Załącznik nr 1

Zasady bezpiecznych relacji personel – dziecko i dziecko – dziecko.
Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie
dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz
uwzględnia jego godność i potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec
dziecka w jakiejkolwiek formie. Realizując te cele, personel działa w ramach obowiązującego
prawa, przepisów wewnętrznych instytucji oraz swoich kompetencji. Zasady bezpiecznych
relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników, stażystów i wolontariuszy.
Znajomość i zaakceptowanie zasad potwierdza się, podpisując oświadczenie.
Relacje personelu z dziećmi
Jesteś zobowiązany(-a) do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi
i każdorazowego rozważenia, czy twoja reakcja, komunikat bądź działanie wobec dziecka są
adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci. Działaj
w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji
twojego zachowania.
Komunikacja z dziećmi
1. W komunikacji z dziećmi zachowuj cierpliwość i szacunek.
2. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej
sytuacji.
3. Nie wolno zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno ci
krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z zagrożenia bezpieczeństwa
dziecka lub innych dzieci.
4. Nie wolno ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób
nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka,
informacje o jego sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej
i prawnej.
5. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać
pod uwagę jego oczekiwania.
6. Szanuj prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasadypoufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej, jak to możliwe.
7. Nie wolno zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje toużywanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag,nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnejoraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej(zastraszanie, przymuszanie, groźby). Zapewnij dzieci, że jeśli czują się
niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogąo tym powiedzieć tobie lub wskazanej osobie (w zależności od procedurinterwencji, jakie przyjęła instytucja) i mogą oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub
pomocy.

Działania z dziećmi
1. Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i traktuj
równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność,status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd.
2. Unikaj faworyzowania dzieci.
3. Nie wolno ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych
lub seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje totakże seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści
erotycznych i pornograficznych, bez względu na ich formę.
4. Nie wolno utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie)
dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia
wizerunków dzieci, jeśli dyrekcja nie została o tym poinformowana, nie wyraziła na tozgody i nie uzyskała zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci.
5. Nie wolno ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych
substancji, jak również używać ich w obecności dzieci.
6. Nie wolno ci przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka ani rodziców/opiekunów
dziecka. Nie dotyczy to okazjonalnych podarków związanych ze świętami w roku
szkolnym, np. kwiatów, prezentów składkowych czy drobnych upominków.
Kontakt fizyczny z dziećmi
1. Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak
sytuacje, w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasadybezpiecznego kontaktu – jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie,
uwzględnia wiek dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Niemożna jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu
fizycznego, ponieważ zachowanie odpowiednie wobec jednego dziecka może być
nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się zawsze swoim profesjonalnym osądem,słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt
fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet przy twoich dobrych
intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby
trzecie.
2. Nie wolno ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności
fizycznej dziecka.
3. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity
lub niestosowny.
4. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań.
5. Nie angażuj się w takie aktywności, jak: łaskotanie, udawane walki z dziećmi
czy brutalne zabawy fizyczne.
6. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia
i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczeniamogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądźnieadekwatnych fizycznych kontaktów. Należy w takiej sytuacji reagować
z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych
granic.

7. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać sięz jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz świadkiem
jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych
lub dzieci, zawsze poinformuj o tym osobę odpowiedzialną i/lub postępuj zgodnie
z obowiązującą procedurą interwencji.
8. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka
unikaj innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Dotyczy to zwłaszcza
pomagania dziecku w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu, korzystaniu z toalety. Jeśli
opieka higieniczna nad dzieckiem należy do twoich obowiązków, zostaniesz
przeszkolony w tym kierunku.
9. Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie
z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju.
Kontakty poza godzinami pracy
1. Co do zasady kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinachpracy i dotyczyć celów edukacyjnych lub wychowawczych.
2. Nie wolno ci zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać sięz nimi poza godzinami pracy.
3. Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi poza
godzinami pracy są kanały służbowe (e-mail, telefon służbowy).
4. Jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami pracy, musisz
poinformować o tym dyrekcję, a rodzice/opiekunowie prawni dzieci muszą wyrazićzgodę na taki kontakt.
5. Utrzymywanie
relacjitowarzyskich
lubrodzinnych(jeślidziecii rodzice/opiekunowie dzieci są osobami bliskimi wobec pracownika) wymagazachowania poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci, ichrodziców oraz opiekunów.
Bezpieczeństwo online
1. Bądź świadom cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania twojej
prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także twoich własnych
działań w Internecie. Jeśli twój profil jest publicznie dostępny, dzieci i ich
rodzice/opiekunowie będą mieć wgląd w twoją cyfrową aktywność.
2. Nie wolno ci nawiązywać kontaktów z uczniami i uczennicami poprzez przyjmowaniebądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych.

Zasady bezpiecznych relacji między dziećmi
1. Dzieci mają prawo do życia i przebywania w bezpiecznym środowisku, także
w szkole. Nauczyciele i personel chronią dzieci i zapewniają im bezpieczeństwo.
2. Dzieci mają obowiązek przestrzegania zasad i norm zachowania określonych
w Statucie Szkoły.
3. Dzieci uznają prawo innych dzieci do odmienności ze względu na: pochodzenie
etniczne, geograficzne, narodowe, religię, status ekonomiczny, cechy rodzinne, wiek,
płeć, cechy fizyczne, niepełnosprawność. Nie naruszają praw innych dzieci – nikogo
nie dyskryminują ze względu na jakąkolwiek jego odmienność.
4. Zachowanie i postępowanie dzieci wobec kolegów/innych osób nie narusza ich poczucia
godności/ wartości osobistej.
5. Kontakty między dziećmi cechuje zachowanie przez nich wysokiej kultury osobistej,
np. używanie zwrotów grzecznościowych typu: proszę, dziękuję, przepraszam;
uprzejmość; życzliwość; wolny od wulgaryzmów język.
6. Dzieci akceptują i szanują siebie nawzajem.
7. Dzieci okazują zrozumienie dla trudności i problemów kolegów/koleżanek i oferują im
pomoc. Nie kpią, nie szydzą z ich słabości, nie wyśmiewają ich, nie krytykują.
8. W kontaktach między sobą dzieci nie zachowują się prowokacyjnie.
9. Dzieci mają prawo do własnych poglądów, ocen i spojrzenia na świat oraz wyrażania
ich, pod warunkiem, że sposób ich wyrażania wolny jest od agresji i przemocy
oraz nikomu nie wyrządza krzywdy.
10. Bez względu na powód, agresja i przemoc fizyczna, słowna lub psychiczna wśród dzieci
nie może być przez nich akceptowana lub usprawiedliwiana. Dzieci nie mają prawa
stosować z jakiegokolwiek powodu słownej, fizycznej i psychicznej agresji
i przemocy wobec swoich koleżanek i kolegów.
11. Jeśli dziecko jest świadkiem stosowania przez inne dziecko jakiejkolwiek formy agresji
lub przemocy, ma obowiązek reagowania na nią, np: pomaga ofierze, szuka pomocy
dla ofiary u osoby dorosłej.
12. Wszystkie dzieci znają obowiązujące w szkole procedury bezpieczeństwa – wiedzą, jakzachowywać się w sytuacjach, które zagrażają ich bezpieczeństwu lub bezpieczeństwu
innych dzieci, gdzie i do kogo dorosłego mogą się zwrócić o pomoc.
13. Jeśli dziecko stało się ofiarą agresji lub przemocy, może uzyskać w szkole pomoc,
zgodnie z obowiązującymi procedurami.

Niedozwolone w szkole zachowania dzieci:
1. Stosowanie agresji i przemocy wobec dzieci/innych osób:a) agresji i przemocy fizycznej, np.:
- bicie/uderzenie/popychanie/kopanie/opluwanie;- wymuszenia;- nadużywanie swojej przewagi nad inną osobą;- fizyczne zaczepki;- zmuszanie innej osoby do podejmowania niewłaściwych działań;- rzucanie w kogoś przedmiotami;b) agresji i przemocy słownej, np.:
- obelgi, wyzwiska;- wyśmiewanie, drwienie, szydzenie z ofiary;- bezpośrednie obrażanie ofiary;- plotki i obraźliwe żarty, przedrzeźnianie ofiary- groźby;c) agresji i przemocy psychicznej, np.:
- poniżanie;- wykluczanie/izolacja/milczenie/manipulowanie;- pisanie/rysowanie na ścianach;- wulgarne gesty;- niszczenie/zabieranie rzeczy należących do ofiary;- straszenie;- szantażowanie.
2. Stwarzanie niebezpiecznych sytuacji w szkole, np. rzucanie kamieniami, przynoszenie
ostrych narzędzi, innych niebezpiecznych przedmiotów.
3. Nieuzasadnione, bez zgody nauczyciela opuszczanie sali. Wyjście bez zezwolenia poza
teren szkoły.
4. Celowe nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zajęć organizowanych w
szkole. Celowe zachowania zagrażające zdrowiu bądź życiu.
5. Niewłaściwe zachowanie podczas wycieczek, wyjść poza teren szkoły.
6. Niestosowne odzywanie się do kolegów lub innych osób w szkole.
7. Używanie wulgaryzmów.
8. Celowe niszczenie lub nieszanowanie własności innych osób oraz własności szkoły.
9. Kradzież/ przywłaszczenie własności kolegów/koleżanek lub innych osób oraz własności
szkoły.
10. Wyłudzanie rzeczy od kolegów/koleżanek.
11. Wysługiwanie się kolegami/koleżankami w zamian za korzyści materialne.
12. Rozwiązywanie w sposób siłowy konfliktów z kolegami. Udział w bójce.

13. Szykanowanie kolegów/koleżanek lub innych osób z powodu odmienności przekonań,religii, światopoglądu, pochodzenia, statusu ekonomicznego i społecznego,niepełnosprawności, wyglądu.
14. Niereagowanie na niewłaściwe zachowania kolegów (bicie, wyzywanie, dokuczanie).
15. Aroganckie/niegrzeczne zachowanie wobec kolegów/koleżanek, wulgaryzmy. Kłamanie,
oszukiwanie kolegów/ innych osób.

Załącznik nr 2
Czynniki ryzyka krzywdzenia dziecka
1. Pracownicy Szkoły posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają
uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia małoletnich. takie jak:uczeń jest często brudny, nieprzyjemnie pachnie;jest głodny, notorycznie nie ma drugiego śniadania;
kradnie lub wyłudza pieniądze i inne rzeczy;uczeń nie otrzymuje potrzebnej mu opieki medycznej, szczepień, okularów itp.;
nie ma przyborów szkolnych, odzieży i butów dostosowanych do warunków
atmosferycznych;
f. ma widoczne obrażenia ciała (siniaki, ugryzienia, rany), których pochodzenie trudno jestwyjaśnić; obrażenia są w różnej fazie gojenia;
g. podawane przez ucznia wyjaśnienia dotyczące obrażeń wydają się niewiarygodne,
niemożliwe, niespójne, itp., uczeń często je zmienia;
h. pojawia się niechęć do lekcji wychowania fizycznego lub zajęć gimnastyki korekcyjnej;uczeń nadmiernie zakrywa ciało, niestosownie do sytuacji i pogody;
i. boi się rodzica lub opiekuna, boi się powrotu do domu;
j. uczeń wzdryga się, kiedy podchodzi do niego osoba dorosła;
k. cierpi na powtarzające się dolegliwości somatyczne: bóle brzucha, głowy, mdłości, itp.;
l. uczeń jest bierny, wycofany, uległy, przestraszony, depresyjny, itp. lub zachowuje sięagresywnie, buntuje się, samookalecza, itp.;
m. osiąga słabsze wyniki w nauce w stosunku do swoich możliwości;n. ucieka w świat wirtualny;o. używa środków psychoaktywnych;
p. nadmiernie szuka kontaktu z dorosłym (tzw. „lepkość” małoletniego);q. w pracach artystycznych, rozmowach, zachowaniu ucznia zaczynają dominować
elementy/motywy seksualne;r. jest rozbudzony seksualnie niestosownie do sytuacji i wieku;
s. ucieka z domu;
t. nastąpiła nagła i wyraźna zmiana zachowania ucznia;
u. mówi o przemocy.
a.
b.
c.
d.
e.

2. Jeżeli z objawami u ucznia współwystępują określone zachowania rodziców
lub opiekunów, to podejrzenie, że uczeń jest krzywdzony, jest szczególnie uzasadnione.
Niepokojące zachowania rodziców to:a. rodzic (opiekun) podaje nieprzekonujące lub sprzeczne informacje, lub odmawiawyjaśnień przyczyn obrażeń dziecka;b. odmawia, nie utrzymuje kontaktów z osobami zainteresowanymi losem dziecka;c. mówi o swoim dziecku w negatywny sposób, ciągle obwinia, poniża strofuje;
d. poddaje małoletniego surowej dyscyplinie lub jest nadopiekuńczy, zbyt pobłażliwy;
e. nie interesuje się losem i problemami małoletniego, często nie potrafi podać miejsca,
w którym aktualnie przebywa dziecko;
f. rodzic (opiekun) jest apatyczny, pogrążony w depresji;
g. zachowuje się agresywnie;
h. ma zaburzony kontakt z rzeczywistością, np. reaguje nieadekwatnie do sytuacji;
i. wypowiada się niespójnie;
j. nie ma świadomości potrzeb dziecka lub je neguje;

k. faworyzuje jedno z rodzeństwa;
l. przekracza dopuszczalne granice w kontakcie fizycznym lub werbalnym;
m. nadużywa alkoholu, narkotyków lub innych środków odurzających.
3. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka, pracownicy Szkoły podejmują
rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia
i motywując ich do szukania stosownej pomocy.

Załącznik nr 3

Schematy interwencji
I.

Schemat podejmowania interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia ucznia
przez osoby trzecie, związane ze szkołą tj. pracownicy szkoły, wolontariusze,
organizacje i firmy współpracujące ze szkołą.

Podejrzewasz, że dziecko:
1. Doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego
lub/i zagrożone jest jego życie:
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. zawiadom policję pod nr 112 lub 977.
2. Jest pokrzywdzone innymi typami przestępstw:
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. poinformuj na piśmie policję lub prokuraturę, składając zawiadomienieo możliwości popełnienia przestępstwa.
3. Doświadcza jednorazowo innej przemocy fizycznej (np. klapsy, popychanie,
szturchanie) lub przemocy psychicznej (np. poniżanie, dyskryminacja, ośmieszanie):a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. zakończ współpracę/rozwiąż umowę z osobą krzywdzącą dziecko.
4. Doświadcza innych niepokojących zachowań (tj. krzyk, niestosowne komentarze):
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. przeprowadź rozmowę dyscyplinującą a w przypadku braku poprawy zakończ
współpracę.
II.

Schemat podejmowania interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia ucznia
przez osobę nieletnią.
Podejrzewasz, że dziecko:

1. Doświadcza ze strony innego dziecka przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu,
wykorzystania seksualnego lub/i zagrożone jest jego życie:
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. przeprowadź rozmowę z rodzicami/ opiekunami dzieci uwikłanych w przemoc;
c. równolegle powiadom najbliższy sąd rodzinny lub policję, wysyłając
zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.
2. Doświadcza ze strony innego dziecka jednorazowo innej przemocy fizycznej(np. popychanie, szturchanie), przemocy psychicznej (np. poniżanie, dyskryminacja,ośmieszanie) lub innych niepokojących zachowań (tj. krzyk, niestosowne komentarze):

a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od osoby podejrzanej
o krzywdzenie;b. przeprowadź rozmowę osobno z rodzicami dziecka krzywdzącego i
krzywdzonego oraz opracuj działania naprawcze;
c. w przypadku powtarzającej się przemocy powiadom lokalny sąd rodzinny,wysyłając wniosek o wgląd w sytuację rodziny.

III.

Schemat podejmowania interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia ucznia
przez jego opiekuna.
Podejrzewasz, że dziecko:

1. Doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego
lub/i zagrożone jest jego życie:
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i odseparuj je od rodzica/opiekuna
podejrzanego o krzywdzenie;b. zawiadom policję pod nr 112 lub 997.
2. Doświadcza zaniedbania lub rodzic/opiekun dziecka jest niewydolny wychowawczo,
np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce
zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej:
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka;b. porozmawiaj z rodzicem/opiekunem;c. powiadom o możliwości wsparcia psychologicznego i/lub materialnego;d. w przypadku braku współpracy rodzica/ opiekuna powiadom właściwy ośrodek
pomocy społecznej.
3. Jest pokrzywdzone innymi typami przestępstw:
a. poinformuj na piśmie policję lub prokuraturę, wysyłając zawiadomienieo możliwości popełnienia przestępstwa.
4. Doświadcza jednorazowo innej przemocy fizycznej (np. klapsy, popychanie,
szturchanie), przemocy psychicznej (np. poniżanie, dyskryminacja, ośmieszanie)
lub innych niepokojących zachowań (tj. krzyk, niestosowne komentarze):
a. zadbaj o bezpieczeństwo dziecka;b. przeprowadzić rozmowę z rodzicem/opiekunem podejrzanym o krzywdzenie;c. powiadom o możliwości wsparcia psychologicznego;d. w przypadku braku wsparcia rodzica/opiekuna lub powtarzającej się przemocy,
powiadom właściwy ośrodek pomocy społecznej;
e. równolegle złóż do sądu rodzinnego wniosek o wgląd w sytuację rodziny.

IV.

Odpowiedzialność:

Złamanie zasad wymienionych w przedmiotowej procedurze jest podstawą odpowiedzialności
dyscyplinarnej lub karnej.
Przepisy prawne nakładające na pracowników wszystkich placówek oświatowych obowiązek
reagowania:
1.
2.
3.
4.

Kodeks postępowania karnego – Art. 304
Kodeks postępowania cywilnego – Art. 572
Ustawa o postepowaniu w sprawach nieletnich – Art. 4
Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie – Art. 12
Procedury szkoły w przypadku złamania wyżej wymienionych przepisów.

V.

1. Przemoc w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie
lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny a także innych
osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, w szczególności narażające teosoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność,nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu
fizycznym lub psychicznym a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób
dotkniętych przemocą.
2. Typy przemocy w rodzinie:a.
przemoc fizycznab.
przemoc emocjonalna,c.
zaniedbywanie,d.
wykorzystanie seksualne,e.
małoletni świadkiem przemocy.
3. Od 28.09.2023r. obowiązują przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 września
2023r. w sprawie procedury „Niebieskiej Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieskiej
Karty” (Dz. U. z 2023 r. poz. 1870).
4. Szkoła ma prawo wnieść o wgląd w sytuację rodzinną dziecka.
5. Procedura „Niebieskiej Karty” nakłada na szkołę określone zadania w przypadku
uzasadnionego podejrzenia o stosowanie wobec ucznia przemocy domowej, jeżeli np.
uczeń: ma ślady przemocy fizycznej – ślady uderzeń, oparzeń, siniaki, rany, często
zdarzają się opuchlizny, złamania, zwichnięcia.