Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285

1.

NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Xenetix 250 mg I/ml, oplossing voor injectie
Xenetix 300 mg I/ml, oplossing voor injectie
Xenetix 350 mg I/ml, oplossing voor injectie
2.

KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLINGXENETIX 250
XENETIX 300
XENETIX 350

Iobitridol

komt overeen met:

548 mg / ml
658 mg / ml
768 mg / ml

250 mg I/ml
300 mg I ml
350 mg I/ml

Hulpstof met een bekend effect:Natrium (tot en met 3,5 mg per 100 ml).
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3.

FARMACEUTISCHE VORM

Heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing voor injectie.
4.

KLINISCHE GEGEVENS

4.1

Therapeutische indicaties

Dit geneesmiddel is uitsluitend voor diagnostisch gebruik.
De indicaties bij kinderen en volwassenen zijn:
Xenetix 250- flebografie- computertomografie (CT) van het hele lichaam- intra-arteriële digitale subtractie angiografie (IA.DSA)
Xenetix 300- intraveneuze urografie- computertomografie (CT) van hersenen en van het hele lichaam- intraveneuze digitale subtractie angiografie (IV.DSA)- arteriografie- angiocardiografie (ventriculografie, coronaire angiografie)- contrast versterkte mammografie bij volwassen vrouwen
Xenetix 350- intraveneuze urografie- computertomografie (CT) van hersenen en van het hele lichaam- intraveneuze digitale subtractie angiografie (IV.DSA)
Xenetix SPC – 04/2023

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285-

arteriografie
angiocardiografie (ventriculografie, coronaire angiografie)
contrast versterkte mammografie bij volwassen vrouwen

4.2

Dosering en wijze van toediening

Dosering
De dosis is afhankelijk van de aard van het onderzoek en van het lichaamsgewicht en denierfunctie van de patiënt, in het bijzonder bij kinderen.

Xenetix 250- flebografie- CT van het hele lichaam/borstkas- IA.DSA

Xenetix 300
intraveneuze urografie:snelle IV injectie
langzame IV injectie
CT hersenen
CT van het hele lichaam
IV.DSA
arteriografie, cerebraal
arteriografie, extremiteiten
angiocardiografie (ventriculografie,
coronaire angiografie)
contrast versterkte mammografie bij volwassen
vrouwenXenetix SPC – 04/2023

gemiddelde dosis
ml / kg

totaal volume(min/max) ml

2,6
2,0
3,1

150-220
95-17075-360gemiddelde dosis
ml / kg

totaal volume(min/max) ml

1,2
1,6
1,4
1,9
1,7
1,8
2,8

50-100100
20-100
20-15040-27045-21085-3001,1
1,5

70-12550-150RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix 350

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

gemiddelde dosis
ml / kg

totaal volume(min/max) ml

1,0
1,0
1,8
2,1
2,2
1,8
3,6

50-10040-10090-18095-250105-205
80-190155-330

1,9
4,6
1,5

65-27010-13050-150intraveneuze urografie
CT hersenen
CT van het hele lichaam
IV.DSA
arteriografie, perifeer
arteriografie, extremiteiten
arteriografie, buikholte
angiocardiografie (ventriculografie, coronaire
angiografie):- volwassenen- kinderen
contrast versterkte mammografie bij volwassen
vrouwenWijze van toediening
Speciale voorzorgsmaatregelen bij gebruik van de 500 ml flessen:
Het verdient aanbeveling het contrastmiddel, na aanprikken met de spike van een geschikte
filling kit, op te zuigen in een (automatische of manuele) injector.
Over het algemeen bestaat zo’n filling kit uit een infuussysteem met een spike, een luchtfilter,een Luer-aansluiting en kleppen plus een patiënt-line, ook voorzien van kleppen.
Specifieke aanwijzingen van de fabrikant van de kit over het gebruik dienen strikt te worden
opgevolgd.
Aan het einde van de dag moeten zowel het restant contrastmiddel dat na de onderzoeken overis, als de filling kit worden weggegooid.
4.3
4.4

Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor iobitridol of voor één van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Positieve anamnese voor een ernstige directe of vertraagde huidreactie (zie rubriek 4.4
en 4.8) op een injectie met Xenetix.
Duidelijke aanwijzingen voor thyrotoxicose.
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Er bestaat een risico op allergie, ongeacht de toedieningsweg of dosering.
Het risico van allergische reacties die verband houden met geneesmiddelen die plaatselijk
worden toegediend voor het opacificeren van lichaamsholten, is niet duidelijk:a)toediening via bepaalde toedieningswegen (bijv. in het gewricht, in de galwegen,intrathecaal, intra-uterien) kan leiden tot wisselende niveaus van systemischeverspreiding, waardoor systemische effecten waargenomen kunnen worden.
b) orale of rectale toediening leidt meestal tot een zeer beperkte systemische verspreiding.
Indien de intestinale mucosa normaal is, wordt slechts 5% van de toegediende dosis via
de urine uitgescheiden en de rest via de feces. Indien de mucosa echter beschadigd is, isde absorptie toegenomen. Wanneer de darm geperforeerd is, kan de hele dosis snel in de

Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

c)

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

peritoneale holte terecht komen om via de urine uitgescheiden te worden. Het eventueel
optreden van een dosis gerelateerd systemisch effect is dus afhankelijk van de integriteit
van de intestinale mucosa.
het immuno-allergische mechanisme is echter niet dosis gerelateerd en kan ongeacht detoedieningsweg optreden.

Daarom verschillen de frequentie en intensiteit van de bijwerkingen bij:
• geneesmiddelen die via de vasculaire weg worden toegediend en bepaalde topische
applicaties.
• geneesmiddelen die via de gastro-intestinale weg worden toegediend en onder normale
omstandigheden slechts weinig geabsorbeerd worden.
Zolang er geen speciale studies naar zijn uitgevoerd, is myelografie geen indicatie voor
Xenetix.
Alle joodhoudende contrastmiddelen kunnen lichte of ernstige reacties veroorzaken dielevensbedreigend kunnen zijn. De reacties kunnen zich onmiddellijk voordoen (binnen 60
minuten) of vertraagd (maximaal 7 dagen later). Ze zijn vaak onverwacht.
Reanimatieapparatuur moet voorhanden zijn om eventuele ernstige reacties onmiddellijk tekunnen behandelen.
Verschillende mechanismen kunnen een rol spelen:• directe toxiciteit op vasculair endotheel en weefseleiwitten;• farmacologische werking die de concentratie van bepaalde endogene factoren verandert(histamine, complementfracties, ontstekingsmediatoren), frequenter bij hyperosmolaire
middelen;• directe IgE-gemedieerde allergische reactie (anafylaxie) voor het contrastmiddel Xenetix• cel-gemedieerde allergische reactie (vertraagde huidreacties).
Patiënten die bij eerdere toediening van een joodhoudend contrastmiddel een allergische
reactie vertoonden, hebben een verhoogd risico op een nieuwe reactie wanneer hetzelfde
middel of een ander joodhoudend contrastmiddel wordt toegediend, en moeten daarombeschouwd worden als risicopatiënten.
Joodhoudende contrastmiddelen en de schildklier
Het wordt aanbevolen om, alvorens joodhoudende contrastmiddelen toe te dienen, te
controleren of de patiënt geen schildklierscintigrafie of laboratoriumonderzoek moet
ondergaan of voor therapeutische doeleinden behandeld moet worden met radioactief jood.
Joodhoudende contrastmiddelen kunnen, ongeacht de toedieningsweg, hormoon assays
verstoren, evenals de joodopname door schildklier en metastasen van schildklierkanker, totdat
het joodgehalte in de urine weer genormaliseerd is.
Extravasatie
Extravasatie is geen ongewone complicatie (0.04% to 0.9%) van het intraveneus (IV)injecteren van contrastmiddelen. De meeste van de letsels die vaker voorkomen bij de hoogosmolaire middelen zijn gering, hoewel bij elk joodhoudend contrastmiddel ernstige letsels
kunnen optreden, zoals ulceraties van de huid, weefselnecrose en het compartimentsyndroom.
Factoren die een rol spelen bij het risico op- en de ernst van extravasatie zijn patiënt-Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

gerelateerd (slechte vasculaire conditie) en techniek-gerelateerd (gebruik van power injector,
groot volume).
Het is belangrijk om de risicofactoren te identificeren, de plaats van injectie en de
injectietechniek dienovereenkomstig te optimaliseren en de injectieplaats vóór, tijdens en na
afloop van de injectie van Xenetix te monitoren.
Intolerantie voor joodhoudende contrastmiddelen
Vóór het onderzoek:• identificeer patiënten met een hoog risico door middel van een gerichte anamnese.
Corticosteroïden en H-1-receptorantagonisten zijn voorgesteld als premedicatie bij patiënten
met een zeer groot risico op een intolerantiereactie (d.w.z. met een bekende intolerantie voor
een joodhoudend contrastmiddel). Deze voorzorgen alléén kunnen echter het optreden vaneen ernstige reactie, waaronder een ernstige of fatale anafylactische shock, niet volledig
uitsluiten.
Tijdens het onderzoek is het belangrijk om:• de patiënt nauwlettend te controleren• een veneuze toegangsweg in stand te houden
Na het onderzoek:• na toediening van het contrastmiddel moet de patiënt tenminste 30 minuten nauwlettend
gecontroleerd worden, aangezien de meeste ernstige bijwerkingen zich binnen die periode
voordoen.
• de patiënt moet gewaarschuwd worden voor de mogelijkheid dat zich vertraagde
allergische reacties kunnen voordoen (tot 7 dagen na toediening) (zie rubriek 4.8.
Bijwerkingen).
Ernstige cutane bijwerkingen• Ernstige cutane bijwerkingen (SCAR’s) zoals geneesmiddelreactie/uitslag met eosinofilie
en systemische symptomen (DRESS), syndroom van Stevens-Johnson (SJS), toxische
epidermale necrolyse (syndroom van Lyell of TEN) en acute gegeneraliseerde
exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend kunnen zijn, zijn gemeld bijpatiënten aan wie Xenetix werd toegediend (zie rubriek 4.8, bijwerkingen). Bij het starten
van de behandeling dienen patiënten geadviseerd te worden over de tekenen en symptomen,en moeten ze nauwgezet worden opgevolgd voor ernstige huidreacties. Xenetix moet
onmiddellijk worden stopgezet bij vermoeden van een ernstige overgevoeligheidsreactie.
Als de patiënt een ernstige cutane bijwerking heeft ontwikkeld met het gebruik van Xenetix,
mag Xenetix op geen enkel moment opnieuw worden toegediend aan deze patiënt (zierubriek 4.3).
Nierinsufficiëntie
Joodhoudende contrastmiddelen kunnen een voorbijgaande vermindering van de nierfunctie
veroorzaken of een reeds bestaande nierinsufficiëntie verergeren. Preventieve maatregelen
zijn:•

het identificeren van patiënten met een hoog risico: uitgedroogde patiënten, patiënten met
nierinsufficiëntie, diabetici, patiënten met ernstig hartfalen, patiënten met monoklonale

Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

•

•

•
•

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

gammapathie (multipel myeloom, ziekte van Waldenström), patiënten met sikkelcelziekte,patiënten met een voorgeschiedenis van nierinsufficiëntie na toediening vanjoodhoudende contrastmiddelen, kinderen jonger dan één jaar en oudere patiënten met
atheroom.
indien nodig, hydrateren met zoutoplossing. Bij alle patiënten moet vóór en na detoediening van het contrastmiddel gezorgd worden voor adequate vochttoediening, in het
bijzonder bij patiënten met een verminderde nierfunctie of diabetes waarbij het van belang
is om de vochttoediening te handhaven om verslechtering van de nierfunctie zoveel
mogelijk te voorkomen.
het gebruik van gelijktijdige nefrotoxische medicatie vermijden. Indien deze combinatie
toch nodig is, dan dient de nierfunctie nauwlettend gecontroleerd worden. Het kan hierbij
gaan om o.a. de volgende geneesmiddelen: aminosiden, organoplatinen, methotrexaat inhoge dosering, pentamidine, foscarnet en bepaalde antivirale middelen (aciclovir,
ganciclovir, valaciclovir, adefovir, cidofovir, tenofovir), vancomycine, amfotericine B,
immunosuppressiva zoals ciclosporine of tacrolimus, en ifosfamide.
een interval van minstens 48 uur in acht nemen tussen twee radiologische onderzoeken
met contrastmiddel, of uitstel van verder onderzoek tot de nierfunctie is hersteld.
voorkomen van melkzuuracidose bij diabetici die metformine gebruiken door de serum
creatininespiegels te bewaken. Wanneer de nierfunctie normaal is en er een
contrastmiddel wordt toegediend, dient de metformine medicatie te worden stopgezet voor
tenminste 48 uur of totdat een eventuele verminderde nierfunctie genormaliseerd is. Bij
een abnormale nierfunctie is metformine gecontra-indiceerd. In een noodgeval, wanneer
het onderzoek absoluut noodzakelijk is, dienen bepaalde voorzorgsmaatregelen te worden
getroffen: metformine dient gestaakt te worden en de patiënt moet vocht toegediend
krijgen. De nierfunctie dient bewaakt te worden en de patiënt moet gecontroleerd worden
op verschijnselen van melkzuuracidose.

Joodhoudende contrastmiddelen zijn dialyseerbaar en mogen worden toegediend aanpatiënten die hemodialyse krijgen. Wel dient van tevoren advies ingewonnen te worden bij
een dialysecentrum.
Leverinsufficiëntie
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met zowel nier- als leverinsufficiëntie omdat, indeze situatie, het risico op het vasthouden van het contrastmiddel groter is.
Astma
Het verdient de voorkeur astma goed onder controle te hebben alvorens een injectie met een
joodhoudend contrastmiddel te geven.
Speciale voorzorg is geboden wanneer de patiënt in de acht dagen voorafgaand aan het
onderzoek een astma-aanval heeft gehad, aangezien dit het risico op bronchospasme vergroot.
Dysthyreoïde
Een injectie met een joodhoudend contrastmiddel kan een episode van hyperthyreoïdie
veroorzaken of leiden tot hypothyreoïdie, met name bij patiënten met struma of met een
voorgeschiedenis van dysthyreoïdie. Hyperthyreoïdie kan ook voorkomen bij neonaten die
een joodhoudend contrastmiddel hebben gekregen of van wie de moeder dit heeft gekregen.
Daarom moet de schildklierfunctie bij deze neonaten nauwkeurig gevolgd worden om tewaarborgen dat de schildklier normaal werkt.
Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

Cardiovasculaire aandoening (zie rubriek 4.8 Bijwerkingen)
Bij patienten met een cardiovasculaire aandoening (zoals vroeg of duidelijk hartfalen,
coronariopathie, pulmonale hypertensie, hartklepafwijkingen, hartritmestoornissen) is het
risico op cardiovasculaire reacties verhoogd na de toediening van een joodhoudend
contrastmiddel. Intravasculaire injectie van het contrastmiddel kan pulmonair oedeem
veroorzaken bij patiënten met bestaand of beginnend hartfalen, terwijl toediening aanpatiënten met pulmonaire hypertensie of hartklepaandoeningen kan leiden tot markante
haemodynamische veranderingen. De frequentie en ernst blijken gerelateerd te zijn aan deernst van de hartafwijkingen. In geval van ernstige en chronische hypertensie kan het risico
op nierbeschadiging verhoogd zijn als gevolg van de toediening van het contrastmiddel en ten
gevolge van de catheterisatie zelf.
Ischemische veranderingen in het ECG en ernstige arhytmieën worden vaker gezien bij
ouderen en bij patiënten met hartziekten. Zeer zelden zijn er meldingen gemaakt vanventriculair fibrilatie, die onmiddelijk optraden na toediening van het contrastmiddel waarbij
overgevoeligheid is uitgesloten.
In deze patiënten is een zorgvuldige afweging van de risico’s en de baten noodzakelijk.
Aandoening van het centraal zenuwstelsel
De baten/risico verhouding moet van geval tot geval worden beoordeeld:• vanwege het risico op verslechtering van de neurologische symptomen bij patiënten met
een transient ischaemic attack (TIA), acuut herseninfarct, recente intracraniële bloeding,
cerebraal oedeem, idiopathische of secundaire (tumor, litteken) epilepsie;• in het geval van intra-arteriële toediening bij een alcoholische patiënt (acuut of chronischalcoholisme) en bij andere drugsverslaafden.
FeochromocytoomPatiënten met feochromocytoom kunnen na intravasculaire toediening van een contrastmiddel
een hypertensieaanval krijgen. Deze patiënten moeten voorafgaand aan het onderzoek in degaten worden gehouden.
Myasthenie
De toediening van een contrastmiddel kan de symptomen van myasthenie verergeren.
Verergering van bijwerking
Bijwerkingen van joodhoudende contrastmiddelen kunnen verergeren door opwinding, angstof pijn. Een passende behandeling, waaronder sedatie, kan noodzakelijk zijn.
Bijwerkingen bij kinderen
Bij kinderen is tijdelijke schildklieronderdrukking of hypothyreoïdie waargenomen na
blootstelling aan jodiumhoudende contrastmiddelen. Na een diagnostische procedure is dit
vaker waargenomen bij neonaten en premature kinderen en ook na procedures die gepaard
gaan met hogere doses. Pasgeboren kinderen kunnen ook worden blootgesteld via
blootstelling van de moeder (zie rubriek 4.6). Bij pasgeboren baby’s, met name prematuren,
die via de moeder tijdens de zwangerschap of in de neonatale periode aan iobitridol zijnblootgesteld, wordt aanbevolen de schildklierfunctie te controleren. Indien hypothyreoïdie
wordt vastgesteld, moet de noodzaak van behandeling worden overwogen en moet deschildklierfunctie worden gemonitord totdat deze genormaliseerd is.
Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

4.5

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Geneesmiddelen+ Metformine voor diabetici (zie rubriek 4.4. Voorzorgen bij het gebruik – Nierinsufficiëntie)+ Radiofarmaceutica (zie rubriek 4.4. Waarschuwingen)
Joodhoudende contrastmiddelen verstoren gedurende enkele weken de opname vanradioactief jood door het schildklierweefsel, wat kan leiden tot slechte binding bij
schildklierscintigrafie, en de werkzaamheid van een behandeling met jood-131 kan
verminderen.
Indien de patiënt een nierscintigrafie moet ondergaan met injectie van een
radiofarmaceuticum dat door de niertubulus wordt uitgescheiden, verdient het de voorkeur om
dit onderzoek voorafgaand aan de injectie van joodhoudend contrastmiddel uit te voeren.
+ Bètablokkers, vasoactieve stoffen, ACE-remmers, angiotensineantagonisten.
Deze stoffen verminderen de effectiviteit van de cardiovasculaire mechanismen die
compenseren voor bloeddrukafwijkingen. Voordat de injectie met contrastmiddel wordt
toegediend, moet de arts op de hoogte gesteld zijn en reanimatieapparatuur dient voorhanden
te zijn.
+ Diuretica
Vanwege het risico op door diuretica geïnduceerde dehydratatie is voorafgaande hydratatie
met water en elektrolyten noodzakelijk om het risico van acute nierinsufficiëntie te beperken.
+ Interleukine-2
Behandeling met Interleukine-2 (IV geïnjecteerd) kan elke reactie op contrastmiddelenverergeren; d.w.z. huiduitslag, of zeldzamer hypotensie, oligurie of zelfs nierinsufficiëntie.
Andere vormen van interactie
Hoge concentraties joodhoudende contrastmiddelen in plasma en urine kunneninterfereren met in vitro assays van bilirubine, eiwitten en anorganische stoffen (ijzer,
koper, calcium en fosfaat). Daarom wordt aanbevolen om dergelijke assays niet uit tevoeren gedurende 24 uur na het onderzoek.
4.6

Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap
Er zijn geen of beperkte gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) omtrent het
gebruik van iobitridol door zwangere vrouwen.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat
betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Als voorzorgsmaatregel wordt het aangeraden het gebruik van Xenetix te vermijden tijdens dezwangerschap.
De tijdelijke jodiumoverbelasting na toediening van het product aan de moeder kan leiden tot
dysthyreoïdie bij de foetus als het onderzoek na 14 weken van zwangerschap plaatsvindt.
Echter, gezien de omkeerbaarheid van het effect en het verwachte voordeel voor de moeder, isgeïsoleerde toediening van een jodiumhoudend contrastagens te verantwoorden indien de
Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

indicatie voor het radiologische onderzoek van een zwangere vrouw nauwkeurig isgeëvalueerd.
Bij pasgeboren baby’s die in utero aan iobitridol zijn blootgesteld, wordt aanbevolen deschildklierfunctie te controleren (zie rubriek 4.4).
Borstvoeding
Jodiumhoudende contrastmiddelen worden slechts in zeer kleine hoeveelheden in demoedermelk uitgescheiden. Bijgevolg houdt geïsoleerde toediening aan de moeder een gering
risico op bijwerkingen bij de zuigeling in. Het is raadzaam de borstvoeding te staken tot 24 uur
na toediening van het jodiumhoudend contrastmiddel.
Vruchtbaarheid
Onderzoek op ratten wijst niet op effecten op de voortplantingsfunctie.
4.7Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Xenetix heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines tebedienen.
4.8

Bijwerkingen

Gedurende klinische studies met 905 patiënten ondervond 11% van de patiënten een
bijwerking gerelateerd aan de toediening van Xenetix (naast een warmtegevoel), waarbij demeest frequent gemelde reacties, pijn, pijn op de injectieplaats, vieze smaak en misselijkheid
waren.
Bijwerkingen in samenhang met het gebruik van Xenetix zijn over het algemeen licht tot
matig in intensiteit en voorbijgaand van aard.
Sinds het in de handel brengen zijn de meest frequent gemelde bijwerkingen gedurende detoediening van Xenetix een warmtegevoel en pijn en oedeem op de injectieplaats.
De overgevoeligheidsreacties treden meestal onmiddellijk op (tijdens het injecteren of binnen
een uur na de injectie) of soms vertraagd (een uur tot enkele dagen na de injectie) enverschijnen dan in de vorm van huidreacties.
De onmiddellijke reacties kunnen zich tegelijkertijd of na elkaar voordoen en zijn vaak
huidreacties, ademhalings en/of cardiovasculaire reacties. Elk symptoom kan een
waarschuwing zijn voor een shock en leidt zeer zelden tot de dood.
Ernstige hartritmestoornissen inclusief ventriculaire fibrillatie zijn zeer zelden gerapporteerd
bijpatiënten met een hartziekte, die zowel binnen als buiten de criteria van overgevoeligheid
valt (zie rubriek 4.4 Voorzorgen bij het gebruik).
In onderstaande tabel staan de bijwerkingen vermeld per systeem/orgaanklasse en per
frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak(≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1000); zeer zelden(< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Genoemde frequenties zijn afgeleid van de data uit een observationeel onderzoek bij 352.255
Xenetix SPC – 04/2023

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285

patiënten.
Systeem/orgaanklasse
Immuunsysteemaandoeningen

Frequentie: bijwerking
Zelden: overgevoeligheid
Zeer zelden: anafylactische shock, anafylactische
reactie, anafylactoïde reactie

Endocriene aandoeningen

Zeer zelden: schildklierafwijking
Niet bekend: tijdelijke neonatale hypothyreoïdie,hypothyreoïdie***
Zelden: presyncope (vasovagale reactie), tremor*
paraesthesie*
Zeer zelden: coma*, convulsies*, verwarde
toestand*, optische banenaandoening (PT)*,
amnesie*, fotofobie*, voorbijgaande blindheid*,slaperigheid, agitatie*, rusteloosheid*, hoofdpijn

Zenuwstelselaandoeningen

Niet bekend: duizeligheid**
Gehoor en evenwichtsstoornissen

Zelden: duizeligheid
Zeer zelden: hypoacusis

Hartaandoeningen

Zelden: tachycardie, bradycardie
Zeer zelden: hartstilstand, hartinfarct (vaker na
intracoronaire injectie), aritmie, ventrikelfibrillatie,
angina pectoris, torsades de pointes, coronair
arteriospasme

Xenetix SPC – 04/2023

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285

Systeem/orgaanklasse
Bloedvataandoeningen

Frequentie: bijwerking
Zelden: hypotensie, hypertensie
Zeer zelden: circulatoire collapse
Niet bekend: cyanose**

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
mediastinumaandoeningen

Zelden: dyspnoe, hoesten, gevoel van beklemmingvan de keel, niezen
Zeer zelden: respiratoir falen, pulmonair oedeem,
bronchospasme, larynx oedeem, laryngospasme

Maagdarmstelselaandoeningen

Soms: misselijkheid
Zelden: braken
Zeer zelden: buikpijn

Huid- en onderhuid-aandoeningen

Zelden: angioedeem, urticaria (gelokaliseerd ofuitgebreid), erytheem, pruritus
Zeer zelden: acuut gegeneraliseerd pustulair
exantheem, het syndroom van Stevens-Johnson,
toxische epidermale necrolyse, eczeem, maculopapulaire uitslag (al deze overgevoeligheidsreacties
treden vertraagd op) (zie rubriek 4.4)
Niet bekend: Geneesmiddelgerelateerde eosinofilie
en systemische symptomen (DRESS) (zie rubriek
4.4)

Nier en urinewegaandoeningen

Zeer zelden: acuut nierletsel, anurie

Algemene aandoeningen en
toedieningsplaatsstoornissen

Soms: warm gevoel
Zelden: gezichtsoedeem, malaise, rillingeninjectieplaatspijn
Zeer zelden: injectieplaatsnecrose na extravasatie,
injectieplaatsontsteking na extravasatie,
injectieplaatsoedeem

Onderzoeken

Zeer zelden: bloed creatinine verhoogd*

Bij onderzoeken met hoge concentraties gejodeerd contrastmiddel in het cerebralearteriële bloed.
** Vaker gemeld in de context van een hypergevoeligheidsreactie.
*** Bij jongere kinderen is tijdelijke hypothyreoïdie gemeld na blootstelling aan
jodiumhoudende contrastmiddelen (zie rubriek 4.4).
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
De volgende bijwerkingen zijn gerapporteerd met andere wateroplosbare joodhoudende
contrastmiddelen.
Systeem-orgaanklasse
Zenuwstelselaandoeningen

Frequentie: bijwerking
Paralyse, parese, spraakstoornis

Psychiatrische stoornissen

Hallucinatie

Xenetix SPC – 04/2023

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285

Systeem-orgaanklasse
Maagdarmstelselaandoeningen
Huid- en onderhuidaandoeningen
Bloedvataandoeningen
Onderzoeken

Frequentie: bijwerking
Acute pancreatitis (na ERCP), buikpijn,
diarree, vergrote speekselklieren, verhoogde
afscheiding van speeksel, dysgeusie
Erythema multiforme
Tromboflebitis
Afwijkend elektro-encefalogram, verhoogde
concentratie amylase in het bloed

Cardiovasculaire collaps van variabele ernst kan onmiddellijk en zonder voorafgaande
waarschuwing optreden of de hierboven beschreven cardiovasculaire verschijnselencompliceren.
Buikpijn geassocieerd met diarree, niet gerapporteerd voor Xenetix, houdt voornamelijk
verband met toediening via de orale of rectale weg.
Plaatselijke pijn en oedeem kunnen optreden op de plaats van injectie zonder extravasatie enzijn goedaardig en tijdelijk van aard.
Tijdens intra-arteriële toediening hangt de pijnsensatie op de injectieplaats af van deosmolaliteit van het middel.
Bijwerkingen bij kinderen
De verwachte aard van de bijwerkingen die in verband gebracht zijn met Xenetix isgelijkaardig aan de effecten die bij volwassenen zijn gerapporteerd. De frequentie ervan kan
niet bepaald worden op basis van de beschikbare gegevens.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te
melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel
voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht allevermoedelijke bijwerkingen te melden via Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb:
www.lareb.nl.
4.9

Overdosering

Wanneer een zeer hoge dosis contrastmiddel is toegediend, moet het vocht- enelectrolytenverlies gecompenseerd worden door gepaste rehydratie. De nierfunctie moet
gedurende minstens 3 dagen gemonitord worden. Indien nodig kan haemodialyse uitgevoerd
worden.
5

FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN:

5.1

Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische groep: Contrastmiddel.
ATC code: V08AB11.
Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

Xenetix is een niet-geïoniseerd wateroplosbaar getri-jodeerd laag-osmolair contrastmiddel.
De lage osmolaliteit van de oplossingen verlaagt de osmotische verdunning en osmotische
diurese, waardoor goede visualisatie van het vaatbed en urinewegen ontstaat.
Onderzoek op het gebied van hemodynamische, cardiovasculaire, bronchopulmonaire, renale,neurologische en reologische parameters heeft aangetoond dat de veiligheid van Iobitridol
overeenkomt met andere niet-geïoniseerde wateroplosbare getri-jodeerde laag-osmolaire
contrastmiddelen, met name op cardiovasculair en neurologisch gebied, of –voor wat betreft
de renale veiligheid- vergelijkbaar met een referentievloeistof.
5.2

Farmacokinetische eigenschappen

Na intraveneuze injectie wordt het contrastmiddel gelijkmatig verdeeld over deintravasculaire en interstitiële ruimtes. Het wordt niet gemetaboliseerd en wordt snel inonveranderde vorm uitgescheiden in de urine d.m.v. glomerulaire filtratie.
In dierstudies (rat) is vastgesteld dat bij nierinsufficiëntie heterotope uitscheiding plaats vindt
via de gal.
5.3

Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Toxicologisch onderzoek langs intraveneuze weg heeft geen effecten aan het licht gebracht,
behalve onder omstandigheden die aanzienlijk verschillen (doses, herhaling) van dewelke
klinisch worden gebruikt. Bij iobitridol treden, zoals bij alle in water oplosbare niet-ionische trijodiumhoudende contrastmiddelen die in grote hoeveelheden (25-50 ml/kg) eenmalig worden
toegediend, deze effecten op als voorbijgaande tekenen van hypothermie, respiratoire depressieof dosisafhankelijke histologische verschijnselen in de doelorganen (lever, nieren) zoals
hepatocellulaire vacuolisatie en tubulaire ectasie. Herhaalde toediening bij honden gedurende 28
dagen in hoge doses (8 ml/kg) resulteerde in granulaire en vacuolaire degeneratie die omkeerbaar
was na stopzetting van de behandeling.
Plaatselijke irritatie kan worden waargenomen in gevallen van perivasculaire infiltratie. De stof
bleek onder de omstandigheden van de gebruikte tests niet mutageen te zijn. Dierstudies toonden
geen toxisch effect aan op de vruchtbaarheid, de reproductieve prestatie en de ontwikkeling van
het embryo en de foetus.
6

FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1

Lijst van hulpstoffen

Calciumdinatrium edetaat, tromethamine, tromethamine hydrochloride, waterstofchloride /natriumhydroxide (voor het aanpasssen van de pH) en water voor injectie.
6.2

Gevallen van onverenigbaarheid

In verband met het ontbreken van onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel
niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3

Houdbaarheid

Xenetix SPC – 04/2023

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

RVG 18283,18284 en 18285

3 jaar.
6.4

Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Flacons en flessen: bewaren beneden 30ºC.
Zakken: voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft detemperatuur.
6.5

Aard en inhoud van de verpakking

Verpakkingsvorm

Xenetix 250

Glazen flacons offlessen

50 ml flacon
100 ml flacon
200 ml fles
500 ml fles

Polypropyleen zakken

Xenetix 300

Xenetix 350

20 ml flacon
50 ml flacon
60 ml flacon
100 ml flacon
200 ml fles
500 ml fles
100 ml
150 ml200 ml500 ml20 ml flacon
50 ml flacon
60 ml flacon
100 ml flacon
200 ml fles
500 ml fles
100 ml
150 ml200 ml500 mlNiet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6

Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Voor dosering en wijze van toediening: zie rubriek 4.2.
Alle ongebruikte producten of afvalstoffen dienen te worden vernietigd overeenkomstig
lokale voorschriften.
7

HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

GuerbetBP 57400
95943 Roissy CdG Cedex
Frankrijk
Gevestigd:
15 rue des Vanesses
93420 VillepinteFrankrijk
8.

NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL
BRENGEN

Xenetix SPC – 04/2023

RVG 18283,18284 en 18285

Xenetix, oplossing voor injectie
250, 300 resp. 350 mg I/ml

In het register ingeschreven onder:
Xenetix 250
RVG 18283
Xenetix 300
RVG 18284
Xenetix 350
RVG 18285
9.

DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 november 1995
Datum van laatste verlenging: 27 november 2015
10

DATUM VAN HERZIENING VAN DE SAMENVATTING

Laatste gedeeltelijke wijziging betreft rubrieken 4.4, 4.5, 4.6 en 4.8: 31 maart 2023.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het College
ter Beoordeling van Geneesmiddelen: www.cbg-meb.nl.

Xenetix SPC – 04/2023