THE WORLD OFFROAD
ΛΙΜΑ - ΣΑΝ ΠΕΔΡΟΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ
9 771105 128005

WO*Σε χώρες σαν το Περού και τη Βολιβία δε χρειάζεται να αναζητάς την περιπέτεια.

Θα τη βρεις στο δρόμο σου!

www.4troxoi.gr

146 ΜΑΪΟΣ 2010 476#ΑΚΗΣ ΤΕΜΠΕΡΙΔΗΣ

Caminosde lamuerte

Α.Τ., ΒΟΥΛΑ ΝΕΤΟΥ

*Δρόμόι τόυ ΘανατόυΟΤΑΝ μέσα σε ένα μήνα έχεις διασχίσει το Περού, έχεις γλιτώσει από τρικυμία στη λίμνη Τιτικάκα, έχειςσκαρφαλώσει νύχτα με χιόνι στα 6.000 μ., έχεις περάσει από πλημμύρες στη λεκάνη του Αμαζονίου,έχεις κατασκηνώσει πάνω σε λίμνη από αλάτι και έχεις καταφέρει να βγεις από τη Βολιβία με σπασμένηανάρτηση, τότε καλά τα πήγες ως ταξιδιώτης. Λογικά, έπειτα από μια υπερβολική δόση περιπέτειας σανκι αυτήν, η επάνοδος σε μια ανεπτυγμένη χώρα όπως είναι η Χιλή είναι λυτρωτική. Tι μήνας κι αυτός...
Όλα ξεκίνησαν από τη Λίμα. Με συνεπιβάτη τον Δημήτρη Παρούση, τον αιθεροβάμονα «godimitris» που περιδιαβαίνει τη Λατινική Αμερική εδώ και τέσσεραχρόνια,ανακαλύπτονταςξεχασμένους Έλληνεςσεαπίθανασημεία.Τηνπρώτη ΜετάτραβήξαμεγιαΤιτικάκα,τηνψηλότερηπλωτήλίμνητουκόσμου,κιόλας μέρα κατασκηνώσαμε στην έρημο, πάνω στον Ειρηνικό, συναντήσαμε και περάσαμε εκεί άλλες τρεις αξέχαστες ημέρες. Στα νησάκια ΑμαένανελληνικήςκαταγωγήςΠερουβιανόπουέφτιαχνετηνκατεστραμμένη-από ντανί και Τακίλε οι άνθρωποι ζουν ακριβώς όπως πριν από 500 χρόνια:τοτσουνάμι-ταβέρνατουκαιτοεπόμενοπρωίσαλπάραμεμεταχύπλοογιατα Καλλιεργούν καλαμπόκι, εκτρέφουν τα ζώα τους, ενώ φιλοξενούν
νησιάΜπαγέστας,ταλεγόμενα«Γκαλάπαγκοςτουφτωχού». Ένασύμπλεγμα και τουρίστες στις καλύβες τους. Ωραία ζωή...
απόβράχουςπουφιλοξενούνεκατομμύριαπουλιά,απόπιγκουίνουςμέχριπε- Κάπως έτσι μπήκαμε στη Βολιβία, που μας φάνηκε πιο φτωχή από τολεκάνουςαλλάκαιθαλάσσιουςελέφαντες,έναμοναχικόόσοκαιμοναδικόκα- Περού. Και οι άνθρωποι λιγότερο φιλικοί. Ίδια φυλή, Αϊμάρα και Κέταφύγιο άγριας ζωής στον Ειρηνικό. Την ίδια μέρα φτάσαμε στη Νάζκα, όπου τσουα κυρίως, αλλά αγέλαστοι και καχύποπτοι με τους επισκέπτες.
βρίσκονται τα περίφημα γεωγλυφικά -που αρκετοί αποδίδουν σε εξωγήινο ΑφούδιατρέξαμεόλητηλίμνηΤιτικάκαμέχριτονότιοάκροτης,περάπολιτισμό- και κάναμε μια ανεμοδαρμένη πτήση από πάνω τους με Cessna. σαμε από τις κατάλευκες κορυφές της Κορντιγέρα Ρεάλ, της «βασιλιΜε σφιγμένα στομάχια, ομολογουμένως, μιας και μόλις δύο εβδομάδες πριν κής οροσειράς». «Να μπορούσαμε να ανέβουμε εκεί πάνω» σκεφτόέξι επιβάτες και ένας χειριστής είχαν χάσει τη ζωή τους σ’ ένα μονοκινητήριο. μουν, ενώ η Βούλα έτρωγε τα νύχια της, αφού θα μέναμε οσονούπωΚαθώς οι αεροπορικές εταιρείες της Νάζκα «σκότωναν μύγες» από την ανα- από πετρέλαιο. Τα λιγοστά πρατήρια είχαν στερέψει. Με 5 λίτρα στημαύρη αγορά φτάσαμε στη Λα Πας, την πρωτεύουσα που βρίσκεταιδουλειά, τουλάχιστον πετύχαμε καλύτερη τιμή. Απτόητοι εμείς...
Ηίδιανύχταμαςβρήκενακατασκηνώνουμεστα3.300μ.,στονορεινόδρόμοπουξεκι- πιο ψηλά από κάθε άλλη, στα 3.800 μ. Όλες οι κατηφόρες οδηγούν
νάαπότονΕιρηνικόκαισκαρφαλώνειστις Άνδεις.ΠροορισμόςμαςτοΚούζκο. στο κέντρο της πόλης, που εξυπηρετείται ουσιαστικά από μία αρτηΟι επόμενες ημέρες είχαν νοσταλγικό χαρακτήρα για εμάς - μιας και είχαμε ταξι- ρία. Πραγματικό τρελοκομείο, ένα αδιάκοπο μποτιλιάρισμα...
δέψει στο Κούζκο και στην Τιτικάκα το 2005. Η κάμερα του Δημήτρη δεν προλάβαινε να κάνει «κλικ», με τόσες εικόνες κάθε μέρα. Τι θέλετε; Αρχαιολογικά Λευκή περιπέτεια!
μνημεία των Ίνκας στην Ιερή Κοιλάδα; Πλημμυρισμένα -από τις νεροποντές Δε φτάνει που η ζωή μας είναι καθημερινά μια περιπέτεια, ψάτου περασμένου Γενάρη- χωριά; Τις περίτεχνες πεζούλες του Μοράι, όπου οι χνουμε και extreme δραστηριότητες. Μόλις είχαμε συνηθίσει τιςΊνκας πειραματίζονταν σε δεκάδες είδη λαχανικών και οπωροκηπευτικών; ανηφόρες της Λα Πας, όπου σου κόβεται η ανάσα και μόνο πηγαίΤις περιβόητες αλυκές τους; Τις λαϊκές αγορές του Σαββάτου; Μόνο στο Μά- νοντας για τσιγάρα, αποφασίσαμε να κάνουμε μία τρέλα, έτσι, γιατσου Πίτσου δε φτάσαμε, μιας και ήταν κλειστό, λόγω των κατολισθήσεων. να γιορτάσουμε τις χίλιες ημέρες μας στο ταξίδι. Μπήκαμε σε έναΟύτε με τρένο, ούτε από το περίφημο μονοπάτι των Ίνκας μπορούσες να πρακτορείο και ύστερα από δέκα λεπτά βγήκαμε με έναν ακόμαβραχνά στο κεφάλι: την ανάβαση στο χιονισμένο Χουάινα Ποτοσί,φτάσεις εκεί μέχρι τον Απρίλιο.
το πιο φιλικό -όπως μας είπαν- όρος με κορυφή πάνω από τα 6.000μ., 6.088 για την ακρίβεια. «Θα τα καταφέρουμε», λέγαμε κι εμείςοι ανίδεοι, λες και πηγαίναμε βόλτα στο πάρκο.

010203

THE WORLD OFFROAD
ΛΙΜΑ - ΣΑΝ ΠΕΔΡΟ
ΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ
9 771105 128005

WO01.
μπορεί να μην ανεβήκαμε στην κορυφή,όμως πήραμε ένα γερό μάθημα ορειβασίας στα 6.000 μ.
02.
Η Βολιβία είναι μια χώρα με εννέα εκατομμύρια
ανθρώπους και τρία εκατομμύρια Γιάμα...
03.
ό πιο επικίνδυνος -κάποτε- δρόμος του κόσμου...

Τοεπόμενοβράδυτρώγαμεσουπίτσακαιπέφταμεγιαύπνοσεέναφιλόξενοκαταφύγιοστα4.700μ.,αφούπρώταδοκιμάσαμετιςαναρριχητικέςμαςικανότητεςσεπαγετώνα.Εκείπουδενήξερατισημαίνει«πιολέ»(τοτσεκουράκιτουορειβάτη)καιτι«κραμπόν»(ταμεταλλικάκαρφιάστηνμπότα),ναμεδείτεναπαριστάνωτονΜέσνερ,κρεμασμένοςσεκατακόρυφο
τοίχο από πάγο. Κουνίτη, σ’ έφαγα! Μα πού πας, καημένε; Την άλλη μέρα σκαρφαλώσαμε στο δεύτερο καταφύγιο, στα5.130μ.,μεαέραυπεροχής.Μέχριπουέμεινααπό...αέραότανέπεσανακοιμηθώ.Πώςνααναπνεύσειςμε110παλμούς;Καιόσοέπρεπενακοιμηθούμενωρίςτοαπόγευμα,μιαςκαιταμεσάνυχταξεκινούσεηαποστολήαυτοκτονίας(συγγνώμη,ηανάβασηστηνκορυφή),τόσοφυσούσαμεκαιξεφυσούσαμεμέσαστουςαερόσακους.Οοργανισμόςστονκόφτη!
Άυπνοισχεδόν,νά’μαστελοιπόνμετάταμεσάνυχταστηναρχήτουπαγετώναναπροσπαθούμεναπεράσουμετακραμπόν
στηνμπότα.Δεμένοιμεσχοινίμετονοδηγό,μετουςφακούςκεφαλήςαναμμένους,αρχίσαμεναανεβαίνουμεμεπλάγια
βήματατηνπαγωμένηπλαγιά.Χρουπ,χρουπ,βήμαβήμαοιτρειςμας,πίσωαπόδύοάλλεςομάδεςπουέμοιαζανσανκαραβάνι που πήγαινε για σφαγή, λίγο μπροστά μας. «Μα γιατί το κάνουμε αυτό;», έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέταισεκάποιαστιγμή.«Έχουμε τόση σχέση με την ορειβασία όση και με τα διαστημόπλοια, καπνίζουμε και οι δύο, γυμναζόμαστε σπανίως και η δουλειά μας δεν είναι εδώ, αλλά στο τιμόνι του Discovery.»Τ Ι Κ Α Ν Ο Υ Μ Ε Ε Δ Ω Π Α Ν Ω Ο Ι Α Μ Ο Ι Ρ Ο Ι ;Στημίαώρανιώθαμεήδηεξαντλημένοι.Στιςδύοώρεςαρχίσαμενακρυώνουμε,παράταhi-techθερμοεσώρουχακαιταGoreTexμπουφάνπουφορούσαμε.Τηντρίτηώραέπρεπεναανέβουμεένασχεδόνκατακόρυφοτοίχο. «Μηνκοιτάξειςκάτω»λέω στη Βούλα, «γιατί δε θ’ ανέβεις ποτέ». Αν πέφταμε από εκεί, θα κουτρουβαλούσαμε μέχρι τη Λα Πας... Την τέταρτη
ώραάρχισεναχιονίζει.Και,λίγοπρινκλείσουμεπέντεώρες,στα5.850μ.,ονυσταγμένοςοδηγόςμάςέκοψεταπόδιαμεμιάς:«Είναιεπικίνδυνονασυνεχίσουμε,γιατίχιονίζει,είστεκουρασμένοικαιοστατικόςηλεκτρισμόςμπορείναφέρεικεραυνούς.Πρέπειναεπιστρέψουμετώρα»!«Μαούτεστα6.000μέτρα;Τέτοιαήττα;»μονολόγησαμεόσηδύναμημουείχεμείνει.Τινακάνουμε;Πρωτάρηδεςείμαστε.Τηνεπόμενηφορά.Αρχίσαμεναπηγαίνουμεπροςτακάτω.Κάτιπουήταν
επίσης άθλος, με τέτοια κούραση. Όταν το μεσημέρι επιστρέψαμε πίσω στη Λα Πας, μας φάνηκε λες και επιστρέψαμε
απόένανάλλονπλανήτη.Απότονάλλοκόσμο,θαέλεγακαλύτερα.Τοβουνόμάςείχεδιδάξειότιδενείναιπαιχνίδι.Δεμαςτιμώρησε -που θα έπρεπε να το κάνει για το θράσος μας-, αλλά μας έδειξε τα όριά μας. «Μέχρι εκεί μπορείτε, άσχετοι»,σανναμαςείπεκοροϊδευτικάηκορυφή.Τουλάχιστον,ηκαρδιάμου-σεηλικία,μάλιστα,επικίνδυνηγιαέμφραγμα-άντεξετηνκαταπόνησηκαιτουψόμετρο.Αυτόμεανησυχούσεχθεςτοβράδυκαιδενμπορούσανακοιμηθώ;Και πάλι ευχαριστημένοι να είμαστε...

Ο δρόμος του θανάτουΑπότηΛαΠαςξανασυναντηθήκαμεμετοΔημήτρηκαικινήσαμεγιατοδιαβόητοΚαμίνοντελαΜουέρτε,το«ΔρόμοτουΘανάτου»,γνωστόκαιωςτονπιοεπικίνδυνοδρόμοτουκόσμου. Έναπαλιόμονοπάτι60χλμ.πουοδηγείστοΚορόικο,έναθαυμάσιο-λόγωκλίματος-χωριόστα1.600μ.υψόμετρο,δίπλασενόμιμεςκαλλιέργειεςκόκας.Τομονοπάτιέχειπαρακαμφθείαπό
ένανασφαλτόδρομο,γι’αυτόίσωςδεμαςφάνηκεκαιτόσοεπικίνδυνο.Τώρατοπερνούνκυρίωςταξιδιώτεςμενοικιασμένα
ποδήλαταβουνού.Βέβαια,σεκάποιασημείατοβάθοςτουγκρεμούήταναπύθμενοκαιδεθαήθελαμετίποτεναβρίσκομαιεκείμαζίμεφορτηγάκαιυπεραστικάλεωφορεία.Απόδειξητουθανατηφόρουπαρελθόντοςήτανοισκουριασμένοισταυροί
προςτιμήντωνπεσόντωντου«Καμίνο».Σεέναμόνοατύχημα,το1998,είχανχάσειτηζωήτουςπενήνταάνθρωποι...
ΑντίαπότοΚορόικοναεπιστρέψουμεστηΛαΠαςκαιναακολουθήσουμετηνεθνικήπάνωστις ΆνδειςπροςτανότιατηςΒολιβίας, είπαμε να μπούμε βαθιά στη ζούγκλα της χώρας. Το αποτέλεσμα; Κάναμε 1.850 χλμ., τα περισσότερα σε χώμα,απότοΚορόικοστοΣανΙγνάσιοκαιτοΤρινιδάδ,απόεκείστηΣάνταΚρουζ-τημεγαλύτερηκαιπιοεύπορηπόλητηςΒολιβίας-καιπίσωστηφιλικότατηΚοτσαμπάμπα,πουήτανμόλις300χλμ.απότηΛαΠας.Στοδρόμοπεράσαμεκαιαπόταμέρη
όπουηCIAσυνέλαβεκαικαθάρισετονΤσεΓκεβάρα,το1967.ΜπορείναταλαιπωρήθηκετοDiscoveryμετόσοβάροςστην
πέτρακαιστηλάσπη,μπορείταπίσωαμορτισέρναδάκρυσανλαδάκι(όχιαπόσυγκίνηση...),όμωςάξιζετονκόπο. Άξιζε,αλήθεια;Σαντοπίο,ηζούγκλαείναιπαντούίδια.Οιφωτογραφικέςμηχανέςμαςξεκουράστηκαν.Τιςνύχτεςθυμηθήκαμε
τιθαπειυγρασίακαικουνούπια.Οιάνθρωποιήτανδιαφορετικοί,πιοπονηροίαλλάκαιπιοζεστοίσταπεδινά.Λεςκαιείχαμε
πάεισεάλληχώρα.Μάλιστα,πολιτικάτουςχωρίζειάβυσσοςμετουςορεσίβιουςιθαγενείς.ΣτηΛαΠαςόλοιορκίζονταιστοόνομα του Έβο, του ιθαγενή προέδρου Μοράλες που κυβερνά σοσιαλιστικά -ή περίπου- από το 2006. Στη Σάντα Κρουζ,οι μεστίζο Βολιβιανοί (ισπανικής καταγωγής) δε θέλουν να τον ξέρουν, και ζητούν όχι απλώς αυτονομία, αλλά και πραγματική απόσχιση οι πιο ακραίοι. Αν δεν κάναμε αυτό το σκληροτράχηλο κομμάτι στη νότια λεκάνη του Αμαζονίου, δε θαμαθαίναμεποτέότιηΒολιβίαείναιένακαζάνιπουβράζει,δύοχώρεςσεσυσκευασίαμίας...Ούτεθαβλέπαμετοτοπίονα
αλλάζεισουρεαλιστικάαπότιςβροχές. Ύστερααπόεκατοντάδεςχιλιόμετρασεσκληρόχώμακαιλάσπη,50χλμ.πριναπό
τοΤρινιδάδ,οδρόμοςκόπηκεστημέση.Τριγύρωπλημμύρα.Καιτώρα,τι;Υπήρχανδύοξύλινεςμπλάβεςπουκινούνταναπό
μικρούςεξωλέμβιουςκινητήρες.«Δενυπάρχειδρόμος»μαςλέειοκαπετάνιος,«πρέπεινασαςπάμεεμείς».
www.4troxoi.gr

148 ΜΑΪΟΣ 2010 476#Χίλιες ημέρες μετά...
Αλήθεια, αναπολείς τη θαλπωρή του σπιτιού σου,μια βόλτα για σινεμά ή έναν καφέ με φίλους,έπειτα από χίλιες μέρες στους δρόμους; Όχι!
Αν ζεις -και όχι απλώς επιβιώνεις- σαν τσιγγάνοςτρία χρόνια τώρα, ξέρεις γιατί το κάνεις. Μάλλονδεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό. Με την ευκαιρία,ας θυμηθούμε κάποιους σταθμούς σ’ αυτό τοοδοιπορικό που οσονούπω φτάνει στο τέλος του...

100 ημέρες,400 ημέρες,700 ημέρες,900 ημέρες,Σαν Κριστόμπαλ, Μεξικό, 126.120 χλμ.:Λεκόνι, Γκαμπόν, Δ. Αφρική, 19.985 χλμ.: Βομβάη, Ινδία, 76.076 χλμ.:Σίδνεϊ, Αυστραλία, 111.115 χλμ.:Για τα καλά στη μαύρη Αφρική...
Η Ινδία μας έχει σκοτώσειΑφού έχουμε διασχίσει το outback, Φιέστες, σιέστες και Σαντινίστας!
στην κούραση, αλλά έχει ήδητο Discovery βρίσκεται στο κοντέινερ 1.000 ημέρες,200 ημέρες,ανατρέψει τη φιλοσοφία ζωής μας. για Λος Άντζελες, κι εμείς αγκαλιά
Πούνο, Περού, 139.477 χλμ.:Σααντάνι, Τανζανία, 38.212 χλμ.:με την ελληνική ομογένεια.
Τιτικάκα, πέντε χρόνια μετά τηνΜε τούρτα γενεθλίων από τον Ελληνοα- 500 ημέρες,πρόβα τζενεράλε της αποστολής.
φρικανό μας φίλο, Κώστα Κουκούλη. Χουέ, Βιετνάμ, 86.331 χλμ.:800 ημέρες,Έχουμε καλύψει όλη τη ΝΑ Ασία,Χιούστον, ΗΠΑ, 121.752 χλμ.:300 ημέρες,αλλά τα βρίσκουμε σκούραΈνας ηλίθιος πέφτει πάνω
Καππαδοκία, Τουρκία, 60.221 χλμ.:Μουδιασμένοι ως ταξιδιώτες, ύστερα με τους δαιμόνιους Βιετναμέζους. στο σταματημένο Discovery,στον πιο έρημο δρόμο του Μισισιπή.
από ενάμιση μήνα στην Ελλάδα.
600 ημέρες,Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία:93.783 χλμ.: Ο κινητήρας μαςκόλλησε στη Σουμάτρα και περιμένουμενα μονταριστεί ο καινούργιος.

www.4troxoi.grΜΑΪΟΣ 2010 #476

149

Από τη Γη στη ΣελήνηTHE WORLD OFFROAD
ΛΙΜΑ - ΣΑΝ ΠΕΔΡΟΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ
9 771105 128005

WOΈπειτααπόσκληράπαζάρια,λίγοπρινδύσει
οήλιος,επιβιβαστήκαμεστοσαπιοκάραβο.ΟΔημήτρηςδενήτανκαθόλουσίγουροςανθαάντεχετοβάροςτουDiscovery:«Είσαι σίγουρος, Άκη»; Όχι, αλλά τι νακάνουμε,ναγυρίσουμεπίσω;Γιατέσσεριςώρες πλέαμε, πότε δίπλα στο βυθισμένοχωματόδρομο, πότε ανάμεσα σε νούφαρακαιχαμηλούςθάμνους.Αργάτηνύχτα,αφού διασχίσαμε τον ποταμό Μαμορέ,που είχε μετατραπεί σε λίμνη, και περάσαμε μέσα από πλημμυρισμένους οικισμούς, φτάσαμε στο λιμάνι του Τρινιδάδ.
Στην πορεία μάθαμε ότι αυτό συμβαίνεικάθε χρόνο. Τους πρώτους έξι μήνες κάθε χρονιάς, οι ντόπιοι δεν πηγαίνουν στασπίτιατουςμεμηχανάκιακαιαυτοκίνητα,αλλά με πιρόγες. Άλλοι, πάλι, των οποίωνοικαλύβεςπλημμυρίζουν,μένουνσεπρόχειρουςκαταυλισμούς.Αυτή κι αν είναιζωή σαν περιπέτεια...

Μεγάλο Σάββατο φτάσαμε στο Ποτοσί, μια πόλη με μεγάλη, αλλά τραγική ιστορία. Στα μέσα του 16ου αιώνα δεν υπήρχεψυχή εδώ. Εκατό χρόνια μετά, το Ποτοσί ήταν η μεγαλύτερη πόλη στο δυτικό ημισφαίριο, με πληθυσμό 200.000 κατοίκων. Οι Ισπανοί βρήκαν τις μεγαλύτερες φλέβες από χρυσό και ασήμι στον κόσμο εδώ και του έδωσαν να καταλάβει,βάζονταςιθαγενείςκαιμαύρουςσκλάβους,εισαγμένουςαπότηδυτικήΑφρική,ναδουλεύουνσταορυχεία.ΣτοΠοτοσί
διαπράχθηκε ένα έγκλημα που δεν πληρώνεται με όλο το χρυσάφι που μετέφεραν οι αποικιοκράτες στους βασιλιάδεςτους. Λέγεται ότι οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις απάνθρωπες συνθήκες των ορυχείων. Επισκεφτήκαμεένααπ’όσαέχουναπομείνει(γιαεξόρυξηκασσίτερου,πλέον)καιπήραμεμιαιδέα:ένακολαστήριοσκοτεινό,γεμάτο αναθυμιάσεις. Ανήμερα το Πάσχα ήταν και ημέρα νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών. Επικρατούσε απαγόρευσηκυκλοφορίας,γι’αυτόκαιηβόλταμαςστοκαλοδιατηρημένοκέντροτηςπόληςθαμαςμείνειαξέχαστη. Όσογιατις
εκλογές, έγιναν σε πολύ ήρεμο κλίμα. Από το Ποτοσί κινήσαμε για το νοτιότερο άκρο της Βολιβίας, όπου βρίσκεται το πιοσουρεαλιστικό τοπίο που έχουμε αντικρίσει σε όλο τον κόσμο: το Σαλάρ ντε Ουγιούνι, μια θάλασσα από αλάτι με έκταση12.000τ.χλμ. Όλημέραταξιδεύαμεπάνωστοαπέραντολευκό,καιδεχόρταινανταμάτιαμαςαπότιςψευδαισθήσειςπου
δημιουργούντακαταπράσινανησιάπουωςδιάμαγείαςβρίσκονταιμέσαστοαπόκοσμοπεριβάλλον.Τοβράδυκατασκηνώσαμεκάπουστον«προθάλαμο»αυτό«γιατονπαράδεισο»,όπωςποιητικάχαρακτήρισεοΔημήτρηςτοΟυγιούνι.
Αξέχαστη νύχτα, εκεί στα 3.670 μ. υψόμετρο...
Οιεπόμενεςδύοημέρεςαποδείχθηκανοιπιοζόρικεςτουμήνα.Εκείπουψάχναμεγιααδρεναλίνησεχιονισμένεςκορυφέςκαι
σεπλημμυρισμένεςζούγκλες,μίασπασμένηβίδαστηνπίσωανάρτησημαςέδωσεέναγερόμάθημαεπιβίωσης.Οτροχός
έμεινεαστήρικτος,κιεμείςαβοήθητοισεέναχωματόδρομοαπ’όπουδενπερνούσεψυχή.Ηαγγλοσαξονικήψυχραιμίαπου
επιδείξαμεσ’αυτήντηνκρίσιμηστιγμήμαςαντάμειψε.Μέχριτοβράδυ,είχαμεβρεισυνεργείο-σεέναχωριό-φάντασμαγια να μας συγκολλήσουν την ταλαίπωρη βίδα του ακρόμπαρου. Αφού κοιμηθήκαμε στην πλατεία του χωριού, την επομένηκινήσαμεγιατασύνοραμετηΧιλή.Ηδιαδρομήπερνούσεαπόμικρότερεςαλυκές,όπουέβρισκεςμόνοστρατιωτικάφυλάκιαμεονόματαπόλεωντηςΧιλής.ΟισχυρόςγείτοναςείχεαποκλείσειτηΒολιβίααπόκάθεπρόσβασηστονΕιρηνικό
κατάτονπόλεμοτου1880,καιοιΒολιβιανοίδεντοέχουνξεπεράσειποτέαυτό.«Πάλιμεχρόνιαμεκαιρούς,πάλιδικάμας
θά’ναι»(ταπαράλια),σανναλένεοιπτωχοί...Εμείςδίναμετηδικήμαςμάχηναβγούμεαπότιςεσχατιέςτηςπατρίδαςτους.
Πηγαίναμε σαν το σαλίγκαρο με το Discovery πληγωμένο. Κάθε λακκούβα κι ένα χτυποκάρδι. Σε κάποια φάση η βίδα ξεσφίχτηκεκαι,ότανπροσπάθησανατησφίξω,έσπασεκαιπάλι.Καιτώρα,τι;Είναιαυτέςτιςστιγμέςπουσεπιάνουνμαύρες
σκέψεις:«Κιανμείνουμεεδώμέσα»;Σίγουραθαπερνούσανμέρεςμέχριναμαςβγάλεικάποιος.Τέτοιεςστιγμέςτομυαλό
μπαίνεισεsafetymodeκαιστροφάρεικαλά:«Βούλα,φέρετονιμάντααπόμέσα»!Μεέναναυτοσχέδιοεπίδεσμο,κάναμε
250χλμ.εκείνητηνημέρα. ΌτανμπήκαμεστηΧιλή,πανηγυρίζαμε.ΚουτσότοDiscovery,αλλάάντεξε.«ΤώραείναισανναέχουμεφτάσειστηνΠαταγονία» λέω στη συνοδηγό της αποστολής. Μπορεί να είμαστε ακόμη μακριά, αλλά η πιο «αφρικανική»χώρατηςΝότιαςΑμερικήςείναιπίσωμας.Ευτυχώςπουδενπάθαμετίποτακαιοιτρεις..._Α.Τ.

Εδώ ακριβώς, στο νοσοκομείο τηςΒαγιεγκράντε (Βολιβία), μεταφέρθηκε τοπτώμα του τσε στις 10 όκτωβρίου 1967.

www.4troxoi.gr

150 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010 475#

FaQ
THE WORLD OFFROAD
ΛΙΜΑ - ΣΑΝ ΠΕΔΡΟΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ
9 771105 128005

ΝΤΙΖΕΛ: ΠΕΡΟΥ: 10 SOL/ΓΑΛΟΝΙ (0,67 ΕΥΡΩ/ΛΤ.), ΒΟΛΙΒΙΑ: 3,72 ΜΠΟΛΙΒΙΑΝΟΣ (BOL)/ΛΙΤΡΟ (0,38 ΕΥΡΩ/ΛΤ.),ΔΙΟΔΙΑ: ΠΕΡΟΥ: 63 SOL, ΒΟΛΙΒΙΑ: 91 BOL ΚΑΡΤΑ SIM: ΒΟΛΙΒΙΑ: 1,5 ΕΥΡΩ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΟΥΣΚΟ: 140 SOL,ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΟΥΡ ΤΙΤΙΚΑΚΑ: 75 SOL, ΑΝΑΒΑΣΗ ΧΟΥΑΪΝΑ ΠΟΤΟΣΙ: 900 BOL, ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΛΑ ΠΑΣ: 20 BOL/ΗΜΕΡΑ, ΝΕΡΟ 2 ΛΤ.:ΠΕΡΟΥ: 2 SOL, ΒΟΛΙΒΙΑ: 5 BOL, ΤΣΙΓΑΡΑ: ΠΕΡΟΥ: 5,5 SOL, ΒΟΛΙΒΙΑ: 13 BOL 1 ΕΥΡΩ = 3,9 SOLES (ΠΕΡΟΥ), = 9,6 BOLIVIANOS (ΒΟΛΙΒΙΑΣ)

WO inFo: Δείτε πού βρισκόμαστε τώρα στο www.theworldoffroad.com

7/3/2010 Παράκας, 137.885 χλμ.:Το Πίσκο -όπου παράγεται το εθνικό ποτότου Περού- παραμένει πληγωμένο από τοτσουνάμι του 2007. Κατασκηνώνουμε στηνέρημο Παράκας, στην ακτή Ατένας!

14/3/2010 Πούνο, 139.477 χλμ.:Φτάνουμε στην Τιτικάκα τοαπόγευμα, όπου κλείνουμε διήμερη
εκδρομή με 20 ευρώ το άτομο.
15/3/2010 Τιτικάκα: Επισκεπτόμαστε ταπλωτά νησιά Ούρος και φιλοξενούμαστε
8/3/2010 Νάζκα, 138.187 χλμ.:Επισκεπτόμαστε τα νησιά Μπαγέστας, πε- από οικογένεια στο νησάκι Αμαντανί.
τάμε με Cessna πάνω από τα γεωγλυφικά Παραδοσιακό γλέντι το βράδυ...
της Νάζκα και κατασκηνώνουμε στα 3.300 16/3/2010 Χουλί, 139.565 χλμ.:μ. - όλα σε μία ημέρα!
Τρικυμία στην Τιτικάκα, απίστευτο;
9/3/2010 Αμπανκάι, 138.583 χλμ.: Επιβιώνουμε, ωστόσο, και βγαίνουμεστη στεριά, αφού πρώτα
Μόνο Γιάμα και Αλπάκας συναντάμεπεζοπορούμε στο νησάκι Τακίλε.
στην ασφάλτινη διαδρομήπου ανεβαίνει στα 4.700 μ.
17/3/2010 Κοπακαμπάνα,139.651 χλμ.: Μπαίνουμε στη Βολιβία και12/3/2010 Ογιανταϊτάμπο,138.959 χλμ.: Η γέφυρα του χωριού Πι- κατασκηνώνουμε στο λιμανάκι Γιαμπουσάκ έχει καταρρεύσει από τις πλημμύρες πάτα. Πάμε με βαρκάκι στη μυστηριακή Ίλατου περασμένου Γενάρη και οδηγούμε ντελ Σολ (νησί του Ήλιου).
εκτός δρόμου για να φτάσουμε στο πα- 18-20/3/2010 Λα Πας,νέμορφο χωριό, που βρίσκεται στις όχθες 139.823 χλμ.: Τρελοκομείο η κίνησητου ποταμού Ουρουμπάμπα.
στην πρωτεύουσα, που προτιμούν κυρίως
νεαροί Ισραηλινοί με σακίδιο στην πλάτη.
13/3/2010 4 Λαγκούνας,139.192 χλμ.: Εξόρμηση στις περιβόητες Είναι φτηνή, γι’ αυτό ίσως;αλυκές (Σαλίνας) και στις πειραματικές πε- 21-22/3/2010 Χουάινα Ποτοσί:ζούλες των Ίνκας (Μοράι), πριν πάρουμε Αγγίζουμε τα 5.900 μ. υψόμετρο, νύχτα μετο δρόμο για Τιτικάκα. Κατασκηνώνουμε χιονόπτωση. Τι τρέλα κι αυτή...
σε αλμυρή λίμνη στα 4.000 μ.
25/3/2010 Κορόικο, 139.930 χλμ.:Διασχίζουμε το Δρόμο του Θανάτου χωρίς
χτυποκάρδι. Έχουμε δει και χειρότερα...

26/3/2010 Γιουκούμο,1-2/4/2010 Κοτσαμπάμπα,140.163 χλμ.: Δρόμος του Θανάτου - 141.564 χλμ.: Η πιο ζωντανή πόλημέρος δεύτερο και χειρότερο.
Οδηγείς αριστερά, ώστε να ελέγχειςκαλύτερα τον γκρεμό...

27/3/2010 Τρινιδάδ, 140.411 χλμ.:Το Discovery μπαίνει σε μπλάβα,και μαζί απολαμβάνουμε νυχτερινήκρουαζιέρα στη λεκάνη του Αμαζονίου.
Απίστευτη νυχτερινή ζωή στο Τρινιδάδ!

28/3/2010 Σαν Ράμος,140.765 χλμ.: Επιτέλους, άσφαλτος!
29/3/2010 Σάντα Κρουζ,140.944 χλμ.: Αυτή είναι η οικονομικήτης Βολιβίας, και με τον ομορφότεροκόσμο. Δοκιμάζουμε ελληνικό γύροστο εστιατόριο El Capitolio Griego,που το έχει Βολιβιανή κυρίαπου είχε παντρευτεί με Έλληνα.

3-4/4/2010 Ποτοσί, 142.080 χλμ.:Πάσχα μαζί με εκλογέςστην πόλη των ορυχείων.

5/4/2010 Ουγιούνι, 142.302 χλμ.:Φτάνουμε στο ορμητήριο προςτις μεγαλύτερες αλυκές του κόσμου.

6/4/2010 Σαλάρ ντε Ουγιούνι,πρωτεύουσα της χώρας: με εμπορικά κέ- 142.542 χλμ.: Εξερευνούμε τη μεγαλύντρα, μεγάλη αγορά και μοντέρνο κόσμο τερη λίμνη από αλάτι στον κόσμο.
που δε θέλει να ακούει για... Έβο.
7/4/2010 Κόλτσα Κα, 142.589 χλμ.:30/3/2010 Σαμαϊπάτα,Μία σπασμένη βίδα μας
141.090 χλμ.: Αναζητούμε δροσιά στα καθηλώνει στις ερημιές, νότια του1.600 μ., εκεί όπου οπαδοί του New Age Σαλάρ ντε Ουγιούνι. Το ίδιο βράδυμας αποχαιρετά ο godimitris...
αναζητούν επαφή με εξωγήινους...

31/3/2010 Κοπατσούντσο,
141.413 χλμ.: Ακολουθούμε το

8/4/2010 Τσίου Τσίου-Χιλή,142.859 χλμ.: Οκτάωρη περιπέτειατελευταίο μονοπάτι του Τσε καιεπισκεπτόμαστε το νοσοκομείοστο οποίο φωτογραφήθηκε νεκρός.

για να βγούμε από τη Βολιβία με
σπασμένη βίδα στην πίσω ανάρτηση.
Τα καταφέρνουμε! Ουφ...

9/4/2010 Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα,143.008 χλμ.: Διάλειμμα γιαγράψιμο στην καρδιά της Ατακάμα,πριν ξεκινήσουμε για τη Γη του Πυρός...

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ DISCOVERYΧΛΜ. DISCOVERY: 152.008
ΧΛΜ. ΤΑΞΙΔΙΟΥ: 143.008
ΧΛΜ. ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ: 5.504
ΛΙΤΡΑ ΝΤΙΖΕΛ: 822ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: 14,9 ΛΤ./100 ΧΛΜ.
Από την υψηλή κατανάλωση μπορείτε να καταλάβετε τιτράβηξε το Discovery αυτόν το μήνα. Έκανε 1.500 χλμ.
σε σκληρό χώμα, σε λάσπη και σε αλάτι ικανό να φάειτα σωθικά του. Οι αναρτήσεις δούλεψαν στο όριο, μεαποτέλεσμα τα πίσω θηριώδη αμορτισέρ της Jam Sport-που ήδη είχαν κάνει 20.000 χλμ.- να ξεράσουν λάδι,και η πίσω ανάρτηση μαλάκωσε αισθητά έπειτα απ’ αυτό. Ύστερα από ένα γερό χτύπημα πάνω σε «τυφλό»επιβραδυντικό εμπόδιο, νυχτιάτικα στην Κοτσαμπάμπα,η βίδα της ράβδου σύγκλισης του πίσω δεξιού τροχού
λάσκαρε και στη συνέχεια έσπασε. Κανένα πρόβλημαστα ψαλίδια, απλώς θα χρειαστεί ένας έλεγχος ευθυγράμμισης στη Land Rover του Σαντιάγο.