Raporto de la Ĝenerala Sekretario al la Ĝenerala Asembleo“Kune tiri dum elprovaj tempoj: Sekurigi pli bonan estontecon por ĉiuj”
Novjorko, 23 septembro 2010

Sinjoro Prezidanto, Estimataj Statestroj kaj Estroj de Registaroj, Estimataj Delegitoj,Gesinjoroj,Bonvenon al Novjorko en tiu ĉi bela aŭtuna sezono, kaj bonvenon al la malfermo de tiu ĉi
65‐a ĝenerala debato.
Sinjoro Prezidanto, gratulojn.
Mi kun plezuro antaŭvidas proksiman kunlaboron kun vi en la venonta jaro, trans tuta
gamo da defioj frontataj de nia komunumo de nacioj.
Moŝtoj, Gesinjoroj,
Ni, la popoloj de Unuiĝintaj Nacioj, estas ligitaj de certaj sanktaj devoj kaj devigoj:•Prizorgi la bonfarton de aliaj.

•Solvi konfliktojn pace.

•Agi en la mondo kunsente kaj kompreneme,•

Praktiki toleron kaj reciprokan respekton kiel fundamentan principon de la civilizo.

Hodiaŭ, oni elprovas nin. Sociaj malegalecoj kreskas, inter nacioj kaj ene de nacioj. Ĉiehomoj timas perdi siajn postenojn kaj enspezojn. Tro multaj homoj kaptiĝis en konfliktoj,kie virinoj kaj infanoj ĉefe suferas.
Kaj ni vidas evolui novan politikon – politikon de polusigo.
Ni aŭdas la lingvon de malamo, de falsaj dividoj inter “ili” kaj “ni”, de tiuj, kiuj insistas pri“sia vojo” aŭ “nenies vojo”.
Ĉirkaŭite de tia necerteco, tioma konfuzo de celoj, ni nature serĉas moralan kompason.
Ĉe Unuiĝintaj Nacioj, ni trovas la ĝustan padon en komuneco, tutmonda celaro, justaj
decidoj, reciproka respondeco pri la sorto, kiun ni ĉiuj kundividas.

Moŝtoj, Gesinjoroj,

Jen la animo de tutmonda kunregado, la temo de la nuna Ĝenerala Asembleo ‐‐ komuna
starpunkto, laŭprincipa kaj pragmatisma, kontraŭ fortoj, kiuj celas dividi nin. Kaj jen kialUnuiĝintaj Nacioj restas la nemalhavebla tutmonda institucio de la 21‐a jarcento.
Kunvenante hodiaŭ, solidare, ni rekonu, ke:••

Temas pri sezono kiam ni kune tiru, kiam ni firmigu progreson, kiam ni metu niajnŝultrojn al la rado kaj liveru rezultojn.
Verajn rezultojn, por homoj, kun plej grandaj bezonoj, kiel povas fari nur UnuiĝintajNacioj.

Moŝtoj, Estimataj Delegitoj
Komune, tra la pasintaj tri jaroj, ni alproprigis ambician tagordon, en la kadro de tri
tegmentaj ideoj de nia epoko:•Pli prospera mondo, libera je la plej profunda malriĉeco,•Pli pura, pli verda, kaj pli subtenebla mondo por niaj infanoj,•

Pli sekura mondo, libera je nukleaj armiloj.

Jen la grandaj defioj de nia epoko. Ili ne estas revoj. Ili estas realaj eblecoj, ene de nia
kapablo ilin kapti. Kune, ni faris progreson.
Ni daŭrigos – kun freŝaj pensoj, freŝaj aliroj, forta sento de gvidkapablo, kaj politika
obstino.
La Pintkonferenco pri la Jarmilaj Evoluigaj Celoj montris nian kolektivan firmecon. Mondaj
gvidantoj kunvenis kun konkretaj naciaj planoj por atingi la Jarmilajn Evoluigajn Celojn ĝis
la jaro 2015. Ili interkonsentis respondecan kaj reciproke kontroleblan partnerecon ‐‐partnerecon, kiu plibonigos la vivojn de miliardoj de homoj ene de la tempo de nia
generacio.
Plenumi tiun promeson estas nia defio ‐‐ transformi esperojn en realaĵojn.
Ni devas ĉerpi el la lecionoj lernitaj dum la pasinta jardeko:•Helpi homojn helpi sin mem;

•Investi rimedojn tie kie ili plene efikos – lerta investado je edukado, digna laboro,sano, etnivela agrikulturo, substrukturo kaj verda energio;•Aparte emfazi la gravecon de virinoj.

Pro tio, en la Pintkonferenco, mi bonvenigis la aprobon de nia Tutmonda Strategio porVirinoj kaj Infana Sano. Subtenate de miliardoj da dolaroj de novaj sindevigoj, fare deregistaroj, entreprenoj, neregistaraj organizaĵoj kaj filantropiaj institucioj, tio konsistigis
palpeblan esprimon de tutmonda solidareco.
Jen kial, pasintsemajne, mi nomis dinamikan novan estron de UN‐Virinoj. Per MichelleBachelet, eksa Prezidento de Ĉilio, ni trovis mondan gvidanton kiu kapablas inspiri
milionojn da virinoj kaj knabinoj ĉirkaŭ la mondo. Ni devas apogi ŝin ĝis maksimumo, ĉar,povigante virinojn, ni povigas sociojn.

Gesinjoroj,Antaŭ tri jaroj ni nomis klimatŝanĝiĝon la “difina defio” de nia epoko, kaj ĝi restas tia.
Klare, la vojo al ĉionenhava, deviga interkonsento, en Kankuno kaj poste, ne facilos.
Tamen, ni progresis, kaj ni povas plie progresi. La nuna jaro estas jaro por konstrui surgravajn terenojn de interkonsento – sur financadon por adaptado kaj mildigado, surtransigon de teknologio, konstruon de kapablo, kaj malhelpon de arbarforigado.
Pli longperspektive ni frontas la defion “50‐50‐50”: ĝis la jaro 2050, la nombro de la mondaenloĝantaro kreskos je 50 procentoj. Por teni klimatŝanĝiĝon je nulo, ni devos tranĉivarmigogasajn emisiojn je 50 procentoj ĝis tiam.
La mondo atendas de ni kreoplenajn solvojn.
Kaj pro tio, dimanĉon, ni gastigis la unuan kunvenon de nia altnivela Teamo pri Tutmonda
Subteneblo. Mi plene fidas, ke ĝi stimulos novan pensadon survoje al Rio‐plus‐20 en la jaro
2012.
Ankaŭ ĉe nuklea malarmado ni vidas novan impulson: Novan interkonsenton START, la
Pintkoferencon pri Nuklea Sekureco, sukcesan konferencon por rekontroli la Traktaton pri
Nedismultiĝo. Nia rolo estas daŭre puŝi, por trovi vojon apliki la Traktaton pri ĜeneralaĈesigo de Testoj, por realigi interkonsentojn pri fendeblaj materialoj kaj pri sekurigo denukleaj materialoj kaj instalaĵoj.
Morgaŭ ni gastigos altnivelan kunvenon por renovigi la Konferencon pri Malarmado.
Mi kredas, ke la venontaj kelkaj jaroj estos kritike gravaj. Ĉu ni antaŭenigos nian laboron
pri nedismultiĝo kaj malarmado, aŭ ĉi ni retroglitos? Ĉio dependas de ni.

Moŝtoj, Gesinjoroj,

Kiel ĉiam, dum la pasinta jaro, ni apudis por helpi tiujn, kiuj pleje bezonis nin:
•La homoj de Pakistano, traktantaj epopeajn inundojn kaj la enorman taskon derekonstruo;•La homoj de Haitio, kie la rekonstrua laboro daŭras, kaj kie tiel multaj perdis lavivon, inkluzive 101 niajn kolegojn;•La homoj de Somalio, Sudano, Niĝero, Gazo.

Kiel ĉiam, ni daŭrigos la laboron por paco kaj sekureco.
•Antaŭ tri jaroj, partnere kun la Afrika Unio, ni engaĝis la unuan packonservan forton
en Darfuro.

•Dum la venonta jaro, Unuiĝintaj Nacioj ludos kritike gravan rolon en tenado de pli
granda paco dum norda kaj suda Sudano decidos sian estontecon. La Altnivela
Kunveno pri Sudano, okazonta morgaŭ, helpos elmapi tiun vojon.

•En la Demokrata Respubliko de Kongo, ni adaptis nian mision por fronti novajn kajŝanĝiĝantajn cirkonstancojn.

•

Ni proksime kunlaboris kun la Afrika Unio en Somalio.

•Ni ankaŭ spertis venkojn fare de preventa diplomatio.

•En Irako ni helpis negoci la kompromisojn, kiuj tenis sur la ĝusta vojo la balotadon
de la nuna jaro.

•En Gvineo, ni kune staras kun regionaj partneroj por insisti pri demokratio.

•En Sieraleono, ni helpis trankviligi disputojn kaj ebligi antaŭeniron de paco.

•Lerta diplomatio helpis limigi la perturbojn en Kirgizio.

•En Afganio ni daŭrigas nian laboron spite al malfacilaj sekureco kaj humanajkondiĉoj.

•Ni klopodos redukti streĉitecojn en la Korea Duoninsulo kaj instigi la Demokratian
Popolan Respublikon de Koreio reveni al la Sespartiaj Diskutoj.

•Rilate Iranon, ni daŭre instigas la registaron engaĝiĝi konstrueme kun la internacia
komunumo kaj plene sekvi la koncernajn rezoluciojn de la Sekureca Konsilio.

•En Mezoriento, ni rimarkas kuraĝigan moviĝon al ĉionenhava paco. Laborante kun
la Kvaropo, ni faros ĉion eblan por helpi stiri la negocojn al sukcesa konkludo. Mi
forte malinstigas iun ajn agadon, fare de unu aŭ alia partio, kiu povus malhelpi
progreson.

En ĉio, kion ni faras, la homaj rajtoj centras. Ne povas esti paco sen justeco. La tutmonda
komunumo diligente kaj longe laboris por enkonduki novan “epokon de respondeco.” En
nia moderna erao, ni sendu klaran mesaĝon: Neniu nacio, granda aŭ malgranda, rajtas
rompi la rajtojn de siaj civitanoj sen konsekvencoj.

Moŝtoj, Estimataj Delegitoj, Gesinjoroj,
Mi fermu per aludo al la temo, kiu difinis nian kunlaboron: konstrui pli fortan UN por pli
bona mondo.
•

La renovigo de nia Sekretariata Domo antaŭeniras ĝisdate kaj laŭbuĝete.

•Organizaj ŝanĝoj enkondukitaj en la pasintaj kelkaj jaroj donas frukton.

•Inter ili: la iniciato “Novaj Horizontoj” por plifluigi la pacigajn operaciojn.

•Konsulte kun la Membraj Ŝtatoj kaj nia stabo, ni faros ĉion kion ni kapablas por krei
pli rapidan, pli modernan, flekseblan kaj efikan laborforton, kaj rekruti la plej
grandan talenton de morgaŭ.

Ŝtatestroj kaj Estroj de Registaroj, Estimataj Ministroj, Gesinjoroj,
Hodiaŭ kaj en la venontaj monatoj mi parolos pri multaj temoj – gravaj demandoj, kiujtuŝas la tutan homaron.
•Ni memoru, en tiuj ĉi nunaj malfacilaj tempoj: oni elprovas nin.

•Ni memoru la multajn vivojn perditajn dum servado al niaj idealoj.

•Ni memoru, ke la mondo ankoraŭ atendas de Unuiĝintaj Nacioj moralan kajpolitikan gvidadon.

La grandaj celoj troviĝas ene de nia atingokapablo.
Ni povas aliri ilin per rigardado antaŭen, tenado kune, unuigante niajn fortojn kiel
komunumo de nacioj, nome de la pli granda kolektiva bonfarto.

Ban Ki­moon______________________________________________________________________El la angla originalo tradukis esperanten: Humphrey Tonkin
La originala teksto de la parolado estas legebla je la sekva adreso :Secretary­General Ban Ki­moon, General Assembly, 23 September 2010
Report to the General Assembly ­ "Pulling Together in Testing Times: Securing a Better Futurefor All"