrednie. W pierwszym momencie może się wydawać,
że godzi to w ideę odtwarzania muzyki, bo przecież
większość płyt to nie jest dźwiękowe mistrzostwo świata. Nie
trzeba jednak długo go słuchać, aby dojść do wniosku, żewcale nie masakruje słabszych płyt, nie wyciąga ich wad.
Dzięki fenomenalnej rozdzielczości przechodzi nad tym„progiem” i w wchodzi w muzykę na tyle głęboko, że błędy iproblemy związane z realizacją przestają „ważyć”, stają sięczęścią przekazu na takich samych prawach, jak muzyka,stają się „smakiem”, a nie błędem (bo przecież nie zawsze
są to błędy, często to skumulowane kompromisy, niezależne
od realizatora, ale też jego wybory).
Częścią tej kreacji jest mocniejsza energia środka pasma,szczególnie w zakresie 1-2 kHz. To zakres „presence”, naktóry jesteśmy ewolucyjnie szczególnie wyczuleni.
Najczęściej się go lekko obniża, maskując wady. Jestem za
takim działaniem – „przede wszystkim nie szkodzić”. W
najlepszych produktach można sobie jednak pozwolić na to,co słyszę z TOKU HFE, a co znam też z topowego systemu
CEC-a, systemu dCS Vivaldi i z odtwarzacza Ancient Audio
Lektor Grand SE: pokazujemy wszystko tak, jak się ma iidziemy głębiej. Mocny środek nie eksploduje nam tutaj w
twarz siejąc irytującymi, drażniącymi podbarwieniami i
detalami niemającymi nic wspólnego z muzyką. Jest
inaczej. Dzięki temu otwarciu dźwięk jest czystszy,wyraźniejszy, bardziej bezpośredni, a przez to bliższy

Sekcja analogowa wydaje się dalece prostsza, wręcz
„normalna”. Za konwersję I/U odpowiedzialny jest układ
scalony Burr Brown OPA627, a filtry dolnoprzepustowe i
wzmocnienie wykonane są na standardowych układachscalonych JRC 5534. Sygnał prowadzony jest w torzeróżnicowym. Gniazda wyjściowe XLR są rodowane, a RCA
złocone. Te ostatnie też są nowością. Pan Kiuchi-san mówił,że wypróbowali kilka najlepszych gniazd czołowych
producentów i każda para wnosiła inne zmiany do dźwięku,czasem bardzo duże. Bazując na tym doświadczeniu
zaprojektował swoje własne gniazda, produkowane teraz w
krótkich seriach specjalnie dla Reimyo. Warto zwrócićuwagę na to, że wyjście XLR okablowane jest po„amerykańsku”, tj. pinem gorącym jest nr 3. Jeśli
podłączamy DAC do urządzeń spoza Japonii, warto
przełączyć fazę absolutną o 180º.
Jeszcze o tym nie pisałem, ale świetnie wygląda zasilanie.
Naliczyłem nie mniej niż pięć osobnych zasilaczy,czerpiących napięcie z dwóch, pięknych transformatorków
typu „podwójne C”. Napięcie wejściowe jest wstępnie
filtrowane w metalowej „puszce” TDK Lambda i„kondycjonowane” w filtrze Enacom, firmy należącej do
grupy Combak Corporation.

Dane techniczne (wg producenta)
Sygnał wejściowy: 16 bitówCzęstotliwość próbkowania sygnału wejściowego:
48 kHz, 44,1 kHz, 32 kHzWejścia cyfrowe:
1 x AES/EBU/impedancja wejściowa: 110 Ω
1 x BNC/impedancja wejściowa: 75 Ω
1 x RCA/impedancja wejściowa: 75 Ω
1 x TOSLink
Obróbka cyfrowa: K2 Technology (K2 LSI; 16-24 bitów)
Przetwornik cyfrowo-analogowy: 24 bity, 16-krotny
oversamplingNapięcie wyjściowe:
XLR – 5,1 Vrms (hot = 3)
RCA – 2,55 Vrms
Pasmo przenoszenia: DC – 20 kHz (+/-0,5 dB)
Stosunek S/N: >114 dB (IHF-A)
Dynamika: >100 dB
Separacja między kanałami: >105 dB (1 kHz)
Liniowość: +/-0,5 dB (+10 dBm ~ 90 dBm) 1 kHz IHF-A
THD: >0,003% (1 kHz Vo=F/S) (30 kHz, LPF wł.)Pobór mocy: 15 W
Wymiary: 430 (W) x 44 (H) x 337 (D) mm
Waga: 5,5 kg

Dystrybucja w Polsce:
Moje Audiowydarzeniu na żywo.
Skupiłem się na tych konkretnych elementach, które można
by zaliczyć do sfery „hi-fi” dlatego, że dobrze tłumaczą
odbiór muzyki, jaki Reimyo gwarantuje. To przekaz „direct”
w tym sensie, że niezwykle namacalny i bezpośredni. Alenamacalny nie wychodzeniem instrumentów przed linię
głośników, a przez ich klarowność i dźwięczność, przez
bogactwo. Atak dźwięku jest niesamowicie szybki i donośny.
Nie słyszę żadnego opóźnienia, ani zawoalowania.

ul. Sudecka 152
53-129 Wrocław | Polska
www.mojeaudio.pl

Granada 1013-1502
wyk. Hespèrion XXI, La Capella Reial de Catalynya, Jordi
SavallAliaVox AVSA9915
Nośnik: Super Audio CD (st+mch)/Compact Disc
Data wydania: 31 maja 2016
MUZYKA DAWNA | PREMIERA

Nie spodoba się to miłośnikom dźwięku „vintage”
przyzwyczajonym do ciepła i zagęszczenia brzmienia.
Zagęszczenie w TOKU HFE polega na zwiększeniu ilości
informacji z całego pasma przenoszenia, w całym zakresie
reprodukowanym przez dany instrument (grupę, zespół) i
nie jest to dopalenie podzakresów, które mogłyby coś
takiego sugerować. Brzmienie zmienia się więc z płyty napłytę, a często z utworu na utwór, wszystko zależy od tego,
co jest w danym momencie odtwarzane. Szczególnie
dobrze słychać to było z kolumnami YG Acoustics Carmel
2.
Wpływa to na odbiorcę w szczególny sposób. Siedzimy
bowiem wsłuchani w muzykę, ale gdzieś w tyle głowy mamy
to, jak jest ona reprodukowana. Mówię oczywiście oaudiofilach. Ta podskórna świadomość materii skłania doszczególnie uważnego odbioru przekazu muzycznego.
Często jest tak, że jeśli brzmienie nowo odsłuchiwanegourządzenia jest w szczególny sposób lepsze od tego, coznamy dotychczas, sięgamy po kolejne płyty, sprawdzając,jak to, czy tamto zagra. Grzebiemy w płytotece oczarowani
poprawą jakości dźwięku, przyspawani do miejsca odsłuchu
fajerwerkami dźwięków, jakich do tej pory nie słyszeliśmy.
Taki sposób odsłuchu proponują firmy dCS i CEC. I jest to
wybitny sposób.
Można jednak inaczej – równorzędnie, ale ze strzałką
wektora skierowaną kilka stopni obok. Jak Reimyo.
Wyjaśnię to na przykładzie. W przeddzień mojego
pierwszego kontaktu z nowym „dakiem” otrzymałem
przesyłkę, a w niej dwie płytki Master CD-R firmy MAM-A
Audio, na których wypalono materiał z najnowszego albumu
Krzysztofa Dudy, Roberta Kanaana i Przemysława Rudźa pt
3CITY (Trójmiasto). Muzyka, jaką przynosi jest fantastyczna
i niezależnie od tego, jak bardzo lubiłem ich poprzedni
album, Hołd, nowe wydawnictwo idzie znacznie dalej –zarówno pod względem muzycznym, jak i dźwiękowym.
Słuchając w czasie testu nowych albumów, np. 3CITY,
nigdy nie wiem, czego się mogę spodziewać. Znane płyty
pomagają w porównaniach, bo można skupić się nadźwięku, muzykę zostawiając nieco z boku. A nowa płyta toniewiadoma. Z Reimyo było tak, że doskonale słyszałem to,
jak została zrealizowana (nagrana, zmiksowana izmasterowana), ale przede wszystkim byłem ciekaw
muzyki, siedziałem jak na filmie, na który czekałem od lat.
Fantastyczne
połączenie„czystej”
elektronikizgenerowanymi elektronicznie dźwiękami naśladującymi

Jordie Savall znany jest z wydawnictw „programowych”, naktórych muzyka łączona jest za pomocą „klucza”. Tak jest itym razem, z płytą Granada 1013-1502. Savall przegląda się
na niej w pierwszej połowie 1000-letniej historii miasta,
symbolizującego
pokojoweisatysfakcjonujące
współistnienie trzech wielkich religii monoteistycznych:
judaizmu, chrześcijaństwa oraz muzułmanizmu. Program
ten został zamówiony specjalnie z okazji Granada Festivalof Music and Dance, celebrującego milenium, jakie upłynęło
od założenia Granady. Większość utworów została
zarejestrowana podczas koncertu, jaki miał miejsce 1 lipca
2013 roku w Pałacu Karola V w Alhambrii. Druga grupa
pochodzi z występu 15 lipca w klasztorze cystersów Abadíade Fontfroide we Francji. Obydwie rejestracje mają też
osobne ekipy odpowiedzialne za dźwięk.
ODSŁUCHWystęp zespołu Le Concert des Nations pod dyrekcją
Jordiego Savalla, jaki miał miejsce podczas XII edycji
festiwalu Misteria Paschalia (2016) pozostawił we mnie
poczucie niedosytu.
Niewielki zespół,wykonujący
kameralną muzykę na historycznych, czyli stosunkowo
cichych, instrumentach, ulokowany został na dużej scenie
krakowskiego Centrum Kongresowego ICE Kraków, w
sporej Sali Audytoryjnej, gdzie zginął. Słyszałem gowcześniej wiele razy, a to w kościele św. Katarzyny, a to w
Synagodze Tempel i uważam, że to jest jego właściwe
otoczenie.

żywe instrumenty zostało przez japoński system przyjęte
naturalnie, nie było wykazywania braku harmonicznych w„instrumentach”, ani nie było sprowadzania na siłęelektroniki do jej syntetycznego składnika. Miałem świetny,niski bas i fantastyczną dynamikę, której na płytach zelektroniką zazwyczaj brakuje. Słyszałem i muzykę, idźwięk.

TOKU nie jest absolutnie „neutralny”, tj. nie udaje, że go nie
ma i w pewien sposób modeluje brzmienie. W teście DA0
3.0 CEC-a pisałem, że to dźwięk blisko taśmy-matki, mając
na myśli taśmę analogową (i chodziło o połączenie
Superlinkiem; przy łączu RCA nie było to już tak mocne).
CEC, podobnie jak wcześniej dCS, ukazuje w ten sposób
wszystkie płyty. Nawet jeśli taśmy-matki w ich przypadku są
cyfrowe. To granie bez bardzo wyraźnego ukazywaniakrawędzi i ataku, z przybliżaną perspektywą między
instrumentami i niebywałą dynamiką. Modelowanie, jakie
dostajemy z Reimyo polega na mocniejszym skupianiu się
na źródłach dźwiękowych. Wszystko jest z nim wyraźniejsze
i bardziej jednoznaczne. To też granie blisko taśmy-matki,
ale z naciskiem położonym na re-produkcję jej kopii,
podobne do tego, co słyszymy z płyty gramofonowej.

Taki właśnie, tj. intymny, ale i podniosły charakter mająnagrania zamieszczone na płycie Granada 1013-1502.
Zarejestrowane zostały na żywo podczas występów, w
dwóch różnych miejscach, co słychać. Przede wszystkim
przez namacalność dźwięku i głębszy pogłos nagrań
pochodzących z Granady. Ścieżki z Francji brzmią niecolżej i bardziej eterycznie. Nad całością unosi się jednak
mistyczny duch, coś w rodzaju melancholijnego pogodzenia
się z życiem, które promieniuje na dźwięk: sensualny,ciepły, bliski. W kategoriach absolutnych nie jest tonajlepsze nagranie, bo o niezbyt wysokiej rozdzielczości, zdość daleko ukazanym pierwszym planem i długim
pogłosem, wynikającym z akustyki obydwu sal. Nie
traktowałbym więc tej płyty jako popisu realizatorskiego, ajako dokument. Muzycznie to jednak kolejna propozycja na
wiele wieczorów.
Jakość dźwięku: 7/10

SYSTEM AŻRÓDŁA ANALOGOWE- Gramofon: AVID HIFI
Acutus SP [Custom
Version]- Wkładki: Miyajima
Laboratory MADAKE, test
TUTAJ, Miyajima Laboratory
KANSUI, recenzja TUTAJ |Miyajima Laboratory
SHIBATA, recenzja TUTAJ |Miyajima Laboratory ZERO
(mono) | Denon DL-103SA,
recenzja TUTAJ- Przedwzmacniacz
gramofonowy: RCM Audio
Sensor Prelude IC, recenzja
TUTAJŻRÓDŁA CYFROWE- Odtwarzacz Compact
Disc: Ancient Audio AIR
V-edition, recenzja TUTAJ
WZMACNIACZE- Przedwzmacniacz
liniowy: Ayon Audio
Spheris III Linestage,
recenzja TUTAJ Wzmacniacz mocy:
Soulution 710- Wzmacniacz
zintegrowany: Leben
CS300XS Custom Version,
recenzja TUTAJ
AUDIO KOMPUTEROWE- Przenośny odtwarzacz
plików: HIFIMAN HM-901- Kable USB: Acoustic
Revive USB-1.0SP (1 m) |Acoustic Revive USB-5.0PL(5 m), recenzja TUTAJ- Sieć LAN: Acoustic Revive
LAN-1.0 PA (kable ) | RLI-1(filtry), recenzja TUTAJ- Router: Liksys WAG320N- Serwer sieciowy:
Synology DS410j/8 TB

KOLUMNY- Kolumny podstawkowe:
Harbeth M40.1 Domestic,
recenzja TUTAJ- Podstawki pod kolumny
Harbeth: Acoustic Revive
Custom Series
Loudspeaker Stands- Filtr: SPEC RSP-901EX,
recenzja TUTAJ
OKABLOWANIE
System I- Interkonekty: Siltech
TRIPLE CROWN RCA,
czytaj TUTAJ |przedwzmacniaczkońcówka mocy: Acrolink
7N-DA2090 SPECIALE,
recenzja TUTAJ- Kable głośnikowe: TaraLabs Omega Onyx,
recenzja TUTAJ
System II- Interkonekty, kabległośnikowe, kabel sieciowy:
Tellurium Q SILVER
DIAMONDSIEĆ
System I- Kabel sieciowy: Acrolink
Mexcel 7N-PC9500,
wszystkie elementy,
recenzja TUTAJ- Listwa sieciowa: KBL
Sound REFERENCE
POWER DISTRIBUTOR (+Himalaya AC)- System zasilany z
osobnej gałęzi:bezpiecznik - kabel sieciowy
Oyaide Tunami Nigo (6 m) gniazdka sieciowe 3 x
Furutech FT-SWS (R)
System II- Kable sieciowe: Harmonix
X-DC350M2R ImprovedVersion, recenzja TUTAJ |Oyaide GPX-R v2, recenzja
TUTAJ- Listwa sieciowa: KBL
Sound Reference PowerDistributor (v2), recenzja
TUTAJ

AKCESORIAANTYWIBRACYJNE- Stolik: Finite Elemente
PAGODE EDITION, opis
TUTAJ/wszystkie elementy- Platformy
antywibracyjne: Acoustic
Revive RAF-48H, artykuł
TUTAJ/odtwarzacze cyfrowe| Pro Audio Bono [Custom
Version]/wzmacniacz
słuchawkowy/zintegrowany,
recenzja TUTAJ | Acoustic
Revive RST-38H/testowane
kolumny/podstawki pod
testowane kolumny- Nóżki antywibracyjne:
Franc Audio Accessories
Ceramic Disc/odtwarzacz
CD /zasilacz
przedwzmacniacza/testowane produkty, artykuł
TUTAJ | Finite Elemente
CeraPuc/testowane
produkty, artykuł TUTAJ |Audio Replas
OPT-30HG-SC/PL HR
Quartz, recenzja TUTAJ- Element antywibracyjny:
Audio Replas
CNS-7000SZ/kabelsieciowy, recenzja TUTAJ- Izolatory kwarcowe:
Acoustic Revive
RIQ-5010/CP-4- Pasywny filtr Verictum X
BLOCKSŁUCHAWKI- Wzmacniaczesłuchawkowe: Bakoon
Products HPA-21, test
TUTAJ | Leben CS300XS
Custom Version, recenzja
TUTAJ- Słuchawki: Ultrasone
EDITION 5, test TUTAJ |HIFIMAN HE-6, recenzja
TUTAJ | Sennheiser HD800| AKG K701, recenzja
TUTAJ | Beyerdynamic
DT-990 Pro, wersja 600
Ohm, recenzje: TUTAJ,
TUTAJ- Standy słuchawkowe:
Klutz Design CanCans (x3), artykuł TUTAJ- Kable słuchawkowe:
Forza AudioWorks NOIR,
test TUTAJCZYSTA PRZYJEMNOŚĆ
- Radio: Tivoli Audio ModelOne

SYSTEM B
Gramofon: Pro-Ject 1
XPRESSION CARBON
CLASSIC/Ortofon M
SILVER, test TUTAJ
Przedwzmacniacz
gramofonowy: Remton
LCR, recenzja TUTAJ
Odtwarzacz plików: Lumin
D1
Wzmacniacz
zintegrowany: Leben
CS-300 X (SP) [Custom
Version, test TUTAJ
Kolumny: Graham Audio
LS5/9 (na oryginalnych
standach), test TUTAJ
Słuchawki: Audeze LCD-3,
test TUTAJInterkonekty RCA: Siltech
CLASSIC ANNIVERSARY
550i
Kable głośnikowe: Siltech
CLASSIC ANNIVERSARY
550l
Kabel sieciowy (dolistwy): KBL Sound RED
EYE, test TUTAJ
Kabel sieciowy: Siltech
CLASSIC ANNIVERSARY
SPX-380
Listwa sieciowa: KBL
Sound REFERENCE
POWER DISTRIBUTOR,
test TUTAJ
Platforma antywibracyjna:
Pro Audio Bono