⌈ Pan KAZUO KIUCHI-san, właściciel firmy
Combak Corporation, jest typowym Japończykiem –ma mistrzowski pas w Kendo, uwielbia operę, jest
również fanem wysokiej klasy brzmienia. Oprócz
produkcji
elektroniki
podmarką
Reimyo,okablowania Harmonix i 聖 HIJIRI i kolumn Bravo!,
jest też współwłaścicielem patentu XRCD24 i wydaje
płyty CD z tym logo: jazz w serii Master Music (JVC)
oraz klasykę w wytwórni Hi-Q Records. TypowyJapończyk… ⌋ak się wydaje, wraz z kablem SM2R „Sound Matter”
dokonała się symboliczna zmiana – w miejsce kabliHarmonix weszła, teraz już pełna, oferta pod marką 聖Hijiri. Proces ten rozpoczął się w 2015 roku wraz zinterkonektem analogowym HGP-10R „Million”, a symbolika októrej mówię polega na tym, że model Harmonix X-DC350M2RIMPROVED-VERSION, poprzednik testowanego SM2R „SoundMatter”, używany był w studiach JVC przy masteringu płyt
XRCD24. Był więc ważnym elementem strategii firmy.

A XRCD24, a szerzej muzyka, jest dla pana Kazuo Kiuchi,właściciela Combak Corporation, czyli firmy będącej właścicielemmarek 聖 Hijiri i Harmonix, szczególnie ważnymprzedsięwzięciem. To tam następuje spotkanie świata muzyki itechniki i od właściwego dobrania wszystkich detali zależy, czy się
one wspomagają, czy z sobą walczą. (Więcej o XRCD, XRCD2oraz XRCD24 w artykule pt. Pochwała (nie)formatu: XRCD.
Próba opisu)| SM2R „Sound Matter”
聖 Hijiri to ‘maestro’ lub ‘ważny przywódca’. Początkowowydawało się, że będzie to nazwa tylko jednego kabla,interkonektu o którym mówiliśmy, ponieważ pan Kiuchi chciał w
ten sposób zaznaczyć jego odrębność i podkreślić wagę, jaką doniego przykłada. Coś musiało się jednak zmienić, bo kiedy rynekciepło przyjął nowe produkty 聖 Hijiri stało się marką, a nienazwą jednego kabla.
Model X-DC350M2R Improved-Version był wersją rozwojowąstarszego kabla, również używanego w studiach JVC, modelu
X-DC „Studio Master”. Przejście z jednego na drugi zajęło firmieaż dziesięć lat. Przejście z kabla X-DC350M2R Improved-Versionna SM2R „Sound Matter” to „tylko” siedem lat, ale tylko dlatego,

Jej osiągnięcie to wynik zespołu
działań, które wcale nie sąjednoznacznei
któreniekoniecznie prowadzą wprost dowyższej detaliczności, lepszego
rozciągnięcia pasma, większejnamacalności i głębszej scenydźwiękowej. Tak, jak w przypadku kabla SM2R „Sound Matter”.
| SM2R vs X-DC350M2RPorównanie tych dwóch kabli pokazuje to, co wyraziłem w
poprzednim akapicie. Znam, lubię i szanuję dźwięk kablaHarmonix, ponieważ nigdy mnie nie zawiódł. Pomimo że maprzecież wyraźny dźwięk własny, to nie dominuje nim nadnagraniami. Mimo to nowy kabel – jak by tu powiedzieć –pozamiatał starszym, w niemal każdej dziedzinie. I znowu – niedlatego, że Harmonix był słabym kablem, a dlatego, że 聖 Hijirijest tak dobry.

Jego rozdzielczość jest o dwa rzędy wielkości lepsza. To rzecz,której nie da się wymyślić, trzeba do niej dojść. Konieczne są dotego: świetny background, wysoko postawiony punkt wyjścia, atakże świadomość kierunku, w którym należy iść. Nowy kabel
zasilający pana Kiuchi brzmi znacznie niżej i pełniej – to rzeczy w
high-endzie podstawowe. Punkt ciężkości barwy ustawiony jest w
nim na niską średnicę, co daje w efekcie ciemniejszy niż w
Harmoniksie dźwięk.
A przecież to nie jest zamknięte brzmienie. W bezpośrednimporównaniu okazuje się, że blachy są z nim mocne i jednoznaczne,być może nawet mocniejsze niż ze starszą wersją. Tak zagrała, dlaprzykładu, płyta Max Roach Quartet pt. Live in Tokyo Vol. 1. Tokrążek nagrany w 1977 roku w technice PCM przez wytwórnięDenon. Pisałem o tym wiele razy, nie będzie więc dla państwazaskoczeniem, jeśli powiem, że to znakomity dźwięk. Nieco
przesunięty na skali w górę, ale niebywale dynamiczny, spójny iczysty.
聖 Hijiri pokazał tę płytę dokładnie tak, jak powinna brzmieć. Nieudawał, że jest tu dużo basu, bo go nie ma, ale też w znaczniebardziej wyrafinowany sposób ukazał zalety techniki nagraniowej
Denona, której – to moje zdanie – aż do czasów DSD żadna inna
cyfrowa technika nagraniowa, bez względu na liczbę bitów, niemogła dorównać. Drugim, być może jeszcze lepszym sposobem
były nagrania Soundstream, ale to materiał na inny artykuł. Wże chwilę wcześniej, w roku 2015, „zdarzył” się inny kabel
zasilający, jeszcze z logo Harmonix, model X-DC Studio MasterMillion Maestro. Był to kabel referencyjny, bardzo drogi, i to onbył podstawą testowanego SM2R „Sound Matter”.
Kiuchi-san jest niezwykle oszczędny w podawaniu informacji na
temat swoich produktów, ponieważ uważa, że liczy się tylko
dźwięk i żaden opis go nie zastąpi. Wiadomo tylko, że na
odsłuchach zszedł cały rok i kabel ten będzie oferowany w
limitowanej liczbie. Co więcej – sprzedawany będzie tylko w
dwóch krajach na świecie – Japonii oraz Polsce!
„Sieciówki” przygotowywane przez pana Kiuchi są bardzo
charakterystyczne, ponieważ na ich oplot wykorzystanobawełniany materiał przypominający oplot sznura do żelazka,
zapamiętany z lat naszej młodości. W tym przypadku ma on żółtoczarny przeplot. Za pomocą kabla SM2R „Sound Matter” możnaby jednak wyprasować żagle potężnego statku, ponieważ jest on
gruby i ciężki. Jest nieco mniej giętki niż starsza wersja, alejedynym elementem, który je odróżnia jest drewniana„opaska” pośrodku nowego modelu, na której naklejono logo
marki. Wtyki wyglądają tak samo – to bardzo dobre, rodowane,
wtyki firmy Wattgate.
Modele X-DC350M2R i X-DC15SM-MR różniły się zarównoużytymi przewodnikami, jak i – choć w mniejszym stopniu –wtykami; droższy kabel miał też ekskluzywny, duży element z
drewna umieszczany pośrodku kabla i dostarczany był wwykonywanych ręcznie przez japońskiego artystę pudełkach. Wskrócie – Studio Master „Million” Maestro wykonany został zkierunkowych przewodów z miedzi PCOCC, a Improved-Versionz miedzi OFC. Jak jest w nowym kablu? – Nie wiemy.
| JAK SŁUCHALIŚMYX-DC350M2R Improved-Version to kabel zasilający, z którego
korzystam nieprzerwanie od momentu, w którym go testowałem.
Po prostu musiałem go kupić, ponieważ w jego cenie nie
znalazłem równie dobrego i równie pewnego produktu. Tak więcto ten przypadek, w którym testowany produkt porównywany jest
przede wszystkim do jego wcześniejszej wersji, która przez wiele
lat była częścią systemu referencyjnego. Topowymi kablami są w
nim Acrolink Mexcel 7N-PC9500, a następnie Siltech Triple
Crown Power oraz Acoustic Revive Absolute-Power Cord.

każdym razie, testowany kabel pokazał wewnętrznezaawansowanie, rozdzielczość (realną, a nie wynikającą zteoretycznej długości słowa) i fenomenalną dynamikę tego krążka.
A dynamika jest tu ważnym elementem, bo to akurat rzecz, która
w starszym kablu też była świetna i jeśli porównanie będziedokonane przez kogoś mniej doświadczonego, może wskazać nawyższość X-DC350M2R. Tak naprawdę, w porównaniu z nim, 聖Hijiri brzmi „bardziej”, ale tylko jeśli wiemy, czym jest dobrydźwięk. Jeśli nie, to może dojść do takiej sytuacji, jak przyporównaniu do zwykłego kabla zasilającego, jaki dodawany jest
do sprzętu audio. Może się on wydać dokładniejszy, szybszy,bardziej otwarty. Ale to złudzenie, omamienie, tak nie jest.
Bo to testowany kabel jest lepszy, o wiele lepszy, dodajmy. Brzminiżej, gęściej, jest w nim o wiele więcej informacji. I, prawdęmówiąc, jest mu bliżej do kabli Harmonix X-DC Studio MasterMillion Maestro oraz Siltech Triple Crown Power niż doX-DC350M2R Improved-Version.
| SM2R vs Triple Crown PowerPorównanie kabli SM2R oraz X-DC350M2R miało na celu
ustalenie, w którym kierunku poszło myślenie o dźwięku panaKiuchi. Okazuje się, że w podobnym do tego, w którym idąnajlepsi producenci na świecie. Z kolei porównanie z moim
referencyjnym kablem Siltecha miało pokazać, w którym
obiektywnie miejscu jesteśmy na tym poziomie cenowym.
Chodzi o strukturę dźwięku, a nie detale – o rzeczy ważne, a nie o„pieprzenie w bambus”, jak mawia nasz przyjaciel Janusz,gospodarz spotkań Krakowskiego Towarzystwa Sonicznego.
Ważniejszy od poszczególnych cech jest ogólny wyraz takiego
przekazu. A jest on zbliżony do tego, co robią obydwa
wspomniane kable. Dźwięk jest niski i jest w nim mnóstwo
szczegółów. Ale to nie są „detale” o których się często mówi, bonie słychać ich jak detali. To coś, co buduje duże bryły, gęstebryły, trójwymiarowe bryły.

Nowy kabel nie miał więc łatwego życia, tym bardziej, że bardzolubię X-DC350M2R. Żeby dowiedzieć się o nowym kablu
zasilającym jak najwięcej przetestowałem go w trzech różnychaplikacjach – dwóch analogowych i jednej cyfrowej, porównującgo z jednej strony do starszego Harmonixa, a z drugiej dotopowego Siltecha.
Wsystemachanalogowychzasilał
przedwzmacniacze
gramofonowe w następujących konfiguracjach:|1| wkładka gramofonowa Miyajima Labs. Madake → ramięgramofonowe ViV laboratory Ltd. Rigid Float 7/Ha →przedwzmacniacz gramofonowy RCM Audio Sensor Prelude IC,|2| wkładka gramofonowa DS Audio DS-W2 → ramięgramofonowe Schröder CB Tonearm → przedwzmacniacz
gramofonowy DS Audio DS-W2EQ (część systemu wraz zwkładką).
Obydwa ramiona zamontowane były na gramofonie Döhmann
Helix 1.
W systemie cyfrowym przez kabel zasilany był odtwarzacz SACDAyon Audio CD-35 HF Edition (№ 1/50) oraz transport CD
Reimyo CDT-777 Toku. Reszta systemu składała się z
przedwzmacniacza liniowego Ayon Audio Spheris III,wzmacniacza mocy Soulution 710 oraz kolumn Harbeth M40.1 na
podstawkach Acoustic Revive Custom Stand. Interkonekty i kabległośnikowe – Siltech Triple Crown.
Test miał charakter porównania A/B/A, ze znanymi A i B. Próbki

W bezpośrednim porównaniu z Siltechem słychać też, że 聖 Hijiriskupia się trochę na środku pasma. Podaje bliżej wokale, jak na
przykład Sinatry z płyty Swingin’ Session!!!. Był on nieco lepiej
oddzielony od bandu za nim i bliżej miejsca odsłuchowego.
Powtórzyło się to zaraz z Brendanem Perrym i płytą Ark. Jego
wokal ma znacznie mniejszy wolumen niż Sinatry, i inną rolę doodegrania, ale i on był nieco bardziej selektywny.
A to dlatego, że japoński kabel skupia się na tym zakresie
pasma mocniej, wydobywa poszczególne plany, poleruje je,ponieważ nie musi aż tak bardzo kontrolować to, co dzieje się nadole pasma. Bas jest niski, gęsty, bardzo ładny. Ale też nie schodzi
aż tak nisko, jak w Siltechu, to nie tego typu granie. Niczego mu
nie brakowało, bo kiedy trzeba – jak w niektórych fragmentach
analogowej wersji debiutu grupy Varius Manx pt. The Beginning zaskakiwał wagą i masą. Ale też jasne jest, że to kabel o innych
priorytetach.

muzyczne miały długość 2 minut, słuchane były także całe płyty.

| Podsumowanie

HARMONIX | HIJIRI w „High Fidelity”

Jednym z podstawowych zarzutów ludzi „uczelni” w stosunku doludzi „audio” jest to, że ci drudzy nie testują sprzętu w reżimieporównań typu ABX, czyli podwójnie ślepego testu. Nie
wchodząc w szczegóły powiem, że nie robimy tego, ponieważ w
przypadku muzyki się on nie sprawdza, a więc test to test
wadliwy. Sprawdza za to coś innego – samego testującego.

Nagrania użyte w teście (wybór):
Brendan Perry, Ark,
Cooking
Vinyl/Vinyl
180
VIN180LP040, 2 x 180 g LP (2011)
Depeche Mode, Personal Jesus 2011, Mute Records Ltd
12BONG43, 33 1/3 rpm maxi-single (2011)
Frank Sinatra, Swingin’ Session!!!, Capitol Records/Mobile
Fidelity Sound Lab MFSL 1-407, “Special Limited Edition |No. 346”, 180 g LP (1961/2012)
Komeda Quintet, Astigmatic,
PolskieNagrania„Muza”/Polskie Nagrania | Warner Music Poland
190295452032, „Polish Jazz vol. 5”, „Limited Edition
Coloured Vinyl | № 299”, LP (1966/2019)
Max Roach Quartet, Live in Tokyo Vol. 1, Denon Jazz
YX-7508-ND, LP (1977)
Shinji Tanimura, Shinji Tanimura, Stereo Sound SSAR-013,„Studio Master Series. Stereo Sound Analog RecordsCollection”, 180 g LP (2017)
Takeshi Inomata and his Friends, Get Happy, Audio Lab.
Record ALJ-1030, LP (1975)
Varius Manx, The Beginning, Polskie Nagrania „Muza” SX3008, LP (1991)

Ciekawiło państwa, czym kierują się konstruktorzy szukającylepszych rozwiązań? To znaczy, co właściwie chcą osiągnąć?
Lepszy dźwięk – to jasne, ale co to znaczy „lepszy dźwięk” i w
czym miałby być on „lepszy”? Jednym ze sposobów
poprawiania produktu jest szlifowanie jakiegoś elementu, na
przykład detaliczności, rozciągnięcia pasma, namacalności,głębi sceny – można by wymieniać bez końca. To dobry sposób,który przynosi korzyści, których oczekujemy.
Jest jednak inna możliwość, którą można zmieścić w jednymsłowie: rozdzielczość. Jest z nią jednak problem – o ile
poprawianie poszczególnych składowych dźwięku jest
stosunkowo proste, to znaczy da się to zrobić w dość krótkimokresie czasu, o tyle z rozdzielczością jest inaczej. To nie sądetale, składowe brzmienia, a ich odpowiednia kombinacja. Nieda się „zadekretować” lepszej rozdzielczości.

Mam takie wrażenie, że chociaż stosuję testy typu A/B/A, zeznanymi A i B, też w jakiejś mierze testuję samego siebie i żepaństwo czytają nie tylko opis brzmienia danego produktu, ale i
opis moich własnych preferencji i wrażliwości. Ale tak chyba
musi być, to część zawodu krytyka, w dowolnej dziedzinie. Amoje preferencje bardzo dobrze opisuje testowany kabel 聖
Hijiri SM2R „Sound Matter” – to jest dźwięk, jaki lubię, jakicenię i jaki uważam za właściwy.

Przede wszystkim mamy tu świetną rozdzielczość, dzięki której
nagrania żyją głębią, są interesujące, za każdym razem słychać cośinnego, ponieważ na coś innego zwracamy uwagę. To skupienie
naszej uwagi na środku pasma – nawet nie przez jegouwypuklenie, a przez to, że dzieje się tam najwięcej, a myjesteśmy ewolucyjnie na ten zakres wyczuleni. Jest tu i świetna,gęsta góra, i niski, mocny dół. Są one jednak ciut za średnicą,jakby o pół kroku – po to, aby ją dopełniać, a nie zabierać jej
powietrza. Piękny dźwięk, dlatego 聖 Hijiri SM2R „Sound
Matter” otrzymuje zasłużony RED Fingerprint. ■Dystrybucja w Polsce
MOJE AUDIO
ul. Sudecka 152
53-129 Wrocław | POLSKA
tel. +48 606 276 001
mojeaudio.pl

HighFidelity.pl

System referencyjny 2019

|1| Kolumny: HARBETH M40.1 |TEST||2| Podstawki: ACOUSTIC REVIVE (custom)|3| Przedwzmacniacz: AYON AUDIO Spheris III |TEST||4| Odtwarzacz Super Audio CD: AYON AUDIO CD-35 HF Edition No. 01/50 |TEST||5| Wzmacniacz mocy: SOULUTION 710|6| Stolik: FINITE ELEMENTE Pagode Edition |OPIS||7| Filtr głośnikowy: SPEC REAL-SOUND PROCESSOR RSP-AZ9EX (prototyp) |TEST|

Okablowanie
Interkonekt: SACD → przedwzmacniacz - SILTECH Triple Crown (1 m) |TEST|Interkonekt: przedwzmacniacz → wzmacniacz mocy - ACOUSTIC REVIVE RCA-1.0 Absolute Triple-C
FM (1 m) |TEST|
Kable głośnikowe: SILTECH Triple Crown (2,5 m) |ARTYKUŁ|ZasilanieKabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → odtwarzacz SACD - SILTECH Triple Crown (2 m) |TEST|
Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → przedwzmacniacz - ACOUSTIC REVIVE Power Reference
Triple-C (2 m) |TEST|
Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → wzmacniacz mocy - ACROLINK Mexcel 7N-PC9500 |TEST|
Kabel zasilający: gniazdko ścienne → listwa zasilająca AC - ACROLINK Mexcel 7N-PC9500 (2 m)|TEST|
Listwa zasilająca: AC Acoustic Revive RTP-4eu ULTIMATE |TEST|
Listwa zasilająca: KBL Sound REFERENCE POWER DISTRIBUTOR (+ Himalaya AC) |TEST|
Platforma antywibracyjna pod listwą zasilającą: Asura QUALITY RECOVERY SYSTEM Level 1 |TEST|
Filtr pasywny EMI/RFI (wzmacniacz słuchawkowy, wzmacniacz mocy, przedwzmacniacz): VERICTUM
Block |TEST|

Elementy antywibracyjne
Podstawki pod kolumny: ACOUSTIC REVIVE (custom)
Stolik: FINITE ELEMENTE Pagode Edition |OPIS|
Platformy antywibracyjne: ACOUSTIC REVIVE RAF-48H |TEST|Nóżki pod przedwzmacniaczem: FRANC AUDIO ACCESSORIES Ceramic Classic |ARTYKUŁ|Nóżki pod testowanymi urządzeniami:PRO AUDIO BONO Ceramic 7SN |TEST|FRANC AUDIO ACCESSORIES Ceramic Classic |ARTYKUŁ|HARMONIX TU-666M „BeauTone” MILLION MAESTRO 20th Anniversary Edition |TEST|Analog
Przedwzmacniacz gramofonowy:
GRANDINOTE Celio Mk IV |TEST|
RCM AUDIO Sensor Prelude IC |TEST|
Wkładki gramofonowe:
DENON DL-103 | DENON DL-103 SA |TEST|MIYAJIMA LABORATORY Madake |TEST|MIYAJIMA LABORATORY Zero |TEST|MIYAJIMA LABORATORY Shilabe |TEST|Ramię gramofonowe: Reed 3P |TEST|
Docisk do płyty: PATHE WINGS Titanium PW-Ti 770 | Limited Edition
Mata:HARMONIX TU-800EX
PATHE WINGSSłuchawki
Wzmacniacz słuchawkowy: AYON AUDIO HA-3 |TEST|
Słuchawki:
HiFiMAN HE-1000 v2 |TEST|
Audeze LCD-3 |TEST|
Sennheiser HD800
AKG K701 |TEST|
Beyerdynamic DT-990 Pro (old version) |TEST|
Kable słuchawkowe: Forza AudioWorks NOIR HYBRID HPC |MIKROTEST|