เกณฑ์ GSTC สำหรับแหล่งท่องเที่ยวVersion 2.0พร้อมตัวชี้วัดและSDGsคำนำเกณฑ์ของสภาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนระดับโลก (GSTC) ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เกณฑ์ของ GSTC หรือ GSTC-D เป็นเกณฑ์ขั้นต้นที่แหล่งท่องเที่ยวหรือจุดหมายปลายทางต่างๆ ควรตั้งเป้าที่จะไปถึง โดยแบ่งออกเป็น 4 หัวข้อหลัก ได้แก่การจัดการที่ยั่งยืน, ผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคม, ผลกระทบทางวัฒนธรรม, และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โดยจะมีผลบังคับใช้กับภาคการท่องเที่ยวทั้งหมด
เกณฑ์ GSTC ได้รับการพัฒนาและแก้ไข ในขณะที่มงุ่ มั่นที่จะปฏิบัติตามจรรยาบรรณการ
ตั้งค่ามาตรฐานของ ISEAL Alliance ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ได้รับการยอมรับว่า มีการให้คำแนะนำเกี่ยวกับบรรทัดฐานระหว่างประเทศในการพัฒนามาตรฐานความยั่งยืนในทุกภาคส่วน โดยการแก้ไข GSTC-D ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในปี 2019 และอยู่บนพื้นฐานของการปรึกษาหารือของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหมดสองรอบ ข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนาหลักเกณฑ์และแผนสำหรับการแก้ไขในอนาคต
สามารถดูได้ที่ www.gstcouncil.org
เกณฑ์นี้ใช้เพื่ออะไร?
การใช้เกณฑ์ GSTC มีดังต่อไปนี้:• เป็นพื้นฐานสำหรับการรับรองความยั่งยืนของแหล่ง• เป็นแนวทางพื้นฐานสำหรับแหล่งท่องเที่ยวที่ต้องการความยั่งยืนมากขึ้น• ช่วยให้ผู้บริโภคทราบถึงแหล่งท่องเที่ยวที่ยั่งยืน• ทำหน้าที่ร่วมเป็นสื่อข้อมูล เพื่อให้รับรู้จุดหมายปลายทางและแจ้งให้สาธารณชนทราบเกี่ยวกับความยั่งยืนของแหล่งท่องเที่ยว
• ช่วยสำหรับ การรับรองและโปรแกรมระดับปลายทางอื่นๆ ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามาตรฐานของพวกเขาเป็นไปตามเกณฑ์พื้นฐานที่ยอมรับในวงกว้าง
• เสนอโครงการของภาครัฐ นอกภาครัฐ และภาคเอกชน เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนาข้อกำหนดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
• เป็นแนวทางพื้นฐานสำหรับหน่วยงานด้านการศึกษาและการฝึกอบรม เช่น โรงเรียนและมหาวิทยาลัยด้านการท่องเที่ยว
• แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่นหรือแหล่งอื่นเกณฑ์นั้นเป็นสิ่งที่ระบุ “สิ่งที่ควรทำ” ไม่ใช่บอกว่าทำอย่างไรหรือบรรลุเป้าหมายหรือไม่
บทบาทนี้ได้รับการเติมเต็มโดยตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพ, สื่อการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้อง, และการเข้าถึงเครื่องมือสำหรับการนำไปใช้งาน ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของเกณฑ์ GSTCเกณฑ์นี้ใช้กับใคร?
GSTC-D ได้รับการออกแบบมาสำหรับจุดหมายปลายทางหรือแหล่งท่องเที่ยว โดยเป็น
สถานที่ที่มีชื่อซึ่งสามารถระบุได้ เกณฑ์เพียงกำหนดให้เงื่อนไขที่อธิบายนั้น เกี่ยวข้องกับปลายทางโดยไม่ว่าหน่วยงานใดจะรับผิดชอบหรือดำเนินการใด ๆ ที่เกี่ยวข้องอย่างไรหรือโดยใคร
ขอบเขตของ GSTC-D นั้นกว้างและสามารถนำเกณฑ์ไปใช้กับปลายทางได้หลากหลาย
โดยอาจอยูใ่ นส่วนใดส่วนหนึ่งของโลกและประเภทใดก็ได้ (เช่นในเมืองชนบท, ภูเขา, ชายฝั่งทะเล,หรือแบบผสมผสาน) เกณฑ์สามารถเกี่ยวข้องกับจุดหมายปลายทางขนาดใหญ่ (เช่น เมืองหรือภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่) และกับจุดหมายปลายทางขนาดเล็ก (เช่น อุทยานแห่งชาติ, กลุ่มชุมชนในท้องถิ่น ฯลฯ)ในขณะที่ GSTC-D เกี่ยวข้องกับสถานที่ไม่ใช่กับร่างกาย เกณฑ์หลายข้ออาจถูกนำมาใช้และนำไปใช้ผ่านองค์กรการจัดการแหล่งท่องเที่ยว ซึ่งรับผิดชอบแนวทางการประสานงานเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนภายในปลายทาง การดำรงอยู่ขององค์กรดังกล่าวเป็นข้อกำหนดกลางของGSTC-D ตามที่ระบุไว้ในเกณฑ์ A1 ดังนั้นจะสังเกตว่าองค์กรดังกล่าวไม่จำเป็นต้องเป็นหน่วยงานในพื้นที่หรือหน่วยงานภาครัฐ และต้องมีส่วนร่วมของทั้งภาครัฐและเอกชน
เกณฑ์บางส่วนหมายถึงวิสาหกิจ สิ่งเหล่านี้อาจเป็นธุรกิจส่วนบุคคล แต่อาจเป็นรูปแบบอื่นๆ ของสิ่งอำนวยความสะดวก และการดำเนินการ ตัวอย่างเช่น พิพิธภัณฑ์, งานเทศกาล,อาคารสาธารณะ, และอนุสาวรีย์ ไม่ใช่เฉพาะธุรกิจการค้า เช่น โรงแรมหรือสถานที่ท่องเที่ยวที่ต้องเสียเงิน
ตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพและ SDGs
ตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้คำแนะนำในการวัดการปฏิบัติตาม
เกณฑ์ ไม่ได้ให้เป็นหลักตายตัวที่ต้องกระทำ แต่เป็นชุดตัวอย่างสำหรับผู้ใช้ GSTC C-D ในการพัฒนาชุดตัวบ่งชี้ของตนเอง โดยหลักพื้นฐานแล้ว ตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพจะแสดงสถานการณ์ ปัจจัยหลักฐาน และการดำเนินการ ที่แนะนำการประเมินการปฏิบัติตามเกณฑ์ โดยการประยุกต์ใช้เกณฑ์ดังกล่าว จะช่วยให้จุดหมายปลายทางมีส่วนร่วมในวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนปี 2030 และเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนทั้ง 17 ข้อ เมื่อเทียบกับเกณฑ์แต่ละข้อ จะมีการระบุหนึ่งใน 17 SDGs
ซึ่งเกี่ยวข้องที่สุด
ภาษาและการแปล
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาอย่างเป็นทางการของเกณฑ์ GSTC และระบบที่เกี่ยวข้อง
การแปลเป็นภาษาอื่นที่ปรากฏบนเว็บไซต์ของ GSTC หรือที่อื่น ๆ จะถูกนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์
ในการฝึกอบรมและการรับรู้เท่านั้น แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ในการอ้างอิงที่เป็นทางการ รวมถึง
การรับรองต่างๆ ยกเว้นในกรณีที่ระบุไว้เฉพาะอย่างเป็นทางการระหว่าง GSTC หรือหน่วยงานรับรองที่ได้รับอนุญาตและเจ้าของมาตรฐาน หรือหน่วยรับรอง ในกรณีของการใช้ภาษาอื่นที่ได้รับอนุญาตนอกเหนือจากภาษาอังกฤษ ข้อสงสัยใดๆ เกี่ยวกับการตีความเกณฑ์จะเปลี่ยนกลับเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการ
ช่วงการเปลี่ยนแปลง
ระยะเวลาการเปลี่ยนแปลงสำหรับการแทนที่ GSTC Destination Criteria V1.0 ด้วยV2.0 จะขึ้นอยู่กับข้อกำหนดดังนี้:• สำหรับวัตถุประสงค์ในการกำหนดนโยบายการฝึกอบรม และวัตถุประสงค์อื่นใดที่ไม่
เกี่ยวข้องกับการรับรอง v2.0 ควรใช้โดยมีผลทันที
• เจ้าของมาตรฐานแหล่งท่องเที่ยว/ชุมชนที่ได้รับการยอมรับ (Recognized) GSTC จะมีระยะเวลาสองปีในการปฏิบัติตามด้วยเวอร์ชั่น 2.0 ใหม่ จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2021เจ้าของอาจต้องการปรับเปลี่ยนมาตรฐานให้เข้ากับการแก้ไขก่อนหน้านี้ แต่ควรดำเนินการ
ไม่เกินวันที่ 30 มิถุนายน 2021 เพื่อให้มีเวลาสำหรับการปรับเปลี่ยนที่จำเป็นต่อการ
ทบทวนการปฏิบัติตามข้อกำหนดของ GSTC ของการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น• หน่วยรับรองที่ได้รับการรับรองจุดหมายปลายทางตามเกณฑ์ปลายทาง GSTC v1.0 ต้องมีการปรับปรุง v2.0 อย่างสมบูรณ์ในระบบการรับรอง โดยมีหลักฐานการสมัครที่ผ่านมา
ภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2021 การดำรงสถานการณ์รับรองตามปกติจะต้องไม่ล่าช้าในช่วงการเปลี่ยนแปลง ผู้สมัครใหม่ ที่ได้การรับรองหลังจากเดือนธันวาคม 2019 จะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกเขาใช้ GSTC-D v2.0 หรือมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับ GSTCซึ่งเทียบเท่ากับ v2.0 ก่อนที่จะส่งใบสมัครเพื่อรับการรับรองการแก้ไขเกณฑ์ GSTCเวอร์ชนั่ นี้ (v2.0) ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการบริษัท ให้เป็นเวอร์
ชั่นสุดท้ายของเกณฑ์ปลายทางของ GSTC (GSTC-D) ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม 2019เกณฑ์ GSTC เวอร์ชนั่ นี้ (v2.0) เป็นการแก้ไขครั้งที่ 1 นับตั้งแต่เผยแพร่อย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม 2013
GSTC จะดำเนินการตรวจสอบเป็นระยะ ไม่น้อยกว่าห้าปีหลังจากการแก้ไขครั้งก่อน เพื่อพิจารณาว่าเวอร์ชนั่ ปัจจุบัน ยังคงมีความเกี่ยวข้องหรือไม่ และควรเริ่มกระบวนการแก้ไขอย่างเป็นทางการเมื่อใด การตรวจสอบดังกล่าวครั้งต่อไป น่าจะเกิดขึ้นประมาณเดือนธันวาคม 2024 GSTCยินดีรับฟังความคิดเห็นเกี่ยวกับเกณฑ์ได้ตลอดเวลาผ่านทาง www.gstcouncil.org หากความ
คิดเห็นเป็นหลักฐานว่าจำเป็นต้องดำเนินการตรวจสอบก่อนเดือนธันวาคม 2024 GSTC อาจดำเนินการตรวจสอบในวันที่ก่อนหน้านี้

GSTC Criteria for Destinations 2.0
เกณฑ์การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโลก เวอร์ชั่น 2.0 มีเกณฑ์ 4 ด้าน แต่จะด้านจะมีด้านย่อย 2-3 ด้านด้าน A การจัดการความยั่งยืน
ด้าน B ความยั่งยืนด้านสังคม-เศรษฐกิจ
A(a) กรอบและโครงสร้างการจัดการB(a) การนำผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจมาสู่ชุมชนA(b) การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียB(b) ผลกระทบต่อชุมชนและสวัสดิภาพของชุมชนA(c) การจัดการแรงกดดันและการเปลี่ยนแปลงด้าน C ความยั่งยืนด้านวัฒนธรรม
ด้าน D ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมC(a) การปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมD(a) การอนุรักษ์มรดกทางธรรมชาติC(b) การเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมD(b) การจัดการทรัพยากรD(c) การจัดการของเสียและการปลดปล่อยมลพิษเกณฑ์ด้าน A การจัดการความยั่งยืนA(a) กรอบและโครงสร้างการจัดการA1 ความรับผิดชอบด้านการจัดการแหล่งท่องเที่ยวตัวชี้วัด- แหล่งท่องเที่ยวมีหน่วยงาน ส่วนงาน กลุ่มหรือคณะกรรมการ ที่มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะรับผิดชอบเป็นผู้ประสานงานเพื่อสร้างการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยการมีส่วนร่วมของภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน- กลุ่มบุคคลนีจ้ ะต้องมีการกำหนดหน้าทีค่ วามรับผิดชอบ การกำกับดูแล และความสามารถในการลงมือปฏิบตั ิงาน เพื่อจัดการประเด็นด้านสังคม-เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และสิง่ แวดล้อม- ในการจัดการแหล่งท่องเที่ยว กลุ่มบุคคลนี้จะต้องได้รับงบประมาณที่เพียงพอ และมีความสามารถในการทำงานกับหน่วยงาน
หลากหลายรูปแบบได้- กลุ่มบุคคลนีจ้ ะต้องมีบุคลากรทีเ่ พียงพอในการ
ทำงาน (รวมถึงจะต้องมีผู้มีประสบการณ์ในด้านความยั่งยืนด้วย) และปฏิบตั ิงานตามหลักการความยั่งยืน และความโปร่งใสa. เอกสารหลักฐานการจัดตั้งหรือโครงสร้างของคณะบุคคลที่ได้รับมอบหมาย และอำนาจหน้าที่ของคณะบุคคลนั้น
b. แผนการเงินและงบประมาณทีส่ ามารถ
นำมาใช้ได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคต
c. หลักฐานที่แสดงถึงการมีความเชื่อมโยงและมี
ส่วนร่วมกับหน่วยงานอื่นๆ
d. รายชื่อพนักงานประจำและพนักงานชั่วคราว
พร้อมระบุประสบการณ์ที่เกี่ยวข้อง
e. แนวทางและกระบวนการการจัดการที่แสดงถึงความตระหนักรู้และปฏิบตั ิตามหลักการความยั่งยืนและโปร่งใสในการทำงานและการกระทำ
สัญญาใดๆSDGs

A2 ยุทธศาสตร์การจัดการแหล่งท่องเที่ยว
และแผนปฏิบัติการ
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการจัดทำและใช้แผนยุทธศาสตร์การจัดการแหล่งท่องเที่ยวระยะยาว
และมีแผนปฏิบตั ิการที่เหมาะสม โดยการจัดทำแผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบตั ิการจะต้องดำเนินการผ่านการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสีย
และอยู่บนหลักการของความยั่งยืน รวมถึงจะต้องเปิดเผยให้สาธารณะชนรับทราบ
- แผนยุทธศาสตร์จะต้องมีการระบุและการประเมินสินทรัพย์ด้านการท่องเทีย่ วและพิจารณาถึงประเด็นและความเสี่ยงด้านสังคมเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม- แผนยุทธศาสตร์จะต้องเกี่ยวข้องและมีอิทธิพลต่อนโยบายและการทำงานในการพัฒนาความ
ยั่งยืนของแหล่งท่องเที่ยวในภาพกว้างด้วย

a. มีการเผยแพร่เอกสารแผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการของแหล่งท่องเที่ยวฉบับที่ใช้ใน
ปัจจุบัน
b. แผนยุทธศาสตร์/แผนการทำงานสามารถ
เข้าถึงได้ง่าย และสามารถค้นหาแบบ on-lineได้c. มีหลักฐานของการหารือหรือการประชุม
ร่วมกับผูม้ ีส่วนได้เสียในการออกแบบแผนงานd. แผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบตั ิการมีการกล่าวถึงหลักการความยั่งยืนและการประเมิน
สินทรัพย์ ประเด็นและความเสี่ยงด้านการ
ท่องเที่ยว
e. ระบุถึงความเกี่ยวโยงระหว่างแผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการกับนโยบายการ
พัฒนาความยั่งยืนในภาพกว้าง (รวมถึงการบรรลุ SDGs)

A3 การติดตามและการรายงาน- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการสร้างระบบในการติดตามดูแล และตอบสนองประเด็นในเชิงเศรษฐกิจ-สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม
รวมถึงตอบสนองต่อผลกระทบต่างๆ อันเกิดการจากท่องเที่ยว- การดำเนินงานและผลลัพธ์จากการดำเนินงานจะต้องมีการกำกับดูแล ประเมิน และรายงานต่อสาธารณะให้ทราบอยู่เสมอ ทั้งนี้ระบบการติดตามจะต้องได้รับการทบทวนและปรับปรุงให้ทันสมัย
อยู่เสมอA(b) การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียA4 การมีส่วนร่วมและการใช้มาตรฐาน
ความยั่งยืนของผู้ประกอบการ

a. มีการกำหนดตัวชี้วัดเชิงปริมาณเพื่อประเมินผลเชิงสังคม-เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม
รวมถึงระบุเป้าหมายที่อย่างชัดเจน
b. การประเมินผลตามตัวชี้วัดที่กำหนดขึ้นจะต้อง
มีการบันทึกและรายงานสู่สาธารณะอย่างน้อยปีละ
1 ครั้งc. มีหลักฐานทีเ่ ป็นลายลักษณ์อักษรของการติดตามดูแลและการรายงานผลการดำเนินงาน
และผลลัพธ์ที่ได้d. มีการทบทวนระบบการติดตามดูแล และมีการกำหนดช่วงเวลาการทบทวนระบบใน
อนาคตa. หลักฐานที่แสดงถึงการสื่อสารประเด็นด้าน- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการให้ขอ้ มูลกับผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวในเรื่องประเด็น ความยั่งยืนกับผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวด้านความยั่งยืนอยูเ่ สมอ รวมถึงส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้ประกอบการเหล่านัน้ ดำเนินกิจการให้มีความยั่งยืนมากยิ่งขึ้น- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องสนับสนุนการนำเอามาตรฐานความยั่งยืนมาใช้ โดยเฉพาะการสนับสนุนให้ผู้ประกอบการนำมาตรฐานที่ผ่าน
GSTC-I Recognized มาใช้ และเข้าสู่ระบบการ
รับรองมาตรฐานที่ผ่าน GSTC-I Accredited ในกรณีที่ผู้ประกอบการนั้นมีขีดความสามารถทำได้- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการเผยแพร่รายชื่อผู้ประกอบการที่ได้รับการรับรองมาตรฐานความยั่งยืนอย่างสม่ำเสมอ (สื่อ การประชุม การพูดคุยโดยตรง ฯลฯ)b. มีการสนับสนุนและให้คำแนะนำในเรื่อง
ความยั่งยืนกับผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว
c. จำนวนและร้อยละของธุรกิจที่ได้รับการ
รับรองมาตรฐานด้านความยั่งยืน (GSTCrecognized/accredited ก็ได้) โดยมีการตั้งเป้าหมายขยายขอบข่ายให้กว้างขึ้น
d. หลักฐานการสนับสนุนการเข้าสู่ระบบการ
รับรองมาตรฐานความยั่งยืน
e. รายชื่อของธุรกิจที่ได้รับการรับรองมาตรฐานความยั่งยืน และมีการปรับปรุงรายชื่อให้ทันสมัยตลอดเวลา

A5 การมีส่วนร่วมและข้อเสนอแนะของผู้อยู่อาศัย- แหล่งท่องเที่ยวมีการเปิดโอกาสและสนับสนุนให้สาธาณะชนมีส่วนในการวางแผนและจัดการ
แหล่งท่องเที่ยวให้เกิดความยั่งยืน- ความปรารถนา ข้อกังวล และความพึงพอใจชุมชนท้องถิ่นที่มีต่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
และการจัดการแหล่งท่องเที่ยวจะต้องได้รับการติดตามดูแล และรายงานให้สาธารณะทราบพร้อมกับมีการปฏิบัติงานเพื่อตอบสนอง
ประเด็นนั้นๆ ของชุมชนท้องถิ่น อยู่เสมอ- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีระบบทีจ่ ะเสริมสร้างความเข้าใจให้แก่คนในท้องถิ่นเกี่ยวกับโอกาสและความท้าทายด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและสร้างขีดความสามารถของชุมชนในการตอบสนองต่อโอกาสและความท้าทายนั้นๆ

a. หลักฐานการสนับสนุนและการอำนวยความสะดวกให้เกิดการมีส่วนร่วมของสาธารณะใน
แหล่งท่องเที่ยวb. ข้อมูลของประเภทและระดับของการมีส่วน
ร่วมนั้น
c. มีการสำรวจและมีกลไกอื่นๆ ทีจ่ ะได้มาซึ่งความเห็นและข้อเสนอแนะของผู้อยู่อาศัย ซึ่งครอบคลุมประเด็นการท่องเที่ยว
d. หลักฐานของการปฏิบตั ิการเพือ่ ตอบสนอง
ต่อข้อเสนอแนะของผู้อยู่อาศัย
e. มีโปรแกรมการให้ข้อมูล ให้ความรู้ และอบรมในเรื่องการท่องเที่ยวให้แก่ผอู้ ยู่อาศัยA6 การมีส่วนร่วมและข้อเสนอแนะของ
นักท่องเที่ยว
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีระบบการติดตามดูแล a. มีการสำรวจ (และมีกลไกอื่นๆ) ที่จะได้มาซึ่งและรายงานความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อ ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยว รวมถึงมีการสาธารณะชนในเรื่องของคุณภาพและความรายงานผลการสำรวจด้วยยั่งยืนของประสบการณ์ในแหล่งท่องเที่ยว และมีการตอบสนองหากจำเป็น

- แหล่งท่องเที่ยวมีการให้ข้อมูลประเด็นด้านความยั่งยืนแก่นักท่องเที่ยว พร้อมกับแนะนำบทบาทของนักท่องเที่ยวว่าสามารถมีส่วนกับ
ความยั่งยืนของแหล่งท่องเที่ยวนั้นได้อย่างไรb. แบบสำรวจหรือการรับฟังความคิดเห็น
จะต้องรวมถึงปฏิกริ ิยาของนักท่องเที่ยวต่อ
ประเด็นด้านความยั่งยืน
c. หลักฐานของการปฏิบัติการเพือ่ ตอบสนองต่อข้อค้นพบจากการสำรวจหรือสอบถามความเห็น
นักท่องเที่ยวd. ตัวอย่างของการให้ข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวในเรื่องของความยั่งยืนและการตอบสนองต่อ
ประเด็นด้านความยั่งยืน

A7 การส่งเสริมการท่องเที่ยว และการให้
ข้อมูล
- การส่งเสริมการท่องเที่ยว และการให้ข้อมูลของแหล่งท่องเที่ยวแก่นักท่องเที่ยวจะต้อง
ถูกต้องตรงตามที่กล่าวไว้จริง ไม่วา่ จะในเรื่อง
ของผลิตภัณฑ์ การบริการ และความยั่งยืน- ข้อความทางการตลาดและการสือ่ สารอื่นๆ
จะต้องสะท้อนถึงคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยวนั้น
สะท้อนถึงการมุ่งไปสู่ความยั่งยืน รวมถึงการปฏิบัติต่อคนในท้องถิ่น ต่อวัฒนธรรม และธรรมชาติด้วยความเคารพ

a. ข้อมูลและเอกสารโปรโมทแหล่งท่องเที่ยว
ฉบับปัจจุบันที่มีเนื้อหาที่เหมาะสม
b. มีกระบวนการตรวจสอบความถูกต้องและ
ความเหมาะสมของข้อมูลและการโปรโมทแหล่ง
ท่องเที่ยว
c. หลักฐานที่แสดงถึงการปรึกษาหารือกับคน
ท้องถิ่นในแหล่งท่องเที่ยว และหน่วยงานด้าน
สิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรม ในการจัดทำและ
นำเสนอเนื้อหาต่างๆ

A(c) การจัดการแรงกดดันและการเปลี่ยนแปลงA8 การจัดการปริมาณนักท่องเที่ยวและ
กิจกรรมการท่องเที่ยว
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีระบบในการจัดการ
นักท่องเที่ยว โดยระบบนั้นจะต้องมีการทบทวน
ปรังปรุงอยู่เสมอ
- แหล่งท่องเที่ยวมีการดำเนินการติดตามดูแลและจัดการปริมาณของนักท่องเที่ยวและ
ปริมาณของกิจกรรมการท่องเที่ยว โดยการลดหรือเพิ่มปริมาณของนักท่องเที่ยวและปริมาณ
ของกิจกรรมการท่องเที่ยวหากมีความจำเป็นตามความเหมาะสมของห้วงเวลาและสถานที่
ทั้งนี้ จะต้องศึกษาความสมดุลระหว่างความ
ต้องการของเศรษฐกิจ ชุมชม มรดกทาง
วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม ที่อยู่ในท้องถิ่นด้วยa. แผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบตั ิการของการ
จัดการแหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการจัดการ
ฤดูกาลท่องเที่ยว และการกระจายตัวของ
นักท่องเที่ยว
b. มีการติดตามดูแลตัวแปรปัจจัยที่มีผลต่อ
ปริมาณของนักท่องเที่ยวตลอดทั้งปี รวมถึงใน
สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมด้วย
c. มีการระบุถึงผลกระทบจากจำนวนของ
นักท่องเที่ยวและกิจกรรมการท่องเที่ยว โดยการ
สำรวจ และสอบถามข้อคิดเห็นจากชุมชนและผู้
มีส่วนได้เสีย
d. มีการจัดการการเคลื่อนไหว (Flow) ของนักท่องเที่ยวและผลกระทบ

e. กลยุทธ์การตลาดและการเลือกเป้าหมายทางการตลาดคำนึงถึงรูปแบบของการท่องเที่ยว
ผลกระทบของกิจกรรมการท่องเทีย่ ว และความต้องการของแหล่งท่องเที่ยว

A9 กฎระเบียบในการวางแผนและการ
ควบคุมการพัฒนา
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีแนวทาง กฎระเบียบ
และ/หรือ นโยบาย การวางแผน ที่ควบคุมที่ตั้งและลักษณะของการพัฒนา โดยมีการประเมินผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจและสังคม-วัฒนธรรม และบูรณาการการใช้ที่ดิน การออกแบบ การก่อสร้าง และการรื้อถอน อย่างยั่งยืน- กฎระเบียบยังจะต้องนำไปใช้กับการดำเนินงาน รวมถึงการให้เช่าอสังหาริมทรัพย์และสัมปทานเพื่อการท่องเที่ยว แนวทางกฎระเบียบและนโยบายต้องถูกสร้างขึ้นผ่านการ
มีส่วนร่วมของประชาชนและมีการสื่อสารและ
บังคับใช้อย่างกว้างขวาง

a. เอกสาร นโยบาย/กฎระเบียบ/แนวทาง
เฉพาะเพื่อการควบคุมการพัฒนา พร้อมระบุชื่อ
เอกสารและวันที่
b. มีข้อกำหนดการประเมินผลกระทบที่
ครอบคลุมให้เรื่องสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม-วัฒนธรรมc. กฎระเบียบเฉพาะเกี่ยวกับการให้เช่าอสังหาริมทรัพย์และการดำเนินงานเพื่อการท่องเที่ยวพร้อมหลักฐานการนำไปปรับใช้และการบังคับใช้d. หลักฐานการมีส่วนร่วมของสาธารณะในการ
พัฒนา นโยบาย/กฎระเบียบ/แนวทาง ต่างๆe. หลักฐานการปรึกษาหารือและความยินยอมจากคนพื้นเมืองหรือกลุม่ ชาติพันธุ์ เมื่อมีการเสนอหรือมีการพัฒนาการท่องเทีย่ วเกิดขึ้นใน
พื้นทีข่ องคนเหล่านั้นf. หลักฐานการสื่อสารและการบังคับใช้
นโยบาย/กฎระเบียบ/แนวทาง ในการวางแผน
พัฒนา และลงมือปฏิบัติA10 การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงของ
สภาพภูมิอากาศ
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องระบุความเสี่ยงและโอกาสที่เกี่ยวเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของ
สภาพภูมิอากาศ- กลยุทธ์การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมีไว้เพื่อเป็นแนวทาง เพื่อการติดตั้ง
การออกแบบ การพัฒนา และการจัดการสิ่ง
อำนวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยว
- ข้อมูลการคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของ
สภาพภูมิอากาศ ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง และa. ยุทธศาสตร์การจัดการแหล่งท่องเที่ยวและ
แผนปฏิบัติการจะต้องระบุถึงและแก้ไขปัญหา
เรื่องสภาพภูมิอากาศb. กฎระเบียบ แนวทาง และการจัดสรรพื้นที่
เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวและกิจกรรมการ
ท่องเที่ยว รองรับผลพวงของการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ

สภาพในอนาคตจะต้องมีการเผยแพร่สู่ผู้อยู่
อาศัย ภาคธุรกิจ และนักท่องเที่ยวc. มีการจัดทำการประเมินความเสี่ยงทั้งใน
ปัจจุบันและอนาคต และรายงานให้สาธารณะ
ทราบd. หลักฐานการพิจารณาผลกระทบและการมี
ช่วยส่งเสริมของระบบนิเวศในท้องถิ่นต่อการ
ปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
e. มีการสื่อสารข้อมูลการเปลี่ยนแปลงของ
สภาพภูมิอากาศสูส่ าธารณะA11 การจัดการความเสี่ยงและ
วิกฤตการณ์
- แหล่งท่องเที่ยวมีการลดความเสีย่ ง การจัดการ
วิกฤตการณ์ และแผนรับมือเหตุฉกุ เฉินที่
เหมาะสมกับแหล่งท่องเที่ยวนั้น
- มีการสื่อสารข้อมูล/รายละเอียดที่สำคัญ ให้แก่
ผู้อยู่อาศัย นักท่องเที่ยว และสถานประกอบการต่างๆ- มีแผน/ขั้นตอนการรับมือ และทรัพยากรเพื่อดำเนินการตามแผนและมีการปรับปรุงเป็น
ประจำa. มีการจัดทำเอกสารแผนการลดความเสีย่ งการจัดการวิกฤตการณ์ และแผนรับมือเหตุ
ฉุกเฉิน สำหรับการท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวb. ในแผนมีการคำนึงถึงรูปแบบความเสี่ยงที่
หลากหลาย ซึ่งรวมถึงภัยธรรมชาติ การก่อการ
ร้าย สุขอนามัย ภาวะขาดแคลนทรัพยากร และอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับแหล่งท่องเที่ยวนั้นc. มีขั้นตอนการสื่อสารที่ระบุไว้เพือ่ ใช้ใน
ระหว่างและหลังเกิดเหตุฉุกเฉิน
d. มีโปรแกรมสำหรับการให้ข้อมูลและการฝึกอบรมเกี่ยวกับการจัดการความเสี่ยงและวิกฤตการณ์แก่คนในท้องถิ่น

ด้าน B ความยั่งยืนด้านสังคม-เศรษฐกิจ
B(a) การนำผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจมาสู่ชุมชนB1 การวัดผลของผลประโยชน์ทาง
เศรษฐกิจจากการการท่องเที่ยว
- มีการติดตามดูแลผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดจากการท่องเทียวทั้งทางตรงและทางอ้อม
และรายงานให้สาธารณะทราบ
- มีการใช้มาตรวัดผลสำเร็จที่เหมาะสม เช่นระดับจำนวนของนักท่องเที่ยว การใช้จ่ายของนักท่องเที่ยว การจ้างงาน การลงทุน และหลักฐานอื่นๆ ที่แสดงถึงการกระจายตัวของ
ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ

a. มีโปรแกรมการเก็บข้อมูลทางเศรษฐกิจb. มีรายงานประจำปีของผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดจากการท่องเทียวทั้งทางตรงและ
ทางอ้อมc. ข้อมูลจะต้องครอบคลุมมาตรวัดผลของ
ผลกระทบทางเศรษฐกิจที่หลากหลาย (เช่นจำนวนนักท่องเที่ยว การใช้จ่าย การจ้างงานการลงทุน และการกระจายตัวของผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในแหล่งท่องเที่ยว)B2 งานที่ดี และโอกาสทางอาชีพ- แหล่งท่องเที่ยวมีการส่งเสริมและสนับสนุนโอกาสในการทำงานและการฝึกอบรมด้านการ
ท่องเที่ยว- ผู้ประกอบการในแหล่งท่องเที่ยวมุ่งมั่นที่จะให้โอกาสที่เท่าเทียมกันสำหรับการจ้างงานคนใน
ท้องถิ่น ให้การฝึกอบรมและความก้าวหน้าในการทำงาน ให้สภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและมั่นคง และให้คา่ ครองชีพที่
เหมาะสมแก่ทุกคน

a. มีโปรแกรม/หลักสูตรฝึกอบรมทักษะที่
เกี่ยวข้องb. มีแถลงการณ์หรือข้อสัญญาของผู้ประกอบการในการให้งานที่ด/ี และโอกาสในการประกอบอาชีพ
c. มีการส่งเสริมให้มีการฝึกอบรมและโอกาสใน
การจ้างงานให้แก่คนในท้องถิ่น รวมถึงผู้หญิง
เยาวชน ชนกลุ่มน้อย และคนพิการd. มีช่องทางในการตรวจสอบสภาพการทำงาน
และรับฟัง/จัดการความไม่พอใจของลูกจ้าง
(เช่น การมีส่วนร่วมของสหภาพแรงงาน)B3 การสนับสนุนผู้ประกอบการท้องถิ่น
และการค้าที่เป็นธรรม
- แหล่งท่องเที่ยวต้องมีระบบสนับสนุนให้รายได้จากการท่องเที่ยวหมุนเวียนอยู่ในระบบ
เศรษฐกิจของท้องถิ่นโดยการสนับสนุน
ผู้ประกอบการท้องถิ่น ห่วงโซ่อุปทาน และการ
ลงทุนอย่างยั่งยืน
- แหล่งท่องเที่ยวมีการสนับสนุนการพัฒนาและการซื้อผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นที่ยั่งยืนบนฐานของ
หลักการการค้าทีเ่ ป็นธรรม และสะท้อนถึงเอกลักษณ์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรมของ
พื้นที่นั้น ซึ่งอาจจะครอบคลุมถึง อาหารและ
เครื่องดื่ม การศิลปหัตถกรรม การแสดง สินค้า
การเกษตร และอื่นๆa. มีการให้คำปรึกษา ให้การสนับสนุนทาง
การเงิน หรือการสนับสนุนอื่นๆ ให้แก่ธุรกิจ
SMEs ด้านการท่องเที่ยวb. มีการช่วยเหลือด้านการตลาดให้แก่ธุรกิจSMEs ด้านการท่องเที่ยวc. มีการสนับสนุนและช่วยเหลือผูป้ ระกอบการธุรกิจท่องเที่ยวท้องถิ่นให้ซื้อสินค้าและบริการใน
ท้องถิ่นd. มีการริเริ่มการให้ความช่วยเหลือแก่เกษตรกรศิลปิน และผูผ้ ลิตอาหาร ในท้องถิ่น ในการเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานของการท่องเที่ยว

e. มีการระบุ สนับสนุน และเปิดโอกาส ให้ผลิตภัณฑ์และงานศิลปหัตถกรรมท้องถิ่น
จำหน่ายให้แก่นักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวB(b) ผลกระทบต่อชุมชนและสวัสดิภาพของชุมชนB4 การสนับสนุนชุมชน- แหล่งท่องเที่ยวมีระบบที่เปิดโอกาสและสนับสนุนให้ผู้ประกอบการ นักท่องเที่ยว และสาธารณชน สร้างประโยชน์แก่ชุมชนและจัดกิจกรรมริเริม่ ด้านความยั่งยืน อย่างมีความรับผิดชอบ

a. ผู้ประกอบการการท่องเที่ยวในท้องถิ่นได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมให้สนับสนุนชุมชน
และกิจกรรมริเริม่ ด้านความยั่งยืนของท้องถิ่นb. สนับสนุนและจัดให้มีโครงการที่ให้นักท่องเที่ยวมีส่วนในการสนับสนุนชุมชน
ท้องถิ่นและกิจกรรมริเริ่มด้านความยั่งยืนc. การทำกิจกรรมอาสาสมัครและการมีส่วนร่วมกับชุมชนนั้นต้องไม่เกีย่ วข้องกับการบุกรุกหรือการเอารัดเอาเปรียบชุมชน

B5 การป้องกันการแสวงหาผลประโยชน์โดยมิชอบและการเลือกปฏิบัติ
- แหล่งท่องเที่ยวต้องปฏิบัติตามมาตรฐานด้านสิทธิมนุษยชนในระดับนานาชาติ- แหล่งท่องเที่ยวต้องมีกฎหมาย ข้อปฏิบัติ และแนวทางในการปฏิบัติในการป้องกัน และรายงานถึงปัญหาด้านการค้ามนุษย์ การใช้แรงงานเยี่ยงทาส และการค้าทาส และการค้าประเวณี หรือการแสวงหาผลประโยชน์โดยมิชอบในรูปแบบอื่น การเลือกปฏิบตั ิและการรังแก บุคคลใดๆ โดยเฉพาะเด็ก วัยรุ่น ผู้หญิงกลุ่มเพศทางเลือก และชนกลุม่ น้อยอื่นๆ- กฎหมายและการข้อปฏิบัติจะต้องมีการสื่อสารแก่สาธารณะและมีการบังคับใช้

a. มีกฎหมาย (อ้างถึงมาตรา และวันประกาศใช้) เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเรื่องสิทธิมนุษยชน การแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน การเลือกปฏิบตั ิ และการล่วงละเมิดต่อบุคคลอื่นb. มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีการสื่อสารให้ข้อมูล และการบังคับใช้กฎหมายตามข้อ a. และมีการให้แนวทางปฏิบัติทดี่ ี (รวมถึงธุรกิจท่องเที่ยวและนักท่องเที่ยว)c. มีการวิเคราะห์ความเสี่ยงและผลกระทบในเรื่องสิทธิมนุษยชนอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งรวมถึงการค้ามนุษย์ การใช้แรงงานทาสสมัยใหม่ และการใช้แรงงานเด็ก
d. แหล่งท่องเที่ยวและผู้มสี ่วนสำคัญในภาคการท่องเที่ยวมีการลงนามเกี่ยวกับจรรยาบรรณใน
การปกป้องเด็กจากการล่วงละเมิดทางเพศใน
ภาคการเดินทางและการท่องเที่ยว (Code ofConduct for the Protection of Children
from Sexual Exploitation in Travel andTourism)

B6 กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินและสิทธิทาง
กฎหมาย
- มีการจัดทำเอกสารและบังคับใช้กฎหมายและข้อบังคับเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินและสิทธิ
ในการครอบครอง- กฎหมายและข้อบังคับเหล่านั้นต้องเคารพสิทธิชุมชนและชนพื้นเมือง และจะต้องมีการรับฟังความคิดเห็นจากสาธารณะด้วย- หากต้องมีการย้ายที่อยู่อาศัย ห้ามมิให้มีการดำเนินการโดยไม่แจ้งข้อมูลให้ทราบล่วงหน้าและจะต้องมีการชดเชยอย่างเป็นธรรม และตรงไปตรงมา- กฎหมายและข้อบังคับเหล่านั้นต้องปกป้องสิทธิทางกฎหมาย และสิทธิในการเข้าถึงทรัพยากรที่สำคัญ

a. ในแหล่งท่องเที่ยว มีกฎหมายเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเรื่องกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน และสิทธิในการได้มาและครอบครอง รวมถึงสิทธิในการเข้าถึงทรัพยากรต่างๆ (ชื่อกฎหมาย มาตราและวันที่ที่ประกาศใช้)b. กฎหมายในข้างต้นมีการระบุในเรื่องสิทธิชุมชนและชนพื้นเมือง การปรึกษาหารือเพื่อรับฟังความคิดเห็นสาธารณะ และการให้ออกจากพื้นที่และตั้งถิ่นฐานใหม่
c. มีหลักฐานของการบังคับใช้กฎหมายตามข้างต้นในบริบทของการพัฒนาการท่องเที่ยว
และกิจกรรมการท่องเที่ยวd. มีหลักฐานของการเข้าไปการปรึกษาชุมชน
ขอความยินยอม และจ่ายค่าตอบแทนB7 สวัสดิภาพและความปลอดภัยแหล่งท่องเที่ยวมีระบบเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ป้องกัน และตอบสนองต่อประเด็นด้านอาชญากรรม ความปลอดภัย และอันตรายต่อสุขภาพ โดยต้องจัดการให้เหมาะสมกับความต้องการของทั้งนักท่องเที่ยวและผูค้ นในพื้นที่และมีการรายงานต่อสาธารณชน

a. แหล่งท่องเที่ยวมีการบริการด้านความ
ปลอดภัยและสุขภาพเป็นที่ยอมรับและใช้การได้
b. มีการศึกษาเพื่อกำหนดและจัดการความต้องการของนักท่องเที่ยวเพื่อให้สามารถให้การบริการด้านสุขภาพและความปลอดภัยที่สอดคล้องกับความต้องการได้c. สิ่งอํานวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยวที่ได้รับการตรวจสอบให้เป็นไปตามมาตรฐาน
ความปลอดภัยและสุขอนามัยB8 การเข้าถึงการท่องเที่ยวสําหรับคนทั้งมวล- สถานที่ท่องเที่ยว สิ่งอํานวยความสะดวก และการบริการ จะต้องเข้าถึงได้โดยคนทั้งมวล ทั้งนี้ต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้ทั้งในเชิงธรรมชาติ
และวัฒนธรรม ซึ่งคนทั้งมวลนั้นรวมถึงคนพิการและคนที่มีความต้องการความช่วยเหลือหรือ
เข้าถึงเป็นพิเศษ- ในกรณีที่แหล่งท่องเที่ยวและสิ่งอำนวยความสะดวกไม่สามารถเข้าถึงได้ในทันที จะต้องมีการa. มีข้อบังคับและมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ต้องการความ
ช่วยเหลือเป็นพิเศษ ให้สามารถเข้าถึงสถานที่ท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวก และการ
บริการ
b. มีการใช้มาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ต้องการความช่วยเหลือ

ออกแบบและการแก้ไขปัญหาโดยคำนึงถึงความกลมกลืนของสถานที่ท่องเที่ยว รวมถึงควรจัดให้มีที่พักสำหรับกลุ่มบุคคลที่มีความต้องการความ
ช่วยเหลือเป็นพิเศษ ในราคาที่สมเหตุสมผล- มีการให้ข้อมูลด้านการเข้าถึงของสถานที่ท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการต่างๆ

เป็นพิเศษที่เหมาะสม สำหรับสิ่งอำนวยความ
สะดวกสาธารณะ
c. มีข้อมูลเกี่ยวกับขอบเขต/สัดส่วนของการ
เข้าถึงสถานที่ท่องเที่ยว และสิ่งอำนวยความสะดวกทีผ่ ู้ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษสามารถเข้าถึงได้
d. มีหลักฐานถึงการดำเนินการเพือ่ ปรับปรุงการเข้าถึงสำหรับผู้ที่มีความต้องการด้านการเข้าถึง
ที่หลากหลาย
e. ในการสื่อสารโฆษณาแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมจะต้องมีข้อมูลด้านสิ่งอำนวยความ
สะดวกสำหรับผู้ต้องการความช่วยเหลือเป็น
พิเศษบรรจุอยูด่ ้วย
f. ในจุดท่องเที่ยวหลัก มีรายละเอียดจุดอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษอยู่ในข้อมูลสำหรับนักท่องเที่ยว

ด้าน C ความยั่งยืนด้านวัฒนธรรมC(a) การปกป้องมรดกทางวัฒนธรรม
C1 การปกป้องทรัพย์สินทางวัฒนธรรม- แหล่งท่องเที่ยวมีนโยบายและระบบเพื่อประเมินคุณค่า ฟื้นฟู และสงวนรักษาทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่รวมถึงมรดกที่เป็นสิ่งปลูกสร้าง
และภูมิทัศน์เชิงวัฒนธรรมa. มีการจัดทำบัญชีข้อมูลรวบรวมทรัพย์สินทางวัฒนธรรม รวมถึงการประเมินคุณค่า และประเมินความเปราะบาง
b. มีโปรแกรมการดำเนินงานเพื่อฟื้นฟูและ
อนุรักษ์ทรัพย์สินทางวัฒนธรรม
c. มีกลไกสำหรับการใช้ประโยชน์จากรายได้ทางการท่องเที่ยวเพื่อสนับสนุนการอนุรักษ์
ทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

C2 วัตถุทางวัฒนธรรม- แหล่งท่องเที่ยวมีกฎหมายที่เหมาะสมในการควบคุมการแลกเปลี่ยน การค้า การจัดแสดงหรือการให้ วัตถุทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี โดยมีการบังคับใช้จริง และมีการให้ข้อมูลแก่สาธารณชน รวมถึงการให้ข้อมูลแก่
ธุรกิจท่องเที่ยวและนักท่องเที่ยวด้วย

a. มีข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับวัตถุทางประวัติศาสตร์ที่เหมาะสมในแหล่งท่องเที่ยว
โดยให้ระบุข้อกฎหมาย มาตรา และวันที่
ประกาศb. มีหลักฐานของการให้ข้อมูลกฎหมายดังกล่าว
แก่ธุรกิจท่องเที่ยวและนักท่องเที่ยวอย่างชัดเจน
c. มีหลักฐานของการบังคับใช้กฎหมายที่
เกี่ยวข้อง

C3 มรดกที่จับต้องไม่ได้- แหล่งท่องเที่ยวมีการสนับสนุนการยกย่องและการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้อง
ไม่ได้ ซึ่งรวมถึง ประเพณีท้องถิ่น ศิลปะ เพลงa. ค้นหาและจัดทำคลังข้อมูลมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ภาษา อาหาร และอัตลักษณ์และลักษณะเฉพาะ
ของท้องถิ่นในมิติอื่นๆ
- การนำเสนอ/แสดง การจำลอง และการสื่อความหมายของวัฒนธรรมและประเพณีที่ยังคง
อยู่นั้น จะต้องมีความละเอียดอ่อน และให้ความเคารพ และจะต้องให้คนในท้องถิ่นมีส่วนร่วมและได้รับประโยชน์ ในขณะเดียวกันจะต้องมอบ
ประสบการณ์ที่จริงแท้แก่นักท่องเที่ยว

b. ยกตัวอย่างงานเฉลิมฉลองทางวัฒนธรรม
และการให้ประสบการณ์แก่นักท่องเที่ยวที่
เกี่ยวข้องกับมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้(งานแสดงอีเว้นท์, ผลิตภัณฑ์ที่โดดเด่น ฯลฯ)c. หลักฐานของการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นและชนพื้นเมืองในการพัฒนาและส่งมอบ
ประสบการณ์ให้กับนักท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับ
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
d. ข้อคิดเห็นจากนักท่องเที่ยวและชุมชนท้องถิ่น
ในการส่งมอบประสบการณ์เกี่ยวกับมรดกทาง
วัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

C4 การเข้าถึงวิถีปกติ- แหล่งท่องเที่ยวมีการติดตาม ปกป้อง และหาก
ความจำเป็น ให้ดำเนินการฟื้นฟู หรือสร้างการเข้าถึงเพื่อให้ชุมชนท้องถิ่นให้สามารถเข้าถึง
แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมได้อีกครั้ง

C5 ทรัพย์สินทางปัญญา- แหล่งท่องเที่ยวมีระบบในการสร้างการมีส่วนร่วมในการปกป้องและรักษาสิทธิในทรัพย์สิน
ทางปัญญาของชุมชนและบุคคล

a. ติดตามการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวทาง
ธรรมชาติและวัฒนธรรมของชุมชนท้องถิ่น
b. มีการสร้างการมีส่วนร่วมกับชุมชนท้องถิ่นใน
เรื่องของการเข้าถึงวิถีชีวิตปกติ
c. มีดำเนินการเป็นพิเศษเพื่อปกป้องและ/หรือฟื้นฟูการเข้าถึงของชุมชนท้องถิ่น
a. มีกฎหมายเกี่ยวข้องกับทรัพย์สนิ ทางปัญญา
ในแหล่งท่องเที่ยว (ฉบับ, มาตรา, วันที่)b. มีการให้ข้อมูลในเรื่องทรัพย์สินทางปัญญา
ให้แก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทางการท่องเที่ยว
c. มีหลักฐานของการที่ทรัพย์สินทางปัญญาที่
ได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อสร้างประสบการณ์ทาง
วัฒนธรรมให้แก่นักท่องเที่ยวนั้นได้รับการ
ปกป้อง

C(b) การเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมC6 การจัดการนักท่องเที่ยวในแหล่ง
ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีระบบจัดการนักท่องเที่ยวทั้งภายในและโดยรอบแหล่ง
ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม โดยคำนึงถึงคุณลักษณะของพื้นที่ ขีดความสามารถในการรองรับ และความอ่อนไหวเปราะบางของพื้นที่และจะต้องมีการเพิ่มประสิทธิภาพการเคลื่อน
ตัวของนักท่องเที่ยว และลดผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้น
- แหล่งท่องเที่ยวมีคู่มือการปฏิบตั ติ นสำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเข้าชมแหล่งท่องเที่ยวที่มีความเปราะบาง รวมถึงการเข้าชมการจัดแสดงทางวัฒนธรรม โดยแจกจ่ายให้แก่นักท่องเที่ยวa. มีการเฝ้าสังเกตการณ์การเคลื่อนตัวของนักท่องเที่ยวและผลกระทบที่เกิดขึ้นในสถานที่
ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม และมีการแบ่งปันข้อมูลดังกล่าวไปยังแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆb. มีหลักฐานของการดำเนินการจัดการกับผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นภายใน
หรือโดยรอบสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมc. มีการเผยแพร่คู่มือการปฏิบัตติ วั สำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยวที่
เปราะบาง และเข้าชมการจัดแสดงอีเว้นท์ทาง
วัฒนธรรมที่จัดทำขึ้น ตลอดจนติดตามตรวจสอบการปฏิบตั ิตนของนักท่องเที่ยวเป็นระยะ

ผู้ประกอบการท่องเที่ยว และมัคคุเทศก์ก่อนถึง
เวลาการเข้าชม

d. มีหลักปฏิบัตสิ ำหรับผู้ประกอบการท่องเที่ยว
และมัคคุเทศก์ และ/หรือผู้ที่เกี่ยวข้อง ในการจัดการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวทาง
วัฒนธรรมe. มีการจัดอบรมสำหรับมัคคุเทศก์

C7 การสื่อความหมายในแหล่งท่องเที่ยว- มีการจัดเตรียมเนื้อหาการสื่อความหมายที่ถูกต้องเพื่อให้ความรู้ในแง่มุมที่มีความสำคัญแก่
นักท่องเที่ยว ทั้งในเชิงวัฒนธรรมและเชิง
ธรรมชาติของสถานที่ท่องเที่ยวนั้น
- ข้อมูลที่ใช้สื่อความหมายมีความเหมาะสมในเชิงวัฒนธรรม และจัดทำโดยการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน และสามารถสื่อสารด้วยภาษาที่เหมาะสมชัดเจนทั้งกับนักท่องเที่ยวและกับผูค้ นในพื้นที่

a. มีการสื่อสาร/แจกข้อมูลเนื้อหาการสื่อ
ความหมายในแหล่งท่องเที่ยว ด้วยรูปแบบที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้ก่อนเข้ามายัง
แหล่งท่องเที่ยวได้b. มีหลักฐานให้เห็นว่าเนื้อหาการสื่อความหมายเหล่านั้นได้มาจากการค้นคว้าวิจัย
เป็นอย่างดีและถูกต้องแม่นยำc. เนื้อหาการสื่อความหมายมีการระบุถึง
ความสำคัญและความอ่อนไหว/ความเปราะบาง
ของสถานที่ท่องเที่ยว
d. มีหลักฐานว่าคนในชุมชนมีส่วนร่วมในการ
จัดทำเนื้อหาการสื่อความหมายที่เกี่ยวข้อง
e. มีเนื้อหาการสื่อความหมาย แปลในภาษาที่เหมาะสมกับนักท่องเที่ยว

ด้าน D ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมD(a) การอนุรักษ์มรดกทางธรรมชาติD1 การปกป้องสิ่งแวดล้อมที่มีความ
เปราะบาง
- แหล่งท่องเที่ยวต้องมีระบบเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ ประเมิน และตอบสนองต่อ
ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อสภาพแวดล้อม
ทางธรรมชาติ การสงวนรักษาระบบนิเวศ ถิ่นที่
อยู่ และพันธุ์พืชหรือสัตว์ รวมถึงต้องป้องกัน
การเริม่ ต้นและการแพร่กระจายของสายพันธุ์
พืชหรือสัตว์ต่างถิ่น

a. มีการจัดทำคลังข้อมูลแหล่งมรดกทาง
ธรรมชาติ และทรัพย์สินทางธรรมชาติ โดยระบุ
ชนิด สถานะของการอนุรักษ์ และภาวะความ
เสี่ยง/ความเปราะบาง
b. มีโปรแกรมการดำเนินงานเพื่อการอนุรักษ์
ความหลากหลายทางชีวภาพ และมรดกทาง
ธรรมชาติ
c. มีโปรแกรมการดำเนินงานเพื่อกำจัดและ
ควบคุมสายพันธุ์พืชหรือสัตว์ตา่ งถิ่นd. ดำเนินการระบุ เฝ้าสังเกตการณ์ และบรรเทาผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการท่องเที่ยวต่อ
ความหลากหลายทางชีวภาพ และมรดกทาง
ธรรมชาติ
e. มีกลไกสำหรับการนำรายได้จากการ
ท่องเที่ยวมาใช้เพื่อสนับสนุนการอนุรักษ์
ทรัพย์สินทางธรรมชาติf. มีการสื่อสารให้ข้อมูลกับนักท่องเที่ยวและภาคธุรกิจในการลดการแพร่กระจายของสายพันธุ์พืชหรือสัตว์ต่างถิ่น

D2 การจัดการนักท่องเที่ยวในแหล่ง
ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีระบบจัดการนักท่องเที่ยวทั้งภายในและโดยรอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ โดยคำนึงถึงคุณลักษณะของพื้นที่ ขีดความสามารถในการรองรับ และความอ่อนไหวเปราะบางของพื้นที่และจะต้องมีการเพิ่มประสิทธิภาพการเคลื่อนตัวของนักท่องเที่ยว และลดผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้น
- แหล่งท่องเที่ยวมีคู่มือการปฏิบตั ติ นสำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเข้าชมจุดท่องเทีย่ วที่มีความเปราะบาง โดยแจกจ่ายให้แก่นักท่องเที่ยว
ผู้ประกอบการท่องเที่ยว และมัคคุเทศก์ ทั้งก่อนและ ณ เวลาเข้าชมa. มีการเฝ้าสังเกตการณ์การเคลื่อนตัวของ
นักท่องเที่ยวและผลกระทบที่เกิดขึ้นในสถานที่
ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ และมีการแบ่งปันข้อมูล
ดังกล่าวไปยังแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ
b. มีหลักฐานของการดำเนินการจัดการกับ
ผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นภายใน
หรือโดยรอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติc. มีการเผยแพร่คู่มือการปฏิบัตติ วั สำหรับ
นักท่องเที่ยวเมื่อเข้าชมจุดท่องเทีย่ วที่เปราะบาง
และมีการติดตามตรวจสอบการปฏิบัติตนของ
นักท่องเที่ยวเป็นระยะd. มีหลักปฏิบัตสิ ำหรับผู้ประกอบการท่องเที่ยว
และมัคคุเทศก์ และ/หรือผู้ที่เกี่ยวข้อง ในการจัดการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวทาง
ธรรมชาติe. สร้างความร่วมมือกับหน่วยงานอนุรักษ์ใน
ท้องถิ่นเพื่อระบุความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมที่
อาจจะเกิดขึ้นจากการท่องเที่ยว และมีมาตรการ
ลดความเสีย่ งเหล่านั้นD3 การมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตในป่า
- แหล่งท่องเที่ยวมีระบบตรวจสอบการปฏิบตั ิตามกฎหมายท้องถิ่น กฎหมายของชาติ และกฎหมายระหว่างประเทศ และมาตรฐานการมี
ปฏิสัมพันธ์ดำเนินกิจกรรมกับสิ่งมีชีวิตในป่า
- กิจกรรมที่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับสัตว์ป่าที่อาศัย
อยู่อย่างอิสระ จะต้องไม่มีการคุกคามและต้องมีการจัดการเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบไม่พึง
ประสงค์ต่อสัตว์เหล่านั้น โดยคำนึงถึงการ
ดำรงชีวิตและพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตในป่า

a. มีข้อกฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมาย
ระดับประเทศ และกฎหมายท้องถิ่นที่ใช้ในแหล่งท่องเที่ยวในเรื่องของการทำกิจกรรม/มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตในป่า
b. มีการสนับสนุนให้ใช้มาตรฐานสากลด้านการ
ปกป้องสิ่งมีชีวิตในป่า ทั้งสิ่งมีชีวิตในน้ำและบน
บกc. มีการออกหลักปฏิบัตสิ ำหรับการทำกิจกรรม
ที่เกี่ยวเนื่องกับสิ่งมีชีวิตในป่ารวมถึงการสำรวจ
ที่เป็นไปตามมาตรฐานสากล
d. มีระบบตรวจสอบการปฏิบัตติ ามข้อบังคับ
และหลักปฏิบตั ิในการดำเนินงานด้านการ
ท่องเที่ยว
e. มีการดำเนินการเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ความ
เป็นอยู่ของสิ่งมีชีวิตในป่า และลดการรบกวน
สิ่งมีชีวิตในป่าโดยเฉพาะในบริเวณที่ทำกิจกรรม
f. มีการให้ข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวเกี่ยวกับทำ
กิจกรรมท่องเที่ยวที่เกี่ยวกับสิ่งมีชวี ิตในป่าซึ่ง
อาจเป็นอันตราย เช่น การสัมผัส และการให้
อาหาร เป็นต้น

D4 การแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบจาก
พืชหรือสัตว์และสวัสดิภาพสัตว์
- แหล่งท่องเที่ยวมีระบบที่ทำให้มกี ารปฏิบัติ
ตามกฎหมายท้องถิ่น กฎหมายระดับประเทศ
และกฎหมายระหว่างประเทศ รวมถึงมาตรฐาน
ต่างๆ เพื่อรับรองว่าสัตว์จะมีสวัสดิภาพที่ดี และมีการอนุรักษ์สายพันธุ์พืชและสัตว์ (สัตว์, พืช,และสิ่งมีชีวิตทั้งหมด) ซึ่งรวมถึงการเลีย้ งหรือ
การจับ การซื้อขายแลกเปลี่ยน การแสดง และการขายสิ่งมีชีวิตจากป่าและสินค้าที่ผลิตจาก
พันธุ์พืชและสัตว์- ต้องไม่มีการได้มา การขยายพันธุ์ และการ
กักขัง สัตว์ป่าชนิดใดๆ เว้นแต่ได้รบั อนุญาต
อย่างถูกต้อง รวมถึงอยู่ในการดูแลของบุคลากรที่มีความพร้อม และอยู่ภายใต้การดำเนินการ
ตามข้อกำหนดที่เหมาะสม
- การจัดที่อยู่อาศัย การดูแล และการจัดการทั้ง
สัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยงทั้งหมดนั้น จะต้องให้
เป็นไปตามมาตรฐานสวัสดิภาพสัตว์สูงสุด

a. มีกฎหมายเฉพาะทั้งในระดับระหว่างประเทศระดับชาติ และระดับท้องถิ่น รวมถึงมาตรฐานและแนวทางปฏิบัตเิ พื่อใช้ในแหล่งท่องเที่ยวในการปกป้องสวัสดิภาพสัตว์ และการอนุรักษ์สายพันธุ์พืชและสัตว์
b. มีการชี้แจงข้อมูลด้านกฎหมาย มาตรฐานและแนวทางปฏิบัติให้แก่ผู้ประกอบการ
ท่องเที่ยว และมัคคุเทศก์c. มีระบบสำหรับตรวจสอบเงื่อนไขของการครอบครองสัตว์ป่า และสัตว์เลี้ยง รวมถึงการจัดที่อยู่อาศัยและการดูแลd. มีการออกใบอนุญาตและตรวจสอบคุณสมบัติของบุคลากรที่รับผิดชอบสัตว์ป่าที่อยู่
ในครอบครองe. มีการดำเนินการเพื่อส่งเสริมอนุสัญญาCITES ว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สญู พันธุ์ ในภาคการท่องเที่ยว และตรวจสอบให้มั่นใจว่ามีการปฏิบตั ิตามอนุสญั ญาดังกล่าวf. มีการให้ข้อมูลแก่นักท่องเที่ยว ในการการหลีกเลี่ยงการค้าสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น การซื้อ
ของที่ระลึกที่ทำจาก/ได้จากสัตว์ปา่ คุ้มครองตามประกาศของสหภาพระหว่างประเทศเพื่อการ
อนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) หรือ อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและ
พืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES)g. มีการบังคับใช้กฎหมายเพื่อเป็นการรับรองว่ากิจกรรมการล่าสัตว์ใดๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของวิธกี ารทางวิทยาศาสตร์ โดยได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมและเป็นไปตามกฎหมายอย่าง
เข้มงวด เพื่อการอนุรักษ์D(b) การจัดการทรัพยากร
D5 การอนุรักษ์พลังงาน- แหล่งท่องเที่ยวมีเป้าหมายที่จะลดการใช้พลังงาน ปรับปรุงประสิทธิภาพในการใช้พลังงาน รวมถึงเพิ่มการใช้พลังงานทดแทน- แหล่งท่องเที่ยวมีระบบในการส่งเสริมให้ภาคธุรกิจตรวจวัด ติดตามดูแล และลดการใช้พลังงาน และมีการรายงานผลการดำเนินงานต่อ
สาธารณชน

a. มีเผยแพร่และประกาศเป้าหมายการใช้
พลังงาน
b. มีโปรแกรมการดำเนินงานในการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน เช่น การส่งเสริมและสนับสนุนให้ใช้ฉนวนกันความร้อน เป็นต้นc. มีการลงทุนในพลังงานทดแทน และควบคุมสัดส่วนร้อยละของการจัดหา/การบริโภคทั้งหมดd. สนับสนุนและสร้างแรงกระตุ้นในการตรวจสอบและลดการใช้พลังงานโดยภาคธุรกิจต่างๆ

D6 การจัดการน้ำ- แหล่งท่องเที่ยวต้องส่งเสริมให้ธุรกิจต่างๆ มีการตรวจวัด ติดตามดูแล และจัดการการใช้น้ำ
รวมถึงมีการรายงานต่อสาธารณชน
- แหล่งท่องเที่ยวต้องมีการประเมินความเสีย่ งด้านน้ำในแหล่งท่องเทีย่ ว และจัดทำเป็น
เอกสารเป็นลายลักษณ์อักษร
- ในกรณีมีความเสี่ยงเรื่องน้ำสูง เป้าหมายของการจัดการน้ำจะต้องกำหนดและกำกับภาคธุรกิจเพื่อให้การใช้น้ำของภาคท่องเที่ยวไม่ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับความต้องการน้ำของ
ชุมชนและระบบนิเวศในท้องถิ่น

a. มีการให้คำแนะนำและให้การสนับสนุนการติดตามและควบคุมการใช้น้ำของภาคธุรกิจ
b. มีการดำเนินการประเมินความเสี่ยงเรื่องน้ำ
อย่างสม่ำเสมอ
c. ในกรณีที่มีความเสี่ยงเรื่องน้ำสูง ให้มีการตั้งเป้าหมาย และบังคับใช้เป้าหมายการจัดการน้ำ และมีการรายงานต่อสาธารณชนd. ติดตามและควบคุมการใช้ปริมาณและทรัพยากรน้ำเพื่อวัตถุประสงค์ในการท่องเที่ยวพร้อมทั้งติดตามและควบคุมผลกระทบที่เกิดขึ้นกับชุมชนและระบบนิเวศในท้องถิ่น ตลอดจนมีการส่งเสริมและตรวจสอบให้ภาคธุรกิจท่องเที่ยวการปฏิบัตติ ามเป้าหมายการใช้น้ำe. มีการให้ข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวในเรื่องความ
เสี่ยงของน้ำ และขอให้มีการใช้น้ำเท่าที่จำเป็น

D7 คุณภาพน้ำ- แหล่งท่องเที่ยวมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำดื่ม
น้ำเพื่อนันทนาการ และทางนิเวศวิทยา โดยใช้
มาตรฐานคุณภาพน้ำ
- แหล่งท่องเที่ยวมีการรายงานผลต่อสาธารณชน และมีระบบทีส่ ามารถตอบสนองต่อ
ปัญหาเกี่ยวกับคุณภาพน้ำที่เกิดขึน้ อย่างทันท่วงที

a. มีการดำเนินการติดตามคุณภาพน้ำb. มีข้อมูลและมีการรายงานเกี่ยวกับคุณภาพน้ำc. มีการตรวจสอบน้ำที่ใช้สำหรับอาบ ด้วยมาตรฐานการรับรองและระบุสถานที่ตาม
มาตรฐานที่กำหนดไว้d. มีการดำเนินการเพื่อปรับปรุงคุณภาพน้ำe. มีการให้ข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพน้ำดื่มในท้องถิ่นแกนักท่องเที่ยว เพื่อส่งเสริมการใช้เป็น
ทางเลือกแทนน้ำดื่มบรรจุขวด

D(c) การจัดการของเสียและการปลดปล่อยมลพิษ
D8 น้ำเสีย- แหล่งท่องเที่ยวมีแนวทางปฏิบัตทิ ี่ชัดเจนและมีการปฏิบตั ิตามแนวทางดังกล่าวนั้นในเรื่องของการตั้ง การดูแลรักษา และการทดสอบการระบายจากบ่อเกรอะ และจากระบบบำบัดน้ำเสีย- แหล่งท่องเที่ยวต้องสร้างความมัน่ ใจว่าน้ำเสียเหล่านั้นจะได้รับการบำบัดและนำกลับมาใช้
หรือถูกปล่อยทิ้งอย่างปลอดภัยโดยไม่มีผลกระทบเชิงลบกับคนและสิ่งแวดล้อมใน
ท้องถิ่น

a. มีการจัดทำแนวทางปฏิบตั ิและข้อบังคับที่
เป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับการบำบัดน้ำเสีย
b. มีระบบของการบังคับใช้แนวทางปฏิบัติในหมู่
ผู้ประกอบการ
c. มีการติดตามตรวจสอบ/ทดสอบน้ำเสียที่
ปล่อยทิง้ แล้วd. มีการจัดตั้งระบบบำบัดน้ำเสียอย่างยั่งยืน
ชั่วคราวในระดับท้องถิ่น สำหรับใช้ในภาคการ
ท่องเที่ยว หากเป็นไปได้และมีความเหมาะสม

D9 ขยะมูลฝอย
- แหล่งท่องเที่ยวจะต้องมีการตรวจวัด และรายงานปริมาณขยะที่เกิดขึ้น และมีการ
ตั้งเป้าหมายในการลดปริมาณขยะ
- ขยะมูลฝอยได้รับการจัดการอย่างถูกต้องและมีการลดการฝังกลบขยะด้วยการจัดให้มีระบบ
คัดแยกและจัดเก็บขยะแบบแยกประเภทและมีระบบรีไซเคิลที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถแยก
ขยะได้อย่างมีประสิทธิภาพตามชนิดของขยะ
- แหล่งท่องเที่ยวมีการส่งเสริมให้ภาคธุรกิจหลีกเลี่ยงการสร้างขยะ และให้มีการลดจำนวนขยะ นำขยะกลับมาใช้ใหม่ และรีไซเคิลขยะ ซึ่งรวมถึงขยะที่เป็นเศษอาหารด้วย
- มีการดำเนินการเพื่อกำจัดหรือลดการใช้วัสดุที่
ใช้เพียงครั้งเดียวแล้วทิ้งโดยเฉพาะพลาสติก
- ขยะที่เหลืออยู่ที่ไม่ได้นำมาใช้ซ้ำหรือรีไซเคิล
ต้องได้รับการกำจัดอย่างปลอดภัยและยั่งยืน

a. มีโปรแกรมดำเนินการติดตามเรื่องขยะ โดยมี
การตั้งเป้าหมาย และผลการดำเนินงานที่
เผยแพร่ต่อสาธารณชน
b. มีการประสานงานร่วมกับธุรกิจท่องเที่ยวใน
การจัดการรณรงค์/ให้คำปรึกษา/การสนับสนุนการจัดการขยะซึ่งรวมถึงขยะเศษอาหาร
c. มีการรณรงค์เพื่อลด/กำจัดการใช้วัสดุที่ใช้
เพียงครั้งเดียวแล้วทิ้งโดยเฉพาะพลาสติกd. มีโปรแกรมดำเนินการจัดการขยะในที่ทำงาน
ของหน่วยงานรัฐ และสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะต่างๆ
e. มีระบบที่รวบรวมและรีไซเคิลขยะ อย่างน้อย
สี่ประเภท (เช่น วัตถุอินทรีย์ กระดาษ โลหะแก้ว และพลาสติก)f. จัดให้มีระบบที่ยั่งยืนสำหรับการกำจัดขยะที่
ตกค้าง
g. มีการรณรงค์ให้เลิกการทิ้งขยะนอกจุดทิ้ง
และรักษาความสะอาดของพื้นที่สาธารณะh. มีถังขยะเพียงพอสำหรับการแยกขยะD10 การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและบรรเทาการเปลี่ยนแปลงของสภาพ
ภูมิอากาศ- แหล่งท่องเที่ยวต้องมีเป้าหมายในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก รวมถึงดำเนินการและรายงานผลตามนโยบายและการปฏิบัติงานใน
การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก- ควรมีการสนับสนุนให้ภาคธุรกิจต่างๆ มีการตรวจวัด ติดตามดูแล ลด หรือปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้น้อยที่สดุ จากทุกมิติของการดำเนิน
ธุรกิจ (รวมถึงจากซัพพลายเออร์และผู้ให้บริการด้วย) และมีการรายงานต่อสาธารณชน- ควรมีการสนับสนุนให้มีการชดเชย (offset)การปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ยังไม่สามารถลดได้

D11 การขนส่งที่มีผลกระทบต่ำa. มีการประกาศเป้าหมายในลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยกำหนดร้อยละของการลดและวันในการวัดผลb. มีการจัดทำรายงานสภาพอากาศประจำปีรวมถึงการเฝ้าสังเกตการณ์และการปฏิบัติงาน
เพื่อผลกระทบต่างๆc. มีการสนับสนุนการรณรงค์หรือการมีส่วนร่วมในรูปแบบต่างๆ กับธุรกิจท่องเที่ยวในการลดและบรรเทาการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
d. หน่วยงานภาครัฐมีการดำเนินการในการลด
การปล่อยก๊าซเรือนกระจกe. มีการให้ข้อมูลในเรื่องของแผนรายการการ
ชดเชย (offset) การปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่มีมาตรฐานเป็นที่ยอมรับ ให้แก่ภาคธุรกิจต่างๆและนักท่องเที่ยว

- แหล่งท่องเที่ยวมีเป้าหมายในการลดการปล่อยมลพิษจากการขนส่งในการเดินทางมายังแหล่ง
ท่องเที่ยว และภายในแหล่งท่องเที่ยว- มีการเพิ่มการนำพาหนะและการขนส่งสาธารณะที่ยั่งยืน และปล่อยมลพิษต่ำมาใช้งาน
รวมถึงการเดินทางแบบใช้แรงตัวเอง (Activetravel - เช่นการเดินและปั่นจักรยาน) เพื่อให้ภาคการท่องเที่ยวลดการปลดปล่อยมลพิษทาง
อากาศ ลดความคับคั่งของการจราจร และลด
การเปลีย่ นแปลงของสภาพภูมิอากาศa. มีการลงทุนกับโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งที่มีความยั่งยืนยิ่งขึ้น ซึ่งรวมถึงการขนส่งสาธารณะ และยานพาหนะที่ปล่อยมลพิษต่ำb. มีการให้ข้อมูลโปรโมทการขนส่งทางเลือกต่างๆ ในการเดินทางมายังแหล่งท่องเที่ยว และภายในแหล่งท่องเที่ยว
c. มีการเก็บข้อมูลของนักท่องเที่ยวที่เลือกใช้
การขนส่งทางเลือก
d. มีการพัฒนาและสนับสนุนให้มกี ารปั่น
จักรยานและการเดิน
e. ให้ความสำคัญกับกลุ่มตลาดนักท่องเที่ยวที่
สนใจตัวเลือกการขนส่งระยะสั้นและยั่งยืนยิ่งขึ้น
f. หน่วยงานภาครัฐและธุรกิจท่องเที่ยวควรให้ความสำคัญกับการใช้การขนส่งที่มีผลกระทบต่ำภายในหน่วยงานของตนเอง

D12 มลภาวะทางแสงและเสียง- แหล่งท่องเที่ยวมีแนวทางปฏิบัตแิ ละข้อบังคับ
ในการลดมลภาวะทางแสงและเสียง- แหล่งท่องเที่ยวมีส่งเสริมให้ภาคธุรกิจต่างๆ
ปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติและข้อบังคับนั้น

a. มีแนวทางปฏิบัติในเรื่องมลภาวะทางแสงและ
เสียง โดยส่งเสริมและแจกจ่ายให้ภาคธุรกิจb. มีการระบุและเฝ้าสังเกตการณ์จุดที่มีความเป็นไปได้ในการก่อให้เกิดมลภาวะทางแสงและเสียง โดยเฉพาะที่เกีย่ วข้องกับการท่องเที่ยวc. มีกลไกที่จะให้ผคู้ นในพื้นที่สามารถรายงานเกี่ยวกับมลภาวะทางแสงและเสียง พร้อมกับสามารถการติดตามผลการปฏิบัตงิ านได้