MiędzynarodowaRefleksja Solidarności
Siostry Szkolne de Notre Dame

Uchodźcy i migranci

Styczeń 2020WprowadzenieWłaśnie obchodzimy Boże Narodzenie - wspomnienie narodzin naszego Pana. Zaskakują mnie słowa
Ewangelii „...gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (Łk 2,7). Te słowa dotyczą współcześnie wielu
ludzi: ponieważ... nie było dla nich miejsca. Więcej osób niż kiedykolwiek doświadcza dziś tej okrutnej
rzeczywistości... ponieważ nie było dla nich miejsca. W swoim ojczystym kraju nie mają miejsca, w którym mogliby spokojnie żyć. W kraju, z którym wiążą swoje nadzieje, często nie znajdują żadnego miejsca.
To jest jedna strona, ale jest też druga, za co jestem wdzięczna. Są ludzie, którzy starają się na różnesposoby, by ci bezdomni mogli żyć godnie, nie tylko poprzez materialne wsparcie, lecz przez dzieleniez nimi swojego życia: okazywanie sympatii, cierpliwe słuchanie, wsparcie w rządowych agencjach i ....
Nie zostawiają ich samych w codziennym życiu pełnym problemów wynikających z innej, nowej kultury.
Wezwanie do modlitwy
Gdy Jezus Chrystus się urodził, nie znalazł domu; Jezusa i Jego Rodziców nigdzie nie wpuszczono i przyszedł na świat w starej stajni, na marginesie społeczeństwa. Jednakże dzielił z ludźmi swój dom i byłblisko nich.

DoświadczenieTak jak różne są przyczyny ucieczki, tak też różne są doświadczenia uchodźców w Niemczech. Felizitas
Freifrau von Boeselager, która należy do Brakeler Flüchtlingshilfe, organizacji w Brakel, w Niemczech,
pomagającej uchodźcom, od lat wspiera młodych uchodźców, którzy są sami oraz rodziny uchodźców.
Opisuje swoje różne doświadczenia:Faqui, z Syrii ożenił się z Marokanką, która od ślubu miała syryjski paszport. Gdy wybuchła wojna, jegożona z dziećmi uciekła przez Maroko do Paryża, a stamtąd do Frankfurtu. W końcu przybyli do Wschodniej Westfalii w Niemczech, gdzie otrzymali małe, czasowe mieszkanie od miejscowych władz. Starsze
dzieci szybko zostały przyjęte do szkoły podstawowej (do drugiej i czwartej klasy), a córka poszła do
przedszkola. Matka uczęszczała na kurs niemieckiego dla początkujących i dobrze sobie radziła. Ponieważ dorastała poznając język francuski, więc nauka słownictwa nie była dla niej trudna. Mąż przybył w
2016 r., częściowo pieszo szlakiem bałkańskim. Przemytnicy przewieźli go ciężarówką do granicy. Późniejw jakiś sposób dotarł do Monachium i udało mu się wyjść z dworca tylnym wyjściem, przez co uniknąłzatrzymania przez policję eskortującą nowych uchodźców do centralnego ośrodka. Dzięki temu, że ktośgo podwiózł, mąż dotarł w nocy do rodziny we Wschodniej Westfalii. Niestety, nowy początek życia tejrodziny w Niemczech doprowadził do rozwodu małżonków. Mężczyzna zabrał żonie paszport, więc niemogła opuścić Brakel. Dobrze wiadomo, że w arabskich rodzinach kobiety są bite i tak było też w tym
przypadku. Kobieta tymczasowo musi przebywać z dziećmi w schronisku dla kobiet. Sąd przyznał matcewyłączną opiekę nad dziećmi, potwierdzając tym samym jej wolność odnośnie odpowiedzialności za siebie i dzieci. Wie, że może stanowić o sobie i chce tego.
Sytuacja kobiet z Erytrei jest skomplikowana; w swojej ojczyźnie w zasadzie nie mogły uczęszczać doszkoły. A teraz ich problem polega na tym, że nie mogą chodzić na kurs integracyjny, dopóki ich dzieci
nie będą miały miejsca w przedszkolu lub w szkole. Niektóre z nich mają też więcej dzieci w Niemczech.

Porozumienie się z władzami jest niezwykle trudne. Pomagamy jak tylko się da; niemiecka wolontariuszka zajmuje się małymi dziećmi przez 1-1,5 godz., gdy druga osoba w sąsiednim pokoju udziela matce
lekcji niemieckiego.
Spotkałam Edrisa, uchodźcę z Afganistanu, na kursie niemieckiego; chciał więcej wyjaśnień i pomocy niżbyło w książce. Natychmiast wykorzystywał w praktyce to, czego się nauczył, idąc do sklepu i zadając
dokładnie te same pytania, które ćwiczyliśmy, gdy chce się kupić marynarkę lub buty. Zaraz następowała
dobra komunikacja. Edris miał już dobry zasób angielskiego słownictwa, więc niemieckie struktury gramatyczne nie były dla niego zupełnie obce. Znalazł pracę w firmie zajmującej się przetwórstwem
drewna, która natychmiast zaproponowała mu staż. Ukończył go śpiewająco i jest kompetentnym brygadzistą w firmie.

Refleksja
Już w 1997 r. Kościoły napisały we wspólnym oświadczeniu na temat migracji i ucieczki (130): „Wyjazd,emigracja, migracja, ucieczka i obcy nie są tymczasowym współczesnym zjawiskiem, lecz są i pozostająpodstawowym stanem życia w świecie. Nie można ich postrzegać jednostronnie jako coś negatywnego.
Migracja oznacza również spotkanie innych ludzi, języków i kultur”.
Podejmij refleksję nad następującymi tezami, osobiście, z siostrami we wspólnocie oraz spotkanymi osobami w ciągu dnia:•Migracja jest szansą na to, by nasze społeczeństwo było bardziej kolorowe i tolerancyjne.

•Migracja może pomóc w tym, by to, co jest obce, nie było już dłużej obce, ale stało sięczymś, co będę cenić.

•Migracja może pomóc - wraz z osobami o innym kolorze skóry, nawet tym, którzy wnoszą
egzotyczne zwyczaje, mówią w obcym języku i wyznają inną religię - budować sprawiedliwyświat.

Co więcej, nasz Kierunek Miłość daje wszystko zaprasza nas do „poszerzania naszego rozumienia międzykulturowości i zobowiązania się, by rozwijać umiejętność życia międzykulturowego we wspólnociei w społeczeństwie” (w oparciu o Jesteście Posłane, Dyrektorium Generalne 36).

DziałanieBóg kocha każdego człowieka i chce dobra dla każdego, tak jak to widać w spotkaniach opisanych w Starym i Nowym Testamencie, np. w Księdze Rut, historii Józefa itd. Pismo Święte uczy nas w jaki sposób
podchodzić do obcych.
•Spotkaj się z migrantami, aby poznać ich kulturę, język i religię.

•Wspieraj uchodźców pomagając im w codziennym życiu lub pomagając np. w opiece naddziećmi, aby matki mogły uczyć się miejscowego języka.

Modlitwa końcowaPanie, Boże pokoju i miłości, dziękujemy Ci za wszystkie pragnienia, przedsięwzięcia, działania, które
budują Twój pokój i rozpalają miłość we współczesnych czasach. Otwórz jeszcze bardziej naszego ducha
i nasze serca dla naszych braci i sióstr, którzy potrzebują teraz miłości, abyśmy stawały się coraz bardziej
niewiastami pokoju, nadziei i miłości w sercu naszego świata. Amen.
Na podstawie modlitwy Papieża Pawła VI
Opracowane przez Siostrę Marię-Theresię Knippschild, BY, dla Międzynarodowego Biura Shalom, Rzym, Włochy
Grafika pochodzi z Kierunku 24. Kapituły Generalnej.
Projekt: Biuro Komunikacji Zgromadzenia.
Tłum. M. Chiara Burzyńska SSND