Jukumu la Meiji Gakuin katika vita na baada ya vita:

TobaMbele yako Mwenyezi Mungu, tukiadhimisha miaka hamsini tangu kushindwa
kwa Japan kwenye vita, natubu dhambi ya Meiji Gakuin iliyoitenda katika hiyo
vita, na ninakiri makosa yetu dhidi ya Wakorea, Wachina na dhidi ya mataifa
mengine.

Tunapokaribia kuadhimisha miaka hamsini tangu kushindwa kwa Japan, uhasama
wa vita hiyo unaendelea kubainika waziwazi na katu hatuwezi sahau. Madhara yavita; janga lililowapata wanawake waliotumiwa kuwaburudisha wapiganaji,upasuaji uliofanywa kwa akina mama na kikundi cha ‘731’ cha majaribio ya
Bayo-Kemia; hivi ni vidonda ambavyo bado vyakithiri; manusura na familia zao
bado wanaumia siku baada ya siku.
Mataifa mengi yaliadhirika na uhasama wa Wajapani katika vita hiyo. Ingawaje
vita ilikuwepo Japan, Meiji Gakuin haikukosa kujihusisha nayo, ingawa msingi
wa vita ulikuwa jina na upendo wa Yesu.

Ingawaje ni wazi kwamba shule za kibinafsi hazikuwa na msimamo mathubuti
kuhusu mamlaka ya taifa, Meiji Gakuin ilidumisha, azma ya waanzilishi, wa‘Ukristo kama msingi wa elimu wakati historia yote yake inayojulikana. Lakini,mbele ya Bwana wetu Yesu Kristo, hatuna sababu ya huzuni ambayo Meiji
Gakuin hubeba kwa kuhusika na vita hiyo ya uvamizi. Hakika sisi vizazi vya
baadaye ambao hatukushuhudia magumu ya wakati huo, hatuna haki ya
kuwalaumu viongozi wa nyakati hizo za vita. Haki ni kwa Mwenyezi Mungu
kuwahukumu wao na mashirika yao. Lakini tunayo nafasi ya kuelewa kwa upanana urefu madhara ya vita kupitia ushuhuda ambao unazidi kuongezeka kutoka
kwa waadhirika wa uvamizi, dhuluma, na kutoka kwa waliopeana maisha yao
kwa haki ya Kristo. Ili kwamba tuwe katika nafasi nzuri katika kuuchambua
vyema kuliko viongozi wa nyakati hizo. Hivyo basi, ni lazima tuyatubu makosaya hao viongozi mbele ya Mwenyezi Mungu na tukiri makosa yetu dhidi yawaadhirika. Maana ya kufanya hivi si kuwaadhibu hao viongozi ila nikuhakikisha
kwamba sisi wenyewe hatuta tenda makosa kama haya.

Kufuatia Tukio la Manchuria la 1931 na kutokea kwa vita baina ya Uchina naJapan mwaka wa 1937, serikali ilipitisha Sheria ya Mashirika ya Dini mwaka wa
1939, na kwa msingi huo wakaanza kanisa la United Church of ChristJapan(UCCJ-Nihon Kirisuto Kyodan) mwezi wa sita, mwaka wa 1941, ilikuhakikisha kuwepo kwa ushirikiano baina ya makundi ya kidini na kanuni za
serikali. Kasisi Mitsuru Tomita mwenyewe, mkuu wa UCCJ (Tori), alizuru
mahali patakatifu pa Ise Shinto na akawafanya Wakristo wa Korea wazuru mahali
hapo mwaka wa 1938. Hakuna shaka kwamba kitendo hiki kilisababisha Wakristo
wengi Wakorea kujipeana, na kusababisha mgawanyiko mkubwa kati ya Wakristo
wa Japan na Korea. Shule nyingi za misheni za Korea na Taiwan zilikumbwa nashida za kuabudu mahali patakatifu. Tomita alikuwa mwenyekiti wa kamati lawasimamizi wa Meiji Gakuin kwa miaka mingi, kabla na baada ya vita.

Tsuraki Yano, aliyekuja kuwa Mkuu wa Meiji Gakuin mwaka wa 1939 alikuwa
muunga mikono wa vitendo kama kuinama upande wa ikulu ya wabeberu,
kutembelea mahali patakatifu pa Yasukuni, na utiifu mbele ya chongo la ubeberu.
Bila kutubu dhambi zake kwa Mola, alibaki kwenye kiti cha utawala kwa muda
mrefu baada ya vita. Meiji Gakuin haikuwahi hadi ya leo, kutubu haya maovu
mbele ya umma kwa Mola au kuyakubali makosa yaliyofanyika kwa watu wanchi ambazo zilivamiwa na Japan. Tomita na wengine walikuwa kwenye viti vya
uongozi katika kanisa la UCCJ wakati kanisa hilo lilipoitisha misaada ya
kukumbana na ndege chini ya andishi la ‘Peperusha! Ndege ya UCCJ’ na pia
wakati gazeti lake la Kyodan Jiho lilipowaomba Wakristo kutii uongozi wa
mbeberu likisema kwamba ‘kujipeana kwa niaba ya nchi ni kama kufa ukilinda

jina la Mola. Hata tukichukulia uongozi wa nguvu uliokuweko wakati huo, na
upiganiaji wa haki za kanisa hatuwezi kukataa kwamba tulihusika na maovu
yaliyotendwa na nchi ya Japan, uongozi ulioleta matatizo yaliyotajwa hapo awali.
Ninapofikiri juu ya wanafunzi waliotumwa kupigana katika mazingira haya na
kuhusika na vita vya uvamiaji, siwezi kujizuia kusikia uchungu kama mwalimu namkuu wa chuo hiki. Hili jambo pia linanipa ufumbuzi juu ya walimu wa wakati
wa vita ambao waliwatuma vijana wengi kuwa mstari wa mbele wakiwemo
wanafunzi kutoka Korea na Taiwan. Kwa uhakika, viongozi wa Chuo hiki
wangefikiria juu ya vitendo vyao watubu dhambi zao na wakubali makosa yao
baada ya kushindwa kwa vita ya Wajapan wakati Mweyezi Mungu
atakapotuonyesha hukumu yake.

Hakukuwa na tangazo la umma la kuomba msamaha kamwe baada ya vita.
Badala yake, fikira la kuomba roho za Wajapani ambao walikufa katika vita ya
chuki halikuoponyoka Meiji Gakuin.

Joji Tagami, ambaye alikuwa ni mwanakamati wa kundi la uongozi ambaye
jukumu lake lilikuwa ni kulinda azma ya waanzilishi wa Meiji Gakuin, alishauri
serikali ijiunge na juhudi za kuzuru pahali pa mashujaa wa vita. Hii ni thibitishokwamba, hata baada ya vita, Meiji Gakuin iliendelea kujihuzisha na uhasama ule

ule alioutenda Tomita katika vita, yaani kuabudu wafu kama miungu, uabudu wasanamu ambayo ni dhambi inayomchukiza sana Mwenyezi Mungu, aliyejifunua
kwetu katika Biblia.

Kwa hivyo swala la jukumu la vita hii inahusika moja kwa moja na toba ya
matendo ya kivita. Bila ya kuyatatua maswala haya, Meiji Gakuin haitaweza
kuipata njia ya ufanisi wa siku za baadaye.

Lakini tunapoangalia historia ya vita ya Meiji Gakuin leo, miaka hamsini baadaya kushindwa kwa Japan, tunaweza kuona mwangaza wa tumaini kwamba
kulikuwa na wanafunzi wenye hisia njema kama Shin Hasegawa. Uchungu wakekwa kutumwa kwenye vita na roho yake ya uhuru wa kindani kutoka kwa serikali
ya wabeberu inatoa maoni kwamba, Meiji Gakuin, katika siku za usoni, inapaswa
kufuata mafundisho ya Yesu Kristo pekee. Ningetaka kuamini kwamba kunabaadhi ya wanafunzi wengine waliopambana kuishi maisha yao kama Shin.

Tunapoelekea karne ya ishirini na moja; na kuitikia upya azimio la waanzilishi, ni
lazima Meiji Gakuin iende mbele sio kwa ile ‘njia pana’ walioifuata Tomita,
Yano na wengineo. Badala yake, waifuate ile nyembamba alioifuata Hasegawa,ambaye alikuwa mwanafunzi wakati huo. Fikira ya ‘sadaka kwa

taifa’ inapoendelea kusambaa tena katika jamii ya Wajapani, na vile Japan
inaanza kutuma majeshi kwenye mataifa ya nje kwa jina la ‘mchango wa
kimataifa’, siwezi kujizuia kuhisi adhari kwamba wafu wataabudiwa tena kamamiungu, kwa jina la mashujaa wa vita. Kwanza lazima tufikirie kwa undanikuhusu jukumu la hiki chuo wakati na baada ya vita. Tufanye toba mbele ya
Bwana Wetu Yesu Kristo, na ijulishwe kwa umma. Kwa kuitikia makosa yetu
dhidi ya watu ambao mataifa yao yalivutwa kwenye vita hii, tunaweza kuwa na
njia za kutatua vita hii kwa ukamilifu, ndivyo tuweze kuwa bila lawama. Wana
wa Mungu wasio na kosa kati ya kizazi kisicho na mwelekeo, kati yao tuangaze
kama nyota ulimwenguni. (Waphilipi 2:15).

Tunatoa toba kwa Mwenyezi Mungu na tunaonyesha unyenyekevu kwa
walioadhirika na vita ili Meiji Gakuin ieneze imani ya kweli katika Yesu Kristo.

Hiromasa Nakayama
Chancellor wa Meiji Gakuin
Azimisho la tano tangu kushindwa kwa Japan katika Vita ya Pili ya Dunia
Juni 1995