Center for the Study of Traumatic StressCentrum Badań Stresu Traumatycznego

CSTS | Klinika Psychiatrii | Uniwersytet Służb Mundurowych | 4301 Jones Bridge Road, Bethesda, MD 20814-4799 | www.CSTSonline.org

Dbałość o zdrowie psychiczneosób udzielającym pomocy
ofiarom katastrofy
Rozmiar śmierci i zniszczenia
Niektórzy z nich nie mają rodziny
Wspieranie osób udzielającychw katastrofach i często trudnyani przyjaciół. Pracownicy ochrony
charakter pomocy medycznej
zdrowia często podejmują siępomocy i zachęcanie ich do dbania o siebie
wymaga zwrócenia szczególnej
takich ról dodatkowego wsparcia.
podtrzymuje ich zdolność
uwagi na potrzeby pracowników
Zdarza się to szczególnie często,do służenia ofiarom katastrofy.
ochrony zdrowia. Wspieranie osób
kiedy pacjent jest dzieckiem, które
udzielających pomocy i zachęcanie
odniosło urazy, straciło rodzinę lub
ich do dbania o siebie podtrzymuje
zostało od niej oddzielone.
ich zdolność do służenia ofiarom katastrofy.
■ Obszary niedostatecznie zaopatrzone. Kliniki
po katastrofach często funkcjonują poniżej standardów
Trudności, przed którymi stoją pracownicy ochrony
i pracownicy ochrony zdrowia muszą przystosować się
zdrowia po katastrofie.
do pracy w takim środowisku. Testy diagnostyczne(np. badania laboratoryjne lub RTG) i interwencje■ Obszary zniszczone i niestabilne społecznie. Obszary(np. leki i operacje) wskazane kliniczne mogą być
katastrofy są często niestabilne fizycznie i społecznie.
niemożliwe w związku z ograniczonymi środkami.
Dostęp do obszaru katastrofy w celu zorganizowania
Ofiary katastrof mogą umierać na choroby, które lekarze
kliniki może być trudny z powodu naruszeń kluczowejuważają za całkowicie uleczalne. Niektóre interwencje
infrastruktury, takiej jak lotniska, drogi i środkimogą być podejmowane, ale w nieoptymalnychłączności. Zapewnienie fizycznego bezpieczeństwa osób
warunkach. Na przykład amputacje ratujące życie mogąświadczących opiekę (jak i pacjentów) to najważniejszy
być konieczne, nawet jeżeli są wykonywane
priorytet, ale może być to trudne.
bez właściwych środków znieczulających. Sprawianie■ Rozmiar cierpienia. Cierpienia ogromnej liczby osób
bólu pacjentom (szczególnie dzieciom) może być trudne
wymagających pomocy, rozległość leczonych urazów
dla pracowników ochrony zdrowia, nawet jeżeli jest
fizycznych i niewyobrażalne straty doznane przez wiele
niezbędne.
ofiar katastrofy mogą być wyzwaniem emocjonalnym■ Nieznane i niespodziewane warunki.
nawet dla najbardziej doświadczonych pracowników
Praca w środowisku katastrofy często oznaczaochrony zdrowia i ratowników. Katastrofy często
przeprowadzkę do nieznanego miejsca, zwykle z dalaprowadzą do masowych urazów fizycznych, a obrażenia
od rodziny i sieci kontaktów. Warunki mieszkaniowemogą być poważniejsze lub też bardziej skomplikowanemogą być prymitywne, a zaopatrzenie w żywność i wodęz powodu zwłoki w leczeniu niż te, z którymi wielu
niedostateczne.
pracowników ochrony zdrowia ma do czynienia
na co dzień. Szpecące obrażenia, takie jak urazy głowy/■ Stres psychiczny związany ze świadczeniem opieki
twarzy lub oparzenia, mogą być szczególnie trudne
zdrowotnej w środowisku katastrofy. Choć pomoc
emocjonalnie. Katastrofy mogą prowadzić do śmierci
ofiarom katastrof daje pracownikom ochrony zdrowia
lub poważnych urazów dzieci, co może być szczególnie
wielką satysfakcję, wielu przeżywa intensywne odczucia
wstrząsające dla wszystkich.
i myśli o stracie i zagrożeniu podczas wykonywania
swojej pracy. Typowe reakcje to:■ Zapewnianie wsparcia emocjonalnego w
uzupełnieniu opieki medycznej. Wielu pacjentów» Zmęczenie fizyczne i psychiczne
po katastrofie jest w dystresie i targają nimi różneodczucia.
Ciąg dalszy» Identyfikowanie się z ofiarami - „ To mogło być moje
dziecko, moja żona…”» Uczucie żałoby, beznadziei, bezsilności, smutku
i zwątpienia w siebie» Trudności ze snem
» Poczucie winy z powodu niezdolności do zrobienia
czegoś więcej, albo posiadania środków materialnych
w domu, których nie mają pacjenci■» Frustracja i gniew na system opieki zdrowotnej
Strategie ograniczenia stresu psychicznego
pracowników ochrony zdrowia■ Komunikacja. Komunikuj się ze współpracownikami
sposób jasny i optymistyczny. Rozpoznawaj błędy lub
niedoskonałości w sposób konstruktywny i koryguj je.
Chwalcie siebie wzajemnie - pochwały mogą być
wielkimi motywatorami i ograniczać stres. Mów innymo swoich frustracjach i znalezionych rozwiązaniach.
Rozwiązywanie problemów to umiejętność
profesjonalna, która często daje poczucie osiągnięcianawet w przypadku niewielkich problemów.
■ Monitoruj podstawowe potrzeby. Zwracaj uwagęna to, aby regularnie jeść, pić i spać. Pozbawianie sięśrodków niezbędnych do życia naraża cię na ryzyko
i może również ograniczyć twoją zdolność do opieki
nad pacjentami.
■ Zrób przerwę. Pozwól sobie na przerwę w opiecenad pacjentami. Pozwól sobie na coś niezwiązanegoz wydarzeniem traumatycznym, co przyniesie ciulgę, radość lub relaks. Może być to zwykły spacer,słuchanie muzyki, przeczytanie książki czy rozmowa
z przyjacielem. Niektórzy mogą się czuć winni, jeżeli■■■■■nie pracują bez przerwy albo znajdują czas na drobne
przyjemności, kiedy tylu innych ludzi wokół cierpi.
Zdaj sobie sprawę, że dobry odpoczynek zapewniawłaściwą opiekę pacjentom, kiedy do nich wracasz.
Pamiętaj, że w domu czeka na ciebie rodzina
i przyjaciele.
Nawiązuj kontakt. Rozmawiaj ze współpracownikami
i wspierajcie się wzajemnie. Katastrofy mogą skłaniać
ludzi do izolowania się z powodu lęku lub niepokoju.
Opowiedz o swoich doświadczeniach i wysłuchajinnych.
Wychodź naprzeciw innym. W miarę możności
kontaktuj się z najbliższymi. Są oni twoim wsparciem
poza obszarem katastrofy. Utrzymywanie kontaktów
może pozwolić im zapewniać ci lepsze wsparcie, kiedy
wrócisz do domu.
Zrozum różnice. Niektórzy ludzie potrzebująrozmowy, inni muszą być zostawieni samym sobie.
Rozpoznawaj i szanuj takie różnice w sobie, swoich
pacjentach i współpracownikach.
Bądź na bieżąco. Uczestnicz w zebraniach, aby znaćna bieżąco sytuację, plany i zdarzenia.
Zastanów się, co odczuwasz. Monitoruj swój stan podkątem objawów depresji lub stresu: długie okresy
smutku, trudności ze spaniem, obsesje myślowe,poczucie beznadziei. W razie konieczności zwróć sięo fachową pomoc.
Doceń swoją służbę. Przypominaj sobie, że pomimo
trudności i frustracji, realizujesz szlachetne powołanie
- zapewniasz opiekę tym, którzy potrzebują jej
najbardziej. Doceń swoich kolegów - formalnie lubnieformalnie - za ich służbę.

Sustaining the Psychological Wellbeing of Caregivers (Polish) (03-2022)

Centrum Badań Stresu Traumatycznego
Klinika Psychiatrii
Uniwersytet Służb Mundurowych
4301 Jones Bridge Road, Bethesda, MD 20814-4799
www.CSTSonline.org