Rakontaro de Genĝi
Kelkaj Kapoj
21 Dancistinoj (volumo 2)
34 Juna Verdaĵo A (volumo 3)
45 La Nimfo de la Ponto (volumo 4)
54 La Flosponto en la Sonĝo (volumo 5)

Kelkaj Kapoj el
Rakontaro de Genĝi
verkita de sinjorino Murasaki
tradukita de belmonto
eldono de ĉi tiu ekzemplo: 2024-01 v.1
disdono estas libera

21 Dancistinoj– Wotome –源氏物語 第二十一帖 少女 をとめ* Genĝi estas 33-jara *1. Genĝi salutas al virinoj
Jaro ŝanĝiĝis al la nova, kaj la funebra periodo por la eksa
Mikadino28 Visterio estis finita. Oni ŝanĝis sian veston al ordinara, kajde la luna aprilo oni vestis sin per somera vesto pompe. Kaj pli, kiamokazis la festo de Kamo, stato de la ĉielo sentiĝis agrabla. DumeFarbito, la eksa Diserva Princino de Kamo, estis en pensado
senokupe. Vento tra kacurarboj venis kaj okazigis sopiron al pasintajtagoj, kaj junaj ĉambelaninoj rememoris ilin. Tiam venis salutleterode la Grandsinjoro Genĝi al Farbito, demandante kun la utao:"Kiel pace vi pasigas la ceremonian tagon de Sinpurigo?
HodiaŭJam vi spertis defunebron
En Purigo de fest' Kamo
Riverakvo pelis ombron
De malĝojo, kara damo"
Li skribis sur purpura papero, kaj faldis ĝin en oficiala formo, kajkroĉis al branĉeto de visteria floro. En tiusezona emocio, Farbito
skribis la respondon:"Vestis mi per vest' funebra
Ĝis hieraŭ － tiel kredas
Mi hodiaŭ per ag' sankta
Novigite mondon trotas
Sed nur efemere."Ŝian simplan respondon li rigardis kun atento kiel kutime. Okazede ŝia vestoŝanĝo al la ordinara, li sendis ŝiajn vestaĵojn al ŝiaĉambelanino Senĝi en la ĉambron tro multe ĝis manko de spaco pormeti. Farbito vidis ilin embarasite, kaj esprimis sin ankaŭ en vortoj.
Senĝi pensis:'Sed, se li aldonus iel amoreman leteron allogi ŝin, mi redonus ilin
al li iamaniere. Dum jaroj tamen kutimaj estis liaj donacoj kiel sezonaj
salutoj, kaj lia letero estas sobra ankaŭ ĉi-foje. Kiel mi povos rifuzi
lian bonkoron?'Tiel ŝi pensis en perplekso.
Genĝi ankaŭ same salutis al la Kvina Princino29, ne preterlasante labonan ŝancon. Ŝi ĝojis kaj diris:"Ho, mi vidis ĉi tiun sinjoron infano ĝis hieraŭ kaj hodiaŭ, sed likreskis plenaĝe kaj salutas! Lia vizaĝo estas pure belaspekta, kajaldone eĉ la koro estas supera ol aliaj."
Junaj ĉambelaninoj ridis je ŝia troiga laŭdo. Kiam ŝi parolis kun
Farbito, ŝi diris:"Tiel fervora saluto de la Ministro ne komenciĝis de nun. Vi staris
sur la speciala dieca posteno, kaj via forpasinta patro30 domaĝeĝemis neeblecon prizorgi lin per sia propra mano, pro ke vi neakceptis lin kiel vian edzon, kontraŭ la volo de la patro. […]28Edzino de Mikado.
29Onklino de Farbito kaj de Genĝi.
30Princo Momozono-Ŝikibukjaŭ, la pli juna frato de la Mikado Paŭlovnio.

34 Juna Verdaĵo A

源氏物語 第三十四帖 若菜上 わかなじゃう* Genĝi estas 39-jara *1. Suzaku deziras fariĝi monaĥoLa eksmikado Suzaku malsaniĝis depost la akompana ekskurso al
Rokudeŭvin por la lasta aŭtuna festeno. Li estis malfortika origine, kajfariĝis maltrankvila ĉi-foje.
“Jam de longe mi havis volon servi al Budho fervore. Kiam mia
patrino la niogo56 Kokiden ankoraŭ vivas, mi hezitis stari kontraŭ ŝien ĉio, kaj ne aŭdacis agi laŭ mia plaĉo. Kaj tio pelas min al la vojo;
mi ne restos longe en ĉi tiu mondo.”
Li diris tiel, kaj ordonis necesan preparon al tio.
Li havis kvar princinojn, krom la Kronprinco. La princino nomata
Visterio estis la filino de la pli antaŭa Mikado de la Mikado Paŭlovnio,
kiu poste descende fariĝis vasalino. Ŝi fariĝis la edzino de la tiama
Kronprinco, kaj devus esti la Mikadino poste. Sed ŝi ne havis bonan
kuratoron, kaj la patrino ne estis altdevena kaj eĉ ŝi mem naskiĝis
kiel la filino de la duaranga kaŭjo57, tial do ŝi estis senapoga eĉ en lapalacservado. La Grandsinjorino Kokiden dume suprenvenigis laEstrinon de Najŝi, kaj precipe zorgis ŝin senkompareble ol aliaj.
Visterio estis flanken puŝita de ŝi, kvankam la Mikado amis ŝin kara.
Sed ĉar li jam cedis la tronon, ŝi bedaŭris ĝin senfine, kaj forpasis
malbenante la socion. Li amis kaj zorgis la trian princinon pli kareseol ĉiuj aliaj, kiun ŝi naskis. La princino estis dektri aŭ -kvar jara.
“Mi volas loĝi en la monta templo, forĵetante ĉi tiun socion nun,
sed al kiu apogante ŝi tenos sian vivon?”Suzaku ĝeme zorgis nur pri ŝi, kun bedaŭro.
La konstruado de la templo en la Okcidenta Monto estis jam finita,do li urĝis la preparon transloĝi, kaj samtempe urĝis la Ceremonion
de la Jupovestado por ŝi. Li donacis al ŝi multe da valoraj konservaĵojen la Palaco, ne parolante pri la trezoroj kaj mebloj, ĝis la ne gravaj
ludiloj, kaj disdonis al aliaj princinoj la restantajn.

2. Suzaku petas de la Kronprinco
La Kronprinco aŭdis, ke la patro estas malsana, kaj aldone havas
deziron fariĝi monaĥo, do li mem vizitis lin. Akompane venis ankaŭ laŜĝ
ppatrino, la niogo Sokjaŭden. Ŝi ne estis tiom profunde amita de li,sed ilia ligiĝo estis tre gratulinda, ke naskiĝis ĉi tiu Kronprinco interili. Ili interŝanĝis la rakontojn dum multaj jaroj. Li ankaŭ donis al lafilo instrukciojn pri ĉio, precipe pri kernajn punktojn regi sub la ĉielo.
[…]
56 niogo = unuaranga edzino de la Mikado. 女御.
57 kaŭjo = duaranga edzino de la Mikado. 更衣.

45 La Nimfo de la Ponto– Fasi Fime –源氏物語 第四十五帖 橋姫 はしひめ
* Kavoru estas 20-jara *1. la malfeliĉa Oka Princo
En tiu sama tempo estis la maljuna Princo71 kun nenia potenco enla socio. Lia patrina familio estis tre nobla, kaj oni supozis ke li staroskiel la Kronprinco en iu politika stadio72, sed la tempo ŝanĝiĝis al laalia kaj li devis suferi mokon de la socio. Jam ne restis eĉ spuro deesperita gloro. La subtenantoj elreviĝis kaj forlasis sian postenon aŭmonaĥiĝis rezignante la socion. Tiel la Princo perdis apogon kajsubtenon oficiale kaj private, kaj ŝajnis esti lasita soleca.
Ankaŭ lia edzino estis la filino de la antaŭa Ministro. Ŝia nuntempa
situacio estis frape soleca, kaj ŝi rememoris la esperon de la gepatroj,
ke ŝi estu la edzino de la Kronprinco kaj fine de la Mikado, kiokondukis ŝin en senfinan malĝojon. Ilia sola konsolo estis longjara
intima geedzeco, kaj ili vivis en tuta fido reciproke.

2. naskiĝo de filinoj
Jaroj pasis, sed ili ne havis idon. La Princo ĉagreniĝis kaj esprimis
sian deziron, pensante: ' Por konsolo de nia soleco en senokupeco mivolas havi ĉarman bebon iel.' Kaj jen naskiĝis la tre ĉarma filino
neatendite por lia mirĝojo. Dum la Princo vidis kaj nutris ĝin senfinemirinda, la edzino gravediĝis sinsekve. Li deziris filon ĉi-foje, sed lanaskito estis ankaŭ filino. La patrino fartis grave malbone post laakuŝo kaj forpasis. Li perpleksiĝis tre ŝokite.
'Trapasigante jarojn tre multe ĉirkaŭis min malfacilaĵoj
neelteneblaj, sed min detenis la ligiĝo kun ŝi, en nefacile forlasebla
sopirinda koro kaj figuro, kaj en tiu stato mi vivis ĝis nun. Postlasite
sola en la mondo, soleco kovras min troige. Nutri ĉi tiujn junajnfilinojn per vira mano havos limon kaj ricevos onian ridon kiel
princaĉo.'Kun tiu penso li volis plenumi sian deziron fariĝi monaĥo, sedhezitis postlasi la bebojn sen nutranto-kuratoroj. Dume jaroj pasis kajla infanoj respektive kreskis kun ĉarmaj vizaĝoj kaj figuroj senmakule.
Do la Princo pasigis matenon kaj vesperon, konsolite de ili.
La servistinoj murmuris pri la due naskita bebo:“Kiel sinistre! anstataŭante la patrinan vivon!”Kaj ili traktis ĝin sen plena zorgo. Ĉe la fina stadio de sia vivo
perdante la konscion, la patrino bedaŭris ĝin kun kompato. […]71 = la oka filo de la Mikado Paŭlovnio, kaj la pli juna frato de Genĝi.
72 Referencu la ĉapitron 4. Kokiden, la patrino de la Mikado Suzaku, intencis starigi lin kiel laKronprinco, sed malsukcesis.

54 La Flosponto en la Sonĝo– Yume no Uki-Fasi –源氏物語 第五十四帖 夢浮橋 ゆめのうきはし* Kavoru estas 28-jara *1. Kavoru vizitas Jokava
Veninte en la montotemplon Fiej, Kavoru lasis recitadi la sutrojn kajadorkliniĝis antaŭ la budhostatuo kiel kutime. Sekvantan tagon livenis al Jokava. La tiea soŭduo89 surpriziĝis kaj fervore regalis lin.
Dum jaroj Kavoru petis de li budhoservadon kaj konis lin, sed
ankoraŭ ne estis intima. Ĉi-foje la pastro servis por la malsano de launuaranga Princo, kaj lia servado montriĝis tre efika. Vidinte tion,Kavoru estimis lin tre alte kaj ilia rilato profundiĝis. Tial la bonzo
gajege akceptis lin la gravan altrangulon, veninta kun intenco. La
nobelo interŝanĝis multajn rakontojn en libera koro, kaj oni servis alli vaporan sekigitan rizaron en varma akvo.
Baldaŭ servistoj foriris kaj restis du solaj en kvieto.
Kavoru demandis:“Ĉu via domo lokiĝas ĉirkaŭ Vono?”
La soŭduo respondis:“Vi pravas. Tre mizera loĝejo. Mi havas tre maljunan patrinon lamonaĥinon, kiu ne havas modestan domon en la Urbo. Dume mihardas min en severa trejnado en profunda monto, do mi metis ŝintie, por konsolviziti ŝin intertempe nokte aŭ krepuske.”
Kavoru diris:“En tiu vilaĝo homoj loĝis multe ĝis lastaj jaroj, sed nun tremalmule.”
Li proksimiĝis al la pastro, kaj parolis en mallaŭta voĉo.
“Mi timas, ke ĉi tiu parolo ŝajnos senbaza, kaj okazigos al vi
suspekton pri la detaloj, se mi pridemandos - tial mi hezitas. Miaŭdis, ke en tiu montovilaĝo kaŝite loĝas la virino, kiun mi devas
prizorgi. Se tio estos vera, mi volis sciigi la cirkonstancon al vi post la
konfirmo. Dume ŝi fariĝis via disĉiplino, kaj ricevis la instruojn de laevitindaj aferoj. Ĉu ekzistas tiu fakto? Ŝi estas ankoraŭ juna kaj havas
gepatrojn, do iuj akuzas min, ke mi forpelis ŝin morta el la mondo.”

2. la soŭduo rakontas pri FlosboatoLa soŭduo pensis:‘Ho, tiel estis! Verdire ŝi ne aspektis virino ordinara. Ĉar la DajŝaŭoKavoru traktas ŝin tre grave, ŝi estos la amatino ne en frivola animo.’
Li estis deprimita kaj pentis ŝian alifigurigon sen konsidero, spite alla altranga pastro. Li perpleksiĝis kiel respondi.
‘Li ŝajnas certe havi informon de iu informanto. Bone sciante pri laafero, li intence demandas min. Mi ne kaŝu plu pri ŝi. Plua kaŝadoportos al mi maloportunon.’
Post tiu meditado li ekparolis: […]89 la duaranga pastro de la budhisma hierarkio.