2019

Walka o prawo do
bezpiecznego ispokojnego życia
– Honduras
Strona 5Służyć uchodźcom
z pokorą, miłością
i współczuciem –Strona 8
USA

Migracja i jejzwiązek z
handlem ludźmi –Ghana Strona 9...

Bolesne rany
wojny – Austria
Strona 4

Wiele więcej …

Uświadamiamy sobie tębolesną zeczywistość…
Jesteście Posłane, Konstytucja 17

O życiu Ewangelią

Życie misją 2019

i wojną w Afryce była wyzwaniemi łaską. Uświadamiając sobie z
przejęciem cierpienie i pozwalając, by
stało się ono moim i naszym osobistym
cierpieniem, odkrywamy, co każdy
z nas może zrobić w tej sprawie (por.
Laudato Si’, 19).

Siostra Roxanne Schares,
Przełożona Generalna
Zaangażowane w misję Chrystusa,
jesteśmy przynaglone, by żyjąc
w sercu świata, zająć się najważniejszymi
globalnymi problemami. W tej podróży
często znajdujemy się na peryferiach,spotykając tych, którzy są bezbronni
i marginalizowani. W dzisiejszymświeciemigrancii
uchodźcy,przesiedleńcy i ofiary handlu ludźmi
stają się symbolami wykluczenia.
Aby dobrze zrozumieć i zareagować,ważne jest, aby widzieć twarze,słyszeć głosy, towarzyszyć i dzielić ból
dzieci i młodzieży, kobiet i mężczyzn,
uciekających
przed
nieznośnymi
warunkami. Ich podróże ujawniają
desperackie pragnienie ratowaniażycia i budowania przyszłości. Mojadziesięcioletnia posługa wśród osób
dotkniętych brutalnymi konfliktami

Ten numer Życia misją ukazujedoświadczenia Sióstr Szkolnych deNotre Dame, które docierają do ludzi
zmuszonych do przesiedlenia i sąz nimi. Przedstawione historie pokazują
w jaki sposób możemy reagować tak,aby przyjmować, chronić, promować
i integrować nasze siostry i braci
z naszym życiem i społeczeństwem,z zachowaniem szacunku dla godności
wszystkich. Nasze siostry modlą się
i towarzyszą, wychowują, kształcą
i wspierają, rozeznają i podejmują
działania, które mogą przemieniać nas
i nasze społeczeństwo.
Dziękitymdoświadczeniom
dowiadujemy się, że „nie chodzi tylko
o nich, ale o nas wszystkich” (Papież
Franciszek, Przesłanie na 105. ŚwiatowyDzień Migrantów i Uchodźców 2019). Nie

chodzi tylko o migrantów i uchodźców;chodziospotkanie
Chrystusa
w drugim człowieku, o współczucie imiłość, uzdrowienie i nadzieję. Chodzio życie według Ewangelii. 

Inside this issue
Rzeczywistość migracji i nasza
sieć współpracy Shalom .  .  .  3
Migracja powinna być
wyborem, a nie koniecznością 3
Bolesne rany wojny  .  .  .  .  .  . 4

Zaangażowanie na rzecz
imigrantów i reforma imigracji 5Walka o prawo do bezpiecznego
i spokojnego życia .  .  .  .  .  .  5
Samotni, niepełnoletni uchodźcy:są dla nas wyzwaniem . . . . 6

2 / Ż yci e mi sj ą

Bycie Nigeryjką na Węgrzech . 7Służyć uchodźcom z pokorą,miłością i współczuciem .  .  .  . 8Odpowiadamy na wezwanie
Papieża Franciszka  .  .  .  .  .  . 8

Migracja i jej związek
z handlem ludźmi .  .  .  .  .  .

9

#whatisHOME #cotojestDOM?10
Byłem przybyszem
a przyjęliście mnie .  .  .  .  .  .  11

Publikacja
Sióstr Szkolnych de Notre
Dame (SSND)
Generalat, Rzym, Włochy
gerhardinger.org
Prowincja Ameryki Łacińskiej
i Karaibów (ALC)
provinciaalc.org
Prowincja Afryki (AF)ssnd.org/africa
Prowincja Atlantic-Midwest(AM)atlanticmidwest.org
Prowincja Central Pacific (CP)ssndcentralpacific.org
Wspólna strona AF, AM i CP
ssnd.org
Prowincja Bawarska (BY)
schulschwestern.de
Prowincja Węgierska (MG)iskolanoverek.hu
Prowincja Austria-Włochy
(OR-IT) z Prowincją
Czeskosłowacką (CE)ssnd-austria.org
skolskesestry.cz
Prowincja Polska (PO)ssnd.plProwincja Słoweńska (SI)notredamke.rkc.si
Redaktorka: Patricia Stortz
Współautorzy:
S. Joan Mukhwana
Namulanda,
S. Yvonne Nosal,
Caelie Haines,
S. M. Justine Eberdorfer,
Trudy Hamilton,
Zsófia Katona,
Kurt Haspel,
S. M. Adrianna Modelska,
S. Alenka ŽibertWyrażamy wdzięczność
siostrom i świeckim
współpracownikom, którzy
wykonali tłumaczenie zjęzyków źródłowych najęzyk angielski i z języka
angielskiego na inne języki.
Dziękujemy!
***Zdjęcia na okładce: lot do Egiptu;
Artysta: Gentile da Fabriano, 1423.
Źródło: Wikimedia Commons
Najlepsze zdjęcie. Fotograf: Trasmo;Źródło: Pixabay

Rzeczywistość migracji i nasza sieć współpracy Shalom
Siostra Kathy Schmittgens,Międzynarodowa Koordynatorka
Shalom
W 2015 r. gdy rozpoczęłam
pracę jako Międzynarodowa
Koordynatorka
Shalomw
siedzibie
naszegoGeneralatu w Rzymie,
zjawisko migracji ludzi
już było jednym z pilnych
problemów Kościoła i świata. W odpowiedzi nasza
Sieć Współpracy Shalom konsekwentnie starała się
dowiedzieć jak najwięcej o jego przyczynach i znaleźć
sposoby działania.
Podczas Seminarium Shalom w 2015 r. w Rzymie,
usłyszeliśmy osobiste świadectwo rodziny zmuszonej
do migracji z powodu politycznego odwetu.
Przestudiowaliśmy także encyklikę papieża
Franciszka Laudato Si’: „W trosce o nasz wspólnydom”. Podejmując kwestię środowiska widzieliśmy, jak
te problemy są ze sobą powiązane. Ponieważ różne
miejsca stają się coraz bardziej zanieczyszczone
lub nie nadają się do zamieszkania z powodu zmian
klimatu, rośnie presja by migrować.
Nasze siostry znajdują się na obu końcach
rzeczywistości migracyjnej. Żyjemy w krajach, w
których sytuacja jest tak tragiczna, że ludzie migrują, iżyjemy w krajach, które są celem lub ścieżką migracji.

W obu sytuacjach nasza sieć Shalom stara się być
głosem kontrkulturowym w zgiełku pesymizmu, strachu
i nienawiści, których jest tak wiele w dzisiejszymświecie. ***
Shalom jest międzynarodową siecią współpracy na rzecz
sprawiedliwości, pokoju i integralności stworzenia w
Zgromadzeniu Sióstr Szkolnych de Notre Dame. Każda
siostra jest członkinią Sieci współpracy Shalom.

Siostra Kathy z innymi SSND i nowicjuszkami na
marszu pokojowym,Plac św. Piotra, Rzym.
Zdjęcie: Generalat, Rzym

Migracja powinna być wyborem, a nie koniecznością
Siostra Beatriz MartínezGarcía, SSND, Dyrektorka
Biura SSND przy ONZ-NGO
W 2015 r. setkitysięcy rodzin z Syrii,
Iranu,
Afganistanu,
Erytrei i innych krajów
przeprawiły się przez
MorzeŚródziemne,abydotrzećdo
Europy. Wszyscy w
poszukiwaniu bezpieczeństwa i pomyślności.
19 września 2016 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów
Zjednoczonych przyjęło jednogłośnie New York
Declaration for Refugees and Migrants (Deklarację

nowojorską w sprawie uchodźców i migrantów),
zobowiązując się do opracowania globalnego
porozumienia w kwestii bezpiecznej, uporządkowanej
i regularnej migracji. 10 grudnia 2018 r. większość
państw członkowskich ONZ przyjęła Global Compact
for Migration (GCM – Globalne porozumienie w
sprawie migracji); formalne zatwierdzenie ze strony
Zgromadzenia Ogólnego ONZ nastąpiło 19 grudnia.
Ponadto utworzono Sieć Współpracy ONZ ds.
Migracji, aby wspierać współpracę między państwami
członkowskimi przy wdrażaniu Porozumienia.
Wraz
z
tymi
wysiłkamiMiędzynarodowa
Organizacja ds. Migracji (IOM) promuje różnorodność
i integrację migrantów w społeczeństwie poprzezCiąg dalszy na stronie 4...
https://ger har dinger. org / 3

... Migracja powinna być wyborem
kampanie takie jak: „I am a migrant campaign”, „HoldingOn” i „Global Migration Film Festival”. Na portalu danych
migracyjnych IOM przedstawione są statystyki i wiarygodne
informacje na temat migracji na całym świecie. Dane dotyczące
migracji są ważne dla kształtowania polityki na szczeblu
lokalnym, krajowym i międzynarodowym.
Zachęcam do obejrzenia wideo: “Migration should be achoice, not a necessity” (Migracja powinna być wyborem,
a nie koniecznością) przygotowanego przez Organizację
Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).
Ono może nam pomóc zrozumieć, dlaczego na całym świecie
mieszka ponad 258 milionów migrantów żyjących poza krajem
urodzenia. Może również pobudzić nas do działania i ośmielić
do odważnego reagowania w nieprzewidywany sposób (JP, K
17; DG 36-38). 

SSND i ONZ
Od 1994 r. Siostry Szkolne de Notre
Dame aktywnie uczestniczą w pracach
ONZ poprzez nasze stowarzyszenie z
Departamentem Informacji Publicznej
ONZ (DPI), a od 1998 r. z RadąGospodarczą
i
SpołecznąONZ(ECOSOC), przy której mamy specjalnystatus konsultacyjny. Nasze działania
wspierające i edukacyjne koncentrują
się przede wszystkim na kwestiachzwiązanych z prawami dziewcząt, kobiet i
ludzi ubogich – zwłaszcza na ich prawie do
edukacji, sprawiedliwości gospodarczej izrównoważonym rozwoju.

Bolesne rany wojny

S. Martha Bertsch z grupą chłopców-uchodźców. Zdjęcie: Siostra Martha Bertsch, Austria

Siostra Marta Bertsch i Kurt Reel (ÖR-IT, Austria)
Był rok 2015, kiedy tysiące uchodźców przybyło
do Austrii. Eggenburg, małe miasteczko na północ
od Wiednia, przyjęło 45 małoletnich uchodźców bez
opieki i syryjskie rodziny. Burmistrz i Ksiądz Proboszcz
poprosili Christine i Michaela Schneider-Heinz okoordynację inicjatywy „Welcome People” (Witajcie).
Para ta właśnie wróciła z seminarium Shalom SSND w
Rzymie, w którym uczestniczyli jako tłumacze.
Nastolatkowie zostali umieszczeni w domu
Caritasu. Jednak w wieku 18 lat musieli odejść i

4 / Ż yci e mi sj ą

szukać schronienia gdzie indziej. Zostali praktycznie
pozostawieni samym sobie.
Nasze siostry SSND szukały prywatnych mieszkań
dla tych 36 młodych ludzi. Niektórzy z nich byli
analfabetami, dlatego ważne było znalezienie szkółchętnych do współpracy.
Siostry pomagały chłopcom i rodzinom z dziećmi
w nauce języka, towarzyszyły im w różnych biurach
i podczas wizyt lekarskich oraz pomagały im, jeśli
potrzebowali pomocy szkolnej lub osobistej.
Ciąg dalszy na stronie 6...

Zaangażowanie na rzecz imigrantów i reforma imigracji

Siostra Leonora prowadzi wywiad z Manal, uciekinierką
z Syrii i wdową, która z piątką swoich dzieci mieszka na
posesji Villa Notre Dame (VND) w Wilton. Manal pracuje w
kuchni w VND. Źródło: wywiad w formie filmu.

Caelie Haines (AM, Maryland, USA)
Siostry i Współpracownicy Prowincji Atlantic-Midwest,
zarówno w Kanadzie jak i w Stanach Zjednoczonych,
zobowiązali się i są zaangażowani w pracę z imigrantami
i reformy dotyczące imigracji. Mamy komisję, która
monitoruje postępy odnośnie imigrantów i reform
dotyczących imigracji oraz dostarcza informacje dlanaszej sieci współpracy SSND, dlatego możemy
wychowywać, kształcić, wspierać i działać.
W Stanach Zjednoczonych aktualnie dajemy
mieszkanie uchodźcom na naszych posesjach w Wilton,
Connecticut oraz w Baltimore, Maryland. W Kanadzie,
w Waterdown, Ontario nasze Siostry pomogły wsponsorowaniu imigracji rodzinnej i nadal towarzyszą
tym ludziom w procesie adaptacji do życia w nowym
kraju.
W naszej pracy imigracyjnej dostrzegamy, że
problemem, który najściślej wiąże się z migracją,jest ubóstwo. Biedniejsze kraje zostały pozbawione
zasobów naturalnych przez bogate i potężne narody,często w zmowie z przywódcami swojego kraju.
Osoby chore lub zmarginalizowane ponoszą ciężar
minimalnych zasobów. Muszą migrować, jeśli chcąosiągnąć godny poziom życia dla siebie i swoich rodzin.
Nasze Siostry zwracają się do rządu z apelem owysyłanie pomocy humanitarnej i innych niezbędnych
zasobów do krajów potrzebujących. Uczestniczymy
również w walce o pełną zrozumienia reformę
imigracyjną, która pozwala rodzinom być razem i
przyjmuje uchodźców wraz z wkładem, jaki wniosą do
społeczeństwa w zamian za bezpieczne miejsce dożycia, pracy, nauki i rozwoju. Walka o prawo do bezpiecznego i spokojnego życia
Osiem razy w roku jako Zgromadzenie rozważamy
globalne problemy w naszej Międzynarodowej
Refleksji Solidarności Shalom, wykorzystując
paradygmat uczenia się: doświadczenie, refleksja,
działanie. W numerze ze stycznia 2019 r. Siostra
Rosa Maria pisała o sytuacji migracyjnej w
Hondurasie.
***
Siostra Rosa Maria Trochez (ALC, Honduras)

Siostra Rosa Maria rozmawia
z członkami wspólnoty.
Zdjęcie: Mark Coplan, USA

Dzielę się z Wami bólem doświadczenia masowego
exodusu tysięcy mieszkańców Hondurasu. Uciekają
z powodu nieznośnych warunków życia w naszym
kraju. Widzimy dzieci, kobiety, młodych ludzi,mężczyzn, krótko mówiąc, całe rodziny rozpaczliwie
pragnące ocalić swoje życie.
Niepokojące powody przesiedlenia tych osób towojna, przemoc, skrajna nierówność ekonomiczna,Ciąg dalszy na stronie 7...
https://ger har dinger. org / 5

Samotni, niepełnoletni uchodźcy: są dla nas wyzwaniem

Siostra M. Diethild pracuje z Oumarem, uchodźcą, który obecnie kończy Zawodowy College w Brede i idzie na
studia z administracji biznesowej. Zdjęcie: Verena Biermann, Brakel, Niemcy

By Sister M. Diethild Wicker (BY, Niemcy)
Nasz Kierunek „Miłość daje wszystko” jest wyzwaniem
i zobowiązaniem dla każdej Siostry Szkolnej de Notre
Dame, w tym także dla mnie w mojej pracy z nieletnimi
uchodźcami.
W 2013 r., po dramatycznej ucieczce, pierwsi
uchodźcy z Gwinei przybyli do nas do KolpingBerufsbildungswerk (Kolping Vocational Training
Center/ Centrum Szkolenia Zawodowego Kolping) w
Brakel w Niemczech, gdzie uczę od 10 lat.
W 2015 r. przybyło tutaj 21 młodych uchodźców;intensywnie im towarzyszyłam od samego początku.
Moja praca ma wiele aspektów: idę z nimi do lekarzy,psychologów, urzędów oraz władz i prowadzimy wiele
rozmów. Przede wszystkim chłopcy muszą odzyskać
poczucie własnej wartości i zaufanie do własnych
umiejętności.
Każda młoda osoba ma swoją własną przerażającą
historię ucieczki. Na przykład Fikadu z Erytrei musiał... Bolesne rany wojny
Wojna pozostawiła bolesne rany. Pomoc, znak
sympatii, otwarte uszy, słowo uznania, to wszystkomoże pomóc wyleczyć te rany.
Projekt ten od początku był wspierany przez
6 / Ż yci e mi sj ązostać żołnierzem w wieku 14 lat. Uciekł do Sudanu,
a następnie przez pustynię do Libii, czekał miesiącami
na pieniądze od rodziców by opłacić przemytników,
a następnie spędził 14 dni w gumowej łodzi przeprawiając
się przez Morze Śródziemne do Włoch. „Nie mogłem
nigdy zasnąć, w przeciwnym razie zostałbym wrzucony
do morza” – powiedział Fikadu z drżącymi dłońmi na to
wspomnienie.
Wreszcie ziemia – i okrzyk: „Głodny, głodny!”
Włochy, Austria, Niemcy, Hamburg, Dortmund, Höxter,
Brakel. Całkowicie wyczerpany, przestraszony,
płaczący, zszokowany Fikadu przybył tutaj i upadł. Dziśma się dobrze i ma kontakt z rodzicami i rodzeństwem.
Pracuje w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu dladużej firmy i jest tam doceniany.
„Miłość daje wszystko”. Każdy wysiłek jest
wartościowy, a w naszym apostolacie dotyczy on
spotkań z ludźmi i obdarzania ich szacunkiem i empatią,niezależnie od ich religii i pochodzenia. 

Prowincję Austria-Włochy. Szczególnie pomocne byłysiostry: Elise Silvestri, Jean Greenwald, Helen Plum i
Martha Bertsch, która obecnie pracuje w tej dziedzinie. Te
siostry (SSND) były i pozostaną mocnym świadectwem
żywej, sąsiedzkiej miłości dla tych przesiedleńców. Bycie Nigeryjką na Węgrzech
Siostra Kinga Baráti (MG, Węgry)Favour ma 11 lat, jest w piątej klasie. Przyjechała donaszej szkoły w Makó na Węgrzech kilka miesięcy
temu. Jej przybycie wywołało żywe zainteresowaniewśród uczniów, ponieważ była pierwszą osobą wśród
nas, której rodzice pochodzą z Afryki. Mimo tego, żeurodziła się na Węgrzech, ma status bezpaństwowca.
Jej rodzice przybyli 14 lat temu z Nigerii. Odwiedziłam
jej rodzinę, by przeprowadzić wywiad z nią, z jej ojcem
Henrym i jej węgierską przybraną matką, Vivien.
Favour: Ludzie mówią, że jestem taka jak
przeciętna węgierska nastolatka. Ci, którzy mnie nieznają rozmawiają ze mną zwykle po angielsku; sąbardzo zaskoczeni, gdy dowiadują się, że doskonalemówię po węgiersku.
Chciałabym zostać
chirurgiem plastycznym.

lekarzem,akonkretnie

W mojej nowej szkole podoba mi się to, że traktujemy
się tak, jakbyśmy byli tacy sami. Rzeczywiście jesteśmy
tacy sami; ludzie nie oceniają cię po kolorze skóry. W
innej szkole, kiedy raz dostałam złą ocenę, powiązano
ją z kolorem mojej skóry.
Vivien: Często doświadczam uprzedzeń. Dzieci
nie zostały nauczone, że nazywanie kogoś murzynem(néger) jest wyrażeniem sprawiającym ból. Kiedy mój
mały synek miał trzy lata, chciał być biały i wciąż drapałsię po skórze, aby nie być brązowym. Nauczyłam gobyć dumnym z tego, kim jest.
Henry: Ludzie w innych krajach nie wiedzą, co się
tutaj dzieje. Na ulicach jestem prowokowany; ludzieplują na mnie i mówią: „Co tu robisz? Jedź do domu do
Afryki!”Oczywiście miałem także pozytywne doświadczenia.
Pewien starszy mężczyzna podszedł do mnie w sklepie
i przywitał się uprzejmie: „Jesteś też czarny, jak ten... Walka o prawo do bezpiecznego
i spokojnego życia
korupcja, bezkarność oraz brak możliwości
zatrudnienia, opieki zdrowotnej, wykształcenia izamieszkania. Ludzie albo boją się o swoją przyszłość
albo po prostu nie widzą dla siebie przyszłości.
Jestem Promotorką Praw Człowieka i w swojej

Favour (z lewej) z koleżanką z klasy w szkole
w Makó, Węgry.
Zdjęcie: Siostra M. Kinga Baráti, Makó, Węgry

słynny bokser”.
Ludziom i politykom należy powiedzieć: ktokolwiek
tu przybywa i chce wpasować się w tę kulturę, nie
powinien doznawać dokuczliwości, ani być bity
czy krytykowany. Ludzie powinni najpierw poznać
przybywających, a dopiero potem osądzać. pracy wspieram wspólnotę San Isidro (św. Izydora)
w El Progreso, Yoro, w Hondurasie. Członkowie
tej wspólnoty są ścigani sądownie za zajmowanie
ziemi, na której żyli przez długi czas. Walczymyo ich prawa, aby oni i inni nie musieli opuszczać
Hondurasu w poszukiwaniu pewnego i bezpiecznegożycia. https://ger har dinger. org / 7Służyć uchodźcom z pokorą, miłością i współczuciem
Trudy Hamilton (CP, Missouri, USA)
Siostry z całej Prowincji Central Pacific od wielu lat
reagują na pilne potrzeby imigrantów i uchodźców, alew ciągu ostatniego roku wzrosło poczucie jak bardzo tepotrzeby są naglące, szczególnie wzdłuż południowej
granicy
Stanów
Zjednoczonych.
Współpracując
z innymi zgromadzeniami, siostry wspierają imigrantów
i osoby ubiegające się o azyl w El Paso w Teksasie,
przygotowując posiłki do spożycia na miejscu i „nawynos” oraz kierując działaniami wolontariuszy
i imigrantów. Siostra Cathy Doherty powiedziała: „Todoświadczenie było poruszające i otwierało serca”.
W pobliżu Juarez i Anapra w Meksyku siostry
spotykają się z agentami straży granicznej i pracują
z uchodźcami w centrum przetwarzania. Siostry
pomagają również dorosłym imigrantom, którzy pracują
w amerykańskich fabrykach, opiekują się małoletnimi
bez opieki i wspierają kobiety uciekinierki w ośrodku
onkologicznym w pobliżu San Antonio w Teksasie.
„To jest prawdziwy prezent dla nas wszystkich” –powiedziała siostra Kate DuVal. „Wiele chwil głębokiej
refleksji na temat wolności, bezpieczeństwa, pokoju,
nadziei, wspólnoty i wielu innych kwestii. Niewiarygodna
cierpliwość, jaką nasi goście mają godzina po godzinie,dzień po dniu, uświadamia nam jak wiele rzeczy bierzemy
za pewnik.”Zarówno przez konkretną pracę, jak i modlitwę
i obecność, siostry z Prowincji Central Pacific służą
uchodźcom-imigrantom gdziekolwiek i jakkolwiek są
potrzebne. 

Siostry Rose Anthony i Richarde Marie podają
gorące śniadanie.
Zdjęcia: Siostra Kate DuVal i wolontariusze

Siostra Kate DuVal dzwoni do wolontariuszy z prośbą
by zawieźli rodziny imigrantów lub uchodźców na
lotnisko lub dworzec autobusowy,

Odpowiadamy na wezwanie Papieża Franciszka
Siostra Kathy Schmittgens (Generalat, Rzym)

Casetta. Zdjęcie: Patricia Stortz, Generalat,
Rzym.
8 / Ż yci e mi sj ą

W Rzymie papież Franciszek zwrócił się bezpośrednio do
zgromadzeń zakonnych prosząc nas, o wykorzystanie naszych
niezamieszkanych przestrzeni do przyjmowania migrantów iuchodźców. Zwróciłyśmy się do osób pracujących w Jezuickim
Programie dla Uchodźców (JRS) w Centro Astalli, aby uzyskać
pomoc w udzieleniu odpowiedzi.
Na naszej posesji w Generalacie mamy mały dom zwany„casetta”, który pierwotnie był budynkiem przedszkola.
Uporządkowanie i podniesienie standardu sprawiło, że jest to
idealna i bezpieczna przestrzeń mieszkalna. Pierwsi nasi goście
pochodzili z Konga. Mieszkali tu 14 miesięcy, a teraz już się
usamodzielnili. Obecnie gościmy rodzinę z Pakistanu. Czujemy
się szczęśliwe, że możemy odpowiedzieć na wezwanie Papieża
Franciszka aby pomóc ludziom, którzy znajdują się w tak wielkiej
potrzebie. Migracja i jej związek z handlem ludźmi
W Refleksji Solidarności Shalom z lipca 2019r., siostra Helen Galadima, nauczycielka języka
angielskiego w liceum Notre Dame dla dziewcząt
w Sunyani w Ghanie, napisała o problemie handluludźmi w kontekście afrykańskim. Opowiedziała
o spotkaniu, które uświadomiło jej, że osoby
migrujące w celu znalezienia pracy mogą łatwo staćsię ofiarami handlu ludźmi.
***Siostra Helen Galadima (AF, Ghana)Słyszałam o sprawach dotyczących handlu ludźmi
od innych; jednak do 2016 roku nie spotkałam
nikogo, kto faktycznie doświadczył handlu ludźmi.
Podczas lotu z Ghany do Rzymu we Włoszech
rozpoczęłam rozmowę z Esi, która siedziała obok
mnie podczas lotu. Kiedy zapytałam Esi, dokąd
jedzie, odpowiedziała, że udaje się do Kuwejtu.
Wyjaśniła, że agent rekrutacyjny powiedział jej
w Ghanie, że ustalił, iż Kuwejt będzie celem jej
podróży. Agent wyjaśnił, że będzie pracować jako
gospodyni domowa. Zapytana, czy wie, co oznaczasprzątanie, Esi odpowiedziała przecząco.
Mężczyzna, który siedział w pobliżu, podsłuchałrozmowę i zawołał „Hej”! Opowiedział odoświadczeniach swojej siostrzenicy, która stała
się ofiarą handlu ludźmi podczas podobnej podróży
do Kuwejtu. Dzięki Bożej łasce siostrzenica
została uratowana przez członków rodziny iwróciła do domu w Ghanie. Po tym jak usłyszałao doświadczeniu siostrzenicy do Esi dotarło, żeKuwejt jest niewłaściwym miejscem dla niej, a pracao której mówiono, tak naprawdę nie istnieje. ***Linki:• gerhardinger.org• United Nations• Talitha Kum
Siostra Helen, seminarium w Ghanie na temat
sprawiedliwości, pokoju i integralności stworzenia.
Zdjęcie: Prowincja Afryki?

Handel ludźmi
jest szeroko
rozpowszechniony wewszystkich częściachświata.
Gdzie może się
odbywać w Twojej
okolicy?

Pracownicy migrujący i osoby poszukujące pracy, które stanowią
większość migrantów międzynarodowych, są narażeni na handelludźmi podczas całego procesu migracji.
Global Estimates of Modern Slavery: forced labour and forced marriage.
International Labour Office (ILO), Genewa, 2017, s 30.

https://ger har dinger. org / 9

Siostra M. Slavka Cekuta, druga z lewej, uczestniczy w spotkaniu przy „okrągłym stole”.
Zdjęcie: Archiwum Caritas w Słowenii. Wykorzystane za zgodą. Link do źródła.

#whatisHOME? #cotojestDOM?
Siostra M. Slavka Cekuta (SI, Słowenia)
Projekt Caritas MIND obejmuje spotkania przy„okrągłym stole” w różnych miastach Słowenii, abybudzić świadomość i podkreślać związek migracji
z rozwojem, z różnych punktów widzenia. MIND
(Migracja, IN=wzajemne powiązania, D=rozwój)
promuje pozytywne postrzeganie relacji pomiędzy
migracją a zrównoważonym rozwojem, oraz aktywne
uczestnictwo społeczeństwa w rozwiązywaniu tych
kwestii.
Zostałam zaproszona do uczestnictwa w projekcie
MIND ze względu na moje doświadczenie jakie
zyskałam jako misjonarka pracując i mieszkając przez
11 lat wśród Albańczyków w Albanii, a teraz w Słowenii
pomagam im pokonać bariery językowe.
Moje doświadczenie w Albanii głęboko mnie
ukształtowało. Nauczyłam się języka i podziwiałamalbańską kulturę i zasoby naturalne; jednocześnie
poznałam tamtejsze problemy społeczne, gospodarcze
i polityczne.
Po 1991 roku ludzie opuszczali Albanię z powodu
ubóstwa. Niewiele gałęzi przemysłu zapewniało stałe
zatrudnienie pomimo inwestycji zagranicznych. Młodzi
ludzie chcieli zostać w domu, ale nie mogli, ponieważ
potrzebowali pracy, aby pomóc finansowo rodzinie.
Teraz wyjeżdżają ludzie wykształceni, ponieważ chcądalej rozwijać się zawodowo. Chcą także lepszej
przyszłości dla swoich dzieci oraz zabezpieczenia
socjalnego i zdrowotnego.
Dzięki współpracy jaką podjęłam w kampanii
10 / Ż yci e mi sj ą

projektu MIND „Co to jest dom?” nauczyłam się
cennych rzeczy: każdy człowiek pragnie domu,
akceptacji, bezpieczeństwa i godności; każdy człowiek
zasługuje na to, by poczuć się w DOMU – być DOMA(po słoweńsku).
Pragnę, aby nasze umysły zostały oświecone,
a nasze serca ożyły, abyśmy przezwyciężyli lęki i
niepokoje. Dlatego popieram wysiłki wszystkich osób
troszczących się o tych, którzy nie mogą żyć tam, gdziemają swoje korzenie. ***Links:• Caritas Europa: caritas.eu/whatishome• Caritas Slovenia / Slovenska karitas„W ostatnich latach byliśmy świadkami wzrostumiędzynarodowej migracji i liczby uchodźców.
W niektórych przypadkach jest ona dobrowolna,
ale w większości przymusowa. Głównymi
przyczynami przymusowej migracji są konflikty
i wojny, zmiany klimatu, rosnący głód i skrajne
ubóstwo. Patrząc na cele zrównoważonego
rozwoju,dochodzimy
dozasadniczego
pytania, które wymaga odpowiedzi na jedną z
podstawowych ludzkich potrzeb – posiadania
DOMU”- Cveto Uršič,
sekretarz generalny Caritas Słowenia

Byłem przybyszem a przyjęliście mnie
(Mt 25,35)

Siostra M. Irenea Książak (PO, Polska)
Słowa Jezusa: „Byłem przybyszem, a przyjęliście
mnie” (Mt 25,35), stanowią wyzwanie dla wszystkich,w tym także dla osób konsekrowanych. Chociaż
możemy mieć niewielki wpływ na decyzje polityków,
jesteśmy głęboko przekonane, że powinniśmy przede
wszystkim udzielić pomocy w krajach dotkniętych
konfliktami zbrojnymi i niepokojami. Potwierdzają toapele kierowane przez lokalnych biskupów, aby pomóc
ludziom w pozostaniu we własnych domach i krajach,aby najpierw pomóc na miejscu.
Organizacja „Caritas Polska” podjęła ten wysiłek;
pomogła ponad 8.500 syryjskich rodzin w Aleppo dzięki
programowi “Rodzina Rodzinie”, wspierającemu
rodziny najbardziej dotknięte wojną. Wiele zgromadzeń
zakonnych, w tym niektóre z naszych wspólnot SSND,
brały udział w tym programie, płacąc co miesiąc
określoną kwotę na utrzymanie rodziny w Aleppo.
Korzystając z tego wsparcia, rodziny syryjskie sąw stanie kupić wodę, żywność, lekarstwa i opał doogrzewania mieszkań.
Zdajemy sobie sprawę, że oprócz pomocy w
miejscach dotkniętych wojną należy także pomóctym, którzy przybyli do naszego kraju. W Polsce
nasze siostry pozostają do dyspozycji potrzebujących,
pomagając tam, gdzie jest to możliwe. Siostry z jednej
wspólnoty pomagały różnym osobom w ubieganiu sięo obywatelstwo polskie, w poszukiwaniu pracy orazzapewniając odpowiednie zakwaterowanie studentkom
i wspierając je modlitwą. Inna wspólnota udostępnia
swoją kaplicę mniejszościowemu wyznaniu w Polsce
na comiesięczne modlitwy.
Towarzysząc potrzebującym staramy się zrozumieć
współczesną migrację. Jest to przełomowe i aktualne
wyzwanie dla świata i Kościoła, w tym dla osób
konsekrowanych. Zadajemy sobie zatem pytanie: Co
lub kto sprawia, że setki tysięcy ludzi są zmuszeni do
migracji? Zdjęcie ze strony internetowej programu Caritas Polska „Rodzina Rodzinie”.
Źródło: strona internetowa Caritas Polska. Wykorzystane za zgodą.
https://ger har dinger. org / 11

Mamy siostry w służbie w 30 krajach:• Argentyna • Austria • Białoruś • Brazylia •Kanada • Republika Czeska • Anglia • Niemcy •Ghana • Guam • Gwatemala • Honduras • Węgry
• Włochy • Japonia • Kenia • Nepal • Nigeria •Paragwaj • Peru • Polska • Puerto Rico • Rumunia• Serbia • Sierra Leone • Słowenia • Południowy
Sudan • Szwecja • Gambia • Stany Zjednoczone

W miarę jak potrzeby ubogichstają się coraz bardziej naszymi,uświadamiamy sobie tę bolesną
rzeczywistość, że wielu ludzi
cierpi braki. W świecie grzechu
rozpoznajemy ostateczne źródło tegozła. Zgodnie z nauką i wskazaniami
Magisterium Kościoła pracujemy
aktywnie – najpierw w naszym
własnym środowisku – nad usunięciem
przyczyn niesprawiedliwości, by w
ten sposób budować świat pokoju,
sprawiedliwości i miłości. .
Jesteście Posłane, Konstytucja 17Zdjęcie naszej założycielki.
Wiedeń, Austria
Artysta: Joseph Kastner?
Dzięki tym opowieściom
poznaliśmy zaledwie
kilka rodzajów służby
naszych sióstr. Jesteśmy
zaangażowane w misji
Chrystusa, która prowadzi
wszystkich do jedności.
Wezwanie Boga nie
ustaje w sercach sióstr iwspółpracowników, świeckich
przyjaciół Zgromadzenia,
współpracujących
w Bożej misji.
Czy słyszysz głos Boga w
swoim sercu?

Jak na nie
odpowiesz?

Generalat
Sióstr Szkolnych de Notre Dame
via della Stazione Aurelia, 95
00165 Rzym, Włochy
Przemieniać świat przez edukację
12 / Ż yci e mi sj ą