MARZEC 2017
NUMER 3/2017 (320)HI-FI ● HIGH-END ● TELEWIZORY ● KINO DOMOWE
Cena 12,90 zł (w tym 5% VAT) • NR INDEKSU 377317 PL ISSN 1230-395X

Jmistrzapoński

MAGICO S1 MkII

Najlepsze dwudrożne
na świecie?

REIMYO KAP-777

Słuchawki:

Audeze LCD-4
Denon AH-D7200

NAD M32

Cyfrowa integra

Ayon S-10

Lampowy strumieniowiec

Chord 2Qute DAC
High-end w miniaturze?

HIGH-END

Wzmacniacz mocy Reimyo KAP-777

Japoński szlifŻadnych lamp, żadnej klasy A, dwa kanały w jednej obudowie, umiarkowane 31,5 kg
wagi i… dźwięk, z którym trudno będzie się rozstać. Oto końcówka mocy Reimyo.
❙Tekst i zdjęcia: Filip Kulpa

C

ombak Corporation to dość nietypowy
producent. Firma ma swoją siedzibę
w prefekturze Kanagawa (środkowa
Japonia), ok. 20 km na południe od Jokohamy.
Tablica przy wejściu do niewielkiego budynku
informuje: „The Science of Beautiful Soundand Vision”. Combak nie sprzedaje swoich
produktów pod jedną marką – ma ich kilka.
Nieobeznanej w temacie osobie spoza branży
fakt ten może sugerować, że istotnie mamy doczynienia z korporacją. Nic bardziej mylnego –Reimyoto elektronika,
zaledwie pięć urządzeń:❙Tekst i zdjęcia:Filip Kulpa
napęd CD, przetwornik c/a, przedwzmacniacz
liniowy (lampowy), końcówka mocy i kondycjoner. Szerszą ofertę ma Harmonix – kablei kosztowne akcesoria w rodzaju podstawek,
podkładek, mat gramofonowych. Jest tego trochę. Od niedawna funkcjonuje jeszcze marka
Hijiri (trochę tańsze kable; interkonekt Hijiri
HGP-10R zdobył Nagrodę Roku 2016 w kategorii kabel HighEnd), a warto wspomnieć, że są

34

jeszcze zestawy Enacom. Czemu ma służyć torozdrobnienie? Trudno powiedzieć.
Znakomita większość audiofilów utożsamia
wszystkie te produkty z osobą Kazuo Kiuchiego,
posiadacza „wysokiego" pasa w sztuce walki
Kendo, który regularnie odwiedza nasz kraj, ma
oddanego polskiego dystrybutora i – trzeba to
uczciwie przyznać – jest dosyć enigmatyczną
postacią. Wywodzi się z rodziny budowniczych
instrumentów muzycznych, powszechnie znane
są też jego związki ze studiem masteringowym
JVC (jest tam jednym z trzech inżynierów)
oraz procesami K2 i XRCD. Z wykształcenia
nie jest jednak inżynierem-elektronikiem. Jego
muzyczne zamiłowania oscylują wokół muzyki
klasycznej.
Niemal dekadę temu temu Kiuchi-san zaprosił dościsłej współpracy trzech specjalistów. Byli to:T. Kuwaoka – twórca techniki K2 (rodzaj 24-bitowego przygotowania i masteringu materiału na
płyty CD), Michael Edinger – inżynier nagraniowy;

oraz T. Iseki – główny inżynier audio w Combak
Corporation. Jak sam pomysłodawca mówio tym przedsięwzięciu, był to program „High
Tech Fusion”, którego celem miało być stworzenie tranzystorowego wzmacniacza końcowegonajwższej klasy. Nadano mu oznaczenie
KAP-777 – na cześć innej, tym razem lampowejkońcówki mocy PAT-777 na triodach 300B
produkcji Western Electric. Oczywiście, był towzmacniacz single-ended. Dążeniem Kiuchiego
było stworzenie wzmacniacza tranzystorowego, który zachowałby cechy lampowca, dodając
jednak znacznie większą unowersalność,dynamikę i kontrolę basu. Wzmacniacz strojono
3 lata. Finalnie zadebiutował na rynku początkiem 2011 roku, nie jest to więc żadna nowość.

BUDOWANa temat budowy tego pięknie wykonanego
wzmacniacza od samego producenta dowiadujemy się raczej niewiele. Nieco więcej
ujawniają oględziny wnętrza, które możezaskakiwać proporcjami. Zasilacz zajmuje jakieś
3/4 wnętrza obudowy. W przedniej, odgrodzonej stalowym ekranem części obudowy, znajdują się dwa 400-VA transformatory toroidalne(pełne dual-mono) podające napięcia zasilające
do mostków prostowniczych „obudowanych”
czterema kondensatorami RIFA 220 nF. Dalejprąd biegnie do kwartetu imponujących
elektrolitów RIFA PEH200 o pojemnościach 30
tys. μF/100 V. Każdy z nich jest zbocznikowany
wysokiej jakości kondensatorem foliowym tej
samej marki (PME 271 M). Wszystkie połączenia są niezwykle solidne, skręcane, a przewodymają znaczny przekrój poprzeczny. Naprawdę,aż miło popatrzeć. Cały montaż jest niezwykle staranny i solidny. Na wejściu prądowym
znajduje się zintegrowany filtr przeciwzakłóceniowy (LC) produkcji TDK.
Sekcje wzmocnienia napięciowego umieszczono w stalowych perforowanych klatkach,przez co oględziny układu są prawie niemożliwe. Clou konstrukcji stanowi jednak stopień
końcowy zbudowany na bazie pojedynczej pary(w każdym kanale) przemysłowych mosfetówo firmowym oznaczeniu TL9656 SP1005

35

HIGH-END

Wzmacniacz mocy Reimyo KAP-777

400 W na kanał (przy 4 Ω ) z jednej pary
trazystorów końcowych jest możliwe – tyleże nie takich, które spotykamy w typowych
aplikacjach audio.

Staranność montażu widać także na
przykładzie połączeń gniazd – cośniespotykanego. Miedziane terminale
pochodzą od Mundorfa.

KAP-777 to pełne dual-mono ze wspaniale
wykonanym zasilaniem i montażem.

w obudowach ISO TOP/SOT227B zapewniających moc 200 W przy 8 Ω i ponoć dwa
razy więcej przy 4 Ω.. Producent twierdzi, żewzmacniacz pozostaje stabilny pod obciążeniem już powyżej 1,5 Ω, co czyni projekt tejkońcówki mocy jeszcze bardziej nietuzinkowym.
Tranzystory przymocowano bezpośrednio domasywnych aluminiowych radiatorów tworzących boki wzmacniacza. Dwa z tranzystorówwyjściowych mają „pasażera” – wysokonapięciowe tranzystory MJE340G (ON SEMI) służące dostabilizacji termicznej prądu spoczynkowego.

36

Producent podkreśla zastosowanie wewnętrznego okablowania Harmonix oraz wysokogatunkowych terminali głośnikowych Mundorf
TPCU870C wykonanych z czystej miedzi OFC,a więc odznaczających się znakomitą przewodnością. Zaopatrzono je w „biżuteryjne” nakrętki
własnego projektu. Warto dodać, że para takich(standardowych) terminali u Mundorfa kosztuje
150 euro (przy czym za tę cenę otrzymujemy
plastikowe „kurki”). To jedne z najlepszych mechanicznie zacisków głośnikowych we wzmacniaczu, z jakimi miałem do czynienia). Precyzja,
z jaką obracają się „kraniki”, budzi uznania. To
powinien być standard we wzmacniaczach
mocy za 100 tys. zł. Dobra informacja jest
taka, że od niedawna cena KAP-777 zostałaobniżona do 95 tys. zł.
Klasyczną w formie, lecz niesamowicie gustowną i elegancką obudowę wykonano z grubych
kawałków anodyzowanego aluminium (złocista
w odcieniu góra ma grubość aż 7 mm; front– 10 mm). Z tego samego materiału jest blok
radiatorów. Całość prezentuje się bardzo
smakowicie – nie da się ukryć, że cenę wzmacniacza po prostu „widać”. Urządzenie nie jest
szczególnie duże – mierzy 20 cm wysokości
i mniej niż pół metra głębokości, dzięki czemu

Zakłócenia z sieci energetycznej sątłumione na wejściu.

wstawienie go do stolika audio wysokiej klasy– takiego jak redakcyjny Rogoz Audio 4SPB/BBS – nie stanowi problemu. Masa 31,5 kgtakże nie stwarza wielkiego wyzwania.
W fabrycznym wyposażeniu KAP-777 znajdują
się dwa ważne elementy, a wśród nich komplet
czterech stopek antywibracyjnych Harmonixa.
Mają oznaczenia TU-505EXMkII i składają sięz płaskich aluminiowych podstaw oraz górnej,
nieco węższej części wykonanej z twardego
drewna. Elementy tego typu ich producentokreśla mianem „Tuning Feet” (stopki tuningujące), odnosząc się także do sformułowania„resonance control”. Jako fizyk, nie bardzo
rozumiem, na czym ma polegać kontrola rezonansów w przypadku pasywnego elementuzłożonego z dwóch, nieelastycznie ze sobą

DYSTRYBUTOR Moje Audio, www.mojeaudio.pl
CENA 95 000 złDostępne wykończenia: srebrne

OCENA

HIGH-END

DANE TECHNICZNEWejścia: RCA, XLRWyjścia: głośnikowe (1 para)
Moc wyjściowa:
200 W na kanał (8 Ω), 400 W na kanał (4 Ω)Pasmo przenoszenia: 5 Hz-100 kHz
Czułość i impedancja wejściowa:
0,77 V / 40 kΩ (XLR)
Dopuszczalne obciążenie: >1,5 Ω
Pobór mocy (czuwanie/bieg jałowy):
95 W (bieg jałowy)Wymiary: 430 x 200 x 460 mm
430 x 220 x 492 mm (ze stopkami i terminalami)
Masa rzeczywista: 31,5 kg

KATEGORIA SPRZĘTU AWejścia RCA i XLR nie mają przełączników. Jeśli korzystamy z wejść RCA (co ma sens, bo wzmacniacz
nie jest zbalansowany), to koniecznie należy użyć dołączonej w komplecie wtyczki XLR zwierającej
piny 1 i 3. „Kraniki" są ultrawygodne.

połączonych twardych materiałów (acz wyraźnie różniących się właściwościami). Zostawmy
to jednak. Ważne, że stopki są i wyglądają
świetnie. Jak doskonale wiemy, w systemachhigh-end sprawdza się wiele rozwiązań, którew zasadzie działać nie powinny…
Drugim ważnym elementem wyposażenia są

zwory do gniazd XLR (zwierające bolce masowy
i „zimny”), których należy użyć zawsze wtedy,
gdy korzystamy z wejść asymetrycznych.
W przeciwnym razie poziom wzmocnienia spadao połowę (6 dB). To dlatego, że piny 1 i 2 wejśćXLR są zwarte z wejściami RCA, zaś pin 3 („zimny”) albo musi otrzymać sygnał z preampu, albo

zostać zwarty do masy.
I jeszcze dwie informacje praktyczne.
Gwarancja producenta obejmuje 12 miesięcy.
Główny włącznik znajduje się na spodzie chassis, blisko przedniej dolnej krawędzi wzmacniacza. Łatwo do niego sięgnąć, więc nie jest
konieczne ustawianie KAP-a na dedykowanej

HIGH-END

Wzmacniacz mocy Reimyo KAP-777

Systemodsłuchowy
POMIESZCZENIE:

30 m2 zaadaptowane
akustycznie, dość silnie
wytłumione, kolumny
ustawione w dużej
odległości od ścian
ŹRÓDŁA: Auralic Aries(FW. 4.1.0) (USB audioout) + Meitner MA-1
DAC, Audionet Planck,
T+A PDP-3000HVPRZEDWZMACNIACZ:

Conrad-Johnson ET2
WZMACNIACZODNIESIENIA:

Audionet AMPI V2ZESTAWYGŁOŚNIKOWE:

Wilson Audio Yvette,
Magico S1 Mk2,
Zoller Temptation
platformie, poza głównym stolikiem. I całeszczęście. Choć audiofile lubujący się w zabudowie „ołtarzowej” zapewne i tak postawią
ten wzmacniacz na jakiejś drogiej platformie
antywibracyjnej, eksponując go jako centralny
punkt systemu. Niewątpliwie warto.
Warto wspomnieć o kablach. Nie jest tajemnicą,ani zaskoczeniem, że przewody Harmoniksa/
Hijiri bardzo dobrze pasują do KAP-a, tworząc
całkiem synergiczne połączenie.

KONTEKST OCENY
W instrukcji obsługi, również na stronie internetowej producenta, znajdujemy skrócony opis
brzmienia wzmacniacza, w którym akcent kładzie się na pojęcie muzykalności (przymiotnik„muzykalny” występuje dwa razy – niemal podrząd). Z jednej strony może się to wydawać
niepoważne (w końcu to użytkownik sam
oceni, jak gra wzmacniacz), z drugiej – skłania
jednak do pewnej refleksji, która naszła mnie
po pierwszych dwóch godzinach odsłuchu.
Słowo „muzykalny” to dość nieostre pojęcie,które może oznaczać wiele różnych i taknaprawdę nieraz przeciwstawnych cech. Jest
to swego rodzaju paradoksem, bowiem w swej
ogólnej definicji „muzykalny” to taki, który eksponuje walory odtwarzanej muzyki, jej piękno
i emocje wykonawców. Tyle że gdy od ogółu
przechodzimy do szczegółu, to bardzo często
okazuje się, że „muzykalność” jest sztucznie
wprowadzoną cechą urządzeń, oznaczającą
taką lub inną manipulację przekazem. Jednymi
z najbardziej typowych zabiegów są zmiękczenie krawędzi, podkreślenie basu (lub jegorozmycie) albo niskiej średnicy, zaokrągleniesopranów itd. Inny przejaw muzykalności todoprowadzenie walorów rytmiczno-motorycznych do stanu „ponadprzeciętności”. Tego typu

38

tuning zawsze oznacza kompromis. Ceną zadobrą „muzykalność” jest z reguły pogorszenie
precyzji i/lub dynamiki albo też rozdzielczości,płynności i nasycenia barw. Osobiście nie przepadam za tego typu „strojeniem". W sprzęcie
high-end cenię wierność, jednak nie kosztem
uszczuplenia przekazu, wyzbycia go z barw czy
emocji. Kierując się tą zasadą, budowałem swój
własny system, który daje mi wiele satysfakcji– zarówno tej obiektywnej (technicznej), jak
i czysto muzycznej. Konfiguracja ta – niezmienna od lat (z wyjątkiem ostatnio zmienionych
kabli prądowych i głośnikowych) nie bazuje na
przeciwieństwach – wady jednych elementów
nie są kompensowane zaletami pozostałych.
Nie tędy droga –tak sądzę.
Nieraz miałem do czynienia z urządzeniami
po 100 tys. zł, które wpięte w mój system
obiektywnie i subiektywie degradowały jegojakość. Większość audiofilów mówi w tym
momencie o niedopasowaniu. Tymczasem
niedopasowanie dotyczy sytuacji nałożenia się
negatywnych cech urządzeń w taki sposób,
że dają one niepożądany efekt. Natomiastsytuacja, w której dany wzmacniacz „obkurcza”
scenę dźwiękową, rozmywa bas, wprowadza
nieczystość w sopranach (nie zmieniając ich
nasycenia), stępia transjenty itd., nie jest żadnym niedopasowaniem, lecz przejawem jego
obiektywnych ograniczeń.

BRZMIENIE
Sytuacja ta na szczęście nie dotyczy jedynej
tranzystorowej końcówki mocy marki Reimyo.
Przyznam, że nie ekscytuje mnie superrozdzielczość czy nadzwyczajna dynamika w oderwaniu od pozostałych (a tym bardziej za cenępozostałych) cech brzmienia. Dlatego gdy ktośmówi o muzykalności wzmacniacza high-end,

INTERKONEKTY:

podkreślając
Stereovox HDSE,
Albedo Metamorphosis,
ją jako zaletę,Hijiri HGP-15R,
nabieram pewnych
WireWorld Goldpodejrzeń. Tym
Eclipse 7
razem okazały
KABLEGŁOŚNIKOWE:
się one zupełnie
KBL Sound Red Eyezbędne. KAP-777
Ultimate, Equilibrium
to wzmacniacz,
Equilight / Sun Ray
który absolutnie
AKCESORIA: stoliki
Rogoz Audio 4SPB/
nie zaliczyłbym do
BBS, StandART STO,
„manipulatorów”
platformy PAB– urządzeń, które
ZASILANIE:coś udają, chcąc
dedykowana linia
zasilająca 20 A, listwy
wywołać określony
prądowe Furutech
efekt u słuchacza.
f-TP615, GigaWatt
Reimyo jest
PF-2 (dla zasilaczydźwiękowym
impulsowych), kablezasilające KBL Sound
monolitem, urząRed Eye Ultimate,dzeniem komSpectrum, Zodiac,
pletnym i totalnie
Harmonix X-DC350M2R
harmonijnym
w swojej naturze. A zarazem bardzo, ale tobardzo wyrafinowanym w każdej dyscyplinie
brzmienia. Występuje tu jakże pożądany efekt
zupełnego zrównoważenia poszczególnychcech brzmienia – nie na poziomie dobrym czybardzo dobrym, lecz znakomitym lub zgoła
niezwykłym. W tym miejscu pragnę przeciąć
ewentualne domysły: nie jest to najlepszy
wzmacniacz, jaki słyszałem czy testowałem,
ale bliski tego. Choć minęło sporo czasu, tojednak system odniesienia się nie zmienił,a to uprawnia mnie do postawienia tezy, że
KAP-777 nie osiąga tego poziomu brzmieniowej sensacji i ekstazy co stereofoniczny
Momentum Dana D’Agostino (w swej pierwszej
wersji). Jest to natomiast wzmacniacz (mowao Reimyo), który stawiam na drugiej pozycji
w swoim prywatnym rankingu, ex-aqueo

HIGH-END

Wzmacniacz mocy Reimyo KAP-777

Aluminiowo-drewniane stopki Harmonix TU505EX MkII to kosztowne akcesorium.
Tu trzymujemy je „gratis".

z drugą konstrukcją Dana D’Agostino (Classic
Stereo). Nie zamierzam w tym miejscu rozstrzygać, który z tych różnie brzmiących wzmacniaczy jest lepszy. Pragnę jedynie ustalić poziom
dalszych odniesień i rozważań w taki sposób,
by był on przejrzysty dla czytelnika.
Trudno mi wskazać te cechy wzmacniacza, czy raczej obserwacje wyniesione
z odsłuchów, które byłyby w tej imponującej
całości dominujące. Tu wszystko układa
się w spójną, absolutnie muzyczną całość.
Łatwiej chyba napisać, czego KAP-777 nie robi,
niż to, co robi z sygnałem audio. Otóż, ku swojemu zaskoczeniu, nie stwierdziłem żadnego
rozmycia ani złagodzenia brzmienia. Brakuje
też stereotypowo rozumianego ocieplenia.
Brzmienie trudno uznać za sztucznie dociążone czy – tym bardziej – odchudzone. Ponadto
w dźwięku japońskiej końcówki mocy próżno
szukać agresji, stwardnienia czy wyszczuplenia barw. Ani przez sekundę nie przeszła mi40

w głowie myśl, że Reimyo może eksponowaćjakiś fragment pasma lub coś ukrywać. Czyżby
wzmacniacz-ideał? Na pewno nie, bo mogęsobie wyobrazić, że wszystko to, co Reimyo
robi znakomicie – czyli właściwie wszystko– teoretycznie można zrobić „jeszcze bardziej”.
Sięgając pamięcią daleko wstecz dochodzę downiosku, że przesiadka z Audioneta AMP1 V2na Momentum Stereo była jeszcze większym
przeskokiem i przeżyciem – głównie w kwestii
nasycenia barw, przestrzeni i ogólnej swobody.
Mam jednak poczucie, że KAP-777 lepiej niż
stary d’Agostino kontroluje niski bas. To jednak
tylko wspomnienia, zostawmy je więc na rzecz
konkretów wynikających z tego, jak wspaniałe
doznania muzyczne serwuje owoc japońskiej
fuzji czterech inżynierów.
Kluczem do reklamowanej „muzykalności”
tego wzmacniacza jest jego szeroko rozumiana otwartość. Środek i góra oraz bas łączą
się w jedno contiunuum o wybitnie spójnym
charakterze. Detaliczność jest utrzymywanawszędzie, w każdym podzakresie, w dodatku
na bardzo wysokim poziomie. Nigdzie jednak,
nawet na moment, nie przeradza się ona
w nadmierną bezpośredniość, konturowość czy
ostrość. KAP-777 gra ujmująco swobodnie podwzględem barwowym. Delikatnie, doprawdy
nieznacznie, wydaje się faworyzować średnicę,która ma wszelkie cechy, jakich oczekujemy od
wybitnego wzmacniacza. Nie ma tu lukrowatości, dogrzania czy zawoalowania. Zamiast tego
otrzymujemy znakomitą namacalność wokali
i instrumentów, w pełni przekonujące oddanie
palety harmonicznych, a także – co bardzo ważne – nienaganną szybkość i precyzję. To samo
tyczy się reprodukcji basu, który jest wprost
genialny. Nie upaja „powerem”, nie chce byćwiększy niż pokój czy możliwości głośników.
Precyzyjnie dawkuje impulsy, idealnie mierząc
proporcje wypełnienia do konturowości, przy
czym w obu tych aspektach prezentuje niezmiernie wysoki poziom. Bas potrafi być bardzo
krótki, wręcz punktowy, gdy wymaga tego nagranie, innym razem przekonuje wypełnieniem,
znakomitym oddaniem potęgi i fenomenalnym
rozciągnięciem, co ukazała ścieżka dźwiękowaz „Marsjanina”. Atak i czytelność w połączeniu
z genialnym oddaniem barw na dole skali były
doskonale czytelne w „utworze Abie” z płyty„From Darkness” basisty Avishaia Cohena. Przyokazji ta końcówka mocy z wielką łatwością
ukazywała różnice w jakości tego samego materiału w streamingu z TiDAL-a Hi-Fi (16/44,1)
i hi-res (Masters). Ten drugi brzmiał o klasę
lepiej – mimo braku dekodowania MQA (odczyt
materiału FLAC 24/48).
Mimo swej niewątpliwie wielkiej przejrzystości,KAP-777 w żadnym razie nie jest urządzeniem
deprecjonującym niedoskonałe technicznie
nagrania. Owszem, w pełni docenia potencjałrejestracji stricte audiofilskich, w tym materiału
hi-res, ale też dostarcza mnóstwa frajdy zesłuchania zwykłych nagrań – choćby takich, jakgenialnie zaaranżowany kawałek „W co mamwierzyć” Ani Rusowicz (pochodzący ze ścieżki
dźwiękowej do „Sztuki Kochania”). „Japończyk”
wprost znakomicie oddawał klimat nagrań z lat
60. i 70. – także tych polskich. Breakoutowski
przebój „Gdybyś Kochał, Hej” ronił łezkę wspomnień, ukazując niezwykły urok polskiego bluesa. Dzięki Reimyo mogłem docenić naprawdę
dobrą jakość realizacji (w tym przypadku korzystałem z TiDAL-a). Słuchając 24-bitowej edycji
plikowej albumu „Sogno Barocco” w wykonaniu
Anne Sophie Otter i Cappella Mediterranea
mogłem z kolei w pełni docenić olbrzymi
kunszt realizatorów firmy Naïve. Zwiewność,przestrzenność prezentacji wynikające wprost
z wybitnej reprodukcji górnych rejestrów(ileż tu powietrza!) w połączeniu z żywymi
emocjami, oddanymi przez artystów wykonujących dzieła wczesnej włoskiej opery (XVI i XVII
w.) sprawiały, że choć na co dzień prawie w
ogóle nie słucham takiej muzyki, to wprost nie
mogłem się oderwać. Co więcej, wracałem dotych nagrań kilkakrotnie! Długo by można pisać
o tym, jak świetnie brzmiały kolejne utworyi albumy. Właściwie każdy szedł w dziedzinie
bezwzględnej jakości reprodukcji dalej, niż toznam na co dzień. I była to zasługa wyłącznie
testowanego wzmacniacza, choć od niedawna
nowy w moim systemie kabel głośnikowy KBL
Sound (Red Eye Ultimate) również miał w tym
swój dodatkowy wkład. Tak na marginesie,
idealnie uzupełnia on możliwości Reimyo.

NASZYM ZDANIEM
Nie wiem, ile prawdy jest w historii o współpracy nie tylko japońskich inżynierów pod
okiem Kazuo Kiuchiego, ale tak czy inaczej,
efektem tych prac jest wzmacniacz absolutnie
nietuzinkowy. To bardzo drogie urządzenie,
co zmusza do zadania trudnego pytania: czy
ten dźwięk jest wart aż 95 tys. zł.? Biorąc poduwagę, że jedyny znany mi, jeszcze (trochę)lepszy wzmacniacz kosztuje dzisiaj prawie dwa
razy tyle, a żadna ze znanych mi tańszych końcówek mocy, wyłączając genialnego D’Agostino
Classica Stereo (73 tys. zł), nie oferuje zbliżonej w swym wymiarze dźwiękowej nirwany,
to nie pozostaje mi nic innego, jak twierdząco
odpowiedzieć na postawione pytanie. I tym
samym przyznać formalną rekomendację. Kto
może, niech posłucha – bez uprzedzeń. Wartosprawdzić, ile dziś potrafią półprzewodniki. ■