THE WORLD OFFROAD
ΚΑΡΤΑΧΕΝΑ - ΛΙΜΑWO

Ισημερινός!
9 771105 128005

ΝΑ ’μαστε, λοιπόν, στην Καρταχένα, στις ακτές της Καραϊβικής, τον πρώτο μας σταθμό στη Νότια Αμερική. Είχαμε ακούσει πολλά για την Κολομβία, τα οποία θα έπρεπε να μας αποθαρρύνουν, όμως ακριβώς γι’ αυτό την αντιμετωπίσαμε με περιέργεια και ενθουσιασμό.
Στο διακοσμημένο σαν λατέρνα «κολεκτίβο» (λεωφορείο) που πήραμε από το αεροδρόμιογια να πάμε στο κέντρο έπαιζε στη διαπασών σάλσα μουσική, ενόσω μπαινόβγαιναν κορίτσια με απύθμενα ντεκολτέ και καυτά σορτς. Αφού περάσαμε απόκάποιες φτωχογειτονιές, φτάσαμε στο κέντρο και μείναμε με το στόμα Με το «καλημέρα», μας έκαναν εντύπωση το υψηλότερο επίπεανοιχτό. Στην παραθεριστική συνοικία της Μπόκα Γκράντε, η Καρταχέδο ζωής σε σχέση με τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής καθώς
να θυμίζει Ρίο ντε Τζανέιρο, χάρη στα ψηλά συγκροτήματα κατοικιών,και οι τσουχτερές -για τα δικά μας στάνταρντ- τιμές. Μια μερίδαστα μοντέρνα μαγαζιά και στα μοναχικά κορίτσια που πηγαινοέρχονται«μιλανέζα» (πανέ κοτόπουλο) εύκολα αγγίζει τα 7 με 8 ευρώστην ακτή με προκλητικά μαγιό. Αντίθετα, στην παλιά, οχυρωμένη πόστο πιο απλό εστιατόριο. Έπειτα από ένα μαραθώνιο γραφειολη ο χρόνος μοιάζει να έχει μείνει στο 1800. Σπίτια με θαυμάσια αρχικρατικών διαδικασιών, πήραμε το Discovery από το λιμάνι καιτεκτονική, άμαξες, καφέ, θέατρα και μαύρες πωλήτριες φρούτων μεφύγαμε για Σάντα Μάρτα, την πρώτη πόλη που αποίκησαν οιπαρδαλά φορέματα - αυτή είναι η καρτ ποστάλ από μια πόλη-μνημείοΙσπανοί στη Νότια Αμερική. Οι αλλεπάλληλοι σταθμοί διοδίων
της UNESCO, που ιδρύθηκε το 1533. Αργοί οι ρυθμοί εδώ, ειδικά στηθα γίνονταν ο καημός μας στην Κολομβία. Στα πρώτα 250 χλμ.
μεσημεριανή σιέστα, τότε που όλοι πιάνουν μια σκιά και δε δουλεύειείχαμε πληρώσει περίπου 15 ευρώ - μα είναι δυνατόν; Όμως,τίποτα. Αυτή είναι η τρομερή και φοβερή Κολομβία; Όχι μόνο...
δε μας φρέναρε αυτό. Στις επόμενες είκοσι ημέρες κάναμε τε-Κολομβία, Εκουαδόρ και πρώτη γεύση από Περού... Ένα οδοιπορικό ακραίων αντιθέσεων,από την Καραϊβική πάνω στις Άνδεις και από τροπικά δάση στις ερημικές ακτές του Ειρηνικού.

ΑΚΗΣ ΤΕΜΠΕΡΙΔΗΣΑ.Τ., ΒΟΥΛΑ ΝΕΤΟΥλικά πάνω από 2.500 χλμ. στην τέταρτη μεγαλύτερη χώρα τηςΝότιας Αμερικής, μέχρι να βγούμε στο Εκουαδόρ.

www.4troxoi.gr

152 ΜΑΡΤΙΟΣ 2010 474#www.4troxoi.grΜΑΡΤΙΟΣ 2010 #474

153

0301
02

THE WORLD OFFROAD
ΚΑΡΤΑΧΕΝΑ - ΛΙΜΑ
9 771105 128005

WO04

Κατεβαίνοντας στη λίμνη Κιλοτόα, που δημιουργήθηκε από μια ηφαιστειακήέκρηξη, οκτακόσια χρόνια πριν. Το πιο απίστευτο θέαμα του Εκουαδόρ.
02.
Το Οταβάλο έχει την πιο ζωντανή λαϊκή αγορά στο Εκουαδόρ.
03.
Στην Ταγκάνγκα της Κολομβίας οι καταδύσεις είναι πάμφθηνες και ο βυθός
αρκετά ενδιαφέρων. 04. Τυπικό chicken bus της Κολομβίας.

01.

Σε αυτήν τη διαδρομή ξεδιπλώθηκε μπροστά μας μια χώρα όλο αντιθέσεις. Από τη μία είναι πολύ μοντέρνα,ανεπτυγμένη και ολίγον νεόπλουτη, ειδικά στην Μπογκοτά των 8 εκατομμυρίων κατοίκων. Αχανής πόλημε τρομερά κυκλοφοριακά προβλήματα -δεν έχει καν μετρό-, με απέραντες φτωχογειτονιές στα νότια,αλλά χλιδάτα μαγαζιά και διαμερίσματα στα βόρεια. Όλα αυτά σε ένα οροπέδιο σε υψόμετρο 2.600 μ.
Το πρώτο βράδυ εκεί κατασκηνώσαμε σε πάρκινγκ, δίπλα στη φοιτητική γειτονιά της Καντελάρια, μιαςκαι δε βρίσκαμε δωμάτιο με λιγότερα από 20 ευρώ. Κυκλοφορήσαμε, αλλά κανένας δε μας κόλλησε γιαναρκωτικά, και αυτό ισχύει για όσο μείναμε στην Κολομβία. Η κόκα πουλιέται μόνο στη χονδρική, η λιανική
έχει να αντιμετωπίσει ένα στρατό από αστυνομικούς σε κάθε πόλη. Τη δεύτερη ημέρα μας φιλοξένησε οΛούις, ιδρυτής της Legion Land Rover, της μοναδικής λέσχης Land Rover στη χώρα, στο άνετο διαμέρισματης θεότρελης μητέρας του, που μαγείρευε όλο το βράδυ χωρίς να βάλει ποτέ γλώσσα μέσα. Η γειτονιάτους είναι γεμάτη νεόκτιστες πολυκατοικίες με πάρκινγκ και υπαίθριους χώρους.
Ενώ κάπως έτσι ζει η μεσαία τάξη της Μπογκοτά, μερικές μέρες πριν, στο χωματόδρομο προς το Μομπός,αντικρίζαμε το άλλο πρόσωπο της Κολομβίας: χαμόσπιτα από τσιμεντότουβλα χωρίς ρεύμα, παιδιά ναπαίζουν στο χώμα, άνεργους άντρες και γυναίκες να πουλούν μέχρι και χελώνες για να ζήσουν. Μία Κολομβία πραγματική Αφρική! Εκείνο το βράδυ μείναμε με μια θαυμάσια οικογένεια της υπαίθρου, σε μιααυλή με τεράστιο κοτέτσι χωρίς τρεχούμενο νερό. Και ενώ στην Μπογκοτά φορούσαμε φλις τη νύχτα,εδώ βρέχαμε τις πετσέτες μας για να αντέξουμε τη ζέστη στη σκηνή. Σε μια χώρα τόσο κοντά στον Ισημερινό, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ποια εποχή πηγαίνεις, αλλά σε τι υψόμετρο κινείσαι.
Για να αποφύγουμε τη ζέστη, κινηθήκαμε κι εμείς από τις Άνδεις. Μη μας ρωτήσετε πώς ήταν η Παναμερικάνα, εμείς ταξιδέψαμε από την ορεινή εθνική, στην οποία η κίνηση, τα τρελά φορτηγά και οι στροφές μαςζάλισαν μέχρι να βρεθούμε στην Μπογκοτά, έχοντας κάνει διάλειμμα σε δύο μικρές, ισπανικές πόλεις:τη Χιρόν και τη Βίγια ντε Λέιβα. Ειδικά τη δεύτερη να τη θυμάστε, είναι η πιο όμορφη πόλη της Κολομβίας,και αυτή με την πιο εντυπωσιακή πλατεία. Τη ζήσαμε σε μια δύσκολη στιγμή της, όταν τα γύρω βουνά καίγονταν για έξι μέρες. Ακόμη πετούσαν πυροσβεστικά ελικόπτερα του στρατού όταν φτάσαμε εκεί.
Από την Μπογκοτά κατηφορίσαμε και πάλι από τις Άνδεις, και ακολουθήσαμε τον ποταμό Μαγκνταλένα -το«Μισισιπή της χώρας», όπως τον λένε- μέχρι τα νότια. Κάναμε στάση στο Σαν Αγκουστίν, τους Δελφούς τηςΚολομβίας, μιας και εκεί βρίσκονται τα ερείπια ενός προϊσπανικού πολιτισμού χωρίς όνομα, από τον οποίοέχουν απομείνει κάτι μυστηριώδη, μονολιθικά αγάλματα, όμοια με εκείνα που υπάρχουν στα νησιά τουΠάσχα στον Ειρηνικό. Μείναμε σε αγρόκτημα, χαθήκαμε στην κεντρική αγορά, βρήκαμε τις πηγές τουποταμού Μαγκνταλένα και στη συνέχεια πήραμε ένα σκληρό χωματόδρομο για να βγούμε πιο δυτικά,στο Ποπαγιάν. Μια διαδρομή που μας είχαν συμβουλέψει να αποφύγουμε, λόγω της παρουσίας ανταρτών. Και εμείς γι’ αυτό ακριβώς την πήραμε! Φυσικά, αντάρτες δε μας την έπεσαν, ούτε χρειαστήκαμε έξιώρες (που μας έλεγαν οι ντόπιοι), αλλά λιγότερες από τέσσερις για 150 χλμ. Χορτάσαμε σκληρό χώμακαι λακκούβες, εκεί ψηλά στα 3.200 μέτρα μέσα στα σύννεφα. Όταν φτάσαμε στο Ποπαγιάν, νιώσαμεότι η Κολομβία είχε τελειώσει για εμάς. Ακόμα μία αποικιακή πόλη είναι, όπου τα πάντα είναι βαμμέναλευκά. Την επόμενη ημέρα ήρθε και μας βρήκε ένα ζευγάρι Γερμανών: «Θέλουμε να πάρουμε αυτόν τοδρόμο, αλλά μάθαμε για τους αντάρτες. Τι να κάνουμε;». Εμείς τους ενθαρρύναμε να πάνε.
Δεν ξέρουμε τι απέγιναν...

www.4troxoi.gr

154 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010 475#“Στον Ισημερινό, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ποιαεποχή πηγαίνεις, αλλά σε τι υψόμετρο κινείσαι.

”www.4troxoi.grΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010 #475

155

THE WORLD OFFROADRoller coaster!

Περάσαμε τα σύνορα του Εκουαδόρ σε χρόνο-ρεκόρ 20 λεπτών, λίγο πριν νυχτώσει, και έκτοτε για κάποιο λόγο όλομας έπιανε νύχτα στη χώρα, όποτε θέλαμε να κατασκηνώσουμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν προλαβαίναμε να απαθαΚΑΡΤΑΧΕΝΑ - ΛΙΜΑνατίζουμε τοπία, λαϊκές αγορές και γυναίκες ντυμένες παραδοσιακά, με τα μάλλινα καπέλα τους και τα μοβ πόντσο.
Το Εκουαδόρ έχει πάρει το όνομά του από τη γεωγραφική του θέση - «Ισημερινός» είναι στα ελληνικά η επίσημη
9 771105 128005
ονομασία του. Εδώ ανήκουν τα νησιά Γκαλάπαγκος. Σαφώς και θέλαμε να επισκεφτούμε τον τόπο όπου ο Δαρβίνος
ανέπτυξε τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών, όμως ήταν απαγορευτικό εγχείρημα για τον προϋπολογισμό μας.
ΌπωςκαιτοΠερού,τοΕκουαδόρπεριλαμβάνειτρειςεντελώςδιακεκριμένεςκλιματικέςζώνες:αδιαπέραστοτροπικόδάσοςΘα γνωρίζετε ότι η Κολομβία είναι η Νο 1 παρα- σταανατολικά,τηνοροσειράτων Άνδεωνστοκέντροκαιτατροπικάπεδινάπουμεταβάλλονταισεέρημοστονότιομέροςγωγός χώρα κοκαΐνης στον κόσμο. Πιθανόν να της.Μέσασεμίαημέραμπορείςνααλλάξειςτρειςεποχές,κάτιπουζήσαμεκιεμείςόταναπότηλίμνηΚιλοτόα,στα4.000έχετε διαβάσει κατά καιρούς για τον εμφύλιο μ.,κατεβήκαμεαπόέναλασπόδρομομέσαστηνομίχληστηνπόληΛαμανά.Ενώπαγώναμετομεσημέρι,ιδρώναμετοβράπου μαίνεται εδώ και δεκαετίες στα τροπικά δάδυ,καιτηνεπομένηεπιστρέφαμεστοχειμώνα,καθώςπηγαίναμεστηνπανέμορφηπόληΚουένκα,μέσωενόςεξώκοσμουση της χώρας ανάμεσα στο αντάρτικο του FARC-το στρατιωτικό δεκανίκι των καρτέλ- και στην τοπίουγεμάτουμικρέςλίμνεςστοεθνικόπάρκοΕλΚάχας.Μάλιστα,μίαημέραπριν,είχαμεανέβειστα4.645μ.μετοαυτοπαραστρατιωτική οργάνωση ELN. Αποτέλεσμα κίνητοστοηφαίστειοΚοτοπάξι,τοοποίοείναιψηλόσχεδόνόσοτοΚιλιμάντζαρο.Γιατρειςμέρες,τοDiscoveryδενταξίδευε
του εμφυλίου ήταν να καταντήσει η Κολομβία απλώςπέραδώθε,αλλάκαιπάνωκάτω,σανrollercoaster,σαντρενάκιτουλούναπαρκ...Οιαντιθέσειςανάμεσαστιςπόλεις
μία από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου. των Άνδεωνκαισταπεδινάτηςχώραςδεσταματούνστοκλίμα.Οιφυσιογνωμίεςστοβουνόείναισκληρές,ηλιοκαμένες.
Μόνο το 2000 καταγράφηκαν 3.572 απαγωγές. Οδηγώνταςστις Άνδεις,συναντάςκυρίωςγυναίκεςβοσκούςμεταπαιδιάτους,ντυμένεςόλεςπαραδοσιακά,μεχρωματιστά
Το 1999 ξεκίνησε το πρόγραμμα Plan Colombia, πόντσο,βελούδιναπεδιλάκιακαιμάλλινακαπέλαπουκρύβουντασκούραμάτιατους.Απότημίαζηλεύειςτουςανθρώπους
για να καθαρίσει η χώρα από τα καρτέλ, το οποίοαυτούςπουζουνμέσασετόσοόμορφατοπία,απότηνάλληαπορείςμετιςαντοχέςτους.
έθεσε ως κεντρικό άξονα της πολιτικής του ο σηΣτηΒιλκαμπάμπα, στα νότια της χώρας, βρήκαμε τον απόλυτο παράδεισο για εναλλακτικούς ταξιδιώτες, που έρχομερινός πρόεδρος Αλβάρο Ουρίμπε, όταν ανέλαβε την κυβέρνηση, το 2002. Με τη συνδρομή νται εδώ για να βρουν το ελιξίριο της ζωής, μιας και για δεκαετίες κυκλοφορούσε ο μύθος ότι οι ντόπιοι έφταναν νατων ΗΠΑ, που επένδυσαν 1,6 δισ. δολάρια κυρί- ζουν μέχρι 140 χρόνια. Πίσω από το μύθο κρύβεται ένας θεότρελος Αμερικανός, αυτοαποκαλούμενος προφήτης
ως για την ενίσχυση του κολομβιανού στρατού, και γκουρού του ελεύθερου έρωτα, που έζησε και πέθανε στην εύφορη αυτήν κοιλάδα με το ψευδώνυμο «Τζόνι
τα καρτέλ κοκαΐνης μπορεί να μην πατάχθηκαν, Λαβγουίσντομ». Παιδί του παραισθησιογόνου κάκτου που ευδοκιμεί στην περιοχή πρέπει να ήταν...
η παραγωγή όμως της πανάκριβης σκόνης μει- Για να διαβάζετε αυτές τις γραμμές, σημαίνει ότι δεν πειστήκαμε να μείνουμε μέχρι τα βαθιά γηρατειά μας στη Βιλκαώθηκε αισθητά, το ίδιο και το έγκλημα στη χώρα,μπάμπα. Γεμίσαμε πετρέλαιο στα σύνορα, στην πόλη Μακαρά, και με ένα γέμισμα φτάσαμε από την Παναμερικάναη οποία τελευταία ξαναμπαίνει στον τουριστικόχάρτη. Το αντάρτικο βέβαια παραμένει, αν και στη Λίμα, περνώντας από την έρημο που απλώνεται στις ακτές του Ειρηνικού. Είμαστε στην πόλη απ’ όπου ξεκίνησε
αποδυναμωμένο, στις δυσπρόσιτες ζούγκλες κατά κάποιον τρόπο το όνειρο που ζούμε εδώ και περίπου χίλιες μέρες. Το 2005 στο Περού είχαμε κάνει την πρόβατης Κολομβίας, ενώ οι επιχειρήσεις του στρα- τζενεράλε γι’ αυτό το ταξίδι, όπως μπορεί να θυμάστε όσοι είστε σταθεροί αναγνώστες με δυνατή μνήμη. Από εδώ,τού έχουν και παράπλευρες απώλειες. Αρκετοί πλέον,ξεκινάένασυναρπαστικόοδοιπορικόπροςτηΓητουΠυρός,πουθαμαςπεράσειαπότοαποκλεισμένοΜάτσουαθώοι, κυρίως νέοι από φτωχές οικογένειες, Πίτσου (παραμένει κλειστό λόγω των φονικών κατολισθήσεων του Ιανουαρίου), τη λίμνη Τιτικάκα, τις αλυκές Ουγιούέχουν χάσει τη ζωή τους σε στρατιωτικές επινιτηςΒολιβίας,τηνέρημοΑτακάμακαιτιςσεισμόπληκτεςπεριοχέςτης
δρομές, για χάρη μιας πολιτικής που πασχίζει
να φέρει θετικά αποτελέσματα. Ένα τεράστιο Χιλής.Σεμιαπερίοδοπουοκόσμοςεδώπίστεψεότιπροςστιγμήν
σκάνδαλο, το λεγόμενο «falso positivo», τα- ήρθε το τέλος του κόσμου (λόγω του τρομακτικού σεισμού,λανίζει πλέον τη χώρα, όπως είδαμε κι εμείς καιόχιτηςοικονομικήςκρίσηςπουβιώνειηΕλλάδα),σε διαμαρτυρίες γονέων έξω από το προεδρικό εμείς οδεύουμε προς το γεωγραφικό τέλος τουμέγαρο στην Μπογκοτά.
κόσμου, τη μακρινή Ουσουάια..._ Α. Τ.

WOFalso positivo

www.4troxoi.gr

156 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010 475#FAQTHE WORLD OFFROAD
ΚΑΡΤΑΧΕΝΑ - ΛΙΜΑ
9 771105 128005

WO

ΝΤΙΖΕΛ: ΚΟΛΟΜΒΙΑ 5.200-6.600 COP (0,53-0,67 ΕΥΡΩ/ΛΙΤΡΟ) ΠΕΣΟΣ/ΓΑΛΟΝΙ, ΕΚΟΥΑΔΟΡ 1,03 USD/ΓΑΛΟΝΙ (0,2 ΕΥΡΩ/ΛΙΤΡΟ), ΠΕΡΟΥ 9,5-10 SOL/ΓΑΛΟΝΙ (0,64-0,68 ΕΥΡΩ/ΛΙΤΡΟ) ΔΙΟΔΙΑ: ΚΟΛΟΜΒΙΑ 7.500 COP/100 ΧΛΜ. ΕΘΝ. ΠΑΡΚΟ ΤΑΪΡΟΝΑ:84.000 COP ΑΡΧ. ΧΩΡΟΣ Σ. ΑΓΚΟΥΣΤΙΝ: 30.000 COP ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ ΚΟΤΟΠΑΞΙ: 10 USD ΚΑΡΤΑ SIM: ΚΟΛΟΜΒΙΑ 3.000 COP,ΠΕΡΟΥ: 15 SOL ΙΣΟΤΙΜΙΑ: 1 ΕΥΡΩ = 2.600 COP (ΠΕΣΟΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ) = 1,37 USD (ΔΟΛΑΡΙΑ ΕΚΟΥΑΔΟΡ) = 3,9 SOL ΠΕΡΟΥΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ DISCOVERY
28-31/1/2010Καρταχένα, 132.322 χλμ.:10/2/2010Βίγια ντε Λέιβα, 133.603 χλμ.:17/2/2010Σαν Γκάμπριελ, 134.934 χλμ.:25/2/2010Ταμπογκράντε, 136.427 χλμ.:

Hola, Νότια Αμερική! Μεγάλη μάχηγια να εκτελωνίσουμε το αυτοκίνητο...

Πυροσβεστικά ελικόπτερα προσπαθούν να κατασβέσουν τη φωτιά πουάναψε έξι ημέρες πριν στα βουνά γύρωαπό το πανέμορφο αυτό χωριό με τηντεράστια πλακόστρωτη πλατεία.

Μπαίνουμε με συνοπτικές διαδικασίεςστο Εκουαδόρ και κοιμόμαστε σεπάρκινγκ με θέα στο χωριό. Πολύ κρύο!

Με συνοπτικές διαδικασίες μπαίνουμε στοΠερού. Κατασκηνώνουμε στο εστιατόριο,όπου δοκιμάζουμε το πρώτο μας σεβίτσε(ωμά ψαρικά «ψημένα» σε λεμόνι).

1-2/2/2010Πάρκο Ταϊρόνα, 132.595 χλμ.:Κατασκηνώνουμε στον πιο παρθένο βιότοπο της Κολομβίας, πάνω στην Kαραϊβι- 11/2/2010
κή, παρέα με έναν Ελληνοβρετανό ταξι- Μπογκοτά, 133.821 χλμ.:διώτη, τον Ντίνο Μουτσόπουλο.
Περνάμε από την «κοιλάδα των δεινοσαύρων» και φτάνουμε βράδυ στην πρωτεύ3/2/2010
ουσα, για να κατασκηνώσουμε σε πάρΤαγκάνγκα, 132.658 χλμ.:κινγκ της κεντρικής αγοράς.
Κάνουμε καταδύσεις στο ψαροχώριαυτό, που θυμίζει έντονα Ελλάδα.
12/2/2010

4/2/2010Μομπός, 132.954 χλμ.:Στην απομονωμένη πόλη στις όχθες τουποταμού Μαγκνταλένα, αντικρίζουμε τοπαραδοσιακό πρόσωπο της Κολομβίας.

5/2/2010Χιρόν, 133.303 χλμ.:Κατασκηνώνουμε στο κεντρικό πάρκινγκτης ισπανικής αυτής κωμόπολης, λίγο έξωαπό την πολύβουη Μπουκαραμάνγκα.

6-9/2/2010
Σαν Χιλ, 133.423 χλμ.:Στάση για συγγραφή στο ορεινόχωριό που έχει μετατραπεί σε «Μέκκα»δραστηριοτήτων περιπέτειας, όπωςείναι το ράφτινγκ και το παραπέντε.

Μπογκοτά, 133.852 χλμ.:Μας φιλοξενεί στο σπίτι τουο ιδρυτής της τοπικής λέσχης Land
Rover (www.legionlandrover.com)

13/2/2010Ριβέρα, 134.172 χλμ.:Κατηφορίζουμε από τις Άνδεις καιταξιδεύουμε παράλληλα με τον ποταμό Μαγκνταλένα, για να κατασκηνώσουμε στις προσφιλείς θερμές
πηγές κοντά στην πόλη Νέιβα.

14/2/2010Σαν Αγκουστίν, 134.383 χλμ.:18/2/2010
Κίτο, 135.153 χλμ.:Διασχίζουμε τον Ισημερινό καιφτάνουμε στην πρωτεύουσα, πουβρίσκεται σε υψόμετρο 2.850 μ.

19/2/2010Κοτοπάξι, 135.270 χλμ.:26/2/2010Χουαντσάκο, 136.924 χλμ.:Φτάνουμε στο Τρουχίγιο καιαποσυρόμαστε στο παραθαλάσσιοθέρετρο με τις παραδοσιακέςβάρκες από καλάμι «τοτόρα».

Ανεβαίνουμε στα 4.650 μ. και κατασκηνώ- 27/2/2010
νουμε στις πλαγιές του πανέμορφου ηφαι- Παναμερικάνα, 137.206 χλμ.:στείου, παρέα με το φύλακα του πάρκου. Κολλάμε για τρεις ώρες σε έναναμμόλοφο δίπλα στην εθνική!
20/2/2010
Ξεκολλάμε όταν νυχτώσει με πανσέληνο.
Λαμανά, 135.514 χλμ.:Ζέστη και υγρασία στα πεδινά,28/2/2010έπειτα από πολύωρο ταξίδι στηΛίμα, 137.504 χλμ.:μαγευτική λίμνη Κιλοτόα, στα 4.000 μ.
Φτάνουμε στην πρωτεύουσα καισυναντιόμαστε με τον Δημήτρη Παρού21-22/2/2010ση, το γνωστό godimitris.gr, ύστεραΚουένκα, 135.858 χλμ.:από τρία χρόνια φιλίας μέσω Skype!
Η πιο όμορφη πόλη τουΕκουαδόρ και με τα καλύτερα γλυκά!

23-24/2/2010Βιλκαμπάμπα, 136.108 χλμ.:Από την περιώνυμη κοιλάδα
Κατασκηνώνουμεσεένααγρόκτημα(2,5ευ- της μακροζωίας αποχαιρετούμερώ...)καιεπισκεπτόμαστετοσημαντικότερο το Εκουαδόρ. Δε ζητάμε ναδοκιμάσουμε τον παραισθησιοαρχαιολογικό χώρο της Κολομβίας.
γόνο κάκτο του Σαν Πέδρο...
15-16/2/2010

Ποπαγιάν, 134.568 χλμ.:Η δεύτερη μεγαλύτερη ισπανική πόλη τηςχώρας, μετά την Καρταχένα.

INFO: Δείτε πού βρισκόμαστε τώρα στο www.theworldoffroad.com

ΧΛΜ. DISCOVERY: 146.504
ΧΛΜ. ΤΑΞΙΔΙΟΥ: 137.504
ΧΛΜ. ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ: 5.182
ΛΙΤΡΑ ΝΤΙΖΕΛ: 662ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: 12,7 ΛΙΤΡΑ/100 ΧΛΜ.
Στο Εκουαδόρ, σε μεγάλο υψόμετρο, παρατηρήσαμεεκπομπή γαλάζιου καπνού από την εξάτμιση. Ανησυχήσαμε, μέχρι που αντιληφθήκαμε ότι το ίδιο συμβαίνεισε κάθε πετρελαιοκίνητο στη χώρα. Τι σκ... έχει μέσατο τοπικό ντίζελ; Στο Τρουχίγιο του Περού αλλάξαμετακάκια πίσω στα 145.950 χλμ., ύστερα από 53.000
χλμ.! Στη Λίμα ένας συνάδελφος δημοσιογράφος,του περιοδικού Ruedas & Tuercas, μας σύστησε στηManasa, την άρτια οργανωμένη Land Rover του Περού(Ave. Xavier Prado 1110), όπου μας προσέφεραν έναπλήρες σέρβις εντελώς δωρεάν, μόλις 6.000 χλμ. μετάτον Παναμά. Έτσι, για πρώτη φορά δοκιμάζουμε συνθετικό λάδι Elaion της YPF Repsol 5W-40. Επιπλέον, μαςάλλαξαν τα μπροστινά τακάκια που είχαν λιώσει, βαλβολίνες στο κιβώτιο και στο κιβώτιο μεταφοράς (που δεντις βρίσκαμε πουθενά στο ελεύθερο εμπόριο) καθώςκαι την κεντρική μονάδα του χειρόφρενου, όμως αυτόδε λειτούργησε. Άλλαξαν την ηλεκτρονική μονάδα τουκιβωτίου -πάντα σε καθεστώς εγγύησης-, αλλά χειρόφρενο και πάλι δεν έχουμε, πιθανώς επειδή πρέπει νααλλαχθούν οι πίσω δίσκοι. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουμε
απτόητοι. Gracias, amigos Peruanos!