แนวทางการจัดการขยะภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิกโดยกระทรวงสิ่งแวดล้อม รัฐบาลญี่ปุ่น สมาคมการหมุนเวียนวัตถุดิบและการจัดการขยะแห่งญี่ปุ่นเนื้อหาเป้าหมายของเอกสารแนวทางฉบับนี้ภายใต้อิทธิพลของสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงและการทำให้เป็นเมือง (Urbanization) ในทั่วโลก ทำให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติบ่อยครั้งขึ้น และความเสียหายมีวงกว้างขึ้น แนวโน้มที่จะเกิดภัยพิบัตินี้เด่นชัดที่สุดในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก ผู้จัดทำหวังว่าเอกสารแนวทางฉบับนี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับภูมิภาคนี้ซึ่งต้องการการปรับตัวในทันท่วงทีจัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่น มิถุนายน 2018 โดยกระทรวงสิ่งแวดล้อม ประเทศญี่ปุ่นGodochosha No.5
Kasumigaseki 1-2-1
Chiyoda-Ku
Tokyo 100-8975, Japan
Hairi-saigai@env.go.jpผู้เชี่ยวชาญชาวญี่ปุ่นมีส่วนร่วมในการแก้ไขเอกสารของสมาคมการหมุนเวียนวัตถุดิบและการจัดการขยะแห่งญี่ปุ่น(The Japanese Society of Material Cycles and Waste Management (JSMCWM): Prof. Toshiaki YOSHIOKA (มหาวิทยาลัยโทโฮขุ), Mr. Makoto TSUKIJI (JSMCWM), Dr. Tomoko OKAYAMA (มหาวิทยาลัยไทโช), Dr.
Kohei WATANABE (มหาวิทยาลัยเทเคียว), Dr. Tomonori ISHIGAKI (สถาบันแห่งชาติเพื่อการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม), Dr. Ryo TAJIMA(สถาบันแห่งชาติเพื่อการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม), Prof. Shinya SUZUKI (มหาวิทยาลัยฟุคุโอกะ), Dr. Atsushi TAKAI (มหาวิทยาลัยเกียวโต), Ms .Miyuki KAJI (สำนักงานบรรณาธิการ JSMCWM), Dr.
Keijiro TOMODA (บริษัทโทวะ เทคโนโลยี), Prof. Misuzu ASARI (มหาวิทยาลัยเกียวโต)กระบวนการจัดทำและผู้มีส่วนร่วมตามเค้าโครงแนวทางปี 2017 แนวทางนี้ถูกพัฒนาโดยผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการ การประชุมระหว่างประเทศและการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้เชี่ยวชาญในสาขาของเสีย, ขยะจากภัยพิบัติและการป้องกันขยะในเอเชียและแปซิฟิก ผู้จัดทำขอขอบคุณผู้มีส่วนร่วมในการประชุมเชิงปฏิบัติการและการแลกเปลี่ยน ตลอดจนผู้ให้ความร่วมมือ ตามรายชื่อดังต่อไปนี้
Ms .Margherita Fanchiotti (UN Environment/OCHA Joint Unit (JEU))
Dr. Mahesh Pradhan (UN Environment International Environment Technology Centre)
Ms. Camilla Andersson (Swedish Civil Contingencies Agency (MSB))
Prof. Agamuthu Pariatamby (University of Malaya)
Ms. Intani Nur Kusuma (ASEAN Secretariat)
Ms. Natalia Derodofa (ASEAN Secretariat)
Ms. Vachiraporn Meesingh (Bangkok Metropolitan Administration)
Mr. Purna Chandra Lal Rajbhandari (UN Environment Post-Conflict and Disaster Management Branch, Nepal)
Dr. Vicki Hall (The Secretariat of the Pacific Regional Environmental Programme (SPREP))
Mr. Faafetai Sagapolutele (J-PRISM*-II)
Ms. Rosemary Apa (Solomon Islands, Ministry of Environment, Climate Change, Disaster Management and Meteorology)
Ms. Uluiviti Miriama (Solid Waste Agency of Tuvalu)
Mr. Minpei Ito (Japan International Cooperation Agency (JICA))
Mr. Yasuhisa Tsukada (Tokyo Metropolitan Government)*ความร่วมมือทางวิชาการของญี่ปุ่นในโครงการระดับภูมิภาค ว่าด้วยการส่งเสริมการริเริ่มระดับภูมิภาคเรื่องการจัดการขยะในประเทศหมู่เกาะแปซิฟิก (โดย JICA)

คำนำ…1บทนำ…2แนวทาง
1 ภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิก…32 ขยะจากภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิก
…53 ภาพรวมของการวางแผนและการจัดการขยะภัยพิบัติ
…94 การพัฒนานโยบายการจัดการขยะภัยพิบัติ
…155 นอกเหนือจากการจัดการ/รับมือขยะภัยพิบัติ
…21ภาคผนวกเหตุการณ์ที่สำคัญ…23ภาคผนวก
[A] กรณีศึกษาการรับมือภัยพิบัติในญี่ปุ่น (สรุปความภาคภาษาอังกฤษ)✓ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น✓ ดินถล่มในจังหวัดฮิโรชิมา✓ น้ำท่วมเมืองโจะโสะ✓ แผ่นดินไหวจังหวัดคุมะโมโตะ[B] แนวทางการจัดการและรับมือขยะภัยพิบัติขนาดใหญ่ในญี่ปุ่น ภาคภาษาอังกฤษ*คู่มือภาษาอังกฤษในการคัดแยกและบำบัดขยะภัยพิบัติแผ่นดินไหวครั้งใหญ่และสุนามิในภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น (2011) จัดพิมพ์โดยJSMCWM สามารถหาได้ในบทความของ Asari M.,Sakai S.,Yoshioka T., Tojo Y.,Tasaki T.,Takigami H.,WatanabeK.,เรื่องกระบวนการคัดแยกและบำบัดขยะภัยพิบัติ: คู่มือสำหรับการบำบัดขยะภัยพิบัติจากแผ่นดินไหวและสุนามิในประเทศญี่ปุ่น, Journal ofMaterial Cycles and Waste Management,15(3) 290-299 (2013)ตัวย่อและอักษรย่อชื่อBBB Build Back Betterสร้างใหม่ให้ดีกว่าเดิม
CC Climate Changeสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลง
CD Capacity Developmentการพัฒนาศักยภาพ
CP Contingency Plan
แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน
DW Disaster Wasteขยะภัยพิบัติ
DWM Disaster Waste Management การจัดการขยะภัยพิบัติIP Implementation Plan
แผนการดำเนินงาน
MoEJ Ministry of the Environment, Government of Japanกระทรวงสิ่งแวดล้อม รัฐบาลญี่ปุ่นMSW Municipal Solid WasteขยะมูลฝอยชุมชนRRP Risk Reduction Plan
แผนการลดความเสี่ยง
SDGs Sustainable Development Goals
เป้าหมายการพัฒนาแบบยั่งยืน
TSS Temporary storage siteสถานที่จัดเก็บชั่วคราว
WM Waste Managementการจัดการขยะ
3R Reduce, Reuse and Recyclingลดการใช้ การใช้ซ้ำ การแปรรูปกลับมานำใช้ใหม่บทความอ้างอิงสำหรับคู่มือแนวทางฉบับนี้คำนำภัยพิบัติเกิดบ่อยครั้งขึ้นและรุนแรงมากขึ้นในทั่วโลก แม้แต่ในประเทศญี่ปุ่น หลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออกของ

ญี่ปุ่นในปี 2011 เราผ่านประสบการณ์มากมายจากภัยพิบัติต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นวาตภัยและอุทกภัย ดินถล่ม ความเสียหายอันเกิดจากภายุหิมะ และการระเบิดของภูเขาไฟ เมื่อเกิดภัยพิบัติขึ้น ไม่เพียงแต่ชีวิตมนุษย์และทรัพย์สมบัติที่ได้รับผลกระทบ แต่ยังเกิดขยะจำนวนมหาศาลขึ้นในทันทีอีกด้วย ซึ่งนำไปสู่ปัญหาต่างๆในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเพื่อการดำเนินชีวิต อันรวมไปถึงขยะภัยพิบัติที่มีสารปนเปื้อน การเกิดโรคร้ายและกลิ่นเหม็น และความเสื่อมสภาพของสาธารณสุขซึ่งเกิดจากขยะอันตราย รวมถึงความเสียหายของตึกอาคารและสาธารณูปโภคเพื่อการฟื้นฟูและการบูรณะสร้างใหม่จากภัยพิบัติอย่างทันท่วงที จึงมีความสำคัญมากที่ต้องจัดการขยะภัยพิบัติอย่างเหมาะสมและรวดเร็ว อันประกอบด้วยอาคารที่เสียหาย ของใช้ในครัวเรือน และวัสดุอื่นๆ ในประเทศญี่ปุ่นเรารับมือโดยการใช้เทคโนโลยีการจัดการขยะ ซึ่งได้ถูกพัฒนาผ่านเป้าหมายของการสร้างสังคมแห่งการหมุนเวียนทรัพยากร (The goal of establishing a Sound Material-CycleSociety) นอกจากนั้น เรายังนำประสบการณ์ในการจัดการขยะภัยพิบัติที่ได้ดำเนินการในเหตุการณ์ต่างๆก่อนหน้านี้มาพิเคราะห์ และกำหนดมาตรการจากมุมมองของหน่วยงานที่หลากหลาย ทั้งด้านเทคนิค เศรษฐกิจ และความเป็นระบบกฎเกณฑ์ประสบการณ์และบทเรียนในการรับมือภัยพิบัติในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นประเทศที่มีแนวโน้มการเกิดภัยพิบัติสูงประเทศหนึ่งสามารถปรับใช้และมีประสิทธิภาพต่อประเทศอื่นๆทั่วโลก โดยพิจารณาจากความแตกต่างทางด้านภูมิประเทศและประเภทของภัยพิบัติ ดังนั้น พวกเราจึงเผยแพร่ประสบการณ์และข้อมูลให้ผู้ที่เข้าร่วมในการประชุมโลกเรื่องการลดภัยพิบัติที่เมืองเซนได จังหวัดมิยางิ ในปี 2015 การประชุมต่างๆในชุดนี้จัดทำขึ้นโดยUN Environment-International Environmental Technology Center (IETC) และ(the G7 AllianceWorkshop)นอกจากนี้ เพื่อการนำข้อมูลการตรวจสอบของเราไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อสนับสนุนการกระตุ้นการพัฒนาความสามารถใน
การฟื้นฟูสู่สภาพปกติ (resilience)ทั่วโลก เราจึงตัดสินใจรวบรวมข้อมูลต่างๆที่ได้เป็น “คู่มือแนวทางการจัดการขยะจากภัยพิบัติเอเชียและแปซิฟิก” โดยมี(The Japan Society of Material Cycle and Waste Management (JSMCWM) ซึ่งเป็นสมาชิกของ)The D.Waste-Netซึ่งจัดตั้งขึ้นในเดือนกันยายน ปี 2015 เป็นผู้สนับสนุนการจัดทำคู่มือฉบับนี้ และเครือข่ายสนับสนุนของผู้เชี่ยวชาญเพื่อนำความรู้และเทคโนโลยีไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในขอบเขตทางวิชาการ ทางธุรกิจ และทางหน่วยงานต่างๆที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างการพัฒนาศักยภาพในการรับมือภัยพิบัติในที่ต่างๆในประเทศญี่ปุ่น ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าประเทศอื่นๆจะตระหนักถึงภัยพิบัติและตื่นตัวกับภารกิจนี้ และหวังว่าคู่มือแนวทางฉบับนี้สามารถช่วยให้เสริมสร้างศักยภาพของหน่วยงานภูมิภาคในการรับมือวิกฤตการณ์ต่างๆได้โยชิโร่ ยามาโมโตะอธิบดี สำนักงานสำนักฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมและการหมุนเวียนวัสดุ
(Environmental Regeneration and Material Cycles Bureau)กระทรวงสิ่งแวดล้อม ประเทศญี่ปุ่น
อ้างอิง: แผนก่อนเกิดพิบัติ (แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน)ทำให้การบำบัดขยะจากภัยพิบัติมีประสิทธิภาพและได้ผลดีมากขึ้นหรือไม่

เพื่อความพร้อมสำหรับการเกิดภัยพิบัติบ่อยครั้ง จึงมีหลายประเทศที่ร่างแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินในการกำจัดขยะภัยพิบัติกับประเทศญี่ปุ่นขึ้น เช่นในภูมิภาคเอเชีย หลังจากมีประสบการณ์จากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่นในปี 2011และภัยพิบัติขนาดใหญ่อื่นๆที่สามารถจินตนาการได้ เทศบาลท้องถิ่นในญี่ปุ่นถูกกำหนดให้ร่างแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินในการกำจัดขยะภัยพิบัติ จากเดือนมีนาคม ปี 2018 คาดการณ์ว่ามากกว่า 80%ของสำนักงานจังหวัดและประมาณ 30% ของเทศบาลท้องถิ่นจะร่างแผนเสร็จตามแต่ละเขต โครงร่างก็ถือเป็นเรื่องสำคัญเพื่อรักษาแผนการให้มีประสิทธิภาพ
มีผลสำรวจที่น่าสนใจจากสหรัฐอเมริกา: ผลทางด้านสถิติชี้ให้เห็นว่ามีข้อแตกต่างกันอย่างชัดเจนระหว่างประเทศที่มีและไม่มีแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินในอัตราการนำขยะมาแปรรูปใช้ใหม่ (recycle)และจำนวนสาธารณูปการ(public assistance) *ถึงแม้ว่าภัยพิบัติมิใช่สิ่งที่พึงปรารถนา แต่ความสำคัญของการเตรียมความพร้อมจะถูกประเมินเชิงปริมาณในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก หากเกิดกรณีภัยพิบัติเพิ่มพูนขึ้นในอนาคต *Crowley,J (2017) A
measurement of the effectiveness and efficiency of pre-disaster debris management plans. Waste Management,62,262-273

บทนำภัยพิบัติเกิดบ่อยครั้งขึ้นในทั่วโลกและมีความรุนแรงขึ้นในเขตเมือง การดำเนินการจัดการขยะภัยพิบัติ(DWM)อย่างมีประสิทธิภาพจะนำไปสู่การฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมอย่างราบรื่นและลดความเสี่ยงสำหรับภัยพิบัติแ
ละการเปลี่ยนแปลงต่างๆทางสิ่งแวดล้อมความเป็นอยู่
แนวทางฉบับนี้ถูกพัฒนาขึ้นด้วยจุดประสงค์เพื่อเสริมสร้างการเตรียมความพร้อมสำหรับภัยพิบัติ โดยการแลกเปลี่ยนข้อมูล ความตระหนักรับรู้และทรัพยากรบุคคลในระหว่างช่วงเวลาปกติ (ช่วงไม่อันตราย)ความจำเป็นของมาตรการเชิงกลยุทธ์ช่วงก่อนภัยพิบัติผู้คนมีแนวโน้มที่จะให้ความสนใจน้อยต่อขยะภัยพิบัติก่อนเกิดภัยพิบัติ อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดภัยพิบัติขึ้นครั้งหนึ่ง การจัดการขยะภัยพิบัติที่ไม่ดีพอ จะก่อให้เกิดผลร้ายต่อสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่และสภาพสุขอนามัยโดยทันที และยังขัดขวางการกู้หรือฟื้นตัวจากภัยพิบัติ สถานการณ์เช่นนี้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่อสังคมดังนั้นในคู่มือแนวทางฉบับนี้ไม่เพียงเน้นที่การปฏิบัติการตามแนวทางอย่างประสิทธิภาพและเป็นประโยชน์ในช่วงภัย
พิบัติ แต่ยังรวมถึงการปฏิบัติการการฟื้นตัวหลังภัยพิบัติ โดยการเตรียมการจัดการขยะภัยพิบัติล่วงหน้าและทำให้เกิดขั้นตอนที่ราบรื่น
พวกเราคาดหวังว่าจะบรรลุผลดังกล่าว เนื่องจากการเตรียมการก่อนเกิดภัยพิบัติจะช่วยให้ระบบการจัดการขยะปกติรุดหน้าขึ้น ลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติ และส่งเสริมความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลาปกติผู้ที่รับผิดชอบต้องมีความเข้าใจลึกซึ้งในเรื่องการจัดการขยะภัยพิบัติและให้ความกระจ่างของความสำคัญในการเตรียม
พร้อมแก่ผู้จัดทำนโยบายและประชาชน ในขณะเดียวกันการร่างแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินต้องเริ่มต้นจากแผนสำหรับภัยพิบัติซึ่งเกิดผลกระทบโดยตรงต่อความสามารถในการจัดการขยะปกติ หลังจากนั้นค่อยๆพัฒนาอย่างมีกลยุทธ์การเพิ่มประสิทธิภาพอย่างมีกลยุทธในจัดการขยะภัยพิบัติเริ่มจากเวลาปกติ

[ก่อนเกิดภัยพิบัติ] แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน + การเตรียมความพร้อมเพื่อลดการเกิดขยะที่อาจเกิดขึ้นเพื่อเสริมสร้างขอบข่ายงานของการกำจัดขยะเพื่อให้โรงกำจัดขยะคงอยู่ในสภาพที่ใช้ประโยชน์ได้อย่างมีศักยภาพ แม้ในเวลาที่เกิดภัยพิบัติ[ก่อนเกิดภัยพิบัติ]ทำความเข้าใจการจัดการขยะภัยพิบัติ (รวมถึงงบประมาณ)ของผู้จัดทำนโยบายและประชาขน

[ระหว่างเกิดภัยพิบัติ]การปฏิบัติการระหว่างช่วงเกิดภัยพิบัติ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเริ่มต้น) จากแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน → การสนับสนุนการกู้ภัยพิบัติผู้ที่ถูกคาดหวังให้อ่านแนวทางฉบับนี้โดยรวมแล้ว ผู้จัดทำมุ่งหวังให้รัฐบาลแห่งชาติ เจ้าหน้าที่ของรัฐ เจ้าหน้าที่เทศบาลที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะของประเทศในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกอ่านแนวทางฉบับนี้ ถึงแม้ว่าโครงสร้างที่แน่นอนของรัฐบาลอาจจะแตกต่างกันออกไปในแต่ละประเทศหรือแต่ละเทศบาล แต่มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องพิจารณาว่าหน่วยงานใดจะเป็นผู้รับผิดชอบในการจัดการขยะภัยพิบัติและจะประสานงานกับหน่วยงานอื่นๆอย่างไรมีผู้ถือผลประโยชน์ร่วมอื่นๆ (stakeholder)อาจถูกทำให้มาเกี่ยวข้องกับการจัดการขยะภัยพิบัติ เช่น หน่วยงานด้านมนุษยธรรม และองค์การที่
ทำงานโดยไม่แสวงหาผลกำไร (NGO)ถึงแม้มีภัยพิบัติหลากหลายชนิด คู่มือแนวทางฉบับนี้มุ่งเน้นภัยพิบัติโดยรวมหลากหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก

ประเทศต่างๆในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกมีความหลากหลายทั้งเชื้อชาติ วัฒนธรรมและระบบสังคม ลักษณะและปริมาณของขยะมูลฝอยและขยะจากภัยพิบัติ ตลอดจนแต่ละระบบการจัดการและเทคโนโลยีจึงแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ดังนั้นเราจึงต้องเข้าใจความแตกต่าง ช่องว่าง และลักษณะเฉพาะ เพื่อส่งเสริมกิจกรรมต่างๆในการจัดการขยะภัยพิบัติและเครือข่ายในภูมิภาคนี้ในจุดเริ่มต้น คู่มือแนวทางนี้พยายามที่จะรวบรวมตัวอย่างที่หลากหลายในภูมิภาคนี้ เพื่อแบ่งปันข้อมูลและการปฏิบัติที่ดี

1. ขยะจากภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิกการจัดการความเสี่ยงและภัยพิบัติต่างๆ

ภัยพิบัติในโลกนี้ถูกตระหนักว่าเป็นเครื่องกีดขวางที่มีผลกระทบมากที่สุดอย่างหนึ่งต่อการพัฒนาแบบยั่งยืน ในการเจรจาแลกเปลี่ยนที่เมืองเซนไดเกี่ยวกับความเสี่ยงภัยพิบัติ ได้ชี้ชัดว่าผลสำเร็จจากความพยายามในการพัฒนาระยะยาวอาจหายไปในทันที เมื่อเกิดภัยพิบัติขึ้น เพื่อเป็นการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติ นโยบายทางกลยุทธ์ 5 ประการต่อไปนี้จึงเป็นเรื่องจำเป็น การควบคุมขยะที่เกิดจากภัยพิบัติที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญเพื่อการฟื้นฟูจากภัยพิบัติและการบูรณะสร้างเมืองให้กลับมาอาศัยได้อีก

ระบุความเสี่ยงลดความเสี่ยงเตรียมความพร้อมตัวอย่างภัยพิบัติต่างๆในเอเชียและแปซิฟิก

สนับสนุนทาง ก่อสร้างฟื้นคืนด้านการเงิน สภาพเดิมแผ่นดินไหว
อุทกภัยพายุความแห้งแล้งโรคระบาด
ประเภทอื่นๆ

รูป 1-1 แนวโน้มของประเภทของภัยพิบัติ

แผ่นดินไหว

ตึกอาคารหลายหลังถูกทำลายและได้รับความเสียหายมาก
รวมถึงแหล่งมรดกโลกต่างๆในเนปาล (แผ่นดินไหวในเนปาล ปี 2015)รูป 1-2 แนวโน้มของภัยพิบัติในแต่ละภูมิภาค

แหล่งข้อมูล ศูนย์วิจัยด้านระบาดวิทยาของภัยพิบัติสุนามิ

พายุฝน

แผ่นดินไหว

บ้านและตึกอาคารถูกสุนามิทำลาย (แผ่นดินไวครั้งใหญ่ภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น ปี 2011)และพืชสวนไร่นาสกปรกจากโคลนและทราย (พายุฝนตกหนักอย่างกะทันหันที่ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศญี่ปุ่น 2015)อาคารบ้านเรือนและพืชสวนไร่นาถูกทำให้เสียหาย (ภูเขาไฟ Pinatubo ระเบิด ที่ฟิลิปปินส์ ปี 1991)อาคารบ้านเรือนและพืชสวนไร่นาถูกทำลาย (พายุไต้ฝุ่น
ไห่เยี่ยน Haiyan ที่ฟิลิปปินส์ ปี 2013)ขยะจากภัยพิบัติจำนวนมหาศาลถูกลำเลียงไปที่ฝังกลบ
ใน Port Vila, Vanuata (พายุไซโคลน PAM, ประเทศวานูอาตู 2015)ชุมชนได้รับผลกระทบจากพายุไซโคลน (พายุไซโคลน Evan ประเทศซามัว 2012)พายุฝนพายุโซนร้อนอุทกภัยอุทกภัยพายุโซนร้อนภูเขาไฟระเบิดสุนามิพายุโซนร้อนอุทกภัยภูเขาไฟระเบิดอุทกภัยพายุโซนร้อนแผ่นดินไหว

อ้างอิง: การลดความเสี่ยงและเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน SDGs
(Sustainable development goals)แอฟริกาอเมริกาเอเชียยุโรปโอเซเนีย

รูป1-3 ตัวอย่างภัยพิบัติต่างๆในเอเชียและแปซิฟิกแผ่นดินไหว

ที่ดินและพืชพันธุ์ได้รับความเสียหายจากน้ำท่วม (อุทกภัยในไทยปี 2011)จำนวนภัยพิบัติตามประเภทของภัยพิบัติการจัดการความเสี่ยงของภัยพิบัติจำนวนภัยพิบัติตามประเภทของภัยพิบัติภัยพิบัติที่เกิดขึ้นบ่อยๆในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกซึ่งเกี่ยวข้องกับลักษณะการเคลื่อนไหวทาภูมิศาสตร์ได้แก่แผ่นดินไหว สุนามิและภูเขาไฟระเบิด ในขณะที่ภัยพิบัติที่เกี่ยวของกับสภาพภูมิอากาศได้แก่น้ำท่วม พายุโซนร้อน และพายุฝน การเตรียมความพร้อมสำหรับภัยพิบัติเหล่านี้ถูกพิจารณาว่าเป็นการปฏิบัติการที่สำคัญในการปรับตัวให้เข้ากับ
ภาวะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง(climate change adaptation)ภัยพิบัติเกิดเพิ่มขึ้นในทุกปี ตัวแปรทางสังคม เช่นการขยายของความเป็นเมือง (urbanization) มีอิทธิพลอย่างมากต่อภัยพิบัติ
จากมุมมองของขยะภัยพิบัติ การให้ความสนใจที่มากยิ่งขึ้นกับวัสดุก่อสร้างที่มีประสิทธิภาพสูงนั้น ก็เท่ากับเป็นการเพิ่มจำนวนเครื่องใช้ภายในบ้านในแต่ละครัวเรือนมากยิ่งขึ้น

ตัวเลขข้างล่าง (รูปกราฟ1-1และ1-2)แสดงให้เห็นแนวโน้มของจำนวนการเกิดภัยพิบัติ จำนวนภัยพิบัติเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วภายในระยะเวลา 50 ปีที่ผ่านมา
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชีย ทั้งนี้น่าจะมีสาเหตุมาการที่ภูมิภาคนี้มีจำนวนประชากรขนาดใหญ่ที่สุดและมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งหมายความว่าภัย
พิบัติต่างๆที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ (Climate Change ,CC) (น้ำท่วมและพายุ) ได้เกิดร่วมกับสภาพการทำให้เป็นเมือง(urbanization) จึงส่งผลจากเสียหายขนาดใหญ่ในภูมิภาคนี้
แม้ว่าผู้คนได้แบ่งเบาและปรับตัวให้เข้ากับภัยพิบัติ ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นของภัยพิบัติ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ) ในปีที่ผ่านมาเพิ่มขึ้นจนเกินความขีดความสามารถ ความเสียหายที่เกิดจากภัยพิบัติจะถูกทำให้แย่ลง เนื่องจากความไม่มั่นคงด้านภูมิภาค โดยมีพื้นฐานมาจาก
ความยากจน การใช้ที่ดิน และระบบการสั่งการและความเตรียมพร้อมที่ไม่ดีในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน เป็นเรื่องยากที่เราจะป้องกันภัยพิบัติ แต่เราสามารถป้องกันความเสียหายอันเกิดจากภัยพิบัติ และทำให้เบาบางลงโดยใช้มาตรการรับมือที่เหมาะสมในเรื่องอุปสรรคทางกายภาพ ระบบการกำกับดูแล การเผย
แพร่ทางสังคม และการจัดสรรทางการเงิน ด้วยมาตรการนี้จะช่วยสนับสนุนให้เมืองที่ได้รับความเสียหายฟื้นตัวเร็วขึ้นและเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดการสร้างสังคมที่สามารถกลับฟื้นคืนสู่สภาพเดิมต่อต้านภัยพิบัติ
การแก้ปัญหาการลดการเกิดภัยพิบัตินั้นเกี่ยวข้องกับหลากหลายสาขา รวมไปถึงเมืองต่างๆ สาธารณูปโภค การคมนาคม การศึกษา และที่สำคัญที่สุดคือการ
จัดการขยะจากภัยพิบัติ
จากมุมมองของขยะภัยพิบัติ วัสดุก่อสร้างที่มีประสิทธิภาพสูง และการเพิ่มจำนวนเครื่องใช้ภายในบ้านในแต่ละครัวเรือนในหลายประเทศในเอเชีย
และแปซิฟิก ทำให้เกิดความเสี่ยงจากภัยพิบัติทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ นอกเหนือไปจากเรื่องความทนทานต่อแผ่นดินไหว การตรวจสอบย้อนหลังของ
แหล่งที่มาของวัสดุก่อสร้างและวัสดุอันตรายแล้ว แนวทางนี้จึงให้ความสำคัญในความจำเป็นของแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินเพื่อลดความเสี่ยง

ใน 17 หัวข้อของเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน(SDGs)ขององค์การสหประชาชาติ มีหลายส่วนที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันและการ
ลดภัยพิบัติ ตัวอย่างเช่น เป้าหมายที่ 11 ( “ทำให้เมืองและการตั้งถิ่นของมนุษย์ปลอดภัยทั่วถึง พร้อมรับสภาพการเปลี่ยนแปลงและพัฒนายั่งยืน” ) ในเป้าหมายนี้ระบุว่าภายในปี 2020 ให้นำนโยบายและแผนการดำเนินการรวมเข้าด้วยกัน และนำไปใช้เพื่อการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อการบรรเทาและปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พร้อมกับความสามารถ
ในการฟื้นคืนสู่ปกติ(resilience)จากภัยพิบัติภายในปี 2030 และจำเป็นต้องลดจำนวนการตายและจำนวนคนที่ได้รับผลกระทบรวมถึงลดการสูญเสียโดยตรงทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของโลกที่มีสาเหตุมาจากภัยพิบัติ

ภูเขาไฟระเบิดแผ่นดินไหวภูเขาไฟระเบิดพายุโซนร้อนแผ่นดินไหวสุนามิพายุโซนร้อน

2. ขยะจากภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิกประเภทของขยะและวัสดุมาตรการโดยเฉพาะและวิธีการสำหรับจัดการขยะภัยพิบัติควรกำหนดตามลักษณะพิเศษของประเภทภัยพิบัติและขยะ
มีความจำเป็นต้องพิจารณาประเภท ขนาดของภัยพิบัติและเวลาที่เกิดเหตุการณ์ ซึ่งทั้งหมดมีผลกระทบต่อปริมาณและลักษณะพิเศษของขยะภัยพิบัติการเกิดขยะปริมาณมากจากภัยพิบัติแหล่งข้อมูล คู่มือแนวทางโครงงานการจัดการขยะภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิก

ตาราง 2-2 ตัวอย่างการเกิดขยะจากภัยพิบัติ (กรณีประเทศญี่ปุ่น)เมื่อเปรียบเทียบบกับปริมาณประเภทขยะเทศบาลวันที่
ขยะมูลฝอยชุมชน
(1000 ตัน)มีค.2011

แผ่นดินไหวและ
สุนามิ (แผ่นดิน จังหวัดมิยางิไหวครั้งใหญ่ภาค
ตะวันออกของ เมืองเซนได***ญี่ปุ่น
เขตอิชิโนะมาคิ***สค.2014
กย.20154,233*

56-79 ปี**11,530*3.7-95 ปี**1,369*

3.7 ปี

5,265*95 ปี

584

1.6 ปี

523 ปี

น้ำท่วมและแผ่น เมืองฮิโรชิมาดินถล่ม
เมือโจโสะน้ำท่วม
*ไม่รวมตะกอนจากสุนามิลักษณะเฉพาะ
มีชุมชนหลากหลายประเภท ตั้งแต่หมู่บ้านชาวประมงจนถึงพื้นที่อุตสาหกรร
ได้รับความเสียหายมากจากสุนามิเหมือนจังหวัดอิวาเตะ
นครจัดตั้ง
/เสียหายมากบริเวณชายฝั่งจากสุนามิและบริเวณเนินเขาจากแผ่นดินไ
หวเมืองได้รับความเสียขายขนาดกว้างการประมงและอุตสาหกรรมได้รับความเสียหายพื้นที่ของเมืองเสียหายในบริเวณจำกัดขยะจำนวนมากผสมระหว่างดินกับน้ำ

นครจัดตั้ง
/เสียหายมากบริเวณชายฝั่งจากสุนามิและบริเวณเนินเขาจากแผ่นดินไหว

**คำนวณจากแต่ละเมือง/เขตพื้นที่

***เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมิยางิวิธีการจัดการขยะหลากหลายชนิด

เมื่อเกิดเหตุภัยพิบัติ นอกเหนือจากขยะเทศบาลปกติแล้ว ยังมีขยะจากศูนย์หลบภัย สิ่งขับถ่ายจากสุขาชั่วคราว และขยะจากภัยพิบัติ (ตาราง2-3) ขยะเหล่านี้ต้องถูกบำบัดอย่างทันท่วงทีและเหมาะสม ซึ่งจำเป็นต้องพิจารณาการเตรียมความพร้อมและมาตรการรับมือล่วงหน้า ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้
ความเสี่ยงที่คุกคามชีวิต,ความเสี่ยงด้านสาธารณสุข,ผลกระทบต่อการบริการการจัดการขยะปกติ ณ ที่เกิดเหตุ, ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ(ประสิทธิภาพของทรัพยากร ลดต้นทุนและผลประโยชน์) ความสามารถในการฟื้นฟูสู่สภาพเดิม(ชุมชน, การสื่อสาร, เพศ,การอบรม และอื่นๆ)ตาราง2-3 ประเภทของขยะจากภัยพิบัติขยะครัวเรือนศูนย์หลบภัยขยะที่เกิดจากครัวเรือนในชีวิตประจำวันขยะที่เกิดจากศูนย์หลบภัย เช่น ภาชนะและการบรรจุของ กระดาษลังแข็ง เสื้อผ้า เครื่องยังชีพ และอื่นๆสิ่งขับถ่าย

ของขับถ่ายจากห้องน้ำชั่วคราว และน้ำโสโครกจากสิ่งปฏิกูลที่ไหลเข้าไปในโถส้วม อันเนื่องมาจากภัยพิบัติขยะจากภัยพิบัติประเภทขยะสีเขียวภัยพิบัติ เช่น แผ่นดินไหวและ
ตาราง2-1 ปริมาณโดยประมาณของขยะภัยพิบัติจากภัยพิบัติต่างๆในอดีตพายุไซโคลนเกิดขึ้นบ่อยในเอเชียวันที่ชื่อของภัยพิบัติปริมาณขยะที่เกิดขึ้นโดยประมาณแผ่นดิน
ไหว/สุนามิ
แปซิฟิก ตามที่กล่าวในบทที่ 1 และแผ่นดินไหวสุมาตรา-อันดามัน (อินโดนีเซีย)7-10 ล้านตัน
ทำให้เกิดปริมาณขยะจำนวนมาก ธค.2004
พค.2008แผ่นดินไหวเสฉวน (ประเทศจีน)20 ล้านตัน
อันเนื่องมาจากพลังการทำลายสูง มค.2010แผ่นดินไหวเฮติ (เฮติ)23-60 ล้านตัน
ปริมาณของขยะภัยพิบัติสามารถ มีค.2011แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ภาคตะวันออกของญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น)31 ล้านตัน
14 ล้านตัน
เมย.2015แผ่นดินไหวเนปาล (เนปาล)เทียบเท่ากับค่าของจำนวนขยะพายุ
ไซโคลน/ไต้ฝนุ่/เฮอริเ
คน/อุท
กภัยมูลฝอยชุมชน 10 ปี ในขณะ
พายุเฮอริเคนคาทรีนา (สหรัฐอเมริกา)22.8 ล้านตัน
เดียวกันขยะภัยพิบัตินั้นบำบัดยาก สค.2005
ตค.2011อุทกภัยไทย (ประเทศไทย)100,000 ตันเนื่องลักษณะพิเศษของขยะต่างๆ พย.2013ซุปเปอร์ไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน (โยลันดา ฟิลิปปินส์)19 ล้านตัน
กพ.2016พายุหมุนเขตร้อนวินสตัน (ฟิจิ)23,525 ตัน(ตาราง2-1 และ 2-2)

จังหวัดอิวาเตะ

ขยะอาจจะประกอบด้วยอาคารที่ถูกทำลายและสิ่งของที่อยู่ภายใน ทางเดินที่ถูกทำลาย และสาธารณูปโภคโครงสร้างพื้นฐานอื่นๆ เศษไม้ เศษทรายและ
สิ่งของตามธรรมชาติและอื่นๆ ไม่เพียงแต่ขยะที่เกิดจากภัยพิบัติโดยตรงเท่านั้น กิจกรรมในการฟื้นฟูและการบูรณะสร้างใหม่ในช่วงหลังภัยพิบัติก็ยัง
ก่อให้เกิดขยะด้วย
การระบุชนิดของวัสดุเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อส่งเสริมการจัดการขยะที่เหมาะสม ในตาราง 2-4 แสดงให้เห็นการแบ่งแยกประเภทขยะตามชนิดของภัยพิบัติ
ตาราง 2-4 การแบ่งแยกประเภทขยะตามชนิดของภัยพิบัติ

ขยะที่เกิดเมื่อผู้อยู่อาศัยจัดเก็บข้าวของที่เสียหายในและรอบบริเวณบ้าน / ขยะที่เกิดจากการรื้อถอนบ้านที่เสียหาย (หากจำเป็นต้องรื้อถอน) และขยะทั้งหมดทุกชนิดในตาราง 2-4ลักษณะเฉพาะของขยะภัยพิบัติ

รูปประกอบ(แผ่นดินไหวไร่สวน เข่นต้นไม้ล้ม หญ้า และไม้ซุงขยะผสมประกอบด้วยเศษคอนกรีต เศษไม้ พลาสติก ดิน และทรายเศษหักพังจากอาคาร จำนวนเล็กน้อย และอื่นๆคอนกรีต อิฐ *แร่ใยหินให้จัดว่าเป็นเหล็กกล้า เหล็กเส้น วัสดุอะลูมิเนียม และอื่นๆขยะอาหาร เสื่อทาทามิ ขยะผสมเส้นใย กระดาษ เศษไม้ วัสดุในการวัสดุครัวเรือน
บรรจุ เฟอร์นิเจอร์ สัมภาระ และขยะอื่นๆ (เช่น พลาสติก กระดาษลังแข็ง กระดาษ)ขยะผสมประกอบด้วยเศษคอนกรีต เศษไม้ พลาสติก ดิน และทรายขยะผสมจำนวนเล็กน้อย และอื่นๆทีวี เครื่องซักผ้าและเครื่องปรับอากาศที่ถูกกำจัดออกจากบ้านที่ได้รับเครื่องใช้ไฟฟ้าผลกระทบ ซึ่งสิ่งของเหล่านี้เสียหายจากภัยพิบัติและใช้การไม่ได้รถยนต์รถยนต์ จักรยานยนต์ และจักรยานซึ่งเสียหายจากภัยพิบัติและใช้การไม่ได้เรือเรือที่เสียหายใช้การไม่ได้จากภัยพิบัติของอันตราย เช่นเครื่องดับเพลิง กระบอกสูบ และชิ้นส่วนอื่นๆที่ไม่จัดการขยะที่ไม่สามารถ
จัดการได้อย่างเหมาะ ได้ยากในสถานที่มีในหน่วยงานท้องถิ่น เช่น เปียโนและฟูกที่นอน (รวมไปถึงแหล่งกำเนิดรังสีสำหรับการตรวจสอบแบบไม่ทำลาย (radiation sources forสม
nondestructive inspection) อวนจับปลา แผ่นยิปซัม และอื่นๆขยะอันตราย

ไฮโดรคาร์บอน เช่น น้ำมันและเชื้อเพลิง;สี;น้ำยาขัดเงาและตัวทำ
ละลาย;ยาฆ่าแมลงและปุ๋ย;เศษขยะทางการ
แพทย์;ของเสียเสี่ยงต่อสุขภาพ;ขยะที่มีส่วนประกอบของแร่ไย
หิน;แผ่นPCB;สารเคมี;สารพิษ เช่น คลอโรฟลูโอคาร์บอน CCA (ขยะที่ใช้chromium copper arsenicในน้ำยาอัดไม้) และเตตราคลอโรเอทิลีน (Tetrachloroethylene );ของที่เกี่ยวกับยา;ขยะอันตรายยาฆ่า
แมลง;แผ่นพลังแสงอาทิตย์และหม้อสะสมไฟฟ้า

ของที่ระลึก,ของมีค่า อัลบั้ม รูปถ่าย ป้ายชื่อบรรพบุรุษ เงินสด หนังสือเดินทาง โลหะมีค่าตะกอนสุนามิขยะขนาดใหญ่ ขยะอันตราย ขยะอาหาร ของทะเลและอาหารที่เก็บออกจากตู้เย็น วัสดุสดและผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากโรงงานแปรรูปสัตว์น้ำเครื่องจักร เครื่องมือทรายและกากตะกอนที่มาจากใต้ทะเล และดินจากไร่นาที่โดนสุนามินำมายังพื้นดินทรายและก้อนหินทรายและก้อนหินจากภูเขา แม่น้ำและพื้นที่อื่นๆมายังพื้นดินขยะอุตสาหกรรม,ขยะจากการค้าขยะครัวเรือนขยะปกติและขยะขนาดใหญ่ที่ทิ้งจากครัวเรือนขยะจากศูนย์หลบภัย ขยะที่ทิ้งจากศูนย์หลบภัย ขยะจากสิ่งของบรรเทาทุกข์

อ้างอิง: ขยะทั่วไปและขยะพิเศษตามท้องถิ่น – กรณีในญี่ปุ่นเป็นเรื่องปกติในเอเชียและแปซิฟิกที่ในบรรดาขยะภัยพิบัติ ขยะจากครัวและป่าไม้ถูกรับมืออย่างรวดเร็ว เพื่อความปลอดภัยในสภาพแวดล้อมและการรีไซเคิล ของเสียจากครัวควรเป็นอันดับแรกที่จะถูกรวบรวมและกำจัดออกจากตู้เย็นที่ใช้การไม่ได้แล้ว การคัดแยกไม้ออกจาขยะอื่นๆและออกจากทราย จะทำให้ทางเลือกในการรีไซเคิลกว้างขึ้น เราควรพิจารณาการจัดการขยะภัยพิบัติที่มีผลกระทบจากน้ำทะเล เพราะหากทิ้งขยะภัยพิบัติน้ำทะเลทันที อาจทำให้โรงงานบำบัดขยะเสียหายได้ การทิ้งขยะประเภทนี้ไว้ในน้ำฝนจะช่วยชะล้างลดความเค็มออก และน่าจะเป็นวิธีการก่อนบำบัดที่ง่ายที่สุด
ขยะมักถูกจัดประเภทตามลักษณะเฉพาะในแต่ละภูมิภาค และขยะภัยพิบัติก็ไม่มีข้อยกเว้น เสื่อทาทามิเป็นส่วน
หนึ่งของวัฒนธรรมญี่ปุ่น ทำมาจากหญ้าอิงุสะ ใช้เป็นพื้นในบ้านสไตล์ญี่ปุ่น เมื่อถูกทำให้เปียกน้ำหรือโคลนจากภัยพิบัติจากน้ำ จะทำให้เสื่อใช้การไม่ได้ หนักและเป็นขยะขนาดใหญ่จัดการยาก จำเป็นต้องมีการจัดเก็บและบำบัดเป็นพิเศษชนิดของภัยพิบัติ;เกิดบ่อย,;เกิดปกติ)สุนามิ น้ำท่วมพายุโซนร้อนสัดส่วนของขยะตามประเภทของขยะภัยพิบัติการเกิดขยะส่วนใหญ่เกิดจากการจัดเก็บบ้านเรือน

ตาราง 2-5 ปริมาณการเกิดขยะภัยพิบัติแยกตามประเภทของวัสดุ (วันที่ 14 ธันวาคม 2017)ถึงแม้ว่าสัดส่วนของขยะจะแตกต่างกันอย่างมากตามประเภทและขนาดของภัยพิบัติ แต่ขยะอนินทรีย์มีอัตราส่วนสูง เพื่อให้ความสำคัญจึงมีหลาย
กรณีที่จำเป็นต้องใช้วัสดุรีไซเคิลที่มีประสิทธิภาพสูง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีแผ่นดินไหวและสุนามิ ซึ่งมีอาคารจำนวนมากและสาธารณูปโภคโครงสร้างพื้นฐานได้รับความเสียหาย ขยะจำนวนมากจึงมีส่วนประกอบของวัสดุอนินทรีย์ เช่น ซีเมนต์ ตามที่ปรากฏในรูป 2-1 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออกของญี่ปุ่นเป็น
ตัวอย่างแบบฉบับ มีอัตราส่วนการรีไซเคิลสูง แสดงให้เห็นควาพยายามในการนำวัสดุเหล่านี้กลับมาใช้อีกข้อมูลลักษณะเฉพาะจากแผ่นดินไหวที่คุมาโมโตะชี้ให้เห็นว่าสัดส่วนของขยะภัยพิบัติขึ้นอยู่กับแหล่งของการเกิดขยะภัยพิบัติ ตามตาราง 2-5 แสดงให้เห็นว่า หลังจากเกิดเหตุภัยพิบัติได้ไม่นาน อัตราส่วนของขยะผสมและขยะมูลฝอยที่เผาไหม้ได้มีมาก เพราะขยะโดยมากเกิด
จากการจัดเก็บบ้านเรือน ในระยะฟื้นฟูจากภัยพิบัติ การเกิดของขยะภัยพิบัติเพิ่มขึ้นจากการรื้อถอนตึกอาคาร ทำให้จำนวนและอัตราส่วนของขยะ
อนินทรีย์สูงขึ้น ในทางกลับกัน ในกรณีของอุทกภัยในประเทศไทยในรูป 2-2 ชี้ห้เห็นว่าอัตราส่วนสูงสุดเป็นในส่วนของขยะเฟอร์นิเจอร์ไม้
เนื่องจากการสำรวจ(จัดทำโดยสำนักงานว่าการกรุงเทพมหานคร)อ้างอิงจากขยะอันตรายครัวเรือนและขยะติดเชื้อ

การเกิดขยะส่วนใหญ่
เกิดจากการรื้อถอนตึก
อาคารส่วนประกอบของขยะ(1000ตัน;น้ำหนักเปียก) ไม่รวมตะกอนจากสุนามิ

กรณีศึกษา ประเทศไทยการรีไซเคิลขยะภัยพิบัติ

ขยะเผาไหม้ได้

คอนกรีต

วิธีการบำบัดขยะภัยพิบัติ (1000ตัน;น้ำหนักเปียก) ไม่รวมตะกอนจากสุนามิเผาให้เป็นเถ้า

ไม้ขยะที่เผาไหม้ไม่ได้

ฝังกลบ

รูป 2-1 สัดส่วนและการรีไซเคิลของขยะภัยพิบัติ
ระหว่างปี 2011 เมื่อเกิดแผ่นดินไหวและสุนามิที่ภาค
ตะวันออกของญี่ปุ่น (Fig.2-1)

รีไซเคิลโลหะ

ตะกอนสุนามิเกือบ 100% (11,000) ถูกนำมารีไซเคิล
http://www.nikkenren.com/doboku/saigai/pdf/report/data_gaiyou.pd

กรณีศึกษาประเทศฟิจิ

พายุหมุนเขตร้อนวินสตัน (ฟิจิ),พายุหมุนวินสตัน, กุมภาพันธ์ 2016พายุหมุนเขตร้อนวินสตันซึ่งมีความรุนแรงระดับ 5 ได้พัดผ่านทำลายประเทศ
ฟิจิในวันที่ 20 และ 21 กุมภาพันธ์ 2016 มีผู้เสียชีวิต 43 คน ผู้ได้รับบาดเจ็บ160 คน ผู้อพยพ 35,000 คน และมีศูนย์หลบภัย 424 แห่ง โรงเรียน 97 แห่งได้
รับความเสียหาย ในขณะเดียวกัน พืชผล 100% ถูกทำลายในพื้นที่ที่ได้รับผลก
ระทบ ได้ประกาศว่าเกิดระยะภัยพิบัติเป็นเวลา 30 วันจากการสำรวจพบว่ามีขยะที่ถูกบรรทุก 9410 ครั้ง (23,525 ตัน) จากใจกลางเมืองต่างๆเพียงอย่างเดียว ยังไม่รวมพื้นที่ชนบทและพื้นที่ติดทะเลแม้จะผ่านไปแล้ว 2 ปี ฟิจิยังอยู่ระหว่างการฟื้นฟูจากผลกระทบจากภัยพิบัตินี้ (บ้านเรือน โรงเรียน การเกษตร และอื่นๆ)กองเศษไม้

*1,000 ตัน
เมย.-สค.2016 จำนวนที่
กำจัด*อัตราส่วน%กย.2016-สค.2018 จำนวน
การเกิดขยะโดยประมาณ*อัตราส่วน%จำนวนทั้งหมด*อัตราส่วน%การกำจัดขยะขยะ
/จำนวนการเกิดคอนกรีตขยะโดยประมา
ณกระถางต้นไม้ แจกัน โถส้วม3%ซีดี วีดีโอ เทปดินโคลน
5%5%หนังสือและนิตยสาร11%ก้อนอิฐ คอนกรีต ซีเมนต์1%ฟอร์นิเจอร์ไม้44%เสื่อเวนิลปูพื้น2%ความท้าทายมีความเสี่ยงเมื่อเกิดเพลิงไหม้บริเวณพื้นที่เก็บของ
มีการใช้แรงงานจำนวนมาก
ค่าซ่อมบำรุงเครื่องบิ่นเศษไม้มีราคาสูง
แหล่งข้อมูล : Mr. Shalend Prem Singh, Senior Health Inspector, Lautoka City Council, Fijเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า6%เครื่องใช้ไฟฟ้า3%ขยะในชีวิตประจำวัน เครื่องนอน10%10%

รูป 2-2 สัดส่วนของขยะน้ำท่วมระหว่างน้ำท่วมปี 2011 (แหล่งข้อมูล สำนักงานสิ่งแวดล้อม สำนักงานว่าการกรุงเทพมหานคร)ใช้เศษไม้ทำปุ๋ยหมักและวัสดุคลุมดินสำหรับสวนดอกไม้แยกสิ่งที่รีไซเคิลได้ออกจากขยะภัยพิบัติ

อื่นๆ (วัสดุที่เหลืออื่นๆ)ขยะโลหะขยะผสม
(ฝังกลบ)วัสดุที่เผาได้กระเบื้องอื่นๆ

หมายเหตุ จำนวนรวมบางส่วนอาจไม่ตรงกับการคำนวณ เนื่องจากได้ปัดเศษทศนิยม

อุทกภัย กรุงเทพ ประเทศไทย ปี 2011ขยะจากน้ำท่วมรวมถึง ขยะมูลฝอยชุมชน ขยะติดเชื้อ(จากการรักษาทางการแพทย์ การวิจัยและอื่นๆ) และขยะอุตสาหกรรม ซึ่งขยะทั้งหมดนี้เกิดระหว่างและหลังเหตุการณ์น้ำท่วม
ในจำนวนขยะเหล่านี้ ขยะหลักจากน้ำท่วมที่ทางสำนักงานว่าการกรุงเทพมหานครจัดการคือ ขยะมูลฝอยชุมชน (รวมถึงขยะอันตรายครัวเรือน) และขยะติดเชื้อจำนวนที่แน่นอนและส่วนประกอบของขยะน้ำท่วมขึ้นอยู่เหตุการณ์น้ำท่วมแต่ละครั้ง ตัวอย่างเช่น
ส่วนประกอบของขยะระหว่างน้ำท่วมในปี 2011, ในตาราง 2-2 (จากการสำรวจส่วนประกอบของขยะโดยสำนักงานสิ่งแวดล้อมของกรุงเทพมหานคร )สำหรับปริมาณ จำนวนขยะน้ำท่วมโดยประมาณ
ตาราง 2-6 ตัวเลขสถิติที่เกี่ยวข้องกับปริมาณขยะที่ถูกเก็บระหว่างพย.2011(คือจำนวนขยะที่เมืองกรุงเทพมหานครเก็บเพิ่มถึง มค.2012 (คู่มือแนวทางจัดการขยะน้ำท่วมสำหรับกรุงเทพมหานคร)เติม เมื่อเทียบกับช่วงปกติ) ของแต่ละเขตใน
ขยะน้ำท่วมต่อครัว
จำนวนขยะโดยเฉลี่ยใน จำนวนขยะทั้งหมดระหว่าง1 ขยะน้ำท่วม(=(b)หมาย
เขตเลข
ธค. 2011 ถึง12 มค. 2012เรือน(กก.)ช่วงสถานการณ์ปกติ
(a)*60)ตัน
กรุงเทพ (ดูตาราง 2-6) มีปริมาณขยะน้ำท่วม
ดอนเมือง
ทั้งหมดในกรุงเทพมหานคร 152,000 ตันโดย
หลักสี่
สายไหม
ประมาณ และมีมากที่สุดในเขตดอนเมืองบางเขน
จตุจักร
ประมาณ 20,000 ตันมีนบุรี

การรับมือนำโดยสภาเทศบาลเมือง Lautokaสภาเทศบาลเมือง Lautoka ,มีแผนส่งเสริม 3R ซึ่งมีเป้าหมายในการรีไซเคิลขยะ
สีเขียวจากเศษไม้ (เพื่อปกคลุมดินในไร่สวน, เป็นเชื้อเพลิงสำหรับโรงงานน้ำตาล และเป็นส่วนประกอบในการทำปุ๋ยหมัก)มีขยะสีเขียว 575 ตันโดยประมาณถูกบิ่นเป็นเศษ หลังเกิดพายุหมุนโซนร้อนวินสตัน
สภาเทศบาลเมืองได้จัดสรรพื้นที่แยกต่างหากภายในบริเวณเดียวกันกับหลุมฝังกลบ เพื่อรับของเสียจากภัยพิบัติ (แต่ยังจำเป็นต้องปรับปรุงให้ดีขึ้น)มีการส่งเสริมการฟื้นฟูทรัพยากร (เชื้อเพลิงชีวภาพ การใช้ซ้ำ และการรีไซเคิล)หลังพายุวินสตัน ผู้เก็บขยะได้นำขยะจากภัยพิบัติ 127 ตันกลับมาใช้ใหม่ และพลเมืองได้นำขยะสีเขียวประมาณ 180 ตันมาใช้เป็นเชื้อเพลิงชีวภาพการ
กำจัดขยะไม้
ขยะ/จำนวแหล่งข้อมูล คู่มือแนวทางจัดการขยะน้ำท่วมสำหรับกรุงเทพมหานครสามารถดูกรณีศึกษาอื่นๆได้ในภาคผนวกคลองสามวาหนองจอกคานนายาวบางแคบางพลัดตลิ่งชันภาษีเจริญหนองแขมทวีวัฒนาบางกอกน้อยบางกอกใหญ่บางบอนลาดกระบังลาดพร้าวจอมทองบางขุนเทียนบางกะปิบึงกุ่มธนบุรีคลองเตยคลองสานดินแดงดุสิตทุ่งครุบางคอแหลมบางซื่อบางนาบางรักปทุมวันประเวศป้อมปราบสาธุประดิษฐ์พญาไทพระนครพระโขนงยานนาวาราชเทวีราชบูรณะวังทองหลางวัฒนาสะพานสูงสาธรสัมพันธวงศ์สวนหลวงห้วยขวางภาครัฐอื่นๆวงจรการจัดการภัยพิบัติขนาดใหญ่และขยะภัยพิบัติการทำความเข้าใจวงจรการจัดการขั้นพื้นฐานของขยะภัยพิบัติเป็นเรื่องสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องจัดการกับภัยพิบัติขนาดใหญ่ จำเป็นต้องพัฒนาแผนการในระยะยาว ตั้งแต่ระยะฉุกเฉินจนถึงการฟื้นฟูและช่วงบูรณะสร้างใหม่ พร้อมด้วยการทำแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินเพื่อการจัดการขยะไม่เพียงแต่ความเข้าใจและการให้ความร่วมมือในการจัดการขยะ แต่การป้องกันภัยพิบัติและการตอบสนองฉุกเฉินก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน (รูป3-1)

เวลาปกติการวางแผนฉุกเฉินการจัดการขยะภัยพิบัติเมื่อเกิดภัยพิบัติแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน
(CP)เวลาภัยพิบัติ~กี่ชั่วโมง

ระยะเริ่มต้น
~กี่วัน

ระยะฉุกเฉิน
(การปฏิบัติการกู้ภัย)~กี่สัปดาห์

~กี่ปี

ขั้นตอนการเตรียมความพร้อม(การบริหารท้องถิ่น)การพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่
~กี่ปี

~กี่เดือน

ระยะฟื้นฟูและบรรเทาเบื้องต้น(ฟื้นฟูช่องทางการแจกจ่าย)~กี่เดือน

เริ่มกิจกรรมอุตสาหกรรม

ระยะฟื้นฟู (สร้างหลักประกันในโครงสร้างพื้นฐานในชีวิตประจำวันและเส้นทางการคมนาคม

ช่วงบูรณะและสร้างใหม่ (สร้างชุมชนขึ้นใหม่)การประเมินของกลุ่มการจัดการขยะภัยพิบัติระบุผู้ประสบภัยและความเสียหาย เปิดศูนย์หลบภัยเปิดทางถนนเปิดศูนย์จัดเก็บชั่วคราวเปิดการติดต่อกับการปกครองท้องถิ่นดูแลรักษาศูนย์หลบภัยการจัดการลำดับความสำคัญของวัตถุอันตรายการตัดสินใจในการดำเนินงาน
ตามแผนการจัดการขยะจากภัย
พิบัติ , ทำเครื่องหมายตรวจเช็คในการเตรียมการบำบัดขยะภัย
พิบัติ

ปิดศูนย์หลบภัย บำบัดและทิ้งขยะภัยพิบัติ
เสร็จสิ้นการบำบัดขยะภัยพิบัติ

รูป 3-1 วงจรการจัดการภัยพิบัติขนาดใหญ่
แหล่งข้อมูล: Hatayama,M.presentation for the 4th meeting on public-private cooperation (13 Sep 2011) and MoE Japan “Guidelines on Disaster Waste
Management (Mar 2014), modified by Okayama T.

เมื่อเกิดภัยพิบัติแผนเฉพาะกิจ
ฉุกเฉิน(CP)แผนการดำเนินงาน
(IP,ImplementationPlan)

แผนการลดความ
เสี่ยง (RDP, Risk
Deduction Plan)

ทบทวนการเตรียมความ
พร้อม : จัดทำขอบข่ายงานต่างๆ สร้างหลักประกันสถานที่จัดเก็บ
และเสริมสร้างประสิทธิภาพ

การลดความเสี่ยง :แผนการลดศักยภาพในการเกิดขยะ (คุณภาพและปริมาณ)การจัดการขยะภัยพิบัติการลดความเสี่ยงความก้าวหน้าและการปรับปรุงแก้ไขการจัดการขยะ
ล่วงหน้าในเวลาปกติทบทวนตามประสบการณ์

รูป 3-2 แผนการและการปฏิบัติการก่อนและหลังเกิดภัยพิบัติขั้นตอนพื้นฐานของขยะภัยพิบัติ

ในการจัดการขยะภัยพิบัติที่มีวัสดุขนาดใหญ่และวัสดุอันตรายรวมอยู่ เราแนะนำให้เคลื่อนย้ายขยะเหล่านี้ออกจากสภาพแวดล้อมในการดำเนิน
ชีวิตและเก็บไว้ในที่จัดเก็บชั่วคราวในทันที (TSS, Temporary storage site) จากนั้นควรแยกหรือบำบัดระยะกลาง (intermediate treatment) อย่างมีประสิทธิภาพ แล้วอาจจะนำกลับมาใช้ซ้ำ,แปรรูปนำมาใช้ใหม่(รีไซเคิล) หรือบำบัดที่เหมาะสมเป็นอันดับต่อไป ในบางกรณีการบำบัดที่ต้อง
ใช้พื้นที่กว้างอาจทำนอกบริเวณที่ได้รับผลกระทบ

การวางแผนและการจัดการ
ทำความสะอาดและเก็บรวบรวม

จัดเก็บและคัดแยก

บำบัด,รีไซเคิล,และกำจัดทิ้งขั้นสุดท้ายนำมาใช้ซ้ำและนำมาแปรรูปใช้
หมุนเวียน (รีไซเคิล)การดำเนินการก่อนการ
บำบัดการบำบัดระยะกลาง (การเผาให้เป็นเถ้า)การกำจัดขั้นสุดท้ายการลดความเสี่ยงและการเต
รียมความพร้อม : การฝึกซ้อมทักษะฉุกเฉิน
ข้อตกลงการให้ความร่วม
มือกับผู้ใช้ชีวิตในชุมชนและองค์กรต่างๆ เป็นต้นแผนการดำเนิน
การ
(IP)

ระยะฟื้นฟูเบื้องต้น (การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การกำจัดสิ่งของอันตราย)มีหลายขั้นตอนในการพัฒนาแผนต่างๆและการลงมือปฏิบัติ ซึ่งขึ้นอยู่กับรายละเอียดและจังหวะเวลาของขยะภัยพิบัติ
ในอันดับแรก มีแผนการ 2 อย่าง ได้แก่ แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน (CP,Contingency Plan) และแผนการดำเนินงาน(IP, ImplementationPlan) แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน(CP)เป็นแผนการก่อนเกิดภัยพิบัติ ซึ่งเน้นเรื่องวิธีการตอบโต้และการดำเนินงานกำจัดขยะภัยพิบัติในเวลาที่ภัยพิบัติเกิดขึ้น ส่วนแผนการดำเนินงาน (IP) คือแผนการหลังจากเกิดภัยพิบัติ ซึ่งรวบรวมนโยบายตอบโต้รับมือตามจริง
โดยใช้แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน (CP) และสำรวจสถานการณ์ภัยพิบัติจริงทันทีหลังเกิดเหตุ ในบางกรณี เราสามารถนำมาตรการตอบโต้
ในการลดความเสี่ยงรวบรวมเข้าไปในแผนการลดความเสี่ยง
(RDP, Risk Deduction Plan)
สำหรับรายละเอียดในการปฏิบัติการนั้น แบ่งได้เป็น 3 ส่วน การจัดการขยะหลังเกิดภัยพิบัติเป็นพื้นฐานที่สุดและสามารถทำให้การ
ดำเนินงานราบรื่นขึ้น หากมีการวางแผนและสร้างหลักประกันว่ามีพื้นที่จัดเก็บเรียบร้อย ก่อนจะเกิดภัยพิบัติขึ้นสำหรับแผนการลดความเสี่ยงนั้น หากมีศักยภาพในการลดปริมาณขยะ ก็จะเกิดปริมาณขยะภัยพิบัติน้อยลง นอกจากนี้การเตรียมการจัดการขยะจากภัยพิบัติเหล่านี้ สามารถส่งเสริมความก้าวหน้าและเสริมสร้างการจัดการขยะล่วงหน้าในเวลาปกติเมื่อคำนึงถึงความสัมพันธ์เหล่านี้ การกำหนดแผนฉุกเฉินจึงเป็นขั้นตอนแรกแผนการการระบุภาพรวมของวงจรการจัดการภัยพิบัติและขยะภัยพิบัติถือเป็นขั้นตอนอันดับแรกและขั้นตอนที่สำคัญการกำจัดอย่างราบรื่น การคัดแยก และการจัดการขยะภัยพิบัติชนิดต่างๆอย่างเหมาะสมเป็นมาตรการที่จำเป็นในการรับมือฉุกเฉิน การฟื้นฟูและการบูรณะสร้างใหม่หลังภัยพิบัติเพื่อให้การจัดการขยะภัยพิบัติมีประสิทธิภาพ การกำหนดแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน (รวมถึงการประเมินการเกิดขยะภัยพิบัติ) การรู้เท่าทันสถานการณ์ในระบบปัจจุบันและศักยภาพของการจัดการขยะ และการระบุกิจกรรมและทรัพยากรที่จำเป็นจึงเป็นเรื่องสำคัญ

การเตรียมความพร้อม, แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน, และแผนการดำเนินงานการปฏิบัติการ

3. ภาพรวมของการวางแผนและการจัดการขยะภัยพิบัติ

รูป 3-3 ขั้นตอนการบำบัดขยะภัยพิบัติเนื้อหาหลักของแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินในการจัดการขยะภัยพิบัติเนื้อหาหลักของแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน มีดังนี้

ประเมินปริมาณขยะภัยพิบัติ → การคาดคะเนในบริเวณจัดเก็บชั่วคราว : นำความคิดที่เป็นรูปธรรมมาพิจารณาจำนวนของสถานที่จำเป็นความจุและพื้นที่จำเป็นต้องใช้ แผนงานสำหรับการคัดแยกและการถ่ายของ เส้นทางการจราจรในสถานที่ปฏิบัติการ การจัดเตรียมหัวหน้า
งาน/ผู้ควบคุม เป็นต้น
วินิจฉัยระบบปัจจุบันและศักยภาพในการจัดการขยะและรีไซเคิล รวมถึงในส่วนของภาคเอกชนและกลุ่มอาสาสมัคร → สรุปบันทึกความ
เข้าใจ (MOUs) ต่างๆสำหรับความร่วมมือในช่วงเวลาที่เกิดภัยพิบัติ พร้อมกับผู้ให้บริการเก็บขยะ, ผู้ให้บริการบำบัด, ผู้ทำการรีไซเคิล,องค์การบรรเทาทุกข์อาสาสมัคร เป็นต้นกำหนดกิจกรรมที่จำเป็นและคำนวณกำลังคนและอุปกรณ์ที่จำเป็นในปฏิบัติกิจกรรมนั้นๆ ตามระยะเวลาการบำบัด → กำหนดสิ่งของ
รายการที่ต้องการความช่วยเหลือจากภายนอก (พร้อมทั้งสิ่งที่สามารถใช้บริการจากภายนอก)เนื้อหาหลักของแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินในการจัดการขยะภัยพิบัติเนื้อหา

แผนการลดความเสี่ยง (RRP)ขยะภัยพิบัติโดยแยกตามกลุ่มหน่วยงานระบุเครือข่ายและความร่วมมือกับผู้ใช้ชีวิตในชุมชน เช่น กลุ่ม
ต่างๆ กระทรวงกรมการที่เกี่ยวข้อง และหน่วยงานปกครอง
ส่วนภูมิภาค (ระดับเมืองกับเมือง),ภาคเอกชน (การเจรจาความร่วมมือ) และกลุ่มสื่อมวลชน
ระบุเครือข่ายและความร่วมมือกับผู้ใช้ชีวิตในชุมชน เช่นกลุ่มNGO กลุ่มชุมชนต่างๆ รวมถึงโบสถ์และกลุ่มเยาวชนและกลุ่มสตรีระบุลักษณะของการจัดการขยะภัยพิบัติตามประเภทของภัยพิบัติ

2.ผู้ใช้ชีวิตในชุมชน (ผู้ถือผลประโยชน์ร่วม)3.ชุมชน
4.ประเภทของภัย
พิบัติ

แผนการดำเนินการ (IP)แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน (CP)แต่งตั้งเจ้าหน้าที่/ทีมงาน และองค์กร ตลอดจนบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบในการจัดการขยะภัยพิบัติ (รวมทั้งสิ่งขับถ่ายและขยะจากศูนย์หลบภัย

1.เจ้าหน้าที่/ทีมงาน/องค์กรเพื่อการจัก.ขอบง่าย
งานการจัดการ ดการขยะภัยพิบัติเนื้อหาหลักต่างๆของแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน มีดังนี้กำหนดการปฏิบัติการที่จะมีขึ้นทันทีหลังเกิดภัยพิบัติ; และควรพิจารณาการจัดการองค์กรและทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับดำเนินงาน
ทำความเข้าใจกับปัญหาและปรับปรุงการจัดการขยะและระบบ 3R ในเวลาปกติ
ระบุความช่วยเหลือภายนอกที่จำเป็น, หลีกเลี่ยงความสับสนจากการตัดสินใจที่ไม่สอดคล้องกัน ซึ่งเกิดขึ้นเองตาม
สัญชาติญาณ(หรือการติดสินใจที่ไม่เด็ดขาด)แจ้งประชาชนและภาคธุรกิจร้านค้าล่วงหน้าเพื่อเตรียมพร้อมทำให้ประชาชนและธุรกิจต่างตระหนักว่าการบำบัดขยะ จะช่วยให้ฟื้นตัวได้รวดเร็ว เนื่องจากมีภาระด้านสิ่งแวดล้อมที่น้อยลง

5.ข้อมูลขยะภัยพิบั
ติรวบรวมและปรับข้อมูลการจัดการภัยพิบัติให้เป็นปัจจุบัน เช่นการตรวจสอบขยะ, ความก้าวหน้าในความตระหนักรับรู้เรื่อง3R และกิจกรรมต่างๆ , ขยะที่นำเข้ามาในที่ฝังกลบและสภาพที่ฝังกลบ เป็นต้นวิเคราะห์ระบบการจัดการขยะในสถานที่ตามแผนที่ความเสี่ยง
และอันตราย (ดูการประเมินผลกระทบของการจัดการขยะภัยพิบัติ)ข.ขั้นตอนการ 6. การทำรายการการจัดการขยะบำบัดสำรวจประสิทธิภาพของโรงงานที่จัดการขยะสำหรับภัยพิบัติและตอบสนองความต้องการต่างๆในการบูรณะสร้างใหม่และปรับปรุงให้ดีขึ้นเตรียมโรงงานจัดการขยะที่จำเป็น และจัดหาเครื่องจักรและ
อุปกรณ์ที่จำเป็น(ดูการประเมินผลกระทบของการจัดการขยะภัยพิบัติ)การลดวัสดุอันตรายพัฒนารายการศักยภาพและเทคนิคในการจัดการขยะ รวมถึงการวางแผนขยะอันตราย
พัฒนาขั้นตอนการบำบัดจัดการขยะภัยพิบัติที่ปฏิบัติได้ รวมทั้ง
สถานที่จัดเก็บชั่วคราว, การบำบัดระยะกลาง, การเผาขยะ(ถ้ามี),การจัดการขยะอันตราย, การกำจัดขั้นสุดท้าย, ความตระหนักรับรู้และความร่วมมือของอาสาสมัครและการประสานงานระดับ
ภูมิภาค (ดูแม่แบบแผนการดำเนินงาน)(IP template)

7.ความตระหนักรั
บรู้และการกระจายสู่ภายนอกสร้างความตระหนักในการจัดการขยะภัยพิบัติแก่นักเรียน
และชุมชนต่างๆ (นำเรื่องของการจัดการขยะภัยพิบัติมาใช้เข้าด้วยกันกับการจัดการขยะปกติ หรือความตระหนักในการลดความเสี่ยงภัยพิบัติ
สร้างโอกาสในการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างเมืองต่างๆและ
หน่วยการปกครองส่วนภูมิภาค(รวมทั้งระหว่างประเทศ)พัฒนากิจกรรมเพื่อการตระหนักรับรู้และการกระจายสู่ภายนอกในเรื่องการจัดการขยะภัยพิบัติ รวมทั้งโปรแกรมการอบรม และการพัฒนาเครื่องมือและวัสดุสำหรับทชุมชนต่างๆรวมถึงศูนย์หลบภัย

ค. กฎหมายกฎข้อบังคับ
งบประมาณ8.กฎหมาย
กฎข้อบังคับแผนการและงบประมาณ

การพัฒนาหรือแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติ กฎข้อบังคับและแผนการที่เกี่ยวข้อง
การจัดสรรงบประมาณ
จัดทำรายการตรวจสอบด้วยตัวเอง (ทรัพยากรในปัจจุบันและทรัพยากรที่จำเป็น, รายการขยะ,งบประมาณ, ความตระหนักรับรู้, การวางแผนขยะอันตราย,ความสามารถในการจัดเก็บข้อมูล เป็นต้น)ง.การพัฒนา
ศักยภาพ9. การประชุมเชิงปฏิบัติ
การ,การอบรม,การเยี่ยมเยียนพื้นที่,ความตระหนักรับรู้โปรแกรมการพัฒนาศักยภาพการจัดการขยะ(ภัยพิบัติ)สำหรับผู้วางระเบียบและผู้ดำเนินการ
โปรแกรมความตระหนักรับรู้สำหรับภาคเอกชน กลุ่มNGO และชุมชนต่างๆการจัดตั้งและการประสานงานของกลุ่มต่าง

ริเริ่มการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด (ในความร่วมมือกับผู้ใช้ชีวิตในชุมชน /ผู้ถือผลประโยชน์ร่วม)การเตรียมความพร้อมและการประสานงานสถานที่จัดเก็บชั่วคราว
ที่ 1*

ระบุเทคนิคการประเมินขยะที่เกิดขึ้นแล้ว และระบุlist ofRaNA สำหรับการจัดการขยะภัยพิบัติเงินอุดหนุน
การระดมทุน (แผนการ)กลุ่มทีมจัดการขยะภัยพิบัติ, การหมุนเวียนของเจ้าหน้าที่
การประสานงานของผู้สนับสนุน, ผู้ดำเนินการภายนอก/ภายใน, ผู้ใช้ชีวิตในชุมชน (ผู้ถือผลประโยชน์ร่วมสถานที่จัดเก็บชั่วคราวขั้นตอนการบำบัดสถานที่จัดเก็บชั่วคราวที่2*การรื้อถอนและการขนส่งประเมินปริมาณขยะภัยพิบัติและความสามารถสูงสุดในการบำบัดขยะยืนยันทรัพยากรมนุษย์ เทคนิคและการเงิน เพื่อจัดการขยะภัยพิบัติพัฒนาแผนการดำเนินงานตามข้อมูลพื้นฐานให้สอดคล้องกับแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินหารือและแนะนำแผนการดำเนินงานกับผู้ที่ถือผลประโยชน์ร่วมหารือและแนะนำแผนการดำเนินงานกับผู้ที่ถือผลประโยชน์ร่วม
หารือเกี่ยวกับการปิดสถานที่จัดเก็บชั่วคราวตามแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน
ทำสัญญา(ข้อตกลงล่วงหน้า)เพื่อการจัดการขยะภัยพิบัติในกรณีฉุกเฉิน
หารือการกำหนดสุขาชั่วคราวและสิ่งขับถ่าย รวมถึงขยะภัยพิบัติที่เกิดจากศูนย์หลบภัย
คัดเลือกสถานที่จัดเก็บชั่วคราวที่ 1การขนส่ง / การกำจัดทิ้งชั่วคราวการคัดแยกปิดสถานที่จัดเก็บ
คัดเลือกสถานที่จัดเก็บชั่วคราวที่ 2คำแนะนำของโรงงานบำบัดขยะ
บีบอัด & คัดแยกปิดโรงงานบำบัดขยะปิดสถานที่จัดเก็บการรื้อถอนบ้านเรือนที่พังและการขนส่งขยะภัยพิบัติ

การอภิปรายเกี่ยวกับวัสดุที่รีไซเคิลได้กับบริษัทรีไซเคิลและการนำขยะอินทรีย์กลับมาใช้ใหม่กับ
การจัดการระยะกลาง (ก่อนการบำ เกษตรกรบัด)การรวบรวมวัสดุรีไซเคิล
การเผาขยะ (หากจำเป็น)และการฝังกลบ
การจัดการขยะอันตราย

กฎหมาย กฎ เฝ้าระวังติดตามข้อบังคับ และ การกำจัดทิ้งขั้นสุดท้ายงบประมาณ ความร่วมมือระดับภูมิภาคอาสาสมัคร
ด้านชุมชน/ความตระหนักรัด้านสื่อมวลชนบรู้หัวข้อที่ควรคำนึงถึงการจัดการขยะอินทรีย์
การประชุมของเทศบาล
ทดสอบการเผา (หากจำเป็น)การเผาขยะและการฝังกลบ
ตรวจสอบและกำหนดสถานที่จัดเก็บ (กำจัดทิ้ง) ชั่วคราว

เฝ้าระวังสิ่งแวดล้อมและขยะภัยพิบัติเพื่อป้องกันการเกิดมลภาวะ
กำจัดทิ้งขั้นสุดท้าย(รวมถึงบริเวณขยะภัยพิบัติที่กำหนด)การจัดการระยะกลาง, การเผาขยะ, การกำจัดทิ้งขั้นสุดท้ายทำสัญญากับกลุ่มชุมชนต่างๆเพื่อการจัดการขยะภัยพิบัติ
เตรียมอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลดำเนินการเรื่องความตระหนักรับรู้ในการจัดการขยะภัยพิบัติผ่านสื่อมวลชนการจัดการขยะจากศูนย์หลบภัยและสิ่งขับถ่ายจากสุขาชั่วคราวมาตรการพิเศษที่ปฏิบัติตามกฎหมาย
หาการสนับสนุนทางการเงินและประสานงานเรื่องงบประมาณ

*ในกรณีที่เกิดภัยพิบัติขนาดใหญ่ สามารถแบ่งสถานที่จัดเก็บชั่วคราว (TSS) โดยนำขยะภัยพิบัติไปทิ้งและคัดแยกแบบคร่าวๆในสถานที่จัดเก็บชั่วคราวที่1 แล้วจึงคัดแยกอย่าง
ละเอียดและดำเนินการจัดการระยะกลาง (ก่อนการบำบัดขยะ)ในสถานที่จัดเก็บชั่วคราวอันดับ 2หลังจากการจัดทำแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินจำเป็นต้องมีการปรับปรุงการเตรียมความพร้อมในหลายๆแง่มุมของการจัดการขยะภัยพิบัติให้ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นด้านหน่วยงานของรัฐที่รับผิด
ชอบในการจัดการขยะภัยพิบัติ, ผู้ดำเนินการการจัดการขยะ, ประชาชน และเมือง (ดูรูป 3-3) การอภิปรายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่ในบทที่ 5องค์ประกอบของการเตรียมความพร้อมนั้นเชื่อมโยงกัน แผนการต่างๆจะถูกทดสอบโดยการปฏิบัติงานและ/หรือถูกทดสอบเป็นประจำแล้วจึงถูกปรับปรุงแก้ไขการวางแผนการเฉพาะกิจฉุกเฉินการเตรียมการก่อนเกิดภัยพิบัติการอบรม/ การฝึกปฏิบัติการการประเมินความเสี่ยงการพัฒนาศักยภาพสูงสุดขององค์การที่เกี่ยวข้อง

ปรับปรุงความสามารถในการฟื้นกลับคืนสู่สภาพเดิมให้ดีขึ้น (ตึกอาคาร/บ้านเรือน สาธารณูปโภคต่างๆและโรงงานกำจัดขยะ)ปรับปรุงความสามารถในการฟื้นตัวของผู้คนและผู้ปฏิบัติงานการจัดการขยะให้ดีขึ้นรูป 3-4 วิธีการเตรียมความพร้อมหลังแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน
การสื่อสารกับผู้ถือผลประโยชน์ร่วมอย่างสม่ำเสมอเกี่ยวกับแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน เป็นสิ่งสำคัญในการให้ข้อมูลแก่สาธารณชน พร้อมทั้งความร่วมมือระหว่างฝ่ายงานอื่นๆและพลเมืองก็ถือเป็นสิ่งจำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำเป็นต้องนำการจัดการขยะภัยพิบัติมาเป็นเรื่องสำคัญในแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินและแผนฟื้นฟูภัยพิบัติ ด้วยเหตุนี้ความพยายามในการส่งเสริมการตระหนักรับรู้ผ่านการรับฟังจากแผนกที่เกี่ยวข้อง, การเพิ่มความเข้าใจและความร่วมมือ รวมถึงการขอความเห็นเกี่ยวกับแผนการที่เสร็จสมบูรณ์แล้วนั้น มีความสำคัญในการจัดทำแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินการอภิปรายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่ในบทที่ 4 และ 5อ้างอิง: แผนการดำเนินการในประเทศญี่ปุ่นในระยะการกำหนดแผน ขอบข่ายงานละการแบ่งหน้าที่เป็นสิ่งสำคัญ ในประเทศญี่ปุ่นหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออก การจัดทำแผนการสำหรับการจัดการขยะภัยพิบัติพร้อมกับกำหนดขอบข่ายงานได้คืบหน้าขึ้น ปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งของความคืบหน้านี้คือความร่วมมือกับหน่วยงานลดความเสี่ยงภัยพิบัติ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือนโยบายการจัดการขยะภัยพิบัติ (ดูอ้างอิงที่ภาคผนวก) ได้ถูก
ประกาศใช้ตามกฎหมายพื้นฐานการจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติและแผนแม่บทเช่นเดียวกันกับกฎหมายการจัดการขยะ ทำให้สามารถปฏิบัติการขั้นต้นสำหรับขยะภัยพิบัติเป็นไปอย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ แม้ในช่วงเวลาที่เกิดความสับสนในเหตุภัยพิบัติปัจจัยอีกประการคือวิธีการลำดับและใช้ระบบบริหารแบบทั่วไป โดยค่อยๆเริ่มดำเนินการจากรัฐบาลกลาง การปกครองส่วนจังหวัดและเทศบาลท้องถิ่นต่างๆ ตามกฎทั่วไปในญี่ปุ่นการดำเนินการกำจัดขยะภัยพิบัติถือเป็นหน้าที่ความรับผิดชอบของเทศบาลท้องถิ่นต่างๆ ดังนั้นการกำหนดแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินโดยเทศบาลท้องถิ่นต่างๆจึงเป็นสิ่งสำคัญ อันดับแรกแผนนี้ต้องกำหนดตามแผนการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนและแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินท้องถิ่น อย่างไรก็ตามแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินที่ออกโดยการปกครองส่วนจังหวัดจะมีความสำคัญขึ้นมา ในกรณีที่สถานการณ์มากเกินขีดความสามารถในการรับมือของเทศบาลท้องถิ่น หรือเมื่อภัยพิบัติส่งผลกระทบในบริเวณกว้าง เพื่อเป็นการสนับสนุนส่วนการปกครองทั้งสองระดับข้างต้นในการกำหนดแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน ทางกระทรวงสิ่งแวดล้อม รัฐบาลญี่ปุ่นจึงได้เตรียมนโยบายการจัดการขยะภัยพิบัติสำหรับแผนการบำบัดขยะภัยพิบัติและข้อมูลด้านเทคนิค ซึ่งสามารถนำมาปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสมและให้มุมมองใหม่

กฎหมายพื้นฐานการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติแผนแม่บทกฎหมายการจัดการขยะระดับประเทศ

อ้างอิง : การประเมินปริมาณการเกิดขยะภัยพิบัติ – ตัวอย่างทั่วไปในการแวงแผนในประเทศญี่ปุ่นนโยบายการจัดการขยะภัยพิบัติ
แผนแม่บทการจัดการขยะภัยพิบัติ

มีหลายวิธีการที่ใช้ประเมินปริมาณการเกิดขยะ รูป 3-5 และตัวอย่างการคำนวณต่อไปนี้แสดงวิธีการทั่วไปที่ใช้ในญี่ปุ่น
คาดการณ์ความเสียหายของสิ่งก่อสร้าง
[ข้อมูลของอาคารสิ่งก่อสร้าง]การสำรวจสำมะโนประชากร
การรวบรวมที่อยู่อาศัย
สถิติที่ดินภาพรวมของสินทรัพย์ถาวร

การกำหนดความรุนแรงของการเกิดขยะภัยพิบัติ

[ข้อมูลที่ถูกรายงาน]รายงานการบำบัดขยะภัยพิบัติจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้ง
ใหญ่ในภาคตะวันออกของญี่ปุ่น (อัตราตามปริมาณและหมวดหมู่)รายงานความเสียหายโดยสำนักงานอัคคีภัยและภัยพิบัติ
(FDMA, Fire and Disaster Agency)(จำนวนสิ่งก่อสร้างที่ถูกทำลายทั้งหมด/ที่ถูกทำลายบางส่วน, ที่เสียหายบางส่วน, น้ำท่วมสูงกว่าหรือต่ำกว่าระดับพื้น)[ข้อมูลสิ่งที่เป็นอันตราย]การเหลวตัว
ความสั่นสะเทือน
คลื่นทางทะเลไฟไหม้ประเมินความเสียหายทางโครงสร้าง

การวิเคราะห์ทางสถิติ

จำนวนอาคารสิ่งก่อสร้างที่เสียหาย
(ถูกทำลายบางส่วน/ ทั้งหมด, น้ำท่วมต่ำกว่า/สูงกว่าระดับพื้น)ระดับความรุนแรงในการเกิดขยะภัยพิบัติ (ตัน/ อาคารสิ่งก่อสร้าง)อัตราตามหมวดหมู่ของขยะภัยพิบัติ

คูณการประเมินจำนวนการเกิดขยะภัยพิบัติ

จำนวนการเกิด (ตัน) = จำนวนอาคารสิ่งก่อสร้างที่เสียหาย x ระดับความรุนแรงของความเสียหาย(ตัน/อาคารสิ่งก่อสร้าง) x อัตราของแต่ละหมวดหมู่ (%)จำนวนการเกิดขยะภัยพิบัติแยกตามพื้นที่และหมวดหมู่ตัวอย่างการคำนวณ

(บ้านเรือนที่พังถล่มทั้งหลัง 100 หลัง x 133 ตันต่อหลัง/อาคาร)+ (บ้านเรือนที่โดนน้ำท่วมเหนือระดับพื้น 1000 หลัง x 4.6 ตันต่อหลัง/อาคาร)+ (บ้านเรือนที่โดนน้ำท่วมต่ำกว่าระดับพื้น 10000 หลัง x 0.62 ตันต่อหลัง/อาคาร )= 22,100 ตันโดยใช้อัตราการเกิดขยะภัยพิบัติของสิ่งก่อสร้างที่พังถล่มทั้งหลังเป็น 133 ตันต่อหลัง/อาคาร สิ่งก่อสร้างที่โดนน้ำท่วมเหนือระดับพื้นเป็น 4.6 ต่อหลัง/อาคาร และสิ่งก่อสร้างที่โดนน้ำท่วมต่ำกว่าระดับพื้นเป็น0.62 ตันต่อหลัง/อาคาร

รูป 3-5 ขั้นตอนการประเมินการเกิดขยะภัยพิบัติ

ระดับภูมิภาค/จังหวัดระดับนคร/เมือง/หมู่บ้าน

แผนการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติ (ระดับภูมิภาค/จังหวัด)แผนปฏิบัติการจัดการขยะภัยพิบัติ (แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน)ภัยพิบัตินโยบายการจัดการภัยพิบัติแผนการจัดการขยะ

แผนการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน

แผนการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติ (ระดับเมือง)แผนปฏิบัติการจัดการขยะภัยพิบัติ (แผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน)รูป 3-6 การวางแผนและหน่วยงาน

แผนการดำเนิน
งานการกำจัดขยะภัยพิบัติ

4. การพัฒนานโยบายการจัดการขยะภัยพิบัติ

ด้านทักษะการดำเนินงาน: แนวคิดเกี่ยวกับทักษะการบำบัดและขั้นตอน

หลักการพื้นฐานของการจัดการขยะจากภัยพิบัติถูกจัดทำขึ้นเพื่อการอนุรักษ์สภาพแวดล้อมและการส่งเสริม 3R(ลดการใช้ ใช้ซ้ำ นำมาแปรรูปใช้ใหม่) (Reduce/Reuse/Recycle) จึงมีความจำเป็นที่จะต้องสำรวจสภาวะแวดล้อมต่างๆในหลาก
หลายแง่มุมและดำเนินการบำบัด
โดยทั่วไปแล้วเป้าหมายคือการใช้ประโยชน์จากสิ่งอำนวยความสะดวกและอุปกรณ์ที่มีอยู่ เพื่อการจัดการที่เหมาะสมให้มากที่สุด ดังนั้นระบบการจัดการขยะในช่วงเวลาปกติจึงสำคัญมากการส่งเสริม 3 R ขึ้นอยู่กับแหล่งที่มาของขยะจากภัยพิบัติ รวมทั้งระดับทักษะ วิธีการบำบัด เครื่องมือและอุปกรณ์ที่มีอยู่

แนวทางหลักปฏิบัติการจัดการขยะจากภัยพิบัติ

ในที่นี่เราจะตรวจสอบหลักปฏิบัติพื้นฐานในการจัดการขยะจากภัยพิบัติให้แน่ใจ (ไม่รวมการเตรียมในช่วงเวลาปกติ) ในการตัดสินใจเรื่องวิธีการและขั้นตอนการบำบัด เราจำเป็นต้องตรวจสอบเงื่อนไขต่างๆทั้งในด้านทักษะการดำเนินงานและด้านงานปฏิสัมพันธ์กับหน่วยงานอื่นๆและจากมุมมองต่างๆด้วย
ด้วยเหตุนี้จึงต้องมีหลักการข้อปฏิบัติดังต่อไปนี้เห็นได้ชัดว่าอาจเป็นเรื่องยากที่จะปฏิบัติตามหลักการจัดการขยะอย่างสมบูรณ์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพของภัยพิบัติ ในแผนเฉพาะกิจฉุกเฉินมาตรการตอบโต้ในแผนฉุกเฉินถูกพิจารณาโดยใช้หลักการเหล่านี้ พร้อมด้วยความตั้งใจที่จะนำไปใช้กับแผนการดำเนินงานไทม์ไลน์โดยเน้นตามขยะภัยพิบัติ
ระยะเริ่มต้น~กี่ชั่วโมงการจัดตั้งกลุ่มจัดการขยะภัยพิบัติ

ระยะฉุกเฉิน
(การปฏิบัติการกู้ภัย)ร่วมมือกับผู้ใช้ชีวิตในชุมชน/ผู้ถือผลประโยชน์ร่วม

~กี่สัปดาห์์

ขั้นตอนการฟื้นฟูเบื้องต้น(ช่วงต้นการกู้คืน?)ระดมกำลังเจ้าหน้าที่เพื่อการปฏิบัติงานและการจัดการร่วมมือกับผู้ดำเนินงานทั้งภายในและภายนอก~กี่เดือน

ระยะฟื้นฟูและบรรเทาเบื้องต้น
(ฟื้นฟูช่องทางการแจกจ่าย)กี่เดือน~ระยะฟื้นฟู (สร้างหลักประกันในโครงสร้างพื้นฐานในชีวิตประจำวันและเส้นทางการคมนาคม)~กี่ปีช่วงบูรณะและสร้างใหม่สร้างหลักประกันและการดำเนินการสถานที่จัดเก็บชั่วคราวการสร้างหลักประกันและการดำเนินการให้มีสถานที่จัดเก็บชั่วคราวเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อการบำบัดขยะให้ราบรื่น เพื่อให้แน่ใจในความเป็นไปได้
ควรพิจารณาเงื่อนไขต่างๆในตาราง4-1 ในการเลือกสถานที่จัดเก็บในด้านการปฏิบัติการ เราควรส่งเสริมการคัดแยก และตรวจเฝ้าระวังเรื่องความสูงของตึกอาคารเพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดไฟไหม้หรือมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม3Rs (ลดการใช้ ใช้ซ้ำและแปรรูปนำกลับมาใช้ใหม่)และการบำบัดที่เหมาะสม

ป้องกันการเสื่อมสภาพของสภาพแวดล้อมและ/ หรือสุขภาพเนื่องจากขยะภัยพิบัติที่ถูกทิ้งไว้ /อุบัติเหตุจากวัสดุ
อันตราย (อยู่ในหน้าถัดไป)ส่งเสริมการใช้ซ้ำและแปรรูปนำกลับมาใช้ใหม่ และลดการใช้ในขยะภัยพิบัติจำนวนมากในขั้นตอนการกำจัดทิ้งขั้นสุดท้าย(อยู่ในหน้าถัดไป)สิ่งขับถ่ายการจัดตั้งกลุ่ม/ทีมจัดการขยะภัยพิบัติ~กี่วันลดความเสี่ยงด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมด้านปฏิสัมพันธ์ทางสังคม: แนวคิดเกี่ยวกับกระบวนการบำบัดBBB(สร้างใหม่ให้ดีกว่าเดิม)ความสามารถในการฟื้นกลับคืนสู่สภาพเดิมของชุมชน/จิตสำนึก/การอบรมองค์กร
ผู้ใช้ชีวิตในชุมชน(ผู้ถือผลประโยชน์ร่วม)การประสานงาน

เครือข่าย
/แบ่งปันข้อมูล/ การสื่อสารสนับสนุนการบูรณะสร้างสาธารณูปโภคโครงสร้างพื้นฐานใหม่ที่แข็งแรงกว่าเมื่อก่อนเกิดภัยพิบัติ(ดูบทที่ 5)ได้รับความเข้าใจและความร่วมมือจาก
ประชาชนและชุมชน
(ดูรายละเอียดถัดในสองหน้าถัดไป)ประสานงานเกี่ยวกับโครงสร้างขอบข่ายงานกับผู้ถือผลประโยชน์ร่วมต่างๆและองค์กรที่
สนับสนุน(ดูรายละเอียดถัดในสองหน้าถัดไป)ปฏิบัติงานร่วมกับเครือข่ายอย่างราบรื่น แบ่งปันข้อมูลและการ
สื่อสาร(ดูรายละเอียดถัดในสองหน้าถัดไป)ขยะจากศูนย์หลบภัยขยะภัยพิบัติ

ระบุผู้ประสบภัยและความเสียหาย เปิดศูนย์หลบภัย เคลียร์ถนน ติดต่อกับส่วนการปกครองท้องถิ่น
สร้างห้องน้ำ/ห้องส้วมชั่วคราวสร้างสถานที่บำบัดของเสียประเมินจำนวนขยะที่เกิดจัดหาพาหนะเพื่อรวบรวมขยะยืนยันความเสียหายต่างๆในสถานที่บำบัดขยะยืนยันวิธีการรวบรวมและการมีจิตสำนึกรับมือกับขยะติดเชื้อจัดลำดับความสำคัญในการจัดการสิ่งของอันตรายและขยะเน่าเปื่อย

รื้อถอนบ้านเรือนที่พังเปิดสถานที่จัดเก็บชั่วคราวตัดสินใจดำเนินการตามแผนการดำเนินงานการจัดการขยะจากภัยพิบัติศูนย์บัญชาการการรับมือภัยพิบัติเคลียร์ถนนและเปิดเส้นทางขนส่งขยะภัยพิบัติเริ่มการบำบัดปกติใหม่หาการสนับสนุนทางการเงินเตรียมการบำบัดขยะภัยพิบัติและการทำสัญญาจัดการบำบัดในพื้นที่กว้างทำลายหรือรื้อถอนบ้านเรือนเปิดสถานที่จัดเก็บชั่วคราว

ดำเนินการบำบัด/กำจัดขยะภัยพิบัติป้องกันมลภาวะทางสิ่งแวดล้อมเฝ้าระวังติดตามปิดศูนย์หลบภัยเริ่มการบำบัดปกติใหม่อีกครั้ง

รูป 4-2 ไทม์ไลน์ขั้นตอนหลังเกิดเหตุภัยพิบัติและตัวอย่างการรับมือขยะภัยพิบัติ

เสร็จสิ้นการบำบัดขยะภัยพิบัติ

ตาราง4-1 เงื่อนไขต่างไขของสถานที่จัดเก็บชั่วคราว
มีพื้นที่เพียงพอ สำหรับจัดเก็บ ขนส่งและคัดแยกมีความเสี่ยงภัยพิบัติต่ำ ตั้งอยู่ในบริเวณที่มีความเสี่ยงภัยพิบัติต่ำเข้าถึงผู้ประสบภัยได้ง่าย(แต่ไม่ใกล้โรงพยาบาล โรงเรียนมีถนนที่เข้าถึง บริเวณที่พักอาศัยมากจนเกินไป)ตั้งอยูร่ ิมถนนที่กว้าง (เพื่อให้รถบรรทุกขนาด 10 ตันเข้าถึงได้ง่ายได้)ท่อระบายป้องกันการรั่วไหลของน้ำมันหรือสสารอันตรายสู่พื้นดินโดยใช้แผ่นพลาสติกธรรมดากันน้ำป้องกันไฟไหม้การคัดแยกขยะอันตราย่จัดเก็่จัดบพื้นทีที่ท่ที่คี่คัดัดแยกด้แยกด้วยมืวยมือในสถานทีอในสถานทีเก็ชั่วบคราวชั่วคราวการลดความเสี่ยงด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมมาตรการต่างๆต่อไปนี้สามารถนำมาพิจารณาเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและสุขภาพประเมินจำนวนขยะแยกตามประเภท
ตาราง 4-2 การจัดลำดับความสำคัญในการบำบัด
จัดลำดับความสำคัญในการบำบัด: ตามตาราง 4-2 ขยะภัยพิบัติอาจ
ทำให้สภาวะแวดล้อมและสุขภาพเสื่อมโทรม ดังนั้นเราควรให้ลำดับ ลำดับความสำคัญสูง ขยะติดเชื้อ ขยะอาหาร สิ่งขับถ่าย(อุจจาระ) ขยะอันตรายความสำคัญในการรวบรวมและการบำบัด
ประกาศเตือนผู้อยู่อาศัย: ควรคำนึงเรื่องการไม่เผาสิ่งของในทุ่งนา หรือขยะไม้ และขยะที่เผาได้อื่นๆสัมผัส/ผสมวัตถุอันตรายเข้าด้วยกัน โดยไม่มีเหตุสมควร
พลาสติก คอนกรีต/เซรามิค ของอื่นๆที่และเวลาที่เกิดเหตุการณ์ ซึ่งทั้งหมดมีผลกระทบต่อปริมาณและลำดับความสำคัญต่ำ ไม่เน่าสลายและรีไซเคิลได้ลักษณะพิเศษของขยะภัยพิบัติรีบเก็บรวบรวมและคัดแยกขยะภัยพิบัติ กำจัดโคลนหรือขยะภัยพิบัติออกจากบ้านเรือนที่ได้รับผลกระทบ และปฏิบัติกิจกรรม
อื่นๆที่เกี่ยวข้องกับผู้คน/อาสาสมัครเพื่อลดการบาดเจ็บ (รูป4-3)
เฝ้าติดตาม: การจัดการและตรวจสอบระดับของวัตถุที่เป็นอันตรายและสภาพ/อุณหภูมิของสถานที่จัดเก็บชั่วคราวหรือสถานที่บำบัดขยะภัย
พิบัติ เพื่อป้องกันไฟไหม้ มลภาวะหรือเหตุบังเอิญอื่นๆ[หมายเหตุ] การระบุและแบ่งแยกวัสดุอันตรายเป็นสิ่งสำคัญในการจัดการความร่วมมือข้ามพรมแดนระหว่างประเทศเกี่ยวกับขยะภัยพิบัติตามอนุสัญญาบาเซล

รูป 4-3 ตัวอย่างอุปกรณ์เครื่องมือและเสื้อผ้าในการกำจัดขยะภัยพิบัติ

อุปกรณ์เครื่องมือและทรัพยากรสำหรับ 3Rs (การลดการใช้ การใช้ซ้ำ และการแปรรูปนำมาใช้ใหม่)และการบำบัดที่เหมาะสม

เราต้องพิจารณาเรื่องขยะภัยพิบัติชนิดต่างๆเพื่อตัดสินใจแผนการในการจัดการ โดยแยกตามแหล่งที่มาและวัสดุของขยะภัยพิบัติ ในรูป 4-4
แสดงให้เห็นตัวอย่างหมวดหมู่โดยแบ่งตามแหล่งที่มา ภารกิจ และอุปกรณ์เครื่องมือที่จำเป็นการแบ่งหมวดหมู่แยกตามแหล่งที่มา

การกำจัดสิ่งกีดขวางบนถนนและการรื้อถอนวัตถุที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษอุปกรณ์เครื่องมือและทรัพยากรที่จำเป็น
รถเข็นสองล้อมี
情に棹させばประโยชน์ในการขน 流される。智ย้ายของบนถนนที่แคบ に働けば角がและในระยะสั้น
立つ。どこへรถแทรกเตอร์เกลี่ยดิน เครื่องขุดเจาะ แผ่นกันน้ำ และถุง
ห่อศพ

越しても住みขยะจากศูนย์หลบภัย
และบ้านเรือนธรรมดาเก็บรวบรวมขยะจากศูนย์หลบภัยในสถานที่สาธารณะและที่พัก รวบรวมพาหนะกล่องลังกระดาษ
แรม / ให้ระงับการเก็บรวบรวม แข็งและถุงเพื่อการเก็บคัดแยก
อุปกรณ์สำหรับค่ายหลบภัย (ขขยะสำหรับผู้คนที่อยู่อาศัยในอนไม้ ผ้าใบกันน้ำ ผ้าห่มบ้านเดิมที่ยังมีอยู่ไว้ก่อน และค่อยเริ่มเก็บรวบรวมเมื่อโอกาส เป็นต้น)อำนวยวัตถุที่เสียหายเครื่องเรือนที่เสียหาย และอื่นๆ/ ซากปรักหักพังและโคลนจากบ้านที่ได้รับผลกระทบ / จำเป็นต้องมีระบบการเก็บรวบรวมและสถานที่จัดเก็บชั่วคราวเศษอิฐเศษปูนจากการทำลายรื้อถอนห้องน้ำและของเสียในร่างกายอย่างไรก็ตามสภาพความพร้อมใช้งานและประสิทธิภาพของเครื่องมืออุปกรณ์จะแตกต่างกันออกไปในแต่ละประเทศและภูมิภาค การจัดการขยะภัยพิบัติถือเป็นโอกาสในการปรับปรุงเทคนิคการจัดการขยะให้ดีขึ้นโดยการใช้อุปกรณ์ที่หลากหลายสำหรับปริมาณขยะจำนวนมากกว่าปกติรายละเอียดของภารกิจกำจัดตะกอน(โคลน) ไม้ท่อนซุงเศษอิฐเศษปูน วัตถุอันตรายและอื่นๆ/กู้ศพและเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัย1.เสื้อแขนยาว/กางเกงขายาว
2.รองเท้ามีส้นหนา / รองเท้าบูท
3.ถุงมือยางสำหรับทำงานแบบหนา
4.ถุงขยะ
5.ผ้าเช็ดตัว
6.หมวก / หมวกนิรภัย
7.อาหาร / น้ำดื่ม
8.บัตรประจำตัว
9.ยาสามัญประจำบ้าน / หน้ากากรวบรวมพาหนะสถานที่จัดเก็บ
ชั่วคราว ป้ายสำหรับถ่ายของที่คัดแยก
แล้ว ผู้ดูแลหน้างานพลั่วสำหรับตักโคลนออก
ใบปลิวข้อมูลจัดระบบรับคำร้องขอและจัดตารางเวลาสำหรับการรื้อถอนจัดหาสถานที่จัดเก็บชั่วคราวและสถานที่บำบัดขยะจากการรื้อถอนเครื่องมืออุปกรณ์
ขนาดใหญ่เพื่อการรื้อถอน เครื่องฉีกบด
เครื่องกรอง/ร่อน คน
งาน (เพื่อการรื้อถอนและการคัดแยก) สถานที่จัดเก็บชั่วคราว

จัดเตรียมส้วมแบบพกพาและ
ห้องน้ำเคลื่อนที่ / มีการบำบัดน้ำเสียอย่างง่าย

ส้วมแบบพกพา
แผ่นสังกะสี ผ้าใบ
กันน้ำ เครื่องมือ
สำหรับขุด ท่อการใช้เรือในบริเวณ
น้ำท่วม และมีประโยชน์ในการเก็บ
รวบรวมขยะที่เป็นพืช
ผัก (เช่น ผักตบชวา)รถบรรทุกพิเศษขนาดใหญ่มีประโยชน์ในการขน
ย้ายเศษหินเศษปูน
และท่อนไม้

การสนับสนุนจากเทศบาลท้องถิ่นอื่นๆและภาคเอกชน (ผ่านการทำสัญญา)เป็นสิ่งจำเป็นในการเก็บขยะมูลฝอย

สถานที่จัดเก็บชั่วคราว, ป้ายการคัดแยกขยะพาหนะเพื่อไปยังสถานที่จัดเก็บชั่วคราว

รถบรรทุกพ่วงที่มีด้านข้างมีประโยชน์ในการเก็บขยะภัยพิบัติขนาดใหญ่และในการขนย้ายระยะไกล
เลื่อยไฟฟ้าเศษไม้เครื่องจักรหนักสำหรับการรื้อถอนและการคัดแยก

เครื่องมือขุดอย่างง่ายมีประโยชน์ในสถานการณ์ฉุกเฉินส้วมแบบพกพา

ห้องน้ำชั่วคราวห้องน้ำชั่วคราวส้วมหลุม

ห้องน้ำสร้างเอง

รูป 4-4 ตัวอย่างของรายการ ภารกิจ และอุปกรณ์เครื่องมือที่จำเป็นสำหรับขยะภัยพิบัติทั่วไป

ความสามารถในการฟื้นคืนสู่สภาพเดิมของชุมชน, จิตสำนึก,การอบรม

เพื่อการบำบัดขยะภัยพิบัติที่เหมาะสม ความเข้าใจของผู้ที่อยู่อาศัย อาสาสมัครและภาคเอกชนเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง จิตสำนึกในการแยกขยะใน
ช่วงเวลาปกติจะเป็นประโยชน์เมื่อเกิดเหตุภัยพิบัติ การจัดกิจกรรมทางการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อต่อไปนี้อย่างต่อเนื่อง จะช่วยเสริมสร้าง
ความเข้าใจของผู้อยู่อาศัย
วิธีการคัดแยกและระบายขยะที่เน่าเปื่อยหรือขยะอันตรายในสถานที่จัดเก็บชั่วคราว
จำเป็นต้องใส่ในในเรื่องของอาหาร พืชพันธุ์ ท่อนไม้ โลหะ วัตถุที่มีอันตราย แก้ว และน้ำมัน
วิธีการบำบัดที่ห้ามปฏิบัติ เช่น การทิ้งแบบผิดกฎหมาย หรือการเผาขยะในทุ่งนา
หลังจากเกิดเหตุภัยพิบัติขึ้น ข่าวสารข้อมูลจำเป็นต้องสอดคล้องกันเพื่อป้องกันความสับสน สำหรับการประกาศเกี่ยวกับการบำบัดขยะภัยพิบัติ เราจะประสานงานกับสำนักพิมพ์และยืนยันวิธีการและรายละเอียดของสิ่งที่จะตีพิมพ์ และประสานงานกับสื่อและศูนย์หลบภัยต่างๆ
ทันทีหลังจากเกิดเหตุภัยพิบัติ เราจำเป็นต้องจัดทำแผนการตีพิมพ์ เพื่อชี้แจ้งกรอบระยะเวลาที่จะเปิดสถานที่จัดเก็บชั่วคราวและ"มีหรือไม่มี" การเก็บรวบรวมขยะโดยเร็วที่สุดตัวอย่างการปฏิบัติการในการจัดการขยะภัยพิบัติที่ช่วยปรับปรุงความสามารถในการฟื้นคืนสู่
สภาพเดิมของชุมชนดีขึ้นความเข้าใจและการมีส่วนร่วมของผู้อยู่อาศัยและชุมชนมีความสำคัญมากในข้อต่อไปนี้ซึ่งเกี่ยวข้อง
กับภัยพิบัติต่างๆที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเอเชียและแปซิฟิกมีตัวอย่างวิธีการต่างๆที่ก้าวหน้า ดังนั้นการแบ่งปันวิธีปฏิบัติที่ดีทำให้การทำงานมีประสิทธิภาพขึ้นการประสานภายในและภายนอกขององค์กรต่างๆ

การระบุเครือข่ายและความร่วมมือกับผู้ถือผลประโยชน์ร่วม เช่น กลุ่มต่างๆ กระทรวงที่เกี่ยวข้อง ส่วนการปกครองท้องถิ่นต่างๆ (เมือง –เมือง) ภาคเอกชน (ตามสัญญาความร่วมมือ) และกลุ่มสื่อเป็นเรื่องสำคัญการประสานงานภายใน

ตามที่ปรากฏในรูป 4-5 องค์กรต่างๆภายใน (รัฐบาล /เทศบาล) แต่ละกระทรวงที่เกี่ยวข้องนำแต่ละกลุ่มเพื่อรับมือ
หลังเกิดภัยพิบัติ
องค์กรต่างๆเช่นแผนกจัดการขยะจำเป็นต้องจัดกลุ่มต่างๆสำหรับการจัดการขยะจากภัยพิบัติตามแต่ละกรณี
ของประเทศนั้นๆและร่วมมือกัน
UN Fig.
การรับมือภัยพิบัติในเอเชียและแปซิฟิก: คำhttps://www.humanitarianresponse.info/en/aboutแนะนำเกี่ยวกับเครื่องมือและการดูแลระหว่าง
-clusters/what-is-the-cluster-approachประเทศ (OCHA-ROAP, 2013)รูป 4-5 ภาพความร่วมมือภาคสนามในภัยพิบัติของสหประชาชาติ
หลังจากที่วางโครงสร้างของขอบข่ายงานแล้ว หัวข้อต่อไปนี้เป็นสิ่งสำคัญในการประสานงานระดับองค์กร
ประสานกับผู้ปฏิบัติการรับมือภัยพิบัติอื่นๆ (เช่น การบูรณะซ่อมใหม่ การจัดการศูนย์หลบภัย)เจรจาหารือเรื่องการจัดสรรทรัพยากร (เช่น ลานพื้นที่ บุคลากร งบประมาณ)รวบรวมและแบ่งปันข้อมูล(การรับมือ)ภัยพิบัติล่าสุด

การประสานงานภายนอกชุมชนที่สามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมจะผลิตขยะภัยพิบัติน้อยลงและรับมือกับขยะภัย
ผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณที่มีความเสี่ยงเกิดน้ำ พื้นที่สาธารณะ รวมทั้งคลองส่งน้ำควร
พิบัติได้อย่างเหมาะสม
ชุมชนที่สามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมเป็น ท่วมสูงจะรู้วิธีการป้องกันเครื่องเรือนไม่ ปลอดขยะในช่วงเวลาปกติ เพราะขยะอาจอุดตันระบบระบายน้ำและเพิ่มความเสี่ยงใน
ชุมชนที่สามารถจัดการขยะได้อย่างเหมาะ ให้เปียกแช่น้ำ ตัวอย่างเช่น เจ้าของบ้าน
การเกิดน้ำท่วม นอกจากนี้ควรนำเรื่องการหลังนี้รู้ว่าต้องย้ายสิ่งของในบ้านไป
สมในเวลาปกติ
เก็บขยะเป็นประจำ ความมีจิตสำนึก การส่ง
ผู้อาศัยที่มีประสบการณ์ภัยพิบัติบ่อยๆจะรู้ ที่ไหน เมื่อไหร่และอย่างไร เมื่อมีความ
วิธีการรับมือ; เป็นประโยชน์เมื่อมีแบ่งปัน เสี่ยงสูงที่จะเกิดน้ำท่วมในบริเวณนี้ การเต เสริมและปรับปรุงระบบการเก็บขยะมารียมความพร้อมเช่นนี้สามารถปรับปรุงให้ พิจารณา เพื่อแก้ปัญหาต้นน้ำ (กรุงเทพทักษะและความรู้ที่มีอยู่ดีขึ้นโดยการสนับสนุนช่วยเหลือซึ่งกันและ มหานคร ประเทศไทย)กันระหว่างสมาชิกในชุมชน (เสนาประเทศไทยนอกเหนือจากองค์กรต่างๆแล้ว ยังมีผู้ถือผลประโยชน์ร่วมต่างๆด้วย และประเด็นในเรื่องความร่วมมือและการสนับสนุนต่อไปนี้ก็มีความ
สำคัญ เพื่อการประสานงานและการให้ความช่วยเหลือที่มีประสิทธิภาพและได้ผล เราจำเป็นต้องแบ่งปันบทบาทระหว่างองค์กร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่กำลังพัฒนา มีความสำคัญอย่างยิ่งที่ต้องสนับสนุนและปรับให้เข้ากับหน่วยงานระหว่างประเทศหรือรัฐบาล เราควรวางแผนขอบข่ายของงานล่วงหน้าให้เป็นที่ยอมรับร้องขอและประสานงานการสนับสนุนเพื่อให้มีทรัพยากรเพิ่มเติมร้องขอข้อตกลงที่มีข้อยกเว้น (เช่น การทำสัญญาเร่งด่วน ขั้นตอนการขออนุมัติเร่งด่วน)เสาะหาความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญเสาะหาความช่วยเหลือจากผู้บริจาคเครือข่ายและการแบ่งปันข้อมูลในการพิจารณามาตรการการรับมือในภัยพิบัติขนาดใหญ่ หรือในประเทศเล็กๆที่มีวัสดุเครื่องมือไม่มาก เช่นในแถบแปซิฟิก การสร้างเครือข่ายการจัดการภัยพิบัติในกรอบการปกครองท้องถิ่นหรือระดับประเทศก็มีความสำคัญ ในช่วงเวลาปกติการแบ่งปันข้อมูล แผนการและประสบการณ์ต่างๆผ่านความสัมพันธ์แบบตัวต่อตัว ทำให้สามารถสร้างการสนับสนุนและการยอมรับขอบข่ายของการทำงานอย่างราบรื่น โดยใช้เครือข่ายนั้นๆการสร้างเครือข่ายจะช่วยสนับสนุนกลุ่มต่างๆและช่วยให้กลุ่มต่างๆสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นตัวอย่างเครือข่ายต่างๆในระดับภูมิภาคในการจัดการขยะภัยพิบัติในแปซิฟิก SPREP (สำนักเลขาธิการโครงการสิ่งแวดล้อมภูมิภาคแปซิฟิก) ได้สร้าง
แพลตฟอร์มและให้ความรู้แก่ผู้รับผิดชอบการจัดการขยะเพื่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการ
(การจัดการขยะภัยพิบัติ – กลุ่มการทำงานบำบัด)จัดการขยะจากภัยพิบัติ มีการส่งเสริมการสร้างเครือข่ายเพื่อรับมือภัยพิบัติทั่วประเทศหรือ
พื้นที่ท้องถิ่น มีกิจกรรมต่างๆรวมทั้งการส่งเสริม:แนวทางการจัดการขยะภัยพิบัติในแปซิฟิก (DWMGP)(การวิจัย)(การพัฒนาศักยภาพ )ศูนย์กลางแบ่งปันความรู้และข้อมูลการพัฒนาศักยภาพ
ฐานข้อมูลของผู้เชี่ยวชาญในการจัดการขยะภัยพิบัติ
(การพัฒนาแนวทาง)(ศูนย์กลางข้อมูล)กลไกการระดมทุนเพื่อรับมือการจัดการขยะภัยพิบัติในแปซิฟิกการพัฒนาโครงการนำร่อง

(แพลตฟอร์มสำนักเลขาธิการโครงการสิ่งแวดล้อมภูมิภาคแปซิฟิก )การจัดการขยะภัยพิบัติเป็นการปฏิบัติงานหลักอย่างหนึ่งของอาสาสมัครภัยพิบัติ โอกาสต่างๆในการเรียนรู้และไตร่ตรองเกี่ยวกับการ
ปฏิบัติงานของอาสาสมัครในพื้นที่ภัยพิบัติ จะส่งผลเรื่องการรับรู้การจัดการขยะภัยพิบัติที่
ถูกต้อง เยาวชน ประชาชนและแม้แต่นักเรียน
ชั้นมัธยมปลายก็สามารถเป็นกลุ่มเป้าหมายใน
การบรรยายและการฝึกซ้อมบนโต๊ะ (เมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น)โอกาสต่างๆในการเรียนและหารือเกี่ยวกับ หลีกเลี่ยงการเก็บสะสมขยะอันตรายและการจัดการขยะภัยพิบัติมีผลต่อการปรับปรุง ขยะติดไฟ รวมทั้งยากำจัดศัตรูพืชและการเตรียมความพร้อมของชุมชนให้ดีขึ้น สัตว์ น้ำมัน สี เกินความจำเป็น ควรทิ้งสิ่งการประชุมเชิงปฏิบัติการซึ่งสนับสนุนโดย ต่างๆเหล่านี้อย่างเหมาะสมในช่วงเวลาผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการขยะเป็นวิธีการ ปกติ มิเช่นนั้นจะจัดการกับสารหรือวัตถุ
ง่ายๆแต่ได้ผลมาก ในการประชุมเชิงเคมีเหล่านี้ได้ยากในช่วงการจัดการขยะภัย
ปฏิบัติการในรูป แสดงให้เห็นการสนทนา พิบัติ และนำไปสู่ผลกระทบด้านสิ่ง
เกี่ยวกับกิจกรรมที่ผู้อาศัยแต่ละคนทำก่อน แวดล้อมและสุขภาพและหลังภัยพิบัติ และผลการรายงานถูกส่ง
ต่อไปที่หน่วยงานท้องถิ่น (จังหวัดคานากาวะ ประเทศญี่ปุ่น)( เครือข่ายการช่วยเหลือการจัดการขยะภัยพิบัติ)ในญี่ปุ่นผู้เชี่ยวชาญในการจัดการขยะภัยพิบัติ(สมาคมและกลุ่มอุตสาหกรรมต่างๆ)ได้เชื่อมต่อกันเป็นเครือข่ายในชื่อ D.Waste-Net ในช่วงเวลาปกติพวกเขาแบ่งปัน
ข้อมูลและจัดทำขอบข่ายงาน เช่น หลังเกิดตุภัยพิบัติพวกเขาจะไปที่พื้นที่ที่ได้รับผลกระ
ทบและสนับสนุนการตรวจสอบ วางแผน และประสานงาน อันที่จริงแล้ว D.Waste-Netมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในภัยพิบัติครั้งล่าสุดหลายๆเหตุการณ์

5. นอกเหนือจากการจัดการและรับมือขยะภัยพิบัติการใช้งานเครื่องมืออุปกรณ์ในการจัดการขยะภัยพิบัติอย่างต่อเนื่องและการสร้างศักยภาพ

ในการจัดการขยะภัยพิบัติจำเป็นต้องมีความรู้เชิงปฏิบัติ ระบบและเทคนิคเป็นอย่างมาก รวมทั้งการแบ่งปัน
ประสบการณ์ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์กรก็เป็นเรื่องสำคัญ และต้องมีวิธีคิดต่อไปนี้ด้วย
เตรียมการต่างๆให้เสร็จสิ้นในเวลาปกติ
ประสานงานกับผู้ดำเนินการในภาคเอกชน
จัดวางนโยบายเพื่อการฟื้นฟูที่ดีกว่าเดิม (BBB: Build back better)ในการจัดการขยะภัยพิบัติมีโอกาสที่จะใช้เครื่องมือใหม่ (ดูตัวอย่าง รูป 4-4 )และปรับปรุงเทคโนโลยีในการจัดการขยะธรรมดา ดังนั้นเราควรพิจารณาการเลือกจัดหาอุปกรณ์ใหม่ซึ่งจะช่วยปรับปรุงการจัดการขยะธรรมดา เพื่อที่จะสนับสนุนประเทศที่กำลังพัฒนาในเวลาเกิดภัยพิบัติการสร้างศักยภาพเป็นสิ่งจำเป็นก่อนและหลังเกิดภัยพิบัติ และมีหลายด้านดังนี้พัฒนาศักยภาพของเจ้าหน้าที่จัดการขยะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในแผนการเฉพาะกิจฉุกเฉิน
ทักษะและความรู้เกี่ยวกับการจัดการขยะมีความสำคัญทั้งในเวลาปกติและในสถานการณ์ฉุกเฉินมีการอบรมและฝึกซ้อมบุคลากรโดยการหมุนเวียนบุคลากร เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียทักษะ/ความรู้ตาราง 5-1 วิธีการฝึกอบรมที่สำคัญการประชุมเชิงปฏิบัติการพัฒนาการของการจัดการขยะภัยพิบัติเข้าเป็นนโยบายสามัญ 3Rและผู้ถือผลประโยชน์ร่วมการนำการจัดการขยะภัยพิบัติมาผนวกไว้ในการจัดการขยะธรรมดาเป็นเรื่องสำคัญในการปรับปรุงความสามารถในการฟื้นตัวสู่สภาพเดิมของชุมชน ทักษะในการจัดการขยะธรรมดา ศักยภาพและเทคโนโลยีก็เป็นเครื่องกระตุ้นในการเตรียมความพร้อมการจัดการขยะภัยพิบัติจะให้และรับข้อมูลอย่างมี
ประสิทธิภาพได้อย่างไรการจัดตั้งระบบช่วยเหลือตัวเองเป็นสิ่งจำเป็นสร้างหลักประกันเรื่องช่องทางการสื่อสารให้ความสนับสนุนผู้ประสบภัยโดยการช่วยเหลือแบบสาธารณะเพื่อให้ผู้ประสบภัยสามารถช่วยเหลือตัวเองได้การสื่อสารเกี่ยวกับการจัดการขยะภัยพิบัติการวางแผนการจัดการขยะภัยพิบัติจะตัดสินใจทำแผนการจัดการขยะภัยพิบัติอย่างไรและ
กับองค์กรประเภทใด จะควบคุมปริมาณและคุณภาพของขยะจากภัยพิบัติได้อย่างไร
เสริมสร้างหน่วยงานการจัดการขยะปรับปรุงวางแผนการจัดการขยะโดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลการระบายขยะและการคัด
แยก

5. จิตสำนึก &การพัฒนาศักยภาพ
ชุมชนเพิ่มศักยภาพมีข้อตกลงที่เหมาะสมกับภาค
เอกชน

4. การกำจัดทิ้งขั้นสุดท้าย

นโยบายและการวางแผนผู้รับเหมารัฐบาลแนวทางการ
จัดการขย

1. การระบายขยะ

ภาคธุรกิจ

แยกขยะให้ถูกต้องและราบรื่นได้อย่างไรการพัฒนาศักยภาพของชุมชนการพัฒนาเครือข่ายต่างๆภาคอุตสาหกรรม

ชุมชน

3. การบำบัดระยะกลาง

2. 3R (ลดการใช้ ใช้ซ้ำ รีไซเคิล)& การเก็บรวบรวมขยะ

ผู้เก็บรวบรวม(เอกชน)หน่วยงานการจัดการขยะ

เพิ่มศักยภาพ แนะนำเทคโนโลยีใหม่
มีข้อตกลงที่เหมาะสมกับภาคเอกชนบำบัดขยะปริมาณมากอย่างไร

ชุมชนการบำบัดขยะ

ความท้าทายในการจัดการขยะภัยพิบัติ (Challenges in DWM)
ผนวกรวมการจัดการขยะธรรมดาในการ
จัดการขยะจากภัยพิบัติ

รูป 5-1 การผนวกรวมการจัดการขยะธรรมดาในการจัดการขยะจากภัยพิบัติ

รับมือกับสถานการณ์ภัยพิบัติที่สมมุติขึ้น โดยให้มีเรื่องการจัดการขยะภัยพิบัติหลายๆแบบเกิดขึ้น
ทดสอบขั้นตอนการปฏิบัติงานและทักษะการคัดแยกขยะณ พื้นที่จัดเก็บชั่วคราวที่จำลองขึ้น

การฝึกซ้อมแผนบนโต๊ะ
/การฝึกซ้อมในหน้าที่การอบรมนอกสถานที่

การสร้างเครือข่ายการจัดการขยะภัยพิบัติและผู้ที่ถือผลประโยชน์ร่วม

มีผู้ถือผลประโยชน์ร่วมจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะภัยพิบัติ ตัวอย่างเช่นรูป 5-2 การสร้างความสัมพันธ์แบบตัวต่อตัวในชีวิตประจำวันตามลักษณะเฉพาะและสถานการณ์จริงของประเทศหรือภูมิภาคนั้นๆจะทำให้มีประสิทธิภาพขึ้น

ผู้ประสบภัยและชุมชนต่างๆ
⇒ ขยะภัยพิบัติภาคเอกชน

การก่อสร้างและ
วิศวกรรมโยธา
การบำบัดขยะการรีไซเคิลการสนับสนุนช่วยเหลือส่วนปกครอง
ท้องถิ่น

อาสาสมัคร

(NGO กลุ่มสตรีและเยาวชน หน่วยงานสังคมสงเคราะห์ โบสถ์ และอื่นๆ)เทศบาลต่างๆ (ที่เสียหายจากภัยพิบัติ)กลุ่มทางการเงินกลุ่มพลเมืองกลุ่มการจัดการขยะภัยพิบัติกลุ่มภัยพิบัติกลุ่มประชาสัมพันธ์

สื่อ(โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ เวป และอื่นๆ)ผู้เชี่ยวชาญกระทรวงสิ่งแวดล้อม
ระหว่างประเทศ(สำนักเลขาธิการ)รูป 5-2 ตัวอย่างผู้ถือผลประโยชน์ร่วมที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะภัยพิบัติวงจรการจัดการขยะทั่วไปการทิ้งกำจัดขยะขั้นสุดท้ายเปิดการอภิปรายกลุ่มอย่างเข้มข้นในหัวข้อเจาะจงเกี่ยวกับการ
จัดการขยะภัยพิบัติ (เช่น อะไรคือความไม่มั่นคงของพวกเราเราจะเตรียมและจัดการสถานที่ที่จัดเก็บชั่วคราวได้อย่างไร)การบันทึก การวิเคราะห์ข้อมูลและการเก็บสะสมบทเรียนที่ได้เรียนรู้การเก็บรวบรวมขยะเก็บขยะปริมาณมากอย่างไรการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่องเพิ่มศักยภาพข้อตกลงที่เหมาะสมกับผู้จัดเก็บการพัฒนาความสามารถในการฟื้นตัวกลับสู่สภาพปกติของชุมชนด้วยการการจัดการขยะโดยผนวกการจัดการขยะภัยพิบัติไว้ด้วยการบันทึก การวิเคราะห์และแบ่งปันข้อเท็จจริงและประสบการณ์ต่างๆจากภัยพิบัติมีความสำคัญต่อประเทศอื่นๆ เนื้อหาที่เป็นประโยชน์ในการ
จดบันทึก ได้แก่ ภาพรวมของภัยพิบัติและความเสียหาย สถานการณ์ความเสียหายของสถานที่บำบัดขยะ ปริมาณการเกิดขยะ (แยกตามสัดส่วน)ขั้นตอนของขยะภัยพิบัติ(เชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ) พื้นที่จัดเก็บชั่วคราว การคัดแยกและวิธีการดำเนินการ ขอบข่ายงาน งบประมาณ เป็นต้นเพื่อการอ้างอิง ในภาคผนวกของคู่มือแนวทางฉบับนี้ได้รวบรวมการบำบัดบางกรณีในการจัดการขยะภัยพิบัติจากเหตุภัยพิบัติล่าสุดในญี่ปุ่น

สังคมที่สามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมและการสร้างใหม่ให้ดีกว่าเดิม (BBB)เพื่อที่จะปรับปรุงความสามารถในการฟื้นคืนสภาพเดิมให้ดีขึ้นในพื้นที่ท้องถิ่น มีหลายวิธีในการลดขยะภัยพิบัติ
ควรสร้างบ้านและตึกอาคารที่ป้องกันภัยจากแผ่นดินไหว* เพื่อลดความเสียหายและปริมาณขยะภัยพิบัติงานเสริมกำลังท้องถิ่นควรได้รับการสนับสนุนและปรับปรุงให้ดีขึ้นโดยหน่วยงานระดับชาติหรือนานาชาติ
ควรหลีกเลี่ยงงานก่อสร้างในบริเวณที่มีความเสี่ยงภัยพิบัติสูง (น้ำท่วม ดินถล่ม สึนามิ) การวางแผนการใช้ที่ดินควรผนวกรวมความเสี่ยงจากภัยพิบัติ
การรวมประเด็นเหล่านี้ไว้ในแผนการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติและนโยบายสร้างใหม่ให้ดีกว่าเดิม(BBB)เป็นเรื่องสำคัญ
*แนวทางของยูเนสโกสำหรับการก่อสร้างโดยไม่กำหนดโครงสร้าง (non-engineered) ที่ทนทานต่อแผ่นดินไหวบทนำของภาคผนวกกรณีศึกษาต่างๆ (ดูรายละเอียดในภาคผนวก)แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ภาคตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น มีนาคม ปี 2011หมู่เกาะญี่ปุ่นถูกโจมตีโดยแผ่นดินไหวขนาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ปี 2011 ส่งผลให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิตครั้งใหญ่
พร้อมทั้งสึนามิได้ทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรงตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกของญี่ปุ่นตะวันออก สาธารณูปโภคโครงสร้างพื้นฐานและบ้านเรือนได้รับความเสียหายในบริเวณกว้างทางตะวันออกของญี่ปุ่น จากการสั่นไหว การเหลวตัวและการทรุดตัวจากแผ่นดินไหว ประเมินว่าเกิดขยะภัย
พิบัติมากกว่า 30 ล้านตัน (รวมทั้งตะกอนจากสึนามิที่ทับถม)รัฐบาลได้จัดตั้งกองบัญชาการตอบโต้ระดับท้องถิ่นในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดสามแห่ง (จังหวัดอิวาเตะ มิยางิ ฟุคุชิมะ)และจัดตั้งกลุ่มสนทนา/กลุ่มประสานงานกับกระทรวงและจังหวัดที่เกี่ยวข้อง มีการขอความร่วมมือจากองค์กรและเทศบาลที่เกี่ยวข้องและ
ดำเนินการตามแนวความคิดริเริ่ม เช่นการใช้มาตรการพิเศษภายใต้กฎหมายและกฎข้อบัญญัติ (รวมถึงเรื่องงบประมาณ) วิธีจัดการขยะในบริเวณ
กว้าง และมาตรการรีไซเคิล การดำเนินการจัดการขยะภัยพิบัติต่างๆและความคิดริเริ่มการรีไซเคิลถูกนำมาใช้ภายใต้แนวทางการจัดการขยะภัย
พิบัติ (แผนแม่บท)ซึ่งถูกกำหนดขึ้นในเดือนพฤษภาคม 2011 หลังเกิดภัยพิบัติ การดำเนินการและการกำจัดขยะภัยพิบัติและวัตถุสิ่งของที่ถูกทับ
ถมจากสึนามิในจังหวัดอิวาเตะและมิยางิได้เสร็จสมบูรณ์ภายในสิ้นเดือนมีนาคม 2014 ตามแผนที่ตั้งใจไว้ ภัยพิบัติครั้งนี้ได้เน้นให้เห็นหัวข้อ
สำคัญจำนวนหนึ่งและให้ความรู้ที่มีค่า และต้องนำไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้แน่ใจว่าเปลี่ยนจากประเทศที่มี "ความอ่อนแอต่อภัยพิบัติ"เป็นประเทศที่ "ตื่นตัวในการป้องกันภัยพิบัติ"สรุปความเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภาคตะวันออกของญี่ปุ่น

แผ่นดินไหวสั่นสะเทือนหลัก วันที่ 11มีนาคม ปี 2011 เวลาประเทศญี่ปุ่น 14:46 JSTศูนย์กลางของแผ่นดินไหว : 130 กม. จากชายฝั่งแปซิฟิกของเขตโทโฮขุ ลึก 24 กม.
ขนาด: แมกนิจูด 9.0 ความรุนแรงสูงสุดของแผ่นดินไหว 7 (จังหวัดมิยางิ เมืองคุริฮาระ; ถูกบันทึกว่าเป็นแผ่นดินไหวครั้งที่รุนแรงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น)อาฟเตอร์ช็อค (ภายในสามสัปดาห์): มากกว่า 400 ครั้ง (M5 และสูงกว่านั้น)ขอบเขตของความเสียหาย (ณ วันที่ 1 มีนาคม 2016 สำรวจโดยหน่วยงานจัดการอัคคีภัยและภัยพิบัติ)ศูนย์กลางแผ่นความเสียหายต่อชีวิต
ดินไหว
เสียชีวิต:18,958 คน(ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์รองซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับภัยพิบัติโดยตรง 3,472 คนโดยหน่วยงานการบูรณะฟื้นฟู)สูญหาย 2,655 คนแผนที่ความรุนแรงของแผ่นดินไหว
บาดเจ็บ 6,219 คนความเสียหายต่อบ้านเรือน
พังเสียหายทั้งหลัง:121,291
พังเสียหายครึ่งหลัง:272,810
พังเสียหายบางส่วน:766,097
ความเสียหายที่ไม่ใช่ที่อยู่อาศัย
อาคารสาธารณะ : 14,179
อื่นๆ: 81,903เมืองเซนได (รูปโดยเมืองเซน เขตมินามิซังริขุ จังหวัดมิยางิ เมืองฮิงาชิมัตสุชิมะ จังหวัด
ไฟไหม้: 330มิยางิได)ลำดับเวลาของการจัดการขยะภัยพิบัติ
ตารางเวลาเพื่อการจัดการขยะภัยพิบัติ

มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค.

ปีงบประมาณ2011ปีงบประมาณ
2012ปีงบประมาณ ปีงบประมาณ20132014และปีถัดไป

สร้างหลักประกันว่ามีสถานที่จัดเก็บชั่วคราว

การจัดการขยะใกล้ศูนย์หลบภัย การเก็บรวบรวม
และบริเวณที่อยู่อาศัย (อันเป็นการบำบัดระยะกลางอันตรายต่อสภาพแวดล้อมที่การกำจัดทิ้งขั้นสุดท้ายอยู่อาศัย)นำขยะไม้และคอนกรีตมารีไซเคิลการจัดการขยะอื่นๆ

ปรากฏชัดขึ้นการจัดตั้งโครงสร้างการจัดการการสำรวจจำนวนขยะที่เหมาะสมกับสภาพท้องถิ่นแผนการจัดการกำหนดกรอบเวลาที่เหมาะสมตามความต้องการการใช้วัสดุรีไซเคิลและอยู่ในระยะเวลาที่ไม่ทำให้เกิดการสึกกร่อนหรือเน่าเปื่อยแผนแม่บทปรากฏชัดขึ้น

สรุปความเหตุการณ์ดินถล่มในฮิโรชิมา

ฝนตกหนัก: ในบริเวณทางเหนือของเมืองฮิโรชิมา ,ฝนตกหนัก เกิดพายุฟ้า
คะนองเนื่องจากภูมิประเทศในวันที่ 19-20 สิงหาคม 2014แผ่นดินถล่ม: ทำให้เกิดขยะภัยพิบัติไหลลอยไปและเกิดน้ำท่วม โดยปิดช่องทางน้ำ
ความเสียหายต่อชีวิต
เสียชีวิตทั้งหมด: 76บาดเจ็บ:68ณ วันที่ 16ธันวาคม 2015ความเสียหายต่อบ้านเรือน
พังเสียหายทั้งหลัง:179พังเสียหายครึ่งหลัง:217พังเสียหายบางส่วน:189น้ำท่วมสูงกว่าระดับพื้นบ้าน: 1,084น้ำท่วมต่ำกว่าระดับพื้นบ้าน: 3,080
ณ วันที่ 26ธันวาคม 2014ขั้นตอนการบำบัดขยะภัยพิบัติ

ขั้นตอนการบำบัดขยะภัยพิบัติถูกกำหนดโดยใช้หลักการต่อไปนี้
① อนุรักษ์สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของประชาชน② เล็งการบำบัดในบริเวณที่ได้รับผลกระทบ
③ ลดการฝังกลบและส่งเสริมการรีไซเคิล
④ สร้างการจ้างงานในท้องถิ่น
⑤ พยายามลดค่าใช้จ่าย⑥ ร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

เฝ้าติดตามความก้าวหน้า

ความช่วยเหลือจากรัฐบาลกลางและสถาบันวิจัย (การสนับสนุนทางการเงิน, แนวทางการรื้อถอนบ้านเรือนและสิ่งก่อสร้างที่เสียหายภายหลังเกิดแผ่นดินไหวในมหาสมุทรแปซิฟิก – โทโฮขุ, แนวทางสำหรับสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จดูรายละเอียดของแนวทางนี้

สัดส่วนของขยะและอัตราส่วนการรีไซเคิลของการจัดการยะภัยพิบัติ ในรูป 2-1

ทางหลวงฮิโรชิมา หมายเลข 3ทางแยกเดชิมะ

บริเวณฝังกลบหมายเลข 3บริเวณฝังกลบขยะ

การบำบัดในสถานที่บำบัดระยะกลางวัสดุหลังจากบำบัด (580,000 ตัน)ขยะผสมจากดินถล่มการแก้ไขเปลี่ยนแปลง
/การแยกประเภท

ดินถล่มที่ถูกคัดแยก (530,000)วัสดุสำหรับฝังกลบ→ท่าเรือฮิโรชิมา เขตเดชิมะ
สถานที่ฝังกลบหมายเลข 3ขยะคอนกรีตที่ถูกบด (25,000)รีไซเคิลเป็นหินคลุกเศษหินเศษปูน

การจำแนกประเภท /การบดอัด

วัสดุโลหะ (5,000)รีไซเคิลเป็นวัสดุโลหะ

วัสดุไวไฟที่ไม่มีคลอรีน
(กระดาษ พลาสติก ไม้ และอื่นๆ) (2,000)เป็นเชื้อเพลิงของแข็ง

วัสดุไวไฟที่มีคลอรีน (ท่อพีวีซี) (1,000)เผาให้เป็นเถ้า→สถานที่บำบัดระยะกลาง

เศษตกค้างที่เหลือ (กระเบื้อง ก้อนอิฐ) (5,000)บำบัดฝังกลบ→ท่าเรือฮิโรชิมา เขตเดชิมะ สถานที่
ฝังกลบหมายเลข 3วัสดุสำหรับมวลชีวภาพ

กำหนดกรอบเวลาที่เหมาะสมตามความต้องการการใช้วัสดุรีไซเคิลและอยู่ในระยะเวลาที่ไม่ทำให้เกิดการสึกกร่อนหรือเน่าเปื่อย

จัดตั้งและดำเนินงานสภาความช่วยเหลือในการส่งเสริม
การจัดการขยะ

ในบทนี้รายงานเกี่ยวกับความเสียหายและขยะจากภัยพิบัติที่เกิดขึ้นจากดินถล่มในฮิโรชิมา (เนื่องจากฝนตกหนักในเดือนสิงหาคม ปี2014) และรายงานการสรุปขั้นตอนการจัดการขยะที่นำมาใช้ ทันทีที่เกิดภัยพิบัติ ทีมสืบสวนของรัฐบาลได้ทำการตรวจสอบภาคสนาม มีการจัดตั้ง
สำนักงานมาตรการตอบโต้ท้องถิ่น อันประกอบด้วยกระทรวงและหน่วยงานต่างๆ(รวมทั้งกระทรวงสิ่งแวดล้อม ญี่ปุ่น(MoEJ)และกระทรวงที่ดิน สาธารณูปโภคและคมนาคม) เพื่อรับมือกับเหตุการณ์ หลังเกิดภัยพิบัติ ทางหน่วยงานกำจัดขยะมูลฝอยเทศบาลได้รับมือจัดการขยะภัยพิบัติทันที ขยะจำนวนมากมีดินและทรายผสมอยู่ซึ่งเกิดจากภัยพิบัติดินถล่มได้กลายเป็นประเด็นพิเศษที่ยากในการจัดการดังนั้นรายงานนี้ถือเป็นความพยายามขั้นบุกเบิกในการแก้ปัญหาเหล่านี้ องค์กรในระดับชาติและระดับท้องถิ่นซึ่งรับผิดชอบเรื่องขยะภัยพิบัติและหน่วยงานที่รับผิดชอบเรื่องระบบเพื่อการยังชีพและสาธารณูปโภคโครงสร้างพื้นฐานได้พิจารณาการแบ่งบทบาทและมีปฏิสัมพันธ์กันระหว่างการวางแผนการดำเนินงาน ภาคเอกชนบางแห่งได้รับการจดทะเบียนจากข้อเสนอสาธารณะเพื่อตอบโต้เหตุฉุกเฉินจากภัยพิบัติ ซึ่งสามารถตอบสนองอย่างรวดเร็วทันท่วงทีในระหว่างเกิดภัยพิบัติ เรายังได้อธิบายถึงการดำเนินการกำจัดขยะภัยพิบัติอย่างเสร็จสมบูรณ์ภายในระยะเวลาหนึ่งปีครึ่ง

ขยะภัยพิบัติในสถานที่จัดเก็บขั้นที่ 1สร้างหลักประกันว่ามีสถานที่จัดเก็บชั่วคราวการเก็บรวบรวมการบำบัดระยะกลางการกำจัดทิ้งขั้นสุดท้ายนำขยะไม้และคอนกรีตมารีไซเคิล

ดินถล่มในฮิโรชิมา 20 สิงหาคม ปี 2014ขยะผสมจากดินถล่ม

เศษไม้ (ท่อนไม้ ท่อนซุง ไม้เหลี่ยมสำเร็จรูป) (10,000)ต้นไม้ล้ม (2,000)วัสดุสำหรับหมักทำปุ๋ยอุทกภัย เมืองโจโสะ กันยายน ปี 2015แผ่นดินไหวที่คุมาโมโตะ เมษายน ปี 2016ในบทนี้รายงานเกี่ยวกับความเสียหายจากน้ำท่วมในเมืองโจโสะ จังหวัดอิบาราคิ เนื่องมาจากภัยพิบัติฝนตกหนักในเขตคันโต-โทโฮขุ และรายงานเรื่องการจัดการขยะภัยพิบัติที่เกิดขึ้น เมืองโจโซะมีพื้นที่ 123.64 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 64,000คน ส่วนหลักของเมืองตั้งอยู่ในพื้นที่ราบ มีด้านหนึ่งติดกับแม่น้ำคินุกาวะซึ่งไหลผ่านใจกลางเมืองและอีกด้านหนึ่งติดกับแม่น้ำโคไคทางตะวันออก ประมาณ
1/3ของพื้นที่เมืองถูกน้ำท่วมอันเนื่องมาจากการพังทลายของตลิ่งริมน้ำ กระทรวงสิ่งแวดล้อมญี่ปุ่น (MoEJ)ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านเทคนิค เช่นจาก D.Waste-net รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญจากสำนักงานภาคคันโต(ภาคตะวันออกของญี่ปุ่น)ไปให้ความช่วยเหลือและให้คำแนะนำ ขยะประมาณ35,400 ตัน (68%ของจำนวนขยะทั้งหมดที่เกิดจากภัยพิบัตินี้) หรือที่เรียกได้ว่า “ขยะผสม” ไม่สามารถกำจัดได้ในเมือง เมื่อเกิดเหตุภัยพิบัติขึ้น
ขยะภัยพิบัติและขยะครัวเรือนถูกเก็บไปผสมรวมกันบริเวณจุดเก็บรวบรวมต่างๆในเมือง เนื่องจากการให้คำแนะนำที่ไม่ถูกต้องนักแก่ผู้ที่อยู่
อาศัยและผู้รับเหมาเกี่ยวกับเรื่องสถานที่จัดเก็บชั่วคราว แผนการจัดการขยะภัยพิบัติ (DWM) ถูกจัดทำขึ้นสำหรับขยะผสม ซึ่งมีนโนบายพื้นฐาน
คือการทำบำบัดในพื้นที่กว้างโดยใช้โรงงานดำเนินการแปรรูปของเอกชนในจังหวัดและโรงงานกำจัดขยะนอกจังหวัด ผลที่ได้คือสามารถ
จัดการขยะสดเน่าเปื่อยจำนวนมากได้ภายในสิ้นเดือนมีนาคม ปี 2016 – หนึ่งปีหลังเกิดภัยพิบัติ นอกจากนี้ขยะวัสดุ จำพวกเศษโลหะ เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน เสื่อทาทามิ ยางรถยนต์ก็ถูกนำมารีไซเคิลใช้ใหม่ได้สำเร็จจากบทเรียนที่ได้เรียนรู้ในเหตุการณ์นี้ เราต้องจดจำไว้ว่าระบบเครือขายและระบบการสนับสนุนและความช่วยเหลือสำหรับการวางแผนเฉพาะกิจฉุกเฉิน และการรับมือในขั้นต้นเป็นเรื่องสำคัญ เมืองโจโสะกำลังวางแผนเพิ่มความร่วมมือระหว่างเมือง ภาคเอกชนและผู้
อยู่อาศัยเพื่อสร้างความมั่นใจให้เป็น “เมืองก้าวหน้าในการป้องกันภัยพิบัติ” พร้อมทั้งระบบที่พร้อมใช้ถ่ายทอดและส่งเสริมบทเรียนต่างๆจากภัยพิบัตินี้ไปยังทั่วประเทศ

สรุปเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่คุมาโมโตะ

สรุปเหตุการณ์น้ำท่วมเมืองโจโสะ

ปราสาทคุมาโมโตะก็ได้รับความเสียหายขั้นตอนการบำบัดขยะภัยพิบัติสถานที่จัดเก็บน้ำท่วมล้นในเขตวาคามิยาโดะ

เศษไม้ ต้นไม้ล้มขยะพลาสติก

วัตถุไวไฟอื่นๆขยะติดไฟอื่นๆ(กระดาษ หญ้าฟาง เป็นต้น)ขยะแผ่นยิปซั่มบอร์ดโลหะ

การจัดการในโรงงานบำบัดที่มีอยู่
นอกเมืองโจโสะ
242 t (1%)การจัดการที่ศูนย์สิ่งแวดล้อม โจโสะ
1,193 t (3%)การบำบัดที่โรงงานดำเนินการเอกชน 33,649 t(93%)ผลชองการจัดการ “ขยะผสม”ขยะผสมเครื่องไฟฟ้าในบ้าน
วัตถุอันตราย/ขยะอันตรายตัด/บดอัดขยะไวไฟเผาทิ้งเผาทิ้งขยะคอนกรีตบดอัดวัสดุในการก่อสร้างขยะกระเบื้องบดอัดวัสดุในการก่อสร้างฝังกลบรีไซเคิลฝังกลบแผ่นยิปซั่มฝังกลบแก้ว/เครื่องปั้นดินเผาปราสาทคุมาโมโตะก็ได้รับความเสียหายขยะแผ่นยิปซั่มบอร์ดเศษตกค้างที่เหลือจัดเก็บ
จัดเก็บ /ก่อนการบำบัดรีไซเคิลบดอัด/แยกประเภทขยะไวไฟขยะไม่ติดไฟผลิตภัณฑ์รีไซเคิลตามกฏหมายรีไซเคิลบดอัด/แยกประเภทรีไซเคิลเศษตกค้างที่เหลือฝังกลบ

ผู้ชำนาญการ

รูป 3 ขั้นตอนการจัดการขยะภัยพิบัติในคุมาโม

ปริมาณการเกิดขยะภัยพิบัติแยกตามชนิดของวัสดุในระยะ
เวลาต่างๆ อยู่ในตารางที่ 2-5เผาทิ้ง
ผสมทำเป็นซีเมนต์/ฝังกลบรีไซเคิล

รายการที่เป็นเป้าหมายสำหรับรีไซเคิล

ของมีค่า/ของที่ระลึกดูรายละเอียดเพิ่มเติมในแนวทางนี้

เชื้อเพลงไม้ผสมทำเป็นซีเมนต์เผาทิ้งโรงงานบำบัดนำมารีไซเคิลโดยใช้ความร้อนเมื่อเป็นไปได้

อิฐหิน
/กระเบื้อง/เครื่องปั้นดินเผา/แก้วดินโคลนฉาบผนัง/ของไม่ติดไฟอื่นๆการฝังกลบโดยตรงในสถานที่กำจัด
ของบริษัทเอกชน
910 t (3%)ตัดเหลาให้เป็นเศษเล็กลง

เศษไม้

ขยะคอนกรีต

ขยะผสมคิดเป็น60%โดยประมาณจากขยะภัยพิบัติและยังเป็นส่วนใหญ่ของขยะทั้งหมดที่ถูกจัดการ ขยะภัยพิบัติถูกบำบัดเช่นเดียวกันกับขยะ
ปกติ ถึงแม้กฎหมายระบุว่าขยะภัยพิบัติต้องถูกจัดการโดยเทศบาล(หรือเมือง)ที่เกิดเหตุภัยพิบัติ ในกรณีนี้นโยบายพื้นฐานคือการใช้ประโยชน์
จากสถานที่ดำเนินการซึ่งมีบริษัทเอกชนเป็นเจ้าของ (ดูรูปด้านล่าง) ซึ่งสะท้อนถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจากการจัดตั้งสถานีคัดแยกชั่วคราว เพื่อ
จัดการขยะพิบัติที่จะถูกดำเนินการในโรงงานที่มีอยู่ สำหรับกระบวนการนี้ทรัพยากรได้ถูกรีไซเคิลมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ (เศษไม้ เศษคอนกรีต เศษโลหะ ฯลฯ ) และมีการดำเนินการริเริ่ม RPF(ปฏิเสธเชื้อเพลิงกระดาษ&พลาสติก)การบำบัดวัตถุไวไฟ

วัตถูไม่ติดไฟ

การบำบัด “ขยะผสม”ขยะผสมในสถานที่จัดเก็บชั่วคราว

ก่อนการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่
แมกนิจูด 6.5 ใต้เมืองมาชิคิ ในวันที่ 14 เมษายน2016การสั่นสะเทือนครั้งใหญ่
แมกนิจูด 7.3 ใต้เมืองมาชิคิ ในวันที่ 16 เมษายน2016ความเสียหายต่อชีวิต
ยอดผู้เสียชีวิต: 244บาดเจ็บ: 2,709
ความเสียหายต่อบ้านเรือน
พังเสียหายทั้งหลัง : 8,664
พังเสียหายครึ่งหลัง: 34,026
พังเสียหายบางส่วน: 147,742 ณ วันที่ 10 สิงหาคม ปี 2017การแยกประเภท

เกิดฝนตกหนักสาเหตุมาจากเกิดความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนจากพายุไต้ฝุ่น หมายเลข 18 และแถบฝนรุนแรง
จำนวนมากจากพายุไต้ฝุ่น หมายเลข 17 (ถูกบันทึกว่ามีค่าสูงที่สุดในประวัติศาสตร์) (วันที่ 9-11กันยายน 2015 ; เป็นที่รู้จักกันในชื่อ “ฝนตกหนักแถบคันโตและโทโฮขุ กันยายน 2015” , กรมอุตุวิทยาญี่ปุ่น)น้ำท่วม (แม่น้ำคินุกาวะ)ท้วมล้นเขตวาคามิยาโดะ (เวลา6.30น.)ตลิ่งริมแม่น้ำ 200 เมตรพังทลายในเขตคามิมิสะกะ (เวลา12.50 น.) ในวันที่ 9 กันยายน ปี 2015ิความเสียหายต่อชีวิต
เสียชีวิต 2 (8)บาดเจ็บ 44 (80) ณ วันที่ 19กุมภาพันธ์ 2016ความเสียหายต่อบ้านเรือน
พังเสียหายทั้งหลัง 53 (80)พังเสียหายครึ่งหลัง : 1,581 (7,200)
พังเสียหายบางส่วน: 3,484 (343)น้ำท่วมสูงกว่าระดับพื้นบ้าน: 165 (1,925)
น้ำท่วมต่ำกว่าระดับพื้นบ้าน: 3,084 (10,353)
น้ำท่วมหน้าศาลาว่าการเมืองณ วันที่ 19กุมภาพันธ์ 2016ในบทนี้รายงานเกี่ยวกับความเสียหายและขยะภัยพิบัติที่เกิดจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่คุมาโมโตะ ในปี 2016 สรุปเค้าโครงการดำเนินการ
จัดการขยะที่นำมาใช้ “การรีไซเคิล”ถือเป็นประเด็นหลักของกระบวนการจัดการขยะภัยพิบัติ ดังนั้นในรายงานนี้จึงมีตัวอย่างวิธีการจัดตั้งสถาน
ที่จัดเก็บชั่วคราวขั้นที่หนึ่งและขั้นที่สอง (TSS) ในเมืองคุมาโมโตะ พร้อมด้วยระบบรีไซเคิลแบบเต็มรูปแบบด้วยตนเอง เรายังได้อธิบายตัวอย่างเฉพาะของการจัดตั้งเครือข่ายความร่วมมือในเขตเทศบาลซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการจัดการขยะภัยพิบัติ นอกจากนี้เราสรุปความเรื่องการพัฒนาความคิดริเริ่มการจัดการขยะภัยพิบัติฉุกเฉิน โดยให้ข่าวสารและข้อมูลสถิติเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ต่างๆในคุมาโมโตะตำรวจส่งมอบของคืน
แก่เจ้าของหากสนใจข้อมูลทางเทคนิคเพิ่มเติมของแนวทางข้อแนะนำนี้ กรุณาติดต่อผ่าน
ทางอีเมล์ (hairi-saigai@env.go.jp)