ESCENA IV: (FUGA)
Sinto que a noite me apunta
Pero se galopo firme
co canón da lúa chea.
Viro a realidade
Perségueme o ceo,
Ata vela desaparecerquere cravarme
entre o furacán que me ía engulir.
o seu cabelo estrelado.
A cidade palpita“Vinte en escena”, 2012. Edicións Positivas
batáns xigantes
para moerme os miolos.
Por isodeixo a cabeza e fuxo.
As miñas pernas corren
co peito nas mans,
pisando as voces que berro.
Tropézame o alento en cada pozae sigo adiante. Sen respiración.
Non teño refuxio;
ninguén me vai axudar.

“Incesante destrucción”, 2012, acrílico, óleo sobre lenzo 150x150cm

Exposición de pintura e poesía

A FUXIDA-Detlef Kappeler
Rosalía Fernández Rial

Do 5 ao 30 de setembro de 2015
Faro Vilán - Camariñas
Organiza:“Vendaval”, 2012, grafiti sobre cartón 30x38cm

Colabora:

DETLEF KAPPELER
O pintor alemán Detlef Kappeler (Stettin, 1938), que actualmente reside entre o seu país de orixe,
Alemaña, e A Costa da Morte (Galicia), ten unha longa traxectoria como profesor universitario ecomo pintor. Despois de facer o bacharelato en Hamburgo, comezou a carreira de arquitectura na
universidade de Hannover. En 1966 realiza os estudos de arte e pintura na Escola Superior de Belas
Artes de Hamburgo que se prolongarán ao longo de tres anos. Durante este tempo de estudo
preocúpase por coñecer a situación de países dos Terceiro Mundo como Biafra ou Vietnam. Logo
viaxa a Nova Iork e á India, vivindo un tempo no barrio marxinal do Parel, na cidade de Bombai.
Despois de pasar un ano (1972) cunha beca en París, regresa de novo a Hamburgo, ata que en 1974
é nomeado profesor titular da cátedra de Pintura e Debuxo da universidade de Hannover,actividade que exercerá ata a súa xubilación en 2003.
O seu primeiro estudo estaba situado nun edificio dunha antiga granxa na localidade de Sillens, ábeira do mar do Norte, na península de Butjadingen (Baixa Saxonia), estudo que aínda conserva.
En 1994 monta outro no barrio histórico de Barcelona, ata que no ano 2004 se traslada á aldea deChorente, en Muxía.
As súas atormentadas vivencias da infancia, acompañarano durante toda a súa vida e influirán demaneira decisiva na súa pintura. En 1945, cando contaba 7 anos, tivo que fuxir xunto coa familia,da súa cidade natal polos intensos bombardeos a que foi sometida. Despois dunha breve estancia enSchwerin, foi conducido a un lugar de refuxiados de Schleswig Holstein. De alí pasará aestablecerse en Hamburgo.
A oposición á guerra, ao autoritarismo e ás inxustizas está moi presente en toda a súa obra.
Segundo el o mundo está cheo de contradicións, mentres unha boa parte dos cidadáns viven nun“paraíso”, os habitantes dos países do denominado Terceiro Mundo, viven nun “inferno”, no que
impera a fame, a inxustiza e a violencia. O mar creador da beleza, ao mesmo tempo pode ser ocausante da morte da xente que traballa nel.
Kappeler máis que falar da súa obra, prefire que a súa pintura fale por el. Nunha entrevista conmotivo da súa exposición (2010) no local da Obra Social de Caixanova en Vigo, manifesta: “Vivocoas miñas contradicións, comigo, coa natureza e cos seres humanos”.
A través da súa pintura intenta conmover ao espectador e ao mesmo tempo facelo reflexionar
sobre as actuacións irracionais do ser humano.
A obra deste prolífero pintor foi exposta en moitas cidades europeas, entre elas: Hamburgo,Potsdam, Hannover, Berlín, París, Barcelona, Madrid ou Vigo.
Comentarios sobre o artista e a súa obra:“Nas súas pinturas algo se desenvolve constantemente, algo está pasando. Algún tipo de loita sempre se está
disputando. Reflíctese unha cor expresiva e escura, case negra, pero con diferentes intensidades durante asdécadas” (Rolf Wernsted, 2008).
“Kappeler, home dialéctico na súa forma de vivir, nos seus razoamentos e no seu enfrontamento coa
realidade, transmite á súa obra esta idea de pulo, ímpeto e enerxía creadora” (Daniel Giralt-Miracle).
“Cada cadro pode ser un berro simbólico emitido desde a atalaia que lle permite o seu coñecemento dacondición humana, para facernos partícipes do seu teatro do mundo, a través dos problemas que el percibecomo sensacións contraditorias da vida” (Antón Castro, 2013).

ROSALÍA FERNÁNDEZ RIAL
Rosalía Fernández Rial (Carballo-Muxía, 1988) é escritora, performer e investigadora. Despois delicenciarse en Filoloxía especializouse en Didáctica das linguas, da literatura e da expresión
dramática e actualmente está a realizar o doutorado na USC, onde traballa.
Como poeta publicou diferentes libros, entre os que destacan En clave desol (2009), Átonos (2011), Vinte en escena (2012), Ningún amante sabe conducir (2014), unpoemario incluído en Un mar de sensacións (2012) e, outro, de maneira compartida, en Catálago
(2015). Como narradora participou nos volumes colectivos Follas de Carballo (2011) e Contos detaberna, en varias revistas literarias e xornais dixitais galegos.
Ten realizado diversas pezas escénicas a partir dos seus textos, así como colaborado en varios
proxectos performánticos e interartísticos. Asemade, vén de publicar un CD co proxecto ELO,presentado mediante un espectáculo poético e musical.

Algunhas críticas ao seu último libro Ningún amante sabe conducir.
“Pola súa obra poética anterior e por esta que comentamos agora, amósase como unha das poetas
que sen dúbida ningunha están chamadas a ser figuras da lírica galega no século XXI”. ManuelRodríguez Alonso: Bouvard e Péuchet.
"Eis un volume que deixa unha lectura certamente atraente. Resulta difícil non sentirse atraído xa
desde o título, renunciar a ler un libro con título tan suxestivo. A riqueza simbólica trascende opoemario e áchase tamén inoculada na prosa poética e na teatralización”. Xosé M. Eyré:Galicia
Confidencial"Rosalía Fernández Rial contribúe a alentar e vivificar con solidez o noso discurso poético e faino
cun libro coma este, que abraza certa rebeldía e irreverencia e que se acaroa a algo así comounha “road movie” literaria que dialoga con diversos xéneros, tripa con convicción camiños léanse estradas- como as que conducen ao desexo e ao erotismo, interseccionando entre si para
erixir unha suxestiva e ricaz metáfora da propia vida e de nós mesmos". Ramón Nicolás:
Suplemento "Fugas" de La Voz de Galicia.