‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﻰ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬‫ﻣﯿﺮﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ اﻟﻤﻮﺳﻮي اﻟﻠﮑﻬﻨﻮﺋﯽ اﻟﻨﯿﺸﺎﺑﻮري‬‫ﻧﺎﺷﺮ ﭼﺎﭘﯽ‪:‬‬‫ﺟﻤﺎﻋﻪ اﻟﻤﺪرﺳﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻮزه اﻟﻌﻤﯿﻪ ﺑﻘﻢ ﻣﻮﺳﺴﻪ اﻟﻨﺸﺮ اﻻﺳﻼﻣﯽ‬‫ﻧﺎﺷﺮ دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ‪:‬‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت راﯾﺎﻧﻪ اي ﻗﺎﺋﻤﯿﻪ اﺻﻔﻬﺎن‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 5‬از ‪597‬‬‫ﻓ ﻬ ﺮﺳ ﺖ‬‫ﻓ ﻬ ﺮﺳ ﺖ‬‫‪5‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫‪16‬‬‫ﻣ ﺸ ﺨ ﺼ ﺎ ت ﮐﺘ ﺎ ب‬‫‪16‬‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺆﻟ ﻒ‬‫‪16‬‬‫زﻧﺪﮔﯿﻨﺎﻣﻪ ﻣﺆﻟ ﻒ‬‫‪16‬‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ‬‫‪20‬‬‫اﺷﺎرة‬‫‪20‬‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ‬‫‪20‬‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ‬‫‪20‬‬‫رّدﯾﻪ ﻫﺎي ﺗﺤﻔﻪ‬‫‪22‬‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار‬‫‪24‬‬‫اﺷﺎرة‬‫‪24‬‬‫‪ -1‬ﻣﻮﺿﻮع و ﻧﺴﺨﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ‬‫‪24‬‬‫‪ -2‬ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﺤﺚ و ﺳﺒﮏ اﺳﺘﺪﻻل‬‫‪26‬‬‫‪ -3‬ﻗﺪرت ﻋﻠﻤﯽ‬‫‪27‬‬‫‪ -4‬رﻋﺎﯾﺖ آداب ﻣﻨﺎﻇﺮه و ﻗﻮاﻋﺪ ﺑﺤﺚ‬‫‪27‬‬‫‪ -5‬ﺷﯿﻮه رّد ﮐﺮدن‬‫‪28‬‬‫اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠ ﻒ ﻋﺒﻘﺎت‬‫‪30‬‬‫‪ -1‬ﺑﻌﺪ ﻋﻠﻤﯽ‬‫‪30‬‬‫‪ -2‬ﺑﻌﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬‫‪30‬‬‫‪ -3‬ﺑﻌﺪ دﯾﻨﯽ‬‫‪30‬‬‫‪ -4‬ﺑﻌﺪ اﺧﻼص‬‫‪31‬‬‫‪ -5‬ﺑﻌﺪ اﻗﺘﺪا‬‫‪31‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 6‬از ‪597‬‬‫ﺗﻘﺮﯾﻈﺎت ﻋﺒﻘﺎت‬‫‪32‬‬‫ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫‪33‬‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪33‬‬‫ﻗﺴﻤﺖ اول‬‫‪33‬‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬‫‪33‬‬‫ﮐﻼم ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ )ﻣﺆﻟ ﻒ ﺗﺤﻔﻪ( در ﺗﺨﻠﻄﺌﻪ از ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪33‬‬‫ﺑﺮرﺳﯽ و ﮐﺸ ﻒ ﻣﻐﺎﻟﻄﺎت و دﻋﺎوي دروﻏﯿﻦ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺿﻤﻦ ده ﻓﺎﺋﺪه‬‫‪34‬‬‫اﺷﺎره‬‫‪34‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه اوﻟﯽ ﻓﻬﺮﺳﺖ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 87‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻋﻠﻤﺎ أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ ﺳﻨﻪ ‪ 150‬ﺗﺎ ﺳﻨﻪ ‪1292‬‬‫‪35‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺛﺎﻧﯿﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 33‬ﻧﻔﺮ( ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺷﺎه وﻟﯽ اﷲ )ﭘﺪر ﻣﺆﻟ ﻒ ﺗﺤﻔﻪ( ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﯾﺎ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ‬‫‪37‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺛﺎﻟﺜﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 7‬ﻧﻔﺮ( ﻣﺆﻟﻔﺎن ﮐﺘﺎب ﯾﺎ رﺳﺎﻟﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻃﺮق آن‬‫‪62‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه راﺑﻌﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 7‬ﻧﻔﺮ( اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺼﺪور ﺣﺪﯾﺚ از ﻧﺎﺣﯿﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ و ﺗﻌﺒﯿﺮات ﻫﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﺮاﻣﻮن اﯾﻨﻤﻮﺿﻮع‬‫‪66‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺧﺎﻣﺴﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎي )‪ (24‬ﻣﺼﺪر ﺣﺪﯾﺜﯽ‪ ،‬ﺗﺎرﯾﺨﯽ و رﺟﺎﻟﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪68‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺳﺎدﺳﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 91‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻃﺒﻘﻪ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ‬‫‪74‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺳﺎﺑﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻌﺮﻓﯽ )‪ 9‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻃﺒﻘﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ‬‫‪78‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺛﺎﻣﻨﻪ در ﺑﯿﺎن ﺻﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و وﺟﻮه ﭘﻨﭽﮕﺎﻧﻪ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ آن‬‫‪102‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺗﺎﺳﻌﻪ‪ ،‬دﻻﺋﻞ ﭘﻨﭽﮕﺎﻧﻪ ﺗﺴﻠﻢ و ﺗﻮاﺗﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻗﻮل أﻋﻼم أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ‬‫‪103‬‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﻋﺎﺷﺮه‪ ،‬در ذﮐﺮ دﻻﺋﻞ ده ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻗﻄﻌﯿﺖ و ﺣﺘﻤﯿﺖ اﯾﺮاد ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ أﮐﺮم )ص( ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را‬‫‪105‬‬‫دﻻﺋﻞ ﺗﻔﺼﯿﻞ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻧﻘﻞ ﮐﻼم )‪ 91‬ﻧﻔﺮ( ﻧﺎﻗﻼن ﯾﺎ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﺳﻨﻪ ‪ 150‬ﺗﺎ ﺳﻨﻪ ‪110 1290‬‬‫اﺷﺎره‬‫‪110‬‬‫وﺟﻪ اول‬‫‪110‬‬‫وﺟﻪ دوم‬‫‪111‬‬‫وﺟﻪ ﺳﻮم‬‫‪114‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎرم‬‫‪121‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 7‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪122‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺸﻢ‬‫‪144‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪146‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪148‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻬﻢ‬‫‪148‬‬‫وﺟﻪ دﻫﻢ‬‫‪157‬‬‫وﺟﻪ ﯾﺎزدﻫﻢ‬‫‪161‬‬‫وﺟﻪ دوازدﻫﻢ‬‫‪162‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫‪163‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫‪166‬‬‫وﺟﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫‪168‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫‪169‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺪﻫﻢ‬‫‪171‬‬‫وﺟﻪ ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ‬‫‪177‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮزدﻫﻢ‬‫‪180‬‬‫وﺟﻪ ﺑﯿﺴﺘﻢ‬‫‪180‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫‪182‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و دوم‬‫‪183‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم‬‫‪189‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪191‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪192‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫‪199‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪201‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪211‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 8‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫‪212‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽام‬‫‪212‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﯾﮑﻢ‬‫‪213‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و دوم‬‫‪216‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺳﻮم‬‫‪218‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪219‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪221‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺷﺸﻢ‬‫‪225‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪225‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪228‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ‬‫‪228‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻠﻢ‬‫‪229‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﯾﮑﻢ‬‫‪231‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و دوم‬‫‪231‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم‬‫‪234‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪255‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪262‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺷﺸﻢ‬‫‪267‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪272‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪274‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻧﻬﻢ‬‫‪275‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎﻫﻢ‬‫‪278‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﯾﮑﻢ‬‫‪279‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و دوم‬‫‪293‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 9‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫‪297‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭼﻬﺎرم‬‫‪302‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪305‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺷﺸﻢ‬‫‪308‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪309‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪313‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻧﻬﻢ‬‫‪314‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺘﻢ‬‫‪315‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫‪318‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و دوم‬‫‪320‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺳﻮم‬‫‪321‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪322‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪328‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫‪329‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪329‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪333‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫‪335‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎدم‬‫‪336‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﯾﮑﻢ‬‫‪340‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و دوم‬‫‪350‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻮم‬‫‪353‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﭼﻬﺎرم‬‫‪354‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪354‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺷﺸﻢ‬‫‪355‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 10‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪356‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪357‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻧﻬﻢ‬‫‪359‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎدم‬‫‪361‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﯾﮑﻢ‬‫‪367‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و دوم‬‫‪369‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﺳﻮم‬‫‪369‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﭼﻬﺎرم‬‫‪370‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪372‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﺷﺸﻢ‬‫‪374‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪375‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪376‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻧﻬﻢ‬‫‪377‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮدم‬‫‪382‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﯾﮑﻢ‬‫‪383‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و دوم‬‫‪387‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﺳﻮم‬‫‪387‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﭼﻬﺎرم‬‫‪388‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪389‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﺷﺸﻢ‬‫‪390‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪391‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪392‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻧﻬﻢ‬‫‪392‬‬‫وﺟﻪ ﺻﺪم‬‫‪394‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 11‬از ‪597‬‬‫ﻗﺴﻤﺖ دوم‬‫‪399‬‬‫اﺷﺎره‬‫‪399‬‬‫ﻧﻘﻞ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﺪﻋﻪ آﻣﯿﺰ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ و ادﻋﺎي اوﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪399‬‬‫اﺛﺒﺎت دروغ و ﺗﻬﻤﺖ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ درﺑﺎره ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و رد ﺗﻤﺴﮏ او ﺑﮑﻼم ﺟﺰ ري در ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮدن ان‬‫‪405‬‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﻘﺪح ذﻫﺒﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ورد او‬‫‪407‬‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ‪ -‬در ﻗﺪم ﺣﺪﯾﺚ‪ -‬ﺑﻪ اﺧﺘﻼف ﺑﯿﻦ ﺳﯿﺪ ﺣﻤﯿﺮي و أﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﺮﺳﯽ )ﺻﺎﺣﺐ اﺣﺘﺠﺎج( در آورﻧﺪه ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﺑﺤﻀﻮر ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ورد او ﺑﭽﻬﺎ‬‫اﺳﺘﺪﻻل ﻣﺆﻟ ﻒ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﮑﻼم ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﻘﺪﺳﯽ در ﻗﺪح ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺟﻮاب او‬‫‪418‬‬‫دﻋﺎوي دروﻏﯿﻦ ﺷﻌﺮاﻧﯽ‪ ،‬ﮔﺠﺮاﺗﯽ‪ ،‬ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري‪ ،‬ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و دﯾﮕﺮان ﺑﺮ ﻧﻘﻞ اﺑﻦ ﺟﻮري ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫‪419‬‬‫دﻋﻮاي ﺑﯽ اﺳﺎس اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻋﺪم ﻧﻘﻞ ارﺑﺎب ﺻﺤﺎح و ﻣﺼﺎدر ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻗﻀﯿﻪ ﻃﯿﺮ را ورد ﺑﺮ او‬‫‪422‬‬‫ﻧﺴﺒﺖ دادن اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري را ﺑﻪ ﺗﺸﯿﯿﻊ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺗﮑﺬﯾﺐ ﻓﺮﻣﻮده ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ را ﺑﻌﻠﯽ )ع(‪ :‬ﺗﻘﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ‬‫رد ﻗﺪح أﻋﻮر واﺳﻄﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪438‬‬‫ﻗﺪح ﻗﺎﺿﯽ ﺳﻨﺎ اﷲ ﭘﺎﻧﯽ ﭘﺘﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ورّد او‬‫‪438‬‬‫ﺗﺨﻄﺌﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ از دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀﻠﯿﺖ و اﻣﺎﻣﺖ أﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ )ع( ورّد او‬‫‪441‬‬‫إدﻋﺎي ﻣﺆﻟ ﻒ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻘﺼﻮد از اﺣﺐ »اﺣﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ« اﺳﺖ ﻧﻪ »اﺣﺐ ﺧﻠﻖ« و اﺑﻄﺎل ﮐﻼم او ﺑﻪ ﻫﻔﺘﺎد وﺟﻪ‬‫‪447‬‬‫اﺷﺎره‬‫‪447‬‬‫وﺟﻪ اّول‬‫‪447‬‬‫وﺟﻪ دوم‬‫‪448‬‬‫وﺟﻪ ﺳﻮم‬‫‪448‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎرم‬‫‪449‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪449‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺸﻢ‬‫‪449‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪450‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪450‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻬﻢ‬‫‪452‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 12‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ دﻫﻢ‬‫‪453‬‬‫وﺟﻪ ﯾﺎزدﻫﻢ‬‫‪453‬‬‫وﺟﻪ دوازدﻫﻢ‬‫‪453‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫‪454‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫‪455‬‬‫وﺟﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫‪456‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫‪457‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺪﻫﻢ‬‫‪457‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺠﺪﻫﻢ‬‫‪458‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮزدﻫﻢ‬‫‪459‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺘﻢ‬‫‪459‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫‪460‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و دوم‬‫‪461‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم‬‫‪461‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪462‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪462‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫‪462‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪463‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪463‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫‪464‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽام‬‫‪464‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﯾﮑﻢ‬‫‪465‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و دوم‬‫‪466‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺳﻮم‬‫‪466‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 13‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪466‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪467‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺷﺸﻢ‬‫‪468‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪470‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪470‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ‬‫‪472‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻠﻢ‬‫‪474‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﯾﮑﻢ‬‫‪474‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و دوم‬‫‪475‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم‬‫‪476‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪479‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪480‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺷﺸﻢ‬‫‪481‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪482‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪483‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻧﻬﻢ‬‫‪485‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎﻫﻢ‬‫‪486‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﯾﮑﻢ‬‫‪487‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و دوم‬‫‪487‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫‪489‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫‪494‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭼﻬﺎرم‬‫‪499‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪500‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺷﺸﻢ‬‫‪503‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 14‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﻔﺘﻢ‬‫‪504‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﺸﺘﻢ‬‫‪504‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻧﻬﻢ‬‫‪505‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺘﻢ‬‫‪508‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و دوم‬‫‪510‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺳﻮم‬‫‪510‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫‪511‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫‪511‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺶ‬‫‪512‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﻔﺖ‬‫‪513‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫‪515‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎدم‬‫‪516‬‬‫اﺑﻄﺎل ﺗﺄوﯾﻼت ﺷﺎرﺣﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪529‬‬‫رد أﻗﻮال ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ در اﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫‪542‬‬‫در ذم ﺗﺄوﯾﻞ‬‫‪564‬‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﻪ »اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ‪ «...‬ورد آن ﺑﻪ ده وﺟﻪ‬‫‪570‬‬‫اﺷﺎره‬‫‪570‬‬‫اول‬‫‪571‬‬‫دّوم‬‫‪571‬‬‫ﺳ ﻮم‬‫‪571‬‬‫ﭼﻬﺎرم‬‫‪572‬‬‫ﭘﻨ ﺠ ﻢ‬‫‪572‬‬‫ﺷ ﺸﻢ‬‫‪572‬‬‫ﻫ ﻔﺘ ﻢ‬‫‪573‬‬

‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 15‬از ‪597‬‬‫ﻫ ﺸﺘ ﻢ‬‫‪573‬‬‫ﻧ ﻬﻢ‬‫‪586‬‬‫د ﻫﻢ‬‫‪590‬‬‫درﺑﺎره ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص(‬‫‪594‬‬

‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 16‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺸﺨﺼﺎت ﮐﺘﺎب‬‫ﺳﺮﺷـﻨﺎﺳﻪ ‪ :‬ﮐﻨﺘﻮري ﺣﺎﻣﺪﺣﺴـﯿﻦﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪﻗﻠﯽ ‪1246 - 1306‬ق ﺷـﺎرح ﻋﻨﻮان و ﻧـﺎم ﭘﺪﯾـﺪآور ‪ :‬ﻋﺒﻘـﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﺛﺒﺎت اﻣﺎﻣﻪ اﻻﺋﻤﻪ‬‫اﻻﻃﻬـﺎر‪ /‬ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﯿﺮﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻮﺳﻮي اﻟﻠﮑﻬﻨﻮﺋﯽ اﻟﻨﯿﺸﺎﺑﻮري ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻏﻼمرﺿﺎﺑﻦ ﻋﻠﯽاﮐﺒﺮ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﺮوﺟﺮدي ﻣﺸـﺨﺼﺎت ﻧﺸـﺮ ‪ :‬ﻗﻢ‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋﻪ اﻟﻤﺪرﺳﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻮزه اﻟﻌﻠﻤﯿﻪ ﺑﻘﻢ ﻣﻮﺳﺴﻪ اﻟﻨﺸﺮ اﻻﺳﻼﻣﯽ ‪1416‬ق = ‪.1374 -‬‬‫ﻓﺮوﺳﺖ ‪) :‬ﻣﻮﺳﺴﻪ اﻟﻨﺸﺮ اﻻﺳﻼﻣﯽ اﻟﺘﺎﺑﻌﻪ ﻟﺠﻤﺎﻋﻪ اﻟﻤﺪرﺳﯿﻦ ﺑﻘﻢ اﻟﻤﺸﺮﻓﻪ‪(801‬‬‫ﺷﺎﺑﮏ ‪ :‬ﺑﻬﺎ‪12000:‬رﯾﺎل ج ‪ (1‬؛ ﺑﻬﺎ‪12000:‬رﯾﺎل ج ‪(1‬‬‫ﯾـﺎدداﺷﺖ ‪ :‬ﮐﺘـﺎب ﺣﺎﺿـﺮ ردﯾـﻪاي و ﺷـﺮﺣﯽ اﺳـﺖ ﺑﺮ ﮐﺘـﺎب اﻟﺘﺤﻔﻪ اﻻﺛﻨﯽﻋﺸـﺮﯾﻪ اﺛﺮ ﻋﺒـﺪاﻟﻌﺰﯾﺰﺑﻦ اﺣﻤـﺪ دﻫﻠـﻮي ﯾـﺎدداﺷﺖ ‪ :‬ﻋﺮﺑﯽ‬‫ﯾـﺎدداﺷﺖ ‪ :‬ﮐﺘﺎﺑﻨـﺎﻣﻪ ﻋﻨـﻮان دﯾﮕﺮ ‪ :‬اﻟﺘﺤﻔـﻪ اﻻﺛﻨﯽﻋﺸــﺮﯾﻪ ﺷــﺮح ﻣﻮﺿـﻮع ‪ :‬دﻫﻠـﻮي ﻋﺒــﺪاﻟﻌﺰﯾﺰﺑﻦ اﺣﻤــﺪ‪1159 - 1239 ،‬ق اﻟﺘﺤﻔﻪ‬‫اﻻﺛﻨﯽﻋﺸﺮﯾﻪ ‪ --‬ﻧﻘﺪ و ﺗﻔﺴﯿﺮ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ‪ :‬ﺷﯿﻌﻪ ‪ --‬دﻓﺎﻋﯿﻪﻫﺎ و ردﯾﻪﻫﺎ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ‪ :‬اﻣﺎﻣﺖ ‪ --‬اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ‪ :‬ﻣﺤﺪﺛﺎن ﺷﻨﺎﺳﻪ اﻓﺰوده ‪ :‬دﻫﻠﻮي ﻋﺒﺪاﻟﻌﺰﯾﺰﺑﻦ اﺣﻤﺪ‪1159 - 1239 ،‬ق اﻟﺘﺤﻔﻪ اﻻﺛﻨﯽﻋﺸﺮﯾﻪ ﺷﺮح‬‫ﺷﻨﺎﺳﻪ اﻓﺰوده ‪ :‬ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﺮوﺟﺮدي ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ‪ ،‬ﻣﺼـﺤﺢ ﺷـﻨﺎﺳﻪ اﻓﺰوده ‪ :‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪرﺳـﯿﻦ ﺣﻮزه ﻋﻠﻤﯿﻪ ﻗﻢ دﻓﺘﺮ اﻧﺘﺸﺎرات اﺳـﻼﻣﯽ رده ﺑﻨﺪي‬‫ﮐﻨﮕﺮه ‪/BP212/5 :‬د‪9‬ت‪1374 30218‬‬‫رده ﺑﻨﺪي دﯾﻮﯾﯽ ‪297/417 :‬‬‫ﺷﻤﺎره ﮐﺘﺎﺑﺸﻨﺎﺳﯽ ﻣﻠﯽ ‪ :‬م‪3739-77‬‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺆﻟﻒ‬‫زﻧﺪﮔﯿﻨﺎﻣﻪ ﻣﺆﻟﻒ‬‫ﺳﯿـﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻫﻨـﺪي ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺘﮑّﻠﻤﺎن و ﻋﻈﯿﻢﺗﺮﯾﻦ ﻋﺎﻟﻤﺎن و از ﻣﻔﺎﺧﺮ ﺷـﯿﻌﻪ در اواﺋﻞ ﺳـﺪه ﺳـﯿﺰدﻫﻢ ﻫﺠﺮي‬‫ﻗﻤﺮي در ﺑﻠﺪه ﻣﯿﺮه ﻟﮑﻬﻨﻮ ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺤﺮم ‪ 1246‬ه‪ .‬ق ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ‪.‬‬‫اﯾﺸـﺎن ﺗﻌﻠﯿﻢ را از ﺳﻦ ‪ 6‬ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﮑﺘﺒﺨﺎﻧﻪ و ﭘﯿﺶ ﺷـﯿﺨﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺷـﯿﺦ ﮐﺮﻣﻌﻠﯽ ﺷـﺮوع ﮐﺮد‪ .‬اّﻣﺎ ﭘﺲ از ﻣـﺪت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﭘـﺪر‬‫اﯾﺸﺎن ﺧﻮد ﻋﻬﺪهدار ﺗﻌﻠﯿﻢ وي ﮔﺮدﯾﺪ و ﺗﺎ ﺳﻦ ‪ 14‬ﺳﺎﻟﮕﯽ ﮐﺘﺐ ﻣﺘﺪاول اﺑﺘﺪاﺋﯽ را ﺑﻪ وي آﻣﻮﺧﺖ‪.‬‬‫ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ در ﺳﻦ ‪ 15‬ﺳﺎﻟﮕﯽ و ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻮارش ﺑﺮاي ﺗﮑﻤﯿﻞ ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺑﻪ ﺳﺮاغ اﺳﺎﺗﯿﺪ دﯾﮕﺮ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺣﺮﯾﺮي و دﯾﻮان ﻣﺘﻨﺒﯽ را ﻧﺰد ﻣﻮﻟﻮي ﺳﯿﺪ ﺑﺮﮐﺖ ﻋﻠﯽ و ﻧﻬﺞ اﻟﺒﻼﻏﻪ را ﻧﺰد ﻣﻔﺘﯽ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺎس ﺗﺴﺘﺮي ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠﻮم ﺷﺮﻋﯿﻪ‬‫را ﻧﺰد ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ و ﺑﺮادر اﯾﺸﺎن ﺳﯿﺪ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺳﯿﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ‪ -‬ﮐﻪ ﻫﺮ دو از ﻋﻠﻤﺎء ﺑﺰرگ ﺷﯿﻌﻪ‬‫در ﻫﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ -‬و ﻋﻠﻮم ﻋﻘﻠﯿﻪ را ﻧﺰد ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﯿﺪ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺳﯿﺪ اﻟﻌﻠﻤﺎء‪ ،‬ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﺧﻼﺻﮥ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫در اﯾﻦ زﻣﺎن اﯾﺸﺎن ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻫﺞ اﻟﺘﺪﻗﯿﻖ را ﮐﻪ از ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎت ﻋﺎﻟﯿﻪ اﺳـﺘﺎدش ﺳـﯿﺪ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺑﻮد از اﯾﺸﺎن أﺧﺬ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﻮاﺷـﯽ وي ﺑﺮ آن‬‫ﮐﺘﺎب ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻋﻈﻤﺖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﻗﺪرت ﻧﻘﺪ اﯾﺸﺎن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اﯾﺸﺎن ﭘﺲ از ﭼﻨـﺪﯾﻦ ﺳﺎل ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﺑﻪ أﻣﺮ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﭘﮋوﻫﺶ ﭘﺮداﺧﺖ و در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ اﺑﺘﺪاء ﺑﻪ ﺗﺼـﺤﯿﺢ و ﻧﻘﺪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﭘﺪر‬‫ﺑﺰرﮔﻮارش ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺘﻮﺣﺎت ﺣﯿﺪرﯾﻪ‪ ،‬رﺳﺎﻟﻪ ﺗﻘّﯿﻪ و ﺗﺸﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺳﺎل را ﺻﺮف ﺗﺼﺤﯿﺢ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 17‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﺎرات اﯾﻦ ﮐﺘﺐ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺗﺸﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ‪ -‬ﮐﻪ رّدﯾﻪاي ﺑﺮ ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ ﺑﻮد‪ -‬ﺑﺎ اﺻﻮل ﮐﺘﺐ و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻫﻨﻮز از اﯾﻦ ﮐﺎر ﻓﺎرغ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮑﯽ از ﻋﻠﻤﺎء اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻓﯿﺾآﺑﺎدي در رّد ﺑﺮ‬‫اﻣﺎﻣﯿﻪ ﺑﺎ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت ﻓﺮاوان ﻧﺸـﺮ و ﮔﺴﺘﺮش ﯾﺎﻓﺖ ﺑﻪﮔﻮﻧﻪاي ﮐﻪ ﻋﺮﺻﻪ ﺑﺮ ﻋﻮام و ﺧﻮاص از ﺷﯿﻌﻪ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ‪ .‬از ﯾﮏ ﻃﺮف ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﻣﺪﻋﯽ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﻪ ﻗﺎدر ﺑﺮ ﺟﻮاب ﻣﻄﺎﻟﺐ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب ﻣﯽﮔﻔﺖ اﮔﺮ اوﻟﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻦ ﺷﯿﻌﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ‬‫ﺟﻮاب ﮐﺘـﺎب ﻣﺮا ﺑﻨﻮﯾﺴـﻨﺪ و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤـﺎء ﺑﺰرگ ﺷـﯿﻌﻪ ﻫﻨـﺪ از ﺟﻤﻠﻪ ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء‪ ،‬ﺳـﯿﺪ اﻟﻌﻠﻤﺎء‪ ،‬ﻣﻔﺘﯽ ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺎس‬‫ﺗﺴﺘﺮي و دﯾﮕﺮ أﻋﻼم ﺑﻪ ﺳـﺒﺐ اوﺿﺎع ﺧﺎص ﺳـﻠﻄﻨﺖ و ﻣﻼﺣﻈﺎت دﯾﮕﺮ اﻣﮑﺎن ﺟﻮاب دادن را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ‬‫ﺣﺴـﯿﻦ وارد ﻣﯿـﺪان ﺷـﺪ و در ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﺷـﺶ ﻣـﺎه ﮐﺘـﺎب اﺳـﺘﻘﺼﺎء اﻹﻓﺤﺎم ﻓﯽ ﻧﻘﺾ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم را ﺑﻪﮔﻮﻧﻪاي ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﺣﯿﺮت ﻋﻠﻤﺎء ﺣﺘﯽ اﺳﺎﺗﯿﺪ اﯾﺸﺎن ﮔﺸـﺘﻪ و ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده آﻧﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺸﺮ آن ﭼﻨﺎن ﺿﺮﺑﻪاي ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ وارد ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭽﯿﮏ از‬‫آﻧـﺎن ﺣﺘﯽ ﺧﻮد ﻣﺆﻟﻒ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼـم ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﺗﻼش و ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻦ از واﻟﯿﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﺑﺮﮔﺰاري اﺟﺘﻤﺎﻋﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﻋﻬـﺪه‬‫ﺟﻮاب آن ﺑﺮﻧﯿﺎﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ از آن ﺑﻪ ﺗـﺄﻟﯿﻒ ﮐﺘﺎب ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص ﭘﺮداﺧﺖ و ﺳـﭙﺲ ﻣﺸـﻐﻮل ﺗﺄﻟﯿﻒ ﮐﺘﺎب ﻋﻈﯿﻢ ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ در اﻣﺮ‬‫ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﺼﻨﯿﻒ آن ﻫّﻤﺖ ﮔﻤﺎﺷﺖ‪.‬‬‫در ﺳـﺎل ‪ 1282‬ه‪ .‬ق ﻋـﺎزم ﺳـﻔﺮ ﺣـﺞ و ﺳـﭙﺲ ﻋﺘﺒـﺎت ﻋﺎﻟﯿـﺎت ﺷـﺪ اّﻣـﺎ در آﻧﺠـﺎ ﻫﻢ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺎز ﻧﻤﺎﻧـﺪ و در ﺣﺮﻣﯿﻦ‬‫ﺷﺮﯾﻔﯿﻦ ﯾﺎدداﺷـﺘﻬﺎﯾﯽ از ﮐﺘﺐ ﻧـﺎدر ﺑﺮداﺷﺖ و در ﻋﺮاق در ﻣﺤﺎﻓـﻞ ﻋﻠﻤﯽ ﻋﻠﻤـﺎء ﻋﺮاق ﺷـﺮﮐﺖ ﺟﺴﺖ ﮐﻪ ﻣـﻮرد اﺣـﺘﺮام ﻓﻮق‪ -‬اﻟﻌـﺎده‬‫اﯾﺸـﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وي ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺎر ﻋﻠﻤﯽ ﺧﻮد را در ﻗﺎﻟﺐ ﮐﺘﺎب أﺳـﻔﺎر اﻻﻧﻮار ﻋﻦ وﻗﺎﯾﻊ أﻓﻀﻞ اﻻﺳـﻔﺎر ﮔﺮدآوري‬‫ﻧﻤﻮد‪.‬‬‫ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﺎﻟﻤﯽ ﭘﺮ ﺗﺘﺒﻊ و ﭘﺮ اﻃﻼع و ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺮ آﺛﺎر و اﺧﺒﺎر و ﻣﯿﺮاث ﻋﻠﻤﯽ اﺳـﻼﻣﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣّﺪي ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ﻣﻌﺎﺻـﺮان و‬‫ﻣﺘـﺄﺧﺮان و ﺣـﺘﯽ ﺑﺴـﯿﺎري از ﻋﻠﻤـﺎء ﭘﯿﺸـﯿﻦ ﺑـﻪ ﭘـﺎﯾﻪ او ﻧﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺧـﻮﯾﺶ را ﺑﻪ ﺑﺤﺚ و ﭘﮋوﻫﺶ در اﺳـﺮار اﻋﺘﻘـﺎدات دﯾﻨﯽ و‬‫ﺣﺮاﺳﺖ اﺳـﻼم و ﻣﺮزﺑـﺎﻧﯽ ﺣﻮزه دﯾﻦ راﺳﺘﯿﻦ ﮔﺬراﻧﯿـﺪ و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮد را در راه اﺳـﺘﻮاري ﺣﻘـﺎﯾﻖ ﻣﺴـﻠﻢ دﯾﻨﯽ از دﺳﺖ داد ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ‬‫ﻣﺆﻟﻒ رﯾﺤﺎﻧﮥ اﻻدب در اﯾﻦ ﺑﺎره ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪:‬‬‫»‪ ...‬و در ﻣﺪاﻓﻌﻪ از ﺣﻮزه دﯾﺎﻧﺖ و ﺑﯿﻀﻪ ﺷـﺮﯾﻌﺖ اﻫﺘﻤﺎم ﺗﻤﺎم داﺷـﺘﻪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎﻋﺎت و دﻗﺎﯾﻖ ﻋﻤﺮ ﺷﺮﯾﻔﺶ در ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت دﯾﻨﯽ ﻣﺼﺮوف‬‫ﺑﻮده و آﻧﯽ ﻓﺮوﮔـﺬاري ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺗـﺎ آﻧﮑﻪ دﺳﺖ راﺳﺖ او از ﮐﺜﺮت ﺗﺤﺮﯾﺮ و ﮐﺘـﺎﺑﺖ ﻋﺎﻃـﻞ ﺷـﺪه و در اواﺧﺮ ﺑـﺎ دﺳﺖ ﭼﭗ ﻣﯽﻧﮕﺎﺷـﺘﻪ‬‫اﺳﺖ‪«...‬‬‫و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺆﻟﻒ ﻧﺠﻮم اﻟﺴـﻤﺎء زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﭼﭗ اﯾﺸﺎن ﻫﻢ از ﮐﺎر ﻣﯽاﻓﺘﺎده اﺳﺖ اﯾﺸﺎن دﺳﺖ از ﮐﺎر ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺎ زﺑﺎن‬‫اﻣﻼء ﻣﯽﮐﺮده اﺳﺖ و ﻫﯿﭻ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﺸﺎن را از ﺟﻬﺎد ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎز دارد‪.‬‬‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﯾﺸﺎن در ﻫﺠـﺪﻫﻢ ﻣﺎه ﺻـﻔﺮ ﺳﺎل ‪ 1306‬ه‪ .‬ق دﻋﻮت ﺣﻖ را ﻟﺒﯿـﮏ ﮔﻔﺖ و در ﺣﺴـﯿﻨﯿﻪ ﺟﻨﺎب ﻏﻔﺮان ﻣﺂب ﻣـﺪﻓﻮن ﺷـﺪ‪ .‬ﺧﺒﺮ‬‫وﻓﺎت اﯾﺸﺎن در ﻋﺮاق ﺑﺮﭘﺎﯾﯽ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﺘﻌّﺪد ﻓﺎﺗﺤﻪﺧﻮاﻧﯽ را در ﭘﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺷﺮﯾﮏ ﻋﺰا ﮔﺸﺘﻪ و ﺑﺰرﮔﺎن زﯾﺎدي در رﺛﺎء او‬‫ﺑﻪ ﺳﺮودن ﻗﺼﯿﺪه و ﻣﺮﺛﯿﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬‫*ﺧﺎﻧﺪان و ﻧﯿﺎﮐﺎن‪ :‬اﺑﺘﺪا‬‫ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻫﻨـﺪي در داﻣﺎن ﺧﺎﻧـﺪاﻧﯽ ﭼﺸﻢ ﮔﺸﻮد و ﭘﺮورش ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﯽ آﮔﺎه و ﻓﺎﺿـﻼﻧﯽ ﻣﺠﺎﻫـﺪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬در ﻣﯿﺎن‬‫ﺑﺮادران و ﻓﺮزﻧﺪان و ﻓﺮزﻧﺪزادﮔﺎن وي ﻧﯿﺰ ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﯽ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار و ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ‪.‬‬‫از اﯾـﻦ ﺧﺎﻧـﺪان ﻣﻌﻈـﻢ در آﺳـﻤﺎن ﻋﻠـﻢ و ﻓﻘـﺎﻫﺖ ﺳـﺘﺎرﮔﺎﻧﯽ درﺧﺸـﺎن ﺑـﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻧـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾـﮏ در ﻋﺼـﺮ ﺧـﻮﯾﺶ راﻫﻨﻤـﺎي‬‫ﮔﻤﺸﺪﮔﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻨﮏ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 18‬از ‪597‬‬‫‪ -1‬ﺟّﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت‪ :‬ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺳﯿﺪ اﷲ ﮐﺮم ﻣﻮﺳﻮي ﮐﻨﺘﻮري ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري‪.‬‬‫وي ﺟـﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ و از اﻋﻼـم ﻓﻘﻬـﺎء و زﻫـﺎد زﻣـﺎن و ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮاﻣﺎت در ﻧﯿﻤﻪ دوم ﺳـﺪه دوازدﻫﻢ ﻫﺠﺮي اﺳﺖ‪ .‬اﯾﺸﺎن ﻋﻼﻗﻪ‬‫زﯾـﺎدي ﺑﻪ اﺳـﺘﻨﺴﺎخ ﻗﺮآن ﮐﺮﯾﻢ و ﮐﺘﺐ ﻧﻔﯿﺴﻪ ﺑﻪ ﺧـﻂ ﺧـﻮد داﺷـﺘﻪ و ﻗﺮآن و ﺣـﻖ اﻟﯿﻘﯿﻦ و ﺗﺤﻔـﮥ اﻟﺰاﺋﺮ و ﺟـﺎﻣﻊ ﻋﺒﺎﺳـﯽ ﺑﻪ ﺧـﻂ او در‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -2‬واﻟﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت‪ :‬ﻣﻔﺘﯽ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ ﻣﻮﺳﻮي ﮐﻨﺘﻮري ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري‬‫وي واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ و از ﭼﻬﺮهﻫﺎي درﺧﺸﺎن ﻋﻘﺎﺋﺪ و ﻣﻨﺎﻇﺮات در ﻧﯿﻤﻪ اول ﻗﺮن ﺳﯿﺰدﻫﻢ ﻫﺠﺮي ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫او در دوﺷﻨﺒﻪ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺎه ذي ﻗﻌﺪه ﺳﺎل ‪ 1188‬ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ‪ .‬وي از ﺷﺎﮔﺮدان ﺑﺎرز ﺳﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي از اﻋﺎﻇﻢ داﻧﺸﻤﻨﺪان ﺷﯿﻌﻪ در ﻗﺮن‬‫ﺳﯿﺰدﻫﻢ ﺑﻮده و در اﮐﺜﺮ ﻋﻠﻮم و ﻓﻨﻮن ﻣﺤﻘﻘﯽ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮد و ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت ارزﻧﺪهاي از ﺧﻮد ﺑﻪﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫اﯾﺸﺎن ﯾﮑﯽ از ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮﯾﻦ ﭼﻬﺮهﻫﺎي ﻋﻠﻢ ﻋﻘﺎﯾﺪ و ﻣﻨﺎﻇﺮات و از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﮐﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺘﺒﻊ و اﺳﺘﻘﺼﺎء ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﻧﻬﻢ ﻣﺤﺮم ‪ 1260‬ه‪ .‬ق در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﺑﻪ رﺣﻤﺖ اﯾﺰدي ﭘﯿﻮﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -3‬ﺑﺮادر ارﺷﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ‪ :‬ﺳﯿﺪ ﺳﺮاج ﺣﺴﯿﻦ‬‫او ﻧﯿﺰ ﭼﻮن ﭘـﺪر و ﺑﺮادراﻧﺶ از ﻋﺎﻟﻤـﺎن و ﻓﺮزاﻧﮕـﺎن ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﮔﺮﭼﻪ در ﻧﺰد ﭘـﺪرش و ﺳـﯿﺪ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ﺷـﺎﮔﺮدي ﻧﻤﻮده اﺳﺖ اّﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﺗﺄﻟﯿﻔـﺎت وي در ﻋﻠـﻮم رﯾﺎﺿـﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘـﺎب ﺣـﻞ ﻣﻌﺎدﻻـت ﺟـﺒﺮ و ﻣﻘـﺎﺑﻠﻪ و رﺳـﺎﻟﻪاي در ﻣﺨﺮوﻃـﺎت ﻣﻨﺤﻨﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﺸـﺎن ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬‫ﻓﯿﻠﺴﻮف و ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻧﺎﻣﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺳﯿﺪ ﺳﺮاج ﺣﺴﯿﻦ ﺑﺎ وﺟﻮد اﺷﺘﻐﺎل ﺑﻪ ﻋﻠﻮم ﻋﺮﺑﯿﻪ و ﻓﻨﻮن ﻗﺪﯾﻤﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﺮ زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ‪ ،‬ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺪﯾﺪ و ﻋﻠﻮم رﯾﺎﺿﯽ ﺗﺴﻠﻂ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﺑﺰرﮔﺎن ﻧا ﮕﻠﯿﺲ در ﺣﯿﺮت ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻢ اﺳﻼﻣﯽ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺎﻫﺮ در ﻓﻨﻮن ﺣﮑﻤﺖ ﻣﻐﺮب ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫وي در ‪ 27‬رﺑﯿﻊ اﻷول ﺳﺎل ‪ 1282‬ه‪ .‬ق رﺣﻠﺖ ﮐﺮد‪.‬‬‫‪ -4‬ﺑﺮادر ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ‪ :‬ﺳﯿﺪ اﻋﺠﺎز ﺣﺴﯿﻦ‬‫وي ﻓﺮزﻧﺪ اوﺳﻂ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ ﺑﻮده و وﻻدﺗﺶ در ‪ 21‬رﺟﺐ ‪ 1240‬واﻗﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪر و ﺑﺮادراﻧﺶ از داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻧﺎﻣﯽ ﺷﯿﻌﻪ در ﮐﺸﻮر ﻫﻨﺪ و ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت و ﺗﺼﻨﯿﻔﺎت ﻣﺘﻌﺪدي ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮادر ﺧﻮد ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ را در ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺘـﺎب اﺳـﺘﻘﺼﺎء اﻻﻓﺤـﺎم در زﻣﯿﻨﻪ اﺳـﺘﺨﺮاج ﻣﻄـﺎﻟﺐ و اﺳـﺘﻨﺒﺎط ﻣﻘﺎﺻـﺪ ﮐﻤﮏ‬‫ﻓﺮاواﻧﯽ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﺘﺎب را او اﻧﺠﺎم داد اّﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺷﻬﺮت ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﺎم او اﻧﺘﺸﺎر ﯾﺎﻓﺖ‪.‬‬‫از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت اﯾﺸﺎن ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ» ﺷﺬور اﻟﻌﻘﯿﺎن ﻓﯽ ﺗﺮاﺟﻢ اﻷﻋﯿﺎن« و» ﮐﺸﻒ اﻟﺤﺠﺐ و اﻻﺳﺘﺎر ﻋﻦ اﺣﻮال اﻟﮑﺘﺐ و اﻻﺳﻔﺎر«‬‫اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬‫اﯾﺸﺎن در ﻫﻔﺪﻫﻢ ﺷﻮال ‪ 1286‬ه‪ .‬ق و ﭘﺲ از ﻋﻤﺮي ﮐﻮﺗﺎه اّﻣﺎ ﭘﺮﺑﺮﮐﺖ ﺑﻪ رﺣﻤﺖ اﯾﺰدي ﭘﯿﻮﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -5‬ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ‪ :‬ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﺷﻤﺲ اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫وي در ‪ 19‬ﺟﻤﺎدي اﻟﺜﺎﻧﯿﻪ ‪ 1284‬ه‪ .‬ق ﻣﺘﻮﻟـﺪ ﺷـﺪ‪ .‬او را در ﻋﻠﻢ و ﺗﺘﺒﻊ ﺗﺎﻟﯽ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﭘـﺪر ﺷـﻤﺮدهاﻧﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﮕﺬاﺷﺖ زﺣﻤﺎت ﭘﺪرش ﺑﻪ‬‫ﻫـﺪر رود و ﻟﺬا ﺑﻪ ﺗﺘﻤﯿﻢ ﻋﺒﻘﺎت ﭘﺮداﺧﺖ و ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺟﻠﺪ دﯾﮕﺮ از آن را ﺑﻪ ﺳـﺒﮏ و ﺳـﯿﺎق ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻮارش ﺗﺄﻟﯿﻒ و ﺑﺎ ﻧﺎم اﯾﺸﺎن ﻣﻨﺘﺸـﺮ‬‫ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬‫اﯾﺸﺎن ﻋﺎﻟﻤﯽ ﻣﺘﺒﺤﺮ‪ ،‬ﻓﻘﯿﻪ‪ ،‬اﺻﻮﻟﯽ‪ ،‬ﻣﺤﺪث و رﺟﺎﻟﯽ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﺘﺒﻊ و ﻣﻔﺘﯽ و ﻣﺮﺟﻊ اﻫﺎﻟﯽ ﺑﻼد ﺧﻮد ﺑﻮده و اﯾﻦ ﻋﻠﻮم را از واﻟﺪ ﻣﻌﻈﻢ ﺧﻮد‬‫و ﻣﻔﺘﯽ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺎس اﺧﺬ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﯾﺸﺎن در ‪ 25‬ذي ﺣﺠﻪ ‪ 1361‬ه‪ .‬ق دار ﻓﺎﻧﯽ را وداع ﮔﻔﺖ و ﺑﻨﺎ ﺑﻪ وﺻـﯿﺘﺶ در ﺟﻮار ﻣﺮﻗﺪ ﻗﺎﺿﯽ ﺷﻮﺷﺘﺮي در آﮔﺮه ﻫﻨﺪ ﺑﻪ‬‫ﺧﺎك ﺳﭙﺮده ﺷﺪ‪.‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 19‬از ‪597‬‬‫‪ -6‬ﺳﯿﺪ ذاﮐﺮ ﺣﺴﯿﻦ‪ :‬ﻓﺮزﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ‬‫وي ﻧﯿﺰ ﻫﻤﭽﻮن ﺑﺮادر ﺧﻮد ﻋﺎﻟﻤﯽ ﻓﺎﺿﻞ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از ادﺑﺎء و ﺷﻌﺮاء زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮادرش را در ﺗﺘﻤﯿﻢ ﻋﺒﻘﺎت ﯾﺎري ﻧﻤﻮد‪ .‬دﯾﻮان‬‫ﺷﻌﺮ ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﯽ و ﻋﺮﺑﯽ و ﺗﻌﻠﯿﻘﺎﺗﯽ ﺑﺮ ﻋﺒﻘﺎت از آﺛﺎر اوﺳﺖ‪.‬‬‫‪ 7‬و ‪ -8‬ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ و ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺼﯿﺮ‪ :‬ﻓﺮزﻧﺪان ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ‬‫اﯾﻦ دو ﺑﺰرﮔﻮار ﮐﻪ ﻧﻮهﻫﺎي ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻧﯿﺰ از ﻓﻀـﻼء و ﻋﻠﻤﺎء ﺑﺰرگ زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﻧﺠﻒ اﺷﺮف ﻧﺰد اﺳﺎﺗﯿﺪ‬‫ﺑﺮﺟﺴـﺘﻪ ﺗﺤﺼـﯿﻼت ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺧﻮد را ﮔﺬراﻧﯿﺪﻧـﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﻨـﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺳـﻌﯿﺪ ﺷﺆون رﯾﺎﺳﺖ ﻋﻠﻤﯽ و دﯾﻨﯽ را ﺑﻌﻬﺪه ﮔﺮﻓﺖ و‬‫آﺛﺎر و ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت ﻣﺘﻌـﺪدي را از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎي ﮔـﺬاﺷﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ در ﺳﺎل ‪ 1387‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨـﺪ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ و در ﺟﻮار ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻮارش در‬‫ﺻﺤﻦ ﻣﺮﻗـﺪ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷﻮﺷﺘﺮي ﺑﻪ ﺧﺎك ﺳﭙﺮده ﺷـﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺼـﯿﺮ ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺷـﺮاﯾﻂ ﺧﺎص زﻣﺎﻧﯽ وارد‬‫ﮐﺎرﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺷﺪه و از ﺟﺎﻧﺐ ﺷﯿﻌﯿﺎن ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﻧﯿﺎﺑﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬‫او ﻧﯿﺰ ﭘﺲ از ﻋﻤﺮي ﭘﺮﺑﺎر در ﻟﮑﻬﻨﻮ رﺣﻠﺖ ﮐﺮد وﻟﯽ ﺟﺴـﺪ وي را ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼء ﺑﺮده و در ﺻـﺤﻦ ﺷـﺮﯾﻒ و در ﻣﻘﺒﺮه ﻣﯿﺮزاي ﺷـﯿﺮازي ﺑﻪ‬‫ﺧﺎك ﺳﭙﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫*ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت‪ :‬اﺑﺘﺪا‬‫‪ -1‬ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻷﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر) ‪ 30‬ﻣﺠﻠّﺪ(‬‫‪ -2‬اﺳـﺘﻘﺼﺎء اﻻﻓﺤـﺎم و اﺳﺘﯿﻔـﺎء اﻻﻧﺘﻘﺎم ﻓﯽ ﻧﻘﺾ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم) ‪ 10‬ﻣﺠّﻠـﺪ( ﻃﺒﻊ ﻓﯽ ‪ 1315‬ه‪ .‬ق ﺑﺤﺚ ﻓﯽ ﺗﺤﺮﯾـﻒ اﻟﮑﺘـﺎب و اﺣﻮال‬‫اﻟﺤﺠﮥ و اﺛﺒﺎت وﺟﻮده و ﺷﺮح اﺣﻮال ﻋﻠﻤﺎء اﻫﻞ اﻟﺴﻨﮥ و‪[...‬‬‫‪ -3‬ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص) ‪ 5‬ﻣﺠّﻠﺪ(‬‫‪ -4‬ﮐﺸﻒ اﻟﻤﻌﻀﻼت ﻓﯽ ﺣّﻞ اﻟﻤﺸﮑﻼت‬‫‪ -5‬اﻟﻌﻀﺐ اﻟﺘﺒﺎر ﻓﯽ ﻣﺒﺤﺚ آﯾﻪ اﻟﻐﺎر‬‫‪ -6‬اﻓﺤﺎم اﻫﻞ اﻟﻤﯿﻦ ﻓﯽ رّد ازاﻟﮥ اﻟﻐﯿﻦ) ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻓﯿﺾآﺑﺎدي(‬‫‪ -7‬اﻟﻨﺠﻢ اﻟﺜﺎﻗﺐ ﻓﯽ ﻣﺴﺌﻠﮥ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ) در ﺳﻪ ﻗﺎﻟﺐ ﮐﺒﯿﺮ و وﺳﯿﻂ و ﺻﻐﯿﺮ(‬‫‪ -8‬اﻟﺪرر اﻟﺴﻨﯿﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﮑﺎﺗﯿﺐ و اﻟﻤﻨﺸﺂت اﻟﻌﺮﺑﯿﮥ‬‫‪ -9‬زﯾﻦ اﻟﻮﺳﺎﺋﻞ اﻟﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ) ﻓﯿﻪ ﻓﺘﺎوﯾﻪ اﻟﻔﻘﻬﯿﮥ(‬‫‪ -10‬اﺳﻔﺎر اﻷﻧﻮار ﻋﻦ وﻗﺎﯾﻊ اﻓﻀﻞ اﻻﺳﻔﺎر) ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﺳﻨﺢ ﻟﻪ ﻓﯽ ﺳﻔﺮه إﻟﯽ اﻟﺤﺞ و زﯾﺎرة اﺋﻤﮥ اﻟﻌﺮاق ﺳﻼم اﷲ ﻋﻠﯿﻬﻢ( ‪1‬‬‫‪ -11‬اﻟﺬراﺋﻊ ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟﺸﺮاﺋﻊ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ) ﻟﻢ ﯾﺘّﻢ(‬‫‪ -12‬اﻟﺸﺮﯾﻌﮥ اﻟﻐﺮاء) ﻓﻘﻪ ﮐﺎﻣﻞ( ﻣﻄﺒﻮع‬‫‪ -13‬اﻟﺸﻌﻠﮥ ﻟا ﺠﻮاﻟﮥ) ﺑﺤﺚ ﻓﯿﻪ اﺣﺮاق اﻟﻤﺼﺎﺣﻒ ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ ﻋﺜﻤﺎن( ﻣﻄﺒﻮع‬‫‪ -14‬ﺷﻤﻊ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ) ﻗﺼﺎﺋﺪ ﻟﻪ ﻓﯽ رﺛﺎء اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺳﯿﺪ اﻟﺸﻬﺪاء ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم(‪.‬‬‫‪ -15‬اﻟﻄﺎرف‪ ،‬ﻣﺠﻤﻮﻋﮥ أﻟﻐﺎز و ﻣﻌﻤﯿﺎت‬‫‪ -16‬ﺻﻔﺤﮥ اﻻﻟﻤﺎس ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻻرﺗﻤﺎس) ﻓﯽ اﻟﻐﺴﻞ اﻻرﺗﻤﺎﺳﯽ(‬‫‪ -17‬اﻟﻌﺸﺮة اﻟﮑﺎﻣﻠﮥ) ﺣﻞ ﻓﯿﻪ ﻋﺸﺮة ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺸﮑﻠﮥ( ‪ 2‬ﻣﻄﺒﻮع‬‫‪ -18‬ﺷﻤﻊ و دﻣﻊ) ﺷﻌﺮ ﻓﺎرﺳﯽ(‬‫‪ -19‬اﻟﻈﻞ اﻟﻤﻤﺪود و اﻟﻄﻠﺢ اﻟﻤﻨﻀﻮد‬‫‪ -20‬رﺟﺎل ﻟا ﻤﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 20‬از ‪597‬‬‫‪ -21‬درة اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ‪3‬‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ‬‫اﺷﺎرة‬‫ﺧﺎﻧﺪان ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴـﯿﻦ از آﻏﺎز ﺳﺪه ﺳـﯿﺰدﻫﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﯽرﯾﺰي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪاي ﻫﻤﺖ ﮔﻤﺎﺷـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮔﺸﺖ و ﻧﺴﺨﻪﻫﺎي‬‫ﻓﺮاوان و ﻧﻔﯿﺴـﯽ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾـﺞ در آن ﮔﺮدآوري ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ‪ 30 / 000‬ﻧﺴـﺨﻪ رﺳـﯿﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ در دوران ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﺎم وي ﻧﺎﻣﯿﺪه‬‫ﺷـﺪ و در زﻣﺎن ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺳـﻌﯿﺪ و ﺗﻮﺳﻂ اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮔﺮﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﮐّﻤﯽ داراي ﻧﻈﺎﯾﺮ ﻓﺮاوان‬‫اﺳﺖ اّﻣﺎ از ﻧﻈﺮ ﮐﯿﻔﯽ و ﺑﻪ ﺟﻬﺖ وﺟﻮد ﻧﺴﺨﻪﻫﺎي ﻧﺎدر ﮐﻢﻧﻈﯿﺮ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ‬‫در ﻧﯿﻤﻪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺳﺪه ﺳـﯿﺰدﻫﻢ ﻫﺠﺮي ﮐﻪ ﻧﯿﺮوﻫﺎي اﺳـﺘﻌﻤﺎر ﺑﻪوﯾﮋه اﻧﮕﻠﯿﺲ و ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﭼﺸﻢ ﻃﻤﻊ ﺑﻪ ﺳـﺮزﻣﯿﻦ ﭘﻬﻨﺎور ﻫﻨﺪوﺳـﺘﺎن دوﺧﺘﻪ‬‫ﺑﻮدﻧـﺪ و ﺑﯽﮔﻤﺎن اﺳـﻼم ﺳـّﺪ ﺑﺰرﮔﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﺎن ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪ ﯾﮑﯽ از ﻋﺎﻟﻤﺎن اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ دﻫﻠﻮي ﮐﻪ ﺑﻪ»‬‫ﺳﺮاج اﻟﻬﻨﺪ«‬‫ﺷﻬﺮت داﺷﺖ و ﺑﺎ ‪ 31‬واﺳـﻄﻪ ﻧﺴـﺒﺶ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻄﺎب ﺧﻠﯿﻔﻪ دوم ﻣﯽرﺳـﯿﺪ و ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت او را ﺑﺎ ﻋﻨﻮان ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺧﻄﺎب ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫ﮐﺘﺎﺑﯽ را در رّد اﻋﺘﻘﺎدات و آراء ﺷﯿﻌﻪ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺷﯿﻌﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮد و آن را» ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ« ﻧﺎﻣﯿﺪ‪.‬‬‫وي در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ دﻧﯿﺎي اﺳـﻼم و واﻗﻌﯿﺘﻬﺎي ﺗﺎرﯾﺦ اﺳﻼﻣﯽ و ﺑﺪون ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺣﺪود و ﻗﻮاﻋﺪ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ و ﺑﺪون‬‫در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎﯾﮕﺎه ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ) ص( و ﺧﺎﻧـﺪان ﭘﺎﮐﺶ ﻋﻘﺎﯾﺪ‪ ،‬اﺻﻮل‪ ،‬ﻓﺮوع‪ ،‬اﺧﻼق و ﺳﺎﯾﺮ آداب و اﻋﻤﺎل ﺷـﯿﻌﻪ را ﺑﺪون رﻋﺎﯾﺖ آداب‬‫ﻣﻨﺎﻇﺮه و اﻣﺎﻧﺖداري در ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ‪ ،‬ﻫﺪف ﺗﻬﻤﺖﻫﺎ و اﻓﺘﺮاآت ﺧﻮد ﻗﺮار داده اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﻋﻼﻣﻪ دﻫﻠﻮي ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻨﺎﯾﺖ أﺣﻤﺪ ﺧﺎن ﮐﺸـﻤﯿﺮي در ﮐﺘﺎب اﻟﻨﺰﻫﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸـﺮﯾﻪ ﮐﻪ در رّد ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳـﺮﻗﺘﯽ از ﮐﺘﺎب ﺻﻮاﻗﻊ ﻣﻮﺑﻘﻪ ﺧﻮاﺟﻪ ﻧﺼـﺮ اﷲ ﮐﺎﺑﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ دﻫﻠﻮي آن را ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﺎرﺳـﯽ‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه اﺳﺖ ‪ .4‬وي در ﭼﺎپ اول اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﺮس از‬‫) ‪ (1‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﺎن اﻟﺮﺣﻠﮥ اﻟﻤﮑﯿﮥ و اﻟﺴﻮاﻧﺢ اﻟﺴﻔﺮﯾﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ رﺿﺎ ﮐﺤﺎﻟﻪ آن را ذﮐﺮ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫) ‪ (2‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﺎن ﮐﺘﺎب ﮐﺸﻒ اﻟﻤﻌﻀﻼت ﺑﺎﺷﺪ‬‫) ‪ (3‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﻣﺆﻟﻒ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از آﺛﺎر ﻗﻠﻤﯽاش در ﻣﺠّﻠﺪ ﻣﺪﻧﯿﮥ اﻟﻌﻠﻢ ﻋﺒﻘﺎت ﯾﺎد ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫) ‪ .(4‬اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮد ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﻧﯿﺰ در ﭼﻨـﺪﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ اﺷﺎره ﻧﻤﻮده اﺳﺖ‪ .‬از ﺟﻤﻠﻪ در ﺑﺤﺚ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ در ذﯾﻞ ﺗﺼـﺮﯾﺢ‬‫ذﻫـﺒﯽ ﺑﻪ ﺗﻮاﺗﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ‪ »:‬و ﻧﺼـﺮ اﷲ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺷـﻔﯿﻊ ﮐـﺎﺑﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺮ و ﻣﺮﺷـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ اﺳﺖ و ﺑﻀـﺎﻋﺖ‬‫ﻣﺰﺟـﺎﺗﺶ ﻣﺴـﺮوق از اﻓـﺎدات او ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ در) ﺻﻮاﻗﻊ( او را ﺑﻪ ﺷـﯿﺦ ﻋﻼـﻣﻪ و اﻣـﺎم اﻫـﻞ ﺣـﺪﯾﺚ وﺻﻒ ﻣﯽﮐﻨـﺪ و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﻪ ﻗﻮل او‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ) ﺻـﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ( ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪش در اﯾﻦ ﺑﺎب ﺧﺎص ﻫﻢ در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﯾﻌﻨﯽ) ﺗﺤﻔﻪ( او را ﺑﺎﻣﺎم اﻫﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻠﻘﺐ‬‫ﻣﯽﺳﺎزد و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﻪ ﮐﻼﻣﺶ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ‪ .‬ﺣﺎﮐﻢ ﺷـﯿﻌﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻮاب ﻧﺠﻒ ﺧﺎن اﺳﻢ ﺧﻮد را ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮد و ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب را» ﻏﻼم‬‫ﺣﻠﯿﻢ«‪ -‬ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺳﺎل ﺗﻮﻟّﺪ وي ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺣﺮوف أﺑﺠﺪ ﺑﻮد‪ -‬ﻧﺎﻣﯿﺪ اّﻣﺎ در ﭼﺎپ ﺑﻌﺪي ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮد وي ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ‪.‬‬‫در ﺳﺎل ‪ 1227‬ه‪ .‬ق ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻏﻼم ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺳـﻠﻤﯽ در ﺷـﻬﺮ» ﻣﺪارس« ﻫﻨﺪوﺳـﺘﺎن ﮐﺘﺎب» ﺗﺤﻔﻪ« را از ﻓﺎرﺳـﯽ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 21‬از ‪597‬‬‫ﻋﺮﺑﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮد و در ﺳﺎل ‪ 1300‬ه‪ .‬ق ﻣﺤﻤﻮد ﺷـﮑﺮي آﻟﻮﺳـﯽ در ﺑﻐﺪاد ﺑﻪ اﺧﺘﺼﺎر ﻧﺴﺨﻪ ﻋﺮﺑﯽ آن ﭘﺮداﺧﺖ و آن را اﻟﻤﻨﺤﮥ اﻹﻟﻬﯿﮥ‬‫ﻧﺎﻣﯿﺪ و در ﻣﻘﺪﻣﻪاش آن را ﺑﻪ ﺳـﻠﻄﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻤﯿﺪ ﺧﺎن ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺤﺪودﯾﺘﻬﺎي ﺳﯿﺎﺳـﯽ و ﮐﻢ ﺑﻮدن وﺳـﯿﻠﻪ ﻃﺒﻊ‬‫از ﭼـﺎپ و اﻧﺘﺸـﺎر آن در ﻋﺮاق ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﺷـﺪ‪ .‬ﻟـﺬا در ﻫﻨﺪوﺳـﺘﺎن و ﺷـﻬﺮ ﺑﻤﺒﺌﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﻧﻔﻮذ اﺟـﺎﻧﺐ ﺑﻮده و ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ ﻧﺸـﺮ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻣﺴﺎﻋﯽ ﺑﺴـﯿﺎر ﻣﺒـﺬول ﻣﯽﺷـﺪ ﻣﻨﺘﺸـﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ و ﭘﺲ از ﻣـّﺪﺗﯽ ﻣﺠـّﺪدا در ﻣﺼـﺮ ﭼﺎپ ﺷـﺪ و ﺑﻌـﺪ از آن ﺑﻪ زﺑﺎن اردو در ﻻﻫﻮر‬‫ﭘﺎﮐﺴـﺘﺎن ﺑﻪ ﻃﺒﻊ رﺳـﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣـﺎل ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺎ ﺗﺤّﻮﻻت و اﻧﺘﺸﺎر ﻣﺘﻌـّﺪد‪ ،‬در اﯾﺠﺎد اﺧﺘﻼف ﺑﯿﻦ ﻣﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﺗﯿﺮه ﺳﺎﺧﺘﻦ رواﺑﻂ ﻓﺮق‬‫اﺳﻼﻣﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ و ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺣّﺲ ﺑﺪﺑﯿﻨﯽ و ﻋﺼﺒّﯿﺖ أﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺷﯿﻌﯿﺎن ﺗﺄﺛﯿﺮ زﯾﺎدي ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬اّﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺼﺪاق ﻋﺪو ﺷﻮد‬‫ﺳﺒﺐ ﺧﯿﺮ اﮔﺮ ﺧﺪا ﺧﻮاﻫﺪ اﻧﺘﺸﺎر اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺳـﺒﺐ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻋّﺪه زﯾﺎدي از ﻋﻠﻤﺎء و ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ ﺷـﯿﻌﻪ اﺣﺴﺎس وﻇﯿﻔﻪ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‬‫و ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ و زﺑﺎن ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﻘﺎﯾﺪ و ﻣﺬﻫﺐ ﺷـﯿﻌﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸـﺮي ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﮔﺮاﻧﺴـﻨﮓ ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار در اﯾﻦ‬‫ﻣﯿﺎن ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﺘﺒﻊ ﻓﺮاوان و زﺣﻤﺎت ﻃﺎﻗﺖﻓﺮﺳﺎي ﻣﺆﻟﻒ آن از درﺧﺸﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻧﺴـﺨﻪاي ﮐﻪ از ﺗﺤﻔﻪ ﻫﻢاﮐﻨﻮن ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭼـﺎپ دﻫﻠﯽ در ﺳـﺎل ‪ 1271‬ه‪ .‬ق اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻄﺒﻊ ﺣﺴـﻨﯽ ﺑﻪ اﻫﺘﻤﺎم ﺷـﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺣﺴﻦ آن را در ‪ 776‬ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﻗﻄﻊ وزﯾﺮي ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﺎﻧﯿﺪه اﺳﺖ‪ .‬در اﯾﻦ ﭼﺎپ ﻧﺎم ﻣﺆﻟﻒ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ذﮐﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺤﺘﻮاي ﺗﺤﻔﻪ‪:‬‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳـﯽ و در رّد ﺷـﯿﻌﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺆﻟﻒ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﮔﺮﭼﻪ در ﻣﻘـﺪﻣﻪ و در ﻣﺘﻦ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را ﻣﻠﺘﺰم داﻧﺴـﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ‬‫ﻣﺴّﻠﻤﺎت ﺧﻮد ﺷﯿﻌﻪ اﺳﺘﻨﺎد ﮐﻨﺪ و ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮد را از ﻣﺪارك ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻧﻘﻞ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻟﺘﺰام ﻋﻤﻞ ﮐﺮده و ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را ﻣﻤﻠّﻮ از‬‫اﻓﺘﺮاآت و ﺗﻬﻤﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﯿﻌﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫دﻫﻠﻮي در ﺑﺨﺶ ﻫﻔﺘﻢ ﮐﺘﺎب ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮد را در دو ﺑﺨﺶ آورده اﺳﺖ‪:‬‬‫ﺑﺨﺶ اول‪ :‬آﯾﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ) ع( اﺳﺘﻨﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ وي ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ‪ 6‬آﯾﻪ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺨﺶ دوم‪ :‬اﺣـﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺷـﯿﻌﻪ در راﺳـﺘﺎي اﺛﺒـﺎت وﻻـﯾﺖ و اﻣﺎﻣﺖ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﻧﯿﺰ ﻓﻘﻂ ‪ 12‬رواﯾـﺖ را ﻣﻄﺮح ﮐﺮده‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫و در ﻣﺠﻤﻮع ﻣﺴﺘﻨﺪات ﺷﯿﻌﻪ را ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ‪ 6‬آﯾﻪ و ‪ 12‬رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده و ادﻟّﻪ و اﺳﺎﻧﯿﺪ آﻧﻬﺎ را ﻣﺨﺪوش داﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ أﺑﻮاب ﺗﺤﻔﻪ‪:‬‬‫‪ -1‬در ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺣﺪوث ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺸﯿﻊ و اﻧﺸﻌﺎب آن ﺑﻪ ﻓﺮق ﻣﺨﺘﻠﻔﻪ‬‫‪ -2‬در ﻣﮑﺎﺋﺪ ﺷﯿﻌﻪ و ﻃﺮق اﺿﻼل و ﺗﻠﺒﯿﺲ‬‫‪ -3‬در ذﮐﺮ أﺳﻼف ﺷﯿﻌﻪ و ﻋﻠﻤﺎء و ﮐﺘﺐ اﯾﺸﺎن‬‫‪ -4‬در اﺣﻮال أﺧﺒﺎر ﺷﯿﻌﻪ و ذﮐﺮ رواة آﻧﻬﺎ‬‫‪ -5‬در اﻟﻬﯿﺎت‬‫‪ -6‬در ﻧﺒّﻮت و اﯾﻤﺎن اﻧﺒﯿﺎء) ع(‬‫‪ -7‬در اﻣﺎﻣﺖ‬‫‪ -8‬در ﻣﻌﺎد و ﺑﯿﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﯿﻌﻪ ﺑﺎ ﺛﻘﻠﯿﻦ‬‫‪ -9‬در ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻘﻬﯿﻪ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﻪ در آن ﺧﻼف ﺛﻘﻠﯿﻦ ﻋﻤﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ‬‫‪ -10‬در ﻣﻄﺎﻋﻦ ﺧﻠﻔﺎء ﺛﻼﺛﻪ و أم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و دﯾﮕﺮ ﺻﺤﺎﺑﻪ‬‫‪ -11‬در ﺧﻮاص ﻣﺬﻫﺐ ﺷﯿﻌﻪ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ‪ 3‬ﻓﺼﻞ) اوﻫﺎم‪ -‬ﺗﻌﺼﺒﺎت‪ -‬ﻫﻔﻮات(‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 22‬از ‪597‬‬‫‪ -12‬در ﺗﻮّﻻ و ﺗﺒّﺮي) ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻣﻘّﺪﻣﺎت ﻋﺸﺮه(‬‫ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻪ و ﻣﻨﺘﺸـﺮ ﺷﺪ‪ ،‬آﺛﺎر ﻣﺘﻌّﺪدي از ﻋﻠﻤﺎء ﺷﯿﻌﻪ در ﻫﻨﺪ‪ ،‬ﻋﺮاق و اﯾﺮان در اﺑﻄﺎل و ﻧﻘﺾ آن ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ‬‫ﺑﻌﻀﯽ ﺑﻪ رّد ﺳﺮاﺳﺮ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﺑﺮﺧﯽ ﯾﮏ ﺑﺎب از آن را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ و ﻧﻘﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﻗﺮار داده اﺳﺖ‪.‬‬‫رّدﯾﻪ ﻫﺎي ﺗﺤﻔﻪ‬‫آﻧﭽﻪ ﮐﻪ در رّد ﻫﻤﻪ اﺑﻮاب ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪:‬‬‫‪ -1‬اﻟﻨﺰﻫﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﮥ ﻓﯽ اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺤﻔﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﻪ‬‫در دوازده دﻓﺘﺮ‪ ،‬و ﻫﺮ دﻓﺘﺮ وﯾﮋه ﯾﮏ ﺑﺎب از اﺻﻞ ﮐﺘﺎب‪ ،‬اﺛﺮ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻨﺎﯾﺖ اﺣﻤﺪ ﺧﺎن ﮐﺸﻤﯿﺮي دﻫﻠﻮي) م ‪ 1235‬ه‪ .‬ق(‬‫اﻟﺒﺘﻪ ‪ 5‬دﻓﺘﺮ از آن ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺸﻒ اﻟﺤﺠﺐ آن را دﯾﺪه از ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮ ﺑﻮده و در ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1255‬ه‪ .‬ق ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﺎرﺗﻨـﺪ از ﺟﻮاﺑﯿﻪﻫـﺎي وي ﺑﻪ ﺑﺎﺑﻬـﺎي ﯾﮑﻢ‪ ،‬ﺳﻮم‪ ،‬ﭼﻬﺎرم‪ ،‬ﭘﻨﺠﻢ و ﻧﻬﻢ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﭘﺎﺳـﺦ اﻋﺘﺮاض ﻫﺸـﺘﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم»‬‫ﺟﻮاب اﻟﮑﯿﺪ اﻟﺜﺎﻣﻦ« ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﺴﺢ اﺳﺖ ﺗﺄﻟﯿﻒ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫و ﻧﯿﺰ ﻧﺴـﺨﻪ ﺧﻄﯽ دﻓﺘﺮ ﻫﻔﺘﻢ آن در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻـﺮﯾﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮ و ﻧﺴﺨﻪ ﺧﻄﯽ دﻓﺘﺮ ﻫﺸﺘﻢ آن در ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮراي اﺳﻼﻣﯽ ﺗﻬﺮان ﻧﮕﻬﺪاري‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫‪ -2‬ﺳـﯿﻒ اﷲ اﻟﻤﺴـﻠﻮل ﻋﻠﯽ ﻣﺨّﺮﺑﯽ دﯾﻦ اﻟﺮﺳﻮل) ﻧﺎﻣﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻪ( اﻟﺼﺎرم اﻟﺘﺒﺎر ﻟﻘّﺪ اﻟﻔّﺠﺎر و ﻗّﻂ اﻻﺷﺮار در ﺷﺶ دﻓﺘﺮ ﺗﺄﻟﯿﻒ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ‬‫ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري اﮐﺒﺮآﺑﺎدي) ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه در ﺳﺎل ‪ .1232‬ق(‬‫ﻓﺎرﺳـﯽ و در رّد ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷـﺪه اﺳﺖ ﺑـﺪﯾﻨﺼﻮرت ﮐﻪ ﻋﺒﺎرات ﺗﺤﻔﻪ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان» ﻣﺘﻦ« و ﮐﻼم ﺧﻮد در رّد آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان»‬‫ﺷﺮح« آورده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -3‬ﺗﺠﻬﯿﺰ اﻟﺠﯿﺶ ﻟﮑﺴﺮ ﺻﻨﻤﯽ ﻗﺮﯾﺶ‪ :‬اﺛﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻣﺎن اﷲ دﻫﻠﻮي ﻋﻈﯿﻢ آﺑﺎدي) م ‪ 1260‬ه‪ .‬ق(‬‫ﻧﺴﺨﻪ ﺧﻄﯽ آن در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ آﯾﺖ اﷲ ﻣﺮﻋﺸﯽ ﻧﺠﻔﯽ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪.‬‬‫آﻧﭽﻪ ﮐﻪ در رّد ﯾﮏ ﺑﺎب از اﺑﻮاب ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪:‬‬‫ﺑﺎب اول‪ :‬ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺗﺸﯿﻊ‪:‬‬‫‪ -1‬ﺳـﯿﻒ ﻧﺎﺻـﺮي‪ :‬اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب اﺛﺮ ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻗﻠﯽ ﮐﻨﺘـﻮري ﭘـﺪر ﺑﺰرﮔﻮار ﺻـﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘـﺎت ﺑﻮده و در رّد ﺑـﺎب اول ﺗﺤﻔﻪ ﮐﻪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ‬‫ﺣﺪوث ﻣﺬﻫﺐ ﺷﯿﻌﻪ اﺳﺖ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻓﺎﺿﻞ رﺷﯿﺪ ﺧﺎن ﺷﺎﮔﺮد ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ‪ ،‬در رّد اﯾﻦ ﮐﺘﺎب‪ ،‬ﮐﺘﺎب ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺘﻘﺎﺑﻼ ﻋﻼﻣﻪ ﮐﻨﺘﻮري ﮐﺘﺎب اﻷﺟﻮﺑﮥ اﻟﻔﺎﺧﺮة ﻓﯽ اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻷﺷﺎﻋﺮة را ﻧﻮﺷﺖ و ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻔّﺼﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ وي داد‪.‬‬‫ﺑﺎب دوم‪ :‬در ﻣﮑﺎﯾﺪ و ﺣﯿﻠﻪﻫﺎي ﺷﯿﻌﯿﺎن‪:‬‬‫‪ -2‬ﺗﻘﻠﯿﺐ اﻟﻤﮑﺎﺋﺪ‪ :‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﯿﺰ اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ ﮐﻨﺘﻮري اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮐﻠﮑﺘﻪ) ‪ .1262‬ق( ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﺳﻮم‪ :‬در اﺣﻮال اﺳﻼف و ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن ﺷﯿﻌﻪ‪:‬‬‫ﯾﮑﯽ از دﻓﺘﺮﻫﺎي ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﻟﻨﺰﻫﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﮥ ﺑﻪ رّد اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺗﻌﻠّﻖ دارد ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1255‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨﺪ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﭼﻬﺎرم‪ :‬در ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي اﺧﺒﺎر ﺷﯿﻌﻪ و رﺟﺎل آن‪:‬‬‫‪ -1‬ﻫﺪاﯾﮥ اﻟﻌﺰﯾﺰ‪ :‬اﺛﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺧﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻨﺪي إﻟﻪآﺑﺎدي) ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ( ﭼﺎپ ﻫﻨﺪ‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﮑﯽ از ﻣﺠﻠّﺪات ﭼﺎﭘﯽ اﻟﻨﺰﻫﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ رّد ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎب اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﭘﻨﺠﻢ‪ :‬اﻟﻬّﯿﺎت‬‫‪ -1‬اﻟﺼﻮارم اﻹﻟﻬﯿﺎت ﻓﯽ ﻗﻄﻊ ﺷـﺒﻬﺎت ﻋﺎﺑﺪي اﻟﻌﺰي و اﻟﻼت‪ :‬اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ ﺳـﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﻧﺼﯿﺮآﺑﺎدي ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1215‬ه‪ .‬ق در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 23‬از ‪597‬‬‫ﮐﻠﮑﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪ ).‬ﻓﺎرﺳﯽ(‬‫دﻓﺘﺮ ﭘﻨﺠﻢ اﻟﻨﺰﻫﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺎب اﺧﺘﺼﺎص دارد‪.‬‬‫ﺑﺎب ﺷﺸﻢ‪ :‬در ﭘﯿﺎﻣﺒﺮي‬‫‪ -1‬ﺣﺴﺎم اﻻﺳﻼم و ﺳﻬﺎم اﻟﻤﻼم‪ ،‬اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ ﺳﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﻧﺼﯿﺮآﺑﺎدي ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1215‬ه‪ .‬ق ﭼﺎپ ﺳﻨﮕﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﻫﻔﺘﻢ‪ :‬در اﻣﺎﻣﺖ‬‫در رّد اﯾﻦ ﺑﺎب ﮐﻪ ﺟﻨﺠﺎﻟﯽﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ از ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽرود آﺛﺎر ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎﯾﯽ ﺗﺼﻨﯿﻒ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -1‬ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﺼﻮارم‪ :‬اﺛﺮ ﻋﻼﻣﻪ ﺳﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﻧﺼﯿﺮآﺑﺎدي‬‫‪ -2‬اﻟﺒﻮارق اﻟﻤﻮﺑﻘﻪ‪ :‬اﺛﺮ ﺳﻠﻄﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﻧﺼﯿﺮآﺑﺎدي) ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ(‬‫‪ -3‬اﻻﻣﺎﻣﮥ‪ :‬اﺛﺮ ﺳﻠﻄﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﯿﺪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﻧﺼﯿﺮآﺑﺎدي) ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ(‬‫‪ -4‬ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺼﺎدﻗﯿﻦ‪ :‬اﺛﺮ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺧﺎن ﻣﻮﺳﻮي ﺑﻨﺎرﺳـﯽ‪ ،‬ﮐﻪ در ﺑﺎب ﻧﻬﻢ آن ﺑﻪ ﺑﺮرﺳـﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻧﺰاﻋﯽ ﻓﻘﻬﯽ ﻫﻤﭽﻮن ﻣﺴﺢ ﭘﺎﻫﺎ در وﺿﻮ‬‫و ﺣّﻠﯿﺖ ﻧﮑﺎح ﻣﻮّﻗﺖ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﺸﺎن ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﺨﺘﺼﺮ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺎ ﻧﺎم ﻣﻬﺠﮥ اﻟﺒﺮﻫﺎن ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -5‬ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺴﻌﺎدة‪ :‬اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ ﮐﻨﺘﻮري ﭘﺪر ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت‪.‬‬‫‪ -6‬اﻟﺠﻮاﻫﺮ اﻟﻌﺒﻘﺮﯾـﮥ‪ :‬اﺛﺮ ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﯿﺪ ﻣﻔﺘﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺎس ﺷﻮﺷﺘﺮي اﺳـﺘﺎد ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳـﯽ ﮐﻪ در ﻫﻨـﺪ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳـﯿﺪه‬‫اﺳﺖ‪ .‬اﯾﺸﺎن در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺷﺒﻬﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻏﯿﺒﺖ ﺣﻀﺮت وﻟﯽ ﻋﺼﺮ) ﻋﺞ( را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﻫﺸﺘﻢ‪ :‬در آﺧﺮت‬‫‪ -1‬اﺣﯿﺎء اﻟﺴﻨﮥ و اﻣﺎﺗﮥ اﻟﺒﺪﻋﮥ ﺑﻄﻌﻦ اﻷﺳّﻨﮥ‪ :‬اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1281‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫دﻓﺘﺮ ﻫﺸﺘﻢ اﻟﻨﺰﻫﻪ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺸﻤﯿﺮي ﻧﯿﺰ در ﺧﺼﻮص رّد اﯾﻦ ﺑﺎب اﺳﺖ‪ ).‬ﻓﺎرﺳﯽ(‬‫ﺑﺎب ﻧﻬﻢ‪ :‬در ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺧﺘﻼﻓﯽ ﻓﻘﻪ‪:‬‬‫‪ -1‬دﻓﺘﺮ ﻧﻬﻢ از اﻟﻨﺰﻫﮥ ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1255‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨﺪ ﭼﺎپ ﺷﺪه در ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺷﺒﻬﺎت و ﺣّﻞ ﻣﺸﮑﻼت اﯾﻦ ﺑﺎب اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﻟﻮي اﻓﺮاد ﻋﻠﯽ‬‫ﮐﺎﻟﭙﻮي ﺳـّﻨﯽ ﮐﺘﺎب رﺟﻮم اﻟﺸـﯿﺎﻃﯿﻦ را در رّد اﯾﻦ دﻓﺘﺮ از ﻧﺰﻫﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺟﻌﻔﺮ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺧﺎن ﻣﻮﺳﻮي ﺑﻨﺎرﺳﯽ ﺷﺎﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻧﺰﻫﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﯿﻦ اﻟﺼﺎدﻗﯿﻦ ﺑﻪ اﺑﻄﺎل و اﺳﮑﺎت وي ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -2‬ﺻﺎﺣﺐ ﻟا ﻨﺰﻫﮥ ﮐﺘﺎب دﯾﮕﺮي در ﻧﻘﺾ ﮐﯿﺪ ﻫﺸـﺘﻢ از اﯾﻦ ﺑﺎب در ﻣﻮﺿﻮع ﻧﮑﺎح ﻣﻮﻗّﺖ و ﻣﺴﺢ ﭘﺎﻫﺎ در وﺿﻮ دارد ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﺧﻄﯽ‬‫آن در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -3‬ﮐﺘﺎب ﮐﺸﻒ اﻟﺸـﺒﻬﻪ ﻋﻦ ﺣّﻠﯿـﮥ اﻟﻤﺘﻌﮥ اﺛﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻫﯽ ﮐﻪ در ﭘﺎﺳﺦ اﯾﻦ ﺑﺨﺶ از ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎب ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷﺪه و در‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﻮزه ﻣّﻠﯽ ﮐﺮاﭼﯽ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب دﻫﻢ‪ :‬در ﻣﻄﺎﻋﻦ‬‫‪ -1‬ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و ﮐﺸﻒ اﻟﻀـﻐﺎﺋﻦ اﺛﺮ ﻋّﻼﻣﻪ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ ﮐﻨﺘﻮري ﮐﻪ در دو دﻓﺘﺮ ﺑﺰرگ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﺨﺶ ﻣﻌﻈﻤﯽ از آن در‬‫ﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1283‬ه‪ .‬ق ﭼﺎپ ﺳﻨﮕﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ).‬ﻣﻄﺒﻌﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﺒﺤﺮﯾﻦ(‬‫‪ -2‬ﺗﮑﺴﯿﺮ اﻟﺼﻨﻤﯿﻦ‪ :‬اﺛﺮ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺧﺎن ﻫﻨﺪي‪ ).‬ﻓﺎرﺳﯽ(‬‫‪ -3‬ﻃﻌﻦ اﻟﺮﻣﺎح‪ :‬اﺛﺮ ﺳﻠﻄﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي در رّد ﺑﺨﺸﯽ از اﯾﻦ ﺑﺎب ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﻓﺪك و ﺳﻮزاﻧﺪن ﺧﺎﻧﻪ ﺣﻀﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ‬‫ﺳﻼم اﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1308‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨﺪ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫در رّد اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﻮﺳﻂ ﺷﯿﺦ ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻓﯿﺾآﺑﺎدي ﺳّﻨﯽ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﻘﺾ اﻟّﺮﻣﺎح ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎب ﯾﺎزدﻫﻢ‪ :‬در اوﻫﺎم و ﺗﻌﺼﺒﺎت ﺷﯿﻌﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 24‬از ‪597‬‬‫‪ -1‬ﻣﺼﺎرع اﻷﻓﻬﺎم ﻟﻘﻠﻊ اﻷوﻫﺎم‪ :‬اﺛﺮ ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻠﯽ ﮐﻨﺘﻮري) ﭼﺎپ ﻫﻨﺪ ﺑﺎب دوازدﻫﻢ‪ :‬در ﺗﻮﻟﯽ و ﺗﺒّﺮي و دﯾﮕﺮ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﺷﯿﻌﻪ‬‫‪ -1‬ذو اﻟﻔﻘﺎر‪ :‬اﺛﺮ ﻋﻼﻣﻪ دﻟـﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي) ﻓﺎرﺳـﯽ( و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﭘﺎﺳـﺦ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎي ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ در ﻣﺒﺤﺚ ﻏﯿﺒﺖ اﻣﺎم زﻣﺎن) ﻋـﺞ( از‬‫ﺑﺎب ﻫﻔﺘﻢ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي دﯾﮕﺮي ﮐﻪ در رّد ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪:‬‬‫‪ -1‬ﺻﻮارم اﻻﺳـﻼم‪ :‬اﺛﺮ ﻋﻼﻣﻪ دﻟﺪار ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻮي‪ .‬رﺷـﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﺎن ﺳّﻨﯽ ﻣﺆﻟﻒ اﻟﺸﻮﮐﮥ اﻟﻌﻤﺮﯾﮥ‪ -‬ﮐﻪ از ﺷﺎﮔﺮدان ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ اﺳﺖ‪-‬‬‫اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب و اﻟﺼﻮارم اﻻﻟﻬﯿﺎت را ﺑﺎ ﺷـﺒﻬﺎﺗﯽ رّد ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺣﮑﯿﻢ ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯽ ﺧﺎن از ﺷﺎﮔﺮدان ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤـﺪ ﮐﺎﻣﻞ اﯾﻦ ﺷـﺒﻬﺎت را ﭘﺎﺳـﺦ‬‫داده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -2‬اﻟـﻮﺟﯿﺰة ﻓﯽ اﻷـﺻﻮل‪ :‬ﻋﻼـﻣﻪ ﺳـﺒﺤﺎن ﻋﻠﯿﺨـﺎن ﻫﻨـﺪي‪ ،‬وي در اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب ﭘﺲ از ﺑﺤﺚ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﻋﻠﻢ اﺻﻮل و ذﮐﺮ اﺣـﺎدﯾﺚ داّل ﺑﺮ‬‫اﻣﺎﻣﺖ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ) ع( ﺑﻪ ﺗﻌّﺮض و رّد ﮐﻠﻤﺎت ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﻣﺠﻬﻮﻻت ﺧﻠﻔﺎي ﺳﻪﮔﺎﻧﻪ را ﺑﯿﺎن ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -3‬ﺗﺼﺤﯿﻒ اﻟﻤﻨﺤﮥ اﻹﻟﻬّﯿﻪ ﻋﻦ اﻟﻨﻔﺜﮥ اﻟﺸﯿﻄﺎﻧﯿﮥ‪ ،‬در رّد ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﯽ ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻣﺤﻤﻮد آﻟﻮﺳﯽ) ‪ 3‬ﻣﺠﻠﺪ(‪ :‬اﺛﺮ ﺷﯿﺦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﺷﯿﺦ‬‫ﺣﺴﯿﻦ ﺧﺎﻟﺼﯽ ﮐﺎﻇﻤﯽ) م ‪ 1343‬ه‪ .‬ق(‬‫‪ -4‬رّد ﻋﻼﻣﻪ ﻣﯿﺮزا ﻓﺘﺢ اﷲ ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ» ﺷﯿﺦ اﻟﺸﺮﯾﻌﻪ« اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ) م‪ 1339 .‬ه‪ .‬ق(‪ -‬وي ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﯽ در رّد اﻟﻤﻨﺤﮥ اﻻﻟﻬﯿﻪ دارد‪.‬‬‫‪ -5‬اﻟﻬﺪﯾﮥ اﻟﺴﻨﯿﮥ ﻓﯽ رّد اﻟﺘﺤﻔﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮﯾﮥ‪ ):‬ﺑﻪ زﺑﺎن اردو( اﺛﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﻫﺎدي ﻟﮑﻬﻨﻮي‬‫‪ -6‬اﻟﺘﺤﻔﮥ اﻟﻤﻨﻘﻠﺒﮥ‪ :‬در ﺟﻮاب ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ) ﺑﻪ زﺑﺎن اردو(‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار‬‫اﺷﺎرة‬‫) ‪ (1‬ﮐﺘﺎب ﻋﻈﯿﻢ ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار ﺷﺎﻫﮑﺎر ﻋﻠﻤﯽ و ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ ﻣﺮﺣﻮم ﺳـﯿﺪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻫﻨﺪي ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري اﺳﺖ ﮐﻪ در رّد ﺑﺎب اﻣﺎﻣﺖ‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ دﻫﻠﻮي‪ -‬ﮐﻪ در رّد ﻋﻘﺎﯾﺪ ﺷﯿﻌﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه‪ -‬ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫‪ -1‬ﻣﻮﺿﻮع و ﻧﺴﺨﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت در ﻧﻘﺾ و رّد ﺑﺎب ﻫﻔﺘﻢ ﺗﺤﻔﻪ در زﻣﯿﻨﻪ ادﻟّﻪ اﻣﺎﻣﯿﻪ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ اﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫وي در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﯽﮐﻮﺷﺪ ﺗﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ اﻣﺎﻣﺖ را روﺷﻦ ﮐﻨﺪ و ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ﮐﻪ اﺳﻼم آن دﯾﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ در درﺑﺎر ﺧﻠﻔﺎ ﻣﻄﺮح ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺣﺮف ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣّﺪﻋﯿﺎت دﻫﻠﻮي را ﺑﺎ ﺑﺮاﻫﯿﻦ اﺳﺘﻮار و ﻣﺴﺘﻨﺪ ﻧﻘﺾ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫وي ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را در دو ﻣﻨﻬﺞ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ در ﺑﺎب ﻫﻔﺘﻢ ﺗﺤﻔﻪ آﻣﺪه ﺳﺎﻣﺎن ﺑﺨﺸﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﻨﻬﺞ ﻧﺨﺴﺖ‪ :‬در آﯾﺎت‬‫از اﯾﻦ ﻣﻨﻬﺞ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺷـﺶ دﻓﺘﺮ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ) ﭼﻮن دﻫﻠﻮي ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ‪ 6‬آﯾﻪ از آﯾﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﻪ آن اﺳﺘﺪﻻل ﻣﯽﮐﻨﺪ اﺷﺎره‬‫ﮐﺮده اﺳﺖ(‬‫) ‪ ](1‬ﻋﺒﻘﺎت ﺑﻪ ﻓﺘﺢ ﻋﯿﻦ و ﮐﺴـﺮ ﺑﺎء ﺟﻤﻊ ﻋﺒﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮي ﺧﻮش دارد و اﻧﻮار ﺑﻔﺘﺢ ﻧﻮن و ﺳﮑﻮن واو ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﮔﻞ‬‫و ﯾﺎ ﮔﻞ ﺳﻔﯿﺪ اﺳﺖ‬‫دﺳﺖﻧﻮﺷﺘﻬﺎ و ﯾﺎدداﺷﺘﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮده و ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﭼﺎپ ﻧﺮﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪1 .‬‬‫ﻣﻨﻬﺞ دوم‪ :‬در رواﯾﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 25‬از ‪597‬‬‫در اﯾﻦ ﻣﻨﻬﺞ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﮏ ﯾﺎ دو دﻓﺘﺮ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ذﯾﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ دﻓﺘﺮ ﻧﺨﺴﺖ‪ :‬وﯾﮋه ﺣﺪﯾﺚ» ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻬﺬا ﻋﻠﯽ ﻣﻮﻻه« ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ در دو ﺑﺨﺶ‬‫ﺑﺨﺶ ﻧﺨﺴﺖ‪ :‬ﻧـﺎم ﺑﯿﺶ از ﯾﮑﺼـﺪ ﺗﻦ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗـﺎﺑﻌﯿﻦ و ﺗـﺎﺑﻊ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و ﺣّﻔﺎظ و ﭘﯿﺸﻮاﯾﺎن ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـّﻨﯽ از آﻏﺎز ﺗﺎ روزﮔﺎر ﻣﺆﻟﻒ‬‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﮔﺰارﺷﯽ از اﺣﻮال آﻧﻬﺎ و ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻣﺼﺎدر رواﯾﺖ‬‫ﺑﺨﺶ دوم‪ :‬ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﺤﺘﻮاﯾﯽ ﺧﺒﺮ و وﺟﻮه دﻻﻟﯽ و ﻗﺮاﯾﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪه آن ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ اﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻋﻠﯽ) ع( و ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺷﺒﻬﺎت دﻫﻠﻮي‪.‬‬‫ﺑﺨﺶ اول در ﯾﮏ ﻣﺠﻠـﺪ ‪ 1251‬ﺻـﻔﺤﻪاي و ﺑﺨﺶ دوم در دو ﻣﺠّﻠﺪ در ﺑﯿﺶ از ﻫﺰار ﺻـﻔﺤﻪ در زﻣﺎن ﺣﯿﺎت ﻣﺆﻟﻒ) ‪ 1293‬و ‪.1294‬‬‫ق( ﭼﺎپ ﺳﻨﮕﯽ ﺷﺪه و ﻫﺮ ﺳﻪ ﻣﺠﻠﺪ در ده ﺟﻠﺪ ﺣﺮوﻓﯽ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﺮوﺟﺮدي در ﻗﻢ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‬‫ﺧﻼﺻﻪ اﯾﻦ دﻓﺘﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻧﺎم ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ از ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺎس ﻗﻤﯽ در ‪ 462‬ﺻﻔﺤﻪ در ﻗﻢ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪2 .‬‬‫ دﻓﺘﺮ دوم‪ :‬وﯾﮋه ﺧﺒﺮ ﻣﺘﻮاﺗﺮ» ﯾﺎ ﻋﻠﯽ أﻧﺖ ﻣﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟـﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳـﯽ إﻻ أﻧﻪ ﻻ ﻧﺒﯽ ﺑﻌﺪي« ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ در دو ﺑﺨﺶ اﺳﻨﺎد و دﻻﻟﺘﻬﺎ ﺳﺎﻣﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در زﻣـﺎن ﺣﯿـﺎت ﻣﺆﻟﻒ در ‪ 977‬ﺻـﻔﺤﻪ ﺑﺰرگ در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﺑﻪ ﺳـﺎل ‪ 1295‬ه‪ .‬ق ﭼﺎپ ﺷـﺪه و ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ ﯾﮑﺼـﺪﻣﯿﻦ ﺳﺎﻟﮕﺮد‬‫درﮔﺬﺷﺖ ﻣﻮﻟﻒ در اﺻﻔﻬﺎن اﻓﺴﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ دﻓﺘﺮ ﺳﻮم‪ :‬وﯾﮋه ﺣﺪﯾﺚ» إن ﻋﻠﯿﺎ ﻣﻨﯽ و أﻧﺎ ﻣﻨﻪ‪ ،‬و ﻫﻮ وﻟّﯽ ﮐّﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﺑﻌﺪي« ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ‪.‬‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در ‪ 585‬ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﻗﻄﻊ رﺣﻠﯽ در ﺳﺎل ‪ 1303‬ه‪ .‬ق در ﻫﻨﺪ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ دﻓﺘﺮ ﭼﻬـﺎرم‪ :‬وﯾﮋه ﺣـﺪﯾﺚ»‪ ...‬اﻟﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺄﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺄﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ« ﮐﻪ درﺑـﺎره داﺳـﺘﺎن ﻣﺮغ ﺑﺮﯾﺎن و آﻣـﺪن‬‫ﺣﻀﺮت ﻋﻠﯽ) ع( ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ) ص( ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﻀﺮت) ص( ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪ ).‬ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ(‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در ‪ 736‬ﺻﻔﺤﻪ در دو ﻣﺠﻠّﺪ ﺑﺰرگ در ﺳﺎل ‪ 1306‬ه‪ .‬ق در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪ ).‬ﻣﻄﺒﻌﻪ ﺑﺴﺘﺎن ﻣﺮﺗﻀﻮي(‬‫ دﻓﺘﺮ ﭘﻨﺠﻢ‪ :‬وﯾﮋه ﺣﺪﯾﺚ» أﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ‪«...‬‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در دو ﻣﺠّﻠﺪ ﺑﺰرگ ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻣﺠّﻠﺪ ﻧﺨﺴﺖ آن در ‪ 745‬ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1317‬ه‪ .‬ق و ﻣﺠّﻠـﺪ دوم آن در ‪ 600‬ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ‬‫ﺳﺎل ‪ 1327‬ه‪ .‬ق اﻧﺘﺸﺎر ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ ).‬ﺑﻪ اﻫﺘﻤﺎم ﺳﯿﺪ ﻣﻈﻔﺮ ﺣﺴﯿﻦ(‬‫ دﻓﺘﺮ ﺷﺸﻢ‪ :‬وﯾﮋه ﺣﺪﯾﺚ» ﻣﻦ أراد أن ﯾﻨﻈﺮ إﻟﯽ آدم و ﻧﻮح‪ ...‬ﻓﯿﻨﻈﺮ إﻟﯽ ﻋﻠﯽ« ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ ﻫﻢ در دو ﻣﺠﻠّﺪ ﯾﮑﯽ در ‪ 456‬ﺻﻔﺤﻪ و دﯾﮕﺮي در ‪ 248‬ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1301‬ه‪ .‬ق ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ).‬در ﻟﮑﻬﻨﻮ(‬‫ دﻓﺘﺮ ﻫﻔﺘﻢ‪ :‬درﺑﺎره ﺧﺒﺮ» ﻣﻦ ﻧﺎﺻﺐ ﻋﻠّﯿﺎ اﻟﺨﻼﻓﮥ ﺑﻌﺪي ﻓﻬﻮ ﮐﺎﻓﺮ« ﮐﻪ ﭘﺎﮐﻨﻮﯾﺲ آن ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺮﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ دﻓﺘﺮ ﻫﺸﺘﻢ‪ :‬وﯾﮋه ﺣﺪﯾﺚ» ﮐﻨﺖ أﻧﺎ و ﻋﻠّﯽ ﻧﻮرا ﺑﯿﻦ ﯾﺪي اﻟّﻠﻪ ﻗﺒﻞ أن ﯾﺨﻠﻖ اﷲ آدم‪ «...‬ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮر‬‫) ‪ (1‬و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ ﮐﺒﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﻣﻄﺒﻮع ﻟﮑﻨﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﻓﯽ ﻣﮑﺘﺒﮥ اﻟﻤﺼﻨﻒ ﺑﻠﮑﻬﻨﻮ‪ ،‬و ﻓﯽ ﻣﮑﺘﺒﮥ اﻟﻤﻮﻟﯽ اﻟﺴﯿﺪ رﺟﺐ ﻋﻠﯽ ﺧﺎن ﺳﺒﺤﺎن اﻟﺰﻣﺎن‬‫ﻓﯽ ﺟﮑﺮاوان اﻟﺬي ﮐﺎن ﻣﻦ ﺗﻼﻣﯿﺬ اﻟﻤﺼﻨﻒ‪ )...‬اﻟﺬرﯾﻌﻪ(‬‫) ‪ (2‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺟﺰء ﯾﮑﻢ از ﻣﺠﻠـﺪات ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ» ﻋﺒﻘﺎت« در ﺗﻬﺮان ﺑﻪ دﺳـﺘﻮر ﻣﺮﺣﻮم آﯾﺖ اﷲ ﺳـﯿﺪ ﺻﺪر اﻟﺪﯾﻦ ﺻﺪر) ﺳﺎﮐﻦ ﻗﻢ و‬‫ﻣﺘﻮﻓﺎي ‪ (1373‬در ﻗﻄـﻊ رﺣﻠﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺖ ﻓﻀـﻼي ﺣﻮزه ﻋﻠﻤﯿﻪ ﻗﻢ‪ -‬ﭼﺎﭘﺨـﺎﻧﻪ ﺷـﺮﮐﺖ ﺗﻀـﺎﻣﻨﯽ ﻋﻠﻤﯽ) در ‪ 600‬ﺻـﻔﺤﻪ( ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه‬‫اﺳﺖ ‪.‬‬‫اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در ‪ 786‬ﺻﻔﺤﻪ ﻗﻄﻊ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1303‬ه‪ .‬ق در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫دﻓﺘﺮ ﻧﻬﻢ‪ :‬ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﺒﺮ راﯾﺖ در ﭘﯿﮑﺎر ﺧﯿﺒﺮ ﮐﻪ روي ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ ).‬در ﯾﮏ ﻣﺠّﻠﺪ(‬‫دﻓﺘﺮ دﻫﻢ‪ :‬وﯾﮋه ﺧﺒﺮ» ﻋﻠّﯽ ﻣﻊ اﻟﺤﻖ و اﻟﺤﻖ ﻣﻊ ﻋﻠﯽ) ع(« ﮐﻪ دﺳﺖﻧﻮﺷﺖ ﻧﺎﻗﺼـﯽ از ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ آن در ﮐﺘﺎﺑﺨـﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻـﺮﯾﻪ وﺟﻮد داﺷـﺘﻪ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 26‬از ‪597‬‬‫دﻓﺘﺮ ﯾﺎزدﻫﻢ‪ :‬وﯾﮋه ﺧﺒﺮ» إن ﻣﻨﮑﻢ ﻣﻦ ﯾﻘﺎﺗﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺄوﯾﻞ اﻟﻘﺮآن ﮐﻤﺎ ﻗﺎﺗﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﺗﻨﺰﯾﻠﻪ«‪ .‬از اﯾﻦ دﻓﺘﺮ ﻫﻢ ﭘﺎﮐﻨﻮﺷﺘﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎﻣﺪه اﺳﺖ‪).‬‬‫در ‪ 3‬ﻣﺠﻠﺪ(‬‫دﻓﺘﺮ دوازدﻫﻢ‪ :‬در ﺑﺮرﺳـﯽ اﺳـﻨﺎد و دﻻﻻت ﺧﺒﺮ ﻣﺘﻮاﺗﺮ و ﻣﻌﺮوف ﺛﻘﻠﯿﻦ ﺑﻪ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﻔﺎد‪ ].‬ﭼﺎپ در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﺳﺎل‬‫‪ 1313‬و ‪ 1351‬ه‪ .‬ق اﺻﻔﻬﺎن ‪ 1380‬ه‪ .‬ق) در ‪ 6‬ﺟﻠﺪ( ﻣﺪرﺳﮥ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻬﺪي ‪ 1406‬ه‪ .‬ق اﯾﻦ دﻓﺘﺮ در زﻣﺎن ﺣﯿﺎت ﻣﺆﻟﻒ ﭼﺎپ ﺳـﻨﮕﯽ‬‫ﺑﻪ اﻧﺪازه رﺣﻠﯽ ﺧﻮرده و ﻃﺒﻊ ﺣﺮوﻓﯽ آن) در ‪ 6‬ﺟﻠﺪ( ﺑﺎ اﻫﺘﻤﺎم ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﯽ روﺿﺎﺗﯽ در اﺻﻔﻬﺎن ﺑﻪ اﻧﻀﻤﺎم اﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻪاي ﭘﺮﻓﺎﯾﺪه)‬‫درﺑﺎره ﻋﺒﻘﺎت و ﻣﺆﻟﻔﺶ و ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﯾﻪ و‪ (...‬ﺻﻮرت ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﺸـﺮده ﻣﺒﺎﺣﺚ و ﻓﻮاﯾـﺪ ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ را ﻣﯽﺗﻮان در ﮐﺘﺎب ﻧﻔﺤﺎت اﻷزﻫﺎر ﻓﯽ ﺧﻼﺻﮥ ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﺑﻪ‬‫ﻗﻠﻢ آﻗﺎي ﺳﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﯿﻼﻧﯽ ﺑﺪﺳﺖ آورد ﮐﻪ در ‪ 20‬ﺟﻠﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ در ﻗﻢ ﭼﺎپ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫در ﻣﺠﻤﻮع از اﯾﻦ دوازده دﻓﺘﺮ‪ ،‬ﭘﻨـﺞ دﻓﺘﺮ ﺑـﺪﺳﺖ ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ‪ ،‬ﺳﻪ دﻓﺘﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮزﻧﺪش ﺳـﯿﺪ ﻧﺎﺻـﺮ ﺣﺴـﯿﻦ و دو دﻓﺘﺮ آن‬‫ﺗﻮﺳﻂ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن اﺳﻠﻮب ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻔﺼﯿﻞ ذﯾﻞ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪:‬‬‫اﻟﻒ‪ :‬ﻣﺮﺣﻮم ﺳﯿﺪ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ‪:‬‬‫‪ -1‬ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -2‬ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -3‬ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -4‬ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -5‬ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮر از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫ب‪ :‬ﻣﺮﺣﻮم ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ‬‫‪ -1‬ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -2‬ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎب از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫‪ -3‬ﺣﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ و ﺳﻔﯿﻨﻪ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ‬‫ج‪ :‬ﻣﺮﺣﻮم ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ‬‫‪ -1‬ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﺎﺻﺒﺖ از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ) ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ(‬‫‪ -2‬ﺣﺪﯾﺚ ﺧﯿﺒﺮ‪ ،‬از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ ﻓﻘﻂ) ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ(‬‫اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ دو ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﭼﺎپ ﻧﺸﺪهاﻧﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﭘﻨﺞ ﺣﺪﯾﺚ اﺧﯿﺮ‪ -‬ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮزﻧﺪ و ﻧﻮه ﻣﯿﺮﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ‪ -‬را ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﻗﺮار دادﻧﺪ ﺗﺎ از ﻣﻘﺎم‬‫ﺷﺎﻣـﺦ اﯾﺸﺎن ﺗﺠﻠﯿﻞ ﺷﻮد و از ﻃﺮﻓﯽ اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ ﻫﻤﺎن ﻣﺴـﯿﺮي را ﭘﯿﻤﻮدﻧـﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬار ﻋﺒﻘﺎت آن را ﺗﺮﺳـﯿﻢ ﮐﺮده و رﺋﻮس ﻣﻄﺎﻟﺐ و‬‫ﻣﺼﺎدر آﻧﻬﺎ را ﺑﺠﻬﺖ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺳﯿﺮ ﺑﺮاي دﯾﮕﺮان آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬‫از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻋﺒﻘﺎت ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از‪:‬‬‫‪ -1‬ﺗﺬﯾﯿﻞ ﻋﺒﻘﺎت ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﺳﯿﺪ ذاﮐﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﻓﺮزﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﺆﻟﻒ‬‫‪ -2‬ﺗﻌﺮﯾﺐ ﺟﻠﺪ اول ﺣﺪﯾﺚ» ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ« ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﺴﻦ ﻧﻮاب ﻟﮑﻬﻨﻮي‬‫‪ -3‬ﺗﻠﺨﯿﺺ ﺗﻤﺎم ﻣﺠﻠـﺪ دوم‪ ،‬ﭘﻨﺠﻢ‪ ،‬ﺷـﺸﻢ و ﺑﺨﺸـﯽ از ﻣﺠّﻠـﺪ ﯾﮑﻢ و ﺗﻌﺮﯾﺐ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﯾﻦ ﻣﺠﻠﺪات ﺑﻪ ﻧﺎم» اﻟﺜﻤﺮات« ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﺴـﻦ‬‫ﻧﻮاب‬‫‪ -2‬ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﺤﺚ و ﺳﺒﮏ اﺳﺘﺪﻻل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 27‬از ‪597‬‬‫وي ﻫﺮ ﻣﺠّﻠـﺪ از ﻣﻨﻬـﺞ دّوم ﮐﺘﺎب را در ﯾﮏ ﯾﺎ دو ﺟﺰء ﻗﺮار داده اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺨﺴﺖ در ﺳـﻨﺪ ﺣـﺪﯾﺚ و اﺛﺒﺎت ﺗﻮاﺗﺮ و ﻗﻄﻌﯽ اﻟﺼﺪور ﺑﻮدن‬‫آن‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ از ﻃﺮق ﻋﺎّﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﻧﻤﻮده و ﺑﺎ اﺳـﺘﻨﺎد ﺑﻪ ﻣﺪارك ﻣﻌﺘﺒﺮه اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ از زﻣﺎن ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﮐﺮم) ص( و ﻋﺼـﺮ ﺻﺪور ﺗﺎ زﻣﺎن ﻣﺆﻟّﻒ)‬‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻗﺮن ﺑﻪ ﻗﺮن( اﺑﺘـﺪا ﺑﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ و ﺗﻌـﺪﯾﻞ ﻫﺮ ﯾﮏ از راوﯾﺎن ﺑﻼ واﺳـﻄﻪ ﺣـﺪﯾﺚ از ﻃﺮﯾﻖ ﻗﻮل دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺳـﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ و‬‫ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻫﺮ ﯾﮏ از ﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺗﻮﺛﯿﻖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن آﻧﻬﺎ از ﻃﺮﯾﻖ ﻗﻮل ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ و ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻃﺒﻘﺎت ﺑﻌﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﮐﺘﺐ رﺟﺎل و‬‫ﺗﺮاﺟﻢ و ﺟﻮاﻣﻊ ﺣـﺪﯾﺜﯽ و ﻣﺼﺎدر ﻣﻮرد وﺛﻮق ﺧﻮد آﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ زﻣﺎن ﺧﻮد‪ ،‬ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬آﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﺘﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭘﺮداﺧﺘﻪ‬‫و ﺳـﭙﺲ وﺟﻮه اﺳـﺘﻔﺎده و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﺮ وﻓﻖ ﻧﻈﺮ ﺷـﯿﻌﻪ ﺗﺸـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده و در ﭘﺎﯾﺎن ﮐﻠﯿﻪ ﺷـﺒﻬﺎت و اﻋﺘﺮاﺿﺎت وارده از‬‫ﻃﺮف ﻋـﺎﻣﻪ را ﯾـﮏ ﺑﻪ ﯾـﮏ ﻧﻘـﻞ و ﺑﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬـﺎ ﭘﺎﺳـﺦ داده اﺳﺖ‪ .‬و در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮاي رّد دﻟﯿﻠﯽ از آﻧﺎن ﺑﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﻮد آﻧﺎن‬‫اﺳﺘﺪﻻل ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -3‬ﻗﺪرت ﻋﻠﻤﯽ‬‫ﻗـﺪرت ﻋﻠﻤﯽ و ﺳـﻌﻪ اﻃﻼع و اﺣﺎﻃﻪ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻣﺆﻟﻒ ﺑﺰرﮔﻮار از ﺳﺮاﺳـﺮ ﻣﺠّﻠـﺪات اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺨﻮﺑﯽ واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎر اﺳﺖ ﻣﺜﻼ در‬‫ﯾﮏ ﺟﺎ دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ را ﺑﺮ ﻣﻄﻠﻮب ﺷﯿﻌﻪ ﺑﻪ ‪ 66‬وﺟﻪ ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﻮده و در ﺟﺎي دﯾﮕﺮ ﺗﺨﻄﺌﻪ اﺑﻦ ﺟﻮزي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ‬‫ﻣﻄﻠﻮب ﺷﯿﻌﻪ را ﺑﻪ ‪ 165‬ﻧﻘﺾ و ﺗـﺎﻟﯽ ﻓﺎﺳـﺪ ﺟﻮاب داده و در اﺑﻄﺎل ادﻋﺎي ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻋﺘﺮت ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي أﻗﺎرب اﺳﺖ و‬‫ﻻزﻣﻪاش واﺟﺐ اﻻﻃﺎﻋﻪ ﺑﻮدن ﻫﻤﻪ ﻧﺰدﯾﮑﺎن ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﺖ ﻧﻪ أﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻓﻘﻂ‪ 51 ،‬ﻧﻘﺾ و اﻋﺘﺮاض ﺑﺮ او وارد ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﺸـﺎن در ﻫﺮ ﻣﻄﻠﺐ و ﻣﺒﺤﺚ ﮐﻪ وارد ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻠﯿﻪ ﺟﻬﺎت و ﺟﻮاﻧﺐ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺤﺚ آﻧﺮا ﻣـّﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار داده و ﺣﻖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﺘﺒﻊ را‬‫ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﺑﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ درﺟﻪ اداء ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻨـﺪه را ﺑﺮاي ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ‬‫ﮐﺘـﺎب ﻣﻄﺮح ﺷـﺪه از ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﮐﺘﺐ و ﻣﺼﺎدر دﯾﮕﺮ ﺑﯽﻧﯿﺎز ﻣﯽﮐﻨـﺪ‪ ،‬ﺧﺼﻮﺻﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺮاﺟﻢ رﺟﺎل ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﻪ ﺷـﺮح ﺣﺎل آﻧﺎن را‬‫ﻧﻮﻋﺎ از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺘﺐ ﺗﺮاﺟﻢ و ﻣﻮاﺿﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده واﻗﻊ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ ﻋﯿﻦ اﻟﻔﺎظ ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫اﯾﺸﺎن ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻘﺪار ﻫﻢ اﮐﺘﻔﺎء ﻧﮑﺮده و ﮐﻠﻤﺎت ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ و اﺳـﺘﺪﻻﻻت وي را از ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺘﺐ او و ﺣﺘﯽ ﮐﻠﻤﺎت اﺳﺎﺗﯿﺪ وي ﻫﻤﭽﻮن‬‫ﭘﺪرش ﺷـﯿﺦ وﻟﯽ اﷲ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ و ﺧﻮاﺟﻪ ﻧﺼﺮ اﷲ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب ﺻﻮاﻗﻊ‪ -‬ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺮﮔﺮدان ﻓﺎرﺳﯽ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب‬‫اﺳﺖ‪ -‬و ﺳﺎﯾﺮ ﻣﺸﺎﯾﺦ و ﺑﺰرﮔﺎن اﻫﻞ ﺳﻨﺖ را ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽدﻫﺪ‪1 .‬‬‫‪ -4‬رﻋﺎﯾﺖ آداب ﻣﻨﺎﻇﺮه و ﻗﻮاﻋﺪ ﺑﺤﺚ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ ﻋﺎﻟﻤﺎن ﺷـﯿﻌﯽ در اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎ اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ‪ ،‬آداب و ﻗﻮاﻋﺪ ﺑﺤﺚ و ﻣﻨﺎﻇﺮه را رﻋﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻃﺮف‬‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺮﭼﻪ ادﻋﺎي اﯾﻦ اﻣﺮ را ﻧﻤﻮده اّﻣﺎ ﺑﺪان ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻟﻒ‪ :‬از ﻗﻮاﻋـﺪ ﺑﺤﺚ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺨﺺ ﮐﻼم ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد را درﺑﺎره ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺪون ﮐﻢ و زﯾﺎد و ﺑﺎ دﻗﺖ و أﻣﺎﻧﺖ ﻧﻘﻞ و‬‫ﺗﻘﺮﯾﺮ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳـﭙﺲ ﻣﺤﻞ اﺷﮑﺎل را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺟﻮاب ﻧﻘﻀﯽ ﯾﺎ ﺣﻠّﯽ آن ﺑﭙﺮدازد‪ .‬در اﯾﻨﺼﻮرت اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ادﻟّﻪ دو‬‫ﻃﺮف ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﻀﺎوت ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﻧﻈﺮ ﺻﺤﯿﺢ ﯾﺎ أﺣﺴﻦ را اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ در ﻋﺒﻘﺎت ﭘﺲ از ﺧﻄﺒﻪ ﮐﺘﺎب ﻋﯿﻦ ﻋﺒﺎرت دﻫﻠﻮي) ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ( را ﺑﺪون ﮐﻢ و ﮐﺎﺳﺖ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺣﺘﯽ‬‫ﻫﺮ آﻧﭽﻪ را ﮐﻪ او در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﮐﺘـﺎﺑﺶ از ﺧﻮد ﯾﺎ ﻏﯿﺮ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻣﺘﻌﺮض ﻣﯽﺷﻮد و ﺳـﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﻮاب آن ﻣﯽﭘﺮدازد‪ .‬اّﻣﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻫﻠﻮي‬‫اﯾﻦ ﻗﺎﻋـﺪه را رﻋﺎﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼ ﭘﺲ از ﻧﻘﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ‪ »:‬و اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻫﻢ ﺑﺪﺳـﺘﻮر أﺣﺎدﯾﺚ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ ﻣّﺪﻋﯽ ﻣﺴﺎس‬‫ﻧـﺪارد« اّﻣﺎ ﺑﻪ اﺳـﺘﺪﻻل ﺷـﯿﻌﻪ درﺑﺎره اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﺷﺎرهاي ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺲ از ﻧﻘﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻮر ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪ ...»:‬و ﺑﻌﺪ اﻟﻠﺘﯿﺎ و اﻟﺘﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 28‬از ‪597‬‬‫دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻣﺪﻋﺎ ﻧﺪارد« اّﻣﺎ دﻟﯿﻞ ﺷﯿﻌﻪ را ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣّﺪﻋﺎي ﺧﻮد ﻣﻄﺮح ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ب‪ :‬از دﯾﮕﺮ ﻗﻮاﻋـﺪ ﺑﺤـﺚ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي اﺣﺘﺠـﺎج ﮐﻨـﺪ ﮐﻪ ﻃﺮف ﻣﻘـﺎﺑﻠﺶ آن را ﺣﺠﺖ ﺑﺪاﻧـﺪ ﻧﻪ آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در ﻧﺰد ﺧـﻮدش‬‫ﺣﺠﺖ اﺳﺖ و ﺑﻪ آن اﻋﺘﻤﺎد دارد‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت در ﻫﺮ ﺑﺎﺑﯽ ﮐﻪ وارد ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﮐﺮده و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎي ﺣﻔﺎظ‬‫و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﻠﻤﺎء آﻧﻬﺎ در ﻋﻠﻮم ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳـﺘﺪﻻل ﻣﯽﮐﻨـﺪ‪ .‬اّﻣﺎ دﻫﻠﻮي اﻟﺘﺰام ﻋﻤﻠﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﺎﻋـﺪه ﻧـﺪارد ﻟﺬا ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺛﻘﻠﯿﻦ ﺑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ» ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﺴـّﻨﺘﯽ و ﺳـﻨﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ اﻟﻤﻬﺪﯾﯿﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي و ﻋﻀﻮا ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﻨﻮاﺟﺬ« ﺗﻤﺴﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﯾﻦ‬‫رواﯾﺖ را ﻓﻘﻂ اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬‫ج‪ :‬از دﯾﮕﺮ ﻗﻮاﻋـﺪ ﺑﺤﺚ آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷـﺨﺺ در ﻣﻘﺎم اﺣﺘﺠﺎج و رّد ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺜﯽ را‬‫ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻪ آﻧﻬـﺎ اﺳـﺘﺪﻻل ﮐﻨـﺪ از ﻃﺮق اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ ﻣﺴـﺘﻨﺪ ﻣﯽﮐﻨـﺪ رواﯾﺎﺗﯽ را ﮐﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻪ آن اﺳـﺘﻨﺎد ﮐﺮده را ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﺴﺘﻨﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ و در اﯾﻦ راه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﮑﺮده و ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﯾﮑﯽ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺴﻨﺪه ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ اﺳﻨﺎد آن را ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ آن را ﻣﯽﺗﻮان در ﺑﺮﺧﻮرد اﯾﺸﺎن ﺑﺎ رواﯾﺖ» اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﻠﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ«‪ -‬ﮐﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺪﯾﺚ» ﻃﯿﺮ«‬‫ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧـﺪ‪ -‬ﻣﺸﺎﻫـﺪه ﻧﻤﻮد‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻫﻠﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ را ﻓﻘﻂ از ﻃﺮﯾﻖ» زﯾـﺪ ﺑﻦ ارﻗﻢ« ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ‪20‬‬‫ﻧﻔﺮ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ آن را ﻧﻘـﻞ ﮐﺮدهاﻧـﺪ‪ .‬ﻋﻼـوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻧﯿﺰ ﻧﺎﻗﺺ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﺟﻤﻠﻪ» أﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ و اﻧﻬﻤﺎ ﻟﻦ ﯾﻔﺘﺮﻗﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﺮدا‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻮض«‬‫را ﮐﻪ در ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي آﻣﺪه از آن ﺣﺬف ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -5‬ﺷﯿﻮه رّد ﮐﺮدن‬‫اﻟﻒ‪ :‬ﻧﻘﻞ ﮐﻼم ﺧﺼﻢ ﺑﻪﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ‬‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻗﺒﻼ اﺷﺎره ﺷﺪ اﯾﺸﺎن ﮐﻼم دﻫﻠﻮي را ﺑﺪون ﮐﻢ و زﯾﺎد ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺣﺘﯽ آن را ﻧﻘﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ب‪ :‬ﺑﺤﺚ و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ‬‫اﯾﺸـﺎن ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ وارد ﺷـﺪه ﺗﻤـﺎم ﺟﻮاﻧﺐ آن را ﺑﺮرﺳـﯽ ﮐﺮده و ﻣﻮرد دّﻗﺖ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫـﺪ‪ .‬ﻟـﺬا زﻣـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫـﺪ ﺣﺮف‬‫ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد را اﺑﻄﺎل ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ دﻟﯿﻞ و دو دﻟﯿﻞ اﮐﺘﻔﺎء ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﻮاﻧﺐ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮده و ﺑﻪاﻧﺪازهاي دﻟﯿﻞ و ﻣﺪرك‬‫اراﺋﻪ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ اﺳـﺘﺪﻻل ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ از ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻟﺬا زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪح اﺑﻦ ﺟﻮزي در ﺣﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ وارد ﻣﯽﺷﻮد‬‫‪ 156‬وﺟﻪ در رّد آن ﺑﯿﺎن ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ج‪ :‬ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﺎﻣﻞ‬‫ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴﯿﻦ در ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻗﺮار داده‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﻗﻮاﻟﯽ را ﮐﻪ درﺑﺎره آن ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻄﺮح ﺷﺪه ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﻪ‬‫آن ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽدﻫﺪ ﺣﺘﯽ اﻗﻮاﻟﯽ را ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮد ﻣﻄﺮح ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻟﺬا زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در رّد ﻗﻮل دﻫﻠﻮي وارد ﺑﺤﺚ‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻼـم اﻓﺮاد دﯾﮕﺮي ﭼﻮن ﻧﺼـﺮ اﷲ ﮐﺎﺑﻠﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻃﺒﺮي و‪ ...‬را ﻧﯿﺰ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﭘﺎﺳـﺦ دادن ﻣﯽﭘﺮدازد‪ .‬ﻣﺜﻼ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬‫دﻫﻠﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻨﻪ را ﻣﻄﺮح ﮐﺮده و دﻻـﻟﺖ آن ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﻋﻠﯽ) ع( را اﻧﮑﺎر ﻣﯽﮐﻨـﺪ اّﻣﺎ ﻣﺘﻌﺮض ﺳـﻨﺪ آن ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت‬‫اﺑﺘﺪا ‪ 92‬ﻧﻔﺮ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﻧﺎم ﻣﯽﺑﺮد) ﭼﻮن از ﻧﻈﺮ اﯾﺸﺎن ﺑﺤﺚ از ﺳـﻨﺪ ﻣﻘـّﺪم ﺑﺮ ﺑﺤﺚ از دﻻﻟﺖ اﺳﺖ( و‬‫ﻋّﻠﺖ ﻣﻄﺮح ﮐﺮدن ﻧـﺎم اﯾﻦ اﻓﺮاد آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﯽﺳـﻨﺪ داﻧﺴـﺘﻪ و ﻣﻨﮑﺮ ﺳـﻨﺪ‪ -‬ﺣﺘﯽ ﺿـﻌﯿﻒ‪ -‬ﺑﺮاي آن ﻣﯽﺷﻮد و‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﺎم ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮي ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ در آﻧﻬﺎ ﻧﻘﻞ ﺷﺪه را ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫د‪ :‬رﯾﺸﻪﯾﺎﺑﯽ ﺑﺤﺚ‬‫ﯾﮑﯽ از ﻗﻮاﻋﺪي ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت در رّد اﺳﺘﺪﻻل ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده رﯾﺸﻪﯾﺎﺑﯽ اﻗﻮاﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺳﺘﺪﻻل ﺷﺪه و ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 29‬از ‪597‬‬‫ﻋﻨﻮان دﻟﯿﻞ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ و از اﯾﻦ راه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻫﺪاف ﺧﻮﺑﯽ دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪:‬‬‫‪ -1‬اﯾﺸـﺎن در ﺻـﺪد آن ﺑـﻮده ﮐﻪ روﺷﻦ ﮐﻨـﺪ دﻫﻠﻮي ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﯾـﺪي را در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ﻣﻄﺮح ﻧﮑﺮده اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤـﺎم ﻣﻄـﺎﻟﺐ او در‬‫ﮐﺘﺎﺑﻬـﺎي ﭘﯿﺶ از وي ﻧﯿﺰ ﻣﻄﺮح ﺷـﺪه اﺳﺖ و ﻟـﺬا ﺑـﺎ ﺗﺤﻘﯿﻘـﺎت ﺧـﻮد ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ دﻫﻠـﻮي ﺻﻮاﻗﻊ ﻧﺼـﺮ اﷲ ﮐـﺎﺑﻠﯽ را ﺑﻪ ﻓﺎرﺳـﯽ‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه‬‫و ﻋﻼـوه ﺑﺮ آن ﻣﻄـﺎﻟﺒﯽ را از ﭘـﺪرش ﺣﺴـﺎم اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﻬﺎرﻧﺒﻮري‪ -‬ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﻤﺮاﻓﺾ‪ -‬ﺑﻪ آن اﻓﺰوده اﺳﺖ و آن را ﺑﻪ ﻋﻨـﻮان» ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ‬‫ﻋﺸﺮﯾﻪ« اراﺋﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ» ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ« وي ﺑﺮﮔﺮدان» ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ« ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ دﻫﺎن اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -2‬اﯾﺸﺎن در رﯾﺸﻪﯾﺎﺑﯽ اﻗﻮال ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽرﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از اﻗﻮال ﯾﺎ ﻧﺴﺒﺖﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﻀﯽ اﻓﺮاد داده ﺷﺪه ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺪارد‪.‬‬‫ﻣﺜﻼـ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ درﺑﺎره ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻗﻮل ﺷـﻌﺮاﻧﯽ در ﯾﻮاﻗﯿﺖ ﻣﻄﺮح ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ اﺑﻦ ﺟﻮزي آن را در ﺷـﻤﺎر اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ آورده‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪ ...»:‬اوﻻ ادﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت از اﻗﺒﺢ اﻓﺘﺮاآت و اﺳـﻤﺞ اﺧﺘﻼﻗﺎت و اوﺿﺢ ﮐﺬﺑﺎت و اﻓﻀـﺢ‬‫ﺧﺰﻋﺒﻼـﺗﺴﺖ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از آن ﮐﻪ از ﺗﻔﺤﺺ و ﺗﺘﺒﻊ ﺗـﺎم ﮐﺘـﺎب» اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت« اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﺑﺤﻤـﺪ اﷲ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﭘﯿﺶ‬‫ﻗﺎﺻـﺮ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﻫﺮﮔﺰ اﺛﺮي از اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺳﺎﺑﻘﺎ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﻼي ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج ﯾﻌﻨﯽ‬‫اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋـﺎت ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده‪ ،‬و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻧﯿﺰ ﺻـﺮاﺣﮥ اﻓـﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت‬‫ﺧﻮد آن را ذﮐﺮ ﻧﻨﻤﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷـﻌﺮاﻧﯽ اﺻﻞ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت را ﻧﺪﯾﺪه و ﺑﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﻼي ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﮕﺮدﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﺎش ﺑﺮ‬‫اﻓـﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﻪ در ﻟﻮاﻗـﺢ اﻻﻧﻮار ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺪﺣﺖﺳـﺮاﯾﯽ او ﻧﻤﻮده ﻣﻄﻠﻊ ﻣﯽﮔﺮدﯾـﺪ و ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﺰي و اﻟﺨﺴـﺮان ﮔﺮد اﯾﻦ ﮐـﺬب و‬‫ﺑﻬﺘﺎن ﻧﻤﯽﮔﺮدﯾﺪ و‪«...‬‬‫) ‪ (1‬ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم) ص( ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‪ ...:‬و ﻟﮑﻦ اﷲ ﯾﺤﺐ ﻋﺒﺪا إذا ﻋﻤﻞ ﻋﻤﻼ أﺣﮑﻤﻪ‪ .‬اﻣﺎﻟﯽ ﺻﺪوق‪ -‬ص ‪[344‬‬‫‪ -3‬ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﺑﺎ اﯾﻦ ﺷﯿﻮه ﺧﻮد ﺗﺤﺮﯾﻔﺎت و ﺗﺼﺮﻓﺎﺗﯽ ﮐﻪ در ﺑﻌﻀﯽ اﻗﻮال و اﻧﺘﺴﺎبﻫﺎ روي داده را ﮐﺸﻒ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺜﻼ درﺑﺎره ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻮر دﻫﻠﻮي ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ‪ »:‬اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻪ اﺟﻤﺎع اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﻮﺿﻮع اﺳﺖ و در اﺳـﻨﺎد آن‪ ...‬در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﮐﻼم اﺑﻦ‬‫روزﺑﻬﺎن ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﻧﺼﺮ اﷲ ﮐﺎﺑﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ دﻫﻠﻮي ﻫﻢ از ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮد را أﺧﺬ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬وي در اﯾﻦ ﺑﺎره‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ‪ »:‬اﺑﻦ ﺟﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﮐﺘـﺎب ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت آورده و ﻧﻘﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬و اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻮده و در اﺳـﻨﺎد‬‫آن‪ «...‬ﺳﭙﺲ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪ »:‬و اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎﻃﻞ اﺳﺖ ﭼﻮن ﺑﻪ اﺟﻤﺎع أﻫﻞ ﺧﺒﺮ وﺿﻌﯽ اﺳﺖ و در اﺳﻨﺎد آن‪«...‬‬‫ﭘﺲ اﺟﻤـﺎع اﻫـﻞ ﺧﺒﺮ را در اﯾﻨﺠـﺎ ﮐـﺎﺑﻠﯽ اﺿـﺎﻓﻪ ﻣﯽﮐﻨـﺪ‪ .‬اّﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﻦ ﺟﻮزي آن را در ﮐﺘﺎب ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺧﻮد ﻧﻘﻞ ﮐﺮده‪ ،‬ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ دﯾﮕﺮي ﻏﯿﺮ از ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮر اﺳﺖ ‪ ...‬ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟّﻠﻪ» ص«‪ :‬ﺧﻠﻘﺖ أﻧﺎ و ﻫﺎرون ﺑﻦ ﻋﻤﺮان و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ زﮐﺮﯾﺎ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫ﻣﻦ ﻃﯿﻨﮥ واﺣﺪة[‬‫ه‪ :‬ذﮐﺮ ﻣﻮارد ﻣﺨﺎﻟﻒ اﻟﺘﺰام‬‫اﯾﺸﺎن در ﻣﻮارد ﻣﺘﻌﺪد‪ ،‬ﺑﻪ رﻋﺎﯾﺖ ﻧﮑﺮدن ﻗﻮاﻋﺪ ﺑﺤﺚ ﺗﻮﺳﻂ دﻫﻠﻮي و آﻧﭽﻪ ﮐﻪ وي ﺧﻮد را ﻣﻠﺘﺰم ﺑﻪ آن داﻧﺴﺘﻪ‪ ،‬اﺷﺎره ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺜﻼ دﻫﻠﻮي ﺧﻮد را ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻠﺘﺰم داﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪:‬‬‫‪ -1‬در ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻗﺎﻋـﺪه آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺘﺎب ﺣﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ آن ﺧﻮد را ﻣﻠﺘﺰم ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺧﺼﻮص أﺧﺒﺎر ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺪاﻧﺪ‪ ،‬اﺣﺎدﯾﺚ‬‫آن ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ‬‫‪ -2‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺳﻨﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﺻﻼ ﺑﻪ آن ﮔﻮش داده ﻧﻤﯽﺷﻮد‪.‬‬‫‪ -3‬ﺑﺎﯾﺪ در اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ ﺷﯿﻌﻪ ﺑﺎ اﺧﺒﺎر ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮ آﻧﻬﺎ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﻤﻮد‪ ،‬ﭼﻮن اﺧﺒﺎر ﻫﺮ ﻓﺮﻗﻪاي ﻧﺰد ﻓﺮﻗﻪ دﯾﮕﺮ ﺣﺠّﯿﺖ ﻧﺪارد‪.‬‬‫‪ -4‬اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎ اﺣﺎدﯾﺚ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﺮ ﺷﯿﻌﻪ ﺟﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫اّﻣﺎ در ﻋﻤﻞ در ﻣﻮارد زﯾﺎدي ﺑﺮ ﺧﻼف آﻧﻬﺎ ﻋﻤﻞ ﮐﺮده و ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﺗﻮﺟﻪ داده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 30‬از ‪597‬‬‫و‪ :‬رّد ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﺑﺎ ﮐﻼم ﺧﻮدﺷﺎن‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت در رّد ﻣﻄﺎﻟﺐ دﻫﻠﻮي ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﺎت وي در ﺟﺎي دﯾﮕﺮ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﭘﺪرش و ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻠﻤﺎء اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ ﺟﻮاب‬‫داده و آن را ﻧﻘﺾ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ز‪ :‬ﺑﺮرﺳﯽ اﺣﺎدﯾﺚ از ﻫﻤﻪ ﺟﻮاﻧﺐ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ وارد ﺑﺤﺚ از اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﯽﺷﻮد آن را از ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺄن ﺻﺪور و ﻣﺘﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ و در‬‫ﻫﺮ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎ ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ دﻗﯿﻖ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻻزم را ﻣﻄﺮح ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ح ‪ :‬ﻧ ﻘ ﺾ و ﻣ ﻌ ﺎر ﺿ ﮥ‬‫اﯾﺸﺎن در ﻣﻮارد ﻣﺘﻌّﺪد اﺳﺘﺪﻻل ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ را ﺑﺎ ﻣﻮارد ﻣﺸﺎﺑﻪ‪ -‬ﮐﻪ ﺧﻮد آﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن اذﻋﺎن دارﻧﺪ‪ -‬ﻧﻘﺾ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺜﻼ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﻫﻠﻮي در ﺟﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ‪ »:‬اﮔﺮ ﻧﻈﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ) ص( ﺑﯿﺎن ﮐﺮدن ﻣﺴـﺌﻠﻪ اﻣﺎﻣﺖ و ﺧﻼﻓﺖ ﺑﻮد آن را ﺑﺎ ﻟﻔﻆ‬‫ﺻﺮﯾـﺢ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺗﺎ در آن اﺧﺘﻼﻓﯽ ﻧﺒﺎﺷـﺪ« ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت آن را ﺑﺎ ﺣـﺪﯾﺚ» اﻷﺋﻤـﮥ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪي اﺛﻨﺎ ﻋﺸـﺮ« ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻘﺾ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﺟﻮاب ﺑﻌﺾ اﺳﺘﺪﻻﻻت آﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﻌﺎرض آﻧﻬﺎ از ﮐﺘﺐ و اﻗﻮال ﺧﻮدﺷﺎن اﺳﺘﺪﻻل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻟﺬا اﺳـﺘﺪﻻل دﻫﻠﻮي ﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ» اﺻـﺤﺎﺑﯽ ﮐﺎﻟﻨﺠﻮم ﻓﺒﺄﯾﻬﻢ اﻗﺘﺪﯾﺘﻢ اﻫﺪﯾﺘﻢ« را ﺑﺎ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ در ذّم اﺻـﺤﺎب در ﮐﺘﺐ ﺻـﺤﺎح اﻫﻞ ﺳﻨﮥ‬‫وارد ﺷﺪه ﻧﻘﺾ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﺒﻘﺎت‬‫‪ -1‬ﺑﻌﺪ ﻋﻠﻤﯽ‬‫ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ دﯾﺪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ دﯾﻦ و ﻋﻠﻢ و ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺷـﺮف ﻣﻮﺿﻊ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ اﺷﺘﺒﺎه اﻧﮕﯿﺰﯾﻬﺎي آن‬‫ﭘﺮداﺧﺖ و ﺟﻬﻞ ﭘﺮاﮐﻨﯿﻬﺎي آن را ﺟﺒﺮان و ﺗﻔﺮﻗﻪ آﻓﺮﯾﻨﯿﻬﺎي آن را ﺑﺎزﭘﺲ راﻧﺪه و دروﻏﻬﺎي آن را ﺑﺮ ﻣﻼ ﺳﺎﺧﺖ‬‫در اﺑﺘﺪاء ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮔﺴﺘﺮش ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت ﺧﻮﯾﺶ و ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻣﺂﺧﺬ و اﻃﻼﻋﺎت وﺳﯿﻊ ﻣﯽرود و ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺧﻮﯾﺶ را در اﯾﻦ راه‬‫ﺻﺮف ﻣﯽﮐﻨﺪ‪1 .‬‬‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭘﺎﺳـﺦ دادن ﺑﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻪﻫﺎي واﻫﯽ و ﺑﯽرﯾﺸﻪ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺻـﺪم ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت اﯾﺸﺎن ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪ ،‬اّﻣﺎ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر ﺧﻮد ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﮑﺘﺐ ﺗﺸﯿﻊ و ژرفﻧﮕﺮي ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻢ ﺷﯿﻌﯽ و اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺷﻌﻮر اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬارد‪.‬‬‫‪ -2‬ﺑﻌﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻬـﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺼـﺪ ﺗﺨﻄﺌﻪ و رّد ﻣـﺬﻫﺐ اﻫـﻞ ﺑﯿﺖ) ع( ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﻣﻔـﺎﻫﯿﻢ ﻋـﺎﻟﯽ اﺳـﻼم‪ ،‬رّد ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋـﺎدل‬‫ﻣﻌﺼﻮم ﺑﺮ ﺣﻖ‪ ،‬ﻃﺮﻓـﺪاري از ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺟﺒـﺎران‪ ،‬دور داﺷـﺘﻦ ﻣﺴـﻠﻤﺎﻧﺎن از ﭘﯿﺮوي ﻣﮑﺘﺒﯽ ﮐﻪ ﺑـﺎ ﻇﻠﻢ و ﻇـﺎﻟﻢ در ﺳﺘﯿﺰ اﺳﺖ و ﺧﯿـﺎﻧﺖ ﺑﻪ‬‫اﺳـﻼم و ﻣﺴـﻠﻤﯿﻦ اﺳﺖ و اﯾﻦ آﺛﺎر از ﺳـﻄﺢ ﯾﮏ ﺷـﻬﺮ و ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺷﺮوع ﺷﺪه و داﻣﻨﻪ آن ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﺸﺮي ﻣﯽﮐﺸﺪ‪ .‬ﻟﺬا ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻤﺎن ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ دﻓﺎع و ﻧﻪ ﻫﺠﻮم در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻨﺪ ﻧﻈﺮ ﻧﺎدرﺳﺖ دﯾﮕﺮان را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﯿﻌﻪ و ﭘﯿﺮوي از آل ﻣﺤﻤﺪ) ص(‬‫درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻖ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ ﺑﻪ ﻫﻢ‪ -‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺻﺤﯿﺢ آن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﮔﺮدد‪.‬‬‫‪ -3‬ﺑﻌﺪ دﯾﻨﯽ‬‫اﻫﻤﯿﺖ ﻫﺮ دﯾﻦ و ﻣﺮام ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮاي ﻋﻘﻠﯽ و ﻋﻠﻤﯽ آن اﺳﺖ و ﺑﻪ ﺑﯿـﺎن دﯾﮕﺮ ﻣﻬﻤـﺘﺮﯾﻦ ﺑﺨﺶ از ﯾـﮏ دﯾﻦ و ﻋﻘﯿـﺪه ﺑﺨﺶ اﺟﺘﻬـﺎدي آن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 31‬از ‪597‬‬‫اﺳـﺖ ﻧـﻪ ﺑﺨﺶ ﺗﻘﻠﯿـﺪي‪ .‬ﭼـﻮن اﯾﻦ ﺑﺨﺶ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫـﻮﯾﺖ اﻋﺘﻘـﺎدي و ﺷﺨﺼـﯿﺖ دﯾﻨﯽ ﻓﺮد را ﻣﯽﺳـﺎزد‪ .‬ﺑﻨـﺎﺑﺮاﯾﻦ ﮐﻮﺷـﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫ﭘﯿﮕﯿﺮﯾﻬﺎي ﻋﻠﻤﯽ و ﭘﮋوﻫﺸـﻬﺎي ﺑﯿﮑﺮان ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺒﺎﻧﯽ اﻋﺘﻘﺎدي را ﺗﻮﺿـﯿﺢ ﻣﯽدﻫﻨﺪ و ﺣﺠﻢ دﻻﯾﻞ و ﻣﺴـﺘﻨﺪات دﯾﻦ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ و ﺑﺮ‬‫ﺗﻮان اﺳـﺘﺪﻻﻟﯽ و ﻧﯿﺮوي ﺑﺮﻫﺎﻧﯽ دﯾﻦ ﻣﯽاﻓﺰاﯾﻨـﺪ و ﻧﻘﺎط ﻧﯿﺎزﻣﻨـﺪ ﺑﻪ اﺳـﺘﻨﺎد و ﺑﯿﺎن را ﻣﻄﺮح ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و روﺷﻦ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ‪ ،‬اﯾﻨﺎن در واﻗﻊ‬‫ﻫﻮﯾﺖ اﺳﺘﻮار دﯾﻦ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻨﺪ و ﺟﺎذﺑﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺴﺘﻘﻞ آﯾﯿﻦ ﺣﻖ را ﻧﯿﺮو ﻣﯽﺑﺨﺸﻨﺪ‪.‬‬‫‪ -4‬ﺑﻌﺪ اﺧﻼص‬‫ﻧﻘﺶ اﺧﻼـص در زﻧـﺪﮔﺎﻧﯽ و ﮐﺎرﻧـﺎﻣﻪ ﻋﺎﻟﻤـﺎن دﯾﻦ ﻣﺴـﺌﻠﻪاي اﺳﺖ ﺑﺴـﯿﺎر ﻣﻬﻢ‪ .‬اﮔﺮ زﻧـﺪﮔﯽ و ﮐـﺎر و زﻫـﺪ و وﻓﻮر اﺧﻼص ﻧﺰد اﯾﻦ‬‫ﻋﺎﻟﻤـﺎن ﺑـﺎ ﻋﺎﻟﻤـﺎن دﯾﮕﺮ ادﯾـﺎن و اﻗﻮام و ﯾـﺎ اﺳـﺘﺎدان و ﻣﺆﻟﻔـﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻫـﻞ ﻣﻘـﺎم و ﻣﺪرﮐﻨـﺪ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺷﻮد اﻫﻤﯿﺖ آﻧﭽﻪ ﯾﺎد ﺷـﺪ آﺷـﮑﺎر‬‫ﻣﯽﮔﺮدد‪.‬‬‫ﻋﺎﻟﻤﺎن ﺑﺎ اﺧﻼص و ﺑﻠﻨﺪ ﻫﻤﺖ و ﺗﻘﻮي ﭘﯿﺸﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﻪ در ﻃﻮل ﻗﺮون و اﻋﺼﺎر اﻧﻮاع ﻣﺼﺎﺋﺐ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺸﻌﻞ ﻓﺮوزان ﺣﻖ و‬‫ﺣﻖﻃﻠﺒﯽ را ﺳﺮدﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﭼﻨﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻨﺎن اﺧﻼﺻﯽ در ﮐﺎر و اﯾﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻊ ﺧﻮﯾﺶ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫‪ -5‬ﺑﻌﺪ اﻗﺘﺪا‬‫ﯾﻘﯿﻨـﺎ اﻃﻼـع از اﺣﻮال اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻋﺎﻟﻤـﺎن و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﮐﺎر و اﺧﻼص آﻧﺎن و ﮐﻮﺷﺸـﻬﺎي ﺑﯿﮑﺮاﻧﯽ ﮐﻪ در راه ﺧـﺪﻣﺘﻬﺎي ﻣﻘـﺪس و ﺑﺰرگ‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﻨﻨﺪه و ﺳﺎزﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﭼﻪ ﺑﺴـﯿﺎر ﻋﺎﻟﻤـﺎﻧﯽ ﮐﻪ در زﯾﺴـﺘﻨﺎﻣﻪ آﻧـﺎن آﻣـﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ دوﯾﺴﺖ اﺛﺮ ﺑﻮدهاﻧـﺪ ﯾـﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ .‬آﻧـﺎن از ﻫﻤﻪ ﻟﺤﻈـﺎت ﻋﻤﺮ اﺳـﺘﻔﺎده‬‫ﻣﯽﮐﺮدهاﻧﺪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ از ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﻫﺎﻧﯿﻬﺎ و ﻟّﺬﺗﻬﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ اداي رﺳﺎﻟﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽزدهاﻧﺪ‪.‬‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت روز و ﺷﺐ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻦ و ﺗﺤﻘﯿﻖ اﺧﺘﺼﺎص داده ﺑﻮد و ﺟﺰ ﺑﺮاي ﮐﺎرﻫﺎي ﺿـﺮوري از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﻧﻤﯽﺧﺎﺳﺖ و‬‫ﺟﺰ ﺑﻪ ﻗﺪر ﺿﺮورت ﻧﻤﯽﺧﻮرد و ﻧﻤﯽﺧﻮاﺑﯿﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ در اﻋﻤﺎل و ﻋﺒﺎدات ﺷﺮﻋﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻓﺮاﺋﺾ اﮐﺘﻔﺎء ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺗـﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ راﺳﺖ وي از ﮐﺘﺎﺑﺖ ﺑﺎزﻣﺎﻧـﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮﮔﺎه از ﻧﺸﺴـﺘﻦ ﺧﺴـﺘﻪ ﻣﯽﺷـﺪ ﺑﻪ رو ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿـﺪ و‬‫ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ و اﮔﺮ ﺑـﺎز ﻫﻢ ﺧﺴـﺘﻪ ﻣﯽﺷـﺪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿـﺪ و ﮐﺘﺎب را روي ﺳـﯿﻨﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﮔـﺬاﺷﺖ و ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﯾـﮥ اﻟﻠّﻪ‬‫اﻟﻌﻈﻤﯽ ﻣﺮﻋﺸﯽ ﻧﺠﻔﯽ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از ﻓﺮزﻧﺪ اﯾﺸﺎن ﺳﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‪ »:‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎزه اﯾﺸﺎن را روي ﻣﻐﺘﺴﻞ ﻗﺮار دادﻧﺪ اﺛﺮ ﻋﻤﯿﻖ‬‫ﯾﮏ ﺧﻂ اﻓﻘﯽ ﺑﺮ روي ﺳﯿﻨﻪ ﺷﺮﯾﻒ اﯾﺸﺎن ﮐﻪ ﺣﺎﮐﯽ از ﻣﺤﻞ ﻗﺮار دادن ﮐﺘﺎب ﺑﺮ آن ﺑﻮد دﯾﺪه ﺷﺪ‪«.‬‬‫درﺑﺎره ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻫﻨﺪي‪ -‬رﺣﻤﮥ اﷲ ﻋﻠﯿﻪ‪ -‬ﻧﻮﺷـﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ از ﺑﺲ ﻧﻮﺷﺖ دﺳﺖ راﺳـﺘﺶ از ﮐﺎر اﻓﺘﺎد‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻌﻬﺪ ﺷـﻨﺎﺳﺎن اﯾﻨﺴﺎن ﺑﻪ‬‫ﺑﺎزﺳﺎزﯾﻬﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﻗﺪاﻣﺎت ﻋﻠﻤﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺑﺪﻧﯽ ﺧﻮد را در راه آرﻣﺎﻧﻬﺎي ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻬﺎده و ﺑﺎ ﻫﻤﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﻦ ﺑﻪ رﻧﺞ داﺷﺘﻪاﻧﺪ‬‫ﺗﺎ ﺟﺎﻧﻬﺎي دﯾﮕﺮ ﻣﺮدﻣﺎن آﮔﺎه و آزاد ﮔﺮدد‪.‬‬‫) ‪ (1‬ﺗﻌﺪادي از ﻣﻨﺎﺑﻊ وي ﻣﺜﻞ زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻮارش ﮐﻪ ﺑﻌﺪا ﺑﻪ ﺗﺸـﮑﯿﻞ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﺎﺻﺮﯾﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﺪ‪-‬‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺗﻌﺪادي از آﻧﻬﺎ را در ﺿـﻤﻦ ﺳﻔﺮﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﻼد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻔﺮ ﺣﺞ و ﻋﺘﺒﺎت ﺧﺮﯾﺪاري ﻧﻤﻮده اﺳﺖ‪ .‬در اﯾﻦ ﺳﻔﺮﻫﺎ از‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪﻫﺎي ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺣﺮﻣﯿﻦ ﺷـﺮﯾﻔﯿﻦ و ﻋﺮاق ﻧﯿﺰ اﺳـﺘﻔﺎدهﻫﺎي ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﺮده و ﺑﻪ ﻧﺴـﺨﻪﻫﺎي اﺻـﻠﯽ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﻌـﺪادي از‬‫ﮐﺘﺐ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻌﻀـﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ اﯾﺸﺎن ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳـﺘﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ ﺑﺮاي اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﻌﻀﯽ ﻣﺼﺎدر ﻧﯿﺰ ﻧﺎﭼﺎر ﺷﺪه ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻼش‬‫ﻓﺮاوان و ﯾﺎ ﺳﺨﺘﯽ از ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪﻫﺎي ﺧﺼﻮﺻﯽ اﻓﺮاد ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮﺣﻮم ﺷـﯿﺦ آﻗـﺎ ﺑﺰرگ ﭘﺲ از ﺑﺮﺷـﻤﺮدن ﺗﺄﻟﯿﻔـﺎت ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴـﺪ‪ »:‬اﻣﺮي ﻋﺠﯿﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ‪ ،‬اﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻬـﺎي ﻧﻔﯿﺲ و اﯾـﻦ داﯾﺮة اﻟﻤﻌﺎرفﻫـﺎي ﺑﺰرگ را ﺗـﺄﻟﯿﻒ ﮐﺮده اﺳﺖ در ﺣـﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑـﺎ ﮐﺎﻏـﺬ و ﻣﺮﮐﺐ اﺳـﻼﻣﯽ) ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺎﻏـﺬ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 32‬از ‪597‬‬‫ﻣﺮﮐﺒﯽ ﮐﻪ در ﺳـﺮزﻣﯿﻨﻬﺎي اﺳـﻼﻣﯽ و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺗﻬﯿﻪ ﻣﯽﺷﺪه اﺳﺖ( ﻧﻤﯽﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ و اﯾﻦ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺗﻘﻮاي ﻓﺮاوان و ورع ﺑﺴﯿﺎر‬‫او ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬‫اﺻﻮﻻ دوري وي از ﺑﮑﺎر ﺑﺮدن ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﺸﻬﻮر ﻫﻤﮕﺎن اﺳﺖ«‪.‬‬‫ﺗﻘﺮﯾﻈﺎت ﻋﺒﻘﺎت‬‫ﻣﯿﺮزاي ﺷـﯿﺮازي و ﺷـﯿﺦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ ﻣﺎزﻧﺪراﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺤﺪث ﻧﻮري‪ ،‬ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺷﻬﺮﺳـﺘﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺷﺮﯾﻒ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺣﺎج ﺳﯿﺪ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺻﺪر‪ ،‬ﺷﯿﺦ اﻟﺸﺮﯾﻌﻪ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ و اﮐﺜﺮ ﺑﺰرﮔﺎن آن زﻣﺎن‪ ،‬ﺗﻘﺮﯾﻈﺎت ﺑﺴﯿﺎري ﺑﺮ آن ﮐﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪاﻧﺪ و ﻋﺎﻟﻢ ﺟﻠﯿﻞ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ اﻧﺼﺎري ﻫﻨﺪي ﺷـﯿﺮواﻧﯽ‪ ،‬رﺳﺎﻟﻪ ﻣﺨﺼﻮﺻـﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم» ﺳﻮاﻃﻊ اﻷﻧﻮار ﻓﯽ ﺗﻘﺮﯾﻈﺎت ﻋﺒﻘﺎت اﻷﻧﻮار« ﺗﺄﻟﯿﻒ ﮐﺮده و در آن ﺗﺎ ﺑﯿﺴﺖ و‬‫ﻫﺸﺖ ﺗﻘﺮﯾﻆ از ﻋﻠﻤﺎء ﻃﺮاز اول ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺷﺪه ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﮐﺖ آن ﮐﺘﺎب در ﯾﮏ ﺳﺎل‬‫ﺟﻤﻊ ﮐﺜﯿﺮي ﺷﯿﻌﻪ و ﻣﺴﺘﺒﺼﺮ ﺷﺪهاﻧﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در زﻣﺎن ﺣﯿﺎت ﻣﺆﻟﻒ ﺑﻪ ﺳﺎل ‪ 1303‬ه‪ .‬ق در ﻟﮑﻬﻨﻮ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻨﺘﺨـﺒﯽ از اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب در ﺳـﺎل ‪ 1322‬ه‪ .‬ق ﺑـﻪ ﭼـﺎپ رﺳـﯿﺪه ﮐـﻪ در دو ﺑﺨﺶ ﻣﺮﺗـﺐ ﺷـﺪه اﺳـﺖ‪ ،‬ﺑﺨﺶ ﻧﺨﺴﺖ ﺗﻘﺮﯾﻈﻬـﺎ و‬‫ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺣﯿﺎت ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت رﺳـﯿﺪه و ﺑﺨﺶ دوم آﻧﻬﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از وﻓﺎت وي و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪش ﺳـﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮ ﺣﺴﯿﻦ‬‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮزاي ﺷﯿﺮازي در ﺑﺨﺸﯽ از ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﻘﺎت ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪:‬‬‫»‪ ...‬واﺣﺪ أﺣﺪ أﻗﺪس‪ -‬ﻋﺰت اﺳـﻤﺎﺋﻪ‪ -‬ﮔﻮاه اﺳﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷـﮑﺮ ﻧﻌﻤﺖ وﺟﻮد ﺷـﺮﯾﻒ را ﻣﯿﮑﻨﻢ و ﺑﻪ ﮐﺘﺐ و ﻣﺼـّﻨﻔﺎت رﺷـﯿﻘﻪ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻣﺴـﺘﺄﻧﺴﻢ و ﺣﻖ زﺣﻤﺎت و ﺧـﺪﻣﺎت آن وﺟﻮد ﻋﺰﯾﺰ را در اﺳـﻼم ﻧﯿﮑﻮ ﻣﯽﺷـﻨﺎﺳﻢ‪ .‬اﻧﺼﺎف ﺗﻮان ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎﮐﻨﻮن در اﺳـﻼم در ﻓّﻦ ﮐﻼم‬‫ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﺎﻓﻊ و ﺗﻤﺎم ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺼﻮﺻﺎ ﮐﺘﺎب ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﮐﻪ از ﺣﺴﻨﺎت اﯾﻦ دﻫﺮ و ﻏﻨﺎﺋﻢ اﯾﻦ زﻣﺎن اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻢ ﻣﺘﺪﯾﻦ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻋﻘﺎﺋﺪ و اﺻﻼح ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺧﻮد ﺑﻪ آن ﮐﺘﺎب ﻣﺒﺎرك رﺟﻮع ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﺎﯾﺪ و ﻫﺮ ﮐﺲ‬‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﺤﻮ ﺗﻮاﻧﺪ در ﻧﺸـﺮ و ﺗﺮوﯾﺞ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد أﺣﻘﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺳـﻌﯽ و ﮐﻮﺷـﺶ را ﻓﺮو ﮔﺬاﺷﺖ ﻧﺪارد ﺗﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻧﻈﺮ اﺳﺖ اﻋﻼء ﮐﻠﻤﻪ‬‫ﺣﻖ و ادﺣﺎض ﺑﺎﻃﻞ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺘﯽ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪﺗﺮ از اﯾﻦ ﺑﻄﺮﯾﻘﻪ ﺣّﻘﻪ و ﻓﺮﻗﻪ ﻧﺎﺟﯿﻪ ﮐﻤﺘﺮ در ﻧﻈﺮ اﺳﺖ‪«.‬‬‫و در ﻧﺎﻣﻪاي دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪:‬‬‫» ﻣﻦ در ﮐﺘﺎب ﺷـﻤﺎ‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﺎﻟﯽ و ارﺟﻤﻨـﺪ ﺧﻮاﻧﺪم‪ ،‬ﻧﺴـﯿﻢ ﺧﻮش ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺷـﻤﺎ ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدهاﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺮ‬‫ﻫﺮ ﻣﺸﮏ ﭘﺮورده و ﻣﻌﺠﻮن دﻣﺎﻏﭙﺮوري ﺑﺮﺗﺮي دارد‪ .‬ﻋﺒﺎرات رﺳﺎي ﮐﺘﺎب‪ ،‬دﻟﯿﻞ ﭘﺨﺘﮕﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺳﺖ و اﺷﺎرات ﺟﻬﻞ زداي آن ﻣﺎﯾﻪ‬‫دﻗﺖ و آﻣﻮﺧﺘﻦ‪ .‬و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ؟ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب از ﺳﺮﭼﺸـﻤﻪﻫﺎي ﻓﮑﺮي ﺗﺎﺑﻨﺎك ﻧﺸﺄت ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺴـﻤﻪ اﺧﻼص‬‫و ﺗﻘﻮي ﺗﺄﻟﯿﻒ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬آري ﮐﺘﺎب ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻦ دﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺆﻟﻒ از اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ و اﮔﺮ ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺒﺎد و ﻣﺒﺎد‪«.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷـﯿﺦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﻣﺎزﻧـﺪراﻧﯽ ﻧﺎﻣﻪﻫـﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔـﺎن ﻫﻨـﺪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴـﺪ و در آﻧﻬﺎ از ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ و ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت اﯾﺸﺎن ﺗﺠﻠﯿﻞ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ و آﻧﺎن را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮ آﺛﺎر ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ ﺣﺴـﯿﻦ را ﺑﻪ ﭼﺎپ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ و ﺿـﻤﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻔﺼﻠﯽ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻮم ﻣﯿﺮ ﺣﺎﻣﺪ‬‫ﺣﺴﯿﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪:‬‬‫»‪ ...‬ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ و ﻣﺘﺎﻧﺖ و اﺗﻘﺎن ﺗﺎ اﻵن از ﺑﻨﺎن ﺗﺤﺮﯾﺮ ﻧﺤﺮﯾﺮي ﺳـﺮ ﻧﺰده و ﺗﺼﻨﯿﻔﯽ در اﺛﺒﺎت ﺣّﻘﯿﺖ ﻣﺬﻫﺐ و اﯾﻘﺎن ﺗﺎ اﯾﻦ زﻣﺎن‬‫از ﺑﯿﺎن ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺣﺒﺮ ﺧﺒﯿﺮي ﺻﺎدر و ﻇﺎﻫﺮ ﻧﮕﺸـﺘﻪ‪ .‬از ﻋﺒﻘﺎﺗﺶ راﺋﺤﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ وزان و از اﺳـﺘﻘﺼﺎﯾﺶ اﺳـﺘﻘﺼﺎ ﺑﺮ ﺟﻤﯿﻊ دﻻﺋﻞ ﻋﯿﺎن و ﻟّﻠﻪ دّر‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ و ﻣﺼّﻨﻔﻬﺎ‪«...‬‬‫ﻣﺮﺣﻮم ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺎس ﻗﻤﯽ در ﻓﻮاﺋﺪ اﻟﺮﺿﻮﯾﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪:‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 33‬از ‪597‬‬‫» وﺟﻮد آﻧﺠﻨﺎب از آﯾﺎت اﻟﻬﯿﻪ و ﺣﺠـﺞ ﺷـﯿﻌﻪ اﺛﻨﯽ ﻋﺸـﺮﯾﻪ ﺑﻮد ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﺘﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﮐﻪ از ﻗﻠﻢ دررﺑﺎر آن ﺑﺰرﮔﻮار‬‫ﺑﯿﺮون آﻣﺪه ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﺪ ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ در ﻓﻦ ﮐﻼم ﺳّﯿﻤﺎ در ﻣﺒﺤﺚ اﻣﺎﻣﺖ از ﺻﺪر اﺳﻼم ﺗﺎﮐﻨﻮن اﺣﺪي ﺑﺪان ﻣﻨﻮال ﺳﺨﻦ ﻧﺮاﻧﺪه و ﺑﺮ آن‬‫ﻧﻤﻂ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﭙﺮداﺧﺘﻪ و اﻟﺤﻖ ﻣﺸﺎﻫﺪ و ﻋﯿﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺣﺎﻃﻪ و اﻃﻼع و ﺳﻌﻪ ﻧﻈﺮ و ﻃﻮل ﺑﺎع ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺑﺘﺄﯾﯿﺪ و اﻋﺎﻧﺖ ﺣﻀﺮت إﻟﻪ‬‫و ﺗﻮﺟﻪ ﺳﻠﻄﺎن ﻋﺼﺮ روﺣﻨﺎ ﻟﻪ ﻓﺪاه«‪.‬‬‫ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻗﺴﻤﺖ اول‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬‫ﺑﺴﻢ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﱠﻠﻪ اﻟّـﺬي اﺑﺎن اﺣّﺒّﯿﮥ اﻟﻮﺻـّﯽ إﻟﯿﻪ و اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﻓﯽ ﻗّﺼﮥ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮّي و اﻇﻬﺮ ﺑﺎﻟﺤﺠﺞ اﻟّﺪاﻣﻐﮥ و ﻟا ﺒﺮاﻫﯿﻦ‬‫اﻟّﺴﺎﺑﻐـﮥ ﻋﯿﺚ ﮐّﻞ ﻗﺎﺻـﺮ دﻧّﯽ و ﻋﺠﺰ ﮐﻞ ﺧﺎﺳـﺮ وﻧّﯽ و ﻃّﯿﺐ ﻟﻨﺎ ﺑﺒﺮﮐﮥ ﻣﻮاﻻة اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم اﻟﻌﯿﺶ اﻟّﺮاﻓﻎ اﻟﻬﻨﯽ‪ ،‬و ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﻧﺒّﯿﻪ اﻟﻤﻌﺘﺎم ﻹﻧﻘﺎذ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﺷـﺮاك اﻟـّﻀ ﻼل اﻟّﺮدي‪ ،‬و اﻟّﺪاّل ﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻗﺘﻔﺎء اﻟﺤّﻖ و اﻟّﺼﻮاب اﻟﻤﻨﺠﯽ ﻣﻦ اﺿـﻼل ﮐّﻞ ﻏﻮّي و آﻟﻪ‬‫اﻟﮑﺮام اﻟّﺴـ ﺎدة اﻟﻘﺎدة اﻻﻗﯿﺎل اﻟّـﺬﯾﻦ ﻻ ﯾﺰوّر و ﻻ ﯾﺤﯿـﺪ ﻋﻦ اﻟّﺘﻤّﺴﮏ ﺑﺤﺒﻠﻬﻢ اﻟّﺎ ﮐّﻞ ﺷـﻘﯽ و ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ اﺑﻦ ﻋّﻤﻪ و وزﯾﺮه اﻟّـﺬي ﻻ ﯾﺒﻠﻎ إﻟﯿﻪ‬‫اﻟّﻄﯿﺮ و ان ﻃﺎر ﮐﻞ ﻣﻄﯿﺮ و ﺳـﻌﯽ ﻓﯽ ﻣﺠﺎراﺗﻪ ﺑﺎﻻﺑﮑﺎر و اﻟﻌﺸـّﯽ و ﺑﻌـﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻟﻘﺎﺻـﺮ اﻟﻌﺎﺛﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﻠﯽ‬‫اﻟﻤﻮﺳﻮّي اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻋﻔﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺟﺮاﺋﻤﻪ و ﺗﺠﺎوز ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻋﻦ ﻋﻈﺎﺋﻤﻪ ﻫﺬا ﻫﻮ اﻟﻤﺠّﻠﺪ اﻟّﺮاﺑﻊ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﻬﺞ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار‬‫ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر و ﻫﻮ ﻣﺆّﺳﺲ ﻟﺤﺼﺪ ﻧﻮاﺟﻢ ﺷﺒﻬﺎت ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺤﻔﮥ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟّﺸﺎﺋﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎّص و اﻟﻌﺎّم و ﻗﺪ ﺟﻌﻠﻪ ﻫﺬا‬‫اﻟﻤﺘﺤﺬﻟﻖ اﻟﻘﻤﻘﺎم اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺮاﺑﻊ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺪاﻟّﮥ ﻋﻠﯽ اﻣﺎﻣﮥ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ذﮐﺮ ﻓﯽ اﻟﻔﺼﯿﮥ ﻋﻨﻪ ﻣﺎ ﯾﺤّﯿﺮ اﻻذﻫﺎن‬‫و اﻻﻓﻬﺎم و ﺑـﺪﻫﺶ اﻓﮑﺎر اوﻟﯽ اﻻﺣﻼم و ﯾﻘﻀـﯽ ﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎﻻﻧﺤﯿﺎر اﻟّﺘﺎّم ﻋﻦ اﻟﺘﺪﺑّﺮ و اﻻﻣﻌﺎن و اﻻﻧﻌﺎم و ﻫﺬا و ان اﻻﺧﺬ و ﻟا ّﺸـ ﺮوع‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺮام و ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪3 :‬‬‫اﻻﺳﺘﻌﺎﻧﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﺒﺪأ و اﻟﺨﺘﺎم‬‫ﮐﻼم ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ )ﻣﺆﻟﻒ ﺗﺤﻔﻪ( در ﺗﺨﻠﻄﺌﻪ از ﺳﻨﺪ و دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻗﺎل اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟّﻨﺤﺮﯾﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﭼﻬﺎرم‬‫رواﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧّﻪ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ و اﻫﺪي إﻟﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﻨﺎس ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠّﯽ‬‫و اﺧﺘﻠﻒ اﻟﺮواﯾﺎت ﻓﯽ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮي‬‫ﻓﻔﯽ رواﯾﮥ اﻧّﻪ اﻟﻨﺤﺎم و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧّﻪ ﺣﺒﺎري و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧّﻪ ﺣﺠﻞ‬‫و اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ و ﻣّﻤﻦ ﺻـّﺮح ﺑﻮﺿـﻌﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺠﺰدي و ﻗﺎل اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺷـﻤﺲ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﻠﺨﯿﺼﻪ ﻟﻘـﺪ ﮐﻨﺖ زﻣﻨﺎ ﻃﻮﯾﻼ اﻇّﻦ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ان‬‫ﯾﻮدﻋﻪ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﺪرﮐﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﻋﻠﻘﺖ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب رأﯾﺖ اﻟﻘﻮل ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﻟّﺘﯽ ﻓﯿﻪ و ﻣﻌﻬﺬا ﻣﻔﯿﺪ ﻣﺪﻋﺎﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻗﺮﯾﻨﻪ دﻻﻟﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 34‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣﺐ اﻟﻨـﺎس اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در اﮐﻞ ﻣﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﻣﺮاد ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﯽ ﺷـﺒﻬﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ درﯾﻦ وﺻﻒ اﺣﺐ اﻟﻨﺎس ﺑﻮد ﺑﺴﻮي ﺧـﺪا‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﻢ ﮐﺎﺳﻪ ﺷـﺪن ﻓﺮزﻧﺪ ﯾﺎ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟّﺬت ﻃﻌﺎم ﻣﯽﺷﻮد و اﮔﺮ اﺣﺐ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻣﺮاد ﺑﺎﺷﺪ ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﻔﯿـﺪ ﻣـﺪﻋﺎ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﭼﻪ ﻻـزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎم ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺴﺎ اوﻟﯿﺎي ﮐﺒﺎر و اﻧﺒﯿﺎي ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘـﺪار ﮐﻪ‬‫اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮدهاﻧﺪ و ﺻﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﻪ ﺑﻮدهاﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﺣﻀﺮت زﮐﺮﯾﺎ و ﺣﻀﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻀﺮت ﺷﻤﻮﯾﻞ ﮐﻪ در زﻣﺎن‬‫اﯾﺸـﺎن ﻃـﺎﻟﻮت ﺑﻪ ﻧّﺺ اﻟﻬﯽ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎم داﺷﺖ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ در آن وﻗﺖ در ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨﻮره ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﺎﺷـﺪ و دﻋﺎ ﺧﺎص‬‫ﺑﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﺑﻮد ﻧﻪ ﺑﻐﺎﺋﺒﯿﻦ ﺑﺪﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﻗﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻏﺎﺋﺐ را از ﻣﺴﺎﻓﺖ دور آوردن درﯾﻦ ﯾﮏ ﻟﻤﺤﻪ ﮐﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﮐﻞ و ﺷـﺮب‬‫ﺑﻮد ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﻣﺘﺼﻮرﺳﺖ و اﻧﺒﯿﺎ ﺧﺮق ﻋﺎدت از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻃﻠﺐ ﻧﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻣﮕﺮ در وﻗﺖ ﺗﺤّﺪي ﺑﺎﮐﻔﺎر و اﻟّﺎ ﺟﻨﮓ و ﻗﺘﺎل و‬‫ﺗﻬﯿﻪ اﺳـﺒﺎب ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧـﺪ و ﺑﺨﺮق ﻋـﺎدت ﮐﺎر ﺧﻮد از ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺑﺮدﻧـﺪ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻤﺮاد ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ و‬‫اﯾﻦ اﺳـﺘﻌﻤﺎل ﺑﺴـﯿﺎر راﯾـﺞ و ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ ﮐﻤـﺎ ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀـﻠﻬﻢ و ﺑﺮ ﺗﻘـﺪﯾﺮي ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻣـﺪﻋﺎ ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﻘﺎوم‬‫اﺧﺒﺎر ﺻﺤﺎح ﮐﻪ ﺻﺮﯾﺢ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺧﻼﻓﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ دارﻧﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﺪ‬‫ﻣﺜﻞ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ‬‫ﺑﺮرﺳﯽ و ﮐﺸﻒ ﻣﻐﺎﻟﻄﺎت و دﻋﺎوي دروﻏﯿﻦ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺿﻤﻦ ده ﻓﺎﺋﺪه‬‫اﺷﺎره‬‫اﻗﻮل ﻣﺴـﺘﻌﯿﻨﺎ ﺑﻠﻄﻒ اﻟﺨﺒﯿﺮ اﻟﺒﺼﯿﺮ اﺑﻄﺎل و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﮑﺬﯾﺐ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻌﺪ اﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و ﺗﻌﻘﯿﺐ آن ﺑﺎﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ و ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮر و اﻣﺜﺎل آن دﻟﯿﻞ ﮐﺎﻓﯽ و ﺑﺮﻫﺎن واﻓﯽ و ﺷﺎﻫﺪ ﺷﺎﻓﯽ ﺑﺮ ﮐﻤﺎل و ﻻ وﺻـﻔﺎ و ﺑﻠﻮغاﻧﺪ اﻗﺼـﯽ در‬‫اﻧﺼـﺎف و ﺣﯿـﺎء و ﺧﻠﻊ رﺑﻘﻪ ﺟﻼـﻋﺖ و اﺣﺘﺮاز ﺗﻤـﺎم از ﺻـﻔﺎﻗﺖ و اﺟﺘﻮا و ﮐﺮاﻫﺖ و اﺷـﻤﯿﺰ از و ﻋﯿـﺎﻓﺖ از ﺟﺴﺎرت ﺟﺎﻟﺐ ﺧﺴﺎرت و‬‫زﯾﻨﺖ ﺑﺨﺸـﯽ ﻣﺴـﻨﺪ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﻫﺪاﯾﺖ و ﺻﺪر آراي ﻣﺠﻠﺲ اﺗﻘﺎن و رزاﻧﺖ و ﺣﯿﺎزت ﻗﺼﺐ ﺳـﺒﻖ در ﻣﻀﻤﺎر اﯾﻘﺎن و وﻻﯾﺘﺴﺖ و ﻋﻘﻮل‬‫اﻫﻞ ﻓﻀﻞ و ﺗﻤﯿﯿﺰ و اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ و اﻏﺮاق در ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﻓﻀﺎﺋﻞ وﺻـﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎدام اﻟﺸـﻤﺲ اﺷـﺮاق ﺧﯿﺮه و‬‫ﺣﯿﺮان و ارواح ﻣﺘﻘﺬره ﻣﺴﯿﻠﻤﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪4 :‬‬‫و ﺳـﺠﺎح و ﺟﻤﯿﻊ ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﻨﻬﻤﮑﯿﻦ در ﮐﺬب ﺻﺮاح ﺑﺎدراك آن ﻓﺮﺣﺎن و ﺷﺎدان ﻣﻘﺎم ﮐﻤﺎل اﺳﺘﻌﺠﺎب و ﻣﺤﻞ اﻗﺼﺎي اﺳﺘﻐﺮاﺑﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺼﺎب ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﺤّﯿﺮ اﻓﻬﺎم و اﻟﺒﺎب ﮐﻪ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺤﺼﻮل ﻣﻠﮑﻪ ﻣﻌﺘـﺪ ﺑﻬﺎ در ﻓﻬﻢ ﻣﻌﺎﻧﯽ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫و ادراك دﻗﺎﺋﻖ اﺳﺎﻧﯿﺪ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده داد اﻇﻬﺎر ﻋﻠﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﺳـﻤﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺎن و رﻓﻌﺖ ﻣﮑﺎن ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮ اﺗﺒﺎع آن ﻣﻄﺎع و دﯾﮕﺮ‬‫ﻫﻤﺞ رﻋﺎع داده ادﻧﯽ اﻃﻼﻋﯽ و ﻋﺜﻮري و اﯾﺴﺮ ﺗﺘﺒﻌﯽ و ﻣﺮوري ﺑﺮ اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و اﻓﺎﺿﺎت ﻣﻨّﻘﺪﯾﻦ واﻻ ﻣﻘﺎم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻧﺎﻗﺪﯾﻦ‬‫ﻓﺨـﺎم و ﺗﻨﻘﯿـﺪات ﺳـﺎﺑﺮﯾﻦ ﻋﻈـﺎم دﺳﺖ ﻧـﺪاد ﺗﺎ ﮐﺒـﺢ ﻋﻨﺎن ﺧﻮد از اﯾﻀﺎع و اﯾﻐﺎل در ﻣﻬﺎﻣﻪ ﺑﻐﯽ و ﻋـﺪوان و ﺳـﺒﺎﺳﺐ ﺣﻘـﺪ و ﺷـﻨﺂن و‬‫ﺷﻮﻣﯽ؟؟؟ و ﻏﺮ و ﻃﻐﯿﺎن ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﻟﺴﺎن ﻓﺼـﯿﺢ اﻟﺒﯿﺎن و زﺑﺎن ﺑﻼﻏﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺧﻮد ﺑﺎﯾﻦ ﻫﺠﺮ و ﻫـﺬﯾﺎن ﻧﻤﯽآﻟﻮد و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤّﻨﺎن‬‫ﮐﻪ اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ و اﯾﻘﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺣﺼـﯿﻒ اﻟﺒﻨﯿﺎن ﻣﺸـﯿﺪ اﻻرﮐﺎن ﻣﺘﺼﻒ ﺑﮑﻤﺎل رزاﻧﺖ و اﺗﻘﺎن و ﺻﺤﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺂن در ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫ﻇﻬﻮر و ﻟﻤﻌـﺎﻧﺴﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑـﺬﮐﺮ وﺟﻮه ﻣﻔﺼـﻠﻪ و دﻻﺋﻞ ﻣﮑّﻤﻠﻪ اﺑﻄﺎل وﺳﻮاس ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺟﻼﻟﺖ اﺳﺎس و ﺗﻮﺑﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﺣﮑﻢ‬‫آن ﻣﻘﺘـﺪاي اﺷـﺒﺎه اﻟﻨﺎس ﺑﻮﺿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻀـﺮت ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﻮاﻗﯿﻦ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺑﻮس و ﺑﺎس ﻧﻤﺎﯾﻢ ﭼﻨﺪ ﻓﺎﺋﺪه ﺳﺮاﺳـﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 35‬از ‪597‬‬‫ﻋﺎﺋﺪه ﺑﻌﻮن ﻟا ﻤﻔﯿﺾ ﻟﺤﻘﺎﺋﻖ اﻟﺼﺪق و اﻟﻨﻮر ﻣﺮﻗﻮم و ﻣﺴﻄﻮر و ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﺰﺑﻮر و ﻣﺸﺮح و ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﮔﺮدد‬‫ﻓﺎﺋﺪه اوﻟﯽ ﻓﻬﺮﺳﺖ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 87‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻋﻠﻤﺎ أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ ﺳﻨﻪ ‪ 150‬ﺗﺎ ﺳﻨﻪ ‪1292‬‬‫در ذﮐﺮ اﺳﺎﻣﯽ ﺷـﺮﯾﻔﻪ اﺟﻠّﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺣﻀـﺮات ﺳﻨﯿﻪ و ﮐﻤﻼي اﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ ﺳﻨّﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺮواﯾﺖ ﯾﺎ ذﮐﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ذﺧﯿﺮه ﺷﺮف و ﻓﺨﺮ اﻧﺪوﺧﺘﻪ‬‫ﻗﻠﻮب ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ اﻗﺸﺎب و ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ اوﺷﺎب ﺑﺴﺎن ﮐﺒﺎب ﺳﻮﺧﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬ﻓﻤﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﮑﻮﻓﯽ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﺑﻦ‬‫اﻻـﺛﯿﺮ ﻓﯽ اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑـﮥ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و ﻋـّﺒ ﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب‬‫اﻟّﺮواﺟﻨﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ و اﺑـﻮ ﺣـﺎﺗﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟّﺮازي ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﺑﻮ اﻟﻤﻮّﯾـﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻓﯽ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟّﺘﺮﻣﺬي رواه ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺒﻼذري رواه ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و‬‫اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ زاوﯾـﮥ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﺗﺼـﻨﯿﻒ واﻟـﺪه و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﺒّﺰاز ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و ان وﻟّﯽ اﻟّﺴـ ﻬﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋّﯽ رواه‬‫ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ و أﺑﯽ؟؟؟ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ رواه ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟّﻄﯿﺮي‬‫رواه ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﻪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻃﺮق ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﻔﺎﻇﻪ و اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺒﻐﻮي رواه ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ﺑﻦ ﮐـﺎﺗﺐ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺑﻮ اﻟﻤﺆّﯾـﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟّﺸـ ﻬﯿﺪ ﺑـﺎﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬـﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻟّﺸﺎﻣﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑّﻪ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻀّﺒﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟﮑﻨﺠﯽ ﻓﯽ‬‫ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟّﻄﺎﻟﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪5 :‬‬‫و اﺑـﻮ اﻟﻌـّﺒ ﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﻋﻘـﺪة رواه ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻟّﻄﯿﺮ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫اﻟﻤﺴـﻌﻮدي اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﺮوج اﻟّﺬﻫﺐ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻓﺮﻗﺪ اﻟﺠّﺪي ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﯿﺰان و اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫ﻓﯽ ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اّﯾﻮب اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺴـ ﻬﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﺑﻮ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺴﻘﺎ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟّﺬﻫﺒﯽ‬‫ﻓﯽ ﺗـﺬﮐﺮة ﻟا ﺤّﻔﺎظ و اﺑﻮ اﻟّﻠﯿﺚ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺴـ ﻤﺮ ﻗﻨﺪي رواه ﻓﯽ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻮاﻋﻆ اﻟﺸﺎﻫﯿﻨﯽ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺎﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ رواه ﻓﯽ ﺟﺰء ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺜﻪ و ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺛﺒﺘﻪ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺷﺎذان ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟّﺴﮑﺮّي اﻟﺤﺮﺑّﯽ اﺧﺮﺟﻪ ﻓﯽ اﺟﺰاء ﻣﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﻪ و ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺤّﺐ اﻟّﻄﺒﺮي ﻓﯽ اﻟﺮﯾﺎض اﻟّﻨﻀـﺮة و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان ﺑﻦ ﺑّﻄﮥ‬‫اﻟﻌﮑـﺒﺮي اﻟﺒّﻄﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻻﺑﺎﻧـﮥ و اﺑـﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑـﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑـﻦ ﺑﮑﯿﺮ اﻟّﻨّﺠـ ﺎر رواه ﻓﯽ ﺟﺰء ﻟﻪ و ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ اﻟﻤﺤّﺐ اﻟّﻄـ ﺒﺮّي ﻓﯽ‬‫اﻟّﺮﯾـﺎض اﻟّﻨﻀـﺮة و ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻓﯽ اﻟّﺮوﺿـﮥ اﻟّﻨﺪّﯾـﮥ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻀّﺒﯽ‬‫اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﻟا ﺤﺎﮐﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ رواه ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻟﻪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻃﺮق ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺑﻮ ﺳﻌﻪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ رواه ﻓﯽ ﺷـﺮف اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب‬‫ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻃﺮق ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﻄﯿﺮ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺣﻤـﺪان اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌّﻄﺎر اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻟﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺑﻮ اﻟﻤﺆّﯾـﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 36‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟّﻨﺤﻮي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺑﺸـﺮان ذﮐﺮ رواﯾﺘﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ اﻟّﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺑﻬﺠﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻟا ﺨﻄﯿﺐ‬‫اﻟﺒﻐـﺪادي رواه ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟّﻄّﯿﺐ اﻟﺠّﻠـﺎﺑّﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ‬‫اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ رواه ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻔّﺮاء اﻟﺒﻐﻮي رواه ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪6 :‬‬‫رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟـّﺴ ّﺘﮥ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﻨﻄﻨﺰي رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆّﯾﺪ ﻣﻮّﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزﻣﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻀﺮ اﻻردﺑﯿﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻤّﻠﺎ رواه ﻓﯽ وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻤﺘﻌﺒﺪﯾﻦ و اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ رواه ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري رواه ﻓﯽ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل و اﺑـﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ‬‫اﻟﺠﺰري رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﻨّﺠﺎر رواه‬‫ﻓﯽ ﺗـﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻮ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟّﻨﺼـﯿﺒّﯽ آورده ﻓﯽ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴﺆل ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟّﺮﺳﻮل و ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي آورده ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺗﺬﮐﺮة ﺧﻮاّص اﻻّﻣﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋّﻤﮥ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑـﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟّﻄﺒﺮّي اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﮑّﯽ اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟّﺮﯾﺎض اﻟّﻨﻀـﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸﺮة و ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺆّﯾـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ اﻟﺤﻤﻮﯾﻨﯽ رواه ﻓﯽ ﻓﺮاﺋـﺪ اﻟّﺴـ ﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و اﻟﺒﺘﻮل و اﻟّﺴـ ﺒﻄﯿﻦ و ﻓﺨﺮ‬‫اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﺎﻧﺴﻮي اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و وﻟّﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺘﺒﺮﯾﺰي اﻟﺨﻄﯿﺐ رواه ﻓﯽ ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﺑﻮ‬‫اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻤّﺰي رواه ﻓﯽ ﺗﺤﻔـﮥ اﻻﺷـﺮاف ﺑﻤﻌﺮﻓـﮥ اﻻﻃﺮاف و ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤّﻔﺎظ و ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال و رواه ﻓﯽ ﻣﺼـّﻨﻒ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻃﺮق ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟّﺰرﻧﺪي‬‫رواه ﻓﯽ ﻧﻈﻢ درر اﻟّﺴـ ﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و اﻟﺒﺘﻮل و اﻟّﺴـ ﺒﻄﯿﻦ و ﻣﻌـﺎرج اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﻓﻀـﻞ آل اﻟّﺮﺳﻮل و‬‫ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ رواه ﻓﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟّﺰاوﻟﯽ اﻟّﺪوﻟﺘﺎﺑﺎدي اﻟﻤﻠّﻘﺐ‬‫ﺑﻤﻠـﮏ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻫﺪاﯾـﮥ اﻟّﺴـ ﻌﺪاء و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان و ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟـّﺼ ّﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ رواه ﻓﯽ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤـ ﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻﺋّﻤـ ﮥ و ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺒﺰدي اﻟﻤﯿﺒﺬي‬‫ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻟﻔﻮاﺗﺢ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي رواه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪7 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟّﺮﯾﺎض اﻟّﺰاﻫﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﻞ آل ﺑﯿﺖ اﻟّﻨﺒﯽ و ﻋﺘﺮﺗﻪ اﻟّﻄﺎﻫﺮة و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺎﻓّﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﺘﺒﺮ اﻟﻤﺬاب‬‫ﻓﯽ ﺑﯿـﺎن ﺗﺮﺗﯿـﺐ اﻻﺻـﺤﺎب و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟـّﺼ ﻔﻮري اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻤﺠـﺎﻟﺲ و ﻣﻨﺘﺨﺐ‬‫اﻟّﻨﻔﺎﺋﺲ و ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻨﺠﯽ اﻟﺸـﯿﺮازي اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟـّﺴ ﯿﻮﻃﯽ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺠﻼل اﻟّﺪﯾﻦ رواه ﻓﯽ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺜﻤﯽ اﻟﻤّﮑﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺢ اﻟﻤﮑّﯿﮥ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤّﺘﻘﯽ رواه ﻓﯽ ﮐﻨﺰ اﻟﻌّﻤﺎل و ﻋّﺒﺎس اﻟّﺸـ ﻬﯿﺮ ﺑﻤﯿﺮزا ﻣﺨـﺪوم ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﺤﺴـﻨﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ ﺛّﻢ‬‫اﻟّﺸـ ﯿﺮازي آورده ﻓﯽ ﻧﻮاﻗﺾ اﻟﺮواﻓﺾ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮّﺻﺎﺑﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ رواه ﻓﯽ اﻻﮐﺘﻔﺎء ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻻرﺑﻌﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء و ﻋﻄﺎء‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺸـ ﯿﺮازّي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺠﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺤﺪث رواه ﻓﯽ اﻻرﺑﻌﯿﻦ و ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﻮي ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺠﻌﻔﺮي اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﻨﺰ اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﮑﺴﺒـّﯿ ﮥ و اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺜﻌﺎﻟﺒﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 37‬از ‪597‬‬‫ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﺎﯾﺰﯾﺪ اﻟـّﺴ ﻬﺎر ﻧﻔﻮري اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﻣﺮاﻓﺾ اﻟّﺮواﻓﺾ و اﻟﻤﯿﺮزا ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن ﻟا ﺒﺪﺧﺸﺎﻧﯽ ﻧﻘﻠﻪ ﻓﯽ ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﻋﻦ اﻟّﺘﺮﻣﺬي و ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ ﺳـﺒﻂ اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﻟّﺮﺿﺎ ﻧﻘﻠﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ ﻋﻦ ﻟا ّﺘﺮﻣﺬي‬‫و وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﻌﻤﺮي و اﻟﻪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﻗّﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ و ذﮐﺮه ﻓﯽ ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺻـﻼح‬‫اﻷﻣﯿﺮ اﻟﯿﻤﺎﻧّﯽ اﻟﺼﻨﻌﺎﻧﯽ اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ اﻟّﺮوﺿﮥ اﻟﻨﺪّﯾﮥ و اﻟﻤﻮﻟﻮي ﻣﺒﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻼ اﺣﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ اﻟّﺴﻬﺎﻟّﯽ اﻟﻠﮑﻬﻨﻮي رواه ﻓﯽ وﺳﯿﻠﮥ‬‫اﻟﻨﺠﺎة و ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻤﺮي ﻧﺰﯾﻞ دﻫﻠﯽ اﻟّـﺬي ﻫﻮ ﻣﺨﺎﻃﺒﻨﺎ اﻟﺠﻠﯿﻞ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻟّﺮﺳﺎﻟﮥ اﻟّﺘﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋﻬﺎ ﺑﯿﺎن ﻋﻘﯿﺪة واﻟﺪه و اﺛﺒﺘﻪ‬‫ﻓﯽ ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ و ﻓﯽ ﻓﺘﺎوﯾﻪ ﺑﺠﻮاب ﺑﻌﺾ اﻟّﺴﺎﺋﻠﯿﻦ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻟﻌﻤﺮي اﺑﻦ اخ ذاك اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟّﻨﺒﯿﻞ آورده‬‫ﻓﯽ ﻣﻨﺼﺐ اﻻﻣﺎﻣـﮥ و اﻟﻤﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤـّﺪث ﻧﻘﻠﻪ ﻓﯽ ﺗﻔﺮﯾﺢ اﻻﺣﺒﺎب ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺴـ ﻠﯿﻤﺎﻧﯽ ﻧﺰﯾﻞ راﻣﻔﻮر رواه ﻓﯽ‬‫اﻟـّﺪّر اﻟﯿـﺘﯿﻢ و اﻟﻤﻮﻟﻮي وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺴـ ﻬﺎﻟﯽ اﻟﻠﮑﻬﻨﻮي رواه ﻓﯽ ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴـﻨّﯽ اﻟﺒﻠﺨﯽ اﻟﻘﻨـﺪوزي رواه ﻓﯽ ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﻤﻮّدة و ﻣﻦ ﻫﻨﺎ ﻇﻬﺮ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺪ رواه اﻻﺋﻤﮥ اﻟّﺜﻘﺎت و ﺧّﺮﺟﻪ‬‫اﻻﻃﻮاد اﻻﺛﺒﺎت و اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺎﻫﺮون‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪8 :‬‬‫و رﮐﻦ إﻟﯿﻪ ﻟا ﺤّﺬاق اﻟﻌﺎرﻓﻮن و ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﻪ اﻟﺠﻬﺎﺑﺬة اﻟﻨﺎﻗﺪون و ﺗﺸﺒﺚ ﺑﻪ اﻟﮑﻠﻤﮥ اﻟﺒﺎرﻋﻮن و اﺛﺒﺘﻪ اﻟﻤﺤﻨﮑﻮن اﻟّﺬﯾﻦ ﻻ ﯾﺸّﻖ ﻟﻬﻢ ﻏﺒﺎر و ﻻ‬‫ﯾﺪاﻧﯽ؟؟؟ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ آﺛﺎر و ﻻ ﯾﻐﻤﺰ ﻟﻬﻢ ﻗﻨﺎﺗﻬﻢ و ﻻ ﯾﺮّض ﺻـﻔﺎﺗﻬﻢ و ﻻ ﯾﻮﻫﻦ ﺷﺎﻧﻬﻢ و ﻻ ﯾﺰﻋﺰع ارﮐﺎﻧﻬﻢ ﻗﺪ اﺻﻔﻘﺖ ﮐﻠﻤﺎت اﻟﺴﻨﯿﮥ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﻈﻤـﮥ اﻗـﺪارﻫﻢ و ﻧﺒﺎﻫـﮥ اﺧﻄﺎرﻫﻢ ﻓﻤﻦ ﺧﺎﻟﻔﻬﻢ ﻓﻘـﺪ ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟﻘﺤـﮥ و اﻟﺠﻼﻋـﮥ و ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ اﻫﻞ اﻟّﻨﻘـﺪ و اﻟﺒﺮاﻋـﮥ و ﺷـﻘﺎق اﻋﻼم اﻟّﺴـ ّﻨﮥ و‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و ﻋﻨـﺎد اﺳـﺎﻃﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ و ﻣﻌـﺎّزة اﺋّﻤـ ﮥ اﻟﻔﻀﻞ و اﻟّﺴﺒﺮ و اﻻﺧﺘﺒﺎر و ﻣﻨﺎواة اﻟﻤﺤﺮزﯾﻦ ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﺒﻖ ﻓﯽ ﻓّﻦ اﻵﺛﺎر و اﻟﻤﺮوق ﻣﻦ‬‫اﻃﺎﻋﮥ اﻟﺨّﺬاق ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺧﺒﺎر و ﺧﻠﻊ رﺑﻘﮥ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﻦ ﻋﻨﻘﻪ ﺑﺎﻟّﺮّد و اﻻﻧﮑﺎر و اﻟّﻂ ﻣﺎ ﻫﻮ واﺿﺢ ﮐﺎﻟّﺸـ ﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟّﻨﻬﺎر او ﮐﺎﻟّﺼﺒﺢ ﻓﯽ‬‫اﻻﺳﻔﺎر‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺛﺎﻧﯿﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 33‬ﻧﻔﺮ( ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺷﺎه وﻟﯽ اﷲ )ﭘﺪر ﻣﺆﻟﻒ ﺗﺤﻔﻪ( ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﯾﺎ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ‬‫در اﻓﺮاز اﺳـﺎﻣﯽ آن ﻋﻠﻤـﺎي ﮐﺒـﺎر و ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺎر ﮐﻪ رواﯾﺖ ﯾﺎ ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﺷﺎه وﻟﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ واﻟﺪ‬‫ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﺤﺎﻣـﺪ ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﺳﻠﺴـﻠﻪ رواﯾﺖ او ﺑﺎﯾﺸﺎن ﺑﻮاﺳـﻄﻪ ﮐﻞ ﯾﺎ ﺑﻌﺾ آن ﺷـﯿﻮخ ﺳـﺒﻌﻪ ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در‬‫رﺳﺎﻟﻪ ارﺷﺎد اﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎت اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﺎﺗﺼﺎل ﺳـﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺸﺎن ﺣﻤـﺪ اﻟﻬﯽ ﺑﺠﺎ آورده در اذﻫﺎن ﻣﻌﺘﻘـﺪﯾﻦ و ﻣﻘﻠـﺪﯾﻦ ﺧﻮد ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و‬‫ﺟﻼﻟﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ رﻓﻌﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻧﺒﺎﻟﺖ و ﻋﻠﻮ ﺷﺄن و ﺳـﻤﻮ ﻣﮑﺎن و ﻟﻤﻌﺎن ﻓﺨﺮ و رﺟﺤﺎن ﻗـﺪر اﯾﺸﺎن راﺳـﺦ ﮐﺮده و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ‬‫اﯾﺸﺎن ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟّﻠﻪ ﮐﺮام و اﺋﻤﻪ ﻗﺎده اﻋﻼم و از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﺑﺤﺮﯾﻦ ﻣﺤﺘﺮﻣﯿﻦ و ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﻠﻬﻢ ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎﻓﻘﯿﻦاﻧﺪ ﭘﺲ از آن‬‫ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﮑﻮﻓﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة اﻟﺘﺮﻣﺬي و‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﺒّﺰار و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ‬‫ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺑﻄﮥ اﻟﻌﮑﺒﺮي‬‫و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و اﺑﻮ‬‫ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ اﻟّﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي و ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ‬‫ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫اﻟﺠﺰري و ﻋﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑـﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﻮد اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﻨﺠـﺎر و ﯾﻮﺳـﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 38‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺴـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ﻣﺤّﺐ اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ اﻟﻤﺠـﺎﻣﻊ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾـﺪ اﻟﺤﻤﻮﯾﻨﯽ و وﻟﯽ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﺰي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪9 :‬‬‫ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤّﺘﻘﯽ و ﻋﻄﺎ و اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺠﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺤﺪث و ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ اوﻻ ﻋﺒﺎرت واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻣﺘﻀـﻤﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﺳﻤﺎي آن ﺷﯿﻮخ ﺳﺒﻌﻪ و ﮐﯿﻔﯿﺖ اﺗﺼﺎل ﺳﻨﺪ او ﺑﺎﯾﺸﺎن و ﺑﺠﺎ آوردن ﺣﻀﺮت او ﺣﻤﺪ اﻟﻬﯽ را ﺑﺮﯾﻦ اﺗﺼﺎل ذﮐﺮ ﮐﻨﯿﻢ‬‫و ﺑﻌﺪ از ان ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻮدن ﺣﻀـﺮات ﻣﺬﮐﻮرﯾﻦ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷـﯿﻮخ ﺳـﺒﻌﻪ ﯾﺎ ﺑﻌﻀﯽ از ان ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺑﻮدن اﯾﺸﺎن از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه‬‫واﻟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑﻪ ﺑـﺪاﻫﺖ ﻇـﺎﻫﺮ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﻗﺎل وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﻓﯽ اﻻرﺷﺎد ﻓﺼﻞ ﻗـﺪ اﺗّﺼﻞ ﺳـﻨﺪي و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﱠﻠﻪ ﺑﺴـﺒﻌﮥ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﺠﻠّﮥ اﻟﮑﺮام اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﻘﺎدة اﻻﻋﻼم ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺤﺘﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺠﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﻓﻀﻠﻬﻢ ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎﻓﻘﯿﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻌﻼـء اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي و اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺮداﻧﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫اﻟﮑﺮدي اﻟﻤﺪﻧﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﻨﺨﻞ اﻟﻤّﮑﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺒﺼﺮي ﺛّﻢ‬‫اﻟﻤّﮑﯽ و ﻟﮑﻞ واﺣـﺪ ﻣﻨﻬﻢ رﺳﺎﻟـﮥ ﺟﻤﻊ ﻫﻮ ﻓﯿﻬﺎ او ﺟﻤﻊ ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ اﺳﺎﻧﯿﺪه اﻟﻤﺘﻨّﻮﻋﮥ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم ﺷّﺘﯽ اّﻣﺎ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻓﺎﺟﺎزﻧﯽ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺘﺨﺐ‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺬي ﺟﻤﻌﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻟﻪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺜﻘﮥ اﻻﻣﯿﻦ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻟﺬﯾﻦ ﺳـﺮدﻧﺎ‬‫أﺳﻤﺎءﻫﻢ ﺑﻌﺪ اﺑﯿﻪ ﮐّﻠﻬﻢ ﻋﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و اّﻣﺎ اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﯿﺴﯽ ﻓﻨﺎوﻟﻨﯽ ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ و اﺟﺎزﻧﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻋﻦ‬‫اﻻرﺑﻌﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻋﻨﻪ اّﻣﺎ اﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻓﺎﺟﺎزﻧﯽ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻓﯽ ﺻﻠﮥ اﻟﺨﻠﻒ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ ﻋﻦ اﻟﻤﺼّﻨﻒ ﻣﮑﺎﺗﺒﻪ و اﺟﺎزﻧﯽ‬‫ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣـﺎ ﻓﯿﻪ وﻟـﺪه ﻣﺤّﻤـ ﺪ وﻓـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﺟـﺎزﻧﯽ ﺑﺠﻤﯿﻌﻪ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻋﻤﺮ اﺑﻦ ﺑﻨﺖ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﺎﻟﻢ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻨﻪ و اّﻣﺎ ﻟا ﮑﺮدّي‬‫ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﺠﻤﯿﻊ اﻻﻣﻢ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﯿﻪ اﻟﻤﺬﮐﻮر و اّﻣﺎ اﻟﻌﺠﯿﻤّﯽ ﻓﺎﻟّﻒ اﻟﺸـﯿﺦ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺪﻫﺎن رﺳﺎﻟﮥ ﺑﺴـﻂ‬‫ﻓﯿﻬـﺎ اﺳﺎﻧﯿـﺪه اﺟﺎزﻧﯽ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ رواه اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻗﺎري دروﺳﻪ و اﺧّﺺ ﺗﻼﻣـﺬﺗﻪ و ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻨﮥ ﺑﮑﻤﺎﻟﻬﺎ ح‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﻣﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻘﻠﻌﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻣﻔﺘﯽ ﻣّﮑﮥ اواﺋﻞ اﻟّﺴّﺘﮥ و ﺷﯿﺌﺎ ﻣﻦ ﻣﺴﻨﺪ اﻟّﺪارﻣﯽ و ﻣﺆّﻃﺎ ﻣﺤّﻤﺪ و آﺛﺎره و اﺟﺎزﻧﯽ ﺑﺴﺎﺋﺮﻫﺎ و‬‫ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﺗﺼـّﺢ ﻟﻪ رواﯾﺘﻪ ﻋﻦ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اّﻣﺎ اﻟّﻨﺨﻠّﯽ ﻓﻠﻪ رﺳﺎﻟـﮥ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻬﺎ اﺳﺎﻧﯿـﺪه اﺟﺎزﻧﯽ ﺑﻬﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻋﻨﻪ ح ﻧﺎوﻟﻨﯿﻬﺎ اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﻟّﻨﺨﻞ اﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر و اﺟﺎزﻧﯽ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و اّﻣﺎ اﻟﺒﺼـﺮي ﻓﺎﻟّﻒ وﻟـﺪه اﻟﺸـﯿﺦ ﺳﺎﻟﻢ رﺳﺎﻟﮥ اﺟﺎزﻧﯽ ﺑﻬﺎ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﺗﺼّﺢ ﻟﻪ‬‫رواﯾﺘﻪ اﻟّﺴّﯿﺪ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ ﺟّﺪه اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺬﮐﻮر و ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻨﻪ اواﺋﻞ اﻟﮑﺘﺐ اﺟﺎزﻧﯽ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻋﻨﻪ و ﻗﺪ ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪10 :‬‬‫اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﮑﻤﺎﻟﻪ ﻋﻨﺪ ﻗﺒﺮ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﺳـﻤﺎﺋﻞ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺑﮑﻤﺎﻟﻪ اﻟّﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﺳـﻤﺮ اﻟّﻨﺴﺎء ﻓﺎﻧﻪ‬‫ﺳﻤﻌﻪ ﻣﻨﻪ اّﻣﺎ اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﭘﺲ او از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﺮدي اﻟﮑﻮراﻧﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻨﺴﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﮐﺮدي در ﮐﺘﺎب اﻻﻣﻢ ﻻﯾﻘﺎظ اﻟﻬﻤﻢ ﮐﻪ در ان اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﺟﻤﻊ ﻓﺮﻣﻮده ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻟﻠﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺧﺴـﺮو اﻟﺒﻠﺨﯽ ﺑﺎﻟّﺴﻨﮥ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﺮﮐﺎت ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺨﺸﻮﻋﯽ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ اّﻣﺎ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫ﭘﺲ او از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻨﺴﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻣـﺬﮐﻮر در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت ﺧﻮد از ﺷـﯿﺦ ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻻﺟﻬﻮري ﮐﻪ ﻣﺪاﺋﺢ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﺰﯾﻠﻪ او ﺑﺎﯾﻦ ﻋﺒﺎرت رﺷـﯿﻘﻪ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﻣﻨﻬﻢ اﻻﻣﺎم اﻻوﺣﺪ و اﻟﻬﻤﺎم اﻟﺠﻬﯿﺬ‬‫اﻟﻤﻔﺮد ﻋﻠﻢ اﻻرﺷـﺎد اﻟﻤﻮﻃﺎ اﻟﻤﻨﻬﺎج و ﻋﯿﻠﻢ اﻻﻫﺘـﺪاع اﻟﻤﺘﻼﻃﻢ اﻻﻣﻮاج و اﻟﻤﺤﺼﻞ ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻘﯽ اﻟﻌﺮﻓﺎن ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﺴﺆل و اﻻﻣﻞ و اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻣﻦ‬‫ﺗﻤﻬﯿﺪ ﻣﻘّﺪﻣﺎت اﻻﺗﻘﺎن اﻟﺸﺎﻣﻞ و اﻻﮐﻤﻞ و اﻟﺒﺎذل ﻟﻄﻼب اﻻﻓﺎدات ﻣﻦ ﻣﺪون اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﻣﻮاﺋﺪ اﻟﺘﻮﺿـﯿﺢ و اﻟﺒﯿﺎن و اﻟﻨﺎﺷـﺮ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ذﺧﯿﺮة‬‫اﻟﺘﻨﻘﯿﺢ و ﻣﻌﻮﻧﮥ اﻟﺘﻠﻘﯿﻦ اﻟﻄﺮاز اﻟﻤﻌﻠﻢ ﺑﺠﻮاﻫﺮ اﻟّﺘﺒﯿﺎن ﻋﻼﻣﮥ اﻟﻌﺼﺮ ﺑﺎﻋﺘﺮاف اﻟﻤﻮاﻟﻒ و اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ و اﻧﺴﺎن ﻋﯿﻦ اﻟﻤﺼﺮ ﺑﻮﻓﺎق ﻋﯿﻦ اﻟﻤﻀﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 39‬از ‪597‬‬‫و ﻟﻠﺴـﺎﻋﻒ و ﻧـﺎﻇﻮرة دﯾﻮان اﻟﻤﻌـﺎرف ﻓﯽ ﻓّﮏ رﻣﻮزﻫﺎ و ازاﺣـﮥ اﺷـﮑﺎﻟﻬﺎ و اﻟﻮاﻗﻒ ﻣﻦ ﻣﻘﺎﺻـﺪ ﻣﻮاﻗﻔﻬﺎ و ﻣﻮاﻗﻒ ﻣﻘﺎﺻـﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻋﯿﻦ‬‫اﻻﺻﺎﺑﮥ ﻣﻦ ﻧﺘﺎﺋﺞ اﺷـﮑﺎﻟﻬﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﻋﻼم و اﻵﯾﮥ اﻟﻤﺄﺛﻮرة ﺑﺎﻗﻼم اﻻﻟﺴـﻨﮥ و اﻟﺴـﻨﮥ اﻻﻗﻼم ﻣﻠﺤﻖ اﻻﺻﺎﻏﺮ ﺑﺎﻻﮐﺎﺑﺮ و وارث‬‫اﻋﻼق اﻟـّﺴ ﯿﺎدة ﮐﺎﺑﺮا ﻋﻦ ﮐﺎﺑﺮ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق و ﺑﺮﮐـﮥ اﻟﻮﻗﺖ اﻟﻤﻨﺘﺠﻊ إﻟﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻋﻤﺎق اﻵﻓﺎق اﺑﻮ اﻻرﺷﺎد ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ‬
‫اﻻﻣﺎم اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟّﻨّﻈﺎر اﻟﻤﺸﺎق اﻟﻤﺤﺪث اﻟﻤﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ‬‫و ﺣﺎﻣـﻞ راﯾـﮥ اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫـﻞ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻟّﺘﺒﯿﯿﻦ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻣﻦ ﻓﺮﯾﻀـﮥ اﻻﺛﺮ اوﻓﺮ ﻧﺼـﯿﺐ و اﻟّﻀﺎرب ﻓﯽ ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻔﻨﻮن اﻻﺳـﻼﻣﯿﮥ ﺑﺴـﻬﻢ‬‫ﻣﺼـﯿﺐ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ زﯾﻦ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻻﺟﻬﻮري ﺑﻀّﻢ اﻟﻬﻤﺰة و ﺳـﮑﻮن اﻟﺠﯿﻢ و ﺿّﻢ اﻟﻬﺎء ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻗﺮﯾﮥ ﻣﻦ رﯾﻒ ﻣﺼﺮ اﻟﻘﺎﻫﺮي‬‫ﺳﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻐﻮارق اﻟﺮﺣﻤـﮥ ﺛﺮاه و اﺟﺰل ﻓﯽ ﻓﺮادﯾﺲ اﻟﺠﻨـﺎن ﻗﺮاه وﻟـﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺘﺼـﺮ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻧﺸـﺄ ﺑﻬـﺎ ﻋﻠﯽ‬‫اﻻﺷﺘﻐﺎل و اﻟﻤﻼزﻣﮥ و اﻟﺤﺮص ﻋﻠﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ ﺣﻔﻈﺎ ﻟﻠﻤﺘﻮن و ﺗﻔّﻬﻤﺎ ﻓﯿﻬﺎ و ﺗﻘﯿﯿﺪا ﻟﻠﻔﻮاﺋﺪ و وﻗﻮﻓﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﺮاﺋﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪11 :‬‬‫و ﺑﮑﺮ ﻟﻠّﺴـ ﻤﺎع ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﻮخ اﻟﻮﻗﺖ و اﻻﺳـﺘﺠﺎزة ﻣﻨﻬﻢ ﻣّﻤﻦ ﻟﻬﻢ ﻋﻠّﻮ اﻻﺳﻨﺎد ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﺮاﻓﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﺒﺮﻫﺎن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻌﻠﻘﻤّﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﺷـﻤﺲ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻔﯿﺸـﯽ ﺑﻔﺎء ﻣﮑﺴﻮرة ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﺜﻨﺎة ﺗﺤﺘّﯿﮥ ﻓﺸـﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﮥ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و اﻣﺎم اﻟﻤﺎﻟﮑﯿﮥ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﺒﻨﻮﻓﺮي و ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯿﮥ ﺑﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺮاﻓﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫ﺳﺮاج اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺠﺎﺋﯽ ﺑﻬﻤﺰة ﻣﻀـﻤﻮﻣﮥ و ﻻم ﺳﺎﮐﻨـﮥ اﻟﺤﻨﻔﯽ و اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﻤﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﮑﺮﺧﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ و‬‫ﻋﻼﻣـﮥ اﻟﻤﺤّﻘﻖ اﻟﺸـﯿﺦ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻋّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و ﺷـﯿﺦ اﻟﻔﻨﻮن اﻟﻌﻘﻠّﯿﮥ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ اﻟﻌﺒﺎدي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺗﻔّﻘﻪ‬‫ﺑﺎﻟﺒﻨﻮﻓﺮي و اﻟﺒﺪر اﻟﻘﺮاﻓﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﮐﺮﯾﻢ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺒﺮﻣﻮي و اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻐﺮﺑﯽ ﻓﯽ آﺧﺮﯾﻦ و ﺟّﺪ و ﺑﺮع ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن ﻓﻘﻬﺎ و ﻋﺮﺑّﯿﮥ و اﺻﻠﯿﻦ‬‫و ﺑﻼﻏـﮥ و ﻣﻨﻄﻘﺎ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و درس و أﻓﺘﯽ و ﺻـّﻨﻒ و اﻟّﻒ و ﺷـﺮح و ﻗّﯿﺪ و ﻧﻈﻢ اﻟّﻨﻈﺎﺋﺮ و ﻧﺜﺮ اﻟﺠﻮاﻫﺮ و ﻃﺎر ﺻـﯿﺘﻪ و ﻋﻤﺮ ارﺟﺎء اﻟﻤﻌﻤﻮر‬‫ذﮐﺮه و ﻧﻔﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘـﮥ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﮥ ﻣﻦ ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻤﺬاﻫﺐ و اﻧﺘﻬﺐ إﻟﯿﻪ رﯾﺎﺳﮥ ﻣﺬﻫﺐ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق و ﻋﻤﺮ ﺣّﺘﯽ ﺻﺎر اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻤﻔﺮد ﻓﯽ‬‫ﻋﻠّﻮ اﻻﺳـﻨﺎد و رﺣﻞ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺋﺮ اﻵﻓﺎق ﻟﻼﺧـﺬ ﻋﻨﻪ ﻓﺎﻟﺤﻖ اﻻﺣﻔﺎد ﺑﺎﻻﺟـﺪاد و ﻃّﻮق اﻟّﻨﺎزل ﻓﻀـﯿﻠﮥ ﻋﻠّﻮ اﻻﺳـﻨﺎد ﻫـﺬا ﻣﻊ ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻦ‬‫ﻣﺘﺎﻧﮥ اﻟّﺪﯾﻦ و ﮐﻤﺎل اﻟﻨﺰاﻫﮥ و وﺛﺎﻗﮥ اﻟّﺘﻌّﻔﻒ و رﺻﺎﻧﮥ اﻟّﺼﯿﺎﻧﮥ و ﺳﻌﮥ اﻟﺒﺎل و ﺣﺴﻦ اﻟﺨﻠﻖ و ﻟﯿﻦ اﻟﺠﺎﻧﺐ و ﻣﺰﯾﺪ اﻻﺣﺘﻤﺎل و ﺳﻼﻣﮥ اﻟّﺼﺪر‬‫و ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟّﺘﻮاﺿﻊ ﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و اﻟﺠﻠﯿﻞ و اﻟﺤﻘﯿﺮ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اوﺻﺎﻓﻪ اﻟﺤﺴـﻨﮥ و ﺷـﻤﺎﺋﻠﻪ اﻟﻤﺴﺘﺤﺴﻨﮥ و ﺻﯿﺐ آﺧﺮا ﻓﯽ ﺑﺼﺮه‬‫ﺑﺴـﺒﺐ ﻏﺮﯾﺐ و ﻫﻮ اّن ﺑﻌﺾ اﻟّﻄﻠﺒﮥ ﻣّﻤﻦ أراد اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﺷّﺮا ﮐﺎن ﯾﺤﻀﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﺸﯿﺦ و ﮐﺎن ﻣّﻤﻦ ﻟﻪ ﺳﻤﮥ اﻟّﺼﻼح ﻓﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺣﺎﻟﻪ ﻓﺎﺗﻔﻖ ان‬‫ﺗﺰوج ﺑﻨﺘﻪ و وﻗﻊ ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻫﻠﻪ ﻣﺸـﺎﺟﺮة ﻓﻄّﻠﻘﻬﺎ ﺛﻼﺛـﮥ ﺛﻢ ادرﮐﻪ اﻟّﻨـﺪم ﻓﺎﺳـﺘﻔﺘﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﺎﻓﺘﺎه ﺑﺎﻧّﻬﺎ ﻻ ﺗﺤّﻞ ﻟﻪ اﻻ ﺑﻌـﺪ زوج ﻓﺘﻮّﻋـ ﺪه ﺑﺎﻧّﻪ‬‫ﯾﻘﺘﻠﻪ ان ﻟﻢ ﯾﺮدﻫﺎ ﻟﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﺘﺮث اﻟﺸـﯿﺦ ﺑﮑﻼﻣﻪ ﻓﺘﺮك اﻟﺸـﯿﺦ ﯾﻮﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﺟﻠﺲ ﻟﻠّﺘﺪرﯾﺲ ﻋﻠﯽ ﻋﺎدﺗﻪ ﻓﺠﺎء و ﺗﺤﺘﻪ ﺳـﯿﻒ ﻓﺎﺳـﺘّﻠﻪ ﻓﻀﺮب‬‫اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ راﺳﻪ ﻓﻘﺎم إﻟﯿﻪ اﻫﻞ اﻟﺤﻠﻘﮥ و ﻣﻦ ﺣﻀﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﻨﺎوﻟﻮه ﯾﻤﯿﻨﺎ و ﺷﻤﺎﻻ ﺑﺎﻟّﺜﯿﺎب و اﻟّﻨﻌﺎل ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻟﻮا ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﺸﯿﺦ‬‫و ﻗـﺪ ﺷـﺠﻪ ﻓﯽ راﺳﻪ و ﻣﺎ زاﻟﻮا ﺑﻪ ﺣّﺘﯽ ﻗﺘﻠﻮه دوﺳﺎ ﺑﺎﻻرﺟﻞ و ﺿـﺮﺑﺎ ﺑﺎﻻﯾﺪي و اﻟّﻨﻌﺎل و اﻟﻌﺼـّﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و رﻓﻊ اﻟﺸـﯿﺦ ﻟﺪاره ﻓﺎﺛﺮت‬‫ﺗﻠﮏ اﻟﺸﺠﺎج‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪12 :‬‬‫ﻓﯽ ﺑﺼـﺮه و ﻻ ﺣﻮل و ﻻ ﻗّﻮة اﻟّﺎ ﺑﺎﻟّﻠﻪ رﺣﻠﺖ إﻟﯿﻪ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ و اﻟﻒ ﻓﻼزﻣﺘﻪ ﻣﺪة ﺳﻨﺘﯿﻦ اﻟّﺎ ﮐﺴﺮا اﺧﺬت ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ و روﯾـﺖ ﻋﻨﻪ ﻋـﺪة ﺟﻮاﻣـﻊ و ﻣﺴﺎﻧﯿـﺪ و اﺟﺰاء و ارﺑﻌﯿﻨـّﯿ ﺎت ﯾـﺎﺗﯽ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻔﺼـﯿﻠﻬﺎ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻤﺴـﻠﺴﻞ ﺑﺎﻻوﻟﯿـﮥ و اﻟﻤﺴـﻠﺴﻞ ﺑﺴﻮرة اﻟﺼﻒ و ﻟﻘﻨﻨﯽ اﻟـﺬﮐﺮ و أﺟـﺎز ﻟﯽ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﮐـّﻞ ﻣﺎ ﯾﺠﻮز ﻟﻪ و ﻋﻨﻪ رواﯾﺘﻪ و ﻟﻪ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻌﺪﯾـﺪة‬‫اﻟﻤﺤﮑﻤـﮥ اﻟﻤﻔﯿﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﺷـﺮوﺣﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ اﺛﻨﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠﻠﺪ او وﺳﻂ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ و ﺻـﻐﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪﯾﻦ و ﺣﺎﺷـﯿﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺷـﺮح اﻟﺘﺘﺎﺋﯽ ﻟﻠّﺮﺳﺎﻟﮥ و ﺷـﺮح ﻋﻘﯿﺪة اﻟﺮﺳﺎﻟﮥ و ﺷـﺮح اﻟﻔﯿﮥ اﻟّﺴﯿﺮة ﻟﻠّﺰﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و ﻣﺠﻠﺪ ﻟﻄﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮاج و ﺷﺮح اﻟﻔّﯿﮥ اﻟﻨﺤﻮ ﻻﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 40‬از ‪597‬‬‫ﻣﺎﻟﮏ و ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺴﻮّدة و ﺷـﺮح اﻟّﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻟﺴـﻌﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺘﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻄﻖ و ﺣﺎﺷـﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮح اﻟّﻨﺨﺒﮥ ﻻﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻣﻨﺴـﮏ‬‫ﺻﻐﯿﺮ و ﺟﺰء ﻓﯽ ﻣﺴـﺌﻠﮥ اﻟـّﺪﺧﺎن و ﮐﺘﺎﺑـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟّﺸـ ﻤﺎﺋﻞ ﻟﻢ ﺗﺨﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴﻮّدة و ﻋﻘﯿـﺪة ﻣﻨﻈﻮﻣـﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻦ ﻓﺮاﺋـﺪ اﻓﺎداﺗﻪ و ﻣﻮاﺋﺪ‬‫اﻣﺪاداﺗﻪ ﺗﻮ ﻓﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺳّﺘﯿﻦ و اﻟﻒ ﻋﻦ ﻧﯿﻒ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑا ﻦ ﺣﺠﺮ‬‫و ﻓﯿﻪ زﯾﺎدات وﻟﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺷـﯽء ﯾﺴـﯿﺮ ﻣﻦ زﯾﺎدات أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ اﻟﺮاوي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ ﯾﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸﺮ ﻣﺴﻨﺪا ﻣﺴﻨﺪ‬‫اﻟﻌﺸـﺮة و ﻣﺎ ﻣﻌﻪ و ﻣﺴـﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻣﺴـﻨﺪ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و ﻣﺴـﻨﺪ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎﺻـﯽ و أﺑﯽ رﻣﺜﮥ و ﻣﺴـﻨﺪ‬‫اﻟﻌّﺒﺎس و ﺑﻨﯿﻪ و ﻣﺴﻨﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺒﺎس و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة و ﻣﺴﻨﺪ اﻧﺲ و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ و ﻣﺴﻨﺪ ﺟﺎﺑﺮ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻤﮑّﯿﯿﻦ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻤﺪﻧﯿﯿﻦ‬‫و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﮑﻮﻓﯿﯿﻦ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺒﺼﺮﯾﯿﻦ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺸﺎﻣﯿﯿﻦ و ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻧﺼﺎر و ﻣﺴﻨﺪ ﻋﺎﺋﺸﮥ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻨﺴﺎء اﻧﺘﻬﯽ و ﻫﯽ ﻣﺸﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﺰء و‬‫اﺛﻨﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺟﺰء ﺑﺘﺠﺰﯾـﮥ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ اﻟّﺮازي ﻋﻦ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﮐﺎن اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻤﺎ ﺟﻤﻊ‬‫ﻫـﺬا اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻟﻢ ﯾﺮﺗﺐ اﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﻤﻘﻠﯿﻦ ﻓﺮﺗّﺒﻬﺎ وﻟـﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻮﻗﻊ ﻓﯿﻪ اﻏﻔﺎل ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ ﺟﻌﻞ اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺸﺎﻣﯽ و ﻧﺤﻮ ذﻟﮏ و رﺗّﺒﻪ ﺑﻌﺾ‬‫اﻟﺤﻔـﺎظ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯿﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻻـﺑﻮاب و ﻟﻢ اﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ و رﺗّﺒﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻧﺎﺻـﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ زرﯾﻖ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻮاب و اﻇّﻨﻪ ﻋـﺪم ﻓﯽ‬‫اﻟﮑﺎﺋﻨـﮥ اﻟﻌﻈﻤﯽ ﺑـﺪﻣﺸﻖ اﻧﺘﻬﯽ و رﺗﺒﻪ ﺑﻌﺾ ﻣﻦ ﺗـﺎّﺧﺮ ﻋﻨﻪ اﯾﻀـﺎ ﻓﯽ ﻣﺎ ﺑﻠﻐﻨﯽ و رﺗّﺒﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟﻤﻘﻠﯿﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﺤّﺐ و رﺗّﺐ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺰاﺋـﺪة ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـّﺘﮥ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ و ﻋﻤﻠﺖ اﻧﺎ اﻃﺮاف اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﮐّﻠﻪ ﻓﯽ‬‫ﻣﺠﻠّﺪﯾﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺮأت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪13 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻣـﺎ اﻧﺘﺨﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺸـﺮة ﻣﻦ ﻣﺴـﻨﺪ واﺣـﺪ ﻣﻨﻬﻢ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و اﺟـﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮه ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و اﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ‬‫اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﻋﻦ اﻟّﺴـ ﻨﺒﺎﻃﯽ ﻗـﺎل ﻫﻮ و زﮐﺮّﯾـﺎ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻗﺎل ﻗﺮأﺗﻪ ﮐّﻠﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻزﻫﺮي‬‫اﻟﻤﺴﻌﻮدي ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﻟﺴﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﺳﻮي ﻓﻮت ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﺑﺴﻤﺎﻋﻪ ﻟﻤﺎ ﻗﺮئ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺠﯿﺐ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج ﻋﺒـﺪ اﻟّﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺤﺮاﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﺠﻤﯿﻌﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻤﺠﺪ اﻟﺤﺮﺑﯽ ح ﻗﺎل زﮐﺮّﯾﺎ و اﻟّﺴﻨﺒﺎﻃﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺠﻮﺧﯽ ح‬‫و ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﻣﻊ اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﻨﺤﻮ اﻟﺜﻠﺚ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻘﯽ اﻟﺸـﻤﻨﯽ و اﺟﺎزﺗﻪ ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ‬‫ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤـﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻨـﺎﻧﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺮﺿـﯽ ﻗـﺎل ﻫﻮ و اﺑﻦ اﻟﺠﻮﺧﯽ اﺧﺒﺮﺗﻨـﺎ ﺑﻪ أمّ‬‫اﺣﻤـﺪ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻣّﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﮐﺎﻣـﻞ اﻟﺤﺮاﻧﯿـﮥ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ح ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ‬‫اﻟـّﺼ ﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻗﺎل ﻫﻮ و زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻣّﮑﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﻨﺒﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮج اﻟّﺮﺻﺎﻓﯽ‬‫ﻗﺎل ﻫﻮ و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺮﺑﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺼﯿﻦ اﻟّﺸﯿﺒﺎﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ اﻟﻮاﻋﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ح ﻗﺎل اﻟﺠﻼل اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ و ﺑﺎﻟّﺴﻨﺪ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﻤﻦ اﻟﮑﻨﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻻﻧﺼﺎري‬‫ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﻫﻮ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل اﻟّﺴـ ﺮاج اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻧﺮوي ﺑﻬﺬا اﻹﺳـﻨﺎد ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﻣﺼـّﻨﻔﺎت اﻻﻣﺎم و ﻣﺼـّﻨﻔﺎت وﻟـﺪه ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺷـﯿﺦ ﻟﻤﻦ روي ﻋﻨﻪ ﻣﻦ اﻟﻤـﺬﮐﻮرﯾﻦ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ اﺣﻤـﺪ از‬‫ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ اﻣﻢ ﻻﯾﻘﺎظ اﻟﻬﻤﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ و ﺷـﮑﺮ ﺳﻌﯿﻪ ﺳﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم ﺻﻔﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ رّوح اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﺑﺴﻨﺪه اﻟّﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣﻨﺒـﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮج اﻟﻤﮑﺒﺮ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ‬‫اﻟﻤﺬﻫﺐ اﻟﻮاﻋﻆ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺛﻨﯽ أﺑﯽ و ﻧﯿﺰ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺷـﯿﺦ ﺑا ﻮ اﻟﺒﻘﺎء‬‫ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﮐﻪ او ﻫﻢ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دّﻫـ ﺎن ﻣﮑﯽ ﺣﻨﻔﯽ در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 41‬از ‪597‬‬‫ﻣﻮﺳﻮم ﺳﺎﺧﺘﻪ آن را‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪14 :‬‬‫ﺑﮑﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﻟﻤﺎ ﻇﻬﺮ و ﺧﻔﯽ ﻣﻦ ﻏﺎﻟﺐ ﻣﺮوﯾﺎت ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﻟّﺮﺑّﺎﻧﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻓﯿﻪ ﻣﻦ زﯾﺎدات وﻟﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺷـﯽء ﻧﺰﯾﺮ ﻣﻦ زﯾﺎدات أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ اﻟّﺮاوي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ أﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﺣﺎﻓﻆ وﻗﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﺠﺎزي اﻟﺸـﻌﺮاﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ارﮐﻤﺎس ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ ﻗﺎل ﻗﺮأﺗﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻪ اﻟﯽ آﺧﺮه ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻤﺴﻨﺪ‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺒﺎرك اﻟﻬﻨﺪي اﻻﺻﻞ ﻧﺰﯾﻞ اﻟﻘﺎﻫﺮة اﻻزﻫﺮي اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﺑﺴﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﺳﻮي ﻣﻮاﺿﻊ‬‫ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج اﻟﺤﻠﺒﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺤﻔﻨﺠﻠﻪ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و اﻟﻔﺎء و ﺳـﮑﻮن اﻟﻨّﻮن ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺟﯿﻢ‬‫ﺛّﻢ ﻻم ﺧﻔﯿﻔﮥ ﺑﺴﻤﺎﻋﻪ ﻟﻤﺎ ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻮي ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﺒﺎﻻﺟﺎزة ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺠﯿﺐ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج ﻋﺒﺪ اﻟﻠّﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻧﺼﺮ‬‫اﻟﺤﺮاﻧﯽ اﻻﺻـﻞ ﻧﺰﯾـﻞ اﻟﻘـﺎﻫﺮة ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﺠﻤﯿﻌﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﺠـﺪ اﻟﺤﺰﻧﯽ و ﺑﺒﻌﻀﻪ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻌﻄﻮش ﻗﺎﻻـ اﻧﺒﺎﻧـﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ‬‫اﻟﻮاﻋﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺣﻤـﺪان ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ أﺑﯽ و ﻏﯿﺮه ﮐﻤـﺎ ﺑّﯿﻦ ﻓﯿﻪ ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ذﮐﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻧﻘﻄـﮥ اّن اﻟﻘﻄﻌﯽ ﻓﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫ﺧﻤﺴﮥ اوراق ﻣﻦ ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻓﺮواﻫﺎ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة و اّن اﺑﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ ﻓﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻣﺴﻨﺪ ﻋﻮف ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻓﻀﺎﻟﮥ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ و ذﮐﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻧّﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ اﯾﻀﺎ ﺧﻤﺴﮥ و ﺛﻠﺜﻮن ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﺎﺑﺮ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺑﺴـﻤﺎع ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻤﺴﻨﺪ‬‫اﻟﻌﺸـﺮة و ﻣﺎ ﻣﻌﻪ و ﺑﻤﺴـﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻻﺷـﻌﺮي و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ اﻟﺘﺰﻣﻨﺘﯽ ﻗﺎل‬‫اﻻول اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟّﻨﺠﯿﺐ ﺑﺴﻨﺪه و ﻗﺎل اﻟﺘﺰﻣﻨﺘﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻤّﺰة و ﻟﺒﻌﻀﻪ ﻋﻠﯽ ﻏﺎزي ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟﺤّﻠـﺎوي ﻗﺎﻻـ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﻨﺒﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺮﺻﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﮑﺒﺮ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ و ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ‬‫ﺧﺎـّﺻ ﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﮏ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮﻧـﺪاري و أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟّﺰﺑﯿﺮي و ﺑﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﻔﺎرﻗﯽ و‬‫ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ اﻟّﺮّﺻﺎص و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻦ ﻧﺠﻢ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و ﺑﻬﺎء؟؟؟ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ‬‫اﻟّﻀﺮﯾﺮ و ﻓﺘﺢ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪15 :‬‬‫ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﻼﻧﺴـﯽ ﺑﺴﻤﺎع ﻋﻠﯿﮏ ﻣﻦ اﻟﻌﺰ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟﺤﺮاﻧﯽ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﺠﺪ ﺑﺴﻨﺪه و ﺑﺴﻤﺎع اﻟﺒﺎﻗﯿﻦ‬‫ﻣﻦ اﺑﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻤّﺰة ﺳﻮي اﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ و اﻟﻘﻼﻧﺴـﯽ ﻓﺒﺎﻻﺟﺎزة ح و اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷﯽ و اﻟﻤﺴﻨﺪ ﺑﺮﻫﺎن‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟّﺸـ ﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ‬‫اﻟـّﺼ ﻼح ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﻤﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻨﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻋﻦ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و ﻧﯿﺰ اﺣﻤـﺪ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي ﮐﻪ او‬‫ﻫﻢ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﻣﺬﮐﻮرﯾﻨﺴﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮي در اﻣﺪادي ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ ﻋﻠﻮ اﻻﺳﻨﺎد ﮐﻪ در ان ﻣﺮوﯾﺎت واﻟﺪ ﺧﻮد ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮي ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓﯿﺮوﯾﻪ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻮاﻟﺪ ﻋﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟّﺸـ ﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺴﺨﺎوي ﻋﻦ اﻟﻌّﺰ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠﻮﺧﯽ ﻋﻦ أّم اﺣﻤـﺪ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻣّﮑﯽ اﻟﺤﺮاﻧـّﯿ ﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﻨﺒﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮج اﻟﺮﺻﺎﻓﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اّﻣﺎ ﺗﺮﻧـﺪي ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﺤﯿﺢ ﭘﺲ او ﻫﻢ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴـﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 42‬از ‪597‬‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت ﺧﻮد از ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺴﺠﻠﻤﺎﺳـﯽ ﮐﻪ ﻣﺪاﺋﺢ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﺟﺰﯾﻠﻪ او‬‫ﺑﺎﯾﻦ ﻋﺒﺎرت رﺷـﯿﻘﻪ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده اّن اّول ﻣﻦ ﻏﻤﺮﺗﻨﯽ ﻋﻮاﺋـﺪ اﻓﺎداﺗﻪ و ﻋّﻤﺘﻨﯽ ﻣﻮاﺋـﺪ اﻣﺪاداﺗﻪ و ﺣّﻠﯽ ﺟﺴﺪي اﻟﻌﺎﻃﻞ ﺑﻔﻮاﺋﺪ ﻋﻠﻮﻣﻪ و اﺟﺒﯽ‬‫رﺑﻌﯽ اﻟﻤﺎﺣﻞ ﺑـﺪواﻓﻖ ﻓﻬﻮﻣﻪ و ﺟﻠّﯽ ﺣﻨﺎدس ﺷـﮑﻮﮐﯽ ﺑﺎﻧﻮار ﻋﺮﻓﺎﻧﻪ و ﻫﺪي ﺣﯿﺮان اﻓﮑﺎري ﺑﻮاﺿﺢ ﺑﯿﺎﻧﻪ و ﺗﺒﯿﺎﻧﻪ و ﻓﺘﺢ ﻟﯽ ﺑﺤﺴﻦ اﻟﻘﺎﺋﻪ‬‫ﻣﻐـﺎﻟﻖ اﻟﻔﺮوع و اﻻﺻﻮل و ﻗـّﯿ ﺪ ﻟﯽ ﺑﺠـّﯿ ﺪ اﻣﻼﺋﻪ ﺷﻮارد اﻟﻤﻨﻘﻮل و اﻟﻤﻌﻘﻮل و ﻋﺎدت ﻋﻠّﯽ ﺑﺮﮐﺘﻪ ﻇﺎﻫﺮا و ﺑﺎﻃﻨﺎ و ﺷـﻤﻠﺘﻨﯽ ﻟﺤﻈﺎﺗﻪ ﻇﺎﻋﻨﺎ و‬‫ﻗﺎﻃﻨـﺎ ﺳـّﯿﺪي و ﻣﻮﻻي اﻻﻣﺎم اﻟّﺸـ ﻬﯿﺮ اﻟـّﺼ ﺪر اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ اﻻﻋﻼم و واﺳـﻄﮥ ﻗﻼدة اﺋّﻤـ ﮥ اﻻﺳـﻼم ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻔﺎرﯾﻖ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﺤﯿﯽ‬‫دارس اﻟﻤﻨﺜﻮر ﻣﻨﻬـﺎ و اﻟﻤﻨﻈﻮم و ﻣﺸـّﯿﺪ ﻣـﺎ ﻧﺴـﺠﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻨﻬﺎ ﻋﻨﺎﮐﺐ اﻻﻧﻘﻄﺎع و ﻣﻮﻧﺲ ﻣﺎ ذﻫﺒﺖ ﺑﺎﻟﻘﺘﻪ ﻣﻨﻬﺎ وﺣﺸـﮥ اﻟﻤﻀﺎع و ﻣﺴـﺘﺨﺮج‬‫دﻓﺎﺋﻦ ﮐﻨﻮزﻫﺎ ﻣﻦ ﺧﺒﺎﯾﺎﻫﺎ و ﻣﻮﺿـﺢ دﻗﺎﺋﻖ رﻣﻮزﻫﺎ ﻣﻦ ﻗﻀﺎﯾﺎﻫﺎ اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟّﻨّﻘﺎد ﺟﻬﺒﺬ اﻫﻞ اﻟّﺮواﯾﮥ و اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﻐﯿﮥ اﻟﺪاﻟﺞ و اﻟّﺴﺎري و ﻧﻬﺎﯾﮥ‬‫رﻏﺒﮥ اﻟّﺮواﯾﮥ و اﻟﻘﺎري ﺳّﯿﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪16 :‬‬‫و ﻣﻮﻻي اﺑﻮ اﻟـّﺼ ﻼح و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟّﺴـ ﺮاج اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺴﺠﻠﻤﺎرﺳـﯽ اﻟّﻨﺒﻌﮥ اﻟﺠﺰاﺋﺮي اﻟّﻨﺠﻌﮥ ﻃّﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﻮارف اﻟﺤﺴـﻨﯽ ﺗﺮﺑﺘﻪ و اﻋﻠﯽ ﻓﯽ ﻓﺮادﯾﺲ اﻟﻤﻘﺮ اﻻﺳـﻨﯽ رﺗﺒﺘﻪ ﻫﮑﺬا‬‫اﻣﻠﯽ ﻋﻠّﯽ ﻧﺴـﺒﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ إﺟـﺎزة ﮐﺘﺒﺘﻬـﺎ ﻟﺒﻌﺾ ﻓﻀـﻼء اﺻـﺤﺎﺑﻪ و راﯾﺖ ﺑﺨّﻄﻪ ﻗـّﺪس اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﻧﺴـﺒﻪ ﻣﺮﻓﻮﻋـﺎ اﻟﯽ ﺳـﻌﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎدة‬‫اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﺳـّﯿﺪ اﻟﺨﺰرج ﻧﺸﺄ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺒﻠـﺪة ﺳـﺠﻠﻤﺎﺳﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﺷـﺘﻐﺎل ﻓﻘﺮأ ﺑﻬﺎ اﻟﻘﺮآن اﻟﻌﻈﯿﻢ و ﻋـﺪة ﻣﺘﻮن و ﻇﻬﺮت ﺑﺮاﻋـﮥ ﺣﺎﻓﻈﺘﻪ ﺛﻢ‬‫رﺣﻞ اﻟﯽ ﻓﺎس ﻓﺎدرك ﺑﻬﺎ ﺟّﻠـﮥ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﺎﺧﺬ ﻋﻨﻬﻢ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن و ﺧﺎض ﻓﯽ ﻣﻔﺮوض ﻣﻨﻬﺎ و ﻣﺴـﻨﻮن ﺣﺪﯾﺜﺎ و ﺗﻔﺴـﯿﺮ اوﻓﻘﻬﺎ و اﺻـﻠﯿﻦ و‬‫ﻋﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﺑﻼﻏﮥ و ﻣﻨﻄﻘﺎ و ﺳـﯿﺮا و ﺗﺎرﯾﺨﺎ و ادﺑﺎ و ﺗﻘﺮﯾﻀﺎ و اﻧﺸﺎء و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻧﺠﻤﺖ ﺗﺠﺎﺑﺘﻪ و ﺑﻬﺮت ﺑﺮاﻋﺘﻪ و ﮐﺎن ﺟّﻞ اﺧﺬه ﻋﻦ اﻟﺜﻠﺜﮥ‬‫اﻻﻋﻼم اﻟﺠﻬﺎﺑـﺬة اﻟﻔﺨﺎم اوﻟﻬﻢ اﻻﺳـﺘﺎد اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻧﺨﺒـﮥ اﻟّﺸـ ﺮف اﻟﺨﻄﯿﺮ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻔﯿﻒ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻇﺎﻫﺮ‬‫اﻟﺤﺴـﻨﯽ اﻟّﺴﺠﺎﻣﺎﺳﯽ و ﺛﺎﻧﯿﻬﻢ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻮﻟﯽ ﺑﻘﯿﮥ اﻟﺴﻠﻒ و ﺑﺮﮐﮥ اﻟﺨﻠﻒ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺪﻻﺋﻠﯽ اﻟّﺼﻬﻨﺎﺟﯽ اﺧﺬ ﻋﻨﻪ ﮐﻤﺎ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻟﻠﺒﺨﺎري ﻧﺤﻮ اﺣﺪي ﻋﺸﺮة ﻣﺮة ﮐّﻠﻬﺎ ﻗﺮاءة ﺑﺤﺚ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﮐﺸﻒ و ﺗﺪﻗﯿﻖ ﺟّﻠﻬﺎ ﺳﻤﺎع ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻣﻊ ﺷﺮوﺣﻪ‬‫و ﺣﻮاﺷـﯿﻪ ﻓﺘـﺢ اﻟﺒـﺎري و اﻟﮑﺮﻣﺎﻧّﯽ و اﻟﻘﺴـﻄﻼﻧّﯽ و اﻟّﺰﮐﺮّﯾﺎ و اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ و اﻟـّﺪﻣﺎﻣﯿﻨﯽ و اﻟّﺰرﮐﺸـﯽ و اﻟﻤﺸﺎرق ﻓﯽ ﻏﺮاﺋﺐ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و‬‫اﻟﻤﻮﻃﯽ ﻟﯿﺤﯿﯽ و اﻟﮑﻼﺑﺎذي ﻓﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ اﻟّﺮﺟﺎل و اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﻓﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ اﻟﺼـﺤﺎب و ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻟﻤﺴﻠﻢ ﻣﻊ ﺷﺮوﺣﻪ و اﻟﻤﻮّﻃﺎ‬‫ﺑﺸـﺮوﺣﻪ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﺨﺘﺎر اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻨﺘﻘﯽ و اﻻﺳﺘﺬﮐﺎر و اﻟّﺸﻔﺎء ﺑﺸﺮوﺣﻪ و ﺗﻔﺎﺳﯿﺮ ﮐﻞ ﻣﻦ اﻟﻮاﺣﺪي و اﺑﻦ ﻋﻄّﯿﮥ و اﻟﮑﺸﺎف ﻟﻠّﺰﻣﺨﺸﺮي‬‫ﻣﻊ ﺣﺎﺷﯿﮥ اﻟّﻄﯿﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻐﺰﻧﻮي و اﺑﻦ ﺟﺰي و ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﺤﺴﺎن ﻟﻠﺜﻌﺎﻟﺒﯽ و اﻟﺒﯿﻀﺎوي و اﻟﺠﻼﻟﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﺳﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻘﻮم‬‫رﺳﺎﻟـﮥ اﻟﻘﺸـﯿﺮي و ﻟﻄـﺎﺋﻒ اﻟﻤﻨﻦ ﻻﺑﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ و اﻟّﺘﻨﻮﯾﺮ و اﻟﺤﮑﻢ ﻟﻪ و ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻻﺑﻦ ﻋﺒﺎد و ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة ﻟﻠّﺴـ ﻬﺮوردي و ﺛﺎﻟﺚ‬‫اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﮐﺎﺑﺮ ذوي اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻟﻌﻠّﯿﮥ و اﻟﻤﺂﺛﺮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼـﺮ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﺷـﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻘﺮّي اﻟﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯽ اﺧﺬ ﻋﻨﻪ‬‫اﻟﻤﻮّﻃﺎ و اﻟّﺮﺳﺎﻟﮥ ﺑﺘﻘﺎﯾﯿﺪ اﻟﺠﺰوﻟﯽ و اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ ﻟﻠﺒﺮذﻋﯽ ﺑﺘﻘﯿﯿﺪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺼـﻐﯿﺮ و ﻣﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ اﻟﻔﺮﻋﯽ و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺧﻠﯿﻞ و اﻟﻔﯿﮥ‬‫اﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ و ﻋﻘﺎﺋـﺪ اﻟّﺴﻨﻮﺳـﯽ و اﻟﺒﺮدة و ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻻـﺑﻦ ﻣﺮزوق و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اﺟﺎز ﻟﻪ ﮐﺎﻻّوﻟﯿﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺮوّﯾﺎﺗﻪ و ﻣﺆﻟّﻔﺎﺗﻪ و ﮐﺘﺐ ﺧّﻄﻬﻢ‬‫ﺑﺬﻟﮏ و ﮐﺎﻧﺖ ﻣﻼزﻣﺘﻪ ﻟﻠﺜﺎﻧﯽ اﮐﺜﺮ ذﮐﺮ ﻟﯽ اﻧّﻪ ﻻزﻣﻪ ﺛﻼﺛﺎ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ ﺛّﻢ ﺗﻮّﺟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪17 :‬‬‫ﺑﻌـﺪ اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻧﺤﻮ اﻟـﺪﯾﺎر اﻟﻤﺸـﺮﻗّﯿﮥ ﻷداء ﻓﺮﯾﻀـﮥ اﻟﺤـّﺞ ﻓﺎّدي ﻣﻔﺘﺮﺿﻪ و ﺑﻠﻎ ﻣﻦ اﺳـﻨﯽ اﻟﻤﻄﺎﻟﺐ ﻏﺮﺿﻪ و ﻟﻘﯽ ﺑﻬﺎ اﻋﻼم اﻻّﻣﮥ و اﺳﺎﻃﯿﻦ‬‫اﻻﺋﻤﮥ ﻣﻨﻬﻢ ﻋﺎﻟﻢ اﻟﻤﻌﻘﻮﻻت و ﻣﺬﻟّﻞ ﻣﺎ ﺗﻐﺎﺻـﯽ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﮑﻼت ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﻨﯿﻤﯽ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻘﺎﻫﺮي‬‫اﻟﺤﻨﻔﯽ ﮐﺘﺐ ﻟﻪ إﺟﺎزة ﺑﺨّﻄﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻦ ﻣﺮوّي و ﻣﺆﻟّﻒ و ﻣﻨﻬﻢ ﻓﺎرس اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﺳـﺘﺎد اﻻﺗﻘﺎن ﻓﯿﻪ و اﻟﺘﺤﺒﯿﺮ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮارث اﻟﺒﮑﺮي اﻟﻘﺎﻫﺮّي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﮐﺘﺐ ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﺑﺨّﻄﻪ إﺟﺎزة ﻓﯿﻤﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ ﻣﺮوّي و ﻣﺆﻟّﻒ و ﻣﻨﻬﻢ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻋﻠﻢ اﻻرﺷﺎد و ﻣﻦ ﺟﻤﻊ‬‫اﻫﻞ اﻟّﺮواﯾـﮥ و اﻻﺳـﻨﺎد ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻻﺟﻬﻮري إﺟﺎزة ﮐﺎﻻّوﻟﯿﻦ ﺑﻤﺎﻟﻪ و ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء ﻣﻦ اﻟﻔﺤﻮل اﻷﻋﯿﺎن و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 43‬از ‪597‬‬‫ﻓﺮﺳﺎن اﻟـّﻀ ﺒﻂ و اﻻﺗﻘﺎن ﺛّﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﺠﺰاﺋﺮ و اﺳـﺘﻘّﺮ ﺑﻬﺎ ﻻﻓﺎدة اﻟﻌﻠﻢ و ﻧﺸـﺮ ﻣﻄﺎرﻓﻪ و ﺑﺬل ﺗﺎﻟﺪه و ﻃﺎرﻓﻪ اﻟﯽ ان واﻓﺎه اﻟﺤﻤﺎم اﻟﻤﺤﺘﻮم و‬‫ﺑّﺪد ﺷﻤﻞ ذﻟﮏ اﻟﻌﻘﺪ اﻟﻤﻨﻈﻮم ﻓﺎﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻮﻻه ﺷﻬﯿﺪا ﺑﺎﻟّﻄﺎﻋﻮن اواﺧﺮ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و اﻟﻒ و ﮐﺎن رﺣﻤﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﻤﮑﺎن اﻟﻤﮑﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﺤﺮص ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟّﺮﻏﺒـﮥ ﻓﯽ ﻧﺸـﺮه و اﻻدﻣﺎن ﻋﻠﯽ ﺗﻼوة اﻟﻘﺮآن و اﻟّﺘﻮاﺿﻊ و اﻟﺨﺸـﯿﮥ و ﺳـﺮﻋﮥ اﻟّﺪﻣﻌﮥ و رﻗﮥ‬‫اﻟﻘﻠﺐ و اﻟﺼﺒﺮ و اﻻﺣﺘﻤـﺎل و ﻗّﻮة اﻟﺠﺎش ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻟّﺴـ ﺨﺎء و اﻻﯾﺜﺎر و اﻟﺤﻨﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻄﻠﺒـﮥ و اﻻﺷـﻔﺎق ﻋﻠﯿﻬﻢ و اﻟﺤﺮص ﻋﻠﯽ اﯾﺼﺎل‬‫اﻟّﻨﻔﻊ إﻟﯿﻬﻢ ﻣﻮاﻇﺒـﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﯿـﺎم اﻟﻠّﯿﻞ ﻻ ﯾﻮاﻓﯿﻪ آﺧﺮ اﻟﻠّﯿﻞ اﻟّﺎ و ﻫﻮ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺘﻬـّﺠ ﺪ ﮐﻠّﻤﺎ ﻣّﺮ ﺑﺂﯾـﮥ ﺗﺤـﺬﯾﺮ او ﺗﺒﺸـﯿﺮ رّددﻫﺎ و ﺑﮑﯽ و اﺳـﺘﻐﺮق ﻓﯽ‬‫اﻟﺒﮑـﺎء ﺣﺘﯽ ﯾﺮﺣﻤﻪ ﻣﻦ ﯾﺴـﻤﻌﻪ ﻫـﺬه ﺣـﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻏﺎﻟﺐ ﻟﯿﺎﻟﯿﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺰﯾﺎرة ﻟﻠّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ اﻻﺣﯿﺎء و اﻻﻣﻮات ﻣﺒﺎﻟﻐﺎ ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﺘﻬﻢ و ﺗﻌﻈﯿﻤﻬﻢ ﮐﺜﯿﺮ‬‫اﻻﻧﺘﺼﺎر ﻟﻠﻔﻘﺮاء اﻟﻤﻨﺘﺴﺒﯿﻦ ﻟﻠّﻄﺮﯾﻖ ﻧﺎﺷـﺮا ﻟﻤﺤﺎﺳـﻨﻬﻢ ﻣﻌﺮﺿﺎ ﻋّﻤﺎ ﺳﻮي ذﻟﮏ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎ ﻟﻬﻢ اﺣﺴﻦ اﻟﻤﺨﺎرج ﺣﺴﻦ اﻟﺘﺮﺑﯿﮥ ﻻﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﺘﻔّﻘﺪا‬‫ﻷﺣﻮاﻟﻬﻢ ﺷﺪﯾـﺪا ﻻﻋﺘﻨﺎﺋﻬﻢ ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﺑﻌﺪه ﻣﺜﻠﻪ و اّﻣﺎ ﺣﺎﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻘﺎء اﻟﻌﻠﻮم و ﻧﺸـﺮ ﻣﻄﺎرف اﻟﻤﻨﺜﻮر ﻣﻨﻬﺎ و اﻟﻤﻨﻈﻮم ﻓﮑﺎن ﻓﺎرس ﻣﯿﺪاﻧﻬﺎ و‬‫ﻧـﺎﻇﻮرة دﯾﻮاﻧﻬـﺎ و ﻣﺸـﮑﺎة اﺿﻮاﺋﻬـﺎ و ﻋـﺎرض اﻧﻮاﺋﻬـﺎ و ﺳـﻬﻢ اﺻﺎﺑﺘﻬﺎ و ﻃﺮاز ﻋﺼﺎﺑﺘﻬﺎ ﻗـﺪ ﺗﺎﻧّﺲ ﺑﻪ ﻣﻌﻘﻮﻟﻬﺎ و ﻣﺴـﻤﻮﻋﻬﺎ و ﻗّﺮت ﺑﻪ ﻋﯿﻨﺎ‬‫اﺻﻮﻟﻬـﺎ و ﻓﺮوﻋﻬـﺎ ﯾﺠﺮي ﻋﻠﯽ ﻃﺮف ﻟﺴـﺎﻧﻪ ﺣـﺪﯾﺜﻬﺎ و ﺗﻔﺴـﯿﺮﻫﺎ و ﯾﻨﻘﺎد ﻟﻘﻠﻢ ﺑﯿﺎﻧﻪ ﺗﻨﻘﯿﺤﻬﺎ و ﺗﺤﺮﯾﺮﻫﺎ و ﻃﻮع ﯾـﺪﯾﻪ ﺗﻮارﯾﺨﻬﺎ و ﺳـﯿﺮﻫﺎ و‬‫ﻧﺼﺐ ﻋﯿﻨﯿﻪ اﻧﺸﺎؤﻫﺎ و ﺧﺒﺮﻫﺎ ﮐّﻠﻤﺎ اﻗﺮأ ﻓّﻨﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﻨﻮن ﻇّﻦ اﻟّﺴﺎﻣﻊ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺤﺴﻦ ﻏﯿﺮه ﻻزﻣﺘﻪ ﺑﺘﻮﻓﯿﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣـّﺪة ﺗﺰﯾـﺪ ﻋﻠﯽ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ‬‫ارﺗﻔﻊ ﺑﻬـﺎ ﺣﻀﯿﻀـﯽ اﻟﯽ اوج اﻟﮑﻤﺎل و اﻧﺘﻈﻤﺖ ﺑﻤﺎ اوﻻﻧﯽ ﻓﯽ ﺳـﻠﮏ اﻟّﺮﺟﺎل و ادﺧﻠﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﻘﺎﺋﻞ اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﻣﻦ ﺑﺎب اﻻﻋﺮاب و ﻣّﺘﻌﻨﯽ‬‫ﺑﺎﻟّﻨﻈﺮ اﻟﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪18 :‬‬‫وﺟﻮﻫﻬﺎ اﻟﻤﺴـﻔﺮة ﺑﻌـﺪ ان ﮐﺎﻧﺖ ﻓﯽ ﺣﺠﺎب ﻓﺸﺎرﮐﺖ ﺑﺒﺮﮐـﮥ ﻧﻈﺮه اﻟﻤﯿﻤﻮن ﻓﯽ ﻓﻨﻮن و ﮐﺮﻋﺖ ﻣﻦ ﻣﻌﯿﻦ زﻻﻟﻬﺎ ﻓﯽ اﻧﻬﺎر و ﻋﯿﻮن اﺧﺬت‬‫ﻋﻨﻪ ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري اﻟﯽ ﻧﺤﻮ اﻟّﺮﺑﻊ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻣﻦ اﻟّﺪراﯾﮥ ﺑﺪﯾﻊ اﻟﺘﺰم اﻟﮑﻼم ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﺳﻨﺎده ﺑﺘﻌﺮﯾﻒ رﺟﺎﻟﻪ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﺳﯿﺮﻫﻢ و ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ‬‫و ﻣﻮاﻟﯿﺪﻫﻢ و وﻓﯿﺎﺗﻬﻢ و ﻣﺎ ﻓﯽ اﻻﺳﻨﺎد ﻣﻦ اﻟﻠّﻄﺎﺋﻒ ﻣﻦ ﮐﻮﻧﻪ ﻣّﮑّﯿﺎ او ﻣﺪﻧّﯿﺎ او ﻓﯿﻪ رواﯾﮥ اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻋﻦ اﻻﺻﺎﻏﺮ او اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ ﻋﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ و‬‫ﻧﺤﻮ ذﻟـﮏ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻨﻪ ﺑﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻏﺮﯾﺒﻪ و ﺑﯿﺎن ﻣﺤّﻞ اﻻﺳـﺘﺪﻻل ﻣﻨﻪ و ﻣﻄﺎﺑﻘﺘﻪ ﻟﻠﺘﺮﺟﻤـﮥ و ﻣﺎ ﯾﺤﺘﺎج إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻋﺮاب و ﺗﺼـﺮﯾﻒ و ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ‬‫اﻟﻘﻮاﻋـﺪ اﻻﺻﻮﻟـّﯿ ﮥ و ﻣﺎ ﯾﺒﺘﻨﯽ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺮوع و ذﮐﺮ ﻣﺎ اﺧـﺬ اﻟﻤـﺬﻫﺐ و ﺗﺮﺟﯿـﺢ ﻣﺎ ﯾﻘﺘﻀـﯿﻪ اﻟﻤﻘﺎم ﻣﻨﻬﺎ و اﺳـﺘﻨﺒﺎط ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻔﺮوع و‬‫اﻻﻟﻤـﺎع ﺑﻤـﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺷـﺎرات اﻟّﺼﻮﻓـّﯿ ﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣّﻤـ ﺎ ﯾﺒﻬﺮ اﻟﻌﻘﻮل و ﺗﻘﻒ ﻋﻦ اﻟّﺴـ ﺒﺎﺣﮥ ﻓﯽ ﺑﺤﺮه اﮐـﺎﺑﺮ اﻟﻔﺤﻮل ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﺑﻤﺮاﺟﻌﮥ‬‫ﺷﺮوﺣﻪ و ﺣﻮاﺷﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺎرق ﻟﻌﯿﺎض و اﻟﮑﺮﻣﺎﻧﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ و اﻟﻘﺴﻄﻼﻧﯽ و اﻟّﺰرﮐﺸﯽ و اﻟّﺪﻣﺎﻣﯿﻨﯽ و اﻟﺒﺮﻣﺎوي و ﻟا ّﺴﻨﻮﺳﯽ‬‫و زروق و اﺑﻦ ﻏﺎزي و ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﺟﻤﯿﻊ اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﯿﻦ اﻟّﺪراﯾﮥ و اﻟّﺮواﯾﮥ ﻣﻦ اﻻﻗﺘﺼﺎر ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻼم ﻓﯿﻤﺎ‬‫ﻻ ﺑّﺪ ﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻏﺮﯾﺐ او ﺑﯿﺎن ﻣﻄﺎﺑﻘﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻠﺘﺮﺟﻤﮥ او ﻏﯿﺮ ﻫﺬا ﻣّﻤﺎ ﯾﺤﺘﺎج إﻟﯿﻪ و ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺸﻔﺎء ﻟﻠﻘﺎﺿﯽ ﺗﻔﻘﻬﺎ ﻓﯿﻪ‬‫ﺑﻤﺮاﺟﻌـﮥ ﺷـﺮوﺣﻪ اﻟّﺘﻠﻤﺴـﺎﻧﯽ و اﻟـﺪﻟﺠﯽ و اﻟﺸـﻤﻨﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﺧـﺬت ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﻋﻠـﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻔﯿـﮥ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﺗﻔﻘﻬـﺎ ﻓﯿﻬـﺎ و ﻓﯽ ﺷـﺮﺣﯿﻬﺎ‬‫ﻟﻠﻤﺼـّﻨﻒ و ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم زﮐﺮّﯾـﺎ و ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿـﻞ ﺗﻔﻘﻬـﺎ ﻓﯿﻪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌـﮥ ﺷـﺮوﺣﻪ ﺑﻬﺮام و اﻟﺘﺘﺂﺋﯽ و اﻟﻤﻮات و اﺑﻦ ﻏﺎزي و‬‫اﻟﺨﻄـﺎب و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﻟّﺮﺳﺎﻟـﮥ اﻟﯽ ﻧﺤﻮ اﻟّﻨﺼﻒ ﻣﻨﻬـﺎ ﺗﻔﻘﻬﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﮐـﺬﻟﮏ ﺑﻤﺮاﺟﻌـﮥ ﺷـﺮوﺣﻬﺎ اﻟﺠﺰوﻟﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﻧﺒـﺬة ﻣﻦ‬‫ﺗﺤﻔـﮥ اﺑﻦ ﻋﺎﺻﻢ ﻓﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻟﻘﻀﺎء و ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻟﻠّﺴـ ﺒﮑﯽ ﻣّﺮﺗﯿﻦ ﻗﺮاءة ﺑﺤﺚ و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌـﮥ ﺷـﺮوﺣﻪ ﻟﻠﻮﻟﯽ‬‫اﻟﻌﺮاﻗﯽ و اﻟﺠﻼـل اﻟﻤﺤﻠﯽ و اﻟﮑﻮراﻧﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﺻﻮل اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻣﻊ ﻧﺒـﺬة ﺻﺎﻟﺤـﮥ ﻣﻦ ﺷـﺮﺣﻪ ﻟﻠﻌﻘﺒﺎﻧﯽ و ﺷـﺮﺣﻪ ﻟﻠﻘﺎﺿـﯽ‬‫اﻟﻌﻀـﺪ و ﺣﺎﺷـﯿﮥ اﻟﻤﺤّﻘﻖ اﻟّﺘﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟـّﺪﯾﻦ أّم اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ و ﯾﺠﻤﻊ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻫـﺬه اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ ﮐﻠﻬﺎ‬‫ﻗﻮل ﻻ ِإﻟَﻪ ِإﻟﱠﺎ اﻟﱠﻠُﻪ*‬‫اﻟﯽ آﺧﺮه و ﺟﻤﯿـﻊ اﻟﻤﻘـّﺪﻣﺎت ﺑﺸـﺮﺣﻬﺎ و ﻃﺮﻓـﺎ ﻣﻦ اﻟﮑـﺒﺮي ﺟﻤﯿﻌﻬـﺎ ﻟﻼﻣـﺎم اﻟﻤﺤﻘـﻖ اﻟّﺴﻨﻮﺳـﯽ و ﻃﺮﻓـﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﺼـﺒﺎح اﺧﺘﺼـﺎر اﻟّﻄﻮاﻟﻊ‬‫ﻟﻠﺒﯿﻀﺎوي و ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ اﻻﻟﻔﯿﮥ ﻟﺠﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﮑﻼم و ﻣﺎ ﯾﺘﺎﻟّﻒ ﻣﻨﻪ ﻣﻊ اﻻﻟﻤﺎع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪19 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 44‬از ‪597‬‬‫ﺑﻠﻄـﺎﺋﻒ ﻧﮑﺖ و اﺑﺤـﺎث و ﻣـﺬاﮐﺮة اﮐﺜﺮ اﺑﯿﺎﺗﻬـﺎ و اﻟﻼﻣـّﯿ ﮥ ﻟﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻬـﺎ اﻟﯽ ﺑـﺎب اﺑﻨﯿـﮥ اﻟﻔﻌﻞ اﻟﻤﺠّﺮد و ﺗﺼﺎرﯾﻔﻪ و ﻓﯽ ﻓﻦ اﻟﺒﻼﻏـﮥ ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﻔﺘﺎح ﻟﻠﻘﺰوﯾﻨﯽ ﺑﺸـﺮﺣﻪ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻟﻠﺴـﻌﻪ اﻟﺘﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﻗﺮاءة ﺑﺤﺚ و ﺗﺪﻗﯿﻖ و ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻄﻖ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺠﻤﻞ ﻟﻠﺨﻮﻧﺠﯽ ﻣﺮﺗﯿﻦ ﺑﻤﺮاﺟﻌﮥ‬‫ﺷﺮوﺣﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟّﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯽ و اﺑﻦ ﻣﺰروق اﻟﺤﻔﯿﺪ و اﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ و ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻟﻠّﺴﻨﻮﺳﯽ و ﻣﻦ اﯾﺴﺎﻏﻮﺟﯽ ﻣﻦ اﻟﻘﯿﺎس‬‫اﻟﯽ آﺧﺮه و ﻣﻦ اﻟﺒﺮدة ﻣﻦ اوﻟﻬـﺎ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﻧﺒّﯿﻨﺎ اﻻﻣﺮ اﻟّﻨﺎﻫﯽ و ﮐﺎن ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ و اﻟﻐﺮاﺋﺐ و رﺑّﻤﺎ ﺗﻤّﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻻّﯾﺎم ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ اﻟﻮاﺣﺪ‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻤﺮاﺟﻌـﮥ ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻻﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺤﻔﯿـﺪ و ﻏﯿﺮه و ﻓﯽ اﻟّﺘﺼّﻮف اﻟﻤﺒﺎﺣﺚ اﻻﺻـﻠﯿﮥ ﻧﻈﻢ اﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء ﻓﯽ آداب اﻟّﺴـ ﻠﻮك ﺑﺸـﺮﺣﻬﺎ ﻟﻠﺸـﯿﺦ‬‫زروق و ﻃﺮﻓـﺎ ﻣﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻻـﺑﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ و اﻟّﺴـ ﯿﻨّﯿﮥ ﻧﻈﻢ اﺑﻦ ﺑﺎدﯾﺲ ﻓﯽ ﮐﺮاﻣﺎت اﻻوﻟﯿﺎء ﺑﺸـﺮﺣﻬﺎ ﻻﺑﻦ اﻟﺤﺎج اﻟﺒﯿـﺪري و ﻓﯽ اﻟّﺮﺳﻢ ﻧﻈﻢ‬‫اﻟﺨّﺮاز اﻟﻤﺴـّﻤﯽ ﺑﻤﻮرد اﻟﻈﻤـﺂن اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ و اﻟﻘﻮل ﻓﯿﻤﺎ ﺳـﻠﺒﻮا اﻟﯿﺎء ﺑﮑﺴـﺮة ﻣﺎ ﻗﺒﻠﻬﺎ اﮐﺘﻔﺎء و اﻟﺘﺰم ﻟﻨﺎ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﯿﻦ ﻗﺮأﺗﻪ اﯾﺮاد ﺳﻮرة ﻣﻦ‬‫ﻗﺼﺎر اﻟﻤﻔّﺼﻞ ﻓﺴﺄل ﻟﻨﺎ اّوﻻ ﻋﻦ رﺳـﻤﻬﺎ ﺑﻤﺎ ﺗﻘﺘﻀـﯿﻪ ﻗﻮاﻋـﺪ اﻟّﺮﺳﻢ ﺛّﻢ ﻋﻦ ﺿـﺒﻄﻬﺎ ﮐﺬﻟﮏ ﺛّﻢ ﻋﻦ اﻋﺮاﺑﻬﺎ و ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻟﻠّﻄﺎﻟﺐ و‬‫ﺗﺸﺤﯿﺬ ﻟﺬﻫﻨﻪ و ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮاءة ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺸﺎﻃﺒّﯿﮥ و اﻟّﺪرر اﻟﻠّﻮاﻣﻊ و ﻓﯽ اﻻدب اﻟﻤﻘﺎﻣﺎت ﻟﻠﺤﺮﯾﺮي ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﺗﻤﺎم اﺣﺪي ﻋﺸﺮة ﻣﻘﺎﻣﮥ‬‫ﺑﺸﺮﺣﻬﺎ ﻟﻠﺸﺮﯾﺸﯽ و ﻓﯽ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ ﺧﻠﺪون و ﻓﯽ اﻟﻌﺮوض ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﺰرﺟّﯿﮥ ﻣﺬاﮐﺮة و ﺳﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﺟﻤﯿﻊ‬‫اﻻـﺣﺰاب اﻟﺜﻠﺜـﮥ اﻟﺤﺰب اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﺣﺰب اﻟﺒﺤﺮ ﮐﻼﻫﻤـﺎ ﻟﻠﻘﻄﺐ اﻟﻐﻮث ﺳـّﯿﺪي أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﺎذﻟﯽ و ﺣﺰب اﻟﺤﻔـﻆ ﻟﻼﻣﺎم ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ‬‫اﻟّﻨﻮوي و اﻣﺮﻧﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﻬﺎ و اﺧـﺬت ﻋﻨﻪ ﻣﻦ ﻣﺆﻟّﻔﺎﺗﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﻧﻈﻢ اﻟّﺴـ ﯿﺮة اﻟّﻨﺒﻮّﯾـﮥ ﻟﻪ ﺗﻔّﻘﻬﺎ و اﺳﺘﯿﻌﺎﺑﺎ ﻟﺠﻤﯿﻊ ﻗﻀﺎﯾﺎﻫﺎ و ﮐﺎن ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯽ ﺗﻘﺮﯾﺮﻫﺎ‬‫ﺑﺎﻟﻌﺠﺐ اﻟﻌﺠﺎب و اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮﻣﺘﻪ ﺟﺎﻣﻌﮥ اﻻﺳـﺮار ﻓﯽ ﻗﻮاﻋﺪ اﻻﺳـﻼم اﻟﺨﻤﺲ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻟﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺆﻟﻔﺎت ﮐﺜﯿﺮة ﻏﺎﻟﺒﻬﺎ ﻧﻈﻢ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﺎ ﺗﻘـّﺪم ﺷـﺮح اﻟّﺘﺤﻔـﮥ ﻻﺑﻦ ﻋﺎﺻﻢ و ﺗﻘﯿﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺧﻠﯿﻞ ﻟﻢ ﯾﮑﻤﻞ و اﻟﻤﻨﺢ ﻻﺣﺴﺎﻧّﯿﮥ ﻓﯽ اﻻﺟﻮﺑﮥ اﻟﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯿﮥ و اﻟﯿﻮاﻗﯿﺖ اﻟﺜﻤﯿﻨﮥ‬‫ﻓﯽ اﻟﻘﻮاﻋﺪ و اﻟّﻨﻈﺎﺋﺮ ﻓﯽ ﻓﻘﻪ ﻋﺎﻟﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﻫﻮ ﻧﻈﻢ و ﻋﻘﺪ اﻟﺠﻮاﻫﺮ ﻓﯽ ﻧﻈﻢ اﻟّﻨﻈﺎﺋﺮ ﻟﻢ ﯾﺘﻢ و اﻟّﺴـ ﯿﺮة اﻟّﺼﻐﺮي ﻧﻈﻢ اﯾﻀﺎ و اﻟّﻨﻈﻢ اﻟﻤﺴّﻤﯽ‬‫ﺑﻤﺴﺎﻟﮏ اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﻣﺪارك اﻻﺻﻮل ﻧﻈﻢ ﻓﯿﻪ اﺻﻮل اﻟﺸﺮﯾﻒ اﻟّﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯽ و ﺷﺮﺣﻪ و ﻣﻨﻈﻮﻣﮥ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن و اﺧﺮي ﻓﯽ ﻋﻠﻢ‬‫اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﺧﺮي ﻓﯽ ﻣﺼﻄﻠﺢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻻﺻﻮل ﻏﯿﺮ ﻣﺎ ﺗﻘّﺪم و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟّﺘﺼﺮﯾﻒ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و‬‫اﻟﺒﯿـﺎن و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟﺠـﺪل و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻄـﻖ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟﻔﺮاﺋﺾ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟّﺘﺼـﻮف و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟّﻄـ ﺐ و اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟّﺘﺸـﺮﯾﺢ و‬‫ﺷﺮح ﻋﻠﯽ اﻻﺟﺮوﻣّﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪20 :‬‬‫و ﺷﺮح ﻋﻠﯽ اﻟّﺪرر اﻟﻠﻮاﻣﻊ ﻻﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺮي و دﯾﻮان ﻣﻨﻈﻮم و ﺗﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن ﺑﻠﻎ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻟﮑﻦ اﻟﺒّﺮ ﻣﻦ اﺗّﻘﯽ و ﻧﻈﻢ ﻣﺴﺄﻟﮥ‬‫اﻟﻘﻄﺐ و اﻻوﺗـﺎد و اﻻﺑـﺪان و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ و اﺟـﺎزﻧﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺮوﯾـﺎﺗﻪ و ﻣﺆﻟﻔﺎﺗﻪ ﺗﻐّﻤـ ﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫ﻻﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ إﺟﺎزة ﻣﻊ ﻣﺎ ﺑﺂﺧﺮه ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻞ ﻋﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﺑﺴﻨﺪﻫﻢ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻏﺎزي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ّﺮاج ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﻘّﺒﺎ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻘﺎف و ﺗﺸﺪﯾﺪ اﻟﻤﻮّﺣﺪة ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ رﺷـﯿﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺷـﺮف اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺑﻦ ﻃﺮﺧﺎن اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻻﻣﻮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺒﺎرك اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻤﮑﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء ﻷّن اﺑﺎه ﮐﺎن ﺑّﻨﺎء ﺑﺎﻟﺤﺮم اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ ح و ﺑﺴـﻨﺪ اﻟّﺸـ ﻬﺎب اﻟﻤﺮزوق اﻟﯽ اﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺤﻔﯿﺪ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃّﯿﺐ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻮان اﻟّﺘﻮﻧﺴـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺒﺮﯾﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ ﻗﻄﺮان ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﮐﻮﺛﺮ ﻗـﺎل ﻫﻮ و اﺑﻦ اﻟﺒّﻨـﺎء اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠﺮاﺣﯽ اﻟﻤﺮوزّي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﺒﻮب اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣﺬي از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه‬‫ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة اﻟﺘﺮﻣﺬي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﺮأت ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﺳـﺘﺎذ اﻹﻗﺮاء ﺑﺎﻻزﻫﺮ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﻌﺰآﺋﻢ ﺳـﻠﻄﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤّﺰاﺣﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻨﻪ ‪1061‬؟؟؟ و اﺟـﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮه و‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺻﻔﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺪﻧﯽ رّوح اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﺑﺴﻨﺪﻫﻤﺎ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻃﺒﺮزد اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 45‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻬﻞ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺼﻤﺪ اﻟﺘﺎﺟﺮ‬‫اﻟﻌﻮرﺟﯽ و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻬﺮوي اﻟّﺘﺮﯾـﺎﻗﯽ اﻟّـﺎ اﻟﺠﺰو اﻻﺧﯿﺮ و ﻫﻮ ﻣﻦ اّول ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﮑﺘﺎب ﻓﺴـﻤﻌﻪ‬‫اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟّﻈﻔﺮ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺎﺳـﯿﻦ اﻟّﺪّﻫﺎن اﻟﻬﺮوي ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺠّﺮاح اﻟﺠﺮاﺣﯽ اﻟﻤﺮوزي اﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﺜﻘﮥ اﻻﻣﯿﻦ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب ﺑﻦ ﻓﻀﯿﻞ اﻟﺘﺎﺟﺮ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫وﺑﻪ اﻟﯽ اﻟّﺘﺮﻣـﺬي ﺛﻨـﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻔﺰاري اﺑﻦ ﺑﻨﺖ اﻟّﺴـ ﺪي اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺛﻨـﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷـﺎﮐﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺎس زﻣﺎن اﻟّﺼﺎﺑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪21 :‬‬‫ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ دﯾﻨﻪ ﮐﺎﻟﻘﺎﺑﺾ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺮ‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ ﺷـﯿﺦ ﺑﺼـﺮي و ﻗﺪ روي ﻋﻨﻪ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ و ﻫﺬا وﻗﻊ‬‫ﻟﻪ ﺛﻼﺛﯿﺎ و ﻫﻮ اﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻋﻨـﺪه و روﯾﻨﺎه ﻣﺴﻠﺴـﻼ ﺑﺎﻟّﺼﻮﻓﯿﮥ ﻓﯽ اﮐﺜﺮه اﻧﺎ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺻـﻔﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻟا ﺼﻮﻓﯽ‬‫ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ أﺑﯽ اﻟﻤﻮاﻫﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺪوس اﻟﻌّﺒﺎﺳـﯽ اﻟﺸـﻨﺎوي ﺛﻢ اﻟﻤـﺪﻧﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ واﻟـﺪه ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻘﺪوس اﻟﻌﺒﺎﺳـﯽ اﻟﺸـﺒﻨﺎوي اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺸـ ﻌﺮاوي اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ زﯾﻦ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻘﺎﻫﺮي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﻪ أﺑﯽ اﻟﻔﺘـﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ زﯾﻦ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻌﺜﻤﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮاغ اﻟﻤﺪﻧﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ‬‫اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺷﺮف اﻟّﺪﯾﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺼﻤﺪ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ اﻟﺠﺒﺮﺗﯽ اﻟﺰﺑﯿﺪي اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﻌﻤﺮ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻮاﻓﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﺳﺘﺎد اﻟّﺘﺤﻘﯿﻖ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻐﺮﺑﯽ اﻟﺤﺎﺗﻤﯽ اﻟّﻄﺎﺋﯽ اﻻﻧﺪﻟﺴﯽ ﺛّﻢ اﻟﻤﮑﯽ‬‫ﺛّﻢ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﻻﻣـﺎم اﻟﻘﻄﺐ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺜﻘـﮥ اﻻـﻣﯿﻦ ﺷـﯿﺦ اﻟﺸـﯿﻮخ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻋﺒـﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﮑﯿﻨﮥ اﻟﺒﻐـﺪادي‬‫اﻟـّﺼ ﻮﻓﯽ ﻋـﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘـﺢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑـﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﮑﺮوﺧﯽ اﻟـّﺼ ﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻤﺤّﻘـﻖ اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﻧﺼـﺎري اﻟﻬﺮوي اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠـّﺒ ﺎر اﻟﺠّﺮاﺣﯽ ﺑﺴـﻨﺪه و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣـﺬي ﺷـﯿﺦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دّﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟﻌﻠﻞ ﻟﻼﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة اﻟّﺘﺮﻣـﺬي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ‬‫اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷﯽ ﻗﺮاءة ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺒﺎﻗﯿﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻓﻬﺪ إﺟﺎزة ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ واﻟـﺪي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ و اﺑﻦ ﻋّﻤﺘﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻠﯿﻎ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺸـﺮف أﺑﯽ‬‫اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻟﻨﻮﯾﺮي ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ ﻟﻔﻆ اﻻول ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ و ﻗﺮاءة ﻋﻠﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ و ﻟﺒﻌﻀﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﺎ اﻓﻮاﺗﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﻤﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻇﻬﯿﺮة ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة‬‫ﻋﻮدا ﻋﻠﯽ ﺑﺪء ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺜﻮري ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻘﺴـﻄﻼﻧﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﯾﺎﺳـﯿﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﺪوﻧﻘﯽ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﺮاح اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟّﺘﺮﻣﺬي ح و أﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﺑﺪرﺟﮥ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻦ ﺟّﺪه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪22 :‬‬‫اﻟﻤﺤّﺐ ﻋﻦ اﻟﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟّﻨﺠﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻟا ﻠﺘﯽ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻮﻗﺖ ﻋﺒـﺪ اﻻول ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟّﺴـ ﻨﺠﺮي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﺗﻤﺎم ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺠّﺮاﺣﯽ اﻟﻤﺮوزي ﺑﺴـﻨﺪه و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣﺬي ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮي در اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ ﺳﻨﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯿﺮوﯾﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻤﮑﺘﺒﯽ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻋﻦ اﻟﻨﺠﻢ اﻟﻐﺰي ﻋﻦ واﻟﺪه اﻟﺒﺪر اﻟﻐﺰي ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ اﻟﻌّﺰ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ أﻣﯿﻠﮥ و‬‫ﺷﯿﺨﻪ اﻟﻤﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﺠﻠﻮن ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺮوس ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 46‬از ‪597‬‬‫و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺘﺮﯾﺎﻗﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ ﮐﻠّﻬﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺠﺮاﺣﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ اﻟﻤﺮوزي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣﺬي ﺷـﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺨﻠﯽ ﮐﻪ او‬‫ﻫﻢ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳـﺒﻌﻪ اﺳﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻧﺨﻠﯽ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ اﻟﻤﺼـﺮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺬﮐﻮر ادام اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻮاﺋﺪه ﻏﺎﻟﺐ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻼﻣﺎم اﻟﺘﺮﻣﺬي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻘﺮاءة ﺑﻌﺾ‬‫اﺧﻮاﻧﻨﺎ ﺑﻤﮑﮥ اﻟﻤﺸـّﺮﻓﻪ و اﺟﺎز ﺳﺎﺋﺮه ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ‬‫زﮐﺮّﯾـﺎ ﺑـﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋـﻦ اﻟﻌّﺰ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿـﻢ ﺑـﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ﻣﺸﺎﻓﻬـﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ ﻟا ﻔﺨﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻃﺒﺮزد اﻟﺒﻐـﺪادي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﮑﺎف و ﺿّﻢ اﻟّﺮاء‬‫اﻟﻤﺨّﻔﻔـﮥ و ﺿـﺒﻄﻪ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﺑـﺎﻟﻘﻠﻢ ﺑﺎﻟّﺘﺸﺪﯾـﺪ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺑﺠﻤﯿﻌﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻزدي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒـﺎر ﺑـﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺠّﺮاح اﻟﺠّﺮاﺣﯽ اﻟﻤﺮوزي ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑـﻮ اﻟﻌـّﺒ ﺎس ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒـﻮب‬‫اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺳـﻤﺎﻋﺎ اﻻﻣﺎم ذو اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻟﻌﻠّﯿﮥ و اﻟﻤﻮاﻫﺐ اﻟّﺴـ ﻨّﯿﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤّﺠﮥ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة‬‫اﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻟا ﺘﺮﻣﺬي اﻧﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺷﺂﺑﯿﺐ اﻟّﺮﺣﻤﮥ و اﻟﻐﻔﺮان و اﺳـﮑﻨﻪ ﻓﺮدوس اﻟﺠﻨﺎن آﻣﯿﻦ اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﭘﺲ او ﺷﯿﺦ اﺑﻮ‬‫ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ و ﻫﻢ ﺷﯿﺦ ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮي ﮐﻤﺎ درﯾﺘﻪ ﻣﻦ ﻋﺒﺎرات ﻫﺆﻻء اﻟﺜﻠﺜﮥ ﻓﯽ رواﯾﺘﻬﻢ ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ آﻧﻔﺎ‬‫اّﻣﺎ ﺑﺰار ﭘﺲ او از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺒّﺰار و ﻫﻮ‬‫اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﺮوي ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻤﻐـﺎﺑﺮة ﻗﺮأت ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻪ ﻣﺎ رواه ﻋﻤﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﻦ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ و‬‫اﺳﻤﺎء ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻣﺠﻬﻮل ﻟﻢ ﯾﺤّﺪث ﺑﻐﯿﺮ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻠّﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪23 :‬‬‫ﯾﺘﻮّﺿﺄ ﻓﯿﺤﺴﻦ اﻟﻮﺿﻮء اﻟﺤﺪﯾﺚ و أﺟﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮه ﻋﻦ اﻟّﺮﻣﻠﯽ و اﻟﻌﻠﻘﻤّﯽ اﻻّول ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺴﻨﺒﺎﻃﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ إﺟﺎزة ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺘـﺎب ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اّﯾﻮب ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺧﻠﻒ إﺟﺎزة ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻔﺮج ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟّﺮﻗﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟـّﺼ ﻤﻮت ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒّﺰار ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﺑﺰار از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﺷـﯿﺦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ دﻫﺎن در‬‫ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﺒﺰار اﺣﺪﻫﻤﺎ اﮐﺒﺮ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﻓﺎﻟﮑﺒﯿﺮ ﯾﺮوﯾﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﮑّﺮم اﻟّﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ اﻣﺎم اﻟﻤﻘﺎم ﻋﻦ ﺟـّﺪه اﻟﻤﺤّﺐ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ اﻟﺮﺣﻠـﮥ أﺑﯽ‬‫اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺠﺎر ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺘﺎب ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻔّﺮج ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اّﯾﻮب ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟّﺮﻗﯽ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺼـﻤﻮت اﻟﺒّﺰار ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻤﺴـﻨﺪه اﻟّﺬي ﺻـﻨﻔﻪ ﺑﻤﺼﺮ و ﻫﻮ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴﻠﻔﯽ و اّﻣﺎ اﻟّﺼﻐﯿﺮ ﻓﺎﺧﺒﺮ ﺑﻪ‬‫ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷـﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺮﻣﻠﯽ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻗﺎل ﻗﺮأت ﻋﻠﯽ ﻣﺮﯾﻢ ﺑﻨﺖ اﺣﻤﺪ ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﺪﺑﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺸﯿﺦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒّﺰار ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﻤﺴـﻨﺪه اﻟّـﺬي ﺣﺪث ﺑﻪ ﺑﺎﺻـﻔﻬﺎن و ﻫﻮ‬‫اﻻﺻـﻐﺮ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ اﻣﺎ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در‬‫ﻣﺮوﯾﺎت ﺧﻮد از ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺳﺠﻠﻤﺎﺳـﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟـّﺼ ﻐﺮي اﻟﻤﺴـّﻤﺎة ﺑﺎﻟﻤﺠﺘﺒﯽ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﺷﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ اﺧﺘﺼﺎر اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻨﯽ و رواﯾﺘﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ ﻣﺎ ﺗﻘـّﺪم ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 47‬از ‪597‬‬‫اﻟﺜﻠﺜﮥ ﺑﺴﻨﺪﻫﻢ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻏﺎزي ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺒﺎدﺳﯽ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ زﯾﺪ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﻮف‬‫اﻟّﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﻔـﮥ ﺑﮑﺴـﺮ اﻟﺨﺎء اﻟﻤﻌﺠﻤـﮥ و ﻓﺘﺤﻬﺎ و ﺳـﮑﻮن اﻟّﻠﺎم اﻟّﺘﻮﻧﺴـﯽ اﻻﺑّﯽ ﺑﻀّﻢ اﻟﻬﻤﺰة و ﺗﺸﺪﯾﺪ‬‫اﻟﻤﻮّﺣﺪة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪24 :‬‬‫ﻋﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺮﻓـﮥ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻮادﺑﺎﺷـﯽ اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﺤﺠﺎر ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟّﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺒﯿﻄﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ح و ﺑﺴﻨﺪ اﻟّﺸﻬﺎب اﻟﻤﻘﺮي اﻟﯽ اﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺨﻄﯿﺐ؟؟ اﻟﺤﻔﯿﺪ؟؟ ﻋﻦ زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﻟّﻄﺒﺮي‬‫ﻋﻦ اﻣﺎم ﻣﻘﺎم اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﻮح اﻟﺤﺼﺮي ﻗﺎل ﻫﻮ و ﻋﺒﺪ اﻟّﻠﻄﯿﻒ اﻟﻘﺒﯿﻄﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ زرﻋﮥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺪ اﻟﺪوﻧﯽ ﺑﻨﻮن ﺑﻌﺪ اﻟﻮاو ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﮑﺴﺎر اﻟّﺪﯾﻨﻮري ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﻟﺴّﻨﯽ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤّﺠﮥ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺬﮐﺮه و ﺑﺎﻟّﺴـ ﻨﺪ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﻟﻀﺎﺑﻂ اﻟﻨﺎﻗﺪ اﻟﺜﺒﺖ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻫﻮ‬‫اول اﻟﺴـﻨﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟّﻄﻬﺎرة ﺗﺄوﯾﻞ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإذا ﻗُْﻤﺘُْﻢ ِإﻟَﯽ اﻟﱠﺼﻼِة َﻓﺎْﻏِﺴـ ﻠُﻮا ُوُﺟﻮَﻫُﮑْﻢ َو َأﯾْـِﺪَﯾُﮑْﻢ ِإﻟَﯽ اﻟ َْﻤﺮاﻓِِﻖ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻗﺘﯿﺒـﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﻦ ﻋﻦ اﻟﺰﻫﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﻤﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ اّن اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل إذا اﺳﺘﯿﻘﻆ اﺣﺪﮐﻢ ﻣﻦ‬‫ﻧﻮﻣﻪ ﻓﻼ ﯾﻐﻤﺲ ﯾﺪه ﻓﯽ وﺿﻮﺋﻪ ﺣّﺘﯽ ﯾﻐﺴﻠﻬﺎ ﺛﻠﺜﺎ ﻓﺎن اﺣﺪﮐﻢ ﻻ ﯾﺪري اﯾﻦ ﺑﺎﺗﺖ ﯾﺪه‬‫و اّﻣﺎ اﻟّﺴﻨﻦ اﻟﮑﺒﺮي ﻟﻪ رواﯾﮥ اﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ ﻋﻨﻪ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ أﻋﻼﻣﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﺑﺴﻨﺪﻫﻢ إﻟﯽ اﺑﻦ ﻏﺎزي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ زﮐﺮّﯾﺎ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ﺮاج ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟّﺮﻋﯿﻨﯽ ﻋﻦ اﻻﺳـﺘﺎذ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن‬‫اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﻟّﺰﺑﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻐﺎﻓﻘﯽ اﻟﺸﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺠﺮي‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻄﺮوﺟﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﺮج ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻦ ﻃﻼع ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻐﯿﺚ اﻟـّﺼ ّﻔﺎر ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎء ح و ﺑﺴـﻨﺪ‬‫اﻟّﺸـ ﻬﺎب اﻟﻤﻘﺮي اﻟﯽ اﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺤﻔﯿـﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟّﻄّﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﻮان اﻟّﺘﻮﻧﺴـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺒﺮﯾﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻟـﺢ ﻋﻦ اﺑﻦ زاﻫﺮ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﮑﻼﻋﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﺣﯿﺶ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺤﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﮐﻤﺎ ﺿـﺒﻄﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺦ‬‫اﻟّﻄﯿﺐ ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻐﯿﺚ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﺮج ﻣﻮﻟﯽ اﺑﻦ اﻟّﻄﻠّﺎع ﺑﺴـﻨﺪه و رﺟﺎل اﻻﺳـﻨﺎدﯾﻦ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻣﺎﻟﮑﯿﻮن اﻟﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻧﯿﺰ‬‫ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﻗّﺪس ﺳـّﺮه ﺑﺴـﻨﺪه اﻟّﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ اﻟّﺘﻨﻮﺧﯽ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻋﻠﯽ اّﯾﻮب ﺑﻦ ﻧﻌﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﺎﺑﻠﺴـﯽ اﻧﺒﺎﻧﺎ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮزاق ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﻮﯾﻨﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤـﺪ اﻟﺪوﻧﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻨﺼـﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟّﺪﯾﻨﻮري اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﮑﺴﺎر اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟّﺪﯾﻨﻮري اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻟا ﺴﻨﯽ اﻧﺎ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻧﯿﺰ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺷﯿﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻨﻦ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤّﺠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪25 :‬‬‫أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﺑﻮ اﻟﯿﻤﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺰﻓﺘﺎوي ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﻨـﺎﻧﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻻﺻـﯿﻞ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ‬‫اﻻّﯾﻮﺑﯽ ﻋﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻤﻤﻠﻮك ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ اﻟّﺎ اﻟﺠﺰء اﻻّول ﻓﺎﺟﺎزه ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺷﺎﮐﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻏﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺸـﻤﻌﮥ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺿـﯿﻔﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﺎﻗﺎ اﻟﺒﻐﺪادي ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ أﺑﻮ زرﻋﮥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ و‬‫إﺟـﺎزة ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤـﺪ اﻟـّﺪوﻧﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﮑّﺴﺎر ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 48‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺴـ ّﻨﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺬﮐﺮه‬‫ح ﻗﺎل اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺟـّﺪي اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫اﻟﺤّﺠﺎر ﻓﺎﺟﺎز ﺑﻪ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺒﯿﻄﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ زرﻋﮥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ و ﻧﯿﺰ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﻟّﺴﻨﻦ اﻟﺼﻐﺮي ﻟﻠّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯿﺮوﯾﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﯿـﻞ اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ و أﺑﯽ اﻟّﻨﺠﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ اﻟّﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ رﺿﻮان ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ اﻟﺒﺮﻫﺎن‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟّﺘﻨﻮﺧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟّﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻘﺒﯿﻄﯽ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ زرﻋﮥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺪ اﻟّﺪوﻧﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﮑّﺴﺎر ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﻟّﺴـ ّﻨﯽ اﻟﺪﯾﻨﻮري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻧﯿﺰ ﻧﺴﺎﯾﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺨﻠﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺬﮐﻮر اﻟّﺴﻨﻦ اﻟّﺼﻐﺮي ﻟﻠّﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻘﺮاءة ﺳـّﯿﺪﻧﺎ و ﻣﻮﻻﻧﺎ و ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﺤّﻘﻘﯿﻦ و ﻣﺮﺟﻊ اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻘّﺮاء و اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟّﻨﺠﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺴﻨﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﮐﺮّﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀﻪ‬‫و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﻘﺮاءة ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ اﻟّﺰﯾﻦ رﺿﻮان ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ إﺟﺎزة ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ‬‫ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌـّﺒ ﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ اﻟﺤﺠـﺎر ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟﻠّﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻘـﺒﯿﻄﯽ‬‫ﺑﺴﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ زرﻋﮥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪26 :‬‬‫ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺪ اﻟّﺪوﻧﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﻟﺪوﻧﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﮑّﺴﺎر‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺪﯾﻨﻮري اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺠﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﺑّﺮد ﺛﺮاه و اﺳـﮑﻨﻪ ﻣﻦ اﻟﺠﻨﺎن اﻋﻼه آﻣﯿﻦ اّﻣﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ‬‫ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻗﺮاءة ﻣّﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ زواﺋـﺪه‬‫ﻟﻠﺤﺎﻓـﻆ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ ﻣﻦ اّوﻟﻪ و ﻫﻮ ﮐﺘـﺎب اﻻﯾﻤـﺎن اﻟﯽ ﺑـﺎب ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم و اﻻﯾﻤـﺎن و إﺟـﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻋﻦ اﻟّﺸـ ﻤﺲ اﻟﺮﻣﻠﯽ و اﻟﺒﺮﻫﺎن ﻟا ﻌﻠﻘﻤﯽ‬‫اﻻّول ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺴﺒﻌﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰءا ﻣﻦ اّوﻟﻪ ﻣﺘﻮاﻟﯿﮥ ﻣﻦ ﺗﺠﺰﯾﮥ ﺳّﺘﮥ و ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺟﺰءا و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه و اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﻋﻦ اﻟﺸـﺮف اﻟّﺴـ ﻨﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل ﻗﺮأت ﻏﺎﻟﺒﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻬﺎدي اﻟّﺼﺎﻟﺤﮥ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻬﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻬﯿﺠﺎء ﺑﻦ اﻟّﺰرادان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ و ﻟﻮ ﻟﺒﻌﻀﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ اﻟﻤﺮداوي‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗﺎل ﻗﺮي ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﺳﻌﺪ اﻻﺟﯿﺮ اﻻﻧﺪﻟﺴﯽ و ﻧﺤﻦ ﻧﺴﻤﻊ ﺑﻤﺼﺮ ﻗﺎﻟﺖ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ زاﻫﺮ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟّﺸّﺤﺎﻣّﯽ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري‬‫ح و ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﻮر اﻟﻘﺮاﻓﯽ و اﻟﺒـﺪر اﻟﮑﺮﺧﯽ و اﻟّﺴـ ّﺮاج ﺑﻦ اﻟﺠـﺎﺋﯽ و اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ اﯾﻀـﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫روح ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻬﺮوي ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮداﻧﯽ ﻗـﺎل ﻫـﻮ و اﻟّﺸـ ّﺤﺎﻣﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤـﺪ ان ﻗﺎل اﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ رﺣﻤﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ رّوح اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ روح ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻌّﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻬﺮوي اﻧﺎ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي اﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻣﺎ‬‫اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻃﺒﺮي ﭘﺲ او از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫـﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄّﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ‬‫ﺣﻔﺺ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟّﻄﺒﺮي اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﺟﻬﻮري ﻋﻦ اﻟّﺴـ ّﺮاج ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺠﺎﺋﯽ ﻋﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﮐﺮّﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 49‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺸﺮف أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺮاﻏﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﺠﺪ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪27 :‬‬‫ﺑﻦ اﻟﺒﻄﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻓﺘﻮح اﻟﺤﻤﯿـﺪي ﻋﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ و اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﯿـﺪ ﺑﻦ ﺟﺰم ﻗﺎﻻـ اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺠﻮرﺑﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟـّﺪﯾﻨﻮري ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟّﻄﺒﺮي ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫در ﻣﺮوﯾـﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎﻟﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و ﻋـّﺪﺗﻬﺎ ﺳـﺘﮥ ﻋﺸـﺮ ﺟﺰءا اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﺸـﻬﺪاء و‬‫ﺗﻘﺮئ ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻣّﻨﺎ اﻟّﺴـ ﻼم و ﺗﺨﺒﺮه ان ﻗـﺪ رﺿـﯿﻨﺎ ﻋﻨﻪ و رﺿـﯽ ﻋّﻨﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﻠﺠﺰء اﻟّﺴﺎدس و ﻣﺎ‬‫ﺑﻌـﺪه اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺘﺎﺳﻊ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﻼوي و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ اﻟﮑﻤﺎل اﻟﻤﻘﺪﺳـّﯿﮥ ﻋﻦ ﺿﻮء‬‫اﻟـّﺼ ﺒﺎح زﯾﻨﺐ اﺑﻨـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻗﺪارّﯾـﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒﺎﻏﺒﺎن ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ‬‫ﻋﻤﺮو ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة و إﺟﺎزة ﻟﺒﺎﻗﯿﻬﺎ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧّﺮﺷـﯿﺪ‬‫ﻗﻮﻟﮥ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻣﻦ ﻣﻤﻠﯿﻬﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻓﺬﮐﺮﻫﺎ اﻣﺎ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﭘﺲ او ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﻣﺮوﯾـﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻻـﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اّﯾﻮب‬‫اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اّول ﻣﺴـﻨﺪ ﻧﺴﺎء ﻏﯿﺮ ﻣﺴـﻤّﯿﺎت ﻣّﻤﻦ ﻟﻬﻦ ﺻـﺤﺒﮥ اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﮑﺘﺎب و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ ﻟا ّﺮﻣﻠﯽ و‬‫اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﺑﺴﻨﺪﯾﻬﻤﺎ اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺠﺎ اﻟﺘﻨﻮﺧّﯿﮥ و اﺟﺎزﺗﻬﺎ ﻟﺴﺎﺋﺮه‬‫ﻋﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟـّﻀ ﯿﺎء اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ ح و ﻋﻦ اﻟّﻨﻮر اﻟﻘﺮاﻓﯽ و اﻟﮑﺮﺧﯽ و اﺑﻦ اﻟﺠﺎﺋﯽ و اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ‬‫ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﺣﺼﻦ اﻟﻤﻠﺘﻮﺗﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟـﺎزة ﻟﺴـﺎﺋﺮه ﻗﺎل اﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺴﻮﯾـﺪاوي‬‫ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻪ اﻟﯽ ﺑﺎب اﻟّﺴـ ﯿﻦ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻈﺎن اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻤّﺰي و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺒﺮزاﻟﯽ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟّﺪرﺣﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﻘﺮاءة اوﻟﻬﻤﺎ ح ﻗﺎل اﻟﺠﻼل اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻼح ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨـﺎري اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﻗـﺎل ﻫﻮ و اﺑﻦ اﻟـّﺪرﺟﯽ و اﻟـّﻀ ﯿﺎء اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟـّﺼ ﯿﺪﻻﻧﯽ ﻋﻦ أمّ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻨﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻮزداﻧـّﯿ ﮥ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎﻟﺖ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زاﺋﺪة ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪28 :‬‬‫در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ‬‫اﺣﻤﺪ ﻗﺪس ﺳـّﺮه ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺼـﯿﺪﻻﻧﯽ ﻋﻦ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻮزداﻧّﯿﮥ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زاﺋﺪة اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻧﺎ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ و ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟّﺘﺴﺘﺮي اﻧﺎ ﺣﺮﻣﻠﮥ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻧﺎ اﺑﻦ وﻫﺐ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ اﺑﻦ ﻣﯿﺴﺮة اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺎﻧﯽ اﻟﺨﻮﻻﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺠﺒﻠﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اّن اﻻﯾﻤﺎن ﺳﯿﺨﻠﻖ ﻓﯽ ﺟﻮف اﺣﺪﮐﻢ ﮐﻤﺎ ﯾﺨﻠﻖ اﻟﺜﻮب ﻓﺎﺳﺎﻟﻮا اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺠّﺪد اﻻﯾﻤﺎن ﻓﯽ ﻗﻠﻮﺑﮑﻢ‬‫اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻻوﺳﻂ ﻟﻪ روﯾﻨﺎه ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ رّوح اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﺑﻬﺬا اﻟﺴـﻨﺪ اﻟﯽ اﻟـّﺼ ﯿﺪ ﻻﻧﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤّﺪاد اﻧﺎ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻧﺎ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ و‬‫ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟﺼﺎﺋﻎ ﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﻼف اﻟﺮازي ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﺪة ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ‬‫ﻣﯿﻤﻮن اﻟﮑﺮدي و ﻫﻮ ﻋﻨﺪ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﻓﻘﺎل ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﻣﺎ ﻟﻠﺸـﯿﺦ ﻻ ﯾﺤّﺪث ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻓﺎّن اﺑﺎك ﻗﺪ ادرك اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ و ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن أﺑﯽ ﻻ ﯾﺤّﺪﺛﻨﺎ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺨﺎﻓﮥ ان ﯾﺰﯾﺪ او ﯾﻨﻘﺺ و‬‫ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻣﻦ ﮐﺬب ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻌّﻤﺪا ﻓﻠﯿﺘﺒّﻮأ ﻣﻘﻌﺪه ﻣﻦ اﻟّﻨﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 50‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ ﻓﯽ ﻣﺠﻤﻊ اﻟّﺰواﺋﺪ اﺳـﻨﺎده ﺣﺴﻦ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﻟﻪ ﺳـﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻗﺪس‬‫ﺳّﺮه ﺑﺴﻨﺪه اﻟّﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻧﺎ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ و‬‫ﺑﻪ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﺮﻗﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋّﺒﺎد اﻟﻤﮑﯽ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﺪة ﻋﻦ ﻣﯿﻤﻮن اﻟﮑﺮدي ﻋﻦ‬‫اﺑﯿﻪ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﻘﻮل أّي رﺟﻞ ﺗﺰّوج اﻣﺮأة ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻗّﻞ ﻣﻦ اﻟﻤﻬﺮ او ﮐﺜﺮ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ان ﯾﺆّدي إﻟﯿﻬﺎ‬‫ﺣّﻘﻬﺎ ﺧﺪﻋﻬﺎ ﻓﻤﺎت و ﻟﻢ ﯾﻮّد إﻟﯿﻬﺎ ﺣّﻘﻬﺎ ﻟﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ و ﻫﻮ زان و اّﯾﻤﺎ رﺟﻞ اﺳﺘﺪان دﯾﻨﺎ ﻻ ﯾﺮﯾﺪ ان ﯾﻮّدي اﻟﯽ ﺻﺎﺣﺒﻪ ﺣّﻘﻪ ﺧﺪﻋﻪ‬‫ﺣّﺘﯽ اﺧﺬ ﻣﺎ ﻟﻪ ﻓﻤﺎت و ﻟﻢ ﯾﻮّد إﻟﯿﻪ دﯾﻨﻪ ﻟﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ ﺳﺎرق‬‫ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ اﻻﺻﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺣﺮف اﻟﺠﯿﻢ ﺟﺎﺑﺎن واﻟﺪ ﻣﯿﻤﻮن‬‫روي اﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﺪة ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺎن اﻟﮑﺮدي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻧﻪ ﺳـﻤﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﺣّﺘﯽ ﺑﻠﻎ ﻋﺸﺮا ﻣﻦ ﺗﺰّوج اﻣﺮأة‬‫و ﺳﺎق اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺨﺘﺼـﺮا و ﻧﯿﺰ ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﻌﺎﺟﻢ اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻫﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺮﺗﺐ ﻋﻠﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺤﺮوف و اﻻوﺳﻂ ﻋﻠﯽ اﺳـﻤﺎء ﺷـﯿﻮﺧﻪ و اﮐﺜﺮه‬‫ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪29 :‬‬‫ﻏﺮاﺋﺒﻬﻢ و ﮐـﺎن ﯾﻘـﻮل ﻫﻮ روﺣﯽ و اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺮوف و اﺳـﻤﺎء اﻟﺸـﯿﻮخ أﺧـﺒﺮ ﺑﻬـﺎ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻠﮑـﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و ﻟﻠﺒﻌﺾ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﻌﺠﻤﯿﻦ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑّﯽ و إﺟﺎزة ﻣﻨﻪ ﻟﺒﺎﻗﯿﻬﺎ ﺑﺮواﯾﺘﻪ ﻟﻬﺎ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﺳـﻤﺎع و إﺟﺎزة ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﺟﻬﻮري‬‫و ﻏﯿﺮه ﻋﻦ اﻟّﺸـ ﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ اﻟّﺮﻣﻠﯽ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻟﺸـﺮف أﺑﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤّﻖ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤّﻖ‬‫اﻟّﺴـ ﻨﺒﺎﻃﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ اﻟّﺼﻼح ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟّﺼﯿﺪ ﻻﻧّﯽ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻮزداﻧّﯿﮥ ﻗﺎﻟﺖ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زاﺋﺪة ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻟا ّﻄﺒﺮاﻧﯽ‬‫ﻓﺬﮐﺮﻫﺎ و ﻧﯿﺰ ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟّﺼﻐﯿﺮ ﻟﻠّﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯿﺮوﯾﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻐﻨﯿﻤﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ و اﻻﻣﺎم زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ اﻟﺒﮑﺮي و ﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻋﻔﯿﻔﮥ ﺑﻨﺖ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻔﺎرﻗﺎﻧﯿـﮥ ﻋﻦ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻨﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻮزداﻧـّﯿ ﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زاﺋـﺪة ﻋﻦ ﻣـﺆﻟّﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟّﻄـ ﺒﺮاﻧﯽ اّﻣﺎ‬‫دارﻗﻄﻨﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﻦ اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺧﺒﺮﻧﯽ‬‫ﻗﺮاءة ﻣﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﺨﻤﺎﺳـّﯿﺎت و اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻﺧﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﻋﻦ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﺷـﺮف اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ إﺟﺎزة ﻣﺸﺎﻓﻬـﮥ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺤﺮاوي ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ‬‫اﻟﺸـﺮف اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ح و ﻋﻦ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ اﻟّﺴـ ﻨﯿﺎﻃﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻬـﺎ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺨّﻠـﺎﻃﯽ ح و ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﺠـﺎﺋﯽ و اﻟﮑﺮﺧﯽ و اﻟﻨﻮر اﻟﻘﺮاﻗﯽ و‬‫اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺸـﻤﻨﯽ ﻗﺮاءة ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻬﺎ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻔّﻮي ﻗـﺎل اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﺨّﻠـﺎﻃﯽ ح ﻗﺎل اﻟﺠﻼل اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ إﺟﺎزة ﻋﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ‬‫اﻟﺤﺮاوي ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟﺨﻼﻃﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻮﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻠﺨﻠّﺎﻃﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﺑﺴﻤﺎﻋﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻧﺎﺻﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﺑﻦ اﻟﻔﺮج ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻻﺧﺸﯿﺪ‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪30 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 51‬از ‪597‬‬‫ح ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺎﻟﯿﺎ إﺟﺎزة اﻟﺒـﺪر ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻗﻮام ح و ﺑﺎﺟﺎزة ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﯾﻀﺎ ﻣﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻔﯿﺸـﯽ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻌﺒﺎدي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻃﺮﯾﻒ اﻟﺸﺎوي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻗﻮام إﺟﺎزة ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر إﺟﺎزة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ إﺟـﺎزة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﻬﺮزوري إﺟﺎزة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻬﺘـﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ‬‫إﺟـﺎزة ﻗـﺎل ﻫﻮ و اﺑﻮ ﻃـﺎﻫﺮ اﻟﮑـﺎﺗﺐ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﻻّول إﺟﺎزة و ﻗﺎل اﺑﻮ‬‫ﻃﺎﻫﺮ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟّﺮواﯾﺎت اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻋﻦ اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ رواﯾﮥ اﺑﻦ ﺑﺸـﺮان و رواﯾﮥ أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﮑﺎﺗﺐ و رواﯾﮥ اﻟّﻨﻮﻗﺎﻧﯽ و‬‫ﺑﯿﻨﻬـﺎ ﺗﻔﺎوت ﺑﺎﻟﺘﻘـﺪﯾﻢ و اﻟّﺘﺎﺧﯿﺮ و اﻟّﺰﯾﺎدة و اﻟّﻨﻘﺺ ﻓﯽ ﻧﺴﺐ ﺑﻌﺾ اﻟّﺮواﯾـﮥ و ﻓﯽ اﻻﻟﻔﺎظ ﺧﺎـّﺻ ﮥ دون اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻬﯽ ﻣﺴـﺘﻮﻓﺎة ﻟا ّﺎ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟّﺴـ ﺒﻖ ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ دار ﻗﻄﻨﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴـ ﻨﻦ‬‫ﻟﻠﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻬـﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠـﻞ ﻋﻦ اﻻﻣـﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﻄﺒﺮي ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ‬‫اﻻﺳـﻼم زﮐﺮّﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺰاﻫـﺪ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟّﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ ﺑﻤّﮑﮥ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻗﺎل اﻻّول اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ واﻟـﺪي ﻗﺮاءة و اﺑﻮ ﻃﻠﺤـﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺤﺮاوي و ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻗﺮأﺗﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻈﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ ﻗﺎﻻﻫﻤﺎ و اﻟّﺰﯾﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﻣﺤﺐ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺨّﻠﺎﻃﯽ و ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌّﻄﺎر و ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟّﺴـ ﻨﺒﺎﻃﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ‬‫ﻟﻠﺜـﺎﻧﯽ ﺑﻘﺮاءة اﻻّول و ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻠﺜﺎﻟﺚ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ اﻟّﺎ اﻟﯿﺴـﯿﺮ ﻗﺎﻟﻮا و ﮐـﺬا اﻟﺤﺮاوي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ‬‫ﺳﻤﺎﻋـﺎ اﻟّـﺎ اﻟﺤﺮاوي ﻓﻘـﺎل اذﻧـﺎ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ و ﺑﺎﺟـﺎزة اﻟﻤﺮاﻏﯽ اﯾﻀـﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻌـّﺒ ﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ ﻣﺰﯾﻦ اﻟﺤﻤﻮّي و أﺑﯽ‬‫اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺠﺎر ﺑﺎﺟﺎزة اّوﻟﻬﻤﺎ و ﺳـﻤﺎع اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫ﺑﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻻﺧﺸـﯿﺪ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ و ﻗﺎل اﻟﺤﺠﺎز اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ إذﻧـﺎ ﺑﺈﺟـﺎزﺗﻪ و اﺑﻦ ﻣﺰﯾﻦ اﯾﻀﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﻬﺮزوري زاد اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟّﺰاﻏﻮﻧﯽ ﻗﺎل اﻟﺸﻬﺮزوري اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻬﺘﺪي و ﻗﺎل اﻟﺰاﻏﻮﻧﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺒﮑﺮي ﺑﺎﺟﺎزﺗﻬﻤﺎ و ﺳﻤﺎع اﺑﻦ اﻟﮑﺎﺗﺐ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪31 :‬‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻬـﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓـﺬﮐﺮه و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﯿﺮة إﺟﺎزة ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم اﻟﺸﻬﺮزوري ﺑﺴﻨﺪه و ﻧﯿﺰ دارﻗﻄﻨﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﻟّﺴﻨﻦ اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯿﺮوﯾﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺸﻨﻮاﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻤﺎل ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ اﻻﺳﺘﺎذ‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ ﺑـﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﻮام ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﻬﺮزوري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ ﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻧﯿﺰ دار ﻗﻄﻨﯽ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در اﻣﻢ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ رواﯾﺖ ﮐﺮدن ﺧـﻮد ﺻـﺤﯿﺢ اﺑﻦ ﺣﺒـﺎن را ﺑـﺎﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت‬‫ﺻﺤﯿـﺢ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺪارﻣﯽ اﻟﺒﺴﺘﯽ رﺣﻤﺘﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﻗـﺪس ﺳـﺮه ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻋـﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم اﻟﻤﺒـﺎرك ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫اﻟﺸـﻬﺮزوري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﺑﺼﺤﯿﺤﻪ‬‫و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻬـﺬا اﻟﺴـﻨﺪ اﻟﯽ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻪ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ اﻣﺎ اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ ﭘﺲ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي‬‫ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ از رﺳـﺎﻟﻪ زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻔﻬﺮﺳﺖ اﻟﺼـﻐﯿﺮ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﺳـﯿﻮﻃﯿﺴﺖ و اﺑﻮ‬‫ﻣﻬﺪي ﺗﻤﺎم زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ را ﺑﺴﻠﺴـﻠﻪ ﺧﻮد إﺟﺎزة از ﺳﯿﻮﻃﯽ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭘﺲ اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ‬‫در رﺳﺎﻟﻪ زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ آن در ﮐﺘﺐ وﻗﻔﯿﻪ ﺟﻨﺎب واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻓﯽ دار اﻟﮑﺮاﻣﻪ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻟﺤﺮﻗﯽ اﻧﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻗﺎﺿﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 52‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﻨﺎﺑﻠـﮥ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ و اﺑﻦ ﺧﺎﻟﮥ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺠﻤﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و اﻟﺒﺪر ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﺤـﺎرﺛﯽ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﮑﻤـﺎل ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻘﻠﯿﻮﺑﯽ ﮐﻠﻬﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﺤّﺠﺎر ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻨّﺤﺎس ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟﺒﺴـﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان ﺑﻦ ﺑّﻄﮥ إﺟﺎزة اﻧﺎ اﻟﻤﺆﻟّﻒ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺑّﻄﮥ ﺑﻬﺬا اﻟّﺴﻨﺪ إﻟﯿﻪ إﺟﺎزة‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدن اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺳـﯿﻮﻃﯽ و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن ﺳﯿﻮﻃﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ را ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ اّﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬‫اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﺳـﯿﻮﻃﯽ را إﺟـﺎزة رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﭘﺲ از ﻣﻼـﺣﻈﻪ ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ ﮔﻔﺘﻪ زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﻔﻬﺮﺳﺖ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﻟﻠﺤﺎﻓـﻆ اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻗﺮأت ﻋﻠﯿﻪ أي ﻋﻠﯽ اﻻـﺟﻬﻮري ﻣﻦ اّوﻟﻪ ﺳـﻨﺪ اﻟﻤﺴـﻠﺴﻞ ﺑﺎﻻوﻟﯿـﮥ و ﻣﺘﻨﻪ و ﺳـﻨﺪ اﻟﺒﺨـﺎري و ﻧﺎوﻟﻨﯽ‬‫ﺟﻤﯿﻌﻪ ﻣﻨﺎوﻟـﮥ ﻣﻘﺮوﻧـﮥ ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﺑﺴـﻨﺪه إﻟﯿﻪ ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﭘﺲ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﺎﺳﺖ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﺤﯿﺢ‬‫أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻫﻮ اﻟﻤﺴﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟّﺼﺤﯿﺤﯿﻦ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻗﺮاءة ﻣﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪32 :‬‬‫ﻣﻦ اّوﻟﻪ اﻟﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ان اﻻﯾﻤـﺎن ﻟﯿﺨﻠﻖ ﻓﯽ ﺟﻮف اﺣـﺪﮐﻢ ﮐﻤـﺎ ﯾﺨﻠﻖ اﻟﺜﻮب اﻟﺨﻠﻖ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻻـول ﻣﻦ ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻢ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟّﻄﻬﺎرة و ﮐﺘﺎب اﻟـّﺼ ﻠﻮة و ﮐﺘﺎب اﻟﺰﮐﺎة و ﮐﺘﺎب اﻟـّﺼ ﯿﺎم و ﮐﺘﺎب اﻟﺤﺞ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫ﻫﺮﯾﺮة ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ح و ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺠﻼل اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﻠﺘﻮﺗﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﺮج اﻟﻐّﺰي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻨﻮن ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﺪﺑﻮﺳﯽ ح ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺤﺮاوي ﻋﻦ اﻟﺸـﺮف ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ﻫﻮ و اﻟّﺪﺑﻮﺳـﯽ و اﺑﻦ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻟا ﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻪ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﻪ و ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ ﻓﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ از ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﺑﺎﻟّﺴـ ﻨﺪ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﻪ و ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ و ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ از ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﺟـﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺤﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻈﯿﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ و اﻟﺸـﻤﺲ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺴﺨﺎوي ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻤﯿـﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ إﺟﺎزة ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﮑﺮم ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪﯾﻨﻮري ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟـّﺼ ﻔﺎر اذﻧﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﺬﮐﺮه ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺒﺎﻧﺎ ﺑﻪ أﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة ﺑﻦ اﻟّﺬﻫﺒﯽ‬‫إﺟـﺎزة ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻗﺎل و‬‫ﻫـﺬا اﻟﺴـﻨﺪ ﮐﻠّﻪ اﺟﺎزات و ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ‬‫ﻓﺒﺎﻟّﺴـ ﻨﺪ اﻟﻤﺬﮐﻮر اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ و‬‫ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ اﻣﺎ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﭘﺲ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴﺎﺳﺖ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﻗﺮأت‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻏﺎﻟﺐ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻻﻣﺎم ﻣﺎﻟﮏ و ﺑﻌﺾ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺳﻔﯿﻦ اﻟﺜﻮري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪33 :‬‬‫و اﺟـﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮﻫﺎ ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم زﮐﺮﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ أﻣﯿﻠـﮥ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ح و ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﺠﻼـل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒـﻞ إﺟـﺎزة ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﻫﻮ و اﺑﻦ اﻣﯿﻠﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﻠﺒﺎن ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻬﺎ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤﺪاد ﺳﻮي ﻓﻮت ﯾﺴـﯿﺮ ﻓﺬﮐﺮﻫﺎ و ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 53‬از ‪597‬‬‫ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻠﯿـﮥ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ اﺑﻦ‬‫اﻟّﻠﺒﺎن ﻋﻦ اﻟﺤﺪاد ﻋﻨﻪ و ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و ﻃﺒﻘﮥ اﻻﺻـﻔﯿﺎء‬‫ﻟﻼﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﻖ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻋﻦ واﻟﺪه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻧﺠﻢ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻓﯽ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺎﻟﻤﺴﺠﺪ اﻟﺤﺮام ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﺣﻀﻮرا ﻟﺠﻤﯿﻌﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟّﺒﺎرة اﻟﻤﺮداوي‬‫ﻋﻦ اﻟﻨﺠﯿﺐ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟﺤﺮاﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟّﻠﺒﺎن ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤـﺪاد ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻬـﺎ ﺧﻼـ اﻓﻮاﺗـﺎ ﻓﺄﺟـﺎزه ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺑﻬـﺎ ﻣﺆﻟﻔﻬـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ و ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ‬‫ﻓﺒﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﻠﺒﺎن ﻋﻦ اﻟﺤﺪاد ﻋﻨﻪ اﻣﺎ ﺑﯿﻬﻘﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯽ اﺳﺖ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در‬‫ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺳـﻨﻦ ﮐﺒﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺴـﻨﻦ و اﻻﺛﺎر ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ اﯾﻀﺎ ﻗﺮأت ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎب ﻃﻠﺐ اﻻﺟﺎﺑﮥ‬‫ﻋﻨﺪ ﻧﺰول اﻟﻐﯿﺚ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﺴـﻘﺎء و ﺟﻮاب اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ اﻟﻘﺪر و اﺟﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮه ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ‬‫ﻋﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒـﻞ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨـﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﺼـﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺮﺳـﺘﺎﻧﯽ ﻋﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻔﺮاوي ﻗﺎل اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺑﻪ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﺬﮐﺮه و ﻗﺎل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و اﻟﺴﻨﺪ ﮐﻠﻪ اﺟﺎزات و ﺑﺎﻟﺴﻨﺪ ﻗﺎل‬‫اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻄﺎر ﺑﻤﺼـﺮ‬‫ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻗﺎل ﺳﺌﻞ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ اﻟﻘﺪر ﻓﺄﻧﺸﺄ‬‫ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﺷﺌﺖ ﮐﺎن و ان ﻟﻢ اﺷﺎء و ﻣﺎ ﺷﺌﺖ ان ﻟﻢ ﺗﺸﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫ﺧﻠﻘﺖ اﻟﻌﺒﺎد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﻓﻔﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﯾﺠﺮي اﻟﻔﺘﯽ و اﻟﻤﺴﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ذا ﻣﻨﻨﺖ و ﻫﺬا ﺧﺬﻟﺖ و ﻫﺬا اﻋﻨﺖ و ذا ﻟﻢ ﺗﻌﻦ‬‫ﻓ ﻤﻨ ﻬﻢ ﺷ ﻘ ﯽ و ﻣﻨ ﻬﻢ ﺳ ﻌﯿ ﺪ و ﻣﻨ ﻬﻢ ﻗﺒﯿ ﺢ و ﻣﻨ ﻬﻢ ﺣ ﺴ ﻦ‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟـﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ او در اﻣﻢ ﺑﻌـﺪ اﯾﺮاد ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﻠﻖ اﻓﻌﺎل ﻋﺒﺎد از ﮐﺘﺎب اﺳـﻤﺎء و ﺻـﻔﺎت ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺑﺴـﻨﺪ‬‫ﻣﺴﻠﺴﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪34 :‬‬‫اﻻﺳـﻤﺎء و اﻟﺼـﻔﺎت ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ و ﺳﺎﺋﺮ ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎﺗﻪ ﮐﺎﻟﺴـﻨﻦ اﻟﮑﺒﺮي و ﺷـﻌﺐ اﻻﯾﻤﺎن و دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة و اﻟﺒﻌﺚ و اﻟﻨﺸﻮر ﺑﻬـﺬا اﻟﺴـﻨﺪ إﻟﯿﻪ و ﻧﯿﺰ‬‫ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﺷـﻌﺐ اﻻﯾﻤﺎن ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ‬‫اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺼـﺮه اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺠﺎزي اﻟﺸﻌﺮاﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻻرﮐﻤﺎس ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ اﻻﻣﺎم ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺸـﻤﻨﯽ و اﺑﻮ‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒﺪ ﻟا ﺮﺣﻤﻦ اﻟﻘﻤﺼﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ إﺟﺎزة‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺠﻤﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﻨﺎﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺼﻔﺎر ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ زاﻫﺮ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻓﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در‬‫اﻣﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﺮواه اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴﻬﻮري اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ زﮐﺮﯾـﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺳـﺮاج اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﺰّي ﻋﻦ اﻟﺮﺷـﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻌﺎﻣﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺮﺳـﺘﺎﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻔﺮاوي ﻋﻦ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﻧﺨﻠﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ و اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد در ذﮐﺮ ﺷﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﯿﺦ ﻋﻼء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 54‬از ‪597‬‬‫اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻗﻄﻌﮥ ﻣﻦ اول اﻟﺴﻨﻦ اﻟﮑﺒﺮي ﻟﻼﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ‬‫اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺗﻐﻤﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ و اﺳـﮑﻨﻪ ﻓﺴـﯿﺢ ﺟﻨﺘﻪ و اﺟﺎز ﺳﺎﺋﺮه ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟﺒﺸﺘﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ‬‫زﮐﺮﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟﻔﺮاوي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫ﺑﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻔﺎرﺳـﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳﻌﮥ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة اﻣﺎ‬‫اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﭘﺲ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري ﮔﻔﺘﻪ اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟﺼـﺤﺎب ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺘﺮﺟﻤـﮥ ﺧﺪﯾﺠـﮥ اﻟﮑﺒﺮي و ﺗﺮﺟﻤﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺼﺪﯾﻖ و اﺳـﻌﺪ ﺑﻦ زراره‬‫اﺣﺪ اﻟﻨﻘﺒﺎء و اﻟﺨﻨﺴﺎء ﺑﻨﺖ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﺸﺮﯾﺪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و اﺟﺎز ﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮه ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﻨﺤﻮ اﻟﻨﺼﻒ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ‬‫أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ و إﺟـﺎزة ﻟﺴـﺎﺋﺮه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﺘـﺎﺋﺐ إﺟﺎزة‬‫ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﻠﺨﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺴﻠﻔﯽ ح و ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺠﻼل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﺳﯿﮥ ﺑﻨﺖ ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻄـﺒﺮي ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻـﺪﯾﻖ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس اﻟﺤﺠـﺎر ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻦ‬‫ﺷﮑﻮال ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟّﺴﻠﻔﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪35 :‬‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ان ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺗﻠﯿـﺪ ﻗﺎل اﻟﺴـﻠﻔﯽ إﺟﺎزة ﻣﮑﺎﺗﺒـﮥ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺰاز ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي‬‫رح؟؟؟ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺤﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﻌﻤﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻗـﺎل ﻗﺮأت ﻣﻦ اوﻟﻪ اﻟﯽ ﻣﻦ اﺳـﻤﻪ ﻋﻤﺮ و ﻫﻮ ﻧﺤﻮ اﻟﻨﺼﻒ ﻣﻨﻪ او اﮐﺜﺮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ و اﺟـﺎزﻧﯽ ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﮑﺘﺎب ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻘﺒﯿﺴـﯽ اﻟﻮادﺑﺎﺷـﯽ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ‬‫ﺣﺎﺿـﺮ و إﺟـﺎزة ﻣﻨﻪ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﺠﻤﯿﻊ اﻟﮑﺘﺎب ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻘﺒﯿﺴـﯽ اﻟﻮادﺑﺎﺷـﯽ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ ﺣﺎﺿـﺮ و إﺟﺎزة ﻣﻨﻪ ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﺠﻤﯿﻊ اﻟﮑﺘﺎب ﺳﻮي ﻣﻦ اوﻟﻪ اﻟﯽ ﺣﺮف اﻟﺤﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻐﻤﺎز ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ و إﺟﺎزة‬‫ﻣﻨﻪ ﻟﺒﻘـّﯿ ﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﮑﻼﻋﯽ ﻗﺎل ﻗﺮأت ﺟﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﻬﻮر اﻟﻘﯿﺴـﯽ‬‫ﻗﺎل ﻗﺮي ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻘﯿﺴـﯽ و إذا اﺳـﻤﻊ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻐّﺴﺎﻧﯽ اﻟﺨﻔﺎﻓﯽ‬‫ﻗـﺎل ﻗﺮأﺗﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺼـّﻨﻔﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ اﻟّﻨﻤﺮي اﻣـﺎ ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐـﺪادي ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ‬‫ﻣﻬـﺪي در ﻣﺮوﯾﺎت اﺟﻬﻮري در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ ﻗﺮاءة ﻣّﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اّول اﻟﺠﺰء و اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﺑﻐـﺪاد و ﻓﻀـﻠﻬﺎ و ذﮐﺮ اﻟﻤـﺎﺛﻮر ﻣﻦ ﻣﺤـﺎﺳﻦ اﺧﻼق اﻫﻠﻬﺎ اﻟﯽ ذﮐﺮ ﻧﻬﺮي ﺑﻐـﺪاد دﺟﻠـﮥ و اﻟﻔﺮات و ﻣﺎ ﺟﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﻬﻤﺎ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﻨﺎﻓﻊ و اﻟﺒﺮﮐﺎت و ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺒﺨﺎري و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺠﻼل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﺮﺟﺎﻧﯽ إﺟﺎزة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج‬‫اﻟﻐﺰّي ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﺪﺑﻮﺳـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘّﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ ح و ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻗﺎل ﻗﺮأت ﻣﻦ اوﻟﻪ اﻟﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ذﺋﺐ و ﻫﻮ ﻧﺤﻮ رﺑﻊ اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺼـﻤﺪ اﻟﻠﺆﻟﺆي اﻟﺒﻐـﺪادي و اﺟـﺎز ﻟﯽ ﺳـﺎﺋﺮه ﺑﺎﺟـﺎزﺗﻪ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﺰي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻟﻤﺠﺎور ﻗﺎل اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﯿﻤﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻨﺪي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻘّﺰاز ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ اﻟّﺎ ﯾﺴـﯿﺮا ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﻪ ﻓﺬﮐﺮه اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﺧﻄﯿﺐ از ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي‬‫اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﻟا ﺸـﯿﺦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴـﻨﻬﻮري و اﺑﯿﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ‬‫ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ زﮐﺮﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 55‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺠﺰري ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﻣﯿﻠﮥ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻗﺮاءة ﻟﻘﻄﻌﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪36 :‬‬‫ﻣﻦ اّوﻟﻪ و إﺟـﺎزة ﻟﺴـﺎﺋﺮه ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻟﻤﺠﺎور اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي إﺟﺎزة ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﻤﻦ زﯾﺪ‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻨﺪي ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺻـﺮﻣﺎ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي اذﻧﺎ ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﺑﻐﻮي ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ ﯾﻐﻮي از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ‬‫زﯾـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﻮف اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ و اﺑﻮ زﯾـﺪ او را در ﮐﺘﺎب ﻏﻨﯿﻤﮥ اﻟﻮاﻓﺪ و ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ اﻟﻤﺎﺟﺪ ﮐﻪ در ﺑﯿﺎن ﻣﺮوﯾﺎت‬‫ﺧﻮد ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮده ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﭼﻮن اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﮐﺘﺎب ﻏﻨﯿﻤﮥ اﻟﻮاﻓﺪ اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ را إﺟﺎزة رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻟﻬﺬا ﻫﺮ ﺷﯿﺨﯽ از ﺷﯿﻮخ اﺑﻮ‬‫زﯾﺪ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ ﺑﻮدن او از ﻏﻨﯿﻤﮥ اﻟﻮاﻓﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮد از ﺷـﯿﻮخ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﺑﻐﻮي ﻫﻢ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺑﺎﺷـﺪ‬‫اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻐﻮي از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺛﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ﮐﻪ در ﻏﻨﯿﻤـﮥ اﻟﻮاﻓـﺪ ﻣﺬﮐﻮراﻧﺪ ﭘﺲ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺟﺎﺋﯽ ﮐﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﮐﺘﺒﯽ را ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻏﻨﯿﻤﮥ اﻟﻮاﻓﺪ اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮ ان ﻣﺸـﺘﻤﻞ اﺳﺖ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ذﮐﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﺷﺮح اﻟﺴﻨﮥ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻟﻠﺒﻐﻮي‬‫ﻗﺎل ﺳـﯿﺪي ﻟا ﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﻤﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﻮ زرﻋﮥ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤﺠﮥ اﻟﻌﺮﺿﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ ﻟا ﺒﺨﺎري‬‫ﻋﻦ ﻓﻀـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﻮﻗـﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ زﯾـﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ و ﺷـﺮح اﻟﺴـﻨﮥ ﺑﻐﻮي را از اﺑﻮ زرﻋﻪ ﻋﺮاﻗﯽ از اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺮﺿـﯽ از ﻓﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري از ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻧﻮﻗﺎﻧﯽ از ﺧﻮد ﺑﻐﻮي رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﻮدن ﺑﻐﻮي از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي‬‫ﻏﻨﯿﻤـﮥ اﻟﻮاﻓـﺪ را اﺟﺎزت رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﭘﺲ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮرﺳﺖ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ در ﺿـﻤﻦ ﻣﺮوﯾﺎﺗﯽ ﮐﻪ آن را از ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻔﮑﻮن اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ ﻏﻨﯿﻤـﮥ اﻟﻮاﻓـﺪ و ﺑﻐﯿـﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ اﻟﻤﺎﺟـﺪ ﻟﻼﻣﺎم أﺑﯽ زﯾـﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ ﻗﺮاءة ﻣﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اوﻟﻬﺎ اﻟﯽ اﺑﺘﺪاء ذﮐﺮ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻌﺸﺎري اﻻﺳـﻨﺎد ﻣﻨﻬﺎ و ﻣﻨﺎوﻟﮥ ﺑﺸـﺮﻃﻬﺎ ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﻋﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن‬‫ﻋﻦ اﺑﻦ زّﯾﺎن ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ زروق اﻟﺼـﻐﯿﺮ ﻋﻦ اﻻﺳـﺘﺎد اﻟﻌﻼﻣﮥ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺎز ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻟا ﺒﺎدﺳـﯽ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ زّﯾﺎن و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺼـﺨﺮاوي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﻬـﺪي اﻟﻤﻠﯿﮑﺸـﯽ اﻟﺒّﺠﺎﻧﯽ و أﺑﯽ زﯾﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن‬‫اﻟﺒﺮﺳﻮي ح ﻗـﺎل اﺑﻦ زّﯾﺎن و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﻋﻤﺎ ﻗﺒﻠﻪ اﻻﻣﺎم زروق اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟﺒﺎدﺳـﯽ و اﻟﻤﻠﯿﮑﺸـﯽ و اﻟﺒﺮﺳﻮي اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺎ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ‬‫ﯾﺤﻤﻠﻪ و ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ اﻟّﻔﻪ ﺟﺎﻣﻌﻬﺎ ﻋﺎﻟﻢ اﻟﺼـﻠﺤﺎء و ﺻﺎﻟﺢ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﺑﻮ زﯾﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺬﮐﺮﻫﺎ و ﺑﺎﻟﺴﻨﺪ‬‫ﻗﺎل اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ اﺑﻮ زﯾـﺪ اﻟّﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻃّﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﺮاه اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟـﺬي رﻓﻊ ﺳـّﻨﮥ ﺑﻨّﯿﮥ ﻓﻘﺮﻧﻬﺎ ﺑﺎﻟﮑﺘﺎب و اﻧﺘﺨﺐ ﻟﺮواﯾﺘﻬﺎ و دراﯾﺘﻬﺎ‬‫ﻣﻦ اﺧﺘـﺎره ﻣﻦ اوﻟﯽ اﻻﻟﺒـﺎب ﻓﻌﻤﻠﻮا ﺑﻤـﺎ ﻋﻠﻤﻮا ﻓﺮﺑﺤﻮا ﯾﻮم اﻟﺤﺴﺎب ﻓﺼﺎروا اﻧﺠﻤﺎ ﯾﻬﺘـﺪي ﺑﻬﻢ اﻟﺴﺎﺋﺮ و اﻋﻼﻣﺎ ﯾﻘﺘﻔﯽ أﺛﺮﻫﻢ اﻟﺤﺎﺋﺮ ﻓﻤﻦ‬‫وﺻﻞ ﺣﺒﻠﻪ ﺑﺤﺒﻠﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪37 :‬‬‫ﻓﻘﺪ اﺳـﺘﻤﺴﮏ ﺑﺎﻟﻌﺮوة اﻟﻮﺛﻘﯽ و ﻣﻦ اﻧﺘﻈﻢ ﻓﯽ ﺳـﻠﮑﻬﻢ ﻓﻘﺪ ارﺗﻘﯽ اﺣﻤﺪه ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ اﺑﻠﻎ ﺣﻤﺪ و ﻻ ﯾﻔﯽ ﻋﺪد ﺑﺘﺤﻤﯿﺪه و اﺷﮑﺮه ﺟّﻞ و ﻋﻼ‬‫اﻋﻈﻢ اﻟﺸـﮑﺮ و ﻻ ﻣﮑﺎﻓﯽ ﻟﻤﺰﯾـﺪه و ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺳـﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻣﻦ ﻋﺒﯿﺪه و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺻـﺤﺒﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺜﻌـﺎﻟﺒﯽ ﻟﻄﻒ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﻟﻤـﺎ ﺗﮑﺮر ﺳﺆال اﻟﺴـﺎﺋﻠﯿﻦ ﻣﻨﯽ اﻻﺟـﺎزة ﻓﯽ ﻣﺎ اﺟﻤﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﺮواﯾﺎت و ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺗﻠﮏ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺮوﯾﺎت و ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﻣﺮوﯾـﺎﺗﯽ ﮐﺜﯿﺮة و ﻃﺮق اﺳﺎﻧﯿـﺪﻫﺎ ﻏﺰﯾﺮة و ﮐـﺎن ﯾﺸﻖ ﻋﻠّﯽ ﺗﺘّﺒﻊ ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﻟﮑﻞ اﻧﺴﺎن اﺧﺘﺼـﺮت ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟﻤﻬﻢ ﻣﺠﺮدا ﻣﻦ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و ﻣﻦ‬‫ارادﻫﺎ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪﻫﺎ وﺟﺪﻫﺎ ﻓﯽ ﻓﻬﺎرﺳـﯽ اﻟﺘﯽ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺧﻄﻮط ﻣﺸﺎﯾﺨﯽ و ﺑﺎﻟﻠّﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و ﻫﻮ اﻟﻬﺎدي ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻟﺴـﻠﻮك ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و ﺳـّﻤﯿﺖ‬‫ﻫـﺬه اﻟﻌﺠﺎﻟـﮥ ﺑﻐﻨﯿﻤـﮥ اﻟﻮاﻓـﺪ و ﺑﻐﯿـﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ اﻟﻤﺎﺟـﺪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﺑﻐﻮي از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در اﻣﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ‬‫ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﻤﺤﯿﯽ اﻟـﺪﯾﻦ و اﻟﺴـﻨﮥ و ﺳﺎﺋﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﮐﺸـﺮح اﻟﺴـﻨﮥ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﯽ‬‫اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﻐﻮي و ﻧﯿﺰ ﺑﻐﻮي از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 56‬از ‪597‬‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﻟا ﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻟﻤﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﺻـﻔﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷـﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﻋﻦ ﻋﻤﻪ ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﺰ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ‬‫ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ واﻟﺪي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ و ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺑﺎﻟﻤﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﺸﺮﯾﻔﯿﻦ ﻧﺠﻢ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯽ اﻻول ﻟﺒﻌﻀﻪ ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﻤﺤّﺪث ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﻟّﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺜﻤﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻣﻦ اوﻟﻪ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎب اﻟﮑﺒﺎﺋﺮ و ﻣﻨﺎوﻟـﮥ ﻟﺒﺎﻗﯿﻪ و ﻗﺎل اﻟﻮاﻟـﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ ﺟـّﺪي‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ و اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺰﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﺮاﻏﯽ اﻻﻣﻮي‬‫اذﻧﺎ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎﻟﻮا اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻗﺎل وﻟﺪه اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻗﺮاءة ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل ﻓﯽ رواﯾﮥ‬‫اﻟﻮاﻟـﺪ و ﻫﯽ ﻧﺎزﻟﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺘﻘﯽ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ اﻟﺒﮑﺮي ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﻟﻨﺒﻮّﯾﮥ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ‬‫اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺎروي اﻟﻮاﺳﻄﯽ و ﻗﺎل‬‫اﻟﺰﯾﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻟﻨﺠﻢ اﻟﻤـﺎﻟﮑﯽ و ﻫﯽ اﻋﻠﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر ﻗﺎل اﻧﺒﺎﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج اﻟﺤﺼـﺮي و ﻋﺠﯿﺒـﮥ اﺑﻨـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻗـﺪاري و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﻗﺎل اﻟﻮاﻟـﺪ و ﮐﺘﺐ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻮ ﻏﯿﺮ‬‫واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ أّم ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﺎرة اﺑﻨﮥ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ اﻟﺤﺮاوي ﻗﺎل اﻧﺒﺎﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و‬‫اﺧﺒﺮ ﺑﻪ اﻟﻌﺰ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ و ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪38 :‬‬‫ﺑﻦ اﻟﻔﺮات اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻓﺎﻻول ﻋﻦ اﻟﺮﺣﻠـﮥ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ ﻋﻦ أم ﻣﺤﻤـﺪ زﯾﻨﺐ اﺑﻨﮥ اﻟﮑﻤﺎل اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﺠﯿﺒﮥ اﺑﻨﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫اﻟﺒﺎﻗﺪاري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ و اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻋﻠﯽ ﺑﺪرﺟﮥ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺼـﻼح ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ‬‫اﻟﻔﺨﺮ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺒﺨـﺎري ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟﺤﺎﻓﻈﺎن اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ و اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و‬‫اﻟﻘﺎروي و ﻋﺠﯿﺒﮥ اﯾﻀﺎ و اﻟﺤﺼـﺮي اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺠﮥ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي ﻗﺎل اﻟﻔﺎروي ﺳﻤﺎﻋﺎ‬‫ﻟﺒﻌﻀﻪ و ﻗـﺎل اﻟﺒﺎﻗﻮن إﺟﺎزة ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﺑﻐﻮي از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي ﺑﻮده ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣـﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯿﺮوﯾﻬﺎ ﺳـﯿﺪي اﻟﻮاﻟﺪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑـﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤـﻦ اﻟﺴـﺨﺎوي ﻋـﻦ اﻟﻌﺰ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺒﺨـﺎري ﻋـﻦ ﻓﻀـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﻮﻗـﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﻣـﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ اﻟﺒﻐـﻮي اﻣـﺎ اﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه ﺣﺴـﻦ‬‫ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫـﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ دﻣﺸﻖ ﻟﻼﻣـﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺸـﻬﺎن اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻔﺎﺟﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴﻦ اﻟﮑﺮﺧﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ أم ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺎﯾﺸـﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻬﺎدي اﻟﻤﻘﺪﺳـﯿﮥ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ ﺟـﺪه ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﻣﺠﺪ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻟﺮﺳﻮل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗـﺎﻟﯿﻒ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﺴـﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠـﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﮑﺮم اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ و اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺮﺣﻠـﮥ ﺷـﺮف اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﺴـﻨﺒﺎﻃﯽ ﻓﺎﻻول ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﻤﺴـﻨﺪ زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻﺳـﯿﻮﻃﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻬﺎ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎل‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ واﻟﺪي اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻻﺳﯿﻮﻃﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة اﻟﺒﺪر ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺮﺷﺪ ﺑﻦ زﯾﺪ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ و ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻫﻮ اﻟﻌّﺰ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﯾﻀﺎ‬‫و ﻫﻮ اﻋﻠﯽ ﺑﺪرﺟـﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻋﺰ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 57‬از ‪597‬‬‫اﻟﺒﯿﺎﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻗﺎل ﻫﻮ و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري إﺟﺎزة ﻓـﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﻋﺰ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﺘﺎب اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪39 :‬‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﮑﺎﻣـﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻟﻼﻣـﺎم ﻋﺰ اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﻦ ﻋﻠﯽ ﺑـﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑـﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﺧـﺒﺮ ﺑﻬﻤـﺎ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻋﻠﯽ‬‫اﻻﺟﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﻋﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﻗـﺎل اﻧﺒﺎﻧﺎ ﺑﻬﻤﺎ ﻣﺆﻟﻔﻬﻤﺎ اﻻﻣﺎم ﻋّﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓـﺬﮐﺮ ﺑﻬﻤﺎ اﻣﺎ اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ‬‫اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﻤﺪﻧﯿـﮥ اﻟﺸـﺮﯾﻔﮥ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑﺎﻟـّﺪرة اﻟﺜﻤﯿﻨـﮥ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻻﻣﺎﻣﯿﻦ اﻟﺠﻠﯿﻠﯿﻦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ و ﻋﻠﯽ اﺑﻨﯽ اﻻﻣﺎم ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻄﺒﺮي اﻟﺤﺴـﻨﯽ و اﺧﺘﯿﻬﻤﺎ اﻟﺸـﺮﯾﻔﮥ زﯾﻨﺐ و ﻟا ﺸـﺮﯾﻔﮥ‬‫ﻣﺒﺎرﮐـﮥ ﮐﻠﻬـﻢ ﻋـﻦ اﻟﻌﻤﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﺤﺼـﺎري ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﻤﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻗﺮاءة ﻟﻨﺤﻮ اﻟﺜﻠﺚ اﻻـول و إﺟـﺎزة ﺑﺎﻟﺒـﺎﻗﯽ ﻋﻦ اﻟﺮﺣﻠـﮥ أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ‬‫ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر اﻟﺒﻐﺪادي ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴـﻦ‬‫ﻋﺠﯿﻤﯽ اﺳﺖ ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫـﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠـﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘـﺎب ﻣﺮآة اﻟّﺰﻣـﺎن ﻟﻼﻣـﺎم أﺑﯽ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ ﺳـﺒﻂ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻮزي اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣﺘﯿﻦ ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ اﻟﺤﻠﺒﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﻗﺎل‬‫اﻻول اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺮاوي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﺮف اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻮﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻟﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫ﺑﻬﺎ اﻟﺰﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﺮﺣﻠﮥ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺠﺰري ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺷﺮف اﻟـﺪﯾﻦ اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﻣﺆﻟﻔﻬـﺎ اﻻﻣـﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ ﺳـﺒﻂ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓـﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﭘﺲ از‬‫ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ اﺳﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺮﯾﺎض اﻟﻨﻀـﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸﺮة رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻟﻼﻣﺎم‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺒﺮي اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺻـﻔﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﮐﺮﯾﺎ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻤﺮ و اﺑﯿﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻇﻬﯿﺮة اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ واﻟﺪه اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺠﻤﺎل‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺐ اﺣﻤـﺪ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ ﺟﺪه ﻟﻼّم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺒﺮي ﻓﺬﮐﺮه اﻣﺎ ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ اﺳﺖ ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ در ﺳﻠﺴـﻠﻪ ﮐﻪ ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺑﺂن ﮐﺘﺎب ﺣﺎوي و ﻟﺒﺎب ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻔﺎر ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﻗﺰوﯾﻨﯽ را‬‫رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده واﻗﻊ اﺳﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪40 :‬‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﺎوي و اﻟﻠﺒﺎب و ﺷـﺮﺣﻪ اﻟﻌﺠﺎب و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻟﻠﻌﻼﻣـﮥ ﻧﺠﻢ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻔﺎر‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﺧـﺒﺮ ﺑﻬـﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠـﻞ ﻋﻦ اﻻﻣـﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ و اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﮐﻤﺎل‬‫اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﻟا ﻔﻀـﻞ ﻣﺤﻤـﺪ و اﺧﺘﻪ أم اﻟﮑﻤـﺎل ﮐﻤﺎﻟﯿـﮥ اﺑﻨﯽ اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻧﺠﻢ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﺮﺟـﺎﻧﯽ زاد اﻟﻌﺰ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ ﻓﻘﺎل و‬‫اﻟﻤﺴـﻨﺪة اﻻﺻـﻠﯿﮥ أم اﻟﻔﻀﻞ ﻫﺎﺟﺮ اﺑﻨﮥ اﻟﻤﺤﺪث ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﺪﺳﯽ زاد اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ ﻓﻘﺎل و ﺧﻠﯿﻞ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻨﺎﺑﻠﺴـﯽ و ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺴـﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﺸﺎم زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 58‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺬﻫﺒﯽ أﺑﯽ اﻟﻤﺠﺎﻣﻊ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ‬‫اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻧﺠﻢ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻔﺎر ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اذﻧﺎ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ ﭘﺲ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدن‬‫ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺳـﯿﻮﻃﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ذﻫﺒﯽ ﻫﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ اﻣـﺎ وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي اﻟﺨﻄﯿﺐ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﺘﺎب ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻟﻼﻣﺎم وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ‬‫ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺨﺎن اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺮﺣﻠـﮥ ﺗﻘﯽ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﻟا ﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ و اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻣﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺒﺎرﮐﺸﺎه اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ اﻟﺴﺎوﺟﯽ زاد اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺳﻮاري ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺑﺸـﯽء ﻣﻦ اوﻟﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻻﻣﺎم ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻗﺎل ﻫﻮ و اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ‬‫ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰّي ﻗﺎل اﻟﺼّﺪﯾﻘﯽ ﻗﺮاءة و إﺟﺎزة و ﻗﺎل اﻵﺧﺮ اذﻧﺎ ﻓﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ‬‫او از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳﺘﺴـﻤﻌﻪ ﻋﻦ ﮐﺘﺐ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اّﻣﺎ اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﻣّﺰي ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ‬‫ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺟﺎﯾﮑﻪ رﻓﻊ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﮐﺘﺐ ﻣﺬﮐﻮره ﻏﻨﯿﻤﮥ اﻟﻮاﻓﺪ اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ‬‫اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻣﺎ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ زﯾﺎدات وﻟﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﺎل ﺳﯿﺪي اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻣﺮزوق ﻋﻦ‬‫اﻟﺸـﺮف ﺑﻦ ﻟا ﮑﻮﯾﮏ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺠﺎج اﻟﻤّﺰي ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﻤﮑﺒﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺼﯿﻦ ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺬﻫﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓﺬﮐﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪41 :‬‬‫درﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﻠﺴـﻠﻪ ﮐﻪ اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺂن رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج ﻣّﺰي واﻗﻊﺳﺖ ﭘﺲ ﻫﺪاﯾﮥ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﺷﯿﺦ‬‫اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾـﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣّﺰي ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾـﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻟﻤﺎ ﻣﺮ آﻧﻔﺎ و ﻧﯿﺰ ﻣّﺰي‬‫ﺷﯿـﺦ اﺟـﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺑﻮده ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫـﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘـﺎب ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﻟا ﺤّﺠﺎج‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟّﺰﮐﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﺰّي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠـﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ‬‫ﻓﻬـﺪ ﻋﻦ ﺟـﺪه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﯿﻤﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ‬‫ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﻤﻨﺘﻘﯽ ﻣﻨﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺰﮐﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ‬‫اﻟﻤﺰي اذﻧﺎ ﻓـﺬﮐﺮه اﻣﺎ ذﻫﺒﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ‬‫اﺟﺎزه اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﻠﺘﻘﺮﯾﺐ اﻟﻤﺎﺿـﯽ اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ذﻫﺒﯽ ﺷﯿﺦ اﺟﺎزه اﺑﻮ زﯾﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﮐﻪ او در ﺳﻠﺴﻠﻪ واﻗﻊﺳﺖ ﮐﻪ‬‫اﺑﻮ زﯾـﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺂن ﻣﺴﻠﺴـﻼت ارﺑﻌﯿﻨﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻔﻀﻞ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ در ﻣﻘﺎم رﻓﻊ اﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﮐﺘﺒﯽ ﮐﻪ ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻮاﻓـﺪ اﺑﻮ زﯾـﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮ ان ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ اﻟﻤﺴﻠﺴـﻼت اﻻرﺑﻌﯿﻨﯿـﮥ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻔﻀﻞ ﻗﺎل ﺳـﯿﺪي‬‫اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻬﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻐﺮﯾﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻮادﺑﺎﺷـﯽ ﻋﻦ اﺛﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﺣّﯿﺎن و اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﺬﻫﺒﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ زﮐّﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﻨﺬري ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻔﻀﻞ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺑﻮده ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻮارﯾﺦ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺣﺠﺎزي اﻟﺸـﻌﺮاﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ارﮐﻤﺎس ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻦ ﻣﺆﻟﻔﻬﺎ‬‫اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ واﻟـﺪه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ و إﺟﺎزة‬‫ﻟﺒﺎﻗﯿﻬـﺎ ﻓـﺬﮐﺮﻫﺎ اﻣـﺎ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﭘﺲ او ﺷـﯿﺦ اﺟـﺎزه اﺑـﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﻐﺮﺑﯿﺴﺖ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﻣﺮوﯾـﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 59‬از ‪597‬‬‫ﺳﺠﻠﻤﺎﺳـﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري و ﻣﻘﺪﻣﺘﻪ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﻤﺎ ﺳـﻤﺎﻋﺎ و ﻗﺮاءة ﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻤﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﻤﺎ ﻋﻦ‬‫أﻋﻼﻣﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﺑﺴﻨﺪﻫﻢ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻏﺎزي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴﺨﺎوي و اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻤﺮو ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺪﯾﻤﯽ ح و‬‫ﺑﺴﻨﺪﻫﻢ اﻟﯽ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﮐﺮﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻗﺎﻟﻮا ﺛﻠﺜﺘﻬﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ رﺣﻤﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻬﻤﺎ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﺬﮐﺮﻫﻤﺎ و ﻧﯿﺰ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﺷﯿﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در ﮐﺘﺎب اﻻﻣﻢ در ذﮐﺮ رواﯾﺖ ﺧﻮد ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﺑﺨﺎري را ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪42 :‬‬‫و ﻗﺮأت ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺼﺎﻟـﺢ اﺳـﺘﺎد اﻟﻘﺮاء ﺑﺎﻻزﻫﺮ اﻟﺸـﯿﺦ ﺳـﻠﻄﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻼﻣﮥ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺰاﺣﯽ اﻻزﻫﺮي‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﺟﺎز ﻟﯽ رواﯾﮥ ﺳﺎﺋﺮه ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻟﺴـﺒﮑﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫ﻧﺠـﻢ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑـﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﯿﻄﯽ اﻟﺴـﮑﻨﺪري اﻻﺻـﻞ اﻟﻘـﺎﻫﺮي اﻟﻤﻮﻟـﺪ ﺑﺮواﯾﺘـﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺒـﺪر‬‫اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري اﻟّﺴﺒﮑﯽ اﻟﻘﺎﻫﺮي اﻻزﻫﺮي ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼﺮ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﮑّﻨﺎﻧﯽ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺛﻢ اﻟﻤﺼـﺮي اﻟـﺦ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺑﻮده ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ‬‫دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﺷـﺮح ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﻟﺨﺎﺗﻤﮥ اﻟﺤﻔﺎظ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺧـﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻـﺟﻬﻮري إﺟـﺎزة و ﻏﯿﺮه ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ اﻟّﺮﻣﻠﯽ‬‫اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺴـ ﻨﺒﺎﻃﯽ ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي ﺑﻮده ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد در ذﮐﺮ ﺷـﯿﻮخ واﻟﺪ ﺧﻮد‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﺎﻗﺸﯿﺮ اﻟﻤﮑﯽ ﻓﺎﺟﺎز اﻟﻮاﻟﺪ ﺣﻔﻈﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺮوﯾﺎﺗﻪ و ﻣﺴﻤﻮﻋﺎﺗﻪ ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﺟﻠّﻬﻢ ﻋﻼﻣـﮥ اﻟﺰﻣﺎن اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﺒﺼـﺮي اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﻤﺘﻘﻦ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة اﻻﻧﺼـﺎري اﻟﺮﻣﻠﯽ ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﻤﻌﺮوف ﺣﻤﺰة اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﻤﺮ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﯾﻀـﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄـﺒﺮي‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺮﻣﻠﯽ و اﺧﺬ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر‬‫ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ زﮐﺮﯾـﺎ اﻻﻧﺼﺎري و ﻫﻮ اﺧـﺬ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻻﺳﺎﺗـﺬة اﺟﻠﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ و ﻧﯿﺰ‬‫ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺷـﯿﺦ اﺟﺎزه ﻧﺤﻠﯽ ﺑﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد در ذﮐﺮ ﺳـﻤﺎع ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﺑﺮ ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻧﻔﻌﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻬﻤﺎم ﺟﻬﺒﺬ اﻟﺴﺎدة اﻻﻋﻼم اﺑﻮ اﻟﻨﺠﺎ ﺳﺎﻟﻢ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺴـ ﻨﻬﻮري ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﻠﺠﻤﯿﻊ ﻋﻠﯽ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﺤﻔﺎظ و اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﻨﺠﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم أﺑﯽ ﯾﺤﯿﯽ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ ﻋﻠﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﯿﺦ اﻟﺴـﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﻧﯿﺎ و اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ اﻟﺦ اﻣﺎ ﺳﯿﻮﻃﯽ ﭘﺲ ﺷﯿﺦ اﺟﺎزه ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫ﺳﺒﻌﻪﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ارﺷﺎد اﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎت اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﻌـﺪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺼﻞ ﺳـﻨﺪ ﻫﻮﻻء ﻟا ﻤﺸﺎﯾﺦ‬‫اﻟﻤﻨﺒﻌﮥ ﯾﻨﺘﻬﯽ اﻟﯽ اﻻﻣﺎﻣﯿﻦ اﻟﺤﺎﻓﻈﯿﻦ اﻟﻘﺪوﺗﯿﻦ اﻟﺸﻬﯿﺮﯾﻦ ﺑﺸﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و اﻟﺸﯿﺦ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪43 :‬‬‫اﻣﺎ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻓﺮوي ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺴﺎﻟﻢ اﻟﺴﻨﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﻨﺠﻢ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋﻦ اﻟﺰّﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻣﻨﻬﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺪاﺋﻢ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻤﺎل‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ واﻟـﺪه اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻔﻮز ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮﯾﺎ و‬‫ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﺠﺎزي اﻟﻮاﻋﻆ ﻋﻦ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻠﻘﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ‬‫ﻋﻦ واﻟـﺪه ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾـﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺟﻤﯿـﻞ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﺮاﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻌﻠﻘﻤّﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﻟﻠﺒﺎﺑﻠﯽ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﮐﺜﯿﺮون ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء ﯾﻨﺘﻬﻮن اﻟﯽ ذﯾﻨﮏ اﻻﻣﺎﻣﯿﻦ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 60‬از ‪597‬‬‫اﻣـﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻓﺮوي ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ اﻻرﺷـﺎد ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻﺟﻬﻮري ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﺮاﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل‬‫اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ و ﻣﻨﻬﻢ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺸﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟﺨﻔﺎﺟﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺼـﺮي و ﻫﻮ ﻏﯿﺮ اﻻﺟﻬﻮري ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺴـﻨﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﻨﺠﻢ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻤّﺰاﺣﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻟّﺴﺒﮑﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﺠﻢ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و اﻣﺎ اﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻓﺮوي ﻋﻦ‬‫ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺠﺰاﺋﺮي ﻋﺮف ﺑﻘﺪورة ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻘﺮي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون و أﺑﯽ زﯾﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺎﺻـﻤﯽ اﻟﺸﻬﯿﺮ ﺑﺴﻔﯿﺎن ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻫﺬا اﺳﻨﺎد ﻣﻐﺮﺑﯽ و‬‫و ﻣﻨﻬـﻢ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻤﻌﻤﺮ اﺑـﻮ ﻣﻬـﺪي اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ ﻋـﻦ اﻟﻤﻨﺠـﻮر ﻋـﻦ اﻟﻨﺠـﻢ اﻟﻐﯿﻄﯽ ﻋـﻦ اﻟﺰّﯾﻦ زﮐﺮﯾـﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﺑـﻮ اﻻرﺷـﺎد ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﺟﻬﻮري و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺨّﻔﺎﺟﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺴـﺮاج‬‫ﻋﻤﺮ اﻟﺠﺎﻣﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ ﺑﺪر اﻟﺪﯾﻦ اﻟﮑﺮﺧﯽ و اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮﯾﺎ و اﻟﺠﻼل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ و اﻣﺎ ﻟا ﮑﺮدي‬‫ﻓﻌﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷـﯽ روي ﺑﺎﻻﺟﺎزة اﻟﻌﺎّﻣﮥ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و اﮐﺜﺮ اﺧﺬه ﻗﺮاءة و ﺳـﻤﺎﻋﺎ و ﻣﺸﺎﻓﻬﮥ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟّﺸـ ﻨﺎوي روي ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮه ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺪوس ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب اﻟﺸـﻌﺮاوي‬‫ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ‬‫ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻼ واﺳـﻄﮥ و ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﺪوﯾﺤﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ و روي اﻟﮑﺮدي اﯾﻀﺎ ﻋﻦ‬‫اﻟﺸﯿﺦ ﺳﻠﻄﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻼﻣﮥ اﺧﺬ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺰﯾﺎدي و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻟّﺴﺒﮑﯽ و ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺴﻨﻬﻮري‬‫و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻗﺮان اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و اﻣﺎ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ ﻓﻠﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﮐﺜﯿﺮون ﺳـّﻤﺎﻫﻢ ﻟﯽ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ و ﻟﻨﮑﺘﻒ ﻣﻨﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﻬﺮ ﻫﻢ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻘﺸﺎﺷﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﻨﺎوي‬‫ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ اﻟﺸـﻌﺮوي ﻋﻦ زﮐﺮّﯾﺎ و ﻋﻦ اﻟّﺸـ ﻨﺎوي ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﻧﺠﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﺠﻼل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﻤﻐﺰﻟﯽ و‬‫اﻻﻣﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪44 :‬‬‫زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺎدر اﻟﻄﺒﺮي و اﻣـﺎ اﻟﻨﺤﻠﯽ ﻓﺮوي ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺒـﺎﺑﻠﯽ و ﻋﯿﺴـﯽ و اﻟﮑﺮدي و ﻗـﺪ ذﮐﺮﻧﺎ اﺳﺎﻧﯿـﺪﻫﻢ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫اﻟﻤﻨﺼﻮر اﻟّﻄﻮﺧﯽ اﻟﻤﺼـﺮي ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻤّﺰاﺣﯽ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋّﻠﺎن اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻣﮑﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﻣﺎ‬‫اﻟﺒﺼـﺮي ﻓﻤﺸﺎﯾﺨﻪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﻟﻨﺤﻠﯽ و اﮐﺜﺮ اﻻﺧﺬ ﻋﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و ﻋﯿﺴـﯽ و اﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و اﻟﮑﺮدي و ﻗﺪ ﺳـﺮدﻧﺎ اﺳﺎﻧﯿﺪﻫﻢ اﻣﺎ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ‬‫ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه ﮐﺮدﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﻣﻢ در ذﮐﺮ رواﯾﺖ ﺧﻮد ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري را ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺮأت ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اوﻟﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﺳﺘﺎد اﻟﻤﺤﻘﻖ‬‫اﻟﺰاﻫﺪ ﻣﻼ ﻣﺤّﻤﺪ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻦ ﻣﻼ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﻼ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﮑﻮراﻧﯽ اﻟّﺸﺎﻫﻮي اﻟﺪوﯾﺴّﯽ اﻟّﺼﺪﯾﻘﯽ رّوح‬‫اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﮑﻤﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ اﻟﻤﻠّﯽ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺷـﯿﺦ‬‫اﺟﺎزه ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄّﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﺮح اﻟﻬﻤﺰﯾﮥ ﻟﻠﻌﻼﻣﮥ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻤﺮ‬‫ﻓﻘﯿﻪ اﻟﺤﺮم ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺰﻣﺰﻣﯽ ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ ﺟـﺪه ﻻﻣﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ ﻓﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﺘﺎب ﺷـﺮح اﻟﺸـﻤﺎﺋﻞ ﻟﻠﻌﻼﻣﮥ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﺒﻘﺎﻋﯽ ح و اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ و ﺣﺎﻓﻆ وﻗﺘﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴـﻨﻬﻮري ح و اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﮥ ﺑﻤﮑﮥ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻤﻌﻤﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺰﻣﺰﻣﯽ ﮐﻠﻬﻢ‬‫ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪ ﺟـّﺪ اﻻﺧﯿﺮ ﻻّﻣﻪ اﻟﻌﻠّﺎﻣـﮥ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ ﻓـﺬﮐﺮه و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣﺪاد در ذﮐﺮ ﺷـﯿﻮخ واﻟﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺰﻣﺰﻣﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﺎﻧﻪ اﺟﺎز‬‫ﺳّﯿﺪي اﻟﻮاﻟﺪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺮوﯾﺎﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ و ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ و ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻇﻬﯿﺮة و‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻌﺼﺎﻣﯽ و اﺧﺬ ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻻّﻣﻪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ و ﺳﻨﺪﻫﻢ ﻣﺸﻬﻮر ﻧﻔﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 61‬از ‪597‬‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻬﻢ و اﻣـﺪدﻧﺎ ﺑﻤـﺪدﻫﻢ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻧﺤﻠﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ و ﺷـﯿﻮخ ﺧﻮد در ذﮐﺮ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﺎﻗﺸـﯿﺮه ﻣﮑﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﺟـﺎزﻧﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ إﺟﺎزة ﻋﺎّﻣـﮥ و ﺧﺎـّﺻ ﮥ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ رواه ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﻤﻌﻘﻮل و اﻟﻤﻨﻘﻮل اﻟﻐﺎﯾـﮥ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع و اﻷﺻﻮل اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳـﻌﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟـﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة و ﻗـﺪ اﺟﺎزه ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺮوّﯾﺎﺗﻪ ﻋﻦ ﺟـﺪه ﻻّﻣﻪ ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ و ﺟﻬﺒﺬ اﻟﻤﺪﻗﻘﯿﻦ اﻟﺒﺎﻟﻎ اﻟﻐﺎﯾﮥ اﻟﻘﺼﻮي ﻓﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻟﻌﻠﻮم و‬‫ﺗـﺪﻗﯿﻘﻬﺎ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳـﻌﮥ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة اﻣﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺘﻘﯽ ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ اﻟﺘﺒﻮﯾﯿﻦ ﻟﻠﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟﺼﻐﯿﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻣﻊ زﯾﺎدة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪45 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻼﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻗﺒﻠﮥ اﻫﻞ اﻟﺴﻠﻮك ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺘﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻬﻤﺎ و ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺆﻟﻔﺎﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ ﺻـﻬﺮه اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺎرف ﻋﻦ واﻟﺪه ﺷـﯿﺦ اﻫﻞ اﻟﻌﺮﻓﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﻨﺪي‬‫ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻬﺎ اﺳـﺘﺎده اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺘﻘﯽ ﻓﺬﮐﺮﻫﺎ اﻣﺎ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﺪث ﭘﺲ ﺷﯿﺦ اﺟﺎزه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮﯾﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ در اﻣـﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯿﺮوﯾﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ اﻟﻘّﺸﺎﺷـﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﻤﻮاﻫﺐ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟّﺸـ ﻨﺎوي ﻋﻦ اﻟﺴّﯿﺪ ﻏﻀﻨﻔﺮ و اﺑﻦ اﻟﺴّﯿﺪ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻨﻬﺮواﻧﯽ و ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ‬‫ﻓﺎﻻول ﯾﺮوﯾﻬﺎ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻟﺤﺮم اﻟﻤﮑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺑﻤﯿﺮ ﮐﻼن ﺑﻦ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺧﻮاﺟﻪ ﻋﻦ ﻧﺴﯿﻢ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺒﺎرﮐﺸﺎه ﻋﻦ واﻟﺪه ﻟا ﻤﺤﺪث‬‫اﻟﺴـّﯿﺪ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻏﯿﺎث اﻟﺪﯾﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ ﻋﻤﻪ اﻟﺴـّﯿﺪ اﺻـﯿﻞ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺤﺪث اﻟﺒﺎرع اﻟﺴﯿﺪ ﺷﺮف ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﻟا ﺠﺮﻫﯽ‬‫اﻟﺼّﺪﯾﻘﯽ و اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻋﻦ ﻋﻤﻪ اﻟﻤﺤﺪث اﻟﺮﺟﺎل ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻋﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ‬‫اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴﺨﺎوي ﻧﺰﯾﻞ اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸﺮﻋﺒﯽ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻟﺜﻐﺮي و‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻣﺨﺮﻣـﮥ اﻟﻌـﺪي ﻓﺎﻻول ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ اﻻرﺑﻌﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ‬‫اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﻤﺴـﻠﮏ اﻟﻌﺎرف ﻋﻔﯿﻒ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻻﺳـﺘﺎذ ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻫﺎدي اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻻﯾﺠﯽ و اﻟﻮرع اﻟﺰاﻫـﺪ ﺷـﺮف اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺜﻤﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮاﻏﯽ‬‫اﻟﻤـﺪﻧﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﻮن و اﻟﻮﺟﯿﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻐّﺰي اﻻﺻﻞ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻗﺎل اﻻول اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺸـﺮف اﺑﻮ اﻟﺴـﻌﺎدات‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ إﺟﺎزة و ﻗﺎل اﻵﺧﺮ ﻗﺮأﺗﻪ ﺑﺘﻤﺎﻣﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻔﯿﻒ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ اﻟﺼـﺪﯾﻘﯽ ﻗﺎل ﻗﺮأﺗﻪ‬‫ﻋﻠﯽ أﺑﯽ و ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ واﻟﺪي ﻫﻮ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ و ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻟﺚ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻻﻣﺎم ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﯿﻮردي ﻗﺎل‬‫ﻧﺎ ﺑﻪ اﻻﻣﺎم ﺻﺪر اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻋﺮف ﺑﺸـﯿﺦ اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻟﺸـﺮﻋﺒﯽ ﯾﺮوﯾﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻻﯾﺠﯽ ﻋﻦ اﺳـﺘﺎذه ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﺪواﻧﯽ اﻟﺼّﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ واﻟﺪه اﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺪواﻧﯽ اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺤﺪث ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ و اﻟﺜﺎﻟﺚ ﯾﺮوﯾﻪ ﻋﻦ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺸﺎه ﻣﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻧﻈﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﻟﻄﻒ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻌﺰ اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ؟؟؟ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸﯿﺮازي ﻋﻦ ﺟﺪه ﻻّﻣﻪ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﻮح اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺎؤﺳﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪46 :‬‬‫ﻋﻦ ﺷـﺮف ﻟا ـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ ﻗـﺎل اﻟﺠﺮﻫﯽ و اﻟﻌﻔﯿـﻒ ﺑﻦ ﻧـﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّـﺎﯾﺠﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺑﻪ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻣـﺎم اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺒﺎرﮐﺸـﺎه اﻟﺼـﺪﯾﻘﯽ اﻟّﺴـ ﺎوﺟّﯽ ﻗـﺎل ﻫﻮ و اﻟﺼـﺪر اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟا ﺘﺒﺮﯾﺰي‬‫رﺣﻤـﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓـﺎﻟﻌﺠﺐ ﮐـّﻞ اﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ اﻟﻌـﺎﻟﯽ اﻟﺤﺴﺐ اﻟﺴـﺎﻣﯽ اﻟﻨﺴﺐ اﻟﺤـﺎﺋﺰ ﻟﺠﻼﺋـﻞ اﻟﺮﺗﺐ ﺣﯿﺚ اﻧﻪ ﮐـﺬب ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ‬‫اﻟﺸـﺮﯾﻒ و اﺑﻄﻞ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﻨﯿﻒ و ﻧﺄي ﺑﺠﺎﻧﺒﻪ ﻋﻦ ﺗﻠّﻘﯿﻪ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و اﺷﺎح ﺑﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ان ﯾﮑﻮن ﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺣﺼﻮل و ﻟﻢ ﯾﺪر اﻧﻪ رواه ﻃﺎﺋﻔﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 62‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ ﺷـﯿﻮخ ﻣﺸﺎﯾـﺦ واﻟـﺪه اﻟﻌﻈﺎم ﻟﻪ و ﺣـﺪث ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﺳﺎﺗـﺬة اﺳﺎﺗـﺬﺗﻪ اﻟﻔﺨﺎم اﻟّـﺬﯾﻦ ﻫﻢ ﮐﺎﻟّﺴـ ﺒﻌﮥ اﻟّﺴـ ﯿﺎرة ﻓﯽ اﻟﻌـﺪاد و اﻟﻨﻈﺎم و‬‫ﻣﺸـﺘﻬﺮون اﺷـﺘﻬﺎرﻫﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎّص و اﻟﻌﺎم و ﻗـﺪ ﺣﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم ذﻟﮏ اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﻔﻬﺎم و اﻟﻨﺪس اﻟﻘﻤﻘﺎم ﻋﻠﯽ اﺗﺼﺎل ﺳـﻨﺪه ﺑﻬﺆﻻء اﻟﺴـﺒﻌﮥ‬‫اﻟﻌﻈﺎم و ﺻـﺮح ﺑﺎﻧﻬﻢ اﻟﺠﻠـﮥ اﻟﮑﺮام اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻘﺎدة اﻻﻋﻼم اﻟﻤﺸـﻬﻮرون ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺤﺘﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺠﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﻠﻬﻢ ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎﻓﻘﯿﻦ ﻓﻠﯿﺖ‬‫ﺷﻌﺮي ﮐﯿﻒ اﻋﺮض اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻌﻤﺎد ﻋﻦ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﺎد ﻓﺎﺑﻄﻞ ﻓﺨﺎر واﻟﺪه اﻟﻨﻘﺎد ﺑﺎﺗﺼﺎل ﺳـﻨﺪه اﻟﯽ ﺷﯿﻮﺧﻪ اﻟﺴﺒﻌﮥ اﻻﻣﺠﺎد و اﻇﻬﺮ‬‫اّن ﺷﯿﻮﺧﻬﻢ روات ﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﻟﺮواﯾﺎت و اﻻﺧﺒﺎر و ﻣﻔﺘﺮاة اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اﻻﺛﺎر و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟّﺼﺎﺋﻦ ﻋﻦ اﻟﻌﺜﺎر و اﻟﻤﻮﻓّﻖ ﻟﻠﺘﺒّﺼﺮ و اﻻﺳﺘﺒﺼﺎر‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺛﺎﻟﺜﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 7‬ﻧﻔﺮ( ﻣﺆﻟﻔﺎن ﮐﺘﺎب ﯾﺎ رﺳﺎﻟﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻃﺮق آن‬‫در اﻓﺮاز اﺳـﺎﻣﯽ ﻋﻠﻤـﺎي ﻣﺘﻘـﺪﻣﯿﻦ و اﻣﺎﺛـﻞ ﻧﻘـﺎد ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ ﮐـﻪ ﮐﺘـﺐ در ﺳﺎﺋـﻞ ﺟﻼﺋـﻞ ﺑـﺎﻟﺨﺼﻮص در ﺟﻤـﻊ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺧـﺒﺮ ﻣﺤﮑﻢ و‬‫ﻣﺮﺻﻮص ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﻣﺰﯾـﺪ ﺗﺒّﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ و ﮐﺜﺮت اﻃﻼـع و ﻃﻮل ﺑـﺎع ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﻓﻤﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي‬‫ذﮐﺮه اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺸـﺎﻣﯽ ﻓﯽ ﺗـﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﻘـﺪه ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ذﮐﺮه اﻟﮑﺒﺨﯽ ﻓﯽ ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ اﻟّﻠﺴﺎن و اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ اﻟﻠﺴﺎن و اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻨـﺢ اﻟﻤﮑﯿـﮥ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻬﺎج ﻧﻘﻼ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﻤﺪان ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟـﺬﻫﺒﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑّﯽ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﻧﻘﻼ ﻋﻨﻪ و ﺑﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ‬‫ﺣﻈﯽ از ﺗﺎﻣـﻞ و ﺗـﺪﺑّﺮ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮدن اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات اﺟﺰاي ﻣﺨﺼﻮﺻﻪ در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﻏﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼن ﺗﻘﻮﻻت ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻨﯿﻒ دارد ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻃﺮق اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺤﺪي در ﮐﺜﺮت و ﺗﻮّﻓﺮ رﺳﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻋﻈﺎم ﺳّﻨّﯿﻪ در ﺟﻤﻊ آن ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﺗﺎﻟﯿﻔﺎت ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪47 :‬‬‫ﻻﺑـﺪ ﻇﻦ ﻣﺘﺎﺧﻢ ﺑﯿﻘﯿﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺣﻖ و ﺻﺪﻗﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺟﺘﻤﺎع و ﺗﻮاﻃﺆ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ روات‬‫ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺮ ﮐﺬب ﻣﺤﺎل ﻋﺎدﯾﺴﺖ اﻟﺤﻖ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻣﺮوي ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺎﯾﻦ ﻃﺮق وﻓﯿﺮه و اﺳﺎﻧﯿﺪ ﮐﺜﯿﺮه ﮐﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﺗﮑﺜﺮ‬‫آن ﻧـﻮﺑﺖ ﺑﺘﺎﻟﯿﻔـﺎت ﻣﺨﺼـﻮﺻﻪ و ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎت ﻣﻔﺮده ﺑﺮﺳـﺪ زﺑـﺎن ﺑﻪ ﻃﻌﻦ و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﻗـﺪح و ﺟﺮح اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﺸﻮدن ﭼﻪ ﻗـﺪر ﻣﻬـﺎﻣﻪ‬‫اﻋﺘﺴﺎف و ﺑﻮادي ﺗﺮك اﻧﺼﺎف ﭘﯿﻤﻮدﻧﺴﺖ از اﻧﺼﺎف دوﺳﺘﯿﻬﺎي ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻ ﻧﮋاد در ﮐﻤﺎل اﺳـﺘﺒﻌﺎدﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ اﻃﻼع ﺑﺮ وﺟﻮد‬‫اﯾﻦ ﺗﺼﻨﯿﻔﺎت ﻣﻨﯿﻔﻪ اﻧﯿﻘﻪ و ﺗﺎﻟﯿﻔﺎت ﻟﻄﯿﻔﻪ رﺷﯿﻘﻪ اﻧﮑﺎر اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﭼﻮن ﺑﺴﺒﺐ ﺗﻤﮑﻦ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ ﺗﺼﺪر و اﻣﺎﻣﺖ ﻧﻔﺲ‬‫ﻧﻔﯿﺲ آرام ﻃﻠﺐ ﮔﺸـﺘﻪ ﻟـﺬﻟﮏ ﺑﺎﺗﻌﺎب ﺟﺎن ﻧﺎزﻧﯿﻦ ﺧﻮد اﺻـﻼ ﮔﺮد ﺗﻔﺘﯿﺶ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻨﻘﯿﺐ و ﺗﺪﻗﯿﻖ ﻧﮕﺸـﺘﻪ و دوم آﻧﮑﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫـﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮري در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب از ﻗـﺪح اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ در ﺣﺎﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ ذﮐﺮ اﺑﻦ‬‫ﻃﺎﻫﺮ اﻧﻪ رأي ﺑﺨﻂ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﯽ ﺟﺰء ﺿـﺨﻢ ﺟﻤﻌﻪ ﻗﺎل و ﻗﺪ ﮐﺘﺒﺘﻪ ﻟﻠﺘﻌﺠﺐ ﻗﻠﺖ و ﻏﺎﯾﮥ ﺟﻤﻊ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ان ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ان‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ ﯾﺤﮑﻢ ﺑﺼـﺤﺘﻪ و ﻟﻮﻻ ذﻟﮏ ﻟﻤﺎ اﺳـﺘﻮدﻋﻪ اﻟﻤﺴﺘﺪرك و ﻻ ﯾﺪّل ذﻟﮏ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻋﻠّﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺦ اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ‬‫و اﻻﻧﺼﺎر أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺼـﺪﯾﻖ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ إذ ﻟﻪ ﻣﻌﺎرض اﻗﻮي ﻻ ﯾﻘـﺪر ﻋﻠﯽ دﻓﻌﻪ و ﮐﯿﻒ ﯾﻈﻦ ﺑﺎﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻊ ﺳـﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻋﻠّﯽ و‬‫ﻣﻦ ﻗـﺪﻣﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻘـﺪ ﻃﻌﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻬـﺎﺟﺮﯾﻦ و اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﻤﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﻈﻦ ذﻟـﮏ ﺑﺎﻟﺤـﺎﮐﻢ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻫﻮﯾـﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﺳـﺒﮑﯽ‬‫ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺗﻤـﺎم اﻓـﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻏﺎﯾﺖ و ﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﮐﻢ از ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻤﻊ دﻻﻟﺖ ﮐﻨـﺪ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺎﮐﻢ‬‫ﺑﺼـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺣﮑﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و اﮔﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﻪ ﺑﻮد ﺣﺎﮐﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻣﺴـﺘﺪرك درج ﻧﻤﯽﮐﺮد ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 63‬از ‪597‬‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ از اﯾﻨﺠﺎ در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺜﯽ و ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺨﺼﻮﺻـﯽ در ان دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﺎﻣﻊ آن ﺣﮑﻢ‬‫ﺑﺼـﺤﺘﺶ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻔﻀﻞ اﻟﻤﻨﻌﺎم ﺣﯿﺚ ﻇﻬﺮان ﻫﺆﻻء اﻻﻋﻼم اﻟﺠﺎﻣﻌﯿﻦ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻄﺎﺋﺮ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻻﻧﺎم ﯾﺤﮑﻤﻮن‬‫ﺑﺼـﺤﺘﻪ رﻏﻤـﺎ ﻵﻧﺎف اﻟﺨﺼﺎم و ﯾـﺪرؤن ﻓﯽ ﻧﺤﻮر اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻻﻏﺜﺎم و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻻﻧﻌﺎم ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺘﻨّﺰل اﮔﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ‬‫ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺜﯽ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ان ﻧـﺪارد ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﺶ ﺣﮑﻢ ﺑﺼـﺤﺖ آن ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﻟﮑﻦ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺣﺎل دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺗﮑﺜﺮ و‬‫ﺗﻮﻓﺮ و ﺗﻌـﺪد و ﻏﺰارت آن ﯾﻘﯿﻨﺎ دارد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺗﻌـﺪد ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﻫﺮ واﺣـﺪ از آن ﻃﺮق ﺣﺴـﻦ‬‫ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ اﮔﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﺴﻠﯿﻤﺎ ﺻﺤﯿﺢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ واﺣﺪ از ﻃﺮق آن ﺣﺴﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮن ﺗﻌﺪد ﻃﺮق آن ﺑﺠﺎي‬‫رﺳـﯿﺪه ﮐﻪ ﺣﻔﺎظ ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ در ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﺨﺼﻮﺻﻪ و اﺟﺰاي ﻣﻔﺮده آن را ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻧﺎزل از درﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﻓﯽ‬‫ذﻟـﮏ ﻣـﺎ ﯾﮑﻔﯽ ﻟﻘﻠﻊ اّس اﻟﻤﻨﮑﺮ اﻟﺠﺤﻮد و ﻗﻄﻊ ﻟﺴـﺎن اﻟﻤﺒﻄـﻞ اﻟﺤﯿﻮد اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻌـﺪد ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ ﭘﺲ ﺑﺮ‬‫ﻣﺘﺘﺒﻊ اﻓﺎدات ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻋﻼم و ﻣﺘﻔﺤﺺ ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﻣﺨﻔﯽ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻋﺒﺪ اﻟﺮؤف ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪48 :‬‬‫ﺑﺸﺮح‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺣّﺐ اﻻدﯾﺎن اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻨﯿﻔّﯿﮥ اﻟﺴﻤﺤﮥ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ ﻓﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻐﻔﺎري ﻣﻨﮑﺮ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل ﻗﯿﻞ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أّي اﻻدﯾﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺬﮐﺮه‬‫و ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻓﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق رواه ﺑﺎﻟﻌﻨﻌﻨﮥ أي و ﻫﻮ ﯾﺪﻟّﺲ ﻋﻦ اﻟﻀـﻌﻔﺎء ﻓﻼ ﯾﺤﺘﺞ اﻻ ﺑﻤﺎ ﺻـّﺮح ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﺘﺤﺪﯾﺚ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺎل‬‫اﻟﻌﻼﺋﯽ ﻟﮑﻦ ﻟﻪ ﻃﺮق ﻻ ﯾﻨﺰل ﻋﻦ درﺟﮥ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﺎﻧﻀﻤﺎﻣﻬﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﺣﺐ اﻻدﯾﺎن اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻨﯿﻔﯿﮥ اﻟﺴﻤﺤﮥ ﻫﺮ‬‫ﭼﻨـﺪ در ﺳﻠﺴـﻠﻪ آن ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻏﻔـﺎري ﮐﻪ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻫﯿﺘﻤﯽ ﻣﻨﮑﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ واﻗـﻊﺳﺖ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺮاﻗﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ آن را‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻌﻨﻌﻨﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮده و او از ﺿـﻌﻔﺎء ﺗـﺪﻟﯿﺲ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﻼﺋﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﻮن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﺮق دﯾﮕﺮ دارد‬‫ﺑﺴـﺒﺐ اﻧﻀـﻤﺎم آن ﻃﺮق از درﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﻮدن ﻧﺎزل ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺑﺸـﺮح ﺣﺪﯾﺚ اﺣّﺐ اﻟﻄﻌﺎم اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل‬‫اﻟﻬﯿﺜﻤﯽ ﺑﻌـﺪ ﻣـﺎ ﻋﺰاه ﻟﻠﻄـﺒﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﻓﯿﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺠﯿـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ رواد و ﻓﯿﻪ ﺿـﻌﻒ و ﻗـﺎل اﻟﺰﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ اﺳـﻨﺎده ﺣﺴﻦ اﻧﺘﻬﯽ و ﻟﻌﻠﻪ‬‫ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ﺗﻌـﺪد ﻃﺮﻗﻪ و اﻻ ﻓﻘـﺪ ﻗﺎل اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻋﻘﺐ ﺗﺨﺮﯾﺠﻪ ﻣﺎ ﻧّﺼﻪ ﺗﻔﺮد ﺑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺠﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ أﺑﯽ رواد ﻋﻦ اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺢ اﻧﺘﻬﯽ و‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺠﯿـﺪ آورده اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻀـﻌﻔﺎء و اﻟﻤﺘﺮوﮐﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﻤﻨﺬري رواه اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﯽ اﻟﺜﻮاب ﮐﻠﻬﻢ ﻣﻦ رواﯾﮥ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺠﯿـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ رواد و ﻗـﺪ وﺛﻖ ﻗﺎل ﻟﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻧﮑﺎرة اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎدي از زﯾﻦ ﻋﺮاﻗﯽ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫ﮐ ﻪ ا ﺳﻨ ﺎ د‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺣﺐ اﻟﻄﻌﺎم اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﮐﺜﺮت ﻋﻠﯿﻪ اﻻﯾﺪي‬‫ﺣﺴﻨﺴﺖ و ﺑﻌﺪ آن اﻓﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺴﻦ ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺴﺒﺐ ﺗﻌﺪد ﻃﺮق آن ﺑﺎﺷﺪ و اﻻ ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻔﺮد ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﺑﺂن ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺠﯿـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ أﺑﯽ رواد از اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺞ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺠﯿﺪ از ذﻫﺒﯽ در ﺿـﻌﻔﺎ و‬‫ﻣﺘﺮوﮐﯿﻦ وارد ﮐﺮده ﭘﺲ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﻣﻨﺎدي ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪد ﻃﺮق ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺴﻦ ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽﺷﻮد و ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺑﺸﺮح‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻃﻠﺒﻮا اﻟﻌﻠﻢ و ﻟﻮ ﺑﺎﻟّﺼﯿﻦ ﻓﺎن ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﺮﯾﻀﮥ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﺴﻠﻢ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﮑﻢ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﻮﺿـﻌﻪ و ﻧﻮزع ﺑﻘﻮل اﻟﻤّﺰي ﻟﻪ ﻃﺮق رﺑﻤﺎ ﯾﺼﻞ ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﺤﺴﻦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﺣﮑﻢ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﻤﻮﺿﻮع ﺑﻮدن‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻃﻠﺒﻮا اﻟﻌﻠﻢ اﻟﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 64‬از ‪597‬‬‫ﻣﻨﺎزﻋﺴﺖ ﺑﻘﻮل ﻣّﺰي ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﺮﻗﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﺠﻤﻮع آن ﺑـﺪرﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﯽرﺳـﺪ ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫واﺿـﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪد ﻃﺮق ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺪرﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﺮﺳﺪ و ﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻓﺎدة اﻟﻤّﺰي ﻋﻤﺪة اﻟﻤﻨﻘﺪﯾﻦ ﻣﺠﺎل‬‫اﻟﺘﺸـﮑﯿﮏ اﻟﺠﺎﺣـﺪﯾﻦ و ارﺗﯿﺎب اﻟﻤﺮﺗﺎﺑﯿﻦ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻋﯿﺎن ﺑﺎﻟﺘﺨﺼـﯿﺺ ﺑﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﻨﺼـﯿﺺ‬‫ﻧﻤﻮده ﺳـﺒﺐ آن ﮐﺜﺮت ﻃﺮﻗﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ و ﺳﻘﻒ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﻓﺮض ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﻌﺪد ﻃﺮق‬‫ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺪرﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ و ﻫﺮ واﺣﺪ از ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﺪارد ﻟﮑﻦ ﭼﻮن ﻗﺎﻋﺪه ﻣﻤﻬﺪه اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺗﻌﺪد ﻃﺮق ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺑﻌﺾ آن ﺑﻪ ﺑﻌﺾ دﯾﮕﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺧﺎﻟﯽ از ﻗﻮت ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﻗﻮي ﺑﻮدن آن ﻫﻢ‬‫ﺑﺮاي اﺣﺘﺠﺎج‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪49 :‬‬‫ﺑﺮ اﻫـﻞ ﻟﺠﺎج ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ و اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﺾ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻌﺾ آﺧﺮ را ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺘﯿﻘﻨﺴﺖ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫وﻻﯾﺖ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﺑﺸﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮﯾﺪه از ﮐﺘﺎب اﻟﻐﺰوات ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﺣﻤﺪ اﯾﻀﺎ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﺟﻠﺢ اﻟﮑﻨﺪي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﺑﻄﻮﻟﻪ و زاد ﻓﯽ آﺧﺮه ﻻ ﺗﻘﻊ ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﻧﻪ ﻣّﻨﯽ و ﻧا ﺎ ﻣﻨﻪ و‬‫ﻫﻮ وﻟّﯿﮑﻢ ﺑﻌﺪي‬‫و اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ اﯾﻀﺎ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪة ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﻣﺨﺘﺼـﺮا و ﻓﯽ آﺧﺮه ﻓﺎذا اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺪ‬‫اﺣﻤّﺮ وﺟﻬﻪ ﯾﻘﻮل ﻣﻦ ﮐﻨﺖ وﻟﯿﻪ ﻓﻌﻠّﯽ وﻟﯿﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ ﻣﻄﻮﻻ‬‫و ﻓﯿﻪ ﻗﺼـﮥ ﻟا ﺠﺎرﯾﮥ ﻧﺤﻮ رواﯾﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ و ﻫﺬه ﻃﺮق ﯾﻘﻮي ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﺑﺒﻌﺾ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﻃﺮق‬‫ﺣـﺪﯾﺚ وﻻـﯾﺖ ﻣﺘﻌـﺪد ﺑﻮد ﺑﻌﺾ آن ﺑﻌﺾ را ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﺮد و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ در روض ﺑﺎﺳﻢ ﻓﯽ‬‫اﻟﺬّب ﻋﻦ ﺳﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ در ذﮐﺮ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺤﻤﻞ ﻫﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺧﻠﻒ ﻋﺪوﻟﻪ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ ﯾﮑﺜﺮ اﻟﻄﺮق اﻟﻀـﻌﯿﻔﮥ ﻓﯿﻘﻮي اﻟﻤﺘﻦ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﺐ ذﻟﮏ اﻟﻀـﻌﻒ ﻓﯽ اﻟﻘﻠﮥ و اﻟﮑﺜﺮة ﮐﻤﺎ ﯾﻌﺮف ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻋﺮف ﮐﻼم اﻫﻞ ﻫﺬا‬‫اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ ﻣﺮاﺗﺐ اﻟﺘﺠﺮﯾﺢ و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﻨﯿﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﮑﺜﺮ ﻃﺮق ﺿـﻌﯿﻔﻪ ﻣﺘﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻗﻮي ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺿـﻌﻒ در ﻗﻠﺖ و ﮐﺜﺮت و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ از ﮐﻼـم اﻫﻞ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ در ﻣﺮاﺗﺐ ﺗﺠﺮﯾـﺢ و ﺗﻌـﺪﯾﻞ ﻇﺎﻫﺮ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ و‬‫ﮐﻔﯽ ﺑﺬﻟﮏ و ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺑﺸﺮح‬‫ﺣﺪﯾﺚ آﻓﮥ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻨﺴﯿﺎن و اﺿﺎﻋﺘﻪ ان ﺗﺤﺪث ﺑﻪ ﻏﯿﺮ اﻫﻠﻪ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻇﺎﻫﺮ اﻗﺘﺼﺎر اﻟﻤﺼـﻨﻒ ﻋﻠﯽ ﻋﺰوه؟؟؟ ﻻﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﯿﻪ اﻧﻪ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻟﻐﯿﺮه و اﻻ ﻟﺬﮐﺮه ﺗﻘﻮﯾﮥ ﻟﻬﻤﺎ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻣﻌﻠﻮﻻ و اﻻﻣﺮ‬‫ﺑﺨﻼﻓﻪ ﻓﻘﺪ رواه ﺑﺘﻤﺎﻣﻪ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺪارﻣﯽ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه و اﻟﻌﺴﮑﺮي ﻓﯽ اﻻﻣﺜﺎل ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ و‬‫رواه ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﻋـﺪي ﻣﻦ ﻋﺪة ﻃﺮق ﺑﻠﻔﻆ آﻓﮥ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻨﺴـﯿﺎن و اﺿﺎﻋﺘﻪ ان ﺗﺤﺪث ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﺑﺎﻫﻞ و رواه ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﻦ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ اﻟﺮﺑﯿﻊ‬‫ﺑﻠﻔﻆ و اﺿﺎﻋﺘﻪ ان ﺗﻀﻌﻪ ﻋﻨﺪ ﻏﯿﺮ اﻫﻠﻪ‬‫و روي ﺻﺪره ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﯾﻀﺎ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﺪﺧﻞ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و رواه ﻣﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺑﻠﻔﻆ آﻓﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﮑﺬب و آﻓﮥ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻨﺴﯿﺎن‬‫ﻓﮑﺎن ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﻠﻤﺆﻟﻒ اﻻﮐﺜﺎر ﻣﻦ ﻣﺨﺮﺟﯿﻪ اﺷﺎرة اﻟﯽ ﺗﻘﻮﻣﺘﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎدي اﻓﺎده ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ اﻗﺘﺼﺎر ﻣﺼـﻨﻒ ﺑﺮ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺎﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ ﺑـﺪو ﻃﺮﯾﻖ او آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮاي ﻏﯿﺮ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ ﻣﻌﺮوف ﻧﯿﺴﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮان را‬‫رواﯾﺖ ﻧﮑﺮده ور ﻧﻪ ﺗﻘﻮﯾﺖ آن را ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﭼﺮا ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻌﻠﻮﻟﺴﺖ و ﺣﺎل آﻧﮑﻪ اﻣﺮ ﺑﺨﻼف آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﻼن و ﻓﻼن رواﯾﺖ‬‫آن ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻣﻨﺎوي ﺑﻌﺪ ﯾﺎد ﻧﻤﻮدن اﺳـﻤﺎي آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺆﻟﻒ را ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﺷﺎره ﺗﻘﻮﯾﺖ اﮐﺜﺎر در ذﮐﺮ ﻣﺨﺮﺟﯿﻦ آن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 65‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﺗﻌـﺪد ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﺻـﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ آن را از ﺗﻄﺮق ﺟﺮح و ﻗﺪح ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴـﺒﺐ آن ﻃﻌﻦ ﻃﺎﻋﻦ در ان ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺮدود‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺑﺸﺮح‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺗﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﯿﺜﻤﺎ ﮐﻨﺖ اﻟﺦ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﮐﺜﺮ اﻟﻤﺼّﻨﻒ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻣﺨﺮﺟﯿﻪ اﺷﺎرة اﻟﯽ رّد اﻟﻄﻌﻦ ﻓﯿﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت آﺷﮑﺎر ﮔﺮدﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪50 :‬‬‫ﮐﻪ ﮐﺜﺮت ﻣﺨﺮﺟﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ رد ﻃﻌﻦ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ اﻓﺎده اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻃﺮق ﻣﺘﻌـﺪده و اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻣﺘﮑﺜﺮه ﮐﻪ اﮐﺎﺑﺮ ﻗﻮم ﺑﺮاي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫در ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺨﺼﻮﺻﻪ وارد ﮐﺮدهاﻧﺪ و از ان رواﯾﺖ ﮐﺮدن ﺑﺴـﯿﺎري از اﺋﻤﻪ اﺳﺎﻃﯿﻦ و اﺟﻠﻪ ﻣﺘﻤﻬﺮﯾﻦ آن را واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎﻟﺤﺘﻢ‬‫و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻣﺎﯾﻪ ﺗﺨﺠﯿﻞ و ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻓﯿﻖ ﻓﻄﯿﻦ ﮐﻪ ﻟﺐ ﺑﻄﻌﻦ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺘﯿﻦ ﮔﺸﻮده ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و ﻫﺮ آﻧﭽﻪ ﺣﻀـﺮت او‬‫درﯾﻦ ﺑﺎب ﻧﮕﺎﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﺪﻓﻮع و ﻣﺮدود و ﻣﺜﻠﻮم و ﻣﻄﺮود ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اول ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ اﯾﻦ اﺳـﺖ‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ وﺣـﺪه ان اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺗﻘﺪﺳﺖ اﺳـﻤﺎﺋﻪ و ﺻـﻔﺎﺗﻪ اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ زرﻋﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﺮازي ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮة ﯾﺮوي ﻓﯿﻬـﺎ اﻟﻤﻨـﺎﮐﯿﺮ ﮐﻐﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﺤّﻔـ ﺎظ و ﻻـ ﯾﺒﯿﻦ ﺣﺎﻟﻬـﺎ و ذﻟـﮏ ﻣﻤﺎ ﯾﺰري‬‫ﺑﺎﻟﺤﺎﻓـﻆ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدن اﺑﻮ زرﻋﻪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻣﻨـﺎﮐﯿﺮ را در ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﯽ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﺣـﺎل آن ﺑـﺎﻋﺚ‬‫ﻋﯿﺒﻨـﺎﮐﯽ ﺑﺸـﺄن ﺣﺎﻓـﻆ داﻧﺴـﺘﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را در ﻣﻘـﺎم ازرا و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﺗﻨﺪﯾـﺪ و ﺗﻌﯿﯿﺮ او ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺤﺾ رواﯾﺖ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ در‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺧﻮد ﺑﯽ اﻇﻬﺎر ﺣﺎل و ﺗﺒﯿﯿﻦ آن ﺑﺎﻋﺚ ﻋﯿﺐ و ﻃﻌﻦ و ﻏﻤﺰ و وﻫﻦ ﺑﺎﺷـﺪ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺘﺎب ﺧﺎص در ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻨﮑﺮ ﺑﯽاﻇﻬﺎر‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ آن ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﺳﺒﺐ اﻋﻈﻢ ﻟﺤﻮق ﻋﯿﺐ و ﻋﺎر و اﺗﺴﺎم ﺑﻮﺻﻤﺖ ﺷﯿﻦ و ﺷﻨﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﻫﺮﮔﺰ اﺣﺪي از ارﺑﺎب اﻧﺼﺎف و‬‫اﺻـﺤﺎب ﻧﻘـﺪ و اﺣﺼﺎف ﻗﺒﻮل ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻏﺒﺎر اﯾﻦ ﻣﺬﻟﺖ ﻣﺨﺰﯾﻪ و ﺧﺴﺎرت ﻣﺮدﯾﻪ ﺑﺪاﻣﻦ اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ و ﻃﺒﺮي و اﺑﻦ ﻋﻘﺪه و ﺣﺎﮐﻢ‬‫و دﯾﮕﺮ ﺣﻀـﺮات ﺟﺎﻣﻌﯿﻦ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ اﺟﺰاي ﻣﻔﺮده در ان ﺑﺮﺳﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﺎن از ﺣﻔﺎظ اﻋﻼم و ارﮐﺎن اﺳـﻼم و‬‫اﺋﻤﻪ ﮐﺮام و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﻋﯽﺷﺎن در ﺑﺎب ﻧﻘـﺪ اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر و ﺗﻨﻘﯿﺐ رواﯾﺎت و آﺛﺎر ﻣﺎ ﺑﻪ اﻻﻓﺘﺨﺎر اﻋﺎﻇﻢ ﮐﺒﺎر‬‫و ﻣﺎﯾﻪ ﻧﺎزش اﺟﻠﻪ واﻻﺗﺒﺎرﺳﺖ ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺎﺿـﯿﻪ ﮐﻪ در ان ﺗﺼﻨﯿﻒ ﺣﺎﮐﻢ ﺟﺰء‬‫ﻣﺨﺼﻮص را در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﺘﻌّﺠﺐ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﺘﻪ ﻫﺬا اﻟﺠﺰء ﻣﻊ اﻋﺘﻘﺎده ﺑﻄﻼن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻊ ان‬‫ﮐﺘـﺎﺑﺘﻪ ﺳـﺒﺐ ﺷـﯿﺎع ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺒﺎﻃـﻞ و اﻏﺘﺮار اﻟﺠّﻬـ ﺎل ﺑﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﻤـﺎ ﯾﺘﻌّﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻤﻦ ﯾﺨﺮﺟﻪ و ﻫﻮ ﯾﻌﺘﻘـﺪ ﺻـّﺤﺘﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﺒﮑﯽ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ را در ﻣﻀﯿﻖ اﯾﺮادي ﺑﺲ ﻗﻮي اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺣﻀﺮت او را ﮐﻪ ﻣﺘﺠﺎﺳﺮ ﺑﺮ ﻗﺪح ﺣﺎﮐﻢ ﻋﻤﺪة اﻻﮐﺎﺑﺮﺳﺖ‬‫ﻋﺮﺿﻪ ﺗﻌﺮﯾﺾ ﻏﺮﯾﺐ و ﻧﮑـﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿﺐ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺖ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺟﺰء ﻣﺆﻟﻒ ﺣﺎﮐﻢ را ﺑﺎ وﺻﻒ اﻋﺘﻘﺎد او ﺑﺒﻄﻼن‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﺧﺮاج ﺣﺎﮐﻢ آن را ﺑﺎ وﺻﻒ اﻋﺘﻘﺎد ﺻـﺤﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺰاوار ﺗﻌﺠﺒﺴﺖ ﭼﻪ ﮐﺘﺎﺑﺖ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ آن ﺟﺰء را ﺳﺒﺐ ﺷﯿﺎع اﯾﻦ ﺧﺒﺮ‬‫ﺑﺎﻃـﻞ و اﻏﺘﺮار ﺟﻬـﺎل ﺑﺂن ﻫﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺤﺾ ﮐﺘﺎﺑﺖ ﺟﺰء ﺳـﺒﺐ ﺷـﯿﺎع ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻃﻞ و اﻏﺘﺮار ﺟّﻬﺎل ﺑﺎﺷـﺪ و ﺳـﺒﮑﯽ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺑﻦ‬‫ﻃﺎﻫﺮ را ﻣﻮرد اﻟﺰام ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺣﻀـﺮات ﻣﺬﮐﻮرﯾﻦ اﺟﺰاي ﻣﻔﺮده در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﮔﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻄﻼن آن ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﺳـﺒﺐ ﺷـﯿﻮع‬‫ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻃﻞ و اﻏﺘﺮار ﺟﻬﺎل ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﮐﺮا ﺗﺎب آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻨّﻘﺪﯾﻦ ﻣﺘﺒّﺤﺮﯾﻦ و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻣﺘﻤﻬﺮﯾﻦ را ﺑﻪ اﺷﺎﻋﺖ ﻏﯿﺮ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺤﺎل و‬‫ﺗﺨﺪﯾﻊ و ﺗﻐﺮﯾﺮ ﺟﻬﺎل و ﺟّﺪ و ﺟﻬﺪ در اﻏﻮا و اﺿـﻼل و ﮐﺪ و وﮐﺪ در ارداء و ازﻻل ﻣﻨﺴﻮب ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﺑﻮاب ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻘﺒﯿﺢ و ﺗﻬﺠﯿﻦ و‬‫ﺗﻔﻀﯿﺢ ﺑﺮ روي ﺧﻮد ﮔﺸﺎﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪51 :‬‬‫ﻓﻬـﺬه ﺳـﺒﻌﮥ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه اﻟﺰواﻫﺮ ﻋﺪاد ﺟﺎﻣﻌﯽ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻄﺎﺋﺮ واﻓﯿﮥ ﻻﺛﺒﺎت ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺠﻠّﯽ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﮐﺎﻓﯿﮥ ﻟﺪﻓﻊ ﺷـﺒﻬﺎت ﮐﻞ‬‫ﻣﺮﺗـﺎب ﺧﺎﺳـﺮ و ﻗﺎﺋـﺪة ﻟﮑـﻞ ﻧـﺎﮐﺐ ﺟﺎﺋﺮ اﻟﯽ ﻣﻨﻬـﺞ اﻟﺤﻖ اﻟﻔﺎﺧﺮ و ﺣﺎدﯾـﮥ ﻟﮑﻞ ﺗﺎﺋﻪ ﺣﺎﺋﺮ ﻋﻠﯽ ﺳـﻠﻮك ﻣﺴـﻠﮏ اﻟﺼـﺪق اﻟﺒﺎﻫﺮ ﺗﻌﺠﺐ‬‫ﺑﺠﻮدﺗﻬـﺎ اﻟﺴـﺎﺑﻖ اﻟﻤـﺎﻫﺮ و ﯾﺤﺴﻦ ﻣﻮﻗﻌﻬـﺎ ﻋﻨـﺪ اﻟﻨﺎﻗـﺪ اﻟّﺴـ ﺎﺑﺮ و ﻻ ﯾﺮوغ ﺑﻌـﺪﻫﺎ اﻻ اﻟﺠﺎﺣـﺪ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ و ﻻ ﯾﻨﮑﺺ ﻋﻦ اذﻋﺎﻧﻬﺎ اﻻ اﻟﻤﺒﺎﻫﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 66‬از ‪597‬‬‫اﻟﻘﺎﺻﺮ و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟﻤﻌﯿﻦ اﻟﻨﺎﺻﺮ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﺘﺸﯿﯿﺪ اﻟﻤﺒﺎﻧﯽ و اﺣﺼﺎف اﻻواﺻﺮ‬‫ﻓﺎﺋﺪه راﺑﻌﻪ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 7‬ﻧﻔﺮ( اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺼﺪور ﺣﺪﯾﺚ از ﻧﺎﺣﯿﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ و ﺗﻌﺒﯿﺮات ﻫﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﺮاﻣﻮن اﯾﻨﻤﻮﺿﻮع‬‫در اﻓﺮاز اﺳـﺎﻣﯽ اﺟﻠّﻪ اﻓﺎﺿـﻞ و ﺻـﺪور اﻣﺎﺛـﻞ ﺣﺎوﯾﺎن ﻋﻘﺎﺋﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﺣﺎﺋﺰان ﻧﻔﺎﺋﺲ ﻓﻮاﺿﻞ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﻘﻄﻊ و ﺣﺘﻢ و‬‫ﺟﺰم و ﯾﻘﯿﻦ وارد ﮐﺮده ﯾﺎ ﺑﺼﯿﻐﻪ ﺟﺰم ﻧﺴﺒﺖ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ داﻓﻊ وﺳﻮاس ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ ﺑﺠﻨﺎب ﺳﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻧﻤﻮده‬‫ﺷﻔﺎي ﺻﺪور ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ و اﺣﺮاق ﻗﻠﻮب ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﺣﺎﺋﺪﯾﻦ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﭘﺲ از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺴـﻌﻮدي ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺮوج اﻟﺬﻫﺐ‬‫در ﺿﻤﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﺂن ﻣﺨﺘﺺ ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻢ دﻋﺎؤه ﯾﻌﻨﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﻗـﺪ ﻗـﺪم إﻟﯿﻪ اﻧﺲ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ اﻟﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﻬـﺬا و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﻓﻀـﺎﺋﻠﻪ و ﻣـﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﺼـﺎل ﻣﻤـﺎ ﺗﻔﺮق ﻓﯽ ﻏﯿﺮه و از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺑﻬﺠـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﮔﻔﺘﻪ اﻫـﺪي ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﻮاﺋﺮ اﻟﺦ و از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴﺌﻮل ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻮﻣﺎ و ﻗﺪ اﺣﻀﺮ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮ ﻟﯿﺎﮐﻠﻪ اﻟﺦ‬‫و از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺻﻔﻮي ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻧﺰﻫﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل اﻧﺲ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺪﻣﺖ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﻌﺎﻣﺎ ﻓﺴﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ اﻟﺦ‬‫و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻫﻮ ﻓﻀـﯿﻠﮥ ﻋﻈﯿﻤﮥ و ﻣﻨﻘﺒﮥ ﺟﺴﯿﻤﮥ و ﻟﮑﻦ ﻻ‬‫ﺗـﺪل ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺺ و از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺟﻔﺮي ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ اﻟﺦ و از آن‬‫ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺪم ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮّي اﻟـﺦ و‬‫ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﻋﺪه ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ و روات اﺧﺒﺎر ﺳﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺴﻠﯿﻤﺎت اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺻﺤﯿﺢ ﯾﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻮدن ﺧﺒﺮي‬‫ﻧﺴﺒﺖ آن ﺑﺂﻧﺠﻨﺎب ﺑﺼﯿﻐﻪ ﺟﺰم ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﯽﺛﺒﻮت آن اﻗﺪام ﺑﺮ آن ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺷﺮف ﻧﻮوي در ﻣﻨﻬﺎج ﺷﺮح ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻣﺴـﻠﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﻌﻠﻤﺎء ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﻤﻦ أراد رواﯾﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ او ذﮐﺮه ان ﯾﻨﻈﺮ ﻓﺎن ﮐﺎن ﺻـﺤﯿﺤﺎ او ﺣﺴـﻨﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﮐﺬا او ﻓﻌﻠﻪ او ﻧﺤﻮ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺻـﯿﻎ اﻟﺠﺰم و إن ﮐﺎن ﺿﻌﯿﻔﺎ ﻓﻼ ﯾﻘﻞ ﻗﺎل او ﻓﻌﻞ او اﻣﺮ او ﻧﻬﯽ و ﺷﺒﻪ ذاك ﻣﻦ ﺻﯿﻎ اﻟﺠﺰم ﺑﻞ ﯾﻘﻮل‬‫روي ﻋﻨﻪ ﮐـﺬا و ﺟـﺎء ﻋﻨﻪ ﮐـﺬا او ﯾﺮوي او ﯾـﺬﮐﺮ او ﯾﺤﮑﯽ او ﯾﻘـﺎل او ﺑﻠﻐﻨـﺎ او ﻣـﺎ اﺷـﺒﻬﻪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎ‬‫ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺰاوار اﺳﺖ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اراده رواﯾﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪52 :‬‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﯾﺎ ذﮐﺮ آن ﻧﻤﺎﯾـﺪ اﯾﻦ اﻣﺮ ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ آن ﺣﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﯾﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﮐﺬا او ﻓﻌﻞ ﮐﺬا ﯾﺎ ﻣﺜﻞ آن از ﺻـﯿﻐﻬﺎي ﺟﺰم و اﮔﺮ ﺿـﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﻧﮕﻮﯾﺪ ﻗﺎل او ﻓﻌﻞ او اﻣﺮ او ﻧﻬﯽ و ﻣﺜﻞ آن را از ﺻـﯿﻎ ﺟﺰم‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﺑﮕﻮﯾـﺪ روي ﻋﻨﻪ ﮐـﺬا او ﺟﺎء ﻋﻨﻪ ﮐﺬا او ﯾﺮوي او ﯾﺬﮐﺮ او ﯾﺠﻠﯽ او ﯾﻘﺎل او ﺑﻠﻐﻨﺎ ﯾﺎ ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﻣﺸﺎﺑﻪ آن ﺑﺎﺷﺪ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺗﺪرﯾﺐ‬‫اﻟﺮاوي ﺷـﺮح ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟﻨﻮاوي در ذﮐﺮ ﺗﻌﻠﯿﻘـﺎت ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻨﻪ ﺑﺼـﯿﻐﮥ اﻟﺠﺰم ﮐﻘﺎل او ﻓﻌﻞ او اﻣﺮ و روي و ذﮐﺮ ﻓﻼن ﻓﻬﻮ‬‫ﺣﮑﻢ ﺑﺼـﺤﺘﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﻀﺎف إﻟﯿﻪ ﻷﻧّﻪ ﻻ ﯾﺴـﺘﺠﯿﺰ ان ﯾﺠﺰم ﺑـﺬﻟﮏ ﻋﻨﻪ اﻻ و ﻗـﺪ ﺻـّﺢ ﻋﻨـﺪه ﻋﻨﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ از ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت‬‫آﻧﭽﻪ ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰﻣﺴﺖ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﺼـﺤﺘﺴﺖ از ﻣﻀـﺎف إﻟﯿﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ او ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺨﺎري ﺟﺎﺋﺰ ﻧﻤﯽداﻧـﺪ ﮐﻪ ﺟﺰم ﮐﻨـﺪ ﺑﺎﯾﻦ ﺗﻌﻠﯿﻖ از آن ﮐﺲ‬‫ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ازو ﻧﺰدش ﺻـﺤﯿﺢ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺨﺎري در ﻧﺴـﺒﺖ ﺗﻌﻠﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﯽﺻﺤﺖ آن ﺗﻌﻠﯿﻖ ازو ﺟﺰم ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﭼﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 67‬از ‪597‬‬‫ﻃﻮر ﻧﺰدش ﺟﺎﺋﺰ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ ﺣﺪﯾﺜﯽ را ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ ﺑﺎﺣﺪي از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﯽﺻﺤﺖ آن‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺣﺘﻢ و ﺟﺰم ﻧﺴـﺒﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻوﻟﯽ او ارﺗﮑﺎب اﻣﺮ ﻏﯿﺮ ﺟﺎﺋﺰ ﺑﺠﺴﺎرت ﻋﻈﯿﻤﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﺗﺪرﯾﺐ ﺑﻌﺪ‬‫ذﮐﺮ ﻣﻮﺿـﻮع ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮوي از أﺑﯽ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ در ﻓﻀـﻞ ﻗﺮآن ﺳﻮرة ﺳﻮرة ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ اﺧﻄـﺄ ﻣﻦ ذﮐﺮه ﻣﻦ اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮه‬‫ﮐـﺎﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و اﻟﻮاﺣـﺪّي و اﻟﺰﻣﺨﺸـﺮي و اﻟﺒﯿﻀﺎوي ﻗﺎل اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻟﮑﻦ ﻣﻦ اﺑﺮز اﺳـﻨﺎده ﻣﻨﻬﻢ ﮐﺎﻻوﻟﯿﻦ ﻓﻬﻮ اﺑﺴﻂ ﻟﻌـﺬره إذا ﺣﺎل ﻧﺎﻇﺮه ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﮑﺸﻒ ﻋﻦ ﺳـﻨﺪه و ان ﮐـﺎن ﻻـ ﯾﺠﻮز ﻟﻪ اﻟﺴـﮑﻮت ﻋﻠﯿﻪ و اﻣـﺎ ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺒﺮز ﺳـﻨﺪه و آورده ﺑﺼـﯿﻐﮥ اﻟﺠﺰم ﻓﺨﻄـﺎؤه أﻓﺤﺶ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮوي از أﺑﯽ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ را ﻫﺮ ﮐﻪ از ﻣﻔﺴـﺮﯾﻦ در ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﺧﻮد وارد ﻧﻤﻮده ﺧﻄﺎ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺮاﻗﯽ اﻓﺎده‬‫ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ از اﯾﺸﺎن اﺳـﻨﺎد آن را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﭘﺲ او اﺑﺴـﻄﺴﺖ ﺑﺮاي ﻋﺬر ﺧﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ آن را اﺣﺎﻟﻪ ﮐﺮد ﺑﺮ ﮐﺸﻒ ﺳـﻨﺪ آن‬‫ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﺮاي او ﺳـﮑﻮت ﺑﺮ ان ﺟﺎﺋﺰ ﻧﻪ ﺑﻮد ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎ وﺻﻒ اﻇﻬﺎر و اﺑﺮاز ﺳـﻨﺪ ﻧﯿﺰ ﺗﻨﺼـﯿﺺ ﺑﺮ ﻣﻘـﺪوﺣﯿﺖ آن ﻻزم ﺑﻮد و اﻣﺎ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ‬‫ﺳﻨﺪ آن را ﻇﺎﻫﺮ ﻧﮑﺮده و آن را ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰم ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﺧﻄﺎي او اﻓﺤﺸﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻌﺪ درك اﻓﺎدات اﯾﻦ اﺋﻤﻪ ﻋﺎﻟﯽ درﺟﺎت ﻗﺪري‬‫ﺗﺎﻣﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد و ﺑﺪﯾﺪه اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺰد ﻋﻠﻤﺎ ذﮐﺮ ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰم ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺤﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ و ﺣﺴﻦ ﺑﺎﺷﺪ و ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺿﻌﯿﻒ ﻫﻢ ﭼﻪ ﺟﺎي ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺂن ﺻـﯿﻐﻪ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺨﺎري ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﺣﺪﯾﺚ و ﺧﺒﺮ در ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﻌﻠﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮑﻨﺪ‬‫ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ازو ﺻـﺤﺖ آن ﻧﺰدش ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺮاﻗﯽ اﯾﺮاد ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰم ﺧﻄﺎي ﻓﺎﺣﺶ داﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻤﮑﻨﺴـﺖ‬‫ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺰد ﻋﻼـﻣﻪ ﻣﺴـﻌﻮدي و ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ و ﺻـﻔﻮري و اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن و ﻓﺎﺿﻞ ﺣﻔﺮي و ﺷﺎه‬‫وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺻﺤﯿﺢ ﯾﺎ ﺣﺴﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﯾﺎ اﯾﺸﺎن و اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻮﺿﻮﻋّﯿﺖ و ﻣﻘﺪوﺣﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﺖ آن ﺑﺼﯿﻐﻪ ﺣﺘﻢ‬‫و ﺟﺰم آن را وارد ﮐﺮده ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺧﻄﺎي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪53 :‬‬‫ﻓـﺎﺣﺶ ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻓﻮا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر در ﺑﺎب دوم ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺧﺮاﻓﺖ آﺛﺎر ﺧﻮد و او ﻧﺸﺎط و ﻓﺨﺎر و ﻧا ﺒﺴﺎط و‬‫اﺳـﺘﺒﺸﺎر داده اﻓﺘﺨـﺎر دور از ﮐـﺎر ﺑـﺬوات ﻋﺎﻟﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺪارﯾـﮥ؟؟؟ و ﻋﻠﻤـﺎي ﮐﺒﺎر ﺧﻮد آﻏﺎز ﻧﻬﺎده اﯾﺸﺎن را ﻧﻘﺎد اﺣﻮال رﺟﺎل و ﻣﺠﺎﻫﺮﯾﻦ‬‫ﺑﻤﺪح ﻣﻤﺪوح و ﻗﺪح ﻣﻘﺪوح و ﻣﺤﺘﺎط در ﻧﻘﻞ اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮﯾﻪ وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ را در ﻣﻌﺮض اﺳﮑﺎت و اﻓﺤﺎم‬‫اﻫﻞ ﺣﻖ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و در وﻗﺖ اﺑﻄﺎل و رّد ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺴﺒﺐ اﺳﺘﯿﻼي ﺗﻌﺼﺐ اﺻﻼ ﺑﺨﯿﺎل ﻣﺒﺎرﮐﺶ ﻧﻤﯽآرد ﮐﻪ ﺟﺪ و ﺟﻬﺪ او در‬‫اﺑﻄـﺎل اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و اﺛﺒـﺎت او ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ اﯾﻦ ﺧـﺒﺮ ﻣﻨﯿﻒ ﺑﻨـﺎي ﻓﺨـﺎر او را ﺑـﺂب ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ و ﺳـﯿﻼب ﻓﻨـﺎ ﺑﮑـﺎخ ﻣﻔـﺎﺧﺮت و‬‫ﻣﺠـﺎﻓﺨﺖ او ﻣﯽدواﻧـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺟﻤـﺎﻋﺘﯽ از ﻋﻠﻤـﺎي ﻃـﺎﺋﻔﻪاش ﮐﻪ ﺑﻤﺤﺘـﺎط ﺑﻮدﻧﺸـﺎن در ﻧﻘـﻞ اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮﯾﻪ ﮐﻤﺎل ﺗﺒﺠـﺢ و ﻓﺮح ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮد اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰم و ﺣﺘﻢ وارد ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت و ﺻـﺤﺖ آن ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﺷﺪ‬‫اﺣﺘﯿﺎﻃﺸـﺎن ﻣﺒـﺪل ﺑﺎﺧﺘﺒـﺎط و ﺿـﺒﻄﺸﺎن ﻣﻌﻮض ﺑﺨﺒـﻂ ﮔﺮدد و ﻋﺠﺐ ﻧﯿﺴﺖ از ﻣﺒـﺎﻫﺘﺖ و ﻣﮑـﺎﺑﺮت ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﻣﻔﺎﺧﺮت ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻦ‬‫ﺑﺎﻋﺘﺮاف ﺻـﺤﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺪﻫﻨـﺪ و ﺣﯿﻠﻪ ﺧﻼص و ﻃﺮﯾﻘﻪ ﻣﻨﺎص ازﯾﻦ اﺷـﮑﺎل ﺷﺪﯾﺪ اﻻﻋﺘﯿﺎص؟؟؟ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺧﺮوج اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات از‬‫ﺟﻤـﺎﻋﺖ ﻧﻘـﺎد ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط و دﺧﻮل در زﻣﺮه ﻫﺎﺋﻤﯿﻦ ﭘﺮ اﺳﺘﯿﺎط و ﺧﺎﺑﻄﯿﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻟﺘﺒﺎط داﻧـﺪ ﻟﮑﻦ درﯾﻦ ﺻﻮرت ﻧﯿﺰ ﺟﺎن ﻣﻼزﻣﺎن واﻻش‬‫از ﮐﺸﺎﮐﺶ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﻌﻨﯿﻒ وا ﻧﻤﯽرﻫﺪ ﺑﻠﮑﻪ آﻓﺘﯽ ﻋﻈﻤﯽ و ﻣﺼـﯿﺒﺘﯽ ﮐﺒﺮي ﺑﺮ ﺳـﺮش ﻣﯽرﺳﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ درﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ او ﻧﯿﺰ‬‫ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﻔﺮﯾﺤﺶ آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ راﺳﺖ ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ‬‫و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي ﺧﺒﺮي ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻮﺿﻮع و ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻣﻔﺘﻌﻞ و ﻣﺼـﻨﻮع را ﺑﺤﺘﻢ و ﺟﺰم ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﺎﯾـﺪ و راه ﻣﺘﺎرﮐﺖ ﺣﺰم و اﺣﺘﯿﺎط و ارﺗﮑﺎب ﺟﺴﺎرت ﻣﻮﺣﯿـﮥ اﻻﻋﺘﺒﺎط ﭘﯿﻤﺎﯾﺪ و ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﺎ اﯾﻦ رﻓﻌﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ ﺑﺨﻄﺎي‬‫ﻓﺎﺣﺶ آﻻﯾـﺪ و اﮔﺮ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻋﺒﺎرات ﻣﺘﻀـﻤﻨﻪ اﻓﺘﺨﺎرات اﻋﯿﺎن اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺎﻟﯽ ﺻـﻔﺎت ﺧﻮد و ﻣﺴﺎﻋﯽ ﻣﺒﻬﺮة اﻵﯾﺎت و‬‫ﻣﻌﺠﺒـﮥ اﻟﺴـﻤﺎت ﺷﺎن را ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﯾﺪ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﺒﯿﺐ را ﺣﯿﺮت ﺑﺮ ﺣﯿﺮت اﻓﺰاﯾﺪ ﻟﮑﻦ ﻣﺎ ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺘﻄﻮﯾﻞ ﻃﺮﯾﻖ اﻋﺮاض از آن ﻣﯽﺳـﭙﺎرﯾﻢ و‬‫اﺧﺘﺼﺎر را ﺑﮑﺎر ﻣﯽآرﯾﻢ اﮔﺮ ﻣﻨﺼﻒ ﻣﺘﺎﻣﻞ ﻣﺤﺾ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﺰم وارد ﻧﻤﻮده در ﻧﻈﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 68‬از ‪597‬‬‫آرد ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻤﺖ را ﺑﺮ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻀـﻌﯿﻒ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﮕﻤﺎرد ﻷﻧّﻪ ﮐﯿﻒ ﯾﻤﮑﻦ ان ﻫﺬه اﻻﻋﻼم اﻟﺠﻠّﮥ و اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﻤﺸّﯿﺪﯾﻦ ﻟﻠﻤﻠﮥ ﻗﻄﻌﻮا‬‫ﺑﻬﺬا اﻟﺨﺒﺮ و ذﮐﺮوه ﺑﺼﯿﻐﮥ اﻟﺠﺰم ﻋﻦ ﺳﯿﺪ اﻟﺒﺸﺮ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳﻼم اﻟّﺮب اﻻﮐﺒﺮ ﻣﺎ ﺳﻄﻊ ﻓﺠﺮ و ﻃﻠﻊ ﻗﻤﺮ ﻣﻊ اﻧﻬﻢ ﮐﺎﻧﻮا ﻣﻌﺘﻘﺪﯾﻦ ﻟﺒﻄﻼﻧﻪ او‬‫واﻗﻔﯿﻦ ﻋﻠﯽ وﻫﻦ ﺑﻨﯿـﺎﻧﻪ ﻓﻤﻦ و ﻇّﻦ ﺑﻬﻢ ذﻟـﮏ ﻓﻘـﺪ اوﻗـﻊ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﺎﻟـﮏ ﺣﯿﺚ اﺛﺒﺖ ﻟﻬﻢ اﻟﺘﺠﺮي اﻟﻌﻈﯿﻢ و اﻟﺘﺠﺎﺳـﺮ اﻟﻔﺨﯿﻢ و ﻋـﺪم‬‫اﻻﻋﺘﻨﺎء ﻓﯽ ﻟا ّﺪﯾﻦ و ﻗﻠﮥ اﻟﻮرع و اﻟﯿﻘﯿﻦ و ﻋﺰوا؟؟؟ ﻗﻮل اﻟﺒﺎﻃﻞ اﻟﯽ ﺳﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ و اﻟﮑﺬب ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪54 :‬‬‫اﺷﺮف ﻣﻦ ﻣﺸﯽ ﻋﻠﯽ اﻻرﺿﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻧﺠﺒﯿﻦ ﺳﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤّﻖ اﻟﻤﺒﯿﻦ‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺧﺎﻣﺴﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎي )‪ (24‬ﻣﺼﺪر ﺣﺪﯾﺜﯽ‪ ،‬ﺗﺎرﯾﺨﯽ و رﺟﺎﻟﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫در ذﮐﺮ آن ﮐﺘﺐ ﻣﺸـﻬﻮره ﻣﺴـﺘﻨﺪه و اﺳـﻔﺎر ﻣﻌﺮوﻓﻪ ﻣﻌﺘﻤﺪه ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ان ﻣﻨﺪرج و ﻣﺬﮐﻮر و ﻣﺮوي و ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ و آن ﮐﺘﺐ‬‫در ﻣﺮوﯾـﺎت اﺳـﺎﻃﯿﻦ اﻋﻼـم داﺧـﻞ و اﺟـﺎزات ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻓﺨﺎم آن را ﺷﺎﻣﻠﺴﺖ ﭘﺲ از آن ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و‬‫ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي و زواﺋﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﺣﻤﺪ رواﯾﺖ ﭘﺴﺮ او ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺴﻨﺪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ دارﻗﻄﻨﯽ و ﮐﺘﺎب اﻻﺑﺎﻧﮥ اﺑﻦ‬‫ﺑﻄﻪ و ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﺣﺎﮐﻢ و ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺑﻬﺠﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ و ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﺧﻄﯿﺐ و ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ ﺑﻐﻮي‬‫و ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻟا ﺼﺤﺎح رزﯾﻦ و ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و رﯾﺎض اﻟﻨﻀﺮة و ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ‬‫ﻣﺤﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي و ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﺗﺤﻔـﮥ اﻻﺷـﺮاف ﻣّﺰي و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ذﻫﺒﯽ و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ و ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻣﺴـﺦ ﻣﮑﯿﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ و ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤـﺎل ﻣﻼـ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ اﻣﺎ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺣﻤـﺪ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت‬‫ﺳﯿﻮﻃﯿﺴﺖ ﭼﻪ او ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺼﻨﻔﺎت اﺣﻤﺪ را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در زاد اﻟﻤﺴﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻻﻣﺎم‬‫ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺸـﻤﻨﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﻨﺤﻮ اﻟﺜﻠﺚ اﻻول ﻣﻨﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺒﺎﻗﯿﻪ و ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺰ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ‬‫اﻟﻘﻀﺎة ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻧﺎﺻـﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و اوﻻد ﺧﺎﻟﻪ اﻟﺸﻬﺎب اﺣﻤﺪ و اﻟﻒ و ﻧﺸﻮان اوﻻد‬‫اﻟﺠﻤﺎل ﻋﺒﺪ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﻼء اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﮑّﻨﺎﻧﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯽ اﻻرﺑﻌﮥ ﻟﺜﻼﺛﯿﺎﺗﻪ و إﺟﺎزة ﻣﻨﻪ ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎﻟﻮا ﻧﺎ اﻟﺠﻤﺎل ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻗﺎل اﻟﺜﻼﺛـﮥ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺠﻤﯿﻌﻪ و ﻗﺎﻟﺖ اﻟﻒ و ﻧﺸﻮان ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻠﺜﻼﺛّﯿﺎت و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮه ﻗﺎل اﻧﺎ ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺮﺿـﯽ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ ﺑﻪ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻣﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺤﺮاﻧﯿـﮥ ﺳـﻤﺎﻋﺎ و اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري إﺟﺎزة ح و اﻧﺒﺎﻧﯽ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل اﻧﺎ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻗﺎﻻ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮج اﻟﻤﮑﺒﺮ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ اﻟﻮاﻋﻆ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﺑﻪ أﺑﯽ ح و ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﻤﻦ اﻟﮑﻨـﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ‬‫اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻮﻫﺮّي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﺮاج اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻧﺮوي ﺑﻬﺬا اﻻﺳـﻨﺎد ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ و‬‫ﻣﺼـﻨﻔﺎت وﻟﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀﻬﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺷﯿﺦ ﻟﻤﻦ روي ﻋﻨﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ و ﭼﻮن آﻧﻔﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ زاد اﻟﻤﺴﯿﺮ‬‫از ﻣﺮوﯾﺎت اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺣﻤﺪ ﻧﯿﺰ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﺟﺎﻣﻊ ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﭘﺲ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪55 :‬‬‫ﻣﺮوﯾﺎت ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﮐﺮدي و ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي و اﺣﻤﺪ ﻧﺨﻠﯽ و‬‫ﻣﺤﻤـﺪ و اﻣﯿﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺴﺖ ﻋﺒﺎرات ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي و ﻧﺨﻠﯽ ﺳﺎﺑﻘﺎ‬‫ﺷﻨﯿﺪي ﺳـﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ اﻟﺴـﯿﺪان اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺮﯾﻒ اﻟّﺴﺎوي‬‫ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺒﺎﻗﯿﻪ و اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺣﺼﯿﻦ اﻻزﻫﺮي إﺟﺎزة ﻗﺎﻻ اﻧﺎﺑﻪ اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ ﻗﺎل اﻻول إﺟﺎزة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 69‬از ‪597‬‬‫و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀﻪ و إﺟﺎزة ﻟﺒﺎﻗﯿﻪ ﻗﺎل اﻧﺎ ﺑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺒﻨـﺪﻧﯿﺠﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻬﻨﯿﯽ اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻻﺧﻀﺮ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﺳﻬﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻗﺎل اﻟﺒﻨـﺪﻧﯿﺠﯽ و اﻧﺎﺑﻪ؟؟؟ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺑﻦ اﻻﻧﺠﺐ اﻟﺒﺸـﺘﺒﺮي إﺟﺎزة ﻋﻦ اﻟﮑﺮوﺧّﯽ ﻗﺎل اﻧﺎ‬‫اﺑﻮ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺼـﻤﺪ اﻟﻐﻮرﺟﯽ ﻗﺎﻻ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺠّﺮاح اﻟﻤﺮوزي اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب اﻧﺎ اﻟﺘﺮﻣـﺬّي و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ‬‫أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﺎروﯾﻪ ﻣﺴﻠﺴﻼ ﺑﺎﻟﺼﻮﻓﯿﮥ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻦ اﻟﺼﻤﯿﺪي اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻘﯿﻠﮥ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ‬‫ﺣﺴﻦ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷـﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﻨﺎوي اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ واﻟﺪه‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺪوس اﻟﺸﻨﺎوي اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب اﻟﺸﻌﺮاﻧﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ زﯾﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ اﻟﻌﺜﻤﺎﻧﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﺳـﺘﺎد اﻟﺼﻮﻓﯿﮥ ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺠﺒﺮﺗﯽ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ ﻟا ﺼﻮﻓﯽ‬‫ﻋـﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـﺪاﺑﯽ اﻟﺼـﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﺳـﺘﺎذ اﻫـﻞ اﻟﺘﺤﻘﯿـﻖ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺮﺑﯽ اﻟﻄـﺎﺋﯽ‬‫اﻟﺤﺎﺗﻤﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻟﺸﯿﻮخ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﮑﯿﻨﮥ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﮑﺮوﺧﯽ‬‫اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻬﺮوي ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﻟا ﺠّﺮاﺣﯽ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬّي أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻮرة ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻀـّﺤﺎك اﻟﺴـﻠﻤﯽ‬‫اﻟﻀـﺮﯾﺮ اﻟﺒﻮﻏﯽ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﺑﺎﺳـﻨﺎد اﻟﺪﻓﺎﺗﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻟّﺴـ ﻤﺎع ﻟﺠﻤﯿﻌﻬﺎ ﻣﻦ ﻟﻔﻆ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺴّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺎدر ﺑـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺜﻌﻠـﺒﯽ اﻟﯽ اﻟﺸـﻤﺎﺧﯽ ﻋـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟّﺴـ ﺮاﺟﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ ﻋﻦ زاﻫﺮ ﺑﻦ رﺳـﺘﻢ‬‫اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻬﯿﻞ اﻟﻬﺮوي ﻋﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﺮوزي ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﺒﻮب اﻟﻤﺮوزي ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ ح و اروﯾﻬﺎ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﺑﺎﺳﻨﺎده اﻟﻤﺘﻘﺪم ﻓﯽ اول ﻫﺬا اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪56 :‬‬‫اﻟﯽ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺒـﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﻮر ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺰﯾـﺎدّي ﻋﻦ اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻗﺮﯾﺒـﺎ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻃـﺒﺮزد ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ‬‫اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺮوزي ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟﻒ ح و اروﯾﻬﺎ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ‬‫اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﯿﺐ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﮑﺮم اﻟﻄﺒﺮّي ﻋﻦ ﺟّﺪه‬‫اﻟﻤﺤﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﺰّﯾﻦ اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺠﺎر ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻨﺠﺎ اﻟﺘﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻮﻗﺖ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﻣﺮ اﻻزدي‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺠّﺮاﺣﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟﻒ ح و اروﯾﻬﺎ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺴـ ﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﺴﺎﺑﻖ‬‫ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود اﻟﯽ اﻟﺘﺮﺑﯿﻊ ﻋﻦ اﻟﺴـﺨﺎوي ﻋﻦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ اﻟﺒﺮﻫـﺎن اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﻌﻮد ﻋﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻟـﺢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﻣﺮ اﻻزدي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺠّﺮاﺣﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻤﺆﻟـﻒ ح و اروﯾﻬـﺎ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﻐﺮﺑّﯽ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﺮﺣﻮﻣﯽ ﻋﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺪﻣﺎوي ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب اﻟﻘﻠﯿﻮﺑﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﻮر اﻟﺰﯾﺎدّي ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ زﮐﺮﯾﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﻟﻠﻘﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫زرﻋـﮥ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻟّﺰﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ اﺑﻦ ﻃﺒﺮزد ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ اﻟﻤﺆﻟﻒ ح و اروﯾﻬﺎ‬‫ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﻤﺘﻘﺪم ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود اﻟﯽ‬‫اﺑﻦ ﻃﺒﺮزد ﺑﺎﺳﻨﺎده اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻫﻬﻨﺎ اﻟﯽ اﻟﻤﺆﻟﻒ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد اﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎت اﻻﺳﻨﺎد ﺑﻌﺪ اﺗﺼﺎل ﺳﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﻤﺸﺎﯾﺦ ﺳﺒﻌﻪ و اﻧﺘﻬﺎي‬‫ﺳﻨـﺪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﺑﺰﯾﻦ اﻟـﺪﯾﻦ زﮐﺮﯾﺎ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و رﺳـﯿﺪن ﺳـﻨﺪ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﺑﺸـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤّﺠﺎر‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺷـﺤﻨﻪ و ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري و ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ‬‫ﺧﻠﻒ اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻓﺮواه اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻃﺒﺮزد اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 70‬از ‪597‬‬‫أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ اﻟﺘﺎﺟﺮ اﻟﻐﻮرﺟﯽ و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻬﺮوي اﻟﺘﺮﯾﺎﻗﯽ اﻻ اﻟﺠﺰو اﻻﺧﯿﺮ و ﻫﻮ ﻣﻦ اول ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﮑﺘﺎب ﻓﺴـﻤﻌﻪ اﻟﮑﺮوﺧﯽ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺎﺳـﯿﻦ اﻟـﺪﻫﺎن اﻟﻬﺮوي ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺠّﺮاح اﻟﺠّﺮاﺣﯽ اﻟﻤﺮوزي اﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫اﻟﺜﻘﮥ اﻻﻣﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب ﺑﻦ ﻓﻀﯿﻞ اﻟﺘﺎﺟﺮ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬّي اﻣﺎ زواﺋﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳﯿﻮﻃﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﭼﻪ او ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺼﻨﻔﺎت ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ از ﻋﺒﺎرت زاد اﻟﻤﺴﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪57 :‬‬‫آﻧﻔﺎ واﺿـﺢ و ﻻﺋـﺢ ﮔﺮدﯾﺪ و ﭼﻮن زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ را اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﻫﻢ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ زواﺋﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻧﯿﺰ از ﻣﺮوﯾﺎت او ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ‬‫ﻣﺴـﻨﺪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﭘﺲ داﺧـﻞ اﺟـﺎزه ﺳـﯿﻮﻃﯽ و اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ ﻋﺒﺎرات ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و‬‫ﮐﺮدي ﺷـﻨﯿﺪي ﺳـﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﻧﺒـﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒـﻞ ﻋﻦ اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ روح ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻌﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻬﺮوي اﻧﺎ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ‬‫اﻧﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻪ و ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اروﯾﻪ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﻤﺘﻘـﺪم اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨـﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ روح ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻌﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻬﺮوي ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اروﯾﻪ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ روح ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻬﺮوي ﻋﻦ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان‬‫ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟﻒ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﻓﺮواه اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ روح ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻌﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻬﺮوي اﻧﺎ ﺗﻤﯿﻢ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﮑﻨﺠﺮودي اﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻣﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ‬‫دارﻗﻄﻨﯽ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾـﺎت ﮐﺮدﯾﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ آﻧﻔـﺎ از ﻋﺒـﺎرت ﻣﺎﺿـﯿﻪ ﮐﺘـﺎب اﻻـﻣﻢ و داﻧﺴـﺘﯽ ﮐﻪ او ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ دارﻗﻄﻨﯽ را رواﯾﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨـﺪ اﻣـﺎ ﮐﺘـﺎب اﻻﺑﺎﻧـﮥ اﺑﻦ ﺑﻄﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾـﺎت ﺳـﯿﻮﻃﯿﺴﺖ ﭼﻪ او ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺑﻄﻪ را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻤﺎ درﯾﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﺎرة زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ و ﭼﻮن زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻣﺮوﯾﺎت اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ داﺧﻠﺴﺖ ﮐﺘﺎب اﻻﺑﺎﻧﮥ ﻧﯿﺰ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد اﻣﺎ‬‫ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﺣﺎﮐﻢ ﭘﺲ داﺧﻞ اﺟﺎزه ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼﺮي و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ ﻋﺒﺎرت ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﻮش ﮐﺮدي و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد‬‫اﻟﺴﺎﺑﻖ و اﻟﻤﺘﺄﺧﺮ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﻪ و ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ و اﻟﺴـﻨﺪ ﮐﻠﻪ‬‫اﺟﺎزات و ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ‬‫ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻤﻮﺣﺪة و ﮐﺴﺮ اﻟﻤﺜﻨﺎة اﻟﺘﺤﺘﯿﮥ و ﺗﺸﺪﯾﺪﻫﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻋﯿﻦ ﻣﻬﻤﻠﮥ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﻧﺒﺬة ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺤﺎﮐﻢ اروﯾﻪ ﺑﺎﻟﺴﻨﺪ اﻟﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ‬‫اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ اﻟﺤـﺎﮐﻢ إﺟـﺎزة ﺑﺴـﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ و‬‫ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﺘﺪرك اﻟﺤﺎﮐﻢ اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻋﻦ‬‫اﻟﺸﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪58 :‬‬‫اﻟﺴـّﯿﺪ ﻋﺒﺪ ﻟا ﻘﺎدر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ‬‫اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ‬‫اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺣﯿﺎت اﻟﺴـﻨﺪي ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺒﺼـﺮي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ‬‫اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺴـ ﻨﺪي ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﯿﺎت اﻟّﺴـ ﻨﺪي ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺼﺮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 71‬از ‪597‬‬‫ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﺻﺪﯾﻖ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻻﻫﺪل ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﻫـﺪل ﻋـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻨﺨﻠﯽ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي و اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ﯾﺮوﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤـﺪﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ‬‫اﻟّﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺰﯾﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻔـﮥ اﻟﻤﻨﺠﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ و ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻓﺮواه اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻣﺎ ﺣﻠﯿﮥ اﻷوﻟﯿﺎء اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼﺮي و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ و ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺳﺖ ﻋﺒﺎرات ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﮕﻮﺷﺖ ﺧﻮر و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺤﻠﯿـﮥ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻬﺎ ﻫﺎﺟﺮ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻘﺪﺳـﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﺒﻌﻀـﻬﺎ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ ﻗﺎﻟﺖ اﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ داود اﻵﻣـﺪي ﮐـﺬﻟﮏ اﻧﺎ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺰرزاﺋﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﮑﺘﺎب اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﺳﻤﺎﻋﺎ اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ‬‫ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﮑﺎرم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﻠﺒﺎن اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﺪاد اﻧﺎ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ح ﻗﺎل اﻟﺰرزاﺋﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﻟﻨﺠﯿﺐ اﻟﺤﺮاﻧﯽ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم إﺟﺎزة ﺑﻪ ح و اﻧﺒﺎﻧﯽ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﺑﺪرﺟﮥ اﺧﺮي ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻼح اﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم‬‫ﺑﻪ و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻠﯿﮥ و اﻟﻤﺴﺘﺨﺮج ﻋﻠﯽ ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ‬‫ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﻤﺘﻮﻟﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 248‬ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 328‬و ﻟﻢ ﯾﺼـﻨﻒ ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺣﻠﯿـﮥ اﻷوﻟﯿﺎء ﻗﯿﻞ ﺣﻤﻞ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ‬‫ﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮر ﻓﺒﯿﻊ ﺑﺎرﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ دﯾﻨﺎر و ﻗـﺪ اﺧﺮﺟﻪ اﻫﻞ اﺻـﺒﻬﺎن و ﻣﻨﻌﻮه ﻣﻦ اﻟﺠﻠﻮس ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ اروﯾﻪ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﯽ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﺤـﺪاد ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ‬‫اروﯾﻬﺎ ﻣﻊ ﺳﺎﺋﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪59 :‬‬‫اﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘﺪم اﻟﯽ اﻟﺸـﻤﺎﺧﯽ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺮوﯾﻪ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ ﻋﻦ ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮح ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﺪاد ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﺤﻠﯿـﮥ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﺮواه اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﻠﯿﺎن ﻋﻦ اﻟﺤـﺪاد‬‫ﻋﻨﻪ اﻣﺎ ﺑﻬﺠـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳـﯿﻮﻃﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ او ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺘﻤﻬﯿـﺪ و اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﻻﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ و ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ اﺧﺒﺮﺗﻨﯽ آﺳـﯿﮥ ﺑﻨﺖ ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻄﺒﺮي إﺟﺎزة ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺪﯾﻖ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﺤﺠﺎر ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﺑﺸـﮑﻮال ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮان ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺗﻠﯿـﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻟﻤﺎ ﺳـﻤﻊ و إﺟﺎزة ﻟﺴﺎﺋﺮﻫﺎ و ﺑﺘﻘﺮﯾﺐ ﻣﺎﺿـﯽ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب از ﻣﺮوﯾﺎت اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ اﻣﺎ ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﺑﻐﺪاد ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺳﺖ ﺑﻌﺒﺎرت ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ارﺳـﯿﺪي و‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ و ﺳﺎﺋﺮ ﮐﺘﺒﻪ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻬﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﺮﺟﺎﻧﯽ إﺟﺎزة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج اﻟﻐّﺰي ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ‬‫ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﺪﺑﻮﺳـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﺑﻦ اﻟﻤﻘﯿﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ اﻻﺳﻔﺮاﺋﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ إﺟﺎزة و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد‬‫ﮔﻔﺘـﻪ اﻣـﺎ ﺗـﺎﻟﯿﻒ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي ﻓﻤﻦ ﻃﺮﯾـﻖ اﻟﺼـﺪﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ ﻋﻦ ﻟا ﺨﻄﯿﺐ‬‫اﻟﺒﻐـﺪادي و ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ در اﺗﺤـﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺆﻟّﻔﺎت أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ اﻟﯽ ﻧﻔﯿﺲ اﻟـﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻌﻠـﻮي ﻋـﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻄـﺒﺮي ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻄـﺒﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻘّﯿﺮ ﻋﻦ اﻻﻣـﺎم أﺑﯽ‬‫اﻟﻤﻌـﺎﻟﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ اﻻﺳـﻔﺮاﺋﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻮﻟّﻒ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺮواﻫﺎ اﻟـﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﻋﻦ‬‫اﺑﻦ اﻟﻤﻘّﯿﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻻﺳـﻔﺮاﺋﻨﯽ إﺟﺎزة ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ إﺟﺎزة اﻣﺎ ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ ﺑﻐﻮي ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و‬‫ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺳﺖ ﻋﺒﺎرات ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼﺮي ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪ‬‫و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در زاد اﻟﻤﺴـﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ و ﺷـﺮح اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﺳﺎﺋﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺒﻐﻮي اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻬﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺒﻞ إﺟﺎزة ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 72‬از ‪597‬‬‫اﻟﺼـﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم ﻓﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ‬‫و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ ﻋﻦ اﻟﺒﻐﻮي و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺗﺎﻟﯿﻒ اﻟﺒﻐﻮي ﺷـﺮح ﺳـّﻨﮥ و‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﺴﯿﺮ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻓﻤﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﺑﻦ اﻟﻔﺎري ﻋﻦ ﻣﺤﯿﯽ ﻟﺴﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﻔﺮاء و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻟﻠﺒﻐﻮي اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘﺪم ﻓﯽ اّول اﻟﮑﺘﺎب اﻟﯽ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴﺤﺎري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪60 :‬‬‫ﻋﻦ اﻟﻌﺰ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ اﻟﺼﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟﻒ و ﺷﺎه‬‫وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺷـﺮح اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ ﻟﻠﺒﻐﻮي ﻓﺮواﻫﺎ اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ‬‫ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻬﺎ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ﻨﮥ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي اﻣﺎ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼﺤﺎح اﻟﺴﺘﮥ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ‬‫اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻟﺮزﯾﻦ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺴـﻠﻔﯽ ﻋﻨﻪ اﻣﺎ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﮐﻤﺎ درﯾﺘﻪ‬‫ﺳﺎﺑﻘﺎ و ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺗﺎرﯾﺦ از ﻣﺮوﯾﺎت ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺗﺎﻟﯿﻒ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻻرﺑﻌﻮن و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻓﺒﺴﻨﺪ‬‫ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺴـّﻘﺎط اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري اﻟﻤﺴـﻠﺴﻞ ﺑﺎﻟﻤﺎﻟﮑﯿـﮥ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﺮﯾﺮي ﻋﻦ اﻟﻤﻨﺒﻮذي أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻘﯿﺴـﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﺰء ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻬﯿﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ﻧﻀـﺮ ﺑﻦ ﺷـﻤﯿﻞ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻣﺎ ﺟﺎﻣﻊ‬‫اﻻـﺻﻮل ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ ﻋﺒﺎرت ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در‬‫اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻻﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اروﯾﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺴـّﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﯿﻮة اﻟﺴـﻨﺪي ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻤﮑﺎرم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌﺠﻞ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﮑﺮم اﻟﻄﺒﺮي ﻋﻦ‬‫ﻋﺰ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﯿﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻟا ﻤﺆﻟﻒ‬‫و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ارﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﺮواه اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻻﻣﺎم ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﻮزي اﻣﺎ اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ ﭘﺲ‬‫از ﻣﺮوﯾﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ و ﻗﺪ اﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺳﺒﻖ اﻣﺎ ﮐﺘﺎب رﯾﺎض ﻧﻀﺮة ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺳـﻨﺪﯾﺴﺖ ﻋﺒﺎرت ﻋﺠﯿﻤﯽ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺳﻨﺪي در ﮐﺘﺎب ﺣﺼﺮ اﻟﺸﺎرد ﮐﻪ در اول آن ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻌﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻓﻘﺮ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﺣﻮﺟﻬﻢ اﻟﯽ رﺣﻤﺘﻪ و رﺿﻮاﻧﻪ اﻻﯾـﺪي ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴـ ﻨﺪي ﺗﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ واﻟﺪﯾﻪ و ﺳﺘﺮ ﻋﯿﻮﺑﻪ و‬‫ﻏﻔﺮ ذﻧﻮﺑﻪ اﻧﻪ ﻃﻠﺐ ﻣﻨﯽ ﺑﻌﺾ ﻃﻠﺒـﮥ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺳـﺄﻟﻮﻧﯽ ان اﻟﺨّﺺ ﻟﻬﻢ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﺳﺎﻧﯿـﺪي ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة و ﮐﻨﺖ ﻟﻢ اﺟـﺪ ﻋﻦ‬‫ﻣﺴـﺎﻟﺘﻬﻢ ﻣﻬﺮﺑـﺎ ﻓﺎﺳـﺘﺨﺮت اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﺣﺼـﺮ ﺑﻌﺾ ﻣﺎ ﻻ ﺑـﺪ ﻣﻨﻪ و اﺳـﺘﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﻓﻬﻮ ﺧﯿﺮ ﻣﺴـﺘﻌﺎن و ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺘﮑﻼن و ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻘﺪﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺴﻌﻨﯽ اﻻ ان اذﮐﺮ اﺳﺎﻧﯿﺪي ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﻘﺮاءات ﺛﻢ رﺗﺒﺖ اﻟﺒﺎﻗﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻟﯿﺴﻬﻞ ﻣﺮاﺟﻌﺘﻪ ﻟﻠﺒﺎﺣﺚ و ﻻ ﺣﻮل‬‫و ﻻ ﻗﻮة اﻻ ﺑﺎﻟﻠّﻪ اﻟﻌﻠﯽ اﻟﻌﻈﯿﻢ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ و اﻣﺎ اﻟﺮﯾﺎض اﻟﻨﻀـﺮة ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻌﺸـﺮة ﻟﻠﻤﺤﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﻓﺎروﯾﻪ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﻤﺘﻘﺪم اﻟﯽ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق‬‫اﻟّﺘﻨﻮﺧﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻧﺎ اﻟﻤﺆﻟﻒ اﻣﺎ ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﭘﺲ داﺧﻞ اﺟﺎزه ﺷﻮﮐﺎﻧﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪61 :‬‬‫ﮔﻔﺘﻪ ذﺧـﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻟﻠﻄﺒﺮي اروﯾﻪ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ اﻟﯽ اﻟﺸـﻤﺎﺧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ اﻣـﺎ ﻣﺸـﮑﺎة‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾـﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪﯾﺴﺖ ﻋﺒﺎرات ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﻮش‬‫ﮐﺮدي ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﻟﻠﺘﺒﺮﯾﺰي اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم اﻟﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺒﺎﺳـﯽ اﻟﺸـﻨﺎوي ﻋﻦ اﻟﺴـّﯿﺪ ﻏﻀـﻨﻔﺮ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻨﻬﺮواﻧﯽ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺑﻤﯿﺮ ﮐﻼن ﻋﻦ ﻧﺴﯿﻢ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﯿﺮﮐﺸﺎه ﻋﻦ واﻟـﺪه ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻏﯿﺎث اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 73‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺒﺎرﮐﺸﺎه اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ و ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺳـﻨﺪي در ﺣﺼﺮ اﻟﺸﺎرد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ‬‫ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ اﻟﺨﻄﯿﺐ وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي ﻓﺎروﯾﻪ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﮥ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﺮﺑﯿﻊ أي اﻟﺰﯾﻦ اﻟّﺴﺮﺟﯽ اﻧﺎ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺠﺰري اﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم‬‫ﻋﻦ واﻟﺪه ﻋﻦ اﻟﻤﻮﻟّﻒ ح و اﺑﻦ اﻟّﺮﺑﯿﻊ ﯾﺮوﯾﻪ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ اﻟﺴـﺨﺎوي اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺜﻤﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮاﻏﯽ‬‫اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﺑﯿﻮردي اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺎﻟﺸﯿﺦ ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻪ ح و اﻟﺴﺨﺎوي ﯾﺮوﯾﻪ اﯾﻀﺎ‬‫ﻋﻦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﻔﯿﺮوزآﺑﺎدي ﻋﻦ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﺣﺴﯿﻦ اﻻﺧﻼﻃﯽ و ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻪ و ﮐﺬﻟﮏ ﯾﺮوﯾﺎن ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻟﻄﯿﺒﯽ ﺷـﺮﺣﻪ اﻟﻤﺸـﮑﻮة اﯾﻀﺎ ح و اروﯾﻪ ﻋﻦ ﻋﻤﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﺴـﯿﻦ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻣﺮاد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺴـﻨﺪي ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻔﻮر اﻟﺴـﻨﺪي ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر‬‫اﻟﺼﺪﯾﻘﯽ ﻧﺴـﺒﺎ ﻣﻔﺘﯽ اﻻﻧﺼﺎف ﺑﻤﮑﮥ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺒﺎﺳّﯽ اﻟّﺸﻨﺎوي ﺛﻢ اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺴّﯿﺪ ﻏﻀﻨﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﺴﯿﺪ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻨﻬﺮواﻧﯽ‬‫ﺛﻢ اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻟﺤﺮم اﻟﻤﮑﯽ ﻓﯽ اﻟﻘﺮن اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﻤﯿﺮ ﮐﻼن ﺑﻦ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺧﻮاﺟﻪ ﻋﻦ ﻧﺴـﯿﻢ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﯿﺮﮐﺸﺎه ﻋﻦ‬‫واﻟـﺪه ﻋﻄﺎء ﻟا ﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻏﯿﺎث اﻟـﺪﯾﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ ﻋﻤﻪ اﺻـﯿﻞ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ ﻣﺤﯿﯽ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺠﺮﻫﯽ اﻟﺼـﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺒﺎرﮐﺸـﺎه اﻟﺼـﺪﯾﻘﯽ ﻋﻦ ﻣـﺆﻟّﻔﻪ اﻣـﺎ ﺗﺤﻔﮥ‬‫اﻻﺷـﺮاف ﻟﻠﻤّﺰي ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪﯾﺴﺖ ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻻﻃﺮاف ﻟﻠﻤﺰي اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد‬‫اﻟﻤﺘﻘﺪم ﻗﺮﯾﺒﺎ اﻟﯽ اﻟﺴـﺨﺎوي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮات ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﺤﺮﯾﺮ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻘﺪﺳﯿﮥ ﻋﻦ اﻟﻤﻮﻟّﻒ و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪي در ﺣﺼـﺮ اﻟﺸـﺎرد ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﺗﺤﻔـﮥ اﻻﺷـﺮاف ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻﻃﺮاف ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺰي ﻓﺎروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ اﻟﺒﯿﻨﺎت اﻟﯽ‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪62 :‬‬‫أﺑﯽ ﺣـّﺠ ﺎج ﻟا ﻤّﺰي ح و اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﻤﺘﻘـﺪم ﻓﯽ اﻟﺒﻌﺚ و اﻟﻨﺸﻮر ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ اﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﻋﻦ‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ اﻣﺎ ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪﯾﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ او در ﺣﺼـﺮ اﻟﺸﺎرد ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﻓﺎروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﮥ ﻓﯽ اﻻﮐﻠﯿﻞ اﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺒﺼـﺮي ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻼـء اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺰﯾﺎدي ﻋﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﻟﺴـﺨﺎوي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺎﻓﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻋﻦ‬‫اﺑﯿﻪ اﻟﻤﺆﻟّﻒ اﻣـﺎ ﻟﺴـﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾـﺎت ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ و ﺳـﻨﺪﯾﺴﺖ ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﻻﺑﻦ ﺣﺠﺮ اروﯾﻪ‬‫ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘـﺪم إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام ﻟﻪ و ﺳـﻨﺪي در ﺣﺼـﺮ اﻟﺸﺎرد ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﺎروﯾﻪ ﺑﺎﻟﺴـﻨﺪ اﻟﻤﺘﻘﺪم اﻟﯽ‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻪ اﻣـﺎ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾـﺎت ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐـﺎﻧﯿﺴﺖ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳـﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠـﺎﻣﻊ اﻟﮑـﺒﯿﺮ و اﻟﺼـﻐﯿﺮ‬‫ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﺑﻘّﯿﮥ ﻣﺆﻟّﻔﺎﺗﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺼـﻌﯿﺪي ﺑﺎﻟﺴﻨﺪ اﻟﺴﺎﺑﻖ اﻟﯽ اﻟﺴﻨﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﻟﻌﻠﻘﻤﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻤﺆﻟّﻒ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﻐﯿﺮ ﻟﻠﺴﯿﻮﻃﯽ اروﯾﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳﻨﺎد اﻟﻤﺘﻘﺪم ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺿﻊ اﻟﯽ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺰﯾـﺎدي ﻋﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻـدﻣﯿﻮﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﺆﻟّﻒ اﻣﺎ ﻣﻨـﺢ ﻣﮑّﯿﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮوﯾﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺳﺎﺑﻘـﺎ و ﻧﯿﺰ داﺧـﻞ ﻣﺮوﯾـﺎت ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﺮﺳﺖ ﭼﻪ او ﺗﻤـﺎم ﻣﺆﻟّﻔـﺎت اﺑﻦ ﺣﺠﺮ را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ‬‫ﺗﺄﻟﯿﻒ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ ﺑﺎﻟﻤﺜﻨﺎة اﻟﻔﻮﻗﯿﮥ ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻫﯿﺘﻢ ﻣﻦ ﻗﺮي ﻣﺼـﺮ ﻓﻌﻦ اﻟﺠﻌﻔﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﺪﯾﺮي ﻋﻦ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ اﻟﺒﺸﯿﺸـﯽ ﻋﻦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺴـﻨﻬﻮري ﻋﻦ ﻣﺆﻟﻔﻬﺎ اﻣﺎ ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﺗﺒﻮﯾﺐ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﭘﺲ از‬‫ﻣﺮوﯾـﺎت ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯿﺴﺖ و ﻗـﺪ درﯾﺘﻪ اﯾﻀـﺎ ﻓﯿﻤـﺎ ﻣﻀـﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻻـول اﻵﺧﺮ ﺣﯿﺚ وﺿـﺢ ﻋﻨـﺪ ﮐﻞ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﺎﻫﺮ اّن ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟّﺸـ ﺎﺋﻊ و ذاك اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﻌﺮوف اﻟـﺬاﺋﻊ ﻣﺮوّي ﻓﯽ ﻋﻈـﺎﺋﻢ اﻟﻤﺆﻟّﻔـﺎت ﻣﺜﺒﺖ ﻓﯽ ﺟﻼﺋـﻞ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﺘﯽ رواﻫـﺎ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻟا ﮑﺒﺎر و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 74‬از ‪597‬‬‫اﻟﮑﻤﻠـﮥ ﻣﻦ اﻻﺳـﺎﻃﯿﻦ اﻻﺣﺒـﺎر و ﺣـّﺪث ﺑﻬـﺎ اﻟﺤـّﺬاق اﻟﻤﻌﺎرﯾﻒ ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎر و اﻟّﺴـ ّﺒﺎق اﻟﺤﺎﺋﺰون ﻟﻔﺨﯿﻤـﮥ اﻻﺧﻄﺎر و ﻣﻦ اﻟﺒّﯿﻦ اﻟﻮاﺿـﺢ و‬‫اﻟﺠﻠﯽ اﻟّﻠﺎﺋﺢ اّن اﻟّﺮواﯾﮥ ﻟﮑّﻞ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب ﯾﺴﺘﻠﺰم رواﯾﮥ ﺟﺰﺋﻪ ﺑﻼ ارﺗﯿﺎب ﻓﺜﺒﺖ ان ﮐّﻞ ﺷﯿﺦ وﻗﻊ ﻓﯽ ﺳﻠﺴﻠﮥ رواﯾﮥ ﻫﺬه اﻟﮑﺘﺐ و اﻻﺳﻔﺎر‬‫راو ﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟا ﻄﯿﺮ ﺑﻼ اﺣﺘﺠﺎب و ﻻ اﺳﺘﺘﺎر و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻼﺳﺘﺒﺼﺎر و اﻻﻋﺘﺒﺎر و ﻟﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻓﯽ اﻻﺻﯿﻞ و اﻻﺷﺮاق و اﻟﻌﺸّﯽ و اﻻﺑﮑﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪63 :‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺳﺎدﺳﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ أﺳﺎﻣﯽ )‪ 91‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻃﺒﻘﻪ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ‬‫در ذﮐﺮ اﺳﺎﻣﯽ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ اوﻟﯽ اﻻﺣﺘﺮام ﮐﻪ رواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ ﭘﺲ ازﯾﺸﺎﻧﺴﺖ اﺑﻮ‬‫ﺳﻌﺪ اﺑﺎن ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﺑﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﯿﺎش اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ اﻟﺒﺠﻠﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﻫﺪﺑﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﻫـﺪﺑﻪ‪ -‬و اﺑـﻮ ﯾﺤﯿﯽ اﺳـﺤﺎق ﺑـﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑـﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤـﮥ اﻟﻤـﺪﻧﯽ اﻻﻧﺼـﺎري‪ -‬و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻐﯿﺮة اﻻـزرق اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ‬‫اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺘﯿﻤﯽ‪ -‬و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ‪ -‬و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﮐﺮﯾﻤـﮥ اﻟّﺴـ ّﺪي‪ -‬و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ وردان‪ -‬و ﺑﺮﯾـﺪه ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﻻﺳـﻠﻤﯽ‪ -‬و ﺑﺮذﻋﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑّﺴﺎم ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺼـﯿﺮﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺗـﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ اﻟﺒﻨـﺎﻧﯽ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و ﺛـﺎﺑﺖ اﻟﺒﻠﺨﯽ‪ -‬و ﺛﻤﺎﻣﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻻﻧﺼﺎري‬‫اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و ﺟﻌﻔﺮ ﺑـﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﻨﺨﻌﯽ‪ -‬و ﺣﺮث ﺑﻦ ﻣﺠـﺪ‪ -‬و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ‪ -‬و اﺑـﻮ ﻋﺒﯿـﺪة‬‫ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻤﯿـﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ اﻟﺨﺰاﻋﯽ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و اﺑﻮ ﻋﺼﺎم ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﻌﺘﮑﯽ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و دﯾﻨﺎر اﻟﺬي روي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ زﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋـﺪي اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻟﯿﺎﻣﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و زﯾﺎد ﺑﻦ ﺛﺮوان‪ -‬و زﯾﺎد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺜﻘﻔﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﻨﺼـﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻣﯿﻪ ﻣﻮﻟﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﯿﻤﯽ اﻟﻤﺪﻧﯽ‪ -‬و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻤﺨﺰوﻣﯽ‪ -‬و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﯿﺴﺮة اﻟﺒﮑﺮي‪ -‬و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج اﻟﻄﺎﺋﻔﯽ‪ -‬و اﺑﻮ‬‫اﻟﻤﻌﺘﻤﺮ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﺮﺧﺎن اﻟﺘﯿﻤﯽ اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس‪ -‬و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻻﺳﺪي ﻟا ﮑﺎﻫﻠﯽ‬‫اﻻﻋﻤﺶ‪ -‬و ﺷـﻘﯿﻖ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﺷـﺮاﺣﯿﻞ اﻟﺸـﻌﺒﯽ‪ -‬و ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺼـﻤﺪ‪ -‬و ﻋﺒـﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ‬‫اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺬي ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺸﯿﺮي اﻟﺬي ﯾﺮوي‬‫ﻋﻨﻪ اﯾﻀـﺎ‪ -‬و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ اﻻﻧﺼـﺎري اﻟﻤـﺪﻧﯽ ﺛﻢ اﻟﮑﻮﻓﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ زﯾـﺎد‪ -‬و ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻣﯿﺴـﺮة‬‫اﻟﻌﺮزﻣﯽ‪ -‬و ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺳﻮﯾـﺪ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﮑﻮﻧﯽ و ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﻋﻄﺎء ﺑﻦ أﺑﯽ رﺑﺎح اﺳـﻠﻢ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻤﮑﯽ‪ -‬و ﻋﻄﯿﻪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﺟﻨﺎدة اﻟﻌﻮﻓﯽ اﻟﺠﺪﻟﯽ‪ -‬و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ راﻓﻊ اﻟﺬي روي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ و اﺑﻮ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻋﻤﺎر ﺑﻦ‬‫ﻣﻌـﺎوﯾﻪ اﻟـّﺪﻫﻨﯽ اﻟﺒﺠﻠﯽ اﻟﮑـﻮﻓﯽ‪ -‬و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺜﻘﻔﯽ‪ -‬و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮة اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ و اﺑﻮ‬‫اﺳﺤﺎق ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻟﺴﺒﯿﻌﯽ و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﻄﺎﺋﯽ‪ -‬و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ اﻟﺮاوي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن‬‫اﻟﺠﺸﻤﯽ اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻓﻀﯿﻞ ﺑﻦ ﻏﺰوان ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟّﻀﺒﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﺨﻄﺎب ﻗﺘﺎدة ﺑﻦ دﻋﺎﻣﻪ ﺑﻦ ﻗﺘﺎدة اﻟﺴﺪوﺳﯽ اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و ﮐﻠﺜﻮم‬‫ﺑﻦ ﺣﺒﺮ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺠﺎدة اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﻤﻨﺘﺼـﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ‪ -‬و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﺮاوي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﺮﺟﺎل‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛـﮥ اﻻﻧﺼـﺎري اﻟﻤـﺪﻧﯽ‪ -‬و اﻻﻣـﺎم اﻟﻬﻤـﺎم اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ‬‫ا ﻟ ﻬ ﺎﺷ ﻤ ﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪64 :‬‬‫اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﻟﺒـﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟﺴـﻼم‪ -‬و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﻘﻤﻪ ﺑﻦ وﻗـﺎص اﻟﻠﯿـﺜﯽ اﻟﻤـﺪﻧﯽ‪ -‬و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ اﻟﺜﻘﻔﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﻘﺮﺷﯽ اﻟﺰﻫﺮي‪ -‬و اﺑﻮ ﺣﺴﺎن ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻷﺣﺮد اﻻﻋﺮج اﻟﺒﺼﺮي‪ -‬و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﮐﯿﺴﺎن اﻟﻤﻼﺋﯽ اﻟﺒّﺮاد‬‫اﻻﻋﻮر و ﻣﺼـﻌﺐ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻻﻧﺼﺎري‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﺮﺟﺎء ﻣﻄﺮ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن اﻟﻮراق اﻟﺴﻠﻤﯽ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ‪ -‬و ﻣﻄﯿﺮ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﺮاوي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 75‬از ‪597‬‬‫اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻬﻨﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﺟـﺎﺑﺮ اﻟﺴـﻠﻤﯽ و اﺑﻮ اﯾﻮب ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻟﺠﺰري اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﺧﻠﻒ ﻣﯿﻤﻮن‬‫اﻟـﺬي روي ﻋﻦ اﻧﺲ‪ -‬و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧـﺎﻓﻊ اﻟﻤـﺪﻧﯽ ﻣﻮﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ‪ -‬و ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ اﻟﺮاوي ﻋﻦ اﻧﺲ و ﻫﻼل ﺑﻦ ﺳﻮﯾـﺪ اﻟﺮاوي‬‫ﻋﻨﻪ‪ -‬و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻗﯿﺲ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻤـﺪﻧﯽ‪ -‬و اﺑﻮ داود ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ ﺑﻦ ﻋﺮوة اﻟﻤﺮادي اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﻤﻬّﺰم ﯾﺰﯾﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺒﺼـﺮي‪ -‬و ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮة اﻟﮑﻮﻓﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﺷـﯿﺒﮥ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﺠـﺎرود ﺑﻦ ﻃﺎرق و اﺑﻮ‬‫ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺴـ ّﺒﺎك‪ -‬و اﺑﻮ ﺣﺬﯾﻔـﮥ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ‪ -‬و اﺑﻮ ﺣﻤﺰة اﻟﻮاﺳـﻄﯽ‪ -‬و اﺑﻮ داود اﻟﺴﺒﯿﻌﯽ‪ -‬و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي‪ -‬اﻣﺎ اﺑﺎن ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن‬‫او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﺿﻤﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و اﻣﺎ أﺑﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﯿﺎش ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬـﺎﺟﺮ اﻟﺠﺒﻠﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و اﻣﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻫـﺪﺑﻪ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را‬‫ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻣﺬﮐﻮر ﻧﻤﻮده اﻣﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﻪ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ‬‫ﻧﻤـﻮده اﻣـﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﺎن اﻻـزرق ﭘﺲ رواﯾﺖ او را اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ و ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ و ﻋﺎﺻـﻤﯽ و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و‬‫ﮐﻨﺠﯽ واﺿﺢ ﻧﻤﻮده اﻣﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺘﯿﻤﯽ ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺶ را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ اﻣﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ اﻣﯿﺮ ﯾﻤﺎﻧﯽ ﻣﺬﮐﻮر داﺷـﺘﻪاﻧﺪ‬‫اﻣﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴّﺪي ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را از اﻓﺎده ﺗﺮﻣﺬي و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و‬‫اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﮥ ﺑﻐﻮي و رزﯾﻦ ﻋﺒـﺪري و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري و ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و‬‫ﮐﻨﺠﯽ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج ﻣّﺰي و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻠﺨﯽ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ اﻣﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ وردان ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را‬‫ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﺑﺮﯾـﺪة ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﭘﺲ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤـﺎﻣﻠﯽ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺘﺶ را‬‫آوردهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﺑﺮذﻋـﮥ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻨـﺎﻧﯽ ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و اﻣﺎ ﺑّﺴﺎم اﻟﺼـﯿﺮﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﭘﺲ‬‫رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده و اﻣﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ﺑﻨﺎﻧﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ او ﻧﯿﺰ از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و‬‫اﻣﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻠﺨﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾـﺪ ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و اﻣﺎ ﺛﻤﺎﻣﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ‬‫و اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده اﻣـﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻧﺨﻌﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧـﺪ و اﻣﺎ‬‫ﺣﺮث ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪65 :‬‬‫ﭘﺲ اﺧﻄﺐ ﺧـﻮارزم رواﯾﺘﺶ را ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و اﻣـﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺼـﺮي ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ و ﮐﻨﺠﯽ ﻇـﺎﻫﺮ‬‫ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و اﻣﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﮑﻢ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﮐﻨﺠﯽ ﻻﺋﺤﺴﺖ و اﻣﺎ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫او را اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺴـﻘﺎ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ و و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ‬‫و اﻣـﺎ ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ ﭘﺲ ذﮐﺮ رواﯾﺘﺶ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ دﯾﻨﺎر ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او از اﻓﺎده اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و‬‫اﺑﻦ ﻧﺠـﺎر و ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ و وـّﺻ ﺎﺑﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻـﻣﯿﺮ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﻣﺎ زﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ و ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ زﯾﺎد ﺑﻦ ﺛﺮوان ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﺎﻇﻬﺎر رواﯾﺘﺶ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﻣﺎ زﯾﺎد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﺜﻘﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤـﻮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده اﻣـﺎ ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻣّﯿﻪ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﯿﺪ ﺟّﺪي ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده اﻣﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ ﭘﺲ رواﯾﺘﺶ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺒﻠﺨﯽ واﺿـﺢ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﯿﺴـﺮة اﻟﺒﮑﺮي ﭘﺲ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ‬‫اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻄﺎﺋﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد اﻣﺎ ﺳﻠﯿﻤﺎن‬‫ﺑﻦ ﻃﺮﺧـﺎن ﻟا ـﺘﯿﻤﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و اﻣـﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋـﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﻧﻤﻮدﻧﺶ را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘـﻞ ﻓﺮﻣﻮده و اﻣـﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻻـﻋﻤﺶ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧـﺪ اﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 76‬از ‪597‬‬‫ﺷﻘﯿﻖ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﭘﺲ رواﯾﺖ او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻣـﺬﮐﻮر داﺷـﺘﻪ اﻣﺎ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﺷـﺮاﺣﯿﻞ ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ اﻣﺎ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧﺪ‬‫اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او ﻧﯿﺰ از ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدﻧﺶ را اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﭘﺲ رواﯾﺖ او را اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ وارد ﮐﺮده‬‫اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺸﯿﺮي ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را از ﮐﻼم اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ وّﺻﺎﺑﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻـﻣﯿﺮ واﺿـﺤﺴﺖ اﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده اﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ زﯾﺎد ﭘﺲ‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻮﺿﻮح ﻣﯽرﺳـﺪ اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را اﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺣـﺎﺗﻢ و دار ﻗﻄﻨﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﺑﺸـﺮان ﻧﺤﻮي و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﭘﺲ‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ و ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ اﻣـﺎ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﻄﻮﯾﻞ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﮐﻼم اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ واﺿـﺤﺴﺖ اﻣﺎ ﻋﻄﺎ ﺑﻦ أﺑﯽ رﺑﺎح ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را دار ﻗﻄﻨﯽ و ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐﺪادي و ﻋﻘﯿﻠﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ اﻣﺎ ﻋﻄّﯿﻪ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ اﻟﻌﻮﻓﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪66 :‬‬‫اّﻣـﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ راﻓﻊ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﭘﺲ رواﯾﺖ او را ﯾﺤﯿﯽ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ اﻟﮑﺎﺗﺐ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾـﺪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻠﺨﯽ وارد ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﺪﻫﻨﯽ ﭘﺲ‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﮐﻼـم ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻈﻬـﻮر ﻣﯽرﺳـﺪ اﻣـﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﻧﯿﺰ از ﮐﻼـم ﺣـﺎﮐﻢ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ اﻣـﺎ ﻋﻤﺮ ﺑـﻦ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﻧﻤﻮدن او ﻧﯿﺰ از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ اﻣﺎ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺴﺒﯿﻌﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ او را اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده‬‫اﻣﺎ ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ ﻃﺎﺋﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﭘﯿﺪاﺳﺖ اﻣﺎ ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘـﻞ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و اﻣـﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻃﻬﻤـﺎن ﺟﺸـﻤﯽ ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ‬‫ﻓﻀـﯿﻞ ﺑﻦ ﻏﺰوان ﺿّﺒﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻗﺘﺎده ﺑﻦ دﻋﺎﻣﻪ ﺳﺪوﺳـﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ از‬‫ﮐﻼـم ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﻣﺎ ﮐﻠﺜﻮم ﺑﻦ ﺣﺒﺮ ﺑﺼـﺮي ﭘﺲ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣّﺠﺎده ﮐﻮﻓﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺘﺼـﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﻧﯿﺰ از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻪ ﺛﺒﻮت ﻣﯽرﺳﺪ اﻣﺎ‬‫اﺑﻮ اﻟﺮﺟﺎل اﻧﺼﺎري ﻣﺪﻧﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده اﻣﺎ اﻣﺎم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم‬‫ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨﺎب اﯾﺸﺎن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﻪ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﮐﻨﺠﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ اﻣﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﻘﻤﻪ‬‫ﻟﯿﺜﯽ ﻣـﺪﻧﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘـﻞ ﻧﻤﻮده اﻣـﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ زﻫﺮي ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺶ از ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻌﺎزﻟﯽ و اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر و ﮐﻨﺠﯽ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ و‬‫ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﻣﺎ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻷﺣﺮد؟؟؟ اﻟﺒﺼـﺮي ﭘﺲ رواﯾﺖ او را اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮده اﻣﺎ ﻣﺴﻠﻢ‬‫ﺑﻦ ﮐﯿﺴـﺎن ﻟا ﻤﻼﺋﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﻣﺼـﻌﺐ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻻﻧﺼﺎري ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدن او را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ اﺑﻮ رﺟـﺎ ﻣﻄﺮ ﺑﻦ ﻃﻬﻤـﺎن اﻟﻮراق ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر و‬‫ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻈﻬﻮر ﻣﯽرﺳﺪ اﻣﺎ ﻣﻄﯿﺮ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻬﻨﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده اﻣـﺎ ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﺟـﺎﺑﺮ اﻟﺴـﻠﻤﯽ ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ‬‫ﻣﯿﻤـﻮن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان ﺟﺰري ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدﻧﺶ را ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ اﺑﻮ ﺧﻠﻒ ﻣﯿﻤﻮن ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﻧﯿﺰ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 77‬از ‪597‬‬‫ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ واﺿﺤﺴﺖ اﻣﺎ ﻧﺎﻓﻊ ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را از ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﺑﺸﺮان و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ‬‫و ﮐﻨﺠﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ اﻣﺎ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از اﻓﺎده اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و‬‫ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺴﺖ اﻣﺎ ﻫﻼل ﺑﻦ ﺳﻮﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪67 :‬‬‫ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ اﻣﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﮐﻼم ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﻈﻬﻮر‬‫ﻣﯽرﺳـﺪ اﻣﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ ﻣﺮادي ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او ﻧﯿﺰ از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﻣﺎ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﺗﻤﯿﻤﯽ ﺑﺼـﺮي‬‫ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮه ﮐﻮﻓﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را ﺣﺎﮐﻢ و ﺧﻄﯿﺐ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ‬‫ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ اﻣﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ را ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﻐﺎزﻟﯽ و ﮐﻨﺠﯽ آوردهاﻧﺪ اﻣﺎ اﺑﻮ اﻟﺠﺎرود ﺑﻦ ﻃﺎرق ﭘﺲ‬‫رواﯾﺖ او را اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده اﻣـﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﺳـّﺒﺎك ﭘﺲ اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ رواﯾﺘﺶ را ﻧﻘﻞ ﮐﺮده اﻣﺎ اﺑﻮ ﺣـﺬﯾﻔﻪ ﻋﻘﯿﻠﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدن او را ﺣـﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ واﺿـﺢ ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﻣـﺎ اﺑﻮ ﺣﻤﺰه واﺳـﻄﯽ ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او را ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اﻣﺎ اﺑﻮ‬‫داود ﺳﺒﯿﻌﯽ ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺣﺎﮐﻢ و ﮐﻨﺠﯽ ﺑﺮواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ اّﻣﺎ اﺑﻮ اﻟﻬﻨـﺪي ﭘﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از ﮐﻼم‬‫ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﺑﻈﻬﻮر ﻣﯽرﺳﺪ و ﻣﺴﺘﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ واﻻ ﻣﺮﺗﺒﺖ و‬‫ﻣﺘﺒﻌﯿﻦ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺳﺎﻣﯽ ﺣﺎﮐﻢ ﻣﻨﺰﻟﺖ از اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم و اﻋﺎﻇﻢ ﻓﺨﺎم و اﺟﻠﻪ ﺣﺎوﯾﺎن ﺻﺪق و ﺻﻼح و اﻣﺎ ﺟﺪ ﺣﺎﺋﺰان رﺷﺪ و ﻓﻼح و اﮐﺎرم‬‫ﻣﺤﺮزﯾﻦ ذﺧـﺎﺋﺮ ارﺑـﺎح و اﻓـﺎﺧﻢ ﺟـﺎﻣﻌﯿﻦ اﻃﺮاف ﻧﺠـﺎح ﺣﺎﮐﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ اﮔﺮ ﻧﺒـﺬي از ﻣﺮاﺗﺐ ﻋﺎﻟﯿﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﺘﻼﻟﯿﻪ و ﻣﻨﺎﺻﺐ ﺑﺎذﺧﻪ و‬‫ﻣﺮاﺗﺐ ﺷﺎﻣﺨﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺤﮑﻤﮥ اﻻواﺻﺮ؟؟؟ و ﻣﺂﺛﺮ ﻣﺜﯿﺮة اﻟﺒﺼﺎﺋﺮ ﻫﺮ واﺣﺪ ازﯾﺸﺎن ﺑﯿﺎن ﮐﺮدهاﯾﺪ اﻃﻨﺎب ﻣﺤﻞ رو ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻟﺬﻟﮏ ﺑﻌﻀﯽ از‬‫ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﺒﻬﺮهﺷـﺎن ﺑـﺎﻟﻌﻤﻮم ﺑﺮاي ﺗـﺬﮐﯿﺮ و ﺗﻨﺒﯿﻪ ذوي اﻟﺤﻠﻮم ﻣﺴـﻄﻮر و ﻣﺮﻗﻮم ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﺠﺎز و اﺧﺘﺼﺎر ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺪاﺋـﺢ ﻣﻌﺠﺒﻪ‬‫اوﻟﯽ اﻻﺑﺼﺎر اﮐﺘﻔﺎء اﻗﺘﺼﺎر ﻣﯽرود اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﺑﺴﺘﯽ در اول ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ از ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻻﺣﻮص ﻋﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﺒﯿـﺪة ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺧﯿﺮ اﻣﺘﯽ اﻟﻘﺮن اﻟﺬي اﻧﺎ ﻓﯿﻪ ﺛﻢ اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ ﺛﻢ اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ ﺛﻢ ﯾﺤﯿﯽ ﻗﻮم ﯾﺴﺒﻖ ﺷﻬﺎدة اﺣﺪﻫﻢ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﯾﻤﯿﻨﻪ ﺷﻬﺎدﺗﻪ‬‫ﻗﺎل ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﻗﺮﻧﺎ ﺑﻌﺪ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻣﻦ ﺷﺎﻗﻪ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺣﻔﻆ ﻋﻨﻬﻢ اﻟﺪﯾﻦ و اﻟّﺴﻨﻦ و ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ در اول‬‫ﮐﺘﺎب اﺗﺒﺎع اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﺸﺎﻣﯽ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎن ﺑﻦ زﯾـﺪ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻤﺰة‬‫ﻋﻦ زﻫـﺪم اﻟﺠﺮﻣﯽ ﻋﻦ ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﺣﺼـﯿﻦ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗـﺎل ﺧﯿﺮ اﻣﺘﯽ اﻟﻘﺮن اﻟـﺬي ﺑﻌﺜﺖ ﻓﯿﻬﻢ ﺛﻢ اﻟّـﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ ﺛﻢ‬‫اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ ﺛﻢ ﯾﻔﺸﻮ ﻗﻮم ﯾﺸﻬﺪون و ﻻ ﯾﺴﺘﺸﻬﺪون و ﯾﺤﻠﻔﻮن و ﻻ ﯾﺴﺘﺤﻠﻔﻮن و ﯾﺨﻮﻧﻮن و ﻻ ﯾﺆﺗﻤﻨﻮن و ﯾﻔﺸﻮ ﻓﯿﻬﻢ اﻟﺴﻤﻦ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن در اول ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎّول ﻣﺎ اﺑﺪأ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻨﺎ ﻫﺬا ذﮐﺮ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻣﻮﻟﺪه و ﻣﺒﻌﺜﻪ و ﻫﺠﺮﺗﻪ‬‫اﻟﯽ ان ﻗﺒﻀﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﯽ ﺟﻨﺘﻪ ﺛﻢ ﻧـﺬﮐﺮ ﺑﻌـﺪه اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ اﻟﻤﻬـﺬﺑﯿﻦ ﺑﺎﯾﺎﻣﻬﻢ اﻟﯽ ان ﻗﺘﻞ ﻋﻠّﯽ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ﻧﺬﮐﺮ ﺻـﺤﺐ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ واﺣﺪا واﺣﺪا ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ إذ ﻫﻢ ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﻗﺮﻧﺎ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪68 :‬‬‫ﺛﻢ ﻧـﺬﮐﺮ ﺑﻌـﺪﻫﻢ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﻟّﺬﯾﻦ ﺷﺎﻓﻬﻮا اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ اﻻﻗﺎﻟﯿﻢ ﮐﻠﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ إذ ﻫﻢ ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﻗﺮﻧﺎ‬‫ﺑﻌـﺪ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺛﻢ ﻧـﺬﮐﺮ اﻟﻘﺮن اﻟﺜﺎﻟﺚ اﻟّـﺬﯾﻦ رأوا اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﻓﺎذﮐﺮﻫﻢ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎ اﻟﻄﺒﻘﺘﯿﻦ اﻻوﻟﯿﯿﻦ ﺛﻢ ﻧﺬﮐﺮ اﻟﻘﺮن اﻟﺮاﺑﻊ اﻟّﺬﯾﻦ ﻫﻢ‬‫اﺗﺒﺎع اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ ﻣﻦ ﻗﺒﻠﻬﻢ و ﻫـﺬا اﻟﻘﺮن ﯾﻨﺘﻬﯽ اﻟﯽ زﻣﺎﻧﻨﺎ ﻫـﺬا و ﺣﺎﻓﻆ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در اﺛﺒﺎت ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﻗﺮون ﺛﻼﺛﻪ اﻋﻨﯽ‬‫ﺻﺤـﺎﺑﻪ و ﺗـﺎﺑﻌﯿﻦ و اﺗﺒـﺎع ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﺎﻟﺘﺨﺼـﯿﺺ رﺳﺎﻟﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده و در ان ﺣﺎﮐﻢ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻗـﺪ اﺟﻤﻌﺖ اﻻﻣـﮥ ﻋﻠﯽ ان اﻟﻘﺮون اﻟﺜﻠﺜﮥ‬‫اﻻول ﻫﯽ اﻟﻔﺎﺻـﻠﮥ و ﺟﻌﻠﻮا ﻟﻬﺎ ﻣﺰّﯾﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ و اﺟﻤﻌﻮا ﻋﻠﯽ اّن ﻗﺮن اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ اﻓﻀﻞ ﺛﻢ ﻗﺮن اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﺛﻢ ﻗﺮن اﺗﺒﺎع اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ذﮐﺮوا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 78‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﯿﺎﻧﺎ ﻟﻔﻀﯿﻠﺘﻪ اﻟﺘﯽ اﻣﺘﺎز ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺳﺎﺋﺮ اﻻﻣﮥ و ﻫﯽ اﻧﻪ راي ﻣﻦ راي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺒﺨﺎري در ﮐﺸﻒ اﻻﺳـﺮار ﺷـﺮح اﺻﻮل ﺑﺰروي ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ اﺟﻤﺎع ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺑﺮ ﻗﺒﻮل ﻣﺮﺳﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ‬‫ﻧﺤﻦ ﻧﺴـّﻠﻢ ذﻟـﮏ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﻧﻘﺒﻞ ﻣﺮاﺳـﯿﻠﻬﻢ ﻟﺜﺒﻮت ﻋـﺪاﻟﺘﻬﻢ ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﻟﻨﺼﻮص و ان اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻗﻠﻨﺎ ﻻ ﻓﺮق ﺑﯿﻦ ﺻـﺤﺎﺑﯽ‬‫ﯾﺮﺳـﻞ و ﺗـﺎﺑﻌﯽ ﯾﺮﺳﻞ ﻷّن ﻋـﺪاﻟﺘﻬﻢ ﺛﺒﺘﺖ ﺑﺸـﻬﺎدة اﻟﺮﺳﻮل أﯾﻀﺎ ﺧﺼﻮﺻﺎ إذا ﮐﺎن ارﺳﺎل ﻣﻦ وﺟﻮه اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﻋﻄﺎء اﺑﻦ أﺑﯽ رﺑﺎح ﻣﻦ‬‫اﻫﻞ ﻣﮑﮥ و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴﯿﺐ ﺑﻦ اﻫﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﺑﻌﺾ اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟﺴﺒﻌﮥ و ﻣﺜﻞ اﻟﺸﻌﺒﯽ و اﻟﻨﺨﻌﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓﮥ و أﺑﯽ اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ و اﻟﺤﺴﻦ ﻣﻦ‬‫اﻫﻞ اﻟﺒﺼﺮة و ﻣﮑﺤﻮل ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺸﺎم ﻓﺎﻧﻬﻢ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﺮﺳﻠﻮن و ﻻ ﯾﻈّﻦ ﺑﻬﻢ اﻻ اﻟﺼﺪق و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﮐﯿﺪ ﺷﺼﺖ و ﻫﺸﺘﻢ از ﺑﺎب دوم‬‫اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻪ و ﭼﻮن اﻫﻠﺒﯿﺖ و ﮐﺒﺮاي ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﻋﻠﻮ درﺟﻪ اﯾﺸﺎن در اﯾﻤﺎن ﺑﻪ ﻧﺼﻮص ﻗﺮآﻧﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ رواﯾﺘﯽ را ادا ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﻣﺆﯾﺪ‬‫آن از دﯾﮕﺮان ﮐﻪ ﻫﻨـﻮز ﻧﻔـﺎق اﯾﺸـﺎن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺛﺒﻮت ﻧﺮﺳـﯿﺪه ﻣﺮوي ﺷﻮد اﺧـﺬ ﺑـﺂن رواﯾﺖ ﭼﻪ ﺑـﺪي دارد ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺼﻮص ﻗﺮن ﺻـﺤﺎﺑﻪ و‬‫ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﺎدت اﻣﺎم اﻻﺋﻤﻪ ﺣﻀﺮت ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ در‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺧﯿﺮ اﻟﻘﺮون ﻗﺮﻧﯽ ﺛﻢ اﻟّﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ‬‫ﺻـﺪق و ﺻـﻼح آﻧﻬـﺎ ﺛـﺎﺑﺖ ﮔﺸـﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺑﺮﯾﻦ اﻓﺎدات ﻣﻌﺠﺒﻪ و اﻓﺎﺿﺎت ﻣﻄﺮﺑﻪ ﺑﺮﺧﻮردي ﭘﺲ ﺑﺮ ﺗﻮ واﺿـﺢ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻼ ﺷﺒﻬﻪ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﻀﺮات ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺧﯿﺮ اﻟﻘﺮون ﺑﻮدﻧﺸﺎن ﺑﻌﺪ‬‫ﻗﺮن ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺑـﺎ ﺗﻤﮑﯿﻦ ﺑﺎﺟﻤـﺎع اﻣﺖ ﺟﻨـﺎب ﺧـﺎﺗﻢ اﻟﻨـﺒﯿّﯿﻦ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﻤﺎﺟـﺪﯾﻦ و ﺛﺒﻮت ﻋـﺪاﻟﺖ و ﺻـﺪق و ﺻـﻼحﺷﺎن‬‫ﺑﺸـﻬﺎدت ﺧﻮد آن اﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻄﺎﻫﺮﯾﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳـﻼم دﯾﺎن ﯾﻮم اﻟﺪﯾﻦ ﻟﺐ ﺑﮑﺬب و ﺑﻬﺘﺎن ﺑﺮ آن ﻣﻄﺎع اﻧﺲ و ﺟﺎن آﺷﻨﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ دﯾﻦ‬‫و اﯾﻤﺎن و رﺷﺎد و ﺻـﺪق و ﺻـﻼح و ﺳﺪاد ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻟﻌﻤﺮي ﻻ ﯾﺪﯾﻦ ﺑﻪ ﮐﻞ ذي ﻋﻘﻞ و دﯾﻦ و ﻻ ﯾﻠﯿﻂ ﺑﺼـﻔﺮ ﻣﻦ ﻟﻪ ادﻧﯽ‬‫ﺣّﻆ ﻣﻦ اﻟﯿﻘﯿﻦ و اﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ از راه ﺧﺘﻞ و ﮐﯿﺪ و ﺗﺨﺪﯾﻊ ﻋﻤﺮو و زﯾﺪ در ﮐﯿﺪ ﺷﺼﺖ و ﻫﺸﺘﻢ از ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﺤﯿﺮ اﻓﻬﺎم‬‫ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺤﺪﯾﺚ ﺧﯿﺮ اﻟﻘﺮون ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﺑﺎﯾﻦ اﺣﺘﺠﺎج ﺻﺪق و ﺻﻼح ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﺸﻬﺎدت ﺟﻨﺎب ﺳﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ ﺳﻼم رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺛﺎﺑﺖ وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﭼﻮن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪69 :‬‬‫و ﭼﻮن در ﻣﻘﺎم ﻗـﺪح ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﻏﺸﺎوه ﻋﺼﺒّﯿﺖ ﺑﺮ ﺑﺼـﺮ ﺑﺼـﯿﺮت ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽﺗﻨﺪ و اﺻـﻼ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻔﺘﯿﺶ ﮐﺎر ﻧﻤﯽدارد و‬‫ﻫﺮﮔﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﯿﺎل ﻣﺒﺎرك ﻧﻤﯽآرد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺟﻤﻌﯽ ﮐﺜﯿﺮ از ﻗﺮن ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﻗﯿﺮ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده زﻧﮓ ﺷـﺒﻬﺎت از اﻟﻮح‬‫ﺿﻤـﺎﺋﺮ ﻣﺴﺘﻔﯿﻀـﯿﻦ زدوده ﭘﺲ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم اﮔﺮ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﻋﻈﺎم در ﺑﺎب ﺻـﺪق و ﻋـﺪاﻟﺖ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﮐﺮام ﻧﺪﯾـﺪه و ﺑﮑﻨﻪ‬‫ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﺎش اﻓﺎده ﺑﺪﯾﻌﻪ و ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻨﯿﻌﻪ ﺧﻮد ﯾﺎد ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻮﺻﻤﺖ ﺗﻨﺎﺳﯽ و ﺗﻐﺎﻓﻞ و اﻏﻤﺎض و‬‫ﺗﻌﺎﻟﻞ ﻧﻤﯽآﻟﻮد و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﺎﺣﺘﻤﺎل ﺻﺪور اﻟﮑﺬب ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻋﻠﯽ اﺻﻮل اﻫﻞ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﺤﺾ اﻟﻤﺠﻮن و ﻋﯿﻦ اﻟﺨﻼﻋﮥ و‬‫ﺷّﻖ ﺑﻌﻀـﯽ ارﺑﺎب اﻟﻨﻘـﺪ و اﻟﺒﺮاﻋـﮥ ﻻﻧﻬﻢ ﺧﯿﺮ اﻟﻘﺮون ﺑﻌـﺪ ﻗﺮن اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻓﻀﻞ اﻟﻄﺒﻘﺎت ﺑﻌـﺪ ﺗﻠﮏ اﻟﻌﺼﺎﺑﮥ ﺑﻨّﺺ ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ‬‫اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم و اﺟﻤـﺎع اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻻﻋﻼم و اﻃﺒﺎق ارﮐﺎن اﻻﺳـﻼم و ﻗـﺪ ﺑﺎﻧﺖ ﺑﺸـﻬﺎدة اﻟﺮﺳﻮل ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ ﻋـﺪاﻟﺘﻬﻢ و ﻻﺧﺖ‬‫ﺑﺎﺧﺒﺎره و ﺗﺒﺸـﯿﺮه ﻧﺒﺎﻟﺘﻬﻢ و ﻇﻬﺮ ﺻﺪﻗﻬﻢ و ﺻﻼﺣﻬﻢ و وﺿﺢ رﺷﺪﻫﻢ و ﻓﻼﺣﻬﻢ ﻓﻼ ﯾﻨﮑﺮه اﻻ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﺣﺎﻗﺪ و ﻻ ﯾﺸﺎﻗﻖ ﻓﯿﻪ اﻻ ﺟﺎﺣﺪ ﻣﺎرد‬‫و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي اﻟﯽ اﻧﺠﺢ اﻟﻤﺮاﺷﺪ و اﻗﺼﺪ اﻟﻤﻘﺎﺻﺪ‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺳﺎﺑﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻌﺮﻓﯽ )‪ 9‬ﻧﻔﺮ( راوﯾﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻃﺒﻘﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ‬‫در ذﮐﺮ اﺳـﻤﺎي ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻋﻈﺎم ﮐﻪ رواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ از ﺣﻀـﺮت ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ ﭘﺲ اول و‬‫اﻓﻀـﻞ اﯾﺸﺎن ﺧﻮد ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟﺴـﻼم ﻫﺴـﺘﻨﺪ و رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮدن آن ﺟﻨﺎب اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 79‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﻘﺪه و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ‬‫و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠّﻠﺎﺑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾـﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ دوم ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﮐﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺸﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و‬‫اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﻮّﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻗﻨﺪوزي ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺳﻮم اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ‬‫ﺧـﺪري و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ ﺑﺎﺛﺒـﺎت رﺳﺎﻧﯿﺪهاﻧـﺪ ﭼﻬﺎرم ﺳـﻔﯿﻨﻪ اﺳﺖ و‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدن او را اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻐﻮي و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي و ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﭘﻨﺠﻢ اﺑﻮ‬‫اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او از ﮐﻼم اﺑﻦ ﻋﻘﺪه و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ واﺿـﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﺷـﺸﻢ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﮐﻪ رواﯾﺖ او را اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ و ﺗﺮﻣـﺬي و اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ و ﺑﺰار و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺟّﺪي و ﻃﺒﺮي و اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ ﺳـﻤﺮﻗﻨﺪي و اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺳﮑﺮي ﺣﺮﺑﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻮ‬‫ﻧﻌﯿﻢ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﻋّﻄﺎر و ﺑﯿﻬﻘﯽ و اﺑﻦ ﺑﺸـﺮان و ﺧﻄﯿﺐ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴﻨﮥ ﺑﻐﻮي و رزﯾﻦ ﻋﺒﺪري‬‫و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪70 :‬‬‫و اﺑﻦ اﻟﻨﺠـﺎر و ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤﺐ ﻃـﺒﺮي و ﺣﻤﻮﯾﻨﯽ و وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﺑﻮ اﻟﺤﺠـﺎج ﻣﺰي و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ‬‫زرﻧﺪي و ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ و ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ دوﻟﺖآﺑﺎدي و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ و اﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ و ﻣﯿﺒﺬي و ﻣﻄﯿﺮي و ﺣﺎﻓﯽ ﺣﺴـﯿﻨﯽ و‬‫ﺻﻔـﻮري و ﺳـﯿﻮﻃﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ و ﻣﯿﺮزا ﻣﺨـﺪوم و وﺻـﺎﺑﯽ و ﺟﻤـﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤـﺪث و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻣﺼـﺮي و‬‫ﺳﻬﺎرﻧﭙﻮري و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ و وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﺼﻨﻌﺎﻧﯽ و ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺒﯿﻦ‬‫ﻟﮑﻬﻨـﻮي و ﻣﻮﻟـﻮي ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺤـﺪث و ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎﻧﯽ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻘﻨـﺪوزي اﻟﺒﻠﺨﯽ ﻧﻘﻞ‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻫﻔﺘﻢ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ازو اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﻫﺸـﺘﻢ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﮐﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را از ﻣﮑﺘﻮﺑﯽ ﮐﻪ او ﺑﻤﻌﺎوﯾﻪ ﻧﻮﺷـﺘﻪ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم آن را ﻧﻘﻞ ﮐﺮده واﺿﺢ‬‫اﺳﺖ ﻧﻬﻢ اﺑـﻮ ﻣﺮازم ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮه ﺑﻦ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺟـﺎﺑﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ ﮐﻨﺠﯽ ﺑﭙـﺎﯾﻪ ﺛﺒـﻮت‬‫رﺳﺎﻧﯿﺪه و در وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر و ﻣﺴـﻄﻮع و ﺳـﻘﻮر؟؟؟ اﻇﻬﺮ ﻣﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﻟﻤﻨﯿﺮة ﻋﻨﺪ اﺷﺘﺪاد اﻟﻈﻬﯿﺮة ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام ﻧﺰد ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـﻨّﯿﻪ واﻻ ﻣﻘﺎم اﻗﻄﺎب ﻣّﻠﺖ و اوﺗﺎد ﺷﺮﯾﻌﺖ و دﻋﺎﺋﻢ دﯾﻦ و اﺳﺎس اﻟﯿﻘﯿﻦ و اﺳﺎﻃﯿﻦ اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر و ارﮐﺎن رواﯾﺎت و آﺛﺎر و‬‫ﻧﺠﻮم ﺛﺎﻗﺒﻪ ﻫﺪاﯾﺖ و ﺷـﻬﺐ ﻧﺎﻓﯿﻪ ﻏﻮاﯾﺖ و اﻋﺎﻇﻢ ﻋﺪول و ﺛﻘﺎت و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ اﺛﺒﺎت ﻫﺴـﺘﻨﺪ و آﻧﭽﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺳـّﻨﯿﻪ واﻻﺷﺎن ﻣﻦ اﻟﺒﺪء‬‫اﻟﯽ اﻵن از ﻣﺴﺎﻋﯽ وﻓﯿﺮه و ﻣﺠﺎﻫـﺪات ﻏﺰﯾﺮه در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻋﻈﯿﻢ و ﺗﺤﻘﯿﻖ اﯾﻦ ﻣﻘﺼﺪ ﻓﺨﯿﻢ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده و ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ و ﺑﺰﻋﻢ ﺧﻮﯾﺶ‬‫ادﻟﻪ ﺑﯿﺸـﻤﺎر و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻫﺰاران ﻫﺰار از ﮐﺘـﺎب ﻣﻠـﮏ ﻋﻼـم و ارﺷـﺎد و ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿـﮥ و اﻟﺴـﻼم ﻣﯽآورﻧـﺪ ﻧﻪ‬‫ﭼﻨﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻟﺒﺎب در ﺣﯿﺰ اﺧﺘﻔﺎ و اﺣﺘﺠﺎب ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺎل ﺑﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻨﻮال ﺑﺎﺷـﺪ ﺣﺮﻓﯽ درﯾﻦ ﺑﺎب آراﺳـﺘﻦ و ﻧﺸـﺮ‬‫ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻋﻤﻮﻣﯿﻪ اﯾﺸﺎن ﺧﻮاﺳـﺘﻦ از ﻗﺒﯿﻞ اﻇﻬﺎر واﺿـﺤﺎت و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻻﺋﺤﺎت ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﺒـﺬي از ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﺨﺼﻮﺻـﻪ‬‫ﺟﻼﻟﺖ اﻟﺘﯿﺎم اﯾﻦ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓﺨﺎم ﺑﺎﺳﺘﺜﻨﺎي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺧﻮاﻃﺮ اوﻟﯽ اﻻﺣﻼم ﺑﺎﺧﺘﺼﺎر ﺗﻤﺎم ﺑﯿﺎن ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ‬‫و ﺣـﻆ واﻓﺮ از ﺗﺴـﺠﯿﻞ و ﺗﮑﻤﯿـﻞ ﻣﻄﻠﻮب ﺟﻤﯿـﻞ ﺧﻮد ﻣﯽرﺑﺎﯾﻢ اﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﭘﺲ از اﻋﺎﻇﻢ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺟﻼﻟﺖ اﺳﺎس و ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ‬‫ﺗﺮﺟﻤـﺎن ﻗﺮآن و واﻗﻒ ﺑﺮ دﻗﺎﺋﻖ و رﻣﻮز ﻓﺮﻗﺎن و ﻋﺎﻟﻢ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﺘﺎب و ﻣﺘﻀـﻠﻊ از ﺣﮑﻤﺖ و ﻓﺼﻞ اﻟﺨﻄﺎب ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫ﺣﺒﺎن ﺑﺴﺘﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﺗﻮّﻓﯽ‬‫اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ اﺑﻦ ارﺑﻊ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ وﻟﺪ ﻗﺒﻞ ﻫﺠﺮة اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎرﺑﻊ ﺳﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 80‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺤﮑﻤﮥ‬‫ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ و ﮐّﺒﺮ ﻋﻠﯿﻪ ارﺑﻌﺎ ﻓﻠﻤﺎ ادﻧﯽ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺮة رﺋﯽ ﻃﺎﺋﺮ اﺑﯿﺾ‬‫ﺣﺘﯽ دﺧﻞ ﻓﯽ اﮐﻔﺎﻧﻪ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﺮ ﺧﺎرﺟﺎ و دﻓﻦ ﺑﻌﺪ ان ذﻫﺐ ﺑﺼﺮه و ﻗﺒﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪71 :‬‬‫ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ ﻣﺸـﻬﻮر ﯾﺰار و أّم اﺑﻦ ﻋﺒﺎس أم اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻨﺖ اﻟﺤﺮث و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در‬‫ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﺑﻦ ﻗﺼـﯽ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ اﻟﻌﺒﺎس وﻟﺪ ﻗﺒﻞ اﻟﻬﺠﺮة‬‫ﺑﺜﻼث ﺳـﻨﯿﻦ و ﮐﺎن اﺑﻦ ﺛﻼث ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ إذ ﺗﻮّﻓﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺬا ﻗﻮل اﻟﻮاﻗﺪي و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻗﺎل اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟّﺴـ ﯿﺮ و اﻟﺨﺒﺮ وﻟﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﯽ اﻟﺸﻌﺐ ﻗﺒﻞ ﺧﺮوج ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻣﻨﻪ و ذﻟﮏ ﻗﺒﻞ اﻟﻬﺠﺮة ﺑﺜﻠﺚ ﺳﻨﯿﻦ و روﯾﻨﺎ ﻣﻦ وﺟﻮه ﻋﻦ‬‫ﺳﻌﯿـﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﺗﻮﻓﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و ﻗﺪ ﻗﺮأت اﻟﻤﺤﮑﻢ ﯾﻌﻨﯽ اﻟﻤﻔﺼﻞ ﻫﺬه‬‫رواﯾﮥ أﺑﯽ ﺑﺸـﺮ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ و ﻗﺪ روي ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﻗﺒﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ و اﻧﺎﺧﺘﯿﻦ او ﻗﺎل ﻣﺨﺘﻮن و ﻻ ﯾﺼﺢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻗﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺣﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ داود ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷـﻌﺒﮥ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﺗﻮﻓﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ‬‫ﻗﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل أﺑﯽ ﻫﺬا ﻫﻮ اﻟّﺼﻮاب ﻗﺎل اﻟﺰﻫﺮي ﯾﺮوي ﻋﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻧﻪ ﻗﺎل ﻓﯽ ﺣﺠﮥ اﻟﻮداع و ﮐﻨﺖ ﯾﻮﻣﺌﺬ‬‫ﻗـﺪ ﻧﺎﻫﺰت اﻟﺤﻠﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ اﻫﻞ اﻟّﺴـ ﯿﺮ و اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﯾﺎم اﻟﻨﺎس ﻋﻨﺪي اﺻّﺢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻗﻮﻟﻬﻢ ان اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﮐﺎن اﺑﻦ ﺛﻼث ﻋﺸـﺮة‬‫ﺳﻨـﮥ ﯾﻮم ﺗﻮّﻓﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻣﺎت ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ ﻓﯽ اﯾﺎم اﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﮐﺎن اﺑﻦ ﻟا ﺰﺑﯿﺮ ﻗﺪ‬‫اﺧﺮﺟﻪ ﻣﻦ ﻣﮑﮥ ﻓﺨﺮج ﻋﻨﻪ اﻟﯽ اﻟﻄﺎﺋﻒ و ﻣﺎت ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ اﺑﻦ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ و ﮐّﺒﺮ ﻋﻠﯿﻪ ارﺑﻌﺎ و ﻗﺎل‬‫اﻟﯿﻮم ﻣﺎت رﺑﺎﻧﯽ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و ﺿﺮب ﻋﻠﯽ ﻗﺒﺮه ﻓﺴﻄﺎﻃﺎ و‬‫روي ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ وﺟﻮه اﻧﻪ ﻗـﺎل ﻟﻌﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس اﻟّﻠﻬﻢ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺤﮑﻤـﮥ و ﺗﺎوﯾـﻞ اﻟﻘﺮآن و ﻓﯽ ﺑﻌﺾ ﻟا ﺮواﯾﺎت‬‫اﻟّﻠﻬﻢ ﻓّﻘﻬﻪ ﻓﯽ اﻟـﺪﯾﻦ و ﻋّﻠﻤﻪ اﻟﺘﺎوﯾـﻞ و ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ آﺧﺮ اﻟّﻠﻬﻢ ﺑﺎرك ﻓﯿﻪ و اﻧﺸـﺮ ﻣﻨﻪ و اﺟﻌﻠﻪ ﻣﻦ ﻋﺒﺎدك اﻟﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ آﺧﺮ‬‫اﻟّﻠﻬﻢ زده ﻋﻠﻤﺎ وﻓﻘﻬﺎ‬‫و ﻫﯽ ﮐﻠّﻬﺎ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻﺤﺎح و‬‫ﻗﺎل ﻣﺠﺎﻫﺪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رأﯾﺖ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺮﺗﯿﻦ و دﻋﯽ ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﮑﻤﮥ‬‫ﻣﺮﺗﯿﻦ‬‫و ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﯾﺤّﺒﻪ و ﯾﺪﻧﯿﻪ و ﯾﻘﺮﺑﻪ و ﯾﺸﺎوره ﻣﻊ اﺟﻠﮥ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﯾﻘﻮل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﯿﻪ اﻟﮑﻬﻮل ﻟﻪ ﻟﺴﺎن‬‫ﺳﺌﻮل و ﻗﻠﺐ ﻋﻘﻮل روي ﻣﺴـﺮوق ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻧﻪ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎن اﻟﻘﺮآن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻟﻮ ادرك اﺳـﻨﺎﻧﻨﺎ ﻣﺎ ﻋﺎﺷﺮه ﻣﻨﺎ رﺟﻞ و ﻗﺎل اﺑﻦ‬‫ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻧﺠﯿﺢ ﻋﻦ ﻣﺠﺎﻫﺪاﺗﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﻓﺘﯿﺎ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻻ ان ﯾﻘﻮل ﻗﺎﺋﻞ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و روي ﻣﺜﻞ ﻫﺬا‬‫ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪72 :‬‬‫و ﻗﺎل ﻃﺎؤس ادرﮐﺖ ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذا ذاﮐﺮ و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﺨﺎﻟﻔﻮه ﻟﻢ ﯾﺰل ﯾﻘّﺮرﻫﻢ ﺣﺘﯽ‬‫ﯾﻨﺘﻬﯽ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺰﻧﺎد ﻋﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ رأﯾﺖ اﺣﺪا ﮐﺎن اﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﺴـﻨﮥ و ﻻ اﺟﻠﺪ راﯾﺎ و‬‫ﻻـ اﺛﻘﺐ ﻧﻈﺮا ﻣﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﻟﻘـﺪ ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﯾﻌـّﺪه ﻟﻠﻤﻌﻀـﻼت ﻣﻊ اﺟﺘﻬﺎد ﻋﻤﺮ و ﻧﻈﺮه ﻟﻠﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻗﺎل ﻟﻠﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻣﺎ راﯾﺖ ﻓﯽ‬‫ﻣﺠﻠﺲ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻃﻼ ﻗّﻂ و ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﻓﺘﻮي اﺷـﺒﻪ ﺑﺎﻟﺴّﻨﮥ ﻣﻦ ﻓﺘﻮاه و ﮐﺎن اﺻﺤﺎﺑﻪ ﯾﺴّﻤﻮﻧﻪ اﻟﺒﺤﺮ و ﯾﺴّﻤﻮﻧﻪ اﻟﺤﺒﺮ ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ‬‫اﻟﻬﻼﻟﯽ و ﻧﺤﻦ وﻟـﺪﻧﺎ اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﺤﺒﺮ ﺑﻌـﺪه ﻋﻨﯿﺖ اﺑﺎ اﻟﻌﺒﺎس ذا اﻟﻔﻀﻞ و اﻟّﻨﺪي و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﻼء ﻧﻈﺮ اﻟﺤﻄﯿﺌﮥ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 81‬از ‪597‬‬‫ﻣﺠﻠﺲ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﻋﺎﻟﯿﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﺬي ﺑﺮع اﻟﻨﺎس ﺑﻌﻠﻤﻪ و ﻧﺰل ﻋﻨﻬﻢ ﺑﺴـّﻨﻪ ﻗﺎﻟﻮا ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﺎل ﻓﯿﻪ اﺑﯿﺎﺗﺎ ﻣﻨﻬﺎ اﻧﯽ‬‫وﺟـﺪت ﺑﯿﺎن اﻟﻤﺮء؟؟؟ ﻧﺎﻓﻠـﮥ ﺗﻬـﺪي ﻟﻪ و وﺟـﺪت اﻟﻌّﯽ ﮐﺎﻟـّﺼ ﻤﻢ و اﻟﻤﺮء ﺗﻔﻨﯽ و ﯾﺒﻘﯽ اﻟﮑﻠﻢ ﺳﺎﺋﺮة و ﻗﺪ ﯾﻼم اﻟﻔﺘﯽ ﯾﻮﻣﺎ و ﻟﻢ ﺗﻠﻢ و ﻓﯿﻪ‬‫ﯾﻘﻮل ﺣﺴـﺎن ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ إذا ﻣﺎ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑـﺪا ﻟﮏ وﺟﻬﻪ راﯾﺖ ﻟﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺗﺠﻮاﻟـﮥ ﻓﻀـﻼ إذا ﻗﺎل ﻟﻢ ﯾﺘﺮك ﻣﻘﺎﻻ ﻟﻘﺎﺋﻞ ﺑﻤﻨﺘﻈﻤﺎت ﻻ ﺗﺮي‬‫ﺑﯿﻨﻬﺎ ﻓﺼـﻼ ﮐﻔﯽ و ﺷﻔﯽ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻨﻔﻮس ﻓﻠﻢ ﯾﺪع ﻟﺬي ارﺑﮥ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل ﺟّﺪا و ﻻ ﻫﺰﻻ ﺳﻤﻮت اﻟﯽ اﻟﻌﻠﯿﺎء ﺑﻐﯿﺮ ﻣﺸﻘﮥ ﻓﻨﻠﺖ ذراﻫﺎ ﻻ دﯾﻨﺎ و ﻻ‬‫وﻏﻼـ ﺧﻠﻘﺖ ﺧﻠﯿﻘـﺎ ﻟﻠﻤﺮّوة و اﻟﻨـﺪي ﻣﻠﯿﺤﺎ و ﻟﻢ ﺗﺨﻠﻖ ﮐﻬﺎﻣﺎ و ﻻ ﺟﺒﻼ و ﯾﺮوي ان ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻧﻈﺮ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﻮﻣﺎ ﯾﺘﮑﻠﻢ ﻓﺎﺗﺒﻌﻪ ﺑﺼـﺮه و‬‫ﻗـﺎل ﻣﺘﻤﺜﻼـ إذا ﻗـﺎل ﻟﻢ ﯾﺘﺮك ﻣﻘﺎﻻـ ﻟﻘﺎﺋـﻞ ﻣﺼـﯿﺐ و ﻟﻢ ﯾﺜﻦ اﻟﻠﺴـﺎن ﻋﻠﯽ ﻫﺠﺮ ﯾﺼـﺮف ﺑﺎﻟﻘﻮل اﻟﻠﺴﺎن إذا اﻧﺘﺠﯽ و ﯾﻨﻈﺮ ﻓﯽ اﻋﻄﺎﻓﻪ ﻧﻈﺮ‬‫اﻟﺼـﻘﺮ روﯾﻨﺎ ان ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺻـﻔﻮان ﻣّﺮ ﯾﻮﻣﺎ ﺑـﺪار ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻤﮑـﮥ ﻓﺮاي ﻓﯿﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﺒﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻣّﺮ ﺑـﺪار ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺎس ﻓﺮاي ﻓﯿﻬﺎ ﺟﻤﻌﺎ ﯾﺘﻨﺎوﻟﻮﻧﻬﺎ ﻟﻠﻄﻌﺎم ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺻـﺒﺤﺖ و اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﻟﺸﺎﻋﺮ ﻓﺎن ﺗﺼـﺒﮏ ﻣﻦ اﻻﻣﺎم ﻗﺎرﻋـﮥ ﻟﻢ‬‫ﺗﺒـﮏ ﻣﻨـﮏ ﻋﻠﯽ دﯾﻨـﺎ و ﻻـ دﯾﻦ ﻗـﺎل و ﻣﺎ ذاك ﯾﺎ اﻋﺮج ﻓﻘﺎل ﻫـﺬان اﺑﻨﺎ ﻋﺒﺎس اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﺗﻔﻘﻪ اﻟﻨﺎس و اﻵﺧﺮ ﯾﻄﻌﻢ اﻟﻨﺎس ﻓﻤﺎ أﺑﻘﯿﺎ ﻟﮏ‬‫ﻣﮑﺮﻣـﮥ ﻓـﺪﻋﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻄﯿﻊ ﻓﻘﺎل اﻧﻄﻠﻖ اﻟﯽ اﺑﻨﯽ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﻞ ﻟﻬﻤﺎ ﯾﻘﻮل ﻟﮑﻤﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﺧﺮﺟﺎ ﻋﻨﯽ اﻧﺘﻤﺎ و ﻣﻦ اﺻـﻐﯽ إﻟﯿﮑﻤﺎ ﻣﻦ‬‫اﻫـﻞ اﻟﻌﺮاق و اﻻـ ﻓﻌﻠﺖ و ﻓﻌﻠﺖ ﻓﻘـﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻗـﻞ ﻻـﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﯾﺄﺗﯿﻨﺎ ﻣﻦ اﻟﻨﺎس إﻻ رﺟﻠﯿﻦ رﺟﻞ ﯾﻄﻠﺐ ﻓﻘﻬﺎ و رﺟﻞ‬‫ﯾﻄﻠﺐ ﻓﻀﻼ ﻓﺎي ﻫﺬﯾﻦ ﺗﻤﻨﻊ و ﮐﺎن ﯾﺤﻀﺮ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻘﻮل‬‫ﻻ دّر در اﻟﻠﯿﺎﻟّﯽ ﮐﯿﻒ ﯾﻀﺤﮑﻨﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﺧﻄﻮب اﻋﺎﺟﯿﺐ و ﺗﺒﮑﯿﻨﺎ‬‫و ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﯾﺤﺪث اﻻﯾﺎم ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻓﯽ اﺑﻦ اﻟّﺰﺑﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺗﺴﻠﯿﻨﺎ‬‫ﮐﻨﺎ ﻧﺠﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﯿﻔﺘﯿﻨﺎ ﻓﻘﻬﺎ و ﯾﮑﺴﺒﻨﺎ اﺟﺮا و ﯾﻬﺪﯾﻨﺎ‬‫و ﻻ ﯾﺰال ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺘﺮﻋﮥ ﺟﻔﺎﻧﻪ ﻣﻄﻌﻤﺎ ﺿﯿﻔﺎ و ﻣﺴﮑﯿﻨﺎ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪73 :‬‬‫ﻓﺎﻟﺒّﺮ و اﻟﺪﯾﻦ و اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺑﺪارﻫﻤﺎ ﻧﻨﺎل ﻣﻨﻬﺎ اﻟّﺬي ﻧﺒﻐﯽ إذا ﺷﯿﻨﺎ‬‫اّن اﻟّﻨﺒﯽ ﻫﻮ اﻟّﻨﻮر اﻟّﺬي ﮐﺸﻄﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﺎ ﯾﺎت ﻣﺎﺿﯿﻨﺎ و ﺑﺎﻗﯿﻨﺎ‬‫و رﻫﻄﻪ ﻋﺼﻤﮥ ﻓﯽ دﯾﻨﻨﺎ و ﻟﻬﻢ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯿﻨﺎ و ﺣّﻖ واﺟﺐ ﻓﯿﻨﺎ‬‫ﻓﻔﯿﻢ ﺗﻤﻨﻌﻨﺎ ﻣﻨﻬﻢ و ﺗﻤﻨﻌﻬﻢ ﻣّﻨﺎ و ﺗﻮذﯾﻬﻢ ﻓﯿﻨﺎ و ﺗﻮذﯾﻨﺎ‬‫و ﻟﺴﺖ ﻓﺎﻋﻠﻢ ﻟﻪ رﺣﻤﺎ و ﻻ ﻧﺴﺒﺎ ﯾﺎ ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻻ اوﻟﯽ ﺑﻪ دﯾﻨﺎ‬‫ﻟﻦ ﯾﺆﺗﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﺴﺎﻧﺎ ﺑﺒﻐﻀﻬﻢ ﻓﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﺧﯿﺮ اوﻻ ﻓﯽ اﻻﻣﺮ ﺗﻤﮑﯿﻨﺎ‬‫و ﮐﺎن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻗﺪ ﻋﻤﯽ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و‬‫روي اﻧﻪ رأي رﺟﻼ ﻣﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻠﻢ ﯾﻌﺮف ﻓﺴﺄل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫رأﯾﺘﻪ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ذاك ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻣﺎ اﻧﮏ ﺳﺘﻔﻘﺪ ﺑﺼﺮك ﻓﻌﻤﯽ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه‬‫و ﻫﻮ اﻟﻔﺎﻋﻞ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﯿﻤﺎ روي ﻋﻨﻪ ﻣﻦ وﺟﻮه‬‫ان ﯾﺎﺧﺬ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻋﯿﻨّﯽ ﻧﻮرﻫﻤﺎ ﻓﻔﯽ ﻟﺴﺎﻧﯽ و ﻗﻠﺒﯽ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻧﻮر‬‫ﻗﻠﺒﯽ ذﮐّﯽ و ﻋﻘﻠﯽ ﻏﯿﺮ ذي دﺧﻞ و ﻓﯽ ﻓﻤﯽ ﺻﺎرم ﮐﺎﻟّﺴﯿﻒ ﻣﺎﺛﻮر‬‫اﻟـﺦ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﺑﻦ ﻋﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐّﻨﯽ ﺑﺎﺑﯿﻪ اﻟﻌﺒﺎس و ﻫﻮ اﮐﺒﺮ وﻟﺪه و أّﻣﻪ ﻟﺒﺎﺑﮥ اﻟﮑﺒﺮي‬‫ﺑﻨﺖ اﻟﺤﺎرث ﺑﻦ ﺣﺰن اﻟﻬﻼﻟّﯿﮥ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺧﺎﻟﮥ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ و ﮐﺎن ﯾﺴـﻤﯽ اﻟﺒﺤﺮ ﻟﺴـﻌﮥ ﻋﻠﻤﻪ و ﯾﺴـﻤﯽ ﺣﺒﺮ اﻻّﻣﮥ وﻟﺪ و اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﺎﻟﺸﻌﺐ ﻣﻦ ﻣﮑﮥ‬‫ﻓﺎﺗﯽ ﺑﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺤﻨﮑﻪ ﺑﺮﯾﻘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 82‬از ‪597‬‬‫و ذﻟﮏ ﻗﺒﻞ اﻟﻬﺠﺮة ﺑﺜﻠﺚ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و راي ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻟﻔﻘﯿﻪ و ﻏﯿﺮه ﻗﺎﻟﻮا ﺑﺎﺳـﻨﺎدﻫﻢ اﻟﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺴـﻠﻤﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺑﻨﺪار و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن ﻗﺎﻻ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻟﯿﺚ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻬﻀﻢ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻧّﻪ راي ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣّﺮﺗﯿﻦ و دﻋﺎ ﻟﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﺮﺗﯿﻦ ﻗﺎل‬‫و ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب اﻟﺜﻘﻔﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺧﺎﻟـﺪ اﻟﺤﺬاء ﻋﻦ ﻋﮑﺮﻣﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل‬‫ﺿّﻤﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺤﮑﻤﮥ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﺎﺳﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﯿﮥ و ﻏﯿﺮ واﺣﺪ إﺟﺎزة‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑا ﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﻔﻮر اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻤﺨﻠﺺ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﺎﺑﻖ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻣﺎﻟـﮏ اﻟﺠﻨـﺒﯽ ﻋﻦ ﺟﻮﯾـﺒﺮ ﻋﻦ اﻟﻀـﺤﺎك ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻗـﺎل ﻧﺤﻦ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﺷـﺠﺮة اﻟّﻨﺒّﻮة و ﻣﺨﺘﻠﻒ‬‫اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ و اﻫﻞ ﺑﯿﺖ اﻟّﺮﺳﺎﻟﮥ و اﻫﻞ ﺑﯿﺖ اﻟﺮﺣﻤﮥ و ﻣﻌﺪن اﻟﻌﻠﻢ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪74 :‬‬‫أﺑﯽ اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ أم اﻟﺒﻬﺎء ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺰّراد ﺣـﺪﺛﻨﺎ‬‫ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺷـﺮﯾﺢ ﺑﻦ اﻟﻨﻌﻤـﺎن ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺰﻧـﺎد ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺘﺒـﮥ ان ﻋﻤﺮ ﮐﺎن إذا ﺟﺎءﺗﻪ‬‫اﻻﻗﻀـﯿﮥ اﻟﻤﻌﻀﻠﮥ ﻗﺎل ﻻﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻧﻬﺎ ﻗﺪ ﻃﺮت ﻋﻠﯿﻨﺎ اﻗﻀﯿﮥ و ﻋﻀﻞ ﻓﺎﻧﺖ ﻟﻬﺎ و ﻻﻣﺜﺎﻟﻬﺎ ﺛﻢ ﯾﺎﺧﺬ ﺑﻘﻮﻟﻪ و ﻣﺎ ﮐﺎن ﯾﺪﻋﻮ ﻟﺬﻟﮏ اﺣﺪا ﺳﻮاه‬‫ﻗﺎل ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﻤﺮ ﻋﻤﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﯽ ﺣـﺬﻗﻪ و اﺟﺘﻬﺎده ﻟّﻠﻪ و ﻟﻠﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻗﺎل ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺘﺒﮥ ﮐﺎن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺪ ﻓﺎت اﻟﻨﺎس‬‫ﺑﺨﺼﺎل ﺑﻌﻠﻢ ﻣﺎ ﺳـﺒﻘﻪ و ﻓﻘﻪ ﻓﯿﻤﺎ اﺣﺘﯿﺞ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ راﯾﻪ و ﺣﻠﻢ و ﻧﺴﺐ و ﺗﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ رأﯾﺖ اﺣﺪا ﮐﺎن اﻋﻠﻢ ﺑﻤﺎ ﺳـﺒﻘﻪ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ ﺑﻘﻀﺎء أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻓﻘﻪ ﻓﯽ راي ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻋﻠﻢ ﺑﺸـﻌﺮ و ﻻ ﻋﺮﺑّﯿﮥ و ﻻ ﺑﺘﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن و‬‫ﻻـ ﺑﺤﺴـﺎب و ﻻـ ﺑﻔﺮﯾﻀـﮥ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﺛﻘﺐ راﯾﺎ ﻓﯿﻤﺎ اﺣﺘﯿـﺞ إﻟﯿﻪ ﻣﻨﻪ و ﻟﻘـﺪ ﮐﺎن ﯾﺠﻠﺲ ﯾﻮﻣﺎ و ﻻ ﯾـﺬﮐﺮ ﻓﯿﻪ اﻻ اﻟﻔﻘﻪ و ﯾﻮﻣﺎ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﯾﻮﻣﺎ‬‫ﻟﻠﻐﺎزي و ﯾﻮﻣﺎ اﻟﺸـﻌﺮ و ﯾﻮﻣﺎ اﯾﺎم اﻟﻌﺮب و ﻻ رأﯾﺖ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻗﻂ ﺟﻠﺲ إﻟﯿﻪ اﻻ ﺧﻀﻊ ﻟﻪ و ﻣﺎ رأﯾﺖ ﺳﺎﺋﻼ ﻗﻂ ﺳﺄﻟﻪ اﻻ وﺟﺪ ﻋﻨﺪه ﻋﻠﻤﺎ و ﻗﺎل‬‫ﻟﯿﺚ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﯿﻢ ﻗﻠﺖ ﻟﻄﺎوس ﻟﺰﻣﺖ ﻫﺬا اﻟﻐﻼم ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﺗﺮﮐﺖ اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻧﯽ‬‫راﯾﺖ ﺳﺒﻌﯿﻦ رﺟﻼ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذا ﺗﺪارءوا ﻓﯽ اﻣﺮ ﺻﺎروا اﻟﯽ ﻗﻮل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﻗﺎل اﻟﻤﻌﺘﻤﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن‬‫ﻋﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ درﻫﻢ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻫﺬا اﻟﻤﮑﺎن و أوﻣﺄ اﻟﯽ ﻣﺠﺮي اﻟﺪﻣﻮع ﻣﻦ ﺧّﺪﯾﻪ ﻣﻦ ﺧّﺪي اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻣﺜﻞ اﻟﺸﺮاك اﻟﺒﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﮐﺜﺮة اﻟﺒﮑﺎء‬‫و اﺳﺘﻌﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺼﺮة ﻓﺒﻘﯽ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻣﯿﺮا ﺛﻢ ﻓﺎرﻗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ان ﯾﻘﺘﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﺤﺠﺎز و ﺷﻬﺪ ﻣﻊ ﻋﻠﯽ‬‫ﺻﻔﯿﻦ و ﮐﺎن اﺣـﺪ اﻻﻣﺮاء ﻓﯿﻬﺎ و روي اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻦ ﻋﻤﺮ و ﻋﻠﯽ و ﻣﻌﺎذ ﺑﻦ ﺟﺒﻞ و أﺑﯽ ذّر روي ﻋﻨﻪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و اﺑﻮ اﻣﺎﻣﮥ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ ﺑﻦ ﺣﻨﯿﻒ و اﺧﻮه ﮐﺜﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و وﻟﺪه ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس‬‫و ﻣﻮاﻟﯿﻪ ﻋﮑﺮﻣـﮥ و ﮐﺮﯾﺐ و اﺑﻮ ﻣﻌﺒﺪ ﻧﺎﻓﺬ و ﻋﻄﺎء ﺑﻦ أﺑﯽ رﺑﺎح و ﻣﺠﺎﻫﺪ و اﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻠﯿﮑﮥ و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ دﯾﻨﺎر و ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺴـﯿﺐ و ﻟا ﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ و ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺘﺒﻪ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﯾﺴﺎر و ﻋﺮوة ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ و اﺑﻮ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﮐﻌﺐ و ﻃﺎوس و وﻫﺐ ﺑﻦ ﻣﻨّﺒﻪ و اﺑﻮ اﻟّﻀﺤﯽ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﺑﺎﺳﻨﺎدﻫﻢ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻠﯿﺚ و اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﻪ ﻋﻦ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج ﻗﺎل‬‫اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻠﯿﺚ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻤﻌﻨﯽ واﺣﺪ ﻋﻦ ﻗﯿﺲ اﻟـّﺼ ﻨﻌﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس‬‫ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﺧﻠﻒ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﻏﻼم اﻧﯽ اﻋّﻠﻤﮏ ﮐﻼﻣﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪75 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 83‬از ‪597‬‬‫اﺣﻔـﻆ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤﻔﻈﮏ اﺣﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺠـﺪه ﺗﺠﺎﻫﮏ إذا ﺳﺄﻟﺖ ﻓﺎﺳﺄل اﻟﱠﻠﻪ و إذا اﺳـﺘﻌﻨﺖ ﻓﺎﺳـﺘﻌﻦ ﺑﺎﻟﻠّﻪ و و اﻋﻠﻢ اّن اﻷّﻣـﮥ ﻟﻮ اﺟﺘﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ان‬‫ﯾﻨﻔﻌﻮك ﺑﺸـﯽء ﻟﻢ ﯾﻨﻔﻌﻮك اﻻ ﺑﺸـﯽء ﮐﺘﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮏ و ان اﺟﺘﻤﻌﻮا ﻋﻠﯽ ان ﯾﻀـّﺮوك ﻟﻢ ﯾﻀـﺮوك اﻟّﺎ ﺑﺸﯽء ﻗﺪ ﮐﺘﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﮏ رﻓﻌﺖ‬‫اﻻﻗﻼم و ﺟﻔﺖ اﻟﺼﺤﻒ‬‫ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻮاﻗﺪّي ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻄﯿﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﺟﻨﺎدة اﻟﻌﻮﻓﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ‬‫ﺟـﺪه ﻗﺎل ﻟﻤﺎ وﻗﻌﺖ اﻟﻔﺘﻨـﮥ ﺑﯿﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺮوان ارﺗﺤﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ ﺑﺎوﻻدﻫﻤﺎ و‬‫ﻧﺴﺎﺋﻬﻤﺎ ﺣﺘﯽ ﻧﺰﻟﻮا ﻣﮑـﮥ ﻓﺒﻌﺚ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ إﻟﯿﻬﻤﺎ ﯾﺒﺎﯾﻌﺎن ﻓﺎﺑﯿﺎ و ﻗﺎﻻ اﻧﺖ و ﺷﺎﻧﮏ ﻻ ﻧﻌﺮض ﻟﮏ و ﻻ ﻟﻐﯿﺮك ﻓﺎﺑﯽ و اﻟـّﺢ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ‬‫اﻟﺤﺎﺣﺎ ﺷﺪﯾـﺪا ﻓﻘﺎل ﻟﻬﻤﺎ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻘﻮل ﻟﺘﺒﺎﯾﻌﻦ او ﻻﺣﺮﻗﻨﮑﻢ ﺑﺎﻟﻨﺎر ﻓﺒﻌﺜﺎ اﺑﺎ اﻟﻄﻔﯿﻞ اﻟﯽ ﺷـﯿﻌﺘﻬﻢ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻗﺎﻻ اﻧﺎ ﻻﻧﺎ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﺮﺟﻞ ﻓﺎﻧﺘﺪب‬‫ارﺑﻌـﮥ آﻻف ﻓـﺪﺧﻠﻮا ﻣﮑﮥ ﻓﮑﺒﺮوا ﺗﮑﺒﯿﺮة ﺳـﻤﻌﻬﺎ اﻫﻞ ﻣﮑﮥ و اﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻓﺎﻧﻄﻠﻖ ﻫﺎرﺑﺎ ﺣﺘﯽ دﺧﻞ دار اﻟﻨﺪوة و ﯾﻘﺎل ﺗﻌﻠﻖ ﺑﺎﺳـﺘﺎر اﻟﮑﻌﺒﮥ و‬‫ﻗﺎل اﻧﺎ ﻋﺎﺋـﺬ ﺑﺎﻟﺒﯿﺖ ﻗﺎل ﺛﻢ ﻣﻠﻨﺎ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ و اﺻـﺤﺎﺑﻬﻤﺎ و ﻫﻢ ﻓﯽ دود ﻗﺮﯾﺒﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ اﻟﺤﻄﺐ ﻓﺎﺣﺎط ﺑﻬﻢ‬‫ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻎ رؤس اﻟﺠـﺪر ﻟﻮ ان ﻧﺎرا ﺗﻘﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ رﺋﯽ ﻣﻨﻬﻢ اﺣـﺪ ﻓﺎﺧﺮﻧﺎه ﻋﻦ اﻻﺑﻮاب و ﻗﻠﻨﺎ ﻻﺑﻦ ﻋﺒﺎس ذرﻧﺎ ﻧﺮﯾـﺢ اﻟﻨﺎس ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﻻ ﻫﺬا ﺑﻠﺪ‬‫ﺣﺮام ﺣﺮﻣﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﺣﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ ﻻﺣـﺪ اﻻ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺳﺎﻋـﮥ ﻓﺎﻣﻨﻌﻮﻧﺎ و اﺟﯿﺮوﻧﺎ ﻗﺎل ﻓﺘﺤّﻤﻠﻮا و ان ﻣﻨﺎدﯾﺎ ﯾﻨﺎدي ﻓﯽ‬‫اﻟﺨﯿﻞ ﻣﺎ ﻏﻨﻤﺖ ﺳـﺮّﯾﻪ ﺑﻌـﺪ ﻧﺒﯿﻬﺎ ﻣﺎ ﻏﻨﻤﺖ ﻫـﺬه اﻟّﺴـ ﺮّﯾﮥ ان اﻟّﺴـ ﺮاﯾﺎ ﺗﻐﻨﻢ اﻟﺬﻫﺐ و اﻟﻔﻀﮥ و اﻧﻤﺎ ﻏﻨﻤﺘﻢ دﻣﺎءﻧﺎ ﻓﺨﺮﺟﻮا ﺑﻬﻢ ﺣﺘﯽ اﻧﺰﻟﻮﻫﻢ‬‫ﻣﻨﯽ ﻓﺎﻗـﺎﻣﻮا ﻣـﺎ ﺷـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﺧﺮﺟﻮا ﺑﻬﻢ اﻟﯽ اﻟّﻄـ ﺎﺋﻒ ﻓﻤﺮض ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻓﺒﯿﻨﻤـﺎ ﻧﺤﻦ ﻋﻨـﺪه إذ ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ اﻧﯽ اﻣﻮت ﻓﯽ ﺧﯿﺮ‬‫ﻋﺼﺎﺑـﮥ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻرض اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ و اﻗﺮﺑﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ زﻟﻔﯽ ﻓﺎن ﻣّﺖ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻧﺘﻢ ﻫﻢ ﻓﻤﺎ ﻟﺒﺚ اﻻ ﺛﻤﺎﻧﯽ ﻟﯿﺎل ﺑﻌﺪ ﻫﺬا‬‫اﻟﻘﻮل ﺣﺘﯽ ﺗﻮﻓﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺼـّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ ﻓﺎﻗﺒـﻞ ﻃـﺎﺋﺮ اﺑﯿﺾ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﮐﻔﺎﻧﻪ ﻓﻤﺎ ﺧﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺘﯽ دﻓﻦ ﻣﻌﻪ ﻓﻠﻤﺎ‬‫ﺳّﻮي ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺘﺮاب ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ ﻣﺎت و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯿﻮم ﺣﺒﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺚ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و ﻗﯿﻞ‬‫ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة ﺳﻨﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ ﺑﺎﻟّﻄﺎﺋﻒ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﯿﻞ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﯿﻞ ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ‬‫ﺛﻼث و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻫﺬا اﻟﻘﻮل ﻏﺮﯾﺐ و ﮐﺎن ﯾﺼﻔﺮ ﻟﺤﯿﺘﻪ و ﻗﯿﻞ ﮐﺎن ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟﺤﻨﺎء و ﮐﺎن ﺟﻤﯿﻼ اﺑﯿﺾ ﻃﻮﯾﻼ ﻣﺸﺮﺑﺎ ﺻﻔﺮة ﺟﺴﯿﻤﺎ وﺳﯿﻤﺎ‬‫ﺻﺒﯿﺢ اﻟﻮﺟﻪ ﻓﺼﯿﺤﺎ و ﺣّﺞ ﺑﺎﻟﻨﺎس ﻟﻤﺎ ﺣﺼﺮ ﻋﺜﻤﺎن و ﮐﺎن ﻗﺪ ﻋﻤﯽ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﻓﻘﺎل ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫ان ﯾﺎﺧﺬ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﻧﻮرﻫﻤﺎ ﻓﻔﯽ ﻟﺴﺎﻧﯽ و ﻗﻠﺒﯽ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻧﻮر‬‫ﻗﻠﺒﯽ ذﮐّﯽ و ﻋﻘﻠﯽ ﻏﯿﺮ ذي دﺧﻞ و ﻓﯽ ﻓﻤﯽ ﺻﺎرم ﮐﺎﻟﺴﯿﻒ ﻣﺎﺛﻮر ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪76 :‬‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ و ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ اﻻﻣﺎم اﻟﺒﺤﺮ ﻋﺎﻟﻢ اﻟﻌﺼﺮ‬‫اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﺑﻦ ﻋﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺑﻮ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻣﺎت رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻟﻌﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻠﺚ ﻋﺸﺮة‬‫ﺳﻨ ﮥ و‬‫ﻗﺪ دﻋﺎ ﻟﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان ﯾﻔﻘﻬﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﯾﻌﻠﻤﻪ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ ﻗﺎﻟﻪ اﻟﺤﺬاء‬‫ﻗﺎل ﻋﮑﺮﻣﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﻣﺴﺢ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ راﺳﯽ و دﻋﺎ ﻟﯽ ﺑﺎﻟﺤﮑﻤﮥ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ ﺗﻠﺜﺒﯿﺐ ﺑﻦ ﺑﺸﺮ ﻧﺎ‬‫ﻋﮑﺮﻣـﮥ ﻋﻦ ﺑا ﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل دﺧﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻤﺨﺮج ﺛﻢ ﺧﺮج ﻓﺎذا وﺿﻮء ﻣﻐﻄﯽ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﺻـﻨﻊ ﻫـﺬا ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻗﻠﺖ اﻧﺎ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻋﻠﻤﻪ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﻘﺮآن اﻻﻋﻤﺶ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟـّﻀ ﺤﯽ ﻋﻦ ﻣﺴـﺮوق ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻧﻌﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎن اﻟﻘﺮآن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻟﻮ ادرك اﺳﻨﺎﻧﻨﺎ ﻣﺎ ﻋﺸﺮه ﻣﻨﺎ اﺣﺪ اﻻﻋﻤﺶ ﻋﻦ أﺑﯽ واﺋﻞ‬‫ﻗﺎل اﺳـﺘﻌﻤﻞ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻠﯽ اﻟﺤّﺞ ﻓﺨﻄﺐ ﯾﻮﻣﺌﺬ ﺧﻄﺒﮥ ﻟﻮ ﺳـﻤﻌﻬﺎ اﻟﺘﺮك و اﻟﺮوم ﻻ ﺳﻠﻤﻮا ﺛﻢ ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺳﻮرة اﻟﻨﻮر ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻔﺴﺮﻫﺎ‬‫اﻟﻤـﺪاﺋﻨﯽ ﻋﻦ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻔﺺ ﻗـﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗـﺪم اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻨﺎ اﻟﺒﺼـﺮة و ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻌﺮب ﻣﺜﻠﻪ ﺟﺴـﻤﺎ و ﻋﻠﻤﺎ و ﺑﯿﺎﻧﺎ و ﺟﻤﺎﻻ و ﮐﻤﺎﻻ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮزاق ﻋﻦ ﻣﻌﻤﺮ ﻗﺎل ﻋﺎﻣـﮥ ﻋﻠﻢ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻣﻦ ﺛﻠﺜﮥ ﻋﻤﺮ و ﻋﻠﯽ و اﺑّﯽ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺎش ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺳـﻠﻤﮥ ﻋﻦ‬‫اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺳـﻤﻊ ﺑﺎﻟﺮﺟﻞ ﻋﻨـﺪه اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﺎﻗﯿﻪ ﻓﺎﺟﻠﺲ ﺣﺘﯽ ﯾﺨﺮج ﻓﺎﺳـﺌﻠﻪ و ﻟﻮ ﺷـﺌﺖ ان اﺳـﺘﺨﺮﺟﻪ ﻟﻔﻌﻠﺖ زاﺋـﺪة ﻧﺎ؟؟؟ ﻋﺒﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 84‬از ‪597‬‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎ؟؟؟ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷـّﺪاد ﻗﺎل ﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﺎ اﺑﻦ ﺷﺪاد اﻻ ﺗﻌﺠﺐ ﺟﺎءﻧﯽ اﻟﻐﻼم و ﻗﺪ اﺧﺬت ﻣﻀـﺠﻌﯽ ﻟﻠﻘﯿﻠﻮﻟﮥ‬‫ﻓﻘﺎل ﻫـﺬا رﺟﻞ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﯾﺴـﺘﺎذن ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺎ ﺟﺎء ﺑﻪ اﻻ ﺣﺎﺟﮥ اﺋﺬن ﻟﻪ ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟﺮﺟﻞ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﯾﺴـﺘﺎذن ﻗﻠﺖ أي‬‫رﺟـﻞ ﻗـﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻣﺘﯽ ﯾﺒﻌﺚ ﻗﻠﺖ ﯾـﺎ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ إذا ﺑﻌﺚ ﻣﻦ ﻓﯽ اﻟﻘﺒﻮر ﻓﻘـﺎل ﻻـ اراك ﺗﻘﻮل ﮐﻤـﺎ ﯾﻘﻮل ﻫﺆﻻء اﻟﺤﻤﻘﯽ ﻓﻘﻠﺖ‬‫اﺧﺮﺟﻮه و اﻻ ﺿﺮﺑﺘﻪ ﻣﻌﻤﺮ ﻋﻦ ﻗﺘﺎدة ﻋﻦ ﻣﻄﺮف ﺳﻤﻌﺖ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﻘﻮل ﻣﺬاﮐﺮة اﻟﻌﻠﻢ ﺳﺎﻋﮥ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ اﺣﯿﺎء ﻟﯿﻠﮥ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ‬‫ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ ﻓﺼـﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ و ﻗﺎل اﻟﯿﻮم ﻣﺎت رﺑّﺎﻧﯽ ﻫـﺬه اﻻﻣـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﮐﺘﺎب اﻹﺻﺎﺑـﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ ﻣﻨﺎف‬‫اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺑﻦ ﻋﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ أّﻣﻪ أّم اﻟﻔﻀﻞ ﻟﺒﺎﺑﮥ ﺑﻨﺖ اﻟﺤﺎرث اﻟﻬﻼﻟﯿﻪ وﻟﺪ و ﺑﻨﻮ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﺎﻟﺸﻌﺐ‬‫ﻗﺒـﻞ اﻟﻬﺠﺮة ﺑﺜﻼـث و ﻗﯿـﻞ ﺑﺨﻤﺲ و اﻻـول اﺛﺒﺖ و ﻫﻮ ﯾﻘـﺎرب ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻋﻨﻪ اﻗﺒﻠﺖ و اﻧﺎ راﮐﺐ ﻋﻠﯽ ﺣﻤﺎر اﻧﺎن و اﻧﺎ ﯾﻮﻣﺌـﺬ ﻗﺪ‬‫ﻧﺎﻫﺰت اﻻﺣﺘﻼم و اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺼﻠّﯽ ﺑﻤﻨﯽ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ﺟﺪار اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪77 :‬‬‫ﻗﺒﺾ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻧﺎﺧﺘﯿﻦ و ﻓﯽ رواﯾـﮥ و ﮐﺎﻧﻮا ﻻ ﯾﺨﺘﻨﻮن اﻟﺮﺟﻞ ﺣﺘﯽ ﯾﺪرك و ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﺧﺮي ﻗﺒﺾ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮ‬‫ﺳﻨﯿ ﻦ‬‫و ﻫﺬا ﻣﺤﻤﻮل ﻋﻠﯽ اﻟﻐﺎء اﻟﮑﺴﻮر روي اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻟﯿﺚ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻬﻀﻢ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻧﻪ راي ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻣّﺮﺗﯿﻦ و‬‫ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻋﻨﻪ ان اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺿﻤﻪ إﻟﯿﻪ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺤﮑﻤﮥ و ﮐﺎن ﯾﻘﺎل ﻟﻪ ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺮب‬‫و ﯾﻘﺎل ان اﻟّـﺬي ﻟّﻘﺒﻪ ﺑﺬﻟﮏ ﺟﺮﺟﯿﺮ ﻣﻠﮏ اﻟﻐﺮب و ﮐﺎن ﻗﺪ ﻏﺰا ﻣﻊ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﺮح اﻓﺮﯾﻘّﯿﮥ ﻓﺘﮑّﻠﻢ ﻣﻊ ﺟﺮﺟﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻣﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ اﻻ‬‫ان ﺗﮑﻮن ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺮب ذﮐﺮ ذﻟﮏ اﺑﻦ درﯾـﺪ ﻓﯽ اﻻﺧﺒﺎر اﻟﻤﻨﺜﻮرة ﻟﻪ و ﻗﺎل اﻟﻮاﻗـﺪي ﻻ ﺧﻼف ﻋﻨـﺪ اﺋﻤﺘﻨﺎ اﻧﻪ وﻟـﺪ ﺑﺎﻟﺸـﻌﺐ ﺣﯿﻦ ﺣﻀـﺮت‬‫ﻗﺮﯾﺶ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻋﻨﺪ ﻣﻮت اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺚ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ و روي اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺪاﺋﻨﯽ ﻋﻦ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻔﺺ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮة ﻗﺎل ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻟﺒﺼﺮة و ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻌﺮب ﻣﺜﻠﻪ ﺟﺴﻤﺎ و ﻋﻠﻤﺎ و ﺛﯿﺎﺑﺎ و ﺟﻤﺎﻻ و ﮐﻤﺎﻻ و اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺰﻧﺎد ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﻋﻦ ﺣّﺴﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺎل ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻨﺎ ﻋﻨـﺪ ﻋﺜﻤﺎن او ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻷﻣﺮاء ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﻄﻠﺒﻨﺎﻫﺎ إﻟﯿﻪ ﺑﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و‬‫ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﮐﺎﻧﺖ ﺣﺎﺟﮥ ﺻـﻌﺒﮥ ﺷﺪﯾﺪة ﻓﺎﻋﺘﻞ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻓﺮاﺟﻌﻮه اﻻ اﻧﻬﻢ ﻋﺬروه و ﻗﺎﻣﻮا اﻻ ان اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﺑﮑﻼم ﺟﺎﻣﻊ‬‫ﺣﺘﯽ ﺳـّﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﮐّﻞ ﺣّﺠـ ﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﺮ ﺑـّﺪا ﻣﻦ ان ﯾﻘﻀـﯽ ﺣﺎﺟﺘﻨﺎ ﻓﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻦ ﻋﻨـﺪه و اﻧﺎ اﺧـﺬ ﺑﯿـﺪ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻤﺮرﻧﺎ ﻋﻠﯽ اوﻟﺌﮏ اﻟّﺬﯾﻦ ﮐﺎﻧﻮا‬‫ﻋﺬروا و ﺿﻌﻔﻮا ﻓﻘﻠﺖ ﮐﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اوﻻﮐﻢ ﺑﻬﺎ ﻗﺎﻟﻮا اﺟﻞ ﻓﻘﻠﺖ اﻣﺪﺣﻪ إذا ﻗﺎل ﻟﻢ ﯾﺘﺮك ﻣﻘﺎﻻ ﻟﻘﺎﺋﻞ ﺑﻤﻠﺘﻘﻄﺎت ﻻ ﺗﺮي ﺑﯿﻨﻬﺎ ﻓﺼﻼ ﮐﻔﯽ‬‫و ﺷـﻔﯽ اﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺼـﺪور ﻓﻠﻢ ﯾﺪع ﻟﺬي ارﺑﮥ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل ﺟّﺪا و ﻻ ﻫﺰﻻ ﺳـﻤﻮت اﻟﯽ اﻟﻌﻠﯿﺎء ﺑﻐﯿﺮ ﻣﺸـﻘﮥ ﻓﻨﻠﺖ ذراﻫﺎ ﻻ دﻧﯿﺎ و ﻻ وﻏﻼ ﻗﺎل اﺑﻦ‬‫ﯾﻮﻧﺲ ﻏﺰا اﻓﺮﯾﻘّﯿﮥ ﻣﻊ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﺮح ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﮐﺎن اﺑﯿﺾ ﻃﻮﯾﻼ ﻣﺸـﺮﺑﺎ ﺻـﻔﺮة ﺟﺴـﯿﻤﺎ و ﺳﯿﻤﺎ ﺻﺒﯿﺢ‬‫اﻟﻮﺟﻪ ﻟﻪ و ﻗﺮة ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟﺤﻨﺎ و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ادﻫﻢ ﺛﻨﺎ اﺳﺮاﺋﯿﻞ ﻋﻦ ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق‬‫رأﯾﺖ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺟﻼ ﺟﺴﯿﻤﺎ ﻗﺪ ﺷﺎب ﻣﻘﺪم راﺳﻪ و ﻟﻪ ﺟّﻤﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻤﺰة ﮐﺎن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس إذا ﻗﻌﺪ اﺧﺬ ﻣﻘﻌﺪ رﺟﻠﯿﻦ و‬‫ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ داود ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ اﺳﻠﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﻐﺮب اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﯾﻘﻮل اﻧّﯽ رأﯾﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻋﺎك ﻓﻤﺴـﺢ راﺳﮏ و ﺗﻔﻞ ﻓﯽ ﻓﯿﮏ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻓﻘﻬﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و رواه اﺑﻦ ﺧﯿﺜﻢ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ‬‫ﺟﺒﯿﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻟﻤﺮﻓﻮع ﻧﺤﻮه‬‫و ﻓﯽ ﻓﻮاﺋﺪ أﺑﯽ اﻟﻄﺎﻫﺮ اﻟﺬﻫﻠﯽ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻻﺣﻮل ﻋﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻧﻪ ﺳﮑﺐ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ وﺿﻮءا‬‫ﻋﻨﺪ ﺧﺎﻟﺘﻪ ﻣﯿﻤﻮﻧﮥ ﻓﻠﻤﺎ ﻓﺮغ ﻗﺎل ﻣﻦ وﺿﻊ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻓﻘﻬﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﻋّﻠﻤﻪ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪78 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 85‬از ‪597‬‬‫ﻏﺎﻧﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺻـﻐﯿﺮة ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ دﯾﻨﺎر أن ﮐﺮﯾﺒﺎ اﺧﺒﺮه ان اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﺻـﻠّﯿﺖ ﺧﻠﻒ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﺧـﺬ ﺑﯿـﺪي‬‫ﻓﺠّﺮﻧﯽ ﺣﺘﯽ ﺟﻌﻠﻨﯽ ﺣـﺬاه ﻓﻠﻤـﺎ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﺻـﻼﺗﻪ ﺧﻨﺴﺖ ﻓﻠّﻤﺎ اﻧﺼـﺮف ﻗﺎل ﻟﯽ ﻣﺎ ﺷﺎﻧﮏ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ او ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻻﺣـﺪ ان ﯾﺼـّﻠﯽ‬‫ﺣﺬاك و اﻧﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﺪﻋﺎ ﻟﯽ ان ﯾﺰﯾﺪﻧﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻬﻤﺎ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺛﻨﺎ اﻻﻧﺼﺎري ﺛﻨﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﻋﻦ ﻃﺎرق ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس دﻋﺎ ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻓﻤﺴﺢ ﻋﻠﯽ ﻧﺎﺻﯿﺘﯽ و ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺤﮑﻤﮥ و ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﮑﺘﺎب‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟﺪ ﻋﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﯾﺴﺎر ﻋﻦ ﻋﮑﺮﻣﮥ ﻗﺎل ارﺳﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻧﻄﻠﻖ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رأﯾﺖ ﻋﻨﺪه رﺟﻼ ﻻ ادري ﻣﻦ ﻫﻮ ﻓﺠﺎء اﻟﻌﺒﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﺧﺒﺮه ﺑﺎﻟّﺬي‬‫ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺪﻋﺎه ﻓﺎﺟﻠﺴﻪ ﻓﯽ ﺣﺠﺮه و ﻣﺴﺢ راﺳﻪ و دﻋﺎ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ‬‫و روي اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑـ ﺎر ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ داود ﺑﻦ ﻋﻄـﺎ ﻋﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ دﻋـﺎ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻻﺑﻦ ﻋّﺒﺎس ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ‬‫ﺑﺎرك و اﻧﺸﺮ ﻣﻨﻪ‬‫و روي اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺸﺮ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑّﯽ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻧﻪ ﺳﻤﻌﻪ ﯾﻘﻮل و ﮐﺎن ﻋﻨﺪه اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﺎم ﻗﺎل ﻫﺬا ﯾﮑﻮن‬‫ﺧﯿﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ اوﻓﯽ ﻋﻘﻼ و ﺣﺸﻤﺎ و دﻋﺎ ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان ﯾﻔﻘﻬﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻧﻤﯿﺮ ﻋﻦ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﻫﻮ اﻟﺸـﻌﺒﯽ ﻗﺎل دﺧﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ‬‫رأﯾﺖ ﻋﻨﺪه رﺟﻼ ﻓﻘﺎل ذاك ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ‬‫و ﻗﺎل اﻟﺪارﻣﯽ و اﻟﺤﺎرث ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪﯾﻬﻤﺎ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﺛﻨﺎ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻧﺎ ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻋﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﮑﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﮑﺮﻣﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل‬‫ﻟﻤﺎ ﻗﺒﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﻠﺖ ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻫﻠﻢ ﻓﻠﻨﺴﺄل اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻧﻬﻢ اﻟﯿﻮم ﮐﺜﯿﺮ‬‫ﻓﻘﺎل وا ﻋﺠﺒﺎ ﻟﮏ أ ﺗﺮي اﻟﻨﺎس ﯾﻔﺘﻘﺮون إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﺘﺮﮐﺖ ذﻟﮏ و اﻗﺒﻠﺖ اﺳﺄل ﻓﺎن ﮐﺎن ﻟﯿﺒﻠﻐﻨﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ رﺟﻞ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﺎﺑﻪ و ﻫﻮ ﻗﺎﺋﻞ‬‫ﻓﺎﺗﻮّﺳـ ﺪ رداي ﻋﻠﯽ ﺑـﺎﺑﻪ ﯾﺴـﻔﯽ اﻟﺮﯾـﺢ ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ اﻟﺘﺮاب ﻓﯿﺨﺮج ﻓﯿﺮاﻧﯽ ﻓﯿﻘﻮل ﯾـﺎ اﺑﻦ ﻋّﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣـﺎ ﺟﺎء ﺑﮏ ﻫﻼ ارﺳـﻠﺖ اﻟّﯽ ﻓﺂﺗﯿﮏ‬‫ﻓﺎﻗﻮل ﻻ اﻧﺎ اﺣﻖ ان ءاﺗﯿﮏ ﻓﺎﺳﺎﻟﻪ ﻋﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻌﺎش اﻟﺮﺟﻞ اﻻﻧﺼﺎري ﺣﺘﯽ رآﻧﯽ و ﻗـﺪ اﺟﺘﻤﻊ اﻟﻨﺎس ﺣﻮﻟﯽ ﯾﺴﺄﻟﻮﻧﯽ ﻓﻘﺎل ﻫـﺬا اﻟﻔﺘﯽ‬‫ﮐﺎن اﻋﻘﻞ ﻣّﻨﯽ‬‫و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻟﺮؤﯾﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ زﯾﺎد ﺛﻨﺎ ﻓﻀﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض ﻋﻦ ﻗﺎﺋﺪ ﻋﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ راﻓﻊ ﻗﺎل ﮐﺎن‬‫اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﺎﺗﯽ اﺑﺎ راﻓﻊ ﻓﯿﻘﻮل ﻣﺎ ﺻـﻨﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮم ﮐﺬا و ﮐﺎن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﮑﺘﺐ ﻣﺎ ﯾﻘﻮل و اﺧﺮج اﻟﺒﻐﻮّي ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﻘﻤﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﻤﮥ ﻗﺎل وﺟﺪت ﻋﻠﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻨﺪ ﻫﺬا اﻟﺤّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪79 :‬‬‫ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ان ﮐﻨﺖ ﻻ ﻗﯿﻞ ﺑﺒﺎب اﺣﺪﻫﻢ و ﻟﻮ ﺷﺌﺖ ان ﯾﺆذن ﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻻذن ﻟﮑﻦ اﺑﺘﻐﯽ ﺑﺬﻟﮏ ﻃﯿﺐ ﻧﻔﺴﻪ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟّﺮزاق اﻧﺎ ﻣﻌﻤﺮ ﻋﻦ‬‫اﻟﺰﻫﺮي ﻗـﺎل اﻟﻤﻬﺎﺟﺮون ﻟﻌﻤﺮ اﻻ ﺗـﺪﻋﻮ أﺑﻨﺎءﻧﺎ ﮐﻤﺎ ﺗـﺪﻋﻮ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ذاﮐﻢ ﻓﺘﯽ اﻟﮑﻬﻮل ﻟﻪ ﻟﺴﺎن ﺳـﺌﻮل و ﻗﻠﺐ ﻋﻘﻮل اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﯽ‬‫اﻻﺻﺎﺑـﮥ و ﻓﯽ اﻟﻤﺠﺎﻟﺴـﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾـﻖ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ ﻗـﺎل ﻋﻠﯽ ﻓﯽ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس اﻧﻪ ﻟﯿﻨﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﻐﯿﺐ ﻣﻦ ﺳـﺘﺮ رﻗﯿـﻖ ﻟﻌﻘﻠﻪ و ﻓﻄﻨﺘﻪ و ﻣﻦ ﻃﺮﯾـﻖ اﺑﻦ‬
‫اﻟﻤﺒـﺎرك ﻋﻦ داود و ﻫﻮ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻫﻨـﺪ ﻋﻦ اﻟﺸـﻌﺒﯽ ﻗﺎل رﮐﺐ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺎﺧـﺬ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺮﮐﺎﺑﻪ ﻓﻘﺎل ﻻ ﺗﻔﻌﻞ ﯾﺎ اﺑﻦ ﻋﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓﻘـﺎل ﻫﮑـﺬا اﻣﺮﻧـﺎ ان ﻧﻔﻌـﻞ ﺑﻌﻠﻤﺎﺋﻨـﺎ ﻓﻘّﺒﻞ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﯾـﺪه و ﻗﺎل ﻫﮑـﺬا اﻣﺮﻧﺎ ان ﻧﻔﻌﻞ ﺑﺎﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻧﺒّﯿﻨﺎ و اﺧﺮج ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ‬‫ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻋﻦ اﯾﻮب ﻣﺜﻞ ﻣﺎ‬‫اﺧﺮج اﺣﻤﺪ ﻋﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ اﯾﻮب ﻋﻦ ﻋﮑﺮﻣﮥ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣﺮق ﻧﺎﺳﺎ ﻓﺒﻠﻎ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﺎل ﻟﻢ اﮐﻦ ﻻﺣﺮﻗﻬﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و روي ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ ﻋﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﻀﺤﯽ ﻋﻦ ﻣﺴﺮوق ﻗﺎل ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻣﺎ ان اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻟﻮ ادرك اﺳﻨﺎﻧﻨﺎ ﻣﺎ‬‫ﻋﺎﺷـﺮه ﻣﻨـﺎ اﺣـﺪ؟؟؟ زاد ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻮف ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻧﻌﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎن اﻟﻘﺮآن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و اﺧﺮﺟﻪ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 86‬از ‪597‬‬‫ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺴـﻬﺮ ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ ﮐﺮواﯾﮥ أﺑﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و زاد ﻗﺎل اﻻﻋﻤﺶ و ﺳﻤﻌﺘﻬﻢ ﯾﺘﺤﺪﺛﻮن ان ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻗﺎل و ﻟﻨﻌﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎن اﻟﻘﺮآن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺧﺮج اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﺴﻨﺪ ﺣﺴﻦ ﻋﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻗﺎل ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻌﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎن اﻟﻘﺮآن اﺑﻦ ﻋﺒﺎس‬‫و ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤـﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ و أﺑﯽ زرﻋـﮥ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ اﻟﺨﺜﻌﻤﯽ ﻋﻦ ﻣﻦ ﺳﺎل اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ‬‫ﺷﯽء ﻓﻘﺎل ﺳﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﺎﻧﻪ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﺑﻤﺎ اﻧﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤـﺪ و اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﻪ ﻣﻦ وﺟﻪ آﺧﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻟﮑﻦ ﻓﯿﻪ ﺟﺎﺑﺮ‬‫اﻟﺠﻌﻔﯽ و اﺧﺮج اﺑـﻮ ﻧﻌﯿـﻢ ﻣـﻦ ﻃﺮﯾـﻖ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ دﯾﻨـﺎر ان رﺟﻼـ ﺳـﺄل اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ ﻗـﻮﻟﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﮐﺎَﻧﺘـﺎ َرﺗ ْﻘًﺎ‬‫َﻓَﻔَﺘْﻘﻨﺎُﻫﻤﺎ‬‫ﻓﻘﺎل اذﻫﺐ ﻟا ﯽ ذﻟﮏ اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﺴـﻠﻪ ﺛﻢ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ ﻓﺬﻫﺐ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﺴﺄﻟﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﺎﻧﺖ اﻟﺴـﻤﻮات رﺗﻘﺎ ﻻ ﺗﻤﻄﺮوا اﻻرض رﺗﻘﺎ ﻻ‬‫ﺗﻨﺒﺖ ﻓﻔﺘﻖ ﻫـﺬه ﺑـﺎﻟﻤﻄﺮ و ﻫـﺬه ﺑﺎﻟﻨﺒـﺎت ﻓﺮﺟﻊ اﻟﺮﺟـﻞ ﻓـﺎﺧﺒﺮ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﻘﺎل ﻟﻘـﺪ اوﺗﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻠﻤﺎ ﺻـﺪق ﻫﮑـﺬا ﻟﻘـﺪ ﮐﻨﺖ اﻗﻮل ﻣﺎ‬‫ﯾﻌﺠﺒﻨﯽ ﺟﺮأة اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻠﯽ ﺗﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن ﻓﺎﻻن ﻗﺪ ﻋﻠﻤﺖ اﻧﻪ اوﺗﯽ ﻋﻠﻤﺎ و اﺧﺮج اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﺴﻨﺪ ﺻﺤﯿﺢ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﻧﺼﺎري‬‫ﻟﻤﺎ ﻣﺎت زﯾﺪ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة ﻣﺎت ﺧﯿﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و ﻟﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺠﻌﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺧﻠﻔﺎ و ﻗﺎل ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺒﺸﯽ ﺳﺎﻟﺖ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ‬‫آﯾﮥ ﻓﻘﺎل اﻧﻄﻠﻖ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﺎﺳﺄﻟﻪ ﻓﺎﻧﻪ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﺑﻤﺎ اﻧﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﺪ و اﺧﺮج ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق‬‫ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷﺒﯿﺐ ﻗﺎل ﻗﺎﻟﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻫﻮ اﻋﻠﻢ اﻟﻨﺎس ﺑﺎﻟﺤﺞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪80 :‬‬‫و ﻓﯽ ﻓﻮاﺋـﺪ ﺑا ﻦ اﻟﻤﻘﺮي ﻣﻦ ﻃﺮﯾـﻖ اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺰﻧـﺎد ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺘﺒـﮥ اّن ﻋﻤﺮ ﮐـﺎن ﯾﺎﺧـﺬ ﺑﻘﻮل اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻓﯽ‬‫اﻟﻌﻀـﻞ ﻗﺎل و ﻋﻤﺮ ﻋﻤﺮ و اﺧﺮج ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺰﻧﺎد ﻋﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺮوة ﺳﺎﻟﺖ أﺑﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻘﺎل ﻣﺎ راﯾﺖ‬‫ﻣﺜـﻞ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻗـﻂ و ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠـّﺒ ﺎر ﺑﻦ اﻟﻮرد ﻋﻦ ﻋﻄـﺎ ﻣﺎ رأﯾﺖ ﻗﻂ اﮐﺮم ﻣﻦ ﻣﺠﻠﺲ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﮐﺜﺮ ﻓﻘﻬﺎ و‬‫اﻋﻈﻢ ﺧﺸـﯿﮥ ان اﺻـﺤﺎب اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻨﺪه و اﺻـﺤﺎب اﻟﺸﻌﺮ ﻋﻨﺪه ﯾﺼﺪرﻫﻢ ﮐﻠّﻬﻢ ﻣﻦ ورد واﺳﻊ و ﻋﻨﺪ اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﯿﻢ‬‫ﻋﻦ ﻃﺎوس رأﯾﺖ ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذا ﺗﺪارءوا ﻓﯽ اﻣﺮ ﺻﺎروا اﻟﯽ ﻗﻮل اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس و ﻋﻨﺪ اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻦ‬‫وﺟﻪ آﺧﺮ ﻋﻦ ﻃﺎؤس ادرﮐﺖ ﺧﻤﺴﯿﻦ او ﺳﺒﻌﯿﻦ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ إذا ﺳﺌﻠﻮا ﻋﻦ ﺷﯽء ﻓﺨﺎﻟﻔﻮا اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس ﻻ ﯾﻘﻮﻣﻮن ﺣﺘﯽ ﯾﻘﻮﻟﻮا ﻫﻮ ﮐﻤﺎ ﻗﻠﺖ‬‫او ﺻﺪﻗﺖ و ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﻋﺒﺎس اﻟﺪورّي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺠﯿﺢ ﻣﺎ راﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﻂ و ﻟﻘﺪ ﻣﺎت ﯾﻮم ﻣﺎت و‬‫اﻧﻪ ﻟﺤﺒﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ ﻋﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو و اﺧﺮﺟﻪ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ‬‫اﻟﺤﻤﯿﺪي ﮐﻠّﻬﻢ ﻋﻦ ﺳﻔﯿﺎن و ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ أﺑﯽ أﺳﺎﻣﮥ ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ ﻋﻦ ﻣﺠﺎﻫﺪ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﺴﻤﯽ اﻟﺒﺤﺮ ﻟﮑﺜﺮة ﻋﻠﻤﻪ و ﻓﯽ اﻟﺠﻌﺪﯾﺎت ﻋﻦ‬‫ﺷﻌﺒـﮥ ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ زﯾﺪ ﺳﺄﻟﺖ اﻟﺒﺤﺮ ﻋﻦ ﻟﺤﻮم اﻟﺤﻤﺮ و ﮐﺎن ﯾﺴـﻤﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس اﻟﺒﺤﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺻـﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺒﺨﺎري و‬‫اﺧﺮج اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﺴﻨﺪ ﺻﺤﯿﺢ ﻋﻦ ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان ﻗﺎل ﻟﻮ اﺗﯿﺖ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺼﺤﯿﻔﮥ ﻓﯿﻬﺎ ﺳﻨﻮن ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻟﺮﺟﻌﺖ و ﻟﻢ ﺗﺴﺄﻟﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﺳﻤﻌﺘﻬﺎ‬‫ﯾﺴﺄل اﻟﻨﺎس ﻓﯿﮑﻔﻮﻧﮏ و ﻓﯽ اﻣﺎﻟﯽ اﻟّﺼﻮﻟﯽ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺮﯾﮏ ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻀﺤﯽ ﻋﻦ ﻣﺴﺮوق ﮐﻨﺖ إذا راﯾﺖ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﻠﺖ‬‫اﺟﻤﻞ اﻟﻨﺎس ﻓﺎذا ﻧﻄﻖ ﻗﻠﺖ اﻓﺼﺢ اﻟﻨﺎس ﻓﺎذا ﺗﺤﺪث ﻗﻠﺖ اﻋﻠﻢ اﻟﻨﺎس و ﻗﺎل ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﺛﻨﺎ ﻗﺒﯿﺼﮥ ﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ اﻻﻋﻤﺶ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫واﺋﻞ ﻗﺎل ﻗﺮأ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺳﻮرة اﻟﻨﻮر ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻔّﺴـ ﺮﻫﺎ ﻓﻘﺎل رﺟﻞ ﻟﻮ ﺳـﻤﻌﺖ ﻫﺬا اﻟﺪﯾﻠﻢ ﻻﺳﻠﻤﺖ و ﻓﯽ رواﯾﮥ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس اﻟّﺴﺮاج ﻋﻦ ﻃﺮﯾﻖ‬‫أﺑﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻋﻦ اﻻـﻋﻤﺶ ﺑﻬـﺬا اﻟّﺴـ ﻨﺪ ﺧﻄﺐ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻮﺳﻢ ﻓﺠﻌـﻞ ﯾﻘﺮأ و ﯾﻔّﺴـ ﺮ ﻓﺠﻌﻠﺖ اﻗﻮل ﻟﻮ ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﻓﺎرس و اﻟﺮوم‬‫ﻻﺳـﻠﻤﺖ و زاد اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ واﺋﻞ ﺳـﻨﮥ ﻗﺘﻞ ﻋﺜﻤﺎن و ﮐﺎن أّﻣﺮه ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺞ ﺗﻠﮏ اﻟﺴـﻨﮥ و زاد ﻗﺎل اﺑﻮ واﺋﻞ ﻗﺎل‬‫رﺟﻞ اﻧﯽ ﻻﺷـﺘﻬﯽ ان اﻗّﺒﻞ راﺳﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﺟﻼوة ﮐﻼﻣﻪ و ﻗﺎل ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺠﺰري ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ‬‫ﮐﻨﺖ اﺳﻤﻊ ﻟا ﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻓﻠﻮ ﯾﺎذن ﻟﯽ ﻟﻘﺒﻠﺖ راﺳﻪ و ﻋﻨﺪ اﻟﺪارﻣﯽ و اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﺴﻨﺪ ﺻﺤﯿﺢ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﯾﺰﯾﺪ ﮐﺎن اﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺎس إذا ﺳﺌﻞ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن أﺧﺒﺮ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪82 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 87‬از ‪597‬‬‫ﺑﻦ ﻋﺮﻓـﮥ ﺛﻨـﺎ ﻣﺮوان ﺑﻦ ﺳـﺠﺎع ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻻﻓﻄﺲ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﻗﺎل ﻟﻤﺎ ﻣﺎت اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻟّﻄﺎﺋﻒ ﻓﺸـﻬﺪت ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻓﺠﺎء ﻃﺎﺋﺮ ﻟﻢ ﯾﺮ‬‫ﻋﻠﯽ ﺧﻠﻘﺘﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﯽ ﻧﻌﺸﻪ و ﻟﻢ ﯾﺮ ﺧﺎرﺟﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻠﻤﺎ دﻓﻦ ﺗﻠﯽ ﻫﺬه اﻵﯾﮥ ﯾﺎ َأﱠﯾﺘَُﻬﺎ اﻟﱠﻨْﻔُﺲ اﻟ ُْﻤْﻄَﻤﺌِﱠﻨُﮥ اْرِﺟِﻌﯽ ِإﻟﯽ َرﺑﱢِﮏ‬‫اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺴﻮرة و ﻓﯽ وﻓـﺎﺗﻪ اﻗﻮال ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺘﯿﻦ و ﻗﯿـﻞ ﺳـﺒﻊ و ﻗﯿـﻞ ﺛﻤـﺎن و ﻫﻮ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻓﯽ ﻗﻮل اﻟﺠﻤﻬﻮر و ﻗـﺎل اﻟﻤـﺪاﺋﻨﯽ ﻋﻦ‬‫ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ ﻓﺠﺎء ﻃﺎﺋﺮ اﺑﯿﺾ ﻓﺪﺧﻞ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﻌﺶ و اﻟّﺴـ ﺮﯾﺮ ﻓﻠﻤﺎ وﺿﻊ ﻓﯽ ﻗﺒﺮه ﺳـﻤﻌﻨﺎ ﺗﺎﻟﯿﺎ‬‫ﯾﺘﻠﻮ ﯾﺎ َأﱠﯾﺘَُﻬﺎ ﻟا ﱠﻨﻔُْﺲ اﻟ ُْﻤْﻄَﻤﺌِﱠﻨُﮥ‬‫اﻵﯾﮥ و اﺗﻔﻘﻮا ﻋﻠﯽ اﻧﻪ ﻣﺎت ﺑﺎﻟﻄﺎﺋﻒ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ و اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﯽ ﺳـّﻨﻪ ﻓﻘﯿﻞ اﻧﻪ اﺑﻦ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ اﺑﻦ اﺛﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ اﺑﻦ ارﺑﻊ و‬‫اﻻـول ﻫﻮ اﻟﻘﻮّي اﻣﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧـﺪري ﭘﺲ از اﻣﺎﺛﻞ ﺻـﺤﺎﺑﻪ اﺧﯿﺎر و اﻓﺎﺿﻞ و ﻧﺠﺒﺎي اﻧﺼﺎر و اﻋﺎﻇﻢ ﻋﻠﻤﺎي ﮐﺒﯿﺮ اﻟﻔﺨﺎر و ﻣﺤﺮز ﻓﻀـﻞ‬‫ﻋﺰﯾﺰ اﻟﻤﺜﺎرﺳﺖ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ اﻻﺑﺠﺮ و اﻻﺑﺠﺮ ﺟﺪ‬‫ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻮف ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث ﺑﻦ اﻟﺨﺰرج اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨـﺪري ﻫﻮ ﻣﺸـﻬﻮر ﺑﮑﻨﯿﺘﻪ اول ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻟﺨﻨﺪق و ﻏﺰا ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﮐـﺜﯿﺮا و روي ﻋﻨﻪ ﻋﻠﻤـﺎ ﺟّﻤـ ﺎ و ﮐـﺎن ﻣﻦ ﻧﺠﺒـﺎء اﻻﻧﺼـﺎر و ﻋﻠﻤـﺎﺋﻬﻢ و ﻓﻀـﻼﺋﻬﻢ ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و روي ﻋﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ‬‫اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در اﺻﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﺑﻦ اﻻﺑﺠﺮ و ﻫﻮ ﻋﺬرة ﺑﻦ‬‫ﻋﻮف ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث ﺑﻦ اﻟﺨﺰرج اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺨﺰرﺟﯽ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري ﻣﺸﻬﻮر ﺑﮑﻨﯿﺘﻪ اﺳﺘﺼﻐﺮ ﺑﺎﺣﺪ و اﺳﺘﺸﻬﺪ اﺑﻮه ﺑﻬﺎ و ﻏﺰا ﻫﻮ ﻣﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ‬‫و روي ﻋـﻦ اﻟﻨـﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿـﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﮑـﺜﯿﺮ و روي ﻋـﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤـﺎن و ﻋﻠّﯽ و زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ و ﻏﯿﺮﻫﻢ روي ﻋﻨﻪ ﻣﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﺟﺎﺑﺮ و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻟﺒﯿﺪ و اﺑﻮ اﻣﺎﻣﮥ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ و اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ و اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن‬‫اﻟﻨﻬـﺪي و ﻃﺎرق ﺑﻦ ﺷـﻬﺎب و ﻋﺒﯿـﺪة ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻣﻤﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻋﻄﺎ و ﻋﯿﺎض و اﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﺮح و ﺑﺴـﺮ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و ﻣﺠﺎﻫـﺪ و اﺑﻮ اﻟﻤﺘﻮﮐﻞ‬‫اﻟﻨﺎﺟﯽ و اﺑﻮ ﻧﻀـﺮة ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﯿﺮز و آﺧﺮون و ﻫﻮ ﻣﺘﮑﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل ﺣﻨﻈﻠﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ اﺷـﯿﺎﺧﻪ ﮐﺎن‬‫ﻣﻦ اﻓﻘﻪ اﺣﺪاث اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻓﺎﺿﻞ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و ﺣﻔﻆ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﮐﺜﯿﺮا و روي اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻬﯿﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻗﺎل ﺑﺎﯾﻌﺖ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺎ و اﺑﻮ ذّر و ﻋﺒﺎدة ﺑﻦ اﻟﺼﺎﻣﺖ و ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ و اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري و ﺳﺎدس ﻋﻠﯽ ان ﻻ ﯾﺄﺧﺬﻧﺎ ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮﻣﮥ ﻻﺋﻢ ﻓﺎﺳﺘﻘﺎل اﻟﺴﺎدس ﻓﺎﻗﺎﻟﻪ و روي اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺣﻨﻈﻠﮥ ﺑﻦ‬‫ﺳﻔﯿﺎن اﻟﺠﻤﺤﯽ ﻋﻦ اﺷﯿﺎﺧﻪ ﻗﺎل ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﺣﺪ ﻣﻦ اﺣﺪاث اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪83 :‬‬‫اﻋﻠﻢ او اﻓﻘﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨـﺪري و ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺸـﺨﯿﺮ ﻗﺎل ﺧﺮج اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﯾﻮم اﻟﺤﺮة ﻓـﺪﺧﻞ ﻏﺎرا ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺷـﺎﻣﯽ ﻓﻘـﺎل اﺧﺮج ﻓﻘـﺎل ﻻـ اﺧﺮج و ان ﺗـﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﻗﺘﻠﮏ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻮﺿﻊ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟّﺴـ ﯿﻒ و ﻗﺎل ﺑﻮإ ﺑﺎﺛﻤﮏ ﻗﺎل اﻧﺖ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫اﻟﺨﺪري ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﺎل اﺳﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و‬‫روي اﺣﻤﺪ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﻄّﯿﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﺎل ﻗﺘﻞ أﺑﯽ ﯾﻮم اﺣﺪ ﺷـﻬﯿﺪا و ﺗﺮﮐﻨﺎ ﺑﻐﯿﺮ ﻣﺎل ﻓﺄﺗﯿﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﺳﺄﻟﻪ ﻓﺤﯿﻦ رآﻧﯽ ﻗﺎل ﻣﻦ اﺳﺘﻐﻨﯽ اﻏﻨﺎه اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ ﯾﺴﺘﻌﻔﻒ ﯾﻌﻔﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺮﺟﻌﺖ‬‫و اﺻﻞ ﻫﺬا ﻟا ﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﻄﺎء ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻘّﺼﮥ اﺧﺮي ﻏﯿﺮ ﻫﺬه و ﻟﻔﻈﻪ ﻣﻦ ﯾﺴﺘﻐﻦ ﯾﻐﻨﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ ﯾﺴﺘﻌﻔﻒ ﯾﻌﻔﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ‬‫ﯾﺘﺼﺒﺮ ﯾﺼﺒﺮه اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻗﺎل ﺷـﻌﺒﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﻤﮥ ﺳﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻧﻀﺮة ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ رﻓﻌﻪ ﻻ ﯾﻤﻨﻊ اﺣﺪﮐﻢ ﻣﺨﺎﻓﮥ اﻟﻨﺎس ان ﯾﺘﮑﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤّﻖ إذا راه او ﻋﻠﻤﻪ ﻗﺎل ﺑا ﻮ ﺳﻌﯿﺪ‬‫ﻓﺤﻤﻠﻨﯽ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ان رﮐﺒﺖ اﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻤﻸت اذﻧﯿﻪ ﺛﻢ رﺟﻌﺖ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ ﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﺛﻨﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ اﻻﻧﺼﺎري ﺳـﻤﻌﺖ ﻫﻨﺪ اﺑﻨﮥ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري‬‫ﻋﻦ ﻋّﻤﺘﻬﺎ ﺟﺎء رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﺎﺋﺪا ﻻﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﻘﺪ ﻣﻨﺎ إﻟﯿﻪ ذراع ﺷﺎة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 88‬از ‪597‬‬‫و ﻗﺎل ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺛﻨﺎ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﻋﻦ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﻠﻨﺎ ﻟﻪ ﻫﻨﯿﺌﺎ ﻟﮏ ﺑﺮؤﯾـﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺻـﺤﺒﺘﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺧﯽ اﻧﮏ ﻻ ﺗﺪري ﻣﺎ اﺧﺬﺗﻨﺎ ﺑﻌﺪه و ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ ﺛﻨﺎ ﺷـﻌﺒﮥ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ اﺑﺎ ﻧﻀﺮة ﯾﺤﺪث ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﺎل ﺗﺤـّﺪﺛﻮا ﻓﺎن اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﯾﻬﯿﺞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل اﻟﻮاﻗﺪي ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ارﺑﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﻤﺪاﺋﻨﯽ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ‬‫ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﻌﺴـﮑﺮي ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺘﯿﻦ اﻣﺎ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﭘﺲ از ﺧﻮاص ﺧـﺪام ﺳـﺮور اﻧﺎم و اﺟﻠﻪ ﻣﺘﺤﻤﻠﯿﻦ ﻣﺸﺎق در ﺧﺪﻣﺖ‬‫آن رﺳﻮل ﻣﻠـﮏ ﻋﻼـم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻـف اﻟﺴـﻼم اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺒﻌﺚ و اﻟﻘﯿﺎم ﺑﻮده ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮّي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻗﯿـﻞ ﻣﻮﻟﯽ أم ﺳـﻠﻤﮥ زوج اﻟّﻨـﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻗﯿـﻞ اﻋﺘﻘﺘﻪ أّم ﺳـﻠﻤﮥ و‬‫اﺷﺘﺮﻃﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﺪﻣﮥ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﻋﺎش ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻗﯿﻞ ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ اﻟﺒﺤﺘﺮي و اﻻول اﮐﺜﺮ و اﺷﻬﺮ ذﮐﺮ ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﻦ ﺷـﯿﺒﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﺣﻤﺪ اﻟﺰﺑﯿﺮي ﻋﻦ ﺣﺸـﺮ ح؟؟؟ ﺑﻦ ﻧﺒﺎﺗﻪ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﻬﺎن ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﻟﺴـﻔﯿﻨﮥ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﺒﺤﺘﺮي ﻣﺎ اﺳـﻤﮏ ﻓﻘﺎل ﺳﻤﺎﻧﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺳﻔﯿﻨﮥ ﻗﻠﺖ و ﻟﻢ ﺳﻤﺎك ﺳﻔﯿﻨﮥ و ذﮐﺮ ﺗﻤﺎم اﻟﺨﺒﺮ و ﻗﺎل ﺣﻤﺎد ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﻋﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﻬﺎن ﻋﻦ ﺳﻔﯿﻨﮥ‬‫أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻘﺎل اﺳـﻤﻪ ﻋﻤﯿﺮ ﮐﺎن ﯾﺴـﮑﻦ ﺑﻄﻦ ﻧﺨﻠﮥ ﻗﺎل اﻟﻮاﻗﺪي و اﺳﻢ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻬﺮان و ﮐﺎن ﻣﻦ ﻣﻮﻟﺪي اﻻﻋﺮاب ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﻣﻬﺮان ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪85 :‬‬‫ﺑﻦ ﺟﺤﺶ ﺑﻦ ﺟـﺪي ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎة ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﮐﻨﺎﻧﮥ اﻟﻠّﯿﺜﯽ اﻟﻤﮑﯽ وﻟﺪ ﯾﻮم اﺣﺪ و ادرك ﻣﻦ ﻫﺠﺮة رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻤﺎن ﺳـﻨﯿﻦ ﻧﺰل ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ و ﺻﺤﺐ ﻋﻠّﯿﺎ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻠﻬﺎ ﻓﻠﻤﺎ ﻗﺘﻞ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﺼﺮف اﻟﯽ‬‫ﻣّﮑـ ﮥ ﻓﺎﻗـﺎم ﺑﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺎت ﺳـﻨﻨﻪ ﻣﺎﺋـﮥ و ﯾﻘﺎل اﻗﺎم ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ و ﻣﺎت ﺑﻬﺎ و اﻻول اﺻـّﺢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﯾﻘﺎل اﻧﻪ آﺧﺮ ﻣﻦ ﻣﺎت ﻣﻤﻦ راي اﻟﻨﺒّﯽ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و روي ﺣﻤﺎد ﺑﻦ زﯾﺪ ﻋﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﯾﺎس اﻟﺠﺮﯾﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻرض اﻟﯿﻮم رﺟﻞ راي اﻟّﻨﺒّﯽ‬‫ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮي ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻮارث ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ زﻫﯿﺮ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺠﺮﯾﺮي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ‬‫اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل راﯾﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻟﻢ ﯾﺒﻖ ﻣﻦ اﻟﻘﻮم ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻرض اﺣـﺪ راه ﻏﯿﺮي و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻋﻦ ﺳـﻠﯿﻢ ﺑﻦ اﺧﻀـﺮ ﻋﻦ اﻟﺠﺮﯾﺮي ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ‬‫اﻃﻮف ﺑﺎﻟﺒﯿﺖ ﻓﺤـﺪﺛﻨﯽ و اﺣـﺪﺛﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﻘﯽ ﻋﻠﯽ ﻇﻬﺮ اﻻرض ﻋﯿﻦ ﺗﻄﺮف و ﻗـﺪ رأﯾﺖ؟؟؟ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮي ﻗﺎل‬‫ﻋﻠّﯽ آﺧﺮ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﻣﻤﻦ راي اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ اﻟﻠّﯿﺜﯽ و ﯾﻘﺎل اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ و ﻣﺎت ﺑﻤﮑﮥ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ‬‫ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﺷﺎﻋﺮا ﻣﺤﺴـﻨﺎ و ﻫﻮ اﻟﻘﺎﺋﻞ ﺷـﻌﺮي أ ﯾـﺪﻋﻮﻧﻨﯽ ﺷـﯿﺨﺎ و ﻗﺪ ﻋﺸﺖ ﺣﻘﺒﮥ و ﻫﻦ ﻣﻦ اﻻزواج ﻧﺤﻮي ﻧﻮازع و ﻣﺎ ﺷﺎب راﺳـﯽ‬‫ﻣﻦ ﺳـﻨﯿﻦ ﺗﺘﺎﺑﻌﺖ ﻋﻠﯽ و ﻟﮑﻦ ﺷّﯿﺒﺘﻨﯽ اﻟﻮﻗﺎﺋﻊ و ﻗﺪ ذﮐﺮه اﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ ﻓﯽ ﺷﻌﺮاء اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و ﮐﺎن ﻓﺎﺿﻼ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮ اﻟﺠﻮاب ﻓﺼﯿﺤﺎ و‬‫ﮐﺎن ﯾﺘﺸـّﯿﻊ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﯾﻔﻀـﻠﻪ و ﯾﺜﻨﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ و ﯾﺘﺮﺣﻢ ﻋﻠﯽ ﻋﺜﻤﺎن رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﻗﯿﻞ ﻗـﺪم اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﯾﻮﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﮐﯿﻒ وﺟﺪك ﻋﻠﯽ ﺧﻠﯿﻠﮏ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻗﺎل ﮐﻮﺟﺪ أّم ﻣﻮﺳـﯽ ﻟﻤﻮﺳـﯽ و اﺷـﮑﻮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺘﻘﺼﯿﺮ و ﻗﺎل ﻟﻪ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﮐﻨﺖ ﻓﯿﻤﻦ ﺣﺼﺮ ﻋﺜﻤﺎن ﻗﺎل ﻻ و ﻟﮑّﻨﯽ ﻓﯿﻤﻦ ﺣﻀﺮه ﻗﺎل ﻓﻤﺎ ﻣﻨﻌﮏ ﻣﻦ ﻧﺼﺮه ﻗﺎل و اﻧﺖ ﻣﺎ ﻣﺘﻌﮏ ﻣﻦ ﻧﺼﺮه إذ‬‫ﺗﺮﺑّﺼﺖ ﺑﻪ رﯾﺐ اﻟﻤﻨﻮن و ﮐﻨﺖ ﻓﯽ اﻫـﻞ اﻟﺸـﺎم و ﮐﻠﻬﻢ ﺗـﺎﺑﻊ ﻟـﮏ ﻓﯿﻤـﺎ ﺗﺮﯾـﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ او ﻣﺎ ﺗﺮي ﻃﻠﺒﯽ ﺑـﺪﻣﻪ ﻧﺼـﺮة ﻟﻪ ﻗﺎل ﺑﻠﯽ و‬‫ﻟﮑّﻨﮏ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﺧﻮ ﺑﻨﯽ ﻓﻼن ﻻ أﻟﻔﯿﻨﮏ ﺑﻌـﺪ اﻟﻤﻮت ﺗﻨـﺪﺑﻨﯽ و ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﻣﺎ زّودﺗﻨﯽ زادي و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻟا ﺠﺰري‬‫در اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠـﮥ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺲ ﺑﻦ ﺟـﺪي ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ ﻣﻨﺎة ﺑﻦ ﮐﻨﺎﻧﮥ‬‫اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﻠﯿﺜﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و ﻫﻮ ﺑﮑﻨﯿﺘﻪ اﺷـﻬﺮ وﻟﺪ ﻋﺎم اﺣﺪ ادرك ﻣﻦ ﺣﯿﺎة اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻤﺎن ﺳﻨﯿﻦ و ﮐﺎن ﯾﺴﮑﻦ اﻟﮑﻮﻓﮥ‬‫ﺛّﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ ﻣﮑﮥ‬‫روي ﻋﻤﺎرة ﺑﻦ ﺛﻮﺑﺎن ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل رأﯾﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﺴﻢ ﻟﺤﻤﺎ ﺑﺎﻟﺠﻌﺮاﻧﮥ ﻓﺠﺎءت اﻣﺮأة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪86 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 89‬از ‪597‬‬‫ﻓﺒﺴﻂ رواءه ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫﺬه ﻗﺎﻟﻮا أّﻣﻪ اﻟﺘﯽ ارﺿﻌﺘﻪ‬‫و روي ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﯾﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻻ ﯾﺤﺪﺛﮏ اﻟﯿﻮم اﺣﺪ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻرض اﻧﻪ رأي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮي ﻗﺎل‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ﻓﻬﻞ ﺗﻨﻌﺖ ﻣﻦ روﯾﺘﻪ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻣﻘّﺼﺪا اﺑﯿﺾ ﻣﻠﯿﺤﺎ‬‫و ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟّﻄﻔﯿﻞ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤّﺒﯿﻦ ﻟﻪ و ﺷـﻬﺪ ﻣﻌﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻠﻬﺎ و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮﻧﺎ ﯾﻌﺘﺮف ﺑﻔﻀﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻏﯿﺮ ﻣﻤﺎ اﻻ‬‫اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻘﺪم ﻋﻠّﯿﺎ ﺗﻮﻓّﯽ ﺳـﻨﮥ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﯿﻞ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ ﻣﺎت ﻣﻤﻦ رأي اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ‬‫ﺣﺪي ﺑﺎﻟﺤﺎء اﻟﻤﻀـﻤﻮﻣﮥ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﻗﺎﻟﻪ اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﻗﺎل و وﺟﺪﺗﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﻬﺮة اﺑﻦ اﻟﮑﻠﺒﯽ ﺟﺪي ﺑﺎﻟﺠﯿﻢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در‬‫ﮐﺘﺎب اﻹﺻﺎﺑـﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠـﮥ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺟﺤﺶ و ﯾﻘﺎل ﺟﻬﯿﺶ ﺑﻦ ﺟـﺪي ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎة ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﮐﻨﺎﻧﮥ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﺛﻢ اﻟﻠﯿﺜﯽ راي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ ﺷﺎّب و ﺣﻔﻆ ﻋﻨﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪي ﻟﻪ ﺻﺤﺒﮥ و‬‫روي اﯾﻀﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﻠﯽ و ﻣﻌﺎذ و ﺣـﺬﯾﻔﻪ و اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﻧﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﺎرث و زﯾﺪ ﺑﻦ ارﻗﻢ و ﻏﯿﺮﻫﻢ روي‬‫ﻋﻨﻪ اﻟﺰﻫﻬﯽ و اﺑـﻮ اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻗﺘـﺎدة و ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ رﻓﯿﻊ و ﻋﮑﺮﻣـﮥ ﺑﻦ ﺧﺎﻟـﺪ و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ دﯾﻨـﺎر و ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ﺣـﺒﯿﺐ و ﻣﻌﺮوف ﺑﻦ ﺧﺮﺑﻮذ و‬‫آﺧﺮون ﻗﺎل ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﺎت ﺳـﻨﻪ ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ ﻣﺎت ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺒﺮﻗﯽ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ ﻣﺸﻬﻮر ﺑﺎﺳﻤﻪ و ﮐﻨﯿﺘﻪ‬‫ﺟﻤﯿﻌﺎ و ﻋﻦ ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻓﻀﺎﻟﻪ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺎل وﻫﺐ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﮐﻨﺖ ﺑﻤﮑﮥ ﺳـﻨﮥ ﻋﺸﺮ و ﻣﺎﺋﮥ ﻓﺮأﯾﺖ ﺟﻨﺎزة‬‫ﻓﺴﺄﻟﺖ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺴـﮑﻦ ﺟﺎءت ﻋﻨﻪ رواﯾﺎت ﺛﺎﺑﺘﮥ اﻧﻪ راي اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻣﺎ ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻋﻨﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻠﻢ ﯾﺜﺒﺖ و ذﮐﺮ اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺟﺪﻋﺎن ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﻃﻠﺐ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ‬‫ﯾﻄﻠﺒﻪ اﻣﺎ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﭘﺲ ازّﻣﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ را ﻣﺎﻟﮏ و ﻃﺮﯾﻖ ﺻـﺪق و ﺳـﺪاد را ﺳﺎﻟﮏ و ﻓﻀﻞ ﺣﻀﻮر ﻣﺸﺎﻫﺪ ﻋﻈﯿﻤﻪ را ﻣﺤﺮز و ﺧﺼـﻞ‬‫ﻣـﺎﺛﺮ ﻓﺨﯿﻤﻪ را ﺣﺎﺋﺰ ﺑﻮده و ﺳﺎﻟﻬﺎ اﺷـﺘﻐﺎل ﺑﺨـﺪﻣﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺠﺎ آورده راه ﻣﻄﺎوﻋﺖ و اﻧﻘﯿﺎد ﺳﭙﺮده و ﻣـﺪﺗﻬﺎ ﺷـﺮف ﻣﻼزﻣﺖ ﺣﺎﺻـﻞ‬‫ﻧﻤﻮده درك ﻓﯿﻮض و ﺑﺮﮐـﺎت ﻓﺮﻣﻮده اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در ﮐﺘـﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌـﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺑﻦ اﻟﻨﻀـﺮ ﺑﻦ‬‫ﺿﻤﻀﻢ ﺑﻦ زﯾﺪ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻨّﺠﺎري ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ ﺣﻤﺰة ﺳﻤﯽ ﺑﺎﺳﻢ ﻋﻤﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ اﻟﻨﻀﺮ أّﻣﻪ أّم ﺳﻠﯿﻢ‬‫ﺑﻨﺖ ﻣﻠﺤﺎن اﻻﻧﺼﺎرﯾﮥ ﮐﺎن ﻣﻘﺪم اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺑﻦ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ اﺑﻦ ﺛﻤﺎن ﺳﻨﯿﻦ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﺑﻦ رﺷـﯿﻖ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺪوﻻﺑﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻗﺎﻻ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ اﻟﺰﻫﺮي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﺪم رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ و ﺗﻮﻓﯽ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري ﺣﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪87 :‬‬‫ﻻﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻻﻧﺲ اﺷـﻬﺪت ﺑـﺪرا ﻗﺎل ﻻ أّم ﻟﮏ و اﯾﻦ ﻏﺒﺖ ﻋﻦ ﺑﺪر ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﺮج اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻣﻊ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﯿﻦ ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ ﺑـﺪر و ﻫﻮ ﻏﻼم ﯾﺨﺪﻣﻪ و ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻮاﻗﺪي ﺣﺪﺛﻨﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ذوﯾﺐ ﻋﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫ﯾﺰﯾﺪ ﻗﺎل راﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻣﺨﺘﻮﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻨﻘﻪ ﺧﺘﻤﻪ اﻟﺤّﺠﺎج أراد ان ﯾﺬﻟّﻪ ﺑﺬﻟﮏ و اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ وﻗﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﻘﯿﻞ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺗﺴـﻌﯿﻦ‬‫و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ ﻗﺎﻟﻪ ﺧﻠﯿﻔﮥ اﺑﻦ ﺧﯿﺎط و ﻏﯿﺮه ﻗﺎل ﺧﻠﯿﻔﮥ ﻣﺎت اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﺛﻠﺚ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ‬‫ﮐﺎﻧﺖ ﺳﻨﮥ ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺳﺄﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري اﺑﻦ ﮐﻢ ﮐﺎن اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻣﺎت ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﺒﻊ‬‫ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﺎل ﺑا ﻮ اﻟﯿﻘﻈﺎن ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻄﻦ ﺑﻦ ﻣﻠﯿﮏ اﻟﮑﻼﻟﯽ و ﻗﺎل اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺎت اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻓﯽ ﻗﺼﺮه ﺑﺎﻟّﻄّﻒ ﻋﻠﯽ ﻓﺮﺳﺨﯿﻦ‬‫ﻣﻦ اﻟﺒﺼـﺮة ﺳﻨﻪ اﺣﺪي و ﺗﺴﻌﯿﻦ و دﻓﻦ ﻫﻨﺎك و ﻗﺪ ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﻣﺎت و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺑﻀﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و اﺻّﺢ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻠﺤﺎن ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺣﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﻌﻤﺮ ﻋﻦ ﺣﻤﯿﺪ أن اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻋّﻤﺮ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ اﻻﺳﻨﮥ ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﯾﻘﺎل اﻧﻪ آﺧﺮ ﻣﻦ ﻣﺎت ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻣﺎت ﺑﻌﺪه ﻣﻤﻦ راي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳﻠﻢ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و ﯾﻘﺎل ان اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺪم ﻣﻦ ﺻﻠﺒﻪ ﻣﻦ وﻟﺪه و وﻟﺪ وﻟﺪه ﻧﺤﻮ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺒﻞ ﻣﻮﺗﻪ و ذﻟﮏ‬‫اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ دﻋﺎ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ارزﻗﻪ ﻣﺎﻻ و وﻟﺪا و ﺑﺎرك ﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 90‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺎﻧﯽ ﻟﻤﻦ اﮐﺜﺮ اﻻﻧﺼﺎر ﻣﺎﻻ و وﻟـﺪا و ﯾﻘﺎل اﻧﻪ وﻟـﺪ ﻻﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺛﻤﺎﻧﻮن وﻟـﺪا ﻣﻨﻬﻢ ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ و ﺳـﺒﻌﻮن ذﮐﺮ او ﺑﻨﺘﺎن اﻟﻮاﺣﺪة‬‫ﺗﺴـﻤﯽ ﺣﻔﺼـﮥ و اﻟﺜﺎﻧﯿـﮥ ﯾﮑّﻨﯽ أّم ﻋﻤﺮو و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑـﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺑﻦ اﻟﻨﻀـﺮ ﺑﻦ‬‫ﺿﻤﻀـﻢ ﺑـﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺣﺮام ﺑﻦ ﺟﻨـﺪب ﺑﻦ ﻋـﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﻏﻨﻢ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﺑﻦ اﻟﻨـّﺠ ﺎر و اﺳـﻤﻪ ﺗﯿﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﺨﺰرج ﺑﻦ ﺣـﺎدﺛﮥ‬‫اﻻﻧﺼـﺎري اﻟﺨﺰرﺟﯽ اﻟﻨﺠﺎري ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋـﺪي ﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﺘﺴـﻤﯽ ﺑﻪ و ﯾﻔﺘﺨﺮ ﺑـﺬﻟﮏ و ﮐﺎن‬‫ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻫﻮ و أم ﻋﺒﺪ اﻟﻤّﻄﻠﺐ ﺟّﺪة اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺳـﻤﻬﺎ ﺳـﻠﻤﯽ ﺑﻨﺖ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ اﺳﺪ ﺑﻦ ﺧﺪاش ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﻓﯽ ﻋﺎﻣﺮ‬‫ﺑﻦ ﻏﻨﻢ و ﮐﺎن ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ ﺣﻤﺰة ﮐﻨﺎه اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺒﻘﻠﮥ ﮐﺎن ﯾﺠﺘﻨﯿﻬﺎ و أّﻣﻪ أم ﺳـﻠﯿﻢ ﺑﻨﺖ ﻣﻠﺤﺎن و ﯾﺮد ﻧﺴـﺒﻬﺎ ﻋﻨﺪ اﺳﻤﻬﺎ و‬‫ﮐﺎن ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟﺼـﻔﺮة و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟﺤﻨﺎء و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟﻮرس و ﮐﺎن ﯾﺨﻠﻖ ذراﻋﯿﻪ ﺑﺨﻠﻮق ﻟﻠﻤﻌـﮥ ﺑﯿﺎض ﮐﺎﻧﺖ ﺑﻪ و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ذواﺑـﮥ ﻓﺎراد ان ﯾﺠّﺰﻫﺎ‬‫ﻓﻨﻬﺘﻪ اﻣﻪ و ﻗﺎﻟﺖ‬‫ﮐﺎن اﻟّﻨﺒّﯽ ﯾﻤّﺪﻫﺎ و ﯾﺎﺧﺬ ﺑﻬﺎ و داﻋﺒﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ ذا اﻻذﻧﯿﻦ‬‫و ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻻﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻻﻧﺲ اﺷﻬﺪت ﺑﺪرا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪88 :‬‬‫ﻗﺎل ﻻ أّم ﻟﮏ و اﯾﻦ ﻏﺒﺖ ﻋﻦ ﺑﺪر ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﺮج اﻧﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﯽ ﺑﺪر و ﻫﻮ ﻏﻼم ﯾﺨﺪﻣﻪ و‬‫ﮐﺎن ﻋﻤﺮه ﻟﻤﺎ ﻗﺪم اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻣﻬﺎﺟﺮا ﻋﺸـﺮ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺗﺴﻊ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺛﻤﺎن ﺳﻨﯿﻦ و روي اﻟﺰﻫﺮي ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫ﻗﺎل ﻗﺪم اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و ﺗﻮﻓﯽ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﯿﻞ ﺧﺪم اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺧـﺪﻣﻪ ﺛﻤﺎﻧﯿﺎ و ﻗﯿﻞ ﺳـﺒﻌﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﺳـﻨﺎدﻫﻢ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ داود ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﺪة ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﻻﺑﯽ اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ ﺳـﻤﻊ اﻧﺲ ﻣﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﺧﺪﻣﻪ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ و دﻋﺎ ﻟﻪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﺑﺴﺘﺎن ﯾﺤﻤﻞ اﻟﻔﺎﮐﻬﮥ ﻓﯽ اﻟﺴﻨﮥ ﻣﺮﺗﯿﻦ و ﮐﺎن ﻓﯿﻪ رﯾﺤﺎن ﯾﺠﯽء ﻣﻨﻪ رﯾﺢ اﻟﻤﺴﮏ‬‫اﺑﻮ ﺧﻠﺪه اﺳﻤﻪ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر و ﻗﺪ ادرك اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﻤﺮ ﺑﻦ ﻃﺒﺮزد اﻟﺒﻐـﺪادي و ﻏﯿﺮه ﻗﺎﻟﻮا اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻏﯿﻼن اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و زﻫﯿﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ زﻫﯿﺮ ﻗﺎﻻ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﻗﻌﻨﺐ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ وردان ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﯾﻘﻮل ارﺗﻘﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﻨﺒﺮ درﺟﮥ ﻓﻘﺎل اﻣﯿﻦ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﻋﻼم آﻣﻨﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل اﺗﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮﯾﻞ ﻓﻘﺎل رﻏﻢ اﻧﻒ ﻣﻦ ادرك رﻣﻀﺎن ﻓﻠﻢ ﯾﻐﻔﺮ ﻟﻪ ﻗﻞ آﻣﯿﻦ‬‫و روي اﺑﻦ أﺑﯽ ذﺋﺐ ﻋﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﯾﺰﯾـﺪ ﻗﺎل رأﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻣﺨﺘﻮﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻨﻘﻪ ﺧﺘﻤﻪ اﻟﺤﺠﺎج أراد ان ﯾﺬﻟّﻪ ﺑﺬﻟﮏ و ﮐﺎن ﺳـﺒﺐ‬‫ﺧﺘﻢ اﻟﺤﺠﺎج اﻋﻨﺎق اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺳﻬﻞ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ اﻟّﺴﺎﻋﺪّي و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﺮواﯾﮥ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﺳـﯿﺮﯾﻦ و ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ و ﻗﺘﺎدة و اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺼﺮي و اﻟﺰﻫﺮي و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ و ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﻋﺼﯿﮥ ﻟﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻠﻤﺎ ﻣﺎت أﻣﺮ أن ﺗﺪﻓﻦ ﻣﻌﻪ ﻓﺪﻓﻨﺖ ﻣﻌﻪ ﺑﯿﻦ ﺟﻨﺒﻪ و ﻗﻤﯿﺼﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﯾﺎﺳﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺳﻨﺎده اﻟﯽ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﯾﺰﯾﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﺧﺬت أم ﺳـﻠﯿﻢ ﺑﯿﺪي ﻓﺎﺗﺖ ﺑﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻫﺬا اﺑﻨﯽ و ﻫﻮ ﻏﻼم ﮐﺎﺗﺐ ﻗﺎل ﻓﺨﺪﻣﺘﻪ ﺗﺴﻊ ﺳﻨﯿﻦ ﻓﻤﺎ ﻗﺎل ﻟﯽ ﺷﯽء ﻗّﻂ ﺻﻨﻌﺘﻪ اﺳﺄت او ﺑﺌﺲ‬‫ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ و دﻋﺎ ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﮑﺜﺮة اﻟﻤﺎل و اﻟﻮﻟـﺪ ﻓﻮﻟـﺪ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺻـﻠﺒﻪ ﺛﻤﺎﻧﻮن ذﮐﺮا او اﺑﻨﺘﺎن اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﺣﻔﺼـﮥ و‬‫اﻻﺧﺮي أم ﻋﻤﺮو و ﻣﺎت و ﻟﻪ ﻣﻦ وﻟـﺪه و وﻟـﺪ وﻟـﺪه ﻣﺎﺋـﮥ و ﻋﺸـﺮون وﻟﺪا و ﻗﯿﻞ ﻧﺤﻮ ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺎن ﻧﻘﺶ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺻﻮرة اﺳﺪ راﺑﺾ و ﮐﺎن‬‫ﯾﺸّﺪ اﺳﻨﺎﻧﻪ ﺑﺎﻟﺬﻫﺐ و ﮐﺎن اﺣﺪ اﻟﺮﻣﺎة اﻟﻤﺼﯿﺒﯿﻦ و ﯾﺎﻣﺮ وﻟﺪه ان ﯾﺮﻣﻮا ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ و رﺑّﻤﺎ رﻣﯽ ﻣﻌﻬﻢ ﻓﯿﻐﻠﺒﻬﻢ ﺑﮑﺜﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪89 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 91‬از ‪597‬‬‫اﺻﺎﺑﺘﻪ و ﮐﺎن ﯾﻠﺒﺲ اﻟﺨﺰ و ﯾﺘﻌّﻤﻢ ﺑﻪ و اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ وﻗﺖ وﻓﺎﺗﻪ و ﻣﺒﻠﻎ ﻋﻤﺮه ﻓﻘﯿﻞ ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و‬‫ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﮐﺎن ﻋﻤﺮه ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﺛﻠﺚ ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﺳﺒﻊ ﺳﻨﯿﻦ‬‫و ﻗﯿﻞ ﺑﻀﻊ و ﺗﺴـﻌﻮن ﺳﻨﮥ ﻗﺎل ﺣﻤﯿﺪ ﺗﻮﻓﯽ اﻧﺲ و ﻋﻤﺮه ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﻮن ﺳﻨﮥ اﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﻦ ﻗﺎل ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﺒﻊ ﺳﻨﯿﻦ ﻓﻌﻨﺪي‬‫ﻓﯿﻪ ﻧﻈﺮ ﻻﻧﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯽ ﻋﻤﺮه ﻋﻨـﺪ اﻟﻔﺠﺮة ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯽ وﻓﺎﺗﻪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﻓﯿﮑﻮن ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا ﻣﺎﺋﮥ ﺳـﻨﮥ و‬‫ﺛﻼث ﺳﻨﯿﻦ و اﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﻮل ﻣﻦ ﯾﻘﻮل اﻧﻪ ﮐﺎن ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻬﺠﺮة ﺳﺒﻊ ﺳﻨﯿﻦ او ﺛﻤﺎن ﺳﻨﯿﻦ ﻓﯿﻨﻘﺺ ﻋﻦ ﻫﺬا ﻧﻘﺼﺎ ﺑّﯿﻨﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ‬‫ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﮐﺎن ﻣﻮﺗﻪ ﺑﻘﺼـﺮه ﺑﺎﻟّﻄﻒ و دﻓﻦ ﻫﻨﺎك ﻋﻠﯽ ﻓﺮﺳـﺨﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﺒﺼـﺮة و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻗّﻄﻦ ﺑﻦ ﻣﺪرك اﻟﮑﻼﻟﯽ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺜﻠﺜـﮥ و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻟﻨﻀـﺮ ﺑﻦ ﺿـﻤﻀﻢ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺣﻤﺰة اﻻﻧﺼﺎري ﻟا ﻨّﺠﺎري‬‫اﻟﻤﺪﻧﯽ ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻟﻪ ﺻﺤﺒﮥ ﻃﻮﯾﻠﮥ و ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮ و ﻣﻼزﻣﮥ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﺬ ﻫﺎﺟﺮ اﻟﯽ ان‬‫ﻣـﺎت ﺛﻢ اﺧـﺬ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤـﺎن و اﺑّﯽ و ﻃﺎﺋﻔـﮥ و ﻋّﻤﺮ دﻫﺮا و ﮐﺎن آﺧﺮ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻣﻮﺗﺎ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟّﺰﻫﺮي و ﻗﺘﺎدة و‬‫ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ و ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺘﯿﻤﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﻧﺼﺎري و اﻣﻢ ﺳﻮاﻫﻢ اﺧﺮج ﻟﻪ اﻟﺒﺨﺎري دون ﻣﺴـﻠﻢ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺣﺪﯾﺜﺎ و‬‫اﻧﻔﺮد ﻟﻪ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﺴـﺒﻌﯿﻦ ﺣﺪﯾﺜﺎ و اﺗﻔﻘﺎ ﻟﻪ ﻋﻠﯽ اﺧﺮاج ﻣﺎﺋﮥ و ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﻗﺎﻟﻪ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ و اﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯿـﮥ و اﻟﻀـﺒﻌﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﻔﻼـس و ﻗﻌﻨﺐ و اﻟﺴـّﺮي ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ و ﺧﻠﻖ و ﻗﺎل ﻗﺘﺎدة و اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﻋـﺪّي و اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و‬‫ﺗﺴﻌﯿﻦ و روي ﻣﻌﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻦ وﻟﺪ اﻻﻧﺲ اﻧﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺗﺎﺑﻌﻪ اﻟﻮاﻗﺪّي و روي ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻋﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎب‬‫اﻧﻪ ﺗﻮّﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﮐﺘﺎب اﻹﺻﺎﺑﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻟﻨﻀﺮ ﺑﻦ ﺿﻤﻀﻢ ﺑﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﺣﺮام‬‫ﺑﻦ ﺟﻨـﺪب ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﻏﻨﻢ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر اﺑﻮ ﺣﻤﺰة اﻻﻧﺼﺎرّي اﻟﺨﺰرﺟﯽ ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ واﺣﺪ اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺮواﯾﮥ ﻋﻨﻪ‬‫ﺻّﺢ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻗﺪم اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و ان أّﻣﻪ أم ﺳﻠﯿﻢ اﺗﺖ ﺑﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻤﺎ‬‫ﻗﺪم ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻟﻪ ﻫﺬا اﻧﺲ ﻏﻼم ﯾﺨﺪﻣﮏ ﻓﻘﺒﻠﻪ و ان اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐّﻨﺎه اﺑﺎ ﺣﻤﺰة ﺑﺒﻘﻠﮥ ﮐﺎن ﯾﺠﺘﻨﯿﻬﺎ و ﻣﺎزﺣﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ ذا اﻷذﻧﯿﻦ‬‫و ﻗﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري ﺧﺮج اﻧﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﯽ ﺑﺪر و ﻫﻮ ﻏﻼم ﯾﺨﺪﻣﻪ اﺧﺒﺮﻧﯽ أﺑﯽ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ‬‫ﻻـﻧﺲ اﻧﻪ ﻗـﺎل ﻻـﻧﺲ اﺷـﻬﺪت ﺑـﺪرا ﻗﺎل و اﯾﻦ ﻏﺒﺖ ﻋﻦ ﺑـﺪر ﻻ أّم ﻟﮏ ﻗﻠﺖ و اﻧﻤﺎ ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮوه ﻓﯽ اﻟﺒـﺪرّﯾﯿﻦ ﻻﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ ﺳّﻦ ﻣﻦ‬‫ﯾ ﻘ ﺎﺗ ﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪90 :‬‬‫و ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن ﺛﻨﺎ اﺑﻮ داود ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﺪة ﻗﻠﺖ ﻻﺑﯽ اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ اﺳـﻤﻊ اﻧﺲ ﻣﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل ﺧﺪﻣﻪ‬‫ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و دﻋـﺎ ﻟﻪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﮐـﺎن ﻟﻪ ﺑﺴـﺘﺎن ﯾﺤﻤـﻞ اﻟﻔﺎﮐﻬـﮥ ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﮥ ﻣﺮﺗﯿﻦ و ﮐﺎن ﻓﯿﻪ رﯾﺤﺎن ﯾﺠﯽء ﻣﻨﻪ رﯾﺢ‬‫اﻟﻤﺴﮏ و ﮐﺎﻧﺖ اﻗﺎﻣﺘﻪ ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﺛﻢ ﺷـﻬﺪ اﻟﻔﺘﻮح ﺛﻢ ﻗﻄﻦ اﻟﺒﺼـﺮة و ﻣﺎت ﺑﻬﺎ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﮐﺎن‬‫آﺧﺮ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﻮﺗﺎ ﺑﺎﻟﺒﺼﺮة و ﻗﺎل اﻟﺒﺨﺎري ﺛﻨﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺛﻨﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺳﺄﻟﺖ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ اﻧﺲ ﮐﻢ ﻏﺰا اﻧﺲ ﻣﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﺛﻤﺎﻧﯽ ﻏﺰوات و روي اﺑﻦ اﻟّﺴﮑﻦ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺻﻔﻮان ﺑﻦ ﻫﺒﯿﺮة‬‫ﻋﻦ أﻣّﯿﮥ ﻗﺎل ﻗﺎل ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻫﺬه ﺷـﻌﺮة ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻀﻌﻬﺎ ﺗﺤﺖ ﻟﺴﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻓﻮﺿﻌﺘﻬﺎ‬‫ﺗﺤﺖ ﻟﺴﺎﻧﻪ‬‫و ﻗـﺎل ﻣﻌﻤﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺳـﻤﻌﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾﺒﻖ اﺣـﺪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﻘﺒﻠﺘﯿﻦ ﻏﯿﺮي ﻗﺎل ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻗﻠﺖ ﻟﺸـﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎب ﻣﺘﯽ‬‫ﻣﺎت اﻧﺲ ﻗﺎل ﺳـﻨﮥ ﺗﺴـﻌﯿﻦ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و ﻗﺎل ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻔﯿﺮ و اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﻋﺪّي و ﻣﻌﺘﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺗﺴﻌﯿﻦ و‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﺛﻨﺎ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺛﻨﺎ ﺣﻨﺒﻞ ﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺛﻨﺎ ﻣﻌﺘﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﻣﺜﻠﻪ و زاد و ﮐﺎن ﻋﻤﺮه ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ اﻻ ﺳﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 92‬از ‪597‬‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ اﻟﻮاﻗـﺪي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زﯾﺪ اﻟﻬﺬﻟﯽ اﻧﻪ ﺣﻀـﺮ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻟﮑﻮﻓﯽ و ﻣﺎت‬‫ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻓﯿﻬﺎ ارﺧﻪ اﻟﻤﺪاﺋﻨﯽ و ﺧﻠﯿﻔﮥ و زاد و ﻟﻪ ﻣﺎﺋﮥ و ﺛﻠﺚ ﺳـﻨﯿﻦ و ﺣﮑﯽ اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ اﻧﻪ ﻣﺎت و ﻟﻪ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﺳﻨﮥ و ﺳﻨﮥ ﻗﺎل و ﻗﯿﻞ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﺒﻊ ﺳﻨﯿﻦ و رواه اﻟﺒﻐﻮّي ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷّﺒﮥ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري ﮐﺬﻟﮏ و‬‫ﻗﺎل اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ ﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻤﺼﯿﺼـﯽ ﺛﻨﺎ ﻣﺨﻠﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﺣّﺴﺎن ﻋﻦ ﺣﻔﺼﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﺎﻟﺖ‬‫أّم ﺳـﻠﯿﻢ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ادع ﻻﻧﺲ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﮐﺜﺮ ﻣﺎﻟﻪ و وﻟـﺪه و ﺑﺎرك ﻟﻪ ﻓﯿﻪ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﻠﻘـﺪ دﻓﻨﺖ ﻣﻦ ﺻـﻠﺒﯽ ﺳﻮي وﻟـﺪ وﻟـﺪي ﻣﺎﺋﮥ و‬‫ﺧﻤﺴﮥ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ان أرﺿﯽ ﻟﺘﺜﻤﺮ ﻓﯽ اﻟّﺴﻨﮥ ﻣﺮﺗﯿﻦ‬‫و ﻗﺎل ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺟﺎءت ﺑﯽ أم ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻧﺎ ﻏﻼم ﻓﻘﺎﻟﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻧا ﺲ ادع‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬﻢ اﮐﺜﺮ ﻣﺎﻟﻪ و وﻟﺪه و ادﺧﻠﻪ اﻟﺠّﻨﮥ ﻗﺎل ﻗﺪ راﯾﺖ اﺛﻨﺘﯿﻦ و اﻧﺎ ارﺟﻮ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ‬‫و ﻗـﺎل ﺟﻌﻔﺮ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺖ ﻣﻊ اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺣﻤﺰة ﻋﻄﺸﺖ ارﺿـﻨﺎ ﻗﺎل ﻓﻘﺎم اﻧﺲ ﻓﺘﻮّﺿﺎ و ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﺒﺮّﯾـﮥ ﻓﺼـﻠّﯽ‬‫رﮐﻌﺘﯿﻦ ﺛﻢ دﻋﺎ ﻓﺮاﯾﺖ اﻟـّﺴ ﺤﺎب ﯾﻠﺘﺌﻢ ﻗﺎل ﺛﻢ ﻣﻄﺮت ﺣﺘﯽ ﻣﻸت ﮐﻞ ﺷـﯽء ﻓﻠﻤﺎ ﺳـﮑﻦ اﻟﻤﻄﺮ ﺑﻌﺚ اﻧﺲ ﺑﻌﺾ اﻫﻠﻪ ﻓﻘﺎل اﻧﻈﺮ اﯾﻦ ﺑﻠﻐﺖ‬‫ﻓﻨﻈﺮ ﻓﻠﻢ ﺗﻌﺪ ارﺿﻪ إﻻ ﯾﺴﯿﺮا و ذﻟﮏ ﻓﯽ اﻟّﺼﯿﻒ و ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ ﻋﻦ ﺷﻌﺒﮥ ﻋﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة ﻣﺎ رأﯾﺖ اﺣﺪا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪91 :‬‬‫اﺷﺒﻪ ﺻﻼة ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﺑﻦ أم ﺳﻠﯿﻢ ﯾﻌﻨﯽ اﻧﺴﺎ و‬‫روي اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ اﻻوﺳﻂ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و اﻻﺻـﺒﺢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن‬‫ﯾﺸﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﺼﻠﻮة و ﻗﺎل ﻻ ﻧﻌﻠﻢ روي اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة ﻋﻦ اﻧﺲ ﻏﯿﺮ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و ﻗـﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري ﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻋﻮن ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﻧﺲ ان أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻟﻤﺎ اﺳـﺘﺨﻠﻒ ﺑﻌﺚ اﻟﯽ اﻧﺲ ﻟﯿﻮّﺟﻬﻪ اﻟﯽ اﻟﺒﺤﺮﯾﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟّﺴـ ﻘﺎﯾﮥ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﺳـﺘﺸﺎره ﻓﻘﺎل اﺑﻌﺜﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﻟﺒﯿﺐ ﮐﺎﺗﺐ ﻗﺎل ﻓﺒﻌﺜﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻧﺲ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا اﻣﺎ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﭘﺲ‬‫از اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم و ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم و ﺷﺎﻫـﺪﯾﻦ ﻣﺸﺎﻫـﺪ ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺴـﻼم و ﯾﮑﯽ از ﻋﺸـﺮه ﻣﺒﺸـﺮﯾﻦ ﺑﺎﻟﺠّﻨﻪ و‬‫واﺣـﺪ ﻣﻘـﺎﺗﻠﯿﻦ ﺗﺤﺖ ﻇﻼـل اﻟﺴـﯿﻮف و اﻷﺳـّﻨﮥ و ﻣﺸـﻬﻮر ﺑﺎﺳـﺘﺠﺎﺑﺖ دﻋـﻮات و ﻣﻮرد دﻋﻮت ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨـﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻓﻀـﻞ‬‫اﻟﺼـﻠﻮات ﺑﻮده ﺣﺎﻓـﻆ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و اﺳﻢ أﺑﯽ وﻗﺎص ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ وﻫﯿﺐ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﺑﻦ زﻫﺮة ﺑﻦ ﮐﻼب اﻟﻘﺮﺷﯽ اﻟﺰﻫﺮي ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ اﺳﺤﺎق ﮐﺎن ﺳﺎﺑﻊ ﺳﺒﻌﮥ ﻓﯽ اﺳﻼﻣﻪ اﺳﻠﻢ ﺑﻌﺪ ﺳﻨﮥ ﻗﺎل اﻟﻮاﻗﺪّي ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺳﻠﻤﮥ‬‫ﺑﻦ ﺑﺤﺚ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﺑﻨﺖ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ ﺳـﻌﺪ ﻗﺎل اﺳـﻠﻤﺖ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﺗﺴﻊ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و روي ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل اﺳﻠﻤﺖ ﻗﺒﻞ ان ﯾﻔﺮض اﻟﺼﻠﻮة و ﺷﻬﺪ‬‫ﺑﺪرا و اﻟﺤﺪﯾﺒﯿﮥ و ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻤﺸﺎﻫﺪ و ﻫﻮ اﺣﺪ اﻟّﺴـ ﺘﮥ اﻟّﺬﯾﻦ ﺟﻌﻞ ﻋﻤﺮ ﻓﯿﻬﻢ اﻟﺸﻮري و اﺧﺒﺮ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﻮﻓﯽ و ﻫﻮ‬‫ﻋﻨﻬﻢ راض و اﺣـﺪ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟﻤﺸـﻬﻮد ﻟﻬﻢ ﺑﺎﻟﺠّﻨـﮥ و ﮐـﺎن ﻣﺠﺎب اﻟـﺪﻋﻮة ﻣﺸـﻬﻮرا ﺑـﺬﻟﮏ ﺗﺨﺎف دﻋﻮﺗﻪ و ﺗﺮﺟﯽ اﻻﺷـﺘﻬﺎر دﻋﻮﺗﻪ اﺟﺎﺑﮥ‬‫ﻋﻨ ﺪ ﻫﻢ و ذ ﻟ ﮏ‬
‫ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻟﻠّﻬﻢ ﺳﺪد ﺳﻬﻤﻪ واﺟﺐ دﻋﻮﺗﻪ‬‫و ﻫﻮ اّول ﻣﻦ رﻣﯽ ﺑﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و ذﻟﮏ ﻓﯽ ﺳـّﺮﯾﮥ ﻋﺒﯿـﺪة ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث و ﮐﺎن ﻣﻌﻪ ﯾﻮﻣﺌـﺬ اﻟﻤﻘـﺪاد ﺑﻦ ﻋﻤﺮو و ﻋﯿﯿﻨـﮥ ﺑﻦ ﻏﺰوان و‬‫ﯾﺮوي اّن ﺳﻌﺪا ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﻨﯽ اﻧﻪ اّول ﻣﻦ رﻣﯽ ﺑﺴﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻻﻫﻞ و ﺟﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻧﯽ ﺣﻤﯿﺖ ﺻﺤﺎﺑﺘﯽ ﺑﺼﺪور ﻧﺒﻠﯽ‬‫اذود ﺑﻬﺎ اواﺋﻠﻬﻢ ذﯾﺎدا ﺑﮑﻞ ﺣﺰوﻧﮥ و ﺑﮑﻞ ﺳﻬﻞ‬‫ﻓﻤﺎ ﯾﻌﺘّﺪ رام ﻣﻦ ﻣﻌﺪ ﺑﺴﻬﻢ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺒﻠﯽ‬‫و‬‫ﺟﻤﻊ رﺳﻮل ﻟا ﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻪ و ﻟﻠﺰﺑﯿﺮ اﺑﻮﯾﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﮑﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻤﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 93‬از ‪597‬‬‫ﻓﯿﻤﺎ روي ﻋﻨﻪ ارم ﻓﺪاك أﺑﯽ و اﻣﯽ و ﻟﻢ ﯾﻘﻞ ﻻﺣﺪ ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻘﻮﻟﻮن و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ‬‫روي اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟﺪ ﻋﻦ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎزم ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺟﺐ دﻋﻮﺗﻪ و ﺳّﺪد رﻣﯿﺘﻪ‬‫و روي ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻘّﻄﺎن ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺠﺎدل ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺎﻣﺮ ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻗﺒﻞ ﺳﻌﺪ ﻓﻘﺎل‬‫اﻧﺖ ﺧﺎﻟﯽ‬‫و روي وﮐﯿﻊ ﻋﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ ﻗﯿﺲ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ ﺳﻌﺪا ﯾﻘﻮل اﻧﺎ اول رﺟﻞ ﻣﻦ اﻟﻌﺮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪92 :‬‬‫رﻣﯽ ﺑﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻐﺰاة ﻋﻨﺪ اﻟﻘﺘﺎل و ﮐﺎن اﺣﺪ اﻟﻔﺮﺳﺎن اﻟﺸـﺠﻌﺎن ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺶ اﻟّﺬﯾﻦ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﺤﺮﺳﻮن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﻣﻐﺎزﯾﻪ و ﻫﻮ اﻟّـﺬي ﮐّﻮف اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻧﻔﯽ اﻻﻋﺎﺟﻢ و ﺗﻮﻟﯽ ﻗﺘﺎل ﻓﺎرس أّﻣﺮه ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻓﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ و‬‫ﮐﺎن ﻟﻪ ﻓﺘـﺢ اﻟﻘﺎدﺳـﯿﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﮐﺎن اﻣﯿﺮا ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻓﺸـﮑﺎه اﻫﻠﻬﺎ و رﻣﻮه ﺑﺎﻟﺒﺎﻃﻞ ﻓـﺪﻋﺎ ﻋﻠﯽ اﻟّﺬي واﺟﻬﻪ ﺑﺎﻟﮑﺬب دﻋﻮة ﻇﻬﺮت ﻓﯿﻪ‬‫اﺟﺎﺑﺘﻬﺎ و اﻟﺨﺒﺮ ﺑﺬﻟﮏ ﻣﺸـﻬﻮر ﺗﺮﮐﺖ ذﮐﺮه ﻟﺸـﻬﺮﺗﻪ و ﻋﺰﻟﻪ ﻋﻤﺮ و ذﻟﮏ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎه اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓﮥ و وﻟﯽ ﻋّﻤﺎر ﺑﻦ‬‫ﯾﺎﺳـﺮ اﻟﺼـﻠﻮة و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﯿﺖ اﻟﻤﺎل و ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﺣﻨﯿﻒ ﻣﺴﺎﺣﮥ اﻻرﺿﯿﻦ ﺛﻢ ﻋﺰل ﻋﻤﺎرا و اﻋﺎد؟؟؟ ﺳﻌﺪا ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻮﻓﮥ ﺛﺎﻧﯿﺎ ﺛﻢ‬‫ﻋﺰﻟﻪ و وﻟﯽ ﻗﺒﻞ ان ﯾﺨﺮج إﻟﯿﻬﺎ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺑﻦ ﺷـﻌﺒﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﺘﻞ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﻗّﺮه ﻋﺜﻤﺎن ﯾﺴـﯿﺮا و وﻟﯽ ﺳﻌﯿﺪا ﺛﻢ ﻋﺰﻟﻪ و وﻟﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻘﺒـﮥ و ﻗﺪ ﻗﯿﻞ ان ﻋﻤﺮ ﻟﻤﺎ أراد ان ﯾﻌﯿﺪ ﺳـﻌﺪا ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻮﻓﮥ أﺑﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺎل أ ﺗﺄﻣﺮوﻧﯽ ان اﻋﻮد ﻋﻠﯽ ﻗﻮم ﯾﺰﻋﻤﻮن اﻧﯽ ﻻ اﺣﺴﻦ ان اﺻـّﻠﯽ‬‫ﻓﺘﺮﮐﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻃﻌﻦ ﻋﻤﺮ و ﺟﻌﻠﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺸﻮري ﻓﻘﺎل ان وﻻﻫﺎ ﺳﻌﺪ ذﻟﮏ و اﻻ ﻓﻠﯿﺴﺘﻌﻦ ﺑﻪ اﻟﻮاﻟﯽ ﻓﺎﻧﻪ ﻟﻢ اﻋﺰﻟﻪ ﻣﻦ ﻋﺠﺰ و ﻻ ﺧﯿﺎﻧﮥ و راﻣﻪ‬‫اﺑﻨﻪ اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ان ﯾـﺪﻋﻮ اﻟﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﻌـﺪ ﻗﺘﻞ ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺎﺑﯽ و ﮐﺬﻟﮏ راﻣﻪ اﯾﻀﺎ اﺑﻦ اﺧﯿﻪ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺘﺒﮥ ﻓﻠﻤﺎ أﺑﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺻﺎر ﻫﺎﺷﻢ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ و‬‫ﮐﺎن ﺳـﻌﺪ ﻣﻤﻦ ﻗﻌـﺪ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﺘﻨﮥ و اﻣﺮ اﻫﻠﻪ ان ﻻ ﯾﺨﺒﺮوه ﻣﻦ اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺎس ﺑﺸـﯽء ﺣﺘﯽ ﺗﺠﺘﻤﻊ اﻻﻣﮥ ﻋﻠﯽ اﻣﺎم ﻓﻄﻤﻊ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﯿﻪ و‬‫ﻓﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻤﮥ ﻓﮑﺘﺐ إﻟﯿﻬﻢ ﯾﺪﻋﻮﻫﻢ اﻟﯽ ﻋﻮﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻄﻠﺐ ﺑﺪم ﻋﺜﻤﺎن و ﯾﻘﻮل ﻟﻬﻢ اﻧّﻬﻢ ﻻ ﯾﮑّﻔﺮون ﻣﺎ اﺗﻮه ﻣﻦ‬‫ﻗﺘﻠﻪ و ﺧـﺬﻻﻧﻪ اﻟّﺎ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻗﺎل ان ﻗﺎﺗﻠﻪ و ﺧﺎذﻟﻪ ﺳﻮاء ﻓﯽ ﻧﺜﺮ و ﻧّﻈﻢ ﮐﺘﺐ ﺑﻪ إﻟﯿﻬﻢ ﺗﺮﮐﺖ ذﮐﺮه ﻓﺎﺟﺎﺑﻪ ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﯾﺮّد ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﺟﺎء‬‫ﺑﻪ و ﯾﻨﮑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻘﺎﻟﺘﻪ ﺑﺎﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻫﻞ ﻟﻤﺎ ﯾﻄﻠﺒﻪ و ﮐﺎن ﻓﯽ ﺟﻮاب ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وّﻗﺎص ﻟﻪ‬‫ﻣﻌﺎوي داؤك اﻟﺪاء اﻟﻌﯿﺎء و ﻟﯿﺲ ﺑﻤﺎ ﺗﺠﯽء ﺑﻪ اﻟﺪواء‬‫أﯾﺪﻋﻮﻧﯽ اﺑﻮ ﺣﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﻓﻼم اردد ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻤﺎ ﯾﺸﺎء‬‫و ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﻋﻄﻨﯽ ﺳﯿﻔﺎ ﻧﺼﯿﺮا ﺗﻤﯿﺰ ﺑﻪ اﻟﻌﺪاوة و اﻟﻮﻻء‬‫ﻓﺎن اﻟﺸّﺮ اﺻﻐﺮه ﮐﺒﯿﺮا و ان اﻟﻈﻬﺮ ﺛﻘﻠﻪ اﻟﺪﻣﺎء‬‫أ ﺗﻄﻤﻊ ﻓﯽ اﻟﺬي اﻋﯿﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻗﺪ ﻃﻤﻌﺖ ﺑﻪ اﻟﻌﻔﺎء‬‫ﻟﯿﻮم ﻣﻨﻪ ﺧﯿﺮ ﻣﻨﮏ ﺣّﯿﺎ و ﻣﯿﺘﺎ اﻧﺖ ﻟﻠﻤﺮء اﻟﻐﺮاء‬‫ﻓﺎﻣﺎ اﻣﺮ ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺪﻋﻪ ﻓﺎن اﻟﺮاي اذﻫﺒﻪ اﻟﺒﻼء‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﺳـﺌﻞ ﻋﻠّﯽ ﻋﻦ اﻟّﺬﯾﻦ ﻗﻌﺪوا ﻋﻦ ﺑﯿﻌﺘﻪ و ﻧﺼـﺮﺗﻪ و اﻟﻘﯿﺎم ﻣﻌﻪ ﻗﺎل ﻫﺆﻻء ﻗﻮم ﺧﺬﻟﻮا اﻟﺤﻖ و ﻟﻢ ﯾﻨﺼﺮوا اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻣﺎت ﺳﻌﺪ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ وﻗﺎص ﻓﯽ ﻗﺼﺮه ﺑﺎﻟﻌﻘﯿﻖ ﻋﻠﯽ ﻋﺸﺮة أﻣﯿﺎل ﻣﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻋﻠﯽ رﻗﺎب اﻟﺮﺟﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪93 :‬‬‫و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﺒﻘﯿﻊ و ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺮوان ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ و اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ وﻗﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻮاﻗﺪي ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺑﻀﻊ و ﺳﺘﯿﻦ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻣﺎت ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﺰﺑﯿﺮ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔّﻠﺎس ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫وﻗﺎص ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺑﻀﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﻔّﻠﺎس و ﻫﻮ اﺑﻦ ارﺑﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ذﮐﺮ اﺑﻮ زرﻋﮥ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 94‬از ‪597‬‬‫ﺳﻌـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺛﻼث و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﻓﯽ اﻣﺎرة ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻌﺪ ﺣﺠﺘﻪ اﻻﺧﺮي و اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ ﺻـﻔﺘﻪ اﺧﺘﻼﻓﺎ ﻣﺘﻀﺎدا ﻓﻠﻢ اذﮐﺮﻫﺎ‬‫ﻟـﺬﻟﮏ و روي اﻟﻠﯿﺚ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ ﻋﻘﯿـﻞ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺷـﻬﺎب ان ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗـﺎص ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮه اﻟﻤﻮت دﻋﯽ ﺑﺨﻠﻖ ﺟـّﺒ ﮥ ﻣﻦ ﺻﻮف ﻓﻘﺎل‬‫ﮐﻔﻨﻮﻧﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎﻧﯽ ﮐﻨﺖ ﻟﻘﯿﺖ اﻟﻤﺸـﺮﮐﯿﻦ ﻓﯿﻬﺎ ﯾﻮم ﺑـﺪر و ﻫﯽ ﻋﻠّﯽ و اﻧﻤﺎ ﮐﻨﺖ أﺧﺒﺆﻫﺎ ﻟﻬـﺬا و ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ وﻫﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﺑﻦ زﻫﺮة ﺑﻦ ﮐﻼب اﻻﻣﯿﻦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺰﻫﺮي اﻟﺒﺪرّي اﻟﻌﺸـﺮّي اول ﻣﻦ رﻣﯽ‬‫ﺑﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ روي ﻋﻨﻪ ﺑﻨﻮه ﻋﺎﻣﺮ و ﻣﺤﻤﺪ و ﻣﺼـﻌﺐ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺎﯾﺸﮥ و ﻗﯿﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎزم و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴﯿﺐ و ﻋﻠﻘﻤﮥ‬‫و اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻨﻬﺪي و ﻣﺠﺎﻫﺪ و اﺣﻤﺪ اﻟﻤﮑﯽ و ﺧﻠﻖ اﺳﻠﻢ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺳﺒﻊ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و ﮐﺎن ﻗﺼﯿﺮا ﻏﻠﯿﻈﺎ ﺟﻌﺪ اﻟﺸﻌﺮ اﻟﺠﺴﻢ آدم اﻓﻄﺲ و‬‫ﻗﯿﻞ ﮐﺎن ﻃﻮﯾﻼ روي ﻧﺎﻓﻊ اﻟﻘﺎري ﻋﻦ وﻟﺪ ﻟﺴﻌﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل اﺳﻠﻤﺖ و ﻣﺎ ﻓﯽ وﺟﻬﯽ ﺷﻌﺮة و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻤﺴﯿﺐ ﺳﻤﻌﺖ ﺳﻌﺪا ﯾﻘﻮل ﻣﮑﺜﺖ‬‫ﻟﯿﺎﻟﯽ و اﻧﯽ ﻟﺜﺎﻟﺚ اﻻﺳﻼم و‬‫ﻗﺎل ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ارم ﻓﺪاك أﺑﯽ و اﻣﯽ‬‫و ﮐﺎن ﺳـﻌﺪ ﻣﺠﺎب اﻟـﺪﻋﻮة ﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟّﻤـ ﮥ و ﺟﻬﺎد ﻋﻈﯿﻢ و ﻓﺘﻮﺣﺎت ﮐﺒﺎر و وﻗﻊ ﻓﯽ ﻧﻔﻮس اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻋﺘﺰل اﻟﻔﺘﻨﮥ و ﻟﻢ ﯾﻘﺎﺗﻞ ﻣﻊ ﻋﻠﯽ و‬‫ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺛﻢ ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﯾﻐﺒﻄﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻋّﻨﻔﻪ اﺑﻨﻪ ﻗﺎل ﺷـّﺮ ﻣﻨﺰل ﻧﺰﻟﻪ ﺳـﻌﺪ و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻟﺌﻦ ﮐﺎن ذﻧﺒﺎ اﻧّﻪ ﻟﺼﻐﯿﺮ و ﻟﺌﻦ ﮐﺎن ﺣﺴﻨﺎ اﻧﻪ ﻟﻌﻈﯿﻢ‬‫ﻗﺎل اﻟﺰﻫﺮي ان ﺳـﻌﺪا ﻟﻤﺎ اﺣﺘﻀﺮ دﻋﺎ ﺑﺨﻠﻖ ﺟّﺒﮥ ﺻﻮف و ﻗﺎل ﮐﻔﻨﻮﻧﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎﻧﯽ ﻗﺎﺗﻠﺖ ﻓﯿﻬﺎ ﯾﻮم ﺑﺪر اﻧﻤﺎ اﺧﺒﺎﺗﻬﺎ ﻟﻬﺬا و ﻗﯿﻞ ﺗﺮﮐﺘﻪ ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﻣﺎﺋﺘﯽ اﻟﻒ درﻫﻢ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ اﻟﻒ درﻫﻢ و ﮐﺎن ﻗﺪ اﻋﺘﺰل ﻓﯽ ﻗﺼـﺮ ﺑﻨﺎه ﺑﺎﻟﻌﻘﯿﻖ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺣﻤﻞ ﻓﺪﻓﻦ ﺑﺎﻟﺒﻘﯿﻊ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﮐﺘﺎب اﻹﺻﺎﺑﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻫﯿﺐ و ﯾﻘﺎل وﻫﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﺑﻦ زﻫﺮة ﺑﻦ ﮐﻼب اﻟﻔﻬﺮّي اﻟﺰﻫﺮي اﺑﻮ اﺳﺤﺎق‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص اﺣﺪ اﻟﻌﺸـﺮة و آﺧﺮﻫﻢ ﻣﻮﺗﺎ و أّﻣﻪ ﺣﻤﺰة ﺑﻨﺖ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ أﻣّﯿﮥ ﺑﻨﺖ ﻋّﻢ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﺣﺮب ﺑﻦ أﻣّﯿﮥ روي ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮا روي ﻋﻨﻪ ﺑﻨﻮه اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻋﺎﻣﺮ و ﻣﺼـﻌﺐ و ﻋﻤﺮ و ﻣﺤﻤـﺪ و ﻋﺎﺋﺸـﮥ و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺳـﻤﺮة و ﻣﻦ‬‫ﮐﺒﺎر اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ و اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻨﻬﺪّي و ﻗﯿﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎزم و ﻋﻠﻘﻤﮥ و اﻻﺣﻨﻒ و آﺧﺮون و ﮐﺎن اﺣﺪ اﻟﻔﺮﺳﺎن و ﻫﻮ اّول‬‫ﻣﻦ رﻣﯽ ﺑﺴﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ اﺣﺪ ﺳﺘﮥ اﻟﺸﻮري و ﻗﺎل ﻋﻤﺮان اﺻﺎﺑﺘﻪ اﻻﻣﺮة و اﻻ ﻓﻠﯿﺴﺘﻌﻦ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪94 :‬‬‫اﻟﻮاﻟﯽ و ﮐﺎن راس ﻣﻦ ﻓﺘـﺢ اﻟﻌﺮاق و وﻟﯽ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻟﻌﻤﺮو و ﻫﻮ اﻟﺬي ﺑﻨﺎﻫﺎ ﺛﻢ ﻋﺰل و وﻟﯿﻬﺎ ﻟﻌﺜﻤﺎن و ﮐﺎن ﻣﺠﺎب اﻟﺪﻋﻮة ﻣﺸـﻬﻮرا ﺑﺬﻟﮏ‬‫ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳﺖ و ﻗﯿﻞ ﺳـﺒﻊ و ﻗﯿﻞ ﺛﻤﺎن و اﻟﺜﺎﻧﯽ اﺷـﻬﺮ و ﻗﺪ ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﻗﯿﻞ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و وﻗﻊ ﻓﯽ‬‫ﺻﺤﯿـﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟﻘـﺪ ﻣﮑﺜﺖ ﺳـﺒﻌﮥ اﯾﺎم و اﻧﯽ ﻟﺜﺎﻟﺚ اﻻﺳـﻼم و ﻗﺎل اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺬر ﮐﺎن ﻫﻮ و ﻃﻠﺤﮥ و اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﻋﻠّﯽ ﻋﺬار‬‫ﻋﺎم واﺣﺪ أي ﮐﺎن ﺳﻬﻢ ﻫﻢ واﺣﺪا و‬‫روي اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﺎﺑﺮ ﻗﺎل اﻗﺒﻞ ﺳﻌﺪ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺬا ﺧﺎﻟﯽ ﻓﻠﯿﺮﻧﯽ اﻣﺮء ﺧﺎﻟﻪ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﻓﯽ اﻟﻤﻐﺎزي ﮐﺎن اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻤﮑﮥ ﯾﺴﺘﺨﻔﻮن ﺑﺼﻼﺗﻬﻢ ﻓﺒﯿﻨﺎ ﺳﻌﺪ ﻓﯽ ﺷﻌﺐ ﻣﻦ ﺷﻌﺎب‬‫ﻣﮑﮥ ﻓﯽ ﻧﻔﺮ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ إذ ﻇﻬﺮ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﻤﺸﺮﮐﻮن ﻓﻨﺎﻓﺮوﻫﻢ و ﻋﺎﺑﻮا ﻋﻠﯿﻬﻢ دﯾﻨﻬﻢ ﺣﺘﯽ ﻗﺎﺗﻠﻮﻫﻢ ﻓﻀﺮب ﺳﻌﺪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺮﮐﯿﻦ ﺑﻠﺤﯽ‬‫ﺟﻤﻞ ﻓﺸّﺠﻪ ﻓﮑﺎن اول دم ارﯾﻖ ﻓﯽ اﻻﺳﻼم و‬‫روي اﻟﺘﺮﻣﺬّي ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎزم ﻋﻦ ﺳﻌﺪ ان اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺳﺘﺠﺐ ﻟﺴﻌﺪ إذا دﻋﺎك ﻓﮑﺎن ﻻ ﯾﺪﻋﻮ‬‫اﻻ اﺳﺘﺠﯿﺐ ﻟﻪ‬‫و روﯾﻨـﺎ ﻓﯽ ﻣﺠـﺎﺑﯽ اﻟـﺪﻋﻮة ﻻﺑﻦ أﺑﯽ اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻋﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺮﯾﺮ ﻋﻦ ﻣﻐﯿﺮة ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل ﮐﺎﻧﺖ اﻣﺮأة ﻗﺎﻣﺘﻬﺎ ﻗﺎﻣـﮥ ﺻﺒّﯽ ﻓﻘﺎﻟﻮا ﻫـﺬه اﺑﻨـﮥ ﺳـﻌﺪ‬‫ﻏﻤﺴﺖ ﯾﺪﻫﺎ ﻓﯽ ﻃﻬﻮرﻫﺎ ﻓﻘﺎل ﻗﻄﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺪﯾﮏ ﻓﻤﺎ ﻣﺴﺘﻪ ﺑﻌﺪ و ﻟﻤﺎ ﻗﺘﻞ ﻋﺜﻤﺎن اﻋﺘﺰل اﻟﻔﺘﻨﮥ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ و‬‫روي اﻟﺸـﯿﺨﺎن و اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﻟﻤﺎ ﻗﺪم اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ارق ﻓﻘﺎل ﻟﯿﺖ رﺟﻼ ﺻﺎﻟﺤﺎ ﻣﻦ‬‫اﺻﺤﺎﺑﯽ ﯾﺤﺮﺳﻨﯽ إذ ﺳﻤﻌﺖ ﺻﻮت اﻟّﺴﻼح ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﻫﺬا ﻗﺎل اﻧﺎ ﺳﻌﺪ ﻓﻘﺎم و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻓﺪﻋﺎ ﻟﻪ ﻣﺎت ﺳﻌﺪ ﺑﺎﻟﻌﻘﯿﻖ و ﺣﻤﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻓﺼّﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 95‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻟﻤﺴﺠﺪ‬‫و ﻗﺎل اﻟﻮاﻗﺪّي اﺛﺒﺖ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯽ وﻗﺖ وﻓﺎﺗﻪ اﻧﻬﺎ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻫﻮ اﻟّﺬي ﻓﺘﺢ‬‫ﻣـﺪاﺋﻦ ﮐﺴـﺮي و ﮐﺎن ﻣﺴـﺘﺠﺎب اﻟـﺪﻋﻮة و ﻫﻮ اﻟّﺬي ﮐّﻮف اﻟﮑﻮﻓﮥ و اﻋﺘﺰل اﻟﻔﺘﻨﮥ و ﺟﺎءه اﺑﻦ اﺧﯿﻪ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﻋﺘﺒﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻫﻬﻨﺎ ﻣﺎﺋﮥ اﻟﻒ‬‫ﺳﯿﻒ ﯾﺮوﻧﮏ اﺣﻖ ﺑﻬﺬا اﻻﻣﺮ ﻓﻘﺎل ارﯾﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺳـﯿﻔﺎ واﺣﺪا إذا ﺿـﺮﺑﺖ ﺑﻪ اﻟﻤﺆﻣﻦ ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺼـﻨﻊ ﺷـﯿﺌﺎ و إذا ﺿﺮﺑﺖ ﺑﻪ اﻟﮑﺎﻓﺮ ﻗﻄﻊ و اﺧﺮج‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﺑﺴـﻨﺪ ﺟّﯿﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق ﻗﺎل ﮐﺎن اﺷّﺪ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ارﺑﻌﮥ ﻋﻤﺮ‬‫و ﻋﻠﯽ و اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﺳـﻌﺪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻﺻﺎﺑﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﻟّﺴـ ﺮاج ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻨﺼـﺮ ﻋﻦ ﻣﺒﺎرك‬‫ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺑﺮﯾـﺪة ﻋﻦ ﻣﻦ ﺣـّﺪﺛﻪ ﻋﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻋﻦ ﯾﻌﻤﺮ ﻓﺴـﺄﻟﻪ ﻋﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗـﺎص ﻓﻘـﺎل ﺗﺮﮐﻨﺎه ﻓﯽ وﻻﯾﺘﻪ اﮐﺮم اﻟﻨﺎس‬‫ﻣﻌـﺬرة و اﻗﻠﻬﻢ ﺑﺴـﺮة و ﻫﻮ ﻟﻬﻢ ﮐﺎﻻم اﻟﺒّﺮة ﯾﺠﻤﻊ ﻟﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﯾﺠﻤﻊ اﻟـﺬّرة اﺷـﺪ اﻟﻨﺎس ﻋﻨﺪ اﻟﺒﺎس و اﺣّﺐ ﻗﺮﯾﺶ اﻟﯽ اﻟﻨﺎس و ﻗﺎل اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺛﻨﺎ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﮐﺎن ﺳﻌﺪ ﻓﯽ ﺟﯿﺶ و ﻋﺒﯿﺪة ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث ﺣﯿﻦ ﺑﻌﺜﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪95 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﯽ راﻓﻊ ﻓﻠﻘﯽ ﻋﯿﺮ ﻗﺮﯾﺶ ﻓﺘﺮاﻣﻮا ﺑﺎﻟّﻨﺒـﻞ و ﮐـﺎن ﺳـﻌﺪ اّول ﻣﻦ رﻣﯽ ﺑﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﺤـﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ‬‫ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﻗﺎل ﻗﺎل ﺳﻌﺪ ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫اﻻﻫﻞ ﺟﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻧّﯽ ﺣﻤﯿﺖ ﺻﺤﺎﺑﺘﯽ ﺑﺼﺪور ﻧﺒﻠﯽ‬‫ﻗﺎل و زاد ﻓﯿﻬﺎ اذود ﺑﻬﺎ اواﺋﻠﻬﻢ ذﯾﺎدا ﺑﮑﻞ ﺣﺰوﻧﮥ و ﺑﮑﻞ ﺳﻬﻞ ﻓﻤﺎ ﯾﻌﺘّﺪ رام ﻣﻦ ﻣﻌﺪ‬‫ﺑﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺒﯿـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺒﻠﯽ و اﺧﺮﺟﻪ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ ﻓﯽ زﯾـﺎد اﻧﻪ ﻋﻦ ﻋﺜﻤـﺎن ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ اﻟﺰﻫﺮي ﺑﻨﺤﻮه و ﻓﯿﻪ اﻻﺑﯿـﺎت اﻟﺜﻠﺜـﮥ اﻣﺎ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﻮء ﺣﺎل و ﺧﺴـﺮان ﻣﺎل اوﻻ ﺳـﯿﻤﺎ از ﻣﺤﺎرﺑﺖ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﻫّﺐ اﻟﻘﺒﻮل ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫واﺿـﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺣﻀـﺮات اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺰ از اﯾﺠﺎد ﺟﻼﺋﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﺧﻠﻖ ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﻧﻤﯽآﯾﻨﺪ و ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ او ﺑﺮﻣﻼ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻬﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺼـﯿﺺ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ اﻟﺴﻬﻤﯽ وﻟّﺎه اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﯿﺶ ذات اﻟّﺴﻼﺳﻞ ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ و ﯾﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺪاده ﻓﯽ اﻫﻞ ﻣﮑﮥ و ﮐﺎن ﻣﻦ دﻋﺎت ﻗﺮﯾﺶ ﻣﺎت ﺑﻤﺼﺮ و ﮐﺎن واﻟﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﯾﻮم اﻟﻔﻄﺮ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي او اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ ﻓﯽ وﻻﯾﮥ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﺻﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﺻﻠّﯽ ﺑﺎﻟﻨﺎس ﺻﻼة اﻟﻌﯿﺪ و ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﻌﺎص ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺘﻬﺰﺋﯿﻦ ﺑﺎﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﺛﻨﺎ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺎص ﻋﻦ ﺣﯿﻮة ﺑﻦ ﺷـﺮﯾﺢ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺒﯿﺐ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺷـﻤﺎﺳﮥ ﻗﺎل ﺣﻀـﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ اﻟﻌﺎص و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺳـﯿﺎﻗﮥ اﻟﻤﻮت ﯾﺒﮑﯽ ﻃﻮﯾﻼ و وﺟﻬﻪ اﻟﯽ اﻟﺠﺪار ﻓﺠﻌﻞ اﺑﻨﻪ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﯾﺒﮑﯿﮏ ﯾﺎ اﺑﺘﺎه ﻗﺎل اﻣﺎ ﺑّﺸـ ﺮك رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﮑﺬا أ ﻣﺎ ﺑﺸﺮك رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﮑﺬا ﻗﺎل ﻓﺎﻗﺒﻞ ﺑﻮﺟﻬﻪ ﻓﻘﺎل ان اﻓﻀﻞ ﻣﺎ ﯾﻌّﺪ ﺷﻬﺎدة ان ﻻ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫اّن ﻣﺤﻤـﺪا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﻘـﺪ رأﯾﺘﻨﯽ ﻋﻠﯽ اﻃﺒﺎق ﺛﻠﺚ رأﯾﺘﻨﯽ و ﻣﺎ اﺣﺪ اﺑﻐﺾ اﻟّﯽ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣّﻨﯽ و ﻻ اﺟﺪ اﺣّﺐ‬‫ﻣﻦ ان اﮐﻮن ﻗـﺪ اﺳـﺘﻤﮑﻨﺖ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺘﻠﺘﻪ ﻓﻠﻮ ﻣّﺖ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻟﮑﻨﺖ ﻓﯽ اﻟّﻨـﺎر ﻓﻠﻤﺎ ﺟﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺳـﻼم ﻓﯽ ﻗﻠﺒﯽ اﺗﯿﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻄﻨﯽ ﯾﻤﯿﻨﮏ ﻻ ﺑﺎﯾﻌﮏ ﻓﺎﻋﻄﺎﻧﯽ ﯾﺪه ﻓﻘﺒﻀﺖ ﯾﺪي ﻓﻘﺎل ﻣﺎﻟﮏ ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ﻗﺎل ﻗﻠﺖ اردت ان اﺷﺘﺮط ﻋﻠﯿﮏ ﻗﺎل‬‫ﺗﺸﺘﺮط ﻣـﺎ ذا ﻗﻠﺖ ان ﯾﻐﻔﺮ ﻟﯽ ﻗـﺎل اﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ان اﻻﺳـﻼم ﯾﻬـﺪم ﻣﺎ ﮐﺎن ﻗﺒﻠﻪ و ان اﻟﻬﺠﺮة ﺗﻬـﺪم ﻣﺎ ﮐﺎن ﻗﺒﻠﻬﺎ ﻗﺎل ﻓﺒﺎﯾﻌﺖ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻤﺎ ﮐﺎن اﺣﺪ اﺣّﺐ اﻟﯽ ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻻ اﻋﻈﻢ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯽ ﻣﻨﻪ و ﻣﺎ ﮐﻨﺖ أﻣﻸ ﻋﯿﻨﯽ ﻣﻨﻪ‬‫اﻋﻈﺎﻣﺎ ﻟﻪ ﻓﻠﻮ ﻣّﺖ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻟﻮﺟﺪت ان اﮐﻮن ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ ﺛﻢ وﻟﯿﺖ اﺷﯿﺎء ﻻ ادري ﻣﺎ ﺣﺎﻟﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎذا اﻧﺎ ﻣّﺖ ﻓﻼ ﺗﺘﺒﻌﻨﯽ ﻧﺎﺋﺤﮥ و ﻻ ﻧﺎر‬‫و إذا دﻓﻨﺘﻤﻮﻧﯽ ﻓﺸّﻨﻮا ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺮاب ﺷّﻨﺎ ﺛﻢ اﻗﯿﻤﻮا ﻋﻨﺪ ﻗﺒﺮي ﻗﺪر ﻣﺎ ﯾﺨﺮ ﺟﺰور و ﯾﻘﺴﻢ ﻟﺤﻤﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪96 :‬‬‫اﺳّﺮ ﺑﮑﻢ و ﻣﺎ ادري ﻣﺎ ذا اراﺟﻊ ﺑﻪ رﺳﻞ رﺑّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 96‬از ‪597‬‬‫و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﻗﻄﺒﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺳﻬﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻫﺼﯿﺺ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ‬‫ﻟﻮّي اﻟﻘﺮﺷﯽ اﻟّﺴﻬﻤﯽ ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﯿﻞ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ و أّﻣﻪ اﻟﻨﺎﺑﻐﮥ ﺑﻨﺖ ﺣﺮﻣﻠﮥ ﺳﺒّﯿﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﺟّﻠﺎن ﺑﻦ ﻋﻨﺰة ﺑﻦ اﺳﺪ ﺑﻦ رﺑﯿﻌﮥ ﺑﻦ ﻧﺰار و‬‫اﺧﻮه ﻻّﻣﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﺛﺎﺛـﮥ اﻟﻌـﺪوي ﮐﺎن ﻣﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮة اﻟﺤﺒﺸـﮥ و ﻋﻘﺒـﮥ ﺑﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ ﻟﻘﯿﻂ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ اﻟﺤﺮث ﺑﻦ ﻓﻬﺮ و زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ‬‫ﻋﻔﯿﻒ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺎص أم ﻫﺆﻻء و أم ﻋﻤﺮو واﺣـﺪة و ﻫﯽ ﺣﺮﻣﻠـﮥ ﺳﺒّﯿﮥ ﻣﻦ ﻋﻨﺰة و ذﮐﺮوا اﻧﻪ ﺟﻌﻞ ﻟﺮﺟﻞ اﻟﻒ درﻫﻢ ﻋﻠﯽ ان ﯾﺴﺄل ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻋﻦ أّﻣﻪ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺒﺮ ﻓﻘﺎل اﻣﯽ ﺳﻠﻤﯽ ﺑﻨﺖ ﺣﺮﻣﻠﮥ ﯾﻠﻘﺐ اﻟﻨﺎﺑﻐﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻨﺰة ﺛﻢ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﺟﻠّﺎن اﺻﺎﺑﺘﻬﺎ رﻣﺎح اﻟﻌﺮب ﻓﺒﯿﻌﺖ‬‫ﻟﺴﻮق ﺑﻌﮑﺎظ ﻓﺎﺷﺘﺮاﻫﺎ اﻟﻔﺎﮐﻬـﮥ ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺛﻢ اﺷﺘﺮاﻫﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﺪﻋﺎن ﺛﻢ ﺻﺎرت اﻟﯽ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﻓﻮﻟﺪت ﻓﺎﻧﺠﺒﺖ ﻓﺎن ﮐﺎن‬‫ﺟﻌﻞ ﻟﮏ ﺷﯽء ﻓﺨﺬه ﻗﯿﻞ ان ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﺳﻠﻢ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻗﺒﻞ اﻟﻔﺘﺢ و ﻗﯿﻞ ﺑﻠﯽ اﺳﻠﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﺤﺪﯾﺒّﯿﮥ و اﻟﺨﯿﺒﺮ و ﻻ ﯾﺼّﺢ و اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻣﺎ‬‫ذﮐﺮه اﻟﻮاﻗﺪي و ﻏﯿﺮه ان اﺳﻼﻣﻪ ﮐﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻗﺪم ﻫﻮ و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ و ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ‬‫ﻓﻠﻤﺎ دﺧﻠﻮا ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻬﻢ ﻗﺎل ﻗﺪ رﻣﺘﮑﻢ ﻣﮑﮥ ﺑﺎﻓﻼذ ﮐﺒﺪﻫﺎ‬‫و ﮐﺎن ﻗﺪوﻣﻬﻢ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺤﺪﯾﺒﯿﮥ و ﺧﯿﺒﺮ و ذﮐﺮ اﻟﻮاﻗﺪي ﻗﺎل و ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻗﺪم ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫اﻟﻌﺎص ﻣﺴـﻠﻤﺎ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻗﺎل ﻗﺪ اﺳـﻠﻢ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺠﺎﺷـﯽ و ﻗﺪم ﻣﻌﻪ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﻗﺪﻣﻮا‬‫اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻣﻦ اﻟﻬﺠﺮة و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﺎت ﻣﻦ ارض اﻟﺤﺒﺸﮥ اﻻ ﻣﻌﺘﻘﺪا ﻟﻼﺳﻼم و ذﻟﮏ ان اﻟﻨﺠﺎﺷﯽ ﮐﺎن ﻗﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ ﻋﻤﺮ و‬‫ﮐﯿﻒ ﯾﻐﺮب ﻋﻨـﮏ اﻣﺮ اﺑﻦ ﻋﻤﮏ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﻪ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﻧﺖ ﺗﻘﻮل ذﻟﮏ ﻗﺎل أي و اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻃﻌﻨﯽ ﻓﺨﺮج ﻣﻦ ﻋﻨـﺪه ﻣﻬﺎﺟﺮا اﻟﯽ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﺳـﻠﻢ ﻗﺒﻞ ﻋﺎم ﺧﯿﺒﺮ و اﻟﺼﺤﯿﺢ اﻧﻪ ﻗﺪم ﻣﺴﻠﻤﺎ ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن‬‫ﻗﺒﻞ اﻟﻔﺘﺢ ﺑﺴـّﺘﮥ اﺷﻬﺮ ﻫﻮ و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ و ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ و ﮐﺎن ﻫّﻢ ﺑﺎﻻﻗﺒﺎل ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺣﯿﻦ اﻧﺼﺮاﻓﻪ‬‫ﻣﻦ اﻟﺤﺒﺸـﮥ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﻌﺰم ﻟﻪ اﻟﯽ اﻟﻮﻗﺖ اﻟّﺬي ذﮐﺮﻧﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و أّﻣﺮه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺳـﺮّﯾﮥ ﻧﺤﻮ اﻟّﺸﺎم و ﻗﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ‬‫ﻋﻤﺮو اﻧﯽ ارﯾـﺪ ان اﺑﻌﺜﮏ ﻓﯽ ﺟﯿﺶ ﯾﺴـﻠﻤﮏ و ﯾﻐﻨﻤﮏ و ارﻏﺐ ﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺎل رﻏﺒﮥ ﺻﺎﻟﺤﮥ ﻓﺒﻌﺜﻪ ﻧﺤﻮ اﺧﻮال اﺑﯿﻪ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﻣﻦ‬‫ﺑﻠّﯽ ﯾﺪﻋﻮﻫﻢ اﻟﯽ اﻻﺳﻼم و ﯾﺴﺘﻨﻔﺮﻫﻢ اﻟﯽ اﻟﺠﻬﺎد ﻓﺸﺨﺺ ﻋﻤﺮو اﻟﯽ ذﻟﮏ اﻟﻮﺟﻪ و ﮐﺎن ﻗﺪوﻣﻪ اﻟﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و وّﺟﻬﻪ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻓﯿﻤﺎ ذﮐﺮه اﻟﻮاﻗﺪّي و ﻏﯿﺮه اﻟﯽ اﻟّﺴﻼﺳﻞ ﻣﻦ ﺑﻼد ﻗﻀﺎﻋﮥ ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و‬‫ﮐﺎﻧﺖ أم واﻟﺪ ﻋﻤﺮو ﻣﻦ ﺑﻠﯽ ﻓﺒﻌﺜﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﯽ ارض ﺑﻠﯽ و ﻋﺬرة ﯾﺴﺘﺎﻟﻔﻬﻢ ﺑﺬﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪97 :‬‬‫و ﯾﺪﻋﻮﻫﻢ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم ﻓﺼﺎر ﺣﺘﯽ إذا ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﻣﺎء ﺑﺎرض ﺟﺬام ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟّﺴـ ﻼﺳﻞ و ﺑﺬﻟﮏ ﺳّﻤﯿﺖ ﺗﻠﮏ اﻟﻐﺰوة ذات اﻟﺴﻼﺳﻞ ﺧﺎف‬‫ﻓﮑﺘﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﺗﻠﮏ اﻟﻐﺰوة ﯾﺴـﺘﻤّﺪه ﻓﺎﻣّﺪه ﺑﺠﯿﺶ ﻣﺎﺋﺘﯽ ﻓﺎرس ﻣﻦ اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ و اﻻﻧﺼﺎر اﻫﻞ ﻟا ﺸـﺮف‬‫ﻓﯿﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ و أﻣﺮ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺑﺎ ﻋﺒﯿـﺪة ﻓﻠﻤﺎ ﻗـﺪﻣﻮا ﻋﻠﯽ ﻋﻤﺮو ﻗﺎل اﻧﺎ اﻣﯿﺮﮐﻢ و اﻧﻤﺎ اﻧﺘﻢ ﻣـﺪدي ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪة ﺑﻞ‬‫اﻧﺖ اﻣﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﻌﮏ و اﻧﺎ اﻣﯿﺮ ﻣﻦ ﻣﻌﯽ ﻓﺎﺑﯽ ﻋﻤﺮ و‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻬﺪ اﻟّﯽ ان إذا ﻗﺪﻣﺖ اﻟﯽ ﻋﻤﺮو ﻓﺘﻄﺎوﻋﺎ و ﻻ ﺗﺨﺘﻠﻔﺎ ﻓﺎن ﺧﺎﻟﻔﺘﻨﯽ اﻃﻌﺘﮏ‬‫ﻗﺎل ﻋﻤﺮو ﻓﺎﻧﯽ اﺧﺎﻟﻔﮏ ﻓﺴـﻠﻢ ﻟﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪة و ﺻـّﻠﯽ ﺧﻠﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﯿﺶ ﮐﻠﻪ و ﮐﺎﻧﻮا ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و وﻟّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻋﻠﯽ ﻋّﻤﺎن ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻤﻞ ﻟﻌﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن و ﻣﻌﺎوﯾﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ‬‫و ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺪ وﻟّﺎه ﺑﻌﺪ ﻣﻮت ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ و اﻻردن و وﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ دﻣﺸﻖ و ﺑﻌﻠﺒﮏ و اﻟﺒﻠﻘﺎء‬‫و وﻟﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﺧﺬﯾﻢ ﺣﻤﺺ ﺛﻢ ﺟﻤﻊ اﻟﺸﺎم ﮐﻠﻬﺎ ﺑﻤﻌﺎوﯾﮥ و ﮐﺘﺐ اﻟﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻓﺼﺎر اﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻓﺎﻓﺘﺘﺤﻬﺎ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫واﻟﯿﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺎت ﻋﻤﺮ ﻓﺎﻗّﺮه ﻋﺜﻤﺎن ﻋﻠﯿﻬﺎ ارﺑﻊ ﺳـﻨﯿﻦ او ﻧﺤﻮﻫﺎ ﺛﻢ ﻋﺰﻟﻪ ﻋﻨﻬﺎ و وﻟﯿﻬﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ اﻟﻌﺎﻣﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ رﺷـﯿﻖ اﻟـﺪوﻻﺑﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻮﺟﯿﻬﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ اﻟﻮﺟﯿﻪ ﻗﺎل ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ اﻧﺘﻘﻀﺖ اﻻﺳـﮑﻨﺪرّﯾﮥ‬‫ﻓﺎﻓﺘﺘﺤﻬﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻓﻘﺘﻞ اﻟﻤﻘﺎﺗﻠﮥ و ﺳﺒﯽ اﻟﺬّرﯾﮥ و اﻣﺮ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﺮد اﻟّﺴﺒﯽ اﻟّﺬي ﺳـﺒﻮا ﻣﻦ اﻟﻘﺮي اﻟﯽ ﻣﻮاﺿﻌﻬﻢ ﻟﻠﻌﻬﺪ اﻟﺬي ﮐﺎن ﻟﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 97‬از ‪597‬‬‫و ﻟﻢ ﯾﺼﺢ ﻋﻨﺪه ﻧﻘﻀـﻬﻢ و وﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﺮح اﻟﻌﺎﻣﺮي و ﮐﺎن ذﻟﮏ ﺑﺪو اﻟﺸـﺮ ﺑﯿﻦ ﻋﻤﺮو و ﻋﺜﻤﺎن ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﻋﺘﺰل‬‫ﻋﻤﺮو ﻓﯽ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﻓﻠﺴـﻄﯿﻦ و ﮐﺎن ﯾﺎﺗﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﺣﯿﺎﻧﺎ ﻓﻠﻤﺎ ﻗﺘﻞ ﻋﺜﻤﺎن ﺻﺎر اﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﺎﺳـﺘﺠﻼب ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻟﻪ و ﺷﻬﺪ ﺻﻔﯿﻦ ﻣﻌﻪ و ﮐﺎن ﻣﻨﻪ‬‫ﺑﺼـّﻔﯿﻦ و ﻓﯽ اﻟﺘﺤﮑﯿﻢ ﻣﺎ ﻫﻮ ﻋﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﯾﺎم اﻟﻨﺎس ﻣﻌﻠﻮم ﺛﻢ وﻟّﺎه ﻣﺼﺮ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﺑﻬﺎ اﻣﯿﺮا ﻋﻠﯿﻬﺎ و ذﻟﮏ ﯾﻮم اﻟﻔﻄﺮ‬‫ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ارﺑﻌﯿﻦ و اﻻّول اﺻّﺢ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﯾﻮم ﻣﺎت ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﻤﻘّﻄﻢ ﻣﻦ ﻧﺎﺣﯿﮥ و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻨﻪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ رﺟﻊ ﻓﺼـﻠّﯽ ﺑﺎﻟﻨﺎس ﺻـﻼة اﻟﻌﯿﺪ و وﻟﯽ اﺧﺎه ﻋﺘﺒﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﻓﻤﺎت ﻋﺘﺒﮥ ﺑﻌﺪ ﺳﻨﮥ او ﻧﺤﻮﻫﺎ ﻓﻮﻟﯽ ﻣﺴﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﻣﺨﻠّﺪ و ﮐﺎن‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺎن ﻗﺮﯾﺶ و اﺑﻄﺎﻟﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿـﮥ ﻣـﺬﮐﻮرا ﺑـﺬﻟﮏ ﻓﯿﻬﻢ و ﮐﺎن ﺷﺎﻋﺮا ﺣﺴﻦ اﻟﺸـﻌﺮ ﺣﻔﻆ ﻣﻨﻪ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪ‬‫ﺷّﺘﯽ ﻣﻦ ﺷﻌﺮه ﻓﯽ اﺑﯿﺎت ﻟﻪ ﯾﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﺎرة ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺠﺎﺷﯽ‬‫إذ اﻟﻤﺮء ﻟﻢ ﯾﺘﺮك ﻃﻌﺎﻣﺎ ﯾﺤّﺒﻪ و ﻟﻢ ﯾﻨﻪ ﻗﻠﺒﺎ ﻏﺎوﯾﺎ ﺣﯿﺚ ﯾّﻤﻤﺎ‬‫ﻗﻀﯽ وﻃﺮا ﻣﻨﻪ و ﻏﺎدر ﺳّﺒﮥ إذا ذﮐﺮت اﻣﺜﺎﻟﻬﺎ ﯾﻤﻸ اﻟﻔﻤﺎ‬‫و ﮐﺎن ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﺣﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪98 :‬‬‫اﻟﺪﻫﺎة اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺮاي و اﻟﺪﻫﺎء و ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ إذا اﺳﺘﻀﻌﻒ رﺟﻼ ﻓﯽ راﯾﻪ و ﻋﻘﻠﻪ ﻗﺎل اﺷﻬﺪ ان ﺧﺎﻟﻘﮏ و‬‫ﺧﺎﻟﻘﻬﺎ واﺣﺪ ﯾﺮﯾﺪ ﺧﺎﻟﻖ اﻻﺿﺪاد و ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﻧﮏ أﻣﺮﺗﻨﯽ ﻓﻠﻢ اﺋﺘﻤﺮ و زﺟﺮﺗﻨﯽ ﻓﻠﻢ اﻧﺰﺟﺮ و وﺿﻊ ﯾﺪه ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ اﻟﻐّﻞ‬‫ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻻ ﻗﻮي ﻓﺎﻧﺘﺼـﺮ و ﻻ ﯾﺮي ﻓﺎﻋﺘﺬر و ﻻ ﻣﺴـﺘﮑﺒﺮ ﺑﻞ ﻣﺴـﺘﻐﻔﺮ و ﻟﮑﻦ ﻻ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻧﺖ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺮددﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺎت ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ‬‫ﻗﺎﺳﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻟا ﺤﺴﻦ ﺑﻦ رﺷﯿﻖ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻄﺤﺎوي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻤﺰﻧﯽ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﯾﻘﻮل دﺧﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻠﯽ ﻋﻤﺮو ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ ﻓﺴﻠﻢ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻓﻘﺎل ﮐﯿﻒ اﺻﺒﺤﺖ ﯾﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﺻﺒﺤﺖ و ﻗﺪ اﺻﻠﺤﺖ ﻣﻦ دﻧﯿﺎي ﻗﻠﯿﻼ و اﻓﺴﺪت ﻣﻦ دﯾﻨﯽ ﮐﺜﯿﺮا ﻓﻠﻮ ﮐﺎن اﻟﺬي اﺻﻠﺤﺖ ﻫﻮ اﻟﺬي‬‫اﻓﺴﺪت و اﻟﺬي اﻓﺴﺪت ﻫﻮ اﻟﺬي اﺻﻠﺤﺖ ﻟﻔﺰت و ﻟﻮ ﮐﺎن ﯾﻨﻔﻌﻨﯽ ان اﻃﻠﺐ ﻃﻠﺒﺖ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﯾﻨﺠﯿﻨﯽ ان اﻫﺮب ﻫﺮﺑﺖ ﻓﺼﺮت ﮐﺎﻟﻤﻨﺠﻨﯿﻖ‬‫ﺑﯿﻦ اﻟّﺴـ ﻤﺎء و اﻻرض ﻻ ارﻗﯽ ﺑﯿـﺪﯾﻦ و ﻻ اﻫﺒﻂ ﺑﺮﺟﻠﯿﻦ ﻓﻐﻄﻨﯽ ﺑﻌﻈـﮥ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻬﺎ ﯾﺎ اﺑﻦ اﺧﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻫﯿﻬﺎت ﯾﺎ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺻﺎر‬‫اﺑﻦ اﺧﯿـﮏ اﺧـﺎك و ﻻـ ﺗﺸـﺎء ان ﺗﺒﮑﯽ اﻻـ ﺑﮑﯿﺖ ﮐﯿﻒ ﯾـﺎﻣﺮ ﺑﺮﺣﯿـﻞ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻣﻘﯿﻢ ﻓﻘـﺎل ﻋﻤﺮو ﻋﻠﯽ ﺣﯿﻨﻬـﺎ ﺣﯿﻦ اﻧـﺎ اﺑﻦ ﺑﻀﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ‬‫ﺗﻘﻨﻄﻨﯽ ﻣﻦ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﻠﻬﻢ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﯾﻘﻨﻄﻨﯽ ﻣﻦ رﺣﻤﺘﮏ ﻓﺨﺬ ﻣﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﺿـﯽ ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻫﯿﻬﺎت ﯾﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺬت ﺟﺪﯾﺪا‬‫و ﺗﻌﻄﯽ ﺧﻠﻘﺎ ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮو ﻣﺎ ﻟﯽ و ﻟﮏ ﯾﺎ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻣﺎ ارﺳﻞ ﮐﻠﻤﮥ اﻻ ارﺳﻠﺖ ﻧﻘﯿﻀﻬﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﺮور اﻟﻌّﺴﺎل ﺑﺎﻟﻘﯿﺮوان ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌّﻘﺐ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻤﺮوزي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ ﻋﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺣﺒﯿﺐ ان ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺷﻤﺎﺳﮥ ﺣﺪﺛﻪ ﻗﺎل ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮت ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﻟﻮﻓﺎة ﺑﮑﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﺗﺒﮑﯽ أ ﺟﺰﻋﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻮت‬‫ﻗﺎل ﻟﻪ ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﻟﻤﺎ ﺑﻌﺪه ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ ﻓﺠﻌﻠﻪ ﯾﺬﮐﺮ ﺻـﺤﺒﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻓﺘﻮﺣﻪ اﻟﺸﺎم ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص ﺗﺮﮐﺖ اﻓﻀـﻞ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺷـﻬﺎدة ان ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﯽ ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺜـﮥ اﻃﺒﺎق و ﻟﯿﺲ ﻣﻨﻬﺎ ﻃﺒﻖ اﻻ ﻋﺮﻓﺖ ﻧﻔﺴـﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﮑﻨﺖ اول‬‫ﺷﯽء ﮐﺎﻓﺮا ﻓﮑﻨﺖ اﺷّﺪ اﻟّﻨﺎس ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻠﻮ ﻣّﺖ ﯾﻮﻣﺌﺬ وﺟﺒﺖ اﻟﯽ اﻟﻨﺎر ﻓﻠﻤﺎ ﺑﺎﯾﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﮐﻨﺖ اﺷـﺪ اﻟﻨﺎس ﺣﯿﺎء ﻣﻨﻪ ﻓﻤﺎ ﻣﻸت ﻋﯿﻨّﯽ ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﯿﺎء ﻣﻨﻪ ﻓﻠﻮ ﻣﺖ ﯾﻮﻣﺌـﺬ ﻗﺎل اﻟﻨﺎس ﻫﻨﯿﺌﺎ ﻟﻌﻤﺮو‬‫اﺳـﻠﻢ و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ و ﻣﺎت ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ اﺣﻮاﻟﻪ ﻓﺘﺮﺟﯽ ﻟﻪ اﻟﺠّﻨﮥ ﺛﻢ ﺑﻠﯿﺖ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﺑﺎﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن و اﺷـﯿﺎء ﻻ ادري أ ﻋﻠّﯽ أم ﻟﯽ ﻓﺎذا ﻣّﺖ ﻓﻼ‬‫ﺗﺒﮑﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﮐﯿـﮥ و ﻻ ﯾﺘﺒﻌﻨﯽ ﻣﺎدح و ﻻ ﻧﺎر و ﺷﺪوا ﻋﻠّﯽ ازاري ﻓﺎﻧﯽ ﻣﺨﺎﺻﻢ و ﺷـّﻨﻮا ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺮاب ﺷـّﻨﺎ ﻓﺎن ﺟﻨﺒﯽ اﻻﯾﻤﻦ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﺣﻖ ﻣﻦ‬‫ﺟﻨﺒﯽ اﻻﯾﺴـﺮ و ﻻـ ﺗﺠﻌﻠﻦ ﻓﯽ ﻗﺒﺮي ﺧﺸـﺒﮥ و ﻻـ ﺣﺠﺮا و إذا وارﯾﺘﻤﻮﻧﯽ ﻓﺎﻗﻌـﺪوا ﻋﻨـﺪي ﺑﻨﺤﺮ ﺟﺰور و ﺗﻘﻄﯿﻌﻬﺎ ﺑﯿﻨﮑﻢ و روي اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة و‬‫ﻋﻤﺎرة ﺑﻦ ﺣﺰم ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪99 :‬‬‫ﻗﺎل اﺑﻨﺎ اﻟﻌﺎص ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻋﻤﺮو و ﻫﺸﺎم و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در ﮐﺘﺎب اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 98‬از ‪597‬‬‫ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺼـﯿﺺ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ ﻟﻮّي ﺑﻦ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﺴـﻬﻤﯽ ﯾﮑّﻨﯽ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﯿﻞ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ و اﻣﻪ‬‫اﻟﻨﺎﺑﻐـﮥ ﺑﻨﺖ ﺣﺮﻣﻠـﮥ ﺳﺒﯿﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﺟّﻠﺎن ﺑﻦ ﻋﺘﯿﮏ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ﺑﻦ ﻧﺬﮐﺮ ﺑﻦ ﻋﻨﺰة و اﺧﻮه ﻻﻣﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﺛﺎﺛﮥ اﻟﻌﺪوّي و ﻋﻘﺒﮥ ﺑﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫ﻗﯿﺲ اﻟﻔﻬﺮي و ﺳـﺎل رﺟﻞ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﻣﻪ ﻓﻘﺎل ﺳـﻠﻤﯽ ﺑﻨﺖ ﺣﺮﻣﻠـﮥ ﺗﻠّﻘﺐ اﻟﻨﺎﺑﻐـﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻨﺰة اﺻﺎﺑﺘﻬﺎ رﻣﺎح اﻟﻌﺮب ﻓﺒﯿﻌﺖ ﺑﻌﮑﺎظ‬‫ﻓﺎﺷﺘﺮاﻫﺎ اﻟﻔﺎﮐﻬـﮥ ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺛﻢ اﺷﺘﺮاﻫﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﺪﻋﺎن ﺛﻢ ﺻﺎرت أﺑﯽ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﻓﻮﻟﺪت ﻟﻪ ﻓﺎﻧﺠﺒﺖ ﻓﺎن ﮐﺎن ﺟﻌﻠﯽ ﻟﮏ‬‫ﺷﯽء ﻓﺨﺬه و ﻫﻮ اﻟّﺬي ارﺳـﻠﺘﻪ ﻗﺮﯾﺶ اﻟﯽ اﻟﻨﺠﺎﺷﯽ ﻟﯿﺴﻠﻢ إﻟﯿﻬﻢ ﻣﻦ ﻋﻨﺪه ﻣﻦ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻣﻦ ﻣﻌﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﻔﻌﻞ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ‬‫ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ﮐﯿﻒ ﯾﻌﺮب ﻋﻨﮏ اﻣﺮ اﺑﻦ ﻋﻤﮏ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ اﻧّﻪ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺣﻘﺎ ﻗﺎل اﻧﺖ ﺗﻘﻮل ذﻟﮏ ﻗﺎل أي و اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻃﻌﻨﯽ ﻓﺨﺮج ﻣﻦ ﻋﻨﺪه ﻣﻬﺎﺟﺮا‬‫اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﺳﻠﻢ ﻋﺎم ﺧﯿﺒﺮ و ﻗﯿﻞ اﺳﻠﻢ ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺠﺎﺷﯽ و ﻫﺎﺟﺮ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﯿﻞ ﮐﺎن اﺳﻼﻣﻪ ﻓﯽ‬‫ﺻﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻗﺒﻞ اﻟﻔﺘﺢ ﺑﺴـّﺘﮥ اﺷـﻬﺮ و ﮐﺎن ﻗﺪ ﻫّﻢ ﺑﺎﻻﻧﺼـﺮاف اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺠﺎﺷـﯽ ﺛﻢ ﺗﻮﻗﻒ اﻟﯽ ﻫﺬا‬‫اﻟﻮﻗﺖ و ﻗﺪم اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻮ و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ و ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﻓﺘﻘﺪم ﺧﺎﻟﺪ و اﺳﻠﻢ و ﺑﺎﯾﻊ ﺛﻢ ﺗﻘﺪم ﻋﻤﺮو‬‫ﻓﺎﺳﻠﻢ و ﺑﺎﯾﻊ ﻋﻠﯽ ان ﯾﻐﻔﺮ ﻟﻪ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻗﺒﻠﻪ‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻻﺳﻼم و اﻟﻬﺠﺮة ﯾﻬﺪم ﻣﺎ ﻗﺒﻠﻪ‬‫ﺛّﻢ ﺑﻌﺜﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻣﯿﺮا ﻋﻠﯽ ﺳـّﺮﯾﮥ اﻟﯽ ذات اﻟﺴـﻼﺳﻞ اﻟﯽ اﺧﻮال اﺑﯿﻪ اﻟﻌﺎﺻـﯽ ﺑﻦ واﺋـﻞ و ﮐﺎﻧﺖ أّﻣﻪ ﻣﻦ ﺑﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﺤـﺎف ﺑﻦ ﻗﻀﺎﻋـﮥ ﯾـﺪﻋﻮﻫﻢ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم و ﯾﺴـﺘﻨﻔﺮﻫﻢ اﻟﯽ اﻟﺠﻬـﺎد ﻓﺴﺎد ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﺠﯿﺶ و ﻫﻢ ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ ﻓﻠﻤﺎ دﺧﻞ ﺑﻼدﻫﻢ‬‫اﺳـﺘﻤﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻣّﺪه اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎده اﻟﯽ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺼﯿﻦ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ ﻋﻦ ﻏﺰوة ذات اﻟّﺴﻼﺳﻞ ﻣﻦ ارض ﺑﻠﯽ و‬‫ﻋﺬرة ﻗﺎل ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﯾﺴﺘﻨﻔﺮ اﻻﻋﺮاب اﻟﯽ اﻻﺳﻼم و ذﻟﮏ ان أّم اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ اﻣﺮأة ﻣﻦ‬‫ﺑﻠﯽ ﻓﺒﻌﺜﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺴﺘﺎﻟﻔﻬﻢ ﺑﺬﻟﮏ ﺣﺘﯽ إذا ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﻣﺎء ﺑﺎرض ﺟﺬام ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺴﻼﺳﻞ و ﺑﺬﻟﮏ ﺳﻤﯿﺖ ﺗﻠﮏ‬‫اﻟﻐﺰاة ذات اﻟّﺴـ ﻼﺳﻞ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﮐـﺎن ﻋﻠﯿـﻪ ﺧـﺎف ﻓﺒﻌﺚ اﻟﯽ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺴـﺘﻤّﺪه ﻓﺒﻌﺚ إﻟﯿﻪ اﺑـﺎ ﻋﺒﯿـﺪة ﺑﻦ اﻟﺠّﺮاح ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ اﻻوﻟﯿﻦ ﻓﯿﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮو ﻗﺎل ﻻﺑﯽ ﻋﺒﯿـﺪة ﻻ ﺗﺨﺘﻠﻔﺎ ﻓﺨﺮج اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪة ﺣﺘﯽ إذا ﻗـﺪم ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎل ﻟﻪ ﻋﻤﺮو اﻧﻤﺎ ﺟﺌﺖ ﻣﺪد اﻟﯽ‬‫ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة ﻻ و ﻟﮑﻨﯽ اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﻧﺎ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺖ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﻧﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪100 :‬‬‫رﺟﻼ ﺳـﻬﻼ ﻟّﯿﻨﺎ ﻫّﯿﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻣﺮ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻞ اﻧﺖ ﻣﺪد ﻟﯽ ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻟﯽ ﻻ‬‫ﺗﺨﺘﻠﻔﺎ و اﻧﮏ ان ﻋﺼـﯿﺘﻨﯽ اﻃﻌﺘﮏ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻋﻤﺮو ﻓﺎﻧﯽ اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﺪوﻧﮏ ﻓﺼّﻠﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﺎﻟﻨﺎس و اﺳﺘﻌﻤﻠﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﻋﻤـﺎن ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯿﻬـﺎ اﻟﯽ ان ﺗﻮﻓﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧﺒﺎﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺑﺎﺳـﻨﺎدﻫﻢ اﻟﯽ أﺑﯽ‬‫ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺸـﺮح ﺑﻦ ﻫﺎﻋﺎن ﻋﻦ ﻋﻘﺒﮥ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺳﻠﻢ اﻟﻨﺎس و آﻣﻦ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻗﺎل و ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ أﺳﺎﻣﮥ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺠﻤﺤﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻠﯿﮑﮥ ﻗﺎل ﻗﺎل‬‫ﻃﻠﺤﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﻮل ان ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻣﻦ ﺻﺎﻟﺤﯽ ﻗﺮﯾﺶ‬‫ﺛﻢ ان ﻋﻤﺮوا ﺳـﯿﺮه اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻣﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم ﻓﺸـﻬﺪ ﻓﺘﻮﺣﻪ و وﻟﯽ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﻟﻌﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﺛﻢ ﺳﯿﺮه ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﺟﯿﺶ اﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻓﺎﻓﺘﺘﺤﻬﺎ و ﻟﻢ‬‫ﯾﺰل واﻟﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﻋﻤﺮ ﻓﺄّﻣﺮه ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻋﺜﻤﺎن ارﺑﻊ ﺳـﻨﯿﻦ او ﻧﺤﻮﻫﺎ ﺛﻢ ﻋﺰﻟﻪ ﻋﻨﻬﺎ و اﺳـﺘﻌﻤﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﺮح ﻓﺎﻋﺘﺰل‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻔﻠﺴـﻄﯿﻦ و ﮐـﺎن ﯾـﺄﺗﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ اﺣﯿﺎﻧﺎ و ﮐﺎن ﯾﻄﻌﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﻓﻠﻤﺎ ﻗﺘﻞ ﻋﺜﻤﺎن ﺳﺎر اﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻋﺎﺿـﺪه و ﺷـﻬﺪ ﻣﻌﻪ ﺻـﻔﯿﻦ و‬‫ﻣﻘﺎﻣﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺸﻬﻮر و ﻫﻮ اﺣﺪ اﻟﺤﮑﻤﯿﻦ و اﻟﻘّﺼﮥ ﻣﺸﻬﻮرة ﺛﻢ ﺳﯿﺮه ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻓﺎﺳﺘﻨﻘﺬﻫﺎ ﻣﻦ ﯾﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻫﻮ ﻋﺎﻣﻞ ﻟﻌﻠﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻬﺎ و اﺳـﺘﻌﻤﻠﻪ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 99‬از ‪597‬‬‫ﺧﻤﺴـﯿﻦ و اﻻّول اﺻّﺢ و ﮐﺎن ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟّﺴﻮاد و ﮐﺎن ﻣﻦ ﺷـﺠﻌﺎن اﻟﻌﺮب و اﺑﻄﺎﻟﻬﻢ و دﻋﺎﺗﻬﻢ و ﮐﺎن ﻣﻮﺗﻪ ﺑﻤﺼـﺮ ﻟﯿﻠﮥ ﻋﯿﺪ اﻟﻔﻄﺮ ﻓﺼـﻠّﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﻤﻘﻄﻢ ﺛﻢ ﺻـّﻠﯽ اﻟﻌﯿﺪ و وﻟﯽ ﺑﻌﺪه اﺑﻨﻪ ﺛﻢ ﻋﺰﻟﻪ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و اﺳـﺘﻌﻤﻞ ﺑﻌﺪه اﺧﺎه ﻋﺘﺒﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن و ﻟﻌﻤﺮو ﺷﻌﺮ‬‫ﺣﺴﻦ ﻓﻤﻨﻪ ﻣﺎ ﯾﺨﺎﻃﺐ ﺑﻪ ﻋﻤﺎرة ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺠﺎﺷﯽ و ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ ﺷّﺮ ﻗﺪ ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ‬‫إذ اﻟﻤﺮء ﻟﻢ ﯾﺘﺮك ﻃﻌﺎﻣﺎ ﯾﺤّﺒﻪ و ﻟﻢ ﯾﻨﻪ ﻗﻠﺒﺎ ﻏﺎوﯾﺎ ﺣﯿﺚ ﯾّﻤﻤﺎ‬‫ﻗﻀﯽ و ﻃﺮا ﻣﻨﻪ و ﻏﺎدر ﺳّﺒﮥ إذا ذﮐﺮت اﻣﺜﺎﻟﻬﺎ ﺗﻤﻸ اﻟﻔﻤﺎ‬‫و ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ أﻣﺮﺗﻨﯽ ﻓﻠﻢ آﺗﻤﺮ و زﺟﺮﺗﻨﯽ ﻓﻠﻢ اﺗﺰﺟﺮ و وﺿﻊ ﯾﺪه ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺿﻊ اﻟﻐّﻞ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﻻ ﻗﻮّي ﻓﺎﻧﺘﺼﺮ و ﻻ ﺑﺮيء‬‫ﻓﺎﻋﺘﺬر و ﻻ ﻣﺴـﺘﮑﺒﺮ ﺑﻞ ﻣﺴـﺘﻐﻔﺮ ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﻧﺖ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺮددﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺎت و روي ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺒﯿﺐ ان ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺷـﻤﺎﺳﮥ ﺣﺪﺛﻪ‬‫ﻗﺎل ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮت ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﻟﻮﻓﺎة ﺑﮑﯽ ﻓﻘﺎل اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﺗﺒﮑﯽ أ ﺟﺰﻋﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻮت ﻗﺎل ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﻟﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻟﻤﻮت ﻓﻘﺎل ﻟﻪ‬‫ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ و ﺟﻌﻞ ﯾﺬﮐﺮ ﺻـﺤﺒﺘﻪ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻓﺘﻮﺣﻪ اﻟﺸﺎم و ﻣﺼﺮ ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮو ﺗﺮﮐﺖ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺷﻬﺎدة‬‫ان ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﻟﱠﻠﻪ ان ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ اﻃﺒﺎق ﺛﻠﺚ ﮐﻨﺖ اول ﺷﯽء ﮐﺎﻓﺮا ﻓﮑﻨﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪101 :‬‬‫اﺷّﺪ اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻠﻮ ﻣّﺖ ﺣﯿﻨﺌﺬ وﺟﺒﺖ ﻟﯽ اﻟﻨﺎر ﻓﻠﻤﺎ ﺑﺎﯾﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻨﺖ اﺷﺪ‬‫اﻟﻨﺎس ﺣﯿﺎء ﻣﻨﻪ ﻓﻠﻮ ﻣّﺖ ﻟﻘﺎل اﻟﻨﺎس ﻫﻨﯿﺌﺎ ﻟﻌﻤﺮو اﺳـﻠﻢ و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ و ﻣﺎت ﻓﺘﺮﺟﯽ ﻟﻪ اﻟﺠّﻨـﮥ ﺛﻢ ﺗﻠّﺒﺴﺖ ﺑﺎﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن و اﺷـﯿﺎء ﻓﻼ ادري أ‬‫ﻋﻠّﯽ أم ﻟﯽ ﻓـﺎذا ﻣّﺖ ﻓﻼـ ﺗﺒﮑﯿّﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﮐﯿـﮥ و ﻻ ﺗﺘﺒﻌﻨﯽ ﻧﺎﺋﺤـﮥ و ﻻ ﻧﺎر و ﺷـّﺪوا ﻋﻠّﯽ ازاري ﻓﺎﻧّﯽ ﻣﺨﺎﺻﻢ و ﺷـّﻨﻮا ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺮاب ﻓﺎن ﺟﻨﺒﯽ‬‫اﻻـﯾﻤﻦ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﺣّﻖ ﺑﺎﻟﺘﺮاب ﻣﻦ ﺟﻨﺒﯽ اﻻﯾﺴـﺮ و ﻻ ﺗﺠﻌﻠّﻦ ﻓﯽ ﻗﺒﺮي ﺧﺸـﺒﮥ و ﻻ ﺣﺠﺮا و إذا وارﯾﺘﻤﻮﻧﯽ ﻓﺎﻗﻌـﺪوا ﻋﻨـﺪي ﻗـﺪر ﻧﺤﺮ ﺟﺰور و‬‫ﺗﻘﻄﯿﻌﻪ اﺳﺘﺎﻧﺲ ﺑﮑﻢ و اﻧﻈﺮ ﻣﺎ ذا راﺟﻊ رﺳﻞ رﺑﯽ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻨﻬﺪي و ﻗﺒﯿﺼﮥ ﺑﻦ ذوﯾﺐ و ﻏﯿﺮﻫﻢ‬‫اﻧﺒﺎﻧـﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻧﺒﺎﻧـﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟّﺴـ ﺮاج اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﺎﺳـﯽ اﻟﺒﺮار ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻫﻮ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ ﺛﻨﺎ ﻣﺼﻌﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺰﺑﯿﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﺎد ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ ﻋﻦ ﺑﺸـﺮ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻗﯿﺲ ﻣﻮﻟﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻋﻦ ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذا ﺣﮑﻢ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺟﺘﻬﺪ ﻓﺄﺧﻄﺄ ﻓﻠﻪ اﺟﺮ واﺣﺪ ﻗﺎل ﻓﺤﺪﺛﺖ ﺑﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺰم ﻓﻘﺎل ﻫﮑﺬا ﺣﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻤﺜﻠﻪ‬‫و ﮐﺎن ﻋﻤﺮو ﻗﺼـﯿﺮا و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در اﺻﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﺑﻦ واﺋﻞ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﺎﻟّﺘﺼـﻐﯿﺮ ﺑﻦ ﺳﻬﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﻫﺼـﯿﺺ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ ﻟﻮي اﻟﻘﺮﺷـّﯽ اﻟﺴﻬﻤﯽ اﻣﯿﺮ ﻣﺼﺮ ﯾﮑّﻨﯽ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ اﻣﻪ اﻟﻨﺎﺑﻐﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻨﺰة ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و اﻟﻨﻮن اﺳﻠﻢ‬‫ﻗﺒﻞ اﻟﻔﺘـﺢ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻗﯿﻞ ﺑﯿﻦ اﻟﺤﺪﯾﺒﯿـﮥ و ﺧﯿﺒﺮ و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل اذﮐﺮ اﻟّﻠﯿﻠﮥ اﻟﺘﯽ وﻟﺪ ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب و ﻗﺎل داﺧﺮ ﻟا ﻤﻐﺎﻗﺮي‬‫رأﯾﺖ ﻋﻤﺮو اﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﯿﺮ ادﻋﺞ اﺑﻠﺞ ﻗﺼـﯿﺮ اﻟﻘﺎﻣﮥ و ذﮐﺮ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر و اﻟﻮاﻗﺪّي ﺑﺴـﻨﺪﯾﻦ ﻟﻬﻤﺎ ان اﺳـﻼﻣﻪ ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﯾﺪ اﻟﻨﺠﺎﺷـﯽ و ﻫﻮ‬‫ﺑـﺎرض اﻟﺤﺒﺸـﮥ و ذﮐﺮ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑـّﮑ ﺎر ان رﺟﻼـ ﻗﺎل ﻟﻌﻤﺮو ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋﻦ اﻻﺳـﻼم و اﻧﺖ اﻧﺖ ﻓﯽ ﻋﻘﻠﮏ ﻗﺎل اﻧﺎ ﮐﻨﺎ ﻣﻊ ﻗﻮم ﻟﻬﻢ ﻋﻠﯿﻨﺎ‬‫ﺗﻘّﺪم و ﮐﺎﻧﻮا ﻣّﻤﻦ ﺗﻮازي ﻗﻠﻮﺑﻬﻢ اﻟﺠﺒﺎل ﻓﻠﻤﺎ ﺑﻌﺚ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﮑﺮوا ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﺬﻧﺎ ﺑﻬﻢ ﻓﻠّﻤﺎ ذﻫﺒﻮا و ﺻﺎر اﻻﻣﺮ إﻟﯿﻨﺎ ﻧﻈﺮﻧﺎ و‬‫ﺗـﺪﺑّﺮﻧﺎ ﻓـﺎذا ﺣـّﻖ ﺑّﯿﻦ ﻓﻮﻗﻊ ﻓﯽ ﻗﻠـﺒﯽ اﻻﺳـﻼم ﻓﻌﺮﻓﺖ ﻗﺮﯾﺶ ذﻟـﮏ ﻣّﻨﯽ ﻣﻦ اﺑﻄـﺎء ﻋﻤـﺎ ﮐﻨﺖ اﺷـﺮع ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻋﻮﻧﻬﻢ ﻓﺒﻌﺜﻮا ﻋﻠﯽ؟؟؟ ﺳـﻬﻢ‬‫ﻓﻨﺎﻇﺮﻧﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﻘﻠﺖ اﻧﺸـﺪك اﻟﱠﻠﻪ رﺑّﮏ و رّب ﻣﻦ ﻗﺒﻠﮏ و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪك أ ﻧﺤﻦ أﻫـﺪي أم ﻓﺎرس و اﻟﺮوم ﻗﺎل ﻧﺤﻦ اﻫـﺪي ﻗﺎل ﻓﻨﺤﻦ‬‫اوﺳﻊ ﻋﯿﺸﺎ أم ﻫﻢ ﻗﺎل ﻫﻢ ﻗﻠﺖ ﻓﻤﺎ ﯾﻨﻔﻌﻨﺎ ﻓﻀـﻠﻨﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻨﺎ ﻓﻀﻞ ﻻ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ و ﻫﻢ اﻋﻈﻢ ﻣﻨﺎ ﻓﯿﻬﺎ اﺻﺮا ﻓﯽ ﮐﻞ ﺷﯽء و ﻗﺪ وﻗﻊ‬‫ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ ان اﻟّﺬي ﯾﻘﻮﻟﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻦ ان اﻟﺒﻌﺚ ﺑﻌﺪ اﻟﻤﻮت ﻟﯿﺠﺰي اﻟﻤﺤﺴﻦ ﺑﺎﺣﺴﺎﻧﻪ و اﻟﻤﺴﯽء ﺑﺎﺳﺎءﺗﻪ ﺣﻖ و ﻻ ﺧﯿﺮ ﻓﯽ اﻟّﺘﻤﺎدي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪102 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﺒﺎﻃﻞ و اﺧﺮج اﻟﺒﻐﻮي ﺑﺴﻨﺪ ﺟّﯿﺪ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﺣﺪ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﻗﺎل اﺳﺘﺎذن ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 100‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ اﻟﺘﻮّﺟﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﺒﺸـﮥ ﻓـﺎذن ﻟﻪ ﻗـﺎل ﻋﻤﯿﺮ ﻓﺤـﺪﺛﻨﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻗﺎل ﻟﻤﺎ رأﯾﺖ ﻣﮑﺎﻧﻪ ﻗﻠﺖ و اﻟﱠﻠﻪ ﻻﺳـﺘﻘﻠﻦ ﻟﻬـﺬا و ﻻﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓـﺬﮐﺮ‬‫ﻗـّﺼ ﺘﻬﻢ ﻣﻊ اﻟﻨﺠﺎﺷـﯽ ﻗﺎل ﻓﻠﻘﯿﺖ ﺟﻌﻔﺮا ﺧﺎﻟﯿﺎ ﻓﺎﺳـﻠﻤﺖ ﻗﺎل و ﺑﻠﻎ ذﻟﮏ اﺻـﺤﺎﺑﯽ ﻓﻌﻤﻮﻧﯽ و ﺳﻠﺒﻮﻧﯽ ﮐﻞ ﺷﯽء ﻓﺬﻫﺒﺖ اﻟﯽ ﺟﻌﻔﺮ ﻓﺬﻫﺐ‬‫ﻣﻌﯽ اﻟﯽ اﻟﻨﺠﺎﺷﯽ ﻓﺮّدوا ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺷﯽء اﺧﺬوه و ﻟﻤﺎ اﺳﻠﻢ ﮐﺎن اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﻘّﺮﺑﻪ و ﯾﺪﻧﯿﻪ ﻟﻤﻌﺮﻓﺘﻪ و ﺷﺠﺎﻋﺘﻪ و وﻻه ﻏﺰوة‬‫ذات اﻟﺴـﻼﺳﻞ و اﻣـّﺪه ﺑﺎﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و أﺑﯽ ﻋﺒﯿﺪة ﺑﻦ اﻟﺠّﺮاح ﺛﻢ اﺳـﺘﻌﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻋّﻤﺎن ﻓﻤﺎت و ﻫﻮ اﻣﯿﺮﻫﺎ ﺛﻢ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻣﺮاء اﻻﺟﻨﺎد ﻓﯽ‬‫اﻟﺠﻬﺎد ﺑﺎﻟﺸﺎم ﻓﯽ زﻣﻦ ﻋﻤﺮو ﻫﻮ اﻟﺬي اﻓﺘﺘﺢ ﻗﻨﺴـﺮﯾﻦ و ﺻﺎﻟﺢ اﻫﻞ ﺣﻠﺐ و ﻣﻨﺒﺞ و اﻧﻄﺎﮐﯿﮥ و وﻻه ﻋﻤﺮ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ اﺧﺮج اﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ ﻣﻦ‬‫ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻠﯿﺚ ﻗـﺎل ﻧﻈﺮ ﻋﻤﺮ اﻟﯽ ﻋﻤﺮو ﯾﻤﺸـﯽ ﻓﻘـﺎل ﻣـﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻻـﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﻤﺸـﯽ ﻋﻠﯽ اﻻرض اﻟّﺎ اﻣﯿﺮا و ﻗﺎل اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﻋﻦ‬‫اﻟﺸﻌﺒﯽ ﻋﻦ ﻗﺒﯿﺼﮥ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻓﻤﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ اﺑﯿﻦ ﻗﺮآﻧﺎ و ﻻ اﮐﺮم ﺧﻠﻘﺎ و ﻻ اﺷﺒﻪ ﺳﺮﯾﺮة ﺑﻌﻼﻧﯿﮥ ﻣﻨﻪ و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻼم اﻟﺠﻤﺤﯽ ﮐﺎن ﻋﻤﺮ إذا راي اﻟﺮﺟﻞ ﯾﺘﻠﺠﻠﺞ ﻓﯽ ﮐﻼﻣﻪ ﯾﻘﻮل اﺷـﻬﺪ اّن ﺧﺎﻟﻖ ﻫﺬا و ﺧﺎﻟﻖ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص واﺣﺪ و ﮐﺎن اﻟﺸﻌﺒﯽ‬‫ﯾﻘﻮل دﻫﺎت اﻟﻌﺮب ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم ارﺑﻌـﮥ ﻓﻌّﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻋﻤﺮوا و ﻗﺎل ﻓﺎﻣﺎ ﻋﻤﺮو ﻓﻠﻠﻤﻌﻀـﻼت و ﻗﺪ روي ﻋﻤﺮو ﻋﻦ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ روي ﻋﻨﻪ وﻟـﺪاه ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺤﻤﺪ و ﻗﯿﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎزم و اﺑﻮ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و اﺑﻮ ﻗﯿﺲ ﻣﻮﻟﯽ ﻋﻤﺮو و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﺷﻤﺎﺳﮥ و اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﻨﻬﺪي و ﻗﺒﯿﺼﮥ ﺑﻦ ذوﯾﺐ و آﺧﺮون و ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ اّن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ أّﻣﺮه ﮐﻤﺎ ﺗﻘّﺪم و اﺧﺮج اﺣﻤﺪ ﻣﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﻠﺤﮥ اﺣﺪ اﻟﻌﺸـﺮة رﻓﻌﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻣﻦ ﺻﺎﻟﺤﯽ ﻗﺮﯾﺶ و رﺟﺎل ﺳﻨﺪه ﺛﻘﺎت اﻟّﺎ ان ﻓﯿﻪ اﻧﻘﻄﺎﻋﺎ ﺑﯿﻦ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻠﯿﮑﮥ و ﻃﻠﺤﮥ و‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ و زاد ﻧﻌﻢ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و أّم ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﺴﻨﺪ رﺟﺎﻟﻪ ﺛﻘﺎت‬‫اﻟﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻠﯿﮑﮥ ﻣﺮﺳﻼ ﻟﻢ ﯾﺬﮐﺮ ﻃﻠﺤﮥ و زاد ﯾﻌﻨﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص و‬‫اﺧﺮج اﺣﻤﺪ ﺑﺴـﻨﺪ ﺣﺴﻦ ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎﺻـﯽ ﻗﺎل ﺑﻌﺚ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﺧﺬ ﻋﻠﯿﮏ ﺛﯿﺎﺑﮏ و ﺳﻼﺣﮏ ﺛﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﺎل اﻧّﯽ ارﯾﺪ ان اﺑﻌﺜﮏ ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ﻓﯿﺴـﻠﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ و ﯾﻐﻨﻤﮏ و ارﻏﺐ ﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺎل رﻏﺒﮥ ﺻﺎﻟﺤﮥ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﺳـﻠﻤﺖ‬‫ﻣﻦ اﺟﻞ اﻟﻤﺎل ﺑﻞ اﺳﻠﻤﺖ رﻏﺒﮥ ﻓﯽ اﻻﺳﻼم ﻗﺎل ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ﻧﻌﻢ ﻣﺎ ﺑﺎﻟﻤﺎل اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﻟﻤﺮء اﻟّﺼﺎﻟﺢ‬‫و اﺧﺮج اﺣﻤـﺪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺴـﻨﺪ ﺣﺴﻦ ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎﺻـﯽ ﻗﺎل ﻓﺰع اﻫﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻓﺰﻋﺎ ﻓﺘﻔﺮﻗﻮا ﻓﻨﻈﺮت اﻟﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﺳـﯿﻒ ﻣﺨﺘﻔﯿﺎ ﻓﻔﻌﻠﺖ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﺨﻄﺐ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻻ ﯾﮑﻮن ﻓﺰﻋﮑﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ اﻻ ﻓﻌﻠﺘﻢ ﮐﻤﺎ ﻓﻌﻞ‬‫ﻫﺬا ان اﻟّﺮﺟﻼن اﻟﻤﺆﻣﻨﺎن‬‫و وﻟّﯽ ﻋﻤﺮو اﻣﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪103 :‬‬‫ﻣﻀـﺮ ﻓﯽ زﻣﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄـﺎب و ﻫﻮ اﻟـﺬي اﻓﺘﺘﺤﻬـﺎ و اﺑﻘـﺎه ﻋﺜﻤـﺎن ﻗﻠﯿﻼـ ﺛﻢ ﻋﺰﻟﻪ و وﻟﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﺮح و ﮐﺎن اﺧﺎ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﻦ‬‫اﻟﺮﺿﺎﻋـﮥ ﻗﺎل اﻣﺮ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﺴـﺒﺐ ذﻟﮏ اﻟﯽ ﻣﺎ اﺷـﺘﻬﺮ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﺰل ﻋﻤﺮو ﺑﻐﯿﺮ اﻣﺮة اﻟﯽ ان ﮐﺎﻧﺖ اﻟﻔﺘﻨﮥ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﯽ و ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻠﺤﻖ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﮑﺎن‬‫ﻣﻌﻪ ﯾﺪﺑّﺮ اﻣﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﺮب اﻟﯽ ان ﺟﺮي اﻣﺮ اﻟﺤﮑﻤﯿﻦ ﺛﻢ ﺳﺎر ﻓﯽ ﺟﯿﺶ ﺟّﻬﺰه ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻓﻮﻟّﯿﻬﺎ ﻟﻤﻌﺎوﯾﮥ ﻣﻦ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻠﺜﯿﻦ‬‫اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ اﻟﺬي ﺟﺰم ﺑﻪ اﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و ﻗﺒﻞ ﻗﺒﻠﻬﺎ ﺑﺴﻨﮥ و ﻗﯿﻞ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺛﻢ اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﻘﯿﻞ‬‫ﺑﺴّﺖ و ﻗﯿﻞ ﺑﺜﻤﺎن و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﮐﺜﺮ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ ﻋﺎش ﻧﺤﻮ ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺒﺮﻗﯽ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ ﻋﻦ اﻟﻠﯿﺚ ﺗﻮﻓﯽ‬‫و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﻗﻠﺖ ﻗﺪ ﻋﺎش ﺑﻌﺪ ﻋﻤﺮ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ و ﻗﺎل اﻟﻌﺠﻠﯽ ﻋﺎش ﺗﺴﻌﺎ و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﮐﺎن ﻋﻤﺮ ﻋﻤﺮو ﺛﻼﺛﺎ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﻗﺪ‬‫ذﮐﺮوا اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻘﻮل اذﮐﺮ ﻟﯿﻠﮥ وﻟﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﻨﻘﻄﻊ ﻓﮑﺎن ﻋﻤﺮه ﮐﺎن ﻟﻤﺎ وﻟﺪ ﻋﻤﺮ ﺳﺒﻊ ﺳﻨﯿﻦ و ﻓﯽ ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﻦ رواﯾـﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺷـﻤﺎﺳﮥ ﻗﺎل ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮت ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﻟﻮﻓﺎة ﺑﮑﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﺑﻨﻪ ﻣﺎ ﯾﺒﮑﯿﮏ ﻓﺬﮐﺮ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻄﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﻗﺼﮥ اﺳـﻼﻣﻪ و اﻧﻪ ﮐﺎن ﺷﺪﯾﺪ اﻟﺤﯿﺎء ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻ ﯾﺮﻓﻊ ﻃﺮﻓﻪ إﻟﯿﻪ و ذﮐﺮﻫﺎ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﮑﻢ‬‫ﻓﯽ ﻓﺘﻮح ﻣﺼـﺮ و زاد ﻓﯿﻪ اﺷﯿﺎء ﻣﻦ رواﯾﮥ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ اّﻣﺎ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮه ﭘﺲ از اﻓﺎﺿﻞ ﺻﺤﺎﺑﻪ اﺧﯿﺎر و اﻣﺎ ﺟﺪ اﺻﺤﺎب ﺑﺎ وﻗﺎر ﺑﻮده ﺑا ﻮ ﺣﺎﺗﻢ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟﻤﻌﺎﻣﺮي ﺟّﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮه ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻤﺮازم ﺳﮑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 101‬از ‪597‬‬‫اﻟﮑﻮﻓـﮥ و ﻣﻦ ﻗﺎل اﻧﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﯿﺎﺑﮥ ﻓﻘﺪ وﻫﻢ و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ در اﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﺑﻦ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﯾﻘﺎل اﻟﻌﺎﻣﺮي و‬‫اﺳﻢ أّﻣﻪ ﺳـﯿﺎﺑﮥ ﻓﺮﺑّﻤﺎ ﻧﺴﺐ إﻟﯿﻬﺎ ﻓﻘﯿﻞ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﯿﺎﺑﮥ ﯾﮑﻨﯽ اﺑﺎ اﻟﻤﺮازم ﺷـﻬﺪ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﺎم اﻟﺤﺪﯾﺒﯿﮥ و ﺧﯿﺒﺮ و‬‫اﻟﻔﺘـﺢ و ﺣﻨﯿﻨـﺎ و اﻟّﻄـ ﺎﺋﻒ و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﻤﻨﻬـﺎل ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ ﯾﻌـّﺪ ﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓّﯿﯿﻦ و ﻗـﺪ ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﺑﺼـﺮّي و اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ در اﺳـﺪ اﻟﻐـﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﺑﻦ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺟـﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺘـﺎب ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋـﻮف ﺑﻦ‬‫ﺛﻘﯿﻒ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻋﺘـﺎب اﺧﻮ ﻣﻌﺘﺐ ﺟـّﺪ ﻋﺮوة ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﻌﺘﺐ اﺳـﻠﻢ و ﺷـﻬﺪ ﻣﻊ اﻟّﻨـﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺒﯿـﮥ و ﺑـﺎﯾﻊ ﺑﯿﻌﮥ‬‫اﻟﺮﺿﻮان و ﺷـﻬﺪ ﺧﯿﺒﺮ و اﻟﻔﺘـﺢ و ﻫﻮازن و اﻟﻄـﺎﺋﻒ و ﻗﯿـﻞ اﻧّﻪ ﻋﺎﻣﺮّي ﻗﺎﻟﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ؟؟؟ و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻓﺎﺿﻞ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻣﺮه اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮم اﻟّﻄﺎﺋﻒ ﺑﻘﻄﻊ اﻋﻨﺎب ﺛﻘﯿﻒ ﯾﮑّﻨﯽ اﺑﺎ اﻟﻤﺮازم و أّﻣﻪ ﺳﯿﺎﺑﮥ ﻓﺮﺑّﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﯿﺎﺑﮥ ﻗﺎﻟﻪ‬‫اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﮐﺎن ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﻣﻦ اﺻﺤﺎب ﻋﻠّﯽ ﺳﮑﻦ اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻗﯿﻞ ﺳﮑﻦ اﻟﺒﺼﺮة و ﻟﻪ ﺑﻬﺎ دار‬‫روي ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﻔﺺ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪104 :‬‬‫و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ راﺷـﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﯾﻌﯿﺶ ﺑﻦ ﺻﺪﻗـﮥ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺑﺎﺳـﻨﺎده ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫ﻏﯿﻼـن ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ داود اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺷـﻌﺒﮥ ﻋﻦ ﻋﻄﺎء ﺑﻦ اﻟﺴﺎﺋﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮة ﻗﺎل اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ اﺑﺼﺮ رﺟﻼ ﻣﺘﺨﻠﻔﺎ ﻓﻘﺎل اذﻫﺐ ﻓﺎﻏﺴﻠﻪ ﺛﻢ ﻻ ﺗﻌﺪ‬‫و روي ﻋّﻔﺎن ﻋﻦ وﻫﯿﺐ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﺧﯿﺜﻢ ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ راﺷﺪ ﻋﻦ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻌﺎﻣﺮي اﻧﻪ ﺧﺮج ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫اﻟﯽ ﻃﻌـﺎم دﻋﯽ إﻟﯿﻪ ﻓـﺎذا ﺣﺴـﯿﻦ ﯾﻠﻌﺐ ﻣﻊ اﻟﻐﻠﻤﺎن ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻖ ﻓﺎﺳـﺘﻨﺘﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻣﺎم اﻟﻘﻮم ﺛﻢ ﺑﺴﻂ ﯾـﺪه و ﺟﻌﻞ‬‫اﻟﺼﺒّﯽ ﯾﻔّﺮ ﻫﺎﻫﻨﺎ و ﻫﺎﻫﻨﺎ ﻓﺎﺧﺬه ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻧﯽ اﺣّﺒﻪ و اﺣّﺐ ﻣﻦ اﺣّﺒﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺳﺒﻂ ﻣﻦ اﻻﺳﺒﺎط اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺜﻠﺜﮥ‬‫و اﺑـﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در اﺻـﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﺑﻦ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺟـﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺘـﺎب ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋـﻮف ﺑﻦ‬‫ﺛﻘﯿﻒ اﻟﺜﻘﻔﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﺮازم ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻤﯿﻢ و اﻟﺮاي و ﮐﺴـﺮ اﻟﺰاء اﻟﻤﻨﻘﻮﻃﮥ ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ و ﻫﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﯿﺎﺑﮥ و ﺳﯿﺎﺑﮥ اﻣﻪ ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﺷﻬﺪ‬‫ﺧﯿﺒﺮ و ﺑﯿﻌﮥ اﻟﺸـﺠﺮة و اﻟﻔﺘﺢ و ﻫﻮازن و اﻟﻄﺎﺋﻒ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻓﺎﺿﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ روي ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣﺎدﯾﺚ و‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﯽ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻨﺎه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺜﻤﺎن و روي ﻋﻨﻪ اﯾﻀﺎ راﺷﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﺟّﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ راﺷﺪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻧﻬﯿﮏ و آﺧﺮون‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﻣﺮه اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎن ﯾﻘﻄﻊ اﻋﻨﺎب ﺛﻘﯿﻒ ﻓﻘﻄﻌﻬﺎ اﻧﺘﻬﯽ و اﻧﺖ إذا ﺳـﻤﻌﺖ ﻫﺬه اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻟﻤﺒﻬﺮة اﻻﯾﺎت* و‬‫أﺻـﺤﺖ ﻟﺘﻠﮏ اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ اﻟﻤﻌﺠﺒﮥ اﻟّﺴـ ﻤﺎت* و درﯾﺖ ﻫﺬه اﻟﻤﺂﺛﺮ اﻟّﺴﺎﻃﻌﮥ اﻟﻤﻨﺎر* و وﻋﯿﺖ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ اﻟﻔﺎﺿﻠﮥ اﻵﺛﺎر* ﺗﺒّﯿﻦ ﻟﮏ ﻏﺎﯾﮥ‬‫اﻟّﺘﺒﯿﻦ* و اﯾﻘﻨﺖ ﮐّﻞ اﻟّﺘﯿّﻘﻦ اّن ﺣﺪﯾﺜﺎ رواه ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﺜﻞ ﻫﺆﻻء اﻟﻌﻈﻤﺎء* و ﺧﺒﺮا اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻫﺬه اﻟﺠّﻠﮥ اﻟﮑﺒﺮاء* ﻟﻤﻦ ﺛﺎﺑﺘﺎت اﻻﺣﺎدﯾﺚ و‬‫اﻻﺧﺒـﺎر* و ﺷﺎﺋﻌـﺎت اﻟﺮواﯾـﺎت و اﻻﺛﺎر* و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟّﺼﺎﺋﻦ ﻋﻦ اﻟﻌﺜﺎر* و ﺟﺎﻟﯽ اﻟﻌﻤﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﺼﺎﺋﺮ و اﻻﺑﺼﺎر ﺗـﺬﯾﯿﻞ و ﺗﮑﻤﯿﻞ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ‬‫ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﻮﺗﻪ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري در ﺿـﻤﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺧﻮﯾﺶ آورده‬‫اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﺨﺎﻃﺒﯿﻦ آن ﺟﻨﺎب ﮐﻪ ﻋﺜﻤﺎن و ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و ﻃﻠﺤﻪ و زﺑﯿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‬‫ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ از ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺟﻨﺎب ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﮐﺮدﻧـﺪ و ادﻧﯽ ﺷـﺒﻬﻪ در ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت آن ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻨﻤﻮدﻧـﺪ ﭘﺲ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫وﻗﺎص ﮐﻪ راوي ﺑﻮدن او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را آﻧﻔﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ اﮔﺮ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻃﻠﺤﻪ و زﺑﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻨﺰل راوي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫از ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺂب ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻧﺒﺎﺷـﻨﺪ ﻣﺤﺾ ﻣﺴـّﻠﻢ ﺑﻮدن ﺷـﺎن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﺮاي اﺣﺘﺠﺎج اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺎﻓﯽ و‬‫واﻓﯿﺴﺖ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯽ وﺿﻮح ﻣﺤّﺠﮥ اﻟﺤّﻖ ﻟﻄﺎﻟﺒﻬﺎ و ﻟﺤﻮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪105 :‬‬‫ﺳﻨـﮥ اﻟﺼـﺪق ﻟﺮاﻏﺒﻬﺎ ﻓﻼ ﯾﺘﺨﯿﻞ ﺑﻌـﺪ ﻫﺬا اﻟﻮﺿﻮح و اﻟﻈﻬﻮر ﻋﺰ و اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﯽ اﻟﮑﺬب و اﻟﺰور اﻻ ﻣﻦ ﺟّﺮ ﺣﺒﻞ اﻟﻀـﻼﻟﮥ و ﺟﺎﻧﺐ ﻃﺮﯾﻖ‬‫اﻟﻨﺒﺎﻟـﮥ ﻓﺸـﺨﺼﻪ ﻣﺮﮐﻮس و ﻋﻘﻠﻪ ﻣﻌﮑﻮس و ﻓﻬﻤﻪ ﻣﻨﮑﻮس و اﻓﻨﻪ ﻣﺤﺴﻮس داﻟﺴﻪ ﻓﯽ ﮐﻼﻣﻪ ﻣـﺪﺳﻮس و ﺟﻨﺎح ﺣﺪﺳﻪ ﻣﻘﺼﻮص و ﺑﻨﯿﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 102‬از ‪597‬‬‫دﯾﻨﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺮﺻﻮص‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺛﺎﻣﻨﻪ در ﺑﯿﺎن ﺻﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و وﺟﻮه ﭘﻨﭽﮕﺎﻧﻪ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ آن‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﺛﺎﻣﻨﻪ در ﺑﯿﺎن ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻨﯿﻒ و آن ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اﺳﺖ اول آﻧﮑﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﻌﻮن‬‫اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن اﺣﻮال ﺟﻼﻟﺖ اﺷـﺘﻤﺎل رواﯾﺖ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺑﻌﺾ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ و اﻇﻬﺎر ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻮﺛﯿﻖ و ﺗﻌﺪﯾﻞ و اﺳﺘﻨﺎد‬‫و اﻋﺘﻤﺎدﺷﺎن ﺑﺤﯿﺜﯿﺘﯽ ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺎﺛﺒﺎت ﻣﯽرﺳﺎﻧﻢ ﮐﻪ اﺻـﻼ ﻣﺤﻞ ﺣﺮف ﻧﺒﺎﺷـﺪ دوم آﻧﮑﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻣﯽداﻧﯽ ﮐﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﯽ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ و ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺰاوﻟﯽ اﻟﺪوﻟﺖآﺑﺎدي و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺼّﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺗﺼـﺤﯿﺢ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ و از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺼـﺮﺣﯿﻦ ﺑﺼـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﻤـﺎد ﺑﻦ زﯾـﺪ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ او ﮐﻤـﺎ ﺳﺘﺴـﻤﻌﻪ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ وﻗﺖ ﻣﻨﺎﻇﺮه ﺑﺎ ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم‬‫اﻋﺘﺮاف ﺑﺼـﺤﺖ آن ﻧﻤﻮده ﻋـﺪم اﻣﮑـﺎن رد آن ﻇـﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﭼﻮن درﯾﻦ ﻣﻨـﺎﻇﺮه ﺑـﺎ اﺳـﺤﺎق ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﮐﺲ از اﻋﻼم ﻓﻘﻬﺎ و‬‫اﻋﺎﻇﻢ ﻧﺒﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﺷﺮﯾﮏ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ ﻧﯿﺰ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد و ﮐﺴﯽ از اﯾﺸﺎن اﻧﮑﺎر ﺑﺮ اﻗﺮار او ﺑﺼﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﮑﺮد‬‫اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﮐﻪ ﺳـﮑﻮت دﻟﯿﻞ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﺴﺖ؟؟ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت و ﻋﺪم اﻣﮑﺎن رد آن ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ در آﺧﺮ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻇﺮه ﺻﺮاﺣﮥ ﺑﻤﺎﻣﻮن ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮدي ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ‬‫دﻓﻊ ﮐﻨﺪ آن را و ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺎده ﺛﺒﻮت ﺻـﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺎ اﺛﺒﺘﻪ اﻟﻤﺎﻣﻮن ﺑﻮد ﺑﺤﺪ ﺗﻤﺎم رﺳﺎﻧﯿﺪ و ﻋﺪم ﻗﺪرت اﺣﺪي ﺑﺮ ردّ‬‫و دﻓﻊ آن ﺑﺮ ﻣﻼ ﮐﺮد و ﮔﻤﺎن ﻧـﺪارم ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ از ﺗﻨﺼـﯿﺺ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﯾﻦ اﻋﻼم ﮐﺮام و اﺳﺎﻃﯿﻦ و اﻻ ﻣﻘﺎم ﺑﺼـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ‬‫ﮐﺴـﯽ از ارﺑﺎب ﺻـﺤﺖ و ﺳـﻼﻣﺖ ﻋﻘﻞ اﻧﮑﺎر ﺻـﺤﺖ آن ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد و راه ﺗﺸﮑﯿﮏ و ارﺗﯿﺎب ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﺤّﯿﺮ و اﺿﻄﺮاب ﺧﻮاﻫﺪ ﭘﯿﻤﻮد‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ و رﻓﻌﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ و ﻋﻠّﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﺳـﻤﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻧﻪ ﺑﺤـﺪﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﺰاوار اﯾﻀﺎح و اﻇﻬﺎر ﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ وﺿﻮح و اﺷـﺘﻬﺎر و ﻇﻬﻮر و اﻧﺘﺸﺎر ﮐﺎﻟـّﺼ ﺒﺢ ﻋﻨﺪ اﻻﺳـﻔﺎر ﺑﻞ اﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر ﻻﺋﺢ و ﻧﻤﻮدار و ﭘﯿﺪا و آﺷﮑﺎرﺳـﺖ‬‫ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻈّﻦ ﺑﻬﻢ اﻧّﻬﻢ و اﻟﻌﯿـﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺻـّﺤﺤﻮا ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﺑﺼـﺤﯿﺢ او ﺻـّﺮﺣﻮا ﺑﺼـﺤﮥ اﻟﺒﺎﻃﻞ اﮐﻤﻞ اﻟﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﻌﻀـﯽ از‬‫ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺜﻞ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﻼﺋﯽ و ﻣﺤﻘﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ ﺑﺴـﺒﺐ ﺿـﯿﻖ ﺻﺪر و وﺣﺮ ﻗﻠﺐ دل ﺑﻪ ﺗﺼﺤﯿﺢ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻧﺪادﻧﺪ‬‫ﻟﮑﻦ اﺧﺒﺎرا و اﺿﻄﺮار ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺤﺴﻦ آن ﺷﺪﻧﺪ و زﯾﺎده ازﯾﻦ ﺣﻖ ﭘﻮﺷﯽ را ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻤﺎ ﺳﺘﺪري ﻋﻦ ﮐﺘﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪106 :‬‬‫ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﭼﻮن ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﻮﺗﻪ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮاﻫﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻣﺜﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎﺟﺴﺖ ﺑﻌﺾ ﻋﻠﻤﺎ آن را داﺧﻞ ﻗﺴﻢ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ اﻓﺎده ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﺑﺤﺴﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺆﯾﺪ‬‫ﻣﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﻪ ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻔﺴﺖ ﺑﺎﺷـﺪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ ﺑﻤﺨﺎﻃﺒﻪ ﻋﻠﻤﺎي‬‫وﻗﺖ ﺧﻮد و ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺮ‬‫دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﺧﻮد ﺑﺨﻮد واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺨﺒﺮي در اﺛﺒﺎت ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﯽآﻧﮑﻪ آن ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد اﺣﺘﺠﺎج ﮐﻨﻨﺪه‬‫ﺑﺎن ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻤﺎم ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺰد ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ و ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻧﯿﺰ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﻮده ﻣﻌـﺬﻟﮏ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم ﺳـﻨﯿﻪ ﻧﯿﺰ واﺿـﺢ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮل اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻘﺘﻀﺎي ﺣﺪﯾﺜﯽ‬‫ﻣﻘﺘﻀـﯽ ﺻـﺤﺖ آﻧﺴﺖ ﻋﻼـﻣﻪ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در رﺳﺎﻟﻪ اﺛﺒﺎت ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﻗﺮون ﺛﻼﺛﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و اﺗﺒﺎع ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﻌـﺪ ﮐﻼﻣﯽ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﯾﻀـﺎف اﻟﯽ ذﻟـﮏ ﻣـﺎ ﻗـﺎﻟﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ان ﻣﻤـﺎ ﯾﻘﺘﻀـﯽ ﺻـﺤﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﻮل اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻤﻘﺘﻀﺎه ﭘﺲ ﺑﻌـﺪ ﺳـﻤﺎع اﯾﻦ اﻓﺎده ﻋﻼﻣﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 103‬از ‪597‬‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ رﯾﺒﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪه درﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻗﻮل ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ و ﺷـﯿﺦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻤﻘﺘﻀﺎي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼﻣﺴﺖ ﻣﻔﯿﺪ ﺻﺤﺖ و ﺛﺒﻮت آن ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﻈﻢ ﺧﺒﺮي از اﺧﺒﺎر در ﺳﻠﮏ ﻗﺼﺎﺋﺪ و اﺷﻌﺎر ﻧﯿﺰ دﻻﻟﺖ واﺿﺤﻪ دارد ﺑﺮ‬‫ﮐﻤﺎل ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ آن ﺣﺪﯾﺚ و ﺷـﻬﺮت در ﺻﺪر اول زﯾﺮا ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﺟﺰء ﻣﺴﻤﯽ ﺑﺎﻻزدﻫﺎر ﻓﯿﻤﺎ ﻋﻘﺪه اﻟﺸﻌﺮاء‬‫ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اﻻﺛﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﻫـﺬا ﺟﺰء ﺟﻤﻌﺖ ﻓﯿﻪ اﻻﺷـﻌﺎر اﻟﺘﯽ ﻋﻘـﺪ ﻓﯿﻬﺎ ﺷـﯽء ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اﻻﺛﺎر ﺳـﻤﯿﺘﻪ ﺑﺎﻻزدﻫﺎر و ﻟﻪ ﻓﻮاﺋﺪ ﻣﻨﻬﺎ‬‫اﻻﺳـﺘﺪﻻل ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﻬﺮة اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟّﺼﺪر اﻻول و ﺻّﺤﺘﻪ و ﻗﺪ وﻗﻊ ذﻟﮏ ﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ از ﻓﻮاﺋﺪ‬‫اﯾﻦ اﺷـﻌﺎر ﮐﻪ ﺳـﯿﻮﻃﯽ آن را ﺟﻤﻊ ﮐﺮده اﺳـﺘﺪﻻﻟﺴﺖ ﺑﺮ ﺷﻬﺮت ﺣﺪﯾﺚ در ﺻﺪر اول و ﺻﺤﺖ آن و ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ از ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺎﺷﻌﺎر اﺳﺘﺪﻻل‬‫ﺑﺮ ﺷـﻬﺮت ﺣـﺪﯾﺚ در ﺻـﺪر اول و ﺻـﺤﺖ آن ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﭼﻮن ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﻣﯽداﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻧﯿﺰ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺼﺎﺣﺐ در اﺷـﻌﺎر ﻋﺪﯾﺪه ﺧﻮد ﻧﻈﻢ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﮐﺒﺎر و ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ واﻻﺗﺒﺎر ﻣﺜﻞ اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺑﻨﻘﻞ آن ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺻـﻔﺤﺎت ﻣﺼـﻨﻔﺎت‬‫ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎن اﺷـﻌﺎر ﮔﻬﺮﺑﺎر ﻣﺰﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ و ﺧﻮد اﺧﻄﺐ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﻗﺼـﯿﺪه ﺑﺎﺋﯿﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻨﻈﻢ آورده و اﻣﺎم ﻣﻨﺼﻮر ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻧﯿﺰ‬‫آن را ﻧﻈﻢ ﻧﻤـﻮده و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻـﻣﯿﺮ ﻧﯿﺰ آن را در ﺗﺤﻔﻪ ﻋﻠـﻮّﯾﻪ ﻣﻨﻈﻮﻣـﺎ وارد ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ ﺑﺮ ﺗﻮ واﺿـﺢ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻧﯿﺰ ﺻﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ و ﻣﺸﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف در ﺻﺪر اول و ﻣﺼﺪﻗﺴﺖ ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺎل ﺣﻀﺮات ﺳﻨّﯿﻪ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪107 :‬‬‫ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﮐﺴـﯽ از ﻋﻠﻤﺎيﺷﺎن ﺣﺪﯾﺜﯽ درﺷﺎن ﺧﻠﻔﺎي ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺰاد رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺳـﻨﺪي ﺑﺮاي آن ﭘﯿﺪا ﻧﻪ ﺷﻮد و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺳـﻨﺪ‬‫آن ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوح ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ دواﻋﯽ وﺿﻊ و اﻓﺘﻌﺎل و ﻗﺮاﺋﻦ ﺟﻌﻞ و اﻧﺘﺤﺎل آن ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺤّﻘﻘﯿﻦ و ﻣﻨّﻘﺪﯾﻦ اﯾﺸﺎن‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﻮﺿﻊ آن ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺑـﺎﻟﺮاس و اﻟﻌﯿﻦ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻟﮑّﻦ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﻫـﻞ ﺣﻖ ﺧﺒﺮي از اﺧﺒـﺎر ﻧﺒﻮﯾﻪ در ﻣﻌﺮض اﺛﺒﺎت اﻣﺎﻣﺖ‬‫وﺻـﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺮّﯾﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺴـﻼم و اﻟﺘﺤـّﯿ ﮥ ﻣﯽآرﻧـﺪ رگ ﻋﺼﺒّﯿﺖ اﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺟﻮش ﻣﯽزﻧـﺪ و ﻣﺒﺘﻼي ﮐﻤﺎل ﭘﯿـﭻ و ﺗﺎب و‬‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﺮﻗﺖ و اﻟﺘﻬﺎب ﮔﺮدﯾﺪه ﻟﺐ ﺑﺎﺑﻄﺎل و ﻃﻌﻦ آن ﻣﯽﮐﺸﺎﻧﯿﺪ و اﺻـﻼ اﻟﺘﻔﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت و اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺧﻮﯾﺶ در ﺑﺎب ﺻﺤﺖ‬‫آن ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺨﺪﻣﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺑﮑﻤﺎل ادب ﻋﺮض ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺳﺎﻣﯽ ﻣﺜﻞ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪار را ﮐﻪ ﺣﺎل‬‫ﺳﻘﻢ و ﺳـﻘﻮط آن از درﺟﻪ اﻋﺘﺒﺎر در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺒﯿﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ از ﺟﻤﻠﻪ اﺧﺒﺎر ﺻـﺤﺎح ﻣﯽﺷﻤﺎرﻧﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻘﺪوﺣﯿﺖ و‬‫ﻣﺠﺮوﺣﯿﺖ و ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ آن را ﺑﺨﯿﺎل ﻣﺒﺎرك ﻧﻤﯽآرﻧـﺪ اﮔﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻧﺺ ﺑﺮ ﺻـﺤﺖ آن‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﭼﺮا ﻣﻘﺒﻮل ﺧﺎﻃﺮ آن ﻣﻌﺪن اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﻧﻤﯽاﻓﺘﺪ و ﭼﺮا ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﺼﻮص ﺻﺮﯾﺤﻪ ﻣﺘﯿﻨﻪ و وﺟﻮه ﻣﺤﮑﻤﻪ‬‫زﯾﻨﻪ ﺻـﺤﺘﺶ ﻗﺪح و ﺟﺮح آن ﻣﻨﻈﻮر ﻧﻈﺮ دﻗﺖ اﺛﺮﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺑﺎﻋﺚ اﻋﻈﻢ و ﺳـﺒﺐ ﮐﻠﯽ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺷـﯿﻮخ واﻻ ﺗﺒﺎر و‬‫وﻻـي آن ﺣﻀـﺮات ﺟﻠﯿﻠـﮥ اﻻﺧﻄـﺎر ﭼﻨـﺎن ﻫﻮش از ﺳـﺮ رﺑﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ اﺑـﺪا ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺤﻖ و ﺻـﺪق ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و وﻗﺘﺎ ﻣﻦ اﻻوﻗﺎت از‬‫اﺳـﺘﻌﻤﺎل ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨـﺎد و ﻣﺤﺎﯾـﺪت و ﻟـﺪاد ﺑـﺎز ﻧﻤﯽآﯾﻨـﺪ و ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻓﻤﻦ ﮐـﺬب ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ﻓﻬﻮ اﺧﻄﺄ ﻣﻦ اﻟﻔﺮاش‬‫اﻟﻤﺘﻬﺎﻟـﮏ‪ ،‬ﺳﺄﻟـﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﯿﻪ اوﻋﺮ اﻟﻤﺴﺎﻟـﮏ‪ ،‬و ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﯽ ادﻫﯽ اﻟﻤﻬﺎﻟـﮏ‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟﻮﻟﯽ اﻟﻤﺎﻟـﮏ‪ ،‬اﻟﻤﺘﻔـّﻀ ﻞ اﻟﻤﻨﺠﯽ ﻣﻦ اﻟﻈﻠﻢ‬‫اﻟﺤﻮاﻟﮏ‪،‬‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺗﺎﺳﻌﻪ‪ ،‬دﻻﺋﻞ ﭘﻨﭽﮕﺎﻧﻪ ﺗﺴﻠﻢ و ﺗﻮاﺗﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻗﻮل أﻋﻼم أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ‬‫ﻓﺎﺋﺪة ﺗﺎﺳﻌﻪ در ﮐﻤﺎل اﺳﺘﻔﺎﺿﻪ و ﺷﯿﺎع و اﺷﺘﻬﺎر و ﺗﻮاﺗﺮ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺎر ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي ﮐﺒﺎر و اﺳﺎﻃﯿﻦ واﻻ ﺗﺒﺎر و آن ﺑﭽﻨﺪ‬‫وﺟﻪ اﺳﺖ اول آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در ﺻﻮاﻋﻖ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮوا اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻠﯿﺼّﻞ ﺑﺎﻟﻨﺎس‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 104‬از ‪597‬‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اﻋﻠﻢ ان ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﻓﺎﻧﻪ ورد ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﮥ و اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زﻣﻌﮥ و أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ و‬‫ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﺣﻔﺼـﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ادﻋﺎي ﺗﻮاﺗﺮ ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﺎﻣﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ در ﺻـﻼة ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﺰﻋﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﻫﺸﺖ ﮐﺲ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ آن را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﭼﻮن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻫﺸﺖ ﮐﺲ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﮐﻤـﺎ درﯾﺖ آﻧﻔـﺎ ﭘﺲ ﺗﻮاﺗﺮ آن ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﺎوﻟﻮّﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮه ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﭼﻮن ﺳﻮاي ﺻـﺤﺎﺑﻪ‬‫ﻣﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻃﻠﺤﻪ و زﺑﯿﺮ در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﻪ ﺗﺴﻠﯿﻢ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﭘﺮداﺧﺘﻪاﻧﺪ اوﻟﻮّﯾﺖ ﺗﻮاﺗﺮش ﺑﺤﺪ ﮐﻤﺎل رﺳﺪ دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺮم در ﻣﺤّﻠﯽ در ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻋﺪم ﺟﻮاز ﺑﯿﻊ ﻣﺎء ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪108 :‬‬‫رواﯾﺎت ﻣﻨﻊ ﺑﯿﻊ از ﭼﺎر ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻬﺆﻻء ارﺑﻌﮥ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻓﻬﻮ ﻧﻘﻞ ﺗﻮاﺗﺮ ﻻ ﺗﺤّﻞ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳـﺖ‬‫ﮐﻪ ﻧﻘـﻞ ﭼﻬﺎر ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺗﻮاﺗﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺰم ﻧﺰد اﻫﻞ ﺑﺼـﯿﺮت و ﺧﺮم ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﻟﺤﺘﻢ و اﻟﺠﺰم ﻣﺘﻮاﺗﺮ‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﻻﻧﻪ ﻗـﺪ رواه ﺗﺴـﻌﮥ اﻋﯿﺎن ﻣﻦ ﺻـﺤﺎﺑﮥ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﺎ ﮐّﺮ اﻟﺠﺪﯾـﺪان و ﻗﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎﻟﺘﺴـﻠﯿﻢ و ﻟا ﻘﺒﻮل و‬‫اﻻذﻋﺎن ارﺑﻌﮥ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻤﺒﺸـﺮﯾﻦ ﻋﻠﯽ زﻋﻢ اﻟﻘﻮم ﺑﺎﻟﺠﻨﺎن ﺣﯿﻦ ﻣﺎ اﺣﺘّﺞ ﺑﻪ وﺻـﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤّﻨﺎن ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ ﻣﺎ ﺗﻌﺎﻗﺐ‬‫اﻟﻤﻠﻮان ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺟﻤﻌﯽ ﮐﺜﯿﺮ و ﺟﻤﯽ ﻏﻔﯿﺮ از اﻋﯿـﺎن اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ و اﮐـﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻠﺖ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﺗﺒﺎﻋﻬﻢ و ﺗﺒﻌﻬﻢ‬‫اﻟﮑﺎﺑﺮﯾﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺘﻘـﺪﻣﯿﻦ و اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﺼـﺪر اﻻوﻟﯽ اﻟﯽ ﻫـﺬا اﻟﺤﯿﻦ ﮐﻪ اﺳﺎﻣﯽ ﺷـﺮﯾﻔﻪﺷﺎن ﺟﺎﮔﺰﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻮدي‬‫ﺑﺮواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻣﺴﺘﺴﻌﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮه در ﺣﺼﻮل ﺗﻮاﺗﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ روات اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را ﻣﺴﺘﻨﺪﯾﻦ‬‫اﻟﯽ اﻟﺤﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و در ﮐﺜﺮت ﺑﺤـﺪي رﺳـﯿﺪهاﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺜﺮت ﻣﻨﻊ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﻣﺘﻔﻖ ﻧﺸـﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺑﺮ ﮐﺬب ﺗﻮاﻃﯽ‬‫ﻧﻤﻮده و ﺗﻤـﺎﻣﯽ ﻃﺒﻘـﺎت اﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ در اول و آﺧﺮ و وﺳﻂ ﺑﻌـﺪد و ﺗﻮاﺗﺮ رﺳـﯿﺪه و ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﻧﺰد ارﺑﺎب اﺻﻮل ﺷـﺮوط ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﺗﻮاﺗﺮ‬‫ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﯾﺠﯽ در ﺷﺮح ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻻﺻﻮل ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻓﯽ اﻟﺘﻮاﺗﺮ ﺷﺮوط ﺻﺤﯿﺤﮥ و ﺷﺮوط ﻓﺎﺳﺪة اﻣﺎ اﻟﺸﺮوط اﻟﺼﺤﯿﺤﮥ ﻓﺜﻼﺛﮥ ﮐﻠﻬﺎ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺨـﺒﺮﯾﻦ اﺣـﺪﻫﺎ ﺗﻌـﺪدﻫﻢ ﺗﻌـﺪدا ﯾﺒﻠﻎ ﻓﯽ اﻟﮑﺜﺮة اﻟﯽ ان ﯾﻤﻨﻊ اﻻﺗﻔـﺎق ﺑﯿﻨﻬﻢ و اﻟﺘﻮاﻃﺆ ﻋﻠﯽ اﻟﮑـﺬب ﻋـﺎدة ﺛﺎﻧﯿﻬـﺎ ﮐﻮﻧﻬﻢ ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻦ‬‫ﻟﺬﻟﮏ اﻟﺨﺒﺮ اﻟﯽ اﻟﺤّﺲ ﻓﺎﻧﻪ ﻓﯽ ﻣﺜﻞ ﺣﺪوث اﻟﻌﺎﻟﻢ ﻻ ﯾﻔﯿﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﺛﺎﻟﺜﻬﺎ اﺳـﺘﻮاء اﻟﻄﺮﻓﯿﻦ و اﻟﻮاﺳﻄﮥ اﻋﻨﯽ ﺑﻠﻮغ ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻤﺨﺒﺮﯾﻦ ﻓﯽ‬‫اﻻول و اﻵﺧﺮ و اﻟﻮﺳﻂ ﺑﺎﻟﻐﺎ ﻣﺎ ﺑﻠﻎ ﻋﺪد اﻟﺘﻮاﺗﺮ و ﻣﺴـﺘﺘﺮ ﻣﺒﺎد ﮐﻪ ﭼﻮن در ﺣﺼﻮل ﺗﻮاﺗﺮ ﻋﺪاﻟﺖ روات ﺑﻠﮑﻪ اﺳـﻼم ﻫﻢ ﺷﺮط ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ‬‫اﮔﺮ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ روات از ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ و ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽﺑﻮدﻧـﺪ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﻘﺼﻮد ﺣﺎﺻـﻞ ﻣﯽﺑﻮد ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و‬‫ﺟﻼﻟﺖ و رﻓﻌﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻋﺎﻟﯽ درﺟﺎت از واﺿﺤﺎت و ﻻﺋﺤﺎﺗﺴﺖ و ﻋﺪاﻟﺖ ﺻﺤﺎﺑﻪ رﻓﯿﻌﮥ اﻟّﺴﻤﺎت از اﺟﻤﺎﻋﯿﺎت و‬‫ﻗﻄﻌﯿﺎت اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ در ﺣﺼﻮل ﺗﻮاﺗﺮ ﻋﺪاﻟﺖ روات ﺷـﺮط ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ در ﺷـﺮح ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻻﺻﻮل ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎه ﻫﯽ ﻟا ﺸﺮوط‬‫اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﻮاﺗﺮ ﻣﺎ اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ﻓﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻗﻮم ﯾﺸﺘﺮط اﻻﺳـﻼم و اﻟﻌﺪاﻟﮥ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺸﻬﺎدة و اﻻ اﻓﺎد اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺼﺎري ﺑﻘﺘﻞ اﻟﻤﺴﯿﺢ اﻟﻌﻠﻢ‬‫ﺑﻪ و اﻧﻪ ﺑﺎﻃﻞ و اﻟﺠﻮاب ﻣﻨﻊ ﺣﺼﻮل ﺷﺮاﺋﻂ اﻟﺘﻮاﺗﺮ ﻻﺧﺘﻼل ﻓﯽ اﻻﺻﻞ او اﻟﻮﺳﻂ أي ﻗﺼﻮر اﻟﻨﺎﻗﻠﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﺪد اﻟﺘﻮاﺗﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺮﺗﺒﮥ اﻻوﻟﯽ او‬‫ﻓﯽ ﺷﯽء ﻣﻤﺎ ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻟﻨﺎﻗﻠﯿﻦ إﻟﯿﻨﺎ ﻣﻦ ﻋﺪد اﻟﺘﻮاﺗﺮ و ﻟﺬﻟﮏ ﯾﻌﻠﻢ اّن اﻫﻞ ﻗﺴﻄﻨﻄﯿﻨﮥ ﻟﻮ اﺧﺒﺮوا ﺑﻘﺘﻞ ﻣﻠﮑﻬﻢ ﺣﺼﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪109 :‬‬‫و اﮔﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺸـّﮑﮑﯽ ﻗﺎﺻـﺮ و ﻣﺮﺗﺎﺑﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺎﻫﺮ ﺧﺎر ارﺗﯿﺎب ﺧﻠﺠﺎن ﮐﻨﺪ و اﺳـﺘﺒﻌﺎدا ﻟﻠﺘﻮاﺗﺮ ﺑﺴـﺮاﯾﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺘﻮاﺗﺮ‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﻻﺑﺪ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻋﻠﻤﺎ اﻗﻼ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺘﻮاﺗﺮ آن ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ و إذ ﻟﯿﺲ ﻓﻠﯿﺲ ﭘﺲ ﺟﻮاﺑﺶ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻬﺴﺖ اّول آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺷﻬﺎدت ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻨﻔﯿﺴﺖ و آن ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺤﻮل ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺒﻮل دوم آﻧﮑﻪ ﻗﻀـﯿﻪ ﻣﺴـﻠﻤﻪ اﺳﺖ ﻋـﺪم اﻟﻮﺟـﺪان ﻻ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ﻋﺪم اﻟﻮﺟﻮد اﮔﺮ ﮐﺴـﯽ ﺑﺮ‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺗﻮاﺗﺮ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﻪ ﺷﻮد ﺣﮑﻢ ﺑﻌﺪم وﺟﻮد ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﺘﻮان ﮐﺮد و ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ راه اﺳﺘﺒﻌﺎد ﻧﺘﻮان ﭘﯿﻤﻮد ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺴﻠﯿﻢ ﻣﺎ ﻗﺒﻮل‬‫ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ از ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﻪ ﺗﻮاﺗﺮ آن ﻧﮑﺮده ﻟﮑﻦ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ را در ﺗﺎﺋﯿﺪ ﺧﻮد آوردن دﻟﯿﻞ ﮐﻤﺎل ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻤﺴﺖ‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ﺗﻌّﺼﺐ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات در ﮐﺘﻢ اﻣﻮر ﺣﻘﻪ ﺳﯿﻤﺎ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم ﻧﻪ ﭼﻨﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﺟﺖ اﻇﻬﺎر و ﺑﯿﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 105‬از ‪597‬‬‫ﺣﻀـﺮات ﺑﻤﺤﺾ رواﯾـﺖ ﻓﻀـﻞ اﻫﻠـﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬـﻢ اﻟﺴـﻼم ﮐﻤـﺘﺮ دل ﻣﯽدﻫﻨـﺪ ﺗـﺎ ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺗـﻮاﺗﺮ آن ﭼﻪ رﺳـﺪ ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از‬‫ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﻦﺷـﺎن در ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﮐﻪ ﺗﻮاﺗﺮش از اﺟﻼي ﺑـﺪﯾﻬّﯿﺎﺗﺴﺖ ﻗـﺪح و ﺟﺮح آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﺑﻨﺎي اﯾﻤﺎن و اﯾﻘﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺑﺎد ﻓﻨﺎ داده‬‫ﭘﺲ ﮐﺪام ﻣﻘﺎم اﺳـﺘﻌﺠﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺣﺼﻮل ﺷـﺮاﺋﻂ ﺗﻮاﺗﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دﯾﺪه و داﻧﺴﺘﻪ ﮐﺘﻢ آن ﻧﻤﻮده و دل از ﺗﺼﺮﯾﺢ آن دزدﯾﺪه‬‫ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺳـﻠﻤﻨﺎ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﻧﺼﺎف اﺗﺼﺎف دارﻧﺪ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﻋﺪم ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻄﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﻮاﺗﺮ آن را‬‫ﻣﻌﻠـﻮم ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻟﮑﻦ ﻋـﺪم ﻋﻠﻢ ﮐﺴـﯽ ﺗـﻮاﺗﺮ ﺧـﺒﺮي را ﻣـﺎﻧﻊ ﺣﺼـﻮل آن ﻧﺰد دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺴﺖ ﻗﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ ﻋﯿـﺎض ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ‬‫اﻟﺤﯿﺼﺒﯽ در ﮐﺘﺎب ﺷـﻔﺎ ﺑﺘﻌﺮﯾﻒ ﺣﻘﻮق اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﻻ ﯾﺒﻌـﺪ ان ﯾﺤﺼﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺘﻮاﺗﺮ ﻋﻨـﺪ واﺣﺪ و ﻻ ﯾﺤﺼﻞ ﻋﻨﺪ آﺧﺮ ﻓﺎن اﮐﺜﺮ‬‫اﻟﻨﺎس ﯾﻌﻠﻤﻮن ﺑﺎﻟﺨﺒﺮ ﮐﻮن ﺑﻐـﺪاد ﻣﻮﺟﻮدة و اﻧﻬﺎ ﻣﺪﯾﻨـﮥ ﻋﻈﯿﻤـﮥ و دار اﻻﻣﺎﻣـﮥ و اﻟﺨﻼﻓﮥ و آﺣﺎد ﻣﻦ اﻟﻨﺎس ﻻ ﯾﻌﻠﻤﻮن اﺳـﻤﻬﺎ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ‬‫وﺻـﻔﻬﺎ و ﻫﮑـﺬا ﯾﻌﻠﻢ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﻣﺎﻟﮏ ﺑﺎﻟﻀـﺮورة و ﺗﻮاﺗﺮ اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ان ﻣـﺬﻫﺒﻪ اﯾﺠﺎب ﻗﺮاءة أم اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ اﻟﺼـﻠﻮة ﻟﻠﻤﻨﻔﺮد و‬‫اﻻﻣﺎم و اﺟﺰاء اﻟّﻨﯿﮥ ﻓﯽ اول ﻟﯿﻠﮥ ﻣﻦ رﻣﻀﺎن ﻋﻦ ﻣﺎ ﺳﻮاه و ان اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﯾﺮي ﺗﺠﺪﯾﺪ اﻟﻨّﯿﮥ ﮐﻞ ﻟﯿﻠﮥ و اﻻﻗﺘﺼﺎر ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺢ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﺮاس‬‫و ان ﻣـﺬﻫﺒﻬﻤﺎ اﻟﻘﺼﺎص ﻓﯽ اﻟﻘﺘﻞ ﺑﺎﻟﻤﺤـﺪد و ﻏﯿﺮه و اﯾﺠﺎب اﻟﻨـّﯿ ﮥ ﻓﯽ اﻟﻮﺿﻮء و اﺷﺘﺮاط اﻟﻮﻟﯽ ﻓﯽ اﻟﻨﮑﺎح و ان اﺑﺎ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﯾﺨﺎﻟﻔﻬﻤﺎ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻤﻦ ﻻ ﯾﺸﺘﻐﻞ ﺑﻤﺬاﻫﺒﻬﻢ و ﻻ روي اﻗﻮاﻟﻬﻢ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻫﺬا ﻣﻦ ﻣﺬاﻫﺒﻬﻢ ﻓﻀﻼ ﻋّﻤﻦ ﺳّﻮاه ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺘﻌّﺼﺒﯽ ﻋﻨﯿﺪ و ﻣﺘﻌّﻨﺘﯽ ﻧﺎﺳﺪﯾﺪ اﻧﮑﺎر ﺗﻮاﺗﺮ ﺧﺒﺮ ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﻫﻢ ﮐﻨﺪ ﺳـﺨﻨﺶ ﻧﺰد اﻫﻞ اﻋﺘﺒﺎر و ارﺑﺎب اﺳﺘﺒﺼﺎر ﮐﯽ ﻗﺎﺑﻞ‬‫اﺻـﻐﺎ و ﻻﺋﻖ اﻟﺘﻔﺎت و اﻋﺘﻨﺎﺳﺖ ﭘﺲ ﻋﺪم ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺴـﯽ ﺑﻪ ﺗﻮاﺗﺮ ﺧﺒﺮي ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺗﻮاﺗﺮش ﺑﺎدﻟﻪ ﻗﺎﻫﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺑﺎﻫﺮه ﺑﻮﺿﻮح رﺳﯿﺪه‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻻوﻟﯽ در ﺛﺒﻮت ﺗﻮاﺗﺮ آن ﻧﻘﺼـﯽ و ﺧﻠﻠﯽ ﻧﺨﻮاﻫﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻈﻬﻮر ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ اﻟـّﺼ ﺒﺢ إذا اﻗﺒﻞ ﺑﺎﻟﺠﺸﻮد ﻣﮕﺮ ﻧﺸﻨﯿﺪي ﮐﻪ‬‫ﺣﻠﯿﻤﯽ و اﺗﺒﺎع او ﻣﺜﻞ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻧﮑﺎر ﺛﺒﻮت ﺷﻖ ﻗﻤﺮ ﻧﻤﻮده ﺗﺎ ﺑﺎﻧﮑﺎر ﺗﻮاﺗﺮش ﭼﻪ رﺳﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪110 :‬‬‫ﻟﮑﻦ ﻧﺰد ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻓﺨﺎم و ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻋﻈﺎم ﺑﺎﻧﮑﺎر ﻣﻨﮑﺮ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴﺎر ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻠﻠﯽ در ﺛﺒﻮت ﺗﻮاﺗﺮ آن و ﺗﺤﻘﻖ ﻗﻄﻌّﯿﺖ آن راه ﻧﯿﺎﻓﺖ ﻗﺎﺿﯽ‬‫اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ در ﺷﻔﺎ ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ اﻓﺎده ﺑﻌﺾ ﻋﻠﻤﺎ در ﺑﺎب ﻣﻌﺠﺰات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ان اﻗﻮل ﺻﺪﻋﺎ ﺑﺎﻟﺤﻖ ان‬‫ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ ﻫـﺬه اﻻﯾﺎت اﻟﻤﺎﺛﻮر ﻋﻨﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﻌﻠﻮﻣـﮥ ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ اﻣﺎ اﻧﺸـﻘﺎق اﻟﻘﻤﺮ ﻓﺎﻟﻘﺮآن ﻧﺺ ﺑﻮﻗﻮﻋﻪ و اﺧﺒﺮ ﻋﻦ وﺟﻮده و ﻻ ﯾﻌﺪل ﻋﻦ‬‫ﻇـﺎﻫﺮه اﻻـ ﺑـﺪﻟﯿﻞ و ﺟﺎء ﺑﺮﻓﻊ اﺣﺘﻤﺎﻟﻪ ﺻـﺤﯿﺢ اﻻﺧﺒﺎر ﻣﻦ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﻓﻼ ﯾﻮﻫﻦ ﻋﺰﻣﻨﺎ ﺧﻼف اﺧﺮق ﻣﻨﺤّﻞ ﻋﺮي اﻟـﺪﯾﻦ و ﻻ ﯾﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ‬‫ﺳﺨﺎﻓـﮥ ﻣﺒﺘـﺪع ﯾﻠﻘﯽ اﻟﺸـﮏ ﻋﻠﯽ ﻗﻠﻮب ﺿـﻌﻔﺎء اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑـﻞ ﯾﺮﻏﻢ ﺑﻬـﺬا اﻧﻔﻪ و ﯾﻨﺒـﺬﻧﺎ ﺑﺎﻟﻌﺮاء ﺳـﺨﻔﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟـﺬي ﻣﻦ ﻧﻌﻤﻪ‬‫اﻟﻤﺘﻮاﺗﺮة و آﻻﺋﻪ اﻟﻤﺘﻀﺎﻓﺮة ان ﻗﺪ ﻇﻬﺮ ﺗﻮاﺗﺮ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾﻐﯿﺐ ﻋﻦ ﻓﻬﻢ ذي ﺑﺼـﺮ و اﻧﺠﺎب ﻇﻼم اﻟﺘﺸـﮑﯿﮏ و اﻧﺰاح ﻏﻄﺎء اﻟﻮﻫﻢ‬‫اﻟﺮﮐﯿﮏ و ﻻﺣﺖ ﺗﯿﺎﺷـﯿﺮ اﻟﻔﻼح و أﻧﺎرت ﻟﻮاﻣﻊ اﻟﺼـﺪق اﻟﺼـﺮاح و اﻧﺒﻠـﺞ اﻟـّﺼ ﺒﺢ ﺳـﻄﻮﻋﺎ و ﺳـﻔﻮرا و اﺷـﺮﻗﺖ اﻟﺸـﻤﺲ ﺿﻮءا و ﻧﻮرا و‬‫اﺳﺘﺒﺎن ﻟﻘﻢ اﻟﺤﻖ و اﻟّﺼﻮاب اﻟﺴﺪﯾﺪ ﻓﮑﺸﻔﻨﺎ ﻋﻨﮏ ﻏﻄﺎءك ﻓﺒﺼﺮك اﻟﯿﻮم ﺣﺪﯾﺪ‬‫ﻓﺎﺋﺪه ﻋﺎﺷﺮه‪ ،‬در ذﮐﺮ دﻻﺋﻞ ده ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻗﻄﻌﯿﺖ و ﺣﺘﻤﯿﺖ اﯾﺮاد ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ أﮐﺮم )ص( ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را‬‫ﻓﺎﺋـﺪة ﻋﺎﺷـﺮه در ذﮐﺮ وﺿـﻮح و ﻇﻬﻮر ﯾﻘﯿﻦ و ﺣﺘﻢ و ﻗﻄﻊ و ﺟﺰم ﺑﻪ ﺛﺒﻮت و ﺻـﺪور اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﭘﺮ ﻧﻮر ﺟـﺎﻟﺐ اﻧﻮاع ﺳـﺮور از‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﻮل رب ﻏﻔﻮر ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﻘﺎﻣﻌﯿﻦ ﻻﺳﺎس اﻫﻞ اﻟﻐﺮور و اﻟﻨﺎﻓﯿﻦ ﻟﺰﯾﻎ ارﺑﺎب اﻟﻤﯿﻦ و اﻟﺰور ﻣﺎ ﺗﻮاﻟﯽ اﻟﻈﻞ و اﻟﺤﺮور و‬‫ﺑﯿـﺎﻧﺶ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟـﻪ اﺳﺖ اول آﻧﮑﻪ ﺑﺮاي ﺣﺼـﻮل ﺟﺰم ﺑﻘﻄﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ زﯾـﺎده ازﯾﻦ ﭼﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد ﮐﻪ ارﮐـﺎن ﻓﺮﯾﻘﯿﻦ و‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺟﺎﻧﺒﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺒﺘﺪء اﻟﯽ اﻟﻤﻨﺘﻬﯽ در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﻋﺎﻟﯿﮥ اﻟﻤﻘﺪار و اﻇﻬﺎر اﯾﻦ ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺳﺎﻃﻌﮥ اﻟﻤﻨﺎر اّدﺧﺎر ﺷﺮف ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﺮ‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺗﺘﺒﻊ اﻓﺎدات اﻫﻞ ﺣﻖ و اﯾﻘﺎن ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷﺪ در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﺑﭽﻪ درﺟﻪ ﺛﺒﻮت‬‫و ﺗﺤﻘﻖ و ﻗﻄﻌﯿﺖ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ و ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه ﻣﺘﻀـﺎﻓﺮه و اﺳﺎﻧﯿـﺪ وﻓﯿﺮه ﻣﺘﮑـﺎﺛﺮه آن ﺑﮑـﺪام ﭘـﺎﯾﻪ از ﮐﻤـﺎل و ﻣﺘـﺎﻧﺖ و وﺛـﺎﻗﺖ و رزاﻧﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 106‬از ‪597‬‬‫واﺻﻞ ﮔﺮدﯾـﺪه و از ﺑﯿﺎن ﻧّﯿﺮ اﻟﺒﺮﻫﺎن ﻣﺎ آﻧﻔﺎ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌـﮥ اﻟﻨﻬﺎر واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﺋﻤﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ و اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻣﻘﺘﺪاﯾﺎن ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﺑﺮاﻋﺖ ﺳـﻠﻔﺎ ﻋﻦ ﺧﻠﻒ و ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﯿﻦ ﻣﻨﻬﻢ و اﻟﻤﺘﺄﺧﺮﯾﻦ ﺑﺮواﯾﺖ و‬‫اﺛﺒﺎت آن اﺳﺘﺴـﻌﺎد ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و در ﺗﮑﺜﺮ ﺑﺤﺪي رﺳـﯿﺪه ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺟﻠﻪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦﺷﺎن در ﺗﻮاﺗﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ رﯾﺒﯽ‬‫ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺗﻔﺎق ﻓﺮﯾﻘﯿﻦ و ارﺗﻔﺎق ﻋﺼﺎﺑﺘﯿﻦ در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺘﻤﯿﺖ و ﺟﺰﻣﯿﺖ و ﻗﻄﻌﯿﺖ آن ﮐﯽ ﻣﺤﻞ ﺷـﮏ‬‫و ارﺗﯿـﺎب ﻧﺰد ارﺑـﺎب اﻟﺒﺎب ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮدود اﻟﻤﺤﻤﻮد ﻫﻮ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻌﺮوج ﻣﻌﺎرج اﻟﺴـﻌﻮد و اﮔﺮ ﻣﺸـﮑﮑﯽ ذﮐﺮ ﺑﻌﻀـﯽ ﻗﺎدﺣﯿﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻤﯿﺎن آرد و ﻫﻤﺖ را ﺑﺮ اﺛﺒﺎت ﻋﺪم اﺗﻔﺎق ﻓﺮﯾﻘﯿﻦ ﺑﺮﮔﻤﺎرد ﺣﺮﻓﺶ ﻗﺎﺑﻞ اﺻﻐﺎ و ﻻﺋﻖ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﯽداﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻘﺪح و ﺟﺮح اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮﺧﺎﺳـﺘﻪ اﯾﻤﺎن و اﯾﻘﺎن ﺧﻮد را ﮐﺎﺳـﺘﻪاﻧﺪ اﺑﺪا ﺣﻈﯽ از ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻨﻘﯿﺪ ﺑﺮ‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ اﻋﻼم وﻗﺎﺣﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪111 :‬‬‫ﺑﻤﺤﺾ ﺗﻘﻠﯿﺪ در ﻋﻨﺎد و ﻟﺪاد اﻓﺮاﺷـﺘﻪ و ﭼﻮن ﻗﺪح اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ از ﻗﺒﯿﻞ اﻧﮑﺎر ﺑﺪﯾﻬﯿﺎت و اﻟﻄﺎط اوﻟﯿﺎء ﺑﻮد ﺑﻌﻀـﯽ ازﯾﺸﺎن ﺑﺮ رو‬‫اﻓﺘﺎده آﺧﺮا ﺗﻦ ﺑﺘﺴـﻠﯿﻢ ﺛﺒﻮت آن دادهاﻧﺪ و ﻣﻌﺬﻟﮏ ﻋﺪدﺷﺎن در ﻗﻠﺖ ﺑﺤﺪي رﺳﯿﺪه ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻣﻔﺘﺨﺮﯾﻦ ﺑﺴﻮاد اﻋﻈﻢ‬‫ﻧﻈﺮﻫﻢ ﺑﺎﯾﺸﺎن ﻧﮑﻨﻨـﺪ و ﻫﯿـﭻ ﻋﺎﻗﻞ اﯾﺸﺎن را ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﻠﺖ و ذﻟﺖ ﺑﺠﻨﺐ ﻣﺜﺒﺘﯿﻦ و ﻧﺎﻗﻠﯿﻦ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣّﻠﺖ در ﺷـﻤﺎر ﻧﺨﻮاﻫـﺪ آورد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ‬‫اﮔﺮ ﻧﺎﻓﯿﻦ و ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ذاﮐﺮﯾﻦ و ﻣﺜﺒﺘﯿﻦ آن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﻢ ﻣﯽﺑﻮدﻧـﺪ و اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻫﻢ راه ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ﺟﻠﺒﺎ ﻟﻠﺨﺰي و‬‫اﻟﺨﺴﺎر ﻣﯽﭘﯿﻤﻮدﻧﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺰ در ﺻـﺤﺖ اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻧﻘﺼـﯽ و ﺧﻠﻠﯽ و دﻫﻨﯽ و زﻟﻠﯽ راه ﻧﻤﯽﯾﺎﻓﺖ و اﻗﻮال ﻗﺎدﺣﯿﻦ‬‫ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ و ﺟﺎرﺣﯿﻦ ﻣﺘﻔﺸﻔﯿﻦ ﺑﺎ وﺻﻒ ﮐﺜﺮت ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻨﺎ و اﻟﺘﻔﺎت ﻧﻤﯽﺑﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﻋﺼﺒﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات در ﺑﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ وﺻﯽ ﺳﺮور‬‫ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﺎت از اوﺿـﺢ واﺿـﺤﺎت و اﺑﯿﻦ ﻻﺋﺤﺎت اﺳﺖ ﻓﻼ ﯾﺘﺮﺟـﺢ اﻗﻮاﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻗﻮال اﻟﻤﺜﺒﺘﯿﻦ ﻟﻬـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻻ‬‫َﯾْﺴَﺘِﻮي اﻟ َْﺨﺒِﯿُﺚ َو اﻟﱠﻄﱢﯿُﺐ َو ﻟَْﻮ َأْﻋَﺠَﺒَﮏ َﮐﺜَْﺮُة اﻟ َْﺨﺒِﯿِﺚ‬‫دوم آﻧﮑﻪ ﺑـﺎﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺗﮑﺜﺮ ﻋﻠﻤـﺎي اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺟﻤـﺎﻋﺖ در ﺑـﺎب رواﯾﺖ و ذﮐﺮ و اﺛﺒـﺎت ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻤﺜﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﺑـﺪان اﺷﺎره رﻓﺖ‬‫ﻧﻤﯽﺑﻮد و ﻣﺨﺘﻠﻔﯿﻦ در اﺛﺒﺎت و ﻧﻔﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺘﻌﺎدل ﻫﻢ ﻣﯽﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻌﺬﻟﮏ ﭼﻮن ﮐﺴـﯽ از اﻫﻞ ﺣﻖ و اﯾﻘﺎن ﺷﺒﻬﻪ در ﺻﺤﺖ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧـﺪارد ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﯽﺑﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﻫﻤﯿﻦ ﺑـﺎب در ﻣﻘـﺎم ﺑﯿـﺎن دﻻﺋـﻞ ﻋﻘﻠﯿﻪ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ دﻟﯿﻞ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺘﻈﻠﻢ و ﺷﺎﮐﯽ از ﺧﻠﻔﺎي‬‫ﺛﻼﺛﻪ ﻣﺎﻧـﺪ و ﺧﻮد را ﻣﻈﻠﻮم و ﻣﻘﻬﻮر ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮد و ﻣﺎ ذﻟﮏ اﻻ ﻟﻐﺼﺐ اﻻﻣﺎﻣـﮥ ﻋﻨﻪ ﻓﯿﮑﻮن اﻻﻣﺎﻣﮥ ﺣﻘﻪ دون ﻏﯿﺮه إذ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺻﺎدق‬‫ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع ﺟﻮاب ازﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻣﻨﻊ ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ رواﯾﺎﺗﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻫﯿـﭻ رواﯾﺖ درﯾﻦ ﺑﺎب ﻧﺮﺳـﯿﺪه ﺑﻠﮑﻪ رواﯾﺖ ﻣﻮاﻓﻘﺖ و‬‫ﻣﻨﺎﺻﺤﺖ و ﺛﻨﺎ و دﻋﺎ در ﺣﻖ ﻫﻤﺪﮔﺮ و ﻣﻌﺎوﻧﺖ و اﻣﺪاد ﺑﺘﻮاﺗﺮ اﻧﺠﺎﻣﯿﺪه و رواﯾﺎت اﻣﺎﻣﯿﻪ را ﻣﺨﺘﻠﻒ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ اﮐﺜﺮي ﻣﻮاﻓﻖ رواﯾﺎت اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﺑﺎ اﯾﺸﺎن ﻣﻮاﻓﻖ و ﻣﻨﺎﺻـﺢ ﺑﻮد ﺣﯿﻦ اﻟﺤﯿﻮة و ﻣﺸﻮره ﻧﯿﮏ ﻣﯽداد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻗﺼﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ از‬‫ﻧﻬـﺞ اﻟﺒﻼﻏـﮥ ﻣﻨﻘﻮل ﺷـﺪه و ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ ﻣﻮت ﺑﺮ اﯾﺸﺎن ﺛﻨﺎ ﻓﺮﻣﻮد و اﻋﻤﺎل اﯾﺸﺎن را ﭘﺴـﻨﺪﯾﺪ و ﺷـﻬﺎدت ﺑﺨﯿﺮﯾﺖ و ﻧﺠﺎت داد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻟﻠّﻪ‬‫ﺑﻼد أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺨﻄﺒﮥ ﻧﯿﺰ از ﻧﻬﺞ اﻟﺒﻼﻏﮥ ﻣﻨﻘﻮل ﺷﺪه و اﮐﺜﺮ رواﯾﺎت ﺷﯿﻌﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ ﭘﺲ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ را‬‫اﺧـﺬ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﯿﻪ را ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮدن ﺣﺎل روات اﯾﺸﺎن رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻃﺮح ﮐﺮدﻧﺪ ﻻن اﻟﻌﺎﻗﻞ ﯾﺎﺧﺬ‬‫ﺑـﺎﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ و ﯾﺘﺮك اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ﻓﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑﻌـﺪ ﻣﻨﻊ ﺻـﺤﺖ رواﯾـﺎت ﺗﻈﻠﻢ و ادﻋﺎي ﺗﻮاﺗﺮ رواﯾﺎت‬‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ و ﻣﻨﺎﺻﺤﺖ و ﺛﻨﺎ و دﻋﺎ در ﺣﻖ ﻫﻤﺪﮔﺮ و ﻣﻌﺎوﻧﺖ و اﻣﺪاد ﮐﻪ ﻧﺎﺷﯿﺴﺖ از ﮐﻤﺎل ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺑﺎ ﺻﺪق‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪112 :‬‬‫و ﻣﻨﺎﺻـﺤﺖ او درهﯾﻦ و اﺗﺼﺎف ﺑﻮﻻ و ﺣﯿﺎ و ﻣﺘﺎرﮐﺖ ﻋﻨﺎد و ﻟـﺪاد زﻋﻢ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ رواﯾﺎت اﻣﺎﻣﯿﻪ ﻣﺨﺘﻠﻔﺴﺖ اﮐﺜﺮي ﻣﻮاﻓﻖ رواﯾﺎت اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑـﺎ ﺧﻠﻔﺎي ﺛﻼﺛﻪ ﻣﻮاﻓﻖ و ﻣﻨﺎﺻـﺢ ﺑﻮد و اﮐﺜﺮ رواﯾﺎت ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺷـﺪ و ﺑﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 107‬از ‪597‬‬‫وﺻﻒ اﻇﻬﺎر ﺗﻌﺎدل ﻫﺮ دو ﻗﺴﻢ از رواﯾﺎت ﮐﻪ ﻫﺮ دو را ﺑﻠﻔﻆ اﮐﺜﺮ ﯾﺎد ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ و اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ را اﺧﺬ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﯿﻪ‬‫را ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ﺷـﯿﻌﻪ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻃﺮح ﮐﺮدﻧﺪ ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﻣﺮي ﮐﻪ اﻫﻞ ﯾﮏ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﺮ ان ﻣﺘﻔﻖ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و اﻫﻞ ﻓﺮﻗﻪ دﯾﮕﺮ در‬‫ان اﮔﺮ ﺑﺘﻌﺎدل ﻫﻢ اﺧﺘﻼف داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﺮ دو ﻓﺮﻗﻪ اﺳﺖ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻔﻪ را ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم‬‫رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻄﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﭼﻮن آن ﺟﻨﺎب ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي اﻃﯿﺎب و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻧﺠﺎب ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ و‬‫ارﺗﯿـﺎب ﻣﻌﺼﻮﻣﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺑﯿﻨﻪ اﻟﻮاﻟـﺪ اﻟﻌﻼم اﺣﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ دار اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﻋﺼـﻤﺖ آن ﺣﻀـﺮت از ﮐﻼم‬‫واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺗﻔﻬﯿﻤﺎت و اﻓﺎدات ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ درﯾﻦ ﮐﺘﺎب و ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻓﺘﺢ اﻟﻌﺰﯾﺰ واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﺠﺮد رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮدن‬‫آن ﺟﻨﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻧﺰد اﻫﻞ اﺳﺘﺒﺼﺎر و اﯾﻤﺎن ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺼﻮل ﺣﺘﻢ و اﯾﻘﺎن و ﺟﺰم و اذﻋﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را‬‫ﮐﻤـﺎ ﺳـﯿﺎﺗﯽ ﻓﯿﻤـﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﺨﻄﺎب ﺑﻘﯿﻪ اﺻـﺤﺎب در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠﺎج و‬‫اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﺣﻘﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻼﻓﺖ و اﻣﺎﻣﺖ و اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺮ اﯾﺸﺎن ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﻮده و اﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﺗﺴـﻠﯿﻢ اﻧﺤﺼﺎر اﯾﻦ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﻋﺎﻟﯿﮥ ﻟا ﺴﻤﺎت‬‫در ذات ﻗﺪﺳـﯽ آﯾـﺎت آن ﺟﻨـﺎب ﮔﺮدن ﻧﻬﺎدﻧـﺪ و داد اﻧﺼـﺎف و ﻗﺒﻮل ﺣﻖ دادﻧـﺪ و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻻ ﮐﻈﻬﻮر اﻟﻨﺎر ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻨﻮر ﻓﯽ‬‫اﻟﻈﻠﻢ ﮐﻪ اﺻﺤﺎب ﺷﻮري در ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن و رﻓﻌﺖ ﻣﮑﺎن و ﻋﻠﻮ ﻗﺪر و ﺳﻤّﻮ ﻓﺨﺮ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ راﻓﺖ‬‫و ﺷـﻔﻘﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم ﺳـﻨّﯿﻪ ﺑﺮ اﻣﺖ ﻣﺮﺣﻮﻣﻪ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ داﺷﺖ و ﺑﺼـﯿﺮت ﺗﺎّﻣﻪ ﮐﻪ او را در‬‫اﻣﻮر ﺳـﯿﺎﺳﺖ ﻋﺒﺎد و اﻣﺎرت ﺑﻼد ﺣﺎﺻﻞ ﺑﻮد و ﺣﻀـﺮات اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺧﻠﻔﺎ ﻋﻦ ﺳـﻠﻒ دﻟـﺪاده آن ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﻃﻮاﻣﯿﺮ ﻋﺮﯾﻀﻪ در اﺛﺒﺎت آن‬‫ﺳﯿـﺎه ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻃﻼع ﮐﺘﺎب ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎء و ﻏﯿﺮه اﯾﺸﺎن را ﺑﺮاي اﺳـﺘﺨﻼف ﭘﺴـﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد و ﺗﻔﻮﯾﺾ اﻣﺮ ﺧﻼﻓﺖ را‬‫ﺑﺮاي اﯾﺸﺎن اوﻟﯽ و اﺣﺮي ﭘﻨﺪاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ واﺿﺢ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ وﻓﺎت ﻓﺮﻣﻮد در‬‫ﺣـﺎﻟﯽ ﮐﻪ راﺿـﯽ ﺑﻮد از اﯾﺸـﺎن و ﻧﯿﺰ ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ اﺗﻔـﺎق ﭼﻬﺎر ﺻـﺤﺎﺑﻪ او اﯾﺸﺎن ﻫﻢ ﺑﺮاي اﻣﺮ ﺧﻼﻓﺖ ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ﭘﺲ در ﻋﻘﻞ‬‫ﮐـﺪام ﻋـﺎﻗﻠﯽ ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﺟﻼـﻟﺖ ﻣﻘـﺪارﺷﺎن ﺑـﺎﯾﻦ ﻣﺜـﺎﺑﻪ رﺳـﺪ و ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺛﺎﻧﯽ اﯾﺸﺎن را ﺑﺮاي ﭼﻨﯿﻦ اﻣﺮ ﻋﻈﯿﻢ اﺧﺘﯿﺎر ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﺧﺒﺮي را ﮐﻪ ﺗﻌﻠﻖ ﺑﺨﻼﻓﺖ و اﻓﻀﻠﯿﺖ اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺣﻘﯿﻘﺖ از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪113 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸﻮد و ﺗﺴـﻠﯿﻢ و ﻗﺒﻮل ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺗﻔﺎق ﭼﻬﺎر ﺻﺤﺎﺑﻪ از ارﺑﺎب ﺷﻮري ﺑﺮاي اﻣﺮ‬‫ﺧﻼﻓﺖ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺛﺎﻧﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﺷﻮد و ﻫﺮ ﮐﺮا از ارﺑﺎب ﺷﻮري ﺑﺮاي ﺧﻼﻓﺖ ﺗﻌﯿﯿﻦ و اﺧﺘﯿﺎر ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ و اﻟﺤﺘﻢ ﺣﻖ ﺻـﺮﯾﺢ‬‫و ﺻﺪق ﻧﺼـﯿﺢ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺒﺮي ﮐﻪ ﻣﺴـﻠﻢ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﺣﻖ و ﺻﺪق ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﯿﺎض در‬‫ﺷﻔـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻋﺒـﺎرت ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻘﻄﻌّﯿﺖ اﻧﺸـﻘﺎق ﻗﻤﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐـﺬﻟﮏ ﻗﺼـﮥ ﻧﺘﺒﻊ اﻟﻤـﺎء و ﺗﮑﺜﯿﺮ اﻟﻄﻌﺎم رواﻫﺎ اﻟﺜﻘﺎت و اﻟﻌـﺪد اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻋﻦ‬‫اﻟﺠّﻤﺎء اﻟﻐﻔﯿﺮ ﻋﻦ اﻟﻌـﺪد اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ رواه اﻟﮑﺎّﻓـﮥ ﻋﻦ اﻟﮑﺎّﻓﮥ ﻣﺘﺼـﻼ ﻋّﻤﻦ ﺣّﺪث ﺑﻬﺎ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﺧﯿﺎرﻫﻢ ان‬‫ذﻟـﮏ ﮐـﺎن ﻓﯽ ﻣـﻮاﻃﻦ اﺟﺘﻤـﺎع اﻟﮑـﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﯽ ﯾـﻮم اﻟﺨﻨـﺪق و ﻓﯽ ﻏﺰوة ﺑﻮاط و ﻋﻤﺮة اﻟﺤﺪﯾﺒﯿـﮥ و ﻏﺰوة ﺗﺒﻮك و اﻣﺜﺎﻟﻬـﺎ ﻣﻦ ﻣﺤـﺎﻓﻞ‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻌﺴـﺎﮐﺮ و ﻟﻢ ﯾﺆﺛﺮ ﻋﻦ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ ﻟﻠﺮاوي ﻓﯿﻤـﺎ ﺣﮑﺎه و ﻻ اﻧﮑﺎر ﻟﻤﺎ ذﮐﺮ ﻋﻨﻬﻢ اﻧﻬﻢ رووه ﮐﻤﺎ رواه‬‫ﻓﺴـﮑﻮت اﻟﺴـﺎﮐﺖ ﻣﻨﻬﻢ ﮐﻨﻄﻖ اﻟﻨـﺎﻃﻖ إذ ﻫﻢ اﻟﻤﻨﺰﻫﻮن ﻋﻦ اﻟﺴـﮑﻮت ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻃﻞ و اﻟﻤﺪاﻫﻨـﮥ ﻓﯽ ﮐـﺬب و ﻟﯿﺲ ﻫﻨﺎك رﻏﺒـﮥ و ﻻ رﻫﺒﮥ‬‫ﺗﻤﻨﻌﻬﻢ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﻮه ﻣﻨﮑﺮا ﻋﻨﺪﻫﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺮوف ﻟﺪﯾﻬﻢ ﻻﻧﮑﺮوا ﮐﻤﺎ اﻧﮑﺮ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ اﺷـﯿﺎء رووﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺴـﻨﻦ و اﻟّﺴـ ﯿﺮ و‬‫ﺣﺮوف اﻟﻘﺮآن و ﺧﻄﺄ ﺑﻌﻀﻬﻢ ﺑﻌﻀﺎ و وﻫﻤﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﻌﻠﻮم ﻓﻬﺬا اﻟﻨﻮع ﮐّﻠﻪ ﻣﻤﺎ ﯾﻠﺤﻖ ﺑﺎﻟﻘﻄﻌّﯽ ﻣﻦ ﻣﻌﺠﺰاﺗﻪ ﻟﻤﺎ ﺑّﯿﻨﺎه و اﯾﻀﺎ ﻓﺎن‬‫اﻣﺜـﺎل اﻻﺧﺒـﺎر اﻟﺘﯽ ﻻـ اﺻﻞ ﻟﻬﺎ و ﺑﻨﯿﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻃﻞ ﻻ ﺑـﺪ ﻣﻊ ﻣﺮور اﻻزﻣﺎن و ﺗـﺪاول اﻟﻨﺎس و اﻫﻞ اﻟﺒﺤﺚ ﻣﻦ اﻧﮑﺸﺎف ﺿـﻌﻔﻬﺎ و ﺧﻤﻮل‬‫ذﮐﺮﻫـﺎ ﮐﻤـﺎ ﯾﺸﺎﻫـﺪ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺧﺒـﺎر اﻟﮑﺎذﺑـﮥ و اﻻـراﺟﯿﻒ اﻟﻄﺎرﯾـﮥ و اﻋﻼم ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻫـﺬه اﻟﻮاردة ﻣﻦ اﻟﻄﺮﯾﻖ اﻵﺣﺎد ﻻ ﺗﺰداد ﻣﻊ ﻣﺮور‬‫اﻟﺰﻣﺎن إﻻ ﻇﻬﻮرا و ﻣﻊ ﺗـﺪاول اﻟﻔﺮق و ﮐﺜﺮة ﻃﻌﻦ اﻟﻌﺪّو و ﺣﺮﺻﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﻮﻫﯿﻨﻬﺎ و ﺗﻀـﻌﯿﻒ اﺻـﻠﻬﺎ و اﺟﺘﻬﺎد اﻟﻤﻠﺤﺪ ﻋﻠﯽ اﻃﻔﺎء ﻧﻮرﻫﺎ إﻻ‬‫ﻗﻮة و ﻗﺒﻮﻻـ و ﻟﻠﻄـﺎﻋﻦ ﻋﻠﯿﻬـﺎ اﻻﺣﺴـﺮة و ﻏﻠﯿﻼـ و ﮐـﺬﻟﮏ اﺧﺒـﺎره ﻋﻦ اﻟﻐﯿﻮب و اﻧﺒـﺎؤه ﺑﻤـﺎ ﯾﮑﻮن و ﮐـﺎن ﻣﻌﻠﻮم ﻣﻦ آﯾـﺎﺗﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 108‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎﻟﻀـﺮورة و ﻫﺬا ﺣﻖ ﻻ ﻏﻄﺎء ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺪ ﻗﺎل ﺑﻪ ﻣﻦ اﺋﻤﺘﻨﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﻻﺳﺘﺎذ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ رﺣﻤﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺎ ﻋﻨﺪي اوﺟﺐ ﻗﻮل اﻟﻘﺎﺋﻞ‬‫ان ﻫـﺬه اﻟﻘﺼـﺺ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻣﻦ ﺑـﺎب ﺧﺒﺮ اﻟﻮاﺣـﺪ إﻻـ ﻗﻠـﮥ ﻣﻄﺎﻟﻌﺘﻪ ﻟﻼﺧﺒﺎر و رواﯾﺘﻬﺎ و ﺷـﻐﻠﻪ ﺑﻐﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺎرف و إﻻ ﻓﻤﻦ اﻋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﻄﺮق اﻟﻨﻘﻞ و ﻃﺎﻟﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟّﺴـ ﯿﺮ ﻟﻢ ﯾﺮﺗﺐ ﻓﯽ ﺻـﺤﮥ ﻫﺬه اﻟﻘﺼـﺺ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻋﻠﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺬي ذﮐﺮﻧﺎه ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻗﺼﻪ ﻧﺒﻊ ﻣﺎء و ﺗﮑﺜﯿﺮ ﻃﻌﺎم ﭼﻮن آن را ﺛﻘﺎت و ﻋـﺪد ﮐﺜﯿﺮ از ﺟﻤﺎء ﻏﻔﯿﺮ از ﻋﺪد ﮐﺜﯿﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻟﺬﻟﮏ ﻗﻄﻌّﯿﺖ و ﺣﺘﻤﯿﺖ‬‫ﺣﺎﺻـﻞ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻌـﺪ اﺳـﺘﺪراك اﯾﻦ اﻓـﺎده ﺑـﺎﻫﺮه و ﻣﻘـﺎﻟﻪ زاﻫﺮه و ﺣﺼﻮل اﻃﻼع ﺑﺮ اﺳـﻤﺎي ﻣﺒﺎرﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺛﻘﺎت ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم و‬‫ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ اﺛﺒﺎت اوﻟﯽ اﻻﺣﺘﺮام و ﻋﺪول ﺻﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام ﮐﻪ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪114 :‬‬‫و اﻟﺴـﻼم ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﻫﺮﮔﺰ در ﻗﻄﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺷـﺒﻬﻪ و ارﺗﯿﺎﺑﯽ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻟﺒﯿﺐ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺣﻈﯽ از اﻧﺼﺎف داﺷـﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻤﯽرﺳـﺪ ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻋﻈﺎم اﺧﺒﺎر اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﺠﺰات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ‬‫ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در ﻣﻮاﻃﻦ اﺟﺘﻤﺎع ﺑﺴـﯿﺎري از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﻮم ﺧﻨﺪق و ﻏﺰوه ﺑﻮاط و ﻏﺰوه ﺣﺪﯾﺒﯿﻪ و ﻏﺰوه ﺗﺒﻮك و‬‫اﻣﺜﺎل آن از ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻣﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻣﺠﻤﻊ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪه و ﻣﻨﻘﻮل ﻧﺸﺪ از ﻫﯿﭻ ﺻﺤﺎﺑﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ راوي در ان ﭼﯿﺰي ﮐﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫اﺳـﺖ و ﻧـﻪ اﻧﮑـﺎر آﻧﭽـﻪ ﮐﻪ آن راوي ازﯾﺸـﺎن ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺑـﻮد ﮐﻪ اﯾﺸـﺎن ﻫﻢ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧـﺪ ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ او رواﯾﺖ ﮐﺮد ﭘﺲ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ از‬‫ﺟﻤﻠﻪﺷﺎن ﺳﮑﻮت ورزﯾﺪه ﺳﮑﻮت او ﻣﺜﻞ ﻧﻄﻖ ﻧﺎﻃﻖ اﺳﺖ ﭼﺮا ﮐﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ از ﺳﮑﻮت ﺑﺮ اﻣﺮ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺪاﻫﻨﺖ در ﮐﺬب ﻣﻨّﺰه ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و‬‫ﻫﯿـﭻ رﻏﺒﺖ و رﻫﺒﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻌﺸﺎن ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ آﻧﭽﻪ ﺷـﻨﯿﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ ﻧﺰدﺷﺎن ﻣﻨﮑﺮ ﻣﯽﺑﻮد ﻫﺮ آﺋﯿﻨﻪ اﻧﮑﺎر آن ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫ﺑﻌﺾ اﯾﺸﺎن ﺑﺮ ﺑﻌﺾ اﻧﮑﺎر ﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﮐﻪ از ﺳـﻨﻦ و ﺳـﯿﺮ و ﺣﺮوف ﻗﺮآن رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮي را درﯾﻦ ﺑﺎب ﻧﺴـﺒﺖ‬‫ﺑﺨﻄـﺎ و وﻫﻢ ﻧﻤﻮد و ﺗﻤـﺎﻣﯽ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻣﻮر ﻣﻠﺤﻖ ﺑﻤﻌﺠﺰات ﻗﻄﻌّﯿﻪ آن ﺟﻨـﺎﺑﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ازﯾﻨﺠـﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﭼﻮن‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻣﺜـﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎﻗﯽ اﺻـﺤﺎب اﺣﺘﺠﺎﺟﺎ ﻻﺣﻘّﯿﺘﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎﻟﺨﻼﻓـﮥ و‬‫اﻻﻣﺎﻣﮥ ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﻮد و اﻫﻞ ﺷﻮري ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ازﯾﺸﺎن ﻟﺐ ﺑﺎرﺗﯿﺎب و ﺗﺸﮑﯿﮏ در ان ﭼﻪ ﺟﺎي اﻧﮑﺎر و رّد آن ﻧﺠﻨﺒﺎﻧﯿﺪه ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ‬‫ﺗﺴـﻠﯿﻢ اﻧﺤﺼﺎر اﯾﻦ ﻓﻀﯿﻠﺖ ﺳﺎﻃﻌﮥ اﻟﻤﻨﺎر ﻋﺰﯾﺰة اﻟﻤﺜﺎر در ذات ﻋﺎﻟﯿﮥ اﻟﻔﺨﺎر ﺟﻨﺎب اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻐﻔﺎر‬‫ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و راه ﻗﺒﻮل ﻗﻮل ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﺎﻫّﺐ اﻟﻘﺒﻮل ﭘﯿﻤﻮدﻧﺪ ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻻوﻟﯽ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ از ﻗﻄﻌﯿﺎت و ﺣﺘﻤﯿﺎت ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺠﺎي آﻧﮑﻪ از ﻫﯿﭻ ﺻﺤﺎﺑﯽ از اﺻﺤﺎب ﺷﻮري ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ و اﻧﮑﺎر آن ﻣﻨﻘﻮل ﻧﺸﻮد و‬‫ﺳﮑﻮت ﺷﺎن ﻣﺜﻞ ﻧﻄﻖ ﻓﺮض ﮐﺮدهاﯾﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺻـﺮﯾﺤﯽ اﺻـﺤﺎب ﺷﻮري اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و اﯾﻦ اﺻﺤﺎب را‬‫ﭼﻮن ﺟﻨﺎب ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب اﺧﺘﯿﺎر و اﻧﺘﺨﺎب ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﺎن اﻓﻀﻞ از دﯾﮕﺮان ﻣﺤﻘﻖ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ اﯾﺸﺎن ﺑﺎﻻوﻟﻮﯾﮥ اﻟﻈﺎﻫﺮة از ﺳﮑﻮت ﺑﺮ‬‫اﻣﺮ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻬﺠﻮر ﭼﻪ ﺟﺎي ﺗﺴﻠﯿﻢ آن و ﻣﺪاﻫﻨﺖ در ﮐﺬب و زور ﻣﻨّﺰه و دور ﻫﺴﺘﻨﺪ و اﯾﻦ ﺧﻮد در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ اﺻﺤﺎب ﺷﻮري‬‫را ﻫﯿـﭻ رﻏﺒﺖ و رﻫﺒﺖ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣـﺎﻧﻊ ﺷﺎن از ﺗﮑﻠﻢ ﺑﺎﻣﺮ ﺣﻖ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﺸﺎن را وﺟﻮه و دواﻋﯽ رد ﻓﻀﺎﺋﻞ و ادﻟﻪ اﻣﺎﻣﺖ اﻣﯿﺮ ﮐﻞ اﻣﯿﺮ‬‫ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﺑﺴـﯿﺎر ﺑﻮد و ﮐﺜﯿﺮ ﮐﻤـﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺎﻫﺮ اﻟﺨﺒﯿﺮ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﯽﺑﻮد ﭼﻪ‬‫ﻃﻮر ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑـﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ دواﻋﯽ ﮐﺜﯿﺮه و وﺟﻮه وﻓﯿﺮه ﺑﺮّد آن ﻧﻤﯽﭘﺮداﺧﺘﻨـﺪ و ﺗﺴـﻠﯿﻢ آن ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻐﻔﻮر‬‫ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﺑﻐﺎﯾﮥ اﻟﻈﻬﻮر ان ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺎرح ﻟﻠﻘﻠﻮب و اﻟﺼﺪور‪ ،‬ﺣﺘﻤﯽ اﻟﺜﺒﻮت و ﻗﻄﻌﯽ اﻟّﺼﺪور‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪115 :‬‬‫ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯽ اﻟﺤﺒﻮر ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺻـﻼة اﻟﺼـﻤﺪ اﻟﺸـﮑﻮر ﻣﺎ دام ﻟﻠﺸـﻤﺲ ﻧﻮر و ﻟﻠﺼﺒﺢ ﺟﺸﻮر ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ از ﻗﻮل او و اﯾﻀﺎ ﻓﺎن اﻣﺜﺎل اﻻﺧﺒﺎر‬‫اﻟّﺘﯽ ﻻـ اﺻـﻞ ﻟﻬـﺎ اﻟـﺦ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﯿﺎض در ﻣﻘﺎم اﺛﺒﺎت ﻗﻄﻌﯿﺖ ﻣﻌﺎﺟﺰ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻨﯽ را ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ اﺧﺒـﺎري ﮐﻪ ﺑﯽ اﺻﻞ و ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺑﺎﻃﻠﺴﺖ ﻻﺑـﺪﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﺮور ازﻣﺎن و ﺗـﺪاول ﻣﺮدم و اﻫﻞ ﺑﺤﺚ ﺿـﻌﻒ آن‬‫ﻣﻨﮑﺸـﻒ و ذﮐﺮ آن ﺧﺎﻣـﻞ ﺷﻮد ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ در ﺑﺴـﯿﺎري از اﺧﺒـﺎر ﮐـﺎذﺑﻪ و اراﺟﯿﻒ ﻃـﺎرﯾﻪ ﺑﻤﺸﺎﻫـﺪه رﺳـﯿﺪه و اﯾﻦ ﻣﻌﺠﺰات و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 109‬از ‪597‬‬‫ﮐﺮاﻣـﺎت ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﮐﻪ ﺑﻄﺮﯾﻖ آﺣﺎد وارد ﺷـﺪه ﺑﺎ ﻣﺮور زﻣﺎن ﻇﻬﻮرش زاﺋـﺪ ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗـﺪاول ﻓﺮق و ﮐﺜﺮت ﻃﻌﻦ‬‫دﺷـﻤﻦ و ﺣﺮص او ﺑﺮ ﺗـﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻀـﻌﯿﻒ اﺻـﻞ آن و ﮐﻮﺷـﺶ ﻧﻤﻮدن ﻣﻼﺣـﺪه ﺑﺮ اﻃﻔـﺎي ﻧﻮر آن ﺟﺰ ﻗﻮت و ﻗﺒﻮل ازدﯾـﺎد ﻧﻤﯽﮔﯿﺮد و‬‫ﻃﺎﻋﻦ آن را ﺟﺰ ﺣﺴـﺮت و ﺳﻮزش اﻧﺪوه ﻧﻤﯽاﻓﺰاﯾﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺧﺒﺎر آن ﺟﻨﺎب از ﻏﯿﻮب و آﻧﮕﺎه ﻓﺮﻣﻮدﻧﺶ ﺑﻤﺎ ﯾﮑﻮن و ﮐﺎن از آﯾﺎت‬‫آن ﺟﻨـﺎب ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﺎﻟﻀـﺮورة ﻣﻌﻠﻮﻣﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻣﺘﯿﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﯿـﺎض ﻋﻤـﺪة اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﻓﻀﺎﺋﻞ و‬‫ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﺎﻟﯿـﮥ اﻟﻤﻘـﺪار و ﻣﻔﺎﺧﺮ و ﻣﺎﺛﺮ ﻋﺰﯾﺰه اﻟﻤﺜﺎر ﺟﻨﺎب اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻧﺎء اﻟﻠﯿﻞ و اﻃﺮاف اﻟﻨﻬﺎر ﺑﺎ وﺻـﻒ‬‫ﺣﺮص ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺼﻮر ﻃﺎﻋﻨﯿﻦ اﺷـﺮار و ﺟّﺪ و ﺟﻬﺪﻧﺎ ﻣﺸـﮑﻮر ﺳﺎﺗﺮﯾﻦ ﻓﺠﺎر در اﻃﻔﺎء اﯾﻦ اﻧﻮار و اﺧﻔﺎي اﯾﻦ آﺛﺎر در ﮐﻤﺎل ﺷﯿﻮع و اﻧﺘﺸﺎر‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر ﺑﺮ ﻗﻠﻮب و ﺻﺪور ﻧﻮر ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ ﻻﺑﺪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﻧﻘﺪ و اﻋﺘﺒﺎر و ارﺑﺎب ﺗﺒـّﺼ ﺮ و اﺳﺘﺒﺼﺎر ﻗﻄﻊ و ﺟﺰم و‬‫ﯾﻘﯿﻦ و ﺣﺘﻢ ﺑـﺂن ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺑـﺬل ﺟﻬـﺪ ﺟﻤﻠﻪ از ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﻦ و ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ در اﺧﻔﺎي آن و ﻃﻌﻦ‬‫ﺷﺮذﻣﻪ از ﻣﺘﻨّﻄﻌﯿﻦ و ﻣﺘﻘﺸـﻔﯿﻦ در ﺛﺒﻮت آن ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺎﺋﻊ و ﻣﺸـﺘﻬﺮ و ﺻﺤﯿﺢ و ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺘﻔﯿﺾ و ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﻠﻢ و ﻣﺮوي‬‫ﺟﻤﻊ ﻣﻮﻓﻮر ﻣﺘﮑﺎﺛﺮ ﺧﺎرج از ﺣﺼﺮ ﺣﺎﺻﺮﺳﺖ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ ﻗﺎل زﯾﻦ اﻻدﺑﺎء اﻻﻣﺠﺎد اﻟﺼﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋّﺒﺎد‬‫ﻋﻠّﯽ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﺎ ﻃﺎر ذﮐﺮه و ﻗﺎﻣﺖ ﻟﻪ اﻋﺪاءه و ﻫﯽ ﺗﺸﻬﺪ‬‫ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ در ﺑﺎب اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ ازﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺠﻮاب ﻃﻌﻦ دوازدﻫﻢ از ﻣﻄﺎﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ و آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ‬‫را ﺑﺠﺰ ﯾﮏ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﺑﻮد ﺟﻮاب داد دروغ ﻣﺤﻀـﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ در ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﺮواﯾﺖ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن و زﺑﯿﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﻌﻮام و اﺑﻮ دردا و اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮه و ﻋﺒـﺎس و ﻋﻠﯽ و ﻋﺜﻤـﺎن و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و اﯾﻨﻬﺎ اﺟﻠﻪ‬‫ﺻﺤﺎﺑﻪاﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ از اﯾﺸﺎن ﻣﺒﺸﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖاﻧﺪ و در ﺣﻖ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻣﻼ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺸﻬﺪي در اﻇﻬﺎر اﻟﺤﻖ ﺣﺪﯾﺚ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ آورده ﮐﻪ‬‫ﻣﺎ ﺣﺪﺛﮑﻢ ﺑﻪ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻓﺼّﺪﻗﻮه‬‫و از ﺟﻤﻠﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻋﻠﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺟﻤﺎع ﺷﯿﻌﻪ ﻣﻌﺼﻮم و ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺻﺎدﻗﺴﺖ و رواﯾﺖ ﻋﺎﺋﺸﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ را درﯾﻦ ﻣﻘﺎم‬‫اﻋﺘﺒﺎر ﻧﯿﺴﺖ اﺧﺮج اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اوس ﺑﻦ اﻟﺤﺪﺛﺎن اﻟﻨﺼـﺮي ان ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﻗﺎل ﺑﻤﺤﻀﺮ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ و اﻟﻌﺒﺎس‬‫و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﻮام و ﺳﻌﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪116 :‬‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص اﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﺑﺎذﻧﻪ ﺗﻘﻮم اﻟﺴﻤﺎء و اﻻرض أ ﺗﻌﻠﻤﻮن‬‫ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻻ ﻧﻮرث ﻣﺎ ﺗﺮﮐﻨﺎه ﺻﺪﻗﮥ‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻧﻌﻢ ﺛﻢ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﻋﻠّﯽ و اﻟﻌﺒﺎس و ﻗﺎل اﻧﺸﺪﮐﻤﺎ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﺗﻌﻠﻤﺎن ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺪ ﻗﺎل ذﻟﮏ ﻗﺎﻻ اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫ﻧﻌﻢ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧـﺒﺮ ﻫﻢ ﺑﺮاﺑﺮ آﯾﺘﺴﺖ در ﻗﻄﻌﯿﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻤـﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﻧـﺎم اﯾﻨﻬـﺎ ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ ﺧﺒﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸـﺎن ﻣﻔﯿﺪ‬‫ﯾﻘﯿﻨﺴﺖ ﭼﻪ ﺣـﺎﻟﯽ اﯾﻦ ﺟﻤﻊ ﮐﺜﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺼﻮص ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﮐﻪ ﻧﺰد ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﻌﺼﻮماﻧـﺪ و رواﯾﺖ ﻣﻌﺼﻮم ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺮآﻧﺴﺖ در‬‫اﻓﺎده ﯾﻘﯿﻦ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﺳﻤﺎي ﻋﻈﺎمﺷﺎن‬‫ﺑﺮ زﺑـﺎن ﺣﻘـﺎﺋﻖ ﺗﺮﺟﻤـﺎن ﺧﻮد آورده و از ﺟﻤﻠﻪﺷﺎن ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و زﺑﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﻮام ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﻣﻔﯿـﺪ ﺣﺘﻢ و ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﺴـﺎوي آﯾﻪ ﮐﺘـﺎب ﻣﺒﯿﻨﺴﺖ و ﭼﻮن اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﺑﺮواﯾﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫اﺳﺘﺴﻌﺎد ﺟﺴﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ او ﺑﺎ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و زﺑﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﻮام ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﻓﻀﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴـﻼم ﻧﻤﻮده ﺑﻠﮑﻪ ﻃﻠﺤﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ اﯾﺸﺎن درﯾﻦ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺷﺮﯾﮏ ﺑﻮده ﭘﺲ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺎوﻟﻮﯾﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﻔﯿﺪ ﺣﺘﻢ و ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﺴﺎوي آﯾﻪ‬‫ﮐﺘـﺎب ﻣﺒﯿﻦ ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﻬﺮ وﺟﻬﯽ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ دﯾﮕﺮ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ در ﮐﻼـم ﺷـﺎه ﺻﺎﺣﺐ اﻋﻨﯽ اﺑﻮ دردا و اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮه و ﻋﺒﺎس و اﻣﺜﺎﻟﺸﺎن‬‫ﻣﻔﯿـﺪ ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﺴﺎوات آن ﺑﺎ آﯾﻪ ﻗﺮآﻧﯿﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﻫﻤﺎن وﺟﻪ ﯾﺎ اوﻟﯽ از ان ﺑﺮاي اﻓﺎده رواﯾﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و ﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻫﻢ رواﯾﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮده و اﻓﺎده رواﯾﺖ آن ﺣﻀـﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 110‬از ‪597‬‬‫ﻗﻄﻌّﯿﺖ ﺧﺒﺮ و ﻣﺴﺎوات را ﺑﺎ آﯾﻪ ﻗﺮآﻧﯽ از ﮐﻼم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﯾﻦ وﺟﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺴﺎوي آﯾﻪ ﻗﺮآﻧﯽ و ﻣﻔﯿﺪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﻄﻊ‬‫و اﯾﻘﺎن و ﻣﺜﻤﺮ ﻏﺎﯾﺖ ﺣﺘﻢ و اذﻋﺎن ﺑﺎﺷـﺪ اﻣﺎ ﺗﻘﯿﯿـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺣﯿـﺪ ﻣﺰﯾﺖ و ﺧﺼﻮﺻـﯿﺖ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ را در‬‫ﺑﺎب اﻓﺎده رواﯾﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺮاي ﻗﻄﻊ و ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﺴﺎوات ﺑﺎ ﮐﻼم ﻣﺒﯿﻦ اﺣﺴﻦ اﻟﺨﺎﻟﻘﯿﻦ ﺑﺎﻋﺘﻘﺎد اﻫﻞ ﺣﻖ ﭘﺲ ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪ اﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﻋﺼـﻤﺖ آن ﺣﻀﺮت از ﮐﻼم واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ او در ﺗﻔﻬﯿﻤﺎت و اﻓﺎدات ﺧﻮد او درﯾﻦ ﮐﺘﺎب و ﺗﻔﺴﯿﺮ واﺿﺢ و آﺷﮑﺎرﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ﻋﺼﻤﺖ آن‬‫ﺟﻨﺎب از اﻓﺎدات دﯾﮕﺮ ﺳـﻨّﯿﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻤﺎ اﺛﺒﺘﻪ اﻟﻮاﻟﺪ اﻟﻤﺎﺟﺪ اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺠﯿﺪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑﺎﻟﺘﺸﯿﯿﺪ ﭘﺲ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﻧﺰد‬‫واﻟـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﺧﻮد او و دﯾﮕﺮان ﻫﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻟﻌﻤﺮي اّن ﻣﻦ اﺳـﺘﻨﮑﻒ ﻋﻦ ﻗﺒﻮل ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ و اﻋﺮض ﻋﻨﻪ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ و ﺗﻮﻟّﯽ و ادﺑﺮ‬‫ﻓﻬﻮ ﻫـﺎﺋﻢ ﻣﻦ اﻟﻀـﻼل ﻓﯽ اﻟﻤﻬﺎﻣـﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤـﮥ اﻟﺨﻄﺮ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺑﻘﺎت ﻣﺎﻫﻮا ﻫﯽ و اﻣّﺮ رّواع ﻋﻦ ﻗﺼـﺪ اﻟﻄﺮﯾﻖ ذّﻫﺎب اﻟﯽ ﻟﻬﺐ اﻟﺤﺮﯾﻖ‬‫ﯾﻀـﺮب ﻓﯽ ﻏﻤﺮه و ﯾﻤﻮج ﻓﯽ ﺣﯿﺮه ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﺑﺼـﺮ ﯾﻬﺪﯾﻪ و ﻻ ﻗﺎﺋﺪ رﺷﺪ ﯾﺨﺮﺟﻪ ﻋﻦ اﻟﺘﯿﻪ ﻗﺪر أن ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺒﻪ اﻟﻬﻮي و ﻏّﻄﯽ ﺑﺼـﺮه اﻟﻌﻤﯽ و‬‫ﺟﺎر ﻋﻦ اﻟﺤﻖ اﻟّﺼﺤﯿﺢ و ﺣﺎد ﻋﻦ اﻟﺼﺪق اﻟّﻨﺼﯿﺢ ﻓﻬﺠﺮ ﻻﻏﻄﺎ و ﺻّﻞ ﺧﺎﺑﻄﺎ و اﻣﻌﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﻐﯽ و اوﻏﻞ ﻓﯽ اﻟﻐّﯽ و اﻗﺘﺤﻢ ﻓﯽ وﻟﺠﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪117 :‬‬‫اﻟـّﺬل و ارﺗﺒﮏ ﻓﯽ اﺷـﺮاك اﻟﺠﻬﻞ و ﻗﺎدﺗﻪ ازّﻣـﮥ اﻟﺤﯿﻦ و اﺳـﺘﻐﻠﻘﺖ ﻋﻠﯽ اﻓﺌﺪﺗﻪ اﻗﻔﺎل اﻟّﺮﯾﻦ اوﺿﻊ ﻓﯽ اﻟﺰﯾﻎ و اﻟﺠﻤﺎح و ﺗﻨّﮑﺐ ﻋﻦ اﻣﻢ‬‫اﻟﺮﺷـﺪ و اﻟﻔﻼح و وﺿﻊ اﺳﺎس اﻟﻌﺼﺒـّﯿ ﮥ و ﺻـﺪﻓﺖ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟّﺼﻮاب اﻟﺤﻤّﯿﻪ اﻻﺑّﯿﻪ ﻓﻔﺘﻠﺘﻪ ﻓﺎﺗﻼت اﻟﻐﺮور و ﻋﻤﯿﺖ ﻋﻠﯿﻪ واﺿـﺤﺎت اﻻﻣﻮر و‬‫ارﺗﻘﯽ ﻣﻦ اﻟﻤﺮدﯾﺎت و اﻟﻤﻬﻠﮑﺎت رﺑﺎﻫﺎ ﻓﻬﻮ ﻣﻦ اﻟﻀﻼل ﻓﯽ ﻇﻠﻤﺎت ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻓﻮق ﺑﻌﺾ إذا اﺧﺮج ﯾﺪه ﻟﻢ ﯾﮑﺪ ﯾﺮاﻫﺎ‬‫دﻻﺋﻞ ﺗﻔﺼﯿﻞ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻧﻘﻞ ﮐﻼم )‪ 91‬ﻧﻔﺮ( ﻧﺎﻗﻼن ﯾﺎ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﺳﻨﻪ ‪ 150‬ﺗﺎ ﺳﻨﻪ ‪1290‬‬‫اﺷﺎره‬‫و اﻟﺤﺎل ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﻌﺎل اﻟﻤﻬﯿﻤﻦ اﻟﻤﻔﻀﺎل وﺟﻮه ﻣﻔﺼـﻠﻪ ﺻـﺤﺖ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣّﻖ اﻗﯿﺎل ﮐﻪ ﺣﺎﺳﻢ ﻣﻮاد ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل و ﺳﺎد‬‫اﺑﻮاب ﮐﯿﺪ و اﺣﺘﯿﺎل و ﻗﺎﻧﻊ اﺳﺎس ﺗﺰوﯾﺮات ارﺑﺎب ﺟﺪال و داﻓﻊ ﺗﺸﮑﯿﮑﺎت أﺻﺤﺎب ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺤﺎل ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺠﺰ اﻇﻬﺎر و ﺗﻮﺿﯿﺢ و ﺗﺒﯿﯿﻦ و‬‫ﺗﺸـﺮﯾﺢ ﻣﯽآرم ﮐﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﻣﻨﺎﺑﺬﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ آن را ﺳﺮﻣﻪ ﺑﮕﻠﻮ ﺧﻮاﻫﻨﺪ اﻧﮕﺎﺷﺖ و اﺻﻼ ﺗﺎب دم زدن ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ داﺷﺖ‬‫و ﺑﺠﺰ آﻧﮑﻪ ﺳـﺮ ﺑﺠﯿﺐ ﻧـﺪاﻣﺖ ﮐﺸـﻨﺪ و ﺑﺮ ﻫﻔﻮات ﺧﻮد ﯾﮑﺴـﺮ ﺧـﻂ ﺑﻄﻼـن ﮐﺸـﻨﺪ ﭼﺎره ﻧﺨﻮاﻫﻨـﺪ ﯾﺎﻓﺖ و ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻣﻮاّد ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت و‬‫ﺗﺴﻮﯾﻼـت و ﺗﻠﻔﯿﻘـﺎت و ﺗﻬﻮﯾﻼت ﮐﻪ دارﻧـﺪ ﺣﯿﻠﻪ ﻧﺨﻮاﻫﻨـﺪ ﯾﺎﻓﺖ و ﺣﺮﻓﯽ در ﺟﻮاب آن ﻧﺘﻮاﻧﻨـﺪ آراﺳﺖ و ﺑﺎﺑﻄﺎل و ﻧﻘﺾ آن ﺑﻮﺟﻬﯽ‬‫ﻣﺘﯿﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻟﻮ ﻃﺎروا اﻟﯽ اﻟﺴﻤﺎء او اﻟﺤﺎﺿﻮا ﻓﯽ اﻻرض و اوﻏﻠﻮا ﻓﯽ اﺛﺎرة ﻗﺘﺎم اﻟﺸﺒﻬﺎت ﻣﻦ ﯾﻮﻣﻨﺎ ﻫﺬا اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻌﺮض‬‫وﺟﻪ اول‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺮح اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻧﺒﺎﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻﻫﻮازي ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺴﻤﯿﺪع ﺛﻨﺎ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ اﯾﻮب ﻋﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻋﻦ ﻣﺴﻌﺮ ﻋﻦ ﺣﻤﺎد ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺗﻔﺮد ﺑﻪ ﺷﻌﯿﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬـﺬا اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔـﮥ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺜﺎﺑﺖ ﻓﺎﻇﻬﺮ زﯾﻎ ﮐّﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﻣﺘﻬﺎﻓﺖ و اﺑﺪي دﺧﻞ ﮐﻞ ﺟﺎﺣﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 111‬از ‪597‬‬‫ﻣﺎﻗﺖ ﻓﻤﻦ ذا اﻟـﺬي ﯾﺠﺤـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﻌـﺪ ﻫﺬا اﻟﻈﻬﻮر او ﯾﺒﻄﻠﻪ ﻏﺐ ذاك اﻟﺘﻼﻟﻮ و اﻟﺴـﻔﻮر و ﯾﻮاﺟﻪ ﺑﺮّد اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﻨﯿﻒ اﺑﺎ ﺣﻨﯿﻔﮥ‬‫اﻟﻘﯿﻢ ﺑﺎﺷﺎﻋـﮥ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺤﻨﯿﻒ و ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟﻌﻤﻪ و اﻟﺴـﻔﻪ و اﻟﻄﻐﯿﺎن ﻓﯿﺸـﯿﺢ اﻟﻮﺟﻪ ﻋﻦ رواﯾﮥ اﻟﻨﻌﻤﺎن اﺣﺪ اﻻرﮐﺎن و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻼذﻋﺎن و‬‫ﭼﻮن ﺟﻼـﻟﺖ ﺷﺎن و رﻓﻌﺖ ﻣﮑﺎن و ﻋﻠﻮ ﻣﺮاﺗﺐ و ﺳـﻤّﻮ ﻣﺮاﻗﺐ اﻣﺎم اﻋﻈﻢ در رﺳﻮخ و ﺷـﻤﻮخ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻗﺒﯿﺲ و ﺑﺴـﺒﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﯿﻮع و‬‫ذﯾﻮع ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺼﻮن از ﺗﻄﺮق ﻻـ و ﻟﯿﺴـﺴﺖ ﻟـﺬﻟﮏ ﻣـﺎ درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺗﺒﯿﯿﻦ و اﯾﻀﺎح آن ﻧﻤﯽآﯾﻢ و ﻧﺎﻇﺮ ﻣﺎﻫﺮ را ﺑﺮ ﮐﺘﺐ اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻋﻈﺎم ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ اﯾﻦ اﻣﺎم اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻋﻠﯽ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺷـﺪه ﺣﻮاﻟﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ ﺑﻠﯽ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﮐﻪ از اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﻓﻘﯿﻪ ﻋﺮاق‬‫رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﻤﻮده و از اﮐﺎﺑﺮ ﺗﻼﻣﯿﺬ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪118 :‬‬‫آن اﻣﺎم ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق و اﺟﻠﻪ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﺑﺮاﻋﺖ و اﻓﻼق و ﻣﻌﺘﻤـﺪ و ﻣﺼـﺪق اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺣـﺬاق و ﻣﺴـﺘﻨﺪ و ﻣﻮﺛﻖ ﻧﺎﻗـﺪﯾﻦ ﺳـﺒﺎﻗﺴﺖ ﺑﻌﻀـﯽ از‬‫ﻣﻔﺎﺧﺮ و ﻣﺎﺛﺮ او ﺑﺎﯾﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻋﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺮوة و ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻋﻨﻪ اﺳﺤﺎق و‬‫دﺣﯿﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ داود ﺛﻘـﮥ ﻣﺰﺟﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 189‬و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ راﺷـﺪ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻻﻣﻮي ﻣﻮﻟﯽ رﻣﻠـﮥ ﺑﻨﺖ ﻋﺜﻤﺎن اﺻـﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﺒﺼـﺮة روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و ﺗﻤﺬﻫﺐ ﻟﻪ و اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺢ و‬‫اﻻوزاﻋﯽ و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺮوﺑﮥ و ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺮوة و اﻟﺜﻮري و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺷﻌﯿﺐ و داود ﺑﻦ رﺷـﯿﺪ و اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ و اﺑﻮ اﻟﻨﺼﺮ اﻟﻔﺮادﯾﺴﯽ و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻮن و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﺮازي و اﺳﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و‬‫ﺳﻮﯾـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و اﺑﻮ ﮐﺮﯾﺐ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﻼء و ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﻤﺎر و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﺣـﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﻠﯿﺚ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻋـﺪاد ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ‬‫ﻃﺎﻫﺮ ﺛﻘـﮥ ﻣﺎ اﺻّﺢ ﺣﺪﯾﺜﻪ و اوﺛﻘﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ داود ﺛﻘﮥ و ﻫﻮ ﻣﺮﺟﯽ ﺳـﻤﻌﺖ اﺣﻤﺪ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺮوﺑﮥ ﺑﺎﺧﺮه ﻓﯽ دﻣﺸﻖ و‬‫ﻗﺎل ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﻤﺎر ﻋﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺳﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺳﻨﮥ ‪ 44‬و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و دﺣﯿﻢ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻘـﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﺻـﺪوق و ﻗﺎل اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﻠﻢ راﯾﺖ اﻻوزاﻋﯽ ﯾﻘﺮﺑﻪ و ﯾﺪﻧﯿﻪ ﻗﺎل دﺣﯿﻢ وﻟﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 108‬و ﻣﺎت ﺳﻨﻪ ‪ 189‬و ﮐﺬا أّرﺧﻪ اﺑﻦ ﻣﺼـﻔﯽ و زاد ﻓﯽ رﺟﺐ و ﻓﯿﻬﺎ اّرﺧﻪ ﻏﯿﺮ‬‫واﺣﺪ و وﻗﻊ ﻓﯽ اﻟﮑﻼم ﺳـﻨﮥ ‪ 98‬و ﻫﻮ و ﻫﻢ ﻗﻠﺖ و ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 189‬اّرﺧﻪ اﺑﻦ ﺣـّﺒ ﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت و ﻧﻘﻞ اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿـﺪ اﻟﺒﺎﺟﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻗﺎل‬‫ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮن‬‫وﺟﻪ دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺷـﯿﺒﺎﻧﯽ ﮐﻪ او ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ از اﺋﻤﻪ ارﺑﻌﻪ ﺳـﻨّﯿﻪ اﺳﺖ در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم رواﯾﺖ ﮐﺮده ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در ﮐﺘﺎب رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﻧﻘﻞ ﮐﺮده‬‫ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻗﺎل اﻫـﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘـﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟا ﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﺛﻢ ذﮐﺮ ﻣﻌﻨﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻨﺠﺎر و ﻗﺎل ﻓﯽ آﺧﺮه ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ ﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ‬‫و ﺳﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﺗﺬﮐﺮه ﺧﻮاص اﻻّﻣﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ و‬‫ﻗﺪ اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﻦ ﻓﺎﻣﺎ اﺣﻤﺪ ﻓﺎﺳـﻨﺪه اﻟﯽ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﺳﻤﻪ ﻣﻬﺮان‬‫ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺎذا ﺑﺎﻟﺒﺎب ﯾﻔﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪119 :‬‬‫ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 112‬از ‪597‬‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻣـﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻓﻀﺎﺋـﻞ رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﻣﺮاد از ان ﻫﻤﺎن ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼﻣﺴﺖ و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ و اﻟﻤﻨـﮥ ﮐﻪ ﺧﻮد ﺷـﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻢ اﻋﺘﺮاف دارﻧـﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ در‬‫ﻣﻨﺎﻗﺐ رواﯾﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺟﻮاب ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻟﺘﻤﺎم ﻣﻨﻘﻮل ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻌـﺪ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از‬‫ﺗﺮﻣـﺬي ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ و اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺮواﯾﺖ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را آوردهاﻧـﺪ اﻟـﺦ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺮد رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺣﻨﺒﻞ ﺣـﺪﯾﺜﯽ را دﻟﯿﻞ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ و ﻣﺰﯾـﺪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﻗﺒﻮل آن ﻧﺰد ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻓﺤﻮﻟﺴﺖ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﺻـﺪر ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم در ﺑﯿـﺎن ﮐﺜﺮت ﻓﻀﺎﺋـﻞ آن ﺟﻨـﺎب ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﺼـﻠﻮة ﻣـﺎ ﻧﻔـﺢ ﻣﺴـﮏ و ﻃـﺎب ﻣﻼـب ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺒﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻫـﺬا ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﻘﺮي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺮﺟﺎن ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻨﺨﻌﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟﺪه ﻗﺎل ﻗﺎل رﺟﻞ ﻻﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺎس ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ اﻧﯽ ﻻﺣﺴـﺒﻬﺎ ﺛﻠﺚ آﻻف ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس او ﻻ ﺗﻘﻮل اﻧﻬﺎ اﻟﯽ ﺛﻠﺜﯿﻦ اﻟﻔﺎ اﻗﺮب ﻗﺎل رﺿـﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﯾﺪﻟّﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﯾﻀﺎ ﻣﺎ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ ﮐﻤﺎ ﻋﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺮﯾﻊ‬‫اﻗﺮاﻧﻪ و اﻣـﺎم زﻣـﺎﻧﻪ و اﻟﻤﻘﺘـﺪي ﺑﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻔّﻦ ﻓﯽ اﺑّـﺎﻧﻪ و اﻟﻔـﺎرس اﻟّـﺬي ﯾﮑّﺐ ﻓﺮﺳﺎن اﻟﺤّﻔﺎظ ﻓﯽ ﻣﯿـﺪاﻧﻪ و رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﻣﻘﺒﻮﻟـﮥ و ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫﻞ اﻟﺘﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟـﮥ ﻟﻤﺎ ﻋﻠﻢ ان اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻣﻦ اﺣﺘـﺬي ﻋﻠﯽ اﻣﺜﺎﻟﻪ و ﻧﺴﺞ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻮاﻟﻪ و ﺣﻄﺐ ﻓﯽ‬‫ﺣﺒﻠﻪ و اﻧﻀﻮي اﻟﯽ ﺣﻔﻠﻪ ﻣﺎﻟﻮا اﻟﯽ ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻓﺠﺎءت رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ ﮐﻌﻤﻮد اﻟﺼﺒﺎح ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﺳﺘﺮه ﺑﺎﻟﺮاح و ﻫﻮ ﻣﺎ‬‫رواه اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣـﺎم اﻟﺰاﻫـﺪ ﻓﺨﺮ اﻻﺋﻤـﮥ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺤﻔﺮ ﺑﻨـﺪي اﻟﺨﻮارزﻣﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟـﺦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ‬‫رﺷﺎﻗﺖ ﺑﻼﻏﺖ ﺷـﻌﺎر و اﺷﺎرت ﺳـﺮاﭘﺎ ﺑﺸﺎرت ﻣﺘﺎﻧﺖ دﺛﺎر ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﺳـﻠﯿﻢ اﻻﻋﺘﺒﺎر و ﻣﺘﺎّﻣﻞ ﻫﻮﺷﯿﺎر ﻫﻮﯾﺪا و آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ در ﺑﺎب ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﻘﺒﻮل و ﺑﺮ ﮐﺎﻫﻞ ﺗﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و اﺗﺒﺎع و اﺷـﯿﺎع او از‬‫ﻣﻔﻀـﻠﯿﻦ ﺷـﯿﺨﯿﻦاﻧﺪ ﭘﺲ اﻣـﺎم ﻫﻤـﺎم ﻣﺤﻞ ارﺗﯿﺎب و اﺗﻬﺎم اﺻـﺤﺎب وﺳﺎوس و اوﻫﺎم ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ رواﯾﺖ او در ﺣﻖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﻼم ﻣﺜﻞ ﻋﻤﻮد ﺻـﺒﺎح در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و اﻓﺼﺎﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﺘﺮ آن ﺑﺮاح و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ‬‫ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺑﺮﮐﮥ اﻟﮑﺘﺒّﯽ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻌﻼء اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﻘﺮي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺮﺟﺎن ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻨﺨﻌﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪120 :‬‬‫ﻗـﺎل رﺟـﻞ ﻻـﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠّﯽ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ اّن ﻻ ﺣﺴـﺒﻬﺎ ﺛﻠﺜـﮥ آﻻف ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺒﺎس او ﻻ ﺗﻘﻮل اﻧﻬﺎ اﻟﯽ ﺛﻠﺜﯿﻦ اﻟﻔﺎ‬‫اﻗﺮب ﺧّﺮج ﻫـﺬا اﻻـﺛﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس اﻻﺋﻤـﮥ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻪ ﻗﻠﺖ و ﯾـﺪﻟﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻣﺎ روﯾﻨﺎ ﻋﻦ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ‬‫اﻋﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺮﯾﻊ اﻗﺮاﻧﻪ و اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و اﻟﻤﻘﺘـﺪي ﺑﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻔّﻦ ﻓﯽ اﺑّﺎﻧﻪ و اﻟﻔﺎرس اﻟّـﺬي ﯾﮑّﺐ ﻓﺮﺳﺎن‬‫اﻟﺤّﻔﺎظ ﻓﯽ ﻣﯿـﺪاﻧﻪ و رواﯾﺘﻪ ﻣﻘﺒﻮﻟـﮥ و ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫﻞ اﻟﺘﺼﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟﮥ وﻻﯾﺘﻬﻢ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ و ﻻ ﯾﺸﮏ اﻧﻪ ﯾﻘﻮل ﺑﺘﻔﻀـﯿﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و‬‫ﻋﻤﺮ ﻓﺠﺎءت رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ ﮐﻌﻤﻮد اﻟـّﺼ ﺒﺎح ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﺳﺘﺮه ﺑﺎﻟّﺮاح و ﻫﻮ ﻣﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﺸﺎم اﺑﻮ ﻧﺼﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺟﻤﯿﻞ اﻟﺸﯿﺮازي اﻟﺦ و دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺷﺎرﻗﻪ ﺑﺮ ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ واﺿﺢ و آﺷﮑﺎرﺳﺖ و ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻇﻬﻮر ﻣﺴﺘﻐﻨﯽ از اﯾﻀﺎح‬‫و اﻇﻬـﺎر و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻼﻋﺘﺒـﺎر و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﺗـﺬﮐﺮه ﺧﻮاص اﻻـّﻣﻪ ﺑﺠﻮاب ﻗـﺪح ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮاﺧﺎت‬‫ﻣﺮوي از ﻣﺠﺪوح ﺑﻦ زﯾﺪ اﻟﺒﺎﻫﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﻤﺪ ﻣﻘﻠﺪ ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻣﺘﯽ روي ﺣﺪﯾﺜﺎ وﺟﺐ اﻟﻤﺼﯿﺮ اﻟﯽ رواﯾﺘﻪ ﻻﻧﻪ اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و ﻋﺎﻟﻢ أواﻧﻪ و‬‫اﻟﻤﺒّﺮز ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻠﯽ اﻗﺮاﻧﻪ و اﻟﻔﺎرس اﻟّـﺬي ﻻ ﯾﺠﺎري ﻓﯽ ﻣﯿﺪاﻧﻪ و ﻫﺬا ﻫﻮ اﻟﺠﻮاب ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﯾﺮد ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﮑﺘﺎب‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت در اﻗﺼﺎي وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﻋﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب در ﺑﺎب اﺧﺒﺎر و آﺛﺎر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻧﺠﺎب‬‫ﻣﺎ اﻧﻬﻤﺮ ﺳﺤﺎب ﻣﻘﻠﺪ و ﻣﻄﺎع و ﻣﻘﺘﺪاي واﺟﺐ اﻻﺗﺒﺎﻋﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه رواﯾﺘﯽ ﮐﻨﺪ رﺟﻮع ﺑﺂن واﺟﺐ و ﻻزم و ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤّﺘﻢ ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 113‬از ‪597‬‬‫ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او اﻣـﺎم زﻣـﺎن و ﻋـﺎﻟﻢ اوان و در ﻋﻠﻢ ﻧﻘـﻞ ﻣـﺒﺮز ﺑﺮ اﻣﺜـﺎل و اﻗﺮان و ﻓـﺎرس ﯾﮑﻪﺗـﺎز ﻣﯿـﺪان رﻫـﺎﻧﺴﺖ و ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي‬‫ﻋﺎﻟﯽﺷـﺄن اﯾﻦ ﺑﯿـﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ ﻧﺸﺎن را ﺑﺮاي ﺟﻮاب ﺟﻤﯿﻊ اﯾﺮادات ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ از ﺻﻮاب ﮐﻪ ﺑﺮ اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب وارد ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ‬‫ﻣﯽداﻧـﺪ و ﺑﺎﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻧﯿﻖ ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ را از ﻣﻀـﯿﻖ اﺷـﮑﺎل و اﻋﻀﺎل ﻗﺎدﺣﯿﻦ و ﺟﺎرﺣﯿﻦ واﻣﯽرﻫﺎﻧـﺪ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در ﺷـﻔﺎء‬‫اﻻﺳﻘﺎم ﻓﯽ زﯾﺎرة ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم در ﻣﻘﺎم ﺗﻮﺛﯿﻖ ﺳﻨﺪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻦ زار ﻗﺒﺮي وﺟﺒﺖ ﻟﻪ ﺷﻔﺎﻋﺘﯽ‬‫ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اول از ﺑـﺎب اول ﮐﺘـﺎﺑﺴﺖ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻫﻼـل ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪي ارﺟﻮ اﻧّﻪ ﻻـ ﺑـﺎس ﺑﻪ و اﻣﺎ ﻗﻮل أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ‬‫ﻣﺠﻬﻮل ﻓﻼ ﯾﻀـّﺮه ﻓﺎﻧﻪ اﻣﺎ ان ﯾﺮﯾـﺪ ﺟﻬﺎﻟـﮥ اﻟﻌﯿﻦ او ﺟﻬﺎﻟـﮥ اﻟﻮﺻﻒ ﻓﺎن أراد ﺟﻬﺎﻟـﮥ اﻟﻌﯿﻦ و ﻫﻮ ﻏﺎﻟﺐ اﺻـﻄﻼح اﻫﻞ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﻓﯽ ﻫﺬا‬‫اﻻﻃﻼق ﻓـﺬﻟﮏ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻋﻨﻪ ﻻﻧﻪ ﻗـﺪ روي ﻋﻨﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻤﺤﺎرﺑﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﺣﻤﺴـﯽ و اﺑﻮ أﻣّﯿﮥ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﺮﺳﻮﺳـﯽ و ﻋﺒﯿـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻮّراق و اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﺮوزي و ﺑﺮواﯾـﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ ﯾﻨﺘﻔﯽ ﺟﻬﺎﻟﮥ‬‫اﻟﻌﯿﻦ ﻓﮑﯿﻒ ﺑﺮواﯾﮥ ﺳﺒﻌﮥ و ان أراد ﺟﻬﺎﻟﮥ اﻟﻮﺻﻒ ﻓﺮواﯾﮥ اﺣﻤﺪ ﻋﻨﻪ ﯾﺮﻓﻊ ﻣﻦ ﺷﺎﻧﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪121 :‬‬‫ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ ﻣﻊ ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ اﺑﻦ ﻋـﺪي ﻓﯿﻪ و ﻣّﻤﻦ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺣﻤﺪ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺼـﺮﯾﻔﯿﻨﯽ و اﺣﻤﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ‬‫ﯾﮑﻦ ﯾﺮوي اﻻ ﻋﻦ ﺛﻘﮥ و ﻗﺪ ﺻـﺮح اﻟﺨﺼﻢ ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﮥ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب اﻟﺬي ﺻـّﻨﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺮد ﻋﻠﯽ اﻟﺒﮑﺮّي ﺑﻌﺪ ﻋﺸـﺮ ﮐﺮارﯾﺲ ﻣﻨﻪ‬‫ﻗﺎل ان اﻟﻘﺎﺋﻠﯿﻦ ﺑﺎﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻧﻮﻋﺎن ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺮو اﻻ ﻋﻦ ﺛﻘﮥ ﻋﻨﺪه ﮐﻤﺎﻟﮏ و ﺷـﻌﺒﮥ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﮐﺬﻟﮏ اﻟﻨﺠﺎري و و اﻣﺜﺎﻟﻪ و ﻗﺪ ﮐﻔﺎﻧﺎ اﻟﺨﺼﻢ ﺑﻬﺬا اﻟﮑﻼم ﻣﺌﻮﻧﮥ ﺗﺒﯿﯿﻦ ان اﺣﻤﺪ ﻻ ﯾﺮوي اﻻ ﻋﻦ‬‫ﺛﻘـﮥ و ح ﻻ ﯾﺒﻘﯽ ﻟﻪ ﻣﻄﻌﻦ ﻓﯿﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻋﺘﺮاف اﺑﻦ ﺗﯿﻤـّﯿ ﮥ اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ ﻣﮕﺮ از ﺛﻘﻪ و‬‫ﻋﻼـﻣﻪ ﺳـﺒﮑﯽ ﺑـﺎﯾﻦ اﻋﺘﺮاف اﺑﻦ ﺗﯿﻤـّﯿ ﮥ اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ وﺛﻮق ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻫﻼـل ﮐﺮده و آن را ﮐـﺎﻓﯽ ﻣﺆﻧﺖ ﺗﻮﺛﯿﻖ و واﻓﯽ ﺑﺮاي‬‫ﺳﻠﻮك ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺤﻘﯿﻖ داﻧﺴـﺘﻪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ ﻣﮕﺮ از ﺛﻘﻪ ﭘﺲ در ﺛﺒﻮت وﺛﻮق و اﻋﺘﻤﺎد روات‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رواﯾﺖ آن ﮐﺮده رﯾﺒﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺮاد از ﻋﺪم رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﮕﺮ از ﺛﻘﻪ ﯾﺎ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺑﯽ واﺳﻄﻪ و ﺑﻮاﺳﻄﻪ از ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮﯾﻦ وﺛﻮق ﺟﻤﯿﻊ روات ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻼ ﺷﺒﻬﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‬‫و ﯾـﺎ ﻣﺮاد آﻧﺴـﺖ ﮐـﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑـﻦ ﺣﻨﺒـﻞ ﺑﯽواﺳـﻄﻪ از ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ ﭘﺲ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻫﺮ وﺟﻬﯽ ﮐﻪ ﺳـﺒﺐ ﺗﺮك رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﯽواﺳـﻄﻪ از ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﻫﻤـﺎن وﺟﻪ ﺑـﺎﻋﺚ ﺗﺮك رواﯾﺖ اﺣﻤـﺪ از ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ ﺑﻮاﺳـﻄﻪ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﺑـﺎز ﻫﻢ وﺛﻮق ﺟﻤﯿﻊ‬‫روات ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ اﺣﻤـﺪ ازﯾﺸﺎن رواﯾﺖ آن ﮐﺮده ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻧﻔﺎﺋﺲ ﻣﺪاﺋﺢ و ﻣﻔﺎﺧﺮ و ﺟﻼﺋﻞ‬‫ﻓﻀﺎﺋـﻞ و ﻣﺎﺛﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴـﯽ از ﻋﻘﻼ و ارﺑﺎب ﺣﯿﺎ ﺟﺴﺎرت ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ رواﯾﺖ ﭼﻨﯿﻦ اﻣﺎم اﻧﺎم و رﮐﻦ ﻋﻈﯿﻢ‬‫اﺳـﻼم را از ﻗﺒﯿـﻞ ﻣﻔﺘﺮﯾﺎت و ﻣﺨﺘﻠﻔﺎت ﮐـّﺬاﺑﯿﻦ اﻏﺜﺎم ﻗﺮار دﻫـﺪ و ﻧﺒـﺬي از ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ از ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﺑا ﻮ ﺣﺎﺗﻢ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣّﺒﺎن اﻟﺒﺴﺘﯽ و ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و ﮐﺘﺎب اﻻﮐﻤﺎل اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﻣﺎﮐﻮﻻـ و ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻻﺳـﻤﺎء ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺷـﺮف اﻟﻨﻮوي و‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﺒﺸﺮ ﺗﺼﻨﯿﻒ اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﯾﻮﺑﯽ و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﺳﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء ذﻫﺒﯽ و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ‬‫ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﻮردي و رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ اﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳـﺪي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﮐﺘﺎﺋﺐ اﻋﻼم اﻻﺧﯿﺎر ﮐﻔﻮي و ﻓﯿﺾ اﻟﻘـﺪﯾﺮ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮؤف ﺑﻦ ﺗﺎج اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ ﻣﻨﺎوي و ﺷـﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟـﺪﻧﯿﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ و رﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و اﻧﺼﺎف ﺷﺎه‬‫وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات اﯾﻦ ﺣﻀﺮات‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪122 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 114‬از ‪597‬‬‫در ﺟﺰو دوم ﻣﺠﻠـﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪ و اﮐﺜﺮ آن اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﻣﺒﯿﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺪح و ﺛﻨﺎي‬‫اﺣﻤـﺪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﯿﺎم ﻣﻘﺎم اﻧﺒﯿﺎ ﺑﺮاي او ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ از اﻓﺎده ﻧﻮوي در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻷﺳـﻤﺎء ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث ﮐﻪ‬‫از اوﻻد ﻋﺒﺎدة ﺑﻦ اﻟﺼﺎﻣﺖ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺸـﺮ ﺣﺎﻓﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﯽﺷﺪي و ﻣﯽﮔﻔﺘﯽ آﻧﭽﻪ اﺣﻤﺪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮب ﻣﯽﺑﻮد‬‫ﺑﺸـﺮ ﺣﺎﻓﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﯾﻦ اﻣﺮ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴـﺘﻢ ﺑﺘﺤﻘﯿﻖ ﮐﻪ اﺣﻤـﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪ ﻣﻘﺎم اﻧﺒﯿﺎ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﺷﺨﺼـﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ‬‫ﻣﻘﺎم اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎﺷـﺪ در ﻓﻀﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻻﺋﻖ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻧﺒﺎﺷـﺪ ﺑﺎر إﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﮔﻮﯾﻨـﺪ در‬‫ﺑﺎب ﻓﻀﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ارﺷﺎد ﺧﻮد اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم را ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ رواﯾﺖ ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻘﺎم‬‫اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎﺷـﺪ در ﻓﻀﻞ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﯿـﺦ و ﺑﻨﯿﺎد ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﺼـﻨﻮﻋﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻨﺤﻮﺗﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺧﻮد ﺑﺮ ﮐﻨﯿﻢ و ﻧﯿﺰ از‬‫رواﺋﻊ ﺑﺪاﺋﻊ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ اﻣﺎم اﺋﻤﻪ ﺳﻨّﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻓﯿﻖ را ﺑﺮ ﺣﻀﺮت ﺻﺪﯾﻖ و ﺷﯿﺦ ﻋﺘﯿﻖ ﺗﺮﺟﯿﺢ و ﺗﻔﻀﯿﻞ‬‫داده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﻗﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﺑﺎﻟﺒﺼﺮة ﺑﻌﺪ اﻟﻤﺤﻨﮥ ﯾﺎ ﻣﯿﻤﻮﻧّﯽ ﻣﺎ ﻗﺎم اﺣﺪ ﻓﯽ‬‫اﻻﺳـﻼم ﻣﺎ ﻗﺎم اﺣﻤـﺪ ﻓﻌﺠﺒﺖ ﻣﻦ ﻫـﺬا و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗﺪ ﻗﺎم ﻓﯽ اﻟّﺮدة ﻗﻠﺖ ﺑﺎي ﺷـﯽء ﻗﺎل اّن أﺑﺎ ﺑﮑﺮ وﺟﺪ اﻧﺼﺎرا و ان اﺣﻤﺪ ﻟﻢ ﯾﺠﺪ ﻧﺎﺻـﺮا‬‫ﭘﺲ ﺟﺎي ﺳـﺮ ﺑﺮ ﺳـﻨﮓ زدﻧﺴﺖ اﮔﺮ رواﯾﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﻀـﺮت ﯾﺎر ﻏﺎر داﻣﻦﮐﺶ از اﻧﻮاع ﺷـﻨﺎر و ﻋﺎر ﺗﺮﺟﯿـﺢ دارد ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ‬‫اﻫـﻞ ﺣﻖ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﺨﺘﻠﻖ و و ﻣﮑـﺬوب و ﻣﻔﺘﺮي واﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﺣﻆ واﻓﺮ از ﮐﻤﺎل اﺳـﺘﺤﯿﺎ و اﻧﺼﺎف و ﺷـﺮم و آزرم رﺑﺎﯾﻨـﺪ و ﻟﻌﻤﺮي انّ‬‫اﻟﻤﺤﺎﯾﺪة ﻋﻦ رواﯾﮥ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم و اﻻﺳـﺘﻨﮑﺎف ﺑﻌﯿﺪ ﮐﻞ اﻟﺒﻌﺪ ﻋﻦ اﻻﻧﺼﺎف ﺣﯿﺚ ﻻح ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻌﻈﻤﺎء و اﻟﻨﻘﺪة اﻟﮑﺒﺮاء ان رواﯾﺘﻪ‬‫ﻣﻘﺒﻮﻟـﮥ و ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫـﻞ اﻟﺘﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟـﮥ و اﻧﻬـﺎ ﮐﻌﻤﻮد اﻟـّﺼ ﺒﺎخ ﻻـ ﯾﻤﮑﻦ ﺳﺘﺮه ﺑﺎﻟّﺮاح و اﻧﻪ ﻣﺘﯽ روي ﺣـﺪﯾﺜﺎ وﺟﺐ اﻟﻤﺼـﯿﺮ إﻟﯿﻪ و ﻟﺰم‬‫اﻻﻗﺒﺎل ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﺠﺮد رواﯾﺘﻪ ﯾﻨﻔﯽ ﻃﻌﻦ اﻟﻘﺎدﺣﯿﻦ و ﻗﺪح اﻟﺠﺎرﺣﯿﻦ و اﻧﻪ ﻻ ﯾﺮوي اﻻ ﻋﻦ اﻟﺜﻘﺎت و ﻻ ﯾﺤﺪث اﻻ ﻋﻦ اﻟﻤﻌﺘﻤﺪﯾﻦ اﻻﺛﺒﺎت و‬‫ﻫﻮ ﺑﻨﻔﺴﻪ اﻣـﺎم زﻣـﺎﻧﻪ و ﻋﺎﻟﻢ اواﻧﻪ و اﻟﻤﺒﺮز ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻠﯽ اﻗﺮاﻧﻪ و اﻟﻤﻘﺘـﺪي ﺑﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻔّﻦ ﻓﯽ اﺑّﺎﻧﻪ و اﻟﻔﺎرس اﻟّـﺬي ﯾﮑّﺐ ﻓﺮﺳﺎن‬‫اﻟﺤﻔﺎظ ﻓﯽ ﻣﯿـﺪاﻧﻪ و ﻻ ﯾﺠﺎرﯾﻪ ﻣﺠﺎر ﻓﯽ رﻫﺎﻧﻪ ﻗﺪ ﻗﺎم ﻓﯽ اﻟﻤﺤﻨﮥ ﻣﻘﺎم اﻻﻧﺒﯿﺎء و ﺗﺮّﺟﺢ ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﺮة ﻋﻠﯽ اّول اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺤـﺎﺳﻦ اﻟّـﺬي ﺗﺰّﯾﻨﺖ ﺑﻬـﺎ ﺻـﺪور اﻟﮑﺘﺐ و اﻷﺳـﻔﺎر و ﺣﻮﺗﻬـﺎ ﺑﻄﻮن دﻓـﺎﺗﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻻﺣﺒـﺎر و ﺑﻠﻐﺖ ﻣﻦ اﻟﮑﺜﺮة ﺣـّﺪ اﻻﻓﺮاد ﺑﺎﻟﺘﺎﻟﯿﻒ‬‫ﻓﺎﺣﺼﺎﻫﺎ اﻟﮑﻤﻠﮥ ﺑﺎﻟﺠﻤﻊ و اﻟﺘﺼﻨﯿﻒ‬‫وﺟﻪ ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﺒـﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ اﻻﺳـﺪي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻌﺮﻓﻪ ﮐﻪ در ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم‬‫ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪123 :‬‬‫ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻠﯽ ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺤﯿﺎري ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ و ﮐﺎن اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﯾﺤﺠﺒﻪ ﻓﺮﻓﻊ‬‫اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺪه اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﺳـﺘﺎذن‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ اﻋﺎد رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﺪﻋﺎء ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮده اﻧﺲ‬‫ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ دﻋـﺎ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻓﺠﺎء ﻓﺎدﺧﻠﻪ ﻓﻠّﻤﺎ راه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ واﻟّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺛﻢ ﺧﺮج ﻋﻠﯽ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﺑﺎ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ ﻓﺎّن ﻟﯽ إﻟﯿﮏ ذﻧﺒﺎ و ان ﻋﻨﺪي ﺑﺸﺎرة ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻪ ﺑﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ دﻋﺎء اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺳﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و‬‫رﺿﯽ ﻋّﻨﯽ و اذﻫﺐ ذﻧﺒﯽ ﻋﻨﺪه ﺑﺸﺎرﺗﯽ اّﯾﺎه‬‫و ﻣﺤﺪث ﻋّﺒﺎد ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻧﻘﺎد و ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ اﻣﺠﺎد و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ واﻻ ﻧﮋاد از ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ ﻣﻀـﻤﺎر اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎدﺳﺖ و رواﯾﺖ او ﻗﺎﺑﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 115‬از ‪597‬‬‫اﺳﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج و ﻗﺎﻃﻊ ﻟﺴﺎن اﻫﻞ ﻣﺮا و ﻟﺠﺎﺟﺴﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ او اﺳﺘﺎد و ﺷﯿﺦ ﺣﻀﺮت ﺑﺨﺎري ﮐﻪ از ﻫﺮ ﻋﯿﺐ و ﻋﺎر ﻋﺎري‬‫و ﮐﺘـﺎب او ﻧﺰد اﺋﻤﻪ و اﺳـﺎﻃﯿﻦ ﻗﻮم اﺻـﺢ اﻟﮑﺘﺐ ﺑﻌـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺎري و ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﻔﺨﯿﻢ ﻣﺘﻠﻘﯽ و در ﺗﻤﺎم ﻋﺎﻟﻢ داﺋﺮ و ﺟﺎري و‬‫ﺷﺎﺋﻊ و ﺳﺎرﯾﺴﺖ ﺑﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺮواﺟﻨﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺮاء و اﻟﻮاو و ﮐﺴـﺮ اﻟﺠﯿﻢ و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ اﻟﻨﻮن ﻫﺬه‬‫اﻟﻨﺴـﺒﮥ ﺳﺎﻟﺖ ﻋﻨﻬﺎ اﺳـﺘﺎذي اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﻧﺴـﺒﮥ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋّﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺷﯿﺦ‬‫اﻟﺒﺨﺎري و اﺻﻞ ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟّﺪواﺟﻦ ﺑﺎﻟّﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﻫﯽ ﺟﻤﻊ داﺟﻦ و ﻫﻮ اﻟﺸﺎة اﻟّﺘﯽ ﺗﺴـﻤﻦ ﻓﯽ اﻟﺪار ﻓﺠﻌﻠﻬﺎ اﻟﻨﺎس اﻟﺮواﺟﻦ ﺑﺎﻟﺮاء و‬‫ﻧﺴﺐ ﻋﺒﺎد اﻟﯽ ذﻟﮏ ﻫﮑـﺬا ﻗﺎل و ﻟﻢ ﯾﺴـﻨﺪ اﻟﺤﮑﺎﯾـﮥ اﻟﯽ اﺣـﺪ و ﻇّﻨﯽ ان اﻟّﺮواﺟﻦ ﺑﻄﻦ ﻣﻦ ﺑﻄﻮن اﻟﻘﺒﺎﺋﻞ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻧﯿﺰ ﺷـﯿﺦ ﺑﺨﺎري‬‫ﺑﻮدن ﻋّﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺻﻞ ﺻـﺤﯿﺢ او ﻇﺎﻫﺮ و ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺠﻮب ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻮﺣﯿﺪ اﯾﻦ ﺻـﺤﯿﺢ ﺣﻤﯿﺪ ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ ﺑﺎب و‬‫ﺳﻤﯽ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﺼﻠﻮة ﻋﻤﻼ و‬‫ﻗﺎل ﻻ ﺻﻼة ﻟﻤﻦ ﻟﻢ ﯾﻘﺮأ ﺑﻔﺎﺗﺤﮥ اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷـﻌﺒﮥ ﻋﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ح و ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻻﺳﺪي ﻗﺎل ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ اﻟﻌﻮام ﻋﻦ اﻟّﺸﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ‬‫ﺑﻦ اﻟﻌﯿﺰار ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮو اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ان رﺟﻼ ﺳﺄل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ أّي اﻻﻋﻤﺎل اﻓﻀﻞ ﻗﺎل اﻟﺼﻠﻮة ﻟﻮﻗﺘﻬﺎ و ﺑّﺮ‬‫اﻟﻮاﻟﺪﯾﻦ ﺛﻢ اﻟﺠﻬﺎد ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫از ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﺑﺨﺎري ﻧﻘﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﺒﻮي از ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﺳـﺪي ﻧﻤﻮده و آن را ﺻﺪر ﺑﺎب ﻣﻘﺼﻮد و‬‫اول ﻣﺮام ﻣﺤﻤﻮد ﮔﺮداﻧﯿﺪه ﻓﺜﺒﺖ ﮐﻮن ﻋّﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺷﯿﺦ اﻟﺒﺨﺎري اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻋﻨﺪﻫﻢ ﺑﺎدﻧﯽ ﻗﺪح ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺼﻮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪124 :‬‬‫وﻻﯾﺎ ﺿـﻌﻒ ﺟﺮح ﻣﻌﯿﻮب و ﻻ ﺑﺎﯾﺴـﺮ ﻃﻌﻦ ﻣﺜﻠﻮب و ﻗﻠﺐ ﮐﻞ ﺻـﻐﯿﺮ و ﮐﺒﯿﺮ ﻋﻨﺪ ذﮐﺮه ﺧﺎﻓﻖ ﻣﺮﻫﻮب و ﻫﻮ ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﺬﯾﻦ ﻻ‬‫ﯾﺸﻖ ﻏﺒﺎرﻫﻢ و ﻻ ﯾﻠﺤﻖ آﺛﺎرﻫﻢ ﻣﻌﺪود و ﻣﺤﺴﻮب و ﻻ ﯾﺴـﺘﻄﯿﻊ اﺳﺘﻘﺼﺎء ﻣﺎﺛﺮه و اﺳﺘﯿﻔﺎء ﻣﻔﺎﺧﺮه ﺣﯿﺴﻮب و وﺿﺢ ان اﻟﺒﺨﺎري ﯾﺘﻤﺴﮏ‬‫ﺑـﺬﯾﻠﻪ و ﯾﺴـﺘﻤﯿﺢ ﻓﺎﺋﺾ ﻧﯿﻠﻪ و ﯾﺘﺸـﺒﺚ ﺑﺎﻫﺪاﺑﻪ و ﯾﺘﺎدب ﺑﺂداﺑﻪ و ﯾﻐﺘﺮف ﻣﻦ ﺑﺤﺮه اﻟﺰاﺧﺮ و ﯾﺴﺘﻀـﯽء ﻣﻦ ﺿﻮءه اﻟﺒﺎﻫﺮ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ دﻻﻟﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﻤـﺎل اﻻﻋﺘﻤـﺎد و اﻻﻋﺘﺒـﺎر و اﻟﻮﺛﻮق و زﻫﻮق ﺷـﮑﻮك ارﺑـﺎب اﻟﺠﺤﻮد و اﻟﻤﺮوق و اﻧﻬـﺪام ﻣﺒﺎﻧﯽ ﺗﺴﻮﯾﻼت اﻟﻤﻨﻬﻤﮑﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻄﺎط‬‫اﻟﺤﻘﻮق و اﻧﺨﺮام اﺳﺎس وﺳﺎوس اﻫﻞ اﻻﻧﻔﮥ و اﻟﻌﻘﻮق دوم آﻧﮑﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻋﺒﺎد ﺷـﯿﺦ و اوﺳـﺘﺎد ﺗﺮﻣﺬي ﻧﻘﺎد ﺳﺎﻟﮏ ﻣﺴﻠﮏ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺳﺪاد‬‫و ﻣﻨﺘﻬـﺞ ﻣﻨﻬـﺞ ﺗﻨﻘﯿﺪ و رﺷﺎد ﺑﻮده و ﺑﻌﺪ ادراك ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺛﯿﺮ و ﻣﺪاﺋﺢ ﮐﺜﯿﺮه آن ﺻﺪر اﻫﻞ ﻓﻘﻪ و اﺟﺘﻬﺎد و اﺳـﺘﻤﺎع ﺟﻼﺋﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻏﺰﯾﺮه‬‫ﺻﺤﯿﺢ او ﮐﻪ ﺷﺎﺋﻊ ﻓﯽ اﻗﻄﺎر اﻟﺒﻼد و ذاﺋﻊ ﻓﯽ اﻻﻏﻮار و اﻻﻧﺤﺎءﺳﺖ؟؟؟ ﻫﯿﭻ ﻣﮑﺎﺑﺮ ﻣﺘﻌﺴﻒ و ﻣﺠﺎدل ﻣﺘﺼـﻠّﻒ در ﻣﺰﯾﺪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر‬‫و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ ﻓﺨﺎر رواﯾﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﺷـﯿﺦ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر ﮐﻪ اﺳـﺘﺎد ﺗﺮﻣـﺬي ﻋﻤـﺪة اﻟﮑﺒﺎرﺳﺖ رﯾﺐ و ارﺗﯿﺎب دور از ﺻﻮاب ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد‬‫ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻋﻤﺪة اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺷﯿﺦ و اﺳﺘﺎد اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ ﻓﺨﺮ اﻟﻤﻨﻘﺪﯾﻨﺴﺖ ﭘﺲ اﺑﺎ و اﺳﺘﻨﮑﺎف از ﻗﺒﻮل رواﯾﺖ ﺷﯿﺦ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ‬‫ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻧﺼﺎف رﺋﯿﺲ اﺻـﺤﺎب اﻟﻨﻘﺪ و اﻻﺣﺼﺎف ﻋﯿﻦ زﯾﻎ و اﻋﺘﺴﺎف ﺑﺎﺷﺪ ﻻن ﺟﻼﻟﮥ ﻗﺪر اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﺠﻬﺒﺬ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ ﻟﯿﺲ اﻟﯽ اﻇﻬﺎرﻫﺎ‬‫ﻓﺎﻗﮥ و ﻻ ﺣﺎﺟﮥ و اﺗﻘﺎﻧﻪ و اﻣﻌﺎﻧﻪ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﻪ اﻟﻤﺘﺎﻟﻖ اﻟﻤﺘﺸـﻌﺸﻊ ﮐﺎﻟﺰﺟﺎﺟﮥ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾﮑﺘﻤﻪ ﻗﺘﺎم و ﻋﺠﺎﺟﻪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺑﺴﯿﺎري از‬‫اﺳـﺎﻃﯿﻦ واﻻـ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ارﮐـﺎن ﻋـﺎﻟﯽ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ از ﻋﺒـﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب رواﯾﺖ اﺧﺒـﺎر ﻧﻤﻮده و اﺧـﺬ اﺣـﺎدﯾﺚ و آﺛـﺎر ازو ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ‬‫ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ اﻟﺠﻤـﺎﻋﯿﻠﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ در ﮐﺘـﺎب ﮐﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫اﻟﺮواﺟﻨﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻻﺳـﺪي روي ﻋﻦ ﺷـﺮﯾﮏ و ﺣﺎﺗﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و اﻟﻮﻟﯿـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺛﻮر و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻦ اﻟﺒﺮﯾﺪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ و‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋّﯿﺎش و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺪوس و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻌﺰرﻣﯽ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺨﺎري و اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ داود و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﻟﺒﻬﻠﻮل‬‫و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ و ﺳـﺌﻞ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﻮﻓﯽ ﺷـﯿﺦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﻔﺰاري اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻣﺎت ﺳﻨﻪ ‪ 250‬ﺧﻤﺴﯿﻦ و‬‫ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ اﻻﺳﺪي اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ روي ﻋﻦ ﺷﺮﯾﮏ اﻟﻨﺨﻌﯽ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 116‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﺎد ﺑﻦ اﻟﮑﻼم و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺪوس و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﯾﺤﯿﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋّﯿﺎش و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ و اﻟﻮﻟﯿﺪ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﺛﻮر و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻋﻄﯿﻪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫـﺎﺷﻢ ﺑﻦ اﻟﺒﺮﯾـﺪ و ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﯾﻌﻘﻮب و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺨـﺎري ﺣـﺪﯾﺜﺎ واﺣـﺪا‬‫ﻣﻘﺮوﻧﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪125 :‬‬‫و اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺰار و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺮ اﻟﺮازي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﮑﯿﻢ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺟﺰرة و اﺑـﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ و اﺑـﻦ ﺻﺎﻋـﺪ و اﺑﻦ أﺑﯽ داود و اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻦ زﮐﺮﯾـﺎ اﻟﻤﻄﺮز و ﺧﻠـﻖ و ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒـﻊ اﻓـﺎدات اﺋﻤﻪ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات واﺿـﺢ و‬‫آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ رواﯾﺖ اﮐـﺎﺑﺮ و اﻋﺎﻇﻢ و اﺧـﺬ اﺟﻠﻪ و اﻓﺎﺧﻢ از ﮐﺴـﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻇﻬﻮر ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن و رﻓﻌﺖ ﻣﮑﺎن و ﺳـﻤّﻮ ﻗـﺪر و ﻋﻠﻮ ﻓﺨﺮ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌّﺒﺮ ﺑـﺎﻟﺘﻮﺛﯿﻖ و ﺗﻌـﺪﯾﻞ او ﺑﺎﻟﺘﺤﻘﯿﻘﺴﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﻤـﺪه ارﺑﺎب ﺗﻨﻘﯿـﺪ اﻋﻨﯽ ذﻫﺒﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺠﯿـﺪ در ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻌﺒﺮ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ و اﺑﻦ ﺣﺰم از اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ دﻟﻬﺎث اﻧﺪﻟﺴـﯽ دﻻﺋﯽ ﻣﺜﺒﺖ ﺟﻼﻟﺖ او واﻧﻤﻮده و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺸﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟﻤﻘﺮي اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ در ﮐﺘﺎب ﻧﻔﺢ اﻟﻄﯿﺐ رواﯾﺖ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ و ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐﺪادي از اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﺎﺟﯽ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺘﺨﺎر او داﻧﺴﺘﻪ و‬‫اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در رﺳـﺎﻟﻪ ﺗﻄﻬﯿﺮ اﻟﺠﻨﺎن و اﻟﻠﺴﺎن ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺤﺎﻣﺎت ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻏﺎوﯾﻪ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮده ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ و اﺣﺘﺮاز‬‫ﺧﻮﯾﺶ از ﺗﺤّﯿﻒ و ﺗﻌﺼﺐ و ﺗﻌﺴﻒ و ﺗﺼﻠﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻣﺠﺮد رواﯾﺖ ﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ از ﻣﻌﺎوﯾﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﻤﺎل ﺑﺮاﻋﺖ او در اﺟﺘﻬﺎد و‬‫ﻓﻘـﺎﻫﺖ ﮔﺮداﻧﯿـﺪه و ﺳـﯿﻒ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻠﺘﺎﻧﯽ در ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮐﻪ ﻋﯿﻦ ﺗﻤﻮﯾﻪ اﺳﺖ رواﯾﺖ ﻣﺎﻟﮏ و اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﺷـﻌﺒﻪ و‬‫ﺳﻔﯿﺎﻧﯿﻦ از اﻣﺎم ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺼﺎدق ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﺑﺎﺋﻪ و اﺑﻨﺎﺋﻪ اﻟﻄﺎﻫﺮﯾﻦ ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ذر ﺷﺎرق ﺑﺘﻮﺛﯿﻖ آن ﺟﻨﺎب ﺗﻌﺒﯿﺮ ﮐﺮده و ﺑﺠﻨﺐ‬‫رواﯾﺖ اﯾﺸﺎن از ان ﺣﻀﺮت ﻗﻄﺎن ﺑﯽ اﯾﻘﺎن را ﮐﻪ در ﺣﻖ آن ﺟﻨﺎب ﮐﻠﻤﻪ ﺧﺒﯿﺜﻪ اﺟﺪ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﺷﯿﺌﺎ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺧﺮاﻓﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن آورده‬‫ﻫﯿـﭻ ﻣﯿﺮز ﻇـﺎﻫﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ او ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻗﯿﻢ اﻟﺠﻮزﯾﻪ در زاد اﻟﻤﻌﺎد اﻓﺎده ﻧﻤﻮده‬‫ﮐﻪ اﺣـﺪ اﻟﻘﻮﻟﯿﻦ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺮد رواﯾﺖ ﻋـﺪل از ﻏﯿﺮ ﺧﻮد ﺗﻌـﺪﯾﻞ آن ﻏﯿﺮﺳﺖ اﮔﺮ ﭼﻪ راوي ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺘﻌـﺪﯾﻞ ﻣﺮوي ﻋﻨﻪ ﻧﮑﻨﺪ و اﯾﻦ‬‫ﻣـﺬﻫﺐ از اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﭘﺲ ﮔﻤﺎن ﻧـﺪارم ﮐﻪ ﻣﻨﺼـﻔﯽ ﻟﺒﯿﺐ و ﻓﻄﻨﯽ ارﯾﺐ ﺑﻌـﺪ ادراك اﯾﻦ اﻓﺎدات اﺛﯿﻠﻪ و اﻓﺎﺿﺎت ﺟﻠﯿﻠﻪ‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ ﻗﻮم ارﺗﯿﺎﺑﯽ در اﻣﺎﻣﺖ و ﺑﺮاﻋﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ و وﺛﻮق و ﻋـﺪاﻟﺖ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮد ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ‬‫ﯾﺎ راه اﺳـﺘﻨﮑﺎف و اﻋﺮاض از ﻗﺒﻮل ﻣﺮوﯾﺎت و ﻣﺤﺪﺛﺎت او ﻣﺴـﻠﻮك ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي‬‫ﺗﻮﺛﯿﻖ او ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﺷﯿﻌﯽ ﺟﻠﺪ ﻋﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺛﻮر‬‫و ﺷـﺮﯾﮏ و ﻋﺪة و ﻋﻨﻪ خ ﻣﻘﺮوﻧﺎ و ت ق و اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ و اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و ﺧﻠﻖ وﺛﻘﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 250‬و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ‬‫ﻋﺒﺎد در ﺗﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﺷﯿﺦ ﺛﻘﻪ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﺑﻮ‬‫ﺳﻌﯿﺪ راﻓﻀـﯽ ﻣﺸـﻬﻮر اﻻ اﻧﻪ ﮐﺎن ﺻﺪوﻗﺎ و ﺛﻘﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺦ و ﺗﻮﺛﯿﻖ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻋﻤﺪة اﻟﮑﺒﺮاء ﻣﺼﺪاق ﮐﻞ اﻟـّﺼ ﯿﺪ ﻓﯽ ﺟﻮف اﻟﻔﺮا؟؟؟ و‬‫ﮐﺎﺳﺮ ﻇﻬﻮر ارﺑﺎب ﻟﺠﺎج و اﻓﺘﺮا و ﻗﺎﻃﻊ و اﺑﺮ اﻫﻞ اﻋﻮﺟﺎج و ﻣﺮاﺳﺖ ﻓﺠﺮي اﻟﻮادي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪126 :‬‬‫ﺣﺘﯽ ﻃّﻢ اﻟـّﺴ ﯿﻞ اﻟﻘﺮي ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ اﻟﺴـﻠﻤﯽ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي ﺗﻮﺛﯿﻖ او ﻧﻤﻮده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در‬‫ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺒﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﯾﻘﻮل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﺜﻘـﮥ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ اﻟﻤﺘﻬﻢ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺎن ﺧﺰﯾﻤﮥ إذا ﺣﺪث ﻋﻨﻪ ﯾﻘﻮل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺜﻘﮥ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ اﻟﻤﺘﻬﻢ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ازﯾﻦ دو‬‫ﻋﺒـﺎرت ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﻪ ﻋﻤـﺪة اﻟﻨّﻘﺎد وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﻋﺒﺎد واﻻﻧﮋاد ﺗﺤـﺪﯾﺚ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﺜﻘـﮥ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ وﺛﻮق ﻋﺒﺎد در رواﯾﺖ ﺳـﺮور اﻧﺒﯿﺎي اﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳـﻼم رب اﻟﻌﺒﺎد و ﺻـﻼﺗﻪ اﻟﯽ ﯾﻮم‬‫اﻟﺘﻨﺎد از اﻓﺎده ﺻـﺮﯾﺤﻪ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﻪ ذي اﻟﺴـﺪاد ﺑﺎﺑﻠﻎ و اوﺿﺢ ﻃﺮق ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ و اﻣﺎ ﺟﻮاب اﺗﻬﺎم اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻓﺴـﯿﺠﯽء‬‫ﻋﻦ ﮐﺜﺐ ﺑﺎﻟﺒﯿـﺎن اﻟﻈـﺎﻫﺮ اﻟﻤـﺒﯿﻦ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﯿﻦ و اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﻪ ﻋﻤـﺪه ارﺑـﺎب ﺳـﯿﺮ و ﺗﻨﻘﯿـﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﺳﻮه اﺻـﺤﺎب ﺗﻨﻘﯿﺮ و ﺗﻨﻘﯿﺐ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 117‬از ‪597‬‬‫ﺗﺪﻗﯿﻘﺴﺖ و ﻣﮑﺎرم ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺟﻠﯿﻠﻪ زاﻫﺮه او ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ اﺳﻔﺎر اﺣﺒﺎر ﮐﺒﺎر در اﺧﺘﻔﺎ و اﺳﺘﺘﺎر ﻧﯿﺴﺖ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﺑﮑﺮ اﻟﺴﻠﻤﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻋﻨﯽ ﺑﻬـﺬا اﻟﺸﺄن ﻓﯽ اﻟﺤﺪاﺛﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﻋﻨﻬﻤﺎ‬‫ﻟﺼﻐﺮه و ﻧﻘﺺ اﺗﻘﺎﻧﻪ إذ ذاك و ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن و ﻋﺘﺒﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯿﺤﻤﺪي اﻟﻤﺮوزي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺎن اﻟﻤﺴﺘﻤﻠﯽ و اﺳﺤﺎق‬‫ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﺤﻈﯿﻤﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و اﺑﺎ ﻗﺪاﻣﮥ اﻟّﺴﺮﺧﺴﯽ و ﺑﺸﺮ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ و اﺑﺎ ﮐﺮﯾﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﻟﻌﻼء و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ‬‫ﻓﺎﮐﺜﺮ و ﺟّﻮد و ﺻـّﻨﻒ و اﺷـﺘﻬﺮ اﺳـﻤﻪ و اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻻﻣﺎﻣﮥ و اﻟﺤﻔﻆ ﻓﯽ ﻋﺼﺮه ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﺣّﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﺸﯿﺨﺎن ﺧﺎرج ﺻﺤﯿﺤﻬﻤﺎ و ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﮑﻢ اﺣـﺪ ﺷـﯿﻮﺧﻪ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك اﻟﻤﺴـﺘﻤﻠﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﯿـﺪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﻤـﺪان و اﺑﻮ ﺣﺎﻣـﺪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺑﺎﻟﻮﯾﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻟﻤﻘﺮي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺑﺼـﯿﺮ و ﺣﻔﯿـﺪه ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ و ﺧﻠﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺤﯿﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ إذا اردت ان اﺻـّﻨﻒ‬‫اﻟﺸـﯽء دﺧﻠﺖ ﻓﯽ اﻟﺼﻠﻮة ﻣﺴﺘﺨﯿﺮا ﺣﺘﯽ ﯾﻘﻊ ﻟﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﺛﻢ اﺑﺘﺪي ﺛﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺰاﻫﺪ ان اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﺪﻓﻊ اﻟﺒﻼء ﻋﻦ اﻫﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺑﺎﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ‬‫و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ار ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﺣﺴـﻨﮏ ﺳـﻤﻌﺖ اﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ‬‫ﯾﺤﮑﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﺸـﺮم ﻋﻦ اﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل اﺣﻔﻆ ﺳـﺒﻌﯿﻦ اﻟﻒ ﺣﺪﯾﺚ ﻓﻘﻠﺖ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﮑﻢ ﯾﺤﻔﻆ اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﻀﺮﺑﻨﯽ ﻋﻠﯽ راﺳﯽ و‬‫ﻗﺎل ﻣﺎ اﮐﺜﺮ ﻓﻀﻮﻟﮏ ﺛﻢ ﻗﺎل ﯾﺎ ﺑﻨّﯽ ﻣﺎ ﮐﺘﺒﺖ ﺳﻮاد ﻓﯽ ﺑﯿﺎض اﻻ و اﻧﺎ اﻋﺮﺗﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪127 :‬‬‫ﻓﻘـﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي ﮐـﺎن اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﯾﺤﻔـﻆ اﻟﻔﻘﻬﯿﺎت ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﮐﻤﺎ ﯾﺤﻔﻆ اﻟﻘﺎري اﻟﺴﻮرة ﻗﻠﺖ ﻫـﺬا اﻻﻣﺎم ﮐﺎن ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه‬‫ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻧﺎ اﺑﻦ اﻟﻠﺘﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻮﻗﺖ اﻧﺎ اﺑﻮ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻧﺼﺎري اﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ اﻧﺎ أﺑﯽ اﻧﺎ‬‫اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ ﻗﺎل ﻣﺎ رأﯾﺖ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻرض ﻣﻦ ﯾﺤﺴﻦ ﺻـﻨﺎﻋﮥ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و ﯾﺤﻔﻆ اﻟﻔﺎﻇﻬﺎ اﻟـّﺼ ﺤﺎح و زﯾﺎداﺗﻬﺎ ﺣﺘﯽ‬‫ﮐﺎن اﻟّﺴﻨﻦ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ اﻻ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻓﻘﻂ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ اﻣﺎﻣﺎ ﺛﺒﺘﺎ‬‫ﻣﻌـﺪوم اﻟﻨﻈﯿﺮ و ﺣﮑﯽ اﺑﻮ ﺑﺸـﺮ اﻟﻘﻄﺎن ﻗﺎل راي ﺟﺎر ﻻﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﺎن ﻟﻮﺣﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺻﻮرة ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺑﻦ‬‫ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﯾﺼـﻘﻠﻪ ﻓﻘـﺎل اﻟﻤﻌﺒﺮ ﻫـﺬا رﺟﻞ ﯾﺤﯿﯽ ﺳـﻨﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﺷـﺮﯾﺢ و ذﮐﺮ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻓﻘﺎل‬‫ﯾﺴـﺘﺨﺮج اﻟﻨﮑﺖ ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﻟﻤﻨﻘﺎش و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب‬‫ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻣﺠﻤﻮﻋـﮥ ﻋﻨـﺪي ﻓﯽ اوراق ﮐﺜﯿﺮة و ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋﮥ و ارﺑﻌﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺳﻮي اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ و ﻟا ﻤﺴﺎﺋﻞ‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﮥ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﺰء و ﻟﻪ ﻓﻘﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮﯾﺪة ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺪل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﯾﻘﻮل ﺳﺌﻞ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻓﻘﺎل و ﯾﺤﮑﻢ و ﻫﻮ ﯾﺴﺄل ﻋّﻨﺎ و ﻻ ﻧﺴﺄل ﻋﻨﻪ ﻫﻮ اﻣﺎم ﯾﻘﺘﺪي ﺑﻪ و ﻗﺎل اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟّﺸﺎﺷـﯽ ﺣﻀـﺮت اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻓﻘـﺎل ﻟﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﻘﺎش اﻟﻤﻘﺮي ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ ﻟﻤﺎ وﻗﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺰﻧﯽ و اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﮑﻢ ﻗﯿﻞ ﻟﻠﻤﺰﻧﯽ اﻧﻪ ﯾﺮد‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯽ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﻤﮑﻨﻪ اﻻ ﺑﻤﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﮐـﺬا ﮐﺎن و ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻀﺎرب‬‫ﻗﺎل راﯾﺖ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻓﯽ اﻟﻨﻮم ﻓﻘﻠﺖ ﺟﺰاك اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻻﺳـﻼم ﺧﯿﺮا ﻓﻘﺎل ﮐﺬا ﻗﺎل ﻟﯽ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎء ﻗﺪ اﺳـﺘﻮﻋﺐ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺳـﯿﺮة اﺑﻦ‬‫ﺧﺰﯾﻤـﮥ و اﺣﻮاﻟﻪ و ﺳـﺎق اﻧﻪ ﻋﻤـﻞ دﻋﻮة ﻋﺪﯾﻤـﮥ اﻟﻨﻈﯿﺮ ﻓﯽ ﺑﺴـﺘﺎن ﺧﺮج إﻟﯿﻪ ﯾﻤّﺮ ﻓﯽ اﺳﻮاق ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر و ﯾﻌﺰم ﻋﻠﯽ اﻟﻨـﺎس و ﯾﺒـﺎدرون ﻣﻌﻪ‬‫ﻓﺮﺣﯿﻦ ﻣﺴـﺮورﯾﻦ ﺣـﺎﻣﻠﯿﻦ ﻣـﺎ اﻣﮑﻨﻬﻢ ﻣﻦ اﻟﺸـﻮاء و اﻟﺤﻠـﻮي و اﻟّﻄّﯿﺒـﺎت ﺣـﺘﯽ ﻟﻢ ﯾـﺘﺮﮐﻮا ﻓﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ ذﻟـﮏ و اﺟﺘﻤﻊ ﻋـﺎﻟﻢ ﻻ‬‫ﯾﺤﺼﻮن و ﻫـﺬه دﻋﻮة ﻟﻢ ﯾﺘﻬـّﯿ ﺄ ﻣﺜﻠﻬـﺎ اﻻـ ﻟﺴـﻠﻄﺎن و ﮐﺎن اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﻣﻊ ﻋﻠﻤﻪ و ﮐﻤﺎﻟﻪ ﻗـﺪ ﺧﺎﻟﻒ اﻣﺎم اﻻﺋﻤـﮥ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻓﯽ‬‫ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺴـﺌﻠﮥ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﺨﺬﻻن و ﻣﺴـﺌﻠﮥ اﻻﯾﻤﺎن و ﻣﺴﺌﻠﮥ اﻟﻠﻔﻆ ﺑﺎﻟﻘﺮآن ﻓﻘﺎم ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺠﻤﻬﻮر و اﻟﺰم ﺑﺎﻟﺒﯿﺖ اﻋﻨﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟﯽ ان ﻣﺎت‬‫و ﺗّﻤﺖ ﻟﻪ ﻣﺤﻦ و ﮐـﺎن اﻟﺜﻘﻔﯽ ﮐﺒﯿﺮ اﻟﺸـﺄن و ﻣﺎ زال اﻟﻌﻠﻤﺎء ﯾﺨﺘﻠﻔﻮن ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ اﻟﺼـﻐﺎر و اﻟﮑﺒﺎر و اﻟﻤﻌﺼﻮم ﻣﻦ ﻋﺼـﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻻﻟﺘﺠﺎء‬‫اﻟﯽ اﻟﮑﺘﺎب و اﻟّﺴّﻨﮥ و اﻟﺴﮑﻮت ﻋﻦ اﻟﺨﻮض‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 118‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪128 :‬‬‫ﻓﯽ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻌﻨﯿﻪ َو اﻟﱠﻠُﻪ َﯾْﻬِﺪي َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء ِإﻟﯽ ِﺻﺮاٍط ُﻣْﺴَﺘِﻘﯿٍﻢ*‬‫وﻗﻊ ﻟﯽ ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻋﺪة اﺟﺰاء ﻣﻦ ﻋﻮاﻟﯽ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺛﺎﻧﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﻪ ‪ 311‬اﺣﺪي ﻋﺸﺮة و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺗﺴﻊ و‬‫ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ اﺣﺪي ﻋﺸﺮة و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ اﻻﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﻠﻤﯽ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ روي ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻃﺒﻘﺘﻪ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق و ﻣﺼـﺮ و‬‫ﺗﻔّﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺰﻧﯽ و ﻏﯿﺮه ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ار ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و ﻗﺎل اﺑﻮ زﮐﺮﯾﺎ اﻟﻌﻨﺒﺮي ﺳﻤﻌﺖ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﯾﻘﻮل‬‫ﻟﯿﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﻮل إذا ﺻﺢ اﻟﺨﺒﺮ ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﯾﺤﻔﻆ اﻟﻔﻘﻬﯿﺎت ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﮐﻤﺎ‬‫ﯾﺤﻔﻆ اﻟﻘﺎري اﻟﺴﻮرة و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻻﺳـﻨﺎد و اﻟﻤﺘﻦ و ﻗﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻣﻌـﺪوم اﻟﻨﻈﯿﺮ ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑـﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﻧﺺ ﮐﺮده ﺑﺮ آﻧﮑـﻪ او ﺻـﺪوﻗﺴﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ او در ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺷـﯿﻌّﯽ‬‫ﺻﺪوق اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﯽ ﻧﺺ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗﺎﻃﻦ دار اﻟﻨﻘﺪ و اﻟّﺴﺒﺮ ﺟﺎﺋﺰ اﻧﻮاع اﻟﺸـﺮف و اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﮐﻮن اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺻﺪوﻗﺎ ﺷـﻔﺎء ﻟﻤﺸـﺘﻒ و‬‫ﮐﻔﺎء ﻟﻤﮑﺘﻒ ف ﺟﺎَء اﻟ َْﺤﱡﻖ َو َزَﻫَﻖ اﻟ ْﺒﺎِﻃُﻞ ِإﱠن اﻟ ْﺒﺎِﻃَﻞ ﮐﺎَن َزُﻫﻮﻗًﺎ‬‫و اﻣﺎ ﻧﺴـﺒﺖ دار ﻗﻄﻨﯽ او را ﺑﻪ ﺗﺸـﯿﻊ ﭘﺲ ﻣﻮﺟﺐ ﻗﺪح و ﺟﺮح و اﺳﻘﺎط از اﻋﺘﺒﺎر و ﺳﺒﺐ ﻋﺪم ﻗﺒﻮل آﺛﺎر و اﺧﺒﺎر ﻣﺮوﯾﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب واﻻ‬‫ﺗﺒﺎر ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻤﺎ ﻇﻬﺮ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾـﮥ ﻣﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﮑﺒﺎر ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺑﻪ‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪ او ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ ﻟﻮ ﻻ رﺟﻼن ﻣﻦ اﻟﺸﯿﻌﮥ ﻣﺎ ﺻﺢ ﻟﻬﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب و اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ در ﺷـﯿﻌﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن ﻧﻤﯽﺑﻮدﻧـﺪ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺑﺮاي‬‫اﯾﺸﺎن ﺻﺤﯿﺢ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﻓﺜﺒﺖ ﺑﻬﺬا اﻟﺘﺼﺮﯾﺢ اّن ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺻﺤﯿﺢ ﻓﺎذا ﮐﺎن ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻣﻘﺒﻮﻻ ﻣﻮﺛﻮﻗﺎ ﺑﻪ ﺻﺤﯿﺤﺎ ﮐﺎن ردّ‬‫رواﯾﺘﻪ ﺟﺮﻣـﺎ ﻗﺒﯿﺤﺎ و اﺛﻤﺎ ﻓﻀـﯿﺤﺎ و ﮐﺎن اﻻﻋﺘﻤﺎد ﻋﻠﯿﻪ و اﻻﺳـﺘﻨﺎد إﻟﯿﻪ ﻣﻐﻨﻤﺎ ﻻﻫﻞ اﻟﺮواﯾـﮥ رﺑﯿﺤﺎ و اﻟﻤﻨﮑﺮ و اﻟﺠﺎﺣـﺪ ﻟﻨﻘﻠﻪ ﻏﺎﺷﺎ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻻ‬‫ﻧﺼـﯿﺤﺎ ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘـﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ ﺑﺘﺨﻔﯿـﻒ اﻟـﻮاو ﺑـﺎﻟﺠﯿﻢ اﻟﻤﮑﺴﻮرة و اﻟﻨﻮن‬‫اﻟﺨﻔﯿﻔﮥ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺻﺪوق راﻓﻀـﯽ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻓﯽ اﻟﺒﺨﺎري ﻣﻘﺮون ﺑﺎﻟﻎ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻓﻘﺎل ﯾﺴﺘﺤﻖ اﻟﺘﺮك ﻣﻦ اﻟﻌﺎﺷﺮة ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺴﯿﻦ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻨّﺺ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﺎﺳـﺮ روس اﻫﻞ ﻣﺮوق ﺻـﺪوﻗﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺻـﺪوق ﺑﺎﺷـﺪ‬‫وﺳﺎوس اوﻫﺎم ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﺧﺼﺎم از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺰ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪129 :‬‬‫ﮐﻪ ﻗـﻮل اﺑﻦ ﺣﺒـﺎن ﺑﺎﺳـﺘﺤﻘﺎق اﺑﻦ ﯾﻌﻘـﻮب واﻻﺷـﺎن ﺗﺮك و ﻫﺠﺮان را ﻣﺤﺾ ﻣﺒـﺎﻟﻐﻪ و ﻋـﺪوان و اﻏﺮاق و ﻃﻐﯿـﺎﻧﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﺑﻦ‬‫ﯾﻌﻘـﻮب ﻏﯿﺮ ﻣـﺘﺮوك و ﻃﺮﯾـﻖ ﻗﺒﻮل رواﯾـﺎت او ﻣﺴـﻠﻮك ﺑﺎﺷـﺪ در ﻗﺒﻮل رواﯾﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب رواﯾﺖ ﮐﺮده ﮐـﺪام ﻣﻘـﺎم‬‫اﺳﺘﻨﮑﺎﻓﺴﺖ و اﺳﺘﺒﻌﺎد و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻻرﺷﺎد َو َﻣْﻦ ﯾُْﻀﻠِِﻞ اﻟﱠﻠُﻪ َﻓﻤﺎ ﻟَُﻪ ﻣِْﻦ ﻫﺎٍد*‬‫اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب راﻓﻀـﯽ ﺑﻮده ﻓﺴﺘﺴـﻤﻊ ﺟﻮاﺑﻪ اﻟﻤﺼـﯿﺐ ﻋﻦ ﻗﺮﯾﺐ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺎد‬‫ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ راﻓﻀـﯽ ﻣﺸـﻬﻮر اﻻ اﻧﻪ ﮐﺎن ﺻﺪوﻗﺎ و ﺛﻘﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﻋﻤﺪة اﻷﻋﯿﺎن ﻫﻢ ﺻﺪوق ﺑﻮدن اﺑﻦ‬‫ﯾﻌﻘﻮب واﻻﺷـﺎن ﻇﺎﻫﺮ و ﻋﯿﺎﻧﺴﺖ و ﻓﯿﻪ ﮐﻔﺎﯾـﮥ ﻻﻫﻞ اﻟﺮﺷﺎد و اﻻﯾﻘﺎن و ﻫﺪاﯾـﮥ ﻻرﺑﺎب اﻟﺴـﺪاد و اﻟﻌﺮﻓﺎن و ﺣﺼـﺪ ﻟﻨﻮاﺟﻢ وﺳﺎوس اﻫﻞ‬‫اﻟﺰﯾﻎ و اﻟّﺸـ ﻨﺌﺎن و ﻗﻤﻊ ﻻﺳـﺎس ﻫﻮاﺟﺲ اﺻـﺤﺎب اﻟﺮﯾﺐ و اﻟﻌـﺪوان و اﻣﺎ راﻓﻀـﯽ ﺑﻮدن اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻓﺘﻠﮏ ﺷـﮑﺎة ﻇﺎﻫﺮ ﻋﻨﮏ ﻋﺎرﻫﺎ ﺑﺮ‬‫ﻣﻤﺎرس اﯾﻦ ﺷﺎن ﻇﺎﻫﺮ و ﻋﯿﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺮك رواﯾﺖ اﺣـﺪي ﺑﺴـﺒﺐ رﻓﺾ و ﺗﺸـّﯿﻊ ﻋﯿﻦ ﺗﻌﻤﻖ و ﺗﻬﻮك و ﺗﻬﻮر و ﺗﻨﻄﻌﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻧﺸـﻨﯿﺪي‬‫ﮐﻪ اﺑﻦ ﻗﺘﯿﺒﻪ ﺣـﺎوي ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺷـﺮاﯾﻒ و ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﻟﻄـﺎﺋﻒ در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻌـﺎرف ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎء اﻟﻐﺎﻟﯿـﮥ ﻣﻦ اﻟﺮاﻓﻀـﮥ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿـﻞ ﺻﺎﺣﺐ راﯾﮥ‬‫اﻟﻤﺨﺘـﺎر و ﮐﺎن آﺧﺮ ﻣﻦ راي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻮﺗﺎ و اﻟﻤﺨﺘﺎر و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠـﺪﻟﯽ و زرارة ﺑﻦ اﻋﯿﻦ و ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺠﻌﻔﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺸﺎرت واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﺻـﺤﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﺗﻢ اﺻـﺤﺎب ﺑﻮد از ﻏﻼت رواﻓﺾ ﺑﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﻋﺒﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 119‬از ‪597‬‬‫ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻤﺤﺾ رﻓﺾ ﺑﻼـ ﻏﻠﻮ ﻣﺘﻬﻢ ﺷـﺪ ﭼﺮا ﻣﻄﻌﻮن و ﻣـﺬﻣﻮم و ﻣﺜﻠﻮب ﮔﺮدد ازﯾﻨﺠـﺎ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﺘﯿّﻘﻆ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ و ﻣﺘﻨّﺒﻪ ذي ﺑﺼـﺮ روﺷـﻦ‬‫ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ رﻓﺾ ﺑﻠﮑﻪ ﻏﻠﻮ ﻓﯽ اﻟﺮﻓﺾ را ﺑﺎﻋﺚ ﻃﻌﻦ و ﺟﺮح و ذم و ﻗﺪح داﻧﺴـﺘﻦ ﺳـﯿﻼب ﻓﻨﺎ ﺑﺎﺳﺎس دﻋﻮي ﻋﺪاﻟﺖ ﺟﻤﯿﻊ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﻪ‬‫ﺧﻠﻔﺎ ﻋﻦ ﺳـﻠﻒ ﺣﻀـﺮات ﺳـﻨﯿﻪ ﺑﺎﺛﺒﺎت آن ﻣﯽﻧﺎزﻧـﺪ دواﻧﯿﺪن و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺘﮑﺎﺛﺮه و ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻣﺘﻮاﻓﺮه را ﮐﻪ در ﺗﻨﺰﯾﻞ‬‫آن ﺑﺮ ﮐـﻞ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﭼﻬـﺎ ﻣﺴـﺎﻋﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺸـﮑﻮره ﮐﻪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﺑﺮ ﺑـﺎد دادﻧﺴﺖ اﯾﻨﺠﺎ اﮔﺮ ﻗﺎدﺣﯿﻦ و ﺟﺎرﺣﯿﻦ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻓﺎرﻏﺨﻄﯽ‬‫ﺻﺮﯾـﺢ از دﻋﻮي ﻋﺪاﻟﺖ ﺟﻤﯿﻊ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﻣﺎ ﻫﻢ دﺳﺖ از ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻋﺒﺎد ﺑﺮ ﻣﯽدارﯾﻢ و او را ﺑﻘﺎدﺣﯿﻦ او ﻣﯽﮔﺬارﯾﻢ و ﺑﻔﺮح و‬‫ﺳﺮور ﺗﻤﺎم ﺗﺒﻌﺎ ﻟﻠﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻘﻤﻘﺎم ﺷﻌﺮ ﻟﻄﯿﻒ‪:‬‬‫ﺷﺎدم ﮐﻪ از رﻗﯿﺒﺎن داﻣﻦ ﮐﺸﺎن ﮔﺬﺷﺘﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎك ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﯽآرﯾﻢ و ﮔﻤﺎن ﻧـﺪارم از ﺑﯿـﺪار ﻣﻐﺰﯾﻬﺎي اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣﻖ را ﺑﺎﺳـﻌﺎف و اﻧﺠﺎح ﻣﻘﺮون ﺳﺎزﻧـﺪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺗﺴـﻠﯿﻢ‬‫وﺛﻮق ﻋﺒﺎد را ﺳـﻬﻞ و اوﻟﯽ از اﻣﺮ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ داﻫﯿﻪ دﻫﻤﺎ و ﻧﺎﺋﺒﻪ ﻓﻘﻤﺎﺳﺖ ﺧﻮاﻫﻨـﺪ داﻧﺴﺖ و ﺑﺎﻇﻬﺎر و اﻗﺮار آن دل ﺧﻮاﻫﻨـﺪ داد ﻟﮑﻦ ﺑﻬﺮ‬‫ﺻﻮرت ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺮام اﻫﻞ ﺣﻖ ﺣﺎﺻﻞ و ﻓﺘﺢ و ﻇﻔﺮ ﺑﺠﺎﻧﺐ اﯾﺸﺎن راﺟﻊ واﺋﻠﺴﺖ و ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺘﺎﻧﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪130 :‬‬‫اﺑﻦ ﻗـﺘﯿﺒﻪ ﺑـﺎ ﺟﻼـﻟﺖ ﺟـﻮاب از ﺟﻤﯿـﻊ وﺟـﻮه ﻃﻌﻦ و ﻗـﺪح و ﺛﻠﺐ و ﺟﺮح اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﮐﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ذﻧﺐ ﻣﻘﺼﻮﺑﺴﺖ ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﺣﺎﺻﻞ آن ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه ﻣﺮﺿﻮﺿﻪ و ﻋﻠﻞ ﻣﺪﺣﻮﺿﻪ و اﺳـﺒﺎب ﻣﻨﻘﻮﺿﻪ و ﺧﺪﺷﺎت ﻣﺮﻓﻮﺿﻪ اﺛﺒﺎت رﻓﻀـﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫در ﺗﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪي ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﺒﺪ ان ﯾﺬﮐﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ او ﻫّﻨﺎد اﻟـّﺴ ﺮي اﻧﻬﻤﺎ او اﺣﺪﻫﻤﺎ ﻓّﺴﻘﻪ و ﻧﺴﺒﻪ اﻟﯽ اﻧﻪ‬‫ﯾﺸـﺘﻢ اﻟّﺴـ ﻠﻒ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪي و ﻋﺒﺎد ﻓﯿﻪ ﻏﻠّﻮ ﻓﯽ اﻟﺘﺸـﯿﻊ و روي اﺣﺎدﯾﺚ اﻧﮑﺮت ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﻤﺜﺎﻟﺐ و ﻗﺎل ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎن‬‫ﯾﺸـﺘﻢ ﻋﺜﻤﺎن ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻋـﺪل ﻣﻦ ان ﯾـﺪﺧﻞ ﻃﻠﺤﮥ و اﻟﺰﺑﯿﺮ اﻟﺠﻨﮥ ﻻﻧﻬﻤﺎ ﺑﺎﯾﻌﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﺛﻢ ﻗﺎﺗﻼه و ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ذﮐﺮﯾﺎ اﻟﻤﻄّﺮز‬‫وردت اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻓﮑﺘﺒﺖ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻬﺎ ﮐﻠﻬﻢ اﻟّـﺎ ﻋﺒـﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﻓﺮﻏﺖ دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن ﯾﻤﺘﺤﻦ ﻣﻦ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﻣﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫اﻟﺒﺤﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺧﻠﻖ اﻟﺒﺤﺮ ﻗﺎل ﻫﻮ ﮐﺬﻟﮏ و ﻟﮑﻦ ﻣﻦ ﺟﻌﻔﺮه ﻗﻠﺖ ﯾﺬﮐﺮ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ اﻓﺮاه ﻗﻠﺖ اﻟﱠﻠﻪ اﺟﺮي اﻻﻧﻬﺎر و وﺳﻊ‬‫اﻟﻌﯿﻮن ﻗﺎل ﻫﻮ ﮐﺬﻟﮏ ﻟﮑﻦ ﻣﻦ اﻓﺮاﻫﺎ و ﻣﻦ اﺟﺮاﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﯾﺬﮐﺮ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﺎل اﺟﺮاﻫﺎ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻗﺎل و ﮐﺎن ﻣﮑﻔﻮﻓﺎ و راﯾﺖ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﺳﯿﻔﺎ ﻣﻌﻠﻘﺎ‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻤﻦ ﻫـﺬا ﻗﺎل اﻋﺪدﺗﻪ ﻻﻗﺎﺗﻞ ﺑﻪ ﻣﻊ اﻟﻤﻬﺪّي ﻗﺎل ﻓﻠﻤﺎ ﻓﺮﻏﺖ ﻣﻦ ﺳـﻤﺎع ﻣﺎ اردت و ﻋﺰﻣﺖ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴـ ﻔﺮ دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺴﺄﻟﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ‬‫ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺒﺤﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﺟﻌﻔﺮه ﻣﻌﺎوﯾﮥ و اﺟﺮاه ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﺛﻢ و ﺛﺒﺖ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﺼـﯿﺢ ادرﮐﻮا اﻟﻔﺎﺳﻖ ﻋﺪو اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻗﺘﻠﻮه ﻗﺎل اﻟﺒﺨﺎري ﻣﺎت ﻓﯽ‬‫ﺷﻮال و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻀـﺮﻣّﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﻪ ‪ 250‬از ﻣﻼـﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ وﺟﻮه و ﻋﻠﻞ‬‫ﺻﺮﯾﺤـﮥ اﻻﺧﺘﻼل اﺛﺒﺎت رﻓﺾ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﺎﮐﻤﺎﻟﺴﺖ و آن ﺿـﺮري ﺑﻘﺒﻮل رواﯾﺖ آن ﻋﻤـﺪة اﻟﺨـﺪاق و ﺗﺼـﺪﯾﻖ ﻧﻘﻞ آن زﺑﺪة اﻟّﺴـ ّﺒﺎق‬‫ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧـﺪ و ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺤـﺎل ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ و ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﻋﺎﺋـﺪ ﻧﻤﯽﮔﺮداﻧـﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اّن اﺑﻦ‬‫ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﺗﺮك اﻟﺮواﯾـﮥ ﻋﻨﻪ آﺧﺮا ﭘﺲ ﺟـﻮاﺑﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺗﺮك اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﻪ رواﯾﺖ را از اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻌـﺪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ او ﺑﻪ‬‫اﯾﻨﮑﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب در رواﯾﺖ ﺛﻘﻪ اﺳﺖ اﯾﻦ ﺗﺮك ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮك و ﻫﺠﺮان و ﻻﺋﻖ ﻋـﺪم اﻟﺘﻔﺎت و اﻋﺘﻨﺎي ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ اﯾﻦ ﺷﺎنﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ‬‫او ﻣﺆﯾﺪ و ﻣﺴﺪد ﺗﻮﺛﯿﻖ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ واﻻﺷﺎن و ﺗﺼـﺮﯾﺢ دﯾﮕﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﮑﺎن ﺑﺼﺪوق ﺑﻮدن اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﺎﻻﯾﻘﺎﻧﺴﺖ ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ آﻧﻔﺎ‬‫از اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻘﺮﯾﺐ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺒﺎد را ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﺗﺮك واﻧﻤﻮدن از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺒﺎﻟﻐﺎت و اﻏﺮاﻗﺎت ﻣﻬﺠﻮره اﺳﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ‬‫از اﺑـﻦ ﺧﺰﯾﻤـﻪ ﺗﻮﺛﯿـﻖ ﻋﺒـﺎد ﺑﻪ ﺛﺒـﻮت ﻧﻤﯽرﺳـﯿﺪ و ﻣﺤﺾ ﺗﺮك رواﯾﺖ ازو راﺳـﺎ ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷـﺪ ﺑـﺎز ﻫﻢ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﻋﻼـﻣﻪ‬‫ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ و اﻟﺘﻔﺎت ﻧﻤﯽﺷﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﮐﺎن راﻓﻀّﯿﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪131 :‬‬‫داﻋﯿﮥ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﯾﺮوي اﻟﻤﻨﺎﮐﯿﺮ ﻋﻦ اﻟﻤﺸﺎﻫﯿﺮ ﻓﺎﺳﺘﺤﻖ اﻟﺘﺮك‬‫روي ﻋﻦ ﺷﺮﯾﮏ ﻋﻦ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ زّر ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻮف إذا رأﯾﺘﻢ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺒﺮي ﻓﺎﻗﺘﻠﻮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 120‬از ‪597‬‬‫ﭘﺲ ﺟﻮاب از ﻃﻌﻦ ﻣﺮﻓﻮض ﺑﺮﻓﺾ آﻧﻔﺎ ﮔﻮش ﮔـﺬار اﻫﻞ رﺷﺎد و اﺳـﺘﺒﺼﺎر ﮐﺮده ﺷـﺪ اّﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ او داﻋﯿﻪ ﺑﻮده ﭘﺲ ﺟﻮاﺑﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﻄﯿﻦ ﻧﻔﯽ داﻋﯿﻪ ﺑﻮدن اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻋﻤﺪة اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﺎﻟﺤﺘﻢ و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﻣﻘﻮﻟﻪ اﺑﻦ ﺣﺒﺎن‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ روي ﻋﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﻻﺋﻤﮥ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻨﺠﺎري ﻷﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ داﻋﯿﮥ اﻟﯽ ﻫﻮاه ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ‬‫در ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﺷـﻨﯿﺪي ﮐﻪ داﻋﯿﻪ ﺑﻮدن راوي ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺑﺎ اﻧﺼﺎف ﺳـﺒﺐ ﻋﺪم ﻗﺒﻮل رواﯾﺖ و ﺑﺎﻋﺚ اﺑﺎ و اﺳﺘﻨﮑﺎف‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ اّﻣﺎ ﻧﺴـﺒﺖ رواﯾﺖ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ از اﻗﻮام ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﭘﺲ ﻣﺠﺮد دﻋﻮي ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﺗﻨﺪﯾﺪ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﻣﺴـﺘﻮﺟﺐ ﻋﯿﺐ و ﻧﮑﯿﺮﺳﺖ اﻣﺎ زﻋﻢ‬‫اﯾﻦ ﺣﺒﺎن ﮐﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﺗﺮﮐﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن اﯾﻦ اﺳـﺘﺤﻘﺎق از اﻓﺎده ﺧﻮد ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻋﻤـﺪة اﻟﺨﺪاق در ﺗﻘﺮﯾﺐ ﺷﺎﺋﻊ ﻓﯽ اﻵﻓﺎق‬‫ﻇـﺎﻫﺮ و ﺑـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ آن را ﻋﯿﻦ ﻣﺒـﺎﻟﻐﻪ و اﻏﺮاق واﻧﻤـﻮده اﻫـﻞ ﺣﻖ را رﻫﯿﻦ ﻣﻨﺖ و اﺣﺴـﺎن ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺸـﺄن ﻓﺮﻣﻮده اﻣـﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب‬‫رواﯾﺖ ﺣﮑﻢ ﻗﺘﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ در ﺻﻮرت رؤﯾﺖ او ﺑﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸـﺮ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﺎ اﺿﺎء اﻟﻘﻤﺮ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺢ و ﺳﺎﻃﻊ و‬‫ﻻﻣﻌﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳـﺒﺐ ﻗـﺪح ﻗﺎدﺣﯿﻦ و ﺟﺮح ﺟﺎرﺣﯿﻦ و ﺛﻠﺐ ﺛﺎﻟﺒﯿﻦ و ﻋﯿﺐ ﻋﺎﺋﺒﯿﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻄﺎﻋﻦ و ﻣﺜﺎﻟﺐ و ﻓﻀﺎﺋﺢ و‬‫ﻣﻌـﺎﯾﺐ ﻣﻌـﺎوﯾﻪ ﻋﺎوﯾﻪ اﻓﺰونﺗﺮ از آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺼـﻔﯽ را ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ آن اﺳـﺘﺒﻌﺎد در ﺻـﺪق اﯾﻦ رواﯾﺖ و راﺳﺘﯽ اﯾﻦ ﺣﮑﺎﯾﺖ داﻣﻨﮕﯿﺮ‬‫ﺷﻮد اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﺑﻌـﺪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺮواﺟﻨﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﯾﺮوي ﻋﻦ‬‫ﺷﺮﯾﮏ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻨﻪ ﺷـﯿﻮﺧﻨﺎ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻓﯽ ﺷﻮال و ﮐﺎن راﻓﻀـﯿﺎ داﻋﯿﮥ اﻟﯽ اﻟﺮﻓﺾ و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﯾﺮوي اﻟﻤﻨﺎﮐﯿﺮ ﻋﻦ اﻗﻮام‬‫ﻣﺸﺎﻫﯿﺮه ﻓﺎﺳﺘﺤﻖ اﻟﺘﺮك‬‫روي ﻋﻦ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ زّر ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻮف ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذا رأﯾﺘﻢ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺒﺮي ﻓﺎﻗﺘﻠﻮه‬‫ﭘﺲ ﺟﻮاب ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﻄﻼن اﺑﻦ ﺣﺒﺎن آﻧﻔﺎ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﺎن ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آورده ﺷـﺪ ﻓﻼ ﺣﺎﺟـﮥ اﻟﯽ اﻻﻋﺎدة و اﻟﺘﮑﺮار و اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻼﺳﺘﺮﺷﺎد و اﻻﺳﺘﺒﺼﺎر و ﺧﻮد ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ واﻻﺷﺎن ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﮐﻤﺎ ﺳﻤﻌﺖ اﻧﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ روي ﻋﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ‬‫ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﻻﺋﻤﮥ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻨﺠﺎري ﻻﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ داﻋﯿﮥ اﻟﯽ ﻫﻮاه ﭘﺲ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺘﺎﻧﺖ در ﺣﻘﯿﻘﺖ رد‬‫و اﺑﻄـﺎل ﻣﺠـﺎزﻓﺖ و ﻋـﺪوان اﺑﻦ ﺣﺒـﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ واﻻﺷﺎن رواﯾﺖ ﮐﺮدن ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﺋﻤﻪ اﻋﯿﺎن ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻟﻨﺠﺎري ﺣﺎﻣﻞ راﯾﺖ اﯾﻦ ﺻﻨﺎﻋﺖ و ﺟﻬﺒﺬ و ﻧﺎﻗﺪ اﯾﻦ ﺷﺎن ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪132 :‬‬‫ﮐﺮده ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ و رﻓﻌﺖ و ﺑﻨـﺎﻟﺖ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑـﺎ ﮐﺮاﻣﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و آن را ﻣﺒﺮﻫﻦ و و ﻣﻌﻠﻞ و ﻣﺒﯿﻦ و ﻣﺴـّﺠﻞ ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻨﯽ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب داﻋﯿﻪ ﻧﻪ ﺑﻮده و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ﻣـﺪّﻣﺮ اﻟﻬﺬر اﺑﻦ ﺣﺒﺎن اﻟّﺴـ ﻠﯿﻂ اﻟﻠّﺴﺎن و از ﻟﻄﺎﺋﻒ ﻣﻘﺎم اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻻ ﺛﺎﻧﯽ‬‫ﺣﺎوي ﮐﻤﺎﻻت اﻧﺴﺎﻧﯽ اﻋﻨﯽ ﺣﻀـﺮت ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺜﺒﺖ اﻣﺮ اﺑﻮ اﻟﻔﺼﯿﻞ ﻧﺒﯿﻞ راﺷﺪ ﺧﺎﻟﺪ ﺣﺎﺋﺪ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﺣﺎﺳﺪ ﺣﺎﻗﺪ‬‫را ﺑﻘﺘﻞ اﺑﻮ اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻣﺎﺟﺪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﻮاﺟﺪ ﻣﺎ أّم اﻟﺼـﻼح و اﻟﻔﻼح و اﻟﺨﯿﺮ و اﻟﻨﺠﺎح ﮐّﻞ ﻗﺎﺻﺪ و ﺻﺎﻣﺪ‬‫ﻣﻊ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻣﺒﯿﻦ ﻣﺮاد ارﺷﺎد ﺧﺎﻟﻔﻪ ﺑﺎﺳﺪاد از ﺷـﺮﯾﻒ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ ﻋﻤﺪة اﻻﻣﺠﺎد ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﺳﮑﻮت و ﺻﻤﻮت ان ﻧﻤﻮده و‬‫ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ اﻓﺎدات اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﮑﻮت ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ رواﯾﺘﯽ ﯾﺎ ﮐﻼﻣﯽ دﻟﯿﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در ﺑﺎب ﭼﻬﺎرم ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﮐﺘﺎب ﺳـﮑﻮت ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ را ﺑﺮ ﻋﺒﺎرت ﻣﯿﺰان ذﻫﺒﯽ دﻟﯿﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ داﻧﺴﺘﻪ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ ﺑﺎن اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﺳﻮء‬‫ﺣﺎل زرارة ﺑﻦ اﻋﯿﻦ ﻧﻤﻮده و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﻧﯿﺰ در ﺟﻮاب رﺳﺎﻟﻪ ﻧﻔﺎق اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﺳـﮑﻮت را ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ دﻟﯿﻞ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻣﯽداﻧﺪ و ﮔﻤﺎن ﻣﯽﺑﺮد‬‫ﮐﻪ داب ﺗﻤﺎم ﻋﻘﻼ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﻠﯽ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺮﺿـﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻌـﺪ ﻧﻘﻞ ﺑﺮّد و اﻧﮑﺎرش ﻣﯽﭘﺮدازﻧـﺪ ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ و آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﻧﺰد‬‫ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ ﻧﺨﺒـﮥ اﻫﻞ اﻟﻌﻘﻮل اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺸﺎرت ﻣﺴـﻠّﻢ و ﻣﻘﺒﻮل ﺑﻮده اﺳﺖ ﺣﺎﻻ ﻋﺒﺎرت ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ و وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر و‬‫ﺳﻄﻮع و ﺳﻔﻮر اﻣﺮ ﺣﻖ ﺑﭽﺸﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ ﻗﺎل اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﻌﺪ اﻟﻌﺒﺎرة اﻟﺴﺎﻟﻔﮥ و روي ﻋﻨﻪ ﺣﺪﯾﺚ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل‬‫ﻻ ﺗﻔﻌﻞ ﯾﺎ ﺧﺎﻟـﺪ ﻣﺎ أﻣﺮﺗﮏ ﺑﻪ ﺳﺄﻟﺖ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻋﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻫـﺬا اﻻﺛﺮ ﻓﻘﺎل ﮐﺎن اﻣﺮ ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ ان‬‫ﯾﻘﺘﻞ ﻋﻠّﯿﺎ ﺛﻢ ﻧﺪم ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ و ﻓﻨﻬﯽ ﻋﻦ ذﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 121‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑـﻪ اﺑـﻮ ﺣـﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺧﻄﺐ ﺧـﻮارزم در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺰاﻫﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺎﺻـﻤﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻟﻘﻀﺎة اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻮاﻋﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺮودﺑﺎري ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮوﯾﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن اﻟﺮازي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻷزرق ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﻗﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا‬‫اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﻓﺬﻫﺐ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﻠﺖ ان‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﻓﺬﻫﺐ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﺛﻢ دﺧﻞ ﻓﻘﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪133 :‬‬‫ﻣـﺎ ﺣﺒﺴـﮏ ﯾـﺎ ﻋﻠﯽ ﻗـﺎل ﻫـﺬه آﺧﺮ ﺛﻠﺚ ﮐّﺮات ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﺰﻋﻢ اﻧﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ‬‫دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن ﻓﯽ رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان اﻟﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻻﻣـﺎم اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ اﻟـﺬي اﺻـﺒﺢ ﻟﻨﻘـﺪ اﻻﺛﺎر و اﻻﺧﺒﺎر ﮐﺎﻟﺨﺎﺗﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻤﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﯿﻦ اﻟﺠﻬﺎﺑـﺬة اﻻﻓﺎﺧﻢ‪ ،‬اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺘﻤﯿﯿﺰ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟـّﺴ ﻘﯿﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﺠّﻠـﮥ اﻻﻋﺎﻇﻢ‪ ،‬ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﺮاﻏﻢ ﻻﻧﻒ ﮐﻞ ﻣﺘﻬﺎﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻣﺘﻘﺎﺣﻢ ﻓﺎﯾﺪي ﻋﺠﺮﻓﮥ‬‫اﻟﻤﻨﮑﺮ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ اﻟﻌﺎرم و اﻇﻬﺮ ﻣﺨﺮﻗـﮥ اﻟﺠﺎﺣﺪ اﻟﻤﻌﺎﻧﺪ اﻟﺠﺎرم‪ ،‬ﻓﻼ ﯾﺮﺗﺎب ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﺣﺎزم‪ ،‬و ﻻ ﯾﻌﺮض ﻋﻨﻪ اﻻ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﻟﻌﻼﺋﻖ‬‫اﻻﯾﻤـﺎن ﺟـﺎزم‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﯿﻦ اﻟﻌـﺎﺻﻢ‪ ،‬اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﺘﺒﮑﯿﺖ ﮐـﻞ ﻣﺠـﺎدل ﻣﺨـﺎﺻﻢ‪ ،‬و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﻮدن ﻋﻼـﻣﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ رازي از اﻣﺎﺛﻞ ﺟﺎﻣﻌﯿﻦ‬‫ﻣﺤـﺎﺳﻦ و ﻣﮑـﺎرم و اﻓﺎﺿـﻞ ﺣـﺎﺋﺰﯾﻦ ﻣﺮاﺑـﺢ و ﻣﻐـﺎﻧﻢ و اﮐـﺎﺑﺮ ﻣﻄﻮﻓﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﻼد و اﺟﻠﻪ ﺑﺎر ﻋﯿﻦ در ﻣﺘﻦ و اﺳـﻨﺎد و ﻧﺤﺎرﯾﺮ ﻣﺴـﻠّﻤﯿﻦ در‬‫ﺗﺠﺮﯾـﺢ و ﺗﻌـﺪﯾﻞ و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﺎرﻓﯿﻦ ﻣـﺪارج ﺗﺼـﺤﯿﺢ و ﺗﻌﻠﯿﻞ و دﯾﮕﺮ ﺟﻼﺋﻞ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﯾﻦ ﻣﻘﺘﺪاي ﻧﺒﯿﻪ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺠﻠﯿـﻞ ﺑﺘﺒﯿﯿﻦ و ﺗﻔﺼـﯿﻞ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾـﺎﻓﺖ ﻟﮑﻦ در اﯾﻦ ﺟـﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺾ آن ﺑﺎﻻﺧﺘﺼـﺎر رﻓﻌـﺎ ﻟﻤﺮارة اﻻﻧﺘﻈﺎر ﻣـﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ در ﻧا ﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﺰي ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﺠﯿﻢ و ﮐﺴـﺮ اﻟﺰاء اﻟﻤﺸـﺪدة ﻫـﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﺟﺰ ﻗﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﻗﺮي اﺻـﺒﻬﺎن ﻣﻨﻬﺎ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨـﺬر اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻧﺤﻦ ﻣﻦ اﻫﻞ اﺻـﺒﻬﺎن ﻣﻦ ﻗﺮﯾﮥ ﺟّﺰ ﻗﺎل و ﮐﺎن اﻫﻠﻬﺎ ﯾﻘﺪﻣﻮن ﻋﻠﯿﻨﺎ ﺣﯿﺎة أﺑﯽ ﺛﻢ اﻧﻘﻄﻌﻮا‬‫ﻋّﻨـﺎ و اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ ﮐـﺎن اﻣﺎﻣـﺎ ﺣﺎﻓﻈـﺎ ﻓﻬﻤﺎ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻟﻪ رﺣﻠـﮥ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﻌﺮاق روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﮑﯿﻢ و ﻋﺎﻟﻢ ﻻ‬‫ﯾﺤﺼﻮن ﮐﺜﺮة ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺎﻣﻞ در ﺳﻨﻪ ﺳﺒﻊ‬‫و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي و اﺳـﻤﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺪر و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻗﺮان اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ‬‫در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺳـﺒﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸﺮق اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي ﻓﯽ‬‫ﺷﻌﺒﺎن و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ اﻟﺘﺴـﻌﯿﻦ و ﮐﺎن ﺑﺎرع اﻟﺤﻔﻆ واﺳﻊ اﻟﺮﺣﻠﮥ ﻣﻦ اوﻋﯿﮥ اﻟﻌﻠﻢ ﺳـﻤﻊ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻧﺼﺎري و اﺑﺎ ﻣﺴﻬﺮ و ﺧﻠﻘﺎ ﻻ‬‫ﯾﺤﺼﻮن و ﮐﺎن ﺟﺎرﯾﺎ ﻓﯽ ﻣﻀـﻤﺎر اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ زرﻋﮥ اﻟﺮازي و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ أي ﺳـﺒﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و‬‫ﻣـﺎﺋﺘﯿﻦ ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ اﻟﺘﺴـﻌﯿﻦ و ﮐﺎن ﺟﺎرﯾﺎ ﻓﯽ ﻣﻀـﻤﺎر أﺑﯽ‬‫زرﻋـﮥ و اﻟﺒﺨﺎري و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺬر أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻻﻧﺼﺎري‬‫و ﺧﻼﺋﻖ و ﻋﺸﺮش‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪134 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 122‬از ‪597‬‬‫و وﻟـﺪه و اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ و ﺧﻠﻖ ﻗـﺎل ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻻﻧﺼـﺎري ﻣـﺎ رأﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻨﻪ و ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﻣﺎ رأﯾﺖ ﺑﻌـﺪ اﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و‬‫اﻟـﺬﻫﻠﯽ اﺣﻔﻆ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ و ﻻ اﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﺎﻧﯿﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ‪ 277‬و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﻤﻨﯽ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة‬‫اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻟﺮازي ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن و ﮐﺎن ﺑﺎرع‬‫اﻟﺤﻔـﻆ واﺳﻊ اﻟﺮﺣﻠـﮥ ﻣﻦ اوﻋﯿـﮥ اﻟﻌﻠﻢ ﺟﺎرﯾﺎ ﻓﯽ ﻣﻀـﻤﺎر اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ زرﻋـﮥ اﻟﺮازي و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺬر اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي اﺣﺪ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﻦ اﻟﺤﺎدﯾﮥ ﻋﺸﺮ ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة اﻟﺴـﻠﻤﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮐﻪ از ﺻـﺤﺎح ﺳـﺘﻪ ﺳـﻨﯿﻪ و اﻣﻬﺎت ﮐﺘﺐ‬‫اﺳﻼﻣﯿﻪ اﯾﺸﺎن اﺳﺖ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل ﺑﺎب ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﻧﺎ؟؟؟ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻻـ ﻧﻌﺮﻓﻪ ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﺴـ ﺪّي اﻻـ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻮﺟﻪ و ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ وﺟﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ و اﻟّﺴـ ﺪّي اﺳـﻤﻪ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻗﺪ ادرك اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و راي اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺴـﻨﺪ‬‫ﻣﺘﺼﻞ از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮده و آن را در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد داﺧﻞ ﻧﻤﻮده و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﺗﻌﺪد ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﻧﺲ ﻓﺮﻣﻮده و ﻧﯿﺰ ﺑﻘﻮل ﺧﻮد و‬‫ﻗﺪ ادرك اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و راي اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺗﺎﺑﻌﯽ ﺑﻮدن ﺳﺪي ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده و ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻓﺮﻣﻮده و إذا ﮐﺎن‬‫اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﺣـﺪ اﻻرﮐـﺎن اﻟّﺴـ ﺘﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ اﻟﻤﻌﺮوﻓﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺨﻼـﺋﻖ اﻵﺧـﺬﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻟﺘﻨﻘﯿـﺪ و اﻟﺴﺒﺮ و اﻟﻨﺨﻞ و اﻟﺘﻨﻘﯿﺐ و اﻟﺘﻨﻘﯿﺮ‬‫ﺑﺎﻟﻮﺛﺎﺋﻖ اﻟﻨﺎﻗﺒﯿﻦ ﻋﻦ ﺳـﺮار اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ اﻟﮑﺎﺷـﻔﯿﻦ ﻟﻐﻮاﻣﺾ اﻟﺪﻗﺎﺋﻖ راوﯾﺎ ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ اﻟﺼﺎدق ﻻ ﯾﺮﺗﺎب ﻓﯽ ﮐﻤﺎل اﻋﺘﻤﺎده و ﻧﻬﺎﯾﮥ‬‫اﻋﺘﺒـﺎره اﻻـ اﻟﻤﻌﺎﻧـﺪ اﻟﻤـﺎرق‪ ،‬او اﻟﻤﺘﻌﺼﺐ اﻟﻤﺎﺋﻖ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻟﻠﺨﻼص ﻋﻦ اﻟﻤﻀﺎﺋﻖ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺼﺎﺋﻦ ﻋﻦ اﻟﺰﻟﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﺰاﻟﻖ‪ ،‬و از‬‫اﻓـﺎده ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣـﺬي ﺳـﻤﺎع ﺳـّﺪي از اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ و رؤﯾﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و‬‫ﺑﺼﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم ﺗﻮﺛﯿﻖ او از ﺳﻔﯿﺎن ﺛﻮري و ﺷﻌﺒﻪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻘﻄﺎن و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﺑﺘﻌﺪﯾﻞ ﺳّﺪي ﺳّﺪ ﺑﺎب اوﻫﺎم ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ‬‫ﮐﻪ اﺑﻄﺎل اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺧﻮاﺳﺘﻪاﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮده و ﻫﺬه ﻋﺒﺎرة ﺳﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯽ ﺗﺬﮐﺮة ﺧﻮاّص اﻻّﻣﮥ ﻓﯽ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ و اﻣﺎ‬‫اﻟﺘﺮﻣﺬّي ﻓﻘﺎل ﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﺎن ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪135 :‬‬‫ﻋﻦ اﻟّﺴﺪّي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا‬‫اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟّﺴﺪّي اﺳـﻤﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و راي اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ و وﺛﻘﻪ ﺳﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري و ﺷﻌﺒﮥ و‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘﻄﺎن و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﻠﺖ اﻧﻤﺎ ذﮐﺮ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻫـﺬا ﻓﯽ ﺗﻌـﺪﯾﻞ اﻟّﺴـ ّﺪي ﻷّن ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺗﻌﺼـﺒﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻟﯿﺒﻄﻠﻮا ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﻌّﺪﻟﻪ‬‫اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ اﻓﺎده ﺗﺮﻣﺬي در ﺗﻮﺛﯿﻖ و ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺳﺪي ﻧﺒﯿﻞ ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ و ﺗﺸـﮑﯿﮑﺎت اﻫﻞ ﻣﺮا و ﻟﺠﺎج و ﺗﻌّﻠﻼت اﺻـﺤﺎب ﻋﻨﺎد و‬‫اﻋﻮﺟﺎج را راﺳﺎ ﻣﺴـﺘﺎﺻﻞ و ﻧﺎﻓﯿﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﺮاي ﻣﺰﯾـﺪ ﺗﺸـﯿﯿﺪ و اﺑﺮام ﺑﻌﺾ وﺟﻮه ﻣﺘﯿﻨـﮥ اﻟّﻨﻈﺎم ﻣﺆﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﺮام ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽدارم‬‫اول آﻧﮑﻪ اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺷـﯿﺒﺎﻧﯽ ﺗﻮﺛﯿﻖ او ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪاش ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺛﻘـﮥ و ﺗﻮﺛﯿﻖ اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﻣﺜﺒﺖ ﮐﻤﺎل اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد ﺳـﺪﯾﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺤﺾ رواﯾﺖ اﺣﻤـﺪ از ﮐﺴـﯽ‬‫دﻻﻟﺖ ﺑﺮ وﺛﻮق و اﻋﺘﻤﺎد او داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ آن ﮐﺲ ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺼﻮل ﺟﺰم و ﺣﺘﻢ ﺑﻮﺛﺎﻗﺖ او ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ دوم آﻧﮑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 123‬از ‪597‬‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﺠﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﻌﺎﻟﯽ زاﻫﺮه او در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﮐﺘﺎب ﺳـﯿﺮ اﻋﻼم‬‫اﻟﻨﺒﻼء و ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ذﻫﺒﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﺗﻮﺛﯿﻖ ﺳـﺪي ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻬﺬﯾﺐ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪاش ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻗﺎل اﻟﻌﺠﻠﯽ ﺛﻘﮥ‬‫ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ رواﯾـﮥ ﻟﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﯽ ﺗﻮﺛﯿﻖ اﻟﻌﺠﻠﯽ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻟﻠﺴﺪي اﻟﺴﺪﯾﺪ اﻟﺮﺷـﯿﺪ‪ ،‬و اﻟﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺑﮑﻮﻧﻪ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺘﻔﺴـﯿﺮ ﮐﻼم اﻟّﺮب ﻟا ﻤﺠﯿﺪ‪،‬‬‫ﮐﻤﺎل اﻟﺘﺎﯾﯿﺪ و ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﺘﺸـﯿﯿﺪ‪ ،‬ﻟﻠﻤﻘﺼﻮد اﻟﻤﺤﻤﻮد و اﻟﻤﻄﻠﻮب اﻟﺤﻤﯿﺪ‪ ،‬ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﻐﺮب ﻋﻤﻦ اﻟﻘﯽ اﻟﺴـﻤﻊ و ﻫﻮ ﺷﻬﯿﺪ‪ ،‬ﺳﻮم آﻧﮑﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺷﻌﯿـﺐ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ در ﺣـﻖ ﺳـﺪي ﮔﻔﺘﻪ ﺻﺎﻟـﺢ و ﻧﯿﺰ در ﺣـﻖ او ﮔﻔﺘﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺑـﺎس ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ ﻟا ﮑﻨﯽ ﺻﺎﻟﺢ و ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ آﺧﺮ ﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺑﺎس ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ دو اﻓﺎده ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺣﻖ ﺷﻨﺎس ﺑﺮاي ﻗﻠﻊ و ﻗﻤﻊ اﺳﺎس ارﺗﯿﺎب‬‫ﻣﺮﺗﺎﺑﯿﻦ ﺑﺎ وﺳﻮاس در ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺳﺪي ﻋﻤﺪة اﻻﮐﯿﺎس ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات ارﺑﺎب اﻟﻨﻘﺪ و اﻟﺪراﯾﻪ ﮐﻤﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﻓﯽ‬‫ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﺷﺮط ﻧﺴﺎﺋﯽ در رﺟﺎل اﺷّﺪ از ﺷﺮط ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﺎ اﺟﻼﻟﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺎﻗﺪي ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎط او در ﺑﺎب رﺟﺎل ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪ‬‫ﮐﻤﺎل رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ او ﺑﺼﺎﻟـﺢ ﺑﻮدن ﮐﺴـﯽ و ﻧﻔﯽ ﺑﺎس از و ﻻﺑﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ رﮐﻮن و اﺳـﺘﻨﺎد و ﺑﺎﻋﺚ ﻏﺎﯾﺖ ﺛﻘﺖ و اﻋﺘﻤﺎد‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﺧﺼﻮﺻﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﺧﻮد او ﺑﺮﯾﻦ ﮐﺲ و اﺧﺮاج ﺣﺪﯾﺚ او در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮﯾﺶ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﺳـﺘﻌﺮف اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اّن اﻟّﺴﺪّي ﻣﻦ رواة ﺻـﺤﯿﺢ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺪي ﮐﻪ در ﻧﻘﺪ رﺟﺎل و ﻓﺤﺺ اﺣﻮال ﻣﻠﺠﺎ و ﻣﻼذ‬‫و ﻣﻮﺋﻞ و ﻣﻌﺎذ اﻫﻞ ﺳﻨﺘﺴﺖ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﺪاﺋﺢ ﻓﺨﯿﻤﻪ او از ﮐﺘﺎب اﻟﮑﺎﻣﻞ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪136 :‬‬‫و ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻓﯿﺾ اﻟﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻨﺎوي ﭘﯿـﺪا و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﻓﺎده‬‫ﮐﺮده ﮐﻪ ﺳـﺪي ﻧﺰد او ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺻـﺪوﻗﺴﺖ و ﻧﯿﺰ در ﺣﻖ او ﻻـ ﺑﺎس ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺳـﺪي‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪي ﻟﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﯾﺮوﯾﻬﺎ ﻋﻦ ﻋـﺪة ﺷـﯿﻮخ و ﻫﻮ ﻋﻨﺪي ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻﺪوق ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ ﭘﺲ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﺑﻦ‬‫ﻋـﺪي ﮐﺎر ﻫﯿـﭻ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﻋﺮاض از ﺣـﺪﯾﺚ ﺳﺪي ﮐﻨﺪ و ﺳّﺪ اﻧﺼﺎف ﺑﻤﻌﺎدل ﺟﻮر و ﺟﻔﺎ و ﻇﻠﻢ و اﻋﺘﺪا ﺑﺮ ﮐﻨﺪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ‬‫ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﺑﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻠﯿﻠـﮥ اﻟﺸﺄن و ﻣﻨﺎﻗﺐ رﻓﯿﻌـﮥ اﻟﺒﻨﯿﺎن او در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﮐﺘﺎب اﻻﮐﻤﺎل أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ‬‫ﻣﺎﮐﻮﻻـ و ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣﻨﻬﺎج اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺣﺮاﻧﯽ و ﻋﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺳـﺒﮑﯽ و‬‫ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﻨﻮي و ﻣﻘـﺪﻣﻪ ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺷـﻨﯿﺪي ﺳـّﺪي را در ﮐﺘـﺎب اﻟﺜﻘـﺎت وارد ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ذوﯾﺐ اﻟﺴـﺪي اﻻﻋﻮر ﻣﻮﻟﯽ‬‫زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ ﻣﺤﺰﻣـﮥ؟؟؟ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﺒﺪ ﻣﻨﺎف ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻗﺪ رأي اﺑﻦ ﻋﻤﺮ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺜﻮري و ﺷـﻌﺒﮥ و زاﺋﺪة ﻣﺎت‬‫ﺳﻨـﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋـﮥ ﻓﯽ اﻣﺎرة اﺑﻦ ﻫﺒﯿﺮة و ﭘﺮ روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﺟﺰ از ﺛﻘﺎت ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده و ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ‬‫درﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﺛﻘﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ از ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺻـﺪرش در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﺮاي ﺗﻨﺒﯿﻪ ذاﻫﻠﯿﻦ‬‫ﺑﻌﺾ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺼـﺮﺣﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ از ان ﻣﻨﻘﻮل ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﺻﺪر ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ و ﻻ اذﮐﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا‬‫اﻟﮑﺘـﺎب اﻻـول اﻻ اﻟﺸـﺘﺎت اﻟّـﺬﯾﻦ ﯾﺠﻮز اﻻﺣﺘﺠﺎج ﯾﺨﺒﺮﻫﻢ و ﻧﯿﺰ در ان ﮔﻔﺘﻪ ﻓﮑّﻞ ﻣﻦ اذﮐﺮه ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻻول ﻓﻬﻮ ﺻـﺪوق ﯾﺠﻮز‬‫اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺨﺒﺮه إذ ﻗﻌﺪي ﺧﺒﺮه ﻋﻦ ﺧﺼﺎل ﺧﻤﺲ و ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺧﺼﺎل ﺧﻤﺲ ﮔﻔﺘﻪ و اﻧﻤﺎ اذﮐﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﺸـﯿﺦ ﺑﻌﺪ اﻟﺸـﯿﺦ و ﻗﺪ‬‫ﺿّﻌﻔﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ و وﺛﻘﻪ ﺑﻌﻀﻬﻢ ﻓﻤﻦ ﺻّﺢ ﻋﻨﺪي ﻣﻨﻬﻢ اﻧﻪ ﺛﻘﮥ ﺑﺎﻟﺪﻻﺋﻞ اﻟﻨّﯿﺮة اﻟﺘﯽ ﺑﯿﻨﺘﻬﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﺼﻞ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﻘﻠﮥ ادﺧﻠﺘﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا‬‫اﻟﮑﺘﺎب ﻻﻧﻪ ﯾﺠﻮز اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺨﺒﺮه و ﻣﻦ ﺻـﺢ ﻋﻨـﺪي ﻣﻨﻬﻢ اﻧّﻪ ﺿـﻌﯿﻒ ﺑﺎﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﻮاﺿـﺤﮥ اﻟﺘﯽ ذﮐﺮﺗﻬﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﺼﻞ ﺑﯿﻦ ﻟا ﻨﻘﻠﮥ ﻟﻢ‬‫اذﮐﺮه ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻟﮑّﻨﯽ ادﺧﻠﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻀـﻌﻔﺎء ﺑﺎﻟﻌﺪل ﻻﻧﻪ ﻻ ﯾﺠﻮز اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺨﺒﺮه ﻓﮑّﻞ ﻣﻦ ذﮐﺮﺗﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻫﺬا إذا ﺗﻌﺪي‬‫ﺧﺒﺮه ﻋﻦ اﻟﺨﺼﺎل اﻟﺨﻤﺲ اﻟﺘﯽ ذﮐﺮﺗﻬﺎ ﻓﻬﻮ ﻋﺪل ﯾﺠﻮز اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺨﺒﺮه ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ‬‫ﺗﻮﺛﯿﻖ ﺳـّﺪي ﻧﻤﻮده ﺑﺬﮐﺮ ﺑﻌﺾ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺑﺎﻫﺮه او ﺗﺰﯾﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ ﺳﺪي ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﻤﺸـﻬﻮر‬‫ﺑﻬﺬه اﻟﻨﺴﺒﮥ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ذوﯾﺐ و ﻗﯿﻞ اﺑﻦ أﺑﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ اﻟﺴّﺪي اﻻﻋﻮر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 124‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪137 :‬‬‫ﻣﻮﻟﯽ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ ﻣﺤﺰﻣـﮥ؟؟؟ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﺒـﺪ ﻣﻨـﺎف ﺣﺠـﺎزي اﻻﺻﻞ ﺳـﮑﻦ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻋﺒـﺪ ﺧﯿﺮ و أﺑﯽ‬‫ﺻﺎﻟﺢ و ﻗﺪ راي اﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻫﻮ اﻟّﺴّﺪي اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮن روي ﻋﻨﻪ اﻟﺜﻮري و ﺷﻌﺒﮥ و زاﺋﺪة و ﺳﻤﺎك ﺑﻦ ﺣﺮب و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟﺪ و‬‫ﺳﻠﯿﻤـﺎن اﻟّﺘﯿﻤﯽ و ﻣـﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋـﮥ ﻓﯽ اﻣـﺎرة اﺑﻦ ﻫﺒﯿﺮة و ﮐﺎن اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟـﺪ ﯾﻘﻮل اﻟّﺴـ ّﺪي اﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﺮآن ﻣﻦ‬‫اﻟﺸـﻌﺒﯽ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺴّﺪي ﯾﻌﻨﯽ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻧﻤﺎ ﺳـﻤﯽ‬‫اﻟّﺴّﺪي ﻷﻧّﻪ ﻧﺰل ﺑﺎﻟّﺴّﺪة و ﮐﺎن اﺑﻮه ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻫﻞ اﺻـﺒﻬﺎن ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋﮥ ﻓﯽ وﻻﯾﮥ ﺑﻨﯽ ﻣﺮوان روي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫و ادرك ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻬﻢ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري و اﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة و اﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺎس ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﺜﻮري و ﺷﻌﺒﮥ و اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﮥ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺴﺪي اﻻﻋﻮر ﻣﻮﻟﯽ زﯾﻨﺐ‬‫ﺑﻨﺖ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ ﻣﺤﺰﻣـﮥ؟؟؟ اﺻـﻠﻪ ﺣﺠﺎزي ﯾﻌﺪ ﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓّﯿﯿﻦ و ﮐﺎن ﺷـﺮﯾﮏ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﻧﺪﻣﺖ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ ﻟﻘﯿﺘﻪ ان ﻻ اﮐﻮن ﮐﺘﺒﺖ ﮐﻞ ﺷـﯽء‬‫ﻟﻔﻆ ﺑﻪ اﻻ اﻟّﺴّﺪي ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺎ ﺳﻤﻌﺖ اﺣﺪا ﯾﺬﮐﺮ اﻟّﺴﺪّي اﻻ ﺑﺨﯿﺮ و ﻣﺎ ﺗﺮﮐﻪ اﺣﺪ ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﺣﺠﺎج ﻗﺸﯿﺮي ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﺻﺤﯿﺢ از ﺳﺪي رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﻘﺪﺳـﯽ در ﮐﺘﺎب اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ در اﻓﺮاد ﻣﺴﻠﻢ ﻣﻤﻦ اﺳﻤﻪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﮐﺮﯾﻤـﮥ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟّﺴـ ّﺪي اﻻﻋﻮر اﻟﮑﻮﻓﯽ اﺻـﻠﻪ ﺣﺠﺎزي ﻣﻮﻟﯽ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﻗﯿﺲ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﺰﻣﮥ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﯾﮑّﻨﯽ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﺳـﻤﻊ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻟﻘﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد روي ﻋﻨﻪ ﺑا ﻮ ﻋﻮاﻧﮥ‬‫و اﻟﺜﻮري و ﻟا ﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺻﺎﻟـﺢ و زاﺋـﺪة و اﺳـﺮاﺋﯿﻞ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋـﮥ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻻ ﮐﻈﻬﻮر اﻟﻨﺎر ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﻪ ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫ﻣﺴﻠﻢ از ﺳﺪي از ادّل دﻻﺋﻞ وﺛﺎﻗﺖ اوﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﻘﺪﺳﯽ در ﺻﺪر ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﮐﻪ ﺣﻔﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋـﺪي و دار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﻣﻨـﺪه و ﺣﺎﮐﻢ و ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻﺣﻘﯿﻦ اﯾﺸﺎن ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺗﺎ وﻗﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ‬‫ﺑﻮدﻧـﺪ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪه ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺧﺮاج ﺣـﺪﯾﺚ او در ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﺣﺪﯾﺚ او ﺣﺠﺘﺴﺖ ﺑﺴـﺒﺐ‬‫رواﯾﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ازو در ﺻـﺤﯿﺢ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺧﺮاج ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ ﻣﮕﺮ از ﺛﻘﻪ ﻋﺪل ﺣﺎﻓﻆ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﮐﻨﺪ ﺳﻦ او و ﻣﻮﻟﺪ او ﺳـﻤﺎع را از‬‫ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻣﻘـﺪم ﺑﺮ اوﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﯾﻘﯿﻨﺎ و ﻗﻄﻌﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺳّﺪي ﻧﺰد اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻃـﺎﻫﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺧﺼﻮﺻﺎ اﺑﻦ ﻋـﺪي و دار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﻣﻨـﺪه و ﺣﺎﮐﻢ ﺣﺠﺘﺴﺖ و ﺧﻮد او ﺛﻘﻪ و ﻋـﺪل و ﺣﺎﻓﻈﺴﺖ و اﺻﻞ ﻋﺒﺎرت ﻣﻘﺪﺳـﯽ‬‫ﻣﺘﻀـﻤﻦ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ در ﻣﻘﺎم ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮزاق ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ و ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﮑﻞ ﻣﻨﺼﻒ ان ﯾﻌﻠﻢ اّن ﺗﺨﺮﯾﺞ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻻّي راو ﮐﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪138 :‬‬‫ﻣﻘﺘﺾ ﻟﻌـﺪاﻟﺘﻪ ﻋﻨـﺪه و ﺻـﺤﮥ ﺿـﺒﻄﻪ و ﻋـﺪم ﻏﻔﻠﺘﻪ و ﻻـ ﺳـﯿﻤﺎ ﻣـﺎ اﻧﻀـﺎف اﻟﯽ ذﻟـﮏ ﻣﻦ اﻃﺒـﺎق ﺟﻤﻬﻮر اﻻﺋﻤـﮥ ﻋﻠﯽ ﺗﺴـﻤﯿﮥ اﻟﮑﺘـﺎﺑﯿﻦ‬‫ﺑﺎﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻫـﺬا ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻢ ﯾﺤﺼﻞ ﻟﻐﯿﺮ ﻣﻦ ﺧﺮج ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻬﻮ ﺑﻤﺜﺎﺑﮥ اﻃﺒﺎق اﻟﺠﻤﻬﻮر ﻋﻠﯽ ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﻓﯿﻬﻤﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺨﺮﯾـﺞ ﺻﺎﺣﺐ ﺻـﺤﯿﺢ ﻫﺮ راوي را ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻘﺘﻀـﯽ ﻋﺪاﻟﺖ آن راوي ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺐ ﺻـﺤﯿﺢ و ﺻـﺤﺖ ﺿـﺒﻂ او و ﻋﺪم‬‫ﻏﻔﻠﺖ اوﺳﺖ ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ اﻃﺒﺎق ﺟﻤﻬﻮر اﺋﻤﻪ ﺑﺮ ﺗﺴـﻤﯿﻪ ﻫﺮ دو ﮐﺘﺎب ﯾﻌﻨﯽ ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري و ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﺼﺤﯿﺤﯿﻦ ﻣﻌﻨﺎي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي‬‫ﻏﯿﺮ روات اﯾﻦ دو ﮐﺘﺎب ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸـﺪه و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻤﺜﺎﺑﻪ اﻃﺒﺎق ﺟﻤﻬﻮرﺳﺖ ﺑﺮ ﺗﻌﺪﯾﻞ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ در ان ذﮐﺮ ﺷﺪه ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺳّﺪي ﻋﺪل ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﻀـﺒﻄﺴﺖ ﮐﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و از ﯾﮏ ﺟﻬﺖ اﻃﺒﺎق ﺟﻤﻬﻮر ﺑﺮ ﺗﻌﺪﯾﻞ او واﻗﻊﺳﺖ و ﻣﻼ ﻋﻠﯽ‬‫ﻗـﺎري در ﻣﺮﻗـﺎة ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﯾﻘﻮل ﻓﯿﻤﻦ ﺧّﺮج اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻫـﺬا ﺟﺎز اﻟﻘﻨﻄﺮة ﯾﻌﻨﯽ ﻻ‬‫ﯾﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯿﻪ ﻻﻧﻬﻤﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎن ﻋﻠﯽ اﺋﻤﮥ ﻋﺼـﺮﻫﻤﺎ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪﻫﻤﺎ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﻌﻠﻞ و ﻧﯿﺰ ﻗﺎري در ﻣﺮﻗﺎة ﮔﻔﺘﻪ و ﻻ ﯾﻘﺪح‬‫ﻓﯿﻬﻤﺎ أي ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ اﺧﺮاﺟﻬﻤﺎ ﻟﻤﻦ ﻃﻌﻦ ﻓﯿﻪ ﻻن ﺗﺨﺮﯾﺞ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻻّي راو ﮐﺎن ﻣﻘﺘﺾ ﻟﻌﺪاﻟﺘﻪ و ﺻﺤﮥ ﺿﺒﻄﻪ و ﻋﺪم ﻏﻔﻠﺘﻪ‬‫ان ﺧﺮج ﻟﻪ ﻓﯽ اﻻـﺻﻮل ﻓـﺎن ﺧﺮج ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺘﺎﺑﻌﺎت و اﻟﺸﻮاﻫـﺪ و اﻟﺘﻌﺎﻟﯿﻖ ﮐﺎﻧﺖ درﺟﺎﺗﻪ ﻣﺘﻘﺎرﺑـﮥ ﻓﯽ اﻟﻀـﺒﻂ و ﻏﯿﺮه ﻣﻊ ﺣﺼﻮل وﺻـﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 125‬از ‪597‬‬‫اﻟﺼـﺪق ﻟﻪ ﻓﺎﻟﻄﻌﻦ ﻓﯿﻤﻦ ﺧﺮج ﻟﻪ اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻟﺘﻌـﺪﯾﻠﻪ ﻓﻼ ﯾﻘﺒﻞ اﻟﺠﺮح اﻻ ﻣﻔﺴـﺮا ﺑﻤﺎ ﯾﻘﺪح ﻓﯽ ﻋﺪاﻟﺘﻪ او ﺿـﺒﻄﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ او ﻓﯽ ﺿـﺒﻄﻪ‬‫اﻟﺨﺒﺮ ﺑﻌﯿﻨﻪ ﻟﺘﻔﺎوت اﻻﺳـﺒﺎب اﻟﺤﺎﻣﻠـﮥ ﻟﻼﺋﻤـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﺮح إذ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻘﺪح و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﯾﻘﺪح ازﯾﻦ دو ﻋﺒﺎرت واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻣﻘﺪﺳـﯽ در ﺑﺎب ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ ازو در ﺻﺤﯿﺢ اﺧﺮاج ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻓﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻫﺬا ﺟﺎز اﻟﻘﻨﻄﺮة ﯾﻌﻨﯽ‬‫آﻧﭽﻪ در ﺑﺎب او ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻔﺎت ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ در ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺻـﺤﯿﺢ و ﻋﻠﻞ ﺑﺮ اﺋﻤﻪ ﻋﺼـﺮ ﺧﻮد و ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﻌﺪﺷﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻘﺪم و ﻓﺎﺋﻖ ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﺗﺨﺮﯾﺞ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸﺎن ﺑﺮاي ﻫﺮ راوﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺰد او ﻣﻘﺘﻀﯽ ﻋﺪاﻟﺖ و ﺻﺤﺖ ﺿﺒﻂ و ﻋﺪم ﻏﻔﻠﺖ‬‫آن راوﯾﺴﺖ ﻓﺜﺒﺖ ان اﻟﺴّﺪي ﻗﺪ ﻋﺒﺮ اﻟﻘﻨﻄﺮة و ﺟﺎز و ﺷـﺮف رواﯾﮥ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺣﺮز و ﺣﺎز ﻓﻬﻮ ﻋﺪل ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﻀﺒﻂ ﻏﯿﺮ ﻣﻄﻌﻮن‬‫ﺑﺎﻟﻐﻔﻠﮥ و اﻟﺨﺒﻂ ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺳﺪي از روات ﺻـﺤﯿﺢ أﺑﯽ داود و ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي و ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﺻـﺤﯿﺢ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ اﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ از‬‫رﻣﺰ ‪ 4‬ﮐﻪ ﺑﺮ ﻧﺎﻣﺶ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و ﺗﻘﺮﯾﺐ و ﻏﯿﺮ آن ﻣﺮﻗﻮﻣﺴﺖ ﻇﺎﻫﺮ و آﺷﮑﺎرﺳﺖ و ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده‬‫ﺣﺎﻣﯽ؟؟؟ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻻ ﺛﺎﻧﯽ اﻋﻨﯽ ﺳﯿﻒ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻠﺘﺎﻧﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ روات ﺻﺤﺎح اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻫﻤﻪ ﻣﻌّﺪل و ﻣﺰﮐﯽ و اﻫﻞ دﯾﺎﻧﺖ و‬‫ﺗﻘﻮي ﺑﻮدهاﻧﺪ و رواﯾﺎت اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ در ﻫﺮ ﻋﺼـﺮ و ﻫﺮ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف و در ﻣﺤﺎﻓﻞ و ﻣﺠﺎﻟﺲ و ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻨﺎﺑﺮ ﻣﺬﮐﻮر و ﻣﺪروس‬‫ﭘﺲ ﺳﺪي ﮐﻪ ﺑﻮدن او از روات ﻣﺴـﻠﻢ و ﺑﺨﺎري و اﺑﻮ داود و ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﺗﺮﻣﺬي و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ ﻣﺴـﻠﻤﺴﺖ ﻧﯿﺰ ﻣﻌّﺪل و ﻣﺰّﮐﯽ و از ﺟﻤﻠﻪ اﻫﻞ‬‫دﯾـﺎﻧﺖ و ﺗﻘﻮي ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﺪ و رواﯾـﺎت او در ﻫﺮ ﻋﺼـﺮ و ﻫﺮ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف و در ﻣﺤﺎﻓـﻞ و ﻣﺠـﺎﻟﺲ و ﺑﺮ ﺳـﺮ ﻣﻨـﺎﺑﺮ ﻣـﺬﮐﻮر و‬‫ﻣﺪروس ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪139 :‬‬‫ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺷـﻌﺒﻪ ﺑﻮﺛﺎﻗﺖ ﺳـﺪي ﮐﻪ از ﮐﻼم ﺗﺮﻣـﺬي ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻠﻪ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺪاﻧﯿﻢ ﺑﺎز ﻫﻢ‬‫ﭼﻮن ﺷـﻌﺒﻪ از ﺳﺪي رواﯾﺖ دارد ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﻧﺰد ﺷـﻌﺒﻪ ﺛﻘﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ از ﻋﺒﺎرت ﺷـﻔﺎء اﻻﺳﻘﺎم ﺳﺒﮑﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ‬‫ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺷـﻌﺒﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻣﮕﺮ از ﺛﻘﻪ و از اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺻـﺪر ﻟﺴﺎن‬‫اﻟﻤﯿﺰان ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻌﻪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ رواﯾﺖ ﺷـﻌﺒﻪ‬‫از ﺳّﺪي ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت ﻣﻄﻠﻮب ﮐﺎﻓﯽ و ﺑﺴـﻨﺪﺳﺖ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﺴﯿﺎري از اﻋﺎﻇﻢ ﻋﻠﻤﺎ و اﻓﺎﺧﻢ ﻧﺒﻬﺎ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﻪ و ﺳﻔﯿﺎن ﺛﻮري و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻟـﺢ و زاﺋـﺪه و اﺳـﺮاﺋﯿﻞ و ﺷـﻌﺒﻪ و ﺳـﻤﺎك ﺑﻦ ﺣﺮب و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟﺪ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺗﯿﻤﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺎش از ﺳﺪي رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ و اﻧﻔﺎ در وﺟﻪ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ رواﯾﺖ اﮐﺎﺑﺮ واﻻ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﺗﺤﺪﯾﺚ اﺟﻠﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻨﺰﻟﺖ از ﮐﺴﯽ ﺑﭽﻪ ﺣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺛﺒﻮت‬‫ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ آن ﮐﺲ ﻫﺴﺖ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻣﻌﺒﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﻓﺎده ﺑﻌﺾ اﻋﻼم ﻋﯿﻦ ﺗﻌـﺪﯾﻠﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻌﺪ درك اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ‬‫اﺻﻼ رﯾﺒﯽ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺳّﺪي و وﺛﻮق و ﻋﺪاﻟﺖ او ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ ﯾﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﺼﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن و‬‫ﺗﻌﻤﻖ و ﺗﻨﻄﻊ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﻌﻮار و اﻟﺸﻨﺌﺎن ﮐﻪ زﺑﺎن را ﺑﻘﺪح و ﺟﺮح ﺟﻤﻌﯽ از اﻋﯿﺎن ﺳّﻨﯿﻪ ﮔﺸﺎده اﻋﺘﺮاف ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻪ ﺛﻘﻪ ﺑﻮدن ﺳﺪي واﻻﺷﺎن‬‫ﻧﻤﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﺻﻮاﻗﻊ در ﻣﻄﻠﺐ ﺳﺎدس در ﺑﯿﺎن ﻣﮑﺎﯾـﺪ از ﻣﻘﺼـﺪ اول ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺴﺎدﺳـﮥ و اﻟﻌﺸـﺮون ﻧﻘﻞ اﺧﺒﺎر ﻋﻦ ﺑﻌﺾ ﮐﺘﺐ‬‫اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ ﻣﻤﺎ رواه ﺑﻌﺾ ﻣﺤّﺪﺛﯿﻬﻢ ﻋﻦ رﺟﻞ ﯾﺸﺎرﮐﻪ ﻏﯿﺮه ﻓﯽ اﺳﻤﻪ او ﻟﻘﺒﻪ او ﮐﻠﯿﻬﻤﺎ اﺣﺪﻫﻤﺎ ﺻﺪوق و اﻵﺧﺮ ﮐﺬوب و ﺗﺮك ﻣﺎ ﯾﻤﯿﺰ‬‫ﺑﻪ اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻵـﺧﺮ ﻟﯿﻌﻠﻢ اﻧﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﮐﺎﻟﺴـﺪي ﻓﺎﻧﻪ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﯿﻦ رﺟﻠﯿﻦ اﺣـﺪﻫﻤﺎ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻵﺧﺮ اﻟﺼـﻐﯿﺮ و اﻻّول ﻣﻨﻬﻤﺎ ﺛﻘـﮥ و اﻵﺧﺮ‬‫ﮐـﺬاب وّﺿﺎع راﻓﻀـﯽ ﻓﯿﻨﺨـﺪع ﻣﻦ ﻻ ﯾﻌﺮف ﺣﻘﯿﻘـﮥ اﻻﻣﺮ و ﻟﯿﺲ ﻟﻪ درﺑـﮥ دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻢ ﺳـّﺪي را از ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ و‬‫ﺛﻘﺎت اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﯽداﻧﻨـﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺑﺎب دوم اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ ﮐﯿـﺪ ﻧﻮزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ در اﺳـﻤﺎء و اﻟﻘﺎب رﺟﺎل ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻨﺪ و ﻫﺮ ﮐﺮا از رﺟﺎل ﺧﻮد ﺷﺮﯾﮏ ﻧﺎم و ﻟﻘﺐ او ﯾﺎﺑﻨﺪ ﺣﺪﯾﺚ او را و رواﯾﺖ او را ﺑﺎن ﺳﻨﯽ ﻧﺴﺒﺖ دﻫﻨﺪ ﺑﺠﻬﺖ اﺗﺤﺎد ﻧﺎم و‬‫ﻟﻘﺐ اﻣﺘﯿﺎز در ﻣﯿﺎن ﻫﺮ دو ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﻮد ﭘﺲ ﺳﻨﯿﺎن ﻧﺎ واﻗﻒ او را اﻣﺎﻣﯽ از اﺋﻤﻪ ﺧﻮد اﻋﺘﻘﺎد ﮐﻨﻨﺪ و رواﯾﺖ او را در ﻣﺤﻞ اﻋﺘﺒﺎر ﺷﻤﺎرﻧﺪ‬‫ﻣﺜﻞ ﺳﺪي ﮐﻪ دو ﮐﺲاﻧﺪ ﺳّﺪي ﮐﺒﯿﺮ و ﺳّﺪي ﺻـﻐﯿﺮ ﮐﺒﯿﺮ از ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ و ﺛﻘﺎت اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ و ﺻﻐﯿﺮ از وﺿﺎﻋﯿﻦ و ﮐﺬاﺑﯿﻨﺴﺖ و راﻓﻀﯽ‬‫ﻏﺎﻟﯿﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ اﻣﺎ وﺻﻒ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻐﺮاﺑﺖ ﮐﻪ در ﻧﺴـﺨﻪ ﺣﺎﺿﺮه ﺗﺮﻣﺬي ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﭘﺲ اوﻻ ﺳﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي آن را ﻧﻘﻞ ﻧﮑﺮده و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 126‬از ‪597‬‬‫ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻏﺮاﺑﺖ ﺣﺪﯾﺚ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻋﺪم ﺻـﺤﺖ آن ﻧﺪارد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﺻـﺤﯿﺢ ﻫﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﻏﺮﯾﺐ ﻋﺎﻣﺴﺖ از ﺻـﺤﯿﺢ و ﻏﯿﺮ‬‫ﺻﺤﯿﺢ و ﻻ دﻻﻟﮥ ﻟﻠﻌﺎّم ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺎّص ﺑﻠﮑﻪ ﭼﻮن ﺗﺮﻣﺬي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد وارد ﻓﺮﻣﻮده و ﺗﻮﺛﯿﻖ ﺳﺪي راوي آن ﻫﻢ ﺑﻐﺮض‬‫رّد ﺗﻌﺼﺐ ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻧﻤﻮده اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ دﻻﻟﺖ ﺻﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪140 :‬‬‫ﺻﺤﯿﺤﺴﺖ ﮔﻮ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺎﺷـﺪ و ﺻﺪق ﯾﻤﻦ؟؟؟ در وي ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺐ ﺻـﺤﯿﺢ ﻫﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺤﺾ اﺗﺼﺎف ﺑﻐﺮاﺑﺖ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻋﺪم ﺻـﺤﺖ‬‫ﻧﺪارد ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﺘﺘّﺒﻊ ﮐﺘﺐ دراﯾﺖ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮاي دﻓﻊ ﺗﻮﻫﻢ ﻗﺎﺻﺮﯾﻦ ﺑﻌﺾ ﺷﻮاﻫﺪ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﻋﺜﻤﺎن‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﺼـﻼح در ﮐﺘـﺎب ﻋﻠﻮم ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻨﻮع اﻟﺤـﺎدي و اﻟﺜﻼﺛﻮن ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﻐﺮﯾﺐ و اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻣﻦ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ روﯾﺖ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻨـﺪة اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ اﻧﻪ ﻗﺎل اﻟﻌﺮﯾﺐ ﻣﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺤﺪﯾﺚ اﻟﺰﻫﺮي و ﻗﺘﺎدة و اﺷـﺒﺎﻫﻬﻤﺎ ﻣﻤﻦ‬‫ﯾﺠﻤﻊ ﺣـﺪﯾﺜﻬﻢ ﻓﺎذا اﻧﻔﺮد اﻟﺮﺟﻞ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ ﯾﺴـّﻤﯽ ﻏﺮﯾﺒﺎ و إذا روي ﻋﻨﻬﻢ رﺟﻼن او ﺛﻠﺜـﮥ و اﺷﺘﺮﮐﻮا ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺴـّﻤﯽ ﻋﺰﯾﺰا ﻓﺎذا‬‫روي اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻋﻨﻬﻢ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﯾﺴـّﻤﯽ ﻣﺸـﻬﻮرا ﻗﺎل ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ اﻟﺼـﻼح اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺬي ﯾﺘﻔﺮد ﺑﻪ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﯾﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﻐﺮﯾﺐ و ﮐﺬﻟﮏ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟـﺬي ﯾﺘﻔﺮد ﻓﯿﻪ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻻﻣﺮ ﻻ ﯾـﺬﮐﺮه ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه اﻣﺎ ﻓﯽ ﻣﺘﻨﻪ او ﻓﯽ اﺳـﻨﺎده و ﻟﯿﺲ ﮐﻞ ﻣﺎ ﯾﻌـﺪ ﻣﻦ اﻧﻮاع اﻻﻓﺮاد ﻣﻌﺪود ﻣﻦ اﻧﻮاع اﻟﻐﺮﯾﺐ‬‫ﮐﻤـﺎ ﻓﯽ اﻻـﻓﺮاد اﻟﻤﻀﺎﻓـﮥ اﻟﯽ اﻟﺒﻼـد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺳـﺒﻖ ﺷـﺮﺣﻪ ﺛﻢ ان اﻟﻐﺮﯾﺐ ﯾﻨﻘﺴﻢ اﻟﯽ ﺻـﺤﯿﺢ ﮐﺎﻻﻓﺮاد اﻟﻤﺨﺮﺟـﮥ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﯽ ﻏﯿﺮ‬‫ﺻﺤﯿﺢ و ذﻟﮏ ﻫﻮ اﻟﻐﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﺮاﺋﺐ روﯾﻨﺎ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﻻ ﺗﮑﺘﺒﻮا ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻐﺮاﺋﺐ ﻓﺎﻧﻬﺎ‬‫ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ و ﻋﺎﻣﺘﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻀـﻌﻔﺎء ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﺪو وﺟﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ وﺻﻒ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻐﺮاﺑﺖ در ﻋﺒﺎرت ﺗﺮﻣﺬي ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ اﻟﺘﺴـﻠﯿﻢ‬‫ﻣﻨﺎﻓﺎت ﺑﺎ ﺻـﺤﺖ آن ﻧـﺪارد اول آﻧﮑﻪ در ان ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺐ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺜﻞ اﻓﺮاد ﻣﺨﺮﺟﻪ در ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ و ﭼﻮن ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ را در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد وارد ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ آن ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻮ ﻏﺮﯾﺐ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ دﯾﮕﺮ آﻧﮑﻪ از آن ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ از‬‫ﮐﺘـﺎﺑﺖ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻏﺮاﺋﺐ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ ﻣﮑﺮر اﺗﺒﺎع و اﺷـﯿﺎع ﺧﻮد را ﻣﻨﻊ ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﯽﺑﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ آن را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﺮد و ﺧﻮد را ﻣﺴﺘﺤﻖ ﺗﻮﺑﯿﺦ و ﺗﻌﯿﯿﺮ اﯾﺰد ﺧﺒﯿﺮ ﮐﻪ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده ﯾﺎ َأﱡﯾَﻬﺎ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا ﻟ َِﻢ َﺗُﻘﻮﻟ ُﻮَن ﻣﺎ‬‫ﻻ َﺗْﻔَﻌﻠُﻮَن َﮐﺒَُﺮ َﻣْﻘﺘًﺎ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َأْن َﺗُﻘﻮﻟ ُﻮا ﻣﺎ ﻻ َﺗْﻔَﻌﻠُﻮَن‬‫و َأ َﺗْﺄُﻣُﺮوَن اﻟﱠﻨﺎَس ﺑ ِﺎﻟ ْﺒِﱢﺮ َو َﺗﻨَْﺴْﻮَن َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻣﯽﺳـﺎﺧﺖ و ﺧﻮد را در ﮐﺸـﻤﮑﺶ ﻣﺆاﺧـﺬه دار و ﮔﯿﺮ و اﺗﺒـﺎع ﻧﺤـﺎرﯾﺮ ﮐﻪ اﯾﺸـﺎن را از ﮐﺘﺎﺑﺖ اﺣﺎدﯾﺚ ﻏﺮاﺋﺐ ﻏﯿﺮ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ‬‫ﻣﺮوﯾﻪ از ﺿـﻌﻔﺎ ﺑﺘﮑﺮار ﻣﻨﻊ و ﺗﺤﺬﯾﺮ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ و ﭼﻮن اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﻓﯽ اﻟﻮﺟﻪ‬‫اﻟﺘﺎﻧﯽ ﭘﺲ ﯾﻘﯿﻨﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ از ﺟﻤﻠﻪ ﻏﺮاﺋﺐ ﻏﯿﺮ ﺻﺤﯿﺤﻪ و ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ ﻣﺮوﯾﻪ از ﺿﻌﻔﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺤﺴﺖ‬‫و ﻣﺮوي از ﺛﻘـﺎت و ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑـﻞ اﺻـﻐﺎ و اﻟﺘﻔـﺎت و ﻋﻼـوه ﺑﺮﯾﻦ ﻫﻤﻪ از ﺗﺘﺒﻊ اﻓـﺎدات اﺋﻤﻪ ﻋـﺎﻟﯽ درﺟـﺎت واﺿـﺢ و ﻻﺋﺢ‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﻣﺤﺾ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﺗﺮﻣـﺬي ﺣـﺪﯾﺚ را در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻣﺰﯾـﺪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ‬‫ﺗﮑﺬﯾﺐ و اﺑﻄﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪141 :‬‬‫ان دارد ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾﺪه اول آﻧﮑﻪ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎء ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻدرﯾﺴﯽ ﮐﺎن اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ‬‫اﻟـﺬﯾﻦ ﯾﻘﺘﺪي ﺑﻬﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻـﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﺗﺼـﻨﯿﻒ رﺟﻞ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺘﻘﻦ ﮐﺎن ﯾﻀـﺮب ﺑﻪ اﻟﻤﺜﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻدرﯾﺴـﯽ ﻋﺎﻟﻤﻬﻢ اﻟﺴـﻌﯿﺪ و ﺣﺎذﻗﻬﻢ اﻟﺤﻤﯿـﺪ و ﺟﻬﺒﺬﻫﻢ اﻟﻤﻔﯿﺪ و ﺗﺤﺮﯾﺮﻫﻢ اﻟﻤﺠﯿﺪ و ﮐﺎﻣﻠﻬﻢ اﻟﺮﺋﯿﺲ ﻗﺪوة اﻫﻞ‬‫اﻻﻓـﺎدة و اﻟﺘـﺪرﯾﺲ ﯾﻔﯿـﺪ ﻧﻬﺎﯾـﮥ ﺟﻼﻟـﮥ اﻟﺸـﺄن ﻟﻠﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﻟﻤﻘﺒﻮل ﻋﻨﻪ اﻷﻋﯿـﺎن و ﯾﻈﻬﺮ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﻮﺻﻮﻓـﺎ ﺑﺎﻻﺣﮑﺎم و اﻻﺗﻘﺎن ﺣﺮﯾﺎ‬‫ﺑﺎﻻﻋﺘﻤـﺎد و اﻻذﻋـﺎن ﻣﺼﻮﻧﺎ ﻋﻦ ﻣﺜﺎﻟﺐ اﻫﻞ اﻟﻌـﺪ و ان ﻣﺤﻔﻮﻇﺎ ﻣﻦ ﻣﻄﺎﻋﻦ اﻫﻞ اﻟﻄﻐﯿﺎن دوم آﻧﮑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در‬‫اﻧﺴﺎب ﺑﻨﺴـﺒﺖ ﺗﺮﻣـﺬي ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة ﺑﻦ ﺷـﺪاد اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﻟﻀـﺮﯾﺮ اﺣـﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻘﺘﺪي ﺑﻬﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 127‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻـﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و اﻟﻌﻠﻞ ﺗﺼﻨﯿﻒ رﺟﻞ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺘﻘﻦ و ﮐﺎن ﯾﻀﺮب ﺑﻪ اﻟﻤﺜﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻀﺒﻂ اﻟﺦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫واﺿـﺤﺴﺖ ﮐـﻪ ﺗﺮﻣـﺬي ﮐﺘـﺎب ﺟـﺎﻣﻊ ﺧـﻮد ﮐـﻪ ﻣﺮاد از ان ﺻـﺤﯿﺢ اوﺳـﺖ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﺮد ﻋـﺎﻟﻢ ﻣﺘﻘﻦ ﻓﺜﺒﺖ ان ﺻـﺤﯿﺤﻪ‬‫ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﻹﺗﻘﺎن و ﻋﻠﻮ اﻟﺸﺄن ﻓﻼ ﯾﻘﺪم ﻋﻠﯽ ﺗﮑﺬﯾﺐ ﺣﺪﯾﺜﻪ اﻻ اﻟﻤﺒﺘﻠﯽ ﺑﺎﻟﺨﺰي و اﻟﺨﺴـﺮان و اﺿﻨﻮ ﺑﺎﻟﻌﻤﻪ و اﻟﺤﺮﻣﺎن ﺳﻮم آﻧﮑﻪ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮرة ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ اﻟﻀﺤﺎك اﻟﺴﻠﻤﯽ اﻟﻀﺮﯾﺮ‬‫اﻟﺒﻮﻏﯽ اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻘﺘﺪي ﺑﻬﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻـﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﻟﻌﻠﻞ ﺗﺼـﻨﯿﻒ رﺟﻞ ﻣﺘﻘﻦ و ﺑﻪ ﯾﻀـﺮب‬‫اﻟﻤﺜـﻞ اﻟـﺦ و ﻫـﺬه ﻋﺒـﺎرة اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻣﺜﻞ ﻋﺒﺎرة ﻣﺤﻘﻖ ﺳـﻤﻌﺎن دﻟﯿﻞ واﺿـﺢ و ﺑﺮﻫﺎن أي ﺑﺮﻫﺎن ﻋﻠﯽ اﺗﺼﺎف ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﺑﺎﻻﺗﻘﺎن و‬‫ﻇﻬﻮر ﻓﻈﺎﻋـﮥ زﻋﻢ اﻫﻞ اﻟﺤﻘـﺪ و اﻟﺸـﻨﺌﺎن و ﮐﻮن زﻋﻤﻬﻢ ﻣﺘﺰﻋﺰع اﻻرﮐﺎن واﻫﯽ اﻟﺒﻨﯿﺎن ﻣﻨﺨﺮم اﻟﻔﺮوع و اﻻﻏﺼﺎن ﻣﻨﻬﺎد اﻟﺠﺪران ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ اﯾﻦ اﺛﯿﺮ در ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﺗﺼﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي ﺻﺤﯿﺤﺴﺖ و ﻓﯽ ﻫﺬا ﮐﻔﺎﯾﮥ ﻻﺛﺒﺎت ﺻﺤﮥ اﺧﺒﺎره و ﺣّﺠﯿﮥ آﺛﺎره و دﻟﯿﻞ‬‫واﺿـﺢ ﻋﻠﯽ اﯾﻨـﺎع اﺛﻤﺎره و ﺑﺰوغ اﻧﻮاره و ﺑﺮﻫﺎن ﻻﺋـﺢ ﻋﻠﯽ ﻏﺎﯾـﮥ ﺳـﻤﺎﺟﮥ ﺗﮑـﺬﯾﺐ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ و ﻧﻬﺎﯾـﮥ ﺷـﻨﺎﻋﮥ اﻧﮑﺎره ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﻦ اﺛﯿﺮ‬‫ﺻﺤﯿـﺢ ﺗﺮﻣـﺬي را اﺣﺴﻦ ﮐﺘﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎذا ﮐﺎن ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ و اﻓﻀﻞ اﻻﺳـﻔﺎر ﮐﯿﻒ ﯾﺠﺘﺮي اﺣﺪ ﻣﻦ اوﻟﯽ اﻻﻟﺒﺎب و‬‫اﻻﺑﺼﺎر ﻋﻠﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠﮥ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﺑﺎﻟﺮّد و اﻻﻧﮑﺎر و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻻﺳـﺘﺒﺼﺎر و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺼﺎﺋﻦ ﻣﻦ اﻻﺳـﺘﺒﺎك ﻓﯽ اﺷـﺮاك اﻟﺨﺴﺎر و اﻟﺒﻮار‬‫ﺷﺸﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ اﺛﯿﺮ اﻓﺎده ﻧﻤﻮده ﮐﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪142 :‬‬‫ﺻﺤﯿـﺢ ﺗﺮﻣـﺬي اﮐﺜﺮ ﮐﺘﺒﺴﺖ از روي ﻓﺎﺋـﺪه و اﺣﺴﻦ اﻧﺴﺖ از روي ﺗﺮﺗﯿﺐ و اﻗـﻞ اﻧﺴﺖ از روي ﺗﮑﺮار و ﻫـﺬا اﯾﻀﺎ ﯾـﺪﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﻧﻬﺎﯾﮥ‬‫اﻟﻤـﺪح و ﻏﺎﯾـﮥ اﻟﺜﻨﺎء اﻟﻤﺰري ﻋﻠﯽ اﻻزﻫﺎر و ﯾﺮﺷـﺪك اﻟﯽ اﻗﺼـﯽ اﻻﻋﺘﻤﺎد و اﻻﻋﺘﺒﺎر و ﯾﻠﺤﻖ ﺑﻤﮑّﺬب ﺣﺪﯾﺜﻪ ﮐﻤﺎل اﻟﺼـﻐﺎر و اﻻﺣﺘﻘﺎر‬‫ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ اﺑﻦ اﺛﯿﺮ در ﺣﻖ ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ذﮐﺮ اﻟﻤﺬاﻫﺐ و وﺟﻮه اﻻﺳﺘﺪﻻل و ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻧﻮاع اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻦ اﻟﺼﺤﯿﺢ و اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻓﯿﻪ ﺟﺮح و ﺗﻌﺪﯾﻞ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا ﺻﺮﯾﺢ ﻓﯽ اﻟﺘﺮﺟﯿﺢ و اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ و ان ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﮐﺘﺐ اﺋﻤﮥ‬‫ﻫـﺬا اﻟﺸﺄن اﻟﺠﻠﯿﻞ و ان ﻓﯿﻪ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻧﻮاع اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺠﻤﯿﻞ و اﺛﺒﺎت اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺮوج ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ وﺳﻮاس ﻃﺎﻋﻦ ﯾﺮوم ﺗﮑﺬﯾﺐ‬‫ﺣﺪﯾﺜﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﺑﺎﻟﺘﺨﺪﯾﻊ و اﻟﺘﺴﻮﯾﻞ ﻫﺸﺘﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ اﺛﯿﺮ در ﺣﻖ ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ آﺧﺮه ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋﺪ ﺣﺴﻨﮥ‬‫ﻻـ ﯾﺨﻔﯽ ﻗـﺪرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﻦ اﻟﻮاﺿـﺢ اﻟﺒﯿﻦ اّن ﮐﺘﺎﺑـﺎ ﯾﮑﻮن ﻣﺸـﺘﻤﻼ ﻋﻠﯽ ﺗﻌﯿﯿﻦ اﻻﺳـﻘﺎم و اﻟﻌﻠـﻞ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻤﺮﺗﺒـﮥ ﻓﺨﯿﻢ‬‫اﻟﻤﺤﻞ و ﺷﺎﻧﻪ ﻋﻈﯿﻢ و ﺧﻄﺒﻪ ﺟﻠﻞ و ﻻ ﯾﻨﻔﻖ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ ﺗﻘﻮل ﮐﻞ ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﻣﺤﮏ و ﻣﺤﻞ ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﻗﻮل اﺑﻦ اﺛﯿﺮ و ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋﺪ ﺣﺴـﻨﮥ‬‫ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻗﺪرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ اﺷـﺘﻤﺎل ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﺑﺮ ﻓﻮاﺋﺪ ﺣﺴﻨﻪ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻋﻮاﺋﺪ ﻓﺨﯿﻤﻪ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﮐﻪ ﻋﻈﻤﺖ‬‫ﻗﺪر و ﺟﻼﻟﺖ ﻓﺨﺮش ﺑﺮ واﻗﻒ آن ﮐﺘﺎب در ﺣﯿﺰ ﻋﻔﺎ و اﺣﺘﺠﺎب ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻦ اﻟﻈﺎﻫﺮ اﻟﺠﻠﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻟﻪ ﻓﻬﻢ ذﮐﯽ و ذﻫﻦ ﺻـﻔﯽ ان ﻣﻦ‬‫ﯾﺒﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻨﻘﺪ و اﻟﺘﻌﻠﯿﻞ و اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻓﻮاﺋﺪ ﺣﺴـﻨﮥ ﺣﺮﯾﮥ ﺑﺎﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و اﻟﺘﺒﺠﯿﻞ ﻻ ﯾﺆﺛﺮ وﺻﻢ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺑﺎﯾﺮاد اﻓﺘﺮاء ﮐﺎذب ﺿـﺌﯿﻞ و اﻗﺤﺎم‬‫ﺑﻬﺘﺎن واﺿﺢ ﺧﺴﯿﺲ ذﻟﯿﻞ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ اﺛﯿﺮ از ﺗﺮﻣﺬي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺻﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ﻋﺮﺿﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫و ﻣﻦ اﻟﻈـﺎﻫﺮ اﻟﻤﺴـﺘﺒﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻟﻪ دراﯾـﮥ و اﻣﺘﯿـﺎز و ﺗﺠﻨﺐ ﻋﻦ اﻻﻋﻮﺟـﺎج و ﻋﻦ اﻟﻠﺠـﺎج اﻧﺤﯿـﺎز ان رﺿـﺎء ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز ﺑﻬـﺬا اﻟﮑﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻤﺘﺎز ﻏﺎﯾـﮥ اﻟﺘﺸـﺮﯾﻒ و اﻻﻋﺰاز ﻓﻼ ﯾﺘﻔﻮه ﺑﺎﺑﻄﺎل ﺣـﺪﯾﺜﻪ رﻏﻤﺎ ﻟﻌﻠﻤﺎء اﻫﻞ اﻟﺤﺠﺎز اﻻ ﻣﻦ ﺗﻨﮑﺐ ﻋﻦ اﻟﺤﻖ و ﻋﻦ اﻟﺼﻮاب ﺟﺎزه و اﺣﺮز‬‫ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﺒﻖ ﻓﯽ ﻣﻀﻤﺎر اﻟﻌﻨﺎد و اﻧﻮاع اﻟﻠﺪاد ﺣﺎن ﯾﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده و ﻋﺮﺿﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق‬‫ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﺑﻌﺪ رﺿﺎء ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز رﺿﺎء ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق ﺑﻬﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﺬي اﺑﻬﺮ اﻟﻌﻘﻮل وراق دﻟﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪143 :‬‬‫ﺑﺎﻫﺮ ﻋﻠﯽ ﺣﺼﻮل اﻻﺟﻤﺎع اﻻﺗﻔﺎق و ﺗﺤﻘﻖ اﻻﻃﺒﺎق و اﻻﺻـﻔﺎق ﻣﻦ اﻟﺠﻬﺎﺑﺬة اﻟﺤﺬاق و اﻟﻤﻬﺮة اﻟّﺴـ ﺒﺎق ﻋﻠﯽ ﻏﺎﯾﮥ ﺟﻼﺗﻪ اﻻﺧﺒﺎر اﻟﻤﺎﺛﻮرة‬‫ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﺮب اﻟﺨﻼق ﺻـﻠﻮات ﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ وﺻﻒ اﻟﺼﺒﺢ ﺑﺎﻻﺑﺘﻼج و اﻻﯾﺘﻼق و اﻟﺸﻤﺲ اﻟﻤﻀﯿﺌﮥ ﺑﺎﻻﺿﺎءة و اﻻﺷﺮاق ﻓﻼ‬‫ﯾﮑـﺬب ﺣـﺪﯾﺜﻪ اﻻـ اﻟﻤﺨـﺬول اﻟﻤﻮﮐﻮس اﻟﺨﻼـق اﻟﻤﻤﻨﻮ ﺑﻤﺮارة اﻟﻤـﺬاق و ﺷـﮑﺎﺳﮥ اﻻﺧﻼق و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻻرﻓﺎق و ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 128‬از ‪597‬‬‫اﻟﺼـﺎﺋﻦ ﻣﻦ ﺗﺴﻮﯾﻼـت ارﺑـﺎب اﻟﺸـﻘﺎق و اﺻـﺤﺎب اﻟﻨﻔـﺎق اﻟـﺬﯾﻦ ﻻ رواج ﻟﺘﻠﻤﯿﻌﺎﺗﻬﻢ و ﻻ ﻧﻔﺎق اﻻ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻧﮑﺺ ﻋﻦ اﻻﯾﻤﺎن و اﻟﻮﻓﺎق‬‫دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣـﺬي ﻓﺮﻣﻮده و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺮﺿﺎء ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﺑﻬـﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﺸﺄن ﺑﻌﺪ‬‫رﺿﺎء ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز و ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق اﻷﻋﯿﺎن اوﺿـﺢ دﻟﯿﻞ و اﺟّﻞ ﺑﺮﻫﺎن ﻋﻠﯽ ﺳـﻤّﻮ ﻗـﺪر ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺮوﯾـﮥ ﻋﻦ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺲ و‬‫اﻟﺠـﺎن ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻤﻠﻮان ﻓﻼ ﯾﺮﻣﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﮑـﺬب و اﻟﺒﻬﺘﺎن اﻻ اﻻﻋﻔﮏ اﻟﻤﻨﻬﻤﮏ ﻓﯽ اﻟﺒﻐﺾ و اﻟﺸـﻨﺌﺎن و‬‫اﻟﻠﺠﻮج اﻟﻤﺮﺗﺒـﮏ ﻓﯽ اﻟﻄﻐﯿـﺎن و ﻻـ ﯾﺨـﺎﻟﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﻋﻠﻤـﺎء اﻟﺤﺠـﺎز و ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق و ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن اﻻ اﻟﻠﺠﻮج اﻟﻤﻬﺎن اﻟـﺬﯾﻦ ﺷﺎن ﺷﺎﻧﻪ‬‫ﺑﺼـﺮم ﺣﺒﻞ اﻻﯾﻘﺎن و اﻻﯾﻤﺎن و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ و ﻫﻮ اﻟﻤﺴـﺘﻌﺎن ﺳـﯿﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺗﺮﻣـﺬي ﺑﺮ اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﻀﻞ و ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﻗـﺪرت‬‫ﮐﺘﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﺧﻮد ﻧﺰد اﮐﺎﺑﺮ و اﺟﻠﻪ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮ ﺧﻮد اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻔﺮﻣﻮده از ﻃﺮف ﺧﻮد در ﺣﻖ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻟﻬﺬا‬‫اﻟﮑﺘﺎب ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻧﺒﯽ ﯾﺘﮑﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻦ اﻟﺠﻠﯽ اﻟﻮاﺿـﺢ و اﻟﺒﯿﻦ اﻟﻼﺋﺢ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﺪﺑﺮ اﻟﺤﺎذق اﻟﺬي ﻟﻪ ﻓﻬﻢ ﺻﺎﺋﺐ و ادراك ﻓﺎﺋﻖ ان‬‫ﮐﺘﺎﺑـﺎ ﯾﮑﻮن ﮐـﺎﻟﻨﺒﯽ اﻟﻤﺘﮑﻠﻢ اﻟﻨـﺎﻃﻖ ﻻـ ﯾﮑـﺬب ﺣـﺪﯾﺜﻪ اﻻـ اﻟﻤﮑـﺎﺑﺮ اﻟﻤـﺎﺋﻖ و اﻟﻤﺎﺣـﻞ اﻟﻤﻤـﺎذق و اﻟﺨﺎدع اﻟﻤﻨﺎﻓﻖ و اﻟﻤﻌﺎﻧـﺪ اﻟـﺬي ﻫﻮ‬‫اﻟﻤﻨﻮب؟؟؟ ﻣﻔﺎرق و ﻻ ﯾﺨﺎف ارﺗﮑﺎب ﺳﺨﻂ اﻟﺨﺎﻟﻖ و ﻻ ﯾﻤﻌﻦ ﻓﯽ اﺳﺮار اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻓﻬﻮ ﻟﺜﻮب اﻻﻧﺼﺎف ﺧﺎرق و ﻋﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻘﻮﯾﻢ ﻣﺎرق‬‫ﺣﺎﻻ ﻋﺒﺎرت اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﮐﻪ از ان ﺗﺼﺪﯾﻖ ﺑﺎﯾﻦ وﺟﻮه ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻫﻮ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﻮرة ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﻟﻀـﺤﺎك اﻟﺴـﻠﻤﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي وﻟﺪ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺘﺮﻣﺬ ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و‬‫ﻫﻮ اﺣـﺪ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﺤﻔﺎظ اﻻﻋﻼم و ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﯾـﺪ ﺻﺎﻟﺤـﮥ اﺧﺬ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻘﯽ اﻟﺼﺪر اﻻول ﻣﻦ ﻟا ﻤﺸﺎﯾﺦ‬‫ﻣﺜﻞ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻮي و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﻠﯿﻼن و ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪144 :‬‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ و ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ وﮐﯿﻊ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﺨﺎري و‬‫ﻏﯿﺮ ﻫﻮﻻـء ﻋﻦ ﺧﻠﻖ ﻻـ ﯾﺤﺼﻮن ﮐﺜﺮة و اﺧـﺬ ﻋﻨﻪ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺒﻮب اﻟﻤﺮوزي و ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﻪ روﯾﻨـﺎ ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟﺠـﺎﻣﻊ و ﻟﻪ‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫـﺬا ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ و اﮐﺜﺮﻫﺎ ﻓﺎﺋـﺪة و اﺣﺴـﻨﻬﺎ ﺗﺮﺗﯿﺒﺎ و اﻗﻠﻬﺎ ﺗﮑﺮارا و ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ‬‫ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ذﮐﺮ اﻟﻤـﺬاﻫﺐ و وﺟﻮه اﻻﺳـﺘﺪﻻل و ﺗـﺒﯿﯿﻦ اﻧﻮاع اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻓﯿﻪ ﺟﺮح و ﺗﻌـﺪﯾﻞ و ﻓﯽ آﺧﺮه‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋـﺪ ﺣﺴـﻨﮥ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻗـﺪرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻌﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﻠﻤـﺎء اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻣﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﻨﯽ ﯾﺘﮑﻠﻢ و ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﮐﺎن ﺟﺪي ﻣﺮوزﯾﺎ اﻧﺘﻘﻞ ﻣﻦ ﻣﺮو اﯾﺎم اﻟﻠﯿﺚ ﺑﻦ ﺳـﯿﺎر ﭼﻬﺎردﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻋﻼﻣﮥ ﻋﻤﺪة اﻟﻤﻨﻘﺪﯾﻦ و‬‫اوﺣﺪ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺰﮐﯽ اﻟﻤﺰي در ﺻﺪر ﺗﺤﻔﻪ اﻻﺷـﺮاف ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ اﻻﻃﺮاف ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﺑﺨﻂ ﻋﺮب‬‫ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ ﻗﺎﺻﺮ ﻋﺎﺛﺮ ﺣﺎﺿﺮﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﷲ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و اﺷﻬﺪ ان ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﻟﱠﻠﻪ وﺣﺪه ﻻ ﺷﺮﯾﮏ ﻟﻪ اﻟﻪ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ و اﺷﻬﺪ‬‫ان ﻣﺤّﻤﺪ اﻋﺒﺪه و رﺳﻮﻟﻪ اﻣﺎم اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ و ﺧﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و ﺣﯿﺮﺗﻪ ﻣﻦ ﺧﻠﻘﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺻﺤﺒﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ اﻟﻄﯿﺒﯿﻦ اﻟﻄﺎﻫﺮﯾﻦ‬‫و ﻋﻠﯽ اﺧﻮاﻧﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﻟﻬﻢ ﺑﺎﺣﺴﺎن اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺪﯾﻦ و ﺳﺎﺋﺮ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺴـﻤﻮات و اﻻرﺿـﯿﻦ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺗﺴـﻠﯿﻤﺎ اﻣـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎﻧﯽ ﻗـﺪ ﻋﺰﻣﺖ ﻋﻠﯽ ان اﺟﻤﻊ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻃﺮاف اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ ﻋﻤـﺪة ﮐﺘﺐ اﻫﻞ‬‫اﻻﺳـﻼم و ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﺪاد ﻋﺎﻣﮥ اﻻﺣﮑﺎم و ﻫﯽ ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﺨﺎري و ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﺳﻨﻦ أﺑﯽ داود‬‫اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و ﺟﺎﻣﻊ أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﺳﻨﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﺳﻨﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ و ﻣﺎ ﯾﺠﺮي ﻣﺠﺮاﻫﺎ ﻣﻦ‬‫ﻣﻘﺪﻣﮥ ﮐﺘﺎب ﻣﺴﻠﻢ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺮاﺳﯿﻞ ﻻﺑﯽ داود و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻫﻮ اﻟﺬي ﻓﯽ آﺧﺮ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ و ﮐﺘﺎب اﻟﺸﻤﺎﺋﻞ ﻟﻪ و ﮐﺘﺎب‬‫ﻋﻤﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠـﮥ ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ ﻣﻌﺘﻤـﺪا ﻓﯽ ﻋﺎﻣﮥ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ و ﮐﺘﺎب ﺧﻠﻒ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب أﺑﯽ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﺴﻨﻦ و ﻣﺎ ﺗﻘﺪم ذﮐﺮه ﻣﻌﻬﺎ و رﺗﺒﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪145 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 129‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﺘـﺎب أﺑﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻓـﺎﻧﻪ اﺣﺴﻦ اﻟﮑـﻞ ﺗﺮﺗﯿﺒـﺎ و اﺿـﻔﺖ اﻟﯽ ذﻟـﮏ ﺑﻌﺾ ﻣﺎ وﻗﻊ ﻟﯽ ﻣﻦ اﻟﺰﯾﺎدات اﻟﺘﯽ اﻏﻔﻠﻮﻫﺎ او اﻏﻔﻠﻬﺎ‬‫ﺑﻌﻀـﻬﻢ او ﻟﻢ ﯾﻘﻊ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ و ﻣﻦ اﻟﮑﻼـم ﻋﻠﯿﻬﺎ و اﺻـﻠﺤﺖ ﻣﺎ ﻋﺜﺮت ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﻦ وﻫﻢ او ﻏﻠﻂ و ﺳـﻤﯿﺘﻪ ﺗﺤﻔـﮥ اﻻﺷـﺮاف‬‫ﺑﻤﻌﺮﻓـﮥ اﻻﻃﺮاف اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﺼﻞ ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﺮﻗﻮم اﻟﻤـﺬﮐﻮرة ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻋﻼﻣﮥ ﻣﺎ اﺗﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﻟﺴـﺘﮥ ع و ﻋﻼﻣﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ‬‫اﻟﺒﺨﺎري خ و ﻋﻼﻣـﮥ ﻣﺎ ﺷـﻬﺪ ﺑﻪ ﺗﻌﻠﯿﻘﺎ ﺧﺖ و ﻋﻼﻣـﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ ﻣﺴـﻠﻢ م و ﻋﻼﻣـﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ داود د و ﻋﻼﻣـﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻓﯽ‬‫اﻟﺠﺎﻣﻊ ت و ﻋﻼﻣﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ ﻓﯽ اﻟﺸـﻤﺎﺋﻞ ﺗﻢ و ﻋﻼﻣﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﺴﻨﻦ س و ﻋﻼﻣﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻋﻤﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠﮥ س‬‫و ﻋﻼﻣـﮥ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ق و ﻣﺎ ﻓﯽ اوﻟﻪ د ﻓﻤﻦ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻬﻮ ﻣﻤﺎ زدﺗﻪ اﻧﺎ و ﻣﺎ ﻗﺒﺎﻟﺘﻪ أﺑﯽ ﻓﻬﻮ ﻣﻤﺎ اﺳـﺘﺪرﮐﺘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ و ﮐﺎن اﻟﺸـﺮوع ﯾﻮم ﻋﺎﺷﻮرا ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺳﺘﻤﺎﺋﮥ و ﺧﺘﻢ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺚ‬‫ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺰي ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮﻣﺬي ﯾﻌﻨﯽ ﺻﺤﯿﺢ او از‬‫ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ ﺳﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ آن ﻋﻤﺪه اﻫﻞ اﺳﻼﻣﺴﺖ و ﺑﺮ ان ﻣﺪار ﻋﺎﻣﻪ اﺣﮑﺎم ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺎﻗﻠﯽ و ﻣﻨﺼﻔﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺑﻬﺮه از ﺣﯿﺎ و ﺗﺮك‬‫ﺟﻔﺎ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﺟﺴﺎرت ﺑﺮ ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و اﻣﺜﺎل آن ﮐﻪ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺗﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد ﻟﮑﻦ‬‫ﺷﺎﻫﺼـﺎﺣﺐ ﺑﯽ ﺳﭙﺮ ﻣﻀـﻤﺎر ﭘﺮ ﺧـﺎر و اﺑﻄـﺎل و ﺗﮑـﺬﯾﺐ و اﻧﮑﺎر آن ﮔﺮدﯾـﺪه ﻫـﺪم ﻋﻤﺎد اﻫﻞ اﺳـﻼم و ﺧﺮم ﻣـﺪار ﻋﺎﻣﻪ اﺣﮑﺎم ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ‬‫ﻧﺎﺳﺪﯾﺪ اﻫﻞ ﺑﻌﺾ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ أﻋﺜﺎم ﺧﻮاﺳـﺘﻪ و اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل ﺗﺪﯾﻦ و ﺗﻮرع و ﺣﻖ ﭘﺮﺳﺘﯽ و ﺧﺪاﺗﺮﺳﯽ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﻤﺎﯾﺖ اﻫﻞ اﯾﻤﺎن و اﺳﻼم‬‫و اﻗﺼـﺎي وﻻي اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺗﺮﻣـﺬي ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﺎﻟﺪي ﻗﺎل ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﺻﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻌﺮﺿﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﻌﺮاق و ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻣﻦ‬‫ﮐـﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﻨﯽ ﯾﺘﮑﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﱠﻠﻪ اﻟـﺬي ﻻ ﯾﺤﻮﯾﻪ ﻣﮑﺎن ﺣﯿﺚ ﻇﻬﺮ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻟا ـﺬﻫﺒﯽ‬‫اﻟﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟﺸـﻨﺌﺎن اﻟﺬاﻫﺐ ﻋﺮﯾﻀﺎ ﻓﯽ اﻟﻄﻐﯿﺎن ان اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﻌﻠﯽ اﻟﺸﺄن ﻋﺮض اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼﺤﯿﺢ اﻟﻮﺛﯿﻖ اﻟﺒﻨﯿﺎن ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﻌﺮاق‬‫و ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺎرﺗﻀﺎه ﻫﺆﻻء اﻷﻋﯿﺎن و اﺳﺘﺤﺴـﻨﻪ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﻬﺮة ﺑﻬـﺬا اﻟﺸﺄن و ﻟﻢ ﯾﮑﺘﻒ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﺪح اﻟﻤﺒﻬﺮ ﻟﻼذﻫﺎن ﺣﺘﯽ زاد‬‫ﻣﻦ ﺗﻠﻘﺎء ﻧﻔﺴﻪ ﺣﺴﻤﺎ ﻟﻤﻮاد اﻟﻌﺪوان ان ﻣﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻫﺬا اﻟﺴﻔﺮ؟؟؟‬‫اﻟﻤﺼﺎن ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﻧﺒﯽ ﻣﻦ اﻧﺒﯿﺎء اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺪﯾﺎن ﯾﺘﮑﻠﻢ ﺑﺎﻓﺼﺢ ﺑﯿﺎن و وﺿﺢ ﺗﺒﯿﺎن و ﯾﻌﺮب ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪146 :‬‬‫ﻣﺎ اﻧﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺳـﻠﻄﺎن ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ وﻟّﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻪ‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫـﺬا ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ و اﺣﺴـﻨﻬﺎ ﺗﺮﺗﯿﺒـﺎ و اﻗﻠﻬـﺎ ﺗﮑﺮارا و ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ذﮐﺮ‬‫اﻟﻤـﺬاﻫﺐ و وﺟﻮه اﻻﺳـﺘﺪﻻل و ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻧﻮاع اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻓﯿﻪ ﺟﺮح و ﺗﻌﺪﯾﻞ و ﻓﯽ آﺧﺮه ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻗﺪ‬‫ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋﺪ ﺣﺴـﻨﮥ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻗﺪرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺻـّﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻌﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻣﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﻨﯽ ﯾﺘﮑﻠﻢ و دﻻﻟﺖ‬‫اﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺑﺮ ﮐﻤـﺎل ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ آﺛﺎر و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﺨﺎﻣﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ اﺧﺒﺎر ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر و اﻗﺼﺎي اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﻋﻠﻮ‬‫ﺷﺮف و ﻓﺨﺎر آن ﻧﺰد ﻋﻠﻤﺎي اﺣﺒﺎر ﺑﻮﺟﻮﻫﯽ ﮐﻪ آﻧﻔﺎ ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪه ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﻫﻔـﺪﻫﻢ آﻧﮑﻪ از اﻓﺎده وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ در آﺧﺮ‬‫رﺟـﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻄﯿﺐ ﻣـﺬﮐﻮر اﻋﺘﻤـﺎد ﻧﮑﺮده در ﻧﻘـﻞ آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﯾﺮاد ﮐﺮده آن را ﻣﮕﺮ ﺑﺮ ﮐﺘﺐ اﺋﻤﻪ ﺛﻘـﺎت و ﻋﺮض‬‫ﻧﻤـﻮده اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب را ﺑﺮ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻃﯿـﺒﯽ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻋﺮض ﮐﺮد ﻣﺸـﮑﺎة را ﺑﺮ او ﭘﺲ اﺳـﺘﺤﺴﺎن ﻧﻤﻮد آن را ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ‬‫اﺳـﺘﺤﺴﺎن ﻧﻤﻮد ﻣﺸـﮑﺎة را و ﺟﯿﺪ ﺷـﻤﺮد آن را ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺟﯿﺪ ﺷﻤﺮد و ﻣﺸﮑﺎة را ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺘﺠﺎده و اﺳﺘﺤﺴﺎن ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮر و‬‫ﻋﯿﺎن رﺳـﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ وﺟﻮه ﻣﺪح و ﺛﻨﺎ و وﺻﻒ و اﻃﺮاء ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻧﺰد ﻋﻼﻣﻪ ﻃﯿﺒﯽ ﻋﻤﺪة اﻟﻔﺤﻮل ﻧﯿﺰ ﺟﯿﺪ و ﻣﺴـﺘﺤﺴﻦ و ﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ‬‫ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ آﺧﺮ رﺟﺎل اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﺛﻢ اﻧﯽ ﻣﺎ اﻋﺘﻤﺪت ﻓﯽ ﻧﻘﻞ ﻣﺎ اوردﺗﻪ اﻻ ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺐ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺜﻘﺎت ﻣﺜﻞ اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﻻﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ و‬‫ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ و ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﺧﯿﺎر ﻻﺑﯽ اﻟﺴﻌﺎدات اﻟﺠﺰري و اﻟﮑﺎﺷﻒ ﻻﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 130‬از ‪597‬‬‫و ﻓﺮﻏﺖ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌـﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ رﺟﺐ ﺳـﻨﻪ ارﺑﻊ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﻣﻦ ﺟﻤﻌﻪ و ﺗﻬـﺬﯾﺒﻪ و ﺗﺸﺬﯾﺒﻪ و اﻧﺎ اﺿـﻌﻒ اﻟﻌﺒﺎد اﻟﺮاﺟﯽ ﻋﻔﻮ اﻟﱠﻠﻪ و ﻏﻔﺮاﻧﻪ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺎﻣﺮ ﺷﯿﺨﯽ و ﻣﻮﻻي ﺳﻠﻄﺎن اﻟﻤﻔﺴﺮﯾﻦ ﺷﺮف اﻟﻤﻠﮥ و اﻟﺪﯾﻦ ﺣﺠﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻄﯿﺒﯽ ﺗﻐﻤﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ و اﺳـﮑﻨﻪ ﻓﺴـﯿﺢ ﺟﻨﺘﻪ ﺛﻢ ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﺿﺖ اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﻓﺎﺳﺘﺤﺴﻨﻪ ﮐﻤﺎ اﺳﺘﺤﺴﻨﻬﺎ و اﺳﺘﺠﺎده ﮐﻤﺎ‬‫اﺳـﺘﺠﺎدﻫﺎ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻋﻼـﻣﻪ ﻃﯿﺒﯽ از اﮐﺎﺑﺮ اﻃﯿﺎب و اﺟﻠﻪ اﻧﺠﺎب و اﻣﺎﺛﻞ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺼﺎﺑﺴﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و‬‫ﺷﺮف و ﺑﻨـﺎﻟﺖ و ﻋﻠﻮ ﻗـﺪر و ﺳـﻤﻮ ﻓﺨﺮ او از ﻫﻤﯿﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺧﻄﯿﺐ ﻟﺒﯿﺐ؟؟؟ ﻓﻄﯿﻦ ﻇـﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﺒﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ او را ﺷـﯿﺦ و ﻣﻮﻻي ﺧﻮد وا‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﻮﺻﻒ ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ و ﺷﺮف اﻟﻤﻠﮥ و اﻟﺪﯾﻦ و ﺣﺠﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﻣﯽﺳﺘﺎﯾﺪ ﻟﮑﻦ ﻧﺒﺬي از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻇﺎﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﺑﺎﻫﺮه او ﺑﺮ زﺑﺎن دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ اﻋﯿﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﯿﺒﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮح اﻟﻤﺸﮑﻮة و ﻏﯿﺮه ﻗﺮأت ﺑﺨﻂ ﺑﻌﺾ اﻟﻔﻀﻼء ﮐﺎن ذا ﺛﺮوة ﻣﻦ اﻻرث و اﻟﺘﺠﺎرة ﻓﻠﻢ ﯾﺰل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪147 :‬‬‫ﯾﻨﻔﻖ ذﻟـﮏ ﻓﯽ وﺟﻮه اﻟﺨﯿﺮات اﻟﯽ ان ﮐﺎن ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﻓﻘﯿﺮا ﻗﺎل و ﮐﺎن ﮐﺮﯾﻤﺎ ﻣﺘﻮاﺿـﻌﺎ ﺣﺴﻦ اﻟﻤﻌﺘﻘـﺪ ﺷﺪﯾـﺪ اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻼﺳـﻔﮥ و‬‫اﻟﻤﺒﺘﺪﻋﮥ ﻣﻈﻬﺮ ﻓﻀﺎﺋﺤﻬﻢ ﻣﻊ اﺳﺘﯿﻼﺋﻬﻢ ﻓﯽ ﺑﻼد اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺣﯿﻨﺌﺬ ﺷﺪﯾﺪ اﻟﺤﺐ ﻟّﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﯿﺎء ﻣﻼزﻣﺎ ﻻﺷـﻐﺎل اﻟﻄﻠﺒﮥ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم‬‫اﻻﺳﻼﻣﯿﮥ ﺑﻐﯿﺮ ﻃﻤﻊ ﺑﻞ ﯾﺨﺪﻣﻬﻢ و ﺑﻌﯿﻨﻬﻢ و ﯾﻌﯿﺮ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻨﻔﯿﺴﮥ ﻻﻫﻞ ﺑﻠﺪه و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺒﻠﺪان ﻣﻦ ﯾﻌﺮف و ﻣﻦ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻣﺤّﺒﺎ ﻟﻤﻦ‬‫ﻋﺮف ﻣﻨﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ اﻟﺸـﺮﯾﻌﮥ ﻣﻘﺒﻼ ﻋﻠﯽ ﻧﺸـﺮ اﻟﻌﻠﻢ آﯾﮥ ﻓﯽ اﺳـﺘﺨﺮاج اﻟﺪﻗﺎﺋﻖ ﻣﻦ اﻟﻘﺮآن و اﻟﺴـﻨﻦ ﺷـﺮح اﻟﮑﺸﺎف ﺷـﺮﺣﺎ ﮐﺒﯿﺮ او اﺟﺎب ﻋﻤﺎ‬‫ﺧﺎﻟﻒ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟﺴـﻨﮥ اﺣﺴﻦ ﺟﻮاب ﯾﻌﺮف ﻓﻀـﻠﻪ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻌﻪ و ﺻـﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻟﺒﯿﺎن اﻟﺘﺒﯿﺎن و ﺷـﺮﺣﻪ و اﻣﺮ ﺑﻌﺾ ﺗﻼﻣﺬﺗﻪ ﺑﺎﺧﺘﺼﺎر‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ ﻧﻬﺠﻬﺎ ﻟﻪ و ﺳـﻤﺎه اﻟﻤﺸـﮑﻮة و ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻫﻮ ﺷـﺮﺣﺎ ﺣﺎﻓﻼ ﺛﻢ ﺷـﺮع ﻓﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﺘﺎب ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻋﻘﺪ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﻋﻈﯿﻤﺎ‬‫ﻟﻘﺮاءة ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺨﺎري ﻓﮑﺎن ﯾﺸـﺘﻐﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﮑﺮة اﻟﯽ اﻟﻈﻬﺮ و ﻣﻦ ﺛﻢ اﻟﯽ اﻟﻌﺼـﺮ ﻻﺳﻤﺎع اﻟﺒﺨﺎري اﻟﯽ ان ﮐﺎن ﯾﻮم ﻣﺎت ﻓﺮغ ﻣﻦ‬‫وﻇﯿﻔـﮥ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﺗﻮﺟﻪ اﻟﯽ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓـﺪﺧﻞ ﻣﺴـﺠﺪا ﻋﻨـﺪ ﺑﯿﺘﻪ ﻓﺼـﻠﯽ اﻟﻨﺎﻓﻠﮥ ﻗﺎﻋﺪا و ﺟﻠﺲ ﯾﻨﺘﻈﺮ اﻻﻗﺎﻣﮥ ﻟﻠﻔﺮﯾﻀﮥ ﻓﻘﻀـﯽ ﻧﺤﺒﻪ‬‫ﻣﺘﻮﺟﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﻘﺒﻠﮥ و ذﻟﮏ ﯾﻮم اﻟﺜﻠﺜﺎء ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺸـﺮي ﺷـﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ‪ 743‬و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ در‬‫ﺑﻐﯿـﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻠﻐﻮﯾﯿﻦ و اﻟﻨﺤﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﯿﺒﯽ ﺑﮑﺴـﺮ اﻟﻄﺎء اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﻘﻮل و اﻟﻌﺮﺑﯿـﮥ و‬‫اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻟﺒﯿﺎن ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﺎن آﯾﮥ ﻓﯽ اﺳـﺘﺨﺮاج اﻟﺪﻗﺎﺋﻖ ﻣﻦ اﻟﻘﺮآن و اﻟﺴﻨﻦ ﻣﻘﺒﻼ ﻋﻠﯽ ﻧﺸﺮ؟؟؟ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﺘﻮاﺿﻌﺎ ﺣﺴﻦ اﻟﻤﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﯾﺪ‬‫اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻼﺳـﻔﮥ و اﻟﻤﺒﺘﺪﻋـﮥ ﻣﻈﻬﺮا ﻓﻀـﺎﺋﺤﻬﻢ ﻣﻊ اﺳﺘﯿﻼﺋﻬﻢ ﺣﯿﻨﺌـﺬ ﺷﺪﯾـﺪ اﻟﺤﺐ ﻟﻠّﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﯿﺎء ﻣﻼزﻣﺎ ﻻﺷـﻐﺎل اﻟﻄﻠﺒـﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟﻌﻠﻮم اﻻﺳـﻼﻣﯿﮥ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻃﻤﻊ ﺑـﻞ ﯾﺨـﺪﻣﻬﻢ و ﯾﻌﯿﻨﻬﻢ و ﯾﻌﯿﺮ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻨﻔﯿﺴـﮥ ﻻﻫـﻞ ﺑﻠـﺪه و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﯾﻌﺮف و ﻣﻦ ﻻـ ﯾﻌﺮف ﻣﺤـّﺒ ﺎ ﻟﻤﻦ‬‫ﻋﺮف ﻣﻨﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ اﻟﺸـﺮﯾﻌﮥ و ﮐـﺎن ذا ﺛﺮوة ﻣﻦ اﻻـرث و اﻟﺘﺠـﺎرة ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﻨﻔﻘﻪ ﻓﯽ وﺟﻮه اﻟﺨﯿﺮات ﺣﺘﯽ ﺻﺎر ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﻓﻘﯿﺮا ﺻـّﻨﻒ‬‫ﺷﺮح اﻟﮑﺸﺎف ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﺘﺒﯿﺎن ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻟﺒﯿﺎن و ﺷـﺮﺣﻪ و ﺷـﺮح اﻟﻤﺸـﮑﻮة و ﮐﺎن ﯾﺸﺘﻐﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﮑﺮة اﻟﯽ اﻟﻈﻬﺮ و ﻣﻦ‬‫ﺛﻢ اﻟﯽ اﻟﻌﺼـﺮ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﯽ ﯾﻮم ﻣﺎت ﻓﺎﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﻓﺮغ ﻣﻦ وﻇﯿﻔﮥ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ ﺗﻮﺟﻪ اﻟﯽ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺼـﻠﯽ اﻟﻨﺎﻓﻠﮥ و ﺟﻠﺲ ﯾﻨﺘﻈﺮ اﻻﻗﺎﻣﮥ‬‫ﻟﻠﻔﺮﯾﻀﮥ ﻓﻘﻀـﯽ ﻧﺤﺒﻪ ﻣﺘﻮﺟﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﻘﺒﻠﮥ و ذﻟﮏ ﯾﻮم اﻟﺜﻠﺜﺎء ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺸـﺮي ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﻠﺖ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﺷﺮﺣﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﮑﺸﺎف اﻧﻪ اﺧـﺬ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺴـﻬﺮوردي و اﻧﻪ ﻗﺒﯿﻞ اﻟﺸـﺮوع ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸـﺮح راي اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﻨﻮم و ﻗﺪ ﻧﺎوﻟﻪ‬‫ﻗﺪﺣﺎ ﻣﻦ اﻟﻠﯿﻦ ﻓﺸﺮب ﻣﻨﻪ ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ دﻫﻠﻮي در رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ‬‫و أﺟﻤﻌﻬﺎ و اﮐﺜﺮﻫﺎ ﻓﺎﺋﺪة و اﺣﺴﻨﻬﺎ ﺗﺮﺗﯿﺒﺎ و اﻗﻠﻬﺎ ﺗﮑﺮارا و ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪148 :‬‬‫ﻣﻦ ﮐﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ ذﮐﺮ اﻟﻤﺬاﻫﺐ و وﺟﻮه اﻻﺳـﺘﺪﻻل و ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻧﻮاع اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﯿﺢ و اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻓﯿﻪ ﺟﺮح و ﺗﻌﺪﯾﻞ و‬‫ﻓﯽ آﺧﺮه ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋـﺪ ﺣﺴـﻨﮥ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻗﺪرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺻـﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻌﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﻠﻤـﺎء اﻟﺤﺠﺎز و ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق و ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻗﺎل اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﯽ ﺷﺎن ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻫﻮ ﮐﺎف ﻟﻠﻤﺠﺘﻬـﺪ و ﻣﻐﻦ ﻟﻠﻤﻘﻠـﺪ و وﺟﻮه داﻟﻪ ﺑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 131‬از ‪597‬‬‫ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ و ﻣـﺪح و ﺛﻨـﺎي ﮐﺘـﺎب ﺗﺮﻣـﺬي ﺳـﻮاي ﯾـﮏ وﺟﻪ ﻣﺜـﻞ وﺟﻮه ﻋﺒـﺎرت ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل و ﻋﺒـﺎرت وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ‬‫ﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ و ﻋﻼوه ﺑﺮ ان از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎ در ﺷﺎن ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ آن ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﺑﺮاي ﻣﺠﺘﻬﺪ و ﻣﻐﻨﯿﺴﺖ ﺑﺮاي ﻣﻘﻠﺪ‬‫ﻓﮑﻮﻧﻪ ﮐﺎﻓﯿﺎ ﻟﻠﻤﺠﺘﻬـﺪﯾﻦ ﮐﺎف ﻻﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ اﻟﺤﻖ و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺻـﻠﻮات رب ﻣﻠﮏ‬‫اﻟﻤﺒﯿﻦ و ﮐﻮﻧﻪ ﻣﻐﻨﯿﺎ ﻟﻠﻤﻘﻠﺪﯾﻦ ﻣﻐﻦ ﻟﻠﻤﺴﺘﺮﺷﺪﯾﻦ و اﻟﻤﺴﺘﺒﺼـﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﺑﻄﺎل اﻟﺮّد و اﻟﻘﺪح اﻟﺼﺎدر ﻣﻦ اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﻟﻤﺪﻏﻠﯿﻦ و اﻟﺤﻤﺪ ﷲ رب‬‫اﻟﻌـﺎﻟﻤﯿﻦ ﻧﻮزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﻋﻦ اﺳﺎﻣﯽ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻔﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻟﻼﻣﺎم‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 279‬ﺗﺴﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻫﻮ ﺛﺎﻟﺚ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻧﻘﻞ ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣـﺬي اﻧﻪ ﻗﺎل‬‫ﺻﻨﻔﺖ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘـﺎب ﻓﻌﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤـﺎء اﻟﺤﺠـﺎز و اﻟﻌﺮاق و ﺧﺮاﺳـﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻣﻦ ﮐـﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻓﮑﺎﻧﻤـﺎ اﻟﻨـﺒﯽ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﯾﺘﮑّﻠﻢ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮﻣـﺬي ﺻـﺤﯿﺢ اﺳﺖ و ﻣﻦ اﻟﺒﯿﻦ ان اﻟﮑﺘﺎب اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻼ ﻋﻠﯽ اﻟﮑـﺬب اﻟﻘﺒﯿـﺢ ﻓﺮﻣﯽ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﺑﺎﻟﮑﺬب و اﻟﻮﺿﻊ ﺑﻬﺖ ﻓﻀـﯿﺢ و ﻋﺪوان ﺻـﺮﯾﺢ و ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺣﺠﺎز و ﻋﺮاق و ﺧﺮاﺳﺎن اﯾﻦ‬‫ﮐﺘﺎب را ﭘﺴـﻨﺪﯾﺪﻧﺪ و آن را ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺿﺎ دﯾﺪﻧﺪ ﻓﺜﺒﺖ اﺟﻤﺎع ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﻌﺮاق و ﺧﺮاﺳﺎن ﻋﻠﯽ ﻗﺒﻮل ﻫﺬا اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺠﻠﯿﻞ اﻟﺸﺄن و‬‫ﺑﺮاءﺗﻪ ﻣﻦ اﻻﺷـﺘﻤﺎل ﻋﻠﯽ اﻟﮑـﺬب و اﻟﺒﻬﺘـﺎن و اﻻـﻧﻄﻮاء ﻋﻠﯽ ﻣﺨﺘﻠﻔـﺎت ارﺑـﺎب اﻟﻔﺮﯾـﮥ و اﻟﺸـﻨﺌﺎن و ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺗﺸﺒﯿﻪ اﯾﻦ‬‫ﮐﺘـﺎب ﻓـﺎﺋﻖ ﺑﻪ ﻧﺒﯽ ﻧـﺎﻃﻖ و ﻓﯿﻪ ﮐﻔﺎﯾـﮥ ﻟﻤﻦ ﻟﻪ ﻓﻬﻢ ﺻـﺎﺋﺐ و ﺗﺎﻣـﻞ ﺻـﺎدق و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻻـدراك اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و اﻟﺘﺨﻠﺺ ﻣﻦ اﻟﻤـﺪاﺣﺾ و‬‫اﻟﻤﻀـﺎﺋﻖ و اﻟﺘﻨـّﺼ ﻞ ﻣﻦ اﻟﻤـﺪاﺟﺲ و اﻟﻤﺰاﻟﻖ ﺑﺴـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺼـﻨﻔﮥ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﮐـﺜﺮ ﻣﻦ ان‬‫ﺗﺤﺼـﯽ اﻻ ان اﻟﺴـﻠﻒ و اﻟﺨﻠﻒ ﻗﺪ اﻃﺒﻘﻮا ﻋﻠﯽ ان اﺻﺢ اﻟﮑﺘﺐ ﺑﻌﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﺛﻢ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ ﺛﻢ‬‫اﻟﻤﻮّﻃﺎ ﺛﻢ ﺑﻘﯿـﮥ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ و ﻫﯽ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود و اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ و اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ و اﻟﻤﺴـﻨﺪات اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود و ﻧﺴـﺎﺋﯽ و اﺑﻦ ﻣـﺎﺟﻪ اﺻـﺢ ﮐﺘﺐ ﺑﻌـﺪ ﻣﻮﻃـﺎ و ﺻـﺤﯿﺤﯿﻨﺴﺖ ﺑﺎﻃﺒـﺎق و اﺗﻔﺎق ﺳـﻠﻒ و ﺧﻠﻒ ﻓﺜﺒﺖ ﮐﻮن‬‫ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺘﻬﺬي ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻌﻈﻤﮥ و ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﺸﺮف و ﻻ ﯾﻨﮑﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ و اﻟﻄﯿﺮ و ﻣﺎ ﻣﺎﺛﻠﻬﻤﺎ ﻣﻤﺎ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ اﻟﺸﺮف اﻻ‬‫اﻟﻤﻨﻬﻤﮏ ﻓﯽ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮة و اﻟﺼﻠﻒ و اﻟﺠﺎﺣﺪ اﻟﻤﺘﻌﻨﺖ اﻟﻤﻤﻨﻮ؟؟؟ ﻓﯽ اﻟﻌﺼﺒﯿﮥ ﺑﺎﻟﮑﻠﻒ ﺑﺴﺖ و ﯾﮑﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪149 :‬‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺻـﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء‬‫اﻟﻌﺮاق ﻓﺮﺿـﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤـﺎء ﺧﺮاﺳـﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻣﻦ ﮐـﺎن ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘـﺎب ﻓﮑﺎﻧﻤـﺎ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻧـﺒﯽ ﯾﺘﮑﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ ﻗـﺎل و ﻣﺎ‬‫اﺧﺮﺟﺖ ﻓﯿﻪ ﺣـﺪﯾﺜﺎ اﻻ و ﻗﺪ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻔﻘﻬﺎء ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻫﻢ اﺟﻤﺎع و اﺗﻔﺎق ﻋﻠﻤﺎي ﺣﺠﺎز و ﻋﺮاق و ﺧﺮاﺳﺎن ﺑﺮ ﭘﺴـﻨﺪﯾﺪن ﮐﺘﺎب‬‫ﺗﺮﻣـﺬي و ﺗﺸﺒﯿﻪ آن ﺑﻪ ﻧﺒﯽ ﻣﺘﮑﻠﻢ ﻣﻌﺼﻮم واﺿـﺢ و ﻣﻌﻠﻮم و ﻧﯿﺰ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺺ ﺗﺮﻣﺬي در ﮐﺘﺎب او ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ‬‫ﻋﻤﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ ﺑﺎن ﺑﻌﺾ ﻓﻘﻬﺎ ﺑﺴﺖ و دوم آﻧﮑﻪ از ﻗﺼـﯿﺪه ﮐﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي از ﺑﻌﻀـﯽ اﻧﺪﻟﺴـﯿﯿﻦ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي‬‫رﯾﺎض ﻋﻠﻤﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮده ازﻫﺎر آن زﻫﺮ ﻧﺠﻮم را ﻓﺜﺒﺖ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾـﮥ و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤﺎ ﻣﻦ اﻻزﻫﺎر اﻟﺤﺎﮐﯿﮥ ﻟﺰﻫﺮ‬‫اﻟﻨﺠﻮم ﻓﺮﻣﯿﻬﻤﺎ ﺑﺎﻟﮑﺬب و اﻟﻮﺿﻊ ﮐﺬب ﻣﺬﻣﻮم و ﺑﻬﺖ ﻣﺮﺟﻮم ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي اﺑﺎﻧﺖ‬‫آﺛـﺎر و اﯾﻀـﺎح اﺧﺒـﺎر ﺑﺎﻟﻘﺎب ﺛﺎﺑﺘﻪ ﻣﺜﻞ رﺳﻮم ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﻌﻠﻮم ﮔﺮدﯾـﺪه و ﻣﻦ اﻟﻮاﺿـﺢ اﻟﺒّﯿﻦ ان ادﺧﺎل اﻟﮑـﺬب و اﻟﺒﻬﺘﺎن اﻟﻮاﺿـﺢ اﻟﻤﻬﺎﻧﮥ‬‫ﻣﻨـﺎف ﻟﻼﯾﻀﺎح و اﻻﺑﺎﻧـﮥ ﻓﺎﻧﻪ ﻋﯿﻦ اﻟﻐﺶ و اﻟﺨﯿﺎﻧـﮥ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ و ﺑﻪ اﻻﺳـﺘﻌﺎﻧﮥ ﺑﺴﺖ و ﭼﺎرم آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺣﺴﻦ ﺗﺮﻣـﺬي ﺗـﺎﻟﯽ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﺎﺣﺴﺖ ﮐﻪ اﻧـﺎره ﻧﺠـﻮم ﺑﺮاي ﺧﺼـﻮص و ﻋﻤﻮم ﻧﻤﻮده ﻓﺜﺒﺖ ان ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟـﺬي ذﮐﺮه ﻟا ﺘﺮﻣـﺬي‬‫ﻣﻘﺘـﺪي اﻫﻞ اﻟﻔﻬﻮم ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺻـﺤﯿﺤﺎ ﻓﻬﻮ ﺣﺴﻦ ﻗﺎل ﻟﻠﺼـﺤﺎح اﻟﻤﻨﯿﺮة اﻟﻨﺠﻮم ﻟﻠﺨﺼﻮص و اﻟﻌﻤﻮم ﻓﺎﻟﻄﻌﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬر ﻣﺤﻤﻮم و ﺗﻘﻮل‬‫ﺳﺨﯿﻒ ﻣﻠﻮم ﻻ ﯾﺼـﻐﯽ إﻟﯿﻪ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻮم ﺑﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ از ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي ﺻـﺤﯿﺢ از ﺳـﻘﯿﻢ ﺟﺪا‬‫ﮔﺮدﯾﺪه ﻓﺜﺒﺖ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ ﻻ ﻣﻦ اﻟﻤﺮﯾﺾ اﻟﺴﻘﯿﻢ ﮐﻤﺎ زﻋﻤﻪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻌﻠﯿﻢ ﻧﻌﻤﺎ؟؟؟ ﮐﺎﻓﯽ اﻟﺘﻌﺼﺐ اﻟﺬﻣﯿﻢ‬‫ﺑﺴﺖ و ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣـﺬي اﺑـﺎﻧﺖ ﻣﻌﺎﻟﻢ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﺑﺮاي ارﺑﺎب ﻋﻠﻮم ﻧﻤﻮده ﻓﻮﺿـﺢ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 132‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻌﺎﻟﻢ اﻟﻤﺒﯿﻨﮥ ﻻرﺑﺎب اﻟﻌﻠﻮم ﻻ ﻣﻦ اﻟﮑﺬب و اﻟﺒﻬﺘﺎن اﻟﺬي ﻫﻮ ﺑﺎﻟّﺮد و اﻟﻨﺠﻪ ﻣﻮﺳﻮم ﮐﻤﺎ زﻋﻤﻪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﺗﻘﻠﯿﺪا ﻟﻠﮑﺎﺑﻠﯽ اﻟﻤﺸﻮم ﺑﺴﺖ و‬‫ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻄﺮز ﮐﺮده اﺳﺖ ﺗﺮﻣﺬي ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را ﺑﺂﺛﺎر ﺻﺤﺎح ﮐﻪ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪهاﻧﺪ آن را ارﺑﺎب ﻧﻈﺮ ﺳﻠﯿﻢ از‬‫ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻘﻬﺎ ﻗﺪﯾﻤﺎ و ﭘﺴـﻨﺪﯾﺪهاﻧﺪ آن را اﻫﻞ ﻓﻀﻞ و اﺻـﺤﺎب ﻧﻬﺞ ﻗﻮﯾﻢ ﻓﺎﻟﻤﮑﺬب ﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺧﺎرج ﻋﻦ ارﺑﺎب اﻟﻨﻈﺮ اﻟﺴﻠﯿﻢ ﻣﺘﻨﮑﺐ‬‫ﻋﻦ ﻃﺮﯾﻘـﮥ اﻫـﻞ اﻟﻔﻀـﻞ و ارﺑـﺎب اﻟﻨﻬـﺞ اﻟﻘﻮﯾﻢ ﻣﺨـﺎﻟﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻟﻔﻘﻬـﺎء ﻗـﺪﻣﺎ و ﺟﺎﻋﻞ ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﺼﻮاب ردﻣﺎ و ﻣﻮل ﻟﻠﺤﻖ و‬‫اﻟﺼﺪق ﻫﻀﻤﺎ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼﯿﺪه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي ﻋﻠﻖ ﻧﻔﯿﺴﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻔﻨﻦ ﮐﺮدهاﻧﺪ در ان ارﺑﺎب ﻋﻠﻮم ﻓﻼ ﯾﮑﺬب‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻌﻠﻖ اﻟﻨﻔﯿﺲ اﻻ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﺧﺴـﯿﺲ ﻣﻨﻬﻤﮏ ﻓﯽ اﻟﺘﺨﺪﯾﻊ و اﻟﺘﺪﺳﯿﺲ ﻣﻮﻟﻊ ﺑﺎﻟﺘﻠﻤﯿﻊ و اﻟﺘﻠﺒﯿﺲ و ﻫﻮ ﺧﺎرج‬‫ﻋﻦ ارﺑـﺎب ﻟا ﻌﻠﻮم اﻟﻤﺘﻔﻨﻨﯿﻦ ﺷـﺎّق ﻋﺼـﯽ ﺟﻤﺎﻋـﮥ اﻟﻤﻨﻘـﺪﯾﻦ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ ﺑﺴﺖ و ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ از آن ﻗﺼـﯿﺪه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ارﺑﺎب ﻋﻠﻮم اﻗﺘﺒﺎس‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ از ان ﻧﻔﯿﺲ ﻋﻠﻢ را ﮐﻪ اﻓﺎده ﻣﯽﮐﻨﺪ آن ﻋﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪150 :‬‬‫ﻧﻔﻮس اﯾﻦ ﻣﻘﺘﺒﺴـﯿﻦ را أﺳـﻨﺎي رﺳﻮم ﻓﻤﻦ ﮐـﺬب ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻬﻮ ﻣﺤﺮوم ﻋﻦ اﻻﺳـﺘﻔﺎدة و اﻻﻗﺘﺒـﺎس ﻣﻌﺮض ﻋﻦ ﻧﻔﯿﺲ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﺳﺘﯿﻼء‬‫اﻻﺷـﺘﺒﺎه و اﻻﻟﺘﺒـﺎس ﻣـﺎﻧﻊ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻦ اﺳـﻨﯽ اﻟﺮﺳـﻮم ﻻﺑﺘﻼـﺋﻪ ﺑﺎﻟﺨﺒـﻂ و اﻟﻮﺳـﻮاس ﺗـﺎﺑﻊ ﻻزﻻـل اول ﻣﻦ ﻗـﺎس ﺳـﯽام آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه‬‫واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي و رواﯾﺖ آن ﺳﺒﺐ ﺳﯿﺮاﺑﯽ از ﺗﺴﻨﯿﻢ در دار ﻧﻌﯿﻤﺴﺖ ﻓﻤﻦ ﮐﺬب ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻻ ﯾﺮوي ﻣﻦ اﻟﺘﺴﻨﯿﻢ‬‫ﻓﯽ دار اﻟﻨﻌﯿـﻢ ﺑـﻞ ﯾﻠﻘﯽ ﻣﮑﺒﻮﺑـﺎ ﻋﻠﯽ وﺟﻬﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺠﯿﻢ ﺳـﯽ و ﯾﮑﻢ آﻧﮑﻪ ازﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻏـﻮص ﮐﺮد ﻓﮑﺮ در ﺑﺤﺮ ﻣﻌـﺎﻧﯽ‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣـﺬي ﭘﺲ ادراك ﮐﺮد ﻫﺮ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ را ﻓﻤﻦ اﺑﻄﻞ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ و اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻬﻮ ﺑﻌﯿﺪ ﻋﻦ ﻏﻮص ﻫﺬا اﻟﺒﺤﺮ اﻟﻤﺸـﺤﻮن ﺑﻔﺮاﺋﺪ‬‫اﻟـﺪرر ﻣﺸـﯿﺢ ﺑﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ادراك ﮐـﻞ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻻـﺛﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻫﺎﺑﻂ ﻓﯽ ﻣﻬﺎوي اﻟﺮدي و اﻟﻐﺮر ﺳـﯽ و دوم آﻧﮑﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ‬‫ﺗﺮﻣـﺬي ﮐﺘﺎب ﺧﻮد را ﻓﻌﻞ ﮐﺮﯾﻤﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺼـﯿﺪه از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺧﯿﺮ ﺑﻌـﺪ ﺧﯿﺮ ﺑﺮاي ﺗﺮﻣـﺬي ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻓﻤﻦ ﮐﺬب ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻄﯿﺮ و اﻟﻮﻻﯾـﮥ و ﻣﺜﻠﻬﻤﺎ ﻓﻘـﺪ ﺑـﺪل اﻟﻔﻌﻞ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﺎﻟﻌﯿﺐ اﻟﺴـﻘﯿﻢ و اﺳـﺘﺤﻖ اﻟﻄﻌﻦ اﻟﻤﻠﯿﻢ و اﻟﺠﺮح اﻟـﺬﻣﯿﻢ ﺣﺎﻻ ﻋﺒﺎرت اﯾﻦ ﻗﺼـﯿﺪه ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺷﻨﯿﺪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﺒﻌﺾ اﻻﻧﺪﻟﺴﯿﯿﻦ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻗﺼﯿﺪة‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺮﻣﺬي رﯾﺎض ﻋﻠﻢ ﺣﮑﺖ ازﻫﺎره زﻫﺮ اﻟﻨﺠﻮم‬‫ﺑﻪ اﻻﺛﺎر واﺿﺤﮥ اﺑﯿﻨﺖ ﺑﺎﻟﻘﺎب اﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻟﺮﺳﻮم‬‫ﻓﺄﻋﻼﻫﺎ اﻟﺼﺤﺎح و ﻗﺪ أﻧﺎرت ﻧﺠﻮﻣﺎ ﻟﻠﺨﺼﻮص و ﻟﻠﻌﻤﻮم‬‫و ﻣﻦ ﺣﺴﻦ ﯾﻠﯿﻬﺎ و ﻏﺮﯾﺐ و ﻗﺪ ﺑﺎن اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻣﻦ اﻟﺴﻘﯿﻢ‬‫ﻓﻌّﻠﻠﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺒﯿﻨﺎ ﻣﻌﺎﻟﻤﻪ ﻻرﺑﺎب اﻟﻌﻠﻮم‬‫و ﻃﺮزه ﺑﺂﺛﺎر ﺻﺤﺎح ﺗﺨّﯿﺮﻫﺎ اول اﻟﻨﻈﺮ اﻟﺴﻠﯿﻢ‬‫ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻗﺪﻣﺎ و اﻫﻞ اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﻨﻬﺞ اﻟﻘﻮﯾﻢ‬‫ﻓﺠﺎء ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻋﻠﻘﺎ ﻧﻔﯿﺴﺎ ﺗﻔّﻨﻦ ﻓﯿﻪ ارﺑﺎب اﻟﻌﻮم‬‫و ﯾﻘﺘﺒﺴﻮن ﻣﻨﻪ ﻧﻔﯿﺲ ﻋﻠﻢ ﯾﻔﯿﺪ ﻧﻔﻮﺳﻬﻢ اﺳﻨﯽ اﻟﺮﺳﻮم‬‫ﮐﺘﺒﻨﺎه روﯾﻨﺎه ﻟﻨﺮوي ﻣﻦ اﻟﺘﺴﻨﯿﻢ ﻓﯽ دار اﻟﻨﻌﯿﻢ‬‫و ﻏﺎص اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯽ ﺑﺤﺮ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﺎدرك ﮐّﻞ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ‬‫ﺟﺰي اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺧﯿﺮا ﺑﻌﺪ ﺧﯿﺮ اﺑﺎ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻌﻞ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫ﺳﯽ و ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺒﺼـﺮي در ﺧﺘﻢ ﺟﺎﻣﻊ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ آن در ﮐﺘﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮم ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻗﺎﺻﺮ‬‫رﺳـﯿﺪه ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ ﻓﯽ اول ﺷـﺮح اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻋﻠﻤﻮا اﻧﺎر اﻟﱠﻠﻪ اﻓﺌﺪﺗﮑﻢ ان ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻌﻔﯽ أي اﻟﺒﺨﺎري ﻫﻮ اﻻﺻـﻞ‬‫اﻟﺘﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺒﺎب و اﻟﻤﺆﻃﺎ ﻫﻮ اﻻول و اﻟﻠﺒﺎب و ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﺑﻨﯽ اﻟﺠﻤﯿﻊ ﮐﺎﻟﻘﺸـﯿﺮّي و اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﻤﻦ دوﻧﻬﻤﺎ ﻣﺎ ﻃﻔﻔﻮا ﯾﺼـﻨﻌﻮﻧﻪ و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 133‬از ‪597‬‬‫ﻗﺪر ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺜﻠﻪ ﺣﻼوة ﻣﻘﻄﻊ و ﻧﻔﺎﺳﮥ ﻣﻨﺰع و ﻋﺬوﺑﮥ ﻣﺸـﺮع و ﻓﯿﻪ ارﺑﻌﮥ ﻋﺸـﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﺻـّﻨﻒ و ذﻟﮏ اﻗﺮب اﻟﯽ اﻟﻌﻤﻞ و اﺳﻨﺪ و‬‫ﺻﺤـﺢ و اﺳـﻘﻢ و ﻋـّﺪد اﻟّﻄﺮق و ﺟﺮح و ﻋّﺪل و اﺳـﻤﯽ و اﮐﻨﯽ و وﺻﻞ و ﻗﻄﻊ و اوﺿﺢ اﻟﻤﻌﻤﻮل ﺑﻪ و اﻟﻤﺘﺮوك و ﺑّﯿﻦ اﺧﺘﻼف اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫ﻓﯽ اﻟّﺮد و اﻟﻘﺒﻮل ﻵﺛﺎره و ذﮐﺮ اﺧﺘﻼﻓﻬﻢ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻠﯿﻬﺎ و ﮐﻞ ﻋﻠﻢ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﻌﻠﻮم اﺻﻞ ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻪ و ﻓﺮد ﻓﯽ ﻧﺼﺎﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪151 :‬‬‫و اﻟﻘﺎري ﻟﻪ ﻻ ﯾﺰال ﻓﯽ رﯾﺎض ﻣﻮﻧﻘﮥ و ﻋﻠﻮم ﻣﺘﻔﻘﮥ ﻗﺎل و وﺟﺪت ﯾﺨﻄﺎ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟّﺼﺒﺮ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﺑﯿﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻣﺼﻨﻒ ﻟا ﺘﺮﻣﺬي‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮﺑﮥ و ﻫﯽ ﻫﺬه‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺮﻣﺬّي رﯾﺎض ﻋﻠﻢ ﺣﮑﺖ أزﻫﺎره زﻫﺮ اﻟﻨﺠﻮم‬‫ﺑﻪ اﻻﺛﺎر واﺿﺤﮥ اﺑﯿﻨﺖ ﺑﺎﻟﻘﺒﺎب اﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻟّﺮﺳﻮم‬‫ﻓﺎﻋﻼﻫﺎ اﻟّﺼﺤﺎح و ﻗﺪ أﻧﺎرت ﻧﺠﻮﻣﺎ ﻟﻠﺨﺼﻮص و ﻟﻠﻌﻤﻮم‬‫و ﻣﻦ ﺣﺴﻦ ﯾﻠﯿﻬﺎ او ﻏﺮﯾﺐ و ﻗﺪ ﺑﺎن اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻣﻦ اﻟّﺴﻘﯿﻢ‬‫ﻓﻌّﻠﻠﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺒﯿﻨﺎ ﻣﻌﺎﻟﻤﻪ ﻟﻄّﻠﺎب اﻟﻌﻠﻮم‬‫و ﻃّﺮزه ﺑﺂﺛﺎر ﺻﺤﺎح ﺗﺨّﯿﺮﻫﺎ اوﻟﻮ اﻟّﻨﻈﺮ اﻟّﺴﻠﯿﻢ‬‫ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻗﺪﻣﺎ و اﻫﻞ اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﻨﻬﺞ اﻟﻘﻮﯾﻢ‬‫ﻓﺠﺎء ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻋﻠﻘﺎ ﻧﻔﯿﺴﺎ ﯾﻨﺎﻓﺲ ﻓﯿﻪ ارﺑﺎب اﻟﻌﻠﻮم‬‫و ﯾﻘﺘﺒﺴﻮن ﻣﻨﻪ ﻧﻔﯿﺲ ﻋﻠﻢ ﯾﻔﯿﺪ ﻧﻔﻮﺳﻬﻢ اﺳﻨﯽ اﻟّﺮﺳﻮم‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ ﺑﺮاي ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣـﺬي ﺣﻼوت ﻣﻘﻄﻊ و ﻧﻔﺎﺳﺖ ﻣﻨﺰع و ﻋـﺬوﺑﺖ ﻣﺸـﺮع ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭘﺲ اﮔﺮ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﮑﺬوب و ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﻨﺤﻮل و ﻣﺼـﻨﻮع ﺑﺎﺷﺪ اﯾﻦ ﺣﻼوت و ﻧﻔﺎﺳﺖ و ﻋﺬوﺑﺖ ﻣﺒﺪل ﺑﻤﺮارت و‬‫ﺧﺴﺎﺳﺖ و ﮐﺪورت ﮔﺮدد و اﻟﻼزم ﺑﺎﻃﻞ ﻓﺎﻟﻤﻠﺰوم ﻣﺜﻠﻪ ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ان اﺑﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ اﻟّﺬي ﻗﺪ ﺑﻠﻎ ﻣﻦ اﻹزراء و اﻟﻐّﺾ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﺒﻠﻐﺎ ﻻ ﯾﺒﻠﻐﻪ رداء و ﻻ ﯾﻘﺼـﺮه ﻧـﺪاء ﺣّﺘﯽ ﻗﺎل ﻓﯽ ﺣﻖ رﯾﺤﺎﻧﮥ اﻟﺮﺳﻮل و ﻓﺮخ اﻟﺒﺘﻮل اﻟﺸـﻬﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪ اﻟﺸـﻘﯽ اﻟﻤﺨﺬول اﻧﻪ‬‫ﻗﺘﻞ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﺴـﯿﻒ ﺟّﺪه ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ و اﻟﻤﺦ اﻟﻤﮑﯿﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﯾﻈﻬﺮ ﻣﻦ ﮐﻼﻣﻪ ﻣﺪح ﻋﻈﯿﻢ و ﺛﻨﺎء ﻓﺨﯿﻢ ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﯿﺢ ﻟا ﺘﺮﻣﺬي‬‫ﺣﯿـﺚ ﯾﺜﺒـﺖ ﺑـﻪ اﻋﺘﺒـﺎر اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ وﺟـﻮه ﺷـّﺘﯽ و ﻃﺮق ﻋﺪﯾـﺪة و اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ اﻟﻤﺘﺤـﺬﻟﻖ ﻻـ ﯾﻌﺮج ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ و ﯾﺴـﻠﮏ اﻓﺤﺶ‬‫اﻟﻤﺴﺎﻟﮏ و ﯾﻬﻮي ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻓﯽ اوﺣﺶ اﻟﻤﻬﺎﻟﮏ و ﯾﺠﺎوز ﻓﯽ اﻟﺘﻌﺼﺐ اﺑﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ اﻟﻤﺘﻌﺼﺐ اﻟﻤﺘﻌّﺴﻒ اﻟﺠﺎف ﺣﯿﺚ ﯾﺮﻣﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و‬‫اﻟﻮﻻﯾﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺑﺎﻟﮑﺬب و اﻟﻮﺿﻊ و اﻻرﺟﺎف ﻓﯿﺮﺑﻮ ﺑﺬﻟﮏ و ﯾﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣﯽ ﻟﯿﺰﯾﺪ و ﻻ ﯾﺮﺿـﯽ‬‫ﻣﻦ ﻓﻀـﯿﻠﮥ اﻟﻮﺻـّﯽ ﺑﻤﺎ رﺿـﯽ ﺑﻪ ﻫـﺬا اﻟﻨﺎﺻﺐ اﻟﻤﺘﺠﺎﺳـﺮ اﻟﻌﻨﻮد و اﻟﺒـﺬي اﻟﺨﺎﺳـﺮ اﻟﮑﻨﻮد اﻟّﺬي ﺗﻔّﻮه ﺑﻤﺎ ﯾﻘﺸـﻌﺮ ﻣﻨﻪ اﻟﺠﻠﻮد و ﯾﻨﻔﺠﺮ ﻣﻨﻪ‬‫اﻟﺠﻠﻤﻮد و ﺗﮑﺎد اﻟﺴﻤﻮات ﺗﻨﻔﻄﺮ و ﺗﻨﻬّﺪ و اﻻرض ﺗﻨﺸﻖ و اﻻﮐﻮان ﺗﺤﺘﺮق و ﺗﺤﺘّﺪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ‬‫ﺗﻐﻠﺐ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در درر ﮐـﺎﻣﻨﻪ ﺛﻨـﺎي او ﺑـﺎﯾﻦ اﻟﻔـﺎظ ﻧﻤﻮده ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ اﻻدﻓﻮي اﻻدﯾﺐ‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ وﻟﺪ ﺑﻌﺪ ﺳـﺘﮥ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺮأت ﺑﺨﻂ اﻟﺸـﯿﺦ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟّﺴﺒﮑﯽ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺴﻤﯽ وﻋﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﻟﺼﻔﺪي اﺷﺘﻐﻞ‬‫ﻓﯽ ﺑﻼـده ﻓﻤﻬﺮ ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن و ﻻـزم اﺑﻦ دﻗﯿﻖ اﻟﻌﺒـﺪ و ﺗـﺄدب ﺑﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺣّﯿﺎن و ﺣﻤﻞ ﻋﻨﻪ ﮐﺜﯿﺮ او ﮐﺎن ﯾﻘﯿﻢ ﻓﯽ ﺑﺴـﺘﺎن ﻟﻪ ﺑﺒﻠـﺪه و‬‫ﺻّﻨﻒ اﻻﻣﺘﺎع ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﺴﻤﺎع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪152 :‬‬‫و اﻟﻄﺎﻟﻊ اﻟﺴـﻌﯿﺪ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﺼـﻌﯿﺪ و اﻟﺒـﺪر اﻟﺴﺎﻓﺮ ﻓﯽ ﺗﺤﻔﮥ اﻟﻤﺴﺎﻓﺮ و ﮐﻞ ﻣﺠﺎﻣﯿﻌﻪ ﺟﯿﺪة و ﻟﻪ اﻟﻨﻈﻢ اﻟﻨﺜﺮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﻣﻦ ﺧﻂ‬‫اﻟﺒـﺪر اﻟﻨﺎﺑﻠﺴـﯽ ﮐـﺎن ﻋﺎﻟﻤـﺎ ﻓﺎﺿـﻼ ﻣﺘﻘﻠﻼ ﻣﻦ اﻟـﺪﻧﯿﺎ و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻓﮑﺎن ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻦ اﻟﻤﺄﮐﻞ اﻟﻄّﯿﺒـﮥ ﻣﺎت ﻓﯽ اواﺋﻞ ﺳـﻨﻪ ‪ 748‬ﻗﺮأت ﺑﺨﻂ‬‫اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ ﻗﺎل ورد اﻟﺨﺒﺮ ﺑـﺬﻟﮏ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﻣﻦ اﻟﺴـﻨﮥ و ﻓﯽ آﺧﺮ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﻤﺨﺘﺺ ﻟﻠـﺬﻫﺒﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 134‬از ‪597‬‬‫ﻣﺎت ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳﻨﻪ ‪ 48‬و ﻣﺎت ﻗﺒﻠﻪ ﺑﺎﯾﺎم اﻻدﯾﺐ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﮐﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﻋﻦ ﻧﯿﻒ و ﺳﺘﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺑﻌـﺪ رﺟﻮﻋﻪ ﻣﻦ اﻟﺤـﺞ و اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﺳﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﻣﺪح او ﺑﺎﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮده ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻻدﯾﺐ اﻟﺒﺎرع ذو اﻟﻔﻨﻮن‬‫ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻻدﻓﻮي ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻘﻮص و اﻟﻘﺎﻫﺮة‬‫و اﺧـﺬ اﻟﻤﺬﻫﺐ و اﻟﻌﻠﻮم ﻋﻦ ﻋﻠﻤﺎء ذﻟﮏ اﻟﻌﺼـﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻦ دﻗﯿﻖ اﻟﻌﯿﺪ و اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻘﻮﻧﻮّي و اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺑﺪر اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺠﺰري و ﺗﺎدب ﺑﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺣّﯿﺎن و ﺣﻤﻞ ﻋﻨﻪ اﺷـﯿﺎء و ﺻﺤﺒﻪ ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻋﺸﺮة اﻟﯽ ﺣﯿﻦ وﻓﺎﺗﻪ و ذﮐﺮ ﻓﯽ‬‫ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟﺒـﺪر اﻟﺴﺎﻓﺮ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ أﺑﯽ ﺣّﯿﺎن ان اﺑﺎ ﺣّﯿﺎن اﻣﺘـﺪﺣﻪ ﺑﻘﺼـﯿﺪﺗﯿﻦ راﺋﯿـﮥ و ﻻﻣﯿـﮥ ﻗﺎل و ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﯽ ﺟﺰء ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﺮﺟﺘﻪ و اﻟّﻄﺎﻟﻊ‬‫اﻟﺴـﻌﯿﺪ ﺗﺼـﻨﯿﻔﯽ ﺣـّﺒ ﺎ ﻟﻠﻌﻠﻢ و ﺣﺮﺻـﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗـﺎل اﻻﺳـﻨﻮي ﮐﺎن ﻣﺸﺎرﮐﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم ﻣﺘﻌـﺪدة ادﯾﺒﺎ ﺷﺎﻋﺮا ذﮐّﯿﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎ ﻃﺎرﺣﺎ ﻟﻠﺘﮑﻠﻒ ذا ﻣﺮوة‬‫ﮐﺜﯿﺮة ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﺴـﻤﺎع ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻧﻔﯿﺴﺎ ﺳـﻤﺎه ﺑﺎﻻﻣﺘﺎع اﻧﺒﺄ ﻓﯿﻪ ﻋﻦ اﻃﻼع ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺎﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﻤﯿﻞ اﻟﯽ ذﻟﮏ ﻣﯿﻼ ﮐﺜﯿﺮا و ﯾﺤﻀﺮه ﺳﻤﻊ و‬‫ﺣﺪث و درس و اﻓﺎد و ﻟﻢ ﯾﺘﺰوج و ﻟﻢ ﺗﯿّﺴﺮ ﻟﻔﻘﺪان داﻋﯿﮥ ذﻟﮏ ﻋﻨﺪه و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻓﻀﻼء اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺻّﻨﻒ ﺗﺎرﯾﺨﺎ‬‫ﻟﻠﺼـﻌﯿﺪ و ﻣﺼـّﻨﻔﺎ ﻓﯽ ﺣﻞ اﻟّﺴـ ﻤﺎع ﺳـﻤﺎه ﮐﺸﻒ اﻟﻘﻨﺎع و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻗﺎل اﻟـّﺼ ﻼح اﻟﺼـﻔﺪي ﺻـﻨﻒ اﻻﻣﺘﺎع ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﺴﻤﺎع و اﻟﻄﺎﻟﻊ‬‫اﻟﺴـﻌﯿﺪ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﺼـﻌﯿﺪ و اﻟﺒـﺪر اﻟﺴﺎﻓﺮ ﻓﯽ ﺗﺤﻔـﮥ اﻟﻤﺴﺎﻓﺮ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻧﺘﻬﯽ و ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺑﺪر اﻟﺴﺎﻓﺮ ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪﯾﻦ ﻓﯿﻪ ﺗﺮاﺟﻢ ﻋﻠﯽ اﺳـﻠﻮب‬‫وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧّﻠﮑﺎن و ﻏﺎﻟﺐ ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻢ ﻓﯿﻪ ﻣﻤﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟﺴﺎﺑﻌـﮥ و ﻓﯿﻪ ﺗﺮاﺟﻢ ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻤﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ و ﺑﻌﺾ ﻣﻦ‬‫ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﺨﺎﻣﺴﮥ و ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋﺪ و ﻏﺮاﺋﺐ و ﻗﺪ ﮐﺘﺐ ﻋﻠﯽ ﻣﻘﺪﻣﮥ ﺷـﺮح اﻟﻤﻬﺬب اﺷـﯿﺎء ﺣﺴـﻨﮥ و زاد اﺷـﯿﺎء ﻣﻬّﻤﮥ وﻗﻔﺖ ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺠﻤﻮع ﻓﯿﻪ‬‫ﻓﻮاﺋـﺪ ﻓﻘﻬّﯿﮥ اﻋﺘﻨﯽ ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻨﻘﻞ و ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﺣﺴـﻨﮥ و ﺟﻤﻊ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﺟﺰء ﺳـﻤﺎه اﻟﻐﺮر اﻟﻤﺎﺛﻮرة و اﻟﺪرر اﻟﻤﻨﻈﻮﻣﮥ و اﻟﻤﻨﺜﻮرة ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ اﻟﺴﻨﮥ اﻻﺗﯿﮥ و ﻗﺎل اﻻﺳﻨﻮي ﻗﺒﯿﻞ اﻟﻄﺎﻋﻮن اﻟﻮاﻗﻊ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻋﻤﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪153 :‬‬‫ﻣﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺴـﻨﺘﯿﻦ و اﻟﺴـﺒﻌﯿﻦ و دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺎﺑﺮ اﻟﺼﻮﻓـّﯿ ﮥ در ﮐﺘﺎب اﻻﻣﺘﺎع ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﺴـﻤﺎع ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻗﺪ ﺗﻠﻘﺖ اﻻﻣﮥ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺨﻤﺴﮥ و اﻟﺴـﺘﮥ‬‫ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و اﻃﻠﻖ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋﮥ اﺳﻢ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و رّﺟﺢ ﺑﻌﻀﻬﻢ ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﺴﻠﻢ و ﻏﯿﺮه ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻄﺎﺑﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺴﻨﻦ‬‫ﻻـﺑﯽ داود ﮐﺘـﺎب ﺷـﺮﯾﻒ ﻟﻢ ﯾﺼـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﮐﺘـﺎب ﻣﺜﻠﻪ و ﻗـﺪ رزق ﻣﻦ اﻟﻨﺎس اﻟﻘﺒﻮل ﮐﺂﻓـﮥ ﻓﺼﺎر ﺣﮑﻤﺎ ﺑﯿﻦ ﻓﺮق اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻋﻠﯽ اﺧﺘﻼف ﻣﺬاﻫﺒﻬﻢ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﺣﺴﻦ وﺿـﻌﺎ و اﮐﺜﺮ ﻓﻘﻬﺎ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﺳﻤﻌﺖ اﻻﻣﺎم اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﺑﻬﺮاة ﯾﻘﻮل و ﻗﺪ ﺟﺮي ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ذﮐﺮ أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﮐﺘﺎﺑﻪ‬‫ﻓﻘﺎل ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻋﻨﺪي اﻧﻔﻊ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ ان ﻻﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺷﺮﻃﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟّﺮﺟﺎل اﺷـﺪ ﻣﻦ ﺷـﺮط اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و ﻗﺎل اﺑﻮ زرﻋﮥ اﻟﺮازي ﻟﻤﺎ ﻋﺮض ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ اﻟّﺴـ ﻨﻦ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻇّﻦ ان وﻗﻊ ﻫﺬا ﻓﯽ اﯾﺪي اﻟﻨﺎس‬‫ﺗﻌﻄﻠﺖ ﻫـﺬه اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﮐﻠﻬـﺎ او ﻗـﺎل اﮐﺜﺮﻫـﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻧﺼﺎري ﻧﺺ ﺑﺮ ﺑﻮدن ﮐﺘﺎب ﺗﺮﻣـﺬي اﻧﻔﻊ از‬‫ﮐﺘـﺎب ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﻧﻤﻮده ﺗﺮﺟﯿـﺢ آن ﺑﺮ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻓﺎذا ﺛﺒﺖ ﮐﻮن ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ اﻧﻔﻊ و‬‫ﻓﻀـﻠﻪ ارﺟـﺢ و ﻣﻘﺎﻣﻪ اوﺳﻊ ﮐﯿﻒ ﯾﻨﻔﻊ ﺑﻌـﺪ ﺗﻠﮏ اﻻﻧﻔﻌﯿﮥ ﮐﻼم ﻣﺠﺎدل ﻣﮑﺎﺑﺮ اﺷـﻨﻊ ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯽ رد ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﻧﮑﺎر اﻓﻈﻊ ﺳـﯽ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻻﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺑﺘﺮﻣﺬ ﺳـﻨﻪ ‪ 279‬ﻗﺎل ﺻـّﻨﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻌﺮﺿﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء‬‫اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻌﺮاق ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ و ﻋﺮﺿـﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﺎء ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﺮﺿﻮا ﺑﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ اﺣﺴﻦ‬‫اﻟﮑﺘﺐ ﺗﺮﺗﯿﺒـﺎ و اﮐﺜﺮﻫـﺎ ﻓﺎﺋـﺪة و اﻗﻠﻬـﺎ ﺗﮑﺮارا ﻓﯿﻪ ﻣـﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ذﮐﺮ اﻟﻤـﺬاﻫﺐ و وﺟـﻮه اﻻﺳـﺘﺪﻻل و ﺗـﺒﯿﯿﻦ اﻧـﻮاع اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺢ و ﻟا ﺤﺴﻦ و اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ اﻟﺒﺨﺎري ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻮرع و اﻟﺰﻫﺪ و ﺑﻘﯽ ﺿـﺮﯾﺮا ﺳﻨﯿﻦ و ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺢ‬‫اﻧﻪ وﻟﺪ اﮐﻤﻪ و ﻟﻢ ﯾﻘﻊ ﻟﻪ ﺛﻼﺛﯽ إﻻ ﺣﺪﯾﺚ واﺣﺪ ﺑﺎﻟﺴﻨﺪ إﻟﯿﻪ‬‫ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﯾﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺎس زﻣﺎن اﻟﺼﺎﺑﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻋﻠﯽ دﯾﻨﻪ ﮐﺎﻟﻘﺎﺑﺾ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺮﺳﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 135‬از ‪597‬‬‫و ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ﻃﯿﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﺧّﻂ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ أي ﺧﻂ ﻻﺟﻞ ﺗﻔﻬﯿﻤﻨﺎ ﺳﺒﯿﻞ اﻻﻋﺘﻘﺎد اﻟﺤﻖ و‬‫اﻟﻌﻤﻞ اﻟّﺼﺎﻟﺢ و ذا ﻻ ﯾﺘﻌﺪد اﻧﺤﺎؤه ﺛﻢ ﺧﻂ ﺧﻄﻮﻃﺎ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﺷﻤﺎﻟﻪ اﺷﺎرة اﻟﯽ ان ﺳﺒﯿﻠﻪ وﺳﻂ ﺑﯿﻦ اﻻﻓﺮاط و اﻟﺘﻔﺮﯾﻂ ﮐﺎﻟﺠﺒﺮ و اﻟﻘﺪر و‬‫ﺗﻠﮏ اﻟﺨﻄﻮط ﻣﺬاﻫﺐ اﻫﻞ اﻷﻫﻮاء اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﻓﺮﻗﮥ ﻓﺎن ﻗﻠﺖ ﻣﺎ وﺛﻮﻗﮏ اﻧﮏ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺮاط اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ ﻓﺎن ﮐﻞ ﻓﺮﻗﮥ ﺗّﺪﻋﯽ ﻧا ﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻗﻠﺖ ﺑﺎﻟﻨﻘـﻞ ﻋﻦ اﻟﺜﻘـﺎت اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻟّـﺬﯾﻦ ﺟﻤﻌـﻮا ﺻـﺤﺎح اﻻﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﯽ اﻣـﻮره ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺣﻮاﻟﻪ و اﻓﻌـﺎﻟﻪ و ﻓﯽ اﺣﻮال‬‫اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﺜﻞ اﻟﺼﺤﺎح اﻟّﺴّﺘﮥ اﻟﺘﯽ اﺗﻔﻖ اﻟﺸﺮق‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪154 :‬‬‫و اﻟﻌﺮب ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﺘﻬﺎ و ﺷّﺮاﺣﻬﺎ ﮐﺎﻟﺨﻄﺎﺑﯽ و اﻟﺒﻐﻮي و اﻟﻨﻮوي اﺗﻔﻘﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺒﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﺘﻪ ﯾﻨﻈﺮ ﻣﻦ اﻟّﺬي ﺗﻤﺴﮏ ﺑﻬﺪﯾﻬﻢ و اﻗﺘﻔﯽ اﺛﺮﻫﻢ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ ﺻﺤﺎح ﺳّﺘﻪ اﺗﻔﺎق اﻫﻞ ﺷﺮق و ﻏﺮب واﻗﻊ ﺷﺪه و ﻣﺼﻨﻔﯿﻦ آن ﺛﻘﺎت ﻣﺤﺪﺛﯿﻦاﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدهاﻧﺪ‬‫ﺻﺤـﺎح اﺣـﺎدﯾﺚ را در اﻣﻮر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺣﻮال و اﻓﻌﺎل آن ﺣﻀـﺮت و ﻧﻘﻞ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات دﻟﯿﻞ‬‫ﺻﺤﺖ ﻣﺬﻫﺐ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺑﻮدن اﯾﺸﺎن ﺑﺮ ﺻـﺮاط ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻫﺴﺖ ﭘﺲ ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻪ از ﺻﺤﺎح ﺳّﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﻫﻤﻪ اوﺻﺎف ﺟﻠﯿﻠﻪ‬‫و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﺷـﺪ ﻓﺜﺒﺖ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و اﻟﻮﻻﯾﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻤﺎ اﺗﻔﻖ ﻋﻠﯽ ﺻـّﺤﺘﻪ اﻫﻞ اﻟﺸـﺮق و اﻟﻐﺮب و ان ﺗﮑﺬﯾﺒﻬﻤﺎ و‬‫رّدﻫﻤـﺎ ﻻ ﯾﺼـﺪر اﻻ ﻣﻦ ارﺑﺎب اﻟﺨﺒﻂ و اﻟّﻨﺼﺐ ﺳـﯽ و ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﺠﺮاﺗﯽ در ﻣﺠﻤﻊ اﻟﺒﺤﺎر در ﻟﻐﺖ ﺧﻄﻂ ﮔﻔﺘﻪ ط ﺧﻂ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ أي ﺧﻂ ﻻﺟﻞ ﺗﻔﻬﯿﻤﻨﺎ ﺳﺒﯿﻞ اﻻﻋﺘﻘﺎد اﻟﺤّﻖ و و اﻟﻌﻤﻞ اﻟّﺼﺎﻟﺢ و ذا ﻻ ﯾﺘﻌﺪد اﻧﺤﺎؤه ﺛﻢ ﺧّﻂ ﺧﻄﻮﻃﺎ ﻋﻦ‬‫ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﺷـﻤﺎﻟﻪ اﺷـﺎرة اﻟﯽ ان ﺳﺒﯿﻠﻪ وﺳﻂ ﺑﯿﻦ اﻻﻓﺮاط و اﻟﺘﻔﺮﯾﻂ ﮐﺎﻟﺠﺒﺮ و اﻟﻘـﺪر و ﺗﻠﮏ اﻟﺨﻄﻮط ﻣـﺬاﻫﺐ اﻫﻞ اﻻﻫﻮاء اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ‬‫ﻓﺮﻗـﮥ ﻓﺎن ﻗﻠﺖ ﻣﺎ وﺛﻮﻗﮏ اﻧﮏ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺮاط اﻟﻤﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻓﺎن ﮐﻞ ﻓﺮﻗـﮥ ﺗـّﺪﻋﯽ اﻧﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﺖ ﺑﺎﻟﻨﻘﻞ ﻋﻦ اﻟﺜﻘﺎت اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻟّـﺬﯾﻦ ﺟﻤﻌﻮا‬‫ﺻﺤﺎح اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ اﻣﻮره ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺣﻮاﻟﻪ و اﻓﻌﺎﻟﻪ و ﻓﯽ اﺣﻮال اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﺜﻞ اﻟﺼﺤﺎح اﻟﺴّﺘﮥ اﻟﺘﯽ اﺗﻔﻖ اﻟﺸﺮق و اﻟﻐﺮب‬‫ﻋﻠﯽ ﺻـّﺤﺘﻬﺎ و ﺷـّﺮاﺣﻬﺎ ﮐﺎﻟﺨﻄﺎﺑّﯽ و اﻟﺒﻐﻮّي و اﻟﻨﻮوي اﺗﻔﻘﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺒﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﺘﻪ ﯾﻨﻈﺮ ﻣﻦ اﻟّﺬﯾﻦ ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﻬﺪاﻫﻢ و اﻗﺘﻔﯽ اﺛﺮﻫﻢ ﺳـﯽ و‬‫ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮؤف ﻣﻨﺎوي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ در ﺷـﺮح ﺣﺪﯾﺚ اﻓﺘﺮاق اﻣﺖ آن ﺣﻀﺮت ﺑﺮ ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻪ ﻓﺮﻗﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ ﻣﺎ وﺛﻮﻗﮏ‬‫ﺑﺎن ﺗﻠﮏ اﻟﻔﺮﻗﮥ اﻟﻨﺎﺟﯿﮥ ﻫﯽ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻊ ان ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﺮق ﯾﺰﻋﻢ اﻧﻪ ﻫﯽ دون ﻏﯿﺮه ﻗﻠﻨﺎ ﻟﯿﺲ ذﻟﮏ ﺑﺎﻻدﻋﺎء و اﻟﺘﺸّﺒﺚ‬‫ﺑﺎﺳـﺘﻌﻤﺎل اﻟﻮﻫﻢ اﻟﻤﻘﺎﺻـﺮ و اﻟﻘﻮل اﻟﺰاﻋﻢ ﺑﻞ ﺑﺎﻟّﻨﻘﻞ ﻋﻦ ﺟﻬﺎﺑـﺬة اﻫﻞ اﻟﺼـﻨﻌﮥ و اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺬﯾﻦ ﺟﻤﻌﻮا ﺻـﺤﺎح اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ اﻣﻮر‬‫اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺣﻮاﻟﻪ و اﻓﻌـﺎﻟﻪ و ﺣﺮﮐﺎﺗﻪ و ﺳـﮑﻨﺎﺗﻪ و اﺣﻮال اﻟـّﺼ ﺤﺐ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﮐﺎﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ اﻟﺜﻘﺎت‬‫اﻟﻤﺸﺎﻫﯿﺮ اﻟّﺬﯾﻦ اﺗﻔﻖ اﻫﻞ اﻟﻤﺸـﺮق و اﻟﻤﻐﺮب ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﮥ ﻣﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ و ﻣﻦ ﺗﮑﻠﻒ ﺑﺎﺳـﺘﻨﺒﺎط ﻣﻌﺎﻧﯿﻬﺎ و ﮐﺸﻒ ﻣﺸـﮑﻼﺗﻬﺎ ﮐﺎﻟﺨﻄﺎﺑﯽ و‬‫اﻟﺒﻐﻮّي و اﻟﻨﻮوّي ﺟﺰاﻫﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﯿﺮا و ﻣﻦ اﻗﺘﻔﯽ اﺛﺮﻫﻢ و اﻫﺘﺪي ﺑﺴـﯿﺮﺗﻬﻢ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل و اﻟﻔﺮوع ﻓﯿﺤﮑﻢ ﺑﺎﻧﻬﻢ ﻫﻢ ﺳـﯽ و ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ ﻣﻨﺼﻮر ﺷـﻨﻮاﻧﯽ در درر ﺳـﻨّﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﻋﻼ ﻣﻦ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺸـﻨﻮاﻧﯿﮥ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺻـﺤﺎح ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ آن ﺻـﺤﯿﺢ‬‫ﺗﺮﻣـﺬﯾﺴﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻫـﺬه اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤـﺬﮐﻮرة اﻋﻨﯽ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺎ ذﮐﺮ ﺑﻌﺪه ﻫﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﺎﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﺘﯿﻦ‬‫ﻗﺎﻟﻮا و ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﻄﺎﻟﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ان ﯾﺘﻠّﻘﺎﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﺎ اﻟﻤﺬﮐﻮر اﻟﺒﺨﺎري ﻓﻤﺴﻠﻢ ﻓﺴﻨﻦ أﺑﯽ داود‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪155 :‬‬‫ﺳﻮاء ﮐﺎن ذﻟﮏ اﻟﺘﻠﻘﯽ ﻗﺮاءة ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻪ او ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ ﺷﯿﺨﻪ او إﺟﺎزة ﻣﻨﻪ و ﮐﺬا ﮐﺘﺐ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﺗﯽ ذﮐﺮﻫﺎ ﯾﺘﻠﻘﯽ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﺎ اﻻﺗﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮﺿﻮح ﻣﯽرﺳﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺐ ﺳـّﺘﻪ ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ آن ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬﯾﺴﺖ در ﻣﯿﺎن ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﻔﻀﻞ ﻣﺘﯿﻦ ﻣﺸﻬﻮرﺳﺖ و ﺑﺮاي ﻃﺎﻟﺐ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﻠﻘﯽ آن ﭘﺮ ﺿـﺮور ﻓﻈﻬﺮ ان ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ و اﻻﺛـﺎر اﻟﻤﺎﺛﻮرة اﻟﺸﺎﺋﻌـﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻨﻘـﺪﯾﻦ و‬‫ﻣﺘﺼﻒ ﺑﺎﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﺘﯿﻦ و اﻟﺸﺮف اﻟﻤﺒﯿﻦ و ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﻄﺎﻟﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ان ﯾﺘﻠﻘﺎه ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و ﯾﻌﺪ ﺗﻠّﻘﯿﻪ اﺳﻨﯽ ﻣﻘﺼﺪ و اﺷﺮف ﻣﺎﻣﻮل ﭼﻬﻠﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑـﻦ ﺑا ﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟـﻮزﯾﺮ اﻓـﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻣﻔﺰع ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ و اﺣـﺎدﯾﺚ آن ﻣﺮﺟﻊ‬‫اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ و ﻧﯿﺰ او ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي را ﻗﺮﯾﻦ ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري و ﻣﻤﺎﺛﻞ آن ﮔﺮداﻧﯿﺪه و اﻓﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ و ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري و ﺟﺎﻣﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 136‬از ‪597‬‬‫ﺗﺮﻣـﺬي آن ﮐﺘـﺐ ﻫﺴـﺖ ﮐـﻪ ﺧﻀـﻮع ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ و اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺮاي ﻧﺼـﻮص آن و ﻣﻘﺼـﻮر ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ ﺗﻌﻈﯿـﻢ را ﺑﺮ آن‬‫ﺑﺨﺼﻮص آن ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در روض ﺑﺎﺳﻢ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﻋﺒﺎرت اﺑﻦ وﺣﯿﻪ در ﺑﺎب ﺷـﻬﺎدت اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻤﺎ ذﮐﺮه اﺑﻦ دﺣﯿﮥ‬‫اوﺿﺢ دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﺮاءة اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و اﻫﻞ اﻟّﺴّﻨﮥ ﻓﯿﻤﺎ اﻓﺘﺮاه ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﻤﻌﺘﺮض ﻣﻦ ﻧﺴﺒﺘﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﺘﺸﯿﻊ ﻟﯿﺰﯾﺪ و ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻗﺘﻠﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ و ﮐﯿﻒ و‬‫ﻫﺬه رواﯾﺎﺗﻬﻢ ﻣﻔﺼـﺤﮥ ﺑﻀّﺪ ذﻟﮏ ﮐﻤﺎ ﺑّﯿّﻨﺎه ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪ اﺣﻤﺪ و ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﻣﺜﺎﻟﻬﺎ و ﻫﺬه اﻟﮑﺘﺐ ﻫﯽ ﻣﻔﺰﻋﻬﻢ و‬‫اﻟﯽ ﻣـﺎ ﻓﯿﻬـﺎ ﻣﺮﺟﻌﻬﻢ و ﻫﯽ اﻟﺘﯽ ﯾﺨﻀـﻌﻮن ﻟﻨﺼﻮﺻـﻬﺎ و ﯾﻘﺼـﺮون اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺑﺨﺼﻮﺻـﻬﺎ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻣﺜﻞ ﺻـﺤﯿﺢ‬‫ﺑﺨـﺎري واﺟﺐ اﻻﺗﺒـﺎع و اﻻﻧﻘﯿـﺎد و ﻧﺼﻮص آن ﻣﺴـﺘﻮﺟﺐ ﺧﻀﻮع و ﺧﺸﻮع اﺋﻤﻪ ﻧّﻔﺎد و ﻣﻠﺠﺎ و ﻣﻔﺰع و ﻣﻮﺋﻞ و ﻣﺮﺟﻊ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻣﺠﺎد و‬‫ﻻـزم اﻟﺘﺒﺠﯿـﻞ و اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻔﺨﯿﻢ و ﺗﮑﺮﯾﻢ ﺑﺎﺷـﺪ در ﺛﺒﻮت ﮐﻤﺎل اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد و اﻗﺼﺎي وﺛﻮق و اﺳـﺘﻨﺎد ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ و ﮐﻤﺎل ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﻗﺒـﺢ و ﺳـﻤﺎﺟﺖ ﺑﻄﺎل و ﺗﮑـﺬﯾﺐ آن ﮐﻪ از ﺑﻌﺾ ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﻦ ﻧﺎﺣﻖ ﮐﻮش ﺳـﺮزده و ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺬﮐﺮ آن‬‫ﻧﯿﻞ ﮐﻤﺎل اﻧﺼﺎف و ﺗـﺪﯾﻦ ﺑﺮ روي ﺧﻮد ﮐﺸـﯿﺪه ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ و ﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺑﺎﻫﺮه اﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻧﺤﺮﯾﺮ‬‫ﻓﺰونﺗﺮ از اﺣﺎﻃﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮ و ﺗﺤﺮﯾﺮﺳﺖ ﺑﺮ ﺑﻌﺾ آن اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽرود ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ در ﺑﺪر ﻃﺎﻟﻊ ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ ﺑﻦ ﻣﻔﻀـﻞ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺼـﻮر ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﻔﯿـﻒ ﺑﻦ ﻣﻔﻀـﻞ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠـ ﺎج ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻦ‬‫اﻻﻣﺎم اﻟـﺪاﻋﯽ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻨﺼﻮر ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﻨﺎﺻـﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﺎدي ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﺟﻤﯿﻌﺎ و ﻗـﺪ ﺳـﺮدت ﻧﺴـﺒﻪ ﻫﻬﻨﺎ و ان ﮐﺎن ﻗـﺪ ﺗﻘﺪم ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ‬‫اﻟّﺴّﯿﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻮزﯾﺮ ﻟﮑﻨﯽ رأﯾﺖ اﻟﺴﺨﺎوي ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﺨﻠﻂ ﻓﯽ ﻧﺴﺒﻪ و ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ ﺑﻦ اﻟﻬﺎدي ﺑﻦ‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ و ذﮐﺮ اﻟﻨﺴﺐ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﺠﻌﻞ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ اﺑﻦ اﻟﻬﺎدي و ﺟﻌﻞ اﻟﻬﺎدي اﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ و‬‫ﻫﺬا ﻏﻠﻂ ﺑﯿﻦ و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪156 :‬‬‫ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ اﻟﻤﻄﻠﻖ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ وﻟﺪ ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺟﺐ ﺳﻨﻪ ‪ 775‬ﺑﻬﺠﺮة اﻟﻈﻬﺮ ﻓﯽ ﺷﻄﺐ؟؟؟ و ﻗﺎل اﻟﺴﺨﺎوي اﻧﻪ وﻟﺪ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺳﻨﻪ ‪ 765‬و ﻫﺬا اﻟﺘﻘﺮﯾﺐ ﺑﻌﯿﺪ و اﻟﺼﻮاب اﻻول ﻗﺮأ ﻓﯽ اﻟﻌﺮﺑﯿﮥ ﻋﻠﯽ اﺧﯿﻪ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﻬﺎدي ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة‬‫ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ و ﻗﺮأ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﮐﺸﺮح اﻻﺻﻮل و اﻟﺨﻼﺻﮥ و اﻟﻐﯿﺎﺻﮥ و ﺗﺬﮐﺮة اﺑﻦ ﻣّﺘﻮﯾﻪ‬‫و ﻗﺮأ ﻋﻠﻢ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺴ ﯿﺪ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ و ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﻋﻠﻢ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻗﺮأ اﻟﻔﺮوع ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻟا ﺤﺴﻦ اﻟﺪواري و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺻـﻌﺪة و ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﻨﺎﺻﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﻤﻄﻬﺮ و ﻗﺮأ ﻋﻠﻢ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻤﮑﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻇﻬﯿﺮة و ﻓﯽ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﯿﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻌﻠﻮي و ﻋﻠﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻋﺪة و اﻟﺤﺎﺻﻞ اﻧﻪ ﻗﺮأ ﻋﻠﯽ اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺻـﻨﻌﺎء و ﺻـﻌﺪة و ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻤﺪاﺋﻦ اﻟﯿﻤﻨﯿﻪ و ﻣﮑﮥ و ﺗﺒّﺤﺮ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻮم و ﻓﺎق اﻻﻗﺮان و اﺷـﺘﻬﺮ ﺻﯿﺘﻪ و ﺑﻌﺪ ذﮐﺮه و ﻃﺎر ﻋﻠﻤﻪ ﻓﯽ‬‫اﻻﻗﻄﺎر ﻗﺎل ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻄﻠﻊ اﻟﺒﺪور و ﻗﺪ ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﻟﻄﻮاﺋﻒ و اﻗﺮ ﻟﻪ اﻟﻤﻮاﻟﻒ و اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺪرر اﻟﮑﺎﻣﻨﮥ و‬‫ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ ﻣﺼـﻨﻒ ﺳـﯿﺮة اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻋﻼﻣﮥ وﻗﺘﻪ ﺑﻤﮑﮥ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﺎ ذﮐﺮه ﻣﻦ ان اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺪرر ﻓﻼ اﺻﻞ ﻟﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﺘﺮﺟﻢ ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ‬‫اﺻـﻼ ﺑﻞ ﻫﯽ ﻣﺨﺘّﺼﮥ ﻟﻤﻦ ﻣﺎت ﻓﯽ اﻟﻘﺮن اﻟﺜﺎﻣﻦ و ﻟﻢ ﯾﺘﺮﺟﻢ ﻟﻤﻦ ﺗﺎّﺧﺮ ﻣﻮﺗﻪ اﻟﯽ اﻟﻘﺮن اﻟّﺘﺎﺳﻊ ﺣﺘﯽ اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ ﮐﺎﻟﻌﺮاﻗﯽ و اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ و‬‫اﺑﻦ اﻟﻤﻠّﻘﻦ ﻣﻊ اﻧﻬﻢ ﻣﺎﺗﻮا ﻓﯽ اول اﻟﻘﺮن اﻟﺘﺎﺳﻊ ﮐﻤﺎ ﺗﻘﺪم ذﻟﮏ و اﻣﺎ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﻓﻬﻮ ﺗﺄّﺧﺮ ﻣﻮﺗﻪ اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 840‬ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺘﺮﺟﻢ ﻟﻪ ﺑﻞ‬‫ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻓﯽ اﻧﺒﺎﺋﻪ ﻓﺘﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﻟﺴـﺨﺎوي ﮐﻤﺎ ﺗﻘﺪﻣﺖ اﻻﺷﺎرة اﻟﯽ ذﻟﮏ و ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﻟّﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﺴـﺨﺎوي اﻧﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﻨﻈﻢ ﻓﺒﺮع ﻓﯿﻪ و ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟّﺰﯾﺪّﯾﮥ اﻟﻌﻮاﺻﻢ و اﻟﻘﻮاﺻﻢ ﻓﯽ اﻟّﺬّب ﻋﻦ ﺳّﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ و اﺧﺘﺼﺮه ﻓﯽ‬‫اﻟﺮوض اﻟﺒﺎﺳﻢ و روي ﻋﻦ اﻟّﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ أﻧﻪ اﻧﺸﺪ ﻟﺼﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ ﻗﻮﻟﻪ‬‫اﻟﻌﻠﻢ ﻣﯿﺮاث اﻟﻨﺒﯽ ﮐﺬا اﺗﯽ ﻓﯽ اﻟّﻨّﺺ و اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻫﻢ وّراﺛﻪ‬‫ﻓﺎذا اردت ﺣﻘﯿﻘﮥ ﺗﺪري ﻟﻤﻦ وّراﺛﻪ و ﻋﺮﻓﺖ ﻣﺎ ﻣﯿﺮاﺛﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 137‬از ‪597‬‬‫ﻣﺎ وّرث اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻏﯿﺮ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻓﯿﻨﺎ و ذاك ﻣﺘﺎﻋﻪ و اﺛﺎﺛﻪ‬‫ﻓﻠﻨﺎ اﻟﺤﺪﯾﺚ وراﺛﮥ ﺑﻨﻮّﯾﮥ و ﻟﮑﻞ ﻣﺤﺪث ﺑﺪﻋﮥ اﺣﺪاﺛﻪ‬‫و اﻧﻤﺎ اﻗﺘﺼـﺮ ﻋﻠﯽ رواﯾﮥ ﻫﺬا اﻟﺸـﻌﺮ ﻣﻊ ان ﻓﯽ ﺷـﻌﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﻣﺎ ﻫﻮ ارﻓﻊ ﻣﻨﻪ ﺑﺪرﺟﺎت ﻻن ﻟﻘﺎءه ﻟﻪ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 816‬و ﻗﺪ ﻧﻈﻢ‬‫ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ﻧﻈﻤﺎ ﺟّﯿﺪا و ارﺗﻔﻌﺖ ﻃﺒﻘﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﻫﮑﺬا اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﺎﻧﻪ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻧﺒﺎﺋﻪ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﺧﯿﻪ اﻟﻬﺎدي ﻻن ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﮐﺎن‬‫إذ ذاك ﺻـﻐﯿﺮا ﻓﻘـﺎل و ﻟﻪ اخ ﯾﻘـﺎل ﻟﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﻘﺒﻞ ﻋﻠﯽ اﻻﺷـﺘﻐﺎل ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺷﺪﯾـﺪ اﻟﻤﯿﻞ اﻟﯽ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﺑﺨﻼف اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻟﻮ ﻟﻘﯿﻪ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﻌﺪ ان ﺗﺒّﺤﺮ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم ﻻﻃﺎل ﻋﻨﺎن ﻗﻠﻤﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻨﺎء ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﯾﺜﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻫﻮ دوﻧﻪ ﺑﻤﺮاﺣﻞ و ﻟﻌّﻠﻬﺎ ﻟﻢ ﺗﺒﻠﻎ اﺧﺒﺎره إﻟﯿﻪ و‬‫اﻻ ﻓﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻗﺪ ﻋﺎش ﺑﻌﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ زﯾﺎدة ﻋﻠﯽ اﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﮥ ﮐﻤﺎ ﺗﻘّﺪم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪157 :‬‬‫ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﮐﺬﻟﮏ اﻟﺴـﺨﺎوي ﻟﻮ وﻗﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻮاﺻﻢ و اﻟﻘﻮاﺻﻢ ﻟﺮأي ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎ ﯾﻤﻸ ﻋﯿﻨﯿﻪ و ﻗﻠﺒﻪ و ﻻﻃﺎل ﻋﻨﺎن ﻗﻠﻤﻪ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﻟﮑﻦ‬‫ﻟﻌّﻠﻪ ﺑﻠﻐﻪ اﻻـﺳﻢ دون اﻟﻤﺴـّﻤﯽ اﻟﯽ ان ﻗـﺎل ﺑﻌـﺪ ﮐﻼـم ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ اﻻﺟﺘﻬـﺎد و اﻟﺘﻘﻠﯿـﺪ ان ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤـﮥ ﻟﻤﺎ ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ ﻣﮑـﮥ و ﻗﺮأ ﻋﻠﻢ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻪ اﺑﻦ ﻇﻬﯿﺮة ﻗﺎل ﻟﻠﺴـّﯿﺪ ﻣﺎ اﺣﺴﻦ ﯾﺎ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻟﻮ اﻧﺘﺴـﺒﺖ اﻟﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ او أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻓﻐﻀﺐ و ﻗﺎل ﻟﻮ اﺣﺘﺠﺖ اﻟﯽ‬‫ﻫـﺬه اﻟﻨﺴﺐ و اﻟﺘﻘﻠﯿـﺪات ﻣﺎ اﺧﺘﺮت ﻏﯿﺮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ او ﺣﻔﯿﺪه اﻟﻬﺎدي و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﺼﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﻣﻤﻦ ﯾﻘﺼـﺮ اﻟﻘﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﺘﻌﺮﯾﻒ‬‫ﺑﺤـﺎﻟﻪ و ﮐﯿﻒ ﯾﻤﮑﻦ ﺷـﺮح ﺣـﺎل ﻣﻦ ﯾﺰاﺣﻢ اﺋﻤـﮥ اﻟﻤـﺬاﻫﺐ اﻻرﺑﻌـﮥ ﻓﻤﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻣﻦ اﻻﺋﻤـﮥ اﻟﻤﺠﺘﻬـﺪﯾﻦ ﻓﯽ اﺟﺘﻬﺎداﺗﻬﻢ و ﯾﻀﺎﯾﻖ اﺋﻤﮥ‬‫اﻻﺷـﻌﺮﯾﮥ و اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﻻـﺗﻬﻢ و ﯾﺘﮑﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﮑﻼـم اﺋﻤﺘﻪ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮﯾﻦ ﻣﻊ اﺣﺎﻃﺘﻪ ﺑﺤﻔﻆ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﻤﺘﻮن و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﻻﺣﻮال رﺟﺎل‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺷﺨﺼﺎ و ﺣﺎﻻ و زﻣﺎﻧﺎ و ﻣﮑﺎﻧﺎ و ﺗﺒّﺤﺮه ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻌﻘﻠﯿﮥ و اﻟﻨﻘﻠّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺣّﺪ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ اﻟﻮﺻﻒ و ﻣﻦ رام ان ﯾﻌﺮف ﺣﺎﻟﻪ و‬‫ﻣﻘـﺪار ﻋﻠﻤﻪ ﻓﻌﻠﯿﻪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌـﮥ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ ﻓﺎﻧّﻬﺎ ﺷﺎﻫـﺪ ﻋـﺪل ﻋﻠﯽ ﻋﻠّﻮ ﻃﺒﻘﺘﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﯾﺴـﺮد ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ اﻟﻮاﺣﺪة ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﻣﺎ ﯾﺒﻬﺮ ﻟّﺐ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و‬‫ﯾﻌﺮﻓﻪ ﺑﻘﺼﺮ ﺑﺎﻋﻪ ﺑﺎﻟﻨﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﻋﻠﻢ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم ﮐﻤﺎ ﻓﻌﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻮاﺻﻢ و اﻟﻘﻮاﺻﻢ ﻓﺎﻧﻪ ﯾﻮرد ﮐﻼم ﺷﯿﺨﻪ اﻟﺴّﯿﺪ اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻓﯽ رﺳﺎﻟﺘﻪ اﻟﺘﯽ اﻋﺘﺮض ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ﯾﻨﺴﻔﻪ ﻧﺴﻔﺎ ﺑﺎﯾﺮاد ﻣﺎ ﯾﺰﯾﻔﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺠﺞ اﻟﮑﺜﯿﺮة اﻟﺘﯽ ﻻ ﯾﺠﺪ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻓﯽ ﻗﻮﺗﻪ اﺳﺘﺨﺮاج‬‫اﻟﺒﻌﺾ ﻣﻨﻬﺎ و ﻫﻮ ﻓﯽ ارﺑﻊ ﻣﺠّﻠﺪات ﯾﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻮاﺋﺪ ﻓﯽ اﻧﻮاع ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم ﻻ ﺗﻮﺟﺪ ﻓﯽ ﺷﯽء ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ و ﻟﻮ ﺧﺮج ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﯽ ﻏﯿﺮ‬‫اﻟﺪﯾﺎر اﻟﯿﻤﻨّﯿﮥ ﻟﮑﺎن ﻣﻦ ﻣﻔﺎﺧﺮ اﻟﯿﻤﻦ و اﻫﻠﻪ و ﻟﮑﻦ أﺑﯽ ذﻟﮏ ﻟﻬﻢ ﻣﺎ ﺟﺒﻠﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﻏﻤﻂ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻟﺒﻌﺾ و دﻓﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻓﺎﺿﻠﻬﻢ‬‫و ﻣﻦ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﺳﺎﻟﯿﺐ اﻟﻘﺮآن ﻋﻠﯽ اﺳﺎﻟﯿﺐ اﻟﯿﻮﻧﺎن و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻻﻓﺎدة و اﻻﺟﺎدة ﻋﻠﯽ اﺳـﻠﻮب ﻣﺨﺘﺮع ﻻ ﯾﻘﺪر ﻋﻠﯽ ﻣﺜﻠﻪ‬‫إﻻ ﻣﺜﻠﻪ و ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺮوض اﻟﺒﺎﺳﻢ ﻓﯽ ﻣﺠﻠّﺪ اﺧﺘﺼـﺮه ﻣﻦ اﻟﻌﻮاﺻﻢ و ﮐﺘﺎب اﯾﺜﺎر اﻟﺤّﻖ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻠﻖ و ﻫﻮ ﻏﺮﯾﺐ اﻻﺳـﻠﻮب ﻣﻔﯿﺪ ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻪ‬‫و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻌﻪ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻟّﻨﺒﻮي و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺆﻟّﻒ ﻓﯽ ﻣـﺪح اﻟﻐﺮﺑﮥ و اﻟﻌﺰﻟﮥ و ﻣﺆﻟّﻒ ﻓﯽ اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌّﺮي ﺳـﻤﺎه ﻧﺼـﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻋﻠﯽ ﺷـﺮ‬‫اﻟﻌﻤﯿﺎن و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻘﺎﻃﻊ ﻓﯽ اﻟﺼﺎﻧﻊ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻨﻘﯿـﺢ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﻣﺆﻟّﻔﺎت ﻏﯿﺮ ﻫﺬه و ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻓﺮدﻫﺎ ﺑﺎﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﻫﻮ‬‫إذا ﺗﮑّﻠﻢ ﻓﯽ ﻣﺴـﺌﻠﮥ ﻻ ﯾﺤﺘﺎج اﻟﻨﺎﻇﺮ ﺑﻌـﺪه اﻟﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ أّي ﻋﻠﻢ ﮐﺎﻧﺖ و ﻗﺪ وﻗﻔﺖ ﻣﻦ ﻣﺴﺎﺋﻠﻪ اﻟّﺘﯽ اﻓﺮدﻫﺎ ﺑﺎﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ ﻋﻠﯽ ﻋﺪد‬‫ﮐﺜﯿﺮ ﯾﮑﻮن ﻓﯽ ﻣﺠﻠّﺪ و ﻣﺎ ﻟﻢ اﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﻼﻣﻪ ﻻ ﯾﺸﺒﻪ ﮐﻼم اﻫﻞ ﻋﺼﺮه و ﻻ ﮐﻼم ﻣﻦ ﺑﻌﺪه ﺑﻞ ﻫﻮ ﻣﻦ ﻧﻤﻂ ﮐﻼم‬‫اﺑﻦ ﺣﺰم و اﺑﻦ ﺗﯿﻤـّﯿ ﮥ و ﻗـﺪ ﯾـﺎﺗﯽ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﺒـﺎﺣﺚ ﺑﻔﻮاﺋـﺪ ﻟﻢ ﯾﺎت ﺑﻬﺎ ﻏﯿﺮه ﮐﺎﺋﻨﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن و دﯾﻮان ﺷـﻌﺮه ﻣﺠّﻠـﺪ و ﺷـﻌﺮه ﻏﺎﻟﺒﻪ ﻓﯽ‬‫اﻟﺘﻮّﺳﻼت و اﻟّﺮﻗﺎﺋﻖ و ﺗﻘﯿﯿﺪ اﻟﺸﻮارد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪158 :‬‬‫اﻟﻌﻠﻤّﯿﮥ و اﻟﻤﺠﺎوﺑﮥ ﻟﻤﻦ اﻣﺘﺤﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه ﻓﺎن ﻟﻪ ﻣﻌﻬﻢ ﻗﻼﻗﻞ و زﻻزل و ﮐﺎﻧﻮا ﯾﺜﻮرون ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻮرة ﺑﻌﺪ ﺛﻮرة و ﯾﻨﻈﻤﻮن اﻟﻘﺼﺎﺋﺪ ﻓﯽ‬‫اﻻﻋﺘﺮاض ﻋﻠﯿﻪ و اﻓﻀـﯽ ذﻟﮏ اﻟﯽ ان اﻋﺘﺮض ﻋﻠﯿﻪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻤﺘﻘﺪم ذﮐﺮه ﺑﺮﺳﺎﻟﮥ ﻣﺴـﺘﻘﻠﮥ ﻓﺎﺟﺎﺑﻬﺎ ﺑﻤﺎ ﺗﻘﺪم و ﮐﺎن ﯾﺠﺎوﺑﻬﻢ و ﯾﺼﺎوﻟﻬﻢ و‬‫ﯾﺤﺎوﻟﻬﻢ ﻓﯿﻘﻬﺮﻫﻢ ﺑﺎﻟﺤﺠﮥ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ زﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﯾﻘﻮم ﻟﻪ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﮥ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﻬﺎ اﺣﺪ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﻣﻌﺎﺻـﺮﯾﻪ و اﻟّﺬي ﯾﻐﻠﺐ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻈﻦ ان ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﻟﻮ ﺟﻤﻌﻮا ﺟﻤﯿﻌـﺎ ﻓﯽ ذات واﺣـﺪة ﻟﻢ ﯾﺒﻠﻎ ﻋﻠﻤﻬﻢ اﻟﯽ ﻣﻘـﺪار ﻋﻠﻤﻪ و ﻧﺎﻫﯿـﮏ ﺑﻬـﺬا ﺛﻢ ﺑﻌـﺪ ﻫـﺬا اﻟﺠﻤﻊ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 138‬از ‪597‬‬‫اﻟﻌﺒـﺎدة و ﺗﻤﺴـﺢ و ﺗـﻮﺣﺶ ﻓﯽ اﻟﻔﻠـﻮات و اﻧﻘﻄﻊ ﻋﻦ اﻟﻨـﺎس و ﻟﻢ ﯾﺒﻖ ﻟﻪ ﺷـﻐﻠﻪ ﺑﻐﯿﺮ ذﻟـﮏ و ﺗـﺎّﺳﻒ ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﻣﻀـﯽ ﻣﻦ ﻋﻤﺮه ﻓﯽ ﺗﻠﮏ‬‫اﻟﻤﻌﺎرك اﻟﺘﯽ ﺟﺮت ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺎﺻـﺮﯾﻪ ﻣﻊ اﻧﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﻣﺸـﻐﻮل ﺑﺎﻟﺘﺼﻨﯿﻒ و اﻟﺘﺪرﯾﺲ و اﻟّﺬّب ﻋﻦ اﻟّﺴّﻨﮥ و اﻟﺪﻓﻊ ﻋﻦ اﻋﺮاض اﮐﺎﺑﺮ‬‫اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻓﺎﺿﻞ اﻻﻣـﮥ و اﻟﻤﻨﺎﺿـﻠﮥ ﻻﻫﻞ اﻟﺒـﺪع و ﻧﺸـﺮ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﺸـﺮﻋّﯿﮥ ﻓﯽ ارض ﻟﻢ ﯾﺎﻟﻒ اﻫﻠﻬﺎ ذﻟﮏ ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ ﻓﯽ‬‫ﺗﻠﮏ اﻻﯾﺎم ﻓﻠﻪ اﺟﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻌﺎﻣﻠﯿﻦ و اﺟﺮ اﻟﻤﺠﺎﻫﺪﯾﻦ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪﯾﻦ و ﻟﮑّﻨﻪ ذاق ﺣﻼوة اﻟﻌﺒﺎدة و ﻃﻌﻢ ﻟّﺬة اﻻﻧﻘﻄﺎع اﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﻟﺤﻖ ﻓﺼﻐﺮ‬‫ﻓﯽ ﻋﯿﻨﻪ ﻣـﺎ ﺳﻮي ذﻟـﮏ و ﻗـﺪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺑﻌﺾ ﺑﻨﯽ اﻟﻮزﯾﺮ ﺑﮑﺮارﯾﺲ و اﺳـﺘﻮﻓﯽ اﺣﻮاﻟﻪ و ﻟﻮ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﯽ ﻣﺠﻠّـﺪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ واﻓﯿﺎ ﺑﺤّﻘﻪ و ﺗﺮﺟﻤﻪ‬‫اﯾﻀـﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺰﯾﺪﯾـﮥ و ﻣﻦ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﻦ ﻗـّﺪﻣﻨﺎ ذﮐﺮه ﮐﺎﻟﻮﺟﻪ اﻟﻌﻄﺎب اﻟﯿﻤﻨﯽ و اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﻔﺎﺳـﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻌﻘﺪ‬‫اﻟﺜﻤﯿﻦ اﻟّﺬي ﺟﻌﻠﻪ ﺗﺎرﯾﺨﺎ ﻟﻤّﮑﮥ و اﻟﺒﺮﺑﻬﯽ و ﻣﺪﺣﻪ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﺤﺎﺻﻞ اﻧﻪ رﺟﻞ ﻋﺮﻓﻪ اﻻﮐﺎﺑﺮ و ﺟﻬﻠﻪ اﻻﺻﺎﻏﺮ و ﻟﯿﺲ‬‫ذﻟﮏ ﻣﺨﺘّﺼﺎ ﺑﻌﺼﺮه ﺑﻞ ﻫﻮ ﮐﺎﺋﻦ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪه ﻣﻦ اﻟﻌﺼﻮر اﻟﯽ ﻋﺼﺮﻧﺎ ﻫﺬا و ﻟﻮ ﻗﻠﺖ ان اﻟﯿﻤﻦ ﻟﻢ ﯾﺠﺐ ﻣﺜﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﻌﺪ ﻋﻦ اﻟّﺼﻮاب و ﻓﯽ ﻫﺬا‬‫اﻟﻮﺻﻒ ﻣﺎ ﻻ ﯾﺤﺘﺎج ﻣﻌﻪ اﻟﯽ ﻏﯿﺮه و ﻣﺎ اﺣﺴﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺎﺗﺒﮥ ﺷﯿﺨﻪ اﻟﻤﺘﻘّﺪم ذﮐﺮه‬‫ﻋﺮﻓﺖ ﻗﺪري ﺛّﻢ اﻧﮑﺮﺗﻪ ﻓﻤﺎ ﻋﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻣّﻤﺎ ﺑﺪا‬‫و ﮐّﻞ ﯾﻮم ﻟﮏ ﺑﯽ ﻣﻮﻗﻒ اﺳﺮﻓﺖ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل ﺑﺴﻮء ﺑﺪا اﻣﺴﯽ اﻟﺜﻨﺎ و اﻟﯿﻮم ﺳﻮء اﻻذا‬‫ﯾﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﮐﯿﻒ ﯾﻀﺤﯽ ﻏﺪا ﯾﺎ ﺷﯿﺒﮥ اﻟﻌﺘﺮة ﻓﯽ وﻗﺘﻪ‬‫و ﻣﻨﺼﻒ اﻟﺘﻌﻠﯿﻢ و اﻻﻫﺘﺪا ﻗﺪ ﺧﻠﻊ اﻟﻌﻠﻢ رداء اﻟﻬﺪي‬‫ﻋﻠﯿﮏ و اﻟّﺸﯿﺐ ردءا اﻟّﺮداء ﻓﺼﻦ رداءﯾﮏ و ﻃّﻬﺮﻫﻤﺎ‬‫ﻋﻦ دﻧﺲ اﻻﺳﺮاف و اﻻﻋﺘﺪاء و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﺗﻐﻤﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻐﻔﺮاﻧﻪ ﻓﯽ ﺳﺎﺑﻊ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﺤﺮم ﺳﻨﻪ ‪ 740‬و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤـﺎف اﻟّﻨﺒﻼـ ﮔﻔﺘﻪ اﺑـﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻔـّﻀ ﻞ اﻟﺤﺴـﻨﯽ اﻟﻘﺎﺳـﻤﯽ اﻟﻬـﺎدوي اﻟﯿﻤﻨﯽ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ اﻟﺸﺮﯾﻒ ﺑﻦ اﻟﺸﺮﯾﻒ و اﻻﻣﯿﺮ اﺑﻦ اﻻﻣﯿﺮ و اﻻﻣﺎم اﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺘﻮﻟﺪ ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺟﺐ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﯾﮑﯽ از ﻣﻠـﻮك ﺻـﻨﻌﺎي ﯾﻤـﻦ و اﻋﻠـﻢ ﻋﻠﻤـﺎي زﻣﻨﺴﺖ زﯾـﺪّي اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﺑـﻮد ﺑﺮ ﻃﺮﯾﻘﻪ آﺑـﺎ ﭼـﻮن ﺣـﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ او را ﻋﻠﻢ واﻓﺮ و اﻧﺼـﺎف‬‫ﻣﺘﮑﺎﺛﺮ؟؟؟ ﺑﺨﺸﯿﺪ ﺳّﻨﯽ ﻣﺘﺒﻊ ﮔﺸﺖ و واﺻﻞ رﺗﺒﻪ اﺟﺘﻬﺎد ﻣﻄﻠﻖ ﮔﺮدﯾﺪ راس ﺑﻮد در ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﻘﻮل و اﻣﺎم ﺑﻮد در ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ و اﺻﻮل در‬‫ﺣﻖ او ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ اﻟّﺴّﯿﺪ اﻟّﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﻤﺤّﺪث اﻻﺻﻮﻟّﯽ اﻟﻨﺤﻮّي اﻟﻤﺘﮑّﻠﻢ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺒﻠﯿﻎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪159 :‬‬‫اﻟﺮﺣﻠـﮥ اﻟﺤـّﺠ ﮥ اﻟـّﺴ ّﻨﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻓﺮﯾـﺪ اﻟﻌﺼـﺮ ﻧﺎدرة اﻟـّﺪﻫﺮ ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﻨّﻘﺎد ﺣﺎﻣﻞ ﻟﻮاء اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﻘّﯿﻪ اﻫﻞ اﻻﺟﺘﻬﺎد ﺑﻼ ﺧﻼف و ﻋﻨﺎد ﮐﺸﺎف‬‫اﺻﺪاف اﻟﻔﺮاﺋﺪ ﻗّﻄﺎف ازﻫﺎر اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻓﺎﺗﺢ اﻗﻔﺎل اﻟﻠﻄﺎﺋﻒ ﻣﺎﻧﺢ اﻧﻔﺎل اﻟﻈﺮاﺋﻒ ﻣﺼـﯿﺐ ﺷﻮاﮐﻞ اﻟﻤﺸﮑﻼت ﺑﻨﻮاﻓﺬ اﻧﻈﺎره و ﻣﻄﺒﻖ ﻣﻔﺎﺻﻞ‬‫اﻟﻤﻌﻀـﻼت ﺑﺼﻮارم اﻓﮑﺎره ﻣﻀـﺤﮏ ﮐﻤﺎﺋﻢ اﻟﻨﮑﺖ ﻣﻦ ﻧﻮادره و ﻣﻔﺘـﺢ ﻧﻮاﻇﺮ اﻟّﻈﺮف ﻓﯽ ﻣﻮارده و ﻣﺼﺎدره ﻋﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤﯿﯽ ﺳـّﻨﮥ ﺳـّﯿﺪ‬‫اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ وﻻدت او در ﻣﺎه رﺟﺐ در ﺷـﻈﺐ ﮐﻪ ﺟﺒﻠﯽ ﻋﺎﻟﯽ در ﯾﻤﻨﺴﺖ ﺑﻮده ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺑﺪﯾﻌﻪ ﻣﻔﯿﺪه از وي ﯾﺎدﮔﺎرﺳﺖ از آﻧﺠﻤﻠﻪ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻮاﺻﻢ ﻓﯽ اﻟﺬب ﻋﻦ ﺳـﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳـﻤﺴﺖ ﭼﻬﺎر ﻣﺠﻠﺪ در رد زﯾﺪّﯾﻪ در ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﺧﺘﻢ اﺟﺘﻬﺎد و اﻧﺘﺼﺎر ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺳّﻨﺖ ﻧﺒﻮّﯾﻪ ﺣﺎﻣﻞ‬‫ﻓﻮاﺋـﺪ و ﻓﺮاﺋﺪ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ آن در ﮐﺘﺎﺑﯽ دﯾﮕﺮ دﯾﺪه ﻧﺸﺪه و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻘﺎﻃﻊ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺼﺎﻧﻊ و ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﺟﺎءت ﺑﻪ اﻟﺸـﺮاﺋﻊ ﺻـﻨﻔﻪ ﻓﯽ‬‫ﺳﻨـﮥ اﺣـﺪي و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺟﻠﯿﻞ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ اﻟّﻔﻪ ﺑﻌـﺪ اﻻﻃﻼع ﻋﻠﯽ ﻧﺨﺒﮥ اﻟﻔﮑﺮ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﺗﻨﻘﯿﺢ اﻻﻧﻈﺎر ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻵﺛﺎر‬‫ﺻﻨﻔﻪ ﻓﯽ اواﺧﺮ ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ ﻋﺸـﺮة و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎدﯾﺐ اﻟﻤﻠﮑﻮﺗﯽ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻣﺨﺘﺼـﺮ و ﻓﯿﻪ ﻋﺠﺎﺋﺐ و ﻏﺮاﺋﺐ و ﮐﺘﺎب اﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻌﺰﻟﮥ‬‫ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺰﻣـﺎن و ﮐﺘـﺎب ﻧﺼـﺮ اﻷﻋﯿـﺎن ﻋﻠﯽ ﻧﺸـﺮ اﻟﻌﯿـﺎن و ﻗﺒﻮل اﻟﺒﺸـﺮي ﻓﯽ اﻟﺘﯿﺴـﯿﺮ ﻟﻠﯿﺴـﺮي و اﻟﺤﺴﺎم اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻓﯽ اﻟـّﺬّب ﻋﻦ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﻤﻨﺼﻮر و ﺟﻤﻊ آﯾﺎت اﻻﺣﮑﺎم و ﮐﺘﺎب اﯾﺜﺎر اﻟﺤﻖ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻠﻖ و دﯾﻮان ﺷـﻌﺮه ﻣﺴﻤﯽ ﺑﻤﺠﻤﻊ اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و اﻟﺮﻗﺎﺋﻖ ﻓﯽ ﻣﻤﺎدح رّب اﻟﺨﻼﺋﻖ‬‫و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ازﯾﻦ ﮐﺘﺐ ﺑﻌﻀـﯽ ﻧﺰد ﻣﺤﺮر ﺳـﻄﻮر ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ و ﺑﻌﻀـﯽ را ﺑـﺪﯾﺎر ﻋﺮب دﯾﺪه و ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪ ﮔﺸـﺘﻪ اﻧﺸﺎي ﻋﺮﺑﯽ اﯾﺸﺎن در‬‫دّﻗﺖ و و ﺑﻼـﻏﺖ و ﺑﺮاﻋﺖ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻘﺎﻣـﺎت ﺣﺮﯾﺮي و ﺑـﺪﯾﻊ ﻫﻤـﺪاﻧﯽ اﺳﺖ از اﺷـﻌﺎر او اﯾﻨﺴﺖ ﻣﻨﻄﻖ اﻻوﻟﯿـﺎء و اﻻدﯾـﺎن ﻣﻨﻄﻖ اﻻﻧﺒﯿﺎء و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 139‬از ‪597‬‬‫اﻟﻘﺮآن اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ذﮐﺮ ﻣﻦ اﺷـﻌﺎره ﭼﻬﻞ و ﯾﮑﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن در ﺟﻮاب ﻧﻬﺞ اﻟﺤﻖ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﯿﺲ اﺧﺒﺎر اﻟﺼـﺤﺎح اﻟﺴـﺘﮥ ﻣﺜﻞ‬‫اﺧﺒﺎر اﻟﺮواﻓﺾ ﻓﻘﺪ وﻗﻊ اﺟﻤﺎع اﻻﺋﻤﮥ ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﺘﻬﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺴﺐ اﻋﺘﺮاف اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن اﺟﻤﺎع اﺋﻤﻪ اﻣﺖ ﺑﺮ ﺻـﺤﺖ ﺻـﺤﺎح ﺳـﺘﻪ‬‫واﻗﻊ ﺷـﺪه و اﺧﺒـﺎر آن ﻣﺜـﻞ اﺧﺒـﺎر رواﻓﺾ ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوح و ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻮﺿﻊ و اﻓﺘﻌـﺎل و اﺧﺘﻼق ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬‫اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد و ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﻨﺎدﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و اﻣﺜﺎل آن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﺋﻤﻪ اﺳﺖ ﺛﺎﺑﺖ و‬‫ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮔﺮدﯾـﺪ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ آن ﻣﺜﻞ اﺧﺒﺎر رواﻓﺾ ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﺘﺮوك و ﻣﻬﺠﻮر و ﻣﻮﺻﻮف ﺑﮑﺬب و اﻓﺘﺮاء و زور ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺧـﺪع و ﺗﺰوﯾﺮ ﺟﺴـﺎرت ﺑﺮ ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣـﺪﯾﺚ وﻻـﯾﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ دو در ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي‬‫ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻧﻤﻮده ﺧﺮق اﺟﻤـﺎع اﺋﻤﻪ اﻣﺖ ﻣﺮﺣﻮﻣﻪ ﻣﮑﺮﻣﻪ و ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ اﮐـﺎﺑﺮ ﻣﻠﺖ ﺷـﺮﯾﻔﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﻓﺮﻣﻮده و ﺧﻮد را در اﻋﻼـي درﺟﺎت‬‫درﮐﺎت رﺳﺎﻧﯿـﺪه و ﻣﺼـﺪاق آﯾﻪ ﺷـﺮﯾﻔﻪ َو َﻣْﻦ ﯾُﺸﺎﻗِِﻖ اﻟﱠﺮُﺳﻮَل ﻣِْﻦ ﺑَْﻌـِﺪ ﻣﺎ َﺗَﺒﱠﯿَﻦ ﻟَُﻪ اﻟ ُْﻬﺪي َو َﯾﱠﺘﺒِْﻊ َﻏﯿَْﺮ َﺳﺒِﯿِﻞ اﻟ ُْﻤْﺆﻣِﻨِﯿَﻦ ﻧَُﻮﻟﱢِﻪ ﻣﺎ َﺗَﻮﻟﱠﯽ َو ﻧُـْﺼ ﻠِِﻪ‬‫َﺟَﻬﱠﻨَﻢ َو ﺳﺎَءْت َﻣِﺼﯿﺮًا‬‫ﮔﺮداﻧﯿﺪه و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن در ﺟﻮاب ﻧﻬﺞ اﻟﺤﻖ ﮔﻔﺘﻪ و ﺻﺤﺎﺣﻨﺎ ﻟﯿﺲ ﮐﮑﺘﺐ اﻟﺸﯿﻌﮥ اﻟﺘﯽ اﺷﺘﻬﺮ ﻋﻨﺪ اﻟﺴّﻨﮥ اﻧﻬﺎ ﻣﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﯾﻬﻮدّي‬‫ﮐﺎن ﯾﺮﯾﺪ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺑﻨﺎء اﻻﺳﻼم ﻓﻌﻤﻠﻬﺎ و ﺟﻌﻠﻬﺎ ودﯾﻌﮥ ﻋﻨﺪ اﻻﻣﺎم ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺼﺎدق‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪160 :‬‬‫ﻓﻠﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺣﺴﺐ اﻟﻨﺎس اﻧﻪ ﻣﻦ ﮐﻼﻣﻪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ﺑﺤﻘﯿﻘﮥ ﻫﺬا اﻟﮑﻼم و ﻫﺬا ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﻬﻮرات و ﻣﻌﻬﺪ ﻻ ﺛﻘﮥ ﻻﻫﻞ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ ﺑﺎﻟﻤﺸﻬﻮرات ﺑﻞ‬‫ﻻﺑـﺪ ﻣﻦ اﻹﺳـﻨﺎد اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﺣﺘﯽ ﺗﺼّﺢ اﻟّﺮواﯾﮥ و اﻣﺎ ﺻـﺤﺎﺣﻨﺎ ﻓﻘﺪ اﺗﻔﻖ اﻟﻌﻠﻤﺎء اّن ﮐﻞ ﻣﺎ ﻋّﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎح ﺳﻮي اﻟﺘﻌﻠﯿﻘﺎت ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎح‬‫اﻟﺴـﺘﮥ ﻟـﻮ ﺣﻠـﻒ اﻟﻄﻼـق اﻧﻪ ﻣﻦ ﻗـﻮل رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ او ﻣﻦ ﻓﻌﻠﻪ و ﺗﻘﺮﯾﺮه ﻟﻢ ﯾﻘـﻊ اﻟﻄﻼـق و ﻟﻢ ﯾﺤﻨﺚ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ در ﺻﺤﺎح ﺳﺘﻪ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺳﻮاي ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ از اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر ﻓﺎﺋﺰﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺣﻠﻒ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﺛﺒﻮت آن‬‫از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﺎﻧﺚ ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﮐﻪ در ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي‬‫ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت آن ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﺳﻨﺎد ﻣﺘﺼﻞ در ان ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﭘﺲ ﺣﺎﻟﻒ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ آن ﻧﯿﺰ ﺣﺎﻧﺚ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﭘﺲ ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﭼﻪ ﻃﻮر ﻫﻮاي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و ﻣﻌﺎﻧﺪت اﮐﺎﺑﺮ اﻫﻞ اﺳﻼم در ﺳﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺑﻄﺎل و ﺗﮑﺬﯾﺐ اﯾﻦ ﻫﺮ دو‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﮐﻤﺎل ﻋﻠّﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﺳـﻤّﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺧﻮد در اﺳـﻼم و اﯾﻤﺎن و اﯾﻘﺎن و ﻋﺮﻓﺎن و ﺗﺴـﻠﯿﻢ و اذﻋﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻬﻞ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﯿﺮزا ﻣﺨـﺪوم ﺷـﺮﯾﻔﯽ در ﮐﺘـﺎب ﻧﻮاﻗﺾ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻌﺎﺷـﺮ اﻧﮑﺎرﻫﻢ ﮐﺘﺐ ﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟﺘﯽ اﺗﻔﻘﺖ اﻻّﻣـﮥ ﺑﻘﺒﻮﻟﻬﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﺻـﺤﯿﺤﺎ‬‫اﻟﺒﺨـﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ اﻟّـﺬﯾﻦ ﻣّﺮ ذﮐﺮﻫﻤـﺎ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤـﺎ اﻟﯽ ان ﻗـﺎل و ﻗـﺪ ﺑﻠﻎ اﻟﻘـﺪر اﻟﻤﺸﺘﺮك ﻣّﻤـ ﺎ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﻣﯿﺎﻣﻨﻬﻤﺎ و ﺑﺮﮐﺎﺗﻬﻤﺎ ﺣﺪ‬‫اﻟﺘـﻮاﺗﺮ و ﺻـﺎرﻓﯽ اﻻﺳــﻼم رﻓﯿﻘﯽ اﻟﻤﺼـﺤﻒ اﻟﮑﺮﯾـﻢ و اﻟﻘﺮآن اﻟﻌﻈﯿـﻢ ﻓﻬﺆﻻـء ﻣـﻦ ﮐـﺜﺮة ﺟﻬﻠﻬـﻢ و ﻗّﻠـﮥ ﺣﯿـﺎﺋﻬﻢ ﯾﻨﮑﺮون اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ‬‫اﻟﻤﺰﺑﻮرﯾﻦ و ﺳﺎﺋﺮ ﺻﺤﺎﺣﻨﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺗﻔﺎق اﻣﺖ ﺑﺮ ﻗﺒﻮل ﮐﺘﺐ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻﺤﺎح واﻗﻊ ﺷﺪه و ﭼﻮن ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﺗﺮﻣـﺬي ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ ﺻـﺤﺎﺣﺴﺖ ﭘﺲ اﺗﻔـﺎق اﻣﺖ ﺑﺮ ﻗﺒـﻮل ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻫﻢ ﺛـﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷـﺪ و ﻧﯿﺰ از ﻗﻮل او ﻓﻬﺆﻻـء ﻣﻦ ﮐـﺜﺮة‬‫ﺟﻬﻠﻬﻢ اﻟﯽ آﺧﺮه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﮑﺎر ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ و دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎح ﺳـﻨّﯿﻪ ﻧﺎﺷـﯽ از ﮐﺜﺮت ﺟﻬﻞ و ﻗﻠﺖ ﺣﯿﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺗﮑﺬﯾﺐ و اﺑﻄﺎل‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و وﻻﯾﺖ و اﻣﺜﺎل آن ﮐﻪ در ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ دﻟﯿﻞ ﮐﺜﺮت ﻋﻠﻢ و ﺷﺪت ﺣﯿﺎي ﻣﺨﺎﻃﺐ رﺋﯿﺲ اﻟﻘﺮوم ﺣﺴﺐ اﻓﺎده‬‫ﻣﯿﺮزا ﻣﺨﺪوم ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﺮزا ﻣﺨﺪوم از اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ و اﺟﻠﻪ ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻦ ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺳﯿﻨﻪ اﺳﺖ و ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﻘﺘﺪاي‬‫ﻣﺨﺪوم اﻟﻔﺤﻮل ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺻﻮاﻗﻊ ازو آﻣﻮﺧﺘﻪ و ﻧﺒﺬي از ﻫﻔﻮات او را ﻋﻠﻖ ﻧﻔﯿﺲ ﭘﻨﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺬﮐﺮ آن ﻣﺎﯾﻪ ﺗﺨﺠﯿﻞ اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮﯾﺶ‬‫اﻧﺪوﺧﺘﻪ و ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺳﻮل ﺑﺮزﻧﺠﯽ او را در ﻧﻮاﻓﺾ او را ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺪاﺋﺢ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻓﺨﯿﻤﻪ ﺳـﺘﻮده و ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﻌﻼﻣﮥ‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺤﺘﺮﻣﯿﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻟﺪﯾﻦ اﺷـﺮف اﻟﺸﻬﯿﺮ ﺑﻤﯿﺮزا ﻣﺨﺪوم اﻟﺤﺴﻨﯽ اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ ﺣﻔﯿﺪ اﻟﺴّﯿﺪ اﻟّﺴﻨﺪ اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺠﺮﺟـﺎﻧﯽ ﺷـﺎرح اﻟﻤﻮاﻗﻒ و ﻏﯿﺮه ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﻟّﻔﺎت اﻟﻌﺪﯾـﺪة و اﻟﺘﺤﻘﯿﻘﺎت اﻟﻤﻔﯿـﺪة رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺣﻤﻪ اﺳـﻼﻓﻪ ﻓﺎﻧﻬﻢ ﮐﻠﻬﻢ‬‫ﺑﯿﺖ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋّﺰ اﻟﺴـّﻨﮥ و ﮐﻬﻒ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺳﻮل ﻣﻤﺪوح اﮐﺎﺑﺮ ﻓﺤﻮل و ﻣﻮﺻﻮف اﻋﺎﻇﻢ اﻫﻞ اﻟﺤﻠﻮم و اﻟﻌﻘﻮر ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 140‬از ‪597‬‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻠﯿﻞ ﻣﺮادي در ﺳﻠﮏ اﻟﺪرر ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻘﺮن اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﺸﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺒﺮزﻧﺠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺳﻮل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪161 :‬‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺴـﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺳﻮل ﺑﻦ ﻗﻠﻨـﺪر ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺴـّﯿﺪ اﻟﻤﺘﺼـﻞ اﻟﻨﺴﺐ ﺑﺴـﯿﺪﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺒﺮزﻧﺠﯽ اﻻﺻﻞ و اﻟﻤﻮﻟﺪ اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﻤﺪﻗﻖ اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ اﻻوﺣﺪ اﻟﻬﻤﺎم وﻟﺪ ﺑﺸـﻬﺮ زور ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺠﻤﻌﮥ ﺛﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ ارﺑﻌﯿﻦ‬‫و اﻟﻒ و ﻧﺸـﺄ ﺑﻬـﺎ و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن و ﺟّﻮده ﻋﻠﯽ واﻟـﺪه و ﺑﻪ ﺗﺨﺮج ﻓﯽ ﺑﻘﯿـﮥ اﻟﻌﻠﻮم و ﻗﺮأ ﻓﯽ ﺑﻼـده ﻋﻠﯽ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻤﻼ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺷـﺮﯾﻒ‬‫اﻟﮑﻮراﻧﯽ و ﻻزم ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻮراﻧﯽ و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﺼـﺤﺒﺘﻪ و ﺳـﻠﮏ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻘﻮم ﻋﻠﯽ ﯾﺪ اﻟّﺼﻔﯽ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷﯽ و‬‫دﺧﻞ ﻫﻤـﺪان و ﺑﻐـﺪاد و دﻣﺸﻖ و ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨّﯿﮥ و ﻣﺼـﺮ و اﺧـﺬ ﻋﻤﻦ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﺎﺧﺬ ﺑﻤﺎردﯾﻦ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ اﻟـّﺴ ﻼﺣﯽ و ﺑﺤﻠﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻮﻓﺎء اﻟﻌﺮﺿﯽ و ﻣﺤﻤﺪ اﻟﮑﻮاﮐﺒﯽ و ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﺼﻔﻮّي و ﺑﺒﻐﺪاد ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺪﻟﺞ و ﺑﻤﺼﺮ ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و ﻋﻠﯽ اﻟﺸﺒﺮاﻣﻠﺴـﯽ و ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻤﺰاﺣﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻌﻨﺎﺑﯽ و اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺠﻤّﯽ و ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻋﻦ اﻟﻮاﻓـﺪﯾﻦ إﻟﯿﻬﻤﺎ ﮐﺎﻟﺸـﯿﺦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫ﺟﻌﻤﺎن اﻟﺰﺑﯿﺪي و ﻋﻠﯽ اﻟﺮﺑﯿﻌﯽ و ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻘﯿﺒّﯽ اﻟﺘﻐﺮي و ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟّﺴﺠﻠﻤﺎﺳـﯽ و ﻏﯿﺮه ﺛﻢ ﺗﻮﻃﻦ اﻟﻤﺪﻧﯿﮥ اﻟﺸﺮﯾﻔﮥ و‬‫ﺗﺼّﺪر ﻟﻠّﺘﺪرﯾﺲ و ﺻﺎر ﻣﻦ ﺳـﺮاة رؤﺳﺎﺋﻬﺎ و اﻟﻒ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻋﺠﯿﺒﮥ ﻣﻨﻬﺎ اﻧﻬﺎر اﻟﺴـﻠﺴﺒﯿﻞ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺒﯿﻀﺎوي و اﻻﺷﺎﻋﮥ ﻓﯽ اﺷﺮاط‬‫اﻟﺴﺎﻋﮥ و اﻟﻨﻮاﻓﺾ ﻟﻠّﺮواﻓﺾ و ﺷﺮﺣﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﯿﮥ اﻟﻤﺼﻄﻠﺢ و اﻟﻌﺎﻓﯿﮥ ﺷﺮح اﻟﺸﺎﻓﯿﮥ ﻟﻢ ﯾﮑﻤﻞ و ﺧﺎﻟﺺ اﻟﺘﻠﺨﯿﺺ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﻔﺘﺎح و‬‫ﻣﺮﻗﺎة اﻟّﺼﻌﻮد ﻓﯽ ﺗﻔﺴﯿﺮ اواﺋﻞ اﻟﻌﻘﻮد و اﻟﻀﺎوي ﻋﻠﯽ ﺻﺒﺢ ﻓﺎﺗﺤﮥ اﻟﺒﯿﻀﺎوي و رﺳﺎﻟﮥ ﻓﯽ اﻟﺠﻬﺮ ﺑﺎﻟﺒﺴﻤﻠﮥ ﻓﯽ اﻟﺼﻠﻮة و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ﻗﻮة اﻗﺘﺪار‬‫ﻋﻠﯽ اﻻﺟﻮﺑـﮥ ﻋﻦ اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ اﻟﻤﺸـﮑﻠﮥ ﻓﯽ اﺳـﺮع وﻗﺖ و اﻋﺬب ﻟﻔﻆ و اﺳـﻬﻠﻪ و اوﺟﺰه و اﮐﻤﻠﻪ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﻘﺪ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻓﺮاد اﻟﻌﺎﻟﻢ ﻋﻠﻤﺎ و‬‫ﻋﻤﻼ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﻏّﺮة ﻣﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﻣﺎﺋﮥ و اﻟﻒ و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺣﺠﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺎﻟﻐﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻄﺒﻘﮥ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﮐﺘﺐ ﻟﻢ ﺗﺒﻠﻎ ﻣﺒﻠﻎ اﻟﻤﻮّﻃﺎ و اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻟﮑﻨﻬﺎ ﯾﺘﻠﻮﻫﺎ ﮐﺎن ﻣﺼّﻨﻔﻮﻫﺎ ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ ﺑﺎﻟﻮﺛﻮق و‬‫اﻟﻌﺪاﻟﮥ و اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﺘﺒّﺤﺮ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﺮﺿﻮا ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ ﻫﺬه ﺑﺎﻟﺘﺴﺎﻫﻞ ﻓﯿﻤﺎ اﺷﺘﺮﻃﻮا ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻓﺘﻠّﻘﻬﺎ ﻣﻦ ﺑﻌﺪﻫﻢ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و‬‫اﻋﺘﻨﯽ ﺑﻬﺎ اﻟﻤﺤﺪﺛﻮن و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻃﺒﻘﮥ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﮥ و اﺷـﺘﻬﺮت ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﺎس و ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻬﺎ اﻟﻘﻮم ﺷـﺮﺣﺎ ﻟﻐﺮﯾﺒﻬﺎ و ﻓﺤﺼﺎ ﻋﻦ رﺟﺎﻟﻬﺎ و اﺳـﺘﻨﺒﺎط‬‫ﻟﻔﻘﻬﺎ و ﻋﻠﯽ ﺗﻠﮏ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﺑﻨﺎء ﻋﺎّﻣـﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮐﺴـﻨﻦ أﺑﯽ داود و ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻣﺠﺘﺒﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻫﺬه اﻟﮑﺘﺐ ﻣﻊ اﻟﻄﺒﻘﮥ اﻻوﻟﯽ اﻋﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣﺎدﯾﺜﻬﺎ رزﯾﻦ ﻓﯽ ﺗﺠﺮﯾﺪ اﻟّﺼﺤﺎح و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و ﮐﺎد ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ ﯾﮑﻮن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﻫﺬه اﻟﻄﺒﻘﮥ ﻓﺎن اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺟﻌﻠﻪ‬‫اﺻـﻼ ﯾﻌﺮف ﺑﻪ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟّﺴـ ﻘﯿﻢ ﻗﺎل و ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﻪ ﻓﻼ ﺗﻘﺒﻠﻮه ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣـﺬي ﻣﻌﺮوف ﺑﻮﺛﻮق و ﻋﺪاﻟﺖ و ﺣﻔﻆ و‬‫ﺗﻤﻬﺮ در ﻓﻨﻮن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻮده و در ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﺑﺘﺴﺎﻫﻞ در ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﺑﺮ ﻧﻔﺲ ﺧﻮد ﺷﺮط ﮐﺮده راﺿﯽ ﻧﺸﺪه و ﺗﻠﻘﯽ ﻧﻤﻮده ﮐﺘﺎب او را‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪162 :‬‬‫ﻋﻠﻤﺎي ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ او ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑﻘﺒﻮل و اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﺑﺂن ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ و ﻓﻘﻬﺎ ﻃﺒﻘﮥ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﮥ و ﻣﺸـﺘﻬﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم و ﺗﻌﻠﻖ ﮐﺮدﻧﺪ‬‫ﺑـﺂن ﻗـﻮم از روي ﺷـﺮح ﻏﺮﯾﺐ آن و ﻓﺤﺺ از رﺟـﺎل آن و اﺳـﺘﻨﺒﺎط ﻓﻘﻪ آن و ﺑﺮ اﺣـﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب ﺗﺮﻣـﺬي و اﻣﺜـﺎل آن ﺑﻨـﺎي ﻋـﺎﻣﻪ‬‫ﻋﻠﻮﻣﺴﺖ ﻓـﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ اﻟﻔﺨﻮر اﻟﻤﺨﺘـﺎل اﻟﻤﺘﻐﻄﺮس اﻟﻤﺤﺘـﺎل اﻟﻤـﺎّد ﯾـﺪ اﻻـﺳﺘﺮاق و اﻻﻧﺘﺤـﺎل ﮐﯿﻒ ﻃﺎب ﻧﻔﺴﺎ ﻟﻌﻘﻮق واﻟـﺪه‬‫اﻟﻤﺎﺟـﺪ؟؟؟ ﻟﻨـﺎ ﻗـﺪ اﻟﺴـﺎﺑﻖ ﻓﯽ ﻣﻀـﻤﺎر اﻟﮑﻤﺎل ﻓﻠﻢ ﯾﺼﻎ اﻟﯽ وﻋﻈﻪ و اﯾﻀﺎﺣﻪ و ﻟﻢ ﯾﻌﺘﻦ ﺑﻨﺼـﺤﻪ و اﻓﺼﺎﺣﻪ و ﻟﻢ ﯾﻌﺮج ﻋﻠﯽ ﻧـﺪاﺋﻪ و ﻟﻢ‬‫ﯾﻌﻮل ﻋﻠﯽ ﺑﻨﺎﺋﻪ و ﻟﻢ ﯾﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﺗﻠﻮﯾﺤﻪ و ﻟﻢ ﯾﺤﺘﻔﻞ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺤﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﺘﺮث ﺑﺘﺤﻘﯿﻘﻪ و ﺗﻨﻘﯿـﺪه و ﻟﻢ ﯾﺘﺎﺛﺮ ﺑﺘﺜﻘﯿﻔﻪ و ﺗﺴﺪﯾـﺪه ﻓﻠﻢ ﯾﺮه اﻫﻼ‬‫ﻟﻼﻗﺘﺪاء و اﻻﻗﺘﻔﺎء و اﺗﺨﺬ رﻏﻢ اﻧﻔﻪ و ﺟﻠﺐ ﺣﺘﻔﻪ و اﻟﺪرء ﻓﯽ ﻧﺤﺮه و اﻟﺪﻓﻊ ﻓﯽ ﺻﺪره ﺳﻬﻼ و ﺷﺮب ﻣﻦ آﺟﻦ ﻋّﻨﺎده و اﺳﻦ ﻟﺪاده ﻋﻼ و‬‫ﻧﻬﻼ اﻻ ﺗﺮي ﮐﯿﻒ ﯾﺮﻓﻊ واﻟـﺪه اﻟﻤﺎﺟـﺪ اﻟﺤﺎﺷـﺪ ﻋﻨـﺪه و ﻋﻨـﺪ زراﻓﺘﻪ ﻻﺳـﻨﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣـﺪ ﻋﻘﯿﺮﺗﻪ ﺑﺎﻟﻤـﺪح و اﻟﺜﻨﺎء و اﻟﺘﻘﺮﯾﻆ و اﻻﻃﺮاء ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﻤﺎﻫﺮ ﯾﻨﻔﯽ اﻟﺘﺴﺎﻫﻞ و اﻟﺘﺴﺎﻣﺢ ﻋﻦ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻔﺎﺧﺮ و ﯾﺜﺒﺖ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﻘﺘﺪي اﻟﻤﻨﻘﺪﯾﻦ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و ﻣﻼذ اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟﺒﺎرﻋﯿﻦ و ان ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﻋﻠﯽ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﺑﻨﺎء ﻋﺎّﻣﮥ اﻟﻌﻠﻮم و اﻧﻪ ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺸـﺮف و اﻟﺠﻼﻟﮥ و اﻟﻘﺒﻮل ﻋﻨﺪ ارﺑﺎب اﻟﺤﻠﻮم و اﺻـﺤﺎب اﻟﻔﻬﻮم ﻓﺮد اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﮐﻼﻣﻪ و اﻓﺴﺪ‬‫ﻧﻈﺎﻣﻪ و ﻫـﺪم ﺑﻨﯿﺎﻧﻪ و ﺣﻂ ﺷﺎﻧﻪ و ﺟﺰم ﺟﺪراﻧﻪ و ﺻـﺮم اﻏﺼﺎﻧﻪ و ﺣﺰم اﻓﻨﺎﻧﻪ و ﻗﻄﻊ اوداﺟﻪ و ﻏﯿﺾ اﺛﺒﺎﺟﻪ و ﻋﻖ ﺣﻘﻮﻗﻪ و ﺷﻖ ﺷـﻘﻮﻗﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 141‬از ‪597‬‬‫ﮐـﺪر ﻧﻤﯽره و اﻇﻠﻢ ﻣﻨﯿﺮه و ﻟﯿﺲ ﻫﺬا ﺑﺎول ﻗﺎرورة ﮐﺴـﺮت و ﻻ ﺑﺎّول ﺛﻤﺮة ﻫﺼـﺮت و ﻻ ﺑﺎول ﺟﻮر اﺷـﯿﻊ و ﻻ ﺑﺎول ﺣﻮر اذﯾﻊ و ﻻ ﺑﺎول‬‫ﻋﺴﻒ اﺑﺘـﺪع و ﻻـ ﺑـﺎول ﺧﺴﻒ اﺧﺘﺮع ﺑﻞ ﺧﺎﻟﻒ واﻟـﺪه اﻟﺒﺎرع ﻓﯽ ﻋـﺪة ﻣﻮاﺿﻊ و ﻋﺎّزه ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻮاﻗﻊ ﮐﻤﺎ ﻧّﺒﻬﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ و ﻧﺒّﯿﻨﻪ‬‫اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻻﺣﻘﺎ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﻓﺮﻣﻮده در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﺒﺎرت ﺣﻀـﺮت واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻗﺪس‬‫ﺳّﺮه ﻧﻤﺎﯾﻢ ﺗﺎ ﻣﺮاﺗﺐ ﮐﺘﺐ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ واﺿـﺢ ﮔﺮدد اﯾﺸﺎن ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺐ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ﺻـﺤﺖ و ﺷـﻬﺮت و‬‫ﻗﺒﻮل ﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﻣﺮاد ﻣﺎ از ﺻـﺤﺖ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺼـﻨﻒ اﻟﺘﺰام ﮐﻨﺪ اﯾﺮاد اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﯾﺎ ﺣﺴﻨﻪ و ﻏﯿﺮ آن در آﻧﺠﺎ وارد‬‫ﻧﮑﻨـﺪ ﻣﮕﺮ ﻣﻘﺮون ﺑﻪ ﺑﯿـﺎن ﺣﺎل آن از ﺿـﻌﻒ و ﻏﺮاﺑﺖ و ﻋﻠﺖ و ﺷـﺬوذ زﯾﺮا ﮐﻪ اﯾﺮاد ﺿـﻌﯿﻒ و ﻏﺮﯾﺐ و ﻣﻌﻠﻮل ﺑﺎ ﺑﯿﺎن ﺣﺎل آن ﻗـﺪح‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺮاد ﻣﺎ از ﺷـﻬﺮت آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺸـﻐﻮل ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻄﺮﯾﻖ رواﯾﺖ و ﺿـﺒﻂ ﻣﺸﮑﻞ و ﺗﺮوﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ آن‬‫ﺗﺎ ﻫﯿـﭻ ﭼﯿﺰ از آن ﻏﯿﺮ ﻣﺒﯿﻦ ﻧﻤﺎﻧـﺪ و ﻣﺮاد ﻣﺎ از ﻗﺒﻮل آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﺎد ﺣـﺪﯾﺚ آن ﮐﺘﺎب را اﺛﺒﺎت ﮐﻨﻨـﺪ و ﺑﺮ آن اﻋﺘﺮاض ﻧﮑﻨﻨـﺪ و ﺣﮑﻢ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب را در ﺑﯿﺎن ﺣﺎل اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺘﺎب ﺗﺼﻮﯾﺐ و ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و ﻓﻘﻬﺎ ﺑﺂن اﺣﺎدﯾﺚ ﺗﻤﺴﮏ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﯽاﺧﺘﻼف و اﻧﮑﺎر ﭘﺲ ﻃﺒﻘﻪ‬‫اوﻟﯽ از ﮐﺘﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﺳﻪ ﮐﺘﺎباﻧﺪ ﻣﻮّﻃﺄ ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺎﺿﯽ ﻋﯿﺎض ﮐﺘﺎب ﻣﺸﺎرق اﻻﺛﻮار را ﺑﺮاي ﺷﺮح اﯾﻦ ﺳﻪ ﮐﺘﺎب‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﻧﻮﺷـﺘﻪ و اﯾﻦ ﻣﺸـﺎرق اﻻﻧﻮار ﻏﯿﺮ ﻣﺸﺎرق اﻻﻧﻮار ﺻـﻔﺎﺗﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ در ان ﺑﺤـﺬف اﺳـﻨﺎد و ﻗﺼﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﺮاي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪163 :‬‬‫ﺿﺒﻂ و ﺷـﺮح اﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﺸﺎرق اﻻﻧﻮار ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﯿﺎض ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯿﺴﺖ و ﻧﺴـﺒﺖ درﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺘﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻮّﻃﺄ ﮔﻮﯾﺎ اﺻﻞ‬‫وام ﺻـﺤﯿﺤﯿﻨﺴﺖ و در ﮐﻤﺎل ﺷﻬﺮت رﺳﯿﺪه ﻫﺰار ﮐﺲ از ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺼﺮ اﻣﺎم ﻣﺎﻟﮏ ﻣﻮّﻃﺄ را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﺷﺎﻓﻌﯽ و اﻣﺎم ﻣﺤﻤﺪ و‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻣﺼـﻤﻮدي و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺗﻤﯿﻤﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ و اﺑﻮ ﻣﺼـﻌﺐ و ﻗﻌﻨﺒﯽ ﻋـﺪاﻟﺖ و ﺿـﺒﻂ رﺟـﺎل اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب ﻣﺠﻤﻊ‬‫ﻋﻠﯿﻪﺳﺖ در ﻣـﺪﯾﻨﻪ و ﻣﮑﻪ و ﻋﺮاق و ﺷﺎم و ﯾﻤﻦ و ﻣﺼـﺮ و ﻣﻐﺮب ﻣﺸـﻬﻮر ﺷـﺪه و ﺑﻨﺎي ﻓﻘﻬﺎي اﻣﺼﺎر ﺑﺮ آﻧﺴﺖ و در زﻣﺎن اﻣﺎم ﻣﺎﻟﮏ و‬‫ﺑﻌـﺪ از زﻣـﺎن اﯾﺸـﺎن ﻧﯿﺰ ﻋﻠﻤﺎ در ﺗﺨﺮﯾـﺞ ﺑﺮ ﻣﻮّﻃﺄ و ذﮐﺮ ﻣﺘﺎﺑﻌﺎت و ﺷﻮاﻫـﺪ اﺣﺎدﯾﺚ آن ﺳـﻌﯽ ﺑﻠﯿﻎ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و در ﺷـﺮح ﻏﺮﯾﺐ و ﺿـﺒﻂ‬‫ﻣﺸﮑﻼت و ﺑﯿﺎن ﻓﻘﻪ و ﺳﺎﺋﺮ وﺟﻮه ﺑﯿﺎن آن ﻗﺪر اﻫﺘﻤﺎم ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ ﮐﻪ زﯾﺎده ﺑﺮ ان ﻣﺘﺼﻮر ﻧﯿﺴﺖ و ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري و ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‬‫در ﺑﺴﻂ و ﮐﺜﺮت اﺣﺎدﯾﺚ ده ﭼﻨﺪ ﻣﻮّﻃﺄ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻟﯿﮑﻦ ﻃﺮﯾﻖ رواﯾﺖ اﺣﺎدﯾﺚ و ﺗﻤﯿﯿﺰ رﺟﺎل و راه اﻋﺘﺒﺎر و اﺳـﺘﻨﺒﺎط از ﻣﻮﻃﺎ آﻣﻮﺧﺘﻪاﻧﺪ و‬‫ﻣﻌﻬـﺬا اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﮐﺘﺎب ﻧﯿﺰ ﻣﺨـﺪوم ﻃﻮاﺋﻒ اﻧﺎم و ﺟﻤﯿﻊ ﻋﻠﻤﺎي اﺳـﻼماﻧﺪ ﻓﺮﻗﻪ ﻣﺴـﺘﺨﺮﺟﺎت ﺑﺮاي اﯾﻨﻬﺎ ﻧﻮﺷـﺘﻪاﻧﺪ ﻣﺜﻞ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و اﺑﻮ‬‫ﻋﻮاﻧﻪ و ﻃـﺎﺋﻔﻪ ﻣﺘﺼـﺪي ﺷـﺮح ﻏﺮﯾﺐ و ﺿـﺒﻂ ﻣﺸـﮑﻞ و ﺑﯿﺎن ﻓﻘﻪ و اﺣﻮال رواة آﻧﻬﺎ ﺷﺪهاﻧـﺪ و در ﺷـﻬﺮت و ﺗﻠﻘﯽ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل ﺑـﺪرﺟﻪ ﻋﻠﯿﺎ‬‫رﺳـﯿﺪهاﻧﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل از ﻓﺮﺑﺮي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري از ﺑﺨﺎري ﺑﻼ واﺳﻄﻪ ﻧﻮد ﻫﺰار ﮐﺲ ﺳﻤﺎع دارﻧﺪ ﺧﻠﺺ‬‫ﮐﻼـم آﻧﮑﻪ اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺘﺎب اﺻـﺢ اﻻﺣﺎدﯾﺚاﻧـﺪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻌﻀـﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺘﺎب ﺻـﺤﯿﺢﺗﺮ از ﺑﻌﺾ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و اﮔﺮ‬‫ﺑﻨﻈﺮ ﺗﻔﺤﺺ دﯾـﺪه ﺷﻮد اﺣـﺎدﯾﺚ ﻣﺮﻓﻮﻋﻪ ﻣﻮّﻃـ ﺄ ﻏﺎﻟﺒـﺎ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨـﺎري ﻣﻮﺟﻮداﻧـﺪ ﭘﺲ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﺑﺮ ﻣﻮّﻃﺄ ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ ﻣﺮﻓﻮﻋﻪ آري آﺛـﺎر ﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗـﺎﺑﻌﯿﻦ در ﻣﻮّﻃـ ﺄ زﯾـﺎده اﺳﺖ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺘـﺎب را در ﻃﺒﻘﻪ اوﻟﯽ ﺑﺎﯾـﺪ داﺷﺖ و ﻃﺒﻘﻪ ﺛـﺎﻧﯿﻪ‬‫اﺣـﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ درﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺻـﻔﺖ ﺑـﺪرﺟﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻧﺮﺳـﯿﺪهاﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﻗﺮﯾﺐ ﺑﺼـﺤﯿﺤﯿﻦاﻧﺪ درﯾﻦ ﺻـﻔﺎت و آن اﺣﺎدﯾﺚ ﺟﺎﻣﻊ‬‫ﺗﺮﻣﺬي و ﺳـﻨﻦ اﺑﻮ داود و ﺳـﻨﻦ ﻧﺴﺎﯾﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﻨﻔﺎن اﯾﻦ ﮐﺘﺐ ﻣﺸﻬﻮر و ﻣﻌﺮوفاﻧﺪ ﺑﻮﺛﻮق و ﻋﺪاﻟﺖ و ﺣﻔﻆ و ﺿﺒﻂ و ﺗﺒّﺤﺮ در ﻓﻨﻮن‬‫ﺣﺪﯾﺚ و درﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﺘﺴﺎﻫﻞ و ﺗﺴﺎﻣﺢ راﺿﯽ ﻧﺸﺪهاﻧﺪ و ﺣﺎل ﺣﺪﯾﺚ و ﻋﻠﺖ آن را ﺑﻘﺪر اﻣﮑﺎن ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و ﻟﻬﺬا ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻤﺎي‬‫اﺳـﻼم ﺷـﻬﺮت ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﭘﺲ اﯾﻦ ﺷـﺶ ﮐﺘﺎب را ﺻﺤﺎح ﺳّﺘﻪ ﻧﺎﻣﻨﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺐ و ﺣﯿﺮﺗﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﺎﻗﺪ اﻓﺎده واﻟﺪ‬‫ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد ﻣﺘﻀﻤﻦ ﮐﻤﺎل ﻣﺪح و ﺳﺘﺎﯾﺶ و اﻃﺮاد و ﻧﯿﺎﯾﺶ ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺎوي ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺑﺮاي ﺗﻨﺒﯿﻪ و ﺗﺒﺼﯿﺮ و اﯾﻘﺎظ و ﺗﺬﮐﯿﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪﯾﻦ‬‫و ﻣﺴﺘﺮﺷﺪﯾﻦ ﺧﺪام ﺑﺎ ﺗﻮﻗﯿﺮ ﺧﻮد ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﯾﻤﺎن و اﯾﻘﺎن و ﺗﺼﺪﯾﻖ و اذﻋﺎن ﺧﻮد ﺑﺂن ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺳﺎزد و در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ از ﻧﮑﺚ‬‫و ﻏـﺪر و ﻧﻘﺾ ﻋﻬـﺪ و ﻣﮑﺮ و ﺷﻖ ﻋﺼـﯽ و ﺧﻔﺮ و ﺗﺮك ﺣﯿـﺎ و ﺧﻔﺮ و اﯾﺜـﺎر ﻣﺠﻮن و ﻫـﺬر و اﯾﻘـﺎع ﻣﻌﺘﻘـﺪﯾﻦ در زﻟـﻞ و ﻏﺮر و اﻗﺤﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 142‬از ‪597‬‬‫ﻣﻘﻠـﺪﯾﻦ در اﻓﺤﺶ ﺧﻄﺮ و اﯾﻼج ﻣﻨﺘﺠﻌﯿﻦ در اوﺣﺶ ﺿـﺮر ﻧﻤﯽﻫﺮاﺳـﺪ و ﺑﺮ ﻣﻼ ﻣﻀـﯿﻖ ﻃﺮﯾﻖ رد و اﺑﻄﺎل و ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﻧﻔﻪ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﺬﮐﻮراﻧﺪ ﻣﯽﺳﭙﺎرد و ﺧﻮف و ﻫﻮل از وﺿﻮح ﻇﻬﻮر ﮐﺬب و ﺗﺰوﯾﺮ و ﺗﺒﯿﯿﻦ و‬‫ﺗﺤﻘﻖ ﺗﻬـﺎﻓﺖ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺸﻮﯾﺮ در دل ﺟﺴﺎرت ﻣﻨﺰل ﻣﯽآرد و ﺑﺨﯿﺎل ﻧﻪ ﻣﯽﮔﺬراﻧـﺪ ﮐﻪ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﺳـﺮاﭘﺎ اﺟﺎده ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﻗﺮب‬‫ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﺑﺼﺤﯿﺤﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪164 :‬‬‫در ﺻـﻔﺎت ﺛﻼﺛﻪ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻋﺪﯾﺪه ﻓﺨﯿﻤﻪ اﻋﻨﯽ ﺻﺤﺖ و ﺷﻬﺮت و ﻗﺒﻮل و دﻻﻟﺖ ﻗﺒﻮل ﮐﺘﺎب ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻧﻘﺎد ﺣﺪﯾﺚ اﺣﺎدﯾﺚ ان را‬‫اﺛﺒـﺎت ﮐﺮدهاﻧـﺪ و اﻋـﺘﺮاض ﺑﺮ آن ﻧﻨﻤﻮده و ﺣﮑﻢ ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﺘـﺎب را در ﺑﯿـﺎن ﺣـﺎل اﺣـﺎدﯾﺚ آن ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻓﺮﻣﻮده و ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻧﻤﻮده و ﻓﻘﻬﺎ‬‫ﺑﺎﺣـﺎدﯾﺚ آن ﺗﻤﺴـﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﺑﯽاﺧﺘﻼف و اﻧﮑﺎر و ﻧﯿﺰ از ان واﺿـﺤﺴﺖ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف ﺑﻮدن ﺧﻮد ﺗﺮﻣـﺬي ﺑﻮﺛﻮق و ﻋـﺪاﻟﺖ و‬‫ﺿﺒﻂ و ﺣﻔﻆ و ﺗﺒّﺤﺮ در ﻓﻨﻮن ﺣﺪﯾﺚ و ﻧﯿﺰ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﺑﺘﺴﺎﻫﻞ و ﺗﺴﺎﻣﺢ راﺿﯽ ﻧﺸﺪه و ﺣﺎل ﺣﺪﯾﺚ و‬‫ﻋﻠﺖ آن را ﺑﻘـﺪر اﻣﮑﺎن ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮده و اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻤﺎي اﺳـﻼم ﺷـﻬﺮت ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﻣﻮﺳﻮم ﺑﺼـﺤﯿﺢ ﮔﺮدﯾﺪه ﻓﺎﯾﻦ اﺛﺒﺎت‬‫اﻟﮑـﺬب و اﻟﺰور و اﻟﺒﻬﺘﺎن و اﻟﻮﺿﻊ اﻟﻤﺪﺣﻮر ﻣﻦ ﻧﻔﯽ اﻟﺘﺴﺎﻣﺢ و اﻟﺘﺴﺎﻫﻞ و اﻟﻐﺮور و اﯾﻦ ﻫﺬا ﻣﻦ اﻟﻘﺒﻮل و اﻟﺘﺼﻮﯾﺐ و اﻟﺘﻘﺮﯾﺮ و اﯾﻦ ﻫﺬا‬‫ﻣﻦ ﺗﻤﺴﮏ ﻓﻘﻬﺎء اﻟﺠﻤﺎﻫﯿﺮ ﺑﻼ اﺧﺘﻼف و اﻧﮑﺎر و ﻧﮑﯿﺮ ﺛُﱠﻢ اْرِﺟِﻊ اﻟ َْﺒَﺼَﺮ َﮐﱠﺮَﺗﯿِْﻦ َﯾﻨَْﻘﻠِْﺐ ِإﻟَﯿَْﮏ اﻟ َْﺒَﺼُﺮ ﺧﺎِﺳﺌًﺎ َو ُﻫَﻮ َﺣِﺴﯿٌﺮ‬‫َو ﻻ ﯾَُﻨﱢﺒﺌَُﮏ ﻣِﺜُْﻞ َﺧﺒِﯿٍﺮ‬‫ﭼﻬـﻞ و ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﮐﺒﯿﺮ ﺗﺮﻣـﺬي ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳﻮره ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﻀﺤﺎك ﺳﻠﻤﯽ ﺿﺮﯾﺮ ﺑﻮﻏﯽ ﺑﻀﻢ ﺑﺎي ﻣﻮﺣﺪه و ﺳﮑﻮن واو ﺑﻌﺪ از ان ﻏﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻮغ آن دﯾﻬﯿﺴﺖ از دﯾﻬﺎت ﺗﺮﻣﺬ ﺑﻤﺴﺎﻓﺖ‬‫ﺷﺶ ﻓﺮﺳﻨﮓ از ان و ﺗﺮﻣﺬ ﻧﺎم ﺷﻬﺮي ﻗﺪﯾﻢ ﺑﺮ ﮐﻨﺎر آب ﻣﻮﯾﻪ ﮐﻪ آن را ﺟﯿﺤﻮن و ﻧﻬﺮ ﺑﻠﺦ ﻧﯿﺰ ﮔﻮﯾﻨﺪ و در ﻟﻔﻆ ﻣﺎوراء اﻟﻨﻬﺮ ﻣﺮاد ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﻧﻬﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و در ﻟﻔﻆ ﺗﺮﻣـﺬ اﺧﺘﻼف ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﺑﻌﻀـﯽ ﺗﺎ و ﻣﯿﻢ را ﻣﻔﺘﻮح ﺳﺎزﻧﺪ و ﺑﻌﻀـﯽ ﻫﺮ دو را ﻣﻀـﻤﻮم و ﻣﺘﺪاول ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﺮدم‬‫اﯾﻨﺠﺎ و دﯾﮕﺮ ﺧﻼﺋﻖ ﮐﺴـﺮ ﻫﺮ دوﺳﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ ﺑﻔﺘﺢ ﺗﺎ و ﮐﺴـﺮ ﻣﯿﻢ ﺗﮑﻠﻢ ﮐﻨﻨﺪ و ﺗﺮﻣﺬي ﺷﺎﮔﺮد رﺷﯿﺪ ﺑﺨﺎرﯾﺴﺖ روش او را آﻣﻮﺧﺘﻪ‬‫و از ﻣﺴﻠﻢ و از أﺑﯽ داود و ﺷﯿﻮخ اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ رواﯾﺖ دارد در ﺑﺼﺮه و ﮐﻮﻓﻪ و واﺳﻂ و ري و ﺧﺮاﺳﺎن و ﺣﺠﺎز ﺳﺎﻟﻬﺎ در ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺑﺴـﺮ ﺑﺮده و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺑﺴـﯿﺎر درﯾﻦ ﻓﻦ ﺷـﺮﯾﻒ از وي ﯾﺎدﮔﺎرﺳﺖ و اﯾﻦ ﺟﺎﻣﻊ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ آن ﮐﺘﺐ اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﻀـﯽ وﺟﻮه و ﺣﯿﺜﯿﺎت از‬‫ﺟﻤﯿـﻊ ﮐﺘﺐ ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﻮﺑـﺘﺮ واﻗﻊ ﺷـﺪه اول از ﺟﻬﺖ ﺗﺮﺗﯿﺐ و ﻋـﺪم ﺗﮑﺮار دوم ذﮐﺮ ﻣـﺬاﻫﺐ ﻓﻘﻬـﺎء و وﺟﻮه اﺳـﺘﺪﻻل ﻫﺮ ﯾـﮏ از اﻫﻞ‬‫ﻣﺬاﻫﺐ ﺳﻮم ﺑﯿﺎن اﻧﻮاع ﺣﺪﯾﺚ در ﺻـﺤﯿﺢ و ﺣﺴﻦ و ﺿﻌﯿﻒ و ﻏﺮﯾﺐ و ﻣﻌﻠﻞ ﺑﻌﻠﻞ ﭼﻬﺎرم ﺑﯿﺎن اﺳﻤﺎي رواة و اﻟﻘﺎب و ﮐﻨﯿﺘﻬﺎي آﻧﻬﺎ و‬‫دﯾﮕﺮ ﻓﻮاﺋـﺪ ﻣﺘﻌﻠﻘﻪ ﺑﻌﻠﻢ رﺟﺎل و ﺗﺮﻣـﺬي را در ﺣﻔﻆ ﻣﺜﻞ زﻧﻨـﺪ و او را ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺑﺨﺎري ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ و ﺗﻮّرع و زﺑﺪ و ﺧﻮف ﺑﺤﺪي داﺷﺖ ﮐﻪ‬‫ﻓﻮق آن ﻣﺘﺼﻮر ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺨﻮف اﻟﻬﯽ ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﮔﺮﯾﻪ و زاري ﮐﺮد و ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺷـﺪ و از ﺣﮑﺎﯾﺎت ﺻـﺤﯿﺤﻪ در ﺣﻔﻆ او آﻧﺴﺖ ﮐﻪ در راه ﻣﮑﻪ ﺑﺎ‬‫ﺷﯿﺨﯽ از ﺷـﯿﻮخ ﻣﻼﻗـﺎت ﮐﺮد و ﺳـﺎﺑﻖ از ان ﺷـﯿﺦ دو ﺟﺰو ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﮔﺮﻓﺘـﻪ و ﻓﺮﺻﺖ ﻋﺮض و ﻗﺮاﺋﺖ ﻧﯿـﺎﻓﺘﻪ درﯾﻦ وﻗﺖ از ﺷـﯿﺦ‬‫اﺳـﺘﺪﻋﺎي اﺳـﺘﻤﺎع ﻧﻤﻮد ﺷـﯿﺦ ﻗﺒﻮل ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﺟﺰاي ﻣﺮﻗﻮﻣﻪ ﺑﯿﺎر و در دﺳﺖ ﺑﺪار ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﻧﻢ و آن را ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎ آن دو‬‫ﺟﺰ ﮐﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺮﻣﺬي ﺑﺴـﺒﺐ ﮐﻤﺎل ﺷﻮق ﺳﻤﺎع آن ﺣﺪﯾﺚ دو ﺟﺰو دﯾﮕﺮ ﺳﻔﯿﺪ آورده ﺑﺤﻀﻮر ﺷﯿﺦ ﺑﺪﺳﺘﻮر ﺗﻼﻣﺬه ﻧﺸﺴﺖ و ﺷﯿﺦ‬‫آﻏـﺎز ﻗﺮاﺋﺖ ﻧﻤﻮد ﻧﺎﮔـﺎه ﺷـﯿﺦ ﻧﻈﺮ ﮐﺮده دﯾـﺪ ﮐﻪ در دﺳﺖ او اﺟﺰاي ﺳـﻔﯿﺪاﻧﺪ ﺑﺴـﯿﺎر ﻏﻀـﺒﻨﺎك ﺷـﺪه ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﮔﻮﯾـﺎ ﺑـﺎ ﻣﻦ اﺳـﺘﻬﺰا‬‫ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﺮﻣـﺬي ﮔﻔﺖ ﯾـﺎ ﺷـﯿﺦ ﻣﻦ اﺟﺰاي ﻣﮑﺘﻮﺑﻪ را ﮔﻢ ﮐﺮدم ﻟﯿﮑﻦ اﺣـﺎدﯾﺚ را ﻣﺤﻔﻮظ دارم ﺑﻬـﺘﺮ از ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷـﯿﺦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮان‬‫ﺗﺮﻣﺬي ﻫﻤﻪ آن اﺣﺎدﯾﺚ را ﯾﺎد ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﺗﻌﺠﺐ ﺷﯿﺦ زاﺋﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪165 :‬‬‫ﺷﺪ و از اﺳـﺘﺒﻌﺎد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﺎور ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﺠﺮد ﺷـﻨﯿﺪن ﯾﮏ ﺑﺎر ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ از ﺳﺎﺑﻖ ﯾﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺖ اﻣﺘﺤﺎن‬‫ﺑﺎﯾـﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﺷـﯿﺦ ﭼﻬﻞ ﺣـﺪﯾﺚ دﯾﮕﺮ از ﻏﺮاﺋﺐ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻧﺰد دﯾﮕﺮي ﻧﻪ ﺑﻮد ﺧﻮاﻧـﺪه رﻗﺖ ﺗﺮﻣـﺬي آن اﺣﺎدﯾﺚ را ﻣﻊ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻮر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 143‬از ‪597‬‬‫اﻋﺎده ﻧﻤﻮد و ﻫﯿـﭻ ﺟﺎ ﺧﻄﺎ ﻧﯿﻔﺘﺎد و اﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت در ﺑﺎب ﺣﻔﻆ او ﺑﺎرﻫﺎ واﻗﻊ ﺷـﺪه ﺗﺮﻣـﺬي ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺮ ﮔﺎه از ﺗﺼـﻨﯿﻒ‬‫اﯾﻦ ﺟﺎﻣﻊ ﻓﺎرغ ﺷﺪم اول آن را ﺑﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺣﺠﺎز ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﻤﻮدم اﯾﺸﺎن ﻫﻤﻪ ﭘﺴـﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ﺑﻌﺪ از آن ﭘﯿﺶ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺮاق ﺑﺮدم اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﺘﻔﻖ اﻟﮑﻠﻤـﮥ آن را ﻣـﺪح ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻌﺪ از آن ﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺧﺮاﺳﺎن ﻋﺮض ﮐﺮدم اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ رﺿﺎﻣﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻌﺪ از آن آن را ﺗﺮوﯾﺞ و ﺗﺸـﻬﯿﺮ‬‫ﻧﻤﻮدم و ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ او اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ در ﺧﺎﻧﻪ او ﮔﻮﯾﺎ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﮑﻠﻢ ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﺑﻌﻀـﯽ از ﻋﻠﻤﺎء اﻧﺪﻟﺲ در‬‫ﻣﺪح اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﻈﻤﯽ دارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﻗﻮم ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺮﻣﺬّي رﯾﺎض ﻋﻠﻢ ﺣﮑﺖ ازﻫﺎره زﻫﺮ اﻟﻨﺠﻮم‬‫ﺑﻪ اﻻﺛﺎر واﺿﺤﮥ اﺑﯿﻨﺖ ﺑﺎﻟﻔﺎظ اﻗﯿﻤﺖ ﮐﺎﻟﺮﺳﻮم‬‫و اﻋﻼﻫﺎ اﻟﺼﺤﺎح و ﻗﺪ أﻧﺎرت ﻧﺠﻮﻣﺎ ﻟﻠﺨﺼﻮص و ﻟﻠﻌﻤﻮم‬‫و ﻣﻦ ﺣﺴﻦ ﯾﻠﯿﻬﺎ او ﻏﺮﯾﺐ و ﻗﺪ ﺑﺎن اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻣﻦ اﻟّﺴﻘﯿﻢ‬‫ﻓﻌّﻠﻠﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺒﯿﻨﺎ ﻣﻌﺎﻟﻤﻪ ﻻرﺑﺎب اﻟﻌﻠﻮم‬‫و ﻃّﺮزه ﺑﺂﺛﺎر ﺻﺤﺎح ﺗﺨّﯿﺮﻫﺎ اوﻟﻮ اﻟﻨﻈﺮ اﻟّﺴﻠﯿﻢ‬‫ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻗﺪﻣﺎ و اﻫﻞ اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﻨﻬﺞ اﻟﻘﻮﯾﻢ‬‫ﻓﺠﺎء ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻋﻠﻘﺎ ﻧﻔﯿﺴﺎ ﺗﻔﻨﻦ ﻓﯿﻪ ارﺑﺎب اﻟﻌﻠﻮم‬‫و ﯾﻘﺘﺒﺴﻮن ﻣﻨﻪ ﻧﻔﯿﺲ ﻋﻠﻢ ﯾﻔﯿﺪ ﻧﻔﻮﺳﻬﻢ اﻣﻨﯽ اﻟﺮﺳﻮم‬‫ﮐﺘﺒﻨﺎه روﯾﻨﺎه ﻟﻨﺮوي ﻣﻦ اﻟﺘﺴﻨﯿﻢ ﻓﯽ دار اﻟّﻨﻌﯿﻢ‬‫و ﻏﺎص اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯽ ﺑﺤﺮ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﺎدرك ﮐّﻞ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ‬‫ﺟﺰي اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺧﯿﺮا ﺑﻌﺪ ﺧﯿﺮ اﺑﺎ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻌﻞ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫وﻓﺎت او در ﺗﺮﻣﺬ ﺷﺐ دوﺷﻨﺒﻪ ﻫﻔﺪﻫﻢ رﺟﺐ ﺳﺎل دو ﺻﺪ و ﻫﻔﺘﺎد و ﻧﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽﺷﺄن درﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﺴﺘﺎن ﺑﮑﻤﺎل‬‫ﺑﺸﺎﺷﺖ و اﺑﺘﻬﺎج و اﺳـﺘﺒﺸﺎر و ﻏﺎﯾﺖ ﺳﺮور و ﺣﺒﻮر و اﻓﺘﺨﺎر ﺑﻼ ﻧﻔﺎق و ﺗﻘّﯿﻪ و ﺑﻼ ﺧﻮف اذّﯾﻪ و ﺑﻠّﯿﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﻣﺪح و ﺛﻨﺎ‬‫و ﺗﮑﺮﯾﻢ و اﺟﻼـل و وﺻﻒ و اﻃﺮاء ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﺑﻮﺟﻮه ﺷﺘﯽ و ﻃﺮق ﻣﺘﻨﻮﻋﻪ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده اوﻻ ﺑﻌـﺪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ آن ﺑﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺐ ﻣﺆﻟﻔﻪ‬‫ﺗﺮﻣـﺬي ﺑﻪ ﺗﺮﺟﯿـﺢ آن ﺑﻮﺟﻮه ارﺑﻌﻪ ﺑﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺐ ﮐﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري و ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ ﻫﻢ در ان داﺧﻞ ﻫﺴﺖ زﺑﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ ﺗﺮﺟﻤﺎن وا‬‫ﮐﺸﺎده و ﺑﻌـﺪ ان از ﺧﻮد ﺗﺮﻣﺬي ﭘﺴـﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻤﯿﻊ اﻫﻞ ﺣﺠﺎز آن را و اﺗﻔﺎق ﮐﻠﻤﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺮاق ﺑﺮ ﻣﺪح آن و رﺿﺎﻣﻨﺪ ﺷﺪن ﻋﻠﻤﺎي‬‫ﺧﺮاﺳﺎن از ان و ﺗﺮوﯾﺞ و ﺗﺸﻬﯿﺮ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﻣﺪح و رﺿﺎ و ﻗﺒﻮل و ﺛﻨﺎ و ﻧﯿﺰ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮد ﺗﺮﻣﺬي ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺒّﯽ ﻣﺘﮑﻠﻢ ﻧﻘﻞ‬‫ﻓﺮﻣﻮده و ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﯾﺢ ﻗﻠﻮب و دﻓﻊ ﺷـﺒﻬﺎت ﻣﺘﺠّﺴﺴـﯿﻦ ﻋﯿﻮب و اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل وﺛﻮق ﻣﻄﻠﻮب و اﺑﺪاء ﻏﺎﯾﺖ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻣﺮﻏﻮب اﺷﻌﺎر در‬‫ﺑﻬـﺎر ﺑﻼـﻏﺖ ﺷـﻌﺎر از اﻓﮑـﺎر ﺑﻌﺾ اﻧﺪﻟﺴـﯿﯿﻦ ﻋـﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر ﮐﻪ وﺟﻮه دﻻﻟﺖ آن ﺑﺮ ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷـﻨﯿﺪي ذﮐﺮ‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﻟﮑﻦ ﮐﻤﺎل ﺣﯿﻔﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﺳـﻬﺎب و اﻃﻨﺎب در وﺻﻒ و ﻣﺪح اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﺴﺘﻄﺎب ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫اﻃﯿﺎب ﺑﺮ ﻃﺎق ﻧﺴﯿﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪166 :‬‬‫ﮔﺬاﺷـﺘﻨﺪ و ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ و اﻏﺮاق در ﺗﮑـﺬﯾﺐ و اﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ داﺷـﺘﻨﺪ و ﮐﻤﺎل ورع و ﺗﺪﯾﻦ و ﺗﺎﺛﻢ و ﺗﺤّﺮج و‬‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻـﺪق و ﺟﻼﻟﺖ و ﻏﺎﯾﺖ ﺣـﺬق و ﻣﻬﺎرت و اﻗﺼﺎي ﺻـﻔﺎ و وﻻ و ﺑﻨﺎﻟﺖ ﺧﻮد ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻧﺼﺎف و اﯾﻘﺎن و اﺻـﺤﺎب ﺗﺪﺑﺮ و اﯾﻤﺎن‬‫ﻇـﺎﻫﺮ ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ و ﺣﻖ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﺣﯿﺎ و ﻓﺎﺿﻞ ﺑﺎ ﺻـﻔﺎ ﻣـﺬﻫﺐ ﻋﺒﻮدﯾﺖ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺗﯿﻤﯿﻪ و ﻋـﺪدﯾﻪ و اﻧﺤﺮاف از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﻮﯾﻪ و‬‫ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﺘﺮت ﻧﺒﻮّﯾﻪ ﭼﻨـﺪان ﮔﺮان ﺧﺮﯾـﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﻬﺖ آن اﺻـﻼ و زﻧﯽ ﺑﺮاي رد و ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ و ﻣﺸﺎﻗﺖ و ﻣﻌﺎﻧـﺪت اﺳـﻼف اﻋﻼم و‬‫ﻣﺸﺎﯾـﺦ و اﺳﺎﺗـﺬه ﻓﺨـﺎم و واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻗﻤﻘـﺎم ﺧﻮد ﺑﻠﮑﻪ اﻓﺎدات ﺧـﺪام؟؟؟ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﺧﻮﯾﺶ ﻧﻨﻬﺎده ﺑﻼ ﻣﺨﺎﻓﺖ از آﻓﺖ ﻇﻬﻮر ﺧﺰي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 144‬از ‪597‬‬‫ﺧﺴـﺎر و وﺿﻮح ﺧﺒﺚ و ﺻـﻐﺎر از اﻓﺎدات اﺳﺎﻃﯿﻦ ﮐﺒﺎر و واﻟـﺪ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺎر و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت و ارﺷﺎدات ذات ﺧﻮد آن ﯾﮕﺎﻧﻪ روزﮔﺎر و آن‬‫ﻫﻢ ﺑﺎﮐﺜﺎر و ﺗﮑﺮار ﺳـﺮ در ﺑﯿﺎﺑﺎن اﺑﻄﺎل و ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و رد و ﺗﻮﻫﯿﻦ دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‬‫ﺻﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﺎ اﺗّﺼﻞ اﻟّﻠﯿﻞ و اﻟﻨﻬﺎر داده و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻣﻦ ﻋﺠﺎﺋﺐ اﻟـﺪﻫﻮر ان ﯾﺜﺒﺖ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﺘﺤﺬﻟﻖ اﻟﺠﺴﻮر ﻫﺬه‬‫اﻟﻤﺪاﺋﺢ اﻟﺠﻠﯿﻠﮥ و اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻟﺠﻤﯿﻠﮥ و اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ اﻟﺒﺎرﻋﮥ و اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻨﺎﺻـﻌﮥ و اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ اﻟﺰاﻫﺮة و اﻟﻌﻮاﻟﯽ اﻟﺒﺎﻫﺮة ﻟﺼﺤﯿﺢ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺛﻢ ﯾﻨﺴﯽ‬‫ذﻟﮏ او ﯾﺘﻨﺎﺳـﯽ و ﯾﺘﺴﺎﻫﻞ و ﯾﻐﻔﻞ و ﯾـﺬﻫﻞ و ﯾﺘﻐﺎﻓﻞ و ﯾﺘﻌﺎﻟﻞ و ﯾﺮﻗﺺ رﻗﺺ اﻟﺠﻤﻞ و ﯾﮑـﺬب ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و اﻟﻮﻻﯾﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻓﯽ‬‫ﻫﺬا اﻟﺼﺤﯿﺢ اﻟﺒﺮيء ﺣﺴﺐ اﻓﺎدﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﺨﻠﻞ ﺟﺮﯾﺎ ﻓﯽ ﻣﻀﻤﺎر ﻓﺎﺣﺶ اﻟﺰﻟﻞ و ﻣﻨﮑﺮ اﻟﻬﺮاء و اﻟﺨﻄﻞ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﺎﺻﻢ ﻣﻦ دﺣﺾ اﻻﻗﺪام ﻓﯽ‬‫اﻟﻘﻮل و اﻟﻌﻤﻞ‬‫وﺟﻪ ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺒﻼذري ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻓﺮﻣﻮده‬‫روي ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺘﺮﻣـﺬّي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﯿـﮥ اﻷوﻟﯿﺎء و اﻟﺒﻼذري ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﻟـﺦ ﻓﻬـﺬا اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﺟـﺎﺑﺮ اﻟﺤـﺎﺋﺰ ﻟﺠﻼﺋـﻞ اﻟﻤﻌـﺎﻟﯽ و اﻟﻤﻔـﺎﺧﺮ و اﻟﻤﻘﺘﻨﯽ ﻻﺣﺎﺳﻦ اﻟﻔﻮاﺿﻞ و اﻟﻤﺎﺛﺮ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺎﻫﺮ و اﻻﺧﺒﺎرّي اﻟﻤﻨّﻘـ ﺪ اﻟﺴﺎﺑﺮ ﯾﺮوي‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ رﻏﻤﺎ ﻻﻧﻒ اﻟﺠﺎﺣﺪ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ و ﯾﺜﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﺟﺘﯿﺎﺣﺎ ﻟﺸﺎﻓﮥ ﮐﻞ ﺧﺎﺳـﺮ ﻓﻼ ﯾﻨﮑﺮ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻌﺪ رواﯾﮥ اﻟﺒﻼذري اﻟﺨﺎﺑﺮ‬‫اﻻ اﻟﺒﻠﯿـﺪ اﻟﻌﻨﯿـﺪ اﻟﻤﺘﺠﺎﻫﺮ و ﻻ ﯾﮑـﺬﺑﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ اﺧﺘﻠﻂ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻟﺰﺑﺎد اﻟﺨﺎﺛﺮ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻼذري از اﺟﻠﻪ ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ و ﺣﻔﺎظ ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ و‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻋﻼـﻣﻪ روزﮔـﺎر ﺑﻮده ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﻮﺳـﯽ‬‫اﻟﺒﻼـذري اﻟﻮاﻋـﻆ ﮔﻔﺘـﻪ ﻗﻠﺖ ﻫـﺬا اﻟﺒﻼـذري اﻟﺼـﻐﯿﺮ ﻓﺎّﻣـﺎ اﻟﮑـﺒﯿﺮ ﻓـﺎﻧﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻣﻦ ﻃﺒﻘـﮥ اﺑـﻮ داود‬‫اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ ﺣﺎﻓﻆ اﺧﺒﺎرّي و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﻼذري اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺒﺎرع اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﻮﺳـﯽ اﻟﺒﻼذري اﻟﻮاﻋﻆ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺎن واﺣﺪ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻮﻋﻆ ﻟﻢ ﯾﻌﻬﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻏﻠﻂ ﻓﯽ‬‫اﺳﻨﺎد او اﺳﻢ ﺣﺪﯾﺚ و ﺧﺮج ﺻﺤﯿﺤﺎ ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﮐﺘﺎب ﻣﺴﻠﻢ اﺳﺘﺸﻬﺪ ﺑﺎﻟّﻄﺎﻫﺮ ان ﺳﻨﻪ ‪ 339‬ﻫﺬا اﻟﺒﻼذرّي اﻟّﺼﻐﯿﺮ و اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪167 :‬‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘـﮥ أﺑﯽ داود اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ ﺣﺎﻓﻆ اﺧﺒﺎري ﻋﻼﻣﮥ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه را‬‫اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎ و اﻣﺎﺛﻞ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﺑﻤﺠﺎﻣـﺪ ﺳـﻨّﯿﻪ زاﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻫﺮه ﮐﻪ از آن ﻏﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن و ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻋﻠﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ‬‫ﺟﻨﺎب او ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺳﺘﻮدهاﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﯿﮏ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺼﻔﺪي ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﻣﺪح و ﺳﺘﺎﯾﺶ او در درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮده ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﯿﮏ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻدﯾﺐ ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺪي اﺑﻮ اﻟﺼـﻔﺎ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ او ﺳﺒﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ و‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺻـﻨﺎﻋﮥ اﻟﺮﺳﻢ ﻓﻤﻬﺮ ﻓﯿﻬـﺎ ﺛﻢ ﺣﺒﺐ إﻟﯿﻪ اﻻـدب ﻓﻮﻟﻊ ﺑﻪ و ﮐﺘﺐ اﻟﺨّﻂ اﻟﺠـّﯿ ﺪ و ذﮐﺮ ﻋﻦ ﻧﻔﺴﻪ ان اﺑﺎه ﻟﻢ ﺗﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ اﻻﺷـﺘﻐﺎل ﺣﺘﯽ‬‫اﺳـﺘﻮﻓﯽ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ ﻓﻄﻠﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺸﻌﺮ اﻟﺤﺴﻦ ﺛﻢ اﮐﺜﺮ ﺟّﺪا ﻣﻦ اﻟﻨﻈﻢ و اﻟﻨﺜﺮ و اﻟﺘﺮّﺳﻞ و اﻟﺘﻮاﻗﯿﻊ و اﺧﺬ ﻋﻦ اﻟﺸﻬﺎب ﻣﺤﻤﻮد و‬‫اﺑﻦ ﺳـﯿﺪ اﻟﻨﺎس و اﺑﻦ ﻧﺒﺎﺗﮥ و أﺑﯽ ﺣّﯿﺎن و ﻧﺤﻮﻫﻢ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻤﺼـﺮ ﻣﻦ ﯾﻮﻧﺲ اﻟّﺪﺑﻮﺳﯽ و ﻣﻦ ﻣﻌﻪ و ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻣﻦ اﻟﻤﺰي و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻓﻄﺎف ﻣﻊ‬‫اﻟﻄﻠﺒﮥ و ﮐﺘﺐ اﻟﻄﺒﺎق ﺛﻢ اﺧﺬ ﻓﯽ اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﻓﺠﻤﻊ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟّﺬي ﺳـﻤﺎه اﻟﻮاﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﻓﯽ ﻧﺤﻮ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪة ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ و‬‫اﻓﺮد ﻣﻨﻪ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺳﻤﺎه اﻋﻮان اﻟﻨﺼﺮ و اﻋﯿﺎن اﻟﻌﺼﺮ ﻓﯽ ﺳّﺖ ﻣﺠﻠّﺪات و ﻟﻪ ﺷﺮح ﻻﻣّﯿﮥ اﻟﻌﺠﻢ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻔﻮاﺋﺪ و اﻟﺤﺎن اﻟّﺴﻮاﺟﻊ‬‫ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻨﺎدي و اﻟﻤﺮاﺟﻊ ﻣﺠﻠـﺪان و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻠﻄﺎف اﻟﻨﻘﯿﺒﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺘﯿﺒﮥ و ﺟﺮ اﻟﺬﯾﻞ ﻓﯽ وﺻﻒ اﻟﺨﯿﻞ و ﺗﻮﺷـﯿﺢ اﻟﺮﺷـﯿﺢ و و ﮐﺸـﻒ‬‫اﻟﺤـﺎل ﻓﯽ وﺻﻒ اﻟﺨـﺎل و ﺟﻨـﺎن اﻟﺠﻨﺎس و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اول ﻣﺎ وﻟﯽ ﮐﺘﺎﺑـﮥ اﻟـﺪرج ﺑﺼـﻔﺪ ﺛﻢ ﺑﺎﻟﻘﺎﻫﺮة و ﺑﺎﺷـﺮ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟّﺴـ ﺮ ﺑﺤﻠﺐ وﻗﺘﺎ و‬‫ﺑﺎﻟّﺮﺣﺒﮥ وﻗﺘﺎ و اﻟﺘﻮﻗﯿﻊ ﺑﺪﻣﺸﻖ و وﮐﺎﻟﮥ ﺑﯿﺖ اﻟﻤﺎل و ﮐﺎن ﻣﺠﯿﺒﺎ اﻟﯽ اﻟﻨﺎس ﺣﺴﻦ اﻟﻤﻌﺎﺷﺮة ﺟﻤﯿﻞ اﻟﻤﻮدة و ﮐﺎن ﻓﯽ اﻵﺧﺮ ﻗﺪ ﺛﻘﻞ ﺳﻤﻌﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 145‬از ‪597‬‬‫ﮐﺎن ﻗـﺪ ﺗﺼّﺪي ﻟﻼﻓﺎدة ﺑﺎﻟﺠﺎﻣﻊ و ﻗﺪ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﻦ اﺷـﯿﺎﺧﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ و اﻟﺠﺸـﯿﺒﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ اﻻدﯾﺐ اﻟﺒﺎرع‬‫اﻟﮑﺎﺗﺐ ﺷﺎرك ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن و ﺗﻘﺪم ﻓﯽ اﻹﻧﺸﺎء و ﺟﻤﻊ و ﺻـﻨﻒ و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﯽ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻨﻪ و ﻟﻪ ﺗﻮاﻟﯿﻒ و ﮐﺘﺐ و ﺑﻼﻏﮥ و ﻗﺎل‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﻤﺨﺘﺺ اﻻﻣـﺎم اﻟﻌـﺎﻟﻢ اﻻدﯾﺐ اﻟﺒﻠﯿﻎ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ و ﺷﺎرك ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﺳﺎد ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ و ﻗﺮأ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺟﻤﻊ و‬‫ﺻّﻨﻒ و ﻟﻪ ﺗﻮاﻟﯿﻒ و ﮐﺘﺐ و ﺑﻼﻏﮥ و ﻗﺪ ﺗﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﻟﺴـﺒﮑﯽ و ﻗﺎل اﻟﺠﺸﯿﺒﯽ ﮐﺎن إﻟﯿﻪ اﻟﻤﻨﺘﻬﯽ ﻓﯽ ﻣﮑﺎرم اﻻﺧﻼق و ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺸﯿﻢ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ و ﮐﺘﺐ ﻣـﺎ ﯾﻘـﺎرب ﺳﺘﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺠﻠـﺪات و ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﮐـﺎن ﻣﻦ ﺑﻘﺎﯾﺎ اﻟﺮؤﺳﺎء اﻻﺧﯿﺎر و وﺟـﺪ ﺑﺨﻄﻪ ﮐﺘﺒﺖ ﺑﯿـﺪي ﻣﺎ ﯾﻘﺎرب‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﻣﺠﻠـﺪة ﻗـﺎل و ﻟﻌـﻞ اﻟّـﺬي ﮐﺘﺒﺘﻪ ﻓﯽ دﯾﻮان اﻹﻧﺸـﺎء ﺿـﻌﻔﺎ ذﻟﮏ و ﻗﺎل اﺑﻦ راﻓﻊ ﻗﺮأ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺐ ﺑﻌﺾ‬‫اﻟﻄﺒﺎق و ﻗﺮأ اﻻدب ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸـﻬﺎب ﻣﺤﻤﻮد و ﻻزﻣﻪ ﻣﺪة و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯿﺾ اﻟﺨﺪام ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻮرﯾﻪ و اﻻﺳﺘﺨﺪام و ﺧﻠﻮة اﻟﻤﺬاﮐﺮة و‬‫اﻟﺮوض اﻟﺒﺎﺳﻢ و ﺷﺮح ﻻﻣّﯿﮥ اﻟﻤﻌﺠﻢ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻣﻦ ﺷﻌﺮه و ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ و اﻧﺸﺪ ﻋﻨﻪ اﺑﻦ راﻓﻊ ﻋﺪة ﻣﻘﺎﻃﯿﻊ ﻣﻦ‬‫ﻧﻈﻤﻪ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﺑﺴﻬﻢ اﺟﻔﺎﻧﻪ رﻣﺎﻧﯽ و ذﺑﺖ ﻣﻦ ﻫﺠﺮه و ﺑﯿﻨﻪ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪168 :‬‬‫ان ﻣﺖ ﻣﺎ ﻟﯽ ﺳﻮاه ﺧﺼﻢ ﻻﻧﻪ ﻗﺎﺗﻠﯽ ﺑﻌﯿﻨﻪ‬‫ﻣﺎت ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ ﻋﺎﺷـﺮ ﺷﻮال ﺳـﻨﮥ ‪ 764‬در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب اﻟﺘﺎﺑﯿـﮥ ﺑﺴـﯿﻦ ﻣﻬﻤﻠﮥ ﺑا ﻮ ﺟﻌﻔﺮ‬‫اﻟﺴﺮوّي اﻟﻤﺎزﻧﺪراﻧﯽ رﺷﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺸﯿﻌﯽ اﺣﺪ ﺷﯿﻮخ اﻟﺸﻌﯿﺐ؟؟؟ ﺣﻔﻆ اﮐﺜﺮ اﻟﻘﺮآن و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن ﺳﻨﯿﻦ و ﺑﻠﻎ اﻟﻨﻬﺎﯾﮥ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﺸﯿﻌﮥ ﮐﺎن‬‫ﯾﺮﺣﻞ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺒﻼد ﺛّﻢ ﺗﻘـﺪم ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮآن و اﻟﻐﺮﯾﺐ و اﻟﻨﺤﻮ و وﻋﻆ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺒﺮ اﯾﺎم اﻟﻤﻘﺘﻔﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ و ﺧﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن ﺑﻬﯽ‬‫اﻟﻤﻨﻈﺮ ﺣﺴﻦ اﻟﻮﺟﻪ و اﻟﺸـﯿﺒﮥ ﺻـﺪوق اﻟّﻠﻬﺠـﮥ ﻣﻠﯿـﺢ اﻟﻤﺤﺎورة واﺳﻊ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺨﺸﻮع و اﻟﻌﺒﺎدة و اﻟّﺘﻬّﺠﺪ ﻻ ﯾﮑﻮن اﻻ ﻋﻠﯽ وﺿﻮء اﺛﻨﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﺛﻨﺎء ﮐﺜﯿﺮا ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ در‬‫ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺴـﺮوّي اﻟﻤﺎزﻧﺪراﻧﯽ رﺷـﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺸـﯿﻌﯽ ﻗﺎل اﻟﺼﻔﺪّي ﮐﺎن ﻣﻘﺪﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ‬‫اﻟﻘﺮآن و اﻟﻐﺮﯾﺐ و اﻟﻨﺤﻮ واﺳﻊ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﺒـﺎدة و اﻟﺨﺸﻮع اﻟﻒ اﻟﻔﺼﻮل ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ اﺳـﺒﺎب ﻧﺰول اﻟﻘﺮآن ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ اﻟﻘﺮآن ﻣﻨﺎﻗﺐ آل أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ اﻟﻤﮑﻨﻮن اﻟﻤﺎﺋـﺪة و اﻟﻔﺎﺋﺪة ﻓﯽ اﻟﻨﻮادر و اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﻼﻣﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟﺪاودي ﺗﻠﻤﯿﺬ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺴـﺮوّي اﻟﻤﺎزﻧﺪراﻧّﯽ‬‫رﺷـﯿﺪ اﻟـﺪﯾﻦ اﺣـﺪ ﺷـﯿﻮخ اﻟﺸـﯿﻌﮥ اﺷـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻘﯽ اﻟﺮﺟﺎل ﺛﻢ ﺗﻔﻘﻪ و ﺑﻠﻎ اﻟﻨﻬﺎﯾﮥ ﻓﯽ ﻓﻘﻪ اﻫﻞ ﻣﺬﻫﺒﻪ و ﻧﺒﻎ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل ﺣﺘﯽ ﺻﺎر‬‫رﺣﻠـﮥ ﺛـﻢ ﺗﻘـﺪم ﻓﯽ ﻋﻠـﻢ اﻟﻘﺮآن و اﻟﻘﺮاءات و اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﻨﺤـﻮ و ﮐـﺎن اﻣـﺎم ﻋﺼـﺮه و واﺣـﺪ دﻫﺮه و اﻟﺘـﺎﻟﯿﻒ ﻏﻠـﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮآن و‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫﻮ ﻋﻨﺪ اﻟﺸـﯿﻌﮥ ﮐﺎﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي ﻻﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت اﻟﺤﺪﯾﺚ و رﺟﺎﻟﻪ و ﻣﺮاﺳـﯿﻠﻪ و ﻣﺘﻔﻘﻪ و ﻣﻔﺘﺮﻗﻪ اﻟﯽ‬‫ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻧﻮاﻋﻪ واﺳﻊ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻔﻨﻮن ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﯽ ﻣﺎ زال اﻟﻨﺎس ﯾﺤﻠﺐ ﻻ‬‫ﯾﻌﺮﻓـﻮن اﻟﻔﺮق ﺑﯿﻦ اﺑﻦ ﺑّﻄـ ﮥ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و اﺑﻦ ﺑﻄـﮥ اﻟﺸـﯿﻌّﯽ ﺣـﺘﯽ ﻗـﺪم اﻟﺮﺷـﯿﺪ ﻓﻘـﺎل اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﺑﺎﻟﻔﺘـﺢ و اﻟﺸـﯿﻌﯽ ﺑـﺎﻟّﻀّﻢ و ﺑا ﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺴـ ﺮوي اﻟﻤﺎزﻧـﺪراﻧﯽ ﻣﻦ دﻋﺎة اﻟﺸـﯿﻌﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﯽ ﻓﯽ‬‫ﺗـﺎرﯾﺨﻪ اﺷـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻟﻘﯽ اﻟﺮﺟـﺎل ﺛﻢ ﺗﻔّﻘﻪ و ﺑﻠﻎ اﻟﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻓﻘﻪ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﺗﺘﺒﻊ ﻓﯽ اﻻـﺻﻮل ﺛﻢ ﺗﻘـﺪم ﻓﯽ اﻟﻘﺮاءة و اﻟﻐﺮﯾﺐ و‬‫اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﮐـﺎن ﻣﻘﺒﻮل اﻟّﺼﻮرة ﻣﻠﯿـﺢ اﻟﻌﺮض ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌـﺎﻧﯽ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و اﻟﻔﺼﻞ و‬‫اﻟﻮﺻﻞ و ﻓﺮق ﺑﯿﻦ رﺟﺎل اﻟﺨﺎﺻﮥ و رﺟﺎل اﻟﻌﺎّﻣﮥ ﯾﻌﻨﯽ اﻫﻞ اﻟّﺴـ ﻨﮥ و اﻟﺸـﯿﻌﮥ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺨﺸﻮع ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ‪ 588‬و ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻓﯿﺮوزآﺑﺎدي در ﺑﻠﻐﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﺎزﻧﺪراﻧﯽ رﺷـﯿﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺸﯿﻌﯽ‬‫ﺑﻠﻎ اﻟﻨﻬﺎﯾﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪169 :‬‬‫ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﺸـﯿﻌﮥ و ﺗﻘـّﺪم ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮآن و اﻟﻠﻐـﮥ و اﻟﻨﺤﻮ و وﻋـﻆ اﯾـﺎم اﻟﻤﻘﺘﻔﯽ ﻓـﺎﻋﺠﺒﻪ و ﺧﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﮐـﺎن واﺳﻊ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎدة داﺋﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 146‬از ‪597‬‬‫اﻟﻮﺿﻮء ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﺼﻮل ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﮑﻨﻮن و اﻟﻤﺨﺰون و ﮐﺘﺎب اﺳـﺒﺎب ﻧﺰول اﻟﻘﺮآن و ﮐﺘﺎب ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ اﻟﻘﺮآن و ﮐﺘﺎب اﻻﻋﻼم‬‫و اﻟﻄﺮاﺋﻖ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪود و اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و ﮐﺘﺎب اﻟﺤﺪﯾﺪة ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﻮاﺋﺪ و ﻓﺮاﺋﺪ ﺟّﻤﮥ ﻋﺎش ﻣﺎﺋﮥ ﺳـﻨﮥ اﻻ ﻋﺸـﺮة اﺷـﻬﺮ ﻣﺎت ﺳـﻨﻪ ‪ 588‬ﺛﻤﺎن و‬‫ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در زواﺋـﺪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴﻼم ﺗﺼﻨﯿﻒ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﻄﯿﺮ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﻋﻦ اﻟﺒﺠﻠﯽ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ‬‫ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ‬‫اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻗﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﻓﺎﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟّﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ‬‫و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ در روﺿﻪ ﻧﺪّﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻫـﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ‬‫رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘّﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳّﻠﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻗﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﻓﺎﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓﺎﮐﻼ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻬﺒﺬ اﻟﻤﺴّﺪد ﻧﺠﻞ اﻻﻣﺎم اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺣﻤﺪ ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ و ﺳﺮد درأ ﻓﯽ ﻧﺤﺮ ﻣﻦ اﻧﮑﺮه و ﺟﺤﺪ ﻓﻤﺎ ﺑﻘﯽ ﺑﻌﺪ‬‫رواﯾﮥ ذﻟﮏ اﻟﻤﺤﺪث اﻟﻤﻤﺠﺪ و اﻟﻤﻨﻘﺪ اﻻرﺷﺪ ﻣﺠﺎل ﻟﻨﻔﺎذ ﺗﺴﻮﯾﻼت ﮐﻞ ﻣﻨﮑﺮ أﺟﺮد و رواج ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت؟؟؟‬‫ﻣﻦ اﺑﻄﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و رّد و ﺳﻌﯽ ﻓﯽ اﺧﻤﺎﻟﻪ و ﮐّﺪ و وﮐﺪ ﻓﯽ اﻃﻔﺎﺋﻪ و ﺟﻬﺪ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻟﻤﻦ أّم اﻟﺤّﻖ و ﻗﺼﺪ و اﺗﯽ ﺷﺮﯾﻌﮥ اﻟﺼﺪق‬‫و ورد و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﻌﺠﺒﻪ ﺑـﺎﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻄﺮﺑﻪ زاﻫﺮه و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺑﺎذﺧﻪ و ﻣﺂﺛﺮ ﻣﺘﻼﻟﯿﻪ ﺷﺎﻣﺨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ در اﺳـﻔﺎر اﺋﻤﻪ ﮐﺒﺎر‬‫ﻣﺴـﻄﻮر و ﻣﺴﺘﺮّد و ﻣﺎﺛﻮر و ﻣﻨﻀﺪﺳﺖ ﻋﻼﻣﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﺣﻨﺒﻠﯽ ﻣﻘﺪﺳﯽ در ﮐﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺮﺟﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﺳـﻤﻊ اﺑﺎه و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ و ﻋﺜﻤﺎن اﺑﻨﯽ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ و أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ اﻟﯽ ان‬‫ﻗﺎل ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﺛﻘـﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﻓﻬﻤﺎ و ﻗﺎل ﺑـﺪر ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑـﺪر اﻟﺒﻐـﺪادي ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺟﻬﺒﺬ اﺑﻦ ﺟﻬﺒﺬ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻨﺎدي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ اروي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﻨﻪ ﻻﻧﻪ ﺳـﻤﻊ اﻟﻤﺴﻨﺪ و ﻫﻮ ﺛﻠﺜﻮن اﻟﻔﺎ و اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ و ﻫﻮ ﺑﻤﺎﺋﮥ و ﻋﺸﺮون اﻟﻔﺎ ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻬﺎ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ اﻟﻔﺎ‬‫و اﻟﺒﺎﻗﯽ و ﺟﺎدة و اﻟﻨﺎﺳﺦ و اﻟﻤﻨﺴﻮخ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪170 :‬‬‫و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻌﺒﮥ و اﻟﻤﻘﺪم و اﻟﻤﺆﺧﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻟﺠﻮاﺑﺎت ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن و اﻟﻤﻨﺎﺳﮏ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟﺼﻐﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ اﻟﺸﯿﻮخ‬‫و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻗـﺎل و ﻣـﺎ زﻟﻨـﺎ ﻧﺮي اﮐﺎﺑﺮ ﺷـﯿﻮﺧﻨﺎ ﯾﺸـﻬﺪون ﻟﻪ ﺑﻤﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟﺎل و ﻋﻠﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻻﺳـﻤﺎء و اﻟﮑﻨﯽ و اﻟﻤﻮاﻇﺒـﮥ ﻋﻠﯽ ﻃﻠﺐ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﻌﺮاق و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﯾﺬﮐﺮون ﻋﻦ اﺳـﻼﻓﻬﻢ اﻻﻗﺮار ﻟﻪ ﺑﺬﻟﮏ ﺣﺘﯽ ان ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻟﯿﺴﺮف ﻓﯽ ﺗﻘﺮﯾﻈﻪ اﯾﺎه ﺑﺎﻟﻤﻌﺮﻓﮥ و زﯾﺎدة اﻟﺴﻤﺎع‬‫ﻟﻠﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﺑﯿﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﯿﻤﻦ اﻟﮑﻨـﺪي اﻧﺒﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر اﻧﺒﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻔّﺮاء ﻗﺎل وﺟﺪت‬‫ﻋﻠﯽ ﻇﻬﺮ ﮐﺘﺎب رواه اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺴﻮﺳـﻨﺠﺮدي ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺨﻄﺒﯽ ﻗﺎل ﺑﻠﻐﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ زرﻋﮥ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻨﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻈﻮظ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ او ﻣﻦ ﺣﻔﻆ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾـﺬاﮐﺮﻧﯽ اﻻ ﺑﻤﺎ اﺣﻔﻆ و ﺑﻪ اﻧﺒﺄ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺼﻮرّي‬‫اﻧﺒﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﺼـﺮي ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﻤﻠﺤﻤﯽ ﺣﺪﺛﻨﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ ﻋﺒﺎﺳﺎ اﻟﺪوري ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﯾﻮﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 147‬از ‪597‬‬‫ﻋﻨـﺪ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ اﺣﻤـﺪ ﯾﺎ ﻋﺒﺎس ان اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻗﺪ وﻋﯽ ﻋﻠﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﮐﺘﺐ اﻟﯽ ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ اﺑﯿﻪ و ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺪي ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻧﺒﻞ ﺑﺎﺑﯿﻪ و ﻟﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﺤّﻞ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﺎﺣﯿﯽ ﻋﻠﻢ اﺑﯿﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﻨﺪه اﻟﺬي ﻗﺮأه ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻮه ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻓﻠﻢ ﯾﻘﺮأه‬‫ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه و ﻣّﻤـ ﺎ ﺳـﺄل اﺑـﺎه ﻋﻦ رواة اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓـﺎﺧﺒﺮه ﺑﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺴﺄﻟﻪ ﻏﯿﺮه و ﻟﻢ ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻦ اﺣـﺪ اﻻ ﻣﻦ اﻣﺮه اﺑﻮه ان ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ‬‫ﻋﻠّﯽ اﻟّﺼّﻮاف وﻟﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻗﺎل اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺨﻄﺒﯽ ﺻﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ زﻫﯿﺮ ﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ اﺧﯿﻪ و دﻓﻦ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﺑﺮ ﺑﺎب اﻟّﺘﯿﻦ و ﮐﺎن اﻟﺠﻤﻊ ﮐﺜﯿﺮا ﻓﻮق اﻟﻤﻘﺪار و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺑﻦ ﻫﻼل ﺑﻦ اﺳﺪ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺒﻐﺪادي روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟّﺴﺎﻣﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻨﯿﻊ اﻟﺒﻐﻮي و أﺑﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﺮﺟﻤﺎﻧّﯽ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد ﺳـّﺠﺎدة و اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ و داود ﺑﻦ رﺷﯿﺪ و أﺑﯽ اﻟّﺮﺑﯿﻊ‬‫اﻟﺰﻫﺮاﻧّﯽ و داود ﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﻟّﻀﺒﯽ و ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟﻨﺮﺳﯽ و ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ اﻟﻌﻨﺒﺮي و ﺷﺮﯾﺢ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ‬‫و ﮐﺎﻣـﻞ ﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ اﻟﺠﺤـﺪري و اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﺧﺎرﺟـﮥ و ﻣﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪوﯾﻪ ﻣﻮﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻤﻬـﺪي و ﻣﺘﺼﻮر ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺰاﺣﻢ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫اﻟﻮرﮐﺎﻧﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻮدﮐﺎﻧﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎح اﻟﺪوﻻﺑﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ روي ﻋﻨﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺣﺪﯾﺜﯿﻦ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﺑﻦ زﯾﺎد و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﺠﺎر و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﺒﻐﻮي و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﺪ و دﻋﻠﺞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ و اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ و اﺑﻮ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ زﯾـﺎد اﻟﻘﻄـﺎن و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻨـﺎدي و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﯿﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌّﺴﺎل اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﮥ‬‫اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠّﯽ اﻟﺼﻮاف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪171 :‬‬‫و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻗﺎل ﻋﺒﺎس اﻟﺪوري ﺳﻤﻌﺖ اﺣﻤﺪ ﯾﻘﻮل ﻗﺪ وﻋﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﺒّﯽ ﺑﻠﻐﻨﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ زرﻋﮥ ﻗﺎل‬‫ﻗﺎل اﻟﯽ اﺣﻤـﺪ اﺑﻨﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻔﻮظ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾﺬاﮐﺮ اﻻ ﺑﻤﺎ اﺣﻔﻆ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼّﻮاف ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﮐّﻞ‬‫ﺷﯽء اﻗﻮل ﻗﺎل أﺑﯽ ﻓﻘﺪ ﺳﻤﻌﺘﻪ ﻣﺮﺗﯿﻦ او ﺛﻠﺜﮥ و ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﮐﺘﺐ اﻟّﯽ ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ اﺑﯿﻪ و ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺎدي ﻟﻢ‬‫ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻟـﺪﻧﯿﺎ اﺣﺪ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﻨﻪ ﻻﻧﻪ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﻟﻤﺴـﻨﺪ و ﻫﻮ ﺛﻠﺜﻮن اﻟﻔﺎ و اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﺸـﺮون اﻟﻔﺎ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ اﻟﻔﺎ و‬‫اﻟﺒﺎﻗﯽ و ﺟﺎدة و اﻟﻨﺎﺳﺦ و اﻟﻤﻨﺴﻮخ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻌﺒﮥ و ﺟﻮاﺑﺎت اﻟﻘﺮآن و اﻟﻤﻨﺎﺳﮏ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺣﺪﯾﺚ اﻟﺸﯿﻮخ‬‫ﻗﺎل و ﻣﺎ زﻟﻨﺎ ﻧﺮي اﮐﺎﺑﺮ ﺷـﯿﻮﺧﻨﺎ ﯾﺸـﻬﺪون ﻟﻪ ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل و ﻋﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻻﺳـﻤﺎء و اﻟﮑﻨﯽ و اﻟﻤﻮاﻇﺒﮥ ﻋﻠﯽ اﻟّﻄﻠﺐ ﺣﺘﯽ ان ﺑﻌﻀﻬﻢ‬‫اﺳـﺮف ﻓﯽ ﺗﻘﺮﯾﻈﻪ اﯾﺎه ﺑﺎﻟﻤﻌﺮﻓﮥ و زﯾﺎدة اﻟـّﺴ ﻤﺎع ﻋﻠﯽ اﺑﯿﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪي ﻧﺒﻞ ﺑﺎﺑﯿﻪ و ﻟﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﺤﻞ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﻟﻢ ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻦ اﺣﺪ اﻻ‬‫ﻣﻦ اﻣﺮه اﺑﻮه ان ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل ﺑـﺪر ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑـﺪر اﻟﺒﻐﺪادي ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺟﻬﺒﺬ أﺑﯽ ﺟﻬﺒﺬ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﻓﻬﻤﺎ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼّﻮاف وﻟﺪ ﺳـﻨﻪ ‪ 213‬و ﻣﺎت ﺳﻨﻪ ‪ 90‬و ﮐـﺬا اّرﺧﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺨﻄﺒﯽ و زاد ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﻗﻠﺖ و ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻘـﮥ و ﻗﺎل‬‫اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ ﺳﺄﻟﺖ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ و ﺣﻨﺒﻞ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﻓﻘﺎل ﺛﻘﺘﺎن ﻧﺒﯿﻼن و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻼل ﮐﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ رﺟﻼ ﺻﺎﻟﺤﺎ‬‫ﺻﺎدق اﻟﻠﻬﺠﮥ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﯿﺎء و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﺬﻫﻠﯽ اﻟﺸﯿﺒﺎﻧﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة و ﻟﻪ ﺳﺒﻊ و ﺳﺒﻌﻮن ﺳﻨﮥ ﮐﺎﺑﯿﻪ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋّﻠﻠﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎ ﻓﯿﻪ و‬‫ﮐﺎن ﻣﻦ اروي اﻟﻨﺎس ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و ﻗﺪ ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﺻﻐﺎر ﺷﯿﻮخ اﺑﯿﻪ و ﻫﻮ اﻟّﺬي رﺗّﺐ ﻣﺴﻨﺪ واﻟﺪه و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ‬‫و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ اﻟﺴـّﻨﮥ اﻟﻤـﺬﮐﻮرة اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻋّﻠﻠﻪ‬‫ﻣﻘـّﺪﻣﺎ ﻓﯿﻪ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﺤّﻔـ ﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﺧﻠﻖ و ﻋﻨﻪ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ و اﺑﻮ ﻋﻮاﻧـﮥ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﺠﺎر و اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺧﻠﻖ ﻗﺎل اﺑﻮ زرﻋﮥ ﻗﺎل ﻟﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫اﺑﻨﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻈﻮظ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾـﺬاﮐﺮﻧﯽ اﻻ ﺑﻤﺎ اﺣﻔﻆ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪي ﻧﺒﻞ ﺑﺎﺑﯿﻪ و ﻟﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﺤّﻞ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﺎﺣﯿﯽ‬‫ﻋﻠﻢ اﺑﯿﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻦ اﺣﺪ اﻻ ﻋّﻤﻦ اﻣﺮه اﺑﻮه ان ﯾﮑﺘﺐ ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﻓﻬﻤﺎ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ ﻋﺸﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت ﺳﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 148‬از ‪597‬‬‫ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑـﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﺑـﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺨـﺎﻟﻖ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﻟﺒﺰار رواﯾﺖ ﻧﻤـﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻣﻮﻟـﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣـﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و رﻗﻊ ﻓﯽ رواﯾﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪172 :‬‬‫اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﺒﺰار ﺑﻌﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺮددﺗﻪ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ او ﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﺒﺴـﮏ ﻋّﻨﯽ او ﻣـﺎ أﺑﻄـﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ‬‫ﺻﻨﻌﺖ ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺰار از ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﮐﺒﺎر و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺎر و اﺋﻤﻪ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻓﯽ اﻻﻣﺼﺎر و اﻻﻗﻄﺎرﺳﺖ و ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن و ﺳـﻤّﻮ ﻣﮑﺎن و رﻓﻌﺖ‬‫ﻣﻨﺰﻟﺖ و ﻋﻠّﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ او در ﻏﺎﯾﺖ وﺿﻮح و اﺷـﺘﻬﺎر ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﺮ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﻦ اﻟﺒﺰار اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﻟا ﺒﺰار اﻟﻌﺘﮑﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻌﯿﻦ و اﻟﺘﺎء اﻟﻤﺨّﻔﻔﮥ اﻟﺒﺼـﺮي اﻟﻤﺘﻮﻓّﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 292‬ﺑﺎﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ ﻫﻮ رﮐﻦ ﻣﻦ ارﮐﺎن اﻻﺳـﻼم‬‫و ﮐﺎن ﯾﺸﺒﻪ ﺑﺎﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓﯽ زﻫﺪه و ورﻋﻪ ﻟﻪ اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ رﺣﻞ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و اﺻﺒﻬﺎن و ﻧﺸﺮ ﻋﻠﻤﻪ و ﻣﺎت ﺑﺎﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻣﻦ اﻟﺸﺎم‬‫اﻟـﺦ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒّﺰار اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺸـﻬﯿﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻫﺎرون ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﺒﺼـﺮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﻌّﻠﻞ رﺣﻞ ﺑﺂﺧﺮ ﻋﻤﺮه اﻟﯽ اﺻـﺒﻬﺎن و اﻟﺸﺎم و ﻧﺸـﺮ ﻋﻠﻤﻪ ﻣﺎت ﺑﺎﻟّﺮﻣﻠﮥ ﺳـﻨﮥ‬‫‪ 292‬و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ در ﺗﺎرﯾﺦ اﺻـﺒﻬﺎن ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن در ﮐﺘﺐ ﺣﺮم ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨﻮره ﺑﻨﻈﺮ ﻗﺎﺻﺮ رﺳﯿﺪه ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ‬‫اﻟﺒﺼـﺮي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺰار اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗـﺪم اﺻـﺒﻬﺎن ﻣﺮﺗﯿﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﮐﺎﺷﻒ اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻋﺎرف ﻟا ﺪﻗﺎﺋﻖ*‬‫اﻟﺨـﺎﺋﻒ ﺣﻖ اﻟﺨﻮف ﻣﻦ رﺑﻪ اﻟﺨـﺎﻟﻖ اﻟﻤـﺎﻫﺮ اﻟﺴـﺎﺑﺮ اﻟﺤـﺎذق* اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺘﺒّﺤﺮ اﻟﺴﺎﺑﻖ* اﻟﻤﺘﺜﺒﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﻘـﺪ و اﻟّﺘﺤﻘﯿﻖ ﻓﯽ اﻟﻤـﺪاﺣﺾ و‬‫اﻟﻤﻀـﺎﺋﻖ اﻟﻤﻈﻬﺮ ﻣﻦ اﻟﻔﻮاﺋـﺪ ﻧﻔـﺎﺋﺲ اﻟّﺸﻮارق* اﻟﻤﻀـﯽء ﻣﻦ اﻟﻌﻮاﺋـﺪ ﻟﻮاﻣﻊ اﻟﺒﻮارق* اﻟﻤﻤﯿﺰ اﻟﻤﺰّﯾـﻞ اﻟﻔـﺎرق ﻟﺼـﺪق اﻟّﺜﻘـﮥ اﻟﺼﺎدق ﻣﻦ‬‫ﮐـﺬب اﻟﮑﺎذب اﻟﻤﺎﺋﻖ* ﻗـﺪ روي ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ رﻏﻤﺎ ﻻﻧﻒ ﮐّﻞ ﺷﺎﺣﻦ ﻣﻤﺎذق و اﺳﺘﯿﺼﺎﻻ ﻟﺸﺎﻓﮥ ﮐّﻞ ﻣﻠّﺒﺲ ﻣﺎرق* و اﺟﺘﯿﺎﺣﺎ ﻻّس ﮐّﻞ‬‫ﻣﻌﺎﻧـﺪ رداء اﻟﻨﺼـﻔﮥ ﺧﺎرق* و اﺑﺎرة ﻟﺘﻠﺒﯿﺴﺎت ﮐﻞ ﺣﺎﺋـﺪ ﻣﺸﺎﻗﻖ* و ارداء ﻟﺘﻠﻤﯿﻌﺎت ﮐﻞ ﺟﺎﺣﺪ ﻣﻨﺎﻓﻖ* ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﮐّﻞ اﻟﻌﺠﺐ ﮐﯿﻒ ﯾﮑﻮن‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎ و ﻣﮑﺬوﺑﺎ ﻣﻦ اﮐﺎذﯾﺐ اﻟﻤﻔﺘﺮﯾﻦ اﻻﻏﺜﺎم* و ﻣﻨﺤﻮﻻت اﻟﻤﺨﺘﻠﻘﯿﻦ اﻟﻄﻐﺎم ﻣﻊ اﻧّﻪ رواه رﮐﻦ ﻣﻦ ارﮐﺎن اﻻﺳﻼم* اﻟﻤﺸﺎﺑﻪ‬‫ﻻﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﻘﺎﺋﻢ ﻣﻘﺎم اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم اﻟﻔﺎﺋﻖ اﻟﺮاﺟـﺢ ﻋﻠﯽ ﻋﺘﯿﻘﻬﻢ اﻟﻤﺠﺎﻫـﺪ اﻟﺠﺎﻫﺪ ﻓﯽ اﺳﺘﯿﺼﺎل ﺷﺎﻓﮥ اﻟﻤﺮﺗﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻤﻌﺘﺎد‪ ،‬ﻓﻤﻦ ﮐّﺬب اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ ﻓﺎﻧﻤﺎ أراد و رام ﻫّﺪ رﮐﻦ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﻦ ارﮐﺎن اﻻﺳﻼم و ﻗﺼﺪ اﻻزراء ﺑﺪﯾﻦ ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ اﻟﻌﻈﺎم و ﺻﻤﺪ اﻟﻐّﺾ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﯿﺎء اﻟﮑﺮام‪ ،‬و ﺗﺠّﺮء ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺚ اﻟﻌﺘﯿﻖ اﻟّﺬي ﻓﻀﻠﻪ ﻻ ﯾﺮام‬‫وﺟﻪ ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪173 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 149‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﮐـﺎن ﻋﻨـﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓ ﺎذ ن ﻟ ﻪ‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ رﺟﺎل اﯾﻦ ﺳـﻨﺪ ﻫﻤﻪ از اﮐﺎﺑﺮ ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻦ ﺛﻘﺎت و اﻋﺎﻇﻢ ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻦ اﺛﺒﺎت و اﺟﻠﻪ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ درﺟﺎت و اﻓﺎﺧﻢ ارﮐﺎن‬‫واﻻـ ﺻـﻔﺎت ﻫﺴـﺘﻨﺪ اﻣـﺎ ﻋﻼـﻣﻪ ﻧﺴـﺎﺋﯽ ﭘﺲ ﺟﻼـﻟﺖ ﺷﺎن و ﺳـﻤّﻮ ﻣﮑﺎن و ﻋﻠﻮ ﻣﺮاﺗﺐ و ﺷـﻤﻮخ ﻣﻨﺎﺻﺐ و ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺛﯿﻠﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻧﺒﯿﻠﻪ و‬‫ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻓﺨﯿﻤﻪ و ﻣﺪاﺋﺢ ﻋﻈﯿﻤﻪ او زاﺋﺪ از آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺎﻃﻪ و اﺣﺼﺎي آن ﮐﺮده ﺷﻮد اﻣﺎ ﺑﻄﻮر اﻧﻤﻮذج ﺑﻌﺾ آن ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﻗﺎﺿﯽ‬‫ﺷﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﻣﺎم ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻨﻦ و ﺳﮑﻦ ﻣﺼﺮ و اﻧﺘﺸﺮت ﺑﻬﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ اﻟﻨﺎس ﻗﺎل‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﺑﻤﺼـﺮ ﯾﻘﻮﻟﻮن اّن اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓﺎرق ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﺧﺮج اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و دﺧﻞ‬‫ﻓﺴـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﻣﺎ روي ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ ﯾﺮﺿـﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ان ﯾﺨﺮج راﺳﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾﻔّﻀﻞ و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﺧﺮي ﻣﺎ اﻋﺮف ﻟﻪ ﻓﻀـﯿﻠﮥ‬‫اﻻ ﻻﺷـﺒﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻄﻨﮏ و ﮐﺎن ﯾﺘﺸـﯿﻊ ﻓﻤﺎ زاﻟﻮا ﯾـﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺧﺼـﯿﺘﻪ ﺣﺘﯽ اﺧﺮﺟﻮه ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﺧﺮي ﯾﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺣﻀـﯿﻨﻪ و‬‫داﺳﻮه ﺛﻢ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟﺮﻣﻠـﮥ ﻓﻤﺎت ﺑﻬﺎ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻟﻤﺎ اﻣﺘﺤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻗﺎل اﺣﻤﻠﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑﮥ ﻓﺤﻤﻞ إﻟﯿﻬﺎ‬‫ﻓﺘﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ ﻣـﺪﻓﻮن ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻟﻤﺎ داﺳﻮه‬‫ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﻣﺎت ﺑﺴـﺒﺐ ذﻟﮏ اﻟـﺪوس و ﻫﻮ ﻣﻨﻘﻮل ﻗﺎل و ﮐﺎن ﻗـﺪ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و‬‫اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﮐﺜﺮ رواﯾﺎﺗﻪ ﻓﯿﻪ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ اﻻ ﺗﺼـّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻓﻘﺎل‬‫دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮐﺜﯿﺮ ﻓـﺎردت ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﻬـﺬا اﻟﮑﺘـﺎب و ﮐﺎن ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ و‬‫ﮐـﺎن ﻣﻮﺻﻮﻓـﺎ ﺑﮑﺜﺮة اﻟﺠﻤـﺎع ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﮐﺎن ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟﺎت ﯾﻘﺴﻢ ﻟﻬﻦ و ﺳـﺮاري؟؟؟؟ و‬‫ﻗﺎل اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ اﻣﺘﺤﻦ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﺎدرك اﻟﺸـﻬﺎدة رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻟﺜﻼث ﻋﺸـﺮ ﻟﯿﻠﮥ ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫ﺑﻤﮑـﮥ ﺣﺮﺳـﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟّﺮﻣﻠـﮥ ﻣﻦ ارض ﻓﻠﺴـﻄﯿﻦ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ‬‫ﺗﺎرﯾﺨﻪ اّن اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻗﺪم ﻣﺼـﺮ ﻗﺪﯾﻤﺎ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ و ﮐﺎن ﺧﺮوﺟﻪ ﻣﻦ ﻣﺼﺮ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ‬‫اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و رأﯾﺖ ﺑﺨﻄﻪ ﻓﯽ ﻣﺴﻮداﺗﻪ ﻓﯽ ﻣﻮﻟﺪه ﺑﻨﺴﺈ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮة و ﻗﯿﻞ ارﺑﻊ ﻋﺸﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻧﺴﺒﺘﻪ اﻟﯽ ﻧﺴﺄ‬‫ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻨﻮن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪174 :‬‬‫و اﻟﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و ﺑﻌـﺪﻫﺎ ﻫﻤﺰة و ﻫﯽ ﻣﺪﯾﻨـﮥ ﺑﺨﺮاﺳـﺎن ﺧﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻷﻋﯿﺎن و اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣّﺰي در‬‫ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻨﻦ‬‫و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﻤﺸﻬﻮرة اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻤﺒﺮزﯾﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و اﻻﻋﻼم اﻟﻤﺸﻬﻮرﯾﻦ ﻃﺎف اﻟﺒﻼد و ﺳﻤﻊ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاق و‬‫اﻟﺤﺠﺎز و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺸﺎم و اﻟﺠﺰﯾﺮة ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﯾﻄﻮل ذﮐﺮﻫﻢ ﻗﺪ ذﮐﺮﻧﺎ رواﯾﺘﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻓﯽ ﺗﺮاﺟﻤﻬﻢ ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺑﻨﺎ ﻫﺬا اﻟﺦ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻫﻮ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫ﻣﺎت ﺑﻤﮑـﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻫﻮ ﻣـﺪﻓﻮن ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﮑﺒﺎر و اﺧﺬ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ‬‫ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و ﻫﻨﺎد ﺑﻦ اﻟﺴﺮي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺑّﺸﺎر و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻏﯿﻼن و أﺑﯽ داود ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺷﻌﺚ و ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﺤﻔﺎظ و‬‫اﺧـﺬ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻨﻪ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻄﺤﺎوي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳـﺤﺎق اﻟﻨﺴـﻔﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻟﻪ ﮐﺘﺐ ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻌﻠﻞ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻣﺎﻣﻮن اﻟﻤﺼـﺮي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺧﺮﺟﻨﺎ ﻣﻊ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﯽ ﻃﺮﻃﻮس ﻓﺎﺟﺘﻤﻊ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺦ اﻻﺳـﻼم‬‫و اﺟﺘﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻓﺘﺸﺎوروا ﻣﻦ ﯾﻨﺘﻘﯽ ﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﻮخ ﻓﺎﺟﻤﻌﻮا ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 150‬از ‪597‬‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﮐﺘﺒﻮا ﮐﻠﻬﻢ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺑﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻣﺎ ﮐﻼم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﯾﺬﮐﺮ و ﻣﻦ‬‫ﻧﻈﺮ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ ﻟﻪ ﺗﺤﯿﺮ ﻓﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻼـم و ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﯾﻘﻮل اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘـﺪم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ‬‫ﯾـﺬﮐﺮ ﺑﻬـﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ ﮐﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ و ﮐﺎن ورﻋﺎ ﻣﺘﺒّﺤﺮا رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟّﻨﻮن و ﺗﺨﻔﯿﻒ اﻟّﺴـ ﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺑﺎﻟﻤّﺪ و‬‫اﻟﻬﻤﺰة ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﻧﺴﺄ ﻣﻦ ﺧﺮاﺳﺎن و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈّﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ اﺣﻮال اﻟﺒﺸﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﺘﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ ﺑﻤﮑﮥ و دﻓﻦ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة‬‫اﻣﺎم ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺤﺪث رﺣﻞ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺛﻢ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق ﺛﻢ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و ﻋﺎد اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﺎﻣﺘﺤﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﻃﻠﺐ ﻣﻨﻪ ان ﯾﺮوي ﺷـﯿﺌﺎ‬‫ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ ﯾﺮﺿـﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ان ﯾﮑﻮن راﺳﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾﻔﻀﻞ ﻓﻘﯿﻞ اﻧﻪ وﻗﻊ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ ﻣﮑﺮوه ﻓﺤﻤﻞ اﻟﯽ ﻣّﮑﮥ و ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ‬‫ﺑﻦ اﯾﺒﮏ اﻟﺼـﻔﺪي در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻣﺼﻨﻒ اﻟّﺴﻨﻦ و‬‫ﻏﯿﺮﻫﺎ ﺑﻘّﯿﮥ اﻻﻋﻼم وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻤﻊ ﻗﺘﯿﺒﮥ و اﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و اﺳﺤﺎق و ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﻤﺎر‬‫و ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟّﺴﻠﻤﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ زرارة و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼﺮ اﻟﻤﺮوزي و ﺳﻮﯾﺪ ﺑﻦ ﻧﺼﺮ و أﺑﺎ ﮐﺮﯾﺐ و‬‫ﺧﻠﻘﺎ ﺳﻮاﻫﻢ ﺑﻌﺪ اﻻرﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاق و اﻟﺸﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪175 :‬‬‫و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺠﺰﯾﺮة و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺑﺸﺮ اﻟﺪوﻻﺑﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺴﻨﯽ و‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و ﺧﻠﻖ ﺳﻮاﻫﻢ و ﺳﮑﻦ ﺑﺰﻗﺎق اﻟﻘﻨﺎدﯾﻞ ﻓﯽ ﻣﺼﺮ و ﮐﺎن ﻣﻠﯿﺢ اﻟﻮﺟﻪ ﻇﺎﻫﺮ اﻟّﺪم ﻣﻊ ﮐﺒﺮ‬‫اﻟّﺴّﻦ و ﯾﻠﺒﺲ اﻟﺒﺮود اﻟﺘﻮﺑﯿﻪ اﻟﺨﻀـﺮ و ﯾﮑﺜﺮ اﻟﺠﻤﺎع ﻣﻊ ﺻﻮم ﯾﻮم و اﻓﻄﺎر ﯾﻮم و ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟﺎت ﯾﻘّﺴﻢ ﻟﻬﻦ و ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺳﺮﯾﮥ‬‫و ﯾﮑـﺜﺮ اﮐـﻞ اﻟـﺪﯾﻮك اﻟﮑﺒـﺎر اﻟﻤﺴـﻤﻨﮥ ﻗـﺎل ﺑﻌﺾ اﻟﻄﻠﺒـﮥ ﻣـﺎ اﻇّﻨﻪ اﻻـ ﯾﺸـﺮب اﻟﻨﺒﯿـﺬ ﻟﻠﻨﻀـﺎرة اﻟـﺘﯽ ﻓﯽ وﺟﻬﻪ و اﻧﮑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻮﻣﻪ ﮐﺘـﺎب‬‫اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ ﻟﻌﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺗﺮﮐﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﻓـﺬﮐﺮ ﻟﻪ ذﻟـﮏ ﻓﻘـﺎل دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﺑﻬـﺎ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﮐـﺜﯿﺮ‬‫ﻓﺼـّﻨﻔﺖ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ رﺟﺎء ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﻢ ﺻـﻨﻒ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ اﻻ ﺗﺨﺮج ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻘﺎل أّي ﺷـﯽء‬‫اﺧﺮج اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﺸﺒﻊ ﺑﻄﻨﻪ ﻓﺴﮑﺖ اﻟﺴﺎﺋﻞ ﻗﺎل اﻟﺸﯿﺦ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻟﻌّﻞ ﻫﺬا ﻓﻀﯿﻠﮥ ﻟﻪ‬‫ﻟﻘﻮل اﻟﻨﺒﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻞ ﻣﻦ ﻟﻌﻨﺘﻪ و ﺳﺒﺒﺘﻪ زﮐﺎة و رﺣﻤﮥ‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﺼﺒﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﯾﺼﺒﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﻦ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﻋﻨﻪ ﻓﻤﺎ ﺣﺪث‬‫ﺑﻬﺎ و ﻗﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘـﺪم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ ﯾﺬﮐﺮ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﺼـﺮه و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﺳﺄﻟﺖ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ ﻋﻦ رﺟﻞ ﻓﻮﺛﻘﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﺿـّﻌﻔﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺑﻨّﯽ ان ﻻﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺷﺮﻃﺎ ﻓﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﺷّﺪ ﻣﻦ ﺷﺮط اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺎل‬‫اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺣﺪاد اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ ﻏﯿﺮ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل ﻗﺪ رﺿـﯿﺖ ﺑﻪ ﺣﺠﮥ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﻤﺎ ﺧﺮج ﻣﻦ‬‫ﻣﺼـﺮ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﺳـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻣـﺎ دون ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺮﺿـﯽ راﺳﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾﻔﻀﻞ ﻓﻤﺎ زاﻟﻮا‬‫ﯾﻄﻌﻨﻮن ﻓﯽ ﺧﺼـﯿﺘﯿﻪ ﺣﺘﯽ اﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﺛﻢ ﺣﻤـﻞ اﻟﯽ ﻣﮑـﮥ و ﻗﯿـﻞ اﻟﺮﻣﻠـﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن و ﻗﯿﻞ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ‬‫ﻟﺜﻼث ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ ﺻـﻔﺮ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﻤـﺬﮐﻮر و ﻫﻮ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﺗﻮﻓﯽ اﻻﻣﺎم اﺣﺪ اﻻﻋﻼم ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺸـﺮ ﺻـﻔﺮ و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﻮن‬‫ﺳﻨﮥ ﻓﺴـﻤﻊ ﻗﺘﯿﺒﮥ و اﺳـﺤﺎق و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺠﺰﯾﺮة و ﮐﺎن رﺋﯿﺴﺎ ﻧﺒﯿﻼ ﺣﺴﻦ اﻟﺒّﺰة ﮐﺒﯿﺮ اﻟﻘﺪر و‬‫ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟـﺎت ﯾﻘّﺴﻢ ﻟﻬّﻦ و ﻻـ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻦ ﺳـﺮﯾﮥ ﻟﻨﻬﻤﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﺘﻤﺘﻊ و ﻣﻊ ذﻟـﮏ ﻓﮑﺎن ﯾﺼﻮم ﺻﻮم داود و ﯾﺘﻬّﺠـ ﺪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺳﻤﻌﺘﻬﻢ ﺑﻤﺼـﺮ ﯾﺼـﻔﻮن اﺟﺘﻬﺎد اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺎدة ﺑﺎﻟﻠﯿﻞ و اﻟﻨﻬﺎر و اﻧﻪ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﻐﺰاة ﻣﻊ اﻣﯿﺮ ﻣﺼـﺮ ﻓﻮﺻﻒ ﻣﻦ ﺷﻬﺎﻣﺘﻪ و اﻗﺎﻣﺘﻪ اﻟّﺴﻨﻦ‬‫ﻓﯽ ﻓﺪاء اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﺣﺘﺮازه ﻋﻦ ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻻﻣﯿﺮ و ﻗﺎل اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﺧﺮج ﺣﺎﺟﺎ ﻓﺎﻣﺘﺤﻦ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ادرك اﻟﺸـﻬﺎدة ﻓﻘﺎل اﺣﻤﻠﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑﮥ‬‫ﻓﺤﻤﻞ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﻗﺎل و ﮐﺎن اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه و اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 151‬از ‪597‬‬‫در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮر ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻋﻼم ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺼﻨﻔﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪176 :‬‬‫اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮐﺎن اﻣﺎم ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺴﻨﻦ و ﻏﯿﺮه ﺳﮑﻦ ﻣﺼﺮ و اﻧﺘﺸﺮت ﺑﻬﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﺧﺬ‬‫ﻋﻨﻪ اﻟﻨـﺎس و ﺧﺮج اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﺴـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻣـﺎ روي ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ ﯾﺮﺿـﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ان ﯾﺨﺮج راﺳﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾﻔّﻀﻞ و ﻓﯽ‬‫رواﯾﮥ اﺧﺮي ﻣﺎ اﻋﺮف ﻟﻪ ﻓﻀـﯿﻠﮥ اﻟّﺎ ﻻ ﺷـﺒﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻄﻨﮏ و ﮐﺎن ﯾﺘﺸﯿﻊ ﻓﻤﺎ زاﻟﻮا ﯾﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺧﺼﯿﺘﯿﻪ ﺣﺘﯽ اﺧﺮﺟﻮه ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺠﺪ و ﻓﯽ رواﯾﮥ‬‫اﺧﺮي ﯾـﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺣﻀـﻨﯿﻪ و داﺳﻮه ﺛﻢ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠـﮥ ﻓﻤﺎت ﺑﻬﺎ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻟﻤﺎ اﻣﺘﺤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻗﺎل‬‫اﺣﻤﻠﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑـﮥ ﻓﺤﻤﻞ إﻟﯿﻬﺎ ﻓﺘﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ ﻣـﺪﻓﻮن ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻟﻤﺎ داﺳﻮه ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻣﺎت ﺑﺴـﺒﺐ ذﻟﮏ‬‫اﻟـﺪوس و ﻫﻮ ﻣﻘﺘﻮل ﻗـﺎل و ﮐـﺎن ﻗـﺪ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ اﻻ ﺗﺼـّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻓﻘﺎل دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و وﺟـﺪت اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﯿﺮا ﻓﺎردت ان ﯾﻬﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻬﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ﮐﺎن ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و‬‫ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣـﺎ و ﮐـﺎن ﻣﻮﺻﻮﻓـﺎ ﺑﮑﺜﺮة اﻟﺠﻤـﺎع ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﮐﺎن ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟﺎت ﯾﻘّﺴﻢ ﻟﻬّﻦ و ﺳـﺮاري و ﻗﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ادرك‬‫اﻟﺸﻬﺎدة و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻤﮑﮥ و ﻧﺴﺒﺘﻪ اﻟﯽ ﻧﺴﺄ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و ﺷﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻻﺳﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻻﻣﺎم‬‫اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺳـﻤﻪ و ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻪ ﺳـﮑﻦ ﻣﺼﺮ و اﺧﺬ‬‫ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺎن اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻣﺼـﺮﻓﯽ ﻋﺼـﺮه و اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺎن رﺋﯿﺴﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﺣﺴﻦ اﻟﺒّﺰة ﮐﺜﯿﺮ‬‫اﻟﺘﻬﺠـﺪ و اﻟﻌﺒﺎدة و ﮐﺎن ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ و ﮐﺎن ﻣﻮﺻﻮﻓﺎ ﺑﮑﺜﺮة اﻟﺠﻤﺎع ﺣﺘﯽ اﺗﺨـﺬ ﺳـﺮاري ﻣﻊ ارﺑﻊ ﻧﺴﻮة و ﯾﻘﺴﻢ ﻟﻬّﻦ وﻟﺪ ﺑﻨﺴـﺈ‬‫ﻣﺪﯾﻨﮥ ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﺑﻬﻤﺰة ﻣﻘﺼﻮرة ﻏﯿﺮ ﻣﻤﺪودة و ﺧﺮج ﻟﻠﺤّﺞ ﻓﺎﻣﺘﺤﻦ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ادرك اﻟﺸـﻬﺎدة ﻓﺤﻤﻠﻮه اﻟﯽ ﻣﮑﮥ ﻓﻤﺎت ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ‬‫ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺳـﺒﺐ اﻟﻤﺤﻨـﮥ اﻧﻪ ﺳـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻓﻔـّﻀ ﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠّﯿﺎ و ﮐﺎﻧﺖ اﻟﺸﻮﮐـﮥ ﻓﯽ دﻣﺸﻖ ﻟّﻠـﺬﯾﻦ ﯾﻔـّﻀ ﻠﻮن ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠﮥ و ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﻻﻣﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﺣﺪ اﺋﻤﮥ اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻤﺸﻬﻮر اﺳﻤﻪ و ﮐﺘﺎﺑﻪ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺳﻤﻊ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و اﺳﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ‬‫و ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﻤﺎر و ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ زرارة و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﻀﺮ اﻟﻤﺮوزي و ﺳﻮﯾﺪ ﺑﻦ‬‫ﻧﺼﺮ و اﺑﺎ ﮐﺮﯾﺐ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺎﻓﻊ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و اﺑﺎ ﯾﺰﯾﺪ اﻟﺤﺮﺑﯽ و ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻷﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪177 :‬‬‫و ﺧﻠﻘﺎ ﺳﻮاﻫﻢ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاق و اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺠﺰﯾﺮة روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺪوﻻﺑﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﯿﻦ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﺣﻤﺰة‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﮑّﻨﺎس و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺴـّﻨﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و ﺧﻠﻖ ﺳﻮاﻫﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻗﺘﯿﺒﮥ و ﻫﻮ‬‫اﺑﻦ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و ﻗﺎل اﻗﻤﺖ ﻋﻨﺪه ﺳﻨﮥ و ﺷﻬﺮﯾﻦ و ﺳﮑﻦ ﻣﺼﺮ و ﮐﺎن ﯾﺴﮑﻦ ﺑﺰﻗﺎق اﻟﻘﻨﺎدﯾﻞ و ﮐﺎن ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ و ﮐﺎن‬‫ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺠﻤﺎع و ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟﺎت ﯾﻘّﺴﻢ ﻟﻬّﻦ و ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﺮاري و دﺧﻞ دﻣﺸﻖ ﻓﺴـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻔّﻀﻞ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﻠّﯿﺎ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠﮥ و اﻧﮑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻟﻌﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل ﻟﻪ‬‫ﮐﯿـﻒ ﺗﺮﮐﺖ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﻓﻘـﺎل دﺧﻠﺖ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻬـﺎ ﮐـﺜﯿﺮ ﻓﺼـّﻨﻔﺖ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ رﺟـﺎء ان‬‫ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﺻـّﻨﻒ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﺣﺎﻓﻆ ﺧﺮاﺳﺎن ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻻﻣﺎم ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌﮥ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل اﻟﻤﻨﺼﻮر اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻄﺤﺎوي رح اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻣﺎم ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻗﺎل اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘﺪم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ ﯾﺬﮐﺮ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـّﯽ ﺳﺄﻟﺖ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ ﻋﻦ‬‫رﺟﻞ ﻓﻮﺛﻘﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻗﺪ ﺿـﻌﻔﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺑﻨّﯽ ان ﻻﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺷﺮﻃﺎ ﻓﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﺷﺪ ﻣﻦ ﺷﺮط اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﺑﻤﺼـﺮ ﯾﺼﻔﻮن اﺟﺘﻬﺎد اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺎدة ﺑﺎﻟّﻠﯿﻞ و اﻟّﻨﻬﺎر و اﻧﻪ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﻐﺰاة ﻣﻊ اﻣﯿﺮ ﻣﺼﺮ ﻓﻮﺻﻒ ﻣﻦ‬‫ﺷﻬﺎﻣﺘﻪ و اﻗﺎﻣﺘﻪ اﻟﺴـﻨﻦ اﻟﻤﺎﺛﻮرة ﻓﯽ ﻣﺤﺎﻓﻈـﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﺣﺘﺮازه ﻋﻦ ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن اﻟـﺬي ﺧﺮج ﻣﻌﻪ و اﻻﻧﺒﺴﺎط ﻓﯽ اﻟﻤﺎﮐﻞ و اﻧﻪ ﻟﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 152‬از ‪597‬‬‫ﯾﺰل ذﻟﮏ داﺑﻪ اﻟﯽ أن اﺳﺘﺸـﻬﺪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻣﻦ ﺟﻬﮥ اﻟﺨﻮارج و ﻗﺎل اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻦ اﻟﺤﺪاد اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ ﻏﯿﺮ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل رﺿـﯿﺖ ﺑﻪ ﺣّﺠﮥ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻠﺖ ﺳﻤﻌﺖ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺳﺎﻟﺘﻪ اﯾﻬﻤﺎ اﺣﻔﻆ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻟا ﺤّﺠﺎج‬‫ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺼـﺤﯿﺢ او اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻢ ذﮐﺮت ذﻟﮏ ﻟﻠﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻮاﻟـﺪ ﺗﻐﻤـﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻓﻮاﻓﻖ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗـﺪ اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﯽ ﻣﮑﺎن‬‫ﻣﻮت اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺧﺮج ﻣﻦ دﻣﺸﻖ ﻟﻤﺎ ذﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠّﯽ ﻗﯿﻞ ﻣﺎ زاﻟﻮا ﯾﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺣﻀـﻨﯿﻪ ﺣﺘﯽ اﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﺛﻢ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ‬‫اﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻓﺘﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻔﻠﺴـﻄﯿﻦ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻟﺜﻼث ﻋﺸـﺮة ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺻـﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻗﯿﻞ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ‬‫ﻣﮑﮥ ﻓﺪﻓﻦ ﺑﻬﺎ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻓﺎﺳﯽ در ﻋﻘﺪ ﺛﻤﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻋﻼم و ﻣﺆﻟﻒ اﻟّﺴـ ﻨﻦ و ﻏﯿﺮﻫﺎ روي ﻋﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد و ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و ﺧﻠﻖ‬‫ﮐﺜﯿﺮﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪178 :‬‬‫روي ﻋﻨﻪ ﺳﻨﻨﻪ اﺑﻦ اﻟﺴﻨﯽ و اﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ و اﺑﻦ ﺣﯿﻮﯾﻪ و اﻻﺳﯿﻮﻃﯽ و ﺣﻤﺰة و اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ و ﺑﯿﻦ رواﯾﺎﺗﻬﻢ اﺧﺘﻼف ﻓﯽ اﻟﻠﻔﻆ و اﻟﻘﺪر و اﮐﺜﺮﻫﺎ‬‫رواﯾـﮥ اﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ روي ﻋﻨﻪ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻄﺤﺎوي و اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻦ اﻻﻋﺮاﺑﯽ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺣّﺪﺛﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ أنّ‬‫اﺑـﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺧﺮج ﺣﺎّﺟـ ﺎ ﻓﺎﻣﺘﺤﻦ ﺑـﺪﻣﺸﻖ و ادرك اﻟﺸـﻬﺎدة ﻓﻘﺎل اﺣﻤﻠﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑـﮥ ﻓﺤﻤﻞ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ ﻣـﺪﻓﻮن ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﻔﺎ و‬‫اﻟﻤﺮوة و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ﺛﻼث و ﺛﻼﺛﯿﻦ ﻗﺎل اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻣﺼﺮ ﻓﯽ ﻋﺼﺮه و اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟّﺮﺟﺎل ﻓﻠﻤﺎ‬‫ﺑﻠﻎ ﻫﺬا اﻟﻤﺒﻠﻎ ﺣﺴﺪه و ﻓﺨﺮج اﻟﯽ اﻟﺮﺻـﻠﮥ ﻓﺴـﺌﻞ ﻋﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﺎﻣﺴﮏ ﻋﻨﻪ ﻓﻀـﺮﺑﻮه ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﻘﺎل اﺧﺮﺟﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑﮥ ﻓﺎﺧﺮﺟﻮه‬‫اﻟﯽ ﻣﮑﮥ و ﻫﻮ ﻋﻠﯿﻞ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻣﻘﺘﻮﻻ ﺷﻬﯿﺪا و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ و‬‫ﮐﺎن ﺧﺮوﺟﻪ ﻣﻦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻔﻠﺴﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻟﺜﻼث ﻋﺸﺮة ﻟﯿﻠﮥ ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺎل اﻟﻄﺤﺎوي اﯾﻀﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻔﻠﺴﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺗﻠﺨﺺ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻧﻪ اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ وﻓﺎﺗﻪ و ﻣﻮﺿﻌﻬﺎ ﻓﻘﯿﻞ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺑﻔﻠﺴﻄﯿﻦ ﻗﺎﻟﻪ‬‫اﻟﻄﺤﺎوي و اﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﻤﮑﮥ ﻗﺎﻟﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﮐﺎن رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎدة ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ‬‫و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﯾﮑﺜﺮ اﻟﺠﻤﺎع و ﮐﺎن ﯾﮑﺜﺮ اﮐﻞ اﻟّﺪﯾﻮك ﺗﺸﺘﺮي ﻟﻪ و ﺗﺴﻤﻦ و ﯾﺬﮐﺮ أن ذﻟﮏ ﻣﻨﻔﻌﮥ ﻓﯽ ﺑﺎب اﻟﺠﻤﺎع و ﮐﺎن ﯾﺆﺛﺮ ﻟﺒﺎس اﻟﺒﺮود‬‫اﻟﺨﻀـﺮ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳـﺪي در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﻻﻣـﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻒ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ واﺣﺪ اﻻﻋﻼم وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و اﺧﺬ ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ و ﮐﺎن‬‫اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻣﺼـﺮ و اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﻬﺠﺪ و اﻟﻌﺒﺎدة ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘﺪم ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﻦ ﯾﺬﮐﺮ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺴﺒﮑﯽ ﺳﺄﻟﺖ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ اﯾﻬﻤﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج او اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻢ ذﮐﺮت ذﻟﮏ ﻟﻮاﻟﺪي ﻓﻮاﻓﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﻔﻠﺴـﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻋﻘﺐ ﻣﺤﻨﮥ ﺣﺼﻠﺖ ﻟﻪ و ﻫﻮ‬‫ﻣﻦ ﻧﻈﺮاء اﻫﻞ اﻟﻄﺒﻘـﮥ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﻟﮑﻦ ﺗﺎّﺧﺮت وﻓﺎﺗﻪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن ﺑﻦ‬‫ﺑﺤﺮ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﺴﻨﻦ ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﺧﻼﺋﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﯾﺎﺗﯽ اﮐﺜﺮﻫﻢ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و‬‫روي اﻟﻘﺮاءة ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و أﺑﯽ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟﺴﻮﺳـﯽ و ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫اﻟّﺴﻨﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺨﻀﺮ اﻻﺳﯿﻮﻃﯽ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ رﺷﯿﻖ اﻟﻌﺴﮑﺮي و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻄﺤﺎوي و‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪179 :‬‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﻨﺪس ﻫﺆﻻء رواة ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ ﻋﻨﻪ و اﺑﻮ ﺑﺸﺮ اﻟﺪوﻻﺑﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻗﺮاﻧﻪ و اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﮥ ﻓﯽ ﺻﺤﯿﺤﻪ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻄﺤﺎوي و‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤّﺪاد اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻣﻢ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪي ﺳﻤﻌﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 153‬از ‪597‬‬‫ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﻄﺤﺎوي ﯾﻘﻮﻻن اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻣﺎم ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻟا ﺒﺎوردي‬‫ذﮐﺮت اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻟﻤﻄّﺮز ﻓﻘـﺎل ﻫـﻮ اﻣـﺎم او ﯾﺴـﺘﺤﻖ ان ﯾﮑـﻮن اﻣﺎﻣـﺎ و ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي ﺳـﺄﻟﺖ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و ﮐـﺎن ﻣﻦ اﺋﻤﮥ‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻣﺎ ﺗﻘﻮل ﻓﯽ ﻧﻔﯿﻪ و ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ آﺧﺮ أن اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻻﻣﺎم ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌـﮥ و ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ آﺧﺮ راﯾﺖ ﻣﻦ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ أرﺑﻌﮥ ﻓﯽ‬‫وﻃﻨﯽ و اﺳـﻔﺎري اﺛﻨﺎن ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﻤﺼـﺮ و ﻋﺒـﺪ ان ﺑﺎﻻﻫﻮاز و ﻗﺎل ﻣﺎﻣﻮن اﻟﻤﺼـﺮي‬‫ﺧﺮﺟﻨﺎ اﻟﯽ ﻃﺮﻃﻮس و اﺟﺘﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ و ﻣﺮﺑﻊ و اﺑﻮ اﻻذان و ﮐﯿﻠﺠﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻓﮑﺘﺒﻮا ﮐﻠﻬﻢ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎب اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﺑﻤﺼـﺮ ﯾﻌﺘﺮﻓﻮن ﻻﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺎﻟﺘﻘـﺪم و اﻻﻣﺎﻣﮥ و ﯾﺼـﻔﻮن ﻣﻦ اﺟﺘﻬﺎده ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺎدة‬‫ﺑﺎﻟّﻠﯿـﻞ و اﻟّﻨﻬـﺎر و ﻣﻮاﻇﺒﺘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﺞ و اﻟﺠﻬـﺎد و اﻗﺎﻣـﮥ اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﻤﺎﺛﻮرة و اﺣﺘﺮازه ﻋﻦ ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻟﺴـﻠﻄﺎن و ان ذﻟﮏ ﻟﻢ ﯾﺰل داﺑﻪ اﻟﯽ ان‬‫اﺳﺘﺸﻬﺪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﯾﻘﻮل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘﺪم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ ﯾﺬﮐﺮ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه و‬‫ﻗﺎل ﻣّﺮة ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﯾﻘﻮل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه و اﻋﺮﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟـّﺴ ﻘﯿﻢ و اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟّﺮﺟﺎل ﻓﻠﻤﺎ ﺑﻠﻊ ﻫﺬا‬‫اﻟﻤﺒﻠﻎ ﺣﺴﺪوه ﻓﺨﺮج اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻓﺴـﺌﻞ ﻋﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﺎﻣﺴﮏ ﻋﻨﻪ ﻓﻀﺮﺑﻮه ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﻘﺎل اﺧﺮﺟﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣﮑﮥ ﻓﺎﺧﺮﺟﻮه و ﻫﻮ ﻋﻠﯿﻞ‬‫و ﺗﻮّﻓﯽ ﻣﻘﺘﻮﻻـ ﺷـﻬﯿﺪا و ﻗـﺎل اﻟـﺪارﻗﻄﻨﯽ اﯾﻀـﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﻣﻦ ﯾﺼﺒﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺼﺒﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪه‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌـﮥ ﺗﺮﺟﻤـﮥ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﻤﺎ ﺣـﺪث ﺑﻬﺎ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﺮي ان ﯾﺤـﺪث ﺑﺤﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ و ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤّﺪاد‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ ﮐﺜﯿﺮ ﻟا ﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ اﺣﺪ ﻏﯿﺮ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﻂ و ﻗﺎل رﺿﯿﺖ ﺑﻪ ﺣﺠﮥ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﻟﻤـﺎﻣﻮﻧﯽ ﺳـﺄﻟﺘﻪ ﻋﻦ ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ ﻓﻘـﺎل دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﺑﻬﺎ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼـﻨﻔﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ رﺟﺎء ان‬‫ﯾﻬﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﺻّﻨﻒ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻗﺮأﻫﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺎس و ﻗﯿﻞ ﻟﻪ و اﻧﺎ ﺣﺎﺿﺮ اﻻ ﺗﺨﺮج ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻘﺎل أّي ﺷﯽء‬‫اﺧﺮج اﻟﱠﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﺸـﺒﻊ ﺑﻄﻨﻪ و ﺳﮑﺖ و ﺳﮑﺖ اﻟﺴﺎﺋﻞ و ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﯾﺸﺒﻪ ان ﯾﮑﻮن ﻣﻮﻟﺪي ﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 215‬ﻻن رﺣﻠﺘﯽ اﻻول اﻟﯽ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 25‬اﻗﻤﺖ ﻋﻨﺪه ﺳـﻨﮥ و ﺷﻬﺮﯾﻦ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﻗﺪم ﻣﺼﺮ ﻗﺪﯾﻤﺎ و ﮐﺘﺐ ﺑﻬﺎ و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ‬‫و ﮐﺎن ﺧﺮوﺟﻪ ﻣﻦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ‪ 252‬و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻔﻠﺴـﻄﯿﻦ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻟﺜﻼث ﻋﺸﺮة ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ‪ 303‬ﻗﻠﺖ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ‬‫ﻓﯽ ﻣﺨﺘﺼﺮه ﻋﺎش ﺛﻤﺎﻧﯿﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪180 :‬‬‫و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﮐﺎﻧﻪ ﺑﻨﺎه ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺗﻘـﺪم ﻣﻦ ﻣﻮﻟﺪه ﻓﻬﻮ ﺗﻘﺮﯾﺐ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ دﯾﻨﺎر اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻤﺒﺮزﯾﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ و اﻻﻋﻼم‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻃﺎف اﻟﺒﻼد و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﺧﻼﺋﻖ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﺟﻮﺻﺎ و اﺑﻦ اﻟﺴﻨﯽ و اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻻﻋﺮاﺑﯽ و اﻟﻄﺤﺎوي و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫و اﺑﻦ ﻋـﺪّي و اﺑﻮ ﯾﻮﻧﺲ و اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و اﺑﻦ اﻻﺧﺮم و اﺑﻮ ﻋﻮاﻧﻪ و آﺧﺮون ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ رأﯾﺖ ﻣﻦ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ارﺑﻌﮥ ﻓﯽ وﻃﻨﯽ و اﺳـﻔﺎري‬‫اﺛﻨﺎن ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﻤﺼﺮ و ﻋﺒﺪان ﺑﺎﻻﻫﻮاز و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺎن اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫اﻓﻘﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻣﺼـﺮ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه و اﻋﺮﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟّﺼﺤﯿﺢ و اﻟّﺴﻘﯿﻢ ﻣﻦ اﻻﺛﺎر و اﻋﺮﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟﺮﺟﺎل و ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻫﻮ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﻟﻪ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﮑﺒﺮي و اﻟـّﺼ ﻐﺮي و ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻋﻠّﯽ و ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﻠّﯽ و ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﺎﻟﮏ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ‪ 303‬ﺛﻼث و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﻬﯿﺪا و‬‫ﻣﻮﻟﺪه ﺳﻨﻪ ‪ 215‬و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮءوف ﻣﻨﺎوي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺷﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ وﻟﺪ‬‫ﺳﻨـﮥ ارﺑﻊ او ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و رﺟﻞ ﻓﺎﺟﺘﻬﺪ اﻟﯽ ان اﻧﻔﺮد ﻓﻘﻬﺎ و ﺣﺪﯾﺜﺎ و ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﻗﺎل اﻟﺰﻧﺠﺎﻧّﯽ ﻟﻪ ﺷـﺮط ﻓﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﺷـﺪ‬‫ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻗـﺎل اﻟﺘـﺎج اﻟﺴـﺒﮑﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و اﻟـﺬﻫﺒﯽ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ ﻣﺴـﻠﻢ و ﻗـﺎل اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻻـﺑﯽ داود ﻓﯽ اﺳﺘﯿﻌـﺎب‬‫اﺣﺎدﯾﺚ اﻻﺣﮑﺎم ﻣﺎ ﻟﯿﺲ ﺑﻐﯿﺮه و ﻟﻠّﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﺼﻨﺎﻋﮥ اﻟﺤﺪﯾﺜّﯿﮥ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺸﺮﮐﻪ ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه و ﻗﺪ ﺳﻠﮏ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻏﻤﺾ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﺴﺎﻟﮏ‬‫و أﺟّﻠﻬﺎ و ﮐﺎن ﻣﺒﺴـﻄﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﺎﮐﻞ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺠﻤﺎع و اﻟﻨﺴﺎء ﻣﻊ ﮐﺜﺮة اﻟﺘﻌـّﺒ ﺪ دﺧﻞ دﻣﺸﻖ ﻓـﺬﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﻓﻤﻌﺎوﯾﮥ ﻗﺎل ﻣﺎ ﮐﻔﺎه ان‬‫ﯾـﺬﻫﺐ راﺳـﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾـﺬﮐﺮ ﻟﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓـﺪﻓﻊ ﻓﯽ ﺧﺼـﯿﺘﻪ ﺣﺘﯽ اﺷـﺮف ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻮت ﻓﺎﺧﺮج ﻓﻤﺎت ﻓﯽ اﻟﺮﻣﻠـﮥ او ﻓﻠﺴـﻄﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 154‬از ‪597‬‬‫ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﺣﻤﻞ ﻟﻠﻤﻘﺪس او ﻣﮑﮥ ﻓﺪﻓﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة و رﻣﺰ ﻟﻪ ﺑﺎﻟّﻨﻮن ﻻن ﻧﺴـﺒﺘﻪ اﺷـﻬﺮ ﻣﻦ اﺳـﻤﻪ و ﮐﻨﯿﺘﻪ و ﻟﻢ ﯾﺮﻣﺰ ﻟﻪ ﺑﺎﻟّﺴﯿﻦ ﻟﺌﻠّﺎ‬‫ﯾﺘﺼـّﺤﻒ ﺑﺎﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ و ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻫﻮ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫وﻟﺪ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت ﺑﻤﮑﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﮐﺎن ﻣﻘﺪﻣﺎ و ﻗﺪوة و ﻣﺸﺎر‬‫إﻟﯿﻪ ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ و اﻻﮐﺎﺑﺮ و اﺧﺬ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﺣﻤﯿﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﺸـﺮم و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻋﻠﯽ و ﻫّﻨﺎد ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﺮي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن و اﻟﺤﺮث ﺑﻦ ﻣﺴـﮑﯿﻦ و أﺑﯽ داود‬‫ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻻﺷـﻌﺚ اﻟّﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﺤّﻔﺎظ و اﺧﺬ ﻣﻨﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﺸﺮ اﻟﺪوﻻﺑﯽ و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻗﺮاﻧﻪ و‬‫اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻟﻄﯿﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻄﺤـﺎوي و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﯾﺬﮐﺮ ارﺑﻌﮥ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﻓﺒﺪأ ﺑﺎﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﻧﻘﻞ اﯾﻀﺎ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪181 :‬‬‫اﻧﻪ ﻗـﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة اﻧﻪ ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘـﺪم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ ﯾـﺬﮐﺮ ﺑﻌﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و‬‫اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌـﺪﯾﻞ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻨﺎ و ﮐﺎن ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻮرع و اﻟﺘﺤﺮي اﻻ ﺗﺮي اﻧﻪ إذا روي ﻓﯽ ﺳـﻨﻨﻪ ﻋﻦ اﻟﺤﺮث ﺑﻦ ﻣﺴـﮑﯿﻦ ﯾﻘﻮل ﻗﺮئ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺎ‬‫اﺳﻤﻊ و ﻻ ﯾﻘﻮل ﻓﯿﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ أو اﺧﺒﺮﻧﺎ ﮐﻤﺎ ﯾﻘﻮل ﻋﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ و ذﻟﮏ ان اﻟﺤﺮث ﮐﺎن ﻣﺘﻮﻟﯽ اﻟﻘﻀﺎء ﺑﻤﺼﺮ و ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺧﺸﻮﻧﮥ ﻟﻢ ﯾﻤﮑﻦ ﻟﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻓﮑﺎن ﯾﺴﺘﺘﺮ ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ و ﯾﺴﻤﻊ ﺣﯿﺚ ﻻ ﯾﺮاه ﻓﻠﺬﻟﮏ ﺗﻮّرع و ﺗﺤّﺮي ﻓﻠﻢ ﯾﻘﻞ ﺣﺪﺛﻨﺎ او اﺧﺒﺮﻧﺎ‬‫و ﻗﯿـﻞ اّن اﻟﺤـﺎرث ﮐـﺎن ﺧﺎﺋﻔﺎ ﻣﻦ اﻣﻮر ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﺎﻟﺴـﻠﻄﺎن ﻓﻘـﺪم اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ زّي اﻧﮑﺮ و ﻗﺎﻟﻮا ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺒﺎء ﻃﻮﯾﻞ و‬‫ﻗﻠﻨﺴﻮة ﻃﻮﯾﻠﻪ ﻓﺎﻧﮑﺮ زّﯾﻪ و ﺧﺎف ان ﯾﮑﻮن ﻣﻦ ﺑﻌﺾ ﺟﻮاﺳـﯿﺲ اﻟﺴﻠﻄﺎن ﻓﻤﻨﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﺪﺧﻮل ﻋﻠﯿﻪ ﻓﮑﺎن ﯾﺠﯽء ﻓﯿﻘﻌﺪ ﺧﻠﻒ اﻟﺒﺎب و ﯾﺴﻤﻊ‬‫ﻣﺎ ﯾﻘﺮأه اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺧﺎرج و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺻـّﻨﻒ اوﻻ اﻟّﺴﻨﻦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻪ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺸﺄن ﻟﻢ ﯾﺼّﻨﻒ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫ﺑﯿـﺎن ﻣﺨـﺎرﺟﻪ ﺛﻢ اﺧﺘﺼـﺮه ﺑﺎﻟﺘﻤـﺎس ﻃﺎﺋﻔـﮥ ﻣﻦ اﻟﺸـﯿﻮخ و ﺳـﻤﺎه اﻟﻤﺠﺘﻨﯽ ﺑـﺎﻟﻨﻮن و ﺳـﺒﺐ اﻧﺘﺨﺎﺑﻪ ان اﺣـﺪا ﻣﻦ اﻣﺮاء وﻗﺘﻪ ﺳﺄﻟﻪ ان ﺟﻤﯿﻊ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺘﺎﺑﮏ و ﺻـﺤﯿﺤﮥ ﻗﺎل ﻻ ﻓﺎﻣﺮ ذﻟﮏ اﻻﻣﯿﺮ ﺑﮑﺘﺎب ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺠﺮد ﻓﺎﻧﺘﺨﺒﻪ و اﺳﻘﻂ ﻣﻨﻪ ﮐﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﮑﻠﻢ ﻓﯿﻪ و ﻋﻠﻞ و اﻟﻤﺤﺪﺛﻮن‬‫إذا ﻗـﺎﻟﻮا رواه اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ أراد و اﻟﻤﺠﺘﻨﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘـﺎب اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ دون اﻟﮑﺘـﺎب اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻣﺎ ﮐﻼم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﯾﺬﮐﺮ و ﻣﻦ ﻧﻈﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻨﻦ ﻟﻪ ﺗﺤﯿﺮ ﻓﯽ ﺣﺴﻦ ﮐﻼﻣﻪ و ﮐﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ و ﻟﻪ ﻣﻨﺎﺳﮏ اﻟّﻔﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﻗـﺎل اﻻـﻣﯿﺮ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﻤﺤـﺪث ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ اﻧﻪ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺼّﻨﻔﺎت و ﻣﻘﺘﺪي زﻣﺎﻧﻪ ﺳﮑﻦ ﻣﺼﺮ ﺛﻢ ﺟﺎء ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻫﻞ ﺗﻠﮏ اﻟﻨﺎﺣﯿﮥ ﯾﻮﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﻣﺎ ﺗﻘﻮل ﻓﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و‬‫ﻣﺎ ورد ﻓﯽ ﻓﻀﻠﻪ ﻓﺎﺟﺎب اﻣﺎ ﯾﺮﺿﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ان ﯾﺨﺮج ﻋﻨﯽ راﺳﺎ ﺑﺮأس ﺣﺘﯽ ﯾﻔﻀﻞ و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻗﺎل ﻻ اﻋﺮف ﻟﻪ ﻓﻀﯿﻠﮥ اﻻ ﻻ اﺷﺒﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻄﻨﻪ‬‫ﻓﻘﺎم اﻟﻨﺎس و وﻗﻌﻮا ﻓﯿﻪ و اﻫﺎﻧﻮه و ﺿـﺮﺑﻮا و ﺟّﺮوه ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و اذﻫﺒﻮه ﺑﺮﻣﻠـﮥ ﻓﻤﺮض ﻓﻤﺎت ﺑﺬﻟﮏ و ﻓﯽ رواﯾﮥ اذﻫﺒﻮه ﺑﻤﮑﮥ ﻓﻤﺮض و‬‫ﻣﺎت ﺑﻤﮑﮥ و دﻓﻨﻮه ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة و اﯾﻀﺎ ﻗﺎل اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ ﺻّﻨﻒ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ و اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺘﺤﯿﮥ‬‫و اﻟﺴـﻼم ﻓﻘﺎﻟﻮا ﻟﻪ ﮐﯿﻒ ﻟﻢ ﺗﺼـّﻨﻒ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺑﺎﻗﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻓﻘﺎل ﺑﻌﺜﻨﯽ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻧﯽ رﺣﻠﺖ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﻮﺟـﺪت اﻫﻠﻪ ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎردت ان اﻫﺪﯾﻬﻢ ﻓﺎﻟﻔﺖ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ﮐﺎن رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺠﻤﺎع ﻟﻪ ارﺑﻊ ﻧﺴﻮة و ﺳﺮاري ﻣﺘﻌﺪدة‬‫وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ در ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺷﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﺣﺪ اﺋﻤﮥ اﻻﺳﻼم ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻧﺴﺒﮥ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل ﺑﻔﺘﺢ اﻟّﻨﻮن و اﻟّﺴﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﺑﻌﺪﻫﺎ اﻟﻬﻤﺰة‬‫اﻟﻤﮑﺴﻮرة ﻫﺬه اﻟﻨﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﺑﻠﺪة ﺑﺨﺮاﺳﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪182 :‬‬‫ﯾﻘـﺎل ﻟﻬـﺎ ﻧﺴﺎ و اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة اﻟﯽ ﻫـﺬه اﻟﺒﻠـﺪة اﻟّﻨﺴﻮي و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﺳـﻤﻌﺖ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﯾﻘﻮل‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﻻدﯾﺐ اﺑﺎ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺑﯿﻮردي ﯾﻘﻮل اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟّﺼﺤﯿﺤﮥ اﻟﯽ ﻫﺬه اﻟﺒﻠﺪة ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﮐﺎن اﻻدﯾﺐ ﺟﻤﻊ اﺟﺰاء ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 155‬از ‪597‬‬‫ﻧﺴﺄ و اﺑﯿﻮرد و اﻧﺎ دﺧﻠﺘﻬﺎ و اﻗﻤﺖ ﺑﻬﺎ ارﺑﻌﯿﻦ ﯾﻮﻣﺎ و ﮐﺘﺒﺖ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ذﮐﺮ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺴﻮﺑﯿﻦ إﻟﯿﻬﺎ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﻣﻨﻬﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﺳﻨﺎن اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻨﻦ اﻣﺎم ﻋﺼﺮه ﺳﮑﻦ ﻣﺼﺮ ﻣﺪة و اﻧﺘﺸﺮ ﺑﻬﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﺣﺪث‬‫ﻋﻦ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻗﯿﻞ ﺑﻤﮑﮥ و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟﺮﻣﻠﮥ و اﺑﻨﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻣﻦ‬‫اﻫﻞ ﻣﺼـﺮ وﻟﺪ ﺑﻤﺼـﺮ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ و اﻧﻤﺎ اﻗﺘﺼﺮ ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻤﮥ‬‫أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا اﻟﻘﺪر ﻣﻊ اﻧﻪ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﺴـﺘﮥ اﻟّﺬﯾﻦ ﻫﻢ ارﮐﺎن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺳـﺘﻐﻨﺎء ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺷـﻬﺮﺗﻬﺎ و ﮐﺜﺮة وﺟﻮدﻫﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺸﻬﻮرة و ﻗﺪ ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ در ﮐﺘﺎب ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﻐﺒﮥ وارد و ﺑﻐﯿﮥ راﺋﺪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم اﻻوﺣﺪ و اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻤﻔﺮد رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤﺠﮥ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن ﺑﻦ دﯾﻨﺎر اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﻔﺘـﺢ اﻟّﻨﻮن و اﻟﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ ﺑﻌـﺪﻫﺎ ﻫﻤﺰة ﻣﮑﺴﻮرة ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻧﺴﺄ ﻣـﺪﯾﻨﮥ‬‫ﺑﺨﺮاﺳﺎن و ﯾﻘﺎل ﻧﺴﻮي ﺑﺎﻟﻮاو ﺑﺪل اﻟﻬﻤﺰة و ﻫﻮ اﻟﻘﯿﺎس و اﻻول اﺷـﻬﺮ اﺣﺪ اﻋﻼم اﻟّﺪﯾﻦ و ارﮐﺎن اﻟﺤﺪﯾﺚ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ﻗﯿﻞ‬‫ارﺑﻊ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺳـﻤﻊ ﺧﻼﺋﻖ ﺑﻌﺪة ﻣﻦ اﻟﺒﻼد ﺧﺮاﺳﺎن و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﻌﺮاق و اﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻟﺸﺎم و ﻣﺼﺮ و ﻏﯿﺮﻫﺎ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻗﺘﯿﺒﮥ و ﻫﻮ اﺑﻦ‬‫ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ و ﻗﺎل اﻗﻤﺖ ﻋﻨﺪه ﺳـﻨﮥ و ﺷـﻬﺮﯾﻦ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ﯾﻘﻮل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻘّﺪم ﻋﻠﯽ ﮐّﻞ ﻣﻦ‬‫ﯾﺬﮐﺮ ﺑﻬﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﯾﺬﮐﺮ ارﺑﻌﮥ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ رآﻫﻢ ﻓﯿﺒﺪأ ﺑﺎﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫و ﮐـﺎن ﺷـﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﺳـﮏ اﻟّﻔﻬـﺎ ﻋﻠﯽ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺎن ﯾﺼﻮم ﯾﻮﻣﺎ و ﯾﻔﻄﺮ ﯾﻮﻣﺎ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺠﻤﺎع و ﻟﻪ ارﺑﻊ زوﺟﺎت‬‫ﯾﻘّﺴﻢ ﻟﻬّﻦ و ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﺮاري و ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺪاد ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ ﻏﯿﺮ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻗﺎل‬‫رﺿـﯿﺖ ﺑﻪ ﺣﺠﮥ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﺎل اﻟﺘﺎج اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ ﺳﺄﻟﺖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺬﻫﺒﯽ اّﯾﻬﻤﺎ اﺣﻔﻆ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻟا ﺤﺠﺎج‬‫او اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻢ ذﮐﺮت ذﻟﮏ ﻟﻠﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻮاﻟـﺪ ﺗﻐﻤـﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻓﻮاﻓﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﺳﺄﻟﻪ ﺑﻌﺾ اﻷﻣﺮاء‬‫ﻋﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﮑﺒﯿﺮ أ ﮐﻠّﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻓﻘـﺎل ﻻـ ﻗـﺎل ﻓﺎﮐﺘﺐ ﻟﻨﺎ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻣﻨﻪ ﻣﺠّﺮدا ﻓﺼـﻨﻊ اﻟﻤﺠﺘﻨﯽ ﻓﻬﻮ اﻟﻤﺠﺘﻨﯽ ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﻨﻦ ﺗﺮك ﮐﻞ‬‫ﺣﺪﯾﺚ آورده ﻓﯽ اﻟّﺴﻨﻦ ﻣﻤﺎ ﺗﮑّﻠﻢ ﻓﯽ اﺳﻨﺎده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪183 :‬‬‫ﺑﺎﻟﺘﻌﻠﯿـﻞ و ﻟﻤـﺎ دﺧـﻞ دﻣﺸﻖ ﺳـﺌﻞ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤـﺎ ﻓﻔـّﻀ ﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﻣﺎ زاﻟﻮا‬‫ﯾﺪﻓﻌﻮن ﻓﯽ ﺧﺼـﯿﺘﻪ ﺣﺘﯽ اﺧﺮج و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻓﺘﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻟﺜﻼث ﻋﺸﺮة ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ ﻣﮑـﮥ ﺑﺎﺷﺎرة ﻣﻨﻪ ﻓﺪﻓﻦ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و اﻟﻤﺮوة رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺰرﻗﺎﻧﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ در ﺷـﺮح‬‫ﻣﻮاﻫﺐ ﻟـﺪﻧﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ ﺛﻢ اﻟﻤﺼـﺮي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣـﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻤﺒﺮزﯾﻦ و اﻻﻋﻼم‬‫اﻟﻄّﻮاﻓﯿﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ ﺣﺘﯽ ﻗﺎل اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﻫﻮ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﻣﺎ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﭘﺲ از ﺛﻘﺎت ﺳـﺒﺎق و‬‫ﻣﺘﺒﺤﺮﯾﻦ ﺣـﺬاق و ﻣﺤﺮزﯾﻦ ورع و اﺣﺘﯿﺎط و ﻣﺤﺘﺮزﯾﻦ از ﺧﻠﻂ و اﺧﺘﺒﺎط و ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻋﺎﻟﯿﮥ اﻟﻤﻨﺎر و ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﺛﺮ ﺳﺎﻃﻌﮥ اﻻﻧﻮارﺳـﺖ‬‫ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺴﺠﺰي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ ﺷﯿﺒﺎن و ﻗﺘﯿﺒﮥ و ﻋﻨﻪ س رﻓﯿﻘﻪ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻘﮥ وﻟﺪ )‪ (195‬و‬‫ﻣﺎت )‪ (289‬و در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻗﺎل س ﺛﻘـﮥ و ﻗﺎل ﻣﻦ اﺣـﺪ اﻟﺜﻘﺎت و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺣﺎﻓﻆ ﺛﻘﮥ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در‬‫ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﯾﺎس ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ اﻟﺴـﻨﺠﺮي اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺨّﯿﺎط اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﺳـﮑﻦ دﻣﺸﻖ روي ﻋﻦ‬‫اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و ﺑﺸـﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي و داود ﺑﻦ رﺷﯿﺪ و أﺑﯽ ﻣﻌﻤﺮ اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و ﺻﻔﻮان ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ و اﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﺷﯿﺒـﮥ و دﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺼﺎد و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻌـﺪﻧﯽ و أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ و ﺑﻨـﺪار و ﻓﻼس و أﺑﯽ ﮐﺎﻣﻞ اﻟﺠﺤﺪري و‬‫ﻫﺎرون اﻟﺠﻤﺎل و ﻫﺪﺑـﮥ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و روي ﻋﻨﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻗﺮاﻧﻪ و اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺟﻮﺻﺎ و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﻤﻨﺠﻨﯿﻘﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﻘﺐ و أﺑﯽ اﻟﻤﯿﻤﻮن اﻟﺒﺠﻠﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛﻘﮥ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫ﺣﺎﻓﻆ ﺛﻘـﮥ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﻗـﺪم ﻣﺼـﺮ و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ و ﺧﺮج و ﺗﻮﻓﯽ ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﺑﻌـﺪ اﻟﺜﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﮐﺎن ﻣﻮﻟﺪه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 156‬از ‪597‬‬‫ﺳﻨﻪ ‪ 195‬و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﺳﻨﮥ ‪ 289‬و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻘﺮﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﯾﺎس ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ اﻟﺴﻨﺠﺮي ﺑﮑﺴﺮ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺳﮑﻮن‬‫اﻟﺠﯿﻢ ﺑﻌﺪﻫﺎ زاء اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻧﺰﯾﻞ دﻣﺸﻖ ﯾﻌﺮف ﺑﺨﯿﺎط اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﺛﻘﮥ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻦ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸـﺮة ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻟﻪ ارﺑﻊ‬‫و ﺗﺴﻌﻮن اﻣﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﭘﺲ از اﺟّﻠﻪ ﻣﻮﺛﻘﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﺪاد و اﻣﺎﺛﻞ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﺻﺪق و رﺷﺎد و ﻣﺤّﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻣﺠﺎد و رﮐﻦ اﺳﺘﻨﺎد‬‫ﻣـﺪﻗﻘﯿﻦ ﺑﺎ اﻧﺘﻘﺎدﺳﺖ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺒﺴﺘﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟّﻀّﺒﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟّـﺬي ﯾﻘﺎل‬‫ﻟﻪ ﺳـّﺠﺎدة ﯾﺮوي ﻋﻦ وﮐﯿﻊ و اﻫﻞ ﺑﻠﺪة ﺛﻨﺎ ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻨﺎ ﻣﺎت ﯾﻮم اﻟـّﺴ ﺒﺖ ﻟﺜﻤﺎن ﯾﻘﯿﻦ ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳﻨﻪ ‪ 241‬اﺣﺪي و‬‫ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟّﻀّﺒﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻄﻠﺐ ﺑﻦ زﯾﺎد اﻟﻤﺤﺎرﺑﯽ و ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﺴـﺮاج و س‬‫ﺑﻮاﺳﻄﮥ ﺛﻘﮥ ﺗﻮﻓﯽ )‪ (238‬و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪184 :‬‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺳﺄﻟﺖ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﺛﻘـﮥ ﻣﺎﻣﻮن و ﻗﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﺜﻘﻔﯽ ﮐﻮﻓﯽ ﺛﻘـﮥ روي ﻟﻪ س ﺣـﺪﯾﺜﺎ و ﻓﯽ‬‫اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﺣـﺪﯾﺜﺎ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟﻀﺒﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻮراق اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﺼـﯿﺮﻓﯽ روي ﻋﻦ‬‫اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ و أﺑﯽ أﺳﺎﻣﮥ و أﺑﯽ ﺧﺎﻟﺪ اﻻﺣﻤﺮ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺤﺎرﺑﯽ و ﻋﺒﺪة ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌﺒﻘﺮي و ﻣﺴﻬﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳـﻠﻊ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ و أﺑﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻀﺮﯾﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﺻﻢ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﺮوزي و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﺑﻮ‬‫زرﻋﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟﺴﺮاج و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ و زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺴﺠﺰي و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳﻔﯿﺎن و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر اﻟﺼﻮﻓﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺳﺄﻟﺖ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮن و ﻗﺎل اﻟّﺴـ ﺮاج ﮐﻮﻓﯽ ﺛﻘﮥ ﻗﺪم ﺑﻐﺪاد ﺳـﻨﻪ‬‫‪ 35‬و ﺣﺪث ﺑﻬﺎ و ﻗﺎل ﻣﻄﯿﻦ ﻣﺎت ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﻪ ‪ 238‬ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﻦ ﺣﺪﯾﺚ واﺣﺪ ﻓﯽ اﻋﺘﮑﺎف ﻋﻤﺮ ﻗﻠﺖ و ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت و‬‫ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻘﺮﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟّﻀﺒﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻮّراق اﻟﻀـﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺛﻘﮥ ﻣﻦ اﻟﻌﺎﺷﺮة ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻠﺜﯿﻦ اﻣﺎ ﻣﺴﻬﺮ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﭘﺲ از اﮐﺎﺑﺮ اﺛﺒﺎت اﯾﻘﺎظ و اﻓﺎﺧﻢ ﺛﻘﺎت ﺣﻔﺎظ و ﺻـﺪور ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ و ﻗﺮوم ﻧﺤﺎرﯾﺮﺳﺖ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﻫﯿﺐ‬‫اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳﻠﻊ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و اﻻﻋﻤﺶ و ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻔﺎري و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻠﻮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺷﺞ و اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺒﺴﻄﺎﻣﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك اﻟﻤﺨﺰوﻣﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ وﺛﻘﻪ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﺑﻦ ﺣﻤـﺎد اﻟﻮراق و ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻓﯽ اﻟّﺜﻘﺎت اﻣﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎري ﭘﺲ از ﻋﻈﻤﺎي ﻣﻮﺛﻘﯿﻦ ﺑﺎ ﺟﻼﻟﺖ و ﻧﺒﻬﺎي ﻗﺮاي ﻣﺎوﯾﺎن ﺑﻨﺎﻟﺖ و‬‫از ﺟﻤﻠﻪ ﺛﻘﺎت ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ و اﺋﻤﻪ ﻣﺸﺘﻬﺮﯾﻦﺳﺖ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺒﺘﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺒﺎن در ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺎري اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ‬‫اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻻﻋﻤﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﮐﻮﻓﮥ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻟﺸﻌﺒﯽ و اﻟﮑﻮﻓﯿﯿﻦ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك و ﺟﺮﯾﺮ و وﮐﯿﻊ و ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ اﻻﺳﺪي اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻤﻘﺮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺤﺮوف و ﯾﻌﺮف ﺑﺎﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻻ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒﺼﺮي اﻟﻨﺤﻮي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺜﻘﻔﯽ ﻋﻦ ﻋﻄﺎ و ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﻦ ﻣﺮة و اﻟﻤﺴـﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺧﯿﺮ و اﻟﻄﺒﻘﮥ و ﻋﻨﻪ ﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ و ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ و ﺧﻼد ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ و ﺧﻠﻖ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺑﺎس ﻣﺎت ﺳﻨﻪ‬‫‪ 156‬و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ و ﻣﻦ ﺛﻘﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺪﯾﺜﻪ ﺑﺎس و ﻗﺎل ﻣﺮة ﺛﻘﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺛﻘﮥ و‬‫ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻﺳﺪي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻘﺎري‬‫اﻻـﻋﻤﯽ ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺤﺮوف روي ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺘﺒـﮥ ﺑﻦ ﻓﺮﻗـﺪ ﻣﺮﺳـﻼ و ﻋﻄـﺎ ﺑﻦ أﺑﯽ رﺑّﺎح و ﻋﻄﺎ ﺑﻦ اﻟﺴﺎﺋﺐ و زﯾـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻟﺴـّﺪي و ﻃﻠﺤـﮥ ﺑﻦ ﻣﺼـﺮف و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﺮة و أﺑﯽ ﻋﻮن اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﺒـﺎرك و وﮐﯿﻊ و ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و اﺑﻮ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﺰﺑﯿﺮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪185 :‬‬‫و ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳـﻠﻊ و ﺟﺮﯾﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻤﯿـﺪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ و ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ و ﺧﻼد ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل‬‫اﻟﻤﯿﻤـﻮﻧﯽ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺑـﺎس و ﻗـﺎل اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼـﻮر ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﺛﻘـﮥ و ﻗـﺎل اﻟـﺪوري ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﮑﻮﻓﯽ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺤﺮوف ﻫﻮ ﻫﻤﺪاﻧﯽ و ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ اﻟﻨﺤﻮي ﺑﺼـﺮي و ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋّﯽ ﺛﻘﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺪﯾﺜﻪ ﺑﺎس و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ ﺛﻨﺎ ﻣﻘﺎﺗﻞ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 157‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ و ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت ﻗﺎل اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﻣﺎت ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺎري ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ اﺳﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 156‬ﻗﻠﺖ و ﻗﺎل اﻟﻌﺠﻠﯽ ﮐﻮﻓﯽ ﺛﻘﮥ رﺟﻞ ﺻﺎﻟﺢ ﮐﺎن اﺣﺪ ﻗﺮاء اﻟﮑﻮﻓﮥ راﺳﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﻟﺒﺰار ﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺑﺎس و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﻔﻮن و وﺛﻘﻪ اﺑﻦ ﻧﻤﯿﺮ و ﻗﺎل اﻟﺪاﻧﯽ اﺣﺪ اﻟﻘﺮاء ﻋﻦ ﻋﺎﺻﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻨﺠﻮد و اﻻﻋﻤﺶ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ اﻟﮑﺴﺎﺋﯽ‬‫و ﺧﺎرﺟـﮥ ﺑﻦ ﻣﺼـﻌﺐ و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻘﺮﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻﺳـﺪي اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﺑﺴـﮑﻮن اﻟﻤﯿﻢ اﺑـﻮ ﻋﻤﺮ‬‫اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻘﺎري ﺛﻘﮥ ﻣﻦ اﻟﺴﺎﺑﻌﮥ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ اﻣﺎ ﺳﺪي ﭘﺲ ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻧﺒﯿﻠﻪ و ﻋﺪاﻟﺖ و ﻣﻨﺎﻋﺖ و وﺛﺎﻗﺖ و ﺑﺮاﻋﺖ‬‫او آﻧﻔﺎ ﺑﻪ ﺗﻔﺼـﯿﻞ ﺟﻤﯿﻞ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣﺪ و ﭼﻮن اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام و ﺧﺎدﻣﺎن ﺑﺎ اﺧﺘﺼﺎص رﺳﻮل اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ اﻟﮑﺮام اﺳﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻮد وﺛﺎﻗﺖ و ﻋـﺪاﻟﺖ او ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌـﮥ اﻟﻨﻬﺎر واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎر اﺳﺖ و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﻌﺠﺒﻪ و ﻣـﺪاﺋﺢ‬‫ﻣﻄﺮﺑﻪ و ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻏﺰﯾﺮه و ﻣﺤـﺎﺳﻦ وﻓﯿﺮه او اﻧﻔـﺎ ﺷـﻨﯿﺪي و ﺑﮑﻨﻪ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و رﻓﻌﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ او وا رﺳـﯿﺪي ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﻨﻌﺎم ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم روات ﺳﻠﺴﻠﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﺪ ﺟﻤﯿﻌﺎ اﺗﺼﺎف ﺑﻮﺛﺎﻗﺖ و ﻋﺪاﻟﺖ دارﻧﺪ و ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻋﻠﻢ رﺟﺎل اﯾﺸﺎن را‬‫از ﺛﻘﺎت و ﻋـﺪول ﻣﯽﺷـﻤﺎرﻧﺪ ﻓﺎذا ﮐﺎن اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻋﻤـﺪة اﻫﻞ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و ﻗﺪوة ارﺑﺎب اﻟﺴﺒﺮ و اﻟﺘﺪﻗﯿﻖ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻻﻧﯿﻖ و‬‫ﺧﺮج ذﻟـﮏ اﻟﺨـﺒﺮ اﻟﻠﻄﯿﻒ اﻟﺮﺷـﯿﻖ ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺻـﺤﯿﺢ وﺛﯿﻖ و ﺳـﻨﺪ ﻣﺘﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻮﺛﺎﻗـﮥ ﻋﺮﯾﻖ اﻇﻬـﺎرا ﻟﻠﺤّﻖ اﻟّـﺬي ﻫﻮ ﺑﺎﻻذﻋـﺎن ﺣﻘﯿﻖ و إراءة‬‫ﻟﻮاﺿـﺢ اﻟّﻠﻘﻢ و ﺳـﻮي اﻟﻄﺮﯾـﻖ ﮐﯿـﻒ ﯾﺮﮐﻦ ذو ﺧـﺒﺮ ﺑﺼـﯿﺮ اﻓﯿـﻖ اﻟﯽ اﺑﻄـﺎﻟﻪ و رّده و اﻟﺘﻤﺰﯾـﻖ و ﯾﻠﻘﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﯽ ﺣﻠـﻖ اﻟﻤﻀـﯿﻖ و ﯾﻌـﺬﺑﻬﺎ‬‫ﺑﺎﻟﻌـﺬاب اﻟﻮاﺻﺐ و اﻟﯿﻢ اﻟﺤﺮﯾﻖ ﻓﺜﺒﺖ ﻣﻦ ﻫﻨـﺎ ان اﺑﻄـﺎل اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﻟﺒـﺎﻟﻐﯿﻦ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺘﺤـﺪﯾﻖ و اﻧﮑـﺎر اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻟﺨﺎﺋﻀـﯿﻦ ﻓﯽ ﺑـﺪﯾﻊ‬‫اﻟﺘﺸﻘﯿﻖ اﺷﻨﻊ ﻣﺮاء و اﺳﻤﺞ ﺷﻬﯿﻖ و اﻓﻈﻊ ﻋﻮاء و اﻧﮑﺮ ﻧﻬﯿﻖ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻻرﻓﺎق و اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و ﻫﻮ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﺑﮑّﻞ ﺟﻠﯿﻞ و دﻗﯿﻖ‬‫وﺟﻪ دﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از آﻧﮑﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺴـﻨﺪي رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺛﻘﺖ و ﻋﺪاﻟﺖ روات ﺳﻠﺴﻠﻪ آن از ﮐﺘﺐ رﺟﺎل ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺑﺎﮐﻤﺎل‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﻣﺠﺮد اﯾﺮاد ﻧﺴﺎﺋﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را در ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﺑﺮاي ﺷﻔﺎي داء ﻋﻀﺎل رّد و اﺑﻄﺎل آن ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ زﯾﺮا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪186 :‬‬‫ﮐﻪ از اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و اﺋّﻤﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و اﺋّﻤﻪ ﮐﺮام واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺮاي اﻫﺘﺪاي ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ ﻟﺌﺎم و‬‫اﺳـﺘﺒﺼﺎر ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ اﻏﺜـﺎم ﮐﻪ از ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﺤﻖ اﻟﻤـﺒﯿﻦ اﻋﺮاض و اﺳـﺘﻨﮑﺎف و ﻧﮑﻮل و اﻧﺤﺮاف داﺷـﺘﻨﺪ‬‫ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ آﻧﻔﺎ از اﻓﺎده ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن و ﺻﻔﺪي و رواﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن و ﺳﺒﮑﯽ‬‫در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎه در ﯾﺎﻓﺘﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ‬‫اﻟﺰﮐﯽ اﻟﻤﺰي در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل در ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻣﻮن اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻤﻌﺖ ﻗﻮﻣﺎ ﯾﻨﮑﺮون ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻟﻌﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺗﺮﮐﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن رﺿـﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻮﻗﺖ ﺻـّﻨﻔﻬﺎ ﻓﺤﮑﯿﺖ ﻟﻪ ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﻓﻘﺎل دﺧﻠﻨﺎ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻬﺎ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼّﻨﻔﺖ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ؟؟؟ ﺟﺎء ان ﻫﺬﺑﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺛّﻢ ﺻـّﻨﻒ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺮأﻫﺎ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺎس و ﻗﯿﻞ ﻟﻪ و‬‫اﻧﺎ ﺣﺎﺿـﺮ اﻻ ﺗﺨﺮج ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻘﺎل أّي ﺷـﯽء اﺧﺮج اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﺸـﺒﻊ ﺑﻄﻨﻪ و ﺳﮑﺖ و ﺳﮑﺖ اﻟّﺴﺎﺋﻞ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﻧﺴﺨﮥ ﻣﻦ ﺗﻬﺬﯾﺐ‬‫اﻟﮑﻤـﺎل ﻧﺴـﺨﺖ ﻣﻦ ﺧـّﻂ اﻟﻤّﺰي اﻟﻤﺼـّﻨﻒ و ﻗﺮﺋﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﯽ ﻓﯽ ﻏﺎﯾـﮥ؟؟؟ اﻟﻮﺛﺎﻗـﮥ و اﻟـّﺼ ﺤﮥ و اﺷﺘﺮﯾﺘﻬﺎ ﻓﯽ ﺣﺪﯾـﺪة ﯾﻮم اﻻرﺑﻌﺎء ﺛﺎﻣﻦ‬‫ﻣﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﻌـﺪ اﻻﻟﻒ ﻋﻨـﺪ رﺟﻮﻋﯽ ﻣﻦ اﻟﺤـﺞ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﻫﯿﺐ‬‫اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻧﺴـﺎﺋﯽ ﻧﻘﻼـ ﻋﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻤﻌﺖ ﻗﻮﻣﺎ ﯾﻨﮑﺮون ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻟﻌﻠﯽ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺗﺮك ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﺜﻠﺜـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ ذﻟـﮏ اﻟﻮﻗﺖ ﺻـّﻨﻔﻬﺎ ﻓﺤﮑﯿﺖ ﻟﻪ ﻣـﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﻓﻘـﺎل دﺧﻠﻨﺎ دﻣﺸﻖ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 158‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻬـﺎ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼـّﻨﻔﺖ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ رﺟـﺎء ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤّﻔﺎظ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﻗﻮﻣـﺎ ﻣﻨﮑﺮون ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ ﻟﻌﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺗﺮﮐﻪ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺨﯿﻦ ﻓـﺬﮐﺮت ﻟﻪ ذﻟﮏ ﻓﻘﺎل‬‫دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻬـﺎ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼـّﻨﻔﺖ ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ رﺟﻮت ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺤﺎﺟﯽ ﺧﻠﯿﻔﻪ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻟﻼﻣﺎم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋّﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺘﻮﻓّﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ذﮐﺮ اﻧّﻪ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﻟﻢ ﻻ ﺻّﻨﻔﺖ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟّﺸﯿﺨﯿﻦ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و‬‫اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻬـﺎ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼـّﻨﻔﺘﻪ رﺟـﺎء ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻓـﺎﻧﮑﺮوا ﻋﻠﯿﻪ و اﺧﺮﺟﻮه ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﺛﻢ ﺑﻦ دﻣﺸﻖ اﻟﯽ‬‫اﻟّﺮﻣﻠـﮥ ﻓﻤـﺎت ﺑﻬـﺎ و ﻧﯿﺰ ﺣـﺎﺟﯽ ﺧﻠﯿﻔﻪ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻟﻼﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫ذﮐﺮﻫﺎ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸﺮة و ﻻﺑﯽ اﻟﻤﺆّﯾﺪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪187 :‬‬‫اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 568‬و ﻻﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻗﺪ اﮐﺜﺮ ﻓﯿﻪ اﻟﺮواﯾﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ‬‫ﺣﻨﺒـﻞ و ﺳﺒﯿﻪ اﻧﻪ دﺧـﻞ دﻣﺸﻖ ﻓﻮﺟـﺪ اﻟﻤﻨﺤﺮﻓﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻓﺎراد ان ﯾﻬـﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻬـﺬا ﻫﺮ ﮔﺎه ﻋﻼﻣﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ‬‫ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ را ﺑﺮ ﺟﺎء ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ اﻗﺸﺎب و ارﺷﺎد ﻧﻮاﺻﺐ اوﺷﺎب ﺗﺼﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺻﺮاﺣﺖ دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ‬‫آﻧﮑﻪ درﯾﻦ ﮐﺘﺎب اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻌﺘﺒﺮ و ﻣﻌﺘﻤـﺪ و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﻘﺒﻮل و ﻣﺴـﺘﻨﺪ ﺑﺎﺷـﺪ وارد ﮐﺮده و ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ آن ﺑﻤﺜﺎﺑﻪ رﺳـﯿﺪه‬‫ﮐﻪ ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ آن ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ از ﺧﻮاب ﻏﻔﻠﺖ و ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺑﯿـﺪار و ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﻣﺎردﯾﻦ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﻪ آن از ﺳـﮑﺮ ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻟﺪاد‬‫ﻫﺸـﯿﺎر ﺗﻮاﻧﻨـﺪ ﺷـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﻣﮑـﺬوﺑﻪ در ان ﻣﻨـﺪرج و رواﯾﺎت ﻣﺼـﻨﻮﻋﻪ ﻣﻌﯿﻮﺑﻪ در ان ﻣﻨﺪﻣﺞ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫ﻫـﺪاﯾﺖ ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ و ارﺷـﺎد ﻣﺘﻌّﺴـ ﻔﯿﻦ ﺑـﺎن ﺣﺎﺻـﻞ ﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ درﯾﻦ ﺻﻮرت آن ﮐﺘـﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻀـﺤﮑﻪ ﻣﺴـﺘﻬﺰﺋﯿﻦ و ﻣﻠﻌﺒﻪ‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﻣﻄﻌﻦ ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ و ﻋﺮﺿﻪ ﻋﯿﺐ ﻣﻌﺘﻨﺘﯿﻦ ﻣﯽﮔﺮدﯾﺪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و‬‫اﻣﺜـﺎل آن ﮐﻪ در ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻧﺴـﺎﺋﯽ ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻌﺘﻤـﺪ و ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺖ ﺑﺤـﺪي ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺳـﺘﻨﺎد و اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﻧﻮاﺻﺐ و‬‫ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ اﻫـﻞ ﺿـﻼﻟﺴﺖ و اﯾﺸـﺎن ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻋﻨﺎد و ﻟﺠﺎج و ﻟـﺪاد و اﻋﻮﺟﺎج ﻣﺠﺎل ﻗـﺪح و ﺟﺮح در اﺳـﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺳﻮﯾـﮥ اﻟﻤﻨﻬﺎج ﻧﺪارﻧـﺪ ﻣﮕﺮ ﺣﯿﻔﺴﺖ و ﺻـﺪ ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ وﻗﺎر ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺤـﺪﺛﯿﺖ و ﺷـﯿﺨﻮﺧﺖ ﮐﺒﺎر و اّدﻋﺎي ﺣﺼﻮل‬‫ﻣﻠﮑﻪ در ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ اﺧﺒﺎر و ﻫﻢ دﻋﻮي ﮐﻤﺎل ﺻـﻔﺎ و وﻻي اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻃﻬﺎر ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم ﻣﺪي اﻟﻠﯿﺎﻟﯽ و اﻻﺳﺤﺎر وادي ﭘﺮ ﺧﺎر ﺗﮑﺬﯾﺐ‬‫و اﺑﻄـﺎل و اﻧﮑـﺎر ﺣـﺪﯾﺚ وﻻـﯾﺖ و ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﮐـﺎﺑﻠﯽ ﺟﻠﯿـﻞ اﻟﻔﺨﺎر ﻣﯽﺳـﭙﺎرد و ﻣﻘﺎم ﺧـﺪام ﻋﺎﻟﯽ اﺣﺘﺸﺎم ﺧﻮد ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻣﻘﺎم‬‫ﻧﻮاﺻﺐ اﻗﺰام و ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ اﻏﺜﺎم در ﺗﻮﻫﯿﻦ و اﺑﻄﺎل ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ ﻓﯿﻘﻮل ﻟﺴﺎن ﺣﺎﻟﻪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎ ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫اﻟﻮﺣﯿﺪ اﻧﮏ و ان رﺟﻮت ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ان ﯾﻬﺪي اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اﻟﻤﻨﺤﺮﻓﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺸﺎم و ﻟﮑﻦ ﻫﻮاي اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ‬‫ﺑﻠﻎ ﻣﻦ اﻻﻧﺤﺮاف و اﻻﻋﺘﺴﺎف و ﺣﺐ اﻟﺒﺎﻃﻞ و اﻟﺴﻔﺴﺎف ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾﺮﺟﯽ زواﻟﻪ و ﻻ ﯾﺨﻒ ﻧﮑﺎﻟﻪ ﻓﮑﺘﺎﺑﮏ و ان ﻧﻔﻊ اﻟﻨﻮاﺻﺐ و أﻧﻘﺬﻫﻢ‬‫ﻣﻦ ﺑﻐﺾ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳـﻼم ﻣﻠﮏ اﻟﻮاﻫﺐ و ﻟﮑﻦ ﻻ ﯾﻨﻔﻊ ﻫـﺬا اﻟﺬاﻫﺐ ﻣﻦ اﻟﻬﻮي و و اﻟﺠﻔﺎء و اﻟﺤﻘﺪ و اﻟﺒﻐﻀﺎء اﻟﯽ‬‫اﻗﺼـﯽ اﻟﻤـﺬاﻫﺐ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻣﻦ أزري ﺑﺸـﺎن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾـﮥ و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻣـﺎ ﻣﺎﺛﻠﻬﻤـﺎ ﻣﻤـﺎ ذﮐﺮ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ اﻟﻤﺼـّﻨﻒ ﻟﻬـﺪاﯾﮥ‬‫اﻟﻨﻮاﺻﺐ اﻟﻤﺤﺮزﯾﻦ ﻟﻔﻈـﺎﺋﻊ اﻟﻨﻘﺎﺋﺺ ﻓﻬﻮ ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﻣﺸﺎﺣﻦ و ﻣﮑﺎﺑﺮ ﺿﺎﻏﻦ ﻟﻠﺤﻖ واﻗﺺ و ﻣﺘﻌّﻨﺖ ﻣﺠﺎدل ﻣﺨﺎﺗﻞ ﻓﯽ ﺗﯿﻪ اﻟﻌﻀـﯿﻬﮥ راﻗﺺ و‬‫ﻣﮑﺎﺑﺮ ﺣﺎﺋﺮ و ﻣﺒﺎﻫﺖ ﺧﺎﺳﺮ و ﻟﺠﻮج ﻗﺎﺻﺮ ﻟﻌﻘﺪ اﻻﯾﻘﺎن ﻧﺎﮐﺚ و ﻋﻦ اﺗﺒﺎع اﻟﺼﺪق ﻧﺎﮐﺺ و ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﺷﺮوع ﺗﻬﺬﯾﺐ‬‫اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ ذﮐﺮ اﻟﻤﺆﻟﻒ ﯾﻌﻨﯽ اﻟﻤﺰّي اﻟﺮﻗﻮم ﻓﻘﺎل ﻟﻠﺴﺘﮥ ع و ﻟﻼرﺑﻌﮥ ع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪188 :‬‬‫و ﻟﻠﺒﺨﺎري خ و ﻟﻠﻤﺴـﻠﻢ م و ﻻﺑﯽ داود د و ﻟﻠﺘﺮﻣـﺬي ت و ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ س و ﻻﺑﻦ ﻣﺎﺟـﮥ ق و ﻟﻠﺒﺨﺎري ﻓﯽ اﻟﺘﻌﺎﻟﯿﻖ ﺧﺖ و ﻓﯽ اﻻدب اﻟﻤﻔﺮد‬‫ﺑﺦ و ﻓﯽ ﺟﺰء رﻓﻊ اﻟﯿﺪﯾﻦ ي و ﻓﯽ ﺧﻠﻖ اﻓﻌﺎل اﻟﻌﺒﺎد ﻋﺦ و ﻓﯽ ﺟﺰء اﻟﻘﺮاءة ﺧﻠﻒ اﻻﻣﺎم ر و ﻟﻤﺴـﻠﻢ ﻓﯽ ﻣﻘﺪﻣﮥ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻣﻖ و ﻻﺑﯽ داود ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 159‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺮاﺳـﯿﻞ ﻣﺪ و ﻓﯽ اﻟﻘﺪر ﻗﺪ و ﻓﯽ اﻟﻨﺎﺳﺦ و اﻟﻤﻨﺴﻮخ ﺧﺪ و ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻔﺮد ف و ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻻﻧﺼﺎر ص و ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ ل و ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪ‬‫ﻣﺎﻟﮏ ﮐﺪ و ﻟﻠﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ اﻟﺸـﻤﺎﺋﻞ ﺗﻢ و ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﯿﻮم و اﻟﻠﯿﻠﮥ ﺳـﯽ و ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ ﻣﺎﻟﮏ ﮐﻦ و ﻓﯽ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻋﻠﯽ ص و ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺲ و ﻻﺑﻦ ﻣﺎﺟـﮥ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻓﻖ ﻫـﺬا اﻟـﺬي ذﮐﺮه اﻟﻤﺆﻟّﻒ ﻣﻦ ﺗﻮاﻟﯿﻔﻬﻢ و ذﮐﺮ اﻧﻪ ﺗﺮك ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﻋﻤـﺪا ﻻن اﻻﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻟـﺘﯽ ﺗﻮرد ﻓﯿﻬـﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺼﻮدة ﺑﺎﻻﺣﺘﺠـﺎج و ﺑﻘﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻬﻢ اﻟﺘﯽ ﻋﻠﯽ اﻻـﺑﻮاب ﻋـﺪة ﮐﺘﺐ ﻣﻨﻬـﺎ ﺑّﺮ اﻟﻮاﻟـﺪﯾﻦ ﻟﻠﺒﺨـﺎري و ﮐﺘـﺎب‬‫اﻻﻧﺘﻔﺎع ﺑﺎﻫﺐ اﻟﺴـﺒﺎع ﻟﻤﺴـﻠﻢ و ﮐﺘﺎب اﻟﺰﻫـﺪ و دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒّﻮة و اﻟﺪﻋﺎء و اﺑﺘﺪاء اﻟﻮﺣﯽ و اﺧﺒﺎر اﻟﺨﻮارج ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ أﺑﯽ داود و ﮐﺎﻧﻪ ﻟﻢ‬‫ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯿﻬـﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ و اﻓﺮد ﻋﻤﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠـﮥ ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ ﻋﻦ اﻟﺴـﻨﻦ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ ﮐﺘﺎب اﻟﺴـﻨﻦ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﺑﻦ اﻻﺣﻤﺮ و اﺑﻦ ﺳـّﯿﺎر و‬‫ﮐـﺬﻟﮏ اﻓﺮد ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻋﻠﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﺑﻦ ﺳـّﯿﺎر و ﻟﻢ ﯾﻔﺮد اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻫﻮ ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﺣﻤﺰة وﺣـﺪه و ﻻ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ و اﻻﺳـﺘﻌﺎذة و اﻟﻄﻠﺐ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻗﺪ ﺗﻔّﺮد ﺑﺬﻟﮏ راو دون راو ﻋﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﻤﺎ ﺗﺒﯿﻦ ﻟﯽ وﺟﻪ اﻓﺮاده اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ و ﻋﻤﻞ اﻟﯿﻮم‬‫و اﻟﻠّﯿﻠـﮥ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣّﺰي ﮐﺘـﺎب ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻧﺴـﺎﺋﯽ را ﻣﺜﻞ دﯾﮕﺮ ﮐﺘﺐ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮد ﺑﺎن اﺣﺘﺠﺎﺟﺴـﺖ‬‫داﻧﺴﺘﻪ ﭼﻪ از ﺗﻌﻠﯿﻞ ﻣّﺰي ﺗﺮك ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺳﻨّﯿﻪ را در ﺗﻮارﯾﺦ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ در ان وارد ﮐﺮده ﻣﯽﺷﻮد اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎن ﻣﻘﺼﻮد‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﯽ را ﮐﻪ ﻣّﺰي ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻣﻘﺼﻮد از اﺣـﺎدﯾﺚ آن اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻﻟﺴﺖ و ﭼﻮن ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ‬‫ﺟﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﻘﺼﻮد از اﺣـﺎدﯾﺚ آن ﻫﻢ اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺎﺷـﺪ و ﻧﯿﺰ از اﻓـﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ از‬‫ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺳـﻨﻦ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺑﺮواﯾﺖ اﺑﻦ ﺳـﯿﺎرﺳﺖ و ﺳـﻨﻦ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺧﻮد از ﺻـﺤﺎﺣﺴﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺎن و رﻓﻌﺖ ﻣﮑﺎن ﺻﺤﺎح اﺟﻤﺎﻋﯽ اﺋﻤﻪ‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ و ﻗﺪ ﻣّﺮ ﻧﺒﺬة ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻬﺎ اﻟﻤﺒﻬﺮة ﻓﯿﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺳﻨﻦ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺑﺎﻟﺘﺨﺼﯿﺺ ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ‬‫و ﻣﺘﻔّﺤﺺ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻗـﺪ ﺳـﺒﻖ ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و ﻧﯿﺰ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎري ﺷـﺮح ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺪ اﺧﺮج‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻒ ﻣﻦ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠّﯽ اﺷـﯿﺎء ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻫـﺬا اﻟﻤﻮﺿﻊ ﻣﻨﻬﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮ ﻋﻠّﯽ اﻗﻀﺎﻧﺎ و ﺳـﯿﺎﺗﯽ ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺒﻘﺮة و ﻟﻪ ﺷﺎﻫـﺪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻋﻨﺪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻗﺘﺎﻟﻪ اﻟﺒﻐﺎة و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﯽ ﻋﻼﻣﺎت اﻟﻨﺒﻮة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ ﯾﻌﺮف ﺑﺎﻟﺘﺘﺒﻊ و‬‫رﻏﺐ ﻓﯽ ﺟﻤﻊ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺠﯿﺎد اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪189 :‬‬‫ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﺳﺎﻃﺢ اﻟﻤﻬﺎد و ﻣﺴـّﯿﻞ اﻟﻮﻫﺎد ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻨﻘﺎد ان اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟّﺴﺎﻟﮏ ﻣﺴﻠﮏ اﻟّﺴﺪاد رﻏﺐ ﻓﯽ ﺟﻤﻊ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫أﺑﯽ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺳﻼم رّب اﻟﻌﺒﺎد ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺠﯿﺎد و اﻻﺛﺎر اﻟﺤّﺮﯾﮥ ﺑﺎﻻﻋﺘﻤﺎد ﻓﻈﻬﺮ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯿﻪ ﺟّﯿﺪ‬‫ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻻﺳـﻨﺎد ﻗﻤﯿﻦ ﺑﺎﻻﺣﺘﺠـﺎج و اﻻﺳـﺘﻨﺎد و ﻣـﺎ ﺻـﺪر ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻌﻤﺎد اﻟﻤﺒﻄﻞ ﻟﻬـﺬا اﻟﺨﺒﺮ و اﻟّﺮاد ﻣﺤﺾ اﻟﺨﺒﻂ و اﻟﻌﻨﺎد ﺑﺤﺖ‬‫اﻟﻌﺼﺒـّﯿ ﮥ و اﻟّﻠـﺪاد و ﺧﻮد ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺜﺎﻟﺐ را ﻋﻠﻢ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻮﯾﻨـﺪ درﯾﻦ ﺑﺎب ﻧﯿﺰ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﺘﻌّﺪده و ﻣﺘﻨّﻮﻋﻪ واﻗﻊ ﺷﺪه و ﺑﻌﻀـﯽ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﻌﻀـﯽ از آل و اﺻـﺤﺎب را ﺟﺪا ﻧﻮﺷـﺘﻪاﻧﺪ ﺑﺮاي ﻏﺮﺿـﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺷﺪ ﺑﺎن ﻣﺜﻞ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻗﺮﯾﺶ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﻧﺼﺎر و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻌﺸﺮة اﻟﻤﺒﺸﺮه ﮐﻪ ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮﯾﺴﺖ ﻣﺴﻤﯽ ﺑﺮﯾﺎض اﻟﻨﻀﺮه ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫اﻟﻌﺸـﺮة و ذﺧـﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ و ﺣﻠﺒـﮥ اﻟﮑﻤﯿﺖ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﻟـﺪﯾﺒﺎج ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻزواج و ﮐﺘﺐ ﺑﺴـﯿﺎر در‬‫ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺧﻠﻔﺎي راﺷـﺪﯾﻦ ﻣﺼـّﻨﻒ ﺷﺪه و ﺑﺎﻟﺘﺨﺼـﯿﺺ اﻟﻘﻮل اﻟّﺼﻮاب ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب و اﻟﻘﻮل اﻟﺠﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﺴﺖ و ﻧﺴـﺎﺋﯽ در ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ رﺳـﺎﻟﻪ دراز ﻧﻮﺷـﺘﻪ و ﻧﻮاﺻﺐ ﺷـﺎم ﺑﺠﻬﺖ ﻓﺮط ﺗﻌﺼﺐ و‬‫ﻋـﺪاوت او را در دﻣﺸﻖ ﺑﺮﯾﻦ ﻋﻤـﻞ ﺷـﻬﯿﺪ ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺷﺎه‬‫ﺻﺎﺣﺐ آن را ﺑﺮﺳﺎﻟﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﺼﻨﻔﻪ در ﻋﻠﻢ ﻣﻨﺎﻗﺒﺴﺖ و ﭼﻮن ﻋﺎدت ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺮﯾﻦ اﻣﺮ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪه ﮐﻪ درﯾﻦ‬‫رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺘﺒﯽ را ﮐﻪ ﻣﻄﺒﻮع ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺎﻃﺮ ﺟﻨﺎﺑﺸﺎن ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﻤﺠﺮد ﻫﻮاﺟﺲ ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ ﻣﺠﺮوح و ﻣﻘﺪوح وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و اﺻﻼ‬‫اﻋﺘﻨﺎﺋﯽ و اﻟﺘﻔﺎﺗﯽ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺤﺎت ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ آن در ﺻـﺪور و ﻋﻨﺎدﯾﻦ و اﻓﺎدات دﯾﮕﺮ ﻧﺎﻗـﺪﯾﻦ ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﯿﺎل ﻣﺒﺎرك ﻧﻤﯽآورﻧﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ آن ﮐﺘﺐ در ﭼﻪ ﭘـﺎﯾﻪ از ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ رﺳـﯿﺪهاﻧﺪ و ﺗﺒّﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ اﯾﺸـﺎن در ﻓﻦ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻧﻔﯽ ﮐـﺬب از آﺛﺎر و اﺧﺒﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 160‬از ‪597‬‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺳﺖ و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ارﺑﺎب رﺟﺎل زﺣﻤﺘﻬﺎي ﺷﺎن را ﮐﻪ در ﺗﻤﯿﺰ ﺣﻖ از ﺑﺎﻃﻞ و اﻓﺮاز‬‫ﺛﻤﯿﻦ از ﻋﺎﻃﻞ ﮐﺸﯿﺪهاﻧﺪ ﺑﭽﻪ ﻋﺒﺎرات ﺟﺰﯾﻠﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﺑﻠﺤﺎظ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر واﺿﺢ و ﻻﺋﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ ﺑـﺪرﺟﻪ ﺑﺲ ﻋـﺎﻟﯿﻪ ﻓـﺎﺋﺰ ﺷـﺪه ﮐﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ را ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺮهدﺳﺘﯽ و ﮐﻬﻨﻪ ﻣﺸـﻘﯽ ﮐﻪ در ﺟﺮح و ﻗـﺪح ﮐﺘﺐ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﺣﺎﺻـﻠﺴﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را زﯾﺮ ﻣﺸﻖ ﻃﻌﻦ و ذم ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ و ﺳـﺨﻨﯽ و ﻟﻮ ﻣﺨﺘﺼﺮ در ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻀﻌﯿﻒ آن آراﯾﻨﺪ و‬‫ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺣّﻄﻪ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟﺴـّﺘﮥ ﺑﺘﻌﺮﯾﺐ ﻋﺒـﺎرت ﻣﺎﺿـﯿﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و‬‫اﻟﻤﺜﺎﻟﺐ ﺗﺴـﻤﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻓﯿﻬﺎ اﯾﻀﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻋﺪﯾﺪة ﻣﺘﻨّﻮﻋﮥ و ﻗﺪ اﻓﺮز ﺑﻌﺾ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻋﻦ ﺑﻌﺾ ﺳـّﯿﻤﺎ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻵل و‬‫اﻻﺻﺤﺎب ﻟﻐﺮض ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮐﻤﻨﺎﻗﺐ ﻗﺮﯾﺶ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪190 :‬‬‫و ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟﻤﺒّﺸـ ﺮة اﻟﻤﺴـﻤﺎة ﺑﺎﻟّﺮﯾـﺎض اﻟﻨﻀـﺮة ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻌﺸـﺮة ﻟﻠﻤﺤﺐ اﻟﻄﺒﺮّي و ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ و ﺣﻠﺒﮥ‬‫اﻟﮑﻤﯿﺖ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﻟـﺪﯾﺒﺎج ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻻـزواج و ﺻـّﻨﻔﺖ ﮐﺘﺐ ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ ﮐﺎﻟﻘﻮل اﻟّﺼﻮاب ﻓﯽ‬‫ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻤﺮ ﻟا ﺨﻄـﺎب و اﻟﻘﻮل اﻟﺠﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ و ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ رﺳﺎﻟـﮥ ﻃﻮﯾﻠـﮥ اﻟـﺬﯾﻞ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻧﺎل اﻟﺸـﻬﺎدة ﻓﯽ‬‫دﻣﺸـﻖ ﻣـﻦ اﯾـﺪي ﻧـﻮاﺻﺐ اﻟﺸـﺎم ﻟﻔﺮط ﺗﻌـّﺼ ﺒﻬﻢ و ﻋـﺪاوﺗﻬﻢ ﻣﻌـﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻧﯿﺰ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ در ﺑـﺎب دوم ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘـﺎب ﺗﺤﻔﻪ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ ﮐﯿـﺪ ﻫﻔﺘﺎدم آﻧﮑﻪ اﻓﺘﺮا ﮐﻨﻨـﺪ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼـﯽ ﺳـﻨﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ در دل او ﺑﻘﺪر ﺑﯿﻀـﻪ‬‫ﮐﺒﮏ ﯾﺎ ﻣﺎﮐﯿﺎن ﺑﻐﺾ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺟﺎ ﮔﯿﺮد و اﺻﻞ اﯾﻦ اﻓﺘﺮا اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻋﻠﻤﺎي اﯾﺸﺎن اﯾﻦ ﻟﻔﻆ را از ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻬﻢ ﺑﻦ ﺑﺪر ﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻬﻢ اﻟﻘﺮﺷـﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و او از اﺷـﺮار ﻧﻮاﺻﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻨـﺎﺑﺮ ﻣﺼـﻠﺤﺖ ﺗﺴـّﻨﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﮐﺮد و ﺗﺴّﺘﺮ ﻣﯽﻧﻤﻮد و ﻣﻘﺼـﺪ او ﺗﺎ ﺑﻮد‬‫ﺗﺤﺮﯾـﻒ ﻣﺮدم از اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﻮد اﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ دور ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﺘـﺄﺧﺮﯾﻦ اﯾﺸـﺎن ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﺗﻤﯿﺰ و ﺑﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖاﻧـﺪ اﯾﻦ رواﯾﺖ او را‬‫ﺗﻠﻘﯽ ﺑـﺎﻟﻘﺒﻮل ﻧﻤﻮده در ﺣﻖ اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ ﻫﺬﯾﺎنﺳـﺮاﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ در ﮐﺘﺎب ﻣـﺬﮐﻮر ﺟﺰم ﮐﺮده اﺳـﺖ‬‫ﺑﺂﻧﮑﻪ ﺑﻐﺾ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ و ﺑﻼ ﺷﮏ در دل اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺟﻨﺎب را ﺑﺨﻮف ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﺧﻮد‬‫ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و ﻋﺠﺒﺴﺖ ازﯾﻦ ﻣﺮد ﮐﻪ ﺧﻮد را ﻋﺎﻗـﻞ ﻣﯽداﻧـﺪ و ادﻋﺎي ﻋﻠﻢ ﻗﻠﻮب ﮐﻪ ﺧﺎﺻﻪ ﺧـﺪاﺳﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺑﺤﮑﻢ اﻟﻤﺮء ﯾﻘﯿﺲ‬‫ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺧﻮف و ﺗﻘﯿﻪ را ﺑﺮ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻧﺴـﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و در ﺗﻮارﯾﺦ ﻫﺰار ﺟﺎ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﺑﺎ اﻣﺮاي ﺳﻔﺎك و ﻇﻠﻤﻪ‬‫ﺑﯿﺒـﺎك ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﺜﻞ ﺣﺠﺎج و وﻟﯿـﺪ ﻣﺠﺎﻫﺮه ﺑﺎﻧﮑﺎر ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﺟﺎن ﺧﻮد را ﻧﺜﺎر ﺧﺎﻧـﺪان ﺑﻨﯽ ﮐﺮده ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺸـﺘﻦ دادهاﻧـﺪ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﻪ از‬‫ﻋﻤﺪه ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ ﺑﺠﻬﺖ ﺗﺤﺮﯾﺮ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ از دﺳﺖ اﻫﻞ ﺷﺎم ﺷـﺮﺑﺖ ﺷـﻬﺎدت ﭼﺸـﯿﺪه و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﮐﻪ‬‫ﺣﻨﯿﻦ را ذرﯾﺖ رﺳﻮل ﻣﯽﮔﻔﺖ و ﺣﺠﺎج را درﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻟﺰام داد و از آﯾﻪ َو ﺗِﻠَْﮏ ُﺣﱠﺠﺘُﻨﺎ آَﺗﯿْﻨﺎﻫﺎ ِإﺑ ْﺮاِﻫﯿَﻢ َﻋﻠﯽ َﻗْﻮﻣِِﻪ‬‫اﺳﺘﻨﺒﺎط اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﻤﻮد ﺑﮕﻠﮕﻮﻧﻪ ﺷﻬﺎدت ﺳﺮﺧﺮو ﮔﺮدﯾﺪه ﭼﻪ ﺑﻼ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯿﺠﺎﺳﺖ دﯾﺪه را ﻧﺎدﯾﺪه و ﺷﻨﯿﺪه را ﻧﺎﺷﻨﯿﺪه ﮐﺮدن و اﮔﺮ اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﺑﺨﻮف ﻣﺨـﺎﻟﻔﯿﻦ ذﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﭼﺮا ﺑﺨﻮف ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﻣﻄﺎﻋﻦ و ﻣﺜﺎﻟﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ را ﺑﯿﺎن ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﮐﻪ‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ اﯾﺸﺎن ﺑـﺬﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻧﺪارﻧـﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺿـﻤﯿﻤﻪ ذﻣﯿﻤﻪ ﻫﻤﺮاه او ﻧﺒﺎﺷـﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر در‬‫ﻣﻘﺎم دﻓﻊ ﻧﺎﺻﺒﯿﺖ از اﺳﻼف ﮐﺒﺎر ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﮑﺘﺎب ﻧﺴﺎﺋﯽ اﻧﺪازد و آن را ﻣﺎﯾﻪ ﻧﺎزش و ﻓﺨﺎر ﮐﺮدهاﻧﺪ؟؟؟ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻤﻘﺎم ﺟﻮاب ادﻟﻪ‬‫اﻫﻞ ﺣﻖ رﺳـﺪ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ ﻫﻤﺖ را ﺑﺎﺑﻄﺎل ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ و ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻫﺮ دو در ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻣﺬﮐﻮر و ﻣﻮﺟﻮد ﮔﻤﺎرد و‬‫ﺑﺎﯾﻼـم و اﯾﺠـﺎع ﻗﻠﻮب اﻫـﻞ اﺳـﻼم و ارﺑـﺎب اﺗﺒﺎع دﯾﻦ ﻣﻄﺎع و ﺗﺎ زﯾﺮ ﻇﻬﻮر ﻧﻮاﺻﺐ اﻫﻞ ﻏﺮور و ﺧـﺪاع و اﻗﺮار ﻋﯿﻮن زﻣﺮه ﻫﻤـﺞ رﻋﺎع‬‫ﭘﺮدازد و از ﻇﻬﻮر ﺗﻬﺎﻓﺖ ﺷﻨﯿﻊ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻓﻈﯿﻊ و ﺗﺒﺎﺋﻦ ﻗﺒﯿﺢ و ﺗﻨﺎﮐﺮ ﻓﻀﯿﺢ و ﺗﻌﺎﻧﺪ ﺻﺮﯾﺢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪191 :‬‬‫ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺮ ﻧﺪارد و از ﻧﻮاﺧﺘﻦ زﻣﺰﻣﻪ اﻗﺸﺎب و ﻫﻤﺰﺑﺎﻧﯽ و ﻫﻤﺪاﺳـﺘﺎﻧﯽ ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ اوﺷﺎب و وﻟﻮج در زراﻓﺖ ﺳﺮاﭘﺎ آﻓﺖ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺑﻮ‬‫اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻃﯿﺎب و ﻟﺤﻮق ﺑﺸـﺮ ذﻣﻪ ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻃﻬﺎر ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟّﻠﯿﻞ و اﻟﻨﻬﺎر اﺳـﺘﺤﯿﺎي ﻧﮑﻨـﺪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 161‬از ‪597‬‬‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻪ ﺗﺮﺳـﺪ و ﻧﻪ ﻫﺮاﺳـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﻧﻮاﺻﺐ اﺷـﺮار ﺑﻤﻼـﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﺗﺎﯾﯿـﺪ ﺳﺪﯾـﺪ آن ﻗﻮم ﻋﻨﯿـﺪ و اﯾﻼـم روح ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺷـﻬﯿﺪ اﻓﺘﺨﺎر و‬‫اﺳـﺘﺒﺸﺎر ﻏﯿﺮ ﺣﻤﯿـﺪ آﻏﺎز ﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﻧﻬﺎد و اﻫﻞ ﺣﻖ ﺗﺸـﺒﺚ ﺑﺎﯾﻦ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻧﻮاﺻﺐ و اﺷـﺮار ﻃﻌﻦ و ﺗﺸـﻨﯿﻊ و ﻟﻮم و ﻣﻼم ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﺳﺒﺐ و اﻣﺜﺎل آن از ﻣﺨﺎﺋﻞ و دﻻﺋﻞ اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﻧﺎﺻﺒّﯿﺖ او ﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﮐﺮد ﭼﻪ ﺟﻮاب ﺧﻮاﻫﺪ داد و ﺑﮑﺪام ﺣﯿﻠﻪ ﺗﻤﺴﮏ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﻓﻮا‬‫ﻋﺠﺒﺎه ﻣﺮة ﯾﺴﺘﺸـﻬﺪ ﺑﺸـﻬﺎدة اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻋﻠﯽ ﯾﺪي اﻟﻨﻮاﺻﺐ اﻻوﻏﺎد و ﺗﺼﻨﯿﻔﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ اﻟﺸﺎﺋﻊ ﻓﯽ اﻻﻏﻮار و اﻻﻧﺠﺎد ﻋﻠﯽ وﻻء اﻫﻞ‬‫ﻧﺤﻠﺘﻪ ﻻﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻻﻣﺠـﺎد ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺘﻨﺎد و ﻣﺮة ﯾﺸﺎﻗﻖ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﯾﺆذي روح ﻫـﺬا اﻟﺤﺎذق اﻟﻨﻘﺎد ﺑﺘﮑـﺬﯾﺐ‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﻣّﺮة و اﺧﺮي ﺑﺘﮑﺬﯾﺐ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﯾﺴّﺮ ﻗﻠﻮب اﻫﻞ اﻟﻨﺼﺐ و اﻟﻌﻨﺎد و ﻫﻞ ﻫﺬا اﻟّﺎ ﺗﺪاﻓﻊ ﻓﺎﺣﺶ و ﺗﻬﺎﻓﺖ داﻫﺶ و ﺗﺒﺎﯾﻦ‬‫ﺳﻤﺞ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻣﻨﮑﺮ ﯾﺴﺘﻨﮑﻒ ﻣﻨﻪ ﮐﻞ ﺑﺼﯿﺮ ﻟﻠﺤﻖ ﻣﺮﺗﺎد و ﻻ ﯾﺆﺛﺮ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا اﻟﺘﻨﺎﻓﺮ اﻟﻮاﺿﺢ و اﻟﺘﻨﺎﮐﺮ اﻟﻼﺋﺢ و اﻟﺘﻐﺎﻓﻞ اﻟﻔﺎﺿﺢ و اﻟﺘﺠﺎﻫﻞ‬‫اﻟﻔﺎدح اﻻ ﻣﻦ ﺿـﺮب ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺒﻪ ﺑﺎﻻﺳـﻬﺎم ﻓﻬﺎم ﻓﯽ ﮐّﻞ واد و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺧﺎن ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷـﯿﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽﺷﺄن در ﮐﺘﺎب اﯾﻀﺎح‬‫ﻟﻄﺎﻓـﮥ اﻟﻤﻘـﺎل ﺑﻌـﺪ ﻧﻘﻞ ﻋﺒﺎرت ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺣﺰﯾﻦ ﻣﺘﻀـﻤﻦ ذﮐﺮ ﮐﺘﺐ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﮐﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺳﻮاي اﺷـﺨﺎص ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻋﻠﻤﺎي دﯾﮕﺮ از ﻋﻈﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ رﺳﺎﺋﻞ ﻣﻨﻔﺮده در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻃﻬﺎرت‬‫ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮده ﻣﺜـﻞ رﺳـﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺴﺎدات از ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ دوﻟﺖآﺑﺎدي و ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟﻌﺒﺎ و ﻧﺰل‬‫اﻻـﺑﺮار ﺑﻤـﺎ ﺻـﺢ ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻻﻃﻬﺎر از ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ و ﻣﻮدة اﻟﻘﺮﺑﯽ از ﺳـﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤـﺪاﻧﯽ و اﺳـﻨﯽ‬‫اﻟﻤﻄـﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ از ﺟﺰري و ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻫﻠـﺒﯿﺖ از ﺑﺰار و ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻟﻨﺒﯽ و ﺷـﺮﻓﻬﻢ اﻟﻌﻠﯽ‬‫ﻟﻼﻣﺎم اﻟﺴـﯿﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻤﻬﻮدي و رﺳﺎﻟﻪ اﻣﺎم ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺷـﻬﺎدت او ﺷﺪه و ﻏﯿﺮ اﯾﻨﻬﺎ از ﻣﺼـﻨﻔﺎت و ﺳﻮاي اﯾﺸﺎن از ﻣﺼﻨﻔﯿﻦ و ﻫﺮ‬‫ﮔﺎه ﺟﻨﺎب ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﯾﻦ رﺳﺎﺋﻞ ﮐﺘﺐ ﻣﺆﻟﻔﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻃﻬﺎر از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﺧﻮاﻫﻨـﺪ داد اﺣﻘﺮ اﻟﻌﺒﺎد ﺑﺬﮐﺮ ﻣﺆﻟﻔﺎت دﯾﮕﺮ ﮐﻪ‬‫ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ درﯾﻦ ﺑﺎب ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮده ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺳﻌﺎدت اﻧﺪوﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﭘﺮداﺧﺖ و ﻧﯿﺰ ﻓﺎﺿﻞ رﺷﯿﺪ در اﯾﻀﺎح ﮔﻔﺘﻪ و ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺤﻔﻪ‬‫در ﻣﮑﺎﯾـﺪ در دﻓﻊ ﮐﯿـﺪ ﻫﻔﺘـﺎدم ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﻤـﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎ اﻣﺮاي ﺳـّﻔﺎك و ﻇﻠﻤﻪ ﺑﯿﺒﺎك ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﺜﻞ ﺣﺠﺎج و وﻟﯿـﺪ ﻣﺠﺎﻫﺮه‬‫ﺑﺎﻧﮑﺎر ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و ﺟﺎن ﺧﻮد را ﻧﺜﺎر ﺧﺎﻧﺪان ﻧﺒﯽ ﮐﺮده ﺗﻦ ﺑﮑﺸﺘﻦ دادهاﻧﺪ ﻧﺴﺎﺋﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪192 :‬‬‫ﮐﻪ از ﻋﻤﺪه ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ ﺑﺠﻬﺖ ﺗﺤﺮﯾﺮ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ از دﺳﺖ اﻫﻞ ﺷﺎم ﺷـﺮﺑﺖ ﺷـﻬﺎدت ﭼﺸﯿﺪ و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ‬‫ﮐﻪ ﺣﺴﻨﯿﻦ را ذرﯾﮥ رﺳﻮل ﻣﯽﮔﻔﺖ و ﺣﺠﺎج را درﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻟﺰام داد و از آﯾﻪ َو ﺗِﻠَْﮏ ُﺣﱠﺠﺘُﻨﺎ آَﺗﯿْﻨﺎﻫﺎ ِإﺑ ْﺮاِﻫﯿَﻢ َﻋﻠﯽ َﻗْﻮﻣِِﻪ‬‫اﺳـﺘﻨﺒﺎط اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﻤﻮده ﺑﮕﻠﮕﻮﻧﻪ ﺷـﻬﺎدت ﺳﺮﺧﺮو ﮔﺮدﯾﺪ ﭼﻪ ﺑﻼ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯿﺠﺎﺳﺖ دﯾﺪه را ﻧﺎدﯾﺪه و ﺷﻨﯿﺪه را ﻧﺎﺷﻨﯿﺪه ﮐﺮدن اﻧﺘﻬﯽ ﻓﯿﺎ‬‫ﻟﻠﻌﺠﺐ ﯾﺒﺎﻫﯽ اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﺮﺷـﯿﺪ و ﯾﻔﺘﺨﺮ ﻫﺬا اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺠﯿﺪ ﺑﮑﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻟﻠﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻤﻔﯿﺪ و ﯾﻌّﺪه ﻣﻦ ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻋﻈﻤﺎء اﻫﻞ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ‬‫و اﻟﺘﻨﻘﯿﺪ و ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﺼـﻨﺪﯾﺪ ﻗﺪ اﺑﻄﻞ ﻫﺬا اﻻﻓﺘﺨﺎر ﺑﺎﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ و ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺴـﺮودﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻻﺳـﻔﺎر‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺑﺎﻻﻋﺘﺒﺎر اﻟﻤﻤﺪوﺣﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺴﻨﮥ اﻟﺤّﺬاق اﻻﺣﺒﺎر و اﻟّﺴّﯿﺎق اﻟﮑﺒﺎر ﻓﻠﯿﺖ اﻟﺮﺷﯿﺪ ﺣﻀﺮ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﺷﯿﺨﻪ و اﺳﺘﺎده اﻟﺒﺎرع و ﻗﺎل ﻟﻪ‬‫ﻣﻘﺎﻟـﮥ ﻧﺎﺻـﺢ ﺧـﺎﺷﻊ ﮐﯿﻒ ﺗﺒﺸﻞ؟؟؟ ﻫـﺬﯾﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺜﯿﻦ و ﻻ ﺗﺒﺎﻟﯽ ﺑﺎّن ذﻟﮏ ﯾﻬـﺪم ﺑﻨﯿﺎ ﻓﺨﺎرك و ﻓﺨﺎري و ﯾﺒـﺪي ﻓﯽ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻮارك و‬‫ﻋﻮاري و ان اﺑﻄﺎﻟﮏ ﻫﺬا و ان ﮐﺎن ﺑﺰﻋﻤﮏ ﺟﺎرﺣﺎ ﻗﺎدﺣﺎ ﻻﺳـﺘﺪﻻل اﻟﺸﯿﻌﮥ اﻟﻔﺎﺧﺮة و ﻟﮑّﻨﻪ ﻣﻊ ﺑﻄﺎﻧﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﻟﺪﻋﻮاﻫﻢ ﻓﯽ اﻧﺤﺮاف اﻟّﺴّﻨﯿﮥ‬‫ﻋﻦ اﻟﻌﺘﺮة اﻟﻄﺎﻫﺮة و ﮐﯿﻒ ﻻ و ﻫﻮ ﺗﺎﯾﯿﺪ و ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻻوﻫﺎم اﻟﻨﺎﺻـﺒﮥ اﻟﺨﺎﺳـﺮة و اﻏﺮاء و اﺷﻼء ﻟﻠﮑﻼب اﻟﻨﺎﺑﺤﮥ اﻟﻌﺎﻗﺮة و ﺛﻠﺐ و ﻏّﺾ؟؟؟ و‬‫ﻓّﺖ ﻓﯽ ﻋﻀﺪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﺼﺎﻣﺪ ﻫﺪاﯾﮥ اﻟﻤﻨﺤﺮﻓﯿﻦ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻻﻋﻼم اﻟﺤﺎﺋﺰﯾﻦ ﻟﻠﻤﻨﺎﻗﺐ اﻟﺰاﻫﺮة‬‫وﺟﻪ ﯾﺎزدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺑﻮﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را ﺑﺴﻨﺪ ﺻﺤﯿﺢ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 162‬از ‪597‬‬‫ﻋﻨ ﻪ ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد اﻟﻮّراق ﺛﻨﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳـﻠﻊ ﺛﻘﮥ ﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﺮده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫و ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ زﻣﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در ﻗﻮل ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗـﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ اﺧﺒﺮﻧﯽ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻧﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟـّﺴ ّﺪي ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟـﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه ﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﻧﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳـﻠﻊ ﺛﻘﻪ ﻧﺎ‬‫ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺴّﺪي ﻓﺬﮐﺮه ﺑﻪ‬‫و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ روات ﺳﻠﺴﻠﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﺪ از ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﺎن روات ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ آﻧﻔﺎ ﺗﻮﺛﯿﻘﺸﺎن از اﻓﺎدات ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻋﻠﻢ رﺟﺎل و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ‬‫ﺑﺎﮐﻤﺎل در وﺟﻪ ﻧﻬﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﻌﺬﻟﮏ ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻣﺴﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ در ﻫﻤﯿﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮدود ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ‬‫و ﻣﺴﺮود اﻣﺎ ﺧﻮد اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﭘﺲ از اﺋﻤﻪ ﺣﺎوﯾﺎن ﻓﻀﻞ و ﻋﻼ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪193 :‬‬‫و ﺣﻔـﺎظ ذوي اﻟﻔﺨﺮ و اﻻﻋﺘﻼـء و اﺳـﺎﻃﯿﻦ اﺟﻠﻪ اﻋﻼـم و ﺛﻘـﺎت ﻣﺘﻮرﻋﯿﻦ واﻻـ ﻣﻘﺎﻣﺴﺖ ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﻣﻌﺠﺒﻪ ﻣﻮﻧﻘﻪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻣﺘﻼﻟﯿﻪ ﻣﻨﯿﺮه‬‫ﻣﺸـﺮﻗﻪ و ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ ﻣﺮاﺗﺐ و ﺳـﻤّﻮ ﻣﻨﺎﺻﺐ او ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﮐﺘﺎب اﻟﺜﻘﺎت اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﺑﺴﺘﯽ و ﺗﺬﮐﺮة‬‫اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﺻـﻼح ﺻـﻔﺪي و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳﯿﻮﻃﯽ و‬‫ﻓﯿﺾ اﻟﻘـﺪﯾﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮؤف ﻣﻨﺎدي و ﺷـﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ و ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ‬‫ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺷﻨﯿﺪي‬‫وﺟﻪ دوازدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ ﻗﻄﻦ ﺑﻦ ﻧﺴـﯿﺮ ﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﻀﺒﻌﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺜّﻨﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺣﺠﻞ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﻌﺎم ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ و ﻗﺎﻟﺖ ﺣﻔﺼـﮥ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﻘﻠﺖ اﻧﺎ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة ﻗﺎل اﻧﺲ ﺳـﻤﻌﺖ ﺣﺮﮐﮥ اﻟﺒﺎب ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﺴـﻠﻢ‬‫ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼـﺮف ﺛﻢ ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﺣﺮﮐﮥ اﻟﺒﺎب ﻓﺴﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﻓﺴﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﺠﺌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﺋﺬن ﻟﻪ ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ ﻣﻤﺪوﺣﻪ ﻣﺸﻬﻮره و اﺳﻔﺎر ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻣﻌﺮوﻓﻪ و ﻣﺼﻨﻔﺎت رﻓﯿﻌﮥ اﻻﺧﻄﺎر و ﻣﺆﻟﻔﺎت ﻋﻈﯿﻤﮥ‬‫اﻟﻔﺨـﺎر و در اﺣـﺎﻃﺖ رواﯾﺎت و اﺧﺒﺎر ﻣﺜﻞ ﺑﺤﺮ زّﺧﺎر و در ﺟﻤﻊ اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر ﻣﺠﺘﻤﻊ اﻻﻧﻬﺎر و ﺑﺴـﺒﺐ ﻋﻠّﻮﺷﺎن و ﺳـﻤّﻮ ﻣﻘـﺪار داﺧﻞ‬‫اﺟﺎزات و ﻣﺮوﯾﺎت اﺋﻤﻪ ﮐﺒﺎرﺳﺖ ﺑﻮدن آن از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳﯿﻮﻃﯽ و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﮐﺮدي و ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﺮ و ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﺷﺎه وﻟﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﻣﺎ ﺳـﺒﻖ درﯾﺎﻓﺘﯽ و ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﻘﮥ ﻣﺤﺪث اﻟﺠﺰﯾﺮة اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻫﻼل اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻧﯿﺰ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 163‬از ‪597‬‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﻗﺮأت اﻟﻤﺴﺎﻧﯿﺪ ﮐﻤﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺪﻧﯽ و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﻣﻨﯿﻊ و ﻫﯽ ﮐﺎﻻﻧﻬﺎر و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ‬‫ﮐﺎﻟﺒﺤﺮ ﯾﮑﻮن ﻣﺠﺘﻤﻊ اﻻﻧﻬﺎر ﻗﻠﺖ ﺳـﻤﻌﻨﺎ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻔﻮت ﻧﺼﻒ ﺟﺰء ﺑﺎﻻﺟﺎزة اﻟﻌﺎﻟﯿـﮥ و ﯾﻘﻊ ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﺑﻌﻠﻮ ﻻﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎري و ﻧﯿﺰ‬‫ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺳﺒﻊ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴﻨﺪ‬‫اﻟﺦ و ﺻﻼح ﺻﻔﺪي در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪194 :‬‬‫ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻫﻼـل اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟـﺦ و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺳـﺒﻊ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬـﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴـﻨﺪ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﺜﻘـﮥ ﻣﺤﺪث اﻟﺠﺰﯾﺮة اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻫﻼل اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺳـﻤﻊ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ‬‫ﺣّﺒﺎن و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻹﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯽ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﻗﺮأت اﻟﻤﺴﺎﻧﯿﺪ‬‫ﮐﻤﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺪﻧﯽ و اﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻫﯽ ﮐﺎﻻﻧﻬﺎر و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﮐﺎﻟﺒﺤﺮ ﯾﮑﻮن ﻣﺠﺘﻤﻊ اﻻﻧﻬﺎر اﻟﺦ و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻧﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺑﻪ‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﻗﺮأت اﻟﻤﺴﺎﻧﯿﺪ ﮐﻤﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺪﻧّﯽ و ﻣﺴﻨﺪ اﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻫﯽ‬‫ﮐﺎﻻﻧﻬﺎر و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﮐﺎﻟﺒﺤﺮ و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﺎﻓﻆ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ ﺑﺴـﯿﺎر ﺧﻮاﻧﺪهام ﻣﺜﻞ ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﺪﻧﯽ و ﻣﺴـﻨﺪ اﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻟﯿﮑﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ را ﻣﺜﻞ اﻧﻬﺎر ﯾﺎﻓﺘﻢ و ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ‬‫ﯾﻌﻠﯽ را ﻣﺜﻞ درﯾﺎي زّﺧﺎر اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻌﻠﯽ اﻻﻋﻠﯽ ﺣﯿﺚ ﻇﻬﺮ اّن اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﻘـﮥ اﺑﺎ ﯾﻌﻠﯽ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤﺘﻘﻦ اﺳـﻨﺎدا و ﻣﺘﻨﺎ‬‫ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﺘﯿﻦ ﺻـﺤﯿﺢ اﺳـﻨﯽ و ادرﺟﻪ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻻﺑﻬﯽ و ﺧّﺮﺟﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﻨﯿﻒ اﻻﺷﻬﯽ اﻟّﺬي ﻣﺪﺣﻪ اﻻﻋﻼم ﺑﻤﺪح اوﻓﯽ ﺑﻞ‬‫اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﯾﻀﺎ ﺑﺈﻃﺮاء اﺷﻔﯽ و اﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ راس اوﻟﯽ اﻟّﻨﻬﯽ و ﻋﻤﺪة ارﺑﺎب اﻟﺤﺠﯽ ﮐﯿﻒ اﺳﺘﮑﺒﺮ و أﺑﯽ و ﺟﺎزف و‬‫ﻃﻐﯽ و اﻋﺮض ﻋﻦ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺗﻮﻟّﯽ و ﻧﮑﺐ ﺟـﺎﻧﺒﻪ و اﻧﺄي و ﻟﻢ ﯾﺒﺎل ﺗﺠﺮي اﻵﺧﺮة و اﻷوﻟﯽ و ﻟﻢ ﯾﺨﻒ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﻄﺸـﮥ اﻟﮑﺒﺮي و‬‫اﻋﺠﺐ ﻣﻨﻪ اﻧّﻪ ﻧﺴـﯽ او ﺗﻨﺎﺳـﯽ ﻓﻠﻢ ﯾﺬﮐﺮه ﺣﯿﻦ ﻣﺎ ﻫﺠﺮ ﺑﺮّد ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ و ﻫﺬي اﻧّﻪ ذﮐﺮ ﻣّﺮة ﺑﻌﺪ اﺧﺮي ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟّﺬي وﺻﻔﻪ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ ﺑﻪ‬‫اﺣﺮي‬‫وﺟﻪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي ﻣﺠﻠـﺪي ﺧـﺎص در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و اﻟﻔﺎظ آن ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده ﻣﻨﺖ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫ﻧﻬﺎده داد اﺣﺮاق ﻗﻠﻮب ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و اﯾﺠﺎع ﺻـﺪور ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ ﺣﺎﺋـﺪﯾﻦ داده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﺷﺎﻣﯽ در ﺗﺎرﯾـﺦ ﺧﻮد در ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ در ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﻔﺮدة ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان ﻓﯿﻤﺎ رواه ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ و راﯾﺖ ﻓﯿﻪ ﻣﺠﻠﺪا ﻓﯽ ﺟﻤﻊ ﻃﺮﻗﻪ و اﻟﻔﺎﻇﻪ ﻻﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﻔّﺴﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻧﺘﻬﯽ ص و ﭼﻮن ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ زاﻫﺮه و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻓﺨﯿﻤﻪ و‬‫ﻣﮑﺎرم ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﺪاﺋﺢ ﺟﻤﯿﻠﻪ اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺣﺼﺎء و اﺳـﺘﻘﺼﺎي آن ﺗﻮان ﮐﺮد و ﻧﺒﺬي از ان در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻻدﺑﺎء ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي و ﻣﺨﺘﺎر ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد از اﺑﻦ ﺟﺰﻟﻪ ﺑﻐـﺪادي و ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ و‬‫ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻻﺳﻤﺎء ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺷﺮف اﻟﻨﻮوي و ﻣﻨﻬﺎج اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺣﺮاﻧﯽ و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪195 :‬‬‫ﺷﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺒﮑﯽ و روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷـﺤﻨﻪ و ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻻﺳـﺪي و ﺗﺘّﻤـ ﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 164‬از ‪597‬‬‫ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻨﺒﺌﮥ و ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﻌﻘﻮل ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ داودي ﺗﻠﻤﯿﺬ ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮؤف ﺑﻦ ﺗﺎج اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ اﻟﻤﻨﺎوي و ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟﺪﻧﯿﻪ از ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ و‬‫ﻧﺴـﯿﻢ اﻟﺮﯾﺎض ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻔﺎﺟﯽ و ﮐﺘﺎب اﻻﻋﻼم ﺑﺎﻋﻼم ﺑﻠﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮام ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺷـﯿﺦ ﻗﻄﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﮑﯽ و ﺟّﻨﻪ ﻓﯽ اﻻﺳﻮة اﻟﺤﺴـﻨﮥ‬‫ﺑﺎﻟـّﺴ ﻨﮥ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺷـﻨﯿﺪي ﻟﺬﻟﮏ در اﯾﻦ ﺟﺎ ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات ﮐﻪ ﻣﺸـﻌﺮ و ﻣﻨﺒﯽ از ﮐﻤﺎل ﺷـﺮف و ﺑﻨﺎﻟﺖ و‬‫اﻗﺼﺎي ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻤﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ و ﻣﻨﺘﻬﺎي ﻋﻠﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ او ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن ﻣﯽآﯾﺪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي‬‫ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻃﺒﺮي ﻗﺮﯾﺐ ﯾـﺎزده ورق ﻃﻮﯾـﻞ در ﻣـﺪح و ﺛﻨـﺎ و ﺗﻘﺮﯾﻆ و ﺳـﺘﺎﯾﺶ او و ﺣﺎل او و ﮐﺘﺐ او ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﭼﻮن ﻧﻘﻞ ﺗﻤﺎم آن ﻣﻮﺟﺐ‬‫اﻃﻨـﺎب ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﻟﻬـﺬا ﺑﻌﺾ ﻋﺒـﺎرت او ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﻓﻔﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻄﺒﺮي ﮐﺎن اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﻦ‬‫اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺬﮐﺎء و اﻟﺤﻔﻆ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻻ ﯾﺠﻬﻠﻪ اﺣﺪ ﻋﺮﻓﻪ ﻟﺠﻤﻌﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﻣﺎ ﻟﻢ ﻧﻌﻠﻤﻪ اﺟﺘﻤﻊ ﻻﺣﺪ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و ﻻ ﻇﻬﺮ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ‬‫اﻟﻤﺼـّﻨﻔﯿﻦ و اﻧﺘﺸﺮ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ اﻟﻤﺆﻟﻔﯿﻦ ﻣﺎ اﻧﺘﺸﺮ ﻟﻪ و ﮐﺎن راﺟﺤﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﻘﺮآن و اﻟﻘﺮآن و ﻋﻠﻢ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻣﻦ اﻟﺮﺳﻞ و اﻟﺨﻠﻔﺎء و ﻟا ﻤﻠﻮك‬‫و اﺧﺘﻼف اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻣﻊ اﻟﺮواﯾـﮥ ﻟﺬﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺒﺴـﯿﻂ و اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و اﺣﮑﺎم اﻟﻘﺮاءات ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﻌﻮﯾﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎوﻻت و اﻻﺟﺎزات‬‫داﻟّﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯽ اﻻﻗﻮال ﺑﻞ ﯾﺬﮐﺮ ذﻟﮏ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و ﻗﺪ ﺑﺎن ﻓﻀـﻠﻪ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻣﺨﺒﺮا ﻋﻦ ﺣﺎﻟﻪ ﻓﯿﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن ﻟﻪ ﻗﺪم ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺠﺪل ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻣﻨﺎﻗﻀﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺎرﺿـﯿﻦ ﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﺎ اﺗﯽ‬‫ﺑﻪ و ﮐﺎن ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺰﻫﺪ و اﻟﻮرع و اﻟﺨﺸﻮع و اﻻﻣﺎﻧﮥ و ﺗﺼﻔﯿﮥ اﻻﻋﻤﺎل و ﺻﺪق اﻟﻨﯿﮥ و ﺣﻘﺎﺋﻖ اﻻﻓﻌﺎل ﻣﺎ دل ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﯽ آداب اﻟﻨﻔﻮس‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت وراي ﮐﻤـﺎل ﻓﻀـﻞ و ﺟﻼﻟﺖ و ورع و ﺗﻘـﺪس و اﻣﺎﻧﺖ و دﯾﺎﻧﺖ ﻃﺒﺮي و اﻓﻀـﻠﯿﺖ او از ﺟﻤﯿﻊ اﻣﺖ اﯾﻦ ﻫﻢ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫آﻧﭽﻪ او در ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﺧﻮد در ﺗﺎرﯾـﺦ و ﻏﯿﺮ آن آورده آن را ﺑﺎﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻣﺸـﻬﻮره ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده و ﺑﺮ ﻣﻨﺎوﻻت و اﺟﺎزات اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻨﻤﻮده و ﻧﯿﺰ‬‫ﯾـﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي در ﻣﻌﺠﻢ در ذﮐﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻃﺒﺮي ﺑﻌـﺪ ﺑﯿﺎن ﺣﺎل آن ﮔﻔﺘﻪ و ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻣﻦ اﻻﻓﺮاد ﻓﯽ اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻓﻀـﻼ و ﻣﺘﺎﻧـﮥ و ﻫﻮ ﯾﺠﻤﻊ‬‫ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ ﻋﻠﻮم اﻟﺪﯾﻦ و اﻟﺪﻧﯿﺎ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺴﮥ اﻟﻒ ورﻗﮥ و ﻧﯿﺰ ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي در ﻣﻌﺠﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻄﺒﺮي ﮐﺎن‬‫اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﯾﺬﻫﺐ ﻓﯽ ﺟّﻞ ﻣﺬاﻫﺒﻪ اﻟﯽ ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺴﻠﻒ و ﻃﺮﯾﻖ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻤﺘﻤﺴﮑﯿﻦ ﺑﺎﻟّﺴﻨﻦ ﺷﺪﯾﺪا ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪196 :‬‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﻢ ﻣﺎﺿﯿﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻬﺎﺟﻬﻢ ﻻ ﯾﺎﺧﺬه ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻻ ﻓﯽ ﺷﯽء ﻟﻮﻣﮥ ﻻﺋﻢ و ﻧﯿﺰ ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي از ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻣﺬﮐﻮر آورده ﮐﻪ او ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﺎن اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﯾـﺬﻫﺐ ﻓﯽ اﻻﻣﺎﻣـﮥ اﻟﯽ اﻣﺎﻣـﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﻠّﯽ و ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ و ﮐﺎن ﯾﮑﻔﺮ ﻣﻦ‬‫ﺧـﺎﻟﻔﻪ ﻓﯽ ﮐـﻞ ﻣـﺬﻫﺐ إذا ﮐﺎﻧﺖ ادﻟّـﮥ اﻟﻌﻘﻮل ﺗـﺪﻓﻊ ﮐﺎﻟﻘﻮل ﻓﯽ اﻟﻘـﺪر و ﻗﻮل ﻣﻦ ﮐّﻔﺮ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ‬‫اﻟﺮواﻓﺾ و ﻟا ﺨﻮارج و ﻻ ﯾﻘﺒﻞ اﺧﺒﺎرﻫﻢ و ﻻ ﺷـﻬﺎداﺗﻬﻢ و ذﮐﺮ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﺸـﻬﺎدات و ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﻟﮥ و ﻓﯽ اول ذﯾﻞ اﻟﻤﺬﯾﻞ و ﻧﯿﺰ‬‫ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي در ﻣﻌﺠﻢ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن رﺟﻊ أي اﻟﻄﺒﺮي اﻟﯽ ﻃﯿﺮﺳﺘﺎن ﻓﻮﺟﺪ اﻟﺮﻓﺾ ﻗﺪ ﻇﻬﺮ و ﺳّﺐ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳﻠﻢ ﺑﯿﻦ اﻫﻠﻬﺎ ﻗﺪ اﻧﺘﺸﺮ ﻓﺎﻣﻠﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﺣﺘﯽ ﺧﺎف ان ﯾﺠﺮي ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﯾﮑﺮﻫﻪ ﻓﺨﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﻻﺟﻞ ذﻟﮏ و اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻠﯿﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﮐﻪ اﻣﺎم اﻋﻈﻢ و ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﺳﻨﯿﺎﻧﺴﺖ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺪاﺋﺢ او ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻗﻮم ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﯽآرﻧﺪ ﻫﻮش‬‫از ﺳـﺮ ﻣﯽرﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻤـﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻧﺎﻇﺮ ﻓﻮات اﻟﻮﻓﯿﺎت و اﻟـّﺪرر اﻟﮑﺎﻣﻨـﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ در ﻣﻨﻬﺎج اﻻﻋﻮﺟﺎج و اﻟﻠﺠﺎج ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻗﻮﻟﻪ و ﻟﻢ‬‫ﯾﻠﺘﻔﺘﻮا اﻟﯽ اﻟﻘﻮل ﺑﺎﻟﺮاي و اﻻﺟﺘﻬﺎد و ﺣﺮﻣﻮا اﻷﺧـﺬ ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس و اﻻﺳـﺘﺤﺴﺎن ﻓﺎﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا ﻣﻦ وﺟﻮه اﺣـﺪﻫﺎ اّن اﻟﺸـﯿﻌﮥ ﻓﯽ ﻫـﺬا ﻣﺜﻞ‬‫ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻓﻔﯽ اﻫﻞ اﻟﺴّﻨﮥ اﻟﻨﺰاع ﻓﯽ اﻟّﺮأي و اﻻﺟﺘﻬﺎد و اﻟﻘﯿﺎس و اﻻﺳﺘﺤﺴﺎن ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺸﯿﻌﮥ اﻟﻨﺰاع ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺎﻟّﺰﯾﺪّﯾﮥ ﺗﻘﻮل ﺑﺬﻟﮏ و ﺗﺮوي‬‫ﻓﯿﻪ اﻟﺮواﯾـﺎت ﻋﻦ اﻻﺋﻤـﮥ اﻟﺜـﺎﻧﯽ ان ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ اﻫـﻞ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ اﻟﻌﺎّﻣـﮥ و اﻟﺨﺎـّﺻ ﮥ ﻻ ﺗﻘﻮل ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس ﻓﻠﯿﺲ ﮐّﻞ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺑﺎﻣﺎﻣـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﻗﺎل‬‫ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس ﺑﻞ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ اﻟﺒﻐـﺪادّﯾﻮن ﻻ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس و ح ﻓﺎن ﮐﺎن اﻟﻘﯿﺎس ﺑﺎﻃﻼ اﻣﮑﻦ اﻟﺪﺧﻮل ﻓﯽ اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ و ﺗﺮك اﻟﻘﯿﺎس و ان ﮐﺎن‬‫ﺣﻘﺎ اﻣﮑﻦ اﻟّﺪﺧﻮل ﻓﯽ اﻫﻞ اﻟﺴّﻨﮥ و اﻻﺧﺬ ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس اﻟﺜﺎﻟﺚ ان ﯾﻘﺎل اﻟﻘﻮل ﺑﺎﻟّﺮاي و اﻻﺟﺘﻬﺎد و اﻟﻘﯿﺎس ﺧﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﯾﻨﻘﻠﻪ ﻣﻦ ﯾﻌﺮف‬‫ﺑﮑﺜﺮة اﻟﮑـﺬب ﻋﻤﻦ ﯾﺼـﯿﺐ و ﯾﺨﻄﯽ ﻧﻘـﻞ ﻏﯿﺮ ﻣﺼـﺪق ﻋﻦ ﻗﺎﺋـﻞ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺼﻮم و ﻻـ ﯾﺸـّﮏ ان رﺟﻮع ﻣﺜـﻞ ﻣﺎﻟﮏ و اﺑﻦ أﺑﯽ ذﺋﺐ و اﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 165‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤـﺎﺟﺸﻮن و اﻟﻠﯿﺚ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ و اﻻـوزاﻋﯽ و اﻟﺜـﻮري و اﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ و ﺷـﺮﯾﮏ و أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و أﺑﯽ ﯾﻮﺳﻒ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ و زﻓﺮ و‬‫ﺣﺴﻦ ﺑﻦ زﯾﺎد و اﻟﻠﺆﻟﻮي و اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﺒﻮﯾﻄﯽ و اﻟﻤﺰﻧﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و أﺑﯽ داود اﻟﺴﺠﺴﺘﺎﻧﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﺮﺑﯽ و اﻟﺒﺨﺎري و ﻋﺜﻤﺎن‬‫ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟـﺪارﻣﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﻤﺮوزي و ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء اﻟﯽ اﺟﺘﻬﺎدﻫﻢ و اﻋﺘﺒﺎرﻫﻢ‬‫ﻣﺜـﻞ ان ﯾﻌﻠﻤﻮا ﺳـﻨﮥ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺜﺎﺑﺘـﮥ ﻋﻨﻪ و ﯾﺠﺘﻬـﺪوا ﻓﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻣﻨﺎط اﻻﺣﮑﺎم و ﺗﻨﻘﯿﺤﻬﺎ و ﺗﺨﺮﯾﺠﻬﺎ ﺧﯿﺮ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ان‬‫ﯾﺘﻤﺴـﮑﻮا ﺑﻨﻘـﻞ اﻟﺮواﻓﺾ ﻋﻦ اﻟﻌﺴـﮑﺮّﯾﯿﻦ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤـﺎ ﻓـﺎن اﻟﻮاﺣـﺪ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء اﻋﻠﻢ ﺑـﺪﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ اﻧﻔﺴـﻬﻤﺎ ﻓﻠﻮ اﻓﺘﺎه‬‫اﺣﺪﻫﻤﺎ ﺑﻔﺘﯿﺎ ﮐﺎن رﺟﻮﻋﻪ اﻟﯽ اﺟﺘﻬﺎده اوﻟﯽ ﻣﻦ رﺟﻮﻋﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪197 :‬‬‫اﻟﯽ ﻓﺘﯿﺎ اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﺑﻞ ﻫﻮ اﻟﻮاﺟﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﮑﯿﻒ إذا ﮐﺎن ﻧﻘﻼ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ اﻟﺮاﻓﻀـﮥ و اﻟﻮاﺟﺐ ﻋﻠﯽ ﻣﺜﻞ اﻟﻌﺴـﮑﺮّﯾﯿﻦ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤﺎ ان ﯾﺘﻌّﻠﻤﻮا‬‫ﻣﻦ اﻟﻮاﺣﺪ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺟﺰاه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺼﻨﯿﻌﻪ ﺑﺴﺒﺐ ﻏﺎﯾﺖ ﺟﺴﺎرت و ﺧﺴﺎرت و اﺷﺘﻐﺎل ﻧﺎر ﻧﺼﺐ و ﻋﻨﺎد‬‫ﺑﮑﺎﻧﻮن ﺳـﯿﻨﻪ ﭘﺮ ﺿﻐﯿﻨﻪاش ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي و دﯾﮕﺮ اﺳﻼف ﻧﺎ اﻧﺼﺎف ﺧﻮد را ﻋﯿﺎذا ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻋﺎﻟﻢﺗﺮ ﺑﺪﯾﻦ ﺧﺪا و رﺳﻮل او از ﺣﻀﺮت‬‫ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﻧﻘﯽ و اﻣﺎم ﺣﺴﻦ ﻋﺴـﮑﺮي ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و ﻋﻠﯽ آﺑﺎﺋﻬﻤﺎ آﻻف اﻟﺘﺤّﯿﮥ و اﻟﺴـﻼم ﻣﯽداﻧﺪ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﮐﻪ ﺑﻬﯿﭻ‬‫وﺟﻬﯽ از وﺟﻮه ﺗﺎوﯾﻞ و ﺗﻮﺟﯿﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺗﺤﺮﯾﻒ ﺣﻀﺮات را در آن ﻣﺴﺎﻏﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﯾﻦ ﮐﻔﺮ ﺻﺮاح و ﺿﻼل ﺑﻮاح ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﺗﺎﮐﯿـﺪ و ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﯾـﻦ ﺿـﻼل ﺑﻌﯿـﺪ ﺗﻔﺮﯾـﻊ ﺷـﻨﯿﻊ ﺑﺮ آن ﻣﺮﺗﺐ ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ آﻧﭽﻪ ﺣﺎﺻـﻠﺶ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻓﺘـﻮي دﻫـﺪ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ‬‫ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ را ﯾﮑﯽ از ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم ﺑﮑﺪاﻣﯽ ﻓﺘﻮي رﺟﻮع ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣﺬﮐﻮرﯾﻦ ﺑﺎﺟﺘﻬﺎد ﺧﻮد اوﻟﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد از رﺟﻮع او‬‫ﺑﺴﻮي ﻓﺘﻮي ﯾﮑﯽ از ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم ﺑﻠﮑﻪ رﺟﻮع ﺑﺎﺟﺘﻬﺎد ﺧﻮد واﺟﺐ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﯾﻌﻨﯽ اﺻـﻐﺎ و اﻋﺘﻨﺎ ﺑﺎﻓﺘﺎء ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ‬‫اﻟﺴـﻼم ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎﺟﺎﺋﺰ و ﺣﺮام ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻘـﺪار ﻫﻢ ﺻﺒﺮ و ﻗﺮارش دﺳﺖ ﻧـﺪاده در آﺧﺮ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴﺎرت ﺑﺒﺎﻧﮓ ﺑﯽ‬‫ﻫﻨﮕﺎم ﺳـﺮاﯾﯿﺪه ﮐﻪ اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟﻠّﻪ واﺟﺐ ﺑﺮ ﻣﺜﻞ ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم و اﻣﺜﺎل اﯾﺸﺎن ﯾﻌﻨﯽ دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم آﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺗﻌﻠﻢ ﮐﻨﻨـﺪ از ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻓـﺎﻟﻌﺠﺐ ﮐّﻞ اﻟﻌﺠﺐ ﮐﻪ ﭘﻨﺎه ﺑﺨـﺪا ﭘﺎﯾﻪ ﻓﻀﻞ و ﻋﻠﻢ و ﮐﻤﺎل اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ارﺟـﺢ و اﻋﻠﯽ از ﺣﻀـﺮات‬‫ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ و دﯾﮕﺮ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﺼﻤﺖ و ﻃﻬﺎرت ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت ﻗﻮم ﺳﻔﻦ ﻧﺠﺎتاﻧﺪ و ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺬﯾﻮل اﯾﻦ ﺣﻀﺮات واﺟﺐ و ﺗﺨﻠﻒ‬‫ازﯾﺸﺎن ﻣﻮرث ﺑﻮار و ﻫﻼك و ﺿـﻼل و ﻧﮑﺎل و ﺑﺎز ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮدن او ﻣﺠﻠـﺪي ﺧﺎص در ﻃﺮق و اﻟﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻣﻔﯿﺪ ﺻﺤﺖ آن ﺣﺪﯾﺜﺴﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ و ﺑﯽ ﺳﭙﺮ وادي ﭘﺮ ﺧﺎر ﻗﺪح و ﺟﺮح ﺷﻮﻧﺪ و ِإﱠﻧﺎ ﻟ ِﱠﻠِﻪ َو ِإﱠﻧﺎ ِإﻟَﯿِْﻪ راِﺟُﻌﻮَن‬‫و ازﯾﻦ ﻫﻢ ﻋﺠﯿﺐﺗﺮ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﺠﺰ و ﺣﯿﺮت ﻃﺒﺮي را ﺑﺎ اﯾﻦ ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺑﺪﺗﺮ از ﯾﻬﻮد و ﻧﺼﺎري ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم اﺳﻼف‬‫ﺧﻮد ﮔﺮداﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ او را ﺑﺮﻓﺾ ارزاﻧﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﺑﺮ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺮواﯾﺘﺶ از ﺟﺎرود ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ راﺟﻊ اﻟﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺒﺎﻃﻞ‬‫و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در ﺳـﻨﻪ ﻋﺸـﺮ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻟﺤﺒﺮ اﻟﺒﺤﺮ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﮑﺒﯿﺮة ﺳﻤﻊ اﺳﺤﺎق و اﺑﻦ أﺑﯽ اﺳﺮاﺋﯿﻞ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﺮازي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ و ﮐﺎن ﻣﺠﺘﻬﺪ اﻻ ﯾﻘﻠﺪ اﺣﺪا ﻗﺎل اﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ اﺑﻦ‬‫ﺧﺰﯾﻤـﮥ ﻣﺎ اﻋﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻻرض اﻋﻠﻢ ﻣﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ و ﻟﻘـﺪ ﻇﻠﻤﺘﻪ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠـﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﻣـﺪ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ ﻟﻮ ﺳﺎﻓﺮ رﺟﻞ إﻟﯽ اﻟـّﺼ ﯿﻦ ﺣﺘﯽ‬‫ﯾﺤﺼﻞ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﮐﺜﯿﺮا ﻗﻠﺖ ﻣﻮﻟﺪه ﺑﺂﻣﻞ ﺑﻄﺒﺮﺳـﺘﺎن ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ ﻋﺸﺮة و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻟﯿﻮﻣﯿﻦ ﺑﻘﯿﺎ ﻣﻦ ﺷﻮال و ﮐﺎن ذا زﻫﺪ‬‫و ﻗﻨﺎﻋﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد اﻣﺎ آﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪198 :‬‬‫ﻃﺒﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯽ ﻣﺠﻠﺪ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ رده و ﺗﻀـﻌﯿﻔﻪ ﺳـﻨﺪا و ﻣﺘﻨﺎ ﻟﻠﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ اﻟﻤﺘﮑﻠﻢ ﭘﺲ ﻣﺨﺪوﺷﺴﺖ ﺑﺂﻧﮑﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ در ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺣـﺪﯾﺚ و رﺟﺎل در ادﻧﯽ ﻣﺮاﺗﺐ اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي ﻧﻤﯽرﺳـﺪ و اﯾﻦ اﻟﺜﺮّﯾﺎ ﻣﻦ اﻟّﺜﺮي و اﯾﻦ اﻟـّﺪر ﻣﻦ اﻟﺤﺼـﯽ و‬‫ادﻧﯽ ﻣﻤﺎرﺳـﯽ ﺑﻔﻦ ﺣـﺪﯾﺚ و رﺟﺎل و ﻧﺎﻇﺮ اﻓﺎدات ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل وزﻧﯽ ﺑﺮاي ﻣﻌﺎرﺿﻪ ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ ﺑﺎ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺮي ﻧﻤﯽﻧﻬـﺪ و ﻣﻨﺼـﻔﯽ و‬‫ﻣﺘـﺪّﯾﻨﯽ ﮔﻮش ﺑـﺂن ﻧﻤﯽدﻫـﺪ و ﻗّﻠﺖ ﻣﻤـﺎرﺳﺖ ﺑﺎﻗﻼـﻧﯽ ﺑـﺎ ﻓﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ واﺿـﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 166‬از ‪597‬‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﺤﺎﻣـﺪ اﺷـﺎره ﺑـﺂن ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮده ﻗﻮﻟﻪ اﻗﻮال ﺑﺴـﯿﺎري از ﻣﺘﮑﻠﻤﺎن دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﺮ ﻇّﻨﯿﺖ اﯾﻦ‬‫ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻮاب ازﯾﻦ اﺷﮑﺎل ﺑﺮد وﺟﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻘﺮﯾﺮ ﮐﺮد وﺟﻪ اول ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﮑﻠﻤﺎن اﺷﻌﺮّﯾﻪ‬‫ﻣﺨﺘﻠﻒاﻧـﺪ در ﻗﻄﻌّﯿﺖ و ﻇّﻨﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﻟﮑﻦ اﯾﻦ اﺧﺘﻼف اﯾﺸﺎن ﺷﺎﻫـﺪ ﻋـﺪﻟﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻔﻖاﻧـﺪ ﺑﺮ اﺻﻞ ﺗﻔﻀـﯿﻞ و از ﺳـﻠﻒ‬‫ﺧﻮد آن ﻗﺪر ﺗﺎﮐﯿﺪ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ درﯾﻦ ﻣﺴـﺌﻠﻪ دﯾﺪهاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ورود ﺷـﺒﻬﺎت از ﺟﺎﻧﺐ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن و ﺗﺤّﯿﺮ در رّد ﺑﺴﯿﺎري از اﯾﻦ ﺷﺒﻬﺎت‬‫ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻤﯽﺷﻮد اﯾﺸﺎن را ﻋﺪول از ان ﻣﺸـﺮب ﮐﺮﻫﺎ و ﺟﺒﺮا اﺳـﺘﺪﻻﻻ و ﺗﻘﻠﯿﺪا ﻗﻄﻌﺎ او ﻇّﻨﺎ ﺑﺪان ﻗﺎﺋﻞاﻧﺪ وﺟﻪ دوم آﻧﮑﻪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ‬‫اﺷـﻌﺮي ﮐﻪ راس و رﺋﯿﺲ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ و اﻟﺰم اﯾﺸـﺎﻧﺴﺖ ﺑﻄﺮﯾـﻖ ﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗـﺎﺑﻌﯿﻦ ﺑﻘﻄﻌّﯿﺖ رﻓﺘﻪ ﻗـﺎل اﻟﻨـﻮوي و اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ﻓﯽ ان‬‫اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻗﻄﻌﯽ أم ﻻـ و ﻣﻤﻦ ﻗـﺎل ﺑـﺎﻟﻘﻄﻊ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮّي و ﻗﺎل ﻫﻢ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﻢ ﻓﯽ اﻻﻣﺎﻣـﮥ و ﻣﻤﻦ ﻗﺎل ﺑﺎﻧّﻪ‬‫اﺟﺘﻬﺎدي ﻇﻨﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ اﻧﺘﻬﯽ و ﭼﻮن ﺷـﯿﺦ اﺷﻌﺮي ﺑﺠﺎﻧﺐ ﻣﺎ ﺷﺪ ﻣﺒﺎﻻت ﻧﺪارﯾﻢ ﺑﻤﺎ دون او و ﻟﯿﺲ ﻫﺬا اول ﻗﺎرورة ﮐﺴﺮت‬‫اﯾﻦ ﻧﻪ ﯾـﮏ ﻣﺴـﺌﻠﻪ اﺳﺖ ﺗﻨﻬـﺎ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ و ﻣﺘـﺄّﺧﺮﯾﻦ ﺑـﺎ ﻫﻢ در ان ﻣﻨـﺎزﻋﺖ دارﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از ﻣﺴﺎﺋـﻞ ﮐﻼـﻣّﯿﻪ از ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﺟﻨﺴﺴﺖ ﻣﺜﻞ روﯾﺖ و ﮐﻼم و ﻋﯿﻨﯿﺖ وﺟﻮد ﺑﺎ ﻣﺎﻫﯿﺖ و ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺻﻔﺎت و ﻏﯿﺮ آن ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﺘﺒﻌﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﻼم و ﻣﺎ در ﻫﻤﻪ اﯾﻦ‬‫ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﻮﺗﻪ اﺛﺒﺎت ﻣﺨﺘﺎر ﺷﯿﺦ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﺬل ذﻟﯿﻞ او ﻋﺰ ﻋﺰﯾﺰ و در ﻣﻌﺮﮐﻪ دار و ﮔﯿﺮ رﺟﺰ ﺣﯿﺪري ﻣﯽﺳﺮاﯾﻢ‬‫اﻧﺎ اﻟّﺬي ﺳّﻤﺘﻨﯽ اﻣﯽ ﺣﯿﺪره او ﻓﯿﻬﻢ ﺑﺎﻟﺼﺎع ﮐﯿﻞ اﻟّﺴﻨﺪرة‬‫و ﺳﺒﺐ ﺑﺴﯿﺎري ازﯾﻦ ﺟﻨﺲ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺷﺎﻋﺮه دو ﻗﺴﻢاﻧﺪ ﻣﺘﮑﻠﻤﺎن ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻇﺮه و ﻣﺨﺎﺻﻤﻪ ﺳﻬﻢ اﻋﻠﯽ ﻧﺼﯿﺐ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ اﻣﺎ در ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺗﺒﺤﺮي و ﺗﻮﺳـﻌﯽ ﻧﺪارﻧـﺪ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ و اﻣﺎم رازي و ﻗﺎﺿـﯽ ﺑﯿﻀﺎوي و ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﻀﺪ و ﻣﻼ ﺳـﻌﺪ و ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﮐﻪ در ﺣﺪﯾﺚ و‬‫ﺗﻮﺳﻊ رواﯾﺎت ﻗـﺪح اوﻓﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧـﺪ اﻣﺎ در ﻣﻨﺎﻇﺮه و ﻣﺨﺎﺻـﻤﻪ و ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻏﻮر ﻧﻨﻤﻮدهاﻧـﺪ ﻣﺜﻞ اﺟﺮي و ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﺑﻌـﺪ ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻣﺮدم از‬‫رﯾﺰه ﻫﺮ دو ﺧﻮان ﺗﻨﺎول ﻧﻤﻮدهاﯾﻢ و ﮐﺎﺳﻪ ﺳﭙﺮد و ﻓﺮﯾﻖ ﻟﯿﺴـﯿﺪهاﯾﻢ ﭘﺲ ﻋﺠﺐ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ در ﺻﻮرت اﺟﺘﻤﺎع اﻣﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد ﮐﻪ در ﻫﺮ‬‫واﺣﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﺒﻮد اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت رﺷﮏ اﻓﺰاي ﺑﻼﻏﺖ ﺳـﺤﺒﺎﻧﯽ؟؟؟ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ ﻣﺤﮑﻤﮥ اﻟﻤﺒﺎﻧﯽ ﻣﻄﺮﺑﮥ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻮﻫﯿﻦ و‬‫ﺗﻬﺠﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺎﻗﻼـﻧﯽ ﻇـﺎﻫﺮ و ﺑـﺎﻫﺮﺳﺖ اول آﻧﮑﻪ از ﻗﻮل او ﻣﺘﮑﻠﻤـﺎن ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻇﺮه و ﻣﺨﺎﺻـﻤﻪ ﺳـﻬﻢ اﻋﻠﯽ ﻧﺼـﯿﺐ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ اﻣﺎ در‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺒّﺤﺮي و ﺗﻮﺳﻌﯽ ﻧﺪارﻧﺪ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ واﺿﺤﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪199 :‬‬‫ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻣﺜﺎل ﺧﻮد در ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺒﺤﺮي و ﺗﻮﺳـﻌﯽ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻠﺖ ﻣﻤﺎرﺳﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﻦ ﺷـﺮﯾﻒ و اﻋﺮاض و اﻏﻤﺎض از‬‫ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﮐﻤـﺎل در ان داﺷـﺘﻪ دوم آﻧﮑﻪ از ﻗﻮل او ﻣـﺎ در ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋـﻞ ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﻮﺗﻪ اﺛﺒﺎت ﻣﺨﺘﺎر ﺷـﯿﺦ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑـﺬل ذﻟﯿﻞ او ﻋﺰ‬‫ﻋﺰﯾﺰ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در اﻓﺎدات رﺷـﯿﻘﻪ و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت اﻧﯿﻘﻪ ﺧﻮد ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ را ذﻟﯿﻞ و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﻣﻌﺮض ﺗﺸﻨﯿﻊ و ﺗﻌﯿﯿﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ و‬‫ﺑﺤﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﻮت او ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ اﺳـﺘﻌﺎﻧﺖ در ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ ﻓﻄﯿﻦ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﮐﻔﯽ ﺑﻪ ﺧﺴﺮاﻧﺎ ﻣﺒﯿﻨﺎ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ در ﻗﻮل او و در‬‫ﻣﻌﺮﮐﻪ دار و ﮔﯿﺮ رﺟﺰ ﺣﯿﺪري ﻣﯽﺳﺮاﯾﯿﻢ‪:‬‬‫اﻧﺎ اﻟّﺬي ﺳّﻤﺘﻨﯽ اﻣﯽ ﺣﯿﺪره اوﻓﯿﻬﻢ ﺑﺎﻟّﺼﺎع ﮐﯿﻞ اﻟّﺴﻨﺪرة‬‫ﻇـﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﻨﯿﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻋﻼـﻣﻪ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﺑﺎﻗﻼﻧﯽ ﻋﺰﯾﺮ را در ﻣﻌﺮﮐﻪ دار و ﮔﯿﺮ درآورده ﺑﺮ ﺟﺰي ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻔﺎر اﺷﺮار اﻧﺸﺎء ﻓﺮﻣﻮده ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺳﺎﺧﺘﻪ او را در درك اﺳﻔﻞ ﺳﻌﯿﺮ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺤﻘﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺒﻐﻮي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را در ﻣﻌﺠﻢ ﺧﻮد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻃﺎﺋﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 167‬از ‪597‬‬‫ﺳﻠﻢ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﻏﯿﺮي و ﻏﯿﺮ اﻧﺲ ﻓﺠﺎء رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺪﻋﺎ ﺑﻐﺪاﺋﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻗـﺪ اﻫـﺪت ﻟﮏ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻫﺪﯾـﮥ ﻓﻘـﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﺎﺋﺮﯾﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺿـﺮﺑﺎ ﺧﻔﯿﻔﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺛﻢ ﺿﺮب اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ‬‫ﻫﺬا ﻗﻠﺖ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل اﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺑﻐﻮي ﻋﺎﻟﻢ وﺣﯿـﺪ و ﺣﺎﻓﻆ ﻓﺮﯾـﺪ و ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﺼـﺮ و ﻣﺤﺪث دﻫﺮ ﺧﻮد ﺑﻮده ﻣﻔﺎﺧﺮ ﺣﻤﯿﺪه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺳﺪﯾﺪه و ﻣﺤﺎﺳـﻦ‬‫ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻠﯿﻠﻪ او از ﮐﺘﺐ ﻣﻬﺮه و ﻧﻘـﺎد ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻐﻮي ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﻤﺮزﺑﺎن ﺑﻦ ﺳﺎﺑﻮر ﺑﻦ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه اﻟﺒﻐﻮي اﺑﻦ ﺑﻨﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ اﻟﺒﻐﻮي و اﻧﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ اﻟﺒﻐﻮي‬‫ﻻن ﺟـّﺪه اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ اﺻـﻠﻪ ﻣﻦ ﺑﻎ و ﻫﻮ وﻟـﺪ ﺑﺒﻐﺪاد و ﺑﻬﺎ ﻧﺸﺄ و ﮐﺎن ﻣﺤﺪث اﻟﻌﺮاق ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه ﻋﻤﺮ اﻟﻌﻤﺮ اﻟﻄﻮﯾﻞ ﺣﺘﯽ رﺣﻞ اﻟﻨﺎس‬‫إﻟﯿﻪ و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ اﻻﺟﺪاد و اﻻﺣﻔﺎد و اﻵﺑﺎء و اﻻوﻻد و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻣﮑﺜﺮا ﻓﻬﻤﺎ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺎن ﯾﻮرق اوﻻ ﺛﻢ رﺟﻊ و ﺻـّﻨﻒ اﻟﻤﻌﺠﻢ‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻠﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﺟﻤﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌـﺪ و ﻏﯿﺮه ﺳـﻤﻊ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ و ﺧﻠﻒ ﺑﻦ ﻫﺸﺎم و‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب اﻟﻬﺎروﻧﯽ و اﺑﺎ ﻧﺼـﺮ اﻟّﺘﻤﺎر و داود ﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﻟﻀّﺒﯽ و داود ﺑﻦ رﺷـﯿﺪ و ﺷـﯿﺒﺎن ﺑﻦ ﻓﺮوخ و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ و‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻤﯿـﺪ اﻟﺤﻤﺎﻧﯽ و ﺧﻠﻘﺎ ﯾﻄﻮل ذﮐﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮخ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﺳﻮي ﻫﺆﻻء روي ﻋﻨﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و‬‫ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﻟﺒﺤﺘﺮي اﻟﻤﺎوردّي و ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪200 :‬‬‫ﺑﻦ ﻗـﺎﻧﻊ و ﺣـﺒﯿﺐ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻐّﺮاء و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺠﻌـﺎﺑﯽ و اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ اﻟﺒﺴـﺘﯽ و اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋـﺪي اﻟﺤﺎﻓـﻆ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﻻﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﺮّي و و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪارﻗﻄﻨﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ‬‫ﺳﻮي ﻫﺆﻻء و ﺣﮑﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪان اﻟﺸـﯿﺮازي ﻗﺎل اﺟﺘﺎز اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﺑﻨﻬﺮ ﻃﺎﻟﻮت ﻋﻠﯽ ﺑﺎب ﻣﺴـﺠﺪ ﻓﺴـﻤﻊ ﺻﻮت ﻣﺴـﺘﻤﻞ ﻓﻘﺎل‬‫ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﻘﺎﻟﻮا اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﻓﻘﺎل ذﻟﮏ اﻟّﺼﺒﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻧﻌﻢ ﻗﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻻ اﺑﺮح ﻣﻮﺿـﻌﯽ ﺣﺘﯽ اﻣﻠﯽ ﻫﻬﻨﺎ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﻗﺒﻞ‬‫ان ﯾﻮﻟﺪ اﻟﻤﺤﺪﺛﻮن و ﺛﻨﺎ ﻃﺎﻟﻮت ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻗﺒﻞ ان ﯾﻮﻟﺪ اﻟﻤﺤﺪﺛﻮن و ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﻟﺘّﻤﺎر ﻗﺒﻞ ان ﯾﻮﻟﺪ اﻟﻤﺤﺪﺛﻮن ﻓﺎﻣﻠﯽ ﺳﺘﮥ ﻋﺸﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻋﻦ‬‫ﺳﺘـﮥ ﻋﺸـﺮ ﺷـﯿﺨﺎ ﻣﻦ ارﮐﺎن اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻓﺼـﻌﺪ اﻟﺪﮐـﮥ و ﺟﻠﺲ و و روي ﻋﻦ ﻋﺪة ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺑﻦ ﺑﻨﺖ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ ﻗﻞ ﻣﺎ ﯾﺘﮑﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎذا ﺗﮑﻠﻢ ﮐﺎن ﮐﻼﻣﻪ ﮐﺎﻟﻤﺴـﻤﺎر ﻓﯽ اﻟّﺴﺎج و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﺳـﻨﻪ ‪ 213‬و ﻣﺎت ﻟﯿﻠـﮥ ﻋﯿﺪ اﻟﻔﻄﺮ‬‫ﺳﻨـﮥ ﺳـﺒﻊ ﻋﺸـﺮ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﻐﻮي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﻤﺮزﺑﺎن اﻟﺒﻐﻮي اﻻﺻﻞ اﻟﺒﻐﺪادي اﺑﻦ ﺑﻨﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ ﻋﺸﺮة‬‫و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺑﮑﺮ ﺑﺎﻟﺴﻤﺎع ﺑﺎﻋﺘﻨﺎء ﻋّﻤﻪ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ وﺟﺪه ﻓﺴﻤﻊ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و أﺑﯽ ﻧﺼﺮ‬‫اﻟﺘّﻤﺎر و ﺷﯿﺒﺎن ﺑﻦ ﻓﺮوخ و داود ﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﻟﻀﺒﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻤﯿﺪ اﻟﺤّﻤﺎﻧﯽ و ﺳﻮﯾﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و ﺧﻠﻘﺎ ﮐﺜﯿﺮا ازﯾﺪ ﻣﻦ ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺷﯿﺦ‬‫و ﺟﻤﻊ و ﺻـّﻨﻒ ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺠﻌﺪﯾﺎت و ﻃﺎل ﻋﻤﺮه و ﺗﻔﺮد ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ و اﻟﻘﻄﯿﻌﯽ و اﻻﺳﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و‬‫اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و ﻋﻤﺮ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ و اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﺣﺒﺎﺑﮥ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﺨﻠﺺ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﺮﯾﺢ‬‫اﻟﻬﺮوي و اﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮون اﻟﯽ اﻟﻐﺎﯾﮥ و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل راﯾﺖ اﺑﺎ ﻋﺒﯿﺪ و رأﯾﺖ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و اول ﻣﺎ ﮐﺘﺒﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و‬‫ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺣﻀـﺮت ﻣﻊ ﻋّﻤﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﺎﺻﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪان اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺒﻐﻮّي ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﺿﯿﻖ اﻟﺼﺪر ﻓﺨﺮﺟﺖ اﻟﯽ‬‫اﻟﺸـﻂ و ﻋـﺒﺮت و ﻓﯽ ﯾـﺪي ﺟﺰء ﻋـﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻧﻈﺮ ﻓﯿﻪ ﻓـﺎذا ﺑﻤﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻫـﺎرون ﻓﻘـﺎل اﯾﺶ ﻣﻌـﮏ ﻗﻠﺖ ﺟﺰء ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ‬‫ﻓﺎﺧـﺬه ﻣﻦ ﯾـﺪي و رﻣﺎه ﻓﯽ دﺟﻠـﮥ و ﻗﺎل ﺗﺮﯾـﺪ ان ﺗﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﯾﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ و ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن اﻟﺒﻐﻮي ﻗّﻞ ان ﯾﺘﮑﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎذا ﺗﮑﻠﻢ ﮐﺎن ﮐﻼﻣﻪ ﮐﺎﻟﻤﺴﻤﺎر ﻓﯽ اﻟّﺴﺎج‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪي ﮐﺎن اﻟﺒﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ ﺣـﺪﯾﺚ و ﮐﺎن وّراﻗﺎ ﮐﺎن ﯾﻮرق ﻋﻠﯽ ﺟﺪه و ﻋﻤﻪ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﮐﺎن ﯾﺒﯿﻊ اﺻﻞ ﻧﻔﺴﻪ اﮐﻞ وﻗﺖ و اﺧﺬ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 168‬از ‪597‬‬‫اﺑﻦ ﻋﺪي ﯾﻀﻌﻔﻪ ﺛﻢ ﻓﯽ اﻵﺧﺮ ﻗﻮاه و ﻗﺎل ﻃﺎل ﻋﻤﺮه و اﺣﺘﺎﺟﻮا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪201 :‬‬‫إﻟﯿﻪ و ﻗﺒﻠﻪ اﻟﻨﺎس و ﻟﻮ ﻻ اﻧﯽ ﺷـﺮﻃﺖ ان ﮐﻞ ﻣﻦ ﺗﮑﻠﻢ ﻓﯿﻪ ﻣﺘﮑﻠﻢ ذﮐﺮﺗﻪ و اﻻ ﮐﻨﺖ ﻻ اذﮐﺮه ﻗﻠﺖ و ﻗﺪ اﺣﺘﺞ ﺑﻪ ﻋﺎﻣﮥ ﻣﻦ ﺧﺮج اﻟﺼﺤﯿﺢ‬‫ﮐﺎﻻﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و ﻋﺎش ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﺛﻼث ﺳﻨﯿﻦ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺘﺎ ﻓﻬﻤﺎ ﻋﺎرﻓﺎ و ﻗﺎل اﻟﺴﻠﻤﯽ ﺳﺄﻟﺖ‬‫اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﻐﻮي ﻓﻘﺎل ﺛﻘﮥ اﻣﺎم ﺟﺒﻞ اﻣﺎم اﻗﻞ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﺧﻄﺎء و ﻗﺎل اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﺨﻠﯿﻠﯽ اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻌﻤﺮ ﺣﻀـﺮ ﻋﻨﺪ ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ ﺗﻔﺮد ﺑﻬﻢ‬‫ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ و ﻃﺎﻟﻮت ﺑﻦ ﻋﺒﺎد و ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ اﻧﯽ ان ﻗﺎل و ﻫﻮ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺎرف ﺻـّﻨﻒ ﻣﺴﻨﺪ ﻋﻤﻪ و ﻗﺪ ﺣﺴﺪوه ﻓﯽ‬‫آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﻓﺘﮑﻠﻤﻮا ﻓﯿﻪ ﺑﺸـﯽء ﻻ ﯾﻘـﺪح ﻓﯿﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺒﻐﻮي ﯾﻘﻮل ورﻗﺖ ﻻﻟﻒ ﺷـﯿﺦ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ‬‫ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺳـﺒﻊ ﻋﺸﺮة و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻟﺒﻐﻮي اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻟﯿﻠﮥ ﻋﯿﺪ اﻟﻔﻄﺮ ﺑﺒﻐﺪاد‬‫و ﻟﻪ ﻣﺎﺋﮥ و ﺛﻼث ﺳـﻨﯿﻦ و ﺷﻬﺮ و ﮐﺎن ﻣﺤﺪﺛﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻣﺠّﻮدا ﻣﺼﻨﻔﺎ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻮ اﻻﺳﻨﺎد ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اﻧﻪ ﺳﻤﻊ ﻓﯽ اﻟﺼﻐﺮ ﺑﻌﻨﺎﯾﮥ ﺟّﺪه ﻻّﻣﻪ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻋﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ و ﺣﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﺎﺻﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ و روي اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ و ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺤّﻤﺎﻧﯽ و أﺑﯽ ﻧﺼﺮ‬‫اﻟﺘّﻤﺎر و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و ﺧﻠﻖ و اول ﻣﺎ ﮐﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﮐﺎن ﻧﺎﺳـﺨﺎ ﻣﻠﯿﺢ اﻟﺨﻂ ﻧﺴﺦ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻟﻨﻔﺴﻪ و‬‫ﻟﺠّﺪه و ﻋﻤﻪ و ﮐﺎن ﯾﺒﯿﻊ اﺻﻮل ﻧﻔﺴﻪ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﻐﻮي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﺜﻘﮥ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﻤﺮزﺑﺎن اﻟﺒﻐﻮي اﻻﺻﻞ اﻟﺒﻐﺪادي اﺑﻦ ﺑﻨﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ وﻟﺪ ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﺳـﻨﻪ ‪ 214‬و ﺳﻤﻊ اﺑﻦ اﻟﺠﻌﺪ و اﺣﻤﺪ‬‫و اﺑﻦ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ و ﺧﻠﻘـﺎ و ﺻـﻨﻒ ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺠﻌـﺪﯾﺎت و ﻃـﺎل ﻋﻤﺮه و ﺗﻔﺮد ﻓﯽ اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﯾـﺪﺧﻞ ﻓﯽ‬‫اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن ﻗﻞ ان ﯾﺘﮑﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎذا ﺗﮑﻠﻢ ﮐﺎن ﮐﻼﻣﻪ ﮐﺎﻟﻤﺴﻤﺎر ﻓﯽ اﻟّﺴﺎج ﺛﻘﮥ ﺟﻠﯿﻞ اﻣﺎم اﻗﻞ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﺧﻄﺄ‬‫و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺎرف ﺗﻮﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ ﻋﯿﺪ اﻟﻔﻄﺮ ﺳـﻨﻪ ‪ 317‬ﻋﻦ ﻣﺎﺋﮥ و ﺛﻼث ﺳـﻨﯿﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻨﺠﺢ ﻟﺒﻐﯿﮥ ﮐﻞ ﺳﺎﺋﻞ ﺣﯿﺚ ﺑﺎن‬‫ﺑﻤّﻨﻪ اﻟﻌﺎم اﻟّﺸﺎﻣﻞ‪ ،‬و ﻟﻄﻔﻪ اﻟﺘﺎم اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻓﻀـﻠﻪ اﻟﺠﻢ اﻟﺤﺎﻓﻞ‪ ،‬ان ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ اﻟﻔﺎﺿﻞ‪ ،‬ﻣﻤﺎ رواه ﻣﻦ اﻟﺠﻠﮥ اﻻﻓﺎﺿﻞ‪ ،‬اﻟﻤﺤﺮزﯾﻦ‬‫ﻟﺠﻼﺋﻞ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﻟﺒﻐﻮي زﺑﺪة اﻟﻤﻬﺮة اﻻﻣﺎﺛﻞ‪ ،‬ﻓﻼ ﯾﺮوغ ﻋﻦ ﻗﺒﻮﻟﻪ اﻻ اﻟﺤﯿﻮد اﻟﻤﺘﺤﺎﻣﻞ و اﻟﻌﻨﻮد اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ اﻟﻤﺎﺣﻞ‪ ،‬اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻋﻦ وﺟﻪ‬‫اﻟﺼﻮاب ﻣﺎﺋـﻞ‪ ،‬و اﻟﯽ اﻟﺤﻖ اﻟﺤﻘﯿﻖ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل ﻏﯿﺮ آﺋﻞ و ﻣﻦ ﺣﺎد ﻋﻨﻪ ﻓﺎﻧﻤﺎ ﯾـﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﻇﻞ زاﺋﻞ و ﺿﻮء آﻓﻞ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ ﺑﮑﻞ‬‫ﻧﺎﺋﻞ و ﻟﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻐﺪوات و اﻟﺮوﺣﺎت و اﻟﺒﮑﺮ و اﻻﺻﺎﺋﻞ‬‫وﺟﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﺑﻦ ﮐﺎﺗﺐ اﻟﺒﻐﺪادي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪202 :‬‬‫أﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺻـﻤﺼﺎم اﻻﺋﻤـﮥ اﺑﻮ ﻋّﻔﺎن ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺼـﺮام اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺎد اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻨﺴـﻔﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﺰاﻫﺪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻄﺮف اﻟﺠّﺮاﺣﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺮم ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﻋﻦ داود ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟﺪه ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﮐﻤﺎل ﺗﺒﺤﺮ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ در ﻋﻠﻢ اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر و ﻣﻨﺘﻬﺎي ﺗﻤّﻬﺮ او در ﻧﻘﺪ رواﯾﺎت و آﺛﺎر و ﺑﻠﻮغ اﻣﺪ اﻗﺼـﯽ در ﺣﻔﻆ و اﺗﻘﺎن و‬‫وﺻﻮل ﺑـﺬروه ﻋﻠﯿﺎ در دراﯾﺖ و اﻣﻌﺎن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺢ و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺴـﺘﺒﯿﻦ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 169‬از ‪597‬‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ﺑﻦ ﮐـﺎﺗﺐ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﻨﺼﻮر اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻻﻣﺎم اﻟﺜﻘـﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﺒﻐـﺪادي وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و‬‫ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻗﺎل ﮐﺘﺒﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺳـﺮﻣﺎﺟﺲ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﻟﻮﯾﻦ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﺳﻮار‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻧﻀـﻠﮥ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺳـﺠﺎدة و اﺑﺎ ﻫﻤﺎم اﻟﺴـﮑﻮﻧﯽ و ﻫﺎرون ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﻤﺎل و اﺑﺎ‬‫ﻋﻤﺎر اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﺣﺮﯾﺚ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮان اﻟﻌﺎﺋـﺬي و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ زﻧﺒﻮر و ﺧﻠﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻊ ﺗﻘﺪﻣﻪ و‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ و اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﺣﺒﺎﺑﮥ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﺨﻠﺺ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﺮﯾﺢ و اﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ و‬‫اﺑﻮ ذر ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ و ﻟﻪ اﺧﻮان ﯾﻮﺳﻒ و اﺣﻤﺪ ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺛﻘﮥ ﺛﺒﺖ ﺣﺎﻓﻆ و ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪان اﻟﺸﯿﺮازي ﻫﻮ اﮐﺜﺮ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻣﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺒﺎﻏﻨﺪي و ﻻ ﯾﺘﻘﺪﻣﻪ اﺣﺪ ﻓﯽ اﻟﺪراﯾﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﻓﯽ اﻗﺮان اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ اﺣﺪ ﻓﯽ‬‫ﻓﻬﻤﻪ و اﻟﻔﻬﻢ ﻋﻨﺪﻧﺎ اﺟﻞ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﻆ و ﻫﻮ ﻓﻮق اﺑﻦ أﺑﯽ داود ﻓﯽ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و ﺳـﺌﻞ اﺑﻦ اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ ﻫﻞ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﯾﺤﻔﻆ ﻓﺘﺒّﺴﻢ و‬‫ﻗـﺎل ﻻـ ﯾﻘـﺎل ﻻﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﯾﺤﻔﻆ ﮐﺎن ﯾـﺪري ﻗﺎل اﻟﺒﻌﺮاﻧﯽ ﻗﺎل ﻟﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻻﺑﻬﺮي ﮐﻨﺖ ﻋﻨـﺪ اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ﻓﺠﺎءت اﻣﺮأة ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ‬‫ﺗﻘﻮل ﻓﯽ ﺑﺌﺮ ﺳـﻘﻄﺖ ﻓﯿﻬﺎ دﺟﺎﺟـﮥ ﻓﻤﺎﺗﺖ ﻫﻞ اﻟﻤﺎء ﻧﺠﺲ او ﻃﺎﻫﺮ ﻓﻘﺎل وﯾﺤﮏ ﮐﯿﻒ وﻗﻌﺖ اﻻ ﻏّﻄﯿﺘﻬﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻬﺎ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﻟﻤﺎء ﺗﻐﯿﺮ‬‫ﻓﻬﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ذا ﻣﺤﻞ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ و ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و ﻟﻌﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﺠﺐ اﻟﻤﺮأة ﺗﻮرﻋﺎ ﻓﺎن ﻟا ﻤﺴـﺌﻠﮥ‬‫ﻓﯿﻬﺎ ﺧﻼف ﻗﻠﺖ ﻻﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﮐﻼم ﻣﺘﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ﺗﺒّﺤﺮه ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪203 :‬‬‫ﺛﻤﺎن ﻋﺸﺮة و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮة و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﺤﺠﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺒﻐﺪادي ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة و ﻟﻪ ﺗﺴـﻌﻮن ﺳـﻨﮥ ﻋﻨﯽ ﺑﺎﻷﺛﺮ و ﺟﻤﻊ و ﺻّﻨﻒ و ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻟا ﻌﺮاق و‬‫ﻣﺼﺮ و اﻟﺤﺠﺎز و روي ﻋﻦ ﻟﻮﯾﻦ و ﻃﺒﻘﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﻓﯽ اﻗﺮان اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ اﺣﺪ ﻓﯽ ﻓﻬﻤﻪ و اﻟﻔﻬﻢ ﻋﻨﺪﻧﺎ اﺟّﻞ‬‫ﻣﻦ اﻟﺤﻔﻆ و ﻫﻮ ﻓﻮق أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ داود ﻓﯽ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻋﺸـﺮة و‬‫ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤﺠـﮥ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ اﻟﺒﻐﺪادي ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻟﻌﺮاق‬‫ﻓﯽ اﻗﺮان اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ اﺣﺪ اﺟّﻞ ﻓﯽ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ ﻣﻦ اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و ﻫﻮ ﻓﻮق أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ داود ﻓﯿﻬﻤﺎ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﺑﻦ ﮐﺎﺗﺐ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﻨﺼﻮر اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم اﻟﺜﻘﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﺒﻐﺪادي وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ‪ 228‬و ﺳﻤﻊ‬‫اﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻣﻨﻪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي ﻗﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺛﻘـﮥ ﺛﺒﺖ ﺣﺎﻓﻆ و ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ ان اﻟﺸـﯿﺮازي ﻫﻮ اﮐﺜﺮ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻣﻦ‬‫اﻟﺒﺎﻏﻨـﺪي و ﻻ ﯾﺘﻘﺪﻣﻪ اﺣﺪ ﻓﯽ اﻟﺪراﯾﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﻣﻦ اﻗﺮاﻧﻪ اﺣﺪ ﻓﯽ ﻓﻬﻤﻪ و اﻟﻔﻬﻢ ﻋﻨﺪﻧﺎ اﺟﻞ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﻆ‬‫و ﻫﻮ ﻓﻮق اﺑﻦ أﺑﯽ داود ﻓﯽ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و ﺳـﺌﻞ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ ﻫﻞ ﮐﺎن اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﯾﺤﻔﻆ ﻓﺘﺒﺴﻢ و ﻗﺎل ﻻ ﯾﻘﺎل ﻻﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﯾﺤﻔﻆ ﮐﺎن ﯾﺪري و ﻟﻪ ﮐﻼم ﻣﺘﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ﺗﺠﺮه و ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ‪318‬‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا اﻻﻣﺎم ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ اﻟﺬي ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟﻨﻘﺪ و اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ﺻﺎﻋﺪ ﻋﻠﯽ اﻋﻠﯽ اﻟﻤﺪارج و اﻟﻤﺼﺎﻋﺪ و ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺼﻨﺎﻋﮥ ﻣﺼﺒﻮغ اﻟﯿﺪ و‬‫اﻟﺴﺎﻋـﺪ ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺠﻢ اﻟﻔﻮاﺋـﺪ و ﺣـّﺪث ﺑـﺬاك اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺪﺛﺮ اﻟﻌﻮاﺋﺪ ﻓﺪّس ﻓﯽ اﻟﺘﺮاب ﮐﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﺟﺎﺣﺪ و ارﻏﻢ ﺑﺎﻧﻒ ﮐﻞ‬‫ﻣﮑـﺎﺑﺮ ﻣﻌﺎﻧـﺪ و زﻋﺰع ارﮐـﺎن ﺗﺴﻮﯾﻞ ﮐّﻞ ﺣﺎﻗـﺪ‪ ،‬و زﻟﺰل اﺳﺎس ﺗﺎوﯾﻞ ﮐﻞ ﺣﺎﺋـﺪ ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﮐﻞ اﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﺎﺟـﺪ و اﻟﻤﺘﺒﺤﺮ‬‫اﻟﻨﺎﻗـﺪ ﮐﯿﻒ اﺑﻄﻞ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﻏﺮر اﻟﻔﺮاﺋـﺪ و ﻟﻢ ﯾـﺪر أﻧﻪ ﻣﻦ ﻣﺮوﯾﺎت اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻻﻣﺎﺟﺪ ﻓﻨﻬﺾ ﺑﺎﺑﻄﺎﻟﻪ ﮐﺎﻟﻤﻤﺘﻌﺾ اﻟﺤﺎرد‪ ،‬و‬‫ﻗـﺎﺑﻠﻪ ﺑـﺎﻟّﺮد ﮐـﺎﻟﻤﺘﻌﻨﺖ اﻟﻤﺎرد‪ ،‬ﻓﺎوﻗﻌﺘﻪ ﺗﻘﻮﻻﺗﻪ اﻟﻤﺮدﯾـﮥ ﻓﯽ اﻗﻮي اﻟﻤﺼﺎﯾـﺪ و ذاق و ﺑﺎل ﻣﺎ اﺑـﺪي ﻟﺴﺎﻧﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺼﺎﺋـﺪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي ﻟﮑّﻞ‬‫ﻗﺎﺻﺪ اﻟﯽ ﻟﻘﻢ ﻻﺣﺐ و ﻃﺮﯾﻖ ﻗﺎﺻﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 170‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺎﺳـﻨﺎد اﺟﻮد از اﺳـﻨﺎد ﺣﺎﮐﻢ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﺷﺎﻣﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻮد در ذﮐﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪204 :‬‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ و رواه اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻋﻦ ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﻋﻦ اﺳﺤﺎق اﻻزرق ﻋﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ اﻧﺲ ﻓـﺬﮐﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫـﺬا اﺟﻮد ﻣﻦ اﺳـﻨﺎد اﻟﺤـﺎﮐﻢ و اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ از اﺟﻠﻪ اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻓﺎﺧﻢ و اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ اﻋﺎﻇﻢ و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ذوي اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ و اﻟﻤﮑﺎرم و ﺑﺤﺴﺐ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ اﻋﺘﻘﺎد و اﯾﻘﺎن ﺑﮑﻤﺎل ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ او ﻣﺘﺤﺘﻢ و‬‫ﻻزم ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﻄﺮﺑﻪ و ﻣﺂﺛﺮ ﻣﻌﺠﺒﻪ او از ﺳـﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ ﺗﺼﻨﯿﻒ ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ ﺳـﺒﮑﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﺳـﻨﻮي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺳﺪي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و‬‫ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات در ﻣﺠﻠّﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺛﺒﺖ ﺷﺪ و ﺑﻌﺾ آﺧﺮ در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﺬﮐﻮر‬‫ﻣﯽﺷﻮد ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺬر اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺮازي ﺑﺎﻟﺮاء و ﻗﺪ ﻗﺎرب اﻟﺘﺴـﻌﯿﻦ رﺣﻞ ﺑﻪ اﺑﻮه ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻓﺴـﻤﻊ اﺑﺎ‬‫ﺳﻌﯿـﺪ اﻻﺷـّﺞ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺮﻓـﮥ و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﺨﻠﯿﻠﯽ اﺧﺬ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و أﺑﯽ زرﻋﮥ ﮐﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺮﺟﺎل ﺻـﻨﻒ‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﺧﺘﻼف اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻋﻠﻤﺎء اﻷﻣﺼﺎر ﺛﻢ ﻗﺎل و ﮐﺎن زاﻫـﺪا ﯾﻌـّﺪ ﻣﻦ اﻻﺑـﺪال و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ‬‫ﻣـﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯿﻬـﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨـﺬر اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺮازي ﺑﺎﻟﺮاء ﻗﺎﻟﻮا و ﻗﺪ‬‫ﻗـﺎرب اﻟﺘﺴـﻌﯿﻦ و ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻠﯿﻠﯽ اﺧـﺬ ﻋﻠﻢ اﺑﯿﻪ و أﺑﯽ زرﻋـﮥ و ﮐـﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟـﺎل ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﺧﺘﻼف‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﻟا ﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻋﻠﻤﺎء اﻻﻣﺼﺎر ﻗﺎل و ﮐﺎن زاﻫـﺪا ﯾﻌـّﺪ ﻣﻦ اﻻﺑﺪال و ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ اﻟﻤﻨـﺬر ﺑﻦ داود ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺤﻨﻈﻠﯽ اﻻﻣﺎم ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺮّي و اﺑﻦ ﺣﺎﻓﻈﻬﺎ ﮐﺎن‬‫ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﻟﻪ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﻤﺸﻬﻮرة رﺣﻞ ﻣﻊ اﺑﯿﻪ ﺻﻐﯿﺮا و ﺑﻨﻔﺴﻪ ﮐﺒﯿﺮا و ﺳﻤﻊ اﺑﺎه و اﺑﻦ وارة و اﺑﺎ زرﻋﮥ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺮﻓﻪ و اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن اﻟﻘﻄـﺎن و اﺑـﺎ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺷـّﺞ و ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻻﻋﻠﯽ و ﺧﻼﺋﻖ ﺑﺎﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﻌﺮاق و اﻟﺠﺒﺎل و اﻟﺠﺰﯾﺮه روي ﻋﻨﻪ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺣﺴـﯿﻨﮏ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ و اﺑﻮ اﻟﺸـﯿﺦ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣـﺪرك و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺪ اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﻮ‬‫ﻋﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻨﺼـﯿﺮآﺑﺎدي و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﺼﺎر و آﺧﺮون ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻠﯿﻠﯽ اﺧﺬ ﻋﻦ‬‫اﺑﯿﻪ و أﺑﯽ زرﻋـﮥ و ﮐـﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟـﺎل ﺻـﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﺧﺘﻼـف اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘـﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻋﻠﻤﺎء اﻻﻣﺼﺎر ﻗﺎل و ﮐﺎن‬‫زاﻫﺪا ﯾﻌّﺪ ﻣﻦ اﻻﺑﺪال ﻗﻠﺖ ﻣﻦ ﻣﺼﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻓﯽ ارﺑﻊ ﻣﺠﻠﺪات و ﮐﺘﺎب اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻬﻤﯿﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪205 :‬‬‫ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﺻـﻨﻒ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﻤﺴﻨﺪ ﻓﯽ اﻟﻒ ﺟﺰء و ﮐﺘﺎب اﻟﮑﻨﯽ و اﻟﻔﻮاﺋﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻓﻮاﺋﺪ اﻟﺮازﯾﯿﻦ و ﮐﺘﺎب ﺗﻘﺪﻣﮥ ﻟا ﺠﺮح و‬‫اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ و اﺷـﯿﺎء و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺮازي اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻤﺠﺎور ﺑﻤﮑﮥ و ﻟﻪ ﻣﺼﻨﻒ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺼﺮي و ﺣﻀﺮ ﻓﯽ ﺟﻨﺎزة اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﯾﻘﻮل ﻗﻠﻨﺴﻮة ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻣﻦ اﻟّﺴﻤﺎء و ﻣﺎ ﻫﻮ ﺑﻌﺠﺐ رﺟﻞ ﻣﻦ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﻋﻠﯽ و ﺗﯿﺮة‬‫واﺣﺪ ﻟﻢ ﯾﻨﺤﺮف ﻋﻦ اﻟﻄﺮﯾﻖ ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻌﺒﺎس اﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﯾﻘﻮل ﺑﻠﻐﻨﯽ ان اﺑﺎ ﺣﺎﺗﻢ ﻗﺎل و ﻣﻦ ﯾﻘﻮي ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺎدة ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻻ اﻋﺮف‬‫ﻟﻌﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ذﻧﺒـﺎ و ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾـﺪﻋﻨﯽ أﺑﯽ اﺷـﺘﻐﻞ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺣﺘﯽ ﻗﺮأت اﻟﻘﺮآن ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺷﺎذان‬‫اﻟﺮازي ﺛﻢ ﮐﺘﺒﺖ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ و ﮐﺎن ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓﻘﺪ ﮐﺴﺎه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻬﺎء و ﻧﻮرا ﯾﺴـّﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﻟﻮاﻋـﻆ ﯾﻘﻮل إذا ﺻـّﻠﯿﺖ ﻣﻊ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓﺴـﻠﻢ ﻧﻔﺴـﮏ إﻟﯿﻪ ﯾﻌﻤـﻞ ﺑﻬﺎ ﻣﺎ ﯾﺸﺎء و ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﻬﺮوي ﺣـﺪﺛﻨﺎ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺼـﻔﺎر ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﯾﻘﻮل وﻗﻊ ﻋﻨـﺪﻧﺎ اﻟﻐﻼء ﻓﺎﻧﻔـﺬ ﺑﻌﺾ اﺻﺪﻗﺎ ﺣﺒﻮﺑﺎ ﻣﻦ اﺻـﺒﻬﺎن ﻓﺒﻌﺘﻪ‬‫ﺑﻌﺸـﺮﯾﻦ اﻟﻒ درﻫﻢ و ﺳـﺎﻟﻨﯽ ان اﺷﺘﺮي ﻟﻪ دارا ﻋﻨـﺪﻧﺎ ﻓﺎذا ﻧﺰل ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻧﺰل ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎﻧﻔﻘﺘﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﺮاء و ﮐﺘﺒﺖ إﻟﯿﻪ ﻣﺎ ﻓﻌﻠﺖ و ﻗﻠﺖ اﺷﺘﺮﯾﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 171‬از ‪597‬‬‫ﺑﻬﺎ ﻗﺼـﺮا ﻓﯽ اﻟﺠّﻨﮥ ﻗﺎل رﺿﯿﺖ ان ﺿﻤﻨﺖ ذﻟﮏ ﻟﯽ ﻓﺎﮐﺘﺐ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﮏ ﺻّﮑﺎ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ ﻓﺮأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻗﺪ و ﻓﯿﻨﺎ ﺑﻤﺎ ﺿﻤﻨﺖ و ﻻ ﺗﻌﺪ‬‫ﻟﻤﺜﻞ ﻫﺬا و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺒﻠﺨﯽ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮوﯾﻪ اﻟﺮازي ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺠﻨﯿﺪ ﺳﻤﻌﺖ‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﯾﻘﻮل اﻧّﺎ ﻟﻨﻄﻌﻦ ﻋﻠﯽ اﻗﻮام ﻟﻌّﻠﻬﻢ ﻗﺪ ﺣّﻄﻮا رﺣﺎﻟﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺠﻨﮥ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﺘﯽ ﺳﻨﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻬﺮوﯾﻪ ﻓﺪﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و‬‫ﻫﻮ ﯾﻘﺮأ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺎس ﮐﺘﺎب اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻓﺤﺪﺛﺘﻪ ﺑﻬﺬا ﻓﺒﮑﯽ و ارﺗﻌﺪت ﯾﺪاه ﺣﺘﯽ ﺳـﻘﻂ اﻟﮑﺘﺎب و ﺟﻌﻞ ﯾﺴﺘﻌﯿﺪ ﻓﯽ اﻟﺤﮑﺎﯾﮥ و ﯾﺒﮑﯽ‬‫ﻣﺎت اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ اﻟﺘﺴـﻌﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﻻﻣﺎم اﺑﻦ اﻻﻣﺎم راس‬‫اﻟﮑﻤﻠـﮥ اﻟﻨﻘـﺎد اﻻﻋﻼم و ﺷـﺮف اﻟﺠّﻠـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﮑﺮام اﻟﻤﻌﺮوﻓﯿﻦ ﺑﮑﻤﺎل اﻟﻔﻀﻞ و اﻟﺘﻤﻬﺮ ﻓﯽ اﻻﻧﺎم اﻟﻤﺘﺒﺤﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻻﺳـﻼم‪ ،‬اﻟﺮاﻗﯿﻦ‬‫ﻣﻨﻬـﺎ اﻟﯽ اﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻨﺎم ﻗـﺪ اﺑـﺎن اﻟﺤﻖ ﻟـﺬوي اﻟﻌﻘﻮل و اﻻﺣﻼم و ﻧﻮر اﻟﺼـﺪق ﻻرﺑﺎب اﻻذﻫﺎن و اﻻﻓﻬﺎم ﺣﯿﺚ روي ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ‬‫ﮐﺎﻟﺒﺪر اﻟﺘﻤﺎم ﺑﺎﺳـﻨﺎد اﺟﻮد ﻣﻦ اﺳـﻨﺎد اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻬﻤﺎم ﻓﺎروي ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ ﮐّﻞ ﻏﻠﮥ و او أم و ﻟﺤﺐ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻨﺼﻒ ﻟﻤﻦ أّم اﻟﺴـﻠﻮك و‬‫رام‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺼﺎﺋﻦ ﻋﻦ اﻻرﺗﺒﺎك ﻓﯽ ﺷﺒﺎك اﻻوﻫﺎم‪ ،‬و اﻟﻤﺨﺮج اﻟﯽ ﻧﻮر اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻣﻦ اﻟّﻈﻼم‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺪﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑﻪ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ در ﮐﺘﺎب ﻋﻘﺪ ﻓﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﺎﯾﺖ رّب ﻣﺠﯿﺪ ﻧﺴﺨﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪206 :‬‬‫آن ﺑﻤﺼـﺮ ﭘﯿﺶ اﯾﻦ ﻋﺒﺪ ﻋﻤﯿﺪ ﺣﺎﺿـﺮﺳﺖ و ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ازﻧﯿﻘﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ از ﮐﺘﺐ ﻣﻤﺘﻌﻪ اﺳﺖ و ﮐﻤﺎل ﻣﺪح و اﻃﺮاء آن از‬‫ﻟﺴﺎن اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده او ﻣﺤﻔﻮﻇﺴﺖ از ﻋﺜﺮات ﻧﻘﺪ ﮐﻪ ﻣﺼـﻨﻔﺶ آن را ﻣﺜﻘﻒ اﻟﻘﻨﺎة و ﻣﺮﻫﻒ اﻟﺸـﺒﺎة ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده و‬‫ﻗﺎﺻـﺮﺳﺖ از ان ﺛﻮاﻗﺐ اﻟﺒـﺎب و ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﯽﺷﻮد از ان ﺳـﺤﺮ در ﻫﺮ ﺑﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﺣﺘﺠﺎج اﻟﻤﺎﻣﻮن ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﻤـﺎد ﺑﻦ زﯾـﺪ ﻗـﺎل ﺑﻌﺚ اﻟّﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ و اﻟﯽ ﻋـّﺪة ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﯽ و ﻫﻮ ﯾﻮﻣﺌـﺬ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻓﻘﺎل ان اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻣﺮﻧﯽ ان اﺣﻀـﺮ ﻣﻌﯽ ﻏـﺪا ﻣﻊ اﻟﻔﺠﺮ ارﺑﻌﯿﻦ رﺟﻼـ ﮐّﻠﻬﻢ ﻓﻘﯿﻪ ﯾﻔﻘﻪ ﻣـﺎ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ و ﯾﺤﺴﻦ اﻟﺠﻮاب ﻓﺴـّﻤﻮا ﻣﻦ ﺗﻈﻨﻮﻧﻪ ﯾﺼـﻠﺢ ﻟﻤﺎ‬‫ﯾﻄﻠﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﺴـّﻤﯿﻨﺎ ﻟﻪ ﻋـﺪة و ذﮐﺮ ﻫﻮ ﻋﺪة ﺣﺘﯽ ﺗﻢ اﻟﻌﺪد اﻟﺬي أراد و ﮐﺘﺐ ﺗﺴـﻤﯿﮥ اﻟﻘﻮم و اﻣﺮ ﺑﺎﻟﺒﮑﻮر ﻓﯽ اﻟﺴـﺤﺮ و ﺑﻌﺚ اﻟﯽ‬‫ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺤﻀـﺮ ﻓﺎﻣﺮه ﺑـﺬﻟﮏ ﻓﻐﺪوﻧﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺒﻞ ﻃﻠﻮع اﻟﻔﺠﺮ ﻓﻮﺟﺪﻧﺎه ﻗﺪ ﻟﺒﺲ ﺛﯿﺎﺑﻪ و ﻫﻮ ﺟﺎﻟﺲ ﯾﻨﺘﻈﺮﻧﺎ ﻓﺮﮐﺐ و رﮐﺒﻨﺎ ﻣﻌﻪ ﺣﺘﯽ ﺻـﺮﻧﺎ اﻟﯽ‬‫اﻟﺒﺎب ﻓﺎذا ﺑﺨﺎدم واﻗﻒ ﻓﻠﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻨﺎ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﯾﻨﺘﻈﺮك ﻓﺎدﺧﻠﻨﺎ ﻓﺎﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻟﺼـﻼة ﻓﺎﺧﺬﻧﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﻠﻢ ﻧﺴـﺘﺘﻤﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﺧﺮج‬‫اﻟﺮﺳﻮل ﻓﻘﺎل ادﺧﻠﻮا ﻓﺪﺧﻠﻨﺎ ﻓﺎذا اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺟﺎﻟﺲ ﻋﻠﯽ ﻓﺮاﺷﻪ و ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻮاده و ﻃﯿﻠﺴﺎﻧﻪ و اﻟﻄﻮﯾﻠﮥ و ﻋﻤﺎﻣﺘﻪ ﻓﻮﻗﻔﻨﺎ و ﺳـّﻠﻤﻨﺎ ﻓﺮّد اﻟﺴـﻼم‬‫و اﻣﺮ ﻟﻨﺎ ﺑﺎﻟﺠﻠﻮس ﻓﻠﻤﺎ اﺳﺘﻘﺮﺑﻨﺎ اﻟﻤﺠﻠﺲ ﺗﺤّﺪر ﻋﻦ ﻓﺮاﺷﻪ و ﻧﺰع ﻋﻤﺎﻣﺘﻪ و ﻃﯿﻠﺴﺎﻧﻪ و وﺿﻊ ﻗﻠﻨﺴﻮﺗﻪ ﺛﻢ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻓﻘﺎل اﻧّﻤﺎ ﻓﻌﻠﺖ ﻣﺎ راﯾﺘﻢ‬‫ﻟﺘﻔﻌﻠﻮا ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ و اﻣﺎ اﻟﺨّﻒ ﻓﻤﻨﻊ ﻣﻦ ﺧﻠﻌﻪ ﻋﻠـﮥ ﻣﻦ ﻗـﺪ ﻋﺮﻓﻬﺎ ﻣﻨﮑﻢ ﻓﻘـﺪ ﻋﺮﻓﻬﺎ و ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﻌﺮﻓﻬﺎ ﻓﺴﺄﻋﺮﻓﻪ ﺑﻬﺎ و ﻣـّﺪ رﺟﻠﻪ و ﻗﺎل اﻧﺰﻋﻮا‬‫ﻗﻼﻧﺴـﮑﻢ و ﺧﻔـﺎﻓﮑﻢ و ﻃﯿﺎﻟﺴـﺘﮑﻢ ﻗـﺎل ﻓﺎﻣﺴـﮑﻨﺎ ﻓﻘﺎل ﻟﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ اﻧﺘﻬﯽ اﻟﯽ ﻣﺎ اﻣﺮﮐﻢ ﺑﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﺘﻨﺤﯿﻨﺎ ﻓﻨﺰﻋﻨﺎ اﺧﻔﺎﻓﻨﺎ و ﻃﯿﺎﻟﺴـﺘﻨﺎ و‬‫ﻗﻼﻧﺴﻨﺎ و رﺟﻌﻨﺎ ﻓﻠﻤﺎ اﺳﺘﻘﺮﺑﻨﺎ؟؟؟ اﻟﻤﺠﻠﺲ ﻗﺎل اﻧﻤﺎ ﺑﻌﺜﺖ إﻟﯿﮑﻢ ﻣﻌﺸﺮ اﻟﻘﻮم ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮة ﻓﻤﻦ ﮐﺎن ﺑﻪ ﺷﯽء ﻣﻦ اﻟﺨﺒﺜﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﻨﺘﻔﻊ ﺑﻨﻔﺴﻪ و‬‫ﻟﻢ ﯾﻔﻘﻪ ﻣﺎ ﯾﻘﻮل ﻓﻤﻦ أراد ﻣﻨﮑﻢ اﻟﺨﻼء ﻓﻬﻨﺎك و اﺷﺎر ﺑﯿـﺪه ﻓـﺪﻋﻮﻧﺎ ﻟﻪ ﺛﻢ اﻟﻘﯽ ﻣﺴـﺌﻠﮥ ﻣﻦ اﻟﻔﻘﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﻗﻞ و ﻟﯿﻘﻞ اﻟﻘﻮم ﻣﻦ‬‫ﺑﻌـﺪك ﻓﺎﺟـﺎﺑﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺛﻢ اﻟّـﺬي ﯾﻠﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺛﻢ اﻟّـﺬي ﯾﻠﯿﻪ ﺣّﺘﯽ اﺟـﺎب آﺧﺮﻧﺎ ﻓﯽ اﻟﻌﻠـﮥ و ﻋﻠـﮥ اﻟﻌﻠـﮥ و ﻫﻮ ﻣﻄﺮق ﻻ ﯾﺘﮑﻠﻢ ﺣﺘﯽ إذا اﻧﻘﻄﻊ‬‫اﻟﮑﻼم اﻟﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﻣﺤﻤـﺪ اﺻـﺒﺖ اﻟﺠﻮاب و ﺗﺮﮐﺖ اﻟّﺼﻮاب ﻓﯽ اﻟﻌﻠّﮥ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﺰل ﯾﺮّد ﻋﻠﯽ ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣّﻨﺎ ﻣﻘﺎﻟﺘﻪ و ﯾﺨﻄﯽ‬‫ﺑﻌﻀـﻨﺎ و ﯾﺼـﻮب ﺑﻌﻀـﻨﺎ ﺣـﺘﯽ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ آﺧﺮﻧـﺎ ﺛـﻢ ﻗـﺎل اﻧّﯽ ﻟـﻢ اﺑﻌـﺚ ﻓﯿﮑـﻢ ﻟﻬـﺬا و ﻟﮑّﻨﻨﯽ اﺣﺒﺒﺖ ان اﺑﺴـﻄﮑﻢ ان اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ أراد‬‫ﻣﻨﺎﻇﺮﺗﮑﻢ ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺒﻪ اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟّﺬي ﯾﺪﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﻨﺎ ﻓﻠﯿﻔﻌﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ وﻓﻘﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ان اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﯾﺪﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ان ﻋﻠّﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺧﯿﺮ ﺧﻠﻔﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 172‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪207 :‬‬‫و ﺳـّﻠﻢ و اوﻟﯽ اﻟﻨﺎس ﺑﺎﻟﺨﻼﻓـﮥ ﻟﻪ ﻗﺎل اﺳـﺤﺎق ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ان ﻓﯿﻨﺎ ﻣﻦ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻣﺎ ذﮐﺮ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ و ﻗـﺪ دﻋﺎﻧﺎ اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻟﻠﻤﻨﺎﻇﺮة ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق اﺧﺘﺮ إن ﺷـﺌﺖ ﺳﺄﻟﺘﮏ ﺳﺄﻟﮏ و ان ﺷﺌﺖ ان ﺗﺴﺄل ﻓﻘﻞ ﻗﺎل اﺳﺤﺎق ﻓﺎﻏﺘﻨﻤﺘﻬﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﺑﻞ اﺳﺄﻟﮏ ﯾﺎ‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل ﺳﻞ ﻗﻠﺖ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺎل اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اّن ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻓﻀﻞ اﻟّﻨﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و اﺣّﻘﻬﻢ ﺑﺎﻟﺨﻼﻓـﮥ ﺑﻌﺪه ﻗﺎل ﯾﺎ‬‫اﺳـﺤﺎق ﺧّﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﺎس ﺑﻤﺎ ﯾﺘﻔﺎﺿـﻠﻮن ﺣﺘﯽ ﯾﻘﺎل ﻓﻼن اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻓﻼن ﻗﻠﺖ ﺑﺎﻻﻋﻤﺎل اﻟﺼﺎﻟﺤـﮥ ﻗﺎل ﺻـﺪﻗﺖ ﻗﺎل ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋّﻤﻦ ﻓﻀـﻞ‬‫ﺻﺎﺣﺒﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ اّن اﻟﻤﻔﻀﻮل ﻋﻤﻞ ﺑﻌﺪ وﻓﺎة رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻤﻞ اﻟﻔﺎﺿﻞ ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻠﺤﻖ ﺑﻪ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﺮﻗﺖ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﯾﺎ اﺑﺎ اﺳـﺤﺎق ﻻ ﺗﻘﻞ ﻧﻌﻢ ﻓﺎﻧﮏ ان ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ اوﺟﺪﺗﮏ ﻓﯽ دﻫﺮﻧﺎ ﻫﺬا ﻣﻦ ﻫﻮ اﮐﺜﺮ ﻣﻨﻪ ﺟﻬﺎدا و ﺣّﺠﺎ و‬‫ﺻﯿﺎﻣﺎ و ﺻـﻼة و ﺻﺪﻗـﮥ ﻓﻘﻠﺖ اﺟﻞ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻻ ﯾﻠﺤﻖ اﻟﻤﻔﻀﻮل ﻋﻠﯽ ﻋﻬـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻔﺎﺿﻞ اﺑـﺪا ﻗﺎل ﯾﺎ‬‫اﺳـﺤﺎق ﻓﺎﻧﻈﺮ ﻣﺎ رواه ﻟﮏ اﺻﺤﺎﺑﮏ و ﻣﻦ اﺧﺬت ﻋﻨﻬﻢ دﯾﻨﮏ و ﺟﻌﻠﺘﻬﻢ ﻗﺪوﺗﮏ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺲ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﺎ اﺗﻮك‬‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﺎﻧﯽ رأﯾﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺗﺸﺎﮐﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻞ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﻓﻘﺲ اﻟﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻣﺎ روي ﻟﮏ‬‫ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋـﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻓـﺎن وﺟـﺪت ﻟﻬﻤـﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﻟﻌﻠﯽ وﺣـﺪه ﻓﻘﻞ اﻧﻬﻤﺎ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﻗﺲ اﻟﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺎن وﺟﺪﺗﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻞ اﻧﻬﻢ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﻗﺲ ﺑﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟّﺬﯾﻦ ﺷـﻬﺪ ﻟﻬﻢ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﻟﺠﻨﮥ ﻓﺎن وﺟﺪﺗﻬﺎ ﺗﺸﺎﮐﻞ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻓﻘﻞ اﻧﻬﻢ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق أي اﻻﻋﻤﺎل ﮐﺎﻧﺖ اﻓﻀﻞ ﯾﻮم ﺑﻌﺚ اﻟﱠﻠﻪ‬‫رﺳﻮﻟﻪ ﻗﻠﺖ اﻻﺧﻼص ﺑﺎﻟﺸـﻬﺎدة ﻗﺎل أ ﻟﯿﺲ اﻟّﺴـ ﺒﻖ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل اﻗﺮأ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻘﻮل َو اﻟﱠﺴﺎﺑ ُِﻘﻮَن اﻟﱠﺴﺎﺑ ُِﻘﻮَن‬‫ُأوﻟﺌَِﮏ اﻟ ُْﻤَﻘﱠﺮﺑ ُﻮَن‬‫اﻧﻤﺎ ﻋﻨﯽ ﻣﻦ ﺳـﺒﻖ اﻻﺳـﻼم ﻓﻬﻞ ﻋﻠﻤﺖ اﺣﺪا ﺳـﺒﻖ ﻋﻠّﯿﺎ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺳﻠﻢ و ﻫﻮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺴّﻦ ﻻ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺤﮑﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ ﻣﺴـﺘﮑﻤﻞ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﮑﻢ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ اﯾﻬﻤﺎ اﺳـﻠﻢ ﻗﺒﻞ ﺛﻢ اﻧﺎﻇﺮك ﻣﻦ ﺑﻌـﺪه ﻓﯽ اﻟﺤﺪاﺛﮥ و اﻟﮑﻤﺎل ﻗﻠﺖ‬‫ﻋﻠﯽ اﺳـﻠﻢ ﻗﺒﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ ﻫﺬه اﻟﺸـﺮﯾﻄﮥ ﻓﻘﺎل ﻧﻌﻢ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ اﺳﻼم ﻋﻠﯽ ﺣﯿﻦ اﺳﻠﻢ ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻦ ان ﯾﮑﻮن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ دﻋﺎه اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم او ﯾﮑﻮن اﻟﻬﺎﻣﺎ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﺮﻗﺖ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﺑﺎ اﺳـﺤﺎق ﻻ ﺗﻘﻞ اﻟﻬﺎﻣﺎ ﻓﺘﻘﺪﻣﻪ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻻـن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﻌﺮف اﻻﺳـﻼم ﺣﺘﯽ اﺗـﺎه ﺟﺒﺮﯾـﻞ ﻋﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻗﻠﺖ اﺟﻞ ﺑﻞ دﻋﺎه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق ﻓﻬﻞ‬‫ﯾﺨﻠﻮ رﺳﻮل ﻟا ﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪208 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﯿﻦ دﻋﺎ اﻟﯽ اﻻﺳﻼم ﻣﻦ ان ﯾﮑﻮن دﻋﺎه ﺑﺎﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ او ﺗﮑﻠﻒ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻧﻔﺴﻪ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﺮﻗﺖ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق ﻻ ﺗﻨﺴﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﯽ اﻟﺘﮑﻠﻒ ﻓﺎّن اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻘﻮل َو ﻣﺎ َأَﻧﺎ ﻣَِﻦ اﻟ ُْﻤَﺘَﮑﱢﻠِﻔﯿَﻦ‬‫ﻗﻠﺖ اﺟﻞ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﻞ دﻋﺎه ﺑﺎﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﻣﻦ ﺻـﻔﮥ اﻟﺠﺒﺎر ﺟﻞ ذﮐﺮه ان ﯾﮑّﻠﻒ رﺳﻠﻪ دﻋﺎء ﻣﻦ ﻻ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻪ ﺣﮑﻢ ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ‬‫ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻓﻘﺎل اﻓﺘﺮاه ﻓﯽ ﻗﯿﺎس ﻗﻮﻟﮏ ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺳـﻠﻢ ﺻﺒّﯿﺎ ﻻ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﮑﻢ ﻗﺪ ﮐﻠّﻒ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ دﻋﺎء‬‫اﻟﺼﺒﯿﺎن ﻣﺎ ﻻ ﯾﻄﯿﻘﻮن ﻓﻬﻞ ﯾـﺪﻋﻮﻫﻢ اﻟﺴﺎﻋـﮥ و ﯾﺮﺗـّﺪون ﺑﻌـﺪ ﺳﺎﻋـﮥ ﻓﻼ ﯾﺠﺐ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﯽ ارﺗﺪادﻫﻢ ﺷـﯽء و ﻻ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺣﮑﻢ اﻟﺮﺳﻮل‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم أ ﺗﺮي ﻫﺬا ﺟﺎﺋﺰا ﻋﻨﺪك ان ﺗﻨﺴـﺒﻪ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق ﻓﺎراك اﻧﻤﺎ ﻗﺼﺪت‬‫ﻟﻔﻀـﯿﻠﮥ ﻓﻀـﻞ ﺑﻬﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﺨﻠﻖ اﺑﺎﻧﻪ ﺑﻬﺎ ﻣﻨﻬﻢ ﻟﯿﻌﺮﻓﻮا ﻓﻀـﻠﻪ و ﻟﻮ ﮐﺎن اﻟﱠﻠﻪ اﻣﺮه ﺑـﺪﻋﺎء اﻟﺼﺒﯿﺎن‬‫ﻟـﺪﻋﺎﻫﻢ ﮐﻤـﺎ دﻋﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻗﻠﺖ ﺑﻠﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﺑﻠﻐﮏ ان اﻟّﺮﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻋﺎ اﺣـﺪا ﻣﻦ اﻟﺼﺒﯿﺎن ﻣﻦ اﻫﻠﻪ و ﻗﺮاﺑﺘﻪ ﻟﺌﻼ ﺗﻘﻮل ان‬‫ﻋﻠّﯿﺎ اﺑﻦ ﻋّﻤﻪ ﻗﻠﺖ ﻻ اﻋﻠﻢ و ﻻ ادري ﻓﻌﻞ او ﻟﻢ ﯾﻔﻌﻞ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق أ رأﯾﺖ ﻣﺎ ﻟﻢ ﺗﺪره و ﻟﻢ ﺗﻌﻠﻤﻪ ﻫﻞ ﺗﺴﺄل ﻋﻨﻪ ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺪع ﻣﺎ ﻗﺪ‬‫وﺿـﻌﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﻨﺎ و ﻋﻨﮏ ﻗﺎل ﺛﻢ أّي اﻻﻋﻤﺎل ﮐﺎﻧﺖ اﻓﻀﻞ ﺑﻌﺪ اﻟﺴـﺒﻖ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم ﻗﻠﺖ اﻟﺠﻬﺎد ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﺻﺪﻗﺖ ﻓﻬﻞ ﺗﺠﺪ ﻻﺣﺪ‬‫ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺗﺠﺪ ﻟﻌﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﺠﻬﺎد ﻗﻠﺖ ﻓﯽ أي وﻗﺖ ﻗﺎل ﻓﯽ أّي اﻻوﻗﺎت ﺷﺌﺖ ﻗﻠﺖ ﺑﺪر ﻗﺎل ﻻ ارﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 173‬از ‪597‬‬‫ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻓﻬﻞ ﺗﺠـﺪ ﻻﺣـﺪ اﻻدون ﻣﺎ ﺗﺠـﺪ ﻟﻌﻠﯽ ﯾﻮم ﺑـﺪر اﺧﺒﺮﻧﯽ ﮐﻢ ﻗﺘﻠﯽ ﺑﺪر ﻗﻠﺖ ﻧﯿﻒ و ﺳـﺘﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﺮﮐﯿﻦ ﻗﺎل ﻓﮑﻢ ﻗﺘﻞ ﻋﻠّﯽ‬‫وﺣﺪه ﻗﻠﺖ ﻻ ادري ﻗﺎل ﺛﻠﺜﮥ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ او اﺛﻨﯿﻦ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و اﻻرﺑﻌﻮن ﻟﺴﺎﺋﺮ اﻟﻨﺎس ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﻋﺮﯾﺸﻪ ﻗﺎل ﯾﺼﻨﻊ ﻣﺎ ذا ﻗﻠﺖ ﯾﺪﺑّﺮ ﻗﺎل و ﯾﺤﮏ ﯾﺪﺑّﺮ دون رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ او ﻣﻌﻪ ﺷﺮﯾﮑﺎ أم اﻓﺘﻘﺎرا ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟا ﯽ راﯾﻪ أّي اﻟﺜﻠﺚ اﺣﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ان ﯾﺪﺑّﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ دون رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ او ﯾﮑﻮن ﻣﻌﻪ ﺷﺮﯾﮑﺎ او‬‫ان ﯾﮑﻮن ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﺘﻘﺎر اﻟﯽ راﯾﻪ ﻗﺎل ﻓﻤﺎ اﻟﻔﻀﯿﻠﮥ ﺑﺎﻟﻌﺮﯾﺶ إذا ﮐﺎن اﻻﻣﺮ ﮐﺬﻟﮏ أ ﻟﯿﺲ ﻣﻦ ﺿﺮب ﺑﺴﯿﻔﻪ ﺑﯿﻦ‬‫ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻤﻦ ﻫﻮ ﺟﺎﻟﺲ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﻞ اﻟﺠﯿﺶ ﮐﺎن ﻣﺠﺎﻫﺪا ﻗﺎل ﺻﺪﻗﺖ ﮐﻞ ﻣﺠﺎﻫﺪ و ﻟﮑّﻦ اﻟّﻀﺎرب ﺑﺎﻟّﺴﯿﻒ‬‫اﻟﻤﺤﺎﻣﯽ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻦ اﻟﺠﺎﻟﺲ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻟﺠﺎﻟﺲ اﻣﺎ ﻗﺮأت ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﺴـﺘﻮي اﻟﻘﺎﻋﺪون ﻣﻦ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻏﯿﺮ اوﻟﯽ اﻟﻀـﺮر و اﻟﻤﺠﺎﻫﺪون ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻣﻮاﻟﻬﻢ و اﻧﻔﺴـﻬﻢ َﻓﱠﻀَﻞ اﻟﱠﻠُﻪ اﻟ ُْﻤﺠﺎِﻫِﺪﯾَﻦ ﺑ َِﺄﻣْﻮاﻟ ِِﻬْﻢ َو َأﻧ ُْﻔـِﺴ ِﻬْﻢ َﻋَﻠﯽ اﻟ ْﻘﺎِﻋِﺪﯾَﻦ َدَرَﺟًﮥ ﻋﺒﻘﺎت‬‫اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪209 :‬‬‫َو ُﮐﻠ‪‬ﺎ َوَﻋَﺪ اﻟﱠﻠُﻪ اﻟ ُْﺤْﺴﻨﯽ‬‫و ﻓّﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺠﺎﻫـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﻋـﺪﯾﻦ اﺟﺮا ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻗﻠﺖ و ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻣﺠﺎﻫـﺪﯾﻦ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﮐﺎن ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ‬‫ﻟﻢ ﯾﺸﻬﺪ ذﻟﮏ اﻟﻤﺸﻬﺪ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﮑﺬﻟﮏ ﺳﺒﻖ اﻟﺒﺎذل ﻧﻔﺴﻪ ﻓﻀﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻗﻠﺖ اﺟﻞ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق ﻫﻞ ﺗﻘﺮا اﻟﻘﺮآن ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ‬‫ﻗﺎل اﻗﺮأ ﻋﻠﯽ َﻫْﻞ َأﺗﯽ َﻋَﻠﯽ اﻟ ِْﺈﻧ ْﺴﺎِن ِﺣﯿٌﻦ ﻣَِﻦ اﻟﱠﺪْﻫِﺮ ﻟَْﻢ َﯾُﮑْﻦ َﺷﯿْﺌًﺎ َﻣْﺬُﮐﻮرًا‬‫ﻓﻘﺮات ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻐﺖ َﯾْﺸَﺮﺑ ُﻮَن ﻣِْﻦ َﮐْﺄٍس ﮐﺎَن ﻣِﺰاُﺟﻬﺎ ﮐﺎﻓُﻮرًا‬‫اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ َو ﯾُْﻄِﻌُﻤﻮَن اﻟﱠﻄﻌﺎَم َﻋﻠﯽ ُﺣﱢﺒِﻪ ﻣِْﺴِﮑﯿﻨًﺎ َو َﯾﺘِﯿﻤًﺎ َو َأِﺳﯿﺮًا‬‫ﻗﺎل ﻋﻠﯽ رﺳـﻠﮏ ﻓﯿﻤﻦ اﻧﺰﻟﺖ ﻫﺬه اﻻﯾﺎت ﻗﻠﺖ ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﺑﻠﻐﮏ ان ﻋﻠّﯿﺎ ﺣﯿﻦ اﻃﻌﻢ اﻟﻤﺴﮑﯿﻦ و اﻟﯿﺘﯿﻢ و اﻻﺳﯿﺮ ﻗﺎل ِإﱠﻧﻤﺎ ﻧُْﻄِﻌُﻤُﮑْﻢ‬‫ﻟ َِﻮْﺟِﻪ اﻟﱠﻠِﻪ‬‫و ﻫﻞ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﱠﻠﻪ وﺻﻒ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﺣـﺪا ﺑﻤﺜﻞ ﻣﺎ وﺻﻒ ﺑﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل ﺻﺪﻗﺖ ﻻن اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻞ ﺛﻨﺎؤه ﻋﺮف ﺳـﯿﺮﺗﻪ ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق أ ﻟﺴـﺖ‬‫ﺗﺸﻬﺪ ان اﻟﻌﺸﺮة ﻓﯽ اﻟﺠّﻨﮥ ﻗﻠﺖ ﺑﻠﯽ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل أ رأﯾﺖ ﻟﻮ ان رﺟﻼ ﻗﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ادري ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ أم ﻻ و ﻻ ادري ان‬‫ﮐﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎﻟﻪ أم ﻟﻢ ﯾﻘﻠﻪ أ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪك ﮐﺎﻓﺮا ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻗﺎل أ رأﯾﺖ ﻟﻮ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ ادري ﻫﺬه اﻟﺴﻮرة ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ أم ﻻ ﮐﺎن‬‫ﮐﺎﻓﺮا ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق اري ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ ﻓﺮﻗﺎ ﯾﺎ اﺳﺤﺎق أ ﺗﺮوي اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﺗﻌﺮف ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﺤﺪﺛﻨﯽ ﺑﻪ‬‫ﻗﺎل ﻓﺤـﺪﺛﺘﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق اﻧﯽ ﮐﻨﺖ اﮐﻠّﻤﮏ و اﻧﺎ اﻇﻨﮏ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﻟﻠﺤﻖ ﻓﺎﻣﺎ اﻻن ﻓﻘـﺪ ﺑﺎن ﻟﯽ ﻋﻨﺎدك اﻧﮏ ﺗﻮﻗﻦ ان ﻫﺬا‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ رواه ﻣﻦ ﻻ ﯾﻤﮑﻨﻨﯽ رّده ﻗﺎل أ ﻓﺮأﯾﺖ اّن ﻣﻦ اﻟﯿﻘﯿﻦ ان ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﺛﻢ زﻋﻢ ان اﺣﺪا اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﻻ ﯾﺨﻠﻮا ﻣﻦ اﺣـﺪي ﺛﻠﺜـﮥ ﻣﻦ ان ﯾﮑﻮن دﻋﻮة رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻨـﺪه ﻣﺮدودة ﻋﻠﯿﻪ او ان ﯾﻘﻮل ﻋﺮف اﻟﻔﺎﺿﻞ ﻣﻦ ﺧﻠﻘﻪ و‬‫ﮐـﺎن اﻟﻤﻔﻀﻮل اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ او ان ﯾﻘﻮل ان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ ﻟﻢ ﯾﻌﺮف اﻟﻔﺎﺿﻞ ﻣﻦ اﻟﻤﻔﻀﻮل ﻓﺎّي اﻟﺜﻠﺜـﮥ اﺣﺐ إﻟﯿﮏ ان ﺗﻘﻮل ﻓﺎﻃﺮﻗﺖ ﺛﻢ ﻗﺎل‬‫ﯾﺎ اﺳﺤﺎق ﻻ ﺗﻘﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﺷﯿﺌﺎ ﻓﺎﻧّﮏ ان ﻗﻠﺖ ﻣﻨﻬﺎ ﺷﯿﺌﺎ اﺳﺘﺘﺒﺘﮏ و ان ﮐﺎن ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ ﻋﻨﺪك ﺗﺎوﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﻫﺬه اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻻوﺟﻪ ﻓﻘﻠﻪ ﻗﻠﺖ ﻻ اﻋﻠﻢ و‬‫ان ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻀـﻼ ﻗﺎل اﺟﻞ ﻟﻮ ﻻ اّن ﻟﻪ ﻓﻀـﻼ ﻟﻤﺎ ﻗﯿﻞ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻓﻤﺎ ﻓﻀـﻠﻪ اﻟّﺬي ﻗﺼﺪت ﻟﻪ اﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻗﻠﺖ ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ ﺛﺎﻧَِﯽ‬‫اﺛ َْﻨﯿِْﻦ ِإْذ ُﻫﻤﺎ ﻓِﯽ اﻟ ْﻐﺎِر ِإْذ َﯾُﻘﻮُل ﻟ ِﺼﺎِﺣﺒِِﻪ ﻻ َﺗْﺤَﺰْن ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻣَﻌﻨﺎ‬‫ﻓﻨﺴـﺒﻪ اﻟﯽ ﺻـﺤﺒﺘﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق اﻣﺎ اﻧﯽ ﻻ اﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﻮﻋﺮ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﮏ اﻧﯽ وﺟﺪت اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﺴﺐ اﻟﯽ ﺻﺤﺒﺘﻪ ﻣﻦ رﺿﯿﻪ و رﺿﯽ‬‫ﻋﻨﻪ ﮐـﺎﻓﺮا و ﻫﻮ ﻗﻮﻟﻪ ف ﻗﺎَل ﻟَُﻪ ﺻﺎِﺣﺒُُﻪ َو ُﻫَﻮ ﯾُﺤﺎِوُرُه َأ َﮐَﻔْﺮَت ﺑ ِﺎﻟﱠِﺬي َﺧَﻠَﻘَﮏ ﻣِْﻦ ﺗُﺮاٍب ﺛُﱠﻢ ﻣِْﻦ ﻧُْﻄَﻔـ ٍﮥ ﺛُﱠﻢ َﺳﱠﻮاَك َرُﺟًﻠﺎ ﻟِﮑﱠﻨﺎ ُﻫَﻮ اﻟﱠﻠُﻪ َرﺑﱢﯽ وَ‬‫ﻻ ُأْﺷِﺮُك ﺑ َِﺮﺑﱢﯽ َأَﺣﺪًا‬‫ﻗﻠﺖ اّن ذﻟﮏ ﺻﺎﺣﺒﺎ ﮐﺎﻓﺮا و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺆﻣﻦ ﻗﺎل ﻓﺎذا ﺟﺎز ان ﯾﻨﺴﺐ اﻟﯽ ﺻﺤﺒﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪210 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 174‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ رﺿـﯿﻪ ﮐـﺎﻓﺮا ﺟﺎز ان ﯾﻨﺴﺐ اﻟﯽ ﺻـﺤﺒﮥ ﻧﺒّﯿﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎ و ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻓﻀﻞ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻻ اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻻ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ان ﻗـﺪر اﻵﯾﮥ‬‫ﻋﻈﯿﻢ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻘﻮل ﺛﺎﻧَِﯽ اﺛ َْﻨﯿِْﻦ ِإْذ ُﻫﻤﺎ ﻓِﯽ اﻟ ْﻐﺎِر ِإْذ َﯾُﻘﻮُل ﻟ ِﺼﺎِﺣﺒِِﻪ ﻻ َﺗْﺤَﺰْن ِإ ﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻣَﻌﻨﺎ‬‫ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﺳـﺤﺎق ﺗـﺎﺑﯽ اﻻـن اﻻ ان اﺧﺮﺟﮏ اﻟﯽ اﻻﺳـﺘﻘﺼﺎء ﻋﻠﯿﮏ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ ﺣﺰن أﺑﯽ ﺑﮑﺮ أ ﮐﺎن رﺿﺎ أم ﺳـﺨﻄﺎ ﻗﻠﺖ ان اﺑﺎ ﺑﮑﺮ اﻧﻤﺎ‬‫ﺣﺰن ﻣﻦ اﺟـﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﻮﻓﺎ ﻋﻠﯿﻪ و ﻏّﻤﺎ ان ﯾﺼﻞ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺷـﯽء ﻣﻦ اﻟﻤﮑﺮوه ﻗﺎل ﻟﯿﺲ ﻫـﺬا ﺟﻮاﺑﯽ اﻧﻤﺎ‬‫ﮐـﺎن ﺟﻮاﺑﯽ ان ﺗﻘﻮل رﺿـﯽ أم ﺳـﺨﻂ ﻗﻠﺖ ﺑـﻞ ﮐﺎن رﺿﺎ ﻟﻠّﻪ ﻗﺎل و ﮐﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺟّﻞ ذﮐﺮه ﺑﻌﺚ إﻟﯿﻨﺎ رﺳﻮﻻ ﯾﻨﻬﯽ ﻋﻦ رﺿﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ و‬‫ﻋﻦ ﻃﺎﻋﺘﻪ ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻗﺎل او ﻟﯿﺲ ﻗﺪ زﻋﻤﺖ ان ﺣﺰن أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿﺎ ﻟّﻠﻪ ﻗﻠﺖ ﺑﻠﯽ ﻗﺎل أ و ﻟﻢ ﺗﺠﺪ ان اﻟﻘﺮآن ﯾﺸﻬﺪ‬‫ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻻ ﺗﺤﺰن‬‫ﻧﻬﯿـﺎ ﻟﻪ ﻋﻦ اﻟﺤﺰن ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑـﺎﻟّﻠﻪ ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﺳـﺤﺎق اّن ﻣـﺬﻫﺒﯽ اﻟﺮﻓﻖ ﺑـﮏ ﻟﻌـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺮّدك اﻟﯽ اﻟﺤﻖ و ﯾﻌـﺪل ﺑﮏ ﻋﻦ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻟﮑﺜﺮة ﻣﺎ‬‫ﺗﺴﺘﻌﯿﺬ ﺑﻪ و ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻦ ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻪ ف َﻓَﺄﻧ َْﺰَل اﻟﱠﻠُﻪ َﺳِﮑﯿَﻨَﺘُﻪ َﻋَﻠﯿِْﻪ‬‫ﻣﻦ ﻋﻨﯽ ﺑـﺬﻟﮏ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗﻠﺖ ﺑـﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺎل ﺻـﺪﻗﺖ ﻗـﺎل ﻓﺤـﺪﺛﻨﯽ ﻋﻦ ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟـّﻞ َو َﯾْﻮَم ُﺣَﻨﯿٍْﻦ ِإْذ َأْﻋَﺠَﺒﺘُْﮑْﻢ‬‫َﮐﺜَْﺮﺗُُﮑْﻢ‬‫اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺛﻢ َأﻧ َْﺰَل اﻟﱠﻠُﻪ َﺳِﮑﯿَﻨَﺘُﻪ َﻋﻠﯽ َرُﺳﻮﻟ ِِﻪ َو َﻋَﻠﯽ اﻟ ُْﻤْﺆﻣِﻨِﯿَﻦ‬‫أ ﺗﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟّﺬﯾﻦ أراد اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻤﻮﺿﻊ ﻗﻠﺖ ﻻ ادري ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل اﻟﻨﺎس ﺟﻤﯿﻌﺎ اﻧﻬﺰﻣﻮا ﯾﻮم ﺣﻨﯿﻦ ﻓﻠﻢ ﯾﺒﻖ ﻣﻊ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻻ ﺳﺒﻌﮥ ﻧﻔﺮ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻠّﯽ ﯾﻀﺮب ﺑﺴﯿﻔﻪ ﺑﯿﻦ ﯾﺪّي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻟﻌﺒﺎس اﺧﺬ ﺑﻠﺠﺎم‬‫ﺑﻐﻠﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﺨﻤﺴﮥ ﻣﺤﺪﻗﻮن ﺑﻪ ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ ان ﯾﻨﺎﻟﻪ ﻣﻦ ﺟﺮاح اﻟﻘﻮم ﺷـﯽء ﺣﺘﯽ اﻋﻄﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﺮﺳﻮﻟﻪ اﻟﻈﻔﺮ ﻓﺎﻟﻤﺆﻣﻨﻮن ﻓﯽ ﻫﺬا ﻟا ﻤﻮﺿﻊ‬‫ﻋﻠﯽ ﺧﺎّﺻﮥ ﺛﻢ ﻣﻦ ﺣﻀـﺮه ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻗﺎل ﻓﻤﻦ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻮﻗﺖ أم ﻣﻦ اﻧﻬﺰم ﻋﻨﻪ‬‫و ﻟﻢ ﯾﺮه اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻮﺿـﻌﺎ ﻟﯿﻨﺰﻟﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﺖ ﺑﻞ ﻣﻦ اﻧﺰﻟﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﮑﯿﻨﮥ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳﺤﺎق ﻣﻦ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻟﻐﺎر أم ﻣﻦ ﻧﺎم ﻋﻠﯽ ﻓﺮاﺷﻪ و‬‫وﻗﺎه ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺣﺘﯽ ﺗّﻢ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ أراد ﻣﻦ اﻟﻬﺠﺮة‬‫ان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺒﺎرك و ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻣﺮ رﺳﻮﻟﻪ ان ﯾﺎﻣﺮ ﻋﻠّﯿﺎ ﺑﺎﻟﻨﻮم ﻋﻠﯽ ﻓﺮاﺷﻪ و ان ﯾﻘﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻓﺎﻣﺮه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺒﮑﯽ ﻋﻠّﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﯾﺒﮑﯿﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ أ ﺟﺰﻋﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻮت ﻗﺎل ﻻ و‬‫اﻟّﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﮑﻦ ﺧﻮﻓﺎ ﻋﻠﯿﮏ أ ﻓﺘﺴﻠﻢ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺎ و ﻃﺎﻋﮥ و ﻃﯿﺒﮥ ﻧﻔﺴﯽ ﺑﺎﻟﻔﺪاء ﻟﮏ ﯾﺎ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ اﺗﯽ ﻣﻀﺠﻌﻪ و اﺿﻄﺠﻊ و ﺗﺴﺠﯽ ﺑﺜﻮﺑﻪ و ﺟﺎء اﻟﻤﺸﺮﮐﻮن ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺶ ﻓﺤﻔﻮا ﺑﻪ ﻻ ﯾﺸﮑﻮن اﻧﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺪ‬‫اﺟﻤﻌﻮا ان ﯾﻀﺮﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪211 :‬‬‫ﺑﻄﻦ ﻣﻦ ﺑﻄﻮن ﻗﺮﯾﺶ رﺟﻞ ﺿـﺮﺑﮥ ﺑﺎﻟّﺴـ ﯿﻒ ﻟﺌّﻠﺎ ﯾﻄﻠﺐ اﻟﻬﺎﺷـﻤّﯿﻮن ﻣﻦ اﻟﺒﻄﻮن ﺑﻄﻨﺎ ﺑـﺪﻣﻪ و ﻋﻠﯽ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﺎ اﻟﻘﻮم ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺗﻼف ﻧﻔﺴﻪ و ﻟﻢ‬‫ﯾﺪﻋﻪ ذﻟﮏ اﻟﯽ اﻟﺠﺰع ﮐﻤﺎ ﺟﺰع ﺻﺎﺣﺒﻪ ﻓﯽ اﻟﻐﺎر و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻋﻠّﯽ ﺻﺎﺑﺮا ﻣﺤﺘﺴﺒﺎ ﻓﺒﻌﺚ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻼﺋﮑﺘﻪ ﻓﻤﻨﻌﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﺸﺮﮐﯽ ﻗﺮﯾﺶ ﺣﺘﯽ اﺻﺒﺢ‬‫ﻓﻠﻤﺎ اﺻـﺒﺢ ﻗﺎم ﻓﻨﻈﺮ اﻟﻘﻮم إﻟﯿﻪ ﻓﻘﺎﻟﻮا اﯾﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻗﺎل و ﻣﺎ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻤﺤﻤﺪ اﯾﻦ ﻫﻮ ﻗﺎﻟﻮا ﻓﻼ ﻧﺮاك اﻻ ﻣﻐﺮرا ﺑﻨﻔﺴﮏ ﻣﻨﺬ ﻟﯿﻠﺘﻨﺎ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯽ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﺎ ﺑﺪا ﺑﻪ ﯾﺰﯾﺪ و ﻻ ﯾﻨﻘﺺ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻀﻪ اﻟﱠﻠﻪ إﻟﯿﻪ‬‫ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق ﻫﻞ ﺗﺮوي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل اروه ﻓﻔﻌﻠﺖ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق أ رأﯾﺖ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻫﻞ اوﺟﺐ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﻮﺟﺐ ﻟﻬﻤﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﺖ ان اﻟﻨﺎس ذﮐﺮوا ان اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻧﻤﺎ ﮐﺎن ﺑﺴـﺒﺐ زﯾﺪ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛﮥ ﻟﺸـﯽء ﺟﺮي ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ ﻋﻠﯽ و اﻧﮑﺮ‬‫وﻻـء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻮﻻه اﻟّﻠﻬﻢ وال ﻣﻦ واﻻه و ﻋﺎد ﻣﻦ ﻋﺎداه ﻗﺎل ﻓﯽ أّي ﻣﻮﺿﻊ ﻗﺎل‬‫ﻫـﺬا ﻟﯿﺲ ﺑﻌـﺪ ﻣﻨﺼـﺮﻓﻪ ﻣﻦ ﺣﺠﮥ اﻟﻮداع ﻗﻠﺖ اﺟﻞ ﻗﺎل ﻓﺎن ﻗﺘﻞ زﯾﺪ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛﮥ ﻗﺒﻞ اﻟﻐﺪﯾﺮ ﮐﯿﻒ رﺿـﯿﺖ ﻟﻨﻔﺴﮏ ﺑﻬﺬا اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻟﻮ رأﯾﺖ‬‫اﺑﻨﺎ ﻟﮏ ﻗﺪ اﺗﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻤﺴﮥ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﮥ ﯾﻘﻮل ﻣﻮﻻي ﻣﻮﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﻤﯽ اّﯾﻬﺎ اﻟﻨﺎس ﻓﺎﻋﻠﻤﻮا ذﻟﮏ أ ﮐﻨﺖ ﻣﻨﮑﺮا ذﻟﮏ ﻋﻠﯿﻪ ﺗﻌﺮﯾﻔﻪ اﻟﻨﺎس ﻣﺎ ﻻ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 175‬از ‪597‬‬‫ﯾﻨﮑﺮون و ﻻـ ﯾﺠﻬﻠﻮن ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻠّﻬّﻢ ﻧﻌﻢ ﻗـﺎل ﯾﺎ اﺳـﺤﺎق أ ﻓﺘﻨّﺰه اﺑﻨﮏ ﻋﻤﺎ ﻻ ﺗﻨﺰه ﻋﻨﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ وﯾﺤﮑﻢ ﻻ ﺗﺠﻌﻠﻮا‬‫ﻓﻘﻬﺎءﮐﻢ ارﺑﺎﺑﮑﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻞ ذﮐﺮه ﻗﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﱠﺗَﺨُﺬوا َأْﺣﺒﺎَرُﻫْﻢ َو ُرْﻫﺒﺎَﻧُﻬْﻢ َأْرﺑﺎﺑًﺎ ﻣِْﻦ ُدوِن اﻟﱠﻠِﻪ‬‫و ﻟﻢ ﯾﺼﻠﻮا ﻟﻬﻢ و ﻻ ﺻﺎﻣﻮا و ﻻ زﻋﻤﻮا اﻧّﻬﻢ ارﺑﺎب و ﻟﮑﻦ اﻣﺮوﻫﻢ ﻓﺎﻃﺎﻋﻮا اﻣﺮﻫﻢ ﯾﺎ اﺳﺤﺎق أ ﺗﺮوي‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ‬‫ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺪ ﺳـﻤﻌﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﺻـّﺤﺤﻪ و ﺟﺤﺪه ﻗﺎل ﻓﻤﻦ اوﺛﻖ ﻋﻨﺪك ﻣﻦ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻨﻪ ﻓﺼّﺤﺤﻪ او ﻣﻦ ﺟﺤﺪه ﻗﻠﺖ‬‫ﻣﻦ ﺻـﺤﺤﻪ ﻗﺎل ﻓﻬﻞ ﯾﻤﮑﻦ ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺮﺳﻮل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺰح ﺑﻬﺬا اﻟﻘﻮل ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﻘﺎل ﻗﻮﻻ ﻻ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻪ ﻓﻼ ﯾﻮﻗﻒ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﺖ اﻋﻮذ ﺑـﺎﻟّﻠﻪ ﻗـﺎل أ ﻓﻤـﺎ ﺗﻌﻠﻢ ان ﻫﺎرون ﮐﺎن اﺧﺎ ﻣﻮﺳـﯽ ﻻﺑﯿﻪ و اﻣﻪ ﻗﻠﺖ ﺑﻠﯽ ﻗﺎل ﻓﻌﻠّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻻﺑﯿﻪ و اﻣﻪ ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل او ﻟﯿﺲ‬‫ﻫﺎرون ﻧﺒّﯿﺎ و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮ ﻧﺒﯽ ﻗﻠﺖ ﺑﻠﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﺬان اﻟﺤﺎﻻن ﻣﻌﺪوﻣﺎن ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ و ﻗﺪ ﮐﺎﻧﺎ ﻓﯽ ﻫﺎرون ﻓﻤﺎ ﻣﻌﻨﯽ‬‫ﻗﻮﻟﻪ اﻧﺖ ﻣﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ‬‫ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﻧّﻤـﺎ أراد ان ﯾﻄﯿﺐ ﺑـﺬﻟﮏ ﻧﻔﺲ ﻋﻠﯽ ﻟﻤـﺎ ﻗـﺎل اﻟﻤﻨـﺎﻓﻘﻮن اﻧّﻪ ﺧّﻠﻔﻪ اﺳـﺘﺜﻘﺎﻻ ﻟﻪ ﻗـﺎل ﻓـﺎراد ان ﯾﻄّﯿﺐ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﻘﻮل ﻻـ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻪ ﻗـﺎل‬‫ﻓـﺎﻃﺮﻗﺖ ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﺳـﺤﺎق ﻟﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺑّﯿﻦ ﻗﻠﺖ و ﻣﺎ ﻫﻮ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل ﻗﻮﻟﻪ ﻋﺰ و ﺟّﻞ ﺣﮑﺎﯾـﮥ ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟ َِﺄِﺧﯿِﻪ‬‫ﻫﺎُروَن اْﺧﻠُْﻔﻨِﯽ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪212 :‬‬‫ﻓِﯽ َﻗْﻮﻣِﯽ َو َأْﺻﻠِْﺢ َو ﻻ َﺗﱠﺘﺒِْﻊ َﺳﺒِﯿَﻞ اﻟ ُْﻤْﻔِﺴِﺪﯾَﻦ‬‫ﻗﻠﺖ ﯾـﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ان ﻣﻮﺳـﯽ ﺧﻠـﻒ ﻫـﺎرون ﻓﯽ ﻗﻮﻣﻪ و ﻫﻮ ﺣّﯽ و ﻣﻀـﯽ اﻟﯽ رﺑﻪ و اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﻠﻒ ﻋﻠّﯿﺎ‬‫ﮐـﺬﻟﮏ ﺣﯿﻦ ﺧﺮج اﻟﯽ ﻏﺰاﺗﻪ ﻗـﺎل ﮐّﻠﺎ ﻟﯿﺲ ﮐﻤﺎ ﻗﻠﺖ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺣﯿﻦ ﺧّﻠﻒ ﻫﺎرون ﻫﻞ ﮐﺎن ﻣﻌﻪ ﺣﯿﻦ ذﻫﺐ اﻟﯽ رﺑﻪ اﺣـﺪ ﻣﻦ‬‫اﺻـﺤﺎﺑﻪ او اﺣﺪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ اﺳﺮاﺋﯿﻞ ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل او ﻟﯿﺲ اﺳﺘﺨﻠﻔﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﺎﻋﺘﻬﻢ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺣﯿﻦ ﺧﺮج اﻟﯽ ﻏﺰاﺗﻪ ﻫـﻞ ﺧﻠّﻒ اﻻ اﻟﻀـﻌﻔﺎء و اﻟﻨﺴﺎء و اﻟّﺼﺒﯿﺎن ﻓﺎﻧّﯽ ﯾﮑﻮن ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ و ﻟﻪ ﻋﻨـﺪي ﺗﺎوﯾﻞ آﺧﺮ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ‬‫اﺳـﺘﺨﻼﻓﻪ اّﯾﺎه ﻻ ﯾﻘـﺪر اﺣﺪ ان ﯾﺤﺘﺞ ﻓﯿﻪ و ﻻ اﻋﻠﻢ اﺣﺪ اﺣﺘﺞ ﺑﻪ و أرﺟﻮ ان ﯾﮑﻮن ﺗﻮﻓﯿﻘﺎ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻠﺖ و ﻣﺎ ﻫﻮ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﻋﺰ و ﺟﻞ ﺣﯿﻦ ﺣﮑﯽ ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻗﻮﻟﻪ َو اْﺟَﻌْﻞ ﻟ ِﯽ َوِزﯾﺮًا ﻣِْﻦ َأْﻫﻠِﯽ ﻫﺎُروَن َأِﺧﯽ اْﺷُﺪْد ﺑ ِِﻪ َأْزِري َو َأْﺷِﺮْﮐُﻪ ﻓِﯽ َأﻣِْﺮي َﮐْﯽ ﻧَُﺴﱢﺒَﺤَﮏ َﮐﺜِﯿﺮًا وَ‬‫َﻧْﺬُﮐَﺮَك َﮐﺜِﯿﺮًا ِإﱠﻧَﮏ ُﮐﻨَْﺖ ﺑ ِﻨﺎ ﺑَِﺼﯿﺮًا‬‫ﻓﺎﻧﺖ ﻣﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟـﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳـﯽ وزﯾﺮي ﻣﻦ اﻫﻠﯽ و اﺧﯽ ﺷﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ازري و اﺷـﺮﮐﻪ ﻓﯽ اﻣﺮي ﮐﯽ ﻧﺴـّﺒﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺜﯿﺮا و ﻧﺬﮐﺮه‬‫ﮐﺜﯿﺮا ﻓﻬﻞ ﯾﻘﺪر أﺣﺪ أن ﯾﺪﺧﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا ﺷـﯿﺌﺎ ﻏﯿﺮ ﻫﺬا و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﯿﺒﻄﻞ ﻗﻮل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ان ﯾﮑﻮن ﻻ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﻪ ﻗﺎل ﻓﻄﺎل‬‫اﻟﻤﺠﻠﺲ و ارﺗﻔﻊ اﻟﻨﻬﺎر ﻓﻘﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗـﺪ اوﺿـﺤﺖ اﻟﺤﻖ ﻟﻤﻦ أراد اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اﻟﺨﯿﺮ و اﺛﺒﺖ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻘﺪر أﺣﺪ‬‫أن ﯾﺪﻓﻌﻪ ﻗﺎل اﺳـﺤﺎق ﻓﺎﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻨﺎ و ﻗﺎل ﻣﺎ ﺗﻘﻮﻟﻮن ﻓﻘﻠﻨﺎ ﮐﻠﻨﺎ ﻧﻘﻮل ﺑﻘﻮل اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻋّﺰه اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ ﻻ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗـﺎل اﻗﺒﻠﻮا اﻟﻘﻮل ﻣﻦ اﻟﻨﺎس ﻣﺎ ﮐﻨﺖ ﻻ ﻗﺒﻞ ﻣﻨﮑﻢ اﻟﻘﻮل اﻟّﻠﻬﻢ ﻗـﺪ ﻧﺼـﺤﺖ ﻟﻬﻢ اﻟﻘﻮل اﻟّﻠﻬﻢ اﻧّﯽ ﻗـﺪ اﺧﺮﺟﺖ اﻻﻣﺮ ﻣﻦ ﻋﻨﻘﯽ‬‫اﻟﻠّﻬﻢ اﻧﯽ ادﯾﻨـﮏ ﺑـﺎﻟﺘﻘﺮب إﻟﯿـﮏ ﺑﺤّﺐ ﻋﻠﯽ و وﻻـﯾﺘﻪ از ﻣﻼـﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮن ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ را ﺣﮑﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ‬‫ﺣﺎﺿـﺮ ﮐﻨﺪ ﻧﺰد او ﭼﻬﻞ ﮐﺲ را ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻓﻘﻬﺎ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﺑﺎﯾﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮد ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ و ﺟﻮاب ﻧﯿﮑﻮ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﺲ ﯾﺤﯿﯽ و ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ‬‫از ﻓﻘﻬـﺎ ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪﺷـﺎن ﯾـﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﺸﺎن اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ زﯾـﺪ ﺑﻮد ﻧﺰد ﻣﺎﻣﻮن ﺣﺎﺿـﺮ آﻣﺪﻧـﺪ و ﻣﺎﻣﻮن‬‫ﺑﺨﻄـﺎب اﯾﺸـﺎن اﻋﺘﻘـﺎد ﺧﻮد ﺑـﺎ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اوﻟﻮّﯾﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺨﻼﻓﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ادﻟﻪ ﻗﺎﻫﺮه ﺑﺮﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻨﯽ اﻗﺎﻣﺖ ﻧﻤﻮد از ﺟﻤﻠﻪ آﻧﮑﻪ از اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﭘﺮﺳـﯿﺪ ﮐﻪ آﯾﺎ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳـﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﭘﺲ اﺳـﺤﺎق اﻋﺘﺮاف ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ آن ﮐﺮد‬‫ﭘﺲ ﻣﺎﻣﻮن ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﺤﺪﯾﺚ ﮐﻦ ﻣﺮا ﺑﺎن و اﺳـﺤﺎق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﯿﺎن ﮐﺮد و ﻣﺎﻣﻮن ﺑﻌﺪ ﺳﻤﺎع ﺗﺤﺪﯾﺚ اﺳﺤﺎق ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻋﺘﺎب او‬‫آﻏﺎز ﻧﻬﺎد و ﮔﻔﺖ ﺑﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﻼم ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﺮا و ﮔﻤﺎن ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﺑﺮاي ﺣﻖ ﻫﺴﺘﯽ ﻟﮑﻦ اﻻن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﺑﺮاي ﻣﻦ‬‫ﻋﻨـﺎد ﺗـﻮ و ﺑﻌـﺪ اﯾﻦ ﮐﻼـم ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺗـﻮ اﯾﻘـﺎن ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ اﺳـﺤﺎق ﺑﺠـﻮاب ﮔﻔﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 176‬از ‪597‬‬‫ﻗﺪﺳﯽ؟؟؟ رواﯾﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ آن را ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺮا رّد او ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮن ﻟﺰوم ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ ﺷﻨﺎﺋﻊ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪213 :‬‬‫اﯾﻘﺎن ﮐﻨﺪ ﺑﺼـﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺑﻌﺪ آن ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ را اﻓﻀﻞ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم داﻧﺪ ﺑﯿﺎن ﮐﺮد و ﺑﺎﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ ﺑﮕﻮ‬‫ازﯾـﻦ ﺳـﻪ اﻣﺮ ﭼﯿﺰي را و اﮔﺮ ﮔﻔـﺘﯽ ازﯾـﻦ ﺳـﻪ ﭼﯿﺰ اﻣﺮي را اﺳـﺘﺘﺎﺑﺖ ﺗـﻮ ﺧـﻮاﻫﻢ ﮐﺮد ﯾﻌﻨﯽ اﯾـﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ اﻣﺮ ﻣـﻮﺟﺐ رّدت و ﺧﺮوج از‬‫اﺳـﻼﻣﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻣﻮن ﺑﺎﺳﺤﺎق ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺳﻪ اﻣﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﮕﻮ آن را ﭘﺲ اﺳﺤﺎق ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﻧﺎﭼﺎري اﻋﺘﺮاف ﮐﺮد ﺑﺂﻧﮑﻪ او ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﺑﺮاي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﻤﯽﯾﺎﺑـﺪ ﭘﺲ ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﯿﻊ اﻟﺒﻨﯿﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻـﺤﯿﺢ و‬‫ﺛﺎﺑﺖ و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻋﺘﺮاف ﺑﺼﺤﺖ و ﺛﺒﻮت آن ﻧﻤﻮده و ﻗﺪرت رّد آن ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ و ﻋﺪم اﻣﮑﺎن ردّ‬‫ﻣﻦ رواه ﺻـﺮاﺣﮥ ﺑﯿﺎن ﮐﺮده و ﻣﻔﺮي و ﻣﺴﺎﻏﯽ ﺑﺮاي ﺗﺎوﯾﻞ آن ﻫﻢ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ و ﻧﯿﺰ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ و دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻬﺎي ﺳـّﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻊ اﺳـﺤﺎق ﭼﻬﻞ‬‫ﮐﺲ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ او ﻗﺪرت ﺑﺮ رد اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﺗﺎوﯾﻞ آن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ ﻫﻢ ﻣﻨﺎﺻﯽ و ﻣﻬﺮ ﺑﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ آن‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﻐﺾ و ﻋﻨﺎد ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ آن از ﺻﻮاﻋﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ رﺟﻮع ﺑﺂن آرد و ﮐﻼم در ﺻﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ آﻏﺎز ﻧﻬـﺪ ﯾﺎ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﺑﺮاي آن ﭘﯿـﺪا ﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ در آﺧﺮ ﺑﺨﻄﺎب ﻣﺎﻣﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ واﺿﺢ ﮐﺮدي ﺣﻖ را ﺑﺮاي ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺧﺪا اراده ﺧﯿﺮ‬‫ﺑﺮاي او ﮐﻨﺪ و ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮدي آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ دﻓﻊ ﮐﻨﺪ آن را و ﺑﺎﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﺻﺮﯾﺤﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮ دﻓﻊ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣـﺎ اﺛﺒﺘﻪ اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﺴﺖ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﯿﺰ اﺳـﺤﺎق در آﺧﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮد ﺑﺂﻧﮑﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮد او و دﯾﮕﺮ ﻋﻈﻤﺎي ﻓﻘﻬﺎي‬‫ﺳﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻘﻮل ﻣﺎﻣﻮن ﯾﻌﻨﯽ او و دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻬﺎي ﺳﻨﯿﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم را اﻓﻀﻞ ﻧﺎس و‬‫اوﻻـي ﺷـﺎن ﺑﺨﻼـﻓﺖ ﻣﯽداﻧﻨـﺪ و ادﻟﻪ ﻣﺎﻣﻮن را ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ رّد و اﻧﮑﺎر و ﻟﻌﻤﺮي ﻗـﺪ ﺳـﺪت ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ‬‫اﻟﻤﻬﺎرب و ﻋﻤﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﻤـﺬاﻫﺐ و ﺗﻮاﻟﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺤﻮازب و رﻣﻮا ﺑﺸـﻬﺎب ﺛﺎﻗﺐ* و اﺗﺒﻌﻮا ﺑﻘﺒﺲ ﻻﻫﺐ و رﺟﻌﻮا ﺑﺴـﻬﻢ ﺧﺎﺋﺐ* و ﻟﻢ‬‫ﯾﻤﯿﺰوا ﺑﯿﻦ اﻟﺨـﺎﺛﺮ و اﻟـﺬاﺋﺐ و ﺣﻔﯿﺖ ﻣﻨﻬﻢ اﻻﻇـﺎﻓﯿﺮ و ﮐﺴـﺮت اﻟﻤﺨـﺎﻟﺐ* و ﻋﺠﻠﺖ ﺣﺘﻮﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟﻔﻮاﻗﺮ اﻟﺠﻮاﻟﺐ* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﺘﻘﻢ ﻟا ﻐﺎﻟﺐ*‬‫ﻋﻠﯽ ﮐـﻞ ﺟﺤﻮد ﻣﺼﺎول ﻣﻐﺎﻟﺐ* و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ از اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺳـّﻨﯿﻪ و اﻣﺎﺛﻞ ﻓﻀـﻼي اﻣﻮﯾﻪ و اﺟﻠﻪ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ و اﻋﺎﻇﻢ‬‫ﻧﺤﺎرﯾﺮﺳﺖ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﻤﺎل ﻓﺮﻣﻮده اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑّﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ ﺑﻦ ﺣﺪﯾﺮ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ‬‫ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺮوان اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻧﺪﻟﺴـﯽ ﻣﺸـﻬﻮر ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ و اﻻدب و اﻟﺸـﻌﺮ و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘـﺪ ﻓﯽ اﻻﺧﺒﺎر و ﺷـﻌﺮه ﮐﺜﯿﺮ‬‫ﺟـّﺪا و ﻫﻮ ﻣﺠﯿـﺪ و اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑّﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ ﺑﻦ ﺣﺪﯾﺮ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻣﻮﻟﯽ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ ﻫﺸـﺎم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻣﺮوان ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻻـﻣﻮي ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻔﻮﻇﺎت و اﻻﻃﻼع‬‫ﻋﻠﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺎس و ﺻّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻌﻘﺪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ و ﻫﻮ اﻟﻤﻤﺘﻌﮥ ﺣﻮي ﻣﻦ ﮐّﻞ ﺷﯽء اﻟﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪214 :‬‬‫و ذﻫﺒﯽ در ﮐﺘـﺎب اﻟﻌﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﻓﺮﻣﻮده و ﻓﯿﻬﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ اﻻﻣﻮي ﻣﻮﻻﻫﻢ‬‫اﻻﻧﺪﻟﺴﯽ اﻻﺧﺒﺎري اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺼﻨﻒ اﻟﻌﻘﺪ و ﻟﻪ اﺛﻨﺘﺎن و ﺛﻤﺎﻧﻮن ﺳﻨﮥ و ﺷﻌﺮه ﻓﯽ اﻟّﺬروة اﻟﻌﻠﯿﺎء ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﺪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ وﺿﺎح‬‫و اﺑﻮ اﻟﻔـﺪاء در ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ اﺧﺒـﺎر اﻟﺒﺸـﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺛﻤـﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ‬‫اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻣﻮﻟﯽ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺪاﺧﻞ اﻟﯽ اﻻﻧﺪﻟﺲ اﻻﻣﻮي و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻔﻮﻇﺎت و ﺻّﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ و‬‫ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻨﻔﯿﺴـﮥ و ﻣﻮﻟـﺪه ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤـﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ‬‫اﺧﺒـﺎر اﻟﺒﺸـﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺛﻤـﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑّﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻣﻮﻟﯽ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟـﺪاﺧﻞ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ و ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻌﻘﺪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻨﻔﯿﺴﮥ و ﻣﻮﻟﺪه ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ‬‫در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳـﻨﻪ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑّﻪ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻌﻘﺪ اﻻﻣﻮي ﻣﻮﻻﻫﻢ ﮐﺎن‬‫ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ اﻻﻃﻼع ﻋﻠﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺎس ﺣﻮي ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺷﯽء و ﻟﻪ دﯾﻮان ﺷﻌﺮ ﺟّﯿﺪ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 177‬از ‪597‬‬‫ان اﻟﻐﻮاﻧﯽ ﻟﻮ رأﯾﻨﮏ ﻃﺎوﯾﺎ ﺑﺮد اﻟﺸﺒﺎب ﻃﻮﯾﻦ ﻋﻨﮏ وﺻﺎﻻ‬‫و إذا دﻋﻮﻧﮏ ﻋّﻤﻬﻦ ﻓﺎﻧﻪ ﻧﺴﺐ ﯾﺰﯾﺪك ﻋﻨﺪﻫﻦ ﺧﺒﺎﻻ‬‫و اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻗﺮﻃﺒـﮥ و ﻫﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﻣﻦ ﺑﻼد اﻻﻧﺪﻟﺲ و ﻫﯽ دار ﻣﻤﻠﮑﺘﻬﺎ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ رﺑّﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ ﺑﻦ ﺣﺪﯾﺮ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻔﺮﺿـﯽ ﻋﺎﻟﻢ اﻻﻧﺪﻟﺲ ﺑﺎﻻﺧﺒﺎر‬‫و اﻻﺷـﻌﺎر و ادﯾﺒﻬﺎ و ﺷﺎﻋﺮﻫﺎ ﮐﺘﺐ اﻟﻨﺎس ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ و ﺷـﻌﺮه ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﺪ و اﺑﻦ وﺿﺎح و اﻟﺨﺸﻨﯽ ﻣﺎت ﯾﻮم اﻻﺣﺪ اﺛﻨﺘﯽ ﻋﺸﺮة‬‫ﺑﻘﯿﺖ ﻣﻦ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛـﮥ ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ اﺑﻦ اﺣﺪي ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ اﺷـﻬﺮ و ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﻌﻘـﺪ ﻻﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ و ﻫﻮ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ ﻣﻮﻟﯽ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ‬‫ﻣﺮوان ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻻﻣﻮي ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻔﻮﻇﺎت و اﻻﻃﻼع ﻋﻠﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺎس و ﺻـﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟﻤﻤﺘﻌﮥ ﺣﻮي ﻣﻦ ﮐﻞ ﺷـﯽء و ﻟﻪ دﯾﻮان ﺷـﻌﺮ ﺟّﯿﺪ ﯾﺸـﺘﻤﻞ اﺷـﻌﺎره ﮐﻞ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﻠﯿﺢ و ﮐّﻞ ﻟﻔﻆ ﻓﺼـﯿﺢ اﻟﺦ و ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻫﻤﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ‬‫اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻘﺮي ﮐﻪ ﺟﻼﻟﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ و رﯾﺎﺳﺖ و اﻣﺎﻣﺖ و ﺣﺬاﻗﺖ او ﻣﺸـﻬﻮر و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺑﻬّﯿﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺳـﻨّﯿﻪ او از رﯾﺤﺎﻧﮥ‬‫اﻷﻟّﺒﺎء ﺷـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻣﻠﻘﺐ ﺑﺸـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺨﻔﺎﺟﯽ و ﺧﻼﺻﮥ اﻻﺛﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﺤﺒﯽ واﺿﺤﺴﺖ در ﻧﻔﺢ اﻟﻄﯿﺐ ﻋﻦ ﻏﺼﻦ اﻻﻧﺪﻟﺲ اﻟﺮﻃﯿﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺴﺎن اﻟﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻌﻘﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪215 :‬‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻌﺎﻟﻢ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ رﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺳﺎد ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ و راس و اﻗﺘﺒﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﻮة اﯾﻤﺎ اﻗﺘﺒﺎس و ﺷـﻬﺮ ﺑﺎﻻﻧﺪﻟﺲ ﺣﺘﯽ ﺳﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﺸـﺮق‬‫ذﮐﺮه و اﺳـﺘﻄﺎر ﺑﺸﺮر اﻟﺬﮐﺎء ﻓﮑﺮه و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ﻋﻨﺎﯾﮥ ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ و ﺛﻘﮥ و رواﯾﮥ ﻟﻪ ﻣﺘﺴﻘﮥ و اﻣﺎ اﻻدب ﻓﻬﻮ ﮐﺎن ﺣﺠﺘﻪ و ﺑﻪ ﻏﻤﺮت اﻻﻓﻬﺎم ﻟﺠﺘﻪ‬‫ﻣﻊ ﺻـﯿﺎﻧﮥ و ورع و رد ﻣﺎءﻫـﺎ ﻓﮑﺮع و ﻟﻪ اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟـﺬي ﺳـﻤﺎه ﺑﺎﻟﻌﻘـﺪ و ﺣﻤﺎه ﻋﻦ ﻋﺜﺮات اﻟﻨﻘـﺪ ﻻﻧﻪ اﺑﺮزه ﻣﺜﻘﻒ اﻟﻘﻨﺎة ﻣﺮﻫﻒ‬‫اﻟﺸﺒﺎة ﺗﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ ﺛﻮاﻗﺐ اﻻﻟﺒﺎب و ﯾﺒﺼﺮ اﻟﺴﺤﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺑﺎب و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﻨﺘﻬﺎه و ﺗﺠﺎوز ﺳﻤﺎك اﻻﺣﺴﺎن و ﺳﻤﺎه اﻟﺦ‬‫وﺟﻪ ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒّﯿﻊ اﻟﺒﻐـﺪادي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ واﺳـﻄﺎ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ واﺻﻞ ﺛﻨﺎ ﻋﻮن ﺑﻦ ﺳـﻼم ﺛﻨﺎ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﺳﻔﯿﻨﮥ و ﮐﺎن‬‫ﺧﺎدﻣﺎ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﻮاﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻌﺖ ﻟﻪ أّم اﯾﻤﻦ ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻓﻠّﻤﺎ اﺻﺒﺢ اﺗﺘﻪ‬‫ﺑﻬـﺎ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ ذا ﯾﺎ أم اﯾﻤﻦ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻫـﺬا ﺑﻌﺾ ﻣﺎ اﻫـﺪي إﻟﯿﮏ اﻣﺲ ﻗﺎل او ﻟﻢ اﻧﻬﮏ ان ﺗﺮﻓﻌﯽ ﻟﻐـﺪ ﻃﻌﺎﻣﺎ ان ﻟﮑﻞ ﻏـﺪ رزﻗﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ‬‫ادﺧﻞ اﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ‬‫و اﻟّﯽ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺮﯾﻖ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ رواه أي ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻄﯿﺮ اﯾﻀﺎ ﺳﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻤﺎ‬‫اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺨﮥ اﻟّﺼﺎﻟﺤﮥ ﺷﺮف اﻟﻨﺴﺎء اﺑﻨﮥ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻨﻮﺳﯽ إﺟﺎزة و ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻨﻬﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﮥ ﻗﺎﻟﺖ اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟﺪي اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪﻗﺎق اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﯿﻊ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ واﺻﻞ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻮن ﺑﻦ ﺳـﻼم ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ‬‫ﺷﻌﯿﺐ ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﺳﻔﯿﻨﮥ و ﮐﺎن ﺧﺎدﻣﺎ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﻮاﺋﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 178‬از ‪597‬‬‫ﻗـﺎل ﻓﺮﻓﻌﺖ ﻟﻪ أّم اﯾﻤﻦ ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﻓﻠﻤـﺎ اﺻـﺒﺢ اﺗﺘﻪ ﺑﻬـﺎ ﻓﻘـﺎل ﻣﺎ ﻫـﺬا ﯾﺎ أم اﯾﻤﻦ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻫـﺬا ﺑﻌﺾ ﻣﺎ اﻫـﺪي ﻟﮏ اﻣﺲ ﻗﺎل او ﻟﻢ اﻧﻬﮏ ان‬‫ﺗﺮﻓﻌﯽ ﻻﺣـﺪ او ﻟﻐﺪ ﻃﻌﺎﻣﺎ ان ﻟﮑّﻞ ﻏﺪ رزﻗﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ادﺧﻞ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ و‬‫اﻟّﯽ‬‫و ﮐﻤـﺎل ﻧﻘـﺪ و ﺗﺒﺤﺮ و ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻤّﻬﺮ و ﻏـﺎﯾﺖ ﺛﻘﺖ و اﻋﺘﺒـﺎر و اﻗﺼـﺎي اﻋﺘﻤـﺎد و اﺷـﺘﻬﺎر ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ ﺣﺎﻣﻞ راﯾﺖ اﺧﺒﺎر واﺿـﺢ و‬‫آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﮐﺎن ﻓﺎﺿﻼ ﺻﺎدﻗﺎ ﺛﺒﺘﺎ دّﯾﻨﺎ ﺛﻘﮥ‬‫ﺻﺪوﻗﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪216 :‬‬‫و اول ﺳـﻤﺎﻋﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻟﻪ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ و ﺷﻬﺪ ﻋﻨﺪ اﻟﻘﻀﺎة و ﻟﻪ ﻋﺸﺮون ﺳﻨﮥ وﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻟﮑﻮﻓﮥ ﺳﺘﯿﻦ ﺳﻨﮥ‬‫ﺳﻤﻊ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻘﻄﺎن و اﺑﺎ ﻫﺸﺎم اﻟﺮﻓﺎﻋﯽ و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺪورﻗﯽ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎح اﻟﺒﺰار و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻼس و‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟﻌﻨﺰي و اﺑﺎ اﻻﺷـﻌﺚ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻘـﺪام اﻟﻌﺠﻠﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﺨﺎري و ﺧﻠﻘﺎ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﻄﺒﻘﮥ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ‬‫روي ﻋﻨﻪ دﻋﻠـﺞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴـﺠﺰي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﺮي و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﻠﺒﯽ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺒﯿﻊ و ﮐﺎن ﯾﺤﻀـﺮ‬‫ﻣﺠﻠﺲ اﻣﻼﺋﻪ ﻋﺸﺮة آﻻف رﺟﻞ و ﮐﺎن وﻻدﺗﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ او ﺳﺖ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﺟﺰري در ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺎﻣﻞ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐـﺎن ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﻗﻀﺎء‬‫اﻟﮑﻮﻓـﮥ و ﻓﺎرس ﻓﺎﺳـﺘﻌﻔﯽ ﻣﻦ اﻟﻘﻀﺎء و اﻟـﺢ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺎﺟﯿﺐ إﻟﯿﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﯿﺦ ﺑﻐـﺪاد و ﻣﺤـﺪﺛﻬﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟّﻀﺒﯽ اﻟﺒﻐﺪادي وﻟﺪ ﻓﯽ اول ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و‬‫ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اول ﺳﻤﺎﻋﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ ﺳﻤﻊ اﺑﺎ ﺣﺬاﻓﮥ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺴﻬﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﻟﮏ و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻼس و‬‫زﯾـﺎد ﺑﻦ اﯾـﻮب و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻘـﺪام اﻟﻌﺠﻠﯽ و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟـّﺪورﻗﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟﻌﻨﺰي و اﺑـﺎ ﻫﺸـﺎم و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﻧﺲ اﻟـّﺴ ﺮاج و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻓﺎﮐﺜﺮ و ﺻـﻨﻒ و ﺟﻤﻊ روي ﻋﻨﻪ دﻋﻠـﺞ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﺟﻤﯿﻊ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﺟﺮوﻟﮥ اﻟﺒﺎﺟﯽ و اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﻠﺖ اﻻﻫﻮازي و اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﯿﻊ و آﺧﺮون ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻓﺎﺿـﻼ دﯾﻨﺎ ﺻﺎدﻗﺎ ﺷـﻬﺪ‬‫ﻋﻨﺪ اﻟﻘﻀﺎة و ﻟﻪ ﻋﺸـﺮون ﺳﻨﮥ وﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻟﮑﻮﻓﮥ ﺳﺘﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﻐّﺴﺎﻧﯽ ﻋﻨﺪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﺳﺒﻌﻮن ﻧﻔﺴﺎ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب ﺳﻔﯿﺎن ﺑﻦ‬‫ﻋﯿﯿﻨـﮥ و ﻗﺎل ﺑا ﻮ ﺑﮑﺮ اﻟّﺪراوردي ﮐﺎن ﯾﺤﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻋﺸـﺮة آﻻف رﺟﻞ و اﺳـﺘﻌﻔﯽ ﻣﻦ اﻟﻘﻀﺎء ﻗﺒﻞ ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و‬‫ﮐﺎن ﻣﺤﻤﻮدا ﻓﯽ وﻻﯾﺘﻪ ﻋﻘـﺪ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻓﯽ داره ﻣﺠﻠﺴﺎ ﻟﻠﻔﻘﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻨﻈﺮ ﯾﺨﺘﻠﻔﻮن إﻟﯿﻪ ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ راﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻨﻮم ﮐﺎن ﻗﺎﺋﻼ ﯾﻘﻮل ان اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿـﺪﻓﻊ ﻋﻦ اﻫﻞ ﺑﻐـﺪاد اﻟﺒﻼء ﺑﺎﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻗﺎل ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﺣﻔﺺ‬‫ﺑﻦ ﺷـﺎﻫﯿﻦ ﯾﻘﻮل ﺣﻀـﺮ ﻣﻌﻨـﺎ اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺣﻔﺺ ﻣﺎ ﻋـﺪﻣﻨﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ اﻟّﺎ ﻏّﯿﺒﺘﻪ ﯾﺮﯾـﺪ ان‬‫اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮ اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠّﻮ و اﻟﺜﻘﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪217 :‬‬‫اﻣﻠﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﮐﻌﺎدﺗﻪ ﻓﯽ ﺛﺎﻧﯽ ﻋﺸﺮ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺛﻢ ﻣﺮض و ﻣﺎت ﺑﻌﺪ اﺣﺪ ﻋﺸﺮ ﯾﻮﻣﺎ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ‬‫در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯽ اﻟّﻀﺒﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ و ﻟﻪ‬‫ﺧﻤﺲ و ﺗﺴـﻌﻮن ﺳﻨﮥ و اول ﺳﻤﺎﻋﻪ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻫﺸﺎم اﻟﺮﻓﺎﻋﯽ و اﻗﺪم ﺷﯿﺦ ﻟﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺴﻬﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻟا ّﺪراوردي ﮐﺎن ﯾﺤﻀﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻋﺸﺮة آﻻف رﺟﻞ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ‬‫و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﺸـﻬﯿﺮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﻀﺒﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﻋﺎش ﺧﻤﺴﺎ و ﺗﺴﻌﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 179‬از ‪597‬‬‫ﺳﻨﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺪراوردي ﮐﺎن ﯾﺤﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻋﺸـﺮة آﻻف رﺟﻞ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﯿﺦ ﺑﻐﺪاد و ﻣﺤﺪﺛﻬﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻀﺒﯽ اﻟﺒﻐﺪادي وﻟﺪ‬‫ﺳﻨﻪ ‪ 235‬و ﺳﻤﻊ اﻟﻔّﻠﺎس و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺴﻬﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﻟﮏ و ﺻﻨﻒ و ﺟﻤﻊ روي ﻋﻨﻪ دﻋﻠﺞ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و‬‫ﮐﺎن ﻓﺎﺿـﻼ دّﯾﻨﺎ ﺻﺪوﻗﺎ وﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻟﮑﻮﻓﮥ ﺳﺘﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﺛﻢ اﺳﺘﻌﻔﯽ و ﮐﺎن ﯾﺤﻀﺮ ﺑﻤﺠﻠﺴﻪ ﻋﺸﺮة آﻻف رﺟﻞ ﻣﺎت ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﻪ ‪330‬‬‫و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ در ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻗﯿﻞ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﻋﺒﺎرة اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻗﻠﺖ ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻓﯽ‬‫ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻟﻤﻊ ﻣﻦ ﺗﻌﺮﯾﻔﻪ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻫﻮ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﯿﺦ ﺑﻐﺪاد‬‫و ﻣﺤﺪﺛﻬﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟّﻀﺒﯽ اﻟﺒﻐﺪادي وﻟﺪ ﻓﯽ اول ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻼﺛﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اول ﺳﻤﺎﻋﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ‬‫ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ ﺳﻤﻊ اﺑﺎ ﺣﺬاﻓﮥ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺴﻬﻤﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﻟﮏ و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻼس و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻘﺪام اﻟﻌﺠﻠﯽ و ﯾﻌﻘﻮب‬‫ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟـﺪورﻗﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟﻌﻨﺰي و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪﻫﻢ ﻓﺎﮐﺜﺮ و ﺻـّﻨﻒ و ﺟﻤﻊ روي ﻋﻨﻪ دﻋﻠﺞ و اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﺟﻤﯿﻊ و اﺑﻦ ﺧّﺮﺷـﯿﺪ ﻗﻮﻟـﮥ و آﺧﺮون ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻓﺎﺿـﻼ دّﯾﻨﺎ ﺻﺎدﻗﺎ ﺷـﻬﺪ ﻋﻨﺪ اﻟﻘﻀﺎة و ﻟﻪ ﻋﺸـﺮون ﺳـﻨﮥ و وﻟﯽ ﻗﻀﺎء‬‫اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﺳﺘﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻐّﺴﺎﻧﯽ ﻋﻨـﺪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﺳـﺒﻌﻮن ﻧﻔﺴﺎ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟـﺪراوردي ﮐﺎن‬‫ﯾﺤﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻋﺸـﺮة آﻻف رﺟﻞ و اﺳـﺘﻌﻔﯽ ﻋﻦ اﻟﻘﻀﺎء اﺧﯿﺮا و ﮐﺎن ﻣﺤﻤﻮدا ﻓﯽ وﻻﯾﺘﻪ ﻋﻘـﺪ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻓﯽ داره ﻣﺠﻠﺴﺎ ﻟﻠﻔﻘﻪ‬‫ﻓﻠﻢ ﯾﺰل اﻫـﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻨﻈﺮ ﯾﺨﺘﻠﻔﻮن إﻟﯿﻪ ﻗـﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ رأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻨﻮم ﮐـﺄّن ﻗﺎﺋﻼـ ﯾﻘﻮل ان اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿـﺪﻓﻊ ﻋﻦ اﻫـﻞ ﺑﻐـﺪاد اﻟﺒﻼء‬‫ﺑﺎﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﺣﻀﺮ ﻣﻌﻨﺎ اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﺠﺎﻣﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺣﻔﺺ ﻣﺎ ﻋﺪﻣﻨﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪218 :‬‬‫اﻻ ﻏّﯿﺒﺘﻪ ﯾﺮﯾـﺪ ان اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮ اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠّﻮ و اﻟﺜﻘﮥ اﻣﻠﯽ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﮐﻌﺎدﺗﻪ ﻓﯽ ﺛﺎﻧﯽ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫ﺛﻢ ﻣﺮض و ﻣﺎت ﺑﻌـﺪ اﺣﺪ ﻋﺸـﺮ ﯾﻮﻣﺎ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ ﻫﻢ از ﻣﺤﺪﺛﺎن ﺑﻐﺪاد و ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫آن ﻣﺒﺎرك ﺑﻨﯿﺎدﺳﺖ ﮐﻨﯿﺖ او اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻧﺎم او ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺿﺒﯽ ﺑﻐﺪادﯾﺴﺖ و او را ﻗﺎﺿﯽ ﺣﺴﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﮔﻮﯾﻨﺪ زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﺑﺮ ﻗﻀﺎء ﮐﻮﻓﻪ ﺗﺎ ﻣﺪت ﺷـﺼﺖ ﺳﺎل ﻣﺎﻧﺪ ﺗﻮﻟﺪ او در اول ﺳﺎل دو ﺻﺪ و ﺳﯽ و ﭘﻨﺠﺴﺖ و اﺑﺘﺪاي ﻃﻠﺐ او در ﺳﺎل ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرﺳﺖ‬‫از اﺑﻮ ﺣـﺬاﻓﻪ ﺳـﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﻧﺴـﺨﻪ ﻣﻮﻃـﺎ و از ﺷـﺎﮔﺮدان اﻣـﺎم ﻣﺎﻟﮑﺴﺖ اﺧـﺬ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﮐﺮده و از ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻼس و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻘـﺪام و ﯾﻌﻘـﻮب ﺑـﻦ اﺑﺮاﻫﯿـﻢ دورﻗﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﺜﻨﯽ ﻋﻨﺰي و زﺑﯿﺮ ﺑـﻦ ﺑـّﮑ ﺎر و دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤـﺎي آن ﻃﺒﻘﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮده و دار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ‬‫ﺟﻤﯿﻊ و دﻋﻠـﺞ و دﯾﮕﺮ ﻣﺤـﺪﺛﺎن ﻋﻤـﺪه اﻗﺘﺒﺎس ازو ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و او را ﻗﺮﯾﺐ ﻫﻔﺘﺎد ﮐﺲ از اﺻـﺤﺎب ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺑﻮدهاﻧﺪ و در ﻣﺠﻠﺲ اﻣﻼي او ﻗﺮﯾﺐ ده ﻫﺰار ﮐﺲ ﺣﺎﺿـﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و آﺧﺮﻫﺎ از ﻗﻀﺎ اﺳﺘﻌﻔﺎ ﻧﻤﻮد ﻣﺎدام ﮐﻪ در ﺧﺪﻣﺖ ﻗﻀﺎ ﺑﻮد ﻣﺤﻤﻮد‬‫ﺧﻼﺋﻖ ﺑﻮد ﻫﯿﭽﮑﺲ اﻧﮕﺸﺖ اﻋﺘﺮاض و اﺗﻬﺎم ﺑﺮوي ﻧﻨﻬﺎده و در ﮐﻮﻓﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد را ﻣﺠﻤﻊ اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﺮ روز ﻣﺮدم ﺑﺮاي ﺷﻐﻞ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ در ﺧﺎﻧﻪ او ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﻓﺎﺋﺪهﻫﺎ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺎن آن ﻋﻬﺪ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﻦ ﺑﺨﻮاب دﯾـﺪم ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﮔﻮﯾﻨﺪهاي ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ از اﻫﻞ ﺑﻐﺪاد ﺑﺒﺮﮐﺖ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ ﺑﻼ را دﻓﻊ ﻣﯽﮐﻨﺪ در دوم رﺑﯿﻊ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﺳﺎل‬‫ﺳﯿﺼـﺪ و ﺳـﯽ ﺑﻌـﺪ ﻓﺮاغ از ﻣﺠﻠﺲ درس ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮاﻓﻖ ﻋـﺎدت ﺧﻮد ﺑﺮﺧـﺎﺳﺖ و ﻣﺮﯾﺾ ﺷـﺪ و ﺑﻌـﺪ از ﭘـﺎﻧﺰده روز وﻓـﺎت ﯾﺎﻓﺖ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓـﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﮑﺎﺑﺮ ﮐﯿﻒ ﻻ ﯾﺮﺗـﺪع ﻋﻦ ﺗﺤﺎﻣﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻔﺎﺧﺮ‪ ،‬ﻣﻊ اﻧﻪ رواه اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺨﺎﺑﺮ اﻟﻤﺘﺒﺤﺮ‬‫اﻟﻨﺎﻗﺪ اﻟﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺴﺎﺑﺮ‪ ،‬اﻟﻤﻮﺻﻮف ﻋﻠﯽ ﻟﺴﺎﻧﻪ ﺑﺠﻼﺋﻞ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯽ ﺑﺴـﺘﺎﻧﻪ ﺑﻌﻈﺎﺋﻢ اﻟﻤﺎﺛﺮ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ اﻟﻨﺎﻇﺮ اﻟﯽ ﺻﻨﯿﻊ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ‬‫ﮐﯿﻒ ﻧﺴـﯽ ﻣﺎ اﻓﺎده ﻣﻦ ﺟﻼﻟﮥ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ اﻟﻤﺎﻫﺮ ﺣﯿﻦ ﻣﺎ ﺗﺼّﺪي ﻻﻟﻄﺎط اﻟﺤﻖ اﻟﻈﺎﻫﺮ و اﺑﺘﻠﯽ ﺑﺎﻟﺠﺤﻮد و اﻻﻧﮑﺎر اﻟﺨﺎﺳـﺮ و ﻫﺎم ﻓﯽ ﻓﯿﺎﻓﯽ‬‫اﻟﺘﺴﻮﯾﻞ اﻟﺒﺎﺋﺮ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻻﺣﻘﺎق اﻟﺤﻖ اﻟﺒﺎﻫﺮ و اﻟﻤﺴﺪد ﻟﺘﺎﯾﯿﺪ اﻟﺼﺪق اﻟﺰاﻫﺮ‬‫ا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 180‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮزدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑـﻮ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﻋﻘـﺪه ﮐﺘـﺎﺑﯽ ﺧـﺎص در ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ‬‫ﺷﻬﺮآﺷﻮب ﻃـﺎب ﺛﺮاه ﮐﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﺰﯾﻠﻪ و ﻣﺎﺛﺮ اﺛﯿﻠﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ اﺻـﯿﻠﻪ ﺟﻨﺎب او از واﻓﯽ ﻋﻼﻣﻪ ﺻـﻔﺪي و‬‫ﺑﻠﻐﻪ ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻓﯿﺮوزآﺑﺎدي و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ و ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ داودي ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷﯿﺪ ﺳﯿﻮﻃﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ‬‫در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻓﺮﻣﻮده روي ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻓﯽ ﺟـﺎﻣﻌﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و اﻟﺒﻼذري ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و‬‫اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮف اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ و اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻟﻄﺒﺮي ﻓﯽ اﻟﻮﻻﯾﮥ و اﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﻨﺪ و‬‫اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﻨﻄﻨﺰي ﻓﯽ اﻻﺧﺘﺼﺎص اﻟﯽ ان ﻗﺎل و رواه اﺑﻦ ﺑّﻄﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪219 :‬‬‫ﻓﯽ اﻻﺑﺎﻧـﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﯿﻦ و اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻣﻦ ﺳـﺒﻌﮥ ﻃﺮق و ﻗﺪ ﺻـّﻨﻒ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻄﯿﺮ ﻟا ﺦ ﻓﻬﺬا‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺠﻠﯿﻞ اﺑﻦ ﻋﻘﺪه اﻟﺬي ﺣّﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐّﻞ ﻋﻘﺪه ﻗﺪ اﺛﺒﺖ ﺑﺘﺼﻨﯿﻔﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻄﯿﺮ ﻣﺎ ﻫﻮ ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻋﻤﺪه و ﻹﻓﺤﺎم اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ‬‫ﺻﻔﻮة و زﺑـﺪه و ﻟﺘﺨﺠﯿﻞ اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﮐﻤﻞ ﻋّﺪه ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾﻤﮑﻨﻬﻢ اﻟﺘﺨﻠﺺ ﻋﻦ اﻟﻨﮑﺎل و ﻟﻮ ﺻـﺮﻓﻮا ﮐﻞ ﻣّﺪه ﻓﺬﻫﺐ ادراج اﻟﺮﯾﺎح ﻣﺎ ﮐﺎن‬‫اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﺟﻤﻌﻪ و اﻋـّﺪه و ﺑﻄﻞ ﻣﺎ ﺑّﯿﻨﻪ و ﻋـّﺪه و اﻧﻔﺼﻢ ﻣﺎ ﺷـّﯿﺪه و ﺷـّﺪه وﺿﺎع ﻣﺎ ﺑـﺬل ﻓﯿﻪ ﺟﻬـﺪه و ﺟّﺪه و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از‬‫رواﯾﺎت اﺑﻦ ﻋﻘﺪه در ﮐﺘﺎب ﻃﯿﺮ اﯾﻨﺴﺖ‬‫ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺛﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﺛﻨﺎ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ اﻟﻤﺨﺘﺎر اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺪق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ذا‬‫ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺦ‬‫و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﻘﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﺿـﻤﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري از اﻓﺎده اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫وﺟﻪ ﺑﯿﺴﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺛﺎﺑﺖ داﻧﺴـﺘﻪ اﯾﻦ ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻋﻈﯿﻤﻪ را از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﺨﺼﻮﺻﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم واﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺮوج اﻟﺬﻫﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫و اﻻﺷـﯿﺎء اﻟﺘﯽ اﺳـﺘﺤﻖ ﺑﻬﺎ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻔﻀﻞ ﻫﯽ اﻟّﺴﺒﻖ اﻟﯽ اﻻﯾﻤﺎن و اﻟﻬﺠﺮة و اﻟﻨﺼﺮة ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻣﻨﻪ و اﻟﻘﻨﺎﻋـﮥ و ﺑـﺬل اﻟﻨﻔﺲ ﻟﻪ و اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﮑﺘﺎب و اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ و اﻟﺠﻬﺎد ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻮرع و اﻟﺰﻫـﺪ و ﻟا ﻘﻀﺎء و‬‫اﻟﺤﮑﻢ و اﻟﻌﻔﮥ و اﻟﻌﻠﻢ و ﮐﻞ ذﻟﮏ ﻟﻌﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻣﻨﻪ اﻟّﻨﺼﯿﺐ اﻻوﻓﺮ و اﻟﺤّﻆ اﻻﮐﺒﺮ اﻟﯽ ﻣﺎ ﯾﻨﻔﺮد ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﻗﻮل رﺳﻮل ﻟا ﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺣﯿﻦ اﺧﯽ ﺑﯿﻦ اﺻﺤﺎﺑﻪ اﻧﺖ اﺧﯽ و ﻫﻮ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻ ﺿﺪ ﻟﻪ و ﻻ ﻧّﺪ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻻ اﻧﻪ ﻻ ﻧﺒّﯽ ﻻ ﺑﻌﺪي‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻮﻻه اﻟّﻠﻬﻢ وال ﻣﻦ واﻻه و ﻋﺎد ﻣﻦ ﻋﺎداه ﺛّﻢ دﻋﺎؤه ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم و ﻗﺪ ﻗّﺪم إﻟﯿﻪ اﻧﺲ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﻟّﻠﻬﻢ‬‫ادﺧﻞ اﻟّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﻬـﺬا و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﻓﻀـﺎﺋﻠﻪ و ﻣـﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﺼـﺎل ﻣﻤﺎ ﺗﻔﺮق ﻓﯽ ﻏﯿﺮه اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻼ ادري ﮐﯿﻒ ﯾﺠﺘﺮي اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟـﺪري ﻋﻠﯽ رّد ﻫـﺬا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 181‬از ‪597‬‬‫اﻟﺨﺒﺮ ﻓﯿﺒﺪي ارﺗﺒﺎﮐﻪ ﻓﯽ اﻗﺼﯽ اﻟﻐﺮر و اﻻﺷﺮ و ﻻ ﯾﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ اﻟﻤﺴﻌﻮدي اﻟﺴﻌﯿﺪ‪ ،‬ﺣﯿﺚ اﺳﺘﺴﻌﺪ ﺑﺎﺛﺒﺎت ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺴﺪﯾﺪ ﻓﻌّﺪه ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ‬‫و اﻟﯿﻘﯿﻦ‪ ،‬و ﻟا ﺤﺘﻢ و اﻟﺠﺰم اﻟﻤﺴـﺘﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﺧﺼﺎﺋﺺ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟّﺘﯽ ﺧّﺺ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ ﺳّﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و آﻟﻪ اﻟﻐّﺮ اﻟﻤﺎﺟﺪﯾﻦ‬‫اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺪﯾﻦ ﻓﺎﻇﻬﺮ ﻟﻠﺨﺒﺮ ﮐﻤﺎل اﻟﺼﺤﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪220 :‬‬‫و اﻻﻋﺘﻤﺎد و اﺑﺎن ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻮﺛﻮق و اﻻﺳﺘﻨﺎد ﻓﻮ اﻟﺬي ﺳﻤﮏ اﻟﺴﺒﻊ اﻟﺸﺪاد ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻋﻤﺎد ﻗﺪ راغ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ و ﺣﺎد ﻋﻦ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺮﺷﺪ و اﻟّﺴﺪاد‬‫و اﻧﻬﻤﮏ ﻓﯽ ﻧﺼـﺮ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺑﺎﻟﻠـﺪاد و اﻧﻐﻤﺲ ﻓﯽ ﻏﻤﺎر اﻟﺤﻘﺪ و اﻟﻌﻨﺎد ﻓﺎﻟّﻠﻪ ﺣﺴـﯿﺒﻪ ﯾﻮم اﻟﻤﻌﺎد و ﻣﺨﺰﯾﻪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻋﻠﯽ روس اﻻﺷـﻬﺎد و‬‫ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴـﻌﻮدي را اﺋﻤﻪ ﻣﺴـﻌﻮدﯾﻦ ﺳـﻨّﯿﻪ ﺑﻤﺤﺎﻣﺪ ﺳـﻨّﯿﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺑﻬّﯿﻪ و ﻣﺪاﺋﺢ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺳـﺘﻮدهاﻧﺪ ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﺎزن در ﻓﻮات اﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻤﺴﻌﻮدي اﻟﻤﻮّرخ ﻣﻦ ذرﯾﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﻌﻮد رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋـﺪاده ﻓﯽ اﻟﺒﻐﺪادﯾﯿﻦ و اﻗﺎم ﺑﻤﺼـﺮ ﻣﺪة و ﮐﺎن اﺧﺒﺎرﯾﺎ ﻋﻠّﺎﻣﮥ ﺻﺎﺣﺐ ﻏﺮاﺋﺐ و ﻣﻠﺢ و‬‫ﻧﻮادر ﻣﺎت ﺳـﻨﻪ ﺳﺖ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺘﺎب ﻣﺮوج اﻟﺬﻫﺐ و ﻣﻌﺎدن اﻟﺠﻮﻫﺮ ﻓﯽ ﺗﺤﻒ اﻻﺷﺮاف و اﻟﻤﻠﻮك اﻟﺦ و‬‫ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫـﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﮐﺘﺎب ﻣﺮوج‬‫اﻟـﺬﻫﺐ ﻓﯽ اﺧﺒـﺎر اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و ﮐﺘـﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻠﻮم و ﮐﺘﺎب اﻻﺳـﺘﺬﮐﺎر ﻟﻤﺎ ﻣّﺮ ﻣﻦ اﻻﻋﺼﺎر و ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻻﻣﻢ و ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر‬‫اﻟﺨﻮارج و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻘﺎﻻت ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟـﺪﯾﺎﻧﺎت و ﮐﺘﺎب اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ ذرّﯾـﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ اﺻـﻠﻪ ﻣﻦ ﺑﻐﺪاد و اﻗﺎم ﺑﻬﺎ زﻣﺎﻧﺎ و ﺑﻤﺼﺮ اﮐﺜﺮ و ﮐﺎن اﺧﺒﺎرﯾﺎ ﻣﻔّﻨﻨﺎ ﻋّﻠﺎﻣﮥ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻠﺢ و ﻏﺮاﺋﺐ ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﻧﻔﻄﻮﯾﻪ و اﺑﻦ زﺑﺮ اﻟﻘﺎﺿﯽ و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و دﺧﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة ﻓﻠﻘﯽ ﺑﻬﺎ اﺑﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ اﻟﺠﻤﺤﯽ و ﻟﻢ ﯾﻌﻤﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮ و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻣﻌﺘﺰﻟﯽ اﻟﻌﻘﯿﺪة ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ارﺑﻌﯿﻦ‬‫اوﺳﺖ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻫﻮ اﻟّﺬي ﻋﻠﻖ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﺷﺮﯾﺢ رﺳﺎﻟﮥ اﻟﺒﯿﺎن ﻋﻦ اﺻﻮل اﻻﺣﮑﺎم و ﻫﺬه اﻟﺮﺳﺎﻟﮥ ﻋﻨﺪي ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺲ‬‫ﻋﺸـﺮة ورﻗـﮥ ذﮐﺮ اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﻓﯽ اوﻟﻬـﺎ اﻧﻪ ﺣﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ أﺑﯽ اﻟﻌﺒـﺎس ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﯽ ﻋﻠﺘﻪ اﻟﺘﯽ ﻣﺎت ﺑﻬﺎ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻗـﺪ ﺣﻀـﺮ‬‫اﻟﻤﺠﻠﺲ ﻟﻌﯿﺎدة أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﺣّﺬاق اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺎﻟﮑﯿﯿﻦ و اﻟﮑﻮﻓّﯿﯿﻦ و اﻟﺪاودّﯾﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﻓﺒﯿﻨﻤﺎ اﺑﻮ‬‫اﻟﻌﺒﺎس ﯾﮑّﻠﻢ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻟﻤﺎﻟﮑﯿﯿﻦ إذ دﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ رﺟﻞ ﻣﻌﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﺨﺘﻮم ﻓـﺪﻓﻌﻪ اﻟﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﻘﺮأه ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻓﺎذا ﻫﻮ ﻣﻦ‬‫ﺟﻤﺎﻋـﮥ اﻟﻔﻘﻬـﺎء اﻟﻤﻘﯿﻤﯿﻦ ﺑﺒﻼـد اﻟﺸـﺎس ﯾﻌﻠﻤﻮﻧﻪ ان اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﻧﺎﺣﯿﺘﻬﻢ او أرﺧﻮ ﺷﺎس و ﻓﺮﻏﺎﻧـﮥ ﻣﺨﺘﻠﻔﻮن ﻓﯽ اﺻﻮل ﻓﻘﻬﺎء اﻻﻣﺼﺎر ﻣﻤﻦ‬‫ﻟﻬﻢ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺼﻨﻔﮥ و اﻟﻔﺘﯿﺎ و ﯾﺴﺄﻟﻮﻧﻪ رﺳﺎﻟﮥ ﯾﺬﮐﺮ ﻓﯿﻬﺎ اﺻﻮل اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﺎﻟﮏ و ﺳﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري و أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ و ﺻﺎﺣﺒﯿﻪ و داود ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و ان ﯾﮑﻮن ذﻟﮏ ﺑﮑﻼم واﺿﺢ ﯾﻔﻬﻤﻪ اﻟﻌﺎّﻣّﯽ ﻓﮑﺘﺐ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻫﺬه اﻟﺮﺳﺎﻟﮥ ﺛﻢ اﻣﻼ ﻓﯿﻤﺎ ذﮐﺮ اﻟﻤﺴﻌﻮدّي ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﻌﻀﻬﺎ و ﻋﺠﺰ‬‫ﻟﻀـﻌﻔﻪ ﻋﻦ اﻣﻼء اﻟﺒﺎﻗﯽ ﻓﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﯾﺴـﻤﻊ ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در آﺧﺮ ﮐﺘﺎب ﻣﺮوج اﻟﺬﻫﺐ ﻣﻄﺒﻮع ﻣﺼـﺮ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺤﻤﺪ ﺻـﺒﺎغ‬‫ﺗﻘﺮﯾﻈﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ از ان ﻣﺰﯾﺪ ﺟﻼﻟﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪221 :‬‬‫و ﻋﻈﻤﺖ آن ﮐﺘﺎب ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻫﻮ ﻫـﺬا ﻗﺎل ﻣﺼـﺤﺢ دار اﻟﻄﺒﺎﻋـﮥ ﮐّﻤﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﮑﻤﺎل ﻃﺒﺎﻋﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّـﺬي اﺗﻢ ﻧﻈﺎم اﻟﻮﺟﻮد و‬‫اﻓﺎﺿﻞ ﻧﻌﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻮﺟﻮد و اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟﺴـﻼم ﻋﻠﯽ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺎم اﻟّـﺬي ﻗّﺺ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر اﻧﻔﺴـﻬﺎ و ﻣﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﺣﺴـﻨﻬﺎ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ‬‫اﻟّﺬﯾﻦ اﺗﺒﻌﻮا اﺛﺮه و ﺻـﺤﺒﻪ اﻟّﺬﯾﻦ أّرﺧﻮا ﺳـﯿﺮه و ﺑﻌﺪ ﻓﻘﺪ اﺗّﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﻌﻤﻪ ﺑﻄﺒﻊ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻻزﻫﺮ اﻟﻤﺴﻤﯽ ﺑﻤﺮوج اﻟﺬﻫﺐ و ﻣﻌﺎدن‬‫اﻟﺠﻮﻫﺮ و ﻫﻮ اﺳﻢ ﻃﺎﺑﻖ ﻣﺴـﻤﺎه و ﻟﻔﻆ ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻌﻨﺎه ﻓﻠﻘﺪ اﺧﺒﺮ ﻋﻦ اﻟﻤﺨﺒﺎت و دّل ﻋﻠﯽ اﻻﯾﺎت اﻟﺒّﯿﻨﺎت و اﺧﺒﺮ ﻋﻤﺎ ﮐﺎن ﺣﺘﯽ ﮐﺎﻧﻪ ﺣﺎﺿـﺮ‬‫ﻟﻠﻌﯿﺎن و ﺣﮑﯽ ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﯿﺮ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮ و اﺷﺎر اﻟﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﻠﻮك اﻟﯽ ﺣﺴﻦ اﻟّﺴﯿﺎﺳﮥ و اﻟﯽ ﺗﻌﻠّﻢ ﮐﯿﻔﯿﮥ اﻟﻔﺮاﺳﮥ ﺗﻔﺠﺮت ﻋﻦ ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﺤﮑﻤﮥ‬‫اﻧﻬـﺎره و ﻓـﺎﺿﺖ ﺑﻌﻮارف اﻟﻤﻌـﺎرف ﺑﺤـﺎره و اﻧﺴـﺠﻤﺖ ﺑﺎﻟﺒﺮﮐـﺎت اﻣﻄـﺎره و ﺻـﺪﺣﺖ اﻃﯿـﺎره و ﺗﻔّﺘﺤﺖ ﺑﺤﺴﻦ ﺷـﻤﺎﺋﻠﻪ ازﻫﺎره و ﻃﺎﺑﺖ‬‫ﺑﻨﻔﺤﺎت ﻋﺮف ﺳـﯿﺮﺗﻪ اﺛﻤﺎره و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ اﻟﺘﯽ ﺗﻢ ﻇﻬﻮرﻫﺎ و اﺑﺘﻬـﺞ ﺳـﺮورﻫﺎ ﻓﯽ اﯾﺎم ﻣﺼﺎﺣﺐ اﻟﺴـﻌﺎدة و ﺣﻠﯿﻒ اﻟﻤﺠـﺪ و‬‫اﻟـّﺴ ﯿﺎدة ﻣﻦ اﺷﺮﻗﺖ ﺷﻤﺲ ﻋﺪاﻟﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﮑﻮﻣﮥ اﻟﻤﺼﺮﯾﮥ و اﻧﺘﺸﺮ ﻓﯽ ارﺟﺎﺋﻬﺎ ﻧﺸﺮ ﻋﻮاﻃﻔﻪ اﻟﻌﻠّﯿﮥ ﺳﻌﺎدة اﻓﻨﺪﯾﻨﺎ اﻟﻤﺤﺮوس ﺑﻌﻨﺎﯾﮥ رﺑّﻪ اﻟﻌﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 182‬از ‪597‬‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﻠﯽ ﻻ زال ﺟﯿـﺪ اﻟﺪﻫﺮ ﺣﺎﻟﯿﺎ ﺑﻌﻘﻮد ﻣﻮاﮐﺒﻪ و ﻓﻢ اﻻﻓﻖ ﻧﺎﻃﻘﺎ ﺑﺴـﻌﻮد ﮐﻮاﮐﺒﻪ ﺣﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ دوﻟﺘﻪ ﮐﻤﺎ ﺣﻔﻆ‬‫رﻋّﯿﺘﻪ و ادام ﻣﺠـﺪه و ﺧّﻠـﺪ ﺣﻤﺪه و ﺣﺮس اﺷـﺒﺎﻟﻪ اﻟﮑﺮام و ﺟﻌﻠﻬﻢ ﻏّﺮة ﻓﯽ ﺟﺒﯿﻦ اﻻّﯾﺎم ﺛﻢ ان ﻫﺬا اﻟّﻄﺒﻊ اﻟﻈﺮﯾﻒ و اﻟﻮﺿﻊ اﻟّﻠﻄﯿﻒ ﺑﺪار‬‫اﻟﻄﺒﺎﻋﮥ اﻟﻌﺎﻣﺮة ﺑﺒﻮﻻق ﻣﺼـﺮ اﻟﻘﺎﻫﺮة ذات اﻟﺸـﻬﺮة اﻟﺒﺎﻫﺮة و اﻻﺣﺎﺳﻦ اﻟﺰاﻫﺮة ﻣﻠﺤﻮﻇﮥ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﺎﻇﺮﻫﺎ اﻟﻤﺸﻤﺮ ﻋﻦ ﺳﺎﻋﺪ اﻟﺠﺪ و اﻻﺟﺘﻬﺎد ﻓﯽ‬‫ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻧﻀﺎرﻫﺎ ﻣﻦ ﻻ ﺗﺰال ﻋﻠﯿﻪ اﺧﻼﻗﻪ ﺑﺎﻟّﻠﻄﻒ ﺗﺜﻨﯽ ﺣﻀـﺮة ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﮏ ﺣﺴـﻨﯽ ﺛﻢ ان ﮐﻤﺎل ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻫﺬه اﻟﻤﺒﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﺠﺰء اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﺳـﺒﻎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﻨﻌﻢ اﺗﻢ اﺳﺒﺎغ و ﺗﻀﻮع ﻋﺮف ﺧﺘﺎﻣﻪ و ﺗﻢ ﺳﻠﮏ ﻧﻈﺎﻣﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺸﺮ اﻻول ﻣﻦ‬‫ذي اﻟﻘﻌﺪة اﻟﺤﺮام ﻣﻦ ﻋﺎم ﺛﻠﺚ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ و اﻟﻤﺎﺋﺘﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﺠﺮﺗﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺻﺤﺒﻪ و اﻧﺼﺎره و ﺣﺰﺑﻪ ﻣﺎ‬‫ﻫﺒﺖ ﻧﺴﻤﺎت و ﻫﺪأت ﺣﺮﮐﺎت‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻓﺮﻗﺪ ﺟّﺪي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﺑﻠﻮغ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺪرﺟﻪ اﻋﻼي ﺻﺤﺖ‬‫و اﻋﺘﻤـﺎد و ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ و اﺳـﺘﻨﺎد ﻇـﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻗﺼﺐ اﻟﺴـﺒﻖ در ﺗﺨﺠﯿﻞ و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ازراء و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ و ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ و ﺻﺎدﻓﯿﻦ و‬‫ﺣﺎﺋـﺪﯾﻦ رﺑﻮده و ﻃﺮﯾﻖ اﯾﻀـﺎح ﺣﻖ و اﻇﻬـﺎر ﺻـﺪق و ازﻫـﺎق زور و ﺑﺎﻃـﻞ و اﯾﺒـﺎق ﮐـﺬب اﺣـﻞ ﭘﯿﻤﻮده ﻟﮑﻦ ذﻫﺒﯽ ذاﻫﺐ ﻋﻦ اﻟﺤﻖ و‬‫اﻟّﺼﻮاب ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻓﻀﯿﻠﺖ اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﯿﺎب ﺻﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﺎ ﻧﻔﺢ ﻣﺴﮏ و ﻃﺎب ﻣﻼب ﻣﻤﻨﻮ و ﻣﺒﺘﻼ ﺑﺎﻧﺰﻋﺎج و اﺣﺘﺮاق‬‫و اﻟﺘﻬﺎب و ﻗﻠﻖ و ﺳﺮاﺳـﯿﻤﮕﯽ و ﺑﯿﺨﻮدي و اﺿـﻄﺮاب ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﻼ ﺧﻮف و ﻣﺒﺎﻻت ﺑﻈﻬﻮر ﺧﺰي و ﺧﺴﺎر و ﻫﻮان و ﺑﻮار و ﺣﻘﺪ و ﺗﺒﺎر و‬‫ﺣﺴﺪ و ﺻﻐﺎر و ﺑﻼ اﻋﺘﻨﺎ و اﻟﺘﻔﺎت ﺑﺴﻮي وﺿﻮح ﺗﻌﺼﺐ ﻣﺬﻣﻮم و ﺗﺼﻠﺐ ﻣﺸﻮم ﻧﺰد ﻧﺎﻗﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪222 :‬‬‫ﮐﺒـﺎر ﻣﺤـﺪث ﺳـﻌﯿﺪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ را ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻮﺿﻊ و اﺧﺘﻼـق و اﻓﺘﻌـﺎل و ﻣﺮﻣﯽ ﺑﺎﻓﺘﺮاء و اﻧﺘﺤﺎل ﺳﺎﺧﺘﻪ اﻋﻼم ﮐﻤﺎل ﺟﺴﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ‬‫ﺧﺴﺎرت و ﻧﺸـﺮ ﻋﺪم ﺧﻮف از ﺷﺪﯾﺪ اﻻﻧﺘﻘﺎم در ﻋﯿﺐ و اﺗﻬﺎم ﺷـﯿﺦ اﻋﻼم روات و ﺣﺎﻣﻠﯿﻦ اﺧﺒﺎر ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫اﻟﮑﺮام اﻓﺮاﺧﺘﻪ ﻟﮑﻦ ﻋﻼﻣﻪ ﻻ ﺛﺎﻧﯽ ﺣﺎوي ﻣﻠﮑﺎت اﻧﺴﺎﻧﯽ اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻧﮕﺬاﺷـﺘﻪ ﺑﺘﻌﻘﺐ اﺑﻦ اﺗﻬﺎم ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﻼم او را‬‫در ﻣﻬﺎوي ﺗﻨﺪﯾـﺪ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و اﺳﺘﯿﺠﺎب ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﮑﯿﺮ اﻧـﺪاﺧﺘﻪ ﯾﻌﻨﯽ اوﻻ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺣﺎﮐﻢ از ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ از ﻫﻤﯿﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮده و ﻏﺮض اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺤﻈﺮ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﻣﺴﺪد اﻫﻞ ﺑﺼﺮ و ﻣﻨﻮر ﻋﯿﻮن اﻫﻞ ﻧﻈﺮ و ﻣﺤﺮق ﻗﻠﻮب اﻫﻞ ﺑﻐﺾ‬‫و وﻏﺮ و ﻣﻮﺟﻊ ﺻـﺪور ارﺑﺎب ﺧـﺪع و ﻏﺮر آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺎﮐﻢ ﺣﺎزم ﻣﺸـّﯿﺪ ﻣﻌﺎﻟﻢ آﺛﺎر ﺳـﯿﺪ اﻧﺒﯿﺎي ﮐﺮام ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻ‬‫ﻣﺎﺟﺪ اﻻﻋﺎﻇﻢ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻮاﺳـﻄﻪ ﻣﺤﺪث ﺻﺎﻟﺢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ از اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ اﻗﺪام ﺑﺮ اﺗﻬﺎم ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺨﺺ و‬‫ﻧﺴﺒﺖ او ﺑﻮﺿﻊ و اﻓﺘﺮاي واﺟﺐ اﻟﺪﻓﻊ و اﻟﻮﻗﺺ ﻣﻮﺟﺐ ﻇﻬﻮر ﺳﻘﻮط اوﺳﺖ در وﻫﺪات ﺟﻬﻞ و ﻧﻘﺺ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ارﺷﺎد ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﯿﺪ از ﺷـﯿﻮخ ﻃﺒﺮاﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف و ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺷـﯿﺨّﯿﺖ ﻣﺜﻞ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﺷﺪ رﻣﯽ او‬‫ﺑـﺎﻓﺘﺮاي و اﺧﺘﻼـق از ﻋﺠـﺎﺋﺐ ﻣﺤﯿﺮه اﻓﻬـﺎم اﻋﻼم ﺣـﺬاق و ﻏﺮاﺋﺐ ﻣـﺪﻫﺸﻪ ﻋﻘﻮل ﻧﺎﻗـﺪﯾﻦ ﺳـّﺒﺎق و ﻣﻈﻬﺮ اﻗﺼﺎي ﻋﻨﺎد و ﺷـﻘﺎق و ﻣﺜﺒﺖ‬‫ﻣﻨﺘﻬـﺎي ﻟـﺪاد و ﻧﻔـﺎق و ﻣﺒﯿﻦ ﻏـﺎﯾﺖ ﺣﻘـﺪ ﺑﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺷـﺎﺋﻌﻪ ﻓﯽ اﻵﻓﺎق و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻧﺰد ﺟﻬﺎﺑـﺬه ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼﻗﺴﺖ و اﻣﺎ ﻇﻦ‬‫ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﺑﺴﺒﺐ اﺑﺘﻼ ﺑﺤّﺐ اول و ﺛﺎﻧﯽ دﺧﻮل اﺳﻨﺎد در اﺳﻨﺎد ﺑﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﯿﺦ واﻻ ﻧﮋاد ﭘﺲ دﺧﻮل در ﻣﻬﺎوي ﻇﻦ ﻓﺎﺳﺪ ﻋﺎﺋﺐ و رﺟﻢ ﻏﯿﺮ‬‫ﺻﺎﺋﺐ ﮐﺎﺷﻒ اﺿـﻐﺎن و اﺣﻘﺎد و دﻟﯿﻞ ﻋﺪم ﺗﻤﯿﺰ ﺻﻮاب از ﻓﺴﺎد و ﺑﺮﻫﺎن اﻋﺮاض از ﺳـﻠﻮك ﻃﺮﯾﻖ رﺷﺎد و ﻧﮑﻮل و ﻋﺪول از اﺗﺒﺎع ﺣﻖ‬‫و ﺳﺪادﺳﺖ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴـﺒﺖ اﻣﺮ ﺑﺎﻃﻞ ﺑﺸﯿﻮخ اﻣﺎﺛﻞ ﻣﺤﺾ ﺧﺪع و ﺗﺴﻮﯾﻞ و ادﻋﺎي ﺑﯽدﻟﯿﻞ ﺑﺎﻋﺚ ازﻻل و ﺗﻀﻠﯿﻞ و ﻣﺎ ﻻﺣﺪ اﻟﯽ‬‫ﻗﺒﻮﻟﻪ ﻣﻦ ﺳﺒﯿـﻞ‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬـﺎدي اﻟـّﺼ ﺎﺋﻦ ﻋﻦ ﮐﯿـﺪ ﮐـﻞ ﺧـﺎدع ﺿـﺌﯿﻞ ﻗـﺎل اﻟـﺬﻫﺒﯽ اﻟـﺬاﻫﺐ ﻋﻦ اﻻﺳـﺘﻀﺎءة ﺑﺸﻮارق اﻟّﺼﻮاب و اﻻﯾﻘـﺎن‬‫اﻟﻤﺠﺘﻮي اﻟﻌﺎﺋﻒ ﻟﻘﺒﻮل اﻻﺛﺎر اﻟﺤﻘﮥ اﻟﻤﺮوﯾﮥ ﻋﻦ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن اﻟﺤﺎﻗﺪ اﻟﺤﺎﺳﺪ اﻟﻤﻤﺘﻌﺾ اﻟﺤﺎﺋﺪ ﻋﻦ ﺗﺼﺪﯾﻖ ﻣﻨﺎﻗﺐ أﻣﻨﺎء اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 183‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺒـﺎﻟﻎ اﻟﻤﻤﻌﻦ ﻓﯽ اﻟﻤﺠﺎزﻓـﮥ و اﻟﻌـﺪوان اﻟﻤﻮﻏـﻞ اﻟﻤﻮﺿﻊ ﻓﯽ ﻣﻮاﻣﯽ اﻟﻤﮑـﺎﺑﺮة و اﻟﻄﻐﯿـﺎن اﻟﻤﻈﻬﺮ ﮐﻤـﺎل اﻟﺸـﺤﻨﺎء و اﻟﺸـﻨﺌﺎن ﻓﯽ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﯿﺰان اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻓﺮﻗﺪ اﻟﺠّﺪي روي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟّﻤﮥ و ﻋﻨﻪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﺬﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﺳـﻨﺎد اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ ﻓﻬﻮ اﻟﻤّﺘﻬﻢ ﺑﻮﺿـﻌﻪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺎل اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻓﯽ اﻟّﻠﺴﺎن ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﻋﺒﺎرة اﻟﻤﯿﺰان ﻗﻠﺖ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ اﻻﻧﺪﻟﺴﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﻫﺬا ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟّﻤﮥ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻗﺮه ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻃﺎرق ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﻘﺒﮥ ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ أﺑﯽ اﻟﻨﻀﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﻌﺮوف ﻣﻦ ﺷﯿﻮخ‬‫اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻇّﻨﻪ دﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﺳﻨﺎد ﻓﯽ اﺳﻨﺎد ﭘﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪223 :‬‬‫در ﻟﺴﺎن ﻟﺴﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺑﮑﻼم ﮐﺎﺷﻒ ﺟﻼﻟﺖ ﺟّﺪي واﻻﺷﺎن و ﻧﺎﺳﻒ رﻣﺎد ﺑﺮ وﺟﻮه ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ آﺛﺎر ﻣﺘﯿﻨﮥ اﻟﺒﻨﯿﺎن آﺷﻨﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺳﻬﻢ‬‫ﺻﺎﺋﺐ ﻓﺎﺗﮏ ﺑﺴﻮي ﻣﻘﺘﺤﻤﯿﻦ ﻇﻠﻢ ﺣﻮاﻟﮏ اﻧﺪاﺧﺘﻪ و در آﺧﺮ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﺘﯿﻦ اﻟﻨﻈﺎم ﺑﺪﯾﻊ اﻻﻧﺴـﺠﺎم ﻣﻘﺒﻮل ﻓﺤﻮل اﻋﻼم اﮔﺮ ﭼﻪ رﮐﻮن‬‫و ﻣﯿﻞ و ﺟﻨﻮح ﺑﺴﻮي ﻇﻦ ﻓﺎﺳﺪ واﺿﺢ اﻟﻔﻀﻮح ﮐﺮده ﻟﮑﻦ آن ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺎرﺑﺎب ﺑﺎﻃﻞ ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ و اﯾﺸﺎن را از ﻣﻀﺾ و اﻧﻔﺠﺎر و ارﺗﺒﺎك‬‫در ﻋﻠﺰ و ﺟﺮض ﺑﯿﺸـﻤﺎر ﻧﻤﯽرﻫﺎﻧﺪ و ﻟﻔﻆ ﺷـﯿﺦ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﻨﺴﻮب ﺑﺸـﺨﺺ ﻋﻈﯿﻢ اﯾﺸﺎن ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ در اﺻﻄﻼح اﻫﻞ ﺣﺪﯾﺚ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ‬‫ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و رﻓﻌﺖ و ﺑﻨﺎﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﻃﻼق ﺑﺮ ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ رﻓﯿﻌﻪ در ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻓﺎﺋﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺷـﯿﺦ اوﺳﺘﺎد‬‫ﮐﺎﻣﻞ را ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﺨﯽ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺳـﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤﺪاﻧﯽ در ﺷﺮح ﺷﻤﺎﺋﻞ ﺗﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺸﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮔﻔﺖ ﺷﯿﺨﯽ‬‫ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻈﺴﺖ و ﺷـﯿﺦ در اﺻـﻄﻼح اﻫﻞ ﺣـﺪﯾﺚ اوﺳـﺘﺎد ﮐﺎﻣﻞ را ﮔﻮﯾﻨـﺪ و ﺣﺎﻓﻆ ﮐﺴـﯽ را ﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺎﺷـﺪ ﻋﻠﻢ او ﺑﺼـﺪ ﻫﺰار‬‫ﺣﺪﯾﺚ از روي ﻣﺘﻦ و اﺳـﻨﺎد اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﯿﺦ در اﺻﻄﻼح اﻫﻞ ﺣﺪﯾﺚ اوﺳﺘﺎد ﮐﺎﻣﻞ را ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﺲ اﻃﻼق آن‬‫ﺑﺮ ﺷـﺨﺺ ﻧﺎﻗﺺ ﻏﯿﺮ ﮐﺎﻣﻞ و ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺎن و ﻋﻠﻮ ﻣﮑﺎن و ﺟﻼﻟﺖ ﻣﻘﺎم و ﺣﯿﺎزت ﮐﻤﺎل ﺣﺬاق ﻋﻈﺎم ﻏﯿﺮ واﺻﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺘﻮان ﮐﺮد‬‫ﭘﺲ ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺟـﺪي اوﺳـﺘﺎد ﮐﺎﻣﻞ و ﻋﺎﻟﻢ ﻓﺎﺿﻞ و واﺻﻞ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ اﻓﺎﺧﻢ اﻣﺎﺛﻞ و او را ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ اﻋﺎﻇﻢ ﺣﺎﺻﻞ ﭘﺲ ﺷﮏ و‬‫ارﺗﯿﺎب در اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد او زاﺋﻞ و ﭘﯿـﭻ و ﺗﺎب در ﻗﺒﻮل رواﯾﺖ او ﻣﺤﺾ ﺗﻌﺼﺐ ﻻ ﺣﺎﺻﻞ و اﺗﻬﺎم او ﺑﻮﺿﻊ و اﻓﺘﺮا ﮐـﺬﺑﯿﺴﺖ از ﻧﻔﺎق‬‫رواج ﻋﺎﻃﻞ ﻻ ﯾﺮﮐﻦ و ﻻ ﯾﺤﺞ إﻟﯿﻪ اﻻ ﻣﻦ ﯾﺘﻐﻄﺮس و ﯾﺤﺞ ﻓﻬﻮ ﻣﻌﺎﻧﺪ ذاﻫﻞ و ﻣﮑﺎﺑﺮ ﻏﺎﻓﻞ و ﻟﻀﺌﻮﻟﮥ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﯽ زاوﯾﮥ اﻟﻬﺠﺮان و اﻟﺨﺬﻻن‬‫و اﻟﺨﺴـﺮان داﺧـﻞ و ﻻـ ﯾﺤﺘﻤـﻞ ﺑﺸـﺄﻧﻪ و ﻻ ﯾﻠﺘﻔﺖ إﻟﯿﻪ ذو ﺷـﻌﻮر ﻋﺎﻗﻞ و ﺑﻮدن ﺟـﺪي ذو اﻟﺠـﺪ و اﻻﺟﺘﻬﺎد ﻓﯽ ﻧﺸـﺮ اﺧﺒﺎر ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺒﯿﺎء‬‫اﻻﻣﺠﺎد ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺘﻨﺎد از ﺷﯿﻮخ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻧﻘﺎد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ از ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ واﺿﺤﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از اﻓﺎده ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ واﻻ‬‫ﻧﮋاد ﻇﺎﻫﺮ و واﺿﺤﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻧﺴﺎب در ﻧﺴﺒﺖ ﺟﺪي ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻓﺮﻗﺪ اﻟﺠﺪي ﯾﺮوي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟّﻤﮥ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﺳـﻒ اﻟﺰﺑﯿـﺪي ﺻـﺎﺣﺐ أﺑﯽ ﻗﺮة و روي ﻋﻨﻪ اﺑـﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻄـﺒﺮاﻧﯽ و ذﮐﺮ اﻧﻪ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺑﻤﺪﯾﻨـﮥ ﺟـّﺪه ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﺟّﺪي در ﺟّﺪه اﺧﺬ و ﺳﻤﺎع ﺣﺪﯾﺚ ﺳﺮور اﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﺗﻼﻣﺬه‬‫و آﺧﺬﯾﻦ و ﻣﺴﺘﺮﺷﺪﯾﻦ و ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ از ﺟﺪي ﻓﻄﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ اﺗﻬﺎم او ﺑﻮﺿﻊ و ارﺗﮑﺎب ﺧﻼف ﺷﺮع ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺤّﯿﺮ اﻓﮑﺎر اﻫﻞ ﺗﺒﺼﺮ و اﻋﺘﺒﺎر‬‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻟﻤﺎ ﺗﺒّﯿﻦ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﻦ ان رواﯾﮥ اﻻﮐﺎﺑﺮ اﻻﻋﻼم و اﺧﺬ اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﻔﺨﺎم دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﮐﻤﺎل اﻟﺸﺮف و اﻟﻨﺒﺎﻟﮥ و ﻣﺆذن ﺑﺎﻗﺼﯽ اﻟﻌﻈﻤﮥ‬‫و اﻟﺠﻼﻟﮥ ﺑﻞ ﻋﯿﻦ اﻟﺘﻮﺛﯿﻖ و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻋﻨﺪ ﺑﻌﺾ اﺋﻤﮥ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن اﻟﺠﻠﯿﻞ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي و اﻟﺪﻟﯿﻞ اﻟﯽ ﻗﺼﺪ اﻟّﺴﺒﯿﻞ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﺤـﺪث ﻧﺤﺮﯾﺮ ﺣﺎوي ﻣﻠﮑﺎت اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺑﺴـﻨﺪ ﺻـﺤﯿﺢ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺎ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪224 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 184‬از ‪597‬‬‫ﺑﻦ ﻓﺮﻗﺪ اﻟﺠّﺪي ﻗﺎل ﻧﺎ اﺑﻮ ﺟّﻤﮥ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﯿﻤﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ اﺑﻮ ﻗﺮة ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻃﺎرق ﻋﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﻘﺒﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻨﻀﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ‬‫ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﺑﯿﻨﺎ اﻧﺎ واﻗﻒ ﻋﻨﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذا ﻫﺪي إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﻠﻬﻢ واﻟّﯽ اﻟّﻠﻬﻢ و‬‫اﻟﯽ؟؟؟ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ص آﻧﻔﺎ‬‫ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗـﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐـﻞ ﻣﻌﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و وﻗﻊ ﻓﯽ رواﯾﮥ‬‫اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﺒﺰار ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺮددﺗﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ او ﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌـﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﺒﺴـﮏ ﻋﻨﯽ او ﻣـﺎ اﺑﻄـﺄ ﺑـﮏ ﻋﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻗـﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻌﻤﯿﺪ ﻣﺴﻨﺪ ﻋﺼﺮه اﻟﺜﻘﮥ اﻟﻔﺮﯾﺪ ﻗﺪ اﺳﻔﺮ ﻋﻦ وﺟﻪ اﻟﺤﻖ اﻟﺴﺪﯾﺪ‪ ،‬و اﺑﺎن ﻧﻬﺞ اﻟﺼﺪق ﻟﻤﻦ ﻫﻮ ﻟﻠﺼﻮاب ﻣﺮﯾﺪ‪،‬‬‫ﻓﻘﻄﻊ ﺑـﺬاك ﮐﻞ ورﯾﺪ ﻣﻦ اﻟﺸﺎﺣﻦ اﻟﺤﻘﻮد اﻟﻤﺮﯾﺪ و ﻧﻔﯽ زﯾﻎ اﻟﻤﻨﮑﺮ اﻟﻄﺮﯾﺪ ﺑﺎﺗﻢ ﻧﻔﯽ و اﺑﻠﻎ ﺗﺸـﺮﯾﺪ ﻓﻤّﻦ ﻣّﻨﮥ ﻟﯿﺲ ﻟﻬﺎ ﻣﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﺧﺪام‬‫اﺧﺒﺎر اﻟﻨﺒﯽ ﻟا ﻤﺤﻤﻮد اﻟﺤﻤﯿﺪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﺤﮑﻢ و ﻣﻌﺎدن اﻟﺘﻤﺠﯿﺪ ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤﺠﯿﺪ ﻣﺎ اﺗﯽ اﻟﺠﺪﯾﺪان ﺑﮑﻞ ﺟﺪﯾﺪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﺑﺎرﻋﻪ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻧﺎﺻـﻌﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺷﺎﻣﺨﻪ و ﻣﺪاﺋـﺢ ﺑﺎدﺧﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ و ﮐﻤﺎل ﺣﻔﻆ و ﻣﻬﺎرت و ﻧﻘـﺪ و ﺣـﺬاﻗﺖ و اﺗﻘﺎن و ﺑﺮاﻋﺖ و ﺗﻘـﺪم و‬‫اﻣﺎﻣﺖ او ﺑﺎﻻﺗﺮ از آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﻪ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب‬‫ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧّﯽ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺼـﺮه ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺮﺣﻠـﮥ رﺣﻞ اﻟﯽ دﯾﺎر ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﯿﻤﻦ و اﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻟﻌﺮاق و ادرك اﻟﺸـﯿﻮخ و‬‫ذاﮐﺮ اﻟﺤﻔﺎظ و ﺳـﮑﻦ اﺻـﺒﻬﺎن اﻟﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﺻﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺪﯾﺮّي اﻟﺼﻨﻌﺎﻧﯽ و ﺟﻤﻊ ﺷﯿﻮﺧﻪ اﻟّﺬﯾﻦ‬‫ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻬﻢ و ﮐﺎﻧﻮا اﻟﻒ ﺷـﯿﺦ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺪي اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟﻌﺎﻟﻢ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﻄﺒﺮﯾﮥ‬‫ﻣﺎت ﻟﻠﯿﻠﺘﯿﻦ ﺑﻘﯿﺘﺎ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل اول ﻣﺎ ﻗﺪﻣﺖ اﺻﺒﻬﺎن ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻗﺎﺿﯽ ﺷﻤﺲ‬‫اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ‬‫ﻋﺼـﺮه رﺣﻞ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻟﺸﺎم اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﯿﻤﻦ و ﻣﺼـﺮ و ﺑﻼد اﻟﺠﺰﯾﺮة اﻟﻔﺮاﺗﯿﮥ و اﻗﺎم ﻓﯽ اﻟﺮﺣﻠﮥ ﺛﻠﺜﺎ و ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳﻨﮥ‬‫و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﻋﺪد ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ ﺷـﯿﺦ و ﻟﻪ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﻤﺘﻌﮥ اﻟﻨﺎﻓﻌﮥ اﻟﻐﺮﯾﺒﮥ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺎﺟﻢ اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻻوﺳﻂ و اﻟﺼﻐﯿﺮ و‬‫ﻫﯽ اﺷﻬﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪225 :‬‬‫ﮐﺘﺒﻪ و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﺨﻠﻖ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﻣﻮﻟﺪه ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﻄﺒﺮّﯾﮥ اﻟﺸﺎم و ﺳـﮑﻦ اﺻﺒﻬﺎن اﻟﯽ ان ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﯾﻮم اﻟّﺴﺒﺖ‬‫ﻟﻠﯿﻠﺘﯿﻦ ﺑﻘﯿﺘﺎ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻋﻤﺮه ﺗﻘﺪﯾﺮا ﻣﺎﺋﮥ ﺳـﻨﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و دﻓﻦ‬‫اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﺣﻤـﮥ اﻟﺪوﺳـﯽ ﺻﺎﺣﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻄﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و اﻟﺒﺎء اﻟﻤﻮﺣﺪة و اﻟﺮاء و ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ‬‫ﻧﻮن ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻃﺒﺮﯾﮥ و اﻟﻄﺒﺮي ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻃﺒﺮﺳـﺘﺎن و ﻗﺪ ﺗﻘﺪم ذﻟﮏ و اﻟﻠﺨﻤﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻼم و ﺳـﮑﻮن اﻟﺨﺎء و ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﯿﻢ ﻫﺬه اﻟﻨﺴﺒﮥ‬‫اﻟﯽ ﻟﺨﻢ و اﺳﻤﻪ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ ﻋﺪي و ﻫﻮ اﺧﻮ ﺟﺬام و ﻗﺪ ﺗﻘﺪم اﻟﻘﻮل ﻓﯽ ﺗﺴﻤﯿﺘﻬﻤﺎ ﺑﻬﺬﯾﻦ اﻻﺳﻤﯿﻦ ﻟﻢ ﮐﺎن و ﻣﻄﯿﺮ ﺗﺼﻐﯿﺮ ﻣﻄﺮ و ذﻫﺒﯽ در‬‫ﻋﺒﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬـﺎ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺼـﺮ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻠﺨﻤﯽ ﻓﯽ ذي‬‫اﻟﻘﻌـﺪة ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﻟﻪ ﻣﺎﺋﮥ ﺳـﻨﮥ و ﻋﺸـﺮة اﺷـﻬﺮ و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﺻﺪوﻗﺎ واﺳﻊ اﻟﺤﻔﻆ ﺑﺼـﯿﺮا ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺮﺟﺎل و اﻻﺑﻮاب ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و اّول‬‫ﺳﻤﺎﻋﻪ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﻄﺒﺮﯾﮥ رﺣﻞ اوﻻ اﻟﯽ اﻟﻘﺪس ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻗﯿﺴﺎرﯾﮥ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﻓﺴﻤﻊ‬‫ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻠﺨﻤﯽ و ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﺣﻤﺺ و ﺟﺒﻠﮥ و ﻣﺪاﺋﻦ اﻟﺸﺎم و ﺣﺞ و دﺧﻞ اﻟﯿﻤﻦ و رد اﻟﯽ ﻣﺼﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 185‬از ‪597‬‬‫ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﺻـﺒﻬﺎن و ﻓﺎرس و روي ﻋﻦ أﺑﯽ زرﻋـﮥ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ و اﺳـﺤﺎق اﻟﺪﯾﺮي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳـﻨﻪ‬‫ﻣـﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟﻌﺼـﺮ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﻟﻪ‬‫ﻣﺎﺋﮥ ﺳـﻨﮥ و ﻋﺸـﺮة اﺷـﻬﺮ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﺻﺪوﻗﺎ واﺳﻊ اﻟﺤﻔﻆ ﺑﺼﯿﺮا ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺮﺟﺎل و اﻻﺑﻮاب ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و اول ﺳﻤﺎﻋﺎﺗﻪ ﺑﻄﺒﺮﯾﮥ ﺛﻢ رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ اﻟﻘـﺪس ﺛﻢ اﻟﯽ ﺣﻤﺺ و ﺟﺒﻠـﮥ و ﻣﺪاﺋﻦ اﻟّﺸﺎم و ﺣّﺞ و دﺧﻞ اﻟﯿﻤﻦ و رد اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﺻـﻔﻬﺎن و ﻓﺎرس و روي‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ زرﻋـﮥ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﺗﻠﮏ اﻟﻄﺒﻘـﮥ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ‬‫ﺑﻘﯿﮥ اﻟﺤﻔﺎظ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﺸﺎﻣﯽ ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺪﻧﯿﺎ واﺣﺪ ﻓﺮﺳﺎن ﻫﺬا اﻟﺸﺄن وﻟﺪ ﺑﻌﮑﺎ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ‬‫‪ 260‬و ﺳﻤﻊ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 273‬ﺑﻤﺪاﺋﻦ اﻟﺸﺎم و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﯿﻤﻦ و ﻣﺼـﺮ و ﺑﻐﺪاد و اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﺑﺼـﺮة و اﺻﺒﻬﺎن و اﻟﺠﺰﯾﺮة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﺣﺪث‬‫ﻋﻦ اﻟﻒ ﺷـﯿﺦ او ﯾﺰﯾﺪون ﺻـﻨﻒ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻫﻮ اﻟﻤﺴـﻨﺪ و ﻟﻢ ﯾﺴﻖ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ اﻻ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﺎّﻣﺎ اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮة و‬‫اﻧﺲ و ﺟـﺎﺑﺮ و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ و ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﻼـ ﺑـﺪ و ﻻ ﺣـﺪﯾﺚ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺘﻮﺳـﻄﯿﻦ ﻻﻧﻪ اﻓﺮد ﻟﮑﻞ ﻣﺴـﻨﺪا ﻓﺎﺳـﺘﻐﻨﯽ ﻋﻦ ﻋﺎّﻣﺘﻪ و ﻟﻪ اﻟﻤﻌﺠﻢ‬‫اﻻوﺳﻂ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﻮﺧﻪ ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻦ ﮐﻞ ﺷﯿﺦ ﺑﻤﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻐﺮاﺋﺐ ﻓﻬﻮ ﻧﻈﯿﺮ اﻻﻓﺮاد ﻟﻠﺪارﻗﻄﻨﯽ و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب روﺣﯽ ﻓﺎﻧﻪ ﺗﻌﺐ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﺼﻐﯿﺮ و ﻫﻮ ﻋﻦ ﮐﻞ ﺷﯿﺦ ﻟﻪ ﺣﺪﯾﺚ و اﻟﺪﻋﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪226 :‬‬‫ﻣﺠﻠﺪ و دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة و اﻟﻨﻮادر و ﻣﺴـﻨﺪ ﺷﻌﺒﮥ و ﻣﺴﻨﺪ ﺳﻔﯿﺎن و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺸﺎﻣّﯿﯿﻦ و اﻻواﺋﻞ و اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻌﺸﺮة و ﻣﻌﺮﻓﮥ ﻟا ﺼﺤﺎﺑﮥ‬‫و ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة و ﻣﺴـﻨﺪ ﻋﺎﺋﺸﮥ و اﻟﻄﻮاﻻت و اﻟّﺴﻨﮥ و ﺣﺪﯾﺚ اﻻوزاﻋﯽ و ﺣﺪﯾﺚ اّﯾﻮب و ﺣﺪﯾﺚ اﻻﻋﻤﺶ و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ذّر و اﻟﻌﻠﻢ و‬‫اﻟﻔﺮاﺋﺾ و ﻓﻀـﻞ رﻣﻀﺎن و ﻣﮑﺎرم اﻻﺧﻼق و ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺤﺴﻦ و ﻣﺎ روي اﻟﺰﻫﺮي ﻋﻦ اﻧﺲ و اﺑﻦ اﻟﻤﻨﮑـﺪر ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ و اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻦ اﻧﺲ و‬‫ﻣﻦ اﺳﻤﻪ ﻋﻄﺎ و ﻣﻦ اﺳﻤﻪ ﻋﻤﺎر و اﺧﺒﺎر ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ و ﻣﺴﻨﺪ اﻟﻌﺒﺎدﻟﮥ و اﺷﯿﺎء ﮐﺜﯿﺮة ﺟﺪا ﺳﺌﻞ ﻋﻦ ﮐﺜﺮة ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﻨﺖ اﻧﺎم ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺒﻮاري ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻨـﺪة اﺣﺪ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﺗﺬاﮐﺮ ﻫﻮ و اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ ﺑﺤﻀـﺮة اﻟﻮزﯾﺮ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻨﺪة اﺣﺪ‬‫اﻟﺤﻔـﺎظ اﻟﻤـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﺗـﺬاﮐﺮ ﻫـﻮ و اﻟﺠﻌـﺎﺑﯽ ﺑﺤﻀـﺮة اﻟﻮزﯾﺮ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻓﻐﻠﺐ اﻟﻄـﺒﺮاﻧﯽ ﺑﮑـﺜﺮة ﺣﻔﻈﻪ و اﻟﺠﻌـﺎﺑﯽ ﺑﻔﻄﻨﺘﻪ ﺣـﺘﯽ ارﺗﻔﻌﺖ‬‫اﺻﻮاﺗﻬﻤﺎ ﻓﻘﺎل اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ ﻋﻨـﺪي ﺣـﺪﯾﺚ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ اﻻ ﻋﻨﺪي ﻓﻘﺎل ﻫﺎت ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔﮥ ﺛﻨﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب و ﺣّﺪث ﺑﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﻘـﺎل اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻧـﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب و ﻣّﻨﯽ ﺳـﻤﻌﻪ اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﻓﺎﺳـﻤﻌﻪ ﻣّﻨﯽ ﻋﺎﻟﯿـﺎ ﻓﺨﺠـﻞ اﻟﺠﻌـﺎﺑﯽ ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﺸـﯿﺮازي ﮐﺘﺒﺖ ﻋﻦ‬‫اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ اﻟﻒ ﺣﺪﯾﺚ و ﻫﻮ ﺛﻘﮥ آﺧﺮ اﺻﺤﺎﺑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﺑﺪة و ﺑﻌﺪه ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﺬﮐﻮاﻧﯽ ﻣﺎت اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻟﺜﻼث‬‫ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ‪ 360‬ﻋﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻋﺎم و ﻋﺸـﺮة اﺷﻬﺮ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﯿﺰان و ﻣﻊ ﺳﻌﮥ رواﯾﺘﻪ ﻟﻢ ﯾﺘﻔّﺮد ﺑﺤﺪﯾﺚ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺟﺰري در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮا ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻌﺎﺟﻢ روي اﻟﻘﺮاءة ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺒﻐﻮي رواﻫـﺎ ﻋﻨﻪ ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻠﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪﮐﻮﯾﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و‬‫ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻟﺤﺎدي و اﻟﻌﺸﺮون ﻓﯽ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻼﺋﮑﮥ اﻟﺴﻤﻮات‬‫اﻟﻌﻠﯽ و اﻧﻬﻢ و اﻷﻧﺒﯿﺎء ﻣﺸﺘﺎﻗﻮن اﻟﯽ ﻟﻘﺎﺋﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻼﺋﻪ ﻏﻮارب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻣﺘﻄﺎﺋﻪ ﻣﻨﺎﮐﺐ اﻟﻤﺮاﺗﺐ و ارﺗﻘﺎﺋﻪ‬‫ﻋﻦ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻟا ﺰﻫﺮاء ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ ﺑﺎﻫﯽ ﺑﮑﻢ و ﻏﻔﺮ ﻟﮑﻢ‬‫ﻋﺎّﻣﮥ و ﻟﻌﻠﯽ ﺧﺎّﺻﮥ و اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮ ﻫﺎﺋﺐ ﻋﻦ ﻗﻮﻣﯽ و ﻻ ﻓﺤﺎم ﻟﻘﺮاﺑﺘﯽ ﻫﺬا ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﯾﺨﺒﺮﻧﯽ ان اﻟﺴﻌﯿﺪ ﮐﻞ اﻟﺴﻌﯿﺪ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﯽ‬‫ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﺑﻌﺪ وﻓﺎﺗﻪ و ان اﻟﺸﻘﯽ ﮐﻞ اﻟﺸﻘﯽ ﻣﻦ اﺑﻐﺾ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﺑﻌﺪ وﻓﺎﺗﻪ رواه اﻟّﺼﺎﻟﺤﺎﻧﯽ و ﻗﺎل آورده اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ‬‫و اﻟﻤﻘﺪم ﻋﻠﯽ ﺳﺎﺋﺮ اﻗﺮاﻧﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ ﺑﺎﺳـﻨﺎده و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ در‬‫ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟـﺪﻧﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻻﻣـﺎم اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟّﻠﺨﻤّﯽ اﻟّﺸـ ﺎﻣﯽ ﻣﺴـﻨﺪ اﻟـﺪﻧﯿﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﮑﺜﺮ ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮة اﺧـﺬ ﻋﻦ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﻒ ﺷـﯿﺦ ﮐﺎﺑﯽ زرﻋـﮥ اﻟﺮازي و ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﻏﯿﺮه ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﺛﻘﮥ ﺻﺪوق واﺳﻊ اﻟﺤﻔﻆ‬‫ﺑﺼﯿﺮ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺮﺟﺎل و اﻻﺑﻮاب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 186‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪227 :‬‬‫إﻟﯿﻪ اﻟﻤﻨﺘﻬﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻠﻮﻣﻪ ﻣﺎت ﺑﻤﺼـﺮ ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻋﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ و ﻋﺸﺮة اﺷﻬﺮ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن‬‫در ﻣﻨﻈﺮ اﻻﻧﺴـﺎن ﺗﺮﺟﻤﻪ وﻓﯿـﺎت اﻷﻋﯿـﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ ﻟﺨﻤﯽ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻣﺤـﺪث ﻋﺼـﺮ ﺧﻮد ﺑﻮد‬‫ﺑﺠﻬﺖ ﻃﻠﺐ ﺣﺪﯾﺚ رﺣﻠﺖ ﺷﺎم و ﻋﺮاق و ﺣﺠﺎز و ﯾﻤﻦ و ﻣﺼـﺮ و ﺑﻼد ﺟﺰﯾﺮه ﻓﺮاﺗﯿﻪ ﮐﺮد و در رﺣﻠﺖ ﺳـﯽ و ﺳﻪ ﺳﺎل اﻗﺎﻣﺖ ﮐﺮد و از‬‫ﺑﺴـﯿﺎر ﻋﻠﻤﺎ اﺣﺎدﯾﺚ ﺷﻨﯿﺪ و ﻋﺪد اﺳﺘﺎدان او ﻫﺰار اوﺳﺘﺎد و او را ﻣﺼﻨﻔﺎت ﻣﻔﯿﺪه ﻧﺎﻓﻌﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺴﯿﺎرﺳﺖ ﺑﻌﻀﯽ از ان ﻣﻌﺠﻢ ﮐﺒﯿﺮ و اوﺳﻂ‬‫و ﺻـﻐﯿﺮ و اﯾﻦ ﻣﻌـﺎﺟﻢ ﺛﻼـﺛﻪ اﺷـﻬﺮ ﮐﺘﺐ اوﺳﺖ ﺣﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺧﻠﻘﯽ ازو رواﯾﺖ ﮐﻨﻨـﺪ و ﻣﻮﻟـﺪ او ﺑﻄﺒﺮﯾﻪ ﺷﺎم ﺳـﻨﻪ ﺳﺘﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و‬‫ﻣﺴﮑﻦ او اﺻﻔﻬﺎن ﺗﺎ آﻧﮑﻪ روز دوﺷﻨﺒﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺘﻢ ﻣﺎه ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﻪ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﻪ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ زﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮواﯾﺘﯽ در‬‫ﻣﺎه ﺷﻮال وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺣﻤﻤﻪ دوﺳـﯽ ﺻـﺤﺎﺑﯽ ﻣﺪﻓﻮن ﮔﺸﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻨﯿﺖ ﻃﺒﺮاﻧﯽ اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ و ﻧﺎم او ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ ﻟﺨﻤﯽ ﻃﺒﺮاﻧﯿﺴﺖ و در ﻋﮑﺎ از ﺑﻼد ﺷﺎم ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه در ﺳﻨﻪ دو ﺻﺪ و ﺷﺼﺖ در ﻣﺎه‬‫ﺻﻔﺮ و در ﺳـﻨﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻪ ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺷـﺮوع ﮐﺮد در اﮐﺜﺮ ﺷﻬﺮﻫﺎي ﺷﺎم و در ﺣﺮﻣﯿﻦ و ﯾﻤﻦ و ﻣﺼﺮ و ﺑﻐﺪاد و ﮐﻮﻓﻪ و ﺑﺼﺮه و اﺻﻔﻬﺎن‬‫و ﺟﺰﯾﺮه و دﯾﮕﺮ ﻣﻌﻤﻮرﻫﺎي اﺳـﻼم ﮔﺮدﯾـﺪ و از ﻫﺰار ﺷـﯿﺦ ﺑﻠﮑﻪ زﯾﺎده اﺳـﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮده از اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ‬‫ﺑﻐﻮي و ﺑﺸـﯿﺮ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ و ادرﯾﺲ ﻋﻄﺎر و اﺑﻮ زرﻋﻪ ﺛﻘﻔﯽ و اﻗﺮان اﯾﺸﺎن ﺳـﻤﺎع دارد و ﭘـﺪر او ﺗﺤﺮﯾﺺ و ﺗﺎﮐﯿـﺪ ﺑﺮ ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻣﯽﻧﻤﻮد او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺸـﻬﺮﻫﺎ ﻣﯽﮔﺸﺖ و ﺑﺤﻀﻮر اﺳﺎﺗﺬه ﻣﯽرﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺑﺴﯿﺎر دارد اﻟﯽ ان ﻗﺎل و او در ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺤﻨﺖ و‬‫ﻣﺸـﻘﺖ ﺑﺴـﯿﺎر ﻧﻤﻮده ﺗﺎ ﺳﯽ ﺳﺎل ﺑﺮ ﺑﻮرﯾﺎ ﺧﻔﺘﻪ و راﺣﺖ و آرام ﺑﺮ ﺧﻮد روا ﻧﺪاﺷﺘﻪ از اوﺳﺘﺎد اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ ﮐﻪ وزﯾﺮ ﻣﺸﻬﻮرﺳﺖ و در ﻋﻠﻢ‬‫ﻋﺮﺑﯿﺖ و ﺷـﻌﺮ و ﻟﻐﺖ ﺳـﺮ آﻣـﺪ وﻗﺖ ﺧﻮد ﺑﻮد و در دوﻟﺖ دﯾـﺎﻟﻤﻪ وزﯾﺮي ﺑـﺎﯾﻦ ﻗـﺎﺑﻠﯿﺖ ﻧﮕﺬﺷـﺘﻪ و ﺻـﺎﺣﺐ اﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﮐﻪ ﻫﻢ وزﯾﺮ آن‬‫دوﻟﺖ ﺑﻮد ﺷـﺎﮔﺮد و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ او ﺑﻮد ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮا ﭼﻨﯿﻦ ﮔﻤﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺜﻞ وزارت در ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻨﺼﺒﯽ و ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷـﺪ و در دﻧﯿﺎ‬‫در ﭼﯿﺰي از ﻟﺬاﺋـﺬ آن ﻗـﺪر ﺣﻼـوت ﻧﯿـﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ درﯾﻦ ﻣﻨﺼﺐ ﻣﯽﯾـﺎﻓﺘﻢ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺮﺟﻊ ﻃﺒﻘـﺎت ﻣﺮدم و ﮔﻮﻧـﺎﮔﻮن ﺧﻼﺋﻖ ﺑﻮدم ﺗﺎ آﻧﮑﻪ‬‫روزي ﺑﺤﻀﻮر ﻣﻦ در ﻣﯿﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺟﻌﺎﺑﯽ ﮐﻪ از ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻨﺴﺖ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻣـﺬاﮐﺮه ﺣﺪﯾﺚ واﻗﻊ ﺷﺪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ را دﯾﺪم‬‫ﮐﻪ ﺑﮑﺜﺮت ﻣﺤﻔﻮﻇـﺎت ﺧﻮد ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽﮐﺮد و ﺟﻌـﺎﺑﯽ را ﯾـﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻔﻄﻨﺖ و ذﮐﺎ ﺳـﺒﻘﺖ ﻣﯽﺑﺮد و اﯾﻦ ﺑﺮد و ﻣﺎت ﺗﺎ دﯾﺮ ﮐﺸـﯿﺪ از ﻃﺮﻓﯿﻦ‬‫آوازﻫﺎ ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﺪ و ﺟﻮش و ﺧﺮوش ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ درﯾﻦ اﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺟﻌﺎﺑﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب ﻣﻨﻢ و اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻨﺴﺖ و از ﻣﻦ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﭼﺮا از ﻣﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را‬‫رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺮا ﻋﻠﻮ اﺳﻨﺎد ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد در ان وﻗﺖ دﯾﺪم ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺟﻌﺎﺑﯽ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎ ﻣﺜﻞ آن ﻣﺘﺼﻮر ﻧﯿﺴﺖ و‬‫ﻣﻦ در دل ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎش ﻣﻦ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻣﯽﺑﻮدم و ﻓﺮﺣﺘﯽ و ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻪ ﻧﺼـﯿﺐ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﺷﺪ ﻣﺮا ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽﺷﺪ و ﻣﻦ وزﯾﺮ ﻧﻤﯽﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫ازﯾﻦ ﻗﺴﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪228 :‬‬‫ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﻓﻀﺎﺋـﻞ و اﺳـﺒﺎب ﺟـﺎه ﻣﺤﺮوم ﻣﺎﻧـﺪم راﻗﻢ ﺣﺮوف ﮔﻮﯾـﺪ اﯾﻦ ﺗﻤﻨﺎ و آرزو ﻫﻢ از ﺑﻘﺎﯾﺎي وزارت و رﯾﺎﺳﺖ او ﺑﻮد و اﻻ ﻋﻠﻤﺎي‬‫رﺑـﺎﻧّﯿﯿﻦ را ﺑﺴـﺒﺐ اﯾﻦ ﻏﻠﺒﻪﻫﺎ ﺗﻐﯿﺮي ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﻧﻔﺲ اﯾﺸﺎن ﺑﺤﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ و ﻟﮑﻦ اﻟﻤﺮء ﯾﻘﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ در ﺗﻮﺳـﻊ‬‫ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﮐـﺜﺮت رواﯾﺖ آن ﻣﻤﺘـﺎز و ﻣﺴـﺘﺜﻨﯽ ﺑـﻮد اﺑﻮ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺷـﯿﺮازي ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻃـﺒﺮاﻧﯽ ﺳﻪ ﻟﮑﻬﻪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮﺷﺘﻪام و او را در آﺧﺮ ﻋﻤﺮ زﻧﺎدﻗﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮﻗﻪ ﻗﺮاﻣﻄﻪ از اﺳﻤﺎﻋﯿﻠّﯿﻪ ﮐﻪ در ان زﻣﺎن اﻋﺪاي اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺠﻬﺖ آﻧﮑﻪ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﯾﺸﺎن ﺑﺎﺣﺎدﯾﺚ رو ﻣﯽﮐﺮدﻧـﺪ ﺳـﺤﺮ ﮐﺮدﻧـﺪ ﻫﺮ دو ﭼﺸﻢ از ﺑﺼﺎرت ﻇﺎﻫﺮي ﻋﺎري ﮔﺸﺖ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸـﺘﻢ ذي اﻟﻘﻌـﺪه ﺳﺎل ﺳـﯽ ﺻـﺪ و‬‫ﺷﺼﺖ وﻓﺎت اوﺳﺖ و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﮥ اﻷوﻟﯿﺎء ﺑﺮوي ﻧﻤﺎز ﺟﻨﺎزه ﮔﺰارده ﺻﺪ ﺳﺎل و دو ﻣﺎه ﻋﻤﺮ اوﺳﺖ و ﻣﻮﻟﻮي‬‫ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻄﯿﺮ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ در ﺷﻬﺮ ﻋﮑﻪ از ﺑﻼد‬‫ﺷﺎم در ﺳـﻨﻪ دو ﺻﺪ و ﺷـﺼﺖ ﺑﻤﺎه ﺻـﻔﺮ ﭘﯿﺪا ﺷﺪه و در ﺳـﻨﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻪ ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺷﺮوع ﮐﺮده در اﮐﺜﺮ ﺑﻼد ﺷﺎم و ﺣﺮﻣﯿﻦ ﺷﺮﯾﻔﯿﻦ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 187‬از ‪597‬‬‫ﯾﻤﻦ و ﻣﺼـﺮ و ﺑﻐـﺪاد و ﮐﻮﻓﻪ و ﺑﺼـﺮه و اﺻـﻔﻬﺎن و ﺟﺰﯾﺮه و دﯾﮕﺮ ﻣﻌﻤﻮرﻫـﺎي اﺳـﻼم ﮔﺮدﯾـﺪ و از ﻫﺰار ﺷـﯿﺦ ﺑﻠﮑﻪ زﯾـﺎده ﺳـﻤﺎﻋﺖ و‬‫اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻐﻮي و ﺑﺸﺮ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ و ادرﯾﺲ ﻋﻄﺎر و اﺑﻮ زرﻋﻪ ﺛﻘﻔﯽ و اﻗﺮان اﯾﺸﺎن در ﺷﯿﻮخ او ﻣﻌﺪوداﻧﺪ‬‫ﭘـﺪرش ﺗﺤﺮﯾﺺ و ﺗﺎﮐﯿـﺪ ﺑﺮ ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﯽﻧﻤﻮد و او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷـﻬﺮﻫﺎ ﻣﯽﮔﺸﺖ و ﺑﺤﻀﻮر اﺳﺎﺗـﺬه ﻣﯽرﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫ﺑﺴـﯿﺎر دارد ﻣﻌـﺎﺟﻢ ﺛﻼـﺛﻪ او اﺷـﻬﺮ ﮐﺘﺐاﻧـﺪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺧﻠﻘﯽ ﮐﺜﯿﺮ از وي راوﯾﺴﺖ و ﮐﺘﺎب اﻟـﺪﻋﺎء ﻣﺆﻟﻔﻪ او ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﺼـﻦ‬‫ﺣﺼــﯿﻦ از ان ﻧـﺎﻗﻠﺴﺖ ﻣﺠﻠـﺪي ﮐﻼـﻧﺴﺖ و ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺴﺎﻟـﮏ و ﮐﺘـﺎب ﻋﺸـﺮة اﻟﻨﺴـﺎء و ﮐﺘـﺎب اﻟﻨـﻮادر و ﮐﺘـﺎب دﻻﺋـﻞ اﻟﻨﺒـﻮة و او را‬‫ﺗﻔﺴـﯿﺮﯾﺴﺖ ﺑﺴـﯿﺎر ﮐﻼـن و ﺗﻮاﻟﯿﻒ دﯾﮕﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻔﻌـﻞ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻣﻨـﺪه آن ﻫﻤﻪ را ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و او را در ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺸـﻘﺖ و ﻣﺤﻨﺖ ﺑﺴـﯿﺎر رو ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﺳـﯽ ﺳﺎل ﺑﺮ ﺑﻮرﯾﺎ ﺧﻔﺘﻪ و راﺣﺖ و آرام ﺑﺮ ﺧﻮد ﺣﺮام ﮐﺮده اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ وزﯾﺮ و ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺎد ﮐﻪ در دوﻟﺖ دﯾـﺎﻟﻤﻪ در ﻋﻠﻢ ﻋﺮﺑﯿﺖ و ﺷـﻌﺮ و ﻟﻐﺖ ﺳـﺮآﻣﺪ وﻗﺖ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧـﺪ ﺷﺎﮔﺮد اوﯾﻨـﺪ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ او از اﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻣـﺬﮐﻮر‬‫ﻣﻨﻘﻮل اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﻣﺮا ﮔﻤﺎن آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺜﻞ وزارت در ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻨﺼﺐ و ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي از دﻧﯿﺎ آن ﻗﺪر ﺣﻼوت ﻧﯿﺎﻓﺘﻢ‬‫ﮐﻪ درﯾﻦ ﻣﻨﺼﺐ ﯾﺎﻓﺘﻢ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺮﺟﻊ ﻃﺒﻘﺎت ﻣﺮدم و ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺧﻼﺋﻖ ﺑﻮدم ﺗﺎ آﻧﮑﻪ روزي ﺑﺤﻀﻮر ﻣﻦ در ﻣﯿﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺟﻌﺎﺑﯽ ﻣﺤﺪث‬‫ﻣﺸـﻬﻮر و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﻣـﺬاﮐﺮه ﺣـﺪﯾﺚ واﻗﻊ ﺷـﺪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ را دﯾـﺪم ﮐﻪ ﺑﮑﺜﺮت ﻣﺤﻔﻮﻇﺎت ﺧﻮد ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽﮐﺮد و ﺟﻌﺎﺑﯽ را ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ‬‫ﺑﻔﻄﻨﺖ و ذﮐﺎ ﺳـﺒﻘﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد اﯾﻦ ﺑﺮد و ﻣﺎت ﺗﺎ دﯾﺮ ﮐﺸـﯿﺪ و از ﻃﺮﻓﯿﻦ آواز ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺟﻮش و ﺧﺮوش ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ درﯾﻦ اﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﺟﻌﺎﺑﯽ ﮔﻔﺖ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﺛﻨﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﯾﻮب ﻣﻨﻢ و اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻨﺴﺖ و از ﻣﻦ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﭼﺮا اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫را از ﻣﻦ رواﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺮا ﻋﻠﻮ اﺳﻨﺎد ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد آن وﻗﺖ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺟﻌﺎﺑﯽ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪229 :‬‬‫ﮐﺸـﯿﺪ ﮐﻪ در دﻧﯿـﺎ ﻣﺜـﻞ آن ﻣﺘﺼﻮر ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻦ در ﺣـﻞ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻢ ﮐـﺎش ﻃـﺒﺮاﻧﯽ ﻣﻦ ﺑﻮدﻣﯽ و ﻓﺮﺣـﺘﯽ و ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻪ ﻧﺼـﯿﺐ او ﺷـﺪ ﻣﺮا‬‫ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪي و وزﯾﺮ ﻧﻤﯽﺑﻮدم ﮐﻪ ازﯾﻦ ﻗﺴﻢ ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ و اﺳﺒﺎب ﺟﺎه ﻣﺤﺮوم ﻣﺎﻧﺪم در ﺑﺴﺘﺎن ان اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻦ ﺗﻤﻨﺎ و آرزو‬‫ﻫﻢ از ﺑﻘﺎﯾﺎي وزارت و رﯾﺎﺳﺖ او ﺑﻮد و اﻻ ﻋﻠﻤﺎي رﺑﺎﻧﯿﯿﻦ را ﺑﺴـﺒﺐ اﯾﻦ ﻏﻠﺒﻬﺎ ﺗﻐﯿﺮي ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﻧﻔﺲ اﯾﺸﺎن ﺑﺤﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ و ﻟﮑﻦ‬‫اﻟﻤﺮء ﯾﻘﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺑـﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻃـﺒﺮاﻧﯽ در ﺗﻮﺳﻊ ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﮐﺜﺮت رواﯾﺖ آن ﻣﻤﺘـﺎز و ﻣﺴـﺘﺜﻨﯽ ﺑﻮد اﺑﻮ اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر‬‫ﺷﯿﺮازي ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ از ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﺳﻪ ﻟﮏ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻮﺷـﺘﻪام او را در آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﺠﻬﺖ رد ﻣـﺬاﻫﺐ ﻗﺮاﻣﻄﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻠﯿﻪ ﮐﻪ در آن زﻣﺎﻧﻪ اﻋﺪاي‬‫اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺳـﺤﺮ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻫﺮ دو ﺑﺼـﺮ او از ﺑﺼﺎرت ﻇﺎﻫﺮي ﻋﺎري ﮔﺸﺖ وﻓﺎﺗﺶ ﻫﺸـﺘﻢ ذي ﻗﻌﺪه ﺳـﻨﻪ ﺳﻪ ﺻﺪ و ﺷـﺼﺖ ﺑﻮده‬‫ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﺑﺮ وي ﻧﻤﺎز ﺟﻨﺎزه ﮔﺰارده ﻋﻤﺮش ﯾﮑﺼﺪ ﺳﺎل و ده ﻣﺎه ﺑﻮد رح اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻣﻮﻟّﺪ‬‫او در ﺳـﻨﻪ ﺳﺘﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ در ﻃﺒﺮﯾﻪ ﺷﺎم ﺑﻮد و ﺳـﮑﻮﻧﺖ اﺻـﻔﻬﺎن داﺷﺖ ﺗﺎ وﻓﺎت ﮔﻮﯾﻨﺪ روز ﺷﻨﺒﻪ ﻣﺎه ذي ﻗﻌﺪه ﯾﺎ ﺷﻮال ﺑﻤﺮد و ﺑﺠﺎﻧﺐ‬‫ﺣﻤﻤﻪ دوﺳـﯽ ﺻﺎﺣﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣـﺪﻓﻮن ﺷـﺪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﺑﻔﺘـﺢ ﻃﺎ و ﺑﺎ ﻧﺴـﺒﺘﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﻃﺒﺮﯾﻪ و ﻟﺨﻤﯽ ﺑﻔﺘـﺢ ﻻم و‬‫ﺳﮑﻮن ﺧﺎء ﻧﺴـﺒﺘﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﻟﺨﻢ و ﻧﺎﻣﺶ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ ﻋـﺪﯾﺴﺖ و ﻫﻮ اﺧﻮ ﺟـﺬام و ﻣﻄﯿﺮ ﺗﺼـﻐﯿﺮ ﻣﻄﺮﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺑا ﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻠﺨﻤﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺼـﺮه رﺣﻞ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ‬‫اﻟﺸﺎم اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﯿﻤﻦ و ﻣﺼﺮ و ﺑﻼد اﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻗﺎم ﻓﯽ اﻟﺮﺣﻠﮥ ﺛﻼﺛﺎ و ﺛﻼﺛﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﺳﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﻋﺪد ﺷﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ ﺷﯿﺦ و‬‫ﻟﻪ اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﻤﻤﺘﻌﮥ اﻟﻨﺎﻓﻌﮥ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺎﺟﻢ اﻟﺜﻼﺛﮥ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻻوﺳﻂ و اﻟﺼـﻐﯿﺮ و ﻫﯽ اﺷﻬﺮ ﮐﺘﺒﻪ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﺨﻠﻖ اﻟﮑﺜﯿﺮ‬‫ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 360‬و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﻄـﺎء و اﻟﺒﺎء و اﻟﺮاء ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻃﺒﺮﯾـﮥ و اﻟﻄﺒﺮي ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻃﺒﺮﺳـﺘﺎن و ﻫﺮ ﮔﺎه اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺎﺛﺮ و‬‫ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻃﺒﺮاﻧﯽ داﻧﺴﺘﯽ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺋﻤﻪ و ﻋﻠﻤﺎي ﻗﻮم ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺑﺮواﯾﺎت ﻃﺒﺮاﻧﯽ در ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﺧﻮد ﺗﻤﺴـﮏ‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﻣﺮوﯾﺎت او را در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠﺎج آورده ﮐﻤﺎل ﻣﺘﺎﻧﺖ و وﺛﺎﻗﺖ او ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ‬‫اﻟﺠﻮزﯾﻪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ در زاد اﻟﻤﻌﺎد ﻓﯽ ﻫـﺪي ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎد ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻨﯽ اﻟﻤﻨﺘﻔﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺟﻠﯿﻞ ﯾﻨﺎدي ﺟﻼﻟﺘﻪ و ﻓﺨﺎﻣﺘﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﻧﻪ ﺧﺮج ﻣﻦ ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻨﺒﻮة ﻻ ﯾﻌﺮف اﻻ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﺪﻧﯽ رواه ﻋﻨﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة اﻟﺰﺑﯿﺮي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 188‬از ‪597‬‬‫ﻫﻤﺎ ﻣﻦ ﮐﺒﺎر ﻋﻠﻤﺎء اﻫﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﺛﻘﺘﺎن ﯾﺤﺘـﺞ ﺑﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺣﺘـﺞ ﺑﻬﻤﺎ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﺨﺎري رواه اﺋﻤﮥ‬‫اﻟّﺴـ ﻨﮥ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ و ﺗﻠﻘﻮه ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و ﻗﺎﺑﻠﻮه ﺑﺎﻟﺘﺴﻠﯿﻢ و اﻻﻧﻘﯿﺎد و ﻟﻢ ﯾﻄﻌﻦ اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﯿﻪ و ﻻ ﻓﯽ اﺣﺪ ﻣﻦ رواﺗﻪ ﻓﻤﻤﻦ رواه اﻻﻣﺎم ﺑﻦ اﻻﻣﺎم‬‫اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ اﺑﯿﻪ و ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴّﻨﮥ و ﻗﺎل ﮐﺘﺐ اﻟﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪230 :‬‬‫ﺑﻦ ﻣﺼـﻌﺐ ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ اﻟﺰﺑﯿﺮي ﮐﺘﺒﺖ إﻟﯿﮏ ﺑﻬـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺪ ﻋﺮﺿـﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﮐﺘﺒﺖ ﺑﻪ إﻟﯿﮏ ﻓﺤﺪث ﺑﻪ ﻋﻨﯽ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﺠﻠﯿﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺎﺻﻢ اﻟﻨﺒﯿﻞ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺴـﻨﮥ ﻟﻪ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﺎن‬‫اﻟﻌّﺴﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ و ﻣﻨﻬﻢ ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ و ﻣﺤـﺪث اواﻧﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ ﮐﺘﺒﻪ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣّﯿﺎن اﺑﻮ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﺣﺎﻓﻆ اﺻـﺒﻬﺎن و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﻣﻨﻬﻢ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺼـﺮه اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ ﺳﻮاﻫﻢ ﯾﻄﻮل ذﮐﺮﻫﻢ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ ﮐﺒﺪ اﻟﺴﻤﺎء ﻣﻨﺠﻠﯽﺳﺖ‬‫ﮐﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ از ﮐﺒﺎر اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﺖ و اﺟﻠﻪ ﺷـﯿﻮخ ﻣﻠﺖ و اﻣﺎﺛﻞ ﺣﻔﺎظ آﺛﺎر و اﻓﺎﺧﻢ اﯾﻘﺎظ اﺧﯿﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ ﺑﺮواﯾﺖ او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را‬‫در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ﻣﺜﻞ رواﯾﺖ دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ و ﺧﺮوج آن از ﻣﺸـﮑﺎة ﻧﺒﻮت‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻤﺎ ﻇﻬﺮ ﻣﻦ ﻋﻼﻣﺎت ﻧﺒﻮﺗﻪ ﻋﻨﺪ ﻣﻮﻟﺪه و ﺑﻌﺪه ﻣﺎ‬‫اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻋﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﺎص اﻟﺜﻘﻔﯽ ﻋﻦ أّﻣﻪ اﻧﻬﺎ ﺣﻀـﺮت آﻣﻨـﮥ أم اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺿـﺮﺑﻬﺎ اﻟﻤﺨﺎض ﻗﺎﻟﺖ‬‫ﻓﺠﻌﻠﺖ اﻧﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﻨﺠﻮم ﺗﺪﻟﯽ ﺣﺘﯽ اﻗﻮل ﻟﺘﻘﻌﻦ ﻋﻠّﯽ ﻓﻠّﻤﺎ وﻟﺪت ﺧﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﻧﻮر اﺿﺎء ﻟﻪ اﻟﺒﯿﺖ‬‫و اﻟﺪار و ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﻠﺒﯽ در اﻧﺴﺎن اﻟﻌﯿﻮن ﻓﯽ ﺳـﯿﺮة اﻻﻣﯿﻦ اﻟﻤﺎﻣﻮن ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﻋﺪﻧﺎن ﻓﯽ زﻣﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻟا ﺴﻼم و‬‫ﻗﯿﻞ ﻓﯽ زﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻫﻮ اوﻟﯽ أي و ﻣﻤﺎ ﯾﻀﻌﻒ اﻻول ﻣﺎ‬‫ﻓﯽ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻟﺒﺎﻫﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﻤﺎ ﺑﻠﻎ وﻟﺪ ﻣﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺪﻧﺎن‬‫ارﺑﻌﯿﻦ رﺟﻼ وﻗﻌﻮا ﻓﯽ ﻋﺴـﮑﺮ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﺎﻧﺘﻬﺒﻮه ﻓﺪﻋﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼﻠﻮة و اﻟﺴﻼم ﻓﺎوﺣﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ إﻟﯿﻪ ﻻ‬‫ﺗﺪع ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﺎن ﻓﯿﻬﻢ اﻟﻨﺒﯽ اﻻﻣﯽ اﻟﻨﺬﯾﺮ اﻟﺒﺸﯿﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫إذ ﯾﺒﻌﺪ ﺑﻘﺎء ﻣﻌﺪ اﻟﯽ زﻣﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼﻠﻮة و اﻟﺴﻼم و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺳﻮل در ﻧﻮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ ﺟﻌﺪة ﺑﻦ ﻫﺒﯿﺮة ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﻗﺮﻧﯽ اﻟﺬي اﻧﺎ ﻓﯿﻪ ﺛﻢ اﻟّﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ ﺛﻢ اﻟّﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﻬﻢ و اﻵﺧﺮ ارذل‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻧﻮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ ﻋﻤﻮﯾﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻋﺪة ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ ﻣﻦ ﺳّﺐ اﺻﺤﺎﺑﯽ ﻓﻌﻠﯿﻪ ﻟﻌﻨﮥ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ و اﻟﻨﺎس اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻻ ﯾﻘﺒﻞ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﯾﻮم ﻟا ﻘﯿﻤﮥ ﺻﺮﻓﺎ و ﻻ ﻋﺪﻻ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻧﻮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻟﺒﻐﻮي و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ﻋﯿﺎض اﻻﻧﺼﺎري ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ اﺣﻔﻈﻮﻧﯽ ﻓﯽ اﺻـﺤﺎﺑﯽ و اﻧﺼﺎري و اﺻـﻬﺎري‬‫ﻓﻤﻦ ﺣﻔﻈﻨﯽ ﻓﯿﻬﻢ ﺣﻔﻈﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة و ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺤﻔﻈﻨﯽ ﺗﺠﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ و ﻣﻦ ﺗﺠﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﯾﻮﺷﮏ ان ﯾﺎﺧﺬ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻧﻮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪231 :‬‬‫ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﺳﺐ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻗﺘﻞ و ﻣﻦ ﺳّﺐ اﺻﺤﺎﺑﯽ ﺟﻠﺪ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻧﻮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 189‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﯾـﺎ ﺟـﺎﺑﺮ اﻻـ اﺑﺸـﺮك ﺑﺒﺸـﺎرة ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ان اﻟﱠﻠﻪ أﺣﯿﺎ اﺑﺎك و ﻋﻤﮏ ﻓﻌﺮض ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و ﺳﺄﻻ ﺑﻬﻤﺎ ان ﯾﺮدﻫﻤﺎ اﻟﯽ‬‫ا ﻟ ﺪ ﻧﯿ ﺎ‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﺼﺤﯿﺤﮥ ﻗﺎل اﻧّﻪ ﺳﺒﻖ ﻋﻨﯽ اﻧﻬﻢ ﻻ ﯾﺮﺟﻌﻮن‬‫و ﻧﺼﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ در ﺻﻮاﻗﻊ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺒﻐﻮي ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻻ ادﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﻋﻤﻞ إذا ﻓﻌﻠﺘﻪ ﮐﻨﺖ ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫اﻟﺠﻨﮥ ﺳﯿﮑﻮن ﺑﻌﺪي اﻗﻮام ﯾﻘﺎل ﻟﻬﻢ اﻟﺮاﻓﻀﮥ إذا ادرﮐﺘﻬﻢ ﻓﺎﻗﺘﻠﻬﻢ ﻓﺎﻧﻬﻢ ﻣﺸﺮﮐﻮن ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﻣﺎ ﻋﻼﻣﮥ ذﻟﮏ ﻗﺎل اﻧﻬﻢ ﯾﺴّﺒﻮن اﺑﺎ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﻟﻄـﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺤـﺎﮐﻢ و اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ ﻋﻦ ﻋﻤﻮﯾﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻋـﺪة ﻗـﺎل ﻗـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺘـﺎرﻧﯽ و اﺧﺘـﺎر ﻟﯽ‬‫اﺻـﺤﺎﺑﻨﺎ و ﺟﻌـﻞ ﻟﯽ ﻓﯿﻬﻢ وزراء و اﻧﺼﺎرا و اﺻـﻬﺎرا ﻓﻤﻦ ﺳـّﺒﻬﻢ ﻓﻌﻠﯿﻪ ﻟﻌﻨـﮥ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ و اﻟّﻨﺎس اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻻ ﯾﻘﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ‬‫ﺻﺮﻓﺎ و ﻻ ﻋﺪﻻ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﺻﻮاﻗﻊ در ذﮐﺮ ﻣﮑﺎﯾﺪ در ﻣﮑﯿﺪت ﺳﺎدﺳﻪ ﻋﺸﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺻﻼة اﻟﻀﺤﯽ ﻗﺪ ﺻﻼﻫﺎ اﻟﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻓﻘـﺪ اﺧﺮج اﺣﻤـﺪ ﺑﺎﺳـﻨﺎد رﺟـﺎﻟﻪ رﺟﺎل اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ اﻟـﺪﻋﺎء ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻣﺮت‬‫ﺑﺼﻼة اﻟّﻀﺤﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻣﮑﺎﯾـﺪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺮاﺑﻊ ﻋﺸـﺮ و اﻟﻤﺎﺋﮥ ان اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ ﯾﺤﺒﻮن اﻋﺪاء اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻣﻦ اﺣﺐ ﻋﺪوا ﻓﻬﻮ ﻋﻦ اﻟﺼﺪاﻗﮥ ﺑﻤﻌﺰل و ﻣﺎ اﺣﺴـﻦ‬‫ﻗﻮل اﻟﺸﺎﻋﺮ‬‫ﺗﻮّد ﻋﺪوي ﺛﻢ ﺗﺰﻋﻢ اﻧﻨﯽ ﺻﺪﯾﻘﮏ ان اﻟﻨﻮك ﻋﻨﮏ ﻟﻌﺎزب‬‫و ﻫﻮ ﺑﺎﻃـﻞ ﻻـن اﻫـﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ ﯾﺒﻐﻀﻮن اﻋـﺪاء اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﺑﻐﻀﻪ ﻻﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﺎن آﯾﺎت اﻟـﺬﮐﺮ اﻟﺤﮑﯿﻢ ﻧﺎـّﺻ ﮥ ﻋﻠﯽ اﻧﻬﻢ‬‫ﻣﺒﺮون ﻋﻦ ذﻟـﮏ و اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻻ ﯾـﺬﮐﺮوﻧﻬﻢ اﻟّﺎ ﺑﺨﯿﺮ و ﯾﻤـﺪﺣﻮﻧﻬﻢ و ﯾﺜﻨﻮن ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﯾﺼـﻠﻮن ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺼـﻠﻮات و ﻏﯿﺮﻫﺎ و اﻧﻤﺎ ﺟﻌﻠﻬﻢ‬‫اﻟﺮاﻓﻀﮥ ﺑﺎﻏﻀﯿﻦ ﻟﻬﻢ و ذﻟﮏ ﺑﻬﺘﺎن ﻋﻈﯿﻢ ﻓﺎﻧﻬﻢ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﺒﻐﻀﻮن اﻋﺪاء اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و‬‫ﯾﺮوون ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧﻪ ﻗـﺎل ان ﻣﻦ ﻣـﺎت و ﻫﻮ ﻣﺒﻐﺾ ﻵـل ﻣﺤﻤـﺪ دﺧـﻞ اﻟﻨـﺎر و ان ﺻـﻠﯽ و ﺻـﺎم اﺧﺮﺟﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻦ‬‫اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫و اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﯾﻀﺎ اﻧﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ اﺑﻐﻀﻨﺎ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﻬﻮ ﻣﻨﺎﻓﻖ‬‫و اﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻗﺎل ﻻ ﯾﺒﻐﻀﻨﺎ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﺣﺪ و ﻻ ﯾﺤﺴﺪﻧﺎ اﺣﺪ ﻻ زﯾﺪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻋﻦ اﻟﺤﻮض ﺑﺴﯿﺎط ﻣﻦ اﻟّﻨﺎر‬‫و اﺧﺮج اﺑﻦ ﻋﺪي و اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﯽ اﻟﺸـﻌﺐ اﻧﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﻌﺮف ﺣﺘﯽ ﻋﺘﺮﺗﯽ ﻓﻬﻮ اﺣﺪ ﺛﻠﺚ اﻣﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ و اﻣﺎ ﻟﺰﻧﯿﮥ و اﻣﺎ‬‫ﻟﻐّﯿﮥ و اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻓﯽ اﻻوس‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺴﻘﺎ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را ﺑﺮ اﻫﻞ واﺳﻂ ﮐﻪ ﺟﺎﺋﺮ ﻋﻦ اﻟﺤﻖ و ﻗﺎﺳﻂ و در ﻓﯿﺎﻓﯽ ﻋﺪوان‬‫ﺣﺎﺋﺮ ﺧﺎﺑﻂ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﻼ ﮐﺮد و ﻧﻔﻮس ﺧﺒﯿﺜﻪ اﯾﺸﺎن ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾﺪ ﻣﺠﺎزﻓﺖ و ﻃﻐﯿﺎن و ﻏﺎﯾﺖ ﻋﻨﺎد و ﺷـﻨﺎن ﺑﺎ أﻣﻨﺎء رﺣﻤﺎن ﺗﺤﻤﻞ ﺳﻤﺎع اﯾﻦ‬‫ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﮐﻪ ﻫﺎدم اﺳﺎس ﺗﺰوﯾﺮات اﻫﻞ ﻣﮑﺮ و ﻗﺎﻟﻊ ﺑﻨﯿﺎن ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ارﺑﺎب ﻏـﺪر ﺑﻮد ﻧﻨﻤﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺮﯾﻦ ﻋﺎﻟﻢ ﺟﻠﯿﻞ‬‫اﻟﺸﺄن ﺑﺮ ﺟﺴـﺘﻨﺪ و دل او را ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯿﺰاﻧﯿﺪن او از ﻣﻘﺎم او ﺧﺴـﺘﻨﺪ و ﺑﺴـﺒﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﺼﺐ و ﻋﺪاوت و ﻏﺎﯾﺖ ﺧﺒﺚ و ﺷﻘﺎوت ﻣﻘﺎم ﺟﻠﻮس‬‫اﯾﻦ ﻣﺤـﺪث ﻧﺤﺮﯾﺮ را ﻗﺎﺑـﻞ ﻏﺴﻞ و ﺗﻄﻬﯿﺮ داﻧﺴـﺘﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ آن را ﻧﺠﺲ ﭘﻨﺪاﺷـﺘﻨﺪ و آن را ﺷﺴـﺘﻨﺪ ﭘﺲ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻘﺎء ازﯾﻦ ﻋﻨﺎد و ﻟـﺪاد آن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 190‬از ‪597‬‬‫ﻣﻌﺎدن اﺣﻘﺎد ﻧﺎﺧﻮش ﺷـﺪ و رﻓﺖ و ﻣﻼزﻣﺖ ﺧﺎﻧﻪ اﻓﺎدت ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺧﻮد و ﻫﺠﺮ اﻫﻞ ﻧﺼﺐ و ﻏـﺪر اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺮد و ﻣﺨﺎﻟﻄﺖ و ﺗﺤﺪﯾﺚ اﯾﻦ‬‫ﻫﻤـﺞ رﻋـﺎع اﻗﺸـﺎب و اﻓـﺎدت اﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﺎﺣﻖ ﺷـﻨﺎس ﻧّﺼﺎب ﺗﺮك ﻓﺮﻣﻮد ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ در ﺗﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ‬‫ﺳﺄﻟﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺧﻤﯿﺴﺎ اﻟﺠﻮزي ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻘﺎء ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻣﻦ ﻣﺮﺗﺒﮥ ﻣﺼـﺮ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺳّﻘﺎء ﺑﻞ ﻟﻘﺐ ﻟﻪ ﻣﻦ وﺟﻮه اﻟﻮاﺳﻄﯿﯿﻦ و ذوي اﻟﺜﺮوة و‬‫اﻟﺤﻔﻆ رﺣﻞ ﺑﻪ اﺑﻮه ﻓﺎﺳـﻤﻌﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﯿﻔﮥ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ و اﺑﻦ زﯾﺪان اﻟﺒﺠﻠﯽ و اﻟﻤﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﺠﻨﺪي و ﺑﺎرك اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺳـّﻨﻪ و ﻋﻠﻤﻪ و اﺗﻔﻖ‬‫اﻧﻪ اﻣﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻠﻢ ﺗﺤﻤﻠﻪ ﻧﻔﻮﺳـﻬﻢ ﻓﻮﺛﺒﻮا ﺑﻪ ﻓﺎﻗﺎﻣﻮه و ﻏﺴﻠﻮا ﻣﻮﺿﻌﻪ ﻓﻤﻀﯽ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث اﺣﺪا ﻣﻦ اﻟﻮاﺳﻄﯿﯿﻦ ﻓﻠﻬﺬا ﻗّﻞ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﻋﻨﺪﻫﻢ و ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺑﻪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و از اﻓﺎده ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻧﯿﺰ رواﯾﺖ‬‫ﻧﻤﻮدن ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟﺴﻘﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﻀﺮت او ﮐﻤﺎ ﺳﺘﻌﻠﻤﻪ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺾ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﻮاﺳﻄﻪ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﻌﻄﺎر از اﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﻓﻬﺬا اﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء اﻟﺒﺎرع اﻻوﺻﺎف‪ ،‬ﻗﺪ ﺳﻘﯽ ﻣﻨﮑﺮي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﯽ‬‫اﻻﮐﻨﺎف ﮐﺎﺳﺎ ﻣﺠﺪوﺣـﮥ ﺑﺎﻟﺴﻢ اﻟـﺬﻋﺎف‪ ،‬و ﻧﻘﻊ ﺑﺎﻓﺎدﺗﻪ و اﻓﺎﺿـﺘﻪ ﻏﻠﮥ ﮐﻞ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻠﺤﻖ ﻣﺼﺎف‪ ،‬و آورده ﻣﻦ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ﻋﻠﯽ ﻣﺸـﺮع ﺻﺎف‬‫ﻓﻤﻦ ارﺗﻮي ﻣﻦ ﻣﺎء اﻻﻧﺼﺎف و ﮐﺎن ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻨﺼـﻔﮥ و اﻟﻌـﺪل اﺗﺼﺎف ﻻ ﯾﻘﺎﺑﻞ اﻟﺤﻖ ﺑﺎﻟﺨﻼف‪ ،‬و ﻻ ﯾﺒﻄﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﺘﮑﺬﯾﺐ و اﻻرﺟﺎف و‬‫ﻻ ﯾﺮده اﻧﻬﻤﺎ ﮐﺎﻓﯽ اﻟﻬـﺬر و اﻟﺴـﻔﺴﺎف‪ ،‬و ﻻ ﯾﻨﮑﺮه ﺑﻤﺤﺾ اﻟﺘﺸـﻬﯽ و اﻟﺠﺰاف‪ ،‬و ﻻ ﯾﺠﺤـﺪه ﻏﯿﺮ ﻣﺒﺎل ﺑﺎﻟﻤﯿﻞ و اﻻﺣﺠﺎف و ﻻ ﻣﮑﺘﺮث‬‫ﺑﺎﻟﺤﯿﻒ و اﻻﺟﺤﺎف‪ ،‬و ﻻ ﻣﻌﺘﻦ ﺑﺎﻻﻋﺘـﺪاء و اﻻﺳـﺮاف و ﻻ ﻣﺘﺎﻣﻞ ﻟﻠﺠﻮاﻧﺐ و اﻻﻃﺮاف و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﻨﺠﺢ و اﻻﺳـﻌﺎف ﺑﺎﻻﻧﻘﺎذ ﻋﻦ ﻣﻬﺎﻣﻪ‬‫اﻟﻀـﻼل اﻟﺴـﺮﯾﻌﮥ اﻻﺗﻼف و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟﺴﻘﺎء از ﮐﺒﺎر ﺣﻔﺎظ ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ و اﺟﻠﻪ اﻋﻼم ﻣﻤﻌﻨﯿﻦ ﺑﻮده ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و ﺳﻨﺎ و رﻓﻌﺖ و اﻋﺘﻼء او‬‫اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﺑﺎﻇﻬﺎر و ﺑﯿﺎن ﻧﺪارد و از ﻫﻤﯿﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ او از ﺻﺎﺣﺒﺎن ﺛﺮوت و ﺣﻔﻆ ﺑﻮده و ﭘﺪرش او را از اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔﻪ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪234 :‬‬‫و اﺑﻦ زﯾـﺪان ﺑﺠﻠﯽ و ﻣﻔﻀـﻞ ﺑﻦ اﻟﺠﻨـﺪي اﺣـﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮﯾﻪ ﺷـﻨﻮاﻧﯿﺪه و ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ در ﺳﻦ و ﻋﻠﻢ او را ﺑﺮﮐﺖ ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮده و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در‬‫ﺗـﺬﮐﺮه ﻗﺒﻞ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ اﻟﺴـّﻘﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم ﻣﺤـﺪث واﺳﻂ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﺳـﻤﻊ ﺑا ﺎ ﺧﻠﯿﻔﻪ‬‫اﻟﺠﻤﺤﯽ او اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﺧﺎﻟﻮﯾﻪ اﻟﺒﺎﺳـﺮي و زﮐﺮﯾﺎ اﻟّﺴﺎﺟﯽ و اﺑﺎ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻮاﺳﻄﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻟا ﺘﺴﺘﺮي‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻘﻮاس و اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺮزاز و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻌﻠﻮي و اﺑﻮ ﻧﺼﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ارﺑﻌﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﺻﺤﺎﺑﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ و آﺧﺮون ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻘﻮﻟﻮن‬‫ﻟﻢ ﻧﺮﻣﻊ اﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء ﮐﺘﺎﺑﺎ و اﻧﻤﺎ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﻔﻈﺎ و ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﺠﻠّﺎﺑﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﻮاﺳﻄﯿﯿﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ‬‫اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻤﯿـﺪ اﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻋﺸـﺮة و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟﻮﺻﺎ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﺤﻤﺎري اﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﻌﻄﺎر ﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻧﺎ اﺑﻮ ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﻧﺎ ﻣﺴـﺪدﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻮاﻧـﮥ ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﺳﺄﻟﺖ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻗﻠﺖ ﻣﻦ اﯾﻦ ﯾﺠﻮز ان اﻋﺘﻤﺮ ﻗﺎل ﻓﺮﺿﻬﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻﻫﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ذا اﻟﺤﻠﯿﻔﮥ و ﻻﻫﻞ اﻟﺸﺎم اﻟﺠﺤﻔﮥ و ﻻﻫﻞ ﻧﺠﺪ ﻗﺮﻧﺎ‬‫ﻗﺎل اﻟّﺴﻠﻔﯽ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ﺳﺒﻖ‬‫و اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ ﺳﻘﺎ ﮔﻔﺘﻪ و اﺷﺘﻬﺮ ﺑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻤﺨﺘﺎر‬‫اﻟﻤﺮﺑّﯽ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳﻤﻊ اﺑﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﺤﺒﺎب اﻟﺠﻤﺤﯽ و زﮐﺮّﯾﺎ‬‫ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺴﺎﺟﯽ و ﻋﺒﺪ ان ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﻫﻮازي و اﺑﺎ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ زﻫﯿﺮ اﻟﺘﺴﺘﺮي و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ اﻟﺠﻮﻧﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس‬‫اﻟﻤﻘـﺎﻧﻌﯽ و ﺑا ﺎ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ داود اﻟّﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و ﺧﻠﻘﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ اﻟﻐﺮﺑﺎء روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ اﻟﻘّﻮاس و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﺜّﻠﺎج و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﻮاﺳـﻄﯽ و اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻘﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 191‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم ﻣﺤـﺪث واﺳﻂ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ و اﺑﺎ ﯾﻌﻠﯽ و ﻣﻨﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﮐﺎن ﻣﻦ‬‫اﺋﻤـﮥ اﻟﻮاﺳـﻄﯿﯿﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و ذوي اﻟﻤﺮوة و اﻟﻮﺟﺎﻫﮥ ﯾﺤﺪث ﺣﻔﻈﺎ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﻪ ‪ 373‬و ﻣﺮزا ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ‬‫ﺧـﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ در ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻘﺎء و ﻗﺎل ﺑﻔﺘـﺢ اﻟـّﺴ ﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و اﻟﻘﺎف‬‫اﻟﻤﺸّﺪدة ﻫﺬا ﻟﻤﻦ ﯾﺴﻘﯽ اﻟﻨﺎس اﻟﻤﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪235 :‬‬‫و اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ ﺑا ﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﺨﺘﺎر اﻟﻤﺮﺑﯽ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻘﺎء ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ‬‫ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﺠﺒﺎب اﻟﺠﻤﺤﯽ و زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺴﺎﺟﯽ و ﻋﺒﺪ ان ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﻫﻮازي و اﺑﺎ ﯾﻌﻠﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ زﻫﯿﺮ اﻟﺘﺴﺘﺮي و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟﺠﻮﻧﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻌﺒـﺎس اﻟﻤﻘﺎﻧﻌﯽ و اﺑﺎ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ داود اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و ﺧﻠﻘـﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ اﻟﻐﺮﺑـﺎء روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﻮاس و اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟّﺜﻠّﺎج و اﺑﻮ‬‫ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﻮاﺳﻄﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒّﯽ و اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﻄﺒﻘﺎت‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي اﻟﺤﻨﻔﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن در‬‫ﺳﻔﺮ ﻋﺮاق ﺑﻨﻈﺮ ﻋﺒﺪ ﻣﻔﺘﺎق رﺳﯿﺪه ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﻀﻠﮑﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺚ ﻃﻮاﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ ﺳﻖ اﻟﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻗﺎل‬‫اﻧﺲ ﻓﮑﻨﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒـﺎب ﻓﺠـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮددﺗﻪ رﺟـﺎء ان ﯾﺠﯽء رﺟـﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﺛﻢ ﺟـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻞ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻧﺖ‬‫اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ إﻟﯿﻪ و ﻗﺪ دﻋﻮت ان ﯾﺴﻮق اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ‬‫و اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ ﺻـﺎﺣﺐ ﻓﻀـﻞ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻧﺒـﻞ ﻣﻮﻓﻮر و ﻣﻌﺮوف ﺑﺘﻘـﺪم و اﻣـﺎﻣﺖ و ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻔﻘﻪ و رﯾـﺎﺳﺖ و اﻣـﺎم ﮐﺒﯿﺮ اﻟﺸﺄن و ﻓﻘﯿﻪ رﻓﯿﻊ‬‫اﻟﻤﮑﺎن ﺻﺎﺣﺐ اﻗﻮال ﻣﻔﯿﺪه و ﻣﺆﻟﻒ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺣﻤﯿﺪه ﺳﺪﯾﺪه اﺳﺖ و ﺑﺴﻨﺪﺳﺖ در ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ و ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺎن او ﻣﺰﻋﻮم ﺣﻀﺮات ﮐﻪ‬‫ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﭘﻨـﺎه ﺑﺨـﺪا او را ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻔﻘﯿﻪ ﻧﻤﻮده و ﮐﺘﺎب ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ او را اﺻـﻼح ﻓﺮﻣﻮده ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫ﺳﻠﯿﻤـﺎن اﻟﮑﻔﻮي در ﮐﺘﺎﺋﺐ اﻋﻼم اﻻﺧﯿﺎر ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺴـﻤﺮﻗﻨﺪي ﮐﺎن ﯾﻌﺮف ﺑﺎﻣﺎم‬‫اﻟﻬﺪي و ﮐﺎن ﻣﺸـﻬﻮرا ﺑﺎﻟﮑﻨﯿﮥ و اﻟﻔﻘﯿﻪ و ﻓﯽ ﺗﻘﺪﻣﮥ اﻟﻤﻘّﺪﻣﮥ ﻗﯿﻞ ﺳـﻤﺎه اﻟﻨﺒّﯽ ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻟﻤﺎ روي اﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑﺘﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ‬‫ﻋﺮﺿﻪ ﻋﻠﯽ روﺿﮥ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺑﺎت اﻟﻠّﯿﻠﮥ ﻓﺮاي اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻨﺎوﻟﻪ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﮐﺘﺎﺑﮏ ﯾﺎ ﻓﻘﯿﻪ ﻓﺎﻧﺘﺒﻪ‬‫ﻓﻮﺟـﺪ ﻓﯿﻪ ﻣﻮاﺿﻊ ﻣﻤّﺤﻮة ﻓﮑـﺎن ﯾﺘﺒّﺮك ﺑﺎﺳﻢ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ و ﻟﻪ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن و اﻟﻨﻮازل و اﻟﻌﯿﻮن و اﻟﻔﺘﺎوي و ﺧﺰاﻧـﮥ اﻟﻔﻘﻪ و ﺑﺴـﺘﺎن‬‫اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼـﻨﯿﻔﺎت ﮐﺎﻟﻤﻘﺪﻣـﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺑﯿﻦ اﻟﻨﺎس ﻣﻘﺪﻣـﮥ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟﺘﻘﺪﻣﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرة ﻗﺒﯿﻞ ﻫﺬا و ﺷـﺮح اﻟﻤﻘﺪﻣﮥ و‬‫ﮐﺘﺎب ﺗﺎﺳـﯿﺲ اﻟﻨﻈﺎﺋﺮ و ﮐﺘﺎب ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻟﺮواﯾـﮥ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻬﻨﺪواﻧﯽ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺼّﻔﺎر ﻋﻦ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻤﺎﻋﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪236 :‬‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﯾﻮﺳﻒ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﻪ ﺷـﺮح اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼﻐﯿﺮ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺮﺷﯽ در ﺟﻮاﻫﺮ‬‫ﻣﻀـﯿﻪ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻨﻔّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪّي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻣﺎم اﻟﻬﺪي ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 192‬از ‪597‬‬‫أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻬﻨﺪواﻧﯽ و ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻻﻗﻮال اﻟﻤﻔﯿﺪة و اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺗﻮﻓﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺜﻠﺜﺎء ﻻﺣﺪي ﻋﺸـﺮة‬‫ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ و ﻟﻨﺎ آﺧﺮ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي ﻗﺒﻞ ﻫﺬا ﻓﯽ اﻟّﺰﻣﻦ اﻟﻤﺘﻘﺪم ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟﮑﻨﯽ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻨﺼـﺮ ﻫﺬا ﺗﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن ارﺑﻊ ﻣﺠﻠﺪات و اﻟﻨﻮازل ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﺧﺰاﻧﮥ اﻟﻔﻘﻪ و ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺴﺘﺎن و ﻋﻠﯽ‬‫ﻗﺎري در اﺛﻤﺎر ﺟّﻨﯿﻪ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟﺤﻨﻔﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻣﺎم اﻟﻬﺪي ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ‬‫ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻬﻨـﺪواﻧﯽ و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ اﻻﻗﻮال اﻟﻤﻔﯿﺪة و اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺤﻤﯿﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن ارﺑﻊ ﻣﺠﻠﺪات و اﻟﻨﻮازل ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﺧﺰاﻧﮥ اﻟﻔﻘﻪ‬‫ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ و ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ و ﮐﺘﺎب ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﮐﺘﺎب ﺳّﻤﺎه اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻟﺨﻼف و ﻟﻪ اﻟﻤﻘﺪﻣﮥ اﻟﻤﺸﻬﻮرة ﻣﺎت‬‫ﺑﮑﻮرة ﺑﻠﺦ ﺳـﻨﻪ ﺳﺖ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻻزدي در‬‫ذﮐﺮ ﻣﺘﻮﻓﯿﻦ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟّﺴـ ﻤﺮﻗﻨﺪي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ و ﺗﺎج‬‫اﻟـﺪﯾﻦ دﻫـﺎن در ﮐﺘﺎب ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠّﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻟﻐﺎﻓﻠﯿﻦ ﻟﻼﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ أﺑﯽ اﻟﻠﯿﺚ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟـّﺴ ﻤﺮﻗﻨﺪي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻋﻠﯽ اﻻﺟﻬﻮري ﻋﻦ اﻟﻨﻮر ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺮاﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﻟﻬﺮﺳﺎﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج اﻟﻐﺰي ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟـّﺴ ﻌﻮد ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺒﺼـﺮي ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻟﻮﻗﺖ‬‫أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺴﯿﺮاﻓﯽ ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﺑﯽ ﻣﺎﻟﮏ ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ زرﻋﮥ اﻟﺮازي اﻟﺒﻠﺨﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي ﻓﺬﮐﺮه و ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ ﻟﻠﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ أﺑﯽ اﻟﻠﯿﺚ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟـّﺴ ﻤﺮﻗﻨﺪي اﻟﺤﻨﻔﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻣﻔﯿـﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋﮥ و‬‫ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﺑﺎﺑـﺎ ﻓﯽ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ و اﻻﺛـﺎر اﻟﻮاردة ﻓﯽ اﻵـداب اﻟﺸـﺮﻋﯿﮥ و اﻟﺨﺼـﺎل و اﻻﺧﻼق و ﺑﻌﺾ اﻻﺣﮑﺎم اﻟﻔﺮﻋـّﯿ ﮥ ﯾﺮوي اﻧﻪ ﺛﻠﺚ ﻧﺴـﺦ‬‫اﻟﮑﺒﺮي و اﻟﻮﺳﻄﯽ و اﻟﺼﻐﺮي و اﻟﻤﻮﺟﻮد ﻓﯽ ﺑﻼد اﻟﻌﺮب و اﻟّﺮوم ﻫﻮ اﻟّﺼﻐﺮي اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪237 :‬‬‫ﻓﻬـﺬا اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻠﯿﺚ اﻟﻔﻘﯿﻪ‪ ،‬اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻣﺎم اﻟﻬـﺪي ﻋﻨـﺪ ﮐﻞ ﺧﺎﻣﻞ و ﻧﺒﯿﻪ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﺜﺒﺖ اﻟﻐﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﺘﻨﻮﯾﻪ‪ ،‬اﻟّﺬي ﻋّﺰ ﻟﻪ ﻣﺜﯿﻞ و ﺷﺒﯿﻪ ﯾﺮﺷـﺪ‬‫ﺑﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐـّﻞ ﻣﻨﺼﻒ و ﯾﻬـﺪﯾﻪ و ﯾﺠـﺬم ﺑﻪ اﺻـﻞ ﮐﻞ ﻣﺮﺗﺎب ﺳـﻔﯿﻪ ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻮﺟﯿﻪ ﮐﯿﻒ ﻻ ﯾﺨﺮج ﻋﻦ اﻟﺘﻨﺒﯿﻪ و ﻻ‬‫ﯾﻘﻒ ﻋﻦ اﻟﺘﻤﻮﯾﻪ ﻣﻊ اﻧﻪ ﯾﻮّﺟﻪ إﻟﯿﻪ ﮐﻞ اﻟﺘﻮﺟﯿﻪ ﻫﻮادي اﻻﯾﻘﺎظ و اﻟﺘﻨﺒﯿﻪ ﻓﺎﻟﻠّﻪ ﺣﺴﯿﺒﻪ و ﻣﺠﺎزﯾﻪ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﻟﺼﺎﺣﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در اﺷﻌﺎر ﺑﻠﯿﻐﻪ ﺧﻮد ﻧﻈﻢ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎل ﺻﺤﺖ و ﺗﺤﻘﻖ آن ﺣﺘﻤﺎ و‬‫ﺟﺰﻣﺎ ﻣﮑﺮرا و ﻣﻮﮐﺪا ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺼﺎﺣﺐ‬‫ﺣّﺐ اﻟﻨﺒﯽ و اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻣﻌﺘﻤﺪي إذ اﻟﺨﻄﻮب اﺳﺎءت راﯾﻬﺎ ﻓﯿﻨﺎ‬‫اﯾﺎ اﺑﻦ ﻋﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺳﺎد اﻻﻧﺎم و ﺳﺎس اﻟﻬﺎﺷﻤﯿﯿﻨﺎ‬‫ﯾﺎ ﻣﺪره اﻟﺪﯾﻦ ﯾﺎ ﻓﺮد اﻟﺰﻣﺎن أﺻﺦ ﻟﻤﺪح ﻣﻮﻟﯽ ﯾﺮي ﺗﻔﻀﯿﻠﮑﻢ دﯾﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﺳﺒﻘﮏ ﻓﯽ اﻻﺳﻼم ﻟﻮ ﻋﺮﻓﻮا و ﻫﺬه اﻟﺨﺼﻠﮥ اﻟﻐّﺮاء ﺗﮑﻔﯿﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﻋﻠﻤﮏ ان زﻟّﻮا و ان وﻫﻨﻮا و ﻗﺪ ﻫﺪﯾﺖ ﮐﻤﺎ اﺻﺒﺤﺖ ﺗﻬﺪﯾﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﺟﻤﻌﮏ ﻟﻠﻘﺮآن ﺗﻌﺮﻓﻪ ﻟﻔﻈﺎ و ﻣﻌﻨﯽ و ﺗﺎوﯾﻼ و ﺗﺒﯿﯿﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﺣﺎﻟﮏ ﻋﻨﺪ اﻟﻄﯿﺮ ﺗﺤﻀﺮه ﺑﺪﻋﻮة ﻧﻠﺘﻬﺎ دون اﻟﻤﺼّﻠﯿﻨﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﺑﺬﻟﮏ ﻟﻠﻌﺎﻓﯽ اﻻﺳﯿﺮ و ﻟﻠﻄﻔﻞ اﻟّﺼﻐﯿﺮ و ﻗﺪ اﻋﻄﯿﺖ ﻣﺴﮑﯿﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﺻﺒﺮك إذ ﺧﺎﻧﻮا و إذ ﺧﺘﺮوا ﺣﺘﯽ ﺟﺮي ﻣﺎ ﺟﺮي ﻓﯽ ﯾﻮم ﺻّﻔﯿﻨﺎ‬‫ﻫﻞ ﻣﺜﻞ ﻓﺘﻮاك إذ ﻗﺎﻟﻮا ﻣﺠﺎﻫﺮة ﻟﻮ ﻻ ﻋﻠﯽ ﻫﻠﮑﻨﺎ ﻓﯽ ﻓﺘﺎوﯾﻨﺎ‬‫ﯾﺎ رّب ﺳّﻬﻞ زﯾﺎراﺗﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪﻫﻢ ﻓﺎن روﺣﯽ ﺗﻬﻮي ذﻟﮏ اﻟﻄﯿﻨﺎ‬‫ﯾﺎ رّب ﺻّﯿﺮ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﺘﻬﻢ و ﻣﺤﺸﺮي ﻣﻌﻬﻢ آﻣﯿﻦ اﻣﯿﻨﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻠﺼﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﯽ‬‫اﻟﮑﻔﺎة ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ ان ﻗﻠﺒﯽ ﻋﻨﺪﮐﻢ ﻗﺪ وﻗﻔﺎ‬‫ﮐﻠﻤﺎ ﺟّﺪدت ﻣﺪﺣﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻗﺎل ذو اﻟﻨﺼﺐ ﯾﺴّﺐ اﻟّﺴﻠﻔﺎ‬‫ﻣﻦ ﮐﻤﻮﻻي ﻋﻠﯽ زاﻫﺪا ﻃﻠﻖ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺛﻼﺛﺎ و وﻓﯽ‬‫ﻣﻦ دﻋﯽ ﻟﻠﻄﯿﺮ إذ ﯾﺎﮐﻠﻪ و ﻟﻨﺎ ﻓﯽ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا ﻣﮑﺘﻔﯽ‬‫ﻣﻦ وﺻﯽ اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ ﻋﻨﺪﮐﻢ ﻓﻮﺻﯽ اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ ﯾﺼﻄﻔﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫و ﻟﻠﺼﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﯽ اﻟﮑﻔﺎة ﻣﻦ ﮐﻤﻮﻻﻧﺎ ﻋﻠﯽ و اﻟﻮﻏﯽ ﯾﺤﻤﯽ ﻟﻈﺎﻫﺎ‬‫ﻣﻦ ﯾﺼﯿﺪ اﻟﺼﯿﺪ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﻈﺒﯽ ﺣﯿﻦ اﻧﺘﻀﺎﻫﺎ‬‫اﻧﺘﻀﺎﻫﺎ ﺛﻢ اﻣﻀﺎ ﻫﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﺎرﺗﻀﺎﻫﺎ‬‫ﻣﻦ ﻟﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﯾﻮم وﻗﻌﺎت ﻻ ﺗﻀﺎﻫﯽ‬‫ﮐﻢ و ﮐﻢ ﺣﺮب ﻋﻘﺎم ﺳّﺪ ﺑﺎﻟﺼﻤﺼﺎم ﻓﺎﻫﺎ‬‫اذﮐﺮا اﻓﻌﺎل ﺑﺪر ﻟﺴﺖ اﺑﻐﯽ ﻣﺎ ﺳﻮاﻫﺎ‬‫اذﮐﺮا ﻏﺰوة اﺣﺪ اﻧﻪ ﺷﻤﺲ ﺿﺤﺎﻫﺎ‬‫اذﮐﺮا ﺣﺮب ﺣﻨﯿﻦ اﻧﻪ ﺑﺪر دﺟﺎﻫﺎ‬‫و اذﮐﺮ اﻻﺣﺰاب ﺗﻌﻠﻢ اﻧﻪ ﻟﯿﺚ ﺷﺮاﻫﺎ‬‫و اذﮐﺮا اﻣﺮ ﺑﺮاءة و اﺻﺪﻗﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺗﻼﻫﺎ‬‫و اذﮐﺮا ﻣﻬﺠﮥ ﻋﻤﺮو ﮐﯿﻒ اﻓﻨﺎﻫﺎ ﺗﺠﺎﻫﺎ‬‫و اذﮐﺮا ﻣﻦ زوج اﻟﺰﻫﺮاء ﮐﯿﻤﺎ ﯾﺘﺒﺎﻫﯽ‬‫و اذﮐﺮا ﺑﮑﺮة ﻃﯿﺮ ﻓﻠﻘﺪ ﻃﺎر ﻧﺒﺎﻫﺎ‬‫و اذﮐﺮا ﻟﯽ ﻗﻠﻞ اﻟﻌﻠﻢ و ﻣﻦ ﺣّﻞ ذراﻫﺎ‬‫ﺣﺎﻟﻪ ﺣﺎﻟﮥ ﻫﺎرون ﻟﻤﻮﺳﯽ ﻓﺎﻓﻬﻤﺎﻫﺎ‬‫اﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻋﻠﯽ ﻻ ﻣﻨﯽ اﻟﻘﻮم ﺳﻔﺎﻫﺎ‬‫اﻫﻤﻠﻮا ﻗﺮﺑﺎه ﺟﻬﻼ و ﺗﺨﻄﻮا ﻣﻘﺘﻀﺎﻫﺎ‬‫رّدت اﻟﺸﻤﺲ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﻏﺎب ﺳﻨﺎﻫﺎ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪238 :‬‬‫اول اﻟﻨﺎس ﺻﻼة ﺟﻌﻞ اﻟﺘﻘﻮي ﺣﻼﻫﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﯽ اﻟﮑﻔﺎة ﻓﯽ ﻣﺪح ﻋﻠﯽ‬‫ﻫﻮ اﻟﺒﺪر ﻓﯽ ﻫﯿﺠﺎء ﺑﺪر و ﻏﯿﺮه ﻓﺮاﺋﺼﻪ ﻣﻦ ذﮐﺮه اﻟّﺴﯿﻒ ﺗﺮﻋﺪ‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 193‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 194‬از ‪597‬‬‫و ﮐﻢ ﺧﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﯿﺒﺮ ﻗﺪ روﯾﺘﻢ و ﻟﮑﻨﮑﻢ ﻣﺜﻞ اﻟﻨﻌﺎم ﺗﺸّﺮد‬‫و ﻓﯽ اﺣﺪ وﻟّﯽ رﺟﺎل و ﺳﯿﻔﻪ ﯾﺴﻮّد وﺟﻪ اﻟﮑﻔﺮ و ﻫﻮ ﻣﺴّﻮد‬‫ﻋﻠّﯽ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﺎ ﻃﺎر ذﮐﺮه و ﻗﺎﻣﺖ ﺑﻪ اﻋﺪاؤه و ﻫﯽ ﺗﺸﻬﺪ‬‫و ﻣﺎ ﺳّﺪ ﻋﻦ ﺧﯿﺮ اﻟﻤﺴﺎﺟﺪ ﺑﺎﺑﻪ و أﺑﻮاﺑﻬﻢ إذ ذاك ﻋﻨﻪ ﺗﺴّﺪد‬‫و زوﺟﺘﻪ اﻟﺰﻫﺮاء ﺧﯿﺮ ﮐﺮﯾﻤﮥ ﻟﺨﯿﺮ ﮐﺮﯾﻢ ﻓﻀﻠﻬﺎ ﻟﯿﺲ ﺑﺠﺤﺪ‬‫و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ‬‫ﻣﺎ ﻟﻌﻠّﯽ اﻟﻌﻠﯽ اﺷﺒﺎه ﻻ و اﻟّﺬي ﻻ اﻟﻪ اﻻ ﻫﻮ‬‫ﻣﺒﻨﺎه ﻣﺒﻨﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺗﻌﺮﻓﻪ و اﺑﻨﺎه ﻋﻨﺪ اﻟﺘﻔﺎﺧﺮ اﺑﻨﺎه‬‫ان ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻼ ﻋﻠﯽ ﺷﺮف ﻟﻮ راﻣﻪ اﻟﻮﻫﻢ زّل ﻣﺮﻗﺎه‬‫اﯾﺎ ﻏﺪاة اﻟﮑﺴﺎء ﻻ ﺗﻬﻨﯽ ﻋﻦ ﺷﺮح ﻋﻠﯿﺎه إذ ﺗﮑﺴﺎه‬‫ﯾﺎ ﺿﺤﻮة اﻟّﻄﯿﺮ ﺑّﯿﻨﯽ ﺷﺮﻓﺎ ﻓﺎز ﺑﻪ ﻻ ﯾﻨﺎل اﻗﺼﺎه‬‫ﺑﺮاة اﺳﺘﻌﻠﻤﯽ اداءك ﻣﻦ اﻗﻌﺪ ﻋﻨﻪ و ﻣﻦ ﺗﻮﻟّﺎه‬‫ﯾﺎ ﻣﺮﺣﺐ اﻟﮑﻔﺮ ﻗﺪ اذاﻗﮏ ﻣﻦ ﺣّﺮ اﻟّﻈﺒﯽ ﻣﺎ ﮐﺮﻫﺖ ﺳﻘﯿﺎه‬‫ﯾﺎ ﻋﻤﺮو ﻣﻦ ذا اﻟّﺬي اﻧﺎ ﻟﮏ ﻣﻦ ﺻﺎرﻣﻪ اﻟﺤﺘﻒ ﺣﯿﻦ ﺗﻠﻘﺎه‬‫اﻣﺎ رأﯾﺘﻢ ﻣﺤﻤﺪا ﺣﺪﺑﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺪ ﺣﺎﻃﻪ و رﺑّﺎه‬‫و اﺧﺘّﺼﻪ ﯾﺎﻓﻌﺎ و آﺛﺮه و اﻋﺘﺎﻣﻪ ﻣﺨﻠﺼﺎ و اﺧﺎه‬‫زّوﺟﻪ ﺑﻀﻌﮥ اﻟﻨﺒﻮة إذ راه ﺧﯿﺮ اﻣﺮئ و اﺗﻘﺎه‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا ﻟا ﺼﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد اﻟـﺬي ﻓﺎق ﻓﯽ اﻟﻔﻀﻞ و ﺳﺎد ﻗـﺪ اﺑﺎن ﺻـﺤﮥ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻟﮑّﻞ ذي ﺳـﺪاد ﺣﯿﺚ ﻧﻈﻤﻪ ﺟﺎزﻣﺎ ﺑﺜﺒﻮﺗﻪ ﻻﺑﯽ‬‫اﻻﺋﻤﮥ اﻻ ﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ رب اﻟﻌﺒﺎد‪ ،‬ﻓﺠﺰم اﺻﻞ اﻟﺒﻬﺖ و اﻟّﻠﺪاد و ﻗﻠﻊ اّس اﻟﻤﮑﺎﺑﺮة و اﻟﻌﻨﺎد و اﻟﻘﻢ اﻟﺤﺠﺮ ﻓﯽ ﻓﻢ ﮐﻞ‬‫ﺷﺎﺣﻦ ذي اﺣﺘـﺪاد ﻣﻨﻄﻮ ﻋﻠﯽ ﮐﻮاﻣﻦ اﻟﻀـﻐﺎﺋﻦ و اﻻﺣﻘﺎد و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ ﺑﺎﻟﻬﺪاﯾـﮥ و اﻻرﺷﺎد‪ ،‬و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻣﻤﺪوح اﮐﺎﺑﺮ ﻧﻘﺎد و‬‫ﻣﻘﺒﻮل اﻋـﺎﻇﻢ اﻣﺠﺎد ﻋﻠﻤﺎي ﺳـﻨﯿﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ زاﻫﺮه و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﺎﺛﺮ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﮑﺎرم ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﺪاﺋـﺢ ﺳـﻨﯿﻪ و‬‫ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﻠّﯿﻪ ﺑﺮاي او ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ در ﯾﺘﯿﻤﮥ اﻟﺪﻫﺮ در ﻗﺴﻢ ﺛﺎﻟﺚ از اﻗﺴﺎم ﮐﺘﺎب‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒـﺎب اﻟﺜـﺎﻟﺚ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﻟـّﺼ ﺎﺣﺐ أﺑﯽ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد و اﯾﺮاد ﻟﻤﻊ ﻣﻦ اﺧﺒﺎره و ﻋﺰر ﻧﻈﻤﻪ و ﻧﺜﺮه ﻟﯿﺴﺖ ﺗﺤﻀـﺮﻧﯽ ﻋﺒﺎرة‬‫ارﺿﺎﻫـﺎ ﻟﻼﻓﺼـﺎح ﻋﻦ ﻋﻠﻮ ﻣﺤﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻻدب و ﺟﻼﻟـﮥ ﺷﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﻮد و اﻟﮑﺮم و ﺗﻔﺮده ﺑﻐﺎﯾﺎت اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ و ﺟﻤﻌﻪ اﺷـﺘﺎت اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ‬‫ﻻن ﻫﻤﮥ ﻗﻮﻟﯽ ﺗﻨﺨﻔﺾ ﻋﻦ ﺑﻠﻮغ ادﻧﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﻌﺎﻟﯿﻪ و ﺟﻬﺪ و ﺻﻔﯽ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻦ اﯾﺴﺮ ﻓﻮاﺿﻠﻪ و ﻣﺴﺎﻋﯿﻪ و ﻟﮑﻨﯽ اﻗﻮل ﻫﻮ ﺻﺪر اﻟﻤﺸﺮق‬‫و ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﻤﺠـﺪ و ﻏّﺮة اﻟّﺰﻣﺎن و ﯾﻨﺒﻮع اﻟﻌـﺪل و اﻻﺣﺴﺎن و ﻣﻦ ﻻ ﺣﺮج ﻓﯽ ﻣـﺪﺣﻪ ﺑﮑﻞ ﻣﺎ ﯾﻤﺪح ﺑﻪ ﻣﺨﻠﻮق و ﻟﻮﻻه ﻣﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﻟﻠﻔﻀﻞ ﻓﯽ‬‫دﻫﺮﻧـﺎ ﺳﻮق و ﮐـﺎﻧﺖ اﯾـﺎﻣﻪ ﻟﻠﻌﻠﻮﯾـﮥ و اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻻدﺑـﺎء و اﻟﺸـﻌﺮاء و ﺣﻀـﺮﺗﻪ ﻣﺤﻂ رﺣﺎﻟﻬﻢ و ﻣﻮﺳﻢ ﻓﻀـﻼﺋﻬﻢ و ﻣﺘﺮع آﻣﺎﻟﻬﻢ و اﻣﻮاﻟﻪ‬‫ﻣﺼـﺮوﻓﮥ إﻟﯿﻬﻢ و ﺻـﻨﺎﺋﻌﻪ ﻣﻘﺼﻮرة ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﻫﻤﺘﻪ ﻓﯽ ﻣﺠﺪ ﯾﺸـّﯿﺪه و اﻧﻌﺎم ﯾﺠﺪده و ﻓﺎﺿﻞ ﯾﺼﻄﻨﻌﻪ و ﮐﻼم ﺣﺴﻦ ﯾﺼﻨﻌﻪ او ﯾﺴﻤﻌﻪ و ﻟﻤﺎ‬‫ﮐﺎن ﻧﺎدرة ﻋﻄﺎرد ﻓﯽ اﻟﺒﻼﻏﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪239 :‬‬‫و واﺳـﻄﮥ ﻋﻘﺪ اﻟﺪﻫﺮ ﻓﯽ اﻟﺴﻤﺎﺣﮥ ﺟﻠﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻵﻓﺎق و اﻗﺎﺻﯽ اﻟﺒﻼد ﮐﻞ ﺧﻄﺎب ﺟﺰل و ﻗﻮال ﻓﺼﻞ و و ﺻﺎرت ﺣﻀﺮﺗﻪ ﻣﺸﺮﻋﺎ ﻟﺮواﺋﻊ‬‫اﻟﮑﻼم و ﺑﺪاﺋﻊ اﻻﻓﻬﺎم و ﺛﻤﺎر اﻟﺨﻮاﻃﺮ و ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻣﺠﻤﻌﺎ ﻟﺼﻮب اﻟﻌﻘﻮل و ذوب اﻟﻌﻠﻮم و درر اﻟﻘﺮاﺋﺢ ﻓﺒﻠﻎ ﻣﻦ اﻟﺒﻼﻏﮥ ﻣﺎ ﯾﻌﺪ ﻓﯽ اﻟﺴﺤﺮ و‬‫ﯾﮑﺎد ﯾﺪﺧﻞ ﻓﯽ ﺣّﺪ اﻻﻋﺠﺎز و ﺳﺎر ﮐﻼﻣﻪ ﻣﺴـﯿﺮ اﻟﺸـﻤﺲ و ﻧﻈﻢ ﻧﺎﺣﯿﺘﯽ اﻟﺸـﺮق و اﻟﻐﺮب و اﺣﺘّﻒ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺠﻮم اﻻرض و اﻓﺮاد اﻟﻌﺼﺮ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 195‬از ‪597‬‬‫اﺑﻨﺎء اﻟﻔﻀﻞ و ﻓﺮﺳﺎن اﻟﺸـﻌﺮ ﻣﻦ ﯾﺮﺑﯽ ﻋﺪدﻫﻢ ﻋﻠﯽ ﺷـﻌﺮاء اﻟﺮﺷﯿﺪ و ﻻ ﯾﻘﺼﺮون ﻋﻨﻬﻢ ﻓﯽ اﻻﺧﺬ ﺑﺮﻗﺎب اﻟﻘﻮاﻓﯽ و ﻣﻠﮏ رق اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﺎﻧﻪ‬‫ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﺑﺒـﺎب اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻔﺎء و اﻟﻤﻠﻮك ﻣﺜﻞ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﺑﺒﺎب اﻟﺮﺷـﯿﺪ ﻣﻦ ﻓﺤﻮﻟـﮥ اﻟﺸـﻌﺮاء اﻟﻤـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﮐﺎﺑﯽ ﻧﻮاس و أﺑﯽ اﻟﻌﺘﺎﻫﯿـﮥ و‬‫اﻟﻌﺘﺎﺑﯽ و اﻟﻨﻤﺮي و ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ و أﺑﯽ اﻟّﺸﯿﺺ و ﻣﺮوان ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺼﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺎذر و ﺟﻤﻌﺖ ﺣﻀﺮة اﻟﺼﺎﺣﺐ ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن و اﻟّﺮي‬‫و ﺟﺮﺟﺎن ﻣﺜﻞ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺴـﻼﻣﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ و أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺪﯾﻬﯽ و أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﺮﺳـﺘﻤﯽ و أﺑﯽ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟّﻀﺒﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻌﻼء و أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺨﺎزن و أﺑﯽ‬‫ﻫـﺎﺷﻢ اﻟﻌﻠﻮي و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺠﻮﻫﺮي و ﺑﻨﯽ اﻟﻤﻨﺠﻢ و اﺑﻦ ﺑﺎﺑـﮏ و اﺑﻦ اﻟﻘﺎﺷـﺎﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺸﺎﺷـﯽ و أﺑﯽ‬‫اﻟﻌﻼء اﻻﺳﺪي و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻐﻮﯾﺮي و أﺑﯽ دﻟﻒ اﻟﺨﺰرﺟﯽ و أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺸـﻬﺮ زوري و أﺑﯽ ﻣﻌﻤﺮ اﻹﺳﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و أﺑﯽ اﻟﻔﯿﺎض اﻟﻄﺒﺮي‬‫و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻤﻦ ﻟﻢ ﯾﺒﻠﻐﻨﯽ ذﮐﺮﻫﻢ او ذﻫﺐ ﻋﻨﯽ اﺳﻤﻪ و ﻣﺪﺣﻪ ﻣﮑﺎﺗﺒﮥ اﻟﺸﺮﯾﻒ اﻟﻤﻮﺳﻮي اﻟﺮﺿﯽ و اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﻀﺎﺑﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺎج و اﺑﻦ‬‫ﺳﮑﺮة و اﺑﻦ ﻧﺒﺎﺗﮥ و ﻟﺬﮐﺮ ﮐﻞ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء ﻣﮑﺎن ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻣﺎ ﻣﺘﻘﺪم او ﻣﺘﺎﺧﺮ و ﻣﺎ اﺣﺴﻦ و اﺻﺪق ﻗﻮل اﻟّﺼﺎﺣﺐ‬‫اّن ﺧﯿﺮ اﻟﻤﺪاح ﻣﻦ ﻣﺪﺣﺘﻪ ﺷﻌﺮاء اﻟﺒﻼد ﻓﯽ ﮐﻞ ﻧﺎدي‬‫و ﻋﻤﺎد اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔـﺪاء اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻮد در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ‬‫وﻓﺎة اﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴﻨﮥ ﻣﺎت اﻟﺼﺎﺣﺐ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد وزﯾﺮ ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ رﮐﻦ اﻟّﺪوﻟﻪ ﺑﺎﻟّﺮي و ﻧﻘﻞ اﻟﯽ اﺻﻔﻬﺎن‬‫و دﻓﻦ ﺑﻬـﺎ و ﮐـﺎن اﻟﺼـﺎﺣﺐ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اوﺣـﺪ زﻣـﺎﻧﻪ ﻋﻠﻤـﺎ و ﻓﻀـﻼ و ﺗـﺪﺑﯿﺮا و ﮐﺮﻣﺎ و ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺎﻧﻮاع اﻟﻌﻠﻮم و ﺟﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ ﻣﺎ ﻟﻢ‬‫ﯾﺠﻤﻌﻪ ﻏﯿﺮه و ﻫﻮ اول ﻣﻦ ﻟّﻘﺐ ﺑﺎﻟﺼﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻟﻮزراء ﻻﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺼـﺤﺐ اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﺛﻢ اﻃﻠﻖ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻫﺬا اﻟّﻠﻘﺐ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻟّﯽ اﻟﻮزارة و ﺑﻘﯽ ﻋﻠﻤﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ﺳـﻤﯽ ﺑﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ وﻟّﯽ اﻟﻮزارة و ﮐﺎن اوﻻ وزﯾﺮ اﻟﻤﺆّﯾﺪ اﻟّﺪوﻟﮥ ﺑﻦ رﮐﻦ اﻟّﺪوﻟﮥ ﻓﻠّﻤﺎ ﻣﺎت‬‫ﻣﺆّﯾـﺪ اﻟﺪوﻟـﮥ و اﺳـﺘﻮﻟﯽ اﺧﻮه ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻤﻠﮑﺘﻪ اﻗّﺮ اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻋﻠﯽ وزارﺗﻪ و ﻋﻈﻤﺖ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ ﻋﻨﺪه و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻋﺪة‬‫ﮐﺘﺐ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﺤﯿﻂ ﻓﯽ اﻟﻠّﻐﮥ و اﻟﮑﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب اﻻﻣﺎﻣﮥ ﯾﺘﻀﻤﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪240 :‬‬‫ﻋﻠّﯽ و ﺻـّﺤﮥ اﻣﺎﻣﮥ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ و ﮐﺘﺎب اﻟﻮزارة و ﻟﻪ اﻟﻨﻈﻢ اﻟﺠّﯿﺪ و ﮐﺎن ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻﻄﺨﺮ و‬‫ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟﻄﺎﻟﻘﺎن و ﻫﯽ ﻃﺎﻟﻘﺎن ﻗﺰوﯾﻦ ﻻ ﻃﺎﻟﻘﺎن ﺧﺮاﺳﺎن و ﮐﺎن ﻋﺒﺎد اﺑﻮ اﻟﺼﺎﺣﺐ وزﯾﺮ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﻋﺒﺎد ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ او ﺧﻤﺲ و‬‫ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت اﻟّﺼﺎﺣﺐ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎد وزﯾﺮ ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟـﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ ﺑﺎﻟﺮي و ﻧﻘﻞ ﻓـﺪﻓﻦ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﮐﺎن اوﺣـﺪ زﻣﺎﻧﻪ ﻋﻠﻤﺎ و و ﺗـﺪﺑﯿﺮا و ﮐﺮﻣﺎ اّول ﻣﻦ ﻟّﻘﺐ‬‫ﺑﺎﻟـّﺼ ﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻟﻮزراء ﺻـﺤﺐ أﺑـﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ ﻋﻤﯿـﺪ ﺛﻢ اﻃﻠﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬا اﻟّﻠﻘﺐ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻟّﯽ اﻟﻮزارة و ﺻﺎر ﻋﻠﻤﺎ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ﺳـﻤﯽ ﺑﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ وﻟﯽ اﻟﻮزارة و ﮐﺎن اوﻻ وزﯾﺮا اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ و ﺑﻌﺪه ﻟﻔﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ و ﻟﻪ اﻟﻤﺤﯿﻂ ﻓﯽ اﻟﻠﻐﮥ و اﻟﮑﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ و‬‫ﮐﺘﺎب اﻻﻣﺎﻣﮥ ﯾﺘﻀـﻤﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠّﯽ و ﺻـﺤﮥ اﻣﺎﻣﮥ ﻣﻦ ﺗﻘّﺪﻣﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و ﮐﺘﺎب اﻟﻮزراء و ﻟﻪ اﻟﻨﻈﻢ اﻟﺠّﯿﺪ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ‬‫ﺳّﺖ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻﻄﺨﺮ و ﻗﯿﻞ ﺑﻄﺎﻟﻘﺎن ﻗﺰوﯾﻦ و ﻋﺒﺎد اﺑﻮه وزﯾﺮ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ او ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ‬‫و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺼﺎﺣﺐ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺎس ﺑﻦ ﻋﺒـﺎد ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﻄﺎﻟﻘـﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻧﺎدرة اﻟـّﺪﻫﺮ و اﻋﺠﻮﺑـﮥ اﻟﻌﺼـﺮ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﮑﺎرﻣﻪ و ﮐﺮﻣﻪ اﺧـﺬ اﻻدب ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻓﺎرس اﻟﻠﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺠﻤﻞ ﻓﯽ اﻟﻠﻐﮥ و اﺧﺬ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟﯿﺘﯿﻤـﮥ ﻓﯽ ﺣّﻘﻪ ﻟﯿﺴﺖ ﺗﺤﻀـﺮﻧﯽ ﻋﺒﺎرة ارﺿﺎﻫﺎ ﻟﻼﻓﺼﺎح ﻋﻦ ﻋﻠّﻮ ﻣﺤﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻻدب و ﺟﻼﻟـﮥ ﺷﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﻮد و اﻟﮑﺮم و‬‫ﺗﻔّﺮده ﻓﯽ اﻟﻐﺎﯾﺎت ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ و ﺟﻤﻌﻪ اﺷـﺘﺎت اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﻻن ﻫﻤـﮥ ﻗﻮﻟﯽ ﺗﻨﺨﻔﺾ ﻋﻦ ﺑﻠﻮغ ادﻧﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﻌﺎﻟﯿﻪ و ﺟﻬﺪ و ﺻـﻔﯽ ﯾﻘﺼـﺮ‬‫ﻋﻦ اﯾﺴـﺮ ﻓﻮاﺿـﻠﻪ و ﻣﺴـﺎﻋﯿﻪ ﺛﻢ ﺷـﺮع ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺑﻌﺾ ﻣﺤﺎﺳـﻨﻪ و ﻃﺮف ﻣﻦ اﺣﻮاﻟﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ اﻟﺼﺎﺣﺐ ﻧﺸﺄ ﻣﻦ‬‫اﻟﻮزارة ﻓﯽ ﺣﺠﺮﻫـﺎ و دّب و درج ﻓﯽ وﮐﺮﻫـﺎ و رﺿﻊ اﻓـﺎوﯾﻖ دّرﻫـﺎ و ورﺛﻬـﺎ ﻋﻦ آﺑﺎﺋﻪ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺮﺳـﺘﻤﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ و ﻫﻮ ورث‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 196‬از ‪597‬‬‫اﻟﻮزارة ﮐﺎﺑﺮا ﻋﻦ ﮐﺎﺑﺮ ﻣﻮﺻﻮﻟﮥ اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﺎﻻﺳـﻨﺎد* ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﺒﺎد وزا* رﺗﻪ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ ﻋﺒﺎد* و ﻫﻮ اول ﻣﻦ ﻟّﻘﺐ ﺑﺎﻟّﺼﺎﺣﺐ‬‫ﻣﻦ اﻟﻮزراء ﻻـﻧﻪ ﮐـﺎن ﯾﺼـﺤﺐ اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﺛﻢ اﻃﻠﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬا اﻻﺳﻢ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻟﯽ اﻟﻮزارة و ﺑﻘﯽ ﻋﻠﻤﺎ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ذﮐﺮ ﻟا ّﺼﺎﺑﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎﺟﯽ اﻧﻪ اﻧﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻷﻧّﻪ ﺻﺤﺐ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ اﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ ﻣﻨﺬ اﻟّﺼﺒﺎ و ﺳّﻤﺎه اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻓﺎﺳﺘﻤّﺮ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻫﺬا اﻟّﻠﻘﺐ و اﺷﺘﻬﺮ ﺑﻪ ﺛﻢ ﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ وﻟﯽ اﻟﻮزارة ﺑﻌﺪه و ﮐﺎن اوﻻ وزﯾﺮ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪241 :‬‬‫أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟـﮥ ﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ اﻟـﺪﯾﻠﻤﯽ ﺗﻮﻟﯽ وزارﺗﻪ ﺑﻌـﺪ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﺑﯿﻪ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﻓﻠﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺠﺮﺟﺎن اﺳﺘﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻤﻠﮑﺘﻪ اﺧﻮه ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺎﻗّﺮ اﻟﺼﺎﺣﺐ ﻋﻠﯽ وزارﺗﻪ و ﮐﺎن ﻣﺒﺠﻼ ﻋﻨﺪه و ﻣﻌﻈﻤﺎ ﻧﺎﻓﺬ اﻻﻣﺮ و اﻧﺸﺪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﯾﻮﻣﺎ اﺑﯿﺎﺗﺎ ﻧﻮﻧﯿﮥ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﺎ‬‫اﯾﺎ ﻣﻦ ﻋﻄﺎﯾﺎه ﺗﻬﺪي اﻟﻐﻨﯽ اﻟﯽ راﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﺄي او دﻧﺎ‬‫ﮐﺴﻮت اﻟﻤﻘﯿﻤﯿﻦ و اﻟﺰاﺋﺮﯾﻦ ﮐﺴﺎ ﻟﻢ ﻧﺨﻞ ﻣﺜﻠﻬﺎ ﻣﻤﮑﻨﺎ‬‫و ﺣﺎﺷﯿﮥ اﻟﺪار ﯾﻤﺸﻮن ﻓﯽ ﺻﻨﻮف ﻣﻦ اﻟﺨﺰ اﻟّﺎ اﻧﺎ‬‫ﻓﻘـﺎل اﻟﺼﺎﺣﺐ ﻗﺮأت ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﻣﻌﻦ ﺑﻦ زاﺋـﺪة اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ان رﺟﻼ ﻗﺎل ﻟﻪ اﺣﻤﻠﻨﯽ اﯾﻬﺎ اﻻﻣﯿﺮ ﻓﺎﻣﺮ ﻟﻪ ﺑﻨﺎﻗـﮥ و ﻓﺮس و ﺑﻐﻞ و ﺣﻤﺎر و ﺟﺎرﯾﮥ‬‫ﺛﻢ ﻗﺎل ﻟﻮ ﻋﻠﻤﺖ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻠﻖ ﻣﺮﮐﻮﺑﺎ ﻏﯿﺮ ﻫﺬا ﻟﺤﻤﻠﺘﮏ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺪ اﻣﺮﻧﺎ ﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺨّﺰ ﺑﺠﺒﮥ و ﻗﻤﯿﺺ و ﻋﻤﺎﻣﮥ و دراﻋﮥ و ﺳﺮاوﯾﻞ و‬‫ﻣﻨـﺪﯾﻞ و ﻣﻄﺮف و رداء و ﮐﺴـﺎء و ﺟﻮرب و ﮐﯿﺲ و ﻟﻮ ﻋﻠﻤﻨـﺎ ﻟﺒﺎﺳـﺎ آﺧﺮ ﯾﺘﺨـﺬ ﻣﻦ اﻟﺨّﺰ ﻻﻋﻄﯿﻨـﺎﮐﻪ و اﺟﺘﻤﻊ ﻋﻨـﺪه ﻣﻦ اﻟﺸـﻌﺮاء ﻣﺎ ﻟﻢ‬‫ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻋﻨـﺪ ﻏﯿﺮه و ﻣﺪﺣﻮه ﺑﻐﺮب اﻟﻤﺪاﺋﺢ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻻﺟﻮﺑﮥ رﻓﻊ اﻟﻀـﺮاﺑﻮن ﻣﻦ دار اﻟﻀـﺮب إﻟﯿﻪ رﻗﻌﮥ ﻓﯽ ﻣﻈﻠﻤﮥ ﻣﺘﺮﺟﻤﮥ ﺑﺎﻟﻀـﺮاﺑﯿﻦ‬‫ﻓﻮﻗﻊ ﺗﺤﺘﻬﺎ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺪ ﺑﺎرد و ﮐﺘﺐ ﺑﻌﻀـﻬﻢ إﻟﯿﻪ ورﻗﮥ اﻏﺎر ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ رﺳﺎﺋﻠﻪ و ﺳـﺮق ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ اﻟﻔﺎﻇﻪ ﻓﻮﻗﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﻫﺬه ﺑﻀﺎﻋﺘﻨﺎ رّدت إﻟﯿﻨﺎ و‬‫ﺣﺒﺲ ﺑﻌﺾ ﻋﻤـﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﮑـﺎن ﺿـّﯿﻖ ﺑﺠﻮاره ﺛﻢ ﺻـﻌﺪ اﻟّﺴـ ﻄﺢ ﯾﻮﻣـﺎ ﻓـﺎﻃﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺮآه ﻓﻨﺎداه اﻟﻤﺤﺒﻮس ﺑﺎﻋﻠﯽ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﺎﻃﻠﻊ ﻓﺮآه ﻓﯽ ﺳﻮاء‬‫اﻟﺠﺤﯿﻢ ﻓﻘﺎل اﻟﺼﺎﺣﺐ اﺧﺴـﺌﻮا ﻓﯿﻬﺎ و ﻻ ﺗﮑّﻠﻤﻮن و ﻧﻮادره ﮐﺜﯿﺮة و ﺻﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﻠﻐﮥ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺳﻤﺎه اﻟﻤﺤﯿﻂ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺳﺒﻊ ﻣﺠﻠﺪات رﺗﺒﻪ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ ﮐﺜﺮ ﻓﯿﻪ اﻻﻟﻔﺎظ و ﻗّﻠﻞ اﻟﺸﻮاﻫﺪ ﻓﺎﺷـﺘﻤﻞ ﻣﻦ اﻟﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﺟﺰء ﻣﺘﻮﻓﺮ و ﮐﺘﺎب اﻟﮑﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب اﻻﻋﯿﺎد و ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫اﻟﻨﯿﺮوز و ﮐﺘـﺎب ﯾـﺬﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﯾﺜﺒﺖ اﻣﺎﻣـﮥ ﻣﻦ ﺗﻘـّﺪﻣﻪ و ﮐﺘـﺎب اﻟﻮزراء و ﮐﺘـﺎب اﻟﮑﺸﻒ ﻋﻦ‬‫ﻣﺴﺎوي ﺷﻌﺮ اﻟﻤﺘﻨّﺒﯽ و ﮐﺘﺎب اﺳﻤﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺻﻔﺎﺗﻪ و ﻟﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﺑﺪﯾﻌﮥ و ﻧﻈﻢ ﺟّﯿﺪ ﻓﻤﻨﻪ ﻗﻮﻟﻪ‬‫و ﺷﺎدن ﺟﻤﺎﻟﻪ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ ﺻﻔﺘﯽ‬‫اﻫﻮي ﻟﺘﻘﺒﯿﻞ ﯾﺪي ﻓﻘﻠﺖ ﻗّﺒﻞ ﺷﻔﺘﯽ‬‫و ﻟﻪ ﻓﯽ رﻗﮥ ﻟا ﺨﻤﺮ‬‫رق اﻟﺰﺟﺎج و رﻗﺖ اﻟﺨﻤﺮ و ﺗﺸﺎﺑﻬﺎ ﻓﺘﺸﺎﮐﻞ اﻻﻣﺮ‬‫ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﺧﻤﺮ و ﻻ ﻗﺪح و ﮐﺎﻧﻤﺎ ﻗﺪح و ﻻ ﺧﻤﺮ‬‫و ﻟﻪ ﯾﺮﺛﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻮزﯾﺮ و ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ و ﻫﻮ‬‫ﯾﻘﻮﻟﻮن ﻟﯽ اودي ﮐﺜﯿﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ و ذﻟﮏ ﻣﺰروع ﻋﻠﯽ ﺟﻠﯿﻞ‬‫ﻓﻘﻠﺖ دﻋﻮﻧﯽ و اﻟﻌﻠﯽ ﻧﺒﮑﻪ ﻣﻌﺎ ﻓﻤﺜﻞ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﯽ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﻠﯿﻞ‬‫و ﺣﮑﯽ اﺑﻮ ﻟا ﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻔﺎرﺳـﯽ اﻟﻨﺤﻮي ان ﻧﻮح ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﺣﺪ ﻣﻠﻮك ﺑﻨﯽ ﺳﺎﻣﺎن ﮐﺘﺐ إﻟﯿﻪ ورﻗﮥ ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﺮ ﯾﺴﺘﺪﻋﯿﻪ‬‫ﻟﯿﻔّﻮض إﻟﯿﻪ وزارﺗﻪ و ﺗـﺪﺑﯿﺮ اﻣﺮ ﻣﻤﻠﮑﺘﻪ ﻓﮑﺎن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ اﻋﺬاره إﻟﯿﻪ اﻧﻪ ﯾﺤﺘﺎج ﻓﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺘﺒﻪ ﺧﺎّﺻﮥ اﻟﯽ ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﻤﻞ ﻓﻤﺎ اﻟﻈّﻦ ﺑﻤﺎ ﯾﻠﯿﻖ‬‫ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﺠّﻤﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪242 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 197‬از ‪597‬‬‫و ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟﻘﺪر ﻣﻦ اﺧﺒﺎره ﮐﻔﺎﯾﮥ و ﮐﺎن ﻣﻮﻟﺪه ﻻ رﺑﻊ ﻋﺸـﺮة ﻟﯿﻠﮥ ﺑﻘﯿﺖ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻـﻄﺨﺮ و ﻗﯿﻞ‬‫ﺑﺎﻟﻄﺎﻟﻘﺎن و ﺗﻮﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺠﻤﻌﮥ اﻟﺮاﺑﻊ و اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺎﻟﺮي ﺛﻢ ﻧﻘﻞ اﻟﯽ اﺻﺒﻬﺎن رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و‬‫دﻓﻦ ﻓﯽ ﻗﺒـﮥ ﺑﻤﺤﻠـﮥ ﺗﻌﺮف ﺑﻨـﺎب ذرﯾﻪ و ﻫﯽ ﻋـﺎﻣﺮة اﻟﯽ اﻻن و اوﻻد ﺑﻨﺘﻪ ﯾﺘﻌﺎﻫـﺪوﻧﻬﺎ ﺑﺎﻟﺘﺒﯿﯿﺾ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﻘّﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻌﻼء اﻟﺸﺎﻋﺮ‬‫اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ رأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻗﺎﺋﻼ ﯾﻘﻮل ﻟﻢ اﻟﻢ ﺗﺮث اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻣﻊ ﻓﻀـﻠﮏ و ﺷﻌﺮك ﻓﻘﻠﺖ اﻟﺠﻤﺘﻨﯽ ﮐﺜﺮة ﻣﺤﺎﺳﻨﻪ ﻓﻠﻢ ادر ﺑﻤﺎ اﺑﺪا ﻣﻨﻬﺎ و‬‫ﺧﻔﺖ ان اﻗﺼﺮ و ﻗﺪ ﻇّﻦ ﺑﯽ اﻻﺳﺘﯿﻔﺎء ﻟﻬﺎ ﻓﻘﺎل أﺟﺰ ﻣﺎ اﻗﻮﻟﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻗﻞ ﻗﺎل‬‫ﺛﻮي اﻟﺠﻮد و اﻟﮑﺎﻓﯽ ﻣﻌﺎ ﻓﯽ ﺣﻔﯿﺮة ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻟﯿﺎﻧﺲ ﮐﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﺧﯿﻪ ﻓﻘﺎل‬‫ﻫﻤﺎ اﺻﻄﺤﺒﺎ ﺣّﯿﯿﻦ ﺛﻢ ﺗﻮاﻓﻘﺎ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﺿﺠﯿﻌﯿﻦ ﻓﯽ ﻟﺤﺪ ﺑﺒﺎب ذرﯾﻪ ﻓﻘﺎل‬‫إذا ارﺗﺤﻞ اﻟﺜﺎوون ﻋﻦ ﻣﺴﺘﻘﺮﻫﻢ ﻓﻘﻠﺖ‬‫اﻗﺎﻣﺎ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻓﯿﻪ ذﮐﺮ ﻫﺬا اﻟﺒﯿﺎﺳـﯽ ﻓﯽ ﺣﻤﺎﺳـﺘﻪ و رأﯾﺖ ﻓﯽ اﺧﺒﺎره اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﺴـﻌﺪ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ وﻓﺎﺗﻪ ﮐﻤﺎ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ ﻏﯿﺮ ﻟا ّﺼﺎﺣﺐ‬‫ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻏﻠﻘﺖ ﻟﻪ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﺮي و اﺟﺘﻤﻊ اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯽ ﺑﺎب ﻗﺼـﺮه ﯾﻨﻈﺮون ﺧﺮوج ﺟﻨﺎزﺗﻪ و ﺣﻀﺮ ﻣﺨﺪوﻣﻪ ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮر اوﻻ و‬‫ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻘّﻮاد و ﻗﺪ ﻏّﯿﺮوا ﻟﺒﺎﺳـﻬﻢ ﻓﻠﻤﺎ ﺧﺮج ﻧﻌﺸﻪ ﻣﻦ اﻟﺒﺎب ﺻﺎح اﻟﻨﺎس ﺑﺎﺟﻤﻌﻬﻢ ﺻـﺤﯿﺤﮥ واﺣﺪة و ﻗﺒﻠﻮا اﻻرض و ﻣﺸﯽ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪوﻟﮥ اﻣﺎم‬‫اﻟﺠﻨﺎزة ﻣﻊ اﻟﻨﺎس و ﻗﻌﺪ ﻟﻠﻌﺰاء اﯾﺎﻣﺎ ورﺛﺎه اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺮﺳﺘﻤﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ‬‫اﺑﻌﺪ اﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﯾﻬﺶ اﻟﯽ اﻟﺜﺮي أ ﺧﻮاﻣﻞ او ﯾﺴﺘﻤﺎح ﺟﻮاد‬‫أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻻ ان ﯾﻤﻮﺗﺎ ﺑﻤﻮﺗﻪ ﻓﻤﺎ ﻟﻬﻤﺎ ﺣﺘﯽ اﻟﻤﻌﺎد ﻣﻌﺎد‬‫و ﺗﻮﻓﯽ واﻟﺪه اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ او ﺧﻤﺲ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﺎن وزﯾﺮ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ اﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ و‬‫ﻫﻮ واﻟﺪ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪوﻟﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮر و واﻟﺪ ﻋﻀﺪ اﻟﺪوﻟﮥ ﻓﻨﺎﺧﺴـﺮو ﻣﻤﺪوح اﻟﻤﺘﻨﺒﯽ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻮﻟﺪه ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و اﻟﻄﺎﻟﻘﺎﻧﯽ ﺑﺎﻟﻄﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ ﻻم ﻣﻔﺘﻮﺣﮥ و ﻗﺎف و ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ‬‫ﻧﻮن ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ اﻟﻄﺎﻟﻘﺎن و ﻫﻮ اﺳﻢ ﻟﻤﺪﯾﻨﺘﯿﻦ إﺣﺪاﻫﻤﺎ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻻﺧﺮي ﻣﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺰوﯾﻦ و اﻟﺼﺎﺣﺐ اﻟﻤﺬﮐﻮر اﺻـﻠﻪ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻘﺎن‬‫ﻗﺰوﯾﻦ ﻻ ﻃﺎﻟﻘﺎن ﺧﺮاﺳﺎن و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟا ّﺼﺎﺣﺐ‬‫اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد وزﯾﺮ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ ﺑﻮﯾﻪ ﺑﻦ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ و ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ ﺻﺤﺐ اﻟﻮزﯾﺮ اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ اﻻدب‬‫و اﻟﺸـﻌﺮ و اﻟﺘﺮّﺳـ ﻞ و ﮐﺎن ﻣﻦ رﺟﺎل اﻟﺘـﺪﺑﯿﺮ ﺣﺰﻣﺎ و ﻋﺰﻣﺎ و ﺳﻮددا و ﻧﺒﻼ و ﺳـﺨﺎء و ﺣﺸـﻤﮥ و اﻓﻀﺎﻻ و ﻋـﺪﻻ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺎﻟﺮي و ﻧﻘﻞ و دﻓﻦ‬‫ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟّﺼﺎﺣﺐ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺒﺎد و‬‫ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﻄﺎﻟﻘﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻧﺎدرة اﻟّﺪﻫﺮ و اﻋﺠﻮﺑﮥ اﻟﻌﺼﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪243 :‬‬‫ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﮑﺎرﻣﻪ اﺧـﺬ اﻻدب ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺎرس اﻟّﻠﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺠﻤﻞ ﻓﯽ اﻟﻠﻐﮥ و اﺧﺬ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ‬‫ﻟﻠﻌﻤﯿـﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﯿﺘﯿﻤﮥ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ ﻟﯿﺴﺖ ﺗﺤﻀـﺮﻧﯽ ﻋﺒﺎرة ارﺿﺎﻫﺎ ﻟﻼﻓﺼﺎح ﻋﻦ ﻋﻠﻮ ﻣﺤﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و‬‫اﻻـدب و ﺟﻼﻟـﮥ ﺷـﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﻮد و اﻟﮑﺮم و ﺗﻔﺮده ﺑﺎﻟﻐﺎﯾﺎت ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ و ﺟﻤﻌﻪ اﺷـﺘﺎت اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﻻن ﻫﻤـﮥ ﻗﻮﻟﯽ؟؟؟ ﺗﻨﺨﻔﺾ ﻋﻦ ﺑﻠﻮغ‬‫ادﻧﯽ ﻓﻮاﺿـﻠﻪ و ﻣﻌﺎﻟﯿﻪ و ﺟﻬﺪ و ﺻـﻔﯽ ﯾﻘﺼـﺮ ﻋﻦ اﯾﺴـﺮ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﺴﺎﻋﯿﻪ ﺛﻢ ﺷـﺮع ﻓﯽ ﺷﺮح ﺑﻌﺾ ﻣﺤﺎﺳﻨﻪ و ﻃﺮف ﻣﻦ اﺣﻮاﻟﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ اﻟﺼـﺎﺣﺐ ﻧﺸـﺄ ﻣﻦ اﻟﻮزارة ﻓﯽ ﺣﺠﺮﻫﺎ و دّب و درج ﻣﻦ وﮐﺮﻫﺎ و رﺿﻊ اﻓﺎوﯾﻖ دّرﻫﺎ و ورﺛﻬﺎ ﻋﻦ آﺑﺎﺋﻪ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺮﺳﺘﻤﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ‬‫ورث اﻟﻮزارة ﮐﺎﺑﺮا ﻋﻦ ﮐﺎﺑﺮ ﻣﻮﺻﻮﻟﮥ اﻻﺳﻨﺎد ﺑﺎﻻﺳﻨﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 198‬از ‪597‬‬‫ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﺒﺎد وزا رﺗﻪ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ ﻋﺒﺎد‬‫و ﻗﺎل ﺑﻌﻀـﻬﻢ رأﯾﺖ ﻓﯽ اﺧﺒﺎره اﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺴـﻌﺪ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ وﻓﺎﺗﻪ ﮐﻤﺎ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ ﻏﯿﺮ اﻟﺼﺎﺣﺐ ﻓﺎﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻏﻠﻘﺖ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﺮّي و اﺟﺘﻤﻊ‬‫اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯽ ﺑﺎب ﻗﺼـﺮه ﯾﻨﺘﻈﺮون ﺧﺮوج ﺟﻨﺎزﺗﻪ و ﺣﻀـﺮ ﻣﺨﺪوﻣﻪ ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ و ﺳﺎﺋﺮ اﻟﻘّﻮاد و ﻗﺪ ﻏﯿﺮوا ﻟﺒﺎﺳـﻬﻢ ﻗﻠﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﻢ ﯾﺴـﻌﺪ اﺣﺪ‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ ﮐﻤﺎ ﮐﺎن ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ارﺑﺎب وﻻﯾﺎت اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺎ ﯾﻔﺘﺨﺮون ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ اﻟّﺘﯽ ﻫﯽ ان ﻟﻢ ﯾﺴـّﻠﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻌﺎﻃﺐ و ﻫﻮ‬‫اّول ﻣﻦ ﻟﻘﺐ ﺑﺎﻟـّﺼ ﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻟﻮزراء ﻷـﻧّﻪ ﮐـﺎن ﯾﺼـﺤﺐ اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ ﺛﻢ اﻃﻠﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬا اﻟﻠّﻘﺐ ﻟﻤﺎ‬‫ﺗﻮﻟﯽ اﻟﻮزارة و ﺑﻘﯽ ﻋﻠﻤـﺎ ﻋﻠﯿﻪ و ذﮐﺮ اﻟّﺼﺎﺑﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺎﺟﯽ اﻧﻪ اﻧﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻷﻧّﻪ ﺻـﺤﺐ ﻣﺆﯾـﺪ اﻟّﺪوﻟـﮥ ﻣﻨـﺬ اﻟّﺼﺒﯽ و ﺳـﻤﺎه‬‫اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻓﺎﺳـﺘﻤّﺮ ﻫـﺬا اﻟّﻠﻘﺐ؟؟؟ ﻋﻠﯿﻪ و اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ ﺛﻢ ﺳـّﻤﯽ ﺑﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ ﺗﻮﻟّﯽ اﻟﻮزارة ﺑﻌﺪ و ﮐﺎن اوﻻ وزﯾﺮ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻮﯾﻪ‬‫ﺑﻀّﻢ اﻟﻤﻮّﺣـ ﺪة و ﻓﺘﺢ اﻟﻮاو و ﺳـﮑﻮن اﻟﻤﺜﻨﺎة ﻣﻦ ﺗﺤﺖ و ﻓﯽ آﺧﺮه ﻫﺎء ﺳﺎﮐﻨﮥ اﺑﻦ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ اﻟﺪﯾﻠﻤﯽ ﺗﻮﻟّﯽ وزارﺗﻪ ﺑﻌﺪ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﻠّﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ ﻓﻠﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺆﯾﺪ اﻟّﺪوﻟﮥ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﺳﺘﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻤﻠﮑﺘﻪ اﺧﻮه ﻓﺨﺮ اﻟﺪوﻟﮥ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻓﺎﻗّﺮ‬‫اﻟﺼﺎﺣﺐ ﻋﻠﯽ وزارﺗﻪ و ﮐﺎن ﻣﺒّﺠﻼ ﻋﻨـﺪه ﻣﻌّﻈﻤﺎ ﻧﺎﻓـﺬ اﻻﻣﺮ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻟﻔﻄﻨـﮥ ﮐﺘﺐ ﺑﻌﻀـﻬﻢ إﻟﯿﻪ رﻗﻌـﮥ اﻏﺎر ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ رﺳﺎﺋﻠﻪ و ﺳـﺮق‬‫ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ اﻟﻔﺎﻇﻪ ﻓﻮﻗﻊ ﺗﺤﺘﻬﺎ ﻫﺬه ﺑﻀﺎﻋﺘﻨﺎ رّدت إﻟﯿﻨﺎ و ﺣﺒﺲ ﺑﻌﺾ اﻋﻤﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﮑﺎن ﺿـّﯿﻖ ﺑﺠﻮاره ﺛﻢ ﺻﻌﺪ اﻟّﺴﻄﺢ ﯾﻮﻣﺎ ﻓﺎﻃﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺮآه‬‫ﻓﻨﺎداه اﻟﻤﺤﺒﻮس ﺑﺎﻋﻠﯽ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﺎّﻃﻠﻊ ﻓﺮآه ﻓﯽ ﺳﻮاء اﻟﺠﺤﯿﻢ ﻓﻘﺎل اﻟّﺼﺎﺣﺐ اﺧﺴـﺌﻮا ﻓﯿﻬﺎ و ﻻ ﺗﮑﻠﻤﻮن ﻗﻠﺖ ﯾﻌﻨﯽ اﻧﮏ ﺧﺎﻃﺒﺘﻨﺎ ﺑﺨﻄﺎب ﻣﻦ‬‫ﻫﻮ ﻣﻌـّﺬب ﻓﺎﺟﺒﻨﺎك ﺑﺎﻟﺠﻮاب اﻟّﺬي ﯾﺠﺎب ﺑﻪ اﻫﻞ اﻟّﻨﺎر و ﻟﻪ ﻧﻮادر و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺤﯿﻂ ﻓﯽ اﻟﻠّﻐﮥ و ﻫﻮ ﺳـﺒﻊ ﻣﺠﻠّﺪات و‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﮑﺸﻒ ﻋﻦ ﻣﺴﺎوي ﺷﻌﺮ اﻟﻤﺘﻨّﺒﯽ و ﮐﺘﺎب اﺳﻤﺎء اﻟﱠﻠﻪ و ﺻﻔﺎﺗﻪ و ﮐﺘﺐ اﺧﺮي و ﻟﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﺑﺪﯾﻌﮥ و ﻧﻈﻢ ﺟّﯿﺪ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻪ ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪244 :‬‬‫رق اﻟّﺰﺟﺎج و رﻗﺖ اﻟﺨﻤﺮ ﻓﺘﺸﺎﺑﻬﺎ و ﺗﺸﺎﮐﻞ اﻻﻣﺮ‬‫ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﺧﻤﺮ و ﻻ ﻗﺪح و ﮐﺎﻧﻤﺎ ﻗﺪح و ﻻ ﺧﻤﺮ‬‫ﻗﻠﺖ و ﻫﺬا ﻟا ﺒﯿﺘﺎن ﯾﺘﻤﺜﻞ ﺑﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر اﻟﻤﺤﺘﻤﻠﮥ اﻟﻤﺘﺸﺎﺑﻬﮥ و ﻣﻤﻦ ﯾﺘﻤﺜﻞ ﺑﻬﻤﺎ ﺷﯿﺦ ﻋﺼﺮه و اﻣﺎم دﻫﺮه ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺴﻬﺮوردي ﻗﺪس‬‫اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ و ﺣﮑﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻔﺎرﺳـﯽ اﻟﻨﺤﻮي اّن ﻧﻮح ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﺣﺪ ﻣﻠﻮك ﺑﻨﯽ ﺳﺎﻣﺎن ﮐﺘﺐ إﻟﯿﻪ و رﻗﮥ ﯾﺴﺘﺪﻋﯿﻪ‬‫ﻟﯿﻔﻮض إﻟﯿﻪ وزارﺗﻪ و ﺗـﺪﺑﯿﺮ اﻫﻞ ﻣﻤﻠﮑﺘﻪ ﻓﮑﺎن ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ اﻋﺘـﺬاره إﻟﯿﻪ اﻧﻪ ﯾﺤﺘﺎج ﻟﻨﻘﻞ ﮐﺘﺒﻪ ﺧﺎﺻـﮥ ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﻤﻞ ﻓﻤﺎ اﻟﻈﻦ ﺑﻤﺎ ﯾﻠﯿﻖ ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ اﻟﺘﺠﻤـﻞ و ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺣﮑﯽ ﻟﯽ ﻣﻦ اﺛﻖ ﺑﻪ ان اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﮐﺎن إذا اﻧﺘﻬﯽ اﻟﯽ ذﮐﺮ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ و اﺑﻦ‬‫ﻓﻮرك و اﻻﺳـﺘﺎذ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ و ﮐﺎﻧﻮا ﻣﺘﻌﺎﺻـﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷﻌﺮي ﻗﺎل اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ ﺑﺤﺮ ﻣﻐﺮق و اﺑﻦ‬‫ﻓﻮرك ﻣﯿـﻞ؟؟؟ ﻣﻄﺮق و اﻻﺳـﻔﺮاﺋﻨﯽ ﻧـﺎر ﻣﺤﺮق ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﮐﺎن روح اﻟﻘـﺪس ﻧﻔﺚ ﻓﯽ روﻋﻪ ﺣﯿﺚ اﺧﺒﺮ ﻋﻦ‬‫ﻫﺆﻻء اﻟﺜﻼﺛـﮥ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ ﺣﻘﯿﻘﮥ اﻟﺤﺎل ﻓﯿﻬﻢ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﺒﺎد‬‫اﻟﻄﺎﻟﻘـﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻮزﯾﺮ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﻟّﺼﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﯽ اﻟﮑﻔﺎة وﻟـﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و اﺧـﺬ اﻻدب ﻋﻦ اﺑﻦ‬‫ﻓﺎرس و اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿـﺪ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﺑﯿﻪ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐﺎن ﻧﺎدرة ﻋﺼـﺮه و اﻋﺠﻮﺑـﮥ دﻫﺮه ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﮑﻼم ﺣـﺪث و ﻗﻌـﺪ ﻟﻼﻣﻼء و ﺣﻀـﺮ‬‫اﻟﻨﺎس اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻋﻨﺪه ﺑﺤﯿﺚ ﮐﺎن ﻟﻪ ﺳـﺘﮥ ﻣﺴـﺘﻤﻠﯿﻦ و ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﺼـﻐﺮ إذا أراد اﻟﻤﻀﯽ اﻟﯽ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﻟﯿﻘﺮأ ﺗﻌﻄﯿﻪ واﻟﺪﺗﻪ دﯾﻨﺎرا ﻓﯽ ﮐﻞ ﯾﻮم و‬‫درﻫﻤـﺎ و ﺗﻘﻮل ﻟﻪ ﺗﺼـّﺪق ﺑﻬـﺬا ﻋﻠﯽ اول ﻓﻘﯿﺮ ﺗﻠﻘـﺎه ﻓﮑـﺎن ﻫـﺬا داﺑﻪ ﻓﯽ ﺷـﺒﺎﺑﻪ اﻟﯽ ان ﮐﺒﺮ و ﺻـﺎر ﯾﻘﻮل ﻟﻠﻔّﺮاش ﮐـﻞ ﻟﯿﻠـﮥ اﻃﺮح ﺗﺤﺖ‬‫اﻟﻤﻄﺮح دﯾﻨﺎرا و درﻫﻤﺎ ﻟﺌّﻠﺎ ﯾﻨﺴﺎه ﻓﺒﻘﯽ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا ﻣّﺪة ﺛﻢ ان اﻟﻔّﺮاش ﻧﺴـﯽ ﻟﯿﻠﮥ ﻣﻦ اﻟّﻠﯿﺎﻟﯽ ان ﯾﻄﺮح ﻟﻪ اﻟّﺪرﻫﻢ و اﻟّﺪﯾﻨﺎر ﻓﺎﻧﺘﺒﻪ و ﺻـّﻠﯽ و‬‫ﻗﻠﺐ اﻟﻤﻄﺮح ﻟﯿﺎﺧـﺬ اﻟـﺪرﻫﻢ و اﻟـﺪﯾﻨﺎر ﻓﻔﻘـﺪﻫﻤﺎ ﻓﺘﻄﯿﺮ ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﻇﻦ اﻧﻪ ﻟﻘﺮب اﺟﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻠﻔّﺮاﺷـﯿﻦ ﺧـﺬوا ﻣﺎ ﻫﻨﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺮاش و اﻋﻄﻮا‬‫اﻻّول ﻓﻘﯿﺮ ﺗﻠﻘﻮﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮑﻮن ﮐﻔﺎرة ﻟﺘﺎﺧﯿﺮ ﻫﺬا ﻓﻠﻘﻮا ﻋﻤﯽ ﻫﺎﺷـﻤّﯿﺎ ﯾّﺘﮑﯽ ﻋﻠﯽ ﯾﺪ اﻣﺮأة ﻓﻘﺎﻟﻮا ﺗﻘّﺒﻞ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل ﻣﺎ ﻫﻮ ﻗﺎﻟﻮا ﻣﻄﺮح دﯾﺒﺎج و‬‫ش ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎء ﻓﻠﻤﺎ اﻓﺎق ﺳﺎﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﺳﺄﻟﻮا ﻫـﺬه اﻟﻤﺮأة ان ﻟﻢ ﺗﺼـﺪﻗﻮﻧﯽ ﻓﻘﺎﻟﻮا‬‫ﻣﺨﺎّد دﯾﺒﺎج ﻓﺎﻏﻤﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻋﻠﻤﻮا اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﺑﺎﻣﺮه ﻓﺎﺣﻀـﺮه و ر ّ‬‫ﻟﻪ اﺷـﺮح ﻓﻘﺎل اﻧﺎ رﺟﻞ ﺷـﺮﯾﻒ ﻟﯽ اﺑﻨـﮥ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﻤﺮأة ﺧﻄﺒﻬﺎ رﺟﻞ ﻓﺰّوﺟﻨﺎه وﻟﯽ ﺳـﻨﯿﻦ اﺧﺬ اﻟﻘﺪر اﻟّﺬي ﯾﻔﻀﻞ ﻋﻦ ﻗﻮﺗﻨﺎ اﺷﺘﺮي ﻟﻬﺎ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 199‬از ‪597‬‬‫ﺟﻬﺎزا ﻓﻠّﻤﺎ ﮐﺎن اﻟﺒﺎرﺣـﮥ ﻗﺎﻟﺖ اﻣﻬﺎ اﺷـﺘﻬﯿﺖ ﻟﻪ ﻣﻄﺮح دﯾﺒﺎج و ﻣﺤﺎّد دﯾﺒﺎج ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻬﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻟﯽ ذﻟﮏ و ﺟﺮي ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻨﻬﺎ ﺧﺼﻮﻣﮥ اﻟﯽ‬‫ان ﺳﺎﻟﺘﻬـﺎ ان ﺗﺎﺧـﺬ ﺑﯿـﺪي و ﺗﺨﺮﺟﻨﯽ ﺣﺘﯽ اﻣﻀـﯽ ﻋﻠﯽ وﺟﻬﯽ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﻗـﺎل ﻟﯽ ﻫﺆﻻـء ﻫـﺬا اﻟﮑﻼم ﺣّﻖ ﻟﯽ ان ﯾﻐﺸـﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﮑﻮن‬‫اﻟﺪﯾﺒﺎج اﻻ ﻣﻊ ﻣﺎ ﯾﻠﯿﻖ ﺑﻪ ﺛﻢ اﺷﺘﺮي ﻟﻪ ﺟﻬﺎزا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪245 :‬‬‫ﯾﻠﯿﻖ ﺑﺬﻟﮏ اﻟﻤﻄﺮح و اﺣﻀـﺮ زوج اﻟﺼﺒﯿﮥ و دﻓﻊ إﻟﯿﻪ ﺑﻀﺎﻋﮥ ﺳـﻨّﯿﮥ وﻟﯽ اﻟّﺼﺎﺣﺐ اﻟﻮزارة ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﮥ و ﺷﻬﺮا ﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟّﺪوﻟﮥ ﺑﻦ رﮐﻦ‬‫اﻟﺪوﻟﮥ ﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ و اﺧﯿﻪ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪوﻟﮥ و ﻫﻮ اول ﻣﻦ ﺳـّﻤﯽ اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻓﯽ اﻟﻮزراء ﻷﻧّﻪ ﺻـﺤﺐ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎ و ﺳﻤﺎه اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻓﻐﻠﺐ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬا اﻟﻠﻘﺐ و ﻟﻢ ﯾﻌﻈﻢ وزﯾﺮا ﻣﺨـﺪوﻣﻪ ﻣـﺎ اﻋﻈﻤﻪ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪوﻟـﮥ و ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﺑﺤﻀـﺮة اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻟﺸـﻌﺮاء و اﻻﮐـﺎﺑﺮ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ‬‫ﺑﺤﻀﺮﺗﻪ و ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻣﺪﺣﺖ ﺑﻤﺎﺋﮥ اﻟﻒ ﻗﺼﯿﺪة ﻋﺮﺑﯿﮥ و ﻓﺎرﺳﯿﮥ ﻣﺎ ﺳّﺮﻧﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﮐﻤﺎ ﺳّﺮﻧﯽ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺮﺳﺘﻤﯽ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ‬‫ورث اﻟﻮزارة ﮐﺎﺑﺮا ﻋﻦ ﮐﺎﺑﺮ ﻣﻮﺻﻮﻟﮥ اﻻﺳﻨﺎد ﺑﺎﻻﺳﻨﺎد‬‫ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﺒﺎد وزا رﺗﻪ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﻦ ﻋﺒﺎد‬‫و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﯾﻘﻮم ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﻨﺎس و ﻻ ﯾﺸـﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﻘﯿﺎم و ﻻ ﯾﻄﻤﻊ اﺣﺪ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﮐﺎﺋﻨﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن و اﻣﺎ اﺑﻮ ﺣﯿﺎن اﻟﺘﻮﺣﯿﺪي ﻓﺎﻧﻪ اﻣﻠﯽ ﻓﯽ‬‫ذّﻣﻪ و ذم اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ ﻣﺠﻠﺪة ﺳّﻤﺎﻫﺎ ﺑﺜﻠﺐ اﻟﻮزﯾﺮﯾﻦ ﻟﻨﻘﺺ ﺣّﻆ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻨﻪ و ﻋﺪد ﻓﯿﻬﺎ ﻗﺒﺎﺋﺢ ﻟﻪ و ﻟﻠﺼﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺤﯿﻂ ﺑﺎﻟّﻠﻐﮥ ﻋﺸﺮ‬‫ﻣﺠﻠـﺪات رﺳﺎﺋﻠﻪ اﻟﮑﺸﻒ ﻋﻦ ﻣﺴﺎوي ﺷـﻌﺮ اﻟﻤﺘﻨّﺒﯽ ﺟﻮﻫﺮة اﻟﺠﻤﻬﺮة‪ -‬دﯾﻮان ﺷـﻌﺮه‪ -‬و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﺎت ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺠﻤﻌﮥ اﻟﺮاﺑﻊ و اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ‬‫ﺻﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و اﻏﻠﻘﺖ ﻟﻪ ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟّﺮي و اﺟﺘﻤﻊ اﻟﻨـﺎس ﻋﻠﯽ ﺑﺎب ﻗﺼـﺮه ﯾﻨﺘﻈﺮون ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﺧﺮج ﻧﻌﺸﻪ ﺻﺎح‬‫اﻟﻨﺎس ﺑﺎﺟﻤﻌﻬﻢ ﺻﯿﺤﮥ واﺣﺪة و ﻗّﺒﻠﻮا اﻻرض ﺛﻢ ﻧﻘﻞ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ اﻟﯽ اﺻﺒﻬﺎن و ﺷﻬﺮﺗﻪ ﺗﻐﻨﯽ ﻋﻦ اﻻﻃﻨﺎب ﺑﺬﻟﮏ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫ﻗﺎل ﻟﯽ ان رﻗﯿﺒﯽ ﺳﯿﺊ اﻟﺨﻠﻖ ﻓﺪاره‬‫ﻓﻘﻠﺖ دﻋﻨﯽ وﺟﻬﮏ اﻟﺠّﻨـﮥ ﺣﻔﺖ ﺑﺎﻟﻤﮑﺎره و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺼﺎﺣﺐ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺎد اﻟﻄﺎﻟﻘﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻧﺎدرة اﻟﺪﻫﺮ و اﻋﺠﻮﺑﮥ اﻟﻌﺼﺮ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻣﮑﺎرﻣﻪ و ﮐﺮﻣﻪ اﺧﺬ اﻻدب ﻋﻦ اﺑﻦ ﻓﺎرس اﻟﻠﻐﻮي و اﺑﻦ اﻟﻌﻤﯿﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ‬‫ﻗﺎل اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﯿﺘﯿﻤﮥ ﻟﯿﺴﺖ ﺗﺤﻀﺮﻧﯽ ﻋﺒﺎرة ارﺿﺎﻫﺎ ﻟﻼﻓﺼﺎح ﻋﻦ ﻋﻠّﻮ ﻣﺤﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻻدب اﻧﺘﻬﯽ ﻧﺸﺄ ﻣﻦ اﻟﻮزارة ﻓﯽ ﺣﺠﺮﻫﺎ و دّب‬‫و درج ﻓﯽ وﮐﺮﻫﺎ و ﮐﺎن وزﯾﺮ اﺑﻦ ﺑﻮﯾﻪ اﻟـﺪﯾﻠﻤﯽ و اﺟﺘﻤﻊ ﻋﻨـﺪه ﻣﻦ اﻟﺸـﻌﺮاء ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻋﻨـﺪ ﻏﯿﺮه و ﻣﺪﺣﻮه ﺑﻐﺮر اﻟﻤﺪاﺋﺢ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ‬‫اﻟﻠّﻐﮥ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺳّﻤﺎه اﻟﻤﺤﯿﻂ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺳﺒﻊ ﻣﺠﻠﺪات اﺷﺘﻤﻞ ﻣﻦ اﻟﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﺟﺰء ﻣﺘﻮﻓﺮ و ﻟﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﺑﺪﯾﻌﮥ و ﻧﻈﻢ ﺟّﯿﺪ ﻓﻤﻨﻪ ﻗﻮﻟﻪ ﺷﻌﺮ‬‫و ﺷﺎدن ﺟﻤﺎﻟﻪ ﺗﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ ﺻﻔﺘﯽ‬‫اﻫﻮي ﻟﺘﻘﺒﯿﻞ ﯾﺪي ﻓﻘﻠﺖ ﻗّﺒﻞ ﺷﻔﺘﯽ‬‫و ﻟﻪ ﻓﯽ رﻗﮥ ﻟا ﺨﻤﺮ ﺷﻌﺮ‬‫رّق اﻟّﺰﺟﺎج و رﻗﺖ اﻟﺨﻤﺮ ﻓﺘﺸﺎﺑﻬﺎ و ﺗﺸﺎﮐﻞ اﻻﻣﺮ‬‫ﻓﮑﺎﻧﻤﺎ ﺧﻤﺮ و ﻻ ﻗﺪح و ﮐﺎﻧﻤﺎ ﻗﺪح و ﻻ ﺧﻤﺮ‬‫وﻟﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 326‬و ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 385‬ﺑـﺎﻟﺮي ﺛﻢ ﻧﻘﻞ اﻟﯽ اﺻـﺒﻬﺎن و اﻟﻄﺎﻟﻘﺎن اﺳﻢ ﻟﻤـﺪﯾﻨﺘﯿﻦ اﺣـﺪاﻫﻤﺎ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻻﺧﺮي ﻣﻦ اﻋﻤﺎل ﻗﺰوﯾﻦ و‬‫اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻻﺧﺮي‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﺷـﺎﻫﯿﻦ اﻟﻮاﻋـﻆ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ إﺟﺎزة ان اﺑﺎ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﻟﻮاﻋﻆ ﺣﺪﺛﻬﻢ ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 200‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺤﻮارﻧﯽ ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﮥ ﻧﺎ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪246 :‬‬‫ﻧﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ و ذﮐﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻔﺘـﺢ اﻟﺤﺮﺑّﯽ اﻟﺒﻐـﺪادي ﻓﯿﻤﺎ ﮐﺘﺐ ﺑﻪ اﻟﯽ ان اﺑﺎ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﺣﺪﺛﻬﻢ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻔﺮﺿـﯽ ﻧﺎ‬‫ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺴﺎور اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻗﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻟﻘﯿﺘﻪ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺎل ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻟﯽ اﺛﻨﯽ ﻋﺸﺮة و ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ‬‫ﻗﺎل ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻫﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ او ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ اﻟّﺸﮏ ﻣﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺴﺎور اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ او ﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﺒﺴﮏ او ﻣﺎ أﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻﻨﻌﺖ أ رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫و ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه در ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﻓﯽ ﺟﺰء ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺜﻪ و ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮ زﯾﺎدة اﻟﺤﺮﺑﯽ و ﻗﺎل ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﺛﻢ‬‫ﺟـﺎء ﻓﺮددﺗﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ او ﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌـﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋّﻨﯽ او ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ‬‫ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻓﻘﺎل اوﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫و اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﻃـﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ در ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﮐﺎدش اﻟﻌﮑﺒﺮي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺮﺑّﯽ‬‫اﻟﻌﺸﺎري ﻋﻦ اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﻟﻮاﻋﻆ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﺮب ﺳـﻨﺪه ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻔﺮاﺋﻀـﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺠﻮﻫﺮي‬‫ﻗـﺎل ﻗـﺎل ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ ﻗـﺎل ﻗﺎل اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﺨﺒﺮ و اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ از اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ و اﺋﻤﻪ ﻣﻮﺛﻘﯿﻦ و اﺛﺒﺎت ﻣﺎﻣﻮﻧﯿﻦ و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ‬‫ﻣﻔﯿﺪﯾﻨﺴﺖ و در ﺑﺎب ﮐﺜﺮت ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺗﻌﺪد ﺗﻮاﻟﯿﻒ ﺑﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﺟﻬﺎﺑﺬه ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ و ﻣﺘﺄﺧﺮﯾﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﺳﺎﺑﻖ و در ﺣﯿﺎزت ﻗﺼﺐ ﺳـﺒﻖ درﯾﻦ‬‫ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﮑﺮﻣﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺑﺮ ﮐﻞ ﺑﺎرﻋﯿﻦ و ﻣﺎﻫﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻓﺎﺋﻖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ اﺋﻤﻪ ﻗﻮم ﻣﻨﺘﻬﺎي ﮐﺜﺮت ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺑﺮاي او‬‫ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و دﯾﮕﺮي را از اﺳﺎﻃﯿﻦ و اﺋﻤﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﯾﻦ ﺷـﺮف ﻋﻈﯿﻢ و ﻣﺠﺪ ﻓﺨﯿﻢ ﻧﻤﯽﻧﻮازﻧﺪ و در ﻣﻘﺎم دﻟﯿﻞ و ﺑﺮﻫﺎن‬‫وزن ﻣـﺪادي ﮐﻪ ﺑـﺎو اﯾﻦ ﺑﺰرگ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﺧﻮد ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻫﺰار و ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺖ ﻗﻨﻄـﺎر ﻣﯽﻧﻮﯾﺴـﻨﺪ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﻏﺮﯾﺐ را از ﻗﺒﯿـﻞ ﮐﺮاﻣﺖ ﻃﯽ‬‫زﻣﺎن ﻣﺜﻞ ﮐﺮاﻣﺖ ﻣﮑﺎن ﻣﯽداﻧﻨـﺪ و ﮔﻤﺎن ﻣﯽﺑﺮﻧـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺮاﻣﺖ او را ﺑﻮراﺛﺖ از ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺳـﺮاء و ﻟﯿﻠﮥ اﻟﻘﺪر ﺑﻬﻢ رﺳـﯿﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﻧﺸﺎء‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ و دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻣﻌﺮﻗﻪ و ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻣﻮﻧﻘﻪ و ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﻏﺰﯾﺮه و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﮐﺜﯿﺮه او ﮐﻪ از ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴـﺎب ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺎﻣﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ از ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد اﻟﺨﻮارزﻣﯽ‬‫و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮاء ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺠﺰري و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪247 :‬‬‫از ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﻌﻘﻮل ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﻤﻔﺴﺮﯾﻦ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺪاودي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻤﺲ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺪﯾﺎرﺑﮑﺮي و ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟﺪﻧﯿﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺰرﻗﺎﻧﯽ و رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻻﻣﯿﺮ و ﺟﻨﻪ ﻓﯽ اﻻﺳﻮة اﻟﺤﺴـﻨﮥ ﺑﺎﻟﺴﻨﻪ از ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻇﺎﻫﺮ و‬‫ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﻌﻼم ﻋﻠﯽ رواﯾـﮥ اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ‬‫اﻟﺮاﻗﯽ اﻟﯽ اوج اﻟﺘﺤﻘﻖ اﻟﺘﺎم ﺣﯿﺚ ﺷﺎﻫﺖ ﺑﻪ وﺟﻮه اﻟﺨﺼﺎم و ﻧﺸـﺒﺖ ﺑﻬﻢ ﻣﺨﺎﻟﺐ اﻻﻟﺰام‪ ،‬و اﺷـﺘﺒﮑﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﺼﺎﺋﺪ اﻻﻓﺤﺎم‪ ،‬و ﺑﺪي اﻧﻬﻢ‬‫ﻣﺮﺗﻄﻤﻮن ﻓﯽ وﺣـﻞ اﻟﻌﺠﺰ اﺷـﺪ ارﺗﻄـﺎم‪ ،‬ﻣﺘﻤﺴـﮑﻮن ﻓﯽ دﻋﺎوﯾﻬﻢ ﺑﺎﺿـﻐﺎث اﻻﺣﻼم‪ ،‬ﻧﺎزﺣﻮن ﻋﻦ اﻟﺘﺒﺼـﺮ و اﻻﻣﻌﺎن و اﻻﻧﻌﺎم و ﻟا ﱠﻠﻪ وﻟﯽ‬‫اﻟﺘﻔﻀﻞ و اﻻﻧﻌﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 201‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﮐﻪ ﭘﺎره ﺟﺰء ﺛﺎﻟﺚ آن ﻣﮑﺘﻮب‬‫ﺑﺨﻂ ﻋﺮب ﺑﺲ ﻋﺘﯿﻖ ﺑﺪﺳﺖ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﺮ اﻓﺘﺎده ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ و ﺳﺌﻞ ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻋﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻄﺎء ﺑﻦ أﺑﯽ رﺑﺎح ﻋﻦ اﻧﺲ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ‬‫ﻓﻘﺎل ﯾﺮوﯾﻪ اﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﺮازي و اﺧﺘﻠﻒ ﻋﻨﻪ ﻓﺮواه اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﻋﻦ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﻋﻄﺎ ﻋﻦ اﻧﺲ و ﻏﯿﺮه ﯾﺮوﯾﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺮازي اﺧﯽ اﺳﺤﺎق ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ و ﻫﻮ اﺷﺒﻪ‬‫ازﯾﻦ ﮐﻼـم ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤـﺎم ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﺰد دار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﮑـﺬوب و ﻣﻘـﺪوح و ﻣﻌﯿﻮب ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ آن را‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ از اﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ از اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ از ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن از ﻋﻄﺎ از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﻏﯿﺮ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ آن را از اﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ از اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺮازي از ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ و آن اﺷﺒﻪ ﺑﺼﻮاب و اﻗﺮب ﺑﺤﻘﺴﺖ ﻧﺰد دار‬‫ﻗﻄﻨﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟﺬي ﻋﺰ ﺷﺎﻧﻪ و ﺟّﻞ و ﻋّﻢ ﻓﻀـﻠﻪ و ﺷﻤﻞ‪ ،‬ﺣﯿﺚ اﻓﺎد اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻻﻣﺎم اﻻﺟﻞ‪ ،‬اﻟﺬي ﻗﻄﻦ دار اﻻﺗﻘﺎن و ﻧﺰل‪ ،‬ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟﻌﻠـﻞ‪ ،‬اﻟﺒﺮي ﻣﻦ ﮐـّﻞ ﻋﯿﺐ و ﺧﻠﻞ اﻓﺎدة ﺷﺎﻓﯿـﮥ ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻞ‪ ،‬ﻣﺰﯾﻠـﮥ ﻟﮑﻞ دﺧﻞ‪ ،‬ﻧﺎﻓﻌـﮥ ﻟﻤﻦ أّم اﻟﺮﺷـﺪ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل و اﻟﻌﻤﻞ‪ ،‬و ﻋﻠﯽ‬‫ﺳﺪاد اﻟﺮأي و اﺻﺎﺑﮥ اﻟﻔﮑﺮ ﺣﺼﻞ‪ ،‬ﻧﺎﺟﻌﮥ ﻟﻤﻦ ﮐﺎن ﻣﻦ ﺧﺰي اﻟﺠﺤﻮد ﻋﻠﯽ وﺟﻞ و ﻣﺸـﯽ ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﻣﻌﺎن ﻋﻠﯽ ﻣﻬﻞ‪ ،‬ﻓﻠﯿﺖ ﺷـﻌﺮي ﻫﻞ‬‫ﯾﻘﻒ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﺒـﺪل‪ ،‬ﻋﻦ رّد ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺮﻓﯿﻊ اﻟﻤﺤﻞ أم ﯾﺮﮐﺐ ﻣﺘﻦ اﻟﻌﺜﺎر و اﻟﺰﻟﻞ‪ ،‬و ﯾﻤﺘﻄﯽ ﺻـﻬﻮة اﻟﻌﺪوان و اﻟﻨﻐﻞ‪ ،‬ﻓﯿﺤﺮز اﻧﻮاع‬‫اﻟﺨﻄﺎء و اﻟﺨﻄﻞ و ﯾﺴﺘﻮﻋﺐ ﺻﻨﻮف اﻟﻌﺼﺒّﯿﮥ ﻋﻦ ﮐﻤﻞ‪ ،‬و ﯾﺮﺳﻞ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﺳﺪد ﮐﺎﻟﻬﻤﻞ‪ ،‬و ﯾﻮﻗﻊ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﯽ اﻟﺨﻄﺐ اﻟﻌﻈﯿﻢ و اﻻﻣﺮ اﻟﺠﻠﻞ و‬‫ﻏـﺎﯾﺖ ﻓﻀـﻞ و ﺟﻼـﻟﺖ و ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺑﻨـﺎﻟﺖ و ﮐﻤﺎل ﺗﻘـﺪم و اﻣﺎﻣﺖ و اﻗﺼﺎي ﺗﻔﻮق و رﯾﺎﺳﺖ و ﻣﻨﺘﻬﺎي اﺗﻘﺎن و ﺣﻔﻆ و وﺛﻮق و‬‫اﻋﺘﻤﺎد و ﺣﻤﺎداي اﺷـﺘﻬﺎر و اﻋﺘﺒﺎر و ﻗﺒﻮل و اﺳـﺘﻨﺎد دارﻗﻄﻨﯽ ﺣﺎﺟﺖ ﺑﻪ ﺗﺒﯿﯿﻦ و ﺗﻮﺿـﯿﺢ ﻧﺪارد اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﺑﻌﺪﻫﺎ اﻻﻟﻒ ﺛﻢ اﻟﺮاء و اﻟﻘﺎف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪248 :‬‬‫اﻟﻤﻀـﻤﻮﻣﮥ و اﻟﻄﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ اﻟّﺴﺎﮐﻨـﮥ و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ اﻟّﻨﻮن ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ دار اﻟﻘﻄﻦ و ﻫﯽ ﮐﺎﻧﺖ ﻣﺤﻠﮥ ﺑﺒﻐﺪاد ﮐﺒﯿﺮة ﺧﺮﺑﺖ اﻟﺴﺎﻋﮥ ﮐﻨﺖ‬‫اﺟﺘـﺎز ﺑﻬـﺎ ﺑﺎﻟﺠﺎﻧﺐ اﻟﻐﺮﺑّﯽ و اراﻧﯽ ﺻﺎﺣﺒﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﺳـﻌﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻘﺮي ﻣﺴـﺠﺪه ﻓﯽ دار اﻟﻘﻄﻦ ﻣﻨﻬﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﻐﺪاد ﮐﺎن اﺣﺪ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ اﻟﻤﮑﺜﺮﯾﻦ و‬‫ﮐﺎن اﻟﻤﺜﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ داود اﻟّﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و زﯾﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ اﻟﻘﺎﺿﯽ‬‫اﻻـزدي و ﺧﻠﻘـﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ ﻫـﺬه اﻟﻄﺒﻘـﮥ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺨﻼل و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﻌﺸﺎري و آﺧﺮﻫﻢ اﻟﺸـﺮﯾﻔﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘـﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ و اﺑﻮ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺎﻣﻮن اﻟﻬﺎﺷﻤﯿﻮن ذﮐﺮه اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن ﻓﺮﯾﺪ ﻋﺼﺮه و‬‫ﻗﺮﯾﻊ دﻫﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل و اﺣﻮال اﻟﺮواة ﻣﻊ اﻟّﺼﺪق و اﻻﻣﺎﻣﮥ‬‫و اﻟﺜﻘﮥ و اﻟﻌﺪاﻟﮥ و ﻗﺒﻮل اﻟﺸـﻬﺎدة و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﻤﺬﻫﺐ و اﻻﺿﻄﻼع ﺑﻌﻠﻮم ﺳﻮي ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻘﺮاءة ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺘﺎﺑﺎ‬‫ﻣﺨﺘﺼـﺮا ﻣﻮﺟﺰا ﺟﻤﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺑﻮاب ﻋﻘﺪﻫﺎ ﻓﯽ اول اﻟﮑﺘﺎب و ﺳـﻤﻌﺖ ﺑﻌﺾ ﻣﻦ ﯾﻌﺘﻨﯽ ﺑﻌﻠﻮم اﻟﻘﺮآن ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾﺴـﺒﻖ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﯽ‬‫ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ اﻟﺘﯽ ﺳـﻠﮑﻬﺎ ﻓﯽ ﻋﻘـﺪ اﻻﺑﻮاب اﻟﻤﻘﺪﻣﮥ ﻓﯽ اول اﻟﻘﺮاءة و ﺻﺎر اﻟﻘﺮاء ﺑﻌﺪه ﯾﺴـﻠﮑﻮن ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻬﻢ و ﯾﺤﺬون ﺣﺬوه و ﻣﻨﻬﺎ‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻤـﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻓﺎن ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ اﻟّـﺬي ﺻـﻨﻔﻪ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻣﻤﻦ اﻋﺘﻨﯽ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ ﻻﻧﻪ ﻻ ﯾﻘﺪر ﻋﻠﯽ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺗﻀـّﻤﻦ ذﻟﮏ‬‫اﻟﮑﺘﺎب اﻟّﺎ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﺖ ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﻻﺧﺘﻼف ﻓﯽ اﻻﺣﮑﺎم و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس ﻓﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و ﻗﯿﻞ ﺑﻞ درس اﻟﻔﻘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻻﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ و ﮐﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻧﻔﺴﻪ و ﻣﻨﻬﺎ اﯾﻀﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸﻌﺮ و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 202‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ اﻟﺸـﻌﺮاء و ﺳـﻤﻌﺖ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ اﻟـﺪﻗﺎق ﯾﻘﻮل ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﺤﻔﻆ دﯾﻮان اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﺤﻤﯿﺮي ﻓﯽ ﺟﻤﻠـﮥ ﻣﺎ‬‫ﯾﺤﻔﻆ ﻣﻦ اﻟﺸـﻌﺮ ﻓﻨﺴﺐ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـﯿﻊ ﻟـﺬﻟﮏ ﻗﺎل و ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﻻزﻫﺮي ان اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻟﻤﺎ دﺧﻞ ﻣﺼـﺮ ﮐﺎن ﺑﻬﺎ ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﻮي ﻣﻦ اﻫﻞ ﻟا ﻤـﺪﯾﻨﮥ‬‫ﯾﻘﺎل ﻟﻪ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﮐﺎن ﻋﻨـﺪه ﮐﺘﺎب اﻟﻨﺴﺐ ﻋﻦ اﻟﺨﻀـﺮ ﺑﻦ داود ﻋﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر و ﮐﺎن ﻣﺴـﻠﻢ اﺣﺪ اﻟﻤﻮﺻﻮﻓﯿﻦ ﺑﺎﻟﻔﺼﺎﺣﮥ‬‫اﻟﻤﻄﺒﻮﻋﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ ﻓﺴـﺄل اﻟﻨـﺎس اﺑـﺎ اﻟﺤﺴﻦ ان ﯾﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻨﺴﺐ و رﻏﺒﻮا ﻓﯽ ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﺑﻘﺮاءﺗﻪ ﻓﺎﺟﺎﺑﻬﻢ اﻟﯽ ذﻟﮏ و اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺠﻠﺲ ﻣﻦ ﮐﺎن ﺑﻤﺼﺮ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻻدب و اﻟﻔﻀﻞ ﻓﺨﺮﺟﻮا ﻋﻠﯽ ان ﯾﺤﻔﻈﻮا ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻟﺤﻨﮥ او ﯾﻈﻔﺮوا ﻣﻨﻪ ﺑﺴﻘﻄﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﻘﺪر‬‫و اﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣﺘﯽ ﺟﻌﻞ ﻣﺴﻠﻢ ﯾﺘﻌﺠﺐ و ﯾﻘﻮل ﻟﻪ و ﻋﺮﺑﯿﮥ اﯾﻀﺎ و ﮐﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﯾﻘﻮل اﺣﺴﻦ اﻟﻨﺎس ﮐﻼﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪249 :‬‬‫ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ‬‫وﻗﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﺣﻀـﺮت اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻗـﺪ ﻗﺮﺋﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺘﯽ ﺟﻤﻌﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﻮﺿﻮء ﻣﻦ ﻣّﺲ اﻟـﺬﮐﺮ ﻓﻘﺎل ﻟﻮ‬‫ﮐﺎن اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺣﺎﺿـﺮا ﻻﺳـﺘﻔﺎد ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ وﻟﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و‬‫ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺒﺮة ﺑﺎب اﻟﺪﯾﺮ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻗﺒﺮ ﻣﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ و ﻗﺎﺿﯽ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت‬‫اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﺻﻄﺨﺮي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻗﯿﻞ ﺑﻞ اﺧﺬه ﻋﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻻﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ و اﺧﺬ اﻟﻘﺮاءة‬‫ﻋﺮﺿﺎ و ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻨّﻘﺎش و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘّﺰاز و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻄﺒﺮي و ﻣﻦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ و ﺳﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﺑﻦ ﻣﺠﺎﻫـﺪ و ﻫﻮ ﺻـﻐﯿﺮ و ﺗﺼـﺪر ﻟﻼـﻗﺮاء ﺑﺒﻐـﺪاد و ﮐـﺎن ﻋﺎرﻓـﺎ ﺑﺎﺧﺘﻼـف اﻟﻔﻘﻬـﺎء و ﯾﺤﻔـﻆ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ دواوﯾﻦ اﻟﻌﺮب ﻣﻨﻬﺎ دﯾﻮان اﻟﺴـّﯿﺪ‬‫اﻟﺤﻤﯿﺮي ﻓﻨﺴﺐ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـّﯿﻊ ﻟـﺬﻟﮏ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺻـﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿـﺎء و ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐـﺜﯿﺮة و ﻗﯿـﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻦ‬‫ﻣﻌﺮوف ﺷﻬﺎدﺗﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻓﻨﺪم ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻗﺎل ﮐﺎن ﯾﻘﺒﻞ ﻗﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﻧﻔﺮادي‬‫ﻓﺼﺎر ﻻ ﯾﻘﺒﻞ ﻗﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻌﻞ اﻻ ﻣﻊ آﺧﺮ و ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﺧﺮج ﻣﻦ ﺑﻐﺪاد اﻟﯽ ﻣﺼﺮ ﻗﺎﺻﺪا اﺑﺎ‬‫اﻟﻔﻀـﻞ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﺣﻨﺰاﺑـﮥ وزﯾﺮ ﮐـﺎﻓﻮر اﻻﺧﺸـﯿﺪي اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯽ ﺣﺮف اﻟﺠﯿﻢ ﻓـﺎﻧّﻪ ﺑﻠﻐﻪ ان اﺑﺎ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺎزم ﻋﻠﯽ‬‫ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺴـﻨﺪ ﻓﻤﻀـﯽ إﻟﯿﻪ ﯾﺴﺎﻋﺪه ﻋﻠﯿﻪ و اﻗﺎم ﻋﻨﺪه ﻣﺪة و ﺑﺎﻟﻎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻓﯽ اﮐﺮاﻣﻪ و اﻧﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﻔﻘﮥ واﺳﻌﮥ و اﻋﻄﺎه ﺷﯿﺌﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﺣﺼﻞ‬‫ﻟﻪ ﺑﺴـﺒﺒﻪ ﻣـﺎل ﺟﺰﯾﻞ و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻋﻨـﺪه ﺣﺘﯽ ﻓﺮغ ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﻨﺪ و ﮐﺎن ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻫﻮ و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﻘـﺪم ذﮐﺮه ﻋﻠﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫اﻟﻤﺴـﻨﺪ و ﮐﺘﺎﺑﺘﻪ اﻟﯽ ان ﻧﺨﺮ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﺣﺴﻦ اﻟﻨﺎس ﮐﻼﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﺳﺄل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻮﻣﺎ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻫﻞ راي اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ‬‫ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ ﻣﻦ ﺟﻮاﺑﻪ و ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻓﺄﻟـّﺢ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل ان ﮐﺎن ﻓﯽ ﻓﻦ واﺣـﺪ ﻓﻘـﺪ راﯾﺖ ﻣﻦ ﻫﻮ اﻓﻀﻞ ﻣّﻨﯽ و ان ﮐﺎن ﻣﻦ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓّﯽ ﻓﻼ و ﮐﺎن ﻣﻔّﻨﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم‬‫ﮐﺜﯿﺮة اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﻘﺮآن و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدة اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺗﻮﻓّﯽ ﯾﻮم اﻻرﺑﻌﺎء ﻟﺜﻤﺎن ﺧﻠﻮن ﻣﻦ‬‫ذي اﻟﻘﻌﺪة و ﻗﺒﻞ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺒﻐﺪاد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪250 :‬‬‫و ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑـﻮ ﺣﺎﻣـﺪ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟﻤﻘـﺪم ذﮐﺮه و دﻓﻦ ﻗﺮﯾﺒـﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ ﻓﯽ ﻣﻘـﺒﺮة ﺑـﺎب اﻟـﺪﯾﺮ‬‫رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ راء ﻣﻔﺘﻮﺣﮥ ﺛﻢ ﻗﺎف ﻣﻀـﻤﻮﻣﮥ و ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻃﺎء ﻣﻬﻤﻠﮥ ﺳﺎﮐﻨﮥ ﺛﻢ ﻧﻮن ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ‬‫اﻟﯽ دار اﻟﻘﻄﻦ و ﮐﺎﻧﺖ ﻣﺤﻠﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﺒﻐﺪاد ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺰﻣﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟـّﺴ ﻨﻦ ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺳـﻤﻊ اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﻦ أﺑﯽ داود و اﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻋـﺪ و اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ و اﺑﻦ درﯾـﺪ و اﺑﻦ ﯾﯿﺮود و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺒﺸـﺮ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻤﺤﺎرﺑﯽ و اﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 203‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و اﺑﺎ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺑﻬﻠﻮل ﺑﻦ زﯾﺎد اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﺑـﺪر ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻔﺮاﺋﻀـﯽ و اﺑﺎ‬‫ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺧﻼﺋﻖ ﺑﺒﻐﺪاد و اﻟﺒﺼـﺮة و اﻟﮑﻮﻓﮥ و واﺳﻂ و ارﺗﺤﻞ ﻓﯽ ﮐﻬﻮﻟﺘﻪ اﻟﯽ ﻣﺼﺮ و اﻟﺸﺎم و ﺻﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫و اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ و ﺗﻤﺎم اﻟﺮازي و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻻزدي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و أﺑﻮ ذّر اﻟﻬﺮوي و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﺨّﻠﺎل و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺴﻦ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ و اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺑﻮ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺑﺸﺮان و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺣﻤﺰة ﻟا ﺴﻬﻤﯽ‬‫و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻻﺑﻨﻮﺳـﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺎﻣﻮن و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي ﺑﺎﻟﻠّﻪ و اﻣﻢ ﺳﻮاﻫﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫ﺻﺎر اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اوﺣﺪ ﻋﺼﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮاء و اﻟﻨﺤﻮّﯾﯿﻦ و اﻗﻤﺖ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺳﺘﯿﻦ ﺑﺒﻐﺪاد ارﺑﻌﮥ اﺷﻬﺮ و‬‫ﮐﺜﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﻨﺎ ﻓﺼﺎدﻓﺘﻪ ﻓﻮق ﻣﺎ وﺻﻒ ﻟﯽ و ﺳﺎﻟﺘﻪ ﻋﻦ اﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺸﯿﻮخ و ﻟﻪ ﻣﺼﻨﻔﺎت ﯾﻄﻮل ذﮐﺮﻫﺎ ﻓﺎﺷﻬﺪ اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﻋﻠﯽ ادﯾﻢ اﻻرض‬‫ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ و اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ اﻟﺼـﺪق و اﻟﺜﻘـﮥ و ﺻـﺤﮥ‬‫اﻻﻋﺘﻘﺎد و اﻻﺧﺬ ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﮐﺎﻟﻘﺮاءات ﻓﺎّن ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺼـّﻨﻔﺎ ﺳـﺒﻖ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ ﻋﻘﺪ اﻻﺑﻮاب ﻗﺒﻞ ﻓﺮش اﻟﺤﺮوف و ﺗﺎﺳـﯽ اﻟﻘﺮاء ﺑﻌﺪه و ﻣﻦ ذﻟﮏ‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻤـﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﺎﻵداب و اﻟﺸـﻌﺮ ﻓﻘﯿﻞ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ‬‫ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دﯾﻮان اﻟﺴـﯿﺪ اﻟﺤﻤﯿﺮي و ﻟﻬـﺬا ﻧﺴﺐ اﻟﯽ ﺗﺸـﯿﻊ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻣﺎ ﺑﻌﺪه ﻣﻦ‬‫اﻟﺘﺸـﯿﻊ ﻗﺎل ﻟا ﺨﻄﯿﺐ و ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻻزﻫﺮي ﻗﺎل ﺑﻠﻐﻨﯽ ان اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺣﻀﺮ ﻓﯽ ﺣﺪاﺛﺘﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺼّﻔﺎر و ﻗﻌﺪ ﯾﻨﺴﺦ ﺟﺰءا و اﻟّﺼﻔﺎر‬‫ﯾﻤﻠﯽ ﻓﻘـﺎل رﺟـﻞ ﻻ ﯾﺼـﺢ ﺳـﻤﺎﻋﮏ و اﻧﺖ ﺗﻨﺴـﺦ ﻓﻘﺎل ﻓﻬﻤﯽ ﻟﻼﻣﻼء ﺧﻼف ﻓﻬﻤﮏ أ ﺗﺤﻔﻆ ﮐﻢ أﻣﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﺎل ﻻ ادري ﻗﺎل أﻣﻠﯽ‬‫ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻول ﻋﻦ ﻓﻼن ﻋﻦ ﻓﻼن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪251 :‬‬‫و ﻣﺘﻨﻪ ﮐـﺬا و ﮐـﺬا و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﻓﻼن ﻋﻦ ﻓﻼن و ﻣﺘﺘﻪ ﮐﺬا و ﮐﺬا و ﻣّﺮ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺣﺘﯽ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺘﻌﺠﺐ اﻟّﻨﺎس ﻣﻨﻪ او ﮐﻤﺎ ﻗﺎل‬‫ﻗﺎل رﺟﺎ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺪل ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﮏ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻗـﺎل ﻓـﺎﻟﺤﺤﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘـﺎل ﻟﻢ أر أﺣـﺪا ﺟﻤﻊ ﻣـﺎ ﺟﻤﻌﺖ و ﻗﺎل اﺑﻮ ذر اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟـﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ‬‫ﻧﻔﺴﻪ ﻓﮑﯿﻒ أﻧـﺎ رواﻫـﺎ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿـﺪ اﻟﺒﺎﺟﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ذّر و ﮐﺎن ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ إذا ذﮐﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗﺎل اﺳـﺘﺎذي ﻗﺎل‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻟا ﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي اﻟـﺪار ﻗﻄﻨّﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗﺎل ﻟﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزﻫﺮي ﮐﺎن اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ذﮐّﯿﺎ إذا‬‫ذﮐﺮ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ أي ﻧﻮع ﮐﺎن وﺟـﺪ ﻋﻨﺪه ﻣﻨﻪ ﻧﺼـﯿﺐ واﻓﺮ ﻟﻘﺪ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ اﻟﺒﻐﺎﻟﯽ اﻧﻪ ﺣﻀـﺮ ﻣﻊ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ دﻋﻮة ﻓﺠﺮي‬‫ذﮐﺮ اﻻﮐﻠـﮥ ﻓﺎﻧـﺪﻓﻊ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻮرد ﻧﻮادر اﻻﮐﻠـﮥ ﺣﺘﯽ ﻗﻄﻊ اﮐﺜﺮ ﻟﯿﻠﺘﻪ ﺑـﺬﻟﮏ ﻗﺎل اﻻزﻫﺮي رأﯾﺖ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺟﺎب اﺑﻦ أﺑﯽ ﻟا ﻔﻮارس‬‫ﻋﻦ ﻋﻠـﮥ ﺣـﺪﯾﺚ او اﺳﻢ ﻓﻘـﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﻔﺘـﺢ ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻦ اﻟﺸـﺮق و اﻟﻐﺮب ﻣﻦ ﯾﻌﺮف ﻫـﺬا ﻏﯿﺮي ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺳﺎﻟﺖ‬‫اﻟﺒﺮﻗـﺎﻧﯽ ﻫـﻞ ﮐـﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﯾﻤﻠﯽ ﻋﻠﯿـﮏ اﻟﻌﻠـﻞ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ و اﻧﺎ اﻟـﺬي ﺟﻤﻌﺘﻬﺎ و ﻗﺮأﻫﺎ اﻟﻨﺎس ﻣﻦ ﻧﺴـﺨﺘﯽ و ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﻟﻌﺘﯿﻘﯽ‬‫ﺣﻀـﺮت ﻣﺠﻠﺲ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﺟﺎءه اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﯿﻀﺎوي ﺑﺮﺟﻞ ﻏﺮﯾﺐ و ﺳﺎﻟﻪ ان ﯾﻤﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺎﻣﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﯾﺰﯾﺪ‬‫اﺣﺎدﯾﺜﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﺘﻮن ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﻧﻌﻢ اﻟﺸـﯽء اﻟﻬﺪﯾﮥ اﻣﺎم اﻟﺤﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼـﺮف اﻟﺮﺟﻞ ﺛﻢ ﺟﺎءه ﺑﻌﺪ و ﻗﺪ اﻫﺪي ﻟﻪ ﺷﯿﺌﺎ ﻓﻘﺮﺑﻪ إﻟﯿﻪ و اﻣﻠﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﺳـﺒﻌﮥ ﻋﺸﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﺘﻮﻧﻬﺎ إذا ﺟﺎءﮐﻢ ﮐﺮﯾﻢ ﻗﻮم ﻓﺎﮐﺮﻣﻮه ﻗﻠﺖ ﻫﻨﺎ ﯾﺨﻀﻊ ﻟﻠﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻟﺴﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻟﻘﻮة اﻟﺤﺎﻓﻈﮥ و‬‫ﻟﻘﻮة اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ و إذا ﺷـﺌﺖ ان ﺗﺒﯿﻦ ﺑﺮاﻋﮥ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم ﻓﻄﺎﻟﻊ اﻟﻌﻠﻞ ﻓﺎﻧّﮏ ﺗﻨﺪﻫﺶ و ﯾﻄﻮل ﺗﻌﺠّﺒﮏ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ‬‫ﻣﻦ ﻏﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة و ﻟﻪ ﺛﻤﺎﻧﻮن‬‫ﺳﻨـﮥ روي ﻋﻦ اﻟﺒﻐﻮي و ﻃﺒﻘﺘﻪ ذﮐﺮه اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﻘﺎل ﺻﺎر اوﺣـﺪ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻘّﺮاء و اﻟّﻨﺤﺎة ﺻﺎدﻓﺘﻪ ﻓﻮق‬‫ﻣﺎ وﺻﻒ ﻟﯽ و ﻟﻪ ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﯾﻄﻮل ذﮐﺮﻫﺎ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻓﺮﯾﺪ ﻋﺼﺮه و ﻗﺮﯾﻊ دﻫﺮه و ﻧﺴﯿﺞ وﺣﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ اﻟﺼـﺪق و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و اﻻﺻـﻄﻼح ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﺳﻮي ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻘﺮاءة و ﻗﺪ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﻣﺼـّﻨﻔﮥ و ﻣﻨﻪ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﻤﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس ﻓﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸـﻌﺮ ﻓﻘﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 204‬از ‪597‬‬‫اﻧﻪ ﮐـﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ ذّر اﻟﻬﺮوي ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ اﻣﺎم ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﻧﺎ و‬‫ﻗﺎل اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﮐﺎن اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻤﻠﯽ ﻋﻠّﯽ اﻟﻌﻠﻞ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ و ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫﺎب ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪252 :‬‬‫ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و ﺳﯿﺪ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه و ﺷﯿﺦ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺳﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ داود و اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺒﺸـﺮ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻘـﺎﺳﻢ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﯾﺎد اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و أﺑﯽ روق اﻟﺮاﺣﻠﯽ و ﺑـﺪر ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ‬‫ﺑﻬﻠﻮل و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻟﻔﺮاﺋﻀـﯽ و أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﺑﺒﻐـﺪاد و اﻟﮑﻮﻓـﮥ و اﻟﺒﺼـﺮة و واﺳﻂ و رﺣﻞ ﻓﯽ‬‫اﻟﮑﻬﻮﻟـﮥ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ ﻓﺴـﻤﻊ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﺎ اﻟﻄﺎﻫﺮ اﻟـﺬﻫﻠﯽ و ﻫـﺬه اﻟﻄﺒﻘﮥ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﺼـﺮي و ﺗﻤﺎم اﻟﺮازي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و اﺑﻮ داود ﻋﺒـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﺨﻼل و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻀـﺒﻌﯽ و ﺣﻤﺰة اﻟـّﺴ ﻬﻤﯽ و‬‫اﺑﻮ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﺎﻣﻮن و اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘـﺪي ﺑﺎﻟﻠّﻪ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺻﺎر اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺣﺪ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﻔـﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣـﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮاء و اﻟﻨﺤـﺎة و ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺳﺘﯿﻦ اﻗﻤﺖ ﺑﺒﻐـﺪاد ارﺑﻌـﮥ اﺷـﻬﺮ و ﮐﺜﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﻨـﺎ ﺑﺎﻟﻠﯿـﻞ و اﻟﻨﻬـﺎر‬‫ﻓﺼﺎدﻓﺘﻪ ﻓﻮق ﻣﺎ وﺻﻒ ﻟﯽ و ﺳﺎﻟﺘﻪ ﻋﻦ اﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺸﯿﻮخ ﻗﺎل و اﺷﻬﺪ اﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﻋﻠﯽ ادﯾﻢ اﻻرض ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ‬‫ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و ﻗﺮﯾﻊ دﻫﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ اﻟﺼﺪق و اﻟﺜﻘﮥ و‬‫ﺻﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و اﻻﺿـﻄﻼع ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﺳﻮي ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻘﺮاءة ﻓﺎن ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺼﻨﻔﺎ ﻣﺨﺘﺼﺮا ﺟﻤﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺑﻮاب ﻋﻘﺪﻫﺎ ﻓﯽ اول‬‫اﻟﮑﺘﺎب و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﯾﻌﺘﻨﯽ ﺑﺎﻟﻘﺮاءة ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾﺴـﺒﻖ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﯽ ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ اﻟّﺘﯽ ﺳﻠﮑﻬﺎ ﻓﯽ ﻋﻘﺪ اﻻﺑﻮاب اﻟﻤﻘﺪﻣﮥ ﻓﯽ اول اﻟﻘﺮاءة و ﺻﺎر‬‫اﻟﻘﺮاء ﺑﻌـﺪه ﯾﺴـﻠﮑﻮن ذﻟﮏ و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻤـﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻓﺎن ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟّﺴـ ﻨﻦ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس ﻓﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ‬‫ﺳﻌﯿﺪ اﻻﺻﻄﺨﺮي و ﻗﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸﻌﺮ ﻓﻘﯿﻞ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻗﺎل و ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻻزﻫﺮي ﻗﺎل ﺑﻠﻐﻨﯽ‬‫ان اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺣﻀـﺮ ﻓﯽ ﺣﺪاﺛﺘﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺼّﻔﺎر ﻓﺠﻠﺲ ﯾﻨﺴﺦ ﺟﺰءا و اﻟﺼﻔﺎر ﯾﻤﻠﯽ ﻓﻘﺎل رﺟﻞ ﻻ ﯾﺼﺢ ﺳﻤﺎﻋﮏ و اﻧﺖ ﺗﻨﺴﺦ‬‫ﻓﻘﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﻟﻼﻣﻼء ﺧﻼف ﻓﻬﻤﮏ ﺗﺤﻔﻆ ﮐﻢ اﻣﻼ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﺎل ﻻ ﻗﺎل أﻣﻠﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ ﻋﺸـﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻول ﻋﻦ ﻓﻼن ﻋﻦ‬‫ﻓﻼـن و ﻣﺘﻨﻪ ﮐـﺬا و اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺜـﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﻓﻼن ﻋﻦ ﻓﻼن و ﻣﺘﻨﻪ ﮐـﺬا ﺛﻢ ﻣﺮ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺣﺘﯽ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺘﻌﺠﺐ اﻟﻨﺎس ﻣﻨﻪ او ﮐﻤﺎ‬‫ﻗﺎل و ﻗﺎل رﺟﺎ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺪل ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻫﻞ راﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﮏ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻓﺎﻟﺤﺤﺖ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪253 :‬‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻢ أر أﺣـﺪا ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺟﻤﻌﺖ و ﻗﺎل اﺑﻮ ذر ﻋﺒﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴـﻪ‬‫ﻓﮑﯿﻒ اﻧﺎ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺎل اﻻزﻫﺮي ﮐﺎن اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ذﮐﯿﺎ إذا ذﮐﺮ ﺷﯽء ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ‬‫أّي ﻧﻮع ﮐﺎن وﺟـﺪ ﻋﻨﺪه ﻣﻨﻪ ﻧﺼـﯿﺐ واﻓﺮ و ﻟﻘﺪ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﮥ اﻟﺒﻐﺎل اﻧﻪ ﺣﻀـﺮ ﻣﻊ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ دﻋﻮة ﻓﺠﺮي ذﮐﺮ اﻻﮐﻠﮥ ﻓﺎﻧﺪﻓﻊ‬‫اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ أﺑﯽ ﯾﻮرد اﺧﺒـﺎرﻫﻢ و ﻧﻮادر ﻫﻢ ﺣﺘﯽ ﻗﻄﻊ اﮐﺜﺮ ﻟﯿﻠﺘﻪ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻗـﺎل اﻻزﻫﺮي راﯾﺖ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺟﺎب اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻮارس ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﮥ ﺣﺪﯾﺚ او اﺳﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﻔﺘﺢ ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻦ اﻟﺸـﺮق و اﻟﻐﺮب ﻣﻦ ﯾﻌﺮف ﻫﺬا ﻏﯿﺮي و ﻗﺎل اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﮐﺎن اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻤﻠﯽ اﻟﻌﻠﻞ ﻣﻦ‬‫ﺣﻔﻈﻪ و اﻧـﺎ اﻟـﺬي ﺟﻤﻌﺘﻬﺎ و ﻗﺮاﻫﺎ اﻟﻨﺎس ﻣﻦ ﻧﺴـﺨﺘﯽ ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟـﺬﻫﺒﯽ و ﻫـﺬا ﺷـﯽء ﻋﺠﯿﺐ ﻣـﺪﻫﺶ ﻓﻤﻦ أراد ان ﯾﻌﺮف ﻗـﺪر ذﻟﮏ‬‫ﻓﻠﯿﻄﺎﻟﻊ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻟﻠـﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻟا ﺒﻐﺪادي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 205‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﻌﻠﻮم اﺧﺮي ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﻤﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﺑﻌﻠﻢ‬‫اﻟﻘﺮاءة و ﺻـﻨﻒ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺨﺘﺼـﺮا ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻋﺠﯿﺐ و ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸﻌﺮ ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺸﻌﺮاء ﻗﺎل و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس ﻋﻠﯽ‬‫أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﺻﻄﺨﺮي و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﺎ راي اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﯾﻮم اﻷرﺑﻌﺎء ﻟﺜﻤﺎن ﺧﻠﻮن ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﻣﻨﻪ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻋﻦ ﺗﺴﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ اﻻوﻟﯽ ﺑﺎﻟﺘﺎء اوﻻ و اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﺑﺎﻟّﺴﯿﻦ و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ و دﻓﻦ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ‬‫ﻣﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻗﺎل و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺮاء ﻣﻔﺘﻮﺣﮥ و ﻗﺎف ﻣﻀـﻤﻮﻣﮥ ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ اﻟﺪار ﻗﻄﻦ و ﻫﯽ ﻣﺤﻠﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﺒﻐﺪاد ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﺮوﺿـﮥ ﻓﯽ اﺛﻨـﺎء ﮐﺘـﺎب اﻟﻘﻀـﺎء ﻓﯽ اﻟﮑﻼـم ﻋﻠﯽ اﻟﺮواﯾـﮥ ﺑﺎﻻﺟـﺎزة ان اﻟﻤﺠـﺎز ﯾﺠﻮز ﻟﻪ ان ﯾﺠﯿﺰ و ﻫﻮ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﺳـﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﻤﻔﯿـﺪة ﻣﻨﻬـﺎ ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻟﻌﻠﻞ اﻟـﺬي ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ ﻓﻨﻪ و ﮐﺘﺎب اﻻﻓﺮاد ﺗﻔﻘﻪ ﺑﺎﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫اﻻﺻـﻄﺨﺮي و ﻗﯿـﻞ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺻﺎر اوﺣـﺪ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﻘﺮاءة و اﺷـﻬﺪ اﻧﻪ ﻟﻢ‬‫ﯾﺨﻠﻒ ﻋﻠﯽ ادﯾﻢ اﻻرض ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿـﺪ اﻟﺒﺎﺟﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ذّر ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ‬‫ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﻧﺎ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﺎ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﯾﻘﻮل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة‬‫ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻋﻦ ﺗﺴﻊ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﻓﺎّن ﻣﻮﻟﺪه ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد و دﻓﻦ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ رأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪254 :‬‬‫ﮐﺎن اﺳﺄل ﻋﻦ ﺣﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ اﻵﺧﺮة ﻓﻘﯿﻞ ﻟﯽ ذاك ﯾﺪﻋﯽ ﻓﯽ اﻟﺠﻨﮥ ﺑﺎﻻﻣﺎم ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﺮوﺿﮥ ﻓﯽ اﺛﻨﺎء ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻀﺎء ﻓﯽ اﻟﮑﻼم‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺮواﯾﮥ ﺑﺎﻻﺟﺎزة و ﺷـﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺟﺰري در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘّﺮاء ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ واﺣﺪ اﻻﻋﻼم اﻟﺜﻘﺎت ﻋﺮض اﻟﻘﺮاءات ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﻘﺎش و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺎوي و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻄﺒﺮي و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮﺑﯽ و اﺑﯿﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ و أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﮐﺎس‬‫اﻟﻨﺨﻌﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮان اﻟﺘﻤﺎر و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﻄﻦ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟّﺪﺑﯿﻠﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫ﺑﻮﯾﺎن و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟّﺪﯾﺒﺎﺟﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ دوداﻧﻪ و ﺳﻤﻊ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﺒﻌﮥ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻣﺠﺎﻫﺪ و ﺗﺼّﺪر ﻟﻠﻘﺮاءة ﻓﯽ اواﺧﺮ ﻋﻤﺮه و اﻟّﻒ‬‫ﻓﯽ اﻟﻘﺮاءات ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺟﻠﯿﻼ ﻟﻢ ﯾﺆﻟّﻒ ﻣﺜﻠﻪ و ﻫﻮ اول ﻣﻦ وﺿﻊ اﺑﻮاب اﻻﺻﻮل ﻗﺒﻞ اﻟﻔﺮش و ﻟﻢ ﯾﻌﺮف ﻣﻘـﺪار ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻻ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﻟﻢ ﯾﮑﻤـﻞ ﺣﺴﻦ ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺒﯿﺎن اﻻ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻧﺴـﺞ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻮاﻟﻪ و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺮوف ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻫـﺬا ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ و ﻗﺪ‬‫رﺣﻞ اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ و اﻟﺸﺎم و ﻫﻮ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﺎﻓﺎد روي ﻋﻨﻪ ﺧﻠﻖ و اﺋﻤـﮥ ﮐﺒﺎر ﻣﺜﻞ اﻟﻌﻼﻣﮥ أﺑﯽ ﺣﺎﻣﺪ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ و أﺑﯽ ذر اﻟﻬﺮوي و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻻزدي و ﺗﻤﺎم اﻟﺮازي و أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺨﻼل و أﺑﯽ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘـﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺻﺎر اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ اوﺣـﺪ اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮاء و اﻟﻨﺤﻮﯾﯿﻦ ﺳﺎﻟﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟﻌﻠﻞ و اﻟﺸـﯿﻮخ و ﺻﺎدﻓﺘﻪ ﻓﻮق ﻣﺎ وﺻﻒ ﻟﯽ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و ﻗﺮﯾﻊ دﻫﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻـﺛﺮ و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﻌﻠـﻞ ﻣﻊ اﻟـّﺼ ﺪق و اﻟﺜﻘـﮥ و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘـﺎد و اﻻﺿـﻄﻼع ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﺳﻮي اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬـﺎ اﻟﻘﺮاءات و ﻣﻨﻬﺎ‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻤـﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﻪ درس ﻓﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸـﻌﺮ ﻓﻘﯿﻞ اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ‬‫ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺣﺘﯽ ﻗﺎل و ﻗﺪ ﺳﺄﻟﻪ رﺟﻞ و اﻟﺢ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﻞ راﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﮏ ﻗﺎل ﻟﻢ ار اﺣﺪا ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺟﻤﻌﺖ ﺗﻮﻓﯽ ﺛﺎﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و‬‫ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻋﻦ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ در اﺳﻤﺎء رﺟﺎل ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻫﻮ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﮐﺎن ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و وﺣﯿﺪ دﻫﺮه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻌﻠﻠﻪ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮواة ﻣﻊ اﻟـّﺼ ﺪق و اﻻﻣﺎﻧـﮥ و اﻟﺜﻘﮥ و اﻟﻌﺪاﻟﮥ و ﺻـّﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﻤﺬﻫﺐ و اﻟﻘﯿﺎم ﺑﻌﻠﻮم‬‫اﺧﺮي ﺳﻮي اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮآن و ﻣﻌﺮﻓﮥ ﻣﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء درس ﻓﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﺻﻄﺨﺮي و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 206‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪255 :‬‬‫اﯾﻀـﺎ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻدب و اﻟﺸـﻌﺮ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ ﮐﺎن اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺳـﻤﻊ ﺧﻠﻘﺎ ﮐﺜﯿﺮا و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗـﺎﻧﯽ و اﻟﺠﻮﻫﺮي و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻢ وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﻣـﺎت ﯾﻮم اﻷرﺑﻌـﺎء؟؟؟ ﻟﺜﻤﺎن‬‫ﺧﻠﺖ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺎﻟﻘﺎف و اﻟﻨﻮن ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ دار اﻟﻘﻄﻦ ﻣﺤﻠﮥ ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﺑﺒﻐـﺪاد ﻗـﺪﯾﻤﺎ و ﻋﻠﯽ ﻗـﺎري در ﻣﺮﻗـﺎة ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﺮاء و ﺗﺴـﮑﻦ و ﺿﻢ اﻟﻘﺎف و‬‫ﺳﮑﻮن اﻟﻄﺎء ﺑﻌـﺪه ﻧﻮن ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ دار ﻗﻄﻦ و ﮐﺎﻧﺖ ﻣﺤﻠـﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﺒﻐـﺪاد و ﻫﻮ اﻣﺎم ﻋﺼـﺮه و ﺣﺎﻓﻆ دﻫﺮه ﺻﺎﺣﺐ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻟﻌﻠﻞ و ﻏﯿﺮﻫﺎ‬‫اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل و اﺣﻮال اﻟﺮواة ﻣﻊ اﻟّﺼﺪق و اﻻﻣﺎﻧﮥ و اﻟﺜﻘﮥ و و اﻟﻌﺪاﻟﮥ و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و‬‫اﻟﺘﻀـﻠﻊ ﺑﻌﻠﻮم ﺷّﺘﯽ ﮐـﺎﻟﻘﺮاءة و ﻟﻪ ﻓﯿﻬـﺎ ﮐﺘـﺎب ﻟﻢ ﯾﺴـﺒﻖ اﻟﯽ ﻣﺜﻠﻪ اﺣـﺪ؟؟؟ ﻣﻨﻪ اﻻﺋﻤـﮥ ﮐـﺎﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﺤـﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و‬‫اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ ﺣﺎﻣﺪ اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ و اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﻟﺠﻮﻫﺮي و ﻏﯿﺮ ﻫﺆﻻء وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺎت ﺑﺒﻐﺪاد‬‫ﺳﻨـﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺟﻼـل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺰﻣﺎن اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻟﻌﻠﻞ و اﻻﻓﺮاد و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ وﻟﺪ ﺳـﻨﻪ ‪ 306‬و ﺳﻤﻊ‬‫اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﻦ أﺑﯽ داود و اﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ و اﺑﻦ درﯾـﺪ و ﺧﻼﺋﻖ ﺑﺒﻐـﺪاد و اﻟﺒﺼـﺮة و اﻟﮑﻮﻓﮥ و واﺳﻂ و ﻣﺼـﺮ و اﻟّﺸﺎم ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﺑﻮ‬‫ﺣﺎﻣﺪ اﻻﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ و اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ و ﺧﻼﺋﻖ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ اوﺣﺪ ﻋﺼﺮه ﻓﯽ اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻮرع‬‫اﻣـﺎم ﻓﯽ اﻟﻘﺮاء و اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﺨﻠـﻒ ﻋﻠﯽ ادﯾﻢ اﻻـرض ﻣﺜﻠﻪ و ﻗـﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐـﺎن ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و اﻣـﺎم وﻗﺘﻪ و اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻـﺛﺮ و‬‫اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ اﻟﺼﺪق و اﻟﺜﻘﮥ و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و اﻻﺧﺬ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم ﮐﺎﻟﻘﺮاءات ﻓﺎن ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺼـﻨﻔﺎ ﺳـﺒﻖ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ ﻋﻘﺪ‬‫اﻻﺑﻮاب ﻗﺒﻞ ﻓﺮش اﻟﺤﺮوف و ﺗﺎّﺳـ ﯽ ﺑﻪ اﻟﻘﺮاء ﺑﻌـﺪه و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻤﺬﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء درس اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸـﻌﺮ‬‫ﻓﻘﯿﻞ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟـّﺴ ﯿﺪ اﻟﺤﻤﯿﺮي و ﻟﻬـﺬا اﻧﺴﺐ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـّﯿﻊ و ﻣﺎ اﺑﻌـﺪه ﻣﻨﻪ ﻗﺎل رﺟﺎ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻌﺪل ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﮏ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻓﺎﻟﺤﺤﺖ ﻓﻘﺎل ﻟﻢ ار أﺣﺪا ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺟﻤﻌﺖ و ﻗﺎل اﺑﻮ ذر اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﮑﯿﻒ‬‫اﻧﺎ و ﮐﺎن ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ إذا راي اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗﺎل أﺳـﺘﺎذي ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺦ و ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ‬‫رازي در رﺳﺎﻟﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷﺎﻓﻌﯽ و ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﺬﻫﺐ او ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮون ﻣﻦ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﻓﺎﮐﺜﺮﻫﻢ ﻋﻠﻤﺎ و اﻗﻮاﻫﻢ ﻗﻮة و اﺷّﺪﻫﻢ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎ ﻓﯽ‬‫ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻫﺆﻻء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪256 :‬‬‫و ﻫﻢ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ زﮐﺮﯾـﺎ اﻟﺠﻮزﻗﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻻﻣﺎم اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد و اﻻﻣﺎم اﻟﺨّﻄﺎﺑﯽ اﻟّـﺬي ﮐﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ‬‫ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﻠﻐﮥ و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ وﺻـﻔﻪ ﺟﻌﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﮐﻤﺎ ﺟﻌﻞ اﻟﺤﺪﯾﺪ ﻻﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﯾﻌﻨﻮن داود اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯿﻪ َو َأﻟَﱠﻨﺎ ﻟَُﻪ اﻟ َْﺤِﺪﯾَﺪ‬‫ﻓﻬﺆﻻء اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺻـﺪور ﻫـﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻌـﺪ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﻫﻢ ﺑﺎﺳـﺮﻫﻢ ﻣﺘﻔﻘﻮن ﻋﻠﯽ ﺗﻌﻈﯿﻢ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﻤﺒﺎﻟﻐـﮥ ﻓﯽ اﻟﺜﻨﺎء ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﮑﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ‬‫ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﻔﺮد ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﮐﻞ ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎه ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ان ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺪﯾﻤﺎ و ﺣﺪﯾﺜﺎ ﮐﺎﻧﻮا ﻣﻌﻈﻤﯿﻦ ﻟﻠﺸﺎﻓﻌﯽ ﻣﻌﺘﺮﻓﯿﻦ ﺑﺘﻘﺪﻣﻪ و‬‫ﺗﻔﺮده ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ از ﺟﻤﻠﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ از روي ﻋﻠﻢ و اﻗﻮاي ﺷﺎن از روي ﻗﻮت و اﺷﺪﺷﺎن از روي‬‫ﺗﺤﻘﯿـﻖ در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﺜـﻞ ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﺟﻮزﻗﯽ و ﺧﻄﯿﺐ و ﺧﻄـﺎﺑﯽ از ﺻـﺪور اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮده و رازي‬‫اﺛﺒﺎت ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ ﺑﻤـﺪح و ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ دار ﻗﻄﻨﯽ و اﻣﺜﺎل او ﺷﺎﻓﻌﯽ را ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺷـﺮف اﻟﻨﻮوي در‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻘﺮﯾﺐ و اﻟﺘﯿﺴﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ ﺳﻨﻦ اﻟﺒﺸﯿﺮ اﻟﻨﺬﯾﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻨﻮع اﻟﺮاﺑﻊ ﻓﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟّﺬﯾﻦ اﺷﺘﻬﺮت ﻣﺼﻨﻔﺎﺗﻬﻢ و ﻋﻈﻢ اﻻﻧﺘﻔﺎع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 207‬از ‪597‬‬‫ﺑﻬﻢ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و‬‫ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ اﻟﺦ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ در ﮐﺎﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺗﻮﻓﯽ‬‫اﻻﻣـﺎم اﺑـﻮ اﻟﺤﺴـﻦ ﻋﻠﯽ ﺑـﻦ ﻋﻤﺮ ﺑـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑـﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻻﻣـﺎم اﻟﻤﺸـﻬﻮر و ﺷـﯿﺦ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫اﻟـﺪﯾﺎرﺑﮑﺮي در ﺧﻤﯿﺲ ﻓﯽ اﺣﻮال اﻟﻨﻔﺲ اﻟﻨﻔﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﻣـﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼـﺮ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة و ﻟﻪ ﺛﻤﺎﻧﻮن ﺳـﻨﮥ و ﺳﺎﻟﻢ ﺳـﻨﻬﻮري در ﺷـﺮح اﻟﻔّﯿﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐـﺪادي ﮐﺎن ﻓﺮﯾﺪ ﻋﺼـﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ دار‬‫اﻟﻘﻄﻦ ﻣﺤﻠﮥ ﻣﻦ ﻣﺤﺎل اﻟﺒﻐﺪاد ﺗﻮﻓﯽ ﮐﻤﺎ ﺳـﯿﺎﺗﯽ ﻓﯽ اﻟﻨﻈﻢ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﮥ در ﻣﻨﻬﺎج ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻻ‬‫ﯾﺘﻌﻤـﺪون اﻟﮑـﺬب ﺑـﻞ ﻓﯿﻬﻢ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﻼح و اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺎ ﻣﻨﻌﻬﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻟﮑﻦ ﯾﻨﻘﻠﻮن ﻣﺎ وﺟـﺪوه ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺐ و ﯾـﺪّوﻧﻮن ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﻮه و ﻟﯿﺲ‬‫ﻻﺣـﺪﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﺨﺒﺮة ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﻣﺎ ﻻﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﺸـﻌﺒﮥ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘﻄﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ راﻫﻮﯾﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺬﻫﻠﯽ و اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و أﺑﯽ داود و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و أﺑﯽ‬‫زرﻋﮥ اﻟﺮازﯾﺎن و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و اﻣﺜﺎل ﻫﺆﻻء ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻧّﻘﺎده و ﺣﮑﺎﻣﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪257 :‬‬‫و ﺣﻔﺎﻇﻪ اﻟّﺬﯾﻦ ﻟﻬﻢ ﺧﺒﺮة و ﻣﻌﺮﻓﮥ ﺗﺎّﻣﮥ ﺑﺎﻗﻮال اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺣﻮال ﻣﻦ ﻧﻘﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﺗﺎﺑﻌﯿﻬﻢ و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ ﻫﺆﻻء ﻣﻦ ﻧﻘﻠﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻗﺪ ﺻـّﻨﻔﻮا اﻟﮑﺘﺐ اﻟﮑﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل اﻟّﺬﯾﻦ ﻧﻘﻠﻮا اﻻﺛﺎر و‬‫اﺳـﻤﺎءﻫﻢ و ذﮐﺮوا اﺧﺒﺎرﻫﻢ و اﺧﺒﺎر ﻣﻦ اﺧﺬوا ﻋﻨﻪ و ﻣﻦ اﺧﺬ ﻋﻨﻬﻢ ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ و اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻘﻄﺎن و ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و أﺑﯽ زرﻋﮥ و أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﻟﺘﺮﻣﺬّي و أﺑﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺪي‬‫و أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺑﻦ ﺣّﺒﺎن و أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ اﻻزدي و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ازﯾﻦ ﮐﻼم اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺻـﺮاﺣﮥ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ از اﺋﻤﻪ ﺣﺪﯾﺚ‬‫و ﻧﻘـﺎد و ﺣﮑـﺎم و ﺣﻔﺎظ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي او ﺧﺒﺮت و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺗﺎﻣﻪ ﺑﺎﻗﻮال ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻗﻮال ﻧﺎﻗﻠﯿﻦ ﻋﻠﻢ‬‫ﺣﺪﯾﺚ از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﺎﺻﻠﺴﺖ و از اﻣﺜﺎل ﺷﻌﺒﻪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺣﻨﺒـﻞ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﺑﻮ داود و ﻧﺴﺎﺋﯽ و دﯾﮕﺮ اﻋﺎﻇﻢ و ارﮐﺎن ﻣﻌـﺪودﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ ﮐﻼم‬‫ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻤـﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﻣـﺪحﺷﺎن در اﯾﻦ ﺟـﺎ ﻧﻤﻮده ﻣﺜـﻞ ﺛﻌﻠﺒﯽ و ﻏﯿﺮه ﻧﯿﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻇﻬﺎر اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ آﻧﭽﻪ ﻣﯽﯾﺎﺑﻨـﺪ رواﯾﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ در ﮐﺘﺐ اﯾﻨﻬـﺎ ﻫﻢ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻨـﺪرج ﺑﺎﺷـﺪ ﺗﻔﺮﻗﻪ در ﻣﯿﺎن اﯾﺸﺎن و ﺛﻌﻠﺒﯽ و ﻏﯿﺮه ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ در‬‫رﺟـﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻧﺴـﺒﺘﻪ اﻟﯽ دار ﻗﻄﻦ ﻣﺤﻠـﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﻣﻦ ﺑﻐـﺪاد ﻋﻼﻣـﮥ ﺣﺎﻓـﻆ ﻓﺎﺿـﻞ‬‫ﻣﺤـﺪث ﮐﺎﻣﻞ ﻋﺎﻟﻢ ﻋﺎﻣﻞ ﻓﺮﯾـﺪ دﻫﺮه و وﺣﯿـﺪ ﻋﺼـﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣـﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ ﻋـﺪﯾﻢ اﻟﻨﻈﯿﺮ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﮥ ﻋﻠﻠﻪ و اﺳـﻤﺎء‬‫اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ ﺻﺪق و اﻣﺎﻧﮥ و ﺛﻘﮥ و ﻋﺪاﻟﮥ و ﺻﺤﮥ اﻋﺘﻘﺎد و ﺳﻼﻣﮥ ﻣﺬﻫﺐ ﯾﻘﺎل ﻟﻢ ﯾﺎت ﺑﻌﺪه ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن ﻣﻦ ﯾﻌﺘّﺪ ﺑﻪ و ﻗﺪ ﺧﺘﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﺬا‬‫اﻟﻔﻦ و ﻗـﺪ ﻧﻘـﺪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺨـﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﺟـﺎب اﻟﻨـﺎس ﻋﻨﻪ و ﺑﻠﻎ اﻟﮑﻤـﺎل ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﻔﻘﻪ و اﻻـدب و اﻟﺸـﻌﺮ و اﻗﺴﺎم‬‫اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺻـﻄﺨﺮي و روي اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﺜﻞ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫داود و أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺤﺎﻓـﻆ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ و ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﺑﻬﻠﻮل و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫اﻟﻘـﺪوري و أﺑﯽ ﺣﺎﻣـﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻮراق و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﻟﻘﺎﺿـﯽ و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗـﺎﻧﯽ و اﻟﺠﻮﻫﺮي و اﻻـزﻫﺮي و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﻟﺤـﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﺳﺄﻟﻮه ﻫﻞ‬‫راﯾﺖ ﻣﺜـﻞ ﻟا ـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﻧﺎ وﻟـﺪ ﺑﺒﻐـﺪاد ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ اوﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻷرﺑﻌﺎء ﻟﺜﻤﺎن ﺧﻠﻮن و ﻗﯿﻞ‬‫اﺛﻨﯿﻦ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌـﺪة و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠـﮥ و اﻻول اﺻﺢ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﮐﺎن اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 208‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪258 :‬‬‫ﻃﺮف ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻒ ﺗﻌﺮﯾﻔﻪ ﻗﺪس اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺮاي و ﺿّﻢ اﻟﻘﺎف ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ دار ﻗﻄﻦ ﻣﺤﻠﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﺒﻐﺪاد اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و‬‫ﺳـّﯿ ﺪ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه و ﺷـﯿﺦ اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻼ ﻣـﺪاﻓﻊ وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺒﻐﻮي و اﺑﻮ داود و اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻟا ﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و ﺧﻼﺋﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﺑﺒﻐـﺪاد و اﻟﮑﻮﻓﮥ و اﻟﺒﺼـﺮة و اﻟﺸﺎم و واﺳﻂ و ﻣﺼـﺮ و ﻏﯿﺮﻫﺎ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺗﻤﺎم اﻟﺮازي و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺻﺎر اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اوﺣﺪ ﻋﺼﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻟﻔﻬﻢ و‬‫اﻟﻮرع و اﻣﺎﻣـﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮاء و اﻟﻨﺤﻮﯾﯿﻦ و اﺷـﻬﺪ اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﻋﻠﯽ ادﯾﻢ اﻻـرض ﻣﺜﻠﻪ و ﻗـﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﺮﯾـﺪ ﻋﺼـﺮه و ﻗﺮﯾﻊ‬‫دﻫﺮه و ﻧﺴـﯿﺞ وﺣـﺪه و اﻣﺎم وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﻌﻠﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﻊ اﻟﺼـﺪق و اﻟﺜﻘﮥ و ﺻـﺤﮥ اﻻﻋﺘﻘﺎد و‬‫اﻻﺿـﻄﻼع ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﺳﻮي ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻘﺮاءة و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﻤﺬاﻫﺐ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻻدب و اﻟﺸﻌﺮ ﻓﻘﯿﻞ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ‬‫دواوﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﺣﻀـﺮ ﻓﯽ ﺣﺪاﺛﺘﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺼّﻔﺎر ﻓﺠﻠﺲ ﯾﻨﺴﺦ ﺟﺰءا و اﻟّﺼﻔﺎر ﯾﻤﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺟﻞ ﻻ ﯾﺼﺢ ﺳﻤﺎﻋﮏ و اﻧﺖ‬‫ﺗﻨﺴـﺦ ﻓﻘﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻬﯽ؟؟؟ ﻟﻼﻣﻼء ﺧﻼف ﻓﻬﻤﮏ ﺗﺤﻔﻈﮑﻢ اﻣﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﺎل ﻻ ﻗﺎل اﻣﻠﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ ﻋﺸـﺮ ﺣـﺪﯾﺜﺎ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻول ﻋﻦ‬‫ﻓﻼن ﻋﻦ ﻓﻼن و ﻣﺘﻨﻪ ﮐـﺬا و اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﻓﻼن ﻋﻦ ﻓﻼن و ﻣﺘﻨﻪ ﮐﺬا ﺛﻢ ﻣّﺮ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺣﺘﯽ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺘﻌﺠﺐ اﻟﻨﺎس ﻣﻨﻪ‬‫و ﺳﺄﻟﻪ ﺑﻌﺾ اﺻﺤﺎﺑﻪ ﻫﻞ رأﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﮏ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ ﻣﻦ ﺟﻮاﺑﻪ و ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻓﺄﻟـّﺢ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل ان ﮐﺎن ﻓﯽ ﻓﻦ واﺣـﺪ ﻓﻘﺪ راﯾﺖ ﻣﻦ ﻫﻮ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﯽ و ان ﮐﺎن ﻣﻤﻦ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓّﯽ ﻓﻼ و ﻗﺎل اﺑﻮ ذر ﻋﯿﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺤـﺎﮐﻢ ﻫـﻞ راﯾﺖ ﻣﺜـﻞ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘـﺎل ﻫﻮ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜـﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﻧﺎ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺟﺎءه اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﯿﻀﺎوي ﺑﻐﺮﯾﺐ‬‫ﻟﯿﺴﻤﻊ ﻋﻨﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ و اﻋﺘّﻞ ﺑﺒﻌﺾ اﻟﻌﻠﻞ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا رﺟﻞ ﻏﺮﯾﺐ و ﺳﺄﻟﻪ ان ﯾﻤﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺎﻣﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﻣﺠﻠﺴﺎ ﺗﺰﯾﺪ‬‫اﺣﺎدﯾﺜﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﺘﻮن اﺣﺎدﯾﺜﻬﺎ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻧﻌﻢ اﻟﺸﯽء اﻟﻬﺪﯾﮥ اﻣﺎم اﻟﺤﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼﺮف اﻟﺮﺟﻞ و ﺟﺎءه ﺑﻌﺪ و ﻗﺪ اﻫﺪي ﻟﻪ ﺷﯿﺌﺎ ﻓﻘّﺮﺑﻪ و اﻣﻠﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﺳـﺒﻌﮥ ﻋﺸﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﺘﻮن ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ إذا اﺗﺎﮐﻢ ﮐﺮﯾﻢ ﻗﻮم ﻓﺎﮐﺮﻣﻮه و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﺣﺴﻦ اﻟﻨﺎس ﮐﻼﻣﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ‬‫و ﻗﺎل رﺟﺎ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻌـﺪل ﮐﻨﺎ ﻋﻨـﺪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﯾﻮﻣﺎ و اﻟﻘﺎري ﯾﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ ﯾﺘﻨﻔﻞ ﻓﻤّﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻓﯿﻪ ﻧﺴـﯿﺮ ﺑﺎﻟﻨﻮن ﻓﻘﺎل اﻟﻘﺎري ﺑﺸـﯿﺮ‬‫ﺑﺎﻟﺒﺎء ﻣﻊ ﺿّﻤﻬﺎ ﻓﺴّﺒﺢ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﻘﺎل ﺑﺸﯿﺮ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻤﻮﺣﺪة ﻓﺴّﺒﺢ ﻓﻘﺎل ﯾﺴﯿﺮ ﺑﻀﻢ اﻟﺘﺤﺘﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪259 :‬‬‫ﻓﺘﻠﯽ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ن َو اﻟ َْﻘَﻠِﻢ َو ﻣﺎ َﯾْﺴُﻄُﺮوَن‬‫و ﻗﺎل ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﻨﺖ ﻋﻨﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻫﻮ ﻗﺎﺋﻢ ﯾﺘﻨّﻔﻞ ﻓﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﮑﺎﺗﺐ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﯿﺪ ﻓﺴـّﺒﺢ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﺎﻋﺎده و وﻗﻒ ﻓﺘﻠﯽ اﻟﺪار اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﯾﺎ ﺷـﻌﯿﺐ أ ﺻـﻠﻮاﺗﮏ ﺗﺎﻣﺮك ان ﻧﺘﺮك ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻧﺘﻬﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم‬‫اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻟﺜﻤﺎن ﺧﻠﻮن ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ راﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﮐﺄﻧﯽ اﺳﺎل ﻋﻦ ﺣﺎل اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ اﻵﺧﺮة ﻓﻘﯿﻞ ﻟﯽ ذاك ﯾﺪﻋﯽ ﻓﯽ اﻟﺠّﻨﮥ اﻻﻣﺎم و ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﻧﺎم و ﻧﺴﺐ او ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ دﯾﻨﺎر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ و ﮐﻨﯿﺖ او اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ در ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻓﻌﯿﺴﺖ و در ﻣﺴـﮑﻦ ﺑﻐﺪادي دار ﻗﻄﻨﯿﺴﺖ و‬‫دار ﻗﻄﻦ ﺑﻀﻢ ﻗـﺎف ﻣﺤﻠﻪ ﮐﻼﻧﯿﺴﺖ در ﺑﻐـﺪاد در ﺳﺎل ﺳﻪ ﺻـﺪ و ﺷـﺶ ﻣﺘﻮﻟـﺪ ﺷـﺪه و از اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻐﻮي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺑﻮ داود و اﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻋـﺪ و ﺣﺴـﯿﻦ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ و دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺴـﯿﺎر ﺳـﻤﺎع ﺣـﺪﯾﺚ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮده و در ﺑﻐﺪاد و ﮐﻮﻓﻪ و ﺑﺼـﺮه و ﺷﺎم و واﺳﻂ و ﻣﺼـﺮ و دﯾﮕﺮ‬‫ﺑﻠـﺪان اﺳـﻼم ﮔﺮدﯾﺪه و ﺣﺎﮐﻢ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻣﻨﺬري ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺮﻏﯿﺐ و ﺗﺮﻫﯿﺐ و ﺗﻤﺎم رازي ﺻﺎﺣﺐ ﻓﻮاﺋﺪ ﻣﺸـﻬﻮره و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء از وي ﺗﻠﻤـﺬ و ﺷﺎﮔﺮدي ﮐﺮدهاﻧـﺪ و در ﻋﻠﻢ ﻗﺮأت و ﺗﺠﻮﯾﺪ دﺳـﺘﮕﺎه ﺗﻤﺎم داﺷﺖ و در ﻓﻦ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻠﻞ ﺣﺪﯾﺚ و‬‫اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ وﻗﺖ و ﯾﮕﺎﻧﻪ ﻋﺼﺮ ﺧﻮد ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻄﯿﺐ و ﺣﺎﮐﻢ و دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ اﯾﻦ ﺻﻔﺖ ﺑﺘﻔﻮق او ﮔﻮاﻫﯽ دادهاﻧﺪ و ﻣﺬاﻫﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 209‬از ‪597‬‬‫ﻓﻘﻬـﺎ و ﻋﻠﻢ ادب و ﺷـﻌﺮ را ﻧﯿﺰ ﻧﯿﮑﻮ ورزﯾـﺪه ﺑﻮد ﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ دواوﯾﻦ ﺟﻤـﺎﻋﺖ ﮐﺜﯿﺮ را از ﺷـﻌﺮا ﯾﺎد ﻣﯽداﺷﺖ و در ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ در ﻣﺠﻠﺲ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺻـﻔﺎر ﻣﯽﻧﺸـﺴﺖ روزي از اﻣﻼء ﺻـﻔﺎر ﻣﺬﮐﻮر ﭼﯿﺰي ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ و ﺻـﻔﺎر اﻣﻼ ﻣﯽﮐﺮد ﺻﻔﺎر ﺑﺎو ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳﻤﺎع ﺗﻮ ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ در ﻧﻮﺷـﺘﻦ ﻣﺸـﻐﻮﻟﯽ و ﻓﻬﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﻮب ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ دار ﻗﻄﻨﯽ ﮔﻔﺖ ﺣﻀـﺮت را ﯾﺎدﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻣﻼ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ‬‫ﺻﻔﺎر ﮔﻔﺖ ﻧﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺣﺎل ﻫﯿﮋده ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﻼ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﺣﺪﯾﺚ اول از ﻓﻼن ﺷـﯿﺦ و او از ﻓﻼن ﺗﺎ آﺧﺮ ﺳـﻨﺪ و ﻣﺘﻨﻪ ﮐﺬا و‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺛﺎﻧﯽ و ﻣﺘﻦ او ﮐﺬا و ﮐﺬا؟؟؟ و ﻋﻠﯽ ﻫﺬا اﻟﻘﯿﺎس ﺗﻤﺎم آن اﺣﺎدﯾﺚ را ﻣﻊ اﻟﻄﺮق و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ از ﯾﺎد از ﺑﺮ ﺧﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎم اﻫﻞ ﻣﺠﻠﺲ‬‫را از ﻗﻮت ﺣﺎﻓﻈﻪ او ﺗﻌﺠﺐ رو داد روزي از وي ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮد دﯾﮕﺮي را دﯾﺪه ﻫﯿﭻ ﺟﻮاب ﻧﮕﻔﺖ و اﯾﻦ آﯾﻪ را ﺑﺮ ﺧﻮاﻧﺪ َﻓﻼ‬‫ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫و از ﻟﻄـﺎﺋﻒ و ﻇﺮاﺋـﻒ او آﻧﺴﺖ ﮐﻪ روزي اﺑـﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﯿﻀـﺎوي ﻣﺮدي را ﮐﻪ از دور ﺑﺮاي ﻃﻠﺐ ﺣـﺪﯾﺚ آﻣـﺪه ﺑﻮد ﺑﺤﻀﻮر او آورد و‬‫ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ از دور آﻣـﺪه ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮوي اﻣﻼ ﻓﺮﻣﺎﯾﯽ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺗﻌﻠﻞ ﻧﻤﻮد و ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﻓﺮاﻏﺖ و ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪارم‬‫ﺗﺎ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻟا ﺤﺴﻦ ﺑﯿﻀﺎوي ﭘﺮ ﺑﺠﺪ؟؟؟ ﺷﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺮ وي زﯾﺎده ﺑﺮﺑﺴﺖ ﺳﻨﺪ اﻣﻼ ﮐﺮد و ﻣﺘﻦ آن ﻫﻤﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻮد‬‫ﻧﻌﻢ اﻟﺸﯽء اﻟﻬﺪﯾﮥ‬‫اﻣـﺎم اﻟﺤﺎﺟـﮥ آن ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺐ روز دﯾﮕﺮ ﻫـﺪﯾﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ آورد ﭘﺲ او را ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﻮد ﻧﺸﺎﻧﯿـﺪ و ﺑﺮ وي ﻫﻔﺘـﺪه ﺳـﻨﺪ اﻣﻼ ﻓﺮﻣﻮد و ﻣﺘﻦ آن‬‫ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻮد‬‫إذا أﺗﺎﮐﻢ ﮐﺮﯾﻢ ﻓﺎﮐﺮﻣﻮه‬‫و ﻧﯿﺰ از ﻟﻄﺎﺋﻒ او آﻧﺴﺖ ﮐﻪ روزي ﻧﻮاﻓﻞ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪260 :‬‬‫و ﺷﺨﺼـﯽ ﻣﺘﺼﻞ او ﻧﺸﺴـﺘﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ و در ان ﻧﺴـﺨﻪ در اﺳـﻤﺎي ﺑﻌﺾ رواة ﻧﺴﯿﺮ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﺒﻮدن و ﺳﯿﻦ ﻣﺼﻐﺮا ان‬‫ﺧﻮاﻧﻨـﺪه ﺑﺸـﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺒﺎي ﻣﻮﺣﺪه و ﺷـﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ در ﻧﻤﺎز ﮔﻔﺖ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﻣﺘﻨﺒﻪ ﺑﺸـﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪ ﻣﮑﺒﺮا ﺑﺎز دار ﻗﻄﻨﯽ‬‫ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﯾﺴـﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪ ﺑﻀﻢ ﯾﺎي ﺗﺤﺘﯿﻪ ﭼﻮن دار ﻗﻄﻨﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﯽ ﺑﻠﻔﻆ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﻤﯽﺑﺮد ﺑﺂواز ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮاﻧﺪ ن َو اﻟ َْﻘَﻠِﻢ وَ‬‫ﻣﺎ َﯾْﺴُﻄُﺮوَن‬‫و ﻧﯿﺰ روزي در ﻧﻮاﻓﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮاﻧﻨـﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ را ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﻮاﻧﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻋﺎده ﺳﻨﺪ ﻧﻤﻮده درﯾﻦ ﻟﻔﻆ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ اﯾﻦ آﯾﺖ ﺗﻼوت ﻧﻤﻮد ﯾﺎ ُﺷَﻌﯿُْﺐ َأ َﺻﻼﺗَُﮏ َﺗْﺄُﻣُﺮَك‬‫وﻓﺎت او روز ﭘﻨﺠﺸـﻨﺒﻪ ﻫﺸﺘﻢ ذي ﻗﻌﺪه ﺳﺎل ﻫﺸﺘﺎد و ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﺻﺪﺳﺖ اﺑﻮ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺧﻮاب دﯾﺪم ﮐﻪ‬‫ﮔﻮﯾﺎ از ﻓﺮﺷـﺘﮕﺎن ﺣﺎل دار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ ﮐﻪ در آﺧﺮت ﭼﻮن ﺷـﺪ ﻣﺮا ﮔﻔﺘﻨـﺪ در ﺟﻨﺖ اﻣﺎم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨـﺪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴـﻦ‬‫ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﻋﺎﻟﻢ ﺣﺎﻓﻆ ﻓﻘﯿﻪ‬‫ﺑﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﺑﻮد در ﺳـﻨﻪ ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﻓﻘﻪ از أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﺻﻄﺨﺮي ﻓﻘﯿﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ و ﻗﺮأت ﻋﺮﺿﺎ و ﺳﻤﺎﻋﺎ از ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺣﺴﻦ اﻟﻨﻘﺎش و از أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘﺰاز و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻄﺒﺮي و ﻃﺒﻘﻪ اﯾﺸﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﻤﺎﻋﺖ از أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺠﺎﻫﺪ ﻧﻤﻮد در ﺣﺎﻟﯽ‬‫ﮐﻪ ﺻـﻐﯿﺮ ﺑﻮد در ﺑﻐﺪاد و ﮐﻮﻓﻪ و ﺑﺼـﺮه و ﺷﺎم و واﺳﻂ و ﻣﺼـﺮ و دﯾﮕﺮ ﺑﻠﺪان اﺳﻼم ﮔﺮدﯾﺪه و ﺳﻤﺎع ﺣﺪﯾﺚ از اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻐﻮي و اﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻋﺪ و ﺣﺴـﯿﻦ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ و دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺑﺴـﯿﺎر ﻧﻤﻮده در ﻋﺼﺮ ﺧﻮد ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ در ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﻔﺮد ﺑﻼ ﻣﻨﺎزع ﺑﻮد در آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﺮاي اﻗﺮا‬‫در ﺑﻐـﺪاد ﺻـﺪر ﺷـﺪه ﻋـﺎرف ﺑﻮد ﺑﺎﺧﺘﻼـف ﻓﻘﻬﺎ و ﺑﺴـﯿﺎري از دواوﯾﻦ ﻋﺮب از ﺑﺮ ﯾﺎد داﺷﺖ ﻣﻨﻬﺎ دﯾﻮان اﻟّﺴـ ﯿﺪ اﻟﺤﻤﯿﺮي و ﺑﺎﯾﻦ ﺟﻬﺖ‬‫ﻣﻨﺴﻮب ﺑﺴﻮي ﺗﺸـﯿﻊ ﮔﺸﺖ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﮥ اﻷوﻟﯿﺎء و ﺣﺎﮐﻢ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻣﺼﺮي و ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻨﺬري و ﺗﻤﺎم رازي و‬‫ﺟﻤﺎﻋﺖ ﮐﺜﯿﺮه از وي رواﯾﺖ دارﻧـﺪ و در ﻓﻦ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻠﻞ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ و ﯾﮕﺎﻧﻪ ﻋﺼـﺮ ﺧﻮد ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺧﻄﯿﺐ و‬‫ﺣـﺎﮐﻢ و دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ اﯾﻦ ﺻـﻔﺖ ﺑﻪ ﺗﻔـﻮق او درﯾﻦ ﻋﻠـﻮم ﮔﻮاﻫﯽ دادهاﻧـﺪ و ﻣـﺬاﻫﺐ ﻓﻘﻬـﺎ و ﻋﻠﻢ ادب را ﻧﯿـﮏ ورزﯾـﺪه ﺑﻮد ﻗﺎﺿـﯽ اﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 210‬از ‪597‬‬‫ﻣﻌﺮوف ﺷـﻬﺎدت او در ﺳـﻨﻪ ﺳﺖ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﻪ ﻗﺒﻮل ﮐﺮد و ﻧﺎدم ﺷـﺪ و ﮔﻔﺖ ﻗﻮل ﻣﻦ ﺑﺮ آن ﺣﻀـﺮت ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﺑﺎﻧﻔﺮاد ﻣﻘﺒﻮل ﻣﯽﺷﺪ ﺣﺎﻻ ﻗﻮل ﻣﻦ ﺑﺮ ﻧﻘﻞ ﻣﻦ ﺑﺪون دﯾﮕﺮي ﭘﺬﯾﺮا ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﮐﺘﺎب اﻟﺴـﻨﻦ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و ﻏﯿﺮ ﻫﻤﺎ ﺗﺼـﻨﯿﻒ‬‫اوﺳﺖ از ﺑﻐﺪاد ﺑﻤﺼـﺮ آﻣﺪ ﺑﺎﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﮐﻪ او را اﯾﻦ ﺧﺒﺮ رﺳـﯿﺪ ﮐﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ؟؟؟ وزﯾﺮ ﮐﺎﻓﻮر اﺧﺸـﯿﺪي‬‫ﻋﺰم ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺴـﻨﺪ دارد ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ درﯾﻦ ﺑﺎب ﻣﺴﺎﻋـﺪت او ﮐﻨـﺪ ﻣـﺪﺗﯽ ﻧﺰد او ﻣﺎﻧـﺪ و وي در اﮐﺮام او ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻧﻤﻮد و در اﻧﻔﺎق و اﻋﻄﺎ‬‫وﺳـﻌﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﻣﺎل ﺟﺰﯾﻞ ﺑـﺪﺳﺖ او آﻣﺪ ﺗﺎ ﻓﺮاغ از ﻣﺴـﻨﺪ ﻧﺰدش ﻣﻘﯿﻢ ﻣﺎﻧﺪ و ﺗﺨﺮﯾﺞ ﻣﺴـﻨﺪ ﺑﺎﺗﻔﺎق ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻣﯽﻧﻤﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ‬‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﺴﻦ اﻟﻨﺎس ﮐﻼﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪261 :‬‬‫ﺛﻠﺜـﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ وي اﻣﺎم ﺑﻮد در ﻋﻠﻮم ﻗﺮان و ﻣﺘﻘﻦ در ﻋﻠﻮم ﮐﺜﯿﺮه در‬‫ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﻧﻮﺷـﺘﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ در ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻤﺠﻠﺲ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺻـﻔﺎر ﻣﯽﻧﺸـﺴﺖ روزي ﺻـﻔﺎر اﻣﻼ ﻣﯽﮐﺮد و وي ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ ﺻﻔﺎر‬‫ﮔﻔﺖ ﺳـﻤﺎع ﺗﻮ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ در ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﺸﻐﻮﻟﯽ و ﻓﻬﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﻮب ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ دار ﻗﻄﻨﯽ ﮔﻔﺖ ﺣﻀﺮت را ﯾﺎ دﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﻼ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺣﺎل ﻫﯿﺠﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻮﯾﺴﺎﻧﯿﺪهاﻧﺪ ﺣﺪﯾﺚ اول ﻋﻦ ﻓﻼن و ﻫﻮ ﻋﻦ ﻓﻼن ﺗﺎ آﺧﺮ ﺳـﻨﺪ‬‫و ﻣﺘﻨﻪ ﮐـﺬا و ﮐـﺬا و ﺣـﺪﯾﺚ ﺛﺎﻧﯽ و ﻣﺘﻦ او ﮐـﺬا و ﮐـﺬا ﺗﺎ ﺗﻤﺎم آن ﻫﻤﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻊ اﻟﻄﺮق و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ از ﯾﺎد ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮاﻧـﺪ ﺗﻤﺎم اﻫﻞ‬‫ﻣﺠﻠﺲ از ﻗﻮت ﺣﺎﻓﻈﻪاش در ﺣﯿﺮت ﻣﺎﻧﺪﻧـﺪ از وي ﭘﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺧﻮد دﯾﮕﺮي را دﯾﺪه ﻫﯿﭻ ﺟﻮاب ﻧﮕﻔﺖ و اﯾﻦ آﯾﻪ ﺑﺨﻮاﻧﺪ َﻓﻼ‬‫ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﭼﻮن زﯾﺎدهﺗﺮ اﻟﺤﺎح ﮐﺮدﻧﺪ ﮔﻔﺖ در ﻓﻦ واﺣﺪ ﻣﯽﭘﺮﺳـﯿﺪ ﭘﺲ اﻓﻀﻞ از ﺧﻮد دﯾﺪهام و اﮔﺮ از ﮐﺴﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ در‬‫وي ﻫﺮ آﻧﭽﻪ در ﻣﻦ ﻣﺠﺘﻤـﻊ ﺷـﺪه اﺳﺖ ﻓﺮاﻫﻢ ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﻧﺪﯾـﺪهام در ﺑﺴـﺘﺎن ﮔﻔﺘﻪ از ﻟﻄـﺎﺋﻒ و ﻇﺮاﺋـﻒ او اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ روزي اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﯿﻀﺎوي ﻣﺮدي را ﮐﻪ از دور ﺑﺮاي ﻃﻠﺐ ﺣـﺪﯾﺚ آﻣـﺪه ﺑﻮد ﺑﺤﻀﻮر او آوردﻧـﺪ و ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ از دور آﻣﺪه ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ‬‫ﭼﻨـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮ وي اﻣﻼ ﻓﺮﻣﺎﯾﯽ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺗﻌﻠﻞ ﻧﻤﻮد و ﮔﻔﺖ ﻣﺮا ﻓﺮﺻﺖ و ﻓﺮاﻏﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﭘﺮ ﺑﺠﺪ ﺷﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ زﯾﺎده‬‫ﺑﺮﺑﺴﺖ ﺳﻨﺪ ﺑﺮ وي اﻣﻼ ﮐﺮد و ﻣﺘﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‬‫ﻧﻌﻢ اﻟﺸﯽء اﻟﻬﺪﯾﮥ اﻣﺎم اﻟﺤﺎﺟﮥ‬‫آن ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺐ روز دﯾﮕﺮ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ آورد او را ﻧﺰد ﺧﻮد ﺑﻨﺸﺎﻧﯿﺪ و ﻫﻔﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ وي اﻣﻼ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺘﻦ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد‬‫إذا اﺗﺎﮐﻢ ﮐﺮﯾﻢ ﻗﻮم ﻓﺎﮐﺮﻣﻮه‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ روزي ﻧﻮاﻓﻞ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ ﺷﺨﺼـﯽ ﻣﺘﺼﻞ او ﻧﺸﺴـﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ و در ان ﻧﺴـﺨﻪ در اﺳﻤﺎي ﺑﻌﺾ روات ﻧﺴﯿﺮ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‬‫ﺑﻨﻮن و ﺳـﯿﻦ ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺗﺼﻐﯿﺮ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﺑﺸﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪ ﺑﺒﺎي ﻣﻮﺣﺪه و ﺷﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﻪ دار ﻗﻄﻨﯽ در ﻧﻤﺎز ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﻣﺘﻨﺒﻪ ﺷﺪه ﺑﺎز‬‫ﺑﺸﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺎز ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﯾﺴﯿﺮ ﺧﻮاﻧﺪ ﺑﻀﻢ ﯾﺎي ﺗﺤﺘﯿﻪ ﭼﻮن دار ﻗﻄﻨﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﯽ ﺑﻠﻔﻆ ﺻﺤﯿﺢ ﻧﻤﯽﺑﺮد ﺑﺂواز‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮاﻧﺪ ن َو اﻟ َْﻘَﻠِﻢ َو ﻣﺎ َﯾْﺴُﻄُﺮوَن‬‫ﻧﯿﺰ روزي در ﻧﻮاﻓﻞ ﺑﻮد ﺧﻮاﻧﻨـﺪه ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ را ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﻮاﻧـﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﻮاﻧﻨـﺪه اﻋﺎده ﺳـﻨﺪ‬‫ﻧﻤﻮده درﯾﻦ ﻟﻔﻆ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ اﯾﻦ آﯾﺖ ﺗﻼوت ﻧﻤﻮد ﯾﺎ ُﺷَﻌﯿُْﺐ َأ َﺻﻼﺗَُﮏ َﺗْﺄُﻣُﺮَك‬‫اﻧﺘﻬﯽ وﻻـدت ﺣﺎﻓﻆ در ﺳـﻨﻪﺳﺖ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﺑﻮده و وﻓﺎت روز ﭼﻬﺎرﺷـﻨﺒﻪ ﻫﺸـﺘﻢ ﯾﺎ دوم ذي ﻗﻌـﺪه ﯾﺎ ذي ﺣﺠﻪ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و‬‫ﺛﻼث ﻣﺎﺋﻪ در ﺑﻐﺪاد اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ اﺳـﻔﺮاﯾﻨﯽ ﻓﻘﯿﻪ ﻣﺸﻬﻮر ﺑﺮوي ﻧﻤﺎز ﮔﺬارد و ﻗﺮﯾﺐ ﻣﻌﺮوف ﮐﺮﺧﯽ در ﻣﻘﺒﺮه ﺑﺎب ﺣﺮب ﻣﺪﻓﻮن‬‫ﮔﺮدﯾـﺪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ او را در ﺧﻮاب دﯾـﺪم و ﮔﻮﯾﺎ از ﻣﻼﺋﮑﻪ ﺣﺎل او ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ ﮐﻪ در آﺧﺮت ﭼﻮن ﺷـﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ در ﺟﻨﺖ‬‫او را اﻣﺎم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨـﺪ دار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﻔﺘﺢ دال و راي ﻣﻔﺘﻮﺣﻪ و ﻗﺎف ﻣﻀـﻤﻮﻣﻪ ﻧﺴـﺒﺘﺴﺖ ﺑﺴﻮي دار اﻟﻘﻄﻦ ﮐﻪ ﻣﺤﻠﻪ ﮐﻼن در ﺑﻐﺪاد ﺑﻮد و ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 211‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪262 :‬‬‫در اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ اﻧﻔﺮد ﺑﺎﻻﻣﺎﻣﮥ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه‬‫و ﻟﻢ ﯾﻨـﺎزﻋﻪ ﻓﯽ ذﻟـﮏ اﺣـﺪ ﻣﻦ ﻧﻈﺮاﺋﻪ و ﺗﺼـﺪر ﻓﯽ آﺧﺮ اﯾﺎﻣﻪ ﻟﻼﻗﺮاء ﺑﺒﻐـﺪاد و ﮐﺎن ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﺧﺘﻼف اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﯾﺤﻔﻆ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ دواوﯾﻦ‬‫اﻟﻌﺮب روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و ﻗﺒﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻦ ﻣﻌﺮوف ﺷﻬﺎدﺗﻪ ﻓﻨﺪم ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻗﺎل ﮐﺎن ﯾﻘﺒﻞ‬‫ﻗﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑـﺎﻧﻔﺮادي ﻓﺼـﺎر ﻻـ ﯾﻘﺒـﻞ ﻗﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻠﯽ اﻻـ ﻣﻊ آﺧﺮ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و‬‫اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﺧﺮج ﻣﻦ ﺑﻐﺪاد اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ و ﮐﺎن ﻣﺘﻔّﻨﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم ﮐﺜﯿﺮة اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﻘﺮآن وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ‪ 306‬و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 385‬و‬‫دﻓﻦ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ و دار اﻟﻘﻄﻦ ﻣﺤﻠﮥ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﺒﻐﺪاد‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺷـﺎذان ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﺴـﮑﺮي اﻟﺤﺮﺑﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ‬‫ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ آﻧﻔﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻗﺎل ﻏﺮﯾﺐ و اﻟﺒﻐﻮّي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن‬‫و ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑﯽ و زاد ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐﺎن ﻣﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ و زاد ﺑﻌﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳﺘﺎذن ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ اذن و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫و ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ زﻣﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در ﻗﻮل ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻓﯽ اﻟﺮﯾـﺎض اﻟﻨﻀـﺮة ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺗﺨﺮﯾـﺞ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻟﻪ و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن و ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑّﯽ أي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ﮑﺮي اﻟﺤﺮﺑﯽ ﻓﯽ اﺟﺰاء ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺜﻪ و زاد ﺑﻌﺪ اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐﺎن ﻣﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ و‬‫زاد ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠـﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﻘـﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻣـﺎ ﻋﻠﯿﻪ اذن و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن‬‫رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﺑﯽ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎدات اﺋﻤﻪ رﻓﯿﻊ اﻟﺸـﺄن و ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻋﯿـﺎن ﺛﻘﻪ و ﺻـﺪوق و ﻣﺎﻣﻮن ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺴـﻤﺎع ﺑﻮده ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در‬‫اﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ ﺳـﮑﺮي ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺷﺎذان ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟّﺴﮑﺮي اﻟﺤﻤﯿﺮي ذﮐﺮه‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤﻤﯿﺮي اﺻـﻠﻪ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﻣﻦ ﺣﻀـﺮﻣﻮت اﻟﯽ ﺟﺒﻞ و ﯾﻌﺮف ﺑﺎﻟـّﺴ ﮑﺮي و ﺑﺎﻟﺼـﯿﺮﻓّﯽ و‬‫ﺑﺎﻟﮑّﯿﺎل و ﺑﺎﻟﺤﺮﺑﯽ ﺳـﻤﻊ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر اﻟﺼﻮﻓﯽ و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟـّﺼ ﺒﺎح اﻟﺠﺮﺟﺮاﺋﯽ و اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ‬‫اﻟّﺪوري و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺒﺎﻏﻨﺪي و اﺑﺎ؟؟؟‬‫اﻟﺒﻐﻮي و ﻏﯿﺮﻫﻢ روي ﻋﻨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻻـزﻫﺮي و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺨّﻠﺎل و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫ﺣﺴﻨﻮن ﺑﻦ ﻟا ﻨﺮﺳّﯽ ﻓﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ آﺧﺮﻫﻢ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺒﻘﻮر اﻟﺒﺰاز و ﺗﮑّﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪263 :‬‬‫ﻓﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗـﺎﻧﯽ و ﻗـﺎل ﻻـ ﯾﺴـﺎوي ﻓﻠﺴـﺎ و ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻻزﻫﺮي ﻫﻮ ﺻـﺪوق و ﮐﺎن ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﺧﯿﻪ ﻟﮑﻦ ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎب‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯿﻪ ﺳـﻤﺎﻋﻪ و اﻟﺤﻖ ﻓﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻤﺎع و ﺟﺎء آﺧﺮون ﻓﺤﮑﻮا اﻻﻟﺤﺎق و اﻧﮑﺮوه و اﻣﺎ اﻟﺸﯿﺦ ﻓﮑﺎن ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ‬‫ﺛﻘـﮥ و ﻗﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻻزﺟﯽ اﻟﺤﺮﺑّﯽ ﮐﺎن ﺻـﺤﯿﺢ اﻟـّﺴ ﻤﺎع و ﻟّﻤﺎ اﺿـّﺮ ﻗﺮأ ﺑﻌﺾ اﻟﻄﻠﺒﮥ ﻋﻠﯿﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯿﻪ ﺳـﻤﺎﻋﻪ و ﻻ ذﻧﺐ ﻟﻪ ﻓﯽ‬‫ذﻟﮏ و ﮐﻒ ﺑﺼـﺮه ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﻗﺎل اﻟﻌﺘﯿﻘﯽ ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮﻧﺎ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﻣﺴﺘﻬﻞ اﻟﻤﺤﺮم ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻣﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 212‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳﻨﻪ ﺳﺖ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺑﺒﻐﺪاد و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺤﺮﺑّﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺤﻤﯿﺮي اﻟﺒﻐﺪادي و ﯾﻌﺮف اﯾﻀﺎ‬‫ﺑﺎﻟّﺴـ ﮑﺮي و ﺑﺎﻟﺼـﯿﺮﻓﯽ و ﺑﺎﻟﮑّﯿﺎل روي ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺼﻮﻓّﯽ و ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﯿﺮﯾﻨﯽ و اﻟﺒﺎﻏﻨـﺪي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و‬‫ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﺑﺎﻋﺘﻨﺎء اﺧﯿﻪ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال و ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در ﮐﺎﻣﻞ در وﻗﺎﺋﻊ‬‫ﺳﻨﻪ ﺳﺖ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺤﻤﯿﺮي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟّﺴﮑﺮي و ﺑﺎﻟﺤﺮﺑّﯽ‬‫و ﺑﺎﻟﮑﯿﺎل و ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﻟﺤﺮﺑﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﻌـﺪﯾﻢ اﻟﻤﺜﯿﻞ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﺼﺪوق اﻟﻔﺮد اﻟﻨﺒﯿﻞ ﻗﺪ ﻟﺤﺐ ﻣﻦ اﻟﺤﻖ‬‫اوﺿﺢ ﺳﺒﯿﻞ و ﺑّﯿﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺼﺪق ﻟﻼﻓﺎدة و اﻟﺘﻨﻮﯾﻞ ﻓﺮوي اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﺠﻤﯿﻞ ﺑﺰﯾﺎدة ﻣﻌﺠﺒﮥ ﻫﯽ اﺟﻠﯽ دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻀﯿﻠﮥ وﺻﯽ ﺧﯿﺮ‬‫ﺳﻠﯿـﻞ ﻣﻦ ﻧﺴﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و آﻟﻬﻤﺎ ﻣﺎ ﺗﻮاﻟﯽ اﻻﺷـﺮاق و اﻻﺻـﯿﻞ ﻓﻼ ﯾﻘﺎﺑﻞ رواﯾـﮥ اﻟﺤﺮﺑﯽ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺑﺎﻟّﺮد و اﻻﻧﮑﺎر و‬‫اﻟﺘﻌﻠﯿـﻞ اﻻـ ﻣﻦ ﺣﺎرب اﻟﺤﻖ ﺑﺮاﯾﻪ اﻟﻤـﺪﺧﻮل اﻟﻌﻠﯿﻞ و ﻧﺎﺑـﺬه رواه ﻟﻠﺘﻠﻤﯿﻌﯽ و اﻟﺘﻀـﻠﯿﻞ و ﻋﻤﯽ ﻋﻨﻪ ﻟﻄﺮﻓﻪ اﻟﺨﺎﺳـﺊ اﻟﮑﻠﯿﻞ و اﺷﺎح ﺑﻮﺟﻬﻪ‬‫ﻟﻠﺘﺨﺪﯾﻊ و اﻟﺘﺴﻮﯾﻞ ﻓﺮﻣﯽ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺬاب اﻟﻮﺑﯿﻞ و اﺷﺘﺮي ﻟﻬﺎ اﻟﻌﻘﺎب اﻟﺪاﺋﻢ و اﻟﺘﻨﮑﯿﻞ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ اﻟﻤﻨﯿﻞ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان ﺑﻦ ﺑﻄﮥ اﻟﻌﮑﺒﺮي اﻟﺒﻄﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺑﻄﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﮐﺘﺎب اﻻﺑﺎﻧﻪ‬‫رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺷﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺪ روي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬‫و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء اﻟﯽ ان ﻗﺎل و رواه اﺑﻦ ﺑﻄـﮥ ﻓﯽ اﻻﺑﺎﻧﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﯿﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا اﺑﻦ ﺑﻄﮥ اﻟﻤﺤﺪث اﻟﺠّﻮال اﻻﻣﺎم اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﻔﻘﯿﻪ‬‫اﻟﺮﺣﺎل اﻟّـﺬي ﻟﻘﻒ اﻟﻌﻠﻢ ﻋﻦ ﻓﺤﻮل اﻟﺮﺟﺎل و ﮐﺎﺑـﺪ و ﻗﺎﺳـﯽ اﻟﻤﺸﺎق و اﻻﻫﻮال ﻓﯽ ﻃﻠﺐ ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟّﺮب اﻟﻤﺘﻌﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣـﺎﻫﺐ ﻟا ﻘﺒﻮل و ﺟﺮي اﻟﺸـﻤﺎل ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺒـﺎﺋﻊ ﻓﯽ اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻻﺑﺎﻧـﮥ اﺑﺎﻧـﮥ ﻟﻠﺤﻖ اﻟﺤﻘﯿﻖ ﺑﺎﻻﻗﺒﺎل ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﯿﻦ‬‫ﺳﻠﻮﮐﺎ اﻟﻄﺮﯾﻖ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻻﮐﻤﺎل و رﻏﻤﺎ ﻵﻧﺎف ارﺑﺎب اﻟﺨـﺪع و اﻻزﻻل ﻓﻤﻦ ارﺗﺎب ﻓﯿﻪ ﺑﻌـﺪ رواﯾـﮥ اﺑﻦ ﺑّﻄـ ﮥ ﻋﻤﺪة اﻻﻗﯿﺎل ﻓﻬﻮ اﻟﺒﺘﮥ ﻣﻦ‬‫اﻫـﻞ اﻻـﻓﻦ و اﻟﺨﺒـﺎل ﻟﯿﺲ ﻟﻪ اﻟﯽ اﻟﺤـﻖ ﻣﺮﺗﺠﻊ و ﻻـ ﻣـﺎل و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻻﻧﻌـﺎم و اﻻﻓﻀـﺎل و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺑﻄﻪ از اﻋـﺎﻇﻢ ﮐﻤﻼـي‬‫ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﻓﻘﻬﺎي ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ و ﻧﻘﺎد اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر و ﺟﻬﺎﺑﺬه رواﯾﺎت و آﺛﺎر ﺑﻮده ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺸﺮﻗﻪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ و ﻣﺎﺛﺮ ﻣﻮﻧﻘﻪ او‬‫از ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤـﺪ ﺑـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ و ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﺑﺮاي‬‫ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و رﻓﻌﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﺑﻦ ﺑﻄﻪ ﮐﻪ او از ﺟﻤﻠﻪ ﺷﯿﻮخ آن ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳﺒﻌﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪264 :‬‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او ﺑﺎﺗﺼـﺎل ﺳـﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺸـﺎن ﺣﻤـﺪ اﻟﻬﯽ ﺑﺠـﺎ آورده ﮐﻤـﺎ درﯾﺘﻪ ﻓﯿﻤـﺎ ﺳـﺒﻖ و از ﺟﻤﻠﻪ دﻻﺋﻞ ﻗﺎﻫﺮه ﻋﻈﻤﺖ و‬‫ﺟﻼﻟﺖ اﺑﻦ ﺑﻄﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺣﻀﺮات ﺳﻨﯿﻪ اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺼﺐ و ﺗﺼﻠﺐ ﺑﺮواﯾﺖ او ﻣﺴﺘﻤﺴﮏ ﺷﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫در ﻣﻨﻬﺎج ﮔﻔﺘﻪ روي اﺑﻦ ﺑﻄـﮥ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﻣﺴـﺮوق ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﺛﻨﺎ ﺟﺮﯾﺮ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زﯾﺪ؟؟؟ ﺑﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺮ ﻗﺎل ﻗـﺪم اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﻌﯽ ﻣﻦ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻗﺎل ﻟﻨﺎ ﺷـﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻄﯿﮥ ﻓﻘﺪﻣﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺘﺤﺪﺛﻮا ﻓﻘﺎل اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق؟؟؟؟؟ اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻟﯿﺲ اﺣﺪ‬‫ﯾﺸﮏ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﺗﻘـﺪﯾﻤﻬﻤﺎ و ﻗـﺪﻣﺖ اﻻن و ﻫﻢ ﯾﻘﻮﻟﻮن و اﻟﱠﻠﻪ و ﻻ ادري ﻣﺎ ﯾﻘﻮﻟﻮن و ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﺛﻨﺎ اﺑﻮ أﺳﺎﻣﮥ‬‫اﻟﺤﻠﺒﯽ ﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺛﻨﺎ ﺿـﻤﺮة ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺣﯽ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻢ ﯾﻘﻮل ادرﮐﺖ اﻟﺸـﯿﻌﮥ اﻻوﻟﯽ و ﻣﺎ ﯾﻔﻀـﻠﻮن ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و‬‫ﻋﻤﺮ اﺣﺪا‬‫وﺟﻪ ﺳﯽام‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 213‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ اﻟﻨﺠﺎر ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺠﺎر ﻋﻨﻪ و ﻗﺎل ﻗـﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮا ﻓﺴـﻤﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ واﻟﯽ‬‫ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ اﻻول‬‫ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻓﻀـﺮب‬‫ﻋﻠﯽ و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠﻤﺎ راه اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ و ﻗﺎل‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟـﺬي ﺟﻌﻠـﮏ ﻓﺎﻧﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻓﻮ اﻟـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﻧﺒّﯿﺎ اﻧﯽ‬‫ﻻﺿـﺮب اﻟﺒـﺎب ﺛﻠﺚ ﻣﺮات و ﯾﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻓﺘﺒّﺴﻢ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺎل ﻣﺎ ﯾﻼم اﻟﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن ﺑﺨﺎري ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از اﻓﺎده ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ و ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ و ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧﺪﯾﻪ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻄﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻬﺬا اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﺠﺎر اﻟﻤﺎﺟﺪ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻨﺠﺎر ﻗﺪ‬‫روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤﺰري ﻋﻠﯽ ﻓﻮاﺋـﺢ اﻻزﻫـﺎر و ﺧﺮج ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺴﺎﻃﻊ اﻻﻧﻮار ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺠﻠﻮ ﮐﺴـﺒﺎﺋﮏ اﻟﻨﻀﺎر‪ ،‬و ﻧﻬـﺞ ﺗﺎم‬‫ﺗﺠﻠﻮ اﻟﺒﺼـﺎﺋﺮ و اﻻﺑﺼـﺎر‪ ،‬ﺟﻠﺒﺎ ﻟﺤﺘﻒ اﻫﻞ اﻟﺠﺤﻮد و اﻻﻧﮑﺎر و ﺳﻮﻗﺎ ﻟﺤﯿﻦ ارﺑﺎب ﺧﻔﺮ اﻟـﺬﻣﺎر و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮاﻗﯽ ﻋﻦ اﻻﻧﻐﻤﺎس و اﻻﻧﻐﻤﺎر ﻓﯽ‬‫ﺗّﯿﺎر اﻟﻌﺼﺒﯿﮥ اﻟﻘﺎﺋﺪة اﻟﯽ اﻟﺘﺒﺎر‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﺎﻫﺘﻤﺎم ﺗﻤﺎم ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺎﺛﺒﺎت رﺳﺎﻧﯿﺪه ﻧﯿﺸﺘﺮي ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺮگ‬‫ﺟﺎن ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﺧﻼﻧﯿـﺪه ﻗﻠﻮب ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﺑﺴﺎن ﮐﺒﺎب ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﺮاي اﺣﺮاق اﯾﺸﺎن ﻧﺎر ﺷـﺮر ﺑﺎر اﻓﺮوﺧﺘﻪ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ‬‫ﺷﺮط ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ و آن را از اﻧﺲ زﯾﺎده از ﺳـﯽ ﮐﺲ از اﺻـﺤﺎب او رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻧﯿﺰ ﻧﺺ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺮﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ رواﯾﺖ از‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم و اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﺧﺪري و ﺳﻔﯿﻨﻪ ﻫﻢ ﺻﺤﯿﺢ ﺷﺪه و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻋﻠﯽ وﺿﻮح اﻟﺤّﻖ ﺟﻬﺮة ﻣﺮة ﺑﻌﺪ اﺧﺮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪265 :‬‬‫و ان ﮐـﺎن اﻟﺠﺎﺣـﺪون و اﻟﻤﻌﺎﻧـﺪون ﺑـﺎﻟﻐﻮا ﻓﯽ اﺧﻔـﺎﺋﻪ و اﻃﻔـﺎﺋﻪ ﮐﻠّﺎ و ﻃﺮا ﺣﺎﻻ ﻋﺒﺎرت ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ و ﺑﺮ اﻧﮑﺎر ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ و ﺗﻌﺼـﺐ‬‫ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ اﻧﮕﺸﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺪﻧﺪان ﺗﺤﯿﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺰﯾﺪ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك‬‫ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺒﺎﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟـّﺼ ّﻔﺎر و ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻟﺰّﯾﺎت ﻗﺎﻻ ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﯿﺒﮥ ﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎن ﻋﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﻼل ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ‬‫اﺧﺪم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺪم ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄـﺎﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻﻨﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺖ دﻋـﺎك ﻓـﺎﺟﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼـ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻟﺮﺟﻞ ﻗـﺪ ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﻫـﺬا‬‫ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺻﺤﯿـﺢ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮط اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه و ﻗﺪ رواه ﻋﻦ اﻧﺲ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ زﯾﺎدة ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻧﻔﺴﺎ ﺛﻢ ﺻـﺤﺖ اﻟﺮواﯾﮥ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ و‬‫أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري و ﺳﻔﯿﻨﮥ و ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻧﺲ زﯾﺎدة اﻟﻔﺎظ ﮐﻤﺎ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺑﻪ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﻤﺎﻣﻮن اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯿﮥ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﺴـﮑﻮﻧﯽ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 214‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ اﺻﻞ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿـﺪ ﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﺎﻣﺮي ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ دﺑﯿﺲ و ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﺛﻨﺎ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﺎن ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﻗﺎﻻ ﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﺼﺮّي اﻟﻘّﺼﺎر ﺛﻨﺎ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ ان اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮐﺎن ﺷﺎﮐﯿﺎ‬‫ﻓﺎﺗﺎه ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻌﻮده ﻓﯽ اﺻـﺤﺎب ﻟﻪ ﻓﺠﺮي اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺣﺘﯽ ذﮐﺮوا ﻋﻠّﯿﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺘﻨّﻘﺼﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﻓﻘﺎل اﻧﺲ ﻣﻦ‬‫ﻫﺬا اﻗﻌﺪوﻧﯽ ﻓﺎﻗﻌﺪوه ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اراك ﺗﻨّﻘﺺ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و اﻟّﺬي ﺑﻌﺚ ﻣﺤﻤﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻟﻘﺪ ﮐﻨﺖ‬‫ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ و ﮐﺎن ﮐﻞ ﯾﻮم ﯾﺨﺪم ﺑﯿﻦ ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻏﻼم ﻣﻦ اﺑﻨﺎء اﻻﻧﺼﺎر‬‫و ﮐﺎن ذﻟﮏ اﻟﯿﻮم ﯾﻮﻣﯽ ﻓﺎﺗﺖ أم اﯾﻤﻦ ﻣﻮﻻة رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻄﯿﺮ ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ أم اﯾﻤﻦ ﻣﺎ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎﻟﺖ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ اﺻﺒﺘﻪ ﻓﺼﻨﻌﺘﻪ ﻟﮏ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﻟّﻠﻬﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ و ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻧﻈﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺬﻫﺒﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺠﺌﺖ ﺣﺘﯽ‬‫ﻗﻤﺖ ﻣﻘـﺎﻣﯽ ﻓﻠﻢ اﻟﺒﺚ ان ﺿـﺮب اﻟﺒـﺎب ﻓﻘـﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓـﺬﻫﺒﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻟﺒﺎب‬‫ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪266 :‬‬‫ﻓﺠﺌﺖ ﺣﺘﯽ ﻗﻤﺖ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﻓﻠﻢ اﻟﺒﺚ ان ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اذﻫﺐ ﻓﺎدﺧﻠﻪ ﻓﻠﺴﺖ ﺑﺎّول رﺟﻞ اﺣﺐ‬‫ﻗﻮﻣﻪ ﻟﯿﺲ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓـﺬﻫﺒﺖ ﻓﺎدﺧﻠﺘﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗّﺮب إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﮐﻼ‬‫ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻗﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج ﯾﺎ اﻧﺲ ﮐﺎن ﻫﺬا ﺑﻤﺤﻀـﺮ ﻣﻨﮏ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﺎل اﻋﻄﯽ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻋﻬﺪا ان ﻻ اﻧﺘﻘﺺ ﻋﻠّﯿﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﻫﺬا و ﻻ اﻋﻠﻢ‬‫اﺣﺪا ﯾﻨﺘﻘﺼﻪ اﻻ اﺷﺒﺖ ﻟﻪ وﺟﻬﻪ‬‫و ﺑﻌـﺪ ﺳـﻤﺎع ﻧﺺ ﺻـﺮﯾﺢ از ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌﺪده ﻣﺠﺎل ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اوﻟﯿﺎي ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫رگ ﮔﺮدن دراز ﺳﺎزﻧﺪ و ﺑﻬﻔﻮات ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ در اﺑﻄﺎل ﭼﻨﯿﻦ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ وﺻﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺮّﯾﻪ دﺳﺖ اﻧﺪازﻧﺪ اﮔﺮ ﭘﺎره از ﺣﯿﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‬‫ﻏﺮق ﻋﺮق ﺷـﺮم ﮐﺮدﻧـﺪ و ﺑـﺎزﮔﺮد ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﻘﺘﺒﺴﺎن اﻧﻮار اﺋﻤﻪ اﻃﻬﺎر ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻧﮕﺮدﻧـﺪ ﻻن ﻣﻘﺎﺑﻠـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻌـﺪ ذاك‬‫ﺑﺎﻟﺠﺤﻮد و ﺗﺮﮐﻪ ﺑﺎﻻﻋﺮاض و اﻟﺼﺪود ﻟﯿﺲ ﻟﻔﻈﺎﻋﺘﻪ ﺣّﺪ ﻣﺤﺪود و ﻟﺸـﻨﺎﻋﺘﻪ اﺟﻞ ﻣﻤﺪود ﻻ ﯾﺴﺘﺎﺛﺮه إﻻ ﺷﺎﺣﻦ ﮐﻨﻮد‪ ،‬و ﻣﻀﻄﻐﻦ ﻋﻨﻮد‪ ،‬و‬‫ﮐﺎﺷـﺢ ﺣﻘﻮد‪ ،‬و ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﺣﺴﻮد و ﻣﺎرق ﺣﯿﻮد و ﻃﺎﻋﻦ ﻣﯿﻮد ﻓﯿﺒﺪي ﺗﺒﻠﺪه و اﻟﺠﻤﻮد‪ ،‬و ﯾﻌﺮب ﻋﻦ ﻏﺒﺎوﺗﻪ و اﻟﺨﻤﻮد و ﻻ ﯾﺨﺎف اﻫﻮال ﯾﻮم‬‫اﻟﻤﻮﻋﻮد و ﻟﻬﺒﺎت اﻟﻨﺎر ذات اﻟﻮﻗﻮد‪ ،‬و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ از ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻔﺎظ ﮐﺒﺎر و اﺋﻤﻪ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺪار و در ﺗﺤﻘﯿﻖ‬‫و ﺗﻨﻘﯿﺪ ﻣﺮﺟﻊ و ﻣﻼذ ارﺑﺎب اﺳـﺘﺒﺼﺎر و در ﺗﺰﺑﯿﻞ ﺻﺤﯿﺢ از ﺳﻘﯿﻢ ﻣﻮﺋﻞ و ﻣﻠﺠﺎ اﺻﺤﺎب اﻋﺘﺒﺎرﺳﺖ آﻧﻔﺎ ﺑﺘﺼﺮﯾﺢ ﻓﺨﺮ رازي داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﺣـﺎﮐﻢ از ﺟﻤﻠﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺘـﺎﺧﺮﯾﻦ از روي ﻋﻠﻢ و اﻗﻮاي ﺷﺎن از روي ﻗﻮت و اﺷـﺪﺷﺎن از روي ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﺜﻞ دار‬‫ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﺟﻮزﻗﯽ و ﺧﻄﯿﺐ و ﺧﻄﺎﺑﯽ از ﺻـﺪور ﻋﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮده و رازي اﺛﺒﺎت ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ و‬‫ﺗﺒﺠﯿـﻞ ﺣـﺎﮐﻢ و اﻣﺜﺎل او ﺷﺎﻓﻌﯽ را ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و دﯾﮕﺮ ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻋﺎﻟﯿﻪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻏﺎﻟﯿﻪ ﺣﺎﮐﻢ از ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺛﯿﺮ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ‬‫اﻻﺳـﻤﺎء ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻧﻮوي و وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼـﺮ أﺑﯽ اﻟﻔﺪاء و ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﻮردي و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ‬‫و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺳـﺒﮑﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﻨﻮي و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة از وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة از ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و‬‫ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟـﺪﻧﯿﻪ از ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ و ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ و از اﻓﺎده ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ از‬‫ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺠـﺪدﯾﻦ دﯾﻦ ﺟﻨـﺎب ﺧﺘﻢ اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﻮﺟﻮدﺷﺎن ﺑﺸﺎرت داده ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و در ﻣﺎﺋﻪ‬‫راﺑﻌﻪ اﺣﯿـﺎي دﯾﻦ ﻣﺒﯿﻦ آن ﺟﻨـﺎب و اﺣﮑـﺎم و اﺗﻘـﺎن ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮده و ﺑﺮ ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﻏﯿﺮ او ﻣﻘـﺪم ﺑﻮده در اﯾﻦ ﺟـﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺾ ﻋﺒـﺎرات‬‫ﻣﺸـﻌﺮه ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ و اﻣﻌﺎن او ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﻋﻼﻣﻪ ﻧﺒﯿﻞ و ﺣﺒﺮ ﺟﻠﯿﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ در ذﯾﻞ ﺗﺎرﯾﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 215‬از ‪597‬‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪267 :‬‬‫ﻫﻮ اﻣـﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه اﻟﻌﺎرف ﺑﻪ ﺣﻖ ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟّﻀﺒﯽ ﻷّن ﺟـّﺪﺗﻪ ﻫﯽ ﺳـﺒﻄﮥ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻀﺒﯽ و واﻟـﺪة‬‫ﻋﯿﺴـﯽ ﻫـﺬا ﻫﯽ ﻣﺜﻮﯾـﮥ ﺑﻨﺖ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻃﻬﻤـﺎن اﻟﻔﻘﯿﻪ و ﺑﻨﺘﻪ ﺑﻨﺖ اﻟـّﺼ ﻼح و اﻟﻮرع و اﻟﻬـﺎدﯾﻦ ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم ﻟﻘﯽ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺜﻘﻔﯽ و اﺑﺎ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺸـﺮﻗﯽ و ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﻨﻬﻤـﺎ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻄـﺎﻫﺮ اﻟﻤﺤﻤـﺪآﺑﺎدي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻘﻄﺎن و ﻟﻢ ﯾﻨﺘﻔﻊ ﺑﻤﺴـﻤﻮﻋﻪ ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ‬‫اﻟﻤﺸﻬﻮرة ﺗﻄﻔﺢ ﺑﺬﮐﺮ ﺷﯿﻮﺧﻪ و ﻗﺮأ ﻋﻠﯽ ﻗﺮاء زﻣﺎﻧﻪ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ و أﺑﯽ ﺳﻬﻞ اﻻﺳﺘﺎذ و اﺧﺘّﺺ ﺑﺼﺤﺒﮥ اﻣﺎم وﻗﺘﻪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟّﻀﺒﯽ‬‫ﻓﮑـﺎن ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ اﻟّﺴﺆال ﻋﻦ اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌـﺪﯾﻞ و اﻟﺘﻌﻠﯿـﻞ و ذاﮐﺮ ﻣﺜﻞ اﻟﺠﻌﺎﺑﯽ و أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺎﺳﺮﺧﺴـﯽ و اﺗﻔﻖ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﺎ ﻟﻌﻠﻪ‬‫ﯾﺒﻠﻎ ﻗﺮﯾﺒـﺎ ﻣﻦ اﻟﻒ ﺟﺰء ﻣﻦ اﻟﺘﺨﺮﯾـﺞ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ و ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر و ﮐﺘﺎب ﻣﺰﮐﯽ اﻻﺧﺒﺎر و اﻟﻤـﺪﺧﻞ اﻟﯽ ﻋﻠﻢ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻻﮐﻠﯿﻞ و ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻟﻘﺪ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﯾﺬﮐﺮون اﯾﺎﻣﻪ و ﯾﺤﮑﻮن ان ﻣﻘﺪﻣﯽ ﻋﺼـﺮه ﻣﺜﻞ اﻟـّﺼ ﻌﻠﻮﮐﯽ و اﻻﻣﺎم اﺑﻦ‬‫ﻓﻮرك و ﺳﺎﺋﺮ اﻻﺋﻤـﮥ ﯾﻘـﺪﻣﻮﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ و ﯾﺮاﻋﻮن ﺣﻖ ﻓﻀـﯿﻠﺘﻪ و ﯾﻌﺮﻓﻮن ﻟﻪ اﻟﺤﺮﻣـﮥ اﻻﮐﯿـﺪة و ﺑﻌـﺪ اﻃﻨﺎب در ﺗﻌﻈﯿﻢ او ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺬه‬‫ﺟﻤـﻞ ﯾﺴـﯿﺮه و ﻫﻮ ﻏﯿﺾ ﻣﻦ ﻓﯿﺾ ﺳـﯿﺮﺗﻪ و اﺣﻮاﻟﻪ و ﻣﻦ ﺗﺎﻣـﻞ ﮐﻼﻣﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و ﺗﺼـﺮﻓﻪ ﻓﯽ اﻣﺎﻟﯿﻪ و ﻧﻈﺮه ﻓﯽ ﻃﺮق اﻟﺤـﺪﯾﺚ اذﻋﻦ‬‫ﺑﻔﻀـﻠﻪ و اﻋﺘﺮف ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻤﺰﯾـﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ و اﺗﻌﺎﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻌﺪه و ﺗﻌﺠﯿﺰه اﻟﻼﺣﻘﯿﻦ ﻋﻦ ﺑﻠﻮغ ﺷﺎﻧﻪ ﻋﺎش ﺣﻤﯿﺪا و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﻣﺜﻠﻪ و‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪوﯾﻪ ﺑﻦ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﻀﺒﯽ اﻟﻄﻬﻤﺎﻧﯽ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒﯿﻊ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺎرﯾﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﻮ ﻋﻨﺪي اﻋﻮد‬‫اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﻬـﺎء و ﻣﻦ ﻧﻈﺮه ﻋﺮف ﺗﻔﻨﻦ اﻟّﺮﺟـﻞ ﻓﯽ اﻟﻌﻠـﻮم ﺟﻤﯿﻌﻬـﺎ و ﻟﻪ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐﺘـﺎب‬‫ﻣﺰّﮐﯽ اﻻﺧﺒـﺎر و ﮐﺘﺎب اﻻﮐﻠﯿﻞ و ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺟﻠﯿﻼ و ﺣﺎﻓﻈﺎ ﺣﻔﯿﻼ اﺗﻔﻖ ﻋﻠﯽ اﻣﺎﻣﺘﻪ و ﺟﻼﻟﺘﻪ و ﻋﻈﻤﮥ‬‫ﻗﺪره وﻟﺪ ﺻﺒﯿﺤﮥ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻣﻦ ﺷـﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻟّﺼﻐﺮ ﺑﺎﻋﺘﻨﺎء واﻟﺪه و ﺧﺎﻟﻪ ﻓﺎول ﺳﻤﺎﻋﻪ‬‫ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و اﺳـﺘﻤﻠﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و رﺟﻞ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ارﺑﻌﯿﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﻮت اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻟـّﺼ ّﻔﺎر ﺑﺎﺷـﻬﺮ و ﺣّﺞ و ﺟﺎل ﻓﯽ ﺑﻼد ﺧﺮاﺳﺎن و ﻣﺎ وراء اﻟّﻨﻬﺮ و اﮐﺜﺮ و ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟّﺬﯾﻦ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر وﺣﺪﻫﺎ ﻧﺤﻮ ﻣﻦ اﻟﻒ ﺷﯿﺦ و‬‫اﯾﻀـﺎ روي ﻋﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤـﺬﮐﻮر و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب اﻻـﺻّﻢ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﻻـﺧﺮم و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟّﺼّﻔﺎر ﻧﺰﯾﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و أﺑﯽ ﺣﺎﻣﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻨﻮﯾﻪ اﻟﻤﻘﺮي و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟﻀﺒﻌﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ و أﺑﯽ اﻟﻨﺼﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻔﻘﯿﻪ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮو ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ اﻟّﺴّﻤﺎك و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻨﺠﺎد و أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪268 :‬‬‫و ﺑﻪ ﺗﺨﺮج و أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ اﻟﻔﻘﯿﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ ﺑﻦ ﻗﺎﻧﻊ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺧﻠﻖ و ﮐﺘﺐ ﻋﻦ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ اﺻـﻐﺮ ﻣﻨﻪ ﺳـﻨﺎ و ﺳـﻨﺪا و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ‬‫اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻮارس و اﺑﻮ ذّر اﻟﻬﺮوي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و اﻻﺳـﺘﺎد اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻘﺸـﯿﺮي و اﺑﻮ ﺻﺎﻟﺢ‬‫اﻟﻤـﺆّذن و ﺟﻤﺎﻋـﮥ آﺧﺮﻫﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي و اﻧﺘﺨﺐ ﻋﻠﯽ ﺧﻠﻖ ﮐـﺜﯿﺮ و ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة و أﺑﯽ‬‫ﺳﻬﻞ اﻟّﺼﻌﻠﻮﮐﯽ و أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎزم ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﺒﺪوي اﻟﺤﺎﻓﻆ ان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻠﺪ‬‫ﻗﻀﺎء ﻧﺴﺄ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻓﯽ اﯾﺎم اﻟﺴﺎﻣﺎﻧﯿﮥ و وزارة اﻟﻌﺘﺒﯽ ﻓﺪﺧﻞ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺴﻨﺠﺮي اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻌﺘﺒﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻨﺄ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﻘـﺪ ﺟﻬﺰ اﻟﯽ ﻧﺴﺄ ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ اﻟﻒ ﺣـﺪﯾﺚ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺘﻬّﻠﻞ وﺟﻬﻪ ﻗﺎل و ﻗّﻠـﺪ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻗﻀﺎء ﺟﺮﺟﺎن‬‫ﻓـﺎﻣﺘﻨﻊ ﻗـﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸـﯿﺨﺘﻨﺎ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﮐـﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿـﺪ اﻟﻨﯿﺴـﺎﺑﻮرّي ﯾﺮﺟﻌﺎن اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ‬‫اﻟّﺴﺆال ﻋﻦ اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ و ﻋﻠﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺻـﺤﯿﺤﻪ و ﺳـﻘﯿﻤﻪ ﻗﺎل و اﻗﻤﺖ ﻋﻨﺪ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﺼﻤﯽ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﺛﻠﺚ ﺳﻨﯿﻦ و‬‫ﻟﻢ ار ﻓﯽ ﺟﻤﻠـﮥ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ اﺗﻘﯽ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﮐﺜﺮ ﺗﻨﻘﯿﺮا ﻓﮑﺎن إذا اﺷـﮑﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﺷـﯽء اﻣﺮﻧﯽ ان اﮐﺘﺐ اﻟﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و إذا ورد ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺟـﻮاﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﻪ و ﻗﻄـﻊ ﺑﻘﻮﻟﻪ و ﺣﮑﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺤﯿﺮي ان ﺷـﯿﺨﺎ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺎﻟﺤﯿﻦ ﺣﮑﯽ اﻧﻪ راي اﻟّﻨـﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 216‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻨﺎم ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﮏ ﻗﻠﺖ وﻟﺪت ﻓﯽ زﻣﻦ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﺎدل و اﻧﯽ ﺳﺄﻟﺖ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا‬‫ﮐـﺬب و ﻟﻢ ﯾﻘﻠﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﺻـﺪق اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎزم اول ﻣﻦ اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﺤﻔﻆ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻋﻠﻠﻪ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﺑﻌﺪ اﻻﻣﺎم ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤّﺠﺎج اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﮐﺎن ﯾﻘﺎﺑﻠﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ ﺛﻢ اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ اﺑﻦ اﻟّﺴﺮ ﻓﯽ و ﮐﺎن ﯾﻘﺎﺑﻠﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﯾﺎد اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫و اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﺛﻢ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﮐﺎن ﯾﻘﺎﺑﻠﻪ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ اﻟﻐّﺴﺎﻧﯽ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﺛﻢ اﻟﺸﯿﺨﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺤّﺠﺎج و اﺑﻮ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﮐﺎن ﯾﻘﺎﺑﻠﻬﻤﺎ ﻓﯽ ﻋﺼﺮﻫﻤﺎ اﺑﻦ ﻋﺪي و اﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﺗﻔﺮد اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﻋﺼﺮﻧﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ان ﯾﻘﺎﺑﻠﻪ‬‫اﺣﺪ ﺑﺎﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاﻗﯿﻦ و اﻟﺠﺒﺎل و اﻟّﺮي و ﻃﺒﺮﺳﺘﺎن و ﻗﻮﻣﺲ و ﺧﺮاﺳﺎن ﺑﺎﺳﺮﻫﺎ و ﻣﺎوراء اﻟﻨﻬﺮ ﻫﺬا ﺑﻌﺾ ﮐﻼم أﺑﯽ ﺣﺎزم ذﮐﺮه‬‫ﻓﯽ ﺣﯿـﺎة اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻗﺎل ﻓﯽ آﺧﺮه ﺟﻌﻠﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻬـﺬه اﻟﻨﻌﻤـﮥ ﻣﻦ اﻟﺸﺎﮐﺮﯾﻦ و ذﮐﺮ اﻧﻪ ﺳـﻤﻌﻪ ﯾﻘﻮل ﺷـﺮﺑﺖ ﻣﺎء زﻣﺰم و ﺳﺎﻟﺖ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺮزﻗﻨﯽ‬‫ﺣﺴﻦ اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ اﻟﻔﺎرﺳـﯽ ان اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺧﺘﺺ ﺑﺼﺤﺒﮥ اﻣﺎم وﻗﺘﻪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟّﻀﺒﻌﯽ و اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ‬‫اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌـﺪﯾﻞ و اﻟﻌﻠﻞ و اﻧﻪ اوﺻـﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ اﻣﻮر ﻣﺪرﺳـﮥ دار اﻟـّﺴ ﻨﮥ و ﻓّﻮض إﻟﯿﻪ ﺗﻮﻟﯿـﮥ اوﻗﺎﻓﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﯾﺬﮐﺮون‬‫اﯾﺎﻣﻪ و ﯾﺤﮑﻮن ان ﻣﻘﺪﻣﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪269 :‬‬‫ﻋﺼـﺮه ﻣﺜﻞ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ اﻟّﺼﻌﻠﻮﮐﯽ و اﻻﻣﺎم اﺑﻦ ﻓﻮرك و ﺳﺎﺋﺮ اﻻﻣﮥ ﯾﻘﺪﻣﻮﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴﻬﻢ و ﯾﺮاﻋﻮن ﺣﻖ ﻓﻀﻠﻪ و ﯾﻌﺮﻓﻮن ﻟﻪ اﻟﺤﺮﻣﮥ‬‫اﻻﮐﯿـﺪة ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﻔّﺮده ﺑﺤﻔﻈﻪ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﻗـﺎل و ﮐﺎن إذا ﺣﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﺳـﻤﺎع ﻣﺤﺘﻮ ﻋﻠﯽ ﻣﺸﺎﯾـﺦ و ﺻـﺪور ﯾﺆﻧﺴـﻬﻢ ﺑﻤﺤﺎﺿـﺮﺗﻪ و ﺗﻄﯿﺐ‬‫اوﻗـﺎﺗﻬﻢ ﺑﺤﮑﺎﯾـﺎﺗﻪ ﺑﺤﯿﺚ ﯾﻈﻬﺮ ﺻـﻔﺎء ﮐﻼـﻣﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻓﯿـﺎﻧﺴﻮن ﺑﺤﻀﻮره و ﻗـﺎل ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﻟﻘﯿﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻌﺪ ﻟا ﺰﻧﺠﺎﻧﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻤﮑﮥ و ﻗﻠﺖ ﻟﻪ ارﺑﻌﮥ ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ ﺗﻌﺎﺻﺮوا اّﯾﻬﻢ اﺣﻔﻆ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺒﻐﺪاد و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻤﺼﺮ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة‬‫ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﺴـﮑﺖ ﻓﺎﻟﺤﺤﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻓﺎﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اﻣﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻓﺎﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻻﻧﺴﺎب و‬‫اﻣﺎ اﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﻓﺎﮐﺜﺮﻫﻢ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﻊ ﻣﻌﺮﻓﮥ ﺗﺎّﻣﮥ و اﻣﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺣﺴﻨﻬﻢ ﺗﺼﻨﯿﻔﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﺑﻘﺪر اﻟﺤﺎﺟﮥ‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺧﺎص در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮده و در ان ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻫﺸـﺘﺎد و ﺷـﺶ ﮐﺲ از اﻧﺲ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺲ اﻟﺬي ﺻﺪرﺗﻪ ﻓﯽ اول‬
‫اﻟﺒﺎب ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻋﻦ ﺳـﺘﮥ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ رﺟﻼ ﮐﻠﻬﻢ رووه ﻋﻦ اﻧﺲ و ﻫـﺬا ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻫﺪﯾـﮥ اﺑﻮ ﻫﺪﺑـﮥ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺠﺒﻠﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴّﺪي و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة اﻻزرق و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ وردان و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮب ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫اﻟﮑﻮﻓﮥ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﺘﯿﻤّﯽ و اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ و اﺑﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋّﯿﺎش اﺑﻮ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ و ﺑّﺴﺎم اﻟّﺼﯿﺮﻓّﯽ اﻟﮑﻮﻓّﯽ و‬‫ﺑﺮذﻋﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺳﻠﻢ اﻟﺒﻨﺎﻧﯿﺎن و ﺛﻤﺎﻣﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﻨﺨﻌﯽ و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﺒﺼﺮي‬‫و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ و ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ ﺗﯿﺮوﯾﻪ اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﺑﻮ ﻋﺼﺎم و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋـﺪي و زﯾﺎد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺜﻘﻔﯽ و زﯾﺎد ﺑﻦ‬‫ﺛﺮوان و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﯿﺴـﺮة اﻟﺒﮑﺮي و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﺮﺧﺎن اﻟّﺘﯿﻤّﯽ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻻﻋﻤﺶ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟّﻄﺎﺋﻔﯽ و ﺷـﻘﯿﻖ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ زﯾﺎد و ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ و ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ راﻓﻊ و ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﺷﺮاﺣﯿﻞ اﻟﺸﻌﺒﯽ و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﻄﺎﺋﯽ و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ و ﻋﻄﯿﮥ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﺪ اﻟﻌﻮﻓﯽ و ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ و ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن و ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﺪﻫﻨﯽ و ﻓﻀﯿﻞ ﺑﻦ ﻏﺰوان و ﻗﺘﺎدة ﺑﻦ دﻋﺎﻣﮥ و ﮐﻠﺜﻮم ﺑﻦ ﺣﺒﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 217‬از ‪597‬‬‫و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻗﺮ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﺰﻫﺮي و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﻘﻤـﮥ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪270 :‬‬‫اﺑﻮ اﻟﺮﺟﺎل و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻨﺘﺼـﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺤﺎدة و ﻣﻄﯿﺮ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ و‬‫ﻣﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﻼـل و ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﻠﻒ و ﻣﯿﻤﻮن ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮب و ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﻤﻼﺋﯽ و ﻣﻄﺮ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن اﻟﻮراق و ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان و ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ‬‫ﮐﯿﺴﺎن و ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺴـﻤﯽ و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻬﻨﯽ و ﻣﺼـﻌﺐ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻻﻧﺼﺎري و ﻧﺎﻓﻊ ﻣﻮﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻧﺎﻓﻊ اﺑﻮ‬‫ﻫﺮﻣﺰ و ﻫﻼل ﺑﻦ ﺳﻮﯾـﺪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﻧﺼﺎري و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﯾﻮﺳﻒ اﺑﻮ ﺷـﯿﺒﻪ و ﻗﯿﻞ ﻫﻤﺎ واﺣـﺪ و ﯾﺰﯾﺪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن و ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة و ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي و اﺑﻮ ﻣﻠﯿﺢ و اﺑﻮ داود اﻟّﺴﺒﯿﻌﯽ و اﺑﻮ ﺣﻤﺰة اﻟﻮاﺳﻄﯽ و اﺑﻮ ﺣﺬﯾﻔﮥ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و رﺟﻞ‬‫ﻣـﻦ آل ﻋﻘﯿـﻞ و ﺷـﯿﺦ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴـﻮب و از ﺟﻤﻠﻪ رواﯾـﺎت ﮐﻪ ﺣـﺎﮐﻢ در ﮐﺘـﺎب ﻃﯿﺮ وارد ﻧﻤـﻮده ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﻮريﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﺑﺮ‬‫اﺳـﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﯾﻮم ﺷﻮري ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣّﻘﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻼﻓﺖ و ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﻤﻮدن ﻋﺜﻤﺎن و ﻃﻠﺤﻪ و‬‫زﺑﯿﺮ و ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف آن ﺣﺪﯾﺚ را ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي ﻋﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﯾﻮم اﻟﺸﻮري ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب و ﻋﻠﯽ ﯾﻨﺎﺷﺪ ﻋﺜﻤﺎن و ﻃﻠﺤﮥ و اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﺳـﻌﺪا و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻌّﺪة‬‫ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻣﻨﻬﺎ رّد اﻟﺸـﻤﺲ ﮐﻤﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﺎزن اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ زرﻋﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ دارم‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻣﻦ اﺻﻞ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﻨﺬر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺬر ﺣﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻤﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﻋﻦ اﺑﺎن ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﻋﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ‬‫ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒـﺎب ﯾﻮم اﻟﺸﻮري و ﻋﻠّﯽ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﺳـﺘﺨﻠﻒ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و اﻧـﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﺣﻖ ﺑﻬـﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ و‬‫اﺳـﺘﺨﻠﻒ ﻋﻤﺮو اﻧـﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﺣﻖ ﺑﻬـﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ و اﻧﺘﻢ ﺗﺮﯾـﺪون ان ﺗﺴـﺘﺨﻠﻔﻮا ﻋﺜﻤﺎن إذا ﻻ اﺳـﻤﻊ و ﻻ اﻃﯿﻊ ﺟﻌﻞ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ‬‫ﺧﻤﺴﮥ اﻧﺎ ﺳﺎدﺳـﻬﻢ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻟﻬﻢ ﻓﻀﻞ اﻣﺎ و اﻟﱠﻠﻪ ﻷﺣﺎّﺟّﻨﻬﻢ ﺑﺨﺼﺎل ﻻ ﯾﺴـﺘﻄﯿﻊ ﻋﺮﺑّﯿﻬﻢ و ﻻ ﻋﺠﻤّﯿﻬﻢ اﻟﻤﻌﺎﻫﺪ ﻣﻨﻬﻢ و اﻟﻤﺸﺮك ان ﯾﻨﮑﺮ‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﺧﺼـﻠﮥ اﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﯾﻬﺎ اﻟﺨﻤﺴﮥ اﻣﻨﮑﻢ اﺧﻮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ ﻋّﻢ ﻣﺜﻞ ﻋﻤﯽ ﺣﻤﺰة‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄّﻠﺐ اﺳﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺳﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ اخ ﻣﺜﻞ اﺧﯽ اﻟﻤﺰﯾﻦ ﺑﺎﻟﺠﻨﺎﺣﯿﻦ ﯾﻄﯿﺮ ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﻓﯽ اﻟﺠّﻨﮥ ﻗﺎﻟﻮا‬‫ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ زوﺟﮥ ﻣﺜﻞ زوﺟﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺳـﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻻﻣﮥ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ ﺳـﺒﻄﺎن ﻣﺜﻞ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺳـﺒﻄﯽ‬‫ﻫـﺬه اﻻﻣـﮥ ﺑا ﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺘﻞ ﻣﺸـﺮﮐﯽ ﻗﺮﯾﺶ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ رّدت‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸـﻤﺲ ﺑﻌﺪ ﻏﺮوﺑﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﻌﺼـﺮ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﯿﻦ ﻗﺮب إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮ‬‫ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺌﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪271 :‬‬‫و اﻧﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻗﻮل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺪﺧﻠﺖ ﻗﺎل و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻫﮑﺬا رواه اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ‬‫ﺑﺠﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ‬‫و ﻧﺎﻫﯿـﮏ ﺑﻪ راوﯾﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺨﺒﯿﺮ اﻟﺤﮑﯿﻢ ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ ﺗﺼـﻨﯿﻒ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻌﻠﯿﻢ‪ ،‬ﺟﺰءا ﻣﻔﺮدا ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺼـﺤﯿﺢ‬‫اﻟﺴـﻠﯿﻢ ان اﻟﺤـﺪﯾﺚ راق اﻟﯽ اﻋﻠﯽ درﺟـﺎت اﻟﺜﺒﻮت و اﻟﺘﺤﻘﻖ اﻟﻌﻈﯿﻢ ﻗـﺪ رواه ﺳـﻨﮥ و ﺛﻤﺎﻧﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺘﻠّﻘﯿﻦ ﺑﮑﻤﺎل اﻟﺘﮑﺮﯾﻢ‬‫ﮐﻠﻬﻢ ﻋﻦ اﻧﺲ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻠﻔﻀﻞ اﻟﻔﺨﯿﻢ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ رواﯾﺎت ﻫﺬا اﻟﺠﺰء اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺧﺒﺮ اﻟﺸﻮري اﻟﻘﺎﻃﻊ ﻻﺳﺎس ﮐﻞ ﺗﺰوﯾﺮ ذﻣﯿﻢ ﻓﻮ اﻟّﺬي ﯾُْﺤِﯽ‬‫اﻟ ِْﻌﻈﺎَم َو ِﻫَﯽ َرﻣِﯿٌﻢ‬‫ﻗﺪ اﺻـﺒﺢ اﻟﺠﺎﺣﺪون ﺑﺬاك ﻓﯽ ذّل ﺷﺎﻣﻞ ﻋﻤﯿﻢ‪ ،‬و ﻧﮑﻠﻮا ﺑﻌﺬاب و اﺻﺐ اﻟﯿﻢ و اﺻـﺒﺤﺖ ﻧﻮازغ ﺷﺒﻬﺎﺗﻬﻢ ﮐﺎﻟّﺼﺮﯾﻢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﺘﺰﯾﯿﻞ‬‫اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻣﻦ اﻟّﺴﻘﯿﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 218‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﮐﺘﺎب ﺷـﺮف اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺷﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻓﺮﻣﻮده ﻗﺪ روي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ‬‫ﻓﯽ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و اﻟﺒﻼذري ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ ﻓﯽ ﺷﺮف اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ اﻟﺦ و ﻓﻀﺎﺋﻞ زاﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﺪاﺋﺢ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ‬‫ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﻧـﺎﻣﯿﻪ و ﻣﻌـﺎﻟﯽ ﺳﺎﻣﯿﻪ ﺧﺮﮐﻮﺷـﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ واﺿـﺢ و ﻋﯿﺎن و ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﮑﺸﻒ و ﺑﯿﺎﻧﺴﺖ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ‬‫ﺧﺮﺟﻮﺷـﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣـﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻮاﻋﻆ اﻟﺨﺮﺟﻮﺷـﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ زاﻫـﺪا‬‫ﻓﺎﺿـﻼ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻟﻪ اﻟﺒﺮ و اﻋﻤﺎل اﻟﺨﯿﺮ و اﻟﻘﯿﺎم ﺑﻤﺼﺎﻟـﺢ اﻟّﻨﺎس و اﯾﺼﺎل اﻟﻨﻔﻊ إﻟﯿﻬﻢ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻠـﺪه اﺑﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻧﺠﯿـﺪ اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﮐﺜﯿﺮة‬‫ﺳﻮاﻫﻢ و رﺣـﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﻟﺤﺠـﺎز و دﯾـﺎر ﻣﺼـﺮ و ادرك اﻟﺸـﯿﻮخ و ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿـﺪة و ذﮐﺮه اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ‬‫اﻟﻤﻘﺪﺳـّﯽ ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟﺨﺮﺟﻮﺷـﯽ و ﯾﻘﺎل ﺑﺎﻟﮑﺎف اﻟﻔﺎرﺳـﯿﮥ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﻗﺮﯾـﮥ ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﻫﮑﺬا ﻗﺎل اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﻫﺬا ﻓﯽ ﺧﺎﻧﻘﺎه ﺑﺴـﮑﮥ‬‫ﺧﺮﮐﻮش و ﻻ ادري اﺑﻮ ﺳﻌﺪ ﻫﺬا ﻧﺴﺐ اﻟﯽ ﻫﺬه اﻟّﺴﮑﮥ او اﻟﺴﮑﮥ ﻧﺴﺒﺖ اﻟﯽ أﺑﯽ ﺳﻌﺪ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و‬‫ﻧﯿﺰ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ در ﻧﺴﺒﺖ ﺧﺮﮔﻮﺷﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﺮﮐﻮﺷﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺨﺎء اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺳﮑﻮن اﻟﺮاء و ﺿﻢ اﻟﮑﺎف و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ اﻟﺸﯿﻦ ﻫﺬه اﻟﻨﺴﺒﮥ اﻟﯽ‬‫ﺧﺮﮐـﻮش و ﻫﯽ ﺳـﮑﮥ ﺑﻨﯿﺴـﺎﺑﻮر ﮐـﺒﯿﺮة ﮐـﺎن ﺑﻬـﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﺎﻫﯿﺮ ﻣﺜـﻞ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤـﺎن ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﻮاﻋﻆ اﺣـﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﺑﺎﻋﻤﺎل اﻟﺒﺮ و اﻟﺨﯿﺮ و ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ زاﻫﺪا ﻓﺎﺿـﻼ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﻟﺤﺠﺎز و دﯾﺎر ﻣﺼـﺮ و‬‫ادرك اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﺸـﯿﻮخ و ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿﺪة ﺳـﻤﻊ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ و اﺑﺎ ﻋﻤﺮو اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﻧﺠﯿﺪ اﻟﺴﻠﻤﯽ و اﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﻣﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺮﻓﺎء و اﺑﺎ ﺳﻬﻞ ﺑﺸﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ و ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪272 :‬‬‫ﺑﻦ ﺑﻨﺪار اﻟﺼﻮﻓﯽ و اﺑﺎ اﺣﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ و اﻗﺮاﻧﻬﻢ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺨﻼل و اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزﻫﺮي و ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻرﺧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺳﻮاﻫﻢ آﺧﺮﻫﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺧﻠـﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي ﺗﻔﻘـﻪ ﻓﯽ ﺣﺪاﺛـﮥ اﻟـّﺴ ﻦ و ﺗﺰّﻫـ ﺪ و ﺟـﺎﻟﺲ اﻟﺰّﻫـ ﺎد و اﻟﻤﺠّﺮدﯾـﻦ اﻟﯽ ان ﺟﻌﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠـﻒ اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪه ﻣﻦ اﻟﻌﺒـﺎد‬‫اﻟﻤﺠﺘﻬﺪﯾﻦ و اﻟﺰﻫﺎد اﻟﻘﺎﻧﻌﯿﻦ و ﺗﻔﻘﻪ ﺑﻔﻘﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺎﺳﺮﺧﺴـﯽ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﺑﻌﺪ اﻟـّﺴ ﺒﻌﯿﻦ و اﻟﺜﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺛﻢ ﺧﺮج اﻟﯽ‬‫اﻟﺤﺠﺎز و ﺟﺎور ﺣﺮم اﻟﱠﻠﻪ و أﻣﻨـﮥ ﻣﮑـﮥ و ﺻـﺤﺐ ﺑﻪ اﻟﻌﺒﺎد اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻫﻠﻬﺎ و اﻟﻮاردﯾﻦ و اﻧﺼـﺮف اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻟﺰم‬‫ﻣﻨﺰﻟﻪ و ﺑـﺬل اﻟﻨﻔﺲ و اﻟﻤـﺎل ﻟﻠﻤﺴـﺘﻮرﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻐﺮﺑﺎء و اﻟﻔﻘﺮاء اﻟﻤﻨﻘﻄﻌﯿﻦ ﻣﻨﻬﻢ و ﺑﻨﯽ دارا ﻟﻠﻤﺮﺿـﯽ ﺑﻌـﺪ ان ﺧﺮﺑﺖ اﻟـﺪور اﻟﻘﺪﯾﻤـﮥ ﻟﻬﻢ‬‫ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و ﮐﻞ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ اﻟﻤﺴﺘﻮرﯾﻦ ﻟﺘﻤﺮﯾﻀﻬﻢ و ﺣﻤﻞ ﻣﯿﺎﻫﻬﻢ اﻟﯽ اﻻﻃﺒﺎء و ﺷﺮاء اﻻدوﯾﮥ و ﺻﻨﻒ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺸﺮﯾﻌﮥ و دﻻﺋﻞ‬‫اﻟﻨﺒﻮة و ﻓﯽ ﺳـﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎد و اﻟّﺰﻫﺎد ﮐﺘﺒﺎ ﻧﺴﺨﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺳﻤﻌﻮﻫﺎ ﻣﻨﻪ و ﺳﺎرت ﺗﻠﮏ اﻟﻤﺼﻨﻔﺎت ﻓﯽ ﺑﻼد اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ و اﻟّﻒ‬‫ﺗﺎرﯾﺨﺎ ﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﺎ اﻟﻤﺎﺿـﯿﻦ ﻣﻨﻬﻢ و اﻟﺒﺎﻗﯿﻦ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و زدت ﻗﺒﺮه ﻏﯿﺮ ﻣﺮة و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ‬‫در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺳـﺒﻊ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﻮاﻋﻆ اﻟﻘﺪوة اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ ﺻـّﻨﻒ‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟّﺰﻫـﺪ و ﮐﺘـﺎب دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻟﻢ ار اﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﻤﺎ و زﻫـﺪا و ﺗﻮاﺿـﻌﺎ و ارﺷﺎدا اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ زاده اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻮﻓﯿﻘﺎ و‬‫اﺳـﻌﺪﻧﺎ ﺑﺎﯾﺎﻣﻪ ﻗﻠﺖ روي ﻋﻦ ﺣﺎﻣـﺪ اﻟﺮﻓﺎء و ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ وﻓﺎت اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻔﺎرﺳﯽ اﻟﺸﯿﺮازي ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻻﻟﻘﺎب در ﺳﻨﻪ ﺳﺒﻊ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت ﺑﺒﻐﺪاد اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ دوﺳﺖ اﻟﻌﻼف اﻟﺒﺰار و ﮐﺎن ﯾﻤﻠﯽ ﻣﻦ ﺣﻔﻆ ﺳـﻤﻊ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﻄﺒﺮي و ﺷـﯿﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر اﻟﻮاﻋﻆ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ اﻟﺰاﻫﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ در ﮐﺎﻣﻞ در ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ اﻟﻮاﻋﻆ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﮐﺎن ﺻﺎﻟﺤﺎ ﺧﯿﺮا و ﮐﺎن إذا دﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺳـﺒﮑﺘﮑﯿﻦ ﯾﻘﻮم و ﯾﻠﺘﻘﯿﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 219‬از ‪597‬‬‫ﮐﺎن ﻣﺤﻤﻮد ﻗـﺪ ﻗﺴﻂ ﻋﻠﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻣﺎ ﻻ ﯾﺎﺧـﺬه ﻣﻨﻬﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧﮏ ﺗﮑـّﺪي اﻟّﻨﺎس و ﺿﺎق ﺻـﺪري ﻓﻘﺎل و ﮐﯿﻒ ﻗﺎل‬‫ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧـﮏ ﺗﺎﺧـﺬ اﻣﻮال اﻟﻀـﻌﻔﺎء و ﻫـﺬه ﮐﺬﺑـﮥ ﻓﺘﺮك اﻟﻘﺴﻂ و اﻃﻠﻘﻪ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ و ﺧﺮﮐﻮش ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺨﺎء اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺳـﮑﻮن اﻟﺮاء و ﺿﻢ اﻟﮑﺎف ﺛﻢ واو ﺳﺎﮐﻨﮥ ﺛﻢ‬‫ﺷﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﮥ ﺳﮑﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪273 :‬‬‫ﺑﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي روي ﻋﻦ ﺣﺎﻣﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺮﻓﺎء و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻧﺠﯿﺪ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﻣﻄﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ و ﻫﻮ اﮐﺒﺮ ﻣﻨﻪ و اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺨﻼـل و ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻻـزﺟﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﺤﻨـﺎي و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻻـﻫﻮازي و اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘـﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸـﯿﺮازي و‬‫آﺧﺮون و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ زاﻫـﺪا ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺪﯾﻦ و اﻋﻼم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺗﺮﺟﯽ اﻟﺮﺣﻤﮥ ﺑﺬﮐﺮه ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻧﻪ اﻟﻮاﻋﻆ اﻟﺰاﻫﺪ اﺑﻦ اﻟﺰاﻫﺪ ﺗﻔﻘﻪ ﻓﯽ‬‫ﺣﺪاﺛﮥ ﺳّﻨﻪ و ﺗﺰّﻫﺪ و ﺟﺎﻟﺲ اﻟﺰّﻫﺎد و اﻟﻤﺠّﺮدﯾﻦ اﻟﯽ ان ﺟﻌﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻒ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻤﻦ ﺗﻘّﺪﻣﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﺒﺎد اﻟﻤﺠﺘﻬﺪﯾﻦ و اﻟّﺰﻫﺎد اﻟﻘﺎﻧﻌﯿﻦ ﻗﺎل‬‫و ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺎﺳﺮﺧﺴـﯽ ﻗﺎل و ﺟﺎور ﺑﺤﺮم اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ وﻃﻨﻪ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻗـﺪ اﻧﺠﺰ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ وﻋـﺪه ﻋﻠﯽ ﻟﺴﺎن ﻧﺒﯿﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ إذا اﺣّﺐ ﻋﺒﺪا ﻧﺎدي ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﯽ اﻟﺴﻤﺎء ﻓﺘﺤﺒﻪ اﻫﻞ اﻟﺴﻤﺎء ﺛﻢ ﯾﻮﺿﻊ ﻟﻪ اﻟﻘﺒﻮل ﻓﯽ اﻻرض ﻓﻠﺰم ﻣﻨﺰﻟﻪ و ﻣﺠﻠﺴﻪ‬‫و ﺑـﺬل اﻟﻨﻔﺲ و اﻟﻤـﺎل و اﻟﺠﺎه ﻟﻠﻤﺴـﺘﻮرﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻐﺮﺑﺎء و اﻟﻤﻨﻘﻄﻌﯿﻦ و اﻟﻔﻘﺮاء ﺣﺘﯽ ﺻﺎر اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺠﺎﻟﺴﻪ ﮐﻤﺎ ﺣـﺪﺛﻮﻧﺎ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻗـﺎل ﺛﻨـﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻮن ﺛﻨـﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﯿﻤـﺎن و ﻗـﺎل ﮐـﺎن اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري اﻣﺮاء ﻓﻘـﺪ وﻓﻖ ﻟﻌﻤﺎرة اﻟﻤﺴﺎﺟـﺪ و‬‫اﻟﺤﯿﺎض و اﻟﻘﻨﺎﻃﺮ و اﻟﺪروب و ﮐﺴﻮة اﻟﻔﻘﺮاء اﻟﻌﺮاة ﻣﻦ اﻟﻐﺮﺑﺎء و اﻟﺒﻠﺪﯾﮥ ﺣﺘﯽ ﺑﻨﯽ دارا ﻟﻠﻤﺮﺿﯽ ﺑﻌﺪ ان ﺧﺮﺑﺖ اﻟﺪور اﻟﻘﺪﯾﻤﮥ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و‬‫وﮐﻞ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻟﺘﻤﺮﯾﻀـﻬﻢ و ﺣﻤﻞ ﻣﯿﺎﻫﻬﻢ و اﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ ﺑﺨﺎء ﻣﻌﺠﻤﮥ ﻣﻔﺘﻮﺣﮥ وراء ﻣﻬﻤﻠﮥ ﺳﺎﮐﻨﮥ و ﮐﺎف ﻣﻀـﻤﻮﻣﮥ و ﺷﯿﻦ ﻣﻌﺠﻤﮥ و ﺧﺮﮐﻮش ﺳّﮑﮥ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر اﻻﺳﺘﺎذ اﻟﮑﺎﻣﻞ‬‫اﻟﺰاﻫـﺪ ﺑﻦ اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﻮاﻋـﻆ ﻣﻦ اﻓﺮاد ﺧﺮاﺳـﺎن ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺴﺮﺧﺴـﯽ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاق ﺛﻢ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﺤﺠﺎز و ﺟﺎور‬‫ﺑﻤﮑـﮥ ﺛﻢ رﺟﻊ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳـﺎن و ﺗﺮك اﻟﺠـﺎه و ﻟﺰم اﻟﺰﻫـﺪ و اﻟﻌﻤـﻞ و ﮐﺎن ﯾﻌﻤﻞ اﻟﻘﻼﻧﺲ و ﯾﺎﻣﺮ ﺑﯿﻌﻬﺎ ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾـﺪري اﻧﻬﺎ ﻣﻦ ﺻـﻨﻌﺘﻪ و‬‫ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻦ ﮐﺴﺐ ﯾـﺪه و ﺑﻨﯽ ﻣﺪرﺳـﮥ و ﺑﯿﻤﺎرﺳـﺘﺎن و ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺒـﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﺳـﺎﺋﺮة ﻓﯽ اﻟﺒﻼـد ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻟﻢ ار اﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻌﻠﻢ و اﻟﺰﻫـﺪ و‬‫اﻟﺘﻮاﺿﻊ و اﻻرﺷﺎد اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ذﮐﺮه اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺮ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا ﻟا ﺨﺮﮐﻮﺷـﯽ اﻻﻣـﺎم اﻟﻌـﺎﻟﻢ اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﺒّﺮ اﻟﺨّﯿﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪ‪ ،‬اﻟـﺬي ﺣﻮي ﻣﻦ اﻟﻤﮑﺎرم ﻋﻠﯽ ﮐﻞ اﺑـﺪ‪ ،‬و ﺿﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮐﻞ‬‫ﺷﺎرد‪ ،‬ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﻀـﻄّﺮ اﻟﯽ اﻟﺤﻖ و اﻟﻘﺎﺋﺪ ﻓﺎﻧﺎل ﺑﺎﻓﺎدﺗﻪ ﮐﻞ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻠﺼﻮاب راﺋﺪ‪ ،‬و اروي ﺑﺎﻓﺎﺿـﺘﻪ ﮐﻞ وارد‪ ،‬و ﺳـﻘﺎه ﻣﻦ‬‫اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ اﻟﻌﺬب اﻟﺰﻻل اﻟﺒﺎرد‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺧﺎص ﺗﺼﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﻘﺼﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﺟﻤﺎﻋﮥ و‬‫اﺣﺴﻦ ﺷﯽء ﻣﻨﻬﺎ ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪274 :‬‬‫اﺧﺮﺟـﻪ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ و ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﺷـﻨﯿﺪي ﮐﻪ اﺑﻦ ﮐـﺜﯿﺮ ﺷـﺎﻣﯽ در ﺗﺎرﯾـﺦ ﺧـﻮد در ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم وارد ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ ﺟﻤـﻊ اﻟﻨـﺎس ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﻔﺮدة ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 220‬از ‪597‬‬‫ﻣﻨﻬﺎج ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻟﻼﻋﺘﺒﺎر و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﮐﺎﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫و أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در ﺷـﺮح ﻗﺼﯿﺪه ﻫﻤﺰّﯾﻪ در ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎﻟﺤﻖ ﻣﺎ ﺳﺒﻖ ان ﮐﺜﺮة ﻃﺮﻗﻪاي ﮐﺜﺮة ﻃﺮق‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺻـّﯿﺮﺗﻪ ﺣﺴﻨﺎ ﯾﺤﺘﺞ ﺑﻪ و ﻟﮑﺜﺮﺗﻬﺎ ﺟّﺪا اﺧﺮج اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺟﺰءا و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ در ﮐﺘﺎب ﻃﯿﺮ ﻃﺮق ﻋﺪﯾﺪه‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ اﺧﺮاج ﮐﺮده از ﺟﻤﻠﻪ آن ﭼﻨﺪ ﻃﺮﯾﻖ در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ در ﮐﺘﺎب ﻣﺬﮐﻮر ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﺎ‬‫ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﯿـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﺮﯾﻒ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺗﯽ ﺑﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﺛﻠﺜﺎ ﻓﺪّق ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﺪﺧﻞ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺎ‬‫ﻓﻬـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺒﺼـﺮي ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻗﺎل ﻧﺎ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر اﻟﻀﺒﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ ﻋﻤﻪ ﺛﻤﺎﻣـﮥ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اّن أّم ﺳـﻠﻤﮥ ﺻـﻨﻌﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮا او اﺿﺒﺎﻋﺎ ﻓﺒﻌﺜﺖ ﺑﻪ إﻟﯿﻪ ﻓﻠّﻤﺎ وﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻗﺎل‬‫اﻟّﻠﻬﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﻋﻠّﯽ ﻓـﺪﻋﺎ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﻘـﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﻋﻠﯽ؟؟؟ و اﺟﺘﻬـﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﻓﯽ اﻟـﺪﻋﺎء ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ‬‫ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اوﺟﻬﻢ ﻋﻨـﺪك ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮﻓﻊ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه ﻓﻮﮐﺰ‬‫ﻓﯽ ﺻـﺪري ﺛﻢ دﺧـﻞ ﻓﻠﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎم ﻗﺎﺋﻤﺎ ﻓﻀـّﻤﻪ إﻟﯿﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ رب و اﻟّﯽ ﯾﺎ رب و اﻟﯽ ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ‬‫ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪ ﺟﺌﺖ ﺛﻠﺜﺎ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮأﯾﺖ اﻟﻐﻀﺐ ﻓﯽ وﺟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻗﺎل ﯾﺎ‬‫اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ رّده ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺘﮏ ﺗـﺪﻋﻮ ﻓﺎﺟﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن اﻟـّﺪﻋﻮة ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﻗﺎل ﻟﺴﺖ ﺑﺎّول رﺟﻞ اﺣﺐ ﻗﻮﻣﻪ أﺑﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻻ ان ﯾﮑﻮن اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ّﻤﺎﻟﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻬﻢ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪275 :‬‬‫و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣّﻨﺎ ﺣﺘﯽ ﻧﺸـﺮف ﺑﻪ ﻗﺎل ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﻠّﻤﺎ ان رأﯾﺘﻪ ﺣﺴﺪﺗﻪ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﻗﺎل ﻓﺪﻋﺎ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﻓﺎﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻧﻤﺎ ﯾﻀﺮب ﺑﺎﻟّﺴﯿﺎط ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﻠّﻬﻢ و اﻟّﯽ ﺣﺘﯽ اﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟﻄﯿﺮ‬‫و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري را ﮐﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ اﺣﺘﺠﺎج ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮﺳﺖ از اﻓﺎده اﺧﻄﺐ‬‫ﺧﻮارزم در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﻓﻬـﺬا اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و اﻟﺤﻔﺎظ و وﺟﻪ اﻻﺛﺒﺎت اﻟﻤﻬﺮة اﻻﯾﻘﺎظ ﻗﺪ اﻟﻒ‬‫ﺟﺰءا ﻣﻔﺮدا ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﻓﺠﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻃﺮﻗﻪ و اﮐﺜﺮ ﻓﺎوﺿـﺢ اﻟﻤﻨﻬﺞ‪ ،‬و اﻗﺎم اﻟﺤﺠﺞ و اﻇﻬﺮ ﻟﻠﻤﻨﺼـﻔﯿﻦ اﻟﻔﻠﺢ‪ ،‬و اﺧﺮج اﻟﻤﺮﺗﺎﺑﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻠﺠﺞ‬‫ﻓﻼـ ﯾﺮد اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻌـﺪ اﺛﺒـﺎت اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻـ ﻣﻦ ﻣﺮد ﺟﻠﺒـﺎ ﻟﻠﻮﺑﺎل ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﺛﺮ اﻟﺰﯾﻎ ﻋﻦ اﻟﺤﻖ و اﻟﺠﻤﺎح و ارﺗﮑﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻮزر و اﻟﺠﻨﺎح و‬‫ذﻫﺐ ﺳـﺎدرا ﻓﯽ ﻏﻠﻮاﺋﻪ و ﺿـّﻞ ﺣـﺎﺋﺮا ﻓﯽ ﺑﺎدﯾـﮥ اﻟﻌﻤﻪ و ﺗﯿﻬﺎﺋﻪ ﻓﺤﻖ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ ان ﯾﻘﺎل ﻣﺎ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﻌﺎل و ﻣﻦ اﺻـﺪق ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﯿﻼ َو َﻣْﻦ‬‫ﯾُْﻀﻠِِﻞ اﻟﱠﻠُﻪ َﻓَﻠْﻦ َﺗِﺠَﺪ ﻟَُﻪ َﺳﺒِﯿًﻠﺎ*‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ از ﺣﻔﺎظ ﻋﻈﺎم و اﯾﻘﺎظ ﻣﺘﺜﺒﺘﯿﻦ اﻋﻼﻣﺴﺖ و ﻧﺒﺬي از ﻣﺎﺛﺮ ﻣﺒﻬﺮه اﻓﮑﺎر و ﺷﻤﻪ از ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﻌﺠﺒﻪ اﻫﻞ اﺑﺼﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 221‬از ‪597‬‬‫ﮐﻪ ﻣﺸـﻌﺮ و ﻣﻨﯽ؟؟؟ از ﻋﻈﻢ ﻗﺪر و ﻋﻠﻮ ﻓﺨﺮ اوﺳﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ از ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و زاد اﻟﻤﻌﺎد اﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺳـﺒﮑﯽ‬‫و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟﺪﻧﯿﻪ زرﻗﺎﻧﯽ ﺷﻨﯿﺪي و ﺑﺨﻼﺻﻪ از ان در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﻫﻢ و ارﺳﯿﺪي‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻫﻤـﺪاﻧﯽ رﺟﻮع ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴـﻼم ﺛـﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣّﺘﻮﯾﻪ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺠﻤﻮع اﻟﻤﺤﯿﻂ ﺑﺎﻟﺘﮑﻠﯿﻒ ﮐﻪ در اﺻﻞ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻗﺎﺿـﯽ‬‫اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻫﺴﺖ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ آن را ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب اﻧﻪ ﻗﺪ ﯾﺴـﺘﻌﻤﻞ‬‫ﻟﻔـﻆ اﻟﻔﻀـﻞ ﻓﯿﻤـﺎ ﻻـ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻔﻌﻞ اﻟﻌﺒـﺪ و اﺧﺘﯿﺎره ﮐﻨﺤﻮ ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﻟﻌﺎﻗﻞ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه و ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﻟﺸـﺠﺎع ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه و ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻣﻦ ﻟﻪ ﻧﺴـﺐ‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ذﻟﮏ اﻟﻨﺴﺐ و ﻟﯿﺲ ﻫﺬا ﻫﻮ اﻟﻤﻘﺼﻮد ﺑﻬﺬه اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ ﻓﺎﻧﺎ ﻧﺘﮑﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺬي ﯾﻘﺘﻀﯽ ﻣﺪﺣﺎ و ﺗﻌﻈﯿﻤﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ ﻓﻬـﺬا ﻻ ﺑّﺪ ﻣﻦ ﺗﻌّﻠﻘﻪ ﺑﺎﺧﺘﯿﺎر اﻟﻔﺎﺿﻞ و وﻗﻮﻓﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﻌﻠﻪ و ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺒﺎب ﺧﺎّﺻﮥ ﯾﺠﻮز وﻗﻮع اﻟﺨﻼف ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء دون اﻻول؟؟؟ و‬‫إذا ﮐﺎن ﮐﺬﻟﮏ وﻗﻒ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ ﺳـﻤﻊ وارد ﺑﻪ ﻻﻧﻪ ﻻ ﻣﺠﺎل ﻟﻠﻌﻘﻞ ﻓﯿﻪ و ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻻ ﯾﺼﺢ اﻟﺮﺟﻮع ﻓﯽ اﺛﺒﺎﺗﻪ اﻓﻀﻞ‬‫اﻟﯽ ﻋـّﺪ اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ ﻷـّن ﺗﻠﮏ اﻻﻓﻌﺎل ﺗﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮاﻗﻌﻬﺎ ﺑﺤﺴﺐ ﻣﺎ ﯾﻨﻀﺎف ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻨﯿﺎت و اﻟﻘﺼﻮد و ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ ﻫﻮ ﻋﻨﺎ ﻣﻐﯿﺐ ﻓﻼ ﯾﻤﮑﻦ‬‫اﻟﻘﻀﺎء ﺑﻔﻀﻞ اﺣﺪ و اﻟﻘﻄﻊ ﻋﻠﯽ ﺛﻮاﺑﻪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﺗﻔﻀـﯿﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه ﻓﯿﺠﺐ اﻻﻋﺘﻤﺎد ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴـ ﻤﻊ ﻓﻠﻬﺬا رﺟﻊ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﯽ ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﻻﻧﻪ ﻗﺪ دل ﺑﻈﺎﻫﺮه ﻋﻠﯽ ﺛﺒﻮﺗﻪ اﻓﻀﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪276 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﺤـﺎل و ﮐـﻞ ﻣﻦ اﺛﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﺗﻠـﮏ اﻟﺤﺎل اﻓﻀﻞ ﻗﻀـﯽ ﺑﺎﺳـﺘﻤﺮار ﻫـﺬه اﻟﻘﻀـﯿﮥ ﻓﯿﻪ و ﻫﮑـﺬا ﺧﺒﺮ اﻟﻤﻨﺰﻟـﮥ ﻻﻧّﻬﺎ إذا ﻟﻢ ﯾﺮد ﺑﻬﺎ ﻣﺎ ﯾﺘﺼـﻞ‬‫ﺑﺎﻻﻣﺎﻣﮥ ﻓﯿﺠﺐ ان ﻧﺮﯾﺪ ﺑﻪ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﺬي ﯾﻠﯽ ﻫﺎرون ﻓﯿﻪ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم و أراد ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﺛﺒﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﻈّﻦ ﺑﺎﻟﺮﺟﻮع اﻟﯽ اﻣﺎرات‬‫ﻣﺨﺼﻮﺻـﮥ ﻣﻦ ﻧﺤﻮ ﻣﺎ اﻧﺘﺸـﺮ ﻋﻨﻪ ﻣﻦ اﻟﺰﻫﺪ و اﻟﻌﺒﺎدة و اﻟﻌﻨﺎء ﻓﯽ اﻟﺤﺮب و اﻟّﺴـ ﺒﻖ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻓﻬﺬا ﻏﯿﺮ ﻣﻤﻨﻮع و إﻟﯿﻪ ذﻫﺐ‬‫ﺑﻌﺾ اﻟﺸـﯿﻮخ اﻟﺬﯾﻦ آﺛﺮوا اﻟﻤﻮازﻧﮥ و ﻗﺪ اﺣﺎل ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻐﻨﯽ ﻻﻧﻪ ﺣﮑﯽ ﻫﻨﺎك ﻋﻤﺪة ﻣﺎ ﮐﺎن اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺬﮐﺮه‬‫ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺒﺎب ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن اﻋﺘﻤﺎد در اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺑﺮ ﺳـﻤﻊ ﻻزﻣﺴﺖ ﻟﻬﺬا ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ رﺟﻮع‬‫آورده ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎن اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧﻤﻮده و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺻﺮﯾﺤﺴﺖ در آﻧﮑﻪ ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺼﺮي‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺂن در اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم رﺟﻮع آورده و ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺂن ﻧﻤﻮده و‬‫ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﺧﻮد ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﻗﺪ ﺻﺢ ﻋﻨﺪي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺼـﺮي ان ﻃﺮﯾﻘﮥ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﺒﺎﺋﯽ ﻓﯽ ﺗﺼﺤﯿﺢ اﻻﺧﺒﺎر‬‫ﯾﻘﺘﻀـﯽ اﻟﻘﻮل ﺑﺼﺤﮥ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﻻ ﯾﺮاده ﯾﻮم اﻟﺸﻮري ﻓﻠﻢ ﯾﻨﮑﺮ اﺣﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﻗﺪ ﮐﺴﺮ اﻟﻤﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﮐﺴﺮا ﻟﯿﺲ‬‫ﻟﻪ اﻧﺠﺒﺎر و ﺻـّﯿﺮ ﺳـﻌﯽ اﻟﺠﺎﺣـﺪﯾﻦ ﮐﺎﻟﻬـﺪر اﻟﺠﺒﺎر‪ ،‬و دّﻣﺮ ﺷـﺒﻬﺎت اﻟﻤـﺪﻏﻠﯿﻦ و اﺑﺎر‪ ،‬و دﻣﺪم ﻋﻠﯽ ﻧﺰﻋﺎت اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﻻﻏﻤﺎر‪ ،‬ﺣﯿﺚ اﺛﺒﺖ‬‫رﺟﻮع أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺷـﯿﺦ اﻟﮑﺒﺎر اﻟﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎر‪ ،‬ﻓﯽ اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠّﯿﮥ أﺑﯽ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻫﺐ‬‫اﻟﻨﺴـﯿﻢ ﻓﯽ اﻻﺳﺤﺎر ﺛﻢ ﺻﺮح ﺗﺼﺮﯾﺤﺎ ﻟﯿﺲ ﻋﻠﯿﻪ ﻏﺒﺎر ﺑﮑﻮن اﻟﺨﺒﺮ ﻋﻨﺪه ﺻﺤﯿﺤﺎ ﺣﺮّﯾﺎ ﻟﻼﻋﺘﻤﺎد و اﻻﻋﺘﺒﺎر ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻨﻈﺎر اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب ﺳـﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﺮاه ﺑﺎﻟـّﺼ ّﯿﺐ اﻟﻤـﺪرار و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر از اﻋﺎﻇﻢ اﺣﺒﺎر و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺎر و‬‫ﻣﻤـﺪوح اﺳﺎﻃﯿﻦ و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻤﻘـﺪارﺳﺖ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺮاﻓﯿﻊ در ﮐﺘﺎب اﻟﺘـﺪوﯾﻦ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻘﺰوﯾﻦ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﺎﻣﺲ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻷﺳﺪآﺑﺎدي ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺗﻮﻟﯽ اﻟﻘﻀﺎء‬‫ﺑﺎﻟﺮي و ﻗﺰوﯾﻦ و اﺑﻬﺮ و زﻧﺠﺎن و ﺳـﻬﺮورد و ﻗﻢ و دﻧﺒﺎوﻧـﺪ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﻫـﺬه ﻧﺴـﺨﮥ ﻋﻬـﺪه ﺣﯿﻦ اﺳﺘﻘﻀـﯽ ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟﺒﻼد اﻧﺸﺄه ﻟا ّﺼﺎﺣﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 222‬از ‪597‬‬‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻫﺬا ﻣﺎ ﻋﻬﺪ ﻣﺆّﯾﺪ اﻟﺪوﻟﮥ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ رﮐﻦ اﻟﺪوﻟﮥ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺧﻠﯿﻔﮥ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺴﯿﺪ اﻻﺟﻞ اﻟﻤﻨﺼﻮر‬‫وﻟﯽ اﻟﻨﻌﻤـﮥ ﻋﻀـﺪ اﻟﺪوﻟﮥ أﺑﯽ ﺷـﺠﺎع ﺑﻦ رﮐﻦ اﻟّﺪوﻟﮥ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﯿﻦ وﻻه ﻗﻀﺎء اﻟﻘﻀﺎة‬‫ﺑـﺎﻟّﺮي و ﻗﺰوﯾﻦ و اﺑﻬﺮ و زﻧﺠـﺎن و ﺳـﻬﺮورد و ﻗﻢ و ﺳـﺎوة و دﻧﺒﺎوﻧـﺪ و ﻣـﺎ ﯾﺠﺮي ﻣﺠﺮاﻫﺎ ﻋﻠﻤﺎ ﺑﻤﺎ ﻟـﺪﯾﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ ﯾﻬﺘـﺪي ﺑﺎﺿﻮاﺋﻪ و ورع‬‫ﯾﺴﺘﺴﻘﯽ ﺑﺎﻧﻮاﺋﻪ و ﮐﻔﺎﯾﮥ ﯾﮑﻨﻔﻬﺎ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺤﺠﯽ و اﻣﺎﻧﮥ ﯾﺒﻌﺜﻬﺎ اﻟﻨﺴﮏ و اﻟّﺘﻘﯽ و ﻣﻮﻗﻊ ﻓﯽ ﻋﻠّﯿﮥ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪277 :‬‬‫ﺗﺮﻣﻘﻪ اﻟﻨﻮاﻇﺮ و ﻣﮑـﺎن ﻓﯽ ﺻـﻔﻮة اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺗﻌﻘـﺪه اﻟﺨﻨﺎﺻـﺮ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻻرﺷﺎد و اﻟﻤﻌﻮﻧـﮥ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﻦ اﻻرﺗﯿﺎد اﻣﺮه ﺑﺘﻘﻮي اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و‬‫ﻣﺮاﻗﺒﺘﻪ و ﺗﺨّﻮف ﺳـﻄﻮﺗﻪ و ﻣﻌﺎﻗﺒﺘﻪ ان اﻟﺘﻘﻮي زﻣﺎم اﻻﻓﻌﺎل اﻟﺼﺎﻟﺤـﮥ و اﻣﺎم اﻻﻋﻤﺎل اﻟﺮاﺑﺤـﮥ ﻣﻦ ﻟﺠﺄ إﻟﯿﻬﺎ اﺗﺎه اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻓﯽ ﻣﺼﺎرﻓﻪ و واﺗﺎه‬‫اﻟـّﺴ ﺪاد ﻣﻦ ﻣﻮاﻗﻔﻪ و ﻣﻦ ﻣـﺎل ﻋﻨﻬﺎ ﺗﺤﺎﻣﺎه اﻟﺮﺷﺎد ﻓﯽ اﻧﺤﺎﺋﻪ و ﺗﺨﻄﺎه اﻟّﺼﻮاب ﻓﯽ آراﺋﻪ َو َﻣْﻦ َﯾﱠﺘِﻖ اﻟﱠﻠَﻪ َﯾْﺠَﻌْﻞ ﻟَُﻪ ﻣِْﻦ َأﻣِْﺮِه ﯾُـْﺴ ﺮًا ذﻟ َِﮏ َأﻣُْﺮ‬‫اﻟﱠﻠِﻪ َأﻧ َْﺰﻟَُﻪ ِإﻟَﯿُْﮑْﻢ َو َﻣْﻦ َﯾﱠﺘِﻖ اﻟﱠﻠَﻪ ﯾَُﮑﱢﻔْﺮ َﻋﻨُْﻪ َﺳﱢﯿﺌﺎﺗِِﻪ َو ﯾُْﻌِﻈْﻢ ﻟَُﻪ َأْﺟﺮًا‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺠﻌﻞ اﻟﻘﺮآن ﻗﺒﻠـﮥ ﻣﺴﺎﻋﯿﻪ و وﺟﻬﮥ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ و ﻣﺒﺎﻏﯿﻪ ﻓﯿﻨﺼّﺐ إﻟﯿﻪ ﺗﺎﻟﯿﺎ و ﯾﻨﺼﺐ ﻟﻪ ﻗﺎرﯾﺎ و ﯾﺨﻠﻮ ﺑﻪ ﻣﺘﺪﺑّﺮا و ﯾﻮاﻇﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺘﺒـّﺼ ﺮا‬‫ﻓﻬﻮ ﺣﺎدي اﻟﺤﮑﻢ و ﻫﺎدي اﻻﻣﻢ و اﻟﺠﻼء ﻋﻨﺪ اﻻﺷـﺘﺒﺎه و اﻻﺳـﺘﻌﺠﺎم و اﻟـّﻀ ﯿﺎء ﻓﯽ ﻣﺸـﮑﻼت اﻻﻋﻀﺎء و اﻻﺳـﺘﺒﻬﺎم ﻣﻦ ﻓﺰع اﻟﯽ ذﺧﺎﺋﺮه‬‫اﺛﺮي ﻣﻦ اﻟﻤﺮاﺷﺪ و اﺳـﺘﻈﻬﺮ و ﻣﻦ ﻋﺪل ﻋﻦ ﺑﺼﺎﺋﺮه اﻗﻮي ﻣﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ و اﻋﺴﺮ ﻟﻮ اﻧﺰل ﻋﻠﯽ اﻟﺠﺒﺎل ﻟﺨﺸﻌﺖ او ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻮاد ﻟﺘﺼّﺪﻋﺖ ﻣﺎ‬‫ﻓّﺮط ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺷـﯽء ﺗﻨﺰﯾﻞ ﻣﻦ ﺣﮑﯿﻢ ﺣﻤﯿﺪ و اﻣﺮه ان ﯾّﺘﺨﺬ ﺳﻨﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺮﺟﻌﺎ و ﯾﺮﺿﯽ ﺑﻪ ﻣﺮادا و ﻣﺴﺘﻨﺠﻌﺎ ﻓﯿﺮّد‬‫إﻟﯿﻬﺎ اﺣﮑﺎم و ﯾﻠﺘﻤﺲ ﻓﯿﻬﺎ ﺣﻼل اﻟّﺪﯾﻦ و ﺣﺮاﻣﻪ إذا ﮐﺎﻧﺖ اﻟﻌﻤﺪة إذا اﺳـﺘﺒﻬﻤﺖ اﻻﻣﻮر و اﻟﻌﻬﺪة إذا اﺧﺘﻠﻔﺖ اﻟﺠﻤﻬﻮر و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻔﺼـﯿﻞ ﻣﺎ‬‫اﺟﻤﻠﺘﻪ اﻟﻨﺼﻮص و ﺗﺒﯿـﺎن ﻣﺎ اﻋﺘﻮره اﻟﻌﻤﻮم و اﻟﺨﺼﻮص ﯾﻨﮑﺸﻒ ﻣﻌﻬﺎ اﻟﺸـﺒﻬﮥ و ﯾﺆﻣﻦ ﻣﻌﻬﺎ اﻟﻐّﻤـ ﮥ ﻣﺤﺠﺘﻬﺎ ﺑﯿﻀﺎء ﺳﺎﻃﻌـﮥ و ﺣّﺠﺘﻬﺎ ﻏّﺮاء‬‫ﻗﺎﻃﻌﮥ َﻣْﻦ ﯾُِﻄِﻊ اﻟﱠﺮُﺳﻮَل َﻓَﻘْﺪ َأﻃﺎَع اﻟﱠﻠَﻪ َو َﻣْﻦ َﺗَﻮﻟﱠﯽ َﻓﻤﺎ َأْرَﺳﻠْﻨﺎَك َﻋَﻠﯿِْﻬْﻢ َﺣِﻔﯿﻈًﺎ‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺘﻠّﻘﯽ ﺳـﺎﻟﻒ اﻻﺟﻤـﺎع ﺑﺤﺴﻦ اﻻﺳـﺘﻤﺎع و اﻻﺗﺒـﺎع إذ ﮐﺎن ﺣﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﻘﻮد ﻻ ﯾﻨﺘﮑﺚ ﻋﺮاه و ﻇﻠّﻪ اﻟﻤﻤـﺪود اﻟّـﺬي ﻻ ﯾﺴـﺘﺒﺎح‬‫ﺣﻤﺎه ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اّﻣﺘﻨﺎ ﻋﻠﯽ اﻻﻣﻢ و ﺟﻌﻞ ﮐﻠﻤﺘﻨﺎ ﻓﻮق اﻟﮑﻠﻢ ﺣﺘﯽ وﺳﻤﻨﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺑﺎﻟﻮﺳﻂ و آﻣﻨﻨﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﺄ و اﻟﻐﻠﻂ ﻻ ﯾﺨﺸﯽ ﻋﻠﯽ‬‫اﺗﻔﺎﻗﻬﺎ ﻋﻮارض اﻻﻟﺘﺒﺎس ﻓﻘﺪ ﺟﻌﻠﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ َﺧﯿَْﺮ ُأﱠﻣٍﮥ ُأْﺧِﺮَﺟْﺖ ﻟ ِﻠﱠﻨﺎِس‬‫ﻓﻠﯿﺲ ﻟـﺬي ﺣﮑﻢ و ﻧﻈﺮ و اﺧـﺬ ﺑﺘﺎوﯾـﻞ آﯾـﮥ و ﺧﺒﺮ ان ﯾﺤـﺎﻟﻒ ﻣـﺎ اﻃﺒﻘﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻻّﻣـﮥ و ﺳـﺒﻘﺖ إﻟﯿﻪ اﻷﺋﻤـﮥ ﺑﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺘﺴـﻠﯿﻢ و اﻻﻗﺘﻔﺎء و‬‫اﻟﺘﻔﻮﯾﺾ و اﻻﻗﺘﺪاء و ﻣﻦ َﯾﱠﺘﺒِْﻊ َﻏﯿَْﺮ َﺳﺒِﯿِﻞ اﻟ ُْﻤْﺆﻣِﻨِﯿَﻦ ﻧَُﻮﻟﱢِﻪ ﻣﺎ َﺗَﻮﻟﱠﯽ َو ﻧُْﺼﻠِِﻪ َﺟَﻬﱠﻨَﻢ َو ﺳﺎَءْت َﻣِﺼﯿﺮًا‬‫و اﻣﺮه إذا ﻋّﻦ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺸﺘﻤﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﮑﺘﺎب ﺗﻌﯿﯿﻨﺎ و ﻻ ﮐﺸﻒ ﻋﻨﻪ اﻷﺛﺮ ﺗﺒﯿﯿﻨﺎ و ﻻ ﺳﺒﻖ ﺑﻪ اﻻﺟﻤﺎع ﯾﻘﯿﻨﺎ ان ﯾﻌﻤﻞ ﻓﯿﻪ اﺟﺘﻬﺎده ﻃﻮﯾﻼ و ﯾﻘّﯿﺾ‬‫ﻟـﻪ ارﺗﯿـﺎده ﺑﮑﺮة و اﺻــﯿﻼ و ﯾﺴﺘﺸـﻬﺪ ﻣـﻮدع اﻟﻨّﺺ و ﻓﺤـﻮاه و ﯾﺴـﺘﻨﺠﺪ ﻣـﻮﺟﺐ اﻻـﺛﺮ و ﻣﻘﺘﻀـﺎه و ﺗﻘﯿﺲ ﺑﺎﻻﺷـﺒﺎه و اﻟﻨﻈـﺎﺋﺮ و ﯾﺴـﺘﻨﺒﻂ‬‫ﺑﺎﻻﻣﺎرات و ﻟا ّﺪﻻﺋﻞ ﻓﺬﻟﮏ اﻟﺠﺪد اﻟﺬي ﮐﺎن اﻟﺴﻠﻒ اﻟّﺼﺎﻟﺢ ﯾﺴﻠﮑﻮﻧﻪ و ﻗﺪ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟََﻌﻠَِﻤُﻪ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ َﯾْﺴَﺘﻨْﺒُِﻄﻮَﻧُﻪ‬‫و اﻣﺮه إذا ﻋﺮض ﻓﯽ اﻻﺣﮑـﺎم ﻣـﺎ ﯾﻌﻀـﻞ اﺳـﺘﺨﺮاﺟﻪ و ﯾﺴـﺘﺒﻬﻢ رﺗﺎﺟﻪ ان ﯾﺴﺘﺸـﯿﺮ اﻣﺎﺛﻞ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﯾﺴـﺘﻤّﺪ و ﯾﺎﺧـﺬ ﻣﻦ آراء اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﻻ‬‫ﯾﺴـﺘﺒّﺪ ﺣﺘﯽ إذا وﺿـﺤﺖ ﻟﻪ اﻟﻘﻀـّﯿﮥ اﮐﻤﻞ ﻓﺼﻞ اﻻﺳـﺘﺸﺎرة ﺑﯿﻤﻦ اﻻﺳﺘﺨﺎرة و اﻣﻀﯽ ﻣﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻣﺎ ﯾﺎﻣﻦ ﻣﻌﻪ اﻟﮑﻠﻢ َو َﻣْﻦ ﻟَْﻢ َﯾْﺤُﮑْﻢ ﺑ ِﻤﺎ‬‫َأﻧ َْﺰَل اﻟﱠﻠُﻪ َﻓُﺄوﻟﺌَِﮏ ُﻫُﻢ اﻟﱠﻈﺎﻟ ُِﻤﻮَن‬‫و اﻣﺮه ﺑﺎن ﯾﻮاﺻﻞ اﻟﻨﻈﺮ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺼﻮم و اﻻﺧﺬ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪278 :‬‬‫ﻣﻦ اﻟﻈﺎﻟﻢ ﻟﻠﻤﻈﻠﻮم ﻓﺎﺗﺤﺎ ﻟﺬﻟﮏ ﺑﺎﺑﻪ و ﻣﻠﯿﻨﺎ ﺣﺠﺎﺑﻪ و ﻣﺴـﺘﻮﯾﺎ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﻮﻣﮥ إذا اﺷـﺘﺠﺮت و اﻻﻟﺤﺎظ إذ اﻧﺼﺮﻓﺖ و اﻻﻟﻔﺎظ إذا ﺟﺮت ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﻐﻨﯽ اﻟﻤﺜﺮي و اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﻤﻘﻮّي و اﻟﻘﻮي اﻟﻤﻮﻗﺮ و اﻟﻀـﻌﯿﻒ اﻟﻤﺴـﺘﺤﻘﺮ ﻓﻠﯿﺲ ﺑﺎﻟﺜﺮاء ﺗﺸﺮف اﻟﻤﻨﺎزل و ﺗﺮﺗﻔﻊ و ﻻ ﺑﺎﻻﻗﻮاء ﺗﻀﻌﻒ اﻟﻮﺳﺎﺋﻞ‬‫و ﯾّﺘﻀﻊ و ﺑﻌﺪ ﻓﺎﻟﮑّﻞ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺴﻌﻬﻢ ﻓﻀﻠﻪ و ﺷﺮع ﻓﯽ ﺣﮑﻤﻪ ﯾﺸﻤﻠﻬﻢ ﻋﺪﻟﻪ ِإ ﱠن َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺪّرع اﻟﻬﯿﺒﮥ و اﻟﻮﻗﺎر و اﻟﺴـﮑﯿﻨﮥ ﻟﯿﻐﺸﯽ ﻣﺎ اﺳﺘﮑﻔﯿﻪ ﺟﻤﺎﻻ و ﯾﻮّﻓﯽ ﻣﺎ اﺳﺘﺮﻋﯿﻪ ﺟﻼﻻ و ﯾﺴﯿﺮ ﺑﺴﯿﺮة ﻻ اﻟﻌﻨﻒ ﯾﺘﺨّﻠﻠﻬﺎ ﻓﯿﻮﻫﻨﻬﺎ و ﻻ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 223‬از ‪597‬‬‫اﻟـّﻀ ﻌﻒ ﯾﺘﺨﻠّﻠﻬﺎ ﻓﯿﻬﺠّﻨﻬﺎ ﻟﺘﺴـﺘﻤّﺮ اﺣﻮاﻟﻪ ﻣﮑﻔﻮﻓﮥ ﺑﺎﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﻣﺤﺮوﺳﮥ ﻋﻦ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و ﯾﺘﻮﮐﻞ ﻋﻠﯽ رﺑّﻪ ﻓﯽ ﻗّﻞ اﻣﺮه و ﮐﺜﺮه و ﺻـﻐﺮ ﺷﺎﻧﻪ و‬‫ﮐﺒﺮه َو َﻣْﻦ َﯾَﺘَﻮﱠﮐْﻞ َﻋَﻠﯽ اﻟﱠﻠِﻪ َﻓُﻬَﻮ َﺣْﺴﺒُُﻪ‬‫و اﻣﺮه ﺑـﺎن ﯾﺘﺨّﯿﺮ ﻻﺣﮑـﺎﻣﻪ اﻻوﻗﺎت اﻟﺘﯽ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻟﻬﺎ ﻟّﺒﻪ و ﯾﻤﻠﮏ ﻓﯿﻬﺎ ارﺑﻪ و ﯾﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﻬﺎ ﻣﻨﺎزﻋـﮥ اﻟﻮﻃﺮ و ﻣﺴﺎورة اﻟﻀـﺠﺮ ﻟﯿﺼـﺪر ﻗﻀﺎﯾﺎه‬‫ﻋﻦ راي ﻣﺠﺘﻤﻊ و ﺻﺪر ﻣّﺘﺴﻊ و ﻧﻔﺲ ﻣﺮاﺣﻪ و ﻋﻠﻞ ﻣﺰاﺣﻪ ذاﮐﺮا ﻋﻨﺪ اﻟﻘﻀﺎء َﯾْﻮَم ﻻ َﯾﻨَْﻔُﻊ ﻣﺎٌل َو ﻻ ﺑَﻨُﻮَن ِإﻟﱠﺎ َﻣْﻦ َأَﺗﯽ اﻟﱠﻠَﻪ ﺑ َِﻘﻠٍْﺐ َﺳﻠِﯿٍﻢ‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺘﺴـﻠّﻢ دﯾﻮان اﻟﻘﻀـﺎء ﻣﻦ اﻟﻤﺘﻮﻟﯽ ﮐـﺎن ﻗﺒﻠﻪ ﺑﻤﺤﺎﺿـﺮه و ﺳـﺠﻠّﺎﺗﻪ و ﻣﺜـﺎﺑﺖ ﺣﺠﺠﻪ و ﺑّﯿﻨـﺎﺗﻪ و ذﮐﺮ اﻟﻤﺤﺘﺴﺒﯿﻦ ﻣﺒﻠﻎ اﻟﺤﻘﻮق و‬‫اﺳـﻤﺎء اﻟﺨﺼﻮم و ﺗﻌﺮﺿﻪ ﻟﻔﻬﺮﺳﺖ ﯾﻌﻘـﺪه ﻓﻬﻮ ﺟﺎﻣﻊ ﻟﻠﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺣﻘﻮﻗﺎ ﺟّﻤﮥ و ﻋﻘﻮدا ﻣﻬﻤﮥ و ﯾﻮﮐﻞ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ ﺛﻘﺎﺗﻪ ﻣﻦ ﯾﺤﻮﻃﻪ ﻋﻦ اﻻﯾﺪي‬‫اﻟﻤﻤﺘّﺪة و اﻻﻃﻤﺎع اﻟﻤﺸﺘّﺪة َﻓﺎﻟﱠﻠُﻪ َﺧﯿٌْﺮ ﺣﺎﻓِﻈًﺎ َو ُﻫَﻮ َأْرَﺣُﻢ اﻟﱠﺮاِﺣِﻤﯿَﻦ‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺨﺘـﺎر ﻟﺨﻼـﻓﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﻀﺎﯾـﺎ اﻟﺒﻠـﺪان اﻟﻤﻘﺮرة ﻓﯽ ﯾـﺪه اﻟﻤـﺬﮐﻮرة ﻓﯽ ﻋﻬـﺪه و ﻟﮑﺘـﺎﺑﺘﻪ و ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺎ ﯾﺘﻮﻟﯽ ﻣﻦ ﺟﻬﺘﻪ ﻣﻦ ﯾﺠﻤﻊ اﻟﯽ‬‫اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻌّﻔـ ﮥ و ﯾﻄﺎﻟﻊ اﺧﺒﺎرﻫﻢ و ﯾﺸﺎرف آﺛﺎرﻫﻢ ﻓﻤﻦ زاغ ﻋﻦ اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ اﻟﻤﺜﻠﯽ و ﻟﻢ ﯾﺨﺶ وﺧﯿﻢ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﺻـﺮﻓﻪ زﺟﺮا و ﺗﺤﺬﯾﺮا و ردﻋﺎ و‬‫ﻧﮑﯿﺮا و ﻣﻦ اﺳـﺘﻘﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴـﻨﯽ و ﺳـﻠﮏ اﻟﻤﺤّﺠـ ﮥ اﻟﻮﺳـﻄﯽ اﻗﺮه ﺑﻌﺜـﺎ ﻟﻤﺜﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﺧـﺬ ﺑﻬـﺪﯾﻪ و اﻻﻗﺘـﺪاء ﺑﺴـﻌﯿﻪ َﻫْﻞ َﺟﺰاُء اﻟ ِْﺈْﺣﺴﺎِن ِإﻟﱠﺎ‬‫اﻟ ِْﺈْﺣﺴﺎُن‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺴـﺘﺸﻒ اﺣﻮال اﻟﺸـﻬﻮد و ﯾﺴﺘﮑﺸﻔﻬﺎ و ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯿﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﺘﻌﺮﻓﻬﺎ ﻓﻌﻠﯿﻬﻢ ﻣﺪار اﻻﺣﮑﺎم و ﺑﻬﻢ اﺳﺘﻘﺮار اﻟﻨﻘﺾ و اﻻﺑﺮام ﻓﻤﻦ اﻟﻔﺎه‬‫ﺳﯿـﺪا ﺳﺪﯾﺪا ﺣّﺮا ﻣﺴـﻠﻤﺎ رﺷـﯿﺪا اﺣﻠّﻪ ﻣﺤﻞ اﻟﻤﺰﮐﯿﻦ اﻋﻤﺎﻻ اﻟﻤﻘﺒﻮﻟﯿﻦ اﻗﻮاﻻ و ﻣﻦ ارﺗﺎب ﻓﯽ اﻣﺮه و اﻣﺘﺮي ﻓﯽ ﺳﺘﺮه وﻗﻒ ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻪ اﻟﯽ ان‬‫ﯾﻨﺤﺴـﺮ و ﺟﻬـﮥ ارﺗﯿـﺎﺑﻪ و ﻣﻦ اﻧﮑﺸﻒ ﻟﻪ ﻋﻦ ﻇّﻨﻪ ﻻ ﯾﺆﻣﻦ ﻣﻌﻬﺎ ﻣﻀـّﺮة ﻋﻠﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ او ﺷـﻬﺎدة زور ﯾﮑﺜﺮ ﺑﻪ ﻣﻌّﺮﺗﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺟﺮﺣﻪ‬‫ﺟﺮﺣﺎ ﻇﺎﻫﺮا و ﮐﻔﯽ اﻟﻨﺎس ﺷﺮه ﻣﺠﺎﻫﺮا ﻓﻘﺪ ﻗﺮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﻮل اﻟﺒﻬﺘﺎن ﺑﻌﺒﺎدة اﻻوﺛﺎن ﻗﺎل َﻓﺎْﺟَﺘﻨِﺒُﻮا اﻟﱢﺮْﺟَﺲ ﻣَِﻦ اﻟ َْﺄْوﺛﺎِن‬‫اﻵﯾـﮥ و اﻣﺮه ﺑﺎﻗﺎﻣـﮥ اﻟﺤـّﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺴـﺘﺤﻘﻬﺎ إذا وﺟﺒﺖ و ﻟﺰﻣﺖ و ﻗﺎﻣﺖ ﺑﻬﺎ اﻟﺒّﯿﻨﺎت و اﻧﺘﻈﻤﺖ و ان ﯾـﺪرأﻫﺎ ﺑﺎﻟﺸـﺒﻬﺎت ﻣﺎ ﻃﺎق؟؟؟ و ﺗﺤﻘﻦ‬‫اﻟـّﺪم ﻣﺎ ﺟﺎز اﻻﯾﺮاق و ﻻ ﯾﺎﺧـﺬه ﻓﯽ اﻣﻀﺎﺋﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺣﻘﻬﺎ راﻓـﮥ ﻣﺎﻧﻌﮥ و ﻻ ﻣﻼﻣﮥ داﻓﻌﮥ ﻓﻘﺪ ﻧﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺑﻨﻬﯿﻪ اﻟﺰاﺟﺮ ﻓﻘﺎل َو ﻻ‬‫َﺗْﺄُﺧْﺬُﮐْﻢ ﺑ ِِﻬﻤﺎ َرْأَﻓٌﮥ ﻓِﯽ ِدﯾِﻦ اﻟﱠﻠِﻪ ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُْﺆﻣِﻨُﻮَن ﺑ ِﺎﻟﱠﻠِﻪ َو اﻟ َْﯿْﻮِم اﻟ ْﺂِﺧِﺮ‬‫و اﻣﺮه ان ﯾﺤﺘﺎط ﻋﻠﯽ اﻟﻮﻗﻮف اﺷـﺪ اﻻﺣﺘﯿﺎط و اوﻓﺎه و اﺣﻔﻈﻪ ﻟﻤﺎ ﻟﻬﺎ و اوﻗﺎه و ﯾﻌﺘﻤﺪ ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ أﻣﻨﺎء ﯾﻌّﻔﻮن ﻋﻦ ﺧﺒﺜﮥ اﻟﻤﻄﺎﻋﻢ و ﯾﮑﻔﻮن‬‫ﻋﻦ ﺧﻄﮥ اﻟﻤﺂﺛﻢ ﻟﺘﺼﻞ ﺛﻤﺮاﺗﻬﺎ اﻟﯽ اﺻﺤﺎﺑﻬﺎ و ﺗﻨﻔﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪279 :‬‬‫ﻓﯽ ﺳـﺒﻠﻬﺎ اﻟﺼﺎدرة ﻋﻦ ارﺑﺎﺑﻬﺎ ﻟﯿﺆﻣﻦ ﻋﻮادي اﻟﺘﺤﺰن؟؟؟ و ﯾﻨﻘﺾ اﯾـﺪي اﻟﺤﯿﻒ و اﻟﺘﺤّﺮم و ﯾﺤﺼﻞ ﺑـﺬﻟﮏ اﻟﺰﻟﻔﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ َو ﻣﺎ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ‬‫َﺧﯿٌْﺮ َو َأﺑ ْﻘﯽ‬‫و اﻣﺮه ﺑﻤﺮاﻋـﺎة اﻟﻌﺒﺎد ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻻﻣﺼﺎر و ﻣﻄﺎﻟﻌـﮥ اﺣﻮال اﻟّﺴـ ﮑﮏ ﻟﯿﺠـّﺪد ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم ﻣﻦ ﮐﻞ ﺳـﻨﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻨﮥ ﻓﯽ ﻣﺜﻠﻬﺎ و ﯾﺒﻄﻞ ﻣﺤﻮا و‬‫ﮐﺴﺮا ﻣﺎ ﮐﺎن ﻣﻨﻘﻮﺷﺎ ﻗﺒﻠﻬﺎ و ﯾﻮﻏﺮ اﻟﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻌﺒﺎد ﺑﺎﻟﺘﺤﻔﻆ ﻣﻤﻦ ﯾﻮﻗﻊ ﻏﺸﺎ او ﯾﻌﻤﻞ دﻏﻼ َأﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﻻ َﯾْﻬِﺪي َﮐﯿَْﺪ اﻟ ْﺨﺎﺋِﻨِﯿَﻦ‬‫و اﻣﺮه ﺑﺘﺰوﯾﺞ اﻻﯾﺎﻣﯽ اﻟﻼﺗﯽ إﻟﯿﻪ وﻻﯾﺘﻬﻦ او ﯾﺮﯾﺪ اﻻوﻟﯿﺎء ﻋﻀـﻠﻬّﻦ إذا وﺟﺪ اﻟﮑﻔﻮ و ﺣﻞ اﻟﻌﻘﺪ و ﺑﺬل ﺻﺪاق اﻟﻤﺜﻞ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫َو َأﻧ ِْﮑُﺤﻮا اﻟ َْﺄﯾﺎﻣﯽ ﻣِﻨُْﮑْﻢ‬‫اﻵﯾـﮥ و اﻣﺮه ﺑﺎﻻﺣﺘﯿـﺎط ﻓﯽ ﻣـﺎل اﻟﯿﺘﯿﻢ اﻟﺤﺎﺻﻞ ﻓﯽ ﺣﺠﺮه اﻟﻼزم ﻟﻪ ﺗـﺪﺑﯿﺮ اﻣﺮه و ان ﯾﻨﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﻔﺎﻗﺎ ﻗﺼـﺪا ﺣﺘﯽ إذا ﺑﻠﻎ اﻟﺤﻠﻢ ﻣﻤﯿﺰا ﺑﯿﻦ‬‫ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ و ﻣﻔﺎﺳﺪه و ﻣﻀﺎﻟّﻪ و ﻣﺮاﺷﺪه ﺳﻠﻢ ﻣﺎﻟﻪ و اﺷﻬﺪ ﺑﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ َو اﺑ َْﺘﻠُﻮا اﻟ َْﯿﺘﺎﻣﯽ‬‫اﻵﯾﮥ و اﻣﺮه ﺑﺤﺒﺲ ﻣﻦ ﯾﺜﺒﺖ اﻟﺤﻖ ﻓﯽ ذﻣﺘﻪ و ﯾﻄﺎﻟﺐ اﻟﺨﺼﻢ ﺣﺒﺴﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﻮﻓﯿﮥ ﺣﻘﻪ اﻟﯽ ان ﯾﺒﺮأ ﻣﻤﺎ ﺣﺒﺲ ﺑﻪ او ﯾﺨﺮج ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ واﺟﺒﻪ او‬‫ﯾﻘﻮم اﻟﺒّﯿﻨﮥ ﻋﻠﯽ اﻋﺴﺎره ﻟﯿﻮﺧﺬ ﺑﺤﮑﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻧﻈﺎره ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ َو ِإْن ﮐﺎَن ُذو ُﻋْﺴَﺮٍة‬‫اﻵﯾـﮥ و اﻣﺮه ان ﻻ ﯾﻔﺴﺦ ﺣﮑﻢ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ و ﻻ ﯾﻨﻘﺺ ﻣﺎ اﺑﺮﻣﻪ اﻻ إذا ﮐﺎن ﻟﻼﺟﻤﺎع ﺧﺎرﻗﺎ و ﻟﻠﺴﺎن اﻻﻣﮥ ﻣﻔﺎرﻗﺎ ﻓﺎذا وﺟﺪ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺧﺮج ﻋﻦ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﻤﺘﺎوﻟﯿﻦ و ﻗﻮل اﻟﻤﺨﺘﻠﻔﯿﻦ ﻓﻠﻪ ان ﯾﻨﻘﻀﻪ و ﯾﺘﻌﻘﺒﻪ ﻓﯿﺪﺣﻀﻪ َو اﻟﱠﻠُﻪ َﯾْﻬِﺪي َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء ِإﻟﯽ ِﺻﺮاٍط ُﻣْﺴَﺘِﻘﯿٍﻢ*‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 224‬از ‪597‬‬‫ﻫﺬا ﻋﻬﺪﻧﺎ إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻗﺘﻒ دﻟﯿﻠﻪ و اﺣﺘﺬ ﺗﻤﺜﯿﻠﻪ و اﺳﺘﻬﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻬﺪك و ﯾﺮﺷﺪك و اﺳﺘﮑﻔﻪ ﯾﻌﻨﮏ و ﯾﺴّﺪدك إﻟﯿﻪ ﻧﻔّﻮض و ﻋﻠﯿﻪ ﻧﻌّﻮل و ﻫﻮ‬‫ﺣﺴـﺒﻨﺎ و ﮐﻔﯽ و ﮐﺘﺐ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم ﺳـﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻘﻄﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ و ﻟا ﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻷﺳـﺪآﺑﺎدي و ﻟﻪ اﻣﺎل ﮐﺜﯿﺮة ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﺑﺎﻟﺮي و ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﺑﻘﺰوﯾﻦ ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺎن‬‫ﯾﻨﺘﺤﻞ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع و ﻗﻮاﻋﺪ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل و ﺻـّﻨﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ و اﻟﮑﻼم و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻟا ﺦ و اﺑﻮ‬
‫اﻟﻤﻮﯾـﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ در ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر اﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺠـّﺒ ﺎر اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻷﺳﺘﺮآﺑﺎدي ﺳـﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ و ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ‬‫ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ و ﮐﺎن ﯾﻨﺘﺤﻞ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع و ﻣﺬﻫﺐ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل و ﻟﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻻﺳـﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﺮّي و‬‫اﻋﻤﺎﻟﻬـﺎ و ﮐﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ و ﻫﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﺷـﯿﺦ اﻻﻋﺘﺰال و ﻟﻪ اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻘﺘﻬﻢ و ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﯽ‬‫ﻃﺒﻘﺎﺗﻪ و ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ و أﻋﻈﻤﻬﺎ دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪﯾﻦ اﺑﺎن ﻓﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﻠﻢ و ﺑﺼـﯿﺮة ﺣﻤﯿﺪة و ﻗﺪ ﻃﺎل ﻋﻤﺮه و رﺣﻞ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻦ‬‫اﻻﻗﻄﺎر و اﺳﺘﻔﺎدوا ﺑﻪ ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮة و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻔﺎر ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﻠﻮي اﻟﻌﮑﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪280 :‬‬‫اﻟﻌﺪﻧﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب ﻋﺠﺎﻟﮥ اﻟّﺮاﮐﺐ ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ آن در ﮐﺘﺒﺨﺎﻧﻪ ﺣﺮم ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﺑﻨﻈﺮ اﯾﻦ ﻗﺎﺻﺮ رﺳﯿﺪه ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺎﺿﯽ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟّﺮي و اﻋﻤﺎﻟﻬﺎ ﮐﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ و ﻫﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﺷـﯿﺦ اﻻﻋﺘﺰال ﻟﻪ اﻟﻤﺼﻨﻔﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻃﺮﯾﻘﺘﻬﻢ و ﻓﯽ‬‫اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ و ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﮐﺘﺎب دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة اﺑﺎن ﻓﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﻠﻢ و ﺑﺼﯿﺮة ﺣﻤﯿﺪة و ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻷﺳﺪآﺑﺎدي و ﻫﻮ اﻟّﺬي ﺗﻠّﻘﺒﻪ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ‬‫ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة و ﻻ ﯾﻄﻠﻘﻮن ﻫﺬا اﻟﻠّﻘﺐ ﻋﻠﯽ ﺳﻮاه و ﻻ ﯾﻌﻨﻮن ﺑﻪ ﻋﻨﺪ اﻻﻃﻼق ﻏﯿﺮه ﮐﺎن اﻣﺎم اﻫﻞ اﻻﻋﺘﺰال ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﮐﺎن ﯾﻨﺘﺤﻞ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع و ﻟﻪ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟّﺴﺎﺋﺮة و اﻟﺬﮐﺮ اﻟﺸﺎﺋﻊ ﺑﯿﻦ اﻻﺻﻮﻟﯿﯿﻦ ﻋّﻤﺮ دﻫﺮا ﻃﻮﯾﻼ ﺣّﺘﯽ ﻇﻬﺮ ﻟﻪ اﻻﺻـﺤﺎب و ﺑﻌﺪ ﺻﯿﺘﻪ و رﺣﻠﺖ‬‫إﻟﯿﻪ اﻟﻄﻼب و وﻟّﯽ ﻗﻀﺎء اﻟّﺮي و اﻋﻤﺎﻟﻬﺎ ﺳـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ اﻟﻘﻄﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﺠّﻠﺎب و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻓـﺎرس و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻷﺳـﺪآﺑﺎدي و ﻏﯿﺮﻫﻢ روي ﻋﻨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑـﻮ ﯾﻮﺳـﻒ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ‬‫اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﻟﻤﻔّﺴـ ﺮ اﻟﻤﻌـﺘﺰﻟﯽ و اﺑـﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﯿﻤﺮي و اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺘّﻨﻮﺧﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ‬‫ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑـﺎﻟّﺮي و دﻓﻦ ﻓﯽ داره و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ در ذﮐﺮ ﻣـﺬاﻫﺐ در ﺑﺎب اﯾﻤﺎن ﮔﻔﺘﻪ و اﻟّﺮاﺑﻊ اﻧﻪ ﮐﻞ‬‫ﻃﺎﻋـﮥ ﻓﺮﺿﺎ ﮐﺎﻧﺖ أم ﻧﻔﻼ و ﻫﻮ راي اﻟﺨﻮارج و إﻟﯿﻪ ذﻫﺒﺖ ﻃﺎﺋﻔـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺬي ﯾﻠّﻘﺒﻮﻧﻪ ﻗﺎﺿـﯽ‬‫اﻟﻘﻀـﺎة و ﮐـﺎن رﺟﻼ ﻣﺤﻘﻘﺎ واﺳﻊ اﻟﻨﻈﺮ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻻﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ‬‫اﺣﻤــﺪ ﺑـﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠـّﺒ ﺎر اﻷﺳﺘﺮآﺑـﺎدي اﻣـﺎم اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ ﮐـﺎن ﻣﻘّﻠـﺪا ﻟﻠﺸـﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع و ﻋﻠﯽ راي اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ ﻓﯽ اﻻـﺻﻮل و ﻟـﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺗﻮﻟّﯽ ﻗﻀـﺎء اﻟﻘﻀﺎة ﺑﺎﻟّﺮي ورد ﺑﻐـﺪاد ﺣﺎّﺟﺎ و ﺣـّﺪث ﺑﻬﺎ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐﺜﯿﺮﯾﻦ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ‬‫ﻋﺸـﺮة و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ذﮐﺮه اﺑﻦ اﻟّﺼﻼح و ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳﻼم در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮه و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﺷﯿﺦ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺪاودي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳﯿﻮﻃﯽ در‬‫ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﻤﻔـّﺴ ﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻷﺳﺘﺮآﺑﺎدي ﺷـﯿﺦ‬‫اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻋﺎش دﻫﺮا ﻃﻮﯾﻼ و ﺳﺎر ذﮐﺮه و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ‬‫اﻟﻘﻄﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻓﺎرس روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼﻤﯿﺮي اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺴـﻼم اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﻟﻤﻔﺴـﺮ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﯽ و آﺧﺮون وﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻟّﺮي و اﻋﻤﺎﻟﻬﺎ و رﺣﻠﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﻠﺒﮥ ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﻪ ‪ 415‬راﯾﺖ ﺗﻔﺴﯿﺮه‬‫ﻟﻄﯿﻒ اﻟﺤﺠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 225‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪281 :‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻧﺤﺮﯾﺮ و ﻣﺤـﺪث ﮐﺒﯿﺮ ﺗﺎج اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ در ﺟﻤﻊ و ﺗـﺪوﯾﻦ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﺘﺎﺑﯽ‬‫ﺧﺎص ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده و او اﺣﻘﺎق ﺣﻖ و ازﻫﺎق ﺑﺎﻃﻞ و ﺗﺴﺨﯿﻒ ﺟﺤﺪ ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ و ﺗﻮﻫﯿﻦ اﻧﮑﺎر ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ داده اﻧﻔﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﺑا ﻦ ﺗﯿﻤّﯿﮥ‬‫در ﻣﻨﻬـﺎج ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑـﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺤﻔـﺎظ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻟﻼﻋﺘﺒـﺎر و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﮐﺎﻟﺤـﺎﮐﻢ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و از ﺟﻤﻠﻪ رواﯾﺎت اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ در ﮐﺘﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﯾﻨﺴﺖ‬‫ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﯿـﺪ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ اﺳـﻠﻢ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺎرة ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ‬‫ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻧﺲ ح ﻣﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﺑﻌﺜﺘﻨﯽ أم ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻄﯿﺮ ﻣﺸﻮي و ﻣﻌﻪ ارﻏﻔﮥ ﻣﻦ ﺷﻌﯿﺮ‬‫ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﺑﻪ ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ادع ﻟﻨﺎ ﻣﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﻠﻘﮏ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﯽ ﻫﻤﮥ اﻻ رﺟﻞ ﻣﻦ‬‫اﻫﻠﯽ آﺗﯿﻪ ﻓﺎدﻋﻮه ﻓﺎذا اﻧﺎ ﺑﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓـﺪﺧﻠﺖ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ وﺟﺪت اﺣﺪا ﻓﻘﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل اﻧﻈﺮ ﻓﻨﻈﺮت ﻓﻠﻢ اﺟﺪ اﺣﺪا اﻻ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻔﻌﻞ ذﻟﮏ‬‫ﺛﻠﺜﮥ ﻣﺮات ﻓﺮﺟﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﺬا ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺋﺬن ﻟﻪ اﻟّﻠﻬﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬﻢ و اﻟّﯽ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬـﺬا اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﺨﺮ اﻟﻤﻬﺮة اﻟﺼـﺪور اﻟﻤﻌﺮوف ﻓﻀـﻠﻪ ﮐﺎﻟﻌﻠﻢ اﻟﻤﺎﺛﻮر‪ ،‬ﻗﺪ ﺻـّﻨﻒ ﺟﺰءا ﻣﻔﺮدا ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻓﺎﺑﺎن ﺑﺬﻟﮏ‬‫ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﻻﻃﻼع و اﻟﻌﺜﻮر‪ ،‬و اﻋﺮب ﻋﻦ ﮐﻤﺎل اﻟﺘﺒﺤﺮ و اﻟﻌﺒﻮر‪ ،‬ﻋﻠﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻨﺒﯽ اﻟﻤﺤﺒﻮر ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻐﻔﻮر‪ ،‬ﻣﺎ اﻗﺒﻞ اﻟـّﺼ ﺒﺢ‬‫ﺑـﺎﻟﺠﺸﻮر‪ ،‬ﻓﮑﺴـﺮ اﻟﻤﺘﻮن و اﻟﻈﻬﻮر‪ ،‬ﻣﻦ ارﺑﺎب اﻟﻤﮑﺮ و اﻟﻐﺮور و ﻗﻄﻊ ﻋﺮي اﻟﺒﻬﺖ و اﻟﺰور‪ ،‬ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﺨـﺪاﺋﻊ و اﻟﺸـﺮور‪ ،‬و اﻟﱠﻠُﻪ َوﻟ ِﱡﯽ‬
‫اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا ﯾُْﺨِﺮُﺟُﻬْﻢ ﻣَِﻦ اﻟﱡﻈﻠُﻤﺎِت ِإﻟَﯽ اﻟﱡﻨﻮِر‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﺴـﻨﺪ ﺧﻮد اﺛﺒﺎت ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾـﮥ ﻏـﺪا رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻏـﺪﯾﺮ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻧﺒـﺬي از ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ او و ﻧﻘﻞ ﺑﻌﺾ اﺧﺒﺎر و‬‫آﺛﺎر ازو ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ زﯾﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﻤﯿﻢ ﻗﺎل ﻧﺎ رﺟﺎء ﺑﻦ اﻟﺠﺎرود اﺑﻮ اﻟﻤﻨﺬر ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﺒﺎرﮐﯽ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﯿﺮا ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﺷـﻌﺒﮥ ﻋﻦ اﻟﺤﮑﻢ ﻋﻦ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ ﻋﻦ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص‬‫ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺛﻼث ﺧﺼﺎل ﻷﻋﻄﯿّﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﺧّﻢ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﻌﺒﮥ و اﻟﺤﮑﻢ ﻣـﺎ ﮐﺘﺒﻨﺎه اﻻ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻮﺟﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻋﺘﯿﻘـﮥ ﺑﺨﻂ‬‫اﻟﻌﺮب و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء از ﺟﻼﺋﻞ اﺳـﻔﺎر ﻣﻌﺮوﻓﮥ ﻣﻌﺘﻤﺪه و ﻋﻘﺎﺋﻞ ﮐﺘﺐ ﻣﺸـﻬﻮره ﻣﺴـﺘﻨﺪه و از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت اﺑﻮ‬‫ﻧﻌﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺘﺼﻒ ﺑﺸﻬﺮت ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎرﺳﺖ ﺳﺎﺑﻖ و ﻓﺎﺿﻞ و در اﺟﺎزات و ﻣﺮوﯾﺎت اﻋﺎﻇﻢ ﮐﺒﺎر داﺧﻞ و ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪282 :‬‬‫ﺑﻮدن او را از ﻣﺮوﯾﺎت ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ و ﮐﺮدي و ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﺑﺼـﺮي ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ و اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺠﻠﯿﮥ ﻣﻦ اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﺘﺐ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺘﺒـﺎ ﺳـﺎرت ﻓﯽ اﻟﺒﻼـد و اﻧﺘﻔﻌﺖ ﺑﻬـﺎ اﻟﻌﺒﺎد و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در ذﮐﺮ او ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺒﺎر اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 226‬از ‪597‬‬‫اﻻﻗﻄﺎر و ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل ﺣﻤﺰة ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻌﻠﻮي ﮐﺎن اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺑﻘﯽ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ‬‫ارﺑﻊ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ ﺑﻼ ﻧﻈﯿﺮ ﻻ ﺷـﺮﻗﺎ و ﻻ ﻏﺮﺑﺎ اﻋﻠﯽ اﺳـﻨﺎدا ﻣﻨﻪ و ﻻ اﺣﻔﻆ و ﮐﺎﻧﻮا ﯾﻘﻮﻟﻮن ﻟﻤﺎ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﻠﯿـﮥ ﺣﻤﻞ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺣﺎل‬‫ﺣﯿﺎﺗﻪ و اﺷﺘﺮوه ﺑﺎرﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺴﻠﻔﯽ اﺧﺒﺎر أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ذﮐﺮ ﻣﻦ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ و ﻫﻢ ﻧﺤﻮ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ‬‫رﺟﻼ ﻗﺎل و ﻟﻢ ﯾﺼـّﻨﻒ ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﺳـﻤﻌﻨﺎه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﻘﺎﺳﺎﻧﯽ ﻋﻨﻪ ﺳﻮي ﻓﻮت ﻋﻨﻪ ﯾﺴـﯿﺮ و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در‬‫ذﮐﺮ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻣﻦ اﺣﺴﻦ اﻟﮑﺘﺐ ﻗﻠﺖ اﻣﺎ ﻃﻌﻦ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯿﻬﺎ و ﺗﻨﻘﯿﺼﻪ ﻟﻬﺎ ﻓﻬﻮ ﻣﻦ ﺑﺎب ﻗﻮﻟﯽ‬‫ﻟﺌﻦ ذّﻣﻬﺎ ﺟﺎراﺗﻬﺎ و ﺿﺮاﺋﺮ و ﻋﺎب ﺟﻤﺎﻻ ﻓﯽ ﺣﻼﻫﺎ و ﻓﯽ اﻟﺤﻠﯽ‬‫ﻓﻤﺎ ﺳﻠﻤﺖ ﺣﺴﻨﺎء ﻣﻦ ذم ﺣﺎﺳﺪ و ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻖ ﻣﻦ ﻋﺪاوة ﻣﺒﻄﻞ‬‫ﻣﻊ اﺑﯿﺎت اﺧﺮي ﻓﯽ ﻣﺪح اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺣﺎﻣﺪ اﻟﻐﺰاﻟﯽ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و ﮐﻼﻣﻪ اﻟﻌﺎﻟﯽ و ﺻﻔﺪي در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻣﻠﯽ‬‫ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺘﺒﻬـﺎ ﺳـﺎرت ﻓﯽ اﻟﺒﻼد و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻬﺎ اﻟﻌﺒﺎد اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﺻـّﻨﻒ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻨﻬﺎ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و اﻟﻤﺴـﺘﺨﺮج ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ذﮐﺮ ﻓﯿﻬﻤـﺎ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺳـﺎوي ﻓﯿﻬﺎ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﺣﺎدﯾﺚ ﻋﻼ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺄﻧﻬﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺎﻫﺎ ﻣﻨﻪ و ذﮐﺮ ﻓﯿﻬﻤﺎ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﮐﺎن‬‫اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ ﺳﻤﻌﺎه ﻣﻤﻦ ﺳﻤﻌﻪ ﻣﻨﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﻟﻤﺎ ﮐﺘﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﻠﯿﮥ و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺑﯿﻊ ﺑﺎرﺑﻌﻤﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺳﺪي‬‫در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻪ اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻣﻨﻬـﺎ ﮐﺘـﺎب اﻟﺤﻠﯿـﮥ و ﻫﻮ ﮐﺘـﺎب ﺟﻠﯿﻞ ﺣﻔﯿﻞ و ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ‬‫اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺷـﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ در ذﮐﺮ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎﻟﻮا ﻟﻤﺎ ﺻﻨﻔﻪ ﺑﯿﻊ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ ﺑﺎرﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر و اﺷﺘﻬﺮت ﺑﺮﮐﺘﻪ و ﻋﻠﺖ ﻓﯽ ﻟا ﺨﺎﻓﻘﯿﻦ‬‫درﺟﺘﻪ و ﻧﺎﻫﯿـﮏ ﺑﻘﻮل اﻻﻣـﺎم أﺑﯽ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟـّﺼ ﺎﺑﻮﻧﯽ ﮐﻤـﺎ ﻧﻘﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟّﻀﻮء و ﻏﯿﺮه ﮐـﻞ ﺑﯿﺖ ﻓﯿﻪ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿـﺎء ﻻـﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﻻـ ﯾـﺪﺧﻞ‬‫اﻟﺸـﯿﻄﺎن و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿـﺎء ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻟﻠﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻣﺠﻠﺪ ﺿﺨﻢ اوﻟﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻣﺤﺪث اﻻﮐﻮان اﻟﺦ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﺣﺴﻦ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﯾﺘﻀﻤﻦ اﺳﻤﺎء ﺟﻤﺎﻋﮥ‬‫ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻣﻦ اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻋﻼم اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ و اﻟﻤﺘﺼﻮﻓﮥ و اﻟﻨﺴﺎك و ﺑﻌﺾ اﺣﺎدﯾﺜﻬﻢ و ﮐﻼﻣﻬﻢ و ﻧﯿﺰ در ﮐﺸـﻒ‬‫اﻟﻈﻨﻮن در ذﮐﺮ ﻣﺠﻤﻊ اﻻﺧﺒﺎر ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﺣﻠﯿﮥ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ و ﻣﺪﺣﻬﺎ ﺛﻢ اﺳﺘﻄﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪283 :‬‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و اﻟﺘﮑﺮار و اﺳـﺘﻘﻞ اﺧﺘﺼـﺎر اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﻘـﺎل اﺣﺒﺒﺖ ان اﺟﻤﻊ ﮐﺘﺎﺑـﺎ ﯾﮑﻮن ﻟﻤﺤﺎﺳـﻨﻪ ﺣﺎوﯾﺎ و ﻟﻤﺎ وراء ذﻟﮏ ﻃﺎوﯾﺎ ﻣﻊ زﯾﺎدة‬‫ﺗﺮاﺟﻢ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻗﺘﻔﯽ ﻓﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻪ اﺛﺮ اﻟﺤﻠﯿـﮥ و ﺧـﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ و از ﻧﻮادر ﮐﺘﺐ او‬‫ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻈﯿﺮ آن در اﺳﻼم ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻧﺸﺪه و ﻧﯿﺰ در ﺑﺴﺘﺎن ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿﮥ اﻷوﻟﯿﺎء در ﺣﻀﻮر او آن ﺷﻬﺮت و رواج‬‫ﭘﯿـﺪا ﮐﺮد ﮐﻪ در ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺑﭽﻬﺎر ﺻـﺪ دﯾﻨﺎر ﺧﺮﯾـﺪه ﺷـﺪ اﻧﺘﻬﯽ و ﺑﺮ ﻣﻬﺮه ﻣﺘﺘﺒﻌﯿﻦ واﺿـﺢ و ﻋﯿﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ از ﺣﻔﺎظ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺸﺄن و‬‫ﻧﻘﺎد ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ اﻋﯿﺎن و ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻦ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ارﮐﺎن و ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻦ ﺣﺬاق اﯾﻦ ﺷﺎنﺳﺖ ﻣﻌﺎﻟﯽ اﺛﯿﺮه و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﮐﺜﯿﺮه و ﻣﻔﺎﺧﺮ وﻓﯿﺮه و ﻣﺎﺛﺮ ﻏﺰﯾﺮه‬‫او از ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺎﻣﻞ ﻋﺰ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري و ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ از ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺮازي و وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن‬‫اﺑﻦ ﺧﻠﮑـﺎن و ﻣﻨﻬﺎج اﻟﺴـﻨﮥ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ و زاد اﻟﻤﻌﺎد ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿـﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ از‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ و ﺗﺎرﯾـﺦ ﻣﺨﺘﺼـﺮ أﺑﯽ اﻟﻔـﺪاء اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻـﯾﻮﺑﯽ ﺻـﺎﺣﺐ ﺣﻤﺎة و ﺗﺘﻤـﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ و دول اﻻﺳـﻼم ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺒﮑﯽ و واﻓﯽ‬‫ﺑﺎﻟﻮﻓﯿـﺎت ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﯾﺒﮏ اﻟﺼـﻔﺪي و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺳـﻨﻮي و اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة از وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﺳﯿﺪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳﺪي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻟﻮاﻗﺢ اﻻﻧﻮار ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺷـﻌﺮاﻧﯽ و ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻤﯿﺲ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫دﯾﺎرﺑﮑﺮي و ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ و ﻗﻮل ﻣﺴـﺘﺤﺴﻦ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴـﻦ‬‫زﻣﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻋﺒﺎرات را در اﯾﻦ ﺟﺎ ذﮐﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ و ﺑﺎﻗﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 227‬از ‪597‬‬‫را اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸـﺒﯿﻪ ﻣـﺬﮐﻮر ﺧـﻮاﻫﻢ داﺷﺖ آﻧﻔـﺎ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ رازي ﺷـﻨﯿﺪي ﮐﻪ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ از ﺟﻤﻠﻪ اﮐـﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ از روي ﻋﻠﻢ و اﻗﻮاﯾﺸﺎن از روي ﻗﻮت و اﺷـﺪﺷﺎن از روي ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﺜﻞ دار ﻗﻄﻨﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و ﺑﯿﻬﻘﯽ و ﺟﻮزﻗﯽ‬‫و ﺧﻄﯿﺐ و ﺧﻄـﺎﺑﯽ از ﺻـﺪور ﻋﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮده و رازي اﺛﺒـﺎت ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ ﺑﺘﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﻣﺜﺎل او ﺷﺎﻓﻌﯽ را‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ در ﺗﺎرﯾـﺦ ﮐﺎﻣﻞ در ﺣﻮادث ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﺗﻮﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴـﻨﮥ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺳﺤﺎق اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء در ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ذﻫﺒﯽ‬‫در دول اﻻﺳﻼم در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﺻﺒﻬﺎن اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﺼﻮﻓﯽ اﻻﺣﻮل‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم و ﻟﻪ ارﺑﻊ و ﺗﺴﻌﻮن ﺳﻨﮥ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ در رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﮐﻪ در آﺧﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪284 :‬‬‫آن ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻋﺮض ﮐﺮده آن را ﺑﺮ ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻄﯿﺒﯽ ﭘﺲ اﺳـﺘﺤﺴﺎن ﮐﺮد آن را ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ‬‫اﺳـﺘﺤﺴﺎن ﻧﻤﻮد ﻣﺸـﮑﺎة را و اﺳـﺘﺠﺎده ﻧﻤﻮد آن را ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺸـﮑﺎة را اﺳﺘﺠﺎره ﻧﻤﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﻫﻮ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺤﻠﯿﮥ ﻫﻮ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺦ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺜﻘﺎت اﻟﻤﻌﻤﻮل ﺑﺤﺪﯾﺜﻬﻢ اﻟﻤﺮﺟﻮع اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﮐﺒﯿﺮ اﻟﻘﺪر وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و‬‫ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺎت ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻـﻔﻬﺎن و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﻤﺮ ﺳـﺘﮥ و ﺗﺴـﻌﻮن ﺳـﻨﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در‬‫ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟـﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿـﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻮ ﺷﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و اﻻﻋﻤﺎل اﻟﻤﺘﺴﻖ ﻟﻪ دراري اﻟﻔﻀﻞ ﻓﯽ‬‫ﺳﻠـﮏ اﻟﻨﻈﻢ ﺑﺎﻟﺴـﻨﮥ اﻫـﻞ اﻟﮑﻤـﺎل اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟﻮرع اﻟـﺪارع اﻟﻌـﺎﻟﻢ اﻟﻌﺎﻣـﻞ اﻟﻌـﺎرف اﻟﮑﺎﻣـﻞ ﺑﻼ ﺷﮏ و ﻣﺮﯾـﮥ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻔﺎﺋﻖ اﻟﻼﺋﻖ اﻟﻤﺴّﻤﯽ ﺑﺎﻟﺤﻠﯿﮥ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟﻪ ﻟﻮ اّن ﻋﺒﺪا ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟّﻞ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﻗﺎم‬‫ﻧﻮح ﻓﯽ ﻗﻮﻣﻪ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻣﺜﻞ اﺣـﺪ ذﻫﺒﺎ ﻓﺎﻧﻔﻘﻪ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣـﺪ ﻓﯽ ﻋﻤﺮه ﺣﺘﯽ ﺣـﺞ اﻟﻒ ﻋﺎم ﻋﻠﯽ ﻗـﺪﻣﯿﻪ ﺛﻢ ﻗﺘﻞ ﻣﻈﻠﻮﻣﺎ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﻔﺎ و‬‫اﻟﻤﺮوة و ﻟﻢ ﯾﻮاﻟﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻟﻢ ﯾﺸﻢ راﺋﺤﮥ اﻟﺠﻨﮥ و ﻟﻢ ﯾﺪﺧﻠﻬﺎ رواه اﻟﺼﺎﻟﺤﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼﺮ‬‫ﻣﻌﺮوف ﺑـﺪاﻧﮑﺒﺎد ﻋﻦ ﺳـﯿﺪ وﻗﺘﻪ و زﻣـﺎﻧﻪ و اورع ﻋﺼـﺮه و اواﻧﻪ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟﻮرع و اﻻﻣـﺎم اﻟﺒﺎرع أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ‬‫اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎده ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟﺪه ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ و ﻋﻨﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ‬‫و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب ﺣﻠﯿـﮥ اﻷوﻟﯿﺎء از اﻋﻼم ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﺣﻔﺎظ دﯾﻦ و ﺛﻘﺎت ﺻﻮﻓﯿﻪ ﻣﺘﻘﯿﻨﺴﺖ در ﺳـﻨﻪ ﺳﻪ ﺻﺪ و ﺳـﯽ و‬‫ﺷﺶ ﻣﺘﻮﻟـﺪ ﺷـﺪ و در ﺷـﺶ ﺳﺎﻟﮕﯽ او ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﻤﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺗﺒﺮك او را اﺟﺎزت دادﻧﺪ از آﻧﻬﺎﺳﺖ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺻﻢ و ﺧﯿﺜﻤﮥ ﺑﻦ‬‫ﺳﻠﯿﻤـﺎن ﻃﺮاﺑﻠﺴـﯽ و ﺟﻌﻔﺮ ﺧﺎﻟـﺪي و ﺷـﯿﺦ ﻣﻌﻤﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺷﻮذب و وي ﻣﺘﻔﺮد ﺑـﺎﯾﻦ ﺧﺼﻮﺻـﯿﺘﺴﺖ و ﭼﻮن ﺟﻮان ﺷـﺪ از اﺟّﻠﻪ‬‫ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳـﻤﺎع ﮐﺮد و ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮد و ﺗﺨﻤﯽ ﮐﻪ در زﻣﯿﻦ اﺳﺘﻌﺪاد او از ﻃﻔﻠﯽ اﻓﺸﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮگ و ﺑﺎر آورد از ﻃﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ و ﺟﻌﺎﺑﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺻﻮاف و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺟﺮي و اﺑﻦ ﺧﻼد ﻧﺼـﯿﺒﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺧﻄﺎﺑﯽ اﺳـﺘﻔﺎده ﺗﺎﻣﻪ ﻧﻤﻮده و ﭼﻮن ﺑﺸـﯿﺨﻮﺧﺖ‬‫رﺳـﯿﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻓﺎده ﺷﺪ ﺣﻔﺎظ ﻓﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺴﻮي او رﺟﻮع آوردﻧﺪ و ﺑﺮ در او ﻫﺠﻮم ﮐﺮدﻧﺪ و اﺳـﺘﻔﺎدﻫﺎ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺠﻬﺖ ﻋﻠﻮ اﺳـﻨﺎد و‬‫وﻓﻮر ﻋﻠﻢ و ﺣﻔـﻆ او رﻏﺒﺖ ﻣﺮدم ﺑﺠﻨـﺎب او زﯾـﺎده از اﻗﺮان وي ﺑﻮد ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐـﺪادي از اﺧّﺺ ﺗﻼﻣـﺬه اوﺳﺖ و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣـﺎﻟﯿﻨﯽ و اﺑﻮ‬‫ﺻﺎﻟﺢ ﻣﺆذن و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺣﺪاد و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻄﺮز و اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺷـﺮوﻃﯽ و دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪285 :‬‬‫ﺷﺎﮔﺮد اوﯾﻨﺪ و ﻧﻮﺑﺖ او در اﺷﺘﻐﺎل ﺑﻌﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺤﺪي رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﻏﯿﺮ از ﺳﻤﺎع ﺣﺪﯾﺚ و ﺗﺼﻨﯿﻒ آن ﻏﺬا ﻧﻪ ﺑﻮد اﻟﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 228‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻃـﺎﻫﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤـﺪان در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﺘـﺎﺑﯽ ﺧﺎص ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده و اﺣﺮاق ﻗﻠﻮب‬‫ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و ارﻏﺎم آﻧﺎف ﺟﻬﻠﻪ ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻗﺼﻮي رﺳﺎﻧﯿـﺪه و اﺑﻦ ﺣﻤﺪان از ﺣﻔﺎظ ﻋﺎﻟﯽﺷﺄن و اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻋﯿﺎن و اﮐﺎﺑﺮ اﺋﻤﻪ‬‫ﺧﺮاﺳﺎﻧﺴﺖ ﻋﻼﻣﻪ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺠﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﺎم اﻫﻞ ﺣـﺪﯾﺜﺴﺖ در ﺗـﺬﮐﺮة‬‫اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ ﺣﻤـﺪان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺠّﻮد اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﺣﺪ اﻟﺮﺟﺎﻟﯿﻦ اﻟﻤﺼـﻨﻔﯿﻦ ﺻـﺤﺐ اﺑﺎ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻄﺮازي و اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺠﻮزﻗﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻘﻨﻄﺮي و أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ و‬‫زاﻫﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟّﺴﺮﺧﺴـﯽ و ﻧﺤﻮﻫﻢ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻓﻨﺎﮐﯽ ﺑﺎﻟﺮي و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺴـﻠﯿﻤﺎﻧﯽ ﺑﺒﯿﮑﻨـﺪ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻐﺜﺠﺎر ﺑﺒﺨﺎري و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻدرﯾﺴـﯽ ﺑﺴـﻤﺮﻗﻨﺪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺑﺎﻟﺮي و أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺤّﺪادي ﺑﻤﺮو ﻟﻪ ﻣﺴﻨﺪ ﺑﻬﺰ ﺑﻦ ﺣﮑﯿﻢ و ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﯿﻦ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ اﺣﺪي و ارﺑﻌﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻻﻋﻼﻗﯽ اﻧﺎ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﺣﺮب اﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻘّﺰاز ﺑﺎﻟﺮّي اﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺑﻤﺮو ﻧﺎ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﺎﺟﺮ اﻟﻌﺪل اﻧﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻧﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺰم اﻧﻪ ﺳـﻤﻊ اﻧﺴﺎ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧﻪ ﻗﺎل ﯾﺘﺒﻊ اﻟﻤﯿﺖ ﺛﻠﺚ اﻫﻠﻪ و ﻣﺎﻟﻪ و‬‫ﻋﻤﻠﻪ و ﯾﺮﺟﻊ اﻫﻠﻪ و ﻣﺎﻟﻪ و ﯾﺒﻘﯽ ﻋﻤﻠﻪ‬‫و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ ﺣﻤـﺪان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺠّﻮد اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺪان اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﺣﺪ اﻟﺮﺟﺎﻟﯿﻦ‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﯿﻦ ﺻـﺤﺐ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ و ﺳـﻤﻊ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﻟﺠﻮزﻗﯽ و ﻟﻪ ﻣﺴـﻨﺪ ﺑﻬﺰ ﺑﻦ ﺣﮑﯿﻢ و ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﺎت ﺳﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺠّﻮد اﺑﻦ ﺣﻤـﺪان‪ ،‬و اﺣـﺪ اﻟﺮﺣﺎﻟﯿﻦ اﻟﻤﺘﻌﺒﯿﻦ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟّﺸﺄن ﻗـﺪ اﻇﻬﺮ و اﺑﺎن‪ ،‬ﯾﺠﻤﻊ ﻃﺮق ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻌﻈﯿﻢ‬‫اﻟﻤﮑﺎن ان اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﺻـﺤﺎح اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻋﻦ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎّن ﻓﯽ ﻓﻀﻞ وﺻـّﯿﻪ اﻟّﺴﺎﺑﻖ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻣﯿﺪان اﻟﻤﺴـﺘﺒّﺪ ﺑﮑﻞ رﻫﺎن‪،‬‬‫اﻟﻤﺘﻔﺮد ﺑﺼـﻨﻮف اﻻﺣﺴﺎن‪ ،‬ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و اﻟﻬﻤﺎ أﻣﻨﺎء اﻟﺮﺣﻤﻦ‪ ،‬ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻌﺼـﺮان‪ ،‬ﻓﻼ ﯾﺨﻠﻊ رﺑﻘـﮥ اﻻﯾﻤﺎن‪ ،‬ﺑﺠﺤـﺪ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﺑﻌﺪ‬‫ذاك اﻟﺒﺮﻫﺎن‪ ،‬اﻻ ﻣﻦ ﻏﺪر و ﺧﺎن و أزري ﺑﻨﻔﺴﻪ و دﯾﻨﻪ ﺷﺎن‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺴﺘﻌﺎن ﻋﻠﯽ دﺣﺮ ﻧﻮازغ اﻟﺸﯿﻄﺎن‪،‬‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﻄﺎر اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ‬‫در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪286 :‬‬‫ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﻄﺎر اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻗّﺮ ﺑﻪ ﺳـﻨﻪ ارﺑﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﻠﺖ اﺧﺒﺮﮐﻢ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻤﺰﻧﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﺴﻘﺎء اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻮاﺳﻄﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﮥ اﻟﺠﻮﻫﺮي اﻟﻮاﺳـﻄﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ دوﯾﺪ اﻟﻌﺒﺪي ﻧﺎ ﺣﻤﯿﺪ‬‫اﻟﻄﻮﯾﻞ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫـﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺤﻤﺎﻣـﮥ ﻣﺸﻮﯾﮥ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺑﻌﺚ اﻟّﯽ اﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ‬‫ﻧﺒﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﻦ ﻫـﺬه اﻟﻤﺎﺋـﺪة ﻗﺎل ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻨﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 229‬از ‪597‬‬‫ﻣﺸﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﻋﻠﯽ و ﻟﻢ ﯾﻠﺒﺚ اﻻ ﻗﻠﯿﻼ ان رﺟﻊ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﺳﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻨﺒّﯽ ﻋﻨﮏ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ‬‫و ﻟﻢ ﯾﻠﺒﺚ اﻻـ ﻗﻠﯿﻼـ ان رﺟﻊ ﻓﻘـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻬﻤﺖ ان اﻗﻮل ﻣﺜـﻞ ﻗﻮﻟﯽ اﻻول و اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﻓﺴـﻤﻊ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ داﺧﻞ اﻟﺤﺠﺮة ﮐﻼم ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺎ اﺑﻄﺎ ﺑﮏ ﻋﻨﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻫـﺬه‬‫اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﻘﻮل اﻟّﻨﺒّﯽ ﻋﻨﮏ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺪﻋﻮة ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان‬‫ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﮐﻞ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻋﻄﺎر از اﺋﻤﻪ ﮐﺒﺎر و اﺟﻠﻪ ﺣﺎﻣﻠﯿﻦ اﺧﺒﺎر و آﺛﺎرﺳﺖ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ذﻫﺒﯽ در‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ارﺑﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ داود اﻟﻮاﺳﻄﯽ اﻟﻌﻄﺎر اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ راوي ﻣﺴﻨﺪ‬‫ﻣﺴـﺪد ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻘﺎء ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﻌﻄﺎر‪ ،‬اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻤﺤﺪث راوﯾﮥ اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اﻻﺧﺒﺎر‪ ،‬ﻗﺪ‬‫ﻋّﻄﺮ ﻣﺸﺎم اﻫﻞ اﻟﺘﺒـّﺼ ﺮ و اﻻﺳـﺘﺒﺼﺎر‪ ،‬ﺑﺎرﯾـﺞ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤﺮري ﺑﺎ اﻻزﻫﺎر‪ ،‬ﻓﻼ ﯾﻨﮑﻞ ﻋﻦ ﻗﺒﻮﻟﻪ اﻻ ﻣﻦ ﻫﻮ ﮐﺎﻟﺠﻌﻞ ﻓﯽ اﻟﺨﺒﺎﺋﺚ ﻏﺎّر‪،‬‬‫ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﻼﻋـﮥ و اﻟﻘﺤـﮥ ﻋﺎر‪ ،‬ﻗﺪ رﺑﺢ ﻓﯽ ﻣﺘﺎﺟﺮة اﻟﺠﺤﻮد و اﻻﻧﮑﺎر‪ ،‬اﻧﻮاع اﻟﺠﻮر و اﻟﺨﺴﺎر‪ ،‬و ﻗﺎدﺗﻪ اﻟﻌﺼﺒﯿﮥ اﻟﯽ اﻟﺨﺴـﺮ و اﻟﺘﺒﺎر‪ ،‬و‬‫ﺳﺎﻗﺘﻪ اﻻﻧﻔﮥ اﻟﯽ ﻣﻬﺎوي اﻟﻬﻠﮏ و اﻟﺒﻮار‪ ،‬ﻓﻬﻮ ﻣﻦ ﻫّﻮة اﻟّﻨﺎر َﻋﻠﯽ َﺷﻔﺎ ُﺟُﺮٍف ﻫﺎٍر‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺸـﮑﺎة اﺳـﻨﺎد ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺎو ﻣﺜﻞ اﺳـﻨﺎد آن ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﯽداﻧﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺰاﻫـﺪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻌﺎﺻـﻤﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻟﻘﻀﺎة اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟـﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺮوذﺑﺎري اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻬﺮوﯾﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺑﻦ ﺳﻨﺎن اﻟﺮازي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪287 :‬‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻزرق ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﻓﺬﻫﺐ ﺛﻢ‬‫ﺟﺎء ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺬﻫﺐ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﺛﻢ دﺧﻞ‬‫ﻓﻘـﺎل ﻣـﺎ ﺣـﺪﯾﺜﮏ ﯾـﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘـﺎل ﻫـﺬه آﺧﺮ ﺛﻠﺚ ﮐﺮات ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﺰﻋﻢ اﻧﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل‬‫ﺳﻤﻌﺖ دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن ﻓﯽ رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان اﻟﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻣﺎم ﺑﯿﻬﻖ‪ ،‬ﻗﺪ ﺷّﯿﺪ اﻟﺼﺪق و اّﯾﺪ اﻟﺤﻖ و اﺑﺎر و ﺳﺎوس اﻫﻞ اﻟﺰﯾﻎ و ازﻫﻖ‪ ،‬و اردي ﻧﻮازغ ارﺑﺎب اﻟﻤﺤﻞ و‬‫اوﺑﻖ‪ ،‬و اوﻫﻦ ﻣّﻨﮥ اﺻـﺤﺎب اﻟﻤﮑﺮ ﺑﮑﺴـﺮ رءوﺳﻬﻢ و اﻟﺪق و دﻣﺪم ﻣﻦ ﺗﺰوﯾﻘﺎﺗﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺟّﻞ و دّق‪َ ،‬ﻓﻼ ُأﻗِْﺴُﻢ ﺑ ِﺎﻟﱠﺸَﻔِﻖ َو اﻟﱠﻠﯿِْﻞ َو ﻣﺎ َوَﺳَﻖ‬‫َو اﻟ َْﻘَﻤِﺮ ِإَذا اﱠﺗَﺴَﻖ‬‫ﻻ ﯾﺠﺤﺪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺎ ﻣﻦ رﮐﺐ ﻣﻦ اﻟﻀﻼل ﻃﺒﻘﺎ ﻋﻦ ﻃﺒﻖ‪ ،‬و ﻻ ﯾﺮوغ ﻋﻨﻪ اﻻ ﻣﻦ ﺧﺮج و ﻣﺮق و ﻻ ﯾﺤﯿﺪ ﻋﻨﻪ اﻻ ﻣﻦ ﺿﻌﻒ ﻋﻘﻠﻪ و رّق و‬‫ﻻـ ﯾﻨﮑﺮه اﻻـ ﻣﻦ ﻫﺘـﮏ رداء اﻟﻨﺼـﻒ و ﺧﺮق‪ ،‬و اﻏﻠﻖ ﺑـﺎب اﻟﺘـﺪﺑّﺮ و ﺻـﻔﻖ‪ ،‬و ﺧـﺎﻟﻒ و ﻃﻐﯽ و ﻋﺼـﯽ و ﻋﻖ و ﺟﻤـﺢ و ﺑﻐﯽ و ﻋﺼـﯽ‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺷﻖ‪ ،‬و ﺧﻠﻊ ﻋﻦ ﻋﻨﻘﻪ اﻟّﺮﺑﻖ‪ ،‬و وﻗﻊ ﻣﻦ اﻟﻤﻀـﯿﻖ ﻓﯽ اﻟﺤﻠﻖ‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﺿـﺢ ﻟﻠﺤﻖ ﮐـﺎﻟﻔﻠﻖ و ﻫﻮ اﻟﻤﻌﯿـﺬ ﺑﻠﻄﻔﻪ ﻋﻦ ﺷـّﺮ ﮐـﻞ ﻣﺎ‬‫ﺧﻠﻖ‪ ،‬و ﻋﻼﻣﻪ ﺑﯿﻬﻘﯽ اﻣﺎم ﻣﺸـﻬﻮر و رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر و ﻋﻤـﺪه اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺎﻫﺮﯾﻦ ﺻﺪور و ﻧﺨﺒﻪ اﻣﺎﺛﻞ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﻧﺒﻞ ﻣﻮﻓﻮرﺳﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 230‬از ‪597‬‬‫ﻓﺨﺮ رازي داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣـﺎﮐﻢ از ﺟﻤﻠﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺘﺄﺧﺮﯾﻦ از روي ﻋﻠﻢ و اﻗﻮاﯾﺸﺎن از روي ﻗﻮت و اﺷـﺪﺷﺎن از روي ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻢ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﺜـﻞ دار ﻗﻄﻨﯽ و ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺟﻮزﻗﯽ و ﺧﻄﯿﺐ و ﺧﻄـﺎﺑﯽ ﺻـﺪور ﻋﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮده و رازي اﺛﺒﺎت ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎن‬‫ﺷـﺎﻓﻌﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ ﺣﺎﮐﻢ و اﻣﺜﺎل او ﺷﺎﻓﻌﯽ را ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و دﯾﮕﺮ ﻣﮑﺎرم ﺟﻤﻪ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ دﺛﺮه ﻓﺨﯿﻤﻪ او اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺒﻠـﺪان ﯾـﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي و ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴـﺎب ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و ﮐﺎﻣﻞ اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﺟﺰري و وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﺳـﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء و ﺗـﺬﮐﺮة‬‫اﻟﺤﻔﺎظ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ و دول اﻻﺳـﻼم ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻮ اﻟﻔـﺪاء اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﯾﻮﺑّﯽ و ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﻮردي و‬‫ﻃﺒﻘـﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺳـﺒﮑﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﻨﻮي و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﺪي و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ و اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﻣﻨﺎوي و ﻣﺮﻗﺎة ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري و ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ زرﻗﺎﻧﯽ و ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﺛﻌـﺎﻟﺒﯽ و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ و اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم و ﺗـﺎج ﻣﮑﻠـﻞ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ‬‫ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ در اﯾﻦ ﺟـﺎ اﮐﺘﻔـﺎ ﺑﺮ ﻋﺒﺎرت ﺳـﺒﮑﯽ ﻣﯽرود ﻗﺎل ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﺨﺴﺮ و ﺟﺮدي ﺑﻀﻢ اﻟﺨﺎء اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺳﮑﻮن اﻟّﺴﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪288 :‬‬‫اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﻓﺘﺢ اﻟﺮاء و ﺳـﮑﻮن اﻟﻮاو و ﮐﺴﺮ اﻟﺠﯿﻢ و ﺳﮑﻮن اﻟﺮاء و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ اﻟﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﻗﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﺑﯿﻬﻖ ﮐﺎن اﻻﻣﺎم اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ اﺣﺪ‬‫اﺋﻤـﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻫﺪاﯾـﮥ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﻟـﺪﻋﺎة اﻟﯽ ﺣﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﯿﻦ ﻓﻘﯿﻪ ﺟﻠﯿﻞ ﺣﺎﻓﻆ ﮐﺒﯿﺮ اﺻﻮﻟﯽ ﻧﺤﺮﯾﺮ زاﻫـﺪ ورع ﻗﺎﻧﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﺼـﺮة‬‫اﻟﻤﺬﻫﺐ اﺻﻮﻻ و ﻓﺮوﻋﺎ ﺟﺒﻼ ﻣﻦ ﺟﺒﺎل اﻟﻌﻠﻢ اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ ﻧﺎﺻﺮ اﻟﻌﻤﺮي و ﻗﺪ ﺗﻌﻠﻢ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ ﺛﻢ اﺷﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟﺘﺼﻨﯿﻒ ﺑﻌﺪ ان‬‫ﺻﺎر اوﺣـﺪ زﻣﺎﻧﻪ و ﻓﺎرس ﻣﯿﺪاﻧﻪ و اﺣﺬق اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ذﻫﻨﺎ و اﺳـﺮﻋﻬﻢ ﻓﻬﻤﺎ و اﺟﻮدﻫﻢ ﻗﺮﯾﺤﮥ و ﺑﻠﻐﺖ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻒ ﺟﺰء و ﻟﻢ ﯾﺘﻬّﯿﺎ ﻻﺣﺪ‬‫ﻣﺜﻠﻬﺎ اﻣﺎ اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻓﻤﺎ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺜﻠﻪ ﺗﻬﺬﯾﺒﺎ و ﺗﺮﺗﯿﺒﺎ و ﺟﻮدة و اﻣﺎ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺴـ ﻨﻦ و اﻻﺛﺎر ﻓﻼ ﯾﺴـﺘﻐﻨﯽ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﯿﻪ‬‫ﺷﺎﻓﻌﯽ و ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ره ﯾﻘﻮل ﻣﺮاده ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺑﺎﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺛﺎر و اﻣﺎ اﻟﻤﺒﺴﻮط ﻓﯽ ﻧﺼﻮص اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﻤﺎ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﻧﻮﻋﻪ‬‫ﻣﺜﻠﻪ و اﻣﺎ ﮐﺘﺎب اﻻﺳـﻤﺎء و اﻟﺼﻔﺎت ﻓﻼ اﻋﺮف ﻟﻪ ﻧﻈﯿﺮا و اﻣﺎ ﮐﺘﺎب اﻻﻋﺘﻘﺎد و ﮐﺘﺎب دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة و ﮐﺘﺎب ﺷﻌﺐ اﻻﯾﻤﺎن و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺘﺎب اﻟـﺪﻋﻮات اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻓﺎﻗﺴﻢ ﻣﺎ ﻟﻮاﺣـﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﻧﻈﯿﺮ و اﻣﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﻼﻓﯿﺎت ﻓﻠﻢ ﯾﺴـﺒﻖ اﻟﯽ ﻧﻮﻋﻪ و ﻟﻢ ﯾﺼـّﻨﻒ ﻣﺜﻠﻪ و ﻫﻮ ﻃﺮﯾﻘﮥ‬‫ﻣﺴـﺘﻘﻠﮥ ﺣﺪﯾﺜﯿﮥ ﻻ ﯾﻘﺪر ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻻ ﻣﺒﺮز ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ و ﮐﺘﺎب اﺣﮑﺎم اﻟﻘﺮآن ﻟﻠﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟـﺪﻋﻮات اﻟﺼـﻐﯿﺮ و ﮐﺘـﺎب اﻟﺒﻌﺚ و اﻟﻨﺸﻮر و ﮐﺘـﺎب اﻟﺰﻫـﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﮐﺘـﺎب اﻻﻋﺘﻘـﺎد و ﮐﺘﺎب اﻵداب و ﮐﺘﺎب اﻻﺳـﺮار و ﮐﺘﺎب اﻟﺴـﻨﻦ‬‫اﻟﺼﻐﯿﺮ و ﮐﺘﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ و ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻻوﻗﺎت و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﮐﻠﻬﺎ ﻣﺼﻨﻔﺎت ﻟﻄﺎف ﻣﻠﯿﺤﮥ اﻟﺘﺮﺗﯿﺐ و اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮐﺜﯿﺮة اﻟﻔﺎﺋﺪة ﯾﺸﻬﺪ ﻣﻦ‬‫ﯾﺮاﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻟﻢ ﯾﺘﻬّﯿﺄ ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟّﺴﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻓﯽ ﮐﻼم ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻧّﻪ اول ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﻧﺼﻮص اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻟﯿﺲ ﮐﺬﻟﮏ ﺑﻞ ﻫﻮ‬‫آﺧﺮ ﻣﻦ ﺟﻤﻌﻬـﺎ و ﻟـﺬﻟﮏ اﺳـﺘﻮﻋﺐ اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﺴﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻ اﻋﺮف اﺣـﺪا ﺑﻌـﺪه ﺟﻤﻊ اﻟﻨﺼﻮص ﻻﻧﻪ ﺳـّﺪ اﻟﺒﺎب ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪه و‬‫ﮐﺎﻧﺖ اﻗﺎﻣﺘﻪ ﺑﯿﻬﻖ ﺛﻢ اﺳـﺘﺪﻋﯽ اﺳـﺘﺪﻋﺎه و اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻟﯿﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﻓﺤﻀـﺮ و ﻗﺮأه ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺤﻀﺮة ﻋﻠﻤﺎء ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﺛﻨﺎﺋﻬﻢ ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫ﻗﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻔﺎر و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﺳـﯿﺮة اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻗﺎﻧﻌﺎ ﻣﻦ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺑﺎﻟﯿﺴـﯿﺮ ﻣﺘﺠّﻤﻼ ﻓﯽ زﻫﺪه و ورﻋﻪ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻨﺎﺣﯿﮥ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ‬‫ﺑﻬـﺎ ﻗـﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﮐـﺎن اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ واﺣـﺪ زﻣـﺎﻧﻪ و ﻓﺮد اﻗﺮاﻧﻪ و ﺣﺎﻓـﻆ اواﻧﻪ ﻗﺎل و داﺋﺮﺗﻪ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻟﯿﺴﺖ ﮐﺒﯿﺮة ﺑﻞ ﺑﻮرك ﻟﻪ ﻓﯽ‬‫ﻣﺮوﯾﺎﺗﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﺼـّﺮﻓﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﻟﺤﺬﻗﻪ و ﺧﺒﺮﺗﻪ ﺑﺎﻻﺑﻮاب و اﻟﺮﺟﺎل و ﻗﺎل اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻣﺎ ﻣﻦ ﺷﺎﻓﻌﯽ اﻻ و ﻟﻠﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻨﮥ اﻻ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﺎﻧﻪ‬‫ﻟﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﻣﻨﻪ ﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ ﻧﺼـﺮﺗﻪ ﻟﻤﺪﻫﯿـﮥ و اﻗـﺎوﯾﻠﻪ و ﻗـﺎل ﺷـﯿﺦ اﻟﻘﻀﺎة اﺑﻮ ﻋﻠﯽ وﻟـﺪ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ واﻟـﺪي ﻗﺎل ﺣﯿﻦ اﺑﺘـﺪات‬‫ﺑﺘﺼﻨﯿﻒ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺴﻨﻦ و اﻻﺛﺎر و ﻓﺮﻏﺖ ﻣﻦ ﺗﻬﺬﯾﺐ اﺟﺰاء ﻣﻨﻪ ﺳﻤﻌﺖ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪289 :‬‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﯾﻘﻮل و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺻﺎﻟﺤﯽ اﺻـﺤﺎﺑﯽ و اﮐﺜﺮﻫﻢ ﺗﻼوة و اﺻـﺪﻗﻬﻢ ﻟﻬﺠـﮥ ﯾﻘﻮل راﯾﺖ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم و ﻓﯽ ﯾـﺪه اﺟﺰاء ﻣﻦ‬‫ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل ﻗـﺪ ﮐﺘﺒﺖ اﻟﯿﻮم ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺣﻤـﺪ ﺳـﺒﻌﮥ اﺟﺰاء ﻗﺎل ﻗﺮأﺗﻬﺎ ﻗﺎل و ﻓﯽ ﺻـﺒﺎح ذﻟﮏ اﻟﯿﻮم راي ﻓﻘﯿﻪ آﺧﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 231‬از ‪597‬‬‫اﺣﺰاﺑﯽ ﯾﻌﺮف ﺑﻌﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻣﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻗﺎﻋﺪا ﻋﻠﯽ ﺳـﺮﯾﺮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﺨﺴـﺮوﺟﺮد و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﺳـﺘﻔﺪت اﻟﯿﻮم ﻣﻦ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺣﻤﺪ ﮐﺬا و ﮐﺬا ﻗﺎل ﺷـﯿﺦ اﻟﻘﻀﺎة ﺣﺪﺛﻨﺎ واﻟﺪي ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺴﻤﺮﻗﻨﺪي اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﺳﻤﻌﺖ‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﻤﺮوزي اﻟﺠﻨـﻮﺟﺮدي ﯾﻘـﻮل راﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨـﺎم ﮐـﺎن ﺗﺎﺑﻮﺗـﺎ ﻋﻼـ ﻓﯽ اﻟﺴـﻤﺎء ﺑﻌﻠـﻮه ﻧﻮر ﻓﻘﻠﺖ ﻣـﺎ ﻫـﺬا ﻓﻘﯿﻞ‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻗﯿﻞ و ﮐﺎن اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﯾﺼﻮم اﻟـﺪﻫﺮ ﻣﻦ ﻗﺒﻞ ان ﯾﻤﻮت ﺑﺜﻼﺛﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﯽ اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻣﻦ‬‫ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺣﻤﻞ اﻟﯽ ﺧﺴﺮ و ﺟﺮد و ﻫﯽ اﮐﺒﺮ ﺑﻼد ﺑﯿﻬﻖ ﻓﺪﻓﻦ ﻫﻨﺎك‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﯾﮑﻢ‬‫اﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻏـﺎﻟﺐ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﺑﺸـﺮان اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻟﻨﺤﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻟﺒﺰاز ﺣّﺪﺛﻬﻢ إﻣﻼء ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﻨﺎﻗﺪ ﻧﺎ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﺴـﻤﺎر ﻧﺎ‬‫اﺑﻦ أﺑﯽ ﻓﺪﯾﮏ ﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺮب إﻟﯿﻪ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و اﺑﻦ ﺑﺸـﺮان از اﮐﺎﺑﺮ اﺋﻤﻪ اﻋﯿﺎن و اﻋﺎﻇﻢ ﻓﻘﻬﺎي ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺸﺎﻧﺴﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ذﮐﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در‬‫ﺳﻨﻪ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﻪ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮان اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻠﻐﮥ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ اﻟﻌﺪل اﻟﺤﻨﻔﯽ و‬‫ﯾﻌﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺨﺎﻟـﮥ و ﻟﻪ اﺛﻨﺘﺎن و ﺛﻤﺎﻧﻮن ﺳـﻨﮥ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻟﻌﺮاق اﻋﻠﻢ ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻟﻠﻐﮥ روي ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﻬﺮي و ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﺮﺷـﯽ در ﺟﻮاﻫﺮ ﻣﻀـﯿﻪ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻨﻔﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟﻠﻐﻮي اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﯾﻌﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺨﺎﻟﮥ و‬‫ﯾﻌﺮف اﯾﻀﺎ ﺑﺎﺑﻦ ﺑﺸـﺮان اﺣـﺪ اﻻﺋﻤـﮥ ﻓﯽ اﻟﻠﻐـﮥ ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋـﮥ ﺳـﻤﻊ و ﺣـّﺪث و ﺣّﺮض روي ﻋﻨﻪ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻗﺎل ﻟا ﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ذﯾﻠﻪ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻠﻐﻮّﯾﮥ ﻓﺎﺿـﻼ ﻣﮑﺜﺮا ﺑﺎرﻋﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﻌﺮاق ﻓﯽ اﻟﻠﻐﮥ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﻣﺎت رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و‬‫ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳـﻨﻪ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﻠﻐﻮي اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻦ‬‫ﺑﺸﺮان اﻟﻮاﺳﻄﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ و ﯾﻌﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺨﺎﻟﮥ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻄﺎن ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﺎري در اﺛﻤﺎر ﺻﺒّﯿﮥ ﻓﯽ اﺳﻤﺎء اﻟﺤﻨﻔّﯿﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻬﻞ اﻟﻠﻐﻮي اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﯾﻌﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺨﺎﻟﮥ ﻣﺎت ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﻓﯽ اﻟﺰﻫﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪290 :‬‬‫ﯾﺎ ﺷﺎﺋﺪا ﻟﻠﻘﺼﻮر ﻣﻬﻼ اﻗﺼﺮ ﻓﻘﺼﺮ اﻟﻔﺘﯽ اﻟﻤﻤﺎت‬‫ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﺷﻤﻞ اﻫﻞ ﻗﺼﺮ اﻻﻗﺼﺎر ﻟﻬﻢ؟؟؟ اﻟﺸﺘﺎت‬‫و اﻧﻤﺎ اﻟﻌﯿﺶ ﻣﺜﻞ ﻇﻞ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﺎﻟﻪ ﺛﺒﺎت‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺒﺎرع اﺑﻦ ﺑﺸﺮان‪ ،‬ﺷﯿﺦ اﻟﻌﺮاق ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و اﻟﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﻨﻮر ﻟﻠﺠﻨﺎن‪ ،‬ﺗﺒﺸﯿﺮ اﻻﻫﻞ اﻟﯿﻘﯿﻦ و ﻟا ﻌﺮﻓﺎن‪،‬‬‫و درأ ﻓﯽ ﻧﺤﻮر اﺻـﺤﺎب اﻟﺨﺴـﺮان‪ ،‬و رّد اﻟﮑﯿـﺪ ارﺑﺎب اﻟﺸـﻨﺌﺎن‪ ،‬و ﺣﺴـﻤﺎ اﻟﻤﻮاد اﻟﺰﯾﻎ و اﻟﻄﻐﯿﺎن‪ ،‬و ﻗﻠﻌﺎ ﻻﺳﺎس اﻟﺒﻐﯽ و اﻟﻌـﺪوان‪ ،‬ﻓﻤﻦ‬‫ﻧﮑﻞ ﻋﻦ اﻻﻧﻘﯿﺎد ﻟﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻻذﻋﺎن‪ ،‬ﻋـّﺪ ﻣﻦ اﻟﻤﺪﻫﻨﯿﻦ ﮐﻞ اﻻدﻫﺎن‪ ،‬اﻟّﺬﯾﻦ ﻻ ﯾﺨﺎﻓﻮن ﯾﻮم ﯾﺎﺗﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎء ﺑﺎﻟّﺪﺧﺎن‪ ،‬و ﺗﮑﻮن وردة‬‫ﮐﺎﻟّﺪﻫﺎن‪ ،‬ﯾﻮم ﯾﻘﻮم اﻟﻤﯿﺰان‪ ،‬و ﯾﻨﺼﺐ اﻟّﺼﺮاط ﻋﻠﯽ ﻟﻬﺒﺎت اﻟﻨﯿﺮان‪،‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و دوم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 232‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻼـﻣﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـﺒﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده و از ﻣﻨـﺎﻗﺐ و ﻓﻀـﺎﺋﻞ‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺷـﻤﺮده و ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﻧﺴـﺒﺖ آن ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﻮده در ﮐﺘﺎب‬‫ﺑﻬﺠـﮥ اﻟﻤﺠـﺎﻟﺲ و اﻧﺲ اﻟﺠـﺎﻟﺲ ﮐﻪ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘـﺒﺮه اﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸـﻒ اﻟﻈّﻨـﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻬﺠﮥ‬‫اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و ﻧا ﺲ اﻟﺠﺎﻟﺲ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻫﻮ‬‫ﻓﯽ ﻣﺠﻠـﺪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮات ﻣﺮﺗﺐ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋـﮥ و ارﺑﻌـﮥ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺑﺎﺑﺎ اوﻟﻪ اﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎّن اوﻟﯽ اﻟﺦ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و‬‫اﻫﺪي ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻠﺚ ﻃﻮاﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ ﺳﻖ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﻞ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺎﻧﺖ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ إﻟﯿﻪ‬‫و اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮاز ﻋﻠﻤﺎء ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺎر و ﻋﻈﻤﺎي ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺮ و اﻟﻤﻘـﺪار و ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﮐﺒﺎر و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ آﺛﺎر و اﺧﺒﺎر و اﻋﺎﻇﻢ‬‫ﺛﻘﺎت ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎر و ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺛﺒﺎت ﻣﻮﺻﻮﻓﯿﻦ ﺑﮑﻤﺎل اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎرﺳﺖ ﻧﺒﺬي از ﻣﻌﺎﻟﯽ رزﯾﻨﻪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻣﺘﯿﻨﻪ او ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠﺪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ وﻻـﯾﺖ از ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴـﺎب ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ و وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﺳـﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء و ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﻣﺨﺘﺼـﺮ أﺑﯽ اﻟﻔﺪاء اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﯾﻮﺑﯽ و ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﻮردي و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﺷﺤﻨﻪ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﺳﯿﺪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ و ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ زرﻗﺎﻧﯽ و ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ‬‫و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺷﻨﯿﺪي در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ اﻣﺎم ﻋﺼﺮه ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻻﺛﺮ و ﻣﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻬﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻻﻧﺪﻟﺲ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺴﻨﮥ و‬‫ﮐﺎن اﺣﻔﻆ اﻫﻞ اﻟﻤﻐﺮب ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ دأب ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ و اﻓﺘﻦ ﺑﻪ و ﺑﺮع ﺑﺮاﻋـﮥ ﻓﺎق ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ ﺗﻘـﺪﻣﻪ ﻣﻦ رﺟﺎل اﻻﻧﺪﻟﺲ و اﻟﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﺆﻃﺎ‬‫ﮐﺘﺒﺎ ﻣﻔﯿﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻤﻬﯿﺪ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣﺰم ﻻ اﻋﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﮑﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪291 :‬‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﺣﺴﻦ ﻣﻨﻪ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﺪراك ﻟﻤﺬاﻫﺐ اﻻﻋﺼﺎر و ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب و ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ ﺑﯿﺎن اﻟﻌﻠﻢ و ﻓﻀﻠﻪ‬‫و ﻣـﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ و ﺣﻤﻠﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ و ﮐﺎن ﻣﻮﻓﻘﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﻣﻌﺎﻧﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﻔﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﺑﺴـﻄﮥ ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻨﺴﺐ و ﻓﺎرق‬‫ﻗﺮﻃﺒﮥ و ﺟﺎل ﻓﯽ ﻏﺮب اﻻﻧﺪﻟﺲ ﻣّﺪة ﺛﻢ ﺳـﮑﻦ داﻧﯿﮥ و ﺑﻠﻨﺴـﯿﮥ و ﺷﺎﻃﺒﮥ ﻓﯽ اوﻗﺎت ﻣﺨﺘﻠﻔﮥ و ﺗﻮﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻻﺷﺒﻮﻧﮥ و ﺷﻨﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ‬‫‪ 463‬ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ﺷﺎﻃﺒﮥ و ﮐﺎن ﻣﻮﻟﺪه ﺳـﻨﮥ ‪ 368‬و ﻫﻮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﻐﺮب ﮐﻤﺎ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق و ﻗﺪ ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ واﺣﺪة و‬‫ﻫﻤﺎ اﻣﺎﻣﺎن ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻔﻦ َو ﮐﺎَن َأﻣُْﺮ اﻟﱠﻠِﻪ َﻗَﺪرًا َﻣْﻘُﺪورًا‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﺑﻦ ﻋﺎﺻﻢ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺟﻤـﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻣـﺎم ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻻـﺛﺮ و ﻣـﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻬﻤـﺎ روي ﺑﻘﺮﻃﺒـﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮارث ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻧﺼﺮ و أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮو اﻟﺒﺎﺟﯽ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻄﻠﻤﻨﮑﯽ و أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮﺿﯽ و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﮐﺘﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻫـﻞ اﻟﻤﺸـﺮق اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺴـﻘﻄﯽ اﻟﻤّﮑﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻮ ذّر اﻟﻬﺮوي و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻨﺤﺎس‬‫اﻟﻤﺼـﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﮑﺮة ﺳـﻤﻌﺖ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺑﺎ اﻟﻮﻟﯿﺪ اﻟﺒﺎﺣﯽ ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺎﻻﻧﺪﻟﺲ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗﺎل اﻟﺒﺎﺟﯽ اﯾﻀﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو اﺣﻔﻆ اﻫﻞ اﻟﻤﻐﺮب و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻐّﺴﺎﻧﯽ اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ اّن اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ اﺧﺬ ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ‬‫ﻋﻠﻢ اﻻدب و اﻟﺤﺪﯾﺚ و دأب ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ و اﻓﺘﻦ ﺑﻪ و ﺑﺮع ﺑﺮاﻋﮥ ﻓﺎق ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ ﻣﻦ رﺟﺎل اﻻﻧﺪﻟﺲ و اﻟﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﺆﻃﺎ ﮐﺘﺒﺎ ﻣﻔﯿﺪة‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻤﻬﯿـﺪ ﻟﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﻮﻃﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و رﺗّﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﺳـﻤﺎء ﺷـﯿﻮخ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻟﻢ ﯾﺘﻘﺪﻣﻪ‬‫اﺣـﺪ اﻟﯽ ﻣﺜﻠﻪ و ﻫﻮ ﺳـﺒﻌﻮن ﺟﺰء ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺰم ﻻـ اﻋﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﮑﻼـم ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﮑﯿﻒ اﺣﺴﻦ ﻣﻨﻪ ﺛﻢ ﺻـﻨﻊ ﮐﺘـﺎب‬‫اﻻﺳـﺘﺪراك ﻟﻤـﺬاﻫﺐ اﻻﻋﺼـﺎر ﻓﯿﻤﺎ ﺗﻀـﻤﻨﻪ اﻟﻤﻮّﻃﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﺎﻧﯽ اﻟﺮاي و اﻻﺛﺎر ﺷـﺮح ﻓﯿﻪ اﻟﻤﻮﻃﺎ ﻋﻠﯽ وﺟﻬﻪ و ﻧﺴﻖ اﺑﻮاﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 233‬از ‪597‬‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﮐﺘﺎﺑـﺎ ﻣﻔﯿـﺪا ﺟﻠﯿﻼ ﺳـّﻤﺎه اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ ﺑﯿﺎن اﻟﻌﻠﻢ و ﻓﻀـﻠﻪ و ﻣﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ و ﺣﻤﻠﻪ و ﻏﯿﺮ‬‫ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ و ﮐﺎن ﻣﻮﻓﻘﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﻣﻌﺎﻧﺎ ﻋﻠﯿﻪ و ﻧﻔﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ و ﮐﺎن ﻣﻊ ﺗﻘﺪﻣﻪ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺛﺮ و ﺑﺼﺮه ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ و ﻣﻌﺎﻧﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ ﺑﺴﻄﻪ‬‫ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻨﺴﺐ ﺗﻮﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻻﺷﺒﻮﻧﮥ؟؟؟‬‫و ﺷـﻨﺘﺮﯾﻦ ﻓﯽ اّﯾﺎم ﻣﻠﮑﻬﺎ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﻻﻓﻄﺲ ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ آﺧﺮ ﯾﻮم ﻣﻦ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﮥ ‪ 463‬ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ﺷﺎﻃﺒﮥ ﻣﻦ ﺷﺮق اﻻﻧﺪﻟﺲ‬‫و وﻟﺪ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ و اﻻﻣﺎم ﯾﺨﻄﺐ ﻟﺨﻤﺲ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ ﺷـﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳـﻨﮥ ‪ 368‬و ﺗﻘـﺪم ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﻪ ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﻐﺮب و ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ واﺣﺪة و ﻫﻤﺎ اﻣﺎﻣﺎن ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻔّﻦ و اﻟﻨﻤﺮي‬‫ﺑﺎﻟﻔﺘﺢ ﻧﺴﺒﮥ ﻟا ﯽ ﻧﻤﺮﯾﻦ ﻗﺎﺳﻂ و ﻫﯽ ﻗﺒﯿﻠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪292 :‬‬‫ﮐﺒﯿﺮة ﻣﺸـﻬﻮرة رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺒﺮ ﺑﻦ ﻋﺎﺻﻢ اﻟﻨﻤﺮي اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ از ﮐﺒﺎر ﻋﻠﻤﺎي ﻣﻐﺮﺑﺴﺖ اﻣﺎم ﻋﺼﺮ ﺑﻮد در ﺣﺪﯾﺚ و اﺛﺮ و ﻣﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻬﻤﺎ روز ﺟﻤﻌﻪ ﮐﻪ اﻣﺎم در ﺧﻄﺒﻪ ﺑﻮد‬‫در ﺳـﻨﻪ ﺛﻤﺎن و ﺳﺘﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ در رﺑﯿﻊ اﻻول ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ وي اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐﺪادﯾﺴﺖ اﻣﺎ ﻃﻠﺒﺶ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ را ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ‬‫ﺧﻄﯿﺒﺴﺖ از أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺧﻠﻒ اﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻋﺒﺪ اﻟﻮارث ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن و أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻧﺼﺮ و أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺆﻣﻦ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮو‬‫اﻟﺒـﺎﺟﯽ و أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻄﻠﻤﻨﮑﯽ و أﺑﯽ اﻟﻮﻟﯿـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮﺿـﯽ و اﻗﺮان اﯾﺸـﺎن در ﻗﺮﻃﺒﻪ اﺧـﺬ ﻋﻠﻢ و رواﯾﺖ ﻧﻤـﻮده و ﻋﻠﻤـﺎي دور دﺳﺖ او را‬‫اﺟﺎزﺗﻬﺎ ﻧﻮﺷـﺘﻨﺪ از ﻣﺸـﺮق اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺴـﻘﻄﯽ اﻟﻤﮑﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻮ ذر اﻟﻬﺮوي و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻨﺤﺎس اﻟﻤﺼـﺮي و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻢ در ﺣﻔﻆ و اﺗﻘﺎن ﺳـﺮاﻣﺪ اﻫﻞ زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻮد ﻗﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﮑﺮه ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﺑﺎﺟﯽ را ﺷـﻨﯿﺪم ﻣﯽﮔﻔﺖ در‬‫اﻧـﺪﻟﺲ ﻣﺜﻞ وي در ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﺒﻮده وي اﺣﻔﻆ اﻫﻞ ﻣﻐﺮﺑﺴﺖ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻏﺴﺎﻧﯽ ﮔﻔﺘﻪ وي ﺑﺴـﯿﺎري از ﻋﻠﻢ ادب و ﺣـﺪﯾﺚ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ و در‬‫ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﻣﺆدب ﺑﻮد ﻓﺘﻮي داد و ﺑﺎرع ﺷﺪ ﺑﺮ رﺟﺎل ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ اﻧﺪﻟﺲ و در ﻣﺆﻃﺎ ﮐﺘﺐ ﻣﻔﯿﺪه ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮد از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻤﻬﯿﺪ‬‫ﻣﺮﺗﺐ ﺑﺮ اﺳـﻤﺎي ﺷـﯿﻮخ ﻣﺎﻟﮏ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻟﻢ ﯾﺘﻘﺪﻣﻪ أﺣﺪ إﻟﯽ ﻣﺜﻠﻪ و ﻫﻮ ﺳﺒﻌﻮن ﺟﺰءا اﯾﻦ ﮐﺘﺎب از ﻧﺎدره روزﮔﺎر و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﻣﺠﺘﻬﺪ ان‬‫اوﻟﯽ اﻻﯾـﺪي و اﻻﺑﺼﺎرﺳﺖ و از ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اوﺳﺖ ﮐﺎﻓﯽ در ﻣـﺬﻫﺐ ﻣﺎﻟﮏ ﭘﺎﻧﺰده ﻣﺠﻠـﺪ و در ﺟﻤﻊ اﺳـﻤﺎي اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻣﻔﯿـﺪ ﺟﻠﯿﻞ‬‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺴﻤﯽ ﺑﺎﺳﺘﯿﻌﺎب و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ ﺑﯿﺎن اﻟﻌﻠﻢ و ﻓﻀﻠﻪ و ﻣﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ و ﺣﻤﻠﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﺑﻮد ﻣﻮﻓﻖ در ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﻌﺎن ﺑﺮ آن‬‫و ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺪان ﻧﻔﻊ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺨﺸـﯿﺪه و ﺑﺎ ﺗﻘﺪم ﺧﻮد در ﻋﻠﻢ اﺛﺮ و ﺗﺒﺼـﺮ ﺑﻔﻘﻪ و ﻣﻌﺎﻧﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺴﻄﯽ ﮐﺜﯿﺮ در ﻋﻠﻢ ﻧﺴﺐ داﺷﺖ در ﺑﻼد‬‫ﻣﻐﺮب ﮔﺮدﯾﺪه و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﻤﺮ در اﻧﺪﻟﺲ ﮔﺬراﻧﯿﺪه ﺑﻠﮑﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺆرﺧﯿﻦ ﻧﻮﺷـﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ از اﻧﺪﻟﺲ ﻧﻪ ﺑﺮآﻣﺪه و ﺟﺰء ﻫﻔﺘﺎد ﮐﺲ را از ﻋﻠﻤﺎي‬‫وﻗﺖ ﺧﻮد ﻧﺪﯾـﺪه و از ﻏﯿﺮ اﯾﺸـﺎن ﻋﻠﻢ ﻧﯿـﺎﻣﻮﺧﺘﻪ و ﺑـﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ در ﻋﻠﻢ ﮐﻤـﺘﺮ از ﺧﻄﯿﺐ و ﺑﯿﻬﻘﯽ ﺑﻠﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺰم ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻌﺾ ﭼﯿﺰﻫﺎ‬‫ﻧﺰد اوﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰد دﯾﮕﺮان ﻧﯿﺴﺖ و ﺻﺪق و دﯾﺎﻧﺖ و ﺣﺴﻦ اﻋﺘﻘﺎد و اﺗﺒﺎع ﺳـﻨﺖ ﮐﻪ او را ﻧﺼـﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻢ ﮐﺴـﯽ را از ﻋﻠﻤﺎ روزي ﺷﺪه‬‫از ﻋـﻮاﻟﯽ اﺳـﻨﺎدش ﺳـﻨﻦ اﺑـﻮ داودﺳﺖ ﮐﻪ از ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤـﺆﻣﻦ دوي از اﺑﻦ داﺳﻪ و وي از اﺑﻮ داود ﻣﺼـﻨﻒ رواﯾﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ در اول اﻣﺮ ﻇﺎﻫﺮي ﺑﻮد ﺑﻌﺪه ﻣﺎﻟﮑﯽ ﺷﺪه و ﻣﻌﻬﺬا ﻣﯿﻼن ﺑﻔﻘﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﻫﻢ دارد ﮐﺘﺎب اﻟﺪرر ﻓﯽ اﺧﺘﺼﺎر اﻟﻤﻐﺎزي و اﻟّﺴﺮ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻌﻘـﻞ و اﻟﻌﻘﻼـء و ﻣـﺎ ﺟـﺎء ﻓﯽ اوﺻﺎﻓﻬﻢ و ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻬﺮة اﻻﻧﺴﺎب و ﮐﺘﺎب ﺑﻬﺠـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﺗﺼـﻨﯿﻒ اوﺳﺖ ﺑﺎﻧﺸﺎي ﺷـﻌﺮ ﻣﯿﻠﯽ‬‫داﺷﺖ ازوﺳﺖ اﺷﻌﺎر‬‫ﺗﺬﮐﺮت ﻣﻦ ﯾﺒﮑﯽ ﻋﻠّﯽ ﻣﺪاوﻣﺎ ﻓﻠﻢ ار اﻻ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺪﯾﻦ و اﻟﺨﯿﺮ‬‫ﻋﻠﻮم ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﺴﻨﻦ اﻟﺘﯽ اﺗﺖ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻊ ﺻﺤﮥ اﻻﺛﺮ‬‫و ﻋﻠﻢ اﻻوﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺎﻗﺪﯾﻪ و ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﻟﻪ اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟّﺮاي و اﻟﻨﻈﺮ‬‫و ﻟﻪ ﻣﻘﺎﻟﮥ ذي ﺗﺼﺢ و ذات ﻓﻮاﺋﺪ إذا ﻣﻦ ذوي اﻻﻟﺒﺎب ﮐﺎن اﺳﺘﻤﺎﻋﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪293 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 234‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﺂﺛﺎر اﻟﻨﺒﯽ ﻓﺎﻧﻪ ﻣﻦ اﻓﻀﻞ اﻋﻤﺎل اﻟﺮﺷﺎد اﺗﺒﺎﻋﻬﺎ‬‫ﭼﻮن در ﺷﻬﺮ ﺣﻤﺺ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﺑﻼد ﻣﻐﺮﺑﺴﺖ داﺧﻞ ﺷﺪ و از اﻫﻞ آن ﺷﻬﺮ ﺣﺴﻦ ﺳﻠﻮك و ﺗﻔﻘﺪ ﻧﺪﯾﺪ ﮔﻔﺖ اﺷﻌﺎر‬‫ﺗﻨﮑﺮ ﻣﻦ ﮐﻨﺎ ﻧﺴﺮ ﺑﻘﺮﺑﻪ و ﺻﺎر زﻋﺎﻗﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﮐﺎن ﺳﻠﺴﻼ‬‫و ﺣﻖ ﻟﺠﺎر ﻟﻢ ﯾﻮاﻓﻘﻪ ﺟﺎره و ﻻ ﻻﯾﻤﺘﻪ اﻟﺪار أن ﯾﺘﺤﻮﻻ‬‫ﺑﻠﯿﺖ ﺑﺤﻤﺺ و اﻟﻤﻘﺎم ﺑﺒﻠﺪة ﻃﻮﯾﻼ ﻟﻌﻤﺮي ﻣﺨﻠﻖ ﯾﻮرث اﻟﺒﻼء‬‫إذا ﻫﺎن ﺣّﺮ ﻋﻨﺪ ﻗﻮم اﺗﺎﻫﻢ و ﻟﻢ ﯾﻨﺄ ﻋﻨﻬﻢ ﮐﺎن اﻋﻤﯽ و اﺟﻬﻼ‬‫و ﻟﻢ ﺗﻀﺮب اﻻﻣﺜﺎل اﻻ ﻟﻌﺎﻟﻢ و ﻣﺎ ﻋﻮﺗﺐ اﻻﻧﺴﺎن اﻻ ﻟﯿﻌﻘﻼ‬‫در اﯾﺎم ﻣﻠﮏ ﻣﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﻻﻓﻄﺲ ﻣﺘﻮﻟﯽ ﻗﻀﺎي اﺷﺒﻮﻧﻪ و ﺷﻨﺘﺮﯾﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد روز ﺟﻤﻌﻪ آﺧﺮ ﯾﻮم از رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ﺷﺎﻃﺒﻪ ﺷـﺮﻗﯽ اﻧﺪﻟﺲ ﺑﻤﺮو اﻧﺘﻘﺎل ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐﺪادي ﻧﯿﺰ در ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﻟﺴﺖ اﯾﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻐﺮب ﺑﻮد و او ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺸـﺮق و درﯾﻦ ﻓﻦ اﻣﺎم‬‫وﻗﺖ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧـﺪ ﻧﻤﺮي ﺑﻔﺘـﺢ ﻧﺴـﺒﺘﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﻧﻤﺮ ﺑﻦ ﻗﺎﺳـﻂ ﮐﻪ ﻗـﺒﯿﻠﻪ ﮐﺒﯿﺮه ﻣﺸـﻬﻮر اﺳﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯽ ﺳـﻄﻮح ﻟﻘﻢ اﻟﺤﻖ و‬‫اﺑﺘﻼـج ﻣﻨﻬﺎﺟﻪ‪ ،‬وﺿﻮح ﻻﺣﺐ اﻟﺼـﺪق و ﺳـﻔﻮر ﻓﺠﺎﺟﻪ‪ ،‬ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﺑﺮواﯾـﮥ اﻟﺜﻘـﮥ اﻟﺒّﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر‬‫اﻟﺜﺎﺑﺘـﮥ اﻟﻤﺤﻘﻘـﮥ‪ ،‬و اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺸـﻬﯿﺮة اﻟﻤﺼﺪﻗـﮥ‪ ،‬ﻓﺎﻧﻪ ﻻ ﯾﻈّﻦ ﺑﻤﺜﻞ ذﻟﮏ اﻟﻤﺤـﺪث اﻟﻤﻨﻘﺪ اﻟﻤﻨﻘﺐ اﻟﻌﻼم‪ ،‬اﻟّﺬي ﻻ ﺗﻔﯽ اﻻﻗﻼم‪ ،‬ﺑﺸـﺮح‬‫ﻣـﺪاﺋﺤﻪ اﻟﻤﺤّﯿﺮة ﻟﻼﻓﻬﺎم‪ ،‬و اﻟﻤﺪﻫﺸـﮥ ﻟﻼﺣﻼم‪ ،‬ان ﯾﺘﺴﺎﻫﻞ ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﺧﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع و ﯾﺘﺴﺎﻣﺢ ﻓﯽ اﺧﺮاج اﺛﺮ ﻣﺼـﻨﻮع‪ ،‬ﻓﯿﮑﻮن ﮐﻤﻦ اﺿﺎع‬‫ﺳﻌﯿﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن‪ ،‬و دّﯾﺜﻪ؟؟؟ ﺑﺎﻟﺼﻐﺎر و اﻟﻘﻤﺎءة و اﻟﻬﻮان ﻓﻌﺎدت ﻟﻪ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﺎﺛﺮ و اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻓﻀﺢ اﻟﻤﻌﺎﺋﺐ و اﻟﻤﺜﺎﻟﺐ و ﺻﺎرت ﻟﻪ ﻫﺬه‬‫اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ و اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ اﺷﻨﻊ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و اﻟﻤﺸﺎﺋﻦ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ اﻟﻌﺜﺎر و اﻟّﺼﺎﺋﻦ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي در ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌـﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺳـﺎﺑﻘﺎ‬‫ﺷﻨﯿـﺪي ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ در ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮده و رواه اﺑﻦ ﺑﻄـﮥ ﻓﯽ اﻻﺑﺎﻧﮥ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﯿﻦ و اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻣﻦ ﺳﺒﻌﮥ ﻃﺮق و از ﺟﻤﻠﻪ ﻃﺮق ﮐﻪ ﺧﻄﯿﺐ ﺑﺂن رواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮده ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ اﯾﻨﺴﺖ‬‫اﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ ﻗﺎل اﻧﺎ اﺑﻮ ﻫﺎرون ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻻﻧﺼﺎري ﻗﺎل اﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺠّﺮار ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﺻـﻢ‬‫اﻟﺮازي ﻗﺎل ﻧﺎ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻬﺮﻗﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ اﻟﻨﺠﻢ ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺮازي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﻋﻄﺎ ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺪق اﻟﺒﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ آن ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ اﯾﻨﺴﺖ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺨﻠﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫ﺑﻦ ﻗﺘﯿﺒﮥ ﺑﻦ ﺟﺒﻠﮥ اﻟﻘﻄﺎن ﻗﺎل ﻧﺎ ﺳﻬﻞ ﺑﻦ رﻧﺤﻠﻪ ﻗﺎل ﻧﺎ اﻟّﺼﺒﺎح ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪294 :‬‬‫اﺑﻦ ﻣﺤﺎرب ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ‬‫ﻣﺎ ﻧﺮاه إﻻ ﺣﺒﺎري ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺑﻌﺚ اﻟﯽ اﺣّﺐ اﺻﺤﺎﺑﯽ إﻟﯿﮏ ﯾﻮاﮐﻠﻨﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و از اﻓﺎده ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻧﯿﺰ واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻄﯿﺐ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﺳﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻓﯿﻤـﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﻬﯿﻤﻦ اﻟﺮﻗﯿﺐ اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ ﺑﺎﻻدﻧﺎء و اﻟﺘﻘﺮﯾﺐ‪ ،‬اﻟﻤﺘﮑﺮم ﺑﺎﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﺘﺴﺒﯿﺐ‪ ،‬ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ انّ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 235‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻔﺎﺋـﺢ اﻟﻄﯿﺐ‪ ،‬اﻟﻤﺘﻀﻮع ﮐﺎﻟﻤﻨـﺪل اﻟﺮﻃﯿﺐ ﻓﺎﻇﻬﺮ اﻟﺤﻖ ﻟﮑﻞ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﺼـﯿﺐ و اوﺿـﺢ‬‫اﻟﺼﺪق ﻟﻤﻦ ﮐﺎن ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﺼﻒ اﯾﺴـﺮ ﻧﺼـﯿﺐ‪ ،‬و ﺻﺮم أوداج زﯾﻎ ﮐﻞ ﻣﺸﮑﮏ ﻣﺮﯾﺐ ﺑﺼﺎرم ﺑﺎﺗﺮ ﻗﻀﯿﺐ؟؟؟‪ ،‬و ﻋﻔﯽ اﺳﺎس اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻤﻠﻔﻘﯿﻦ ﻟﻼﮐـﺎذﯾﺐ‪ ،‬ﺑـﺎﻟﻘﻠﻊ و اﻟﺨﺮم و اﻟﺘﺨﺮﯾﺐ‪ ،‬و ﻓﺮق ﺟﻤـﻮع اﻟﻤﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ اﻵـﺗﯿﻦ ﺑﺎﻟﻄﺎﻣـﺎت و اﻻﻋـﺎﺟﯿﺐ ﺑﺎﻟﮑﺴـﺮ و اﻟﻔـّﻞ و ﻟا ﺘﻨﮑﯿﺐ‪،‬‬‫ﻓﺎﺻـﺒﺤﻮا ﻣﻘﻤﻮﻋﯿﻦ ﺑﻤﻘـﺎرع اﻟﺘﺎﻧﯿﺐ و اﻟﺘﺜﺮﯾﺐ‪ ،‬و ﻣﺎ اﻏﻨﺖ ﻋﻨﻬﻢ آﻟﻬﺘﻬﻢ اﻟﺘﯽ ﯾـﺪﻋﻮن ﻣﻦ دون اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻤﺎ ﺟﺎء اﻣﺮ رﺑّﮏ و ﻣﺎ زاد و ﻫﻢ ﻏﯿﺮ‬‫ﺗﺘﺒﯿﺐ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﮐﺘـﺎب ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد از ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﺴـﺘﻨﺪه ﮐـﻞ اﻻﺳـﺘﻨﺎد و ﻣﺆﻟﻔـﺎت ﻣﻌﺮوﻓﻪ ﻓﯽ اﻻـﻏﻮار و اﻻﻧﺠﺎد و اﺳـﻔﺎر‬‫ﻣﺸـﻬﻮره ﻓﯽ اﻗﻄـﺎر اﻟﺒﻼـدﺳﺖ و از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﺧﻄﯿﺐ واﻻـ ﻧﮋاد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻤـﺪوح اﻋـﺎﻇﻢ ﻧﻘـﺎدﺳﺖ ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﺟﺰﻟـﮥ اﻟﺒﻐـﺪادي در ﻣﺨﺘﺎر ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ ﺻـﻨﻒ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ذﻟﮏ أي ﻓﯽ‬‫ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟﺎل و اﮐﺜﺮوا و ﻋﻨﻮا و ﺑﺎﻟﻐﻮا و ﻣّﯿﺰ و اﻟﺜﻘـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤّﺘﻬﻢ و اﻟـّﻀ ﻌﯿﻒ ﻣﻦ اﻟﻘﻮّي و ﻣﺎ اﻋﻈﻢ ﻓﺎﺋﺪﺗﻪ و اﺣﻤﺪ ﻣﻮﻗﻌﻪ‬‫ﻟﮑﺜﺮة ﻣﺎ دّس اﻟﻤﻠﺤﺪة و اﻟﺰﻧﺎدﻗﮥ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﮥ اﻟﺒﺸـﻌﮥ اﻟﻤﻨﻔﺮة اﻟّﺘﯽ ﻓﺴﺪ ﺑﺴـﻤﺎﻋﻬﺎ ﺧﻠﻖ ﻣﻦ اﻟﻨﺎس و اﻋﺘﻘﺪ اﻟﻐّﺮ ﻋﻨﺪ ﺳـﻤﺎﻋﻬﺎ‬‫اﻧّﻬﺎ ﻣﻦ ﻗﻮل ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺸـﺮع ﻓﻬﻠﮏ و ﺗﺴـّﺮع اﻟﯽ اﻟﮑـﺬب و ﻣﺎل اﻟﯽ اﻟﺨﻼﻋـﮥ ﻧﻌﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﺸـﻘﺎء و اﻟﺒﻼء و ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟّﺬي ﺻـّﻨﻔﻪ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺒﻐـﺪادي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻤﺎه ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﮐﺘﺎب ﺟﻠﯿﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻧﻔﯿﺲ ﻗﺪ‬‫ﺗﻌﺐ ﻓﯿﻪ و ﺳـﻬﺮ و اﻃـﺎل اﻟﺰﻣـﺎن و اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﯾﺜﯿﺒﻪ و ﯾﺤﺴﻦ إﻟﯿﻪ اﻻـ اﻧﻪ ﻃﻮﯾـﻞ و ﻟﻼﻃﺎﻟـﮥ اﻓـﺎت اﻗﺮﺑﻬﺎ اﻟﻤﻠﻞ و اﻟﻤﻠﻞ داﻋﯿـﮥ اﻟﺘﺮك و ﻗﺪ‬‫اﺳـﺘﺨﺮت اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﺧﺘﺼـﺮﺗﻪ و ذﮐﺮت اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل اﻟـﺬﯾﻦ ذﮐﺮﻫﻢ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻪ و ﻣﺎ اﺳﺘﺤﺴـﻨﺘﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ و ﺣﮑﺎﯾـﮥ و ﺷـﻌﺮ و ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻧﻘﻠﺘﻪ ﻓﺎﻻـﻏﺮاض ﺗﺨﺘﻠﻒ و ﻫﻮي اﻟﻘﻠﻮب ﺳـﺮﯾﺮة ﻻ ﺗﻌﻠﻢ اﻟـﺦ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ دﯾﮕﺮ ﺟﻼﺋﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﺒﻬﺮه ﻋﻘﻮل و‬‫ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻣﺤّﯿﺮه اﻓﻬـﺎم ﻓﺤﻮل ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻣﻘﺒﻮل ﻣﺴـﻄﻮر و ﻣﻨﻘﻮل ﻣﯽﺷﻮد ﻓﻠﺘﮑﻦ ﻣﺘﺮﻗﺒـﺎ ﻟﻠﻮﺻﻮل اﻟﯽ اﻟﻤﻄﻠﻮب و اﻟﻤﺎﻣﻮل اﻣﺎ‬‫ﺧﻮد ﺧﻄﯿﺐ ﭘﺲ ﺣﺎﻓﻆ ﺛﻘﻪ ﻣﺎﻫﺮ ارﯾﺐ و ﺣﺎذق ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻗﺪ ﻟﺒﯿﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪295 :‬‬‫و ﺣﺎوي ﻣﺤﺎﺳﻦ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﺠﯿﺐ و ﺣﺎﺋﺰ ﻣﺤﺎﻣـﺪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺨﺮ رازي داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻄﯿﺐ از ﺟﻤﻠﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ از روي ﻋﻠﻢ و اﻗﻮاي ﺷﺎن از روي ﻗﻮت و اﺷﺪﺷﺎن از روي ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ و ﻣﺜﻞ دارﻗﻄﻨﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و ﺑﯿﻬﻘﯽ‬‫و ﺟﻮزﻗﯽ و ﺧﻄﺎﺑﯽ از ﺻﺪور اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﺑﻌﺪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮده و رازي اﺛﺒﺎت ﺟﻼﻟﺘﺸﺎن ﺷﺎﻓﻌﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ ﺧﻄﯿﺐ و اﻣﺜﺎل او ﺷﺎﻓﻌﯽ را‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑا ﻮ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب در ﻧﺴﺒﺖ ﺛﺎﺑﺘﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻬﺪي اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﺎﺑﺘﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻐﺪاد اﺷﻬﺮ ﻣﻦ ان ﯾﺬﮐﺮ رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و اﻟﺤﺠـﺎز و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺧﺮاﺳـﺎن و اﻟﺸﺎم و ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﺗﻔﻮت اﻻﺣﺼﺎء ادرﮐﺖ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﺧﻤﺴـﮥ ﻋﺸـﺮ ﻧﻔﺴﺎ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳـﻨﻪ ‪ 463‬و ﻧﯿﺰ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﺨﺎء اﻟﻤﻌﺠﻤـﮥ و ﮐﺴـﺮ اﻟﻄﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و ﺑﻌـﺪﻫﺎ اﻟﯿﺎء‬‫اﻟﻤﻨﻘﻮﻃﮥ ﺑﺎﺛﻨﺘﯿﻦ ﻣﻦ ﺗﺤﺘﻬﺎ و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ اﻟﺒﺎء اﻟﻤﻨﻘﻮﻃﮥ ﺑﻮاﺣﺪة ﻫﺬه اﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ اﻟﺨﻄﺎﺑﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎﺑﺮ و ﻓﯿﻬﻢ ﮐﺜﺮة ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ‬‫و اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﻐﺪاد و ﮐﺎن اﻣﺎم ﻋﺼـﺮه ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌﮥ و‬‫ﺣﺎﻓﻆ وﻗﺘﻪ ﺑﻼ ﻣﻨﺎزﻋﮥ ﺻـّﻨﻒ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺼّﻨﻒ ﺻﺎرت ﻋﻤﺪة ﻻﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﻟّﺴﻼم ﺑﻐﺪاد ﺳﻤﻊ ﺑﺒﻠﺪه‬‫ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺧﺮاﺳﺎن و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﺸﺎم و ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﯾـﺬﮐﺮ و ادرﮐﺖ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﺧﻤﺴﮥ ﻋﺸـﺮ‬‫ﻧﻔﺴـﺎ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ و دﻓﻦ ﺑﺠﻨﺐ ﺑﺸـﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺎرث اﻟﺤﺎﻓﯽ‬‫رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ و ﻧﯿﺰ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در ذﯾﻞ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ درﺟﮥ اﻟﻘﺪﻣﺎء ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ و اﻻﺋﻤﮥ اﻟﮑﺒﺎر ﮐﯿﺤﯿﯽ‬‫ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﮥ و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ و ﮐﺎن ﻋﻼﻣﮥ اﻟﻌﺼـﺮ اﮐﺘﺴﯽ ﺑﻪ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﻏﻀﺎرة و ﺑﻬﺠﮥ و ﻧﻀﺎرة و ﮐﺎن‬‫ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺑﻠﯿﻼ ﺧﻄﯿﺮا ﺛﻘﮥ ﺻﺪوﻗﺎ ﻣﺘﺒّﺤﺮا ﺣّﺠﮥ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﺼـﻨﻔﻪ و ﯾﻘﻮﻟﻪ و ﯾﺠﻤﻌﻪ ﺣﺴﻦ اﻟّﻨﻘﻞ و اﻟﺨّﻂ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺸـﮑﻞ و اﻟﻀﺒﻂ ﻗﺎرﯾﺎ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﺼـﯿﺤﺎ و ﮐﺎن ﻓﯽ درﺟـﮥ اﻟﮑﻤﺎل و اﻟﺮﺗﺒﮥ اﻟﻌﻠﯿﺎء ﺧﻠﻘﺎ و ﺧﻠﻘﺎ و ﻫﯿﺌﮥ و ﻣﻨﻈﺮا اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ و ﺧﺘﻢ ﺑﻪ اﻟﺤﻔﺎظ رﺣﻤﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 236‬از ‪597‬‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺪأ ﺑﺴـﻤﺎع اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻗﺪ ﺑﻠﻎ اﺣﺪي ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ ﻣﻦ ﻋﻤﺮه و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت‬‫اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺼﻨﻔﺎت اﻟﻤﻔﯿﺪة ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺘﺒّﺤﺮﯾﻦ و ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﺳﻮي اﻟﺘﺎرﯾﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪296 :‬‬‫ﻟﮑﻔﺎه ﻓﺎﻧﻪ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻃﻼع ﻋﻈﯿﻢ و ﺻـّﻨﻒ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺼـﻨﻒ و ﻓﻀﻠﻪ اﺷﻬﺮ ﻣﻦ ان ﯾﻮﺻﻒ و اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻓﻐﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ وﻟﺪ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ‬‫ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻟﺴّﺖ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﺸـﻬﺮ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺒﻐﺪاد رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﺎل‬‫اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال و ﺳـﻤﻌﺖ اّن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺎن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﻧﻌﺸﻪ ﻻﻧﻪ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﮐﺜﯿﺮا و ﮐﺎن‬‫ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﻟﻌﺠﺐ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﻐﺮب و‬‫ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ واﺣﺪة ﮐﻤﺎ ﺳﯿﺎﺗﯽ ﻓﯽ ﺣﺮف اﻟﯿﺎء ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ذﮐﺮ ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ان اﺑﺎ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻗﺎل ان اﻟﺸﯿﺦ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﮐﺎن ﻗﺪ اﻋﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻗﺒﺮا اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﺎن‬‫ﯾﻤﻀﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ اﺳﺒﻮع ﻣﺮة و ﯾﻨﺎم ﻓﯿﻪ و ﯾﻘﺮأ ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮآن ﮐّﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻣﺎت اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﮐﺎن ﻗﺪ اوﺻﯽ ان ﯾﺪﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸﺮ‬‫اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﺠﺎء اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء و ﺳﺄﻟﻮه ان ﯾـﺪﻓﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﻘﺒﺮ اﻟـﺬي ﮐﺎن اﻋّﺪه ﻟﻨﻔﺴﻪ و ان ﯾﺆﺛﺮه ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ‬‫ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻣﺘﻨﺎﻋﺎ ﺷﺪﯾﺪا و ﻗﺎل ﻣﻮﺿﻊ ﻗﺪ اﻋﺪدﺗﻪ ﻟﻨﻔﺴـﯽ ﻣﻨﺬ ﺳﻨﯿﻦ ﯾﺆﺧﺬ ﻣّﻨﯽ ﻓﻠﻤﺎ رأوا ذﻟﮏ ﺟﺎؤا اﻟﯽ واﻟﺪي اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ ﺳﻌﺪ و ذﮐﺮ و‬‫اﻟﻪ ذﻟـﮏ ﻓﺎﺣﻀـﺮ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء و ﻗﺎل ﻟﻪ اﻧﺎ ﻻ اﻗﻮل ﻟﮏ اﻋﻄﻬﻢ اﻟﻘﺒﺮ و ﻟﮑﻦ اﻗﻮل ﻟﮏ ﻟﻮ اّن ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻻﺣﯿﺎء و اﻧﺖ‬‫اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻌﺪ دوﻧﮏ ﮐﺎن ﯾﺤﺴﻦ ﺑﮏ ان ﺗﻘﻌﺪ اﻋﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺑﻞ ﮐﻨﺖ اﻗﻮم و اﺟﻠﺴﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﮑﺬا ﯾﻨﺒﻐﯽ‬‫ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻗﺎل ﻓﻄﺎب ﻗﻠﺐ اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اذن ﻟﻪ ﻓﯽ دﻓﻨﻪ ﻓﺪﻓﻨﻮه اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺑﺒﺎب ﺣﺮب و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺗﺼّﺪق ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ‬‫دﯾﻨـﺎر ﻓﺮﻗﻬـﺎ ﻋﻠﯽ ارﺑـﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ و اوﺻـﯽ ان ﯾﺘﺼـﺪق ﻋﻨﻪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺜﯿﺎب و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﻋﻘﺐ و ﺻﻨﻒ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺳّﺘﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﺎ و ﮐﺎن اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي اﺣﺪ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و ﻗﯿﻞ اﻧﻪ وﻟﺪ‬‫ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و رؤﯾﺖ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﺑﺖ ﺻﺎﻟﺤﮥ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ و ﮐﺎن ﻗﺪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ‬‫ﻫـﺬا آﺧﺮ ﻣـﺎ ﻧﻘﻠﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﺘـﺎب اﺑﻦ اﻟﻨﺠـﺎر و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ذﻫﺒﯽ در ﺳـﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻻﻣﺎم اﻻوﺣﺪ‬‫اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﻤﻔﺘﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻨﺎﻗـﺪ ﻣﺤـﺪث اﻟﻮﻗﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺧﺎﺗﻤﮥ‬‫اﻟﺤﻔﺎظ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﮐﺎن اﺑﻮه اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺧﻄﯿﺒﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪297 :‬‬‫ﺑﻘﺮﯾﮥ در زﯾﺠﺎن و ﻣّﻤﻦ ﺗﻠﯽ اﻟﻘﺮآن ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻓﺤّﺾ وﻟﺪه اﺣﻤﺪ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴﻤﺎع و اﻟﻔﻘﻪ ﻓﺴﻤﻊ و ﻫﻮ اﺑﻦ اﺣﺪي ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و‬‫ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ ﻟا ﺒﺼـﺮة و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ و اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺛﻠﺚ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻫﻮ ﮐﻬﻞ و اﻟﯽ ﻣﮑﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و‬‫ﮐﺘﺐ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﺗﻘﺪم ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن و ﺑّﺬ اﻻﻗﺮان و ﺟﻤﻊ و ﺻّﻨﻒ و ﺻﺤﺢ و ﻋّﻠﻞ و ﺟﺮح و ﻋّﺪل و اوﺿﺢ و ﺻﺎرا ﺣﻔﻈﺎ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه ﻋﻠﯽ‬‫اﻻﻃﻼـق اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺳـﻤﺎء ﺷـﯿﻮخ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﻟﺮواة ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﺗﻔّﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﺧﯿﺮون ﻧﺎ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻧﻪ وﻟـﺪ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﻪ ‪ 392‬و اول ﻣﺎ ﺳـﻤﻊ ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم ﺳﻨﮥ‬‫ﺛﻠـﺚ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑـﻦ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ ﺗﻔﻘـﻪ اﻟﺨﻄﯿـﺐ و ﻗﺮأ ﺑـﺎﻟﻘﺮاءات و ارﺗﺤـﻞ و ﻗﺮب ﻣـﻦ رﺋﯿﺲ اﻟّﺮؤﺳـﺎء ﻓﻠﻤـﺎ ﻗﺒﺾ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺒﺴﺎﺳـﯿﺮي اﺳـﺘﺘﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﺧﺮج اﻟﯽ ﺻﻮر و ﺑﻬﺎ ﻋﺰ اﻟّﺪوﻟـﮥ اﺟﻮد اﻻﺟﻮاد ﻓﺎﻋﻄﺎه ﻣﺎ ﻻ ﮐﺜﯿﺮا ﻋﻤﻞ ﻧﯿﻔﺎ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﻣﺼـّﻨﻔﺎ و اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ‬‫اﻟﺤﻔﻆ ﺷـّﯿﻌﻪ ﺧﻠﻖ ﻋﻈﯿﻢ و ﺗﺼﺪق ﺑﻤﺎﺋﺘﯽ دﯾﻨﺎر و اوﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ و اﺣﺮق ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻌﺪه ﺑﺨﻤﺴﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺳﺘﺸﺮت اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟﺮﺣﻠـﮥ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻨﺤـﺎس ﺑﻤﺼـﺮ او اﻟﯽ ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر اﻟﯽ اﻻـﺻّﻢ ﻓﻘﺎل اﻧﮏ ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ اﻧﻤﺎ ﺗﺨﺮج اﻟﯽ واﺣـﺪ ان ﻓﺎﺗﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 237‬از ‪597‬‬‫ﺿﺎﻋﺖ رﺣﻠﺘﮏ و ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻔﯿﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ان ﻓﺎﺗﮏ واﺣﺪ ادرﮐﺖ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﻓﺨﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ‬‫ﮐﻨﺖ اذاﮐﺮ أﺑـﺎ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗـﺎﻧﯽ ﺑﺎﻻﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﯿﮑﺘﺒﻬـﺎ ﻋّﻨﯽ و ﯾﻀـﻤﻨﻬﺎ ﺟﻤـﻮﻋﻪ و ﺣـﺪث ﻋّﻨﯽ و اﻧـﺎ اﺳـﻤﻊ و ﻟﻘـﺪ ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﺼﯿﺮﻓﯽ ﻧﺎ اﻻﺻﻢ ﻓﺬﮐﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺄﮐﻮﻻ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ آﺧﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻣّﻤﻦ ﺷﺎﻫﺪﻧﺎه ﻣﻌﺮﻓﮥ و ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﺿـﺒﻄﺎ ﻟﺤﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺗﻔّﻨﻨﺎ‬‫ﻓﯽ ﻋﻠﻠﻪ و اﺳﺎﻧﯿﺪه و ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺼـﺤﯿﺤﻪ و ﻏﺮﯾﺒﻪ و ﻓﺮده و ﻣﻨﮑﺮه و ﻣﻄﺮوﺣﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠﺒﻐﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌﺪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻠﻪ ﺳﺎﻟﺖ اﺑﺎ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺼﻮري ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ اﻟـّﺴ ﻨﺠﺮي اّﯾﻬﻤﺎ اﺣﻔﻆ ﻓﻔّﻀﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺗﻔﻀـﯿﻼ ﺑّﯿﻨﺎ ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ اﻟّﺴﺎﺟﯽ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﺖ ﺑﻐـﺪاد‬‫ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺮداﻧﯽ ﻟﻌﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ اﻧﺒﺄﻧﯽ ﺑﺎﻟﻘﻮﻟﯿﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪298 :‬‬‫ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻧﺎ أﺑﯽ ﻧﺎ اﺧﯽ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﺸـﺒﻪ اﻟﺪار‬‫ﻗﻄﻨﯽ و ﻧﻈﺮاﺋﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﺘﯿﺎن اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻣﺎم ﻫﺬه اﻟـّﺼ ﻨﻌﮥ ﻣﺎ رأﯾﺖ ﻣﺜﻠﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻨﺴﯿﺐ‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﮐﺘﺐ ﻣﻌﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﮐﺘﺎﺑﺎ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﻓﯿﻪ و ﻗـﺪ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻣﺎ ﻋﻨﺪك اﺧﻮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اّﯾﺪه اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﺳّﻠﻤﻪ ﻟﯿﻘﺘﺒﺲ ﻣﻦ ﻋﻠﻮﻣﮏ و ﻫﻮ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣّﻤﻦ ﻟﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﺳﺎﺑﻘﮥ ﺣﺴﻨﮥ و ﻗﺪم ﺛﺎﺑﺖ و ﻗﺪ رﺣﻞ ﻓﯿﻪ و ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ و ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ‬‫ﻟﻢ ﯾﺤﺼﻞ ﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻣﺜﺎﻟﻪ و ﺳـﯿﻈﻬﺮ ﻣﻨﻪ ﻋﻨـﺪ اﻻﺟﺘﻤﺎع ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻣﻊ اﻟﺘﻮرع و اﻟﺤﻔﻆ ﻣﺎ ﯾﺤﺴﻦ ﻟـﺪﯾﮏ ﻣﻮﻗﻌﻪ ﻗﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺷـﯿﺨﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻزﻫﺮي ﻓﯽ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯽ ﻋﺸﺮة و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺘﺐ ﻋﻨﻪ ﺷﯿﺨﻪ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و روي ﻋﻨﻪ و‬‫ﻋﻠﻖ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ و ﮐـﺎن ﯾـﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻠﺖ ﺻـﺪق ﻓﻘﺪ‬‫ﺻّﺮح اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﻔﺎت اﻧﻬﺎ ﺗﻤّﺮ ﮐﻤﺎ ﺟﺎءت ﺑﻼ ﺗﺎوﯾﻞ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺳﻌﺪ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺬﯾﻞ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺛﻘﮥ‬‫ﻣﺘﺤﺮّﯾﺎ ﺣّﺠﮥ ﺣﺴﻦ اﻟﺨﻂ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻀﺒﻂ ﻓﺼﯿﺤﺎ ﺧﺘﻢ ﺑﻪ اﻟﺤﻔﺎظ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم ﺣﺎّﺟﺎ و ﻟﻘﯽ ﺑﺼﻮر اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﻀﺎﻋﯽ و ﻗﺮأ ﻟﺼﺤﯿﺢ ﻓﯽ‬‫ﺧﻤﺴـﮥ اﯾﺎم ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤـﮥ اﻟﻤﺮوزّﯾﮥ و رﺟﻊ اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﺛﻢ ﺧﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﺘﻨﮥ اﻟﺒﺴﺎﺳـﯿﺮي ﻟﺘﺸﻮش اﻟﻮﻗﺖ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺧﻤﺴـﯿﻦ‬‫ﻓﺎﻗﺎم ﺑﻬﺎ اﻟﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﺮج اﻟﯽ ﺻﻮر ﻓﺎﻗﺎم ﺑﻬﺎ و ﮐﺎن ﯾﺰور ﺑﯿﺖ اﻟﻤﻘﺪس و ﯾﻌﻮد اﻟﯽ ﺻﻮر اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ‬‫ﻓﺘﻮّﺟﻪ اﻟﯽ ﻃﺮاﺑﻠﺲ ﺛﻢ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﯽ ﺣﻠﺐ ﺛﻢ اﻟﯽ اﻟﺮﺣﺒـﮥ ﺛﻢ اﻟﯽ ﺑﻐـﺪاد ﻓـﺪﺧﻠﻬﺎ ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠـ ﮥ و ﺣـّﺪث ﺑﺤﻠﺐ و ﻏﯿﺮﻫﺎ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻤﺮو ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ اﻟﻨﺴﻮي ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﺑﺠـﺎﻣﻊ ﺻﻮر ﻋﻨـﺪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﻮي و ﻓﯽ ﮐّﻤﻪ‬‫دﻧﺎﻧﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا اﻟﺬﻫﺐ ﺗﺼـﺮﻓﻪ ﻓﯽ ﻣﻬﻤﺎﺗﮏ ﻓﻘﻄﺐ ﻓﯽ وﺟﻬﻪ و ﻗﺎل ﻻ ﺣﺎﺟﮥ ﻟﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﺎﻧﮏ ﺗﺴـﺘﻘﻠﻪ و ارﺳﻠﻪ ﻣﻦ ﮐّﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺳﺠﺎدة‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎل ﻫﺬه ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر ﻓﻘﺎم اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺧﺠﻼ ﻣﺤّﻤﺮا وﺟﻬﻪ و اﺧﺬ ﺳّﺠﺎدﺗﻪ و رﻣﯽ اﻟﺪﻧﺎﻧﯿﺮ و راح ﻓﻤﺎ اﻧﺴﯽ ﻏّﺮه و ذّل اﻟﻌﻠﻮي و‬‫ﻫﻮ ﯾﻠﺘﻘﻂ اﻟﺪﻧﺎﻧﯿﺮ ﻣﻦ ﺷـﻘﻮق اﻟﺤﺼـﯿﺮ اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮﻧﺎ اﺑﻮ زﮐﺮّﯾﺎ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي اﻟّﻠﻐﻮي ﻗﺎل دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ ﻓﮑﻨﺖ اﻗﺮأ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺤﻠﻘﺘﻪ ﺑﺎﻟﺠﺎﻣﻊ‬‫ﮐﺘﺐ اﻻدب اﻟﻤﺴـﻤﻮﻋﮥ و ﮐﻨﺖ اﺳـﮑﻦ ﻣﻨﺎرة اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﺼـﻌﺪ اﻟّﯽ و ﻗﺎل اﺣﺒﺒﺖ ان ازورك ﻓﯽ ﺑﯿﺘﮏ ﻓﺘﺤﺪﺛﻨﺎ ﺳﺎﻋﮥ ﺛﻢ اﺧﺮج ورﻗﮥ و ﻗﺎل‬‫اﻟﻬﺪﯾﮥ ﻣﺴـﺘﺤّﺒﮥ ﺗﺸﺘﺮي ﺑﻬﺬا ﻗﻼﻣﺎ و ﻧﻬﺾ ﻓﺎذا ﺧﻤﺴﮥ دﻧﺎﻧﯿﺮ ﻣﺼـﺮﯾﮥ ﺛﻢ ﺻـﻌﺪ ﻣﺮة اﺧﺮي و وﺿﻊ ﻧﺤﻮا ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﮐﺎن إذا ﻗﺮأ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ دﻣﺸﻖ ﺳﻤﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺠﺎﻣﻊ و ﮐﺎن ﯾﻘﺮأ ﻣﻌﺮﺑﺎ ﺻﺤﯿﺤﺎ ﻗﺎل اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﺳﺘﮥ ﻋﺸﺮ ﻧﻔﺴﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪299 :‬‬‫ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﻧﺎ ﻋﻨﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻻﻧﺒﺎر ﻗﺮأت ﺑﺨﻂ أﺑﯽ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﺑﻨﻮﺳﯽ ﺳﻤﻊ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﮐﻠﻤﺎ‬‫ذﮐﺮت ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ رﺟﻼ اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯿﻪ اﻗﺎوﯾﻞ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ ﻓﺎﻟﺘﻌﻮﯾﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﺧﺮت و ﺧﺘﻤﺖ ﺑﻪ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺷﺎﻓﻊ ﺧﺮج‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﯽ ﺻﻮر و ﻗﺼﺪﻫﺎ و ﺑﻬﺎ ﻋﺰ اﻟﺪوﻟﮥ اﻟﻤﻮﺻﻮف ﺑﺎﻟﮑﺮم ﻓﺘﻘﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﺎﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ و اﻋﻄﺎه ﻣﺎﻻ ﮐﺜﯿﺮا ﻗﺎل و اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن‬‫و اﻟﻘﯿﺎم ﺑﻌﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﯾﺤﮑﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺧﯿﺮون او ﻏﯿﺮه ان اﻟﺨﻄﯿﺐ ذﮐﺮ اﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﺣّﺞ‬‫ﺷﺮب ﻣﻦ ﻣﺎء زﻣﺰم ﺛﻼث ﺷـﺮﺑﺎت و ﺳﺄل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﻠﺚ ﺣﺎﺟﺎت ان ﯾﺤـﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﺑﻬﺎ و ان ﯾﻤﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و ان‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 238‬از ‪597‬‬‫ﯾﺪﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﻘﻀﯿﺖ ﻟﻪ اﻟﺜﻠﺚ ﻗﺎل ﻏﯿﺚ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﻻﺳﻔﺮاﺋﻨﯽ ﻗﺎل ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻌﻨﺎ ﻓﯽ اﻟﺤّﺞ و ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻢ ﮐﻞ ﯾﻮم‬‫ﺧﺘﻤـﮥ ﻗﺮاءة ﺗﺮﺗﯿﻞ ﺛﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ راﮐﺐ و ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻓﯿﺤﺪﺛﻬﻢ او ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ﻨﺠﯽ‬‫ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﻋـﺪﯾﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻦ دﻣﺸﻖ اﻟﯽ ﺑﻐـﺪاد و ﮐﺎن ﻟﻪ ﮐﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠـﮥ ﺧﺘﻤـﮥ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟا ﻀـﺮ ﯾﺮّﺟﺢ و ﺣﺪث و ﻧﻌﻢ اﻟﺸـﯿﺦ ﮐﺎن و ﻟﻤﺎ ﺣّﺞ ﮐﺎن ﻣﻌﻪ ﺣﻤﻞ ﮐﺘﺐ ﻟﯿﺠﺎور ﻣﻨﻪ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﺳـﻤﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﮑﺸﻤﯿﻬﻨﯽ‬‫ﻓﻘﺮات ﻋﻠﯿﻪ ﺟﻤﯿﻌﻪ ﻓﯽ ﺛﻠﺜـﮥ ﻣﺠـﺎﻟﺲ ﻓﮑـﺎن اﻟﻤﺠﻠﺲ اﻟﺜـﺎﻟﺚ ﻣﻦ اول اﻟﻨﻬـﺎر اﻟﯽ اﻟﻠّﯿﻞ ﻓﻔﺮغ ﻃﻠﻮع اﻟﻔﺠﺮ ﻗﻠﺖ ﻫـﺬه و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺮاءة اﻟﺘﯽ ﻟﻢ‬‫ﺗﺴـﻤﻊ ﻗﻂ ﺑﺎﺳﺮع ﻣﻨﻬﺎ و ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﮐﺬا و ﻣﺎت اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻮﻓﺎﺗﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن رﺋﯿﺲ اﻟﺮؤﺳﺎء‬‫ﺗﻘـﺪم اﻟﯽ اﻟﺨﻄﺒـﺎء و اﻟﻮﻋﺎظ ان ﻻ ﯾﺮووا ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﻌﺮﺿﻮه ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻤﺎ ﺻـّﺤﺤﻪ اوردوه و ﻣﺎ رّده ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮوه و اﻇﻬﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﯿﻬﻮد ﮐﺘﺎﺑﺎ‬‫ادﻋﯽ اﻧﻪ ﮐﺘﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﺳـﻘﺎط اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻦ اﻫﻞ ﺧﯿﺒﺮ و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ذﮐﺮوا ان ﺧﻂ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ ﻓﯿﻪ و ﺣﻤـﻞ اﻟﮑﺘﺎب اﻟﯽ رﺋﯿﺲ اﻟﺮوﺳﺎء ﻓﻌﺮﺿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺘﺎّﻣﻠﻪ و ﻗﺎل ﻫـﺬا ﻣﺰّور ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻫﻮ اﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ و ﻓﺘﺤﺖ ﺧﯿﺒﺮ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺷـﻬﺎدة ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ و ﻣﺎت ﯾﻮم ﺑﻨﯽ ﻗﺮﯾﻈﮥ ﻗﺒﻞ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺴـﻨﺘﯿﻦ ﻓﺎﺳـﺘﺤﺴﻦ ذﻟﮏ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻤﺮو ﯾﻘﻮل ﺣﻀـﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ درس ﺷـﯿﺨﻨﺎ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق ﻓﺮوي اﺑﻮ اﺳﺤﺎق ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﻦ رواﯾﮥ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺴﻘﺎء ﺛﻢ‬‫ﻗـﺎل ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻣـﺎ ﺗﻘﻮل ﻓﯿﻪ ﻓﻘﺎل ان اذﻧﺖ ﻟﯽ ذﮐﺮت ﺣﺎﻟﻪ ﻓﺎﻧﺤﺮف اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق و ﻗﻌـﺪ ﮐﺎﻟّﺘﻠﻤﯿـﺬ و ﺷـﺮع اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺣﻮاﻟﻪ و ﺷـﺮح اﺣﻮاﻟﻪ‬‫ﺷﺮﺣﺎ ﺣﺴـﻨﺎ ﻓﺎﺛﻨﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺎل ﻫﺬا دار ﻗﻄﻨﯽ ﻋﺼﺮﻧﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺮداﻧﯽ ﻧﺎ ﺣﺎﻓﻆ وﻗﺘﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻣﺎ رأﯾﺖ ﻣﺜﻠﻪ و ﻻ اﻇّﻨﻪ‬‫راي ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ و ﻗﺎل اﻟﺴﻠﻔﯽ ﺳﺄﻟﺖ ﺷﺠﺎﻋﺎ اﻟﺬﻫﻠﯽ ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل اﻣﺎم ﻣﺼﻨﻒ ﺣﺎﻓﻆ ﻟﻢ ﯾﺪرك‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪300 :‬‬‫ﻣﺜﻠﻪ و ﻋﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﺆدب ﻗـﺎل ﻗﻠﺖ ﻻـﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻋﻨـﺪ ﻗـﺪوﻣﯽ اﻧﺖ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗـﺎل اﻧﺘﻬﯽ اﻟﺤﻔـﻆ اﻟﯽ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗـﺎل اﺑﻦ‬
‫اﻻﺑﻨﻮﺳـﯽ ﮐﺎن اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻤﺸـﯽ و ﻓﯽ ﯾـﺪه ﺟﺰء ﯾﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﻣﻦ ﺻـّﻨﻒ ﻓﻘـﺪ ﺟﻌﻞ ﻋﻘﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﻖ‬‫ﯾﻌﺮﺿﻪ ﻋﻠﯽ ﻟا ﻨﺎس ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻧﺎ ﻣﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺴـﻼم اﻟﺮﻣﯿﻠﯽ ﻗﺎل ﮐﺎن ﺳـﺒﺐ ﺧﺮوج اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻦ دﻣﺸﻖ اﻟﯽ ﺻﻮر اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻠﻒ‬‫إﻟﯿﻪ ﺻﺒﯽ ﻣﻠﯿﺢ ﻓﺘﮑﻠﻢ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﮐﺎن اﻣﯿﺮ اﻟﺒﻠﺪ راﻓﻀّﯿﺎ ﻣﺘﻌّﺼﺒﺎ ﻓﺒﻠﻐﺘﻪ اﻟﻘّﺼﮥ ﻓﺠﻌﻞ ذﻟﮏ ﺳﺒﺒﺎ اﻟﯽ اﻟﻔﺘﮏ ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻃﺘﻪ‬‫ان ﯾﺎﺧﺬ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺎﻟﻠﯿﻞ ﻓﯿﻘﺘﻠﻪ و ﮐﺎن ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺸـﺮﻃﮥ ﺳـﻨّﯿﺎ ﻓﻘﺼﺪه ﺗﻠﮏ اﻟﻠﯿﻠﮥ ﻓﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﻟﻢ ﯾﻤﮑﻨﻪ ان ﯾﺨﺎﻟﻒ اﻻﻣﺮ ﻓﺎﺧﺬه و ﻗﺎل ﻗﺪ‬‫اﻣﺮت ﻓﯿﮏ ﺑﮑـﺬا و ﮐـﺬا و ﻻ اﺟـﺪ ﻟﮏ ﺣﯿﻠﮥ اﻻ اﻧﯽ اﻋﺒﺮ ﺑﮏ ﻋﻨﺪ دار اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻓﺎذا ﺣﺎذﯾﺖ اﻟﺪار اﻓﻘﺮوا دﺧﻞ ﻓﺎﻧﯽ ﻻ‬‫اﻃﻠﺒـﮏ و ارﺟﻊ اﻟﯽ اﻻـﻣﯿﺮ و اﺧﺒﺮه ﺑﺎﻟﻘـّﺼ ﮥ ﻓﻔﻌﻞ ذﻟﮏ و دﺧﻞ دار اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﻓﺎرﺳﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ان ﯾﺒﻌﺚ ﺑﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﯾﻬﺎ اﻻﻣﯿﺮ‬‫اﻧﺖ ﺗﻌﺮف اﻋﺘﻘﺎدي ﻓﯿﻪ و ﻓﯽ اﻣﺜﺎﻟﻪ و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻗﺘﻠﻪ ﻣﺼـﻠﺤﮥ ﻫـﺬا اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺎﻟﻌﺮاق ان ﻗﺘﻠﺘﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺸـﯿﻌﮥ و ﺧﺮﺑﺖ اﻟﻤﺸﺎﻫﺪ‬‫ﻗﺎل ﻓﻤﺎ ﺗﺮي ﻗﺎل اري ان ﯾﻨﺰح ﻣﻦ ﺑﻠـﺪك ﻓﺎﻣﺮ ﺑﺎﺧﺮاﺟﻪ ﻓﺮاح اﻟﯽ ﺻﻮر و ﺑﻘﯽ ﺑﻬﺎﻣﺪة ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳـﻌﯽ ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺴـﯿﻦ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺪﻣﺴﯿﺴـﯽ اﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﺠﯿﻮش ﻓﻘﺎل ﻫﻮ ﻧﺎﺻﺒﯽ ﯾﺮوي ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ و روي اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻤﻦ ذﮐﺮه‬‫ان اﻟﺨﻄﯿﺐ دﻓﻊ إﻟﯿﻪ ﺟﺰء ﻓﯿﻪ ﺳـﻤﺎع اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﺧـﺬه و ﻗﺼـﺪ دار اﻟﺨﻼﻓﮥ و ﻃﻠﺐ اﻻذن ﻓﯽ ﻗﺮاءﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﺨﻠﯿﻔﮥ ﻫﺬا رﺟﻞ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺴـﻤﺎع ﺣﺎﺟﮥ ﻓﻠﻌﻞ ﻟﻪ ﺣﺎﺟﮥ أراد ان ﯾﺘﻮﺻﻞ إﻟﯿﻬﺎ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺴﺄﻟﻮه ﻣﺎ ﺣﺎﺟﺘﻪ ﻓﻘﺎل ﺣﺎﺟﺘﯽ ان ﯾﺆذن ان اﻣﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ‬‫اﻟﻤﻨﺼﻮر ﻓـﺎذن ﻟﻪ ﻓـﺎﻣﻠﯽ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﺎﻟﺖ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮارث اﻟﺸـﯿﺮازي ﻫﻞ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺘﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ ﻗﺎل ﻻ ﮐﻨﺎ إذا‬‫ﺳﺎﻟﻨﺎه ﻋﻦ ﺷـﯽء اﺟﺎﺑﻨﺎ ﺑﻌﺪ اﯾﺎم و ان اﻟﺤﺤﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻏﻀﺐ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ﺑﺎدرة وﺣﺸﮥ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﺪر ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﻄﯿﻮري اﮐﺜﺮ ﮐﺘﺐ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺳﻮي ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻣﺴﺘﻔﺎدة ﻣﻦ ﮐﺘﺐ اﻟﺼﻮرّي ﮐﺎن اﻟﺼﻮري اﺑﺘﺪأ ﺑﻬﺎ و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ اﺧﺖ ﺑﺼﻮر ﺧﻠﻒ اﺧﻮﻫﺎ‬‫ﻋﻨﺪﻫﺎ اﺛﻨﯽ ﻋﺸـﺮ ﻋﺪﻻ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ ﻓﺤّﺼﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻦ ﮐﺘﺒﻪ اﺷـﯿﺎء و ﮐﺎن اﻟﺼﻮري ﻗﺪ ﻗّﺴﻢ اوﻗﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﻧﯿﻒ و ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺷﯿﺌﺎ ﻗﻠﺖ ﻣﺎ ﻟا ﺨﻄﯿﺐ‬‫ﺑﻤﻔﺘﻘﺮ اﻟﯽ اﻟﺼﻮري ﻫﻮ اﺣﻔﻆ و اوﺳﻊ رﺣﻠـﮥ و ﺣـﺪﯾﺜﺎ و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺨﻼل ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ اﻧﺎ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗﺎل اﻣﺎ اﻟﮑﻼم ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻔﺎت ﻓﺎن ﻣﺎ روي ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻨﻦ اﻟﺼـﺤﺎح ﻣـﺬﻫﺐ اﻟـّﺴ ﻠﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 239‬از ‪597‬‬‫اﺛﺒﺎﺗﻬﺎ و إﺟﺮاؤﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ و ﻧﻔﯽ اﻟﮑﯿﻔّﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪301 :‬‬‫و اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗﺪ ﻧﻔﺎﻫﺎ ﻗﻮم ﻓﺎﺑﻄﻠﻮا ﻣﺎ اﺛﺒﺘﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﻘﻘﻬﺎ ﻗﻮم ﻣﻦ اﻟﻤﺜﺒﺘﯿﻦ ﻓﺨﺮﺟﻮا ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯽ ﺿـﺮب ﻣﻦ اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ و اﻟﺘﮑﯿﯿﻒ و اﻟﻘﺼﺪ‬‫اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﺳـﻠﻮك اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ اﻟﻤﺘﻮﺳـﻄﮥ ﺑﯿﻦ اﻻﻣﺮﯾﻦ و دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻐﺎﻟﯽ ﻓﯿﻪ و اﻟﻤﻘﺼـﺮ ﻋﻨﻪ و اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا ان اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﻟا ﺼﻔﺎت‬‫ﻓﺮع اﻟﮑﻼـم ﻓﯽ اﻟـﺬات و ﯾﺤﺘـﺬي ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺣـﺬوه و ﻣﺜﺎﻟﻪ ﻓﺎذا ﮐﺎن اﻟﻤﻌﻠﻮم ان اﺛﺒﺎت رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ اﺛﺒﺎت وﺟﻮد ﻻ اﺛﺒﺎت ﮐﯿﻔﯿﮥ‬‫ﻓﮑﺬﻟﮏ اﺛﺒﺎت ﺻـﻔﺎﺗﻪ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ اﺛﺒﺎت وﺟﻮد ﻻ اﺛﺒﺎت ﺗﺤﺪﯾﺪ و ﺗﮑﯿﯿﻒ ﻓﺎذا ﻗﻠﻨﺎ ﻟّﻠﻪ ﯾﺪ و ﺳـﻤﻊ و ﺑﺼﺮ ﻓﺎﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﺻﻔﺎت اﺛﺒﺘﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻨﻔﺴﻪ و‬‫ﻻ ﺗﻘﻮل ان ﻣﻌﻨﯽ اﻟﯿـﺪ اﻟﻘﺪرة و ﻻ ان ﻣﻌﻨﯽ اﻟـّﺴ ﻤﻊ و اﻟﺒﺼـﺮ اﻟﻌﻠﻢ و ﻻ ﻧﻘﻮل اﻧﻬﺎ ﺟﻮارح و ﻻ ﻧﺸـّﺒﻬﻬﺎ ﺑﺎﻻﯾﺪي و اﻻﺳـﻤﺎع و اﻻﺑﺼﺎر اﻟﺘﯽ‬‫ﻫﯽ ﺟﻮارح و ادوات ﻟﻠﻔﻌﻞ و ﻧﻘﻮل اﻧﻤﺎ وﺟﺐ اﺛﺒﺎﺗﻬﺎ ﻻن اﻟﺘﻮﻗﯿﻒ ورد ﺑﻬﺎ و وﺟﺐ ﻧﻔﯽ اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟَﯿَْﺲ َﮐِﻤﺜْﻠِِﻪ َﺷْﯽٌء‬‫َو ﻟَْﻢ َﯾُﮑْﻦ ﻟَُﻪ ُﮐُﻔﻮًا َأَﺣٌﺪ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر وﻟﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﻘﺮﯾﮥ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل ﻧﻬﺮ اﻟﻤﻠﮏ و ﮐﺎن اﺑﻮه ﺧﻄﯿﺒﺎ ﺑﺪر زﯾﺠﺎن و ﻧﺸﺄ ﻫﻮ ﺑﺒﻐﺪاد و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮاءات ﺑﺎﻟﺮواﯾﺎت و ﺗﻔّﻘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻄﺒﺮي و ﻋﻠﻖ ﻋﻨﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﻼف اﻟﯽ ان ﻗﺎل و روي ﻋﻨﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺧﯿﺮون و اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻟا ﺰوزﻧﯽ‬‫و ﻣﻔﻠـﺢ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟـﺪوﻣﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻرﻣﻮي و ﻫﻮ آﺧﺮ ﻣﻦ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﻟـّﺴ ﻤﺎع اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﻗﺎل ﻣﮑﯽ‬‫اﻟﺮﻣﯿﻠﯽ ﻣﺮض اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻧﺼﻒ رﻣﻀﺎن اﻟﯽ ان اﺷـﺘﺪ اﻟﺤﺎل ﺑﻪ ﻓﯽ ﻏّﺮة ذي اﻟﺤﺠـﮥ و اوﺻـﯽ اﻟﯽ اﺑﻦ ﺧﯿﺮون و اوﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه و‬‫ﻓﺮق ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ ﻓﯽ وﺟﻮه اﻟﺒﺮ و ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ راﺑﻊ ﺳﺎﻋـﮥ ﻣﻦ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠـﮥ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ ﺛﻢ اﺧﺮج‬‫ﺑﮑﺮة اﻟﺜﻼﺛﺎ و ﻋﺒﺮوا ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟﺠﺎﻧﺐ اﻟﻐﺮﺑّﯽ و ﺣﻀـﺮه اﻟﻘﻀﺎة و اﻻﺷﺮاف و اﻟﺨﻠﻖ و ﺗﻘﺪم ﻓﯽ اﻻﻣﺎﻣﮥ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ و ﮐّﺒﺮه‬‫ارﺑﻌـﺎ و دﻓﻦ ﺑﺠﻨﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﯿﺮون ﻣﺎت ﺿـﺤﻮة اﻻﺛﻨﯿﻦ و دﻓﻦ ﺑﺒﺎب ﺣﺮب و ﺗﺼـﺪق ﺑﻤﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ دﯾﻨﺎر و اوﺻـﯽ‬‫ﺑـﺎن ﯾﺘﺼـّﺪق ﺑﺠﻤﯿـﻊ ﺛﯿـﺎﺑﻪ و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ و اﺧﺮﺟﺖ ﺟﻨـﺎزﺗﻪ ﻣﻦ ﺣﺠﺮة ﺗﻠﯽ اﻟﻨﻈﺎﻣـّﯿ ﮥ و ﺷـّﯿﻌﻪ اﻟﻔﻘﻬـﺎء و اﻟﺨﻠﻖ و ﺣﻤﻠﻮه اﻟﯽ ﺟـﺎﻣﻊ‬‫اﻟﻤﻨﺼﻮر و ﮐﺎن ﺑﯿﻦ ﯾـﺪي اﻟﺠﻨﺎزة ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﯾﻨﺎدون ﻫـﺬا اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﺬب ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﮑﺬب ﻫﺬا اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺧﺘﻢ ﻋﻠﯽ ﻗﺒﺮه ﻋّﺪة ﺧﺘﻤﺎت و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﻮﻓﯿﺎت و رد ﮐﺘﺐ ﺟﻤﺎﻋﮥ ان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ‬‫ﺑﮑﺮ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺳـﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠـﮥ و ﺣﻤـﻞ ﺟﻨـﺎزﺗﻪ اﻻﻣـﺎم اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي و ﮐـﺎن ﺛﻘـﮥ ﺣﺎﻓﻈـﺎ ﻣﺘﻘﻨﺎ ﻣﺘﺤﺮّﯾﺎ ﻣﻨﺼـﻔﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﮐﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻗﺪ اﻋّﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻗﺒﺮا اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﮐﺎن ﯾﻤﻀﯽ إﻟﯿﻪ‬‫ﮐﻞ اﺳﺒﻮع ﻣﺮة و ﯾﻨﺎم ﻓﯿﻪ و ﯾﺘﻠﻮ ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮآن ﮐﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻣﺎت اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﻗﺪ اوﺻﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪302 :‬‬‫ان ﯾﺪﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﻨﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ ﻓﺠﺎء اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﯽ اﺑﻦ زﻫﺮاء و ﺳﺎﻟﻮه ان ﯾﺪﻓﻨﻮا اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻗﺒﺮه و ان ﯾﺆﺛﺮه ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ و ﻗﺎل ﻣﻮﺿﻊ‬‫ﻗﺪ اﻋﺪدﺗﻪ ﻟﻨﻔﺴـﯽ ﯾﺆﺧﺬ ﻣﻨﯽ ﻓﺠﺎءوا اﻟﯽ واﻟﺪي و ذﮐﺮوا ﻟﻪ ذﻟﮏ ﻓﺎﺣﻀﺮ اﺑﻦ زﻫﺮاء و ﻫﻮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻄﺮاﺑﻠﺴﯽ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ‬‫ﻻـ اﻗﻮل ﻟـﮏ اﻋﻄﻬﻢ اﻟﻘﺒﺮ و ﻟﮑﻦ اﻗﻮل ﻟـﮏ ﻟﻮ ان ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻻﺣﯿﺎء و اﻧﺖ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﯿﻘﻌـﺪ دوﻧﮏ أ ﮐﺎن‬‫ﯾﺤﺴﻦ ﺑﮏ ان ﺗﻘﻌـﺪ أﻋﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺑﻞ ﮐﻨﺖ اﺟﻠﺴﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﮑـﺬا ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻗﺎل ﻓﻄﺎب ﻗﻠﺒﻪ ﻓﺎذن ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ‬‫ﺧﯿﺮون ﺟﺎءﻧﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻟﻤﺎ ﻣﺎت اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻧّﻪ راه ﻓﯽ اﻟﻨﻮم ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﮐﯿﻒ ﺣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻧﺎ ﻓﯽ روح و رﯾﺤﺎن و ﺟّﻨـﮥ ﻧﻌﯿﻢ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤّﺬاء راﯾﺖ ﺑﻌﺪ اﻟﻤﻮت ﮐﺎن ﺷﺨﺼﺎ ﻗﺎﺋﻤﺎ ﺑﺨﺪاي ﻓﺎردت ان اﺳﺎﻟﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ‬‫اﺑﺘـﺪاء اﻧﺰل وﺳـﻂ اﻟﺠﻨـﮥ ﺣﯿﺚ ﯾﺘﻌـﺎرف اﻻﺑﺮار رواﻫﺎ اﻟﺒﺮداﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻣﺎت ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻏﯿﺚ اﻻرﻣﻨﺎزي ﻗﺎل ﻣﮑﯽ اﻟّﺮﻣﯿﻠﯽ ﮐﻨﺖ ﻧﺎﺋﻤﺎ‬‫ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻓﺮأﯾﺖ ﮐﺎﻧﺎ اﺟﺘﻤﻌﻨﺎ ﻋﻨﺪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻟﻘﺮاءة اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎدة ﻓﮑﺄّن‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺟﺎﻟﺲ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻦ ﻧﺼﺮ رﺟﻞ ﻟﻢ اﻋﺮﻓﻪ ﻓﺴﺄﻟﺖ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﯿﻞ ﻫﺬا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﺎء ﻟﯿﺴﻤﻊ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﻫﺬه ﺟﻼﻟﮥ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ إذ ﯾﺤﻀﺮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺠﻠﺴﻪ و ﻗﻠﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 240‬از ‪597‬‬‫ﻫـﺬا رّد ﻟﻘﻮل ﻣﻦ ﯾﻌﯿﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ و ﯾـﺬﮐﺮ ان ﻓﯿﻪ ﺗﺤﺎﻣﻼـ ﻋﻠﯽ اﻗﻮام ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺰروق اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟّﺼﺎﻟﺢ‬‫ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒﺼـﺮي ﻗﺎل راﯾﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم و ﻋﻠﯿﻪ ﺛﯿﺎب ﺑﯿﺾ ﺣﺴﺎن و ﻋﻤﺎﻣـﮥ و ﻫﻮ ﻓﺮﺣﺎن ﯾﺘﺒّﺴﻢ ﻓﻼ ادري ﻗﻠﺖ ﻣﺎ ﻓﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑـﮏ او ﻫﻮ ﯾـﺪاﻧﯽ ﻓﻘﺎل ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ او رﺣﻤﻨﯽ و ﮐﻞ ﻣﻦ ﯾﺠﯽء ﻓﻮﻗﻊ ﻟﯽ اﻧﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﻟﺘﻮﺣﯿـﺪ إﻟﯿﻪ ﯾﺮﺣﻤﻪ او ﯾﻐﻔﺮ ﻟﻪ ﻓﺎﺑﺸـﺮوا و ذﻟﮏ ﺑﻌﺪ‬‫وﻓـﺎﺗﻪ ﺑﺎﯾـﺎم ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ ﺗﺤﺎﻣﻠﺖ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺘﯽ ﻣﺎل اﻟﯽ ﻣﺎ ﻣﺎل إﻟﯿﻪ ﻗﻠﺖ ﯾﺘﺎﮐـﺪ ﺑﺎن اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪ ﻏّﺾ ﻣﻦ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻧﺴـﺒﻪ اﻟﯽ اﻧّﻪ ﯾﺘﻌّﺼﺐ ﻋﻠﯽ اﺻﺤﺎﺑﻨﺎ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﯿﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺗﺮك ﺑﻌﺾ اﻟﺤّﻂ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺒﺎر ﻓﻠﻢ ﯾﺮوه ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳﻌﺪ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﺳﺘﮥ و ﺧﻤﺴﻮن ﻣﺼّﻨﻔﺎ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﺰء و ﺳﺘﮥ اﺟﺰاء ﺷﺮف اﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺛﻼﺛﮥ اﺟﺰاء اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺧﻤﺴﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰءا اﻟﮑﻔﺎﯾﮥ ﺛﻠﺜﮥ‬‫ﻋﺸـﺮ ﺟﺰءا اﻟّﺴﺎﺑﻖ و اﻟّﻠﺎﺣﻖ ﻋﺸـﺮة اﺟﺰاء اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰءا ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸﺎﺑﻪ ﺳﺘﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰءا اﻟﻔﺼﻞ ﻟﻠﻮﺻﻞ ﺗﺴﻌﮥ اﺟﺰاء‬‫اﻟﻤﮑﻤﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﻤﻞ ﺳـﺘﮥ اﺟﺰاء ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ ﻣﻦ واﻓﻘﺖ ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺳﻢ اﺑﯿﻪ اﻻﺳـﻤﺎء اﻟﻤﺒﻬﻤﮥ ﻣﺠﻠﺪ اﻟﻤﻮﺿﺢ ارﺑﻌﮥ ﻋﺸـﺮ‬‫ﺟﺰءا ﻣﻦ ﺣـﺪث و ﻧﺴـﯽ ﺟﺰء اﻟﺘﻄﻔﯿـﻞ ﺛﻠﺜـﮥ اﺟﺰاء اﻟﻘﻨﻮت ﺛﻠﺜـﮥ اﺟﺰاء اﻟّﺮواة ﻋﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺳـﺘﮥ اﺟﺰاء اﻟﻔﻘﯿﻪ و اﻟﻤﺘﻔﻘﻪ ﻣﺠﻠـﺪ ﺗﻤﯿﯿﺰ ﻣﺘﺼـﻞ‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻣﺠﻠﺪ اﻟﺨﯿﻞ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻻﻧﺒﺎء ﻋﻦ اﻻﺑﻨﺎء ﺟﺰء اﻟﺮﺣﻠﮥ ﺟﺰء اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺟﺰء اﻟﺒﺨﻼء ﻓﯽ ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء اﻟﻤﻮﺗﻨﻒ ﻓﯽ ﺗﮑﻤﻠﮥ‬‫اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺴﻤﻠﮥ و اﻧﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺎﺗﺤﮥ اﻟﺠﻬﺮ ﺑﺎﻟﺒﺴﻤﻠﮥ ﺟﺰان‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪303 :‬‬‫ﻣﻘﻠﻮب اﻻﺳـﻤﺎء و اﻻﻧﺴﺎب ﻣﺠﻠـﺪ اﻟﯿﻤﯿﻦ ﻣﻊ اﻟﺸﺎﻫﺪ ﺟﺰءا اﺳـﻤﺎء اﻟﻤﺪﻟﺴـﯿﻦ اﻗﺘﻀﺎء اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻌﻤﻞ ﺗﻘﯿﯿﺪ اﻟﻌﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻟﻘﻮل ﻓﯽ اﻟﻨﺠﻮم‬‫ﺟﺰء رواﯾـﮥ ﻟا ـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ ﺗﺎﺑﻌﯽ ﺟﺰء ﺻـﻼة اﻟﺘﺴﺒﯿـﺢ ﺟﺰء ﻣﺴـﻨﺪ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺟﺰء اﻟﻨﻬﯽ ﻋﻦ ﺻﻮم اﻟﺸﮏ إﺟﺎزة اﻟﻤﻌـﺪوم و اﻟﻤﺠﻬﻮل‬‫ﺟﺰء ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﺳـﺘﮥ ﺗﺎﺑﻌّﯿﻮن ﺟﺰء و ﻗﺪ ﺳـﺮد اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر اﺳﻤﺎء ﺗﻮاﻟﯿﻒ اﻟﺨﻄﯿﺐ و زاد اﯾﻀﺎ ﻟﻪ ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺮواة ﻋﻦ ﺷﻌﺒﮥ ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ اﺟﺰاء اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و‬‫اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ارﺑﻌـﮥ و ﻋﺸـﺮون ﺟﺰءا ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻮرة ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء اﻟﻤﺴﻠﺴـﻼت ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻟﺮﺑﺎﻋّﯿﺎت ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﻃﺮق ﻗﺒﺾ اﻟﻌﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ‬‫اﺟﺰاء ﻏﺴﻞ ﻟا ﺠﻤﻌﮥ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻻﺟﺎزة ﻟﻠﻤﺠﻬﻮل اﻧﺸﺪﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺸﺪﻧﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﺮ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﻟّﺴﻠﻔﯽ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﻟّﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﯽ اﻟﻐّﺾ اﻟﺮﻃﯿﺐ‬‫ﺗﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ رﯾﺎﺿﺎ ﻟﻠﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟﻠﺒﯿﺐ‬‫و ﯾﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ‬‫و اّﯾﮥ راﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ ﻋﯿﺶ ﯾﻮازي ﮐﺘﺒﻬﺎ ﺑﻞ أّي ﻃﯿﺐ رواﻫﺎ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﺪون ﻋﻦ اﻟّﺴﻠﻔﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﻣﺴﻠﻢ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ و ﻣﺆّﻣﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻗﺎﻻ اﻧﺎ زﯾـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻘﺰاز اﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﻫﻮازي اﻧﺎ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﻄﯿﺮي اﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺮﻓـﮥ ﻧﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻦ أﺑﯽ زاﺋـﺪة ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﺳﺎﻣﻪ ﺑﻦ زﯾـﺪ ﻋﻦ ﻋﺮاك ﺑﻦ‬‫ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻟﯿﺲ ﻓﯽ اﻟﺨﯿﻞ و اﻟﺮﻗﯿﻖ زﮐﺎة اﻟّﺎ اّن ﻓﯽ اﻟﺮﻗﯿﻖ ﺻﺪﻗﮥ اﻟﻔﻄﺮوﯾﻪ ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻧﺎ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺸﺎﻫﺪ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﻧﺎ أﺑﻮ روق اﻟﻬﺮاﺑﯽ ﻧﺎ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻧﺎ ﻣﻌﺘﻤﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫ﻗﺎل ﮐﺎﻧﺖ أم ﺳـﻠﯿﻢ ﻣﻊ ﻧﺴﻮة ﻣﻦ ﻧﺴﺎء اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺳـﻔﺮ و ﮐﺎن ﺣﺎدﯾﻬﻢ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺤﺸﮥ ﻓﻨﺎداه اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ روﯾﺪا ﯾﺎ ﻟﺤﺸﮥ ﺳﻮﻗﮏ ﺑﺎﻟﻘﻮارﯾﺮ‬‫ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺨﻄﺎب ﺑﻦ اﻟﺠﺮاح اﻟﻤﻘﺮي ﯾﺮﺛﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺎﺑﯿﺎت ﻣﻨﻬﺎ‪:‬‬‫ﻓﺎق اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻮري ﺻﺪﻗﺎ و ﻣﻌﺮﻓﮥ و اﻋﺠﺰ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﺗﺼﻨﯿﻔﻪ اﻟﮑﺘﺒﺎ‬‫ﺣﻤﯽ اﻟﺸﺮﯾﻌﮥ ﻣﻦ ﻏﺎو ﯾﺪﻧّﺴﻬﺎ ﺑﻮﺻﻔﻪ و ﻧﻔﯽ اﻟﺘﺪﻟﯿﺲ و اﻟﮑﺬﺑﺎ‬‫ﺣﻼ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻐﺪاد ﻓﺎودﻋﻬﺎ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻣﺨﻠﺼﺎ ﻟّﻠﻪ ﻣﺤﺘﺴﺒﺎ‬‫و ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻨﺎس ﺑﺎﻟﻘﺴﻄﺎس ﻣﻨﺤﺮﻓﺎ ﻋﻦ اﻟﻬﻮي و ازال اﻟﺸﮏ و اﻟّﺮﯾﺒﺎ‬‫ﺳﻘﯽ ﺛﺮاك ﺑا ﺎ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ ﻇﻤﺄ ﺟﻮن رﮐﺎم ﺗﺴّﺢ اﻟﻮاﮐﻒ اﻟﺸﺮﺑﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 241‬از ‪597‬‬‫و ﻧﻠﺖ ﻓﻮزا و رﺿﻮاﻧﺎ و ﻣﻐﻔﺮة إذا ﺗﺤّﻘﻖ وﻋﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﻗﺘﺮﺑﺎ‬‫ﯾﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﺖ ﻣﻀﻄﺠﻌﺎ و ﺑﺎء ﺷﺎﻧﯿﮏ ﺑﺎﻻوزار ﻣﺤﺘﻘﺒﺎ‬‫و ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻧﻈﻢ ﺟﯿﺪ ﻓﺮوي اﻟﻤﻨﺎزل ﺑﻦ اﻟﻄﯿﻮري ﻋﻨﻪ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﺗﻐﯿﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﺳﻮي ﻗﻤﺮ ﺣﺴﺒﯽ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻖ ﻃّﺮا ذﻟﮏ اﻟﻘﻤﺮ‬‫ﻣﺨﻠّﺪ ﻓﯽ ﻓﻮادي ﻗﺪ ﺗﻤﻠّﮑﻪ و ﺣﺎز روﺣﯽ ﻓﻤﺎ ﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻣﺼﻄﺒﺮ‬‫و اﻟﺸﻤﺲ اﻗﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﺗﻨﺎوﻟﻬﺎ و ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺤّﻆ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻮري ﻧﻈﺮ‬‫وددت ﺗﻘﺒﯿﻠﻪ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﺴﮥ ﻓﺼﺎر ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮي ﻓﯽ ﺧّﺪه اﺛﺮ‬‫و ﮐﻢ ﺣﻠﯿﻢ راه ﻇّﻨﻪ ﻣﻠﮑﺎ و ردد اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ ﺑﺸﺮ‬‫ﻗﺎل ﻏﯿﺚ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪304 :‬‬‫ان ﮐﻨﺖ ﺗﺒﻐﯽ اﻟﺮﺷﺎد ﻣﺤﻀﺎ ﻻﻣﺮ دﻧﯿﺎك و اﻟﻤﻌﺎد‬‫ﻓﺨﺎﻟﻒ اﻟﻨﻔﺲ ﻓﯽ ﻫﻮاﻫﺎ اّن اﻟﻬﻮي ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻔﺴﺎد‬‫اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻨﺴﯿﺐ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﻻ ﺗﻐﺒﻄﻦ اﺧﺎ اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﻟﺰﺧﺮﻓﻬﺎ و ﻻ ﻟّﻠّﺬة وﻗﺖ ﻋﺠﻠﺖ ﻓﺮﺣﺎ‬‫ﻓﺎﻟﺪﻫﺮ اﺳﺮع ﺷﯽء ﻓﯽ ﺗﻘّﻠﺒﻪ و ﻓﻌﻠﻪ ﺑّﯿﻦ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﻗﺪ وﺿﺤﺎ‬‫ﮐﻢ ﺷﺎرب ﻋﺴﻼ ﻓﯿﻪ ﻣﻨﯿﺘﻪ و ﮐﻢ ﺗﻘﻠﺪ ﺳﯿﻔﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ذﺑﺤﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻻﻣﺎم ﻣﺤـﺪث اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﮐﺎن واﻟﺪه ﺧﻄﯿﺐ ﻗﺮﯾﮥ در زﯾﺠﺎن ﻣﻦ ﺳﻮاد اﻟﻌﺮاق ﻣﻤﻦ ﺳﻤﻊ‬‫و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻓﺤﺮض وﻟـﺪه ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا و اﺳـﻤﻌﻪ ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻐﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﺛﻢ اﻟﻬﻢ ﻃﻠﺐ ﻫـﺬا اﻟﺸﺄن و رﺣﻞ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ‬‫اﻻﻗﺎﻟﯿﻢ و ﺑﺮع و ﺻـّﻨﻒ و ﺟﻤﻊ و ﺳﺎرت ﺑﺘﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﺮﮐﺒﺎن و ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﻋﺎﻣﮥ ﻓﻨﻮن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ اﺳـﻤﺎء ﺷـﯿﻮخ اﻟﺨﻄﯿﺐ و‬‫اﻟّﺮواة ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﺗﻔﻘﻪ ﺑﺎﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و ﺑﺎﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄّﯿﺐ و ﻗﺎل اول ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫اﺳﺘﺸـﺮت اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻟﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﺤﺎس ﺑﻤﺼـﺮ و اﺧﺮج اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻘﺎل ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ اﻧﻤﺎ ﺗﺨﺮج اﻟﯽ رﺟﻞ‬‫واﺣﺪ ﻓﺎن ﻓﺎﺗﮏ ﺿﺎﻋﺖ رﺣﻠﺘﮏ و ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻔﯿﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻓﺨﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﮐﻨﺖ ﮐﺜﯿﺮا اذاﮐﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﺑﺎﻻﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻓﯿﮑﺘﺒﻬـﺎ ﻋﻨﯽ و ﯾﻀـﻤﻨﻬﺎ ﺟﻤـﺎﻋﺖ و ﺣـّﺪث ﻋﻨﯽ و اﻧـﺎ اﺳـﻤﻊ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ آﺧﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻣّﻤﻦ ﺷﺎﻫـﺪﻧﺎه ﻣﻌﺮﻓـﮥ و‬‫ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﺿـﺒﻄﺎ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺗﻔﺘﯿﺸﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻠﻪ و اﺳﺎﻧﯿﺪه و ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺼﺤﯿﺤﻪ و ﻏﺮﯾﺒﻪ و ﻓﺮده و ﻣﻨﮑﺮه و‬‫ﻣﻄﺮوﺣﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠﺒﻐـﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌـﺪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻠﻪ و ﺳـﺄﻟﺖ اﻟﺼـﻮري ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﺑـﻮ ﻧﺼـﺮ اﻟﺴـﻨﺠﺮي ﻓﻔـّﻀ ﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ و‬‫ﺗﻔﻀـﯿﻼ ﺑّﯿﻨﺎ و ﻗﺎل ﻣﺆﺗﻤﻦ اﻟّﺴﺎﺟﯽ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﺖ ﺑﻐﺪاد ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺮداﻧﯽ ﻟﻌﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴـﻪ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﺸـﺒﻪ ﺑﺎﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻧﻈﺮاﺋﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﮐﺎن‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺛﻘﮥ ﻣﺘﺤﺮّﯾﺎ ﺣﺴﻦ اﻟﺨﻂ ﮐﺜﯿﺮ اﻟـّﻀ ﺒﻂ ﻓﺼﯿﺤﺎ ﺧﺘﻢ ﺑﻪ اﻟﺤﻔﺎظ ﻗﺎل و ﻗﺮأ ﺑﻤﮑﮥ ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ اﯾﺎم و‬‫ﺧﺮج ﻣﻦ ﺑﻐـﺪاد ﺑﻌﺪ ﻓﺘﻨﮥ اﻟﺒﺴﺎﺳـﯿﺮي ﻟﺘﺸﻮش اﻟﺤﺎل اﻟﯽ اﻟﺸﺎم ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻤﺮو ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻨﺴﻮي‬‫ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﺑﺠﺎﻣﻊ ﺻﻮر ﻋﻨـﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠﻮي و ﻓﯽ ﮐّﻤﻪ دﻧﺎﻧﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا اﻟﺬﻫﺐ ﺗﺼـﺮﻓﻪ ﻓﯽ ﻣﻬّﻤﺎﺗﮏ ﻓﻘّﻄﺐ و ﻗﺎل ﻻ ﺣﺎﺟﮥ‬‫ﻟﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﺎﻧﮏ ﺗﺴـﺘﻘّﻠﻪ و ﻧﻔﺾ ﮐّﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺳّﺠﺎدة اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎل ﻫﯽ ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر ﻓﺨﺠﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎم و اﺧﺬ ﺳّﺠﺎدﺗﻪ و راح ﻓﻤﺎ‬‫اﻧﺴﯽ ﻋﺰ ﺧﺮوﺟﻪ و ذّل اﻟﻌﻠﻮي و ﻫﻮ ﯾﺠﻤﻊ اﻟّﺪﻧﺎﻧﯿﺮ ﻗﺎل اﺑﻮ زﮐﺮّﯾﺎ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي ﮐﻨﺖ اﻗﺮأ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺤﻠﻘﺘﻪ ﺑﺠﺎﻣﻊ دﻣﺸﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 242‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪305 :‬‬‫ﮐﺘﺐ اﻻدب اﻟﻤﺴـﻤﻮﻋﮥ ﻟﻪ و ﮐﻨﺖ اﺳـﮑﻦ ﻣﻨﺎرة اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻓﺼـﻌﺪ اﻟّﯽ و ﻗﺎل اﺣﺒﺒﺖ ان أزورك ﻓﺤـﺪﺛﻨﺎ ﺳﺎﻋﮥ ﺛﻢ اﺧﺮج ورﻗﮥ و ﻗﺎل اﻟﻬﺪﯾﮥ‬‫ﻣﺴـﺘﺤّﺒﮥ اﺷﺘﺮ ﺑﻬـﺬه اﻗﻼﻣﺎ ﻓﺎذا ﺧﻤﺴـﮥ دﻧﺎﻧﯿﺮ ﺛﻢ ﺻـﻌﺪ ﻧﻮﺑـﮥ اﺧﺮي و وﺿﻊ ﻧﺤﻮا ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﮐﺎن إذا ﻗﺮأ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﺴـﻤﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﯽ آﺧﺮ‬‫اﻟﺠﺎﻣﻊ ﮐﺎن ﯾﻘﺮأ ﻣﻌﺮﺑﺎ ﺻـﺤﯿﺤﺎ ﻗﺎل اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﺳﺘﮥ ﻋﺸﺮ ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﻪ ﺳﻤﻌﻮا ﻣﻨﻪ ﺑﺒﻐﺪاد ﺳﻮي ﻧﺼﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺼﯿﺼﯽ ﻓﺴﻤﺎﻋﻪ ﻣﻨﻪ‬‫ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﺳﻮي ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺴـﻤﺎﻋﻪ ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻻﻧﺒﺎر اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻵﺑﻨﻮﺳﯽ ﺳﻤﻌﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﮐﻞ ﻣﻦ ذﮐﺮت ﻓﯿﻪ اﻗﺎوﯾﻞ اﻟﻨﺎس‬‫ﻣﻦ ﺟﺮح و ﺗﻌـﺪﯾﻞ ﻓﺎﻟﺘﻌﻮﯾﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اّﺧﺮت ﻗﺎل اﺑﻦ ﺷﺎﻓﻊ ﺧﺮج اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺼـﺪ ﺻﻮر و ﺑﻬﺎ ﻋّﺰ اﻟّﺪوﻟﮥ و اﺣﺪ اﻻﺟﻮاد و ﺗﻘّﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﺎﻧﺘﻔﻊ‬‫ﺑﻪ و اﻋﻄﺎه ﻣﺎﻻ ﮐﺜﯿﺮا اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ‬‫ﺑﻦ ﺧﯿﺮون او ﻏﯿﺮه اّن اﻟﺨﻄﯿﺐ ذﮐﺮ اﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﺣـّﺞ ﺷـﺮب ﻣﻦ ﻣﺎء زﻣﺰم ﺛﻠﺚ ﺷـﺮﺑﺎت و ﺳﺄل اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻠﺚ ﺣﺎﺟﺎت اﺧﺬا ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺎء زﻣﺰم ﻟﻤﺎ‬‫ﺷﺮب ﻟﻪ ﻓﺎﻟﺤﺎﺟـﮥ اﻻوﻟﯽ ان ﯾﺤـﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﺑﻬﺎ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ان ﯾﻤﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ان ﯾﺪﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﻘﻀـﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻏﯿﺚ اﻻرﻣﻨﺎزي ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ ﻗﺎل ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻌﻨﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺞ ﻓﮑﺎن ﯾﺨﺘﻢ ﮐﻞ ﯾﻮم ﻗﺮﯾﺐ اﻟﻐﯿﺎب ﻗﺮاءة ﺗﺮﺗﯿﻞ‬‫ﺛﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻨﺎس و ﻫﻮ راﮐﺐ ﻓﯿﻘﻮﻟﻮن ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻓﯿﺤـﺪث و ﻗﺎل ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺤﺴﻦ اﻟﺴـﻨﺠﯽ ﻋﺎدﻟﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻦ دﻣﺸﻖ اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﻓﮑﺎن ﻟﻪ‬‫ﻓﯽ ﮐّﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠﮥ ﺧﺘﻤﮥ ﻗﺎل اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻟﻪ ﺳـﺘﮥ و ﺧﻤﺴﻮن ﻣﺼﻨﻔﺎ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﻔﺎﯾﮥ اﻟّﺴﺎﺑﻖ و اﻟّﻠﺎﺣﻖ ﺷﺮف أﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺠﻠﺪ‬‫اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق ﻣﺠﻠـﺪ ﮐﺒﯿﺮ ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸـﺎﺑﻪ ﻣﺠﻠـﺪ ﮐﺒﯿﺮ ﺗـﺎﻟﯽ اﻟﺘﻠﺨﯿﺺ ﻓﯽ اﺟﺰاء اﻟﻔﺼـﻞ ﻟﻠﻮﺻﻞ ﻣﺠﻠـﺪ اﻟﻤﮑﻤﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﻤﻞ ﻣﺠﻠﺪ‬‫اﻟﻤﻮﺿـﺢ ﻣﺠﻠـﺪ اﻟﺘﻄﻔﯿـﻞ اﻟﻨﺠﻼء ﻣﺠﯿﻠـﺪ اﻟﻔﻨﻮن ﻣﺠﯿﻠـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺴـﻤﻠﮥ و اﻧّﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺎﺗﺤـﮥ ﺟﺰء اﻟﺠﻬﺮ ﺑﻬﺎ ﺟﺰان ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ‬‫اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ ﻣﺠﻠـﺪ ﻣﻦ واﻓﻘﺖ ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺳﻢ اﺑﯿﻪ ﺛﻠﺜـﮥ اﺟﺰاء ﻣﻦ ﺣـﺪث و ﻧﺴـﯽ ﺟﺰء اﻟﺤﯿﻞ ﺛﻠﺜـﮥ اﺟﺰاء اﻻﺳـﻤﺎء اﻟﻤﺒﻬﻤـﮥ ﺟﺰء رواﯾـﮥ اﻻﺑﻨﺎء ﻋﻦ‬‫آﺑﺎﺋﻬﻢ ﺟﺰء اﻟﻤﻮﺗﻒ ﻟﺘﮑﻤﻠـﮥ اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ اﻟﺮﺣﻠﮥ ﺟﺰء اﻗﺘﻀﺎء اﻟﻌﻠﻢ ﺟﺰء اﻻﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺟﺰء ﻣﺒﻬﻢ اﻟﻤﺮاﺳـﯿﻞ ﻣﺠﻠﺪ ﻣﻘﻠﻮب‬‫اﻻﺳﻤﺎء ﻣﺠﻠﺪ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﺸﺎﻫﺪ و ﯾﻤﯿﻦ ﺟﺰء اﺳﻤﺎء اﻟﻤﺪﻟّﺴﯿﻦ ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء ﺗﻘﯿﯿﺪ اﻟﻌﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻟﻘﻮل ﻓﯽ اﻟﻨﺠﻮم ﺟﺰء ﻣﺎ روي اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ‬‫اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ ﺟﺰء ﺻـﻼة اﻟﺘﺴﺒﯿﺢ ﺟﺰء ﺻﻮم ﯾﻮم اﻟﺸﮏ ﺟﺰء ﻗﻠﺖ و ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺮواة ﻋﻦ ﺷـﻌﺒﮥ اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ﻣﺠﻠﺪ ﮐﺒﯿﺮ ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺳﻮﻗـﮥ ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء اﻟﻤﺴﻠﺴـﻼت ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء اﻟﺮﺑﺎﻋّﯿﺎت ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﻃﺮق ﻗﺒﺾ اﻟﻌﻠﻢ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﻏﺴﻞ اﻟﺠﻤﻌﮥ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ اﻧﺸﺪﻧﯽ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﯿﻮﻧﯿﻨﯽ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﻟّﺴﻠﻔﯽ ﻟﻨﻔﺴﻪ و ﻗﺪ رواه اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺬﯾﻞ ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﺪون ﻋﻦ اﻟّﺴﻠﻔﯽ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﻟّﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﺎ اﻟﻐّﺾ اﻟﺮﻃﯿﺐ‬‫ﯾﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ رﯾﺎﺿﺎ ﻟﻠﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟﻠﺒﯿﺐ‬‫و ﯾﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪306 :‬‬‫ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ ﻓﺎّﯾﮥ راﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ ﻋﯿﺶ‬‫ﺗﻮازي ﮐﺘﺒﻬﺎ ﺑﻞ أي ﻃﯿﺐ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻣﺎت ﻫﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻮﻓﺎة اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺪ ﮐﺎن رﺋﯿﺲ اﻟّﺮؤﺳﺎء ﺗﻘﺪم اﻟﯽ اﻟﻮّﻋﺎظ و ﻟا ﺨّﻄﺎب‬‫ان ﻻ ﯾﺮووا ﺣﺪﯾﺜﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﻌﺮﺿﻮه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻇﻬﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﯿﻬﻮد ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺑﺎﺳـﻘﺎط اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻦ اﻟﺨﯿﺎﺑﺮة و ﻓﯿﻪ‬‫ﺷﻬﺎدة اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻓﻌﺮﺿﻪ اﻟﻮزﯾﺮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﻣﺰور ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﻠﺖ ﻫﺬا ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﻫﻮ اﺳﻠﻢ ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ ﺑﻌﺪ ﺧﯿﺒﺮ‬‫و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ و ﻣﺎت ﻗﺒﻞ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺴﻨﺘﯿﻦ ﻗﺎل ﺷﺠﺎع اﻟﺬﻫﻠﯽ و اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻣﺎم ﻣﺼّﻨﻒ ﺣﺎﻓﻆ ﻟﻢ ﯾﺪرك ﻣﺜﻠﻪ ﻗﺎل ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﺆدب‬‫ﻗﻠﺖ ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻋﻨـﺪ ﻟﻘـﺎﺋﯽ ﻟﻪ اﻧﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻧﺘﻬﯽ اﻟﺤﻔﻆ اﻟﯽ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻻﺑﻨﻮﺳـﯽ ﮐﺎن‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻤﺸـﯽ و ﻓﯽ ﯾـﺪه ﺟﺰء ﯾﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻗﯿﻞ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﻣﻦ ﺻـّﻨﻒ ﻓﻘﺪ ﺟﻌﻞ ﻋﻘﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﻖ ﯾﻌﺮﺿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺎس ﻗﺎل ﺑا ﻦ ﻃﺎﻫﺮ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺜﻮر ﻧـﺎ ﻣﮑﯽ اﻟﺮﻣﻠﯽ ﻗﺎل ﮐﺎن ﺳـﺒﺐ ﺧﺮوج اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻦ دﻣﺸﻖ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻠﻒ إﻟﯿﻪ ﺻﺒّﯽ ﻣﻠﯿـﺢ ﻓﺘﮑّﻠﻢ اﻟّﻨﺎس ﻓﯿﻪ و ﮐﺎن اﻣﯿﺮ اﻟﺒﻠﺪ‬‫راﻓﻀـّﯿﺎ ﻣﺘﻌـّﺼ ﺒﺎ ﻓﺠﻌﻞ ذﻟﮏ ﺳـﺒﺒﺎ ﻟﻠﻔﺘﮏ ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺎﻣﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻃﺘﻪ ان ﯾﺎﺧﺬ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﺎﻟّﻠﯿﻞ و ﯾﻘﺘﻠﻪ و ﮐﺎن ﺳﻨّﯿﺎ ﻓﻘﺼﺪه ﺗﻠﮏ اﻟّﻠﯿﻠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 243‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻓﺎﺧﺬه و ﻗﺎل ﻟﻪ ﺑﻤﺎ اﻣﺮ ﺑﻪ و ﻗﺎل ﻻ اﺟﺪ ﻟﮏ ﺣﯿﻠﮥ اﻟّﺎ اﻧﮏ ﺗﻔّﺮ ﻣّﻨﺎ و ﺗﻬﺠﻢ دار اﻟﺸﺮﯾﻒ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌﻠﻮّي ﻓﺎﻧﺎ ﻻ اﻃﻠﺒﮏ‬‫و ارﺟﻊ اﻟﯽ اﻻـﻣﯿﺮ ﻓـﺎﺧﺒﺮه ﻓﻔﻌـﻞ ذﻟﮏ ﻓﺎرﺳﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ان ﯾﺒﻌﺚ ﺑﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اّﯾﻬﺎ اﻻﻣﯿﺮ اﻧﺖ ﺗﻌﺮف اﻋﺘﻘﺎدي ﻓﯿﻪ و ﻓﯽ اﻣﺜﺎﻟﻪ و‬‫ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﻗﺘﻠﻪ ﻣﺼـﻠﺤﮥ و ﻫﻮ ﻣﺸـﻬﻮر ﺑﺎﻟﻌﺮاق ان ﻗﺘﻠﺘﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺸـﯿﻌﮥ و ﺧﺮﺑﺖ اﻟﻤﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎل ﻓﻤﺎ ذا ﺗﺮي ﻗﺎل اري ان ﺗﺨﺮﺟﻪ ﻣﻦ‬‫ﺑﻠﺪك ﻓﺎﻣﺮ ﺑﺎﺧﺮاﺟﻪ ﻓﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﺻﻮر و اﻗﺎم ﺑﻬﺎ ﻣّﺪة و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺧﺮج ﻣﻦ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻓﻘﺼﺪ ﺻﻮر و‬‫ﮐـﺎن ﯾﺰور ﺑﻬـﺎ أﯾﺎﻣﺎ و ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ اﻟّﺴﺎﺟﯽ ﺗﺤﺎﻣﻠﺖ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺘﯽ ﻣﺎل اﻟﯽ ﻣﺎ ﻣﺎل إﻟﯿﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳـﻌﯽ ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ‬‫ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﺪﻣﺴﯿﺴـﯽ اﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﺠﯿﻮش و ﻗﺎل ﻫﻮ ﻧﺎﺻﺒﯽ ﯾﺮوي ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻟﻌﺒﺎس ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ دﻣﺸﻖ و ﻗﯿﻞ ان اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗـﺪم ﺑﻐﺪاد و‬‫ﻇﻔﺮ ﺑﺠﺰء ﻓﯿﻪ ﺳـﻤﺎع اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﺗﯽ دار اﻟﺨﻼﻓﮥ ﯾﺴﺘﺎذن ﻓﯽ ﻗﺮاءة اﻟﺠﺰء ﻓﻘﺎل اﻟﺨﻠﯿﻔﮥ ﻫﺬا رﺟﻞ ﮐﺒﯿﺮ و ﻟﯿﺲ ﻏﺮﺿﻪ اﻟﺴﻤﺎع ﻓﺎﻧﻈﺮوا‬‫ﻫـﻞ ﻟﻪ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺴـﺄﻟﻮه ﻣﺎ ﺣﺎﮐﯿﺘﻪ ﻗﺎل ان ﯾﺆذن اﻟﯽ ان اﻣﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و ذﮐﺮ اﻟﻘﺼـﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﺄﻟﺖ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮارث‬‫اﻟﺸـﯿﺮازي ﻫﻞ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺘﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ ﻗﺎل ﻻ ﮐّﻨﺎ إذا ﺳﺄﻟﻨﺎ ﻋﻦ ﺷـﯽء اﺟﺎﺑﻨﺎ ﺑﻌـﺪ اﯾﺎم و ان اﻟﺤﺤﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻏﻀﺐ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ﺑﺎدرة‬‫وﺣﺸـﮥ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺨﻼـل اﻧـﺎ ﺟﻌﻔﺮ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗﺎل اّﻣﺎ‬‫اﻟﮑﻼم ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻔﺎت ﻓﺎن ﻣﺎ روي ﻣﻨﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﺴـﻨﻦ اﻟّﺼﺤﺎح ﻣﺬﻫﺐ اﻟّﺴﻠﻒ اﺛﺒﺎﺗﻬﺎ و اﺟﺮاؤﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ و ﻧﻔﯽ اﻟﮑﯿﻔﯿﮥ و اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ ﻋﻨﻬﺎ و‬‫ﻗ ﺪ ﻧ ﻘﺎﻫﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪307 :‬‬‫ﻗﻮم ﻓﺎﺑﻄﻠﻮا ﻣﺎ اﺛﺒﺘﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﻘﻘﻬﺎ ﻗﻮم ﻣﻦ اﻟﻤﺜﺒﺘﯿﻦ ﻓﺨﺮﺟﻮا ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯽ ﺿـﺮب ﻣﻦ اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ و اﻟﺘﮑﯿﯿﻒ و اﻟﻔﺼﻞ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﺳـﻠﻮك اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ‬‫اﻟﻤﺘﻮﺳﻄﮥ ﺑﯿﻦ اﻻﻣﺮﯾﻦ و دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﯿﻦ اﻟﻐﺎﻟﯽ ﻓﯿﻪ و اﻟﻤﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ و اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا ان اﻟﮑﻼم ﻓﯽ اﻟّﺼﻔﺎت ﻓﺮع اﻟﮑﻼم ﻓﯽ اﻟﺬات و ﯾﺤﺘﺬي‬‫ﻓﯽ ذﻟـﮏ ﺣـﺬوه و ﻣﺜـﺎﻟﻪ ﻓﺎذا ﮐﺎن ﻣﻌﻠﻮﻣﺎ ان اﺛﺒﺎت رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ اﺛﺒﺎت وﺟﻮد ﻻ اﺛﺒﺎت ﮐﯿﻔﯿـﮥ و ﮐـﺬﻟﮏ اﺛﺒﺎت ﺻـﻔﺎﺗﻪ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ‬‫اﺛﺒﺎت ﺗﺤﺪﯾـﺪ و ﺗﮑﯿﯿﻒ ﻓﺎذا ﻗﻠﻨﺎ ﻟﻠّﻪ ﯾـﺪ و ﺳـﻤﻊ و ﺑﺼـﺮ ﻓﺎﻧﻤﺎ ﻫﯽ ﺻـﻔﺎت اﺛﺒﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻨﻔﺴﻪ و ﻻ ﻧﻘﻮل ان ﻣﻌﻨﯽ اﻟﯿـﺪ اﻟﻘﺪرة و ﻻ ان‬‫ﻣﻌﻨﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎع و اﻟﺒﺼـﺮ اﻟﻌﻠﻢ و ﻻ ﻧﻘﻮل اﻧﻬﺎ ﺟﻮارح و ﻻ ﻧﺸـّﺒﻬﻬﺎ ﺑﺎﻻﯾـﺪي و اﻻﺳـﻤﺎع و اﻻﺑﺼﺎر اﻟﺘﯽ ﻫﯽ ﺟﻮارح و ادوات اﻟﻔﻌﻞ و ﻧﻘﻮل‬‫اﻧﻤﺎ وﺟﺐ اﺛﺒﺎﺗﻬﺎ ﻻن اﻟﺘﻮﻗﯿﻒ ورد ﺑﻬﺎ و وﺟﺐ ﻧﻔﯽ اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟَﯿَْﺲ َﮐِﻤﺜْﻠِِﻪ َﺷْﯽٌء‬‫َو ﻟَْﻢ َﯾُﮑْﻦ ﻟَُﻪ ُﮐُﻔﻮًا َأَﺣٌﺪ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻧﺸﺄ ﺑﺒﻐﺪاد و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن ﺑﺎﻟﺮواﯾﺎت و ﻋﻠﻖ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﻼف و آﺧﺮ ﻣﻦ ﺣﺪث ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻟﺴﻤﺎع ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ اﻻرﻣﻮي اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻗﻠﺖ و آﺧﺮ ﻣﻦ ﺣـﺪث ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟـﺬي اﻧﻔﺮدت ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻋﺠﯿﺒـﮥ ﺑﻨﺖ اﻟﺒﺎﻗﺪاري ﺛﻢ‬‫ﻃﻌﻦ اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ ﻧﻘﻞ إﺟﺎزة اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻤﺴﻌﻮد ﻓﺘﻮرع اﻟﺮﺟﻞ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﻣﯿﺮ ﮐﺘﺐ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﯽ اﻟﻘﺎﺋﻢ‬‫اﻧﯽ إذا ﻣﺖ ﯾﮑﻮن ﻣﺎ ﻟﯽ ﻟﺒﯿﺖ اﻟﻤﺎل ﻓﻠﯿﺄذن ﻟﯽ ﺣﺘﯽ اﻓّﺮﻗﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺷـﺌﺖ ﻓﺎذن ﻟﻪ ﻓﻔﺮﻗﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ ﺣﺪﺛﺘﻨﯽ اﻣﯽ ان‬‫أﺑﯽ ﺣـﺪﺛﻬﺎ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ﯾﻮﻣﺎ ﯾﺎ ﺳـﯿﺪي ان اﺑﻦ ﺧﯿﺮون ﻟﻢ ﯾﻌﻄﻨﯽ ﻣﻦ اﻟـﺬﻫﺐ ﺷـﯿﺌﺎ اﻟّﺬي اﻣﺮﺗﻪ ان ﯾﻔﺮﻗﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺮﻓﻊ اﻟﺨﻄﯿﺐ راﺳﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺨـّﺪة و ﻗﺎل ﺧـﺬ ﻫﺬه ﺑﺎرك اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮏ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﮑﺎن ﻓﯿﻬﺎ ارﺑﻌﻮن دﯾﻨﺎرا ﻗﺎل ﻣﮑﯽ اﻟﺮﻣﯿﻠﯽ‬‫ﻣﺮض اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ ﻓﯽ ﻧﺼﻔﻪ اﻟﯽ ان اﺷﺘّﺪ ﺑﻪ اﻟﺤﺎل ﻓﯽ اول ذي اﻟﺤﺠﮥ و ﻣﺎت ﯾﻮم ﺳﺎﺑﻌﻪ و اوﺻﯽ اﻟﯽ أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺧﯿﺮون و وﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه و ﻓﺮق ﻣﺎﻟﻪ ﻓﯽ وﺟﻮه اﻟﺒّﺮ و ﺷـّﯿﻌﻪ اﻟﻘﻀﺎة و اﻟﺨﻠﻖ و اّﻣﻬﻢ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي ﺑﺎﻟّﻠﻪ و دﻓﻦ‬‫ﺑﺠﻨﺐ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﯿﺮون دﻓﻦ ﺑﺒﺎب ﺣﺮب و ﺗﺼﺪق ﺑﻤﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ دﯾﻨﺎر و اوﺻـﯽ ﺑﺎن ﯾﺘﺼﺪق ﺑﺜﯿﺎﺑﻪ و ﮐﺎن ﺑﯿﻦ ﯾﺪي ﺟﻨﺎزﺗﻪ‬‫ﺟﻤﺎﻋﮥ ﯾﻨﺎدون ﻫﺬا اﻟّﺬي ﮐﺎن ﯾﺬّب ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﺬا اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﻨﻔﯽ اﻟﮑﺬب ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻫـﺬا اﻟـﺬي ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ ﺣـﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺧﺘﻢ ﻋﻠﯽ ﻗﺒﺮه ﻋـﺪة ﺧﺘﻤﺎت و ﻗﺎل اﻟﻌﺰ اﺑﻦ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ورد ﮐﺘﺎب‬‫ﺟﻤﺎﻋﮥ ان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ و ﮐﺎن اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي ﻣﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻗﺎل اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﺪ ﻟا ﺼﻮﻓﯽ‬‫ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻧﻌﺮاء اﻟﺼﻮﻓﯽ ﺑﺮﺑﺎﻃﻨﺎ ﻗﺪ اﻋﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻗﺒﺮا اﻟﯽ ﺟﻨﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﮐﺎن ﯾﻤﻀﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ اﺳﺒﻮع و ﯾﻨﺎم ﻓﯿﻪ و ﯾﻘﺮأ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 244‬از ‪597‬‬‫اﻟﻘﺮآن ﮐﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻣﺎت اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﮐﺎن اوﺻﯽ ان ﯾﺪﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﻨﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪308 :‬‬‫ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤـﺎﻓﯽ ﻓﺠﺎء اﻟﻤﺤـﺪﺛﻮن اﻟﯽ اﺑﻦ زﻫﺮاء؟؟؟ و ﺳﺎﻟﻮه ان ﯾـﺪﻓﻨﻮا اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻗﺒﺮه و ان ﯾﺆﺛﺮ ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ ﻓﺠﺎءوا اﻟﯽ أﺑﯽ ﻓﺎﺣﻀـﺮه و‬‫ﻗﺎل اﻧﺎ ﻻ اﻗﻮل ﻟﮏ اﻋﻄﻬﻢ اﻟﻘﺒﺮ و ﻟﮑﻦ ﻟﻮ ان ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻻﺣﯿﺎء و اﻧﺖ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻌـﺪ دوﻧﮏ ﮐﺎن ﯾﺤﺴـﻦ‬‫ﺑـﮏ ان ﺗﻘﻌـﺪ اﻋﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺑﻞ ﮐﻨﺖ اﻗﻮم و اﺟﻠﺴﻪ ﻗﺎل ﻓﮑـﺬا ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﮑﻮن اﻟﺴﺎﻋـﮥ ﻓﻄﺎب ﻗﻠﺒﻪ و اذن ﻟﻬﻢ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤّﺬاء راﯾﺖ ﺑﻌﺪ ﻣﻮت اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﺷـﺨﺼﺎ ﻗﺎﺋﻤﺎ ﺑﺤﺬاي ﻓﺄردت ان أﺳﺄﻟﻪ ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ اﺑﺘﺪاء اﻧﺰل وﺳﻂ اﻟﺠﻨﮥ ﺣﯿﺚ ﯾﺘﻌﺎرف‬‫اﻻﺑﺮار ﻗﺎل ﻏﯿﺚ اﻻرﻣﻨﺎزي ﻗﺎل ﻣﮑﯽ اﻟﺮﻣﯿﻠﯽ ﮐﻨﺖ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻧﺎﺋﻤﺎ ﻓﯽ ﻟﯿﻠـﮥ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ ﻓﺮاﯾﺖ ﮐﺎﻧّﺎ ﻋﻨﺪ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻘﺮاءة ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎدة و اﻟﺸـﯿﺦ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﻘّﺪﺳﯽ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻦ ﻧﺼﺮ رﺟﻞ ﻓﺴﺄﻟﺖ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﯿﻞ ﻫﺬا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﺎء ﻟﯿﺴﻤﻊ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﻫﺬه ﺟﻼﻟﮥ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻗﺎل ﻏﯿﺚ اﻧﺸﺪﻧﺎ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ان ﮐﻨﺖ ﺗﺒﻐﯽ اﻟﺮﺷﺎد ﻣﺤﻀﺎ ﻓﯽ اﻣﺮ دﻧﯿﺎك و اﻟﻤﻌﺎد‬‫ﻓﺨﺎﻟﻒ اﻟﻨﻔﺲ ﻓﯽ ﻫﻮاﻫﺎ ان اﻟﻬﻮي ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻔﺴﺎد‬‫و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ذﮐﺮ ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﻪ وﻓﺎت ﯾﺎﺧﺘﻨـﺪ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻋﻼم و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻮاﻟﯿﻒ اﻟﻤﻨﺘﺸﺮة ﻓﯽ اﻻﺳﻼم ﻗﺎل وﻟﺪت ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و‬‫ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻌﺘﺎ ﻓﯽ اول ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠﺒﻐﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗﻠﺖ روي‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و اﺑﻦ اﻟﺼﻠﺖ؟؟؟‬‫اﻻﻫﻮازي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺻـﺒﻬﺎن و دﻣﺸﻖ و اﻟﮑﻮﻓﮥ و اﻟﺮي و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺪﻧﯿﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻟا ﺨﻄﯿﺐ‬‫اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻟﻪ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﻮن ﺳﻨﮥ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در ﮐﺎﻣﻞ در ذﮐﺮ ﺳﻨﮥ‬‫ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴﻨﮥ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة ﺑﺒﻐﺪاد و ﮐﺎن اﻣﺎم اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﻣﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ در‬‫ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﺒﺸـﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة و ﮐﺎن اﻣﺎم اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﻣﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي و ﺻـﻨﻒ‬‫ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد اﻟّﺬي ﯾﻨﺒﺊ ﻋﻦ اﻃﻼع ﻋﻈﯿﻢ و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻤﺘﺒّﺤﺮﯾﻦ و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ و ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي‬‫اﻻـﺧﺮي ﺳـﻨﮥ اﺛﻨـﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﮐـﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﺣﺎﻓـﻆ اﻟﺸـﺮق و اﺑـﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳـﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـﺒﺮ ﺻـﺎﺣﺐ‬‫اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻐﺮب و ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴﻨﮥ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻋﻘﺐ و ﺻّﻨﻒ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺳﺘﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﺎ و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪309 :‬‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر وﻟـﺪ ﺑﻘﺮﯾﮥ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل ﻧﻬﺮ اﻟﻤﻠﮏ و‬‫ﮐﺎن اﺑﻮه ﯾﺨﻄﺐ ﺑﺪرﯾﺠﺎن و ﻧﺸﺄ ﻫﻮ ﺑﺒﻐﺪاد و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻬﺎ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ و رﺣﻞ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و ﺳﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ‬‫اﺻـﺤﺎب اﺑﻦ اﻻﺻﻢ و ﺳﻤﻊ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد و ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﺷﯿﻮﺧﻪ اﻟﺒﺎﻗﯿﻦ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﮐﺎن ﯾﺘﺮدد ﺻﻮر دﻣﺸﻖ و ﺑﯿﺖ‬‫اﻟﻤﻘﺪس ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و اﻗﺎم ﺑﻬﺎ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﺣﺪث ﺑﻬﺎ ﺑﺎﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻣﺼّﻨﻔﺎﺗﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻟﻪ ﺳﺘﮥ‬‫و ﺧﻤﺴﻮن ﻣﺼّﻨﻔﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﺘﮥ اﺟﺰاء ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻗﺎل اﻟﻔﺮاز ﻓﻘﺎل اﻧﺎ اﻟﺨﻄﯿﺐ وﻟﺪت ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ و‬‫ﻣﺎت ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻋﻼم ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻮاﻟﯿﻒ ﻟا ﻤﻨﺘﺸﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 245‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐﺪادي روي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﻠﺖ اﻻﻫﻮازي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ و رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺻـﺒﻬﺎن و دﻣﺸﻖ و اﻟﮑﻮﻓﮥ و اﻟّﺮي و ﺻّﻨﻒ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺼﻨﻒ و ﻓﻀﻠﻪ اﺷﻬﺮ ﻣﻦ ان ﯾﻮﺻﻒ و اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟّﻄﺒﺮي و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ و‬‫ﻗـﺎل اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال و ﮐـﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﻧﻌﺸﻪ و ﮐﺎن ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻗﻠﺖ ﻟﻌّﻠﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﯿﻤﺎ‬‫ﯾﺘﻌﻠّﻖ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و ذﮐﺮ ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﺑﺴـﻨﺪه ان اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﮐﺎن ﻗﺪ اﻋﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻗﺒﺮا اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﮐﺎن‬‫ﯾﻤﻀـﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ اﺳـﺒﻮع ﻣﺮة و ﯾﻨﺎم ﻓﯿﻪ و ﯾﻘﺮأ ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮآن ﮐﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻣﺎت اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﮐﺎن ﻗـﺪ اوﺻـﯽ ان ﯾﺪﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ ﺟﺎء‬‫اﺻـﺤﺎب اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﯽ اﺑﻦ زﻫﺮاء و ﺳﺎﻟﻮه ان ﯾـﺪﻓﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﻘﺒﺮ اﻟّـﺬي اﻋـّﺪه ﻟﻨﻔﺴﻪ و ان ﯾﺆﺛﺮه ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻣﺘﻨﺎﻋﺎ ﺷﺪﯾـﺪا و‬‫ﻗﺎل ﻣﻮﺿﻊ اﻋﺪدﺗﻪ ﻟﻨﻔﺴـﯽ ﻣﻨﺬ ﺳﺘﯿﻦ ﯾﺆﺧﺬ ﻣﻨﯽ ﻓﻠّﻤﺎ رأوا ذﻟﮏ ﺟﺎؤا اﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ ﺳﻌﺪ اﻟﺼﻮﻓﯽ و ذﮐﺮ و اﻟﻪ ذﻟﮏ ﻓﺎﺳﺘﺤﻀﺮه و ﻗﺎل‬‫ﻟﻪ اﻧﺎ ﻻ اﻗﻮل اﻋﻄﻬﻢ اﻟﻘﺒﺮ و ﻟﮑﻦ اﻗﻮل ﻟﮏ ﻟﻮ ان ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻻﺣﯿﺎء و اﻧﺖ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﯾﻘﻌـﺪ دوﻧﮏ أ ﮐﺎن‬‫ﯾﺤﺴﻦ ﺑﮏ ان ﺗﻘﻌﺪ أﻋﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺑﻞ ﮐﻨﺖ اﻗﻮم و اﺟﻠﺴﻪ ﻓﯽ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻗﺎل و ﻫﮑﺬا ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﮑﻮن اﻻ ان ﻗﺎل ﻓﻄﺎب ﻗﻠﺒﻪ و اذن ﻟﻬﻢ ﻓﯽ‬‫دﻓﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﻘﺒﺮ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯽ ﺑﺎب ﺣﺮب و ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻗـﺪ ﺗﺼـّﺪق ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ دﯾﻨﺎر و ﻓﺮﻗﻬﺎ ﻋﻠﯽ ارﺑﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻬﺎء و‬‫اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ و اوﺻـﯽ ان ﯾﺘﺼـّﺪق ﻋﻨﻪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣـﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺜﯿﺎب و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﻋﻘﺐ و رﺋﯿﺖ ﻟﻪ‬‫ﻣﻨﺎ ﻣﺎت ﺻﺎﻟﺤﮥ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ و ﮐﺎن ﻗﺪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ ﮐﺎن ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪310 :‬‬‫ﻟﻠﺒﻐـﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ اﺣﻮال اﻟﺒﺸـﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬـﺎ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠـﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و ﻋﻤﻦ ﺣﻤﻞ‬‫ﺟﻨـﺎزﺗﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي و ﻟﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﯾﻨﺒﺊ ﻋﻦ اﻃﻼـع ﻋﻈﯿﻢ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻤﺘﺤّﺒﺮﯾﻦ ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و‬‫اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻣﻮﻟـﺪه ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻻﺧﺮي ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﻫﻮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺸـﺮق و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب‬‫ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻐﺮب و ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴﻨﮥ و ﻻ ﻋﻘﺐ ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ و ﺻّﻨﻒ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺳﺘﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﺎ و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت‬‫ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﺣﺪ اﻻﻋﻼم اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻬﺮة اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻨﺘﺸـﺮة وﻟﺪ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻟﺴﺖ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﮐﺎن ﻟﻮاﻟﺪه اﻟﺨﻄﯿﺐ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺎم ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﺨﻄﺐ ﺑﻘﺮﯾـﮥ در زﯾﺠﺎن اﺣﺪي ﻗﺮي اﻟﻌﺮاق ﻓﺤّﺾ وﻟﺪه ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻤﺎع ﻓﯽ ﺻـﻐﺮه ﻓﺴـﻤﻊ و ﻟﻪ اﺣﺪي ﻋﺸـﺮ‬‫ﺳﻨـﮥ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ واﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر اﺑﻦ ﺛﻼث و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻢ اﻟﯽ اﺻـﺒﻬﺎن و رﺣﻞ ﻓﯽ اﻟﮑﻬﻮﻟـﮥ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم‬‫ﯾﺴـﻤﻊ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﻔﺎرﺳـﯽ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ زرﻗﻮﯾﻪ و اﺑﺎ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﺎﻟﯿﻨﯽ و اﺑﺎ اﻟﻔﺘﺢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻮارس و ﻫﻼل اﻟﺤﻔﺎر و اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫ﺑﺸـﺮان و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﺑﺒﻐﺪاد و اﺑﺎ ﻋﻤﺮ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ راوي اﻟـّﺴ ﻨﻦ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺑﺎﻟﺒﺼﺮة و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ اﻟﺤﯿﺮي را ﺑﺎ ﺣﺎزم اﻟﻌﺒﺪوي و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺑﺎ‬‫ﻧﻌﯿﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻏﯿﺮه ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﮑﻤﺎر و ﻏﯿﺮه ﺑﺎﻟّﺪﯾﻨﻮر و ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ و اﻟﺮي و ﻫﻤﺪان و اﻟﺤﺠﺎز و ﻗﺪم اﻟﺸﺎم ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ‬‫و ارﺑﻌﯿﻦ ﺣﺎّﺟﺎ ﻓﺴـﻤﻊ ﺧﻠﻘﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﺗﻮﺟﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﺞ ﺛﻢ ﻗﺪﻣﻬﺎ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﻓﺴﮑﻨﻬﺎ و اﺧﺬ ﯾﺼﻨﻒ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻪ و ﺣّﺪث ﺑﻬﺎ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ‬‫روي ﻋﻨﻪ ﻣﻦ ﺷﯿﻮﺧﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزﻫﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ اﻗﺎرﺑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮه و اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺴـﻤﺮﻗﻨﺪي و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﺿـﻨﮥ و ﺧﻼﺋﻖ ﯾﻄﻮل ﺳـﺮدﻫﻢ ﺣـﺪث اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ارﺑﻌﮥ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺷﯿﺨﺎ ﺣﺪﺛﻮه ﻋﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ زرﯾﻖ و اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻻﻧﺼﺎري و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﮐﺎن ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﻔﻘﻬﺎء ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و ﻋﻠﻖ ﻋﻨﻪ اﻟﺨﻼف و أﺑﯽ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ اﻟﺼﺒﺎغ‬‫و ﮐﺎن ﯾـﺬﻫﺐ ﻓﯽ اﻟﮑﻼم اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي و ﻗﺮأ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﺑﻤﮑـﮥ ﻓﯽ ﺧﻤﺴـﮥ اﯾﺎم ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ اﻟﻤﺮوزﯾﮥ و أراد‬‫اﻟّﺮﺣﻠﮥ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟّﻨﺤﺎس اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ ﻗﺎل ﻓﺎﺳﺘﺸـﺮت اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ ﻫﻞ ارﺣﻞ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟﻨﺤﺎس اﻟﯽ ﻣﺼﺮ او اﺧﺮج اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر اﻟﯽ اﺻﺤﺎب اﻻﺻّﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 246‬از ‪597‬‬‫ﻓﻘﺎل اﻧﮏ ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ اﻧﻤﺎ ﺗﺨﺮج اﻟﯽ رﺟﻞ واﺣﺪ ان ﻓﺎﺗﮏ ﺿﺎﻋﺖ رﺣﻠﺘﮏ و ان ﺧﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻔﯿﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋﮥ ان ﻓﺎﺗﮏ‬‫واﺣﺪ ادرﮐﺖ ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﻓﺨﺮﺟﺖ اﻟﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺛﻢ اﻗﺎم ﺑﺒﻐﺪاد و اﻟﻘﯽ ﻋﺼﯽ اﻟّﺴﻔﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪311 :‬‬‫اﻟﯽ ﺣﯿﻦ وﻓـﺎﺗﻪ ﻓﻤـﺎ ﻃﺎف ﺳﻮرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮه ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻓﺼـﺢ ﻣﻦ ﻧﻄﻖ ﺑﺎﻟّﻀﺎد و ﻻ اﺣﺎﻃﺖ ﺟﻮاﻧﺒﻬﺎ ﺑﻤﺜﻠﻪ و ان ﻃﻔـﺢ ﻣﺎء دﺟﻠﺘﻬﺎ و رّوي‬‫ﮐـﻞ ﺻـﺎد ﻋﺮﻓﺘﻪ اﺧﺒﺎرﻫـﺎ و اﻃﻠﻌﺘﻪ ﻋﻠﯽ اﺳـﺮار اﺑﻨﺎﺋﻬﺎ و اوﻗﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﻮﻗﻒ ﻣﻦ ﺑﻨﺎﺋﻬﺎ و ﺧﺎﻃﺒﺘﻪ ﺑﺸـﻘﺎﺋﻖ اﻟﻮاﻧﻬﺎ ذات ﻟﺴﺎن و ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ‬‫ﺗﺰﯾـﺪ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴﺘﯿﻦ ﻣﺼـّﻨﻔﺎ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ آﺧﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻣّﻤﻦ ﺷﺎﻫـﺪﻧﺎه ﻣﻌﺮﻓـﮥ و ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﺿـﺒﻄﺎ اﻟﺤـﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻧﺼﺎ ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ و ﻣﻄﺮوﺣﮥ ﻗﺎل و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﻐﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌﺪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ اﻟّﺴﺎﺟﯽ ﻣﺎ‬‫اﺧﺮﺟﺖ ﺑﻐـﺪاد ﺑﻌـﺪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗـﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟـﺒﺮداﻧﯽ ﻟﻌـﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜـﻞ ﻧﻔﺴﻪ و ﻗـﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق‬‫اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﺸـﺒﻪ ﺑﺎﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و ﻧﻈﺮاﺋﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﺘﯿﺎن اﻟّﺮواﺳـﯽ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻣﺎم ﻫﺬه اﻟﺼـﻨﻌﮥ ﻣﺎ‬‫راﯾﺖ ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻧﻪ اﻋﻨﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ ﻗﺎل و ﻋﻠﻖ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ و‬‫ﻋـﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑـﻦ اﻟﺼـﺒﺎغ ﻗﻠﺖ و ﻫـﻮ ﻣﻦ اﻗﺮان اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎغ ﻗـﺎل و ﮐـﺎن ﯾـﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي ﻗﻠﺖ و ﻫـﻮ ﻣـﺬﻫﺐ‬‫اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻗـﺪﯾﻤﺎ و ﺣﺪﯾﺜﺎ اﻻ ﻣﻦ اﺑﺘﺪع ﻓﻘﺎل ﺑﺎﻟﺘﺸﺒﯿﻪ و ﻋﺰاه اﻟﯽ اﻟﺴـﻨﮥ و ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﺪر ﻣﺬﻫﺐ اﻻﺷـﻌﺮي ﻓﺮّده ﺑﻨﺎء ﻋﻠﯽ ﻇﻦ ﻓﯿﻪ و ﻟا ﻔﺮﯾﻘﺎن‬‫ﻣﻦ اﺻﺎﻏﺮ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و اﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻋﻦ اﻟﻔﻄﻨﮥ و ﻗﺎل ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻫﻨﺎ ﻋﻘﯿﺐ ﻗﻮل اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ان اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺎن ﯾﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻻﺷﻌﺮي ﻣﺎ‬‫ﻧﺼﻪ ﻗﻠﺖ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﺼﻔﺎت اﻧﻬﺎ ﺗﻤّﺮ ﮐﻤﺎ ﺟﺎءت ﺻّﺮح ﺑﺬﻟﮏ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻗﻠﺖ و ﻫﺬا ﻣﺬﻫﺐ اﻻﺷﻌﺮي و ﻟﻼﺷﻌﺮي ﻗﻮل آﺧﺮ‬‫ﺑﺎﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺛﻘﮥ ﻣﺘﺤﺮﯾﺎ ﺣﺠﮥ ﺣﺴﻦ اﻟﺨّﻂ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻀﺒﻂ ﻓﺼﯿﺤﺎ ﺧﺘﻢ ﺑﻪ اﻟﺤﻔﺎظ ﻗﺎل و ﻟﻪ ﺳﺘﮥ و‬‫ﺧﻤﺴﻮن ﻣﺼّﻨﻔﺎ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻫﯽ ﻧﯿﻒ و ﺳﺘﻮن ﻗﻠﺖ و اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﻼﻣﯿﻦ ان اﺑﻦ اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ اﺳﻘﻂ ذﮐﺮ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﻮﺟﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﻓﺎن ﺑﻌﻀﻬﺎ‬‫اﺣﺘﺮق ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ ﻗﺒﻞ ان ﺗﺨﺮج اﻟﯽ اﻟﻨﺎس و ﻓﯿﻬﺎ ﯾﻘﻮل اﻟﺴﻠﻔﯽ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﻟﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﯽ اﻟﻐّﺾ اﻟﺮﻃﯿﺐ‬‫ﯾﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ رﯾﺎﺿﺎ اﻟﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟﻠﺒﯿﺐ‬‫و ﺗﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ‬‫ﻓﺎﯾﮥ راﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ ﻋﯿﺶ ﯾﻮازي ﻋﯿﺸﻬﺎ ﺑﻞ أّي ﻃﯿﺐ‬‫و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﺛﺮوة ﻇﺎﻫﺮة و ﺻـﺪﻗﺎت ﻋﻠﯽ ﻃﻼب اﻟﻌﻠﻢ داﺋﺮة ﯾﻬﺐ اﻟـﺬﻫﺐ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻟﻠﻄﻠﺒﮥ ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ اﻟﺴﺎﺟﯽ ﺗﺤﺎﻣﻠﺖ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠﮥ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻗﻠﺖ و اﺑﺘﻠﯽ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﮐـﺎذﯾﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻻ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﺷـﺮﺣﻬﺎ و ﻗﺎل ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ ﻣﻦ واﻓﻖ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﺤـﺞ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻢ ﮐﻞ ﯾﻮم ﺧﺘﻤـﮥ اﻟﯽ‬‫ﻗﺮﯾﺐ اﻟﻐﯿﺎب ﻗﺮاءة ﺗﺮﺗﯿﻞ ﺛﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻨﺎس و ﻫﻮ راﮐﺐ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻓﯿﺤﺪﺛﻬﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻨﺴﻮي ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻮر ﻋﻨـﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻮّﯾـﮥ و ﻓﯽ‬‫ﮐّﻤﻪ دﻧﺎﻧﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻓﻼن ﯾﺴﻠّﻢ ﻋﻠﯿﮏ و ﯾﻘﻮل ﻟﮏ اﺻﺮف ﻫﺬا ﻓﯽ ﺑﻌﺾ ﻣﻬّﻤﺎﺗﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪312 :‬‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻻ ﺣﺎﺟﮥ ﻟﯽ ﻓﯿﻪ و ﻗّﻄﺐ وﺟﻬﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻌﻠﻮي ﮐﺎﻧﮏ ﺗﺴـﺘﻘّﻠﻪ و ﻧﻔﺾ ﮐّﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺳّﺠﺎدة اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻃﺮح اﻟﺪﻧﺎﻧﯿﺮ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﻗﺎل‬‫ﻫﺬه ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر ﻓﻘﺎم اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺤّﻤﺮا وﺟﻬﻪ و اﺧﺬ اﻟـّﺴ ﺠﺎدة و ﺻّﺐ اﻟﺪﻧﺎﻧﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻻرض و ﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﻗﺎل اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ اﻧﺴﯽ ﻋّﺰ‬‫ﺧﺮوج اﻟﺨﻄﯿﺐ و ذّل ذﻟﮏ اﻟﻌﻠﻮي و ﻫﻮ ﻗﺎﻋﺪ ﻋﻠﯽ اﻻرض ﯾﻠﺘﻘﻂ اﻟﺪﻧﺎﻧﯿﺮ ﻣﻦ ﺷـﻘﻮق اﻟﺤﺼـﯿﺮ و ﯾﺠﻤﻌﻬﺎ و ﯾﺬﮐﺮ اﻧّﻪ ﻟﻤﺎ ﺣﺞ ﺷـﺮب ﻣﻦ‬‫ﻣﺎء زﻣﺰم ﺛﻠﺚ ﺷـﺮﺑﺎت و ﺳﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻼث ﺣﺎﺟﺎت اﻻوﻟﯽ ان ﯾﺤـّﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و اﻟﺜﺎﻧﯽ ان ﯾﻤﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ان ﯾﺪﻓﻦ إذا‬‫ﻣﺎت ﻋﻨﺪ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﺤﺼﻠﺖ اﻟﺜﻠﺜﮥ و ﺣﮑﯽ ان ﺑﻌﺾ اﻟﯿﻬﻮد اﻇﻬﺮ ﮐﺘﺎﺑﺎ و اّدﻋﯽ اﻧﻪ ﮐﺘﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﺳﻘﺎط اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻦ‬‫اﻫﻞ ﺧﯿﺒﺮ و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدات اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و ذﮐﺮ ان ﺧّﻂ ﻋﻠّﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﻌﺮض ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺘﺎّﻣﻠﻪ و ﻗﺎل ﻫﺬا ﻣﺰّور ﻻن ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 247‬از ‪597‬‬‫ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﻫﻮ اﺳـﻠﻢ ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ و ﺧﯿﺒﺮ ﻓﺘﺤﺖ ﻗﺒﻞ ذﻟﮏ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﺴـﻠﻤﺎ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻮﻗﺖ و ﻻ ﺣﻀـﺮ ﻣﺎ ﺟﺮي و ﻓﯿﻪ ﺷﻬﺎدة ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ‬‫ﻣﺎت ﻓﯽ ﺑﻨﯽ ﻗﺮﯾﻈﮥ ﺑﺴﻬﻢ اﺻﺎﺑﻪ ﻓﯽ ﺣﻠﻘﻪ ﯾﻮم اﻟﺨﻨﺪق و ذﻟﮏ ﻗﺒﻞ ﻓﺘﺢ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺴﻨﺘﯿﻦ و ﻟﻤﺎ ﻣﺮض وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ و ﻓﺮق ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ ﻓﯽ‬‫وﺟﻮه اﻟﺒﺮ و ﻋﻠﯽ اﻫـﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐـﺎن ذا ﺛﺮوة و ﻣـﺎل ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺎﺳـﺘﺎذن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﻘـﺎﺋﻢ ﺑﺎﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺗﻔﺮﯾﻘﻬﺎ ﻓﺎذن ﻟﻪ و ﺳـﺒﺐ‬‫اﺳﺘﯿﺬاﻧﻪ اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ وارث إﻻ ﺑﯿﺖ اﻟﻤﺎل و ﺣﻀـﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣّﺮة درس اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي ﻓﺮوي اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﻦ‬‫رواﯾـﮥ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺴـﻘﺎء ﺛﻢ ﻗـﺎل ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻣـﺎ ﺗﻘﻮل ﻓﯿﻪ ﻓﻘـﺎل ان اذﻧﺖ ﻟﯽ ذﮐﺮت ﺣﺎﻟﻪ ﻓﺎﺳـﺘﻮي اﻟﺸـﯿﺦ و ﻗﻌـﺪ ﻣﺜﻞ اﻟﺘﻠﻤﯿـﺬ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪي‬‫اﻻﺳﺘﺎذ ﯾﺴﻤﻊ ﮐﻼم اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺷﺮح اﺣﻮاﻟﻪ و ﺑﺴﻂ اﻟﮑﻼم ﮐﺜﯿﺮا اﻟﯽ ان ﻓﺮغ ﻓﻘﺎل اﻟﺸﯿﺦ ﻫﻮ دارﻗﻄﻨﯽ ﻋﻬﺪﻧﺎ ﻗﺎل اﻟﺴﻠﻔﯽ ﺳﺎﻟﺖ اﺑﺎ ﻋﻠﯽ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒﺮداﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻫـﻞ راﯾﺖ ﻣﺜـﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ اﻇّﻦ ان اﻟﺨﻄﯿﺐ راي ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻗﺎل اﻟﻤﺆﺗﻤﻦ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟّﺴﺎﺟﯽ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﺖ ﺑﻐﺪاد ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻔﺮج؟؟؟ اﻻﺳـﻔﺮاﺋﻨﯽ و اﺳﻨﺪه ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﺘﺒﯿﯿﻦ ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻣّﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـّﺴ ﻼم اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ ﮐﻨﺖ ﻧﺎﺋﻤﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺰل اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﺮاﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻋﻨﺪ‬‫اﻟّﺴﺤﺮ ﮐﺎﻧّﺎ اﺟﺘﻤﻌﻨﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻘﺮاءة اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻓﯽ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎدة و ﮐﺄّن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺟﺎﻟﺲ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻧﺼﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ و ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻦ‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻧﺼـﺮ رﺟﻞ ﻻ اﻋﺮﻓﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟـﺬي ﻟﻢ ﺗﺠﺮ ﻋﺎدﺗﻪ ﺑﺎﻟﺤﻀﻮر ﻣﻌﻨﺎ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﯽ ﻫﺬا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺟﺎء ﯾﺴـﻤﻊ‬‫اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ ﻫﺬه ﺟﻼﻟﮥ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ إذ ﺣﻀـﺮ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺠﻠﺴﻪ و ﻗﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ ﻫﺬا اﯾﻀﺎ رّد ﻟﻤﻦ‬‫ﯾﻌﯿﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﯾﺬﮐﺮ ان ﻓﯿﻪ ﺗﺤﺎﻣﻼ ﻋﻠﯽ اﻗﻮام و ﺷﻐﻠﻨﯽ اﻟﺘﻔﮑﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا ﻋﻦ اﻟﻨﻬﺾ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺳﺆاﻟﻪ ﻋﻦ اﺷﯿﺎء‬‫ﮐﻨﺖ ﻗﺪ ﻗﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ اﺳﺄﻟﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻓﺎﻧﺘﺒﻬﺖ ﻓﯽ اﻟﺤﺎل و ﻟﻢ اﮐّﻠﻤﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪313 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟّﺴﺎﺑﻊ ﻣﻦ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺒﻐﺪاد و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺑﺎب ﺣﺮب اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﺑﺸﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺮث و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﺗﺼـّﺪق ﺑﻤﺎل ﺟﺰﯾﻞ و ﻓﻌﻞ ﻣﻌﺮوﻓﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﻓﯽ ﻣﺮض ﻣﻮﺗﻪ و ﺷـّﯿﻊ ﺟﻨﺎزﺗﻪ اﻟﺠﻢ اﻟﻐﻔﯿﺮ و ﮐﺎن ﻟـﺪﯾﻬﺎ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﯾﻨﺎدون ﻫﺬا اﻟﺬي‬‫ﮐﺎن ﯾﺬّب ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺬا اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﻨﻔﯽ اﻟﮑﺬب ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺬا اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ‬‫ﺣﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﮐﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي ﻣﻤﻦ ﯾﺤﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و راه ﺑﻌﺾ اﺻﺤﺎﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم و ﺳﺎﻟﻪ‬‫ﻋﻦ ﺣﺎﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻓﯽ روح و رﯾﺤﺎن و ﺟﻨﮥ ﻧﻌﯿﻢ و رﺋﯽ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﻣﺎت ﮐﺜﯿﺮة ﺗﺪل ﻋﻠﯽ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‪:‬‬‫اﻟﺸﻤﺲ ﺗﺸﺒﻬﻪ ﻓﺎﻟﺒﺪر ﯾﺤﮑﯿﻪ و اﻟّﺪر ﯾﻀﺤﮏ و اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻣﻦ ﻓﯿﻪ‬‫و ﻣﻦ ﺳﺮي و ﻇﻼم اﻟﻠّﯿﻞ ﻣﻌﺘﮑﺮ ﻓﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ﺿﯿﺎء اﻟﺒﺪر ﯾﻐﻨﯿﻪ‬‫ﻓﯽ اﺑﯿـﺎت أﺧﺮ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﺮواﯾـﮥ ﺑﺤﺮا‬‫زاﺧﺮا و ﻓﯽ ﻟا ﻤﻌﺮﻓـﮥ و اﻟﺪراﯾـﮥ روﺿـﺎ زاﻫﺮا و ﺑـﺪرا ﺑـﺎﻫﺮا وﻟـﺪ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﯽ ﺟﻤـﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ و اﺳﺘﻔﺎد ﻣﻦ اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق و اﺑﻦ اﻟّﺼّﺒﺎغ و ﺑﺮع ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺣﺘﯽ ﺻﺎر ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ ﺑﻠﻐﺖ ﻣﺼﻨﻔﺎﺗﻪ‬‫ﻧﯿﻔﺎ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻣﺼﻨﻔﺎ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺠﻬﺮ ﺑﺎﻟﺒﺴﻤﻠﮥ اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻻﺋﻤﮥ و اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﮐﺎن ورﻋﺎ زاﻫﺪا ﻣﺘﻌّﺒﺪا ﯾﺘﻠﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠﮥ ﺧﺘﻤﮥ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ‬‫اﻟﻘﺮاءة ﺟﻬﻮرّي اﻟﺼﻮت ﺣﺴﻦ اﻟﺨّﻂ ﺧﺮج ﻣﻦ ﺑﻐﺪاد ﻓﯽ ﻓﺘﻨﮥ ارﺳـﻼن اﻟﺘﺮﮐﯽ ﻣﻘﺪم اﻻﺗﺮاك ﺑﺒﻐﺪاد اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺒﺴﺎﺳـﯿﺮي اﻟﺨﺎرج ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺨﻠﯿﻔـﮥ ﻓﻮرد دﻣﺸﻖ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و اﻗـﺎم ﺑﻬـﺎ اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ذﻟﮏ ﻓﯽ دوﻟـﮥ اﻟﻌﺒﯿـﺪﯾﯿﻦ ﺧﻠﻔﺎء ﻣﺼـﺮ اﻟﻤﻌﺮوﻓﯿﻦ‬‫ﺑﺎﻟﻔﺎﻃﻤﯿﯿﻦ و اﻻذان ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﯾﻮﻣﺌـﺬ ﺣّﯽ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﻌﻤﻞ ﻓﻀﺎﻗﻮا و ﻫّﻢ ﻣﺘﻮﻟّﯽ اﻟﺒﻠـﺪ ﺑﻘﺘﻠﻪ ﺛﻢ اﺗﻔﻘﻮا اﻟﺤﺎل ﻋﻠﯽ اﺧﺮاﺟﻪ ﻓـﺬﻫﺐ اﻟﯽ ﺻﻮر‬‫ﺑﻠﺪ ﺑﺴﺎﺣﻞ دﻣﺸﻖ ﻓﺎﻗﺎم ﺑﻬﺎ اﻟﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳّﺘﯿﻦ ﻓﺮﺟﻊ اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺴﺎﺣﻞ ﻓﺘﻠﻘﻮه و اﮐﺮﻣﻮه و اﺳﻤﻊ و اﻣﻠﯽ ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر‬‫ﺑﺎذن اﻟﺨﻠﯿﻔـﮥ و ﻟﻢ ﺗﻄﻞ اﻗﺎﻣﺘﻪ ﺑﻬﺎ و ﻣﺎت ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﻗﺎل‬‫اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ ان وﻓـﺎﺗﻪ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﯽ ﺷﻮال ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ ان اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ اﺳـﺤﺎق ﻣﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻷﻧّﻪ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﮐﺜﯿﺮ او ﮐﺎن‬‫ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺘﯽ ﯾﻮدﻋﻬﺎ ﮐﺘﺒﻪ ﺗﮑّﺮر اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اواﺋﻞ اﻟﻘﻀﺎء ﻣﻦ اﻟﺮوﺿﮥ و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷﻬﺒﻪ در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 248‬از ‪597‬‬‫ﻃﺒﻘـﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐـﺪادي اﺣـﺪ ﺣﻔﺎظ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺿﺎﺑﻄﯿﻪ‬‫اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ وﻟـﺪ ﻓﯽ ﺟﻤـﺎدي اﻵـﺧﺮة ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ و ﺗﻔّﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄﺒﺮي و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ و‬‫اﺳـﺘﻔﺎد ﻣﻦ ﻟا ﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟـّﺼ ّﺒﺎغ و ﺷﻬﺮﺗﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﻐﻨﯽ ﻋﻦ اﻻﻃﻨﺎب ﻓﯽ ذﮐﺮ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ ﻓﯿﻪ و ﺗﻌﺪاد‬‫اﻟﺒﻠﺪان اﻟّﺬي رﺣﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪314 :‬‬‫إﻟﯿﻬـﺎ و ﺳـﻤﻊ ﻓﯿﻬـﺎ و ذﮐﺮ ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺎﻧﻬﺎ ﺗﺰﯾـﺪ ﻋﻠﯽ ﺳﺘﯿﻦ ﻣﺼـﻨﻔﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮐﺎن آﺧﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻣﻤﻦ‬‫ﺷﺎﻫﺪﻧﺎه ﻣﻌﺮﻓﮥ و ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﺿـﺒﻄﺎ ﻟﺤﺪﯾﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺗﻔﻨﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻠﻪ و اﺳﺎﻧﯿﺪه و ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺼﺤﯿﺤﻪ و ﻏﺮﯾﺒﻪ و‬‫ﻓﺮده و ﻣﻨﮑﺮه و ﻗﺎل و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠﺒﻐﺪادﯾﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﺸﺒﻪ ﺑﺎﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ‬‫و ﻧﻈﺮاﺋﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺛﻘـﮥ ﻣﺘﺤﺮّﯾﺎ ﺣّﺠـ ﮥ ﺣﺴﻦ اﻟﺨﻂ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻀـﺒﻂ ﻓﺼـﯿﺤﺎ ﺧﺘﻢ ﺑﻪ‬‫اﻟﺤﻔـﺎظ و ﻗﺎل ﻏﯿﺮه ﮐﺎن ﯾﺘﻠﻮ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﯾﻮم و ﻟﯿﻠـﮥ ﺧﺘﻤـﮥ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻟﻘﺮاءة ﺟﻬﻮرّي اﻟﺼﻮت ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠـﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺘﯿﻦ و‬‫ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و دﻓﻦ اﻟﯽ ﺟـﺎﻧﺐ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤـﺎﻓﯽ و ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﺳـﻤﻌﺖ ان اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ اﺳـﺤﺎق ﻣّﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻻﻧﻪ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﮐﺜﯿﺮ او ﮐﺎن‬‫ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺘﯽ ﯾﻮدﻋﻬﺎ ﮐﺘﺒﻪ ﺗﮑﺮر اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اواﺋﻞ اﻟﻘﻀﺎء ﻣﻦ اﻟﺮوﺿﮥ و ﺣﺴـﯿﻦ دﯾﺎرﺑﮑﺮي در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻤﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ‬‫ﺳﻨـﮥ ﺛﻼـث و ﺳـﺘﯿﻦ و ارﺑـﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﻓﯽ ذي اﻟﺤﺠـﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ و‬‫اﻟﻤﺼـﻨﻔﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة و ﮐـﺎن اﻣـﺎم اﻟـﺪﻧﯿﺎ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﻣّﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺮازي و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺪث اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ‬‫‪ 392‬و ﮐﺎن واﻟﺪه ﺧﻄﯿﺐ در زﯾﺠﺎن ﻗﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﺳﻮاد اﻟﻌﺮاق ﻓﺤﺮﺿﻪ واﻟﺪه ﻋﻠﯽ ﻫﺬا و اﺳـﻤﻌﻪ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﻪ ‪ 403‬ﺛﻢ ﻃﻠﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ و رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ اﻻﻗﺎﻟﯿﻢ و ﺑﺮع و ﺗﻘﺪم ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺻـّﻨﻒ و ﺳﺎرت ﺑﺘﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﺮﮐﺒﺎن و ﺗﻔﻘﻪ ﺑﺎﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ و‬‫ﮐﺎن ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ آﺧﺮ اﻷﻋﯿﺎن ﻣﻌﺮﻓﮥ و ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﺿﺒﻄﺎ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ و ﺗﻔّﻨﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻠﻪ و اﺳﺎﻧﯿﺪه و ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺼﺤﯿﺤﻪ و ﻏﺮﯾﺒﻪ و ﻓﺮده و‬‫ﻣﻨﮑﺮه و ﻣﻄﺮوﺣﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﺒﻐﺪاد ﺑﻌﺪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺜﻠﻪ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﺸﺒﻪ ﺑﺎﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ و‬‫ﻧﻈﺮاﺋﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ و ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻟﻤﺎ ﺣـﺞ ﺷـﺮب ﻣﺎء زﻣﺰم ﻟﺜﻼث اﻧّﻪ ﯾﺤـﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و اﻧﻪ ﯾﻤﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و اﻧﻪ‬‫ﯾﺪﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﻘﻀﯽ ﻟﻪ ﺑﺬﻟﮏ و ﻣﻦ ﻣﺼﻨﻔﺎﺗﻪ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﻔﺎﯾﮥ اﻟّﺴﺎﺑﻖ اﻟﻠّﺎﺣﻖ ﺷﺮف اﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻔﺼﻞ ﻓﯽ اﻟّﺪرج‬‫اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸـﺎﺑﻪ و اﻟـّﺬﯾﻞ اﻟﻤﮑﻤـﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﻤﻞ اﻟﻤﻮﺿـﺢ اﻟﻤﻬﻤﺎت اﻟﺮواة ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺗﻤﯿﯿﺰ ﻣﺘﺼﻞ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺠﻬﺮ ﺑﻬﺎ‬‫اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ اﻟﺮﺣﻠﮥ اﻟﻤﺮاﺳـﯿﻞ ﻣﻘﻠﻮب اﻻﺳـﻤﺎء اﺳﻤﺎء اﻟﻤﺪﻟّﺴﯿﻦ ﻃﺮق ﻗﺒﺾ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ واﻓﻘﺖ ﮐﻨﯿﺘﻪ اﺳﻤﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻣـﺎت ﻫـﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻮﻓـﺎة اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻗـﺪ ﮐـﺎن رﺋﯿﺲ اﻟّﺮؤﺳـﺎء ﺗﻘـﺪم اﻟﯽ اﻟﻮﻋـﺎظ و اﻟﺨﻄﺒـﺎء ان ﻻ ﯾﺮووا ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﺣﺘﯽ‬‫ﯾﻌﺮﺿﻮا ﻋﻠﯿﻪ و اﻇﻬﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﯿﻬﻮد ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ اﺳﻘﺎط اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻦ اﻟﺨﯿﺎﺑﺮة و ﻓﯿﻪ ﺷﻬﺎدة اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﻌﺮﺿﻪ اﻟﻮزﯾﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪315 :‬‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﻣﺰّور ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﻣﻌﺎوﯾﮥ و ﻫﻮ اﺳـﻠﻢ ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ ﺑﻌﺪ ﺧﯿﺒﺮ و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ و ﻣﺎت ﻗﺒﻞ‬‫ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺴـﻨﺘﯿﻦ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﺄﻟﺖ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮارث اﻟﺸـﯿﺮازي ﻫﻞ ﮐﺎن اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﺘﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ إذا ﺳﺄﻟﻨﺎه ﻋﻦ ﺷﯽء‬‫اﺟﺎﺑﻨـﺎ ﺑﻌـﺪ اﯾـﺎم أﺧﺮ ﻣﻦ ﺣـﺪث ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟّـﺬي اﻧﻔﺮدت ﺑﺎﺟﺎزﺗﻪ ﻋﺠﯿﺒـﮥ ﺑﻨﺖ اﻟﺒﺎﻗـﺪاري ﻣﺎت ﺳﺎﺑﻊ ذي‬‫اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﻪ ‪ 463‬و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺰرﻗﺎﻧﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ در ﺷﺮح ﻣﻮاﻫﺐ ﻟﺪﻧﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤـﺪث اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق اﻟﻤﺘﻘﻦ اﻟﻀﺎﺑﻂ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺳـﻘﯿﻤﻪ اﻟﻤﺘﻔﻨﻦ ﻓﯽ ﻋﻠﻠﻪ و‬‫اﺳﺎﻧﯿﺪه وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﻋﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ و رﺣﻞ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ اﻻﻗﺎﻟﯿﻢ و ﺳﻤﻊ اﺑﺎ اﻟّﺼﻠﺖ اﻻﻫﻮازي و اﺑﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و‬‫ﺧﻠﻘﺎ و ﺣـﺪث ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ اﺣـﺪ ﺷـﯿﻮﺧﻪ و اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ و ﺧﻠﻘﺎ و ﻗﺮأ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ ﺑﻤﮑﮥ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ اﯾﺎم و ﻋﻠﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺤﯿﺮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 249‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ ﻣﺠﻠﺲ ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﻗﺎل ﻫﻮ اﻣﺮ ﻋﺠﺐ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺑﺸﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ‬‫ﻻﻧﻪ ﺷـﺮب ﻣﺎء زﻣﺰم ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و اﻣﻼﺋﻪ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و ﺗﺤـﺪﯾﺜﻪ ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻓﻘﻀـﯽ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﺜﻼﺛﮥ و ﻣﻨﺎوي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻂ‬‫ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﺣﺪ اﻻﻋﻼم اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻬﺮة اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﻣﺆﻟﻔﺎ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ‬‫ﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ ﺧﻼﺋﻖ اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ و أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﮐﺎن ﻣﻬﯿﺒﺎ وﻗﻮرا ﺛﻘﮥ ﺣّﺠﮥ ﺣﺴﻦ اﻟﺤﻆ‬‫ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻀـﺒﻂ ﻓﺼـﯿﺤﺎ ﺧﺘﻢ ﺑﻪ اﻟﺤﻔﺎظ ﻟﻪ ﺛﺮوة ﻇﺎﻫﺮة و ﺻﺪﻗﺎت ﻃﺎﺋﻠﮥ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺒﻐﺪاد و ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟﻤﻬـﺬب و دﻓﻦ ﺑﺠﺎﻧﺐ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﮐﺎن ﺷـﺮب ﻣﻦ ﻣﺎء زﻣﺰم ﻟـﺬﻟﮏ و ان ﯾﺤـّﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺨﻪ ﺑﺠﺎﻣﻊ ﺑﻐـﺪاد و ان ﯾﻤﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر‬‫ﻓﺎﺟﯿﺐ ﮐﺎن ﺳـﺮﯾﻊ اﻟﻘﺮاءة ﺟّﺪا ﻗﺮأ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻠﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ اﻟﻤﺮوزّﯾﮥ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ اﯾﺎم و ﺳﻤﻊ ﻋﻠﯽ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻀﺮﯾﺮ اﻟﺒﺨﺎري ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ ﻣﺠﺎﻟﺲ‬‫و ﻟﻪ ﻧﻈﻢ ﺣﺴﻦ ﻣﻨﻪ ﻗﻮﻟﻪ‬‫اﻟﺸﻤﺲ ﺗﺸﺒﻬﻪ و اﻟﺒﺪر ﯾﺤﮑﯿﻪ و اﻟّﺪر ﯾﻀﺤﮏ و اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻣﻦ ﻓﯿﻪ‬‫و ﻣﻦ ﺳﺮي و ﻇﻼم اﻟﻠﯿﻞ ﻣﻌﺘﮑﺮ ﻓﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ﺿﯿﺎء اﻟﺒﺪر ﯾﻐﻨﯿﻪ‬‫ﻓﺎن ﮐﺎن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺬي اﻋﺰوه ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻃﻠﻖ اﻟﻌﺰو إﻟﯿﻪ و اﻻ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ اﻟﻤﺸـﺘﻬﺮة ﻟا ﻤﻨﺘﺸﺮة‬‫اﺑّﯿﻨﻪ ﺑﺎن اﻋﯿﻦ اﻟﮑﺘﺎب اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻓﯿﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ و ﻏﯿﺮه و ﻟﻌﻤﺮي ان ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺼّﻨﻔﺎت اﻟﺘﯽ ﺳﺎرت اﻟﻘﺎﺑﻬﺎ ﺑﺨﻼف ﻣﻀﻤﻮﻧﻬﺎ ﺳﻤﺎه‬‫ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و ﻫﻮ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﮐﺎﻻﻏﺎﻧﯽ ﻟﻼﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺳـﻤﺎه اﻻﻏﺎﻧﯽ و ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺷـﯽء و اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻮاﺋـﺪ ﻣﻦ ﺗﻌﺮﯾﻔﻪ ﻣﻨﺘﺨﺒـﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﺗﻠﻤﯿﺬ اﻟﺘﺎج اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤﺪث اﻟﺸﺎم و اﻟﻌﺮاق اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪316 :‬‬‫ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي اﺣـﺪ اﻋﻼم اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻬﺮة اﻟﺤـﺪﯾﺚ وﻟﺪ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻟﺴّﺖ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ و ﮐﺎن‬‫ﻟﻮاﻟﺪه اﻟﻤﺎم ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ ﻓﺤّﺾ وﻟﺪه ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻤﺎع ﻓﺴـﻤﻊ و ﻟﻪ اﺣﺪي ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺒﺼﺮة و اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺻﺒﻬﺎن و اﻟﺪﯾﻨﻮر و‬‫ﻫﻤﺪان و اﻟﺮي و اﻟﺤﺠﺎز ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ ﻧﻌﯿﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮان و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﯿﻦ اﻟﮑّﺴﺎر و اﺑﺎ ﺳـﻌﺪ اﻟﻤﺎﻟﯿﻨﯽ و اﻣﻤﺎ ﺳﻮاﻫﻢ روي‬‫ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺮﻗﺎﻧﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ و اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ ﻓﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﻗﺮأ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﺑﻤﮑـﮥ ﻓﯽ ﺧﻤﺴـﮥ اﯾﺎم ﻋﻠﯽ‬‫ﮐﺮﯾﻤـﮥ و ﻗﺮأ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﯿﺮي اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﻀـﺮﯾﺮ ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺠﺎﻟﺲ و ﻗﺪ ﺳـﻤﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﮑﺸـﻤﯿﻬﻨﯽ ﻗﺎل‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺛﻨﺎن ﻣﻨﻬﺎ ﻓﯽ ﻟﯿﻠﺘﯿﻦ ﮐﻨﺖ أﺑﺘﺪئ ﺑﺎﻟﻘﺮاءة وﻗﺖ اﻟﻤﻐﺮب و اﻗﻄﻌﻬﺎ ﻋﻨﺪ ﺻﻼة اﻟﻔﺠﺮ و اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻗﺮاءة ﻋﻦ ﺿﺤﻮة اﻟﻨﻬﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﻐﺮب‬‫ﺛﻢ ﻣﻦ اﻟﻤﻐﺮب اﻟﯽ ﻃﻠﻮع اﻟﻔﺠﺮ ﻓﻔﺮغ اﻟﮑﺘﺎب ﻗﺎل اﻟـﺬﻫﺒﯽ و ﻫـﺬا ﺷـﯽء ﻻ اﻋﻠﻢ اﺣـﺪا ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻨﺎ ﯾﺴـﺘﻄﯿﻌﻪ ﺛﻢ ﻃﻮي ﺷـﻘﮥ اﻻﺳـﻔﺎر و اﻗﺎم‬‫ﺑﺒﻐـﺪاد اﻟﯽ ﺣﯿﻦ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﻤﺎ ﻃﺎف ﺳﻮرﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮه ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻓﺼـﺢ ﻣﻦ ﻧﻄﻖ ﺑﺎﻟﻀﺎد و ﻻ اﺣﺎﻃﺖ ﺟﻮاﻧﺒﻬﺎ ﺑﻤﺜﻠﻪ و ان ﻃﻔﺢ ﻣﺎء دﺟﻠﺘﻬﺎ و‬‫روي ﮐﻞ ﺻﺎد ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺴّﺘﯿﻦ ﻣﺼـﻨﻔﺎ اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ و اﻟﮑﻔﺎﯾﮥ و ﺷـﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺴﺎﺑﻖ و اﻟﻼﺣﻖ و اﻟﻤﺘﻔﻖ و‬‫اﻟﻤﻔـﺘﺮق و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸـﺎﺑﻪ و اﻟﺮواة ﻋﻦ ﻣﺎﻟـﮏ و ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ و ﺗﻤﯿﯿﺰ ﻣﺘﺼـﻞ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و‬‫رواﯾﮥ اﻻﺑﻨﺎء ﻋﻦ اﻻﺑﺎء و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﯾﻘﻮل اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟّﺴﻠﻔﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﯽ اﻟﻐّﺾ اﻟّﺮﻃﯿﺐ‬‫ﯾﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ رﯾﺎﺿﺎ ﻟﻠﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟﻠﺒﯿﺐ‬‫و ﯾﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ‬‫ﻓﺎّﯾﮥ راﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ ﻋﯿﺶ ﯾﻮازي ﻋﯿﺸﻬﺎ ﺑﻞ أي ﻃﯿﺐ‬‫و ﻗﺎل ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ ﻣﻤﻦ راﻓﻘﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺞ ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻢ ﮐﻞ ﯾﻮم ﺧﺘﻤﮥ ﻗﺮاءة ﺗﺮﺗﯿﻞ و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻪ ﺛﺮوة ﻇﺎﻫﺮة و ﺻﺪﻗﺎت ﻋﻠﯽ ﻃﻼب اﻟﻌﻠﻢ داﺋﺮة و‬‫ﯾـﺬﮐﺮ اﻧّﻪ ﻟّﻤﺎ ﺣّﺞ ﺷـﺮب ﻣﻦ ﻣﺎء زﻣﺰم ﺛﻼث ﺷـﺮﺑﺎت و ﺳﺄل اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻠﺜﺎ ان ﯾﺤﺪث ﺑﺘﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و ان ﯾﻤﻠﯽ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﻨﺼﻮر و ان ﯾﺪﻓﻦ ﻋﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 250‬از ‪597‬‬‫ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ و ﮐﺎن رﺋﯿﺲ اﻟّﺮؤﺳﺎء ﺗﻘّﺪم اﻟﯽ اﻟﻮﻋﺎظ و اﻟﺨﻄﺒﺎء ان ﻻ ﯾﺮووا ﺣﺪﯾﺜﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﻌﺮﺿﻮه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻇﻬﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﯿﻬﻮد ﮐﺘﺎﺑﺎ‬‫و اّدﻋﻮا اﻧﻪ ﮐﺘﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﺳـﻘﺎط اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻦ اﻫﻞ ﺧﯿﺒﺮ و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدات اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ و ذﮐﺮوا ان‬‫ﺧّﻂ ﻋﻠﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﻌﺮض ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﻘﺎل ﻫـﺬا ﻣﺰّور ﻻن ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻫﻮ اﺳـﻠﻢ ﻋﺎم اﻟﻔﺘـﺢ و ﺧﯿﺒﺮ ﻓﺘﺤﺖ ﻗﺒﻞ ذﻟﮏ و ﻓﯿﻪ ﺷـﻬﺎدة‬‫ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ و ﻗﺪ ﻣﺎت ﺑﻌﺪ ﻗﺮﯾﻈﮥ ﺑﺴﻬﻢ اﺻﺎﺑﻪ ﯾﻮم اﻟﺨﻨﺪق و ذﻟﮏ ﻗﺒﻞ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺴﻨﺘﯿﻦ و ﻟﻤﺎ ﻣﺮض و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ و ﻓّﺮق ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ‬‫ﻓﯽ وﺟﻮه اﻟـﺒّﺮ ﺑﻌـﺪ اﺳﺘﯿـﺬان اﻟﺨﻠﯿﻔـﮥ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﻟﻪ وارث ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠـﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼـث و ﺳـﺘﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و ﮐـﺎن اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق‬‫اﻟﺸﯿﺮازي ﻣّﻤﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و راه ﺑﻌﺾ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪317 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻓﺴﺎﻟﻪ ﻋﻦ ﺣﺎﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻓﯽ روح و رﯾﺤﺎن و ﺟﻨـﮥ ﻧﻌﯿﻢ و ﻗﺎل ﻣﮑﯽ اﻟّﺮﻣﯿﻠﯽ ﮐﻨﺖ ﻧﺎﺋﻤﺎ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﺮأﯾﺖ ﮐﺎﻧﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﻘﺮاءة‬‫ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎدة و اﻟﺸﯿﺦ ﻧﺼﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﻘّﺪﺳﯽ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻦ ﻧﺼﺮ رﺟﻞ ﻓﺴﺎﻟﺖ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﯿﻞ ﻫﺬا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺟﺎء ﻟﯿﺴﻤﻊ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﻫﺬه ﺟﻼﻟﮥ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻣﻦ ﻧﻈﻤﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ان ﮐﻨﺖ ﺗﺒﻐﯽ اﻟﺮﺷﺎد ﻣﺤﻀﺎ ﻻﻣﺮ دﻧﯿﺎك و اﻟﻤﻌﺎد‬‫ﻓﺨﺎﻟﻒ اﻟّﻨﻔﺲ ﻓﯽ ﻫﻮاﻫﺎ ان اﻟﻬﻮي ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻔﺴﺎد‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ اﻟﺸﻤﺲ ﺗﺸﺒﻬﻪ و اﻟﺒﺪر ﯾﺤﮑﯿﻪ و اﻟﺪر ﯾﻀﺤﮏ و اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻣﻦ ﻓﯿﻪ‬‫و ﻣﻦ ﺳﺮي و ﻇﻼم اﻟﻠﯿﻞ ﻣﻌﺘﮑﺮ ﻓﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ﺿﯿﺎء اﻟﺒﺪر ﯾﻐﻨﯿﻪ‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﺗﻐﯿﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﺳﻮي ﻗﻤﺮ ﺣﺴﺒﯽ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻖ ﻃّﺮا ذﻟﮏ اﻟﻘﻤﺮ‬‫ﻣﺤّﻠﻪ ﻓﯽ ﻓﻮادي ﻗﺪ ﺗﻤّﻠﮑﻪ و ﺣﺎز روﺣﯽ ﻓﻤﺎ ﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻣﺼﻄﺒﺮ‬‫و اﻟﺸﻤﺲ اﻗﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﺗﻨﺎوﻟﻬﺎ و ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺤّﻆ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻮري اﻟّﻨﻈﺮ‬‫وددت ﺗﻘﺒﯿﻠﻪ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﺴﮥ ﻓﺼﺎر ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮي ﻓﯽ ﺧّﺪه اﺛﺮ‬‫و ﮐﻢ ﺣﻠﯿﻢ راه ﻇّﻨﻪ ﻣﻠﮑﺎ و رّدد اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ ﺑﺸﺮ‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﻻ ﻧﻐﺒﻄّﻦ اﺧﺎ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻟﺰﺧﺮﻓﻬﺎ و ﻻ ﻟﻠّﺬة وﻗﺖ ﻋﺠﻠﺖ ﻓﺮﺣﺎ‬‫ﻓﺎﻟّﺪﻫﺮ اﺳﺮع ﺷﯽء ﻓﯽ ﺗﻘﻠّﺒﻪ و ﻓﻌﻠﻪ ﺑّﯿﻦ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﻗﺪ وﺿﺤﺎ‬‫ﮐﻢ ﺷﺎرب ﻋﺴﻼ ﻓﯿﻪ ﻣﻨّﯿﺘﻪ و ﮐﻢ ﺗﻘﻠّﺪ ﺳﯿﻔﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ذﺑﺤﺎ‬‫و ﺧـﻮد ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﮐﻨﯿﺖ ﺧﻄﯿﺐ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻧـﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي روز‬‫ﭘﻨﺠﺸـﻨﺒﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم ذي ﻗﻌﺪه ﺳﺎل ﺳﻪ ﺻﺪ و ﻫﻔﺘﺎد و دو ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﭘﺪرش ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﯽ ﺑﻌﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ داﺷﺖ او را ﺗﺤﺮﯾﺺ ﺑﺮ ﻃﻠﺐ‬‫اﯾﻦ ﻓﻦ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﻤﻮده ﯾﺎزده ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻃﻠﺐ ﻗـﺪم ﻧﻬﺎد و ﺳـﻤﺎع ﺷـﺮوع ﮐﺮد ﺑﻌﺪ از ان ﺳـﻔﺮ ﮐﺮد و در ﺑﺼـﺮه و ﮐﻮﻓﻪ و ﻧﯿﺸﺎﭘﻮر و‬‫اﺻـﻔﻬﺎن و دﯾﻨﻮر و ﻫﻤـﺪان و ري و ﺣﺠﺎز ﺷـﺮﯾﻒ از اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﺣﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺎﻟﯿﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮان و‬‫دﯾﮕﺮان اﺳـﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮده و اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮐﻪ ﻣﺤـﺪث ﻣﺸـﻬﻮرﺳﺖ از ﺷﺎﮔﺮدان اوﺳﺖ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻓﺮزدق زﻋﻔﺮاﻧﯽ و دﯾﮕﺮ اﺟّﻠﻪ اﯾﻦ ﻓﻦ از‬‫ﺗﺮﻏﯿﺐ او ﺳـﺮ ﺳﺒﺰ ﺷﺪهاﻧـﺪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨـﺎري در ﻣّﮑﻪ ﻣﻌّﻈﻤﻪ ﺑﺮﺳﺘﯽ ﮐﺮﯾﻤﻪ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ رواة ﺑﺨﺎرﯾﺴﺖ در ﭘﻨـﺞ روز ﺧﺘﻢ ﮐﺮده ﺑﺮ اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﯿﺮي ﻧﯿﺸﺎﭘﻮري ﮐﻪ ﻣﻌﺮوف ﺑﻀـﺮﯾﺮﯾﺴﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﺨﺎري را در ﺳﻪ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺘﻢ ﮐﺮده و از ﮐﺸـﻤﯿﻬﻨﯽ ﻧﯿﺰ‬‫ﺑﺨﺎري را ﺳﻤﺎع ﻧﻤﻮده وﻗﺖ ﻣﻐﺮب ﺷﺮوع ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﺨﺎري ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﺘﺼﻞ ﻧﻤﺎز ﻓﺠﺮ ﺑﺲ ﻣﯽﮐﺮد دو ﺷﺐ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺴﻢ ﮔﺬراﻧﯿﺪه و روز‬‫ﺳﻮم از ﭼـﺎﺷﺖ ﺗـﺎ ﻣﻐﺮب و از ﻣﻐﺮب ﺗـﺎ ﺻـﺒﺢ ﺧﻮاﻧـﺪه رﻓﺖ و ﺗﻤـﺎم ﻧﻤﻮد ذﻫﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﻮت دﻣﺎغ و ﻣﻬﺎرت در ﻗﺮاءت از‬‫ﻧﻮادرﺳﺖ و ﺑﻌـﺪ از ان ﮐﻪ ازﯾﻦ ﺳـﻔﺮ ﺑﺎ ﻓﺎرغ ﺷـﺪ در ﺑﻐـﺪاد رﺣﻞ اﻗﺎﻣﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻒ و رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ اوﻗﺎت ﺧﻮد را ﻣﻌﻤﻮر‬‫ﺳـﺎﺧﺖ ﺗـﺎ آﻧﮑﻪ ﺑـﺪار اﻟﺮﺿﻮان ﺷـﺘﺎﻓﺖ ﻣﺼـﻨﻔﺎت او زﯾـﺎده ﺑﺮ ﺷـﺼﺖ ﮐﺘﺎﺑﺴﺖ از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻄﯿﺐ و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 251‬از ‪597‬‬‫ﺑﻐـﺪاد و ﮐﻔـﺎﯾﻪ و ﺷـﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﺴﺎﺑﻖ و اﻟﻼﺣﻖ و اﻟﻤّﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸﺎﺑﻪ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟّﺮواة ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﺰ اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ و ﺗﻤﯿﺰ ﻣﺘﺼﻞ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و رواﯾـﮥ اﻻﺑﻨﺎء ﻋﻦ اﻵﺑﺎء و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿﺪة‬‫اﻟﺘﯽ ﻫﯽ ﺑﻀﺎﻋﮥ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و ﻋﺮوﺗﻬﻢ ﻓﯽ ﻓﻨﻬﻢ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﻠﻔﯽ در ﺣﻖ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪318 :‬‬‫أﻟﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﯽ اﻟﻐّﺾ اﻟّﺮﻃﯿﺐ ﯾﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ‬‫رﯾﺎﺿﺎ ﻟﻠﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟّﻠﺒﯿﺐ و ﯾﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ ﻓﺎّﯾﮥ ﻗﺮاﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ و ﻋﯿﺶ‬‫ﯾـﻮازي ﻋﯿﺸــﻬﺎ ﺑـﻞ أّي ﻃﯿـﺐ و ﻫﺮ روز ﺧﺘـﻢ ﻗﺮآن ﻣﯽﮐﺮد و ﺗﺮﺗﯿـﻞ و ﺗﺠﻮﯾـﺪ ﻗﺮأت ﻣﯽﻧﻤـﻮد در ﺳـﻔﺮ ﺣـﺞ ﻣﺮدم ﺑﻠﻔـﻆ ﺑﻠﻔـﻆ از وي‬‫ﻣﯽﺷـﻨﯿﺪﻧﺪ و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻌﺐ ﺳـﻔﺮ اﯾﻦ ورد را ﻧﺎﻏﻪ ﻧﻤﯽﮔﺮدد او را ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﺮوت ﻃﺎﻫﺮه ﺑﻮﻓﻮر ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺮ ﻃﺎﻟﺒﺎن اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﺷﺮﯾﻒ‬‫ﺻﺪﻗﺎت و ﺧﯿﺮات او ﺑﺴـﯿﺎر ﺟﺎري ﺑﻮد و در ﺣﺞ ﭼﻮن ﻣﺘﺼﻞ آب زﻣﺰم رﺳـﯿﺪ ﺳﻪ ﺑﺎر از آب ﻣﺒﺎرك ﺳﯿﺮ ﺧﻮرد و ﺳﻪ ﭼﯿﺰ را از ﺧﺪاي‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ در آﻧﺤﺎﻟﺖ دﻋﺎ ﻣﺴﺘﺠﺎﺑﺴﺖ اول آﻧﮑﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد را رواﯾﺖ ﮐﻨﺪ و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺳﺎزد دوم آﻧﮑﻪ در ﺟﺎﻣﻊ ﻣﻨﺼﻮر‬‫ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻘﺎع ﺑﻐـﺪادﺳﺖ ﺑﺎﻣﻼ و ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺸـﻐﻮل ﺷﻮد ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻣـﺪﻓﻦ او ﻣﺘﺼﻞ ﺑﺸـﺮ ﺣﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺣﺎﺟﺖ او روا ﺷﺪ و‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ و ﻣﺮﺗﺒﻪ او در ﺑﻐﺪاد ﺑﺤﺪي اﻧﺠﺎﻣﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻠﯿﻔﻪ وﻗﺖ ﺣﮑﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ از واﻋﻈﺎن و ﺧﻄﯿﺒﺎن و دﯾﮕﺮ اﺻـﻨﺎف ﻋﻠﻤﺎ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﯽ را ذﮐﺮ ﻧﮑﻨﻨـﺪ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ آن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﺧﻄﯿﺐ ﻧﮕﺬراﻧﻨﺪ و او اﺟﺎزت ﻧﺪﻫﺪ و در زﻣﺎن او ﺑﻌﻀـﯽ ﯾﻬﻮدﯾﺎن ﮐﻪ در ﺧﯿﺒﺮ ﺳـﮑﻮﻧﺖ‬‫داﺷـﺘﻨﺪ در وﻗﺖ ﺣﻀـﺮت ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ از آﻧﺠﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳـﺘﻪ در اﻃﺮاف و ﺟﻮاﻧﺐ ﺷﺎم ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺤﻀﻮر ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺨﻂ ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻣﻬﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم و ﺷﻬﺎدت ﺟﻤﻌﯽ ﮐﺜﯿﺮ از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻣﻀﻤﻮن‬‫آن ﻧـﺎﻣﻪ آﻧﮑﻪ از ﻓﻼن و ﻓﻼن ﻗﺒﯿﻠﻪ ﯾﻬﻮد ﺟﺰﯾﻪ ﺳﺎﻗﻂ ﮐﺮدم و ﻣﻌﺎف ﻧﻤﻮدم ﺧﻠﯿﻔﻪ آن را ﻧﺰد ﺧﻄﯿﺐ ﻓﺮﺳـﺘﺎد ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻌـﺪ از ﺗﺎﻣﻞ ﮔﻔﺖ‬‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ زور و ﺟﻌﻠﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ در وي ﺷﻬﺎدت ﻣﻌﺎوﯾﻪ و ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذ ﺛﺒﺖ ﺑﻮد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻣﻌﺎوﯾﻪ در وﻗﺖ ﻓﺘﺢ ﺧﯿﺒﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﺒﻮد‬‫و ﺷـﺮف ﺻـﺤﺒﺖ ﺣﺎﺻـﻞ ﻧﮑﺮده و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌـﺎذ در ﻏﺰوه ﺧﻨـﺪق زﺧﻢ ﺗﯿﺮ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﻣﺘﺼﻞ ﻏﺰوة ﻗﺮﯾﻀﻪ وﻓﺎت اوﺳﺖ در وﻗﺖ ﻓﺘﺢ‬‫ﺧﯿﺒﺮ زﻧـﺪه ﻧﺒﻮد ﭼﻮن ﺑﯿﻤﺎر ﺷـﺪ ﺑﺨﻠﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺮﺳـﺘﺎد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿـﭻ وارث ﻧـﺪارم ﻣﺎل ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﯿﺖ اﻟﻤﺎل ﻣﯽرﺳﺪ اﮔﺮ اذن ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻦ آن را‬‫ﺑﻄﻮر ﺧﻮد ﻟﻠّﻪ ﺻـﺮف ﻧﻤـﺎﯾﻢ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻓﺮﻣﻮد ﻣﺒﺎرﮐﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را وﻗﻒ ﮐﺮد و ﺟﻤﯿﻊ اﺟﻨﺎس ﻣﺎل را در راه ﺧـﺪا ﺻـﺮف ﻧﻤﻮد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫ذي ﺣﺠﻪ ﺳـﻨﻪ ﭼﻬﺎر ﺻﺪ و ﺷـﺼﺖ و ﺳﻪ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ و ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق ﺷـﯿﺮازي ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳﺖ و در ﻋﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮ و‬‫ﺑـﺎﻃﻦ ﺟﺎﻣﻊ ﺟﻨﺎزه او را ﺧﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻌـﺪ از وﻓﺎت او ﺑﻌﺾ ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ ﺑﻐـﺪاد او را ﺑﺨﻮاب دﯾﺪﻧـﺪ و از ﺣﺎل او ﭘﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ ﮔﻔﺖ اﻧﺎ ﻓﯽ‬‫روح و رﯾﺤﺎن و ﺟّﻨـﮥ ﻧﻌﯿﻢ و ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺎن آن ﻋﻬﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ روزي در ﺑﻐﺪاد ﺑﺨﻮاب ﺑﻮدم دﯾﺪم ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻧﺰد ﺧﻄﯿﺐ ﺣﺎﺿـﺮﯾﻢ‬‫و ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻋﺎدت ﻧﺰد او ﺑﺨﻮاﻧﯿﻢ و ﺑﺮ دﺳﺖ راﺳﺖ ﺷـﯿﺦ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻣﻘﺪﺳﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪاﻧﺪ و ﺑﺮ دﺳﺖ راﺳﺖ‬‫اﯾﺸـﺎن ﺑﺰرﮔﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺸﺴـﺘﻪ ﺑﺴـﯿﺎر ﺑﺠﻼـﻟﺖ و ﻫﯿﺒـﺖ ﮐـﻪ ﭼﺸﻢ از ﺟﻤـﺎﻟﺶ ﺧﯿﺮه ﻣﯽﺷـﻮد ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﺰرگ ﮐﯿﺴﺖ ﮔﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﺸـﺎن‬‫ﺣﻀـﺮت رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺮاي ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺗﺎرﯾﺦ ﺗﺸﺮﯾﻒ آوردهاﻧﺪ و اﯾﻦ ﺷﺮف ﻋﻈﯿﻤﺴﺖ ﺧﻄﯿﺐ را رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫او را ﺑﺸﻌﺮ ﻫﻢ اﻟﻔﺖ ﺑﻮد و اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﻌﻪ از دﺳﺖ‬‫ان ﮐﻨﺖ ﺗﺒﻐﯽ اﻟﺮﺷﺎد ﻣﺤﻀﺎ ﻻﻣﺮ دﻧﯿﺎك و اﻟﻤﻌﺎد ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪319 :‬‬‫ﻓﺨﺎﻟﻒ اﻟﻨﻔﺲ ﻓﯽ ﻫﻮﯾﻬﺎ ان اﻟﻬﻮي ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻔﺴﺎد‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ‬‫اﻟﺸﻤﺲ ﺗﺸﺒﻬﻪ و اﻟﺒﺪر ﯾﺤﮑﯿﻪ و اﻟّﺪر ﯾﻀﺤﮏ و اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻣﻦ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 252‬از ‪597‬‬‫و ﻣﻦ ﺳﺮي و ﻇﻼم اﻟﻠﯿﻞ ﻣﻌﺘﮑﺮ ﻓﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ﺿﯿﺎء اﻟﺒﺪر ﯾﻐﻨﯿﻪ‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ‬‫ﺗﻐﯿﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺳﻮي ﻗﻤﺮي ﺣﺴﺒﯽ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻖ ﻃّﺮا ذﻟﮏ اﻟﻘﻤﺮ‬‫ﻣﺤّﻠﻪ ﻓﯽ ﻓﻮادي ﻗﺪ ﺗﻤّﻠﮑﻪ و ﺣﺎز روﺣﯽ و ﻣﺎ ﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻣﺼﻄﺒﺮ‬‫و اﻟﺸﻤﺲ اﻗﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﺛﻨﺎ و ﻟﻬﺎ و ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺤّﻆ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻮري اﻟﻨﻈﺮ‬‫وددت ﺗﻘﺒﯿﻠﻪ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺠﺎﻟﺴﮥ ﻓﺼﺎر ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮي ﻓﯽ ﺧّﺪه اﺛﺮ‬‫و ﮐﻢ ﺣﮑﯿﻢ راه ﻇّﻨﻪ ﻣﻠﮑﺎ و رّدد اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ ﺑﺸﺮ‬‫و ﻟﻪ اﯾﻀﺎ‬‫ﻻ ﺗﻐﺒﻄّﻦ اﺧﺎ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻟﺰﺧﺮﻓﻬﺎ و ﻻ ﻟﻠّﺬة وﻗﺖ ﻋّﺠﻠﺖ ﻓﺮﺣﺎ‬‫ﻓﺎﻟّﺪﻫﺮ اﺳﺮع ﺷﯽء ﻓﯽ ﺗﻘّﻠﺒﻪ و ﻓﻌﻠﻪ ﺑّﯿﻦ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﻗﺪ وﺿﺤﺎ‬‫ﮐﻢ ﺷﺎرب ﻋﺴﻼ ﻓﯿﻪ ﻣﻨﯿﺘﻪ و ﮐﻢ ﺗﻘّﻠﺪ ﺳﯿﻔﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ذﺑﺤﺎ‬‫و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺨﻄﯿﺐ از ﺣﻔـﺎظ ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ و ﻋﻠﻤـﺎي ﻣﺘﺒﺤﺮﯾﻦ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ اﮔﺮ او را ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻏﯿﺮ از ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﻤﯽﺑﻮد ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﮐﻔﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﺮد زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ ﻋﻈﯿﻢ اﻃﻼع او و ﻟﯿﮑﻦ ﻣﺼـﻨﻔﺎت او زﯾﺎده ﺑﺮ ﺷـﺼﺖ ﮐﺘﺎﺑﺴﺖ ﻗﺮﯾﺐ ﺻﺪ و ﻓﻀﻞ وي اﺷﻬﺮ از وﺻﻔﺴﺖ از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ‬‫ﮐﻔﺎﯾﻪ و ﺷـﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺴﺎﺑﻖ و اﻟﻼﺣﻖ و اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺘﺸﺎﺑﻪ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺮواة ﻋﻦ‬‫ﻣﺎﻟﮏ و ﻏﻨﯿـﮥ اﻟﻤﻘﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ اﻟﻤﻠﺘﺒﺲ و ﺗﻤﯿﯿﺰ ﻣﺘﺼﻞ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ و رواﯾﮥ اﻻﺑﻨﺎء ﻋﻦ اﻵﺑﺎء و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻔﺎت اﻟﻤﻔﯿﺪة ﻟا ﺘﯽ ﻫﯽ‬‫ﺑﻀﺎﻋﮥ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و ﻋﺮوﺗﻬﻢ ﻓﯽ ﻓﻨﻬﻢ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﻠﻔﯽ در ﺣﻖ ﺗﺎﻟﯿﻔﺎﺗﺶ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ أﻟﺬ ﻣﻦ اﻟّﺼﺒﯽ اﻟﻐّﺾ اﻟّﺮﻃﯿﺐ‬‫ﯾﺮاﻫﺎ إذ رواﻫﺎ ﻣﻦ ﺣﻮاﻫﺎ رﯾﺎﺿﺎ ﻟﻠﻔﺘﯽ اﻟﯿﻘﻆ اﻟﻠﺒﯿﺐ‬‫و ﯾﺎﺧﺬ ﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻗﺪ ﺻﺎغ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻘﻠﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻄﻦ اﻻرﯾﺐ‬‫ﻓﺎّﯾﮥ راﺣﮥ و ﻧﻌﯿﻢ ﻋﯿﺶ ﯾﻮازي ﻋﯿﻨﻬﺎ ﺑﻞ أّي ﻃﯿﺐ‬‫وﻻدت او روز ﭘﻨﺠﺸـﻨﺒﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم ذي ﻗﻌـﺪه ﺳـﻨﻪ ﺳﻪ ﺻـﺪ و ﻧﻮد و دو ﺑﻮده و ﻗﯿﻞ ﺷـﺸﻢ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﭘﺪرش ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺘﯽ ﺑﻌﻠﻢ‬‫ﺣﺪﯾﺚ داﺷﺖ او را ﺗﺤﺮﯾﺺ ﺑﺮ ﻃﻠﺐ اﯾﻦ ﻓﻦ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮد ﯾﺎزده ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺷـﺮوع ﮐﺮد و ﺳـﻔﺮ ﮔﺰﯾﺪﻧﺪ در ﺑﺼـﺮه و‬‫ﮐﻮﻓﻪ و ﻧﯿﺸﺎﭘﻮر و اﺻـﻔﻬﺎن و دﯾﻨﻮر و ﻫﻤﺪان و ري و ﺣﺠﺎز از اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿﻪ و اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺎﻟﯿﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺸﺮان و دﯾﮕﺮ‬‫ﻋﻠﻤﺎ اﺳـﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮده و ﻓﻘﻪ را از اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ و ﻗﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ ﻃﺒﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮده ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﻓﻘﯿﻪ ﺑﻮد ﺣـﺪﯾﺚ و ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﺑﺮوي ﻏﺎﻟﺐ آﻣـﺪه اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﮐﻪ ﻣﺤﺪث ﻣﺸـﻬﻮرﺳﺖ از ﺷﺎﮔﺮدان اوﺳﺖ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺮزوق زﻋﻔﺮاﻧﯽ و دﯾﮕﺮ اﺟﻠّﻪ اﯾﻦ ﻓﻦ از ﺗﺮﻏﯿﺐ‬‫او ﺳـﺮ ﺳـﺒﺰ ﺷﺪهاﻧـﺪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨـﺎري در ﻣـّﮑ ﻪ ﻣﻌّﻈﻤـﻪ ﺑﺮﺳـﺘﯽ ﮐﺮﯾﻤﻪ از ﻣﺸـﺎﻫﯿﺮ روات ﺑﺨـﺎرﯾﺴﺖ در ﭘﻨﺠﺮوز ﺧﺘﻢ ﮐﺮده و ﺑﺮ اﺑـﻮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﯿﺮي اﻟﻨﯿﺸﺎﺑﻮري اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻀـﺮﯾﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺨﺎري را در ﺳﻪ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﻮاﻧﺪه و از ﮐﺸﻤﯿﻬﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺳﻤﺎع ﺑﺨﺎري‬‫ﻧﻤﻮده وﻗﺖ ﻣﻐﺮب ﺷـﺮوع ﺧﻮاﻧﺪن آن ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﺘﺼﻞ ﻧﻤﺎز ﻓﺠﺮ ﺑﺲ ﻣﯽﻧﻤﻮد ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺴﻢ ﺷـﺒﻬﺎ ﮔﺬراﻧﯿﺪ روز ﺳﻮم از ﭼﺎﺷﺖ ﺗﺎ ﻣﻐﺮب‬‫و از ﻣﻐﺮب ﺗﺎ ﺻـﺒﺢ ﺧﻮاﻧـﺪه رﻓﺖ و ﺗﻤﺎم ﻧﻤﻮد ذﻫﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻦ ﻗﻮت دﻣﺎغ و ﻣﻬﺎرت در ﻗﺮاءت از ﻧﻮادرﺳﺖ و ﺑﻌﺪ از ﻓﺮاغ ازﯾﻦ اﺳـﻔﺎر‬‫در ﺑﻐﺪاد رﺣﻞ اﻗﺎﻣﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺗﺼﻨﯿﻒ و رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ اوﻗﺎت ﺧﻮد ﻣﻌﻤﻮر ﻧﻤﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺪار اﻟﺮﺿﻮان ﺷﺘﺎﻓﺖ ﻫﺮ روز ﺧﺘﻢ ﻗﺮآن‬‫ﺷﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﻞ و ﺗﺠﻮﯾـﺪ ﻗﺮاءت ﻣﯽﻧﻤﻮد در ﺳـﻔﺮ ﺣﺞ ﻣﺮدم ﻟﻔﻆ ﺑﻠﻔﻆ از وي ﻣﯽﺷـﻨﯿﺪﻧﺪ و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻌﺐ ﺳـﻔﺮ اﯾﻦ ورد را‬‫ﻧﺎﻏﻪ ﻧﻤﯽﮐﺮد او را ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﺮوت ﻇﺎﻫﺮه ﺑﻮﻓﻮر ﺑﺨﺸـﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺮ ﻃﺎﻟﺒﺎن اﯾﻦ ﻓﻦ ﺷﺮﯾﻒ ﺻﺪﻗﺎت و ﺧﯿﺮات ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺎري داﺷﺖ در ﺣﺞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 253‬از ‪597‬‬‫ﭼﻮن ﻣﺘﺼـﻞ آب زﻣﺰم رﺳـﯿﺪ ﺳﻪ ﺑـﺎر از ان آب ﻣﺒـﺎرك ﺳـﯿﺮ ﺧﻮرد و ﺳﻪ ﭼﯿﺰ را از ﺧـﺪاي ﺗﻌـﺎﻟﯽ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد زﯾﺮا ﮐﻪ دﻋـﺎ را ﻧﻪ‬‫ﺣﺎﻟﺖ؟؟؟ ﻣﺴﺘﺠﺎﺑﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪320 :‬‬‫اول آﻧﮑﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐﺪاد را رواﯾﺖ ﮐﻨﺪ و ﻣﻨﺘﺸـﺮ ﺷﻮد دوم آﻧﮑﻪ در ﺟﺎﻣﻊ ﻣﻨﺼﻮر ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻘﺎع ﺑﻐﺪادﺳﺖ ﺑﺎﻣﻼ ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺸـﻐﻮل‬‫ﺷﻮد ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻣـﺪﻓﻦ او ﻣﺘﺼﻞ ﺑﺸـﺮ ﺣﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺣﺎﺟﺖ او روا ﺷـﺪ و ﻣﺮﺗﺒﻪ او در ﺑﻐـﺪاد ﺑﺤـﺪي اﻧﺠﺎﻣﯿـﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻠﯿﻔﻪ وﻗﺖ‬‫ﺣﮑﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ از واﻋﻈﺎن و ﺧﻄﯿﺒﺎن و دﯾﮕﺮ اﺻـﻨﺎف ﻋﻠﻤﺎ ﺣـﺪﯾﺜﯽ ذﮐﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ آن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﺧﻄﯿﺐ ﻧﮕﺬراﻧﻨﺪ و او را‬‫اﺟـﺎزت ﻧﺪﻫـﺪ و در زﻣـﺎن او ﺑﻌﺾ ﯾﻬﻮدان ﮐﻪ در ﺧﯿﺒﺮ ﺳـﮑﻮﻧﺖ داﺷـﺘﻨﺪ در وﻗﺖ ﺣﻀـﺮت ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ از آﻧﺠـﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳـﺘﻪ در‬‫اﻃﺮاف و ﺟﻮاﻧﺐ ﺷـﺎم ﻣﻨﺘﺸـﺮ ﺷﺪﻧـﺪ ﺑﺤﻀﻮر ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﺑﺨﻂ ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ و ﻣﻬﺮ ﻧﺒﻮي و‬‫ﺷﻬﺎدت ﺟﻤﻌﯽ ﮐﺜﯿﺮ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﺮﻗﻮم ﺑﻮد ﻣﻀـﻤﻮن آﻧﮑﻪ از ﻓﻼن و ﻓﻼن ﻗﺒﯿﻠﻪ ﯾﻬﻮد ﺟﺰﯾﻪ ﺳﺎﻗﻂ ﮐﺮدم و ﻣﻌﺎف ﻧﻤﻮدم ﺧﻠﯿﻔﻪ آن را ﻧﺰد‬‫ﺧﻄﯿﺐ ﻓﺮﺳـﺘﺎد ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻌـﺪ از ﺗﺎﻣـﻞ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ زور و ﺟﻌﻠﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ در وي ﺷـﻬﺎدت ﻣﻌـﺎوﯾﻪ و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎذﺳﺖ و ﻣﻌﺎوﯾﻪ در‬‫وﻗﺖ ﻓﺘﺢ ﺧﯿﺒﺮ ﻣﺴـﻠﻤﺎن ﻧﺒﻮد و ﺷﺮف ﺻﺤﺒﺖ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﮑﺮده و ﺳﻌﺪ در ﻏﺰوه ﺧﻨﺪق زﺧﻢ ﺗﯿﺮ ﺧﻮرده و ﻣﺘﺼﻞ ﻏﺰوه ﻗﺮﯾﻀﻪ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ‬‫در وﻗﺖ ﻓﺘـﺢ ﺧﯿﺒﺮ زﻧـﺪه ﻧﺒﻮد و اﯾﻦ ﺣﮑﺎﯾﺖ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻨﺴﺖ و ﺳـﯿﺪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻣﯿﺮ ﯾﻤﻨﯽ در اﻓﺎدة اﻻّﻣﻪ ﺑﺬﮐﺮ‬‫اﺣﻮال اﻟّﺬﻣﻪ آن را ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ آورده ﺧﻄﯿﺐ ﺑﺸﻌﺮ ﻫﻢ اﻟﻔﺖ داﺷﺖ اﯾﻦ ﻗﻄﻌﻬﻤﺎ از دﺳﺖ‬‫ان ﮐﻨﺖ ﺗﺒﻐﯽ اﻟﺮﺷﺎد ﻣﺤﻀﺎ ﻻﻣﺮ دﻧﯿﺎك و اﻟﻤﻌﺎد‬‫ﻓﺨﺎﻟﻒ اﻟﻨﻔﺲ ﻓﯽ ﻫﻮاﻫﺎ اّن اﻟﻬﻮي ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻔﺴﺎد‬‫اﻟﺸﻤﺲ ﺗﺸﺒﻬﻪ و اﻟﺒﺪر ﯾﺤﮑﯿﻪ و اﻟّﺪر ﯾﻀﺤﮏ و اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻣﻦ ﻓﯿﻪ‬‫و ﻣﻦ ﺳﺮي و ﻇﻼم اﻟﻠﯿﻞ ﻣﻌﺘﮑﺮ ﻓﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ ﺿﯿﺎء اﻟﺒﺪر ﯾﻐﻨﯿﻪ‬‫ﺗﻐﯿﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﺳﻮي ﻗﻤﺮ ﺣﺴﺒﯽ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻖ ﻃّﺮا ذﻟﮏ اﻟﻘﻤﺮ‬‫ﻣﺤّﻠﻪ ﻓﯽ ﻓﻮادي ﻗﺪ ﺗﻤﻠﮑﻪ و ﺣﺎز روﺣﯽ و ﻣﺎ ﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻣﺼﻄﺒﺮ‬‫و اﻟﺸﻤﺲ اﻗﺮب ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﺗﻨﺎوﻟﻬﺎ و ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺤّﻆ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻮري اﻟّﻨﻈﺮ‬‫وددت ﺗﻘﺒﯿﻠﻪ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﺴﮥ ﻓﺼﺎر ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮي ﻓﯽ ﺧّﺪه اﺛﺮ‬‫و ﮐﻢ ﺣﮑﯿﻢ رآه ﻇّﻨﻪ ﻣﻠﮑﺎ و رّدد اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ ﺑﺸﺮ‬‫ﻻ ﺗﻐﺒﻄﻦ اﺧﺎ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻟﺰﺧﺮﻓﻬﺎ و ﻻ ﻟﻠّﺬة وﻗﺖ ﻋّﺠﻠﺖ ﻓﺮﺣﺎ‬‫ﻓﺎﻟﺪﻫﺮ اﺳﺮع ﺷﯽء ﻓﯽ ﺗﻘّﻠﺒﻪ و ﻓﻌﻠﻪ ﺑّﯿﻦ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﻗﺪ وﺿﺤﺎ‬‫ﮐﻢ ﺷﺎرب ﻋﺴﻼ ﻓﯿﻪ ﻣﻨﯿﺘﻪ و ﮐﻢ ﺗﻘّﻠﺪ ﺳﯿﻔﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ذﺑﺤﺎ‬‫ﭼﻮن ﺑﯿﻤـﺎر ﺷـﺪ ﺑﺨﻠﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺮﺳـﺘﺎد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿـﭻ وارث ﻧـﺪارم ﻣـﺎل ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﯿﺖ اﻟﻤـﺎل ﻣﯽرﺳـﺪ اﮔﺮ اذن ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﻦ آﻧﺮا ﺑﻄﻮر ﺧﻮد ﻟﻠّﻪ‬‫ﺻﺮف ﻧﻤﺎﯾﻢ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻓﺮﻣﻮد ﻣﺒﺎرﮐﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را وﻗﻒ ﮐﺮد و ﺟﻤﯿﻊ اﺟﻨﺎس ﻣﺎل را در راه ﺧﺪا ﺻـﺮف ﻧﻤﻮدم و ﻫﻔﺘﻢ ذي ﺣﺠﻪ ﺳـﻨﻪ‬‫ﭼﻬـﺎر ﺻـﺪ و ﺷـﺼﺖ و ﺳﻪ در ﺑﻐـﺪاد وﻓـﺎت ﯾﺎﻓﺖ و ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ ﮔﻔﺘﻪ در ﺷﻮال؟؟؟ اﻧﺘﻘﺎل ﻧﻤﻮد ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق ﺷـﯿﺮازي ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ‬‫ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﺟـﺎﻣﻊ ﻋﻠﻮم ﻇـﺎﻫﺮ و ﺑـﺎﻃﻦ ﺑﻮد ﺟﻨـﺎزه او را ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ ﮔﻮﯾﻨـﺪ از وي اﻧﺘﻔـﺎع ﺑﺴـﯿﺎر ﺣﺎﺻـﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و در‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﺶ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻣﯽﮐﺮد ﺧﻄﯿﺐ در وﻗﺖ ﺧﻮد ﺣﺎﻓـﻆ ﻣﺸـﺮق ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﺣﺎﻓـﻆ ﻣﻐﺮب ﻟﻄﻒ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ دو در ﯾﮑﺴـﺎل‬‫اﻧﺘﻘﺎل ﮐﺮدﻧـﺪ ﻣﺤّﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر در ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐﺪاد ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﺻﻮﻓﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫زﻫﺮاء ﺻﻮﻓﯽ ﮔﻮري در ﺟـﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ ﺣـﺎﻓﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ در در وي ﺧﻮاب ﻣﯽﮐﺮد و ﻗﺮآن ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‬‫ﭼﻮن ﺧﻄﯿﺐ اﻧﺘﻘﺎل ﮐﺮد وﺻـﯿﺖ ﻧﻤﻮد ﺑﺪﻓﻦ ﺧﻮد ﺑﺠﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ ﺣﺎﻓﯽ اﺻـﺤﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد اﺑﻦ زﻫﺮاء آﻣﺪه درﺧﻮاﺳﺖ و ﻓﻦ ﺧﻄﯿﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 254‬از ‪597‬‬‫در آن ﻗﺒﺮ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ وي ﺳـﺨﺖ ﻣﻤﺘﻨﻊ ﺷـﺪ و ﮔﻔﺖ ﺟـﺎﺋﯽ ﮐﻪ از ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺳـﺎﺧﺘﻪام ﭼﻪ ﻗﺴﻢ از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد و ﭼﻮن اﯾﻦ ﺣﺎل‬‫دﯾﺪﻧﺪ ﻧﺰد ﭘﺪر ﻣﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﺪ آﻣﺪه ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎز ﮔﻔﺘﻨﺪ واﻟﺪم او را ﻧﺰد ﺧﻮاﻧﺪه ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻊ ﻗﺒﺮ را ﺑﺎﯾﺸﺎن ﺑﺪﻫﯿﺪ‬‫و ﻟﯿﮑﻦ اﯾﻦ ﻣﯽﮔـﻮﺋﯿﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺸـﺮ ﺣـﺎﻓﯽ زﻧـﺪه ﺑﻮدي و ﺷـﻤﺎ در ﭘﻬﻠﻮي او ﺑﻮدي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺧﻄﯿﺐ ﻣﯽآﻣـﺪ و در ﺟـﺎي ﻓﺮوﺗﺮ از ﺷـﻤﺎ‬‫ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ آﯾﺎ ﺷﻤﺎ را‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪321 :‬‬‫ﺧـﻮش آﻣـﺪي ﮐﻪ از وي ﺑﺎﻻـﺗﺮ ﻣﯽﻧﺸـﺴﺘﯿﺪ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳـﺘﻤﯽ و ﺑﺠـﺎي ﺧـﻮد را ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﯿـﺪ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در اﯾﻦ وﻗﺖ ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﻗﻠﺐ ﺷـﯿﺦ ازﯾﻦ ﺣﺮف ﺧﻮش ﮔﺮدﯾـﺪ و اذن دﻓﻦ داد ﭘﺲ او را در ﺟـﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ ﺑﺒﺎب ﺣﺮب دﻓﻦ ﮐﺮدﻧـﺪ ﺑﻌﺾ از ﺻـﻠﺤﺎي‬‫ﺑﻐﺪاد ﺑﻌﺪ از وﻓﺎت او را در ﺧﻮاب دﯾﺪﻧﺪ و از ﺣﺎﻟﺶ ﭘﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ ﮔﻔﺖ اﻧﺎ ﻓﯽ روح و رﯾﺤﺎن و ﺟّﻨﮥ ﻧﻌﯿﻢ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺑا ﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﻟﺨﻄﯿﺐ ﺻـﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﮐﺎن ﻣﻦ‬‫اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺘﺒﺤﺮﯾﻦ و ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﺳﻮي اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻟﮑﻔﺎه ﻓﺎﻧﻪ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ اﻃﻼع ﻋﻈﯿﻢ و ﺻـﻨﻒ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺼـﻨﻒ و‬‫ﻓﻀـﻠﻪ اﺷـﻬﺮ ﻣـﻦ ان ﯾﻮﺻـﻒ اﺧـﺬ اﻟﻔﻘـﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄـﺒﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ و ﮐـﺎن ﻓﻘﯿﻬـﺎ ﻓﻐﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ وﻟﺪ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 392‬و ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤﺠﮥ و ﻗﯿﻞ ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳـﻨﮥ ‪ 463‬ﺑﺒﻐﺪاد و ﺣﮑﺎﯾﺘﻪ ﻓﯽ‬‫اﺑﻄﺎل ﺧﻂ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺬي اﺧﺮﺟﻪ اﻟﯿﻬﻮد ﻻﺳـﻘﺎط اﻟﺠﺰﯾﮥ ﻋﻨﻬﻢ و اﺣﺘﺠﻮا ﺑﻪ ﻣﺸﻬﻮرة و ان اﻟﺸﯿﺦ اﺑﺎ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي‬‫ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﻧﻌﺸﻪ ﻻﻧﻪ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﮐﺜﯿﺮ او ﮐﺎن ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﻟﻌﺠﺐ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸﺮق و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﻐﺮب و ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ واﺣﺪة و ﻗﺪ ﮐﺎن ﺗﺼﺪق ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ دﯾﻨﺎر ﻓّﺮﻗﻬﺎ ﻋﻠﯽ ارﺑﺎب‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ و اوﺻـﯽ ان ﯾﺘﺼﺪق ﻋﻨﻪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ و ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺜﯿﺎب و وﻗﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ و ﻟﻢ‬‫ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﻋﻘﺐ و ﺻـﻨﻒ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺳﺘﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﺎ و رؤﯾﺖ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﻣﺎت ﺣﺴـﻨﮥ ﺻﺎﻟﺤـﮥ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ و ﮐﺎن ﻗﺪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ ﻓﯽ‬‫وﻗﺘﻪ ﻫـﺬا ﺧﺮ ﻣﺎ ﻧﻘﻠﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت ﮐﺎن ﻣﻦ‬‫اﻟﺤﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺘﺒﺤﺮﯾﻦ و ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﺳﻮي اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻟﮑﻔﺎه ﻓﺎﻧّﻪ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻃﻼع ﻋﻈﯿﻢ و ﺻـّﻨﻒ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺼـّﻨﻒ و‬‫ﻓﻀـﻠﻪ اﺷـﻬﺮ ﻣﻦ ان ﯾﻮﺻﻒ و اﺧـﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤـﺎﻣﻠﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻄـﺒﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ و ﮐـﺎن ﻓﻘﯿﻬـﺎ ﻓﻐﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ وﻟﺪ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ‪ 392‬ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﻟﺴّﺖ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ اﻟّﺸـ ﻬﺮ و ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ‪463‬‬‫ﺑﺒﻐﺪاد رح و ﻗﺎل اﻟﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال و ﺳﻤﻌﺖ ان اﻟّﺸﯿﺦ اﺑﺎ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي رح ﮐﺎن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﻧﻌﺸﻪ ﻻﻧﻪ اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﮐﺜﯿﺮا‬‫و ﮐـﺎن ﯾﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﻟﻌﺠﺐ اﻧّﻪ ﮐﺎن ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ﺣﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﻐﺮب و ﻣﺎﺗﺎ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ واﺣﺪة ﮐﻤﺎ ﺳـﯿﺎﺗﯽ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ذﮐﺮ ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ان اﺑﺎ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﺪ اﻟﺼﻮﻓﯽ ﻗﺎل اّن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء اﻟﺼﻮﻓﯽ ﮐﺎن ﻗﺪ اﻋﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻗﺒﺮا اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ رح و ﮐﺎن ﯾﻤﻀﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ‬‫اﺳـﺒﻮع ﻣﺮة و ﯾﻨـﺎم ﻓﯿﻪ و ﯾﻘﺮأ* ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮآن ﮐّﻠﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﻣﺎت اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﮐﺎن ﻗـﺪ اوﺻـﯽ ان ﯾـﺪﻓﻦ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻗﺒﺮ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﺎﻓﯽ ﻓﺠﺎء‬‫اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء و ﺳﺎﻟﻮه ان ﯾـﺪﻓﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ اﻟﻘﺒﺮ اﻟّـﺬي ﮐﺎن ﻗﺪ اﻋﺪه ﻟﻨﻔﺴﻪ و ان ﯾﺆﺛﺮه ﺑﻪ ﻓﺎﻣﺘﻨﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ‬‫اﻣﺘﻨﺎﻋﺎ ﺷﺪﯾﺪا و ﻗﺎل ﻣﻮﺿﻊ ﻗﺪ اﻋﺪدﺗﻪ ﻟﻨﻔﺴﯽ ﻣﻨﺬ ﺳﻨﯿﻦ ﯾﺆﺧﺬ ﻣّﻨﯽ ﻓﻠﻤﺎ راو ذﻟﮏ ﺟﺎؤا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪322 :‬‬‫اﻟﯽ واﻟﺪي اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﯽ ﺳـﻌﺪ و ذﮐﺮوا ﻟﻪ ذﻟﮏ ﻓﺎﺣﻀﺮ اﻟّﺸﯿﺦ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ زﻫﺮاء و ﻗﺎل ﻟﻪ اﻧﺎ ﻻ اﻗﻮل ﻟﮏ اﻋﻄﻬﻢ اﻟﻘﺒﺮ و ﻟﮑﻦ اﻗﻮل ﻟﮏ ﻟﻮ‬‫ان ﺑﺸـﺮ اﻟﺤـﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻻﺣﺒـﺎء و اﻧﺖ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﯾﻘﻌـﺪ دوﻧﮏ أ ﮐﺎن ﯾﺤﺴﻦ ﺑﮏ ان ﺗﻘﻌـﺪ أﻋﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺑﻞ ﮐﻨﺖ‬‫اﻗﻮم و اﺟﻠﺴﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻓﻬﮑﺬا ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻗﺎل ﻓﻄﺎب ﻗﻠﺐ اﻟّﺸﯿﺦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اذن ﻟﻬﻢ ﻓﯽ دﻓﻨﻪ ﻓﺪﻓﻨﻮه اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺑﺒﺎب ﺣﺮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 255‬از ‪597‬‬‫و ﻗـﺪ ﮐﺎن ﺗﺼـﺪق ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎﻟﻪ و ﻫﻮ ﻣﺎﺋﺘﺎ دﯾﻨﺎر ﻓﺮﻗﻬﺎ ﻋﻠﯽ ارﺑﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻔﻘﺮاء ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ و اوﺻـﯽ ان ﯾﺘﺼﺪق ﻋﻨﻪ ﺑﺠﻤﯿﻊ‬‫ﻣـﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﻟا ﺜﯿـﺎب و وﻗـﻒ ﺟﻤﯿـﻊ ﮐﺘﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﻋﻘﺐ و ﺻـﻨﻒ اﮐـﺜﺮ ﻣﻦ ﺳـّﺘﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑـﺎ و ﮐـﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑـﻮ اﺳـﺤﺎق‬‫اﻟﺸـﯿﺮازي اﺣـﺪ ﻣﻦ ﺣﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و ﻗﯿﻞ اﻧّﻪ وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ‪ 391‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و رﺋﯿﺖ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﻣـﺎت ﺻﺎﻟﺤـﮥ ﺑﻌـﺪ ﻣـﻮﺗﻪ و ﮐـﺎن ﻗـﺪ اﻧﺘﻬﯽ إﻟﯿﻪ ﻋﻠﻢ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﻔﻈﻪ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﻫﺬا آﺧﺮ ﻣﺎ ﻧﻘﻠﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳﻌﮥ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﺠّﻠﺎﺑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌّﺪده و اﺳﺎﻧﯿﺪ ﻣﺘﻨﻮﻋﻪ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده‬‫ﺣﻖ ﺣﻘﯿﻖ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل را ﮐﻔﻠﻖ اﻟﺼﺒﺢ ﻇﺎﻫﺮ و آﺷﮑﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن‬‫از اﻟﻄﺎف ﻧﺎﻣﺘﻨﺎﻫﯿﻪ ﭘﺮوردﮔﺎر ﺑﺪﺳﺖ اﯾﻦ ﺧﺎﮐﺴﺎر اﻓﺘﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﯾﺤﯿﯽ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒﻠﺨﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﻠﻮاﻧﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺪي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ ﻣﺨﺘﺎر‬‫ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﻌﺎم ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓـﺪق اﻟﺒﺎب ﻗﻠﺖ ﻣﻦ ذا ﻗﺎل اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎﺗﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺮات ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺠﯽء ﻓﺎرده ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺑﺮﺟﻠﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻗﺎل‬‫ﺟﺌﺖ ﺛﻠﺚ ﻣﺮات ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﻘﻮل اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ و ﻃﺮﻗﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﻄﺎر اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓـﺎﻗﺮﺑﻪ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﺧﺒﺮﮐﻢ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﻤﺮﺑﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺴـﻘﺎ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻮاﺳﻄﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﮥ اﻟﺠﻮﻫﺮّي اﻟﻮاﺳﻄﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ دوﯾﺪ اﻟﻌﺒﺪي ﻧﺎ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﺸﻮّﯾﮥ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﺑﻌﺚ ﻟا ّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ و اﻟﯽ ﻧﺒـّﯿ ﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﻦ ﻫـﺬه اﻟﻤﺎﺋـﺪة ﻗﺎل ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻨﮏ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﻋﻠّﯽ و ﻟﻢ ﯾﻠﺒﺚ اﻟّﺎ ﻗﻠﯿﻼ ان رﺟﻊ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﺳﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻨﮏ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﻋﻠّﯽ و ﻟﻢ ﯾﻠﺒﺚ اﻟّﺎ ﻗﻠﯿﻼ ان رﺟﻊ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻓﻬﻤﺖ ان اﻗﻮل ﻣﺜـﻞ ﻗﻮﻟﯽ اﻻول و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻓﺴـﻤﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ داﺧﻞ اﻟﺤﺠﺮة ﮐﻼم ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل دﺧﻞ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺎ‬‫اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻫﺬه اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﻘﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻨﮏ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪323 :‬‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﻟـّﺪﻋﻮة ﻓـﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼـ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾـﺎ اﻧﺲ ﮐّﻞ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻃﺎوان‬‫اﻟﺴـﻤﺴﺎر ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻗﺮﺑﻪ ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ ﺣـّﺪﺛﮑﻢ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻌﻠّﯽ اﻟﺤﻨﻮﻃﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻄّﯿﺐ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻌّﺮاف اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻗﺮﺑﻪ‬‫ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﺧﺒﺮﮐﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻔّﻀﻞ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﺑﺮي اﻟﻮاﺳﻄﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ اﻟﻨﺤﻮي ﺳﻨﮥ‬‫ارﺑﻊ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺠﺎذري اﻟﻄّﺤﺎن ﻗﺎﻟﻮا ﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﺳـﻤﻌﺎن اﻟﻤﻌﺪل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻟا ﻮاﺳﻄﯽ‬‫ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺳـﻠﻢ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟﺮزاز اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻨﺨﺸﻞ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﻧﺎ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺑﻘّﯿﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﻧﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻻزرق و ﻫﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 256‬از ‪597‬‬‫واﺳﻄﯽ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺣﻤﺰة ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻨﮏ و ﺑﯿﻨﻪ ﻓﯿﻪ اﺣـﺪ ﻓﻘﻠﺖ ﺗﺤﺪﺛﻮا ﻓﺎن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺷـﺠﻮن ﯾﺠّﺮ ﺑﻌﻀﻪ ﺑﻌﻀﺎ ﻓﺬﮐﺮ اﻧﺴﺎن ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﻋﻦ أﺑﯽ ﺗﺮاب ﺗﺤـّﺪﺛﻨﺎ دﻋﻨﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺗﺮاب ﻓﻐﻀﺐ اﻧﺲ و ﻗﺎل أ ﻟﻌﻠّﯽ ﺗﻘﻮل ﻫـﺬا أ ﻓﻼ ﺣـﺪﺛﺘﮏ ﺣﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻓﯿﻪ ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻨﻪ اﺣـﺪ اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻌـﺎﻗﯿﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻨﻬﺎ و‬‫ﻓﻀـﻠﺖ ﻓﻀـﻠﮥ و ﺷﯽء ﻣﻦ ﺧﺒﺰ ﻓﻠّﻤﺎ اﺻﺒﺢ اﺗﯿﺘﻪ ﺑﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ‬‫ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء رﺟﻞ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﺮﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن ﺑﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺎذا ﺑﻌﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ أ ﻟﯿﺲ اﻧﻤﺎ ﺟﺌﺖ اﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء رﺟﻞ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب و إذا ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺴـﻤﻌﻪ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﯾﺬن ﻟﻪ ﻓﻠﻤﺎ رآه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ‬‫و اﻟّﯽ ﻗﺎل اﺳـﻠﻢ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻮاﺳﻄﯽ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻻزرق و اﻟﺰﻫﺮي و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻟّﺴﺪي و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ و ﺛﻤﺎﻣﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ زرﺑﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳﻤﻌﺎن ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ زرﺑﯽ اﻧﻤﺎ ﺣﺪث ﺑﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ و ﻗﺪ روي ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻣﻨﻬﻢ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـّﯿﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﻤﻼي و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻄﺎﺋﻔﯽ و‬‫اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﻟﻤﺪﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺳﻤﻌﺎن و وﻫﻢ ﺑا ﻦ اﺳﻠﻢ‬‫ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ زرﺑﯽ ﻷّن ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ زرﺑﯽ اﻧﻤﺎ ﺣﺪث ﺑﻪ ﻋﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺒﻨﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﻧﺲ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻗﻠﺖ ﻟﻪ‬‫اﺧﺒﺮﮐﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺷـﺎذان اﻟﺒّﺰاز؟؟؟ اﻟﺒﻐـﺪادي اذﻧﺎ اّن ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ اﻟّﺮﺑﯿﻊ ﺣـﺪﺛﻬﻢ ﻧﺎ‬‫ﺟّﺪي ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻧﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻐﯿﺮة ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻃﯿﺎر ﻓﻘـّﺴ ﻤﻬﺎ‬‫ﺑﯿﻦ ﻧﺴـﺎﺋﻪ ﻓﺎﺻـﺎب ﮐـّﻞ اﻣﺮأة ﻣﻨﻬّﻦ ﺛﻼﺛـﮥ ﻓﺎﺻـﺒﺢ ﻋﻨـﺪ ﺑﻌﺾ ﻧﺴﺎﺋﻪ ﻃﯿﺮان ﻓﺒﻌﺚ ﺑﻬﻤﺎ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﯾﺎﮐﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪324 :‬‬‫ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﻌﺎم ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻨﻈﺮت ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﻘﻤﺖ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ‬‫اﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﻨﻈﺮت ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﯾﻤﺸـﯽ و اﻧﺎ ﺧﻠﻔﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻓﻘﺎل ﻫـﺬا آﺧﺮ‬‫ﺛﻼـث ﻣﺮات ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﺰﻋﻢ اﻧّـﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺳﻤﻌﺖ دﻋـﺎك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اّن اﻟّﺮﺟﻞ ﻗـﺪ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ ان اﻟّﺮﺟﻞ ﻗـﺪ ﯾﺤّﺐ‬‫ﻗﻮﻣﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اّن اﺑﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺒﻐﺪادي اﺧﺒﺮﻫﻢ اذﻧﺎ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﺑﻤﺼـﺮ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﻧﺎ زﻫﯿﺮ ﻧﺎ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﻄﻮﯾﻞ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﮐﺎن ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ و اﺳـﺘﺄذن ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ اذن و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺬﻫﺐ ﺛﻢ رﺟﻊ ﻓﻘﺎل اﺳﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺴﻤﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﺛﻢ ﻗﺎل و اﻟّﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﺣﺒﻮﯾﻪ اﻟﺤﺮاز‬‫و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺷﺎذان اﻟﺒّﺰاز اﻟﺒﻐﺪادﯾﺎن اذﻧﺎ ان اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣّﺪﺛﻬﻢ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﻟﺤّﺠﺎج ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺘﯿﺒﻪ‬‫اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎ ﺑﺸـﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺪّي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻠّﻤﺎ وﺿﻊ‬‫ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻗـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻗﺎل ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒـﺎب ﻗﺮﻋﺎ ﺧﻔّﯿﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫـﺬا ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎﻧﺼـﺮف ﻗﺎل ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 257‬از ‪597‬‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ اﻟﱠﻠﻬّﻢ‬‫اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﻗـﺎل ﻓﺠـﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒـﺎب ﻗﺮﻋـﺎ ﺧﻔـّﯿ ﺎ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻢ اﺧـﺒﺮك ان رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣـﺎﺟﮥ‬‫ﻓﺎﻧﺼـﺮف و رﺟﻌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺿﺮﺑﺎ ﺷﺪﯾﺪا ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ ﻗﺎل ﻓﻠﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠّﻢ ﻗـﺎل اﻟﻠّﻬﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ ﻗـﺎل ﻓﺠﻠﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﺎﮐـﻞ ﻣﻌﻪ اﻟّﻄﯿﺮ اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ إﺟﺎزة اّن اﺑﺎ‬‫ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﻟﻮاﻋﻆ ﺣﺪﺛﻬﻢ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺤﻮارﻧﯽ ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﮥ ﻧﺎ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻧﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي‬‫ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ و ذﮐﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺒﻐﺪادي ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ واﺳـﻄﺎ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ‬‫اﺧﺒﺮﮐﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ اذﻧﺎ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪325 :‬‬‫ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻧﺎ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻧﺎ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺮم ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﻋﻦ داود ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه‬‫اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺮﺟﻞ ﯾﺤﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫و اﻟّﯽ ﻫـﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﻔﺮد ﺑﻪ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﻤﺮوزي ﻋﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺮم و ﻟﻢ ﯾﺤﺪث ﺑﻪ اﻻ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ أﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻔﺘﺢ اﻟﺤﺮﺑﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﻓﯿﻤﺎ ﮐﺘﺐ ﺑﻪ اﻟﯽ ان اﺑﺎ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﺣﺪﺛﻬﻢ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﻔﺮﺿﯽ ﻧﺎ ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﺑﻦ ﻣﺴﺎور اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻗﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻟﻘﯿﺘﻪ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ‬‫وﻗﺎل ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻟﯽ اﺛﻨﺘﺎ ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻨﮥ ﻗﺎل ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻫﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ او ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ اﻟّﺸﮏ ﻣﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺴﺎور اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﺪﺧﻞ‬‫ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ او ﻓﯽ اﻟّﺮاﺑﻌﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ او ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ‬‫اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻣـﺎ ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ أ رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ او ﻓﯽ‬‫اﻻﻧﺼﺎر اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﺒّﺰار اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺳﺪ اﻟﺒّﺰاز ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻘﺎﺗﻞ ﻧﺎ اﻟﻌّﺒﺎس ﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻬﻨﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ اّن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠّﻢ اﺗﯽ ﺑﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻟّﻨﺤﻮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اذﻧﺎ اّن اﺑﺎ ﻧﺼـﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻟﺒّﺰاز ﺣّﺪﺛﻬﻢ اﻣﻼء ﻓﯽ‬‫ﺻﻔﺮ ﺳﻨﻪ ‪ 400‬ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟّﻨﺎﻗﺪ ﻧﺎ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﺴﻤﺎر ﻧﺎ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻓﺪﯾﮏ ﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗّﺮب إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺣـّﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻤﻌّﺮي اﻟﻌـﺪل رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﺎ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺮدوﯾﻪ اﻟﺒّﺰاز ﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟّﻨﺎﻗـﺪ ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﻧﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﻮارﯾﺮي ﻧﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻧﺎ ﻣﺴـﻠﻢ‬‫ﺑﻦ ﮐﯿﺴﺎن ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺎﻃﯿﺎر ﻓﻮﺿﻌﺖ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ان ﺷـﺌﺖ ﺟﻌﻠﺘﻪ اﻣﺮأ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﻘﺎل ﯾﻌﻨﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻧّﮏ ﻟﺴﺖ ﺑﺎّول ﻣﻦ اﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب‬‫ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ ﻓﻠﻤﺎ دﺧﻞ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻧﺎ ﻫﻼل ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪان اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻧﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫زﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ و رﻗﺎء اﻟﺨﺰاﻋﯽ اﻟﺒّﺰاز ﻧﺎ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺑﻘّﯿﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺴـ ّﺒﺎك ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮّي اﻫﺪﺗﻪ ﻟﻪ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺪﺧﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﻮﺿـﻌﺖ‬‫ذﻟﮏ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ اﻟّﯽ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪326 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 258‬از ‪597‬‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻄﺮق اﻟﺒﺎب ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻣﺘﺸﺎﻏﻞ‬‫و ﻟﻢ ﯾﻌﻠﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ‬‫ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼـ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﺠـﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﺟـﺎء اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻗـﺎل ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻢ ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻓﺎﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎب ﻟﻌﻠﯽ ﻓﻘﻤﺖ‬‫ﻓﻔﺘﺤﺖ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻓﮑﺎﻧﺖ اﻟّﺪﻋﻮة ﻟﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟّﻄﯿﺐ اﻟّﺼﻮﻓﯽ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳﻨﮥ‬‫ﺧﻤﺲ و ﺛﻼﺛﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ اﺧﺒﺮﮐﻢ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺼـّﻔﺎر ﻧﺎ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﯿﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺮوف ﺑﺎﻗﺮاﺋﯽ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ زﻧﺒﻮر اﻻﻧﻤﺎﻃﯽ و اﻧﺎ اﺳـﻤﻊ ﺣّﺪﺛﮑﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻧﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﻧﺎ ﺧﻠﯿﺪ و ﻫﻮ اﺑﻦ دﻋﻠﺞ ﻋﻦ ﻗﺘﺎدة ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﺪﻣﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻣﺸﻮّﯾﺎ ﻓﺴّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﺛﻢ‬‫ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻗﺎل ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﺛﻢ اﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﻟﻘﻤﮥ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻪ اﻻّول ﻓﻀﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﺛﻢ اﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﻟﻘﻤـﮥ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻪ اﻻول ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﺛﻢ اﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﻟﻘﻤﮥ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻪ اﻻّول و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻓﻀﺮب اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎب ﻓﻠّﻤﺎ رآﻧﺎ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧّﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ‬‫إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻓﻮ اﻟّﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤﻖ اﻧﯽ ﻻ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻼث ﻣﺮات ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻻ‬‫ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻃﺎوان اﻟـّﺴ ﻤﺴﺎر إﺟﺎزة اّن اﺑﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﻮذب اﻟﻤﻘﺮي اﻟﻮاﺳـﻄﯽ اﺧﺒﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺰﻋﻔﺮاﻧﯽ اﻟﻌﺪل اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ‬‫اﺑﻮ اﻻﺣﻮص ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﻧﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﻗﺎل ﻧﺎ ﺣّﻤﺎد ﺑﻦ اﻟﻤﺨﺘﺎر رﺟﻞ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ و‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷﻮذب ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ زﯾﺎد ﯾﻌﻨﯽ اﻟﻨﻘﺎش ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺠﺎرود ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﺎﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻧﺎ ﻋﻤﺮان‬‫ﺑﻦ ﻫـﺎرون ﻧـﺎ ﻧﻌﯿﻢ ﻧـﺎ اﻧﺲ و اﻧﺒـﺄ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷﻮذب ﻧـﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻧـﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﻧﺎ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫اﻟﻘﻮارﯾﺮي ﻧﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻧﺎ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ ﮐﯿﺴﺎن ﻋﻦ اﻧﺲ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺢ‬‫ﯾﻌﻨﯽ اﻟّﻄﻮﻣﺎري ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻧﺎ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد ﻧﺎ ﻣﺴﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴﺪّي و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ زﯾﺎدﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﻧﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠّﻢ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ‬‫ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴـ ّﺪي و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﺎ أﺑﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋّﻤﺎرﻧﺎ ﻗﻄﻦ ﺑﻦ ﻧﺴـﯿﺮ اﻟّﺰارع اﺑﻮ ﻋﺒﺎد ﻧﺎ ﺟﻌﻔﺮ و‬‫ﻫﻮ اﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟّﻀﺒﻌﯽ ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﻋﻦ اﻧﺲ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪327 :‬‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟّﺴﻮﺳـﯽ ﻧﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟّﺪﻗﯿﻘﯽ ﻧﺎ ﺑﺸﺮ ﺑﻦ ﻫﻼل ﻧﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ ﻋﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﺎل اﻧﺲ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﺳـﻤﻌﺎن اﻟﻤﻌـﺪل ﻧﺎ اﺳـﻠﻢ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﻧﺎ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺑﻘﯿﮥ اﻧﺎ‬‫اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻻزرق ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﻠﮏ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻧﺎ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻣﺴﻤﺎر‬‫اﻧـﺎ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻓـﺪﯾﮏ ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﻧـﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﻠﮏ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﻧﺎ اﺑﻮ‬‫ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ اﻟﻔﺴﻮي ﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي اﻟﻤﺼﯿﺼـﯽ ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺴﻬﺮ ﻋﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﻠﮏ و اﻧﺎ‬‫ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ زﯾﺎد ﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ روح اﻟﻤﺮوزي ﺑﻤﺮوز ﻧﺎ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ ﻋﻤﺮان ﻧﺎ ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ ﻗﺎل ﻗﺎل اﻧﺲ ﺑﻦ‬‫ﻣﻠﮏ اﻧﺎ ذات ﯾﻮم ﺑﺒﺎب اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ إذ ﺟﺎءه رﺟﻞ ﺑﻄﺒﻖ ﻣﻐّﻄﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻞ ﻣﻦ اذن ﻓﻘﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻓﻮﺿﻊ اﻟّﻄﺒﻖ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻠﯿﻪ ﻃـﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘـﺎل اﺣّﺐ ان ﯾﻤﻸ ﺑﻄﻨﮏ ﻣﻦ ﻫـﺬا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻏّﻂ ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ﺷﺎل ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫ادﺧـﻞ ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﻨﺎزﻋﻨﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﻌﺎم ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﻠّﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ذﻟﮏ ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻞ ﻫـﺬه اﻟـّﺪﻋﻮة ﻓﯽ رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 259‬از ‪597‬‬‫ﻓﺨﺮﺟﺖ اﺷﻮف رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺑﯿﻨﺎ اﻧﺎ ﮐـﺬﻟﮏ إذ دﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻞ ﻣﻦ اذن ﻓﻘﻠﺖ ﻻ و ﻟﻢ ﯾﺤﻤﻠﻨﯽ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟّﺎ اﻟﺤﺴﻪ ﻓﺎﻧﺼـﺮف‬‫ﻓﺠﻌﻠﺖ اﻧﻈﺮ ﯾﻤﯿﻨـﺎ و ﺷـﻤﺎﻻ ﻫﻞ ﻣﻦ اﻧﺼﺎري ﻓﻠﻢ اﺟـﺪ اﺣـﺪا ﺛﻢ ﻋﺎد ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻞ ﻣﻦ اذن ﻓﻘﻠﺖ ﻻ اﻧﺼـﺮف ﻓﻨﻈﺮت ﯾﻤﯿﻨﺎ و ﺷـﻤﺎﻻ و ﻻ‬‫اﻧﺼﺎرّي إذ ﻋﺎد ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻞ ﻣﻦ اذن إذ ﻧﺎدي اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ان اﺋﺬن ﻟﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻨﺎزع اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ‬‫ﻓﯿﻮﻣﺌـﺬ ﺛﺒﺘﺖ ﻣﻮّدة ﻋﻠّﯽ ﻓﯽ ﻗﻠﺒﯽ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻫـﺬا ﻟﻔﻆ اﻟّﻨﻘﺎش ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻤﺮوزي و ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﻗﺎل اﻧﺲ‬‫اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و اﺣّﺒﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ و ذﮐﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒّﯿﻊ اﻟﺒﻐـﺪادي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ واﺳـﻄﺎ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ان ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ واﺻﻞ ﺛﻨﺎ ﻋﻮن ﺑﻦ ﺳـﻼم ﺛﻨﺎ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﻦ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ و ﮐﺎن‬‫ﺧﺎدﻣﺎ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﻮاﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻌﺖ ﻟﻪ أم اﯾﻤﻦ ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻓﻠّﻤﺎ اﺻﺒﺢ اﺗﺘﻪ‬‫ﺑﻪ ﻓﻘـﺎل ﻣـﺎ ذا ﯾﺎ أم اﯾﻤﻦ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻫـﺬا ﺑﻌﺾ ﻣﺎ اﻫـﺪي إﻟﯿﮏ اﻣﺲ ﻗﺎل او ﻟﻢ اﻧﻬﮏ ان ﺗﺮﻓﻌﯽ ﻟﻐـﺪ ﻃﻌﺎﻣﺎ ان ﻟﮑّﻞ ﻏـﺪ رزﻗﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ‬‫ادﺧﻞ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫و اﻟّﯽ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺮﯾﻖ و ﻧﯿﺰ ﻣﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺒّﯿﻊ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﻘـﺪة اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻻﺣﻤﺴـﯽ ﻧﺎ ﻧﺼـﺮ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻣﺰاﺣﻢ ﻧﺎ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻦ ﻣﺴـﮑﯿﻦ ﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺠﺎرود ﺑﻦ ﻃﺎرق ﻋﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ و اﺑﻮ ﺳﺎﺳﺎن و اﺑﻮ‬‫ﺣﻤﺰة ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻟّﺴﺒﯿﻌﯽ ﻋﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻣﻊ ﻋﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﯾﻮم اﻟﺸﻮري ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﻋﻠّﯿﺎ ﯾﻘﻮل ﻟﻬﻢ ﻻﺣﺘﺠﻦ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﻤﺎ‬‫ﻻ ﯾﺴﺘﻄﺒﻊ ﻋﺮﺑّﯿﮑﻢ و ﻻ ﻋﺠﻤّﯿﮑﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪328 :‬‬‫ﯾﻐﯿﺮ ذﻟﮏ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ اّﯾﻬﺎ اﻟﻨﻔﺮ ﺟﻤﯿﻌﺎ أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ و ﺣـّﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ اخ ﻣﺜﻞ‬‫اﺧﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﻄﯿﺎر ﻓﯽ اﻟﺠّﻨـﮥ ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ زوﺟﮥ ﻣﺜﻞ زوﺟﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ ﺳـﺒﻄﺎن ﻣﺜﻞ ﺳﺒﻄﯽ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺳّﯿﺪي ﺷﺒﺎب اﻫﻞ اﻟﺠّﻨﮥ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل‬‫ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ ﻧﺎﺟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﺸـﺮ ﻣّﺮات ﯾﻘـّﺪم ﺑﯿﻦ ﯾـﺪي ﻧﺠﻮاه ﺻﺪﻗﮥ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل‬‫ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻓﻬﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه اﻟﻠّﻬّﻢ وال ﻣﻦ واﻻه و ﻋﺎد ﻣﻦ ﻋﺎداه‬‫ﻟﯿﺒﻠﻎ اﻟﺸﺎﻫـﺪ ﻣﻨﮑﻢ اﻟﻐـﺎﺋﺐ ﻏﯿﺮي ﻗـﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ و اﺷّﺪﻫﻢ ﺣّﺒﺎ ﻟﮏ و ﺣّﺒﺎ ﻟﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺎﺗﺎه ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ‬‫ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻷﻋﻄﯿّﻦ اﻟّﺮاﯾﮥ رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻻ ﯾﺮﺟﻊ ﺣّﺘﯽ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ إذا رﺟﻊ ﻣﻨﻬﺰﻣﺎ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻟﺒﻨﯽ ﻟﻬﯿﻌﮥ ﻟﺘﻨﺘﻬﻦ‬‫أو ﻷﺑﻌﺜﻦ إﻟﯿﮑﻢ رﺟﻼ ﮐﻨﻔﺴـﯽ ﻃﺎﻋﺘﻪ ﮐﻄﺎﻋﺘﯽ و ﻣﻌﺼـﯿﺘﻪ ﮐﻤﻌﺼـﯿﺘﯽ ﯾﻌّﻀﮑﻢ ﺑﺎﻟّﺴﯿﻒ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ‬‫اﺣـﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﮐـﺬب ﻣﻦ زﻋﻢ اﻧﻪ ﯾﺤّﺒﻨﯽ و ﯾﺒﻐﺾ ﻫـﺬا ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ‬‫اﺣﺪ ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﺳﺎﻋﮥ واﺣﺪة ﺛﻠﺜﮥ آﻻف ﻣﻦ اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﻓﯿﻬﻢ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ و ﻣﯿﮑﺎﺋﯿﻞ و اﺳـﺮاﻓﯿﻞ ﺣﯿﺚ ﺟﺌﺖ ﺑﺎﻟﻤﺎء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻘﻠﯿﺐ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻫﺬه ﻫﯽ اﻟﻤﻮاﺳﺎة ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻧا ّﻪ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﺟﺒﺮﯾﻞ و اﻧﺎ ﻣﻨﮑﻤﺎ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻧﻮدي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟّﺴﻤﺎء ﻻ ﻓﺘﯽ اﻟّﺎ‬‫ﻋﻠّﯽ ﻻ ﺳـﯿﻒ اﻟّﺎ ذو اﻟﻔﻘﺎر ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻧّﯽ ﻗﺎﺗﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﺗﻨﺰﯾﻞ‬‫اﻟﻘﺮآن و ﺗﻘﺎﺗـﻞ اﻧﺖ ﯾـﺎ ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯽ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﻘﺮآن ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﱠﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ رّدت ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸـﻤﺲ ﺣّﺘﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﻌﺼـﺮ ﻓﯽ وﻗﺘﻬﺎ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ اﻣﺮه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺎن ﯾﺎﺧﺬ ﺑﺮاءة ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 260‬از ‪597‬‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻧﺰل ﻓّﯽ ﺷـﯽء ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﻮّدي ﻋّﻨﯽ اﻟّﺎ ﻋﻠّﯽ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻟّﺎ اﻧّﻪ ﻻ ﺑﻨﯽ ﺑﻌﺪي ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻻ ﯾﺤّﺒﮏ اﻟّﺎ ﻣﺆﻣﻦ و ﻻ ﯾﺒﻐﻀﮏ اﻟّﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ أ ﺗﻌﻠﻤﻮن اﻧّﻪ اﻣﺮ ﺑﺴّﺪ‬‫اﺑﻮاﺑﮑﻢ و ﻓﺘﺢ ﺑﺎﺑﯽ ﻓﻘﻠﺘﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﺎ اﻧﺎ ﺳﺪدت اﺑﻮاﺑﮑﻢ و ﻻ اﻧﺎ ﻓﺘﺤﺖ ﺑﺎﺑﻪ ﺑﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺳّﺪ اﺑﻮاﺑﮑﻢ و‬‫ﻓﺘﺢ ﺑﺎﺑﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ أ ﺗﻌﻠﻤﻮن اﻧّﻪ ﻧﺎﺟﺎﻧﯽ ﯾﻮم اﻟّﻄﺎﺋﻒ دون اﻟﻨﺎس ﻓﺎﻃﺎل ذﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪329 :‬‬‫ﻓﻘﻠﺘﻢ ﻧﺎﺟﺎه دوﻧﻨﺎ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ اﻧﺎ اﻧﺘﺠﯿﺘﻪ ﺑﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﺘﺠﺎه ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺗﻌﻠﻤﻮن اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ‬‫ﻗـﺎل اﻧّﯽ ﺗـﺎرك ﻓﯿﮑﻢ اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺘﺮﺗﯽ ﻟﻦ ﺗﻀـّﻠﻮا ﻣﺎ اﺳﺘﻤﺴـﮑﺘﻢ ﺑﻬﻤﺎ و ﻟﻦ ﯾﻔﺘﺮﻗﺎ ﺣّﺘﯽ ﯾﺮدا ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻮض ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل‬‫ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ وﻗﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﺮﮐﯿﻦ ﻓﺎﺿـﻄﺠﻊ ﻣﻀـﺠﻌﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل‬‫ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ ﺑﺎرز ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺒـﺪوّد ﺣﯿﺚ دﻋﺎﮐﻢ اﻟﯽ اﻟﺒﺮاز ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ اﻧﺰل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﻪ آﯾﮥ ﻟا ّﺘﻄﻬﯿﺮ ﺣﯿﺚ ﯾﻘﻮل ِإﱠﻧﻤﺎ ﯾُِﺮﯾُﺪ اﻟﱠﻠُﻪ ﻟ ِﯿُْﺬِﻫَﺐ َﻋﻨُْﮑُﻢ اﻟﱢﺮْﺟَﺲ َأْﻫَﻞ اﻟ َْﺒﯿِْﺖ َو ﯾَُﻄﱢﻬَﺮُﮐْﻢ َﺗْﻄِﻬﯿﺮًا‬‫ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻧﺖ ﺳـﯿﺪ اﻟﻌﺮب ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل‬‫ﻓﺎﻧﺸﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻫﻞ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻣﺎ ﺳﺎﻟﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﺷﯿﺌﺎ اﻟّﺎ ﺳﺎﻟﺖ ﻟﮏ ﻣﺜﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ‬‫و ﺑﻌﺪ از ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ رواﯾﺎت ﻣﺘﻮاﻓﺮه ﻋﺪﯾﺪه و ﻃﺮق ﻣﺘﮑﺎﺛﺮه ﺳﺪﯾﺪه ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺑﺮاي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آورده‬‫ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﺛﺒﺎت و اﺣﮑﺎم و ﻣﺴـﻠﮏ ﺗﺸـﯿﯿﺪ و اﺗﻘﺎن و اﺑﺮام ﺳﭙﺮده ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺪي از ﻣﻨﺼـﻔﯿﻦ در ﺑﻠﻮغ آن ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺮاﺗﺐ‬‫ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ ﻣﺮﺗﺎب ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺘﺸﮑﯿﮏ رﮐﯿﮏ ﺧﻮد ﻗﻠﻮب اﻫﻞ اﯾﻤﺎن و اﯾﻘﺎن ﺑﺨﺮاﺷﺪ ﻓﻼ و اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﻨﻘﺒﺾ ﻋﻦ ﻫﺬه اﻻﻧﻮار و ﻻ ﯾﻨﺤﺎش‬‫اﻟّـﺎ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻋـﺎﻣﺶ ﻋـﺎش ذاﻫﺐ اﻟﺒﺼـﺮ ﮐﺎﻟﺨﻔﺎش آﻟﻒ اﻟﻈﻼم و اﻟﻐﺸﺎش ﻗـﺪ اﻃﺒﻖ ﻋﯿﻮﻧﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﺪاف و اﻻﻏﺒﺎش و اﺳـﺒﻞ ﺟﻔﻮﻧﻪ ﻓﯽ‬‫ﺣﻮاﻟﮏ اﻻﻏﻄﺎش و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻻﻧﺠﺎء و اﻻﻧﺘﯿﺎش ﻋﻦ ﮐﯿﺪ ﮐﻞ ﻏﺎدر و ﻏﺎش و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ از اﻋﺎﻇﻢ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ‬‫و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ ﻧﺠﺎرﯾﺮ و اﻓﺎﺿﻞ ﻧﻘﺎد ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﺣﻔﺎظ ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻨﺴﺖ ﻣﺤﻘﻖ ﻻ ﺛﺎﻧﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺪاﺋﺢ‬‫ﺷﺎﻣﺨﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺑﺎذﺧﻪ او از ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺎﻣﻞ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﺗﺎرﯾﺦ وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼﺮ أﺑﯽ اﻟﻔﺪاء و ﺗﺘّﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ‬
‫اﻟﻮردي و ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ و دول اﻻﺳـﻼم ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﺪي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻮم ازﻧﯿﻘﯽ و ﺗﺎرﯾـﺦ ﺧﻤﯿﺲ دﯾﺎرﺑﮑﺮي و ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﺑﻌﺾ ﻣﺠﻠﺪات‬‫آﺗﯿﻪ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ در ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﺮوف و ﻋﺎرف ﺑﺮﺟﺎل واﺳﻂ و ﺣﺮﯾﺺ ﺑﺮ ﺳـﻤﺎع ﺣـﺪﯾﺚ و‬‫ﻃﻠﺐ آن ﺑﻮده و ﻋّﻠـﺎﻣﻪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ ذﯾﻞ او را ﺑﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ واﺳﻂ دﯾـﺪه و ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﻪ و اﻧﺘﺨﺎب از آن ﻣﺸـﺮف ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﺮاي ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ ﭘﺴـﺮ اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻃﺮاد اﻟﻮزﯾﺮ رواﯾﺖ اﺣﺎدﯾﺚ از اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ ﭘﺲ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺷـﯿﺦ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯿﺴﺖ ﺑﯿﮏ واﺳـﻄﻪ و ﻫﺬه ﮐّﻠﻬﺎ‬‫دﻻﺋﻞ زاﻫﺮة و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺑﺎﻫﺮة ﻋﻠﯽ ﮐﻤﺎل وﺛﻮﻗﻪ و اﻋﺘﻤﺎده و ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﻋﺘﺒﺎره و اﺳـﺘﻨﺎده و ﻣﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻣﻮرخ ﻣﺸـﻬﻮر و ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺎﺿـﻞ رﺷـﯿﺪ از ﻋﻈﻤـﺎي ﻋﻠﻤـﺎي اﻫـﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ در ﺗﺮاﺟﻢ اﻟﺤﻔـﺎظ ﻫﻤﯿﻦ اﻓـﺎدات ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ را ﺑﺤﻖ اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺑﻌﯿﻨﻬﺎ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده و ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺳـﺒﺐ ﺣﻀـﺮت او را از ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻔﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻧﻘﺎد اﺛﺮ ﺷـﻤﺎر ﻓﺮﻣﻮده و اﺟﻠﻪ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ اﻋﯿﺎن و اﻣﺎﺛﻞ‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ واﻻﺷـﺎن ﺳـﻨﯿﻪ ﺟﺎﺑﺠـﺎ ﺑﺎﻓـﺎدات اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ ﺗﻤﺴـﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و در ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﻋﻈﻤﺖ آﺛﺎر ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮواﯾﺎت او ﺗﺸـﺒﺚ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ آﻧﻔـﺎ در وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﺿـﻞ رﺋﯿﺲ و ﺣـﺎﺋﺰ ﺷـﺮف ﻧﻔﯿﺲ ﻋﻠّـﺎﻣﻪ ﺧﻤﯿﺲ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻼﻟﺖ ﺗﺄﺳـﯿﺲ او از‬‫ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻋﺒﺮ ذﻫﺒﯽ و ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﯾﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺳﯿﻮﻃﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪330 :‬‬‫واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﻧﺒﺬي از ﺣﺎﻻت اﺑﻦ اﻟﺴـﻘﺎ و اﻣﻼ ﻧﻤﻮدن او ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺮ اﻫﻞ واﺳﻂ از اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده او را ﺑﻠﻘﺐ ﺟﻠﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 261‬از ‪597‬‬‫ﺷﯿﺨﻨﺎ ﯾﺎد ﻓﺮﻣﻮده و ﻧﯿﺰ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﻨّﺺ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺠﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﺎم اﻫﻞ ﺣـﺪﯾﺜﺴﺖ و دﯾﮕﺮ ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﺎﻟﯿﻪ و‬‫ﻣﺎﺛﺮ ﺳﺎﻣﯿﻪ او اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻮدن اﺑﻦ اﻟﺴـﻘﺎ از اﺋّﻤﻪ واﺳـﻄﯿﯿﻦ و ﺣﻔﺎظ ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ از ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺴـﻤﻬﻮدي در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ در‬‫ﺻﻮاﻋﻖ ﻣﺤﺮﻗﻪ و ﮐﻤـﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﺟﻬﺮﻣﯽ در ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻗـﺎﻃﻌﻪ و ﻣّﻠـﺎ ﻣﺒـﺎرك در اﺣﺴﻦ اﻻﺧﺒﺎر و ﺳـّﯿﺪ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﺎﻧﯽ‬‫ﻗـﺎدري در ﺻـﺮاط ﺳﻮي ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ آل اﻟﻨﺒﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ در وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻤﺎل و ﺳـّﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺮزﻧﺠﯽ در ﻧﻮاﻓﺾ‬‫اﻟﺮواﻓﺾ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯿﻤﺎﻧﯽ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ در روﺿﻪ ﻧـﺪﯾﻪ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و‬‫ﺷﯿـﺦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻠﺨﯽ ﻗﻨـﺪوزي در ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﻤﻮدة ﺑﺮواﯾﺎت او ﺟﺎﺑﺠﺎ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در‬‫ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﺳـﯿﺰدﻫﻢ از ﺑﺎب ﯾﺎزدﻫﻢ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ اﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﮐﻪ از ﻋﻤـﺪه ﻣﺠﺘﻬﺪﯾﻦ ﺷـﯿﻌﻪ اﺳﺖ در ﺻـﺮاط اﻟﻤﺴـﺘﻘﯿﻢ آورده ﮐﻪ اﺑﻦ‬‫ﺟﺮﯾﺮ آورده اﺳﺖ ﮐﺘﺎب ﯾﻮم اﻟﻐﺪﯾﺮ را و اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ را و اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر و ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺣﻀـﺮت را و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ‬‫اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﮐﺘـﺎب ﻣﻨﻘﺒـﮥ اﻟﻤﻄﻬﺮﯾﻦ را و ﻣـﺎ اﻧﺰل ﻣﻦ اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﺑﻮ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ روﯾﺎﻧﯽ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﮐﺘﺎب ﺟﻌﻔﺮﯾﺎت را و‬‫ﻣﻮﻓﻖ ﻣﮑﯽ ﮐﺘـﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮐﺘﺎب رّد اﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ و ﺷـﯿﺮازي ﻧﺰول اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ ﺷﺎن‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﻣـﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ را و ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ را و ﻧﻄﻨﺰي ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻋﻠﻮﯾﻪ‬‫را و اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﯾﺴـﻤﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺮاﺗﺐ اﯾﻀﺎ و ﺑﺼـﺮي ﮐﺘﺎب درﺟﺎت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ را و ﺧﻄﯿﺐ‬‫ﮐﺘﺎب ﺣﺪاﺋﻖ را و ﺳـّﯿﺪ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ از ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﺷـﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدهام از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﻫﺰار ﺟﺰأ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ‬‫ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑﺎﻧﻮار اﻟﻌﺮﻓﺎن ﻟﻠﻤﻌﯿﻦ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ اﻻﺛﻨﺎ ﻋﺸـﺮي ﭘﺲ اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾﺪ داد ﮐﻪ از ﺷﯿﻌﻪ ﺗﺼﻨﯿﻒ اﯾﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ در ﻋﺎﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺘﻀـّﻤﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺗﺘﺒﻊ ﮐﺘﺐ ﺷﯿﻌﻪ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﯾﻘﯿﻦ ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻋﻠﻤﺎي ﺷﯿﻌﻪ در ﻧﻘﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ و‬‫ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و زﻫﺮاء و ﺣﺴـﻨﯿﻦ ﮐﺎﺳﻪﻟﯿﺲ و ﺧﻮﺷﻪﭼﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖاﻧﺪ در ﻫﺮ ﺟﺎ از ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺐ ﻧﻘﻞ ﻣﯽآرﻧﺪ آري در ﺣﺎل اﺋّﻤﻪ‬‫ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﮔﺮ ﭼﯿﺰي داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﮐﺘﺎب ﮐﺸﻒ اﻟﻐّﻤـ ﮥ و اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ ﻫﺬا اﻟﻔّﻦ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺢ ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻢ ﺑﺘﺼﻨﯿﻒ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را ﻣﺜﻞ ﺗﺼﻨﯿﻒ دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ‬‫ﺳﻨﯿﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم را اﻓﺘﺨﺎر و ﻣﺒﺎﻫﺎت ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و آن را دﻟﯿﻞ وﻻي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‬‫و ﺷـﯿﻌﻪ را ﺑﺴﺒﺐ ﻧﻘﻞ از ان ﮐﺎﺳﻪﻟﯿﺲ و ﺧﻮﺷﻪﭼﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻣﯽﭘﻨﺪارﻧﺪ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ دﻟﯿﻼ زاﻫﺮا و ﺑﺮﻫﺎﻧﺎ ﺑﺎﻫﺮا ﻋﻠﯽ ﮐﻤﺎل ﺟﻼﻟﮥ ﺷﺎن‬‫اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و ﻋﻈﻤﮥ ﻣﻘﺎﻣﻪ و ﻋﻠّﻮ ﻓﺨﺮه و ﺳﻤّﻮ ﻗﺪره و ﻓﺎﺿﻞ رﺷﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﺎن ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷﯿﺪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ را از ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﻣﯽداﻧﺪ و ﺑﺘﺼﻨﯿﻒ او ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را ﻣﺜﻞ ﺗﺼﻨﯿﻒ دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺳﻨﯿﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪331 :‬‬‫آن ﺣﻀﺮت اﺑﺘﻬﺎج و اﺳﺘﺒﺸﺎر و اﻓﺘﺨﺎر ﺗﻤﺎم دارد و آن را ﻣﺜﺒﺖ وﻻي ﺳﻨﯿﻪ ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم و ﻧﺎﻓﯽ ﺧﻼف وﻻ ازﯾﺸﺎن ﻣﯽﭘﻨﺪارد‬‫ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻋﺰة اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و از آﻧﺠـﺎ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﭘﺎﯾـﺎﻧﯽ ﻧـﺪارد و ﻗﺼـﺪ اﺣﺼـﺎي آن ﺑﺘﻌـﺪاد رﯾﮓ ﺑﯿﺎﺑﺎن و ﺑﺮگ‬‫درﺧﺘﺎن ﻣﯽﻣﺎﻧـﺪ ﻟﻬـﺬا ﺑﺤﮑﻢ ﻣﺎ ﻻ ﯾﺪرك ﮐّﻠﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮده ﺑﺬﮐﺮ رﺳﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﻋﻠﻤﺎي‬‫اﻣـﺎﻣﯿﻪ ذﮐﺮ آﻧﻬـﺎ در ﮐﺘﺐ ﺧـﻮد ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اردﺑﯿﻠﯽ در ﮐﺘـﺎب ﮐﺸﻒ اﻟﻐّﻤﻪ ﻋﻦ‬‫ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻـﺋّﻤﻪ اﮐﺜﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﺋﻤﻪ اﻃﻬـﺎر از رﺳﺎﺋـﻞ و ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ و ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺣﺰﯾﻦ در ﺑﻌﺾ رﺳﺎﺋﻞ ﺧﻮد ﮐﻪ درﯾﻦ ﻓﻦ‬‫ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺮ ﻣﺘﺘّﺒﻊ ﭘﻮﺷـﯿﺪه ﻧﯿﺴﺖ آﻧﭽﻪ را ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ از ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﻌﺠﺰات ﺑﺎﻫﺮات و آﯾﺎت واﺿـﺤﺎت‬‫آن ﺳـﺮور ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و ﮐﺘﺐ ﻣﻄّﻮﻟﻪ ﻣﻨﻔﺮده در آن ﭘﺮداﺧﺘﻪاﻧـﺪ ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺷـﯿﺒﻪ ﮐﺘـﺎب اﺧﺒﺎر ﻋﻠﯽ و‬‫ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﺟﺎﺣﻆ ﮐﺘﺎب ﻋﻠﻮّﯾﻪ و اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﺎ اﻧﺰل ﻣﻦ اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﻘﺒـﮥ اﻟﻤﻄّﻬﺮﯾﻦ و اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ‬‫ﮐﺘﺎب ﻏﺪﯾﺮ و اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﻣﻮﻓﻖ ﮐﺘﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮐﺘﺎب رد اﻟﺸـﻤﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 262‬از ‪597‬‬‫و ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﺴـﻨﺪ اﻫﻠﺒﯿﺖ و اﺑﻦ ﻣﻐﺎزﻟﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﺑﺴﺘﯽ‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺮاﺗﺐ و ﻧﻄﻨﺰي ﮐﺘـﺎب ﺧﺼـﺎﺋﺺ اﻟﻌﻠﻮﯾـﮥ ﻋﻠﯽ ﺳـﺎﺋﺮ اﻟﺒﺮّﯾـﮥ و ﺧﻄﯿﺐ ﮐﺘـﺎب ﺣـﺪاﺋﻖ و ﺑﺼـﺮي ﮐﺘﺎب اﻟـّﺪرﺟﺎت و ﻏﯿﺮ آﻧﻬﺎ از‬‫ﻣﺼـﻨﻔﺎت و ﻏﯿﺮ اﯾﺸـﺎن از ﻣﺼـّﻨﻔﯿﻦ ﮐﻪ ذﮐﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻃﻮل ﻣﻘﺎﻟﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼﻣﻪ و ﺳﻮاي او دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎي اﻣﺎﻣﯿﻪ ﻧﯿﺰ ذﮐﺮ اﮐﺜﺮ ﮐﺘﺐ و‬‫رﺳﺎﺋﻞ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ ﺑﺨﻮف ﻃﻮاﻟﺖ ﺗﻌﺮض ﺑﺒﯿﺎن اﺳﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮده ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﻓﺎﺿﻞ‬‫رﺷـﯿﺪ در اﯾﻀﺎح ﻟﻄﺎﻓﮥ اﻟﻤﻘﺎل ﮔﻔﺘﻪ و ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺣﺰﯾﻦ در رﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ درﯾﻦ ﻓﻦ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺮ ﻣﺘﺘّﺒﻊ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﻧﯿﺴﺖ آﻧﭽﻪ را‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ از ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﻌﺠﺰات ﺑﺎﻫﺮات و آﯾﺎت واﺿـﺤﺎت آن ﺳﺮور ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و‬‫ﮐﺘﺐ ﻣﻄّﻮﻟﻪ ﻣﻨﻔﺮده در ان ﭘﺮداﺧﺘﻪاﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺷـﯿﺒﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر ﻋﻠﯽ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و ﺟﺎﺣﻆ ﮐﺘﺎب ﻋﻠﻮﯾﻪ و اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﺎ اﻧﺰل ﻣﻦ‬‫اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﮐﺘـﺎب ﻣﻨﻘﺒـﮥ اﻟﻤﻄّﻬﺮﯾﻦ و اﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﮐﺘـﺎب ﻏـﺪﯾﺮ و اﺑﻦ ﺷـﺎﻫﯿﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ و ﻣﻮﻓﻖ ﮐﺘﺎب‬‫اﻻـرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮐﺘﺎب رد اﻟﺸـﻤﺲ و ﮐﺘﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫ﻣﺴـﻨﺪ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐـﺎزﻟﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﺑﺴﺘﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺮاﺗﺐ و ﻧﻄﻨﺰي ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ اﻟﻌﻠﻮﯾﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺳﺎﺋﺮ اﻟﺒﺮّﯾﻪ و ﺧﻄﯿﺐ ﮐﺘﺎب ﺣﺪاﺋﻖ و ﺑﺼـﺮي ﮐﺘﺎب اﻟّﺪرﺟﺎت و ﻏﯿﺮ اﯾﻨﻬﺎ از ﻣﺼـّﻨﻔﺎت و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن از ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ ﮐﻪ ذﮐﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻃﻮل ﻣﻘـﺎﻟﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼﻣﻪ و ﺳﻮاي اﺷـﺨﺎص ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻋﻠﻤﺎي دﯾﮕﺮ از ﻋﻈﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ رﺳﺎﺋﻞ ﻣﻨﻔﺮده در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻃﻬﺎرت‬‫ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮده ﻣﺜـﻞ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺴﺎدات از ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ دوﻟﺖآﺑﺎدي و ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟﻌﺒﺎد و ﻧﺰل‬‫اﻻـﺑﺮار ﺑﻤـﺎ ﺻـﺢ ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻻﻃﻬﺎر از ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ و ﻣﻮدة اﻟﻘﺮﺑﯽ از ﺳـّﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤـﺪاﻧﯽ و اﺳـﻨﯽ‬‫اﻟﻤﻄـﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ از ﺟﺰري و ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ از ﻫﺰار و ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻟﻨﺒﯽ و ﺷـﺮﻓﻬﻢ اﻟﻌﻠﯽ‬‫ﻟﻼﻣﺎم اﻟﺴـّﯿﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﻤﻬﻮدي و رﺳﺎﻟﻪ اﻣﺎم ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺷـﻬﺎدت او ﺷﺪه و ﻏﯿﺮ اﯾﻨﻬﺎ از ﻣﺼـّﻨﻔﺎت و ﺳﻮاي اﯾﺸﺎن از ﻣﺼﻨﻔﯿﻦ و ﻫﺮ‬‫ﮔﺎه ﺟﻨﺎب ﺑﻤﻘﺎﺑﻞ اﯾﻦ رﺳﺎﺋﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪332 :‬‬‫و ﮐﺘﺐ ﻫﻤﯿﻦ ﻗـﺪر رﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺐ ﻣﺆﻟّﻔﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﻃﻬﺎر از ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﺧﻮاﻫﻨـﺪ داد اﺣﻘﺮ اﻟﻌﺒﺎد ﺑـﺬﮐﺮ ﻣﺆﻟﻔﺎت دﯾﮕﺮ ﮐﻪ‬‫ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ درﯾﻦ ﺑﺎب ﺗﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮده ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ ﺳﻌﺎدت اﻧﺪوﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﭘﺮداﺧﺖ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ دو ﻋﺒﺎرت ﻫﻢ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر‬‫ﻻﻣﻊ و ﺳﺎﻃﻊ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﻋﺒﺎرت ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺣﺰﯾﻦ را ﮐﻪ در ان ذﮐﺮ ﺗﺼﻨﯿﻒ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را و ﺗﺼﻨﯿﻒ دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ ﺳﻨّﯿﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم را ﻧﻤﻮده ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت وﻻي ﺳﻨﯿﻪ ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻟا ّﺴﻼم و‬‫دﻓﻊ ﻧﻘﯿﺼﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ وﻻي اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات وارد ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﺗﺎﯾﯿـﺪ آن ﺑـﺬﮐﺮ ﺗﺼـﻨﯿﻒ دﯾﮕﺮ ﻋﻈﻤﺎي ﺳـﻨﯿﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﻣﻨﻔﺮده در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻫﻤﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌّﺼﺐ و ﺗﺼّﻠﺐ و اﻇﻬﺎر ﻣﺰﯾﺪ ﺧﺒﺮت و‬‫ﺗﺪّرب در ﮐﺘﺎب ازاﻟﮥ اﻟﻐﯿﻦ ﺑﻮاﺳـﻄﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻮاﻓﺾ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺮواﯾﺖ ﻣﻐﺎزﻟﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ و او را ﺑﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ ﯾﺎد ﻧﻤﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل‬‫و ﻓﻘﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ از ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ رواﯾﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﻬﻤﯿﻦ ﻧﻬﺞ از‬‫رﺿﺎ و ﺧﻮﺷﻨﻮدي اﻫﻠﺒﯿﺖ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮔﺬﺷﺖ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑـﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﻨﺼـﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑـﺪو ﻃﺮﯾـﻖ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در رﺳـﺎﻟﻪ ﻗﻮاﻣﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﺮوف ﺑﻤﻨـﺎﻗﺐ‬‫اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ اﺳﺖ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﻤﺮان اﻟّﻄﺎﺋﯽ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﻧﺴﺎ ﯾﻘﻮل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 263‬از ‪597‬‬‫و ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﯾﺴـﺘﺎذن ﻓﻘﺎل اﻧﺲ و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛﻢ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺪﻓﻌﻨﯽ‬‫و دﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ راه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫و اﻟّﯽ و ﻧﯿﺰ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﻗﻮاﻣﯿﻪ ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺧﻮد آورده‬‫ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا‬‫اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﻨﺼﻮر از اﮐـﺎﺑﺮ ﺻـﺪور و اﺟّﻠﻪ ﺣﺎوﯾﻦ ﻓﻀﻞ ﻣﻮﻓﻮر و اﻓﺎﺧﻢ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﻧﺒﻞ ﻣﺸـﻬﻮرﺳﺖ و اﻋﺎﻇﻢ اﺳﺎﻃﯿﻦ‬‫ﺳﻨﯿﻪ ﻣﺪاﺋـﺢ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮐﺜﯿﺮه و ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻏﺰﯾﺮه ﺑﺮاي او ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب ﮔﻔﺘﻪ و ﺟـّﺪﻧﺎ‬‫اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ اﻣﺎم ﻋﺼﺮه ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌﮥ و ﻋﺪﯾﻢ اﻟﻨﻈﯿﺮ ﻓﯽ ﻓّﻨﻪ و ﻻ اﻗﺪر ﻋﻠﯽ ان اﺻﻒ ﺑﻌﺾ‬‫ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ و ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﻧﺼﻒ ﻋﺮف ﻣﺤﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻠﯿﺢ اﻟّﺬي اﺳﺘﺤﺴـﻨﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻌﻪ و اﻣﻠﯽ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ‬‫ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺗﮑّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﮑﻼم ﻣﻔﯿﺪ و ﺻـﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﻬﺎج اﻫﻞ اﻟﺴّﻨﮥ و اﻻﻧﺘﺼﺎر و اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺪرّﯾﮥ‬‫و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ اﻟﻘﻮاﻃﻊ و ﻫﻮ ﻣﻐﻦ ﻋّﻤﺎ ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻔّﻦ و ﻓﯽ اﻟﺨﻼف اﻟﺒﺮﻫﺎن و ﻫﻮ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻗﺮﯾﺐ ﻣﻦ اﻟﻒ‬‫ﻣﺴـﺌﻠﮥ ﺧﻼﻓّﯿﮥ و اﻻوﺳﻂ و اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﻟّﺬي ﺳﺎر ﻓﯽ اﻵﻓﺎق و اﻻﻗﻄﺎر اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺎﻻﺻﻄﻼم و رّد ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ زﯾﺪ اﻟّﺪﺑﻮﺳﯽ و اﺟﺎب ﻋﻦ اﻻﺳﺮار‬‫اﻟّﺘﯽ ﺟﻤﻌﻬـﺎ و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﻨﺎﻇﺮا ﻓﺎﻧﺘﻘﻞ ﺑﺎﻟﺤﺠﺎز ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺧﻔﯽ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻣﺎ‬‫اﻇﻬﺮه اﻟﯽ ان وﺻﻞ اﻟﯽ ﻣﺮو و ﺟﺮي ﻟﻪ ﻓﯽ اﻻﻧﺘﻘﺎل ﻣﺤﻦ و ﻣﺨﺎﺻـﻤﺎت و ﺛﺒﺖ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻧﺼـﺮ ﻣﺎ اﺧﺘﺎره و ﮐﺎن ﻣﺠﺎﻟﺲ وﻋﻈﻪ ﮐﺜﯿﺮة‬‫اﻟّﻨﮑﺖ و اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻓﯽ ﺻﻐﺮه و ﮐﺒﺮه و اﻧﺘﺸﺮت ﻋﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪333 :‬‬‫اﻟّﺮواﯾـﮥ و ﮐﺜﺮ اﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺗﻼﻣـﺬﺗﻪ و ﺷﺎع ذﮐﺮه ﺳـﻤﻊ ﺑﻤﺮو اﺑﺎه و اﺑﺎ ﻏﺎﻧﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﮑﺮاﻋﯽ و أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ‬‫اﻟﺘﺮاﺑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻬﯿﺜﻢ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐﺜﯿﺮة ﺑﺨﺮاﺳـﺎن و اﻟﻌﺮاق و ﺟﺮﺟـﺎن و اﻟﺤﺠـﺎز و ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻻـﻟﻒ اﻟﺤﺴـﺎن ﻋﻦ‬‫ﻣﺴـﻤﻮﻋﺎﺗﻪ ﻋﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﺷﯿﺦ ﻟﻪ ﻋﻦ ﮐّﻞ ﺷﯿﺦ ﻋﺸﺮة اﺣﺎدﯾﺚ ادرﮐﺖ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺗﻔﻘﻬﺖ ﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺒﯿﻪ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴﺮﺧﺴـﯽ و أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﺮوروذي و اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺮﺣﻤﻬﻤﺎ و روي ﻟﯽ ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻘﺎﺷﺎﻧﯽ ﺑﻤﺮو و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺠﻨﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟﻘﺎﺋﻨﯽ ﺑﻬﺮاة و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﻨﺤﯽ ﺑﺒﻠﺦ و اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر اﻟﺠﺮﺟﺮدي ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺑﻮ اﻟﺒﺪر ﺣﺴﺎن ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻦ ﺻـﺨﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺑﻄﻮس و اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﻣﺎﺷﺎدة ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﮐﺜﯿﺮة ﺗﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﺧﻤﺴﯿﻦ ﻧﻔﺮا و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ‬‫و ﺗﻮّﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ اﻟﺜﺎﻟﺚ و اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﺑﺎﻗﺼﯽ ﺳﻨﺠﺪان اﺣﺪي ﻣﻘﺎﺑﺮ ﻣﺮو و رزق‬‫ﻣﻦ اﻻوﻻد ﺧﻤﺴـﮥ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ واﻟﺪي و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺣﻤﺪ و اﺑﻦ ﻣﺮاﻫﻖ و ﺑﻨﺖ ﻣﺎﺗﺎ ﻋﻘﯿﺐ ﻣﻮﺗﻪ ﺑﻤﺪة ﯾﺴـﯿﺮة و ﻧﯿﺰ‬‫ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ذﮐﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳـﻨﻪ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﺮوزي اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺛﻢ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺑﺮع ﻋﻠﯽ واﻟﺪه أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﻓﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ و ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ ﻏﺎﻧﻢ اﻟﮑﺮاﻋﯽ و‬‫ﻃﺎﺋﻔﮥ ﺛﻢ ﺗﺤّﻮل ﺷﺎﻓﻌﯿﺎ و ﺻّﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺧﺮج ﻟﻪ اﻻﺻﺤﺎب ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﻋﻦ ﺛﻼث و ﺳﺘﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳﻼم‬‫در ذﮐﺮ ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳـﻨﮥ ﺗﺴـﻊ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ وﻓـﺎت ﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻋـﺎﻟﻢ ﻣﺮو اﺑـﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﻨﺼـﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠـّﺒ ﺎر‬‫اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧّﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻟﻪ ﺛﻼث و ﺳـﺘﻮن ﺳـﻨﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﻤﺮوزي اﻟﺤﻨﻔّﯽ ﺛﻢ اﻟّﺸـ ﺎﻓﻌﯽ ﺑﺮع ﻋﻠﯽ واﻟـﺪه أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﻓﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ و ﺳـﻤﻊ اﺑﺎ ﻏﺎﻧﻢ اﻟﮑﺮاﻋﯽ و ﻃﺎﺋﻔـﮥ و‬‫ﮐـﺎن اﻣـﺎم ﻋﺼـﺮه ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌـﮥ اﻗﺮ ﻟﻪ ﺑـﺬﻟﮏ اﻟﻤﻮاﻓﻖ و اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ و ﮐﺎن ﺣﻨﻔّﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻣﺘﻌّﯿﻨﺎ ﻋﻨـﺪ اﺋّﻤﺘﻬﻢ ﻓﻠّﻤﺎ ﺣـّﺞ ﻇﻬﺮ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﺤﺠﺎز ﻣﺎ‬‫اﻗﺘﻀـﯽ اﻧﺘﻘﺎﻟﻪ اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﻋﺎد اﻟﯽ ﻣﺮو ﻟﻘﯽ ﺑﺴﺒﺐ اﻧﺘﻘﺎﻟﻪ ﻣﺤﻨﺎ و ﺗﻌّﺼﺒﺎ ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻓﺼﺒﺮ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 264‬از ‪597‬‬‫اﻣﺎﻣﺎ ﻟﻠﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﯾﺪّرس و ﯾﻔﺘﯽ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻨﻬﺎج اﻫﻞ اﻟﺴّﻨﮥ و اﻻﻧﺘﺼﺎر‬‫و اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ ﻟا ﻘﺪرّﯾﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل اﻟﻘﻮاﻃﻊ و ﻓﯽ اﻟﺨﻼف اﻟﺒﺮﻫﺎن ﯾﺸﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻗﺮﯾﺐ ﻣﻦ اﻟﻒ ﻣﺴﺌﻠﮥ ﺧﻼﻓّﯿﮥ و اﻻوﺳﻂ و‬‫اﻻﺻـﻄﻼم و رّد ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ زﯾﺪ اﻟّﺪﺑﻮﺳﯽ و اﺟﺎب ﻋﻦ اﻻﺳﺮار اﻟّﺘﯽ ﺟﻤﻌﻬﺎ و ﻟﻪ ﺗﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن اﻟﻌﺰﯾﺰ ﮐﺘﺎب ﻧﻔﯿﺲ و ﺟﻤﻊ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻒ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و ﺗﮑّﻠﻢ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﺎﺣﺴﻦ و ﻟﻪ وﻋﻆ ﻣﺸﻬﻮر ﺑﺎﻟﺠﻮدة و اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟّﺴﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﺳﻤﻌﺎن و ﻫﻮ ﺑﻄﻦ‬‫ﻣﻦ ﺗﻤﯿﻢ و ﻗﯿﻞ ﯾﺠﻮز ﺑﮑﺴـﺮ اﻟّﺴـ ﯿﻦ اﯾﻀﺎ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟّﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪334 :‬‬‫اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻻﻣـﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺰاﻫـﺪ اﻟﻮرع اﺣـﺪ اﺋّﻤـ ﮥ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧّﯽ اﻟﺮﻓﯿﻊ اﻟﻘـﺪر اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﺤّﻞ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟﺬﮐﺮ اﺣﺪ ﻣﻦ ﻃّﺒﻖ اﻻرض ذﮐﺮه و ﻋّﺒﻖ اﻟﮑﻮن ﻧﺸـﺮه وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ‬‫ﺻﻐﺮه و ﮐﺒﺮه ﺳـﻤﻊ اﺑﺎه و اﺑﺎ ﻏﺎﻧﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﮑﺮاﻋﯽ و اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺼﻤﺪ اﻟﺘﺮاﺑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﯽ اﻟﻬﯿﺜﻢ و اﺑﺎ‬‫ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻤﺆّذن و اﺑﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻷﺳﺘﺮآﺑﺎدي و اﺑﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪي و اﺑﺎ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﺄﻣﻮن و اﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﻠﻤﮥ و‬‫اﺑﻦ ﻫﺰارﻣﺮد اﻟـّﺼ ﺮﯾﻔﯿﻨﯽ و ﺳﻌﺪ اﻟّﺰﻧﺠﺎﻧﯽ و ﺻﺒﺎﺣﺎ اﻟﺨﻄﯿﺒﯽ و ﺧﻠﻘﺎ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاﻗﯿﻦ و اﻟﺤﺠﺎز روي ﻋﻨﻪ اوﻻده و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟّﺴﻨﺠﯽ و‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﺮوروذي و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺴﺮﺧﺴـﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟـّﺴ ﻨﺠﯽ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﺧﻠﻖ ﺷـﺮح اﺑﺘﺪاء‬‫ﺣﺎﻟﻪ و اﺑﺘﻬﺎﺟﻪ ﻓﯽ اﺷـﺘﻐﺎﻟﻪ ﮐﺎن اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر واﻟـﺪه ﻣﻦ اﻟﺤﻨﻔـّﯿ ﮥ ﻓﻮﻟـﺪ ﻟﻪ وﻟـﺪان اﺣـﺪﻫﻤﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻫﺬا و اﻟﺜﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ و‬‫ﺗﻔﻘﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ و ﺑﺮﻋﺎ ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و راس اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ و ﺣﺼﻞ ﻋﻠﯽ ﺟﺎه ﻋﻈﯿﻢ و ﻧﻌﻤﮥ زاﺋﺪة و وﻟﺪ ﻟﻪ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﻋﺎﻟﯽ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻻﻣـﺎم أﺑﯽ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤّﻤـ ﺪ و ﺗﻔّﻘﻪ و ﺑﺮع اﯾﻀـﺎ ﻓﯽ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و دﺧـﻞ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻐـﺪاد ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و ﺳـّﺘﯿﻦ و‬‫ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻧﺎﻇﺮ ﺑﻬﺎ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﺟﺮت ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟّﺼﺒﺎغ ﻣﻨﺎﻇﺮة اﺟﺎد ﻓﯿﻬﺎ اﻟﮑﻼم و اﺟﺘﻤﻊ ﺑﺎﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي و ﻫﻮ‬‫إذ ذاك ﺣﻨﻔّﯽ ﺛﻢ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﺤﺠـﺎز ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮ اﻟّﻄﺮﯾﻖ اﻟﻤﻌﺘـﺎد ﻓﺎن اﻟّﻄﺮﯾﻖ ﮐﺎن ﻗـﺪ اﻧﻘﻄﻊ ﺑﺴـﺒﺐ اﺳﺘﯿﻼء اﻟﻌﺮب ﻓﻘﻄﻊ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ رﻓﯿﻘﻪ‬‫اﻟّﻄﺮﯾﻖ و اﺳـﺮا و اﺳﺘﻤّﺮ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻣﺎ ﻣﺄﺳﻮرا ﻓﯽ اﯾﺪي ﻋﺮب اﻟﺒﺎدﯾﮥ ﻣﺼﺎﺑﺮا اﻟﯽ ان ﺧﺎّﺻﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺤﮑﯽ اﻧّﻪ ﻟﻤﺎ دﺧﻞ اﻟﺒﺎدﯾﮥ و اﺧﺬﺗﻪ‬‫اﻟﻌﺮب ﮐﺎن ﯾﺨﺮج ﺟﻤﺎﻟﻬﻢ اﻟﯽ اﻟّﺮﻋﯽ ﻗﺎل و ﻟﻢ اﻗﻞ ﻟﻬﻢ اﻧّﯽ اﻋﺮف ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﺎﺗﻔﻖ اّن ﻣﻘّﺪم اﻟﻌﺮب أراد ان ﯾﺘﺰّوج ﻓﻘﺎل ﻧﺨﺮج اﻟﯽ‬‫ﺑﻌﺾ اﻟﺒﻼـد ﻟﯿﻌﻘـﺪ ﻫـﺬا اﻟﻌﻘـﺪ ﺑﻌﺾ اﻟﻔﻘﻬـﺎء ﻓﻘـﺎل اﺣـﺪ اﻻﺳـﺮاء ﻫـﺬا اﻟﺮﺟـﻞ اﻟّـﺬي ﯾﺨﺮج ﻣـﻊ اﺟﻤـﺎﻟﮑﻢ اﻟﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺮاء ﻓﻘﯿﻪ ﺧﺮاﺳـﺎن‬‫ﻓﺎﺳـﺘﺪﻋﻮﻧﯽ و ﺳﺄﻟﻮﻧﯽ ﻋﻦ اﺷـﯿﺎء ﻓﺎﺟﺒﺘﻬﻢ و ﮐﻠّﻤﺘﻬﻢ ﺑﺎﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ ﻓﺨﺠﻠﻮا و اﻋﺘﺬروا و ﻋﻘﺪت ﻟﻬﻢ اﻟﻌﻘﺪ ﻓﻔﺮﺣﻮا و ﺳﺄﻟﻮﻧﯽ ان اﻗﺒﻞ ﻣﻨﻬﻢ ﺷﯿﺌﺎ‬‫ﻣﺘﻨﻌﺖ و ﺳـﺎﻟﺘﻬﻢ ﻓﺤﻤﻠﻮﻧﯽ اﻟﯽ ﻣـّﮑ ﮥ ﻓﯽ وﺳـﻂ اﻟـّﺴ ﻨﮥ و ﺑﻘﯿﺖ ﺑﻬـﺎ ﻣﺠـﺎورا و ﺻـﺤﺒﺖ ﻓﯽ ﺗﻠﮏ اﻟﻤـﺪة ﺳـﻌﺪ اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ و ﻗﺎل اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺼﻮر ﻓﯽ رﻓﯿﻖ أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻟﯽ اﻟﺤـّﺞ اﮐﺘﺮﯾﻨﺎ ﺣﻤﺎرا رﮐﺒﻪ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﻦ ﻣﺮو اﻟﯽ ﺧﺮق و ﻫﯽ ﺛﻠﺜـﮥ ﻓﺮاﺳـﺦ ﻣﻦ ﻣﺮو ﻓﻨﺰﻟﻨﺎ‬‫ﺑﻬﺎ و ﻗﻠﺖ ﻣﺎ ﻣﻌﻨﺎ اﻻ اﺑﺮﯾﻖ ﺧﺰف ﻓﻠﻮ اﺷﺘﺮﯾﻨﺎ ﺧﺰﻓﺎ ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ ﺟﯿﺒﻪ ﺧﻤﺴﮥ دراﻫﻢ و ﻗﺎل ﯾﺎ ﺣﺴـﯿﻦ ﻟﯿﺲ ﻣﻌﯽ اﻟّﺎ ﻫﺬا اﺧﺬ و اﺷﺘﺮ ﻣﺎ ﺷﺌﺖ‬‫و ﻻ ﺗﻄﻠﺐ ﻣﻨﯽ ﺑﻌـﺪ ﻫﺬا ﺷـﯿﺌﺎ ﻗﺎل ﻓﺨﺮﺟﻨﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺠﺮﯾﺪ و ﻓﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻨﺎ ﺛﻢ ﻟّﻤﺎ ﻗﻀـﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺣّﺠﻪ و اﺗﻢ ﻧﺴـﮑﻪ ﺑﻬﺎ ﻋﺎد اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و‬‫دﺧﻞ ﻣﺮو ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳّﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻓﻠﻤﺎ اﻟﻘﯽ ﻋﺼﯽ اﻟّﺴﻔﺮ ﺑﻬﺎ و اﺳﺘﻘﺮ ﻗّﻠﺪ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و رﺟﻊ ﻋﻦ ﻣﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫ﺗﺮك ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ اﻟّﺘﯽ ﻧﺎﻇﺮ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ذﮐﺮ اﺑﺘـﺪاء ذﻟﮏ و ﻣﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻣﻘّﺪﻣﺎت ﻫﺬه اﻟﻨﺘﯿﺠﮥ اﻟّﺘﯽ ﺗّﻤﺖ ﻫﻨﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ‬‫ﻓﯿﻤﺎ ﯾﺤﮑﯿﻪ ﻋﻦ ﻧﻔﺴﻪ ﻟّﻤﺎ اﺧﺘﻠﺞ ﻓﯽ ذﻫﻨﯽ ﺗﻘﻠﯿﺪ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و زاد اﻟﺘﺮّدد ﻋﻨﺪي راﯾﺖ رّب اﻟﻌّﺰة ﺟﻞ ﺟﻼﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻨﺎم ﻓﻘﺎل ﻋﺪ إﻟﯿﻨﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪335 :‬‬‫اﺑـﺎ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻓـﺎﻧﺘﺒﻬﺖ و ﻋﻠﻤﺖ اﻧّﻪ ﯾﺮﯾـﺪ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟّﺸـ ﺎﻓﻌّﯽ ﻓﺮﺟﻌﺖ إﻟﯿﻪ و ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﮐﻨﺖ ﻓﯽ اﻟّﻄـ ﻮاف ﺑﻤّﮑـ ﮥ ﻓﻮﺻـﻠﺖ اﻟﯽ ﻟا ﺤﺠﺮ و‬‫اﻟﻤﻠﺘﺰم و اﻟﻤﻘﺎم و اﻟّﺰﻣﺰم ﻓﺎذا اﻧﺎ ﺑﺮﺟﻞ ﻗﺪ اﺧﺬ ﺑﻄﺮف رداﺋﯽ ﻣﻦ وراﺋﯽ ﻓﺎﻟﺘﻔﺖ ﻓﺎذا ﺑﺎﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﺳـﻌﺪ اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ ﻓﺘﺒّﺴﻤﺖ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ‬‫ﺗﺮي اﯾﻦ اﻧﺖ ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل اﻋّﺰ ﻣﮑﺎن و اﺷـﺮﻓﻪ ﻫﺬا اﻟﻤﻘﺎم ﻣﻘﺎم اﻻﻧﺒﯿﺎء و اﻻوﻟﯿﺎء ﺛﻢ رﻓﻊ راﺳﻪ اﻟﯽ اﻟّﺴﻤﺎء و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ﮐﻤﺎ اوﺻﻠﺘﻪ اﻟﯽ اﻋّﺰ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 265‬از ‪597‬‬‫ﻣﮑﺎن ﻓﺎﻋﻄﻪ اﺷـﺮف ﻋّﺰ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻣﮑﺎن و ﺣﯿﻦ و زﻣﺎن ﺛﻢ ﺿـﺤﮏ اﻟّﯽ و ﻗﺎل ﻻ ﺗﺨﺎﻟﻔﻨﯽ ﻓﯽ ﺳـّﺮك و ارﻓﻊ ﻣﻌﯽ ﯾـﺪﯾﮏ اﻟﯽ رﺑّﮏ و ﻻ‬‫ﺗﻘﻮﻟّﻦ اﻟﺒﺘﮥ ﺷـﯿﺌﺎ و اﺟﻤﻊ ﻟﯽ ﻫّﻤﺘﮏ ﺣﺘﯽ ادﻋﻮ ﻟﮏ و أّﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﺒﮑﯿﺖ و رﻓﻌﺖ ﻣﻌﻪ ﯾﺪي و ﺣّﺮك ﺷﻔﺘﯿﻪ و أّﻣﻨﺖ ﻣﻌﻪ ﺛﻢ ارﺳﻞ ﯾﺪي و‬‫ﻗﺎل ﻟﯽ ﻣّﺮ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘـﺪ اﺟﯿﺐ ﻓﯿﮏ دﻋﺎء ﺻﺎﻟـﺢ اﻻّﻣﮥ ﻓﻤﻀـﯿﺖ ﻣﻦ ﻋﻨﺪه و ﻣﺎ ﺷـﯽء ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ اﺑﻐﺾ اﻟّﯽ ﻣﻦ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و‬‫ﻋﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل ﺧﺮﺟﺖ ﻣﻊ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻟﯽ اﻟﺤـّﺞ ﻓﮑّﻠﻤﺎ دﺧﻠﻨﺎ ﺑﻠﺪة ﻧﺰل ﻋﻠﯽ اﻟﺼﻮﻓﯿﮥ و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺸـﯿﺨﮥ و ﻟﻢ ﯾﺰل ﯾﻘﻮل ﻓﯽ دﻋﺎﺋﻪ اﻟﻠّﻬّﻢ ﺑّﯿﻦ ﻟﯽ اﻟﺤّﻖ ﻣﻦ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻓﻠّﻤﺎ دﺧﻠﻨﺎ ﻣّﮑـ ﮥ ﻧﺰل ﻋﻠﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺳﺪ اﻟﮑﺮﺧﯽ و دﺧﻞ ﻓﯽ‬‫ﺻﺤﺒـﮥ ﺳـﻌﺪ اﻟّﺰﻧﺠﺎﻧﯽ و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻣﻌﻪ ﺣﺘﯽ ﺻﺎر ﺑﺒﺮﮐﺘﻪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ اﻻﺑﯿﻮردي ﮐﻨﺖ ﻗﺪ ﻗﻤﺖ ﻟﯿﻠﮥ ﻋﻠﯽ وردي‬‫ﻓﺮﮐﻌﺖ ﻣـﺎ ﮐﺘﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﻓﻐﻠﺒﻨﯽ اﻟّﻨﻮم ﻓﺮاﯾﺖ ﻓﯿﻤـﺎ ﯾﺮي اﻟّﻨﺎﺋﻢ ﮐﺎﻧّﯽ ﻋﻠﯽ ﺳـﻄﺢ ﻋﺎل ﺑﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻣﺮو و إذا اﺑﻮاب اﻟّﺴـ ﻤﺎء ﻗـﺪ ﻓﺘﺤﺖ و رأﯾﺖ‬‫اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻗـﺪ ﺟﺎءوا ﺑﺰﯾﻨﮥ ﻋﻈﯿﻤﮥ و رأﯾﺖ ﻧﻮرا ﺳـﻄﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟﺒﺎب و ﺧﺮج ﺣّﺘﯽ ﺻﺎر ﮐﺎﻧّﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻓﻮﺻﻞ اﻟﯽ اﻟـّﺴ ﻄﺢ و رأﯾﺖ‬‫اﻟﺨﻼﺋﻖ ﻣﺘﻤـّﺴ ﮑﯿﻦ ﺑﻪ ﯾﺼـﻌﺪون اﻟﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎء و اﻟّﻨﻮر ﯾﺴﻄﻊ ﻓﻮﻗﻬﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﺮﺟﻞ ﮐﺎن ﻣﻌﯽ ﻣﺎ ﻫﺬه اﻟﻌﻼﻣﺎت ﻓﻘﺎل اﻣﺎ ﺗﺮي ﻣﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﻣﻨﺬ‬‫اﻟّﻠﯿﻠﮥ ﻫﺬا ﺳـﻄﺢ دار اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ اﻟّﺬي اﻧﺖ ﻓﯿﻪ و ﻫﺬا اﻟﻄﺮﯾﻖ اﻟّﺬي ﻗﺪ اﺧﺬ ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﻖ و ﻫﺬا اﻟﺨﻠﻖ ﯾﺘﺒﻌﻮﻧﻪ ﯾﻄﻠﻤﻮن ﻣﻌﻪ اﻟﺤّﻖ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻫﻞ و ﺻـﻠﻮا او ﻫﻢ ﺑﻌﺪ ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﺑﻞ و ﺻﻠﻮا و اﻋﻄﺎه اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ اﻟّﺴﺒﯿﻞ اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ ﻓﺎﻧﺘﺒﻬﺖ ﻓﺰﻋﺎ ﻓﺎﺻﺒﺤﺖ و اﮐﺘﺮﯾﺖ داﺑّﮥ و ﺟﺌﺖ‬‫اﻟﯽ ﻣﺮو ﻓﻮﺟﺪﺗﻪ ﻗﺪ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ ﮐﻨﺖ ﺑﻤﯿﻬﻨﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﺎﺋﻢ و اﻟﯿﻘﻈﺎن ﻓﺮاﯾﺖ ﻧﻮرا‬‫ﺳﺎﻃﻌﺎ ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﻤﺎء اﻟﯽ اﻻرض ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺎ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻦ اﻟﻤﻬﯿﻨﮥ ﻫﺬا ﻧﻮر ﺑّﯿﻨﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻌﺒﺎده ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺮاوزة ﻓﺮاﯾﺖ ﺧﺮاﺳﺎن ﺑﺎﺳﺮﻫﺎ ﻗﺪ‬‫اﺻﺎﺑﻬﺎ ذﻟﮏ اﻟّﻨﻮر ﻓﻠّﻤﺎ اﺻﺒﺤﻨﺎ ﺣﮑﯿﺖ ﻟﻠﺼﻮﻓﯿﮥ و إذا ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻗﺪ اﻧﺘﻘﻞ ﻣﻦ ﻣﺬﻫﺒﻪ و ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟّﻨﺴﻮي راﯾﺖ ﻟﯿﻠـﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻨـﺎم ﮐـﺎﻧّﯽ اﻣﺸـﯽ ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺮاء ﻓـﺎﻧﺘﻬﯿﺖ اﻟﯽ ﻣﻮﺿﻊ ﯾﺘﺸـﻌﺐ ﻣﻨﻪ ﻃﺮق ﻣﺨﺘﻠﻔـﮥ ﻓـﺎذا اﻧـﺎ ﺑﺎﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻫﻮ واﻗﻒ ﻋﻠﯽ راس اﻟﻄﺮﯾﻖ ﮐـﺎﻟﻤﺘﺤّﯿﺮ ﯾﻠﺘﻔﺖ ﯾﻤﻨـﮥ و ﯾﺴـﺮة ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﺻﺎﺋﺤـﺎ ﯾﺼـﯿﺢ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻗﺒﻞ اﻟّﯽ ﻓﺎّن اﻟﺠﺎدة ﻫـﺬا‬‫ﻓﻤﻀﯽ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻋﻠﯽ ﯾﻤﯿﻨﻪ ﻧﺤﻮ اﻟّﺼﻮت و ﺗﺒﻌﺘﻪ و ﻫﻮ ﯾﺘﺮﻧﻢ ﺑﺒﯿﺖ ﻣﻦ اﻟﺸﻌﺮ‬‫اﻟّﻄﺮق ﺷﺘﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺤّﻖ ﻣﻨﻔﺮد و اﻟﺴﺎﻟﮑﻮن ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺤّﻖ اﻓﺮاد‬‫ﻓﺎﻧﺘﻬﯿﺖ اﻟﯽ ﻣﻮﺿﻊ ﺑّﺮة ﻓﺎذا ﻧﺤﻦ ﺑﺸﺎب ﺣﺴﻦ اﻟﻮﺟﻪ ﻃﯿﺐ اﻟّﺮاﺋﺤﮥ واﻗﻒ ﻋﻠﯽ ﺑﺴـﺘﺎن ﻓﯿﻪ اﺷﺠﺎر و اﻧﻬﺎر ﻣﺎ رأﯾﺖ اﺣﺴﻦ ﻣﻨﻪ و إذا ﺣﻮاﻟﯽ‬‫اﻟﺒﺴﺘﺎن ﻗﺼﻮر ﻓﯽ ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﺤﺴﻦ ﻓﺪﺧﻞ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻟﺒﺴﺘﺎن و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪336 :‬‬‫اﺳـﺘﻘﺒﻠﻪ ﺟﻮار و ﻏﻠﻤﺎن و اﻇﻬﺮ و اﻟّﺴـ ﺮور ﺑﻘـﺪوﻣﻪ ﻓﺴﺄﻟﺖ ﺑﻌﺾ ﻣﻦ ﯾﻠﯿﻨﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻮاﻗﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل رﺿﻮان ﺧﺎزن اﻟﺠّﻨـﮥ و ﻫـﺬه‬‫اﻟﻘﺼﻮر و اﻟﺒﺴﺎﺗﯿﻦ ﻻﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﺎﻧﺘﺒﻬﺖ ﻓﺒﻌـﺪ ذﻟﮏ ﺑﺎّﯾﺎم ﺑﻠﻐﻨﺎ اﻧﺘﻘﺎﻟﻪ اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻟﻤﺎ اﺳـﺘﻘّﺮ اﻧﺘﻘﺎﻟﻪ اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ و اﻧﻔﺼﺎﻟﻪ ﻋﻦ اﻟﺮاي اﻟّﻨﻌﻤﺎﻧّﯽ ﻗﺎﻣﺖ اﻟﺤﺮب ﻋﻠﯽ ﺳﺎق و اﺿـﻄﺮﻣﺖ ﺑﯿﻦ اﻟﻔﺮﯾﻘﯿﻦ ﻧﯿﺮان ﮐﺎدت ﺗﻤﻸ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺮاﺳﺎن و اﻟﻌﺮاق و‬‫اﺿـﻄﺮب اﻫﻞ ﻣﺮو ﻟـﺬﻟﮏ اﺿـﻄﺮاﺑﺎ و ﻓﺘـﺢ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﻮن ﻟﻠﻤﺸﺎﻗـﮥ اﺑﻮاﺑﺎ و ﺗﻌﻠﻖ اﻫﻞ اﻟﺮاي ﺑﺎﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺳﺎروا اﻟﯽ ﺑﺎب اﻟﺴـﻠﻄﺎن اﻟﺴـﯿﺮ‬‫اﻟﺤﺜﯿﺚ و ﻟﻢ ﯾﺮﺟﻌﻮا اﻟﯽ ذوي اﻟّﺮأي و اﻟّﻨﻬﯽ و ﻻ وﻗﻔﻮا ﻋﻨـﺪ ﻣﻘﺎﻟـﮥ ﻣﻦ اﻣﺮ و ﻧﻬﯽ و ﻋـﺪﻟﻮا و ﻣﺎ ﻋﺪﻟﻮا و ﺣﻤﻠﻮا ﺣﻤﻠﮥ رﺟﻞ واﺣﺪ و ﻋﻦ‬‫اﻟّﺼﻮاب ﻋﺪﻟﻮا و راﻣﻮا اﺧﻔﺎء ﺿﻮء اﻟﺒﺪر و ﻗﺪ ﺑﺮزت ﺿـﻤﺎﺋﺮه و ﻗﺼﺪوا ﮐﺘﻢ اﻟﺼـﺒﺎح و ﮐﻮﮐﺒﻪ ﯾﺠﻮب ﻋﻠﯽ ﯾﺪه ﻣﺤّﻠﻖ ﯾﻤﻸ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺑﺸﺎﺋﺮه‬‫و اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﻋﻠﯽ رﺟﻮﻋﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﻣﺤﻤﻮل اﻟﮑﻠﻢ و ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻋﻠﯽ اﻻﻧﺘﻘﺎل ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻋﻠﯽ اﻻرﺗﺤﺎل ﻫﺠﺮه ﻟﺬﻟﮏ‬‫اﺧﻮه اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻓﺰﺟﺮه و ﻟﻢ ﯾﻠﻮ ﻋﻠﯽ ﻟﻮم اﻟﻼـﺋﻢ و ﮐﺘﺐ إﻟﯿﻪ ﮐﯿﻒ ﺧﺎﻟﻔﺖ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟﻮاﻟـﺪ ﻓﯽ ﮐﻠﻤﺎت ﮐﺎن ﻏﯿﺮ ﻧﺎﻇﺮ اﻧﺎﻫﺎ و ﻻ ﻗﺎﺋﻞ ﻓﯽ‬‫ﺟﻮاﺑﻬﺎ اﻟّﺎ‬‫و ﮐﻨﺖ اﻣﺮأ ﻻ اﺳﻤﻊ اﻟّﺪﻫﺮ ﺳﺒﮥ اﺳّﺐ ﺑﻬﺎ اﻟّﺎ ﮐﺸﻔﺖ ﻏﻄﺎﻫﺎ‬‫و ﺗﻌﺎﺗﺒﺎ و ﻟﻢ ﯾﺰد اﺣﺪﻫﻤﺎ اﺧﺎه اﻟّﺎ اﻣﺘﻨﺎﻋﺎ و ﮐﺎن ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﻟﺸﺎﻋﺮ‬‫ﺑﻠﯿﺖ ﺑﺼﺎﺣﺐ ان ادن ﺷﺒﺮا ﯾﺰدﻧﯽ ﻓﯽ ﺗﺒﺎﻋﺪه ذراﻋﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 266‬از ‪597‬‬‫ﮐﻼﻧﺎ ﺟﺎﻫﺪ دﻧﯿﯽ و دﻧﯿﺎ ﻓﺬﻟﮏ ﻣﺎ اﺳﺘﻄﻌﺖ و ﻣﺎ اﺳﺘﻄﺎﻋﺎ‬‫ﺛﻢ ﻗﺒـﻞ اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ راي أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ و وّﺟﻪ إﻟﯿﻪ اﺑﻨﻪ اﺑﻮ اﻟﻌﻼـء ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻟﻠﺘﻔﻘﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺻﺎرت اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧّﯿﮥ ﺷﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﺑﻌـﺪ ان‬‫ﮐﺎﻧﻮا ﺣﻨﻔﯿﮥ ﻓﺎﻟﺤﻨﻔﯿﮥ ﻣﻦ اﻟﺴﻤﻌﺎﻧّﯿﮥ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر و وﻟﺪه اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ و وﻟﺪه اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﻋﺎﻟﯽ و اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ و اوﻻده‬‫و اوﻻـد اوﻻـده و ﮐـﻞ ﺳـﻤﻌﺎﻧّﯽ ﺟـﺎء ﺑﻌـﺪه و ﻣﻦ ﺛﻨﺎء اﻻﺋّﻤـ ﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻗﺎل اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻟﻮ ﮐﺎن اﻟﻔﻘﻪ ﺛﻮﺑﺎ ﻃﺎوﯾﺎ ﻟﮑﺎن اﺑﻮ‬‫اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻃﺮازه و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺷﺎﻓﻌﯽ وﻗﺘﻪ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟـّﺼ ﻔﺎر إذ ﻧﺎﻇﺮت اﺑﺎ‬‫اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻓﮑﺎﻧﯽ أﻧﺎﻇﺮ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻟّﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ اﻟﻔﺎرﺳـﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ وﺣﯿﺪ ﻋﺼـﺮه ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﻓﻀـﻼ و ﻃﺮﯾﻘﮥ و زﻫﺪا و ورﻋﺎ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ اﻧﺒﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻫﻮ اﻣﺎم ﻋﺼﺮه ﺑﻼ ﻣﺪاﻓﻌﮥ و ﻋﺪﯾﻢ اﻟّﻨﻈﯿﺮ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻻ اﻗﺪر ﻋﻠﯽ ان‬‫اﺻﻒ ﺑﻌﺾ ﻣﻨـﺎﻗﺒﻪ و ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اﻧﺼﻒ ﻋﺮف ﻣﺤّﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻠﯿـﺢ اﻟّـﺬي اﺳﺘﺤﺴـﻨﻪ ﮐﻞ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻌﻪ و‬‫اﻣﻠﯽ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﻬﺎج اﻟّﺴـ ّﻨﮥ و اﻻﻧﺘﺼﺎر و اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺪرّﯾﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ اﻟﻘﻮاﻃﻊ و ﻫﻮ ﯾﻐﻨﯽ ﻋﻦ‬‫ﮐﻞ ﻣﺎ ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻔﻦ و ﻓﯽ اﻟﺨﻼف اﻟﺒﺮﻫﺎن و ﻫﻮ ﯾﺸﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻗﺮﯾﺐ ﻣﻦ اﻟﻒ ﻣﺴﺌﻠﮥ ﺧﻼﻓّﯿﮥ و اﻻوﺳﻂ و اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﻟّﺬي ﺳﺎر ﻓﯽ‬‫اﻻﻗﻄﺎر اﻟﻤﺴّﻤﯽ ﺑﺎﻻﺻﻄﻼم رّد ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ زﯾﺪ اﻟّﺪﺑﻮﺳﯽ و اﺟﺎب ﻋﻦ اﻻﺳﺮار اﻟﺘﯽ ﺟﻤﻌﻬﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻻﻧﺴﺎب ﻗﻠﺖ و ﻻ اﻋﺮف‬‫ﻓﯿﻪ اﺟـﻞ و ﻻـ اﻓﺤﻞ ﻣﻦ ﺑﺮﻫﺎن اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻓﺒﯿﻨﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻤﻮم و ﺧﺼﻮص و ﮐﺎن رﺟﻮع أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻋﻦ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ ﻓﯽ‬‫دار و اﻟﯽ اﻟﺒﻠﺪ ﻣﯿﮑﺎﺋﯿﻞ ﺑﺤﻀﻮر اﺋّﻤﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪337 :‬‬‫اﻟﻔﺮﯾﻘﯿﻦ ﻓﯽ ﺷـﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻـول ﺳـﻨﮥ ﺛﻤـﺎن و ﺳﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ و اﺿـﻄﺮب اﻫﻞ ﻣﺮو و اّدي اﻻﻣﺮ اﻟﯽ ﺗﺸﻮﯾﺶ اﻟﻌﻮام و اﻟﺨﺼﻮﻣـﮥ ﺑﯿﻦ اﻫﻞ‬‫اﻟﻤـﺬﻫﺒﯿﻦ و اﻏﻠﻖ ﺑﺎب اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻻﻗـﺪم و ﺗﺮك اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ اﻟﺠﻤﻌﮥ اﻟﯽ ان وردت اﻟﮑﺘﺐ ﻣﻦ ﺟﻬﮥ ﻣﻠﮑﺎﯾﯿﻞ ﻣﻦ ﺑﻠﺦ ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻪ و اﻟﺘﺸﺪﯾﺪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻓﺨﺮج ﻣﻦ ﻣﺮو ﻟﯿﻠـﮥ اﻟﺠﻤﻌـﮥ اّول ﻟﯿﻠـﮥ ﻣﻦ ﺷـﻬﺮ رﻣﻀﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳّﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺻـﺤﺒﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﺟّﻞ ذو اﻟﻤﺠﺪ اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫اﻟﻤﻮﺳﻮي و ﻃﺎﺋﻔﮥ ﻣﻦ اﻻﺻﺤﺎب و ﺳﺎر اﻟﯽ ﻃﻮس ﺛّﻢ ﻗﺼﺪ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺳﺘﻘﺒﻠﻮه اﺳﺘﻘﺒﺎﻻ ﻋﻈﯿﻤﺎ ﺣﺴﻨﺎ و ﮐﺎن ﻓﯽ ﻧﻮﺑﮥ ﻧﻈﺎم اﻟﻤﻠﮏ و ﻋﻤﯿﺪ‬‫اﻟﺤﻀـﺮة أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻓﺎﮐﺮم ﻣﻮرده و اﻧﺰل ﻓﯽ ﻋّﺰ و ﺣﺸـﻤﮥ و ﻋﻘـﺪ ﻟﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﺘـﺬﮐﯿﺮ و ﮐﺎن ﺑﺤـﺬاﻗﺘﻪ ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ‬‫اﻟﺤﮑﺎﯾﺎت و اﻟﻨﮑﺖ و اﻻﺷـﻌﺎر ﻓﻈﻬﺮ ﻟﻪ اﻟﻘﺒﻮل ﻋﻨـﺪ اﻟﺨﺎص و اﻟﻌﺎّم و اﺳـﺘﺤﮑﻢ اﻣﺮه ﻓﯽ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﺘـﺬﮐﯿﺮ و ﻋﻼ ﺷﺄﻧﻪ و ﻗـّﺪﻣﻪ‬‫ﻧﻈﺎم اﻟﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ اﻗﺮاﻧﻪ و ﮐﺎن ﺧﻠﯿﻘﺎ ﺑﺬﻟﮏ ﻣﻦ اﺋّﻤﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﻋﻼم اﻟّﺪﯾﻦ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﺣﻔﻈﺖ ﺷﯿﺌﺎ ﻧﺴﯿﺘﻪ و ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ رض و ﻟﻢ ﯾﻮﺟﺪ ﻟﻪ ﺷـﯽء ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺸﺮي رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﺑﻤﺮو‬‫اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﻟﺴﮑﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺳﺎﻟﮥ اﻟﻘﻮاﻣّﯿﮥ و ﮐﺎﻧّﻪ ﺻّﻨﻔﻬﺎ ﻟﻨﻈﺎم اﻟﻤﻠﮏ ﻓﯽ ﺗﻘﺪﯾﻢ ادﻟّﮥ اﻻﻣﺎﻣﮥ ﻗﺎل اﻫﻞ اﻟﺴﻨﮥ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ رض‬‫اﻓﻀﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻﺷﯿﺎء ﻗﺎل و ﺟﻤﻠﮥ ﻣﻦ وﺳﻢ ﺑﺎﻟﻨﻔﺎق ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﯿﻒ و ﺛﻤﺎﻧﻮن رﺟﻼ و ﺟﻤﺎل‬‫اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮوزي اﻟﺤﻨﻔﯽ‬‫ﺛﻢ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﮐﺎن واﻟـﺪه اﻣﺎﻣﺎ ﻣﻦ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤﻨﻔـّﯿ ﮥ ﺗﻔّﻘﻪ ﻋﻠﯿﻪ وﻟـﺪه اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻫﺬا ﺣّﺘﯽ ﺑﺮع ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ و ﺻﺎر ﻣﻦ ارﮐﺎﻧﻬﻢ و ﻣﻦ‬‫ﻓﺤﻮل اﻟّﻨﻈﺮ و ﻣﮑﺚ ﮐـﺬﻟﮏ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻢ ﺻﺎر اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻻﻣﺮ ﻇﻬﺮ ﻟﻪ ﺣﯿﻦ ﺣـﺞ ﯾﻘﻈﮥ و ﻣﻨﺎﻣﺎ و اﻇﻬﺮ ذﻟﮏ ﻓﯽ دار اﻻﻣﺎرة‬‫ﺑﺤﻀﻮر اﺋﻤﮥ اﻟﻔﺮﯾﻘﯿﻦ ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳّﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻓﺎﺿﻄﺮﻣﺖ؟؟؟‬‫ﻟﺬﻟﮏ و ﻣﺎﺟﺖ اﻟﻌﻮام و ﻗﺎﻣﺖ اﻟﺤﺮب ﻋﻠﯽ ﺳﺎق و اﺿـﻄﺮﻣﺖ ﻧﺎر ﻓﺘﻨﮥ ﺷﺮرﻫﺎ ﯾﻤﻼ اﻵﻓﺎق و اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﻋﻠﯽ رﺟﻮﻋﻪ اﻟﯽ ان وردت‬‫اﻟﮑﺘﺐ ﻣﻦ ﺟﻬﮥ اﻟـّﺴ ﻠﻄﺎن ﺑﺎﻟﺘﺸﺪﯾﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺨﺮج و ﺻـﺤﺒﺘﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﯽ ﻃﻮس ﻓﺎﺳـﺘﻘﺒﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎؤﻫﺎ و رؤﺳﺎء ﻟﻬﺎ و اﻧﺰﻟﻮه ﻋﻨﺪﻫﻢ و‬‫ﺻﺎر ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺷﺎن ﻋﻈﯿﻢ و ﻋّﺰ و ﺣﺸـﻤﮥ ﺛﻢ ﻗﺼـﺪ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﺎﺳـﺘﻘﺒﻠﻮه اﯾﻀﺎ ﺑﻨﺤﻮ ذﻟﮏ ﺛﻢ ﻋﺎد ﻋﻨﺪ اﺳـﺘﻘﺎﻣﮥ اﻻﻣﻮر اﻟﯽ ﺑﻠﺪه و ﻫﯽ ﻣﺮو ﻓﯽ‬‫اﻋّﺰ ﻣﺎ ﯾﮑﻮن و اﺟﺘﻤﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﻨﺎس و ﺧﺮج ﻣﻦ ﻧﺴـﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎء أﺋّﻤﮥ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ‬‫ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ ﻟا ﺜﺎﻟﺚ و اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻّول ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ذﮐﺮه ﺣﻔﯿﺪه اﺑﻮ ﺳﻌﺪ و ﮐﺬﻟﮏ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ اﻟﻔﺎرﺳﯽ ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 267‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺬﯾﻞ و اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺮ و اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﺳﻤﻌﺎن ﺑﻔﺘﺢ اﻟّﺴﯿﻦ و ﻫﻮ ﺑﻄﻦ ﻣﻦ ﺗﻤﯿﻢ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠّﮑﺎن و ﺳﻤﻌﺖ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﯾﻘﻮل‬‫اﻧّﻪ ﯾﺠﻮز ﻓﯿﻪ اﻟﮑﺴـﺮ اﯾﻀﺎ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻﺳﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻨﺼﻮر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ اﻟّﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ اﻟّﺘﻤﯿﻤﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪338 :‬‬‫اﻟﻤﺮوزّي اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺛﻢ اﻟّﺸـ ﺎﻓﻌﯽ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ واﻟـﺪه ﺣّﺘﯽ ﺑﺮع ﻓﯽ ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و ﺻﺎر ﻣﻦ ﻓﺤﻮل اﻟّﻨﻈﺮ و ﻣﮑﺚ ﮐـﺬﻟﮏ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻢ‬‫ﺻﺎر اﻟﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻇﻬﺮ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳّﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻓﺎﺿـﻄﺮب اﻫﻞ ﻣﺮو ﻟﺬﻟﮏ و ﺗﺸﻮش اﻟﻌﻮام ﻓﺨﺮج ﻣﻨﻬﺎ و ﺧﺮج‬‫ﻣﻌﻪ ﻃﺎﺋﻔﮥ ﻣﻦ اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﻗﺼﺪ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﺎﺳـﺘﻘﺒﻠﻪ اﻻﺻـﺤﺎب اﺳـﺘﻘﺒﺎﻻ ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻓﺎﮐﺮﻣﻮا ﻣﻮرده و ﻋﻘﺪ ﻟﻪ اﻟﺘﺬﮐﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺪرﺳﮥ اﻟّﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﻓﻈﻬﺮ ﻟﻪ‬‫اﻟﻘﺒﻮل ﻋﻨـﺪ اﻟﺨﺎّص و اﻟﻌﺎّم و اﺳـﺘﺤﮑﻢ اﻣﺮه ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﻣﺮو و درس ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﻣﺪرﺳﮥ اﺻـﺤﺎب اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻋﻼ اﻣﺮه و‬‫ﻇﻬﺮ ﻟﻪ اﻻﺻـﺤﺎب و ﻗﺪ دﺧﻞ ﺑﻐﺪاد ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﺑﻬﺎ و اﺟﺘﻤﻊ ﺑﺎﻟّﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق اﻟّﺸﯿﺮازي و ﻧﺎﻇﺮ اﺑﻦ اﻟﺼّﺒﺎغ‬‫ﻓﯽ ﻣﺴـﺌﻠﮥ ﻗﺎل ﺣﻔﯿﺪه اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴﯿﺮ و اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻻﺻﻮل ﻓﺎﻟﺘﻔﺴﯿﺮ ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺠّﻠﺪات و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺮﻫﺎن و‬‫اﻻﺻﻄﻼم اﻟﺬي ﺷﺎع ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎر و ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻮاﻃﻊ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ و ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺘﺼﺎر ﻓﯽ اﻟّﺮد ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﻬﺎج ﻻﻫﻞ اﻟﺴﻨﮥ‬‫و ﮐﺘـﺎب اﻟﻘـﺪر و اﻣﻠﯽ ﻗﺮﯾﺒـﺎ ﻣﻦ ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﻣﺠﻠﺴـﺎ ﻗـﺎل اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ و ﻻـ اﻋﺮف ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ اﺣﺴﻦ ﻣﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟﻘﻮاﻃﻊ و ﻻ اﺟﻤﻊ ﮐﻤﺎ ﻻ‬‫اﻋﺮف ﻓﯿﻪ اﺟـّﻞ و ﻻـ اﻓﺤـﻞ ﻣﻦ ﺑﺮﻫـﺎن اﻣـﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻤﻮم و ﺧﺼﻮص و ﻗﺎل اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻟﻮ ﮐﺎن اﻟﻔﻘﻪ ﺛﻮﺑﺎ ﻃﺎوﯾﺎ‬‫ﻟﮑﺎن اﺑﻮ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻃﺮازة ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻈّﻔﺮ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺣﻔﻈﺖ ﺷﯿﺌﺎ ﻗّﻂ ﻓﻨﺴﯿﺘﻪ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و‬‫ﻣﺎت ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻّول ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ اﻧﺘﻬﯽ و ﻻ رﯾﺐ ان رواﯾﮥ ﻫﺬا اﻟّﻄﻮد اﻻﺷـﺘﻢ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﺗﻌﺎدل اﻟّﻄﻢ ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﮑﺎﺷﻒ دواﻟﺲ إﻟﯿﻬﻢ* اﻟﻤﻨﯿﺮ ﮐﺎﻟﺒـﺪر اﻟﺘﻢ* ﯾﻮﺻـﻠﻪ اﻟﯽ درﺟـﮥ اﻟﺜﺒﻮت اﻻﺗّﻢ* و ﯾﻈﻬﺮ اﻧّﻪ ذو ﺧﻄﺮ و ﻋﻈﻢ* ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﻔﻀﻞ و‬‫اﻟﮑﺮم* اﻟﻤﺎﻧﺢ ﻟﻶﻻء و اﻟّﻨﻌﻢ* ﺣﯿﺚ ﻟﺤﺐ ﻣﻦ اﻟّﺼﺪق اﻟّﻄﺮﯾﻖ اﻻﻣﻢ* و اﺣﻖ اﻟﺤﻖ إﺣﻘﺎﻗﺎ ذا ﻋﻤﻢ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺼﺎﺑﯿـﺢ در ﺑﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻣﻦ اﻟﺤﺴﺎن ﻋﻦ ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﺣﺼـﯿﻦ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎل اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ و ﻫﻮ وﻟّﯽ ﮐﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﻋﻦ زﯾـﺪ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎل ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻮﻻه ﻋﻦ ﺣﺒﺸﯽ ﺑﻦ ﺟﻨﺎدة ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠّﯽ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ و ﻻ ﯾﺆّدي ﻋّﻨﯽ‬‫اﻟّـﺎ اﻧﺎ او ﻋﻠّﯽ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل آﺧﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺗـﺪﻣﻊ ﻋﯿﻨﺎه ﻓﻘﺎل آﺧﯿﺖ ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎﺑﮏ و ﻟﻢ ﺗﻮاخ‬‫ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﺣـﺪ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻧﺖ اﺧﯽ ﻓﯽ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و اﻵـﺧﺮة ﻏﺮﯾﺐ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻏﺮﯾﺐ از ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﺣﺎدﯾﺚ ﺣﺴﺎﻧﺴﺖ و ﻣﺮاد ﺑﻐﻮي از اﺣﺎدﯾﺚ ﺣﺴﺎن ﮐﻤﺎ ﺻّﺮح ﺑﻪ ﻓﯽ‬‫ﺻﺪر ﮐﺘﺎﺑﻪ اﺧﺒﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ وارد ﮐﺮده آن را اﺑﻮ داود و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺷﻌﺚ ﺳﺠﺴﺘﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن‬‫در ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺧﻮدﻫﺎ و اﮐﺜﺮ آن ﺻﺤﺎﺣﺴﺖ ﺑﻨﻘﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪339 :‬‬‫ﻋـﺪل ﻋﻦ اﻟﻌـﺪل ﭘﺲ ﺗﻌﺪﯾـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﺣﺴﺎن ﻣﻨﺎﻓﺎت ﺑﺎ ﺻـﺤﺖ آن ﻧﺪارد ﻗﺎل ﻓﯽ اّول اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻬﺬه اﻟﻔﺎظ ﺻﺪرت ﻋﻦ‬‫ﺻـﺪر اﻟّﻨﺒّﻮة و ﺳـﻨﻦ ﺳـﺎرت ﻋﻦ ﻣﻌـﺪن اﻟّﺮﺳﺎﻟـﮥ و اﺣﺎدﯾﺚ ﺟﺎءت ﻋﻦ ﺳـّﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ و ﺧﺎﺗﻢ اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ ﻫﻦ ﻣﺼﺎﺑﯿـﺢ ﺧﺮﺟﺖ ﻋﻦ ﻣﺸـﮑﺎة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 268‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺘﻘﻮي ﻣّﻤﺎ اوردﻫﺎ اﻻﺋﻤـﮥ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ ﺟﻤﻌﺘﻬﺎ ﻟﻠﻤﻨﻘﻄﻌﯿﻦ اﻟﯽ اﻟﻌﺒﺎدة ﻟﯿﮑﻮن ﻟﻬﻢ ﺑﻌـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣّﻈﺎ ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و ﻋﻮﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻫﻢ‬‫ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻄﺎﻋـﮥ ﺗﺮﮐﺖ ذﮐﺮ اﺳﺎﻧﯿﺪﻫﺎ ﺣﺬرا ﻣﻦ اﻻﻃﺎﻟﮥ ﻋﻠﯿﻬﻢ و اﻋﺘﻤﺎدا ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻞ اﻻﺋّﻤﮥ و رﺑّﻤﺎ ﺳـّﻤﯿﺖ ﻓﯽ ﺑﻌﻀـﻬﺎ اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ اﻟّﺬي ﯾﺮوﯾﻪ‬‫ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻟﻤﻌﻨﯽ دﻋـﺎ إﻟﯿﻪ و ﺗﺠـﺪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﮐّﻞ ﺑﺎب ﻣﻨﻬﺎ ﺗﻨﻘﺴﻢ اﻟﯽ ﺻـﺤﺎح و ﺣﺴﺎن و اﻋﻨﯽ ﺑﺎﻟـّﺼ ﺤﺎح ﻣﺎ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺸـﯿﺨﺎن اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺠﻌﻔﯽ اﻟﺒﺨﺎري و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج اﻟﻘﺸﯿﺮي اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ‬‫ﺟﺎﻣﻌﻬﻤﺎ او اﺣـﺪﻫﻤﺎ و اﻋﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﺴﺎن ﻣﺎ آورده اﺑﻮ داود و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻻﺷـﻌﺚ اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟّﺘﺮﻣـﺬي و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ اﻻﺋّﻤﮥ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻬﻢ و اﮐﺜﺮﻫﺎ ﺻـﺤﺎح ﺑﻨﻘﻞ اﻟﻌﺪل ﻋﻦ اﻟﻌﺪل ﻏﯿﺮ اﻧّﻬﺎ ﻟﻢ ﺗﺒﻠﻎ ﻏﺎﯾﮥ ﺷـﺮط اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ ﻓﯽ ﻋﻠﻮ اﻟّﺪرﺟﮥ ﻣﻦ ﺻّﺤﮥ‬‫اﻻﺳـﻨﺎد إذ اﮐﺜﺮ اﻻﺣﮑـﺎم ﺛﺒﻮﺗﻬـﺎ ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺣﺴﻦ و ﻣـﺎ ﮐـﺎن ﻓﯿﻬـﺎ ﻣﻦ ﺿـﻌﯿﻒ او ﻏﺮﯾﺐ اﺷـﺮت إﻟﯿﻪ و اﻋﺮﺿﺖ ﻋﻦ ذﮐﺮ ﻣـﺎ ﮐـﺎن ﻣﻨﮑﺮا او‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﺎ َو اﻟﱠﻠُﻪ اﻟ ُْﻤْﺴَﺘﻌﺎُن‬‫و ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺘﮑﻼـن و ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻋﻼـوه ﺑﺮ ﻣـﺎ ذﮐﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺧﺒـﺎر اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب اﻟﻔـﺎﻇﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺻـﺎدر ﺷـﺪه اﺳﺖ از ﺻـﺪر ﻧﺒـﻮت و‬‫ﺳﻨﺘﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺋﺮ ﮔﺮدﯾـﺪه از ﻣﻌـﺪن رﺳﺎﻟﺖ و اﺣﺎدﯾﺜﯿﺴﺖ ﮐﻪ آﻣﺪه اﺳﺖ از ﺳـّﯿﺪ ﻣﺮﺳـﻠﯿﻦ و ﺧﺎﺗﻢ ﻧﺒﯿﯿﻦ و آن ﻣﺼﺎﺑﯿﺤﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺎرج‬‫ﺷـﺪه اﺳﺖ از ﻣﺸـﮑﺎة ﺗﻘﻮي و وارد ﮐﺮدهاﻧﺪ اﺋّﻤﻪ آﻧﺮا در ﮐﺘﺐ ﺧﻮد و ﺑﻐﻮي ﺟﻤﻊ ﮐﺮده آن را ﺑﺮاي ﻣﻨﻘﻄﻌﯿﻦ ﺑﺴﻮي ﻋﺒﺎدت ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺮاي‬‫اﯾﺸـﺎن ﺑﻌـﺪ ﮐﺘـﺎب ﺧـﺪا ﺣـﻆ از ﺳـﻨﻦ و ﻋﻮن ﺑﺮ ﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷـﺪ ﻓﺜﺒﺖ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺘﻠﮏ اﻟـّﺴ ﻤﺎت اﻟﻔﺨﯿﻤـﮥ ﻣﻮﺳﻮم* و اﺗﺼﺎﻓﻪ ﺑﻬـﺬه‬‫اﻟﺼﻔﺎت اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ ﻣﺘﯿﻘﻦ ﻣﻌﻠﻮم* و اﻟﻤﻨﮑﺮ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻌﻨﺎد ﻣﻮﺻﻮف ﻣﻮﺻﻮم* و اﻟﺮاّد ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺮدود ﻣﻄﺮود ﻣﺮﺟﻮم* و اﻟﻄﺎﻋﻦ ﻓﯿﻪ ﻣﻄﻌﻮن ﻣﻮﻫﻮن‬‫ﻣـﺬﻣﻮم* و اﻟﻌـﺎﺋﺐ اّﯾـﺎه ﻣﻌﯿﻮب ﻣـﺪﺣﻮر ﻣﻠﻮم* و اﻟﻘـﺎدح ﻓﯿﻪ ﺑﻘﻮادح اﻻـزراء ﻣﮑﻠﻮم و اﻟﺠﺎرح ﻟﻪ ﺑﻔﻮادح اﻟﺘﻌﯿﯿﺮ ﻣﺜﻠﻮم* و اﻟﻤﻌﺮض ﻋﻨﻪ‬‫ﺧـﺎرج ﻋﻦ اﻫـﻞ اﻟﻔﻄﻦ و اﻟﻔﻬﻮم* و اﻟﺤﺎﺋـﺪ ﻋﻨﻪ ﻧﺎﮐـﻞ ﻋﻦ ارﺑـﺎب اﻟﻌﻘﻮل و اﻟﺤﻠﻮم* و اﻟﺠﺎﺣـﺪ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻐـﺎوﯾﻦ اﻟـﺬﯾﻦ ﻣﻮﻋـﺪﻫﻢ ﺟﻬّﻨﻢ‬‫اﻟﺤﻄﻮم* ﻟﻬﺎ ﺳـﺒﻌﮥ اﺑﻮاب ﻟﮑّﻞ ﺑﺎب ﻣﻨﻬﻢ ﺟﺰء ﻣﻘﺴﻮم* و ﻋﻼﻣﻪ ﺑﻐﻮي از اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻔﯿـﺪﯾﻦ ﺑﻐﺎت ﻋﻠﻢ و اﺟﻠﻪ اﻣﺎﺛﻞ ﻣﻮﺻﻮﻓﯿﻦ ﺑﻤﺰﯾﺪ زﻫﺪ‬‫و ﻓﻬﻢ و اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺸﻬﻮرﯾﻦ ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ و اﻓﺎﺧﻢ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻨﺴﺖ ﺻﯿﺖ ﻣﺰﯾﺪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و وﺿﻮح ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و اﺷﺘﻬﺎر او ﺑﺎﻃﺮاف‬‫و اﺻﻘﺎع و اﮐﻨﺎف و ﺑﻘﺎع و وﻫﺎد و ﺗﻼع رﺳﯿﺪه و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻤّﻬﺮ و ﺗﺒﺤﺮ و رﯾﺎﺳﺖ و ﻏﺎﯾﺖ ﻧﻘﺪ و ﺣﺬق و ﺑﺮاﻋﺖ او ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻼد و اﻣﺼﺎر‬‫و ﻧﻮاﺣﯽ و اﻗﻄﺎر و اﻧﺠﺎد و اﻏﻮار ﮔﺮدﯾﺪه و ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ ﻓّﺮا ﺑﻤﻔﺎد ﮐّﻞ اﻟـّﺼ ﯿﺪ ﻓﯽ ﺟﻮف اﻟﻘﺮا ﻟﻘﺐ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮ‬‫ﻣﺰﻋﻮم اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات از ﮐﻼم ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام در ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻨﺎم آن ﻋﻤـﺪه اﻫﻞ اﻻﺣﻼم ﻣﺴـﺘﻔﺎد ﺷـﺪه ﮐﺎﻓﯽ و‬‫ﺑﺴﻨﺪﺳﺖ ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﺑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻋﺎﻟﯿﻪ و ﻣﺎﺛﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪340 :‬‬‫ﻣﺘﻼﻟﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﻘﺮون و ﻣﻨﻀﻢ ﺑﺎﺷـﺪ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻔّﺮاء اﻟﺒﻐﻮي‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺤـّﺪث اﻟﻤﻔّﺴـ ﺮ ﮐﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و اﺧـﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﮐﻤﺎ ﺗﻘﺪم ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ‬‫ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اوﺿﺢ اﻟﻤﺸﮑﻼت ﻣﻦ ﻗﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و روي اﻟﺤﺪﯾﺚ و درس و ﮐﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟﺪرس اﻟّﺎ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟّﻄﻬﺎرة و ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺒﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﮐﺘﺎب ﺷـﺮح اﻟﺴّﻨﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ ﺗﻔﺴﯿﺮ اﻟﻘﺮآن ﻟا ﮑﺮﯾﻢ و‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷّﻮال ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﻤﺮو و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴﯿﻦ‬‫ﺑﻤﻘﺒﺮة اﻟّﻄﺎﻟﻘﺎن و ﻗﺒﺮه ﻣﺸـﻬﻮر ﻫﻨﺎك رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و راﯾﺖ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﻮاﺋـﺪ اﻟﺴـﻔﺮﯾﮥ اﻟّﺘﯽ ﺟﻤﻌﻬﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ زﮐﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﻨـﺬري اﻧّﻪ ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻣﻦ ﺧّﻄﻪ ﻧﻘﻠﺖ ﻫـﺬا و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻧﻘـﻞ اﯾﻀﺎ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻣﺎﺗﺖ ﻟﻪ زوﺟـﮥ ﻓﻠﻢ‬‫ﯾﺄﺧﺬ ﻣﻦ ﻣﯿﺮاﺛﻬﺎ ﺷـﯿﺌﺎ و اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ اﻟﺒﺤﺖ ﻓﻌﺬل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ ﻣﻊ اﻟﺰﯾﺖ و اﻟﻔّﺮاء ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﻋﻤﻞ اﻟﻔﺮاء و ﺑﯿﻌﻬﺎ و‬‫اﻟﺒﻐﻮي ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﺒﺎء اﻟﻤﻮّﺣـ ﺪة و اﻟﻐﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺑﻌﺪﻫﺎ واو ﻫﺬه اﻟّﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﺑﻠﺪة ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﺑﯿﻦ ﻣﺮو و ﻫﺮاة ﯾﻘﺎل ﻟﻬﺎ ﺑﻎ و ﺑﻐﺸﻮر ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺒﺎء‬‫اﻟﻤﻮّﺣـ ﺪه و ﺳـﮑﻮن اﻟﻌﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺿّﻢ اﻟﺸـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺑﻌﺪﻫﺎ واو ﺳﺎﮐﻨﮥ ﺛﻢ راء و ﻫﺬه اﻟّﻨﺴـﺒﮥ ﺷﺎذة ﻋﻠﯽ ﺧﻼف اﻻﺻﻞ ﻫﮑﺬا ﻗﺎل‬‫اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﻐﻮي اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 269‬از ‪597‬‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔّﺮاء اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ و ﺷـﺮح اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺴﯿﻦ ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟّﺘﻌﻠﯿﻘـﮥ و ﺣـّﺪث ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺪاؤدي و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟـّﺼ ﯿﺮﻓّﯽ و ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺠﺮﯾﻨﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺸﯿﺮازي روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﻌﻄﺎردي اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺤﻔـﺪة و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﻮح ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﻄﺎﺋﯽ و اﻫﻞ ﻣﺮو و ﺑﻮرك ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻟﻘﺼـﺪه اﻟّﺼﺎﻟﺢ ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟّﺮﺑّﺎﻧﯿﯿﻦ ﮐﺎن ذا‬‫ﺗﻌّﺒﺪ و ﻧﺴﮏ و ﻗﻨﺎﻋﮥ ﺑﺎﻟﯿﺴـﯿﺮ و ﮐﺎن ﯾﺎﮐﻞ ﮐﺴـﺮة وﺣﺪﻫﺎ ﻓﻌﺬﻟﻮه ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻬﺎ ﺑﺰﯾﺖ و ﮐﺎن اﺑﻮه ﯾﻌﻤﻞ اﻟﻔّﺮاء و ﯾﺒﯿﻌﻬﺎ و ﻟﻌﻞ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴﻨﮥ‬‫ﺑﻠﻎ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﯾﻠﻘﺒﻮه اﯾﻀﺎ روي ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة اﺑﻮ اﻟﻤﮑﺎرم ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ ﺷـﯿﺦ ﺣّﯽ اﻟﯽ ﺣﺪود اﻟﺴـّﺘﻤﺎﺋﮥ و اﺟﺎز ﺷﯿﺨﻔﺎ‬‫اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻘّﺪﺳﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴﻨﮥ ﺑﻤﺮو اﻟّﺮود ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳّﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺷﯿﺨﺎ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺴﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ‬‫در ﻋﺒﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺳﺖ ﻋﺸـﺮ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺒﻐﻮّي ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﺑﻦ اﻟﻔﺮاء اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﻤﻔّﺴﺮ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻋﺎﻟﻢ اﻫﻞ ﺧﺮاﺳﺎن روي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻠﺢ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺪاودي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ و ﮐﺎن ﺳـّﯿﺪا زاﻫﺪا ﻗﺎﻧﻌﺎ ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ‬‫وﺣﺪة ﻓﻠﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ و ﮐﺎن اﺑﻮه ﯾﺼﻨﻊ اﻟﻔﺮاء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪341 :‬‬‫ﺗﻮّﻓﯽ رﮐﻦ ﻟا ـّﺪﯾﻦ ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﺑﻤﺮواﻟّﺮوذ ﻓﯽ ﺷّﻮال و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺤﯿﯽ‬‫اﻟـّﺴ ّﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻗﺪ ﻧﯿﻒ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺴ ﺒﻌﯿﻦ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ در‬‫ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ ﻋﺸـﺮ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻮّﻓﯽ اﻻﻣﺎم ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﻤﻔـّﺴ ﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻋﺎﻟﻢ اﻫﻞ ﺧﺮاﺳﺎن ﮐﺎن ﺳـّﯿﺪا زاﻫﺪا ﻗﺎﻧﻌﺎ ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣﺪه ﻓﻠﯿﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ و‬‫ﮐﺎن اﺑﻮه ﯾﺼـﻨﻊ اﻟﻔﺮاء ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﻤﺮورود و دﻓﻦ ﻋﻨـﺪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻨﻪ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اوﺿـﺢ‬‫اﻟﻤﺸـﮑﻼت ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ و روي اﻟﺤﺪﯾﺚ و درس و ﮐﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟّﺪرس اﻟّﺎ ﻋﻠﯽ اﻟّﻄﻬﺎرة و ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺒﺎ ﮐﺜﯿﺮة‬‫ﻣﻨﻬـﺎ ﮐﺘـﺎب اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﺷـﺮح اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌـﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن اﻟﮑﺮﯾﻢ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ و اﻟﺒﻐﻮّي ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﺑﻠـﺪة ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﺑﯿﻦ ﻣﺮو و ﻫﺮاة ﯾﻘﺎل ﻟﻬﺎ ﺑﻎ ﺑﺎﻟﺒﺎء اﻟﻤﻮّﺣـ ﺪة و اﻟﻐﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤـﮥ ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﻔـﺪاء‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﯾﻮﺑﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼـﺮ در ذﮐﺮ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة و ﺳﺖ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ و ﻗﯿﻞ ﺑﻞ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﻤﺮواﻟﺮوذ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻔﺮاع اﻟﺒﻐﻮي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻤﺤّﺪث ﮐﺎن ﺑﺤﺮا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم ﺻـّﻨﻒ‬‫ﮐﺘﺒﺎ ﻋﺪة ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اﻟﻔﺮاء ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻋﻤﻞ اﻟﻔﺮاء و اﻟﺒﻐﻮي‬‫ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﺑﻠﺪة ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﯾﻘﺎل ﻟﻬﺎ ﺑﻎ و ﺑﻐﺸﻮر اﯾﻀﺎ و ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺒﻐﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺨﺎزن در ﻟﺒﺎب اﻟﺘﺎوﯾﻞ‬‫ﻓﯽ ﻣﻌﺎﻧﯽ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ اﻟّﺬي ﺻـّﻨﻔﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺠﻠﯿﻞ و اﻟﺤﺒﺮ اﻟّﻨﺒﯿﻞ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﻣﺪره‬‫اﻻﻣﮥ و اﻣﺎم اﻻﺋﻤﮥ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﻔﺮق ﻧﺎﺻـﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻇﻬﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي ﻗﺪس اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻪ و ﻧّﻮر ﺿﺮﯾﺤﻪ ﻣﻦ اﺟّﻞ‬‫اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻋﻼﻫـﺎ و اﻧﺒﻠﻬـﺎ و اﺳـﻨﺎﻫﺎ ﺟﺎﻣﻌـﺎ ﻟﻠﺼـﺤﯿﺢ ﻣﻦ اﻻﻗﺎوﯾـﻞ ﻋﺎرﯾـﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﺒﻪ و اﻟﺘﺼـﺤﯿﻒ و اﻟﺘﺒـﺪﯾﻞ ﻣﺤﻠّﯽ‬‫ﺑﺎﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻨﺒﻮّﯾﮥ ﻣﻄّﺮزا ﺑﺎﻻﺣﮑﺎم اﻟﺸـﺮﻋّﯿﮥ ﻣﺸﻮﺑﺎ ﺑﺎﻟﻘﺼـﺺ اﻟﻐﺮﯾﺒﮥ و اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺎﺿـﯿﻦ اﻟﻌﺠﯿﺒﮥ ﻣﺮّﺻﻌﺎ ﺑﺎﺣﺴﻦ اﻻﺷﺎرات ﻣﺨّﺮﺟﺎ ﺑﺎوﺿﺢ‬‫اﻟﻌﺒﺎرات ﻣﻔﺮﻏﺎ ﻓﯽ ﻗﺎﻟﺐ اﻟﺠﻤﺎل ﺑﺎﻓﺼﺢ ﻣﻘﺎل ﻓﺮﺣﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺼـّﻨﻔﻪ و اﺟﺰل ﺛﻮاﺑﻪ و ﺟﻌﻞ اﻟﺠّﻨﮥ ﻣﻨﻘﻠﺒﻪ و ﻣﺎ ﺑﻪ و ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﮐﻤﺎ و ﺻـﻔﺖ اﺣﺒﺒﺖ ان اﻧﺘﺨﺐ ﻣﻦ ﻏﺮر ﻓﻮاﺋـﺪه ورد ﻓﺮاﺋﺪه و ﺟﻮاﻫﺮ ﻧﺼﻮﺻﻪ ﻣﺨﺘﺼـﺮا ﺟﺎﻣﻌﺎ ﻟﻤﻌﺎﻧﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻟﺒﺎب اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ اﻟﺦ و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫﺎب ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪342 :‬‬‫اﻟﻔﺮاء اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﻤﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ و ﻣﻦ ﻣﺼّﻨﻔﺎﺗﻪ ﺷﺮح اﻟّﺴّﻨﮥ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ اﻟﻤﺴّﻤﯽ ﺑﻤﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ‬‫و ﻟﻪ ﻓﺘـﺎوي ﻣﺸـﻬﻮرة ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻏﯿﺮ ﻓﺘﺎوي اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟّﺘﯽ ﻋّﻠﻘﻬﺎ ﻫﻮ ﻋﻨﻪ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺟﻠﯿﻼ ورﻋﺎ زاﻫـﺪا ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﺤـّﺪﺛﺎ ﻣﻔـّﺴ ﺮا ﺟﺎﻣﻌﺎ ﺑﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 270‬از ‪597‬‬‫اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤـﻞ ﺳﺎﻟﮑﺎ ﺳﺒﯿﻞ اﻟـّﺴ ﻠﻒ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ اﻟﯿـﺪ اﻟﺒﺎﺳـﻄﮥ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﻫﻮ اﺧﺺ ﺗﻼﻣـﺬﺗﻪ و ﮐﺎن رﺟﻼ ﻣﺨﺸﻮﺷـﻨﺎ‬‫ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣـﺪه ﻓﻌـﺪل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟـّﺪرس اﻻﻋﻠﯽ ﻃﻬﺎرة ﺳـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺪاودي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟـّﺼ ﯿﺮﻓّﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳـﻒ‬‫اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ و اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ زﯾﺎد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﻨﻔﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼﺮ اﻟﮑﻮﻓﺎﻧﯽ و ﺣﺴﺎن ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻨﯿﻌﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻬﯿﺜﻢ اﻟﺘﺮاﺑﯽ‬‫و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺸـﯿﺮازي و ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﺳﻤﺎﻋﺎﺗﻪ ﺑﻌﺪ اﻟﺴّﺘﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر و‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﻟﻌﻄﺎردي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺤﻔـﺪه و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﻮح ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﻄﺎﺋﯽ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ آﺧﺮﻫﻢ اﺑﻮ اﻟﻤﮑﺎرم ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ روي ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة و ﺑﻘﯽ اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و اﺟﺎز اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻓﻠﻨﺎ رواﯾﮥ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺒﻐﻮي ﻋﻦ اﺻﺤﺎب اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻨﻪ‬‫و ﮐﺎن اﻟﺒﻐﻮي ﯾﻠﻘﺐ ﺑﻤﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ﻨﮥ و ﺑﺮﮐﻦ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻟﻢ ﯾﺪﺧﻞ ﺑﻐﺪاد و ﻟﻮ دﺧﻠﻬﺎ ﻻﺗﺴـﻌﺖ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﻗﺪره ﻋﺎل ﻓﯽ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ و‬‫ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﻣﺘﺴﻊ اﻟّﺪاﺋﺮة ﻧﻘﻼ و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎ ﮐﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﯾﺠّﻞ ﻣﻘﺪاره ﺟّﺪا و ﯾﺼـﻔﻪ ﺑﺎﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ﻣﻊ ﮐﺜﺮة اﻟّﻨﻘﻞ و ﻗﺎل ﻓﯽ ﺑﺎب‬‫اﻟّﺮﻫﻦ ﻣﻦ ﺗﮑﻤﻠـﮥ ﺷـﺮح اﻟﻤﻬـّﺬب اﻋﻠﻢ اّن ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻗـّﻞ ان رأﯾﻨﺎه ﯾﺨﺘﺎر ﺷـﯿﺌﺎ اﻟّﺎ و إذا ﺑﺤﺚ ﻋﻨﻪ وﺟـﺪ اﻗﻮي ﻣﻦ ﻏﯿﺮه ﻫـﺬا ﻣﻊ‬‫اﺧﺘﺼﺎر ﮐﻼﻣﻪ و ﻫﻮ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ﻧﺒﻞ ﮐﺒﯿﺮ و ﻫﻮ ﺣﺮّي ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺎﻧّﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﻟﻌﻠﻮم اﻟﻘﺮاءات و اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و اﻟﻔﻘﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺣﻤﻨﺎ إذا ﺻـﺮﻧﺎ اﻟﯽ‬‫ﻣﺎ ﺻﺎر إﻟﯿﻪ ﻧا ﺘﻬﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳـﻨﻪ ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﻤﺮو اﻟّﺮود و ﺑﻬﺎ ﮐﺎﻧﺖ اﻗﺎﻣﺘﻪ و دﻓﻦ ﻋﻨـﺪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ ﻗﺎل‬‫ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﻟﻢ ﯾﺤّﺞ ﻗﺎل و اﻇّﻨﻪ ﺟﺎوز اﻟﺜﻤﺎﻧﯿﻦ ﻗﻠﺖ ﻫﻤﺎ اﻣﺎﻣﺎن ﻣﻦ ﺗﻼﻣﺬة اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺘّﻤﮥ ﻟﻢ ﯾﺘﺠﺎوزا ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺧﻤﺴﯿﻦ ﺳﻨﮥ و‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ اﻇّﻨﻪ اﺷﺮف ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺴﻌﯿﻦ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﺳﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻔّﺮاء ﺗﺎرة و ﺑﺎﻟﻔﺮاء اﺧﺮي اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﻤﺤﯿﯽ اﻟّﺴﻨﮥ ﻣﺼّﻨﻒ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ اﻻﻣﺎم ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴﯿﺮ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻪ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ و‬‫ﻣﻦ ﺗﻌﻠﯿﻘﺎﺗﻪ ﻟﺨﺺ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و ﮐﺎن دّﯾﻨﺎ ورﻋﺎ ﻗﺎﻧﻌﺎ ﺑﺎﻟﯿﺴﯿﺮ ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣﺪه ﻓﻌﺬل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﺑﯿﺐ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟّﺪرس‬‫ﻻ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪343 :‬‬‫ﻋﻠﯽ اﻟّﻄﻬﺎرة ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻤﺮو اﻟّﺮود ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﻋﻨﺪ ﺷـﯿﺨﻪ ﻗﺎل و اﻟﺒﻐﻮّي ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﺑﻐﺎ‬‫ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺒﺎء و ﻫﯽ ﻗﺮﯾﮥ ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﺑﯿﻦ ﻫﺮاة و ﻣﺮو ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﻐﻮي و ﯾﻌﺮف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻔﺮاء ﺗﺎرة و ﺑﺎﻟﻔﺮاء اﺧﺮي اﺣﺪ اﻻﺋﻤﮥ ﺗﻔّﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﮐﺎن‬‫دّﯾﻨﺎ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻋﺎﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ اﻟـّﺴ ﻠﻒ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟّﺪرس اﻟّﺎ ﻋﻠﯽ ﻃﻬﺎرة و ﮐﺎن ﻗﺎﻧﻌﺎ ﺑﺎﻟﯿﺴـﯿﺮ ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣﺪه ﻓﻌﺬل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر‬‫ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ ﻗﺎل اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ ﻓﯽ ﺗﮑﻤﻠﮥ ﺷـﺮح اﻟﻤﻬّﺬب ﻗّﻞ ان رأﯾﻨﺎه ﻻ ﯾﺨﺘﺎر ﺷـﯿﺌﺎ اﻟّﺎ و إذا ﺑﺤﺚ ﻋﻨﻪ وﺟﺪ اﻗﻮي ﻣﻦ ﻏﯿﺮه ﻫﺬا ﻣﻊ اﺧﺘﺼﺎر‬‫ﮐﻼﻣﻪ و ﻫﻮ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ﻧﺒﻞ ﮐﺜﯿﺮ و ﻫﻮ ﺣﺮّي ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺎﻧّﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﻟﻌﻠﻮم اﻟﻘﺮاءات و اﻟـّﺴ ﻨﮥ و اﻟﻔﻘﻪ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻤﺮو اﻟّﺮود ﻓﯽ ﺷّﻮال ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة‬‫و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و دﻓﻦ ﻋﻨـﺪ ﺷـﯿﺨﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺬﻫﺒﯽ و ﻟﻢ ﯾﺤـﺞ ﻗﺎل و اﻇّﻨﻪ ﺟﺎوز اﻟّﺜﻤﺎﻧﯿﻦ و اﻟﺒﻐﻮي ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﺑﻐﺎ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺒﺎء ﻗﺮﯾﮥ ﺑﯿﻦ ﻫﺮاة و‬‫ﻣﺮو و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﻟﺨﺼﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺷـﯿﺨﻪ و ﻫﻮ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﺘﯿﻦ ﻣﺤﺮر ﻋﺎر ﻋﻦ اﻻدﻟّﮥ ﻏﺎﻟﺒﺎ و ﺷـﺮح اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻧﻔﯿﺲ‬‫اﮐﺜﺮ اﻷذرﻋﯽ ﻣﻦ اﻟﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ و ﻟﻢ ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ اﻻﺳـﻨﻮي و اﻟﻔﺘﺎوي و ﮐﺘﺎب ﺷـﺮح اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و اﻟﺠﻤﻊ‬‫ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي ﻫﻮ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐـﻮي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و ﺷـﺮح اﻟﺴـّﻨﮥ و ﮐﺘـﺎب اﻟّﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻣﻌـﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾـﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻟﻪ‬‫اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺤﺴﺎن ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺎن ﻣﺘﻮرﻋﺎ ﺻﺤﯿﺢ اﻟﻌﻘﯿﺪة ﻓﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺎت ﺑﻌﺪ اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺨﺎﻣﺴﮥ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ رﺣﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﺒﻐﻮي ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺒﺎء و ﻓﺘﺢ اﻟﻐﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤﮥ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﺗﺴـﻤﯽ ﺑﻐﺸﻮر ﻣﻦ ﻣﺪن ﺧﺮاﺳﺎن ﻧﺴـﺒﻮا إﻟﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻏﯿﺮ ﻗﯿﺎس ﮐﻤﺎ ﻧﻮي و ﻗﯿﻞ ﻫﻮ اﺳﻢ اﻟﻮﻻﯾـﮥ و ﻗﯿﻞ اﺳﻢ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﺑﻎ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ اﻟﺒﻐﻮي‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻔﺮاء اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﯾﻠﻘﺐ اﯾﻀﺎ رﮐﻦ اﻟّﺪﯾﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 271‬از ‪597‬‬‫ﺷﺮح اﻟـّﺴ ﻨﮥ و اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ و ﺣﺪث ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ و ﺑﻮرك‬‫ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻟﻘﺼـﺪه اﻟّﺼﺎﻟـﺢ ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟّﺮﺑﺎﻧّﯿﯿﻦ ذا ﺗﻌﺒﺪ و ﻧﺴﮏ و ﻗﻨﺎﻋﮥ ﺑﺎﻟﯿﺴـﯿﺮ و آﺧﺮ ﻣﻦ روي ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة اﺑﻮ اﻟﻤﮑﺎرم‬‫ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻨﻮﻗﺎﻧﯽ اﻟّﺬي اﺟﺎز ﻟﻠﻔﺨﺮ اﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري ﻣﺎت ﺑﻤﺮواﻟﺮود ﻓﯽ ﺷّﻮال ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻋﻦ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻋﻼﻣﻪ‬‫ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺪاودي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﺟﻼل اﻟّﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻤﻔـّﺴ ﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻌﻠّﺎﻣـﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺒﻐﻮي اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﯾﻌﺮف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﻔﺮاء و ﯾﻠﻘﺐ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴـ ﻨﮥ و رﮐﻦ اﻟـﺪﯾﻦ اﯾﻀـﺎ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺴﯿﻦ و ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﻪ و ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪344 :‬‬‫أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺪاودي و ﻃﺎﺋﻔـﮥ و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﺣﻔﺪة و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﻮح اﻟﻄﺎﺋﯽ و ﺟﻤﺎﻋﮥ آﺧﺮﻫﻢ اﺑﻮ‬‫اﻟﻤﮑـﺎرم ﻓﻀـﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﻨﻮﻗـﺎﻧﯽ روي ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﺎزة و ﺑﻘﯽ اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و اﺟﺎز ﻟﻠﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎري و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴﯿﺮ و ﺷﺮح اﻟﺴّﻨﮥ و اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ و اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻗﺪ ﺑﻮرك ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و رزق ﻓﯿﻬﺎ‬‫اﻟﻘﺒﻮل ﻟﺤﺴﻦ ﻧّﯿﺘﻪ و ﮐـﺎن ﻻ ﯾﻠﻘﯽ اﻟـّﺪرس اﻟّﺎ ﻋﻠﯽ ﻃﻬﺎرة و ﮐﺎن ﻗﺎﻧﻌﺎ ورﻋﺎ ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣـﺪه ﺛﻢ ﻋـﺬل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺼﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺰﯾﺖ ﻓﯽ‬‫ﺷّﻮال ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺪ ﺟﺎوز اﻟﺜﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﺤﺞ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ در ﺷﺮوع ﻣﺸﮑﺎة ﻧﯿﺰ ﺑﻐﻮي را ﺑﺘﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ‬‫ﺗﻤﺎم ﯾﺎد ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ اّﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎن اﻟّﺘﻤّﺴﮏ ﺑﻬـﺪﯾﻪ ﻻ ﯾﺴـﺘﺘّﺐ اﻻ ﺑﺎﻻﻗﺘﻔﺎء ﻟﻤﺎ ﺻـﺪر ﻣﻦ ﻣﺸـﮑﺎﺗﻪ و اﻻﻋﺘﺼﺎم ﺑﺤﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﺘﻢ اﻻ‬‫ﺑﺒﯿﺎن ﮐﺸـﻔﻪ و ﮐﺎن ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ اﻟّـﺬي ﺻـﻨﻔﻪ اﻻﻣﺎم ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﻗﺎﻣﻊ اﻟﺒﺪﻋﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي رﻓﻊ اﻟﱠﻠﻪ‬‫درﺟﺘﻪ اﺟﻤﻊ ﮐﺘﺎب ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻪ و اﺿـﺒﻂ ﻟﺸﻮارد اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اواﺑﺪﻫﺎ اﻟﺦ و ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري در ﻣﺮﻗﺎة ﺷﺮح ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻗﯿﻞ اﺣﺎدﯾﺜﻪ ارﺑﻌـﮥ آﻻف و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ و ارﺑﻊ و ﺛﻼﺛﻮن ﺣـﺪﯾﺜﺎ و زاد ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺸـﮑﻮة اﻟﻔﺎ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و اﺣـﺪ ﻋﺸـﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻓﺎﻟﻤﺠﻤﻮع ﺧﻤﺴـﮥ آﻻف و ﺗﺴﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ارﺑﻌﻮن و ﯾﻨﻀـﺒﻂ ﺑﺴـﺘﮥ آﻻف اﻟّﺎ ﮐﺴـﺮ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ اﻟّﺬي ﺻـّﻨﻔﻪ أي اﻟّﻔﻪ و‬‫ﺟﻤﻌﻪ اﻻﻣﺎم أي اﻟﻤﻘﺘﺪاي ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻﺣﮑﺎم ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﻣﻔـّﺴ ﺮا ﻣﺤّﺪﺛﺎ ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب اﻟﻮﺟﻮه ﻗﺎل ﺑﻌﺾ ﻣﺸﺎﯾﺨﻨﺎ ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﻗﻮل ﺳﺎﻗﻂ و‬‫ﮐﺎن ﻣﺎﻫﺮا ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮاءة ﻋﺎﺑﺪا زاﻫﺪا ﺟﺎﻣﻌﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ اﻟّﺴﻠﻒ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﮐﺎن ﯾﺎﮐﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣﺪه ﺑﻼ ادام ﻓﻌﺪل ﻋﻦ‬‫ذﻟـﮏ ﻟﮑﺒﺮه و ﻋﺠﺰه ﻓﺼـﺎر ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ و ﻗﯿﻞ ﺑﺎﻟّﺰﺑﯿﺐ و ﻗـﺪ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻻﮐﺎﺑﺮ ﮐﺎﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ و‬‫اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﻨﺠﯿﺐ اﻟّﺴﻬﺮوردي ﻋّﻢ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻌﻮارف ﻟﻪ ﻏﯿﺮ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﺸﻬﻮرة ﮐﺸﺮح اﻟّﺴﻨﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ‬‫اﻟﻔﻘﻪ و ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـّﻨﮥ أي اﻻدﻟّﮥ اﻟﺤﺪﯾﺜّﯿﮥ اﻟﻤﺴـﺘﻨﺪة اﻟﯽ اﻗﻮاﻟﻪ و اﻓﻌﺎﻟﻪ و ﺗﻘﺮﯾﺮه و اﺣﻮاﻟﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ‬‫روي اﻧّﻪ ﻟّﻤﺎ ﺟﻤﻊ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﺴـّﻤﯽ ﺑﺸـﺮح اﻟـّﺴ ﻨﮥ راي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺣﯿﺎك اﻟﱠﻠﻪ اﺣﯿﯿﺖ ﺳـّﻨﺘﯽ ﻓﺼﺎر ﻫﺬا‬‫اﻟّﻠﻘﺐ ﻋﻠﻤﺎ ﻟﻪ ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻟﻐﻠﺒﮥ ﺗﻮّﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﻤﺮو و دﻓﻦ ﻋﻨﻪ ﺷـﯿﺨﻪ و اﺳﺘﺎذه اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺴﯿﻦ اﻟﻤﺮوزي ﻓﻘﯿﻪ ﺧﺮاﺳﺎن‬‫ﻗﺎﻣﻊ اﻟﺒﺪﻋـﮥ أي ﻗﺎﻃﻌﻬﺎ و داﻓﻊ اﻫﻠﻬﺎ و ﻣﺒﻄﻠﻬﺎ و ﻣﺘﻤﯿﺘﻬﺎ؟؟؟ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﮐﻨﯿﺘﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﺳـﻤﻪ و ﻫﻮ ﻣﺮﻓﻮع ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ ﺑﺪل او ﻋﻄﻒ ﺑﯿﺎن اﺑﻦ‬‫ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺦ و ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن اﻟﺤﻨﺠﯽ در ﺷـﺮح ﺷـﻤﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺿﯽ‬‫ﻋﻨﻪ و ﻫﻮ اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺼـﺮه و اواﻧﻪ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﻣﺎم اﻟﻤﻔّﺴﺮﯾﻦ و ﺷﯿﺦ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ و ﻣﺆﻟّﻒ اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﻤﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ و ﻣﺼّﻨﻒ ﮐﺘﺎب ﺷﺮح اﻟّﺴّﻨﮥ اﻟّﺬي ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﻣﺜﻞ و اﻟﮑﻔﺎﯾﮥ و ﺟﻤﻊ اﻟﺠﺎﻣﻌﯿﻦ و ﻟﻪ ﻓﺘﺎوي ﻣﺸﻬﻮرة‬‫و ﺟﻤﻊ ﻓﺘﺎوي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪345 :‬‬‫ﺷﯿﺨﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ و ﻫﯽ ﻣّﻤﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﮐﺒﯿﺮا واﺣـﺪا ورﻋﺎ ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﺤّﺪﺛﺎ ﻣﻔـّﺴ ﺮا ﻣﻄﺮﺣﺎ ﻟﻠﺘﮑّﻠﻒ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ اﻟـّﺴ ﻠﻒ ﺧﺸـﻦ‬‫اﻟﻌﯿﺶ ﮐـﺎن ﯾﺎﮐـﻞ اﻟﺨﺒﺰ وﺣـﺪه ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺒﻘﯽ ﯾﺎﮐﻠﻪ ﺑﺎﻟّﺰﯾﺖ و ﮐﺎن ﺟﺎﻣﻌﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴـّﻨﮥ ﻷﻧّﻪ ﻟﻤﺎ اﻟّﻒ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺷـﺮح اﻟـّﺴ ّﻨﮥ راي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ اﻟّﻨﻮم ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺣﯿﺎك اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻤﺎ اﺣﯿﯿﺖ ﺳـّﻨﺘﯽ ﻓﺴّﻤﯽ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺴّﻨﮥ ﺗﻔﻘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 272‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ و ﻫﻮ اﺧّﺺ اﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐﺎﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺪاودي و أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺼﯿﺮﻓّﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ ﻓﻘﺮأ اﻟﻘﺮاءات اﻟﻌﺸﺮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻧﺼﺮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑـﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑـﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮوزي ﻋـﻦ اﻟـّﺼ ﯿﺮﻓّﯽ ﻋـﻦ اﺑـﻦ ﻣﻬﺮان و روي ﻋﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ ﺣﻔـﺪة اﻟﻌّﻄـ ﺎري و اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑـﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ‬‫اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و اﻻﻣـﺎم اﻟﺰاﻫـﺪ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ اﻟـّﺴ ﻬﺮوردي و اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ اﺑﻮ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟّﻨﻮﻗﺎﻧﯽ و ﻫﻮ آﺧﺮﻫﻢ ﻣﻮﺗﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺒﻐﻮي ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮة و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﻣﻦ ﺷﻮال و ﻗـﺪ ﺟﺎوز اﻟﺜﻤﺎﻧﯿﻦ ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ﻣﺮو اﻟّﺮود ﻣﻦ ﺧﺮاﺳﺎن و‬‫ﮐﺎن دار اﻗﺎﻣﺘﻪ و دﻓﻦ ﺑﻬﺎ ﻋﻨﺪ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻟﺒﻐﻮي ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﺑﻐﻮﺷﺎن ﻣﻦ ﻋﻤﻞ اﻟّﺮي و ﻗﯿﻞ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل‬‫ﻣﺮو و ﻫﯽ ﺑﻠﯿﺪة ﮐﺎﻧﺖ ﻣﺴـﮑﻨﺎ ﻟﻠﻌﻠﻤﺎء و اﻟـّﺼ ﻠﺤﺎء و اﻟّﺰﻫﺎد و ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟﺪﯾﺎرﺑﮑﺮي در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻤﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺳﻨﮥ‬‫ﺳّﺖ ﻋﺸـﺮ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺗﻮّﻓﯽ ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻗﺪ ﻧﯿﻒ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴﺒﻌﯿﻦ و‬‫ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ أي ﻣﻦ ﻣﺘـﺎﺧﺮي اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﺒﻐﻮي اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﺷـﺮح اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻧﺴﺒﺘﻪ اﻟﯽ ﺑﻐﻮ ﺑﻠﺪة ﺑﻔﺎرس ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ ﻋﺸﺮة و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﺷﺮح ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﺠﻤﻞ اﺣﻮال ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴﻨﻪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ وي ﭘﯿﺸﻮاي زﻣﺎن و ﻣﻘﺘﺪاي ﻋﺼﺮ و اوان‬‫ﺧﻮد ﺑﻮد و ﻣﻔﺘﯽ اﻫﻞ اﺳﻼم و ﻗﺪوه ارﺑﺎب ﺗﻔﺴﯿﺮ و اﺳﻮه اﺻﺤﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻀﺮت ﺳّﯿﺪ اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻣﺴّﻤﯽ‬‫ﺑﻤﻌﺎﻟﻢ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ و ﻣﺼـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب ﺷـﺮح اﻟﺴّﻨﮥ و او را ﻓﺘﺎوﯾﺴﺖ و ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻔﺘﺎوي ﺑﻐﻮي و در ﻣﺆﻟﻔﯽ دﯾﮕﺮ ﻓﺘﺎوي ﺷﯿﺦ ﺧﻮد‬‫را ﻗﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده و در زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻐﺎﯾﺖ ﺑﺰرگ و ﻣﻘﺘـﺪا و ﭘﯿﺸﻮا و ﻓﻘﯿﻪ و ﻣﺤـّﺪث و ﻣﻔـّﺴ ﺮ ﺑﻮده در ﻋﻠﻢ ﻗﺮاﺋﺖ ﻣﻬﺎرﺗﯽ‬‫ﺗﻤﺎم داﺷـﺘﻪ و ﺑﯽ ﺗﮑﻠﯿﻔﯽ و ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﯿﺶ و ﻓﻘﺮ ﻣﯽﮔﺬراﻧﯿـﺪ در اول ﺣﺎل ﭘﯿﻮﺳـﺘﻪ در اﮐﻞ ﺑﻨﺎن ﺧﺸﮏ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮدي ﭼﻮن اﺻـﺤﺎب و‬‫ﺗﻼﻣـﺬه وي ﺗﮑﻠﯿـﻒ ﮐﺮدﻧـﺪ و ﮔﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ ﻧـﺎن ﺧﺸـﮏ ﺧـﻮردن ﻣﻮرث ﺿـﻌﻒ ﺑـﺪﻧﺴﺖ ﻗـﺪري از زﯾﺖ و ﺑﺮواﯾـﺘﯽ زﺑﯿﺐ ﻧـﺎن ﺧﻮرش‬‫ﻣﯽﺳـﺎﺧﺖ ﺟـﺎﻣﻊ ﺑﻮد ﻣﯿـﺎن ﻋﻠﻢ و ﻋﻤﻞ و ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺴـﻠﻮك ﻃﺮﯾﻘﻪ ﺳـﻠﻒ ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ و در وﺟﻪ ﺗﻠﻘﯿﺐ او ﺑﻤﺤﯿﯽ اﻟﺴـّﻨﮥ آوردهاﻧـﺪ ﮐﻪ ﭼﻮن‬‫ﮐﺘﺎب ﺷﺮح اﻟﺴّﻨﻪ را ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﻤﻮد آن ﺣﻀﺮت را ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ در واﻗﻌﻪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮد اﺣﯿﺎك اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻤﺎ اﺣﯿﯿﺖ ﺳﻨﺘﯽ زﻧﺪه دارد‬‫ﺗﺮا ﺧـﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ زﻧـﺪه داﺷﺘﯽ ﺗﻮ ﺳـﻨﺖ ﻣﺮا و وي ﻓﻘﻪ را ﺑﺮ ﻗﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳﺖ ﺧﻮاﻧـﺪه و رواﯾﺖ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﻋﻼـم ﮐﻪ در زﻣـﺎن وي ﺑﻮدﻧـﺪ داﺷـﺘﻪ و ﺟﻤـﺎﻋﺖ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ و ﻋﻠﻤـﺎ رواﯾﺖ ﺣـﺪﯾﺚ از وي ﮐﺮده ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ‬‫ﺳﻬﺮورد‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑـﻪ اﺑـﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒـﺪري اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘـﺎب ﺟﻤـﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﺎح اﻟﺴـﺘﮥ ﮐﻪ‬‫ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ ذﮐﺮ آن در ذﮐﺮ ﮐﺘﺐ ﺳّﺘﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﻧﻬﺞ ﻧﻤﻮده ﺟﻤﻌﻬﺎ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 534‬ارﺑﻊ و‬‫ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و رﺗﺒﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻮاب اﯾﻀﺎ ذﮐﺮ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﻘﻪ ﻣﺎﻟﮏ اﻟّﺬي ﻓﯽ اﻟﻤﻮّﻃﺎ و ﺗﺮاﺟﻢ اﺑﻮاب اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ‬‫ﻣ ﻌ ﻪ ﻣﻨ ﻪ‬‫و رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن ﻋﻠّﺎﻣﻪ رزﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از اﻓﺎده ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻫﻢ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ از ﺣﻔـﺎظ ﺟﻠﯿـﻞ اﻟﺸـﺄن و اﺋّﻤﻪ ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ اﻋﯿـﺎﻧﺴﺖ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ وﻟﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﺳـﻨﺎد‬‫ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺎو و اﻣﺜﺎﻟﺶ ﻣﺜﻞ اﺳﻨﺎد آن ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﯽداﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺷﺮوع ﻣﺸﮑﺎة ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﺎّن‬‫اﻟّﺘﻤّﺴﮏ ﺑﻬـﺪﯾﻪ ﻻ ﯾﺴـﺘﺘﺐ اﻟّﺎ ﺑﺎﻻﻗﻨﻘﺎء ﻟﻤﺎ ﺻﺪر ﻣﻦ ﻣﺸـﮑﺎﺗﻪ و اﻻﻋﺘﺼﺎم ﺑﺤﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﺘﻢ اﻟّﺎ ﺑﺒﯿﺎن ﮐﺸـﻔﻪ و ﮐﺎن ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ اﻟّﺬي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 273‬از ‪597‬‬‫ﺻّﻨﻔﻪ اﻻﻣﺎم ﻣﺤﯿﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﻗﺎﻣﻊ اﻟﺒﺪﻋﮥ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻔﺮاء اﻟﺒﻐﻮي رﻓﻊ اﻟﱠﻠﻪ درﺟﺘﻪ اﺟﻤﻊ ﮐﺘﺎب ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻪ و اﺿـﺒﻂ‬‫اﻟﺸﻮارد اﻻﺣﺎدﯾﺚ و اواﺑﺪﻫﺎ و ﻟﻤﺎ ﺳﻠﮏ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﺧﺘﺼﺎر و ﺣﺬف اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﮑّﻠﻢ ﻓﯿﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻨﻘﺎد و ان ﮐﺎن ﻧﻘﻠﻪ و اﻧّﻪ ﻣﻦ‬‫اﻟﺜﻘـﺎت ﮐﺎﻻﺳـﻨﺎد ﻟﮑﻦ ﻟﯿﺲ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ اﻋﻼم ﮐﺎﻻﻏﻔﺎل ﻓﺎﺳـﺘﺨﺮت اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﺳـﺘﻮﻗﻔﺖ ﻓﺎﻋﻠﻤﺖ ﻣﺎ اﻏﻔﻠﺖ و اودﻋﺖ ﮐﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ‬‫ﻣﻘّﺮه ﮐﻤـﺎ رواه اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻟﻤﺘﻘﻨﻮن و اﻟﺜﻘﺎت اﻟّﺮاﺳـﺨﻮن ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ ﻟا ﺤّﺠﺎج‬‫اﻟﻘﺸـﯿﺮي و أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻧﺲ اﻻﺻـﺒﺤﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ و أﺑﯽ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و أﺑﯽ داود ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻻﺷـﻌﺚ اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ‬‫اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪349 :‬‬‫ﺑﻦ ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﺟـﮥ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ و أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺪارﻣﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ زﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻗﻠﯿﻞ ﻣﺎ ﻫﻮ و اﻧّﯽ إذا ﻧﺴـﺒﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ إﻟﯿﻬﻢ ﮐﺎﻧّﯽ اﺳـﻨﺪت ﻟا ﯽ اﻟّﻨﺒﯽ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻻﻧّﻬﻢ ﻗﺪ ﻓﺮﻏﻮا ﻣﻨﻪ و اﻏﻨﻮﻧﺎ ﻋﻨﻪ و ﺳﺮدت اﻟﮑﺘﺐ و اﻻﺑﻮاب ﮐﻤﺎ ﺳﺮدﻫﺎ و اﻗﺘﻔﯿﺖ اﺛﺮه ﻓﯿﻬﺎ و ﻗﺴﻤﺖ ﮐّﻞ ﺑﺎب ﻏﺎﻟﺒﺎ‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺼﻮل ﺛﻠﺜـﮥ اّوﻟﻬـﺎ ﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺸـﯿﺨﺎن او اﺣـﺪﻫﻤﺎ و اﮐﺘﻔﯿﺖ ﺑﻬﻤﺎ و ان اﺷﺘﺮك ﻓﯿﺎ ﻟﻐﯿﺮ ﻟﻌﻠﻮ درﺟﺘﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟّﺮواﯾـﮥ و ﺛﺎﻧﯿﻬﺎ ﻣﺎ آورده‬‫ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ اﻻﺋﻤـﮥ اﻟﻤـﺬﮐﻮرﯾﻦ و ﺛﺎﻟﺜﻬﺎ ﻣﺎ اﺷـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﻌﻨﯽ اﻟﺒﺎب ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻘﺎت ﻣﻨﺎﺳـﺒﮥ ﻣﻊ ﻣﺤﺎﻓﻈﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﺮﯾﻄﮥ و ان ﮐﺎن ﻣﺎﺛﻮرا ﻋﻦ‬‫اﻟﺴـﻠﻒ و اﻟﺨﻠﻒ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ زرﯾﻦ از اﺋّﻤﻪ ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ و ﺛﻘﺎت راﺳـﺨﯿﻦ و ﻫﻢ ﺟﻨﺐ اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤـّﺪﺛﯿﻦ و اﻋﺎﻇﻢ‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﺑﯿﻬﻘﯽ و دار ﻗﻄﻨﯽ و دارﻣﯽ و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ ﻗﺰوﯾﻨﯽ و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ داود و ﺗﺮﻣﺬي و اﻣﺜﺎل اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ و اﺳـﻨﺎد ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎو و اﻣﺜﺎل‬‫او ﻣﺜﻞ اﺳـﻨﺎد ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻤﺴﺖ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺨﺮ ﻻ ﯾﺒﺎري و ﻋﻈﻤﮥ ﻻ ﺗﺠﺎري و وﺛﻮق ﻻ ﯾﺸـﻖ‬‫ﻏﺒﺎره و اﻋﺘﻤﺎد ﻻ ﯾﻠﺤﻖ آﺛﺎره و ﺳـﻨﺎء ﻋﻈﯿﻢ ﺗﮑّﻞ ﻋﻨﻪ اﻻﻓﻬﺎم و ارﺗﻔﺎع ﻓﺨﯿﻢ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ اﻓﺎﺧﻢ اﻻﻓﺎﺧﻢ اﻻﻋﻼم و ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﺷﺮح‬‫ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻤﺎ رواه اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﻤﺘﻘﻨﻮن و اﻟﺜﻘﺎت اﻟّﺮاﺳﺨﻮن ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ آن را در ﻣﺼّﻨﻔﺎت ﺧﻮد اﻣﺎﻣﺎن ﮐﻪ اﺳﺘﻮارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن‬‫ﮐﺎراﻧـﺪ و ﻣﻌﺘﻤـﺪان و اﺳـﺘﻮار داﺷـﺘﻪ ﺷـﺪﮔﺎن ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ و اﺳـﺘﻮار و ﭘﺎي ﺑﺮﺟﺎاﻧـﺪ در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻟﺒﺨﺎري و أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻘﺸﯿﺮي و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻧﺲ اﻻﺻﺒﺤﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﻨﺒﻞ اﻟّﺸﯿﺒﺎﻧﯽ و أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟّﺘﺮﻣﺬي و أﺑﯽ داود ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻻﺷﻌﺚ اﻟﺴﺠﺴﺘﺎﻧﯽ و أﺑﯽ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ و أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺪارﻣﯽ و أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟّﺪارﻗﻄﻨﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﻪ اﻟﻌﺒﺪري اﯾﻦ ﺳـﯿﺰده ﺗﻦ اﻧﺪاز اﺋّﻤﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﻪ اﺣـﺎدﯾﺚ را ﺑﺎﺳﺎﻧﯿـﺪي ﮐﻪ دارﻧـﺪ در ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﺧﻮد اﯾﺮاد ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﺸـﮑﺎة اﺣـﺎدﯾﺚ را ﺑﺎﯾﺸﺎن ﻧﺴـﺒﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ‬‫ﮐﯿﺴﺖ ﺑﻐﯿﺮﺷـﺎن ﻧﯿﺰ ﻧﺴـﺒﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺖ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻗﻠﯿﻞ ﻣﺎ ﻫﻮ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن و ﺑﺴـﯿﺎر اﻧـﺪﮐﺴﺖ ذﮐﺮ ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن و ﭼﻮن ﺟﺎي آن‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺳـﺨﻦ ﻧﻘﺎد ﺑﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ از ﺟﻬﺖ ﺗﺮك ذﮐﺮ اﺳـﻨﺎد آﻣﺪه ﺑﻮد و آن ﺧﻮد ﻫﻨﻮز ﺑﺎﻗﯿﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﺬﮐﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ‬‫ﻣﺼّﻨﻔﺎن اﺳﻨﺎد ذﮐﺮ ﻧﯿﺎﻓﺖ از ﺑﺮاي دﻓﻊ اﯾﻦ ﺗﻮﻫﻢ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ و اﻧّﯽ إذا ﻧﺴﺒﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ إﻟﯿﻬﻢ ﮐﺎﻧّﯽ اﺳﻨﺪت اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﭼـﻮن ﻧﺴـﺒﺖ ﮐﺮدم ﺑﺴﻮي اﯾﻦ اﺋّﻤﻪ ﮔﻮﯾﯿـﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺳـﻨﺎد ﮐﺮدم و ﺑﺮداﺷـﺘﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺴﻮي آن ﺣﻀـﺮت اﻧﺘﻬﯽ و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ‬‫ﺟﺮزي در ﺟـﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ ﮐﺘﺎب رزﯾﻦ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ رزﯾﻦ اﻟﺠـّﺪد اﻟﻤﻘﺮي‬‫اﻟﻮاﺳـﻄﯽ إﺟﺎزة ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ذﻫـﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌﺒـﺪري اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ‬‫اﻟﺴﺮﻗﺴـﻄﯽ ﻣﺼـّﻨﻒ ﺗﺠﺮﯾﺪ اﻟـّﺼ ﺤﺎح روي ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﮑﺘﻮم ﺑﻦ أﺑﯽ ذر و ﮐﺘﺎب ﻣﺴﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟّﻄﺒﺮي و ﺟﺎور ﺑﻤﮑﮥ‬‫دﻫﺮا و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم در ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻮﻗﺖ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 274‬از ‪597‬‬‫اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺘﯿﻤﯽ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﻮن ﺳـﻨﮥ و اﻟﺤﺎﻓﻆ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﺑﻤّﮑﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة‬‫اﻟﺤﻔﺎظ در ذﮐﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳـﺘﻪ ﻣـﺬﮐﻮره وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺤـﺪث اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ ﻋّﻤﺎر اﻟﻌﺒـﺪري اﻟﺴﺮﻗﺴـﻄﯽ‬‫ﻣﻮﻟﻒ ﺟﺎﻣﻊ اﻟّﺼﺤﺎح ﺟﺎور‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪350 :‬‬‫ﺑﻤﮑـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻄﺒﺮي و أﺑﯽ ذر و ﯾـﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﻣـﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻻﻧﺪﻟﺴـﯽ ﻣﺼـّﻨﻒ‬‫ﺗﺠﺮﯾـﺪ اﻟﺼـﺤﺎح و وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ در اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ رزﯾﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒـﺪري ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒﺪري اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺠﺮﯾـﺪ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح ﻣﺎت ﺑﻌـﺪ اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺷـﺮح‬‫ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب ﺗﺠﺮﯾﺪ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟّﺼﺤﺎح وﻓﺎت ﯾﺎﻓﺖ از ﺳﺎل ﭘﺎﻧﺼﺪ و ﺑﺴﺖ ﺑﻮد‬‫و ﻣﻠّﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري در ﻣﺮﻗﺎة ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة در ﺷﺮح ﻗﻮل ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺸﮑﺎة و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﮔﻔﺘﻪ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ‬‫ﺑﻔﺘـﺢ اﻟّﺮاء و ﮐﺴـﺮ اﻟّﺰاي ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒﺪري ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻌﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺳـﮑﻮن اﻟﻤﻮﺣﺪة و ﻓﺘﺢ اﻟّﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺑﺎﻟّﺮاء اﻟﻤﺨﻔﻔﮥ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟّﺪار ﺑﻦ ﻗﺼّﯽ ﺑﻄﻦ ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺶ و ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺠﺮﯾﺪ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟّﺼﺤﺎح ﻣﺎت ﺑﻌﺪ اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري در رﺳﺎﻟﻪ اﻟﺤّﻆ اﻷوﻓﺮ ﻓﯽ اﻟﺤـّﺞ اﻻﮐﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﻃﻼق اﻟﺤّﺞ اﻻﮐﺒﺮ ﻋﻠﯽ ﺣّﺞ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻟﻌﻤﻮم ﻋﻠﯽ ﯾﻮم‬‫ﻋﺮﻓﮥ إذا واﻓﻖ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﺷﺘﻬﺮ ﻋﻠﯽ اﻻﻟﺴﻨﮥ و اﻟﺴﻨﮥ اﻟﺨﻠﻖ اﻗﻼم اﻟﺤﻖ ﻓﺎﻧّﻤﺎ ﻫﻮ اﻣﺮ آﺧﺮ و ﺻﺎر اﺻﻄﻼﺣﺎ ﻋﺮﻓّﯿﺎ ﻓﯽ اﻻﺛﺮ ﻟﮑﻦ ﻣﺎ‬‫راه اﻟﻤﺴـﻠﻤﻮن ﺣﺴـﻨﺎ ﻓﻬﻮ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺴﻦ و ﻣﻘﺼﻮدﻧﺎ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟّﺮﺳﺎﻟﮥ ﻣﺎ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ و ﻣﺎ ﯾﺘﺮﺗﺐ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻻﺟﻮﺑﮥ و اﻻﺳـﺌﻠﮥ‬‫ﻓﻨﻘﻮل و ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟّﺘﻮﻓﯿﻖ و ﺑﯿﺪه ازّﻣﮥ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ اﻧّﻪ ذﮐﺮ اﻻﻣﺎم اﻟّﺮﯾﻠﻌﯽ ﻓﯽ ﺷﺮح ﮐﻨﺰ اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﺤﻨﻔّﯿﮥ ﻣﻦ اﺟﻠﮥ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤّﻠﮥ اﻟﺤﻨﯿﻔﯿﮥ ﻋﻦ ﻃﻠﺤﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ اﺣﺪ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟﻤﺒّﺸﺮة ﺗﻐﻤﺪﻫﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﺮﺿﻮان و اﻟﻤﻐﻔﺮة اﻧّﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻓﻀﻞ‬‫اﻻﯾﺎم ﯾﻮم ﻋﺮﻓﮥ إذا واﻓﻖ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ و ﻫﻮ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺣّﺠﮥ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﻌﮥ رواه رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﯽ ﺗﺠﺮﯾﺪ اﻟـّﺼ ﺤﺎح و اّﻣﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮ‬‫ﺑﻌﺾ اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ اﺳـﻨﺎد ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻧّﻪ ﺿـﻌﯿﻒ ﻓﻌﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺻـّﺤﺘﻪ ﻻ ﯾﻐﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺼﻮد ﻓﺎن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻀـﻌﯿﻒ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫اﻻﻋﻤﺎل ﻋﻨﺪ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﻦ ارﺑﺎب اﻟﮑﻤﺎل و اﻣﺎ ﻗﻮل ﺑﻌﺾ اﻟﺠﻬﺎل ﺑﺎن ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﻬﻮ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺼـﻨﻮع ﻣﺮدود ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﻨﻘﻠﺐ‬‫إﻟﯿﻪ ﻻن اﻻﻣﺎم رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒـﺪري ﻣﻦ ﮐﺒﺮاء اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ و ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺤﺮﺟﯿﻦ و ﻧﻘﻠﻪ ﺳـﻨﺪ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﻋﻨـﺪ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ ﻗﺪ ذﮐﺮه ﻓﯽ‬‫ﺗﺠﺮﯾـﺪ ﺻـﺤﺎح اﻟّﺴﺖ ﻓﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ رواﯾﺘﻪ ﺻـﺤﯿﺤﮥ ﻓﻼ اﻗﻞ ﻣﻦ اﻧﻬﺎ ﺿـﻌﯿﻔﮥ ﮐﯿﻒ و ﻗـﺪ اﻋﺘﻀﺪ ﺑﻤﺎ ورد ﻣﻦ ان اﻟﻌﺒﺎدة ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻓﯽ ﯾﻮم‬‫اﻟﺠﻤﻌـﮥ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺴـﺒﻌﯿﻦ ﺿـﻌﻔﺎ ﺑﻞ ﺑﻤﺎﺋﮥ ﺿـﻌﻒ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺳـﯿﺄﺗﯽ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤّﻖ اﻟﻤﺒﯿﻦ* اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟﻨﺎﺻـﺮ ﻟا ﻤﻌﯿﻦ*‬‫ﺣﯿﺚ ﻻح ﻟﮑﻞ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﺘـﺪﺑّﺮ ﻓﻄﯿﻦ* و ﻇﻬﺮ ﻟﮑّﻞ ﻣﺘﺎّﻣﻞ ﺧﺒﯿﺮ ﺑﺎﻟﯿﻘﯿﻦ* ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ رواه اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﺜﺒﺖ اﻻﻣﯿﻦ* اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ رزﯾﻦ* و ﻫﻮ ﺣـﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﺛﺎﺑﺖ رزﯾﻦ* ﺳﺎﻣﮏ ﻣﺮﺻﻮص اﺛﯿﺮ ﻣﺘﯿﻦ* ﻣﺤﺼـﺪ ﻣﻮﺟﺪ ﺣﺼـﯿﻒ ﺣﺼـﯿﻦ ﻣﺤﮑﻢ ﻣﺒﺮم رﺻـﯿﻒ‬‫رﺻﯿﻦ* ﻣﻌﺠﺐ ﻣﻄﺮب ﻏﺎل ﺛﻤﯿﻦ* ﻓﺎﺧﺮ زاﻫﺮ ﻋﺎل ﯾﻤﯿﻦ* و رده و اﻧﮑﺎره اﻣﺮ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻬﯿﻦ* و اﻟﻨﮑﻮل و اﻟﺼﺪود ﻋﻨﻪ ﻣﺨﺴﺮ ﻣﺬل ﻣﻬﯿﻦ*‬‫ﻻـ ﯾﻬﻢ ﺑﻪ اﻻ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻣﺄوف اﻟﺮاي أﻓﯿﻦ* و ﻻ ﯾﺮﯾـﺪه اﻻ ﻣﻦ أﻟﺴﻪ و ﺧﺒﻄﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺳـﺘﺒﯿﻦ* و ﻻ ﯾﺤﻮم ﺣﻮﻟﻪ إﻻ ﺗﺎﺋﻪ ﺿﺎل ﺑﺎﺿﺎﻟﯿﻠﻪ رﻫﯿﻦ* و‬‫ﻻ ﯾﺪاﻧﯿﻪ اﻻ ﻣﻦ ﻧﻔﺾ ﯾﺪه ﻋﻦ اﻟّﺼﺪق و اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪351 :‬‬‫و ﻻـ ﯾـﺎﺗﯿﻪ اﻻـ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻏـﺎدر ﺧﺎﺋﻦ اﺛﻢ ﯾﻤﯿﻦ* و ﻻ ﯾﺮﺗﮑﺒﻪ اﻻ ﻣﻦ زاغ و راغ ﻓﻬﻮ ﺑﺎﻟﻬﺘﮏ و اﻟﻘﻤﻊ ﻗﻤﯿﻦ* و ﻻ ﯾﺘﻌﺎﻣﯽ ﻋﻨﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﻫﻮ ﺣﺎﺋﺮ‬‫ﺟﺎﺋﺮ ﻧﺎﮐﺐ ﻋﻦ اﻟﺤﻖ و اﻟﯿﻘﯿﻦ* َو َﻣْﻦ َﯾْﻌُﺶ َﻋْﻦ ِذْﮐِﺮ اﻟﱠﺮْﺣﻤِﻦ ﻧَُﻘﱢﯿْﺾ ﻟَُﻪ َﺷﯿْﻄﺎﻧًﺎ َﻓُﻬَﻮ ﻟَُﻪ َﻗِﺮﯾٌﻦ‬‫*‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 275‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﻨﻄﻨﺰي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب‬‫ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺜﺎﻟﺐ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻗـﺪ رواه أي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﺑﻦ ﺑّﻄﮥ ﻓﯽ اﻻﺑﺎﻧﮥ ﺑﻄﺮﯾﻘﯿﻦ و اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﺑﺴـﺒﻌﮥ ﻃﺮق و‬‫ﻗـﺪ ﺻـّﻨﻒ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﮐﺘﺎب اﻟّﻄﯿﺮ و رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ و اﻟﺒﻼذري ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و اﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ‬‫ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه و اﺣﻤﺪ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﯿﺘﻪ و اﻟّﻨﻄﻨﺰي ﻓﯽ ﺧﺼﺎﺋﺼﻪ اﻟﺦ و إذا ﺛﺒﺖ ان اﺑﺎ اﻟﻔﺘﺢ اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻻﺑﻮاب اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ﻓﺎﺗﺢ* و‬‫ﻗـﺪ روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺐ اﻟـّﺬﮐﯽ اﻟﻔﺎﺋـﺢ* ﻇﻬﺮ ﻋﻨـﺪ ﮐّﻞ ﻏﺎد و راﺋـﺢ و دﻧﯽ و ﻓﺎﺿﻞ و ﺻﺎﻟـﺢ و ﻃﺎﻟﺢ* اّن اﻻذﻋﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ اﻓﻀـﻞ‬‫اﻟﻤﺮاﺑـﺢ* و ﻟا ﺼـﺪود ﻋﻨﻪ ﻣﻦ اﺧّﺲ اﻟﻤﻘﺎﺑﺢ* ﺟﺎﻟﺐ ﻻﻧﻮاع اﻟﻔﻀﺎﺋﺢ* ﺣﺎﺋﺰ ﻻﺻـﻨﺎف اﻟﻘﺒﺎﺋﺢ* ﻻ ﯾﺘﺎﺗﯽ اﻻ ﻣﻦ اﻟﺠﻠﻊ اﻟﻮﻗﺢ اﻟﻤﺘﻮاﻗﺢ* و‬‫ﻻ ﯾﻈﻬﺮ اﻻ ﻋﻦ اﻟﻌﻨﻮد اﻟﺤﯿﻮد اﻟّﺬي ﻫﻮ ﻟﺤﯿﺎض اﻟﻌﺼﺒﯿﮥ ﻣﺎﺗﺢ* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ ﺑﺎﺳﻨﯽ اﻟﻤﻨﺎﺋﺢ* و اﺟﺰل اﻟﻔﻮاﺗﺢ*‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑـﻮ اﻟﻤﻮﯾـﺪ ﻣﻮّﻓـﻖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم ﺛﺎﺑﺖ داﻧﺴـﺘﻪ و ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌّﺪده آن را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮐﻪ ﺻﺪر ﻧﺴـﺨﻪ ﺣﺎﺿﺮه آن اﯾﻦ ﺳﺖ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ‬‫اﻟﻌﻔﯿﻒ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻔﺮح اﻟﻤﺸـﻬﺪي ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻻﻣﺎم اﻻﺟّﻞ اﻟﺼـﺪر ﺿـﯿﺎء اﻟـّﺪﯾﻦ ﺷـﻤﺲ اﻻﺳـﻼم ﻧﺎﺻـﺢ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻣﻔﺘﯽ اﻻّﻣـﮥ ﻣﻘﺘـﺪي‬‫اﻟﻔﺮﯾﻘﯿﻦ ﺻـﺪر اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﺧﻄﺐ اﻟﺨﻄﺒﺎء اﺑﻮ اﻟﻤﻮﯾـﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻤّﮑﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ذﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻞ ذﮐﺮ ﺷﯽء ﻣﻨﻬﺎ إذ ذﮐﺮ ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻨﻪ ﺑﺎع اﻻﺣﺼﺎء ﺑﻞ ذﮐﺮ اﮐﺜﺮﻫﺎ ﻟﯿﻀﯿﻖ ﻋﻨﻪ ﻧﻄﺎق ﻃﺎﻗﮥ اﻻﺳﺘﻘﺼﺎء ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ ﺻـﻤﺼﺎم اﻻﺋﻤـﮥ اﺑﻮ ﻋﻔـﺎن ﻋﺜﻤـﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺼـﺮام اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺎد اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﻨﺴـﻔﯽ ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻟّﺰاﻫﺪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻄﺮف اﻟﺠﺮاﺣﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻗـﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋـﺪ ﻗـﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺠﻮﻫﺮي ﻗﺎل‬‫ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺮم ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﻋﻦ داود ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ‬‫ﺟّﺪه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس رض ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻻوﺣﺪ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺴﻬﻞ اﻟﮑﺮوﺧﯽ اﻟﻬﺮوي ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ اﻟﺜﻼﺛﮥ اﻟﻘﺎﺿﯽ‬‫أﺑﯽ ﻋـﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻻزدي و أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺘﺮﯾﺎﻗﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ اﻟﻐﻮرﺟﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺠﺮاﺣﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﻋﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎه ﻏﯿﻦ ﺑﻦ‬‫وﮐﯿﻊ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪352 :‬‬‫ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻗﺎل‬‫رض اﺧﺮج ﺑا ﻮ ﻋﯿﺴﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻟّﺰاﻫﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻌﺎﺻـﻤﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻟﻘﻀﺎة اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻮاﻋﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟـﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟّﺮود ﺑﺎري اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮوﯾﻪ ﺑﻦ ﻋـّﺒ ﺎس ﺑﻦ ﺳـﻨﺎن اﻟﺮازي ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻزرق ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ‬‫ﻣﺎﻟـﮏ ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 276‬از ‪597‬‬‫اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﻓـﺬﻫﺐ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﻠﺖ انّ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﻓـﺬﻫﺐ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﺘﺢ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﺛﻢ دﺧﻞ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﮏ ﯾـﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗـﺎل ﻫـﺬه آﺧﺮ ﺛﻠﺚ ﮐّﺮات ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﯾﺰﻋﻢ اﻧّـﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗـﺎل ﻣـﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ‬‫دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن ﻓﯽ رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ اّن اﻟّﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ ﺧـﻮارزم در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻣﮑﺘـﻮب ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص ﺑﻨـﺎم ﻣﻌـﺎوﯾﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﮐﻪ در ان ﻋﻤﺮو ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﺣﺘﺠﺎج ﻧﻤﻮده ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﻄﺮي از ان اﯾﻦ ﺳﺖ و اّﻣﺎ ﻣﺎ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﺧﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و وﺻـّﯿﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﺴﺪ و اﻟﺒﻐﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺜﻤﺎن و ﺳـﻤﯿﺖ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻓﺴـﻘﮥ و زﻋﻤﺖ اﻧّﻪ‬‫اﺷـﻼﻫﻢ ﻋﻠﯽ ﻗﺘﻠﻪ ﻓﻬﺬا ﻏﻮاﯾﮥ وﯾﺤﮏ ﯾﺎ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ اّن اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﺬل ﻧﻔﺴﻪ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺑﺎت ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺮاﺷﻪ و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺴـﺒﻖ اﻻﺳـﻼم و اﻟﻬﺠﺮة و ﻗﺪ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﻮ ﻣﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟّﺎ اﻧّﻪ ﻻ‬‫ﻧﺒّﯽ ﺑﻌﺪي و ﻗﺪ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮم ﻏﺪﯾﺮ ﺧﻢ اﻻ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه اﻟّﻠﻬّﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ واﻻه ﻋﺎد ﻣﻦ ﻋﺎداه‬‫و اﻧﺼـﺮ ﻣﻦ ﻧﺼـﺮه و اﺧﺬل ﻣﻦ ﺧﺬﻟﻪ و ﻫﻮ اﻟّﺬي ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﻷﻋﻄﯿّﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫رﺳﻮﻟﻪ و ﻫﻮ اﻟّـﺬي ﻗـﺎل ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﯾﻮم اﻟّﻄﯿﺮ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﻓﻠﻤـﺎ دﺧﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎل و اﻟّﯽ و اﻟّﯽ و ﻗـﺪ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﯾﻮم‬‫اﻟﻨﻀـﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻣﺎم اﻟﺒﺮرة و ﻗﺎﺗﻞ اﻟﻔﺠﺮة ﻣﻨﺼﻮر ﻣﻦ ﻧﺼـﺮه ﻣﺨـﺬول ﻣﻦ ﺧـﺬﻟﻪ و ﻗـﺪ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ وﻟّﯿﮑﻢ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي و ذﻟﮏ ﻋﻠﯿﮏ و ﻋﻠّﯽ‬‫ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ و ﻗﺎل اﻧّﯽ ﻣﺨﻠﻒ ﻓﯿﮑﻢ اﻟّﺜﻘﻠﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ و ﻋﺘﺮﺗﯽ و ﻗﺪ ﻗﺎل اﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ‬‫* و ﻧﯿﺰ اﺧﻄﺐ ﺧـﻮارزم در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷﻮري ﮐﻪ از ان اﺣﺘﺠـﺎج ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﻓﻀﻞ اﻟﺤﻔﺎظ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻤﺮوزي ﻓﯿﻤﺎ ﮐﺘﺐ اﻟّﯽ‬‫ﻣﻦ ﻫﻤﺪان اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤﺪاد ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن ﻓﯿﻤﺎ اذن ﻟﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮواﯾﮥ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻻدﯾﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪353 :‬‬‫اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﻄﻬﺮاﻧﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﺎﻟﯿﺎ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟّﯽ ﻣﻦ اﺻﻔﻬﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ‬‫ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺮازي ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ زاﻓﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺮث‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟّﻄﻔﯿـﻞ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠـﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﯾﻮم اﻟﺸﻮري ﻓﺎرﺗﻔﻌﺖ اﻻﺻﻮات ﺑﯿﻨﻬﻢ ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﻋﻠّﯿﺎ ﯾﻘﻮل ﺑﺎﯾﻊ اﻟﻨﺎس اﺑﺎ‬‫ﺑﮑﺮ و اﻧﺎ و ﻟا ﱠﻠﻪ اوﻟﯽ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﻣﻨﻪ و اﺣّﻖ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ ﻣﺨﺎﻓﮥ ان ﯾﺮﺟﻊ اﻟﻨﺎس ﮐّﻔﺎرا ﯾﻀـﺮب ﺑﻌﻀـﻬﻢ رﻗﺎب ﺑﻌﺾ ﺑﺎﻟـّﺴ ﯿﻒ ﺛﻢ ﺑﺎﯾﻊ اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﻟﻌﻤﺮ و ﻧا ﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اوﻟﯽ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ ﻣﺨﺎﻓـﮥ ان ﯾﺮﺟﻊ اﻟﻨﺎس ﮐّﻔﺎرا ﺛﻢ اﻧﺘﻢ ﺗﺮﯾـﺪون ان ﺗﺒﺎﯾﻌﻮا ﻋﺜﻤﺎن إذا ﻻ اﺳـﻤﻊ و ﻻ‬‫اﻃﺒﻊ اّن ﻋﻤﺮ ﺟﻌﻠﻨﯽ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ ﻧﻔﺮاﻧﺎ ﺳﺎدﺳﻬﻢ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻟﯽ ﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟّﺼﻼح و ﻻ ﯾﻌﺮﻓﻮﻧﻪ ﻟﯽ ﮐﻤﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﺷﺮع ﺳﻮاء و اﯾﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ اﺷﺎء‬‫ان اﻟﺘﮑّﻠﻢ ﺛﻢ ﻻ ﯾﺴـﺘﻄﯿﻊ ﻋﺮﺑﯿﻬﻢ و ﻻ ﻋﺠﻤﯿﻬﻢ و ﻻ اﻟﻤﻌﺎﻫﺪ ﻣﻨﻬﻢ و ﻻ اﻟﻤﺸﺮك رّد ﺧﺼﻠﮥ ﻣﻨﻬﺎ ﻗﺎل اﻧﺸﺪﮐﻢ اﻟﱠﻠﻪ اّﯾﻬﺎ اﻟﺨﻤﺴﮥ اﻣﻨﮑﻢ اﺧﻮ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ ﻋّﻢ ﻣﺜﻞ ﻋّﻤﯽ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤّﻄﻠﺐ اﺳﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺳﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ ﻟﻪ اﯾﻦ‬‫ﻋّﻢ ﻣﺜـﻞ اﺑﻦ ﻋّﻤﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ اخ ﻣﺜﻞ اﺧﯽ اﻟﻤﺰّﯾﻦ ﺑﺎﻟﺠﻨﺎﺣﯿﻦ ﯾﻄﯿﺮ ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻓﯽ اﻟﺠّﻨـﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ‬‫اﺣـﺪ ﻟﻪ زوﺟﮥ ﻣﺜﻞ زوﺟﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـّﯿﺪة ﻧﺴﺎء ﻫﺬه اﻻّﻣﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻟﻪ ﺳـﺒﻄﺎن ﻣﺜﻞ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺳـﺒﻄﺎ‬‫ﻫـﺬه اﻻّﻣـﮥ اﺑﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻗﺘﻞ ﻣﺸـﺮﮐﯽ ﻗﺮﯾﺶ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ وّﺣـ ﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل‬‫اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﻘﺒﻠﺘﯿﻦ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ اﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻤﻮّدﺗﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻏّﺴﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 277‬از ‪597‬‬‫أ ﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﺳﮑﻦ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﯾﻤﺮ ﻓﯿﻪ ﺟﻨﺒﺎ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ رّدت ﻟﻪ اﻟﺸﻤﺲ ﺑﻌﺪ ﻏﺮوﺑﻬﺎ ﺣّﺘﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﻌﺼﺮ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل‬‫أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺣﯿﻦ ﻗﺮب إﻟﯿﻪ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺌﺖ و اﻧﺎ ﻻ اﻋﻠﻢ‬‫ﻣﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺪﺧﻠﺖ ﻗﺎل و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﮐﺎن ﻗﺘﻞ ﻟﻠﻤﺸﺮﮐﯿﻦ ﻋﻨﺪ ﮐّﻞ ﺷﺪﯾﺪة ﺗﻨﺰل ﺑﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣّﻨﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﮐﺎن اﻋﻈﻢ ﻏﻨﺎء ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣّﻨﯽ ﺣّﺘﯽ اﺿـﻄﺠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﻓﺮاﺷﻪ و وﻗﯿﺘﻪ ﺑﻨﻔﺴـﯽ و ﺑﺬﻟﺖ ﻣﻬﺠﺘﯽ ﻏﯿﺮي‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﮐﺎن ﯾﺎﺧﺬ اﻟﺨﻤﺲ ﻏﯿﺮي و ﻏﯿﺮ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﮐﺎن ﻟﻪ ﺳـﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺨﺎّص و ﻣﻨﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﻌﺎّم ﻏﯿﺮي‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ ﯾﻄّﻬﺮه ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﺣّﺘﯽ ﺳـّﺪ اﻟّﻨﺒﯽ اﺑﻮاب اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﺟﻤﯿﻌﺎ و ﻓﺘﺢ ﺑﺎﺑﯽ ﺣّﺘﯽ ﻗﺎم إﻟﯿﻪ ﻋّﻤﺎه ﺣﻤﺰة و اﻟﻌّﺒﺎس‬‫و ﻗﺎﻻـ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺪدت اﺑﻮاﺑﻨﺎ و ﻓﺘﺤﺖ ﺑﺎب ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﻣﺎ أﻧﺎ ﻓﺘﺤﺖ ﺑﺎﺑﻪ و ﻻ ﺳـﺪدت اﺑﻮاﺑﮑﻢ ﺑﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺘـﺢ ﺑﺎﺑﻪ و ﺳـﺪ اﺑﻮاﺑﮑﻢ‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﺗﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻮره ﻣﻦ اﻟّﺴﻤﺎء ﺣﯿﻦ ﻗﺎل َو آِت َذا اﻟ ُْﻘْﺮﺑﯽ َﺣﱠﻘُﻪ‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ ﻧﺎﺟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪354 :‬‬‫ﺳّﺖ ﻋﺸﺮ ﻣّﺮة ﻏﯿﺮي ﺣﯿﻦ ﻗﺎل ﯾﺎ َأﱡﯾَﻬﺎ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا ِإذا ﻧﺎَﺟﯿْﺘُُﻢ اﻟﱠﺮُﺳﻮَل َﻓَﻘﱢﺪُﻣﻮا ﺑَﯿَْﻦ َﯾَﺪْي َﻧْﺠﻮاُﮐْﻢ َﺻَﺪَﻗًﮥ‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣـﺪ وﻟّﯽ ﻏﻤﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﻗﺎل أ ﻓﯿﮑﻢ اﺣﺪ آﺧﺮ ﻋﻬﺪ ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺣﯿﻦ وﺿـﻌﺘﻪ ﻓﯽ ﺣﻔﺮﺗﻪ‬‫ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ‬‫و ﺳﺎﺑﻘـﺎ در وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﻣﻘـﺎﻃﯿﻊ ﻋﺪﯾـﺪه ﺻـﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﮐﻪ در ان ﺑﻀـﻤﻦ دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻧﯿﺰ ﻧﻈﻢ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ ﺟﺎﺑﺠـﺎ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﺧﻮد اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ را در ﻗﺼﯿﺪه ﺑﻠﯿﻐﻪ ﺧﻮد ﮐﻪ در آﺧﺮ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻧﻈﻢ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﻫﻞ اﺑﺼﺮت ﻋﯿﻨﺎك ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮاب ﮐﺎﺑﯽ ﺗﺮاب ﻣﻦ ﻓﺘﯽ ﻣﺤﺮاب‬‫ﻟّﻠﻪ دّر أﺑﯽ ﺗﺮاب اﻧّﻪ اﺳﺪ اﻟﺤﺮاب و زﯾﻨﮥ اﻟﻤﺤﺮاب‬‫ﻫﻮ ﺿﺎرب و ﺳﯿﻮﻓﻪ ﮐﺜﻮاﻗﺐ ﻫﻮ ﻣﻄﻌﻢ و ﺟﻔﺎﻧﻪ ﮐﺠﻮاب‬‫ﻫﻮ ﻣﺎﻫﺪ اﻻرض اﻟّﺪﻣﺎء و ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻬﺐ اﻻ ﺳّﻨﮥ ﻓﯽ ﺳﻤﺎء ﺗﺮاب‬‫ﻫﻮ ﻗﺎﺻﻢ اﻻﺻﻼب ﻏﯿﺮ ﻣﺪاﻓﻊ ﯾﻮم اﻟﻬﯿﺎج و ﻗﺎﺳﻢ اﻻﺳﻼب‬‫اّن اﻟّﻨﺒﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﻟﻌﻠﻮﻣﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻬﺎدي ﻟﻬﺎ ﮐﺎﻟﺒﺎب‬‫ﻟﻮ ﻻ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﻫﺘﺪي ﻓﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﻋﻤﺮ اﻻﺻﺎﺑﮥ و اﻟﻬﺪي ﻟﺼﻮاب‬‫ﻗﺪ ﻧﺎزع اﻟّﻄﯿﺮ اﻟّﻨﺒﯽ و رّده ﻣﻦ رّده ﻓﺎﺻﺪق و ﻗﻞ ﺑﮑﺬاب‬‫اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﻘﺼـﯿﺪة ﻓﻬﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺜﺒﺖ اﻟﻤﺘﻘﻦ اﻟﻄّﺐ اﺑﻮ اﻟﻤﻮّﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻻﺧﻄﺐ* ﻗﺪ ﺻﺮم ﺣﺒﺎل اﻟﺸﮑﻮك ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺮﺗـﺎﺑﯿﻦ و ﺗّﺐ* ﺑﺴـﯿﻒ ﻣﻦ ﺗﺤﻘﯿﻘﻪ ذي ﺷـﻄﺐ* و اﻓـﺎض ﻣﻦ رواﯾـﺎﺗﻪ ﻣﻄﺮا اﺳـﺘﺎﺻﻞ و اﺣﺘﻄﺐ* اﺻـﻮل ﺷـﺒﻬﺎت اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻟﺠـﺎﻟﺒﯿﻦ‬‫ﻟﻠﻌﻄﺐ* ﻓﯿـﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺣﺒﺮ ﺛﺒﺖ ﻻـ ﺛﺒـﺎت اﻟﺤﻖ و رﺗﺐ* و اﻓـﺎد ﻣـﺎ ﻫﻮ اﺣﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﻤـﺬاق ﻣﻦ اﻟﺮﻃﺐ* و روي اﻟﮑﺒﻮد ﺑﺎﻓﺎﺿﺎﺗﻪ و ارﻃﺐ* و‬‫اﻋﺠﺐ ﺑﺎﻓﺎداﺗﻪ اﻟﻤﻮﻧﻘـﮥ و اﻃﺮب* و ﻗﻀـﯽ ﻣﻦ اﺛﺒﺎت ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﻏﺎﯾﮥ اﻻرب* و ﺑﻠﻎ ﻣﻨﻪ ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻤﺮام و اﻟﻄﻠﺐ* و ﺗﺮك اﻟﺠﺎﺣﺪ ﯾﺮﺗﻤﺾ‬‫ﻟﻤﻀـﻀﻪ و ﻟا ّﻨﺼﺐ* و ﺻـّﯿﺮه ﯾﺼـﻠﯽ ﻧـﺎرا ذات ﻟﻬﺐ* و ﻏـﺎﯾﺖ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ و اﺗﻘﺎن و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗـﺪرب و ﺗﻔﻨﻦ و اﻣﻌﺎن و ﮐﻤﺎل ﺑﺰوغ ﻧﯿﺰ‬‫ﻓﻀـﻞ و ﺟﻼـﻟﺖ و اﻗﺼﺎي ﺷـﺮوق ﻃﺎﻟﻊ ﺷـﺮف و ﻧﺒﺎﻟﺖ ﻋﻼﻣﻪ اﺧﻄﺐ اﻟﺨﻄﺒﺎء ﻧﻪ ﭼﻨﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺮح آن ﺑﺤﯿﻄﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮ و ﺗﺴـﻄﯿﺮ در آﯾﺪ‬‫ﻧﺒﺬي از ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺟﻠﯿﻠﮥ اﻻﺛﺎر و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻻﺧﻄﺎل؟؟؟ و اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ از زﺑﺎن اﮐﺎﺑﺮ اﺋّﻤﻪ اﻋﻼم و اﻋﺎﻇﻢ ﺛﻘﺎت ﻓﺨﺎم ﻣﺜﻞ‬‫اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺼﺎﻟﺤﺎﻧﯽ و ﻋﻤﺎد اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﮑﺎﺗﺐ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ‬‫ﻧﺎﺻـﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﮑﺎرم ﻋﺒﺪ اﻟّﺴﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻄﺮزي و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر و اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 278‬از ‪597‬‬‫اﻟﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﺑﻮ اﻟـّﺼ ﻔﺎ ﺻﻼح اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ‬‫اﯾﺒﮏ اﻟﺼـﻔﺪي و اﺑﻮ اﻟﻮﻓﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﻘﺮﺷـﯽ و ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ اﺑﻮ اﻟّﻄﯿﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﺎﺳـﯽ اﻟﻤﮑﯽ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻮﺿـﯿﺢ‬‫اﻟـﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿـﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﮑﻔﻮي ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ و ﺧﻮاﻫﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺟّﻠﻪ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ اﻋﯿﺎن و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﺤّﻘﻘﯿﻦ‬‫ارﮐﺎن ﻣﺜﻞ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺮرﻧﺪي و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ و ﻧﻮر‬‫اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺴـ ﻤﻬﻮدي اﻟﺤﺴﻨﯽ و ﺷﻤﺲ‬‫اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ اﻟﺼﺎﻟﺤﯽ و ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ و ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪355 :‬‬‫اﻟﺠﻬﺮﻣﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑـﺎﮐﺜﯿﺮ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣـﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻠﮑﻬﻨﻮي ﺑﺎﻓـﺎدات او‬‫ﻣﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و رواﯾﺎت او را ﻣﻠﺠﺎ و ﻣﻼذ ﺧﻮد ﻣﯽﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﯿﺪ ﻫﺸﺘﺎد و ﭼﻬﺎرم ﺑﺎب اﻟﻤﮑﺎﺋﺪ ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﮐﺘـﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﻧﻘـﻞ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ از اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺣﻤﺎﯾﺖ رواﯾﺖ او ﻣﺜﻞ رواﯾﺖ دﯾﮕﺮ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﻫﻔﻮه اوﻟﯽ از ﻫﻔﻮات ﺧﻮد ﮐﻪ در ﺑـﺎب ﯾـﺎزدﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب وارد ﮐﺮده اﺣﺘﺠﺎج ﻧﻤﻮدن اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺮواﯾﺖ اﺧﻄﺐ ﺑﺘﻮﺳـﻂ‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﺑﺤﺮ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده و ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﺳـﯿﺰدﻫﻢ از ﺑﺎب ﯾﺎزدﻫﻢ اﯾﻦ‬‫ﮐﺘـﺎب ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن اﺧﻄﺐ ﮐﺘـﺎب اﻻـرﺑﻌﯿﻦ را ﻣﺜﻞ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن دﯾﮕﺮ اﺋّﻤﻪ ﺳـّﻨﯿﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم را اﻓﺘﺨﺎر و‬‫ﻣﺒﺎﻫﺎت ﻓﺮﻣﻮده و آﻧﺮا دﻟﯿﻞ وﻻي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم واﻧﻤﻮده و از ﻏﺎﯾﺖ ﺳـﺮور و ﺗﺒّﺠـ ﺞ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ را ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ آن و‬‫اﻣﺜﺎل ان ﻣﺘﻔﺮد اﻧﮕﺎﺷـﺘﻪ ﺷـﯿﻌﻪ را ﺑﺴـﺒﺐ ﻧﻘﻞ از ان ﮐﺎﺳﻪﻟﯿﺲ و ﺧﻮﺷﻪﭼﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﭘﻨﺪاﺷﺘﻪ و ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺎده رزﯾﻨﻪ ﺗﺴﻨﻦ اﺧﻄﺐ و اﻗﺼﺎي‬‫ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ او ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻟﺒﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﻋﻼم ﮐﻤﺎل ﺗـﺪﯾﻦ و ﻧﺼـﻔﺖ ﺷـﻌﺎري اﻓﺮاﺧﺘﻪ و ﻧﯿﺰ در وﺟﻪ ﻣﺴـﻄﻮر درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﺿـﻞ‬‫رﺷـﯿﺪ ﻫﻢ در ﻋّﺰة اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ و ﻫﻢ در اﯾﻀـﺎح اﺧﻄﺐ را از ﻋﻠﻤـﺎي اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﯽداﻧـﺪ و ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن او ﮐﺘـﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ را ﻣﺜﻞ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﺳـﯿﻨﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم را ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻓﺘﺨﺎر و اﺳﺘﺒﺸﺎر دارد و آن را‬‫ﻣﺜﺒﺖ وﻻي ﺳـﻨﯿﻪ ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم و ﻧﺎﻓﯽ ﺧﻼف وﻻ ﻣﯽﭘﻨـﺪارد و از ﻋﺠﺎﺋﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﺑﺎ آن‬‫ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺼـﺒﺎت ﻣـﺬﻣﻮﻣﻪ ﻣـﺪﺣﻮره و ﺗﺠﺎﻫﻼت ﺷـﻨﯿﻌﻪ ﻣﺒﺘﻮره در ازاﻟـﮥ اﻟﻐﯿﻦ ﻋﺒﺎرت ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ دﻣﺸـﻘﯽ ﺻﺎﻟﺤﯽ ﮐﻪ در ان‬‫اﺷـﻌﺎر ﺑﻼﻏﺖ اﺷﻌﺎر اﺧﻄﺐ واﻻﺗﺒﺎر در ﻣﺪح اﻣﺎم اﻋﻈﻢ ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺎر ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺑﮑﻤﺎل اﺑﺘﻬﺎج و اﻧﺒﺴﺎط وارد ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و از ﻏﺎﯾﺖ ﻓﺮح‬‫و ﻧﺸﺎط ﺑﻮدن اﺧﻄﺐ از ﻓﻘﻬﺎي ﻣﺘﺒﺤﺮﯾﻦ و اﺋّﻤﻪ ﻣﺤّﺪﺛﯿﻦ ﺑﺮ ﻣﻼ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻀـﺮ اﻻردﺑﯿﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻤّﻠﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﮐﺘﺎب وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻤﺘﻌّﺒﺪﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴﻄﻨﻄﯿﻨﯽ‬‫در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ذﮐﺮ آن ﺑﺎﯾﻦ ﻧﻬﺞ ﻧﻤﻮده وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻤﺘﻌّﺒﺪﯾﻦ ﻟﻠﺸﯿﺦ اﻟّﺼﺎﻟﺢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻀﺮ اﻻردﺑﯿﻠﯽ اﻟﻤﺘﻮّﻓﯽ ﺳﻨﮥ و ﻫﻮ اﻟّﺬي‬‫ﮐﺎن ﯾﻌﺘﻘﺪه ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺸـ ﻬﯿﺪ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴﻬﻤﯽ اﻟﺤّﻠﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﻧﻮار اﻟﺒﺪرﯾﻪ ﺑﺠﻮاب رّد اﻋﻮر‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻓﺮﻣﻮده و ﻗـﺪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻔﺮاء ﻓﯽ ﻣﺼـﺎﺑﯿﺤﻪ ﻓﯽ اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻫﻮ ﻗﺴﻢ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و اﺧﺮﺟﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و اﺧﺮﺟﻪ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻮﺳﯿﻠﮥ ﻓﯿﻤﺎ ﺧّﺺ ﺑﻪ ﻋﻠّﯽ اﻟﺦ ﻓﻬﺬا اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺸﻬﯿﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻤﻼ‬‫ﻗﺪ ﻧﻔﯽ ﺷﺒﻬﺎت اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ ﻃّﺮا و ﮐّﻠﺎ ﺣﯿﺚ ﻋّﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﺧﺼﺎﺋﺺ اّول ﻣﻦ ﺻّﻠﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﻟا ّﺴﻼم ﻣﺎ ﻃﻠﻊ اﻟﺼﺒﺎح و ﺗﺠّﻠﯽ ﻓﺎوﺿﺢ اﻟّﺼﺪق ﻣﺴﺘﺒﯿﻨﺎ و ﺟﻠّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 279‬از ‪597‬‬‫و ﻓﺎز ﻓﯽ اﺣﻘﺎق اﻟﺤﻖ ﺑﺎﻟﻘﺪح اﻟﻌﻠﯽ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻤﻦ اﺣّﺐ اﻟﻬﺪي و ﺗﻮﻟّﯽ‬‫و ﻋﻤﺮ ﻣّﻠﺎ از اﺟّﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﺣﻔﺎظ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻨﺴﺖ ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ و ﻣﺸـﻘﯽ ﺻﺎﻟﺤﯽ در ﺳﺒﻞ‬‫اﻟﻬـﺪي و اﻟﺮﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﯽ ﺷﺎﻣﮥ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺒﺎﻋﺚ ﻋﻠﯽ اﻧﮑﺎر اﻟﺒﺪع و‬‫اﻟﺤﻮادث ﻗﺎل اﻟﺮﺑﯿﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪356 :‬‬‫ﻗﺎل اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﻤﺤـﺪﺛﺎت ﻣﻦ اﻻﻣﻮر ﺿـﺮﺑﺎن اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻣﺎ اﺣﺪث ﻣﻤﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﮐﺘﺎﺑﺎ او ﺳـّﻨﮥ او اﺛﺮا او اﺟﻤﺎﻋﺎ ﻓﻬﺬه اﻟﺒﺪﻋﮥ‬‫ﻫﯽ اﻟﻀـﻼﻟﮥ و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻣﺎ اﺣـﺪث ﻣﻦ اﻟﺨﯿﺮ ﻻ ﺧﻼف ﻓﯿﻪ ﻻﺣﺪ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﻬﯽ ﻣﺤﺪﺛﮥ ﻏﯿﺮ ﻣﺬﻣﻮﻣﮥ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﻗﯿﺎم رﻣﻀﺎن‬‫ﻧﻌﻤﺖ اﻟﺒﺪﻋﮥ ﻫﺬه ﯾﻌﻨﯽ اﻧﻬﺎ ﻣﺤﺪﺛﮥ ﻟﻢ ﺗﮑﻦ و إذا ﮐﺎﻧﺖ ﻓﻠﯿﺲ ﻓﯿﻬﺎ رد ﻟﻤﺎ ﻣﻀـﯽ ﻓﺎﻟﺒﺪع اﻟﺤﺴﻨﮥ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯽ ﺟﻮاز ﻓﻌﻠﻬﺎ و اﻻﺳﺘﺤﺒﺎب ﻟﻬﺎ‬‫و رﺟﺎء اﻟﺜﻮاب ﻟﻤﻦ ﺣﺴﻨﺖ ﻧّﯿﺘﻪ ﻓﯿﻬﺎ و ﻫﯽ ﮐﻞ ﻣﺒﺘﺪع ﻣﻮاﻓﻖ ﻟﻘﻮاﻋﺪ اﻟﺸﺮﻋﯿﮥ ﻏﯿﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻟﺸﯽء ﻣﻨﻬﺎ و ﻻ ﯾﻠﺰم ﻣﻦ ﻓﻌﻠﻪ ﻣﺤﺬور ﺷﺮﻋﯽ و‬‫ذﻟـﮏ ﻧﺤﻮ ﺑﻨـﺎء اﻟﻤﻨـﺎﺋﺮ و اﻟﺮﺑـﻂ و اﻟﻤـﺪارس و ﺧﺎﻧﺎت اﻟﺴﺒﯿﻞ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻧﻮاع اﻟﺒﺮ اﻟّﺘﯽ ﻟﻢ ﺗﻌﻬـﺪ ﻓﯽ اﻟﺼـﺪر اﻻّول ﻓﺎﻧّﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﻟﻤﺎ‬‫ﺟﺎءت ﺑﻪ اﻟﺴـّﻨﮥ ﻣﻦ اﺻـﻄﻨﺎع اﻟﻤﻌﺮوف و اﻟﻤﻌﺎوﻧـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺒّﺮ و اﻟﺘﻘﻮي و ﻣﻦ اﺣﺴﻦ اﻟﺒـﺪع ﻣﺎ اﺑﺘـﺪع ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻨﺎ ﻫﺬا ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻘﺒﯿﻞ ﻣﺎ ﮐﺎن‬‫ﯾﻔﻌﻞ ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ارﺑﻞ ﮐﻞ ﻋﺎم ﻓﯽ اﻟﯿﻮم اﻟﻤﻮاﻓﻖ ﯾﻮم ﻣﻮﺣﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﺼﺪﻗﺎت و اﻟﻤﻌﺮوف و اﻇﻬﺎر اﻟﺰﯾﻨﮥ و اﻟﺴـﺮور‬‫ﻓﺎن ذﻟﮏ ﻣﻊ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺣﺴﺎن اﻟﯽ اﻟﻔﻘﺮاء ﯾﺸﻌﺮ ﺑﻤﺤﺒﮥ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺗﻌﻈﯿﻤﻪ و اﺟﻼﻟﻪ ﻓﯽ ﻗﻠﺐ ﻓﺎﻋﻠﻪ و ﺷﮑﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻣّﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ اﯾﺠﺎد رﺳﻮﻟﻪ اﻟّـﺬي ﻫﻮ رﺣﻤـﮥ ﻟﻠﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﮐﺎن اّول ﻣﻦ ﻓﻌﻞ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤّﻠﺎ اﺣﺪ‬‫اﻟﺼﺎﻟﺤﯿﻦ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ و ﺑﻪ اﻗﺘﺪي ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺻﺎﺣﺐ ارﺑﻞ و ﻏﯿﺮه رﺣﻤﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻮ ﺷﺎﻣﻪ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺳـﺒﻞ اﻟﻬﺪي‬‫و اﻟّﺮﺷﺎد ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮده ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ ﻣﻼ ﯾﮑﯽ از ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻨﺴﺖ و او اول ﮐﺴـﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺮاز ﺷﺮف ﻓﻌﻞ ﻋﻤﻞ ﻣﻮﻟﺪ ﺷﺮﯾﻒ‬‫ﻧﻤﻮده و ﺑﺎو درﯾﻦ ﺑﺎب ﺻﺎﺣﺐ ارﺑﻞ و دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ اﻗﺘـﺪا ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺠﻮﯾﺰ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺣﻤﯿﺪ و ﻓﻌﻞ ﺳـﻌﯿﺪ ﮐﺮده‬‫اﮐـﺎﺑﺮ و اﻋﺎﻇﻢ و اﺟّﻠﻪ و اﻓﺎﺧﻢ ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻘﻬﺎي ﺳـّﻨﯿﻪاﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﺨﺎوي و اﺑﻦ اﻟﺠﺰري و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺷﺎﻣﻪ و ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﻃﻐﺮﯾﻞ ﺻﺎﺣﺐ‬‫در ﻣﻨﺘﻈﻢ و ﺷـﯿﺦ اﺑﻦ ﻓﻀﻞ و ﯾﻮﺳﻒ ﺣﺠﺎر و ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ اﻟﺒﻄﺎح و اﻣﺎم ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ و اﻣﺎم ﻇﻬﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ و ﺷﯿﺦ ﻧﺼﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ و اﻣﺎم ﺣﺎﻓﻆ‬‫اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ و اﻣﺎم ﻋﻼﻣﻪ ﺻـﺪر اﻟﺪﯾﻦ و ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻫﻤﻪ ﻣﺘﺒﻊ و ﻣﻘﺘﺪي و ﻣﻘﺘﻔﯽ اﺛﺮ ﻣﻼ ﻋﻤﺮاﻧﺪ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻀـﯿﻠﮥ‬‫ﺟﻠﯿﻠﮥ و ﻣﻨﻘﺒﮥ ﺟﻤﯿﻠﮥ ﻻ ﯾﺒﻠﻎ ﻣﺪاﻫﺎ اﻟﻌﻘﻮل و ﯾﻨﺤﺴـﺮ ﻋﻦ ادراك ﮐﻨﻬﻬﺎ اﻓﻬﺎم اﻟﻔﺤﻮل و ﻣﻮﻟﻮي ﺳﻼﻣﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﯿﺰ در اﺷﺒﺎع اﻟﮑﻼم اﻓﺎده ﺑﻠﯿﻐﻪ‬‫ﻋﻠّﺎﻣﻪ اﺑﻮ ﺷﺎﻣﻪ را ﺑﻀﻤﻦ ﻋﺒﺎرت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺳﺒﻞ اﻟﻬﺪي و اﻟﺮﺷﺎد ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده و اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻨﻘﺒﺖ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺑﺮاي ﻣﻼ ﻋﻤﺮ ﺑﺘﺤﻘﯿﻖ ﺗﻤﺎم ﻓﺮﻣﻮده‬‫و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ او از ﺻـﻠﺤﺎي ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ و ﺳـﻠﻒ ﺻـﺎﻟﺤﯿﻦ ﺑـﻮده و اﻋـﺎﻇﻢ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﻣﺜـﻞ ﻣﺤّﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻃـﺒﺮي و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ‬‫ﺳﻤﻬﻮدي ﺟﺎﺑﺠـﺎ ﺑﺎﻓـﺎدات ﻣﻼـ ﻋﻤﺮ ﺗﻤﺴـﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮاﺟﻪ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﮐـﺎﺑﻠﯽ در ﺻﻮاﻗﻊ و ﺧﻮد ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘـﺎب‬‫ﺑﺮواﯾﺖ او ﺗﺸـﺒﺚ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﻧﺼﺎف او را ﺑﻠﻘﺐ ﻋﻈﯿﻢ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﯽﺳـﺘﺎﯾﻨﺪ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﺳـﯿﺮت ﻣﻼ ﻋﻤﺮ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ‬‫ﮐﺘﺐ ﻣﺼـّﻨﻔﻪ اوﺳﺖ ﻋﻼـوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﻓـﺎﺧﻢ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﻨﻘﻞ از ان ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪ ﻣﯽﺷﻮﻧـﺪ ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ آن را در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل‬‫ﺣﺪﯾﺚ در ﮐﺘﺐ ﺳـﯿﺮت ﻣﺬﮐﻮر داﺷـﺘﻪ ﺑﺴـﯿﺮت اﺑﻦ اﺳﺤﺎق و اﺑﻦ ﻫﺸﺎم ﻗﺮﯾﻦ ﻓﺮﻣﻮده و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻧﯿﺰ اﯾﻦ‬‫اﻓﺎده ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در ﺣّﻄﻪ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و ﺳﺘﻄﻠﻊ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﮐّﻠﻪ ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﺘﺸﺒﯿﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪357 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 280‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌـّﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻣـﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﯽداﻧﯽ ﮐﻪ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺟﻤﻊ‬‫اﻟﺠﻮاﻣﻊ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤـﺎل و اﺑﺮاﻫﯿﻢ وﺻـﺎﺑﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧـﺪﯾﻪ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ آن را‬‫ﻣﺬﮐﻮر داﺷﺘﻪ در ﻧﯿﺠﺎروﻣﺎ ﻟﻼﺧﺘﺼﺎر ﺑﺮ ذﮐﺮ ﯾﮏ ﻃﺮﯾﻖ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽرود ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ اّن أّم ﺳـﻠﯿﻢ اﺗﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺤﺠﻼت ﻗﺪ ﺷﺮﮐﺘﻬّﻦ ﺑﺎﺿﺒﺎﻋﻬّﻦ و ﺧﻤﺮﻫّﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛّﻢ رﺟﻊ ﻓﻌﺎد ﻓﺴـﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ‬‫ﻋﻠّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ واﻟّﯽ ﮐﺮ أي اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﻘﺎﺋﺪ ﻟﻌﺴﺎﮐﺮ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ* اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ* ﻗﺪ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ اﺣﻘﺎق اﻟﺤﻖ ﺑﺎﻟﺸﺮاﺷـﺮ* و‬‫ﺑـﺬل ﻻﺛﺒﺎﺗﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﻪ اﻟﮑﻨﻮز و اﻟﺬﺧﺎﺋﺮ* ﻣﻤﻄﺮا ﻣﻦ ﯾﺮاﻋﻪ اﻟﺼـّﯿﺐ اﻟﻬﺎﻣﺮ ﻣﺠﺮﯾﺎ ﻣﻦ رواﯾﺘﻪ اﻟﺒﺤﺮ اﻟﺰاﺧﺮ* ﻓﺮوي ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﺑﻌّﺪة ﻃﺮق‬‫ﺛﺎﻗﺒـﮥ زواﻫﺮ ﻓـﺎودت ﺑﻌـﺪ ذا ﺷـﺒﻬﺎت ﮐـّﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺎﺳـﺮ* و ﻃﺎﺣﺖ ﺗﺴﻮﯾﻼت ﮐﻞ ﺟﺎﺣـﺪ ﺑﺎﺋﺮ* و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﻣﺎ ﺑﺮد اﻻ ﺑﺮدﯾﻦ و اﺷـﺘﺪت‬‫اﻟﻬﻮاﺟﺮ* و ﺗﺘـﺎﺑﻌﺖ اﻟﻀـﺤﯽ و اﺧﺘﻠﻔﺖ اﻟﻈﻬـﺎﺋﺮ* و ﻋّﻠـﺎﻣﻪ اﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ از ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ اﮐـﺎﺑﺮ و ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺣـﺬاق ﻋـﺎﻟﯽ ﻣـﺎﺛﺮ و اﺟّﻠﻪ‬‫ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ واﻻـ ﻣﻔـﺎﺧﺮ و ﻣﺤـﺪث ﻣﺸـﻬﻮر و ﻋﺎرف ﻣﺎﻫﺮ و ﺣﺎﺋﺰ ﻓﻀﻞ ﻣﺴـﺘﺒﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﯾﺎﻗﻮت ﺣﻤﻮي در ﻣﻌﺠﻢ اﻷدﺑﺎء در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﺟﺰء ﻋﻤﻠﻪ وﻟﺪه اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﺪ اﺋّﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ وﻟﺪ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم‬‫ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺎت ﻓﯽ اﻟﺤﺎدي ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻗﺪ ﺑﻠﻎ ﻣﻦ اﻟّﺴّﻦ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺒﻌﯿﻦ‬‫ﺳﻨﮥ و ﺳﺘﮥ اﺷﻬﺮ و ﻋﺸﺮة اﯾﺎم و ﺣﻀﺮ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﺑﺎﻟﻤﯿﺪان ﻟﻠّﺼﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻨﺎﺻﺮ ﺻﻼح اﻟّﺪﯾﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اّﯾﻮب رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﻟﻌﻤﺎد و‬‫ﮐﺎن اﻟﻐﯿﺚ ﻗﺪ اﺣﺘﺒﺲ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺴﻨﮥ ﻓﺪّر و ﺳﻤﺢ ﻋﻨﺪ ارﺗﻔﺎع ﺟﻨﺎزﺗﻪ ﻓﮑﺎن اﻟّﺴﻤﺎء ﺑﮑﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺪﻣﻊ و ﺑﻠﻪ و ﻃّﺸﻪ اﺳﻤﻌﻪ اﺧﻮه ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ‬‫و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻫﻮ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻣﻦ واﻟـﺪه و أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﻠﺎﻟﮑﺎﺋﯽ و ذﮐﺮ ﺧﻠﻘﺎ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮخ دﻣﺸﻖ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و اﻗﺎم ﺑﻬﺎ ﺧﻤﺲ ﺳـﻨﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ و ﺣّﺞ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻤﮑﮥ و ﻣﻨﯽ و‬‫اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ و ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ و اﺻـﻔﻬﺎن اﻟﻘﺪﯾﻤﮥ و اﻟﯿﻬﻮدّﯾﮥ و ﻣﺮو و اﻟﺸﺎﻫﯿﺠﺎن و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﺮاة و ﺳـﺮﺧﺲ و اﺑﯿﻮرد و ﻃﻮس و ﺑﺴـﻄﺎم و اﻟّﺮي و‬‫زﻧﺠـﺎن و ذﮐﺮ ﺑﻼـدا ﮐﺜﯿﺮة ﯾﻄﻮل ﻋﻠّﯽ ذﮐﺮﻫـﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﺮاق و ﺧﺮاﺳـﺎن و اﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻟﺸﺎم و اﻟﺤﺠﺎز ﻗﺎل و ﻋـﺪة ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﺷﯿـﺦ و ﻣﻦ ﻟا ّﻨﺴﺎء ﺑﻀﻊ و ﺛﻤﺎﻧﻮن اﻣﺮأة و ﺣـﺪث ﺑﺒﻐﺪاد و ﻣّﮑﮥ و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ ﻣﻤﻦ ﻫﻮ اﺳّﻦ ﻣﻨﻪ و‬‫روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﺎﮐﺜﺮ و روي ﻫﻮ ﻋﻨﻪ و ﻟﻤﺎ دﺧﻞ ﺑﺒﻐـﺪاد ﺳـﻤﻊ اﻟّﺪرس ﺑﺎﻟّﻨﻈﺎﻣّﯿﮥ ﻣّﺪة ﻣﻘﺎﻣﻪ ﺑﻬﺎ و ﻋﻠﻖ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻟﺨﻼف ﻋﻠﯽ‬‫ا ﻟ ﺸﯿ ﺦ أ ﺑ ﯽ ﺳ ﻌ ﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪358 :‬‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﮑﺮﻣﺎﻧﯽ و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﺼـﺤﺒﮥ ﺟّﺪه أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ و ﺟﻤﻊ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﻤﻦ ذﻟﮏ ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺪﯾﻨﮥ‬‫دﻣﺸﻖ و اﺧﺒﺎرﻫﺎ و اﺧﺒﺎر ﻣﻦ ﺣّﻠﻬﺎ او وردﻫﺎ ﻓﯽ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺟﺰء ﻣﻦ ﺗﺠﺰﯾﮥ اﻻﺻﻞ و اﻟﻨﺴـﺨﮥ اﻟﺠﺪﯾﺪة ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋﮥ ﺟﺰء و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻮاﻓﻘـﺎت ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﻮخ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻟﺜﻘـﺎت اﺛﻨﺎن و ﺳـﺒﻌﻮن ﺟﺰء ﮐﺘﺎب اﻻﺷـﺮاف ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻﻃﺮاف ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ و ارﺑﻌﻮن ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﺗﻬـﺬﯾﺐ‬‫ﻟﻠﻤﻠﺘﻤﺲ ﻣﻦ ﻋﻮاﻟﯽ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻧﺲ اﺣﺪ و ﺛﻠﺜﻮن ﺟﺰء ﮐﺘﺎب اﻟﻨﺎل ﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﻌﺎل ﺗﺴﻌﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﻣﺠﻤﻮع اﻟّﺮﻏﺎﺋﺐ ﻣّﻤﺎ وﻗﻊ‬‫ﻣﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﻐﺮاﺋﺐ ﻋﺸـﺮة اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻟﻤﻦ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ و اﺟﺎز ﻟﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﻣﻦ ﺳﻤﻊ ﻫﺬا ﻣﻨﻪ ﻣﻦ اﻟّﻨﺴﻮان ﺟﺰء‬‫واﺣـﺪ ﮐﺘـﺎب ﻣﻌﺠﻢ اﺳـﻤﺎء اﻟﻘﺮي و اﻻﻣﺼـﺎر اﻟّﺘﯽ ﺳـﻤﻊ ﺑﻬـﺎ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸـّﺒﺎن ﺧﻤﺴـﮥ ﻋﺸـﺮ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﺻـﺤﺎب‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣـﺪ ﻋﺸـﺮ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻋﻠﯽ اﻻﺷـﻌﺮي ﻋﺸـﺮة اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺴﻠﺴـﻼت ﻋﺸـﺮة اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﺗﺸـﺮﯾﻒ ﯾﻮم‬‫اﻟﺠﻤﻌﮥ ﺳـﺒﻌﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺴـﺒﺎﻋّﯿﮥ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺳـﺒﻌﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﺗﺠﺮﯾﺪ اﻟﺴـﺒﺎﻋّﯿﮥ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻟﺴﺪاﺳّﯿﺎت ﺟﺰء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 281‬از ‪597‬‬‫واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺨﻤﺎﺳـّﯿﺎت و اﺧﺒﺎر أﺑﯽ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب ﺗﻘﻮﯾـﮥ اﻟﻤّﻨﮥ ﻋﻠﯽ اﻧﺸﺎء دار اﻟﺴـّﻨﮥ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻻﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻟﻤﺘﺨّﯿﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸـﺮة ﺟﺰان ﮐﺘﺎب ﻣﻦ واﻓﻖ ﮐﻨﯿﺘﻪ ﮐﻨﯿﮥ زوﺟﺘﻪ ارﺑﻌﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻟّﻄﻮال ﺛﻼﺛﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ارﺑﻌﯿﻦ ﺣﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻋﻦ ارﺑﻌﯿﻦ ﺷـﯿﺨﺎ ﻣﻦ ارﺑﻌﯿﻦ ﻣﺪﯾﻨـﮥ ﺟﺰءان ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻮاﻫﺮ و اﻟّﻠﺂﻟﯽ ﻓﯽ اﻻﺑـﺪال اﻟﻌﻮاﻟﯽ ﺛﻼﺛﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ ﻋﺎﺷﻮرا و اﻟﻤﺤّﺮم ﺛﻼﺛﮥ‬‫اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﻻﻋﺘﺰاز ﺑﺎﻟﻬﺠﺮة ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻘﺎﻟـﮥ اﻟﻔﺎﺿـﺤﮥ ﻟﻠﺮﺳﺎﻟـﮥ اﻟﻮاﺿـﺤﮥ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﺿـﺨﻢ ﮐﺘﺎب دﻓﻊ اﻟﺘﺨﻠﯿﻂ ﻋﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻻﻃﯿﻂ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻮاب اﻟﻤﺒﺴﻮط ﻟﻤﻦ اﻧﮑﺮ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻬﺒﻮط ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻮل ﻓﯽ ﺣﻤﻠـﮥ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﮑﻮن‬‫ﻣﻮذﻧﺎ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﯾـﺪ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب ﻣﻦ ﻻ ﯾﮑﻮن ﻣﺆﺗﻤﻨﺎ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب‬‫ذﮐﺮ اﻟّﺘﺒﯿـﺎن ﻋﻦ ﻓﻀـﻞ ﮐﺘﺎﺑـﮥ اﻟﻘﺮآن ﺟﺰء ﮐﺘﺎب دﻓﻊ اﻟّﺘﺜﺮﯾﺐ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻓـّﺴ ﺮ ﻣﻌﻨﯽ اﻟّﺘﺜﻮﯾﺐ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﻟﮑﺮم ﻋﻠﯽ اﻫﻞ اﻟﺤﺮم ﺟﺰء‬‫واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﻻﻗﺘـﺪاء ﺑﺎﻟّﺼﺎدق ﻓﯽ ﺣﻔﺮ اﻟﺨﻨﺪق ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺬار ﺑﺤﺪث و اﻟﺰﻻزل ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﺛﻮاب اﻟّﺼﺒﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺼﺎب‬‫ﺑﺎﻟﻮﻟﺪ ﺟﺰء ان ﮐﺘﺎب ﻣﻌﻨﯽ ﻗﻮل ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺎ ﺗﻌّﻨﯿﺖ و ﻻ ﺗﻤّﻨﯿﺖ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ اﻟّﺬﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪ اﺣﻤﺪ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب‬‫ﻣﺴـﻠﺴﻞ اﻟﻌﯿﺪﯾﻦ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب ﺣﻠﻮل اﻟﻤﺤﻨﮥ ﺑﺤﺼﻮل اﻻﻧّﻪ ﺟﺰء واﺣﺪ ﮐﺘﺎب ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ اﻟّﺬﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺸـﯿﻮخ اﻟﻨﺒﻼء ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر أﺑﯽ ﻋﻤﺮو اﻻوزاﻋﯽ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب ﻣﺎ وﻗﻊ ﻟﻼوزاﻋﯽ ﻣﻦ اﻟﻌﻮاﻟﯽ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب‬‫اﺧﺒـﺎر أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ و ﻋﻮاﻟﯿﻪ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب ﻋﻮاﻟﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻦ اﻟﺜﻮري ارﺑﻌـﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﺟﺎﺑـﮥ اﻟّﺴﺆال ﻓﯽ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ ﺷـﻌﺒﮥ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘـﺎب رواﯾـﺎت ﺳـﺎﮐﻨﯽ دارﯾﺎ ﺳـﺘﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب ﻣﻦ ﻧﺰل اﻟﻤﺰة و ﺣـّﺪث ﻓﯿﻤﺎ؟؟؟ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﮐﻔﺮ و؟؟؟ ﮐﺘﺎب اﺣﺎدﯾﺚ ﺻﻨﻌﺎء اﻟﺸﺎم ﺟﺰان ﮐﺘﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪359 :‬‬‫اﺣﺎدﯾﺚ أﺑﯽ اﻻﺷﻌﺚ اﻟّﺼﻨﻌﺎﻧﯽ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﮐﺘﺎب اﺣﺎدﯾﺚ ﺟﯿﺶ و اﻟﻤﻄﻌﻢ و ﺣﻔﺺ اﻟّﺼﻨﻌﺎﻧّﯿﯿﻦ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﻟﺮﺑﻮة و اﻟﻨﯿﺴﺮب و ﻣﻦ‬‫ﺣـﺪث ﺑﻬﺎ ﺟﺰء و ﮐﺘﺎب ﺣـﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﻗﺮﯾـﮥ اﻟﺤﻤﺮﯾﯿﻦ و ﻗﺘﯿﺒﻪ ﺟﺰء واﺣـﺪ ﮐﺘﺎب ﺣـﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﻓﺪاﯾﺎ و ﺑﯿﺖ أراﻧﺲ و ﺑﯿﺖ ﻗﻮﻧﺎ ﺟﺰء ﮐﺘﺎب‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﻗﺮﯾﮥ اﻟﺒﻼط ﺟﺰء ﮐﺘﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﻼﻃﯽ ﺟﺰ آن و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺴـﺮة ﺑﻦ ﺻـﻔﻮان و اﺑﻨﻪ و اﺑﻦ ﺑا ﻨﻪ ﺟﺰء‬‫واﺣـﺪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة ﺟﺰء واﺣﺪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ رﻧﺪﯾﻦ و ﺟﺴـﺮﯾﻦ ﺟﺰء واﺣﺪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﺳﻮاء ﺟﺰء و ﻣﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ دوﻣﮥ و ﻣﺴـﺮاﯾﺎ و اﻟﻘﺼـﺮ ﺟﺰء و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺣﺮﺳـﺘﺎ ﺟﺰء و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﺑﻄﻨﺎ ﺟﺰء و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ دﻓﺎﯾﻨﻪ و‬‫ﺣﺠﺮا و ﻋﯿﻦ ﺗﻮﻣـﺎ و ﺣـﺪﺑﺎ و ﻃﺮﻣﯿﺲ ﺟﺰء واﺣـﺪ و ﺟﺰء ﻗﺮي ﺑﻘﺮﯾـﮥ ﺑﻌﻘﻮﺑﺎ و ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ أﺑﯽ ﻋﻮن اﻟﺤﺮﯾﺮي ﺟﺰء واﺣـﺪ و ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺟﻮﺑﺮ ﺟﺰء واﺣﺪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻟﻬﯿﺎ ﺟﺰء واﺣﺪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة اﻟﺒﺘﺎﻫﯽ و ﻋﻮ ﻟا ﯿﻪ ﺟﺰء‬‫و ﻣﺠﻤﻮع ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ اﻟﺒﺘﻠﻬﯽ ﺟﺰء ان و ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻣﻘـﺎم اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﺑﺮزا ﺟﺰء و ﻣﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ رزق اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﯿﻨﯽ اﻟﻤﻘﺮي ﺟﺰء و ﻣﺠﻤﻮع ﻣﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﻌﻠﺒّﮏ ﺟﺰءان ﻗﺎل و اﻣﻠﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻣﺠﻠﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻓﯽ ﻓّﻦ واﺣﺪ و ﺧﺮج ﻟﺸـﯿﺨﻪ أﺑﯽ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء أﺣﺪ ﻋﺸـﺮ ﻣﺸـﯿﺨﮥ و ﻣﺸﯿﺨﮥ ﻟﺸﯿﺨﻪ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺤﻠﻮاﻧﯽ اﻻـﺻﻮﻟﯽ ﻓﯽ ﺟﺰﺋﯿﻦ و ﺟﻤﻊ ارﺑﻌﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻣﺴﺎواة ﻟﻼﻣﺎم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﺮاوي ﻓﯽ ﺟﺰء و ﻣﺼﺎﻓﺤـﮥ ﻻﺑﯽ ﺳـﻌﺪ‬‫اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ارﺑﻌﯿﻦ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ ﺟﺰء و ﺧّﺮج ﻟﺸـﯿﺨﻪ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ ﺳـﺒﻌﮥ ﻣﺠﺎﻟﺲ و ﺗﮑﻠﻢ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺟﺰء آﺧﺮ ﻣﺎ ﺻـّﻨﻔﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ‬‫اﻻﻧﺼـﺎف و اﻟﻌـﺪل ﺑﺘﻌﺠﯿـﻞ اﻻﺳـﻌﺎف ﺑـﺎﻟﻌﺰل ﮐﺘـﺎب ﻓﯿﻪ ذﮐﺮ ﻣـﺎ وﺟـﺪت ﻓﯽ ﺳـﻤﺎﻋﯽ ﻣّﻤﺎ ﯾﻠﺘﺤﻖ ﺑﺎﻟﺠﺰء اﻟّﺮﺑﺎﻋﯽ و وﺟـﺪت ﻓﯽ اﺻﻮﻟﻪ‬‫ﻋﻼﻣﺎت ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﻋـﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻻﺑـﺪال و ﻟﻮ ﺗﻢ ﮐﺎن ﻣﻘﺪاره ﻣﺎﺋﺘﯽ ﺟﺰء و اﮐﺜﺮ ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﻟﺠﻬﺎد و ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﮑﺤﻮل و أﺑﯽ‬‫ﺣﻨﯿﻔـﮥ ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ ﻣـّﮑ ﮥ ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻟﻤﻘﺪس ﮐﺘﺎب ﻓﻀﻞ ﻗﺮﯾﺶ و اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﻻﻧﺼﺎر و اﻻﺷـﻌﺮﯾﯿﻦ و ذمّ‬‫اﻟّﺮاﻓﻀـﮥ ﮐﺘﺎب ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻔﺎت و اﺷـﯿﺎء ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺑﻠﻎ ﻋﺪﺗﻬﺎ ارﺑﻌﯿﻦ ﻣﺼـّﻨﻔﺎ و اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺛﻘـﮥ اﻟّﺪﯾﻦ ﮐﺎن‬‫ﻣﺤـﺪث اﻟﺸـﺎم ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻦ اﻋﯿـﺎن اﻟﻔﻘﻬـﺎء اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺘﻔﻖ ﻟﻐﯿﺮه و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 282‬از ‪597‬‬‫رﺣﻞ و ﻃّﻮف و ﺟﺎب اﻟﺒﻼد و ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ و ﮐﺎن رﻓﯿﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ و ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻈﺎ دّﯾﻨﺎ ﺟﻤﻊ‬‫ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد ﺳﻨﮥ ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب اﻟﺒﺮﻣﮑﯽ و اﻟّﺘﻨﻮﺧﯽ و اﻟﺠﻮﻫﺮّي ﺛﻢ رﺟﻊ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺛﻢ‬‫رﺣﻞ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﺮاة و اﺻـﺒﻬﺎن و اﻟﺠﺒﺎل و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿـﺪة و ﺧّﺮج اﻟّﺘﺨﺎرﯾـﺞ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺤﻈﻮﻇﺎ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ و اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟـﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠﻠـﺪة اﺗﯽ ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﻧﺴﻖ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﻗﺎل ﻟﯽ‬‫ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪360 :‬‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﻨﺬري ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺼـﺮ ادام اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اﻟّﻨﻔﻊ و ﻗﺪ ﺟﺮي ذﮐﺮ ﻫﺬا اﻟﺘﺎرﯾﺦ و اﺧﺮج ﻟﯽ ﻣﻨﻪ ﻣﺠّﻠﺪ او ﻃﺎل اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻣﺮه و‬‫اﺳﺘﻌﻈﺎﻣﻪ ﻣﺎ اﻇّﻦ ﻫﺬا اﻟّﺮﺟﻞ اﻻﻋﺰم ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﻫﺬا اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻣﻦ ﯾﻮم ﻋﻘﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ و ﺷﺮع ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟﻮﻗﺖ و اﻟّﺎ ﻓﺎﻟﯿﻘﺼﺮ ﻋﻦ‬‫ان ﯾﺠﻤﻊ اﻻﻧﺴﺎن ﻓﯿﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﺑﻌﺪ اﻻﺷـﺘﻐﺎل و اﻟﺘﻨّﺒﻪ و ﻟﻘﺪ ﻗﺎل اﻟﺤﻖ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﺮف ﺣﻘﯿﻘﮥ ﻫﺬا اﻟﻘﻮل و ﻣﺘﯽ ﯾﺘﺴﻊ ﻟﻼﻧﺴﺎن‬‫اﻟﻮﻗﺖ ﺣّﺘﯽ ﯾﻀﻊ ﻣﺜﻠﻪ و ﻫـﺬا اﻟّـﺬي ﻇﻬﺮ ﻫﻮ اﻟّـﺬي اﺧﺘﺎره و ﻣﺎ ﺻّﺢ ﻟﻪ ﻫﺬا اﻟّﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺴّﻮدات ﻣﺎ ﯾﮑﺎد ﯾﻨﻀـﺒﻂ ﺣﺼـﺮﻫﺎ و ﻟﻪ ﻏﯿﺮه ﺗﻮاﻟﯿﻒ‬‫ﺣﺴﻨﮥ و اﺟﺰاء ﻣﻤﺘﻌﮥ و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ ﻓﻤﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ‪:‬‬‫اﻻ اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺟﻞ ﻋﻠﻢ و اﺷﺮﻓﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﻮاﻟﯽ‬‫و اﻧﻔﻊ ﮐﻞ ﻧﻮع ﻣﻨﻪ ﻋﻨﺪي و اﺣﺴﻨﻪ اﻟﻔﻮاﺋﺪ و اﻻﻣﺎﻟﯽ‬‫و اﻧﮏ ﻟﻦ ﺗﺮي ﻟﻠﻌﻠﻢ ﺷﯿﺌﺎ ﯾﺤﻘﻘﻪ ﮐﺎﻓﻮاه اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻓﮑﻦ ﯾﺎ ﺻﺎح ذا ﺣﺮص ﻋﻠﯿﻪ و ﺧﺬه ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﻞ ﺑﻼ ﻣﻼل‬‫و ﻻ ﺗﺎﺧﺬه ﻣﻦ ﺻﺤﻒ ﻓﺘﺮﻣﯽ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺤﯿﻒ ﺑﺎﻟّﺪاء اﻟﻌﻀﺎل‬‫و ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺴﻮب إﻟﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﻫﻮ اﯾﺎ ﻧﻔﺲ وﯾﺤﮏ ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ‬‫ﻓﻤﺎ ذا اﻟّﺘﺼﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ذا اﻟﻐﺰل ﺗﻮﻟﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫و ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل ﮐﺎﻧّﯽ ﺑﻨﻔﺴﯽ ﻋﻠﯽ ﻏّﺮة‬‫و ﺧﻄﺐ اﻟﻤﻨﻮن ﺑﻬﺎ ﻗﺪ ﻧﺰل ﻓﯿﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻣﻤﻦ اﮐﻮن‬‫و ﻣﺎ ﻗّﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﻓﯽ اﻻزل و ﻗﺪ اﻟﺘﺰم ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻠﺘﺰم و ﻫﻮ اﻟّﺰاي ﻗﺒﻞ اﻟﻠّﺎم و اﻟﺒﯿﺖ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻫﻮ ﺑﯿﺖ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺟﺒﻠﮥ اﻟﻤﻌﮑﻮك و ﻫﻮ ﻗﻮﻟﻪ*‬‫ﺷﺒﺎب ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و ﺷﯿﺐ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل‬‫و ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ اﻟّﺎ ﺗﻐّﯿﺮ ﻟﯿﺴـﯿﺮ ﮐﻤﺎ ﺗﺮاه و ﻫـﺬا اﻟﺒﯿﺖ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ اﺑﯿﺎت و ﺳـﯿﺎﺗﯽ ذﮐﺮ ﻗﺎﺋﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺬا ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدة اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯽ اّول اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ اﻟﺤﺎدي ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﺑﺪﻣﺸﻖ اﻟﻤﺤﺮوﺳﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻗﻄﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي و ﺣﻀـﺮ اﻟـّﺼ ﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ ﺻﻼح اﻟّﺪﯾﻦ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و‬‫دﻓﻦ ﻋﻨـﺪ واﻟـﺪه و اﻫﻠﻪ ﺑﻤﻘـﺎﺑﺮ ﺑﺎب اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و ﻋﻠّﺎﻣﻪ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤـﺪث اﻟﺸﺎم ﻓﺨﺮ‬‫اﻻﺋّﻤـ ﮥ ﺛﻘﮥ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و اﻟﮑﺘﺐ وﻟﺪ ﻓﯽ‬‫اول ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺎﻋﺘﻨﺎء اﺑﯿﻪ و اﺧﯿﻪ ﺿﯿﺎء اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﺴﻤﻊ اﺑﺎ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟّﻨﺴﯿﺐ و ﻗﻮام ﺑﻦ‬‫زﯾـﺪ و ﺳﺒﯿﻊ ﺑﻦ ﻗﯿﺮاط و اﺑـﺎ ﻃـﺎﻫﺮ اﻟﺠـّﺒ ﺎﺋﯽ و اﺑـﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻮازﯾﻨﯽ و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ ﺑـﺪﻣﺸﻖ و رﺣـﻞ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻓﺴـﻤﻊ اﺑﺎ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺼـﯿﻦ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟّﺪﯾﻨﻮري و اﺑﺎ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﮐﺎدش و اﺑﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء و اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺎرع و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻤﺮﺳﺘﺎن و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ ﺑﺒﻐﺪاد و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻐﺰال ﺑﻤﮑـﮥ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟّﺰﯾـﺪي ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ و اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﺮاوي و ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺴـ ﻨﺪي و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ اﻟﻘﺸـﯿﺮي و‬‫ﺳﻌﯿـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟّﺮﺟﺎء و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺨّﻠﺎل و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اّﯾﻮب اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻟّﺰاﻫـﺪ ﺑﻤﺮو و ﺗﻤﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ و ﻃﺒﻘﺘﻪ ﺑﻬﺮاة و ﻋﻤﻞ اﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻟﺒﻠﺪاﻧّﯿﮥ و ﻋﺪد ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و ﻧﯿﻒ و ﺛﻤﺎﻧﻮن اﻣﺮأة ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﻌﻤﺮ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 283‬از ‪597‬‬‫اﻟﻔﺎﺧﺮ و اﺑﻮ ﻟا ﻌﻼء اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ و اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻟﮑﺒﺎر و ﺣﺪث ﻋﻨﻪ وﻟﺪه اﻟﻘﺎﺳﻢ و اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ و زﯾﻦ اﻷﻣﻨﺎء اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت ﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﺧﻮه اﻟﺸﯿﺦ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ و اﺑﻦ اﺧﯿﻪ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟّﻨّﺴﺎﺑﮥ و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟّﺮﻫﺎوي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪361 :‬‬‫و اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﻌﺼـﺮي و ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻔـﺎرﻗﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ اﻟﺸـﯿﺮازي و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺧﯽ أﺑﯽ اﻟﺒﯿﺎن و اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫اﻟﺨﺸﻮﻋﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻌّﺰ اﺧﻮه و ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟـّﺴ ﻔﯿﺎﻧﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺮداﻧﯽ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻏﺴﺎن اﻟﺤﻤﺼﯽ و ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﺎزﻧﯽ‬‫و ذاﮐﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟا ـّﺴ ﻌﺘﺮي و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ راﺷﺪ اﻟﺜﺒﺖ اﻟّﺴﻮاﺋﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب اﻟﺒﺮذﻋﯽ و ﻋﺘﯿﻖ اﻟـّﺴ ﻠﻤﺎﻧﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﺑﻬﺎء اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﻤﯿﺮي و رﺷـﯿﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﻠﻤﮥ و ﺳﺪﯾﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻣّﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﻼن و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ و ﻗﺪ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣﺎت ﻗﺒﻞ اﺑﻦ‬‫ﻋﻼن ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﻋﻤﻞ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪ او اﻟﻤﻮاﻓﻘﺎت ﻓﯽ ﺳّﺖ ﻣﺠّﻠﺪات و اﻻﻃﺮاف اﻻرﺑﻌﮥ ارﺑﻊ ﻣﺠّﻠﺪات و ﻋﻮاﻟﯽ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﻓﯽ ﺧﻤﺴﯿﻦ ﺟﺰء و ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﺸﺮة اﺟﺰاء و اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻣﺠﻠّﺪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸّﺒﺎن ﺧﻤﺴﮥ ﻋﺸﺮ ﺟﺰء و ﻓﻀﻞ اﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺠﻠّﺪ و ﻓﻀﻞ‬‫اﻟﺠﻤﻌـﮥ ارﺑﻌـﮥ اﺟﺰاء و اﻻرﺑﻌﻮن اﻟﻄﻮال ﺛﻼﺛـﮥ اﺟﺰاء و ﻋﻮاﻟﯽ ﺷـﻌﺒﮥ ﻣﺠّﻠـﺪ و اﻟّﺰﻫﺎدة ﻓﯽ اﻟّﺸـ ﻬﺎدة ﻣﺠّﻠـﺪ و ﻋﻮاﻟﯽ اﻟﺜﻮري ﻣﺠّﻠﺪ و ارﺑﻌﯽ‬‫اﻟﺠﻬﺎد و ارﺑﻌﯽ اﻟﺒﻠـﺪان و ارﺑﻌﯽ اﻟﻤﺴﺎواة و ﻣﺴـﻨﺪ اﻫﻞ دارﯾﺎ ﻣﺠّﻠﺪ و ﻣﻦ واﻓﻘﺖ ﮐﻨﯿﺘﻪ ﮐﻨﯿﮥ زوﺟﺘﻪ ﻣﺠّﻠﺪ و ﺷـﯿﻮخ اﻟّﻨﯿﻞ ﻣﺠّﻠﺪ و ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺻﻨﻌﺎء اﻫﻞ ﻟا ﺸﺎم ﻣﺠّﻠﺪ و ﺣﺪﯾﺚ اﻫﻞ اﻟﺒﻼط ﮐﺬﻟﮏ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺰﻻزل ﺛﻼﺛﮥ اﺟﺰاء و اﻟﻤﺼﺎب ﺑﺎﻟﻮﻟﺪان ﺟﺰان و ﻗﺒﺾ اﻟﻌﻠﻢ ﺟﺰء و ﻓﻀﻞ‬‫ﻣّﮑﮥ و ﻓﻀﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﻓﻀﻞ ﻋﺴـﻘﻼن و ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﻤّﺰة و ﻓﻀﻞ اﻟّﺮﻗﻮة و ﻓﻀﻞ ﻣﻘﺎم اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻓﻀﻞ اﻟﺠﻤﺮﺗﯿﻦ و ﺟﺰء ﮐﻔﺮﺳﻮﺳﯿﮥ و ﮐﻔﺮﺑﻄﻨﺎ‬‫و ﺟﺰء اﻟﻤﻨﯿﺤـﮥ و ﺳـﻌﺪ و ﻋـﺪة اﺟﺰاء اﻟﻘﺮي ﻫﮑﺬا و ﺟﺰء ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻬﺒﻮط اﻟﺠﻮاﻫﺮ ﻓﯽ اﻻﺑﺪال ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء و اﻣﻠﯽ ﻓﯽ اﺑﻮاب اﻟﻌﻠﻢ ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ‬‫ﻣﺠﻠﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ و ﺧﺮج ﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻨﻬﻢ رﻓﯿﻘﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺧّﺮج ﻟﻪ ارﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺼﺎﻓﺤـﺎت و ﻟﻠﻔﺮاوي ارﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺴﺎواة و ﻋﻤﻞ ﺑﻌﺾ‬‫ﮐﺘﺎب اﻻﺑـﺪال ﻟﻨﻔﺴﻪ و ﻟﻮ ﺗّﻢ ﻟﺠﺎء ﻓﯽ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻣﺠّﻠﺪا ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﺣﺎﻓﻆ ﺛﻘﮥ ﻣﺘﻘﻦ دّﯾﻦ ﺧّﯿﺮ ﺣﺴﻦ اﻟﺴـﻤﺖ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟﻤﺘﻦ و اﻻﺳـﻨﺎد ﮐـﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﻠﻢ ﻏﺰﯾﺮ اﻟﻔﻀﻞ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﻘﺮاءة ﻣﺜﺒﺘﺎ رﺣﻞ و ﺗﻌﺐ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟّﻄﻠﺐ و ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﻤﻌﻪ ﻏﯿﺮه و ارﺑﯽ ﻋﻠﯽ‬‫اﻻﻗﺮان دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻗﺒﻞ ﺑﺸـﻬﺮ ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻌﺠﻤﻪ و اﻟﻤﺠﺎﻟﺴـﮥ ﻟﻠّﺪﯾﻨﻮري و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺷـﺮع ﻓﯽ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﺪﻣﺸﻖ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻓﯿﻤﺎ‬‫ﻗﺮأت ﺑﺨّﻄﻪ ﺣـﺪﺛﻨﯽ زﯾﻦ اﻷﻣﻨـﺎء ﻗـﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻋﻦ واﻟـﺪه ﻣـﺪّرس اﻟﻨﻈﺎﻣـّﯿ ﮥ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ ﻗـﺎل ﺣﮑﯽ ﻟﻨﺎ اﻟﻔﺮاوي ﻗﺎل ﻗـﺪم ﻋﻠﯽ‬‫ﺷﺨﺺ ﻓﻘـﺎل اﻧـﺎ رﺳﻮل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ إﻟﯿـﮏ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺮﺣﺒـﺎ ﺑﮏ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ ﻓﯽ اﻟّﻨﻮم اﻣﺾ اﻟﯽ اﻟﻔﺮاوي و ﻗﻞ ﻗـﺪم‬‫ﺑﻠـﺪﮐﻢ رﺟﻞ اﺳـﻤﺮ اﻟﻠّﻮن ﯾﻄﻠﺐ ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﻓﻼ ﺗﻤّﻞ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﮐﺎن اﻟﻔﺮاوي ﯾﻘﻮم ﺣّﺘﯽ ﯾﻘﻮم اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻗﺎل اﻟﻤﺤّﺪث ﺑﻬﺎء‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻘﺴﻢ ﮐﺎن أﺑﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻮاﻇﺒﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و اﻟﺘﻼوة ﯾﺨﺘﻢ ﮐّﻞ ﻟﯿﻠـﮥ ﺧﺘﻤﮥ و ﯾﺨﺘﻢ ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﮐّﻞ ﯾﻮم و ﯾﻌﺘﮑﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎرة‬‫اﻟﺸـﺮﻗّﯿﮥ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟّﻨﻮاﻓﻞ و اﻻذﮐﺎر ﯾﺤﯿﯽ ﻟﯿﻠﻪ اﻟﻌﯿـﺪﯾﻦ ﺑﺎﻟـّﺼ ﻼة و اﻟـّﺬﮐﺮ و ﮐﺎن ﯾﺤﺎﺳﺐ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ ﻟﺤﻈﮥ ﺗﺬﻫﺐ ﻗﺎل ﻟﯽ ﻟﻤﺎ ﺣﻤﻠﺖ‬‫ﺑﯽ أّﻣﯽ ﻗﯿﻞ ﻟﻬﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻣﻬﺎ ﺗﻠـﺪﯾﻦ ﻏﻼﻣﺎ ﯾﮑﻮن ﻟﻪ ﺷﺎن و ﺣـّﺪﺛﻨﯽ اّن اﺑﺎه راي روﯾﺎ ﻣﻌﻨﺎه ﯾﻮﻟﺪ ﻟﮏ اﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻪ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﺣّﺪﺛﻨﯽ اﻧّﻪ ﮐﺎن‬‫ﯾﻘﺮأ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺦ ﻓﻘﺎل ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻓﻘﻠﻨﺎ ﻣﺎ راﯾﻨﺎ ﻣﺜﻠﻪ ﺛﻢ ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﻘﻠﻨﺎ ﻣﺎ راﯾﻨﺎ ﻣﺜﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪362 :‬‬‫ﺣّﺘﯽ ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻫﺬا ﻓﻠﻢ ﻧﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻗﺎل ﺳـﻌﺪ اﻟﺨﯿﺮ ﻣﺎ راﯾﺖ ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻗﺎل اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺘﺎج اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﯾﻘﻮل‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﺑﺎ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﯾﻘﻮل ﻟﺮﺟﻞ اﺳـﺘﺎذﻧﻪ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ ان ﻋﺮﻓﺖ اﺣﺪا اﻓﻀﻞ ﻣّﻨﯽ ﺣﯿﻨﺌﺬ اذن ﻟﮏ ان ﺗﺴﺎﻓﺮ إﻟﯿﻪ اﻻ ان ﺗﺴﺎﻓﺮ اﻟﯽ اﺑﻦ‬‫ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﻓﺎﻧّﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﮐﻤﺎ ﯾﺠﺐ ﺣـّﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﺑﻦ ﺻﺼـﺮي ﻗﺎل ﻟﻤﺎ دﺧﻠﺖ ﻫﻤـﺪان ﻗﺎل ﻟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺎ اﻋﻠﻢ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺴﺎﺟﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ‬‫اﻟﻘﺴﻢ ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻪ اﺣﺪ ﻓﻠﻮ ﺧﺎﻟﻖ اﻟﻨﺎس و ﻣﺎزﺣﻬﻢ ﮐﻤﺎ اﺻـﻨﻊ اذا ﻻﺟﺘﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﻮاﻓﻖ و اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ و ﻗﺎل ﻟﯽ ﯾﻮﻣﺎ أّي ﺷـﯽء ﻓﺘﺢ ﻟﻪ و ﮐﯿﻒ‬‫اﻟﻨﺎس ﻗﻠﺖ ﻫﻮ ﺑﻌﯿﺪ ﻣﻦ ﻫﺬا ﮐّﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﺸـﺘﻐﻞ ﻣﻨﺬ ارﺑﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ اﻟّﺎ ﺑﺎﻟﺠﻤﻊ و اﻟّﺘﺴـﻤﯿﻊ ﺣّﺘﯽ ﻓﯽ ﻧﺰﻫﻪ و ﺧﻠﻮاﺗﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻫﺬا ﺛﻤﺮة اﻟﻌﻠﻢ‬‫اﻻ اﻧّﺎ ﺣﺼﻞ ﻟﻨﺎ ﻫـﺬا اﻟﻤﺴـﺠﺪ و اﻟـّﺪار و اﻟﮑﺘﺐ ﺗﺪّل ﻋﻠﯽ ﻗّﻠﮥ ﺣّﻆ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﻼدﮐﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻣﺎ ﮐﺎن ﯾﺴـّﻤﯽ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻻ ﺑﺸـﻌﻠﮥ ﻧﺎر‬‫ﺑﺒﻐـﺪاد ﻣﻦ ذﮐﺎﺋﻪ و ﺗﻮّﻗـﺪه و ﺣﺴﻦ ادراﮐﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﮐﻨﺖ اذاﮐﺮ اﺑﺎ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟّـﺬﯾﻦ ﻟﻘﯿﻬﻢ ﻓﻘﺎل اّﻣﺎ ﺑﻐـﺪاد ﻓﺎﺑﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 284‬از ‪597‬‬‫ﻋﺎﻣﺮ اﻟﻌﺒﺪري و اّﻣﺎ اﺻﺒﻬﺎن ﻓﺎﺑﻮ ﻧﺼﺮ اﻟﯿﻮﻧﺎرﺗﯽ ﻟﮑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﺷﻬﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﻌﻠﯽ ﻫﺬا ﻣﺎ ﮐﺎن راي ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ‬‫ﻓﻘﺎل ﻻ ﺗﻘﻞ ﻫﺬا ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻗﻠﺖ ﻓﻘـﺪ ﻗﺎل اّﻣﺎ ﺑﻨﻌﻤـﮥ رﺑّﮏ ﻓﺤﺪث ﻓﻘﺎل ﻟﻮ ﻗﺎل ﻗﺎﺋﻞ ان ﻋﯿﻨﯽ ﻟﻢ ﺗﺮ ﻣﺜﻠﯽ ﻟﺼﺪق ﺛﻢ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﻟﻢ ار ﻣﺜﻠﻪ و ﻻ ﻣﻦ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ‬‫اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻟﺰوم ﻃﺮﯾﻘـﮥ واﺣـﺪه ﻣﺪة ارﺑﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﻣﻦ ﻟﺰوم اﻟـّﺼ ﻠﻮة ﻓﯽ اﻟﺼّﻒ اﻻول اﻻ ﻣﻦ ﻋﺬر و اﻻﻋﺘﮑﺎف ﻓﯽ رﻣﻀﺎن و ﻋﺸـﺮ ذي‬‫اﻟﺤﺠـﮥ و ﻋـﺪم اﻟﺘﻄﻠﻊ اﻟﯽ ﺗﺤﺼـﯿﻞ اﻻﻣﻼـك و ﺑﻨﺎء اﻟـّﺪور ﻗـﺪ اﺳـﻘﻂ ذﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﻔﺴﻪ و اﻋﺮض ﻋﻦ ﻃﻠﺐ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﻣﻦ ﻃﻠﺐ اﻻﻣﺎﻣـﮥ و‬‫اﻟﺨﻄﺎﺑـﮥ و اﺑﺎﻫـﺎ ﺑﻌـﺪ ان ﻋﺮﺿﺖ ﻋﻠﯿﻪ و اﺧـﺬ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف و اﻟﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﻻ ﺗﺎﺧـﺬه ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮﻣـﮥ ﻻﺋﻢ ﻗﺎل ﻟﯽ ﻟﻤﺎ ﻋﺰﻣﺖ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺤﺪﯾﺚ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻄﻠﻊ اﻧﯽ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻨﯽ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣّﺐ اﻟﺮﯾﺎﺳﮥ و اﻟﺘﻘﺪم ﺑﻠﯽ ﻗﻠﺖ ﻣﺘﯽ أروي ﻣﺎ ﺳﻤﻌﺖ و أّي ﻓﺎﺋﺪة ﻓﯽ ﮐﻮﻧﯽ اﺧﻠﻔﻪ‬‫ﺻﺤﺎﺋﻒ ﻓﺎﺳـﺘﺨﺮت اﻟﱠﻠﻪ و اﺳـﺘﺎذﻧﺖ اﻋﯿﺎن ﺷـﯿﻮﺧﯽ رؤﺳﺎء اﻟﺒﻠـﺪ و ﻃﻔﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﮑﻠﻬﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ اﺣﻖ ﺑﻬـﺬا ﻣﻨﮏ ﻓﺸـﺮﻋﺖ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﻨﺬ‬‫ﺛﻼث و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﻟﻘﺴﻢ ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻗﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ ﺟّﺪي اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺮﺷﯽ اﺟﻠﺲ اﻟﯽ ﺳﺎرﯾﮥ ﺣﺘﯽ‬‫اﺟﻠﺲ إﻟﯿـﮏ ﻓﻠﻤـﺎ ﻋﺰﻣﺖ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻣﺮض و ﻋﺠﺰ ﻋﻦ اﻟﻤﺠﯽء ﺳـﻤﻌﺖ اﺑـﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑا ﺎ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻤﻨﺬري ﯾﻘﻮل ﺳﺎﻟﺖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺑﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻔّﻀﻞ ﻋﻦ ارﺑﻌﮥ ﺗﻌﺎﺻـﺮوا اّﯾﻬﻢ اﺣﻔﻆ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫ﻓﻘـﺎل اﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ اﺣﻔـﻆ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼـء و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﺣﻔﻆ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺴـﻠﻔﯽ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟﺴـﻠﻔﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺴـﻠﻔﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻗﻠﺖ ﯾﻌﻨﯽ اﻧّﻪ و ﻣﺎ اﺣّﺐ ان ﯾﺼـﺮح ﺑﺘﻔﻀـﯿﻞ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺴﻠﻔﯽ ﻓﺎﻧّﻪ ﺷﯿﺨﻪ ﺛﻢ اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ‬‫اﻟﺴـﻠﻔﯽ ﻣﻊ ان اﻟﺴـﻠﻔﯽ ﻣﻦ ﺑﺤﻮر اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻠﻤﺎﺋﻪ و ﮐﺎن ﺷﯿﺨﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻤﯿﻞ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﯾﻘﻮل ﻣﺎ راي ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻗﺎل‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﻣﺎ راﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻣﺎم اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟّﺮﯾﺎﺳـﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و‬‫اﻻﺗﻘﺎن و اﻟّﻨﻘﻞ و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺘﺎّﻣﮥ و ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪363 :‬‬‫ﺧﺘﻢ ﻫـﺬا اﻟّﺸـ ﺄن ﻓﻘﺮات ﺑﺨـﻂ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﻌﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻔﺎﺧﺮ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺑﻤﻨﯽ و ﮐﺎن اﺣﻔﻆ ﻣﻦ راﯾﺖ ﻣﻦ ﻃﻠﺒﮥ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟّﺸﺄن و ﮐﺎن ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻣﺎم ﯾﻔـّﻀ ﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﻦ ﻟﻘﯿﻨﺎﻫﻢ ﻗﺪم اﺻـﺒﻬﺎن و ﻧﺰل ﻓﯽ داري و ﻣﺎ راﯾﺖ ﺷﺎﺑّﺎ‬‫اورع و ﻻـ اﺣﻔـﻆ و ﻻـ اﺗﻘﻦ ﻣﻨﻪ و ﮐﺎن ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻓﻘﯿﻬﺎ ادﯾﺒﺎ ﺳـّﻨّﯿﺎ ﺟﺰاه اﻟﱠﻠﻪ ﺧﯿﺮا و ﮐﺜﺮ ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم ﻣﺜﻠﻪ ﻓﺎﻧﯽ ﮐﺜﯿﺮا ﺳﺎﻟﺘﻪ ﻋﻦ ﺗﺎّﺧﺮه ﻋﻦ‬‫اﻟﻤﺠﯽء اﻟﯽ اﺻـﺒﻬﺎن ﻓﻘﺎل ﻟﻢ ﺗﺎذن ﻟﯽ أّﻣﯽ ﻗﺎل اﻟﻘﺴﻢ ﺗﻮّﻓﯽ أﺑﯽ ﻓﯽ ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و رﺋﯽ ﻟﻪ‬‫ﻣﻨﺎﻓﺎت ﺣﺴـﻨﮥ و رﺛﯽ ﺑﻘﺼﺎﺋـﺪ و ﻗﺒﺮه ﯾﺰار ﺑﺒﺎب اﻟﺼـﻐﯿﺮ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻋﺒﺮ در ﻗﺎﻟﻊ ﺳـﻨﻪ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮّﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﺜﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪا اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻣﺤّﺪث اﻟّﺸﺎم ﺛﻘﮥ‬‫اﻟّﺪﯾﻦ وﻟﺪ ﻓﯽ اّول ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﻨﺴﯿﺐ و أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺠﺒﺎﺋﯽ و ﻃﺒﻘﺘﻬﻤﺎ‬‫ﺛﻢ ﻋﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ و رﺣﻞ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و ﺧﺮاﺳﺎن و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺳﺎد اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و رﺟﺎﻟﻪ و ﺑﻠﻎ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟـّﺬروة اﻟﻌﻠﯿﺎء و‬‫ﻣﻦ ﺗﺼـﻔﺢ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻠﻢ ﻣﻨﺰﻟـﮥ اﻟّﺮﺟﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ ﺗﻮﻓّﯽ ﻓﯽ ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ رﺟﺐ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم در ﺳـﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ‬‫رﺟﺐ ﻣـﺎت ﺣﺎﻓـﻆ اﻟّﺸـ ﺎم اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻟﻪ ﺛﻠﺚ و ﺳـﺒﻌﻮن ﺳـﻨﮥ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ‬‫اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﺒﺎرع اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺘﻘﻦ اﻟﻀﺎﺑﻂ ذو اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻮاﺳﻊ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم و ﻣﺤّﺪث اﻟّﺸﺎم ﻧﺎﺻـﺮ‬‫اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﻗـﺎﻣﻊ اﻟﺒﺪﻋـﮥ زﯾﻦ اﻟﺤﻔـﺎظ و ﺑﺤﺮ اﻟﻌﻠﻮم اﻟّﺰاﺧﺮ رﺋﯿﺲ اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﻘﺮ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﺘﻘـّﺪم اﻟﻌﺎرف اﻟﻤﺎﻫﺮ ﺛﻘـﮥ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ اﻟّـﺬي اﺷـﺘﻬﺮ ﻓﯽ زﻣـﺎﻧﻪ ﺑﻌﻠـﻮ ﺷـﺎﻧﻪ و ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ اﻗﺮاﻧﻪ اﻟﺠـﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻌﻘـﻮل و اﻟﻤﻨﻘـﻮل و اﻟﻤﻤّﯿﺰ ﺑﯿﻦ‬‫اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و اﻟﻤﻌﻠﻮل ﮐﺎن ﻣﺤّﺪث زﻣﺎﻧﻪ و ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟّﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺷﺘﻬﺮ ﺑﻪ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ‬‫ﯾﺘﻔﻖ ﻟﻐﯿﺮه رﺣﻞ و ﻃّﻮف و ﺟﺎب اﻟﺒﻼد و ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ و ﮐﺎن رﻓﯿﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ و ﮐﺎن اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﺣﺎﻓﻈﺎ دّﯾﻨﺎ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﻋﺸﺮ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب اﻟﺒﺮﻣﮑﯽ و اﻟّﺘﻨﻮﺣﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 285‬از ‪597‬‬‫و اﻟﺠﻮﻫﺮي ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﺮاة و اﺻﺒﻬﺎن و اﻟﺠﺒﺎل و ﺻّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿﺪة و ﺧﺮج اﻟﺘﺨﺎرﯾﺞ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ‬‫اﻟﮑﻼـم ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺤﻔﻮﻇﺎ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ و اﻟّﺘﺎﻟﯿﻒ ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟـﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠـﺪ اﺗﯽ ﻓﯿﻪ اﻟﻌﺠﺎﺋﺐ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﻧﺴـﻖ‬‫ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻗﺎل ﻟﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ زﮐﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﻨﺬري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪364 :‬‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﺪ ﺟﺮي ذﮐﺮ ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر و اﺧﺮج ﻟﯽ ﻣﻨﻪ ﻣﺠﻠّﺪا و ﻃﺎل اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻣﺮه و اﺳﺘﻌﻈﺎﻣﻪ ﻣﺎ اﻇّﻦ ﻫﺬا اﻟّﺮﺟﻞ اﻟّﺎ‬‫ﻋﺰم ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﻫﺬا اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻣﻦ ﯾﻮم ﻋﻘﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ و ﺷـﺮع ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟﻮﻗﺖ و اﻟّﺎ ﻓﺎﻟﻌﻤﺮ ﯾﻘﺼﺮ ﻋﻦ ان ﯾﺠﻤﻊ اﻻﻧﺴﺎن ﻓﯿﻪ ﻣﺜﻞ‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﺑﻌﺪ اﻻﺷﺘﻐﺎل و اﻟّﺘﻨّﺒﻪ ﻗﺎل و ﻟﻘﺪ ﻗﺎل اﻟﺤّﻖ و ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﺮف ﺣﻘﯿﻘﮥ ﻫﺬا اﻟﻘﻮل و ﻣﺘﯽ ﺑﺘﺴﻊ ﻟﻼﻧﺴﺎن اﻟﻮﻗﺖ ﺣّﺘﯽ ﯾﺼﻨﻊ ﻣﺜﻠﻪ و‬‫ﻫـﺬا اﻟّﺬي ﻇﻬﺮ ﻫﻮ اﻟّﺬي اﺧﺘﺎره و ﻣﺎ ﺻّﺢ ﻟﻪ اﻟّﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺴّﻮدات ﻣﺎ ﮐﺎد ﯾﻨﻀـﺒﻂ ﺣﺼـﺮﻫﺎ و ﻟﻪ ﺗﻮاﻟﯿﻒ ﺣﺴـﻨﮥ ﻏﯿﺮه و اﺧﺮي ﻣﻤﺘﻌﮥ ﻗﺎل و ﻟﻪ‬‫ﺷﻌﺮ ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ ﻓﻤﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ‬‫اﻻ اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺟّﻞ ﻋﻠﻢ و اﺷﺮﻓﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﻮاﻟﯽ‬‫و اﻧﻔﻊ ﮐﻞ ﻧﻮع ﻣﻨﻪ ﻋﻨﺪي و اﺣﺴﻨﻪ اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﺎﻟﯽ‬‫و اﻧّﮏ ﻟﻦ ﺗﺮي ﻟﻠﻌﻠﻢ ﺷﯿﺌﺎ ﯾﺤﻘﻘﻪ ﮐﺎﻓﻮاه اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻓﮑﻦ ﯾﺎ ﺻﺎح ذا ﺣﺮص ﻋﻠﯿﻪ و ﺧﺬه ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﺑﻼ ﻣﻼل‬‫و ﻻ ﺗﺎﺧﺬه ﻣﻦ ﺻﺤﻒ ﻓﺘﺮﻣﯽ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺤﯿﻒ ﺑﺎﻟﺪاء اﻟﻌﻀﺎل‬‫و ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺴﻮب إﻟﯿﻪ اﯾﻀﺎ اﯾﺎ ﻧﻔﺲ وﯾﺤﮏ ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ‬‫ﻓﻤﺎ ذا اﻟّﺘﺼﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ذا اﻟﻐﺰل ﺗﻮﻟّﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫و ﺟﺎء ﻣﺸﯿﺒﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل ﮐﺎﻧﯽ ﺑﻨﻔﺴﯽ ﻋﻠﯽ ﻏﺮة‬‫و ﺧﻄﺐ اﻟﻤﻨﻮن ﺑﻬﺎ ﻗﺪ ﻧﺰل ﻓﯿﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻣﻤﻦ اﮐﻮن‬‫و ﻣﺎ ﻗـﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﻓﯽ اﻻزل و ﻗـﺪ اﻟﺘﺰم ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻻﺑﯿﺎت ﻣﺎ ﻻ ﯾﻠﺰم و ﻫﻮ اﻃﺮاد اﻟﺰاء ﻗﺒﻞ اﻟﻼم و اﻟﺒﯿﺖ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻫﻮ ﺑﯿﺖ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺟﺒﻠـﮥ ﺣﯿﺚ‬‫ﯾﻘﻮل‪:‬‬‫ﺷﺒﺎب ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و ﺷﯿﺐ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل‬‫و ﻟﯿﺲ ﺑﯿﻨﻬﻤـﺎ اﻟّـﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺴـﯿﺮ ﮐﻤـﺎ ﺗﺮاه و ﻗﺎل ﺑﻌﺾ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﺳﺎد اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و رﺟﺎﻟﻪ و ﺑﻠﻎ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ‬‫اﻟـﺬروة اﻟﻌﻠﯿـﺎء و ﻣﻦ ﺗﺼـﻔﺢ ﺗـﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻠﻢ ﻣﻨﺰﻟـﮥ اﻟّﺮﺟـﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﻔـﻆ ﻗﻠﺖ ﺑﻞ ﻣﻦ ﺗﺎّﻣﻞ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻋﻠﻢ ﻣﮑﺎﻧﻪ ﻓﯽ ﻟا ﺤﻔﻆ و‬‫اﻟـّﻀ ﺒﻂ ﻟﻠﻌﻠﻢ و اﻻﻃﻼـع و ﺟﻮدة اﻟﻔﻬﻢ و اﻟﺒﻼﻏـﮥ و اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻻﺗّﺴﺎع ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺗﺤﺘﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎﻓﻊ و اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﮐﻞ ﻃﺎﺋﻞ و ﻣﻦ‬‫ﺗﻮاﻟﯿﻔﻪ اﻟﺸـﻬﯿﺮة اﻟﻤﺸـﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﮑﺜﯿﺮة ﮐﺘﺎب ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻓﯿﻤﺎ ﻧﺴﺐ اﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮّي ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ‬‫ﺑﯿﻦ ﺣﺴﻦ اﻟﻌﺒﺎرة و اﻟﺒﻼﻏﮥ و اﻻﯾﻀﺎح و اﻟّﺘﺤﻘﯿﻖ و اﺳﺘﯿﻌﺎب اﻻدﻟّﮥ اﻟﻨﻘﻠّﯿﮥ و ﻃﺮﻗﻬﺎ ﻣﻊ اﺳـﻨﺎد ﮐﻞ ﻃﺮﯾﻖ و ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻃﺒﻘﺎت اﻋﯿﺎن اﺻـﺤﺎﺑﻪ‬‫ﻣﻦ زﻣـﺎن اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﯽ زﻣـﺎﻧﻪ و اوﺿـﺢ ﻣـﺎﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ و اﻟﻤﮑـﺎرم و اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ و اﻟﻌﺰآﺋﻢ و رّد ﻋﻠﯽ ﻣﻦ رﻣـﺎه و اﻓﺘﺮي ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺑﺎﻟﻌﻈـﺎﺋﻢ ﻗﻠﺖ و ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﻟّـﺬي وّﻓﻖ ﻹﻧﺸـﺎﺋﻪ و وﺿـﻌﻪ ﻗـﺪ اﺧﺘﺼـﺮﺗﻪ اﻧﺎ ﻓﯽ ﻣﺤﻮ ﻣﻦ رﺑﻌﻪ و ﺳـﻤﯿﻨﻪ اﻟﺸﺎش اﻟﻤﻌﻠﻢ ﺷﺎوش ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﺮﻫﻢ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﺑﺸـﺮف اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ اﻟﻌﻠّﯿﮥ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﺷﻌﺮّﯾﮥ و وﻓﯿﺘﻪ ﻓﯿﻤﺎ اﺧﺘﺼﺮﺗﻪ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﻦ اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﺠﻠﮥ اﻟّﻨﻘّﯿﮥ و اﺧﺘﺼﺎري ﻟﻪ ﺑﺤﺬف‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺧﺘﺼﺎرا ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻫﻮ اﻟﻤﻘﺼﻮد و اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ ذﮐﺮ اﻋﯿﺎن اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﻤﺸﻬﻮرﯾﻦ ﺑﺎﻟﻤﻮاﻓﻘﮥ ﻓﯽ اﻻﻋﺘﻘﺎد و اﻟّﺮد ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺒﺘﺪﻋﯿﻦ اوﻟﯽ اﻟّﺰﯾﻎ‬‫و اﻻﻟﺤﺎد و ﮐﺎن اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺣﺴﻦ اﻟـّﺴ ﯿﺮة و اﻟّﺴﺮﯾﺮة ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺮﺋﯿﺲ اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﻟﻢ ار ﻣﺜﻠﻪ و ﻻ ﻣﻦ اﺟﺘﻤﻊ‬‫ﻓﯿﻪ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻟﺰﻣﻬﻢ ﻃﺮﯾﻘﮥ واﺣﺪة ﻣﻨﺬ ارﺑﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ﻣﻦ ﻟﺰوم اﻟّﺼﻠﻮة ﻓﯽ اﻟّﺼّﻒ اﻻول اﻻ ﻣﻦ ﻋﺬر و اﻻﻋﺘﮑﺎف ﻓﯽ رﻣﻀﺎن و ﻋﺸﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪365 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 286‬از ‪597‬‬‫ذي اﻟﺤّﺠـ ﮥ و ﻋـﺪم اﻟّﺘﻄﻠّﻊ و ﺗﺤﺼـﯿﻞ اﻻﻣﻼـك و ﺑﻨـﺎء اﻟـّﺪور و ﻗـﺪ اﺳـﻘﻂ ذﻟـﮏ ﻋﻦ ﻧﻔﺴﻪ و اﻋﺮض ﻋﻦ ﻃﻠﺐ اﻟﻤﻨـﺎﺻﺐ ﻣﻦ اﻻﻣﺎرة و‬‫اﻟﺨﻄﺎﺑـﮥ اﺑﺎﻫﺎ ﺑﻌـﺪ ﻣﺎ ﻋﺮﺿﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﻠـﮥ اﻻﻟﺘﻔﺎت او ﻗﺎل ﻋـﺪم اﻻﻟﺘﻔﺎت اﻟﯽ اﻻﻣﺮاء و اﺧﺬ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف و اﻟّﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﻻ‬‫ﺗﺎﺧـﺬه ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮﻣـﮥ ﻻﺋﻢ ذﮐﺮه اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎم اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻦ اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟّﺮﯾﺎﺳﮥ ﻓﯽ ﻟا ﺤﻔﻆ و‬‫اﻻﺗﻘﺎن و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺘﺎّﻣﮥ و اﻟﺜﻘﮥ و ﺑﻪ ﺧﺘﻢ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن و ﻗﺎل اﺑﻨﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﮐﺎن أﺑﯽ رﺣﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻮاﻇﺒﺎ ﻋﻠﯽ ﺻـﻼة اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و‬‫ﺗﻼوة اﻟﻘﺮآن ﯾﺨﺘﻢ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﮥ و ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﻓﯽ ﮐﻞ ﯾﻮم و ﯾﺤﯿﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟّﻨﺼﻒ و اﻟﻌﯿﺪﯾﻦ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻨﻮاﻓﻞ و اﻻذﮐﺎر ﯾﺤﺎﺳﺐ ﻧﻔﺴﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐـﻞ ﻟﺤﻈـﮥ ﺗـﺬﻫﺐ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻃﺎﻋـﮥ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐﺜﯿﺮﯾﻦ ﻧﺤﻮ اﻣﻦ اﻟﻒ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋـﮥ ﺷـﯿﺦ و ﺛﻤـﺎﻧﯿﻦ اﻣﺮأة و ﺣـّﺪث ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و‬‫ﺧﺮاﺳﺎن و ﺑﻐﺪاد و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺒﻼد و ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺤّﻔﺎظ و ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ و ﺟّﻢ ﻏﻔﯿﺮ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎﻫﺮ اﻟّﺮﻫﺎوي راﯾﺖ‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤـﺪﻧّﯽ ﻓﻤﺎ راﯾﺖ ﻓﯿﻬﻢ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺳـﺒﮑﯽ در‬‫ﻃﺒﻘﺎت ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺣﺎﻓﻆ اﻻّﻣﮥ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻻ ﻧﻌﻠﻢ‬‫اﺣﺪا ﻣﻦ ﺟﺪوده ﯾﺴـّﻤﯽ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﻧّﻤﺎ ﻫﻮ اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﺬﻟﮏ ﻫﻮ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻧﺎﺻﺮ اﻟّﺴّﻨﮥ و ﺧﺎدﻣﻬﺎ و ﻫﺎزم ﺟﻨﺪ اﻟّﺸﯿﻄﺎن ﺑﻌﺴﺎﮐﺮ اﺟﺘﻬﺎده و‬‫ﻫﺎدﻣﻬﺎ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﺧﺘﺎم اﻟﺠﻬﺎﺑﺬة اﻟﺤّﻔﺎظ و ﻻ ﯾﻨﮑﺮ اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻣﮑﯿﻦ ﻣﮑﺎﻧﻪ ﻣﺤّﻂ رﺣﺎل اﻟّﻄﺎﻟﺒﯿﻦ و ﻣﻮﺋﻞ ذوي اﻟﻬﻤﻢ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺮاﻏﺒﯿﻦ اﻻوﺣـﺪ اﻟّـﺬي اﺟﻤﻌﺖ اﻻّﻣﮥ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻮاﺻﻞ اﻟﯽ ﻣﺎ ﻻ ﺗﻄﻤﺢ اﻵﻣﺎل إﻟﯿﻪ و اﻟﺒﺤﺮ اﻟﺬي ﻻ ﺳﺎﺣﻞ ﻟﻪ و اﻟﺤﺒﺮ اﻟّﺬي ﺣﻤﻞ اﻋﺒﺎء‬‫اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﮐـﺎﻫﻠﻪ ﻗﻄﻊ اﻟﻠّﯿﻞ و اﻟّﻨﻬﺎر داﺋﺒﯿﻦ ﻓﯽ درﺑﻪ و ﺟﻤﻊ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ اﺷـﺘﺎت اﻟﻌﻠﻮم ﻻ ﯾّﺘﺨـﺬ ﻏﯿﺮ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ ﺻﺎﺣﺒﯿﻦ و ﻫﻤﺎ ﻣﻨﺘﻬﯽ ارﺑﻪ‬‫ﺣﻔﻈﻪ ﻻ ﯾﻐﯿﺐ ﻋﻨﻪ ﺷﺎرده و ﺿـﺒﻄﻪ اﺳـﺘﻮت ﻟﻪ ﯾـﺪا اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ و اﻟﺘﺎﻟﺪة و اﺗﻘﺎن ﺳﺎوي ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳـﺒﻘﻪ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﺎﻗﮥ و ﺳـﻌﮥ ﻋﻠﻢ اﺛﺮي ﺑﻬﺎ و‬‫ﺗﺮك اﻟّﻨﺎس ﮐّﻠﻬﻢ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ذوي ﻓﺎﻗﮥ ﻟﻪ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟّﺸﺎم ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪة و اﮐﺜﺮ اﺑﺎن ﻓﯿﻪ ﻋّﻤﺎ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﺘﻤﻪ ﻏﯿﺮه و اﻧّﻤﺎ ﻋﺠﺰ ﻋﻨﻪ و ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻋﺮف اﻟﯽ أّي ﻣﺮﺗﺒﮥ و ﺻﻞ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم و اﺳـﺘﻘﻞ اﻟﺜﺮّﯾﺎ و ﻣﺎ رﺿﯽ ﺑﺪر اﻟﺘﻤﺎم و ﻟﻪ اﻻﻃﺮاف و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻓﯿﻤﺎ ﻧﺴﺐ‬‫اﻟﯽ اﻻﻣـﺎم أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي و ﻋـﺪة ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ و ﺗﺨﺎرﯾـﺞ و ﻓﻮاﺋـﺪ ﻣﺎ اﻟﺤّﻔﺎظ إﻟﯿﻬﺎ اﻟّﺎ ﻣﺤﺎوﯾـﺞ و ﻣﺠﺎﻟﺲ اﻣﻼء ﻣﻦ ﺻـﺪره ﯾﺨّﺮ ﻟﻬﺎ‬‫اﻟﺒﺨﺎري و ﯾﺴـﻠﻢ ﻣﺴـﻠﻢ و ﻻ ﯾﺮﺗّﺪ او ﯾﻌﻤﻞ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ إﻟﯿﻬﺎ اﻟﻬﺰل اﻟﻤﻬﺎري وﻟﺪ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﻬّﻞ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ‬‫ﺧﻼﺋﻖ و ﻋّﺪة ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ و ﺛﻼث ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و ﻣﻦ اﻟّﻨﺴﺎء ﺑﻀﻊ و ﺛﻤﺎﻧﻮن اﻣﺮأة و ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق و ﻣّﮑﮥ و اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ ﺑﻼد‬‫اﻟﻌﺠﻢ ﻓﺴـﻤﻊ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻣﺮو و ﺗﺒﺮﯾﺰ و ﻣﯿﻬﻨﮥ و ﺧﺴـﺮوﺟﺮد و ﺑﺴـﻄﺎم و داﻣﻐﺎن و اﻟّﺮي و زﻧﺠﺎن و ﻫﻤﺪان و أﺳﺪآﺑﺎد و ﺟﯽ و‬‫ﻫﺮاة و ﺑﻮن و ﺑﻎ و ﺑﻮﺷﻨﺞ و ﺳﺮﺧﺲ و ﺑﻮﻗﺎن و ﻗﻬﺴﺘﺎن و اﺑﻬﺮ و ﻣﺮﺑﺪ و ﺧﻮي و ﺟﺮﻓﺎدﻗﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪366 :‬‬‫و ﻣﺴـﮑﺎن و دودزاور و ﺣﻠﻮان و ارﺟﯿﺶ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺎﻻﻧﺒﺎر و اﻟﺮاﻓﻐـﮥ و اﻟّﺮﺣﺒـﮥ و ﻣﺎردﯾﻦ و ﻣﺎﮐﯿﺴـﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺒﻼد اﻟﮑﺜﯿﺮة و اﻟﻤـﺪن‬‫اﻟﺸﺎﺳـﻌﮥ و اﻻﻗﺎﻟﯿﻢ اﻟﻤﺘﻔّﺮﻗﮥ ﻻ ﯾﻨﻔﮏ ﻓﺎﻟﯽ اﻟّﺪﯾﺎر ﯾﻌﻤﻞ اﻟﻤﻄﯿﮥ ﻓﯽ اﻗﺎﺻﯽ اﻟﻘﻔﺎر وﺣﯿﺪا ﻻ ﯾﺼﺤﺒﻪ اﻻﺗﻘﯽ اﺗﺨﺬه اﻧﯿﺴﻪ و ﻋﺰم ﻻ ﯾﺮي ﻏﯿﺮ‬‫ﺑﻠﻮغ اﻟﻤـﺎرب درﺟـﮥ ﻧﻔﯿﺴـﮥ و ﻻ ﯾﻈّﻠﻪ اﻟّﺎ ﺳـﻤﺮة ﻓﯽ رﺑﺎع ﻗﻔﺮا و ﻻ ﯾﺮد ﻏﯿﺮ اداوة ﻟﻌّﻠﻪ ﯾﺮﺗﺸﻒ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﺎء و ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﮐﺎﺑﯽ اﻟﻌﻠّﺎء اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ و أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺠّﻢ اﻟﻐﻔﯿﺮ و اﻟﻌﺪد اﻟﮑﺜﯿﺮ و روﯾﺖ ﻋﻨﻪ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ و ﻫﻮ ﺣّﯽ ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻓﯽ ﻣﺪن‬‫ﺧﺮاﺳﺎن و ﻏﯿﺮﻫﺎ و اﻧﺘﺸـﺮ اﺳـﻤﻪ ﻓﯽ اﻻرض ذات اﻟﻄﻮل و اﻟﻌﺮض و ﮐﺎن ﻗـﺪ ﺗﻔّﻘﻪ ﻓﯽ ﺣﺪاﺛﺘﻪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ و‬‫ﻟﻤـﺎ دﺧـﻞ ﺑﻐـﺪاد ﻟﺰم ﺑﻬـﺎ اﻟﺘﻔّﻘﻪ و ﺳـﻤﺎع اﻟـﺪروس ﺑﺎﻟﻤﺪرﺳـﮥ اﻟّﻨﻈﺎﻣـّﯿ ﮥ و ﻗﺮأ اﻟﺨﻼـف و اﻟّﻨﺤﻮ و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻃﻮل ﻋﻤﺮه ﻣﻮاﻇﺒـﺎ ﻋﻠﯽ ﺻـﻼة‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻼزﻣﺎ ﻟﻘﺮاءة اﻟﻘﺮآن ﻣﮑﺜﺮا ﻣﻦ اﻟّﻨﻮاﻓﻞ و اﻻذﮐﺎر و اﻟﺘﺴﺒﯿـﺢ آﻧﺎء اﻟﻠﯿﻞ و اﻃﺮاف اﻟّﻨﻬﺎر و ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷـﻬﺮ رﻣﻀﺎن ﻓﯽ‬‫ﮐﻞ ﯾﻮم ﺧﺘﻤـﮥ ﻏﯿﺮ ﻣﺎ ﯾﻘﺮؤه ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و ﮐﺎن ﯾﺨﺘﻢ ﮐﻞ ﺟﻤﻌـﮥ و ﻟﻢ ﯾﺮ اﻟّﺎ ﻓﯽ اﺷـﺘﻐﺎل ﯾﺤﺎﺳﺐ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ ﺳﺎﻋﮥ ﺗﺬﻫﺐ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻃﺎﻋﮥ و‬‫ﻟﻤﺎ ﺣﻤﻠﺖ ﺑﻪ أّﻣﻪ راي واﻟﺪه ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﯾﻮﻟﺪ ﻟﮏ وﻟﺪ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﻟﻌﻤﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻫﮑﺬا ﮐﺎن أﺣﯿﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و اﻣﺎت اﻟﺒﺪﻋﮥ ﯾﺼﺪع‬‫ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﻻ ﯾﺨﺎف ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮﻣـﮥ ﻻﺋﻢ و ﯾﺴـﻄﻮ ﻋﻠﯽ اﻋـﺪاء اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺒﺘﺪﻋـﮥ و ﻻ ﯾﺒﺎﻟﯽ و ان رﻏﻢ اﻧﻒ اﻟّﺮاﻏﻢ ﻻ ﺗﺎﺧـﺬه راﻓـﮥ ﻓﯽ دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻ‬‫ﯾﻘﻮم ﻟﻔﺼـﯿﮥ اﺣـﺪ إذا ﺧﺎض اﻟﺒﺎﻏﯽ ﻓﯽ ﺻـﻔﺎت اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻟﻪ ﺷـﯿﺨﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻗﺒﯿﺲ و ﻗـﺪ ﻋﺰم ﻋﻠﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻧّﯽ ﻷرﺟﻮ أن ﯾﺤﯿﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 287‬از ‪597‬‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﮏ ﻫـﺬا اﻟّﺸﺄن ﻓﮑﺎن ﮐﻤﺎ ﻗﺎل وﻋـﺪت ﮐﺮاﻣـﮥ ﻟﻠﺸـﯿﺦ و ﺑﺸﺎرة ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ و ﻟﻤﺎ دﺧﻞ ﺑﻐﺪاد ﻋﺠﺐ ﺑﻪ اﻟﻌﺮاﻗّﯿﻮن و ﻗﺎﻟﻮا ﻣﺎ راﯾﻨﺎ ﻣﺜﻠﻪ و‬‫ﮐـﺬﻟﮏ ﻗﺎل ﻣﺸـﯿﺨﮥ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯿﯿﻦ و ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ اﻟﻤﺨﺘﺎر ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻤﯿﺪ ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻓﻘﻠﻨﺎ ﻣﺎ راﯾﻨﺎ ﻣﺜﻠﻪ ﺛﻢ ﻗﺪم‬‫ﻋﻠﯿﻨـﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﻘﻠﻨﺎ ﻣﺎ راﯾﻨﺎ ﻣﺜﻠﻪ ﺣّﺘﯽ ﻗـﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻫـﺬا ﻓﻠﻢ ﻧﺮ ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻟﺒﻌﺾ ﺗﻼﻣـﺬﺗﻪ و ﻗﺪ‬‫اﺳـﺘﺎذﻧﻪ ان ﯾﺴـﺎﻓﺮ ان ﻋﺮﻓﺖ اﺳـﺘﺎذا اﻋﻠﻢ ﻣّﻨﯽ او ﯾﮑﻮن ﻓﯽ اﻟﻔﻀـﻞ ﻣﺜﻠﯽ ﻓﺤﯿﻨﺌـﺬ اذن ﻟـﮏ ان ﺗﺴـﺎﻓﺮ إﻟﯿﻪ اﻟّﻠﻬّﻢ اﻟّـﺎ ان ﺗﺴـﺎﻓﺮ اﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﺎﻧﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﮐﻤﺎ ﯾﺠﺐ و ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ ﻣﺎ ﯾﻌﺮف ﻣﻦ ﯾﺴـﺘﻮﺟﺐ ﻫﺬا اﻟﻠّﻘﺐ اﻟﯿﻮم ﺳﻮاه ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﻟﻔﻈﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﮐﺎن ﯾﺴّﻤﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﺷﻌﻠﮥ ﻧﺎر ﻣﻦ ﺗﻮﻗﺪه و ذﮐﺎﺋﻪ و ﺣﺴﻦ ادراﮐﻪ ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻓﯽ ﺷﯿﻮﺧﻪ ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻟﺰوم ﻃﺮﯾﻘﮥ واﺣﺪة‬‫ﻣﻨـﺬ ارﺑﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﯾﻼزم اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻓﯽ اﻟّﺼّﻒ اﻟﻤﻘـّﺪم اﻟّﺎ ﻣﻦ ﻋـﺬر ﻣﺎﻧﻊ و اﻻﻋﺘﮑﺎف و اﻟﻤﻮاﻇﺒـﮥ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﺧﺮاج ﺣﻖ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺪم‬‫اﻟﺘﻄﻠﻊ اﻟﯽ اﺳـﺒﺎب اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و اﻋﺮاﺿﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ اﻟّﺪﯾﻨّﯿﮥ ﮐﺎﻻﻣﺎﻣﮥ و اﻟﺨﻄﺎﺑﮥ ﺑﻌﺪ ان ﻋﺮﺿـﺘﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎل وﻟﺪه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻬﺎء اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻗـﺎل أﺑﯽ ﻟﻤـﺎ ﺣﻤﻠﺖ ﺑﯽ أّﻣﯽ رأت ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻣﻬـﺎ ﻗﺎﺋﻼـ ﯾﻘﻮل ﻟﻬـﺎ ﺗﻠـﺪﯾﻦ ﻏﻼﻣﺎ ﯾﮑﻮن ﻟﻪ ﺷﺎن ﻓﺎذا وﻟـﺪﺗﻪ ﻓﺎﺣﻤﻠﯿﻪ اﻟﯽ اﻟﻤﻐﺎرة ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﻣﻐﺎرة اﻟّﺪم ﺑﺠﺒﻞ؟؟؟‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪367 :‬‬‫ﻗﺎﺳـﯿﻮن ﯾﻮم اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻣﻦ وﻻدﺗﻪ و ﺗﺼّﺪﻗﯽ ﺑﺸـﯽء ﻓﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺒﺎرك ﻟﮏ و ﻟﻠﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﻓﯿﻪ ﻓﻔﻌﻠﺖ ذﻟﮏ ﮐّﻠﻪ و ﺻّﺪﻗﺖ اﻟﯿﻘﻈﻪ ﻣﻨﺎﻣﻬﺎ‬‫و ﻧﺒﻬﻪ اﻟـّﺴ ﻌﺪ ﻓﺎﺳﻬﺮ اﻟﻠّﯿﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ و ﻏﯿﺮه ﺳﻬﺮﻫﺎ ﻓﯽ اﻟﺸﻬﻮات أو ﻧﺎﻣﻬﺎ و ﮐﺎن ﻟﻪ اﻟﺸﺄن اﻟﻌﻈﯿﻢ و اﻟﺜﻨﺎء اﻟّﺬي ﯾﺠﻞ ﺑﻪ ﻋﻦ اﻟّﺘﻌﻈﯿﻢ‬‫و ذﮐﺮه اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟـﺪﺑﯿﺜﯽ ﻓﯽ ذﯾﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻷّن وﻓﺎﺗﻪ ﺗﺎّﺧﺮت ﻋﻦ وﻓﺎة اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣـﺪﺣﻪ اﯾﻀﺎ ﻣﺪﺣﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﻗﺎل اﺑﻦ‬‫اﻟﻨّﺠﺎر ﻫﻮ اﻣﺎم اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻦ اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﺮﯾﺎﺳـﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺘﺎّﻣﮥ ﺑﻌﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺜﻘﮥ و اﻟّﻨﺒﻞ و ﺣﺴـﻦ‬‫اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﻟا ﺘﺠﺮﯾﺪ و ﺑﻪ ﺧﺘﻢ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن ﻗﺎل و ﺳـﻤﻌﺖ ﺷﯿﺨﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﯾﻘﻮل ﮐﻨﺖ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﻊ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫و أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻧﻤﺸﯽ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻘﺎء اﻟّﺸﯿﻮخ ﻓﻠﻘﯿﻨﺎ ﺷﯿﺨﺎ ﻓﺎﺳﺘﻮﻗﻔﻪ اﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻟﯿﻘﺮأ ﻋﻠﯿﻪ ﺷﯿﺌﺎ و ﻃﺎف ﻋﻠﯽ اﻟﺠﺰء‬‫اﻟّـﺬي ﻫﻮ ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻣﻦ ﺧﺮﯾﻄﺘﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺠـﺪه و ﺿﺎق ﺻﺪره ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺎ اﻟﺠﺰء اﻟّﺬي ﻫﻮ ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻓﻘﺎل ﮐﺘﺎب اﻟﺒﻌﺚ و اﻟّﻨﺸﻮر ﻻﺑﻦ‬‫أﺑﯽ داود ﺳـﻤﻌﻪ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻧﺼﺮ اﻟّﺰﯾﻨﺒﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻻ ﺗﺤﺰن و ﻗﺮأه ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ او ﺑﻌﻀﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﻟﺸّﮏ ﻣﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ و ﺻّﺢ اّن اﺑﺎ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻔﺮاوي ﻗﺎل ﻗـﺪم اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﻘﺮأ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺜـﮥ اّﯾﺎم ﻓﺎﮐﺜﺮ و اﺿـﺠﺮﻧﯽ ﻓﺂﻟﯿﺖ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴـﯽ ان اﻏﻠﻖ ﺑﺎﺑﯽ‬‫ﻓﻠّﻤـ ﺎ اﺻـﺒﺤﻨﺎ ﻗـﺪم ﻋﻠﯽ ﺷـﺨﺺ ﻓﻘـﺎل اﻧﺎ رﺳﻮل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ إﻟﯿﮏ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺮﺣﺒﺎ ﺑﮏ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل ﻟﯽ اﻟﯿﻮم اﻣﺾ اﻟﯽ‬‫اﻟﻔﺮاوي و ﻗﻞ ﻟﻪ ﻗﺪم ﺑﻠﺪﮐﻢ ﺷـﺨﺺ ﺷﺎﻫﯽ اﺳـﻤﺮ اﻟﻠّﻮن ﯾﻄﻠﺐ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻓﻼ ﺗﻤّﻞ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﯽ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﮐﺎن اﻟﻔﺮاوي ﯾﻘﻮم ﺣّﺘﯽ ﯾﻘﻮم‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ و ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤﯿﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻨﻮوي و ﻣﻦ ﺧﻄﻪ ﻧﻘﻠﺖ ﻫﻮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺸﺎم ﺑﻞ ﻫﻮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟّﺪﻧﯿﺎ اﻻﻣﺎم ﻣﻄﻠﻘﺎ اﻟﺜﻘﮥ اﻟﺜﺒﺖ و ﺣﮑﯽ وﻟﺪه‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻗﺎل ﮐﺎن أﺑﯽ ﻗﺪ ﺳـﻤﻊ ﮐﺘﺒﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﻟﻢ ﯾﺤﺼﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﻧﺴـﺨﺎ اﻋﺘﻤﺎدا ﻋﻠﯽ ﻧﺴﺦ رﻓﯿﻘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ و‬‫ﮐﺎن ﻣﺎ ﺣـّﺼ ﻠﻪ اﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻻ ﯾﺤـّﺼ ﻠﻪ أﺑﯽ و ﻣﺎ ﺣـّﺼ ﻠﻪ أﺑﯽ ﻻ ﯾﺤـّﺼ ﻠﻪ اﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﻟﯿﻠﮥ ﻣﻦ اﻟّﻠﯿﺎﻟﯽ و ﻫﻮ ﯾﺘﺤّﺪث ﻣﻊ ﺻﺎﺣﺐ ﻟﻪ ﻓﯽ‬‫ﺿﻮء اﻟﻘﻤﺮ ﻓﯽ اﻟﺠـﺎﻣﻊ ﻓﻘـﺎل رﺣﻠﺖ و ﻣـﺎ ﮐﺎﻧﯽ رﺣﻠﺖ و ﺣـّﺼ ﻠﺖ و ﻣﺎ ﮐﺎﻧﯽ ﺣـّﺼ ﻠﺖ ﮐﻨﺖ اﺣﺴﺐ ان رﻓﯿﻘﯽ اﺑﻦ اﻟﻮزﯾﺮ ﯾﻘـﺪم ﺑﺎﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟّﺘﯽ ﺳـﻤﻌﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ و اﻟﺒﺨﺎري و ﮐﺘﺐ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و ﻋﻮاﻟﯽ اﻻﺟﺰاء ﻓﺎﺗﻔﻘﺖ ﺳﮑﻨﺎه ﺑﻤﺮو و اﻗﺎﻣﺘﻪ ﺑﻬﺎ و ﮐﻨﺖ أؤّﻣﻞ ﺣﺼﻮل رﻓﯿﻖ‬‫آﺧﺮ ﯾﻘـﺎل ﻟﻪ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗـﺎروا اﻟﺠـّﯿ ﺎﻧﯽ و وﺻﻮل رﻓﯿﻘﻨﺎ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺮادي ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻟﯽ اﻧّﯽ رﺑّﻤﺎ وﺻـﻠﺖ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و ﺗﻮّﺟﻬﺖ‬‫ﻣﻨﻬﺎ اﻟﯽ ﺑﻠـﺪي ﺑﺎﻻﻧـﺪﻟﺲ و ﻣﺎ اري اﺣـﺪا ﻣﻨﻬﻢ ﺟﺎء اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﻼ ﺑـّﺪ ﻣﻦ اﻟّﺮﺣﻠﮥ ﺛﺎﻧﯿﺎ و ﺗﺤﺼـﯿﻞ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﮑﺒﺎر و اﻟﻤﻬّﻤﺎت ﻣﻦ اﻻﺟﺰاء‬‫اﻟﻌﻮاﻟﯽ ﻓﻠﻢ ﯾﻤﺾ اﻻ اﯾﺎم ﯾﺴـﯿﺮة ﺣّﺘﯽ ﺟﺎء اﻧﺴﺎن ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﻪ إﻟﯿﻪ و دّق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺒﺎب و ﻗﺎل ﻫﺬا اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺮادي ﻗﺪ ﺟﺎء ﻓﻤﺸﯽ ﺑﯽ إﻟﯿﻪ‬‫و ﺗﻠﻘﺎه و اﻧﺰﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﻨﺰﻟﻪ و ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ ﺑﺎرﺑﻌﮥ اﺳﻔﺎط ﻣﻤﻠّﻮة ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺴﻤﻮﻋﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪368 :‬‬‫ﻓﻔﺮح أﺑﯽ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺮﺣﺎ ﺷﺪﯾﺪا و ﺷﮑﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾّﺴﺮ ﻟﻪ ﻣﻦ وﺻﻮل ﻣﺴﻤﻮﻋﺎﺗﻪ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﻌﺐ و ﮐﻔﺎه ﻣﺆﻧﮥ اﻟّﺴﻔﺮ و اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 288‬از ‪597‬‬‫ﺗﻠـﮏ اﻟﮑﺘﺐ ﻓﻨﺴـﺦ و اﺳـﺘﻨﺴﺦ ﺣّﺘﯽ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻘﺼﻮده ﻣﻨﻬﺎ و ﮐﺎن ﻟﻤﺎ ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﺟﺰء ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺎﻧّﻪ ﺣﺼﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﻠﮏ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﻈﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨـﺬري رﺳـﺎﻟﺖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑـﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻔـّﻀ ﻞ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ارﺑﻌـﮥ ﻣﻦ ﻟا ﺤﻔـﺎظ‬‫ﺗﻌﺎﺻﺮوا اّﯾﻬﻢ اﺣﻔﻆ ﻗﺎل ﻣﻦ ﻫﻢ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﺣﻔﻆ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻗﺎل اﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ اﺣﻔﻆ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟّﺴﻠﻔﯽ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻗﺎل اﻟّﺴﻠﻔﯽ اﺳﺘﺎذﻧﺎ اﻟّﺴﻠﻔﯽ اﺳﺘﺎذﻧﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ زﮐﯽ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ‬‫اﻻﺛﺒﺎت ﮐﺸـﯿﺨﻨﺎ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ و أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﻫـﺬا دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻨـﺪه اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﺣﻔﻆ اﻟّﺎ اﻧّﻪ و ﻗّﺮ ﺷـﯿﺨﻪ ان ﯾﺼـّﺮح ﺑﺎن اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫اﺣﻔﻆ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺬﻫﺒﯽ و اﻻ ﻓﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﺣﻔﻆ ﻣﻨﻪ و ﻗﺎل و ﻣﺎ اري اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ راي ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻗﻠﺖ و ﻗـﺪ ﮐﻨﺖ اﺗﻌّﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺬري ﻓﯽ‬‫ذﮐﺮه ﻫﺆﻻء و اﻫﻤﺎﻟﻪ اﻟّﺴﺆال ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺛﻢ ﻻح ﻟﯽ اﻧﻪ اﻗﺘﺪي ﺑﺎﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺣﯿﺚ ﯾﻘﻮل‬‫ﻓﯿﻤـﺎ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ اﻟﻤﻈّﻔﺮ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ اﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﯿﻮﻧﯿﻨﯽ اﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﻨـﺬري اﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟﻤﻔّﻀﻞ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﯾﻘﻮل ﺳـﺎﻟﺖ ﺳـﻌﺪ اﻟﺰﻧﺠﺎﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻤّﮑـ ﮥ و ﻣﺎ راﯾﺖ ﻣﺜﻠﻪ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ ارﺑﻌـﮥ ﻣﻦ اﻟﺤّﻔﺎظ‬‫ﺗﻌﺎﺻـﺮوا اّﯾﻬﻢ اﺣﻔﻆ ﻗﺎل ﻣﻦ ﻗﻠﺖ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺑﺒﻐﺪاد و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻤﺼـﺮ و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر‬‫ﻓﺴـﮑﺖ ﻓﺎﻟﺤﺤﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل اّﻣﺎ اﻟـﺪارﻗﻄﻨﯽ ﻓﺎﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻟﻌﻠﻞ و اّﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﻓﺎﻋﻠﻤﻬﻢ ﺑﺎﻻﻧﺴﺎب و اّﻣﺎ اﺑﻦ ﻣﻨـﺪة ﻓﺎﮐﺜﺮﻫﻢ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﻊ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫ﺗﺎّﻣﮥ و اﻣﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺣﺴـﻨﻬﻢ ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎ و ﻟﮑﻦ ﺑﻘﯽ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا اﻧّﻪ ﻟﻢ اﻫﻤﻞ ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ذﮐﺮ ﻏﯿﺮه ﮐﺎﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ و أﺑﯽ اﻟﻌﻼء و اﻟﺬي‬‫ﻧﺮاه ان اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ اﺟّﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﻗﺪ ﯾﻘﺎل ﻓﯽ ﺟﻮاب ﻫﺬا اّن اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺣﯿﻦ ﺳﺆال اﻟﻤﻨﺬري ﻗﺪ ﻋﺮف اﻟﻤﻨﺬري ﻗﺪره ﻓﺎّن‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯿﻤـﺎ ﯾﻐﻠﺐ ﻋﻠﯽ اﻟّﻈّﻦ إذ ذاك ﻟﻢ ﺗﺼـﻞ اﻟﯽ ﻫـﺬه اﻟـّﺪﯾﺎر ﺑﺨﻼـف ﻫﺆﻻء اﻻرﺑﻌـﮥ ﻓﺎﻧّﻬﻢ ﻣﺘﻘﺎرﺑﻮن اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺑﺎﻟّﺸﺎم و اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ‬‫ﺑﺎﻻﺳﮑﻨﺪرّﯾﮥ و اﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ ﺑﺒﻐﺪاد و اﺑﻮ اﻟﻌﻼء ﺑﻬﻤﺪان و اﻣﺎ اﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﻔﯽ ﻣﺮو و ﻫﯽ ﻣﻦ اﻗﺎﺻﯽ ﺑﻼد ﺧﺮاﺳﺎن و اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻪ‬‫ﻫﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌّﻄﺎر اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻮّﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﻬﻤﺪان و ﻟﯿﺲ ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻔّﻀﻞ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧّﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺘﻮّﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن ﻓﻠﯿﻌﻠﻢ ذﻟﮏ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﺑﻦ ﺻﺼﺮي‬‫اّﻣـﺎ اﻧـﺎ ﻓﮑﻨﺖ اذاﮐﺮه ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﻓﯽ ﺧﻠﻮاﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﺤّﻔـ ﺎظ اﻟـﺬﯾﻦ ﻟﻘﯿﻬﻢ ﻓﻘـﺎل اّﻣﺎ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﺎﺑﻮ ﻋﺎﻣﺮ اﻟﻌﺒـﺪري و اّﻣﺎ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻓﺎﺑﻮ ﻧﺼـﺮ‬‫اﻟﯿﻮﻧﺎرﺗﯽ ﻟﮑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﺷﻬﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻣﺎ راي ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻻ ﺗﻘﻞ ﻫﺬا ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻗﻠﺖ و ﻗﺪ ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َأﱠﻣﺎ ﺑ ِﻨِْﻌَﻤِﮥ َرﺑﱢَﮏ َﻓَﺤﱢﺪْث‬‫ﻗـﺎل ﻧﻌﻢ ﻟﻮ ﻗـﺎل ﻗﺎﺋـﻞ اّن ﻋﯿﻨﯽ ﻟﻢ ﺗﺮ ﻣﺜﻠﯽ ﻟﺼـﺪق ﻗﻠﺖ اﻧـﺎ ﻻـ ﺷـّﮏ اّن ﻋﯿﻨﻪ ﻟﻢ ﺗﺮ ﻣﺜﻠﻪ و ﻻ ﻣﻦ ﯾـﺪاﻧﯿﻪ و ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻌﺮ ﮐﺜﯿﺮ ﻗّﻞ ﻣﺎ اﻣﻠﯽ‬‫ﻣﺠﻠﺴﺎ اﻟّﺎ و ﺧﺘﻤﻪ ﺑﺸﯽء ﻣﻦ ﺷﻌﺮه و ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﺧﺮاﺳﺎن أﺑﯽ ﺳﻌﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪369 :‬‬‫اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﻮدة اﮐﯿـﺪه ﮐﺘﺐ إﻟﯿﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﺪ ﮐﺘﺎﺑـﺎ ﺳـّﻤﺎه ﻓﺮط اﻟﻐﺮام اﻟﯽ ﺳـﺎﮐﻨﯽ اﻟﺸﺎم و ﮐﺘﺐ ﻫﻮ اﻟﯽ اﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﯾﻌﺎﺗﺒﻪ ﻓﯽ اﻧﻔﺎذ‬‫ﮐﺘﺎب إﻟﯿﻪ‬‫ﻣﺎ ﮐﻨﺖ اﺣﺴﺐ اّن ﺣﺎﺟﺎﺗﯽ إﻟﯽ ك و ان ﻧﺄت داري ﻣﻀﺎﻋﻪ‬‫أﻧﺴﯿﺖ ﺛﺪي ﻣﻮّدﺗﯽ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻨﮏ و ارﺗﻀﺎﻋﻪ و ﻟﻘﺪ ﻋﻬﺪﺗﮏ ﻓﯽ اﻟﻮﻓﺎ‬‫أﺧـﺎ ﺗﻤﯿﻢ ﻻـ ﻗﻀﺎﻋﻪ اﻟﺒﯿﺖ اﻻّول ﻣﻦ ﻫـﺬه ﻓﯿﻪ زﯾﺎدة ﺟﺰء و ﻟﻌّﻠﻪ ﻗﺎل‪ :‬ﻣﺎ ﮐﻨﺖ اﺣﺴﺐ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﻟﮏ ان ﻧﺄت داري ﻣﻀﺎﻋﻪ أ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻓﯽ ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ ﺷﻬﺮ رﺟﺐ اﻟﻔﺮد ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺪﻣﺸﻖ و دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺒﺮة ﺑﺎب اﻟّﺼﻐﯿﺮ و ﮐﺎن اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﺎدل ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫زﻧﮑﯽ ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻗﺪ ﺑﻨﯽ ﻟﻪ دار اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﻨﻮرّﯾﮥ ﻓﺪرس ﺑﻬﺎ اﻟﯽ ﺣﯿﻦ وﻓﺎﺗﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻠﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﻻ ﯾﺘﻄﻠﻊ اﻟﯽ زﺧﺮف اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻻ ﻧﺎﻇﺮ‬‫اﻟﯽ ﻣﺤﺎﺳﻦ دﻣﺸﻖ و ﻧﺰﻫﻬﺎ ﺑﻞ ﻟﻢ ﯾﺰل ﻣﻮاﻇﺒﺎ ﻋﻠﯽ ﺧﺪﻣﮥ اﻟـّﺴ ﻨﮥ و اﻟﺘﻌّﺒﺪ ﺑﺎﺧﺘﻼف اﻧﻮاﻋﻪ ﺻـﻼة و ﺻﯿﺎﻣﺎ و ﺻﺪﻗﮥ و اﻋﺘﮑﺎﻓﺎ و ﻧﺸﺮ ﻋﻠﻢ و‬‫ﺗﺸﯿﯿﻊ ﺟﻨﺎزة و ﺻﻠﮥ رﺣﻢ اﻟﯽ ﺣﯿﻦ ﻗﺒﺾ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺿﯽ ﻋﻨﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﺳﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ‬‫ﻋﻠﯽ اﺧﻮ اﻟّﺼﺎﺋﻦ اﻟﻤﺘﻘـّﺪم ذﮐﺮه اﻣﺎم اﻟّﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت وﻟﺪ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﻬّﻞ ﺳـﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 289‬از ‪597‬‬‫ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻌﻪ اﺧﻮه اﻟّﺼﺎﺋﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﺳـﻨﮥ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺛﻢ رﺟﻊ إﻟﯿﻬﺎ و‬‫اﻗﺎم ﺑﻬﺎ ﺧﻤﺲ ﺳﻨﯿﻦ ﯾﺤّﺼﻞ و ﯾﺘﻔّﻘﻪ ﺑﺎﻟّﻨﻈﺎﻣّﯿﮥ ﺛﻢ رﺟﻊ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺑﻌﻠﻢ ﮐﺜﯿﺮ و ﺳﻤﺎﻋﺎت ﺛﻢ رﺣﻞ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﻋﺸﺮﯾﻦ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و ﺑﻘﯽ‬‫ﻧﺤﻮ ﻋّﺪة ﺳﻨﯿﻦ و رﺟﻊ ﺑﺴﻤﺎﻋﺎت ﻏﺰﯾﺮة و ﮐﺘﺐ ﻋﻈﯿﻤﮥ ﻟﻢ ﺗﺪﺧﻞ اﻟّﺸﺎم ﻗﺒﻠﻪ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ و ﻣﺴﻨﺪ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ و ﺣﺪث‬‫اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺗﻠﮏ اﻟّﺮﺣﻠﮥ ﻓﺴـﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﺋّﻤﮥ و ﮐﺎن رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ دّﯾﻨﺎ ﺧّﯿﺮا ﺣﺴﻦ اﻟﺴـﻤﺖ ﻣﻮاﻇﺒﺎ ﻋﻠﯽ اﻻﻋﺘﮑﺎف ﻓﯽ رﻣﻀﺎن و ﻋﺸـﺮ ذي ﻟا ﺤّﺠﮥ و‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻓﯽ اﻟّﺼّﻒ اﻻـّول و ﻋﻠﯽ ﺧﺘﻢ اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ ﮐـّﻞ ﺟﻤﻌـﮥ و اّﻣـﺎ ﻓﯽ رﻣﻀـﺎن ﻓﻔﯽ ﮐـّﻞ ﯾﻮم ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻨﻮاﻓﻞ و اﻟـﺬﮐﺮ و ﯾﺤﯿﯽ ﻟﯿﻠﮥ‬‫اﻟّﻨﺼﻒ ﻣﻦ ﺷـﻌﺒﺎن و اﻟﻌﯿﺪﯾﻦ ﻣﻌﺮﺿﺎ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﺑﻌﺪ ﻋﺮﺿﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف و اﻟّﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﻗﻠﯿﻞ اﻻﻟﺘﻔﺎت اﻟﯽ اﻷﻣﺮاء‬‫و اﺑﻨﺎء اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﺟّﯿﺪ و ﻣﻨﻪ‬‫اﯾﺎ ﻧﻔﺲ وﯾﺤﮏ ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ ﻓﻤﺎ ذا اﻟّﺘﺼﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ذا اﻟﻐﺰل‬‫ﺗﻮﻟّﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل‬‫ﻓﯿﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻣﻤﻦ اﮐﻮن و ﻣﺎ ﻗﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﻓﯽ اﻻزل‬‫ﺗﻮّﻓﯽ رﺣﻤﻪ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺮ و ﺣﻀـﺮ اﻟـّﺴ ﻠﻄﺎن ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ ﻟﻠّﺼﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ و اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﮥ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺛﻘﮥ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ‬‫اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﺨﺮ اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ و اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ و ﺣﺎﻣﻞ ﻟﻮاﺋﻬﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﻤﻔﯿﺪة‬‫اﻟﻤﺸﻬﻮرة ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ؟؟؟ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و رﺣﻞ اﻟﯽ ﺑﻼد ﮐﺜﯿﺮة و ﺳﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ ﻧﺤﻮ اﻟﻒ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺷﯿﺦ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ اﻣﺮأة‬‫و ﺗﻔّﻘﻪ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﺑﻐﺪاد و ﮐﺎن دّﯾﻨﺎ ﺧّﯿﺮا ﯾﺨﺘﻢ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﺟﻤﻌﮥ و اّﻣﺎ ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﻓﻔﯽ ﮐّﻞ ﯾﻮم ﻣﻌﺮﺿﺎ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﺑﻌﺪ ﻋﺮﺿﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪370 :‬‬‫ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف و اﻟﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﻗﻠﯿﻞ اﻻﻟﺘﻔﺎت اﻟﯽ اﻷﻣﺮاء و اﺑﻨﺎء اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺳﻌﺪ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻫﻮ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﻠﻢ‬‫ﻏﺰﯾﺮ اﻟﻔﻀﻞ ﺣﺎﻓﻆ ﺛﻘـﮥ ﻣﺘﻘﻦ دّﯾﻦ ﺧّﯿﺮ ﺣﺴﻦ اﻟـّﺴ ﻤﺖ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﻘﺮاءة ﻣﺘﺜّﺒﺖ ﻣﺤﺘﺎط رﺣﻞ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ‬‫اﻟّﻄﻠﺐ اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﻤﻊ ﻏﯿﺮه و ارﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻗﺮاﻧﻪ و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺧّﺮج اﻟّﺘﺨﺎرﯾﺞ و ﺷﺮع ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﻟﺪﻣﺸﻖ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟّﺮﻫﺎوي راﯾﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺴﻠﻔﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻣﺎ راﯾﺖ ﻓﯿﻬﻢ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺗﻮّﻓﯽ‬‫ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺒﺮة ﺑﺎب اﻟّﺼﻐﯿﺮ ﺷﺮﻗﯽ اﻟﺤﺠﺮة اﻟّﺘﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻗﺒﺮ ﻣﻌﺎوﯾﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮرة اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋـﮥ ﺟﺰ و ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠﻠّـﺪة اﻟﻤﻮاﻓﻘﺎت اﺛﻨﺎن و ﺳـﺒﻌﻮن ﺟﺰء اﻻﻃﺮاف ﻟﻠـّﺴ ﻨﻦ اﻻرﺑﻌـﮥ ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ و ارﺑﻌﻮن‬‫ﻣﻌﺠﻢ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸـﺮ ﺟﺰء ﻓﻀﻞ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣـﺪ ﻋﺸـﺮ ﺟﺰء ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮّي ﻣﺠّﻠﺪ و‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺸﺎم ﺑﻞ ﺣﺎﻓﻆ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ اﻟﺜﻘـﮥ اﻟﺜﺒﺖ اﻟﺤﺠـﮥ ﺛﻘﮥ اﻟّﺪﻧﯿﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ و اﻃﺮاف اﻟّﺴﻨﻦ اﻻرﺑﻌﮥ و ﻋﻮاﻟﯽ ﻣﺎﻟﮏ و ﻏﺮﯾﺐ ﻣﺎﻟﮏ و ﻓﻀﻞ‬‫اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸـﺒﺎن و ﻋﻮاﻟﯽ اﻟﻨﻮوي و ﻣﻦ واﻓﻘﺖ ﮐﻨﯿﺘﻪ ﮐﻨﯿـﮥ زوﺟﺘﻪ و ﻣﺴـﻨﺪ اﻫﻞ دارﯾﺎ و ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﻤّﺰة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ وﻟﺪ‬‫ﺳﻨﮥ ‪ 499‬و ﺳﻤﻊ ﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 505‬ﺑﺎﻋﺘﻨﺎء واﻟﺪه و رﺣﻞ اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد و اﻟﮑﻮﻓﮥ و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﻋﻤﻞ اﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻟﺒﻠﺪاﻧّﯿﮥ و ﻋﺪد‬‫ﺷﯿﻮﺧﻪ اﻟﻒ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و ﻧﯿﻒ و ﺛﻤﺎﻧﻮن اﻣﺮأة ﺳﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﮑﺒﺎر و ﮐﺎن ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻤﺘﻘﻨﯿﻦ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟّﺪﯾﻦ و اﻟﺨﯿﺮ ﻏﺰﯾﺮ اﻟﻌﻠﻢ‬‫ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻔﻀﻞ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻤﺘﻦ و اﻻﺳـﻨﺎد و اﻣﻠﯽ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﺘﯿﻨﻪ ﻗﺎل اﻟﺘﺎج اﻟﻤﺴـﻌﻮدي ﺳﻤﻌﺖ اﺑﺎ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﯾﻘﻮل ﻟﺮﺟﻞ اﺳﺘﺎذﻧﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ ان راﯾﺖ اﺣﺪ اﻋﺮف ﻣّﻨﯽ ﻓﺢ اذن ﻟﮏ ان ﺗﺴﺎﻓﺮ إﻟﯿﻪ اﻟّﺎ ان ﺗﺴﺎﻓﺮ اﻟﯽ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﺎﻧﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﮐﻤﺎ ﯾﺠﺐ و ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ﺑﻦ‬‫ﺻﺼﺮي ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻧﺎ اﻋﻢ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺴﺎﺟﻞ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻪ اﺣﺪ و ﻟﻮ ﺧﺎﻟﻂ اﻟﻨﺎس و ﻣﺎ زﺣﻤﻬﻢ ﻻﺟﺘﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﻮاﻓﻖ‬‫و اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ ﻗﺎل و ﮐﻨﺖ اذاﮐﺮ اﺑﺎ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ اﻟﺤﻔﺎظ اﻟّـﺬﯾﻦ ﻟﻘﯿﺘﻬﻢ ﻓﻘﺎل اّﻣﺎ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﺎﺑﻮ ﻋﺎﻣﺮ اﻟﻌﺒﺪري و اّﻣﺎ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻓﺎﺑﻮ ﻧﺼـﺮ‬‫اﻟﯿﻮﻧﺎرﺗﯽ و ﻟﮑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن اﺷﻬﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﻌﻠﯽ ﻫﺬا ﻣﺎ راي ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﻪ ﻗﺎل ﻻ ﺗﻘﻞ ﻫﺬا ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﻼ ﺗَُﺰﱡﮐﻮا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 290‬از ‪597‬‬‫َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻗﻠﺖ ﻓﻘﺪ ﻗﺎل َو َأﱠﻣﺎ ﺑ ِﻨِْﻌَﻤِﮥ َرﺑﱢَﮏ َﻓَﺤﱢﺪْث‬‫ﻓﻘﺎل ﻟﻮ ﻗﺎل ﻗﺎﺋﻞ ﻟﻢ ﺗﺮﻋﯿﻨﯽ ﻣﺜﻠﯽ ﻟﺼﺪق و ﻗﺎل اﻟﻤﻨﺬري ﺳﺎﻟﺖ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻔﻀﻞ ﻋﻦ ارﺑﻌﮥ ﺗﻌﺎﺻﺮوا اّﯾﻬﻢ اﺣﻔﻆ ﻗﺎل‬‫ﻣﻦ ﻗﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﻘﺎل اﻟـّﺴ ﻠﻔﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻗﺎل اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﯾﻌﻨﯽ اﻧّﻪ ﻣﺎ اﺣّﺐ ان ﯾﺼـّﺮح ﺑﺘﻔﻀﯿﻞ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺗﺎدﯾﺒﺎ ﻣﻊ ﺷﯿﺨﻪ ﺛﻢ اﺑﻮ‬‫ﻣﻮﺳﯽ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﻟّﺴﻠﻔﯽ ﻣﻊ اّن اﻟّﺴﻠﻔﯽ ﻣﻦ ﺑﺤﻮر اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻠﻤﺎﺋﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟّﺮﻫﺎوي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪371 :‬‬‫ﻣﺎ راﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﻫﻮ اﻣﺎم اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﺮﯾﺎﺳـﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن و اﻟﺜﻘـﮥ و اﻟﻤﻌﺮوﻓﮥ‬‫اﻟّﺘﺎّﻣﮥ و ﺑﻪ ﺧﺘﻢ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن ﻣﺎت ﻓﯽ ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ رﺟﺐ ﺳﻨﻪ ‪ 571‬و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﯾﻮﺑﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳﻨﻪ‬‫اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮّﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ‬‫ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟّﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﺻـّﻨﻒ ﺗﺎرﯾـﺦ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠـﺪة ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد اﺗﯽ ﻓﯿﻪ‬‫ﺑـﺎﻟﻐﺮاﺋﺐ و ﻣﻮﻟـﺪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻓﯽ اول ﺳـﻨﮥ ﺗﺴـﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﯾـﺎ ﺑﻦ اﻟـﻮردي در ﺗﺘﻤﻪ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ در ﺳـﻨﮥ‬‫ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ و اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻟﻪ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ ﺛﻤﺎﻧﻮن ﻣﺠّﻠﺪا ﻓﯿﻪ ﻏﺮاﺋﺐ و وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﻠﺖ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه و ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ‬‫اﻻ ان اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺟّﻞ ﻋﻠﻢ و اﺷﺮﻓﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﻮاﻟﯽ‬‫و اﻧﻔﻊ ﮐﻞ ﻧﻮع ﻣﻨﻪ ﻋﻨﺪي و اﺣﺴﻨﻪ اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﺎﻟﯽ‬‫و اﻧّﮏ ﻟﻦ ﺗﺮي ﻟﻠﻌﻠﻢ ﺷﯿﺌﺎ ﺗﺤﻘﻘﻪ ﮐﺎﻓﻮاه؟؟؟ اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻓﮑﻦ ﯾﺎ ﺻﺎح ذا ﺣﺮص ﻋﻠﯿﻪ و ﺧﺬه ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﺑﻼ ﻣﻼل‬‫و ﻻ ﺗﺎﺧﺬه ﻣﻦ ﺻﺤﻒ ﻓﺘﺮﻣﯽ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺤﯿﻒ ﺑﺎﻟﺪاء اﻟﻌﻀﺎل‬‫و ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟـّﺪﯾﺎرﺑﮑﺮي در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻤﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﻟﺸﺎم ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻟﻪ ﺛﻼث و ﺳـﺒﻌﻮن ﺳـﻨﮥ و اﺑﻮ اﻟﻤﻮّﯾـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ در ﺟﺎﻣﻊ‬‫ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﻦ اﻫﻞ دﻣﺸﻖ اﻣﺎم اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺎﻓﺎدة اﺧﯿﻪ اﻻﮐﺒﺮ و ﻫﻮ ﺻـﻐﯿﺮ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺎﺋﮥ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻮازﯾﻨﯽ و أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ و أﺑﯽ اﻟّﻨﺴـﯿﺐ و أﺑﯽ اﻟﻮﺣﺶ ﺳﺒﻊ ﺑﻦ ﻗﯿﺮاط و أﺑﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺠّﺒﺎﺋﯽ و ﺳﻤﻊ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻣﻦ واﻟﺪه و‬‫أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﮐﻔﺎﻧﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻗﺒﯿﺲ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟّﺴﻠﻤﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﺛﻢ اﻧﻪ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﻌﺮاق ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﻋﺸﺮﯾﻦ و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﺑﺒﻐﺪاد ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺼﯿﻦ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺪﯾﻨﻮري و ﻗﺮأ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﺑﻦ اﻻﺳﻌﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺬﮐﻮر و أﺑﯽ ﻏﺎﻟﺐ‬‫ﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻻﻧﺼﺎري و ﻣﻦ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﺳﻮاﻫﻢ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻤّﮑﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻐﺰال و‬‫رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟﻌﺒـﺪري و ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ اﺑﺎ اﻟﻔﺘﻮح ﻋﺎﺑـﺪ اﻟﺨﻼق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺳﻊ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻬﺎدي اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻬﺮوي و ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﺑﺎ‬‫اﻟﺒﺮﮐـﺎت ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺰﯾﻨـﺒﯽ و ﻋـﺎد اﻟﯽ ﺑﻐـﺪاد و اﻗـﺎم ﺑﻬـﺎ ﯾﺴـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﯾﻘﺮأ اﻟﺨﻼـف و اﻟﻔﻘﻪ و ﻋـﺎذ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و رﺣـﻞ اﻟﯽ‬‫ﺧﺮاﺳﺎن ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اذرﺑﯿﺠﺎن و دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﺮاوي و اﺑﺎ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟـّﺴ ﻨﺪي و زاﻫﺮ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ‬‫اﻟﺸـﺤﺎﻣﯽ و اﺧﺎه وﺟﻬﺎ و اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﻌﺸـﯿﺮي و ﺳﻤﻊ ﺑﺒﻮﺷﻨﺞ و ﺳﺮﺧﺲ و ﻃﻮس و ﻣﺮو و اﺻﺒﻬﺎن و ﻫﻤﺪان و ﺑﺴﻄﺎم و داﻣﻐﺎن و ﺳﻤﻨﺎن‬‫و اﻟﺮي و زﻧﺠﺎن و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺒﻼد اﻟﯽ ﺑﻐﺪاد ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺘﺐ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﻋﺎد اﻟﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪372 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 291‬از ‪597‬‬‫دﻣﺸـﻖ ﯾﺤـّﺪث و ﯾﻤﻠﯽ و ﯾﺼـّﻨﻒ ﻋﻠﯽ اﮐﻤـﻞ ﺳـﯿﺮ و اﺣﺴﻦ ﻃﺮﯾﻘﻪ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه ﺟﻤﻊ ﺗﺎرﯾـﺦ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺟﺰء و‬‫اﻟﻤﻮاﻓﻘﺎت ﻋﻦ ﺷـﯿﻮخ اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﺜﻘﺎت اﺛﻨﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺟﺰء و اﻻﺷﺮاف ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﻃﺮاف ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ و ارﺑﻌﻮن ﺟﺰء و اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻻﺳﻤﺎء ﺷﯿﻮﺧﻪ‬‫اﻟّﺬﯾﻦ ﺳـﻤﻊ ﻣﻨﻬﻢ و اﺟﺎزوا ﻟﻪ و ﻋّﺪﺗﻬﻢ اﻟﻒ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ وﻟﺪ ﻓﯽ ﻣﺤّﺮم ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و‬‫ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﺑﺮ ﺑﺎب اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﯾﻘﻮل اﺿـﻌﻒ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﺣّﺪﺛﻨﯽ ﻋﻨﻪ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻤﻌّﻤﺮ‬‫رﺷـﯿﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﺮج ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻤﮥ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺎ اﺳـﻤﻊ ﺳﻨﻪ ﺳّﺖ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻣﻮﻟﺪ ﻫﺬا اﻟﺸﯿﺦ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ‬‫اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ اﻟّﺘﻮارﯾﺦ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺳﺒﻌﮥ و ﺧﻤﺴﻮن ﻣﺠّﻠﺪا و ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﻤﻠّﻘﺐ ﺛﻘـﮥ اﻟـّﺪﯾﻦ ﮐﺎن ﻣﺤـﺪث اﻟﺸﺎم و ﻣﻦ اﻋﯿﺎن ﻓﻘﻬﺎء اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ و‬‫ﺑـﺎﻟﻎ ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾّﺘﻔﻖ ﻟﻐﯿﺮه و رﺣﻞ و ﻃّﻮف و ﺟﺎب اﻟﺒﻼد و ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ و ﮐﺎن رﻓﯿﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﻪ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد ﺛّﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺛﻢ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﺮاة و اﺻـﺒﻬﺎن ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠﻠﺪة ﺑﺨﻄﻪ اﺗﯽ ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ ﻗﯿﻞ اﻧّﻪ ﺟﻤﻊ ﻫﺬا ﻣﻨﺬ ﻋﻘﻞ و اﻟّﺎ ﻓﺎﻟﻌﻤﺮ ﻻ ﯾّﺘﺴﻊ ﻟﻮﺿـﻌﻪ‬‫ﺑﻌﺪ اﻻﺷـﺘﻐﺎل وﻟﺪ ﻓﯽ اّول اﻟﻤﺤّﺮم ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺎدي و اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺎﺋـﮥ ﺑـﺪﻣﺸﻖ و ﻣﻮﻟـﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠـﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻘـﮥ اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﮐﺎن ﻣﺤـّﺪث اﻟﺸﺎم ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟّﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ‬‫اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺘﻔﻖ ﻟﻐﯿﺮه و رﺣﻞ و ﻃّﻮف و ﺟﺎب اﻟﺒﻼد و ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ و ﮐﺎن رﻓﯿﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ و‬‫ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻈﺎ دّﯾﻨﺎ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد ﺛﻢ رﺟﻊ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺛﻢ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر او ﻫﺮاة و اﺻﺒﻬﺎن و اﻟﺠﺒﺎل‬‫و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿـﺪة و ﺧّﺮج اﻟّﺘﺨﺎرﯾـﺞ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺤﻈﻮﻇﺎ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ و اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫ﻟـﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﻣﺠّﻠـﺪا ﺑﺨﻄﻪ اﺗﯽ ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ ﻗﯿﻞ اﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﻫـﺬا ﻣﻨﺬ ﻋﻘﻞ ﻧﻔﺴﻪ و اﻻ ﻓﺎﻟﻌﻤﺮ ﻻ ﯾﺘﺴﻊ ﻟﻮﺿـﻌﻪ ﺑﻌﺪ اﻻﺷـﺘﻐﺎل وﻟﺪ ﻓﯽ‬‫اّول اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ‪ 499‬و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ‪ 571‬ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﺣﻀـﺮ ﻟﻠـّﺼ ﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ و ﺗﻮاﻟﯿﻒ‬‫ﺣﺴـﻨﮥ و اﺟﺰاء ﻣﻤﺘﻌـﮥ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗﺎج ﻣﮑّﻠﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺛﻘﮥ اﻟّﺪﯾﻦ ﮐﺎن ﻣﺤﺪث اﻟﺸﺎم ﻓﯽ وﻗﺘﻪ و ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ‬‫ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ و ﺑـﺎﻟﻎ ﻓﯽ ﻃﻠﺒﻪ اﻟﯽ ان ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻪ ﻣـﺎ ﻟﻢ ﯾﺘﻔﻖ ﻟﻐﯿﺮه و رﺣﻞ و ﻃﻮف و ﺟﺎب اﻟﺒﻼد و ﻟﻘﯽ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ و ﮐﺎن‬‫رﻓﯿﻖ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪373 :‬‬‫أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟّﺴـ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺣﻠـﮥ و ﮐـﺎن ﺣﺎﻓﻈـﺎ دﯾﻨﺎ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺳـﻤﻊ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 520‬ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب‬‫اﻟﺒﺮﻣﮑﯽ و اﻟﺘﻨﻮﺧﯽ و اﻟﺠﻮﻫﺮي ﺛﻢ رﺟﻊ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﺧﺮاﺳﺎن و دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﻫﺮاة و اﺻﺒﻬﺎن و اﻟﺠﺒﺎل و ﺻﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫اﻟﻤﻔﯿـﺪة و ﺧّﺮج اﻟﺘﺨﺎرﯾـﺞ و ﮐﺎن ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺤﻔﻮﻇﺎ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ و اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟـﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ‬‫ﻣﺠﻠﺪا اﺗﯽ ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﻧﺴﻖ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد و ﻟﻪ ﻏﯿﺮه ﺗﻮاﻟﯿﻒ ﺣﺴﻨﮥ و اﺟﺰاء ﻣﻤﺘﻌﮥ و ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ ﻓﻤﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ‪:‬‬‫اﻻ اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺟّﻞ ﻋﻠﻢ و اﺷﺮﻓﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﻮاﻟﯽ‬‫و اﻧﻔﻊ ﮐﻞ ﻧﻮع ﻣﻨﻪ ﻋﻨﺪي و اﺣﺴﻨﻪ اﻟﻔﻮاﺋﺪ و اﻻﻣﺎﻟﯽ‬‫و اﻧّﮏ ﻟﻦ ﺗﺮي ﻟﻠﻌﻠﻢ ﺷﯿﺌﺎ ﯾﺤﻘﻘﻪ ﮐﺎﻓﻮاه اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻓﮑﻦ ﯾﺎ ﺻﺎح ذا ﺣﺮص ﻋﻠﯿﻪ و ﺧﺬه ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﺑﻼ ﻣﻼل‬‫و ﻻ ﻧﺄﺧﺬه ﻣﻦ ﺻﺤﻒ ﻓﺘﺮﻣﯽ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺤﯿﻒ ﺑﺎﻟّﺪاء اﻟﻌﻀﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 292‬از ‪597‬‬‫و ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺴﻮب إﻟﯿﻪ‬‫اﯾﺎ ﻧﻔﺲ و ﯾﺤﮏ ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ ﻓﻤﺎ ذا اﻟﺘﺼﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ذا اﻟﻐﺰل‬‫ﺗﻮﻟّﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و ﺟﺎء ﻣﺸﯿﺒﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل‬‫ﮐﺎﻧّﯽ ﺑﻨﻔﺴﯽ ﻋﻠّﯽ ﻏّﺮة و ﺧﻄﺐ اﻟﻤﻨﻮن ﺑﻬﺎ ﻗﺪ ﻧﺰل‬‫ﻓﯿﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻣّﻤﺎ اﮐﻮن و ﻣﺎ ﻗّﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﺑﺎﻻزل‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻﺛﺎر و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻻﺟﺘﻬﺎد ﻓﯽ اﻗﺎﻣـﮥ ﻓﺮض اﻟﺠﻬﺎد و ﮐﺘﺎب ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﻮﻫﻢ و اﻟﺘﻐﻠﯿﻂ اﻟﻮاﻗﻊ ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻻﻃﯿﻂ و ﻫﻮ رﺳﺎﻟﮥ ﻓﯽ ﺟﺰء‬‫رّد ﻓﯿﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺬي اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ داود و ﻫﻮ اّن اﻋﺮاﺑﯿﺎ اﺗﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﻌﻢ ﻓﺎﺳﺘﺸﻔﻊ ﻟﻠﻤﻄﺮ و ﻓﯿﻪ ﻟﻔﻈﺎ ﻃﯿﻂ اﻟّﺮﺣﻞ ﺑﺎﻟﺮاﮐﺐ ذﮐﺮه اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ و‬‫ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻓﯿﻤﺎ ﻧﺴﺐ اﻟﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷﻌﺮي ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺴﺒﮑﯽ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﺟّﻞ اﻟﮑﺘﺐ ﻓﺎﺋﺪة ﻓﯿﻘﺎل ﮐﻞ ﺳّﻨﯽ ﻻ ﯾﮑﻮن‬‫ﻋﻨـﺪه ذﻟـﮏ اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻠﯿﺲ ﻣﻦ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﺼـﯿﺮة و ﻻ ﯾﮑﻮن اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺷﺎﻓﻌﯿﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘـﮥ ﺣﺘﯽ ﯾﺤﺼﻞ ﻟﻪ ذﻟﮏ اﺧﺘﺼـﺮه اﻻﻣﺎم اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ و‬‫ﮐﺘـﺎب ﻣﺒﻬﻤـﺎت اﻟﻘﺮآن و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ اﻧﺘﻬﯽ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﻓﯽ اول اﻟﻤﺤﺮم ﺳـﻨﮥ ‪ 799‬و ﺗﻮّﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ اﻟﺤﺎدي و اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ رﺟﺐ‬‫ﺳﻨﻪ ‪ 471‬ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﺣﻀﺮ اﻟﺼﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻠﻄﺎن ﺻﻼح اﻟّﺪﯾﻦ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ ﺑﺎﺣﺒﺎء‬‫اﺛﺮ اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﻤﻠﻘﺐ‬‫ﺛﻘـﮥ اﻟـﺪﯾﻦ در وﻗﺖ ﺧﻮد ﻣﺤﺪث ﺷﺎم و از اﻋﯿﺎن ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﺑﻮد ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮوي ﻏﺎﻟﺐ آﻣﺪه و ﺑﺪان ﺷـﻬﺮت ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﻃﻠﺒﺶ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ‬‫ﻧﻤـﻮده ﭼﯿﺰي ﺟﻤـﻊ ﻧﻤـﻮد ﮐﻪ ﻏﯿﺮ او را اﺗﻔـﺎق ﻧﯿﻔﺘـﺎد رﺣﻠﺖ و ﻃﻮاف وﺟﻮب ﺑﻼـد و ﻣﻼﻗـﺎت ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﮐﺮد رﻓﯿﻖ ﺣﺎﻓـﻆ أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮد در رﺣﻠﺖ ﻣﯿﺎن ﻣﺘﻮن و اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ﺣﺎﻓﻆ دﯾﻨﺎ ﺷـﺪ ﺳـﻤﺎﻋﺘﺶ در ﺑﻐﺪاد در ﺳـﻨﻪ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ از‬‫اﺻـﺤﺎب ﺑﺮ ﻣﮑﯽ و ﺗﻨﻮﺧﯽ و ﺟﻮﻫﺮﯾﺴﺖ ﺑـﺪﻣﺸﻖ رﺟﻮع ﮐﺮد و ﺑﺨﺮاﺳـﺎن ﺷـﺘﺎﻓﺖ و داﺧـﻞ ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر و ﻫﺮات و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺟﺒﺎل ﺷـﺪ و‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﻣﻔﯿـﺪه ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﮐﺮد و ﺗﺨﺮﯾـﺞ ﺗﺨﺎرﯾـﺞ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻼم ﺑﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺤﻈﻮظ در ﺟﻤﻊ و ﺗﺎﻟﯿﻒ ﺗﺎرﯾـﺦ ﮐﺒﯿﺮ دﻣﺸﻖ در‬‫ﻫﺸـﺘﺎد ﻣﺠّﻠـﺪ ﺗﺎﻟﯿﻒ اوﺳﺖ ﺑﺮ ﻧﺴﻖ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد در وي ﻋﺠﺎﺋﺐ آورده و او را ﺟﺰﯾﻦ ﺗﺎﻟﯿﻒ دﯾﮕﺮﺳﺖ و ﺷـﻌﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻻ ﺑﺎس ﺑﻪ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﻗﻮﻟﻪ‪:‬‬‫اﻻ اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺟّﻞ ﻋﻠﻢ و اﺷﺮﻓﻪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﻮاﻟﯽ‬‫و اﻧﻔﻊ ﮐﻞ ﻧﻮع ﻣﻨﻪ ﻋﻨﺪي و اﺣﺴﻨﻪ اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪374 :‬‬‫و اﻻﻣﺎﻟﯽ و اﻧّﮏ ﻟﻦ ﺗﺮي ﻟﻠﻌﻠﻢ ﺷﯿﺌﺎ‬‫ﯾﺤﻘﻘﻪ ﮐﺎﻓﻮاه اﻟﺮﺟﺎل ﻓﮑﻦ ﯾﺎ ﺻﺎح ذا ﺣﺮص ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺧﺬه ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﺑﻼ ﻣﻼر و ﻻ ﺗﺎﺧﺬه ﻣﻦ ﺻﺤﻒ ﻓﺘﺮﻣﯽ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺤﯿﻒ ﺑﺎﻟّﺪاء اﻟﻌﻀﺎل و ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺴﻮب إﻟﯿﻪ ﻧﻈﻢ‬‫اﯾﺎ ﻧﻔﺲ وﯾﺤﮏ ﺟﺎء اﻟﻤﺸﯿﺐ ﻓﻤﺎ ذا اﻟﺘﺼﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ذا اﻟﻐﺰل‬‫ﺗﻮﻟّﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و ﺟﺎء ﻣﺸﯿﺒﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﺰل‬‫ﮐﺎن ﺑﻨﻔﺴﯽ ﻋﻠﯽ ﻏّﺮة و ﺧﻄﺐ اﻟﻤﻨﻮن ﺑﻬﺎ ﻗﺪ ﻧﺰل‬‫ﻓﯿﺎ ﻟﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻣّﻤﺎ اﮐﻮن و ﻣﺎ ﻗّﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ ﺑﺎﻻزل‬‫اﺑﻦ ﺧﻠﮑـﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺘﺰم ﻓﯿﻬـﺎ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻠﺰم و ﻫﻮ اﻟﺰاي ﻗﺒﻞ اﻟﻠّﺎم وﻻدﺗﺶ در اول ﻣﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﺑﻮده و وﻓﺎت ﺑﺴﺖ و‬‫ﯾﮑﻢ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﻧﺰد ﭘﺪر و اﻫﻞ ﺧﻮد ﺑﻤﻘﺎﺑﺮ ﺑﺎب اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﻣﺪﻓﻮن ﺷﺪ ﺳـﻠﻄﺎن ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ و‬‫ﺷﯿﺦ ﻗﻄﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮري در ﻧﻤﺎز ﺟﻨﺎزه او ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻧﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 293‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺟﺎﻣﻊ‬‫اﻻﺻﻮل ﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ ﻟا ﺘﺮﻣـﺬي و ﻗﺎل رزﯾﻦ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗـّﺼ ﮥ و ﻓﯽ آﺧﺮﻫﺎ ان اﻧﺴﺎ ﻗﺎل ﻟﻌﻠﯽ اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و ﻟﮏ ﻋﻨﺪي ﺑﺸﺎرة‬‫ﻓﻔﻌﻞ ﻓﺎﺧﺒﺮه ﺑﻘﻮل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻫﺬا اﻟﻤﻨﻘﺪ اﻟﺠﻬﺒﺬ اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ* اﻟﻤﺎﻫﺮ اﻟﺤﺎذق ﻓﯽ اﻟﺘﻨﻘﯿﺐ و اﻟﺘﻨﻘﯿﺮ* اﻋﻨﯽ اﺑﺎ اﻟﺴـﻌﺎدات اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ* و ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻻﺛﯿﻞ اﻻﺛﯿﺮ* دﻟﯿﻞ زاﻫﺮ ﻣﺴـﺘﺒﯿﻦ ﻣﺴـﺘﻨﯿﺮ* ﻋﻠﯽ وﺿﻮح اﻟﺤﻖ اﻟﻤﺸﺮق اﻟﻤﻨﯿﺮ* ﻓﻤﻦ ﺣﺎد ﻋﻨﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ رواه ذاك اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﺨﺒﯿﺮ* او ﻧﮑﺺ‬‫ﻋﻨﻪ ﻏّﺐ ﻣﺎ ﺣّﺪث ﺑﻪ ﻫﺬا اﻟﻨﺎﻗﺪ اﻟﺒﺼـﯿﺮ* ﻓﻬﻮ ﻻ ﻣﺤﺎﻟﮥ ﻏﯿﺮ ﻣﺒﺎل ﺑﺴﻮء اﻟﻤﺼـﯿﺮ* و ﻻ ﻫﺎﺋﺐ ﻋّﻤﺎ اﻋّﺪ ﻻﺻـﺤﺎب اﻟﺠﺤﯿﻢ و اﻟﺴـﻌﯿﺮ* و اﺑﻦ‬‫اﻻﺛﯿﺮ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﮐﺒﯿﺮ و ﻣﺤـّﺪث ﻣﻮﺛﻮق ﺑﻪ و ﺷـﻬﯿﺮ و ﻣﺤﻘﻖ ﻣﻌﺪوم اﻟﺸـﯿﺒﻪ و اﻟﻨﻈﯿﺮﺳﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ در ﮐﺎﻣﻞ‬‫در ﺳـﻨﻪ ﺳّﺖ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺗﻮﻓّﯽ اﺧﯽ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﮑﺎﺗﺐ ﻣﻮﻟـﺪه ﻓﯽ اﺣﺪ اﻟﺮﺑﯿﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻓﯽ ﻋﺪة ﻋﻠﻮم ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮﻻن و اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟّﻠﻐﮥ‬‫و ﻟﻪ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﻣﺸـﻬﻮرة ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﺤﺴﺎب و ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻟﻪ رﺳﺎﺋﻞ ﻣﺪّوﻧـﮥ و ﮐﺎن ﮐﺎﺗﺒﺎ ﻣﻔﻠﻘﺎ ﯾﻀـﺮب ﺑﻪ‬‫اﻟﻤﺜﻞ ذا دﯾﻦ ﻣﺘﯿﻦ و ﻟﺰوم ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺿﯽ ﻋﻨﻪ ﻓﻠﻘﺪ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺰﻣﺎن و ﻟﻌﻞ ﻣﻦ ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮﺗﻪ ﯾﺘﻬﻤﻨﯽ ﻓﯽ‬‫ﻗﻮﻟﯽ و ﻣﻦ ﻋﺮﻓﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮﻧﺎ ﯾﻌﻠﻢ اﻧﯽ ﻣﻘّﺼﺮ و ﻗﺎﺿﯽ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺑﻮ اﻟﺴـﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ‬‫ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐﺎت اﺑﻦ اﻟﻤﺴﺘﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ارﺑﻞ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ اﺷﻬﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء ذﮐﺮ او اﮐﺒﺮ اﻟﻨﺒﻼء ﻗﺪرا واﺣﺪا اﻟﻔﻀﻼء اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻬﻢ و‬‫ﻓﺮد اﻻﻣﺎﺛﻞ اﻟﻤﻌﺘﻤﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺧﺬ اﻟّﻨﺤﻮ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك اﻟّﺪﻫﺎن و ﻗﺪ ﺳﺒﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪375 :‬‬‫ذﮐﺮه و ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎّﺧﺮا و ﻟﻢ ﺗﺘﻘّﺪم رواﯾﺘﻪ و ﻟﻪ اﻟﻤﺼّﻨﻔﺎت اﻟﺒﺪﯾﻌﮥ و اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ اﻟﻮﺳﯿﻌﮥ ﻣﻨﻬﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺮﺳﻮل ﺟﻤﻊ‬‫ﻓﯿﻪ ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟـّﺴ ﺘﮥ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﮐﺘـﺎب رزﯾﻦ اﻟّـﺎ ان ﻓﯿﻪ زﯾـﺎدة ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﻨﻬـﺎ ﮐﺘﺎب اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺠّﻠـﺪات و ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺼـﺎف ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺸﻒ و اﻟﮑﺸﺎف ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن اﻟﮑﺮﯾﻢ اﺧـﺬه ﻣﻦ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و اﻟﺰﻣﺨﺸـﺮي و ﻟﻪ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ اﻻدﻋﯿﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﻟﻄﯿﻒ ﻓﯽ ﺻـﻨﻌﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺪﯾﻊ ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ ﻻﺑﻦ‬‫اﻟﺪّﻫﺎن و ﻟﻪ دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ ﻓﯽ اﺣﺪ اﻟّﺮﺑﯿﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺘﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ‬‫اﻟﺠﺰﯾﺮة ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺗﻨﻘﻞ ﻓﯽ اﻟﻮﻻﯾﺎت ﺑﻬﺎ و اﺗّﺼﻞ ﺑﺨﺪﻣـﮥ اﻻﻣﯿﺮ ﻣﺠﺎﻫﺪﯾﻦ ﻗﯿﻤﺎز ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺨﺎدم اﻟﺰﯾﻨﯽ اﻟﻤﻘّﺪم ذﮐﺮه‬‫ﻓﯽ ﺣﺮف اﻟﻘﺎف و ﮐﺎن ﻧﺎﺋﺐ اﻟﻤﻤﻠﮑـﮥ ﻓﮑﺘﺐ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻣﻨﺸـﯿﺎ اﻟﯽ ان ﻗﺒﺾ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ذﮐﺮه ﻓﺎﺗﺼﻞ ﺑﺨﺪﻣـﮥ ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ‬‫ﻣﻮدود ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺗﻮﻟّﯽ دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻠﻪ و ﮐﺘﺐ ﻟﻪ اﻟﯽ ان ﺗﻮّﻓﯽ ﺛّﻢ اﺗّﺼﻞ ﺑﻮﻟـﺪه ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ارﺳـﻼن ﺷﺎه و ﻗﺪ ﺳـﺒﻖ ذﮐﺮه ﻓﺤﻈﯽ‬‫ﻋﻨـﺪه و ﺗﻮﻓﺮت ﺣﺮﻣﺘﻪ ﻟـﺪﯾﻪ و ﮐﺘﺐ ﻟﻪ ﻣّﺪة ﺛﻢ ﻋﺮض ﻟﻪ ﻣﺮض ﮐّﻒ ﯾﺪﯾﻪ و رﺣﻠﯿﻪ ﻓﻤﻨﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ ﻣﻄﻠﻘﺎ و اﻗﺎم ﻓﯽ داره ﯾﻐﺸﺎه اﻻﮐﺎﺑﺮ‬‫و اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻧﺸـﺄ رﺑﺎﻃـﺎ ﺑﻘﺮﯾـﮥ ﻣﻦ ﻗﺮي اﻟﻤﻮﺻـﻞ ﻗﺼـﺮ ﺣﺮب و وﻗﻒ اﻣﻼﮐﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﻋﻠﯽ داره اﻟﺘﯽ ﮐﺎن ﯾﺴـﮑﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺑﻠﻐﻨﯽ اﻧّﻪ‬‫ﺻّﻨﻒ ﻫﺬه اﻟﮑﺘﺐ ﮐﻠّﻬﺎ ﻓﯽ ﻣّﺪة اﻟﻌﻄﻠﮥ ﻓﺎﻧﻪ ﺗﻔﺮغ ﻟﻬﺎ و ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﺟﻤﺎﻋﮥ ﯾﻌﯿﻨﻮﻧﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﯽ اﻻﺧﺘﯿﺎر و اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ اﻟﺦ و ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ در ﺳﻨﮥ‬‫ﺳﺖ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧّﯽ اﻟﺠﺰري ﺛﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 294‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﮑـﺎﺗﺐ ﻣﺼـّﻨﻒ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم در ﺳـﻨﻪ‬‫ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎت اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺸﯿﺒﺎﻧّﯽ اﻟﺠﺰري ﺛﻢ اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﻌﺎم و ﻟﻪ اﺛﻨﺘﺎن و ﺳـﺘﻮن ﺳﻨﮥ و ﺗﺴﻌﮥ اﺷﻬﺮ و ﻋﻤﺎد اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء در ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﺒﺸﺮ‬‫در ﺳﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺳﻠﺦ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟّﺴﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ و ﻣﻮﻟﺪه‬‫ﺳﻨـﮥ ارﺑـﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﺧـﻮ ﻋﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻮّرخ ﻣﻮﻟﻒ اﻟﮑﺎﻣـﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ و ﮐـﺎن ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮﻟﯿﻦ و اﻟّﻨﺤﻮ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟّﻠﻐﮥ و ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﺸـﻬﻮرة و ﮐﺎن ﮐﺎﺗﺒﺎ ﻣﻔﻠﻘﺎ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ در‬‫ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﺠﺰري ﺛﻢ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﮑـﺎﺗﺐ ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐـﺎت اﺑﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺣّﻘﻪ اﺷـﻬﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ذﮐﺮا و اﮐﺜﺮ اﻟﻨﺒﻼـء ﻗـﺪرا و أﺣـﺪ اﻻﻓﺎﺿﻞ اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻬﻢ و ﻓﺮد اﻻﻣﺎﺛﻞ‬‫اﻟﻤﻌﺘﻤﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺧﺬ اﻟّﻨﺤﻮ ﻋﻦ ﺷﯿﺨﻪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪376 :‬‬‫ﺳﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎّﺧﺮ او ﻟﻢ ﯾﺘﻘﺪم ﻟﻪ رواﯾﮥ و ﻟﻪ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﺒﺪﯾﻌﮥ و اﻟﺮﺳﺎﺋﻞ اﻟﻮﺳـﯿﻌﮥ ﻣﻨﻬﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ‬‫ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟﺴّﺘﮥ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﮐﺘﺎب رزﯾﻦ اﻟّﺎ اّن ﻓﯿﻪ زﯾﺎدات ﮐﺜﯿﺮة و ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﻨﻬﺎﯾﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺧﻤﺲ ﻣﺠّﻠﺪات و‬‫ﮐﺘـﺎب اﻻﻧﺼـﺎف ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺸﻒ و اﻟﮑﺸﺎف ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن اﺧـﺬه ﻣﻦ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و اﻟﺰﻣﺨﺸـﺮي و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و‬‫اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ اﻻدﻋﯿﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﮐﺘﺎب ﻟﻄﯿﻒ ﻓﯽ ﺻـﻨﻌﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺪﯾﻊ ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟﻔﺼﻮل ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ ﻻﺑﻦ اﻟّﺪﻫﺎن و دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻞ‬‫و ﮐﺘـﺎب اﻟّﺸـ ﺎﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣـﺎم اﻟّﺸـ ﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ وﻟﯽ دﯾﻮان اﻻﻧﺸﺎء ﻟﺼﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﻮدود‬‫أرﺳـﻼن ﺷﺎه و ﺧﻄﯽ ﻋﻨـﺪه و ﺗﻮﻓﺮت ﺣﺮﻣﺘﻪ ﻟـﺪﯾﻪ و ﮐﺘﺐ ﻟﻪ ﻣـﺪة ﺛﻢ ﻋﺮض ﻟﻪ ﻣﺮض اﻟﻔﺎﻟﺞ ﻓﮑّﻒ ﯾﺪه ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ و رﺟﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺮﮐﮥ‬‫ﻓﺎﻗﺎم ﻓﯽ داره ﺗﻐﺸﺎه اﻻﮐﺎﺑﺮ و اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻧﺸﺄ رﺑﺎﻃﺎ و وﻗﻒ اﻣﻼﮐﻪ ﻋﻠﯽ رﺑﺎﻃﻪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر و ﻋﻠﯽ داره اﻟّﺘﯽ ﺳـﮑﻨﻬﺎ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﺻـّﻨﻒ‬‫ﮐﺘﺒﻪ ﮐّﻠﻬﺎ ﻓﯽ ﻣـّﺪة ﺗﻌّﻄﻠﻪ ﻓﺎﻧّﻪ ﺗﻔﺮغ ﻟﻬﺎ و ﮐﺎن ﻋﻨـﺪه ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﯾﻌﯿﻨﻮﻧﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﯽ اﻻﺧﺘﯿﺎر و اﻟﮑﺘﺎﺑـﮥ اﻟﺦ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﺳـﻨﻮي در‬‫ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﺠﺰري ﺛﻢ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺧﻠﮑـﺎن ﻫﻮ و ﻣﻦ ﯾﺎﺗﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ ﻓﻠﻨﻘﺘﺼـﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه ﻓﺎﻧّﻪ اﻋﺮف ﺑﻬﻢ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﻼدﻫﻢ ﻓﻘﺎل ﮐﺎن اﻟﻤـﺬﮐﻮر‬‫ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﺤّﺪﺛﺎ ادﯾﺒﺎ ﻧﺤﻮﯾﺎ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺼﻨﻌﮥ اﻟﺤﺴﺎب و اﻻﻧﺸﺎء ورﻋﺎ ﻋﺎﻗﻼ ﻣﻬﯿﺒﺎ ذا ﺑّﺮ و اﺣﺴﺎن وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺑﺒﻐﺪاد و اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻓﺴـﻤﻊ ﺑﻬﺎ و اﺷـﺘﻐﻞ و اﻧﺘﻔﻊ اﻟّﻨﺎس ﺑﻪ و ﺻّﻨﻒ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻤﺸﻬﻮرة اﻟﻨﺎﻓﻌﮥ ﮐﺠﺎﻣﻊ‬‫اﻻﺻﻮل و اﻟّﻨﻬﺎﯾﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺷـﺮح ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اﻧﺘﻘﻠﺖ ﺑﻬﺎ اﻻﺣﻮال ﺣﺘﯽ ﺑﺎﺷﺮ ﮐﺘﺎﺑﮥ اﻟﺴّﺮ و ﺻﺎر رﺋﯿﺴﺎ‬‫ﯾﺮﺟﻊ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر ﺛﻢ ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻓﺎﻟـﺞ اﺑﻄﻞ ﺣﺮﮐـﮥ ﯾﺪﯾﻪ و رﺟﻠﯿﻪ ﻓﺄﻧﺸﺄ رﺑﺎﻃﺎ ﺑﻘﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﻗﺮي اﻟﻤﻮﺻﻞ و وﻗﻒ اﻣﻼﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻗﺎم ﺑﻪ اﻟﯽ‬‫ان ﺗﻮّﻓﯽ آﺧﺮ ﯾﻮم ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ روي ﻋﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘّﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﺒﺸﺮ در‬‫ﺳﻨﻪﺳﺖ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﺤـّﺠ ﮥ ﺗﻮﻓﯽ ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﺧﻮ ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﻣﺆﻟّﻒ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ و ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮﻟﯿﻦ و اﻟﻨﺤﻮ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟّﻠﻐﮥ و ﮐﺘﺎﺑﺘﻪ‬‫ﻣﻔﻠﻘـﮥ و ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻣﺘﺤﻨﻪ در روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ‬‫ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮّﻓﯽ ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺴـﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﻟﻬﺬا ﻫﻮ اﺧﻮ‬‫ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻮرخ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻣﻮﻟـﺪه ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ اﺻﻮﻟﯿﺎ ﻟﻐﻮّﯾﺎ ﻧﺤﻮّﯾﺎ ﻣﺤّﺪﺛﺎ و وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ در اﺳـﻤﺎء رﺟـﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺒـﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠﺰري ﻫﻮ اﺑﻮ اﻟﺴـﻌﺎدات اﻟﻤﺒـﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻟا ﺠﺰري‬‫اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪377 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 295‬از ‪597‬‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﺧﯿﺎر و اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻣﺤـﺪﺛﺎ ﻟﻐﻮّﯾﺎ روي ﻋﻦ ﺧﻠﻖ ﻣﻦ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻟﮑﺒﺎر ﮐﺎن ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻧﺘﻘﻞ‬‫اﻟﯽ اﻟﻮﺻﻞ و ﻣﺎت ﺑﻬﺎ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﺤّﺠـ ﮥ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ‬‫ﺷﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات‬‫اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري ﺛﻢ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻤﺤّﺪث اﻟّﻠﻐﻮي اﻟﺒﺎرع ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ وﻟﺪ ﻓﯽ اﺣﺪي اﻟّﺮﺑﯿﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺠﺰﯾﺮة‬‫اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺮأ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻻدب و اﻟﻨﺤﻮ ﺛﻢ اﺗﺼﻞ ﺑﺨﺪﻣﮥ اﻟّﺴﻠﻄﺎن و ﺗﺮﻗّﺖ ﺑﻬﺎ‬‫اﻟﻤﻨﺎزل ﺣّﺘﯽ ﺑﺎﺷـﺮ ﮐﺘﺎﺑـﮥ اﻟﺴـّﺮ ﺛّﻢ اﻧّﻪ ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻧﻘﺮس اﺑﻄﻞ ﺣﺮﮐـﮥ ﯾﺪﯾﻪ و رﺟﻠﯿﻪ و ﺻﺎر ﯾﺤﻤﻞ ﻓﯽ ﻣﺤّﻔﮥ ﻓﺎﻗﺎم ﺑﺪاره و اﻧﺸﺄ رﺑﺎﻃﺎ ﺑﻘﺮﯾﮥ‬‫ﻣﻦ ﻗﺮي اﻟﻤﻮﺻﻞ و وﻗﻒ اﻣﻼﮐﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﺤﺪﺛﺎ ادﯾﺒﺎ ﻧﺤﻮّﯾﺎ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺼﻨﻌﮥ اﻟﺤﺴﺎب و اﻻﻧﺸﺎء ورﻋﺎ ﻋﺎﻗﻼ ﻣﻬﯿﺒﺎ ذا‬‫ﺑّﺮ و اﺣﺴـﺎن ﺗـﻮّﻓﯽ ﻓﯽ آﺧﺮ ﯾـﻮم ﻣـﻦ ﺳـﻨﮥ ﺳـّﺖ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و دﻓﻦ ﺑﺮﺑـﺎﻃﻪ و ﻣﻦ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ ﮐﺘـﺎب ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل و ﮐﺘـﺎب اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ‬‫ﻏﺮاﯾﺐ؟؟؟ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺎب ﺷﺮح ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻻﻧﺼﺎف ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺎﺷﻒ و اﻟﮑﺸﺎف ﺗﻔﺴﯿﺮي اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و اﻟّﺰﻣﺨﺸﺮي و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺒـﺪﯾﻊ ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﻔﺼﻮل ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ ﻻﺑﻦ اﻟـّﺪﻫﺎن و ﻟﻪ دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب ﻟﻄﯿﻒ ﻓﯽ ﺻـﻨﺎﻋﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑـﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ‬‫اﻻدﻋﯿـﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﺧﯿﺎر و ﺟﻼل اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ در ﺑﻐﯿﮥ اﻟﻮﻋﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﻟا ﻤﺒﺎرك‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﺠﺰري اﻻرﺑﻠﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻣﻦ‬‫ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﮐﺎﺑﺮ اﻟّﻨﺒﻼء و اوﺣﺪ اﻟﻔﻀـﻼء وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و اﺧﺬ اﻟّﻨﺤﻮ ﻋﻦ اﺑﻦ‬‫اﻟّﺪﻫﺎن و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪون اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎّﺧﺮا ﻣﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب و ﻏﯿﺮه و ﺗﻨﻘﻞ ﻓﯽ اﻟﻮﻻﯾﺎت و ﮐﺘﺐ ﻓﯽ اﻻﻧﺸﺎء ﺛﻢ ﻋﺮض‬‫ﻟﻪ ﻣﺮض ﮐّﻒ ﯾﺪﯾﻪ و رﺟﻠﯿﻪ و ﻣﻨﻌﻪ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ ﻓﺎﻧﻘﻄﻊ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﯾﻐﺸﺎه اﻻﮐﺎﺑﺮ و اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﺠﺎءه ﻣﻐﺮﺑﯽ ﻓﺎﻟﺘﺰم اﻧّﻪ ﯾﺪاوﯾﻪ و ﻻ ﯾﺎﺧﺬ اﺟﺮة اﻻ ﺑﻌﺪ‬‫ﺑﺮﺋﻪ و اﺧﺬ ﻓﯽ ﻣﻌﺎﻟﺠﺘﻪ ﺑﺪﻫﻦ ﺻـﻨﻌﻪ و ﻻﻧﺖ رﺟﻼه و اﺷـﺮف ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺮء ﻓﺎرﺿـﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑّﯽ ﺑﺸـﯽء و ﺻـﺮﻓﻪ ﻓﻼﻣﻪ اﺧﻮه ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ‬‫ﮐﻨﺖ ﻓﯽ راﺣﮥ ﻣّﻤﺎ ﮐﻨﺖ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﮥ ﻫﺆﻻء و اﻟﺘﺰام اﺧﻄﺎرﻫﻢ و ﻗﺪ ﺳﮑﻨﺖ روﺣﯽ اﻟﯽ اﻻﻧﻘﻄﺎع و اﻟﺪﻋﮥ ﻓﺎذا ﻃﺮأت ﻟﻬﻢ اﻣﻮر ﺿﺮورّﯾﮥ‬‫ﺟﺎؤﻧﯽ ﺑﺎﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻟﯿﺎﺧـﺬ وراﺋﯽ و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل اﻟﺒﺪﯾﻊ ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ اﻟﺒﺎﻫﺮ‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﺮوق ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ ﺗﻬﺬﯾﺐ ﻓﺼﻮل اﺑﻦ اﻟّﺪﻫﺎن اﻻﻧﺼﺎف ﺑﯿﻦ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﮑﺸﺎف ﺷـﺮح ﻣﺴﻨﺪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺒﻨﯿﻦ و اﻟﺒﻨﺎت و اﻻﺑﺎء و‬‫اﻻّﻣﻬﺎت و اﻷذواء و اﻟـّﺬوات وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟّﺨﺼﺖ ﻣﻨﻪ اﻟﮑﻨﯽ ﻓﯽ ﮐﺮاﺳـﮥ ﻣﺎت ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﻘﻌـﺪة ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و‬‫ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣّﻤﺎ ﯾﺨﺘﺺ ﺑﻐﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻧﻬﺎﯾﮥ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري و ﻫﻮ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟّﺸﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟّﺴﻌﺎدات اﻟﺠﺰري اﻻرﺑﻠﯽ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﮐﺎﺑﺮ اﻟﻨﺒﻼء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪378 :‬‬‫و اوﺣـﺪ اﻟﻔﻀـﻼء وﻟـﺪ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑـﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻧﺘﻘـﻞ ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺻـﻞ و اﺧـﺬ اﻟﻨﺤﻮ ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟـّﺪﻫﺎن و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌﺪون اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎﺧﺮا ﻣﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﺳـﮑﯿﻨﮥ و ﻏﯿﺮه و ﺗﻨﻘﻞ ﻓﯽ اﻟﻮﻻﯾﺎت و ﮐﺘﺐ ﻓﯽ اﻻﻧﺸﺎء و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺮﺳﻮل و اﻟﺒـﺪﯾﻊ ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ و اﻟﺒﺎﻫﺮ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوق ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﺎت ﻓﯽ‬‫ﺳﻠﺦ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات اﻟﺠﺰري اﻻـرﺑﻠﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﺷـﻬﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ذﮐﺮا و اﮐﺒﺮ اﻟﻨﺒﻼء ﻗـﺪرا اﺣـﺪ اﻻﻓﺎﺿﻞ اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻬﻢ و ﻓﺮدا ﻷﻣﺎﺛﻞ‬‫اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر ﻋﻠﯿﻬﻢ ﮐﺎن ﻧﺎﺋﺐ اﻟﻤﻤﻠﮑـﮥ وﻟـﺪ ﺳـﻨﻪ ‪ 544‬ﺑـﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و اﻧﺘﻘـﻞ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻞ و اﺧـﺬ اﻟﻨﺤـﻮ ﻋﻦ اﺑﻦ دﻫـﺎن و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻌـﺪون اﻟﻘﺮﻃﺒﯽ و ﺳـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎّﺧﺮا و ﺗﻨﻘﻞ ﻓﯽ اﻟﻮﻻﯾﺎت و ﮐﺘﺐ ﻓﯽ اﻻﻧﺸﺎء و ﻟﻪ اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل و اﻟﺒﺪﯾﻊ ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ و ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺼﺎف ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺸﻒ و اﻟﮑّﺸﺎف ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ‬‫اﻻدﻋﯿﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﮐﺘﺎب ﻓﯽ ﺻـﻔﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ ﺻـّﻨﻒ ﻫﺬه اﻟﮑﺘﺐ و ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﺟﻤﺎﻋﮥ ﯾﻌﯿﻨﻮﻧﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﯽ اﻻﺧﺘﯿﺎر و اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ و ﻟﻪ ﺷـﻌﺮ ﯾﺴـﯿﺮ‬‫ﻣﺎت ﺳﻨﻪ ‪ 606‬رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗـﺎج ﻣﮑّﻠـﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮﯾﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 296‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻗـﺎل اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐـﺎت ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺴـﺘﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺗـﺎرﯾﺨﻪ ﻓﯽ ﺣﻘﻪ اﺷـﻬﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ذﮐﺮا و اﮐﺒﺮ اﻟﻨﺒﻼء ﻗـﺪرا و أﺣـﺪ اﻷﻓﺎﺿﻞ اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻬﻢ و ﻓﺮد اﻷﻣﺎﺛﻞ اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر‬‫إﻟﯿﻬﻢ اﺧﺬ اﻟﻨﺤﻮ ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﻟّﺪﻫﺎن و ﺳﻤﻊ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎّﺧﺮا و ﻟﻢ ﺗﺘﻘﺪم رواﯾﺘﻪ و ﻟﻪ اﻟﻤﺼّﻨﻔﺎت اﻟﺒﺪﯾﻌﮥ‬‫و اﻟﺮﺳﺎﺋـﻞ اﻟﻮﺳـﯿﻌﮥ ﻣﻨﻬـﺎ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﺎح اﻟﺴـﺘﮥ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ وﺿﻊ ﮐﺘﺎب رزﯾﻦ اﻻ ان ﻓﯿﻪ زﯾﺎدات‬‫ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟّﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺧﻤﺲ ﻣﺠﻠّﺪات و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ اﻻدﻋﯿﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺸﺎﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺼـﻨﯿﻔﺎت ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ اﺣﺪ اﻟّﺮﺑﯿﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و‬‫ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﺤـّﺠ ﮥ ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴـﻦ‬‫ﺧﺎن در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺒﺮﮐـﺎت ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻮﻓﯽ در ﺗﺎرﯾـﺦ ﺧﻮد ﺑﺤﻖ وي ﮔﻔﺘﻪ اﺷـﻬﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ذﮐﺮا و اﮐﺒﺮ اﻟﻨﺒﻼء ﻗـﺪرا و اﺣﺪ‬‫اﻻﻓﺎﺿـﻞ اﻟﻤﺸـﺎر إﻟﯿﻬﻢ و ﻓﺮد اﻻﻣﺎﺛـﻞ اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪ ﻓﯽ اﻻﻣﻮر ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻋﻠﻢ ﻧﺤﻮ از ﺷـﯿﺦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ اﻟـﺪﻫﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ و‬‫ﺳﻤﺎﻋﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺘﺎﺧﺮ ﮐﺮده ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﺑـﺪﯾﻌﻪ و رﺳﺎﺋﻞ وﺳـﯿﻌﻪ دارد ﻣﻨﻬﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺮﺳﻮل و ﮐﺘﺎب اﻟّﻨﻬﺎﯾﮥ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ در ﭘﻨﺞ ﻣﺠﻠﺪ و ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺼﺎف ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺸﻒ و اﻟﮑﺸﺎف در ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻗﺮآن ﮐﺮﯾﻢ در وي از ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﺛﻌﻠﺒﯽ و زﻣﺨﺸﺮي‬‫اﺧﺬ ﻧﻤﻮده و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻓﯽ اﻻدﻋﯿﮥ و اﻻذﮐﺎر و ﮐﺘﺎب ﻓﯽ ﺻﻨﻌﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺪﯾﻊ ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟﻔﺼﻮل ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪379 :‬‬‫ﻻﺑﻦ اﻟّﺪﻫﺎن و ﻟﻪ دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب اﻟﺸﺎﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻣﺴـﻨﺪ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ وﻻدﺗﺶ در ﺟﺰﯾﺮه اﺑﻦ ﻋﻤﺮ در ﺳـﻨﻪ ارﺑﻊ و‬‫ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﻮده و ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻧﺸﻮ و ﻧﻤﺎ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻤﻮﺻﻞ ﻧﻘﻞ ﮐﺮد و ﺑﺨـﺪﻣﺖ اﻣﯿﺮ ﻣﺠﺎﻫـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﺎدم اﻟﺰﯾﻨﯽ‬‫رﺳـﯿﺪه ﻧـﺎﺋﺐ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﮔﺮدﯾـﺪه ﻣـﺪت ﺗﺎ ﻗﻀﺎي او روﺑﺮوﯾﺶ ﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد ﺑﻌـﺪه ﺑﺨـﺪﻣﺖ ﻋّﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﻦ ﻣﻮدود ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻣﻮﺻﻞ ﻣﺘﻮﻟﯽ دﯾﻮان رﺳﺎﺋﻞ ﮔﺸﺖ و ﺗﺎ وﻓﺎت او ﮐﺘﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮد ﺑﻌﺪه ﺑﺨﺪﻣﺖ وﻟﺪش ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ارﺳـﻼن ﻣﻨﺸﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﺣﺮﻣﺖ و ﺣﻆ واﻓﺮ‬‫ﯾﺎﻓﺖ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻤﺮﺿـﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷـﺪه دﺳﺖ و ﭘﺎي او ﺑﯿﮑﺎر ﺷـﺪ و از ﻧﻮﺷﺖ و ﺧﻮاﻧـﺪ ﺑﺎز ﻣﺎﻧـﺪ و ﺧﺎﻧﻪﻧﺸـﯿﻦ ﮔﺮدﯾـﺪ اﮐﺎﺑﺮ و ﻋﻠﻤﺎ ﻧﺰد او‬‫ﻣﯽآﻣﺪﻧـﺪ در ﻗﺮﯾﻪ از ﻗﺮاي ﻣﻮﺻـﻞ رﺑـﺎﻃﯽ ﺑﻨﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﻗﺼـﺮ ﺣﺮﺑﺴﺖ اﻣﻼك ﺧﻮد را ﺑﺮ آن رﺑﺎط و ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﮐﻪ در ﻣﻮﺻـﻞ‬‫ﺑﻮد وﻗﻒ ﺳﺎﺧﺖ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮا رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﺘﺐ در اﯾﺎم ﻋﻄﻠﺖ ﺧﻮد ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺮاي آن ﻓﺎرغ ﺷـﺪه‬‫ﺑﻮد و ﻧﺰدش ﺟﻤـﺎﻋﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻋـﺎﻧﺖ او ﺑﺮﯾﻦ ﮐـﺎر ﻣﯽﮐﺮدﻧـﺪ در اﺧﺘﯿـﺎر و ﮐﺘﺎﺑﺖ ﺷـﻌﺮ ﯾﺴـﯿﺮ دارد از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﯾﻦ دو ﺑﯿﺘﺴﺖ ﮐﻪ وﻗﺖ‬‫ﻟﻐﺰش ﺑﻐﻠﻪ ﺳﻮاري اﺗﺎﺑﮏ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻮﺻﻞ اﻧﺸﺎد ﮐﺮد‬‫ان زﻟّﺖ اﻟﺒﻐﻠﮥ ﻣﻦ ﺗﺤﺘﻪ ﻓﺎن ﻓﯽ زﻟﺘﻬﺎ ﻋﺬرا‬‫ﺣﻤﻠﻬﺎ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﻪ ﺷﺎﻫﻘﺎ و ﻣﻦ ﻧﺪي راﺣﺘﻪ ﺑﺤﺮا‬‫و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﻄﺮوﻗﺴﺖ در اﺷـﻌﺎر ﺑﺴﯿﺎر آﻣﺪه ﺑﺮادرش ﻋّﺰ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮده ﮐﻪ ﭼﻮن وي ﺧﺎﻧﻪﻧﺸﯿﻦ ﮔﺸﺖ ﻣﺮدي از‬‫ﻣﻐﺮب آﻣﺪه ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺪاوات او ﻣﯽﮐﻨﻢ و اﻟﺘﺰام ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺻـّﺤﺖ ﻫﯿﭻ اﺟﺮت ﻧﺴﺘﺎﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﮕﻔﺘﻪ او ﺷﺮوع در ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﮐﻨﺎﻧﯿﺪم آن‬‫ﻣﺮد روﻏﻨﯽ ﺳـﺎﺧﺖ و ﻣﺎﻟﺶ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ اﺛﺮ ﻋﻼﺟﺶ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷـﺪن ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺎي دراز ﺷـﺪن ﯾﺎﻓﺖ و ﺻﻮرت ﺻـّﺤﺖ ﻧﻤﻮدار ﮔﺮدﯾﺪ‬‫اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﻣﺮد را ﭼﯿﺰي داده و ﺧﻮﺷـﻨﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪ رﺧﺼﺖ ﮐﻨﯿـﺪ ﮔﻔﺘﻢ ﭼﺮا و ﻧﺠﺢ ﻣﻌﺎﻧﺎت او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﮔﻔﺖ ﺳـﺨﻦ ﻫﻤﯿﻨﺴـﺖ‬‫ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻮﯾﯽ ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻦ اﻟﺤـﺎل از ﺻـﺤﺒﺖ اﯾﻦ ﻗﻮم و اﻟﺘﺰام اﺧﻄـﺎر اﯾﺸـﺎن در راﺣﺘﻢ و ﺟﺎن ﻣﻦ ﺑﺎﻧﻘﻄﺎع و دﻋﺖ ﺳﺎﮐﻦ ﮔﺸـﺘﻪ دﯾﺮوز ﮐﻪ‬‫ﺗﻨﺪرﺳﺖ ﺑﻮدم ﻧﻔﺲ ﺧﻮد را ﺑﺮﻓﺘﻦ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﺧﻮار و زﺑﻮن ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻢ و اﻣﺮوز ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪام و اﯾﺸﺎن را ﭼﻮن اﻣﻮر ﺿﺮورﯾﻪ ﭘﯿﺶ‬‫ﻣﯽآﯾﻨـﺪ ﺧﻮد ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﺰد ﻣﻦ ﻣﯽآﯾﻨـﺪ و ﻣﯿـﺎن اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻓﺮق ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ و ﺑﺮاي ﺣﺼﻮل اﯾﻦ ﻏﺮض ﻫﯿـﭻ ﺳـﺒﺐ ﺟﺰ اﯾﻦ‬‫ﻣﺮض ﻧﯿﺴﺖ ﻟﻬﺬا زوال او ﺑﻤﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﻫﻢ و از ﻋﻤﺮ ﻫﻢ ﻗﻠﯿﻠﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻋﻤﺮ ﺣﺮ و ﺳـﻠﯿﻢ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 297‬از ‪597‬‬‫ذّل زﻧـﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ﭼﻪ از دﻧﯿـﺎ ﺣـﻆ واﻓﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪام ﻋّﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﮐﻪ ﻗﻮل او ﻗﺒﻮل ﮐﺮده آن ﻣﺮد را ﺑﺎﺣﺴـﺎن و اﻧﻌـﺎم رﺧﺼﺖ ﻧﻤﻮدم‬‫وﻓﺎﺗﺶ در ﻣﻮﺻﻞ روز ﭘﻨﺠﺸـﻨﺒﻪ ﺳـﻠﺦ ذي اﻟﺤّﺠﻪ ﺳـﻨﻪ ﺳّﺖ دﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده در رﺑﺎط ﺧﻮد ﻣﺪﻓﻮن ﮔﺸﺖ ﺟﺰﯾﺮه اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺷﻬﺮي‬‫ﻓﻮق ﻣﻮﺻﻞ ﺑﺮ دﺟﻠﻪ اﺳﺖ ﺑﺠﻬﺖ اﺣﺎﻃﻪ دﺟﻠﻪ آن را ﺑﺠﺰﯾﺮه ﻣﺴـﻤﯽ ﺷﺪ واﻗﺪي ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮدي از اﻫﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿﺪ ﮐﻪ او را ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ آن را ﺑﻨﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري ﺑﺮادر اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻧﯿﺰ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺎﺳـﻨﺎد ﻣﺘﺼﻞ از‬‫ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺧـﻮد رواﯾﺖ ﻧﻤـﻮده و اﺛﺒـﺎت آن ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌـﺪده ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑـﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﮐﻪ ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸـﻒ اﻟﻈﻨـﻮن ذﮐﺮ آن ﺑـﺎﯾﻦ ﻧﻬـﺞ ﻧﻤﻮده اﺳـﺪ اﻟﻐﺎﺑـﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻣﺠﻠّـﺪﯾﻦ ﻟﻠﺸـﯿﺦ ﻋّﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ﺛﻼﺛﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﺳﺒﻌﮥ آﻻف و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺗﺮﺟﻤﮥ و اﺳﺘﺪرك ﻣﺎ ﻓﺎﺗﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ و‬‫ﺑﯿﻦ اوﻫﺎﻣﻬﻢ ﻗﺎﻟﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﺠﺮﯾﺪ اﺳـﻤﺎء اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻫﻮ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﮥ اّوﻟﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻌﻠﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻻﻋﻠﯽ اﻟﺦ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ان ﮐﺘﺎب‬‫اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﻧﻔﯿﺲ ﻣﺴﺘﻘﺺ ﻻﺳﻤﺎء اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ اﻟّﺬﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪380 :‬‬‫ذﮐﺮوا ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻻرﺑﻌـﮥ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻫﯽ ﮐﺘﺎب اﺑﻦ ﻣﻨﺪة و ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯿﯿﻦ و ﻫﻮ‬‫ذﯾﻞ ﮐﺘﺎب اﺑﻦ ﻣﻨﺪة و ﮐﺘﺎب اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ و زﯾﺎدة اﻟﻤﺼّﻨﻒ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﺘﺮﺟﻤﮥ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم در ذﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺣﻀﺮت‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫اﻧﺒﺎﻧﺎ اﻟﻤﻨﺼﻮر ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺑﺎﺳـﻨﺎده اﻟﯽ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺣـّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اّن اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ‬‫ﻫـﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﻓﺠﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﻓﺠﺎء ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺮّده ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ ذﮐﺮ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ‬‫ﺟّﺪا و ﻗﺪ روي ﻣﻦ ﻏﯿﺮ وﺟﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ و رواه ﻏﯿﺮ اﻧﺲ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ اﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﻟﺜﻘﻔﯽ أﻧﺒﺄﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫و اﻧﺎ ﺣﺎﺿـﺮ اﺳـﻤﻊ اﻧﺒﺎﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻﻫﻮازي ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟّﺴـ ﻤﯿﺪع ﺛﻨﺎ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﯾﻮب ﻋﻦ ﺷـﻌﯿﺐ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻋﻦ ﻣﺴﻌﺮ ﻋﻦ ﺣّﻤﺎد ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟا ﯽ اﻟّﻨﺒﯽ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺗﻔﺮد ﺑﻪ ﺷـﻌﯿﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻨﻘﺎش اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﺛﻨﺎ اﺑﻮ روح ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻌّﺰ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺒﺰاز أﻧﺒﺄﻧﺎ زاﻫﺮ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺸـﺤﺎﻣﯽ اﻧﺎ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ‬‫اﻟﮑﻨﺠﺮودي أﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ اﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻻﺷـﻌﺮي ﺑﺤﻤﺺ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺼـﻔﯽ ﻧﺎ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫اﻟﻤﻌﺮي ﻧﺎ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﻟﺒﺼـﺮي ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ اﻟﺤﺴﻦ ﯾﻘﻮل ﺳﻤﻌﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﯾﻘﻮل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ‬‫ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺮﺟـﻞ ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ رﺳـﻮﻟﻪ ﻗـﺎل اﻧﺲ ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺸـﻐﻮل و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن‬‫رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛﻢ ان ﻋﻠﯿﺎ ﻓﻌﻞ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﺛﻢ اﺗﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘـﺪ ﻋﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ اﻗﺒﻞ ﻗﺎل‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ و ﻗﺪ رواه ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﻦ ذﮐﺮﻧـﺎ ﺣﻤﯿـﺪا اﻟّﻄﻮﯾـﻞ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨـﺪي و ﯾﻐﻨﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﯾﻐﻨﻢ ﺑﺎﻟﯿﺎء ﺗﺤﺘﻬﺎ ﻧﻘﻄﺘﺎن و اﻟﻐﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤـﮥ و اﻟّﻨﻮن و آﺧﺮه ﻣﯿﻢ و ﻫﻮ اﺳـﻢ‬‫ﻣﻔﺮد و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻗﻠﻤﯿﮥ و ﻗﺒﺎﻻ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻣﻄﺒﻮﻋﮥ ﺑﻤﺼﺮ ﻓﻬﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻠﻔﻀﻞ اﻟﺪﺛﺮ اﻟﮑﺜﯿﺮ* اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ* ﻗﺪ ﺷّﻤﺮ ﻻﺛﺒﺎت ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐّﻞ اﻟﺘﺸﻤﯿﺮ* و ﺷّﺪ ازراره ﻟﺘﺎزﯾﺮه و اﻟﺘﺴﻤﯿﺮ* ﻓﺮوي ﻟﻪ ﻋّﺪة ﻃﺮق ﻋﻦ اﻣﺎﺛﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 298‬از ‪597‬‬‫اﻟﻨﺎﻗـﺪﯾﻦ اﻟﻤﺸﺎﻫﯿﺮ* و اﮐﺎﺑﺮ اﻟﻤﺎﻫﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺸﺄن اﻟﺨﻄﯿﺮ* و ﻋـّﺪة ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻋﻠﯽ اﻣﯿﺮ ﮐّﻞ اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﺻـﺤﺎب اﻟّﺘﻄﻬﯿﺮ*‬‫ﺳﻼـم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﻘـﺪﯾﺮ* ﻣـﺎدام ﻟﻠﺤﻤـﺎم ﻫـﺪﯾﻞ و ﻫـﺪﯾﺮ* ﻓﻠﻢ ﯾﺒﻖ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﻣﺠـﺎل ﻟﻮﺳـﺎوس ارﺑـﺎب اﻟﺘﻐﺮﯾﺮ* و ﻻ ﺣﺎﺟﺰ ﻟﻬﻢ ﻋﻦ‬‫ﻣﻨﮑﺒﺎت اﻟﺘﻨﮑﯿﻞ و اﻟﺘﻌﻨﯿﻒ و اﻟﺘﻌﯿﯿﺮ* و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻻرﺷﺎد و اﻻﯾﻘﺎظ و اﻟﺘﺒﺼـﯿﺮ* و ﻫﻮ اﻟﻤﺘﻔﻀﻞ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﮑّﻞ ﺻـﻐﯿﺮ و ﮐﺒﯿﺮ* و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ ﻫﻢ ﻣﺜـﻞ ﺑﺮادر ﺧﻮد از اﺟﻠﻪ ﺣـﺬاق ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ و اﻋﺎﻇﻢ ﺳـّﺒﺎق ﻧﺤﺎرﯾﺮ و ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺎغ ﻏﯿﺮ ﻗﺼـﯿﺮ و ﻣﺤﺮز ﺗـﺪّرب‬‫ﻣﺘﮑـﺎﺛﺮ وﻓﯿﺮﺳﺖ اﺑﻦ ﺧﻠﮑـﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣﺪ‬‫اﻟﺸﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪381 :‬‬‫وﻟـﺪ ﺑـﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ﺻﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﻊ واﻟـﺪه و اﺧﻮﯾﻪ اﻻﺗﯽ ذﮐﺮﻫﻤﺎ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺳـﮑﻦ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﻀـﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ و ﻣﻦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻗـﺪم ﺑﻐـﺪاد ﻣﺮارا ﺣﺎّﺟـ ﺎ و رﺳﻮﻻـ ﻣﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ‬‫اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﯾﻌﯿﺶ ﺑﻦ ﺻﺪﻗـﮥ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و أﺑﯽ اﺣﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و اﻟﻘﺪس‬‫و ﺳـﻤﻊ ﻫﻨـﺎك ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ ﻣﻨﻘﻄﻌﺎ اﻟﯽ اﻟّﺘﻮﻓﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﮐﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀـﻞ‬‫ﻻﻫـﻞ اﻟﻤﻮﺻـﻞ و اﻟﻮاردﯾﻦ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ و ﻣﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ و ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻟﻠﺘﻮارﯾـﺦ اﻟﻤﺘﻘّﺪﻣـﮥ و اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮة و ﺧﺒﯿﺮا‬‫ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و اﺧﺒﺎرﻫﻢ و اﯾﺎﻣﻬﻢ و وﻗﺎﺋﻌﻬﻢ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﺳّﻤﺎه اﻟﮑﺎﻣﻞ اﺑﺘﺪأ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اول اﻟﺰﻣﺎن اﻟﯽ آﺧﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و‬‫ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺧﯿﺎر اﻟﺘﻮارﯾﺦ و اﺧﺘﺼﺮ ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻻﺑﯽ ﺳﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و اﺳﺘﺪرك ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ و‬‫ﻧّﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻏﻼط و زاد اﺷـﯿﺎء اﻫﻤﻠﻬﺎ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻣﻔﯿـﺪ ﺟـّﺪا و اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﯾﻮﺟـﺪ اﻟﯿﻮم ﺑﺎﯾﺪي اﻟﻨﺎس ﻫﺬا اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺠّﻠﺪات و‬‫اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﺛﻤﺎن و ﻫﻮ ﻋﺰﯾﺰ اﻟﻮﺟﻮد و ﻟﻢ اره ﺳﻮي ﻣّﺮة واﺣـﺪة ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ ﺣﻠﺐ و ﻟﻢ ﯾﺼﻞ اﻟﯽ اﻟّﺪﯾﺎر اﻟﻤﺼـﺮّﯾﮥ ﺳﻮي اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر و‬‫ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﯽ ﺳّﺖ ﻣﺠﻠّـﺪات ﮐﺒﺎر و ﻟﻤﺎ وﺻـﻠﺖ اﻟﯽ ﺣﻠﺐ ﻓﯽ اواﺧﺮ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﮐﺎن ﻋّﺰ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻣﻘﯿﻤﺎ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﺻﻮرة اﻟـّﻀ ﯿﻒ ﻋﻨﺪ اﻟﻄﻮاﺷﯽ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ ﻃﻐﺮﯾﻞ اﻟﺨﺎدم اﺗﺎﺑﮏ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﻤﻠﮏ اﻟّﻈﺎﻫﺮ‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﺣﻠﺐ و ﮐـﺎن اﻟّﻄﻮاﺷـﯽ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻗﺒـﺎل ﻋﻠﯿﻪ ﺣﺴﻦ اﻻﻋﺘﻘـﺎد ﻓﯿﻪ ﻣﮑﺮﻣـﺎ ﻟﻪ ﻓﺎﺟﺘﻤﻌﺖ ﺑﻪ ﻓﻮﺟـﺪﺗﻪ رﺟﻼ ﻣﮑّﻤﻼ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﮐﺮم‬‫اﻻﺧﻼق و ﮐﺜﺮة اﻟّﺘﻮاﺿﻊ ﻓﻼزﻣﺖ اﻟّﺘﺮدد ﻓﯿﻪ و ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﻮاﻟﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺆاﻧﺴﮥ اﮐﯿﺪة ﻓﮑﺎن ﺑﺴـﺒﺒﻬﺎ ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟّﺮﻋﺎﯾﮥ و اﻻﮐﺮام ﺛﻢ‬‫اﻧّﻪ ﺳﺎﻓﺮ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﺣﻠﺐ ﻓﯽ اﺛﻨﺎء ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻓﺠﺰﯾﺖ ﻣﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﺎدة اﻟﺘﺮداد و اﻟﻤﻼزﻣﮥ و‬‫اﻗﺎم ﻗﻠﯿﻼ ﺛﻢ ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﻓﯽ راﺑﻊ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻫﻢ ﻣﻦ‬‫اﻫﻠﻬﺎ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻼﺛﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﯿﺎﺗﯽ ذﮐﺮ اﺧﻮﯾﻪ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك و‬‫ﺿﯿﺎء اﻟـّﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘـﺢ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻟﺠﺰﯾﺮة اﻟﻤﺬﮐﻮرة اﮐﺜﺮ اﻟّﻨﺎس ﯾﻘﻮﻟﻮن اﻧّﻬﺎ ﺟﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻻ ادري ﻣﻦ ﺑا ﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﺛﻢ اﻧّﯽ ﻇﻔﺮت ﺑـﺎﻟّﺼﻮاب ﻓﯽ ذﻟـﮏ و ﻫﻮ ان رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻫـﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿـﺪ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل اﻟﻤﻮﺻﻞ ﺑﻨﺎﻫﺎ و ﻫﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﺿـﯿﻔﺖ إﻟﯿﻪ و‬‫راﯾﺖ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ اﻧّﻬﺎ ﺟﺰﯾﺮة اﺑﻨﯽ ﻋﻤﺮاوس و ﮐﺎﻣﻞ و ﻻ ادري اﯾﻀﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺎ ﺛﻢ راﯾﺖ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ اﺑﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ أﺑﯽ‬‫اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒـﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﺧﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﻧﻪ ﻣﻦ ﺟﺰﯾﺮة اوس و ﮐﺎﻣـﻞ اﺑﻨﯽ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اوس اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و ﻋﻼـﻣﻪ‬‫ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ اﻻـﺛﯿﺮ اﻻﻣـﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﺨﺮ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري اﻟﺠﺰري اﻟﻤﺤّﺪث اﻟّﻠﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪382 :‬‬‫اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻻﻧﺴﺎب و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اﺧﻮ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل و اﻟﻮزﯾﺮ ﺿﯿﺎء اﻟﺪﯾﻦ ﻧﺼﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺜـﻞ اﻟّﺴﺎﺋﺮ ﻣﻮﻟـﺪه ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ و‬‫ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ و ﻣﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و ﯾﻌﯿﺶ ﺑﻦ ﺻﺪﻗـﮥ و اﺑﻦ ﺳـﮑﯿﻨﮥ ﺑﺒﻐـﺪاد و أﺑﯽ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﺻﺼـﺮي و زﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 299‬از ‪597‬‬‫اﻻﻣﻨـﺎء ﺑـﺪﻣﺸﻖ و ﺣﻠﺐ روي ﻋﻨﻬﻢ ﻓﯽ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ و ﺣـّﺪث ﺑﺎﻟﻤﻮﺻـﻞ و دﻣﺸﻖ و ﺣﻠﺐ روي ﻋﻨﻪ اﺑﻦ اﻟﺰﯾﻨـﺒﯽ و اﻟﻘﻮﺻـﯽ و ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و ﺷـﺮف اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ و ﺳـﻨﻘﺮ اﻟﻔﻀـﺎي و آﺧﺮون و ﮐـﺎﻧﺖ داره ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀـﻼء و ﮐـﺎن ﻣﮑّﻤﻼ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻋّﻠﺎﻣـﮥ ﻧّﺴﺎﺑﮥ‬‫اﺧﺒﺎرّﯾﺎ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟّﺮﺟﺎل و اﻧﺴﺎﺑﻬﻢ و ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﻊ اﻻﻣﺎﻧﮥ و اﻟﺘﻮاﺿﻊ و اﻟﮑﺮم ﻗﺪم اﻟﺸﺎم رﺳﻮﻻ و ﻗﺪ ﺷﺮع ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺒﯿﺮ ﻟﻤﻮﺻﻞ و‬‫ﻟﻢ ﯾﺘّﻤﻪ و ﻣﺪﯾﻨـﮥ ﺟﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻫﯽ ﻣﻨﺴﻮﺑـﮥ اﻟﯽ اﻻﺟـﻞ اﻟّﺮﺋﯿﺲ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺒﺮﻗﻌﯿـﺪي اﻟّﺘﯽ ﺑﻨﺎﻫﺎ ﻗﺎﻟﻪ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و ﻗﯿﻞ اﻧﺸﺄﻫﺎ‬‫اوس و ﮐﺎﻣـﻞ اﺑﻨﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اوس اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ ﻧﻘﻠﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ ارﺑﻞ و ﻗﯿﻞ ﻣﻨﺴﻮﺑـﮥ اﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻌﺮاق ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ ﻣﺎت‬‫اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻓﯽ اواﺧﺮ ﺷـﻬﺮ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻼﺛﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫اﻻﻣﺎم ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺠﺰري اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ‬‫ﮐﺎن ﺻﺪرا ﻣﻌّﻈﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀﻼء روي ﻋﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ و ﻏﯿﺮه و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺎﻣﺲ و اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ‬‫ﺷﻌﺒﺎن و ﻟﻪ ﺧﻤﺲ و ﺳﺒﻌﻮن ﺳﻨﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳﻼم در ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﻣﺎت اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﻤﺴـّﻤﯽ ﺑﺎﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻋﻤﺎد اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ در ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻓﯽ‬‫اﺧﺒﺎر اﻟﺒﺸـﺮ در ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺗﻮّﻓﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري وﻟﺪ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ راﺑﻊ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﺸﺄ‬‫ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ﺻﺎر ﻟا ﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﻊ واﻟﺪه و اﺧﻮﺗﻪ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﻄﻮﺳﯽ و ﻣﻦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻗﺪم ﺑﻐﺪاد‬‫ﻣﺮارا ﺣﺎّﺟﺎ و رﺳﻮﻻ ﻣﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﯾﻌﯿﺶ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ‬‫اﻟﺸﺎم و اﻟﻘﺪس و ﺳـﻤﻊ ﻫﻨﺎك ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و اﻧﻘﻄﻊ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻪ ﻟﻠﺘﻮﻓﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﺎﻓﻈﺎ‬‫ﻟﻠﺘﻮارﯾـﺦ اﻟﻤﻘﺪﻣـﮥ و اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮة و ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و اﺧﺒﺎرﻫﻢ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﺳـّﻤﺎه اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻫﻮ اﻟﻤﻨﻘﻮل ﻣﻨﻪ ﻏﺎﻟﺐ‬‫ﻫﺬا اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ اﺑﺘﺪأ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اّول اﻟﺰﻣﺎن اﻟﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺳﺖ ﻣﺠﻠّﺪات و اﺧﺘﺼﺮ ﮐﺘﺎب‬‫اﻻﻧﺴﺎب ﻟﻠـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻟﻤﻮﺟﻮد ﻓﯽ اﯾﺪي اﻟﻨﺎس دون ﮐﺘﺎب اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و ورد اﻟﯽ ﺣﻠﺐ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﺰل ﻋﻨﺪ‬‫اﻟّﻄﻮاﺷﯽ ﻃﻐﺮﯾﻞ اﻻﺗﺎﺑﮏ ﺑﺤﻠﺐ ﻓﺎﮐﺮﻣﻪ اﮐﺮاﻣﺎ زاﺋﺪا ﺛﻢ ﺳﺎﻓﺮ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﺳﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪383 :‬‬‫ﺳﺒﻊ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﺣﻠﺐ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺛﻢ ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻓﺘﻮّﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﻤﺬﮐﻮر و ﻧﺴﺒﮥ اﻟﺠﺰﯾﺮة اﻟﯽ اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ و ﻫﻮ رﺟﻞ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿﻪ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل اﻟﻤﻮﺻﻞ اﺳـﻤﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻨﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ﻓﺎﺿـﯿﻔﺖ إﻟﯿﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ‬‫در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠﺰري ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﮐﺎن ﺻـﺪرا ﻣﻌﻈﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮐﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀﻞ ﻻﻫﻞ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺣﺎﻓﻆ ﻟﻠﺘﺎرﯾـﺦ و ﺧﺒﯿﺮ ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و‬‫اﺧﺒﺎرﻫﻢ و اﯾﺎﻣﻬﻢ و وﻗﺎﺋﻌﻬﻢ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا و اﺧﺘﺼـﺮ ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻻﺑﻦ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و اﺳـﺘﺪرك ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ و ﻧّﺒﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻏﻼط و زاد اﺷـﯿﺎء اﻫﻤﻠﻬﺎ و ﻫﻮ ﻣﻔﯿـﺪ ﺟـّﺪا ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻣﺠﻠّـﺪات و اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﺛﻤﺎن ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن و اﻟﻤﻮﺟﻮد اﻟﯿﻮم ﻓﯽ اﯾﺪي اﻟﻨﺎس‬‫ﻫﺬا ﻫﻮ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺳﺖ ﻣﺠّﻠﺪات ﮐﺒﺎر و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺗﻨﻘﻞ ﻓﯽ ﺑﻠﺪان ﮐﺜﯿﺮة ﺳﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﺸﯿﻮخ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﻮﺻﻞ‬‫و ﺑﻐﺪاد و ﺷﺎم و اﻟﻘﺪس و اﻟﺠﺰري ﻧﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﺟﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺟﻞ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿﺪ ﻣﻦ اﻋﻤﺎل ﻣﻮﺻﻞ و ﻫﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ و اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﻠﺒﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺷـﺤﻨﻪ در روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟّﺸـ ﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري وﻟﺪ ﺑﺠﺰﯾﺮة ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ راﺑﻊ ﺟﻤﺎدي‬‫اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ ﻣﺼـّﻨﻒ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻓﯽ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﺬي ﺑﺪءوه ﻣﻦ ﻫﺒﻮط آدم و اﻧﺘﻬﺎءه ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ‬‫ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺟﻞ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿﺪ ﻣﻦ ﻋﻤﻞ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﺑﻨﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﻧﺴـﺒﺖ إﻟﯿﻪ و ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻻﺳﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻣﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﻟﻪ اﺧﻮان ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 300‬از ‪597‬‬‫ﺿﯿﺎء اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﺎﻣﺎ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﮑﺎن ﻣﺤﺪﺛﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ و ﻣﻮّرﺧﺎ وﻟﺪ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺻـﻨﻒ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و‬‫اﺧﺘﺼﺮ اﻻﻧﺴﺎب ﻟﻠّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و ﺻّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﺳﻤﻊ و ﺣّﺪث و ﺗﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻋّﺰ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ‬‫اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻮّرخ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﺧﻮ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻨﻬﺎﯾﮥ وﻟﺪ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ اﺷﺘﻐﻞ‬‫و ﺳـﻤﻊ ﻓﯽ ﺑﻼد ﻣﺘﻌﺪدة و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻧّﺴﺎﺑﮥ ﻣﻮّرﺧﺎ اﺧﺒﺎرّﯾﺎ ادﯾﺒﺎ ﻧﺒﯿﻼ ﻣﺤﺘﺸـﻤﺎ و ﺻّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﺑﺎﻟﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻮادث و اﻟّﺴﻨﯿﻦ‬‫ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠّﻠﺪات و اﺧﺘﺼـﺮ اﻻﻧﺴﺎب ﻻﺑﯽ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻫّﺬﺑﻪ و اﻓﺎد ﻓﯿﻪ اﺷﯿﺎء و ﻫﻮ ﻣﻘﺪار اﻟّﻨﺼﻒ او اﻗﻞ و ﺻّﻨﻒ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺣﺎﻓﻼ ﻓﯽ‬‫ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﺑﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﺑﻦ ﻣﻨـﺪة و ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﮐﺘﺎب اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ و ﮐﺘﺎب أﺑﯽ ﻣﻮﺳـﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ و اﻓﺎد ﺳـّﻤﺎه اﺳـﺪ‬‫اﻟﻐﺎﺑـﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﺷـﺮع ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮐﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﺑﺎﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀـﻼء اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ ﺣﻠﺐ ﻓﻮﺟﺪﺗﻪ‬‫ﻣﮑﻤـﻞ اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ و اﻟﺘﻮاﺿﻊ و ﮐﺮم اﻻﺧﻼـق ﻓﺘﺮّددت إﻟﯿﻪ ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن و ﻗﯿـﻞ رﻣﻀـﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺟﻼـل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪384 :‬‬‫ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﺤّﺪث اﻟّﻠﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ و ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻻﻧﺴﺎب و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ وﻟﺪ ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺳﻨﻪ ‪ 555‬و ﺳﻤﻊ ﻣﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و ﻋﺪة روي ﻋﻨﻪ اﻟﺪﯾﻠﻤﯽ و ﺧﻠﻖ و ﮐﺎن‬‫ﻣﮑّﻤﻼـ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ اﺧﺒﺎرّﯾـﺎ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟّﺮﺟﺎل و اﺳـﻤﺎﺋﻬﻢ و ﻷﺳـﻤﺎء اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻟﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﻟﻢ ﯾﺘﻢ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ‪ 630‬و‬‫ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري ﺳـّﻤﺎه اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻟﻄﯿﻒ و ﺻﺎﺣﺒﻪ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و ﻗـﺪ ﺗﻘﺪم اﺛﻨﺎن ﻣﻨﻬﻢ و ﻫﺬا ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ وﻟﺪ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﺑﺠﺰﯾﺮة‬‫اﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ﺻﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﻊ اﺧﻮﯾﻪ ﻣﺠـﺪ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟـّﺴ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك و ﺿـﯿﺎء اﻟﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ و واﻟﺪه ﻣﺠﺪ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ و ﺳـﮑﻦ ﻣﻮﺻﻞ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ و ﻗـﺪم ﺑﻐـﺪاد و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﻓﻀـﻼﺋﻬﺎ ﺛﻢ دﺧﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و اﻟﻘـﺪس و ﺳـﻤﻊ ﻫﻨﺎك ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺛﻢ اﻟﯽ‬‫اﻟﻤﻮﺻـﻞ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ ﻣﻨﻘﻄﻌـﺎ اﻟﯽ اﻟﺘﻮّﻓﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﮐـﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ ﻓﻀـﻼء اﻟﻤﻮﺻـﻞ و اﻟﻮاردﯾﻦ ﻋﻠﯿﻬـﺎ و ﮐـﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ و ﻣـﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ و ﺣﺎﻓﻈـﺎ ﻟﻠﺘﻮارﯾـﺦ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣـﮥ و ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و وﻗﺎﺋﻌﻬﻢ و اﺧﺒﺎرﻫﻢ و اﯾﺎﻣﻬﻢ ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾﺦ‬‫ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﺳـﻤﺎه اﻟﮑﺎﻣﻞ اﺑﺘـﺪأ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اول اﻟّﺰﻣﺎن اﻟﯽ آﺧﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺧﯿﺎر اﻟﺘﻮارﯾـﺦ و اﺧﺘﺼـﺮ ﮐﺘﺎب‬‫اﻻﻧﺴﺎب ﻻﺑﯽ ﺳﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و زاد ﻋﻠﯿﻪ اﺷﯿﺎء و اﺳﺘﺪرك ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺳﺖ ﻣﺠﻠّﺪات وﻟﺪ‬‫ﻓﯽ راﺑﻊ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﯿﺰ ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﺑﻌﺪ‬‫ذﮐﺮ ﺿـﯿﺎء ﻟا ـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﺜـﻞ ﺳﺎﺋﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﻟﻪ اﺧﻮان اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻣﺠـﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟّﺴـ ﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب ﻧﻬﺎﯾﮥ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻻﺛﺮ و ﻗـﺪ ﺗﻘـﺪم ذﮐﺮه ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻠﻐـﮥ و اﻵﺧﺮ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻋﺰ اﻟﺪﯾﻦ و ﺳـﻨﺬﮐﺮه ﻋﻨﺪ ذﮐﺮ اﻟﺘﻮارﯾﺦ ﻷﻧّﻪ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻫﻮ اﺟّﻞ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ و اﺣﺴـﻨﻬﺎ و اﻧﻔﻌﻬﺎ و ﮐﺎن اﻻﺧﻮة اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﮐﻠﻬﻢ ﻓﻀـﻼء ﻧﺠﺒﺎء ذو و اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻘﺒﻮﻟـﮥ ﻓﻠﻤﺎ ﯾﺘﻔﻖ اﻻﺧﻮة ﻣﺜﻞ‬‫ﻫﺆﻻـء و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن در اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑﺎﻟﮑﺎﻣﻞ اﻟﻤﻄﺒﻮع ﺑﻤﺼـﺮ ﺣﺎﻻ وﻟﺪ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﺛﻢ ﺻﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﻣﻊ واﻟﺪه و اﺧﻮﯾﻪ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ و ﻗﺪم ﺑﻐﺪاد‬‫ﻣﺮارا ﺣﺎّﺟـ ﺎ و رﺳﻮﻻـ ﻣﻦ ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻـﻞ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﻓﻀـﻼﺋﻬﺎ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و اﻟﻘـﺪس و ﺳـﻤﻊ ﻫﻨﺎك ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ‬‫اﻟﻤﻮﺻـﻞ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ ﻣﻨﻘﻄﻌـﺎ اﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓّﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﮐﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀﻞ ﻻﻫﻞ اﻟﻤﻮﺻﻞ و اﻟﻮاردﯾﻦ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﮐﺎن‬‫اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ و ﻣﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻟﻠﺘﻮارﯾﺦ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﮥ و اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮة ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و وﻗﺎﺋﻌﻬﻢ و اﺧﺒﺎرﻫﻢ و اّﯾﺎﻣﻬﻢ‬‫ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﺳـّﻤﺎه اﻟﮑﺎﻣﻞ اﺑﺘـﺪأ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اّول اﻟّﺰﻣﺎن اﻟﯽ آﺧﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺧﯿﺎر اﻟﺘﺎرﯾﺦ‬‫وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯿﻪ و اﺧﺘﺼﺮ ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب ﻻﺑﯽ ﺳﻌﺪ اﻟّﺴﻤﻌﺎﻧﯽ و زاد ﻋﻠﯿﻪ اﺷﯿﺎء اﻫﻤﻠﻬﺎ و ﻧّﺒﻪ ﻋﻠﯽ اﻏﻼط و اﺳﺘﺪرك ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ و ﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 301‬از ‪597‬‬‫ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺳّﺖ ﻣﺠﻠّﺪات وﻟﺪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 555‬و ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 630‬ﻗﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن اﺟﺘﻤﻌﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪385 :‬‬‫ﺑﻪ ﻓﻮﺟـﺪﺗﻪ رﺟﻼـ ﻣﮑّﻤﻼـ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﮐﺮم اﻻﺧﻼق و ﮐﺜﺮة اﻟﺘﻮاﺿﻊ؟؟؟ ﻓﻼزﻣﺖ اﻟﺘﺮداد إﻟﯿﻪ و ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﻮاﻟـﺪ ﻣﺆاﻧﺴـﮥ اﮐﯿـﺪة‬‫ﻓﮑـﺎن ﺑﺴـﺒﺒﻬﺎ ﯾﺒـﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟّﺮﻋﺎﯾـﮥ و اﻻـﮐﺮام اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗـﺎج ﻣﮑّﻠـﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﮑﺮﯾﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﺸﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ وﻟﺪ ﺑﺎﻟﺠﺰﯾﺮة و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ‬‫ﺛﻢ ﺻـﺎر اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﺳـﮑﻦ ﺑﻬﺎ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ و ﻣﻦ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻗـﺪم ﺑﻐـﺪاد ﻣﺮارا ﺣﺎّﺟﺎ و رﺳﻮﻻ ﻣﻦ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﻮﺻﻞ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و اﻟﻘﺪس و ﺳﻤﻊ ﻫﻨﺎك ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻤﻮﺻﻞ و ﻟﺰم ﺑﯿﺘﻪ ﻣﻨﻘﻄﻌﺎ اﻟﯽ اﻟﺘﻮﻓﺮ ﻋﻠﯽ ﻟا ﻨﻈﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﻌﻠﻢ و اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﮐـﺎن ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺠﻤﻊ اﻟﻔﻀـﻞ ﻻﻫـﻞ اﻟﻤﻮﺻـﻞ و اﻟﻮاردﯾﻦ ﻋﻠﯿﻬـﺎ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ و ﻣﺎ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ و‬‫ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻟﻠﺘﻮارﯾﺦ اﻟﻤﺘﻘّﺪﻣﮥ و اﻟﻤﺘﺄﺧﺮة و ﺧﺒﯿﺮا ﺑﺎﻧﺴﺎب اﻟﻌﺮب و اّﯾﺎﻣﻬﻢ و وﻗﺎﺋﻌﻬﻢ و اﺧﺒﺎرﻫﻢ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺳﺖ ﻣﺠﻠﺪات‬‫ﮐﺒـﺎر ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺧﻠﮑـﺎن و اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺑﻪ ﻓﻮﺟـﺪﺗﻪ رﺟﻼـ ﻣﮑﻤﻼـ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﮐﺮم اﻻﺧﻼق و ﮐﺜﺮة اﻟﺘﻮاﺿﻊ ﻓﻼزﻣﺖ اﻟﺘﺮداد إﻟﯿﻪ و ﮐﺎﻧﺖ‬‫وﻻدﺗﻪ ﺳﻨﮥ ‪ 555‬ﺑﺠﺰﯾﺮة اﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻫـﻮ ﻣﻦ اﻫﻠﻬـﺎ و ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 630‬ﺑﺎﻟﻤﻮﺻـﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن در‬‫اﺗﺤـﺎف اﻟﻨﺒﻼـء ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﮑﺮم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ‬‫اﻟﺠﺰري اﻟﻤﻠﻘﺐ ﻋﺰ اﻟـﺪﯾﻦ در ﺟﺰﯾﺮه ﭘﯿـﺪا ﺷـﺪ و ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻧﺸﻮ و ﻧﻤﺎ ﯾﺎﻓﺖ و ﯾﺎ ﭘﺪر و ﺑﺮادران ﺧﻮد ﺑﻤﻮﺻﻞ آﻣﺪ و ﺳـﮑﻮﻧﺖ ﮔﺰﯾﺪ و در‬‫آﻧﺠﺎ از أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ و ﻃﺒﻘﻪ او ﺳـﻤﺎﻋﺖ ﮐﺮد ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺒﻐـﺪاد ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺣﺞ و رﺳﺎﻟﺖ از ﻃﺮف ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻣﻮﺻـﻞ آﻣـﺪ و از ﺷـﯿﺨﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﯾﻌﯿﺶ ﺑﻦ ﺻﺪﻗـﮥ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و أﺑﯽ اﺣﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ و ﻏﯿﺮ ﻫﻤﺎ ﺳـﻤﺎﻋﺖ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮد و ﺑﺴﻮي ﺷﺎم و ﻗﺪس رﺣﻠﺖ ﮐﺮده از ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ در آﻧﺠﺎ ﺷـﻨﯿﺪ و ﺑﻤﻮﺻﻞ ﻋﻮد ﻧﻤﻮد و ﻣﻨﻘﻄﻊ ﺷﺪه ﺧﺎﻧﻪﻧﺸﯿﻦ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﻓﺮ‬‫ﻧﻈﺮ در ﻋﻠﻢ و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺧـﺎﻧﻪ او ﻣﺠﻤﻊ اﻫـﻞ ﻓﻀـﻞ ﻣﻮﺻـﻞ ﺑﻮد و وي اﻣـﺎم ﺑﻮد در ﺣﻔـﻆ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﺘﻌﻠﻘﺎت او و ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻮارﯾﺦ‬‫ﻣﺘﻘﺪﻣﻪ و ﻣﺘﺎﺧﺮه و ﺧﺒﯿﺮ ﺑﺎﻧﺴﺎب ﻋﺮب و وﻗﺎﺋﻊ اﯾﺸﺎن در ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻼن ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻣﺴﻤﯽ ﺑﮑﺎﻣﻞ در وي از اﺑﺘﺪاي زﻣﺎن ﻫﺪاﯾﺖ ﻧﻤﻮده‬‫ﺗﺎ ﺳـﻨﻪ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮔﻮﯾﺪ ﻫﻮ ﻣﻦ ﺧﯿﺎر اﻟﺘﻮارﯾﺦ و ﮐﺘﺎب اﻻﻧﺴﺎب أﺑﯽ ﺳـﻌﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ را ﻣﺨﺘﺼﺮ‬‫ﻧﻤﻮده ﺑﺮ اﻏﻼـﻃﺶ ﺗﻨـﺒﯿﻪ ﮐﺮده و اﻫﻤﺎﻻـت او را اﻓﺰوده ﮐﺘـﺎﺑﯽ ﻣﻔﯿـﺪ ﺟﯿـﺪﺳﺖ و اﻣﺮوز در دﺳﺖ ﻣﺮدم ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺨﺘﺼـﺮﺳﺖ در ﺳﻪ ﺟﻠﺪ‬‫واﺻﻞ ﮐﻪ در ﻫﺸﺖ ﺟﻠﺪﺳﺖ ﻋﺰﯾﺰ اﻟﻮﺟﻮدﺳﺖ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﮔﻔﺘﻪ آﻧﺮا ﺟﺰ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻤﺪﯾﻨﻪ ﺣﻠﺐ ﻧﺪﯾﺪهام و در دﯾﺎر ﻣﺼـﺮﯾﻪ ﺟﺰ ﻣﺨﺘﺼـﺮ‬‫ﻣـﺬﮐﻮر ﻧﺮﺳـﯿﺪه اﺳﺖ و او راﺳﺖ ﮐﺘﺎب اﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ در ﺷـﺶ ﻣﺠﻠﺪ ﮐﻼن و ﭼﻮن در آﺧﺮ ﺳـﻨﻪ ﺳﺖ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺤﻠﺐ‬‫رﺳـﯿﺪم ﻋّﺰ ﻟا ـّﺪﯾﻦ ﻣـﺬﮐﻮر در آﻧﺠﺎ ﺑﺼﻮرت ﺿـﯿﻒ ﻧﺰد ﻃﻮاﺷـﯽ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﻃﻐﺮﯾﻞ ﺧﺎدم اﺗﺎﺑﮏ ﻣﻠﮏ ﻋﺰﯾﺰﯾﻦ ﻣﻠﮏ ﻇﺎﻫﺮ ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﺣﻠﺐ ﻣﻘﯿﻢ ﺑﻮد و ﻃﻮاﺷﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﻮّﺟﻪ داﺷﺖ ﺑﺮد و ﻧﯿﮏ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻮد دري و اﮐﺮام ﻣﯽﮐﺮد او را ﭼﻮن ﺑﻮي ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺷﺪم ﻣﺮدي ﻣﮑﻤﻞ در‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ ﮐﺮﯾﻢ اﻻﺧﻼق ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﻮاﺿﻊ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﻻﺟﺮم آﻣـﺪ و ﺷـﺪ ﻧﺰد او ﺟﺎري و ﻣﯿﺎن او و واﻟﺪم ﻣﺆاﻧﺴﺖ اﮐﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﯾﻦ ﺟﻬﺖ در رﻋﺎﯾﺖ‬‫و اﮐﺮام ﻣﺒـﺎﻟﻐﻪ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻌـﺪه وي ﺑـﺪﻣﺸﻖ رﻓﺖ و از آﻧﺠـﺎ ﺑﺤﻠﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑـﺎز ﻋـﺎدتﺗﺮ داد ﺧﻮد ﺟﺎري ﺳﺎﺧﺘﻢ وي ﻗﻠﯿﻠﯽ اﻗﺎﻣﺖ ﮐﺮده‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺻﻞ ﺷﺪ وﻻدﺗﺶ در ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺠﺰﯾﺮه اﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده و وي از اﻫﻞ اﯾﻦ ﺟﺰﯾﺮه اﺳﺖ وﻓﺎﺗﺶ‬‫در ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪386 :‬‬‫ﺑﻤﻮﺻـﻞ ﺑﻮد و اﮐﺜﺮ ﻣﺮدم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ آن ﺟﺰﯾﺮه اﺑﻦ ﻋﻤﺮﺳﺖ ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐـﺪام اﺑﻦ ﻋﻤﺮﺳﺖ و ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺴﻮب‬‫ﺑﺴﻮي ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺛﻘﻔﯽ اﻣﯿﺮ ﻋﺮاﻗﯿﻨﺴﺖ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدي از اﻫـﻞ ﺑﺮﻗﻌﯿـﺪ از اﻋﻤﺎل ﻣﻮﺻﻞ آن را ﺑﻨﺎ ﮐﺮده ﻧﺎﻣﺶ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮﺳﺖ و ﺑـﻮي ﻣﻀـﺎف ﮔﺸـﺘﻪ و در ﺑﻌﺾ ﺗﻮارﯾـﺦ دﯾـﺪم ﮐﻪ آن ﺟﺰﯾﺮه اﺑﻨـﺎي ﻋﻤﺮ اوس و ﮐـﺎﻣﻠﺴﺖ و اﯾﻦ ﻫﺮ دو را ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﻪ‬‫ﮐﯿﺴﺘﻨﺪ ﺳﭙﺲ در ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ اﻟﻤﺴﺘﻮﻓﯽ در ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺑﺮادر ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ دﯾﺪم ﮐﻪ آن ﺟﺰﯾﺮه اوس و ﮐﺎﻣﻞ ﭘﺴﺮان ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اوس ﺛﻌﻠﺒﯿﺴﺖ و اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 302‬از ‪597‬‬‫اﻋﻠﻢ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤّﺐ ﻟا ـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﻮد اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﺑﻦ اﻟّﻨﺠـﺎر ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ذﯾـﻞ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﺑـﺘﺮﺟﻤﻪ ﺳـﻬﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ ﺑﻦ ﺳﻮرة‬‫اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣّﺪث ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻫﺎرون ﻋﻦ اﻟﺼـﻌﻖ ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ ﻣﻄﺮ اﻟﻮّراق ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟّﻨﺤﺎم ﻓﺎﮐﻠﻪ و‬‫اﺳـﺘﻄﺎﺑﻪ و ﻗـﺎل اﻟّﻠﻬﻢ ادﺧـﻞ اﻟّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ و اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ‬‫اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻧّﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺪﻓﻊ ﺻﺪره و دﺧﻞ ﻓﻘﺎل رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﯾﻮﺷﮏ ان ﯾﺤﺎل‬‫ﺑﯿﻨﻨﺎ و ﺑﯿﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻓﻠّﻤﺎ راه ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ وال ﻣﻦ واﻻه‬‫و ﺑﻤﻼـﺣﻈﻪ ﻋﺒـﺎرت ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤـﺎل ﻣﻼـ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ و ﮐﺘـﺎب اﻻﮐﺘﻔـﺎء اﺑﺮاﻫﯿﻢ وﺻﺎﺑﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد اﺑﻦ اﻟﻨﺠﺎر اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را ﺑﻄﺮق ﻋﺪﯾﺪه رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده در اﺛﺒﺎت و ﺗﺎﯾﯿﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﺸﯿﯿﺪ آن اﻓﺰوده و‬‫ﻏﯿﺮ ﻋـﺎزب ﻋﻦ ﺛﺎﻗﺒـﮥ اﻻﻟﺒﺎب و اﻻﺑﺼﺎر* و ﻧﺎﻓـﺬة اﻟﻔﮑﺮ و اﻻﻧﻈﺎر* اّن رواﯾـﮥ اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﻟﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﻟﯽ اﻋﻠﯽ‬‫ﻣﻄﺎر* ﺑﻌّﺪة ﻃﺮق ﻣﺰرﯾﮥ ﺑﺬوب اﻟّﻨﻀﺎر* ﺗﮑﺸﻒ ﻋﻦ ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮﺗﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ اﻻﺣﺒﺎر* و ﺗﻌﺮب ﻋﻦ ﻧﻬﺎﯾﮥ ﺗﺤﻘﻘﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﻘﺪة ﻟا ﻌﻈﺎم و‬‫اﻟﻤﻬﺮة اﻟﮑﺒﺎر* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي اﻟﯽ ﺳـﻠﻮك ﻧﻬـﺞ اﻟﻤﺒﺎّر* و اﻻﺷـﺤﮥ ﻋﻦ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺘﺒﺎب و اﻟﺘﺒﺎر* و ﮐﻤﺎل اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ و‬‫اﺷـﺘﻬﺎر و ﻋﻠﻮ ﻓﺨﺎر و ﺳﻤّﻮ ﻧﺠﺎر ﺑﻦ ﻧﺠﺎر ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ اﺳﻔﺎر اﺋّﻤﻪ ﮐﺒﺎر ﻫﻮﯾﺪا و آﺷﮑﺎرﺳﺖ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﺒﺎرع ﻣﻮّرخ اﻟﻌﺼﺮ ﻣﻔﯿﺪ اﻟﻌﺮاق ﻣﺤﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﻟا ﺒﻐﺪادي‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و ذاﮐﺮ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و ﻟا ﻤﺒﺎرك‬‫اﺑﻦ اﻟﻤﻌﻄـﻮش و اﺑﻦ اﻟﺠـﻮزي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ و اّول ﺷـﯽء ﺳـﻤﻊ و ﻟﻪ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و اّول ﻋﻨـﺎﯾﺘﻪ ﺑـﺎﻟﻄﻠﺐ و ﻫـﻮ اﺑﻦ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ و ﺗﻠﯽ‬‫ﺑﺎﻟّﺮواﯾﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﺣﻤـﺪ ﺳـﮑﯿﻨﮥ و ﻏﯿﺮه و ﺳـﻤﻊ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻣﻦ ﻋﯿﻦ اﻟﺸـﻤﺲ اﻟﺜﻘﻔﯿـﮥ و ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﺑﻨﯿﺴﺎﺑﻮر ﻣﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ و زﯾﻨﺐ و‬‫ﺑﻬﺮاة ﻣﻦ أﺑﯽ روح و ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﻣﻦ اﻟﮑﻨﺪي و ﺑﻤﺼـﺮ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻦ اﻟﻤﻔّﻀﻞ و ﺧﻼﺋﻖ و ﺟﻤﻊ ﻓﺎوﻋﯽ و ﮐﺘﺐ اﻟﻌﺎﻟﯽ و اﻟﻨﺎزل و ﺧﺮج ﻟﻐﯿﺮ‬‫واﺣﺪ و ﺟﻤﻊ ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟـّﺴ ﻼم و ذﯾﻞ ﺑﻪ و اﺳـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ و ﻫﻮ ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﺟﺰء و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻋﯿﺎن اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﺜﻘﺎت ﻣﻊ اﻟّﺪﯾﻦ و‬‫اﻟـّﺼ ﯿﺎﻧﮥ و اﻟﻔﻬﻢ و ﺳـﻌﮥ اﻟﺮواﯾـﮥ و ﺣﺪث ﻋﻨﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ اﺑﻦ اﻟّﺼﺎﺑﻮﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﻔﺎروﺛﯽ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺸﺮﯾﺸـﯽ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و‬‫اﺑﻦ ﺑﻠﺒﺎن و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻘﺰاز اﻟﺤّﺪاﻧﯽ و آﺧﺮون و ﺑﺎﻻﺟﺎزة اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﺑﻦ اﻟﻄﺎﻫﺮ و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و اﺑﻮ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪387 :‬‬‫اﻟﺒـﺎﻟﺲ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟّﺴﺎﻋﯽ ﮐﺎﻧﺖ رﺣﻠـﮥ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﺳـﺒﻌﺎ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و اﺷـﺘﻤﻠﺖ ﻣﺸـﯿﺨﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺜـﮥ آﻻف ﺷـﯿﺦ اﻟّﻒ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ذﮐﺮ ﮐّﻞ ﺻﺤﺎﺑّﯽ و ﻣﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺎب ﮐﻨﺰ اﻻﻧﺎم ﻓﯽ اﻟّﺴﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ذﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ‬‫اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻـ و ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق و ﮐﺘـﺎب اﻧﺴـﺎب اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ اﻟﯽ اﻵﺑﺎء و اﻟﺒﻠـﺪان و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻮاﻟﯽ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺠﻢ و ﮐﺘﺎب ﺟّﻨﮥ‬‫اﻟﻨﺎﻇﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘـﺪ اﻟﻔﺎﺋﻖ و ﮐﺘﺎب اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ اﻟّﺮﺟﺎل و ﻗﺮأت ﻋﻠﯿﻪ ذﯾﻞ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻋﻤﻠﻪ ﻓﯽ ﺳـﺘﮥ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠّﻠﺪ و ﻟﻪ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟّﺪرر اﻟﺜﻤﯿﻨﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﮐﺘﺎب روﺿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﻓﯽ ﻣﺴﺠﺪ اﯾﻠﯿﺎ و ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫﮥ اﻟﻮري ﻓﯽ ذﮐﺮ أّم اﻟﻘﺮي و ﮐﺘﺎب اﻻزﻫﺎر ﻓﯽ‬‫اﻧﻮاع اﻻﺷـﻌﺎر و ﮐﺘﺎب ﻋﯿﻮن اﻟﻔﻮاﺋـﺪ ﺳـﺘﮥ اﺳـﻔﺎر و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و اوﺻـﯽ اﻟﯽ وﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ ﺑﺎﻟّﻨﻈﺎﻣـّﯿ ﮥ ﻣﻨﻔﺬ اﻟﯽ اﻟﺴﺘﺮ‬‫ﻟﺘﺤﻤﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ ورﺛﺎه ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﮐﺎن رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺧﺎﻣﺲ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در‬‫ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ در ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ و اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 303‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ذاﮐﺮ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و اﺑﻦ‬‫ﯾﻮﻧﺲ و اﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﺻـﺒﻬﺎن و ﺧﺮاﺳﺎن و اﻟّﺸﺎم و ﻣﺼﺮ و ﮐﺘﺐ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻮﺻﻒ و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻣﺘﻘﻨﺎ واﺳﻊ اﻟﺤﻔﻆ ﺗﺎم اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺎﻟﻔﻦ‬‫ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ﺧﺎﻣﺲ ﺷـﻌﺒﺎن و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در دول اﻻﺳـﻼم در وﻗﺎﺋﻊ ﺳـﻨﻪ ﻣـﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻐـﺪاد ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﻮد اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر و ﺻـﻼح اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺨﺎزن در ﻓﻮات اﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫ﺳﻤـﻊ ﻣﻦ اﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﺻـﺤﺎب اﺑﻦ اﻟﺤﺼـﯿﻦ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻟﻪ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻟﻮاﺳـﻌﮥ اﻟﯽ اﻟﺸـﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠـﺎز و اﺻـﺒﻬﺎن و‬‫ﺧﺮاﺳـﺎن و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﺣـّﺼ ﻞ اﻻـﺻﻮل و اﻟﻤﺴﺎﻧﯿـﺪ و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ اﻟّـﺬي ذّﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و‬‫اﺳﺘﺪرك ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺠﺎء ﻓﯽ ﺛﻼﺛﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪا دّل ﻋﻠﯽ ﺗﺒّﺤﺮه ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن و ﺳﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺛﻘﮥ ﺣّﺠﮥ ﻣﻘﺮﯾﺎ ﻣﺠّﻮدا ﺣﺴﻦ‬‫اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮة ﮐّﯿﺴﺎ ﻣﺘﻮاﺿـﻌﺎ اﺷـﺘﻤﻠﺖ ﻣﺸـﯿﺨﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺜﮥ آﻻف ﺷﯿﺦ و رﺣﻞ ﺳﺒﻌﺎ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ ﯾﻘﺎل اﻧّﻪ ﺣﻀﺮ ﻣﻊ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ اﻟﮑﻨﺪي ﻓﯽ‬‫ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﻌﻈﻢ ﻋﯿﺴـﯽ و اﻻﺷـﺮف ﻣﻮﺳـﯽ ﻻﻧﻪ ذﮐﺮه و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻻﺷـﺮف اﺣﻀـﺮه ﻓﺴﺎﻟﻪ اﻟـّﺴ ﻠﻄﺎن ﻋﻦ وﻓﺎة اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻣﺘﯽ ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﻓﺒﻬﺖ و ﻫـﺬا ﻣﻦ اﻟﺘﻌﺠﯿﺰ ﻟﻤﺜـﻞ ﻫـﺬا اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﻘـﺪار ﻓﺴـﺒﺤﺎن ﻣﻦ ﻟﻪ اﻟﮑﻤﺎل و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ذﮐﺮ ﮐّﻞ‬‫ﺻﺤﺎﺑﯽ و ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﮐﻨﺰ اﻻﻧﺎم ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ ذﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﻣﺄﮐﻮﻻ و اﻟﻤﺘﻔﻖ‬‫و اﻟﻤﻔﺘﺮق و ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻵﺑﺎء و اﻟﺒﻠﺪان ﮐﺘﺎب ﻋﻮاﻟﯿﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺠﻤﻪ ﺟّﻨﮥ اﻟﻨﺎﻇﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل‬‫اﻟﻌﻘـﺪ اﻟﻔﺎﺋﻖ ﻓﯽ ﻋﯿﻮن اﺧﺒﺎر اﻟـﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺗﻮارﯾـﺦ اﻟﺨﻼﺋﻖ اﻟـّﺪّرة اﻟﺜﻤﯿﻨـﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻮري ﻓﯽ اﺧﺒﺎر أّم اﻟﻘﺮي روﺿـﮥ‬‫اﻷوﻟﯿﺎء ﻓﯽ ﻣﺴﺠﺪ اﯾﻠﯿﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪388 :‬‬‫اﻻزﻫﺎر ﻓﯽ ﻧا ﻮاع اﻻﺷـﻌﺎر ﺳﻠﻮة اﻟﻮﺣﯿﺪ ﻏﺮر اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﺳﺖ ﻣﺠﻠّﺪات ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و وﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ ﺑﺎﻟّﻨﻈﺎﻣّﯿﮥ و اﻟﺰﻫﺮ ﻓﯽ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺷﻌﺮاء اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﺼـﺮ ﮐﺘـﺎب ﻧﺤـﺎ ﻓﯿﻪ ﻧﺤﻮ ﻧﺸﻮان اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮة ﻣّﻤﺎ اﻟﻨﻘﻄﻪ ﻣﻦ اﻓﻮاه اﻟّﺮﺟﺎل ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻄﺮف ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻫﻞ اﻟّﻈﺮف اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺸـﺘﺎق اﻟﯽ اﺧﺒﺎر‬‫اﻟﻌّﺸﺎق اﻟﺸﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟّﻄّﺐ اﻟﺦ و ﺻﻼح اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﻟﯿﺒﮏ اﻟّﺼﻔﺪي در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻟا ﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﻟﺒﻐﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و ذاﮐﺮ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و أﺑﯽ اﻟﻔﺮج ﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﺻـﺤﺎب اﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓـﺎﮐﺜﺮ و اّول ﺳـﻤﺎﻋﻪ و ﻟﻪ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﯿﻦ و ﻟﻪ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻟﻮاﺳـﻌﮥ اﻟﯽ اﻟّﺸـ ﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠﺎز و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺧﺮاﺳﺎن و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و‬‫ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﺣّﺼﻞ اﻻﺻﻮل و اﻟﻤﺴﺎﻧﯿﺪ و ﺧّﺮج ﻟﻨﻔﺴﻪ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و ﺟﻤﻊ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟّﺬي ذﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻟﺒﻐﺪاد و‬‫اﺳـﺘﺪرك ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﺠﺎء ﻓﯽ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻣﺠّﻠـﺪا دل ﻋﻠﯽ ﺗﺒّﺤﺮه ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺸﺄن و ﺳـﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺛﻘـﮥ ﺣّﺠﮥ ﻣﻘﺮﯾﺎ ﻣﺠّﻮدا ﺣﻠﻮ‬‫اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮة ﮐّﯿﺴﺎ ﻣﺘﻮاﺿـﻌﺎ اﺷـﺘﻤﻠﺖ ﻣﺸـﯿﺨﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺛﻼث آﻻف ﺷـﯿﺦ و رﺣﻞ ﺳـﺒﻌﺎ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ ﯾﻘﺎل اﻧّﻪ ﺣﻀـﺮ ﻣﻊ اﻟﺸﯿﺦ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﻟﮑﻨﺪي ﻟﯿﻠﮥ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﻌﻈﻢ ﻋﯿﺴـﯽ و اﻻﺷـﺮف ﻣﻮﺳـﯽ ﻻﻧﻪ ﮐﺎن ذﮐﺮه و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﺣﻀـﺮه ﻓﺴﺎﻟﻪ اﻟّﺴﻠﻄﺎن ﻋﻦ وﻓﺎة ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫ﻣﺘﯽ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﺒﻬﺖ و ﻫﺬا ﻣﻦ اﻟّﺘﻌﺠﯿﺰ ﻟﻤﺜﻞ ﻫﺬا اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻘﺪر ﻓﺴﺒﺤﺎن ﻣﻦ ﻟﻪ اﻟﮑﻤﺎل و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ذﮐﺮ‬‫ﮐـّﻞ ﺻـﺤﺎﺑّﯽ و ﻣـﺎﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب ﮐﻨﺰ اﻻﻧﺎم ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ و اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ ذﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ و‬‫اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻬـﺎج ﮐﺘﺎب اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻧﺴﺐ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻟﯽ اﻵﺑﺎء و اﻟﺒﻠـﺪان ﮐﺘﺎب ﻋﻮاﻟﯿﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺠﻤﻪ ﺟﻨـﮥ اﻟﻨﺎﻇﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟّﺮﺟﺎل اﻟﻌﻘـﺪ اﻟﻔﺎﺋﻖ ﻓﯽ ﻋﯿﻮن اﺧﺒﺎر اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺗﻮارﯾـﺦ اﻟﺨﻼﺋﻖ اﻟـّﺪّرة اﻟﺜﻤﯿﻨـﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻧﺰﻫﮥ‬‫اﻟﻮري ﻓﯽ اﺧﺒـﺎر أّم اﻟﻘﺮي روﺿـﮥ اﻷوﻟﯿـﺎء ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ اﯾﻠﯿـﺎ اﻻزﻫـﺎر ﻓﯽ اﻧﻮاع اﻻﺷـﻌﺎر ﺳـﻠﻮة اﻟﻮﺣﯿـﺪ ﻏﺮر اﻟﻔﻮاﺋـﺪﺳﺖ ﻣﺠّﻠـﺪات ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻧﻮار اﻟّﺰﻫﺮ ﻓﯽ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺷﻌﺮ ﺷﻌﺮاء اﻟﻌﺼﺮ ﮐﺘﺎب ﻧﺤﺎ ﻓﯿﻪ ﻧﺤﻮ ﻧﺸﻮان اﻟﻤﺤﺎﺿﺮة ﻣّﻤﺎ اﻟﺘﻘﻄﻪ ﻣﻦ اﻓﻮاه اﻟّﺮﺟﺎل و ﻣﻨﺜﻮر در اﻟﻘﻼﺋﺪ‬‫ﻧﺰﻫﮥ اﻟّﻄﺮف ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻫﻞ اﻟّﻈﺮف اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺸﺘﺎق اﻟﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻌﺸﺎق اﻟﮑﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟّﺼﻼح اﻟﺸﺎﻓﯽ ﻓﯽ اﻟّﻄّﺐ و وﻗﻒ ﮐﺘﺒﻪ ﺑﺎﻟّﻨﻈﺎﻣّﯿﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 304‬از ‪597‬‬‫ﺳﻨـﮥ ﺛﻼـث و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﻐـﺪادي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐﺪاد وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﺻـﻔﻬﺎن و‬‫ﺧﺮاﺳﺎن و اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﮐﺘﺐ ﺷـﯿﺌﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﮐﺎن ﺛﻘﮥ ﻣﺘﻘﻨﺎ واﺳﻊ اﻟﺤﻔﻆ ﺗﺎم اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ و ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﺣﺴﻦ اﻻﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺣﺎﻓﻈﺎ وﻟﺪ‬‫ﺑﺒﻐﺪاد ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﺸﺮة ﺳﻨﯿﻦ و ﻗﺮأ ﺑﻨﻔﺴﻪ و ﻫﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪389 :‬‬‫اﺑﻦ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ ﺛﻢ رﺣﻞ رﺣﻠﮥ ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﯽ اﻟﺤﺠﺎز و ﻣﺼـﺮ و اﻟّﺸﺎم و ﺣّﺮان و اﺻـﺒﻬﺎن و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ادرك ﺳﻤﺎﻋﺎت‬‫ﻋﺎﻟﯿﺎت ﺛﻢ ﺗﻨﺎزل و ﮐﺘﺐ ﻋﻦ ﻣﻦ دّب و درج و ﻋﻦ ﻣﻦ ﻧﺰل و ﻋﺮج و اﻋﺘﻨﯽ ﺑﻬـﺬا اﻟﺸﺄن ﻋﻨﺎﯾﮥ ﮐﺜﯿﺮة و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮة اﻟﻤﻔﯿﺪة‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐﺪاد اﻟّﺬي ذﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و اﺳـﺘﺪرك ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ ﻧﺤﻮ ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻣﺠﻠّﺪات و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟّﺬي ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ‬‫ﮐﻞ ﺻـﺤﺎﺑﯽ و ﻣﺎ رواه ﮐﺘﺎب ﮐﻨﺰ اﻻﻧﺎم ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل و ﺻّﻨﻒ ﻣﻌﺠﻤﺎ ﻟﺸﯿﻮﺧﻪ اﺷﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ ﺛﻠﺜﮥ‬‫آﻻف ﺷـﯿﺦ و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺗﻮﻓﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺧﺎﻣﺲ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ذﮐﺮه اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺮ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ‬‫و ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﻟﺒﻐﺪادي وﻟﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ اﻟّﺴﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و اّول ﺳﻤﺎﻋﻪ و‬‫ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﯿﻦ و ﻃﻠﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺧﻤﺲ ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﻗﺮأ ﺑﺎﻟـّﺴ ﺒﻊ و رﺣﻞ رﺣﻠـﮥ ﻋﻈﯿﻤـﮥ اﻟﯽ اﻟﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و‬‫اﻟﺤﺠﺎز و اﺻـﺒﻬﺎن و ﺣّﺮان و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و اﺳـﺘﻤّﺮ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ ﺳـﺒﻌﺎ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ و ﮐﺘﺐ ﻋﻦ ﻣﻦ دّب و درج ﻋﻦ ﻣﻦ ﻧﺰل و‬‫ﻋﺮج و ﻋﻨﯽ ﺑﻬـﺬا اﻟّﺸﺄن ﻋﻨﺎﯾـﮥ ﺗﺎّﻣﮥ و ﮐﺘﺐ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﺣّﺼﻞ و ﺟﻤﻊ ﻗﺎل اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺛﻘﮥ ﺣّﺠﮥ ﻣﻘﺮﺋﺎ ﻣﺠّﻮدا ﮐّﯿﺴﺎ ﻣﺘﻮاﺿـﻌﺎ ﻇﺮﯾﻔﺎ‬‫ﺻﺎﻟﺤﺎ ﺧّﯿﺮا ﻣﺘﻨـّﺴ ﮑﺎ اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻦ ﻧﻘﻄﻪ اﻟﺪﺑﯿﺜﯽ و اﻟـّﻀ ﯿﺎء اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ و ﻫﻢ ﻣﻦ ﺻﻐﺎر ﺷﯿﻮﺧﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻟّﺴﻨﺪ ﻣﺎت ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ‬‫ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ذﮐﺮ ﮐّﻞ ﺻـﺤﺎﺑّﯽ و ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺎب ﮐﻨﺰ اﻻﻧﺎم‬‫ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم و ﮐﺘﺎب ﺟّﻨـﮥ اﻟّﻨﺎﻇﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟّﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﮐﺘﺎب اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل و ذﯾﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ‬‫ﺳﺘـﮥ ﻣﺠّﻠﺪات و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠّﻠﺪات و ﮐﺘﺎب ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻔﻖ و اﻟﻤﻔﺘﺮق ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻬﺎج ﮐﺘﺎب اﻟﺨﻄﯿﺐ و‬‫ﮐﺘﺎب ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺗﻠﻒ و اﻟﻤﺨﺘﻠﻒ ذّﯾﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻟﻪ اﺷـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ ﻣﻦ ﺛﻠﺜﮥ آﻻف ﺷـﯿﺦ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ اﻟﻔﺎﺋﻖ‬‫ﻓﯽ ﻋﯿﻮن اﺧﺒﺎر اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺤﺎﺳﻦ اﻟﺨﻼﺋﻖ و ﮐﺘﺎب اﻟّﺪرة اﻟﺜﻤﯿﻨﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫﮥ اﻟﻮري ﻓﯽ اﺧﺒﺎر أّم اﻟﻘﺮي و ﮐﺘﺎب روﺿﮥ‬‫اﻷوﻟﯿﺎء ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ اﯾﻠﯿﺎ و ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺘﺎب ﻏﺮر اﻟﻔﻮاﺋﺪ ﻓﯽ ﺳـﺘﮥ ﻣﺠّﻠﺪات و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ازﻧﯿﻘﯽ‬‫در ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ذﯾﻞ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﺗﺠﺎوز ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻣﺠّﻠﺪا و ﻫﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﺜﻘـﮥ ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر اﻟﺒﻐـﺪادي و ﺗﺎرﯾﺨﻪ داّل ﻋﻠﯽ ﺳـﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ و ﻋﻠّﻮ ﺷﺎﻧﻪ و ﻟﻪ‬‫ﻣﺼـّﻨﻒ ﺣﺎﻓﻞ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻟﻪ ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎت أﺧﺮ ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم وﻟـﺪ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ و ﻟﻪ‬‫اﻟّﺮﺣﻠﮥ اﻟﻮاﺳـﻌﮥ اﻟﯽ اﻟّﺸﺎم و ﻣﺼـﺮ و ﺣﺠﺎز و ﻣﺮو و اﺻـﺒﻬﺎن و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﮐﺎﻧﺖ رﺣﻠﺘﻪ ﺳـﺒﻌﺎ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﺧﺎﻣﺲ‬‫ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪390 :‬‬‫ذﯾـﻞ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد ﺟـﺎوز ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻣﺠﻠّـﺪا و ذﯾﻠﻪ دال ﻋﻠﯽ ﺳـﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ و ﻋﻠّﻮ ﺷﺄﻧﻪ و ﻫﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﺜﻘﮥ ﻟﻪ ﻣﺼـّﻨﻒ ﺣﺎﻓﻞ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ أﺧﺮ ﻓﯽ اﻟّﺴﻨﻦ و اﻻﺣﮑﺎم وﻟﺪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ‪ 578‬و ﻟﻪ اﻟّﺮﺣﻠﮥ اﻟﻮاﺳﻌﮥ اﻟﯽ اﻟّﺸﺎم و‬‫ﻣﺼﺮ و ﺣﺠﺎز و ﻣﺮو و اﺻﺒﻬﺎن و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﮐﺎﻧﺖ رﺣﻠﺘﻪ ﺳﺒﻌﺎ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺒﻐﺪاد ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗﺎج ﻣﮑّﻠﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 305‬از ‪597‬‬‫اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺎرﯾﺦ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ‪ 578‬ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻟﻪ رﺣﻠـﮥ واﺳـﻌﮥ اﻟﯽ اﻟﺸـﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠﺎز و اﺻـﺒﻬﺎن و‬‫ﺧﺮاﺳـﺎن و ﻣﺮو و ﻫﺮاة و ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﺣﺼﻞ اﻻﺻﻮل و اﻟﻤﺴﺎﻧﯿـﺪ و اﺳـﺘﺪرك ﻓﯽ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﯿﺐ دّل ﻋﻠﯽ ﺗﺒﺤﺮه ﻓﯽ‬‫ﻫﺬا اﻟﺸﺄن و ﺳـﻌﮥ ﺣﻔﻈﻪ اﺷـﺘﻤﻠﺖ ﻣﺸـﯿﺨﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺛﻼﺛﮥ آﻻف ﺷـﯿﺦ و رﺟﻞ ﺳـﺒﻌﺎ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ ﯾﻘﺎل ان اﻟّﺴﻠﻄﺎن ﺳﺄﻟﻪ ﻋﻦ وﻓﺎة ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫ﻣﺘﯽ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﺒﻬﺖ و ﻫﺬا ﻣﻦ اﻟﺘﻌﺠﯿﺰ ﻟﻤﺜﻞ ﻫﺬا اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻓﺴـﺒﺤﺎن ﻣﻦ ﻟﻪ اﻟﮑﻤﺎل و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﮑﺒﯿﺮ ذﮐﺮ ﮐّﻞ‬‫ﺻﺤﺎﺑﯽ و ﻣﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫و ﻗﺎﺋﻞ ﻗﺎل ﯾﻮم اﻟﻌﯿﺪ ﻟﯽ و رأي ﺗﻤﻠﻠﯽ و دﻣﻮع اﻟﻌﯿﻦ ﺗﻨﻬﻤﺮ‬‫ﻣﺎ ﻟﯽ اراك ﺣﺰﯾﻨﺎ ﺑﺎﮐﯿﺎ اﺳﻔﺎ ﮐﺎن ﻗﻠﺒﮏ ﻓﯿﻪ اﻟﻨﺎر ﺗﺴﺘﻌﺮ‬‫ﻓﻘﻠﺖ اﻧﯽ ﺑﻌﺒﺪ اﻟﺪار ﻋﻦ وﻃﻨﯽ و ﻣﻤﻠﻖ اﻟﮑﻒ و اﻻﺣﺒﺎب ﻗﺪ ﻫﺠﺮوا‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧـﺎن در اﺗﺤـﺎف اﻟّﻨﺒﻼـ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻫﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﺤّﺐ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟّﻨﺠـﺎر اﻟﺒﻐـﺪادي ﺻـﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺎرﯾـﺦ در ذي ﻗﻌـﺪه ﺳـﻨﮥ ﺛﻤـﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ وﻻدت ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺳـﻤﺎع از اﺑﻦ ﮐﻠﯿﺐ و اﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻮزي و اﺻﺤﺎب اﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ و ﺟﻤﺎﻋﺘﻪ از اﻫﻞ ﻋﻠﻢ دارد او را رﺣﻠﺖ واﺳﻌﻪ اﺳﺖ ﺑﺴﻮي ﺷﺎم و ﻣﺼﺮ و ﺣﺠﺎز و اﺻﺒﻬﺎن و ﺧﺮاﺳﺎن و‬‫ﻣﺮو و ﻫﺮات و ﻧﯿﺎز و ﺳﻤﺎع ﺑﺴﯿﺎر ﻧﻤﻮده و اﺻﻮل و ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ ﻓﺮاﻫﻢ آورده و ﺑﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻄﯿﺐ ذﯾﻠﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ و در ان ﺑﺮوي اﺳﺘﺪراك ﻧﻤﻮده‬‫و اﯾﻦ ﺗﺎرﯾـﺦ او در ﺳـﯽ ﻣﺠﻠّـﺪﺳﺖ دﻻـﻟﺖ دارد ﺑﺮ ﺗﺒّﺤﺮ او درﯾﻦ ﺷـﺎن وﺳـﻌﺖ ﺣﻔـﻆ وي و ﺑـﻮد اﻣـﺎم ﺛﻘﻪ ﺣﺠﺖ ﻣﻘﺮي ﻣﺠـّﻮد ﺣﺴـﻦ‬‫اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮه ﮐﯿﺲ ﻣﺘﻮاﺿﻊ ﻣﺸـﯿﺨﺖ او ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﺑﺮ ﺳﻪ ﻫﺰار ﺷﯿﺦ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺖ ﺳﺎل در ﺳﻔﺮ ﮔﺬراﻧﯿﺪ و او راﺳﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﻘﻤﺮ اﻟﻤﻨﯿﺮ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﻨﺪ ﻟا ﮑﺒﯿﺮ در وي ذﮐﺮ ﻫﺮ اﺻﺤﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻋﺪد ﻣﺮوﯾﺎت او ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و ﻣﻮﺗﻠﻒ و ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﺑﺮ ان ذﯾﻞ ﺑﺮ اﺑﻦ ﻣﺎﮐﻮﻻ ﻧﻮﺷﺘﻪ و ﻣﺘﻔﻖ‬‫و ﻣﻔﺘﺮق و ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ اﻟﯽ اﻵﺑـﺎء و اﻟﺒﻠـﺪان و ﮐﺘﺎب ﻋﻮاﻟﯽ و ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺠﻢ و ﺟﻨـﮥ اﻟﻨﺎﻇﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﻟﮑﻤﺎل ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ‬‫اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟـّﺪرة اﻟﺜﻤﯿﻨـﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ و ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻮري ﻓﯽ اﺧﺒﺎر أّم اﻟﻘﺮي و ﻏﺮر اﻟﻔﻮاﺋﺪ در ﺷـﺶ ﻣﺠﻠﺪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ ﯾﺎﻗﻮت در‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻷدﺑﺎء ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺸﺪﻧﯽ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫و ﻗﺎﺋﻞ ﻗﺎل ﯾﻮم اﻟﻌﯿﺪﻟﯽ و رأي ﺗﻤﻠﻠﯽ و دﻣﻮع اﻟﻌﯿﻦ ﺗﻨﻬﻤﺮ‬‫ﻣﺎ ﻟﯽ اراك ﺣﺰﯾﻨﺎ ﺑﺎﮐﯿﺎ اﺳﻔﺎ ﮐﺄّن ﻗﻠﺒﮏ ﻓﯿﻪ اﻟﻨﺎر ﺗﺴﺘﻌﺮ‬‫ﻓﻘﻠﺖ اﻧّﯽ ﺑﻌﯿﺪ اﻟﺪار ﻋﻦ وﻃﻨﯽ و ﻣﻤﻠﻖ اﻟﮑّﻒ و اﻻﺣﺒﺎب ﻗﺪ ﻫﺠﺮوا‬‫وﻓﺎﺗﺶ در ﺳﻨﻪ ‪ 643‬اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻼـﻣﻪ ﻧﺤﺮﯾﺮ و وزﯾﺮ ﮐﺒﯿﺮ ﮐﻤـﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺳـﺎﻟﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻨﺼـﯿﺒﯽ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﮐﻪ ﻣـﺂﺛﺮ ﻓﺎﺋﺤﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻧﺎﻓﺤﻪ و‬‫ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﻻـﺋﺤﻪ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ واﺿـﺤﻪ او را از ﮐﺘﺎب ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن و ﻋﺒﺮة اﻟﯿﻘﻈﺎن ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻋﻔﯿﻒ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﻪ ﺟﻤﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﻨﻮي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﺗﻘﯽ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻻﺳـﺪي اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ و‬‫ﻋﺠﺎﻟﮥ اﻟﺮاﮐﺐ و ﺑﻠﻐﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻔﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪391 :‬‬‫ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﻠﻮي اﻟﻌﮑﯽ اﻟﻌﺪﺛﺎﻧﯽ و ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ‬‫ﺧﺎن اﻟﺒﺪﺧﺸﺎﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ و ﻗﻄﻌﺎ و ﺑّﺘﺎ ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﺴﺒﺖ‬‫ﮐﺮده و در ﺿﻤﻦ ﮐﻼﻣﯽ ﻣﺒﺴﻮط و اﻧﯿﻖ و ﺑﯿﺎﻧﯽ ﻣﺸﺒﻊ و رﺷﯿﻖ اﺳﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺂن ﺑﺮ اﺛﺒﺎت ﻓﻀﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 306‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧﻤﻮده روي ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﺣﺎﺋـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﺎه و ﺣـﺎل زار اﯾﺸـﺎن را ﺧﺮاب و ﺗﺒـﺎه ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﻼم آن ﻋﻤـﺪة‬‫اﻻﻋﻼـم ﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾـﺪه ﮐـﺎﺷﻒ از ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺛﺒﻮت ﺑـﺎﻟﻎ و ﺗﺤﻘﻖ ﺗﺎم اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎﻣﺴﺖ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﺧﻮاﻫﯽ‬‫ﺷﻨﯿﺪ در اﯾﻦ ﺟﺎ اﮐﺘﻔﺎ ﺑﺮ ﻣﺤﺾ اﻟﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽرود در ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟّﺴﺌﻮل ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟّﺮﺳﻮل ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و‬‫ﻗﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮﻣﺎ و ﻗـﺪ اﺣﻀـﺮ إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻟﯿﺎﮐﻠﻪ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻣﻨﻪ و ﮐﺎن اﻧﺲ ﺣﺎﺿﺮا ﯾﺴﻤﻊ ﻗﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻗﺒﻞ اﻟﻤﺠﯽء ﻓﺒﻌﺪ ذﻟﮏ ﺟﺎء اﻧﺲ اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﺳﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و ﻟﮏ ﻋﻨﺪي‬‫ﺑﺸﺎرة ﻓﻔﻌﻞ ﻓﺎﺧﺒﺮه ﺑﻘﻮل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﻟا ﻮاﻫﺐ ﻟﮑﻞ ﻣﺴـﺌﻮل* اﻟﻤﻨﺠﺢ ﻟﮑّﻞ ﻣﺎﻣﻮل* ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ ﺻـﻨﯿﻊ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴـﺌﻮل* ﺻـﺤﮥ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟا ﺸـﺮﯾﻒ‬‫اﻟﻤﻘﺒﻮل* و وﺿـﺢ اﻧّﻪ ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺜﺒﻮت و اﻟﻈﻬﻮر ﻋﻨﺪ اﻟﺜﻘﺎت اﻟﻌﺪول* و ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻮﺿﻮح و اﻟﺠﻼء ﻋﻨﺪ اﻟﻤﻬﺮة اﻟﻔﺤﻮل* و اّن اﻟﻤﺒﻄﻞ ﻟﻬﺬا‬‫اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺸﺎﺋﻊ اﻟـﺬاﺋﻊ اﻟﻄﺎﻟﻊ ﮐﺎﻟﻨّﯿﺮ اﻟّﺬي ﻻ ﯾﻌﺘﺮﯾﻪ اﻓﻮل* ﺣﯿﻮد ﻣﯿﻮد ﻋﻨﻮد ﻟﺪود و ﻗﺢ ﻣﻦ اﻟﻨﺬول* و اﻟﻤﮑّﺬب ﻟﻬﺬا اﻟﺸـﺮف اﻟﻤﺤﺼـﻒ‬‫اﻟﻔﺮوع و اﻻﺻﻮل* ﻣﺘﻌﺼﺐ ﻣﺘﺼـّﻠﺐ ﻟﺰﯾﻐﻪ و ﺟﻤﺎﺣﻪ ﻣﺘﺮوك ﻣﺨـﺬول* ﻣﺮﺗﺒﮏ ﻣﺸـﺘﺒﮏ ﻓﯽ ﺷـﺒﺎك اﻟـﺬﻫﻮل* ﺗﺎﺋﻪ ﺣﺎﺋﺮ ﻓﯽ ﺳﺒﺎﺳـﺐ‬‫اﻟﻐﻔﻮل و اّن ﮐﻼﻣﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ ﻣﻐﺸﻮش ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺨﻮل* و ﺗﻔﻮﻫﻪ ﻓﯿﻪ ﻣﺨـﺪوش ﻣﻮﻫﻮن ﻣﻨﺠﻮل* ﺑﻞ ﻣﺮاء ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺪﺧﻮل* و ﺗﻘّﻮل ﺳـﻤﺞ‬‫ﻣﻌﻠﻮل* ﺑﻞ ﻫﺬر ﻗﺒﯿﺢ ﻣﺴـﺤﻮل* و ﻫﺠﺮ ﻓﻀﯿﺢ ﻣﺮذول* و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻟﺼﻮن ﻋﻦ ﮐﯿﺪ ﮐّﻞ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﺟﻬﻮل* و ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻄﺎﻟﺐ‬‫اﻟّﺴـ ﺌﻮل از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﻣﺸـﻬﻮره ﻣﻌﺮوﻓﻪ و ﻣﺼّﻨﻔﺎت و ﻣﺆﻟﻔﺎت ﻣﻤﺪوﺣﻪ ﻣﻮﺻﻮﻓﻪ اﺳﺖ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﺤﺒﻮب ﻋﺎﻟﻢ ﮐﻪ از اﮐﺎﺑﺮ اوﻟﯿﺎ و‬‫ﻋﺮﻓﺎ و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻀـﻼي ﺳّﻨﯿﻪ اﺳﺖ در ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺷﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ آن از ﮐﻼم ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در ﺑﺎب‬‫ﺳﻮم ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ و اﻓﺎده ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷـﯿﺪﺷﺎن در اﯾﻀﺎح ﻇﺎﻫﺮ و واﺿﺤﺴﺖ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻧﻘﻞ از ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴﺌﻮل ﻣﯽآرد و ﻫﻤﺖ واﻻ ﻧﻬﻤﺖ‬‫ﺑﺮ اﯾﺮاد رواﯾﺎت آن ﺑﺎﻻﮐﺜﺎر ﻣﯽﮔﻤﺎرد و از ﺻﺪر ﺧﻮد ﮐﺘﺎب ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴـﺌﻮل ﻣﺰﯾﺪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﮐﻤﺎل وﺛﺎﻗﺖ و اﺷـﺘﻬﺎر اﺣﺎدﯾﺚ و‬‫اﺧﺒﺎر و رواﯾﺎت و آﺛﺎر آن ﺑﻮﺿﻮح ﻣﯽرﺳـﺪ ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﻤﺴـﺌﻮل و ﺑﻌﺪ ﻓﺎﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻧﻈﻤﺘﻪ اﻗﻼم اﻻﻓﻬﺎم ﻣﻦ اﻗﺴﺎم اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﺳـﻠﮏ‬‫اﻟﺤﺴـﻨﺎت اﻟﻤﺴﺘﺤﺴـﻨﺎت و ﺣﻤﻠﺘـﻪ ﺑﻄـﻮن اوراق اﻻﻧـﺎم ﻣﻦ ﻧﻄـﻒ ﻣﯿـﺎه اﻻﻗﻼـم ﻣﻦ ﺳـﻼﻟﮥ اﻟﺒﺎﻗﯿـﺎت اﻟّﺼﺎﻟﺤـﺎت و ﺣّﺮرﺗﻪ ﻓـﺬﻟﮏ ﺟﺮاﺋﺪ‬‫اﻟﺤـﺎﺳﺒﯿﻦ ﻟﺘﮑﻤﯿـﻞ ﻣﺮاﺷـﺪ اﻟّﻄـ ﺎﻟﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﺟﻤـﻞ ﺳـﺠﺎﯾﺎ اﻟﻨﻔﻮس اﻟّﺰاﮐﯿـﺎت و ﺳـﻄﺮﺗﻪ اﯾـﺪي اﻟﮑﺮام اﻟﮑﺎﺗﺒﯿﻦ ﻟﻤﻦ ﻧﺼﺐ ﻧﻔﺴﻪ ﻟﻠﻘﯿﺎم ﺑﻪ ﻓﯽ‬‫ﺻﺤﺎﺋﻒ اﻟﺤﺴـﻨﺎت و اﻋّﺪه ذﺧﯿﺮة ﯾﺠﺪﻫﺎ إذا ﻧﻔﺦ ﻓﯽ اﻟّﺼﻮر ﻓﺼـﻌﻖ ﻣﻦ ﻓﯽ اﻻرض و اﻟـّﺴ ﻤﺎوات ﺗﺎﻟﯿﻒ آﻻء آل اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ اﺋﻤﮥ اﻟﻬﺪي‬‫اﻫـﻞ اﻟﻤﯿـﺎﻣﻦ و اﻟّﻨﻬﯽ ذوي اﻻﯾـﺎت و اﻟﺒّﯿﻨـﺎت و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﺻـﻔﺎﺗﻬﻢ و ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺮاﺗﺐ ﻃﺎﻋـﺎﺗﻬﻢ و ﺗﻮﻇﯿﻒ ﻣـﺬاﻫﺐ ﻋﺒـﺎداﺗﻬﻢ ﻓﯽ‬‫اﻻﻋﻤﺎل و اﻟّﻨّﯿﺎت ﻓﺸﺮﻓﻬﻢ ﺑﺎذخ و ﻗﺪم ﺗﻘﺪﻣﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪392 :‬‬‫راﺳـﺦ ﻓﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ ﻗﺮاﺑﺎت اﻟّﺴﺎدات و ﺳﺎدات اﻟﻘﺮاﺑﺎت و ﻫﻢ اﻟﻌﺮوة اﻟﻮﺛﻘﯽ و ﻣﺤّﺒﻬﻢ ﻻ ﯾﻀّﻞ و ﻻ ﯾﺸـﻘﯽ و ﺳـﯿﻨﺎل ﺑﺎﻗﺘﻔﺎﺋﻬﻢ اﻗﺮب‬‫اﻟﻘﺮﺑﺎت و ﻟﻬﻢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻨﺎﻃﻘﮥ و اﻟﻤﻨﺎزل اﻟّﺴﺎﻣﻘﮥ و ﮐﯿﻒ ﻻ و ﻗﺪ رﻓﻊ ﻗﺪرﻫﻢ اﻟّﺪرﺟﺎت ﻓﻤﻨﺎﻗﺒﻬﻢ اﺑﺪا ﺗﺘﻠﯽ و ﻣﺤﺎﺳﻨﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﺪ ﺗﺠّﻠﯽ‬‫و ﻣﻮّدﺗﻬﻢ ﻣﻨﺰﻟﮥ ﻓﯽ اﻟّﺴﻮر و اﻻﯾﺎت ﻓﺎﻟﻤﻘّﺪﻣﻮن ﻻﻧﻔﺴـﻬﻢ ذﺧﺮ اﻟﻌﺎﻣﻠﻮن ﺑﻼ أﺳـﺌﻠﮑﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﺟﺮا ﺳﺘﻨّﻌﻤﻮن ﻓﯽ روﺿﺎت اﻟﺠّﻨﺎت و ﻗﺪ ﮐﻨﺖ‬‫ﻣﻦ زﻣﻦ ﺟﺮﯾﺎن ﻗﻠﻢ اﻟّﺘﮑﻠﯿﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﻠﻔﺎ اﻟﯽ اﻟﻐﺎﯾﮥ ﺑﻤﻮّدﺗﻬﻢ ﻣﻌﺘﺮﻓﺎ ﺑﺎّن ﺻـﻔﺎﺗﻬﻢ اﻟﻤﺸـﻔﻮﻋﮥ ﺑﺎﺗﺼﺎﻟﻬﻢ ﺑﺎﻟﻤﺼﻄﻔﯽ ﺻﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫ﺗﻘﻀـﯽ ﺑﻤﺤّﺒﺘﻬﻢ و اﻟﺘﺰﻣﺖ اّﯾـﺎم اﻻـﻏﺘﺮاب ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﮐﺘﺎب ﺗﻄﻠﻊ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دراري ﻓﻀـﻠﻬﻢ ﻓﺸـﺮﻋﺖ ﻓﯿﻪ و وﺿـﻌﺖ ﮐﯿﻔﯿـﮥ ﺗﺮﺗﯿﺒﻪ ﻓﯽ ﻣﺒﺎدﯾﻪ و‬‫ﺟﻌﻠﺖ ﻋـّﺪة اﺑﻮاﺑﻪ ﻋـﺪة اﺋّﻤﺘﻬﻢ ﻓﺴـﻄﺮﺗﻪ و رﺗﺒﺘﻪ و ﺣّﺮرﺗﻪ و ﻗﻤﺖ ﻓﯽ ﺣﻘﻬﻢ ﺑﻤﻔﺮوض ﺧـﺪﻣﺘﻬﻢ و ﺳـّﻤﯿﺘﻪ زﺑﺪة اﻟﻤﻘﺎل ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻵل و‬‫ﺿّﻤﻨﺘﻪ ﻏﺮاﺋﺐ اﻟﻔﻨﻮن ﻣﻦ ﻏﺼﻮن ﺷـﺠﺮﺗﻬﻢ و ﺟﻌﻠﺘﻪ ﻟﻨﻔﺴـﯽ اﻧﯿﺴـﺎ ﺗﻄـﺎﻟﻌﻪ ﺣـﺎﻟﺘﯽ ﻣﻘﺎﻣﻬـﺎ و رﺣﻠﺘﻬﺎ و ﺟﻠﯿﺴﺎ ﺗﺮاﺟﻌﻪ ﻓﯽ وﻗﺘﯽ ﺳـﮑﻮﻧﻬﺎ و‬‫ﺣﺮﮐﺘﻬﺎ ﻓﺎﺟﺮت ادوار اﻻﻗﺪار ﻣﻦ اﺧﻄﺎر اﻻﺳـﻔﺎر ﺑﻌﺾ اﻗﻀـﯿﺘﻬﺎ ﻓﺴـﻠﺒﺘﻪ و ﻏّﯿﺮﺗﻪ ﯾﺪ اﻻﻏﺘﯿﺎل و ﺟّﺮﻋﺖ اﻟﻨﻔﺲ ﺑﻔﻘﺪه ﻣﺮارة ﺣﺴـﺮﺗﻬﺎ ﻓﻠّﻤﺎ‬‫ازﻟﻔﺘﻨﯽ اﻟﺮاﻓـﮥ اﻟّﺮﺑﺎﻧـّﯿ ﮥ ﻣﻦ اﻻﻟﻄـﺎف اﻻﻟﻬـّﯿ ﮥ ﺑﻌﻨﺎﯾﺘﻬـﺎ و اﻋﺮﺿﺖ ﻋﻦ ﻣﺘـﺎع اﻟـّﺪﻧﯿﺎ ﻣﻦ ﺟﺎﻫﻬـﺎ و ﻣﺎﻟﻬـﺎ و وﻻﯾﺘﻬﺎ راي ﺑﻌﺾ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿـﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﺴﺎﻟﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺗﺘﻌّﻠﻖ ﺑﺎﻟﻤﻌﺎرف اﻟﻘﺪﺳـّﯿﮥ و رﺑﻮﺑّﯿﺘﻬﺎ ﻓﺎﺟﺎﺑﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﮑﻠﻤﺎت ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻟﻢ اﺣﻂ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 307‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﻤﺎ ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎ ﻓﺎﺣﺎﻟﻪ ﻋﻠّﯽ ﻓﯽ ان اﺷـﺮح ذﻟﮏ ﻟﻪ و اﻓّﺼﻞ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ اﺟﻤﻠﻪ و اﺑّﯿﻦ ﺗﻔﺎﺻـﯿﻞ ﻗﻮﻟﻪ و ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﺣﻀـﺮ ﻟﺪّي و ﻗّﺺ ﻋﻠّﯽ ﺣﻘﯿﻘﮥ‬‫اﻟﺤﻮاﻟﮥ ﻓﯽ ﺟﻮاب ﻣﺎ ﺳﺄﻟﻪ ﻗﺎﺑﻠﺖ اﻣﺮه ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺎﻻﻣﺘﺜﺎل و ﺑﺎدرت ﻓﯽ اﻟﻮﻗﺖ و اﻟﺤﺎل اﻟﯽ اﺳـﺘﺨﺮاج اﻟﺠﻮاب ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟّﺴﺆال و ﺑﻌﺪ‬‫ﻗﯿﺎﻣﯽ ﺑﻮاﺟﺐ اﻟﺤﻮاﻟﮥ و ﻗﻀﺎﺋﻬﺎ و اﻣﺘﺜﺎل اﻣﺮه اﻟﻤﻄﺎع ﺑﺎﺳﺘﺨﺮاج اﺟﻮﺑﺘﻬﺎ و ﺷﺮح اﺳﻤﺎﺋﻬﺎ اﻟﺰﻣﺖ ﻧﻔﺴﯽ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻗﯿﺎﻣﺎ ﺑﺤّﻘﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم إذ ﺧـّﺼ ﻨﯽ ﺑﺎﺣﺴﺎﻧﻪ و ﺟﻌﻠﻨﯽ اﻫﻼ ﻻﺳﺘﻨﺎﺑﺘﻪ اﯾﺎي ﻓﯽ ﺷﺮح اﺷﮑﺎل ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ اﻟّﻠﺎﻫﻮﺗﯽ و ﺑﺘﯿﺎﻧﻪ و ﻟﯿﮑﻮن ﺧﻠﻔﺎ ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟّﺬي ﻏﺎﻟﻪ‬‫اﻟـّﺪﻫﺮ ﺑﯿـﺪ ﻋـﺪواﻧﻪ ﻓﺸـﺮﻋﺖ ﻓﯽ ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ و ﺟﻤﻌﺖ ﻫّﻤﺘﯽ ﻟﺘﺎﻟﯿﻔﻪ و ﺳـّﻤﯿﺘﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟّﺴـ ﺌﻮل ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺮﺳﻮل و ﻟﺤﺒﺖ ﺟـﺪد اﻟﻤﻄﺎﻟﺐ و‬‫اﺳﺘﺨﺮﺟﺖ زﺑﺪ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﺑﻤﺨﺾ اﻟﻤﻌﻘﻮل و اﻟﻤﻨﻘﻮل ﻓﺠﺎء ﺟﺎﻣﻌﺎ ﻟﻠﻔﻀﺎﺋﻞ ﺻﺎدﻋﺎ ﺑﺎﻟّﺪﻻﺋﻞ ﺷﺎرﻋﺎ ﻣﻨﺎﻫﺞ اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ اﻟّﺴﺌﻮل ﯾﮑﻔﯿﻪ ﻣﺆﻧﮥ‬‫ﺗﻠﻘﯿﻦ اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ و ﮐﻮﻧﻪ ﺑﺘﺮﺗﯿﺐ ﻣﺮاﺗﺐ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻻﻃـﺎﺋﺐ ﻗﯿـﺪ اﻟﻌﯿﻮن و اﻟﻌﻘﻮل ﻣﻦ ﻗـﺪر ﻗـﺪره ﻗـّﺪﻣﻪ و ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﺒﺮه ﺧـﺪﻣﻪ و ﺗﻠﻘﯽ وﺟﻬﻪ‬‫ﺑﺎﻟﺘﻘﺒﯿـﻞ و اﻟﻘﺒﻮل و ﻟﻤـﺎ اﺳـﺮي اﻟﻘﻠﺐ ﺑﻌﺰﻣﻪ ﻻـدراك ﻫـﺬه اﻟﻤﻄـﺎﻟﺐ و اﺟﺮي ﻗﻠﻢ ﻓﮑﺮه اﻟـّﺼ ﺎﺋﺐ ﻓﯽ ﺗـﺎﻟﯿﻔﻪ ﻫـﺬه اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻧﺎﺟﺘﻪ ﻧﻔﺴـﻪ‬‫اﻟﻤﻬﺘﺪﯾـﮥ ﺑﺎﻟﻘﻮل اﻟﺜﺎﺑﺖ و اﻟّﻨﻮر اﻟﺜﺎﻗﺐ ﺑﺎّن ﻫﺬا اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﺷـﺘﺎت ﻫﺬه اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﺮاﻓﻊ ﻣﺮاﺗﺐ ﺻـﻔﺎت اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﻓﺎﺿﻞ و ان ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﺟﻮاﻫﺮ ﻣﻀـﻤﻮﻧﻪ ﻣﺸﺮﻗﮥ و اﻧﻮار ﻣﮑﻨﻮﻧﻪ ﻣﺘﺎﻟّﻘﮥ و اﻧﻬﺎر ﻋﯿﻮﻧﻪ ﻣﻐﺪﻗﮥ و اﺷﺠﺎر ﻓﻨﻮﻧﻪ ﻣﻮرﻗﮥ و اﺛﻤﺎر ﻏﺼﻮﻧﻪ ﻣﻮﻧﻘﮥ ﻓﻼ ﯾﺴﺘﻀﯽء ﺑﻨﻮر اﻓﻘﻬﺎ اﻟّﺎ‬‫ﻣﻦ ﯾﻌﺘﻘﺪ وﺟﻮب اﻟﻘﯿﺎم ﺑﺤّﻘﻬﺎ و ﻻ ﯾﺮﻗﯽ ﻓﯽ ﻣﻌﺎرج ﻓﻀﺎﺋﻠﻬﺎ و ﻃﺮﻗﻬﺎ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﺣﮑﻢ اﻟﺘﺎﯾﯿﺪ اﻻﻟﻬﯽ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﺑﺘﻘﺪﻣﻬﺎ و ﺳﺒﻘﻬﺎ ﻓﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪393 :‬‬‫اﻟـﺪرة اﻟﻤﻮﺳﻮﻣـﮥ ﺑﺎﻟﯿﺘﯿﻤـﮥ و اﻟﺠﻮﻫﺮة اﻟﺜﻤﯿﻨـﮥ ذات اﻟﻘﯿﻤﮥ و اﻟﻌﻘﻮد اﻟﻤﻨﻀﻮدة ﻣﻦ اﻟﻠّﺂﻟﯽ اﻟّﻨﻈﯿﻤﮥ و اﻟﺠﻮﻧﮥ اﻟﻌﺒﻖ ﻧﺸـﺮﻫﺎ ﺑﺎرﺟﺎء اﻟﻠّﻄﯿﻤﮥ ﺑﻞ‬‫ﺟﻬﺎت اﻟﺨﯿﺮ اﻟﻤّﺘﺼـﻔﮥ ﺑﺎﻟﻤﮑﺎﻧﮥ اﻟﻌﻠّﯿﮥ و اﻟﻤﻨﺰﻟﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ ﻻ ﯾﻌﻈﻢ ﻣﺤّﻠﻬﺎ اﻟّﺎ ﻣﻦ اﺳـﺘﺒﺎن ﻓﻀﻠﻬﺎ و ﻋﻠﻢ ﻗﺪرﻫﺎ و ﻧﺒﻠﻬﺎ و ﻋﺮف ﻓﺮﻋﻬﺎ و اﺻﻠﻬﺎ‬‫و ﮐـﺎن اﺣّﻖ ﺑﻬـﺎ و اﻫﻠﻬـﺎ ﻟﯿﺘﻠﻮ ﺳﻮر اﺧﺒﺎرﻫـﺎ و ﯾﺒﻠﻮ ﺳـﯿﺮ آﺛﺎرﻫﺎ و ﯾﺘﻨّﺴﮏ ﺑﺸـﻌﺎﺋﺮ ﺷـﻌﺎرﻫﺎ و ﯾﺘﻤّﺴﮏ ﺑﺸـﺮﯾﻌﮥ ﻧﺼـﺮﻫﺎ و ﯾﺴـﻠﮏ ﺷـﻌﺐ‬‫اﻧﺼﺎرﻫﺎ و اﻧﺎ و ان اﻣﺘﻄﯿﺖ ﻧﻔﺴـﯽ ﻣﻄﯽ اﺟﺘﻬﺎدﻫﺎ ﻓﯽ ﺳـﻠﻮك ﺳﺒﯿﻠﻬﺎ و اﻋﻄﯿﺖ راﺋﺪ اﺟﺘﻬﺎدﻫﺎ ﺳﺌﻮﻟﻪ ﻓﯽ اﻗﺎﻣﮥ وﻇﯿﻔﺘﯽ ﻓﯽ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺰاﯾﺎﻫﻢ‬‫اﻟﺘﯽ ﻻ ﯾﺴﺘﻄﯿﻊ اﻟﻤﺪرة اﻟﻤﻘّﻮﻣﮥ ﺣﺼﺮ ﺗﻔﺼﯿﻠﻬﺎ و ﺗﺼﻨﯿﻒ ﺳﺠﺎﯾﺎﻫﻢ اﻟّﺘﯽ ﯾﻘﺼﺮ ﻟﺴﺎﻧﯽ ﻣﻊ ﺑﺴﻄﺘﻪ ﻋﻦ ﺗﻼوة آﯾﺎﺗﻬﺎ و ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﺎ و ﺟﻤﻌﺖ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﮐّﻠﻤـﺎ وﺻـﻠﺖ إﻟﯿﻪ ﻣﻄـّﯿ ﮥ اﻟﺠـّﺪ و اﻻﺟﺘﻬـﺎد ﺑﻮﺧـﺪﻫﺎ و ذﻣﯿﻠﻬﺎ و ﻧﻈﻤﺖ ﺷﻮارد ﻓﺮاﺋـﺪﻫﺎ اﻟﻤﻤﺪوﺣـﮥ و ﻓﺮاﺋـﺪ ﺷﻮاردﻫﺎ اﻟﻤﻤﻨﻮﺣـﮥ ﻓﯽ ﻋﻘﺪ‬‫ﺗﻔﻀـﯿﻠﻬﺎ ﮐﻨﺖ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺼـﺮا ﻓﯽ ﺟﻨﺐ ﻣـﺎ اوﻻـﻧﯿﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﻦ ﻣﺒـﺎّر ارﻓـﺎده و ﻣﺎ ﺧـّﺼ ﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﻈﺮه و ﮐﻤﺎل‬‫اﻋﺘﻘﺎده و ﻣﺎ اﺳـﺘﻨﺪﺑﻨﯽ ﻟﻪ ﻣﻦ اﺳﺘﺨﺮاج اﺳﺮار ﻣﻦ اﻟﻐﯿﺐ ﻻ ﯾﻤﻨﺤﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﯾﺠﺘﺒﯿﻪ ﻣﻦ ﻋﺒﺎده و ﻣﺎ ﺷﺮﻓﻨﯽ ﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺎم اﻟّﻨﺒﻮّي ﻣﻦ‬‫اﻗﺒﺎﻟﻪ ﺣﺘﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﻦ اﺑﺮاده و دﻋﺎﻧﯽ دﻋﻮة ﻣﺎ ﻇﻔﺮ ﺑﻬﺎ اﻟّﺎ ﻣﻦ اﺳـﻌﻔﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﺳـﻌﺎده و اﺳـﻌﺪه ﻓﯽ‬‫ﻣﻌـﺎده ﻓﻠﻢ اﺟـﺪ ﺷـﯿﺌﺎ اﺗﻤـّﺴ ﮏ ﺑﻪ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠـﮥ ﻫـﺬا اﻻﺣﺴﺎن ذي اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ اﻟﺤﺴﺎن اﻟّﺎ اﻻﺳـﺘﺒﺼﺎر ﺑﺎﻟﻤﺴـﻌﻔﯿﻦ اﻟﺒﻨﺎن و اﻟﺒﯿﺎن و اﻻﺳـﺘﻈﻬﺎر‬‫ﺑﺎﻟﻤﺴـﻌﺪﯾﻦ اﻟﻘﻠﻢ و اﻟّﻠﺴﺎن ﻓﯽ ﻧﺸـﺮ ﻣﻌﺎﻟﯽ ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ اﻟﺸﺄن اﻟﮑﺮﯾﻤﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن و ﻧﺜﺮ ﻻ ﻟﯽ ﻓﻀﺎﺋﻠﻬﻢ اﻟﻤﺴـﺘﺨﺮﺟﮥ‬‫ﻣﻦ ﺑﺤﺮ ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻘﺮآن اﻟﻤﺰرﯾـﮥ ﻋﻨـﺪ اﻫـﻞ اﻻﯾﻤـﺎن ﺑﻤﻨﺜﻮر اﻟﺠﻤﺎن ﻣﻦ اﻟﻠﺆﻟﺆ و اﻟﻤﺮﺟﺎن اﻟﻤﺴـﺘﺨﺮج ﻣﻦ ﺑﺤﺮ ﮐّﺶ و ﻋّﻤﺎن و اﺷﺎﻋﺘﻬﺎ ﻓﯽ‬‫اﺷـﯿﺎع اﻟﻌﺒﺎد و اذاﻋﺘﻬﺎ ﻓﯽ اﻻﺻـﻘﺎع و اﻟﺒﻼد و ﺟﻌﻠﻬﺎ اﺟّﻨﮥ ﻓﯽ ﺑﻄﻮن اﻻوراق ﻣﻦ ﻧﻄﻒ اﻟﻤﺪاد ﻟﯿﺴﺘﺨﺮﺟﻬﺎ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻫﻠﻬﺎ ﻓﯿﻨﺘﻔﻊ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﻌﺎد ﯾﻮم ﻗﯿﺎم اﻻﺷـﻬﺎد ﻓﺎّن ﻣﺼـّﻨﻔﺎت اﻻّﻣﮥ إذا ﺟﻠﯿﺖ ﻋﻠﯽ اﻫﻠﻬﺎ ﺗﺼّﻮﻋﺖ و ﻟﻢ ﺗﻀﻊ و ﺻـﻔﺎت اﻻﺋّﻤﮥ إذا ﺗﻠﯿﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺴﺎﻣﻊ ﻻ ﯾﺴﺘﻤﺘﻊ‬‫ﺑﻬـﺎ ﻏﯿﺮ اﻟﻤﺴـﺘﻤﻊ ﻓﻤﺎ ﮐّﻞ ﻣﻦ دﻋﺎه اﻟﻬﺎدي اﻟﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﻬـﺪي ﯾﻤﺘﻨﻊ و ﻻ ﮐﻞ ﻣﻦ وﻋﯽ ﺳـﻤﻌﻪ ﻣﺎ ﯾﺘﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﻮّﻓﻘﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻨﺘﻔﻊ ﻓﺎن ﻇﻔﺮ‬‫ﺑﻬـﺎ ﻣﻦ ﺣﺒﺎه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺳـﻌﺎف اﻻﺳـﻌﺎد و ﻫـﺪاه اﻟﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟّﺮﺷﺎد ﻓﺘﺎﻣﻠﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮه اﻟﻮّﻗﺎد و ﻓﻬﻤﻪ اﻟﻨّﻘﺎد و ﻗﻠﺒﻪ اﻟﻤﻨﻘﺎد اﻟﯽ ﺳـﺪاد اﻻﻋﺘﻘﺎد ﻓﺎﻗﺘﻔﯽ‬‫ﺳﻨﻦ ﺳـّﻨﺘﻬﻢ و اﻗﺘﺪي ﺑﻨﻬﺞ ﻃﺮﯾﻘﺘﻬﻢ و ﺗﻘّﺮب اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺗﻘّﺪس ﺑﻤﺤّﺒﺘﻬﻢ و ﻋّﺪ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﻦ اﻧﺼﺎر اﺳـﺮﺗﻬﻢ و اﻋّﺪ ﻟﻤﺎ ﻟﻪ ﻣﺎ ﯾﺼﺮﻓﻪ ﻣﻦ‬‫ﻣـﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﺒّﺮﺗﻬﻢ رزﻗﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻫﺘـﺪاء ﺑﻤﺼـﺒﺎﺣﻬﻢ و اﻻرﺗـﺪاء ﺑﺠﻠﺒﺎب ﺻـﻼﺣﻬﻢ و وﻗﺎه ﺣﺮ ﮐّﻞ ﺟﻨﺎح ﯾﺨﺸﺎه ﺑﻮارف ﺟﻨﺎﺣﻬﻢ و ﺳـﻘﺎه ﯾﻮم‬‫اﻟﻌﻄﺶ اﻻﮐﺒﺮ ﺑﮑﺄس اﻏﺘﺒﺎﻗﻬﻢ و اﺻﻄﺒﺎﺣﻬﻢ و اﻧﺎ ﺑﻘﯿﺎﻣﯽ ﻫﺬا ﻓﯽ رﻓﻊ ﻣﻨﺎرﻫﻢ و ﺷﺮع ﺷﻌﺎرﻫﻢ و ﺟﻤﻊ ﻣﺎﺛﺮﻫﻢ و آﺛﺎرﻫﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪394 :‬‬‫و ان ﮐﺎن ﻏﺎﯾﮥ ﻣﺎ وﺻـﻠﺖ إﻟﯿﻪ ﻗﻮي اﻟﺒﺸـﺮّﯾﮥ ﺑﺎﺳـﺘﻄﺎﻋﺘﻬﺎ و ﻧﻬﺎﯾﮥ؟؟؟ ﻣﺎ ﻗﺪرت ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺒﺬل ﺟﻬﺪﻫﺎ و ﻃﺎﻗﺘﻬﺎ ﮐﻤﻦ ﻗﺎﺑﻠﺖ ﻧﻔﺴﻪ اﻧﻮار ﺷﻤﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 308‬از ‪597‬‬‫اﻟﻈﻬﯿﺮة ﺑـﺬﺑﺎﻟﺘﻬﺎ و ﻋـﺪﻟﺖ اﻟـّﺴ ﺤﺎب اﻟﻤـﺪرار و اﻟﻌﺒـﺎب اﻟّﺘﯿﺎر ﺑﺒﻠّـﮥ ﻗﻄﺮﺗﻬﺎ ﺛﻢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﻫـﺬه اﻟّﺼﺪﻗـﮥ اﻟّﺘﯽ ﻣّﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم‬‫ﺑﺈﺳـﺪاﺋﻬﺎ و اﻟﻤّﻨـﮥ اﻟّﺘﯽ ﺗﺼـﺪق ﺑﺈﻫﺪاﺋﻬﺎ و اﻟﺤﻮاﻟﮥ اﻟّﺘﯽ ﺗﮑﺮرت ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻋﺎدﺗﻬﺎ و اﺑﺪاﺋﻬﺎ ﻟﻢ ﯾﺼﺪرﻫﺎ اﻟّﺎ ﺑﺎﻣﺮ اﻟﻬﯽ اﺣﺎط ﺑﻪ ﻋﻠﻤﺎ ﻓﺎﺗﺎه و اﺗﯽ‬‫ﻣﺎ اﺗﺎه إذ ﮐﻞ ﺣﺎدث ﻻ ﯾـﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﻮﺟﻮد اﻟّﺎ و ﻗـﺪ ﻗّﺪﻣﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻗﻀﺎه و اﻧﻔﺬ ﺣﮑﻤﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻓﯿﻪ و اﻣﻀﺎه ﻓﯿﺠﺐ ﺣﻤﺪه ﺟّﻞ و ﻋﻼ‬‫داﺋﻤﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اوﻻه و ﯾﺘﻌﯿﻦ ﺷـﮑﺮه ﺳـﺮﻣﺪا ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻣﻨﺤﻪ و اﻗﻨﺎه ﺣﻤـﺪا ﻻ ﺗﻨﻔﺼﻢ ﻋﺮاه و ﺷـﮑﺮ اﻻ ﯾـﺪرك ﻣﻨﺘﻬﺎه و اﻧﺎ اﺳﺄل ﮐّﻞ ﻣﻦ وﻗﻒ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻫﺬا ان ﯾﺨّﺼﻨﯽ ﺑﺪﻋﻮة ﯾﻨﻔﻌﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻬﺎ ﯾﻮم اﻟﻘﺎه ﻟﯿﮑﻮن ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻟﻤﺪادْوَم َﯾﻨُْﻈُﺮ اﻟ َْﻤْﺮُء ﻣﺎ َﻗﱠﺪَﻣْﺖ َﯾﺪاُه‬‫و إذا ﺑﻠﻎ اﻟﻘﻠﻢ ﻣﻤﺎ رﻗﻢ ﮐﻨﻪ ﻣﻄﺎوﯾﻪ ﻓﺎﻗﺘﻄﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﺟﺮﯾﻪ ﻓﯽ اﯾﻀﺎﻋﻪ و ﺗﻘﺮﯾﺒﻪ و اﺳﺮع ﺑﻪ اﻟﯽ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﮑﺘﺎب و اﺳﺎﻟﯿﺒﻪ ﻓﺎﺷﺮع اﻻن ﻓﯽ ﺗﺮﺗﯿﺒﻪ‬‫و اﺟﻤﻊ ﻣﻮاّد ﺗﻬﺬﯾﺒﻪ واﺿﻊ ﻗﻮاﻋﺪ ﺗﻔﺼﯿﻠﻪ و ﺗﺒﻮﯾﺒﻪ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑـﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺰﻋﻠﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺴـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم وارد ﮐﺮده و ﺑﺎﺛﺒـﺎت و ﺗﺤﻘﯿﻖ آن ﻣّﻨﺖ ﻋﻈﯿﻢ و اﺣﺴـﺎن ﻓﺨﯿﻢ ﺑﺮ ﻣﺴﺘﺒﺼـﺮﯾﻦ ﻧﻬـﺎده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺗـﺬﮐﺮه‬‫ﺧﻮاص اﻻّﻣﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋّﻤﻪ ﮐﻪ در اّول آن ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻌﺪ ﻓﻬﺬا ﮐﺘﺎب ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻠﯿﻢ و اﻟﺤﺒﺮ اﻟﺤﻠﯿﻢ و اﻟّﺴّﯿﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﺧﯽ اﻟﺮﺳﻮل‬‫و ﺑﻌـﻞ اﻟﺒﺘﻮل و ﺳـﯿﻒ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺴـﻠﻮل ﺳـّﯿﺪ اﻟﺤﻨﻔﺎء و راﺑﻊ اﻟﺨﻠﻔﺎء و اﺑﻦ ﻋّﻢ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ اﻣﺎم اﻟـّﺪﯾﻦ و ﻋﺎﻟﻤﻪ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﺸـﺮع و ﺣﺎﮐﻤﻪ و‬‫ﻣﻨﺼﻒ ﮐّﻞ ﻣﻈﻠﻮم ﻣﻦ ﻇﺎﻟﻤﻪ و اﻟﻤﺘﺼﺪق ﻓﯽ اﻟّﺼﻠﻮة ﺑﺨﺎﺗﻤﻪ ﻣﻔّﺮق اﻟﮑﺘﺎﺋﺐ و ﻣﻈﻬﺮ اﻟﻌﺠﺎﺋﺐ ﻟﯿﺚ ﺑﻨﯽ ﻏﺎﻟﺐ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻨﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ زوﺟﺘﻪ و ﺻّﻠﯽ ﻋﻠﯽ اﺑﯿﻬﺎ و ﺣﺸﺮﻧﺎ ﻓﯽ زﻣﺮﺗﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ ﺑﻘﯿﮥ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﺟﻤﻌﯿﻦ در ذﮐﺮ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮐﻪ آن را ﺑـﺎﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﻨﻮن ﻧﻤﻮده و اّﻣـﺎ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﻓﺎﺧﺒـﺎر ﻓﻨﺒﺘـﺪئ ﻣﻨﻬـﺎ ﺑﻤـﺎ ﺛﺒﺖ ﻓﯽ‬‫اﻟّﺼﺤﯿﺢ و اﻟﻤﺸﺎﻫﯿﺮ ﻣﻦ اﻵﺛﺎر ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ و‬‫ﻗﺪ اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ اﻟﺴـّﻨﻦ ﻓﺎّﻣﺎ اﺣﻤﺪ ﻓﺎﺳـﻨﺪه اﻟﯽ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﺳﻤﻪ ﻣﻬﺮان‬‫ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘّﺪﻣﺘﻪ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺎذا ﺑﺎﻟﺒﺎب ﯾﻔﺘـﺢ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و اّﻣﺎ‬‫اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﻘﺎل ﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪395 :‬‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟّﺴﺪي اﺳـﻤﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و راي اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ و وﺛﻘﻪ ﺳـﻔﯿﻦ اﻟﺜﻮري و ﺷﻌﺒﮥ و‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘّﻄﺎن و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﻠﺖ اﻧﻤﺎ ذﮐﺮ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻫـﺬا ﻓﯽ ﺗﻌـﺪﯾﻞ اﻟـّﺴ ﺪي ﻻن ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺗﻌﺼـّﺒﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻟﯿﺒﻄﻠﻮا ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﻌّﺪ ﻟﻪ‬‫اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﯾﻠﺰم اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻤﺎ اﺧﺮاﺟﻪ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻬﻤﺎ ﻻﻧﻪ ﻣﻦ ﺷـﺮﻃﻬﻤﺎ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺪر اﻟﺤﺎﺟﮥ ﻣﻦ ﮐﻼم ﺳﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﻬﺬا اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﺳﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻠﻔﻀﻞ و اﻟﺮﺷﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺤﻘﻖ اﻟﻤﺤﺮز ﻟﻠّﺼﻮاب و‬‫اﻟـّﺴ ﺪد* و ﻗﺪ ﺗﺼّﺪي ﻻﺣﻘﺎق اﻟﺤﻖ و ﺟّﺪ و ﺳـﻌﯽ ﻓﯽ اﯾﻀﺎح اﻟّﺼﺪق وﺟﻬﻪ ﻓﺎﺑﺎن ﻣﻨﻪ اﻟّﺴﺒﯿﻞ اﻟﻮاﺿﺢ اﻟﺠﺪد* و اﺣﺮز ﺧﺼﻞ اﻟـّﺴ ﺒﻖ ﻓﯽ‬‫ﻣﻀـﻤﺎر اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻟﻤﻨﺘﻘﺪ* و ارﻏﻢ اﻧﻒ ﻣﻦ أﺑﯽ و رّد و ﻓﻠﻖ ﻫﺎم ﻣﻦ اﻧﮑﺮ و ﺟﺤﺪ* و اﺟﺘﺎح اّس ﻣﻦ ﻏﻮي و ﻣﺮد* و اﺳـﺘﺎﺻﻞ ﺷﺎﻓﮥ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 309‬از ‪597‬‬‫ﻃﻐﯽ و ﺣﺮد* و رﺑﻂ ﮐﻠّﻬﻢ ﻓﯽ ﻗﺮن اﻟّﻨﮑﺎل و ﺷـّﺪ و ﺟﻌﻞ ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻟﺨﻼص اﻣﻨﻊ ﺳّﺪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓّﻖ ﻟﺴـﻠﻮك ﻣﻨﻬﺞ اﻟﺼﺪق اﻻﺳّﺪ* و‬‫ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻣﺒﺎد ﮐﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي از ﮐﺒﺮاي ﺣﻔﺎظ ﻣﺘﺴّﻨﻨﯿﻦ و ﮐﻤﻼي اﻋﻼم اﺳﺎﻃﯿﻦ و ﻧﺒﻬﺎء ﻣﻬﺮه ﺑﺎرﻋﯿﻦ و ﻋﻈﻤﺎء ﻧﻘﺪه ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ‬‫و اﻓﺎﺿﻞ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻧﺎﻗﺪﯾﻦ و اﻣﺎﺛﻞ ﻣﻮرﺧﯿﻦ ﺳﺎﺑﺮﯾﻨﺴﺖ ﺑﺴﯿﺎري از اﻋﺎﻇﻢ ﻧﻘﺎد ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻦ و اﻓﺎﺧﻢ ﺣﺬاق ﻣﺸﺘﻬﺮﯾﻦ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ اﻟﻤﺆّﯾﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﻮد اﻟﺨﻮارزﻣﯽ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺎﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن اﻟﺒﺮﻣﮑﯽ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن و ﺳﻮي ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﯿﻮﻧﯿﻨﯽ اﻟﺒﻌﻠﺒﮏ و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد اﻷﯾﻮﺑﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي و ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﻌﺪ اﻟﯿﺎﻓﻌﯽ و‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟّﺪاودي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﺟﻼل اﻟّﺪﯾﻦ اﻟـّﺴ ﯿﻮﻃﯽ و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﮑﻔﻮي و ازﻧﯿﻘﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻮم و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻠﻄﺎن ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻘﺎري و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن اﻟﺒـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﺑﻪ ﻣﺂﺛﺮ ﺑﺎرﻋﮥ اﻻوﺻﺎف و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺤﺼـﻔﮥ‬‫اﻻـﻃﺮاف ﺳـﺘﻮدهاﻧﺪ و اﮐﺎﺑﺮ اﺋّﻤﻪ ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ و اﺟﻠّﻪ ارﮐﺎن ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ اﻟﻤﺆّﯾـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ در ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿـﺪ أﺑﯽ‬‫ﺣﻨﯿﻔﻪ و ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﯿﮏ اﻟﺼـﻔﺪي در واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت و ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺳﺪي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﻪ‬‫در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ و ﻧﺠﻢ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬـﺪ اﻟﻤﮑﯽ در اﺗﺤﺎف اﻟﻮري ﺑﺎﺧﺒﺎر أّم اﻟﻘﺮي و ﻋّﺰ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ اﻟﻤﮑﯽ‬‫در ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻤﺮام ﺑﺎﺧﺒﺎر ﺳـﻠﻄﻨﮥ اﻟﺒﻠﺪ اﻟﺤﺮام و ﺟﻼل اﻟّﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺣﺴﻦ اﻟﻤﻘﺼﺪ و ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺳﺨﺎوي در‬‫ﻗﻮل ﻣﺒﻨﯽ و ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻬﻮدي در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘﺪﯾﻦ و ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﻠﺒﯽ در اﻧﺴﺎن اﻟﻌﯿﻮن و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺼـﮑﻔﯽ در دّر ﻣﺨﺘـﺎر ﺟـﺎ ﺑﺠﺎ ﺑﺎﻓﺎدات ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻣﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧـﺪ و راه اﻗﺘﻔﺎ و اﺗﺒﺎع ﻣﺮوﯾﺎت او‬‫ﻣﯽروﻧﺪ و از ﻋﺠﺎﺋﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﮑﺒﻮل و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﺨﺪوم اﻟﻔﺤﻮل و ﺳـﻨﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﯿﻒ ﻣﺴﻠﻮل ﻧﯿﺰ ﺑﺠﻮاب ﻃﻌﻦ درء‬‫ﺣـّﺪ از ﻣﻐﯿﺮه ﺑﺮواﯾﺖ او ﺗﻤﺴـﮏ ﻧﻤﻮده ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ و وﺛـﺎﻗﺖ و ﺑﻨـﺎﻟﺖ او ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﻧﯿﺰ در اﯾﻀﺎح‬‫ﺑﺎﻓﺎداﺗﺶ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺗﻤﺴﮏ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺑﻮدن او از اﺋّﻤﻪ دﯾﻦ و ﻗﺪﻣﺎي ﻣﻌﺘﻤﺪﯾﻦ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ داد ﮐﻤﺎل اﻧﺼﺎف‬‫داده و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻧﯿﺰ در ازاﻟﮥ اﻟﻐﯿﻦ اﻓﺎدهاش را در ﺣﻤﺎﯾﺖ اﻣﺎم اﻋﻈﻢ ﻏﻨﯿﻤﺖ ﺑﺎرده ﺷﻤﺮده ﻣﮑّﺮر راه ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﺎن‬‫ﺳﭙﺮده ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد و وﺛﻮق و اﺳﺘﻨﺎد او ﻓﺮاروي ارﺑﺎب اﺑﺼﺎر آورده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪396 :‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺣﻔﺎظ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺑﺎﺑﯽ ﺧﺎص ﺑﺮاي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﻨﻌﻘـﺪ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﻔﺎﯾﺘﻪ ﻟﻄﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻟﺜﺎﻟﺚ و اﻟﺜﻼﺛﻮن‬‫ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻮﻓﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺎدراﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻻﺧﻀـﺮ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘـﺢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻬﻞ اﻟﻬﺮوي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺼـﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﻣـﺪ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻزدي و اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺘﺮﯾﺎﻗﯽ ﻗﺎﻟﻮا اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒـﺎر ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺠﺮاح اﻟﻤﺮوزي اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﺒﻮب اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺄﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻗﻠﺖ ﻫﮑﺬا‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻫﻮ اﺣﺪ اﻟّﺼﺤﺎح اﻟﺴﺘﮥ‬‫و ﻗﺪ ﺻـّﺤﺢ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺳـﻤﺎع اﻟﺴّﺪي ﻣﻦ اﻧﺲ و وﺛﻘﻪ اﺣﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﺳﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري و ﺷﻌﺒﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻬﺪي و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 310‬از ‪597‬‬‫اﻟﻘﻄﺎن و‬‫ﻗـﺎل اﻟﺤـﺎﮐﻢ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﯾﻠﺰم اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ اﺧﺮاﺟﻪ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﻬﯿﻤﺎ ﻷّن رﺟﺎﻟﻪ ﺛﻘﺎت و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺑﺮﮐﺎت ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺨﺸﻮﻋﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺴـﻤﺮﻗﻨﺪي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن و اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺪي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ‬‫ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺪّق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ذا ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻠﺚ ﻣﺮات ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﯾﺠﯽء ﻗﺎل ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺑﺮﺟﻠﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻗﺎل ﻗﺪ‬‫ﺟﺌﺘﮏ ﺛﻠﺚ ﻣﺮات ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﻘﻮل اﻟّﻨﺒّﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﮐﻨﺖ‬‫اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻗﻠﺖ ﻫﮑـﺬا رواه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و ﻃﺮﻗﻪ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﺸـﯿﻮخ اﺑﻮ‬‫اﻟﺒﺮﮐﺎت ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟّﺼﻮﻓﯽ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺎ اﺳﻤﻊ ﺑﺒﻐﺪاد اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﯿﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷﺎﺋﯿﻞ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﺳﻮﺳﻦ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺷﺎذان اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﻧﺠﯿﺢ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻨﺤﻮي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻬﻨﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﺗﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ ﻣّﺮﺗﯿﻦ ﻓﺠﺎء ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪397 :‬‬‫ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻗﺎل ﻫـﺬه ﺛﻼث ﻣﺮات ﻗﺪ ﺟﺌﺘﻬﺎ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻟﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ دﻋﻮﺗﮏ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻞ ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺮﺟﻞ ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﻗﻠﺖ رزﻗﻨﺎه ﻋﺎﻟﯿﺎ ذﮐﺮه اﺑﻦ ﻧﺠﯿﺢ اﻟﺒﺰار ﻓﯽ اﻻول ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺘﻘﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ‬‫اﻟﺒﺼـﺮي و ﻗﺪ رواه اﯾﻀﺎ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻤﺎ اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ اﻟﺸﯿﺨﮥ اﻟّﺼﺎﻟﺤﮥ ﺷﺮف اﻟﻨﺴﺎء اﺑﻨﮥ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻨﻮﺳـﯽ إﺟﺎزة و ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻨﻬﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ‬‫ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻗـﺎﻟﺖ اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟـﺪي اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻐﻨﺎﺋﻢ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـﺪّﻗﺎق اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺒﯿﻊ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ واﺻﻞ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻮن ﺑﻦ ﺳﻼم ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻬﻞ ﺑﻦ ﺷﻌﯿﺐ ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﺑﻦ ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﺳﻔﯿﻨﮥ و ﮐﺎن ﺧﺎدﻣﺎ ﻟﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﻮاﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻌﺖ ﻟﻪ أم اﯾﻤﻦ ﺑﻌﻀـﻬﺎ ﻓﻠﻤﺎ اﺻﺒﺢ اﺗﺘﻪ ﺑﻬﺎ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ‬‫ﻫـﺬا ﯾـﺎ أم اﯾﻤﻦ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻫـﺬا ﺑﻌﺾ ﻣﺎ اﻫـﺪي ﻟﮏ اﻣﺲ ﻗﺎل أ و ﻟﻢ اﻧﻬﮏ ان ﺗﺮﻓﻌﯽ ﻻﺣـﺪ او ﻟﻐـﺪ ﻃﻌﺎﻣﺎ ان ﻟﮑﻞ ﻏـﺪ رزﻗﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ‬‫ادﺧﻞ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ و اﻟّﯽ ﻗﻠﺖ رواه اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﺠﺰء اﻟﺘﺎﺳﻊ ﻣﻦ اﻣﺎﻟﯿﻪ‬‫ﮐﻤﺎ اﺧﺮﺟﻨﺎه ﺳﻮاء و ﻓﯿﻪ دﻻﻟﮥ واﺿﺤﮥ ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ادّل اﻟﺪﻻﻟﮥ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﺟﺎﺑﮥ دﻋﺎء اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻓﯿﻤﺎ دﻋﯽ ﺑﻪ و ﻗﺪ وﻋﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻦ دﻋﺎه ﺑﺎﻻﺟﺎﺑﮥ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻋّﺰ و ﺟﻞ اْدُﻋﻮﻧِﯽ َأْﺳَﺘِﺠْﺐ ﻟَُﮑْﻢ‬‫ﻓﺎﻣﺮ ﺑﺎﻟـّﺪﻋﺎء و وﻋـﺪ ﺑﺎﻻﺟﺎﺑـﮥ و ﻫﻮ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ﻻ ﯾﺨﻠﻒ اﻟﻤﯿﻌﺎد و ﻣﺎ ﮐﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ ﻟﯿﺨﻠﻒ وﻋﺪه رﺳـﻠﻪ و ﻻ ﯾﺮّد دﻋﺎء رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و ﻣﻦ اﻗﺮب اﻟﻮﺳﺎﺋﻞ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﺒﺘﻪ و ﻣﺤّﺒﮥ ﻣﻦ ﯾﺤّﺒﻪ ﻟﺤّﺒﻪ ﮐﻤﺎ اﻧﺸﺪﻧﯽ ﺑﻌﺾ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ ﻣﻌﻨﺎه‪:‬؟؟؟‬‫ﺑﺎﻟﺨﻤﺴﮥ اﻟﻐّﺮ ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺶ و ﺳﺎدس اﻟﻘﻮم ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ‬‫ﺑﺤّﺒﻬﻢ رب ﻓﺎﻋﻒ ﻋّﻨﯽ ﺑﺤﺴﻦ ﻇﻨﯽ ﺑﮏ اﻟﺠﻤﯿﻞ‬‫اﻟﻌـﺪد اﻟﻤﻮﺳﻮم ﺑﺎﻟﺴـﺘﮥ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺒﯿﺖ أراد ﺑﻬﻢ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﺻـﺤﺎب اﻟﻌﺒﺎء اﻟّـﺬﯾﻦ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﺣﻘﻬﻢ ﻟ ِﯿـُ ْﺬِﻫَﺐ َﻋﻨُْﮑُﻢ اﻟﱢﺮْﺟَﺲ َأْﻫَﻞ‬‫اﻟ َْﺒﯿِْﺖ َو ﯾَُﻄﱢﻬَﺮُﮐْﻢ َﺗْﻄِﻬﯿﺮًا‬‫و ﻫﻢ ﻣﺤﻤـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ و ﻓﺎﻃﻤـﮥ و اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺻـﻼة اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﺳﺎدس اﻟﻘﻮم ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ و ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻧﺲ اﻟّـﺬي ﺻـﺪرﺗﻪ ﻓﯽ اول اﻟﺒﺎب ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻋﻦ ﺳـﺘﮥ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ رﺟﻼ ﮐﻠﻬﻢ رووه ﻋﻦ اﻧﺲ و ﻫـﺬا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 311‬از ‪597‬‬‫ﺗﺮﺗﯿﺒﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻫﺪﯾﮥ اﺑﻮ ﻫﺪﺑﮥ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﻟﺒﺠﻠﯽ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺴّﺪي و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﻤﻐﯿﺮة اﻻزرق و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ وردان و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮب ﻣﻦ اﻫـﻞ اﻟﮑﻮﻓـﮥ و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﺘﯿﻤﯽ و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤـﮥ و أﺑـﺎن ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﯿـﺎش اﺑﻮ‬‫اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﺑّﺴﺎم اﻟﺼـﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ و ﺑﺮذﻋﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ اﻟﺒﻨﺎﻧﯿﺎن و ﺛﻤﺎﻣﮥ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ و ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن‬‫اﻟﻨﺨﻌﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪398 :‬‬‫و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺼـﺮي و ﺣﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ و ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ ﺗﯿﺮوﯾﻪ اﻟﻄﻮﯾﻞ و ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﺑﻮ ﻋﺼﺎم و اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋـﺪي و‬‫زﯾﺎد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺜﻘﻔﯽ و زﯾﺎد ﺑﻦ ﺛﺮوان و ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﯿﺴﺮة اﻟﺒﮑﺮي و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻃﺮﺧﺎن اﻟﺘﯿﻤﯽ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان‬‫اﻻﻋﻤﺶ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج اﻟﻄﺎﺋﻔﯽ و ﺷﻘﯿﻖ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ زﯾﺎد و ﻋﺒﺪ اﻻﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﻔﺺ اﻟﺜﻘﻔﯽ‬‫و ﻋﻤﺮ ﺑـﻦ ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﺒﺠﻠﯽ و ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﻄﻮﯾـﻞ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ راﻓـﻊ و ﻋـﺎﻣﺮ ﺑﻦ ﺷـﺮاﺣﯿﻞ اﻟﺸـﻌﺒﯽ و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ‬‫اﻟﻄﺎﺋﯽ و ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﻫﯿﺜﻢ و ﻋﻄﯿـﮥ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﻟﻌﻮﻓﯽ و ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺼـﻤﺪ و ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن و ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻟـﺪﻫﻨﯽ و ﻓﻀـﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﻏﺰوان و ﻗﺘﺎدة ﺑﻦ دﻋﺎﻣﮥ و ﮐﻠﺜﻮم ﺑﻦ ﺣﺒﺮ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻗﺮ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﺰﻫﺮي و ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﻘﻤﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﺑﻮ اﻟﺮﺟﺎل و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺘﺼـﺮ اﻟﺜﻘﻔﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻢ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻟﺜﻘﻔﯽ‬‫و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺤﺎدة و ﻣﻄﯿﺮ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ و ﻣﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﻼل و ﻣﯿﻤﻮن ﺧﻠﻒ و ﻣﯿﻤﻮن ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮب و ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﻤﻼي و ﻣﻄﺮ ﺑﻦ ﻃﻬﻤﺎن اﻟﻮراق و‬‫ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﻣﻬﺮان و ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ ﮐﯿﺴـﺎن و ﻣﯿﻤﻮن ﺑﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﻟﺴـﻠﻤﯽ و ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻬﻨﯽ و ﻣﺼـﻌﺐ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻻﻧﺼﺎري و ﻧﺎﻓﻊ‬‫ﻣﻮﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻧﺎﻓﻊ اﺑﻮ ﻫﺮﻣﺰ و ﻫﻼل ﺑﻦ ﺳﻮﯾﺪ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﻧﺼﺎري و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﯾﻮﺳﻒ اﺑﻮ‬‫ﺷﯿﺒﮥ و ﻗﯿﻞ ﻫﻤﺎ واﺣﺪ و ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﺳﻔﯿﺎن و ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮة و ﻧﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي و اﺑﻮ ﻣﻠﯿﺢ و اﺑﻮ داود اﻟﺴﺒﯿﻌﯽ و اﺑﻮ ﺣﻤﺰة ﻟا ﻮاﺳﻄﯽ‬‫و اﺑﻮ ﺣﺬﯾﻔﮥ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و رﺟﻞ ﻣﻦ آل ﻋﻘﯿﻞ و ﺷﯿﺦ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺴﻮب و‬‫رواه ﻋﻦ اﻧﺲ و ﺳﻔﯿﻨﮥ اﻻﻣﺎم اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﺧﺒﺮﻧﺎه اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮﻓﻖ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ زرﻋﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺴﮑﻮﻧﯽ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓﮥ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻔﺰاري‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺣـﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻌﺎﻣﺮي ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ راﺷﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه‬‫ﻋﻤﺮ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺤﺒﺎري و ﮐﺎن اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﯾﺤﺠﺒﻪ ﻓﻠﻤﺎ وﺿﻊ‬‫ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻗـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄـﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﮐﻨﺖ ارﯾـﺪ ان ﯾﺎﮐﻠﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ وﺣـﺪه ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﺎﺋﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻊ ﯾـﺪه ﺛﺎﻧﯿﮥ و ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﺎﺋﻢ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻊ ﯾﺪه ﺛﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ‬‫ﮐﻢ ارّد ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ادﺧﻞ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻠّﻤﺎ راه ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪399 :‬‬‫اﻟﻠّﻬﻢ و اﻟّﯽ ﻗـﺎل ﻓﺎﮐﻼـ ﺟﻤﯿﻌـﺎ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺨﺮج ﻓﺘﺒﻌﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻓﺎن ﻟﯽ إﻟﯿﮏ ذﻧﺒﺎ و ﻟﮏ ﻋﻨـﺪي ﺑﺸﺎرة ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻪ ﺑﻤﺎ‬‫ﮐـﺎن ﻣﻦ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻏﻔﺮ ﻟﯽ ذﻧـﺒﯽ ﻋﻨـﺪه ﺑﺒﺸـﺎرﺗﯽ اﯾـﺎه و روي ﻣﻦ وﺟﻪ آﺧﺮ و ﻓﯿﻪ رد‬‫اﻟﺸـﻤﺲ ﻋﻠﯿﻪ ذﮐﺮﺗﻪ ﻓﯽ ﻓﺼﻞ رّد اﻟﺸـﻤﺲ و رواه ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري و ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮة اﻟﺜﻘﻔﯽ ﮐﻠﻬﻢ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 312‬از ‪597‬‬‫و ﻣﻦ اﻟﺮواة ﻋـﺪة ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯽ ﺛﻘﺘﻬﻢ و ﻋـﺪاﻟﺘﻬﻢ اﻟﻤﺨﺮج ﺣـﺪﯾﺜﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﺎح ﻣﻦ ﻻ ارﺗﯿﺎب ﻓﯽ واﺟـﺪ ﻣﻨﻬﻢ و‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺸـﻬﻮر و ﺑﺎﻟﺼـﺤﮥ ﻣـﺬﮐﻮر و ﻧﯿﺰ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ در ﻓﺼﻞ ﺣﺪﯾﺚ رد ﺷـﻤﺲ ﮔﻔﺘﻪ روي ﻋﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﮥ أﺑﯽ اﻟﻄﻔﯿﻞ ﻗﺎل‬‫ﮐﻨﺖ ﯾﻮم اﻟﺸﻮري ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب و ﻋﻠﯽ ﯾﻨﺎﺷﺪ ﻋﺜﻤﺎن و ﻃﻠﺤﮥ و اﻟﺰﺑﯿﺮ و ﺳﻌﺪ او ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻌّﺪة ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻣﻨﻬﺎ رّد اﻟﺸﻤﺲ ﮐﻤﺎ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﺎزن اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ زرﻋـﮥ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ دارم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﺎﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻣﻦ اﺻﻞ ﮐﺘﺎﺑﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﻨـﺬر ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨـﺬر ﺣـﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋّﻤﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﻋﻦ اﺑـﺎن ﺑﻦ ﺗﻐﻠﺐ ﻋﻦ ﻋـﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠـﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﯾﻮم‬‫اﻟﺸﻮري و ﻋﻠﯽ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﺳـﺘﺨﻠﻒ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و اﻧﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﺣﻖ ﺑﻬﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﺴﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ و اﺳﺘﺨﻠﻒ ﻋﻤﺮ و اﻧﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ‬‫اﺣﻖ ﺑﻬﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ و اﻧﺘﻢ ﺗﺮﯾﺪون ان ﺗﺴـﺘﺨﻠﻔﻮا ﻋﺜﻤﺎن إذا ﻻ اﺳـﻤﻊ و ﻻ اﻃﯿﻊ ﺟﻌﻞ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ اﻧﺎ ﺳﺎدﺳﻬﻢ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻟﻬﻢ‬‫ﻓﻀـﻞ اﻣـﺎ و اﻟﱠﻠﻪ ﻷﺣﺎﺟﻨﻬﻢ ﺑﺨﺼﺎل ﻻ ﯾﺴـﺘﻄﯿﻊ ﻋﺮﺑّﯿﻬﻢ و ﻻ ﻋﺠﻤّﯿﻬﻢ اﻟﻤﻌﺎﻫـﺪ ﻣﻨﻬﻢ و اﻟﻤﺸـﺮك ان ﯾﻨﮑﺮ ﻣﻨﻬﺎ ﺧﺼـﻠﮥ اﻧﺸـﺪﮐﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﯾﻬﺎ‬‫اﻟﺨﻤﺴـﮥ اﻣﻨﮑﻢ اﺧﻮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ ﻋﻢ ﻣﺜﻞ ﻋﻤﯽ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻄﻠّﺐ اﺳﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺳﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا‬‫ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ اخ ﻣﺜﻞ اﺧﯽ اﻟﻤﺰﯾﻦ ﺑﺎﻟﺠﻨﺎﺣﯿﻦ ﯾﻄﯿﺮ ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻓﯽ اﻟﺠﻨـﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ زوﺟـﮥ ﻣﺜﻞ زوﺟﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤﮥ‬‫ﺳـّﯿ ﺪة ﻧﺴﺎء اﻻّﻣـﮥ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪ ﻟﻪ ﺳـﺒﻄﺎن ﻣﺜﻞ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺳـﺒﻄﯽ ﻫـﺬه اﻻﻣـﮥ اﺑﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل‬‫اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ ﻗﺘﻞ ﻣﺸـﺮﮐﯽ ﻗﺮﯾﺶ ﻗﺒﻠﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ اﺣﺪ رّدت ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺸـﻤﺲ ﺑﻌﺪ ﻏﺮوﺑﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﻌﺼﺮ ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻗﺎل اﻣﻨﮑﻢ‬‫اﺣـﺪ ﻗـﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﯿﻦ ﻗﺮب إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮ ﻓـﺎﻋﺠﺒﻪ اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ‬‫ﻓﺠﺌﺖ و اﻧﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻗﻮل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓـﺪﺧﻠﺖ ﻗﺎل و اﻟﯽ ﯾﺎ رب و اﻟﯽ ﯾﺎ رب ﻏﯿﺮي ﻗﺎﻟﻮا ﻻ ﻫﮑـﺬا رواه اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺑﺠﻤﻊ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ‬‫و ﻧﺎﻫﯿـﮏ ﺑﻪ راوﯾـﺎ ازﯾﻦ اﻓـﺎدات ﻣﺘﯿﻨـﮥ اﻟﻨﻈـﺎم ﺑﺮ ارﺑـﺎب ﻋﻘﻮل و اﺣﻼم ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻋﺘﻨﺎء و اﻫﺘﻤﺎم و ﻏﺎﯾﺖ ﺟـﺪ و ﺟﻬـﺪ ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺠﯽ ﻋﻤـﺪة‬‫اﻻﻋﻼم در اﺛﺒﺎت و اﺣﮑﺎم و ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﺑﺮام اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎم ﭘﯿـﺪا و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﺴـﻨﺪ‬‫ﻣﺘﺼﻞ از ﺳﺪي از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮده دوم آﻧﮑﻪ آن را ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﺘﺼﻞ از ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﺳﻮم آﻧﮑﻪ آن را ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﺘﺼﻞ‬‫ﻋﺎﻟﯽ از اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻬﺎرم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪400 :‬‬‫آﻧﮑﻪ آن را ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﺘﺼـﻞ از ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺻـﺤﺎﺑﯽ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ آن را ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﺘﺼـﻞ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮده ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺮوي ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻮﺟﻪ آﺧﺮ ﮐﻪ ﻣﺮاد از ان ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮريﺳﺖ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ آن را‬‫در ﻓﺼﻞ رد ﺷـﻤﺲ ﻣﺬﮐﻮر ﻧﻤﻮدهام ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري را ﮐﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮﺳﺖ در ﻓﺼﻞ رد ﺷﻤﺲ وارد ﻧﻤﻮده ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺗﺮﻣـﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﺻـﺤﺎح ﺳـﺘﻪ اﺳﺖ اﺧﺮاج ﻧﻤﻮده دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﺮاي ﺳّﺪي ﮐﻪ راوي ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮﺳﺖ و در ﺳـﻨﺪ ﺗﺮﻣﺬي واﻗﻊ ﺷﺪه ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﺗﺼﺤﯿﺢ ﺳﻤﺎع او از اﻧﺲ ﮐﺮده و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﺳﻔﯿﺎن ﺛﻮري و ﺷﻌﺒﻪ و‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﻬـﺪي و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﻄﺎن ﺗﻮﺛﯿﻘﺶ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﯾﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدن اﺑﻦ ﻧﺠﯿﺢ ﺑﺰار اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در‬‫ﻣﻨﺘﻘﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ در اﻣﺎﻟﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از ﻃﺮﯾﻖ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﻓﺮﻣﻮده ﺳﯿﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﺻﺮاﺣﮥ از ﺣﺎﮐﻢ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ اﺧﺮاج ﺑﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﺧﻮد ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ رﺟﺎل آن ﺛﻘﺎت ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫آﻧﮑـﻪ ﮔﻔﺘـﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻧﺲ را ﺣـﺎﮐﻢ از ﻫﺸـﺘﺎد و ﺷـﺶ ﺗـﺎﺑﻌﯽ اﺧﺮاج ﮐﺮده ﮐﻪ ﻫﻤﻪﺷـﺎن از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﭘـﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﺪري‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از ان ﺟﻨﺎب رواﯾﺖ ﮐﺮده ﻫﻔـﺪﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺮه ﺛﻘﻔﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از ان ﺣﻀـﺮت رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻮد اﻋﻠﯽ ﺑـﺪر اﻓـﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻋـﺪدي ﮐﺜﯿﺮ از ﮐﺒـﺎر ﺗـﺎﺑﻌﯿﻦ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺛﻘﺖ و ﻋـﺪاﻟﺖ ﺷـﺎن ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺎن در ﺻﺤﺎح ﻣﺨﺮج و در ﻫﯿﭻ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸﺎن ﺷﮏ و رﯾﺐ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﻮزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﺻﺮاﺣﺖ ارﻏﺎﻣﺎ ﻟﻠﺠﺎﺣﺪﯾﻦ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 313‬از ‪597‬‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺸـﻬﻮرﺳﺖ ﺑﺴـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻗﻠﻌﺎ ﻻﺳﺎس اﻟﻤﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﺑﺂﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺼـﺤﺖ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ و ﻟﻌﻤﺮي ان‬‫اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟﮑﻨﺠﯽ ﻗـﺪ ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻻﻓﺎده‪ ،‬و ﺑﻠﻎ اﻟﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻓﯽ اﻻﺣﺴﺎن و اﻻﺟﺎده‪ ،‬و اﺻﺎب ﻣﻦ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻻﺛﺒﺎت ﻣﺮاده‪ ،‬و اوري ﻣﻦ اﻟﺘـﺪﻗﯿﻖ و‬‫اﻻﻣﻌﺎن زﻧﺎده‪ ،‬و رﻓﻊ ﻣﻦ اﻟﺼﺪق و اﻟﺤﻖ ﻋﻤﺎده و اﺗﯽ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ ﻟﮑﻤﺎل ﺗﺠﺮه و ﻧﻘﺪه اﺻﺪق ﺷﻬﺎدة‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌﺪده ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸﺮة‬‫ﮐﻪ در اول آن ﮔﻔﺘﻪ اﻣـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟﻞ ﻗـﺪ اﺧﺘﺎر ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺻـﺤﺎﺑﺎ ﻓﺠﻌﻠﻬﻢ ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم و اﺻـﻄﻔﯽ ﻣﻦ‬‫اﺻـﺤﺎﺑﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻢ ﺟﻤﻠـﮥ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟﮑﺮام ﻓﺮﺿـﯿﻬﻢ ﻟﻌﺸـﺮﺗﻪ و ﻣﻮاﻻﺗﻪ و ﻓـّﻀ ﻠﻬﻢ ﺑﺎﻻﻧﻀـﻤﺎم إﻟﯿﻪ ﻣﺪة ﺣﯿﺎﺗﻪ و اﻧﻌﻢ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﻤﺎ‬‫اوﻻﻫﻢ ﻣﻦ اﺻـﻨﺎف ﻣﻮﺟﺒﺎت ﮐﺮﯾﻢ ﮐﺮﻣﻪ و اﺳﻌﺪﻫﻢ ﺑﻤﺎ ﺳﻠﻒ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ ﺳﺎﺑﻖ ﻗﺪﯾﻢ ﻗﺪﻣﻪ و اﺷﻘﯽ ﻗﻮﻣﺎ ﺑﺎرﺗﮑﺎب اﻫﻮﯾﺘﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺨﻮض ﻣﻦ‬‫اﻣﺮﻫﻢ ﻓﯿﻤﺎ ﻻ ﯾﻌﻨﯿﻬﻢ و اﺟﺘﺮاﺋﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻻﻗـﺪام ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻨّﻘﺺ ﺑﻬﻢ و وﺻـﻔﻬﻢ ﺑﻤﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﻬﻢ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﻤﺎ ﻟﻠﺠﺎﻫﻞ اﻟﻐﺒﯽ و ﻟﻬﻢ و ﻗﺪ اﺧﺒﺮ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﻪ ﺳﯿﻐﻔﺮ ﻟﻬﻢ و ﻣﺎ ﻟﻠﻤﺘﻌﺎﻣﯽ و ﺗﺎوﯾﻞ ﻣﺎ ورد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪401 :‬‬‫ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻬﻢ و ﺗﺤﺮﯾﻔﻪ ﺑﻌﺪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻮ اﻧﻔﻖ اﺣﺪﮐﻢ ﻣﺜﻞ اﺣﺪ ذﻫﺒﺎ ﻣﺎ ﺑﻠﻎ ﻣﺪ أﺣﺪﻫﻢ و ﻻ ﻧﺼﯿﻔﻪ‬‫ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ان ﻋﺼـﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﻫـﺬه اﻟﻮرﻃـﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ و وﻓﻘﻨﺎ ﺑﺤّﺐ ﺟﻤﻠﺘﻬﻢ اﻟﯽ ﺳـﻠﻮك اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ اﻟﻤﺴـﺘﻘﯿﻤﮥ ﺛﻢ اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ان اﻟﻬﻢ ﺟﻤﻊ ﻫﺬا‬‫اﻟﻤﺆﻟﻒ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺒﻬﻢ و اﻻﻋﻼـم ﺑﻤﺎ وﺟﺐ ﻣﻦ اﻟﺘﻌﺮﯾﻒ ﺑﺸـﺮف ﻗـﺪرﻫﻢ و ﻋﻠّﻮ ﻣﺮاﺗﺒﻬﻢ و ﺗـﺪوﯾﻦ ﺑﻌﺾ ﻣﺎ روي ﻣﻦ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﺎﺛﺮﻫﻢ و اﺑﺮاز‬‫ﻃﺮف ﻣـﺎ ذﮐﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﯿﻢ ﻣﻔـﺎﺧﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ ذوات ﻋـﺪد ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻﺧﺘﺼـﺎر و ﺣـﺬف اﻟﺴـﻨﺪ ﻟﯿﺴـﻬﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﻨـﺎﻇﺮ ﺗﻨﺎوﻟﻪ و ﯾﻘﺮب ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻄﺎﻟﺐ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﯾﺤﺎوﻟﻪ ﻋﺎزﯾﺎ؟؟؟‬‫ﮐﻞ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﯽ اﻟﮑﺘﺎب اﻟﻤﺨﺮج ﻣﻨﻪ ﻣﻨّﺒﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺆﻟّﻔﻪ و ﻣﻦ اﺧـﺬ ﻋﻨﻪ ﺗﻔـّﺼ ﯿﺎ ﻋﻦ ﻋﻬـﺪة اﻻرﺗﯿﺎب ﻓﯽ اﻟﻨﻘﻞ و اﻋﺘﻤﺎدا ﻋﻠﯽ اوﻟﯽ اﻟﺴﺎﺑﻘﮥ‬‫ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺒﺘﺪﯾﺎ ﺑﺬﮐﺮ ﻣﺎ ﺷـﻤﻠﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ اﻟﺘﻀّﻤﻦ ﺛﻢ ﺑﻤﺎ اﺧﺘﺺ ﺑﻬﻢ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻟﻤﻄﺎﺑﻘﮥ و اﻟﺘﻌّﯿﻦ ﺛﻢ ﺑﻤﺎ ورد ﻓﯿﻤﺎ دون‬‫اﻟﻌﺸـﺮة و ان اﻧﻀﻢ إﻟﯿﻬﻢ ﻣﻦ ﻟﯿﺲ ﻣﻨﻬﻢ ﺛﻢ ﺑﻤﺎ اﺧﺘﺺ ﺑﺎﻻرﺑﻌـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء و ﻟﻢ ﯾﺨﺮج ﻋﻨﻬﻢ ﺛﻢ ﺑﻤﺎ زاد ﻋﻠﯽ اﻻرﺑﻌﮥ ﻋﻠﯽ واﺣﺪ ﺛﻢ ﺑﻤﺎ ورد‬‫ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﮐﻞ واﺣﺪ واﺣﺪ و ادرﺟﺖ ﺟﻤﻠﮥ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﻗﺴﻤﯿﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻗﺎل ﻏﺮﯾﺐ و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن و ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑّﯽ و زاد ﺑﻌﺪ ﻗﻮﻟﻪ اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐـﺎن ﻣﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ و زاد ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻣـﺎ ﻋﻠﯿﻪ اذن و ﮐﻨﺖ اﺣﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر و ﺧّﺮﺟﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮ زﯾﺎدة اﻟﺤﺮﺑﯽ و ﻗﺎل ﺑﻌﺪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ اوﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋﻨﯽ او ﻣﺎ أﺑﻄﺄ ﺑﮏ‬‫ﻋﻨﯽ ﯾـﺎ ﻋﻠﯽ ﻗـﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ او ﻓﯽ‬‫اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ و ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺠﺎر ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴـّﻤﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ اﻻول ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ‬‫ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠﻤﺎ راه اﻟﻨﺒﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 314‬از ‪597‬‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ و ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟﯽ ﻓﮑﻨﺖ ﻧا ﺖ ﻗﺎل‬‫ﻓﻮ اﻟّـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻧﺒّﯿﺎ اﻧﯽ ﻻﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ‬‫اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺎل ﻣﺎ ﯾﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪402 :‬‬‫اﻟﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣﺐ ﻗﻮﻣﻪ و ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻗﺎل اﻫـﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘّﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ‬‫اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﺛﻢ ذﮐﺮ ﻣﻌﻨﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻨﺠﺎر و ﻗﺎل ﻓﯽ آﺧﺮه ﻓﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ ﺧّﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ‬‫و ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﺸـﺮه از ﺟﻼﺋﻞ ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺮوﻓﻪ ﻣﺴـﺘﻨﺪه و ﻋﻈﺎﺋﻢ اﺳـﻔﺎر ﻣﺸـﻬﻮره ﻣﻌﺘﻤﺪه اﺳﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ‬‫داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ دﻫﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدن آن از ﻣﺮوﯾﺎت ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ ﻣﺒﺮﻫﻦ ﻧﻤﻮده و‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺳﻨﺪي آن را در ﺣﺼﺮ اﻟﺸﺎرد ﮐﻪ در ان اﺳﺎﻧﯿﺪ ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ذﮐﺮ ﮐﺮده درج ﻧﻤﻮده و ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴﻄﻨﻄﯿﻨﯽ آن را‬‫در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ دﯾـﺎرﺑﮑﺮي آن را در ﺧﻤﯿﺲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺎﺧـﺬ ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘـﺒﺮه‬‫ﺷﻤﺮده و ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ در رﺳـﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ در ﮐﺘﺐ ﻣﻨﺎﻗﺐ آن را ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﻋﺘﺒﺎرش در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ در‬‫ﻣﻘـﺎم اﺛﺒﺎت رﺿﺎي ﺣﻀـﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﺴـﻼم از أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺧﻼﻓﺎ ﻟﻤﺎ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و ﻏﯿﺮه دﺳﺖ ﺑﺮواﯾﺖ رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه و اﻣﺜﺎل‬‫آن زده و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ ﺟﺎﺑﺠﺎ در ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﺑﻐﺮض ﺑﺎﻃﻞ اﺛﺒﺎت ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻧﻘﻞ رواﯾﺎت از ان ﮐﺮده اﺣﺘﺠﺎج‬‫و اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺎن ﻧﻤﻮده و ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ آن ﺟﻬﺖ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ در ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮواﯾﺎت آن ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬‫آن را ﻣﺜﻞ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﺷﺎﻫـﺪ ﻋﺎدل ﺑﺮ ﻣﻄﻠﻮب ﺧﻮد ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ ﻓﻼ ادري ﮐﯿﻒ ﯾﺮد اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯽ اﻟﺮﯾﺎض‬‫اﻟﻨﻀـﺮة ﻣﻊ ﻧا ﻬﺎ ﺳـﻔﺮ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﻦ اﻻﺳـﻔﺎر اﻟﺸـﻬﯿﺮة اﻟﻤﻨﺘﺸـﺮة و ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻓﺨﯿﻢ ﻣﻦ اﻟّﺘﺎﻟﯿﻒ اﻟﻤﻌﺘﻤﺪة اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﻣﺬﮐﻮر ﺑﺎﻟﺜﻨﺎء اﻟﻌﻈﯿﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺴﻦ‬‫ﮐﺒﺎر اﻟﻨﻘـﺪة و اﻟّﺴﺒﺮة ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ و ﻗﺪ ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﺮواﯾﺎﺗﻪ واﻟﺪه اﻟﻤﺤﺪق ﺑﺼـﺮه اﻧﺘﻘﺎء و ارﺗﻀﺎء و ﺧﯿﺮه ﺑﻞ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺟﻌﻞ رواﯾﺘﻪ ﺣﺠﮥ‬‫ﻣﺨﺘﺒﺮة ﻣﺎ ﻫﺬا اﻻ ﺻﻨﯿﻊ ﻣﻦ ﻧﺴﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﺎم و ﻏﯿﺮه ُوُﺟﻮٌه َﯾْﻮَﻣﺌٍِﺬ َﻋَﻠﯿْﻬﺎ َﻏَﺒَﺮٌة َﺗْﺮَﻫُﻘﻬﺎ َﻗَﺘَﺮٌة‪ُ ،‬أوﻟﺌَِﮏ ُﻫُﻢ اﻟ َْﮑَﻔَﺮُة اﻟ َْﻔَﺠَﺮُة‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧـﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ ﮐﻪ در اول آن ﮔﻔﺘﻪ اﻣـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗـﺪ اﺻـﻄﻔﯽ ﻣﺤﻤـﺪا ﻋﻠﯽ‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﻣﻦ ﺳﻮاه و ﺧّﺼﻪ ﺑﺎﻋّﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻀـﻠﻪ اﻟﺒﺎﻫﺮ و ﺣﺒﺎه و اﻋﻠﯽ ﻣﻨﺰﻟﮥ ﻣﻦ اﻧﺘﻤﯽ إﻟﯿﻪ ﻣﺴـﺒﺒﺎ او ﻧﺴﺒﮥ و رﻓﻊ ﻣﺮﺗﺒﮥ ﻣﻦ اﻧﻄﻮي ﻋﻠﯿﻪ ﻧﺼﺮة و‬‫ﺻﺤﺒـﮥ و اﻟﺰم ﻣﻮدة ﻗﺮﺑـﺎه ﮐﺎّﻓـﮥ ﺑﺮﯾﺘﻪ و ﻓﺮض ﻣﺤّﺒﻪ ﺟﻤﯿﻊ اﻫـﻞ ﺑﯿﺘﻪ اﻟﻤﻌﻈﻢ و ذرﯾﺘﻪ ﻻـ ﺟﺮم ﺳـﻨﺢ ﺑﺎﻟﺨﺎﻃﺮ ﺗـﺪوﯾﻦ ﻣﺎ ورد ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ و‬‫ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﺎ روي ﻓﯽ ﺷـﺮﯾﻒ ﻗـﺪرﻫﻢ و ﻋﻠﻮ ﻣﺮاﺗﺒﻬﻢ و ﺗﺘﺒﻊ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻓﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﻓﺨﺮﻫﻢ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ و ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﻇﻔﺮت ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻤﯿﻢ ﻓﻀـﻠﻬﻢ اﻟﺒﺎﻫﺮ و‬‫ﻟﻢ ﻻ وﻫﻢ ﻫﺎﻟﮥ ﻗﻤﺮ اﻟﮑﻮن و ﻃﻔﺎوة ﺷﻤﺲ اﻟﺒﺮّﯾﮥ و اﻏﺼﺎن دوﺣﮥ اﻟﺸﺮف و ﻓﺮوع اﺻﻞ اﻻﻧﻮار اﻟﻨﺒﻮﯾﮥ اﻋﺎد اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻣﻦ ﻋﻠﻮم ﺳﻨﺎ ﺑﺮﮐﺘﻬﻢ‬‫ﮐﻤﺎ اﻋﺎذﻧﺎ ﻣﻦ ﺟﻬﻞ ﻣﻔﻬﻮم ﻋﻠﻮ درﺟﺘﻬﻢ و ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﻏﻔﺮاﻧﻪ ذﻧﻮﺑﻨﺎ ﺑﺤﺮﻣﺘﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﻏﻤﺮ ﺑﺎﺣﺴﺎﻧﻪ ﻗﻠﻮﺑﻨﺎ ﺑﻤﺤّﺒﺘﻬﻢ و اﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻟﻨﺎ ﯾﺠﺎﻫﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻖ اﻋﻤﺎﻟﻨﺎ ﺑﺎﻟﺘﻮﺳﻞ إﻟﯿﻪ و ﺳﻤﯿﺘﻪ ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪403 :‬‬‫ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ذوي اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ ذوات اﻋـﺪاد ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻﺧﺘﺼـﺎر و ﺟـﺪف اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﺎزﯾـﺎ ﮐـﻞ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﺗﻔﺼـﯿﺎ ﻋﻦ ﻋﻬـﺪة‬‫اﻻرﺗﯿـﺎب و ﺗﺴـﻬﯿﻼ ﻋﻠﯽ ﻃّﻠﺎﺑﻪ و اﻟﱠﻠﻪ اﺳﺄل ان ﯾﺠﻌﻞ ذﻟﮏ وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﯽ ﺟﻨﺎت اﻟﻨﻌﯿﻢ و ذرﯾﻌـﮥ اﻟﯽ درك اﻟﻔﻮز اﻟﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻻﻣﻞ ﻓﯿﻪ‬‫ﻟﺪﯾﻪ ﻓﺎﻧﻪ وﻟﯽ ذﻟﮏ و اﻟﻘﺎدر ﻋﻠﯿﻪ و رﺗﺒﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﺴـﻤﯿﻦ ﻗﺴﻢ ﯾﺘﻀﻤﻦ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻟﻌﻤﻮم و اﻻﺟﻤﺎل و ﻗﺴﻢ ﯾﺘﻀﻤﻦ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 315‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ اﻟﺘﺨﺼﯿﺺ و ﺗﻔﺼﯿﻞ اﻻﺣﻮال ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ذﮐﺮ اﻧﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن و اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑﯽ و ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐﺎن ﻣﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ ﺛﻢ ذﮐﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺧﺮﺟﻪ اﻹﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ اﻟﻨّﺠﺎر و ﻗﺎل ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻀﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ‬‫اﻻوﻟﯽ ﻓﻀﺮب ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ‬‫و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻓﻀﺮب ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ‬‫ﻓﻠﻤﺎ راه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و‬‫اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻧﺒﯿﺎ اﻧﯽ ﻻﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻠﺚ ﻣﺮات و ﯾﺮدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻢ‬‫رددﺗﻪ ﻗﻠﺖ ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺎل ﻻ ﯾﻼم اﻟﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ از ﻋﻘﺎﺋﻞ ﮐﺘﺐ ﻣﻤﺪوﺣﮥ ﻣﻌﺘﺒﺮه و ﻧﻔﺎﺋﺲ ﺻﺤﻒ ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻣﺸﺘﻬﺮه اﺳﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻮزﯾﺮ‬‫در روض ﺑـﺎﺳﻢ آﻧﺮا ﺷﺎﻫـﺪ ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم داﻧﺴـﺘﻪ و ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ دﯾﺎرﺑﮑﺮي آﻧﺮا در ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺎﺧـﺬ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ذﮐﺮ‬‫ﻧﻤﻮده از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه و ﺷـﻤﺮده و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ آن را در وﺳـﯿﻠﻪ اﻟﻤﺎل از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﯽ واﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎ در ان‬‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮدهاﻧـﺪ از از ﺟﻮاﻫﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم آﻧﭽﻪ ﺑـﺪان ﺗﺠﻤﯿﻞ ﺟﯿﺪ زﻣﺎن ﮐﺮده ﻣﯽﺷﻮد و اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻻﺋﻖ ذﺧﺎﺋﺮ‬‫اﻟﻌﻘﺒـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎب زر ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷﻮد و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧـﺪﯾﻪ آن را اﺟﻞ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر‬‫ﻋﺠﯿﻠﯽ در ذﺧﯿﺮة اﻟﻤـﺎل ﺑﻮدن آن از ﻣﺼـّﻨﻔﺎت اﺟﻠﻪ ﻋﻠﻤـﺎ اﻓـﺎده ﻧﻤﻮده و ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪي آن را در ﺣﺼـﺮ اﻟﺸﺎرد ﮐﻪ در ان اﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﻣﺮوﯾـﺎت ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺧﻮد ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده ﻣﻨـﺪرج ﺳـﺎﺧﺘﻪ و ﻋﻼـﻣﻪ ﺷﻮﮐـﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ آن را در اﺗﺤـﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﺑﻮدن ان از ﻣﺮوﯾﺎت ﺧﻮد‬‫ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴﻄﻨﻄﯿﻨﯽ آن را در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣﺪﯾﺚ آن را‬‫از ﮐﺘﺐ ﻣﺼﻨﻔﻪ در ﻋﻠﻢ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺷﻤﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﻓﺎذا ﮐﺎن ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻣﻦ ﻣﻌﺎرﯾﻒ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﻋﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪404 :‬‬‫اﻫﻞ اﻟّﻨﻬﯽ* و اﺟﻞ اﻟﻤﻮﻟﻔﺎت اﻟﻤﻌﺘﻤﺪة ﻋﻨﺪ ارﺑﺎب اﻟﺤﺠﯽ* و ﺣﻘﯿﻘﺎ ﺑﺎن ﯾﮑﺘﺐ ﺑﻤﺎء اﻟﻌﯿﻦ ﻟﻘﺮة ﻋﯿﻦ اﻟﻮري* ﻻ ﯾﺠﺤﺪ ﺣﺪﯾﺜﻪ اﻻ ﻣﻦ ﻟﻢ‬‫ﯾﻨﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻦ اﻟﻬﻮي* ﻓﺘﺮدي ﻓﯽ ﻫّﻮة اﻟﻀﻼل و ﻫﻮي* َﻓَﮑﱠﺬَب َو َﻋﺼﯽ‬‫* و ﺛُﱠﻢ َأْدﺑََﺮ َﯾْﺴﻌﯽ‬‫َﻓَﺄَﺧَﺬُه اﻟﱠﻠُﻪ َﻧﮑﺎَل اﻟ ْﺂِﺧَﺮِة َو اﻟ ُْﺄوﻟﯽ ِإﱠن ﻓِﯽ ذﻟ َِﮏ ﻟَِﻌﺒَْﺮًة ﻟ َِﻤْﻦ َﯾْﺨﺸﯽ‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي ﻣﺼـّﻨﻒ رﯾـﺎض ﻧﻔﺮﻣﻮد؟؟؟ ﺣﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ از اﻋﺎﻇﻢ ﺣﻔﺎظ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ و اﻓﺎﺧﻢ ﻧﻘﺎد ﻧﺤﺎرﯾﺮ و اﺟﻠﻪ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻧﺎﻗـﺪﯾﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﺷـﯿﻮخ راﺷـﺪﯾﻦ و ﺻـﺪر ارﺑﺎب ﺗـﺪرﯾﺲ و اﻓﺘﺎد ﻋﻈﻤﺎي ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻘﻬﺎ ﺑﻮده ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻣﺒﻬﺮه و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺒﻬﺮه؟؟؟ او اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ از ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻌﺠﻢ و ﻋﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ و دول اﻻﺳـﻼم ذﻫﺒﯽ و ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﻮردي و‬‫ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺳـﺒﮑﯽ و ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺳـﻨﻮي و واﻓﯽ ﺑﺎﻟﻮﻓﯿﺎت ﺻﻔﺪي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﺳﯿﺪ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ و ﻋﺠﺎﻟـﮥ اﻟﺮاﮐﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻔﺎر ﻋﮑﯽ ﺷﺎﻓﻌﯽ و وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻤﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ و روﺿﻪ ﻧﺪﯾﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻻﻣﯿﺮ و ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﻋﺠﯿﻠﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷﻨﯿﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺘﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 316‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﺠﺎﻣﻊ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﻤﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌـﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻓﺮاﺋـﺪ اﻟـّﺴ ﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و اﻟﺒﺘﻮل و اﻟﺴـﺒﻄﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻟّﺰاﻫﺪ ﻋﻔﯿﻒ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻓﺮوغ‬‫اﻟﺒﺼـﺮي ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﻟﻤﻌﻈﻤﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺮم اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟّﻨﺒﻮي ﺑﯿﻦ اﻟّﺮوﺿﮥ و اﻟﻤﻨﺒﺮ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳﻼﻣﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎّل ﺑﻪ ﺿﺤﻮة ﯾﻮم‬‫اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ ﺷـﻬﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮام اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺑﻨﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﻮﻓﻖ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﻓﻀﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق‬‫ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﺠﺒﻠﯽ ﺑﻘﺮاءة ﻣﺤﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺪرد اﻟﺤﺮﺑﯽ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ اﻟّﺴﺎدس ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﮥ‬‫ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﺒﺎب اﻻرج ﺑﺒﻐﺪاد و اﺟﺎز ﻟﻨﺎ ﺟﻤﯿﻊ رواﯾﺎﺗﻪ ﻟﻔﻈﺎ ﻗﺎل اﺑﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﮐﺎر‬‫ﺑﻦ ﺷﺎﺗﯿﻞ اﻟـّﺪﺑﺎس ﻗﺮاءة و اﻧﺎ اﺳـﻤﻊ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌـﮥ ﻣﻦ ﺷﻮال ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺠﺎﻣﻊ اﻟﻘﺼـﺮ ﺑﺒﻐﺪاد ﻗﺒﻞ اﻟـّﺼ ﻠﻮة ح و‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺸﯿﺦ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج اذﻧﺎ ﺑﺮواﯾﺘﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷﺎﺗﯿﻞ إﺟﺎزة ﻗﺎل اﻧﺒﺎ اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺒﺎﻗﻼـﻧﯽ ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺎ اﺳـﻤﻊ ﻓﯽ رﻣﻀﺎن ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﻗﺎل اﻧﺒﺄ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻓﯽ ﺻﻔﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﻧﺒﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻻﺷﺠﻌﯽ‬‫ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﺷﻬﺮ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﻧﺒﺎ اﺑﻮ اﻻﺣﻮص ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﻌﮑﺒﺮي ﺳﻨﮥ ﺳﺖ و‬‫ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻗﺎل ﻧﺒﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺪّي ﻗﺎل ﻧﺒﺎ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ اﻟﻤﺨﺘﺎر ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓﮥ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫إﻟﯿﮏ ﻟﯿﺎﮐﻞ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓـﺪّق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ذا ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓـﺪﻓﻌﺖ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺠﯽء ﻗﺎل ﻓﻀـﺮب‬‫اﻟﺒـﺎب ﺑﺮﺟﻠﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ؟؟؟ ﻗﺎل ﻗـﺪ ﺟﺌﺖ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﻘﻮل اﻧﺲ اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ‬‫ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﻠﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ و اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻻﻣﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪405 :‬‬‫اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻣﺤﻤﻮد اﻟّﺴﺪﯾﺪي‬‫ﮐﺘﺎﺑﮥ اﻟّﯽ ﻣﻦ ﮐﺮﻣﺎن ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﻧﺒﺄ اﻟّﺼﺪر اﻟﮑﺒﯿﺮ رﮐﻦ اﻻﺳـﻼم اﻣﺎم اﻻﺋّﻤﮥ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﺸـﺮق و اﻟﻐﺮب اﺑﻦ‬‫ﺛﺎﺑﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ إﺟﺎزة ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﻧﺒﺎ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﻤﺎد اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﺷﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ذو اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ إﺟﺎزة اﻧﺒﺄ اﻟﺸﯿﺦ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺨﺮﯾﺞ‬‫ﻟﻼﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻗﺎل ﻧﺒﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﺆّذن ﻓﯽ ﺷﻮال ﺳـﻨﮥ ﻋﺸﺮ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻧﺒﺎ اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ‬‫ﻋـّﺒ ﺎس اﻟﮑﻨـﺪي اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻻﻣﺎم ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻊ ﻫﻤـﺪان ﺣـﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺑﻬﺮام اﻟّﺰﻧﺠﺎﻧﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و‬‫ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻧّﺒﺎ اﻟﺤﺠﺎج ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻗﺘﯿﺒـﮥ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﻧﺒﺎ ﺑﺸـﺮ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻧﺒﺎ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﺑﻦ ﻋﺪّي ﻋﻦ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﻗـﺎل اﻫـﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻠّﻤﺎ وﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗـﺎل ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻗﺮﻋﺎ ﺧﻔﯿﻔﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫـﺬا ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻧﺼـﺮف ﻗـﺎل ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻟﺜﺎﻧﯿـﮥ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻢ اﺧﺒﺮك انّ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼـﺮف ﻗﺎل ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺿـﺮﺑﺎ ﺷﺪﯾﺪا ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ ﻓﻠّﻤﺎ‬‫ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ ﻗﺎل ﻓﺠﻠﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 317‬از ‪597‬‬‫و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻧﺠﻢ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﻤﻮﻓﻖ اﻻدﮐﺎﻧﯽ ﻋﻦ واﻟﺪي ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺳـﻌﺪ اﻟﺤّﻖ و اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﺤﻤﻮاﻧﯽ‬‫ﺑﻘﺮاءﺗﻪ أﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ اﺳﻔﺮاﯾﻦ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳﺘﯿﻦ إﺟﺎزة ﮐﺘﺒﻬﺎ ﻟﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺮواﯾﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻧﺠﻢ اﻟـّﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺠﻨـﺎب اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺨﯿﻮﻗﯽ إﺟـﺎزة ﻗﺎل اﻧﺒﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻄﻮﺳـﯽ اﻧﺒﺎ اﺑﻮ‬‫اﻟﻌﺒـﺎس اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟﺸـﻌﺎﺑﯽ اﺑﻨﺎ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ اﻟﺠﻨﺎﺑـﺬي ﻗﺎل اﻧﺒﺎ واﻟـﺪي اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻃﻠﺤـﮥ اﺑﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟـﺬﻫﻠﯽ ﺑﺒﻐـﺪاد ﻧﺒﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺒﻐﻮي ﻧﺒﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻘﻮارﯾﺮي ﻧﺒﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻧﺒﺎ ﺑﮑﯿﺮ ﻋﻦ ﺛﺎﺑﺖ‬‫اﻟﺒﻠﺨﯽ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ‬‫رﻏﯿﻔﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﻏﯿﺮي و ﻏﯿﺮ اﻧﺲ ﻓﺠﺎء رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓـﺪﻋﺎ ﺑﻐـﺪاﺋﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪ اﻫـﺪت إﻟﯿﻨﺎ‬‫اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻫﺪﯾﮥ ﻓﻘﺪﻣﺖ اﻟّﻄﺎﺋﺮ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪406 :‬‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﺿـﺮﺑﺎ ﺧﻔﯿﻔﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺛﻢ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﺮﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫اﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣّﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻟﺤﻤﻮي اﻻﻣﺎم ﺻـﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﺠﺎﻣﻊ* اﻟّﺬي ﻗﺼـﺮت دون ﻓﻀـﻠﻪ و ﻣﺠﺪه اﻟﻤﻄﺎﻣﻊ* ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺰاﻫﺮ اﻟﻼﻣﻊ* ﻟﻌﺪة‬‫ﻃﺮق ﺳﺎﻃﻌـﮥ ﻟﻮاﻣﻊ* ﻣﺸـّﻨﻔﻪ ﻟﻼـذان و اﻟﻤﺴـﺎﻣﻊ* ﻧﺎﺟﻌـﮥ ﻧـﺎﻓﻌﻪ ﻟﮑـﻞ ﺷﺎﻫـﺪ ﺳـﺎﻣﻊ* ﻓـﺎوﺟﻊ اروس اﻟﺠﺎﻫـﺪﯾﻦ ﺑﺎﻟﻤﻘـﺎﻣﻊ* و ﻧّﮑﻞ زراﻓﮥ‬‫اﻟﺤﺎﺋـﺪﯾﻦ ﺑﺎﺛﻘﻞ اﻟﺠﻮاﻣﻊ* و رﻣﯽ ﺧﻀـﺮاءﻫﻢ ﺑﺎدﻫﯽ اﻟﺒﻮاﻗﻊ و اﻻزاﻣﻊ و ﺻـّﯿﺮ دﻫﻤﺎءﻫﻢ اﮐﻠـﮥ ﻟﻠـﺬوﺑﺎن و اﻟﺨﻮاﻣﻊ* ﻓﻠﯿﻨﺪب اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ و‬‫اﺻـﺤﺎﺑﻪ اﺻـﺤﺎب اﻟﻤﺸـﺎﻣﻊ* ﺑـﺎﻋﯿﻦ ﻣﻘﺮوﺣـﮥ دواﻣﻊ* و ﻣﺎق داﻣﯿـﮥ رواﻣﻊ* و ادﻣﻊ ﺳﺎﺟﻤﻪ ﺳﺎﮐﺒـﮥ ﻫﻮاﻣﻊ* و اﺑﻮ اﻟﻤﺠﺎﻣﻊ ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ‬‫ﺣﻤﻮي از اﮐـﺎﺑﺮ ﺻـﺪور ﺛﻘﺎت و اﺟﻠّﻪ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻋﺎﻟﯽ درﺟﺎت و ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺻـﻔﺎت و ﺣﺎﺋﺰ ﻣﮑﺎرم ﺳـﻤﺎﺗﺴﺖ ذﻫﺒﯽ در ﻣﻌﺠﻢ ﻣﺨﺘﺺ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﺤـّﺪث ﺷـﯿﺦ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ‬‫اﻟﻤﺠـﺎﻣﻊ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ وﻟـﺪ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺨﺮاﺳﺎن و ﺑﻐـﺪاد و اﻟﺸﺎم و اﻟﺤﺠﺎز و ﮐﺎن ذا اﻋﺘﻨﺎء‬‫ﺑﻬﺬا اﻟﺸﺄن و ﻋﻠﯽ ﯾﺪه اﺳـﻠﻢ اﻟﻤﻠﮏ ﻏﺎزان ﺗﻮﻓﯽ ﺑﺨﺮاﺳﺎن ﻓﯽ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﺮأﻧﺎ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻤﺠﺎﻣﻊ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ‬‫ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ اﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻣﻮﻓﻖ اﻻدﮐﺎﻧﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ‬‫اﻧﺎ اﻟﻤﻮّﯾـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻄﻮﺳـﯽ ح و اﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻧﺎ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ اﻧﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺤﺮي اﻧﺎ زاﻫﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻧـﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟـّﺼ ﻤﺪ ﻧﺒﺎ اﺑﻮ ﻣﺼـﻌﺐ ﻧﺒﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﺳـﻤﯽ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟّﺴـ ّﻤﺎن ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﻫﺮﯾﺮة ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﻌﻤﺮة اﻟﯽ اﻟﻌﻤﺮة ﮐّﻔﺎرة ﻟﻤﺎ ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ و اﻟﺤـﺞ اﻟﻤﺒﺮور ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﺟﺰاء اﻻ اﻟﺠّﻨـﮥ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﺼﻌﺐ اﻟّﺰﻫﺮي ﻓﻮاﻓﻘﻨﺎه ﺑﻌﻠﻮ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﺎم ﮐﺒﯿﺮ و ﻣﺤـّﺪث و ﺷـﯿﺦ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ و ﺻﺎﺣﺐ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻔﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻮده و‬‫ﺑﺒﺮﮐﺖ او ﻣﻠﮏ ﻏﺎزان اﺳـﻼم آورده و ذﻫﺒﯽ اﺧـﺬ رواﯾﺖ ازو ﻧﻤﻮده و ﺑﻌﻠﻮ آن ﻣﻔﺎﺧﺮت ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﻤﻮي ﺷـﯿﺦ ذﻫﺒﯽ‬‫ﻫﻢ ﺑﻮده و ﮐﻔـﺎك ﺑﻪ ﻋﻈﻤـﮥ و ﺟﻼﻟـﮥ و ﺳـﻨﺎء و ﻧﺒﺎﻟـﮥ و ﻧﯿﺰ ذﻫـﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ در ذﮐﺮ ﺷـﯿﻮخ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ اﻻﻣـﺎم‬‫اﻟﻤﺤّﺪث اﻻوﺣﺪ اﻻﮐﻤﻞ ﻓﺨﺮ اﻻﺳـﻼم ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﻮﯾﻪ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ ﺷﯿﺦ اﻟّﺼﻮﻓّﯿﮥ ﻗﺪم ﻋﻠﯿﻨﺎ‬‫ﺣّﺪث و روي ﻟﻨﺎ ﻋﻦ رﺟﻠﯿﻦ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﻄﻮﺳﯽ و ﮐﺎن ﺷﺪﯾﺪ اﻻﻋﺘﻨﺎء ﺑﺎﻟّﺮواﯾﮥ و ﺗﺤﺼﯿﻞ اﻻﺟﺰاء ﻋﻠﯽ ﯾﺪه اﺳﻠﻢ ﻏﺎزان اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن و ﺳـﺒﻌﻮن ﺳﻨﮥ و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺳﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺤﻤﻮي ﻧﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﺣﻤﺎة ﻷّن ﺟّﺪه ﮐﺎن ﻣﻦ اﺑﻨﺎء ﻣﻠﻮﮐﻬﺎ ﮐﺎن اﻟﻤﺬﮐﻮر اﻣﺎﻣﺎ‬‫ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻔﻘﻪ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺳـﻔﺎر ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ ﻃﻮﯾﻞ اﻟﻤﺮاﺟﻌﮥ ﻣﺸـﻬﻮرا ﺑﺎﻟﻮﻻﯾﮥ ﻫﻮ و اﺑﻮه ﺳﮑﻦ ﺑﻘﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﻗﺮي ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر و ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 318‬از ‪597‬‬‫ﺑﻬﺎ ﺣﻮاﻟﯽ اﻟﺴﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ زرﻧﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪407 :‬‬‫در درر اﻟّﺴﻤﻄﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﻘﻞ اﻟﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﺤﻤﻮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﻀﻞ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻨﺪه اﻟﯽ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻤﺎ اﺳـﺮي ﺑﯽ اﻟﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎء اﻣﺮ ﺑﻌﺮض اﻟﺠّﻨـﮥ و اﻟّﻨﺎر ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﺮاﯾﺘﻬﻤﺎ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻓﺮاﯾﺖ اﻟﺠّﻨﮥ و اﻟﻮان ﻧﻌﯿﻤﻬﺎ و راﯾﺖ اﻟّﻨﺎر و اﻧﻮاع ﻋﺬاﺑﻬﺎ اﻟﺦ‬‫و ﺳّﯿﺪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﮐﺘﺎب ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟّﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ رواﯾﺖ ﻣﺘﻀﻤﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدن اﺳﻢ ﻣﺒﺎرك ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻧـﺎم ﻧـﺎﻣﯽ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺮ اﺑﻮاب ﺟّﻨﺖ و ﺧﻮاﻧـﺪن ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ آن را ﺑﺸﺐ اﺳـﺮ ﮔﻔﺘﻪ رواه اﻟﺰرﻧﺪي و ﻗﺎل ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﺎﻟﻢ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻓﻀﻞ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﺳـﻤﻬﻮدي در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و اﺧﺮج اﻟّﺼﺪر اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﺤﻤﻮي ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ‬‫اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﯿﻤﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺠﻤﺎل اﻟﺰرﻧﺪي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﯾﺘﻀّﻤﻦ وﺻﻒ ﻣﺎ اراه ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﯽ‬‫ﻟﯿﻠﮥ اﻹﺳﺮاء ﻣﮑﺘﻮﺑﺎ ﻋﻠﯽ اﺑﻮاب اﻟﺠّﻨﮥ و اﻟﻨﺎر‬‫ﻗﺎل ﻓﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟّﺮاﺑﻊ ﻣﻨﻬﺎ أي ﻣﻦ اﺑﻮاب اﻟّﻨﺎر ﻣﮑﺘﻮب اذّل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻫﺎن اﻻﺳﻼم اذل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻫﺎن اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻧﺒﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ‬‫اذل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻋﺎن اﻟّﻈﺎﻟﻤﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻈﻠﻮﻣﯿﻦ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرات ﻋﺪﯾـﺪه ﻋﻼـوه ﺑﺮ ﻋﻠﻮ ﻣﻔـﺎﺧﺮ و ﺳـﻤّﻮ ﻣـﺂﺛﺮ و ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻓﺨﺎﻣﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺣﻤﻮي اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﻠﻤـﺎي ﻓﺨـﺎم و اﺳـﺎﻃﯿﻦ ﻋﻈـﺎم ﺳـّﻨﯿﻪ ﺑﺮواﯾـﺎت ﺣﻤﻮي ﺗﻤﺴﮏ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و در ﻧﻘﻞ رواﯾﺎت و اﺧﺒﺎر و اﯾﺮاد اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر ﻣﻠﺠﺎ و ﻣﻼذ‬‫ﻣﯽﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻔﺨﺮ* و ﺟﻼء اﻻﻣﺮ* ﻣﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﺘﺒﻌﯽ اﻓﺎداﺗﻬﻢ و ﻧﺎﻇﺮي دراﺳﺎﺗﻬﻢ*‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻫـﺎﻧﺴﻮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﮐﺘـﺎب دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘـﺎﺋﻖ ﺑﺮواﯾﺖ ﺟﻤـﺎﻋﺖ از ﺟﻤﺎﻋـﺎت ﺛـﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ دوﻟﺖآﺑﺎدي در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻓﯽ دﺳـﺘﻮر ﻟا ﺤﻘﺎﺋﻖ روي اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﺎﻋﺎت اﻫﺪي إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠـﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓـﺪّق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﻤـﺎ ﻗـﺎل اّوﻻـ ﻓﺠـﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓـﺪّق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل اﻧﺲ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﻓﯽ‬‫اﻻوﻟﯿﯿﻦ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓـﺪّق اﻟﺒﺎب اﻗﻮي ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﯿﻦ ﻓﺴـﻤﻊ اﻟّﻨﺒﯽ و ﻗﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اﻧّﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺎذﻧﻪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺑﺎﻟّﺪﺧﻮل و ﻗﺎل ﻟﻪ ﻣﺎ ﺑا ﻄﺄ ﺑﮏ‬‫ﻋّﻨﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ و اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﺮّدﻧﯽ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن‬‫اﻟّﺪﻋﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﺎﻧﺴﻮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺮﺗﺐ و اﻟﻤﻘﺎﻣﺎت* اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﺠﻼﺋﻞ اﻟﻤﺎﺛﺮ و ﻋﻈﺎﺋﻢ اﻟﮑﺮاﻣﺎت* ﻗﺪ ﺻـّﺮح ﻣﺤﺮزا ﻗﺼﺒﺎت اﻟﺴﺒﻖ‬‫و اﻻﻓﺘﯿﺎت* و ﺑﺎّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ روﺗﻪ اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻋﻦ اﻟﺠﻤﺎﻋﺎت* ﻓﻈﻬﺮ ﻟﮑﻞ ﻣﻦ ﻟﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﻖ ادﻧﯽ اﻋﺘﻨﺎء و اﯾﺴـﺮ اﻟﺘﻔﺎت اّن ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻦ ﺛﺎﺑﺘﺎت اﻻﺧﺒﺎر و اﻟﺮواﯾﺎت* و ﻗﺪ ﮐﺜﺮت ﻃﺮﻗﻪ اﻟﻤﺘﻮاﻓﺮات* و ﺗﻮﻓﺮت وﺟﻮﻫﻪ اﻟﻤﺘﮑﺎﺛﺮات*‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪408 :‬‬‫ﻓﻼ ﯾﺮوغ ﻋﻨﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ وﻗﻊ ﻓﯽ ﺷـﺒﺎك اﻟﻨﻮازغ و اﻟﺸـﺒﻬﺎت* و ﻻ ﯾﻌـﺪل ﻋﻨﻪ اﻻ ﻣﻦ ران ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻬﻮي و ﺣّﺐ اﻟّﺸـ ﻬﻮات و ﻻ ﯾﺤﯿﺪ ﻋﻨﻪ اﻻ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 319‬از ‪597‬‬‫ﻏّﺶ ﻧﻔﺴﻪ ﺑـﺎﻓﺤﺶ اﻟﺨﯿﺎﻧـﺎت* و ﻻـ ﯾﻨﮑﺺ ﻋﻨﻪ اﻻـ ﻣﻦ اﺣﺘﻘﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻮزر و ارﺗﮑﺐ اﻋﻈﻢ اﻟﺠﻨﺎﺑـﺎت* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌـﺎﺻﻢ ﻋﻦ اﻻﺿﺎﻟﯿﻞ و‬‫اﻟﻐﻮاﯾـﺎت* و اﻟﮑـﺎﺷﻒ اﺳـﺪاف اﻟﻔﺘـﻦ و اﻟﻌﻤﺎﯾـﺎت* و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑـﺎﻧﺴﻮي از اﮐـﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤـﺎي ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ و اﺟّﻠﻪ ﮐـﺒﺮاي‬‫ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ و اﻓﺎﺿﻞ و اﺻـﻠﯿﻦ ﻣﺮاﺗﺐ ﻋﺎﻟﯿﻪ و اﻣﺎﺛﻞ ﻣﺤﺮزﯾﻦ ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﺎﻟﯿﻪ اﺳﺖ و ﮐﺘﺎب او دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻧﯿﺰ او ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ‬‫ﻣﻌﺘﻤﺪه اﺳﺖ ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺪوﻟﺖآﺑﺎدي در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟـّﺴ ﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯽ دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻟﻼﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟﺤّﻖ و اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﺎﻧﺴﻮي‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻤﻄﻠﻖ ﻓﯽ اﻟﻌـﺎﻟﻢ ﻻﻫـﻞ اﻻﯾﻤﺎن و ﻓﯿﻬﻢ ﻟﺒﻨﯽ آدم و ﻓﯿﻬﻢ ﻟـﺬﮐﻮر اﻻﺣﺮار و ﻓﯿﻬﻢ ﻟﻼﻧﺒﯿﺎء و اﻟّﺮﺳﻞ و ﻓﯿﻬﻢ ﻟﻨﺒّﯿﻨﺎ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺛﻢ ﻟﻠﻤﻼﺋﮑـﮥ ﺛﻢ ﻟﻬـﺬه اﻻّﻣـﮥ و ان ﮐﺎن ﻏﯿﺮﻫﻢ اﻋﻠﻤﻬﻢ ﺛﻢ ﻟﻠﺨﻠﻔﺎء اﻻرﺑﻌـﮥ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟﺨﻼﻓـﮥ و ان ﮐﺎن ﻏﯿﺮﻫﻢ اﻋﻠﻢ و‬‫اﺳّﻦ ﻣﻦ اﻟﻐﯿﺮ‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ ﺷﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﻋﻠﯽ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﺒّﯿﯿﻦ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻢ ﯾﻔﻀـﻠﮑﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﮑﺜﺮة ﺻـﻼﺗﻪ و ﻻ ﺻﯿﺎﻣﻪ و ﻻ ﻋﻠﻤﻪ و زﻫﺎدﺗﻪ و اﻧّﻤﺎ ﻫﻮ ﺷﯽء وﻗﺮ ﻓﯽ ﻗﻠﺒﻪ ﺛﻢ ﻟﻌﻤﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﺨّﻄﺎب رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﺛﻢ ﻟﻌﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻋّﻔﺎن اﻟّﺎ اّن‬‫رواﯾﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻓّﻀﻞ ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻠﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﺛﻢ ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ اﻟﺘﺸﺮﯾﺢ ﻟﻼﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟﺤّﻖ و اﻟﺬﯾﻦ اﻟّﺮازي اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﻄﻠﻖ ﻟﻔﺎﻃﻤﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ و ﻟﻌﺎﺋﺸﮥ ﻓﻀﻞ ﻣﻘّﯿﺪ ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺎﻃﻤـﮥ و ﻧﯿﺰ در ﻫﺪاﯾـﮥ اﻟـّﺴ ﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ در ﺗﺸـﺮﯾﺢ اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ رازي ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﻋﺪاوت ﻋﻠﻮي ﮐﻔﺮﺳﺖ از آﻧﮑﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ اوﻻد‬‫رﺳﻮل ﺷـﺮط ﻣﻮّدت و ﻣﻮّدت ﺷـﺮط اﯾﻤـﺎن ﭘﺲ ﺣﺼﻮل اﯾﻤـﺎن ﺑﻌـﺪ ﻣﻮّدت و ﺣﺼﻮل ﻣﻮّدت ﺑﻌـﺪ ﻣﻌﺮﻓﺖ و ﻣﻌﺮﻓﺖ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ‬‫َﯾﺸﺎُء*‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟـّﺴ ﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ ﺳﺆال ﺑﯿﻌﻪ و ﮐﻨﯿﺴﻪ ﻗﺪﯾﻢ ﺑﺸـﮑﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﯽ ﺟﻮاب ﻓﯽ ﺗﺸﺮﯾﺢ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻟﻼﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟﺤّﻖ و اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﺎﻧﺴﻮي رح‬‫ﺳﺌﻞ اﻻﺳـﺘﺎد رح ﻋﻦ ﻫﺪم اﻟﮑﻨﯿﺴﮥ ﻗﺎل ﻣﻦ ﺣﮑﻢ ﺑﻬﺪﻣﻬﺎ ﻓﻘﺪ ﺳـﻬﯽ و ﻣﻦ ﺣﮑﻢ ﺑﺒﻘﺎﺋﻬﺎ ﻓﻘﺪ ﻏﻮي اﻟّﺎ اﻧّﻪ ﯾﺤﺘﺎج ﺑﺎﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و ﻫﻮ ﮐّﻞ ارض‬‫ﻓﺘﺤﺖ ﺑﻌـﺪ اﻟﻘﻬﺮ ﺛﻢ ﺻﺎرت ﻣﻦ دارﻧﺎ و ﻓﯿﻬﺎ ﮐﻨﺎﺋﺲ ﻗﺪﯾﻤـﮥ ﯾﻤﻨﻊ اﻟـﺬﻣﯽ ﺑﺎﻟﺘﻌﺰﯾﺮ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻠﻮة ﻓﯿﻬﺎ و إذا ﻣﻠﮑﻬﺎ اﻟـّﺬّﻣﯽ ﺑﺘﻤﻠﯿﮏ اﻻﻣﺎم او‬‫ﺑﺴـﺒﺐ آﺧﺮ ﯾﺠﺒﺮ أن ﯾﻤﺤﻮ ﻋﻼﻣﺘﻬﺎ و ﯾﺆﻣﺮ ان ﯾﺠﻌﻠﻬﺎ ﻣﺴﮑﻨﺎ و ﮐﻞ ارض ﺻﻠﺤﺖ ﻗﺒﻞ اﻟّﻈﻬﻮر ﻋﻠﯿﻬﻢ ﯾﺘﺮك اﻟّﺬّﻣﯽ ان ﯾﺼﻠﯽ ﻓﯽ ﮐﻨﺎﺋﺴﻪ‬‫اﻟﻘﺪﯾﻤـﮥ ﺑﺎﻻـﻧﻔﺮاد ﻻ ﺑﺎﻻﺟﺘﻤﺎع ﻷّن ﻓﯿﻬﺎ اﻇﻬﺎر ﺷـﻌﺎر اﻟﮑﻔﺮ و ﮐّﻞ ﮐﻨﯿﺴـﮥ ﮐﺎﻧﺖ ﻋﻠﯽ اﻻرض اﻟـّﺼ ﻠﺤّﯿﮥ ﻓﯽ ﻣﻠﮏ ﺻﺎﺣﺒﻬﺎ ﻓﺤﮑﻤﻬﺎ ﺳﺎﺋﺮ‬‫اﻣـﺎﮐﻨﻪ ﻻـ ﯾﺠﻮز ﻟﻨـﺎ ان ﻧﺘﻌﺮﺿﻪ ﺑﻬـﺎ و إذا ﻓﻘـﺪ ﺻﺎﺣﺒﻬـﺎ ﻓﺤﮑﻤﻬﺎ ﺣﮑﻢ ﻣﺎل ﻻ وارث ﻟﻬﺎ و ان ﮐﺎن ﺻﺎﺣﺒﻬﺎ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻣﻦ ﻓﺤﮑﻤﻬﺎ ﺣﮑﻢ‬‫اﻟّﻠﻘﻄـﮥ ﻻـن اﻟﺴﺎﺑﯿـﮥ ﻓﯽ اﻟّﻠﻤﯿﻦ ﺣﺮام و ﻧﯿﺰ ﺟﻼـﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺎن ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻫﺎﻧﺴﻮي از ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ زرادي ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮد او ﺑﻮده‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ دﻫﻠﻮي در اﺧﺒﺎر اﻷﺧﯿﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ زراﺣﯽ وي از ﺧﻠﻔﺎي ﺷـﯿﺦ ﻧﻈﺎم اﻟﺪﯾﻦ اوﻟﯿﺎﺳﺖ ﺑﺰرگ ﺑﻮد‬‫ﺟﺎﻣﻊ ﻋﻠﻢ و ﺗﻘﻮي و ذوق ﻋﺸﻖ در اﻣﻮر دﯾﻦ ﺻﻼﺑﺘﯽ ﺗﻤﺎم داﺷﺖ و ﻋﻈﻤﺘﯽ واﻓﺮ؟؟؟ ﺣﺎل ﭘﯿﺶ ﻣﻮﻻﻧﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪409 :‬‬‫ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ ﻫﺎﻧﺴﻮي در ﺷـﻬﺮ دﻫﻠﯽ ﺗﻌﻠﯿﻢ ﮐﺮد ﺑﺨﻮشﻃﺒﻌﯽ و دﻗﺖ ﺳﺨﻦ و ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻋﺒﺎرت از ﻣﻤﺘﺎزان اﻫﻞ ﺷﻬﺮ ﺑﻮد ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮﯾﺪ ﺷﯿﺦ‬‫اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﺷـﯿﺦ ﻧﻈﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﺷﺪ و ﻣﺨﻠﻮق ﮔﺸﺖ و از ﻣﯿﺎن ﻣﺘﻌﻠﻤﺎن ﺑﺮ آﻣﺪ و در ﺳـﻠﮏ دروﯾﺸﺎن ﻣﻨﺴـﻠﮏ ﮔﺸﺖ اﻟﺦ و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺳﻮل ﺑﻦ ﻗﺎﺳﻢ اﻟﭽﺸﺘﯽ در ﻣﺮآة اﻻﺳـﺮار ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ آن ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻌﻠﻮم رﺑّﺎﻧﯽ آن ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻤﺸﺎﻫﺪه ﺳـﺒﺤﺎﻧﯽ آن ﻣﻤﺘﺎز ﺑﺘﺮك و آزادي‬‫ﻓﺮد ﮐﺎﻣﻞ ﺷﯿﺦ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ زرادي ﻗﺪس ﺳّﺮه از ﺟﻤﯿﻊ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﮐﻤﺎﻻت اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻮد و ﻣﯿﺎن ﺧﻠﻔﺎي ﺳﻠﻄﺎن اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ در ﻋﻠﻢ و‬‫ﺣﮑﻤﺖ و ﺳـﺨﺎوت و ﺷـﺠﺎﻋﺖ و ﻋﺸﻖ و ﺳـﻤﺎع و ﺗﺠﺮﯾـﺪ و ﺗﻔﺮﯾـﺪ ﻧﻈﯿﺮي ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺳﻢ ﻣﺸـﯿﺨﺖ و ﻣﻘﺘﺪاﯾﯽ و دﯾﮕﺮ اﺳـﺒﺎب‬‫ﺻﻮرت ﻣﺜﻞ زن و ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﯿﻞ ﻧﮑﺮده ﻣﺠّﺮداﻧﻪ زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﻧﻤﻮده و ﺳـﺒﺐ ارادت آوردن او ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ در ﺳﯿﺮ اﻷوﻟﯿﺎء ﺷﯿﺦ‬‫ﻧﺼـﯿﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﻮد اودﻫﯽ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﮐﻪ در آﻧﮕﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺷـﻬﺮ دﻫﻠﯽ ﺑﻤﺠﻠﺲ ﻣﻮﻻﻧـﺎ ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻫـﺎﻧﺴﻮي رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺗﻌﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 320‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺷـﯿﺦ ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ زرادي ﻧﯿﺰ ﺑﺨـﺪﻣﺖ وي ﻫﺪاﯾﺖ ﻓﻘﻪ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ اﻟﺦ و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻫﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب‬‫دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ را از ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﺳّﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﻻﻋﻦ ﯾﺰﯾﺪاﻧﺪ ﺷﻤﺮده ازﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺮ دﻋﻮي ﺧﻮد ﺳﻨﺪ آورده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ازاﻟﮥ اﻟﻐﯿﻦ در ذﮐﺮ‬‫ﻻﻋﻨﯿﻦ ﯾﺰﯾﺪ از ﻋﻠﻤﺎي ﺳـّﻨﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺑﺨﺎري و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﻣﻮﻟﻒ ﮐﺘﺎب دﺳﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫از وي ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ ﻗﺎل اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪون اﻧّﻪ ﮐﺎن راﺿـﯿﺎ ﺑﺤﺮب اﻟﺤﺴـﯿﻦ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﻣﺮ ﺑﻘﺘﻠﻪ و اﻫﺎن راﺳﻪ و أﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﺎﻧﻮاع اﻻﻫﺎﻧﮥ و ﻫﻮ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺘﻔﺎﺻـﯿﻞ ﻣﺨﺘﻠﻔـﮥ ﻓﻼـ ﯾﻤﻨﻊ اﻟﻠّﻌﻦ ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﻦ اﻋـﺎﻧﻪ ﻻـﻧﻪ ﮐﻔﺮ ﺑـﺎﻟﻠّﻪ ﺣﯿﻦ اﻣﺮ ﺑﻘﺘـﻞ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﺣﺮﺑﻪ و اﻫﺎﻧـﮥ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﻻّﻣﮥ‬‫اﺟﺘﻤﻌﺖ و اﻻﺋّﻤﮥ اﺗﻔﻘﺖ ﻋﻠﯽ ﮐﻔﺮه و اﻟّﻠﻌﻦ ﻋﻠﯽ آﻣﺮه و ﻗﺎﺗﻠﻪ ﻷّن اﻻﻣﺮ و اﻟﺮاﺿﯽ ﺑﺎﻟﮑﻔﺮ ﯾﮑﻔﺮ ﻗﺒﻞ ان ﯾﻔﻌﻠﻪ اﻟﻤﺎﻣﻮر اﻧﺘﻬﯽ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ وﻟﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫رواه اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ* اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻤﺤﺎﻣﺪ ﻻ ﯾﻔﯽ ﺑﺸﺮﺣﻬﺎ اﻟﻠﺴﻦ اﻟﻔﺼﯿﺢ* و ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺢ* ﻣﻦ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻤـﺪة اﻟﻤﺮاﺟﯿـﺢ* ﻓﺒـﺎح ﺑـﺬﻟﮏ ﺑﺎﻟﺼـﺪق اﻟﻨﺼـﯿﺢ* و ﻧﻄﻖ ﺑـﺎﻟﺤﻖ اﻟﺼـﺮﯾﺢ* و اﺑﺎن ﻣﺤﺠـﮥ ﻟا ﺼﻮاب‬‫ﺑﺎﻟﺘﻮﺿﯿﺢ* و ﺷﺮح ﺻﺪور اﻫﻞ اﻻﯾﻤﺎن ﮐﻞ اﻟﺘﺸﺮﯾﺢ* ﻓﻈﻬﺮ اّن اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﻟﻘﺪح و اﻟﺘﺠﺮﯾﺢ* و ﻫﺬر ﺑﺎﻃﻞ ﺳﻤﺞ ﻗﺒﯿﺢ* و‬‫ﺗﻔﻮه ﻓﺎﺳﺪ ﺷـﻨﯿﻊ ﻓﻀـﯿﺢ* ﺑﻞ ﻫﻮ ﻋﻨﺪ اﻻﻣﻌﺎن ﻫﺮاء ﻣﺤﺾ و ﻧﺒﯿﺢ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﺘﺴـﻤﯿﺢ* و ﺑﯿﺪه ازﻣﮥ اﻟﻤﻘﺎدﯾﺮ ﻓﻬﻮ اﻟﻤﺘﯿﺢ و وﻟﯽ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ از اﻋـﺎﻇﻢ ﺣـﺬاق و اﻓـﺎﺧﻢ ﺳـّﺒﺎق و ﻣﻌـﺎرﯾﻒ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻓﯽ اﻵﻓﺎق و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ارﮐﺎن اﺻـﯿﻞ اﻻﻋﺮاﻗﺴﺖ و ﮐﺘﺎب ﻣﺸـﮑﺎة‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ او از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﻤـﺪه ﻣﺸـﺘﻬﺮه و اﺳـﻔﺎر ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮه اﺳﺖ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﯿﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﻨﺖ ﻗﺪ اﺳﺘﺸـﺮت‬‫اﻻخ ﻓﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻘﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﻗﻄﺐ اﻟﻌﻠﻤﺎء وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﺟﻤﻊ اﺻﻞ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺎﺗﻔﻖ راﯾﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺗﮑﻤﻠﮥ‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و ﺗﻬﺬﯾﺒﻪ اﻟﺦ و ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري در ﻣﺮﻗﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﮐﺘﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪410 :‬‬‫ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ اﻟّﺬي اﻟّﻔﻪ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﺤﺒﺮ اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ و اﻟﺒﺤﺮ اﻟﻔّﻬﺎﻣﮥ ﻣﻈﻬﺮ اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و ﻣﻮﺿﺢ اﻟﺪﻗﺎﺋﻖ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﺘﻘﯽ اﻟّﻨﻘﯽ وﻟّﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي اﺟﻤﻊ ﮐﺘـﺎب ﻓﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻨﺒﻮﯾـﮥ و اﻧﻔﻊ ﻟﺒﺎب ﻣﻦ اﻻﺳـﺮار اﻟﻤﺼـﻄﻔﻮﯾﮥ و ﻟّﻠﻪ دّر ﻣﻦ ﻗﺎل ﻣﻦ ارﺑﺎب اﻟﺤﺎل*‬‫ﻟﺌﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﯾﻮﺿﻊ ﻣﺼﺒﺎح* ﻓﺬﻟﮏ ﻣﺸﮑﺎة و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ* و ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻻﻧﻮار ﻣﺎ ﺷﺎع ﻧﻔﻌﻬﺎ* ﻟﻬﺬا ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﻌﻠﻮم ﺗﺮاﺟﯿﺢ*‬‫ﻓﻔﯿﻪ اﺻﻮل اﻟـﺪﯾﻦ و اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻬـﺪي* ﺣﻮاﺋـﺞ اﻫﻞ اﻟﺼـﺪق ﻣﻨﻪ ﻣﻨﺎﺟﯿﺢ* ﺗﻌﻠﻖ اﻟﺨﺎﻃﺮ اﻟﻔﺎﺗﺮ ﺑﻘﺮاءة و ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻟﻔﻈﻪ و رواﯾﺘﻪ و اﻻﻫﺘﻤﺎم‬‫ﺑﺒﻌﺾ ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ و دراﯾﺘﻪ رﺟﺎء ان اﮐﻮن ﻋﺎﻣﻼ ﺑﻤﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و داﺧﻼ ﻓﯽ زﻣﺮة اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻌﺎﻣﻠﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﻘﺮأت ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب‬‫اﻟﻤﻌﻈﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﺸﺎﯾﺦ اﻟﺤﺮم اﻟﻤﺤﺘﺮم ﻧﻔﻌﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻬﻢ و ﺑﺒﺮﮐﺎت ﻋﻠﻮﻣﻬﻢ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﺮﯾﺪ ﻋﺼـﺮه و وﺣﯿﺪ دﻫﺮه ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻄّﯿﮥ اﻟّﺴﻠﻤﯽ‬‫ﺗﻠﻤﯿـﺬ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم و ﻣﺮﺷـﺪ اﻻﻧﺎم ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي و ﻣﻨﻬﻢ زﺑﺪة اﻟﻔﻀـﻼء و ﻋﻤﺪة اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟـّﺴ ﯿﺪ زﮐﺮّﯾﺎ ﺗﻠﻤﯿﺬ‬‫اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺸـ ﺮواﻧﯽ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﻗﻄﺐ اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ و ﻏﻮث اﻟّﺴﺎﻟﮑﯿﻦ ﺧﻮاﺟﻪ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟـّﺴ ﻤﺮﻗﻨﺪي اﺣﺪ اﺗﺒﺎع ﺧﻮاﺟﻪ‬‫ﺑﻬﺎء اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻨﻘﺸـﺒﻨﺪي روح اﻟﱠﻠﻪ روﺣﻬﻤﺎ و رزﻗﻨﺎ ﻓﺘﻮﺣﻬﻤﺎ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻌﺎﻣﻞ و اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﮑﺎﻣﻞ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﻪ اﻟﻮﻟﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﺘﻘﯽ اﻓﺎض اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻣﻦ ﻣﺪده اﻟﻌﻠﯽ ﻟﮑﻦ ﻟﮑﻮن ﻫﺆﻻء اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻏﯿﺮ ﺣﻔﺎظ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ اﯾﺪﯾﻬﻢ اﺻﻞ ﺻﺤﯿﺢ ﯾﻌﺘﻤﺪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻌﺒـﺪ اﻟﻀـﻌﯿﻒ و اﻟﺸـﺮاح ﻣـﺎ اﻋﺘﻨﻮا اﻻـ ﺑﻀـﺒﻂ ﺑﻌﺾ اﻟﮑﻠﻤﺎت و ﮐﺎﻧﺖ اﻟﺒﻘـّﯿ ﮥ ﻋﻨـﺪﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻮاﺿـﺤﺎت ﻣﺎ اﻃﻤﺄن ﻗﻠﺒﯽ و ﻻ اﻧﺸـﺮح‬‫ﺻﺪري اﻟّﺎ ﺑﺎن ﺟﻤﻌﺖ اﻟّﻨﺴﺦ اﻟﻤﺼـّﺤﺤﮥ اﻟﻤﻘﺮوة اﻟﻤﺴﻤﻮﻋﮥ اﻟﻤﺼّﺮﺣﮥ اﻟّﺘﯽ ﺗﺼﻠﺢ ﻟﻼﻋﺘﻤﺎد و ﺗﺼﺢ ﻋﻨﺪ اﻻﺧﺘﻼف ﻟﻼﺳﺘﻨﺎد ﻓﻤﻨﻬﺎ ﻧﺴﺨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 321‬از ‪597‬‬‫ﻫﯽ اﺻﻞ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ اﺻـﯿﻞ اﻟـﺪﯾﻦ و اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ و ﻧﺠﻠﻪ اﻟـّﺴ ﻌﯿﺪ ﻣﯿﺮﮐﺸﺎه اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ و ﺳﺎﺑﻘﺎ از اﻓﺎده ﺧﻮد وﻟﯽ اﻟـﺪﯾﻦ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ در ﮐﺘﺎب اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﻣﺸﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ و ﻣﺴﺘﺠﺎد ﻋﻼﻣﻪ ﻃﯿﺒﯽ ﻃﯿﺐ ﻧﺰادﺳﺖ و ﻧﯿﺰ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺸـﮑﺎة از ﻣﺮوﯾـﺎت ﺷـﯿﺦ ﺣﺴـﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑـﻦ ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﺼـﺮي ﮐـﻪ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑـﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن در ذﮐﺮ ﮐﺘـﺎب ﻣﺼﺎﺑﯿـﺢ ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ اّن اﻟﺸـﯿﺦ وﻟﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﻄﯿﺐ ﮐﻤﻞ‬‫اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و ذﯾﻞ اﺑﻮاﺑﻪ ﻓـﺬﮐﺮ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ اﻟـﺬي روي اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻨﻪ و ذﮐﺮ اﻟﮑﺘﺎب اﻟّﺬي اﺧﺮﺟﻪ ﻣﻨﻪ و زاد ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺑﺎب ﻣﻦ ﺻـﺤﺎﺣﻪ و‬‫ﺣﺴﺎﻧﻪ اﻟّﺎ ﻧﺎدرا ﻓﺼـﻼ ﺛﺎﻟﺜﺎ و ﺳـﻤﺎه ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﺼﺎر ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﻓﺮغ ﻣﻦ ﺟﻤﻌﻪ آﺧﺮ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ ﻣﻦ رﻣﻀﺎن ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺛﻼﺛﯿﻦ و‬‫ﺳﺒﻌﻤﺎﺋـﮥ و ﻟﻪ اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل اﻟﻤﺸـﮑﻮة و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻘﯿﺮ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ و ﺟﻤﯿﻊ ﻋﻠﻮم را‬‫ﻣﺤﺾ از ﺧﺪﻣﺖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد اﺧﺬ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﺑﻌﻀـﯽ ﮐﺘﺐ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ را ﻣﺜﻞ ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ و ﻣﺸـﮑﺎه ﻣﺴﻮي ﺷﺮح ﻣﻮﻃﺎ ﮐﻪ از ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ و ﺣﺼﻦ ﺣﺼـﯿﻦ و ﺷـﻤﺎﺋﻞ ﺗﺮﻣـﺬي از ﺧﺪﻣﺖ اﯾﺸﺎن ﻗﺮاءة و ﺳـﻤﺎﻋﺎ ﺑﺘﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻔﺘﯿﺶ اﺧﺬ ﻧﻤﻮده اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺸـﮑﺎة اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﺣﻀـﺮت ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ از ﺷﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﮐﺮدي و اﯾﺸﺎن از ﺷﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﻗﺸﺎﺷﯽ و اﯾﺸﺎن از ﺷﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺪوس ﺷﻨﺎوي و اﯾﺸﺎن از ﺳﯿﺪ ﻏﻀﻨﻔﺮ ﺑﻦ ﺳﯿﺪ ﺟﻌﻔﺮ ﻧﻬﺮ و اﻟﯽ و اﯾﺸﺎن از ﺷﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﻌﺮوف ﺑﻤﯿﺮ ﮐﻼن ﮐﻪ در وﻗﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪411 :‬‬‫ﺧﻮد ﺷـﯿﺦ ﻣﮑﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﺸﺎن از ﺳـﯿﺪ ﻧﺴـﯿﻢ اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﯿﺮﮐﺸﺎه و اﯾﺸﺎن از واﻟﺪ ﺑﺰرﮔﻮار ﺧﻮد ﺳـّﯿﺪ ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـّﯿﺪ ﻏﯿﺎث‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳـّﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ و اﯾﺸﺎن از ﻋﻢ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘـﺪار ﺧﻮد ﺳـﯿﺪ اﺻـﯿﻞ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺑﻦ‬‫ﺟﻼـل اﻟـّﺪﯾﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ و اﯾﺸـﺎن از ﻣﺴـﻨﺪ وﻗﺖ و ﻣﺤـّﺪث ﻋﺼـﺮ ﺷـﺮف اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﻟا ﺠﺮﻫﯽ‬‫اﻟﺼـﺪﯾﻘﯽ و اﯾﺸﺎن از ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺼـﺮ اﻣﺎم اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺒﺎرﮐﺸﺎه ﺳﺎوﺟﯽ ﺻـﺪﯾﻘﯽ و اﯾﺸﺎن از ﻣﺆﻟّﻒ اﻟﮑﺘﺎب وﻟﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺘﺒﺮﯾﺰي اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺪوﻟﺖآﺑﺎدي در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﻤﺸﮑﻮة ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ارﻗﻢ ﻗﺎل ﻗﺎم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻧّﯽ ﺗﺎرك ﻓﯿﮑﻢ ﻣﺎ ان ﺗﻤّﺴﮑﺘﻢ ﺑﻪ ﻟﻦ ﺗﻀﻠﻮا ﻣﻦ‬‫ﺑﻌـﺪي اﺣـﺪﻫﻤﺎ اﻋﻈﻢ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺒﻞ ﻣﻤـﺪود ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﻤﺎء اﻟﯽ اﻻرض و ﻋﺘﺮﺗﯽ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ و ﻟﻦ ﯾﻔﺘﺮﻗﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﺮدا ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻮض‬‫ﯾﻨﻈﺮوا ﮐﯿﻒ ﺗﺨﻠﻔﻮﻧﯽ ﻓﯿﻬﻤﺎ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻤّﺰي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﺗﺤﻔﮥ اﻻﺷﺮاف ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ اﻻﻃﺮاف رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫ذﮐﺮ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﮐﺮﯾﻤﮥ اﻟّﺴﺪي ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ت ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻨﻪ ﺑﻪ و ﻗﺎل ﻏﺮﯾﺐ ﻻ ﻧﻌﺮﻓﻪ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺴّﺪي اﻻ ﻣﻦ‬‫ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ و ﻗﺪ روي ﻣﻦ ﻏﯿﺮ وﺟﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻋﺘﯿﻘﮥ ﻟﺘﺤﻔﮥ اﻻﺷـﺮاف ﻓﻬﺬا اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺜﻘﮥ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫اﺑﻮ اﻟﺤﺠﺎج* ﻋﯿﻠﻢ اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻤﺘﻘﺎذف اﻟﻌﺠﺎج* و ﯾّﻢ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻤﺘﻼﻃﻢ اﻻﻣﻮاج* و ﺧﻀﻢ اﻟﺸـﺮف اﻟﻤﺘﺮاﮐﻢ اﻻﺛﺒﺎج* ﻗـﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻤﻨﺒﻠﺞ ﮐﻠّﺎ اﻻﻧﺒﻼج* اﻟﺰاﻫﺮ اﻟﻤﺴـﺘﻨﯿﺮ ﮐﺎﻟﺴـﺮاج اﻟﻮﻫﺎج* اﻟﻤﻮاﺿﺢ ﺳـﺒﻞ اﻟﺤﻖ و اﻟﻔﺠﺎج* اﻟﻠّﺎﺣﺐ ﻣﻦ اﻟﺼﻮاب ﮐﻞ ﻣﻨﻬﺎج* ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ‬‫اﻟﻤﻨﺰه ﻋﻦ اﻻﻓﺘﯿﺎق و اﻻﺣﺘﯿﺎج* ﻋﻠﯽ ﻇﻬﻮر ﺧﺰي اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ اﻟﻤﺘﺒﻄﺮﻣﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺠﺎج* ﺣﯿﺚ رﻣﻮا ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﺑﺎﻟﻌّﯽ و اﻟﺤﺼﺮ و‬‫اﻻرﺗﺘﺎج* و وﺿـﺢ ان ﻣﺰﻋﻮﻣﻬﻢ ﻓﺎﺳـﺪ ﮐﺎﺳﺪ ﺑﺎﻃﻞ ﺧﺪاج* و اﻧﻬﻢ ان ﻟﻢ ﯾﺬﻋﻨﻮا ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻮﺛﺮون ﻟﻠﻘﺤﮥ و اﻟﻠﺠﺎج* ذاﻫﺒﻮن ﻋﺮﯾﻀﺎ ﻓﯽ‬‫ﻣﻮاﻣﯽ اﻟﻐّﯽ و اﻻﻋﻮﺟﺎج* و اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج ﻣّﺰي از اﻓﺎﺧﻢ ﺣﻔﺎظ اﻋﻼم و اﮐﺎﺑﺮ ﻧﻘﺎد ﻋﻈﺎم و اﺳﺎﻃﯿﻦ و ارﮐﺎن دﯾﻦ و اﻋﻼم و ﻋﻤﺪ ﯾﻘﯿﻨﺴـﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 322‬از ‪597‬‬‫ﻧﺒـﺬي از ﻣﺎﺛﺮ اﺛﯿﻠﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ اﺻـﯿﻠﻪ او در ﻣﺠﻠّـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﺗـﺬﻫﯿﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﻌﺠﻢ ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ ذﻫﺒﯽ و ﺗﺘﻤـﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻮردي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺒﮑﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺳـﻨﻮي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺳﺪي و درر ﮐﺎﻣﻨﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ‬‫و ﻧﺠﻮم زاﻫﺮه ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺗﻐﺮي ﺑﺮدي اﻟﻈﺎﻫﺮي و روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﺷﺤﻨﻪ اﻟﺤﻠﺒﯽ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺟﻼل اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ و ﺑﺪر ﻃﺎﻟﻊ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﻮﮐﺎﻧﯽ و ﻗﻮل ﻣﺴـﺘﺤﺴﻦ ﻣﻮﻟﻮي‬‫ﺣﺴﻦ زﻣﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ و ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن آﻣﺪ در اﯾﻦ ﺟﺎ اﮐﺘﻔﺎ ﺑﺮ ﺷﻄﺮي از ﻋﺒﺎرت ﺳﺒﮑﯽ ﻣﯽرود ﻗﺎل‬‫اﻟﺴﺒﮑﯽ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﻪ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺰﮐﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟّﺰﻫﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪412 :‬‬‫اﻟﮑﻠﺒﯽ اﻟﻘﻀﺎﻋﯽ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ و اﺳـﺘﺎدﻧﺎ و ﻗﺪوﺗﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻤّﺰي ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻨﺎ ﺣﺎﻣﻞ راﯾﮥ اﻟّﺴّﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و‬‫اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻋﺒﺎء ﻫـﺬه اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ و اﻟﻤﺘﺪّرع ﺟﻠﺒﺎب اﻟﻄﺎﻋﮥ اﻣﺎم اﻟﺤﻔﺎظ ﮐﻠﻤﮥ ﻻ ﯾﺠﺤﺪوﻧﻬﺎ و ﺷـﻬﺎدة ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﯾﻮّدوﻧﻬﺎ و رﺗﺒﮥ ﻟﻮ ﺑﺸـﺮ ﺑﻬﺎ‬‫اﮐﺎﺑﺮ اﻷﻋﺪاء ﻟﮑﺎﻧﻮا ﯾﺆدوﻧﻬﺎ واﺣﺪ ﻋﺼـﺮه ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع و ﺷـﯿﺦ زﻣﺎﻧﻪ اﻟّﺬي ﯾﺼﻐﯽ ﻟﻤﺎ ﯾﻘﻮﻟﻪ اﻻﺳﻤﺎع و اﻟّﺬي ﻣﺎ ﺟﺎء ﺑﻌﺪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺜﻠﻪ و‬‫ان ﺗﮑﺎﺛﺮت ﺟﯿﻮش ﻫـﺬا اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻤﻸت اﻟﺒﻘﺎع ﺟـّﺪ ﻃﻮل ﺣﯿﺎﺗﻪ ﻓﺎﺳـﺘﻮﻋﺐ اﻋﻮاﻣﻬﺎ و اﺳـﺘﻐﺮق ﺑﺎﻟﻄﻠﺐ ﻟﯿﺎﻟﯿﻬﺎ و اّﯾﺎﻣﻬﺎ و ﺳـﻬﺮ اﻟـّﺪﯾﺎﺟﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟﻌﻠﻢ إذا اﺳـﻬﺮﻫﺎ ﻏﯿﺮه ﻓﯽ اﻟﺸـﻬﻮات او ﻧﺎﻣﻬﺎ ذﮐﺮه ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤّﻔﺎظ و اﻃﻨﺐ ﻣﺤﺎﻣﺪه و ﻗﺎل ﻧﻈﺮ ﻓﯽ اﻟﻠّﻐﮥ و ﻣﻬﺮ ﻓﯿﻬﺎ و‬‫ﻓﯽ اﻟّﺘﺼـﺮﯾﻒ و ﻗﺮأ اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ و اّﻣﺎ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺮﺟﺎل ﻓﻬﻮ ﺣﺎﻣﻞ ﻟﻮاﺋﻬﺎ و اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻋﺒﺎﺋﻬﺎ ﻟﻢ ﺗﺮ اﻟﻌﯿﻮن ﻣﺜﻠﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﻤﺨﺘّﺺ و‬‫اﻃﻨﺐ ﺛﻢ ﻗﺎل ﯾﺸﺎرك ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﯾﺨﻮض ﻓﯽ ﻣﻀﺎﯾﻖ اﻟﻤﻌﻘﻮل و ﯾـﺪري اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﻨﻔﺲ ﻣﺘﻨﺎ و اﺳـﻨﺎدا و إﻟﯿﻪ اﻟﻤﻨﺘﻬﯽ‬‫ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟّﺮﺟـﺎل و ﻃﺒﻘـﺎﺗﻬﻢ اﻧﺘﻬﯽ و ﻻـ اﺣﺴﺐ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻤّﺰي ﯾـﺪري اﻟﻤﻌﻘﻮﻻت ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻟﺨﻮض ﻓﯽ ﻣﻀﺎﯾﻘﻬﺎ ﻓﺴﺎﻣـﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ‬‫اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﻗﺪ ﻗّﺪﻣﻨﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻮاﻟﺪ اﻧّﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ راﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻨﻪ و اﻧﻪ ﺑﻠﻐﻨﯽ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ رأﯾﺖ‬‫اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أرﺑﻌـﮥ اﺑﻦ دﻗﯿﻖ اﻟﻌﯿـﺪ و اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤـّﯿ ﮥ و اﻟﻤّﺰي و ﻣﺮﺗﺒﺘﻬﻢ ﺣﺴﺐ ﻣﺎ ﻗﺪﻣﻨﺎه و اﻧﺎ ﻟﻢ ار ﻣﻦ ﻫﻮﻻء اﻻرﺑﻌﮥ ﻏﯿﺮ ﻟا ﻤّﺰي و‬‫ﻟﮑﻨﯽ اﻗﻮل ﻣﺎ راﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺛﻠﺜﮥ اﻟﻤّﺰي و اﻟّﺬﻫﺒﯽ و اﻟﻮاﻟﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻔﺼـﯿﻞ اﻟّﺬي ﻗّﺪﻣﺘﻪ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﻮاﻟﺪ و ﻋﺎﺻﺮت ارﺑﻌﺎ ﻻ ﺧﺎﻣﺲ ﻟﻬﻢ‬‫ﻫﻮﻻء اﻟﺜﻠﺜـﮥ و اﻟﺒﺮزاﻟﯽ ﻓﺎﻧّﯽ ﻟﻢ ار اﻟﺒﺮزاﻟﯽ و اﻟﺒﺮزاﻟﯽ ﯾﻔﻮﻗﻬﻢ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻﺟﺰاء و رواﺗﻬﺎ اﻻﺣﯿﺎء و ﮐﺎﻧﺖ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﺗﻌﻈﻢ اﻟﻤّﺰي و ﺗﺬﻋﻦ ﻟﻪ‬‫و ﯾﻘﺮءون ﻋﻠﯿﻪ و ﯾﻌﺘﺮﻓﻮن ﺑﺘﻘـﺪﯾﻤﻪ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠـﮥ ﮐـﺎن ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻤّﺰي اﻋﺠﻮﺑـﮥ زﻣـﺎﻧﻪ ﯾﻘﺮئ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻘـﺎري ﻧﻬـﺎرا ﮐﺎﻣﻼـ و اﻟّﻄﺮق ﺗﻀـﻄﺮب و‬‫اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﺨﺘﻠﻒ و ﺿـﺒﻂ اﻻﺳـﻤﺎء ﯾﺸـﮑﻞ و ﻫﻮ ﻻ ﯾﺴـﻬﻮ و ﻻ ﯾﻐﻔﻞ ﯾﺒّﯿﻦ وﺟﻪ اﻻﺧﺘﻼف و ﯾﻮﺿﺢ ﺿﺒﻂ اﻟﻤﺸﮑﻞ و ﯾﻌّﯿﻦ اﻟﻤﺒﻬﻢ ﯾﻘﻆ ﻻ‬‫ﯾﻐﻔﻞ ﻋﻨـﺪ اﻻﺣﺘﯿﺎج إﻟﯿﻪ و ﻟﻮ ﺷﺎﻫـﺪﺗﻪ اﻟّﻄﻠﺒﮥ ﯾﻨﻌﺲ ﻓﺎذا اﺧﻄﺄ اﻟﻘﺎري رّد ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺄّن ﺷـﺨﺼﺎ أﯾﻘﻈﻪ و ﻗﺎل ﻟﻪ ﻗﺎل ﻫﺬا اﻟﻘﺎري ﮐﯿﺖ و ﮐﯿﺖ‬‫ﻫﻞ ﻫﻮ ﺻـﺤﯿﺢ و ﻫـﺬا ﻣﻦ ﻋﺠﺎﺋﺐ اﻻﻣﻮر و ﮐﺎن ﻗـﺪ اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ رﯾﺎﺳـﮥ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﻦ ذﮐﺮﻧﺎه ﻣﻦ اﻟﺜﻠﺜﮥ ﻗﺪ ﻋﺮﻓﻨﺎك اﻧّﻬﻢ ﻣﻊ‬‫ﻋﻠّﻮ رﺗﺒﺘﻬﻢ ﯾﻌﺘﺮﻓﻮن ﻟﻪ اّﻣﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﺜﻨﺎؤه ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺪ اﻧﺒﺄﻧﺎك ﺑﻪ و ﻗﺪ ﻣﻸ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ و اّﻣﺎ اﻟﺒﺮزاﻟﯽ ﻓﺘﻠﻤﯿﺬه و ﻗﺎرﯾﻪ ﻓﯽ دار اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻﺷـﺮﻓّﯿﮥ و‬‫ﻏﯿﺮﻫـﺎ و اّﻣﺎ ﻟا ﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻓﻠﻘـﺪ ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺟﻼل ﻟﻪ ﮐﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﺠﯽء ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻻّﯾﺎم و ﻣﻌﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟّﻄﻠﺒـﮥ و ﺟﺰء ﻣﻦ‬‫ﺳﻤـﺎع اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣـﺎم و؟؟؟ ﮐﺎن ﻣّﻤﺎ اﺷﺘﺮك ﻣﻌﻪ ﻓﯽ ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻓﯿﻘﺮء ﻋﻠﯽ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم و اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻣﻊ ذﻟﮏ ﯾﻌﻄﯿﻪ ﻣﻦ اﻟّﺘﻌﻈﯿﻢ ﻣﺎ ﻫﻮ‬‫ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻟﻪ اﻟﺦ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻓﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه اﺳﺖ ﺟّﺪا و ﺣﻀـﺮت او ﺑﺮاي ﺑﯿﺎن آن اﻓﺮاد‬‫ﺗﺼﻨﯿﻔﯽ ﺧﺎص ﻧﻤﻮده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 323‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪413 :‬‬‫و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮع اﯾﻦ ﻃﺮق ﻣﻮﺟﺐ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را اﺻـﻠﯽ ﻫﺴﺖ ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤّﻔﺎظ در ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺣﺎﮐﻢ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا ﻗﺪ اﻓﺮدﺗﻬﺎ ﺑﻤﺼّﻨﻒ و ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ ان ﯾﮑﻮن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ اﺻﻞ و اّﻣﺎ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه‬‫ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﺟـّﯿ ﺪة و ﻗﺪ اﻓﺮدت ذﻟﮏ اﯾﻀﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ اﺣﺪ ﺿّﺪا و ﻻ ﻧّﺪا* ﻋﻠﯽ ﻇﻬﻮر ﺧﺰي اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ اﻵﺗﯿﻦ ﺷـﯿﺌﺎ‬‫اّدا* ﺣﯿﺚ اﺻـﺒﺢ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻣﺆّﯾـﺪا ﻟﻠﺤّﻖ ﻣﻤـّﺪا ﺳﺎﻟﮑﺎ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﻨﺼﻒ ﻣﺴـّﺪا* ﺟﺎﻫﺪا ﻟﺘﺎﯾﯿﺪ اﻟّﺼﺪق ﻣﻌّﺪا* ﻣﺴـﯿﻼ ﻣﻦ زاﺧﺮ ﻋﻠﻤﻪ و‬‫ﺣﻔﻈﻪ ﻋـّﺪا* ﻓﺎﻓـﺎد اّن ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﮐﺜﯿﺮة ﺟـّﺪا* ﺣّﺘﯽ اّن ذﻟـﮏ اﻟﺤﺒﺮ اﻓﺮدﻫﺎ ﺑﻤﺼـّﻨﻒ ﻣﺠـّﺪا* ﺛﻢ ﺻـّﺮح ﺷﺎﺣـﺬا ﺷـﻔﺮة اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ‬‫ﻣﺤـّﺪا* ﺑﺎّن ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ ان ﯾﮑﻮن اﻟﺤـﺪﯾﺚ ذا اﺻﻞ ﻣﺴـﺘﻘّﺪا* ﻓﺴﺎق اﻟﯽ رﺑﻘﮥ اﻻذﻋﺎن ﻣﻦ ﮐﺎن ﻣﺤﺠﻤﺎ ﻣﮑّﺪا* و ﻗﺎد ﻣﻦ ﮐﺎن ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺘﻤـّﺴ ﮏ ﺑﻪ ﻣﻐﻀـﺒﺎ ﻣﻀـّﺪا* و ﻋﻦ ﻗﺒﻮل اﻟﺤّﻖ ﺻﺎرﻓـﺎ و ﻣﺼـّﺪا* و ﺑﺮاﯾﻪ ﻓﯽ ﻏﻮاﯾﺘﻪ ﻣﻨﻔﺮدا ﻣﺴـﺘﺒﺪا* و ﺟﻼﺋـﻞ ﻓﻀﺎﺋـﻞ و ﻋﻮاﻟﯽ ﻣﻌﺎﻟﯽ و‬‫ذﺧـﺎﺋﺮ ﻣﻔـﺎﺧﺮ و ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﻣﺎﺛﺮ و ﺑﻮاﻫﺮ ﻣﮑﺎرم و زواﻫﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ و در ﻣﺤﺎﻣـﺪ و ﻏﺮر ﻣﺪاﺋـﺢ ﻋﻼﻣﻪ ذﻫﺒﯽ ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ ﺑﺼـﯿﺮ ﻣﺨﻔﯽ و ﻣﺤﺘﺠﺐ‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﺧﻮد ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ او را ﺑﺠﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻣﺎم اﻫﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺎﺑﻠﯽ در ﺻﻮاﻗﻊ او را ﺑﺸـﯿﺦ‬‫ﻋّﻠﺎﻣﻪ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻠﻘﺐ ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﺪرﯾﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ و ﺧﻮد ذﻫﺒﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺧﻮد را در ﻣﻌﺠﻢ ﻣﺨﺘﺺ ﺑﺎﯾﻦ ﻋﻨﻮان‬‫ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز ﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ اﻟﻔﺎرﻗﯽ ﺛﻢ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻘﺮي اﻟﻤﺤّﺪث ﻣﺨﺮج‬‫ﻫﺬا اﻟﻤﻌﺠﻢ وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و أﺟﺎز ﻟﻪ اﺑﻮ زﮐﺮﯾﺎ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻤﺼﺮي و اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ و اﻟﻘﻄﺐ اﺑﻦ ﻋﺼﺮون و اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻻرﺑﻠﯽ و ﻋّﺪة‬‫و ﺳـﻤﻊ ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻮارس و ﺑﺒﻌﻠﺒـﮏ ﻣﻦ اﻟﺘﺎج ﺑﻦ ﻋﻠﻮان و ﺑﺎﻟﻘﺎﻫﺮة ﻣﻦ اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و ﺑﺎﻟﻔﺮاﻗـﮥ ﻣﻦ اﻻﺑﺮﻗﻮﻫﯽ و ﺑﺎﻟﺜﻐﺮ ﻣﻦ‬‫اﻟﻐّﺮاﻓﯽ و ﺑﻤﮑﮥ ﻣﻦ اﻟّﺘﻮزري و ﺑﺤﻠﺐ ﻣﻦ ﺳـﻨﻘﺮ اﻟﺰﯾﻨﯽ و ﺑﻨﺎﺑﻠﺲ ﻣﻦ اﻟﻌﻤﺎد اﺑﻦ ﺑﺪر ان و ﺟﻤﻊ ﺗﻮاﻟﯿﻒ ﯾﻘﺎل ﻣﻔﯿﺪة و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﯾﺘﻔـّﻀ ﻠﻮن‬‫و ﯾﺜﻨﻮن ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ اﺧﺒﺮ ﺑﻨﻔﺴﻪ و ﯾﻨﻘﺼﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻌﻤﻞ ﻓﺎﻟﻠّﻪ اﻟﻤﺴـﺘﻌﺎن و ﻻ ﻗﻮة اﻻ ﺑﻪ و إذا ﺳـﻠﻢ ﻟﯽ اﯾﻤﺎﻧﯽ ﻓﯿﺎﻓﻮزي و ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ وﺳﻄﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﯿﻤﺎز اﻟﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ ﻣﺤّﺪث اﻟﻌﺼـﺮ و ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻋﺒﺎء ﻫﺬه اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ و ﺣﺎﻣﻞ راﯾﮥ اﻫﻞ اﻟـّﺴ ﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﻣﺎم اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﺼﺮ ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﻓﺮد اﻟﺪﻫﺮ اﻟّﺬي ﯾﺬﻋﻦ ﻟﻪ اﻫﻞ اﻟﻌﺼﺮ و ﯾﻘﻮﻟﻮن ﻻ ﻧﻨﮑﺮ اﻧﮏ اﺣﻔﻈﻨﺎ و اﻧﻘﺎﻧﺎ ﺷﯿﺨﻨﺎ و اﺳﺘﺎذﻧﺎ و ﻣﺨﺮﺟﻨﺎ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﺨﺼﻮص ﺷـﯿﺨﯽ و ﺳـّﯿﺪي و ﻣﻌﺘﻤـﺪي و ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﯿﻞ ﻣﺎ اﺟﻤﻞ وﺟﻬﯽ و ﻣﻸ ﯾﺪي ﺟﺰاه اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﯽ اﻓﻀﻞ اﻟﺠﺰاء و ﺟﻌﻞ ﺣﻈﻪ ﻣﻦ‬‫ﻏﺮﻓﺎت اﻟﺠﻨﺎن ﻣﻮﻓﺮ اﻻﺟﺰاء و ﺳـﻌﺪه ﺑﺪرا ﻃﺎﻟﻌﺎ ﻓﯽ ﺳـﻤﺎء اﻟﻌﻠﻮم ﯾﺬﻋﻦ ﻟﻪ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟّﺼﻐﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻌﺎﻟﯽ و اﻟﻨﺎزل ﻣﻦ اﻻﺟﺰاء وﻟﺪ‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺘﻤﺎﺋﮥ و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺛﻤﺎن ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ ﻓﺴﻤﻊ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻮارس و ﻏﯿﺮه و‬‫ﻣﻦ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﻻ زال ﯾﺨﺪم ﻫﺬا اﻟﻔﻦ ﺣﺘﯽ رﺳـﺨﺖ ﻓﯿﻪ ﻗﺪﻣﻪ و ﺗﻌﺐ اﻟّﻠﯿﻞ و اﻟّﻨﻬﺎر و ﻣﺎ ﺗﻌﺐ ﻟﺴﺎﻧﻪ و ﻗﻠﻤﻪ ﺣّﺘﯽ ﺿـﺮﺑﺖ اﻻﻣﺜﺎل‬‫و ﺳ ﺎر ا ﺳ ﻤ ﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪414 :‬‬‫ﻣﺴـﯿﺮ اﻟﺸـﻤﺲ اﻟّﺎ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺘﻘﺎﻃﺮ إذا اﻧﺰل اﻟﻤﻄﺮ و ﻻ ﯾﻐﯿﺐ ﻋﻨﺪ اﻗﺒﺎل اﻟّﻠﯿﺎل و اﻗﺎم ﺑﺪﻣﺸﻖ ﯾﺮﺣﻞ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺋﺮ اﻟﺒﻼد و ﺗﻨﺎوﺑﻪ اﻟﺴﺆاﻻت ﻣﻦ‬‫ﮐـﻞ ﻧـﺎد و ﻫﻮ ﺑﯿﻦ اﮐﻨﺎﻓﻬـﺎ ﮐﻨﻒ ﻻﻫﻠﯿﻬـﺎ و ﺷـﺮف ﺗﻔﺘﺨﺮ و ﺗﺰدﻫﯽ ﺑﻪ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﻃﻮر أ ﺗﺮاﻫﺎ ﺗﻀـﺤﮏ ﻋﻦ ﺗﺒّﺴﻢ ازﻫﺎرﻫﺎ و ﺗﻘﻬﻘﻪ‬‫ﻏﺪراﻧﻬﺎ و ﺗﺎرة ﺗﻠﺒﺲ ﺛﻮب اﻟﻔﺨﺎر و اﻟﻮﻗﺎر ﺑﻤﺎ اﺷـﺘﻤﻠﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻣﺎﻣﻬﺎ اﻟﻤﻌﺪود ﻣﻦ ﺳّﮑﺎﻧﻬﺎ و ﺻّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻻوﺳﻂ و اﻟﺼﻐﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺴـّﻤﯽ دول اﻻﺳـﻼم و ﮐﺘـﺎب اﻟّﻨﺒﻼـء و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤـﺎل ﻟﻠﻤّﺰي و اﻟﮑﺎﺷﻒ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ذﻟﮏ و ﻫﻮ ﻣﺠﻠّـﺪ ﻧﻔﯿﺲ و اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ‬‫اﻟـّﻀ ﻌﻔﺎء و ﻫﻮ ﻣﻦ اﺟّﻞ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻤﻐﻨﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﮐﺘﺎﺑﺎ آﺧﺮ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺳـﻨﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻻﻃﺮاف ﻟﻠﻤّﺰي و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﺤﻔـﺎظ و ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﻘّﺮاء و ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ اﻟﻮﻓﯿﺎت و ﻣﺨﺘﺼـﺮا آﺧﺮ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺴـّﻤﯽ ﺑﺎﻻﻋﻼم و اﻟﺘﺠﺮﯾـﺪ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻟﻤﺠّﺮد ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء‬‫رﺣـﺎل اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـّﺘﮥ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ذﯾﻞ اﺑﻦ اﻟـﺪﺑﯿﺜﯽ و اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻟا ﮑﺒﯿﺮ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 324‬از ‪597‬‬‫اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و اﻟﻤﺨﺘّﺺ ﺑﻤﺤّﺪﺛﯽ اﻟﻌﺼﺮ و ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻟﻤﺤﻠّﯽ ﻻﺑﻦ ﺣﺰم و ﻣﺨﺘﺼﺮات ﮐﺜﯿﺮة و ﻟﻪ ﮐﺘﺎب اﻟّﺮوع و اﻻوﺟﺎل ﻓﯽ ﻧﺒﺈ اﻟﻤﺴﯿﺢ اﻟّﺪﺟﺎل‬‫و ﻫﻮ ﺣﺴﻦ ﻗﺮأﺗﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن اﻟﻌﻈﯿﻢ ﺟـّﻞ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﺑﺎﻟـّﺴ ﺒﻊ و اذﻋﻦ ﻟﻪ اﻟﻨـﺎس ﻓﯿﻪ و ﻗﺎﻟﻮا ﻫـﺬا اﻟﻔﺮد ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻊ ﺗﻮﻓﯽ ﻟﯿﻠـﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺛﺎﻟﺚ‬‫ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺑﺎﻟﻤﺪرﺳﮥ اﻟﻤﻨﺴﻮب ﻻّم اﻟّﺼﺎﻟﺢ ﻓﯽ ﻗﺎﻋﮥ ﺳﮑﻨﻪ و زاره واﻟﺪي اﻃﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻘﺎه ﻗﺒﻞ اﻟﻤﻐﺮب ﻓﻘﺎل‬‫ﻟﻪ ﮐﯿﻒ ﺗﺠﺪك ﻓﻘﺎل ﻓﯽ اﻟّﺴﯿﺎق ﺛﻢ ﺳﺄﻟﻪ ﻋﻦ اﻟﻤﻐﺮب ﻓﻘﺎل ﻟﻪ واﻟﺪي اﻟﻢ ﺗﺼّﻞ اﻟﻌﺼﺮ ﻗﺎل ﺑﻠﯽ و ﻟﮑﻦ ﻟﻢ اﺻﻞ اﻟﻤﻐﺮب اﻟﯽ اﻻن و ﺳﺄﻟﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻨﻬﺎ و ﺑﯿﻦ اﻟﻌﺸﺎء ﺗﻘﺪﯾﻤﺎ ﻓﺎﻓﺘﺎه ﺑﺬﻟﮏ ﻓﻔﻌﻠﻪ و ﻣﺎت ﺑﻌﺪ اﻟﻌﺸﺎء ﻗﺒﻞ ﻧﺼﻒ اﻟﻠّﯿﻞ و دﻓﻦ ﺑﺒﺎب اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﺣﻀـﺮت اﻟّﺼﻠﻮة ﻋﻠﯿﻪ و‬‫دﻓﻨﻪ و ﺻﻼح اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﺎزن در ﻓﻮات اﻟﻮﻓﯿﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز اﻟﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﺣﺎﻓﻆ ﻻ ﯾﺠﺎري و ﻻﻓﻆ ﻻ ﯾﺒﺎري اﺗﻘﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ و رﺟﺎﻟﻪ و ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻠﻪ و اﺣﻮاﻟﻪ و ﻋﺮف ﺗﺮاﺟﻢ‬‫اﻟﻨـﺎس و ازال اﻻﺑﻬـﺎم ﻓﯽ ﺗﻮارﯾﺨﻬﻢ و اﻻـ ﻟﺒـﺎس ﺟﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﻧﻔﻊ اﻟﺠّﻢ اﻟﻐﻔﯿﺮ و اﮐﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و وّﻓﺮ ﺑﺎﻻﺧﺘﺼﺎر ﻣﺆﻧﻪ اﻟّﺘﻄﻮﯾﻞ ﻓﯽ‬‫اﻟّﺘﺎﻟﯿﻒ وﻗﻒ اﻟﺸـﯿﺦ ﮐﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟّﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻤﺴﻤﯽ ﺑﺘﺎرﯾﺦ اﻻﺳﻼم ﺟﺰء ﺑﻌﺪ ﺟﺰء اﻟﯽ ان اﻧﻬﺎه‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌـﮥ و ﻗـﺎل ﻫـﺬا ﮐﺘـﺎب ﺟﻠﯿﻞ و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾـﺦ اﻻﺳـﻼم ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻣﺠّﻠـﺪا و ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﻨﺒﻼء ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻣﺠّﻠـﺪا و اﻟـّﺪول‬‫اﻻﺳـﻼﻣّﯿﮥ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮاء و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ ﻣﺠّﻠﺪان و ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال ﺛﻼث ﻣﺠّﻠﺪات اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ ﻓﯽ اﻻﺳـﻤﺎء و اﻻﻧﺴﺎب ﻣﺠﻠﺪ ﻧﺒﺄ اﻟﺮﺟﺎل‬‫ﻣﺠّﻠـﺪ ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ اﺧﺘﺼـﺎر ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤـﺎل ﺛﻠﺚ ﻣﺠّﻠـﺪات اﺧﺘﺼﺎر ﮐﺘﺎب اﻻﻃﺮاف ﻣﺠﻠـﺪان اﻟﮑﺎﺷﻒ اﺧﺘﺼﺎر اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻣﺠّﻠﺪ‬‫اﺧﺘﺼـﺎر ﺳـﻨﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺧﻤﺲ ﻣﺠﻠّـﺪات ﺗﻨﻘﯿـﺢ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺘﻌﻠﯿﻖ ﻻﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﻟﻤﺴـﺘﺤﻠﯽ اﺧﺘﺼﺎر اﻟﻤﺤﻠّﯽ اﻟﻤﻘﺘﻨﯽ ﻓﯽ اﻟﮑﻨﯽ اﻟﻤﻐﻨﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟـّﻀ ﻌﻔﺎء اﻟﻌﺒﺮ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﻦ ﻏﺒﺮ ﻣﺠّﻠـﺪان اﺧﺘﺼﺎر اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻣﺠّﻠﺪان اﺧﺘﺼﺎر ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠّﻠﺪات اﺧﺘﺼﺎر ﺗﺎرﯾﺦ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺠّﻠﺪان‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪415 :‬‬‫اﺧﺘﺼﺎر ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻣﺠﻠّـﺪ اﻟﮑﺒﺎﺋﺮ ﺟﺰوان ﺗﺤﺮﯾﻢ اﻻدﺑﺎر ﺟﺰءان اﺧﺒﺎر اﻟـّﺴ ّﺪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﺗﻮﻗﯿﻒ اﻫﻞ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺼـّﺪﯾﻖ ﻣﺠّﻠـﺪ ﻧﻌﻢ اﻟـّﺴ ﻤﺮ ﻓﯽ ﺳـﯿﺮة ﻋﻤﺮ ﻣﺠّﻠـﺪ اﻟﺘﺒﯿﺎن ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺠّﻠـﺪ ﻓﺘـﺢ ﻟﻠﻄﺎﻟﺐ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺠّﻠﺪ‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﺷـﯿﺎﺧﻪ و ﻫﻢ اﻟﻒ و ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﺷـﯿﺦ اﺧﺘﺼﺎر ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻬﺎد ﻻﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺠﻠـﺪ ﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻟﻤﻮت ﻣﺠّﻠﺪ اﺧﺘﺼﺎر ﮐﺘﺎب اﻟﻘﺪر ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ‬‫ﺛﻼﺛـﮥ اﺟﺰاء ﻫﺎﻟـﮥ اﻟﺒـﺪر ﻓﯽ ﻋـﺪد اﻫﻞ ﺑـﺪر اﺧﺘﺼﺎر ﺗﻘﻮﯾﻢ اﻟﺒﻠﺪان ﻟﺼﺎﺣﺐ ﺣﻤﺎة ﻧﻔﺾ اﻟﺠﻌﺒﻪ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﺷـﻌﺒﻪ ﻗّﺾ ﻧﻬﺎرك ﺑﺎﺧﺒﺎر اﺑﻦ‬
‫اﻟﻤﺒـﺎرك اﺧﺒـﺎر أﺑﯽ ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﺨﺮاﺳـﺎﻧﯽ و ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﺮاﺟﻢ اﻷﻋﯿـﺎن ﻟﮑﻞ واﺣـﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻣﺼـّﻨﻒ ﻗﺎﺋﻢ اﻟـّﺬات ﻣﺜﻞ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻻرﺑﻌـﮥ و ﻣﻦ ﯾﺠﺮي‬‫ﻣﺠﺮاﻫﻢ ﻟﮑﻨﻪ ادﺧﻞ اﻟﮑّﻞ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟّﻨﺒﻼء و ﮐﺎن ﻣﻮﻟﺪه ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻّول ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ و وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و‬‫ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫إذا ﻗﺮأ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠّﯽ ﺷﺨﺺ و اﺧﻠﯽ ﻣﻮﺿﻌﺎ ﻟﻮﻓﺎة ﻣﺜﻠﯽ‬‫ﻓﻤﺎ ﺟﺎزي ﺑﺎﺣﺴﺎن ﻻﻧّﯽ ارﯾﺪ ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﯾﺮﯾﺪ ﻗﺘﻠﯽ‬‫و ﻣﻨﻪ؟؟؟ ﺳﻔﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺣﻔﻈﻪ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ ﻫّﻤﯽ ﻧﺴﯽ اﻟﻤﺎﺿﯽ‬‫ﻧﻔﺴﯽ و ﻋﺮﺳﯽ ﺛﻢ ﺿﺮﺳﯽ ﺳﻌﻮا ﻓﯽ ﻏﺮﺑﺘﯽ و اﻟﺸﯿﺦ و اﻟﻘﺎﺿﯽ‬‫و ﻣﻨ ﻪ ‪ :‬؟ ؟ ؟‬‫اﻟﻌﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل رﺳﻮﻟﻪ اّن ﺻّﺢ و اﻻﺟﻤﺎع ﻓﺎﺟﻬﺪ ﻓﯿﻪ‬‫و ﺣﺬار ﻣﻦ ﻧﺼﺐ اﻟﺨﻼف ﺟﻬﺎﻟﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﺮﺳﻮل و ﺑﯿﻦ راي ﻓﻘﯿﻪ‬‫و ﺷـﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺜﻤـﺎن اﻟﺘﺮﮐﻤـﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﺣﺎﻓـﻆ زﻣـﺎﻧﻪ و ﻟـﻪ ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ* ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺳـﻤﻊ ﺑﺎﻟﺸـﺎم و ﻣﺼـﺮ و اﻟﺤﺠـﺎز و‬‫اﻻﺳـﮑﻨﺪرﯾﮥ و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮاءات اﻟّﺴﺒﻊ و ﺻّﻨﻒ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮة اﻟﻤﺸﻬﻮرة اﻟﻨﺎﻓﻌﮥ و اﺿّﺮ ﻗﺒﻞ ﻣﻮﺗﻪ ﺑﻤّﺪة ﯾﺴﯿﺮة و ﻣﺎت ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻟﻤﺴﮑﻨﻪ ﺗﺮﺑﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 325‬از ‪597‬‬‫أم اﻟّﺼﺎﻟﺢ ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺛﺎﻟﺚ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫ﺗﻮﻟﯽ ﺷﺒﺎﺑﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ و اﻗﺒﻞ ﺷﯿﺐ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﺗﻮﻟّﯽ‬‫و ﻣﻦ ﻋﺎﯾﻦ ﻟا ﻤﻨﺤﻨﯽ و اﻟّﻨﻘﺎ ﻓﻤﺎ ﺑﻌﺪ ﻫﺬﯾﻦ اﻟّﺎ اﻟﻤﺼّﻠﯽ‬‫و ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز اﻻﻣﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﻘﺮي اﻟﻤﻮّرخ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ اﻟﻔﺎرﻗﯽ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟّﺬﻫﺒﯽ وﻟﺪ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ‬‫اﻟﺴـﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ و اﺟﺎز ﻟﻪ ﻃﺎﺋﻔﮥ و ﻃﻠﺐ و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن ﻋﺸـﺮة ﺳـﻨﮥ و ﺳﻤﻊ ﺑﺒﻼد ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻦ ﺧﻼﺋﻖ ﯾﺰﯾﺪون ﻋﻠﯽ اﻟﻒ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﮐﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ و ﺑﺮﻫﺎن اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻔﺰاري و ﮐﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻗﺮأ اﻟﻘﺮاءات و اﺗﻘﻨﻬﺎ و ﺷﺎرك‬‫ﻓﯽ ﺑﻘـّﯿ ﮥ اﻟﻌﻠﻮم و اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﺻـﻨﺎﻋﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﺗﻘﻨﻬﺎ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ ﺣّﻔﺎظ اﻟﻌﺼـﺮ و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﮑﺜﯿﺮة اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻣﻊ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺘﯿﻦ و‬‫اﻟﻮرع و اﻟّﺰﻫﺪ و ﺑﺎﺷـﺮ ﻣﺸـﯿﺨﻪ أّم اﻟّﺼﺎﻟﺢ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و أراد أن؟؟؟ ﯾﻠﯽ ﺑﻌﺪ ﻣﻮت اﻟﻤّﺰي دار اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻﺷـﺮﻓّﯿﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﺘﻤﮑﻦ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻟﻔﻘﺪ‬‫ﺷﺮط اﻟﻮﻗﻒ ﻓﯽ اﻋﺘﻘﺎد ﻟﻠﺸـﯿﺦ ﻓﯿﻪ ﻗﺎل اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ ﻣﺤـّﺪث اﻟﻌﺼـﺮ و ﺧﺎﺗﻢ اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺎﻋﺒﺎء ﻫـﺬه اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ و ﺣﺎﻣﻞ راﯾـﮥ اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ و‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﻣﺎم اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه ﺣﻔﻈﺎ و اﺗﻘﺎﻧﺎ و ﻓﺮد اﻟّﺪﻫﺮ اﻟّﺬي ﯾﺬﻋﻦ ﻟﻪ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه و ﯾﻘﻮﻟﻮن ﻻ ﻧﻨﮑﺮ اﻧّﮏ اﺣﻔﻈﻨﺎ و أﺗﻘﺎﻧﺎ ﺷﯿﺨﻨﺎ و اﺳﺘﺎذﻧﺎ و‬‫ﻣﺨﺮﺟﻨﺎ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺼﻮص ﺳّﯿﺪي و ﻣﻌﺘﻤﺪي و ﻟﻪ ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﯿﻞ ﻣﺎ اﺟﻤﻞ وﺟﻬﯽ و ﻣﻸ ﯾﺪي ﺟﺰاه اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪416 :‬‬‫ﻋّﻨﯽ اﻓﻀﻞ اﻟﺠﺰاء و ﺟﻌﻞ ﺣّﻈﻪ ﻣﻦ ﻏﺮﻓﺎت اﻟﺠﻨﺎن ﻣﻮّﻓﺮ اﻻﺟﺰاء ﺗﻮّﻓﯽ ﻓﯽ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﺑﺒﺎب اﻟّﺼﻐﯿﺮ‬‫و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در درر ﮐـﺎﻣﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤـﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ اﻻﺻﻞ اﻟﻔﺎرﻗﯽ ﺛﻢ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺬﻫﺒﯽ وﻟﺪ ﻓﯽ ﺛﺎﻟﺜﮥ رﺑﯿﻊ اﻵﺧﺮ ﺳـﻨﮥ ‪ 673‬و اﺟﺎز ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﻠﮏ اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﻟﻌﻨﺎﯾﮥ اﺧﯿﻪ ﻣﻦ اﻟّﺮﺿﺎﻋﮥ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫ﻋﻼء اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻌّﻄﺎر اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺨﯿﺮ و اﺑﻦ اﻟّﺪرﺟﯽ و و اﺑﻦ ﻋﻠّﺎن و اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﺴـﺮ و اﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ و اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻠﯽ و ﺟﻤﻊ ﺟّﻢ ﻓﻄﻠﺐ‬‫ﻧﻔﺴﻪ ﺑﻌـﺪ ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﻓﺎﮐﺜﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻏـﺪﯾﺮ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﯾﻮﺳﻒ اﻟﻌﺴﻮﻟﯽ و ﻣﻦ ﺑﻘﯽ ﻣﻦ ﺗﻠﮏ اﻟّﻄﺒﻘـﮥ و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪﻫﺎ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻟا ﻘﺎﻫﺮة و‬‫اﺧـﺬ ﻋﻦ اﻻـﺑﺮﻗﻮﻫﯽ و اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ و اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﻮاف و اﻟﻌﺮاﻗﯽ و اﺟـﺎز ﻟﻐﯿﺮﻫﻢ ﺛﻠـﺜﯿﻦ ﺑﻠﺪاﻧﯿـﮥ و ﻣﻬﺮ ﻓﯽ ﻓﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺟﻤـﻊ ﻓﯿﻪ اﻟﻤﺠـﺎﻣﯿﻊ‬‫اﻟﻤﻔﯿﺪة اﻟﮑﺜﯿﺮة ﺣّﺘﯽ ﮐﺎن اﮐﺜﺮ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎ و ﺟﻤﻊ ﺗﺎرﯾﺦ اﻻﺳـﻼم ﻓﺎرﺑﯽ ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﻣﻪ ﺑﺘﺤﺮﯾﺮ اﺧﺒﺎر اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﺧﺼﻮﺻﺎ و‬‫ﻗﻄﻌﻪ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و اﺧﺘﺼـﺮ ﻣﻨﻪ ﻣﺨﺘﺼﺮات ﮐﺜﯿﺮة ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻌﺒﺮ و ﺳﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء و ﻣﻠّﺨﺺ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻗﺪر ﻧﺼﻔﻪ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ و ﻃﺒﻘﺎت‬‫اﻟﻘّﺮاء و اﻻﺷـﺎرة و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ و اﺧﺘﺼـﺮ اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻠﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﻬـﺬﺑﻪ و اﺟـﺎد ﻓﯿﻪ و ﻟﻪ اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ ﻧﻘـﺪ اﻟّﺮﺟـﺎل اﺟﺎد ﻓﯿﻪ و اﮐﺜﺮ ﺗﻬـﺬﯾﺐ‬‫اﻟﮑﻤﺎل ﻟﺸﯿﺨﻪ اﻟﻤّﺰي و ﺧﺮج ﻟﻨﻔﺴﻪ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟّﺼﻐﯿﺮ و اﻟﻤﺨﺘﺺ ﺑﺎﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﻟﺬﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻏﺎﻟﺐ اﻟّﻄﻠﺒﮥ ﻣﻦ اﻫﻞ ذﻟﮏ اﻟﻌﺼﺮ و ﻋﺎش‬‫اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﻌﺪه اﻟﯽ ﻧﺤﻮ ارﺑﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ﺧّﺮج ﻟﻐﯿﺮه ﻣﻦ ﺷﯿﻮﺧﻪ و ﻣﻦ اﻗﺮاﻧﻪ و ﻣﻦ ﺗﻼﻣﺬﺗﻪ و رﻏﺐ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﺗﻮاﻟﯿﻔﻪ و رﺣﻠﻮا إﻟﯿﻪ ﺑﺴﺒﺒﻬﺎ‬‫و ﺗﺪاوﻟﻮﻫﺎ ﻗﺮاءة و ﻧﺴﺨﺎ و ﺳﻤﺎﻋﺎ و وﻟّﯽ ﺗﺪرﯾﺲ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺘﺮﺑﮥ أّم اﻟّﺼﺎﻟﺢ و ﺑﺎﻟﻤﺪرﺳﮥ اﻟﻨﻔﯿﺴﯿﮥ و ﻗﺪم ﺑﯿﺎن ﺗﻮﻟﯿﺘﻪ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺗﻨﮑﺮ ﻧﺎﺋﺐ‬‫اﻟﺸﺎم ﻗﺎل اﻟّﺼﻔﺪي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻋﻨﺪه ﺟﻤﻮد اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ و ﻻ ﯾﺆذﯾﻪ اﻟّﺴﺎﺋﻞ ﮐﺎن ﻓﻘﯿﻪ اﻟّﻨﻔﺲ ﻟﻪ درﺑﮥ ﺑﺎﻗﻮال اﻟﻨﺎس و ﻫﻮ اﻟﻘﺎﺋﻞ‪:‬؟؟؟‬‫إذا ﻗﺮأ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠّﯽ ﺷﺨﺺ و اﺧﻠﯽ ﻣﻮﺿﻌﺎ ﻟﻮﻓﺎة ﻣﺜﻠﯽ‬‫ﻓﻤﺎ ﺟﺎزي ﺑﺎﺣﺴﺎن ﻻﻧّﯽ ارﯾﺪ ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﯾﺮﯾﺪ ﻗﺘﻠﯽ‬‫ﻗﺎل اﻟّﺼﻔﺪي ﻓﺎﻧﺸﺪﺗﻪ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﺧﻠﯿﻠﮏ ﻣﺎ ﻟﻪ ﻓﯽ ذا ﻣﺮاد ﻓﺪم ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ اﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻞ‬‫و ﺣّﻈﯽ ان ﺗﻌﯿﺶ ﻣﺪي اﻟّﻠﯿﺎﻟﯽ و اﻧّﮏ ﻻ ﺗﻤّﻞ و اﻧﺖ ﺗﻤﻠﯽ‬‫ﻗﺎل ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻗﻮﻟﯽ ﺧﻠﯿﻠﮏ ﻷّن ﻓﯿﻪ اﺷﺎرة اﻟﯽ ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﺒﯿﺖ اﻟّﺬي ﺿـﻤﻨﻪ ﻫﻮ ﻣﻊ اﻻﺗﻔﺎق ﻓﯽ اﺳﻢ ﺧﻠﯿﻞ ﻗﺮأت ﺑﺨّﻂ اﻟﺒﺪر اﻟّﻨﺎﺑﻠﺴﯽ ﻓﯽ ﻣﺸﯿﺨﺘﻪ‬‫ﮐـﺎن ﻋﻼﻣـﮥ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟّﺮﺟﺎل و اﺣﻮاﻟﻬﻢ ﺣﺪﯾـﺪ اﻟﻔﻬﻢ ﺛﺎﻗﺐ اﻟـﺬﻫﻦ و ﺷـﻬﺮﺗﻪ ﺗﻐﻨﯽ ﻋﻦ اﻻﻃﻨﺎب ﻓﯿﻪ و اول ﻣﺎ وﻟّﯽ ﺗﺼـﺪر ﺣﻠﻘـﮥ اﻻﻗﺮاء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 326‬از ‪597‬‬‫ﺑﺠﺎﻣﻊ دﻣﺸﻖ ﻓﯽ اول رواق زﮐﺮﯾﺎ ﻋﻮﺿﺎ ﻋﻦ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ اﻟﻀﺮﯾﺮ اﻟﻤﻘﺮي ﺳﻨﻪ ‪ 99‬ﺑﻌﺪ رﺟﻮﻋﻪ ﻣﻦ رﺣﻠﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﺼﺮ ﺑﻘﻠﯿﻞ و ﮐﺎن‬‫ﻗـﺪ اﺿـّﺮ ﻗﺒـﻞ ﻣﻮﺗﻪ ﺑﺴـﻨﻮات و ﮐﺎن ﯾﻐﻀﺐ إذا ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﻟﻮ ﻗـﺪﺣﺖ ﻋﯿﻨﯿﮏ ﻷﺑﺼـﺮت ﻷﻧّﻪ ﮐﺎن ﻧﺰل ﻓﯿﻬﺎ ﻣﺎء و ﯾﻘﻮل ﻟﯿﺲ ﻫـﺬا اﻟّﺎ ﻣﺎ زﻟﺖ‬‫اﻋﺮف ﺑﺼﺮي ﯾﻨﻘﺺ ﻗﻠﯿﻼ ﻗﻠﯿﻼ اﻟﯽ ان ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﺪﻣﻪ و ﻣﺎت ﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻣﻦ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﻪ ‪ 748‬و ﻋﻼﻣﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤﺪث اﻟﻌﺼـﺮ و ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ و ﻣﻮّرخ اﻻﺳﻼم و ﻓﺮد اﻟّﺪﻫﺮ و اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﺈﻋﺒﺎء ﻫﺬه اﻟﺼﻨﺎﻋﮥ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪417 :‬‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﯾﻤﺎز اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ ﺛﻢ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ اﻟﻤﻘﺮي وﻟﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 673‬و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻪ ﺛﻤﺎن ﻋﺸﺮ ﺳﻨﮥ ﻓﺴﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و‬‫رﺣﻞ و ﻋﻨﯽ ﺑﻬﺬا اﻟﺸﺄن و ﺗﻌﺐ ﻓﯿﻪ و ﺧﺪﻣﻪ اﻟﯽ ان رﺳـﺨﺖ ﻓﯿﻪ ﻗﺪﻣﻪ و ﺗﻼ ﺑﺎﻟﺴﺒﻊ و اذﻋﻦ ﻟﻪ اﻟﻨﺎس ﺣﮑﯽ ﻋﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ‬‫ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺷﺮﺑﺖ ﻣﺎء زﻣﺰم ﻻﺻﻞ اﻟﯽ ﻣﺮﺗﺒﮥ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ وﻟّﯽ ﺗﺪرﯾﺲ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺘﺮﺑﮥ أم اﻟّﺼﺎﻟﺢ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺼّﻨﻔﺎت‬‫ﺗﺎرﯾـﺦ اﻻﺳـﻼم اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻻوﺳﻂ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﺳـﯿﺮ اﻟّﻨﺒﻼء ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟّﺘﯽ ﻟّﺨﺼـﻨﺎﻫﺎ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و ذّﯾﻠﻨﺎ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮاء ﻣﺨﺘﺼـﺮ‬‫ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل اﻟﮑﺎﺷﻒ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ذﻟﮏ اﻟﻤﺠّﺮد ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء رﺟﺎل اﻟﮑﺘﺐ اﻟـّﺴ ﺘﮥ اﻟﺘﺠﺮﯾﺪ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ اﻟّﻀﻌﻔﺎء اﻟﻤﻐﻨﯽ‬‫ﻓﯽ اﻟـّﻀ ﻌﻔﺎء و ﻫﻮ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻧﻔﯿﺲ و ﻗﺪ ذّﯾﻠﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺬﯾﻞ ﻣﺸﺘﺒﻪ اﻟﻨﺴﺒﮥ ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻻﻃﺮاف ﻟﺸﯿﺨﻪ اﻟﻤّﺰي ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻤﺴﺘﺪرك ﻣﻊ ﺗﻌﻘﺐ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺳـﻨﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻟﻤﺤﻠّﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻟﻪ ﻣﻌﺠﻢ ﮐﺒﯿﺮ و ﺻﻐﯿﺮ و ﻣﺨﺘﺺ ﺑﺎﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ و اﻟّﺬي اﻗﻮل ان اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﻋﯿﺎل اﻻن‬‫ﻓﯽ اﻟّﺮﺟﺎل و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﻓﻨﻮن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ارﺑﻌﮥ اﻟﻤّﺰي و اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﻟﻌﺮاﻗﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺗﻮﻓﯽ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺛﺎﻟﺚ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﻪ‬‫‪ 740‬ﺑﺪﻣﺸﻖ و اﺿّﺮ ﻗﺒﻞ ﻣﻮﺗﻪ ﺑﯿﺴﯿﺮ و رﺛﺎه اﻟّﺘﺎج اﻟّﺴﺒﮑﯽ ﺑﻘﺼﯿﺪة اّوﻟﻬﺎ‬‫ﻣﻦ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻼﺳﻨﺎد ﻓﯽ اﻟّﻄﻠﺐ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﻮت اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺬﻫﺒﯽ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺮواﯾﮥ ﻟﻼﺧﺒﺎر ﯾﻨﺸﺮﻫﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺒﺮّﯾﮥ ﻣﻦ ﻋﺠﻢ و ﻣﻦ ﻋﺮب‬‫ﻣﻦ ﻟﻠّﺮواﯾﮥ و اﻻﺛﺎر ﯾﺤﻔﻈﻬﺎ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ ﻣﻦ وﺿﻊ اﻫﻞ اﻟﻐّﯽ و اﻟﮑﺬب‬‫ﻣﻦ اﻟّﺼﻨﺎﻋﮥ ﯾﺪري رﺣﻞ ﻣﻌﻀﻠﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﺮﯾﮏ ﺟﻼء اﻟﺸﮏ و اﻟّﺮﯾﺐ‬‫ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟّﺬي رّدت رواﯾﺘﻪ و ﻃﺒﻖ اﻻرض ﻣﻦ ﻃﻼﺑﻪ اﻟﻨﺠﯿﺐ‬‫ﺛﺒﺖ ﺻﺪوق ﺣﺎﻓﻆ ﯾﻘﻆ ﻓﯽ اﻟّﻨﻘﻞ اﺻﺪق اﻧﺒﺎء ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﮐﺒﺮ ﻣﺎ اﺣﻮي و اﺣﻔﻈﻪ ﻣﻦ زاﻫﺪ ورع ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺮﺗﻘﺐ‬‫و ﻏﯿﺎث اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻫﻤﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺪﻋﻮ ﺑﺨﻮاﻧﺪاﻣﯿﺮ ﺣﺒﯿﺐ اﻟـّﺴ ﯿﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻓﺮاد اﻟﺒﺸـﺮ ﮔﻔﺘﻪ و در ﺳـﻨﻪ ‪ 748‬ﻣﺤﺪث ﺷﺎم و ﻣﻮّرخ اﺳـﻼم‬‫ﺷﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻧﻘﺪ ﺣﯿﺎت ﺑﻘﺎﺑﺾ ارواح ﺳﭙﺮد و او را ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﻔﯿﺪه اﺳﺖ اﻧﺘﻬﯽ و ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ‬‫اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ اﺟﻞ اﻟّﺘﻮارﯾﺦ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﺛﻠﺚ ﮐﺘﺐ ﺻّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺛﻢ اﻟﻮﺳﯿﻂ اﻟﻤﺴﻤﯽ ﺑﺎﻟﻌﯿﺮ و اﻟّﺼﻐﯿﺮ اﻟﻤﺴّﻤﯽ دول‬‫اﻻﺳـﻼم و اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻫﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻣﺤﺪث اﻟﻌﺼـﺮ اﻣﺎم اﻟﻮﺟﻮد ﺣﻔﻈﺎ و ذﻫﺒﯽ اﻟﻌﺼـﺮ‬‫ﻟﻔﻈﺎ و ﻣﻌﻨﯽ وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺛﻤﺎن ﻋﺸﺮة ﺳﻨﮥ ﺳﻤﻊ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﻣﺼﺮ و ﺑﻌﻠﺒﮏ و ﺑﺎﻻﺳﮑﻨﺪرّﯾﮥ‬‫و ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﻟﺠﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ اﻟّﺎ اﻧﻪ ﮐﺎن ﺷﺪﯾﺪ اﻟﻤﯿﻞ اﻟﯽ راي اﻟﺤﻨﺎﺑﻠﮥ ﮐﺜﯿﺮ اﻹزراء ﺑﺎﻫﻞ اﻟﺴّﻨﮥ ﻓﻠﺬﻟﮏ ﻻ ﯾﺼﻔﻬﻢ ﻓﯽ اﻟّﺘﺮاﺟﻢ و ﻟﻪ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫اﻟﺠﺰﯾﻠـﮥ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﺳـﻤﺎء اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟّﺘﻮارﯾـﺦ ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن و اﻗﺮأ ﺑﺎﻟّﺮواﯾﺎت ﺗﻮﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺛﺎﻟﺚ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و‬‫ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻧﯿﺰ ازﻧﯿﻘﯽ در ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻮم در ذﮐﺮ ﺻـﻨﻒ ﺛﺎﻧﯽ از اﺋﻤﮥ ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﻟﯿﺎن ﻣﺘﺸـﺮﻓﯿﻦ ﺑﺼـﺤﺒﺖ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﺮﮐﻤﺎﻧﯽ ﮐﺎن اﻣﺎم اﻟﻮﺟﻮد ﺣﻔﻈﺎ و ذﻫﺒﯽ اﻟﻌﺼﺮ ﻣﻌﻨﯽ و ﻟﻔﻈﺎ ﺷﯿﺦ اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ‬‫وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﻓﯽ ﺷﯿﻮﺧﻪ ﮐﺜﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪418 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 327‬از ‪597‬‬‫ﻻ ﺗﻘﺒﻞ اﻟّﺘﻌﺪاد و ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﻟﺠﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﺎدام ﯾﺨﺪم ﻫﺬا اﻟﻔّﻦ اﻟﯽ ان رﺳﺦ ﻓﯿﻪ ﻗﺪﻣﻪ و ﺗﻌﺐ اﻟﻠّﯿﻞ و اﻟّﻨﻬﺎر و ﻣﺎ ﺗﻌﺐ ﻟﺴﺎﻧﻪ و ﻗﻠﻤﻪ و ﮐﺎن‬‫ﺷـﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ و ﺣﻨﺒﻠﯽ اﻟﻤﻌﺘﻘـﺪ و ﻟـﺬا اﮐﺜﺮ اﻹزراء ﻟﻼﺷﺎﻋﺮة ﻓﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﺳـّﯿﻤﺎ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﻟﻪ ﺗﺎرﯾـﺦ اوﺳﻂ ﻣﺴـّﻤﯽ ﺑﺎﻟﻌﺒﺮ و‬‫ﺻﻐﯿﺮ ﯾﺴـﻤﯽ ﺑﺪول اﻻﺳـﻼم و ﮐﺘﺎب اﻟّﻨﺒﻼء و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل ﻟﻠﻤّﺰي و اﻟﮑﺎﺷﻒ ﻣﺨﺘﺼﺮ ذﻟﮏ و اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ اﻟّﻀﻌﻔﺎء و ﻫﻮ ﻣﻦ‬‫اﺟّﻞ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻤﻐﻨﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺛﺎﻟﺜﺎ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺳﻨﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و ﻫﻮ ﺣﺴﻦ و ﻣﺨﺘﺼﺮ اﻻﻃﺮاف اﻟﻤﻤّﺰي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ‬‫ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮاء و ﮐﺘﺎب ﻓﯽ اﻟﻮﻓﯿﺎت و ﻣﺨﺘﺼـﺮ آﺧﺮ ﻓﯿﻬﺎ ﯾﺴـﻤﯽ ﺑﺎﻻﻋﻼم و اﻟﺘﺠﺮﯾﺪ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻟﻤﺠّﺮد ﻓﯽ اﺳﻤﺎء رﺟﺎل اﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟﺴـّﺘﮥ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤـﺎﮐﻢ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﯿﺴـﺎﺑﻮر ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ذﯾﻞ اﺑﻦ اﻟﺰﯾﻌﻠﯽ و اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و ﻗﺮأ‬‫اﻟﻘﺮآن ﺑﺎﻟّﺮواﯾـﺎت و اﻗﺮأه ﺗﻮﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤـﺎن و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ در ذﮐﺮ ﮐﺘﺎب اﻟﺰﻫـﺪ و اﻟّﺮﻗﺎق‬‫ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك ﮔﻔﺘﻪ و ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺣﺪﯾﺚ و ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﮐﺴـﯿﺴﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺗﺎ اﺑﻦ اﻟﻤﺒﺎرك از راه اﺟﺎزت‬‫ﺷﺶ واﺳـﻄﻪ ﺑﻬﻤﺮﺳـﯿﺪه و اﯾﻦ ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ ﺳـﻨﺪ ﻣﻨﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ در ذﮐﺮ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺎﺋﺘﯿﻦ ﺳﺎﺑﻮﻧﯽ ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ‬‫ﺣﮑﺎﯾﺘﯽ ﮔﻔﺘﻪ راﻗﻢ ﺣﺮوف ﮔﻮﯾﺪ از ﺷـﯿﺦ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺣﻨﺒﻠﯽ ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺗﻮاﺗﺮ و ﺷﻬﺮت ﺑﻪ ﺛﺒﻮت ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﮐﻪ زﯾﺎده ﺑﺮ ﯾﮏ ﺳﺎل در‬‫ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺳﻮره ﻧﻮح ﮔﺬراﻧﯿﺪه و ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﭼﻪ وﺳﻌﺖ ﻋﻠﻢ در اﯾﻦ اﻣﺖ ﻣﺤّﻤﺪﯾﻪ ﺑﺘﺼﺪق ﻗﺎﺋﻞ َرﱢب ِزْدﻧِﯽ ِﻋﻠْﻤًﺎ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺘﺤﯿـﮥ ﮐﺮاﻣﺖ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺧﯿﺮه ﻣﯽﺷﻮد و ﻗّﺼﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ را ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮرﺧﺎن اﺳـﻼﻣﺴﺖ در ﺗﺎرﯾﺦ‬‫ﺧﻮد آورده اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ در ذﮐﺮ ﮐﺘـﺎب ﺳـﻼح اﻟﻤﻮﻣﻦ ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﮔﻔﺘﻪ و از ﺣﺴﻦ ﻗﺒﻮل اﯾﻦ‬‫ﮐﺘﺎب آﻧﺴﺖ ﮐﻪ در زﻣﺎن ﻣﺼـﻨﻔﺶ اﺷـﺘﻬﺎر ﻋﻈﯿﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﻋﻠﻤﺎي اﺟّﻠﻪ آن را ﭘﺴﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ از ﻋﻤﺪه ﻣﺤّﺪﺛﯿﻦ آن زﻣﺎن‬‫ﺑﻮد او را اﺧﺘﺼـﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺨﻂ ﺧﻮد ﭼﻨـﺪ ﻧﺴـﺨﻪ از ان ﻧﻮﺷﺖ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻗﺎﺋﻤﺎز ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻣﺤّﺪث اﻟﻌﺼـﺮ اﻣﺎم اﻟﻮﺟﻮد ﺣﻔﻈﺎ و ذﻫﺒﯽ اﻟﻌﺼـﺮ ﻣﻌﻨﯽ و‬‫ﻟﻔﻈﺎ وﻟﺪ ﺳﻨﻪ ‪ 673‬و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺛﻤﺎن ﻋﺸـﺮة ﺳﻤﻊ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﻣﺼﺮ و ﺑﻌﻠﺒﮏ و اﻻﺳﮑﻨﺪرّﯾﮥ و ﺳﻤﻊ ﻣﻨﻪ اﻟﺠﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و ﮐﺎن‬‫ﺷﺪﯾﺪ اﻟﻤﯿﻞ اﻟﯽ راي اﻟﺤﻨﺎﺑﻠﮥ ﮐﺜﯿﺮ اﻻزراء ﺑﺄﻫﻞ اﻟﺮاي ﻓﻠﺬﻟﮏ ﻻ ﯾﺼـﻔﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺘﺮاﺟﻢ ﻟﻪ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺠﺰﯾﻠﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺳﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل‬‫ﻗﺮأ اﻟﻘﺮآن و اﻗﺮأه ﺑﺎﻟّﺮواﯾـﺎت ﺻـّﻨﻒ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺛﻢ اﻻوﺳـﻂ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑـﺎﻟﻌﺒﺮ و اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ اﻟﻤﺴـﻤﯽ ﺑـﺪول اﻻﺳـﻼم و ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻣﻦ اﺟﻞ‬‫اﻟّﺘﻮارﯾـﺦ ﻣﻮﻗﻒ اﻟﺸـﯿﺦ ﮐﻤﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﺰﻣﻠﮑﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺗﺎرﯾـﺦ اﻻﺳـﻼم ﻟﻪ ﺟﺰء ﺑﻌﺪ ﺟﺰء اﻟﯽ ان اﻧﻬﺎه ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﮐﺘﺎب ﺟﻠﯿﻞ و‬‫ﺗﺎرﯾﺨﻪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻋﺸـﺮون ﻣﺠﻠّـﺪات ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾﺦ اﻟّﻨﺒﻼء ﻋﺸـﺮون ﻣﺠﻠّﺪا و ﻟﻪ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘﺮاء و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤّﻔﺎظ ﻣﺠﻠّﺪان و ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال‬‫ﺛﻠﺚ ﻣﺠﻠّـﺪات و اﻟﻤﺜﺒﺖ ﻓﯽ اﻻﺳـﻤﺎء و اﻻﻧﺴـﺎب ﻣﺠﻠّـﺪ و ﻧﺒﺄ اﻟّﺮﺟﺎل ﻣﺠﻠّـﺪ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟّﺘﻬـﺬﯾﺐ ﻣﺠﻠّـﺪ و اﺧﺘﺼﺎر ﺳـﻨﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺠّﻠـﺪات و ﺗﻨﻘﯿـﺢ اﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﺘﻌﻠﯿﻖ ﻻﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﻟﻤﺴـﺘﺤﻠﯽ اﺧﺘﺼﺎر اﻟﻤﺤّﻠﯽ و اﻟﻤﻘﺘﻨﯽ ﻓﯽ اﻟـّﻀ ﻌﻔﺎء و اﺧﺘﺼﺎر اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ‬‫ﻣﺠﻠﺪان و اﺧﺘﺼﺎر ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪419 :‬‬‫ﻣﺠﻠّـﺪان و اﺧﺘﺼﺎر ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﺨﻄﺐ ﻣﺠﻠّﺪان و ﺗﻮﻗﯿﻒ اﻫﻞ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺼﺪﯾﻖ ﻣﺠﻠّﺪ و ﻧﻌﻢ اﻟّﺴـ ﻤﺮ ﻓﯽ ﺳـﯿﺮة ﻋﻤﺮ ﻣﺠﻠّﺪ و اﻟّﺘﺒﯿﺎن‬‫ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺠّﻠﺪ و ﻓﺘﺢ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺠّﻠﺪ و ﻣﻌﺠﻢ اﺷـﯿﺎﺧﻪ و ﻫﻮ اﻟﻒ و ﺛﻠﺚ ﻣﺎﺋﮥ ﺷـﯿﺦ و اﺧﺘﺼﺎر ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺠﻬﺎد ﻻﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﺠّﻠـﺪ و ﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اﻟﻤﻮت ﻣﺠّﻠـﺪ و ﻫﺎﻟﮥ اﻟﺒﺪر ﻓﯽ ﻋﺪد اﻫﻞ ﺑﺪر و ﻟﻪ ﻓﯽ ﺗﺮاﺟﻢ اﻷﻋﯿﺎن ﻣﺼـّﻨﻒ ﻟﮑّﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻗﺎﺋﻢ‬‫اﻟّﺬات ﻣﺜﻞ اﻻﺋّﻤﮥ اﻻرﺑﻌﮥ و ﻣﻦ ﯾﺠﺮي ﻣﺠﺮاﻫﻢ ﻟﮑﻦ ادﺧﻞ اﻟﮑﻞ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ اﻟّﻨﺒﻼء و ﻣﻦ ﺷﻌﺮه‬‫إذا ﻗﺮأ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺷﺨﺺ و اﺧﻠﯽ ﻣﻮﺿﻌﺎ ﻟﻮﻓﺎة ﻣﺜﻠﯽ‬‫ﻓﻤﺎ ﺟﺎزي ﺑﺎﺣﺴﺎن ﻻﻧّﯽ ارﯾﺪ ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﯾﺮﯾﺪ ﻗﺘﻠﯽ‬‫و ﻟ ﻪ ‪:‬؟؟؟‬‫ﻟﻠﻌﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل رﺳﻮﻟﻪ ان ﺻّﺢ و اﻻﺟﻤﺎع ﻓﺎﺟﻬﺪ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 328‬از ‪597‬‬‫و ﺣﺬار ﻣﻦ ﻧﺼﺐ اﻟﺨﻼف ﺟﻬﺎﻟﮥ ﺑﯿﻦ اﻟّﺮﺳﻮل و ﺑﯿﻦ راي ﻓﻘﯿﻪ‬‫ﺗﻮّﻓﯽ ﻟﯿﻠﻪ اﻻﺛﻨﯿﻦ ﺛﺎﻟﺚ ذي اﻟﻘﻌﺪة ﺳﻨﮥ ‪ 748‬ذﮐﺮ ﻟﻪ اﺑﻦ ﺷﺎﮐﺮ اﻟﮑﺘﺒﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺣﺴﻨﮥ ﻓﯽ ﻓﻮات اﻟﻮﻓﯿﺎت ان ﺷﺌﺖ ﻓﺮاﺟﻌﻪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺟﻤﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺰرﻧـﺪي اﻟﻤﺪﻧﯽ اﻻﻧﺼﺎري در ﮐﺘﺎب درر اﻟﺴـﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و‬‫اﻟﺒﺘﻮل و اﻟﺴـﺒﻄﯿﻦ ﮐﻪ ﻧﻬـﺎﯾﺖ وﺛـﺎﻗﺖ و رﺻـﺎﻧﺖ و ﻏـﺎﯾﺖ ﺣﺼـﺎﻧﺖ و ﺣﺼﺎﻧﺖ رواﯾﺎت و اﺧﺒﺎر آن از ﺻـﺪر آن واﺿـﺢ و آﺷﮑﺎرﺳـﺖ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾﺪه رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﯾﺴـﻤﯽ‬‫اﻟﺤﺠﻞ و‬‫ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻣﺎ اراه إﻻ ﺣﺒﺎري ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ رﺟﺎء ان ﺗﮑﻮن اﻟﺪﻋﻮة ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ان ﺷـﺌﺖ ﯾﺎ رّب ﺟﻌﻠﺘﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﺴﺖ ﺑﺎّول ﻣﻦ اﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﺛﻢ ﺟﺎء‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺜﺎﻧﯿـﮥ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ و ﺟﺎء ﻋﻠﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ اﻟﺮاﺑﻌـﮥ ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻧّﯽ‬‫اﺣّﺒﻪ ﻓﺎﺣّﺒﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟّﻄﯿﺮ و ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ رﺣﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻫﺬا آﺧﺮ ﺛﻼث ﻣّﺮات ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﻘﻮل اﻧﺲ اﻧّﮏ‬‫ﻣﺸـﻐﻮل ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﻘـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ دﻋﻮﺗﮏ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻻ ﯾﻼم اﻟﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ و روي اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﯾﻀﺎ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ و ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﺑﺮﺟﻞ ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛﻢ اﻧﯽ ﻋﻠّﯽ و ﻗﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل ﺛﻢ‬‫اﺗﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﻋّﻨﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ دﺧﻞ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪420 :‬‬‫و ﻋﻨﻪ اﯾﻀﺎ ﻗﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻧﻀـﯿﺞ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ‬‫إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻟﺰرﻧﺪي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺬي ﻋﻼ رﻓﻌﮥ و ﺳـّﻤﻮا* ﻗﺪ روي ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ اﻟﻤﺴـﺘﻨﯿﺮ ﺳـﻨﺎء او ﻋﻠّﻮا* و آورده ﺑﻮﺟﻮه ﺳﺎﻃﻌﮥ ﻣﻌﻠﻤﺎ ﻣﺠﻠّﻮا* و‬‫ﺳـﺎق ﻣﻨﻪ ﻋﯿﻮﻧـﺎ ﻣﺮزﯾـﮥ ﺑﺎﻟـﺬﻫﺐ اﻻـﺑﺮﯾﺰ ﺻـﻔّﻮا* ﻓﺎﻗّﺮ ﻋﯿﻮن اﻟﻤﺴﺘﺒﺼـﺮﯾﻦ اﻟﻤﺎﺋﻠﯿﻦ اﻟﯽ اﻟﺤﻖ دﻧّﻮا و اوﺟﻊ ﻗﻠﻮب اﻟﻤﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ اﻟﺮاﮐﻨﯿﻦ اﻟﯽ‬‫اﻟﺒﺎﻃـﻞ ﺻـﻐّﻮا* ﻓﺒﺎرت و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﺗﺴﻮﯾﻼت اﻟﺰاﺋﻐﯿﻦ ﻋﻨﻪ ﺗﺠّﺒﺮا و ﻋﺘّﻮا* و اﺻـﺒﺤﺖ ﺗﺰوﯾﻘﺎت اﻟﺠﺎﺣـﺪﯾﻦ ﻟﻪ ﮐﺼـﻔﻮة ﻫﻔﺖ اﻟّﺮﯾـﺢ ﺑﻬﺎ‬‫ﻫﻔّﻮا*‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ زرﻧـﺪي در ﻣﻌﺎرج اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﻓﻀﻞ آل اﻟﺮﺳﻮل ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻬﺎي اﻋﺘﻤﺎد و رزاﻧﺖ و اﻗﺼﺎي اﺳـﺘﺤﮑﺎم و ﻣﺘﺎﻧﺖ اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر‬‫آن از دﯾﺒﺎﺟﻪاش ﻻﺋﺢ و ﻧﻤﻮدارﺳﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻧﺼـﯿﺢ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻟﺤّﺠﻪ اﻟﺰرﻧـﺪي ﻗـﺪ ﮐﺮر رواﯾـﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎرج* و اﺑﺎن وﺻﻮﻟﻪ اﻟﯽ اﺳـﻨﯽ اﻟﻤﺮاﻗﺐ و اﻟﻤﺪارج* ﻓﺎرﻏﻢ اﻧﻒ ﮐﻞ ﺟﺎﺣﺪ ﻋﻦ‬‫رﺑﻘـﮥ اﻟﻨﺼﻒ ﺧـﺎرج* و اوﻫﻦ ﻣّﻨـﮥ ﮐـﻞ راﺋﻎ ﻓﯽ دﻫﻤـﺎء اﻟﻤﺘﻌﺠﺮﻓﯿﻦ ﻣـﺎرج* و زﻋﺰع اﺳـﺎس ﮐـﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﻐﯽ دارج* و اردي‬‫ﺣﻮﺑﺎءه ﺑﺸـﻬﺎب ﺛﺎﻗﺐ و ﻗﺒﺲ ﻻﻫﺐ ﻣﺎرج ﻗﻮة اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻻﻧﺠﺎء و ﻫﻮ ﻟﮑّﻞ ﻏّﻤـ ﮥ ﻓﺎرج* و ﻣﺴـﺘﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ زرﻧﺪي از اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 329‬از ‪597‬‬‫ﺣّﻔﺎظ اﻋﻼم و اﺳﺎﻃﯿﻦ و ارﮐﺎن ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم و ﺻﺪور ﻣﺎﻫﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺷﺎن و ﻗﺮوم ﮐﺎﺑﺮﯾﻦ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﺗﺒﺬي از ﻣﻘﺎﻣﺎت وﺳـﯿﻌﮥ اﻻﻗﻔﺎر و ﺑﺮﺧﯽ‬‫از ﻣﺮاﺗﺐ رﻓﯿﻌﮥ اﻻﺧﻄﺎر او از درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨﮥ و ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟّﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﻓﺼﻮل ﻣﻬّﻤﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋّﻤﮥ‬‫و ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻟﺸـﺮﻓﯿﻦ و ﺳـﺒﻞ اﻟﻬـﺪي و اﻟﺮﺷﺎد ﻓﯽ ﺳـﯿﺮة ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎد و ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻋﻘـﺪ ﺟﻮاﻫﺮ اﻟّﻠﺂل و ﻣﻨﺘﻬﯽ‬‫اﻟﻤﻘﺎل ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﻻ ﺗﺸﺪ اﻟﺮﺣﺎل ﺳﺎﻃﻊ و ﻻﻣﻌﺴﺖ و ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ ﺧﺒﯿﺮ ﭘﻮﺷـﯿﺪه ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺟّﻠﻪ و اﻓﺎﺧﻢ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺜﻞ ﺳـّﯿﺪ ﺷـﻬﺎب‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺴـﻤﻬﻮدي و ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ دﻣﺸـﻘﯽ ﺻـﺎﻟﺤﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن ﺑـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و‬‫ﺷﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻌﺠﯿﻠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﻔﺘﯽ ﺻـﺪر اﻟـّﺪﯾﻦ ﺧﺎن و ﺷﺎه ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﯿـﺪر ﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم‬‫ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺑﺎﻓﺎدات او ﻣﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻢ او ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪421 :‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫اﻧﮑﻪ زرﻧـﺪي در ﻣﻌـﺎرج اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﻓﻀﻞ آل اﻟﺮﺳﻮل ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻬﺎي اﻋﺘﻤﺎد و رزاﻧﺖ و اﻗﺼﺎي اﺳـﺘﺤﮑﺎم و ﻣﺘﺎﻧﺖ اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر‬‫آن از دﯾﺒﺎﺟﻪاش ﻻﺋﺢ و ﻧﻤﻮدارﺳﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻧﺼـﯿﺢ ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻓﻬـﺬا اﻟﺤّﺠﻪ اﻟﺰرﻧـﺪي ﻗـﺪ ﮐﺮر رواﯾـﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎرج* و اﺑﺎن وﺻﻮﻟﻪ اﻟﯽ اﺳـﻨﯽ اﻟﻤﺮاﻗﺐ و اﻟﻤﺪارج* ﻓﺎرﻏﻢ اﻧﻒ ﮐﻞ ﺟﺎﺣﺪ ﻋﻦ‬‫رﺑﻘـﮥ اﻟﻨﺼﻒ ﺧـﺎرج* و اوﻫﻦ ﻣّﻨـﮥ ﮐـﻞ راﺋﻎ ﻓﯽ دﻫﻤـﺎء اﻟﻤﺘﻌﺠﺮﻓﯿﻦ ﻣـﺎرج* و زﻋﺰع اﺳـﺎس ﮐـﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﻐﯽ دارج* و اردي‬‫ﺣﻮﺑﺎءه ﺑﺸـﻬﺎب ﺛﺎﻗﺐ و ﻗﺒﺲ ﻻﻫﺐ ﻣﺎرج ﻗﻮة اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻻﻧﺠﺎء و ﻫﻮ ﻟﮑّﻞ ﻏّﻤـ ﮥ ﻓﺎرج* و ﻣﺴـﺘﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ زرﻧﺪي از اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﺣّﻔﺎظ اﻋﻼم و اﺳﺎﻃﯿﻦ و ارﮐﺎن ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم و ﺻﺪور ﻣﺎﻫﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺷﺎن و ﻗﺮوم ﮐﺎﺑﺮﯾﻦ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﺗﺒﺬي از ﻣﻘﺎﻣﺎت وﺳـﯿﻌﮥ اﻻﻗﻔﺎر و ﺑﺮﺧﯽ‬‫از ﻣﺮاﺗﺐ رﻓﯿﻌﮥ اﻻﺧﻄﺎر او از درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨﮥ و ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟّﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و ﻓﺼﻮل ﻣﻬّﻤﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋّﻤﮥ‬‫و ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻟﺸـﺮﻓﯿﻦ و ﺳـﺒﻞ اﻟﻬـﺪي و اﻟﺮﺷﺎد ﻓﯽ ﺳـﯿﺮة ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎد و ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻋﻘـﺪ ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻠّﺂل و ﻣﻨﺘﻬﯽ‬‫اﻟﻤﻘﺎل ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﻻ ﺗﺸﺪ اﻟﺮﺣﺎل ﺳﺎﻃﻊ و ﻻﻣﻌﺴﺖ و ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ ﺧﺒﯿﺮ ﭘﻮﺷـﯿﺪه ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺟّﻠﻪ و اﻓﺎﺧﻢ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺜﻞ ﺳـّﯿﺪ ﺷـﻬﺎب‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺴـﻤﻬﻮدي و ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ دﻣﺸـﻘﯽ ﺻـﺎﻟﺤﯽ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀـﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن ﺑـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و‬‫ﺷﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻌﺠﯿﻠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﻣﻔﺘﯽ ﺻـﺪر اﻟـّﺪﯾﻦ ﺧﺎن و ﺷﺎه ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﯿـﺪر ﻋﻠﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم‬‫ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺑﺎﻓﺎدات او ﻣﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻢ او ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي و ﻋﻼﺋﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺻـﻼح و ﻋﻼ و ﺣﺎﺋﺰ ﻓﻼح و ﺳـﻨﺎﺳﺖ ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﻧﻔﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺑﻌﺾ ﻃﺮق آن ﺑﻤﺜﻞ آن ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﺑـﺪرﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﻧﻤﻮده و روات آﻧﺮا ﺗﻮﺛﯿﻖ ﻓﺮﻣﻮده و ﺑﻮدن‬‫ﻃﺮﯾﻖ ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﺣﺎﮐﻢ اﻣﺜﻞ رواﯾﺎت ﻃﯿﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده و ﻧﯿﺰ از ﺣﺎﮐﻢ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ او در ﻣﺴﺘﺪرك اﻓﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از اﻧﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 330‬از ‪597‬‬‫ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ زﯾﺎده از ﺳـﯽ ﻧﻔﺮ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﻧﯿﺰ از ﺣﺎﮐﻢ ﺻـّﺤﺖ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫ﺧﺪري و ﺳﻔﯿﻨﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ در ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﺰﺋﯽ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده و ﻧﯿﺰ ﻋﻼﺋﯽ ﻓﺎﺧﺮ ﺣﺎوي ﺟﻼﺋﻞ ﻣﺎﺛﺮ‬‫ﺑﺮ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺘﺠﺎﺳـﺮ ﮐﻪ ﻟﺴﺎن ﺧﺴﺎرت ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺧﻮد ﺑﮑﻠﻤﻪ ﻧﺤﺴﻪ ﮐّﻞ ﻃﺮﻗﻪ أي ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﻃﻠـﮥ ﻣﻌﻠﻮﻟﮥ آﻟﻮده رّد ﺑﻠﯿﻎ ﻧﻤﻮده ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻌﺪ‬‫ﻧﻘﻞ ﻗﻮل او ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﻮ ﻏﻠّﻮ ﻣﻨﻪ اﻟﺦ ﭘﺲ ﻏﻠﻮ و اﺳـﺮاف اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﯽ اﻧﺼﺎف و اﯾﻐﺎل او در ﻣﻬﺎﻣﻪ اﻋﺘﺴﺎف و اﯾﻀﺎح و اﯾﺠﺎف در ﻣﻮاﻣﯽ‬‫ﺟﺰاف و ﺳﻔﺴﺎف ﺑﺘﺼﺮﯾﺢ ﻋﻼﺋﯽ ﻋﻤﺪة اﻻﺷﺮاف ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﻋﻼﺋﯽ ارﺷﺎد ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺑﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﺑﻌﯿـﺪﺳﺖ ﺟـﺪا و ﻫﺬا ﮐﺎف واف ﻻﺣﺮاق ﻗﻠﺐ اﻟﻤﻌﺎﻧﺪﯾﻦ اﻟﺤﺎﺋﺪﯾﻦ ﺟّﺪا و ﯾﺮّد ﺧﺮاﻓﺎﺗﻬﻢ و ﻋﺜﺮاﺗﻬﻢ و ﺗﺴﻮﯾﻼﺗﻬﻢ و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎﺗﻬﻢ رّدا و‬‫ﯾﻬـﺪ اﺳﺎس ﻫﻔﻮاﺗﻬﻢ و ﺟﺰاﻓﺎﺗﻬﻢ و ﺧﺰﻋﺒﻼﺗﻬﻢ و ﺗﻬﻮﯾﻼﺗﻬﻢ ﻫـّﺪا و ﯾﺜﺒﺖ اﻧّﻬﻢ ﯾﺄﺗﻮن ﺷـﯿﺌﺎ اّدا و ﯾﺸـّﺪون ﻇﻬﺮ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺷّﺪا* و ﯾﻤّﺪون ﻓﯽ‬‫اﻟـّﻀ ﻼل و اﻟﻐّﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻣّﺪا و ﻻ ﯾﺬرون ﻟﻠﺨﺒﻂ و اﻟﺨﻠﻂ و ﻋﺪم اﻟـّﻀ ﺒﻂ و ﺗﺮك اﻟّﺮﺑﻂ و اﯾﺜﺎر اﻟﺨﺰي و اﻟﺨﺒﻂ ﺣّﺪا و ﻧﯿﺰ از ﻗﻮل ﻋﻼﺋﯽ‬‫ﺑﻌﺪ ﻟﻔﻆ ﺟّﺪا و ﻟﺬﻟﮏ ﻟﻢ ﯾﺬﮐﺮه اﺑﻮ اﻟﻔﺮج اﻟﺦ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺣﮑﻢ ﺑﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻮﺿﻊ ﺑﻌﯿﺪﺳﺖ ﺟّﺪا ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺳﺒﺐ اﺑﻮ اﻟﻔﺮج‬‫آﻧﺮا در ﮐﺘـﺎب ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده ﻓﺎذا ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮه ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﺑﻮ اﻟﻔﺮج* اﻟﻐﺎﺋﺺ ﻣﻦ اﻟﺘﻌّﺼﺐ و اﻟﺘﻬّﺠﻢ و اﻟﺘﻬّﺠﺲ ﻓﯽ اﻟﻠﺠﺞ‬‫اﻟﻤﺮدي اﻟﻤﻮﺑﻖ ﺑﻤﮑﺎﺑﺮاﺗﻪ و ﻣﺠﺎزﻓﺎﺗﻪ ﻟﻠّﻨﻔﻮس و اﻟﻤﻬﺞ اﻟﻤﺪﻏﻞ اﻟﻤﺒﻄﻞ اﻟﺼـﺤﺎح اﻟﺤﺠﺞ* اﻟﻤﺜﯿﺮ ﺑﻮادره اﻟﻔﺎﺣﺸﮥ ﻗﺘﺎم اﻻزﻻل و اﻟّﺮﻫﺞ*‬‫ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺼـﻐﯽ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ اﻟﯽ ﻗﻮل اﺣـﺪ ﻣّﻤﻦ ﺣﺎد و ﺻـّﺪ ﻋﻦ اﻟﺤّﻖ و ﺑﺎﻟﺒﺎﻃﻞ اوﻟﻊ و ﻟﻬـﺞ* و اﺑـﺪي ﻣﻦ ﺳـﺨﺎﺋﻒ اﻟﻬﺰل و اﻟﻤﺬر ﻣﺎ ﻫﻮ‬‫اﻓﻈﻊ و اﺳﻤﺞ* ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻗﻮت اﻟﻤﻐﺘﺬي ﻋﻠﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻫﺬا اﺣﺪ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺘﯽ اﻧﺘﻘﺪﻫﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺴﺮاج اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و زﻋﻢ اﻧّﻪ ﻣﻮﺿﻮع و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻﻼح اﻟﻌﻼﺋﯽ ﻟﯿﺲ ﺑﻤﻮﺿﻮع‬‫ﺑـﻞ ﻟﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﻏﺎﻟﺒﻬـﺎ واه و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﺿـﻌﻒ ﻗﺮﯾﺐ و رﺑّﻤﺎ ﯾﻘﻮي ﺑﻌﺾ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻤﺜﻠﻪ اﻟﯽ ان ﯾﻨﺘﻬﯽ درﺟـﮥ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟـّﺴ ﺪي اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﺣﺘﺞ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻢ و اﻟّﻨﺎس و ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻫﻮ اﻻﺳﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪422 :‬‬‫اﻟﮑﻮﻓّﯽ اﻟﻘﺎري وﺛﻘﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻏﯿﺮه و ﻟﻢ ﯾﺘﮑّﻠﻢ ﻓﯿﻪ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻣﺸـﻬﻮر ﻣﻦ رﺟﺎل اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻗـﺪ ﺗﺎﺑﻌﻪ ﻋﻠﯽ رواﯾﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ ﻓﯽ ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻋﻠّﯽ و ﻣﺴـﻬﺮ ﻫـﺬا وﺛﻘﻪ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن اﻟﯽ ان ﻧﻘﻞ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟﻌﻼـﺋﯽ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮه اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد و ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻬـﺬان اﻟﻄﺮﯾﻘﺎن أي ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻣﺜﻞ ﻣﺎ روي ﻓﯿﻪ و ﻗﺪ‬‫ﺳﺎق اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻞ اﻟﻤﺘﻨﺎﻫﯿـﮥ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ ﻃﺮﻗﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻦ اﻧﺲ واﻫﯿﮥ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك رواه ﻋﻦ اﻧﺲ ﺟﻤﺎﻋﮥ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ‬‫ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻧﻔﺴﺎ ﺛﻢ ﺻـّﺤﺖ اﻟﺮواﯾـﮥ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ و ﺳـﻔﯿﻨﮥ و ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮ ﻃﺮق اﺣﺎدﯾﺚ ﻫﺆﻻء و ﺧّﺮج اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻓﯽ ﻃﺮق ﻫﺬا‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺟﺰء و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﻞ ﻃﺮﻗﻪ ﺑﺎﻃﻠـﮥ ﻣﻌﻠﻮﻟـﮥ و ﻫﻮ ﻏﻠّﻮ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠـﮥ ﺗﺴﺎﻫﻞ اﻟﺤﺎﮐﻢ و اﻟﺤﮑﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﻮﺿـﻊ‬‫ﺑﻌﯿـﺪ ﺟـّﺪا و ﻟـﺬﻟﮏ ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮه اﺑﻮ اﻟﻔﺮج ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﻧﺘﻬﯽ و ﻋﻼﻣﻪ ﺧﻠﯿﻞ ﺣﺎﻓﻆ ﺣﺎذق ﺟﻠﯿﻞ و ﺟﻬﺒﺬ ﺳﺎﺑﻖ ﻣﻀـﻤﺎر ﻓﻀـﻞ‬‫ﺟﻤﯿﻞ و ﻣﺤّﺪث ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ و ﻋﺪﯾﻞ و ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎرع ﻧﺒﯿﻞ و ﺣﺎﺋﺰ ﺷﺮف ﻧﺎﺻﻊ اﺛﯿﻞ و ﺣﺎوي ﻓﺨﺮ ﻏﺰﯾﺮ اﺻﯿﻠﺴﺖ ذﻫﺒﯽ در آﺧﺮ ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ‬‫در ذﮐﺮ ﺷـﯿﻮخ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻔﺘﯽ اﻟﻤﺤّﺪث ﺻﻼح أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻌﻼﺋﯽ ﺳﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن و ﻃﺒﻘﺘﻪ‬‫ﻓﺎﮐﺜﺮ و ﺣّﺼﻞ و ﺧّﺮج و ﺻـّﻨﻒ ﻣﻮﻟﺪه ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺳـﺘﻤﺎﺋﮥ و ﺗﻮّﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﻫﻮ ﻋﺎﻟﻢ ﺛﺒﺖ ﻣﻘّﺪس اﻟﯿﻮم و ﻧﯿﺰ‬‫ذﻫﺒﯽ در ﻣﻌﺠﻢ ﻣﺨﺘﺺ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺒﺎرع اﻟﻤﻔﺘﯽ ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻌﻼﺋﯽ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻟا ّﺸﺎﻓﻌﯽ‬‫وﻟﺪ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و ﺣﻔﻆ ﮐﺘﺒﺎ و ﻗﺮأ و اﻓﺎد و اﻧﺘﻘﯽ و ﻧﻈﺮ ﻓﯽ اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ و ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن ﻣﻊ ﺻّﺤﮥ ﻟا ّﺬﻫﻦ و‬‫ﺳﺮﻋـﮥ اﻟﻔﻬـﻢ ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ اﺑﻦ ﻣﺸـّﺮف دﺳﺖ اﻟـﻮزراء و اﻟﻘﺎﺿـﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟـّﺪﺷﺘﯽ و اﻟﺮﺿـﯽ اﻟّﻄـ ﺒﺮي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ اﻧﺸـﺪﻧﺎ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺮداس و‬‫اﻟﺸـﻬﺎب ﻣﺤﻤﻮد و ﯾﺘﺎﺗﯽ درﺳﻪ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﺳـﻨﻮي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﻼح اﻟـّﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠـﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 331‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻌﻼـﺋﯽ ﻣﻨﺴﻮﺑﺎ اﻟﯽ ﺑﻌﺾ اﻷﻣﺮاء ﮐﺎن اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ذﮐّﯿﺎ ﻧّﻈﺎرا ﻓﺼـﯿﺤﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎ ذا‬‫رﯾﺎﺳﮥ و ﺣﺸـﻤﮥ وﻟﺪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺳﺖ ﻣﺎﺋﮥ و اﺷﺘﻐﻞ ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟّﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮه و ﺻّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻧﺎﻓﻌﮥ‬‫ﻓﯽ اﻟﻨﻈﺎﺋﺮ اﻟﻔﻘﻬﯿﮥ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﮐﺒﯿﺮا ﻧﻔﯿﺴﺎ و درس ﺑﺎﻟﻤﺪرﺳﮥ اﻟـّﺼ ﻼﺣّﯿﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس اﻟّﺸﺮﯾﻒ و اﻧﻘﻄﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﻟﻼﺷﺘﻐﺎل و اﻻﻓﺘﺎء و اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ان ﺗﻮﻓﯽ‬‫ﺳﻨـﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در درر ﮐـﺎﻣﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻠﯿـﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠـﺪي اﻟﻌﻼـﺋﯽ وﻟـﺪ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ ﺳـﻨﻪ ‪ 694‬و اّول ﺳـﻤﺎﻋﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﺳﻤﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺷﺮف اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻨﺰاري و ﺳﻤﻊ اﻟﺒﺨﺎري ﻋﻠﯽ اﺑﻦ ﺷﺮف ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ذﻟﮏ‬‫ﺑﺎﻓﺎدة ﺟـّﺪة ﻻّﻣﻪ ﺑﺮﻫﺎن اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﺷـﺘﻐﻞ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ و ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي ﻋﺸـﺮة‬‫ﻓﺠّﺪ و ﻗﺮأ و ﺳﻤﻊ ﻓﺎﮐﺜﺮ ﻋﻦ اﻟﺘﻘﯽ ﺳﻠﯿﻤﺎن و اﻟّﺪﺷﺘﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺪاﺋﻢ و ﻋﯿﺴﯽ اﻟﻤﻄﻌﻢ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﮑﺘﻮم و اﻟﻘﺴﻢ‬‫ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻗﺮﯾﻨﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺸـﯿﺮازي و ﻗﺮﯾﻨﻪ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺮازي و ﻋﺒﺪ اﻻﺣﺪ ﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﮥ اﺑﻦ‬‫ﻣﺸـﺮف دﺳﺖ اﻟﻮزراء و اﻟﻄﺒﻘﮥ ﻓﻤﻦ ﺑﻌﺪﻫﻢ و ﺑﺎﻟﻘﺪس ﻣﻦ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﺳﮑﺮ و ﺑﻤﮑﮥ ﻣﻦ اﻟﺮﺿﯽ اﻟّﻄﺒﺮي و ﺑﻤﺼﺮ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب‬‫اﻟّﻨﺠﯿﺐ و ﺑﻠﻎ ﻋﺪد ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﺑﺎﻟّﺴﻤﺎع ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﺟﻤﻊ ﺷﯿﻮخ ﻣﺴﻤﻮﻋﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺳﻤﺎه اﻟﻔﻮاﺋﺪ اﻟﻤﺠﻤﻮﻋﮥ ﻓﯽ اﻟﻔﺮاﺋﺪ اﻟﻤﺴﻤﻮﻋﮥ و ﺻّﻨﻒ‬‫اﻟّﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻـﺻﻮل و اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺎﻟﻘﻮاﻋـﺪ اﻟّﺘﯽ ﺟّﻮدﻫﺎ و ﺗﺤﻔـﮥ اﻟّﺮاﺋﺾ ﺑﻌﻠﻮم آﯾﺎت اﻟﻔﺮاﺋﺾ و اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ اﻋﻤﺎل اﻟﯿﻘﯿﻦ و‬‫ﺷﺮح ﺣﺪﯾﺚ ذي اﻟﯿﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪423 :‬‬‫و اﻟﻮﺷـﯽ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﮐﺘﺐ ﮐﺜﯿﺮة ﺟـّﺪا ﺳﺎﺋﺮة ﻣﺸـﻬﻮرة ﻧﺎﻓﻌﮥ ﻣﺘﻘﻨﮥ ﻣﺤّﺮرة و‬‫ﮐﺎن ﺑﺰّي اﻟﺠﻨـﺪ ﺛﻢ ﻟﺒﺲ زّي اﻟﻔﻘﻬﺎء و ﺣﻔﻆ اﻟﺘﻨﺒﯿﻪ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ و ﻣﻘـّﺪﻣﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﻨﺤﻮ اﻟﺘﺼـﺮﯾﻒ و ﮐﺘﺎب اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻟﻼﻣﻮي و‬‫اﻻﻟﻤﺎم و رﺣﻞ ﺻـﺤﺒﮥ اﺑﻦ اﻟّﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ اﻟﯽ اﻟﻘﺪس و ﻻزﻣﻪ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ و ﻋﻠﻖ ﻋﻨﻪ ﮐﺜﯿﺮا و ﻻزم اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻔﺮاري و ﺧّﺮج ﻟﻪ ﻣﺸـﯿﺨﻪ و وﻟّﯽ‬‫ﺗﺪرﯾﺲ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﻨﺎﺻـﺮّﯾﮥ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن ﻋﺸـﺮة ﺛّﻢ اﻻﺳﺪﯾﮥ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺛﻢ ﺧﻠّﻔﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻤﺺ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﻧﺰل ﻟﻪ ﻋﻨﻬﺎ‬‫اﻟﻤﺰي ﺷـﯿﺨﻪ ﺛّﻢ اﻟﺼﻼﺣﯿﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس ﺳﻨﮥ ‪ 31‬و ﻗﻄﻦ ﺑﻪ اﻟﯽ ان ﻣـﺎت اﻧﺘﺰﻋﻬـﺎ ﻣﻦ ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﯾﻮب ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ و وﻓﺮ‬‫ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ ﻓﯽ وﻇﺎﺋﻒ اﻟﻌﻼﺋﯽ ﺑـﺪﻣﺸﻖ و اﺿـﯿﻒ اﻟﯽ اﻟﻌﻼﺋﯽ درس اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﺘﻨﮑﺰﯾﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس و ﺣّﺞ ﻣﺮارا و ﺟﺎور و ﮐﺎن ﻣﻤّﺘﻌﺎ ﻓﯽ‬‫ﮐﻞ ﺑﺎب ﻓﺘﺢ و ﯾﺤﻔﻆ ﺗﺮاﺟﻢ اﻫﻞ اﻟﻌﺼـﺮ و ﻣﻦ ﻗﺒﻠﻬﻢ و ﮐﺎن ﻟﻪ ذوق ﻓﯽ اﻻدب و ﻧﻈﻢ ﺣﺴﻦ ﻣﻊ اﻟﮑﺮم و ﻃﻼﻗﮥ اﻟﻮﺟﻪ و ﮐﺎن ﯾﮑﺘﺐ ﻓﯽ‬‫اﻻﺟﺎزات اﺟﺎزﻫﻢ اﻟﻤﺴـﺌﻮل ﻓﯿﻪ ﺑﺸﺮط ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي اﻟﻌﻼﺋﯽ ﮐﺎﺗﺒﻪ و وﺻﻔﻪ ﺑﺎﻟﺤﻔﻆ ﺷﯿﺨﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﺸﯿﺨﻪ* و ﻗﺎل ﻓﯽ ﻟا ﻤﺨﺘّﺺ‬‫ﯾﺴﺘﺤﻀـﺮ اﻟﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ و ﺗﻘـﺪم ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن ﻣﻊ ﺻـّﺤﮥ اﻟﺬﻫﻦ و ﺳـﺮﻋﮥ اﻟﻔﻬﻢ و ﻗﺎل اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻨﺤﻮ و اﻻﺻﻮل‬‫ﻣﻔﻨﻨـﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮﻧﻪ ﺣّﺘﯽ ﺻﺎر ﺑﻘﯿـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟﺮﺟﺎل ﻋﻼﻣـﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺑﻘﯿـﮥ اﻟﺤﻔﺎظ و ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﻨﺒﺊ ﻋﻦ‬‫اﻣﺎﻣﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻓﻦ و ﻟﻢ ﯾﺨّﻠﻒ ﺑﻌﺪه ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ اﻟﻮﻓﯿﺎت درس و اﻓﺘﯽ و ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺪﯾﻦ و اﻟﮑﺮم و اﻟﻤﺮوة و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ‬‫ﺑﻌﺪه ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻻﺳﻨﻮي ﻓﯽ اﻟﻄﺒﻘﺎت ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ذﮐﯿﺎ ﻧﻀﺎرا ﻓﺼﯿﺤﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎ ذا رﯾﺎﺳﮥ و وﻟﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟﻘﺪس اﻟﺘﺪرﯾﺲ و اﻹﻓﺘﺎء و اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و اﻃﻨﺐ ﻓﯽ وﺻﻔﻪ و ذﮐﺮ ان اﻟﺴﺒﮑﯽ ﺳﺌﻞ ﻣﻦ ﯾﺨﻠﻒ ﺑﻌﺪك ﻗﺎل اﻟﻌﻼﺋﯽ و ﻟﮑﻨﻪ و ﻫﻢ ﻓﯽ وﻓﺎﺗﻪ‬‫ﻓﻘﺎل ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳﺘﯿﻦ و ﺗﺒﻌﻪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻓﺰاد ﻓﯽ ذي اﻟﺤـّﺠ ﮥ ﻣﻨﻬﺎ و اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻧﻪ ﻣﺎت ﺑﺒﯿﺖ اﻟﻤﻘـﺪس ﻓﯽ ﻟﯿﻠـﮥ ﺧﺎﻣﺲ او ﺛﺎﻟﺚ اﻟﻤﺤﺮم و ﻗﺎل‬‫اﻟـّﺼ ﻔﺪي ﻋﺎﺷﺮ اﻟﻤﺤﺮم ﺳﻨﻪ ‪ 461‬و ذﮐﺮه اﺑﻦ راﻓﻊ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ و ﻗﺎل ﺳـﻤﻊ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي ﻋﺸـﺮة و ﻫﻠّﻢ ﺟّﺮا و اﺧﺬ ﻋﻦ ﻏﺎﻟﺐ‬‫اﻟﻤﻮﺟﻮدﯾﻦ و اﺗﻘﻦ اﻟﻔﻦ و ﺗﻔﻘﻪ و ﻧـﺎﻇﺮ و ﻟﻪ ذوق ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺮﺟﺎل و ذﮐﺎ او ﻓﻬﻢ و اﻧﺘﻘﯽ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ و ﻗﺮأ ﺑﻨﻔﺴﻪ و ﮐﺘﺐ‬‫ﺑﺨﻄﻪ و ﻧﻈﻢ اﻟﺸﻌﺮ و درس ﺑﺎﻣﺎﮐﻦ و ﮐﺘﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﻗﺼﯿﺪة ﻣﻦ ﻧﻈﻤﻪ رﺛﯽ ﺑﻬﺎ ﺷﯿﺨﻪ اﺑﻦ اﻟﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ و ﻗﺮأت ﺑﺨﻂ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﺗﻮﻓﯽ ﺣﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﺸـﺮق و اﻟﻤﻐﺮب ﺻـﻼح اﻟـّﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﺛﺎﻟﺚ اﻟﻤﺤﺮم و ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﺒﺎرع اﻟﻤﺤّﻘﻖ ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﺤﻔﺎظ ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻌﻼﺋﯽ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ ﺛّﻢ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ وﻟﺪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ‬‫ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ اﻟﺘﺎء و ﺳّﺘﻤﺎﺋﮥ و ﺳﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و رﺟﻞ و ﺑﻠﻎ ﻋﺪد ﺷﯿﻮﺧﻪ ﺑﺎﻟّﺴﻤﺎع ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و اﺧﺬ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ اﻟﻤّﺰي و ﻏﯿﺮه و اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 332‬از ‪597‬‬‫اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮﻫـﺎن اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻔﺰاري و ﻻزﻣﻪ و ﺧّﺮج ﻟﻪ ﻣﺸـﯿﺨﮥ و ﮐﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟّﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ و ﻋﻠﻖ ﻋﻨﻪ ﮐﺜﯿﺮا و اﺟﯿﺰ ﺑﺎﻟﻔﺘﻮي و‬‫اﺧﺬ و اﺟﺘﻬﺪ ﺣّﺘﯽ ﻓﺎق اﻫﻞ ﻋﺼﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪424 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن و درس ﺑﺪﻣﺸﻖ ﺑﺎﻻﺳﺪﯾﮥ و ﺑﺤﻠﻘﮥ ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻤﺺ ﺛّﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻘﺪس ﻣﺪرﺳﺎ ﺑﺎﻟـّﺼ ﻼﺣﯿﮥ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﺛﻠﺜﯿﻦ ﻓﺎﻗﺎم‬‫ﺑﺎﻟﻘﺪس ﻣﺪة ﻃﻮﯾﻠﮥ ﯾﺪرس و ﯾﻔﺘﯽ و ﯾﺤّﺪث و ﯾﺼـّﻨﻒ اﻟﯽ آﺧﺮه ﻋﻤﺮه ذﮐﺮه اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ‬‫و ذﯾﻠﻪ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻨﺤﻮ و اﻻﺻﻮل ﻣﻔّﻨﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟّﺮﺟﺎل ﻋّﻠﺎﻣﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﺤﻔﺎظ و‬‫ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﻨﺒﯽ ﻋﻦ اﻣـﺎﻣﺘﻪ ﻓﯽ ﮐـّﻞ ﻓﻦ درس و اﻓﺘﯽ و ﻧـﺎﻇﺮ و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﺑﻌـﺪه ﻣﺜﻠﻪ و ﻗﺎل اﻻﺳـﻨﻮي ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﻪ ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ‬‫اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ذﮐّﯿﺎ ﻧّﻈﺎرا ﻓﺼـﯿﺤﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎ ذا رﯾﺎﺳـﮥ و ﺣﺸـﻤﮥ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻧﺎﻓﻌﻪ و ﻓﯽ اﻟﻨﻈﺎﯾﺮ اﻟﻔﻘﻬﯿﮥ ﮐﺘﺎﺑﺎ‬‫ﮐﺒﯿﺮا ﻧﻔﯿﺴﺎ و درس ﺑﺎﻟـّﺼ ﻼﺣّﯿﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ و اﻧﻘﻄﻊ ﻓﯿﻬﺎ ﻟﻼﺷـﺘﻐﺎل و اﻻﻓﻨﺎء و اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ و ﻗﺎل اﻟّﺴﺒﮑﯽ ﻓﯽ اﻟﻄﺒﻘﺎت اﻟﮑﺒﺮي ﮐﺎن‬‫ﺣﺎﻓﻈﺎ ﺛﺒﺘﺎ ﺛﻘـﮥ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺄﺳـﻤﺎء اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ و اﻟﻤﺘﻮن ﻓﻘﯿﻬﺎ ﻣﺘﮑّﻠﻤﺎ ادﯾﺒﺎ ﺷﺎﻋﺮا ﻧﺎﻇﻤﺎ ﻧﺎﺛﺮا ﻣﺘﻔﻨﻨﺎ اﺷـﻌﺮﯾﺎ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﻌﻘﯿﺪة ﺳـﻨﯿﺎ ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ‬‫ﺑﻌـﺪه ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺜﻠﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل اّﻣﺎ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ ﻋﺼـﺮه ﻣﻦ ﯾﺪاﻧﯿﻪ و اّﻣﺎ ﺑﻘﯿﮥ ﻋﻠﻮﻣﻪ ﻓﯽ ﻓﻘﻪ و ﻧﺤﻮ و ﺗﻔﺴـﯿﺮ و ﮐﻼم ﻓﮑﺎن ﻓﯽ‬‫ﮐّﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺸﺎرﮐﮥ ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺎﻟﻘﺪس ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻗﺎل اﻻﺳـﻨﻮي ﺗﻮّﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺘﯿﻦ و ﻫﻮ وﻫﻢ و‬‫دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺒﺮة ﺑـﺎب اﻟّﺮﺣﻤـﮥ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﺳﻮر اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻘﻮاﻋـﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻧﻔﯿﺲ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻤﯽ اﻻﺻﻮل و‬‫اﻟﻔﺮوع و اﻟﻮﺷـﯽ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺠﻠـﺪ ﻋﻘﯿﻠـﮥ اﻟّﻄﺎﻟﺐ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺳـﺮار اﻟـّﺼ ﻔﺎت و‬‫اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻓﯽ ﻣﺠﻠـﺪ ﻟﻄﯿﻒ و ﺟﻤﻊ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻓﯽ زﯾﺎرة ﻗﺒﺮ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﮐﺘﺒﻪ ﻟﺸـﯿﺨﻪ ﺑﺮﻫﺎن اﻟـّﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻗﻀـﯿﮥ اﺑﻦ‬‫ﺗﯿﻤﯿﮥ و اﻟﻤﺮاﺳـﯿﻞ و اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ ذي اﻟﯿﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ و ﻣﻨﺤﮥ اﻟّﺮاﺋﺾ ﺑﻌﻠﻮم آﯾﺎت اﻟﻔﺮاﺋﺾ و ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﺪﻟﺴـﯿﻦ و ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺳـﻤﺎه‬‫ﺗﻨﻘﯿﺢ اﻟﻤﻔﻬﻮم ﻓﯽ ﺻـﯿﻎ اﻟﻌﻤﻮم و ﺷـﺮع ﻓﯽ اﺣﮑﺎم ﮐﺒﺮي ﻋﻤﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﻗﻄﻌﮥ ﻧﻔﯿﺴﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻌﻼﺋﯽ‬‫اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻم اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻔﻘﯿﻪ ذو اﻟﻔﻨﻮن ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﯿﺖ اﻟﻤﻘﺪس وﻟﺪ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول‬‫ﺳﻨﮥ ‪ 693‬و ﺳـﻤﻊ اﻟّﺘﻘﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﻻـزم اﻟﺒﺮﻫـﺎن اﻟﻔﺰاري و اﻟﮑﻤﺎل اﻟﺰﻣﻠﮑﺎﻧﯽ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ و ﺑﺮع ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻣﺤـّﺪﺛﺎ‬‫ﺣﺎﻓﻈﺎ ﻣﺘﻘﻨﺎ ﺟﻠﯿﻼ ﻓﻘﯿﻬﺎ اﺻﻮﻟﯿﺎ ﻧﺤﻮّﯾﺎ ﻗﺎل اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺴﺘﺤﻀـﺮ اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﻣﻊ ﺻـّﺤﮥ ﻟا ﺬﻫﻦ و‬‫ﺳﺮﻋﮥ اﻟﻔﻬﻢ و ﻗﺎل اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ ﮐﺎن اﻋﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪425 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و اﻟﻨﺤﻮ ﻣﻔﺘّﻨﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮﻧﻪ ﻋّﻠﺎﻣﮥ ﻓﯿﻪ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟّﺮﺟﺎل ﻋّﻠﺎﻣﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ ﺑﻌﺪه ﻣﺜﻠﻪ و‬‫ﻗﺎل اﻻﺳـﻨﻮي ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻏﯿﺮه ذﮐّﯿﺎ ﻧّﻈﺎرا ﺳـﺌﻞ اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ ﻣﻦ ﯾﺨﻠﻒ ﺑﻌﺪك ﻗﺎل اﻟﻌﻼﺋﯽ اﻟﻒ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻏﯿﺮه‬‫ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻮﺷـﯽ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه و اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ اﻋﻤﺎل اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ و اﻟﻘﻮاﻋﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و ﻋﻠﻮم آﯾﺎت اﻟﻔﺮاﺋﺾ و‬‫اﺷـﯿﺎء ﮐﺜﯿﺮة ﻣﺤﺮره ﻣﺘﻘﻨﮥ ﻧﺎﻓﻌﮥ و ﺧّﺮج و دّرس ﺑﺎﻣﺎﮐﻦ ﻣﻨﻬﺎ اﻟّﻨﺎﺻـﺮّﯾﮥ و اﻻﺳﺪّﯾﮥ و اﻟّﺼﻼﺣّﯿﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس و اﻟﺘﻨﮑﺰﯾﻪ اﺧﺬ ﻋﻨﻪ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و ﻗﺎل‬‫ﻣﺎت ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﺮق و اﻟﻤﻐﺮب ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﺛﺎﻟﺚ اﻟﻤﺤﺮم ﺳـﻨﮥ ‪ 761‬و ﻣﺠﯿﺮ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑـﻮ اﻟﯿﻤﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻋﻠﯿﻤﯽ ﺣﻨﺒﻠﯽ در اﻧﺲ‬‫ﺟﻠﯿﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺻـﻼح اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠﺪي ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻼﺋﯽ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﺛّﻢ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺒﺎرع اﻟﻤﺤﻘﻖ‬‫ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ وﻟﺪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺳـﺘﻤﺎﺋﮥ و ﺳـﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و رﺣﻞ و ﺑﻠﻎ ﻋﺪة ﺷـﯿﻮﺧﻪ ﺑﺎﻟّﺴﻤﺎع ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و اﺧﺬ‬‫ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و اﺟﯿﺰ ﺑﺎﻟﻔﺘﻮي و ﺟـّﺪ و اﺟﺘﻬـﺪ ﺣّﺘﯽ ﻓﺎق اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه و درس ﺑـﺪﻣﺸﻖ ﺛّﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ اﻟﻘﺪس ﻣﺪرﺳﺎ ﺑﺎﻟـّﺼ ﻼﺣّﯿﮥ ﺳـﻨﮥ‬‫اﺣﺪي و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ اﻧﺘﺰﻋﻬﺎ ﻣﻦ اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﻼء اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻗﺒﻠﻪ و اﺿﯿﻒ إﻟﯿﻪ درس اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﺘﻨﮑﺰﯾﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس ﻟا ّﺸﺮﯾﻒ‬‫و ﺣـّﺞ ﻣﺮارا و اﻗﺎم ﺑﺎﻟﻘﺪس ﻣّﺪة ﻃﻮﯾﻠﮥ ﯾﺪرس و ﯾﻔﺘﯽ و ﯾﺤّﺪث و ﯾﺼـّﻨﻒ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻘﻮاﻋﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب‬‫ﻧﻔﯿﺲ ﯾﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﻤﯽ اﻻـﺻﻮل و اﻟﻔﺮوع و اﻟﻮﺷـﯽ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ اﻟّﻨـﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺠﻠـﺪ و ﻋﻘﯿﻠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 333‬از ‪597‬‬‫اﻟّﻄـ ﺎﻟﺐ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺷـﺮف اﻟـّﺼ ﻔﺎت و اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ ﻓﯽ ﻣﺠﻠـﺪ ﻟﻄﯿﻒ و ﺟﻤﻊ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻓﯽ زﯾـﺎرة ﻗـﺒﺮ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ و‬‫اﻟﻤﺮاﺳـﯿﻞ و ﻟا ﮑﻼم ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ ذي اﻟﯿﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ و ﻣﻨﺤﮥ اﻟّﺮاﺋﺾ ﺑﻌﻠﻮم آﯾﺎت اﻟﻔﺮاﺋﺾ و ﮐﺘﺎب ﻓﯽ اﻟﻤﺪﻟﺴـﯿﻦ و ﮐﺘﺎب ﺳّﻤﺎه ﺗﻨﻘﯿﺢ‬‫اﻟﻤﻔﻬﻮم ﻓﯽ ﺻـﯿﻎ اﻟﻌﻤﻮم و ﺷـﺮع ﻓﯽ اﺣﮑـﺎم ﮐﺒﺮي ﻋﻠﻖ ﻣﻨﻬﺎ ﻗﻄﻌـﮥ ﻧﻔﯿﺴـﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﺎت اﻟﻨﻔﯿﺴـﮥ اﻟﻤﺤّﺮرة ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺎﻟﻘـﺪس‬‫اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و دﻓﻦ ﺑﻤﻘﺒﺮة ﺑﺎب اﻟّﺮﺣﻤﮥ اﻟﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﺳﻮر اﻟﻤﺴﺠﺪ و ﻧﺰل ﻋﻦ اﻟّﺼﻼﺣّﯿﮥ ﻟﺰوج اﺑﻨﺘﻪ‬‫اﻟّﺸﯿﺦ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺮﻗﺸﻨﺪي ﻋﻠّﺎﻣﮥ اﻟّﺰﻣﺎن ﻓﻠﻢ ﯾﺘّﻢ ﻟﻪ ذﻟﮏ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺸﻮﮐﺎﻧﯽ در ﺑﺪر ﻃﺎﻟﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﮐﯿﮑﻠـﺪي اﻟﻌﻼﺋﯽ وﻟﺪ ﻓﯽ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳـﻨﮥ ‪ 694‬و اول ﺳـﻤﺎﻋﻪ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 703‬ﺳـﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮف اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻔﺰاري و ﺑﺮﻫﺎن اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﻟّﺬﻫﺒﯽ و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺪاﺋﻢ و اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﺟﻤﺎﻋﮥ ﮐﺜﯿﺮة‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪426 :‬‬‫ﺑﻠﻐﻮا اﻟﯽ ﺳـﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻻﻗﻄﺎر و اﺷـﺘﻐﻞ ﻗﺒﻞ ذﻟﮏ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﻣﻬﺮ و ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺤﻔﮥ اﻟّﺮاﺋﺾ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻔﺮاﺋﺾ و اﻻرﺑﻌﯿﻦ ﻓﯽ اﻋﻤﺎل اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ و ﺷـﺮح ﺣﺪﯾﺚ ذي اﻟﯿﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ و اﻟﻮﺷﯽ اﻟﻤﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ روي ﻋﻦ‬‫اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ اﻟّﺪرر اﻧّﻪ ﺻـّﻨﻒ ﮐﺘﺒﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا ﺳﺎﺋﺮة ﻣﺸﻬﻮرة ﻧﺎﻓﻌﮥ و ﮐﺎن ﺑﺰّي اﻟﺠﻨﺪ‬‫ﺛـّﻢ ﻟﺒﺲ زّي اﻟﻔﻘﻬـﺎء و ﺣﻔـﻆ اﻟﺘﻨـﺒﯿﻪ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﺤـﺎﺟﺐ و ﻣﻘـﺪﻣﺘﻪ ﻓﯽ اﻟّﻨﺤـﻮ و اﻟـّﺼ ﺮف و وﻟﯽ ﺗـﺪرﯾﺲ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟّﻨﺎﺻـﺮّﯾﮥ ﺛّﻢ‬‫اﻟـّﺼ ﻼﺣّﯿﮥ ﺑﺎﻟﻘﺪس و ﻗﻄﻦ ﺑﻪ اﻟﯽ ان ﻣﺎت و ﺣّﺞ ﻣﺮارا و ﺟﺎور و ﮐﺎن ﻣﻤّﺘﻌﺎ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﺑﺎب ﯾﺤﻔﻆ ﺗﺮاﺟﻢ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه و ﻣﻦ ﻗﺒﻠﻬﻢ و وﺻﻔﻪ‬‫اﻟﺬﻫﺒﯽ ﺑﺎﻟﺤﻔﻆ و ﻗﺎل اﺳﺘﺤﻀﺮ اﻟّﺮﺟﺎل و اﻟﻌﻠﻞ و ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﻣﻊ ﺻﺤﮥ اﻟّﺬﻫﻦ و ﺳﺮﻋﮥ اﻟﻔﻬﻢ و ﻗﺎل ﻏﯿﺮه و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و‬‫اﻟّﻨﺤﻮ و اﻻﺻﻮل و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮﻧﻪ ﺣّﺘﯽ ﺻﺎر ﺑﻘﯿـﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻟّﺮﺟﺎل ﻋﻼﻣـﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻮن و اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ و ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ ﺗﻨﺒﺊ ﻋﻦ اﻣﺎﻣﺘﻪ ﻓﯽ‬‫ﮐّﻞ ﻓّﻦ و ﻗﺎل اﻻﺳﻨﻮي ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻆ زﻣﺎﻧﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ زﮐّﯿﺎ ﻧّﻈﺎرا ﻓﺼﯿﺤﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎ و ﻟﻪ ﻧﻈﻢ ﺣﺴﻦ و اﺳﺘﻤّﺮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﻟﻪ‬‫ﺣّﺘﯽ ﻣﺎت ﻓﯽ اﻟﻘﺪس ﺧﺎﻣﺲ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳﻨﮥ ‪761‬‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫـﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت ﺷـﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣـﺎﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣـﺎ اﻟﺤﮑﻢ ﻋﻠﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ ﻓﻐﯿﺮ ﺟـّﯿ ﺪ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﺟـّﯿ ﺪﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺴﺎرت رّد ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺒﻮل و ﺣﮑﻢ ﻣﻄﺮوح و ﻧﺎﻣﻌﻘﻮل و ﺗﺸـﺪد‬‫ﻣﺮدود و ﺗﻘّﻮل ﻣﺰدول و ﺗﻬّﻮر ﻣﻄﺮود و ﻫـﺬر ﻣﻐﺴﻮﻟﺴﺖ و ﮐﻔـﺎك ﺑﻪ اﺑﻄﺎﻻـ ﻻﺑﻄـﺎل ﻫـﺬر اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﺤﺘﺎل و إﻓﺴﺎدا و اﺧﻤﺎﻻ ﻟﺤﻈﻞ‬‫اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﻤﻐﺘﺎل و ﺗﻘﺒﯿﺤﺎ و ﺗﻬﺠﯿﻨﺎ ﻟﺘﻌّﻠﻞ ﻫﺬا اﻟﻤﻮﻟﻊ ﺑﺎﺑﺪاع ﻏﺮاﺋﺐ اﻟﻤﺤﺎل و ﻋﺠﺎﺋﺐ اﻟﻤﺤﺎل و ﺗﻔﻀـﯿﺤﺎ و ﺗﻮﻫﯿﻨﺎ ﻟﺰﻟﻞ ذﻟﮏ اﻟﻤﺸـﻌﻮف‬‫اﻟﻤﺸـﻐﻮف ﻟﺮّد ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻵل آل رﺳﻮل اﻟﺮّب اﻟﻤﺘﻌﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﺎ اﺗّﺼﻞ اﻟّﻨﻬﺮ ﺑﺎﻟّﻠﯿﺎل و ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﺒﮑﯽ ﺳﺎﺑﮏ ﺷـﺬور‬‫ﻋﻘﯿﺎن ﺗﻨﻘﯿﺐ و ﺗﻨﻘﯿـﺪ و ﺳﺎﻟﮏ ﻣﺴﺎﻟﮏ ﺗﻌﻤﯿﻖ و ﺗﺴﺪﯾـﺪ و ﺻﺎﻋـﺪ ﻣﺼﺎﻋﺪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﻤﯿﺪ و ﻋﺎرج ﻣﻌﺎرج ﺗﺪﻗﯿﻖ ﺳﺪﯾﺪ و ﻋﺎرف ﻣﻌﺎرف‬‫ﻧﻘـﺪ ﻃﺎرف و ﺗﻠﻤﯿـﺪ و واﻗﻒ ﻟﻄﺎﺋﻒ اﺣﮑﺎم اﺣﮑﺎم ﺷـﺮع رّب ﻣﺠﯿـﺪ و ﻣﺮﻫﻖ وﺳﺎوس ﺑﻌﯿـﺪ ﻫﺮ ﺣﺎﻣـﺪ ﻋﻨﯿـﺪ و ﻣﻮﺑﻖ ﻧﻮازغ و ﻧﻮاﻓﺚ ﻫﺮ‬‫ﺟﺎﺣـﺪ ﻣﺮﺑـﺪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ زاﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺎﻫﺮه او ﻣﺘﻠﻮ اﻟﺴـﻨﻪ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﺠﯿﺪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻣﺘﮑﺎﺛﺮه و ﻣﺂﺛﺮ ﻓﺎﺧﺮهاش ﻣﺴـﻄﻮر اﺳـﻔﺎر ﺟﻬﺎﺑﺬه‬‫ﻓﺮﯾـﺪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﻌﺠﻢ ﻣﺨﺘﺺ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺎﻓﯽ وﻟـﺪ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ‬‫اﻟّﺴﺒﮑﯽ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ وﻟﺪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و اﺟﺎز ﻟﻪ اﻟﺤّﺠﺎز و ﻃﺎﺋﻔﮥ و اﺳﻤﻌﻪ اﺑﻮه ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﮐﺘﺐ ﻋّﻨﯽ اﺟﺰاء و ﻧﺴﺨﻬﺎ و‬‫أرﺟﻮ أن ﯾﺘﻤّﯿﺰ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪427 :‬‬‫ﺛﻢ درس و اﻓﺘﯽ اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺪ ﮐﺘﺐ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن اﻟﺒﺪﺧﺸﯽ ﻓﯽ اﻟﻬﺎﻣﺶ ﻫﮑﺬا و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎة اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 334‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺴﺒﮑﯽ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ اّرﺧﻪ اﻟﻤﻘﺮﯾﺰي و اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب‬‫ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺎﻓﯽ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺗﻤﺎم اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﺗﺎج اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻦ ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ وﻟـﺪ ﺳـﻨﻪ ‪ 727‬و اﺟـﺎز ﻟﻪ اﺑﻦ اﻟﺸـﺤﻨﮥ و ﯾﻮﻧﺲ‬‫اﻟّﺪﺑﻮﺳـﯽ و اﺳـﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﺼـﺮي و ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﺤﺴﻦ اﻟـّﺼ ﺎﺑﻮﻧﯽ و اﺑﻦ ﺳـّﯿﺪ اﻟّﻨﺎس و ﺻﺎﻟـﺢ ﺑﻦ ﻣﺨﺘﺎر و ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ اﻟﻤﻠﻮل و‬‫ﻏﯿﺮﻫﻢ ﺛّﻢ ﻗـﺪم ﻣﻊ واﻟﺪه دﻣﺸﻖ ﺳـﻨﮥ ‪ 39‬ﻓﺴـﻤﻊ ﺑﻬـﺎ ﻣﻦ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ اﻟﮑﻤـﺎل و اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﯿﺴـﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ و ﻗﺮأ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺰي و ﻻـزم‬‫اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﺗﺨﺮج ﺑﺘﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ راﻓﻊ و اﻣﻌﻦ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐﺘﺐ اﻻﺟﺰاء و اﻟّﻄﺒﺎق ﻣﻊ ﻣﻼزﻣﮥ اﻻﺷـﺘﻐﺎل ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ‬‫ﺣّﺘﯽ ﻣﻬﺮ و ﻫﻮ ﺷـﺎّب و ﺧّﺮج ﻟﻪ اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻣﺸـﯿﺨﻪ و ﺣـﺪث ﺑﻬـﺎ و اﺟـﺎد ﻓﯽ اﻟﺨّﻂ و اﻟّﻨﻈﻢ و اﻟّﻨﺜﺮ و ﺷـﺮح ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ ﺣﺎﺟﺐ و ﻣﻨﻬﺎج‬‫اﻟﺒﯿﻀـﺎوي و ﻋﻤـﻞ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ اﻟﺘﻮﺷـﯿﺢ و اﻟﺘﺮﺷـﯿﺢ و ﻟﺨﺺ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و ﻋﻤﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻨﻊ اﻟﻤﻮاﻧﻊ و ﻋﻤﻞ اﻟﻘﻮاﻋـﺪ اﻟﻤﺸـﺘﻤﻠﮥ‬‫ﻋﻠﯽ اﻻﺷـﺒﺎه و اﻟّﻨﻈـﺎﺋﺮ و ﮐـﺎن ذا ﺑﻼﻏـﮥ و ﻃﻼﻗـﮥ ﻟﺴـﺎن ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻻﻣﻮر و اﻧﺘﺸـﺮت ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ و رزق ﻓﯿﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻌﺪ و ﻋﻤﻞ ﻟا ﻄﺒﻘﺎت‬‫اﻟﮑﺒﺮي و اﻟﺼﻐﺮي و اﻟﻮﺳﻄﯽ و ﮐﺎن ﺟّﯿﺪ اﻟﺒﺪﯾﻬﮥ ﻃﻠﻖ اﻟﻠّﺴﺎن اذن ﻟﻪ اﺑﻦ اﻟّﻨﻘﯿﺐ ﺑﺎﻻﻓﺘﺎء و اﻟّﺘﺪرﯾﺲ و دّرس ﻓﯽ ﻏﺎﻟﺐ ﻣﺪارس دﻣﺸﻖ و‬‫ﻧـﺎب ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﮑﻢ ﺛّﻢ اﺳـﺘﻘّﻞ ﺑﻪ ﺑﺎﺧﺘﯿـﺎر اﺑﯿﻪ و وﻟﯽ دار اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻷﺷـﺮﻓﯿﮥ ﺑﺘﻌﯿﯿﻦ اﺑﯿﻪ و وﻟﯽ ﺗﻮﻗﯿـﻊ اﻟـّﺪﺳﺖ ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 754‬و وﻟّﯽ‬‫ﺧﻄﺎﺑـﮥ اﻟﺠﺎﻣﻊ و اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ رﯾﺎﺳـﮥ اﻟﻘﻀﺎء و اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﺑﺎﻟّﺸﺎم و ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﺑﺴـﺒﺐ اﻟﻘﻀﺎء ﻣﺤﻨـﮥ ﺷﺪﯾـﺪة ﻣّﺮة ﺑﻌـﺪ ﻣﺮة و ﻫﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻓﯽ‬‫ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺜﺒﺎت و ﻟّﻤﺎ ﻋﺎد اﻟﯽ ﻣﻨﺼـﺒﻪ ﺻـﻔﺢ ﻋﻦ ﮐّﻞ ﻣﻦ اﺳﺎء إﻟﯿﻪ و ﮐﺎن ﺟﻮادا ﻣﻬﯿﺒﺎ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺣّﺠﯽ اﺧﺒﺮﻧﯽ‬‫اّن اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟّﻨﻘﯿﺐ اﺟﺎز ﻟﻪ ﺑﺎﻻﻓﺘﺎء و اﻟّﺘﺪرﯾﺲ و ﻟﻢ ﯾﮑﻤﻞ اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻷّن ﻋﻤﺮه ﻟّﻤﺎ ﻣﺎت اﺑﻦ اﻟّﻨﻘﯿﺐ ﮐﺎن ﻟﻪ ﺛﻤﺎﻧﯿﮥ ﻋﺸـﺮ‬‫ﻋﺎﻣﺎ و اّول ﻣﺎ ﻧﺎب ﻓﯽ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻌﺪ وﻓﺎة اﺧﯿﻪ ﺣﺴـﯿﻦ ﻗﺎل و ﻗﺪ ﺻـّﻨﻒ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا ﻋﻠﯽ ﺻﻐﺮ ﺳّﻨﻪ ﻗﺮﺋﺖ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺘﺸﺮت ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ‬‫و ﺑﻌـﺪ ﻣﻮﺗﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﺟﺮي ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻦ و اﻟّﺸﺪاﺋﺪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﺮ ﻋﻠﯽ ﻗﺎض ﻗﺒﻠﻪ و ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ و اﻟّﺮﯾﺎﺳﮥ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺤﺼـﻞ‬‫ﻻﺣـﺪ ﻗﺒﻠﻪ و اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟّﺮﯾﺎﺳـﮥ ﺑﺎﻟّﺸﺎم و اﺑﺎن ﻓﯽ اّﯾﺎم ﻣﺤﻨﺘﻪ ﻋﻦ ﺷـﺠﺎﻋﮥ و ﻗّﻮة ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮة ﺣّﺘﯽ اﻓﺤﻢ ﺧﺼﻮﻣﻪ ﻣﻊ ﮐﺜﺮﺗﻬﻢ ﺛﻢ ﻟﻤﺎ ﻋﺎد‬‫ﻋﻔﺎ و ﺻﻔﺢ ﻋّﻤﻦ ﻗﺎم ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن ﮐﺮﯾﻤﺎ ﻣﻬﯿﺒﺎ و ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳﻨﻪ ‪ 771‬ﺧﻄﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪428 :‬‬‫ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌـﮥ ﻓﻄﻌﻦ ﻟﯿﻠﮥ اﻟـّﺴ ﺒﺖ راﺑﻌﻪ و ﻣﺎت ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺜﻠﺜﺎء و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺳﺪي در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﮑﺎﻓﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺗﻤﺎم ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺗﻤﺎم اﻟﻌّﻠﺎﻣﻪ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺗﺎج اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺨﺰرﺟﯽ اﻟـّﺴ ﮑﯽ ﻣﻮﻟﺪه ﺑﺎﻟﻘﺎﻫﺮة ﺳـﻨﮥ ﺳﺒﻊ ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ اﻟّﺴﯿﻦ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ و ﻗﯿﻞ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺣﻀﺮ و ﺳﻤﻊ ﺑﻤﺼﺮ‬‫ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺛّﻢ ﻗـﺪم دﻣﺸﻖ ﻣﻊ واﻟﺪه ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﺳـﻤﻊ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ و اﺷـﺘﻐﻞ ﻋﻠﯽ واﻟﺪه و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه و ﻗﺮأ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤّﺰي و ﻻزم اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﺗﺨﺮج ﺑﻪ و ﻃﻠﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ و دأب ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺣّﺠﯽ اﺧﺒﺮﻧﯽ اّن اﻟّﺸﯿﺦ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﺑﻦ اﻟّﻨﻘﯿﺐ اﺟﺎزه ﺑﺎﻻﻓﺘﺎء و اﻟّﺘـﺪرﯾﺲ و ﻟّﻤﺎ ﻣﺎت اﺑﻦ اﻟّﻨﻘﯿﺐ ﮐﺎن ﻋﻤﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺗﺎج اﻟـّﺪﯾﻦ ﺛﻤﺎﻧﯿـﮥ ﻋﺸـﺮ ﺳـﻨﮥ و اﻓﺘﯽ و دّرس و ﺣـّﺪث و‬‫ﺻّﻨﻒ و اﺷـﺘﻐﻞ و ﻧﺎب ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺑﻌﺪ وﻓﺎت اﺧﯿﻪ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺛّﻢ اﺳﺘﻘﻞ ﺑﺎﻟﻘﻀﺎء ﺑﺴﺆال واﻟﺪه ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺑﯿﻊ اﻻّول ﺳﻨﮥ ﺳّﺖ و ﺧﻤﺴﯿﻦ‬‫ﺛّﻢ ﻋﺰل ﻣﺪة ﻟﻄﯿﻔﻪ ﺛّﻢ اﻋﯿﺪ ﺛّﻢ ﻋﺰل ﺑﺎﺧﯿﻪ ﺑﻬﺎء اﻟﺪﯾﻦ و ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ ﻣﺼـﺮ ﻋﻠﯽ وﻇﺎﺋﻒ اﺧﯿﻪ ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻘﻀﺎء ﻋﻠﯽ ﻋﺎدﺗﻪ و وﻟّﯽ اﻟﺨﻄﺎﺑﮥ‬‫ﺑﻌـﺪ وﻓﺎة اﺑﻦ ﺟﻤﻠـﮥ ﺛﻢ ﻋﺰل و ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻣﺤﻨـﮥ ﺷﺪﯾـﺪة و ﺳـﺠﻦ ﺑﺎﻟﻘﻠﻌـﮥ ﻧﺤﻮ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﯾﻮﻣﺎ ﺛّﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﻘﻀﺎء و ﻗـﺪ درس ﺑﻤﺼـﺮ و اﻟّﺸﺎم‬‫ﺑﻤـﺪارس ﮐﺒﺎر اﻟﻐﺮﯾﺰّﯾـﮥ و اﻟﻌﺎدﻟـّﯿ ﮥ اﻟﮑﺒﺮي و اﻟﻘﺮاﻟـّﯿ ﮥ و اﻟﻌﺬراوّﯾـﮥ و اﻟّﺸﺎﻣّﯿﯿﻦ و اﻟّﻨﺎﺻـﺮّﯾﮥ و اﻻﻣﯿﻨﯿـﮥ و ﻣﺸـﯿﺨﮥ دار اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻﺷـﺮﻓّﯿﮥ و‬‫ﺗﺪرﯾﺲ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ ﺑﻤﺼﺮ و اﻟﺸﯿﺨﻮﻧﯿﮥ و اﻟﻤﯿﻌﺎد ﺑﺎﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟّﻄﻮﻟﻮﻧﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻗﺪ ذﮐﺮه اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﻤﺨﺘﺺ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﺟﺮي ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻦ و اﻟّﺸﺪاﺋـﺪ ﻣـﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﺮ ﻋﻠﯽ ﻗـﺎض ﻗﺒﻠﻪ و ﺣﺼـﻞ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨـﺎﺻﺐ ﻣـﺎ ﻟﻢ ﯾﺤﺼﻞ ﻻﺣـﺪ ﻗﺒﻠﻪ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺷﻬـﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺣّﺠﯽ ﺧﺮج ﻟﻪ اﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻣﺸـﯿﺨﮥ و ﻣـﺎت ﻗﺒـﻞ ﺗﮑﻤﯿﻠﻬﺎ و ﺣّﺼﻞ ﻓﻨﻮﻧﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺻﻮل و ﮐﺎن ﻣﺎﻫﺮا ﻓﯿﻪ و‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻻدب و ﺑﺮع و ﺷﺎرك ﻓﯽ اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﯾـﺪ ﻓﯽ اﻟّﻨﻈﻢ و اﻟّﻨﺜﺮ ﺟﯿـﺪ اﻟﺒﺪﯾﻬـﮥ ذا ﺑﻼﻏﮥ و ﻃﻼﻗﮥ ﻟﺴﺎن و ﺟﺮأة ﺟﻨﺎن و ذﮐﺎء‬‫ﻣﻔﺮط و ذﻫﻦ وّﻗﺎد و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻗﺪرة ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮة ﺻـّﻨﻒ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻋﺪﯾﺪة ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﻋﻠﯽ ﺻـﻐﺮ ﺳـّﻨﻪ و ﮐﺜﺮة اﺷـﺘﻐﺎﻟﻪ ﻗﺮﺋﺖ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺘﺸﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 335‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ و ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ ﻗﺎل و اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ رﯾﺎﺳﮥ اﻟﻘﻀﺎء و اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﺑﺎﻟﺸﺎم و ﺣﺼـﻠﺖ ﻟﻪ ﻣﺤﻨﮥ ﺑﺴﺒﺐ اﻟﻘﻀﺎء و اوذي ﻓﺼﺒﺮ و ﺳﺠﻦ ﻓﺜﺒﺖ و‬‫ﻋﻘﺪت ﻟﻪ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻓﺎﺑﺎن ﻋﻦ ﺷﺠﺎﻋﮥ و اﻓﺤﻢ ﺧﺼﻮﻣﻪ ﻣﻊ ﺗﻮاﻃﺌﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺛّﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ ﻣﺮﺗﺒﺘﻪ و ﻋﻔﺎ و ﺻﻔﺢ ﻋﻤﻦ ﻗﺎم ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن ﺳّﯿﺪا ﺟﻮادا‬‫ﮐﺮﯾﻤﺎ ﻣﻬﯿﺒﺎ ﯾﺨﻀﻊ ﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪429 :‬‬‫ارﺑﺎب اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ ﻣﻦ اﻟﻘﻀﺎة و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﺗﻮﻓّﯽ ﺷـﻬﯿﺪا ﺑﺎﻟّﻄﺎﻋﻮن ﻓﯽ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ﺧﻄﺐ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻌﮥ و ﻃﻌﻦ‬‫ﻟﯿﻠﮥ اﻟـّﺴ ﺒﺖ راﺑﻌﻪ و ﻣﺎت ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺜﻠﺜﺎء و دﻓﻦ ﺑﺘﺮﺑﺘﻬﻢ ﺑﺎﻟّﺸـ ﻔﺢ ﻋﻦ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﺷﺮح ﻣﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪﯾﻦ‬‫ﺳّﻤﺎه رﻓﻊ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻋﻦ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ و ﺷـﺮح اﻟﻤﻨﻬﺎج اﻟﺒﯿﻀﺎوي و ﮐﺎن واﻟﺪه ﻗﺪ ﺑﺪأ ﻓﯿﻪ ﻓﮑﺘﺐ ﻣﻨﻪ ﻗﻄﻌﮥ ﯾﺴﯿﺮة ﻓﺒﻨﯽ ﻋﻠﯿﻬﺎ وﻟﺪه‬‫و اﻟﻘﻮاﻋﺪ اﻟﻤﺸـﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﺷﺒﺎه و اﻟّﻨﻈﺎﺋﺮ و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻔﻘﻬﺎء اﻟﮑﺒﺮي ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ اﺟﺰاء ﻓﯿﻪ ﻋﺠﺎﺋﺐ و ﻏﺮاﺋﺐ و اﻟﻄﺒﻘﺎت اﻟﻮﺳﻄﯽ ﻣﺠﻠﺪ ﺿﺨﻢ‬‫و اﻟﻄﺒﻘﺎت اﻟـّﺼ ﻐﺮي ﻣﺠﻠﺪ ﻟﻄﯿﻒ و اﻟﺘﺮﺷﯿﺢ ﻓﯽ اﺧﺘﯿﺎرات واﻟﺪه و ﻓﯿﻪ ﻓﻮاﺋﺪ ﻏﺮﯾﺒﮥ و ﻫﻮ اﺳﻠﻮب ﻏﺮﯾﺐ و اﻟﺘﺮﺷﯿﺢ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻨﺒﯿﻪ و اﻟّﺘﺼﺤﯿﺢ‬‫و اﻟﻤﻨﻬـﺎج و ﺟﻤﻊ ﻣﺨﺘﺼـﺮا ﻓﯽ اﻻﺻﻮل ﺳـّﻤﺎه ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و ﮐﺘﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺳـّﻤﺎه ﻣﻨﻊ اﻟﻤﻮاﻧﻊ و ﺟﻠﺐ ﺟﻠﺐ ﺟﻮاب اﺳـﺌﻠﮥ ﺳﺄﻟﻪ ﻋﻨﻬﺎ‬‫اﻷـذرﻋﯽ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻓﺎﺿﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﭘﺴـﺮ ﺟﺎر ﺑﺮدي در رﺳﺎﻟﻪ ﺳـﯿﻒ ﺻﺎرم ﻓﯽ ﻗﻄﻊ ﻋﻀـﺪ اﻟﻈﺎﻟﻢ ﮔﻔﺘﻪ اّﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺠﺎرﺑﺮدي ﺑﯿﻨﻤﺎ ﮐﻨﺖ اﻗﺮأ ﮐﺘﺎب اﻟﮑﺸﺎف ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋﻪ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪي ﻣﻦ ﻫﻮ اﻓﻀﻞ اﻟّﺰﻣﺎن ﻻ ﺑﺎﻟـﺪﻋﺎوي ﺑﻞ ﻫﻮ‬‫ﺑﺎﺗﻔﺎق اﻫﻞ ﻟا ﻌﻠﻢ و اﻟﻌﺮﻓﺎن اﻋﻨﯽ ﻣﻦ ﺧّﺼﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎوﻓﺮ ﺣّﻆ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﯽ و اﻻﺣﺴﺎن ﻣﻮﻻﻧﺎ و ﺳّﯿﺪﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم و‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ اﻟّﺪاﻋﯽ اﻟﯽ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﻗﺎﻣﻊ اﻟﻤﺒﺘﺪﻋﯿﻦ و ﺳﯿﻒ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮﯾﻦ اﻣﺎم اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﺣﺠﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ و اﻟﻘﺎﺋﻢ ﺑﻨﺼﺮة دﯾﻨﻪ ﻓﯽ‬‫ﺳّﺮه و اﻋﻼﻧﻪ ﺑﻘﻠﻤﻪ و ﻟﺴﺎﻧﻪ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪﯾﻦ ﺑﺮﮐﮥ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﺳـﺘﺎذ اﻻﺳـﺘﺎذﯾﻦ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ ﻻ زاﻟﺖ‬‫رﺑﺎع اﻟّﺸﺮع ﻣﻌﻤﻮرة ﺑﻮﺟﻮده و رﯾﺎض اﻟﻔﻀﻞ ﻣﻐﻤﻮرة ﺑﺠﻮده و ﯾﺮﺣﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺒﺪا ﻗﺎل آﻣﯿﻨﺎ اﻟﺦ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﭽﻨـﺪ ﻃﺮﯾﻖ رواﯾﺖ ﮐﺮده آﻧﺮا در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴـﻼم ﺑﺴﻮي رب اﻻرﺑـﺎب و ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻃﯿﺎب وارد ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟـﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ‬‫اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻟّﺴﺎﺑﻊ ﻓﯽ ﺗﺮﻧﻢ اﻏﺎﻧﯽ اﻟّﻨﺒّﻮة ﻓﯽ ﻣﻐﺎﻧﯽ اﻟﻔﺘﻮة ﺑﺎﺣﺒّﯿﺘﻪ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ و ﺗﻨﺴـﻤﻪ ﺷـﻘﺎﺋﻖ اﻋﺎﻟﯽ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﺑﺘﺴـّﻨﻤﻪ‬‫ﺷﻮاﻫﻖ ﻣﻌﺎﻟﯽ اﻟﻌﻨﺎﯾﮥ ﺑﻤﺎ ﻇﻬﺮ اﻧّﻪ اﺷّﺪ ﺣّﺒﺎ ﻟّﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل ﮐـﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑـﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ رواه اﻟّﻄﺒﺮي و ﻗﺎل ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣـﺬي و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻓﯽ‬‫اﻟﺤﺴﺎن و اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪430 :‬‬‫و ﻗﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐﺎن ﻣّﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ ﺛّﻢ ذﮐﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺧّﺮﺟﻪ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫ﺑﮑﯿﺮ اﻟﻨّﺠﺎر و ﻗﺎل ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗّﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿـﮏ و اﻟّﯽ ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ‬‫آﻟﻪ و ﺑـﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻗﺎل ﺛّﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ و ﻗﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺜﻞ و ذﻟﮏ ﻓﻀـﺮب ﻋﻠّﯽ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻠّﻤﺎ رآه اﻟّﻨﺒّﯽ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤـﺪ اﻟّـﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧّﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 336‬از ‪597‬‬‫اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﻟّﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ اﻧّﯽ ﻻ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗﻠﺖ ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ و ﻗﺎل‬‫ﻣﺎ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ‬‫اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﺑﺮﺟﻞ ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و‬‫ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛّﻢ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل ﺛّﻢ اﺗﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﻋّﻨﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ‬‫ان اﻗﺒﻞ ﻗﺎل ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟﯽ‬‫و ﻋﻨﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـﻠّﻢ ﻃﯿﺮ ﻧﻀـﯿﺞ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑـﺎرك و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ رواه اﻟّﺰرﻧﺪي‬‫و ﻋﻨﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪431 :‬‬‫و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻓﺪق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫﺬا‬‫ﻗﺎل اﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺣﺘﯽ ﻓﻌﻞ ذﻟﮏ ﺛﻠﺜﺎ ﻓﺠﺎء اﻟّﺮاﺑﻌـﮥ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب‬‫ﺑﺮﺟﻠﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠّﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﺛﻼث ﻣّﺮات ﯾﻤﻨﻌﻨﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿـﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑـﺎرك و ﺳـّﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻗﻠﺖ ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑـﻮن رﺟﻼـ ﻣﻦ ﻗـﻮﻣﯽ رواه اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﺑا ـﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻐﺪوات و اﻷﺻﺎﺋﻞ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﺘﻔّﻀﻞ ﺑﺎﻟّﻨﻌﻢ اﻟﺠﻼﺋﻞ ﻋﻠﯽ اﺣﺴﺎﻧﻪ و ﻣّﻨﻪ اﻟﮑﺎﻣﻞ و ﻓﻀـﻠﻪ و ﻃﻮﻟﻪ اﻟﺸﺎﻣﻞ ﺣﯿﺚ اّن اﻟّﺸـ ﻬﺎب‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟـّﺪﻻﺋﻞ* اﻟﺤـﺎﺋﺰ ﻟﻤﺤـﺎﺳﻦ اﻟﺨﺼﺎﺋﻞ اﻟﻤﺤﺮز ﻟﻌﻈﺎﺋﻢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻟﻔﺎﺧﺮات اﻟّﺸـ ﻤﺎﺋﻞ* ﻗـﺪ اوﺿـﺢ اﻟﺤّﻖ ﺑﺴﺎﻃﻌﺎت‬‫اﻟّﺪﻻﺋﻞ و اﺣﮑﻢ اﻟّﺼﺪق ﺑﺎﻣﺘﻦ اﻟّﺬراﺋﻊ و اوﺛﻖ اﻟﻮﺳﺎﺋﻞ* و اوري ﻗﺒﺴﺎ ﻟﮑّﻞ ﻗﺎﺑﺲ اﻟﯽ اﻟّﺼﻮاب ﻣﺎﺋﻞ و اﻧﺎر ﺷـﻬﺎﺑﺎ ﺛﺎﻗﺒﺎ ﻟﺮﺟﻢ اﻟﻮﺳﺎوس و‬‫ﺟﺰم اﻟﺤﺒﺎﺋﻞ* ﻓﺰﻋﺰع اﺳﺎس ﮐﻞ ﻣﮑﺎﺑﺮ ﻣﺠﺎدل* و اوﻫﻦ ﮐﯿﺪ ﮐّﻞ ﻣﮑﺎﯾﺪ ﻣﺨﺎﺗﻞ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎدم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻠـﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ دوﻟﺖآﺑﺎدي ﺑﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻤﻮده و ﺑـﺪان اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ‬‫ﺧﻄﺎب ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻓﺮﻣﻮده و از ﺻﺎﺣﺐ دﺳـﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ اﻋﻨﯽ ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﻫﺎﻧﺴﻮي ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ او‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮﯾﺶ آورده و ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﻤـﺎﻋﺖ از ﺟﻤﺎﻋـﺎت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ‬‫ﺑﺴـﻨﺪ ﺻـﺤﯿﺢ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﻧﯿﺰ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ از ﺟﻤﻠﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا در ﺟﻠﻮه ﻋﺎﺷﺮه از ﻫﺪاﯾﻪ ﺗﺎﺳﻌﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﯿﺎن ﺧﻄﺎب ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻓﯽ دﺳﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ‬‫روي اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﺎﻋـﺎت اﻫـﺪي إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا‬‫اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓـﺪق اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اّن اﻟّﻨﺒّﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺮﺟﻊ ﺛّﻢ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اوﻻ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 337‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯽ ﻓـﺪق اﻟﺒـﺎب ﻓﻘـﺎل اﻧﺲ ﮐﻤـﺎ ﻗـﺎل ﻓﺮﺟﻊ ﺛّﻢ ﻗـﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻوﻟﯿﯿﻦ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓـﺪق اﻟﺒﺎب اﻗﻮي ﻣﻦ‬‫اﻻّوﻟﯿﯿﻦ ﻓﺴﻤﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫و ﻗـﺪ ﻗﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اﻧّﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎذﻧﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺑﺎﻟـﺪﺧﻮل و ﻗﺎل ﻟﻪ ﻣﺎ أﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛّﻢ ﺟﺌﺖ اﻟّﺜﺎﻧﯿـﮥ و اﻟّﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻓﺮّدﻧﯽ‬‫ﻓﻘﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺪﻋﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠّﻢ ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻓﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪432 :‬‬‫ﺻﺤﯿﺢ ﻋﻦ ﻧا ﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻟﻤﺎ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺟﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﻓﺠﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮده ﺛّﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ را اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﮔﻔﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﺎ ﻓﯽ ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا و ﻧﯿﺰ در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا در ﺟﻠﻮه‬‫ﺳـﺎﺑﻌﻪ ﻫـﺪاﯾﻪ اوﻟﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﻋﻠﻢ اّن اﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﻀـﯿﻠﮥ ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح و ﻟﮑﻦ اﺣﺘﺠﺎﺟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻄﺎء اﺣﺘـﺞ اﻟّﺸـ ﯿﻌﮥ ﺑﺨﺒﺮ‬‫اﻟّﻄﯿﺮ و ﺗﻤﺎم اﻟﺨﺒﺮ ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ اﻟﺠﻠﻮة اﻟﺤﺎدﯾﮥ ﻋﺸﺮ ﻣﻦ اﻟﻬﺪاﯾﮥ اﻟﺘﺎﺳﻌﮥ و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺜﺮة اﻟّﺜﻮاب و اﻟّﺘﻌﻈﯿﻢ ﻓﻤﻦ ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮐـﺎن اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ و ﻻ‬‫ارﯾﺪ ﺑﺎﻻﻓﻀﻞ اﻟّﺎ ذﻟﮏ و اﻟﻤﺮاد ﻣّﻤﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺨﺮج اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻷّن اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻟﻢ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺑﻞ اﻧّﻪ‬‫اﮐـﻞ ﻣﻌﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺧﺮج اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻻـﻧّﻬﻢ ﻻـ ﯾـﺎﮐﻠﻮن اﺻـﻼ ﻓﻼـ ﯾﻘـﺎل اﻧﻪ ﻣﻨﺰوك اﻟّﻈـ ﺎﻫﺮ و ﻟﻮ ﺳـﻠﻢ ﻓﻼ ﯾﻠﺰم ﻣﻦ‬‫اﻟﺘﺨﺼﯿﺺ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ‬‫اﻟﺘﺨﺼـﯿﺺ ﻓﯽ ﻏﯿﺮه ﻻﻧﺘﻔﺎء اﻟﻤﺨـّﺼ ﺺ و ﻫﻮ اﻻﺟﻤﺎع ﻓﯽ اﻟﻐﯿﺮ ﻗﺎل اﻫﻞ اﻟـّﺴ ﻨﮥ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ اﺣّﺐ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﺷﯽء ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻟﻌﻞ اﻟﻤﺮاد ﺧﯿﺮ اﻻﮐﻞ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ و ﻧﯿﺰ در ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻠﻮه ﺑﻌﺪ ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﯾﺴـﯿﺮه ﮔﻔﺘﻪ آﻧﭽﻪ ﺷﯿﻌﻪ ﺑﺮ اﺣﺎدﯾﺚ اﺣﺘﺠﺎج‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ و اﺣﺘﺠـﺎج و ﻗﯿـﺎس اﯾﺸﺎن ﺧﻼﻓﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻼﻣـﮥ دوﻟﺖآﺑﺎدي ﻗـﺪ اﻫﻠﮏ ﻏﻀـﺮاء‬‫اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ و اﺑﺎد و رﻣﺎﻫﻢ ﺑﺸﻬﺎب ﻣﻨﯿﺮ ذات ﻟﻬﺐ و اﺣﺘﺪاد* و اﻧﺰل ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺻﺎﻋﻘﮥ ﻣﺜﻞ ﺻﺎﻋﻘﮥ ﺛﻤﻮد و ﻋﺎد* ﺣﯿﺚ روي اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻧﻘﻞ‬‫ﮐﻮﻧﻪ ﻣﺮوﯾـﺎ ﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﺎت ذات اﺣﺘﺸـﺎد* ﺛّﻢ اﺛﺒﺖ و ﺣّﻘﻖ و اﻓـﺎد ان اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ رواه ﺑﺼـﺤﯿﺢ اﻻﺳـﻨﺎد* ﺛّﻢ ﺻـﺮح ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎ ﻣﺎ ﻟﻪ‬‫ازدﯾـﺎد* ان ﻣﺎ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﻪ اﻫﻞ اﻟﺤّﻖ و اﻟـّﺴ ﻼد ﻓﯽ اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﮥ أﺑﯽ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻻﻣﺠﺎد ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺮوّﯾـﮥ ﻋﻦ ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺒﺎد ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ‬‫آﻻف اﻟّﺴﻼم اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻤﻌﺎد* و ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﺎ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺸﺎﺋﻊ ﻓﯽ اﻻﻏﻮار و اﻻﻧﺠﺎد* اﺧﺒﺎر ﺻﺤﺎح ﻋﻨﺪ ﻫﺬا اﻟﻨﻘﺎد‪ ،‬ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﺳﺎﻃﺢ‬‫اﻟﻤﻬﺎد‪ ،‬و راﻓﻊ اﻟـّﺴ ﺒﻊ اﻟّﺸـ ﺪاد* ﻋﻠﯽ وﺿﻮح ﺳـﺒﻞ اﻟﺤّﻖ و اﻟﺠﻮاد‪ ،‬و ﻟﺰوم اﻟﺤﺠـﮥ ﮐّﻞ ﻣـﺬﻋﻦ و ﻋﺎد‪ ،‬و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻫـﺪاﯾﮥ‬‫اﻟﺴـﻌﺪا از ﻣﺤﺎﺳﻦ ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﻤـﺪه ﺳﺪﯾـﺪه و ﻋﻈﺎﺋﻢ اﺳـﻔﺎر ﻣﺴـﺘﻨﺪه ﻣﻔﯿﺪه اﺳﺖ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﺒﻮب ﻋﺎﻟﻢ در ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﺷﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﺪوح‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺣﯿـﺪ و ﺗﻠﻤﯿـﺬا و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪﺳﺖ ﺑﺎن ﮐﺘﺎب اﺣﺘﺠﺎج ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و از ﺻـﺪر ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴـ ﻌﺪا ﻧﯿﺰ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ و ﻋﻠﻮ‬‫رﺗﺒﺖ و ﻣﻨﺰﻟﺖ آن ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷـﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺧـﻮد ﻣﺼـﻨﻔﺶ در ان آﻧﮑﺘـﺎب را رﺳـﺎﻟﻪ ﻣﻌﺘـﺒﺮه ﺧﻮاﻧـﺪه و ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ان ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ از درون‬‫ﺳﯿﺼﺪ ﮐﺘﺐ ﻟ ِﯿُِﺤﱠﻖ اﻟ َْﺤﱠﻖ َو ﯾُﺒِْﻄَﻞ اﻟ ْﺒﺎِﻃَﻞ َو ﻟَْﻮ َﮐِﺮَه اﻟ ُْﻤْﺠِﺮُﻣﻮَن‬‫و ﻧﯿﺰ آن را ﻣﺮﮐـﺐ ﺑـﺎﻗﻮال ﺳـﻠﻒ و ﻣﻘﺒـﻮل آراي ﺧﻠـﻒ واﻧﻤـﻮده و ﻧﯿﺰ آﻧﺮا رﺳـﺎﻟﻪ ﻣﯿﻤـﻮن و ﮐﺘـﺎب ﻣﺒـﺎرك ﮔﻔﺘﻪ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻦ‬‫اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ و ﻫﺬه ﻋﺒﺎرﺗﻪ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻋﺮﺿﻪ ﻣﯽدارد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪433 :‬‬‫ﺑﻨﺪه درﮔﺎه ﻧﺒﻮي و ﻣﻮﻻي ﺑﺎرﮔﺎه ﻣﺼـﻄﻔﻮي ﮐﻪ اﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮ و ﻓﻀﺎﻟﻪ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ از درون ﺳـﯿﺼﺪ ﮐﺘﺐ ﻟﯿﺤﻖ اﻟﺤﻖ و ﯾﺒﻄﻞ‬‫اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻟﻮ ﮐﺮه اﻟﮑﺎﻓﺮون و از ﺷﺒﻬﻪ و اﻋﺘﺮاض ﺑﻌﯿﺪ و ﺑﺎﻋﺘﻘﺎد ﻗﺮﯾﺐ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺮﮐﺒﺴﺖ ﺑﺎﻗﻮال ﺳﻠﻒ و ﻣﻘﺒﻮل آراي ﺧﻠﻒ در ﺑﯿﺎن ﻫﺪاﯾﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 338‬از ‪597‬‬‫اﻟﺴﻌﺪا ﮐﻪ‬‫اﻟّﺴﻌﯿﺪ ﻣﻦ ﺳﻌﺪ ﻓﯽ ﺑﻄﻦ أّﻣﻪ‬‫و ﺟﻠﻮه ﺷﺮﻓﺎ ﮐﻪ ﺣّﺐ اﯾﺸﺎن ﺷﺮط اﯾﻤﺎن و ﺧﻄﺒﻪ و درود اﯾﺸﺎن ﺑﺮ زﺑﺎن ﻫﺮ ﻣﺼّﻠﯽ در ﻗﻌﺪه اﺧﯿﺮه ﻫﺮ ﻧﻤﺎز ﻓﺮﯾﻀﻪ ﺗﺎ ﻗﯿﺎم ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺟﺎري و‬‫ﺑﺮاي اﺟﺎﺑﺖ دﻋﺎ و آﻣﺮزش ﻣﺮده در ﻫﺮ ﻓﺎﺗﺤﻪ رواﻧﺴﺖ و در ﺑﯿﺎن ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ و درﺟﺎت اﺻـﺤﺎب ﺳﯿﺎدت و درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮاﻣﺎت ارﺑﺎب‬‫ﺳﻌﺎدت زادﻫﻢ اﻟﱠﻠﻪ و اﺑﻘﺎﻫﻢ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺒﻘﺎء ﮐﻪ ﻓﻀﻞ اﯾﺸﺎن ﻻﺟﻞ ﻓﻀﻞ ﺣﻀـﺮت رﺳﺎﻟﺖ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﭘﺲ ﻓﻀﻞ اﯾﺸﺎن ﻓﻀـﻞ‬‫ﻣﺼـﻄﻔﺎﺳﺖ و اﻋﺘﺮاض ﻓﻀﻞ اﯾﺸﺎن اﻋﺘﺮاض ﺣﻀـﺮﺗﺴﺖ و ﺷـﻨﺎﺧﺘﻦ اﯾﺸﺎن در دﯾﻦ اﺻﻠﯽ ﻣﺤﻘﻘﺴﺖ از اﺻﻮل ﻃﺎﻋﺖ و ﻓﻀﻠﯽ ﻣﺪﻗﻘﺴﺖ‬‫از ﻓﻀﻞ ﻋﺒﺎدت و ﺷـﻌﺎرﯾﺴﺖ از ﺷـﻌﺎر دﯾﻨـﺪاري و دﺛﺎرﯾﺴﺖ از دﺛﺎر ﻧﯿﮑﻮﮐﺎري و ﻋﻼﻣﺘﯿﺴﺖ از ﻋﻼﻣﺎت ﺣﻼلزادﮔﺎن و ﻋﺎدت ﺣﻼل‬‫ﺧﻮارﮔﯿﺴﺖ و آن ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻧﯿﮏ ﺧﻠﻖ و اﻣﺘﯿﺎن ﺧﻮب ﺑﺨﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻌﺖ‬‫اّﻣﺘﯽ اﺑﻨﺎﺋﯽ و اﻧﺎ اﺑﻮﻫﻢ‬‫ﻣﺨﺼـﻮص و ﺑﺨﻄـﺎب اواﻟﯽ ﮐـّﻞ ﻣـﺆﻣﻦ ﺗﻘّﯽ ﻣﻨﺼﻮصاﻧـﺪ ﻻـزم ﺑﻠﮑـﻪ واﺟﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻬﺮه ﻧﺴﺐ ﺑـﺎ ﭘـﺎي ﺧـﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﺮ اﻻﺑـﺎء و اﻓﻀـﻞ‬‫اﻻﻧﺒﯿﺎﺳﺖ ﺑﺰﯾﻮر ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻠﻮه دﻫﻨﺪ و ﺷﻤﻊ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺼﻄﻔﻮي و ﭼﺮاغ دودﻣﺎن ﻣﺮﺗﻀﻮي ﺑﺮوﻏﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺪاﺋﺢ دم ﺑﺪم روﺷﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و‬‫ﻣﺎﻻﻣﺎل دارﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻮر رﺟﺤﺎن و اﮐﺮام و روﺷﻨﺎﺋﯽ روﻧﻖ و اﻋﻈﺎم ﮔﺮد ﺑﺮ ﮔﺮد ﺧﺎﻧﺪان ﻋﻠﯽ اﻟﺪوام ﺑﺎﺷﺪ و از ﺑﺎد ﻓﻒ دﻫﻦ ﻃﺎﻋﺘﺎن اﻏﯿﺎر و‬‫ﺧﺎرﺟﯿﺎن ﻧﺎﺑﮑﺎر ﮐﻪ ﯾُِﺮﯾُﺪوَن ﻟ ِﯿُْﻄِﻔُﺆا ﻧُﻮَر اﻟﱠﻠِﻪ ﺑ َِﺄﻓْﻮاِﻫِﻬْﻢ‬‫اﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﺪ و ﺟﻤﻠﮕﯽ اﻫﻞ اﯾﻤﺎن ﺑﺎﻋﺘﻘﺎد و ﺧﻠﻮص ﯾﻘﯿﻦ ﻣﻌﺘﺼﻢ ﺑﺤﺒﻞ ﻣﺘﯿﻦ و ﻣﺘﻤﺴﮏ ﺑﺎﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻃﺎﻫﺮﯾﻦ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺤﮑﻢ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ اﻧّﯽ ﺗﺎرك ﻓﯿﮑﻢ اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ و ﻋﺘﺮﺗﯽ ان ﺗﻤّﺴﮑﺘﻢ ﺑﻬﻤﺎ ﻟﻦ ﺗﻀّﻠﻮا ﻣﻦ ﺑﻌﺪي اﺑﺪا‬‫از ﮔﻤﺮاﻫﯽ و ﺿﻼﻟﺖ و ﺗﺒﺎﻫﯽ و ﺑﻄﺎﻟﺖ در اﻣﻦ و اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ ذﻟ َِﮏ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء*‬‫ﻫﺮ ﮐﺮا ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ﺗﻮﻓﯿﻖ در ﮐﺎر او رﻓﯿﻖ ﮔﺮداﻧﯿﺪه ان ﯾﺮﯾﺪا اﺻﻼﺣﺎ ﯾﻮّﻓﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ اﻟّﺘﻮﻓﯿﻖ ﺷﯽء ﻋﺰﯾﺰ ﻻ ﯾﻌﻄﯽ اﻻ ﻟﻌﺒﺪ ﻋﺰﯾﺰ ﺑﯿﺖ‬‫ﻧﯿﮑﺨﻮاﻫﺎن دﻫﻨـﺪ ﭘﻨـﺪ وﻟﯿﮏ ﻧﯿﮑﺒﺨﺘﺎن ﺷﻮﻧـﺪ ﭘﻨـﺪ ﭘﺬﯾﺮ و ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻮ أراد اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻧﺴﺎن ﺧﯿﺮا ﺟﻌﻞ ﺷـﻐﻠﻪ و ﻫّﻤﻪ ﮐّﻠﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﺤﻤﺪ ﺑﻪ‬‫ﻏﺪا‬‫و ﻫﺮ ﺧﻠﻘﯽ ﮐﻪ ﺑـﺎ وﺟﻮد دﻋﻮي ﻓﺮزﻧـﺪي در اﻫـﺎﻧﺖ و ﺑﻌﺾ ﻧﺴﺐ ﭘـﺪر ﺧﻮد ذره ﻣﯿـﻞ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻨـﺪ از آل ﺑﯿﺰار و ﺣﺮاﻣﺰاده و ﺣﺮاﻣﺨﻮار‬‫ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻮد‬‫ﻻ ﯾﺒﻐﺾ اوﻻدي اﻻ وﻟﺪ اﻟّﺰﻧﺎ‬‫ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ و اﻟّﺸﺎﻫﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻮل اﻟّﺸﺎﻋﺮ ﺑﯿﺖ‬‫آن ﮐﺲ ﮐﻪ زﻧﺪ ﻃﻌﻨﻪ ﺑﺎوﻻد ﻧﺒﯽ ﻋﯿﺒﺶ ز ﭘﺪر ﻣﺪان ﮐﻪ ﻣﺎدر ﺑﺴﮕﺴﺖ‬‫ﻋـﺎﺗﯽ ﺑﯽﺑﺎك و ﺷـﻘﯽ ﻧﺎﭘﺎك و ﺣﺮاﻣﺨﻮاره ﺑـﺪﺧﻮ و ﺣﺮاﻣﺰاده ﺷﻮمرو ﻫﺮﮔﺰ از ﺿـﻼﻟﺖ ﺑﻬـﺪاﯾﺖ رﺟﻮع ﻧﻨﻤﺎﯾـﺪ َو ِإْن َﯾَﺮْوا ُﮐﱠﻞ آَﯾـٍﮥ ﻻ‬‫ﯾُْﺆﻣِﻨُﻮا ﺑ ِﻬﺎ* اﻟﺸﻘﯽ ﻣﻦ ﺷﻘﯽ ﻓﯽ ﺑﻄﻦ أّﻣﻪ‬‫َﺳﻮاٌء َﻋَﻠﯿِْﻬْﻢ َأ َأﻧ َْﺬْرَﺗُﻬْﻢ َأْم ﻟَْﻢ ﺗُﻨِْﺬْرُﻫْﻢ ﻻ ﯾُْﺆﻣِﻨُﻮَن*‬‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻘﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ دﻟﻬﺎ و ﭼﺸـﻤﻬﺎ و ﮔﻮﺷﻬﺎي اﯾﺸﺎن را اﮔﺮ ﭼﻪ آﯾﺎت ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺧﺎﻧﺪان ﺑﺸﻮﻧﺪ و ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﺑﺎﻧﺪﯾﺸﻨﺪ ذّر ﻫﺪاﯾﺖ‬‫ﻧﺸـﻮد َﺧَﺘـَﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َﻋﻠﯽ ﻗُﻠُـﻮﺑ ِِﻬْﻢ َو َﻋﻠﯽ َﺳـ ْﻤِﻌِﻬْﻢ َو َﻋﻠﯽ َأﺑ ْﺼـﺎِرِﻫْﻢ ِﻏﺸـﺎَوٌة َو ﻟَُﻬـْﻢ َﻋـ ﺬاٌب َﻋِﻈﯿـٌﻢ ﻋﺒﻘـﺎت اﻻـﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣـﮥ اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻃﻬـﺎر‪،‬‬‫ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪434 :‬‬‫ﺳﺨﻦ ﺑﺎ ﮐﻮر ﻣﺎدرزاد ﮔﻮﯾﯽ ﻋﯿﺎن در ﭼﺸﻢ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﭼﻪ ﺟﻮﯾﯽ‬‫ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﮑﺮﯾﻢ ﺧﺎﻧﺪان و ﺷـﻨﺎﺧﺖ اﯾﺸﺎن ﺟﺰ از ﻧﯿﮑﺒﺨﺘﺎن ﻃﻤﻊ ﻣﺪار ﻗﯿﻤﺖ زر ﺻّﺮاف داﻧﺪ و ﮔﻮﻫﺮ را ﺟﻮﻫﺮي ﺷﻨﺎﺳﺪ ﺑﯿﺖ ﻧﺎدﯾﺪه ﮐﯽ‬‫ﺷﻨﺎﺳﺪ ﺧﻮرﺷـﯿﺪ را ﺧﺒﺮ* ﺧﻮد ﮐﻮزه ﮔﺮ ﭼﻪ داﻧﺪ ﯾﺎﻗﻮت را ﺑﻬﺎ ﭘﻨﺪ ﻧﯿﮏ ﺑﺎ ﻧﯿﮑﺒﺨﺖ و ﻓﻀﻞ ﺧﺎﻧﺪان ﺑﺎ آﺷﻨﺎ ﺑﮕﻮ ﺑﯿﺖ دم ﻣﺰن ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 339‬از ‪597‬‬‫او ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﻧﺒﯽ* ﮔﺮ ﻧﻔﺲ ﺧﻮاﻫﯽ زدن ﺑﺎ اﺷﻨﺎ ﺑﺎﯾﺪ زدن از ﻣﻌﺘﺮض زﻧﯿﻢ و ﻣﺮواﻧﯽ اﺛﯿﻢ ﻓﻀﻞ ﺧﺎﻧﺪان ﭼﻪ ﭘﺮﺳﯽ و ﭼﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﯿﺖ‬‫ﺣﺸﻤﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻤﻐﺮوران ﺑﻮ ﺟﻬﻠﯽ ﻣﮕﻮ* ﻋﺰت ﺣﯿﺪر ز ﻣﺮدودان ﻣﺮواﻧﯽ ﻣﺠﻮ* ﻓﻀﻞ ﺧﺎﻧﺪان ﮐﺴﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ‬‫اواﻟﯽ ﮐّﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﺗﻘّﯽ‬‫ﺻﺤﺖ ﭘـﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﯿﺖ ﺣﻼـل زاده ﺷـﻨﺎﺳﺪ ﻧـﺒﯽ و آﻟﺶ را* از آﻧﮑﻪ ﻧـﻮر ﺑﭽﺸﻢ ﺣﻼـل ز آل ﻧـﺒﯽ اﺳﺖ ﻓـﺎﻟﻤﻘﺼﻮد ﭼﻮن ﻓﻀـﯿﻠﺖ‬‫ﺧﺎﻧﺪان ﻧﺒﻮي ﺑﺮ روي روزﮔﺎر ﺑﺎﻗﯽ و ﭘﺎﯾﺪار و ﺗﺎ ﻗﯿﺎم ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻗﺎﺋﻢ و ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و ﺑﺮ اﻫﻞ اﯾﻤﺎن آن ﺑﯿﺎن واﺟﺒﺴﺖ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ از اﺑﺮار و اﺧﯿﺎر‬‫و ﻣﺮدﻣﺎن ﻧﯿﮏ ﮐﺮدار ﺑﻘـﺪر اﺳـﺘﻄﺎﻋﺖ و اﻧـﺪازه ﻓﻬﻢ و اﻣﮑﺎن ﺧﻮد را وﺻﺎف و ﻓﻀﺎﺋﻞ اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺎزﻣﻨـﺪي ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﻻن ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺷـﯿﺌﺎ‬‫اﮐﺜﺮ ذﮐﺮه ﺑﯿﺖ‬‫ادب اﻧﺴﺖ ﭼﻨﺎن دل ﺑﺸﻮد ﻣﻨﺰل ﯾﺎر ﻫﯿﭻ اﻧﺪﯾﺸﻪ اﻏﯿﺎر ﺑﺪان ره ﻧﺪﻫﺪ‬‫ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ در ﺗـﺎﻟﯿﻒ اﯾﻦ رﺳـﺎﻟﻪ ﻣﯿﻤﻮن و ﻓﻀـﺎﻟﻪ ﻫﻤـﺎﯾﻮن ﻣﺒﺎدرت و ﻣﺴﺎرﻋﺖ ﻧﻤﻮده و از ﻧﯿﻞ ﻏﻨﺎﯾﻢ ﺳـﻌﺎدات و وﺳﺎﺋﻞ ﮐﺮاﻣﺎت ﺗﺼّﻮر‬‫ﮐﺮده و اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﺒﺎرك ﻫﺪّﯾﮥ اﻟﺴـﻌﺪا ﻓﯽ ﺟﻠﻮة اﻟﺸﻌﺮا ﻧﺎﻣﺒﺮده اﻟﺠﻠﻮة ﻣﻦ ﺑﺎب ﻧﺼﺮ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺠﯿﻢ و ﺿّﻤﻬﺎ و ﮐﺴﺮﻫﺎ ﻣﻌﺎ ﻋﺮوﺳﯽ آراﺳﺘﻪ‬‫اول ﯾﺎر ﭘﯿﺶ ﺷﻮي ﻓﺮﺳـﺘﺎدن و از ﭘﺮده ﺑﯿﺮون آوردن و ﻓﻬﺮﺳﺖ آن را ﺑﺮ ﺳﺒﯿﻞ ﻫﺪاﯾﺎت و ﺗﺤﺖ ﺑﺮ ﻫﺪاﯾﺖ ﺑﺠﻠﻮات ﺑﺎز ﻧﻤﻮده و اﺑﺘﺪا از‬‫ﻋﻘﺎﺋﺪ ﺳﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ ﮐﺮده و ﻋﺒﺎرت ﻋﺮﺑﯽ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﭘﺎرﺳﯽ ﺷﺮح دادهاﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺑَﯿﺎٌن ﻟ ِﻠﱠﻨﺎِس َو ُﻫﺪًي َو َﻣْﻮِﻋَﻈٌﮥ ﻟ ِﻠُْﻤﱠﺘِﻘﯿَﻦ‬‫و در دﯾﺒﺎﭼﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب اﺳﻢ و ﻧﺎم ﺧﻮد ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻧﺸـﺪ از آﻧﮑﻪ ﭼﻮن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در ﺑﯿﺎن ﻓﻀﻞ ﺳﺎداﺗﺴﺖ روا داﺷـﺘﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻧﺎم ﻣﻮﻟﻒ‬‫ﻣﻘـﺪم ﺑﺮ ﺑﯿﺎن اﯾﺸﺎن ﺷﻮد و ﻧﯿﺰ ﻫﺮ ﮔﺎه ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب از ﮐﺘﺐ ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ ﺑﺎﺳﻢ و ﻧﺎم ﻣﻮﻟﻒ اﺣﺘﯿﺎج ﻧﻤﺎﻧـﺪ و اﯾﻀﺎ ﻣﻮﻟﻒ ﻧﺤﯿﻒ ﭼﻨـﺪ ﺑﺎر‬‫اﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﺑﻌﺒﺎرت و ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﻮاد ﮐﺮده ﺑﻌﻀـﯽ ﯾﺎران ﻣﺴﻮدات ﻣـﺬﮐﻮره ﻗﺒﻞ اﻟﺒﯿﺎض ﻧﺴـﺨﻪ ﮔﺮﻓﺘﻨـﺪ ﺑـﺪان ﺳـﺒﺐ ﮐﺎﻟﻘﺪوري و‬‫اﻟﻀﺮﯾﺮي اﯾﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﮔﺸﺖ از ﻫﻤﻪ ﻧﺴﺨﻬﺎ درﯾﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﻘﻠﺴﺖ از آﻧﮑﻪ ﻣﺘﺎﺧﺮﺳﺖ اﻣﯿﺪ واﺛﻖ درﯾﻦ آن ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎر‬‫ﺷﺮﻣﺴﺎر را ﺑﻮﺳـﯿﻠﻪ و ﺳـﺒﺐ ﻃﻔﯿﻞ اﯾﻦ ﺗﺎﻟﯿﻒ در زﻣﺮه ﻧﯿﮑﺨﻮاﻫﺎن اوﻻد ﺷﺎه اﻧﺒﯿﺎ در ﺷﻤﺮﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ان ﭘﯿﺮ زﻧﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ و زاﻟﮑﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ‬‫رﯾﺴـﻤﺎن ﭼﻨـﺪ ﺑﺮ ﻫﻢ رﯾﺴـﯿﺪه ﺑﺮ دﺳﺖ ﭘﯿﭽﯿﺪه در ﺑﺎزار ﻣﺼـﺮ ﻣﯿﺎن ﺧﺮﯾﺪاران ﻣﻬﺘﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﺎﯾﺴـﺘﺎد و ﮔﻔﺖ ﻧﯿﮑﻮ ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ اﯾﻦ‬‫ﮔﻮﻫﺮ ﭘﺎك از ﺧﺮاج ﻣﻤﻠﮑﺖ اﻓﺰوده ﻣﻦ ﮐﻮر ﻧﻪام ﮐﻪ دﺳﺘﻪ رﯾﺴﻤﺎن ﻗﯿﻤﺖ او ﮐﻨﻢ ﻟﯿﮑﻦ ﺑﯿﺖ‬‫اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﯾﺎ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﮔﻮﯾﺪ اﯾﻦ زن از ﺧﺮﯾﺪاران اوﺳﺖ‬‫وﮔﺮﻧﻪ اﯾﻦ ﺑﯿﭽﺎره ﮐﻪ در ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻣﻮرﭼﻪ ﭘﯿﺶ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و ﯾﺎ زﯾﺮه در ﮐﺮﻣﺎﻧﺴﺖ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺧﺎﻧـﺪان ﮐﺠﺎ دم زﻧـﺪ ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ ﻓﻀـﻞ‬‫ﺧﺎﻧﺪان ﮐﻪ در ﻗﻠﻢ ﺗﺤﺮﯾﺮ و ﮐﻠﻢ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻧﮕﻨﺠﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﺎﻋﺮ ﮔﻮﯾﺪ ﺷﻌﺮ‬‫ﺻﻔﺖ ﮐﻤﺎل ﺣﺴﻨﺖ ﭼﻮ ﻣﻨﯽ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺰار ﻫﻤﭽﻮ ﺧﺴﺮو ﺑﺮخ ﺗﻮ ﺑﯿﺰﺑﺎن ﺷﺪ‬‫در ﺟﺎي ﺛﺎﺑﺖ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﯿﻤﻮن ﺑﺨﻮاﻧﺪ و ﺑﺪاﻧﺪ و ﺑﺮ ﻣﻮﺟﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪435 :‬‬‫ان ﮐﺎر ﮐﻨﺪ راه ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎي ﺧﯿﺮ اﻻﺑﺎﺳـﺮ در اﻧﺒﯿﺎ ﻧﯿﮑﻮ ﺷـﻨﺎﺳﺪ و ﻋﻘﯿﺪه اﻫﻞ ﺳﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﯿﮑﻮ درﯾﺎﺑﺪ و ﻃﺮﯾﻖ و روش اﺳﻼم ﺑﺘﺤﻘﯿﻖ‬‫و ﯾﻘﯿﻦ ﭘﯽ ﺑﺮد و در ﺳﻠﻮك ﻋﺎرف ﺷﻮد و ﺧﺘﻢ ﮐﺎر او ﺑﺎ اﯾﻤﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺤﮑﻢ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ اﻻ ﻣﻦ ﻣﺎت ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ آل ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﺎت ﻣﺆﻣﻨﺎ‬‫و در ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺳﺮور اﻧﺒﯿﺎ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﮕﯿﺨﺘﻪ ﺷﻮد و ﺟﺎي او در ﺟﻮار رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺷﺪ‬‫ﻣﻦ اﺣّﺐ اوﻻدي ﮐﺎن ﻣﻌﯽ ﻓﯽ درﺟﺘﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﺎﻣﮥ و اﺳﮑﻨﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻌﯽ ﻋﻨﺪ ﻣﻠﯿﮏ ﻣﻘﺘﺪر‬‫ﺷﺎﻫﺪ ﺻﺎدﻗﺴﺖ ﻫﺮ ﮐﺮا ارادت و ﻣﺸّﯿﺖ در دﻓﺘﺮ ﻧﯿﮑﺒﺨﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪاﻧﺪ او را ﺑﺪﯾﻦ ﻋﺎدات ﺳﺎدات و ﺳﺎدات ﻋﺎدات ﻣﺨﺼﻮص ﮐﺮده ﺗﺎ ﻓﺮدا‬‫در زﻣﺮه ﺻﺪﯾﻘﺎن ﺟﺎي ﯾﺎﺑﺪ َﻓُﺄوﻟﺌَِﮏ َﻣَﻊ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ َأﻧ َْﻌَﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َﻋَﻠﯿِْﻬْﻢ ﻣَِﻦ اﻟﱠﻨﺒِﱢﯿﯿَﻦ َو اﻟﱢﺼﱢﺪﯾِﻘﯿَﻦ َو اﻟﱡﺸَﻬﺪاِء َو اﻟﱠﺼﺎﻟ ِِﺤﯿَﻦ َو َﺣُﺴَﻦ ُأوﻟﺌَِﮏ َرﻓِﯿﻘًﺎ‬‫ﻓﻄﻮﺑﯽ ﻟﻤﻦ ﻟﻪ ﻫـﺬه اﻟّﻨﻌﻤـﮥ و اﻟﻮﯾﻞ ﺛّﻢ اﻟﻮﯾﻞ ﻟﻤﻦ اﺑﻄﺄ ﻋﻦ ﻫـﺬه اﻟـّﺴ ﻌﺎدة اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟّﺼﻮاب و إﻟﯿﻪ اﻟﻤﺮﺟﻊ و اﻟﻤﺂب ﻧا ﺘﻬﯽ اﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 340‬از ‪597‬‬‫ﺧﻮد ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ ﭘﺲ از اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي دﯾﻦ و اﻋﺎﻇﻢ ﮐﻤﻼء ﻣﺴـﺘﻨﺪﯾﻦ و اﺟﻠّﻪ ﺣﺬاق اﮐﺎﺑﺮﯾﻦ و اﻓﺎﺧﻢ ﺳﺒﺎق ﻣﺎﻫﺮﯾﻦ ﺑﻮده‬‫ﺳﺎﺑﻘـﺎ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ در اﯾﻀﺎح او را از ﻋﻈﻤﺎي ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ واﻧﻤﻮده ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن او رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺴﺎدات اﻇﻬﺎر‬‫ﮐﻤـﺎل اﺑﺘﻬـﺎج و ﻧﺸﺎط ﻓﺮﻣﻮده ذﮐﺮ آن را ﻣﺜﻞ ذﮐﺮ دﯾﮕﺮ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ داﻓﻊ ﻋﺎر اﺧﻔﺎي ﻓﻀﺎﺋﻞ از اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد دﯾـﺪه‬‫ﺑﻠﮑﻪ آن را در ذﮐﺮ ﺑﺮ دﯾﮕﺮ ﻣﺆﻟﻔـﺎت اﮐـﺎﺑﺮ ﻣـﺬﻫﺐ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺜـﻞ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ از ﺑﺰار و ﮐﺘـﺎب اﻟﺨﺼـﺎﺋﺺ ﻧﺴـﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮ ان ﺗﻘـﺪﯾﻢ‬‫ﺑﺨﺸـﯿﺪه و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ دﯾﮕﺮ ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﻌﺮﻗﻪ و ﻣﺎﺛﺮ ﻣﺸﺮﻗﻪ و ﻋﻠّﻮ ﻣﺮاﺗﺐ و ﺳﻤّﻮ ﻣﻨﺎﺻﺐ او اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠﺪ ﻧﻮر از ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن‬‫ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ و اﺧﺒﺎر اﻻﺧﯿﺎر ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﺳـﺒﺤﮥ اﻟﻤﺮﺟﺎن و ﺗﺴـﻠﯿﮥ‬‫اﻟﻔﻮاد ﻏﻼم ﻋﻠﯽ آزاد ﺑﻠﮕﺮاﻣﯽ و اﯾﻀﺎح ﻟﻄﺎﻓﮥ اﻟﻤﻘﺎل و ﻋّﺰة اﻟﺮاﺷﺪﯾﻦ ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻣﺨﺎﻃﺐ و اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴـﻦ‬‫ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ در اﯾﻨﺠﺎ ﻣﺤﺾ ﻋﺒﺎرت اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد و ﻫﯽ ﻫﺬه* اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ اﻟّﺰاوﻟﯽ وﻟـﺪ ﺑﺪوﻟـﮥآﺑﺎد دﻫﻠﯽ و ﺗﻠّﻤـ ﺬ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻘﺘﺪر و ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺧﻮاﺟﮑﯽ اﻟّﺪﻫﻠﻮي و ﻫﻮ ﻣﻦ ﺗﻼﻣﺬة ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﻌﯿﻦ اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﻟﻌﻤﺮاﻧﯽ و ﻓﺎق اﻗﺮاﻧﻪ و ﺳـﺒﻖ اﺧﻮاﻧﻪ و ﮐﺎن اﺳﺘﺎذه اﻟﻘﺎﺿﯽ ﯾﻘﻮل ﻓﯽ ﺣّﻘﻪ اﺗﺎﻧﯽ ﻣﻦ اﻟّﻄﻠﺒﮥ ﻣﻦ ﺟﻠﺪه ﻋﻠﻢ و ﻟﺤﻤﻪ ﻋﻠﻢ و ﻋﻈﻤﻪ ﻋﻠﻢ و ﻟﻤﺎ‬‫ﺗﻮّﺟﻪ ﻣﻮﮐﺐ ﺗﯿﻤﻮر اﻟﯽ اﻟﻬﻨﺪ ﺧﺮج اﻟّﺸـ ﻬﺎب ﻓﯽ ﺻـﺤﺒﮥ اﺳﺘﺎذه ﺧﻮاﺟﮕﯽ اﻟﯽ ﮐﺎﻟﺒﯽ ﻓﺎﻗﺎم ﻫﻮ ﺑﻬﺎ و ذﻫﺐ اﻟﺸﻬﺎب اﻟﯽ ﺟﻮﻧﻔﻮر ﺑﻠﺪة ﻣﻦ‬‫ﺻﻮﺑـﮥ اﻟﻪ ﺑﺎد و ﮐﺎﻧﺖ دار اﻟﺨﻼﻓـﮥ ﻟﻠّﺴـ ﻼﻃﯿﻦ اﻟّﺸـ ﺮﻗﯿﮥ ﺧﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﺟﻤﻊ ﺟﻢ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺸـﯿﺨﻮﺧﮥ ﻓﺎﻏﺘﻨﻢ اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻟا ّﺸـ ﺮﻗﯽ‬‫ﻗﺪوﻣـﮥ و ﻟﻘﺒﻪ ﺑﻤﻠـﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﻫﻮ درس ﻫﻬﻨﺎك و اﻟﻒ و اﻓﺎد و ﺣﺮر و اﺟﺎد و ﻣﻦ ﻣﺆﻟﻔﺎﺗﻪ اﻟﺒﺤﺮ اﻟﻤﻮاج ﺑﺎﻟﻔﺎرﺳـّﯿﮥ ﺗﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﺤﻮاﺷـﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻓﯿـﮥ ﻟا ﻨﺤﻮ و اﻻرﺷﺎد ﻣﺘﻦ ﻓﯿﻪ اﻟﺘﺰم ﻓﯿﻪ ﺗﻤﺜﯿﻞ اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ ﻓﯽ ﺿـﻤﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒﻫﺎ و ﺑﺪﯾﻊ اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ اﻟﺒﻼﻏﮥ و ﺷـﺮح اﻟﺒﺰدوي ﻓﯽ اﺻﻮل‬‫اﻟﻔﻘﻪ و ﺷﺮح ﻗﺼﯿﺪه ﺑﺎﻧﺖ ﺳﻌﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪436 :‬‬‫و رﺳﺎﻟـﮥ ﻓﯽ ﺗﻘﺴـﯿﻢ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻟّﺴﺎدات و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺗﻮﻓﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 839‬و دﻓﻦ ﺑﺠﻮﻧﻔﻮر ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻧﺐ اﻟﺠﻨﻮﺑﯽ ﻣﻦ ﻣﺠﯿـﺪ ﻟا ّﺴـ ﻠﻄﺎن‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺸﺮﻗﯽ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ اﻟﻔﻀـﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﮑﻨـﺎﻧﯽ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﻌـﺪ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺠﻤﻊ ﻧﻤﻮدن اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﺣﺎﮐﻢ و‬‫ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺑﺎن رواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻓﺮﻣﻮده از ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق آن اﺣﺴـﻨﺴﺖ و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن رازي در ﺑﺎب رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﻋﻄﺎ از اﻧﺲ ﻣﺘﺎﺑﻌﺴﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﻼوه ﺑﺮ او دﯾﮕﺮان ﻫﻢ از ﻋﻄﺎ از اﻧﺲ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻟﺴـﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﺑـﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺛـﺎﺑﺖ اﻟﻘـّﺼ ﺎر ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ ﺟﻤﻊ ﻃﺮق اﻟّﻄﯿﺮ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﺟﻤﺎﻋﮥ و اﺣﺴﻦ ﺷﯽء ﻓﯿﻬﺎ ﻃﺮﯾﻖ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻧﯿﺰ در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺮازي اﺧﻮ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻗﺎل اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ اﻟﻐﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺜﻪ اﻟﻮﻫﻢ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﻋﻄﺎ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ اّن اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﻄﻌﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ ﺑﻤﺤﻀـﺮﺗﻪ و ﯾﻘﻮﻟﻬﺎ اّن ﻫﺬا اﻟﺒﯿﺖ ﻣﺴـﺌﻮل ﻋﻦ اﻋﻤﺎﻟﮑﻢ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻣﺎ ذا ﯾﺨﺒﺮ ﻋﻨﮑﻢ و روي ﻋﻦ ﻋﻄﺎ ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﯾﺮوي ﻣﻦ ﻏﯿﺮ وﺟﻪ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿـﺪ ﻟّﯿﻨـﮥ و ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ و ﯾﺮوي ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻗﻠﺖ و اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻول رواه اﻟﺒﺰار ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه‬‫ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻟﯿﺚ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻠﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺳﺎﺑﻂ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻗـﺪ ﺗﻮﺑﻊ ﻓﯿﻪ اﯾﻀـﺎ و ﺗﻘـّﺪم اﯾﻀـﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﻘّﺼﺎر اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﻟﻤﺤّﻘﻖ اﻟـّﺼ ﻤﺪاﻧﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ‪ ،‬ﻗـﺪ ﺳّﻮد وﺟﻪ اﻟﻀﺎﻏﻦ اﻟّﺸﺎﻧﯽ* و اﺣﺮق ﻗﻠﺐ اﻟﻤﻨﮑﺮ اﻟﺠﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺣﯿﺚ اﻇﻬﺮ اّوﻻ ان ﺟﻤﻌﺎ ﻣﻦ ﺣﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺮﺳﻮل اﻟﻌﺪﻧﺎﻧﯽ‪،‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 341‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣـﺎ ﺗﻠﯿﺖ اﻟﻤﺜﺎﻧﯽ* ﻗـﺪ ﺟﻤﻌﻮا ﻃﺮق ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻮﺛﯿﻖ اﻟﻤﺒﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻓﯽ اﺟﺰاء ﻣﻔﺮدة راﺋﻘـﮥ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ‪ ،‬و اﺣﺴﻦ ﺷـﯽء ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﻃﺮﯾﻖ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟّﺮﺑّﺎﻧﯽ‪ ،‬اﻟﻤﻌﺮوف ﻓﻀـﻠﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﻘﺎﺻـﯽ و اﻟﺪاﻧﯽ‪ ،‬ﺛّﻢ اﻓﺎد ﺑﺎﻟّﺘﺼـﺮﯾﺢ اﻟّﺜﺎﻧﯽ‪ ،‬ان رواﯾﮥ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن‬‫اﻟﻤﺘﺜﺒﺖ اﻟﻤﺴـﺘﺎﻧﯽ ﻟﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤﻘّﺮب ﻟﮑـّﻞ اﻵﻣـﺎل و اﻻﻣـﺎﻧﯽ‪ ،‬اﻣﺮ ﻗـﺪ ﺗﻮﺑﻊ ﻓﯿﻪ ﻫـﺬا اﻟﻤﺤـّﺪث اﻻـﻧﯽ‪ ،‬ﻓـﺎﻟﻐّﺾ ﻣﻨﻪ ﻟﺮواﯾﺘﻪ اّﯾﺎه زﯾﻎ‬‫ﻋﺪواﻧﯽ‪ ،‬و اﻻزراء ﺑﺸﺄﻧﻪ ﺗﻌّﺼﺐ و ﺗﺼّﻠﺐ ﺷﻨﺎﻧﯽ‪ ،‬و ﻣﺴﺘﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ ﺣﺎﻓﻆ ﻓﺮد ﻣﻘﺪم ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق وﺛﻘﻪ ﻧﺎﻗﺪ ﻣﺘﻮﺣﺪ‬‫ﻓﯽ اﻵﻓـﺎق و راس و رﺋﯿﺲ اﻋـﺎﻇﻢ ﺣـﺬاق و ﻗـﺪوه و اﺳﻮه اﻓـﺎﺧﻢ ﺳـﺒﺎق ﺑﻮده ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﺒﻬﺮه و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺰﻫﺮه او ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﺟﺰء اول ﻣﺠﻠﺪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ از ﺿﻮء ﻻـﻣﻊ ﻻﻫـﻞ اﻟﻘﺮن اﻟﺘﺎﺳﻊ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﺎن ﺳـﺨﺎوي و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و ﻧﻈﻢ اﻟﻌﻘﯿﺎن ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻷﻋﯿﺎن و‬‫ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺤﺎﺿـﺮه ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﻣﺼـﺮ و اﻟﻘﺎﻫﺮه ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﺷـﻨﺪي در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات ﻣﻈﻬﺮه ﺟﻼﻟﺘﺸﺎن او ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد اﺑﻮ ﻣﻬﺪي‬‫ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺒﺬة ﻣﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﺤّﻔﺎظ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪437 :‬‬‫اﻻﻋﻼـم ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀـﺎة اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ‬‫اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ اﻟﻤﻔﺮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺠﻮاﻫﺮ ﻫﻮ اﻟﻔﺮد وﻟﺪ ﻓﯽ اﻟّﺜﺎﻟﺚ و اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ﺑﻤﺼﺮ و رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ اﻻﺳﮑﻨﺪرﯾﮥ و اﻟﻘﺪس و اﻟّﺸﺎم و ﺣﻠﺐ و اﻟﺤﺠﺎز و اﻟﯿﻤﻦ و ﺻﻨﻒ و ﺧﺮج و ﻧﻈﻢ و ﻧﺜﺮ و ﻃﻠﺒﺖ ﻣﺼّﻨﻔﺎﺗﻪ ﻣﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﻗﻄﺎر و ﺷﻬﺪ‬‫ﻟﻪ ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ ﺑﺎﻟّﺘﻘـﺪﯾﻢ و اﻻﻧﻔﺮاد و ﻟﻢ ﻋـﺪل؟؟؟ ﻋﻠﯽ ﺟﻼﻟﺘﻪ اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﻟﯿﻠﮥ اﻟـّﺴ ﺒﺖ اﻟّﺜﺎﻣﻦ و اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻦ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﮥ ‪ 852‬اﺛﻨﺘﯿﻦ و‬‫ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺛﻤﺎﻧﻤﺎﺋـﮥ ﺑﺎﻟﻘﺎﻫﺮة و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﻘﺮاﻓـﮥ اﻟـّﺼ ﻐﺮي ﺑﺘﺮﺑـﮥ ﺑﻨﯽ اﻟﺨﺮوﺑﯽ و ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﺟﻨﺎزﺗﻪ و ﻻ ﻣﺎ ﯾﻘﺎرﺑﻬﺎ ﺣﻤﻠﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن ﻓﻤﻦ دوﻧﻪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﻟـّﺴ ﺨﺎوي ﯾـّﺴ ﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻟﺸـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻘﺮاءة ﻓﻘﺮأ ﺳـﻨﻦ اﺑﻦ ﻣﺎﺟـﮥ ﻓﯽ ارﺑﻌـﮥ ﻣﺠﺎﻟﺲ و‬‫ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ ﻓﯽ ارﺑﻌﮥ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺳﻮي ﻣﺠﻠﺲ اﻟﺨﺘﻢ و ذﻟﮏ ﻓﯽ ﻧﺤﻮ ﯾﻮﻣﯿﻦ و ﺷـﯽء ﻗﺎل ﻣﺎ وﻗﻊ ﻟﺸﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ ﻗﺮاءة ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ اﺟّﻞ ﻣّﻤﺎ‬‫وﻗﻊ ﻟﺸـﯿﺨﻪ اﻟﻤﺠﺪ اﻟﻠّﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻘﺎﻣﻮس ﻓﺎﻧّﻪ ﻗﺮأه ﺑﺪﻣﺸﻖ ﺑﯿﻦ ﺑﺎﺑﯽ اﻟﻔﺮج و اﻟّﻨﺼـﺮ ﺗﺠﺎه ﻧﻌﻞ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﻧﺎﺻﺮ‬‫اﻟّﺪﯾﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻬﺒﻞ ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ اّﯾﺎم و ﺗﺒّﺠﺢ؟؟؟ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﻘﺎل* ﻗﺮأت ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﺠﻮف دﻣﺸﻖ اﻟّﺸﺎم ﻓﯽ ﮐﺮش‬‫اﺳـﻼم* ﻋﻠﯽ ﻧﺎﺻـﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻻﻣﺎم اﺑﻦ ﺟﻬﺒﻞ* ﺑﺤﻀـﺮة ﺣّﻔﺎظ ﻣﺠﺎدﯾﺢ اﻋﻼم و ﺗّﻢ ﺑﺘﻮﻓﯿﻖ اﻻﻟﻪ و ﻓﻀـﻠﻪ* ﻗﺮاءة ﺿﺒﻂ ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ اّﯾﺎم* و ﮐﺬا‬‫ﻗﺮأ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﮐﺘﺎب اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻟّﺸﺮف ﺑﻦ اﻟﮑﻮﯾﮏ ﻓﯽ ﻋﺸﺮة ﻣﺠﺎﻟﺲ ﮐّﻞ ﻣﺠﻠﺲ ﻣﻨﻬﺎ ﻧﺤﻮ ارﺑﻊ ﺳﺎﻋﺎت و اﺳﺮع ﺷﯽء وﻗﻊ ﻟﻪ اﻧّﻪ‬‫ﻗﺮأ ﻓﯽ اﻟّﺮﺣﻠـﮥ اﻟّﺸﺎﻣّﯿﮥ ﻣﻌﺠﻢ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ واﺣﺪ ﺑﯿﻦ ﺻـﻼﺗﯽ اﻟّﻈﻬﺮ و اﻟﻌﺼـﺮ و ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﯽ ﻣﺠﻠّﺪ ﯾﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮ‬‫اﻟﻒ ﺣـﺪﯾﺚ و ﺧﻤﺴـﻤﺎﺋﮥ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻗﺮأ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري ﻓﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﮐّﻞ ﻣﺠﻠﺲ ﻣﻨﻬﺎ ارﺑﻊ ﺳﺎﻋﺎت و ﮐﺎن ﻻ ﯾﺠﻠﺲ ﺧﺎﻟﯿﺎ ﺑﻞ اﻣﺎ‬‫ﯾﺸـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟﻤﻄﺎﻟﻌـﮥ او اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻒ او اﻟﻌﺒﺎدة اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻓﯽ ذﯾﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻠﻎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ‬‫ﺳﺮﻋـﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑـﮥ و اﻟﮑﺸﻒ و اﻟﻘﺮاءة اﻟﯽ ﻏﺎﯾﮥ ﻻ ﺗﻠﺤﻖ ﻓﻤﻦ ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﻗﺮأ اﻟﺒﺨﺎرّي ﻓﯽ ﻋﺸـﺮة ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺻـﻼة اﻟّﻈﻬﺮ اﻟﯽ اﻟﻌﺼـﺮ ﺛّﻢ‬‫ذﮐﺮ ﻣﺎ ﺗﻘـّﺪم ﻗﺎل و ﻓﯽ ﻣـّﺪة اﻗﺎﻣﺘﻪ ﺑـﺪﻣﺸﻖ و ﮐﺎﻧﺖ ﺷـﻬﺮﯾﻦ و ﻋﺸـﺮة اّﯾﺎم ﻗﺮأ ﻓﯿﻬﺎ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺠﻠﺪ ﻣﻊ ﻣﺎ ﯾﻌّﻠﻘﻪ و ﯾﻘﻀـﯿﻪ ﻣﻦ اﺷـﻐﺎﻟﻪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎﺋﺪة ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـّﺴ ﺨﺎوي و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ رأﯾﺖ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺷـﯿﺨﻪ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و‬‫ﻫﻮ ﻣﺎ رأي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺷﯿﺨﻪ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﻼﺋﯽ و ﻫﻮ ﻣﺎ رأي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﻟﻨﺬري و ﻫﻮ ﻣﺎ رأي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ و ﻫﻮ ﻣﺎ رأي اﺣﻔﻆ‬‫ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪438 :‬‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻟﻤﻘّﺪﺳـﯽ و ﻫﻮ ﻣﺎ رأي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ اﻟّﺎ ان ﯾﮑﻮن اﺑﺎ اﻟﻘﺴﻢ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻟﮑّﻨﻪ ﻟﻢ ﯾﺴﻤﻊ ﻣﻨﻪ و‬‫اﻧّﻤﺎ راه و ﻫﻤﺎ ﻣﺎ رأﯾﺎ اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺘﯿﻤﯽ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﻟﺤﻤﯿﺪ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺒﻐﺪادي و ﻫﻮ ﻣﺎ راي‬‫اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ و ﻫﻮ ﻣـﺎ راي اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﺣﻤﺰة و ﻫﻮ ﻣـﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ اﺑﻦ زﻫﯿﺮ اﻟﺘﺴﺘﺮي و ﻫﻮ ﻣﺎ راي‬‫اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ زرﻋﮥ اﻟّﺮازي و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ وﮐﯿﻊ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺳﻔﯿﻦ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 342‬از ‪597‬‬‫ﻫﻮ ﻣـﺎ راي اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ ﻣﺎﻟـﮏ و ﻫﻮ ﻣـﺎ راي اﺣﻔـﻆ ﻣﻦ اﻟﺰﻫﺮي و ﻫﻮ ﻣـﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـّﯿﺐ و ﻫﻮ ﻣﺎ راي اﺣﻔﻆ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫ﻫﺮﯾﺮة رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ و ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻗﺎل و ﻗﺪ ﺑّﺸـ ﺮ اﻟّﺸﯿﺦ اﻟﺼﻨﺎﻓﯿﺮي ذو اﻟﮑﺮاﻣﺎت اﻟﻤﺸﻬﻮرة ﺑﺸﯿﺨﻨﺎ و ذﻟﮏ اﻧﻪ ﺧﺎﻃﺐ‬‫واﻟـﺪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻗﺎﺋﻼ ﯾﺨﺮج ﻣﻦ ﻇﻬﺮك وﻟﺪ ﯾﻤﻸ اﻻرض ﻋﻠﻤﺎ ﺛّﻢ ﻗﺎل ﻻ ﯾﮑﻮن اﻟﻮﻟّﯽ وﻟّﯿﺎ ﺣّﺘﯽ ﯾﺮي ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻠﻮح اﻟﻤﺤﻔﻮظ و ﯾﻮﻟّﯽ و ﯾﻌﺰل‬‫و ﯾﮑﻮن اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻓﯽ ﯾﺪه ﮐﺎﻟـّﺼ ﺤﻔﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺎل ﺷـﯿﺦ ﺷـﯿﻮﺧﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮءوف اﻟﻤﻨﺎوي ﻓﯽ ﺷـﺮﺣﻪ ﻟﺸﺮح اﻟﻨﺨﺒﮥ ﻟﻤﺎ ﻋﺰل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻦ‬‫اﻟﻘﻀﺎء ﺑﺎﻟّﺸـ ﻤﺲ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﺎﯾﺎﺋﯽ ﺳـﻠّﻢ ﮐّﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻵﺧﺮ و اﻧﺸﺪه اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻨﺪي ﺣﺪﯾﺚ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻤﺜﻠﻪ‬‫ﯾﺘﻐﻨﯽ* ﻣﻦ ﻗﺎﺿـﯿﯿﻦ ﯾﻌﺰي ﻫـﺬا و ﻫـﺬا ﯾﻬﻨﯽ* ﯾﻘﻮل ذا اﮐﺮﻫﻮﻧﯽ و ذا ﯾﻘﻮل اﺳﺘﺮﺣﻨـﺎ* و ﯾﮑـﺬﺑﺎن ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻓﻤﻦ ﯾﺼـّﺪق ﻣّﻨﺎ ﻗﺎل و ﻟّﻤﺎ ﻋﻤﺮ‬‫اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن اﻟﻤﻮﯾﺪ اﻟﻤﻮّﯾﺪﯾﮥ و اﺗﻤﻬﺎ ﻣﺎﻟﺖ اﻟﻤﻨﺎرة اﻟّﺘﯽ ﺑﻨﯿﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺮج اﻟّﺸﻤﺎﻟﯽ ﻓﺨﯿﻒ ﺳﻘﻮﻃﻬﺎ ﻓﻬﺪﻣﻬﺎ ﻓﻘﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﯿﺘﯿﻦ و اﻧﺸﺪﻫﻤﺎ‬‫ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ اﻟﻤﻮّﯾﺪ ﻣﻌﺮﺿﺎ ﺑﺎﻟﻌﯿﻨﯽ ﺷﺎرح اﻟﺒﺨﺎري‬‫ﻟﺠﺎﻣﻊ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﻤﺆّﯾﺪ روﻧﻖ ﻣﻨﺎرﺗﻪ ﺑﺎﻟﺤﺴﻦ ﺗﺰﻫﻮ و ﺑﺎﻟﺰﯾﻦ‬‫ﺗﻘﻮل و ﻗﺪ ﻣﺎﻟﺖ ﻋﻦ اﻟﻘﺼﺪ اﻣﻬﻠﻮا ﻓﻠﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﺟﺴﻤﯽ اﺿّﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﯿﻦ‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻﻧﺒﺎء ﻓﺎراد ﺑﻌﺾ اﻟﺠﻠﺴﺎء اﻟﻌﺒﺚ ﺑﺎﻟّﺸـ ﯿﺦ ﺑﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻌﯿﻨﯽ ﻓﻘﺎل اّن ﻓﻼﻧﺎ ﻏﺮض ﺑﮏ ﻓﻐﻀﺐ و اﺳـﺘﻌﺎن ﺑﻤﻦ ﻧﻈﻢ ﻟﻪ ﺑﯿﺘﯿﻦ ﯾﻨﻘﺾ‬‫ﻫﺬﯾﻦ اﻟﺒﯿﺘﯿﻦ و ﻧﺴﺒﻬﻤﺎ ﻟﻨﻔﺴﻪ و ﻋﺮف ﮐّﻞ ﻣﻦ ﯾﺬوق اﻻدب اﻧّﻬﻤﺎ ﻟﯿﺴﺎﻟﻪ ﻷﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﻘﻊ ﻟﻪ ﻗﺮﯾﺐ ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﻫﻤﺎ‬‫ﻣﻨﺎرة ﮐﻌﺮوس اﻟﺤﺴﻦ إذ ﺟﻠﯿﺖ و ﻫﺪﻣﻬﺎ ﺑﻘﻀﺎء اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻘﺪر‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﺻﯿﺒﺖ ﺑﻌﯿﻦ ﻗﻠﺖ ذا ﻏﻠﻂ ﻣﺎ اوﺟﺐ اﻟﻬﺪم اﻻﺧّﺴﮥ اﻟﺤﺠﺮ‬‫ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﻟﺒﯿﺘﺎن ﻋﻤﻠﻬﻤﺎ ﻟﻪ اﻟّﻨﻮاﺟﯽ ﺑﺎرك اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ و اﻣﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﻬﯽ ﻋﻠﯽ اﺑـﺪاﻋﻬﺎ و ﮐﺜﺮة ﻓﻮاﺋـﺪﻫﺎ ﮐﺜﯿﺮة و ﻗﺪ ﻋّﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺷـﯿﺦ‬‫ﺷﯿﻮﺧﻨﺎ اﻟﻤﻨﺎوي ﻣﺎ ﯾﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋﮥ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﻗﺎل ان ﻋﻤﻠﻪ ﻓﯿﻬﺎ اﺿـﻌﺎف ﻣﺎ ﻋﻤﻠﻪ أي اﻟﺠﻼل اﻟّﺴﯿﻮﻃﯽ ﻓﺎن اﻟﺠﻼل و ان ﮐﺎﻧﺖ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ‬‫اﮐﺜﺮ ﻋﺪد ﻓﺎﮐﺜﺮﻫﺎ ﺻﻐﺎر و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﮐﺜﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﮐﺒﺎر ﻓﻤﻦ ﻋﯿﻮﻧﻬﺎ اﻟﻔﺘﺢ اﻟﺬي ارﺗﺤﻠﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ اﻋﻤﺎق اﻵﻓﺎق ﻧﺠﺎﺋﺐ اﻟّﺮﻓﺎق و ﺗﻄﺎوﻟﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪439 :‬‬‫اﻟﯽ ﺗﻨﺎول ﻃﻮﻟﻪ ﺣﺬاق اﻟﺴـﺒﺎق و ﺳّﺒﺎق اﻟﺤّﺬاق و ﻟﻤﺎ ﺗﻢ ﺟﻌﻞ ﻟﺨﺘﻤﻪ وﻟﯿﻤﮥ اﻧﻔﻖ ﻓﯿﻬﺎ ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺴﻤﺎﺋﮥ و اﺧﺮ اﮐﺒﺮ ﻣﻨﻪ ﯾﺴﻤﯽ ﻫﺪي اﻟﺴﺎري‬‫و ﻣﺨﺘﺼـﺮه و ﻟﻢ ﯾﺘﻤـﺎد ﺗﻌﻠﯿﻖ اﻟﺘﻌﻠﯿﻖ و اﻟﻠﺒـﺎب ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻗﻮل اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻓﯽ اﻟﺒـﺎب و اﺗﺤﺎف اﻟﻤﻬﺮة ﺑﺎﻃﺮاف اﻟﻌﺸـﺮة و اﻃﺮاف اﻟﻤﺴـﻨﺪ‬‫اﻟﻤﻌﺘﻠﯽ ﺑـﺎﻃﺮف اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ و اﻟﺘﻘﺮﯾﺐ و اﻻﺣﺘﻔﺎل ﺑﺒﯿﺎن اﺣﻮال اﻟّﺮﺟﺎل و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و اﻟﮑﺎﻓﯽ اﻟّﺸﺎف ﻓﯽ‬‫ﺗﺨﺮﯾـﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﮑﺸﺎف و ﻧﺼﺐ اﻟﺮاﯾﮥ ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻬﺪاﯾﮥ و ﻫﺪاﯾﮥ اﻟﺮواة ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﻤﺸـﮑﺎة و ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ اﻻذﮐﺎر و اﻹﺻﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻻﺣﮑﺎم ﻟﺒﯿﺎن ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن ﻣﻦ اﻻﺑﻬﺎم و اﻟﻨﺨﺒﮥ و ﺷﺮﺣﻬﺎ و اﻻﯾﻀﺎح ﺑﻨﮑﺖ اﺑﻦ اﻟّﺼﻼح‬‫و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان و ﺑﺘﺼـﯿﺮ اﻟﻤﻨﺘﺒﻪ ﺑﺘﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ و ﻧﺰﻫـﮥ اﻟّﺴﺎﻣﻌﯿﻦ ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ اﻟّﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﻟﻤﺠﻤﻮع اﻟﻌﺎم ﻓﯽ آداب اﻟّﺸـ ﺮاب و‬‫اﻟّﻄﻌـﺎم و دﺧﻮل اﻟﺤﻤـﺎم و اﻟﺨﺼـﺎل اﻟﻤﮑﻔﺮة ﻟﻠـﺬﻧﻮب اﻟﻤﺘﻘّﺪﻣـﮥ و اﻟﻤﺘـﺄﺧﺮة و ﺗﻮاﻟﯽ اﻟّﺘﺎﻧﯿﺲ ﺑﻤﺜﺎﻧﯽ اﺑﻦ ادرﯾﺲ و ﻓﻬﺮﺳﺖ اﻟﻤﺮوﯾﺎت و‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻟّﺸـ ﯿﻮخ و اﻻـﻧﻮار ﺑﺨﺼـﺎﺋﺺ اﻟﻤﺨﺘﺎر و اﻧﺒﺎ اﻟﻐﻤﺮ ﺑﺎﺑﻨﺎء اﻟﻌﻤﺮ و اﻟـﺪرة اﻟﮑﺎﻣﻨـﮥ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟّﺜﺎﻣﻨـﮥ و ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻻﺣﮑـﺎم و ﻗّﻮة اﻟﺤﺠـﺎج ﻓﯽ ﻋﻤﻮم اﻟﻤﻐﻔﺮة ﻟّﻠﺠـﺎج و اﻟﺨﺼـﺎل اﻟﻤﻮﺻـﻠﮥ ﻟﻠﻈﻼـل و ﺑـﺬل اﻟﻤـﺎﻋﻮن ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻟّﻄﺎﻋﻮن و اﻻﻣﺘﺎع ﺑﺎﻻرﺑﻌﯿﻦ‬‫اﻟﻤﺘﺒﺎﺋﻨﮥ ﺑﺸـﺮط اﻟﺴـﻤﺎع و ﻣﻨﺎﺳﮏ اﻟﺤّﺞ و اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﺸﺎرﯾﮥ و اﻻرﺑﻌﻮن اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ ﻟﻤﺴـﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺠﺎري و دﯾﻮان اﻟّﺸـ ﻌﺮ و دﯾﻮان اﻟﺨﻄﺐ‬‫اﻻزﻫﺮﯾﮥ و اﻻﻣﺎﻟﯽ اﻟﺤﺪﯾﺜﯿﮥ و ﻋّﺪﺗﻬﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﻒ ﻣﺠﻠﺲ و ﻗﺪ ﻧﻈﻢ ﻗﺒﻞ ﻣﻮﺗﻪ ﻓﯿﻬﺎ اﺑﯿﺎت ﻓﻘﺎل‬‫ﯾﻘﻮل راﺟﯽ ﻟا ﻪ اﻟﺨﻠﻖ اﺣﻤﺪ ﻣﻦ ‪ ،‬اﻣﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻨﯽ اﻟﺨﻠﻖ ﻣّﺘﺼﻼ‬‫‪ ،‬ﺗﺪﻧﻮ ﻣﻦ اﻻﻟﻒ ان ﻋّﺪت ﻣﺠﺎﻟﺴﻪ ﺗﺨﺮﯾﺞ اذﮐﺎر رّب ﻗﺪ دﻧﺎ و ﻋﻼ‬‫دﻧﯽ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﯾﺮزﻗﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﻋﻼ ﻋﻦ ﺳﻤﺎت اﻟﻤﺤﺪﺛﺎت ﻋﻼ‬‫ﻓﯽ ﻣﺪة ﻧﺤﻮ ﮐﺞ ﻗﺪ ﻣﻀﺖ ﻫﻤﻼ ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ اﻟﻌﻤﺮ ﻓﯽ ذا اﻟﯿﻮم ﻗﺪ ﮐﻤﻼ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 343‬از ‪597‬‬‫‪ ،‬ﺳﺖ و ﺳﺒﻌﻮن ﻋﺎﻣﺎ رﺣﺖ اﺣﺴﺒﻬﺎ ﻣﻦ ﺳﺮﻋﮥ اﻟّﺴﯿﺮ ﺳﺎﻋﺎت و ﯾﺎ ﺧﺠﻼ‬‫‪ ،‬إذا رأﯾﺖ ﺧﻄﺎﯾﺎ اوﺑﻘﺖ ﻋﻤﻠﯽ ‪ ،‬ﻓﯽ ﻣﻮﻗﻒ اﻟﺤﺸﺮ ﻟﻮ ﻻ ان ﻟﯽ ﻋﻤﻼ‬‫ﺗﻮﺣﯿﺪ رﺑّﯽ و اﻟّﺮﺟﺎء ﻟﻪ ‪ ،‬و ﺧﺪﻣﺘﯽ و ﻻﮐﺜﺎر اﻟّﺼﻼة ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﯽ ﺻﺒﺎﺣﯽ و اﻟﻤﺴﺎء و ﻓﯽ ﺧّﻄﯽ و ﻧﻄﻘﯽ ﻋﺴﺎﻫﺎ ﺗﻤﺤﻖ اﻟّﺰﻟﻼ‬‫‪ ،‬ﻓﺎﻗﺮب اﻟّﻨﺎس ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﻗﯿﺎﻣﺘﻪ ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻟّﺼﻼة ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺎن ﻣﺸﺘﻐﻼ‬‫ﯾﺎ رّب ﺣّﻘﻖ رﺟﺎﺋﯽ و اﻻوﻟﯽ ﺳﻤﻌﻮا ‪ ،‬ﻣﻨﯽ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﺑﻌﻔﻮ ﻣﻨﻪ ﻗﺪ ﺷﻤﻼ‬‫‪ ،‬و ﺳﺎﻟﻪ اﻟّﺸﻤﺲ اﻟﻤﺼﺮي ﺑﻤﺎ ﺻﻮرﺗﻪ‪:‬؟؟؟‬‫ﯾﺎ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼﺮ و ﯾﺎ ﻣﻦ ﻟﻪ ‪ ،‬ﺗﺸﺪ ﻣﻦ اﻗﺼﯽ اﻟﺒﻼد اﻟّﺮﺣﺎل‬‫‪ ،‬و ﯾﺎ اﻣﺎﻣﺎ ﻟﻠﻮري اﻧﻪ ﻣﺤﻂ اﻣﺎل اﻟﺜﻘﺎت اﻟﺮﺟﺎل‬‫‪ ،‬اﺑﻦ اﻟﻌﻤﺎد اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ اّدﻋﯽ ‪ ،‬ورود ﻣﺎ ﻓﺎه ﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺎل‬‫‪ ،‬ﺷﺮارﮐﻢ ﻏﻞ ﺑﮑﻢ اﻧّﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﺮوي ﺣﻘﺎ ﯾﻘﺎل‬‫‪ ،‬ﻓﻤﻞ اﺗﯽ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ ﻣﺎ ادﻋﯽ ‪ ،‬او اﺛﺮ ﯾﺮوﯾﻪ اﻫﻞ اﻟﮑﻤﺎل ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪440 :‬‬‫ﺑﯿﻦ رﻋﺎك اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ ﺳﯿﺪي ‪ ،‬ﺟﻮاب ﻣﺎ ﺿﻤﻨﺘﻪ ﻓﯽ اﻟّﺴﺆال‬‫‪ ،‬ﻻ زﻟﺖ ﯾﺎ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﻨﺎ داﺋﻤﺎ ‪ ،‬ﻓﯽ اﻟﺤﺎل و اﻟﻤﺎﺿﯽ ﮐﺬا ﻓﯽ اﻟﻤﺎل‬‫‪ ،‬ﻓﺎﺟﺎﺑﻪ ﺑﻘﻮﻟﻪ‪:‬؟؟؟‬‫اﻫﻼ ﺑﻬﺎ ﺑﯿﻀﺎء ذات اﮐﺘﺤﺎل ‪ ،‬ﺑﺎﻟﻨﻘﺶ ﯾﺰﻫﻮ ﺛﻮﺑﻬﺎ ﺑﺎﻟّﺼﻘﺎل‬‫‪ ،‬ﻣّﻨﺖ ﺑﻮﺻﻞ ﺑﻌﺪ ﻓﺼﻞ ﺷﻔﯽ ﻣﻦ اﻟﻢ اﻟﻔﺮﻗﮥ ﺑﻌﺪ اﻋﺘﺪال‬‫‪ ،‬ﺗﺴﺄل ﻫﻞ ﺟﺎء ﻟﻨﺎ ﻣﺴﻨﺪا ﻋﻤﻦ ﻟﻪ اﻟﻤﺠﺪ ﺳﻤﺎ و اﻟﮑﻤﺎل‬‫ذّم اوﻟﯽ اﻟﻌﺰﺑﮥ ﻗﻠﻨﺎ ﻧﻌﻢ ﻣﻦ ﻣﺎل ﻋﻦ اﻟﻒ و ﻓﯽ اﻟﮑﻒ ﻣﺎل‬‫اراذل اﻻﻣﻮات ﻏﺮاﻣﮑﻢ ﺷﺮارﮐﻢ ﻋﺰاﺑﮑﻢ ﯾﺎ رﺟﺎل‬‫‪ ،‬اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ و اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ ‪ ،‬و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻟﺜﻘﺎت اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻣﻦ ﻃﺮق ﻓﯿﻬﺎ اﺿﻄﺮاب و ﻻ ﺗﺨﻠﻮ ﻣﻦ اﻟّﻀﻌﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺣﺎل‬‫‪ ،‬و ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎري ﺷـﺮح ﺑﺨﺎري و ﻣﻘـﺪﻣﻪ ﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎري ﻫﺮ دو ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺧﺎﺗﻤﮥ‬‫اﻟﺤﻔﺎظ اﺑﻮ ﻟا ﻔﻀﻞ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﮑﺘﺎﻧﯽ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ اﻟﻤﺼﺮي‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺗﻮﻟﺪ او در ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم ﺷﻌﺒﺎن ﺳﺎل ﻫﻔﺼﺪ و ﺳﻪ اﺳﺖ در ﻣﺼﺮ و از آﻧﺠﺎ ﺑﺮاي ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﺳﮑﻨﺪرﯾﻪ رﺣﻠﺖ ﻧﻤﻮده و در ﻗﺪس‬‫و ﺷﺎم و ﺣﻠﺐ و ﺣﺠﺎز و ﯾﻤﻦ ﮔﺮدش ﮐﺮده ﺳﯿﺮاب ﮔﺮدﯾﺪ در ﻧﻈﻢ و ﻧﺜﺮ ﻗﺪرت ﺗﻤﺎم داﺷﺖ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﻫﻤﻪ ﻣﻘﺒﻮل اﻓﺘﺎد و در ﺣﯿﺎت‬‫او از دور دﺳﺖ ﻣﺮدم ﻃﻠﺐ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﻣﯽﮐﺮدﻧـﺪ و اﺳﺎﺗﺬه و ﻣﺸﺎﯾﺦ او ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺠﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ او درﯾﻦ ﻓﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺪﻧﺪ و‬‫او را ﺑﺮ ﺧﻮد ﺗﻘﺪﯾﻢ و و ﺗﺮﺟﯿﺢ دادﻧﺪ وﻓﺎت او ﺷﺐ ﺷـﻨﺒﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ ذي ﺣّﺠﻪ ﺳﺎل ﻫﺸﺘﺼﺪ و ﭘﻨﺠﺎه و دو در ﻗﺎﻫﺮه ﻣﺼﺮ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‬‫و در ﻗﺮاﻓﻪ ﺻـﻐﺮي ﻣﺘﺼـﻞ ﻣﺰار ﻧﺒﯽ اﻟﺤﺮوﺑﯽ ﻣـﺪﻓﻮن ﮔﺸﺖ و در ﺟﻨـﺎزه او ازدﺣﺎم ﻣﺮدم ﺑﺴـﯿﺎر ﺷـﺪ و ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﻨﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ ﺟﻨﺎزه او را‬‫ﺗﺒﺮﮐﺎ ﺑﺮداﺷﺖ ﺑﻌﺪ از ان أﻣﺮا و رؤﺳﺎ دﺳﺖ ﺑﺪﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺰار ﺑﺮدﻧﺪ و در ﻗﺮأت ﺣﺪﯾﺚ اﻋﺎﺟﯿﺐ ﺑﺴـﯿﺎر از وي ﺑﻈﻬﻮر رﺳﯿﺪ ﺳﻨﻦ ﺑا ﻦ ﻣﺎﺟﻪ‬‫را در ﭼﻬـﺎر ﻣﺠﻠﺲ ﺧﻮاﻧـﺪه و ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ را در ﭼﻬﺎر ﻣﺠﻠﺲ ﺳﻮاي ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺘﻢ در ﻋﺮﺻﻪ دو روز ﭼﻨـﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﻓﺮﻣﻮد ﺷـﯿﺦ‬‫ﺷﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﻪ ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻟﻐﻮي ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺎﻣﻮﺳﺴﺖ ﻧﯿﺰ ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ را ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﺧﻮاﻧﺪه در دﻣﺸﻖ ﺑﺮاي ﺷﻨﻮاﻧﯿﺪن ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻬـﻞ در ﺳﻪ روز در ﻣﯿـﺎن ﺑﺎب اﻟﻨﺼـﺮ و ﺑﺎب اﻟﻔﺮج ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺰار ﻓﻌﻞ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﺒﻮي ﮐﻪ در آﻧﺠﺎﺳﺖ در ﺳﻪ روز‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 344‬از ‪597‬‬‫ﺧﺘﻢ ﻧﻤﻮده و ﺑﺎن اﻓﺘﺨﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﻗﺮأت ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﺠﻮف دﻣﺸﻖ اﻟّﺸﺎم ﻓﯽ ﮐﺮش اﺳﻼم ﻋﻠﯽ ﻧﺎﺻﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻻﻣﺎم اﺑﻦ‬‫ﺟﻬﺒﻞ ﺑﺤﻀـﺮة ﺣّﻔﺎظ ﻣﺠﺎدﯾﺢ اﻋﻼم و ﺗّﻢ ﺑﺘﻮﻓﯿﻖ اﻻ ﻟﻪ و ﻓﻀـﻠﻪ ﻗﺮاءة ﺿﺒﻂ ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ اّﯾﺎم و ﺳﻨﻦ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺴﺎﺋﯽ؟؟؟ را ﻧﯿﺰ ﺷﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در‬‫ده ﻣﺠﻠﺲ ﺧﻮاﻧـﺪه ﺑﺮ ﺷـﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﮐﻮﯾﮏ ﻫﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﻗﺮﯾﺐ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ ﻧﺠﻮﻣﯽ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺮف ﻫﻨﺪوﺳـﺘﺎن ده دﻗﯿﻘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و‬‫در رﺣﻠﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﻌﺠﻢ ﺻـﻐﯿﺮ ﻃﺒﺮاﻧﯽ را در ﯾﮏ ﻣﺠﻠﺲ ﺗﻤﺎم ﮐﺮده ﺑﯿﻦ اﻟﻈﻬﺮ و اﻟﻌﺼـﺮ و اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﯾﮏ ﻫﺰار و ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺣﺪﯾﺚ دارد ﻣﻊ‬‫اﻻﺳـﻨﺎد و ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري را در رده ﻣﺠﻠﺲ ﺗﻤﺎم ﮐﺮده ﻫﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﻗﺮﯾﺐ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ ﻣﯽﺑﻮد ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ اوﻗﺎت او ﻣﻌﻤﻮر ﺑﻮد ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺎﻟﯽ‬‫ﻧﻤﯽﻧﺸﺴﺖ از ﺳﻪ ﺷﻐﻞ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﯾﺎ ﺗﺼﻨﯿﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪441 :‬‬‫ﯾﺎ ﻋﺒﺎدت و در ﻣّﺪت اﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮد ﺑﺪﻣﺸﻖ ﮐﻪ ﻗﺮﯾﺐ دو ﻣﺎه و ده روز ﺑﻮد ﺑﺮاي اﻓﺎده ﻣﺮدم ﻗﺮﯾﺐ ﺻﺪ ﺟﻠﺪ از ﮐﺘﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و‬‫ﺷﻐﻞ ﺗﺼـﻨﯿﻒ و ﻋﺒﺎدت و دﯾﮕﺮ ﺿﺮورﯾﺎت ﺳﻮاي اﯾﻦ اوﻗﺎت ﻣﯽﺷﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮﮐﺖ در ﻋﻠﻢ و اوﻗﺎت و ﻗﺒﻮل ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او را از دﻋﺎي ﺷﯿﺦ‬‫ﺻﻨﺎﻓﯿﺮي ﮐﻪ وﻟﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮاﻣﺎت ﻣﺸـﻬﻮره اﺳﺖ ﺣﺎﺻﻞ ﺑﻮد ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﮐﻪ واﻟـﺪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ را ﻓﺮزﻧـﺪ ﻧﻤﯽزﯾﺴﺖ ﮐﺒﯿﺪه ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﺑﺤﻀﻮر ﺷـﯿﺦ رﺳـﯿﺪ ﺷـﯿﺦ ﻓﺮﻣﻮد از ﭘﺸﺖ ﺗﻮ ﻓﺮزﻧـﺪي ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﺮ آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻠﻢ ﺧﻮد دﻧﯿﺎ را ﭘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و از ﻟﻄﺎﺋﻒ و ﻇﺮاﺋﻒ ﺷـﯿﺦ‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن اﯾﺸﺎن از ﻗﻀﺎ ﻣﻌﺰول ﺷﺪﻧﺪ و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﯾﺎﺋﯽ ﺑﺠﺎي اﯾﺸﺎن ﻣﻨﺼﻮب ﺷﺪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ در‬‫ﺧﻮردﻧﺪ و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﯾﻦ ﻗﻄﻌﻪ ﺧﻮاﻧﺪ‬‫ﻋﻨﺪي ﺣﺪﯾﺚ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻤﺜﻠﻪ ﯾﺘﻐّﻨﯽ ﻣﻦ ﻗﺎﺿﯿﯿﻦ ﯾﻌﺰي ﻫﺬا و ذا ﯾﻬّﻨﺎ‬‫ﯾﻘﻮل ذا أﮐﺮﻫﻮﻧﯽ و ذا ﯾﻘﻮل اﺳﺘﺮﺣﻨﺎ و ﯾﮑﺬﺑﺎن ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻓﻤﻦ ﯾﺼﺪق ﻣّﻨﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ از ﻟﻄـﺎﺋﻒ او آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺳـﻠﻄﺎن ﻣـﺪرﺳﻪ ﻣﺆّﯾـﺪّﯾﻪ را ﺑﻨﺎ ﮐﺮده ﺗﻤﺎم ﻧﻤﻮد ﻣﻨﺎره از ﻣﻨﺎرﻫﺎي آن ﻣـﺪرﺳﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﺮج ﺷـﻤﺎﻟﯽ ﺑﻨﺎ‬‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﯿﻼن ﮐﺮد و ﻗﺮﯾﺐ ﺑﺴﻘﻮط ﺷﺪ ﭘﺎدﺷﺎه ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ آن را ﻫﺪم ﮐﺮده ﺑﺎز ﺑﻨﺎ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و اﺗﻔﺎﻗﺎ ﻋﯿﻨﯽ ﺷﺎرح ﺑﺨﺎري در زﯾﺮ آن‬‫ﻣﻨﺎر ﻧﺸﺴﺘﻪ درس ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﯾﻦ ﻗﻄﻌﻪ ﻧﻈﻢ ﻧﻤﻮده ﺑﺤﻀﻮر ﺑﺎدﺷﺎه ﺧﻮاﻧﺪه‬‫ﻟﺠﺎﻣﻊ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﻤﺆّﯾﺪ روﻧﻖ ﻣﻨﺎرﺗﻪ ﺑﺎﻟﺤﺴﻦ ﺗﺰﻫﻮ و ﺑﺎﻟّﺰﯾﻦ‬‫ﺗﻘﻮل و ﻗﺪ ﻣﺎﻟﺖ ﻋﻦ اﻟﻘﺼﺪ اﻣﻬﻠﻮا ﻓﻠﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﺟﺴﻤﯽ اﺿّﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﯿﻦ‬‫ﻣﺮدم در اﻧﺪاز اﯾﻦ ﻗﻄﻌﻪ را ﺑﻌﯿﻨﯽ رﺳﺎﻧﯿﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﺘﻮ ﺗﻌﺮﯾﺾ ﻧﻤﻮده ﺑﺪر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﯿﻨﯽ ازﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺧﺸﻤﻨﺎك ﺷﺪ و‬‫ﻧﻮاﺟﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﻣﺸـﻬﻮر را ﻃﻠﺒﯿﺪ و ﯾﮏ ﻗﻄﻌﻪ در ﺗﻌﺮﯾﺾ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻧﻈﻢ ﮐﻨﺎﻧﯿﺪ و ﺷﺎﺋﻊ ﺳﺎﺧﺖ و ﺑﺪر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﺧﻮد ﻗﺪرت ﺷﻌﺮ ﭼﻨﺪان‬‫ﻧﺪاﺷﺖ و آن ﻗﻄﻌﻪ اﯾﻦ ﺳﺖ و ﺧﺎﻟﯽ از ﻟﻄﺎﺋﻒ ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﻣﻨﺎرة ﮐﻌﺮوس اﻟﺤﺴﻦ ﻗﺪ ﺟﻠﯿﺖ و ﻫﺪﻣﻬﺎ ﺑﻘﻀﺎء اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻘﺪر‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﺻﯿﺒﺖ ﺑﻌﯿﻦ ﻗﻠﺖ ذا ﻏﻠﻂ ﻣﺎ اوﺟﺐ اﻟﻬﺪم اﻟّﺎ ﺧّﺴﮥ اﻟﺤﺠﺮ‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ زﯾﺎده ﺑﺮ ﯾﮑﺼـﺪ و ﭘﻨﺠﺎه ﮐﺘﺎﺑﺴﺖ و ﺑﻬﺘﺮ و ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ از ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﺳﯿﻮﻃﯽ ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ در ﻋـﺪد ﺑﯿﺸﺘﺮﺳﺖ اﻣﺎ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﮐﺜﺮ ﮐﻼن و ﮐﺒﯿﺮ اﻟﺤﺠﻢ واﻗﻊاﻧـﺪ و ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﺟﺪﯾـﺪه و ﻓﻮاﺋـﺪ ﻣﻔﯿـﺪه دارﻧﺪ‬‫ﺑﺨﻼف ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺘﺒّﺤﺮ ﭘﻮﺷـﯿﺪه ﻧﻤﯽﻣﺎﻧـﺪ و اﺗﻘﺎن و ﺿـﺒﻂ در ﻋﻠﻢ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻋﻠﻢ‬‫ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯿﺴﺖ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ در ﻋﺒﻮر و اﻃﻼع ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ را زﯾﺎده ﺑﺎﺷﺪ و از ﻋﻤﺪه ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﯾﺸﺎن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب‬‫ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم آن ﺷﺎدي ﮐﺮد و ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ دﯾﻨﺎر در وﻟﯿﻤﻪ آن ﺻـﺮف ﻧﻤﻮد و ﺷﺮح دﯾﮕﺮ‬‫ﻫﻢ ﺑﺮ ﺑﺨـﺎري دارد و ﮐﻼـنﺗﺮ از ﻓﺘـﺢ اﻟﺒـﺎري ﻣﺴـﻤﯽ ﺑﻬـﺪي اﻟﺴﺎري و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ان ﺷـﺮح ﻧﯿﺰ دارد ﻟﯿﮑﻦ ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﺮﺳـﯿﺪهاﻧﺪ و از‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ او ﺗﻌﻠﯿﻖ اﻟﺘﻌﻠﯿﻘﺴﺖ و ﻟﺒـﺎب ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻗﻮل اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻓﯽ اﻟﺒـﺎب و اﺗﺤـﺎف اﻟﻤﻬﺮه ﺑﺎﻃﺮاف اﻟﻌﺸـﺮه و اﻃﺮاف اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﻤﻌﺘﻠﯽ‬‫ﺑـﺎﻃﺮاف اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ و ﺗﻘﺮﯾﺐ و اﺣﺘﻔـﺎل ﺑﺒﯿـﺎن اﺣﻮال اﻟّﺮﺟـﺎل و ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و اﻟﮑﺎف اﻟﺸﺎف ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 345‬از ‪597‬‬‫اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﮑﺸﺎف و ﻧﺼﺐ اﻟّﺮاﯾﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪442 :‬‬‫ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾـﺞ اﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻬـﺪاﯾﻪ و ﻫﺪاﯾـﮥ اﻟّﺮواة ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾـﺞ اﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ و اﻟﻤﺸـﮑﻮة و ﺗﺨﺮﯾـﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻻذﮐﺎر و اﺻﺎﺑﻪ ﻓﯽ ﺗﻤﯿﯿﺰ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻻﻃﻌﺎم اﻟﺒﯿﺎن‪ ،‬ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن ﻣﻦ اﻻﺑﻬﺎم و ﻧﺨﺒـﮥ اﻟﻔﮑﺮ ﻓﯽ ﻣﺼـﻄﻠﺢ اﻫﻞ اﻻﺛﺮ و ﺷـﺮح اﻟﻨﺨﺒـﮥ و اﻻﯾﻀﺎح ﺑﻨﮑﺖ اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﻼح و‬‫ﻟﺴـﺎن اﻟﻤﯿﺰان و ﺗﺒﺼـﯿﺮ اﻟﻤﻨﺘﺒﻪ ﺑﺘﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ و ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﺴﺎﻣﻌﯿﻦ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﻟﻤﺠﻤﻮع اﻟﻌﺎم ﻓﯽ آداب اﻟﺸـﺮاب و‬‫اﻟﻄﻌـﺎم و دﺧﻮل اﻟﺤﻤـﺎم و اﻟﺨﺼـﺎل اﻟﻤﮑﻔﺮة ﻟﻠـﺬﻧﻮب اﻟﻤﺘﻘﺪﻣـﮥ و اﻟﻤﺘـﺄﺧﺮة و ﺗﻮاﻟﯽ اﻟﺘـﺎﻧﯿﺲ ﺑﻤﻨﺎﻗﺐ اﺑﻦ ادرﯾﺲ و ﻓﻬﺮس اﻟﻤﺮوﯾﺎت و‬‫ﻣﻌﺠﻢ اﻟﺸـﯿﻮخ و اﻻﻧﻮار ﺑﺨﺼﺎﺋﺺ اﻟﻤﺨﺘﺎر و اﻧﺒﺎء اﻟﻐﻤﺮ ﺑﺎﺑﻨﺎء اﻟﻌﻤﺮ و اﻟـﺪرة اﻟﮑﺎﻣﻨـﮥ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨـﮥ و ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻻﺣﮑﺎم و ﻗﻮة اﻟﺤﺠﺎج ﻓﯽ ﻋﻤﻮم اﻟﻤﻐﻔﺮة ﻟﻠﺤﺠﺎج و اﻟﺨﺼﺎل اﻟﻤﻮﺻﻠﮥ ﻟﻠﻀﻼل و ﺑﺬل اﻟﻤﺎﻋﻮن ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺻﺒﺮ ﻓﯽ اﻟﻄﺎﻋﻮن و اﻻﻣﺘﺎع‬‫ﺑﺎﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺘﺒﺎﯾﻨﮥ ﺑﺸـﺮط اﻟﺴـﻤﺎع و ﻣﻨﺎﺳﮏ اﻟﺤﺞ و اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﺸﺎرﯾﮥ و اﻻرﺑﻌﻮن اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ ﻟﻤﺴـﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺨﺎري و دﯾﻮان ﺷـﻌﺮ و دﯾﻮان‬‫ﺧﻄﺐ ازﻫﺮﯾﮥ و اﻣﺎﻟﯽ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﮐﻪ ﻋﺪد آﻧﻬﺎ زﯾﺎده ﺑﺮ ﻫﺰار ﻣﺠﻠﺴﺴﺖ و ﻗﺒﻞ از ﻣﻮت ﺧﻮد در ﺣﻖ آن ﮐﺘﺎب اﯾﻦ اﺑﯿﺎت ﻧﻈﻢ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد‬‫ﯾﻘﻮل راﺟﯽ ﻟا ﻪ اﻟﺨﻠﻖ اﺣﻤﺪ ﻣﻦ اﻣﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺒّﯽ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻨﺘﻘﻼ‬‫ﯾﺪﻧﻮ ﻣﻦ آﻻف ان ﻋﺪت ﻣﺠﺎﻟﺴﻪ ﺗﺨﺮﯾﺞ اذﮐﺎر رّب ﻗﺪ دﻧﺎ و ﻋﻼ‬‫دﻧﯽ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﯾﺮزﻗﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﻋﻼ ﻋﻦ ﺳﻤﺎت اﻟﻤﺤﺪﺛﺎت ﻋﻼ‬‫ﻓﯽ ﻣّﺪة ﻧﺤﻮ ﮐﺞ ﻗﺪ ﻣﻀﺖ ﻫﻤﻼ و ﻟﯽ ﻣﻦ اﻟﻌﻤﺮ ﻓﯽ ذا اﻟﯿﻮم ﻗﺪ ﮐﻤﻼ‬‫ﺳّﺖ و ﺳﺒﻌﻮن ﻋﺎﻣﺎ رﺣﺖ اﺣﺴﺒﻬﺎ ﻣﻦ ﺳﺮﻋﮥ اﻟّﺴﯿﺮ ﺳﺎﻋﺎت و ﯾﺎ ﺧﺠﻼ‬‫إذ راﯾﺖ اﻟﺨﻄﺎﯾﺎ اوﺑﻘﺖ ﻋﻤﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﻮﻗﻒ اﻟﺤﺸﺮ ﻟﻮ ﻻ اّن ﻟﯽ اﻣﻼ‬‫ﺗﻮﺣﯿﺪ رﺑّﯽ ﻧﺼﯿﺤﺎ و اﻟّﺮﺟﺎء ﻟﻪ و ﺧﺪﻣﺘﯽ و ﻹﮐﺜﺎر اﻟّﺼﻠﻮة ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﯽ ﺻﺒﺎﺣﯽ و اﻟﻤﺴﺎء و ﻓﯽ ﺧّﻄﯽ و ﻧﻄﻘﯽ ﻋﺴﺎﻫﺎ ﯾﻤﺤﻖ اﻟﺰﻟﻼ‬‫ﻓﺎﻗﺮب اﻟّﻨﺎس ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﻗﯿﺎﻣﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻟّﺼﻼة ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺎن ﻣﺸﺘﻐﻼ‬‫ﯾﺎ رّب ﺣّﻘﻖ رﺟﺎﺋﯽ و اﻻوﻟﯽ ﺳﻤﻌﻮا ﻣّﻨﯽ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﺑﻌﻔﻮ ﻣﻨﮏ ﻗﺪ ﺷﻤﻼ‬‫و ﺷﯿﺦ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺼﺮي ﺑﺠﺎﻧﺐ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺳﺆال ﻣﻨﻈﻮﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ اﯾﻦ ﺳﺖ‬‫ﯾﺎ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼﺮ و ﯾﺎ ﻣﻦ ﻟﻪ ﺗﺸّﺪ ﻣﻦ اﻗﺼﯽ اﻟﺒﻼد اﻟّﺮﺣﺎل‬‫و ﯾﺎ اﻣﺎﻣﺎ ﻟﻠﻮري ﺑﺎﺑﻪ ﻣﺤّﻂ اﻣﺎل اﻟﺜﻘﺎت اﻟّﺮﺟﺎل‬‫اﺑﻦ اﻟﻌﻤﺎد اﻟّﺸﺎﻓﻌّﯽ اّدﻋﯽ ورود ﻣﺎ ﻓﺎه ﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺎل‬‫ﺷﺮارﮐﻢ ﻋﺰاﺑﮑﻢ اﻧﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﺮوّي ﺣﻘﺎ ﯾﻘﺎل‬‫ﻓﻬﻞ اﺗﯽ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه ﻣﺎ اّدﻋﯽ او اﺛﺮ ﯾﺮوﯾﻪ اﻫﻞ اﻟﮑﻤﺎل‬‫ﺑّﯿﻦ رﻋﺎك اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ ﺳّﯿﺪي ﺟﻮاب ﻣﺎ ﺿّﻤﻨﺘﻪ ﻓﯽ اﻟّﺴﺆال‬‫ﻻ زﻟﺖ ﯾﺎ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﻨﺎ داﺋﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﺎل و اﻟﻤﺎﺿﯽ ﮐﺬا ﻓﯽ اﻟﻤﺂل‬‫و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺟﻮاب آن ﺑﺪﯾﻬﮥ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد‬‫اﻫﻼ ﺑﻬﺎ ﺑﯿﻀﺎء ذات اﻟﮑﺤﺎل ﺑﺎﻟّﻨﻘﺶ ﯾﺰﻫﻮ ﺛﻮﺑﻬﺎ ﺑﺎﻟّﺼﻘﺎل‬‫ﻣﻨﺖ ﺑﻮﺻﻞ ﺑﻌﺪ ﻓﺼﻞ ﺷﻔﯽ ﻣﻦ اﻟﻢ اﻟﻔﺮﻗﮥ ﺑﻌﺪ اﻋﺘﻼل‬‫ﺗﺴﺄل ﻫﻞ ﺟﺎء ﻟﻨﺎ ﻣﺴﻨﺪا ﻋﻤﻦ ﻟﻪ اﻟﻤﺠﺪ ﺳﻤﺎ و اﻟﮑﻤﺎل‬‫ذم اوﻟﯽ اﻟﻌﺰﺑﮥ ﻗﻠﻨﺎ ﻧﻌﻢ ﻣﻦ ﻣﺎل ﻋﻦ اﻟﻒ و ﻓﯽ اﻟﮑّﻒ ﻣﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 346‬از ‪597‬‬‫اراذل اﻻﻣﻮات ﻋﺰاﺑﮑﻢ ﺷﺮارﮐﻢ ﻋﺰاﺑﮑﻢ ﯾﺎ رﺟﺎل ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪443 :‬‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ و اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ و اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺛﻘﺎت اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻣﻦ ﻃﺮق ﻓﯿﻬﺎ اﺿﻄﺮاب و ﻻ ﯾﺨﻠﻮ ﻣﻦ اﻟّﻀﻌﻒ ﻋﻠﯽ ﮐّﻞ ﺣﺎل‬‫و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺸﻮﮐـﺎﻧﯽ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ در ﺑـﺪر ﻃـﺎﻟﻊ ﺑﻤﺤﺎﺳﻦ ﻣﻦ اﻟﻘﺮن اﻟﺴﺎﺑﻊ ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ اﻟّﺸـ ﻬﺎب اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ اﻟﻘﺎﻫﺮي اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻫﻮ ﻟﻘﺐ ﻟﺒﻌﺾ آﺑﺎﺋﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟّﺸﻬﯿﺮ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﻤﺘﻔّﺮد ﺑﻤﻌﺮﻓـﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻋﻠﻠﻪ ﻓﯽ اﻻزﻣﻨﮥ اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮة وﻟﺪ ﻓﯽ ﺛﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ‪ 773‬ﺑﻤﺼـﺮ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﯾﺘﯿﻤﺎ ﻓﯽ ﮐﻨﻒ اﺣﺪ اوﺻـﯿﺎﺋﻪ‬‫ﻓﺤﻔﻆ اﻟﻘﺮآن و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺗﺴﻊ ﺛﻢ ﺣﻔﻆ اﻟﻌﻤﺪة و اﻟﻔﯿﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻠﻌﺮاﻗﯽ و اﻟﺤﺎوي اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و ﻣﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻓﯽ اﻻﺻﻮل و اﻟﻤﻠﺤﮥ و‬‫ﺑﺤﺚ ﻓﯽ ذﻟـﮏ ﻋﻠﯽ اﻟّﺸـ ﯿﻮخ و ﺗﻔّﻘﻪ ﺑـﺎﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ و اﻟﺒﺮﻣـﺎوي و اﺑﻦ اﻟﻤﻠﻘﻦ و اﻟﻌّﺰ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻋﻠﯿﻪ اﺧـﺬ ﻏـﺎﻟﺐ اﻟﻌﻠﻮم اﻻﻟﯿـﮥ و اﻻﺻﻮﻟّﯿﮥ‬‫ﮐﺎﻟﻤﻨﻬﺎج و ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و ﺷـﺮح اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ و اﻟﻤﻄّﻮل ﺛﻢ ﺣّﺒﺐ اﻟﱠﻠﻪ إﻟﯿﻪ ﻓّﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﮑﻠّﯿﺘﻪ و ﻃﻠﺒﻪ ﻣﻦ ﺳـﻨﮥ ‪ 93‬و ﻣﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ‬‫ﻓﻌﮑﻒ ﻋﻠﯽ اﻟّﺰﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و ﺣﻤﻞ ﻋﻨﻪ ﺟﻤﻠﮥ ﻧﺎﻓﻌﮥ ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳـﻨﺪا و ﻣﺘﻨﺎ و ﻋﻠﻼ و اﺻﻄﻼﺣﺎ و ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ ﺑﻼد اﻟّﺸﺎم و اﻟﺤﺠﺎز و‬‫اﻟﯿﻤﻦ و ﻣّﮑﮥ و ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﻫﺬه اﻟّﻨﻮاﺣﯽ و اﮐﺜﺮ ﺟّﺪا ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﻤﻮع و اﻟﺸـﯿﻮخ و ﺳﻤﻊ اﻟﻌﺎﻟﯽ و اﻟّﻨﺎزل و اﺟﺘﻤﻊ ﻟﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻟﻐﯿﺮه‬‫و ادرك ﻣﻦ اﻟّﺸـ ﯿﻮخ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﮐّﻞ واﺣﺪ راس ﻓﯽ ﻓّﻨﻪ اﻟّﺬي اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻪ ﻓﺎﻟﺘﻨﻮﺧﯽ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻘﺮاءات و اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ ﻓﯽ‬‫ﺳﻌـﮥ اﻟﺤﻔﻆ و ﮐﺜﺮة اﻻﻃﻼع و اﺑﻦ اﻟﻤﻠّﻘﻦ ﻓﯽ ﮐﺜﺮة اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و اﻟﻤﺠـﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻘﺎﻣﻮس ﻓﯽ ﺣﻔﻆ اﻟﻠّﻐـﮥ و اﻟﻌّﺰ ﺑﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻓﯽ ﺗﻔّﻨﻨﻪ ﻓﯽ‬‫ﻋﻠﻮم ﮐﺜﯿﺮة ﺑﺤﯿﺚ ﮐﺎن ﯾﻘﻮل اﻧﺎ اﻗﺮئ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ ﻋﺸـﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻋﻠﻤﺎ ﻋﺼـﺮي اﺳـﻤﺎﺋﻬﺎ ﺛﻢ ﺗﺼّﺪي ﻟﻨﺸـﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺼﺮ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌـﮥ و إﻗﺮاء و ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎ و اﻓﺘﺎء و ﺗﻔّﺮد ﺑـﺬﻟﮏ و ﺷـﻬﺪ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﺤﻔﻆ و اﻻﺗﻘﺎن اﻟﻘﺮﯾﺐ و اﻟﺒﻌﯿـﺪ و اﻟﻌﺪّو و اﻟّﺼﺪﯾﻖ ﺣّﺘﯽ ﺻﺎر اﻃﻼق ﻟﻔﻆ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﻠﻤـﮥ اﺟﻤﺎع و رﺣﻞ إﻟﯿﻪ اﻟّﻄﻠﺒـﮥ ﻣﻦ اﻻﻗﻄﺎر و ﻃﺎرت ﻣّﺆﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ و اﻧﺘﺸـﺮت ﻓﯽ اﻟﺒﻼد و ﺗﮑﺎﺗﺐ اﻟﻤﻠﻮك ﻣﻦ ﻗﻄﺮ اﻟﯽ‬‫ﻗﻄﺮ ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻬﺎ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺘﻮن اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫﻮ ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﮐﻤﻞ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻤﻞ و ﻗﺪ ﻋّﺪدﻫﺎ اﻟـّﺴ ﺨﺎوي ﻓﯽ اﻟّﻀﻮء اﻟﻠّﺎﻣﻊ‬‫و ﮐـﺬﻟﮏ ﻋﺪد ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ ﻓﯽ اﻻرﺑﻌﯿﻨﯿﺎت و اﻟﻤﻌﺎﺟﻢ و ﺗﺨﺮﯾﺞ اﻟّﺸـ ﯿﻮخ و اﻻﻃﺮاف و اﻟّﻄﺮق و اﻟّﺸـ ﺮوح و ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮﻧﻪ و رﺟﺎﻟﻪ‬‫ﻓﯽ اوراق ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﻧﻘﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪444 :‬‬‫ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗـﺎل ﻟﺴﺖ راﺿـﯿﺎ ﻋﻦ ﺷـﯽء ﻣﻦ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﯽ ﻻـﻧّﯽ ﻋﻤﻠﺘﻬـﺎ ﻓﯽ اﺑﺘـﺪاء اﻻﻣﺮ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﺘﻬّﯿﺎ ﻟﯽ ﻣﻦ ﯾﺤّﺮرﻫﺎ ﻣﻌﯽ ﺳﻮي ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎري و‬‫ﻣﻘـّﺪﻣﺘﻪ و اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ و اﻟّﺘﻬـﺬﯾﺐ و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان و روي ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ آﺧﺮ اﻧﻪ اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎري و اﻟّﺘﻌﻠﯿﻖ و اﻟّﻨﺨﺒـﮥ و ﻻ رﯾﺐ انّ‬‫اﺟّﻞ ﻣﺼّﻨﻔﺎﺗﻪ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري و ﮐﺎن ﺷﺮوﻋﻪ ﻓﯽ ﺗﺼﻨﯿﻔﻪ ﺳﻨﻪ ‪ 817‬ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﻣﻼء ﺛﻢ ﺻﺎر ﯾﮑﺘﺐ ﻣﻦ ﺧّﻄﻪ ﻣﺪاوﻟﮥ ﺑﯿﻦ اﻟّﻄﻠﺒﮥ ﺷﯿﺌﺎ ﻓﺸﯿﺌﺎ و‬‫اﻻﺟﺘﻤـﺎع ﻓﯽ ﯾﻮم ﻣﻦ اﻻﺳـﺒﻮع ﻟﻠﻤﻘﺎﺑﻠـﮥ و اﻟﻤﺒﺎﺣﺜـﮥ اﻟﯽ ان اﻧﺘﻬﯽ ﻓﯽ اّول ﯾﻮم ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳـﻨﻪ ‪ 832‬ﺳﻮي ﻣـﺎ اﻟﺤّﻖ ﻓﯿﻪ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ و ﺟﺎء‬‫ﺑﺨّﻄﻪ ﻓﯽ ﺛﻠﺜﮥ ﻋﺸـﺮ ﺳﻔﺮا و ﺑّﯿﺾ ﻓﯽ ﻋﺸﺮة و ﻋﺸﺮﯾﻦ و ﺛﻼﺛﯿﻦ اﻗّﻞ و اﮐﺜﺮ و ﻗﺪ ﺳﺒﻘﻪ اﻟﯽ ﻫﺬه اﻟﺘﺴﻤﯿﮥ ﺷﯿﺨﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻘﺎﻣﻮس ﻓﺎﻧّﻪ وﺟﺪ‬‫ﻟﻪ ﻓﯽ اﺳـﻤﺎء ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ اّن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﺎ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و اﻧّﻪ ﮐﻤﻞ رﺑﻌﻪ ﻓﯽ ﻋﺸﺮﯾﻦ ﻣﺠﻠﺪا و ﻟﻪ ﻣﺆﻟﻔﺎت ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و‬‫اﺻﻮﻟﻪ و اﻟﻌﺮوض و اﻻـدب ﺳـﺮدﻫﺎ اﻟـّﺴ ﺨﺎوي و ﻗـﺎل ﺑﻌـﺪ ذﻟـﮏ اﻧﻬﺎ ﺗﻬﺎدت ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻤﻠﻮك ﺑﺴﺆال ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﻢ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺣّﺘﯽ ورد‬‫ﮐﺘﺎب ﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 833‬ﻣﻦ ﺷﺎه رخ ﺑﻦ ﺗﯿﻤﻮر ﻣﻠﮏ اﻟّﺸﺮق ﯾﺴﺘﺪﻋﯽ ﻣﻦ اﻟّﺴﻠﻄﺎن اﻻﺷﺮف ﺑﺮﺳﺒﺎي؟؟؟ ﻫﺪاﯾﺎ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﺎ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﺠﻬﺰ ﻟﻪ‬‫ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﺛﻼث ﻣﺠّﻠﺪات ﻣﻦ اواﺋﻠﻪ ﺛﻢ اﻋﺎد اﻟّﻄﻠﺐ ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 839‬و ﻟﻢ ﯾّﺘﻔﻖ اّن اﻟﮑﺘﺎب ﻗـﺪ ﮐﻤﻞ ﻓﺎرﺳﻞ إﻟﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﻗﻄﻌﮥ اﺧﺮي ﺛﻢ‬‫ﻓﯽ زﻣﻦ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺟﻘﻤﻖ ﺟﻬﺰت ﻟﻪ ﻧﺴـﺨﮥ ﮐﺎﻣﻠﮥ و ﮐﺬا وﻗﻊ ﻟﺴﻠﻄﺎن اﻟﻐﺮب اﺑﻦ ﻓﺎرس ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺤﻔﺼﯽ ﻓﺎﻧّﻪ ارﺳﻞ ﯾﺴﺘﺪﻋﯿﻪ ﻓﺠﻬﺰ ﻟﻪ ﻣﺎ‬‫ﮐﻤـﻞ ﻣﻦ اﻟﮑﺘـﺎب و ﮐـﺎن ﯾﺠﻬﺰ ﻟﮑﺘﺒﻪ اﻟﺸـﺮح و ﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ ﻣﺠﻠﺲ اﻻﻣﻼـء ذﻫﺒـﺎ ﯾﻔﺮق ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻫـﺬا و ﻣﺼـّﻨﻔﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻤـ ﺎ ﮐﻤـﻞ ﺷـﺮح‬‫اﻟﺒﺨـﺎري ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎ و ﻗﺮاءة ﻋﻤـﻞ وﻟﯿﻤـﮥ ﻋﻈﯿﻤـﮥ ﺑﺎﻟﻤﮑﺎن اﻟّـﺬي ﺑﻨﺎه اﻟﻤﻮّﯾـﺪ ﺧﺎرج اﻟﻘﺎﻫﺮة ﻓﯽ ﯾﻮم اﻟـّﺴ ﺒﺖ ﺛﺎﻣﻦ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳـﻨﻪ ‪ 846‬و ﻗﺮي‬‫اﻟﻤﺠﻠﺲ اﻻﺧﯿﺮ ﻫﻨﺎﻟﮏ و ﺟﻠﺲ اﻟﻤﺼّﻨﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺮﺳّﯽ ﻗﺎل ﺗﻠﻤﯿﺬه اﻟّﺴﺨﺎوي و ﮐﺎن ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺸﻬﻮد اﻟﻢ ﯾﻌﻬﺪ اﻫﻞ اﻟﻌﺼﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﺑﻤﺤﻀﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 347‬از ‪597‬‬‫اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻘﻀﺎة و اﻟّﺮؤﺳﺎء و اﻟﻔﻀﻼء و ﻗﺎل اﻟﺸﻌﺮاء ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺎﮐﺜﺮوا و ﻓﺮق ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺬﻫﺐ و ﮐﺎن اﻟﻤﺴﺘﻐﺮق ﻓﯽ اﻟﻮﻟﯿﻤﮥ ﺧﻤﺴﻤﺎﺋﮥ دﯾﻨﺎر‬‫و وﻗﻌﺖ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯿﻮم ﻣﻄﺎرﺣﮥ ادﺑﯿﮥ ﻓﻤﻨﻬﺎ اّن اﻟﻤﻘﺎم اﻟّﻨﺎﺻـﺮي ﻗﺎل ﻟﻠﻤﺼـّﻨﻒ ﯾﺎ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﻫﺬا ﯾﻮم ﻃّﯿﺐ ﻓﻠﻌّﻞ ان ﺗﺒﻌﺜﻮﻧﺎ ﻓﯿﻪ‬‫ﺑﺒﯿﺖ ﻣﻦ ﻣﻔﺮداﺗﮑﻢ ﻟﻌـّﻞ ان ﻧﻤﺸـﯽ ﺧﻠﻔﮑﻢ ﻓﯿﻪ ﻓﻘـﺎل اﻟﻤﺘﺮﺟﻢ ﻟﻪ اﺧﺸـﯽ ان اﺑﺘـﺪأت أن ﻻـ ﯾﮑﻮن ﻣﻮاﻓﻘـﺎ ﻟﻤـﺎ وﻗﻊ ﺑﺨـﺎﻃﺮ و اﻻﺣﺴﻦ ان‬‫ﺗﺒﺘﺪي اﻧﺖ ﻓﻘﺎل‬‫ﻫﻮﯾﺘﻬﺎ ﺑﯿﻀﺎء رﻋﺒﻮﺑﮥ ﻗﺪ ﺷﻐﻔﺖ ﻗﻠﺒﯽ ﺧﻮد رواح‬‫ﻓﻘﺎل ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺮﺟﻤﮥ‬‫ﺳﺎﻟﺘﻬﺎ اﻟﻮﺻﻞ ﻓﻀّﻨﺖ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪445 :‬‬‫اّن ﻗﻠﯿﻼ ﻓﯽ اﻟﻤﻼح اﻟّﺴﻤﺎح ‪ ،‬ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯽ اﻟّﺪوﺷﺎﻧﯽ‬‫ﻗﺪ ﺟﺮﺣﺖ ﻗﻠﺒﯽ ﻟﻤﺎ رﻧﺖ ﻋﯿﻮﻧﻬﺎ اﻟّﺴﻮد اﻟﻤﺮاض اﻟّﺼﺤﺎح‬‫ﻓﻬﻤﻬﻢ اﻟّﺸﺮف اﻟﻄﻨﻮﺑﯽ و ﻟﻢ ﯾﻤﮑﻨﻪ ان ﯾﻘﻮل ﺷﯿﺌﺎ ﻓﻘﺎل ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺮﺟﻤﮥ‬‫ﻣﺎ ﻟﻠﻄﻨﻮﺑﯽ ﻏﺪا ﺣﺎﺋﺮا ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺎﺻﺮي اﻟﻌﻠﯽ اﻟﻤﺘﻘّﺪم اﺟﺰه ﻓﻘﺎل و ﺣﯿﺎة اﺑﯿﮏ اﻟﺴﻼري و اﻟﻔﺮس ﻓﻘﺎل ﻫﻨﺎﻟﮏ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻬﻠﮥ و ﺗﺮاخ‬‫و ﺧّﺮب اﻟﺒﯿﺖ و ﺧﻠّﯽ و راح و ﮐﺎن ﻟﻠﻤﺘﺮﺟﻢ ﻟﻪ ﯾـﺪ ﻃﻮﻟﯽ ﻓﯽ اﻟّﺸـ ﻌﺮ ﻗـﺪ اورد ﻣﻨﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻻدﺑﺎء اﻟﻤﺼـّﻨﻔﯿﻦ اﺷـﯿﺎء ﺣﺴـﻨﮥ ﺟّﺪا ﮐﺎﺑﻦ‬‫ﺣّﺠﮥ ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟﺒﺪﯾﻌّﯿﮥ و ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ ﻣﻌﺘﺮﻓﻮن ﺑﻌﻠّﻮ درﺟﺘﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻣّﻤﺎ اﺣﻔﻈﻪ اﻵن ﺣﺎل ﺗﺤﺮﯾﺮ ﻫﺬه اﻟﮑﻠﻤﺎت ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﺑﻨﺪه اﻻزرق ﻟّﻤﺎ ﺷّﺪه ﻣﻦ ﻗﺪ ﺳﺒﺎﻧﯽ‬‫ﺟﺪول ﻓﻮق ﮐﺜﯿﺐ دار ﺗﺴﻘﯽ ﻏﺼﻦ ﺑﺎن‬‫و ﻫﺬا ﻏﺎﯾﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻻ ﺗﻠﺤﻖ و اورد ﻟﻪ اﻟّﺴﺨﺎوي ﻓﯽ اﻟّﻀﻮء اﻟﻠّﺎﻣﻊ ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﺧﻠﯿﻠﯽ وﻟّﯽ اﻟﻌﻤﺮ ﻣﻨﺎ و ﻟﻢ ﻧﺘﺐ و ﻧﻨﻮي ﻓﻌﺎل اﻟﺼﺎﻟﺤﺎت و ﻟﮑّﻨﺎ‬‫ﻓﺤّﺘﯽ ﻣﺘﯽ ﻧﺒﻨﯽ ﺑﯿﻮﺗﺎ ﻣﺸﯿﺪة و اﻋﻤﺎرﻧﺎ ﻣﻨﺎ ﺗﻬّﺪ و ﻣﺎ ﺗﺒﻨﯽ‬‫و ﻗﺪ ﮐﺎن رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺼﻤﻤﺎ ﻋﻠﯽ ﻋﺪم اﻟّﺪﺧﻮل ﻓﯽ اﻟﻘﻀﺎء ﺛّﻢ ﻗّﺪر ان اﻟﻤﺆﯾﺪ وﻟّﺎه اﻟﺤﮑﻢ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﻘﻀﺎﯾﺎ ﺛﻢ ﻋﺮض ﻋﻠﯿﻪ اﻻﺳﺘﻘﻼل ﺑﻪ‬‫و اﻟﺰم ﻣﻦ اﺣﺒﺎﺑﻪ ﺑﻘﺒﻮﻟﻪ ﻓﻘﺒﻞ و اﺳﺘﻘّﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺤﺮم ﺳﻨﻪ ‪ 737‬ﺑﻌﺪ ان ﮐﺎن ﻋﺮض ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺒﻞ ذﻟﮏ و ﻫﻮ ﯾﺎﺑﯽ و ﺗﺰاﯾﺪ ﻧﺪﻣﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺒﻮل ﻟﻌﺪم‬‫ﻓﺮق ارﺑـﺎب اﻟّﺪوﻟـﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻣﺒـﺎﻟﻐﺘﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﻠّﻮم ﻟﺮّد اﺷـﺎراﺗﻬﻢ و ان ﻟﻢ ﺗﮑﻦ ﻋﻠﯽ وﻓﻖ اﻟﺤّﻖ و اﺣﺘﯿﺎﺟﻪ ﻟﻤـﺪاراة ﮐﺒﯿﺮﻫﻢ و‬‫ﺻﻐﯿﺮﻫﻢ ﺑﺤﯿﺚ ﻻـ ﯾﻤﮑﻨﻪ ﻣﻊ ذﻟـﮏ اﻟﻘﯿـﺎم ﺑﻤـﺎ ﯾﺮوﻣﻮﻧﻪ و ﺻـّﺮح ﺑـﺎﻧّﻪ ﺟﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻟﻢ ﯾﻠﺒﺚ ان ﺻـﺮف ﺛﻢ اﻋﯿـﺪ و ﻻـ زال‬‫ﮐـﺬﻟﮏ اﻟﯽ ان اﺧﻠﺺ ﻓﯽ اﻻﻗﻼع ﻋﻨﻪ ﻋﻘﺐ ﺻـﺮﻓﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳـﻨﮥ ‪ 852‬و ﺟﻤﯿﻊ ﻣّﺪة ﻗﻀﺎﺋﻪ اﺣﺪي و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳـﻨﮥ و زﻫﺪ ﻓﯽ‬‫اﻟﻘﻀﺎء زﻫـﺪا ﮐﺜﯿﺮا ﻟﮑﺜﺮة ﻣﺎ ﺗﻮاﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﻦ و اﻻﻓﮑﺎر ﺑﺴـﺒﺒﻪ و ﺻـّﺮح ﺑﺎﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺒﻖ ﻓﯽ ﺑﺪﻧﻪ ﺷـﻌﺮة ﺗﻘﺒﻞ اﺳـﻤﻪ و ﻗﺪ درس ﺑﻤﻮاﻃﻦ‬‫ﻣﺘﻌـّﺪدة و اﺷـﺘﻬﺮ ذﮐﺮه و ﺑﻌـﺪ ﺻـﯿﺘﻪ و ارﺗﺤﻞ إﻟﯿﻪ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﺗﺒﺠـﺢ اﻷﻋﯿﺎن ﺑﻠﻘﺎﺋﻪ و اﻻﺧـﺬ ﻋﻨﻪ و اﺧﺬ اﻟّﻨﺎس ﻋﻦ ﻃﺒﻘﮥ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﮥ و اﻟﺤﻖ‬‫اﻻﺻﺎﻏﺮ ﺑﺎﻻﮐﺎﺑﺮ و اﻣﺘـﺪﺣﻪ اﻟﮑﺒﺎر و ﺗﺒﺠﺢ ﻓﺤﻮل اﻟّﺸـ ﻌﺮاء ﺑﻤﻄﺎرﺣﺘﻪ و اﺳـﺘﻤّﺮ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ ﺣّﺘﯽ ﻣﺎت ﻓﯽ اواﺧﺮ ذي اﻟﺤّﺠﮥ ﺳـﻨﻪ ‪ 852‬و‬‫ﮐﺎن ﻟﻪ ﻣﺸـﻬﺪ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﻦ ﺣﻀـﺮه ﻣﻦ اﻟﺸﯿﻮخ ﻓﻀﻼ ﻋّﻤﻦ دوﻧﻬﻢ ﻣﺜﻠﻪ و ﺷﻬﺪه اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و اﻟّﺴﻠﻄﺎن ﻓﻤﻦ دوﻧﻬﻤﺎ و ﻗّﺪم اﻟﺨﻠﯿﻔﮥ ﻟﻠّﺼﻠﻮة‬‫ﻋﻠﯿﻪ و دﻓﻦ ﺗﺠـﺎه ﺗﺮﺑـﮥ اﻟـّﺪﯾﻠﻤﯽ ﺑﺎﻟﻘﺮاﻓـﮥ و ﺗﺰاﺣﻢ اﻻﻣﺮاء و اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﯽ ﺣﻤﻞ ﻧﻌﺸﻪ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ ﻫﻮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺼﺮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻗﺎل ﺳﻠﯿﻢ اﻟﺨﻮري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪446 :‬‬‫ﻓﯽ آﺛﺎر اﻻدﻫﺎر و ﯾﻨﻌﺖ ﺑﺸـﯿﺦ اﻻﺳﻼم وﻟﺪ ﺑﻤﺼﺮ ﺳﻨﻪ ‪ 774‬و ﻧﺸﺎ ﺑﻬﺎ ﯾﺘﯿﻤﺎ و ﺣﻔﻆ اﻟﻘﺮآن و ﻫﻮ اﺑﻦ ﺗﺴﻊ ﺳـﻨﯿﻦ و ﺗﻔﻘﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻨﺎﺳﯽ و‬‫اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ و ﻻزﻣﻬﻤﺎ ﻣـّﺪة و اﺷـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ و ﺣﺼﻞ و ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺸﺎم و اﻟﺤﺠﺎز ﻓﺎﺧﺬ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﺛّﻢ اﻗﺘﺼـﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺻـّﻨﻒ ﮐﺜﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 348‬از ‪597‬‬‫اوﻟﻪ ﻧﻈﻢ ﺟـّﯿ ﺪ و ﺧﻄﺐ ﺑﻠﯿﻐـﮥ اﻧﺘﻬﯽ و ذﮐﺮ ﻣﻦ ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﺳـّﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﺳـﻤﺎﺋﻬﺎ ﻗﺎل و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻤﺼـﺮ ﺳـﻨﻪ ‪ 852‬و ﻗـﺪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﻠﻤﯿﺬه‬‫اﻟـّﺴ ﺨﺎوي ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺳـّﻤﺎه اﻟﺠﻮاﻫﺮ و اﻟّﺪرر ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﺗﺮﺟﻤﻪ اﻟﺒﻠﻘﯿﻨﯽ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ و‬‫ﻗﺎل اﻟﻤﻌﻠﻢ ﺑﻄﺮس اﻟﺒﺴﺘﺎﻧﯽ ﻓﯽ داﺋﺮة اﻟﻤﻌﺎرف ﺟّﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن ﺣّﺘﯽ ﺑﻠﻎ اﻟﻐﺎﯾﮥ و ﻋﮑﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﺰﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ و اﺧﺬ ﻋﻦ اﻟّﺸﯿﻮخ و‬‫اذن ﻟﻪ ﻓﯽ اﻻﻓﺘﺎء و اﻟّﺘﺪرﯾﺲ و ﺗﺼّﺪي ﻟﻨﺸـﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗّﺼﺮ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ و ﻗﺮاءة و إﻗﺮاء و ﺗﺼﻨﯿﻔﺎ و ﺷﻬﺪ ﻟﻪ اﻋﯿﺎن ﺷﯿﻮﺧﻪ ﺑﺎﻟﺤﻔﻆ‬‫و زادت ﺗﺼـﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟّﺘﯽ ﻣﻌﻈﻤﻬﺎ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮن اﻻدب و اﻟﻔﻘﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﺗﺼـﻨﯿﻔﺎ و رزق ﻓﯿﻬﺎ ﻟا ـّﺴ ﻌﺪ و‬‫اﻟﻘﺒﻮل ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎري اﻟّـﺬي ﻟﻢ ﯾﺴـﺒﻖ ﻟﻨﻈﯿﺮه و ﻗـﺪ ﺑﯿﻊ ﺑﺜﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ دﯾﻨﺎر و ﻟﻪ اﻟﻨﻈﻢ اﻟﺒﻠﯿﻎ اﻟّﺬي اﻓﺤﻢ اﻟّﺸـ ﻌﺮاء و‬‫اﻟﺨﻄﺐ اﻟﺒﻠﯿﻐـﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﻗـﺎل اﻟّﺸﻮﮐـﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺒـﺪر اﻟﻄﺎﻟﻊ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻟﺴﺖ راﺿـﯿﺎ ﻋﻦ ﺷـﯽء ﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﯽ ﻻﻧّﯽ ﻋﻤﻠﺘﻬﺎ ﻓﯽ‬‫اﺑﺘﺪاء اﻻﻣﺮ ﺛّﻢ ﻟﻢ ﯾﺘﻬﯿﺄ ﻟﯽ ﻣﻦ ﯾﺤّﺮرﻫﺎ ﻣﻌﯽ ﺳﻮي ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﻘﺪﻣﺘﻪ و اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ و اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان و روي ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ‬‫آﺧﺮ اﻧّﻪ اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒﺨﺎري و اﻟّﺘﻌﻠﯿﻖ و اﻟﻨﺨﺒـﮥ و ﻻ رﯾﺐ اّن اﺟّﻞ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ ﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎري و ﮐﺎن ﺗﺼـﻨﯿﻔﻪ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﻣﻼء ﺛّﻢ ﺻﺎر‬‫ﯾﮑﺘﺐ ﻣﻦ ﺧﻄﻪ ﻣﺪاوﻟـﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﻄﻠﺒـﮥ ﺷـﯿﺌﺎ ﻓﺸـﯿﺌﺎ و اﻻﺟﺘﻤﺎع ﻓﯽ ﯾﻮم ﻣﻦ اﻻﺳـﺒﻮع ﻟﻠﻤﻘﺎﺑﻠﮥ و اﻟﻤﺒﺎﺣﺜﮥ اﻟﯽ ان اﻧﺘﻬﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 832‬ﺳﻮي ﻣﺎ‬‫اﻟﺤﻖ ﻓﯿﻪ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ و ﻗﺪ ﺳـﺒﻘﻪ اﻟﯽ ﻫﺬه اﻟﺘﺴـﻤﯿﺘﻪ ﺷﯿﺨﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻘﺎﻣﻮس ﻓﺎﻧّﻪ وﺟﺪ ﻟﻪ ﻓﯽ اﺳﻤﺎء ﻣﺼّﻨﻔﺎﺗﻪ اّن ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﺎ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﯽ‬‫ﺷﺮح ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و اﻧّﻪ ﮐﻤﻞ ارﺑﻌﻪ ﻓﯽ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻣﺠﻠﺪا اﻧﺘﻬﯽ ﺛّﻢ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺒﺪر اﻟﻄﺎﻟﻊ و ﻟﻤﺎ ﮐﻤﻞ ﺷﺮح اﻟﺒﺨﺎري ﺗﺼﻨﯿﻔﺎ و ﻗﺮاءة ﻋﻤﻞ‬‫ﻣﺼـّﻨﻔﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ وﻟﯿﻤﮥ ﻋﻈﯿﻤﮥ و ﻗﺮء اﻟﻤﺠﻠﺲ اﻻﺧﯿﺮ و ﺟﻠﺲ اﻟﻤﺼـﻨﻒ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺮﺳﯽ ﻗﺎل ﺗﻠﻤﯿﺬه اﻟﺴﺨﺎوي و ﮐﺎن ﯾﻮﻣﺎ ﻣﺸﻬﻮدا‬‫ﻟﻢ ﯾﻌﻬﺪ اﻫﻞ اﻟﻌﺼﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﺑﻤﺤﻀﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﻘﻀﺎة و اﻟّﺮؤﺳﺎء و اﻟﻔﻀﻼء و ﻗﺎل اﻟّﺸﻌﺮاء ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻓﺎﮐﺜﺮوا و ﻓﺮق ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺬﻫﺐ و ﮐﺎن‬‫اﻟﻤﺴـﺘﻐﺮق ﻓﯽ اﻟﻮﻟﯿﻤـﮥ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ دﯾﻨﺎر و وﻗﻌﺖ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯿﻮم ﻣﻄﺎرﺣـﮥ ادﺑﯿـﮥ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ﻗﺎل اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺑا ﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴﻘﻼﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري‬‫ﺷﺮح ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺤّﺠﮥ ﻫﺎدي اﻟﻨﺎس اﻟﯽ اﻟﻤﺤﺠﮥ ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪447 :‬‬‫ﻋﻠﯽ اﮐّﻒ اﻟﻘﺒﻮل ﻣﺮﻓﻮﻋـﮥ و آﺛـﺎر ﺣﺴـﻨﮥ ﻻـ ﻣﻘﻄﻮﻋـﮥ و ﻻـ ﻣﻤﻨﻮﻋـﮥ ﺟﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم و اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ و اﻟﺤﺴـﻨﺎت و اﻟﮑﻤﺎﻻـت و اﻟﻤﺒّﺮات و‬‫اﻟّﺘﺼـﻨﯿﻔﺎت و اﻟّﺘﺎﻟﯿﻔﺎت ﻣﺎ ﻻ ﯾﺎﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤﺼـﺮ ﮐﺎن ﺣﺎﻓﻈﺎ دّﯾﻨﺎ ورﻋﺎ زاﻫـﺪا ﻋﺎﺑـﺪا ﻣﻔﺴـﺮا ﺷﺎﻋﺮا ﻓﻘﯿﻬﺎ اﺻﻮﻟﯿﺎ ﻣﺘﮑّﻠﻤﺎ ﻧﺎﻗﺪا ﺑﺼـﯿﺮا ﺟﺎﻣﻌﺎ‬‫ﺣّﺮر ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻦ اﻷﻋﯿﺎن و ﻋّﺪوه ﻓﯽ ﺟﻤﻠﮥ اﻟﺒﺎﻟﻐﯿﻦ اﻟﯽ درﺟﮥ اﻻﺟﺘﻬﺎد ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺠﻮاﻫﺮ و اﻟّﺪرر ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺷﯿﺦ‬‫اﻻﺳﻼم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺗﺸﻬﺪ ﺑﻔﻀﺎﺋﻠﻪ و ﻏﺰارة ﻋﻠﻮﻣﻪ و ﮐﺜﺮة ﻓﻮاﺿﻠﻪ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ اﻟﻤﻮﺟﻮدة ﺑﺎﯾﺪي اﻟّﻨﺎس و ﻗﺪ رزق اﻟّﺴﻌﺎدة اﻟّﺘﺎﻣﮥ و اﻻﺗﻘﺎن‬‫اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻻﻧﺼﺎف اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام ﻣﻦ ادﻟّـﮥ اﻻﺣﮑﺎم و ﻫﻮ ﮐﺘﺎب ﻟﻮ ﺧّﻂ ﺑﻤﺎء اﻟّﺬﻫﺐ و ﺑﯿﻊ ﺑﺎﻻرواح و اﻟﻤﻬﺞ ﻟﻤﺎ اّدي ﺣّﻘﻪ‬‫و ﻗـﺪ ﺷـﺮﺣﺘﻪ ﺑﺎﻟﻔﺎرﺳـّﯿﮥ و ﺳـّﻤﯿﺘﻪ ﻣﺴﮏ اﻟﺨﺘﺎم و ﻣﻨﻬﺎ اﻟّﺪرر اﻟﮑﺎﻣﻨﮥ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨﮥ و ﮐﺘﺎب ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﺨﺒﯿﺮ ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻟّﺮاﻓﻌﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﺗﻌﺠﯿﻞ اﻟﻤﻨﻔﻌﮥ ﻓﯽ رﺟﺎل اﻻرﺑﻌﮥ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟّﺮﺳﺎﺋﻞ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮة و اﻟّﺪﻓﺎﺗﺮ اﻟﻤﻄّﻮﻟﮥ و اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺨﺘّﺺ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻣﻦ ﯾﺸﺎء‬‫و ﻗﺪ ذﮐﺮت ﻟﻪ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﻓﯽ اّول ﻣﺴﮏ اﻟﺨﺘﺎم و ﻓﯽ اﺗﺤﺎف اﻟّﻨﺒﻼء اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ و ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣﮥ ﺣﺎﻓﻆ اﻟﻌﺼـﺮ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم‬‫وﻟﺪ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و ﺗﻮﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟّﺴﺒﺖ اﻟﻤﺴﻔﺮ ﺻﺎﺣﺒﻬﺎ ﻋﻦ ﺛﺎﻣﻦ ﻋﺸﺮ ذي اﻟﺤﺠﮥ ﺳﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺎن‬‫ﻋﻤﺮه إذ ذاك ﺗﺴـﻌﮥ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﺳـﻨﮥ و ارﺑﻌـﮥ اﺷـﻬﺮ و ﻋﺸـﺮة اّﯾﺎم و ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻮم و ﻣﻦ ﺟﻤﻠﺘﻬﻢ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس‬‫اﻟﺨﻀـﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم رآه ﻋﺼﺎﺑﮥ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﺎء اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ و ﻓﯿﻪ ﻧﻈﺮ واﺿﺢ ﻋﻨﺪ ﻣﻦ ﯾﻘﺘﺪي ﺑﺎﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﺗﺤﺼﯽ و‬‫ﮐﻠّﻬﺎ اﺗﻘﻦ ﻣﻦ ﺗﺎﻟﯿﻔﺎت اﻟـّﺴ ﯿﻮﻃﯽ و ﺷـﻬﺮﺗﻪ ﺗﻐﻨﯽ ﻋﻦ اﮐﺜﺎر اﻟﻤـﺪح ﻟﻪ و اﻃﺎﻟـﮥ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﯽ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗﺪ اﻧﺘﻔﻌﺖ‬‫ﺑﮑﺘﺒﻪ ﮐﺜﯿﺮا و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ ﺛﻢ اﻟﻤﺼـﺮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺗﻮﻟﺪ او ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم ﺷـﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ ﻫﻔﺘﺼﺪ و‬‫ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻪ ﺑﻮده ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﺪر او را ﻓﺮزﻧﺪي ﻧﻤﯽزﯾﺴﺖ ﮐﺒﯿﺪه ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺤﻀﻮر ﺷـﯿﺦ ﺿﺎﻗﯿﺮي ﮐﻪ از اوﻟﯿﺎي ﮐﺮام ﺑﻮد رﺳـﯿﺪ ﺷـﯿﺦ ﻓﺮﻣﻮد از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 349‬از ‪597‬‬‫ﭘﺸﺖ ﺗﻮ ﭘﺴـﺮي ﺑﺮاﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ را ﺑﻌﻠﻢ ﺧﻮد ﭘﺮ ﮐﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﺮﮐﺖ ﮐﻪ در ﻋﻠﻢ و اوﻗﺎت وي ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪ از دﻋﺎي ﺷﯿﺦ ﺑﻮد از ﺷﻬﺮ ﻣﺼﺮ‬‫ﺑﻄﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﺳﮑﻨﺪرﯾﻪ رﻓﺖ و ﺷﺎم و ﻗﺒﺮس و ﺣﻠﺐ و ﺣﺠﺎز و ﯾﻤﻦ ﮔﺮدش ﻧﻤﻮده ﺳﯿﺮاب ﻋﯿﻮن ﻋﻠﻮم ﺷﺪ و در ﻧﻈﻢ و ﻧﺜﺮ ﻗﺪرت ﺗﻤﺎم و‬‫ﭘﺎﯾﻪ ﻋﺎﻟﯽ داﺷﺖ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻌّﻠﻢ اﻟّﺸﻌﺮ ﻓﺒﻠﻎ ﻓﯿﻪ اﻟﻐﺎﯾﮥ ﺛّﻢ ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺴﻤﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ و رﺣﻞ و ﺗﺨﺮج ﺑﺎﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و‬‫ﺑﺮع ﻓﯿﻪ و ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪448 :‬‬‫ﻓﻨﻮﻧﻪ و اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ اﻟّﺮﺣﻠﮥ و اﻟّﺮﯾﺎﺳﮥ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﺑﺎﺳـﺮﻫﺎ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﻦ ﻓﯽ ﻋﺼﺮه ﺣﺎﻓﻆ ﺳﻮاه اﻧﺘﻬﯽ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﻫﻤﻪ ﻣﻘﺒﻮل اﻓﺘﺎده‬‫و در ﺣﯿﺎت او ﻣﺮدم دور دﺳﺖ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﻃﻠﺒﯿﺪﻧـﺪ و اﺳﺎﺗﺬه و ﻣﺸﺎﯾﺦ او ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻌﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ وي درﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﺷـﺮﯾﻒ او را ﺑﺮ‬‫ﺧﻮد ﺗﻘﺪﯾﻢ و ﺗﺮﺟﯿﺢ دادﻧﺪ در ﻗﺮاءت ﺣﺪﯾﺚ اﻋﺎﺟﯿﺐ ﺑﺴـﯿﺎر از وي ﺑﻈﻬﻮر رﺳﯿﺪه ﺳﻨﻦ اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ را در ﭼﻬﺎر ﻣﺠﻠﺲ ﺧﻮاﻧﺪه و ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﺑﺨﺎري را در ﭼﻬﺎر ﻣﺠﻠﺲ ﺟﺰ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺘﻢ در دو روز و ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﮐﺮد و ﺳﻨﻦ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺴﺎﺋﯽ را در ده ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺮ ﺷﺮف اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ‬‫ﮐﻮﯾﮏ ﺧﻮاﻧـﺪه ﻫﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﻗﺮﯾﺐ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ ﻧﺠﻮﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﺮف ﻫﻨـﺪﯾﺎن ده دﻗﯿﻘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و در رﺣﻠﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﻌﺠﻢ ﺻـﻐﯿﺮ ﻃﺒﺮاﻧﯽ‬‫را در ﯾﮏ ﻣﺠﻠﺲ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﻈﻬﺮ و اﻟﻌﺼـﺮ ﺧﺘﻢ ﮐﺮده و اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﯾﮏ ﻫﺰار و ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻊ اﻻﺳﻨﺎد دارد و ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري را در ده‬‫ﻣﺠﻠﺲ ﺗﻤـﺎم ﻧﻤﻮده ﻫﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﻗﺮﯾﺐ ﭼﻬـﺎر ﺳـﺎﻋﺖ ﺑﻮده و اوﻗﺎت ﺧﻮد ﻣﻌﻤﻮر ﻣﯽداﺷﺖ ﺑﯿﮑﯽ از ﺳﻪ ﺷـﻐﻞ و ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﻤﯽﻧﺸﺴـﺖ‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﯾﺎ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﯾﺎ ﻋﺒﺎدت و در ﻣّﺪت اﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮد ﺑﺪﻣﺸﻖ ﮐﻪ ﻗﺮﯾﺐ دو ﻣﺎه ﺑﻮد ﺻﺪ ﻣﺠﻠﺪ از ﮐﺘﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮاي اﻓﺎده ﻣﺮدم ﺧﻮاﻧﺪه و‬‫ﺷﻐﻞ ﺗﺼﻨﯿﻒ و ﻋﺒﺎدت و دﯾﮕﺮ ﺿﺮورﯾﺎت ﺳﻮاي اﯾﻦ اوﻗﺎت ﻣﯽﺷﺪ ﺳﯿﻮﻃﯽ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﻠﯽ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﻒ ﻣﺠﻠﺲ اﻧﺘﻬﯽ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او زﯾﺎده‬‫ﺑﺮ ﯾﮑﺼـﺪ و ﭘﻨﺠﺎه ﮐﺘﺎﺑﺴﺖ و ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺘﺮ و ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ از ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺳـﯿﻮﻃﯿﺴﺖ و ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ ﺟﺪﯾـﺪه و ﻓﻮاﺋﺪ ﻋﺪﯾﺪه دارد و ﺿـﺒﻂ و اﺗﻘﺎن در‬‫ﻋﻠﻢ وي ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻋﻠﻢ اوﺳﺖ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻋﺒﻮر و اﻃﻼـع و ﮐﺜﺮت ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ در ﻋﻠﻢ ﺳـﯿﻮﻃﯽ زﯾﺎده ﺑﺎﺷـﺪ از ﻋﻤـﺪه ﻣﺆﻟﻔﺎت اﯾﺸﺎن‬‫ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ اﺗﻤﺎم آن وﻟﯿﻤﻪ ﮐﺮد و ﭘﺎﻧﺼﺪ دﯾﻨﺎر ﺻـﺮف ﻧﻤﻮد و ﺷـﺮح دﯾﮕﺮ دارد ﺑﺮ ﺑﺨﺎري ﮐﻼنﺗﺮ ازﯾﻦ ﺷﺮح اﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه‬‫و ﻫﻢ ﻣﺨﺘﺼـﺮ آن ﺷـﺮح دارد ﻧﺎﺗﻤﺎم ﺳﯿﻮﻃﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﻒ ﮐﺘﺒﺎ ﮐﺜﯿﺮة ﮐﺘﻌﻠﯿﻖ اﻟّﺘﻌﻠﯿﻖ و ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ و ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟّﺘﻬﺬﯾﺐ و ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان‬‫و اﻻﺻﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ و اﻻﯾﻀﺎح ﺑﻨﮑﺖ اﺑﻦ اﻟّﺼﻼح و رﺟﺎل اﻻرﺑﻌﮥ و اﻟّﻨﺨﺒﮥ و ﺷﺮﺣﻬﺎ و اﻻﻟﻘﺎب و ﺗﺒﺼﯿﺮ اﻟﻤﻨﺘﺒﻪ ﺑﺘﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﺸﺘﺒﻪ‬‫و ﺗﻘﺮﯾﺐ اﻟﻤﻨﻬﺞ ﺑﺘﺮﺗﯿﺐ اﻟﻤﺪرج اﻧﺘﻬﯽ و در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ زﯾﺎده ﮐﺮده و ﻟﺒﺎب ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻗﻮل اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻓﯽ اﻟﺒﺎب و اﺗﺤﺎف اﻟﻤﻬﺮه‬‫ﺑﺎﻃﺮاف اﻟﻌﺸـﺮة و اﻃﺮاف اﻟﻤﺴـﻨﺪ اﻟﻤﻌﺘﻠﯽ ﺑﺎﻃﺮاف اﻟﻤﺴﻨﺪ اﻟﺤﻨﺒﻠﯽ و اﺣﺘﻔﺎل ﺑﺒﯿﺎن اﺣﻮال اﻟّﺮﺟﺎل و ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و اﻟﮑﺎف اﻟّﺸﺎف ﻓﯽ‬‫ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﮑّﺸﺎف و ﻧﺼﺐ اﻟﺮاﯾﮥ ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻬﺪاﯾﮥ و ﻫﺪاﯾﮥ اﻟﺮواة ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ و اﻟﻤﺸـﮑﻮة و ﺗﺨﺮﯾﺞ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ اﻻذﮐﺎر و اﻻﻃﻌﺎم ﻟﺒﯿﺎن ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن ﻣﻦ اﻻﺑﻬﺎم و ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﺴﺎﻣﻌﯿﻦ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و اﻟﻤﺠﻤﻮع اﻟﻌﺎم ﻓﯽ آداب‬‫اﻟﺸـﺮب و اﻟّﻄﻌـﺎم و دﺧﻮل اﻟﺤّﻤـ ﺎم و ﺗﻮاﻟﯽ اﻟﺘـﺎﻧﯿﺲ ﺑﻤﻨﺎﻗﺐ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ و ﻧﻌﻢ اﻟﺴـﻨﻮح و اﻻﻧﻮار ﺑﺨﺼﺎﺋﺺ اﻟﻤﺨﺘﺎر و اﻧﺒﺎء اﻟﻐﻤﺮ‬‫ﺑﺎﻧﺒـﺎء اﻟﻌﻤﺮ و اﻟـﺪرر اﻟﮑﺎﻣﻨـﮥ ﻓﯽ اﻋﯿـﺎن اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨـﮥ و ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام ﻓﯽ اﺣـﺎدﯾﺚ اﻻﺣﮑـﺎم وﻗﻮف اﻟﺤـﺎج ﻓﯽ ﻋﻤﻮم اﻟﻤﻐﻔﺮة ﻟﻠﺤﺠـﺎج و‬‫اﻟﺨﺼﺎل اﻟﻤﮑﻔﺮة ﻟﻠﺬﻧﻮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪449 :‬‬‫و اﻟﻤﺘﺄﺧﺮة و اﻟﺨﺼﺎﺋﻞ اﻟﻤﻮﺟﺒﮥ ﻟﻠﻀﻼل و ﺑﺬل اﻟﻤﺎﻋﻮن ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻟﻄﺎﻋﻮن و اﻻﻣﺘﺎع ﺑﺎﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻟﻤﺘﺒﺎﻧﯿﮥ ﺑﺸﺮط اﻟﺴﻤﺎع و ﻣﻨﺎﺳﮏ اﻟﺤﺞ و‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻌﺸﺎرﯾـﮥ و اﻻرﺑﻌﻮن اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ ﻟﻤﺴـﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺨﺎري و دﯾﻮان ﺧﻄﺐ از ﻫﺮّﯾﮥ و دﯾﻮان ﺷـﻌﺮ اﻧﺘﻬﯽ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻﺗﺤﺎف وﻓﺎت‬‫اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺷﺐ ﺷـﻨﺒﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸـﺘﻢ ذي ﺣﺠﻪ ﺳـﻨﻪ ﻫﺸـﺘﺼﺪ و ﭘﻨﺠﺎه و دو در ﻗﺎﻫﺮه ﻣﺼـﺮ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد و در ﻗﺮاﻓﻪ ﺻﻐﺮي ﻣﺘﺼﻞ ﻣﺰار ﺑﻨﯽ‬‫اﻟﺠﺰوﻟﯽ ﻣـﺪﻓﻮن ﮔﺸﺖ در ﺟﻨـﺎزه او ازدﺣـﺎم ﻣﺮدم ﺑﺴـﯿﺎر ﺷـﺪ ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﻨﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ ﺧﻮد ﺟﻨﺎزه او را ﺗﺒﺮﮐﺎ ﺑﺮداﺷﺖ ﺑﻌـﺪه أﻣﺮا و رؤﺳـﺎ‬‫دﺳﺖ ﺑﺪﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺰار ﺑﺮدﻧﺪ و ﺑﻤﺮدن او ﻓﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﺘﻢ ﺷﺪ اﻟﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 350‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده و ﺑﺼـﺤﺖ ﻧﻘﻞ آن در ﮐﺘﺐ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و اﺧﺒﺎر ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻓﺼﻮل ﻣﻬّﻤﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋﻤﻪ ﮐﻪ ﺧﻮدش در اول آن ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻌﺪ ﻓﻌّﻦ ﻟﯽ‬‫ان اذﮐﺮ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻓﺼﻮﻻ ﻣﻬّﻤـ ﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻋﻨﯽ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﺛﻨﯽ ﻋﺸـﺮ اﻟﺬﯾﻦ اّوﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و آﺧﺮﻫﻢ اﻟﻤﻬﺪي اﻟﻤﻨﺘﻈﺮ‬‫ﺗﺘﻀـّﻤﻦ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ اﻟّﺸﺮﯾﻔﮥ و ﻣﺮاﺗﺒﻬﻢ اﻟﻌﺎﻟﯿﮥ اﻟﻤﻨﯿﻔﮥ و ﻣﻌﺮﻓﮥ اﺳﻤﺎﺋﻬﻢ و ﺻﻔﺎﺗﻬﻢ و آﺑﺎﺋﻬﻢ و اّﻣﻬﺎﺗﻬﻢ و ﻣﻮاﻟﯿﺪﻫﻢ و وﻓﺎﺗﻬﻢ و‬‫ذﮐﺮ ﻣـﺪة اﻋﻤـﺎرﻫﻢ و اﺳـﻤﺎء ﺣـّﺠ ﺎﺑﻬﻢ و ﺷـﻌﺮاﺋﻬﻢ ﺧﺎﻟﯿـﺎ ﻋﻦ اﻻﺳـﻬﺎب اﻟﻤﻤّﻞ و اﻟﺘﻘﺼـﯿﺮ اﻟﻤﺨّﻞ اﺧـﺬا ﻋﻦ اﻻﮐﺜﺎر اﻟﻤﺴـﻠﻢ اﻟﯽ اﻹﯾﺠﺎز‬‫اﻟﻤﻔﻬﻢ و ﻟﻦ ﯾﻌﺮف ﺷـﺮﻓﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻌﺮﻓﻪ ﻋﻘﺪت ﻟﮑّﻞ اﻣﺎم ﻣﻨﻬﻢ ﻓﺼﻼ ﯾﺸﺘﻤﻞ ﮐّﻞ ﻓﺼﻞ ﻣﻦ اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻟﻔﺼﻮل اﻻول ﻣﻨﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﻋّﺪة‬‫ﻓﺼﻮل اﻟﻔﺼـﻞ اﻻـول ﻣﻨﻬـﺎ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﻟﺒﺤﺮ اﻟﺨﻀّﻢ و اﻟّﻄﻮد اﻻﺷّﻢ اﺧﯽ اﻟّﺮﺳﻮل و ﺑﻌﻞ اﻟﺒﺘﻮل و ﺳـﯿﻒ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺴـﻠﻮل ﻣﻔّﺮق اﻟﮑﺘﺎﺋﺐ ﻣﻈﻬﺮ‬‫اﻟﻌﺠـﺎﺋﺐ ﻟﯿﺚ ﺑﻨﯽ ﻏـﺎﻟﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻔﺼﻞ اﻟّﺜﺎﻟﺚ‬‫ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺧﯿﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻔﺼـﻞ اﻟّﺮاﺑﻊ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺨﺎﻣﺲ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺒﺎﻗﺮ ع اﻟﻔﺼـﻞ‬‫اﻟﺴﺎدس ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺼﺎدق ع اﻟﻔﺼﻞ اﻟّﺴﺎﺑﻊ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﮑﺎﻇﻢ ع اﻟﻔﻀﻞ اﻟﺜﺎﻣﻦ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟّﺮﺿﺎ ع‬‫اﻟﻔﺼـﻞ اﻟّﺘـﺎﺳﻊ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺠﻮاد ع اﻟﻔﺼـﻞ اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻬﺎدي ع اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺤﺎدي ﻋﺸـﺮ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌﺴـﮑﺮي ع اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﺸﺮ ﻓﯽ ذﮐﺮ اﺑﻨﻪ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻘﺎﺋﻢ اﻟﻤﻬﺪي ع و ﺳّﻤﯿﺘﻪ ﺑﺎﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋّﻤﮥ اﺟﺒﺖ ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫ﺳﺆال ﺑﻌﺾ اﻻـﻋّﺰة ﻣﻦ اﻻﺻـﺤﺎب و اﻟﺨﻠّﺺ ﻣﻦ اﻻﺣﺒـﺎب ﺑﻌـﺪ ان ﺟﻌﻠﺖ ذﻟـﮏ ﻟﯽ ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ذﺧﯿﺮة و رﺟﺎء ﻓﯽ اﻟﺘﮑﻔﯿﺮ ﻟﻤﺎ اﺳـﻠﻔﺘﻪ ﻣﻦ‬‫ﺟﺮﯾﺮة و اﻗﺘﺮﻓﺘﻪ ﻣﻦ ﺻﻐﯿﺮة او ﮐﺒﯿﺮة و ذﻟﮏ ﻟﻤﺎ اﺷﺘﻤﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻣﻦ ذﮐﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻟّﺸﻬﯿﺮة و ﻣﺎﺛﺮﻫﻢ اﻻﺛﯿﺮة و ﻟﺮّب ذي‬‫ﺑﺼﯿﺮة ﻗﺎﺻﺮة و ﻋﯿﻦ ﻣﻦ ادراك اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪450 :‬‬‫ﺧﺎﺳﺮة ﯾﺘﺎّﻣﻞ ﻣﺎ اﻟّﻔﺘﻪ و ﯾﺴﺘﻌﺮض ﻣﺎ ﺟﻤﻌﺘﻪ و ﻟّﺨﺼﺘﻪ ﻓﯿﺤﻤﻠﻪ ﻃﺮﻓﻪ اﻟﻤﺮﯾﺾ و ﻗﻠﺒﻪ اﻟﻤﻬﯿﺾ اﻟﯽ ان ﯾﻨﺴﺒﻨﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯽ اﻟّﺘﺮﻓﯿﺾ ﺣﮑﯽ‬‫اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻠّﺎﻣـﮥ اﻟﻤﺤـّﺪث ﺑﺎﻟﺤﺮم اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ اﻟّﻨﺒﻮّي ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﺰرﻧﺪي ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﺴـّﻤﯽ ﺑﺪرر اﻟـّﺴ ﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ و اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ و اﻟـّﺴ ﺒﻄﯿﻦ اّن اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻌﻈﻢ و اﻟﺤﺒﺮ اﻟﻤﮑّﺮم اﺣـﺪ اﻻﯾّﻤـ ﮥ اﻻﻋﻼم اﻟﻤّﺘﺒﻌﯿﻦ اﻟﻤﻘﺘﺪي ﺑﻬﻢ ﻓﯽ اﻣﻮر اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻄﻠﺒﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ارﺿﺎه و ﺟﻌﻞ اﻟﺠّﻨﮥ ﻣﻨﻘﺒﻠﻪ و ﻣﺜﻮاه ﻟّﻤﺎ ﺻـﺮح ﺑﻤﺤّﺒﺘﻪ ﻻﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و اﻧّﻪ ﻣﻦ ﺷﯿﻌﺘﻬﻢ‬‫ﻗﯿﻞ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ و ﻫﻮ اﻟّﺴﯿﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﻓﻘﺎل ﻋﻦ ذﻟﮏ ﻣﺠﯿﺒﺎ‪:‬؟؟؟‬‫إذا ﻧﺤﻦ ﻓّﻀﻠﻨﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﺎﻧﻨﺎ رواﻓﺾ ﺑﺎﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﻋﻨﺪ ذوي اﻟﺠﻬﻞ‬‫و ﻓﻀﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ إذا ﻣﺎ ذﮐﺮﺗﻪ رﻣﯿﺖ ﺑﻨﺼﺐ ﻋﻨﺪ ذﮐﺮي ﻟﻠﻔﻀﻞ‬‫ﻓﻼ زﻟﺖ ذا رﻓﺾ و ﻧﺼﺐ ﮐﻼﻫﻤﺎ ﺑﺤّﺒﻬﻤﺎ ﺣّﺘﯽ اوّﺳﺪ ﻓﯽ اﻟّﺮﻣﻞ‬‫و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﺪ‪:‬؟؟؟‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﺗﺮﻓّﻀﺖ ﻗﻠﺖ ﮐﻠّﺎ ‪ ،‬ﻣﺎ اﻟّﺮﻓﺾ دﯾﻨﯽ و ﻻ اﻋﺘﻘﺎدي‬‫ﻟﮑﻦ ﺗﻮﻟّﯿﺖ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺷّﮏ ﺧﯿﺮ اﻣﺎم و ﺧﯿﺮ ﻫﺎدي‬‫ان ﮐﺎن ﺣّﺐ اﻟﻮﻟﯽ رﻓﻀﺎ ﻓﺈﻧّﻨﯽ ارﻓﺾ اﻟﻌﺒﺎد‬‫و ﻗﺎل اﯾﻀﺎ‪:‬؟؟؟‬‫ﯾﺎ راﮐﺒﺎ ﻗﻒ ﺑﺎﻟﻤﺤﺼﺐ ﻣﻦ ﻣﻨﯽ و اﻫﺘﻒ ﺑﺴﺎﮐﻦ ﺧﯿﻔﻬﺎ و اﻟّﻨﺎﻫﺾ‬‫ﺳﺤﺮا إذا ﻓﺎض اﻟﺤﺠﯿﺞ اﻟﯽ ﻣﻨﯽ ﻓﯿﻀﺎ ﮐﻤﻠﺘﻄﻢ اﻟﻔﺮات اﻟﻔﺎﺋﺾ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 351‬از ‪597‬‬‫ان ﮐﺎن رﻓﻀﺎ ﺣّﺐ آل ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﻠﯿﺸﻬﺪ اﻟﺜﻘﻼن اﻧّﯽ راﻓﻀﯽ‬‫ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﻪ اﻟﮑﺒﺮي ﻋﻦ اﻟّﺴّﯿﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ و اﻻﻣﺎم اﻟﺤﻔﯿﻞ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ اﺣﺪ اﺋّﻤﮥ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﺳﻤﻪ و ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻧّﻪ ﻟّﻤﺎ دﺧﻞ دﻣﺸﻖ و ﺻّﻨﻒ ﺑﻬﺎ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻋﻠّﯽ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ اﻧﮑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ذﻟﮏ و ﻗﯿﻞ‬‫ﻟﻪ ﻟﻢ ﻻ ﺻـّﻨﻔﺖ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟّﺸـ ﯿﺨﯿﻦ ﻓﻘﺎل دﺧﻠﺖ دﻣﺸﻖ و اﻟﻤﻨﺤﺮف ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻬﺎ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺼـّﻨﻔﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ رﺟﺎء ان ﯾﻬﺪﯾﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻓﺪﻓﻌﻮا ﻓﯽ ﺧﺼـﯿﺘﻪ و اﺧﺮﺟﻮه ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﺛّﻢ ﻣﺎ زاﻟﻮا ﺣّﺘﯽ اﺧﺮﺟﻮه ﻣﻦ دﻣﺸﻖ اﻟﯽ اﻟّﺮﻣﻠﮥ ﻓﻤﺎت ﺑﻬﺎ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﺎل ﻗﺎﺿﯽ‬‫اﻟﻘﻀﺎة ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺴـ ﺒﮑﯽ اﻟﻤﺸﺎر إﻟﯿﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﺎﻟﺖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اّﯾﻬﻤﺎ اﺣﻔﻆ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ او اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺛّﻢ ذﮐﺮت ذﻟﮏ ﻟﻠﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻮاﻟـﺪ ﺗﻐﻤـﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻓﻮاﻓﻖ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن اﺑﻦ اﻟﺤـّﺪاد اﺣـﺪ اﻻﺋّﻤﮥ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻟﺤﻔـﻆ ﻟﻪ و ﻟﻢ ﯾﺤـّﺪث ﻋﻦ ﻏﯿﺮ اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و ﻗﺎل رﺿـﯿﺖ ﺑﻪ ﺣّﺠـ ﮥ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻧﺘﻬﯽ ﻣﻠّﺨﺼﺎ و ﺣﮑﯽ‬‫اﻻﻣـﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب اﻟّـﺬي ﺻـّﻨﻔﻪ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻻﻣﺎم اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اّن اﻻﻣﺎم اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ اّن أﻧﺎﺳﺎ ﻻ ﯾﺼﺒﺮون ﻋﻠﯽ ﺳﻤﺎع ﻣﻨﻘﺒﮥ او ﻓﻀﯿﻠﮥ ﻻﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و إذا رأوا اﺣﺪا ﯾﺬﮐﺮ ﺷﯿﺌﺎ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﺎﻟﻮا ﺗﺠﺎوزوا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪451 :‬‬‫ﻋﻦ ﻫﺬا ﻓﻬﺬا راﻓﻀﯽ ﻓﺄﻧﺸﺄ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﯾﻘﻮل‪:‬؟؟؟‬‫إذا ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﺗﺬﮐﺮ ﻋﻠّﯿﺎ و ﺳﺒﻄﯿﻪ و ﻓﺎﻃﻤﮥ اﻟّﺰﮐّﯿﮥ‬‫ﯾﻘﺎل ﺗﺠﺎوزوا ﯾﺎ ﻗﻮم ﻫﺬا ﻓﻬﺬا ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺮاﻓﻀّﯿﮥ‬‫ﺑﺮﺋﺖ اﻟﯽ اﻟﻤﻬﻤﯿﻦ ﻣﻦ أﻧﺎس ﯾﺮون اﻟّﺮﻓﺾ ﺣّﺐ اﻟﻔﺎﻃﻤّﯿﮥ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻓﺼﻞ ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ ﻟﻪ و ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﺻّﺢ اﻟّﻨﻘﻞ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺼﺤﯿﺤﮥ و اﻻﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺮﯾﺤﮥ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﯾﺴﻤﯽ اﻟﺤﺠﻞ و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻣﺎ اراه اﻟّﺎ ﻟا ﺤﺒﺎري‬‫ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ و ﻗﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل‬‫رﺟﺎء ان ﯾﮑﻮن اﻟّﺪﻋﻮة ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﺛّﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ ﺛﺎﻧﯿﮥ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ ﺛّﻢ ﺟﺎء اﻟّﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘﺪ‬‫ﻋّﻨﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ دﺧـﻞ ﻗﺎل ﻟﻪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋّﻨﺎ ﯾﺮﺣﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻫـﺬه آﺧﺮ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و اﻧﺲ ﯾﻘﻮل اﻧّﮏ ﻣﺸـﻐﻮل‬‫ﻓﻘـﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ دﻋﻮﺗﮏ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻻ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ‬‫ﻋﻠﯽ ﺣّﺒﻪ ﻟﻘﻮﻣﻪ رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬّي‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ* ﻗﺪ ﺻّﺮح ﺑﺼﺤﮥ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟّﺬي ﻓﺎح ﻃﯿﺐ ﻧﺸﺮه و ﻓﺎغ* و اﻇﻬﺮ اﻟﺤّﻖ ﺗّﻢ اﻇﻬﺎر ﻟﻤﻦ ارﺗﺎده‬‫و ارﺗﺎغ* و دّق ﻋﻨﻖ ﻣﻦ ﺣﺎد ﻋﻨﻪ و زاغ* و ﮐﺴـﺮ ﻇﻬﺮ ﻣﻦ ﻣﺎل ﻋﻨﻪ و راغ* و اﻓﺎد ﺑﮑﻮﻧﻪ ﻣﻨﻘﻮﻻ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺼﺤﯿﺤﮥ ﻣﺎ ﻫﻮ ﻓﻮق‬‫اﻟﺒﻼغ* ﻓﯿﺎ ﻟﱠﻠﻪ ﮐﯿﻒ ﺟﺎز ﻟﻠﻤﺨﺎﻃﺐ و ﺳﺎغ* ان ﯾﺒﻄﻠﻪ ﻓﯿﺸـﯿﻦ دﯾﻨﻪ ﺑﺎﻻﯾﺘﺎغ* و ﯾﻀﺎﻫﯽ اﻟﺴﻔﻠﮥ اﻻرﻓﺎغ* و ﯾﻤﺎﺛﻞ اﻻﻧﮑﺎس اﻻﻣﻼغ* و اﻟﱠﻠﻪ‬‫وﻟﯽ اﻟّﻨﻌﻤـﮥ ﺑﺎﻻﺗﻤـﺎم و اﻻﺳـﺒﺎغ* و ﻫﻮ اﻟﻤﻔﯿﺾ ﻵﻻﺋﻪ ﺑﺎﻻﮐﻤﺎل و اﻻﺻـﺒﺎغ* و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎغ از اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺼـﺒﻮﻏﯽ‬‫اﻻﯾﺪي ﺑﺎﻟﻔﻀﻞ و اﻟﺒﺮاﻋﮥ و اﺟّﻠﻪ ﻓﻘﻬﺎي ﻣﺎﻟﮑﯿﻪ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﻪ و اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﺳﺖ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻓﻬﺪ ﻣّﮑﯽ در اﺗﺤﺎف اﻟﻮري ﺑﺎﺧﺒﺎر أم اﻟﻘﺮي ﺣﺴـﺐ‬‫داب ﺧـﻮد ﮐﻪ در وﻗـﺎﺋﻊ ﻫﺮ ﺳـﺎل ﻋﻠﻤـﺎي ﻣﮑﻪ را ﮐﻪ در آن ﺳـﺎل وﻓـﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧـﺪ ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﻨـﺪ در ذﮐﺮ اﺳـﻤﺎي ﻣﺘـﻮﻓﯿﻦ ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و‬‫ﺧﻤﺴـﯿﻦ و ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﻟﻤﮑﯽ ﻇﻬﺮ ﯾﻮم اﻻرﺑﻌﺎء ﺳﺎﺑﻊ ذي اﻟﻘﻌـﺪة و‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺷﺎﻓﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﺪاﺋﺢ ﻓﺨﯿﻤﻪ او از اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم و ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ واﺿﺢ و‬‫ﻻﺋﺤﺴﺖ در ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺎن ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﺧﻨﺜﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﺮد و زن ﻫﺮ دو داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ و ﻫﺬه اﻟﻤﺴﺄﻟﮥ وﻗﻌﺖ ﻓﯽ زﻣﻨﻨﺎ ﻫﺬا‬‫ﺑﺒﻼد اﻟﺠﺒﺮت ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﻪ ﺳـﯿﺪي اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻧﻮر ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺠﺒﺮﺗﯽ و ذﮐﺮ ﻟﯽ ان اﻟﺨﻨﺜﯽ اﻟﻤﻮﺻﻮﻓـﮥ ﺗﻮّﻓﯿﺖ ﻋﻦ وﻟـﺪﯾﻦ وﻟﺪ ﻟﺒﻄﻨﻬﺎ و‬‫وﻟﺪ ﻟﻈﻬﺮﻫﺎ و ﺧﻠﻔﺖ ﺗﺮﮐﮥ ﮐﺜﯿﺮة و اّن ﻋﻠﻤﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 352‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪452 :‬‬‫ﺗﻠﮏ اﻟﺠﻬـﮥ ﺗﺤّﯿﺮوا ﻓﯽ اﻟﻤﯿﺮاث و اﺧﺘﻠﻒ اﺣﮑﺎﻣﻬﻢ ﻓﻤﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﯾﺮث وﻟـﺪ ﻟﻈﻬﺮ دون وﻟـﺪ اﻟﺒﻄﻦ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺑﻌﮑﺲ ﻫﺬا و ﻣﻨﻬﻢ‬‫ﻣﻦ ﻗـﺎل ﯾﻘﺘﺴـﻤﺎن اﻟّﺘﺮﮐـﮥ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺗﻮﻗﻒ اﻟّﺘﺮﮐـﮥ ﺣّﺘﯽ ﯾﺼـﻄﻠﺢ اﻟﻮاﻟـﺪان ﻋﻠﯽ ﺗﺴﺎو او ﻋﻠﯽ ﻣﻔﺎﺿـﻠﮥ و اﺧﺒﺮﻧﯽ اّن اﻟﺨﺼﺎم ﻗﺎﺋﻢ و‬‫اﻟّﺘﺮﮐﮥ ﻣﻮﻗﻮﻓﻪ و اﻧّﻪ ﺧﺮج ﻟﺴﻮال ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﻐﺮب ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻋﻦ ذﻟﮏ و ﺑﻌﺪ اﻻﺗﻔﺎق ﺑﻪ ﺑﺴـﻨﺘﯿﻦ وﺟﺪت ﺣﮑﻢ اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤـ ﮥ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻻﺋّﻤـ ﮥ ﺗﺼـﻨﯿﻒ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺸـ ﻬﯿﺮ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺎﻟﮑّﯿﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎغ ﺷـﯿﺦ و اﻣﺎم و از ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺎﻟﮑﯿﻪ اﺳﺖ و از ﻋﺒﺎرت ﺷـﺮح ﺷـﻤﺎﺋﻞ ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﺨﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﺳﺘﺎد‬‫ﮐﺎﻣﻞ را ﻣﯽﮔﻮﯾﻨـﺪ و ﻋﻠّﻮ ﻣﺮﺗﺒﻪ و ﻣﻘﺎم ﻟﻔﻆ اﻣﺎم ﺧﻮد ﺑﺎﻻﺗﺮ از اﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺑﺸـﺮح و ﺑﯿﺎن ﺑﺎﺷـﺪ و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي در‬‫ﺻﺪر ﮐﺘﺎب ﺧﻮد رﯾﺎض زاﻫﺮه ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﷲ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و اﻟّﺸـ ﮑﺮ ﻟﻠﻤﻠﻬﻢ ﺑﺎﻟﻬﺪي اﻟﯽ ﺻﺮاط اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ و اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﻋﻠﯽ ﺳّﯿﺪﻧﺎ‬‫و ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪه و رﺳﻮﻟﻪ اﻟّﺬي ﯾﺼﻠّﯽ ﻋﻠﯽ ﺧﻠﻘﻪ ﻋﺠﻤﺎ و ﻋﺮﺑﺎ و اﻧﺰل ﻋﻠﯿﻪ ﻗُْﻞ ﻻ َأْﺳَﺌﻠُُﮑْﻢ َﻋَﻠﯿِْﻪ َأْﺟﺮًا ِإﻟﱠﺎ اﻟ َْﻤَﻮﱠدَة ﻓِﯽ اﻟ ُْﻘْﺮﺑﯽ‬‫و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻧﺠﻮم اﻻﻗﺘـﺪاء و ﺑـﺪور اﻻﻫﺘـﺪاء ﺻـﻼة و ﺳـﻼﻣﮥ ﯾﺪوﻣﺎن ﺑﺪوام اﻟﻤﻨﺰه وﺟﻮده ﻋﻦ اﻻﻧﺘﻬﺎء و اﻻﺑﺘﺪاء اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﯿﻘﻮل‬‫اﻟﻌﺒﺪ اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي ﺷـﻬﺮة اﻟﻤﺪﻧﯽ ﺣﺎﻻ ﻫﺬا ﮐﺘﺎب ﺳـّﻤﯿﺘﻪ ﺑﺎﻟّﺮﯾﺎض اﻟّﺰاﻫﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﻞ آل ﺑﯿﺖ اﻟّﻨﺒّﯽ و‬‫ﻋﺘﺮﺗﻪ اﻟّﻄﺎﻫﺮة ﺟﻤﻌﺖ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ اﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻣّﻤﺎ ورد ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺸﺄن و اﻋﺘﻨﯽ ﺑﻨﻘﻠﻪ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻌﺎﻣﻠﻮن اﻷﻋﯿﺎن و اﮐﺜﺮه ﻣﻦ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤﮥ ﻻﺑﻦ‬‫اﻟﺼـّﺒﺎغ و ﻣﻦ اﻟﺠﻮﻫﺮ اﻟّﺸـ ﻔﺎف ﻟﻠﺨﻄﯿﺐ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺻـﺒﺎغ از ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺎﻣﻠﯿﻦ اﻋﯿﺎﻧﺴﺖ و ﻣﻄﯿﺮي اﺳـﺘﻤﻄﺎر رﺷـﺤﺎت‬‫ﻓﻮاﺋﺪ او ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻓﺼﻮل ﻣﻬﻤﻪ او را ﻣﺎﺧﺬ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﻗﺮار داده و اﻋﺘﻤﺎد ﺑﺮ آن ﻓﺮﻣﻮده و اﺳﺘﻨﺎد ﺑﺎن ﮐﺮده و ﮐﻔﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﻫﺎﻧﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﻈﻢ ﺧﻄﺮ اﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ و ﺳـﻤّﻮ ﺷﺎﻧﻪ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ دﻟﯿﻼ ﻋﻠﯽ ﺟﻼﻟﮥ ﻗﺪره و ارﺗﻔﺎع ﻣﮑﺎﻧﻪ و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﺒﺎغ را ﺑﻠﻘﺐ ﻋﻈﯿﻢ ﺷﯿﺦ‬‫ﯾﺎد ﻓﺮﻣﻮده ﮐﺘﺎب ﻓﺼﻮل ﻣﻬﻤﻪ او را در ﻣﻘﺎم ذﮐﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﺑﺴﺒﺐ آن و اﻣﺜﺎل آن‬‫اﺛﺒﺎت وﻻي ﺳـّﻨﯿﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات و دﻓﻊ ﻧﺴﺒﺖ ﻧﺎﺻﺒّﯿﺖ و اﻧﺤﺮاف از اﺳﻼف ﺑﺎ اﻧﺼﺎف ﺧﻮد ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯽ اﯾﻀﺎح ﻟﻄﺎﻓﮥ اﻟﻤﻘﺎل‬‫ﺷﯿـﺦ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺼـّﺒﺎغ اﻟﻤﮑﯽ در ﻓﺼﻮل ﻣﻬﻤﻪ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻻﺋﻤﻪ از ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺣﻀـﺮات ﻧﻘﻞ ﮐﺮده‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺳﻮاي ﻋﺠﯿﻠﯽ و ﻣﻄﯿﺮي دﯾﮕﺮ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـّﻨﯿﻪ و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻨﺸﺎن در ﻣﺼـّﻨﻔﺎت دﯾﻨّﯿﻪ ﺧﻮد از اﺑﻦ‬‫اﻟّﺼﺒﺎغ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﺎﻗﻮال و اﻓﺎدات او ﺗﻤّﺴﮏ و ﺗﺸﺒﺚ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﺑﻌﺾ ﻋﺒﺎرات‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪453 :‬‬‫اﯾـﻦ ﺣﻀـﺮات در اﯾـﻦ ﺟـﺎ ﻣـﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷـﻮد و ﻧﺒـﺪي از ان اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸـﺒﯿﻪ ﺧـﻮاﻫﯽ ﺷـﻨﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺴـﻤﻬﻮدي ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯽ در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤﮥ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﻟّﺮﺿـﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﮑﺎﻇﻢ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫اﻟّﺼﺎدق ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺎﻗﺮ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻟﻤﺎ دﺧﻞ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﮐﺎن ﻓﯽ ﻗّﺒﮥ ﻣﺴﺘﻮرة ﺑﺎﻟّﺴﻘﻼط ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠﮥ‬‫ﺷﻬﺒﺎ و ﻗـﺪ ﺷّﻖ ﺳﻮق ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻌﺮض ﻟﻪ اﻻﻣﺎﻣﺎن اﻟﺤﺎﻓﻈﺎن ﻟﻼﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮّﯾـﮥ و اﻟﻌﺎﺛﺮان ﻋﻠﯽ اﻟـّﺴ ﻨﮥ اﻟﻤﺤّﻤﺪّﯾـﮥ اﺑﻮ زرﻋﮥ اﻟّﺮازي و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ اﻟّﻄﻮﺳـﯽ و ﻣﻌﻬﻤﺎ ﺧﻼﺋﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﻣﻦ ﻃﻠﺒـﮥ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﺤـﺪﯾﺚ و اﻫﻞ اﻟّﺮواﯾـﮥ و اﻟّﺪراﯾـﮥ ﻓﻘﺎﻻ ﻟﻪ اّﯾﻬﺎ اﻟـّﺴ ﯿﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺑﻦ اﻟّﺴﺎدة‬‫اﻻﺋّﻤﮥ ﺑﺤﻖ آﺑﺎﺋﮏ اﻻﻃﻬﺮﯾﻦ و اﺳـﻼﻓﮏ اﻻﮐﺮﻣﯿﻦ اﻟّﺎ ﻣﺎ ارﯾﺘﻨﺎ وﺟﻬﮏ اﻟﻤﯿﻤﻮن و روﯾﺖ ﻟﻨﺎ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻋﻦ آﺑﺎﺋﮏ ﻋﻦ ﺟّﺪك ﻣﺤّﻤﺪ ﺻّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻧـﺬﮐﺮك ﺑﻪ ﻓﺎﺳـﺘﻮﻗﻒ اﻟﺒﻐﻠـﮥ و اﻣﺮ ﻏﻠﻤـﺎﻧﻪ ﺑﮑﺸﻒ اﻟﻤﻈّﻠـﮥ و اﻗّﺮ ﻋﯿﻮن ﺗﻠﮏ اﻟﺨﻼﺋﻖ ﺑﺮوﯾـﮥ ﻃﻠﻌﺘﻪ اﻟﻤﺒﺎرﮐـﮥ ﻓﮑﺎﻧﺖ ﻟﻪ‬‫ذؤاﺑﺘـﺎن ﻣـﺪﻟﯿﺘﺎن ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺗﻘﻪ و اﻟّﻨﺎس ﮐّﻠﻬﻢ ﻗﯿﺎم ﻋﻠﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﻬﻢ ﯾﻨﻈﺮون إﻟﯿﻪ و ﻫﻢ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﺻﺎرخ و ﺑﺎك و ﻣﺘﻤّﺮغ ﻓﯽ اﻟّﺘﺮاب و ﻣﻘّﺒﻞ ﻟﺤﺎﻓﺮ‬‫ﺑﻐﻠﺘﻪ و ﻋﻼـ اﻟـّﻀ ﺠﯿﺞ ﻓﺼـﺎﺣﺖ اﻻﺋّﻤـ ﮥ و اﻟﻔﻘﻬـﺎء و اﻟﻌﻠﻤـﺎء ﻣﻌﺎﺷـﺮ اﻟّﻨـﺎس اﺳـﻤﻌﻮا و ﻋﻮا و اﻧﺼـﺘﻮا ﻟﺴـﻤﺎع ﻣﺎ ﯾﻨﻔﻌﮑﻢ و ﻻ ﺗﻮذوﻧﺎ ﺑﮑﺜﺮة‬‫ﺻﺮاﺧﮑﻢ و ﺑﮑﺎﺋﮑﻢ و ﮐﺎن اﻟﻤﺴﺘﻌﻠﯽ‬‫اﺑﻮ زرﻋﮥ اﻟّﺮازي و ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ اﻟﻄﻮﺳﯽ ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺣّﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻣﻮﺳﯽ اﻟﮑﺎﻇﻢ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺼﺎدق ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺎﻗﺮ‬‫ﻋﻦ اﺑﯿﻪ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺷـﻬﯿﺪ ﮐﺮﺑﻼء ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻗﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ و ﻗﺮة ﻋﯿﻨﯽ رﺳﻮل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 353‬از ‪597‬‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﯽ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ رّب اﻟﻌّﺰة ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻘﻮل ﮐﻠﻤﮥ ﻻ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺼـﻨﯽ ﻓﻤﻦ ﻗﺎﻟﻬﺎ دﺧﻞ‬‫ﺣﺼـﻨﯽ و ﻣﻦ دﺧﻞ ﺣﺼـﻨﯽ اﻣﻦ ﻣﻦ ﻋـﺬاﺑﯽ ﺛّﻢ اﻟﻘﯽ اﻟّﺴﺘﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻘـّﺒ ﮥ و ﺳﺎر ﻗﺎل ﻓﻌـّﺪ اﻫﻞ اﻟﻤﺤﺎﺑﺮ و اﻟّﺪوي اﻟّﺬﯾﻦ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﮑﺘﺒﻮن ﻓﺎﻧﺎﻓﻮا‬‫ﻋﻠﯽ ﻋﺸﺮﯾﻦ اﻟﻔﺎ‬‫و ﻗﺎل اﻻﺳـﺘﺎذ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻘﺸـﯿﺮي اﺗّﺼﻞ ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻬﺬا اﻟـّﺴ ﻨﺪ ﺑﺒﻌﺾ اﻣﺮاء اﻟّﺴﺎﻣﺎﻧّﯿﮥ ﻓﮑﺘﺒﻪ ﺑﺎﻟّﺬﻫﺐ و اوﺻـﯽ ان ﯾﺪﻓﻦ ﻣﻌﻪ ﻓﯽ ﻗﺒﺮه‬‫ﻓﺮﺋﯽ ﻓﯽ اﻟّﻨﻮم ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻪ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﻣﺎ ﻓﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﮏ ﻗﺎل ﻏﻔﺮ ﻟﯽ ﺑﺘﻠﻄﻔﯽ ﺑﻼ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻟﱠﻠﻪ و ﺗﺼﺪﯾﻘﯽ ﺑﺎّن ﻣﺤّﻤﺪا رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺨﺎﻧﯽ اﻟﻘﺎدري در ﺻـﺮاط ﺳﻮي ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟﻨﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤـ ﮥ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻻﻣﺎم ﺑﻌـﺪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺨﺎﻟﺺ اﺑﻨﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻬﺪي و ﻟﻢ ﯾﺨﻠﻒ اﺑﻮه وﻟﺪا ﻏﯿﺮه و ﮐﺎن ﻋﻤﺮه ﻋﻨﺪ وﻓﺎت اﺑﯿﻪ ﺧﻤﺲ ﺳـﻨﯿﻦ و وﻟﺪ‬‫اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻬﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪454 :‬‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺨﺎﻟﺺ ﺑﺴـّﺮﻣﻦرأي ﻟﯿﻠﮥ اﻟّﻨﺼﻒ ﻣﻦ ﺷـﻌﺒﺎن ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻬﺠﺮة و ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﺒﻮب ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﺪر‬‫ﻋﺎﻟﻢ در ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺷﺎﻫﯽ در ﺗﻔﺴﯿﺮ آﯾﻪ َﻓﺎْﺧُﺮْج ﻣِﻨْﻬﺎ َﻓِﺈﱠﻧَﮏ َرِﺟﯿٌﻢ*‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬّﻤـ ﮥ ﻗـﺎل اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻫﻼك اﻟّﻨﺎس ﻓﯽ ﺛﻠﺚ ﻓﯽ اﻟﮑﺒﺮ و اﻟﺤﺮص و اﻟﺤﺴـﺪ ﻓﺎﻟﮑﺒﺮ ﻫﻼك‬‫اﻟّﺪﯾﻦ و ﺑﻪ ﻟﻌﻦ اﺑﻠﯿﺲ و اﻟﺤﺮص ﻋﺪّو اﻟّﻨﻔﺲ و ﺑﻪ اﺧﺮج آدم ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ اﻟﺠّﻨﮥ و اﻟﺤﺴﺪ راﺋﺪ اﻟّﺴﻮء و ﻣﻨﻪ ﻗﺘﻞ ﻗﺎﺑﯿﻞ ﻫﺎﺑﯿﻞ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺷﺎﻫﯽ در ﺗﻔﺴﯿﺮ آﯾﻪ ﻣﺎ َأْﺷَﻬْﺪﺗُُﻬْﻢ َﺧﻠَْﻖ اﻟﱠﺴﻤﺎواِت َو اﻟ َْﺄْرِض َو ﻻ َﺧﻠَْﻖ َأﻧ ُْﻔِﺴِﻬْﻢ َو ﻣﺎ ُﮐﻨُْﺖ ُﻣﱠﺘِﺨَﺬ اﻟ ُْﻤِﻀﱢﻠﯿَﻦ َﻋُﻀﺪًا‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ و‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﺼﻮل اﻟﻤﻬﻤﮥ ﮐﺘﺐ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ اﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻔﯿﺎن ﮐﺘﺎﺑﺎ ﯾﺴﺘﻘﺪﻣﻪ ﻓﯿﻪ و ﮐﺎن ﺻﻮرة اﻟﮑﺘﺎب ﻣﻦ اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن اّﻣﺎ ﺑﻌـﺪ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻋﺜﻤﺎن ذا ﺣّﻖ و ﻗﺮاﺑﮥ ﻓﺎﻧّﯽ ذو ﺣّﻖ و ﻗﺮاﺑﮥ اﻻ و ان اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺪ ﻗّﻠﺪﻧﯽ اﻣﺮ اﻟّﻨﺎس ﻋﻦ ﻣﺸﻮرة‬‫ﻣﻦ اﻟﻤﻬـﺎﺟﺮﯾﻦ و اﻻﻧﺼـﺎر اﻻـ و ان اﻟّﻨـﺎس ﺗﺒﻊ ﻟﻬﻢ ﻓﯿﻤـﺎ رأوا و ﻋﻤﻠﻮا و اﺣّﺒﻮا و ﮐﺮﻫﻮا ﻓﺎﻟﻌﺠﻞ ﻋﻠّﯽ ﺛّﻢ اﻟﻌﺠﻞ ﻓﺎﻧّﯽ ﻗـﺪ ﺑﻌﺚ اﻟﯽ ﺟﻤﯿﻊ‬‫اﻟﻌﻤـﺎل ﻻـ ﻋﻬـﺪ ﻋﻠﯿﻬﻢ و اﻗّﻠـﺪﻫﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻣﺎ ﻗﻠـﺪﻧﯽ أﺷﺘﺮي ذﻟﮏ دﯾﻨﯽ و اﻣﺎﻧﺘﯽ ﻻﻧﯽ ﻟﻢ اﺟـﺪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺑـّﺪا ﻓﺎﻗـﺪم ﻋﻠﯽ ﻓﯽ اﺷـﺮاف‬‫اﺻﺤﺎﺑﮏ ﻋﻨﺪ وﻗﻮﻓﮏ ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎﺑﯽ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻌﻨﺪ ﻓﺮاﻏﻪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺎب ﺟﺎء اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺑﻦ ﺷﻌﺒﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ ﻫﺬا ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل‬‫ﮐﺘـﺎب ﮐﺘﺒﺘﻪ اﻟﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﺳـﺘﻘﺪﻣﻪ ﻓﯿﻪ و ارﯾـﺪ ان اﺑﻌﺚ ﺑﻪ إﻟﯿﻪ رﺳﻮﻻ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻨـﺪي ﻟﮏ ﻧﺼـﯿﺤﮥ ﻓﺎﻗﺒﻠﻬﺎ ﻗﺎل ﻫﺎت ﻗﺎل اﻧّﻪ‬‫ﻟﯿﺲ اﺣـﺪ ﯾﻨﺒﻌﺚ ﻋﻠﯿـﮏ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻓﯽ ﯾـﺪه اﻟّﺸﺎم و ﻫﻮ ﻋّﻢ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺎﻣﻠﻪ ﻓﺎﺑﻌﺚ إﻟﯿﻪ ﺑﻌﻬـﺪه ﺗﻠﺰﻣﻪ ﻃﺎﻋﺘﮏ ﻓﺎذا اﺳـﺘﻘﺮت ﻗـﺪﻣﺎك‬‫راﯾﺖ ﻓﯿﻪ ﺑﺮأﯾﮏ ﻓﻘﺎل ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ وﺟﻬﻪ ﯾﻤﻨﻌﻨﯽ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ َو ﻣﺎ ُﮐﻨُْﺖ ُﻣﱠﺘِﺨَﺬ اﻟ ُْﻤِﻀﱢﻠﯿَﻦ َﻋُﻀﺪًا‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﯿﺰدي اﻟﻤﯿﺒـﺬي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم وارد ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب‬‫ﻓﻮاﺗﺢ در ﻓﺎﺗﺤﻪ ﺳﺎﺑﻌﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﺗﺮﻣﺬي از اﻧﺲ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﻏﯽ ﻧﺰد ﻧﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﻬﺎده ﺑﻮد دﻋﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﭘﺲ ﻋﻠﯽ آﻣـﺪ و آن ﻣﺮغ ﺑـﺎ او ﺧﻮرد و رزﯾﻦ ﮔﻮﯾـﺪ اﻧﺲ ﺑـﺎ ﻋﻠﯽ ﮔﻔﺖ اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و ﻟﮏ ﻋﻨـﺪي ﺑﺸﺎرة ﻓﻔﻌﻞ ﻓﺎﺧﺒﺮه ﺑﻘﻮل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﻟﻤﯿﺒـﺬي ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﻟـّﺪﯾﻦ‪ ،‬ﻗـﺪ ﻋﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم اﻟﻤﻠﮏ‬‫اﻟﺤّﻖ اﻟﻤﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻓﺎﺣﺴﻦ اﻟﯽ ارﺑﺎب اﻟﺤّﻖ و اﻟﯿﻘﯿﻦ‪ ،‬و اﻋﺎن اﺻـﺤﺎب اﻟّﺼﺪق و اﻟﺬﯾﻦ‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮّﻓﻖ و ﻫﻮ اﻟﻤﻌﯿﻦ‪ ،‬و ﻋﻼﻣﻪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 354‬از ‪597‬‬‫اﻟﺪﯾﻦ ﻣﯿﺒﺬي از اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﻣﺸﻬﻮرﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪455 :‬‬‫و اﻓﺎﺧﻢ ﻧﺒﻬﺎي ﻣﻌﺮوﻓﯿﻨﺴﺖ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻏﯿﺎث اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻫﻤﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤﺪﻋﻮ ﺑﺨﻮاﻧﺪ‬‫اﻣﯿﺮ در ﮐﺘﺎب ﺣﺒﯿﺐ اﻟـّﺴ ﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺴﺎم اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﻬﺎرﻧﭙﻮري در ﻣﺮاﻓﺾ و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن از‬‫ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه اﺳﺖ و ﻧﯿﺰ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر ان از اﻓﺎدات ﺧﻮد ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ در ﺑﺎب اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎر اﺳﺖ ﻣﯿﺒـﺬي را از‬‫اﻓﺎﺿﻞ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺮاق ﺑﻞ اﻋﻈﻢ داﻧﺸـﻤﻨﺪان آﻓﺎق ﺷـﻤﺮده ﻣﺪاﺋـﺢ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﻣﻔﺎﺧﺮ اﺻـﯿﻠﻪ او ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ آورده و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﮐﻔﻮي در‬‫ﮐﺘﺎﺋﺐ اﻋﻼم اﻻﺧﯿﺎر او را ﺑﻠﻘﺐ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﯾﺎد ﻓﺮﻣﻮده ﺟﺎﺑﺠﺎ از ﮐﺘﺎب ﻓﻮاﺗﺢ او ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ در‬‫ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن او را ﺑﻠﻔﻆ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﺬﮐﻮر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺬﮐﺮ ﻣﺼﻨﻔﺎت ﻋﺪﯾﺪه او در ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻪ‬‫ﺣﺴﺐ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻃﺐ آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي ﺑﻮده ﻧﯿﺰ در رﺳﺎﻟﻪ ﻧﻮادر ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺳّﯿﺪ اﻻواﺋﻞ و اﻻواﺧﺮ ﺑﻨﻘﻞ‬‫از ﮐﺘﺎب ﻓﻮاﺗﺢ او ﻣﺴﺘﻔﯿﺪ ﮔﺸﺘﻪ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻄﯿﺮي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺼّﺤﺖ ان در ﮐﺘﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺮﯾـﺎض اﻟﺰاﻫﺮة ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ آل ﺑﯿﺖ اﻟﻨﺒﯽ و ﻋﺘﺮﺗﻪ اﻟﻄﺎﻫﺮة ﮐﻪ در ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ ﺑﻌـﺪ اﻻﻟﻒ ﻧﺴـﺨﻪ از ان در ارض ﻣﻘـﺪس‬‫ﻏﺮي ﻋﻠﯽ ﻣﺸـﺮﻓﻬﺎ آﻻف اﻟﺘﺤﯿـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﻠﯽ دﯾـﺪم و ﻋﺒﺎرات ﻋﺪﯾـﺪه از ان ﺑﺮﭼﯿﺪم ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺜﺎﻣﻦ و اﻟّﺜﻤﺎﻧﻮن ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﺻّﺢ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟّﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﯾﺴّﻤﯽ اﻟﺤﺠﻞ‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻣﺎ اراه اﻟّﺎ ﺣﺒﺎري ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ و ﻗﻠﺖ ان‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل رﺟﺎء ان ﯾﮑﻮن اﻟـّﺪﻋﻮة ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﺛّﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺤﺠﺒﺘﻪ ﺛّﻢ ﺟﺎء اﻟّﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻓﻘﺮع‬‫اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل ﻟا ّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘـﺪ ﻋﻨﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ دﺧﻞ ﻗﺎل ﻟﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋّﻨﺎ ﯾﺮﺣﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻫﺬه‬‫آﺧﺮ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و اﻧﺲ ﯾﻘﻮل اﻧّﮏ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ دﻋﻮﺗﮏ و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ‬‫ﻓﻘﺎل ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻻ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺒﻪ ﻟﻘﻮﻣﻪ رواه اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻈﻬﺮ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮّﻫـ ﺎب ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺤّﻖ و ﻟﻘﻢ اﻟّﺼﻮاب و اﻧﻬﺘـﮏ ﺳـﺘﺮ اﻟّﺰﯾﻎ و اﻧﮑﺸﻒ اﻟﺤﺠـﺎب* ﺣﯿﺚ ﺛّﺒﺖ ﺑﻨّﺺ اﻟﻤﻄﯿﺮي اﻟّـﺬي‬‫اﻣﻄﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻟﺠﺎﺣـﺪﯾﻦ اﻻوﺷﺎب* ﺳـﺤﺎب اﺷﺪ اﻟﻌﺬاب* اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﻼ ﺷّﮏ و ﻻ ارﺗﯿﺎب* و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺒﺪإ و‬‫اﻟﻤﺂب* و ﻣﻨﻪ اﻻﺳﺘﻌﺎﻧﮥ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﺑﺎب‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺎﻓﯽ اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟّﺘﺒﺮ اﻟﻤﺬاب ﻓﯽ ﺑﯿﺎن ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻻﺻﺤﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪456 :‬‬‫ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ آن ﺑﻌﻨﺎﯾﺖ رب اﻻرﺑﺎب در ﺳﻔﺮ ﻋﺮاق ﺑﺪﺳﺖ اﻗﻞ اﻟّﻄﻼب اﻓﺘﺎده در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻗﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﺎﺗﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻀﺮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 355‬از ‪597‬‬‫اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﻗﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛّﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ اﻻوﻟﯽ ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﻗﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛّﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ و ﻗﺎل ﻣﺜﻞ ﻣﻘﺎﻟﺘﻪ ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎب ﻓﻔﺘﺤﺘﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟّﻨﺒّﯽ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻫﻮ ﻓﺎﻧّﯽ‬‫ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻧﺒّﯿﺎ اﻧّﯽ ﻻﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻼث ﻣّﺮات‬‫و ﯾﺪرأﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ اﻟّﻨﺒﯽ و ﻗﺎل ﻣﺎ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا اﻟﺤﺎﻓﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺒﺮ اﻟﻤﺬاب‪ ،‬ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻوﻟﯽ اﻻﻓﻬﺎم و اﻻﻟﺒﺎب‪ ،‬ﻓﻨﻮّر ﺻﺪور اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻻﻃﯿﺎب‪ ،‬و ﺳّﺮ اﻓﺌﺪة‬‫اﻟﻤﻮﻗﻨﯿﻦ اﻷﻧﺠﺎب‪ ،‬و اﺣﺮق ﻗﻠﻮب اﻟﻤﻌﺎﻧﺪﯾﻦ اﻟّﻨﺼﺎب و ﺟﻌﻞ دﻫﻤﺎءﻫﻢ ﻣﻌﺮﺿﺎ ﻟﻠﺘﺒﺎر و اﻟﺘﺒﺎب‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﺼـﻔﻮري اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و ﻣﻨﺘﺨﺐ اﻟﻨﻔﺎﺋﺲ در ﺑﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗّﺪﻣﺖ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﻌﺎﻣﺎ ﻓﺴﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﻄﺮق‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﺎﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و‬‫اﻟّﯽ ﻓﻄﺮق ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﯾﺎ اﻧﺲ ﻓﻔﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ ﻓﺘﺒﺴﻢ و ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻓﺎﻧّﯽ ادﻋﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﻘﺎل و اﻟّﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ اﻧّﯽ ﻻﺿﺮب اﻟﺒﺎب‬‫ﺛﻼـث ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘـﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻗﺎل رﺟﻮت ﯾﺎ ﺑﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ‬‫اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫و اﻓﻀﻞ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺻﺮاﺣﮥ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺰد ﻋﻼﻣﻪ ﺻﻔﻮري ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺼﯿﻐﻪ ﻗﻄﻊ و ﺟﺰم ﻧﺴﺒﺖ ان ﺑﺎﻧﺲ‬‫ﻧﻤﻮده ﻓﺎﺳـﻔﺮ اﻟـّﺼ ﺒﺢ ﺑﻨّﺺ اﻟـّﺼ ﻔﻮري ﻟـﺬي ﻋﯿﻨﯿﻦ‪ ،‬و اﻧﻘﺸﻊ ﺿـﺒﺎب اﻟﻤﯿﻦ‪ ،‬و ارﺗﻔﻊ ﺣﺠﺎب اﻟّﺮﯾﻦ‪ ،‬و ﻇﻬﺮ اّن ﻗـﺪح ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﻓﺤﺶ‬‫ﻋﯿﺐ و اﻋﻈﻢ ﺷﯿﻦ‪ ،‬و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪457 :‬‬‫و ﻗﻮت ﻣﻄـﺎﻟﺐ ﻣﻘﺎﺻـﺪ ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ از اول ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻋﻠﻢ وّﻓﻘﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اّﯾﺎك ﻟﻤﺎ ﯾﺮﺿـﯽ و اﻋﺎذﻧﯽ و اّﯾﺎك‬‫ﻣﻦ ﺳﻮء اﻗﻀﺎء اﻧّﯽ اﻗّﺪم ﻗﺒﻞ اﻟﺸـﺮوع ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺼﻮد ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺠﻨﯿﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻧّﻪ ﺳﺌﻞ ﻋﻦ ﺣﮑﺎﯾﺎت اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﻓﻘﺎل‬‫ﻫﯽ ﺟﻨﺪ ﻣﻦ ﺟﻨﻮد اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻘﻮم ﺑﻬﺎ اﺣﻮال اﻟﻤﺮﯾﺪﯾﻦ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻬﺎ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﺳﺮار اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ و ﯾﻬﯿﺞ ﺑﻬﺎ ﺧﻮاﻃﺮ اﻟﻤﺤﺘﺒﯿﻦ و ﯾﺠﺮي ﺑﻬﺎ دﻣﻮع‬‫اﻟﻤﺸﺘﺎﻗﯿﻦ ﻗﯿﻞ ﻓﻬﻞ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻣﻦ دﻟﯿﻞ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو ُﮐﻠ‪‬ﺎ َﻧُﻘﱡﺺ َﻋَﻠﯿَْﮏ ﻣِْﻦ َأﻧ ْﺒﺎِء اﻟﱡﺮُﺳِﻞ ﻣﺎ ﻧَُﺜﱢﺒُﺖ ﺑ ِِﻪ ﻓُﺆاَدَك‬‫ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ﻟﻘﻮل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻨﺪ ذﮐﺮ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﺗﺘﻨّﺰل اﻟّﺮﺣﻤﮥ ان اﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺗﯿـّﺴ ﺮ ﻣﻦ اﺧﺒﺎرﻫﻢ و ﻣﺎ اﺷﺘﻤﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﺒﺎدة‬‫ﻓﯽ ﻟﯿﻠﻬﻢ و ﻧﻬﺎرﻫﻢ و ان اّﻃﺮز ذﻟﮏ ﺑﺎﻟّﻠﻄﺎﺋﻒ و اﻟﻔﻮاﺋـﺪ اﻟـّﺴ ﻨّﯿﮥ و اﻟّﺰواﺟﺮ ﻟﻠّﻨﻔﻮس اﻟﻐﻮّﯾـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﻮاﻋﻆ اﻟﻘﻮّﯾـﮥ ﻣﻊ ﻣﺎ اذﮐﺮه ﻣﻦ ﻟا ﻤﺴﺎﺋﻞ‬‫اﻟﻔﻘﻬـّﯿ ﮥ و اﻟﻤﻨﺎﻓﻊ اﻟﻄّﺒﯿـﮥ و ﻗﻄﺮة ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺮّﯾـﮥ ﻣﻦ ﻫﻮ ﺣّﯽ ﻓﯽ ﻗﺒﺮه ﺣﯿﺎة ﺣﻘﯿﻘـّﯿ ﮥ و ذاﺗﻪ ﻓﯽ ﺿـﺮﯾﺤﮥ اﻟﻤﮑّﺮم ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺮش ﻃﺮّﯾﮥ و‬‫ازواﺟﻪ و اﺻﺤﺎﺑﻪ و اﻣﺘﻪ اﻟﻤﺮﺿّﯿﮥ و ﻗﺪ ﺟﻌﻠﺘﻪ اﺑﻮاﺑﺎ و ﻓﺼﻮﻻ ﺣﻮت ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻗﻮّﯾﮥ و ﺳّﻤﯿﺘﻪ ﻧﺰﻫﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و ﻣﻨﺘﺨﺐ اﻟّﻨﻔﺎﺋﺲ و ﺧﺘﻤﺘﻪ ﺑﺬﮐﺮ‬‫اﻟﺠّﻨـﮥ رﺟـﺎء ان ﻧﺆل إﻟﯿﻬـﺎ ﺑﺎﻟﻔﻀﻞ و اﻟﻤّﻨـﮥ و ﻣﻨﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و ﺑﻪ اﻻﻋﺎﻧـﮥ و ﻧﯿﺰ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗـﺪح و ﺛﻨﺎ و وﺻﻒ و اﻃﺮاء ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و‬‫اﻣـﺎﻣﺖ و ﺑﻨـﺎﻟﺖ و ﺟﻼـﻟﺖ و ﻏﺰارت ﻋﻠﻢ ﻣﺼـﻨﻒ آن از ﺗﻘﺮﯾﻆ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺤﻤـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺧﺸﺎب ﮐﻪ در آﺧﺮ ﻧﺴـﺨﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﻪ ﻣﺬﮐﻮرﺳـﺖ‬‫واﺿـﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ و ﻫﺬه ﻋﺒﺎرﺗﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ و اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻟﻤﺘﻮﮐﻞ ﻋﻠﯽ رﺑّﻪ اﻟﻮّﻫﺎب ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﺴـﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 356‬از ‪597‬‬‫اﻟﺨﺸـﺎب ﻟﻤـﺎ ﮐـﺎن ﮐﺘﺎب ﻧﺰﻫـﮥ اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و ﻣﻨﺘﺨﺐ اﻟّﻨﻔﺎﺋﺲ ﻟﻠّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺼـﻔﻮري اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ ﺗﻐﻤـﺪه اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﺮﺣﻤﺘﻪ ﻣﻦ اﺟﻞ اﻟﮑﺘﺐ اﻟّﺘﯽ ﯾّﺘﻌﻆ ﺑﻬﺎ و ﯾﺴﺘﺎﻧﺲ ﺑﻬﺎ ﻗﺪ ﺗﮑﺮر ﻃﺒﻌﻪ ﻟﮑﺜﺮة اﻟّﺸﻮق إﻟﯿﻪ ﻟﻤﺎ ﺣﻮاه ﻣﻦ اﻟّﻨﻮادر و اﻟّﻨﻔﺎﺋﺲ و اﻟﻤﻮاﻋﻆ اﻟﺘﯽ ﻟﻢ‬‫ﺗﺠﺘﻤﻊ ﻓﯽ اﻣﺜﺎﻟﻪ اﻻ اﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﻌﺘﻦ ﻓﯽ ﺗﺼـﺤﯿﺤﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﺻﺎر ﻃﺒﻌﻪ ﻫﺬه اﻟﻤّﺮة ﺑﺎﻟﻤﻄﺒﻌﮥ اﻟﮑﺴـﺘﻠﯿﮥ ﺑﻤﺤﺮوﺳﮥ ﻣﺼـﺮ اﻟﻤﺤّﻤﯿﮥ و اﻟﺰﻣﺖ ﺑﺘﺼﺤﯿﺤﻪ‬‫ﻣﻦ اﺑﺘﺪاء ﻣﻠﺰﻣﮥ )‪ (10‬ﻣﻦ اﻟﺠﺰء اﻻّول و ﻣﻦ ﻣﻠﺰﻣﮥ )‪ (7‬ﻣﻦ اﻟﺠﺰء اﻟّﺜﺎﻧﯽ و وﺟﺪت ﻓﯽ اﺛﻨﺎء اﻟﺘﺼﺤﯿﺢ ﻧﺴﺨﮥ ﺑﺎﻟﺨّﻂ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪﯾﻦ ﻓﺤﺼﻠﺖ‬‫ﺑﻬﺎ اﻟﻤﻘﺎﺑﻠﮥ ﻣﻊ اﻟّﻨﺴﺨﮥ اﻟﻤﻄﺒﻮﻋﮥ اّوﻻ و ﻣﺎ وﺟﺪت ﻓﯽ اﻟّﻨﺴﺨﮥ اﻟّﺘﯽ ﺑﺎﻟﺨّﻂ ﻣﻦ زﯾﺎدة ﯾﺘﻮﻗّﻒ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯿﻬﺎ ﯾﻮﺿﻊ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﺘﻤﺎﻣﻪ اﻟﺦ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻓﻀـﻞ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺑﻦ روزﺑﻬـﺎن اﻟﺨﻨﺠﯽ اﻟﺸـﯿﺮازي در ﺟﻮاب ﻧﻬـﺞ اﻟﺤﻖ و ﮐﺸﻒ اﻟﺼـﺪق ﮐﻪ آﻧﺮا ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺟﺴﺎرت ﻣﻮﺳﻮم ﺑﺎﺑﻄﺎل اﻟﺒﺎﻃﻞ‬‫ﻧﻤﻮده ﺑﺠﻮاب اﺳﺘﺪﻻل ﻋﻼﻣﻪ ﺣﻠﯽ اﺣﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ دار اﻟّﺴﻼﻣﮥ و ﺑّﻮاه ﻣﯿﻄﺎن اﻟﮑﺮاﻣﮥ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻗﻮل ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﺸﻬﻮر و ﻫﻮ ﻓﻀﯿﻠﮥ‬‫ﻋﻈﯿﻤﮥ و ﻣﻨﻘﺒﮥ ﺟﺴﯿﻤﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪458 :‬‬‫و ﻟﮑﻦ ﻻ ﺗﺪّل ﻋﻠﯽ اﻟّﻨّﺺ ﻓﻠّﻠﻪ اﻟﺤﻤﺪ و اﻟﻤﻨﮥ ﮐﻪ اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﻐﺾ و ﻋﺪوان ﮐﻮ در اﻧﮑﺎر واﺿـﺤﺎت ﻣﺒﺎﻻﺗﯽ ﻧﺪارد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ‬‫اﻧﮑـﺎر رواﯾﺖ ﺗﻬﺪﯾـﺪ ﺛـﺎﻧﯽ ﺣﻀـﺮت ﻓـﺎﻃﻤﻪ زﻫﺮاء ﻋﻠﯿﻬـﺎ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺑﺎﺣﺮاق ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻼﯾﮏ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ آﻧﺠﻨﺎب ﮐﻪ ﺛﻘﺎت اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﻃﺒﺮي را ﮐﻪ از اﻋﺎﻇﻢ اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ راﻓﻀـﯽ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ رد و اﻧﮑﺎر اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﮑﺮده ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺴﻠﻢ و ﻗﺒﻮل‬‫آن ﻧﻤﻮده ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺸﻬﻮرﺳﺖ و ان ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺟﺴﻤﯿﻪ اﺳﺖ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم دﻻﻟﺖ ﺗﺎّﻣﻪ دارد ﺑﺮ‬‫اﻋﺘﺒـﺎر و اﻋﺘﻤـﺎد اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و اﯾﻨﮑﻪ ان ﻻﺋﻖ اﻧﮑﺎر و اﺑﻄﺎل ﻧﯿﺴﺖ ﺟﯿﺮاﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ را ﭼﻪ ﺳـﮑﺮ رو داده ﮐﻪ ﺑﺎد ﺻـﻔﯿﮑﻪ ﺟﺎﻫﺎ‬‫ﻓﻀـﻠﻪ ﺧﻮاري و ﮐﺎﺳﻪﻟﯿﺴﯽ ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﻧﻤﻮده در اﯾﻦ ﺟﺎ از اﻗﺘﻔﺎي آﺛﺎرش ﺳﺮ ﺗﺎﻓﺘﻪ ﻋﻠﻢ ﻋﻨﺎد و ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺣﻖ و ﺻﻮاب ﺑﺮاﻓﺮاﺧﺘﻪ‬‫ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻨﻘﻞ ﺧﺮاﻓﺖ ذﻫﺒﯽ ذﻫﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻨﻮره ﮐﻪ ﺧﻮد ﺗﮑﺬﯾﺐ آن از ﮐﻼﻣﺶ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و‬‫ذﮐﺮ ﻫـﺪز ﺟﺰري ﺟّﺰر اﻟﱠﻠﻪ ﺷﺮاﺷـﯿﻔﻪ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ﺷـﺬ و ﻧـﺪرﺳﺖ دل ﺧﻮش ﮐﺮده و آﺧﺮﻫﺎ اﯾﻦ ﺟﺴﺎرت و وﻗﺎﺣﺖ ﮐﺎﺑﻠﯽ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ داد‬‫ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻢ ﺑﺎﺗﺒﺎع او ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺗّﺮﻫﺎت ﻟﺐ ﮔﺸﻮدﻧﺪ و ﻗﺼﺐ ﺳﺒﻖ در اﻃﻔﺎء اﻧﻮار ﻓﻀﻞ ﻣﺮﺗﻀﻮي رﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﺎن ﺧﺮاﻓﺎت ﮐﺎﺑﻠﯽ را‬‫اﻋـﺎده ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻬﻤﻼـت دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ ﻓﺎﺳـﺘﻐﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﻘﻮل ﺑﺎﻻﺑﺎﻃﯿـﻞ و اﻟّﺘﻌﻠـﻞ ﺑﺎﻻﺿﺎﻟﯿﻞ و اﻟﺠﺴﺎرة ﻋﻠﯽ رّد اﺣﺎدﯾﺚ ﺧﯿﺮ‬‫اﻟّﻨﺒّﯿﯿﻦ و رﻣﯿﻬـﺎ ﺑﺎﻟﮑـﺬب اﻗﺘﻔـﺎء ﻟﻮﺳـﺎوس اﺑﻠﯿﺲ اﻟّﻠﻌﯿﻦ و ﻓﺎﺿـﻞ ﻓﻀـﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬـﺎن از اﮐـﺎﺑﺮ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ اﻋﯿﺎن ﺳـّﻨﯿﺎن داﺧﻠﻪ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ و‬‫ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ واﻻﺷﺎن اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴﺨﺎوي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ در ﺿﻮء ﻻﻣﻊ ﻻﻫﻞ اﻟﻘﺮن اﻟﺘﺎﺳﻊ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﻣﯿﻦ اﺑﻮ اﻟﺨﯿﺮ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺑﺎﺻﺒﻬﺎن اﻣﯿﻦ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺨﻨﺠﯽ اﻻﺻﻞ اﻟّﺸﯿﺮازي اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟّﺼﻮﻓﯽ و ﯾﻌﺮف ﺑﺨﻮاﺟﻪ‬‫ﻣﻠّﺎ ﻻزم ﺟﻤﺎﻋﮥ ﮐﻌﻤﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﻟّﺸـ ﯿﺮازي و ﺗﺴﻠﮏ ﺑﺎﻟﺠﻤﺎل اﻻردﺳﺘﺎﻧﯽ و ﺗﺠّﺮد ﻣﻌﻪ و ﺗﻔﺪم ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﻣﻦ ﻋﺮﺑّﯿﮥ و ﻣﻌﺎن و اﺻﻠﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﺎ‬‫ﻣﻊ ﺣﺴﻦ ﺳـﻠﻮك و ﺗﻮّﺟﻪ و ﺗﻘّﺸﻒ و ﻟﻄﻒ ﻋﺸـﺮة و اﻧﻄﺮاح و ذوق و ﺗﻘﻨﻊ ﻗـﺪم اﻟﻘﺎﻫﺮة ﻓﺘﻮﻓﯿﺖ أّﻣﻪ ﺑﻬﺎ و زار ﺑﯿﺖ اﻟﻤﻘّﺪس و اﻟﺨﻠﯿﻞ و‬‫ﻣﺎت ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﺠﻤﺎل ﺑﺒﯿﺖ اﻟﻤﻘﺪس ﻓﺸﻬﺪ دﻓﻨﻪ و ﺳﺎﻓﺮ اﻟﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﻟﻨﺒﻮﯾﮥ ﻓﺠﺎور ﺑﻬﺎ اﺷﻬﺮا ﻣﻦ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺛﻤﺎﻟﯿﻦ و ﻟﻘﯿﻨﯽ ﺑﻬﺎ ﻓﺴﺮ ﺑﻌﺪ ان‬‫ﺗﮑـّﺪر ﺣﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﺠـﺪﻧﯽ ﺑﺎﻟﻘـﺎﻫﺮة ﻣﻊ اﻧّﻪ ﺣّﺴﻦ ﻟﻪ اﻻﺟﺘﻤـﺎع ﺑﺎﻟﺨﯿﻀـﺮي ﻓﻤﺎ اﻧﺸـﺮح ﺑﻬﺎ؟؟؟ و ﻗﺮأ ﻋﻠّﯽ اﻟﺒﺨﺎري و ﻏﯿﺮه ﺑﺎﻟّﺮوﺿـﮥ و ﺳـﻤﻊ‬‫دروﺳﺎ ﻓﯽ اﻻﺻـﻄﻼح و اﻏﺘﺒﻂ ﺑـﺬﻟﮏ ﮐﻠّﻪ و ﮐﺎن ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟﻤـﺪح ﺑﺤﯿﺚ ﻋﻤﻞ ﻗﺼـﯿﺪة ﺑﺪﯾﻌﮥ ﯾﻮم ﺧﺘﻤﻪ اﻧﺸﺪت ﺑﺤﻀـﺮﺗﻨﺎ ﻓﯽ اﻟّﺮوﺿـﮥ‬‫اوﻟﻬﺎ‪:‬‬‫روي اﻟﻨﺴﯿﻢ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻟﻼﺣّﺒﺎء ﻓﺼّﺢ ﻣّﻤﺎ روي اﺳﻘﺎم أﺣﺸﺎﺋﯽ‬‫و ﻫﯽ ﻋﻨﺪي ﺑﺨّﻄﻪ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﻊ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻧﻈﻤﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮه و ﮐﺬا ﻋﻤﻞ اﺧﺮي ﻓﯽ ﺧﺘﻢ ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﺪ ﻗﺮأه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 357‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪459 :‬‬‫اﺑﻦ اﻟﻔﺮج اﻟﻤﺮاﻏﯽ ﺣﯿﻨﺌﺬ اوﻟﻬﺎ‪:‬‬‫ﺻّﺤﺤﺖ ﻋﻨﮑﻢ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ اﻟﻬﻮي ﺣﺴﻨﺎ ان ﻟﯿﺲ ﯾﻌﺸﻖ ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾﻬﺠﺮ او ﺳﻨﺎ‬‫و ﻫﯽ ﺑﺨّﻄﻪ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻣﻦ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﮑﺒﯿﺮ و ﮐﺘﺒﺖ ﻟﻪ إﺟﺎزة ﺣﺎﻓﻠﮥ اﻓﺘﺘﺤﺘﻬﺎ ﺑﻘﻮﻟﯽ اﺣﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻔﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﺠﺤﺪ و اﺷﮑﺮه ﻓﺤّﻖ ﻟﻪ‬‫ان ﯾﺸﮑﺮ و ﯾﺤﻤﺪ و اﺻﻠّﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪه اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ و وﺻﻔﺘﻪ ﺑﻤﺎ اﺛﺒﺘﻪ؟؟؟ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ اﻟّﺘﺎرﯾﺦ اﻟﻤﺬﮐﻮر و ﻗﺎل ﻟﯽ اﻧّﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﺷﯿﺨﻪ اﻻدﺳﺘﺎﻧﯽ؟؟؟‬‫و اّن ﻣﻮﻟـﺪه ﻓﯿﻤـﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﻤﺴـﯿﻦ اﻟﯽ ﺳّﺘﯿﻦ ﺛّﻢ ﻟﻘﯿﻨﯽ ﺑﻤـّﮑ ﮥ ﻓﯽ ﻣﻮﺳـﻤﻬﺎ ﻓﺤـّﺞ و رﺟﻊ اﻟﯽ ﺑﻼده ﻣﺒﻠّﻐﺎ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳﺎﺋﺮ ﻣﻘﺎﺻـﺪه و‬‫ﻣﺮاده و ﺑﻠﻐﻨﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ﺳـﺒﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ اﻧّﻪ ﮐﺎن ﮐﺎﺗﺒﺎ ﻓﯽ دﯾﻮان اﻟّﺴﻠﻄﺎن ﯾﻌﻘﻮب ﻟﺒﻼﻏﺘﻪ و ﺣﺴﻦ اﺷﺎرﺗﻪ و ﻓﺎﺿﻞ رﺷﯿﺪ ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن‬‫را ﺑﺘﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ ﯾﺎد ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﮑﻼم او ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﯾﻀﺎح ﻟﻄﺎﻓﮥ اﻟﻤﻘﺎل ﺟﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺑﺼﺪد ﺣﻤﺎﯾﺖ اﺑﻦ‬‫روزﺑﻬﺎن در آﻣﺪه ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻄﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﻗﺎﺿﯽ ﻧﻮر اﻟﱠﻠﻪ ﺷﻮﺷﺘﺮي ﺑﻄﺮف ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﻗﺪس؟؟؟‬‫ﺳّﺮه ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ وﻗﻮع ﻟﻔﻆ رﺟﺲ ﺑﺠﺎي ﻟﻔﻆ رﺟﺰﺳﺖ در ﮐﺮﯾﻤﻪ ﯾُْﺬِﻫَﺐ َﻋﻨُْﮑْﻢ ِرْﺟَﺰ اﻟﱠﺸﯿْﻄﺎِن‬‫و ان ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﺳـﺘﻌﺠﺎب ﻧﯿﺴﺖ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ در اﯾﻀﺎح ﮔﻔﺘﻪ اﻗﻮل آﻧﻔﺎ ﻣﻌﻠﻮم ارﺑﺎب ﺑﺼـﯿﺮت ﺷﺪه ﮐﻪ ﺗﺤﺮﯾﻒ ﺑﮑﻼم اﻟﻬﯽ از‬‫ﻓﻀﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﻗـﺪس ﺳـّﺮه ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﻞ اﺣﺘﻤﺎﻻت ﮐﺜﯿﺮة در ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺒﺤﻮث ﻋﻨﻪ ﺑﺘﺄﯾﯿـﺪ اﻗﻮال ﻋﻠﻤﺎي اﻣﺎﻣـّﯿ ﮥ ﻣﺘﻄﺮق اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﻓﺎﺿـﻞ‬‫رﺷـﯿﺪ در ﻏّﺮة اﻟّﺮاﺷـﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﺧﻠﯿﻔـﮥ داﻧﺴـﺘﻦ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻣﺴـﻠﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﺼـﻨﻒ ﻣـﺪ ﻇﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﻐﺮض را روي ﺳـﺨﻦ ﺑﺎن ﺟﻨﺎﺑﺴـﺖ‬‫ﺗﺤﻘﯿﻖ اﯾﻦ ﻣﺒﺤﺚ در ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨـﺎ ﻋﺸـﺮﯾﻪ در ﻏـﺎﯾﺖ ﺟﻮدت و وﻗﺖ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ و ﺻﺎﺣﺐ ﻫـﺪاﯾﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﺛّﻢ ﯾﺠﻮز اﻟﺘﻘﻠﯿـﺪ ﻣﻦ ﻟا ـّﺴ ﻠﻄﺎن‬‫اﻟﺠـﺎﺋﺮ ﮐﻤـﺎ ﯾﺠﻮز ﻣﻦ اﻟﻌـﺎدل ﻻـن اﺻـﺤﺎﺑﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﺗﻘّﻠـﺪوا ﻣﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و اﻟﺤّﻖ ﮐﺎن ﺑﯿـﺪ ﻋﻠّﯽ ﻓﯽ ﻧﻮﺑﺘﻪ و ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟـﺪﯾﻦ‬‫ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ در ﺷـﺮح ﻋﻘﺎﺋـﺪ ﻓﺮﻣﻮده ﻓﻤﻌﺎوﯾـﮥ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪه ﻻ ﯾﮑﻮﻧﻮن ﺧﻠﻔﺎء ﺑﻞ ﻣﻤﻠﻮﮐﺎ و اﻣﺮاء و در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﮑﻼم ﻓﺮﻣﻮده ﺛﻢ آل اﻻﻣﺮ اﻟﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺑﻌﺪ ﺳـﺘﮥ اﺷﻬﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﻌﺘﻪ ﺳﻠﻢ اﻻﻣﺮ ﻟﻤﻌﻮﯾﮥ ﺗﺴﮑﯿﻨﺎ ﻟﻠﻔﺘﻨﮥ ﻓﺎﻧﻘﻠﺐ اﻻﻣﺎﻣﮥ ﺑﻌﺪ ﺛﻠﺜﯿﻦ اﻟﯽ اﻟﻤﻠﮏ و اﻟّﺴﻠﻄﻨﮥ و ﻓﻀﻞ‬‫ﺑﻦ روزﺑﻬـﺎن در اﺑﻄـﺎل اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻓﺮﻣﻮده و ﻻ ﻓﺎﺋـﺪة ﻓﯽ ذﮐﺮه ﻣﻦ ﻣﻄﺎﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻓﻼ اﻫﺘﻤﺎم ﻟﻨﺎ اﺻـﻼ ﺑﺎﻟـﺬب ﻋﻨﻪ ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻔﺎء‬‫اﻟﺮاﺷﺪﯾﻦ؟؟؟‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﮑﻮن اﻟـﺬّب ﻋﻨﻪ ﻣﻮﺟﺒﺎ ﻻﻗﺎﻣـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء و ذّب اﻟﻄﻌﻦ ﻋﻦ ﺣﺮﯾﻤﻬﻢ ﻟﯿﻘﺘـﺪي ﺑﻬﻢ؟؟؟ اﻟﻨﺎس و ﻻ ﯾﺸﮏ ﻓﯽ ﮐﻮﻧﻬﻢ اﻻﺋﻤـﮥ ﻻن ﻣﻌّﻈﻢ‬‫اﻻﺳـﻼم ﻣﻨﻮط ﺑﺮاﯾﻬﻢ ﻓﺎﻧّﻬﻢ ﮐﺎﻧﻮا ﺧﻠﻔﺎء اﻟّﻨﺒﻮة و وارﺛﯽ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﻮﻻﯾـﮥ و اّﻣﺎ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﻣﻦ ﻣﻠﻮك اﻻﺳـﻼم و ﻣﻠﻮك اﻻﺳـﻼم ﻓﯽ‬‫اﻋﻤـﺎﻟﻬﻢ ﻻـ ﯾﺤﻠﻮن ﻋﻦ اﻟﻤﻄـﺎﻋﻦ اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣـﺎ ﻗﺎل و ﻧﯿﺰ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ اﻗﻮل ﻣﻦ ﯾﺮﺿـﯽ ﺑﻤﺘﺎﺑﻌـﮥ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﯾﺠﻌﻠﻪ اﻣﺎﻣﺎ ﺣّﺘﯽ ﯾﺸـﻨﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻄﻬﺮ و ﻗﺪ ذﮐﺮﻧﺎ اﻧّﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻠﻮك و ﻟﯿﺲ ﻋﻠﯿﻨﺎ ان ﻧﺬّب ﻋﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ ﻓﻀﯿﻞآﺑﺎدي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪460 :‬‬‫ﻧﯿﺰ ﺑﺘﻔﺨﯿﻤﺸـﺎن ﻓﻀـﻞ ﺑﻦ روزﺑﻬـﺎن و ﻟﻮ ﺑﺘﺴـﻤﯿﺘﻪ ﺑﺮوزﺑﻬـﺎن ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑـﺬﮐﺮ ﺟﺴـﺎرت او ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ ﺟﻨـﺎب ﻋﻼﻣﻪ ﺣﻠّﯽ اﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺎﻣﻪ ﻓﯽ‬‫ﻓﺮادﯾﺲ اﻟﺠﻨﺎن دل ﺧﻮد ﻣﺴـﺮور ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺴﻠﮏ ﺛﺎﻧﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻮض ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺣّﻠﯽ از ﺣﻤﯿﺪي ﻧﻘﻞ‬‫ﮐﺮده ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﺑـﺎز ﻃﺮق دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ و ﻣﺎﻧﻨـﺪ آﻧﺮا ﺗﺘّﺒﻊ ﮐﺮده ﻗﺮﯾﺐ ﭘـﺎﻧﺰده رواﯾﺖ ﺑﺮ زﺑـﺎن ﻗﻠﻢ ﺳﭙﺮده و ﻓﺎﺻﻞ روزﺑﻬﺎن اﻧﺎر اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﺮﻫﺎﻧﻪ و ﺛﻘﻞ ﺑﺎﻟﺤﺴﻨﺎت ﻣﯿﺰاﻧﻪ در ﺗﺠﻬﯿﻞ اﻣﺎم اﻋﻈﻢ اﻣﺎﻣّﯿﻪ ﻣﺴﺎﻋﯽ ﺑﻠﯿﻎ ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ رﺳﺎﻧﯿﺪه‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺟﻼل اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 358‬از ‪597‬‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫ﻋﻦ اﻟّﺰﻫﺮي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ ﺟﺎﻟﺴـﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﺎﺗﺘﻪ أّم اﯾﻤﻦ ﺑﻄﯿﺮ اﻫـﺪي ﻟﻬﺎ ﻣﻦ اﻟّﻠﯿﻞ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﺛﻢ‬‫اﻋﻄـﺎﻧﯽ ﻓﻀـﻠﮥ ﻓﺠﺌﺖ ﺣّﺘﯽ اﻧﺘﻬﯿﺖ ﺑﻔﻀـﻞ ذﻟﮏ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻃﻠﻊ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﻮﻗﻔﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب و اﻧﺎ اﻗﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻃﻠﻊ رﺟﻼ ﻣﻦ‬‫اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﻮ ﻟا ﱠﻠﻪ اﻧّﯽ ﻟﻮاﻗﻒ إذ ﻃﻠﻊ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ ﻫـﺬا ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗـﺪ اﺗﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي‬‫اﻃﻠﻊ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ اﻟّﯽ ادن ﻓﮑﻞ ﻣﻌﯽ اﺑﻦ اﻟّﻨﺠﺎر‬‫و اﯾﺮاد ﺳـﯿﻮﻃﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﻄﺮق دﯾﮕﺮ در ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ از ﻋﺒﺎرات ﮐﻨﺰ اﻟﻌّﻤﺎل ﮐﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺬﮐﻮر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ واﺿﺢ و‬‫ﻻﺋﺤﺴﺖ و ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ از ﮐﺘﺐ ﻣﺸﻬﻮره ﻣﻤﺪوﺣﻪ ﺑﻤﺪاﺋﺢ ﻟﻮاﻣﻊ و اﺳﻔﺎر ﻣﻌﺮوﻓﻪ ﻣﻮﺻﻮﻓﻪ ﺑﻤﺤﺎﻣﺪ ﺳﻮاﻃﻊﺳﺖ ﺧﻮد ﺳﯿﻮﻃﯽ در‬‫اول ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﻫـﺬا ﮐﺘﺎب ﺷـﺮﯾﻒ ﺣﺎﻓﻞ و ﻟﺒﺎب ﻣﻨﯿﻒ راﻓﻞ ﺑﺠﻤﻊ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻔﮥ اﻟﻨّﺒﻮّﯾـﮥ ﮐﺎﻓﻞ ﻓﺼـﺪت ﻓﯿﻪ اﻟﯽ اﺳﺘﯿﻌﺎب‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮﯾـﮥ و ارﺻـﺪﺗﻪ ﻣﻔﺘﺎﺣﺎ ﻻﺑﻮاب اﻟﻤﺴﺎﻧﯿـﺪ اﻟﻌﻠّﯿﮥ و ﻗﺴـﻤﺘﻪ ﻗﺴـﻤﯿﻦ اﻻّول اﺳﻮق ﻓﯿﻪ ﻟﻔﻆ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻨﺼﻪ و اﻃﻮق ﮐﻞ ﺧﺎﺗﻢ‬‫ﺑﻔّﺼﻪ و اﺗﺒﻊ ﻣﺘﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺬﮐﺮ ﻣﻦ ﺧّﺮﺟﻪ ﻣﻦ اﻻﺋّﻤﮥ اﺻـﺤﺎب اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة و ﻣﻦ رواه ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ و ﻣﻦ‬‫واﺣـﺪ اﻟﯽ ﻋﺸـﺮة او اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﻋﺸـﺮة ﺳﺎﻟﮑﺎ ﻃﺮﯾﻘـﮥ ﯾﻌﺮف ﻣﻨﻬﺎ ﺻـﺤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺣﺴـﻨﻪ و ﺿـﻌﻔﻪ ﻣﺮﺗﺒﺎ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟّﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ‬‫ﻣﺮاﻋـّﯿ ﺎ اّول اﻟﮑﻠﻤـﮥ ﻓﻤـﺎ ﺑﻌـﺪه و ﻧﯿﺰ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در اول ﻗﺴﻢ اﻓﻌـﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﻟﻤﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﺴﻢ اﻻﻗﻮال ﻣﻦ ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻣﺮﺗﺒﺎ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف‬‫اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻓﯽ اّول اﻟﻠّﻔﻆ اﻟّﻨﺒﻮي اﺗﺒﻌﺘﻪ ﺑﺒﻘـّﯿ ﮥ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺨﺎرﺟـﮥ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟّﺸـ ﺮﯾﻄﻪ و ﻫﯽ اﻟﻔﻌﻠّﯿﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼﮥ او اﻟﻤﺸـﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ ﻓﻌﻞ او ﻗﻮل او‬‫ﺳﺒﺐ او ﻣﺮاﺟﻌـﮥ او ﻧﺤﻮ ذﻟـﮏ ﻟﯿﮑﻮن اﻟﮑﺘـﺎب ﺟﺎﻣﻌﺎ ﻟﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻫﻮ ﻣﻮﺟﻮد ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮّﯾـﮥ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻫـﺬا اﻟﻘﺴﻢ ﻣﺮﺗﺐ‬‫ﻋﻠﯽ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ ﻟا ـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎدﯾﺎ ﺑﺎﻟﻌﺸـﺮة ﺛّﻢ اﻟﺒﺎﻗﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻓﯽ اﻷﺳﻤﺎء ﺛّﻢ اﻟﮑﻨﯽ ﮐﺬﻟﮏ ﺛّﻢ اﻟﻤﺒﻬﻤﺎت ﺛّﻢ ﺑﺎﻟّﻨﺴﺎء ﺛﻢ ﺑﺎﻟﻤﺮاﺳﯿﻞ‬‫و ﺑـﺎﻟّﻠﻪ اﻟّﺘﻮﻓﯿـﻖ و ﻣﺼـﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸـﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﻋﻦ اﺳـﺎﻣﯽ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻔﻨﻮن در ذﮐﺮ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ ان‬‫اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻌﻠّﺎﻣﻪ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪461 :‬‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻬﻨﺪي اﻟّﺸﻬﯿﺮ اﻟﻤّﺘﻘﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ ‪ 975‬رﺗّﺐ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﮑﺒﯿﺮ ﮐﻤﺎ رﺗّﺐ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟّﺼﻐﯿﺮ و ﺳّﻤﺎه ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﻓﯽ‬‫ﺳﻨﻦ اﻻـﻗﻮال و اﻻﻓﻌـﺎل ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ وﻗﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣّﻤـ ﺎ دّوﻧﻪ اﻻﺋّﻤـ ﮥ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻠﻢ ﯾﺮ ﻓﯿﻬـﺎ اﮐﺜﺮ ﺟﻤﻌـﺎ ﻣﻨﻪ ﺣﯿﺚ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﺑﯿﻦ‬‫اﻻـﺻﻮل اﻟـّﺴ ّﺘﮥ و اﺟـﺎد ﻣﻊ ﮐﺜﺮة اﻟﺠـﺪوي و ﺣﺴﻦ اﻻﻓـﺎدة و ﺟﻌﻠﻪ ﻗﺴـﻤﯿﻦ ﻟﮑﻦ ﮐـﺎن ﻋﺎرﯾـﺎ ﻋﻦ ﻓﻮاﺋـﺪ ﺟﻠﯿﻠـﮥ ﻣﻨﻬﺎ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﮐﺸـﻒ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻻ إذا ﺣﻔﻆ راس اﻟﺤـﺪﯾﺚ ان ﮐﺎن ﻗﻮﻟّﯿﺎ و اﺳﻢ راوﯾﻪ ان ﮐﺎن ﻓﻌﻠﯿﺎ و ﻣﻦ ﻻ ﯾﮑﻮن ﮐﺬﻟﮏ ﯾﻌﺴـﺮ ﻋﻠﯿﻪ ذﻟﮏ ﻓﺒّﻮب اّوﻻ ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ و زواﺋﺪه و ﺳـّﻤﺎه ﻣﻨﻬﺞ اﻟﻌّﻤﺎل ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ اﻻﻗﻮال ﺛّﻢ ﺑﻮب ﺑﻘّﯿﮥ ﻗﺴﻢ اﻻﻗﻮال و ﺳـّﻤﺎه ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻌّﻤﺎل ﻓﯽ ﺳﻨﻦ اﻻﻗﻮال ﺛّﻢ ﺑﻮب‬‫ﻗﺴﻢ اﻻﻓﻌـﺎل ﻣﻦ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و ﺳـّﻤﺎه ﻣﺴـﺘﺪرك اﻻـﻗﻮال ﺛﻢ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻤﯿﻊ ﻓﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﺘﺮﺗﯿﺐ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل و ﺳـّﻤﺎه ﮐﻨﺰ اﻟﻌّﻤـ ﺎل ﺛﻢ‬‫اﻧﺘﺨﺒﻪ و ﻟّﺨﺼﻪ ﻓﺼـﺎر ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺣﺎﻓﻼ ﻓﯽ ارﺑﻊ ﻣﺠﻠـﺪات و ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻟﻠﺸـﯿﺦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﻪ اﺣﺪي ﻋﺸﺮ و ﺗﺴﻌﻤﺎﺋﮥ اّوﻟﻪ ﺳﺒﺤﺎن اﻟّﺬي ﻣﺒﺪئ اﻟﮑﻮاﮐﺐ ﻟﻠّﻮاﻣﻊ و اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻼﻧﺴﺖ‬‫در وي ﻗﺼـﺪ اﺳﺘﯿﻌـﺎب اﺣـﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮﯾﻪ ﮐﺮده و دو ﻗﺴﻢ ﻧﻤﻮده اول در ﺳﻮق ﻟﻔـﻆ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻨّﺼﻪ ﺑـﺎ ذﮐﺮ ﻣﺨﺮج و راوي از ﯾـﮏ ﺗﺎ ده ﯾﺎ‬‫زﯾﺎده ﺑﺘﺮﺗﯿﺐ ﻟﻐﺖ ﺑﺮ ﺣﺮوف ﻣﻌﺠﻢ ﺛﺎﻧﯽ در اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻌﻠﯿﻪ ﻣﺤﻀﻪ ﯾﺎ ﻣﺸـﺘﻤﻠﻪ ﺑﺮ ﻗﻮل و ﻓﻌﻞ ﯾﺎ ﺳﺒﺐ ﯾﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪ و ﻧﺤﻮﻫﺎ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﺮ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ‬‫ﺻﺤﺎﺑﻪ و ﻋﺸﺮه را در ان ﻣﻘﺪم ﮐﺮده ﺑﺮ ﺣﺮوف ﻣﻌﺠﻢ در اﺳﻤﺎ ﭘﺴﺘﺮ در ﮐﻨﯽ ﭘﺴﺘﺮ در ﻣﺒﻬﻤﺎت ﭘﺴﺘﺮ در ﻣﺮاﺳﯿﻞ و ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﮐﺘﺐ‬‫ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮده در ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ ﮔﻮﯾﺪ ﻗﺼﺪت ﻓﯽ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﺟﻤﻊ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮﯾﮥ ﺑﺎﺳﺮﻫﺎ ﻗﺎل اﻟﻤﻨﺎوي ﻫﺬا ﺑﺤﺴﺐ ﻣﺎ اﻃﻠﻊ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﻤﺆﻟّﻒ ﻻ ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ﻣﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺲ اﻻﻣﺮ ﻟﺘﻌـّﺬر اﻻﺣﺎﻃـﮥ ﺑﻬﺎ و اﻧﺎﻓﺘﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﻌﻪ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻟﻮ ﺗّﻢ و ﻗﺪ اﺧﺘﺮﻣﺘﻪ اﻟﻤﻨﯿﮥ ﻗﺒﻞ اﺗﻤﺎﻣﻪ و ﻓﯽ‬‫ﺗﺎرﯾﺦ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺻّﺢ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ اﻟﻒ و ﮐﺴﺮ و ﻗﺎل اﺑﻮ زرﻋﮥ ﮐﺎن اﺣﻤﺪ ﯾﺤﻔﻆ اﻟﻒ اﻟﻒ ﺣﺪﯾﺚ و ﻗﺎل ﻟا ﺒﺨﺎري‬‫اﺣﻔﻆ ﻣﺎﺋـﮥ اﻟﻒ ﺣـﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ و ﻣﺎﺋﺘﯽ اﻟﻒ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﯿﺮ ﺻـﺤﯿﺢ و ﻗﺎل ﻣﺴـﻠﻢ ﺻـّﻨﻔﺖ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ ﻣﻦ ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ اﻟﻒ ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺘﻬﯽ در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 359‬از ‪597‬‬‫ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮاد ﺑـﺎﯾﻦ ﻋـﺪد ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺜﺮﺗﺴﺖ و ﻣﻊ ذﻟـﮏ ﻣﺠﺎل دﻋﻮي اﺣﺎﻃﻪ و اﺳﺘﯿﻌﺎب ﻧﯿﺴﺖ اﮔﺮ ﭼﻪ از ﮐﺘﺎب‬‫ﺑﺎﺷـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ وﺻﻮل ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺮوﯾﺎت و ﻣﺴـﻤﻮﻋﺎت دﺷﻮارﺳﺖ و ﺷـﯿﺦ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻬﻨﺪي اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟﻤﺘﻘﯽ‬‫اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮده و ﮐﻨﺰ اﻟﻌّﻤـ ﺎل ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ اﻻـﻗﻮال و اﻻﻓﻌـﺎل ﻧﺎم ﻧﻬﺎده و ذﮐﺮ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣـﺪوﻧﺎت ﺑﺴـﯿﺎر در ﮐﺘﺐ ﺣـﺪﯾﺚ از‬‫ﺗﺎﻟﯿﻒ اﺋﻤﻪ واﻗﻒ ﺷﺪم ﻟﯿﮑﻦ ﻫﯿﭻ ﮐﺘﺎﺑﯽ در اﻧﻬﺎ اﮐﺜﺮ اﻟﺠﻤﻊ ازﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﺪﯾﺪم زﯾﺮا ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻊ اﺻﻮل ﺳﺘﻪ و ﺟﺰ آﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﮐﺜﺮت ﺟﺪوي‬‫و ﺣﺴﻦ اﻓﺎده و اﺟﺎده اﻣﺎ ﻋﺎرﯾﺴﺖ از ﻓﻮاﺋـﺪ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﻣﺜﻞ ﻋـﺪم اﻣﮑﺎن ﮐﺸﻒ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳـﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺎد ﻧﺒﺎﺷﺪ اﮔﺮ ﻗﻮﻟﯿﺴﺖ و ﻧﺎم‬‫راوي اﮔﺮ ﻓﻌﻠﯿﺴﺖ و ﻫﺮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﺎد ﻧﺪارد ﺑﺮوي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪462 :‬‬‫اﺳـﺘﺨﺮاج ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺘﻌﺬر ﭘﺲ اول ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮ و زواﺋﺪ آﻧﺮا ﻣﺒّﻮب ﻧﻤﻮده و ﺑﻤﻨﻬﺞ اﻟﻌّﻤﺎل ﻓﯽ ﺳﻨﻦ اﻻﻗﻮال ﻧﺎم ﮐﺮده ﺑﻌﺪه ﺑﻘﯿﻪ ﻗﺴﻢ او را‬‫ﺗﺒﻮﯾﺐ ﻧﻤﻮده ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻌﻤﺎل ﻓﯽ ﺳـﻨﻦ اﻻﻗﻮال ﻧﺎم ﻧﻬﺎدم ﭘﺴﺘﺮ ﻗﺴﻢ دوم اﻓﻌﺎل را ﻣﺒّﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻤﺴـﺘﺪرك اﻻﻗﻮال ﻣﺴّﻤﯽ ﺳﺎﺧﺘﻢ ﺑﻌﺪه ﻫﻤﻪ‬‫را ﺑﺮ ﯾﮏ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺮ اﺳـﻠﻮب ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮده ﻣﺠﻤﻮع را ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﻧﺎﻣﯿـﺪه ﺷـﺪ ﺑﻌﺪه اﻧﺘﺨﺎب و ﺗﻠﺨﯿﺺ آن ﮐﺮد ﭘﺲ ﮐﺘﺎﺑﯽ‬‫ﺣﺎﻓﻞ در ﭼﺎر ﻣﺠﻠـﺪ آﻣـﺪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس در ﻧﻮر ﺳﺎﻓﺮ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﮑﯽ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل‬‫رأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﮐﺎﻧّﯽ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﺬﮐﺮت ﻟﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺷﺮﻋﺖ ﻓﯽ ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻫﻮ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ‬‫اﻗﺮأ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﻫﺎت ﯾﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل ﻫﺬه اﻟﺒﺸـﺮي ﻋﻨﺪي اﻋﻈﻢ ﻣﻦ اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﺑﺤﺬاﻓﯿﺮﻫﺎ و ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﮔﻔﺘﻪ و ﺣﮑﯽ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل رأﯾﺖ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﮐﺎﻧّﻨﯽ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﺬﮐﺮت ﻟﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ ﺷﺮﻋﺖ ﻓﯽ‬‫ﺗﺎﻟﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻫﻮ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ اﻗﺮأ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ ﻫﺎت ﯾﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل ﻫﺬه اﻟﺒﺸـﺮي ﻋﻨﺪي اﻋﻈﻢ ﻣﻦ‬‫اﻟـّﺪﻧﯿﺎ ﺑﺤـﺬاﻓﯿﺮﻫﺎ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﻣﺠﺪد دﯾﻦ ﺳـﻨّﯿﻪ در ﻣﺎﺋﮥ ﺗﺎﺳـﻌﻪ اﺳﺖ و ﺷـﯿﺦ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺨﺎﻃﺒﺴﺖ و ﻣﺨﺎﻃﺐ در رﺳﺎﻟﻪ‬‫اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﻧﺘﻬﺎي ﺳـﻨﺪ واﻟـﺪ ﺧﻮد ﺑﺰﯾﻦ اﻟـﺪﯾﻦ زﮐﺮﯾﺎ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺳـﺨﺎوي و ﺳـﻨﺒﺎﻃﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺻـﺨﺮه‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﺑـﺂﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻣﺴـﺘﻨﺪ و ﺣﺎﻓﻆ وﻗﺖ ﺑﻮد و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﯾﻨﻬﺎ داﺋﺮ و ﺳﺎﺋﺮ و اﺳﺎﻧﯿـﺪ اﯾﻨﻬﺎ در اﻓﺎق ﻣﺸـﻬﻮر و‬‫ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﻋﻮاﻟﯽ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺂﺛﺮ و ﻣﺤﺎﺳﻦ و ﻣﺪاﺋﺢ و ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ او از ﻟﻮاﻗﺢ اﻻﻧﻮار ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺴﺎدة اﻻﺧﯿﺎر ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﻌﺮاﻧﯽ و ﻧﻮر ﺳﺎﻓﺮ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟﻘﺮن اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ اﻟﻌﯿﺪروس و ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﻓﻬﺬا اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻘﺮم اﻟﻌﻠّﺎم‪ ،‬اﻟﻤﺠﺪد ﺑﺰﻋﻤﻬﻢ ﻋﻠﯽ راس اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺘﺎﺳـﻌﮥ ﻟﺪﯾﻦ ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم‪ ،‬ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻪ اﻟّﻄﺎﻫﺮﯾﻦ اﻟﮑﺮام‪ ،‬آﻻف اﻟﺘﺤّﯿﮥ و اﻟـّﺴ ﻼم‪ ،‬اﻟﻤﻠﻘﺐ ﺑﺸﯿﺦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﻟﺴﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم‪ ،‬اﻟﻤﺨﺼﻮص ﺑﻤﻨﺎﻗﺐ ﺣﺼﺮﻫﺎ ﻻ ﯾﺮام‪ ،‬ﻗﺪ‬‫روي ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻄﺮق ﻋﺪﯾـﺪة اﺛﺒﺎﺗـﺎ ﻟﻠﻤﺮام‪ ،‬و اﺑـﺪاء ﻟﻤﺰﯾـﺪ اﻟﻌﻨﺎﯾـﮥ و اﻻﻫﺘﻤـﺎم‪ ،‬و ردﻋـﺎ ﻟﻄﻐﯿـﺎن اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻻﻏﺜـﺎم‪ ،‬و دﺣﺮا ﻟﻨـﻮازغ‬‫ﺷﮑﻮﮐﻬﻢ و اﻻوﻫﺎم‪ ،‬ﻓﻼ ادري ﻫﻞ ﯾﺒﻘﯽ ﺑﻌﺪ ذاك ﻟﻠﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﺎﺟﺪ اﻟﺤﻤﺎم‪ ،‬ﺑﺎﺑﻄﺎل اﻟﺤﺪﯾﺚ و رّده وﻟﻮع او ﻏﺮام‪ ،‬أم ﯾﻨﺪم ﻋﻠﯽ ﻫﻔﻮاﺗﻪ‬‫اﻟﺤﺎﮐﯿﮥ ﻟﻠّﺮﻣﺎم‪ ،‬و ﯾﮑّﻒ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺑﺎوﺛﻖ زﻣﺎم‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎد و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را اﺛﺒﺎت ﻧﻤﻮده و آﻧﺮا ﺣﺴﻦ و ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج داﻧﺴـﺘﻪ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﺢ ﻣﮑﯿﻪ ﺷﺮح ﻗﺼﯿﺪه ﻫﻤﺰﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ ورد ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠّﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺜﺮ ﮐﻼم اﻟﺤﻔﺎظ ﻓﯿﻪ ﻓﺎردت اّن أﻟّﺨﺺ اﻟﻤﻌﺘﻤﺪ ﻣﻨﻪ و‬‫ﻟﻔﻈﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪463 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 360‬از ‪597‬‬‫ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و اﻟﻤﻌﺘﻤﺪ ﻋﻨﺪ ﻣﺤّﻘﻘﯽ اﻟﺤﻔﺎظ ﻓﯿﻪ اﻧّﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﻤﻮﺿﻮع ﺑﻞ ﻟﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك رواه ﻋﻦ اﻧﺲ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﺛﻼﺛﯿﻦ ﻧﻔﺴﺎ‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﺣﯿﻨﺌـﺬ ﻓﯿﻘﻮي ﮐّﻞ ﻣﻦ ﺗﻠﮏ اﻟّﻄﺮق ﺑﻤﺜﻠﻪ و ﯾﺼـﯿﺮ ﺳـﻨﺪه ﺣﺴـﻨﺎ ﻟﻐﯿﺮه و اﻟﻤﺤﻘﻘﻮن اﯾﻀﺎ ﻋﻠﯽ ان اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻐﯿﺮه ﯾﺤﺘﺞ ﺑﻪ ﮐﺎﻟﺤﺴـﻦ‬‫ﻟـﺬاﺗﻪ و ﻓﯽ ﺟﻤﻠـﮥ ﻃﺮﻗﻪ ﻃﺮﯾﻖ رواﺗﻬـﺎ ﮐّﻠﻬﻢ ﺛﻘـﺎت اﻟّـﺎ واﺣـﺪ ﻗـﺎل ﺑﻌﺾ اﻟﺤﻔﺎظ ﻟﻢ ار ﻣﻦ وﺛﻘﻪ و ﻻ ﻣﻦ ﺟﺮﺣﻪ و ﻟﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﺧﺮي رواﺗﻬﺎ‬‫ﮐﻠﻬﻢ ﺛﻘﺎت اﯾﻀﺎ اﻻ واﺣﺪ ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯿﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻘﻮّي و ﻫﻮ ﻣﻌﺎرض ﺑﺎّن ﻏﯿﺮ واﺣﺪ وﺛﻘﻪ و ذﮐﺮ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻧّﻪ ﺻّﺢ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ‬‫و ﺳﻔﯿﻨﮥ اﻧّﻪ ﺻﺤﯿﺢ ﻟﮑﻦ ﺗﺴﺎﻫﻠﻪ ﻓﯽ اﻟّﺘﺼﺤﯿﺢ ﻣﻌﻠﻮم ﻓﺎﻟﺤّﻖ ﻣﺎ ﺳﺒﻖ ان ﮐﺜﺮة ﻃﺮﻗﻪ ﺻّﯿﺮﺗﻪ ﺣﺴﻨﺎ ﯾﺤﺘﺞ ﺑﻪ و ﻟﮑﺜﺮﺗﻬﺎ ﺟّﺪا اﺧﺮج اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻓﯿﻬﺎ ﺟﺰءا و اّﻣﺎ ﻗﻮل ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﻧّﻪ ﻣﻮﺿﻮع و ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻃﺮﻗﻪ ﮐّﻠﻬﺎ ﺑﺎﻃﻠـﮥ ﻣﻌﻠﻮﻟـﮥ ﻓﻬﻮ اﻟﺒﺎﻃﻞ و اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻐﻠﻮ‬‫اﻟﻔـﺎﺣﺶ و اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻣﻊ ﺗﺴـﺎﻫﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﮑﻢ ﺑـﺎﻟﻮﺿﻊ ﮐﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﻌﻠﻮم ذﮐﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻌﻠﻞ اﻟﻤﺘﻨﺎﻫﯿـﮥ ﻟﻪ ﻃﺮﻗﺎ ﮐﺜﯿﺮة واﻫﯿـﮥ و ﻟـﺬﻟﮏ ﻟﻢ‬‫ﯾـﺬﮐﺮه ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎﺗﻪ ﻓـﺎﻟﺤّﻖ ﻣـﺎ ﺗﻘّﺮر اّوﻻـ اﻧّﻪ ﺣﺴﻦ ﯾﺤﺘـﺞ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼـ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻧﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﺻﻞ ﻧﺴـﺨﮥ اﻟّﺸﺎرح ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر أو ﮐﺎﻟﺼﺒﺢ ﻋﻨﺪ اﻻﺳﻔﺎر ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﮐﻪ ﺧﻮد را در اﺑﻄﺎل ﻣﺜﻞ‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻧّﻪ وﻟّﯿﮑﻢ ﺑﻌﺪي‬‫ﮐﻪ ﺻـﺤﺖ ان ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻮﻣﺴﺖ و ﺧﻮد رواﯾﺖ و ﺗﺼـﺤﯿﺢ آن ﮐﺮده ﻣﻌـﺬور ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﻣﻌﺘﻤـﺪ و ﻣﻌﺘـﺒﺮ و ﺣﺴـﻨﺴﺖ و ﻻـﺋﻖ اﺣﺘﺠـﺎج و‬‫اﺳـﺘﺪﻻﻟﺴﺖ و اﯾﻦ ﻫﻢ ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف اﺳﻢ ﭘـﺪر ﺧﻮد ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻮده ﮐﻪ ﻏﻠﻮ ﻓﺎﺣﺶ داﺷﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺟﺴﺎرت‬‫دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﺑﺮ ﺣﮑﻢ ﺑﻪ وﺿﻊ آن ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺤﻀـﺴﺖ و اﯾﻦ ﻫﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻗﻮﯾﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﺎ وﺻـﻔﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﺴـﺎﻫﻠﺖ ﺗﻤـﺎم دارد در ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪ از اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ را در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﺮﺗﻀﻮﯾﻪ رد و اﺑﻄﺎل ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﻓﯽ‬‫ﻓﺘـﺢ اﻟﺒـﺎري ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﺎح ﺧﻮد را ﻫﻢ در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﺘﺒﻌﯿﻦ ﻣﺠﺎل آن ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺷﻤﺎرد و ﻫﻤﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎﺑﻄﺎل آن ﺑﺮﮔﻤﺎرد ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﺤﺪﯾﺪ اﻟّﻨﻈﺮ* اﻟﻤﻤﻌﻦ اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟّﺼﺤﯿﺢ‬‫اﻟﺒﺼـﺮ* ﮐﯿﻒ اﺑﻄـﻞ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ و رّده ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻋﺜﻮر و ﺧﺒﺮ* و ﺧـﺎﻃﺮ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻓﯽ ﻣﻮارد اﻟﻬﻠﮏ و اﻟﺨﻄﺮ* و اﻋﺮب ﻋﻦ وﻗﻮﻋﻪ ﻓﯽ ﺷـﺒﺎك‬‫اﻟﺨـﺪع و اﻟﻐﺮر* و ﻟﻢ ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ اﻓﺎدة ﻋﻼﻣﺘﻪ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﺨﻄﺮ* اﻟﻤﺤﺮز ﻟﻤﻨﺎﻗﺐ واﺿـﺤﮥ اﻟﺤﺠﻮل و اﻟﻐﺮ و* اﻟﻨﺎﻗﺪ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ و اﻻﺛﺮ* ﺷـﯿﺦ‬‫اﻻﺳﻼم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ* َﮐﱠﻠﺎ َو اﻟ َْﻘَﻤِﺮ* َو اﻟﱠﻠﯿِْﻞ ِإْذ َأْدﺑََﺮ* َو اﻟﱡﺼﺒِْﺢ ِإذا َأْﺳَﻔَﺮ* ِإﱠﻧﻬﺎ ﻟَِﺈْﺣَﺪي اﻟ ُْﮑَﺒِﺮ‬‫* و ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﻘﺪ ﺟﺎءاﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﺎء ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﺰدﺟﺮ* و ﺑﻠﻐﺘﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪464 :‬‬‫اﻟّﻨﺬر و ﻣﻦ ﻧا ﺬر ﻓﻘﺪ اﻋﺬر* ﻓﻠﺌﻦ ﻟﻢ ﯾﻨﺘﻬﻮا ﻓﺎﻟّﺴﺎﻋﮥ ﻣﻮﻋﺪﻫﻢ َو اﻟﱠﺴﺎَﻋُﮥ َأْدﻫﯽ َو َأَﻣﱡﺮ‬‫َﯾُﻘﻮُل اﻟ ِْﺈﻧ ْﺴﺎُن َﯾْﻮَﻣﺌٍِﺬ َأﯾَْﻦ اﻟ َْﻤَﻔﱡﺮ َﮐﱠﻠﺎ ﻻ َوَزَر* ِإﻟﯽ َرﺑﱢَﮏ َﯾْﻮَﻣﺌٍِﺬ اﻟ ُْﻤْﺴَﺘَﻘﱡﺮ‬‫* و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺎﻫﺮه و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﻌﺎﻟﯽ زاﻫﺮه و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻇﺎﻫﺮه و ﻣﺪاﺋـﺢ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ اﺛﯿﻠﻪ و ﻣﺎﺛﺮ اﺻـﯿﻠﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻣﮑﯽ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺗﻤﺎم در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از ﻟﻮاﻗﺢ اﻻﻧﻮار ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟّﺴﺎدة اﻻﺧﯿﺎر ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟﺸـﻌﺮاﻧﯽ و رﯾﺤﺎﻧﻪ اﻻﻟﯿﺎ و زﻫﺮة اﻟﺤﯿﻮة اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻔﺎﺟﯽ و ﻧﻮر ﺳﺎﻓﺮ ﻋﻦ اﺧﺒﺎر اﻟﻘﺮن اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر‬‫ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس و ﻣﺮﻗﺎة ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري و ﺗﺤﻔﻪ ﺑﻬﯿﮥ ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺠﺎزي اﻟﺸﺮﻗﺎوي و‬‫ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻗﺎﻃﻌﻪ ﮐﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﺟﻬﺮﻣﯽ و ﺷـﺮح ﺷـﻤﺎﺋﻞ ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﺨﯽ و ﻧﻮاﻓﺾ اﻟﺮواﻓﺾ ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟّﺮﺳﻮل اﻟﺒﺮزﻧﺠﯽ و ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﺗﺎج اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺪﻫﺎن اﻟﻤﮑﯽ و اﻣﺪاد ﺑﻤﻌﺮﻓﮥ اﻻﺳـﻨﺎد ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺼـﺮي و درر ﺳـﻨﯿﻪ‬‫ﻓﯿﻤﺎ ﻋﻼ ﻣﻦ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺸـﻨﻮاﻧﯿﮥ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﺸﻨﻮاﻧﯽ و ﺛﺒﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﮑﺮﺑﺰي و ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻘﺎدر اﻟﻌﺠﯿﻠﯽ و ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﺑﺎﻟّﺴﻨﮥ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ دﻫﻠﻮي و رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣﺪﯾﺚ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺷﻨﯿﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 361‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎدم‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ اّن أّم ﺳـﻠﯿﻢ اﺗﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﺤﺠﻼت ﻗﺪ ﺷﻮﺗﻬّﻦ ﺑﺎﺿﺒﺎﻋﻬّﻦ و ﺧﻤﺮﻫّﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛﻢ رﺟﻊ ﻓﻌﺎد ﻓﺴـﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ‬‫ﻋﻠّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ ﮐﺮ أي اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌّﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻨﺪ اﻧﺲ‬‫ﻋﻦ دﯾﻨﺎر ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﺴﺘﺎن ﻓﺎﻫﺪي ﻟﻨﺎ ﻃﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ‬‫ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ ﺟﺎء ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻋﮥ و دّق اﻟﺒﺎب و رددﺗﻪ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﺛﻢ ﻗﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻄﺎل ﻣﺎ رددﺗﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻨﺖ اﻃﻤﻊ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻤﺮء ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﮐﺮ أي اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر‬‫اﯾﻀﺎ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺸـﯿﺮي ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣﺠﺐ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﻃﻌﺎم‬‫اﻟﺠّﻨـﮥ ﻓـﺎﺗﯽ ﺑﻠﺤﻢ ﻣﺸﻮي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘـﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و ﯾﺤّﺒﮏ و ﯾﺤّﺐ ﻧﺒّﯿﮏ و ﯾﺤّﺒﻪ ﻧﺒّﯿﮏ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ ﺛﻢ ﻋﺪت ﻓﺴﻤﻌﺖ ﻣﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ‬‫اﺣﺴﺐ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺛﻠﺜﺎ ﻓﺪﺧﻞ ﺑﻐﯿﺮ اذﻧﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﺎ اﻟّﺬي ﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪465 :‬‬‫ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﺖ ﻻدﺧـﻞ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻟﻢ ﺣﺠﺒﺘﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟـّﺪﻋﻮة اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ‬‫ﻓﺘﮑﻮن ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻻ ﯾﻀّﺮ اﻟّﺮﺟﻞ ﻣﺤّﺒﮥ ﻗﻮﻣﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺒﻐﺾ ﺳﻮاﻫﻢ‬‫ﮐﺮ و ﻣﺪاﺋﺢ وﺿـﯿﺌﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﺑﻬّﯿﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺳـﻨّﯿﻪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻋﻠّﯿﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ از ﻟﻮاﻗﺢ اﻻﻧﻮار ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺴﺎدة اﻻﺧﯿﺎر ﺷـﻌﺮاﻧﯽ و ﻣﺠﻤﻊ‬‫اﻟﺒﺤﺎر ﻣﺤﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﺠﺮاﺗﯽ و ﻧﻮر ﺳﺎﻓﺮ ﻋﻦ اﺧﺒﺎر اﻟﻘﺮن اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس و ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﺗﺎج اﻟﺪﯾﻦ‬‫دّﻫﺎن و اﺧﺒﺎر اﻻﺧﺒﺎر و ﻣﺪارج اﻟﻨﺒﻮة ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و ﺳﺠﮥ اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻓﯽ آﺛﺎر ﻫﻨﺪوﺳﺘﺎن از ﻏﻼم ﻋﻠﯽ آزاد ﺑﻠﮕﺮاﻣﯽ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء و‬‫اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﻌﺮاﻧﯽ در ﻟﻮاﻗﺢ اﻻﻧﻮار ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺴﺎدات‬‫اﻻﺧﯿﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﻟﻮرع اﻟّﺰاﻫﺪ ﺳّﯿﺪي ﻋﻠﯽ اﻟﻬﻨﺪي رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ ﺑﻤﮑﮥ اﻟﻤﺸّﺮﻓﮥ ﻣﺪة‬‫اﻗـﺎﻣﺘﯽ ﺑﻬـﺎ ﻟﻠﺤـﺞ و اﻧﺘﻔﻌﺖ ﺑﺮوﯾﺘﻪ و ﻟﺤﻈﻪ و ﮐـﺎن رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﻠﯿـﻞ اﻟّﻠﺤﻢ ﺑـﻞ ﺟﻠـﺪ ﻋﻠﯽ ﻋﻈﻢ و ﮐﺎن ﮐﺜﯿﺮ اﻟـّﺼ ﻤﺖ و اﻟﻌﺒﺎدة ﻫﻮ و‬‫ﺟﻤـﺎﻋﺘﻪ دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﯽ ﺣﻮش ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻣﻦ دار اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﺑﺮﮐﺎت ﻓﻮﺟـﺪت اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﺧﻤﺴـﯿﻦ ﻧﻔﺴﺎ ﮐﻞ واﺣـﺪ ﺣﺠﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﺑﺮاش ﻣﻦ‬‫ﺧﻮص و ﻫﻢ ﯾﺘﻌّﺒﺪون ﻻ ﯾﺨﺮﺟﻮن اﻟّﺎ ﻟﻠّﺼﻠﻮة ﻓﯽ اﻟﺤﺮم ﺛﻢ ﯾﺮﺟﻌﻮن ﻻ ﯾﺨﺎﻟﻂ اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﺻﺎﺣﺒﻪ اﻟّﺎ ﻟﻠّﻀﺮورة ﺑﺎذن اﻟﺸﯿﺦ ﻓﺎﻋﺠﺒﻨﯽ ﺣﺎﻟﻬﻢ‬‫و اﻋﻄﺎﻧﯽ ﻧﺼـﻔﯿﻦ و ﻗﺎل ﺿﯿﺎﻓﺘﮏ ﻓﺎﻧّﺎ ﻣﺘﺠﺮدون و ﻏﺮﺑﺎء ﻓﻼ ﺗﺆاﺧﺬﻧﺎ ﻓﻮﺳﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠّﯽ ﻓﯽ اﻟﺮﺟﻌﮥ ﺑﺒﺮﮐﺘﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﻊ ﺷﯽء ﻟﮑﻠﻔﮥ اﻟّﺮﺟﻌﮥ‬‫و اﻋﻄﯿﺖ ﻓﯿﻬﻤﺎ ارﺑﻌﯿﻦ دﯾﻨﺎرا ﻓﯽ ﻣﮑﮥ ﻓﻠﻢ ارض و ﻗﺎﻟﻮا ﻣﺎ ﻓﺮح ﻣﻨﻪ ﺑﻬﺬا اﺣﺪ ﻏﯿﺮك ﻓﻠﻤﺎ وﻗﻔﺖ ﺗﺠﺎه ﻗﺒﺮ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺟﺎء‬‫ﺷﺨﺺ و ﻣﺪح اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﻘﺼـﯿﺪة ﻓﺎﻋﻄﯿﺘﻬﻤﺎ ﻟﻪ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻋﺪة ﻣﺆﻟﻔﺎت ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﻐﯿﺮ ﻟﻠﺠﻼل اﻟﺴـﯿﻮﻃﯽ‬‫ﻓﺮﺗﺒﻬـﺎ ﮐﻠّﻬـﺎ ﻋﻠﯽ اﺑﻮاب اﻟﻔﻘﻪ و اﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﮑﺘﺎب اﻧّﻤﺎ ﻫﯽ ﻋﻠﯽ ﺣﺮوف اﻟﻤﻌﺠﻢ ﻓﻼ ﯾﮑﺎد اﻧﺴﺎن ﯾﺠـﺪ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ ﺑﺎب ﻣﻦ اﻻﺑﻮاب اﻟّﺎ ان‬‫ﯾﻄﺎﻟﻊ اﻟﮑﺘﺎب ﮐﺎﻣﻼ ﻓﺒﻮب ﻟﮑﻞ ﻧﻮع ﺑﺎﺑﺎ و رّد اﻻﺣﺎدﯾﺚ إﻟﯿﻪ و اﺧﺘﺼـﺮ ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ ﻓﯽ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻃﻠﻌﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺼـﺤﻒ ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 362‬از ‪597‬‬‫ورﻗـﮥ ﺳﺘﯿﻦ ﺳـﻄﺮ اﮐﻞ ﺳـﻄﺮ ﺣﺮب و دﻋﯽ ﻟﯽ ﺑـﺪﻋﻮات ﺣﻮل اﻟﺒﯿﺖ و ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺟﻌﻞ ﺣﺮﮐﺎﺗﻪ و ﺳـﮑﻨﺎﺗﻪ ﮐﻠّﻬﺎ ﻣﺮﺿـّﯿﮥ ﻋﻨﺪك ﯾﺎ ارﺣﻢ‬‫اﻟّﺮاﺣﻤﯿﻦ ﻓﻠّﻤﺎ ﺣﺠﺠﺖ ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺧﻤﺴـﯿﻦ وﺟﺪﺗﻪ رﺟﻊ اﻟﯽ ﺑﻼد اﻟﻬﻨﺪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ آﻣﯿﻦ و ﻣﺤﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﺠﺮاﺗﯽ در ﺧﻄﺒﻪ‬‫ﻣﺠﻤﻊ اﻟﺒﺤـﺎر در ذﮐﺮ ﺗﺼـﻨﯿﻒ آن ﮔﻔﺘﻪ و إذا ﻣـﺎ ﯾّﺴـ ﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺗﻤـﺎﻣﻪ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﻨﻬـﺞ اﺗﻮّﺳﻞ ﺑﻪ اﻟﯽ ﺧﺪﻣـﮥ ذﻟﮏ اﻟﺠﻨﺎب اﻟﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺷﯿﺨﯽ اﻟّﺸـ ﻔﯿﻖ اﻟﻤﺸﻔﻖ ذي اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ و اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻗﻄﺐ اﻻوان و ﻏﻮث اﻟﺰﻣﺎن و ﺻﻔﻮة اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻧﺰﯾﻞ اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻣﺠﺎور ﺑﯿﺖ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮام ﻣﺮﺑّﯽ‬‫اﻻﻧﺎم و ﻣﺮﺷﺪ اﻟﮑﺮام اﻋﻨﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻓﺎض اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﺾ ﺗﻘﻮاه ﻋﻠﯽ اﻟّﺪاﻧﯽ و اﻟﻘﺎﺻﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺪوام ﻟﯿﮑﻮن ذرﯾﻌﮥ ﻟﺸﻔﺎﻋﺘﻪ‬‫ﯾﻮم اﻟﻔﺰع اﻻﮐﺒﺮ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﻤﻘﺎم اﻟﺦ و ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ ﺷﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪466 :‬‬‫در ﻧﻮر ﺳﺎﻓﺮ ﻋﻦ اﺧﺒﺎر اﻟﻘﺮن اﻟﻌﺎﺷـﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯽ ﻟﯿﻠﮥ اﻟّﺜﻠﺜﻪ اوﻗﺎت اﻟـّﺴ ﺤﺮ ﺗﻮّﻓﯽ اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺼﺎﻟﺢ اﻟﻮﻟﯽ اﻟّﺸﻬﯿﺮ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ‬‫ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻗﺎﺿﯿﺨﺎن اﻟﻘﺮﺷﯽ ﺑﻤّﮑﮥ اﻟﻤﺸّﺮﻓﮥ ﺑﻌﺪ ﻣﺠﺎورﺗﻪ ﺑﻬﺎ ﻣّﺪة ﻃﻮﯾﻠﮥ و دﻓﻦ ﻓﯽ ﺻﺒﺢ ﺗﻠﮏ اﻟﻠّﯿﻠﮥ و‬‫ﻣﺪﻓﻨﻪ ﺑﺎﻟﻤﻌﻼة ﺑﺴﻔﺢ ﺟﺒﻞ ﻣﺤﺎذي ﺗﺮﺑﮥ اﻟﻔﻀﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض ﺑﯿﻦ ﻗﺒﺮﯾﻬﻤﺎ اﻟّﻄﺮﯾﻖ اﻟﻤﺴﻠﻮك ﻋﻨﺪ ﻣﺤّﻞ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ ﻧﺎﻇﺮ اﻟﺨﯿﺶ و ﻋﻤﺮه ﺳﺒﻌﮥ و‬‫ﺛﻤﺎﻧﻮن ﺳﻨﮥ و ﻗﯿﻞ ﺗﺴﻌﻮن ﺳﻨﮥ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻌﺎﻣﻠﯿﻦ و ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺟﺎﻧﺐ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﻦ اﻟﻮرع و اﻟّﺘﻘﻮي و‬‫اﻻﺟﺘﻬﺎد ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺎدة و رﻓﺾ اﻟﺴﻮي و ﻟﻪ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﻋﺪﯾﺪة و ذﮐﺮوا ﻋﻨﻪ اﺧﺒﺎرا ﺣﻤﯿﺪة رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻣﯿﻦ و ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ اﻧّﻪ راي‬‫اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم و ﮐﺎﻧﺖ ﻟﯿﻠﮥ ﺟﻤﻌﮥ و ﺳـﺒﻌﮥ و ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﻣﻀﺎن ﻓﺴﺎﻟﻪ ﻋﻦ اﻓﻀﻞ اﻟّﻨﺎس ﻓﯽ زﻣﺎﻧﻪ ﻗﺎل اﻧﺖ‬‫ﻗﺎل ﺛّﻢ ﻣﻦ ﻓﻘﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﺎﻟﻬﻨﺪ و راي ﺗﻠﻤﯿﺬه اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮّﻫﺎب ﻓﯽ ﺗﻠﮏ اﻟّﻠﯿﻠﮥ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﺳﺎﻟﻪ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ‬‫ﻓﻘﺎل ﺷـﯿﺨﮏ ﺛّﻢ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﺎﻟﻬﻨـﺪ ﻓﺠﺎء اﻟﯽ اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﻟﯿﺨﺒﺮه ﺑﺎﻟّﺮوﯾﺎ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻗﺒﻞ ان ﯾﺘﮑّﻠﻢ ﻗﺪ راﯾﺖ ﻣﺜﻞ اﻟّﺬي راﯾﺖ و‬‫ﮐﺎن ﺑﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟّﺮﯾﺎﺿـﮥ ﺣّﺘﯽ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه وددت ان ﻟﻢ اﻓﻌﻞ ذﻟﮏ ﻟﻤﺎ وﺟﺪه ﻣﻦ اﻟـّﻀ ﻌﻒ ﻓﯽ ﺟﺴﺪه ﻋﻨﺪ اﻟﮑﺒﺮ‬‫ﻗﺎل اﻟﻔﺎﮐﻬﯽ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﺘﻨﺎول ﻣﻦ اﻟّﻄﻌﺎم اﻻ ﺷﯿﺌﺎ ﯾﺴﯿﺮا ﺟّﺪا ﻋﻠﯽ ﻏﺎﯾﮥ ﻣﻦ اﻟّﺘﻘﻠﻞ ﻓﯿﻪ ﺑﺤﯿﺚ ﯾﺴﺘﺒﻌﺪ ﻣﻦ اﻟﺒﺸﺮ اﻻﻗﺘﺼﺎر ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﻘﺪر و‬‫ﻣﺎ ذاك اﻟّﺎ ﻟﻤﻠﮑﮥ ﺣﺼـﻠﺖ ﻟﻪ ﻓﯿﻪ و ﻃﻮل رﯾﺎﺿﮥ وﺻﻞ ﺑﻬﺎ إﻟﯿﻪ ﺣّﺘﯽ ﮐﺎن إذا زﯾﺪ ﻓﯽ ﻏﺬاﺋﻪ اﻟﻤﻌﺘﺎدة و ﻟﻮ ﻗﺪر ﻓﻮﻗﻠﮥ ﻟﻢ ﯾﻘﺪر ﻋﻠﯽ ﻫﻀﻤﻪ‬‫ﻗﺎل و ﮐـﺬا ﮐﺎن ﻗﻠﯿﻞ اﻟﮑﻼم ﺟـّﺪا ﻗﺎل ﻏﯿﺮه و ﮐﺎن ﻗﻠﯿﻞ اﻟﻤﻨﺎم ﻣﻮﺛﺮا ﻟﻠﻌﺰﻟﮥ ﻣﻦ اﻻﻧﺎم اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدﺗﻪ ﺑﺒﺮﻫﺎ ﻧﻔﻮر ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و‬‫ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻤﺎﻧﻤﺎﺋﮥ و ﻗﯿﻞ ﺧﻤﺲ و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ﺛﻤﺎﻧﻤﺎﺋﮥ و ﻣﺆﻟﻔﺎﺗﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﻧﺤﻮ ﻣﺎﺋﮥ ﻣﺆﻟّﻒ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﺻﻐﯿﺮ و ﮐﺒﯿﺮ و ﻣﺤﺎﺳﻨﻪ ﺟﻤﮥ و ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ ﺿﺨﻤﮥ‬‫و ﻗـﺪ اﻓﺮدﻫﺎ اﻟﻌﻠّﺎﻣـﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻔﺎﮐﻬﯽ ﻓﯽ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻟﻄﯿﻒ ﺳـﻤﺎه اﻟﻘﻮل اﻟّﻨﻘﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺳـﯿﺮﺗﻪ اﻟﺤﻤﯿﺪة و‬‫رﯾﺎﺿـﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤـﮥ و ﻣﺠﺎﻫـﺪاﺗﻪ اﻟّﺸﺎﻗّﮥ ﻣﺎ ﯾﺒﻬﺮ اﻟﻌﻘﻮل و ﻟﻌﻤﺮي ﻣﺎ اﺣﺴﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯿﻪ ﺣﯿﺚ ﯾﻘﻮل ﻃﺎﺑﻖ اﺳﻢ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻋﻠﯽ و ﻟﻘﺒﻪ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﻣﻮﺿـﻊ‬‫ﻋﻠﯿـﺎه و ﻣﺴـﻤﺎه و ﻗﺎل ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ آﺧﺮ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺎب اﻟﻤـﺬﮐﻮر ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﺑﻪ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﻌﺎﻣﻠﯿﻦ و اﺟﺘﻤﻊ ﻫﻮ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺎ اﺛﻨﻮا‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻨﺎء ﺑﻠﯿﻐﺎ ﮐﺸـﯿﺨﻨﺎ ﺗﺎج اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي و ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻌﺎرف اﻟّﺰاﻫﺪ اﻟﻮﺟﯿﻪ اﻟﻌﻤﻮدي و ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﺸﻬﺎب‬‫ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺻﺎﺣﺒﻨﺎ ﻓﻘﯿﻪ ﻣﺼـﺮ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺮﻣﻠﯽ اﻻﻧﺼﺎري و ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻓﺼـﯿﺢ ﻋﻠﻤﺎء ﻋﺼـﺮه ﺷـﻤﺲ اﻟﺒﮑﺮي و ﻟﮑّﻞ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء‬‫اﻟﺠﻠّﮥ ﻋﻨﺪي ﻣﺎ دّل ﻋﻠﯽ ﮐﻤﺎل ﻣﺪﺣﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪467 :‬‬‫ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﺑﺤﺴﻦ اﺳـﺘﻘﺎﻣﺘﻪ و اﻻﺳﺘﻘﺎﻣﮥ اﺟﻞ ﮐﺮاﻣﮥ و ﻗﻮل ﮐّﻞ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء ﻣﻌﺘﻤﺪي ﻓﯽ ﺷﻬﺎدﺗﻪ إذا ﻗﺎﻟﺖ ﺣﺬام ﻓﺼّﺪﻗﻮﻫﺎ ﻓﺎّن اﻟﻘﻮل ﻣﺎ‬‫ﻗﺎﻟﺖ ﺣـﺬام* ﻗﺎل و ﻣﻦ ﺛّﻢ اﺷـﺘﻬﺮ ﺑﺎﻗﻠﯿﻢ ﻣﮑﮥ اﻟﻤﺸـﺮﻗﮥ اﺷـﻬﺮ ﻣﻦ ﻗﻀﺎ و ﺻﺎر ﯾﻘﺼﺪه وﻓﻮد ﺑﯿﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻤﺎ ﯾﻘﺼﺪ اﻟﻤﺸـﻌﺮ اﻟﺤﺮام و اﻟـّﺼ ﻔﺎ‬‫ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻎ ﺻـﯿﺘﻪ ﻟﺴـﻠﻄﺎن اﻻﺳـﻼم اﻟﻤﺮﺣﻮم اﻟﻤﻘـّﺪس ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻌـﺪ ان ﮐﺎن ﯾﻔﺮغ ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﺑﻞ ﻗﺪﻣﯿﻪ ﻣﺎء اﻟّﻄﻬﺎرة ﻣﺤﻤﻮد ﻋﻈﯿﻢ ﺳـﻼﻃﯿﻦ‬‫اﻟﻬﻨـﺪ اﻋﺘﻘﺎدا ﻓﯿﺎ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺷﺎن ﻗﺎل و ﺷـﻬﺮﺗﻪ ﻓﯽ اﻟﻬﻨـﺪ و ﺟﻬﺎﺗﻬﺎ اﺿـﻌﺎف ﺷـﻬﺮﺗﻪ ﺑﻤّﮑﮥ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺤﺘﺎج ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻟﯽ اﻗﺎﻣﮥ ﺑﺮﻫﺎن ﻗﺎل و ﻣﻦ‬‫ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ ان ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎﺑﻪ رأي اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻓﯽ ﺣﯿﺎة اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ و ﮐﺎﻧﺖ اﻟّﺮؤﯾﺎ ﺑﻤّﮑﮥ اﻟﻤﺸﺮﻓﮥ ﻗﺎﺋﻼ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻤـﺎ ذا ﺗـﺎﻣﺮﻧﯽ ﺣﺘﯽ اﻓﻌﻠﻪ ﻗـﺎل ﺗـﺎﺑﻊ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﻘﯽ ﻓﻤـﺎ ﻓﻌﻠﻪ اﻓﻌﻠﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﯽ ﻫـﺬا ادّل دﻟﯿـﻞ ﻋﻠﯽ اّن اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﻘﯽ ﻧﻔﻌﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 363‬از ‪597‬‬‫ﺑﺒﺮﮐﺎﺗﻪ ﮐﺎن ﻟﻪ اﻟﻨﺼـﯿﺐ اﻻوﻓﺮ ﻣﻦ ﻣﺘﺎﺑﻌﺘﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ و ﻟﺬا ﺧّﺼﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﺑﺎﻟﺬﮐﺮ دون ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ و اﻣﺮ‬‫اﻟّﺮاﺋﯽ ﺑﻤﻼﺣﻈﮥ اﻓﻌﺎﻟﻪ و ﻣﺘﺎﺑﻌﺘﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺎﻟﺬﮐﺮ دون ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ و اﻣﺮ اﻟّﺮاﺋﯽ ﺑﻤﻼﺣﻈﮥ اﻓﻌﺎﻟﻪ و ﻣﺘﺎﺑﻌﺘﻪ ﻓﯿﻬﺎ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ‬‫ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻻﺷﺎرة ﮐﺘﺴـﻤﯿﺘﻪ ﺷـﯿﺨﺎ و ﮐﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺮازي ﻧﻔﻌﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﯾﻔﺘﺨﺮ ﺑﻤﻨﺎم ﻧﺒﻮّي ﻓﯿﻪ ﺗﺴﻤﯿﺘﻪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺷﯿﺨﺎ ﻗﻠﺖ و راﯾﺖ‬‫ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﺘﻌﺎﻟﯿﻖ رﺳﺎﻟﮥ ﻣﻦ اﻣﻼء اﻟّﺸﯿﺦ ﻧﻔﻌﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺒﺮﮐﺎﺗﻪ ﺗﺸﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ﻧﺒﺬة ﻣﻦ اﺣﻮاﻟﻪ اﻟّﺘﯽ ﻻ ﺗﺘﻠﻘﯽ اﻟّﺎ ﻋﻨﻪ ﮐﺎﻟﻤﺸﯿﺮة اﻟﯽ ﮐﻤﺎل ﻣﺒﺪﺋﻪ و‬‫ﻣﺂﻟﻪ ﻓﺮاﯾﺖ ان اذﮐﺮ ﻣﻨﻬﺎ ﻫﻨﺎ ﻣﺎ دﻋﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﺎﺟﮥ ﻗﺎل ﺑ ِْﺴِﻢ اﻟﱠﻠِﻪ اﻟﱠﺮْﺣﻤِﻦ اﻟﱠﺮِﺣﯿِﻢ اﻟ َْﺤْﻤُﺪ ﻟ ِﱠﻠِﻪ َرﱢب اﻟ ْﻌﺎﻟَِﻤﯿَﻦ‬‫و اﻟـّﺼ ﻠﻮة و ﻟا ّﺴﻼم ﻋﻠﯽ ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ و اﻟﻪ و ﺻﺤﺒﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺸﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟﻤّﺘﻘﯽ اﻧّﻪ‬‫ﺧﻄﺮ ﻓﯽ ﺧـﺎﻃﺮي ان اﺑّﯿﻦ ﻟﻼﺻـﺤﺎب ﻣﻦ اّول اﻣﺮي اﻟﯽ آﺧﺮه ﻓـﺎﻋﻠﻤﻮا رﺣﻤﮑﻢ اﻟﱠﻠﻪ ان اﻟﻔﻘﯿﺮ ﻟﻤـﺎ وﺻﻞ ﻋﻤﺮي اﻟﯽ ﺛﻤﺎن ﺳـﻨﯿﻦ ﺟﺎء ﻓﯽ‬‫ﺧﺎﻃﺮ واﻟﺪي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺠﻌﻠﻨﯽ ﻣﺮﯾﺪا ﻟﺤﻀـﺮة اﻟﺸﯿﺦ ﺑﺎﺟﻦ ﻗﺪس اﻟﱠﻠﻪ ﺳّﺮه ﻓﺠﻌﻠﻨﯽ ﻣﺮﯾﺪا و ﮐﺎن ﻃﺮﯾﻘﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺴﻤﺎع و اﻫﻞ ﻟا ﺬوق و‬‫اﻟـّﺼ ﻔﺎ ﻓﺒﺎﯾﻌﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟّﺼﻮﻓّﯿﮥ و اﺧﺬت ﻋﻨﻪ و اﻧﺎ اﺑﻦ ﺛﻤﺎن ﺳـﻨﯿﻦ و ﻟﻘﻨﻨﯽ اﻟﺬﮐﺮ اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﮑﯿﻢ ﺑﻦ اﻟّﺸﯿﺦ ﺑﺎﺟﻦ ﻗّﺪس‬‫ﺳّﺮه و ﮐﻨﺖ ﻓﯽ ﺑﺪاﯾﮥ اﻣﺮي اﮐﺘﺴﺐ ﺑﺼـﻨﻌﮥ اﻟﮑﺘﺎﺑﮥ ﻟﻘﻮﺗﯽ و ﻗﻮت ﻋﯿﺎﻟﯽ و ﺳﺎﻓﺮت اﻟﺒﻠﺪان ﻓﻠّﻤﺎ وﺻﻠﺖ اﻟﯽ اﻟﻤﻠﺘﺎن ﺻﺤﺒﺖ اﻟﺸﯿﺦ ﺣﺴﺎم‬‫اﻟّﺪﯾﻦ و ﮐﺎن ﻃﺮﯾﻘﮥ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ ﻓﺼـﺤﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺛﻢ ﻟﻤﺎ وﺻـﻠﺖ ﻣﮑﮥ اﻟﻤﺸـﺮﻓﮥ ﺻـﺤﺒﺖ اﻟّﺸﯿﺦ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي اﻟّﺼّﺪﯾﻘﯽ ﻗﺪس‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺮه و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺘﻌﻠﻢ و اﻟّﺘﻌﻠﯿﻢ و ﮐﺎن ﺷـﯿﺨﺎ ﻋﺎرﻓﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟّﺘﺼﻮف ﻓﺼـﺤﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ و ﻟّﻘﻨﻨﯽ اﻟﺬﮐﺮ و ﺣﺼﻞ ﻟﯽ‬‫ﻣﻦ ﻫﺬﯾﻦ اﻟﺸﯿﺨﺎن اﻟﺠﻠﯿﻠﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺮﺣﻤﮥ و اﻟﻐﻔﺮان ﻣﻦ اﻟﻔﻮاﺋﺪ اﻟﻌﻠﻤّﯿﮥ و اﻟﺬوﻗﯿﮥ اﻟﺘﯽ ﺗﺘﻌﻠّﻖ ﺑﻌﻠﻮم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪468 :‬‬‫اﻟّﺼﻮﻓﯿـﮥ ﻓﺼـّﻨﻔﺖ ﺑﻌـﺪ ذﻟـﮏ ﮐﺘﺒﺎ و رﺳﺎﺋﻞ ﻓﺎّول رﺳﺎﻟـﮥ ﺻـّﻨﻔﺘﻬﺎ ﻓﯽ اﻟّﻄﺮﯾﻖ ﺳـّﻤﯿﺘﻬﺎ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﻄﺮﯾﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و آﺧﺮ رﺳﺎﻟـﮥ ﺻـّﻨﻔﺘﻬﺎ‬‫ﺳﻤﯿﺘﻬـﺎ ﻏﺎﯾـﮥ اﻟﮑﻤـﺎل ﻓﯽ ﺑﯿﺎن اﻓﻀﻞ اﻻﻋﻤﺎل ﻓﻤﻦ ﻣﻦ اﻟّﻄﻠﺒـﮥ ﺣﺼﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ رﺳﺎﻟـﮥ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻟﻪ ان ﯾﺤّﺼﻞ اﻻﺧﺮي ﻟﯿﻼزم ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺼـﺪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﻤﺎ ﮐﺎن ﻫﺬا اﻟّﺮﺟﻞ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﺣﺴـﻨﺎت اﻟّﺪﻫﺮ و ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻫﻞ اﻟﻮرع و ﻣﻔﺎﺧﺮ اﻟﻬﻨﺪ و ﺷﻬﺮﺗﻪ ﺗﻐﻨﯽ ﻋﻦ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و ﺗﻌﻈﯿﻤﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﻘﻠﻮب ﯾﻐﻨﯽ ﻋﻦ ﻣـﺪﺣﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ ﺳـﯿﻒ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟـّﺪﻫﻠﻮي اﻟﺒﺨﺎري در اﺧﺒﺎر اﻻﺧﯿﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم‬‫اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯿﺨﺎن اﻟﻤّﺘﻘّﯽ اﻟﻘـﺎدري اﻟﺸـﺎذﻟﯽ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ اﻟﭽﺸﺘﯽ رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺎﻣﻠـﮥ واﺳـﻌﮥ ﺗﺎّﻣـﮥ آﺑﺎي ﮐﺮام او از‬‫ﺟﻮﻧﭙﻮراﻧﺪ و ﺗﻮﻟﺪ ﺷـﺮﯾﻒ وي در ﺑﺮﻫﺎن ﭘﻮر وﻫﻢ در اوان ﺻﻐﺮ در ﻫﻔﺖ و ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﺪر وﯾﺮا در ﺧﺪﻣﺖ ﺷﺎه ﺑﺎﺟﻦ ﭼﺸﺘﯽ ﮐﻪ در‬‫ﺑﺮﻫﺎﻧﭙﻮر ﺑﻮده ﺑﺮ ده ﻣﺮﯾﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد دور ﻗﺮﯾﺐ ان اﯾﺎم ﺑﺴـﻔﺮ آﺧﺮت ﺧﺮاﻣﯿﺪه وي ﺑﻌﺪ از ﻓﻮت ﭘﺪر ﺑﻤﻘﺘﻀﺎي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﺸﺮي ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﯽ‬‫ﺑﻠﺬات ﺣﺴـّﯿﻪ ﻣﺸـﻐﻮل ﺑﻮده ﻗﺮﯾﺐ اﯾﺎم ﺷـﺒﺎب در ﻣﻼزﻣﺖ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻠﻮك ﻫﻨﺪ آﻣﺪه ﻗﺪري از اﻣﻮال و اﺷﯿﺎي دﻧﯿﺎ ﺑﺪﺳﺖ آورد ﻫﻢ در‬‫آن اﺛﻨﺎ آن ﺟﺎذﺑﻪ ﻋﻨﺎﯾﺖ و ﻫـﺪاﯾﺖ در رﺳـﯿﺪ و ﺣﻘﺎرت ﻣﺘﺎع دﻧﯿﺎ و ﻓﻨﺎي اﻫﻞ آن در ﻧﻈﺮ آﻣـﺪ و در ﺧﺪﻣﺖ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﮑﯿﻢ ﺑﻦ ﺷﺎه‬‫ﺑـﺎﺟﻦ رﺳـﯿﺪه ﺧﺮﻗﻪ ﺧﻼـﻓﺖ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﭼﺸـﺘﯿﻪ ﭘﻮﺷـﯿﺪ و ﭼـﻮن در اﺻـﻞ ﻓﻄﺮت وي ﻧﺸـﺌﻪ ﻋﺰﯾﻤﺖ ﺗﻘﻮي و ورع ﻏـﺎﻟﺐ ﺑﻮد ﺑﺠـﺎﻧﺐ دﯾـﺎر‬‫ﻣﻠﺘﺎن؟؟؟ ﺳـﻔﺮ ﮐﺮد و ﺑﺼـﺤﺒﺖ ﺷـﯿﺦ ﺣﺴﺎم اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺘﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ رﺳـﯿﺪ و ﺳـﻠﻮك ﻃﺮﯾﻘﻪ و ورع و ﺗﻘﻮي را ﺑﺎﻣـﺪاد و ﺗﻌﺎون ﺑﺮﮐﺎت‬‫ﺻﺤﺒﺖ اﯾﺸﺎن ﺑﯿﺶ ﮔﺮﻓﺖ و در ﻣـﺪت دو ﺳﺎل ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﺑﯿﻀﺎوي و ﮐﺘﺎب ﻋﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ را در ﻣﻼزﻣﺖ اﯾﺸﺎن ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮده ﻫﻤﺮاه زاد ﺗﻘﻮي‬‫و راﺣﻠﻪ ﺗﻮﻓﯿـﻖ ﻋﺰﯾﻤﺖ ﺣﺮﻣﯿﻦ ﺷـﺮﻓﯿﻦ زادﻫﻤـﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﻈﯿﻤـﺎ و ﺗﺸـﺮﯾﻔﺎ ﯾـﺎﻓﺖ و در آﻧﺠـﺎ ﺑـﺎ ﺷـﯿﺦ اﺑـﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﮑﺮي رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع از اوﻟﯿﺎء زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻮد ﺻـﺤﺒﺖ داﺷﺖ و ﺗﻠﻤﺬ ﻧﻤﻮده و دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎ و ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻋﺼـﺮ را ﮐﻪ در ان دﯾﺎر ﺷﺮﯾﻒ ﺑﻮدﻧﺪ درﯾﺎﻓﺖ و‬‫اﺳـﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد و در آﻧﺠﺎ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﺷﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺴﺨﺎوي ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ از وي ﺧﺮﻗﻬﺎي ﺧﻼﻓﺖ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻋﻠّﯿﻪ‬‫ﻗﺎدرّﯾﻪ و ﺷﺎذﻟّﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻘﻄﺐ اﻟﻮﻗﺖ ﺷﯿﺦ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺸﺘﯽ اﻟﺸﺎذﻟﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺪﯾﻨّﯿﮥ ﮐﻪ ﺑﺤﻀﺮت ﺷﯿﺦ اﺑﻮ ﻣﺪﯾﻦ‬‫ﺷﻌﯿﺐ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ ﻗﺪس اﻟﱠﻠﻪ اﺳـﺮارﻫﻢ ﭘﻮﺷـﯿﺪ و در ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ رﺧﺖ اﻗﺎﻣﺖ و اﺳـﺘﻘﺎﻣﺖ ﻧﻬﺎده ﻋﺎﻟﻢ را ﺑﺎﻧﻮار ﻃﺎﻋﺎت و ﻣﺠﺎﻫﺪات و ﺑﺂﺛﺎر‬‫اﻓـﺎﺿﺖ ﻋﻠـﻮم دﯾﻨﯽ و اﻓـﺎدت ﻣﻌـﺎرف ﯾﻘﯿﻨﯽ ﻣﺴـﺘﻨﯿﺮ و ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪ ﺳـﺎﺧﺖ و ﺑﺠﻤﻊ و ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﮐﺘﺐ و رﺳﺎﺋـﻞ در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ و ﺗﺼّﻮف‬‫اﺷﺘﻐﺎل ﻓﺮﻣﻮد ﺑﻌﺪ از ﻣﺸﺎﻫﺪه آﺛﺎر ﺧﯿﺮ اﯾﺸﺎن از ﺗﻮاﻟﯿﻒ و ﻏﯿﺮ ان ﻋﻘﻞ ﺣﯿﺮان ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺠﺰم ﺣﮑﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﺑﯽ ﺗﻮﻓﯿﻖ ﮐﺎﻣﻞ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 364‬از ‪597‬‬‫ﺑﺮﮐﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﻧﺎﺷـﯽ از ﮐﻤﺎل ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺳـﺘﻘﺎﻣﺖ و رﺳﻮخ درﺟﻪ وﻻﯾﺖ ﺑﺎﺷـﺪ وﺟﻮد ﻧﮕﯿﺮد و ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮ و ﮐﺘﺎب ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﺷـﯿﺦ‬‫ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳﯿﻮﻃﯽ را ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪469 :‬‬‫ﺑﺘﺮﺗﯿﺐ ﺣﺮوف ﺗﻬﺠﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده و ادﻋـﺎي اﺣﺎﻃﻪ ﺟﻤﯿﻊ اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮي از اﻗﻮال و اﻓﻌﺎل اﻧﺤﻀـﺮت ﮐﺮده ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﺒﻮﯾﺐ‬‫ﻓﺮﻣـﻮد و ﺑﺮ ﺑا ـﻮاب ﻓﻘﻬﯿﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ داده و اﻟﺤﻖ ﺑﻨﻄﺮ در ان ﮐﺘﺎﺑﻬـﺎ ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺎرﻫـﺎ ﮐﺮده و ﭼﻪ ﺗﺼـﺮﻓﺎت ﻧﻤﻮده و ﺑـﺎر دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﻨﺘﺨـﺒﯽ از ان ﮔﺮﻓﺘﻪ و اﮐﺜﺮ ﻣﮑﺮرات را اﻧـﺪاﺧﺘﻪ آن ﻧﯿﺰ ﮐﺘـﺎﺑﯽ ﻣﻬـﺬب و ﻣﻨﻘـﺢ آﻣـﺪه ﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﮑﺮي ﻣﯽﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ‬‫ﻟﻠّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻣّﻨـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻌـﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻟﻠﻤّﺘﻘﯽ ﻣّﻨـﮥ ﻋﻠﯿﻪ و دﯾﮕﺮ رﺳﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺐ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎن ﻃﺮﯾﻘﺖ و ﻃﺎﻟﺒﺎن آﺧﺮت را ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ‬‫وﻗﺖ و ﻣـﺪدﮐﺎر ﺣـﺎل ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﺠﻤﻮع ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ و ﺗﻮاﻟﯿﻒ وي از ﺻـﻐﯿﺮ و ﮐﺒﯿﺮ و ﻋﺮﺑﯽ و ﻓﺎرﺳـﯽ از ﺻـﺪ ﻣﺘﺠﺎوزﺳﺖ و اول ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او‬‫رﺳـﺎﻟﻪ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﻄﺮﻗﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ آن از ﻏﯿﺐ ﻣﻠﻬﻢ ﺷﺪﻧـﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺣﮑﻢ ﮐﺒﯿﺮ ﮐﺘـﺎﺑﯿﺴﺖ ﻧـﺎﻓﻊ ﺷﺎﻣﻞ ﺧﻼﺻﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ در ﺗﻤﺎﻣﻪ‬‫ﮐﺘﺐ ﺗﺼﻮﻓﺴﺖ ﺑﯿـﺎران ﺧﻮد ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻋﻼـﻣﺖ ﻓﻬﻢ ﮐﺮدن ﺷـﻤﺎ اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب را آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ از و وﻗـﺎﺋﻊ اﯾﻦ راه ﻣﺸـﮑﻞ ﺷﻮد از‬‫آﻧﺠﺎ ﺣﻞ ﮐﻨﯿﺪ و ﻫﺮ ﻣﺴـﺌﻠﻪ از ﻣﺴﺎﺋﻞ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﮐﻪ ﭘﺮﺳـﻨﺪ از وي ﺟﻮاب دﻫﯿﺪ و اﺷﺘﻐﺎل وي ﺑﻪ ﺗﺘﺒﻊ ﺳﻨﻦ و اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﺒﻮي ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﺗـﺎ آﺧﺮ وﻗﺖ ﺣﯿـﺎت ﺑﻮد ﮐﻪ در آن وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﻘﺘﻀـﺎي ﻋﺎدت ﺑﺸـﺮي ﺟﻨﺒﯿـﺪن ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﺎﺷـﺪ ﺷﺐ و روز ﺑﺘﺎﻟﯿﻒ ﮐﺘﺐ اﺣﺎدﯾﺚ و‬‫ﺗﺼـﺤﯿﺢ و ﻣﻘـﺎﺑﻠﻪ آن ﻣﺸـﻐﻮل ﺑﻮدي ﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ در ﻓﻬﻢ دﻗﺎﺋﻖ و اﺳـﺘﻨﺒﺎط ﻣﻌﺎﻧﯽ و ﻧﮑﺎت ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ رﺳـﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﮐﺒﺎر ﮐﻪ در ان‬‫دﯾﺎر ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻏﯿﺮ از ﺗﺤﯿﺮ و ﺗﺤﺴـﯿﻦ ﻧﻤﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺷـﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﻪ در زﻣﺎن ﺧﻮد اﻋﻈﻢ ﻓﻘﻬﺎ و اﻋﻠﻢ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﺑﻮد و‬‫در اﺑﺘﺪاي ﺣﺎل اوﺳﺘﺎد ﺷﯿﺦ ﺑﻮد اﮔﺮ در ﻣﻌﺎﻧﯽ ﺑﻌﺾ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺘﻮﻗﻒ و ﻣﺘﺮدد ﺷﺪي ﺑﺸﯿﺦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﺗﺒﻮﯾﺐ‬‫ﺟﻤـﻊ اﻟﺠﻮاﻣـﻊ در ﮐـﺪام ﺑـﺎب ﻧﻬﺎدهاﻧـﺪ ﺗـﺎ ﺑﻘﺮﯾﻨﻪ ﻗﯿـﺎس ان ﺑﻤﻌﻨﯽ ان ﭘﯽ ﻣﯽﺑﺮد و ﺑﺎرﻫـﺎ ﺧﻮد را ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺨـﺪﻣﺖ ﺷـﯿﺦ ﺗﻠﻤﯿـﺬ ﺣﻘﯿﻘﯽ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﻧـﺪ و در آﺧﺮ ﻣﺮﯾـﺪ ﺷـﺪ و ﺧﺮﻗﻪ ﺧﻼـﻓﺖ ﭘﻮﺷـﯿﺪ و ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﻘﯿﺎس ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺸﺎﯾـﺦ و اﮐﺎﺑﺮ آن وﻗﺖ ﺑﮑﻤﺎل ﻓﻀﻞ و وﻻﯾﺖ وي‬‫ﻣﻌﺘﺮف و در رﻋﺎﯾﺖ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﮑﺮﯾﻢ وي ﻣﺘﻔﻖ ﺑﻮدﻧـﺪ و اﻻن ﻧﯿﺰ ﺧﻮاص و ﻋﻮام آن دﯾﺎر ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳـﻠﻒ را ﯾﺎد ﮐﻨﻨﺪ او را ﻧﯿﺰ ﯾﺎد‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﮐﺘﺐ و ﻧﺸـﺮ ﻋﻠﻮم ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻇﺎﻫﺮ را ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ از ﺣﺼﻮل ﺗﻮﻓﯿﻖ و ﺑﺮﮐﺖ ﻣﯿّﺴـ ﺮ ﺑﺎﺷﺪ آﻧﭽﻪ از رﯾﺎﺿﺎت‬‫و ﻣﺠﺎﻫـﺪات و ﮐﺮاﻣـﺎت و ﻣﺤـﺎﺳﻦ اﺧﻼـق و ﻣﺤﺎﻣـﺪ اوﺻـﺎف و رزاﻧﺖ اﻓﻌﺎل و ﻣﺘﺎﻧﺖ اﺣﻮال و رﻋﺎﯾﺖ آداب ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻃﻦ و ﺗﻘﻮي و‬‫ورع از وي ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ اول دﻟﯿﻠﺴﺖ ﺑﺮ ﮐﻤﺎﻻت ﺑﺎﻃﻨﯽ و اﺣﻮال ﺣﻘﯿﻘﯽ وي اﻟـﺦ و ﻧﯿﺰ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﻣﺪارج اﻟﻨﺒﻮة ﮔﻔﺘﻪ و ﺷـﯿﺦ‬‫اﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ در ﺗﺒﻮﯾﺐ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﺳﯿﻮﻃﯽ ﮐﻪ آﻧﺮا ﺟﺎﻣﻊ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﺎم ﮐﺮده ﺑﺮاي اﺷﺮاق ﻧﻤﺎز ﻋﻨﻮاﻧﯽ ﺟﺪا ﻧﻬﺎده اﻟﺦ و ﻏﻼم ﻋﻠﯽ از او‬‫ﺑﻠﮕﺮاﻣﯽ در ﺳـﺤﺒﮥ اﻟﻤﺮﺟﺎن ﻓﯽ آﺛﺎر ﻫﻨﺪوﺳﺘﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﻘﯽ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻋﺎﻇﻢ اﻻوﻟﯿﺎء و اﮐﺎﺑﺮ اﻻﺗﻘﯿﺎء آﺑﺎؤه ﻣﻦ ﺟﻮﻧﻔﻮر‬‫و ﻣﺴـﻘﻂ راﺳﻪ ﺑﺮﻫـﺎﻧﻔﻮر ﻣﻦ ﺑﻼـد اﻟـّﺪﮐﻦ ﺗﻠّﻤـ ﺬ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴﺎم اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻤﻠﺘﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺛّﻢ ﺳﺎﻓﺮ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼث و ﺧﻤﺴـﯿﻦ و‬‫ﺗﺴﻌﻤﺎﺋﮥ اﻟﯽ اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﺸﺮﯾﻔﯿﻦ زادﻫﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺷﺮﻓﺎ و ﺻﺤﺐ اﻟﺸﯿﺦ أﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪470 :‬‬‫و ﺗﻠّﻤﺬ ﻋﻠﯿﻪ و ﺗﺪّﯾﺮ اﻟﻤﮑﮥ اﻟﻤﻌﻈﻤﮥ و اﺷـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟّﺘﺪرﯾﺲ و اﻟّﺘﺎﻟﯿﻒ و رﺗﺐ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻟﻠّﺴﯿﻮﻃﯽ ﻋﻠﯽ اﻻﺑﻮاب اﻟﻔﻘﻬّﯿﮥ و ﮐﺎن اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي ﯾﻘﻮل ﻟﻠّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻣّﻨﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻟﻠﻤّﺘﻘﯽ ﻣّﻨﮥ ﻋﻠﯿﻪ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ اﻟﻤﻄﻮﻻت و اﻟﻤﺨﺘﺼﺮات ﻣﻦ اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ و اﻟﻔﺎرﺳّﯿﮥ ﻣﺘﺠﺎوزة‬‫ﻋﻦ اﻟﻤﺎﺋﮥ و ﮐﺎن اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺼﻮاﻋﻖ اﻟﻤﺤﺮﻗﮥ اﺳـﺘﺎذ ﻟﻠﻤّﺘﻘﯽ و ﻓﯽ اﻵﺧﺮ ﺗﻠّﻤﺬ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ و ﻟﺒﺲ اﻟﺨﺮﻗﮥ ﻣﻨﻪ ﻗﻀـﯽ ﻧﺤﺒﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺗﺴـﻌﻤﺎﺋﻪ و ﺗﺎرﯾﺦ وﻓﺎﺗﻪ ﻗﻀـﯽ ﻧﺤﺒﻪ و ﮐﺘﺐ ﯾﻮم وﻓﺎﺗﻪ وﺻـّﯿﮥ ﻧﺴﺨﺘﻬﺎ ﻫﺬه ﺑﺴﻢ اﷲ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺮﺣﯿﻢ و اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم ﻋﻠﯽ ﺳـّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺻﺤﺒﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻫﺬا ﻣﺎ اوﺻﯽ ﺑﻪ اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﻟﺸـﻬﯿﺮ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﻓﯽ ﯾﻮم ﺧﺮوﺟﻪ ﻣﻦ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و دﺧﻮﻟﻪ ﻓﯽ اﻵﺧﺮة اّن ﻫﺬا اﻟﻔﻘﯿﺮ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﺻـﻐﯿﺮا ﺟﻌﻠﻨﯽ واﻟﺪي رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻣﺮﯾﺪا ﻟﻠّﺸـ ﯿﺦ‬‫اﻻﺟﻞ ﺑﺎﺟﻦ ﻗﺪس ﺳّﺮه و ﮐﺎن ﻃﺮﯾﻘﻪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺴﻤﺎع و اﻟّﺼﻔﺎ و اﻟﻮﺟﺪ و اﻟﻬﯿﻤﺎن ﻓﻠّﻤﺎ وﺻﻠﺖ اﻟﯽ ﺳّﻦ اﻟّﺘﻤﯿﺰ ﺑﯿﻦ اﻟﺤّﻖ و اﻟﺒﺎﻃﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 365‬از ‪597‬‬‫اﺧﺘﺮﺗﻪ و رﺿﯿﺖ ﺑﻪ ﺷﯿﺨﺎ ﻋﻤﻼ ﺑﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮا اّن اﻟّﺼﺒﯽ إذا ﺟﻌﻞ ﻣﺮﯾﺪ اﻟﺸﯿﺦ ﻓﻬﻮ ﺑﺎﻟﺨﯿﺎر ﺑﻌﺪ اﻟﺒﻠﻮغ ان ﺷﺎء ﺟﻌﻠﻪ ﺷﯿﺨﺎ و ان ﺷﺎء اﺗﺨﺬ ﻟﻨﻔﺴﻪ‬‫ﺷﯿﺨﺎ آﺧﺮ و ﻣﻮاﻓﻘﮥ ﻟﻮاﻟﺪي ﻓﯿﻤﺎ اﺧﺘﺎر ﻟﯽ ﻓﻠّﻤﺎ ﻣﺎت واﻟﺪي و ﺷﯿﺨﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻟﺒﺴﺖ ﺧﺮﻗﮥ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﭼﺸﺖ ﻣﻦ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﮑﯿﻢ‬‫ﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﺑﺎﺟﻦ ﻗﺪس ﺳﺮه ﺛﻢ اردت ﺻﺤﺒﮥ ﺷﯿﺦ ﯾﺮﺷﺪﻧﯽ و ﯾﺪﻟّﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﻫّﻤﻨﯽ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺤّﻖ ﻓﻘﺼﺪت ﺑﻼد ﻣﻠﺘﺎن و ﺻﺤﺒﺖ اﻟﺸﯿﺦ‬‫اﻟﻌـﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺣﺴﺎم اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻤّﺘﻘﯽ رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻐﻔﺮان ﻣـﺪة ﺛﻢ ﺳﺎﻓﺮت اﻟﯽ اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻔﯿﻦ و ﺻـﺤﺒﺖ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﺑﺎ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي ﻗـﺪس ﺳـﺮه و اﺧﺬت ﻋﻨﻪ اﻟﺨﺮﻗﮥ اﻟﻘﺎدرّﯾﮥ و اﻟّﺸﺎذﻟّﯿﮥ و اﻟﻤﺪﯾﻨﯿﮥ و ﻟﺒﺴﺖ ﻫﺬه اﻟﺨﺮق اﻟّﺜﻼث ﻣﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫اﻟّﺴـ ﺨﺎوي ﻗـﺪس ﺳـّﺮه و ﺗـﺎج اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ دّﻫـ ﺎن در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ ﮐﻤـﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺒﻮﯾﯿﻦ ﻟﻠﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ و اﻟـّﺼ ﻐﯿﺮ‬‫اﻟﻤـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻣﻊ زﯾﺎدة ﻓﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟﻼﻣﺎم اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻗﺒﻠﮥ اﻫﻞ اﻟّﺴـ ﻠﻮك ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤّﺘﻘﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺧﺒﺮ ﺑﻬﻤﺎ و‬‫ﺳـﺎﺋﺮ ﻣﺆﻟﻔﺎﺗﻪ ﻋﻦ اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻄﺒﺮي اﻟﻤﮑﯽ ﻋﻦ ﺻـﻬﺮه اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺎرف ﻋﻦ واﻟـﺪه ﺷـﯿﺦ اﻫﻞ اﻟﻌﺮﻓﺎن ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻮّﻫﺎب ﺑﻦ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﻨﺪي ﻋﻦ ﻣﺆﻟّﻔﻬﺎ اﺳـﺘﺎذه اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﻓﺬﮐﺮ ﺑﻬﺎ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ‬‫ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻓﺎﺿﯿﺨﺎن اﻟﻘﺎدري اﻟﺸﺎذ اﻟﯽ اﻟﻤﺪﻧﯽ اﻟﭽﺸﺘﯽ اﺻﻠﻪ‬‫ﻣﻦ ﺟﻮﻧﻔﻮر و ﻣﻮﻟـﺪه ﺑﺮﻫـﺎﻧﻔﻮر ﻣﻦ ﺑﻼـد اﻟـّﺪﮐﻦ ﺗﻠّﻤـ ﺬ ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﺣﺴﺎم اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻤﻠﺘﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺛﻢ ﺳﺎﻓﺮ ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ ‪ 952‬اﻟﯽ‬‫اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﺸـﺮﯾﻔﯿﻦ و ﺻـﺤﺐ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﮑﺮي و ﺗﻠّﻤﺬ ﻋﻠﯿﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﺒﮑﺮي ﻟﻠّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻣﻨﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻟﻠﻤّﺘﻘﯽ ﻣّﻨﮥ ﻋﻠﯿﻪ اﺷﺘﻐﻞ‬‫ﺑﺎﻟّﺘﺪرﯾﺲ و اﻟﺘﺎﻟﯿﻒ و رﺗﺐ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪471 :‬‬‫ﻟﻠّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﺗﺰﯾـﺪ ﻣﺆﻟﻔـﺎﺗﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺎﺋـﮥ و ﮐـﺎن اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺼﻮاﻋﻖ اﻟﻤﺤﺮﻗـﮥ اﺳـﺘﺎذه و ﻓﯽ‬‫اﻵﺧﺮ ﺗﻠّﻤﺬ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﺒﺲ اﻟﺨﺮﻗﮥ ﻣﻨﻪ ﺗﻮّﻓﯽ رح ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 975‬ﺗﺎرﯾﺦ وﻓﺎﺗﻪ ﻗﻀـﯽ ﻧﺤﺒﻪ ذﮐﺮ ﻟﻪ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ اﻟّﺪﻫﻠﻮي ﺗﺮﺟﻤﮥ ﺣﺎﻓﻠﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﻘﺼـﺪ اﻻّول ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺑﻪ زاد اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ ﻓﯽ ﺳـﻠﻮك ﻃﺮﯾﻖ اﻟﯿﻘﯿﻦ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺜﯿﺮ او ﺣّﺮر اﺣﻮاﻟﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻔﮥ ﻓﯽ اﺑﻮاب ﺧﻤﺴـﮥ ﺑﺎﯾﻀﺎح ﺗﺎّم و‬‫ﻟﻠّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒﺪ ﻟا ﻮّﻫﺎب اﻟﻤّﺘﻘﯽ ﮐﺘﺎب ﺳـّﻤﺎه اﺗﺤﺎف اﻟّﺘﻘﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ اﺑﺎن ﻓﯿﻪ ﻋﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ اﻟﮑﺜﯿﺮة و ﻫﻮ ﺣﻘﯿﻖ ﺑﺬﻟﮏ و ﻗﺪ‬‫وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯽ ﺗﻮاﻟﯿﻔﻪ ﻓﻮﺟـﺪﺗﻬﺎ ﻧﺎﻓﻌـﮥ ﻣﻔﯿـﺪة ﻣﻤﺘﻌـﮥ ﺗﺎّﻣـﮥ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺧﺎن اﻟﻤﺘﻘﯽ ﺟﻮﻧﭙﻮري اﻻﺻﻞ ﺑﺮﻫﺎﻧﭙﻮري اﻟﻤﻮﻟﺪ ﺑﻮد در ﺳـﻨﻪ ﺛﻠﺚ و ﺧﻤﺴﯿﻦ و ﺗﺴﻌﻤﺎﺋﻪ ﺑﺤﺮﻣﯿﻦ ﺷﺮﯾﻔﯿﻦ ﺧﺮاﻣﯿﺪ‬‫و در ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ رﺣﻞ اﻗﺎﻣﺖ اﻓﮑﻨـﺪ از ﮐﺜﺮت رﯾﺎﺿﺖ و ﺗﻘﻮي و ﻧﺸـﺮ ﻋﻠﻮم ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻃﻦ ﻏﻠﻐﻠﻪ ﺑﻤﻼء اﻋﻠﯽ رﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﻮاص و ﻋﻮام آن‬‫ﺑﻘﻌﻪ ﻣﻘـﺪﺳﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﻓﻀﻞ و وﻻﯾﺖ او اﻋﺘﺮاف داﺷـﺘﻨﺪ ﺷـﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻫﯿﺘﻤﯽ ﻣﮑﯽ ﻣﻔﺘﯽ ﺣﺮم ﻣﺤﺘﺮم ﻣﻮﻟﻒ ﺻﻮاﻋﻖ ﻣﺤﺮﻗـﮥ در اﺑﺘﺪاي‬‫ﺣﺎل اﺳـﺘﺎد او ﺑﻮد آﺧﺮ ﺧﻮد را ﺗﻠﻤﯿﺬش ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ و رﺳﻢ ارادت ﺑﺠﺎ آورد و ﺧﺮﻗﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﭘﻮﺷـﯿﺪ ﻋﺪد ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﺶ از ﺻﺪ ﻣﺘﺠﺎوزﺳﺖ‬‫ﺷﯿـﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ دﻫﻠﻮي ﮐﻪ ﻣﺮﯾﺪ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺧﻠﯿﻔﻪ اوﺳﺖ ذﮐﺮش در اﮐﺜﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﺧﻮد آورده در زاد اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ و اﺧﺒﺎر اﻻﺧﯿﺎر‬‫اﻃﺎﻟﺖ در ﺑﯿﺎن اﺣﻮاﻟﺶ ﺑﺴـﯿﺎر ﻧﻤﻮده و ﮔﻔﺘﻪ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب در ﻣﺠﻤﻠﯽ از اﺣﻮال اﯾﺸﺎن رﺳﺎﻟﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺴﻤﯽ ﺑﺎﺗﺤﺎف اﻟﺘﻘﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺘﻘﯽ و از وي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺧﺎﻧﻪ دﯾﺪم ﺑﻐﺎﯾﺖ آراﺳـﺘﻪ و ﭘﯿﺮاﺳـﺘﻪ ﺑﺮ ﺻـﻔﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮ اﻧﻮار و اﻧﻬﺎر روي ﺷﯿﺦ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺘﻘﯽ ﻧﺸﺴـﺘﻪاﻧﺪ و اﻧﻬﺎر و ﺟﺪاول ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﺻـﻐﺮ و ﮐﺒﺮ در ﺻـﺤﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺟﺎري ﺑﻮدﻧﺪ اﺷﺎرت ﻧﺒﻬﺮي ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎﻣﻊ ﮐﺒﯿﺮﺳﺖ و‬‫ﺑﻨﻬﺮي دﯾﮕﺮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮﺳﺖ و ﺑﺠـﺪوﻟﯽ؟؟؟ اﺷﺎرت ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻼن رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺖ و ﺑﺠـﺪول دﯾﮕﺮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻼن ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬‫ﮐﺘﺐ و رﺳﺎﺋـﻞ را ﻧـﺎم ﻣﯽﺑﺮﻧـﺪ و ﻫﺮ ﯾﮑﯽ را ﺑﻨﻬﺮي و ﺟـﺪوﻟﯽ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ از وﺟﻪ ﺣﻼـل ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨـﺪ ﻫﺮﮔﺰ‬‫ﺿﺎﯾﻊ ﻧﺸﻮد و اﮔﺮ آن را ﮔﻢ ﮐﻨﻨـﺪ ﺑﺎز ﯾﺎﺑﻨـﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا ﻋﻠﯽ اﻟﻤّﺘﻘﯽ راس ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﻢ ﻓﯽ اﻟّﺰﻫﺪ و اﻟّﺘﻘﯽ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻤﺪاﺋﺢ ﺗﻌﺤﺐ اﻫﻞ اﻟّﻨﻬﯽ‬‫اﻟّـﺬي اﺷﺎر ﺑﺰﻋﻤﻬﻢ اﻟﯽ اﺗﺒﺎﻋﻪ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ‪ ،‬و ﺻـّﺮح ﺑﮑﻮﻧﻪ اﻓﻀﻞ اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﺒﺼـﺮه اﻟّﻨﺎﺋﻢ و ﯾﺮي‪ ،‬ﻗـﺪ اورد ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻮﺛﯿﻖ اﻟﻌﺮي‪ ،‬و ذﮐﺮ ﻣﻨﻪ ﻋـّﺪة ﻃﺮق و روي‪ ،‬ﻓﻼ ادري ﮐﯿﻒ ﯾﺴﻮغ ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺤﺠﯽ‪ ،‬ان ﯾﺒﻄﻞ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﺗﺒﺎﻋﺎ ﻟﻠﻬﻮي‪ ،‬ﻓﯿﻬﻠﮏ و‬‫ﯾﺨﺴـﺮ و ﯾﺮدي‪ ،‬و ﯾﺒـﺪي اﻧّﻪ ﺿـّﻞ و ﻏﻮي‪ ،‬و ﻟﺰﯾﻐﻪ ﻧﺴـﯽ اﻟﺤّﻖ ﻓﺴﻮف ﯾﻨﺴـﯽ و ﮐﺘـﺎب ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤـﺎل از ﮐﺘﺐ ﻣﺸـﻬﻮره ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﻀﻞ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 366‬از ‪597‬‬‫اﻟﮑﻤﺎل و داﺧﻞ اﺟﺎزه ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﻗﯿﺎل و رواﯾﺎت ﻣـﺬﮐﻮر در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻﻟﺴﺖ اﻧﻔﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎج اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟّﺪﻫﺎن در‬‫ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺘﻄﻠﻊ آﻧﺮا ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﺑﻮدن آن از ﻣﺮوﯾﺎت ﺷﯿﺦ ﺧﻮد ﺣﺴﻦ ﻋﺠﯿﻤﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪472 :‬‬‫ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ان ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺳﺒﻌﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺗﺼﺎل ﺳﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺸﺎن ﺣﻤﺪ اﻟﻬﯽ ﺑﺠﺎ آورده ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﺼﻄﻔﯽ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻘﺴـﻄﻨﻄﯿﻨﯽ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﺑﺤـﺎﺟﯽ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻧﯿﺰ در ﮐﺸﻒ اﻟﻈﻨﻮن ﻋﻦ اﺳـﺎﻣﯽ اﻟﮑﺘﺐ و اﻟﻔﻨﻮن ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ آن را ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ‬‫ﺳﺒﻖ و ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿـﺪر ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ازاﻟﮥ اﻟﻐﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻪ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻗﺪوة اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺴـﻠﻢ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮐﻪ از‬‫ﻣﺎﺧـﺬ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻـﺻﻮل اﺳﺖ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﻣـﺪﻟﻮﻟﺶ ﺣﮑﻢ ﻧﮑﯿﺮ ﺑﺮ ﺧﻠﻔﺎ و اﻣﺮاﺳﺖ رواﯾﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ وزﯾﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ از‬‫ﻏـﺎﯾﺖ ﻧﺼﺐ آن را ﻣﺴـﺘﻠﺰم ﺣﺮﻣﺖ ﺧﺮوج اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻗﺮار داده ﻣﯽﻧﻬـﺪ و ﺗﻔﺼـﯿﻞ ﺑﯿﻦ ﻗﺴﻢ اﺣﺎدﯾﺚ از ﮐﺘﺐ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻊ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﺑﺎﺷـﻨﺪ زﯾﺎدهﺗﺮ درﯾﺎﻓﺖ ﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣـﺬﮐﻮره و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﻓﺼـﻠﯽ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ اﻟﻔﺮع‬‫اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻓﯽ ﺟﻮاز ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ اﻻﻣﯿﺮ و ﻋـﺪم اﻃﺎﻋﺘﻪ و ﺑﻌـﺪ ازﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده و از ﮐﺘﺐ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ آورده ﺑﻌﻀـﯽ از ان اﯾﻦ ﺳﺖ ﻻ‬‫ﻃﺎﻋﮥ ﻻﺣﺪ ﻓﯽ ﻣﻌﺼﯿﮥ اﻧّﻤﺎ اﻟّﻄﺎﻋﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﻗﺪن‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻻ ﻃﺎﻋﮥ ﻟﻤﺨﻠﻮق ﻓﯽ ﻣﻌﺼﯿﮥ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺣﻢ ك ﻋﻦ ﻋﻤﺮان و اﻟﺤﮑﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو اﻟﻐﻔﺎري ﺳﯿﮑﻮن ﻋﻠﯿﮑﻢ اﯾّﻤﮥ ﯾﻤﻠﮑﻮن‬‫ارزاﻗﮑﻢ ﯾﺤﺪﺛﻮﻧﮑﻢ ﻓﯿﮑﺬﺑﻮﻧﮑﻢ و ﯾﻌﻠﻤﻮن ﻓﯿﺴـﯿﺌﻮن اﻟﻌﻤﻞ و ﻻ ﯾﺮﺿﻮن ﻣﻨﮑﻢ ﺣّﺘﯽ ﺗﺤّﺴﻨﻮا ﻗﺒﯿﺤﻬﻢ و ﺗﺼّﺪﻗﻮا ﮐﺬﺑﻬﻢ ﻓﺎﻋﻄﻮﻫﻢ اﻟﺤّﻖ ﻣﺎ‬‫رﺿﻮا ﺑﻪ ﻓﺎذا ﺗﺠﺎوزوا ﻓﻤﻦ ﻗﺘﻞ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻓﻬﻮ ﺷﻬﯿﺪ ﻃﺐ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻼﻟﮥ‬‫اﻟّﺴﻤﻊ و اﻟّﻄﺎﻋﮥ ﺣﻖ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮء اﻟﻤﺴﻠﻢ ﻓﯿﻤﺎ اﺣّﺐ او ﮐﺮه ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺆﻣﺮ ﺑﻤﻌﺼﯿﮥ ﻓﻼ ﺳﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ و ﻻ ﻃﺎﻋﮥ ﺣﻢ ق ع‬‫ﻋﻦ ﺛﻮﺑـﺎن ﻣﻦ ارﺿـﯽ ﺳـﻠﻄﺎﻧﺎ ﺑﻤﺎ ﯾﺴـﺨﻂ رﺑّﻪ ﺧﺮج ﻋﻦ دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ ك ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ اﺳـﻤﻌﻮا ﻫﻞ ﺳـﻤﻌﺘﻢ اﻧﻪ ﺳـﯿﮑﻮن ﺑﻌـﺪي اﻣﺮاء ﻓﻤﻦ دﺧﻞ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﺼـّﺪﻗﻬﻢ ﺑﮑـﺬﺑﻬﻢ و اﻋـﺎﻧﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻇﻠﻤﻬﻢ ﻓﻠﯿﺲ ﻣّﻨﯽ و ﻟﺴﺖ ﻣﻨﻪ و ﻟﯿﺲ ﺑـﻮارد ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﻮص و ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾـﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﻟﻢ ﯾﻌﻨﻬﻢ‬‫ﻋﻠﯽ ﻇﻠﻤﻬﻢ و ﻟﻢ ﯾﺼّﺪﻗﻬﻢ ﺑﮑﺬﺑﻬﻢ ﻓﻬﻮ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ و ﻫﻮ وارد ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻮض‬‫ت ﺻـﺤﯿﺢ ﻏﺮﯾﺐ ن ﺣﺐ ﻋﻦ ﮐﻌﺐ ﺑﻦ ﻋﺠﺮة اّن اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﺒﻌﺚ ﻧﺒّﯿﺎ إﻻ و ﻟﻪ ﺣﻮارّﯾﻮن ﻓﯿﻤﮑﺚ ﺑﯿﻦ اﻇﻬﺮﻫﻢ ﻣﺎ ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻌﻤﻞ ﻓﯿﻬﻢ ﺑﮑﺘﺎب‬‫اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـّﻨﮥ ﻧﺒّﯿﻪ ﻓﺎذا اﻧﻘﺮﺿﻮا ﮐﺎن ﻣﻦ ﺑﻌـﺪﻫﻢ اﻣﺮاء ﯾﺮﮐﺒﻮن روس اﻟﻤﻨﺎﺑﺮ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﻣﺎ ﺗﻌﺮﻓﻮن و ﯾﻌﻠﻤﻮن ﻣﺎ ﺗﻨﮑﺮون ﻓﺎذا رأﯾﺘﻢ اوﻟﺌﮏ ﻓﺤّﻖ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﯾﺠﺎﻫﺪﻫﻢ ﺑﯿﺪه ﻓﺎن ﻟﻢ ﯾﺴـﺘﻄﻊ ﻓﺒﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﺎن ﻟﻢ ﯾﺴـﺘﻄﻊ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﺒﻘﻠﺒﻪ ﻟﯿﺲ وراء ذﻟﮏ اﻻﺳـﻼم ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل‬‫ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻣﻌّﺮﺑﮥ و اﺳﺘﻌﻤﻞ ﻋﻠﯿﻬﻢ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺎﻣﺮﻫﻢ ان ﯾﺴﻤﻌﻮا ﻟﻪ و ﯾﻄﯿﻌﻮا ﻓﻠّﻤﺎ ﺧﺮﺟﻮا اوﺟﺪ ﻋﻠﯿﻬﻢ‬‫ﻓﯽ ﺷﯽء ﻓﻘﺎل أ ﻟﯿﺲ ﻗﺪ اﻣﺮﮐﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ان ﺗﻄﯿﻌﻮﻧﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﺑﻠﯽ ﻗﺎل اﺟﻤﻌﻮا ﺣﻄﺒﺎ ﺛﻢ دﻋﺎ ﺑﻨﺎر ﻓﺎﺿﺮﻣﻬﺎ ﻓﯿﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل‬‫ﻋﺰﻣﺖ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﻟﺘﺪﺧﻠّﻨﻬﺎ ﻓﻬّﻢ اﻟﻘﻮم ان ﯾﺪﺧﻠﻮﻫﺎ ﻓﻘﺎل ﻟﻬﻢ ﺷﺎّب ﻣﻨﻬﻢ اﻧّﻤﺎ ﻓﺮرﺗﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟّﻨﺎر ﻓﻼ ﺗﻌﺠﻠﻮا‬‫ﺣـّﺘﯽ ﻧﻠﻘﯽ ﻟا ّﻨـﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓـﺎن اﻣﺮﮐﻢ ان ﺗـﺪﺧﻠﻮﻫﺎ ﻓـﺎدﺧﻠﻮا ﻓﺮﺟﻌـﻮا اﻟﯽ اﻟّﻨـﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓـﺎﺧﺒﺮوه ﻓﻘـﺎل ﻟﻮ‬‫دﺧﻠﺘﻤﻮﻫﺎ ﻣﺎ ﺧﺮﺟﺘﻢ ﻣﻨﻬﺎ اﺑﺪا و‬‫ﻓﯽ ﻟﻔﻆ ﻟﻮ دﺧﻠﻮﻫﺎ ﻟﻢ ﯾﺰاﻟﻮا ﻓﯿﻬﺎ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻻ ﻃﺎﻋﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺼﯿﮥ اﻟﱠﻠﻪ اﻧّﻤﺎ اﻟّﻄﺎﻋﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪473 :‬‬‫ﻃﺤﻢ ش خ م د ن ع ﻣﺤﺼـﻞ ﻣﻌـﺎﻧﯽ اﯾﻦ رواﯾـﺎت آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﻤﻊ و ﻃـﺎﻋﺖ ﺗﺎ وﻗﺘﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﺎم و اﻣﺮا اﻣﺮ ﻣﻌﺮوف ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫ﻓﺴﻖ و ﻓﺠﻮر ورزﻧﺪ و ﺧﻼف ﺷـﺮﯾﻌﺖ ﺑﻌﻤﻞ آرﻧﺪ اﻧﻘﯿﺎد و اﻣﺘﺜﺎل ﻧﯿﺴﺖ و ﻗﺮﯾﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﺎم ﺟﻮر ﻓﺮاﻫﻢ آﯾﻨﺪ و ﻃﺎﻟﺐ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ‬‫و درﺑﺎره ﻋﻤﻞ ﻗﺒﯿﺢ و دروغ ﺧﻮد ﻃﻤﻊ ﺗﺼﺪﯾﻖ و ﺗﺤﺴـﯿﻦ دارﻧﺪ و ﮐﻠﻤﻪ ﺣﻖ روﺑﺮويﺷﺎن ﺑﮕﻮﺋﯿﺪ ﺗﺎ ﮐﻪ راﺿـﯽ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺗﺠﺎوز‬‫ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻘﺘـﻞ و ﻗﺘﺎل اﻧﺠﺎﻣـﺪ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ اﻇﻬﺎر ﺣﻖ ﮔﺸـﺘﻪ ﺷﻮد او ﺷـﻬﯿﺪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و ﺑﺮﺿﻮان و ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﯽ ﺣﻖ ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﭘﯿﻮﺳﺖ و ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ راﺿـﯽ ﮐﻨﺪ ﺣﺎﮐﻢ را ﺑﭽﯿﺰي ﮐﻪ ﺧﺪا ﺑﺮ آن ﺧﺸﻢ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ از دﯾﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﮐﺴﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ ﺷﻮد ﺑﺮ ﺣﮑﺎم ﺟﻮر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 367‬از ‪597‬‬‫و دروغ آﻧﻬﺎ را ﺗﺼـﺪﯾﻖ ﮐﻨـﺪ و ﺑﺮ ﻇﻠﻢﺷﺎن اﻋﺎﻧﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻣﺮا ﺑﺎ وي ﮐﺎري ﻧﯿﺴﺖ و او را ﺑﺎ ﻣﻦ و ﻫﺮﮔﺰ وارد ﻧﺸﻮد ﺑﺮ ﺣﻮض ﮐﻮﺛﺮ و ﻫﺮ‬‫ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﺬﮐﻮر ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻣﻦ ازوﯾﻢ و او از ﻣﻦ و ﺑﺮ ﺣﻮض ﮐﻮﺛﺮ وارد ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﺑﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﺪاي ﻋﺰ و ﺟﻞ ﻣﺒﻌﻮث ﻧﮑﺮد‬‫ﻫﯿـﭻ ﻧﺒﯽ را ﻣﮕﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺧﻮاص اﺻـﺤﺎب او ﮐﻪ ﺷـﺮﯾﻌﺖ را ﺑﺮ ﭘـﺎ دارﻧـﺪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﻼزﻣﯿﻦ ﻧﺒﯽ ﻣﻨﻘﺮض ﺷﻮﻧـﺪ اﻣﺮا ﺑﻬﻤﺮﺳـﻨﺪ و ﻣﻨﮑﺮات‬‫ﺑﻌﻤﻞ آرﻧـﺪ در اﯾﻦ وﻗﺖ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﺆﻣﻦ ﺣﺴﺐ ﻃﺎﻗﺖ ﺟﻬﺎد ﻣﯽﯾﺎﺑـﺪ ﺑـﺪﺳﺖ ﺧﻮد و اﮔﺮ ﻧﺘﻮاﻧـﺪ ﺟﻬﺎد ﻟﺴﺎﻧﯽ ﮐﻨـﺪ و اﮔﺮ ﺑﺮﯾﻦ ﻫﻢ ﻗـﺪرت‬‫ﻧﯿﺎﺑـﺪ اﻋﻤـﺎل آﻧﻬﺎ را ﺑـﺪ ﺑﺪاﻧـﺪ و اﯾﻦ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺳـﻼﻣﺴﺖ و در ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري ﻫﻢ ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻟﺸﮑﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺮدي را از ﺟﻤﻠﻪ اﻧﺼﺎر رﺋﯿﺲ ﮔﺮداﻧﯿﺪ و اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ اﻃﺎﻋﺖ او ﮐﻨﻨﺪ ﭼﻮن رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻗﻀﺎ را آن رﺋﯿﺲ در اﻣﺮي‬‫ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺷـﺪ و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺣﻀـﺮت ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﻃﺎﻋﺖ ﺑﮑﻨﯿﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭼﻨﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﻮﺋﯽ ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ ﻫﯿﺰم ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﻧﺪ و آﺗﺶ‬‫اﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ ﺑﺎز اﻣﺘﺤﺎﻧﺎ ﯾﺎ ﺑﻮﺟﻮه دﯾﮕﺮ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ داﺧﻞ ﺷﻮﯾﺪ اﻫﻞ ﻟﺸـﮑﺮ ﻗﺼﺪ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در آﺗﺶ درآﯾﻨﺪ و ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﺟﻮاﻧﯽ از آن‬‫ﻣﯿـﺎن ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭘﻨـﺎه ﺑﮑﻨﻒ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ از آﺗﺶ ﻧﺠـﺎت ﯾﺎﺑﯿﻢ ﺑﻌـﺪ اﺳـﻼم دﺧﻮل در آﺗﺶ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﯽ‬‫داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻌﺠﯿﻞ ﻧﮑﻨﯿﺪ و ﻧﺰد ﺣﻀـﺮت ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮوﯾﺪ اﮔﺮ ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺑﻄﯿﺐ ﺧﺎﻃﺮ در آﺗﺶ درآﺋﯿﺪ ﺣﻀـﺮت ﻓﺮﻣﻮد‬‫اﮔﺮ داﺧﻞ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎز ﻫﺮﮔﺰ از آﺗﺶ ﺑﯿﺮون ﺗﺎ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻧﻤﯽآﻣﺪﻧﺪ ﻃﺎﻋﺖ ﺣﮑﺎم ﺗﺎ ﻫﻤﺎن وﻗﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻌﺮوف ﺣﮑﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﻪ ﺑﻤﻌﺼـﯿﺖ‬‫اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿﺪر ﻋﻠﯽ در ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت أم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺴﯿﺎري‬‫از ﻣﻨـﺎﻗﺐ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ و ﺑﺘﻮل زﻫﺮاء و ذرﯾﺖ ﻃـﺎﻫﺮه اﯾﺸـﺎن ﺑﺎرﻫـﺎ ﺑﺮ زﺑـﺎن آورده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧـﺪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم‬‫ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺑﺮ ﺑﻌﻀﯽ از اﺣﺎدﯾﺚ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽرود و از آﻧﺠﻤﻠﻪ رواﯾﺖ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮﯾﺸﺴﺖ از أم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﺬﮐﻮر ﮐﻪ‬‫ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه‬‫و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ ﻗﺰوﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﮐﺮده و از آﻧﺠﻤﻠﻪ رواﯾﺖ ﻃﺒﺮاﻧﯽ در ﮐﺒﯿﺮ از آﻧﺠﻨﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ‬‫اﻟّﻨﻈﺮ اﻟﯽ وﺟﻪ ﻋﻠّﯽ ﻋﺒﺎدة‬‫و اﯾﻦ رواﯾﺖ را ﺣﺎﮐﻢ ﻫﻢ در ﻣﺴﺘﺪرك ﺧﻮﯾﺶ آورده از آن ﺟﻤﻠﻪ ﺣﺪﯾﺚ اوﺳﺖ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪474 :‬‬‫ﻋﻦ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻻ ﺗﺮﺿﯿﻦ ان ﺗﮑﻮﻧﯽ ﺳّﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﺳّﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳّﯿﺪة ﻧﺴﺎء ﻫﺬه اﻻﻣﮥ‬‫و از آﻧﺠﻤﻠﻪ رواﯾﺖ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ اﺳﺖ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺳـّﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﺮﯾﻢ اﺑﻨﮥ ﻋﻤﺮان و اﺳـﯿﮥ اﻣﺮأة ﻓﺮﻋﻮن و ﺧﺪﯾﺠﮥ اﺑﻨﮥ‬‫ﺧﻮﯾﻠﺪ و از آﻧﺠﻤﻠﻪ رواﯾﺖ اﺑﻮ داود و ﺣﺎﮐﻤﺴﺖ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ اﺗﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻓﺎﺧﺒﺮﻧﯽ اّن اّﻣﺘﯽ ﺳﺘﻘﺘﻞ اﺑﻨﯽ ﻫﺬا ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺤﺴﯿﻦ و اﺗﺎﻧﯽ ﺑﺘﺮﺑﮥ ﻣﻦ ﺗﺮﺑﺘﻪ ﺣﻤﺮاء‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﺗﺎﻟﯿﻔﺎت ﺷﯿﺦ ﺳﯿﻮﻃﯽ و ﻣﺘﻘﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﯿﺮزا ﻣﺨـﺪوم ﺷـﺮﯾﻔﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم دارد ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﻧﻮاﻗﺾ در ﻓﺼـﻞ‬‫ﺛﺎﻧﯽ از ﻓﺼﻮل ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ و ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠّﯽ‬‫ﯾﻮم اﻟﺜﻠﺜﺎء اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس ﻗﺎل اّول ﻣﻦ ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠّﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ارﻗﻢ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اّول ﻣﻦ اﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻠّﯽ‬

‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 368‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻣّﺮة ﻓﺬﮐﺮت ذﻟﮏ ﻻﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻨﺨﻌﯽ ﻓﺎﻧﮑﺮه و ﻗﺎل اول ﻣﻦ اﺳﻠﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟّﺼﺪﯾﻖ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻋﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﻗﺎل ﻟّﻤﺎ آﺧﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺟﺎءه ﻋﻠّﯽ ﺗـﺪﻣﻊ ﻋﯿﻨﺎه ﻓﻘﺎل ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ آﺧﯿﺖ ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎﺑﮏ ﻓﻠﻢ ﺗﻮاخ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﺣﺪ ﻓﻘﺎل ﻓﺴـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﻘﻮل اﻧﺖ اﺧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و‬‫اﻵﺧﺮة اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻗﺎل ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي و ﻋﻦ زﯾﺪ‬‫ﺑﻦ ارﻗﻢ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﺧﻠﻒ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻏﺰوة ﺗﺒﻮك ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أ ﺗﺨﻠﻔﻨﯽ ﻓﯽ اﻟّﻨﺴﺎء و اﻟّﺼﺒﯿﺎن ﻓﻘﺎل اﻣﺎ‬‫ﺗﺮﺿـﯽ ان ﺗﮑﻮن ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟـﮥ ﻫـﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻏﯿﺮ اﻧﻪ ﻻﺑﻨﯽ ﺑﻌـﺪي اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـّﻠﻢ و اﻟّﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻦ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ان‬‫ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن اﻣﺮه ﻓﻘـﺎل ﻣﺎ ﯾﻤﻨﻌﮏ ان ﺗﺴّﺐ اﺑﺎ ﺗﺮاب اﻣﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮت ﺛﻠﺜﺎ ﻗﺎﻟﻬّﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﻠﻦ اﺳـّﺒﻪ ﻻن‬‫ﯾﮑﻮن ﻟﯽ واﺣـﺪة اﺣّﺐ اﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﻤﺮ اﻟّﻨﻌﻢ ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﻪ و ﺧﻠﻔﻪ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ ﻣﻐـﺎزﯾﻪ ﻓﻘـﺎل ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻘﺘﻨﯽ ﻣﻊ اﻟّﻨﺴﺎء و اﻟّﺼﺒﯿﺎن ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ اّﻣﺎ ﺗﺮﺿـﯽ ان ﺗﮑﻮن ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻻ‬‫اﻧّﻪ ﻻ ﻧﺒّﻮة ﺑﻌـﺪي و ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﯾﻮم اﻟﺨﯿﺒﺮ ﻻﻋﻄﯿّﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻗﺎل ﻓﺘﻄﺎوﻟﻨﺎ ﻓﻘﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ‬‫ﻋﻠﯿـﺎ ﻓـﺎﺗﯽ ﺑﻪ ارﻣـﺪ ﻓﺒﺼﻖ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯿﻪ و دﻓﻊ اﻟﺮاﯾـﮥ إﻟﯿﻪ ﻓﻔﺘـﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟّﻤﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﻫـﺬه اﻵﯾـﮥ َﻧـْﺪُع َأﺑ ْﻨﺎَءﻧﺎ َو َأﺑ ْﻨﺎَءُﮐْﻢ َو ﻧِﺴﺎَءﻧﺎ َو ﻧِﺴﺎَءُﮐْﻢ وَ‬‫َأﻧ ُْﻔَﺴﻨﺎ َو َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫دﻋﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻋﻠّﯿﺎ و ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﺣﺴﻨﺎ و ﺣﺴﯿﻨﺎ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ ﻫﺆﻻء اﻫﻞ اﺧﺮﺟﻪ ﻣﺴﻠﻢ و اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻋﻦ ﻋﻤﺮان ﺑﻦ ﺣﺼـﯿﻦ ﻗﺎل ﻗﺎل ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺟﯿﺸﺎ و اﺳـﺘﻌﻤﻞ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻤﻀـﯽ ﻓﯽ اﻟّﺴـ ﺮﯾﮥ‬‫ﻓﺎﺻﺎب ﺟﺎرﯾﮥ ﻓﺎﻧﮑﺮوا ﻋﻠﯿﻪ و ﺗﻌﺎﻗﺪ ارﺑﻌﮥ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪475 :‬‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﻘﺎﻟﻮا إذا ﻟﻘﯿﻨﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎه ﺑﻤﺎ ﺻﻨﻊ ﻋﻠّﯽ و ﮐﺎن اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن إذا رﺟﻌﻮا ﻣﻦ‬‫ﺳﻔﺮ ﺑﺪأ و ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺛﻢ اﻧﺼـﺮﻓﻮا اﻟﯽ رﺣﺎﻟﻬﻢ ﻓﻠّﻤﺎ ﻗﺪﻣﺖ اﻟّﺴـ ﺮﯾﮥ ﻓﺴـّﻠﻤﻮا ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫ﻓﻘﺎم اﺣـﺪ اﻻرﺑﻌـﮥ ﻓﻘﺎل اﻟﻢ ﺗﺮ اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻌﻞ ﮐﺬا و ﮐﺬا ﻓﺎﻋﺮض ﻋﻨﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺛﻢ ﻗﺎم اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻓﻘﺎل‬‫ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﻗﺎل ﻓﺎﻋﺮض ﻋﻨﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺛﻢ ﻗﺎم اﻟّﺜﺎﻟﺚ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ ﻣﻘﺎﻟﺘﻬﻤﺎ ﺛﻢ ﻗﺎم اﻟّﺮاﺑﻊ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻮا ﻓﺎﻗﺒﻞ إﻟﯿﻬﻢ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ و اﻟﻐﻀﺐ ﯾﻌﺮف ﻓﯽ وﺟﻬﻪ ﻓﻘـﺎل ﻣـﺎ ﺗﺮﯾـﺪون ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ ﺛﻠﺜـﺎ اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﻣﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ و ﻫﻮ وﻟّﯽ ﮐﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﺑﻌـﺪي‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻋﻦ ﺣﺒﺸﯽ ﺑﻦ ﺟﻨﺎدة اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ و ﻻ ﯾﻮّدي ﻋّﻨﯽ اﻟّﺎ اﻧﺎ او ﻋﻠّﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗـﺎل ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﻧﻮاﻗﺾ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺛﺎﺑﺘﻪ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ‬‫ﻫﻤﺖ ﺑﺎﺛﺒﺎت آن ﮔﻤﺎﺷـﺘﻪ و ﺑﺴـﺒﺐ ﻧﻘﻞ آن از ﺗﺮﻣﺬي ﺑﺘﺨﺠﯿﻞ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﮐﻤﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّﺬي اﻧﻄﻖ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﻨﻮاﻗﺾ ﺑﻤﺎ‬‫ﯾﻨﻘﺾ ﻇﻬﺮ ﻟا ﻤﻨﮑﺮﯾﻦ اﻟﺤﺎﺋـﺪﯾﻦ و ﯾﺤﺪو ﻋﻠﯽ رﻓﺾ ﻋﻨﺎد اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ و ﯾﺪرأ ﻓﯽ ﺻﺪور اﻟﻤﺘﻌّﻨﺘﯿﻦ اﻟﮑﺎﺷـﺤﯿﻦ و ﯾﺬر اﻟﻘﺬي ﻓﯽ‬‫ﻋﯿﻮن اﻟﻐﺎّﺷﯿﻦ اﻟﻐﯿﺮ اﻟّﻨﺎﺻﺤﯿﻦ و ﯾﺒﺪي ﺷﯿﻦ اﻟﻤﺎﺋﻨﯿﻦ و اﻟﱠﻠَﻪ ﻻ َﯾْﻬِﺪي َﮐﯿَْﺪ اﻟ ْﺨﺎﺋِﻨِﯿَﻦ‬‫و اﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﮑـﺎﺑﻠﯽ اﻟﮑـﺎّب ﮐـﺎس اﻟـّﺪﯾﻦ ﮐﯿﻒ ﻟﻢ ﯾﺤﺘﻔـﻞ ﺑﺎﻓـﺎدة ﺻـﺎﺣﺐ اﻟّﻨﻮاﻗﺾ اﻟّـﺬي ﻋﻨـﺪه ﻫﻮ ﺑﻤﮑﺎن رزﯾﻦ و ﻣﻊ اﻟّﺘﻘﻠﯿـﺪ ﻟﻪ و‬‫اﻻﻗﺘـﺪاء ﺑﻪ و اﺣﺘﻘـﺎب اﺻﺎره و ﺗﺤّﻤﻞ اوزاره و اﻗﺘﺼﺎص آﺛﺎره ﻓﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ اﻟﺤّﻖ و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﻌﺮج ﻋﻠﯽ اﺗﺒﺎﻋﻪ و وﻓﺎﻗﻪ ﻓﯽ اﯾﺜﺎر اﻟـّﺼ ﺪق‬‫ا ﻟ ﻤﺒﯿ ﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 369‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮﺻـﺎﺑﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﻋﻠّـﺎﻣﻪ ﻋﺠﯿﻠﯽ در ذﺧﯿﺮة اﻟﻤـﺎل از اﺟﻠّﻪ ﻋﻠﻤـﺎﺳﺖ و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻮﻟﻮي‬‫ﺣﺴﻦ زﻣﺎن در ﻗﻮل ﻣﺴـﺘﺤﺴﻦ او را ﺑﻮﺻﻒ ﺷـﯿﺦ ﻣﺤـﺪث ﯾﺎد ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌّﺪده رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب‬‫اﻻﮐﺘﻔـﺎء ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﻻرﺑﻌـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﮐﻪ از ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻣﻤـﺪوﺣﻪ اﺳﺖ و ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻋﺠﯿﻠﯽ در ذﺧﯿﺮ اﻟﻤﺎل و ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﺤﺒﻮب ﻋﺎﻟﻢ در ﺗﻔﺴـﯿﺮ‬‫ﺷﺎﻫﯽ و ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ زﻣﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در ﻗﻮل ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ ﺟﺎﺑﺠﺎ اﺳﺘﻨﺎد ﺑﺎن ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و رﻓﻌﺖ و ﻓﺨﺎﻣﺖ ﻣﺮوﯾﺎت آن از‬‫ﺻﺪر ﺧﻮدش ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗـّﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴـّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و‬‫اﻟّﯽ ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ‬‫اﻻول‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪476 :‬‬‫ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﺟﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻓﻀﺮب‬‫ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّﺬي‬‫ﺟﻌﻠـﮏ ﻣّﻤﻦ ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮل ﻓﺎﻧّﯽ دﻋﻮت اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻓﻮ اﻟّـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ‬‫اﻧّﯽ ﻷﺿـﺮب اﻟﺒـﺎب ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ أﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻓﺘﺒﺴﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ و ﻗـﺎل ﻣـﺎ ﯾﻼـم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎر ﻓﯽ‬‫ﺗﺎرﯾﺨﯿﻬﻤﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ در اﮐﺘﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻨﻪ أي‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ان أّم ﺳـﻠﻤﮥ اﺗﺖ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺑﺤﺠﻼت ﻗﺪ ﺷﻮﺗﻬﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ و ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺮﺟﻊ ﺛّﻢ دﻋﺎ ﻓﺴـﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬﻢ و اﻟّﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ‬‫و ﻧﯿﺰ در اﮐﺘﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺸـﯿﺮي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣﺠﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﺑﻘﻮل اﻟﻠّﻬّﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﻣﻦ‬‫ﻃﻌـﺎم اﻟﺠّﻨـﮥ ﻓـﺎﺗﯽ ﺑﻠﺤﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨـﺎ ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و ﯾﺤّﺒﮏ و ﯾﺤّﺐ ﻧﺒّﯿﮏ و ﯾﺤّﺒﻪ ﻧﺒّﯿﮏ ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ ﻟا ﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ اﺣﺴﺐ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات ﻓﺪﺧﻞ ﺑﻐﯿﺮ اذﻧﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﺎ ﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﻗـﺎل ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﺖ ﻻدﺧـﻞ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻓﻘـﺎل ﻟﻢ ﺣﺠﺒﺖ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟـّﺪﻋﻮة اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ‬‫ﻓﺘﮑﻮن ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻻ ﯾﻀّﺮ اﻟّﺮﺟﻞ ﻣﺤّﺒﻪ اﻟّﺮﺟﻞ ﻗﻮﻣﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺒﻐﺾ ﺳﻮاﻫﻢ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﻧا ﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻈﻬﺮ و ﺳـﻄﻊ و وﺿـﺢ و ﻟﻤﻊ ﺑﻌﻮن اﻟﻤﻨﻌﻢ اﻟﻤﺘﻔـّﻀ ﻞ ﺑﺠﻤﯿـﻞ اﻟﻤﻮاﻫﺐ ان ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾـﺞ ﺻـﺎﺣﺐ اﻻﮐﺘﻔـﺎء ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﻋـّﺪة ﻃﺮق و‬‫ﺗﻌﺪﯾـﺪه ﻣﻦ اﺳـﻨﯽ اﻟﻤﻄـﺎﻟﺐ* و اﺑﻬﯽ اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ* و رواﯾﺘﻪ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟّـﺬي ﯾﻈﻬﺮ ﻣﻦ ﺻـﺪره ﮐﻮﻧﻪ ﻓﯽ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﺮاﺗﺐ* و ﻣﻨﯿﻊ اﻟﻤﻨﺎﺻﺐ*‬‫اﮐﺘﻔﺎء و اﻗﺘﻨﺎﻋﻨﺎ ﻟﮑّﻞ ﻣﻨﺼﻒ ﻟﻠﺤّﻖ ﻃﺎﻟﺐ* و ﻫﺪاﯾﮥ و إرﺷﺎدا ﻟﮑّﻞ ﻣﺴﺘﺒﺼﺮ ﻋﻦ اﻟّﺮﺷﺪ ﻏﯿﺮ راﻏﺐ*‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﺳﻮم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 370‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻄـﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸـﯿﺮازي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺠﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﻤﺤـﺪث ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ارﺑﻌﯿﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ در اول آن ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ آن را از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺑﺮ ﻃﺮﯾﻘﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫اﻟﺤﺎدي و اﻟﻌﺸﺮون‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻃﯿﺮ ﯾﺴّﻤﯽ اﻟﺤﺠﻞ و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻣﺎ اراه اﻟّﺎ ﺣﺒﺎري و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻧﻀـﯿﺞ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ انّ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل و ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ان ﯾﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﺛﻢ اﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺸـﻐﻮل ﺛﻢ اﺗﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﻋﻨﯿﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ان اﻗﺒﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﯾﺮﺣﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻗـﺎل ﻫـﺬه آﺧﺮ ﺛﻼث ﻣّﺮات ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﮐﺎن اﻧﺲ ﯾﻘﻮل اﻧّﮏ ﻣﺸـﻐﻮل ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻗﺎل ﻗـﺪ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫دﻋﻮﺗﮏ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻗﺎل ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻗﺎل ﻣﺠﻠﺲ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨـﺎن ازﯾﻦ اﻓـﺎد ﺟﻤـﺎل ﺑـﺎ ﮐﻤـﺎل ﺑﻄﻼـن اﺣﺘﯿﺎل ﻣﺎﮐﺮﯾﻦ ﺿـﻼل و اﻋﺘﻼل ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ ﻓﻀﻞ وﺻـﯽ رﺳﻮل ذو اﻟﺠﻼل و‬‫ﺧﺮوﺟﺸﺎن از ﺟﺎده ﻧﻘـﺪ و اﻋﺘـﺪال واﺿـﺢ ﻻﯾـﺢ ﮔﺮدﯾـﺪ اﺧﺘﻼل ﺧﺎل و اﻋﻼل ﺑﺎل ﺷﺎن ﺑﺎ اﺑﺘﻼء ﺑـﺪاء ﻋﻀﺎل ﻋﻨﺎ و آل ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺎﻫﺖ؟؟؟ اﻟّﺸـ ﻤﺎل ﺑﺤّﯿﺰ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ رﺳـﺪ و ﻟﻌﻤﺮي ان ﻣﻦ ﺣﺎد ﻋﻦ اﻟﺤّﻖ و ﻣﺎل* و رﮐﻦ اﻟﯽ اﻟﺒﺎﻃﻞ وال* ﻫﮑـﺬا ﯾﺆﺧـﺬ ﻋﻦ‬‫اﻟﯿﻤﻦ و اﻟّﺸـ ﻤﺎل* و ﺑﻌﺎﺟـﻞ ﺑﺎﻟﻘﻨـﮏ و اﻟـّﺼ ﺒﺎل* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي اﻟﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺂب و اﻟﻤﺂل* و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﺎل اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤـﺪث از‬‫اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺛﻘﺎت و ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ اﺛﺒﺎت و اﻋﻼم ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻋﺎﻟﯽ ﺻـﻔﺎت و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻣـﺪﻗﻘﯿﻦ ﻋﺎﻟﯿﺪرﺟﺎﺗﺴﺖ ﻣﺪاﯾﺢ ﻋﻈﯿﻤﻪ و‬‫ﻣ ﮑ ﺎ ر م ﺟ ﺴﯿ ﻤ ﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪477 :‬‬‫ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ او از ﻣﺸﺎﯾﺦ اﺟﺎزه اﻋﺎﻇﻢ و ﮐﺒﺮاء ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺼﺮي و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺷﻨﻮاﻧﯽ‬‫و ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺳـﻨﺪي و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﻔﻮي ﺟﻮﻓﺎﻣﻮي و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﺧﻮد ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﮐﻔﯽ ﺑﺬﻟﮏ ﺷﺮﻓﺎ‬‫ﻻ ﯾﺪرك ﻏﺎﯾﺘﻪ* و ﻓﺨﺮا ﻻ ﯾﺮام ﻧﻬﺎﯾﺘﻪ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻔﺮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟـﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﮑﺴﺒﯿـﮥ و اﻻﺳـﺮار‬‫اﻟﻮﻫﺒﯿﮥ اﻟﻐﯿﺒّﯿﮥ ﻟﺴﺎدات اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﻄﺮﯾﻘﮥ اﻟﻌﻠﻮﯾﮥ اﻟﺤﺴﯿﻨﯿﮥ اﻟﺸﻌﺒﯿﮥ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﻫـﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ و اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘـﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ‬‫ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﺛﻢ ﺿـﺮب‬‫اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻓﻠّﻤﺎ راه ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّﺬي‬‫ﺟﻌﻠﮏ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ ﮐﻨﺖ اﮐﻞ ﺛﻢ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل و اﻟّـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ اﻧّﯽ‬‫ﻻـ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻼث ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ رددﺗﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴـ ﻢ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ و ﻗﺎل ﻻ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼـﻣﻪ ﺟﻔﺮي از ﺟﻔﯿﺮ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺳـﻬﻢ ﺟﮕﺮ دوز ﺑﺴـﯿﻨﻪ ﭘﺮ ﮐﯿﻨﻪ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ و ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ روان ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ و‬‫ﺣﺎﺋﺪﯾﻦ را در ﻋﺬاب اﻟﯿﻢ ﺗﺨﺠﯿﻞ ﻋﻈﯿﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ و ﯾﻘﯿﻨﺎ و ﺟﺰﻣﺎ اﺛﺒﺎت ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﻤﻮده ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﺒﻖ در اﺣﻘﺎق ﺣﻖ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 371‬از ‪597‬‬‫ازﻫﺎق ﺑﺎﻃﻞ رﺑﻮده ﻓﻮﺿـﺢ و ﻇﻬﺮ‪ ،‬ان اﻓﺎدة اﻟﺠﻔﺮي ﮐﺎﻓﯿـﮥ ﻟﺮّد وﺳﻮاس ﻣﻦ ﻧﮑﺚ ذّﻣـﮥ اﻟﺤّﻖ و ﺧﻔﺮ* و ﻧﺒﺬ اّل اﻟّﺼﺪق و راءه و ﻏﺪر* و‬‫ﺟﺤـﺪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ و رّده و اﺑﻄﻠﻪ و اﻧﮑﺮ* ﻓﺼﺪق ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠﻧُﻪ َﻓﱠﮑَﺮ َو َﻗﱠﺪَر‪َ ،‬ﻓُﻘﺘَِﻞ َﮐﯿَْﻒ َﻗﱠﺪَر‪ ،‬ﺛُﱠﻢ ﻗُﺘَِﻞ َﮐﯿَْﻒ َﻗﱠﺪَر‪ ،‬ﺛُﱠﻢ َﻧَﻈَﺮ ﺛُﱠﻢ‬‫َﻋَﺒَﺲ َو ﺑََﺴَﺮ ﺛُﱠﻢ َأْدﺑََﺮ َو اْﺳَﺘْﮑَﺒَﺮ‪َ ،‬ﻓﻘﺎَل ِإْن ﻫﺬا ِإﻟﱠﺎ ِﺳْﺤٌﺮ ﯾُْﺆَﺛُﺮ ِإْن ﻫﺬا ِإﻟﱠﺎ َﻗْﻮُل اﻟ َْﺒَﺸِﺮ‬‫و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﺟﻔﺮي ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﻨﺰ اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ از اﮐـﺎﺑﺮ ﺛﻘـﺎت ﻣﻌﺮوﻓﯿﻦ و اﺟّﻠﻪ اﺛﺒـﺎت ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ و اﻋﺎﻇﻢ‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﻌﺘﺒﺮﯾﻨﺴﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺤﺒﯽ در ﺧﻼﺻـﮥ اﻻﺛﺮ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻘﺮن اﻟﺤﺎدي ﻋﺸـﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﻮي ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻻﺳـﺘﺎذ اﻻﻋﻈﻢ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻤﻘّﺪم ﻋﺮف ﮐﺴـﻠﻔﻪ ﺑﺎﻟﺠﻔﺮي ﺑﻀـّﻢ‬‫اﻟﺠﯿﻢ و ﺳﮑﻮن اﻟﻔﺎء ﺛّﻢ ﺑﻌﺪﻫﺎ راء اﻟﻤﻔﻀﺎل اﻟﮑﺎﻣﻞ اﻟﻤﺎﺟﺪ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻻﺟﻞ اﻟﻤﺤﺘﺮم ﮐﺎن ﻣﻦ رؤﺳﺎء اﻟﻌﻠﻢ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻤﻘﺪار ذاﺋﻊ اﻟﺬﮐﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪478 :‬‬‫ﻣﻘﺒﻮل اﻟّﺴـ ﻤﻌﮥ واﻓﺮ اﻟﺤﺮﻣـﮥ وﻟـﺪ ﺑﻘﺮﯾـﮥ ﺗﺮﯾﺲ ﺑﺎﻟّﺴـ ﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و ﺣﻔـﻆ اﻟﻘﺮآن و اﺧـﺬ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ ﺛّﻢ دﺧﻞ ﺑﻼد اﻟﻬﻨـﺪ و‬‫اﻟّﺴﻮاﺣﻞ و اﺧـﺬ ﻋﻦ اﺟﻼء ﻟﻘﯿﻬﻢ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻻﻋﻼم و ﺿـﺒﻂ و ﻗّﯿﺪ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و ﻓﺎق ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻨﻘﻠّﯿﮥ و اﻟﻌﻘﻠّﯿﮥ ﺛﻢ ﺗﺪّﯾﺮ ﺑﻨﺪر‬‫اﻟﺸـﺤﺮ ﻓﺎﺷـﺘﻬﺮ ﺑﻬﺎ و ﻋﻼﺻـﯿﺘﻪ و اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻫﻠﻬﺎ و ﻋّﻈﻤﻮه و اﺟّﻠﻮه و وﻟّﯽ ﺑﻬﺎ ﻣﺸـﯿﺨﮥ اﻟّﺘـﺪرﯾﺲ ﺑﺎﻟﻤﺪرﺳـﮥ اﻟـّﺴ ﻠﻄﺎﻧّﯿﮥ ﻓﺪرس ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم‬‫اﻟّﺸـ ﺮﻋّﯿﮥ و اﻓﺎد و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ و وﻟّﯽ ﺧﻄﺎﺑـﮥ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺛﻢ وﻟّﯽ اﻟﻘﻀﺎء و ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻃﺮاف اﻟّﺮﯾﺎﺳـﮥ و اﻟﻤﺮاﺗﺐ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﻘﺪ ﮐﺎن ﻣﻦ‬‫ﺻﺪور اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻻﻋﻼم و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﺑﺒﻨﺪر اﻟﺸـﺤﺮ ﻓﯽ ﺻـﻔﺮ ﺳـﻨﻪ ﺛﻼث و ﺳّﺘﯿﻦ و اﻟﻒ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻼﺻـﮥ‬‫اﻻﺛﺮ از اﺟﻠﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺨﺮ و اﻋﺎﻇﻢ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻘﺪرﺳﺖ ﻣﺤﻤﺪ اﻓﻨﺪي ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻓﻨﺪي ﺑﻦ ﺑﻬﺎ و اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻓﻨﺪي اﻟﻤﺮادي اﻟﺒﺨﺎري اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ‬‫اﻟﻨﻘﺸـﺒﻨﺪي ﻣﻔﺘﯽ اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ در ﺳـﻠﮏ اﻟـﺪر ﻓﯽ اﻋﯿـﺎن اﻟﻘﺮن اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﻦ اﻟﻤﺤّﺒﯽ ﺑﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﻣﺤّﺐ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺗﻘﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ داود اﻟﻤﺤّﺒﯽ اﻟﺤﻤﻮي اﻻﺻﻞ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﻤﻮﻟﺪ و اﻟﺪار اﻟﺤﻨﻔﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻻدﯾﺐ ﻓﺮﯾﺪ اﻟﻌﺼـﺮ و‬‫ﯾﺘﯿﻤـﮥ اﻟـّﺪﻫﺮ اﻟﻤﻮّرخ اﻟـّﺪﻫﺮ اﻟﻌﻘﻮل ﺑﺎﻧﺸﺎﺋﻪ اﻟﺒﺪﯾﻊ اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﺰﮐﯽ اﻟﻠﻮذﻋﯽ اﻻﻟﻤﻌﯽ اﻟﺸﺎﻋﺮ اﻟﻤﺎﻫﺮ اﻟﻔﺎﺋﻖ اﻟﺤﺎذق اﻟﻨﺒﯿﻪ اﻋﺠﻮﺑﮥ اﻟّﺰﻣﺎن ﻣﻊ‬‫ﻟﻄﺎﻓﮥ ﻋﺠﯿﺒﮥ و ﻃﻼﻗﮥ ﻏﺮﯾﺒﮥ و ﻧﮑﺎت ﻇﺮﯾﻔﮥ و ﺷﻮاﻫﺪ ﻟﻄﯿﻔﮥ وﻟﺪ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ اﺣﺪي و ﺳﺘﯿﻦ و اﻟﻒ و ﻧﺸﺄ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﮐﻨﻒ واﻟﺪه و اﺷﺘﻐﻞ‬‫ﺑﻄﻠﺐ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻘﺮأ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻔﺘﺎل و اﻟّﺸـ ﯿﺦ رﻣﻀﺎن اﻟﻌﻄﯿﻔﯽ و اﻻﺳـﺘﺎذ اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻟﻨﺎﺑﻠﺴﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻼء اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﻟﺤﺼـﮑﻔﯽ ﻣﻔﺘﯽ دﻣﺸﻖ و اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﻌﻤﺮي ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻬﺎدي و اﻟﺸـﯿﺦ ﻧﺠﻢ اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻔﺮﺿـﯽ و أﺧﺬ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺨﻠﻮﺗﯿﮥ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻌّﺒﺎﺳـﯽ اﻟﺨﻠﻮﺗﯽ و اﺧـﺬ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻮم ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤﻤﻮد اﻟﺒﺼـﯿﺮ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯽ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ و اﺧـﺬ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﯽ اﻟﻌﺴـﮑﺮي‬‫اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ و أﺟﺎز ﻟﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺸـﻤﺎوي و اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ و اﺧﺬ ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﻤﺎ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ‬‫ﺣﺴـﻦ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻨﺨﻠﯽ اﻟﻤﮑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺨﯿـﺎري اﻟﻤـﺪﻧﯽ ﺣﯿﻦ ورد ﻣﻦ اﻟﺸـﺎم و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻣﻬﺮ و ﺑﺮع و‬‫ﺗﻔﻮق ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﻌﻠﻢ و ﻓـﺎق ﻓﯽ ﺻـﻨﺎﻋﮥ اﻻﻧﺸـﺎء اﻟﺒﻠﯿﻎ و ﻧﻈﻢ اﻟﺸـﻌﺮ و ﻇﻬﺮ ﻓﻀـﻠﻪ و ﮐـﺎن ﯾﮑﺘﺐ اﻟﺨـّﻂ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻌﺠﯿﺐ و أﻟﻒ ﻣﺆﻟﻔـﺎت‬‫ﺣﺴـﻨﮥ ﺑﻌﺪ ان ﺟﺎوز اﻟﻌﺸـﺮﯾﻦ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺬﯾﻞ ﻋﻠﯽ رﯾﺤﺎﻧﮥ اﻟﺸﻬﺎب اﻟﺨﻔﺎﺟﯽ ﺳﻤﺎه ﻧﻔﺤﮥ اﻟﺮﯾﺤﺎﻧﻪ و رﺷﺤﮥ ﻃﻼء اﻟﺤﺎﻧﻪ و اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻻﻫﻞ اﻟﻘﺮن‬‫اﻟﺤﺎدي ﻋﺸـﺮ ﺳﻤﺎه ﺧﻼﺻﮥ اﻻﺛﺮ ﻓﯽ ﺗﺮاﺟﻢ اﻫﻞ اﻟﻘﺮن اﻟﺤﺎدي ﻋﺸﺮ ﺗﺮﺟﻢ ﻓﯿﻪ زﻫﺎء ﺳﺘﮥ آﻻف و ﻫﻮ ﻣﺸﻬﻮر و اﻟﻤﻌّﻮل ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻀﺎف‬‫و اﻟﻤﻀﺎف إﻟﯿﻪ و اﻟﻤﺜﻨﯽ اﻟّﺬي ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾﺘﺜﻨﯽ و ﻗﺼﺪ اﻟّﺴﺒﯿﻞ ﻓﯿﻤﺎ ﻓﯽ ﻟﻐﮥ اﻟﻌﺮب ﻣﻦ اﻟّﺪﺧﯿﻞ و اﻟﺪر اﻟﻤﺮﺻﻮف ﻓﯽ اﻟّﺼﻔﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪479 :‬‬‫و اﻟﻤﻮﺻﻮف و ﮐﺘﺐ ﺣﺼـﮥ ﻋﻠﯽ دﯾﻮان اﻟﻤﺘﻨﺒﯽ و ﺣﺎﺷـﯿﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﻣﻮس ﺳـﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﻟّﻨﺎﻣﻮس ﺻﺎدﻓﺘﻪ اﻟﻤﻨﯿـﮥ ﻗﺒﻞ ان ﺗﮑﻤﻞ و ﮐﺘﺎب أﻣﺎﻟﯽ و‬‫دﯾﻮان اﻟﺸـﻌﺮ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ درر ﻏﺮره و ﺗﺤﺎﺋﻒ ﻓﮑﺮه و رﺣﻞ ﻟﻠّﺮوم و ﻟﻠّﺪﯾﺎر اﻟﺤﺠﺎزﯾﮥ و ﻧﺎب ﻓﯽ اﻟﻘﻀﺎء ﺑﻤّﮑﮥ و رﺣﻞ ﻟﻠّﺪﯾﺎر اﻟﻤﺼـﺮﯾﮥ و‬‫ﻧﺎب ﻓﯽ اﻟﻘﻀﺎء ﺑﻤﺼـﺮ و ﺣـﺞ ﺑﯿﺖ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺮام و وﻟﯽ ﺗـﺪرﯾﺲ اﻟﻤﺪرﺳـﮥ اﻷﻣﯿﻨﯿـﮥ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﺑﻘﯿﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﯽ وﻓﺎﺗﻪ ﻗﺎل اﻟّﺸـ ﻤﺲ اﻟﻐﺰي ﻓﯽ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻟﻄﺎﺋﻒ اﻟﻤّﻨﮥ اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺑﻪ ﻣﺮﺗﯿﻦ ﻓﯽ ﺧﺪﻣﮥ واﻟﺪي ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺘﺮﺟﻢ ﻣﻮّدة اﮐﯿﺪة و ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ ﻓﻮاﺋﺪة و ﺷﻌﺮه و ﮐﺎن ﻗﺪ‬‫ادرﮐﻪ اﻟﻬﺮم ﺑﺴـﺒﺐ اﺳﺘﯿﻼـء اﻻﻣﺮاض ﻋﻠﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﻟﻤﺮادي ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻧﺒـﺬة ﻣﻦ اﺷـﻌﺎر اﻟﻤﺤّﺒﯽ ﻟﻪ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟّﻨﻈﺎم و اﻟﻨﺜﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 372‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺰري ﺑﮑﺎﺳـﺎت اﻟﻌﻘـﺎر و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﻓﯽ ﺛﺎﻣﻦ ﻋﺸـﺮ ﺟﻤﺎدي اﻻوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣـﺪي ﻋﺸـﺮة و ﻣﺎﺋـﮥ و أﻟﻒ و دﻓﻦ ﺑﺘﺮﺑـﮥ اﻟﺬﻫﺒﯿـﮥ ﻣﻦ ﻣﺮج‬‫اﻟّﺪﺣـﺪاح ﻗﺒﺎﻟـﮥ ﻗﺒﺮ اﻟﻌﺎرف أﺑﯽ ﺷﺎﻣـﮥ و ﮐﺜﺮ اﻻﺳﻒ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺎﻣﺖ ﻋﻨـﺪ اﻻدﺑﺎء ﻣﺎﺗﻤﻪ ﻓﺮﺛﯽ ﺑﺎﻟﻘﺼﺎﺋـﺪ اﻟﻌﺪﯾﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﺻﺎدق‬‫أﻓﻨﺪي اﻟﺨﺮاط ﻣﻦ ﻗﺼﯿﺪة ﻣﻄﻠﻌﻬﺎ‬‫ﻫﺬا اﻟﻤﺼﺎب اﻟّﺬي ﮐﻨﺎ ﻧﺤﺎدره اﻟﻘﻠﺐ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻟﻪ ﺷﻘﺖ ﻣﺮاﺋﺮه‬‫ﺑﺌﺲ اﻟّﺼﯿﺎح ﺻﺒﺎح اﻟﺒﯿﻦ ﻻﻃﻠﻌﺖ ﺷﻤﻮﺳﻪ ﺑﻞ و ﻻ ﻻﺣﺖ ﺑﺸﺎﺋﺮه‬‫اﻫﺪي ﻟﻨﺎ ﺟﻤﻞ اﻻﮐﺪار ﻣﻄﻠﻘﮥ ﻓﻼ رﻋﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﻫﺪت ﺑﻮادره‬‫و ﻫﯽ ﻃﻮﯾﻠﮥ ﺟﺪا و ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻻﻣﯿﻦ ﺣﻘﯿﻘﮥ ﺑﺎﻟّﺘﺪوﯾﻦ و ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻘﺪر ﮐﻔﺎﯾﮥ ﻻﻫﻞ اﻟّﺪراﯾﮥ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺜﻌـﺎﻟﺒﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي در ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ در ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﻟا ﺨﻄﯿﺐ‬‫اﻟﺒﻐﺪادّي ﮐﺎن اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺛﻘﮥ و ﮐﺎن ﺑﻤﯿﻞ اﻟﯽ اﻟّﺘﺸّﯿﻊ و ﺟﻤﻊ اﺣﺎدﯾﺚ و زﻋﻢ اﻧّﻬﺎ ﺻﺤﺎح ﻋﻠﯽ ﺷﺮط اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴّﻠﻢ ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و‬‫ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه ﻓﺎﻧﮑﺮﻫﺎ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﻠﺘﻔﺘﻮا اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﻻ رﯾﺐ اّن ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮة ﻟﯿﺴﺖ ﻋﻠﯽ ﺷﺮط اﻟّﺼﺤﮥ ﺑﻞ ﻓﯿﻪ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋـﮥ ﺷﺎن اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﺑﺎﺧﺮاﺟﻬﺎ ﻓﯿﻪ و اّﻣﺎ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﺟـّﺪا ﻗـﺪ اﻓﺮدﺗﻬﺎ ﺑﻤﺼـّﻨﻒ و ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ انّ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ اﺻﻞ و اّﻣﺎ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه‬‫ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﺟّﯿﺪة و ﻗﺪ اﻓﺮدت ذﻟﮏ اﯾﻀﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﻋﻨﯿﺪ ﺗﺮك ﻓﺮﻣﻮده‪ ،‬در اﺛﺒﺎت‬‫و ﺗﺸـﯿﯿﺪ و ﺗﺴﺪﯾﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻮﺷـﯿﺪه‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﺨﺠﯿﻞ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺣﺎﻓﻆ ذﻫﺒﯽ ﺑﮑﺜﺮت ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﺟّﺪا و ﺛﺒﻮت اﺻﻞ ﺑﺮاي آن‬‫ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮده‪ ،‬و إذا ﺛﺒﺖ اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ ﻟﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا و ﻟﻪ اﺻﻞ* ﻓﺎﻟﻘﻮل ﺑﺎﻟﺒﻄﻼن و اﻟﻮﺿﻊ ﻣﺤﺾ اﻟﺠﺰاف و اﻟﻬﺰل* و ﻋﯿﻦ‬‫اﻟﺴـﻔﺴﺎف و اﻟﺒﻬﺖ و اﻟﺨـﺪع و اﻟﺨﺘـﻞ* و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻟّﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﻔﻀـﻞ و ﺷـﯿﺦ ﻋﯿﺴـﯽ از اﺳـﺎﻃﯿﻦ اﺛﺒﺎت* و ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺛﻘﺎت* و اﺋﻤﻪ ﻋﺎﻟﯽ‬‫درﺟﺎت* و ﺣﺎوي ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺻـﻔﺎت* و ﺣﺎﺋﺰ ﻣﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻤﺎﺗﺴﺖ* و از ﺟﻤﻠﻪ ان ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺳـﺒﻌﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﺑﺴﺒﺐ اﺗﺼﺎل ﺳﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺸﺎن ﻓﺨﺮ و ﻣﺒﺎﻫﺎت دارد* و ﺣﻤﺪ ﺧﺎﻟﻖ ﮐﺎﺋﻨﺎت ﺑﺠﺎ ﻣﯽآورد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪480 :‬‬‫ﻣﺤﻤـﺪ اﻣﯿﻦ ﺑﻦ ﻓﻀـﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺤﺒﯽ در ﺧﻼﺻـﮥ اﻻـﺛﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺟﺎر اﻟﱠﻠﻪ اﺑﻮ ﻣﮑﺘﻮم ﻟا ﻤﻐﺮﺑﯽ‬‫اﻟﺠﻌﻔﺮي اﻟﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ ﻧﺰﯾﻞ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ اﻟﻤﻨّﻮرة ﺛﻢ ﻣّﮑﮥ اﻟﻤﺸـﺮﻓﮥ اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و ﻋﺎﻟﻢ اﻟﻤﻐﺮﺑﯿﻦ و اﻟﻤﺸﺮﻗﯿﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟﻌﺎﻣﻞ اﻟﻮرع‬‫اﻟّﺰاﻫـﺪ اﻟﻤﻔّﻨﻦ ﻓﯽ ﮐّﻞ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﮑﺜﯿﺮ اﻻﺣﺎﻃـﮥ و اﻟّﺘﺤﻘﯿﻖ وﻟﺪ ﺑﻤﺪﯾﻨﮥ زواوة ﻣﻦ ارض اﻟﻤﻐﺮب و ﺑﻬﺎ ﻧﺸﺎء و ﺣﻔﻆ ﻣﺘﻮﻧﺎ ﻓﯽ اﻟﻌﺮﺑﯿﮥ و اﻟﻔﻘﻪ‬‫و اﻟﻤﻨﻄﻖ و اﻻﺻـﻠﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﺎ و ﻋﺮض ﻣﺤﻔﻮﻇﺎﺗﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﻮخ ﺑﻠﺪه ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺼﺎدق و ﻋﻨﻪ اﺧﺬ اﻟﻔﻘﻪ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﺠﺰاﺋﺮ و اﺧﺬ‬‫ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﻤﻔﺘﯽ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﺸـﻬﯿﺮ اﻟﺸـﯿﺦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗّﺪ و ره و ﺣﻀـﺮ دروﺳﻪ و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺴـﻠﺴﻞ ﺑﺎﻻوﻟﻮّﯾﮥ و اﻟـّﻀ ﯿﺎﻓﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﺳﻮدﯾﻦ‬‫اﻟﻤﺎء و اﻟّﺘﻤﺮ و ﺗﻠﻘﯿﻦ اﻟـّﺬﮐﺮ و ﻟﺒﺲ اﻟﺨﺮﻗـﮥ و اﻟﻤﺼﺎﻓﺤﮥ و اﻟﻤﺸﺎﺑﮑﮥ و ﻻزم دروس اﻻﻣﺎم اﻟﺸـﻬﯿﺮ و اﻟّﺼﺪر اﻟﮑﺒﯿﺮ أﺑﯽ اﻟـّﺼ ﻼح ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﻻﻧﺼﺎري اﻟّﺴﺠﻠﻤﺎﺳﯽ ﻣّﺪة ﺗﺰﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﻋﺸﺮ ﺳﻨﯿﻦ ﻓﺸﺎرك ﺑﺒﺮﮐﺘﻪ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﻋﺪﯾﺪة و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري اﻟﯽ ﻧﺤﻮ اﻟﺮﺑﻊ‬‫ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻣﻦ اﻟّﺪراﯾـﮥ ﺑـﺪﯾﻊ اﻟﺘﺰم اﻟﮑﻼـم ﻓﯿﻪ ﻋﻠﯽ اﺳـﻨﺎده ﺑﺘﻌﺮﯾﻒ رﺟﺎﻟﻪ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﺳـﯿﺮﻫﻢ و ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ و ﻣﻮاﻟﯿـﺪﻫﻢ و وﻓﯿﺎﺗﻬﻢ و ﻣﺎ ﻓﯽ‬‫اﻻﺳـﻨﺎد ﻣﻦ اﻟّﻠﻄﺎﺋﻒ ﻣﻦ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﮑّﯿﺎ او ﻣـﺪﻧّﯿﺎ ﻓﯿﻪ رواﯾـﮥ اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻋﻦ اﻻﺻﺎﻏﺮ و اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ و ﻧﺤﻮ ذﻟﮏ و ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻨﻪ ﺑﺘﻔﺴـﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 373‬از ‪597‬‬‫ﻏﺮﯾﺐ و ﺑﯿـﺎن ﻣﺤـّﻞ اﻻﺳـﺘﺪﻻل ﻣﻨﻪ و ﻣﻄﺎﺑﻘﺘﻪ ﻟﻠﺘﺮﺟﻤـﮥ و ﻣﺎ ﯾﺤﺘﺎج إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻋﺮاب و ﺗﺼـﺮﯾﻒ و ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻘﻮاﻋـﺪ اﻻﺻﻮﻟـّﯿ ﮥ و ﻣﺎ ﯾﺒﻨﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻬـﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺮوع و اﻻﻟﻤﺎع ﺑﻤﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺷﺎرات اﻟّﺼﻮﻓﯿـﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣّﻤﺎ ﯾﺒﻬﺮ اﻟﻌﻘﻮل و ﺳـﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﺟﻤﯿﻊ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ ﻏﯿﺮ ﻣﺮة ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﯿﻦ ﻟا ّﺪراﯾﮥ و اﻟّﺮواﯾﮥ و ﺳﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟّﺸﻔﺎء ﺗﻔﻘﻬﺎ ﻓﯿﻪ ﺑﻤﺮاﺟﻌﮥ ﺷﺮوﺣﻪ اﻟﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯽ و اﻟّﺪﻟﺠﯽ و اﻟّﺸﻤﻨﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ‬‫ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻔـّﯿ ﮥ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﺗﻔّﻘﻬﺎ ﻓﯿﻬﺎ و ﻓﯽ ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻟﻠﻤﺼـّﻨﻒ و ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم و ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺧﻠﯿﻞ ﺗﻔﻘﻬﺎ ﻓﯿﻪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﮥ‬‫ﺷﺮوﺣﻪ ﺑﻬﺮام و اﻟّﺘﺘﺎﺋﯽ و اﻟﻤﻮاق و اﺑﻦ اﻟﻐﺎزي و اﻟﺤﻄﺎب و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﻟّﺮﺳﺎﻟﮥ اﻟﯽ ﻧﺤﻮ اﻟّﻨﺼﻒ ﻣﻨﻬﺎ ﺗﻔّﻘﻬﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺬﻟﮏ ﺑﻤﺮاﺟﻌﮥ ﺷـﺮوﺣﻬﺎ‬‫اﻟﺠﺰوﻟﯽ و أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ و ﻧﺒـﺬة ﻣﻦ ﺗﺤﻔـﮥ اﻟﺤّﮑـ ﺎم ﻓﯽ ﻧﮑﺖ اﻟﻌﻘـﻮد و اﻻﺣﮑـﺎم ﻻـﺑﻦ ﻋـﺎﺻﻢ و ﻓﯽ اﺻـﻮل اﻟﻔﻘﻪ ﺟﻤﯿـﻊ ﺟﻤﻊ‬‫اﻟﺠﻮاﻣﻊ ﻟﻠـّﺴ ﺒﮑﯽ ﻣّﺮﺗﯿﻦ ﻗﺮاءة ﺑﺤﺚ و ﻃﺮﻓﺎ ﻣﻦ اﺻﻮل اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﻣﻊ ﻧﺒﺬة ﻣﻦ ﺷـﺮﺣﻪ ﻟﻠﻌﻘﺒﺎﻧﯽ و ﺷـﺮﺣﻪ ﻟﻠﻘﺎﺿﯽ ﻋﻀﺪ اﻟّﺪﯾﻦ و ﺣﺎﺷﯿﮥ‬‫اﻟﻤﺤّﻘﻖ اﻟّﺘﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﺪﯾﻦ أّم اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ ﺑﺸﺮﺣﻬﺎ ﻟﻠّﺴﻨﻮﺳﯽ ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ و ﯾﺠﻤﻊ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻫﺬه اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ ﻻ ِإﻟَﻪ ِإﻟﱠﺎ اﻟﱠﻠُﻪ*‬‫اﻟﯽ آﺧﺮه و ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﻘـّﺪﻣﺎت ﺑﺸـﺮﺣﻬﺎ ﻟﻪ و ﻃﺮﻓـﺎ ﻣﻦ اﻟﮑﺒﺮي ﻟﻪ و ﻃﺮﻓـﺎ ﻣﻦ اﺧﺘﺼـﺎر اﻟّﻄﻮاﻟﻊ ﻟﻠﺒﯿﻀـﺎوي و ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ اﻻﻟﻔﯿـﮥ ﻻﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﺳﻤﺎﻋﺎ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﻟﮑﻼم و ﻣﺎ ﯾﺘﺎﻟﻒ ﻣﻨﻪ ﻣﻊ اﻻﻟﻤﺎع ﺑﻠﻄﺎﺋﻒ ﻧﮑﺖ و اﻟﻼﻣـّﯿ ﮥ ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﺑﺎب اﺑﻨﯿﮥ اﻟﻔﻌﻞ اﻟﻤﺠّﺮد و‬‫ﺗﺼﺎرﯾﻔﻪ و ﻓﯽ ﻓّﻦ اﻟﺒﻼﻏﮥ ﺟﻤﯿﻊ ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﻔﺘﺎح‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪481 :‬‬‫ﺑﺸـﺮﺣﻪ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ و ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻄﻖ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺠﻤﻞ ﻟﻠﺨﻮﻧﺠﯽ ﻣّﺮﺗﯿﻦ ﺑﻤﺮاﺟﻌﮥ ﺷﺮوﺣﻪ اﻟﺘﻠﻤﺴﺎﻧﯽ و اﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺤﻔﯿﺪ و اﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻘﺴﻄﯿﻨﯽ‬‫و ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻟّﺴﻨﻮﺳﯽ و ﻣﻦ اﯾﺴﺎﻏﻮﺟﯽ ﻣﻦ اﻟﻘﯿﺎس اﻟﺦ و ﻣﻦ اﻟﺒﺮدة ﻣﻦ اّوﻟﻬﺎ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﻧﺒّﯿﻨﺎ اﻻﻣﺮ اﻟﻤﻨﺎﻫﯽ و ﮐﺎن ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﻌﺠﺎﺋﺐ‬‫و اﻟﻐﺮاﺋﺐ و رﺑّﻤﺎ ﯾﻤﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻻﯾﺎم ﻓﯽ اﻟﺒﯿﺖ اﻟﻮاﺣـﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻤﺮاﺟﻌـﮥ ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﻻﺑﻦ ﻣﺮزوق اﻟﺤﻔﯿـﺪ و ﻏﯿﺮه و ﻓﯽ اﻟّﺘﺼﻮف اﻟﻤﺒﺎﺣﺚ اﻻﺻـﻠّﯿﮥ‬‫ﻧﻈﻢ اﺑﻦ اﻟﺒﻨﺎء ﻓﯽ آداب اﻟّﺴﻠﻮك و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣّﻤﺎ ﻻ ﯾﺤﺼﯽ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﺷّﺘﯽ ﮐﺎﻟّﺮﺳﻢ و اﻟّﻀﺒﻂ و اﻟﺒﺪﯾﻊ و اﻟﻌﺮوض و اﻟﻘﻮاﻓﯽ و اﻟّﺘﻔﺴﯿﺮ و‬‫اﺟـﺎزه ﻣّﺮات ﺑـﻞ اﻧـﺎﺑﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﻣﺒﺎﺷـﺮة وﻇﯿﻔـﮥ ﺗـﺪرﯾﺲ ﻟﻪ و زّوﺟﻪ اﺑﻨﺘﻪ و اﺧﺘّﺺ ﺑﻪ و ﻟﻢ ﯾﻔـﺎرﻗﻪ ﺣّﺘﯽ ﻣـﺎت و ﻣـﺎﺗﺖ زوﺟﺘﻪ ﻓﺮﺣـﻞ ﻋﻦ‬‫اﻟﺠﺰاﺋﺮ و ﺗﺒﻌﻪ ﻟﻠﻘﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻄﻖ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻟﻤﺤّﻘﻖ اﻟﻤـﺪّﻗﻖ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺒﺮﮐﺎت‬‫اﻟّﺸﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟّﺸﺎوي و ﻗﺎل اﻧّﻪ ﺳﺎر ﻣﻌﻪ ﺛﻤﺎن ﻣﺮاﺣﻞ ﺣّﺘﯽ اﮐﻤﻞ ﻗﺮأﺗﻪ ﻋﻠﯿﻪ و دﺧﻞ ﺗﻮﻧﺲ و اﺧﺬ ﻋّﻤﻦ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ اﺟﻼﺋﻬﺎ ﮐﺎﻟّﺸﯿﺦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ‬‫و ﻏﯿﺮه و ﻟّﻤـ ﺎ دﺧـﻞ اﻟﯽ ﻗﺴـﻄﯿﻨﮥ اﺧـﺬ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻤﻌّﻤﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ اﻟﺴـﮑﻮﻧﯽ و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﮐّﻠﻤﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﺑﺄﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫اﺳـﺘﻔﺎد ﻣﻨﻪ و اﻓﺎده ﺣّﺘﯽ وﺻﻞ اﻟﯽ ﻣّﮑﮥ اﻟﻤﺸﺮﻓﮥ و ﺣّﺞ ﺳﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳّﺘﯿﻦ و اﻟﻒ و ﺟﺎور ﺑﻬﺎ ﺳﻨﮥ ﺛﻼث و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺳﮑﻦ ﺑﺨﻠﻮة ﻓﯽ رﺑﺎط‬‫اﻟﺪاودﯾﮥ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ إذا ذاك اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﺟﺎج و ﻗﺮأ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﯿﻦ و اﻟﻤﺆﻃﺎ ﺛﻢ رﺣﻞ اﻟﯽ ﻣﺼﺮ و اﺧﺬ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﺎ ﮐﺎﻟّﻨﻮر‬‫ﻋﻠﯽ اﻻﺟﻬﻮري و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻟﺸـﻬﺎب اﺣﻤـﺪ اﻟﺨﻔﺎﺟﯽ و اﻟّﺸـ ﻤﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺸﻮﺑﺮي و اﺧﯿﻪ اﻟﺸـﻬﺎب و اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ و اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﺳـﻠﻄﺎن‬‫اﻟﻤﺰاﺣﯽ و اﻟّﻨﻮر اﻟﺸـﯿﺮ اﻣﻠﺴﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣّﻤﻦ ﯾﻄﻮل ذﮐﺮ اﺳﻤﺎﺋﻬﻢ و اﺟﺎزوه ﺑﻤﺮوّﯾﺎﺗﻬﻢ و اﺛﻨﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ اﻫﻠﻪ ﺑﻞ اﺗﻔﻖ ﻣﻊ ﺷﯿﺦ اﻟّﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺸﻮﺑﺮي و اﺧﯿﻪ ﺷـﯿﺦ اﻟﺤﻨﻔّﯿﮥ اﺣﻤﺪ اﻧﻪ اﺟﺘﻤﻊ ﺑﻬﻤﺎ ﻓﯽ وﻟﯿﻤﮥ ﻋﻨﺪ ﺑﻌﺾ اﻟﮑﺒﺮاء ﻓﻘﺪم إﻟﯿﻬﻤﺎ اﺳﺘﺪﻋﺎء ﺑﺨﻄﻪ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻣﻨﻬﻤﺎ‬‫و ﻫﻮ اﻟّﺸﻤﺲ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎل ﻣﻌﺘﺬرا ﻋﻦ ﮐﺘﺎﺑﮥ اﻻﺟﺎزة‬‫ﻗﺪ ﺟﺎء ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺘﺐ اﻻﺣﺴﺎن ﻋﻠﯽ ﮐّﻞ ﺷﯽء اﻟﺦ‬‫و اﻧّﯽ ﻻ اﺣﺴﻦ ﮐﺘﺎﺑـﮥ إﺟﺎزة ﺗﻨﺎﺳﺐ ﻫـﺬا اﻻﺳـﺘﺪﻋﺎء اﻟﺤﺴﻦ ﻓﻄﻠﺐ ﻣﻦ اﺧﯿﻪ اﻟﮑﺘﺎﺑـﮥ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻻخ و ﮐﺘﺐ ﻟﻪ اﻟﺒﺮﻫﺎن‬‫اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ ﻓﯽ اﺟﺎزﺗﻪ اﻧّﻪ ﻣﺎ راي ﻣﻨﺬ زﻣﺎن ﻣﻦ ﯾﻤﺎﺛﻠﻪ ﺑﻞ ﻣﻦ ﯾﻘﺎرﺑﻪ و رﺣﻞ اﻟﯽ ﺳـﻨﮥ اﺑﻦ اﻟﺨﺼـﯿﺐ و اﺧﺬ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺼﺮي و‬‫ﻫﻮ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻟﻮرع اﻟّﺰاﻫـﺪ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟﻮﻻﯾـﮥ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﻘﺪر اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﯿﻦ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻌﮥ و اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﻨﻬﺎ ﺗﺤﻔﮥ‬‫اﻻﮐﯿـﺎس ﻓﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﻈّﻦ ﺑﺎﻟّﻨـﺎس و رﺳﺎﻟـﮥ اﻻﻧﻮار و ﻣﺸﺎرق اﻻﻧﻮار ﻓﯽ ﺑﯿﺎن ﻓﻀﻞ اﻟﻮرع ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﻨﮥ و ﮐﻼم اﻻﺧﯿﺎر و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﺛﻢ رﺣﻞ‬‫اﻟﯽ ﻣّﮑﮥ ﺷﺮﻓﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﺧﺬ ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﺟﻼﺋﻬﺎ ﮐﺎﻟﻘﺎﺿﯽ ﺗﺎج اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ و اﻻﻣﺎم زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ اﻟﻄﺒﺮي و اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪482 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 374‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺰﻣﺰي و اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺟّﻤﺎل اﻟﻤﮑّﯿﯿﻦ و اﺟﺎزوه ﺑﻤﺮوﯾﺎﺗﻬﻢ و ﻻزم ﺑﻬﺎ ﺧﺎﺗﻤﮥ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﻟﺸـﻤﺲ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و ﺧﺮج ﻟﻪ ﻓﻬﺮﺳﺘﺎ ﺑﻤﻘﺮواﺗﻪ و‬‫اﺷـﺘﻐﻞ ﺑﺎﻟّﺘـﺪرﯾﺲ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺠﺪ اﻟﺤﺮام ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﮐﺜﯿﺮة و ﮐﺎن ﯾﺰور اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﯽ اﺛﻨﺎء ﮐﻞ ﺳـﻨﮥ و ﯾﺘﺮّدد ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﺘﺎذ‬‫اﻟـّﺼ ﻔﯽ اﺣﻤﺪ اﻟﻘﺸﺎﺷـﯽ و ﯾﺎﺧﺬ ﻋﻨﻪ و ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻣﺎ راﯾﺖ ﻣﺜﻞ ﺳـّﯿﺪي اﻟّﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﯾﮑﺘﺐ ﻣﺎ أراد ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﺣﺘﯿﺎج اﻟﯽ ﺗﻔّﮑﺮ ﻗﺎل و ﮐﺎن‬‫ﺷﯿﺨﻨـﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﯾﻘﻮل ﻣـﺎدام اﻟﻘﻠﻢ ﻓﯽ ﯾـﺪي و ﻣـّﺪﺗﻪ ﻓﯿﻪ ﮐﺘﺒﺖ ﺑﻪ ﻓﺎذا ﺟﻒ اﺣﺘﺠﺖ اﻟﯽ اﻟّﺘﺎﻣﻞ و اﻻﺳـﺘﺤﻀﺎر و اّﻣﺎ ﺳـّﯿﺪي‬‫اﻟﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ ﻓﻼ ﯾﻘﻒ وارده ﻋﻨﺪ ﺟﻔﺎف ﻗﻠﻤﻪ و ﻣﮑﺚ ﺑﻤﮑﮥ ﺳﻨﯿﻦ ﻋﺰﺑﺎ ﺛﻢ اﺑﺘﻨﯽ ﻟﻪ دارا و اﺷﺘﺮي ﺟﺎرﯾﮥ روﻣّﯿﮥ و اﺳﺘﻮﻟﺪﻫﺎ و ﺣﺼﻞ ﮐﺘﺒﺎ‬‫ﮐﺜﯿﺮة و ﮐﺎن ﻟﻠّﻨﺎس ﻓﯿﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻋﻈﯿﻢ ﺣﺘﯽ اّن اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟـّﺴ ﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻮي ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﻓﯽ ﺷﺎﻧﻪ اﻧّﻪ زّروق زﻣﺎﻧﻪ و ﮐﺎن اﻟّﺴّﯿﺪ ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﺎﺣﺴﻦ ﺑﺎﻋﻠﻮي ﯾﻘﻮل ﻣﻦ أراد ان ﯾﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﺷﺨﺺ ﻻ ﯾﺸّﮏ ﻓﯽ وﻻﯾﺘﻪ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ و ﮐﻔﯽ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺨﺮ اﻟﻪ و ﻣﻦ ﺷﻬﺪ ﻟﻪ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻓﺤﺴﺐ و‬‫ﻗـﺪ ﺷﻮﻫﺮت ﻟﻪ ﮐﺮاﻣـﺎت و ﮐﺎﻧﺖ ﺳﺎﺋﺮ اوﻗﺎﺗﻪ ﻣﻌﻤﻮرة ﺑﺎﻧﻮاع اﻟﻌﺒﺎدة و اﻧﺘﻔﻊ ﺑﻪ ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﮑﺒﺎر ﻣﻨﻬﻢ اﻻﺳـﺘﺎذ اﻟﮑﺒﯿﺮ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ‬‫ﺣﺴﻦ اﻟﮑﻮراﻧﯽ و ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻨﺨﻠﯽ ﻓﺴـﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ اﺟﻠﻬﻤﺎ و اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺸـ ﻠﯽ‬‫ﺑﺎﻋﻠﻮي و اﻟّﺴّﯿﺪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺷﯿﺨﺎن و اﻟّﺴّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷﯿﺨﻨﺎ ﻋﻤﺮ ﺷﯿﺨﺎن و اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﻄﺎﻫﺮ اﻟﻌّﺒﺎﺳﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻟﻪ ﻣﺆﻟّﻔﺎت‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻘﺎﻟﯿـﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ ذﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﻤﺎﻟﮑﯿﯿﻦ و اﺳـﻤﺎء رواة اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ و ﻓﻬﺮﺳﺖ اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﯾﻮم اﻻرﺑﻌﺎء ﻟﺴﺖ ﺑﻘﯿﻦ‬‫ﻣﻦ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﻻﻟﻒ و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﺤﺠﻮن؟؟؟ ﻋﻨﺪ ﻗﺒﺮ اﻻﺳـﺘﺎذ اﻟﻤﺸﻬﻮر اﻟّﺸﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺮاق و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑـﺎﻟﻨﺨﻠﯽ اﻟﻤﮑﯽ ﮐﻪ او ﻫﻢ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـﺎزه ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺧﻮد در ذﮐﺮ ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺧﻮﯾﺶ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻻﻣـﺎم اﻟﺠﺒﻬـﺬا اﻟﻬﻤـﺎم ﺣﺒﺮ ﻻـ ﯾﺒـﺎري ﻓﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻟﻌﻠﻮم و ﺑﺤﺮ ﻻـ ﯾﺠﺎري ﻓﯽ ﺗـﺪﻗﯿﻖ اﻟﻔﻬﻮم ﻣﻦ وﺻﻒ ﺑﺤﺴﻦ اﻟّﺘﻘﺮﯾﺮ و اﻟّﺘﺎﻟﯿﻒ‬‫اﻃﺒﺎق اﻵﻓﺎق و وﺿـﻌﻬﺎ ﺑﻠﻄﻒ اﻟّﺘﺮﺻـﯿﻒ اﻟﺤّﺬاق ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺪاق اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي اﻟﻤﺎﻟﮑﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳـﻌﮥ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة اﻣﯿﻦ ﺣﻀـﺮت درﺳﻪ ﻓﯽ ﻣﺠﺎورﺗﻪ ﺑﻤّﮑﮥ اﻟﻤﺸﺮﻗﮥ و ﻗﺪ ﺟﺎوز ﻓﯿﻬﺎ ﺳﻨﯿﻦ ﮐﺜﯿﺮة و ﻻزﻣﺖ درﺳﻪ اﻟﯽ‬‫ان ﻣﺎت ﺑﻬﺎ و دﻓﻦ ﺑﺎﻟﻤﻌﻠّﺎة و ﻧﯿﺰ ﻧﺨﻠﯽ در رﺳﺎﻟﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ در ذﮐﺮ ﻣﺴـﻤﻮﻋﺎت ﺧﻮد از ﺷﯿﺦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﺑﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﺳﻤﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺸﯿﺦ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﻟّﺴـ ﻨﻦ اﻟﺼـﻐﺮي اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﻘﺮاءة ﺳـّﯿﺪﻧﺎ و ﻣﻮﻻﻧﺎ و ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟﺤّﻔﺎظ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ و ﻣﺮﺟﻊ‬‫اﻟﻔﻘﻬﺎء و اﻟﻘﺮاء و اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﻟّﺸﯿﺦ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺜﻌﺎﻟﺒﯽ اﻟﺦ و ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در رﺳﺎﻟﻪ ارﺷﺎد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪483 :‬‬‫اﻟﯽ ﻣﻬﻤـﺎت اﻻﺳـﻨﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺼـﻞ ﻗـﺪ اﺗّﺼﻞ ﺳـﻨﺪي ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺴـﺒﻌﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾـﺦ اﻟﺠﻠّـﮥ اﻟﮑﺮام اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻟﻘﺎدة اﻻﻋﻼم ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ‬‫ﺑﺎﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺤﺘﺮﻣﯿﻦ اﻟﻤﺠﻤﻊ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﻠﻬﻢ ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﺨﺎﻓﻘﯿﻦ اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﻼء اﻟﺒﺎﺑﻠﯽ و اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑّﯽ اﻟﺠﻌﻔﺮي و اﻟّﺸﯿﺦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺮﻧﺪاﻧﯽ اﻟﻤﻐﺮﺑﯽ و اﻟّﺸﯿﺦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﺮدي اﻟﻤﺪﻧّﯽ و اﻟّﺸﯿﺦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺠﯿﻤﯽ اﻟﻤّﮑﯽ و اﻟّﺸﯿﺦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻨﺨﻠﯽ اﻟﻤّﮑﯽ و اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﺒﺼـﺮي ﺛﻢ اﻟﻤّﮑﯽ و ﻟﮑﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ رﺳﺎﻟﮥ ﺟﻤﻊ ﻫﻮ ﻓﯿﻬﺎ او ﺟﻤﻊ ﻟﻪ ﻓﯿﻬﺎ اﺳﺎﻧﯿﺪه‬‫اﻟﻤﺘﻨّﻮﻋﮥ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم ﺷّﺘﯽ اﻟﺦ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺎم اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﯾﺰﯾﺪ ﺳـﻬﺎرﻧﭙﻮري در ﮐﺘﺎب ﻣﺮاﻓﺾ در ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ از ﺑﺎب اول ﮐﻪ آن را ﺑﺎﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﻨﻮن ﻧﻤﻮده ﻓﺼـﻞ‬‫ﻧﻬﻢ در ﺑﯿﺎن ﺷﻤﻪ از اﺣﻮال و آﯾﺎت و اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬّي‬‫و ﻗـﺎل ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﺮوﯾﺴﺖ از اﻧﺲ ﮔﻔﺖ ﺑﻮد ﻧﺰد ﻧـﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﭘﺮﻧـﺪه ﺑﺮﯾـﺎن ﮐﺮده ﺷـﺪه ﭘﺲ ﮔﻔﺖ اﻧﺤﻀـﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 375‬از ‪597‬‬‫ﺧﺪاوﻧـﺪا ﺑﯿـﺎر ﻣﺮا ﻣﺤﺒـﻮبﺗﺮﯾﻦ ﺧﻠﻖ ﺧﻮد را ﮐﻪ ﺑﺴﻮي ﺗﺴﺖ ﺗـﺎ ﺑﺨﻮرد ﺑـﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﯿﺮ را ﭘﺲ آﻣـﺪ آن ﺣﻀـﺮت را ﻋﻠﯽ ﭘﺲ ﺧﻮرد ﺑﺎ‬‫اﻧﺤﻀـﺮت رواﯾﺖ ﮐﺮد اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺗﺮﻣـﺬي و ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ و ﻏﺮﯾﺐ ﻧﺰد ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ان ﺣـﺪﯾﺚ را ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ راوي آن‬‫ﯾﮏ ﮐﺲ ﺑﻮد و ﻟﻮ ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ واﺣـﺪ ﻣﻦ اﺳـﻨﺎده ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ از ﺑﻨﯽ اﻻﻋﻤﺎم ﯾﺎ ذوي اﻟﻘﺮاﺑﮥ‬‫اﻟﻘﺮﯾﺒﻪ از آن ﺣﻀﺮت ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻧﻪ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻠﻖ زﯾﺮا ﮐﻪ آن ﺣﻀﺮت ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖاﻧﺪ ﭘﺲ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق آﻧﺠﻨﺎب ﺑﺎﺷﻨﺪ‬‫ﻧﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮ از اﺻـﺤﺎب اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از ﺗﺮﻣـﺬي ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده و در ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ آن را ﺷـﻤﺮده و إذا ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ ﻧﻘـﻞ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺜـﻞ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻤﺮاﻓﺾ* ﻣﻦ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟّﺘﺮﻣـﺬي ذي اﻟﻔﻀﻞ اﻟﻐﺰﯾﺮ‬‫اﻟﻔـﺎﺋﺾ و ﻋـّﺪه ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻗﺎم ﻗﺎﺋﻢ و ﻧﻬﺾ ﻧﺎﻫﺾ‪ ،‬ﻓﻼ ﯾﻨﮑﺮه اﻻ ﺟﺎﺣـﺪ ﺣﺎﺋـﺪ ﺑﺎﻏﺾ و ﻻ ﯾﺠﺤـﺪه اﻻ‬‫ﻣﻨﮑﺮ ﻣﺒـﺎﻫﺖ ﻣﻨـﺎﻗﺾ‪ ،‬و ﻻـ ﯾﺒﻄﻠﻪ اﻻ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻟﺒﻨﺎء اﻟـّﺪﯾﻦ ﻗﺎﻟﻊ ﻗﺎﺋﺾ‪ ،‬و ﻻ ﯾﺮده اﻻ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻟﻌﻬـﺪ اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻓﺎﺻﻢ ﻧﺎﻗﺾ‪ ،‬و ﻟﻌﻤﺮي ﻣﻦ ﻗﺒﺾ‬‫ﯾـﺪه ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﺪق و اﺻـﺒﺢ و ﻫﻮ ﻟﻬـﺎ ﻧـﺎﻓﺾ‪ ،‬ﻓﻬﻮ ﻻـ ﻣﺤﺎﻟـﮥ ﻣﻔﺴـﺪ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﺣﺎرض و ﮐّﻞ ﻣﻠﻂ ﻟﻠﺤّﻖ ﻻ ﯾﺤﺼﻞ اﻻ ﻋﻠﯽ دﻟﯿﻞ ﻣﺎرض‪ ،‬و ﻻ‬‫ﯾﺘﻤّﺴـ ﮏ ﻣﺨﺴـﺮ اﻻـ ﺑﺪاﺣﻀـﮥ ﻣﻦ اﻟﺤﺠـﺞ اﻟـّﺪواﺣﺾ‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻻﻧﺠﺎء ﻋﻦ اﻟﻤﺰاﻟﻖ و اﻟﻤـﺪاﺣﺾ‪ ،‬و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻣﺮاﻓﺾ از ﺗﺮﻣـﺬي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻋﺪم ﻣﻨﺎﻓﺎت ان ﺑﺎ ﺻـﺤﺖ از ﮐﻼم ﺧﻮد ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ ﻇﺎﻫﺮﺳـﺖ‬‫ﻟﮑﻦ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ در وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺗﻤﺎم ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ ﻓﻠﯿﺮﺟﻊ إﻟﯿﻪ و ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮﻓﺾ‬‫ﺣﻖ از اﺳﻼف ﺧﻮد ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻧﻬﺎﯾﺖ رﮐﯿﮏ و ﻋﻠﯿﻞ و ﻣﺤﺾ ﺗﺨﺪﯾﻊ و ﺗﺴﻮﯾﻠﺴﺖ و ﺳﻨﺪ ﻣّﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪484 :‬‬‫ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻟا ﺠﻠﯿﻞ ﺑﻤﺎ ﯾﺮوي اﻟﻐﻠﯿﻞ و ﯾﺸﻔﯽ اﻟﻌﻠﯿﻞ و ﯾﻘﻄﻊ ﻟﺴﺎن اﻟﻘﺎل و اﻟﻘﯿﻞ و از ﻏﺮاﺋﺐ اﻣﻮر آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﺎ وﺻﻔﯽ ﮐﻪ در‬‫ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻋﺪﯾﺪه ﮐﺎﺳﻪﻟﯿﺴـﯽ و ﻟﺤﺲ ﻓﻀـﻼت ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ اﺧﺘﯿﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﺟﺎﺋﯽ ﮐﻪ اﻧﺒﺎن ﮐﺎﺑﻠﯽ را ﺧﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﺴﻮي اﺧﺬ و اﻧﺘﺤﺎل‬‫ﺗﻠﻔﯿﻘـﺎت و ﺗﻠﻤﯿﻌـﺎت ﻣﺮﻓﻮﺿﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ ﺷـﺘﺎﻓﺘﻪ ﺑـﺎز در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺎﺛﺒﺎت او ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را اﻋﺘﺒﺎر ﻧﻔﺮﻣﻮده ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﺒﻖ در اﻇﻬﺎر‬‫ﮐﻤـﺎل اﻧﺼـﺎف و وﻻـي ﺧﻮد ﺑﺮد و اﺑﻄـﺎل ان رﺑﻮده و ﺻـﺪق دﻋﻮي ﻓﻘﯿﺮ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺼـﺎﺣﺐ اﺧـﺬ و اﻧﺘﺤـﺎل ﺗﻠﻔﯿﻘـﺎت و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ﻣﺮاﻓﺾ‬‫ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﺑﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻣﺒـﺎﺣﺚ ﻃﻌﻦ ﻋـﺪم اﺟﺮاي اﺑـﻮ ﺑﮑﺮ ﺣـّﺪ ﺑﺮ ﺧﺎﻟـﺪ و ﻃﻌﻦ ﺗﺨﻠـﻒ از ﺟﯿﺶ اﺳـﺎﻣﻪ و ﻃﻌﻦ ﻣﻨﻊ ﻓـﺪك در ﺗﺤﻔﻪ و‬‫ﻣﺮاﻓﺾ دﯾـﺪه ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ و دﻟﯿـﻞ ﻣﺰﯾـﺪ اﻋﺘﺒـﺎر و اﻋﺘﻤـﺎد ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ اﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿـﺪر ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺼﺐ و‬‫ﺗﺼـﻠﺐ ﮐﻪ ﺷـﻬﺮه آﻓـﺎﻗﺴﺖ در ازاﻟـﮥ اﻟﻐﯿﻦ رواﯾﺖ ﮐﺘـﺎب ﻣﺮاﻓﺾ را رواﯾﺖ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ وا ﻧﻤﻮده ﺗﻤﺴﮏ و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺎن ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ رواﯾﺖ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﭘﺲ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺶ دﯾـﺪﻧﺶ دارد ﺑﮑﺘﺎب ﻣﺮاﻓﺾ اﻟّﺮواﻓﺾ و ﮐﺘﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﺗﺤﻔﻪ اﺛﻨﺎ ﻋﺸـﺮّﯾﮥ رﺟﻮع‬‫ﻧﻤﺎﯾﺪ و درﯾﺎﺑﺪ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺻﺪﯾﻖ در ﺑﺎب رﻓﻊ اﻧﻘﺒﺎض ﺟﻨﺎب ﺳﯿﺪة اﻟﻨﺴﺎء ﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮه ﻣﺬﮐﻮره رو داده و ﻣﺮدم ﺑﺪﺳﺘﻮر اﻫﻞ ﻋﺮف ﺣﻤﻞ‬‫ﺑﺮ ﻏﯿﻆ و ﻏﻀﺐ ﻣﯽﮐﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﮐﻮﺷـﺶ ﺑﻠﯿﻎ ﮐﺮده و ﻣﯿﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﺟﻨﺎب ﮐﻼم ﻃﻮﯾﻠﯽ ﺑﺎﻧﺒﺴﺎط ﻫﻢ اﺑﺘـﺪاء و ﻫﻢ اﻧﺘﻬﺎ ﺟﺎري ﺷﺪه و‬‫ﻧﻘﺪ ﻣﺪﻋﺎ ﮐﻪ رﺿﺎي ﺟﻨﺎب ﺳّﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺪﺳﺖ ﺻﺪﯾﻖ اﻓﺘﺎد اﻧﺘﻬﯽ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن اﻟﺒﺪﺧﺸﺎﻧﯽ اﻟﺤﺎرﺛﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻮرخ ﻣﺸﻬﻮر و ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻓﺎﺿﻞ رﺷﯿﺪ از ﻋﻈﻤﺎي‬‫ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳﻨﺘﺴﺖ و دﯾﮕﺮ ﻣﻔﺎﺧﺮ ﮐﺒﯿﺮه و ﻣﺎﺛﺮ اﺛﯿﺮه او در ﻣﺠﻠﺪات ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺷﻨﯿﺪي در ﻣﻔﺘﺎح اﻟّﻨﺠﺎ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل اﻟﻌﺒﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻧﯿﺰ در رﺳﺎﻟﻪ رّد اﻟﺒـﺪﻋﻪ در ﺑﯿﺎن ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﻢ ﺗﺮﻣـﺬي از اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ رواﯾﺖ ﮐﻨـﺪ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 376‬از ‪597‬‬‫ﻣﺮﻏﯽ ﻣﻄﺒﻮخ ﻧﺰد رﺳﻮل ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻧﻬﺎده ﺑﻮد رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ دﺳﺖ ﺑﺪﻋﺎ ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﭘﺲ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ آﻣـﺪ و ﺑـﺎ او آن ﻣﺮغ را ﺧـﻮرد اﻧﺘﻬﯽ و ﻻـ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ اﻫـﻞ اﻟّﺮﮐﻮن و اﻻﻗﺒـﺎل‪ ،‬ان ﻧﻘـﻞ ﻫـﺬا اﻟﻔﺎﺿـﻞ اﻟﺠـﺎﻣﻊ‬‫ﻟﻠﻤﺤﺎﺳﻦ اﻟﻤﮑﺘﻤﻠـﮥ ﮐﻞ اﻻﮐﺘﻤﺎل ﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟﺜﺒﻮت اﻟﯽ اﻋﻠﯽ درﺟﺎت اﻟﮑﻤﺎل‪ ،‬ﻣﻦ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟّﺘﺮﻣﺬي اﻟﻌﺎدم ﻟﻠﻤﺜﺎل‪ ،‬و ﻋﺪه‬‫ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻗﺒﺎل ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﻐﺪّو و اﻵﺻﺎل‪ ،‬دﻟﯿﻞ ﺻـﺮﯾﺢ ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﺘﻪ و اﻋﺘﺒﺎره و اﻋﺘﻤﺎده ﻋﻨﺪ ﻫﺬا اﻟﻤﻘﻮال و اﺑﻄﺎل‬‫أي اﺑﻄﺎل‪ ،‬ﻟﻈّﻦ ﻣﻦ زﻋﻢ اﻧّﻪ ﻣﺼﻨﻮع ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ و اﻻﻓﺘﻌﺎل‪ ،‬و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﺘﻌﺎل‪ ،‬ﻋﻠﯽ ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﻘﺘﺎل‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ در ﻣﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫و ﻓﯽ ﻧﻘﻞ ﻫﺬا اﻟﺼﺪر اﻟﮑﺒﯿﺮ‪ ،‬اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﻠﻔﻀﻞ اﻟﻌﻈﯿﻢ اﻟﺨﻄﯿﺮ‪ ،‬ﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﺴﺎﻃﻊ ﮐﺎﻟّﺴﺮاج اﻟﻤﺴﺘﻄﯿﺮ‪ ،‬ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺒﺤﺮ اﻟﻐﺰﯾﺮ‪،‬‬‫دﻟﯿﻞ واﺿﺢ ﻣﺴﺘﻨﯿﺮ‪ ،‬ﻋﻠﯽ ﺛﺒﻮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪485 :‬‬‫ﺻـﺪر ﻋﺎﻟﻢ و ﻣﻘﺒﻮﻟّﯿﺖ ﺗﺼـﻨﯿﻒ او ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ از اﻓﺎده ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻪ ﺟﻮاﻫﺮ زواﻫﺮ در ﻣﺪح و ﺛﻨﺎء اﺑﻮ ﺑﻤﺜﻘﺐ ﺑﯿﺎن‬‫ﺳﻔﺘﻪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ اﺷـﻌﺎر‪ ،‬ﺑﻼﻏﺖ ﺷﻌﺎر‪ ،‬در ﺗﺨﯿﻞ و اﻃﺮاء او ﮔﻔﺘﻪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه و درﯾﻦ ﺟﺎ ﺧﻄﺒﻪ ﻣﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ ذﮐﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ ﮐﻪ از آن ﻋﻈﻤﺖ‬‫ﻣﺮﺗﺒﮥ ﻣﺮّوﯾﺎت آن ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻫﯽ ﻫﺬه ﺑﺴﻢ اﷲ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺮﺣﯿﻢ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﻫﺪاﻧﺎ ﺑﺮﺳﻮﻟﻪ اﻟﮑﺮﯾﻢ‪ ،‬و وﻓّﻘﻨﺎ ﺑﻤﺘﺎﺑﻌﮥ ﺣﺒﯿﺒﻪ اﻟﻌﻈﯿﻢ‪،‬‬‫و أﺗّﻢ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻧﻌﻤﺘﻪ ﺑﻌﺚ ﺧﻠﯿﻞ اﻟﻘﺪﯾﻢ‪ ،‬و ﺟﻌﻠﻪ ﺣﺮﯾﺼﺎ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﻓﻬﻮ ﺑ ِﺎﻟ ُْﻤْﺆﻣِﻨِﯿَﻦ َرُؤٌف َرِﺣﯿٌﻢ‬‫‪ ،‬و اﺧﺘـﺎر ﻟﻪ وﺻـّﯿﺎ ﻣﻦ اﻫـﻞ ﺑﯿﺘﻪ ﻣﺘﺎّﺳﺎ ﺑﻪ ﻓﯽ ﺧﻠﻘﻪ اﻟﻌﻈﯿﻢ‪ ،‬اﻟّـﺬي ﮐﺎن ﻋﯿﻨﻪ ﻓﯽ ﺣﻀـﺮة اﻟﻌﻠﻢ ﺗﻠﻮ ﻋﯿﻨﻪ اﻟﻘـﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻓﺼﺎر ﺑﺎﺑﺎ ﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻢ و‬‫ﻣﻬﺒﻄـﺎ ﻟﻠﺤﮑﻢ ﻣﻦ ﻟـﺪن ﺣﮑﯿﻢ ﻋﻠﯿﻢ‪ ،‬و ﺟﻌﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻫﺎدﯾﺎ ﻟﮑّﻞ ﻗﻮم اﻟﯽ اﻟﻤﻨﻬـﺞ اﻟﻘﻮﯾﻢ‪ ،‬ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و ﻋﻠﯽ آﻟﻬﻤﺎ ﺑﺮﺣﻤﮥ‬‫اﻟﺨﺼﯿﺺ و اﻟﻌﻤﯿﻢ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻓﯿﻘﻮل اﻓﻘﺮ اﻟﻌﺒﺎد اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ذي اﻟﮑﺮم‪ ،‬ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﺪر اﻟﻌﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻟّﻤﺎ اﻧﻌﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠّﯽ اﻧّﯽ راﯾﺖ ﻓﯽ ﻣﺒّﺸﺮة ﮐﺎﻧّﯽ دﺧﻠﺖ‬‫ﻓﯽ ﺣﺠﺮة ﻓﯿﻬﺎ ﺳـﺮﯾﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺎﻟﺲ ﻋﻠﯿﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‪ ،‬و ﯾﻌﺴﻮب اﻟﻤﻮّﺣـ ﺪﯾﻦ‪ ،‬و ﻣﻘﺘـﺪي اﻟﻌﺎرﻓﯿﻦ‪ ،‬اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺮم‬‫اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﺤّﯿﺎﻧﯽ و ﻃﻠﺒﻨﯽ‪ ،‬و ادﻧﺎﻧﯽ إﻟﯿﻪ و اﺟﻠﺴـﻨﯽ‪ ،‬ﻋﻠﯽ ﺳﺮﯾﺮة ﺗﻠّﻄﻔﺎ ﻣﻨﻪ و ﺗﻌّﻄﻔﺎ و ﻗﺎل ﻟﯽ ﺗﺮﯾﺪ ان ﺗﺘﻌّﻠﻢ ﻣّﻨﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ ﻓﻀﻼ و ﺳﻌﺎدة‬‫اﻟﯽ ان ﻓﺰت ﺑﺬﻟﮏ اﻟﻤﻘﺼﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ‬‫ﻓﻘـﺎل ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻋﻠّﻤﺘـﮏ ﺑﻼـ ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﻌﻠّﻢ و ﺟﻌﻠﺘﮏ ﺑﺤﺮا و ﺳﺎﺟﻌﻠﮏ ﺑﺤﺮا ﻓﻔﺮﺣﺖ ﺑﺎﻧﻌﺎﻣﻪ و اﺣﺴﺎﻧﻪ و ﻗﺮرت ﺑﺎﮐﺮاﻣﻪ و اﻣﺘﻨﺎﻧﻪ و‬‫وﺟﺪت اﻟﻌﻠﻮم ﺣﺎﺿﺮة ﻟﺪّي و اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻃﺎﻟﻌﮥ ﻋﻠّﯽ‬‫واﻟﺤﻤﺪ ﷲ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و راﯾﺖ ﻓﯽ اﺧﺮي ﮐﺎﻧّﯽ دﺧﻠﺖ دارا ﻓﯿﻬﺎ ﺟﺎﻟﺲ ﺟﻨﺎﺑﻪ اﻟﻤﻌّﻈﻢ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻠﺤﺎﺿﺮﯾﻦ ﺑﺎﯾﻌﻮا ﻣﻌﻪ و ان‬‫ﻟﻢ ﺗﻔﻌﻠﻮا ﻓﺎﻟﻘﺮآن ﯾﺬﻫﺐ ﻣﻦ اﯾﺪﯾﮑﻢ و ﺗﻮّﺟﻬﺖ إﻟﯿﻪ ﻷﺑﺎﯾﻊ ﻣﻌﻪ ﻓﻤّﺪ اﻟّﯽ ﯾﺪه اﻟﮑﺮﯾﻤﮥ ﻓﺎﺧﺬﺗﻬﺎ و ﺗﻤﺴﮑﺖ و اﻋﺘﺼﻤﺖ و ﺑﺎﯾﻌﺖ ﻣﻌﻪ ﮐﻤﺎ‬‫ﯾﺒﺎﯾﻊ ﻣﻊ اﻟّﺸـ ﯿﻮخ ﻓﺎرﺷﺪﻧﯽ و اﺧﺬ ﻣّﻨﯽ اﻟﻤﻮاﺛﯿﻖ اﻟﺠﻠﯿﻠﮥ ﻓﺼـﺮت ﺗﻠﻤﯿﺬا ﻟﻪ و ﻣﺮﯾﺪا ﻓﺒﻌﺜﻨﯽ ﺣّﺐ اﻟّﺘﻠﻤﯿﺬ ﻻﺳـﺘﺎذه و اﻟﻤﺮﯾﺪ ﻟﺸﯿﺨﻪ ﺑﻞ اﻟﻌﺒﺪ‬‫ﻟﻤﻮﻻه و اﻟﻌﺎﺷﻖ ﻟﻌﺸـﯿﻘﻪ ان اﻣﺪﺣﻪ و اذﮐﺮ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ اﻟﻌﻠﯿﺎء‪ ،‬و اﻗّﺮا ﻋﯿﻦ اﻟﻤﺤّﺒﯿﻦ‪ ،‬ﺑﺒﯿﺎن ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ اﻟﻔﻀـﻠﯽ و ﻣﺎﺛﺮه اﻟّﺴﻤﯿﺎ‪ ،‬ﻟﮑﯽ ادﺧﻞ ﻓﯽ زﻣﺮة‬‫اﻟﻤﺪاﺣﯿﻦ ﻟﻪ و اﻟﻤﺜﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‪ ،‬و اﺣﺴﺐ ﻓﯽ ﺷـﯿﻌﺘﻪ اﻟﻤﻘﺮﺑﯿﻦ ﻟﺪﯾﻪ‪ ،‬ﺛّﻢ اﻧّﯽ ﻣﺎ اردت ﺑﮑﻠﻤﮥ اﻟﺸـﯿﻌﮥ‪ ،‬اﻟﻔﺮﻗﮥ اﻟّﺮاﻓﻀﮥ اﻟّﺸـ ﻨﯿﻌﮥ و ﻟﮑّﻨﯽ ﻗﺼﺪت‬‫ﺑﻬﺎ اﻻّﻣﮥ اﻟﻌﺎرﻓﮥ اﻟﻤﺤّﻘﻘﮥ اﻟّﺼﻮﻓﯿﮥ‪ ،‬اﻟّﺘﯽ ﻫﯽ اﻟﺸﯿﻌﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ ﻓﺸﺮﻋﺖ ﻓﯽ ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻣﺴّﻤﯽ ﺑﻤﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ‪ ،‬ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ‪،‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 377‬از ‪597‬‬‫اورد ﻓﯿﻪ ﻣـﺎ اّﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﯾـﺎت و اﻟـّﺬﮐﺮ اﻟﺤﮑﯿﻢ‪ ،‬ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﻮﺻـّﯽ اﻟﻌﻠﯿﻢ‪ ،‬و ﺳـﻨﻦ اﻟّﻨـﺒّﯽ اﻟﮑﺮﯾﻢ‪ ،‬ﻓﯽ ﻣﺪاﺋـﺢ اﻟﺤﺒﯿﺐ اﻟﻔﺨﯿﻢ‪ ،‬و‬‫اﺷﻬﺪوا ﻣﻌﺸﺮ اﻟﻤﺤّﻘﻘﯿﻦ اﻧّﯽ ﻣﺘﺎس؟؟؟‬‫ﻓﯽ اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ و اﻟﻤﺸﺎرب ﻟﻠّﺼﻮﻓﯿﮥ اﻟﻌﻠّﯿﮥ اﻋﺘﻘﺪ ﻣﺎ ﯾﻌﺘﻘﺪون‪ ،‬و اﺷﺮب ﻣﻦ ﮐﺎس ﻫﻢ ﻣﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪486 :‬‬‫ﯾﺸﺮﺑﻮن‪ ،‬و ﻣﺆﻣﻦ ﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﻣﺼّﺪق ﻟﻤﺎ اﻋﻄﺎﻫﻢ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎزل و اﻟﻤﻘﺎﻣﺎت ﻋﻨﺪه ﻻ اﻗﺪح ﻓﯽ اﺣﺪ‬‫و ﻻـ اﻧﮑﺮ ﻓﻀـﯿﻠﮥ واﺣـﺪ ﻣﻨﻬﻢ و اﻓّﻮض اﻣﺮ ﻣﻨﺎزﻋﺘﻬﻢ و ﻣﺠﺎدﻟﺘﻬﻢ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻨﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻻ اذﮐﺮ اﺣـﺪا ﻣﻨﻬﻢ اﻻ ﺑﺨﯿﺮ و أﺗﯿّﻘﻦ اﻧّﯽ ﻟﻮ‬‫اﺗﻔﻘﺖ ﮐـّﻞ ﯾﻮم ﻣﺜﻞ اﺣـﺪ ذﻫﺒﺎ ﻣﺎ ﺑﻠﻐﺖ ﻣـﺪ أﺣـﺪﻫﻢ و ﻻ ﻧﺼـﯿﻔﻪ و اﻗﻮال اﻟّﻠﻬّﻢ اﻧّﯽ ﻣﺤّﺐ ﻟﮏ و ﻟﺮﺳﻮﻟﮏ و ﻻﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﻟﻤﻦ اﺣّﺒﮏ و‬‫رﺳﻮﻟـﮏ و اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و اﺑﻐﺾ ﻣﻦ اﺑﻐﻀﮏ و رﺳﻮﻟﮏ و اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ ﺑﺤّﺒﮏ اﺣﺒﺒﺖ ﻣﻦ اﺣﺒﺒﺖ و ﻓﯿﮏ اﺑﻐﻀﺖ ﻣﻦ اﺑﻐﻀﺖ و ﻟﮑﻦ ﻟّﻤﺎ ﮐﺎن‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻣﻮﺿﻮﻋﺎ ﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻮﺻـّﯽ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ‪ ،‬ﺟّﺮدت ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ اﻟﻘﺼﻮي‪ ،‬و اﻓﺮدت ﺑﺎﻟّﺬﮐﺮ ﻣﻨﺎﺻﺒﻪ اﻟﻌﻠﯿﺎء‪ ،‬اﻟّﺎ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﺘﯽ وردت‬‫ﻓﯿﻪ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻣﻊ ﻏﯿﺮه ﻓﺎوردﺗﻬﺎ ﻟﯿﮑﻮن اﻟﮑﺘﺎب‪ ،‬ﺣﺎوﯾﺎ ﻟﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺒﺎب‪ ،‬و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﻬﻢ ﻟﻠّﺼﻮاب‪ ،‬و إﻟﯿﻪ اﻟﻤﺘﺎب و اﻟﻤﺂب‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﺎد و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺻـﻼح اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯿﻤﻨﯽ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺟﻬـﺪ ﺑﻠﯿﻎ ﻧﻤﻮده ﺑﻨﻘﻞ آن از ﻃﺮق ﻣﺘﻌّﺪده‬‫ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﻖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در روﺿﻪ ﻧـﺪّﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻏـﺪاة اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﺷﺎرﮐﻪ ﻓﯿﻪ إذ ﺟﺎء ﻟﻪ اﻟّﻄﯿﺮ ﺷﻮّﯾﻬﺎ اﻟﻐـﺪاة ارﯾـﺪ اﻟﯿﻮم ﻧﻔﺴﻪ و ﻟا ّﻄﯿﺮ ﻫﻮ‬‫اﻟﺤﺠـﻞ ﺑﺎﻟﺤﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و اﻟﺠﯿﻢ ﮐﻤﺎ ﯾﺎﺗﯽ ﺑﻪ اﻟّﺮواﯾـﮥ و اﻟّﺸﻮي اﻟﻤﺸﻮي و اﻟﺒﯿﺖ اﺷﺎرة اﻟﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸـﻬﻮر و ﻣﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻟا ﻔﻀـﯿﻠﮥ‬‫اﻟﻘﺎﺻـﯿﮥ ﻟﻪ ﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ و ﻣﺤّﺒﮥ اﻟّﺮﺳﻮل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﻞ ﺑﻤﺎ اﺣّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ و اﺣّﺒﻪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻟﻪ ﻗﺎل اﻟﻤﺤّﺐ‬‫اﻟّﻄﺒﺮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ذﮐﺮ اﻧّﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن‬‫و اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺮﺑﯽ و ﻗـﺎل اﻫـﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ و ﮐـﺎن ﻣّﻤﺎ ﯾﻌﺠﺒﻪ اﮐﻠﻪ ﺛّﻢ ذﮐﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺧّﺮﺟﻪ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ اﻟﻨﺠﺎر‬‫و ﻗﺎل ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗّﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و ﻟا ّﯽ ﻓﺎﺗﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ اﻻوﻟﯽ ﻗﺎل‬‫ﻓﻀـﺮب ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻗﺎل ﻓﻀـﺮب‬‫ﻋﻠﯽ و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻠﻤﺎ رآه اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛّﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي‬‫ﺟﻌﻠـﮏ ﻓـﺎﻧّﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐـّﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾـﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل و اﻟّـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ اﻧّﯽ ﻻ ﺿـﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻼث‬‫ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪487 :‬‬‫ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻢ رددﺗﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻞ ﻣﻤﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻗﺎل ﻻ‬‫ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﻗﻠﺖ‬‫و ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪ اﻧﺲ ﻗﺎل اّن أّم ﺳـﻠﻤﮥ اﺗﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﺤﺠﻼن ﻗـﺪ ﺷـﺮﮐﺘﻬﻦ ﺑﺎﺻﺎﺑﻌﻬّﻦ و ﺧﻤﺮﻫّﻦ‬‫ﻓﻘـﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 378‬از ‪597‬‬‫اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ ﻋﺎد ﻓﺴـﻤﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘـﺎل ادﺧـﻞ ﯾـﺎ ﻋﻠّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ و اﺧﺮج اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ‬‫دﯾﻨﺎر ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﺴﺘﺎن ﻓﺎﻫﺪي ﻟﻪ ﻃﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﺛّﻢ ﺟﺎء ﺑﻌـﺪ ﺳـﻠﻤﮥ ﻓﺪّق اﻟﺒﺎب و رددﺗﻪ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﺛّﻢ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ ﻟﻪ‬‫ﻓﻄﺎل ﻣﺎ رددﺗﻪ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻨﺖ اﻃﻤﻊ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻟﻤﺮء ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و اﺧﺮج اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﻠﺸـﯿﺮي ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣﺠﺐ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﻃﻌﺎم اﻟﺠّﻨـﮥ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﻠﺠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و ﯾﺤّﺒﮏ و ﯾﺤّﺐ ﻧﺒّﯿﮏ و ﯾﺤّﺒﻪ ﻧﺒّﯿﮏ ﻗﺎل‬‫اﻧﺲ ﻓﺨﺮﺟﺖ و إذا ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ ﺛّﻢ ﻋﺪت ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﻣﻦ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ اﺣﺴﺐ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺛﻠﺜﺎ ﻓﺪﺧﻞ ﺑﻐﯿﺮ اذﻧﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻣﺎ اﻟﺬي اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﺖ ﻻدﺧﻞ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻟﻢ ﺣﺠﺒﺘﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟـّﺪﻋﻮة أﺣﺒﺒﺖ أن ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﯿﮑﻮن ﻟﻪ‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻻ ﯾﻀﺮ اﻟﺮﺟﻞ ﻣﺤﺒﮥ ﻗﻮﻣﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺒﻐﺾ ﺳﻮاﻫﻢ‬‫و اﺧﺮج ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﻗﺎﻟﺖ اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ‬‫رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟّﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺮﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳّﻠﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻗﻠﺖ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﻓﺎﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ ﻓﺎﮐﻼ ﻣﻦ اﻟّﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣّﺘﯽ ﻓﻨﯿﺎ‬‫و اﺧﺮج اﺑﻦ ﻟا ﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ ﺑﺴـﻨﺪه اﻟﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻠّﻤﺎ وﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪488 :‬‬‫ﻗﺎل ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻗﺮﻋﺎ ﺧﻔﯿﻔﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻗﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼﺮف ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻟﺜﺎﻧﯿـﮥ اﻟّﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼـ ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر ﻗـﺎل ﻓﺠـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺮع اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻢ اﺧﺒﺮك اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﻓﺎﻧﺼـﺮف ﻗﺎل‬‫ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻟّﺜﺎﻟﺜـﮥ اﻟﻠّﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﻀﺮب اﻟﺒﺎب ﺿﺮﺑﺎ ﺷﺪﯾﺪا ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫و اﻟّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و اﻟّﯽ ﻗـﺎل ﻓﺠﻠﺲ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ اﻟّﻄﯿﺮ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ و ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ رواه ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫ﻣﻨﻬﻢ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـّﯿﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﺷﯿﺒﮥ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟّﻄﺎﺋﻔﯽ و اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﻟﮑﻮﻓﯽ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﯾﻐﻨﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ‬‫اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ﺳﺘﺴـﻤﻌﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻬﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﺜﻘﮥ اﻟّﺜﺒﺖ اﻟﺠﻠﯿﻞ اﻟﻔﺮد اﻟﻤﺘﻮّﺣﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻗﺪ ﺑﺬل ﺟﻬﺪه ﻓﯽ ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻫﺬا‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻻﺛﯿﻞ‪ ،‬و ﻟﻘﺪ؟؟؟ وﺳﻌﻪ ﻓﯽ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻻﺻﯿﻞ و اﺣﻘﻪ اﺣﻘﺎﻗﺎ ﻣﺆﯾﺪا ﺑﺎﻟﺒﺮﻫﺎن و اﻟّﺪﻟﯿﻞ و اﺛﺒﺘﻪ اﺛﺒﺎﺗﺎ ﻓﻠﻤﺎ ﯾﻮﺟﺪ ﻟﻪ ﻣﺜﯿﻞ ﻓﻤﻦ‬‫ﻟﮑﻞ ﻋﻨﻪ ﺑﻌﺪ ذا ﯾﻘﻊ ﻓﯽ ﻣﻮﻟﻤﺎت اﻟﺘﻨﮑﯿﻞ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺣﺎد ﻋﻨﻪ و ازور ﯾﮑﻦ ﮐﯿﺪه ﻓﯽ ﺗﻀﻠﯿﻞ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻣﺤﻘﻖ ﻣﺎﺟﺪ ﺷﻬﯿﺮ و‬‫ﻣـﺪﻗﻖ ﻧﺎﻗـﺪ ﻋـﺪﯾﻢ اﻟﻨﻈﯿﺮ و ﻣﺠﺘﻬـﺪ ﺑـﺎرع ﺗﺤﺮﯾﺮ و ﻣﺤـّﺪث ﻋﺎرف ﮐﺒﯿﺮﺳﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺸﻮﮐﺎﻧﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬‫ﺟﻼﺋﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻋﻮاﻟﯽ ﻣﻌﺎﻟﯽ و اﺣﺎﺳﻦ ﻣﻔﺎﺧﺮ و زواﻫﺮ ﻣﺎﺛﺮا و از اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء و اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم و ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ در ﺑـﺪر ﻃﺎﻟﻊ ﺑﻤﺤﺎﺳﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ اﻟﻘﺮن اﻟﺴﺎﺑﻊ ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺻـﻼح ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫ﺣﻔﻆ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺷﺮف اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺻﻼح ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻤﻬﺪي ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ادرﯾﺲ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 379‬از ‪597‬‬‫ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ اﻟﮑﺤﻼـﻧﯽ ﺛﻢ اﻟـّﺼ ﻨﻌﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻻـﻣﯿﺮ اﻻﻣـﺎم اﻟﮑـﺒﯿﺮ اﻟﻤﺠﺘﻬـﺪ اﻟﻤﻄﻠﻖ ﺻـﺎﺣﺐ‬‫اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ وﻟﺪ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺠﻤﻌﮥ ﻧﺼﻒ ﺟﻤﺎدي اﻵﺧﺮة ﺳﻨﻪ ‪ 1099‬ﺑﮑﺤﻼن ﺛﻢ اﻧﺘﻘﻞ ﻣﻊ واﻟﺪه اﻟﯽ ﻣﺪﯾﻨﮥ ﺻﻨﻌﺎء ﺳﻨﻪ ‪ 1107‬و اﺧﺬ ﻋﻦ ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﺎ‬‫ﮐﺎﻟّﺴـ ﯿﺪ اﻟﻌﻼﻣﮥ زﯾﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﺻـﻼح ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻻﺧﻔﺶ و اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻮزﯾﺮ و اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻌﺒﺴـﯽ و رﺣﻞ اﻟﯽ ﻣـّﮑ ﮥ وﻗﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﺎ و ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﺑﺮع ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻮم و ﻓﺎق اﻻﻗﺮان و ﺗﻔﺮد‬‫ﺑﺮﯾﺎﺳﮥ اﻟﻌﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪489 :‬‬‫ﻓﯽ ﺻـﻨﻌﺎء و ﺗﻈﻬﺮ ﺑﺎﻻﺟﺘﻬﺎد و ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻻدﻟﮥ و ﻧﻔﺮ ﻋﻦ اﻟّﺘﻘﻠﯿﺪ و زّﯾﻒ ﻣﺎﻻ دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻵراء اﻟﻔﻘﻬﯿﮥ و ﺟﺮت ﻟﻪ ﻣﻊ اﻫﻞ ﻋﺼﺮه ﺧﻄﻮب‬‫و ﻣﺤﻦ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﻟﻪ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﺟﻠﯿﻠﮥ ﺣﺎﻓﻠﮥ ﻣﻨﻬﺎ ﺳـﺒﻞ اﻟّﺴـ ﻼم اﺧﺘﺼﺮه ﻣﻦ اﻟﺒﺪر اﻟّﺘﻤﺎم ﻟﻠﻤﻐﺮﺑّﯽ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻨﺤﮥ اﻟﻐّﻔﺎر ﺟﻌﻠﻬﺎ ﺣﺎﺷﯿﮥ ﻋﻠﯽ‬‫ﺿﻮء اﻟّﻨﻬﺎر ﻟﻠﺠﻼل و ﻣﻨﻬﺎ اﻟﻌّﺪة ﺟﻌﻠﻬﺎ ﺣﺎﺷﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺷﺮح اﻟﻌﻤﺪة ﻻﺑﻦ دﻗﯿﻖ اﻟﻌﯿﺪ و ﻣﻨﻬﺎ ﺷﺮح اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟّﺼﻐﯿﺮ ﻟﻠّﺴﯿﻮﻃﯽ ﻓﯽ ارﺑﻊ ﻣﺠﻠﺪات‬‫ﺷﺮﺣﻪ ﻗﺒﻞ ان ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ ﺷـﺮح اﻟﻤﻨﺎوي و ﻣﻨﻬﺎ ﺷـﺮح اﻟﺘﻨﻘﯿﺢ ﻓﯽ ﻋﻠﻮم اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻠـّﺴ ّﯿﺪ اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻮزﯾﺮ ﺳـّﻤﺎه اﻟﺘﻮﺿـﯿﺢ و‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻨﻈﻮﻣـﮥ اﻟﮑﺎﻓﻞ ﻻﺑﻦ ﺑﻬﺮان ﻓﯽ اﻻﺻﻮل و ﺷـﺮﺣﻬﺎ ﺷـﺮﺣﺎ ﻣﻔﯿﺪا و ﻟﻪ ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﻏﯿﺮ ﻫﺬه و ﻗﺪ اﻓﺮد ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ ﺑﺎﻟّﺘﺼـﻨﯿﻒ ﺑﻤﺎ‬‫ﯾﮑﻮن ﺟﻤﯿﻌﻪ ﻓﯽ ﻣﺠﻠـﺪات و ﻟﻪ ﺷـﻌﺮ ﻓﺼـﯿﺢ ﻣﻨﺴـﺠﻢ ﺟﻤﻌﻪ وﻟـﺪه اﻟﻌﻠّﺎﻣـﮥ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻓﯽ ﻣﺠﻠـﺪ و ﻏﺎﻟﺒﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺒﺎﺣﺚ ﻟا ﻌﻠﻤّﯿﮥ و‬‫اﻟﺘﻮﺟﻊ ﻣﻦ اﺑﻨـﺎء ﻋﺼـﺮه و اﻟّﺮدود ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻓﻬﻮ ﻣﻦ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻟﻤﺠـّﺪدﯾﻦ ﻟﻤﻌﺎﻟﻢ اﻟـّﺪﯾﻦ و ﻗـﺪ راﯾﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎم ﻓﯽ ﺳـﻨﻪ ‪ 1206‬و ﻫﻮ‬‫ﯾﻤﺸﯽ راﺟﻼ و اﻧﺎ راﮐﺐ ﻓﯽ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻌﯽ ﻓﻠّﻤﺎ راﯾﺘﻪ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﺴّﻠﻤﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺪار ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻨﻪ ﮐﻼم ﺣﻔﻈﺖ ﻣﻨﻪ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻟﯽ دﻗﻖ اﻻﺳﻨﺎد و ﺗﺎﻧّﻖ‬‫ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﮐﻼـم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﺨﻄﺮ ﺑﺒـﺎﻟﯽ ﻋﻨـﺪ ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﯾﺸـﯿﺮ اﻟﯽ ﻣﺎ اﺻـﻨﻌﻪ ﻓﯽ ﻗﺮاءة اﻟﺒﺨﺎري ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ و ﮐﺎن‬‫ﯾﺤﻀـﺮ ﺗﻠﮏ اﻟﻘﺮاءة ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻌﻮام ﻋﺎﻟﻢ ﻻ ﯾﺤﺼﻮن ﻓﮑﻨﺖ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻻوﻗﺎت اﻓّﺴـ ﺮ اﻻﻟﻔﺎظ اﻟﺤﺪﯾﺜّﯿﮥ ﺑﻤﺎ ﯾﻔﻬﻤﻪ‬‫اوﻟﺌﮏ اﻟﻌﻮام اﻟﺤﺎﺿـﺮون ﻓﺎردت ان اﻗﻮل ﻟﻪ اﻧّﻪ ﯾﺤﻀـﺮ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻻ ﯾﻔﻬﻤﻮن ﺑﻌﺾ اﻻﻟﻔﺎظ اﻟﻌﺮﺑّﯿﮥ ﻓﺒﺎدر و ﻗﺎل ﻗﺒﻞ ان اﺗﮑّﻠﻢ ﻗﺪ ﻋﻠﻤﺖ اﻧّﻪ‬‫ﯾﻘﺮأ ﻋﻠﯿﮏ ﺟﻤﺎﻋـﮥ و ﻓﯿﻬﻢ ﻋﺎّﻣﮥ و ﻟﮑﻦ دﻗﻖ اﻻﺳـﻨﺎد و ﺗﺎﻧّﻖ ﻓﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﮐﻼم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺛﻢ ﺳﺎﻟﺘﻪ ﻋﻨﺪ ذﻟﮏ ﻋﻦ‬‫اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺎ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ اﻵﺧﺮة ﻓﻘﺎل ﺑﻠﻐﻮا ﺑﺤﺪﯾﺜﻬﻢ اﻟﺠّﻨﮥ او ﺑﻠﻐﻮا ﺑﺤﺪﯾﺜﻬﻢ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺸﮏ ﻣّﻨﯽ ﺛّﻢ ﺑﮑﯽ ﺑﮑﺎء ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﺿـﻤﻨﯽ‬‫إﻟﯿﻪ و ﻓﺎرﻗﻨﯽ ﻓﻘﺼﺼﺖ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ ﻣﻦ ﻟﻪ ﯾﺪ ﻓﯽ اﻟّﺘﻌﺒﯿﺮ و ﺳﺎﻟﺘﻪ ﻋﻦ ﺗﻌﺒﯿﺮ اﻟﺮﮐﺎء و اﻟّﻀﻢ ﻓﻘﺎل ﻻ ﺑّﺪ ان ﯾﺠﺮي ﻟﮏ ﺷﯽء ﻣّﻤﺎ ﺟﺮي‬‫ﻟﻪ ﻣﻦ اﻻﻣﺘﺤﺎن ﻓﻮﻗﻊ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺑﻌﺪ ﺗﻠﮏ اﻟّﺮؤﯾﺎ ﻋﺠﺎﺋﺐ و ﻏﺮاﺋﺐ ﮐﻔﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺷّﺮﻫﺎ و ﺗﻮﻓﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﯾﻮم اﻟﺜﻠﺜﺎء ﺛﺎﻟﺚ ﺷﻬﺮ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﻨﻪ‬‫‪ 1183‬و ﻧﻈﻢ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻓﮑﺎن ﻫﮑﺬا ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﯽ ﺟﻨﺎن اﻟﺨﻠﺪ ﻗﺪ ﻧﺰﻻ و ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺴّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ‬‫ﺑﺪر اﻟﻤﻠﮥ اﻟﻤﻨﯿﺮ اﻟﻤﺮﯾﺪ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺘﻮّﮐﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺻـﻼح اﻻﻣﯿﺮ اﻟّﺼﻨﻌﺎﻧﯽ اﻟﯿﻤﻨﯽ و ﻫﻮ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ ﻟا ﻤﺤّﺪث‬‫اﻻﺻﻮﻟّﯽ اﻟﻤﺘﮑّﻠﻢ اﻟّﺸـ ﻬﯿﺮ ﻗﺮأ ﮐﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺑﺮع ﻓﯿﻬﺎ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟّﺰﻫﺪ و اﻟﻮرع ﯾﻌﺘﻘﺪه اﻟﻌﺎّﻣﮥ و اﻟﺨﺎّﺻﮥ و ﯾﺎﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻟّﻨﺬور ﻓﯿﺮّدﻫﺎ و‬‫ﯾﻘﻮل ان ﻗﺒﻮﻟﻬﺎ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻋﺘﻘﺎدﻫﻢ اﻧﻪ ﻣﻦ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و ﻫﻮ ﯾﺨﺎف اﻧّﻪ ﻣﻦ اﻟﻬﺎﻟﮑﯿﻦ ﺣﮑﯽ ﺑﻌﺾ اوﻻده اﻧّﻪ ﻗﺮأ و ﻫﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪490 :‬‬‫ﯾﺼّﻠﯽ ﺑﺎﻟﻨﺎس ﺻﻼة اﻟّﺼﺒﺢ َﻫْﻞ َأﺗﺎَك َﺣِﺪﯾُﺚ اﻟ ْﻐﺎِﺷَﯿِﮥ‬‫ﻓﺒﮑﯽ و ﻏﺸـﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﮐﺎن واﻟﺪه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻼ ﻓﺰاع ﻣﻦ اﮐﺎﺑﺮ اﻻﺋﻤﮥ اﻫﻞ اﻟّﺰﻫﺪ و اﻟﻮرع اﺳـﺘﻮي ﻋﻨﺪه اﻟﺬﻫﺐ و اﻟﺤﺠﺮ و ﺧّﻠﻒ أوﻻدا ﻫﻢ‬‫اﻋﯿﺎن اﻟﺤﮑﻤﺎء و اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻋﻈﻤﻬﻢ وﻟـﺪه ﻫـﺬا ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﺤﻔﻈﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻓﯽ ذﺧﯿﺮة اﻟﻤﺎل ﻓﯽ ﺷـﺮح ﻋﻘﺪ ﺟﻮاﻫﺮ‬‫اﻟّﻠﺂل اﻻﻣﺎم ﻟا ّﺴّﯿﺪ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ اﻟّﺸﻬﯿﺮ اﻟﻤﺤﺪث اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟّﺴﺮاج اﻟﻤﻨﯿﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻣﺴﻨﺪ اﻟّﺪﯾﺎر و ﻣﺠّﺪ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﯽ اﻻﻗﻄﺎر ﺻّﻨﻒ‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﻣﺎﺋـﮥ ﻣﺆﻟّﻒ و ﻫﻮ ﻻ ﯾﻨﺴﺐ اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ ﺑﻞ ﻣـﺬﻫﺒﻪ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺎل اﺧﺬ ﻋﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و اﺳـﺘﺠﺎز ﻣﻨﻬﻢ و ارﺗﺒﻂ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪﻫﻢ و‬‫ﻗﺮاء ﻋﻠﯽ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺑﻦ اﻟﺰﯾﻦ اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯿﻪ و اﺳﺘﺠﺎز ﻣﻨﻪ و اﺳﻨﺪ ﻋﻨﻪ ﻣﻊ ﺗﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻮم اﻵل و ﺗﺎّﺻﻠﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 380‬از ‪597‬‬‫ﻧﻘﻠﻪ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﺣﺎﻣـﺪ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻌﺎﺻـﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣـﮥ اﻻﺋّﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر و ﻣﻦ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدرﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺪري و‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﮑﺮدي و اﻟﺸﯿﺦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺒﺼﺮي و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﺗﻠﻤﺬ ﻋﻠﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﺧﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺨﺎﻟﻖ‬‫اﻟﻤﺰﺟﺎﺟﯽ اﻟﺰﺑﯿﺪي و ﻫﻮ اﯾﻀﺎ اﺳـﺘﺎده ﮐﻤﺎ ﺗﻘﺪم و اﯾﻀﺎ وﻟﺪه اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﻣﯿﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻟﻪ ﻣﺼّﻨﻔﺎت ﺟﻠﯿﻠﻪ ﻣﻤﺘﻌﮥ‬‫ﺗﻨﺒﺊ ﻋﻦ ﺳـﻌﮥ ﻋﻠﻤﻪ و ﻏﺰارة اﻃﻼﻋﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻨﻘﻠـّﯿ ﮥ و اﻟﻌﻘﻠـّﯿ ﮥ و ﮐﺎن ذا ﻋﻠﻢ ﮐﺒﯿﺮ و رﯾﺎﺳـﮥ ﻋﺎﻟﯿـﮥ و ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟّﻨﻈﻢ اﻟﯿﺪ اﻟﻄﻮﻟﯽ ﺑﻠﻎ رﺗﯿﮥ‬‫اﻻﺟﺘﻬﺎد اﻟﻤﻄﻠﻖ و ﻟﻢ ﯾﻘﻠـﺪ اﺣﺪا ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻤﺬاﻫﺐ و ﺻﺎر اﻣﺎﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﮑﻤﻼ ﺑﻨﻔﺴﻪ و ﻗﺪ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﮐﺜﺮ ﻣﺼـﻨﻔﺎﺗﻪ و ﻫﯽ ازﯾﺪ‬‫ﻣﻦ ان ﺗـﺬﮐﺮ ﻣﻨﻬﺎ ﺳـﺒﻞ اﻟّﺴـ ﻼم ﺷـﺮح ﺑﻠﻮغ اﻟﻤﺮام و ﻫﻮ ﻋﻨـﺪي ﺑﺨّﻂ وﻟﺪه اﻟّﺴـ ﯿﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻓﯿﻪ ﺧّﻄﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﯾﻀﺎ و ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻨﺤﮥ اﻟﻐّﻔﺎر‬‫ﺣﺎﺷـﯿﮥ ﺿﻮء اﻟّﻨﻬﺎر و اﺳـﺒﺎل اﻟﻤﻄﺮ ﻋﻠﯽ ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﮑﺮ و ﺟﻤﻊ اﻟّﺘﺸﺘﯿﺖ ﻓﯽ ﺷﺮح اﺑﯿﺎت اﻟﺘﺜﺒﯿﺖ و ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻻﻓﮑﺎر ﻓﯽ ﺷﺮح ﺗﻨﻘﯿﺢ اﻻﻧﻈﺎر‬‫اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻦ اﻟّﺮﺳﺎﺋـﻞ و اﻟﻤﺴﺎﺋـﻞ اﻟﺘﯽ ﻻـ ﺗﺤﺼـﯽ و ﮐّﻠﻬـﺎ ﻓﺮﯾـﺪة ﻓﯽ ﺑﺎﺑﻬـﺎ ﺧﻄﯿﺐ ﻓﯽ ﻣﺤﺮابﻫـﺎ ﺣـّﺞ و زاد و اﺳـﺘﻔﺎد ﻣﻦ ﻋﻠﻤـﺎء‬‫اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟّﺸﺮﯾﻔﯿﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﻓﻀﻼء اﻻﻣﺼﺎر ﻓﻬﻮ اﮐﺮم ﻣﻦ ان ﯾﺼﻔﻪ ﻣﺜﻠﯽ وﻗﻔﺖ ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﺼﺎﺋﺪ ﺑﺪﯾﻌﮥ و ﻧﻈﻢ راﺋﻖ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﺻﻮﻟﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟّﺼﺪع ﺑﺎﻟﺤّﻖ و اﺗﺒﺎع اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و ﺗﺮك اﻟﺒﺪﻋﮥ ﻟﻢ ﯾﺮ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻻﻣﺮ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﯽ ﻓﯽ ﺳـﻨﺪ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺤﺪﯾﺜّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـّﺮﺣﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ‬‫ﺳﻠﺴـﻠﮥ اﻟﻌﺴـﺠﺪ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﻟﺴـﻨﺪ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻣﯿﺮ را ﺑﺎوﺻﺎف ﺟﻠﯿﻠﻪ ﻋﺎﻟﯿﻪ و‬‫ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﺳـﺎﻣﯿﻪ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﯾﺎد ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﺑﺠـﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺴـ ّﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘﺎدر اﻟﺤﺴـﻨﯽ‬‫اﻟﮑﻮﮐﺒﺎﻧﯽ ﻟﻪ اﻟﻌﻠﻮم اﻟّﺰاﺧﺮة و اﻻﺣﻮال اﻟّﺸـ ﺮﯾﻔﮥ اﻟﻔﺎﺧﺮة اﺧـﺬ اﻟﻌﻠﻮم ﻋﻦ اﻟﺠﻬﺎﺑـﺬة ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟـّﺼ ﻨﻌﺎء و زﺑﯿـﺪ و اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻔﯿﻦ و ﻣﻦ‬‫ﻣﺸﺎﯾﺨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪491 :‬‬‫ﺳﻠﻄﺎن روي اﻻﺟﺘﻬﺎد و ﻋﻤـﺪة اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ اﻟّﻨﻘﺎد اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟـّﺼ ﻨﻌﺎﻧﯽ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن‬‫ﻣﻌﺎﺻـﺮ او را در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﻃﻦ ﺑﻪ ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻢ ﺗﻤﺎم ﯾﺎد ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﻔﯽ اﻻﺳـﻼم اﻟّﺸﯿﺦ‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻗﺎﻃﻦ ﮐﺎن ﻣﻦ اﺟّﻞ اﻻﻋﻼم اﻷﻋﯿﺎن ﮐﺒﯿﺮ اﻟﻤﻘـﺪار ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺸﺄن اﺧـﺬ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻌﻘﻠّﯿﮥ و اﻟﻨﻘﻠّﯿﮥ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء ﺻـﻨﻌﺎء و ﻏﯿﺮﻫﻢ‬‫ﻣﻨﻬﻢ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﻟا ﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻣﯿﺮ را در ﺣّﻄﻪ ﻓﯽ‬‫ذﮐﺮ اﻟﺼﺤﺎح اﻟﺴّﺘﮥ از ﻣﺠّﺪدﯾﻦ ﺷﻤﺎر ﻧﻤﻮده در ﮐﻤﺎل وﺻﻒ و ﺛﻨﺎ و ﻣﺪح و اﻃﺮاد او ﺑﻼﻏﺖ ﺑﯿﺎﻧﯽ و ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻟﺴﺎﻧﯽ داده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫و اﻟﻤﺮاد ﺑﺮأس اﻟﻤﺎﺋـﮥ اوﻟﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻬﺠﺮة ﻓﯿﺎﺗﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻒ ﺑﻌﻮض ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻒ اﻣﺎ واﺣـﺪا او ﻣﺘﻌـّﺪدا ﻓﯽ ﻣﮑﺎن واﺣـﺪا و اﻣﮑﻨﮥ ﻣﺘﻌّﺪدة‬‫ﮐﻤﺎ وﻗﻊ ﻓﯽ راس ﻫـﺬه اﻟﻤﺎﺋـﮥ اﻟﺤﺎﺿـﺮة و ﻗﺒﻠﻬﺎ ﺑﻘﻠﯿﻞ زﻣﺎن ﻓﯽ اﻟﻬﻨـﺪ و اﻟﻌﺮب و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﺒﻠـﺪان و ﻫﻢ اﻣﺜﺎل اﻟﺸﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟا ﻤﺤّﺪث‬‫اﻟّﺪﻫﻠﻮي و ﻟا ﻤﻮي ﻣﺤّﻤﺪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺸـ ﻬﯿﺪ و اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﺎﺧﺮ اﻹﻟﻪآﺑﺎدي و اﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺣﯿﺎة اﻟّﺴـ ﻨﺪي اﻟﻤﺪﻧﯽ اﻟﻤﺘﻮﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و‬‫ﺛﻠﺜﯿﻦ و اﻟﻒ و اﻟّﺴـ ّﯿﺪ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯿﻤﻨﯽ و اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﻮﮐﺎﻧﯽ و اﻟﺸﯿﺦ ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﻔّﻠﺎﻧﯽ و اﻟّﺴّﯿﺪ‬‫ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺻـﺮ اﻟﺠـﺎزﻣﯽ و ﻣﻦ ﺣـﺬا ﺣـﺬوﻫﻢ ﻣﻦ اﻻﻗﺎﺻـﯽ و اﻻداﻧﯽ ﻓﺎوﻟﺌﮏ ﻓﺮﺳﺎن ﻫﻞ اﻟﻤﯿـﺪان و ﻣﻦ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ اﻟّﺴـ ﺒﺎﺣﮥ ﯾـﺪان ﻓﻤﻦ‬‫ﯾﺴـﺘﻄﯿﻊ ان ﯾﻨﻘﺺ ﻃﺮﯾﻘﻬﻢ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟّﺸﺄن او ﯾﺴـﺒﻘﻬﻢ ﯾﻮم اﻟّﺮﻫﺎن ﺟﺰاﻫﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺻﻨﯿﻌﻬﻢ ﻋّﻨﺎ و ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﺟﺰاء وﻓﺎﻗﺎ و‬‫ﺳﻘـﺎﻫﻢ ﻣﻦ ﻟا ّﺮﺣﯿﻖ اﻟﻤﺨﺘﻮم ﮐﺎﺳـﺎ دﻫﺎﻗـﺎ و رزﻗﻨﺎ و ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤّﺘﺒﻌﯿﻦ اﺗﺒﺎع ﻃﺮﯾﻘﻬﻢ اﻟﺤّﻖ و ﺳـﻠﻮل ﻣﻨﻬﺎﺟﻬﻢ اﻟـّﺼ ﺪق ﻋﻠﯽ وﺟﻪ اﻻﻧﺼﺎف و‬‫ﺟّﻨﺒﻨـﺎ و ﺟﻤﻠـﮥ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻋﻦ اﻟّﺰﯾﻎ و اﻟّﺰﻟﻞ و اﻟّﺘﻌﺼﺐ و اﻟﺘﻘّﺸﻒ و اﻟـّﻀ ﻼل و اﻻﻋﺘﺴﺎف و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و ﻗـﺪ ﺑـﺪا ﻟﯽ ان اﺧﺘﻢ ﻫـﺬا‬‫اﻟﻔﺼﻞ اﻟﻤﺴـﺘﻄﺎب ﺑـﺬﮐﺮ ﻗﺼـﯿﺪة ﺑﺪﯾﻌﮥ ﻧﻈﻤﻬﺎ اﻟﻤﻮﻟﯽ اﻻﻣﺎم ﺗﺎج اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﻻﺳـﻼم ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﻓﯽ‬‫اﻟﺤّﺚ ﻋﻠﯽ ﻟا ﻌﻤـﻞ ﺑﺎﻟـّﺴ ﻨﮥ و اﻟﮑﺘـﺎب ﺗﺘﻤﯿﻤـﺎ ﻟﻠﮑﻼـم و ﺗﻘﺮﯾﻌﺎ ﻟﻠﻄﻐﺎم و ﻟﻠّﻪ دّره و ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺟﺮه ﻓﻘـﺪ اﺗﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﺎﻟﻌﺠﺐ اﻟﻌﺠﺎﺋﺐ و ادﺧﻞ‬‫ﺟﻨﺎت اﻟﻔﻮاﺋـﺪ ﻣﻦ ﮐّﻞ ﺑﺎب اﻟـﺢ و ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ اﻟﯿﻤﺎﻧﯽ اﻟﺼـﻨﻌﺎﻧﯽ از اﺳﺎﺗـﺬه اﻋﻼم و ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﻓﺨﺎم و‬‫ﻣﻮاﻟﯽ ﻋﻈﺎم و ﻧﺒﻼي ﮐﺮام ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﻣﺤﺪﺛﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻﺮ در اﺗﺤﺎف اﻟّﻨﺒﻼ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻓﻘﯿﺮ در‬‫ﻋﻠﻮم ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺘﻌـﺪد ﺑﻮدهاﻧـﺪ ﮐﻪ ذﮐﺮ اﻧﻬﺎ در ﺣﻄﻪ ﺑﺎ ﻧﻘﻞ اﺟﺎزاﺗﺸﺎن ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷـﺪه ﺣﺎﺟﺖ اﻋﺎده ﻧﯿﺴﺖ آﺧﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ در اﺟﺎزت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 381‬از ‪597‬‬‫ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺷﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ ﺷﯿﺦ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺤﺪث ﻧﺰﯾﻞ ﻣّﮑﮥ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﺣﺎﻻ ﻓﺴﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﻣﺪﺗﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﺮﺗﺮﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺘﻨﺪ و‬‫ﻧﺴﺨﻪ اﺟﺎدت اﯾﺸﺎن اﯾﻦ ﺳﺖ‬‫ﺣﻤﺪ اﻟﻤﻦ اﻻوه ﻣﺘﺼﻠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪492 :‬‬‫و ﻓﯽ اﻟّﺪﻫﻮر ﮐﻠّﻬﺎ ﻣﺴﻠﺴﻠﮥ اﺳﻨﺎدﻫﺎ ﺻّﺢ ﺑﻼ اﻋﺘﻼل‬‫ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﺪﻟﯿﺲ و ﻻ اﻋﻀﺎل ﺛّﻢ اﻟّﺼﻠﻮة داﺋﻤﺎ اﺑﺪا‬‫ﻣﻊ ﺳﻼم ﻻ ﯾﺰال ﺳﺮﻣﺪا ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ و ﻋﺘﺮﺗﻪ‬‫و ﺻـﺤﺒﻪ ﻣّﺘﺒﻌﯽ ﻃﺮﯾﻘﺘﻪ و ﺑﻌﺪ ﻓﺎّن اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻔﻄﻦ اﻟّﺰﮐﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﻧﺠﻞ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟّﺴّﯿﺪ اوﻻد ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﻘّﻨﻮﺟﯽ ﻧﻔﻊ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻞ ذّﮐﯽ و ﻏﺒﯽ ﻃﻠﺐ ﻣّﻨﯽ إﺟﺎزة ﻋﺎّﻣـﮥ و ﻣﺜﻠﯽ ﻣﻨﻪ ﯾﻄﻠﺐ و ﻟﺴﺖ ﺑﺎﻫﻞ ان اﺟﺎز ﻓﮑﯿﻒ ان اﺟﯿﺰ و ﻟﮑﻦ اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﻗـﺪ ﺗﺨّﻔﯽ و‬‫ﻗـﺪ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻟﻤﺜﻮل ﻋﻨـﺪ اﺋّﻤـ ﮥ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ اﻟﻨﺒﻮﯾﮥ و اﻟّﺴـ ﻤﺎع ﻣﻨﻬﻢ اﻻﺛﺎر و اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺼـﻄﻔﻮّﯾﮥ و اﺧﺬ اﻻﺟﺎزات ﻋﻨﻬﻢ ﻓﺎّوﻟﻬﻢ و‬‫اﺟّﻠﻬﻢ اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم ﻓﺨﺮ اﻻﺳـﻼم اﻟﻌﺎﻟﻢ اﻟّﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟّﺸﻮﮐﺎﻧﯽ اﻟﺤﻘﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻟّﺴـ ﻠﻒ اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و‬‫ﻣّﺘﻌﻨﺎ ﺑﺒﺮﮐﺎﺗﻪ اﻣﯿﻦ و ﻫﻮ ﯾﺮوي ﻋﻦ ﻋـّﺪة ﻣﺸﺎﯾـﺦ و اﺳﺎﻣﯽ اﮐﻞ ﻣﻊ اﺧﺘﻼف اﻟﻄﺮق ﻣﻨﺪرﺟـﮥ ﻓﯽ اﺗﺤﺎف اﻻﮐﺎﺑﺮ ﺑﺎﺳـﻨﺎد اﻟـّﺪﻓﺎﺗﺮ ﻓﻼ ﺣﺎﺟﮥ‬‫اﻟﯽ اﻋﺎدﺗﻬﺎ و اﻟﺜﺎﻧﯽ وﺟﯿﻪ اﻻﺳـﻼم اﻟﻮرع اﻟﺘﻘﯽ ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟﺒﻬﮑﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ارﺿﺎه و ﺟﻌﻞ‬‫اﻟﺠّﻨﮥ ﻣﺜﻮاه و ﻟﻪ ﻋﺪة ﻣﺸﺎﯾﺦ ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺠﻼل و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻬﺎدي‬‫اﻟﻘـﺪﯾﻤﯽ و اﻟﺜﺎﻟﺚ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﻨﺤﺮﯾﺮ ﺷـﯿﺨﻨﺎ و ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ و ﺟﻌﻞ اﻟﺠّﻨﮥ‬‫ﺳﮑﻨﻬﻤﺎ و ﻫﻮ ﯾﺮوي اﯾﻀﺎ ﻋﻦ ﻋـﺪة ﻣﺸﺎﯾـﺦ اﺟـّﺪﻫﻢ و اﮐﺮﻣﻬﻢ واﻟﺪه اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ اﻟﺸـﻬﯿﺮ ﺑﺎﻟـّﺴ ّﯿﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ و اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻋﻨـﺪ اﻟﺨﺎّص و اﻟﻌﺎّم اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺻﺎدق اﻟـّﺴ ﻨﺪي اﻟﻤﺪﻧﯽ و اﻟّﺮاﺑﻊ و اﻟﻌﻠّﺎﻣﮥ اﻟﺒﻬﯽ وارث أﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒّﯽ اﻻﻣّﯽ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺎﺑﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻮاﻋﻆ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﺨﺰرﺟﯽ اﻟـّﺴ ﻨﺪي ﺳـﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﺮاه و ﺟﻌﻞ اﻟﻔﺮدوس ﻣﺜﻮاﻻ اﻟﺦ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ‬‫ﮐﺘﺎب روﺿـﮥ ﻧﺪّﯾﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺘﺐ ﻋﺎﻟﯿﮥ اﻟﻔﺨﺎر و اﺳـﻔﺎر ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﻤﻘﺪار و ﻣﻤﺪوح اﺟّﻠﻪ ﮐﺒﺎر و ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻤﺪاﺋﺢ ﺳﺎﻃﻌﮥ اﻟﻤﻨﺎرﺳﺖ ﺧﻮد‬‫ﻣﺼـﻨﻒ آن در آﺧﺮ ﮐﺘـﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل ﺳـّﯿﺪي اﻟﻮاﻟـﺪ ﺿـﯿﺎء اﻻﺳـﻼم اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺻـﻼح اﻻـﻣﯿﺮ ﺣﻔﻈﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻔﺮض ﻫـﺬا اﻟﺸـﺮح اﻟﻔﺎﺋﻖ‬‫اﻟﻤﺘﻀّﻤﻦ ﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳّﯿﺪ اﻟﻮﺻّﯿﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﯽ اﻟﺠّﻨﮥ اﻟّﺬي‬‫ﻻ ﯾﺤّﺒﻪ اﻻ ﻣﺆﻣﻦ و ﻻ ﯾﺒﻐﻀﻪ اﻻ ﻣﻨﺎﻓﻖ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻓﻀﻞ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم و ﻋﻠﯽ اﻟﻬﻢ اﻟﮑﺮام اﻟﻤﻄّﻬﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻻﺛﺎم و ﺟﺰي اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺆﻟﻔﻪ ﺧﯿﺮا‬‫ﺑﻨﺸـﺮ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻫـﺬا اﻻﻣﺎم و اﺑﻘﺎه ﻏﺮة ﺷﺎدﺧـﮥ ﻓﯽ وﺟﻪ اﻻّﯾﺎم و ﻣﻠﺠﺄ و ﻣﻼذا اﺑـﺪ اﻟﺪﻫﻮر و اﻻﻋﻮام ﺑﺤّﻖ ﻣﺤّﻤﺪ ﺳـّﯿﺪ اﻻﻧﺎم و اﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻓﻀﻞ اﻟﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﻗﺎل ﺣﻤﺎه اﻟﱠﻠﻪ‬‫؟؟؟ اﻟﻄﺮف ﻓﯽ اﻟّﺮﯾﺎض اﻟّﻨﺪّﯾﮥ و اﻗﺘﻄﻒ ﻣﻦ زﻫﻮرﻫﺎ اﻟﻮردّﯾﮥ‬‫و اﺳﻤﻊ ﺳﻤﻌﺎ ﻟﻤﺎ ﺣﻮﺗﻪ و ﻗﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪493 :‬‬‫ﻟّﻠﻪ ﻣﻠﺸﯽ؟؟؟ ﻋﻘﻮدﻫﺎ اﻟﻠﺆﻟﺆّﯾﻪ ﻣﺪح ﻣﻦ زﯾﻦ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻋﻼه‬‫ﻓﺎﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﻋﻠﻮّﯾﮥ ﺷﺮح اﻟّﺼﺪر ذﻟﮏ اﻟّﺸﺮح‬‫و اﻟﻨﻈﻢ ﻟﺘﻠﮏ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﺤﯿﺪرّﯾﻪ ﻧﺎﺷﺮا ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ‬‫ﻣﺎ ﻗﺪ ﮐﺎن ﻃﻮﺗﻪ اﻟﻌﺼﺎﺑﮥ اﻻﻣﻮﯾﮥ راوﯾﺎ ﻣﺴﻨﺪا ﻟﻬﺎ ﻋﻦ ﺛﻘﺎت‬‫ﻋﻠﻤﺎ ﻣﻦ اﮐﺎﺑﺮ اﻟّﺴﻨّﯿﮥ و دع اﻟﻤﺴﻨﺪات ﻣﻦ آل ﻃﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 382‬از ‪597‬‬‫ﻓﻬﯽ ﮐﺎﻟّﺸﻤﺲ ﻓﯽ اﻟّﻨﻬﺎر ﻣﻀّﯿﻪ ﺻﺎﻏﻬﺎ ﻓﺮع ﺣﯿﺪر ﻣﻔﺨﺮ اﻵل‬‫و ﺑﺬر اﻟﮑﻮاﮐﺐ اﻟّﺰﯾﺪّﯾﮥ ﻣﻦ ﻏﺪا ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم و اﺣﺪ ﻫﺬا ال‬‫ﻋﺼﺮ ﯾﺪﻋﯽ ﻟﮑﺸﻒ ﮐّﻞ ﻗﻀّﯿﮥ اﺗﻘﻦ اﻟﻨﺤﻮ و اﻻﺻﻮل ﻣﻊ ال‬‫ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺣّﻘﺎ و اﻟّﺴﻨﮥ اﻟّﻨﺒﻮﯾﮥ ﻓﺎق اﻫﻞ اﻟّﺰﻣﺎن ﻋﻠﻤﺎ و ﻓﻬﻤﺎ‬‫و ارﺗﻘﯽ رﺗﺒﮥ اﻟﮑﻤﺎل اﻟﻌﻠّﯿﮥ و ﻟﮑﻢ ﻣﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺸﮑﻼت‬‫ﺣّﺪﻫﺎ ﻓﮑﺮه ﻓﺎﺿﺤﺖ ﺟﻠّﯿﮥ ﺗﺎﺑﻌﺎ ﻟﻠﺪﻟﯿﻞ ﻗﻮﻻ و ﻓﻌﻼ‬‫راﻓﻀﺎ ﻟﻠﺘﻘﻠﯿﺪ و اﻟﻌﺼﺒّﯿﮥ ﻓﺠﺰاه اﻻ ﻟﻪ ﺧﯿﺮا و أﺑﻘﯽ‬‫ﻻ ﻟﺴﺎﻧﺎ ﻟﻠﻌﺘﺮة اﻟﻔﺎﻃﻤّﯿﮥ و ﺻﻼة اﻻﻟﻪ ﯾﺒﻘﯽ ﻣﻊ اﻟّﺘﺲ‬‫ﻟﯿﻢ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﺑﮑﺮة و ﻋﺸّﯿﮥ ﺗﺘﻐّﺸﯽ اﻟﻤﺨﺘﺎر و ﻃﻪ و ﺗﻐّﺸﯽ‬‫آﻟﻪ اﻻﮐﺮﻣﯿﻦ اﻣﻦ اﻟﺒﺮّﯾﻪ‬‫وﺟﻪ ﻧﻮدم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﺒﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﻼ ﻣﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻼ اﺣﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻦ ﺑﻼ ﻣﺤﻤـﺪ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻗﻄﺐ اﻟﺪﯾﻦ اﻟـّﺴ ﻬﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻣﺒﻬﺮه و‬‫ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺰﻫﺮه او ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﻟﮑﻞ ﺟﻤﯿﻞ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﺑﺎﻟﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺷـﻨﯿﺪي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺧﺪم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﻘّﺪم ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗـﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻓﺘﺢ‬‫ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣـﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺖ دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ اّن اﻟّﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ و ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟّﺮواﯾﺎت ذﻟ َِﮏ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء َو اﻟﱠﻠُﻪ ُذو اﻟ َْﻔْﻀِﻞ اﻟ َْﻌِﻈﯿِﻢ*‬‫و ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﻤﺸـﮑﺎة اﯾﻀﺎ ﺑﺮواﯾﮥ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺗﺮﺟﻤﻪ رواﯾﺘﺴﺖ از اﻧﺲ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮدم رﺳﻮل ﺧﺪا را و روزي ﺑﻬﺪﯾﻪ آوردﻧﺪ‬‫ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت ﭘﺮﻧﺪه ﮐﺒﺎب ﮐﺮده ﭘﺲ ﻓﺮﻣﻮد آﻧﺠﻨﺎب ﮐﻪ ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﺮﺳﺎن ﻧﺰد ﻣﻦ درﯾﻦ وﻗﺖ ﮐﺴﯽ را ﮐﻪ دوﺳﺖﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ‬‫ﻧﺰد ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﺨﻮرد ﺑـﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺒـﺎب را ﭘﺲ دﻋﺎ ﮐﺮد اﻧﺲ ﮐﻪ ﺑﮕﺮداﻧـﺪ ﺧـﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣـﺪﻋﻮ ﻟﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﺮد از اﻧﺼﺎر را ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾـﺪ و ﻫﻤﺮاه‬‫رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺑﺨﻮرد ﭘﺲ آﻣـﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﮔﻔﺖ اﻧﺲ ﮐﻪ رﺳﻮل ﺧـﺪا در ﮐـﺎرﯾﺴﺖ و وﻗﺖ ﻣﻼﻗـﺎت ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻌـﺪ از ان ﺑـﺎز آﻣـﺪ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﭘﺲ ﻓﺮﻣﻮد رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺑﮑﺸﺎ در را ﺗﺎ در اﻣـﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ و ﭘﺮﺳـﯿﺪ رﺳﻮل ﺧـﺪا از اﻧﺲ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺮا ﺑﺮ ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ‬‫ﮐﺮدي ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ و ﺣﯿﻠﻪ ﻧﻤﻮدي و ﻣﺎﻧﻊ آﻣﺪي ﻋﺮض ﮐﺮد اﻧﺲ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺷـﻨﯿﺪم اﯾﻦ دﻋﺎ از ﺗﻮ دوﺳﺖ داﺷـﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺸـﺮف ﺷﻮد ﺑﺎﯾﻦ‬‫دﻋـﺎ ﯾﮑﯽ از ﺑﺮادران و ﻗـﻮم ﻣـﻦ ﻓﺮﻣـﻮد رﺳـﻮل ﺧـﺪا ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﺮدي دوﺳﺖ ﻣﯽدارد ﻗـﻮم ﺧـﻮد را اﯾﻦ ﻓﻀـﻞ ﺧـﺪاﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺮا‬‫ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ ﻣﯽدﻫﺪ ﻻ ﻣﺎﻧﻊ ﻟﻤﺎ اﻋﻄﺎه و ﻻ ﻣﻌﻄﯽ ﻟﻤﺎ ﻣﻨﻌﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪494 :‬‬‫در ﺷﮑﺴﺖ ﭘﺎي ﺣﻖ ﺑﺨﺸﺪ ﭘﺮي ﻫﻢ ز ﻗﻌﺮ ﭼﺎه ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ دري‬‫ﻓﻬﻢ و ﺧﺎﻃﺮ ﺗﯿﺰ ﮐﺮدن ﻧﯿﺴﺖ راه ﺟﺰ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯽﻧﮕﯿﺮد ﻓﻀﻞ ﺷﺎه‬‫ﺑﯽ ﻋﻨﺎﯾﺎت ﺣﻖ و ﺧﺎﺻﺎن ﺣﻖ ﮐﺮ ﻣﻠﮏ ﺑﺎﺷﺪ ﺳﭙﺎﻫﺴﺘﺶ ردق‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا ﻟا ﻌﺎﻟﻢ اﻟﻤﻌﺮوف ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻣﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻗـﺪ اورد ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﺑﻄﺮﯾﻖ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻣﺘﯿﻦ‪ ،‬ﺛﻢ اﻓﺎد اﻧﻪ ﻣﺬﮐﻮر ﻓﯽ اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﺑﺮواﯾﮥ ﻟا ّﺘﺮﻣﺬي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 383‬از ‪597‬‬‫رﺋﯿﺲ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ‪ ،‬ﺛّﻢ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺑﮑﻼم ﻣﺤﮑﻢ رﺻـﯿﻦ‪ ،‬ﻣﺬﻧﺒﺎ اّﯾﺎه ﺑﺎﺷـﻌﺎر ﻣﻄﺮﺑﮥ ﮐّﻞ ﻣﺘﺪﺑﺮ ﻓﻄﯿﻦ‪ ،‬ﻓﺎﺑﺎن اﻟﺤﻖ ﺑﺎﺛﺒﺎت ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﮑّﻞ ﻋﺎق‬‫و زﯾﻦ‪ ،‬و ذّر اﻟﻘﺬي ﻓﯽ ﻋﯿﻦ ﮐّﻞ ﻣﻌﺎﻧﺪ ﻗﻠﻖ اﻟﻮﺿﯿﻦ و ﻓﺮي ادﯾﻢ ﺷﺒﻬﺎﺗﻪ ﺑﻌﺪ اﻟّﺴﻠﺦ و اﻟّﺘﻤﺤﯿﻦ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺒﯿﻦ در‬‫ﺻـﺪر ﮐﺘﺎب وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮوﯾﺎت آن ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻗﺼﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺑﻬـﺬه اﻟﻘﺼـﮥ ﺣـﺪ اﺗﯽ‬‫ﺻـﺪق اﻟّﻨﯿﮥ و اﻧﺎ اﺿـﻌﻒ اﻟﺨﻠﯿﻘﮥ ﺑﻞ ﻻ ﺷـﯽء ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ ﺧﺎدم اﻟﻌﻠﻤﺎء اﻟّﺮاﺳـﺨﯿﻦ و ﺗﺮاب اﻗﺪام اﻟﻌﺮﻓﺎء و اﻟﮑﺎﻣﻠﯿﻦ اﻟﻤﺪﻋﻮ ﺑﻤﺤّﻤﺪ ﻣﺒﯿﻦ‬‫ﻧﻮر اﻟﱠﻠﻪ ﻗﻠﺒﻪ ﺑﻨﻮر اﻟّﺼﺪق و اﻟﯿﻘﯿﻦ و رزﻗﻪ ﺷـﻔﺎﻋﮥ ﺳّﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ و اﻟﻪ اﻟّﻄّﯿﺒﯿﻦ اﻟّﻄﺎﻫﺮﯾﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﻋﻠﯽ ان‬‫اؤﻟّﻒ رﺳﺎﻟـﮥ ﻣﺸـﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﯾـﺎت اﻟﻨﺎزﻟـﮥ و اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻓﯽ ﻣﻮّدة اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻣﺘﻀـّﻤﻨﮥ ﻟﺒﯿﺎن اﻟﺸـﻤﺎﺋﻞ و اﻟﺨﺼﺎﺋﻞ اﻟّﺘﯽ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ‬‫اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﺑﺎﻵﯾﺎت اﻟﻘﺮآﻧـّﯿ ﮥ و اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮّﯾـﮥ ﻣﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎﺗﻬﻢ و درﺟﺎﺗﻬﻢ اﻟّﺮﻓﯿﻌﮥ ﻓﯽ اﻟﻌﻘﺒﯽ و ﻗﺪ وّﺷﺢ ﺑﻪ اﻟﻤﺤّﺪﺛﻮن ﺻـﺤﺎﺋﻔﻬﻢ و‬‫اﻻوﻟﯿﺎء ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻬﻢ و اﻟﻌﻠﻤﺎء ﮐﺘﺒﻬﻢ ﻓﺎﺳﺘﺨﺮﺟﺖ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎح ﺑﻌﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺻﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و ﺻﺤﯿﺢ ﻣﺴﻠﻢ و ﺻﺤﯿﺢ اﻟّﺘﺮﻣﺬي و اﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟﻤﻮﺛﻮﻗﮥ ﮐﺠﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل ﻻﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ و اﻟّﺼﻮاﻋﻖ اﻟﻤﺤﺮﻗﮥ ﻟﺸـﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻤﮑّﯽ و اﻻﺷﺎﻋﮥ ﻓﯽ أﺷـﺮاط اﻟﺴﺎﻋﮥ ﻟﻠﻌﻠﻮي اﻟﻤﻮﺳﻮي‬‫اﻟﻤـﺪﻧﯽ و ﻓﺼـﻞ اﻟﺨﻄﺎب ﻟﻘـﺪوة اﻟﻌﺮﻓﺎء ﺧﻮاﺟﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﭘﺎرﺳﺎ اﻟﻨﻘﺸـﺒﻨﺪي و ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎء ﻟﺮﺋﯿﺲ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﻋﻤـﺪة اﻟﻔﻀـﻼء ﺷﺎه وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﺪﻫﻠﻮي و ﻣﺪارج اﻟّﻨﺒﻮة ﻟﻠّﺸﯿﺦ اﻟﮑﻤﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ اﻟﻤﺤّﺪث اﻟّﺪﻫﻠﻮي و ﺷﻮاﻫﺪ اﻟّﻨﺒﻮة ﻟﻌﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ اﻟﺠﺎﻣﯽ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ‬‫اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﻓﯽ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻔﮥ و اﻟﻘﺼـﺺ اﻟﺼـﺤﯿﺤﮥ و ﺟﻤﻌﺘﻬـﺎ ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟّﺮﺳﺎﻟـﮥ و اﻋﺮﺿﺖ ﻋﻦ اﻟـّﻀ ﻌﺎف اﻟﻤﺘﺮوﮐـﮥ و اﻟﻤﻮﺿﻮﻋـﺎت‬‫اﻟﻤﻄﺮوﺣﮥ و ﺗﻤّﺴـ ﮑﺖ ﺑﺬﯾﻞ اﻟﻌﺪل و اﻻﻧﺼﺎف و ﺗﺠّﻨﺒﺖ ﻋﻦ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺒﻐﯽ و اﻻﻋﺘﺴﺎف ﻓﯿﻤﺎ ﺟﺮي ﺑﯿﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳّﻠﻢ و ﻋﻤﻠﺖ‬‫ﺑﺤﺪﯾﺚ اّﯾﺎﮐﻢ و ﻣﺎ ﺷﺠﺮ ﺑﯿﻦ اﺻﺤﺎﺑﯽ‬‫و اﻗﺘﺼـﺮت ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﮐﺎن ﺛﺎﺑﺘﺎ و ﺣّﻘﺎ و ﻣﺎ اﻟﺘﻔﺖ اﻟﯽ ﻣﺎ ﮐﺎن ﺑﺎﻃﻼ و ﺿـﻌﯿﻔﺎ و اوردت ﻣﺎ ﮐﺎن ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﻣﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ اﻟﻮاﺟﺒﺎت و‬‫رﻓﻀﺖ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﻤﻮرﺧﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻮاﻫﯿﺎت و ﺳـﻤﯿﺘﻬﺎ ﺑﻮﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﺤﻀﺮات ﻣﻦ اﺳﺘﻤﺴﮏ ﺑﻬﺎ َﻓَﻘِﺪ اْﺳَﺘْﻤَﺴَﮏ ﺑ ِﺎﻟ ُْﻌْﺮَوِة‬‫اﻟ ُْﻮﺛ ْﻘﯽ‬‫و ﻣﻦ ﺷّﮏ ﻓﻘﺪ ﺿّﻞ و ﻏﻮي ان ﻫﯽ اﻻ ﺗﺬﮐﺮة ﻟﻤﻦ اﺗﻘﯽ َﺳَﯿﱠﺬﱠﮐُﺮ َﻣْﻦ َﯾْﺨﺸﯽ‬‫و أرﺟﻮ أن ﺗﮑﻮن ﺑﻀﺎﻋﺘﯽ ﻟﻠّﺸﻔﺎﻋﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪495 :‬‬‫و اﻟﻤﻐﻔﺮة ﻓﯽ اﻟﻌﻘﺒﯽ و وﺳـﯿﻠﺘﯽ ﻟﻠﻨﺠـﺎة و اﻟﻔﻮز ﺑﺎﻟـّﺪرﺟﺎت اﻟﻌﻠﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﺒﯿﻦ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را از ﮐﺘﺐ‬‫ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده و از ﻣﺘﺮوﮐﺎت و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت اﻋﺮاض ورزﯾـﺪه و ﺗﻤﺴﮏ ﻧﻤﻮده ﺑـﺪاﻣﻦ ﻋﺪل و اﻧﺼﺎف و ﺗﺠّﻨﺐ ﻧﻤﻮده از ﻣﺬﻫﺐ ﺑﻐﯽ‬‫و اﻋﺘﺴـﺎف و ﺑﺮ آﻧﭽﻪ ﺛـﺎﺑﺖ و ﺣﻖ ﺑﻮد اﮐﺘﻔـﺎ ﮐﺮده و ﺑﺴﻮي ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﺑﺎﻃﻞ و ﺿـﻌﯿﻒ ﺑﻮد اﻟﺘﻔﺎت ﻧﻔﺮﻣﻮده و آﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺐ ﻣﺤـّﺪﺛﯿﻦ از‬‫ﺗﺤﻘﯿﻖ واﺟﺒـﺎت ﺑﻮد وارد ﻧﻤﻮده و ﺗﺮك ﮐﺮده آﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺐ ﻣﻮرﺧﯿﻦ از واﻫﯿﺎت ﺑﻮد و ﺑﺎﻵﺧﺮ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﺴـﺘﻤﺴﮏ ﺑﺂن‬‫ﺷﻮد ﭘﺲ ﺑﻌﺮوه وﺛﻘﯽ ﻣﺴـﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺷﻮد و ﻫﺮ ﮐﻪ ﺷﮏ در ان آرد ﭘﺲ ﮔﻤﺮاه ﻣﯽﮔﺮدد ﻓﺜﺒﺖ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻟﯿﺲ ﻣﻦ‬‫اﻻﺧﺒـﺎر اﻟﻤﺘﺮوﮐـﺎت و ﻻ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﺑﻞ ﻫﻮ ﺣّﻖ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻦ اﻟﻮاﺟﺒﺎت ﺧﺎرج ﻋﻤﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺐ اﻟﻤﻮّرﺧﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻮاﻫﯿﺎت و ﻣﻦ‬‫ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﻪ َﻓَﻘِﺪ اْﺳَﺘْﻤَﺴَﮏ ﺑ ِﺎﻟ ُْﻌْﺮَوِة اﻟ ُْﻮﺛ ْﻘﯽ‬‫و ﻣﻦ ﺷـّﮏ ﻓﯿﻪ ﻓﻘـﺪ ﺿـّﻞ و ﻏﻮي ﻓﺎﻟﻮﯾـﻞ ﮐـّﻞ اﻟﻮﯾﻞ ﻟﻠﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﺤﺎﺋﺰ ﻟﺠﻼﺋﻞ اﻟﻤﮑﺮﻣﺎت ﺣﯿﺚ اﺛﺒﺖ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﻓﻀـﻼ ﻣﻦ‬‫اﻟﻮاﻫﯿﺎت و ﻟا ﻤﺘﺮوﮐﺎت ﻓﺎﺻﺒﺢ ﻓﯽ زﻣﺮة اﻟّﻀﺎﻟّﯿﻦ و اﻟﻐﺎوﯾﻦ و اﻟﻤﺘﺮدﯾﻦ ﻓﯽ ﻫّﻮة اﻟﺮدي و اﻟﻬﺎوﯾﻦ‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﯾﮑﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 384‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤـﺪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻤﺮي ﮐﻪ ﺑﺮادرزاده و ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻣﺨﺎﻃﺒﺴﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده آن‬‫را در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﺼﺐ اﻣﺎﻣﺖ در ﻗﺴﻢ دوم از ﻓﺼﻞ اّول از ﻓﺼـﻠﯿﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ اّول در‬‫ﺑﯿﺎن آﻧﮑﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از ﺑﻨـﺪﮔﺎن ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﻨﺼﺐ اﻣﺎﻣﺖ ﻧﻤﯽدارﻧﺪ اّﻣﺎ از ﮐﻤﺎﻻت ﻣﺬﮐﻮره ﻧﺼـﯿﺒﻪ ﻓﺮاﺧﻮر اﺳـﺘﻌﺪاد ﺧﻮد ﻣﯽدارﻧﺪ‬‫ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ دﻻﺋﻞ ﮐﺘﺎب و ﺳـﻨﺖ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ دﻻﻟﺖ ﻣﯽدارد ﮐﻪ ﻧﺼـﯿﺒﻪ ازﯾﻦ ﮐﻤﺎﻻت ﻣﺬﮐﻮره ﺑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎن ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ ﻫﻢ ﻣﯽرﺳﺪ‬‫ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ آﯾـﺎت و اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﺗﺼﺎف ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ ﺑﺎﯾﻦ ﮐﻤﺎﻻت ﻣـﺬﮐﻮره ﻣﯽدارد اﮔﺮ ﻫﻤﻪ را ﺑﺎﻻﺳﺘﯿﻌﺎب ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺷﻮد و در‬‫ﺑﯿﺎن ﻫﺮ ﻫﺮ ﮐﻤﺎل ﻋﻠﯿﺤـﺪه ﻋﻠﯿﺤﺪه ﺷﻮاﻫﺪ از آﯾﺎت و اﺣﺎدﯾﺚ ﮔﺬراﻧﯿﺪه ﺷﻮد ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻄﻮﯾﻞ ﮐﻼم در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻻزم آﯾﺪ ﺑﻨﺎء ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺬﮐﺮ‬‫ﭼﻨـﺪي از ﮐﻤﺎﻻت ﻣـﺬﮐﻮره اﺟﻤﺎﻻ ﮐﻪ ﻋﻤـﺪهﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎﺳﺖ در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮده ﺷـﺪ ﺗﺎ ﺣﺎل دﯾﮕﺮ ﮐﻤﺎﻻت ﺑﺎﻻوﻟﯽ در ان ﻓﻬﻤﯿﺪه‬‫ﺷﻮد ﭘﺲ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ اﻣﺎ ﺛﺒﻮت وﺟﺎﻫﺖ اﺟﺘﺒﺎﺋﯽ ﻣﺮ ﻏﯿﺮ اﻧﺒﯿﺎ را ﭘﺲ ﻣﺴـﺘﻔﺎد ازﯾﻦ آﯾﻪ ﻣﯽﺷﻮد ِإْذ ﻗﺎﻟَِﺖ اﻟ َْﻤﻼﺋَِﮑُﮥ ﯾﺎ َﻣْﺮَﯾُﻢ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ اْﺻَﻄﻔﺎِك‬‫َو َﻃﱠﻬَﺮِك َو اْﺻَﻄﻔﺎِك َﻋﻠﯽ ﻧِﺴﺎِء اﻟ ْﻌﺎﻟَِﻤﯿَﻦ‬‫و ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓَﺘَﻘﱠﺒَﻠﻬﺎ َرﺑﱡﻬﺎ ﺑ َِﻘﺒُﻮٍل َﺣَﺴٍﻦ َو َأﻧ َْﺒَﺘﻬﺎ َﻧﺒﺎﺗًﺎ َﺣَﺴﻨًﺎ‬‫و درﯾﻦ ﮐﺮﯾﻤﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ذﮐﺮ ﺗﻮّﺟﻪ و ﻋﻨﺎﯾﺖ ﺣﻀﺮت ﺣﻘﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﺣﻀﺮت ﻣﺮﯾﻢ در ﺳﻦ ﻃﻔﻮﻟﯿﺖ و‬‫ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻟﻔﺎﻃﻤﮥ اّن اﻟﱠﻠﻪ اﻃﻠﻊ ﻋﻠﯽ اﻫﻞ اﻻرض ﻓﺎﺧﺘﺎر اﺑﺎك و ﺑﻌﻠﮏ‬‫و اّﻣـﺎ ذﮐﺮ ﺷـﻌﺐ ان ﺗﻔﺼـﯿﻼ ﭘﺲ ذﮐﺮ ﻣﺤﺒﻮﺑّﯿﺖ ﺑﻪ ﻧﺴـﺒﺖ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ درﯾﻦ آﯾﺎت و اﺣﺎدﯾﺚ واﻗﻊ ﺷـﺪه ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺎ َأﱡﯾَﻬﺎ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ‬‫آَﻣﻨُﻮا َﻣْﻦ َﯾْﺮَﺗﱠﺪ ﻣِﻨُْﮑْﻢ َﻋْﻦ ِدﯾﻨِِﻪ َﻓَﺴْﻮَف َﯾْﺄﺗِﯽ اﻟﱠﻠُﻪ ﺑ َِﻘْﻮٍم ﯾُِﺤﱡﺒُﻬْﻢ َو ﯾُِﺤﱡﺒﻮَﻧُﻪ‬‫و ﻣﺮاد ازﯾﻦ ﻗﻮم درﯾﻦ ﮐﺮﯾﻤﻪ ﺣﻀﺮت ﺻﺪﯾﻖ اﮐﺒﺮ و اﺗﺒﺎع اﯾﺸﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺗﺪﯾﻦ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ‬‫ﻗﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻗﺎل اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺒﺎرك و ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻣﺮﻧﯽ ﺑﺤّﺐ ارﺑﻌﮥ و اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻧّﻪ ﯾﺤّﺒﻬﻢ ﻗﯿﻞ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳّﻤﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪496 :‬‬‫ﻟﻨﺎ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻬﻢ ﯾﻘﻮل ذﻟﮏ ﺛﻠﺜﺎ و اﺑﻮ ذر و ﻣﻘﺪاد و ﺳﻠﻤﺎن اﻣﺮﻧﯽ ﯾﺤّﺒﻬﻢ و اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻧّﻪ ﯾﺤّﺒﻬﻢ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺮادر زاده و ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷـﯿﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺣﯿﺪ اﻋﺘﻨﺎي ﺑﺘﺼﻠﺐ و ﺗﻤﺮد و ﺗﻌﻨﺖ و ﺗﺸﺪد ﻋّﻢ ﻓﺮﯾﺪ ﻧﮑﺮده ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ را ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ و ﺑـﺬﮐﺮ ان در ادﻟّﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﮐﻪ ﺷـﻌﺒﻪ وﺟﺎﻫﺖ اﺟﺘﺒﺎﺋﯿﺴﺖ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ را در زﻣﺮه ارﺑﺎب زﯾﻎ و‬‫ﻋﺴﻒ و اﺻـﺤﺎب ﻣﮑـﺎﺑﺮه و ﺣﯿﻒ ﻣﯽﮔﻨﺠﺎﻧـﺪ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤﻬﯿﻤﻦ اﻟﻘﺎدر* ﺣﯿﺚ رﻣﯽ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﮑﺎﺑﺮ* ﺑﺎدﻫﯽ اﻟـﺪواﻫﯽ و‬‫اﻟﻔﻮاﻗﺮ* و اﺧﺰاه ﻋﻠﯽ ﯾـﺪ اﺑﻦ اﺧﯿﻪ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟﮑﺎﺑﺮ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤـﺪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺲ ﺟﻠﯿﻞ و ﻣﺤـﺪث ﺣﺎﺋﺰ ﻣﺠـﺪ اﺛﯿﻞ ﺑﻮده‬‫ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم در ذﮐﺮ اﺻـﺤﺎب ﺷﺎه ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻦ اﺧﯿﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﮐﺎن‬‫ﻣﻦ اذﮐﯽ اﻟّﻨﺎس ﺑﺎﯾﺎﻣﻪ و ﮐﺎن اﺷﺪﻫﻢ ﻓﯽ دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و اﺣﻔﻈﻬﻢ ﻟﻠﺴـّﻨﮥ ﯾﻐﻀﺐ ﻟﻬﺎ و ﯾﻨﺪب إﻟﯿﻬﺎ و ﯾﺸـﻨﻊ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺪع و اﻫﻠﻬﺎ و ﻣﻦ ﻣﺼـّﻨﻔﺎﺗﻪ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟـّﺼ ﺮاط اﻟﻤﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻓﯽ اﻟّﺘﺼﻮف و اﻻﯾﻀﺎح ﻓﯽ ﺑﯿﺎن ﺣﻘﯿﻘﮥ اﻟّﺴﻨﮥ و اﻟﺒﺪﻋﮥ و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ و ﺗﻨﻮﯾﺮ اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺒﺎﺋﻊ‬‫اﻟﺠﻨﯽ اﻧﻔﺮد ﻓﯿﻬﺎ ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ ﻋﻦ ﺟﻤﻬﻮر اﺻـﺤﺎﺑﻪ و اﺗﺒﻌﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ أﻧﺎس ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﺮق و ﻣﻦ ﻧﯿﺤﺎﻟـﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ اﮐﺜﺮ ﻋﺪدا ﻣﻦ ﺣﺼـﯽ اﻟﺒﻄﺤﺎء و ﻟﻪ‬‫ﮐﺘﺎب آﺧﺮ ﻓﯽ اﻟّﺘﻮﺣﯿـﺪ و اﻻﺷـﺮاك ﻓﯿﻪ اﻣﻮر ﻓﯽ ﺣﻼوة اﻟّﺘﻮﺣﯿﺪ و اﻟﻌﺴﻞ و اﺧﺮي ﻓﯽ ﻣﺮارة اﻟﺤﻨﻈﻞ ﻓﻤﻦ ﻗﺎﺋﻞ اﻧّﻬﺎ دّﺳﺖ ﻓﯿﻪ و ﻗﺎﺋﻞ اﻧّﻪ‬‫ﺗﻌّﻤـ ﺪﻫﺎ و اﻟﱠﻠﻪ ﻋـﺎﻟﻢ ﺑﺎﻟـّﺴ ﺮاﺋﺮ اﻧﺘﻬﯽ و اﻗﻮل ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎﺑﻪ اﻟّـﺬي اﺷـﺎد إﻟﯿﻪ و ﻫﻮ اﻟﻤﺴـّﻤﯽ ﺑﺮّد اﻻﺷـﺮاك ﻓﯽ اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﺑﺘﻘﻮﯾـﮥ اﻻﯾﻤـﺎن‬‫ﺑﺎﻟﻬﻨﺪّﯾـﮥ ﺷـﯽء ﻣّﻤﺎ ﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻋﺮﺿﻪ اﻟﻌﻠﯽ و ﯾﻬﺎن ﺑﻪ ﻓﻀـﻠﻪ اﻟﺠﻠﯽ و اﻧّﻤﺎ ﻫـﺬه اﻟﻤﻘﺎﻟﮥ اﻟﻤﺼﺎدرة ﻋﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﯿﺎﻧﻊ اﻟﺠﻨﯽ ﻣﺼﺪرﻫﺎ ﺗﻠﻤﺬه‬‫ﺑﺎﻟّﺸـ ﯿﺦ ﻓﻀـﻞ ﺣﻖ اﻟﺨﯿﺮآﺑـﺎدي ﻓـﺎﻧّﻪ اول ﻣﻦ ﻗﺎم ﺑﻀـّﺪه و ﺗﺼـّﺪي ﻟﺮّده ﻓﯽ رﺳﺎﺋﻠﻪ اﻟﺘﯽ ﻟﯿﺴﺖ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﺛﺎرة ﻣﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﺘﺎب و اﻟّﺴـ ﻨﮥ و ان‬‫ﺷﺌﺖ زﯾﺎدة اﻻﻃﻼع ﻋﻠﯽ ﺣﺎﻟﻪ و ﻣﺎ ﻟﻪ ﻓﺎرﺟﻊ اﻟﯽ ﮐﺘﺎﺑﻨﺎ اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﯾﺘﻀـﺢ ﻋﻠﯿﮏ ﻣﺎ ﺗﺬﻫﺐ ﺑﻪ اﻟﺸـﺤﻨﺎء ﻣﻦ ﺻﺪرك اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻮﻟﻮي ﺻـﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن در اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤـﺪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ اﻟﻌﻤﺮي ﺑﻦ ﻣﺴـﺘﻨﺪ اﻟﻮﻗﺖ اﻟﺸﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 385‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺤـﺪث دﻫﻠﻮي رﺣﻤﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﮑﯽ از اﺋﻤﻪ دﯾﻦ و ﻓﻘﻬﺎي ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ و ﻧﺒﻼﺋﯽ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﻮد ﭘﺪرش ﺑﻌﻤﺮ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ دﻧﯿﺎﺋﯽ‬‫ﻓﺎﻧﯽ را ﺑـﺪرود ﮐﺮد ﻣﺮدي ﻣﺘﻘﯽ ذﮐﯽ اﻟﻄﺒﻊ ﻟﻮذﻋﯽ اﻟﻤﻌﯽ ﺑﻮد ﺑﺴـﺒﺐ اﺧﺘﺮام ﻣﻨّﯿﻪ او را ﺷـﻬﺮت ﻣﺜﻞ دﯾﮕﺮ اﺧﻮان ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﻬﻢ ﻧـﺪاد‬‫وي رح ﺑﻌـﺪ وﻓﺎت ﭘـﺪر ﺑﺰرﮔﻮار در ﮐﻨﺎر ﻋﻢ ﻧﺎﻣـﺪار ﺷﺎه ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر دﻫﻠﻮي ﻣﻮﻟﻒ ﻣﻮﺿﺢ ﻗﺮان ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻇﺎﻫﺮي و ﺑﺎﻃﻨﯽ ﯾﺎﻓﺖ و ﺑﺠﺎي‬‫ﻓﺮزﻧـﺪ او ﺑﻮد و ﻫﻢ زاﻧﻮي ادب در ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﮐﻤﺎﻻت ﻋﻠﻤﯿﻪ و ﻋﻤﻠﯿﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺧﺎﻧـﺪان ﺧﻮد ﺑﺨـﺪﻣﺖ اﻋﻤﺎم ﮐﺮام ﺧﻮد ﺗﻪ ﻧﻤﻮده ﺑـﺬروه‬‫اﻋﻠﯽ از ﻋﻠﻢ و ﻓﻀﻞ رﺳـﯿﺪ ﺟﻮﻫﺮ ذﮐﺎﺋﯽ او ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻋﺎﻟﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻣﻘﺪﻣﺎت ﻋﻮﯾﺼﻪ و ﻣﺸﮑﻼت ﻋﻠﻮم را زودﺗﺮ ادراك ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﻤﻐﺰ‬‫ﺳﺨﻦ ﻣﯽرﺳـﯿﺪ ﺣﮑﺎﯾـﺎت دﻫـﺎﻧﺖ و ﻓﻄـﺎﻧﺖ وي ﻫﻨﻮز ﻧﻘﻞ ﻫﺮ ﻣﺠﻠﺲ و زﯾﺐ ﻫﺮ ﻣﺤﻔﻞ اﻫﻞ ﻋﻠﻤﺴﺖ وﻻدت او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﺳـﻨﻪ اﺛﻨﯿﻦ و‬‫ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﻟﻒ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﯿﻌﺖ ﺟﻬﺎد ﺑﺎ ﺳﯿﺪ اﺣﻤﺪ ﺑﺮﯾﻠﻮي ﻣﺮﯾﺪ ﺷﺎه ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ دﻫﻠﻮي ﺑﺠﺎ آورده ﺑﻮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪497 :‬‬‫و ﺳـﺮ ﺧﯿﻞ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺣّﺠﺎج و ﻣﺠﺎﻫـﺪﯾﻦ وي ﺑﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺮوﯾـﺞ ﺷـﺮﯾﻌﺖ از ﺷـﺮق ﺗﺎ ﻏﺮب و رﻓﻊ ﺑﺪع و ﻣﺤﺪﺛﺎت ﮐﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ و اﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬‫ﻣـﺬاﮐﺮه ﻋﻠﻮم و ﮐﺜﺮت ﺻﻮم ﺻـﻼة و زﮐﺎة و آﺑﺎدي ﻣﺴﺎﺟـﺪ ﮐﻪ در ﻣﺮدم ﻫﻨـﺪ ﻣﺸﺎﻫـﺪه ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻫﻢ ﺑـﺪوﻟﺖ ﺟﺪ و اﺟﺘﻬﺎد او و ﻣﻮﻟﻮي‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﯽ ﻣﺮﺣﻮﻣﺴﺖ ﮔﻮﯾﯽ در ﺳـﺮزﻣﯿﻦ ﻫﻨﺪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ دو ﺑﺰرﮔﻮار ﮐﻪ ﺑﺠﺎي دو وزﯾﺮ ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ درﯾﻦ ﮐﺎر درﯾﻦ دوازده ﺻـﺪ‬‫ﺳﺎل ﮐﺴـﯽ ﻧﻪ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ اﺳﻼم را ﺑﻌﻬﺪ اﯾﺸﺎن روﻧﻘﯽ دﯾﮕﺮ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه و ﺳﻨﻦ ﻣﺄﺛﻮره ﻣﺤﻮ ﺷﺪه را ﺑﻌﺮق رﯾﺰي اﯾﺸﺎن ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺗﺎزه دﺳﺖ‬‫ﺑﻬﻢ داده ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ ﺣﮑﺎﯾﺎت ﺑﺮﮐﺎت وﻋﻆ و ﻧﺼﺎﺋﺢ ﻣﺤﻤﺪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﮐﺜﺮت اﻫﺘﺪاي ﻣﺮدم ﺑﻪ ﭘﻨﺪ و اﻧﺪرز آن رﺑﺎﻧﯽ ﺟﻠﯿﻞ ﭼﯿﺰﯾﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﻮاﻓﻖ و ﻣﺨﺎﻟﻒ در آن ﯾﮑﺰﺑﺎﻧﺴﺖ ﻧﺘﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻗﺪر رﺳﻮم اﺷﺮاك و ﺑﺪع از ﻫﻢ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪ و ﻣﺤﺪﺛﺎت و ﮐﻔﺮﯾﺎت از ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺪر‬‫رﻓﺖ ﻧﻈﻢ‬‫ﻣﺎﺗﺖ ﺑﻪ ﺑﺪع ﺗﻤﺎدي ﻋﻤﺮﻫﺎ ‪ ،‬دﻫﺮا و ﮐﺎد ﻇﻼﻣﻬﺎ ﻻ ﯾﻨﺠﻠﯽ‬‫‪ ،‬ﻓﻌﻠﯽ ﺑﻪ اﻻﺳﻼم ارﻓﻊ ﻫﻀﺒﮥ و رﺳﺎ ﺳﻮاه ﻓﯽ اﻟﺤﻀﯿﺾ اﻻﺳﻔﻞ‬‫ﻏﻠﻂ اﻣﺮء ﺑﺎﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﻗﺎﺳﻪ ‪ ،‬ﻫﯿﻬﺎت ﻗﺼﺮ ﻋﻦ ﻋﻼه اﺑﻮ ﻋﻠﯽ‬‫ﻟﻮ ان رﺳﻄﺎﻟﯿﺲ ﯾﺴﻤﻊ ﻟﻔﻈﮥ ﻣﻦ ﻟﻔﻈﻪ ﻟﻌﺮﺗﻪ ﻫّﺰة اﻓﮑﻞ‬‫و ﻟﻮ اﻧّﻬﻢ ﺟﻤﻌﻮا ﻟﺪﯾﻪ ﯾﺘﻘﻨﻮا ان اﻟﻔﻀﯿﻠﮥ ﻟﻢ ﺗﮑﻦ ﻟﻼول‬‫ﺗﺨﻢ اﺗﺒﺎع ﺳـﻨﺖ و اﺟﺘﻨﺎب از ﺑـﺪﻋﺖ ﮐﻪ ﺟـﺪ وي ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤـﺪث رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ درﯾﻦ دﯾﺎر ﮐﺎﺷـﺘﻪ ﺑﻮد در ﻋﻬﺪ وي ﺑﺮگ و ﺑﺎر‬‫آورد و ﺑـﺪاﯾﺖ او از وي ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﭘـﺬﯾﺮﻓﺖ در ﻋﻠـﻮم ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﻘﻮل ﯾـﺎد ﭘﯿﺸـﯿﻨﯿﺎن از ﺧـﺎﻃﺮ ﻣﯽﺑﺮد و در ﻋﻠﻢ ﻓﺮوع و اﺻﻮل اﺋﻤﻪ آن را‬‫دورﺗﺮ ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﺪ در ﻫﺮ ﻋﻠﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺳـﺨﻦ راﻧﯽ داﻧﯽ ﮐﻪ وي اﻣﺎم اﯾﻦ ﻓﻨﺴﺖ و در ﻫﺮ ﻓﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ وي ﻣﻨﺎﻇﺮه ﮐﻨﯽ ﺷﻨﺎﺳـﯽ ﮐﻪ وي ﺣﺎﻓﻆ‬‫اﯾﻦ ﻋﻠﻤﺴﺖ اﺻﻮل ﻓﻘﻪ ﺑﺮ ﻧﻮك زﺑﺎن داﺷﺖ و ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎب در اﻧﮕﺸـﺘﺎن ﻗﺮآن و ﺣﺪﯾﺚ ﺧﻮد ﻣﺤﻔﻮظ ﺳـﯿﻨﻪ او ﺑﻮد و ﻓﻘﻪ و ﻣﻨﻘﻮل ﻣﺸﻖ‬‫دﯾﺮﯾﻨﻪ او ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﻣﺜـﻞ دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤـﺎ اﺷـﺘﻐﺎل ﺑﺘـﺪرﯾﺲ و ﺗﻌﻠﯿﻢ ﻧﮑﺮده و ﻋﻤﺮي در ﮐﺴﺐ آن ﻧﻪ ﮔﺬراﻧﯿـﺪه ﻣﮕﺮ در ﻣﯿـﺪان اﻣﺘﺤـﺎن ﺑﺰور‬‫ذﮐـﺎي ﺧـﺪا داد و ﺟﻮدت ﻃﺒﻊ ﻧﻘﺎد ﺳـﺒﻘﺖ ﺑﺮ ﻣﻤﺘﺤﻨﯿﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻣﯽﺑﺮد ﺑﺘﻘﺮﯾﺐ ﺣـﺞ و ﺟﻬﺎد ﺳـﻔﺮﻫﺎي ﻋﺮب و ﻋﺠﻢ‬‫ﮐﺮده و در ﻫﺮ دو ﺟﺎ در ﺑﻌﺾ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﺼـﺮ ﻣﺜﻞ ﺷـﯿﺦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺎﺑـﺪ ﺳـﻨﺪي و ﻣﻮﻟﻮي ﻓﻀﻞ ﺣﻖ ﻫﻨـﺪي ﺑﺎ او ﻃﺮف ﺷـﺪه ﻫﺮ ﺟﺎ‬‫راﯾﺖ ﻓﺘـﺢ و اﻗﺒﺎل ﺑﺪﺳﺖ او ﻣﺎﻧﺪ و ﺧﺼﻢ ﺷـﮑﺴﺖ ﺑﺮ ﺷـﮑﺴﺖ ﺧﻮرد ﻣﺴﺎﺋﻞ و رﺳﺎﺋﻞ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻇﺮه ﻣﺸـﻬﻮر ﻋﺎﻟﻤﺴﺖ اﺣﺘﯿﺎج ذﮐﺮ ﻧﺪارد‬‫ﺗﻤـﺎم ﻋﻤﺮ ﺧﻮد را در اﻋﻼـي ﮐﻠﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ و اﺣﯿـﺎي ﺳـﻨﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﺟﻬـﺎد ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫـﺪاﯾﺖ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﮔﺬراﻧﯿـﺪ و دﻣﯽ ﺑﺂرام در‬‫ﺟـﺎﺋﯽ از ﺑﻼد اﺳـﻼم ﻧﯿﺎﺳﻮد ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﮐﻪ ﺑﻀـﺮورت ﺗﻤﺎم و اﻟﺘﻤﺎس ﺟﻤﻌﯽ از اﻋﻼم ﺑﻮﺟﻮد آﻣـﺪه ﻏﺎﻟﺐ در اﺳـﻔﺎر ﺗﺤﺮﯾﺮ ﭘـﺬﯾﺮﻓﺘﻪ و‬‫ﻧﻮﺑﺖ ﻧﻈﺮ ﺛﺎﻧﯽ در ان ﺻﻮرت ﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻊ ذﻟﮏ در ﺑﻼﻏﺖ اﻧﺸﺎ و ﻓﺼﺎﺣﺖ اﻣﻼ و ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻣﺒﺎﻧﯽ و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻣﻌﺎﻧﯽ روﮐﺶ ﻣﺆﻟﻔﺎت اﻗﺮان و‬‫اﻣﺜـﺎل ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻌﺾ ﺳـﺎﺑﻘﯿﻦ اﻋﯿـﺎﻧﺴﺖ اﮔﺮ در رﻧـﮓ دﯾﮕﺮ اﻫـﻞ ﻋﻠﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﺗـﺎﻟﯿﻒ ﻣﯽﯾﺎﻓﺖ و ﺑﺎﻃﻤﯿﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ در ﺟﺎﺋﯽ ﻧﺸﺴـﺘﻪ ﻣﺸـﻐﻮل‬‫ﺑﺘﺼﻨﯿﻒ ﻣﯽﺷﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ذﮐﺎوت ﻃﺒﻊ و ﺟﻮدت ﺧﺎﻃﺮ و ﻋﻠﻮ ﭘﺎﯾﻪ ﺗﻔﺎوت او در دﯾﻦ و ﮐﻤﺎل ﺗﺸﺮع ﺑﺂداب ﺷﺮع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 386‬از ‪597‬‬‫ﻣﺒﯿﻦ ﺳـﺒﺐ ﺣﺴـﺪ اﻫﻞ زﻣﺎن و اﻓﺘﺮاي ﻋـﺪاوت ﻣﺒﺘـﺪﻋﺎن ﺷـﺪ ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻬﻤﺖ ﺗﺮك ﺣﻨﻔﯿﺖ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و ﮔﺎﻫﯽ رﻣﯽ ﺑﻮﻫﺎﺑﯿﺖ ﮐﺮدﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﻧﻮﺑﺖ ﺑـﺂن رﺳـﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺴﻮب ﺑﻤـﺬﻫﺐ اﻋﺘﺰال و ﺧﺮوج ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ و ﺑـﺎﯾﻦ اﻓﺮاط روي ﺧﻮد ﭼﻮن ﻧﺎﻣﻪ اﻋﻤﺎل ﺧﻮﯾﺶ ﺳـﯿﺎه ﮐﺮدﻧـﺪ اﯾﻨﮏ‬‫ﮐﺘﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪498 :‬‬‫ﻣﺆﻟّﻔﻪ او ﻣﻮﺟﻮد و ﻣﺸـﻬﻮدﺳﺖ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ ﮐﺠﺎ ﻣﻌﺘﺰﻟﯽ ﺷﺪه و ﮐﺠﺎ ﺧﺎرﺟﯽ ﮔﺸﺘﻪ ﻣﻘﺼﻮد اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﻃﻠﺒﺎن ازﯾﻦ دروغ ﺗﻨﻔﯿﺮ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ از‬‫ﺗﻌﺒـﺪ ﺧﺎﻟﺺ ﻣﻌﺒﻮد ﺣﻘﯿﻘﯽ و ﺳـﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﺎزار ﺑﺪﻋﺖ ﺧﻮد ﺑﻮد ﺗﺎ ﭘﺮده از روي ﮐﺎر اﯾﺸﺎن ﻧﯿﻔﺘﺪ و آﺑﺮوي ﺑﺰرﮔﺎن ﮐﻪ از ﻋﻤﺮي دراز در‬‫اذﻫـﺎن ﻋﻮام ﮐﺎﻻﻧﻌـﺎم ﻧﺸﺴـﺘﻪ اﺳﺖ ﺑـﺪر ﯾـﺎﻓﺖ ﺑﻄﻼن ﻃﺮﯾﻘﻪ اﯾﺸﺎن و ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ از اوﺿﺎع ﺷـﺮﯾﻌﺖ ﺣﻘﻪ ﻧﺮود و ﻟﯿﮑﻦ ﺷﻮر و ﻏﻮﻏﺎي اﯾﻦ‬‫ﻓﺮﯾﻖ ﮐـﺎري از ﭘﯿﺶ ﻧـﺒﺮد و آﻧﭽﻪ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ از ﻫـﺪاﯾﺖ ﺑﻌﺾ اﻓﺮاد ﺑﻠﮑﻪ اﮐﺜﺮ ﻋﺒـﺎد ﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﺑﻮد از ﻣﻤﮑﻦ ﻋـﺪم ﺑﻌﺮﺻﻪ وﺟﻮد آﻣـﺪ و‬‫ﺧﻠﻘﯽ ﺑﯿﺸـﻤﺎر اﺳـﺘﻘﺎﻣﺖ ﺑﻪ ﺻـﺮاط ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ و ﺗﻮﺑﻪ از ﺳﻠﻮك ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺤﯿﻢ اﺧﺘﯿﺎر ﻧﻤﻮد و ﻟﻠّﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺮﮐﺎت آن ﻫﺪاﯾﺖ ﻫﻨﻮز از‬‫در و دﯾﻮار ﻫﻨـﺪ ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺴﺖ و در ﻣﺜﻞ ﺑﺎران ﺑﺮ دﻟﻬﺎي ﺻﺎﺣﺒـﺪﻻن رﯾﺰان ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ او اﮔﺮ دﻣﯽ ﺑﺎﻧﺼﺎف ﮔﺮاﯾﻨـﺪ زود ﻓﻬﻢ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﺼﻮم و ﺻـﻼة ﮐﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺎل ﺣﺎﺻﻞ روزﮔﺎر اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﻫﻢ ﺑـﺪوﻟﺖ اوﺳﺖ و اﻻ اﺣﻮال ﻣﺸﺎﯾـﺦ و ﻋﻠﻤﺎي ﻫﻨﺪوﺳـﺘﺎن اﻟّﺎ ﻣﺎ‬‫ﺷـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻌﻠﻮم ﻫﻤﮕﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎر و ﺑﺎري از اﺣﮑﺎم اﺳـﻼم و اﺑﺘﺎع دﯾﻦ ﻧﻤﯽداﺷـﺘﻨﺪ و ﺳـﺮي ﺑﺴﻮي ﻫـﺪاﯾﺖ ﻧﻔﻮس ﺧﻮد و ﺗﻘﯿﯿﺪ‬‫ﺑـﺪرس و ﺗﻌﻠﯿﻢ ﻓﻘﻪ و ﺣـﺪﯾﺚ و ﻓﻨﻮن ﺷـﺮﻋﯿﻪ و ﻋﻠﻮم دﯾﻨﯿﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﺮداﺷـﺘﻨﺪ ﮐـﻞ و ﺟﻞ ﮐﻤﺎﻻت اﯾﺸﺎن ﻣﻨﺤﺼـﺮ در ﺗﺤﺼـﯿﻞ ﻣﻌﻘﻮﻻت و‬‫ﮐﺴﺐ ﺟـﺎه ﻓﻀـﯿﻠﺖ و ﻣﺸـﯿﺨﺖ ﺑـﺎ ﺗﺮك اﻣﺮ ﺑﻤﻌﺮوف و ﻧﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﺑﻮد ﺑﺎ دﻋﺎوي ﻃﻮﯾﻠﻪ و ﻋﺮﯾﻀﻪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻠﯿﻠﻪ و ﭼﻮن‬‫ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ وﺟﻮد ﺑﺎ ﺟﻮد او را ﺑﺮاي ﻫـﺪاﯾﺖ ﺧﻠﻖ ﻣﻨﺘﺼﺐ ﻧﻤﻮد و داﻋﯿﻪ ﺣﻖ ﮔﻮﯾﯽ و ﺻﻮاب ﻧﻤﺎﺋﯽ در دل او اﻧـﺪاﺧﺖ از ﺟﺎﻫﻞ ﺗﺎ ﻋﺎﻟﻢ‬‫و از ﻓﻘﯿﺮ ﺗـﺎ اﻣﯿﺮ ﻫﻤﻪﻫـﺎ ﮔﻮﯾﺎ از ﺧﻮاب ﺑﯿـﺪار ﺷﺪﻧـﺪ و ﺣﻖ را از ﺑﺎﻃﻞ و ﺻﻮاب را از ﺧﻄﺎ و ﺣﺮام را از ﺣﻼل ﺑﺎز ﺷـﻨﺎﺧﺘﻨﺪ اﮔﺮ ﭼﻪ در‬‫ﺑﻌﺾ ﯾﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺎ وي ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدهاﻧﺪ ﺗﻌﺼـﺒﺎ ﻻ اﻧﺼﺎﻓﺎ و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﺣﻖ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ وي ﺑﻠﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ و ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ را‬‫در ﻋﺎم ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺣﮑﻢ واﺣﺪﺳﺖ ﻫﯿﭽﯿﮑﯽ از ﺧﻠﻖ ﺑﺎﻗﻮال و اﻓﻌﺎل اﯾﺸﺎن ﻣﺘﻌﺒﺪ ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﻪ ﻫﺮ ﭘﯿﭽﮑﯽ اﻃﺎﻋﺖ و ﺳﻤﻊ اﯾﺸﺎن واﺟﺒﺴﺖ آﻧﮑﻪ‬‫ﻣﺘﻌﺒـﺪ ﺑﻪﺳﺖ ﺷـﺎرع ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼﻣﺴﺖ ﺳـﺨﻦ ﺳـﺨﻦ اوﺳﺖ و ﺣﮑﻢ ﺣﮑﻢ او از ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﺘﻘـﺪﻣﯿﻦ ﻓﻘﻬﺎ و ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬‫آﻧﭽﻪ آﻧﻬﺎ در ﻧﺼـﺮت ﺳـﻨﻦ و رّد ﺑﺪع و اﺷـﺮاك ﮔﻔﺘﻪ و ﻧﻮﺷﺘﻪاﻧﺪ ﻋﺸﺮ ﻋﺸﯿﺮ آن از ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﺮ روي ﮐﺎر ﻧﯿﺎﻣﺪه و ﻟﯿﮑﻦ‬‫ﭼﻮ ﻧﻈﺮ اﺑﻨﺎي زﻣﺎن ﻣﻘﺼﻮر ﺑﺮ ﮐﺘﺐ ﻣـﺬﻫﺐ ﺧﻮد ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ و ﺑﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎت اﻫﻞ ﻣـﺬاﻫﺐ ﺳـﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ و ﺗﻮارﯾـﺦ و‬‫ﺳﯿﺮ و ﻃﺒﻘﺎت اﯾﺸﺎن ﮐﺎري ﻧﺪارﻧﺪ ﺑﺮ ﺣﻘﺎﺋﻖ اﻣﻮر و وﻗﺎﺋﻊ دﻫﻮر اﯾﺸﺎن را اﻃﻼع ﺣﺎﺻﻞ ﻧﯿﺴﺖ اﻣﺮوز اﮔﺮ ﯾﮑﯽ ﺣﺮﻓﯽ از اﺗﺒﺎع ﻣﯽراﻧﺪ ﯾﺎ‬‫در ﻣﺴـﺌﻠﻪ از ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﺮوع ﺧﻼف ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻠﺘﺰم ﺧﻮد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﻣﺬﻫﺒﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ و از داﺋﺮه اﺳـﻼم ﺑﺪر رﻓﺘﻪ و ﺧﻼف‬‫ﺟﻤﻬﻮر ﻧﻤﻮده و ﺣﺎﺷﺎه ﻋﻦ ذﻟﮏ ﺑﻠﮑﻪ وي درﯾﻦ ﺑﺎب ﻣﻘﺘﺪاي ﺳـﻠﻒ و آﺧﺬ اﺣﻮط و ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺮ ﺳـﻨﺘﺴﺖ و ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺟﻬﻞ و ﺗﻌﺼﺐ‬‫ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﺮادران دﯾﻨﯽ ﻣـﺎ را اﻧﺼـﺎف روزي ﮐﻨـﺪ ﺑـﺎﻟﺠﻤﻠﻪ از ﻣﺆﻟﻔﺎت وي رح در ﻓﻘﻪ و ﺣـﺪﯾﺚ و اﺻﻮل و ﺟﺰ آن ﺑﻌﺾ‬‫رﺳﺎﺋـﻞ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ و ﻫﻤﻪ ﻧـﺎﻓﻊ و ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣﻖ ﻣﻘﺒﻮل از آن ﺟﻤﻠﻪ رّد اﻻﺷـﺮاﮐﺴﺖ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ دو ﺑﺎب در ﻧﻔﯽ اﺷـﺮاك و رﺳﻮم ﮐﻔﺮ و‬‫ﺑﺪﻋﺎت از اﺣﺎدﯾﺚ و ﺗﻘﻮﯾﮥ اﻻﯾﻤﺎن ﺗﺮﺟﻤﻪ ﯾﮏ ﺑﺎب اوﺳﺖ ﻫﻢ از ﻣﺆﻟﻒ و ﺗﻨﻮﯾﺮ اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﺛﺒﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪499 :‬‬‫رﻓﻊ اﻟﯿﺪﯾﻦ و اﺻﻮل ﻓﻘﻪ در ﮐّﺮاﺳﻪ واﺣﺪه و ﺻـﺮاط اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ و رﺳﺎﻟﻪ اﻣﺎﻣﺖ و اﯾﻀﺎح اﻟﺤﻖ اﻟﺼﺮﯾﺢ ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﻤﯿﺖ و اﻟﻀﺮﯾﺢ و اﯾﻦ‬‫ﻫﺮ دو ﻧﺎﺗﻤـﺎﻣﺴﺖ و ﻣﺜﻨﻮي ﺳـﻠﮏ ﻧﻮر ﻧﺎﺗﻤـﺎم و ﺗﻨﻘﯿـﺪ اﻟﺠﻮاب در اﺛﺒﺎت رﻓﻊ اﻟﯿـﺪﯾﻦ و ﺟﺰ آن ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﻨﻈﻢ ﻫﻢ ﻣﯽﮐﺮد اﻟﯽ ان ﻗﺎل‬‫ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﻗﺼـﯿﺪة ﻟﻤﺤﻤﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻧﺘﻘﺎل اﯾﺸﺎن در ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺑﺎﻻﮐﻮب در وﻻﯾﺖ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺑﺰﺧﻢ ﺗﻔﻨﮓ ﺷﺪ و ﺑﺪرﺟﻪ ﺷﻬﺎدت ﻋﻈﻤﯽ ﻓﺎﺋﺰ‬‫ﺷﺪﻧﺪ و ﮐﺎن ذﻟﮏ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و اﻟﻒ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺣﻤﮥ واﺳﻌﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 387‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺤـﺪث ﮐﻪ از ﺗﻼﻣـﺬه ﻣﺨﺎﻃﺒﺴﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺗﻔﺮﯾﺢ اﻻﺣﺒﺎب ﻓﯽ اﻵل و‬‫اﻻﺻﺤﺎب ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا‬‫اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﻫـﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻔﺮﯾﺢ اﻻﺣﺒﺎب‪ ،‬ﻗﺪ اﺛﺒﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟّﺘﺮﻣﺬي رﺋﯿﺲ اﻻﺻـﺤﺎب‪ ،‬و ﺳـﻠﮏ ﻣﺴـﻠﮏ‬‫اﻟّﺮﺷـﺪ و اﻟﺼﻮاب‪ ،‬و ﺟﺎﻧﺐ ﺟﺎﻧﺐ اﻟﺰﯾﻎ اﻟﺠﺎﻟﺐ ﻟﻠﺘﺒﺎب و رﻓﺾ و ﻫﺠﺮ ﺗﻘﻠﯿﺪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﺮﺗﺎب‪ ،‬ﻣﻊ اﻧّﻪ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻟﺬﻟﮏ اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻟﻨﻘﺎب‪ ،‬و‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮّﻓﻖ ﻻﺣﺰاز ﺣﺴﻦ اﻟﻤﺂب‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را ﺑﻄﺮق ﻋﺪﯾﺪه ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در در ﯾﺘﯿﻢ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗّﺪﻣﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﻓﺴّﻤﯽ و اﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و‬‫اﻟّﯽ ﻓـﺄﺗﯽ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﺮب اﻟﺒـﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﺎل ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ‬‫اﻻـّول ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﻗﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ اﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ‬‫ﻓﻀـﺮب ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻧﺲ اﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎب ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ راه اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧّﯽ دﻋﻮت ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻓﻮ اﻟّـﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤﻖ اﻧّﯽ ﻻ‬‫ﺿﺮب اﻟﺒﺎب ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ رددﺗﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣّﺐ ﻣﻌﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺘﺒّﺴﻢ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ و ﻗﺎل ﻣﺎ ﯾﻼم اﻟّﺮﺟﻞ ﻋﻠﯽ ﻗﻮﻣﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﯿﻬﻤﺎ‬‫و ﻋﻨﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اّن أّم ﺳـﻠﻤﮥ اﺗﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﺤﺠﻼت ﻗﺪ ﺷﻮﺗﻬّﻦ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺮﺟﻊ ﺛﻢ دﻋﺎ ﻓﯿﺴـﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻓﻘﺎل ادﺧﻞ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ و‬‫اﻟّﯽ اﺧﺮﺟﻪ ﺑا ﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ‬‫و ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺸﯿﺮي ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﯽ اﻧﺲ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪500 :‬‬‫اﺣﺠﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺴـﻤﻌﺖ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﻃﻌﺎم اﻟﺠّﻨـﮥ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﻠﺤﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺋﺘﻨﺎ ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و ﯾﺤّﺒﮏ و ﯾﺤّﺐ ﻧﺒّﯿﮏ ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ آذن ﻟﻪ اﺣﺴﺐ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات ﻓـﺪﺧﻞ ﺑﻐﯿﺮ‬‫اذﻧﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﺖ ﻻ دﺧﻞ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻟﻢ ﺣﺠﺒﺖ ﻗﺎل ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟّﺪﻋﻮة اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺘﮑﻮن ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻻ ﯾﻀّﺮ اﻟّﺮﺟﻞ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﺮﺟﻞ‬‫ﻗﻮﻣﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺒﻐﺾ ﺳﻮاﻫﻢ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬـﺬا اﻟﻌﻠﻢ اﻟﻔﺮد اﻟﻨﻮراﻧﯽ* ﻧﻮر اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﺴـﻠﯿﻤﺎﻧﯽ* ﻗـﺪ اورد ﻃﺮﻗﺎ ﻋﺪﯾـﺪة ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺒﻬﺮ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ* و ﺑﺬل‬‫ﺟﻬـﺪه ﻓﯽ اﺣﺼﺎف اﻻﺻﻮل و ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻤﺒﺎﻧﯽ* و اﺑﺎن ﻟﮑّﻞ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﻟّﺪاﻧﯽ* اّن اﻧﮑﺎر اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﺷـﻨﻊ اﻟﻤﺪاﻧﯽ* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻫﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 388‬از ‪597‬‬‫ﻟﮑﯿﺪ ﮐّﻞ ﺿﺎﻏﻦ ﺷﺎﻧﯽ*‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺴـ ﻬﺎﻟﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را اّوﻻ ﺑﺎﻟﺤﺘﻢ و اﻟﺠﺰم ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻧﻤﻮده و ﺑﺎز ﺑﻨﻘﻞ آن از اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻓﺨﺎم ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت و ﺗﺤّﻘﻖ آن ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل‬‫ﺳﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ و ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ‬‫ﻣﺎﻟﮏ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ و ﺟﺎء‬‫ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛّﻢ ﺟـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و وﻗﻊ ﻓﯽ رواﯾـﮥ اﻟّﻄﺒﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﺒّﺰار ﺑﻌـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺮددﺗﻪ ﺛﻢ‬‫ﺟـﺎء ﻓﺮددﺗﻪ ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ او ﻓﯽ اﻟّﺮاﺑﻌـﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋّﻨﯽ او ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ‬‫ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻﻨﻌﺖ ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر‬‫ﻓﻘﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫و اﻧﻪ اﻓـﺎدات و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﺻـﺪر و ذﯾـﻞ ﮐﺘـﺎب ﻣﺮآة اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﻋﺘﻤـﺎد و اﻋﺘﺒـﺎر ﻣﺮوﯾـﺎت آن و ﻣﺼﻮن ﺑﻮدﻧﺶ از‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﺿـﻌﺎف ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ؟؟؟ ﺻـﺪر ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻌـﺪ ﻓﻬـﺬه اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺸـﺘﻤﻠﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻟّﻨﺒﻮّﯾﮥ و اﻟﻌﺘﺮة‬‫اﻟﻄـﺎﻫﺮة اﻟﻤﺼـﻄﻔﻮﯾﮥ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮة ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎح و اﻟﺘﻮارﯾـﺦ ﻣﻨﺒﻬـﺎ ﻋﻠﯽ اﺳﺎﻣﯽ اﻟﮑﺘﺐ ﻣﻌﺮﺿﺎ ﻋﻦ اﻟﻀـﻌﺎف اﻟﻤﺘﺮوﮐـﮥ ﻋﻨـﺪ ﻋﻠﻤﺎء‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻘﺘﺼـﺮا ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺗﻮاﺗﺮ ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ او اﺷـﺘﻬﺮ او ﻣﻦ اﻟﺤﺴﺎن و ﺟﻌﻠﺘﻪ وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﻟﺮﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺑﻮﺳﺎﻃﮥ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و اﻻﻧﺴـﻼك ﻓﯽ ﺳـﻠﮏ ﻣﺤﺒﯿﻬﻢ اﻟﻤﺒﺸـﺮﯾﻦ ﺑﺎﻟﺪﺧﻮل ﻓﯽ اﻟﺠﻨﺎن ﻣﻨﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺒﻪ وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة و ﺑﻪ ﻣﻨﺎط‬‫اﻟﺸـﻔﺎﻋﮥ و ﺳﻤﯿﻨﺎه ﺑﻤﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ آل ﺳّﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ رﺑّﻨﺎ ﺗﻘﺒﻞ ﻣﻨﺎ و اﺟﻌﻠﻨﺎ ﻣﻦ زﻣﺮة اﻟﻤﺘﻤّﺴﮑﯿﻦ ﺑﺤﺒﻞ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﻬﺪاﯾﮥ اﻧﮏ‬‫اﻧﺖ اﻟﻤﺠﯿﺐ و ﺑﯿـﺪك اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻓﻌﻠﯿـﮏ اﻟﺘﻮّﮐﻞ و ﺑﮏ اﻻﻋﺘﺼﺎم و ﻧﺮﺟﻮ ﻣﻨﮏ ﺧﯿﺮ اﻻﺧﺘﺘﺎم ﺑﺤﺮﻣـﮥ اﻟّﻨﺒﯽ و آﻟﻪ اﻟﻐّﺮ اﻟﮑﺮام ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ درﯾﻦ ﮐﺘﺎب اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم را از ﮐﺘﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪501 :‬‬‫ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺻـﺤﺎح و ﺗﻮارﯾـﺦ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده و از اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﻧﺰد ﻋﻠﻤﺎي ﺣـﺪﯾﺚ ﺿـﻌﺎف ﻣﺘﺮوﮐﻪ ﺑﻮد اﻋﺮاض ﻓﺮﻣﻮده و ﺑﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺘﻮاﺗﺮه و‬‫ﻣﺸـﺘﻬﺮه و ﺣﺴﺎن اﮐﺘﻔﺎ و اﻗﺘﺼﺎر ﮐﺮده و ﻧﯿﺰ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را وﺳـﯿﻠﻪ وﺻﻮل ﺑﺠﻨﺎب رﺳﻮل ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ و ﻧﯿﺰ آن را‬‫وﺳـﯿﻠﻪ ﻧﺠـﺎت و ﻣﻨـﺎط ﺷـﻔﺎﻋﺖ ﻣﯽداﻧـﺪ ﻓﻈﻬﺮ ﺑـﺎﻟﯿﻘﯿﻦ ﻻرﺑـﺎب اﻻﯾﻤـﺎن* اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﺣﺮّي و ﻗﻤﯿﻦ ﺑﮑﻤﺎل اﻻذﻋﺎن* و ﻫﻮ اﻣﺎ ﻣﻦ‬‫اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺘـﻮاﺗﺮة او اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و اﻟﺤﺴـﺎن* و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻟﻼﯾﻘـﺎن* و ﻧﯿﺰ وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ در آﺧﺮ ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻣﺎﺧـﺬ اﯾﻦ‬‫ﮐﺘـﺎب ﮔﻔﺘﻪ و در ﻣﻘـﺎم اﺳـﺘﻨﺒﺎط ﺑﺮ اﯾﺮاد ﻋﺒـﺎرات ﮐﺘﺐ ﻣـﺬﮐﻮره ﺑﺎﻟﻔﺎﻇﻬـﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ و ﺗﺮﺟﻤﻪ اﮐﺘﻔـﺎ ﻧﻤـﻮده ﺷـﺪ و ﺑﻄﺮف اﺣـﺎدﯾﺚ‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﯾﺎ ﺿـﻌﯿﻔﻪ ﻧﺰد ﻣﺼـّﻨﻔﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻟﺘﻔﺎت ﻧﮑﺮدم و ﺑﺎﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺗﻌﺮض ﺑﻌﻀـﯽ از ان واﻗﻊ ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺮ ﺗﻀـﻌﯿﻒ آن ﻧﺺ و‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﺷﺪ ﺗﺎ ﮐﺴـﯽ را ﻣﻘﺎم اﺗﻬﺎم و ﻣﺠﺎل ﻧﺴـﺒﺖ اﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻏﺮض ﮐﻪ اﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﮐﺘﺐ ﺻﺤﺎح ﮐﻪ در آن‬‫ﻫﯿـﭻ وﺟﻪ ﻣﺠﺎل رﯾﺐ و اﺷـﺘﺒﺎه ﻧﯿﺴﺖ از اﻓﻀﺎل اﻟﻬﯽ و ﺗﺎﯾﯿـﺪ اﯾﺰدﯾﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻮﺿﺢ و ﻇﻬﺮ ﻻﻫﻞ اﻟﺘﯿﻘﻆ و اﻻﻧﺘﺒﺎه ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻨﺪ‬‫وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﻤﻮﺿﻮع و ﻻ ﺑﻀـﻌﯿﻒ و ﻻ واه* و اﻧّﻪ ﻻ ﻣﺠﺎل ﻓﯿﻪ ﻟﻠّﺮﯾﺐ و اﻻﺷـﺘﺒﺎه* ﺑﻞ ﻫﻮ راق ﻓﯽ اﻟﺜﺒﻮت و اﻟﺘﺤﻘﻖ اﻟﯽ اﻗﺼـﯽ ذراه*‬‫ﻣﻠّﻘﯽ ﺑﺎﻟﺘﮑﺮﯾﻢ و اﻟﺘﻔﺨﯿﻢ ﻋﻨﺪ اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ اﻟّﻨﺒﺎه*‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 389‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺷـﯿﺦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺧﻮاﺟﻪ ﮐﻼـن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻄﺮق ﻣﺘﻌـّﺪده از اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﻤﻮّدة ﺑﻌﺪ‬‫ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟّﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻮّﻓﻖ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﺴـﻨﺪه ﻋﻦ داود ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟّﺪه ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮ‬‫ﻣﺸﻮّي ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﯾﻀﺎ اﺧﺮج ﻣﻮّﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﺑﻄﺮﯾﻘﯿﻦ ﻋﻦ اﻧﺲ و‬‫ﻗﺪ روي ارﺑﻌﮥ و ﻋﺸـﺮون رﺟﻼ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻣﻨﻬﻢ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـّﯿﺐ و اﻟّﺴﺪي و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻻﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﺸﺮﯾﻦ ﻃﺮﯾﻘﺎ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ﻓﻬﺬا اﻟﺸﯿﺦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ* و ﻗﺪ اﺧﺘﺎر اﻟﺴﻠﻮك ﻓﯽ اﻟﻤﻨﻬﺞ اﻟﺴﻮّي اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ* و اﻣﺘّﻦ ﻋﻠﯽ ﻃﺎﻟﺒﯽ اﻟﺤّﻖ ﺑﺎﻟﻤّﻦ اﻟﻌﻈﯿﻢ* و ﺣﯿﺚ ﺷّﯿﺪ‬‫اﺳﺎس ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻘﻮﯾﻢ* و اﻇﻬﺮ اّن ﺟﺎﺣﺪه ﻟﻠّﺼﺪق ﻏﺮﯾﻢ* ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﻧﮑﺎره اﻋﻈﻢ ﻋﺮﯾﻢ* ﻣﺸﺘﺮ ﻟﺼـﻨﻮف اﻟﺘﻌﯿﯿﺮ و اﻟﺘﻌﻨﯿﻒ و ﻟا ﺘﻠﻮﯾﻢ*‬‫ﻣﻮﺛﺮ ﻟﻠﻮﺑﺎل و اﻟﻨﮑﺎل و اﻟﻌﻘﺎب اﻻﻟﯿﻢ* و ﻣﺴﺘﺘﺮ ﻣﺒﺎد ﮐﻪ از ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺻﺪر ﮐﺘﺎب ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﻤﻮّدة ﮐﻤﺎل وﺛﺎﻗﺖ و ﻣﺘﺎﻧﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ رﺻﺎﻧﺖ و‬‫رزاﻧﺖ اﺣـﺎدﯾﺚ و اﺧﺒـﺎر و ﻣﺮوﯾـﺎت و آﺛـﺎر آن در ﻏـﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﻣﺎ ﺑﻌـﺪ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺒﺎرك و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻟﺤﺒﯿﺒﻪ ﻗُْﻞ ﻻ‬‫َأْﺳَﺌﻠُُﮑْﻢ َﻋَﻠﯿِْﻪ َأْﺟﺮًا ِإﻟﱠﺎ اﻟ َْﻤَﻮﱠدَة ﻓِﯽ اﻟ ُْﻘْﺮﺑﯽ َو َﻣْﻦ َﯾﻘَْﺘِﺮْف َﺣَﺴَﻨًﮥ َﻧِﺰْد ﻟَُﻪ ﻓِﯿﻬﺎ ُﺣْﺴﻨًﺎ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻏُﻔﻮٌر َﺷُﮑﻮٌر‬‫و ﻗﺎل ﺟﻞ ﺟﻼﻟﻪ و ﺗﻌﺎﻟﺖ آﻻؤه ِإﱠﻧﻤﺎ ﯾُِﺮﯾُﺪ اﻟﱠﻠُﻪ ﻟ ِﯿُْﺬِﻫَﺐ َﻋﻨُْﮑُﻢ اﻟﱢﺮْﺟَﺲ َأْﻫَﻞ اﻟ َْﺒﯿِْﺖ َو ﯾَُﻄﱢﻬَﺮُﮐْﻢ َﺗْﻄِﻬﯿﺮًا‬‫اوﺟﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻮّدة ﻗﺮﺑﯽ ﻧـﺒﯿﻪ و اﻫﻠـﺒﯿﺖ ﻧـﺒﯿﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اﻧّﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ أراد ﺗﻄﻬﯿﺮﻫﻢ ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺲ ﺗﻄﻬﯿﺮا‬‫ﮐﺎﻣﻼ ﻷﻧّﻪ اﺑﺘﺪأ ﺑﮑﻠﻤﮥ اﻧّﻤﺎ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ ﻣﻔﯿﺪة ﻻﻧﺤﺼﺎر ارادﺗﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺗﻄﻬﯿﺮﻫﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪502 :‬‬‫و اّﮐـ ﺪ ﺑﺎﻟﻤﻔﻌﻮل اﻟﻤﻄﻠﻖ و ﻟﻤﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻣﻮدﺗﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ و اﻟﺒﺼـﯿﺮة ﻣﻮﻗﻮﻓـﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﻓﻀﺎﺋﻠﻬﻢ و ﻣﻨﺎﻗﺒﻬﻢ و ﻫﯽ ﻣﻮﻗﻮﻓـﮥ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌـﮥ ﮐﺘﺐ اﻟﺘﻔﺎﺳـﯿﺮ و اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪ ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و ﻫﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺼـﺤﺎح اﻟّﺴـ ّﺘﮥ ﻣﻦ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و‬‫اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و اﻟﺘﺮﻣـﺬي و أﺑﯽ داود ﺑﺎﺗﻔـﺎق اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﺘﺄﺧﺮﯾﻦ و اّﻣﺎ اﻟﺴﺎدس ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎح ﻓﺎﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ او اﻟـﺪارﻣﯽ او اﻟﻤﻮﻃﺎ ﻓﺒﺎﻻﺧﺘﻼف‬‫ﻓﺠﻤﻊ ﻣﻨـﺎﻗﺐ اﻫـﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ و اﻟﻔﻮﻫـﺎ ﮐﺘﺒـﺎ ﻣﻔﺮدة ﻣﻨﻬﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ و اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و ﺳـﻤﯿﺎه اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و ﺳـّﻤﺎه ﺑﻨﺰول اﻟﻘﺮآن ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﯿﺦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺠﻮﯾﻨﯽ اﻟﺤﻤﻮﯾﻨﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺨﺮاﺳﺎﻧﯽ‬‫و ﺳـّﻤﺎه ﻓﺮاﺋﺪ اﻟﺴـﻤﻄﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ و اﻟﺰﻫﺮاء و اﻟﺴﺒﻄﯿﻦ و ﻣﻨﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺳّﻤﺎه ﻣﺴﻨﺪ ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻣﻨﻬﻢ اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ‬‫ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﺧﻄﺐ ﺧﻄﺒـﺎء ﺧﻮارزم اﻟﺤﻨﻔﯽ ﺳـّﻤﺎه ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ و ﻣﻨﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﺳـﻤﺎه اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ رﺣﻤﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﺆﻻء اﺧﺬوا اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻋﻦ ﻣﺸﺎﯾﺨﻬﻢ ﻟﺴـﯿﺎﺣﮥ و اﻻﺳﻔﺎر و ﺑﺎﻟﺠﺪ و اﻟﺠﻬﺪ ﻓﯽ ﻃﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ‬‫اﻫﻞ اﻟﻘﺮي و اﻻﻣﺼﺎر ﻓﮑﺘﺒﻮا ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ اﺳـﻨﺎد اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﯽ اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ اﻟﺴﺎﻣﻊ اﻟّﺮاوي ﺑﻘﻮﻟﻬﻢ ﺣّﺪﺛﻨﺎ او اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻓﻼن ﻣﺜﻞ اﺻﺤﺎب اﻟﺼﺤﺎح‬‫اﻟﺴـّﺘﮥ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﻣﻔﺮد و ﺳـﻤﺎه اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﻟﮑﻦ ﻟﻢ ﯾﻈﻬﺮ اﺳﻢ اﻟﻤﺆﻟّﻒ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻌﻬﺎ و ﮐﺘﺐ ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﮐﺘﺎﺑﺎ ﻣﻔﺮدا اﺧﺬا ﻋﻦ ﮐﺘﺐ اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ و اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﯿﻦ ﮐﺼﺎﺣﺐ ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘﺪﯾﻦ و ﻫﻮ اﻟﺸﺮﯾﻒ اﻟﻌﻼﻣﮥ اﻟﺴﻤﻬﻮدي اﻟﻤﺼﺮي رﻓﻊ‬‫اﻟﱠﻠﻪ درﺟـﺎﺗﻪ و وﻫﺐ ﻟﻨـﺎ ﺑﺮﮐـﺎﺗﻪ و ﺻـﺎﺣﺐ ذﺧـﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ و ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﻮّدة اﻟﻘﺮﺑﯽ و ﻫﻮ ﺟـﺎﻣﻊ اﻻﻧﺴﺎب اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﻣﯿﺮ ﺳـﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻬﺎب‬‫اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ ﻗـﺪس اﻟﱠﻠﻪ ﺳـّﺮه و وﻫﺐ ﻟﻨـﺎ ﺑﺮﮐـﺎﺗﻪ و ﻓﺘﻮﺣﻪ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﻓﻀـﺎﺋﻠﻬﻢ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻬﻢ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﻓﺮاد ﮐﺘﺎب ﻟﻬﺎ ﮐﺼﺎﺣﺐ اﻟﺼﻮاﻋﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 390‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺤﺮﻗـﮥ و ﻫﻮ اﻟﻤﺤّﺪث اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﻔﺎﺿﻞ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻬﯿﺘﻤﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﺜﻘﮥ و اﻟﻤﻌﺘﻤﺪ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﮥ و ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻻﺻﺎﺑﮥ و‬‫ﻫﻮ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ اﻟﻌﺴـﻘﻼﻧﯽ اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ رﺣﻤﻬﻤـﺎ اﻟﱠﻠﻪ و ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﺘـﺎب ﺟﻤﻊ اﻟﻔﻮاﺋـﺪ اﻟّـﺬي ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﮑﺘـﺎﺑﯿﻦ اﻟﮑـﺒﯿﺮﯾﻦ‬‫اﺣﺪﻫﻤﺎ ﺟﺎﻣﻊ اﻻﺻﻮل اﻟّﺬي ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟﺴّﺘﮥ ﻟﻠﺸﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺴﻌﺎدات اﻟﻤﺒﺎرك ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻﺛﯿﺮ ﻟا ﺠﺰري‬‫اﻟﻤﻮﺻﻠﯽ و ﺛﺎﻧﯿﻬﻤﺎ ﮐﺘﺎب ﻣﺠﻤﻊ اﻟﺰواﺋﺪ ﻟﻠﺤﺎﻓﻆ ﻧﻮر اﻟّﺪﯾﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﻬﯿﺜﻤﯽ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪ اﻻﻣﺎم‬‫اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ اﻟﻤﻮﺻـﻠﯽ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟـﺒﺰار و ﻣﻌـﺎﺟﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ اﻟﺜﻼﺛـﮥ و ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﻨﻮز اﻟـﺪﻗﺎﺋﻖ و ﻫﻮ اﻟﺸـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮؤف‬‫اﻟﻤﻨـﺎوي اﻟﻤﺼـﺮي و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﻐﯿﺮ و ﻫﻮ اﻟﺸـﯿﺦ ﺟﻼل اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟّﺴـ ﯿﻮﻃﯽ اﻟﻤﺼـﺮي و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻊ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻓﯽ ﻗﯿﺎم‬‫اﻟﻘـﺎﺋﻢ اﻟﻤﻬـﺪي ﻋﻠﯿـﻪ اﻟﺼــﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻌﻠﯽ اﻟﻘـﺎري اﻟﺨﺮاﺳـﺎﻧﯽ اﻟﻬﺮوي و ﻏﯿﺮه ﻓـﺎﻟﻤﺆﻟﻒ اﻟﻔﻘﯿﺮ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨـﺎن ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑـﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺨﻮاﺟﻪ ﮐﻼن اﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﻌﺮوف اﻟﻤﺸﺘﻬﺮ ﺑﺒﺎﺑﺎ ﺧﻮاﺟﻪ اﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﻌﺮوف اﺑﻦ اﻟﺸﯿﺦ اﻟﺴّﯿﺪ ﺗﺮﺳﻮن اﻟﺒﺎﻗﯽ اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ‬‫اﻟﺒﻠﺨﯽ اﻟﻘﻨﺪوزي ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯽ و ﻟﻬﻢ و ﻵﺑﺎﺋﻬﻢ و اّﻣﻬﺎﺗﻬﻢ وﻟﺪوا ﺑﻠﻄﻔﻪ و ﻣّﻨﻪ اﻟّﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪503 :‬‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﺧﺬا ﻣﻦ ﻫﺆﻻء اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ و ﻣﻦ ﮐﺘﺐ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤﺮوف ﻣﻠّﺤﺎ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺴﺘﻌﯿﺬا ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﻌّﺼﺐ و اﻟﺠﻬﻞ اﻟﻤﺮﮐﺐ و‬‫ﮐﺘﻢ اﻟﺤﻖ و اﻧﮑـﺎر اﻟﺼـﺪق و اﻇﻬﺎر اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻗﺒﻮل ﻣﺎ ﻻ ﻃﺎﺋﻞ ﺗﺤﺘﻪ و ﺳﺎﺋﻼ ﻣﺘﻀـﺮﻋﺎ ﻣﻠﺘﺠﺌﺎ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي ان ﯾﻠﻬﻤﻨﺎ اﻟﺤﻖ و اﻟﺼـﺪق و‬‫ﯾﻬﺐ ﻟﻨﺎ اﻟﺒﺼـﯿﺮة و اﻟﺮﺷﺪ و ﯾﻬﺪﯾﻨﺎ ﺻﺮاﻃﻪ اﻟﻤﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻔﻀﻠﻪ اﻟﻌﻈﯿﻢ و ﻣّﻨﻪ اﻟﻌﻤﯿﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ ارﻧﺎ اﻟﺤﻖ ﺣّﻘﺎ و ارزﻗﻨﺎ اﺗﺒﺎﻋﻪ و ارﻧﺎ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺑﺎﻃﻼ و‬‫ارزﻗﻨﺎ اﺟﺘﻨﺎﺑﻪ ﯾﺎ ﻣﺠﯿﺐ ﯾﺎ ﻗﺮﯾﺐ آﻣﯿﻦ ﯾﺎ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺑﻌﺰ ذاﺗﮏ و ﺟﻤﯿﻞ ﺻـﻔﺎﺗﮏ و ﺑﺎﺳـﻤﮏ اﻻﻋﻈﻢ و رﺳﻮﻟﮏ اﻻﮐﺮم ﺳّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﺳـّﻤﺎه ﯾﻨﺎﺑﯿﻊ اﻟﻤﻮدة ﻟﺬي اﻟﻘﺮﺑﯽ و ﻫﻢ اﻫﻞ اﻟﻌﺒﺎ و وﺳﺎﺋﻞ اﻟـّﺴ ﻌﺎدة اﻟﻌﻈﻤﯽ و ﻣﻌﺎدن اﻟﺒﺮﮐﺎت اﻟﮑﺒﺮي‬‫ﻃﻠﺒﺎ ﻟﺮﺿﺎء ﻟا ﱠﻠﻪ و ﺷﻔﺎﻋﮥ رﺳﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺷﻔﺎﻋﮥ أﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﻟﯿﮑﻮن ﻣﻌﻬﻢ ﻓﯽ ﺟﻨﺎت ﻋﺪن ﺑﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺮء ﻣﻊ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﻓﺎﻟّﻠﻪ‬‫ﺗﺒﺎرك و ﺗﻌﺎﻟﯽ اﮐﺮم اﻟﻤﺴﺌﻮﻟﯿﻦ و اﺟﻮد اﻟﺠﻮادﯾﻦ و ارﺣﻢ اﻟّﺮاﺣﻤﯿﻦ و ﻫﻮ ﺣﺴﺒﻨﺎ و ﻧِْﻌَﻢ اﻟ َْﻮِﮐﯿُﻞ‬‫و َﻓﻨِْﻌَﻢ اﻟ َْﻤْﻮﻟﯽ َو ﻧِْﻌَﻢ اﻟﱠﻨِﺼﯿُﺮ‬‫و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ وﺟﻮه ﮐﺎﻓﯿﻪ و ادﻟّﻪ ﺷﺎﻓﯿﻪ و ﺣﺠﺞ ﻗﺎﻃﻌﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺳﺎﻃﻌﻪ و ﺑﯿﻨﺎت ﻣﺰﻫﺮه و ﺗﺒﯿﯿﻨﺎت ﻣﺒﻬﺮه ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺣﺠّﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ و اﺑﻄـﺎل ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻣﻨﯿﻒ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻗﻠﻢ رﻓﺖ ﺑﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺑﺴﻮق و ﺳـﺮد و ﺛﺒﺖ و رﻗﻢ دﯾﮕﺮ وﺟﻮه ﺑﺎﻗﯽ ﻧﯿﺴـﺖ‬‫ﻟﮑﻦ اﮔﺮ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ و اوﻟﯿﺎﯾﺸﺎن را ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و ﻏﺎﯾﺖ ﺗﻮﻏﺮ و ﻟـﺪاد ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در ﺣﺠّﯿﺖ ان رﯾﺒﯽ ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﺎﭼﺎر‬‫در وﺟﻮه آﺗﯿﻪ ﮐﻤﺎل اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و ﻏﺎﯾﺖ وﺛﺎﻗﺖ و اﺷـﺘﻬﺎر آن از ﮐﻼم واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎﺛﺒﺎت رﺳﺎﻧﻢ و ﺳﻬﻤﯽ ﺟﮕﺮ دوز ﺑﺴﻮي‬‫ﻗﻠﺐ ﻣﺨﺎﻃﺐ و اوﻟﯿﺎي او رﻫﺎﻧﻢ و ﻧﯿﺸﺘﺮي ﺧﻮﻧﯿﻦ در رگ ﺟﺎﻧﺸﺎن ﺧﻼﻧﻢ ﭘﺲ ﺑﺪاﻧﮑﻪ‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﮐﺘﺎب ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﻋﻦ ﺧﻼﻓﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده از ﻣﺎﺛﺮ و ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺷﻤﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺧﺪم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺪم ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮي‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﻠﺖ‬‫اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳﻤﻌﺖ دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳﻠﻢ اّن اﻟّﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤّﺐ ﻗﻮﻣﻪ ﻗﺎل اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻏﺮﯾﺐ و ﺟﺎء اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪ ﺧﺮج ﺑﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﻐﺮاﺑﮥ اﻟﻤﺤﻀﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 391‬از ‪597‬‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮاﻟﺪ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﺣﺒﺮﻫﻢ اﻟﻄﯿﺐ اﻟﻌﺮوق* اﻟﺠﺎﻣﻊ ﻋﻨﺪﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻠﻮق اﻟﻤﺤﺮز ﻣﻦ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﻣﺎ ﻻ ﯾﻔﯽ ﺑﻪ‬‫اﻟﺮﻗﻮق* اﻟﺒﺎﻟﻎ ﻣﻦ اﻟﺸـﺮف ﻣﺤّﻠﺎ دوﻧﻪ اﻟﻌﯿﻮق* ﻗﺪ اﺛﺒﺖ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻨﺎﻓﺢ اﻟﻔﺎﺋﺢ ﮐﺎﻟﻤﺴﮏ اﻟﻤﺴـﺤﻮق* اﻟﻤﺴـﺘﻨﯿﺮ اﻟﻮاﺿﺢ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ‬‫ﺣﯿﻦ اﻟﺸـﺮوق* ﻓﺼـﺮم ﺑـﺬاك ﺣﺒﻞ اﻟﺘﺸـﮑﯿﮏ ﻣﻦ ﮐّﻞ ﻣﺎﺋﻞ اﻟﯽ اﻟﺠﺤﺪ و اﻟﻤﺮوق* و اﺟﺘﺎح اّس ﮐّﻞ ﻣﻨﮑﺮ ﻣﺮﺗﺒﮏ ﻓﯽ اﻓﻈﻊ اﻟﻔﺴﻮق*‬‫ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﮐﯿﻒ رّده ﻓﺎرﺗﮑﺐ اﻟﻌﻘﻮق* و اﺿﺎع ﻗﺎﻃﺒﮥ اﻟﺬﻣﻢ و اﻟﺤﻘﻮق* و ﺗﺎه ﻣﻦ اﻟﻌﻤﻪ و اﻟﺴﻔﻪ ﻓﯽ اوﺣﺶ اﻟﺨﺮوق* و ﺑﻠﻎ‬‫ﻣﻦ اﻻﺑﺪاع‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪504 :‬‬‫ﻣﺎ ﯾﺮﺗﻔﻊ ﻋﻦ اﻟﻮﺻﻒ و ﯾﻔﻮق* و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﻤﺪه ﺟﻠﯿﻠﮥ اﻻﺧﻄﺎر و اﺳـﻔﺎر ﻣﺴﺘﻨﺪه ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻻﻗﺪارﺳﺖ‬‫ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ راه ﮐﻤﺎل ﻣـﺪح و ﺛﻨﺎ و وﺻﻒ و اﻃﺮاي آن ﭘﯿﻤﻮده در اﻇﻬﺎر ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺘﺶ ﮔﻮي ﺳـﺒﻖ در ﻣﯿﺪان ﻓﺼﺎﺣﺖ و ﺑﻼﻏﺖ‬‫رﺑﻮده از ﻏﺎﯾﺖ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻣﺼـّﻨﻒ آن ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ را آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي واﻧﻤﻮده ﺑﮑـﺪاﻣﯽ ﻣﺼـﻠﺤﺖ ﺳﺎﻧﺤﻪ از‬‫اﻇﻬﺎر ﻋﻼﻗﺖ اﺑّﻮت آن آﯾﻪ اﻟﻬﯽ ﺑﺮاي ﺣﻀـﺮت او ﻃّﯽ ﮐﺸـﺢ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻋﻘﯿـﺪه ﺷـﺸﻢ از ﺑﺎب ﻫﻔﺘﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫دﻻﺋـﻞ ﮐﺘـﺎب و اﻗﻮال ﻋﺘﺮت ﺑﺮﯾﻦ ﻋﻘﯿـﺪه ﻧﺰد اﯾﺸـﺎن ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘـﺎب ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﻋﻦ ﺧﻼﻓـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻫﺰاران دﻻﺋﻞ را از‬‫ﮐﺘـﺎب و ﺳـﻨﺖ و اﺟﻤﺎع اّﻣﺖ ﯾﻌﻨﯽ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و اﻗﻮال ﻋﺘﺮت ﺑﺘﻘﺮﯾﺒﯽ و ﺳﻮﻗﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺮاﯾﻪ ﮔﻮش داﻧﺸـﻤﻨﺪان روزﮔﺎر و ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ‬‫ﺧﻮاﻃﺮ ﻣﺘﺒﺤﺮان اﯾﻦ اﺳـﺮارﺳﺖ درج ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﻣﺼّﻨﻒ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﺴﺘﻄﺎب را ﮐﻪ در ﺷﻬﺮ دﻫﻠﯽ ﮐﻬﻨﻪ ﺳﮑﻮﻧﺖ داﺷﺖ آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ‬‫و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي ﺗﻮان ﮔﻔﺖ راﻗﻢ اﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺰﯾﺎرت او ﻣﺸـﺮف ﺷﺪه و از ﮔﻠﻬﺎي ﺗﻘﺮﯾﺮات رﻧﮕﯿﻨﺶ ﮐﻨﺎر و داﻣﻦ ﭘﺮ‬‫ﮐﺮده ﺟﺰاه اﻟﱠﻠﻪ ﺧﯿﺮا اﻧﺘﻬﯽ ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ ﺑﺎ اﯾﻦ اﻓﺎده ﺧﻮد در اﻃﺮاي ﻣﺼـّﻨﻒ و ﻣﺼـّﻨﻒ ﻗـﺪم در وادي ﻋﻘﻮق واﻟﺪ‬‫ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﻬﺎده زﺑﺎن ﺑﺎﺑﻄﺎل ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او در ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﮔﺸﺎده داد؟؟؟ ﮐﻤﺎل اﻧﺼﺎف و ﺣﯿﺎ و ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫وﻻ و ﺻﻔﺎ داده و در ﺟﻨﺐ اﻧﮑﺎر ﻓﻀﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ و ﻣﻌﺎﻧﺪت ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺤﺴﺐ اﻋﺘﺮاﻓﺶ آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ‬‫و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮﯾﺴﺖ ﻧﺘﺮﺳـﯿﺪه و رّد اﻫﻞ ﺣﻖ را ﺳـﻬﻞﺗﺮ از اﻇﻬﺎر ﻏﺎﯾﺖ رﺷﺪ و ﺻﻼح و اﻗﺼﺎي ﻓﻮز و ﻓﻼح ﺧﻮد ﻓﻬﻤﯿﺪه و ﻧﯿﺰ‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﻋﻘﯿـﺪه ﺷـﺸﻢ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺑﻌﺾ آﯾـﺎت ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﺮ ﮐﻪ را ﺗﻔﺼـﯿﻞ اﯾﻦ اﺳـﺘﺪﻻﻻت و ﺗﮑﻤﯿﻞ اﯾﻦ ﺑﺤﺚ و اﺣﺎﻃﻪ ﺟﻮاﻧﺐ آن و‬‫اﺳـﺘﺪﻻﻻت دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺂﯾﺎت ﺑﺴـﯿﺎر درﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ واﻗﻊاﻧـﺪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺎﺷـﺪ در ﮐﺘﺎب ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﻋﻦ ﺧﻼﻓـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ درﯾﻦ ﺑﺎب‬‫ﮐﻼم را ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ رﺳﺎﻧﯿـﺪه و ﻣﺤّﺬرات ﻣﻌﺎﻧﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ را ﺧﻠﻌﺖ ﻇﻬﻮر ﭘﻮﺷﺎﻧﯿﺪه ﻟﻠّﻪ در ﻣﺼـّﻨﻔﻬﺎ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﺑﺎ ﺻـﻔﺎ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗﮑﺮﯾﺮ اﻃﺮاي ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﻣﺘﺼﺪي رد و اﺑﻄﺎل و دﻓﻊ و اﺧﻤﺎل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در آن ﮐﺘﺎب ﻣﺜﺒﺘﺴﺖ ﻣﯽﺷﻮد و اﺑﺪا در‬‫ﺑﺎب اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ راه اﺗﺒﺎع و اﻗﺘﻔﺎي اﻓﺎده واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮد ﻧﻤﯽرود و ﺑﺎ آﻧﮑﻪ دﯾﮕﺮان را ﺣﮑﻢ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﺑﮑﺘﺎب او ﻣﯽدﻫـﺪ رو‬‫ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻣﺜﺒﺖ آن ﮐﺘـﺎب ﻧﻤﯽآرد ﺑﻠﮑﻪ ﺷـﻘﺎﻗﺎ و ﻋﻨـﺎدا ﻫﻤﺖ ﺑﺮ ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ﻣﯽﮔﻤﺎرد و ﻇﺎﻫﺮا اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣـﺪح و ﺛﻨﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﺑـﺎره ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔـﺎ ﺑﮑـﺎر ﺑﺮده رﺟﻤﺎ ﺑﺎﻟﻐﯿﺐ ﺑﻤﺤﺾ ﺣﺴﻦ ﻋﻘﯿـﺪت ﺑﺨـﺪﻣﺖ ﺷـﺮﯾﻒ واﻟـﺪ ﺧﻮد آﻏﺎز ﻧﻬﺎده و از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آن‬‫ﻣﺸـﺮف ﻧﺸـﺪه ورﻧﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ اﺷـﺘﻤﺎل آن ﺑﺮ ﭼﻨﯿﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ آن را ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﻔﺘﺮي ﻣﯽداﻧـﺪ و اﻃﻼع ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﻗﺴﻢ ﻣﺪح آن‬‫ﻣﯽﮐﺮده و اﮔﺮ ﻃﻮﻋﺎ و ﮐﺮﻫﺎ ﻣﺪح ﻫﻢ ﻣﯽﮐﺮد از رّد و اﺑﻄﺎل اﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﺣﺎدﯾﺚ ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻣﯽداﺷﺖ‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑـﺎﻟﻘﻄﻊ و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﺑﺠﻨـﺎب ﺳـﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤﻖ اﻟﻤﺒﯿﻦ‬‫ﻧﺴﺒﺖ ﻧﻤﻮده آن را از ﻣﺂﺛﺮ و ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻔﺎﺧﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﻌﺪود ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻗّﺪم ﻟﺮﺳﻮل ﻟا ﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻼ ﻣﻨﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 392‬از ‪597‬‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻗّﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﺟﺎي ﮐﻪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺤﻘﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺮﺣﻤﻪ از ﺗﺠﺮﯾﺪ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ دﻻﺋﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪505 :‬‬‫اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎب ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ وارد ﺷﺪه اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻬﺬا وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ* ﺗﺎرة ﯾﻨﺴﺐ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﺠﺰم اﻟﯽ‬‫ﺳﯿﺪ اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ* و ﯾﻌّﺪه ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ وﺻـّﯿﻪ اﻟﻤﻨّﻮرة ﻟﻠﻘﻠﺐ و اﻟﻌﯿﻦ* ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و آﻟﻬﻤﺎ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ رّب اﻟﻤﺸﺮﻗﯿﻦ* و اﺧﺮي ﯾﺴﻮق اﻟﻔﺎﻇﻪ ﻧﻘﻼ‬‫ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﺒﺮي ﻋﻦ اﻟﻮﻫﻢ و اﻟﻤﯿﻦ* و ﯾﺴـّﻠﻤﻪ ﺷﺎء او أﺑﯽ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﻻﻧﺎ أﺑﯽ اﻟﺤﺴـﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ رّب اﻟﻤﻐﺮﺑﯿﻦ* ﻓﯿﺎ ﻟّﻠﻪ‬‫ﮐﯿﻒ ﺳﺎغ ﻟﻠﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﻤﻌﺮض اﻟﻤﺴـﺘﻨﮑﻒ اﻟﻤﺸﯿﺦ ﺑﻮﺟﻬﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﻦ* ان ﯾﻌﺎﻧﺪ واﻟﺪه اﻟﺼﺎدع ﻣﻼءة اﻟﺮﯾﻦ* و ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻋﻨﺪه آﯾﮥ‬‫ﻣﻦ آﯾـﺎت اﻟﱠﻠﻪ رب اﻟﺨـﺎﻓﻘﯿﻦ و ﻣﻌﺠﺰة ﻣﻦ ﻣﻌﺠﺰات اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﺎ اﺳـﺘﻨﯿﺮ ﺑﺎﻟﻘﻤﺮﯾﻦ* و اﻟﱠﻠﻪ وﻟﯽ اﻻﻧﺠﺎء ﻓﯽ اﻟﻨﺸﺄﺗﯿﻦ* و ﻫﻮ‬‫اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻼﻧﺤﯿﺎز ﻋّﻤﺎ ﯾﻌﻘﺐ اﻟﺤﯿﻦ*‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻫﺸﺘﻢ‬‫* آﻧﮑﻪ ﺑـﺎﻋﺘﺮاف ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻣﺼـّﻨﻔﺎت ﺧﻮﯾﺶ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ اﻋﺘﻘﺎدّﯾﻪ‬‫ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع آن رﺳﺎﻟﻪ ﺑﯿﺎن ﻋﻘﯿـﺪه واﻟـﺪ ﺧﻮدﺳﺖ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻠﯿﺨﺎن ﻓﯽ ذﺧﯿﺮة اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺧﺎّﺻﮥ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺧﻢ و‬‫اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﮏ و ﻣﻦ ﻓﺎرﻗﮏ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺪ ﻓﺎرﻗﻨﯽ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﻫﺬا اﻣﯿﺮ اﻟﺒﺮرة و ﻗﺎﺗﻞ اﻟﻔﺠﺮة‬‫و دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﯿﺸـﻤﺎر در ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﯾﺸﺎن ﺛﺒﺘﺴﺖ و ﺣـﺪﯾﺚ رّد ﺷـﻤﺲ ﺑﺮاي ﺣﻀـﺮت ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﮐﻪ از ﻗـﺪﯾﻢ ﻣﺤّﺪﺛﯿﻦ در ﺻـّﺤﺖ آن‬‫اﺧﺘﻼف دارﻧـﺪ آن را ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺻـﺤﯿﺢ از ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣـﺪﻧﯽ ﺗﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻃﺒﺮاﻧﯽ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﺷﻮاﻫﺪ آن را از ﻃﺤﺎوي و دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﺤـّﺪﺛﺎن ﻋﻤﺪه ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﺣﮑﻢ ﺑﺼـّﺤﺖ آن ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ و از ﮐﺮاﻣﺎت ﺣﻀـﺮت ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﭼﻨﺪ واﻗﻌﻪ را ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺻـﺤﯿﺤﻪ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﺟﺎي ﺳـﺮ ﺑﺮ ﺳـﻨﮓ زدﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺎﻋﺘﺮاف ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪش ﮐﻪ ﻧﺰدش آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و‬‫ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮﯾﺴﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎ دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﯿﺸـﻤﺎر در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺛﺒﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺨﺎﻃﺐ اﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻨﯽ را در ﻣﻌﺮض ﺑﯿﺎن ﻋﻘﯿﺪه او ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺑﺎز ﭼﺮا ﺣﻀﺮﺗﺶ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام در اﺛﺒﺎت وﺿﻊ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﻘﺎم ﮐﻤﺎل ﺟﺪ و‬‫ﺟﻬـﺪ و اﻫﺘﻤـﺎم دارد و ﻫﻤﺖ واﻻي ﺧﻮد را ﺑﺮ رّد و اﺑﻄﺎل و ﻧﺴـﺒﺖ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ آن ﺑﺎﮐﺜﺮ ﻣﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﻤﺎرد ﻫﻞ ﻫـﺬا اﻻ ﺗﻨﺎﻗﺾ‬‫واﺿﺢ* و ﺗﻬﺎﻓﺖ ﻻﺋﺢ* و ﺗﻨﺎﮐﺮ ﻓﺎﺿﺢ* و ﺗﻨﺎﻓﺮ واﻗﺢ* و ﺗﺠﺎﺳـﺮ ﻓﻈﯿﻊ* و ﺗﺠﺮء ﺷﻨﯿﻊ* و ﺗﻬﻮر ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺪﯾﻊ* و ﺗﻬﻮك ﺟﺎﻟﺐ ﻟﻠﺘﻘﺮﯾﻊ*‬‫ﻻ ﯾﻘﺪم ﻋﻠﯿﻪ اﻻ اﺧﻠﻒ وﮐﯿﻊ ﻟﮑﯿﻊ* و ﻻ ﯾﺘﺠﺎﺳﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻻ وﻋﻘﻪ ﻟﻘﺲ ﺧﻠﯿﻊ*‬‫وﺟﻪ ﻧﻮد و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﺎﺋﺮ و ﺗﻌﻨﺖ ﺧﺎﺳـﺮ ﺑﺎﻓﺎدات واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺑﺼـﯿﺮ ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﻓﺎدات آن ﻫﻤﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺜﯿﺮ و ﺟﻢ ﻏﻔﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 393‬از ‪597‬‬‫اﺋّﻤﻪ ﺳـﺨﺎرﯾﺮ و اﺳـﺎﻃﯿﻦ ﻣﺸـﺎﻫﯿﺮ ﺧﻮﯾﺶ اﻋﺘﻨﺎ ﻧﻔﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﻧﯿﺰ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺒﻮدن او آﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از‬‫ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي زﯾﺮ ﻣﺸﻖ ﻃﻌﻦ و ﺗﺸـﻨﯿﻊ و ﺗﻘﺒﯿﺢ و ﺗﺴـﻔﯿﻪ و ﻋﯿﺐ و ازراء و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﺗﺸﻮﯾﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻄﻼن ﺧﺮاﻓﺎت ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﺑﮑﻼم ﺧﻮدﺷﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﯾﻢ ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﮑﺜﺮت ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﻌﺘﺮف ﺑﺜﺒﻮت‬‫اﺻﻠﯽ ﺑﺮاي آن ﮔﺮدﯾﺪه ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪506 :‬‬‫ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺤﺎﮐﻢ در ﺑﺴـﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﺴـﺘﺪرك ﮐﻪ او ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺎﮐﻢ ﺣﮑﻢ ﺑﺼـّﺤﺖ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮده ﻣﺜﻞ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﻋﻠﻤﺎء‬‫اﺟّﻠﻪ او را ﺗﺨﻄﯿﻪ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﺑﺮ وي اﻧﮑﺎر ﻧﻤﻮده از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ و ﻟﻬـﺬا‬‫ذﻫﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻼل ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﺣﺎﮐﻢ ﻏّﺮه ﺷﻮد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﻘﺒﺎت و ﺗﻠﺤﯿﻘﺎت ﻣﺮا ﻧﺒﯿﻨـﺪ و ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﺖ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺴـﯿﺎر در ﻣﺴـﺘﺪرك ﺑﺮ ﺷﺮط ﺻّﺤﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻌﻀﯽ از اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺴﺘﺪرك ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻌﯿﻮب ﮔﺸﺘﻪ‬‫اﻣﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻃﺮق ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﺟـﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده از ﻣﺠﻤﻮع آن ﻃﺮق اﯾﻦ ﻗـﺪر ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ را‬‫ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ اﺻـﻠﯽ ﻫﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﺼـﻔﺖ ﻧﻈﺎم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ ﻣﻔﯿﺪ ﻣﻘﺼﻮد و ﻣﺮام اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮاﻣﺴﺖ اّول آﻧﮑﻪ از‬‫ان ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋـﺎﻟﯽ ﺗﺒـﺎر اﯾﺜـﺎرا ﻟﻼﻧﺼـﺎف و ﺗﺮﮐـﺎ ﻟﻠﺰﯾﻎ و اﻻﻋﺘﺴـﺎف اﻗﺮار و اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻃﺮق‬‫ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ و ﻓﯽ ذﻟﮏ ﮐﻔﺎﯾﮥ ﻻﺛﺒﺎت اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﺣﻘﺎﻗﻪ* و اﮐﻔﺎء اﻟﺒﺎﻃﻞ و اﻫﺮاﻗﻪ* و ﺗﻌﻨﯿﮥ اﻟﺠﺎﺣﺪ اﻟﻐﺮﯾﺮ و إرﻫﺎﻗﻪ و ﻗﻄﻊ اﺳﺒﺎب اﻟﻤﻨﮑﺮ‬‫و اوﻫﺎﻗﻪ* و ارﻏﺎم اﻧﻒ اﻟﻤﺒﻄﻞ و ازﻫﺎﻗﻪ* و ﺟّﺮه اﻟﯽ ﺣﯿﻨﻪ و ارداءه و اﯾﺒﺎﻗﻪ* دوم آﻧﮑﻪ از آن واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ ﻃﺮق آن را ﺑﺴـﺒﺐ‬‫ﮐﺜﺮت در رﺳﺎﻟﻪ ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده و ﻗﺪ ﻋﻠﻤﺖ ﻓﯿﻤﺎ ﺳﺒﻖ اّن ﺟﻤﻊ اﻻﺟﺰاء اﻟﻤﺨﺼﻮﺻﮥ ﻓﯽ اﻟﺨﺒﺮ* ﯾﻔﯿﺪ ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮﺗﻪ ﻋﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﺒﺼﺮ*‬‫و ﯾﺆذن ﺑﺎﻗﺼـﯽ ﺗﺤﻘﻘﻪ ﻟﻤﻦ ﻧﻘـﺪ و ﺳﺒﺮ* و ان ﻫـﺬا واﺿـﺢ ﻟﻤﻦ اﻣﻌﻦ اﻟﻨﻈﺮ* و ﺳـﻠﮏ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﺴـﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻻـﺛﺮ* و ﺗﺠّﻨﺐ‬‫اﻟﻌﺼﺒّﯿﮥ ﻓﯿﻤﺎ ﺷﺠﺮ* و اﺟﺘﻮي اﻟﺤﻤّﯿﮥ اﻟﻤﺮدﯾﮥ اﻟﻘﺎﺋﺪة اﻟﯽ ﺳﻘﺮ* ﺳﻮم آﻧﮑﻪ از آن آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰد ﻣﺨﺎﻃﺐ از ﻣﺠﻤﻮع آن ﻃﺮق ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را اﺻـﻠﯽ ﻫﺴﺖ و ﻫـﺬا واف ﺑـﺎﻟﻤﻄﻠﻮب* ﻣﻨﻮر ﻟﻠﺼـﺪور و اﻟﻘﻠﻮب* ﮐـﺎف ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺨﻄﻮب* ﮐـﺎﺷﻒ ﻟﺒﻬﻢ‬‫اﻟﻨـﻮازغ و اﻟﮑﺮوب* ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻄﻠـﻊ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿـﺎت و اﻟﻐﯿﻮب* ﺣﯿﺚ ﺑـﺎن ﮐﺎﻟﺴﺒﯿـﻞ اﻟﻤﻠﺤﻮب* اّن اﻟﺠـﺎرح ﻟﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻤﺘﺄﺻـﻞ‬‫ﻣﻄﻌـﻮن ﻣﻘﺼﻮب* و اﻟﻘـﺎدح ﻟﻪ ﻣﻘـﺪوح ﻣﺠﺮوح ﻣﺜﻠﻮب* و اﻟﺼـﺎرف ﺑﻮﺟﻬﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻮادي اﻟﺠﻬـﻞ ﯾﺠﻮب* و ﻫﻮ ﻟﻌﻤﻬﻪ ﻋﻦ اﻟﻔﻮز ﺑـﺎﻟﺤﻖ‬‫ﻣﻤﻨﻮع ﻣﺤﺠﻮب* ﭘﺲ ﻫﻤﻪ ﺣﯿﺮﺗﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺪﯾﺚ را ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻃﺮق ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻮد و ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺺ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻣﺎم اﻫﻞ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺜﺴﺖ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﮑﺜﺮ ان آن را در رﺳﺎﻟﻪ ﺟـﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد و از ﻣﺠﻤﻮع آن ﺑﺮاي ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را‬‫اﺻـﻠﯽ ﻫﺴﺖ ﭘﺲ از ﭼﻪ رو ﺟﺎﺋﺰ آﻣـﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ آن را در ﻗﺒﺎل اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﮑـﺬوب وا ﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺑـﺪﻋﻮي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ‬‫ﻣﺤّﺪﺛﯿﻦ آن را ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ در اﻇﻬﺎر وﻫﻦ و رﮐﺎﮐﺖ و ﺳﺨﺎﻓﺖ و ﺻﻔﺎﻗﺖ ﺧﻮﯾﺶ اﻓﺰاﯾﺪ و ﻃﺮﻓﻪﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺎب‬‫اﻟﻤﮑﺎﯾﺪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و اﻋﺠﺐ ﻋﺠﺎﺋﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺟّﻠﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﯾﺸﺎن رواﯾﺎت ﻏﺴﻞ رﺟﻠﯿﻦ را در ﮐﺘﺐ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻫﯿﭻ ﺟﻮاب‬‫از ان ﻧﻤﯽﻧﻮﯾﺴـﻨﺪ و ﻋﺬر راوﯾﺎن ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺎن ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ رواﯾﺎت را آوردهاﻧﺪ ﻋﺬر ﺑﻬﺘﺮ از ﻃﺮف اﯾﺸﺎن ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯿﻢ‬‫دروﻏﮕﻮ را ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ و اﻟﻨﺴـﯿﺎن ﻋﺬر ﺷﺮﻋﯽ ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ از اﻋﺠﺐ ﻋﺠﺎﺋﺐ و اﻏﺮب ﻏﺮاﺋﺐ و اﺑﺪع ﺑﺪاﺋﻊ و اﻓﻈﻊ ﺷﻨﺎﺋﻊ و‬‫اﺷـﻨﻊ ﻓﻈﺎﺋﻊ و اوﺣﺶ ﻋﻨﺎﺋﻌﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳـﺘﻢ ﻇﺮﯾﻔﯽ و ﭼﺸـﻤﮏزﻧﯽ و ﺗﻌﺮﯾﺾ ﭘﺮ زﻟﻞ و ﺗﺸـﻨﯿﻦ و ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﻠﻞ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ را در ﺗﺤﻔﻪ ﻣﻮﺿﻮع وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﻗﺪح ذﻫﺒﯽ را ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و در ﺑﺴﺘﺎن اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪507 :‬‬‫ﺗﮑﺜﺮ ﻃﺮق آن ﺣـﺪﯾﺚ ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن ذﻫﺒﯽ رﺳﺎﻟﻪ ﺟـﺪاﮔﺎﻧﻪ در آن اﻓﺎده ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﺛﺒﺎت اﺻﻞ ﻫﻢ ﺑﺮاي آن‬‫ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﻫﯿـﭻ ﺗﻨﺒﻬﯽ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﺪارد ﮐﻪ اﮔﺮ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺎدات او ﻣﺘﻤﺴﮏ ﺷﻮﻧﺪ و ﺣﻀـﺮﺗﺶ را در ﻣﻀـﯿﻖ ﺣﯿﺺ ﺑﯿﺺ اﻧﺪازﻧﺪ‬‫ﭼﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻣﻬّﯿﺎ ﻣﯽدارد و اﺑـﺪا ﻋـﺬر ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﻧﻤﯽآرد ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺎدات اﻫﻞ ﺣﻖ را ﺗﺎﯾﯿﺪ و ﺗﺎزﯾﺮ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ﻋﺬر ﺑﻬﺘﺮ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 394‬از ‪597‬‬‫ﻇﺮف او ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮدش ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯿﻢ دروغ ﮔﻮ را ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ و اﻟﻨﺴﯿﺎن ﻋﺬر ﺷﺮﻋﯽ ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع* ﻟﮑﻦ اوﻟﯿﺎء اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ‬‫اﻟﻤﻄﺎع* و اﻟﻤﺤﺎﻣﯿﻦ ﻟﻪ و اﻻﺗﺒﺎع* و اﻟﻤﻨﺎﺿـﻠﯿﻦ ﻋﻨﻪ و اﻻﺷـﯿﺎع* ﻻ ﯾﺮﺿﻮن ﺑـﺬﻟﮏ ﻟﻼﺳﺘﺸـﻨﺎع* و ﻻ ﯾﺤﺘﻤﻠﻮﻧﻪ ﻟﻼﺳـﺘﻔﻈﺎع* ﻓﻘـﺪ ﻋّﺪوه‬‫ﻗـﺪﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺤﻔـﻆ ﻃﻮﯾـﻞ اﻟﺒﺎع* ﻏﯿﺮ ﻣﺴـﺘﻤﺘﻊ ﻣﻦ اﻟﮑـﺬب ﺑﺎﯾﺴـﺮ اﺳـﺘﻤﺘﺎع* و ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻓﻘـﺪ ﻇﻬﺮ ﺑﺎﻻﻟﺘﻤﺎع* ان ﻗـﺪ اﺗﺴﻊ اﻟﺨﺮق ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ ﮐـﻞ اﻻﺗﺴﺎع* ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﯾﺤﺎص ﺑﺎﻟﻮﺻﻞ و اﻟﺮﻗﺎع و ﻻ ﻣﺤﯿﺺ ﻣﻦ ان ﯾﻌـﺬر ﻋﻨﻪ دﻓﻌﺎ ﻟﻠﻨﺰاع* اﻧﻪ اﻟﻀﻒ و اذﻋﻦ ﻟﻠﺤﻖ اﻟﺤﻘﯿﻖ‬‫ﺑﺎﻻﺗﺒﺎع*‬‫وﺟﻪ ﺻﺪم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻓﻄﯿﻦ ﺑﺠـﻮاب ﺑﻌﺾ ﺳـﺎﺋﻠﯿﻦ ﮐﻪ ﻋﺒـﺎرﺗﺶ اﯾﻦ ﺳﺖ ﺳﺆال ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻧﺴـﺎﺋﯽ در رﺳـﺎﻟﻪ ﺧﻮد ﻣـﺬﮐﻮر ﮐﺮده در آﻧﺠﺎ‬‫آورده ﮐﻪ ﺟﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ﻗﺎل و درﯾﻦ ﻟﻔﻆ ﻣﺮدم را ﻣﺤّﻞ ﮔﻔﺘﮕﻮﺳﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﺟﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻃﺮﻗﻪ و وﺟﻮﻫﻪ‬‫ﻣـﺪار آن ﺑﺮ ذات اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣـﺎﻟﮑﺴﺖ و ﺑﺲ و در ﺻـﺤﺎح ﻏﯿﺮ ﺗﺮﻣـﺬي وﺟﻮدي ﻧـﺪارد و آن ﻫﻢ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺠﻤﻞ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺳﺎﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و اﻣﺎم اﺣﻤﺪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺮواﯾﺖ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را آوردهاﻧﺪ ﻟﮑﻦ از ان ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺳﻔﯿﻨﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﻗّﺼﻪ را‬‫از اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻬﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻗﺪر ﺧﻮد در رواﯾﺖ ﺑﺨﺎري از اﻧﺲ آﻣﺪه ﮐﻪ دو ﺑﺎر ﺣﻀﺮت ﻋﻠﯽ را رد ﮐﺮد و ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ آن‬‫ﺣﻀـﺮت ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺣﺎﺟﺖاﻧﺪ و وﻗﺖ ﺑﺮ آﻣﺪن ﻧﯿﺴﺖ و ﻏﺮض اﻧﺲ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺨﺼـﯽ از اﻧﺼﺎر ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺸـﺮف ﺷﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻌﺪ از‬‫ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد ﭼﻮن ﺑﺎر ﺳﻮم ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ آواز را ﺑﻠﻨـﺪ ﮐﺮدﻧـﺪ و دوازده را ﮐﻮﻓﺘﻨـﺪ ﺑﺴـﻤﻊ ﻣﺒﺎرك آن ﺣﻀـﺮت‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ رﺳـﯿﺪ و ﺧﻮد اﯾﺸﺎن را ﻃﻠﺒﯿﺪﻧـﺪ و ﻧﺴﺎﺋﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮد ﻫﻤﯿﻦ ﻗّﺼﻪ را ﺑﺮواﯾﺖ ﺳّﺪي از اﻧﺲ آورده و ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺠﺎء‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟـﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟـﺎء ﻋﻠﯽ ﻓـﺎذن ﻟﻪ و ﺳـّﺪي ﺻـﺎﺣﺐ اوﻫـﺎﻣﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻧﻘﻼـ ﻋﻦ ﻧﺴـﺨﮥ ﻣﻦ ﻣﺠﻤﻮع ﻓﺘﺎوي اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ‬‫اﻟﻤﻮﺟﻮدة ﻋﻨـﺪ اﻟﻤﻮﻟﻮي ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﯽ ﺑﻦ اﻟﻤﻮﻟﻮي ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻠﯿﻢ اﻟّﺴـ ﻬﺎﻟﯽ اﻟﻠّﮑﻬﻨﻮي ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺑﻼـﻏﺖ ﺷـﻌﺎر ﻫﻮﯾـﺪا و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر و ﻓﺎﺿﻞ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺎر ﺑﺠﻮاب ﺳﺎﺋﻞ ﺧﺒﺮدار و ﻣﺴﺘﻔﺴـﺮ ﻫﻮﺷﯿﺎر و ﻣﺴﺘﮑﺸﻒ ﺑﯿﺪار ﭼﻮن اﺑﻮاب ﺟﺤﻮد و اﻧﮑﺎر ﺳﺮاﺳﺮ‬‫ﺧﺴـﺎر و اﺑﻄـﺎل و اﻟﻄﺎط ﺟﺎﻟﺐ اﻓﺤﺶ ﺑﻮار و رّد و ﻗـﺪح ﺳﺎﺋﻖ اﻟﯽ اﻓﻈﻊ اﻟّﺘﺒﺎب و اﻟﺘﺒﺎدر ﻣﺴـﺪود و ﺣﻮاﻟﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮﺳﺎﻟﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ در‬‫ﮐﻼـم ﺳﺎﺋﻞ ﻣﻮﺟﻮد و ﻣﺴـﺮود ﯾﺎﻓﺘﻪ ﭼﺎره ﺟﺰ اﻋﺘﺮاف ﺑﺘﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و اﻗﺮار و اذﻋﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻨﯿﻒ ﻧﺪﯾـﺪه در ﺻـﺪد دﻓﻊ‬‫اﺷﮑﺎل ﻋﺴﯿﺮ اﻻﻧﺤﻼل ﻣﺮدودﯾﺖ و ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ از ﺷﺮف ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖﺷﺎن از‬‫ﻣﺼﺪاق اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻮدن ﻓﺘﺎده ﺑﺴﺮد اﯾﻦ ﮐﻼم ﺧﺪع اﻟﺘﯿﺎم داد ﺗﺰوﯾﺮ و ﺗﻐﺮﯾﺮ داده و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم اﯾﻦ ﮐﻼم ﺑﺪﯾﻊ ﻟا ﻨﻈﺎم را‬‫ﺗﺨﺪﯾﻌﺎ و ﺗﺴﻮﯾﻼ در ﻣﻌﺮض دﻓﻊ ﻧﻘﯿﺼﺖ و ﻋﺎر از ذﻣﺎر ﺷﯿﺨﯿﻦ واﻻ ﺗﺒﺎر آورد و ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم ﺧﻮﯾﺶ ﻗﺼﺐ اﻟﺴﺒﻖ در ﻣﻀﻤﺎر ﺣﻤﺎﯾﺖ‬‫آن دو ﺑﺰرﮔﻮار ﻋﺮﯾﻖ اﻟﻔﺨﺎر ﺑﺮده ﻟﮑﻦ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺣﺮﻣﺎن او درﯾﻦ ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺮدود و اﺧﻔﺎق و ﺧﯿﺒﺖ درﯾﻦ ﻣﻄﻠﻮب ﻏﯿﺮ‬‫ﻣﺤﻤﻮد ﮐﻼﻣﺶ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪508 :‬‬‫ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ اﻋﺘﺮاﻓﺎت ﻋﺪﯾـﺪه ﺳﺪﯾـﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ از ان ﺑﺮاي ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺤﺠﯿﻞ و ﺗﺸﻮﯾﺮ او ﮐﺎﻓﯽ و ﺑﺴـﻨﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ‬‫آﻧﮑﻪ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻃﺮﻗﻪ و وﺟﻮﻫﻪ ﻣﺪار آن ﺑﺮ ذات اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮑﺴﺖ و ﺑﺲ و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﻋﻨﺪ اﻟﻨﻈﺮ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ‬‫دو اﻋﺘﺮاﻓﺴﺖ اﻋﺘﺮاف اول آﻧﮑﻪ ﺗﻌـﺪد ﻃﺮق و وﺟﻮه ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻗﻄﻌﺎ و ﺑّﺘﺎ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ اﻋﺘﺮاف دوم آﻧﮑﻪ ﻣﺪار ﺟﻤﯿﻊ آن ﻃﺮق و وﺟﻮه ﺑﺮ‬‫ذات اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺑـﺎﻟﺤﺘﻢ و اﻟﺠﺰم ﻣﺘﺤﻘﻖ و اﯾﻦ ﻫﺮ دو اﻋﺘﺮاف ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎ اﻧﺼـﺎف ﺑﺮاي ﺗﻮﻫﯿﻦ و اﺑﻄـﺎل و ﺗﻬﺠﯿﻦ و اﺧﻤـﺎل آن ﺑﺎ‬‫ﮐﻤـﺎل ﺑﺮاي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ درﯾﻦ ﮐﺘـﺎب ﻣﺤّﯿﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻗﯿـﺎل ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ و ﺑﻌـﺪ ادراك آن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻤﺎﺟﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﻏﺎﯾﺖ ﻗﺒـﺢ و‬‫ﺷﻨـﺎﻋﺖ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﺧـﺎﻓﯽ ﺑـﺎ آﻧﮑﻪ از ﻋﺒـﺎرت ﻋﻠﻤـﺎي اﻋﻼـم و ﺗﻨﺼـﯿﺼﺎت ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﻘـﺎم ﮐﻤـﺎ ﺳـﺒﻖ ﻇـﺎﻫﺮ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 395‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺼـﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق و وﺟﻮه ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ذات اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﮐﺬب و زور ﻣﺎﻟﮏ و ﻣﺪﻋﯽ آن ﻣﺴـﻠﮏ ﺧﺪع و ﺗﻐﺮﯾﺮ را‬‫ﺳﺎﻟـﮏ و ﻃﺮﯾـﻖ ﺗﺜّﺒﺖ و ﺗـﺪﺑّﺮ و ﺗـﺎﺛﻢ و ﺗﺤّﺮج را ﺗـﺎرك اﻋـﺘﺮاف ﺳـﻮم آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده و در ﺻـﺤﺎح ﻏﯿﺮ از ﺗﺮﻣـﺬي وﺟﻮد ﻧـﺪارد و اﯾﻦ‬‫ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ و اﻗﺮار ﺻﺤﯿﺤﺴﺖ ﺑﻮﺟﻮد ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎﺷﺪ اﻧﺼﺎف‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﺴﺎرت ﺑﺮ اﺑﻄﺎل و ﺗﮑﺬﯾﺐ و رّد و ﻗﺪح ﻣﻌﯿﺐ آن ﭼﺮا ﻧﻤﮏ ﺑﺮ ﺟﺮاﺣﺖ اﻫﻞ اﻧﺼﺎف ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺻﺪور ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ‬‫و ﻋﻘﻞ را ﻧﺨﺮاﺷـﺪ و ﻟﻠّﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﮑﯿﻦ ﻧﺒﺬي از ﻣﺤﺎﻣﺪ و ﻣﻔﺎﺧﺮ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺎﺛﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﻠﺠﺎ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ‬‫در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ ﺑﻄﻮري ﺑﯿـﺎن ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼـﺣﻈﻪ ﯾﮑﯽ از ان ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻣﺤّﯿﺮه ﻧـﺎﻇﺮﯾﻦ ﻫﺮ ﻣﻨﺼﻒ ﻓﻄﯿﻦ اﺑﻄـﺎل و ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﻣﻬﯿﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺮوي اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻣـﺒﯿﻦ را ﺳـﺒﺐ ﻏـﺎﯾﺖ ازرا و ﺗـﻮﻫﯿﻦ و ﺑـﺎﻋﺚ ﮐﻤـﺎل ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﻬﺠﯿـﻦ ﺑـﺎﻟﺠﺰم و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻣﯽداﻧـﺪ و ﻣﺨـﺎﻃﺐ‬‫ﻋﺎﻟﯿﻤﻘـﺎم و ﻓﺎﺿـﻞ ﻣﻼـذ اﻻﻋﻼـم را ﺑﺎﺳـﻔﻞ درﮐﺎت ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ارذل ﻣﻬﺎوي ﺗﻨﺪﯾـﺪ و ﺗﺸﻮﯾﺮ ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ اّﻣﺎ ادﻋﺎي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﺻـﺤﺎح ﻏﯿﺮ از ﺗﺮﻣﺬي وﺟﻮدي ﻧﺪارد ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﺮاد از ﺻـﺤﺎح درﯾﻦ ﮐﻼم ﺻـﺤﺎح ﺳـﺘﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﺮدودﺳﺖ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ‬‫ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ دﻫﻢ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺣﺴﺐ رواﯾﺖ اﺑﻦ ﺳـﯿﺎر از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺴﺎﺋﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ‬‫در ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ در ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻔﯽ وﺟﻮد آن در ﺻـﺤﺎح ﻏﯿﺮ ﺗﺮﻣﺬي ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺤﺾ و اﮔﺮ ﻣﺮاد ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫از ﺻﺤﺎح ﻋﻤﻮﻣﺎ ﮐﺘﺐ ﺻﺤﯿﺤﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن ﮐﻼم ﻣﺨﺎﻃﺐ اوﺿﺢ و اﺟﻼﺳﺖ ﭼﻪ در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ آن را در ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﺧﻮد ﮐﻪ ﻋﺒﺎرت از ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻨﺴﺖ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺣﮑﻢ ﺑﺼـﺤﺖ ﻃﺮق و وﺟﻮه ﻋﺪﯾﺪه آن ﮐﺮده ﮐﻤﺎ ﺳﺒﻖ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ‬‫اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺤﺎدي و اﻟﺜﻼﺛﯿﻦ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻏﯿﺮ از ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي در دﯾﮕﺮ ﺻﺤﺎح ﻣﻮﺟﻮد ﻧﯿﺴﺖ اﻋﺘﺮاف‬‫راﺑﻊ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده و آن ﻫﻢ ﻣﺠﻤـﻞ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﭘﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف راﺑﻊ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ذي اﻟﻔﻀـﻞ اﻟّﻨﺎﺻﻊ دﻟﯿﻞ واﺿـﺢ ﻻﻣﻌﺴﺖ ﺑﺮ‬‫ﺛﺒﻮت ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺑﻄﻼن اﺑﻄﺎل آن ﺑﺴـﺒﺐ اﻧﻬﻤﺎك در زﯾﻎ ﺟﺎﻟﺐ ﺿـﺮر و ﺿـﯿﺮ و ﺑﻌﺪ و اﻧﺤﯿﺎز از ﻃﺮق ﺛﻮاب و ﺧﯿﺮ اّﻣﺎ دﻋﻮي ﻏﺎﯾﺖ‬‫اﺟﻤﺎل و اﺧﺘﺼﺎر ﭘﺲ ﻏﺎﯾﺖ ﺗﺨﺪﯾﻊ اﺗﺒﺎع اﻏﻤﺎرﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺻﻞ ﻣﺤﻞ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ و ﮐﻤﺎل‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﺳـﺖ و ﺻـﺪق آن ﺑﺮ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و آن از ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي در ﻏـﺎﯾﺖ وﺿـﻮح و ﻇﻬـﻮرﺳﺖ و ﻫـﺬه اﻟﻔـﺎظ اﻟﺨﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﯿﻪ ﮐﻤﺎ‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪509 :‬‬‫ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﭘﺲ دﻋﻮي اﺧﺘﺼﺎر و اﺟﻤﺎل ﺿـﺮري ﺑﻤﻘﺼﻮد و ﻣﺮام اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ و ارﺑﺎب ﻣﺮا و ﻟﺠﺎج و اﺻﺤﺎب ﻣﮑﺎﺑﺮه و اﻋﻮﺟﺎج را از‬‫ﺷﮑـﺎل اﺷـﮑﺎل و ﻋﻘـﺎل اﻋﻀـﺎل اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻣﺼﻮن از اﺧﺘﻼل و ﺑﺮي از اﻋﺘﻼل ﻧﻤﯽرﻫﺎﻧـﺪ اﻋﺘﺮاف ﺧﺎﻣﺲ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﺳﺎﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ اﻋﺘﺮاف ﺧﺎﻣﺲ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻨﻮازغ و اﻟﻮﺳﺎوس ﻏﺰﯾﺮ اﻟﻨﻮاﻓﺚ و اﻟﻬﻮاﺟﺲ دﻟﯿﻞ ﻻﺋﺤﺴﺖ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻮدن‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ در ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي اﻣﺮﯾﺴﺖ ﻣﺸﻬﻮر و ﻣﻌﺮوف و ﻣﻌﻠﻮم و ﭼﯿﺰﯾﺴﺖ ﻣﺘﯿﻘﻦ ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل و ﺣﻠﻮم اﻋﺘﺮاف ﺳﺎدس آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده‬‫اﻣﺎم اﺣﻤﺪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺮواﯾﺖ ﺳﻔﯿﻨﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را آوردهاﻧﺪ ﭘﺲ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺳﺎدس ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﮑﺎﯾﺲ و ﻓﺎﺿﻞ ﺣﺮون ﺷﺎﻣﺲ ﻧﺴﺒﺖ‬‫ﺑـﺎﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ راﺋﺲ ادل دﻟﯿﻠﺴﺖ ﺑﺮ ﺑﻄﻼـن ﻣﺰﻋﻮم ﺟﺎﺣـﺪ ﻧـﺎﺣﺲ و وﻫﻦ ﮐﯿـﺪ ﻫﺮ ﺧﺎدع و ﺧﺎﺋﺲ اﻋﺘﺮاف ﺳﺎﺑﻊ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻟﮑﻦ از ان‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﻗّﺼﻪ را از اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺷـﻨﯿﺪه و اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﯿﺒﺎك ﻏﺮﯾﻖ ﺑﺤﺮ ﺗﺰوﯾﺮ و اﻟﺒﺎك ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ‬‫و ادراك دﻟﯿﻞ زاﻫﺮﺳﺖ ﺑﺮ ﺛﺒﻮت ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺎﺣﺐ ﻟﻮﻻك و ﺣﺠﺖ ﻣﺘﯿﻨﻪ اﺳﺖ ﺑﺮ ﺗﺤﻘﻖ ارﺷﺎد ﺻﺎﺋﻦ ﺳﻔﯿﻨﻪ اﻣﺖ از ﻫﻼك ﻓﻠﯿﺘﮏ ﮐﻨﺖ‬‫ﺻـﺎﺣﺐ ادﻧﯽ ﺗـﺪﺑّﺮ و ﻣـﺎ اراك او ﺣـﺎﺋﺰ اﯾﺴـﺮ ﺗﺎّﻣﻞ و ﻣﺎ ﻋﺴﺎك و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ دﻋﻮي ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪن از رواﯾﺖ اﺣﻤـﺪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮐﻪ‬‫ﺳﻔﯿﻨـﻪ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﻗّﺼﻪ را از اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﺷـﻨﯿﺪه ﮐـﺬﺑﯿﺴﺖ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼـن و زورﯾﺴﺖ واﺿـﺢ اﻟﻬـﻮان و اﻓـﺘﺮاﺋﯿﺴﺖ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺨﺴـﺮان و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 396‬از ‪597‬‬‫اﺧﺘﻼـﻗﯿﺴﺖ ﻣﻈﻬﺮ ﺧﺰي و ﺧـﺬﻻن و اﺧﺘﺮاﻋﯿﺴﺖ ﻣﺒـﺪي ﮐﻤـﺎل ﻣﺠﺎزﻓﺖ و ﻋـﺪوان و اﺑﺘـﺪاﻋﯿﺴﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﻏﺎﯾﺖ ﻣﮑﺎﺑﺮت و ﻃﻐﯿﺎن اﯾﻨﮏ‬‫رواﯾﺖ اﺣﻤـﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻧﻘﻞ ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ﻣﺤﺐ اﻟـﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد و درﯾﺎﻓﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ در ان رواﯾﺖ‬‫ازﯾﻦ ادﻋـﺎي ﮐﺎذب و اﻓﺘﺮاي ﺧﺎﺳـﺮ ﺧﺎﺋﺐ و ﺗﻔﻮه و رﺟﻢ ﻏﯿﺮ ﺻﺎﺋﺐ اﺛﺮي ﻧﯿﺴﺖ ﻗﺎل ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯽ ﺗـﺬﮐﺮة ﺧﻮاص اﻻّﻣـﮥ ﮐﻤﺎ‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ و ﻗﺪ اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﻓﯽ اﻟﺴﻨﻦ ﻓﺎﻣﺎ اﺣﻤﺪ ﻓﺎﺳﻨﺪه اﻟﯽ ﺳﻔﯿﻨﮥ ﻣﻮﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﺳﻤﻪ ﻣﻬﺮان ﻗﺎل اﻫﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻃﯿﺮا ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘـﺪﻣﺘﻪ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﺎذا ﺑﺎﻟﺒﺎب ﯾﻔﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻗـﺎل اﻟﻤﺤﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﻓﯽ اﻟﺮﯾـﺎض اﻟﻨﻀـﺮة و ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻨﮥ ﻗﺎل اﻫـﺪت اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﯿﻦ‬‫رﻏﯿﻔﯿﻦ ﻓﻘـﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﻓﻘـﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﺛﻢ ذﮐﺮ ﻣﻌﻨﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻨّﺠﺎر و ﻗﺎل ﻓﯽ آﺧﺮه ﻓﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ اﻟّﻄﯿﺮﯾﻦ ﺣّﺘﯽ ﻓﯿﻨﺎ ﺧّﺮﺟﻪ اﺣﻤﺪ ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ‬‫ﺑﻠﮑﻪ از ﻣﻼﺣﻈﻪ رواﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺮزﻧـﺪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ در زواﺋﺪ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ آن را از واﻟﺪ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ ﻫﻔﺘﻢ‬‫ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺑﻨﻔﺲ ﺧﻮد ﺣﺎﺿـﺮ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﻮد ﭼﻪ از آن آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم آواز را ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪510 :‬‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿـﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺮﻣـﻮد ﮐﯿﺴﺖ اﯾﻦ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻋﺮض ﮐﺮد ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼﻣﺴﺖ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺪ‬‫درﯾﺎﻓﺖ ﻓﺮﻣﻮدن اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﺑﺎز ﮐﻦ و ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد آن ﺟﻨﺎب در را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺑﻠﮑﻪ اﮔﺮ از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻘﺪﻣﺘﻪ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ ﻓﻘﺪﻣﺖ إﻟﯿﻪ اﻟﻄﯿﺮﯾﻦ ﮐﻪ در رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ و آﻧﻔﺎ واﻗﻌﺴﺖ ﻟﻔﻆ ﻗّﺪﻣﺖ را ﺑﺼـﯿﻐﻪ‬‫ﻣﺘﮑﻠﻢ ﻗﺮاءت ﮐﻨﻨﺪ از ﺧﻮد رواﯾﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﭘﯿﺪا ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺣﺎﺿﺮ و ﺷﺎﻫﺪ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﻮد و او ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻃﯿﺮ‬‫ﯾﺎ ﻃﯿﺮﯾﻦ ﺑﺨـﺪﻣﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺠﺎ آورد و از رواﯾﺎت دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﺮواﯾﺖ ﺳـﻔﯿﻨﻪ آوردهاﻧـﺪ ﻧﯿﺰ‬‫ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ وﺿﻮح ﺛـﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺣﺎﺿـﺮ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﻮد اﺑﻮ اﻟﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻐﻮي در ﻣﻌﺠﻢ ﺧﻮد ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در وﺟﻪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫داﻧﺴﺘﯽ از ﺳـﻔﯿﻨﻪ آورده آﻧﭽﻪ ﺣﺎﺻﻠﺶ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺪﯾﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد زﻧﯽ از اﻧﺼﺎر دو ﻃﺎﺋﺮ را در ﻣﯿﺎن دو رﻏﯿﻒ ﺑﺴﻮي رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و در ﺧﺎﻧﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻦ و ﻏﯿﺮ اﻧﺲ ﮐﺲ ﻧﺒﻮد ﭘﺲ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﺸﺮﯾﻒ آورد ﭘﺲ ﻧﻬﺎر ﺧﻮد را‬‫ﻃﻠﺐ ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮ زﻧﯽ از اﻧﺼـﺎر ﻫـﺪﯾﻪ آورده اﺳﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ دو ﻃـﺎﺋﺮ را ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨﺎب ﺗﻘـﺪﯾﻢ ﻧﻤﻮدم‬‫ﭘﺲ ﺑﻔﺮﻣﻮد‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ‬‫ﭘﺲ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﯿﺎﻣﺪ ﭘﺲ در را زد زدﻧﯽ ﺧﻔﯿﻒ ﭘﺲ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ ﮐﯿﺴﺖ اﯾﻦ ﭘﺲ او ﻓﺮﻣﻮد اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻫﺴـﺘﻢ ﺑﺎز در را زد و آواز‬‫ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﯿﺴﺖ اﯾﻦ ﻋﺮض ﮐﺮدم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼﻣﺴﺖ ﻓﺮﻣﻮد در‬‫ﺑـﺎز ﮐﻦ ﺑﺮاي او ﭘﺲ ﺑـﺎز ﮐﺮدم ﺑﺮاي او ﭘﺲ ﺗﻨـﺎول ﻓﺮﻣﻮد ﻫﻤﺮاه آن ﺟﻨﺎب از دو ﻃﯿﺮ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﺷـﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺣﻤﻮي ﻧﯿﺰ در ﻓﺮاﺋﺪ‬‫اﻟﺴـﻤﻄﯿﻦ ﺑﺴـﻨﺪ ﺧﻮد از ﺳـﻔﯿﻨﻪ آورده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در وﺟﻪ ﺷﺼﺘﻢ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ در وﻫﻦ و رﮐﺎﮐﺖ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﺟﻼﻟﺖ و اﺗﺼﺎف‬‫ذات ﺑـﺎ ﺑﺮﮐﺎت او ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻬﻮر و ﺟﺴﺎرت و ﺣﯿﺎزت ﻣﺮاﺗﺐ ﺗﻬﻮك و ﺗﻨﻄﻊ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴﺎرت ﺷـﺒﻪ ﻧﯿﺴﺖ اﻋﺘﺮاف ﺛﺎﻣﻦ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻬﺮ‬‫ﺣـﺎل اﯾﻦ ﻗـﺪر ﺧﻮد در رواﯾﺖ ﻧّﺠﺎر از اﻧﺲ آﻣـﺪه ﮐﻪ دو ﺑﺎر ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ را رد ﮐﺮد ﭘﺲ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺛﺎﻣﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺷﺎﺣﻦ و ﻓﺎﺿـﻞ‬‫ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﺿـﺎﻏﻦ دﻟﯿـﻞ ﺑﺲ ﻗﻮﯾﺴﺖ ﺑﺮ ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺼﻮن از ﻗﻮادح و ﻣﻄـﺎﻋﻦ و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻨﯿﻒ ﻣﺤﻔﻮظ از ﻣﻌﺎﯾﺐ و‬‫ﻣﺸـﺎﺋﻦ و ﻫﯿـﭻ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻ ﺗﺒﺎر ﻋﻼﻣﻪ ﻧّﺠﺎر ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺠﺎر ﺑﺮواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﺳﺘﺴـﻌﺎد ﻧﻤﻮده ﺑﻮد و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 397‬از ‪597‬‬‫رواﯾﺘﺶ ﻧﺰد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﭼﻨﺎن وﺛﯿﻖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎن اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻓﺮﻣﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﻀﺮﺗﺶ در ﺗﺤﻔﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺮﺿّﯿﻪ ﺑﺮ دو ﻗﺪح آن ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‬‫و ﺑﻬﺮه و اﻓﺮاز دﯾﻦ و ﯾﻘﯿﻦ ﺧـﻮد ﺑﮑـﺎﺳﺖ اﻋـﺘﺮاف ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده و ﺑﻬـﺎﻧﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺣﺎﺟﺖاﻧـﺪ و وﻗﺖ ﺑﺮ آﻣـﺪن‬‫ﻧﯿﺴﺖ و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺗﺎﺳﻊ ﻣﺨﺎﻃﺐ دﻟﯿﻞ واﺿـﺤﺴﺖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ اﻣﺮﯾﺴﺖ ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ و اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ در آن واﻗﻌﻪ‬‫ﺑﺴﺒﺐ ﺣﺴﺪ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم راه ﺑﻬﺎﻧﻪ و ﺗﺰوﯾﺮ ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺮﺗﮑﺐ ﮐﺬب ﺻﺮﯾﺢ و دروغ ﻓﻀﯿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ اﻣﺎ ادﻋﺎي‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﮐﻪ اﻧﺲ ﮔﻔﺖ وﻗﺖ ﺑﺮ آﻣـﺪن ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ در رواﯾﺖ ﺑﺨﺎري ﺑﻠﮑﻪ دﯾﮕﺮ رواﯾﺎت ﻋﻠﻤﺎي ﮐﺒﺎر اﺛﺮي از ان ﻧﯿﺴﺖ و‬‫ﻏﺎﻟﺒﺎ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺨﺼﻮص از ﻃﺒﻊ ﻣﺒﺎرك ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻪ ﻣﻮﺟـﺪ وﻗﺖاﻧﺪ ﺑﺮ آﻣﺪه اﺳﺖ اﻋﺘﺮاف دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻏﺮض اﻧﺲ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﺷﺨﺼـﯽ از اﻧﺼﺎر ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺸـﺮف ﺷﻮد و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﻋﺎﺷﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﺎﺑﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﻋﺘﺮاف ﺳﺎﺑﻖ دﻟﯿﻞ ﺛﺒﻮت و ﺻّﺤﺖ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮﺳﺖ‬‫و ﺻﺮاﺣﮥ از ان ﺑﻮﺿﻮح ﻣﯽرﺳﺪ ﮐﻪ اﻧﺲ ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻧﺲ ﺑﻘﻮم ﺧﻮد ﺧﯿﺎل ﻣﺤﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪511 :‬‬‫اﻧﺼﺎري ﺑﻮدن اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ در ﺳﺮ ﮐﺮد و ﺑﻤﻔﺎد‬‫ﺣّﺐ اﻟﺸﯽء ﯾﻌﻤﯽ و ﯾﺼﻢ‬‫ﭼﻨﺎن ﺣﺐ ﻗﻮم ﺑﺮ او ﻏﺎﻟﺐ و ﻣﺴـﺘﻮﻟﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻣّﺮة ﺑﻌﺪ ﻣّﺮة و ﮐّﺮة ﺗﻠﻮ ﮐّﺮة ﺟﺴﺎرت ﺑﺮ رّد ﻧﻔﺲ رﺳﻮل و ارﺗﮑﺎب ﮐﺬب ﻓﻀﯿﺢ ﻣﺴﺤﻮل‬‫ﻧﻤﻮد و در اﺣﮑﺎم ﺑﻨﯿﺎن ﻋـﺪاﻟﺖ و وﺛﺎﻗﺖ ﺧﻮد اﻓﺰود اﻋﺘﺮاف ﯾﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻌﺪ از ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و‬‫اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺣﺎدي ﻋﺸـﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺳﯿﻊ اﻟﻤﻨﻈﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺸّﯿﺪ ﺻﺤﺖ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮﺳﺖ و از ان ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺲ آن ﺻﺤﺎﺑﯽ‬‫راﺳﺖ ﮔﻔﺘﺎر ﺑﻌﺪ ﺗﻔﺘﯿﺶ و اﺳـﺘﻔﺴﺎر ﺟﻨﺎب ﺳﺮور ﻣﺨﺘﺎر ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﻌﺸﯽ و اﻻﺑﮑﺎر ﺳﺒﺐ رّد ﺟﻨﺎب ﺣﯿﺪر ﮐﺮار ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻼم‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻧﺒﺖ اﻟﻮرد و اﻟﺒﻬﺎر دوﺳﺖ داﺷـﺘﻦ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﻣﺮدي از اﻧﺼﺎر ﺑﺤﯿﺰ اﯾﻀﺎح و اﻇﻬﺎر آورد و ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﻧﺲ در ﺣﻀﻮر‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﻧﻬﻤﺮ ﺳـﺤﺎب ﺑﻌﺬر ﺟﺴﺎرت ﺑﺮ رّد اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﯿﺎب ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﺎ ﻧﻔﺢ ﻣﺴﮏ و‬‫ﻃﺎب ﻣﻼب ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮ ﺟﺎﻟﺐ اﻧﻮاع ﻋﺘﺎب ﺑﯿﺎن ﮐﺮده ﻟﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ ﺑﺎﻋﺚ اﺻﻞ و ﻋﻤﺪه اﺳﺒﺎب ﻋﺪم ﻓﺘﺢ ﺑﺎب و رّد ﺟﻨﺎب وﻻﯾﺖ ﻣﺎب‬‫اﺿـﻄﺮام و اﺣﺘـﺪام و اﻟﺘﻬﺎب ﻧﺎر ﺣﺴـﺪ ﻋﺪاوت او ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﺑﻮ ﺗﺮاب ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻮد او اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را‬‫ﺑﮑﻤـﺎل ﺻـﺮاﺣﺖ روﺑﺮوي ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ ﺑﯿـﺎن ﮐﺮده ﮐﻤـﺎ ﻣّﺮ ﻓﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺮاﺑﻊ و اﻟﺜﻼﺛﯿﻦ و اﻟﺮاﺑﻊ و اﻻرﺑﻌﯿﻦ اﻋﺘﺮاف دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﭼﻮن ﺑـﺎر ﺳﻮم ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ آواز را ﺑﻠﻨـﺪ ﮐﺮدﻧـﺪ و دروازه را ﮐﻮﻓﺘﻨـﺪ و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺛـﺎﻧﯽ ﻋﺸـﺮ ﻣﺨـﺎﻃﺐ واﻻ ﮔﻬﺮ ﻧﯿﺰ دﻟﯿﻞ روﺷﻦ ﺑﺮ‬‫ﺗﺤﻘﻖ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮﺳﺖ و از ان ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ وﺿﻮح واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ رد ﻧﻤﻮدن اﻧﺲ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم را دو ﺑـﺎر ﺑـﺎز اﺛﺮ‬‫دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺗﺸـﺮﯾﻒ آورد و ﺑﺴﺒﺐ ﻧﺎﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﻧﺲ‬‫آن ﺟﻨﺎب را ﺣﺎﺟﺖ ﺟﻤﻊ در ﻣﯿﺎن ﺿـﺮب ﺑﺎب و رﻓﻊ ﺻﻮت اﻓﺘﺎد اﻋﺘﺮاف ﺳـﯿﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺴـﻤﻊ ﻣﺒﺎرك آن ﺣﻀﺮت ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ رﺳـﯿﺪ و ﺧﻮد اﯾﺸـﺎن را ﻃﻠﺒﯿﺪﻧـﺪ و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺛـﺎﻟﺚ ﻋﺸـﺮ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋـﺎﻟﯽ ﺧﻄﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺒﯽ و ﻣﺨﺒﺮ از ﺛﺒﻮت ﺗﺎم واﻗﻌﻪ‬‫ﻃﯿﺮﺳﺖ و از ان ﺑﮑﻤﺎل ﻟﻤﻌﺎن ﭘﯿﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺪاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻤﻊ ﻣﺒﺎرك ﺟﻨﺎب ﺳﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫آﻻـف اﻟﺘﺤﯿﺎت و اﻟﺘﺴـﻠﯿﻤﺎت رﺳـﯿﺪ ﺧﻮد آن ﺟﻨﺎب ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را ﻃﻠﺐ ﻓﺮﻣﻮد اﻋﺘﺮاف ﭼﻬﺎردﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﺮﻣﻮده و‬‫ﻧﺴﺎﺋﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮد ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺼﻪ را ﺑﺮواﯾﺖ ﺳـّﺪي از اﻧﺲ آورده و اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف راﺑﻊ ﻋﺸـﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺒﻄﺮ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ درﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﺮوي ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺸـﮑﯿﮑﯽ و ﻟﻮ رﮐﯿﮏ در ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت آن ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺮﻓﯽ در ﺗﺸـﮑﯿﮏ آن ﺑﺮ زﺑـﺎن ﻣﯽآورد ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ ﻋﻼـوه ﺑﺮ ﻣﺰاﯾـﺎي ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﮐﻪ از ﮐﻼم دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎ‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ و ﺑﻪ ﻧﺒـﺬي از ان در وﺟﻪ دﻫﻢ وارﺳـﯿﺪي ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﺑـﺎب اﻟﻤﮑﺎﯾـﺪ ﺗﺤﻔﻪ ﮐﻤـﺎ ﺳـﺒﻖ ﺧﺼـﺎﺋﺺ را ﻣﺎﯾﻪ ﻧﺎزش و ﻓﺨﺎر‬‫ﮔﺮداﻧﯿـﺪه و ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن ﻧﺴـﺎﺋﯽ آن را اﺣﺘﺠـﺎج ﺑﺮ ﮐﻤـﺎل وﻻي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﺮﻣﻮده اﻋﺘﺮاف ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ‬‫ﻓﺮﻣﻮده و ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 398‬از ‪597‬‬‫ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫و ازﯾـﻦ اﻋـﺘﺮاف ﺧـﺎﻣﺲ ﻋﺸـﺮ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻻﺷـﺮ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌـﮥ اﻟﻨﻬـﺎر واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺮوي در‬‫ﺧﺼﺎﺋﺺ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ واﻗﻌﻪ ﻫﺎﺋﻠﻪ رّد اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ازﯾﻦ ﻓﻀﻞ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺧﺎك ﺧﺰي و ﺧﺴﺎر ﺑﺮ رؤس ﻣﺤﺎﻣﯿﻦ آن دو ﺷﯿﺦ ﺟﻠﯿﻞ‬‫اﻟﻔﺨﺎر ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ و ﺻﺪور ارﺑﺎب ﻣﻮدﺗﺸﺎن را ﺑﻨﺎﺧﻦ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﻔﻀﯿﺢ ﻣﯽﺧﺮاﺷﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺣﻤﺎﻣﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶاول‪ ،‬ص‪512 :‬‬‫ﺷﯿﺨﯿﻦ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮد ﻗﺼﻪ رد ﻧﻤﻮدن اﻧﺲ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را آورده و آن را ﺑﻌﺒﺎرت‬‫ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫ادا ﻧﻤﻮده ﭘﺲ دﻋﻮي ﺑﺎﻃﻞ ﺑﯿﺪﻟﯿﻞ و ﺗﻬﺠﺲ و ﺗﺤﮑﻢ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻮﯾﻞ و ﺑﺤﺖ ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺻـﺮف ﺗﺨﺪﯾﻊ و ﺗﻀـﻠﯿﻠﺴﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ ﺳـّﺪي ﺑﺎوﻫـﺎم از ﻋﺠـﺎﺋﺐ اﻏﻼـط و اوﻫـﺎم و ﻏﺮاﺋﺐ ﺧﯿﺎﻻـت ﺧـﺎم و ﺑـﺪاﺋﻊ ﻫﻮاﺟﺲ ﻧﺎﻓﺮﺟـﺎﻣﺴﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ ﻋﻼوه ﺑﺮ‬‫ﻧﺼﻮص ﺻـﺮﯾﺤﻪ وﺛـﺎﻗﺖ و ﺷﻮاﻫـﺪ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﻋـﺪاﻟﺖ او داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﻘﻄﺎن ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻻﻧﺴﺎب ﻟﻠﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ‬‫ﺳـّﺪي را اﺣـﺪي ﺗﺮك ﻧﮕﻔﺘﻪ و ﮐﺴـﯽ او را ﺟﺰ ﺑﺨﯿﺮ ﯾﺎد ﻧﮑﺮده و ﻧﯿﺰ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ اﺑﻦ ﻋـﺪي او را ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ داﻧﺴـﺘﻪ و ﻧﯿﺰ‬‫وارﺳـﯿﺪي ﮐﻪ او از روات ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻤﺴﺖ و ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻦ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ اﺧﺮاج ﻧﻤﻮدن ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺤﯿﺢ ﺣﺪﯾﺚ را از ﮐﺴﯽ‬‫ﻣﻘﺘﻀـﯽ ﻋﺪاﻟﺖ و ﺻـﺤﺖ ﺿﺒﻂ و ﻋﺪم ﻏﻔﻠﺖ آﻧﮑﺴﺴﺖ ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺤﯿﺢ ﭘﺲ ﻣﺤّﻞ اﻧﺼﺎف ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺳّﺪي ﻋﺎﻟﯿﺸﺎن ﺣﺴﺐ‬‫اﻓﺎده ﻗﻄﺎن ﺳﻠﯿﻂ اﻟﻠﺴﺎن ﻣﺘﺮوك اﺣﺪي ﻧﺒﻮد و ﺟﺰ ﺑﺨﯿﺮ او را ﮐﺴﯽ ﯾﺎد ﻧﻨﻤﻮده ﺑﺎﺷﺪ و اﺑﻦ ﻋﺪي ﮐﻪ ﻣﻼذ و ﻣﺮﺟﻊ اﮐﺎﺑﺮ در ﻋﻠﻢ ﺟﺮح و‬‫ﺗﻌﺪﯾﻠﺴﺖ او را ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮔﻮﯾﺪ و ﻧﺰد ﻣﺴـﻠﻢ ﮐﻪ ﻋﻠﻮ ﭘﺎﯾﻪاش در ﻋﻠﻮم ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺴـﻠﻢ ﮐﻠﺴﺖ ﺻﺤﯿﺢ اﻟﻀﺒﻂ و ﻋﺪﯾﻢ اﻟﻐﻔﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﺣﺪي از ارﺑﺎب اﺑﺼﺎر و اﺣﻼم و ﮐﺴﯽ از اﺻﺤﺎب اﻟﺒﺎب و اﻓﻬﺎم ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻋﻼم و‬‫اﻓﺎدات اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻓﺨﺎم ﺑﺮاي ﻣﺠﺎزﻓﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم در ﻧﺴـﺒﺖ ﺳّﺪي ﺑﺎوﻫﺎم وزﻧﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺬاﺷﺖ و آن را ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻔﺎت و اﻋﺘﻨﺎ و‬‫اﺣﺘﻔﺎل و اﺻـﻐﺎ ﺧﻮاﻫﺪ اﻧﮕﺎﺷﺖ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺎﯾﺪ رﺳﯿﺪ و ﻧﻘﺸﯽ ﻋﺠﺐ ﺑﺮ ﺻﻔﺤﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ و دﺳﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺪﻧﺪان‬‫ﺗﺤﯿﺮ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔﺰﯾـﺪ و ﺑﻬﺮه واﻓﯽ از ﻋﺒﺮت و ﺣﯿﺮت ﺑﺎﯾـﺪ ﮔﺰﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻋﺘﺮاﻓـﺎت ﻣﮑّﺮره و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﻣﺤّﺮره و اﻓﺎدات‬‫ﻣﺸـّﯿﺪه و ﺗﺒﯿﯿﻨﺎت ﻣﻮّﮐـ ﺪه ﺧﻮد ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻪ ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮّد و ﻗﺪح اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮﻣﯿﺨﯿﺰد و ﺧﺎك ﻣﺬﻟﺖ و رﺳﻮاﯾﯽ ﺑﺮ ﺳـﺮ‬‫ﺧﻮﯾﺶ و اﺗﺒﺎع ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽرﯾﺰد و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻀـﻌﯿﻒ ﻓﻀﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را ﻋﻤـﺪه ﻣﻘﺎﺻـﺪ و ﻣﻄﺎﻟﺐ و زﺑﺪه ﻣﻬﺎم و‬‫ﻣـﺎرب ﻣﯽﭘﻨـﺪارد و ﺑﺴـﺒﺐ اﺳﺘﯿﻼـي اﯾﻦ ﻫﻮاي ﺑﺎﻃﻞ ﺧﺒﺮي از ﺳـﻠﻮك ﺧﻮد در وادي ﺗﻨﺎﻗﺾ و ﺗﻬﺎﻓﺖ ﻫﻢ ﻧﻤﯽدارد و در ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ‬‫اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺣﻀـﺮﺗﺶ را اﻃﻔﺎي اﻧﻮار ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺑﻮ اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﺳﺎر اﻟﻔﻠﮏ و دار ﭼﻨﺎن ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ‬‫ﺑﺠﻨﺐ آن از ﺗﺴـﻔﯿﻪ و ﺗﺠﻬﯿـﻞ و ﺗﺤﻤﯿﻖ و ﺗﻀـﻠﯿﻞ اﺳﺎﻃﯿﻦ دﯾﻦ و ﺣﻔﺎظ ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ ﺑﻠﮑﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ آن رﺋﯿﺲ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮد آن‬‫ﻣﺤّﺪث ﻣﺤﻘﻖ ﻓﻄﯿﻦ اﺟﺘﻮا و اﺣﺘﺮاز ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻟﮑﻦ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﯾﻦ اﺑﻄﺎل و اﺧﻤﺎل ﺳـﺮاﭘﺎ ﺿﻼل أﺑﯽ؟؟؟ ﺑﺮ روي ﮐﺎرش ﻧﻤﯽآﯾﺪ‬‫و اﯾﻦ اﺑﻄﺎل ﺳﺮاﺳـﺮ اﻫﻤﺎل ﺟﺰ ﺧﺰي و ﺧﺴﺎرش ﻧﻤﯽاﻓﺰاﯾﺪ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﮐﺎن ﻣﺬ ﮐﺎن ﺑﺎﻟﻌّﺰ ﻣﺬﮐﻮرا* ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺑﺎن ﻻﺣﺐ اﻟﺤﻖ ﺳـﻨﺎء‬‫و ﺿـﯿﺎء و وﺿﻮﺣﺎ و ﻇﻬﻮرا* و اﺳـﺘﻨﺎر ﻣﻨﻬﺞ اﻟﺼﺪق اﻟﺘﻤﺎﻋﺎ و اﯾﺘﻼﻗﺎ و اﺷـﺮاﻗﺎ و ﻧﻮرا* و ﻃﻠﻊ ﺻﺒﺢ اﻟﺼﻮاب ﺟﻬﺮا و ﺳﻄﻮﻋﺎ و ﺟﺸﻮرا و‬‫ﺳﻔﻮرا* و ﺛﺒﺖ ان اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ اﻟّﺬﯾﻦ وﻟّﻮا ﻋﻠﯽ ادﺑﺎرﻫﻢ ﻧﻔﻮرا* ﻗﺪ َﺧَﺘَﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َﻋﻠﯽ ﻗُﻠُﻮﺑ ِِﻬْﻢ َو َﻋﻠﯽ َﺳْﻤِﻌِﻬْﻢ‬‫و ﺟﻌـﻞ ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻟﺤﻖ ﺣﺠﺎﺑـﺎ ﻣﺴـﺘﻮرا* ﻓﻬﻢ ﯾﺴـﻠﮑﻮن ﻟﻐّﯿﻬﻢ و ﺟﻤـﺎﺣﻬﻢ ﺳﺒﯿﻼ ﻣﻬﺠﻮرا* و ﯾُﻮِﺣﯽ ﺑَْﻌـُﻀ ُﻬْﻢ ِإﻟﯽ ﺑَْﻌٍﺾ ُزْﺧُﺮَف اﻟ َْﻘْﻮِل‬‫ُﻏُﺮورًا‬‫* و ﺳﯿﻨﺪﻣﻮن ِﺣﯿَﻦ َﯾَﺮْوَن اﻟ َْﻌﺬاَب‬‫ِإ ﱠن َﻋﺬاَب َرﺑﱢَﮏ ﮐﺎَن َﻣْﺤُﺬورًا‬‫* ﺛﻢ ﻻ ﯾﻨﻔﻌﻬﻢ ﻓﮑّﻠﻬﻢ ﯾﻠﻘﯽ ﻓِﯽ َﺟَﻬﱠﻨَﻢ َﻣﻠُﻮﻣًﺎ َﻣْﺪُﺣﻮرًا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 399‬از ‪597‬‬‫* ﻓﻠﯿﻨـﺪب اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ و اﺣﺰاﺑﻪ و ﻟﯿـﺪﻋﻮا وﯾﻼـ و ﺛﺒﻮرا* و ﻟﯿﺒﮑﻮا ﻋﻠﯽ ﺳﻮء ﺻـﻨﯿﻌﻬﻢ و ﺧﺎﺳـﺮ ﻋﻤﻠﻬﻢ اﺣﻘﺎﺑﺎ و دﻫﻮرا* ﻓﻘـﺪ اﻓﺤﻤﻨﺎﻫﻢ و‬‫ﺧﺼﻤﻨﺎﻫﻢ و ﮐﺎَن ذﻟ َِﮏ ﻓِﯽ اﻟ ِْﮑﺘﺎِب َﻣْﺴُﻄﻮرًا*‬‫* َو ُﮐﱠﻞ ِإﻧﺴﺎٍن َأﻟ َْﺰﻣْﻨﺎُه ﻃﺎﺋَِﺮُه ﻓِﯽ ُﻋﻨُِﻘِﻪ َو ﻧُْﺨِﺮُج ﻟَُﻪ َﯾْﻮَم اﻟ ِْﻘﯿﺎَﻣِﮥ ِﮐﺘﺎﺑًﺎ َﯾﻠْﻘﺎُه َﻣﻨُْﺸﻮرًا‬‫ﻗﺴﻤﺖ دوم‬‫اﺷﺎره‬‫ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم از ﮐﻤﺎل اﺛﺒﺎت و اﺣﻘﺎق و اﺣﮑﺎم اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎم ﺑﺎﯾﺮاد وﺟﻮه ﻣﺒﺮﻣﻪ ﮐﻞ اﻻﺑﺮام و ﺗﺒﯿﯿﻦ دﻻﺋﻞ ﻣﺤﮑﻤﮥ‬‫اﻟﻨﻈـﺎم ﻓﺮاغ ﺣﺎﺻـﻞ آﻣـﺪ ﭘﺲ اﻟﺤـﺎل ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺑﻄـﺎل ﮐﻼـم ﻣﺘﺎﻧﺖ اﻟﺘﯿﺎم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺗﻔﺼـﯿﻼ ﻣﯽﺷﻮم و ﺑﺮ ﺳـﺮ ﻧﻘﺾ آن ﺟﻤﻠـﮥ ﺟﻤﻠﮥ‬‫ﻣﯽروم و ﺑﻠﻄﻒ اﯾﺰدي و ﻋﻨـﺎﯾﺖ ﺻـﻤﺪي ﺟﻤﯿﻊ ﺷـﺒﻬﺎت آن ﻓﺎﺿـﻞ ﺑـﺪﯾﻊ اﻟﺴـﻤﺎت ﻣﺮدود ﻣﯽﺳﺎزم و ﭘﺮداز؟؟؟ روي ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﻤﻮﯾﻬﺎت‬‫ﻣﻬﺠﻮره و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ﺑﺘﺴﻮره؟؟؟ او ﺑﺮ ﻣﯽاﻧﺪازم‬‫ﻧﻘﻞ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﺪﻋﻪ آﻣﯿﺰ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ و ادﻋﺎي اوﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﭼﻬﺎرم رواﯾﺖ‬‫اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ او اﻫﺪي إﻟﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠّﯽ‬‫اﻗﻮل ﻣﺨـﺎﻃﺐ واﻻـ ﺻـﻔﺎت در اﯾﺮاد اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﺎت ﻃﺮﻓﻪ ﺷـﮕﺮف ﮐﺎرﯾﻬﺎ ﻧﻤﻮده ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺗﺼﺎف‬‫ﺧﻮد ﺑﺎﻧﺼـﺎف و ﺗﺮك ﺧﺒﻂ و اﻋﺘﺴﺎف ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺣﻖ ﻣﺜﻞ ﺟﻨﺎب ﺷـﯿﺦ ﻣﻔﯿـﺪ و ﺟﻨﺎب اﺑﻦ ﺷـﻬﺮآﺷﻮب‬‫اﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺎﻣﻬﻤﺎ و دﯾﮕﺮان ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻮاﺗﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و در ﺗﻘﺮﯾﺮات ﺧﻮﯾﺶ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﭘﺲ اﻋﺮاض ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫از ذﮐﺮ ﺗﻮاﺗﺮ آن وﻟﻮ از ﺟﺎﻧﺐ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺗﺨﺪﯾﻌﯽ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ و ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻣﻨﺸﺄ آن ﺟﺰ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻮام اﻟﻨﺎس اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪاش ﻫﺮﮔﺰ ﻟﻔﻆ ﺗﻮاﺗﺮ‬‫را ﻣﻨﻀـّﻤﺎ اﻟﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻧﻪ ﺑﯿﻨﻨﺪ و در ذﻫﻦﺷﺎن دﻋﻮي ﺗﻮاﺗﺮ آن و ﻟﻮ از ﺟﺎﻧﺐ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺧﻄﻮر ﻧﻨﻤﺎﯾﺪ ﻟﮑﻦ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫درﯾﻦ ﺗﻠﺒﯿﺲ ﮐﺎﻣﯿﺎب ﻧﺸﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ از ﺑﯿﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺗﻮاﺗﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺳـﻨّﯿﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻄﻌﯿﺖ و ﺟﺰﻣﯿﺖ آن و ﻣﺴﺎوات ﺑﺎ آﯾﻪ‬‫ﻗﺮآﻧﯿﻪ از اﻓﺎده ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ َو ﯾُِﺤﱡﻖ اﻟﱠﻠُﻪ اﻟ َْﺤﱠﻖ ﺑ َِﮑﻠِﻤﺎﺗِِﻪ‬‫و ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در اﯾﺮاد اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﻠﺒﯿﺲ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻀـﺮت او ﺑﺴـﺒﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و ﻏﺎﯾﺖ‬‫اﺧﻔﺎي ﺣﻖ واﺿﺢ اﻟّﺴﺪاد ﺑﻠﻔﻆ رواﯾﺖ اﻧﺲ ﭼﻨﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪3 :‬‬‫ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺟﺰ از اﻧﺲ از دﯾﮕﺮي ﻣﺮوي ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺳﻮاي اﻧﺲ ﺑﻦ‬‫ﻣﺎﻟـﮏ ﺧﻮد ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧـﺪري و ﺳـﻔﯿﻨﻪ و اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿﻞ و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص و‬‫ﻋﻤﺮو ﺑـﻦ اﻟﻌـﺎص و ﯾﻌﻠﯽ ﺑـﻦ ﻣّﺮة رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻣﺤﺘﻤـﻞ ﻧﺸـﻮد ﮐﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﻣﺨـﺎﻃﺒﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﻤﺤﺾ اﻧﺲ ﺑﻨـﺎﺑﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ از اﻧﺲ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺪﯾﮕﺮان زﯾﺎدهﺗﺮ ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﻧﻪ آﻧﮑﻪ ﺳﻮاي اﻧﺲ ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ آن را رواﯾﺖ ﻧﮑﺮده زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال‬‫ﺳـﺎﺋﻠﯽ ﮐﻤـﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﺻـﺮاﺣﮥ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻃﺮﻗﻪ و وﺟﻮﻫﻪ ﻣـﺪار آن ﺑﺮ ذات اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣـﺎﻟﮑﺴﺖ و ﺑﺲ ﭘﺲ ﻣﺜﻞ‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻧﺲ ﻫﺸﺖ ﺻـﺤﺎﺑﯽ راوي ان ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻣﺤﺾ رواﯾﺖ اﻧﺲ واﻧﻤﻮدن ﭼﻘﺪر داد ﺣﻖ ﭘﻮﺷﯽ دادﻧﺴﺖ و ﺑﺎﻻﺗﺮ‬‫ازﯾﻦ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻔﻘﺖ ﮐﻪ از ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﺎد ﺑﺴـﺒﺐ ﮐﻤﺎل اﺣﺘـﺪاد و ﻏﻠﯿﺎن ﻣﻮاد اﺣﻘﺎد اﯾﻨﻬﻢ ﻧﯿﺎﻣـﺪ ﮐﻪ از رواﯾﺎت اﻧﺲ رواﯾﺘﯽ ﮐﺎﻣﻞ را ذﮐﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 400‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻠﮑﻪ ﺑـﺎدﻧﯽ ﺗﺎﻣـﻞ در ﻋﺒـﺎرت او واﺿـﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ در ﻧﻘـﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻗﻄﻊ و ﻓﺼﻞ و ﺑﺘﺮ و ﻓﺼﻞ ﻋﺠﯿﺐ‬‫ﮔﺸـﺘﻪ اﻟﻔﺎظ ﻋﺪﯾﺪه ﻣﻔﯿﺪه را ﮐﻪ در ﺑﺴﯿﺎري از ﻃﺮق ﻣﺮوﯾﻪ از اﻧﺲ واردﺳﺖ ﺑﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺧﻮﯾﺶ را ﻋﺮﺿﻪ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺎﻧﯿﺐ و ﻟﻮم و ﺗﺜﺮﯾﺐ‬‫ﺳـﺎﺧﺘﻪ و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ از ﺟﺎﻧﺐ اﻫﻞ ﺣﻖ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ذﮐﺮ ﮐﺮدن و ﻃﺮﯾﻖ ﮐﺎﻣﻞ را ﮔﺬاﺷـﺘﻦ ﭼﻘـﺪر دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﮐﺘﻤﺎن ﺣﻖ و ﻓﺮار از‬‫ﻣﯿﺪان داري اﻫﻞ ﺣﻖ دارد ﭘﺲ أي ﮐﺎش اﮔﺮ ﺣﻀﺮت او اﯾﻦ رواﯾﺖ را ﻣﺤﺾ رواﯾﺖ اﻧﺲ وا ﻧﻤﻮده ﺑﻮد ﻃﺮﯾﻘﯽ ﮐﺎﻣﻞ از رواﯾﺖ اﻧﺲ‬‫ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد و ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﻮﺻـﻤﺖ ﮐﺘﻤـﺎن و اﻟﻄﺎط و ﻓﺮار و اﻟﺘﺒﺎط ﻣﻮﺻﻮم ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﻮد ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ اﻧﺼﺎف ﺑﺎ وﺻﻒ ادﻋﺎي‬‫ﮐﻤﺎل ﺗﻨﻘﯿـﺢ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﮐﻼم اﻫﻞ ﺣﻖ در ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﻮد ﮐﻪ از راه ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻮرع آﻏﺎز ﻧﻬﺎده و ﺣﺎل ﺻﺪﻗﺶ در‬‫ﻣﺠﻠـﺪ ﻫﻤـﺎن ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺨﻮﺑﯽ درﯾﺎﻓﺘﯽ در اﯾﺮاد اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭼﻪ ﻃﺮﻓﻪ دﺳـﺘﺒﺮدﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﺠﺎي آﻧﮑﻪ ﺗﻮاﺗﺮ و ﻗﻄﻌﯿﺖ ﺻـﺪور آن در‬‫ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻫﻞ ﺣّﻖ ذﮐﺮ ﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﻟﻮ ﺑﺘﻌﻘﯿﺒﻪ ﺑﺎﻟّﺮد و اﻻﻧﮑﺎر از ذﮐﺮ ﺗﮑﺜﺮ ﻃﺮق اﻧﻬﻢ دل دزدﯾـﺪه ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﮐﺘﻢ ﺣﻖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻣﺤﺾ‬‫رواﯾﺖ اﻧﺲ واﻧﻤـﻮده و ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻘـﺪار ﻧﯿﺰ اﮐﺘﻔـﺎ ﻧﻔﺮﻣـﻮده در رواﯾﺖ اﻧﺲ ﻧﯿﺰ ﻗﻄﻊ ﮐﻠﻤـﺎت و ﺣـﺬف ﺟﻤﻼـت را ﻣﺮﺗﮑﺐ ﮔﺮدﯾـﺪه و از‬‫ﻏﺮاﺋﺐ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘـﺎم از اﻟﻔـﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻘـﻞ ﻓﺮﻣﻮده اﺳﺖ ﺑﺘﺮﺗﯿﺒﻬﺎ اﻟﻤﻌﻠﻮم ﻣﻦ ﻏﯿﺮ زﯾﺎدة و ﻻ ﻧﻘﺼﺎن اﻟﯽ اﻟﺤﺎل در‬‫ﮐﺘﺎﺑﯽ از ﮐﺘﺐ ﻓﺮﯾﻘﯿﻦ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﺮﺳـﯿﺪه اﺳﺖ وا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻ ﻣﻘﺎم را ﺑﺎ وﺻﻒ ﮐﻤﺎل اﻃﻼع ﻋﺎم و ﺗﻤّﻬﺮ ﺗﺎم ﻣﯿﺴﺮ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎم‬‫ﻧﻘﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻔﺎظ آن را ﺑﺎ ﻃﺮﯾﻘﯽ از ﻃﺮق اﻫﻞ ﺣّﻖ ﯾﺎ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺧﻮﯾﺶ را ﻋﺮﺿﻪ ﺳـﻬﺎم ﻣﻼم اﺑـﺪاع و اﺧﺘﺮاع‬‫ﻧﻈـﺎم ﻧﻨﻤﺎﯾـﺪ درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم اﮔﺮ اﺗﺒﺎع آن ﻗﻤﻘﺎم ﻋـﺬر آورﻧـﺪ ﮐﻪ ﺳـﺒﺐ اﯾﻦ ﻋﺜﺮت ﺗﻘﻠﯿـﺪ ﮐﺎﺑﻠﯿﺴﺖ و ﺧﻮد ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﻣﺴـﻨﺪ آراي ﮐﯽ‬‫ﻣﯽﮔـﺬاﺷﺖ ﺗـﺎ زﺣﻤﺖ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻔﺘﯿﺶ ﺑﺮ ﻣﯽداﺷﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﺴـﻬﻮﻟﺖ ﻣﺘـﺎع ﮐـﺎﺑﻠﯽ را ﻏﻨﯿﻤﺖ ﺑـﺎرده ﺷـﻤﺮده ﺑﮑـﺎر اﻓﺎدت و اﻓﺎﺿﺖ اﺗﺒﺎع‬‫ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮده ﭘﺲ اﯾﻦ ﻋـﺬر ﻫﻢ ﭘﯿﺶرﻓﺘﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻋﺒـﺎرت ﺣﻀـﺮت او در اﯾﺮاد اﻟﻔـﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑـﺎ ﻋﺒـﺎرت ﮐﺎﻫﻠﯽ ﻫﻢ اﺗّﺤﺎد ﺗﺎم‬‫ﻧﺪارد ﻋﺒﺎرت ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﯾﻦ ﺳﺖ اﻟﺮاﺑﻊ ﻣﺎ‬‫رواه اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺎﮐﻠﻪ ﻣﻌﻪ‬‫و ﻫﻮ ﺑﺎﻃﻞ ﻻن اﻟﺨﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ‬‫ﺗﻠﺨﯿﺼﻪ ﻟﻘﺪ ﮐﻨﺖ زﻣﻨﺎ ﻃﻮﯾﻼ اﻇّﻦ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ان ﯾﻮدﻋﻪ ﻓﯽ ﻣﺴﺘﺪرﮐﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﻋﻠﻘﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪4 :‬‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب راﯾﺖ اﻟﻘﻮل ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﻟﺘﯽ ﻓﯿﻪ و ﻣﻤﻦ ﺻـﺮح ﺑﻮﺿـﻌﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺠﺰري و ﻻﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﻨﺎص ﻋﻠﯽ ﻟا ﻤﺪﻋﯽ‬‫ﻓـﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻻـ ﯾﺤﺐ ان ﯾﮑﻮن ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺰﻋﺎﻣـﮥ اﻟﮑﺒﺮي ﮐﺎﮐﺜﺮ اﻟﺮﺳﻞ و اﻻﻧﺒﯿﺎء و ﻻﻧﻪ ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻏﯿﺮ‬‫ﺣﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ ح و اﻟﮑﻼم ﯾﺸـﺘﻤﻞ اﻟﺤﺎﺿﺮﯾﻦ ﻓﯿﻬﺎ دون ﻏﯿﺮﻫﻢ و دون اﺛﺒﺎت ﺣﻀﻮرﻫﻢ ﺧﺮط ﻗﺘﺎد ﻫﻮ ﺑﺮ و ﻻﻧﻪ ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن‬‫اﻟﻤﺮاد ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀـﻠﻬﻢ أي ﻣﻦ اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀﻠﻬﻢ و ﻻﻧﻪ اﺧﺘﻠﻒ ﻟا ﺮواﯾﺎت‬‫ﻓﯽ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮي ﻓﻔﯽ رواﯾﮥ ﻫﻮ اﻟﻨﺤﺎم و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧﻪ اﻟﺤﺒﺎري و ﻓﯽ اﺧﺮي اﻧﻪ اﻟﺤﺠﻞ و ﻻﻧﻪ ﻻ ﯾﻘﺎوم اﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼﺤﺎح ﻟﻮ ﻓﺮﺿﺖ دﻻﻟﺘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺪﻋﯽ ﭘﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺑﺮ ﻣﺤﺾ‬‫ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ‬‫اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻇﻬﺎر ﺗﺪرب و وﺳﻌﺖ ﻧﻈﺮ ﺟﻤﻠﻪ او‬‫اﻫﺪي إﻟﯿﻪ‬‫را ﻫﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫را ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﺗﺘﻤﯿﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﮑﺪاﻣﯽ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺳﺎﻧﺤﻪ ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 401‬از ‪597‬‬‫ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻠﻪ ﻣﻌﻪ‬‫را ﻣﺒـﺪل ﺑﺠﻤﻠﻪ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠﯽ ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ ﭘﺲ ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ ﺗﺼـﺮﻓﺎت ﻋﺪﯾﺪه ﭼﻪ ﻃﻮر راﺳﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﺪة اﻻﻋﻼم در اﯾﺮاد‬‫اﻟﻔـﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑـﺎﯾﻦ ﻧﻈﺎم راه اﺗﺒﺎع ﺗﺎم ﮐﺎﺑﻠﯽ اﻟـّﺪ اﻟﺨﺼﺎم رﻓﺘﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻘﻠﯿـﺪ و ﺗﺒﺎﻋﺖ او ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و از ﻟﻄﺎﺋﻒ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻞ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻋﺒﺎرت ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي را ﮐﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺜﺴﺖ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺠﻤﻞ و ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻟﮑﻦ آن‬‫ﻋﺒـﺎرت ﺑـﺎ وﺻﻒ اﺟﻤـﺎل و اﺧﺘﺼﺎر ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﺑﺮ ذﮐﺮ اﮐﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ و ﻣﺨﺎﻃﺐ آن را ﺣـﺬف ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ ﺣﺬف ﻣﺨﺎﻃﺐ ذﮐﺮ اﮐﻞ را ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮدش اﺧﺘﺼﺎر در اﺧﺘﺼﺎرﺳﺖ اﻣﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫وﺣﯿـﺪ ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﮐـﺎﺑﻠﯽ ﻋﻨﯿـﺪ ﻟﻔـﻆ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ را ﺑـﺎﺣﺐ اﻟﻨـﺎس ﭘﺲ ﻋﯿﻦ ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ اﺋﻤﻪ ﺟﻼـﻟﺖ اﺳﺎس و ﻣﺸﺎﻗﺖ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ ﻓﻀـﻞ‬‫ﺑﯽﻗﯿﺎﺳﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ در ﻫﯿﭻ ﻃﺮﯾﻘﯽ از ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ از ﻋﻠﻤﺎء ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻﺣﻘﯿﻦ و ﮐﻤﻼي ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ و ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ ﺳﻨﯿﻪ آﻧﻔﺎ ﻣﻨﻘﻮل‬‫ﺷـﺪ ﻟﻔﻆ اﺣﺐ اﻟﻨﺎس وارد ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﻪ ﮐﺴـﯽ از ﻋﻠﻤﺎﺋﯽ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻟﻔﻆ اﺣﺐ اﻟﻨﺎس را ﻗﺒﺎل اﻫﻞ ﺧﺼﻮﻣﺖ و ﺟـﺪال در‬‫ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﻣـﺎﻣﺖ وﺻـﯽ رﺳﻮل رب ﻣﺘﻌـﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ ﻣـﺎ رﺟﻊ اﻟﺤﻖ اﻟﯽ اﻫﻠﻪ و آل آورده ﭘﺲ اﺧـﺘﺮاع‬‫ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﻬﺎن و اﺗﺒﺎع ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻﺷﺎن ﺑﻌﯿـﺪ از ﺻﻮاب و ﻋﯿﻦ اﺑـﺪاع و اﻏﺮاب ﺑﺎﺷـﺪ و ﻟﻌﻤﺮي ان ﻣﺜﻞ ﻫـﺬا اﻟﺘﺒـﺪﯾﻞ و اﻟﺘﻐﯿﯿﺮ و اﻟﺤـﺬف و‬‫اﻻﺧﺘﺼـﺎر ﺑﻞ اﻟﺘﺤﺮﯾﻒ اﻟﺼـﺮﯾﺢ اﻟﺠﺎﻟﺐ ﻻﻧﻮاع اﻻﺣﺘﻘﺎر ﻻ ﯾﻠﯿﻖ ﺑﻤﺜﻞ اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤـﺪة اﻟﮑﺒﺎر ﺑﻞ ﻫﻮ داب اﻟﻤﺤﺮﻓﯿﻦ اﻻﻏﻤﺎر* و دﯾـﺪن‬‫اﻟﻤﺴﻮﻟﯿﻦ اﻻﺷـﺮار* ﻣﻮرث ﻟﮑﻤﺎل اﻟﻘﻤﺎءة و اﻟﺼﻐﺎر ﻗﺎﺋﺪ اﻟﯽ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺨﺴﻒ و اﻟﺒﻮار ﺳﺎﺋﻖ اﻟﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﺤﻮر و اﻟﺨﺴﺎر* ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻠﯽ اﻗﺼﯽ‬‫اﻟﺘﺒﺎب و اﻟﺘﺒﺎر و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺼﺎﺋﻦ اﻟﻮاﻗﯽ ﻋﻦ اﻟﻌﺜﺎر ﻗﻮﻟﻪ و اﺧﺘﻠﻔﺖ اﻟﺮواﯾﺎت ﻓﯽ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮي‬‫ﻓﻔﯽ رواﯾﮥ اﻧﻪ اﻟﻨﺤﺎم و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧﻪ ﺣﺒﺎري و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧﻪ ﺣﺠﻞ‬‫اﻗﻮل ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻣﺤﻤﻮد از ذﮐﺮ اﺧﺘﻼف رواﯾﺎت در ﺑﺎب ﻃﯿﺮ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﺳﺖ اﮔﺮ اﻇﻬﺎر اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﺷـﯿﻌﻪ اﯾﻦ‬‫اﺧﺘﻼف را در ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺧﻮد ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻓﻬﻮ ﻣﺤﺾ اﻟﮑﺬب و اﻻﻓﺘﺮاء و ﺻﺮﯾﺢ اﻻﻓﮏ ﺑﻼ اﻣﺘﺮاء و اﮔﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺳﻌﺖ ﻧﻈﺮ و ﮐﺜﺮت ﺗﺘﺒﻊ‬‫ﺧﻮﯾﺶ را ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﭘﺲ آن ﻫﻢ ﺟﺎﻟﺐ ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪5 :‬‬‫ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﺑﺮ آن ﻓﺎﺿﻞ ﺑﺪﯾﻊ اﻟﺘﺸـﺮﯾﻔﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ آﺷـﮑﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او ﺑﺎ وﺻﻒ اﻃﻼع ﺑﺮ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫دﯾـﺪه و داﻧﺴـﺘﻪ اﻟﻔﺎظ ﻋﺪﯾﺪه و ﺟﻤﻼت ﻧﻔﯿﺴﻪ ﺳﺪﯾﺪه آن را ﻋﻨﺎد اﻟﺤﻖ ﺣﺬف ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻘﺖ إﻟﯿﻪ اﻻﺷﺎرة و اﮔﺮ ﻋﯿﺚ ﻋﺒﺚ آن را‬‫ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﻫﯿـﭻ ﻓﺎﺋـﺪه از ان ﺗﺼﻮر ﻧﻔﺮﻣﻮده ﭘﺲ ﺧﻼﻓﺸﺎن ﻋﻠﻤﺎﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺮي زاﺋـﺪ را ﺑﯽ وﺟﻪ و ﺑﯽﺳـﺒﺐ در ﮐﻼم آرﻧﺪ و ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺎﻓﯽ‬‫ﺻﻔﺖ اﯾﺠﺎز و اﺧﺘﺼﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﺗﺒﺎع و اﺷﯿﺎع ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻄﺎع ﺑﺮ اﺗﺼﺎف اﯾﻦ ﮐﺘﺎب او ﺑﺎن ﻣﻨﻀﻤﺎ اﻟﯽ اﻟﻤﺘﺎﻧﮥ ﮐﻤﺎل ﻧﺎزش و ﻓﺨﺎر دارﻧﺪ و‬‫اﺻﻞ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻓﺎﻗـﺪ اﻟﻔﻬﻢ در وﺟﻮه اﺑﻄﺎل ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﯾﻦ اﺧﺘﻼف را ﻫﻢ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﮐﻤﺎ درﯾﺖ اﻧﻔﺎ و ﻻﻧﻪ‬‫اﺧﺘﻠﻔﺖ اﻟﺮواﯾﺎت ﻓﯽ اﻟﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮي‬‫ﻓﻔﯽ رواﯾﮥ ﻫﻮ اﻟﻨﺤﺎم‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻧﻪ اﻟﺤﺒﺎري‬‫و ﻓﯽ اﺧﺮي اﻧﻪ اﻟﺤﺠﻞ‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﭼﻮن ﺳـﺨﺎﻓﺖ اﯾﻦ وﺟﻪ در ﮐﻤـﺎل ﻇﻬﻮر ﺑﻮد ﻏﺎﻟﺒـﺎ ﻣﺨﺎﻃﺐ از اﺳﺘﺮاق آن اﺳـﺘﺤﯿﺎ ﮐﺮده در وﺟﻮه اﺑﻄﺎل ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده ﻟﮑﻦ ﮐّﻒ‬‫ﻧﻔﺲ از ﺗﻌﺮض ﺑـﺎن راﺳـﺎ ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴـﺘﻪ اﯾﻦ اﺧﺘﻼف را در ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺷـﯿﻌﻪ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻃﺮﻓﻪ ﺧﻠﻂ و ﺧﺒﻂ را ﮐﺎر ﺑﻨـﺪ ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ذﮐﺮ‬‫ﮐـﺎﺑﻠﯽ اﺧﺘﻼـف رواﯾﺎت را در ﺑﺎب ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﺑﻤﻌﺮض ﻗـﺪح و ﺟﺮح ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻋﯿﻦ ﺟﻬﻞ ﯾﺎ ﺗﺠﺎﻫﻠﺴﺖ از داب ﺧـﺪام اﺧﺒﺎر و آﺛﺎر‬‫ﺳﺮور ﻣﺨﺘـﺎر ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﻐﻔﺎر زﯾﺮا ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﻫﻨﮕﺎم اﺧﺘﻼف اﺧﺒﺎر ﺑﻄﺮق ﺷﺘﯽ ﺟﻤﻊ آن ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺴـﺒﺐ‬‫ﻣﺤﺾ اﺧﺘﻼف ﺗﮑﺬﯾﺐ اﺻﻞ واﻗﻌﻪ ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ از ﺟﻤﻠﻪ آن ﻃﺮق ﺣﻤﻞ اﺧﺘﻼف ﺑﺮ ﺗﻌﺪد واﻗﻌﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻋﻼم و ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﻓﺨﺎم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 402‬از ‪597‬‬‫ﺳﻨﯿﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎ اﺧﺘﻼف رواﯾﺎت را ﺑﺎن ﺟﻤﻊ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و در ﻣﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﺎر ﺑﻮﻗﻮع آﻣـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ و در ﯾﮏ‬‫واﻗﻌﻪ آن ﻃﯿﺮ ﻧﺤﺎم ﺑﺎﺷﺪ و در دﯾﮕﺮي ﺣﺒﺎري و در دﯾﮕﺮي ﺣﺠﻞ اﻣﺎ ﺳﻨﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﺋﻤﻪ ﺳﻨﯿﻪ اﺧﺘﻼف رواﯾﺎت را ﻣﺤﻤﻮل‬‫ﺑﺮ ﺗﻌﺪد واﻗﻌﻪ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ ﮐﻼﻣﺸﺎن ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻨﺒﯿﻬﺎ ﻟﻠﻘﺎﺻـﺮﯾﻦ ﺑﻌﺾ ﺷﻮاﻫﺪ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﻮد اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘﺢ‬‫اﻟﺒـﺎري ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻣﺘﻌـﺪده ﮐﻪ ﺑﻌﺾ آن دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ رﻣﯽ آن ﺟﻨﺎب وﺟﻮه ﮐﻔﺎر را روز ﺣﻨﯿﻦ ﺑﺴـﻨﮕﺮﯾﺰه و ﺑﻌﺾ ﺑﺮ رﻣﯽ ﺑﻪ‬‫ﺧـﺎك و از ﺑﻌﺾ آن ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷـﻮد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺧـﺎك را ﺧﻮد ﺑﻨﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ از ﺑﻐﻠﻪ ﻓﺮود آﻣـﺪه از زﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺖ و از ﺑﻌﺾ ﻻـﺋﺢ‬‫ﻣﯽﺷـﻮد ﮐـﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺧـﺎك را از اﺑـﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻃﻠﺐ ﻓﺮﻣـﻮد و از ﺑﻌﺾ آﺷـﮑﺎر ﻣﯽﺷـﻮد ﮐﻪ ﺧـﺎك را اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم‬‫ﺑﺂﻧﺠﻨﺎب داد ﮔﻔﺘﻪ و ﯾﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻫـﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اّوﻻ ﻗﺎل ﻟﺼﺎﺣﺒﻪ ﻧﺎوﻟﻨﯽ ﻓﻨﺎوﻟﻪ ﻓﺮﻣﺎﻫﻢ ﺛﻢ ﻧﺰل ﻋﻦ اﻟﺒﻐﻠﮥ ﻓﺎﺧﺬ‬‫ﺑﯿـﺪه ﻓﺮﻣـﺎﻫﻢ اﯾﻀـﺎ ﻓﯿﺤﺘﻤـﻞ ان اﻟﺤﺼـﯽ ﻓﯽ اﺣـﺪي اﻟﻤﺮﺗﯿﻦ و ﻓﯽ اﻻﺧﺮي اﻟﺘﺮاب و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ ﺑﺮاي ﺟﻤﻊ اﯾﻦ اﺧﺒﺎر ﻣﺨﺘﻠﻔﻪ اﺧﺘﯿﺎر ﻧﻤﻮده ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت دو ﻣﺮﺗﺒﻪ رﻣﯽ ﻣﺸـﺮﮐﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ در ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺳـﻨﮕﺮﯾﺰه و‬‫در دﯾﮕﺮي ﺧـﺎك ﺑـﻮد و اوﻻـ از دﯾﮕﺮي ﮔﺮﻓـﺖ و ﺑﻌـﺪ از ان ﺧـﻮد ﺑﻨﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ از ﺑﻐﻠـﻪ ﻓﺮود آﻣـﺪه از زﻣﯿـﻦ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﺑﺸﺮح ﻗﻮل ﺑﺮاء ﺑﻦ ﻋﺎزب و اﺑﻮ ﺳﻔﯿﺎن ﺑﻦ اﻟﺤﺮث اﺧﺬ ﺑﺮأس ﺑﻐﻠﺘﻪ اﻟﺒﯿﻀﺎء ﮐﻪ در ﺣﺪﯾﺚ ﺛﺎﻧﯽ ﺑﺎب ﻏﺰوه ﺣﻨﯿﻦ‬‫از ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري واﻗﻊﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ‬‫وﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻨـﺪ ﻣﺴـﻠﻢ ﺷـﻬﺪت ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮم ﺣﻨﯿﻦ ﻓﻠﺰﻣﺘﻪ اﻧـﺎ و اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺮث ﻓﻠﻢ ﻧﻔـﺎرﻗﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و ﻓﯿﻪ وﻟّﯽ اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن ﻣﺪﺑﺮﯾﻦ ﻓﻄﻔﻖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪6 :‬‬‫ﯾﺮﮐﺾ ﺑﻐﻠﺘﻪ ﻗﺒﻞ اﻟﮑﻔﺎر ﻗﺎل اﻟﻌّﺒﺎس و اﻧﺎ اﺧـﺬ ﺑﻠﺠﺎم ﺑﻐﻠـﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﮐﻔﻬﺎ إرادة ان ﻻ ﯾﺴـﺮع و اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﺎن اﺧﺬ‬‫ﺑﺮﮐﺎﺑﻪ و ﯾﻤﮑﻦ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﺎن اﺑﺎ ﺳﻔﯿﻦ اﺧﺬ اوﻻ ﺑﺰﻣﺎﻣﻬﺎ‬‫ﻓﻠﻤﺎ رﮐﻀـﻬﺎ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﯽ ﺟﻬﮥ اﻟﻤﺸﺮﮐﯿﻦ ﺧﺸﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﺎﺧﺬ ﺑﻠﺠﺎم اﻟﺒﻐﻠﮥ ﯾﮑﻔﻬﺎ و اﺧﺬ اﺑﻮ ﺳﻔﯿﻦ ﺑﺎﻟﺮﮐﺎب و ﺗﺮك‬‫اﻟﻠﺠﺎم ﻟﻠﻌﺒﺎس اﺟﻼﻻ ﻟﻪ‬‫ﻷـﻧّﻪ ﮐـﺎن ﻋﻤﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ در ﻣﯿﺎن ﻗﻮل ﺑﺮاء و اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺮث اﺧـﺬ ﺑﺮأس ﺑﻐﻠﺘﻪ اﻟﺒﯿﻀﺎء و ﻗﻮل ﻋﺒﺎس و اﻧﺎ‬‫آﺧـﺬ ﺑﻠﺠـﺎم ﺑﻐﻠـﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﮐﻔﻬﺎ إرادة ان ﻻ ﯾﺴـﺮع و اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﻦ اﺧـﺬ ﺑﺮﮐﺎﺑﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ اوﻻ اﺑﻮ‬‫ﺳﻔﯿـﺎن زﻣﺎم ﺑﻐﻠﻪ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه آن ﺟﻨﺎب آن را ﺑﺴﻮي ﻣﺸـﺮﮐﯿﻦ رﮐﺾ ﻓﺮﻣﻮد ﻋﺒﺎس ﺧﻮف ﻧﻤﻮد و ﺑﺮاي ﺑﺎز داﺷـﺘﻦ آن ﻟﺠﺎﻣﺶ‬‫ﮔﺮﻓﺖ و اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﺎن اﺟﻼﻻ ﻟﻠﻌﺒﺎس ﻟﺠﺎم را ﺗﺮك ﮐﺮده رﮐﺎب را ﮔﺮﻓﺖ و ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﺴﻄﻼﻧﯽ در ارﺷﺎد اﻟﺴﺎري‬‫ﺑﺸﺮح ﻗﻮل ﺑﺮاء و‬‫ﻟﻘﺪ راﯾﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠﺘﻪ اﻟﺒﯿﻀﺎء‬‫ﮐﻪ در ﺣﺪﯾﺚ ﭼﻬﺎرم ﺑﺎب ﻏﺰوه ﺣﻨﯿﻦ از ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺨﺎري واﻗﻊﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻨﺪ ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺳﻠﻤﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠﺘﻪ اﻟﺸﻬﺒﺎء و ﻋﻨﺪ اﺑﻦ ﺳﻌﺪ‬‫و ﻣﻦ ﺗﺒﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠﺘﻪ دﻟـﺪل ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻓﯿﻪ ﻧﻈﺮ ﻻن دﻟﺪل اﻫﺪاﻫﺎ ﻟﻪ اﻟﻤﻘﻮﻗﺲ ﯾﻌﻨﯽ ﻻﻧﻪ ﺛﺒﺖ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻌﺒﺎس و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠـﮥ ﻟﻪ ﺑﯿﻀﺎء اﻫـﺪاﻫﺎ ﻟﻪ ﻓﺮوة ﺑﻦ ﻧﻔﺎﺛـﮥ اﻟﺠﺬاﻣﯽ ﻗﺎل اﻟﻘﻄﺐ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻓﯿﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن ﯾﻮﻣﺌﺬ رﮐﺐ ﮐﻼ ﻣﻦ اﻟﺒﻐﻠﺘﯿﻦ‬‫ان ﺛﺒﺖ اﻧﻬـﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﺻـﺤﺒﺘﻪ و اﻻ ﻓﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﺻـﺢ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺷﺎﻣﯽ در ﺳـﺒﻞ اﻟﻬـﺪي و اﻟﺮﺷﺎد ﮔﻔﺘﻪ اﻟّﺴﺎﺑﻊ اﻟﺒﻐﻠﮥ‬‫اﻟﺒﯿﻀﺎء و ﻓﯽ ﻣﺴـﻠﻢ ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ اﻻﮐﻮع اﻟﺸـﻬﺒﺎء اﻟﺘﯽ ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻬﺎ ﯾﻮﻣﺌﺬ اﻫﺪاﻫﺎ ﻟﻪ ﻓﺮوة ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻔﺎء و ﺳﮑﻮن اﻟﺮاء و ﻓﺘﺢ اﻟﻮاو و ﺑﺎﻟﺘﺎء ﺑﻦ‬‫ﻧﻔﺎﺛﮥ ﺑﻨﻮن ﻣﻀﻤﻮﻣﮥ ﻓﻔﺎء ﻣﺨﻔﻔﮥ ﻓﺎﻟﻒ ﻓﺜﺎء ﻣﺜﻠﺜﮥ و وﻗﻊ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟﺮواﯾﺎت ﻋﻨﺪ ﻣﺴﻠﻢ ﻓﺮوة ﺑﻦ ﻧﻌﺎﻣﮥ ﺑﺎﻟﻌﯿﻦ و اﻟﻬﯿﻢ؟؟؟‬‫و اﻟﺼﺤﯿﺢ اﻟﻤﻌﺮوف اﻻول و وﻗﻊ ﻋﻨﺪ اﺑﻦ ﺳﻌﺪ و ﺗﺒﻌﻪ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻤﻦ اﻟﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 403‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻐﺎزي اﻧﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﺑﻐﻠﺘﻪ دﻟﺪل‬‫و ﻓﯿﻪ ﻧﻈﺮ ﻻن دﻟـﺪل اﻫﺪاﻫﺎ ﻟﻪ اﻟﻤﻘﻮﻗﺲ ﻗﺎل اﻟﻘﻄﺐ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ رﮐﺐ ﯾﻮﻣﺌﺬ ﮐﻼ ﻣﻦ اﻟﺒﻐﻠﺘﯿﻦ و اﻻ‬‫ﻓﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ اﺻﺢ ازﯾﻦ دو ﻋﺒﺎرت ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ رواﯾﺎت وارده در ﺑﺎب ﺑﻐﻠﻪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺑﺮ آن روز ﺣﻨﯿﻦ ﺳـﻮار ﺑـﻮد ﻣﺨﺘﻠﻔﺴﺖ و ﻗﻄﺐ ﺣﻠـﺒﯽ ﺑﺮاي ﺟﻤـﻊ آن ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﮐﻪ آن ﺟﻨـﺎب درﯾﻦ روز ﺑﺮ ﻫﺮ دو ﺑﻐﻠﻪ‬‫ﺳﻮار ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ و ﻧﯿﺰ ﻗﺴـﻄﻼﻧﯽ در ارﺷﺎد اﻟﺴﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﺑﺎﻻﻓﺮاد ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻌﯿﻦ و ﺳـﮑﻮن اﻟﻤﯿﻢ اﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﺑﻮ ﺣﻔﺺ‬‫اﻟﺒﺎﻫﻠﯽ اﻟﺒﺼـﺮي اﻟﺼـﯿﺮﻓﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ اﻟﻨﺒﯿﻞ اﻟﻀﺤﺎك ﺑﻦ ﻣﺨﻠﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﻦ اﻟﺜﻮري ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺻﺨﺮة ﺟﺎﻣﻊ ﺑﻦ ﺷﺪاد‬‫ﺑﺎﻟﻤﻌﺠﻤﮥ و ﺗﺸﺪﯾﺪ اﻟﺪال اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ اﻻوﻟﯽ اﻟﻤﺤﺎرﺑﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺻـﻔﻮان ﺑﻦ ﻣﺤﺮز ﺑﻀﻢ اﻟﻤﯿﻢ و ﺳـﮑﻮن اﻟﺤﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﮐﺴﺮ اﻟﺮاء ﺑﻌﺪﻫﺎ‬‫زاء اﻟﻤﺎزﻧﯽ‬‫ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﻤﺮ ان ﺑﻦ ﺣﺼـﯿﻦ ﻗﺎل ﺟﺎء ﺑﻨﻮ ﺗﻤﯿﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﻬﻢ اﺑﺸـﺮ و اﻟﻬﻤﺰة ﻗﻄﻊ ﺑﺎﻟﺠﻨـﮥ ﯾﺎ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ‬‫ﻗﺎﻟﻮا اﻣﺎ إذا ﺑﺸﺮﺗﻨﺎ ﻓﺎﻋﻄﻨﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪7 :‬‬‫ﻓﺘﻐﯿﺮ وﺟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺠـﺎء ﻧـﺎس ﻣﻦ اﻫـﻞ اﻟﯿﻤﻦ و ﻫﻢ اﻻﺷـﻌﺮﯾﻮن ﻓﻘـﺎل اﻟﻨـﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻬﻢ اﻗﺒﻠﻮا‬‫اﻟﺒﺸﺮي ﯾﺎ اﻫﻞ اﻟﯿﻤﻦ إذ ﻟﻢ ﯾﻘﺒﻠﻬﺎ ﺑﻨﻮ ﺗﻤﯿﻢ ﻗﺎﻟﻮا ﻗﺪ ﻗﺒﻠﻨﺎﻫﺎ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﮐـﺬا اورد ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻫﻨﺎ ﻣﺨﺘﺼـﺮا و ﺳـﺒﻖ ﺗﺎﻣﺎ ﻓﯽ ﺑﺪء اﻟﺨﻠﻖ و ﻣﺮاده ﻣﻨﻪ ﻫﻨﺎ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻧﺎس ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﯿﻤﻦ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻔﺘﺢ و اﺳﺘﺸـﮑﻞ‬‫ﺑﺎن ﻗﺪوم و ﻗﺪ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ ﮐﺎن ﺳﻨﮥ ﺗﺴﻊ و ﻗﺪوم اﻻﺷﻌﺮﯾﯿﻦ ﮐﺎن ﻗﺒﻞ ذﻟﮏ ﻋﻘﺐ ﻓﺘﺢ ﺧﯿﺒﺮ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و اﺟﯿﺐ ﺑﺎﺣﺘﻤﺎل ان ﯾﮑﻮن ﻃﺎﺋﻔﮥ ﻣﻦ‬‫اﻻﺷـﻌﺮﯾﯿﻦ ﻗـﺪﻣﻮا ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺨﺎري دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ ﻗـﺪوم اﺷـﻌﺮﯾﯿﻦ ﺑﻌـﺪ وﻓـﺪ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ و از دﯾﮕﺮ‬‫رواﯾﺎت ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻗﺪوم وﻓﺪ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ در ﺳﺎل ﻧﻬﻤﺴﺖ و ﻗﺪوم اﺷـﻌﺮﯾﯿﻦ در ﺳﺎل ﻫﻔﺘﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﻗﺪوم اﺷﻌﺮﯾﯿﻦ ﻣﻘﺪﻣﺴﺖ ﺑﺮ ﻗﺪوم وﻓﺪ‬‫ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ و ﺑﻌﺾ ﻣﺠﯿﺒﯿﻦ دﻓﻊ اﺷـﮑﺎل ﺑﺎﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﮐﻪ ﻃﺎﺋﻔﻪ از اﺷـﻌﺮﯾﯿﻦ ﺑﻌـﺪ از ﻗـﺪوم وﻓـﺪ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ ﻫﻢ آﻣﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻧﯿﺰ‬‫ﻗﺴـﻄﻼﻧﯽ در ارﺷﺎد اﻟﺴﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﺑﺎﻻﻓﺮاد و ﻻﺑﯽ ذر ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ ﮐﺮﯾﺐ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ أﺳﺎﻣﮥ‬‫ﺣﻤﺎد ﺑﻦ أﺳﺎﻣﮥ ﻋﻦ ﯾﺮﯾﺪ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻀﻢ اﻟﻤﻮﺣﺪة و ﻓﺘﺢ اﻟﺮاء اﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﺮدة ﺑﻀﻢ اﻟﻤﻮﺣﺪة و ﺳﮑﻮن اﻟﺮاء‬‫ﻋﻦ ﺟﺪه أﺑﯽ ﺑﺮدة ﻋﺎﻣﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻗﯿﺲ اﻻﺷﻌﺮي رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل ارﺳﻠﻨﯽ اﺻﺤﺎﺑﯽ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺳﺎﻟﻪ اﻟﺤﻤﻼن ﻟﻬﻢ ﺑﻀﻢ اﻟﺤﺎء اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺳﮑﻮن اﻟﻤﯿﻢ أي ﻣﺎ ﯾﺮﮐﺒﻮن ﻋﻠﯿﻪ و ﯾﺤﻤﻠﻬﻢ إذ ﻫﻢ ﻣﻌﻪ ﻓﯽ ﺟﯿﺶ اﻟﻌﺴﺮة‬‫و ﻫﯽ ﻏﺰوة ﺗﺒﻮك ﻓﻘﻠﺖ ﯾـﺎ ﻧﺒﯽ اﻟﱠﻠﻪ ان اﺻـﺤﺎﺑﯽ ارﺳـﻠﻮﻧﯽ إﻟﯿﮏ ﻟﺘﺤﻤﻠﻬﻢ ﻓﻘﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻻ اﺣﻤﻠﮑﻢ ﻋﻠﯽ ﺷـﯽء و واﻓﻘﺘﻪ أي ﺻﺎدﻗﺘﻪ و ﻫﻮ‬‫ﻏﻀـﺒﺎن و ﻻ أﺷـﻌﺮ أي و اﻟﺤﺎل ان ﻟﻢ اﮐﻦ اﻋﻠﻢ ﻏﻀـﺒﻪ و رﺟﻌﺖ اﻟﯽ اﺻـﺤﺎﺑﯽ ﺣﺎل ﮐﻮﻧﻪ ﺣﺰﯾﻨﺎ ﻣﻦ ﻣﻨﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان‬‫ﯾﺤﻤﻠﻨﺎ و ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻓﮥ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ وﺟﺪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ أي ﻏﻀﺐ ﻋﻠﯽ ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ اﺻﺤﺎﺑﯽ ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻬﻢ اﻟﺬي ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻠﻢ اﻟﺒﺚ‬‫ﺑﻔﺘـﺢ اﻟﻬﻤﺰة و اﻟﻤﻮﺣـﺪة ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ ﻻم ﺳﺎﮐﻨﮥ آﺧﺮه ﻣﺜﻠﺜﮥ إﻻ ﺳﻮﯾﻌﮥ ﺑﻀﻢ اﻟﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﻓﺘﺢ اﻟﻮاو ﻣﺼـﻐﺮ ﺳﺎﻋﮥ و ﻫﯽ ﺟﺰء ﻣﻦ اﻟﺰﻣﺎن او‬‫ﻣﻦ ارﺑﻌﮥ و ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺟﺰءا ﻣﻦ اﻟﯿﻮم و اﻟﻠﯿﻠﮥ إذ ﺳﻤﻌﺖ ﺑﻼ ﻻ ﯾﻨﺎدي أي ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻗﯿﺲ ﯾﻌﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻﺑﯽ ذر اﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻗﯿﺲ‬‫ﻓﺎﺟﺒﺘﻪ ﻓﻘﺎل اﺟﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾـﺪﻋﻮك ﻓﻠّﻤﺎ اﺗﯿﺘﻪ ﻗﺎل ﺧـﺬ ﻫـﺬﯾﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﯿﻦ ﺗﺜﻨﯿﮥ ﻗﺮﯾﻦ و ﻫﻮ اﻟﺒﻌﯿﺮ اﻟﻤﻘﺮون ﺑﺂﺧﺮ و‬‫ﻫـﺬﯾﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﯿﻦ و ﻻـﺑﯽ ذر ﻋﻦ اﻟﺤﻤﻮي و اﻟﻤﺴـﺘﻤﻠﯽ ﻫﺎﺗﯿﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﺘﯿﻦ و ﻫﺎﺗﯿﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﺘﯿﻦ أي اﻟﻨﺎﻗﺘﯿﻦ ﻟﺴـﺘﮥ اﺑﻌﺮة ﻟﻌﻠﻪ ﻗﺎل ﻫـﺬﯾﻦ ﻟا ﻘﺮﯾﻨﯿﻦ‬‫ﺛﻼﺛـﺎ ﻓـﺬﮐﺮ اﻟﺮاوي ﻣﺮﺗﯿﻦ اﺧﺘﺼـﺎر اﻟﮑﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺮواﯾـﮥ اﻻـﺧﺮي ﻓـﺎﻣﺮ ﻟﻨـﺎ ﺑﺨﻤﺲ ذود ﻣﺨـﺎﻟﻒ ﻟﻤﺎ ﻫﻨﺎ ﻓﯿﺤﻤﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻌـﺪد او ﯾﮑﻮن‬‫زادﻫﻢ واﺣﺪا ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻤﺲ و اﻟﻌﺪد ﻻ ﯾﻨﻔﯽ اﻟﺰاﺋﺪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺢ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮل اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ در رواﯾﺖ دﯾﮕﺮ‬‫ﻓﺎﻣﺮ ﻟﻨﺎ ﺑﺨﻤﺲ ذود‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 404‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎ ﻣﻀﻤﻮن اﯾﻦ رواﯾﺖ ﮐﻪ‬‫ﻓﻠﻤﺎ اﺗﯿﺘﻪ ﻗﺎل ﺧﺬ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪8 :‬‬‫ﻫﺬﯾﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﯿﻦ و ﻫﺬﯾﻦ اﻟﻘﺮﯾﻨﯿﻦ ﻟﺴﺘﮥ اﺑﻌﺮة‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ دارد ﭘﺲ ﻣﺤﻤﻮل ﺑﺮ ﺗﻌـﺪد واﻗﻌﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ ﺳـﻤﺎع اﯾﻦ ﻧﺼﻮص زاﻫﺮه ﺑﺮ ﻋﺪم ﺑﻄﻼن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺴـﺒﺐ اﺧﺘﻼف‬‫رواﯾﺎت و اﻣﮑﺎن ﺟﻤﻊ ﺑﺤﻤﻞ ﺑﺮ ﺗﻌﺪد واﻗﻌﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺼـﻔﯽ اﺧﺘﻼف رواﯾﺎت را در ﺑﺎب ﻃﯿﺮ ﺳﺒﺐ ﻗﺪح و ﺟﺮح اﺻﻞ ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻧﮑـﺎر دو ﻫﻤﺖ را ﺑﺮ ﺧﻼـف و ﺷـﻘﺎق اﺋﻤﻪ ﺑـﺎ ﺟﻼـﻟﺖ ﺑﺮ ﮔﻤﺎرد ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ اﻟﮑﺎﺑﻠﯽ اﻟﻤﺘﺘﺒﻊ اﻟﻨﻈﺎر* ﮐﯿﻒ ﻋﺮض اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻟﻠﻘـﺪح و‬‫اﻻﻧﮑﺎر ﺑﻤﺠﺮد اﺧﺘﻼف اﻟﺮواﯾﺎت ﻓﯽ اﻟّﻄﯿﺮ اﻟﻤﺸﻮي* و ﻟﻢ ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ داب ﺧـﺪام اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟّﻨﺒﻮّي* ﺣﯿﺚ اﻧﻬﻢ ﺣﻤﻠﻮا اﺧﺘﻼف ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺗﻌﺪد اﻟﻮاﻗﻌﻪ* و ﺟﻌﻠﻮه ﺣّﺠﮥ ﻧﺎﻓﯿﮥ ﻟﻠﺸـﺒﻬﺎت ﻗﺎﻃﻌﮥ* ﻓﻠﯿﺖ ﺷﻌﺮي ﻫﻞ ﯾﻘﻒ اﻟﮑﺎﺑﻠﯽ ﻋﻦ ﻣﻘﺎﻟﺘﻪ اﻟﺴﻤﺠﮥ اﻟﺸﻨﯿﻌﮥ* و ﯾﺘﻮب‬‫ﻋﻦ ﻫﻔﻮﺗﻪ اﻟﻐﺜﮥ اﻟﻔﻈﯿﻌﮥ* أم ﯾﺼـّﺮ ﻋﻠﯽ ذﻧﺒﻪ* و ﯾﺪع اﻟﻨﺼـﻔﮥ ﻓﯽ ﺟﻨﺒﻪ* ﻓﯿﺒﻄﻞ ﺷﻄﺮا ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻣﻦ اﻟﺮواﯾﺎت و اﻻﺧﺒﺎر* و ﯾﻌﺎﻧﺪ ﺟﻤﻌﺎ ﮐﺜﯿﺮا‬‫ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و اﻻﺣﺒﺎر ﻗﻮﻟﻪ و اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ اﻗﻮل ادﻋﺎي ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻓﻄﯿﻦ ﺣﮑﻢ اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺘﯿﻦ ﮐـﺬﺑﯿﺴﺖ ﻇﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﺒﯿﻦ و اﻓﮑﯿﺴﺖ واﺿـﺢ و ﻣﺒﯿﻦ و ﺑﻬﺘﺎﻧﯿﺴﺖ ﻣـﺬل و ﻣﻬﯿﻦ و ﺗﻘﻮﻟﺴﺖ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻬﯿﻦ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از ﺑﯿﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ روات و ﻣﺜﺒﺘﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ در ﻫﺮ ﻗﺮن ﺑﺤﺪي ﮐﺜﺮت داﺷـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ آن در‬‫ﺣﺼﻮل ﺗﻮاﺗﺮش ﺷـﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﭼﻪ ﻃﻮر راﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ و ﻧﯿﺰ ﭼﻮن داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺗﺮﻣﺬي در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﺻﺤﺎح ﺳﺘﻪ اﺳﺖ رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﮐﺎﺑﺮ ﻗﻮم ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺻﺤﺎح‬‫ﺳﺘﮥ ﺑﺎﺗﻔﺎق ﺷـﺮق و ﻏﺮب ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ و ﺑﺮ ﺻﺤﺖ آن اﺟﻤﺎع اﺋّﻤﻪ واﻗﻊ ﺷﺪه و اﻣﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﺳﺮﻫﺎ ﺑﺮ‬‫ﻗﺒﻮل آن ﻣﺘﻔﻘﺴﺖ و ﺑﺎﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺐ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺗﻔﺎق ﺷـﺮق و ﻏﺮب ﺻـﺤﯿﺢ و اﺟﻤﺎع اﺋﻤﻪ و ﻋﻠﻤﺎي دﯾﻦ ﺑﺮ ﺻـﺤﺖ آن و اﺗﻔﺎق اﻣﺖ‬‫آن ﺟﻨـﺎب ﺑﺮ ﻗﺒﻮل آن واﻗﻊﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﻟﺒﺪاﻫـﮥ ﺛـﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺣـﺎﮐﻤﯿﻦ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺣﺮﻓﯿﺴﺖ ﺑﯽاﺻـﻞ و واﻫﯽ‬‫ﺟﺎﻟﺐ اﻧﻮاع ﺧﺴﺎر و ﺗﺒﺎﻫﯽ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﺟﻼﻟﺖ ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ ﻣﯿﻼن و رﮐﻮن و ﻃﻤﺄﻧﯿﻨﺖ و ﺳـﮑﻮن ﺑﻄﺒﻊ ذو ﻓﻨﻮن ﺧﻮد اﺻـﻼ‬‫ﻧﻈﺮي ﺑﺮ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﯿﻨﺪاﺧﺘﻪ اﻧﻬﻤﺎﮐﺎ ﻓﯽ ﻧﺼﺮ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺎﮐﺜﺮ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻣﻨﺴﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻃﻮل ﺑﺎع‬‫و ﺗﻮﺳﻊ اﻃﻼع ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮ ﻫﻤﮕﻨﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده اﺣﺮاز ﺧﺼﻞ ﺳﺒﻖ در ﻣﯿﺎدﯾﻦ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤّﻬﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﺤﻞ ﻋﺠﺐ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ‬‫وﺻـﻔﯽ ﮐﻪ ادﻋﺎي ﺣﮑﻢ اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﻮﺿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده داد ﺗﻬﻮﯾﻞ ﻋﻮام و ﺗﺨﺪﯾﻊ اﻧﻌﺎم و ازﻻل اﻏﺜﺎم و ادﺣﺎض ﻟﺌﺎم داده‬‫ﻟﮑﻦ در ﻣﻘﺎم ﺗﺒﯿﯿﻦ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ و اﻇﻬﺎر و ﺗﻮﺿـﯿﺢ دل از ﺗﻔﺼﯿﻞ و ﺗﺸﺮﯾﺢ دزدﯾﺪه ﺟﺰ از اﺣﺎﻟﺖ ﺗﺼﺮﯾﺢ وﺿﻊ ﺑﺠﺰري و ﻧﻘﻞ ﻗﻮل ذﻫﺒﯽ‬‫دﯾﮕﺮ ﻧﭽﺎوﯾﺪه ﭘﺲ أي ﮐﺎش اﮔﺮ ﺣﻀـﺮت او ﺗﻌﺐ ذﮐﺮ اﺳـﻤﺎي ﺗﻤﺎﻣﯽ آن ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ زﻋﻢ او اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ‬‫ﺑﺮ ﺟـﺎن ﻧـﺎزﻧﯿﻦ ﺧﻮد ﮔﻮارا ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﻮد ﻻ اﻗﻞ اﺳـﻤﺎي ﺑﻌﺾ دﯾﮕﺮ از اﯾﺸﺎن ذﮐﺮ ﻣﯽﻧﻤﻮد و در ﻣﻘﺎم ﺷـﺮح و ﺗﻔﺼـﯿﻞ دﻋﻮي ﭘﺮ ﺗﻬﻮﯾﻞ‬‫ﻣﺤﻀﺮ ﺑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪9 :‬‬‫ذﮐﺮ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿـﻞ دو ﻧﻔﺮ از ﻣﮑـﺎﺑﺮﯾﻦ ﺑـﺎ ﺗﺴﻮﯾﻞ اﻗﺘﺼﺎر ﻧﻤﯽورزﯾـﺪ و ﺑﺎﺑـﺪاء ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﺠﺰ در ﻧﻈﺮ اﺗﺒﺎع و ﻣﻘﻠـﺪﯾﻦ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻟﺨﺼـﻤﺎء و‬‫اﻟﻤﺆاﺧـﺬﯾﻦ ذﻟﯿﻞ و ﺧﻮار ﻧﻤﯽﮔﺮدﯾـﺪ و ﻧﺤﯿﻒ درﯾﻦ آرزو ﺑﺲ ﻏﻠﻂ ﮐﺮدم زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺗﻌﻮد رﻓﻪ و ﺗﺮف ﺑﺮ آﻧﭽﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ‬‫ﻣﮑـّﺒ ﻞ از ﻣﺠﻤـﻞ و ﻣﻔﺼـﻞ ذﮐﺮ ﮐﺮده اﻗﺘﺼـﺎر ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ و ﭼﻮن او از ﻃﺎﻋﻨﯿﻦ ﺟﺰ ﺟﺰري و ذﻫﺒﯽ اﺣـﺪي را ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد اﯾﺸﺎن ﻫﻢ‬‫ذﮐﺮ ﻧﻨﻤﻮدﻧﺪ ﺑﻠﯽ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺟﺮات ﺑﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ ﺑﺎﮐﺜﺮ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﺮﻋﺮع ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺮ‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺑﺮ ﺑﺴﺘﻨﺪ و ﻗﻠﻮب اﻫﻞ ﻧﺼﻔﺖ و ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺘﺮاء ﻋﻈﯿﻢ ﺧﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺴﺒﺐ ﻋﺠﺰ ﻗﺪم در وادي اﺛﺒﺎت اﯾﻦ دﻋﻮي ﺷﻨﺎﻋﺖ آﯾﺎت‬‫ﻧﻨﻬﺎدﻧﺪ و در ﻣﻀﯿﻖ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺸﻮﯾﺮ ارﺑﺎب ﻧﻈﺮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ ذﮐﺮ ﺟﺎرﺣﯿﻦ و ﻗﺎدﺣﯿﻦ اﮐﺜﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﺎ اﻗﻞ و اﻋّﺰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﺎ اذل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 405‬از ‪597‬‬‫ﺳﺮاﺳـﺮ ﻧﺎﺳﺰا و ﺑﯽ ﻣﺤﻞ و ﻣﻮرث ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷﺮم و ﺧﺠﻞ اﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﻣﻮﺿﻮع‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻏﺸﺎوه ﻋﺼﺒّﯿﺖ ﺑﺮ ﺑﺼـﺮ ﺑﯽ ﺑﺼـﯿﺮت ﺗﻨﯿﺪه و ﺑﻐﻠﺒﻪ ﻋﻨﺎد دﺳﺖ از اﺗﺒﺎع ﺣﻖ ﮐﺸـﯿﺪه و ﺑﻬﻮاﺟﺲ و وﺳﺎوس ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻗﺪح در‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﮔﺮدﯾﺪه و ﭼﻮن ﮐﻼم ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﺣﺎﻗﺪﯾﻦ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ذﮐﺮ ﻧﺪارد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺘﯽ آن را ﻣﺨﻔﯽ داﺷـﺘﻦ و ﻫﻤﺖ ﺑﺴﺘﺮ و ﮐﺘﻤﺎن اﯾﻦ‬‫ﻣﺠﺎزﻓﺖ و ﻋـﺪوان ﮔﻤﺎﺷـﺘﻦ ﻟﯿﮑﻦ ﭼﻮن ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻆ واﻓﺮ از اﺳـﺘﺤﯿﺎ و وﻻ دارﻧﺪ ﺑﻼ ﻣﺤﺎﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ اﻗﻮال ﺳـﺨﯿﻔﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫ﻣﯽآرﻧـﺪ و ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ ذﮐﺮ ﻗﺪح ﻗﺎدﺣﯿﻦ و ﺟﺎرﺣﯿﻦ ﺿـﺮري ﺑﻤﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ و ﮔﻠﻮي ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ و اﺗﺒﺎع ﺷﺎن از رﺑﻘﻪ‬‫اذﻋـﺎن ﺑـﺎﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﯽرﻫﺎﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﻨﺖ و ﻟـﺪاد و ﻣﻮﺿـﺢ ﻏﺎﯾﺖ ﺗﻮﻏﺮ و ﻋﻨﺎد ﺑﺎ اﺋﻤﻪ اﻣﺠﺎد و اﺳﺎﻃﯿﻦ واﻻ ﻧﺰاد‬‫ﺧﻮدﺳﺖ ﻓﻘﺪ ﻇﻬﺮ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻣﻤﺎ ﺳﺒﻖ ﻏﺎﯾﮥ اﻟّﻈﻬﻮر* و ﺳﯿﺴﻔﺮ ﻣﻤﺎ ﺳﯿﺎﺗﯽ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻞ اﻟﺴﻔﻮر* اّن ﻣﻦ رّد ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ* و‬‫رﻣﯽ ﺑﺎﻟﮑـﺬب ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﻤﻨﯿﻒ* ﻗﺪ ﺧﺒﻂ ﻓﯽ اﻟﻈﻠﻤﺎء* و ﻋﻤﻪ ﻓﯽ اﻟﻄﺨﯿﮥ اﻟﻄﺨﯿﺎء* و رﮐﺐ ﻣﺘﻦ اﻟﻌﺸﻮاء* و اﻣﺘﻄﯽ ﺻـﻬﻮة اﻟﻌﻤﯿﺎء* و‬‫ﺑـﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻻﻋﺘـﺪاء* و ﺻـﺮم ﺣﺒـﻞ اﻟﺤﯿـﺎء* و ﺧـّﺐ و اوﺿـﻊ ﻓﯽ ﻫﺠﺮ اﻟﻮﻓـﺎء* و ﻗﺮب و اﺳـﺮع ﻓﯽ ﺗﯿﻬـﺎء اﻟﺠﻔـﺎء* و اوﻏـﻞ ﻓﯽ اﻟﺘﻬـﻮر و‬‫اﻟﺘﻬّﻮك* و اوﺟﻒ ﻓﯽ اﻟﺘﻨﻄﻊ و اﻟﺘﻬﺘﮏ و ﺧﺎض ﻏﻤﺎر اﻟﺨﺪع و ﻇﻠﻢ اﻟﺘﺰوﯾﺮ* و ﻧﺼﺐ ﻻﺗﺒﺎﻋﻪ ﻓﺨﺎخ اﻻزﻻل و ﺷﺒﺎك اﻟﺘﻐﺮﯾﺮ* و ﻧﻔﺾ‬‫إﻟﯿﻪ ﻋﻦ اﻻﻧﺼﺎف و ﻧﺒﺬه و راءه ﻇﻬﺮّﯾﺎ* و ﻣﺎل ﺑﺸﺮاﺷﺮه اﻟﯽ اﻻﻋﺘﺴﺎف و ﺟﻌﻞ ﻋﻬﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﺴﯿﺎ ﻣﻨﺴّﯿﺎ‬‫اﺛﺒﺎت دروغ و ﺗﻬﻤﺖ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ درﺑﺎره ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و رد ﺗﻤﺴﮏ او ﺑﮑﻼم ﺟﺰ ري در ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮدن ان‬‫ﻗﻮﻟﻪ و ﻣﻤﻦ ﺻـّﺮح ﺑﻮﺿـﻌﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺠﺰري اﻗﻮل اوﻻ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻔﺮﻣﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺰري ﺟّﺰر اﻟﱠﻠﻪ ﺷﺮاﺳﯿﻔﻪ در ﮐﺪام ﮐﺘﺎب‬‫و ﮐـﺪام ﻣﻘﺎم ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺮده ﺗﺎ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻘﻞ و ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺑﺎ اﺻﻞ اﯾﻦ ﺟﺴﺎرت ﮐﺮده ﻣﯽﺷﺪ ﻟﮑﻦ ﺟﻨﺎﺑﺸﺎن از ﮐﺠﺎ ذﮐﺮ‬‫ﻧـﺎم ﮐﺘـﺎب و رﻓﻊ اﺷـﺘﺒﺎه و اﺣﺘﺠـﺎب و ﻧﻀﻮ ﻧﻘﺎب ﻣﯽﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺘـﺪاي و ﻣﻮﻻيﺷﺎن ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﺤﺾ اﺿـﻼل و ازﻻل را ﺑﮑﺎر ﺑﺮده و‬‫ﻃﺮﯾﻘﻪ اﺟﻤـﺎل و اﻫﻤـﺎل و اﺧﻼل و اﻏﻔﺎل ﺻـﺮﯾﺢ ﺳﭙﺮده ﺧﺴـﺮ اﻟﺘﺎﺑﻊ و اﻟﻤﺘﺒﻮع و ﺿـﻌﻒ اﻟّﻄﺎﻟﺐ و اﻟﻤﻄﻠﻮب و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻧﺴـﺒﺖ ﺣﮑﻢ‬‫ﺑﻮﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺪﯾﻨـﮥ اﻟﻌﻠﻢ ﻧﯿﺰ ﺑﺠﺮزي ﻧﻤﻮده و ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻢ ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ او اﯾﻦ ﯾﺎوه ﺑﺮ زﺑﺎن آوردهاﻧـﺪ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻇﻬﻮر ﺑﻄﻼن‬‫اﯾﻦ ﻣﺰﻋﻮم از اﻓﺎدات دﯾﮕﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻗﺮوم ﺧﻮد ﺟﺰري ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﻧﻒ اﻟﻤﮑـّﺬﺑﯿﻦ و اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در اﺳـﻨﯽ اﻟﻤﻄﺎﻟﺐ‬‫ﺑﻌﺪ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮدن‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺎ دار اﻟﺤﮑﻤﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪10 :‬‬‫ﺑﺴـﻨﺪ ﺧـﻮﯾﺶ وارد ﮐﺮده ﺻـﺤﯿﺢ اﻻﺳـﻨﺎد ﺑﻮدن آن از ﺣـﺎﮐﻢ ﻧﻘـﻞ ﻓﺮﻣﻮده ﻧﯿـﻞ ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺑﺮ ﻧﺎﺻـﯿﻪ ﮐـﺎﺑﻠﯽ و ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎ ﺟﻼـﻟﺖ ﻗﺒﻞ‬‫ﺟﺴﺎرﺗﺸﺎن از راه ﮐﺮاﻣﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻫﻼل ﻗﺮاءة ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮاﺣﺪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﻣﻦ اﺻـﺒﻬﺎن‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻤﻘﺮي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺣﻤـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻤﯿﺪ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺷـﺮﯾﮏ ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﻨﺎﺑﺤﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ اﻧﺎ دار اﻟﺤﮑﻤـﮥ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ روﻣﯽ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷﺮﯾﮏ ﻋﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻋﻦ ﺳﻮﯾﺪ ﺑﻦ ﻏﻔﻠﮥ ﻋﻦ اﻟّﺼﻨﺎﺑﺤﯽ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ‬‫و ﻗﺎل ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ و روي ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻋﻦ ﺷﺮﯾﮏ و ﻟﻢ ﯾﺬﮐﺮوا ﻓﯿﻪ ﻋﻦ اﻟّﺼﻨﺎﺑﺤﯽ ﻗﺎل و ﻻ ﯾﻌﺮف ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺜﻘﺎت ﻏﯿﺮ‬‫ﺷﺮﯾﮏ و ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ و رواه ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻋﻦ ﺷـﺮﯾﮏ ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﮥ و ﻟﻢ ﯾﺬﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻋﻦ ﺳﻮﯾﺪ و رواه اﻻﺻﺒﻎ ﺑﻦ ﻧﺒﺎﺗﻪ و‬‫اﻟﺤﺎرث ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻧﺤﻮه و‬‫رواه اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺠﺎﻫـﺪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻟﻔﻈﻪ اﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ ﻓﻤﻦ أراد اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻠﯿﺄﺗﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 406‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑ ﻬﺎ‬‫و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺻﺤﯿﺢ اﻻﺳﻨﺎد و ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه و‬‫رواه اﯾﻀﺎ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻟﻔﻈﻪ اﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ ﻓﻤﻦ أراد اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻠﯿﺎت اﻟﺒﺎب‬‫ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﻣﻨﺼﻒ ﻟﺒﯿﺐ و ﻋﺎﻗـﻞ ارﯾﺐ ﺑﺮﯾﻦ ﺑﯿـﺎن ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺮﻣﯿﺨﻮرد و ﺑﺒﻄﻼـن اﯾﻦ اﻓـﺎده ﻏﺮﯾﺒﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ و ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﯽرﺳـﺪ ﺑﺎﻋﺘﻀﺎد اﯾﻦ‬‫ﻗﺮﯾﻨﻪ رزﯾﻨﻪ ﺧﻮاﻫﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﻢ ﺑﺠﺰري ﻣﺤﺾ ﮐﺬب و اﻓﺘﺮا و ﺻﺮف ﻣﺠﺎزﻓﺖ و اﻋﺘﺪاﺳﺖ و ﺛﺎﻟﺜﺎ‬‫ﺑﻔﺮض ﻏﯿﺮ واﻗﻊ اﮔﺮ ﺟﺰري ﭼﻨﯿﻦ ﯾـﺎوه ﺳـﺮاﯾﯿﺪه و اﯾﻦ ﻫﻔﻮه درآﯾﯿـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت اﺳـﺎﻃﯿﻦ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و اﻓـﺎدات ﺣـﺬاق‬‫ﻣﻌﺘﻤـﺪﯾﻦ ﺑﺼـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻻﺋﻖ اﻟﺘﻔﺎت و اﺻـﻐﺎ و ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﻔﺎل و اﻋﺘﻨﺎﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ ﺧﺮاﻓﺖ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴﺎرت ﺛﺒﺖ‬‫ﻏﻠﻮ ﻓﺎﺣﺶ ﻣـﺬﻣﻮم و ﻣﻈﻬﺮ ﺗﻌﺼﺐ ﻓﻀـﯿﺢ ﻣﻠﻮﻣﺴﺖ ﮐﻤﺎ اﺷـﺮﻧﺎ إﻟﯿﻪ اﻧﻔﺎ و راﺑﻌﺎ آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ‬‫ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ اﻟﺤﮑﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ ﻓﻐﯿﺮ ﺟّﯿﺪ و ﻣﺤﻘﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در ﻣﻨﺢ ﻣﮑﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ و اﻣﺎ ﻗﻮل ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﻧّﻪ‬‫ﻣﻮﺿﻮع و ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﻃﺮﻗﻪ ﮐّﻠﻬـﺎ ﺑـﺎﻃﻠﻪ ﻣﻌﻠﻮﻟـﮥ ﻓﻬﻮ اﻟﺒﺎﻃـﻞ و ازﯾﻦ دو اﻓﺎده ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ از ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﮑﻤﯿﺴﺖ ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺟﻮدت ﻋﺎﻃﻞ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺟﺰري ﻋﻠﯽ اﻟﻔﺮض ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ‬‫ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﻗﻮل او ﺗﻘﻮل ﺷـﻨﯿﻊ و ﻣﻌﻠﻮل و ﺗﻮﻫﻢ ﻗﻈﯿﻊ و ﻣﺪﺧﻮل ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﺧﺎﻣﺴﺎ آﻧﮑﻪ ﺟﺰري ﺑﺠﺰر و ﻣﺪ ﻃﻌﻦ و ﺗﺸﻨﯿﻊ اﮐﺎﺑﺮ ﺳﻨﯿﻪ‬‫ﺑﺸّﺪ و ﻣّﺪ ﮔﺮﻓﺘﺎر و ﺑﺮ اﻟﺴـﻨﻪ ﻣﻘﺪﺳﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻌﯿﺐ و ﻋﺎرﺳﺖ ﻋﻼﻣﻪ ﺳﺨﺎوي ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او در ﺿﻮء ﻻﻣﻊ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﻗﺎل ﺷﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ‬‫ﻣﻌﺠﻤﻪ اﻧّﻪ ﺣّﺪث ﺑﺴﻨﻦ أﺑﯽ داود و اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻋﻦ اﺑﻦ أﻣﯿﻠﮥ ﺳﻤﺎﻋﺎ و ﻣﺴﻨﺪ اﺣﻤﺪ ﻋﻦ اﻟّﺼﻼح ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﺳﻤﺎﻋﺎ و اّن ﻣﻦ اﺣﺴﻦ ﻣﺎ ﻋﻨﺪه‬‫ا ﻟ ﮑ ﺎ ﻣﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪11 :‬‬‫ﻓﯽ اﻟﻘﺮاءات ﻻـﺑﻦ ﺧّﺒﺎز و ﺳﺎق ﺳـﻨﺪه و اﻧّﻪ ﺳـﻤﻊ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﻣﯿﻠـﮥ اﻣﺎﻟﯽ اﺑﻦ ﺳـﻤﻌﻮن ﻗﺎل و ﺧﺮج ﻟﻨﻔﺴﻪ ارﺑﻌﯿﻦ ﻋﺸﺎرﯾـﮥ ﻟﻔﻈﻬﺎ ﻣﻦ ارﺑﻌﯽ‬‫ﺷﯿﺨﻨـﺎ اﻟﻌﺮاﻗﯽ و ﻏّﯿﺮ ﻓﯿﻬﺎ اﺷـﯿﺎء و وﻫﻢ ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﺧﺮج ﺟﺰء ﻓﯿﻪ ﻣﺴﻠﺴـﻼت ﺑﺎﻟﻤﺼﺎﻓﺤـﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﺟﻤﻊ اوﻫﺎﻣﻪ ﻓﯿﻪ ﻓﯽ ﺟﺰء اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ‬‫ﻧﺎﺻـﺮ اﻟّﺪﯾﻦ وﻗﻔﺖ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ ﻣﻔﯿﺪ و ﮐﺬا اﻧﺘﻘﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ ﻣﺸـﯿﺨﮥ اﻟﺠﻨﯿﺪ اﻟﺒﻠﺒﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺗﺨﺮﯾﺠﻪ ﻗﺎل و ﻗﺪ اﺟﺎز ﻟﯽ و ﻟﻮاﻟﺪي و ﮐﺘﺐ‬‫ﻓﯽ اﻻﺳـﺘﺪﻋﺎء ﻣﺎ ﻧّﺼﻪ و ﻧﻘﻠﺘﻪ ﻣﻦ ﺧّﻄﻪ اﻧّﯽ اﺟﺰت ﻟﻬﻢ رواﯾـﮥ ﮐﻞ ﻣﺎ* اروﯾﻪ ﻣﻦ ﺳـﻨﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻣﺴـﻨﺪ* و ﮐـﺬا اﻟـّﺼ ﺤﺎح اﻟﺨﻤﺲ ﺛّﻢ‬‫ﻣﻌﺎﺟﻢ و اﻟﻤﺸـﯿﺨﺎت و ﮐﻞ ﺟﺰء ﻣﻔﺮد* و ﺟﻤﯿﻊ ﻧﻈﻢ ﻟﯽ و ﻧﺜﺮ و اﻟّﺬي* اﻟّﻔﺖ ﮐﺎﻟﻨﺸـﺮ اﻟﺬﮐﯽ و ﻣﻨﺠﺪ ﻓﺎﻟﻠّﻪ ﯾﺤﻔﻈﻬﻢ و ﯾﺒﺴﻂ ﻓﯽ ﺣﯿﺎ* ة‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤﺒﺮ اﻟﻤﺤّﻘﻖ اﺣﻤﺪ* و اﻧﺎ اﻟﻤﻘـّﺼ ﺮ ﻓﯽ اﻟﻮري اﻟﻌﺒﺪ اﻟﻔﻘﯿﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎل و ﮐﻨﺖ ﻟﻘﯿﺘﻪ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺳﺒﻊ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و‬‫ﺣّﺮﺿﻨﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﺮﺣﻠﮥ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ و ﻗﺪ ﺣّﺪﺛﺖ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﺣﯿﺎﺗﻪ ﺑﮑﺘﺎﺑﻪ اﻟﺤﺼﻦ اﻟﺤﺼﯿﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﻟﻮﺟﺎدة ﻓﻘﺎل ﻗﺎل ﺻﺎﺣﺒﻨﺎ ﻓﻼن ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻟﻢ ﺗﮑﻦ‬‫ﺳﺒﻘﺖ ﻟﻪ ﻣﻨﻪ إﺟﺎزة و ﺣﺼﻞ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﺒﻼد اﻟﯿﻤﻨّﯿﮥ ﺑﺴﺒﺐ ذﻟﮏ رواج ﻋﻈﯿﻢ و ﺗﻨﺎﻓﺴﻮا ﻓﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﻪ و رواﯾﺘﻪ ﺛﻢ دﺧﻞ ﺑﻌﺪ ﻧﯿﻒ و ﻋﺸﺮﯾﻦ و‬‫ﻗﺪ ﻣﺎت ﮐﺜﯿﺮ ﻣّﻤﻦ ﺳـﻤﻌﻪ ﻓﺴـﻤﻌﻪ اﻟﺒﺎﻗﻮن و اوﻻدﻫﻢ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﻤﺎ اﻗﺎم ﺑﻤّﮑﮥ ﻧﺴﺦ ﺑﺨّﻄﻪ ﻣﻦ اّول اﻟﻤﻘّﺪﻣﮥ اﻟﺘﯽ ﺟﻤﻌﺘﻬﺎ اّول ﺷﺮح اﻟﺒﺨﺎري و‬‫اﺳـﺘﻌﺎن ﺑﺠﻤﺎﻋﮥ ﺣﺘﯽ اﮐﻤﻠﻬﺎ ﺗﺤﺼـﯿﻼ و ﮐﺎن ارﺳﻞ اﻟﯽ ﺻﺎﺣﺒﻨﺎ اﻟّﺘﻘﯽ اﻟﻔﺎﺳـﯽ ﻓﯽ ﻣّﮑﮥ ﻣﻦ ﺷـﯿﺮاز ﯾﺴﺄﻟﻪ ﻋﻦ ﺗﻌﻠﯿﻖ اﻟﺘﻌﻠﯿﻖ اﻟّﺬي ﺧﺮﺟﺘﻪ‬‫ﻓﯽ وﺻﻞ ﺗﻌﺎﻟﯿﻖ اﻟﺒﺨﺎري ﻓﺎﺗّﻔﻖ وﺻﻮل ﮐﺘﺎﺑﻪ و اﻧﺎ ﺑﻤـّﮑ ﮥ و ﻣﻌﯽ ﻧﺴـﺨﮥ ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺎب ﻓﺠﻬﺰﺗﻬﺎ إﻟﯿﻪ ﻓﺠﺎء ﮐﺘﺎﺑﻪ ﯾﺬﮐﺮ اﺑﺘﻬﺎﺟﻪ و ﻓﺮﺣﻪ ﺑﻬﺎ و‬‫اﻧﻪ ﺷﻬﺮ اﻟﮑﺘﺎب ﺑﺘﻠﮏ اﻟﺒﻼد و اﻫﺪي اﻟّﯽ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻨﺸﺮ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻗﻠﺖ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺠّﻠﺪﯾﻦ و ﮐﺘﺐ ﻋﻠﯽ ﮐّﻞ ﻣﺠّﻠﺪ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﻻﺟﺎزة‬‫ﻟﺸـﯿﺨﻨﺎ ﻗـﺎل و اﻟﺘﻤﺲ ان ﯾﻨﺸـﺮ ﻓﯽ اﻟـّﺪﯾﺎر اﻟﻤﺼـﺮّﯾﮥ و ﻗـّﺪر ﻣﺠﯿﺌﻪ ﻫﻮ ﻓﻨﺸـﺮه و ﻋﻠﻤـﺎ ﮐﺜﯿﺮا ﺛﻢ ارﺳـﻞ اﻟّﯽ ﻣﻦ ﺷـﯿﺮاز ﺑﺎﻟﻤﻘّﺪﻣـﮥ و اﻟﺘﻌﻠﯿﻖ‬‫ﻓـﺎﻟﺤﻘﺖ ﺑﻬﻤـﺎ ﻣـﺎ ﮐﺎن ﺗﺠـّﺪد ﻟﯽ ﺑﻌـﺪ ﺣﺼﻮﻟﻬﻤﺎ ﻟﻪ و ﮐﺘﺐ ﻋّﻨﯽ ﺷـﯿﺌﺎ ﻣﻦ اّول ﻣﺎ ﻋﻠّﻘﺘﻪ ﻣﺘﻌّﻘﺒﺎ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﻊ رﺟﺎل ﻣﺴـﻨﺪ اﺣﻤـﺪ و ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ‬‫اﺳـﺘﺤﺴﺎن ﻣﺎ وﻗﻊ ﻟﯽ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﻠﺖ ﺣﺴﺐ ﻣﺎ اوردﺗﻪ ﻣﻊ ﮐﺘﺎﺑﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺠﻠـﺪي اﻟﻨﺸـﺮ ﻓﯽ اﻟﺠﻮاﻫﺮ و ﻟﻤﺎ ﻗـﺪم اﻟﻘﺎﻫﺮة اﻧﺜﺎل اﻟّﻨﺎس ﻟﻠـّﺴ ﻤﺎع‬‫ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻘﺮاءة و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺛﻘﻞ ﺳـﻤﻌﻪ ﻗﻠﯿﻼ و ﻟﮑﻦ ﺑﺼـﺮه ﺻـﺤﯿﺢ ﯾﮑﺘﺐ اﻟﺨّﻂ اﻟّﺪﻗﯿﻖ ﻋﻠﯽ ﻋﺎدﺗﻪ و ﻟﯿﺲ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﯾﺪ ﺑﻞ ﻓّﻨﻪ اﻟﺬي ﻣﻬﺮ‬‫ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮاءات و ﻟﻪ ﻋﻤﻞ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻧﻈﻢ وﺳﻂ و وﺻـﻔﻪ ﻓﯽ اﻻﻧﺒﺎء ﺑﺎﻟﺤﺎﻓﻆ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻘﺮي و ﻗﺎل اﻧّﻪ ﻟﻬﺞ ﺑﻄﻠﺐ اﻟﺤﺪﯾﺚ و اﻟﻘﺮاءات و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 407‬از ‪597‬‬‫ﺗـﺒّﺮز ﻓﯽ اﻟﻘﺮاءات و اﻧّـﻪ ﮐـﺎن ﻣﺜﺮﯾـﺎ و ﺷـﮑﻼ ﺣﺴـﻨﺎ و ﻓﺼـﯿﺤﺎ ﺑﻠﯿﻐـﺎ ﮐـﺜﯿﺮ اﻻﺣﺴـﺎن ﻻﻫـﻞ اﻟﺤﺠـﺎز اﻧﺘﻬﺖ إﻟﯿﻪ رﯾﺎﺳـﮥ ﻋﻠﻢ اﻟﻘﺮاءات ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﻤﺎﻟﮏ و ﻗﺎل ﻋﻦ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻘّﺮاء اﻧّﻪ اﺟﺎد ﻓﯿﻪ و ﻋﻦ اﻟﻨﺸـﺮ اﻧﻪ ﺟّﻮده و ﻋﻦ اﻟﺤﺼﻦ اﻧﻪ ﻟﻬـﺞ ﺑﻪ اﻫﻞ اﻟﯿﻤﻦ و اﺳـﺘﮑﺜﺮوا ﻣﻨﻪ ﺛّﻢ ﻗﺎل و ذﮐﺮ‬‫اّن اﺑﻦ اﻟﺨّﺒﺎز اﺟﺎز ﻟﻪ و اﺗﻬﻢ ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪12 :‬‬‫و ﻗﺮأت ﺑﺨـﻂ اﻟﻌﻼـء ﺑﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻨﺎﺻـﺮّﯾﮥ اﻧﻪ ﺳـﻤﻊ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑـﺎ اﺳـﺤﺎق اﻟﺒﺮﻫـﺎن ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﻌﺠﻤﯽ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ رﺣﻠﺖ اﻟﯽ دﻣﺸﻖ ﻗﺎل اﻟﯽ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺼﺪر اﻟﯿﺎﺳﻮﻓﯽ ﻻ ﺗﺴـﻤﻊ ﻣﻦ اﺑﻦ اﻟﺠﺰري ﺷﯿﺌﺎ اﻧﺘﻬﯽ و ﺑﻘﯿﮥ ﻣﺎ ﻋﻨﺪ اﺑﻦ ﺧﻄﯿﺐ اﻟﻨﺎﺻﺮّﯾﮥ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺘﻬﻢ ﻓﯽ اّول اﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﺠﺎزﻓﮥ و‬‫اّن اﻟﺒﺮﻫﺎن ﻗﺎل ﻟﻪ اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺠﻼل اﺑﻦ ﺧﻄﯿﺐ دارﯾﺎ اّن اﺑﻦ اﻟﺠﺰري ﻣﺪح اﺑﺎ اﻟﺒﻘﺎء اﻟـّﺴ ﺒﮑﯽ ﺑﻘﺼـﯿﺪة زﻋﻢ اﻧّﻬﺎ ﻟﻪ ﺑﻞ و ﮐﺘﺐ ﺧّﻄﻪ ﺑﺬﻟﮏ‬‫ﺛّﻢ ﺛﺒﺖ ﻟﻠﻤﻤـﺪوح اﻟﻬـﺎﻓﯽ دﯾﻮان ﻗﻼـﻗﺶ ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ و ﻗـﺪ ﺳـﻤﻌﺖ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﯾّﺘﻬﻤﻪ ﺑﺎﻟﻤﺠﺎزﻓـﮥ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل و اّﻣﺎ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻤﺎ اﻇّﻦ ﺑﻪ‬‫ذﻟﮏ اﻟّﺎ اﻧّﻪ ﮐﺎن إذا راي ﻟﻠﻌﺼـﺮﯾﯿﻦ ﺷـﯿﺌﺎ اﻏﺎر ﻋﻠﯿﻪ و ﻧﺴـﺒﻪ ﻟﻨﻔﺴﻪ و ﻫـﺬا اﻣﺮ ﻗﺪ اﮐﺜﺮ اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮون ﻣﻨﻪ و ﻟﻢ ﯾﻨﻔﺮد ﺑﻪ ﻗﺎل و ﮐﺎن ﯾﻠّﻘﺐ ﻓﯽ‬‫ﺑﻼـده اﻻﻣـﺎم اﻻـﻋﻈﻢ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﺤﻤـﻮد اﻟّﺴـ ﯿﺮة ﻓﯽ اﻟﻘﻀـﺎء و اوﻗﻔﻨﯽ ﺑﻌﺾ اﻟّﻄﻠﺒـﮥ ﻣﻦ اﻫـﻞ ﺗﻠـﮏ اﻟﺒﻼـد ﻋﻠﯽ ﺟﺰء ﻓﯿﻪ ارﺑﻌـﻮن ﺣـﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻋﺸﺎرﯾﺎت ﻓﺘﺎّﻣﻠﺘﻬﺎ ﻓﻮﺟﺪﺗﻪ ﺧﺮﺟﻬﺎ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪه ﻣﻦ ﺟﺰء اﻻﻧﺼﺎري و ﻏﯿﺮه و اﺧﺬ ﮐﻼم ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ ارﺑﻌﯿﻨﻪ اﻟﻌﺸﺎرّﯾﺎت ﺑﻘّﻀﻪ ﻓﮑﺎﻧّﻪ ﻋﻤﻞ ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫ﻣﺴﺘﺨﺮﺟﺎ ﺑﻌﻀﻪ ﺑﺎﻟّﺴﻤﺎع و اﮐﺜﺮه ﺑﺎﻻﺟﺎزة و ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﺧّﺮﺟﻪ ﺷﯿﺨﻨﺎ ﻣﻦ ﺟﺰء اﺑﻦ ﻋﺮﻓﮥ ﻓﺎﻧﻪ رواه ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﺨﺒﺎز ﺑﺎﻟﻘﺮاءة ﻓﺎﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻟا ﺠﺰري‬‫ﻋﻦ اﺑﻦ اﻟﺨّﺒﺎز ﺑﺎﻻﺟﺎزة ﻗﻠﺖ اّﻣﺎ إﺟﺎزة اﺑﻦ اﻟﺨﺒﺎز ﻓﻤﺤﺘﻤﻠﮥ ﻓﻘﺪ ﮐﺎن ﺧﺎل ﺟّﺪه ﻓﯿﻤﺎ راﯾﺘﻪ ﻓﯽ ﻣﺸﯿﺨﮥ اﻟّﻄﺎوﺳﯽ و اّﻣﺎ ﺳﺮﻗﮥ اﻟّﻨﻈﻢ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﻦ‬‫ﺑﻤﺪﻓﻮع ﻋﻦ ﻟا ﻨﻈﻢ ﻓﮑﻢ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻧﻈﻤﺎ‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﻘﺪح ذﻫﺒﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ورد او‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻗﺎل اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﻠﺨﯿﺼﻪ اﻗﻮل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﺘﻌﺎل ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎ ﮐﻤـﺎل ﺑﻐﺮض اﺑﻄـﺎل ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺟﮕﺮ ﺳﻮز ﻧﻮاﺻﺐ ﺧﺴـﺎرت ﻣـﺎل در ﺳـﺘﺎﯾﺶ او راه ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻃﺮا و اﺟﻼل رﻓﺘﻪ ﺑﻤﻔﺎدع‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ ﺷـﻬﺪت ﺑﻪ اﻷﻋـﺪاء ﺑﺎﻣﺮ ﺣﻖ ﮔﻮﯾﺎ ﺷـﺪه و ﮐﻤﺎ درﯾﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه اﺳﺖ ﺟّﺪ او آﻧﺮا‬‫اﺻـﻠﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﮐﺘـﺎﺑﯽ ﺧـﺎص ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮده و ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻫﻢ در ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ذﻫﺒﯽ‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده و اﻗﺮار اﻟﻌﻘﻼء ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻣﻘﺒﻮل و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﺮدود ﭘﺲ اﯾﻦ ﺗﺼﺮﯾﺢ ذﻫﺒﯽ اﻟﺒﺘﮥ ﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ و آﻧﭽﻪ درﺑﺎره وﺿﻊ اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ از راه ﻣﺰﯾـﺪ ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻧﺎﺣﻖ ﮐﻮﺷـﯽ ﭼﺎوﯾﺪه و از ﺧﺮاﻓﺖ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﺧﻮد ﺑﺎن ﺧﺒﺮ داده ﺑﺮ روي او ﻣﺮدود و ﻫﺮﮔﺰ ﻟﯿﺎﻗﺖ ذﮐﺮ‬‫ﻧـﺪارد ﮐﻪ ﺧﻮد ﮐﻼـم او ﺗﮑـﺬﯾﺐ و اﺑﻄﺎل و رّد ان ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ ﺑﺤﯿﺮﺗﻢ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ را ﭼﻪ ﺑﻼ زده ﮐﻪ ﺑﺠﺴﺎرت ذﻫﺒﯽ ﺑﺮ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫـﻞ ﺣـّﻖ ﺗﻤﺴـﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ آﻧﺮا ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ او را اﺻـﻠﯿﺴﺖ و ﻃﺮق ﮐـﺜﯿﺮه دارد ﺟـّﺪا ﭘﺲ ﭘﺸﺖ ﻣﯽاﻧـﺪازد و‬‫ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ او در ﺟﻤﻊ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﺧﻮدش ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ اﻋﺘﻨـﺎي ﻧﻤﯽﺳﺎزد اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻗﻄﻌﯿﺴﺖ ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌّﺼﺐ و ﻋﻨﺎد‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻ ﻧﮋاد ﮐﻪ اﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ ذﻫﺒﯽ ﺑﺎﻣﺮ ﺑﺎﻃﻞ ﺗﻔﻮه ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻼﻣﺶ را ﻣﻘﺒﻮل ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و اﮔﺮ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺑﺤﻖ ﻣﯽﺳﺎزد ﭘﺮ ﮐﻼم او ﮔﻮش‬‫ﻧﻤﯽﻧﻬﺪ و ﺗﺎزهﺗﺮ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﺑﻪ ﺑﻄﻼن ﻣﺰﻋﻮم ﺧﻮد در اﺗﻬﺎم ﺑﻌﺾ روات ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻮﺿﻊ آن ﮐﻪ از راه ﺗﻬّﻮر و ﻗﻠﺖ‬‫ﺗﺘﺒﻊ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد ﻣﻌﺘﺮف ﺷﺪه اﻗﺮار ﺑﺤﻖ ﻧﻤﻮده و ﺑﺜﻘﺖ و اﻋﺘﻤﺎد ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪13 :‬‬‫ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ ازﯾﺸﺎن رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده و ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل آن ﺛﻘﻪاﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﯾﮏ ﮐﺲ ﮐﻪ ﻣﻦ او را ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﮐﺮدم ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ او ﺻـﺪوﻗﺴﺖ و اﯾﻦ ﺳﺖ اﺻﻞ ﻋﺒﺎرت ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﯿﺒﮥ اﻟﻤﺼـﺮي ﻋﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺣّﺴﺎن ﻓﺬﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻫﺬا ﻋﻠﯽ ﺷـﺮط اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ ﻗﻠﺖ اﻟﮑﻞ ﺛﻘﺎت اﻟّﺎ ﻫﺬا ﻓﺎﻧﻪ‬‫اﺗّﻬﻤﺘﻪ ﺑﻪ ﺛّﻢ ﻇﻬﺮ ﻟﯽ اﻧّﻪ ﺻـﺪوق روي ﻋﻨﻪ اﻟّﻄﺒﺮاﻧّﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻮاﻋـﻆ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺮاﻓﻘﯽ و ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ اﻟّﺰّﯾـﺎت و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 408‬از ‪597‬‬‫ﻋـﺪة ﯾﺮوي ﻋﻦ ﺣﺮﻣﻠـﮥ و ﻃﺒﻘﺘﻪ و ﯾﮑّﻨﯽ اﺑﺎ ﻋﻼﺛﮥ ﻣﺎت ﻓﯽ ﺳـﻨﮥ اﺣﺪي و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﮐﺎن راﺳﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﺮاﺋﺾ و ﻗﺪ ﯾﺮوي اﯾﻀﺎ ﻋﻦ‬‫ﻣّﮑﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺮﻋﯿﻨﯽ و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ اﻟﻤﺮادي و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﺒـﺪ ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌﮥ ﻓﺎّﻣﺎ اﺑﻮه ﻓﻼ اﻋﺮﻓﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ رﺟﺎل ﺣﺎﮐﻢ ﮐﻪ ازﯾﺸﺎن ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ رواﯾﺖ ﮐﺮده ﻫﻤﻪ ﻧﺰد ذﻫﺒﯽ ﺛﻘﻪاﻧـﺪ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺎض را اﮔﺮ ﭼﻪ ذﻫﺒﯽ‬‫ﻗﺒﻞ اﻧﮑﺸﺎف ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺣﺎل ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻟﯿﮑﻦ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ ذﻫﺒﯽ را ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ او ﻫﻢ ﺻﺪوﻗﺴﺖ و اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﻣﺜﻞ‬‫ﻃﺒﺮاﻧﯽ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﻮاﻋـﻆ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﺣﻤﯿـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﻧﺲ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ازو رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و در ﻋﻠﻢ ﻓﺮاﺋﺾ ﮐﻪ ﻧﺼـﻒ‬‫ﻋﻠﻤﺴﺖ راس و رﺋﯿﺲ ﺑﻮده ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻣﺮ ﺣﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺻﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺛﻘﺖ و اﻋﺘﻤﺎد ﺟﻤﯿﻊ روات آن ﺑﺮ زﺑﺎن ﺧﻮد ذﻫﺒﯽ ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﮔﺮدﯾﺪ و ﺧﺮاﻓﺖ او در ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ ان و ﻓﻈﺎﻋﺖ ﺷﻮر و ﺷـﻐﺐ و ﺷـﻨﺎﻋﺖ ﻏﯿﻆ و ﻏﻀﺐ او درﺑﺎره ذﮐﺮ ﺣﺎﮐﻢ آن را در ﻣﺴﺘﺪرك ﮐﻪ‬‫ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم اﻧﺠﺎﻣﯿـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ در ﺑﺎب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺤﺮف ﺣﻖ ﮔﻮﯾﺎ ﻧﺸـﺪه و‬‫ﺟﺰ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ آن ﻫﺮﮔﺰ ﺳـﺨﻨﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﺮ زﺑـﺎن ﻧﯿـﺎورده ﻟﯿﮑﻦ از ﻧﻘـﻞ ﮐﻼﻣﺶ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﺸﺎﯾـﺪ و ﺧﺮاﻓﺖ او ﺑﭽﻪ ﮐﺎر ﻣﯽآﯾـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ذﻫﺒﯽ آﻧﻘـﺪر ﺗﻌّﺼﺐ ﻣﻔﺮط داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺤّﺪ ﺗﻤﺴـﺨﺮ ﺑﺎو رﺳـﯿﺪه و ﺳـﻠﯿﻂ اﻟّﻠﺴﺎن و ﮐﺜﯿﺮ‬‫اﻟﺘﻌّﺼﺐ و ﮐـﺎذب و دروغﮔﻮ ﺑﻮد و از راه ﺑﯿـﺪﯾﻨﯽ ﻗـﺪح در ﻋﻠﻤﺎي دﯾﻦ ﻣﯽﻧﻤﻮد و اﺋﻤﻪ دﯾﻦ ﮐﻪ واﺳـﻄﻪ رﺳﺎﻧﯿـﺪن ﺷـﺮع ﻧﺒﻮياﻧـﺪ روز‬‫ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺧﺼـﻤﺎء او ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد و ﻗﻮل او را اﻋﺘﺒﺎري ﻧﻪ و ﺟﺮح و ﻗﺪح او را اﻋﺘﻤﺎدي ﻧﯿﺴﺖ و ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ‬‫ﻣﺼـﺮي ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻤﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﺘﻔﻘﻪ ﻋﻨـﺪ اﻟﺠﺮح ﺣﺎل اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ و اﺧﺘﻼﻓﻬﺎ ﺑﺎﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ اﻟﺠﺎرح و اﻟﻤﺠﺮوح ﻓﺮﺑّﻤﺎ ﺧﺎﻟﻒ اﻟﺠﺎرح اﻟﻤﺠﺮوح‬‫ﻓﯽ اﻟﻌﻘﯿـﺪة ﻓﺠﺮﺣﻪ ﻟـﺬﻟﮏ و إﻟﯿﻪ اﺷﺎر اﻟﺮاﻓﻌﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ و ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻤﺰﮐﻮن ﺑﺮاء ﻣﻦ اﻟﺸـﺤﻨﺎء و اﻟﻌﺼﺒﯿـﮥ ﻓﯽ اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ ان‬‫ﯾﺤﻤﻠﻬﻢ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﺟﺮح ﻋـﺪل او ﺗﺰﮐﯿـﮥ ﻓﺎﺳﻖ و ﻗـﺪ وﻗﻊ ﻫـﺬا اﻟﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺋﻤـﮥ ﺟﺮﺣﻮا ﺑﻨﺎء ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺘﻘﺪﻫﻢ و ﻫﻢ اﻟﻤﺨﻄﺆن و اﻟﻤﺠﺮوح‬‫ﻣﺼـﯿﺐ و ﻗﺪ اﺷﺎر ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﺳّﯿﺪ اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮﯾﻦ ﺗﻘﯽ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻦ دﻗﯿﻖ اﻟﻌﯿﺪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻻﻗﺘﺮاح اﻟﯽ ﻫﺬا و ﻗﺎل اﻋﺮاض اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﺣﻔﺮة ﻣﻦ‬‫ﺣﻔﺮ اﻟّﻨـﺎر وﻗﻒ ﻋﻠﯽ ﺷـﻔﯿﺮﻫﺎ ﻃﺎﺋﻔﺘـﺎن ﻣﻦ اﻟﻨﺎس اﻟﻤﺤـّﺪﺛﻮن و اﻟﺤّﮑﺎم ﻗﻠﺖ و ﻣﻦ اﻣﺜﻠﺘﻪ ﻗﻮل ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺒﺨﺎري ﺗﺮﮐﻪ اﺑﻮ زرﻋـﮥ و اﺑﻮ‬‫ﺣﺎﺗﻢ ﻣﻦ اﺟﻞ ﻣﺴـﺌﻠﮥ اﻟّﻠﻔﻆ ﻓﯿﺎ ﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ أ ﯾﺠﻮز ﻻﺣـﺪ ان ﯾﻘﻮل اﻟﺒﺨﺎري ﻣﺘﺮوك و ﻫﻮ ﺣﺎﻣﻞ ﻟﻮاء اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ و ﻣﻘّﺪم اﻫﻞ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ و‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و ﯾﺎ ﻟّﻠﻪ و اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪14 :‬‬‫أ ﺗﺠﻌﻞ ﻣﻤﺎدﺣﻪ ﻣﺬام ﻓﺎّن اﻟﺤّﻖ ﻓﯽ ﻣﺴﺌﻠﮥ اﻟﻠّﻔﻆ ﻣﻌﻪ إذ ﻻ ﯾﺴﺘﺮﯾﺐ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﻦ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﯿﻦ ﻓﯽ اّن ﺗﻠّﻔﻈﻪ ﻣﻦ اﻓﻌﺎﻟﻪ اﻟﺤﺎدﺛﮥ اﻟّﺘﯽ ﻫﯽ ﻣﺨﻠﻮﻗﮥ‬‫ﻟﻠّﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و اﻧّﻤﺎ اﻧﮑﺮﻫﺎ اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ اﻟﺒﺸﺎﻋـﮥ ﻟﻔﻈﻬﺎ و ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮل ﺑﻌﺾ اﻟﻤﺠـّﺴ ﻤﮥ ﻓﯽ اﺑﻦ ﺣﺎﺗﻢ ﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻪ ﮐﺜﯿﺮ دﯾﻦ ﻧﺤﻦ‬‫اﺧﺮﺟﻨﺎه ﻣﻦ ﺳﺠﺴـﺘﺎن ﻻﻧﻪ اﻧﮑﺮ اﻟﺤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﻓﻠﯿﺖ ﺷـﻌﺮي ﻣﻦ اﺣﻖ ﺑﺎﻻﺧﺮاج ﻣﻦ ﯾﺠﻌﻞ رﺑّﻪ ﻣﺤﺪودا او ﻣﻦ ﯾﻨﺰﻫﻪ ﻋﻦ اﻟﺠﺴـﻤﯿﮥ و اﻣﺜﻠﮥ ﻫﺬا‬‫ﺗﮑﺜﺮ و ﻫﺬا ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻘﺒﯿﻞ ﻟﻪ ﻋﻠﻢ و دﯾﺎﻧﮥ و ﻋﻨﺪه ﻋﻠﯽ اﻫﻞ اﻟﺴﻨﮥ ﺗﺤﺎﻣﻞ ﻣﻔﺮط ﻓﻼ ﯾﺠﻮز ان ﯾﻌﺘﻤﺪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻧﻘﻠﺖ ﻣﻦ ﺧّﻂ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺻـﻼح اﻟـّﺪﯾﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﻦ ﮐﯿﮑﻠـﺪي اﻟﻌﻼﺋﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻧّﺼﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺷـﻤﺲ اﻟـﺪﯾﻦ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻻ ﺷﮏ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ و ورﻋﻪ و‬‫ﺗﺤّﺮﯾﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻘﻮﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻨﺎس و ﻟﮑّﻨﻪ ﻏﻠﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺬﻫﺐ اﻻﺛﺒﺎت و ﻣﻨﺎﻓﺮة اﻟﺘﺎوﯾﻞ و اﻟﻐﻔﻠﮥ ﻋﻦ اﻟّﺘﻨﺰﯾﻪ ﺣﺘﯽ اﺛﺮ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﻃﺒﻌﻪ اﻧﺤﺮاﻓﺎ ﺷﺪﯾﺪا‬‫ﻋﻦ اﻫﻞ اﻟﺘﻨﺰﯾﻪ و ﻣﯿﻼ ﻗﻮّﯾﺎ اﻟﯽ اﻫﻞ اﻻﺛﺒﺎت ﻓﺎذا ﺗﺮﺟﻢ واﺣﺪا ﻣﻨﻬﻢ ﯾﻄﻨﺐ ﻓﯽ وﺻـﻔﻪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ و ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ وﺻﻔﻪ و‬‫ﯾﺘﻐﺎﻓﻞ ﻋﻦ ﻏﻠﻄﺎﺗﻪ و ﯾﺘﺎّول ﻟﻪ ﻣﺎ اﻣﮑﻦ و إذا ذﮐﺮ اﺣـﺪا ﻣﻦ اﻟّﻄﺮف اﻵﺧﺮ ﮐﺈﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ و اﻟﻐّﺰاﻟﯽ و ﻧﺤﻮﻫﻤﺎ ﻻ ﯾﺒﺎﻟﻎ ﻓﯽ وﺻـﻔﻪ و ﯾﮑﺜﺮ‬‫ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣﻦ ﻃﻌﻦ ﻓﯿﻪ و ﯾﻌﯿـﺪ ذﻟﮏ و ﯾﺒﺪﯾﻪ و ﯾﻌﺘﻘﺪه دﯾﻨﺎ و ﻫﻮ ﻻ ﯾﺸـﻌﺮ و ﯾﻌﺮض ﻋﻦ ﻣﺤﺎﺳـﻨﻬﻢ اﻟﻄﺎﻓﺤﮥ ﻓﻼ ﯾﺴـﺘﻮﻋﺒﻬﺎ و إذا ﻇﻔﺮ ﻻﺣﺪ‬‫ﻣﻨﻬﻢ ﺑﻐﻠﻄـﮥ ذﮐﺮﻫﺎ و ﮐﺬﻟﮏ ﻓﻌﻠﻪ ﻓﯽ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮﻧﺎ إذا ﻟﻢ ﯾﻘﺪر ﻋﻠﯽ اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﯾﻘﻮل ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ و اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺼـﻠﺤﻪ و ﻧﺤﻮ ذﻟﮏ و‬‫ﺳﺒﺒﻪ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﮥ ﻓﯽ اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ اﻧﺘﻬﯽ و اﻟﺤﺎل ﻓﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ ازﯾﺪ ﻣﻤﺎ وﺻﻒ ﻫﻮ ﺷﯿﺨﻨﺎ و ﻣﻌّﻠﻤﻨﺎ ﻏﯿﺮ اّن اﻟﺤّﻖ اﺣّﻖ ان ﯾّﺘﺒﻊ و ﻗﺪ وﺻﻞ ﻣﻦ‬‫اﻟّﺘﻌّﺼﺐ اﻟﻤﻔﺮط اﻟﯽ ﺣﺪ ﯾﺴﺨﺮ ﻣﻨﻪ و اﻧﺎ اﺧﺸﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﺎﻣﮥ ﻣﻦ ﻏﺎﻟﺐ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ و اﺋﻤﺘﻬﻢ اﻟﺪﯾﻦ ﺣﻤﻠﻮا ﻟﻨﺎ اﻟﺸﺮﯾﻌﮥ اﻟّﻨﺒﻮّﯾﮥ ﻓﺎّن‬‫ﻏﺎﻟﺒﻬﻢ اﺷﺎﻋﺮة و ﻫﻮ إذا وﻗﻊ ﺑﺎﺷـﻌﺮّي ﻻ ﯾﺒﻘﯽ و ﻻ ﯾـﺬر و اﻟـﺬي اﻋﺘﻘـﺪه اﻧﻬﻢ ﺧﺼـﻤﺎؤه ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤـﮥ ﻋﻨـﺪ ﻣﻦ ادﻧﺎﻫﻢ ﻋﻨﺪه اوﺟﻪ ﻣﻨﻪ ﻓﺎﻟّﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 409‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺴـﺌﻮل ان ﯾﺨﻔﻒ ﻋﻨﻪ و ان ﯾﻠﻬﻤﻬﻢ اﻟﻌﻔﻮ ﻋﻨﻪ و ان ﯾﺸـﻔﻌﻬﻢ ﻓﯿﻪ و اﻟّـﺬي ادرﮐﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ ﮐﻼﻣﻪ و ﻋﺪم اﻋﺘﺒﺎر‬‫ﻗﻮﻟﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﯾﺴﺘﺠﺮي ان ﯾﻈﻬﺮ ﮐﺘﺒﻪ اﻟّﺘﺎرﯾﺨّﯿﮥ اﻟّﺎ ﻟﻤﻦ ﯾﻐﻠﺐ ﻋﻠﯽ ﻇّﻨﻪ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﻣﺎ ﯾﻌﺎب ﻋﻠﯿﻪ و اﻣﺎ ﻗﻮل اﻟﻌﻼﺋﯽ ﻻ ﺷّﮏ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ‬‫و ورﻋﻪ و ﺗﺤّﺮﯾﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻘﻮﻟﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﻨﺖ اﻋﺘﻘﺪ ذﻟﮏ و اﻗﻮل ﻋﻨﺪ ﻫﺬه اﻻﺷـﯿﺎء اﻧﻪ رﺑّﻤﺎ اﻋﺘﻘﺪﻫﺎ دﯾﻨﺎ و ﻣﻨﻬﺎ اﻣﻮرا ﻗﻄﻊ ﺑﺎﻧّﻪ ﯾﻌﺮف اﻧﻬﺎ ﮐﺬب‬‫و اﻗﻄﻊ ﺑـﺎﻧّﻪ ﻻـ ﯾﺨﺘﻠﻘﻬﺎ و اﻗﻄﻊ ﺑﺎﻧّﻪ ﯾﺤّﺐ وﺿـﻌﻬﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻪ ﻟﯿﺜﺒﺖ؟؟؟ و اﻗﻄﻊ ﺑﺎﻧّﻪ ﯾﺤّﺐ ان ﯾﻌﺘﻘـﺪ ﺳﺎﻣﻌﻬﺎ ﺻـﺤﺘﻬﺎ ﺑﻐﻀﺎ ﻟﻠﻤﺘﺤـّﺪث ﻓﯿﻪ و‬‫ﺗﻨﻔﯿﺮا ﻟﻠﻨﺎس ﻋﻨﻪ ﻣﻊ ﻗﻠّﮥ ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﺑﻤﺪﻟﻮﻻت اﻻﻟﻔﺎظ و ﻣﻊ اﻋﺘﻘﺎده اﻧﯽ ﻫﺬا ﻣّﻤﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﻧﺼـﺮ اﻟﻌﻘﯿﺪة اﻟّﺘﯽ ﯾﻌﻘﺪﻫﺎ ﻫﻮ ﺣّﻘﺎ ﻣﻊ ﻋﺪم ﻣﻤﺎرﺳﺘﻪ‬‫ﺑﻌﻠﻮم اﻟّﺸﺮﯾﻌﮥ ﻏﯿﺮ اﻧﯽ ﻟّﻤﺎ اﮐﺜﺮت ﺑﻌﺪ دوﻧﻪ اﻟّﻨﻈﺮ ﻓﯽ ﮐﻼﻣﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪15 :‬‬‫ﻋﻨـﺪ اﻻﺣﺘﯿﺎج اﻟﯽ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯿﻪ ﺗﻮﻗﻔﺖ ﻓﯽ ﺗﺤّﺮﯾﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻘﻮﻟﻪ و ﻻ ازﯾـﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻏﯿﺮ اﻻﺣﺎﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﮐﻼﻣﻪ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ ﮐﻼﻣﻪ ﻣﻦ ﺷﺎء ﺛﻢ ﯾﺒﺼـﺮ ﻫﻞ‬‫اﻟّﺮﺟﻞ ﻣﺘﺤّﺮ ﻋﻨﺪ ﻏﻀـﺒﻪ او ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺤّﺮ و اﻋﻨﯽ ﺑﻐﻀـﺒﻪ وﻗﺖ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻟﻮاﺣﺪ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺬاﻫﺐ اﻟﺜﻠﺜﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﺤﻨﻔّﯿﮥ و اﻟﻤﺎﻟﮑّﯿﮥ و‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﻓﺎﻧﯽ اﻋﺘﻘـﺪ اّن اﻟﺮﺟﻞ ﮐﺎن إذا ﻣـّﺪ اﻟﻘﻠﻢ ﻟﺘﺮﺟﻤـﮥ اﺣﺪﻫﻢ ﻏﻀﺐ ﻏﻀـﺒﺎ ﻣﻔﺮﻃﺎ ﺛّﻢ ﻗﺮﻃﻢ اﻟﮑﻼم و ﻣّﺰﻗﻪ و ﻓﻌﻞ ﻣﻦ اﻟﺘﻌّﺼﺐ ﻣﺎ ﻻ‬‫ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ذي ﺑﺼـﯿﺮة ﺛّﻢ ﻫﻮ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻏﯿﺮ ﺧﺒﯿﺮ ﺑﻤـﺪﻟﻮﻻت اﻻﻟﻔﺎظ ﮐﻤﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ﻓﺮﺑﻤﺎ ذﮐﺮ ﻟﻔﻈـﮥ ﻣﻦ اﻟـّﺬم ﻟﻮ ﻋﻘﻞ ﻣﻌﻨﺎﻫﺎ ﻟﻤﺎ ﻧﻄﻖ ﺑﻬﺎ و‬‫داﺋﻤﺎ اﺗﻌّﺠﺐ ﻣﻦ ذﮐﺮه اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺮازي ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﯿﺰان و ﻓﯽ اﻟّﻀﻌﻔﺎء و ﮐﺬﻟﮏ اﻟّﺴﯿﻒ اﻵﻣﺪي و اﻗﻮل ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟﻌﺠﺐ ﻫﺬان ﻻ‬‫رواﯾـﮥ ﻟﻬﻤﺎ و ﻻ ﺟﺮﺣﻬﻤﺎ اﺣـﺪ و ﻻ ﺳـﻤﻊ ﻋﻦ اﺣﺪ اﻧّﻪ ﺿـّﻌﻔﻬﻤﺎ ﻓﯽ ﻣﺎ ﯾﻨﻘﻼﻧﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻮﻣﻬﻤﺎ ﻓﺎّي ﻣﺪﺧﻞ ﻟﻬﻤﺎ ﻓﯽ ﻫﺬﯾﻦ اﻟﮑﺘﺎﺑﯿﻦ ﺛﻢ اﻧﺎ ﻟﻢ‬‫ﻧﺴﻤﻊ اﺣﺪا ﺳّﻤﯽ اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﺎﻟﻔﺨﺮ ﺑﻞ إّﻣﺎ اﻻﻣﺎم و اّﻣﺎ اﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ و إذا ﺗﺮﺟﻢ ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﻤﺪﯾﻦ ﻓﺠﻌﻠﻪ ﻓﯽ ﺣﺮف اﻟﻔﺎء و ﺳّﻤﺎه‬‫اﻟﻔﺨﺮ ﺛّﻢ ﺣﻠﻒ ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﮑﺘﺎب اﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺘﻌّﻤﺪ ﻓﯿﻪ ﻫﻮي ﻧﻔﺲ ﻓﺎّي ﻫﻮي ﻧﻔﺲ اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﺎّﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن وّري ﻓﯽ ﯾﻤﯿﻨﻪ او اﺳـﺘﺜﻨﯽ ﻏﯿﺮ‬‫اﻟّﺮواة ﻓﯿﻘﺎل ﻟﻪ ﻓﻠﻢ ذﮐﺮت ﻏﯿﺮﻫﻢ و اّﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن اﻋﺘﻘـﺪ اّن ﻫﺬا ﻟﯿﺲ ﻫﻮي ﻧﻔﺲ و إذا وﺻﻞ اﻟﯽ ﻫﺬا اﻟﺤّﺪ و اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﻄﺒﻮع ﻋﻠﯽ‬‫ﻗﻠﺒﻪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه ذﻫـﺒﯽ ﺗﻌﺼﺐ ﻣﻔﺮط ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺳـﺨﺮّﯾﻪ و اﺳـﺘﻬﺰا ﺑـﺎو ﺷﻮد داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ و در ﮐﻼـﻣﺶ ﻧﻈﺮ ﺟـﺎﺋﺰ ﻧﺒﺎﺷـﺪ و ﻗﻮﻟﺶ را‬‫اﻋﺘﺒﺎري و اﻋﺘﻤﺎدي ﻧﺒﻮد و دﻋﺎوي ﮐﺎذﺑﻪ را دﯾﺪه و داﻧﺴﺘﻪ در ﮐﺘﺐ ﺧﻮﯾﺶ ذﮐﺮ ﮐﻨﺪ و دوﺳﺖ دارد ﮐﻪ دﯾﮕﺮان آن را ﺻﺤﯿﺢ ﭘﻨﺪارﻧﺪ‬‫و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺷـﻨﺎﺋﻊ و ﻓﻈﺎﺋﻊ ﻣﻤﺎرﺳﺖ ﺑﻌﻠﻮم ﺷـﺮﻋّﯿﻪ ﻫﻢ ﻧﺪارد و ﻣﻐﻠﻮب اﻟﻐﻀﺐ و ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﻌﺼﺐ ﺑﺤّﺪي ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ رازي و آﻣﺪي را از ﺿـﻌﻔﺎ‬‫ﻗﺮار دﻫـﺪ ﮐﻼم ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎذب دروﻏﮕﻮ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﻣﻔﺮط را در ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و رواﯾﺎت ﺛﺎﺑﺘﻪ ﻣﻌﺘﻤﺪه ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﭼﻪ‬‫اﻋﺘﺒﺎرﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟﺢ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎﻋﺪة ﻓﯽ اﻟﻤﻮرﺧﯿﻦ ﻧﺎﻓﻌﮥ ﺟّﺪا ﻓﺎّن اﻫﻞ اﻟﺘﺎرﯾﺦ ﻗﺪ وﺿـﻌﻮا ﻣﻦ‬‫أﻧـﺎس او رﻓﻌﻮا أﻧﺎﺳـﺎ اّﻣـﺎ ﻟﺘﻌﺼﺐ او ﻟﺠﻬﻞ او اﻟﻤﺠﺮد اﻋﺘﻤﺎد ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻞ ﻣﻦ ﻻ ﯾﻮﺛﻖ ﺑﻪ او ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻻﺳـﺒﺎب و اﻟﺠﻬﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﻮرﺧﯿﻦ‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻫﻞ اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌـﺪﯾﻞ و ﮐـﺬﻟﮏ اﻟﺘﻌﺼﺐ ﻗﻞ ان راﯾﺖ ﺗﺎرﯾﺨﺎ ﺧﺎﻟﯿﺎ ﻣﻦ ذﻟﮏ و اّﻣﺎ ﺗﺎرﯾـﺦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ ﻓﺎﻧﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﺟﻤﻌﻪ و ﺣﺴـﻨﻪ ﻣﺸـﺤﻮن ﺑﺎﻟﺘﻌﺼﺐ اﻟﻤﻔﺮط ﻻ و اﺧـﺬه اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻠﻘـﺪ اﮐﺜﺮ اﻟﻮﻗﯿﻌﮥ ﻓﯽ اﻫﻞ اﻟﺪﯾﻦ اﻋﻨﯽ اﻟﻔﻘﺮاء اﻟﺬﯾﻦ ﻫﻢ ﺻـﻔﻮة اﻟﺨﻠﻖ و‬‫اﺳﺘﻄﺎل ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﯿﻦ و اﻟﺤﻨﻔﯿﯿﻦ و ﻣﺎل ﻓﺎﻓﺮط ﻋﻠﯽ اﻷﺷﺎﻋﺮة و ﻣﺪح ﻓﺰاد ﻓﯽ اﻟﻤﺠّﺴﻤﻪ ﻫﺬا و ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺪره و‬‫اﻻﻣﺎم اﻟﻤﺒﺠﻞ ﻓﻤﺎ ﻇﻨﮏ ﺑﻌﻮام اﻟﻤﻮرﺧﯿﻦ و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ در ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﺰﯾـﺪ اﻟﮑﺮاﺑﯿﺴـﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻼم در‬‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻟﻔﻆ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎذا ﺗﺎّﻣﻠﺖ ﻣﺎ ﺳﻄﺮﻧﺎه و ﻧﻈﺮت ﻗﻮل ﺷﯿﺨﻨﺎ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺿﻊ ﻣﻦ ﺗﺎرﯾﺨﻪ اّن ﻣﺴﺌﻠﮥ اﻟﻠﻔﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪16 :‬‬‫ﻣّﻤﺎ ﺗﺮﺟﻊ اﻟﯽ ﻗﻮل ﺟﻬﻢ ﻋﺮﻓﺖ اّن اﻟّﺮﺟﻞ ﻻ ﯾﺪري ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﻀﺎﺋﻖ ﻣﺎ ﯾﻘﻮل و ﻗﺪ اﮐﺜﺮ ﻫﻮ و اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﺟﻬﻢ ﺑﻦ ﺻﻔﻮان و ﻟﯿﺲ‬‫ﻗﺼﺪﻫﻢ اﻟّﺎ ﺟﻌﻞ اﻻﺷﺎﻋﺮة اﻟّﺬﯾﻦ ﻗﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪرﻫﻢ ان ﯾﮑﻮن ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ و ﻟﻠﺰوﻣﻬﻢ ﻟﻠﺴـّﻨﮥ ان ﯾﮑﻮن ﻣﺠﺰوﻣﺎ ﺑﻪ و ﻣﻘﻄﻮﻋﺎ ﻓﺮﻗﮥ ﺟﻬﻤّﯿﮥ و اﻋﻠﻢ‬‫اّن ﺟﻬﻢ اﺷّﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﮐﻤﺎ ﯾﺪرﯾﻪ ﻣﻦ ﯾﻨﻈﺮ اﻟﻤﻠﻞ و اﻟّﻨﺤﻞ و ﯾﻌﺮف ﻋﻘﺎﺋﺪ اﻟﻔﺮق و اﻟﻘﺎﺋﻠﻮن ﺑﺨﻠﻖ اﻟﻘﺮآن ﻫﻢ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﺟﻤﯿﻌﺎ و ﺟﻬﻢ ﻻ‬‫ﺧﺼﻮص ﻟﻪ ﺑﻤﺴﺄﻟـﮥ ﺧﻠﻖ اﻟﻘﺮآن ﺑﻞ ﻫﻮ ﺷـﺮ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﺋﻠﯿﻦ ﺑﺎﻟﻤﺸﺎرﮐـﮥ اّﯾﺎﻫﻢ ﻓﯿﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮه و زﯾﺎدﺗﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﻄﺎّﻣﺎت ﻓﻤﺎ ﮐﻔﯽ اﻟﺬﻫﺒﯽ ان ﯾﺸـﯿﺮ‬‫اﻟﯽ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﺎ ﯾﺘﺒﺮأ اﻟﻌﻘﻼء ﻋﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻣﻦ ﻗـﺪم اﻻﻟﻔﺎظ اﻟﺠﺎرﯾـﮥ ﻋﻠﯽ ﻟﺴﺎﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﻨﺴﺐ ﻫـﺬه اﻟﻌﻘﯿﺪة اﻟﯽ ﻣﺜﻞ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻏﯿﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 410‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﺎدات و ﯾـّﺪﻋﯽ اّن اﻟﻤﺨـﺎﻟﻒ ﻓﯿﻬـﺎ ﯾﺮﺟﻊ اﻟﯽ ﻗﻮل ﺟﻬﻢ ﻓﻠﯿﺘﻪ دري ﻣـﺎ ﯾﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻐﻔﺮ ﻟﻨـﺎ و ﻟﻪ و ﯾﺘﺠـﺎوز ﻋﻤﻦ ﮐـﺎن اﻟّﺴـ ﺒﺐ ﻓﯽ‬‫ﺧﻮض ﻣﺜﻞ ﻟا ﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻫﺬا اﻟﮑﻼم و اﻧّﻪ ﻟﯿﻌّﺰ ﻋﻠّﯽ اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻟﮑﻦ ﮐﯿﻒ ﯾﺴـﻌﻨﺎ اﻟّﺴـ ﮑﻮت و ﻗﺪ ﻣﻸ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﺗﺎرﯾﺨﻪ ﺑﻬﺬه‬‫اﻟﻌﻈﺎﺋﻢ اﻟﺘﯽ ﻟﻮ وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﻌﺎّﻣﯽ ﻷﺿـّﻠﺘﻪ ﺿﻼﻻ ﻣﺒﯿﻨﺎ و ﻟﻘﺪ ﯾﻌﻠﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻣّﻨﯽ ﮐﺮاﻫﯿﮥ اﻹزراء ﻟﺸﯿﺨﻨﺎ ﻓﺎﻧﻪ ﻣﻔﯿﺪﻧﺎ و ﻣﻌﻠﻤﻨﺎ و ﻫﺬا اﻟﻨﺰر اﻟﯿﺴﯿﺮ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺜﯽ اﻟّﺬي ﻋﺮﻓﻨﺎه ﻣﻨﻪ اﺳـﺘﻔﺪﻧﺎه و ﻟﮑﻦ اري ان اﻟﺘﻨﺒﯿﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣﺘﻢ ﻻزم ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﻧﯿﺰ ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺑﺤﺮ ﺑﻦ ﻋـﺪي ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺒﺼـﺮي اﺑﻮ ﯾﺤﯿﯽ اﻟّﺴﺎﺟﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﺜﻘﺎت اﻻﺋّﻤﮥ اﺧﺬ ﻋﻦ اﻟﻤﺰﻧﯽ و‬‫اﻟﺮﺑﯿﻊ و ﺳـﻤﻊ ﻣﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﻌـﺎذ اﻟﻌﻨﺒﺮي و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑّﺸـ ﺎر و ﻫﺪﺑـﮥ ﺑﻦ ﺧﺎﻟـﺪ و أﺑﯽ اﻟّﺮﺑﯿﻊ اﻟّﺰﻫﺮاﻧّﯽ و ﻃﺎﻟﻮت ﺑﻦ ﻋﺒﺎد و أﺑﯽ ﮐﺎﻣﻞ‬‫اﻟﺠﺤـﺪري و ﻏﯿﺮﻫﻢ و رﺣﻞ اﻟﯽ اﻟﮑﻮﻓـﮥ و اﻟﺤﺠﺎز و ﻣﺼـﺮ روي ﻋﻨﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي ﻗﺎل ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و اﺧﺬ ﻋﻨﻪ ﻣﺬﻫﺐ‬‫اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﻠﺖ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻨﺎ ﺗﺠﻌﻞ اﻻﺷـﻌﺮي ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻓﯽ ﻣﮑﺎن آﺧﺮ ﻟﻮ ﻻ ﺧﺸـﯿﺘﮏ ﺳﻬﺎم اﻻﺷﺎﻋﺮة ﻟﺼّﺮﺣﺖ‬‫ﺑﺎﻧﻪ ﺟﻬﻤّﯽ و ﻣﺎ ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺎ ﺷـﯿﺦ اﻟﺴّﻨﮥ و ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺎﻣﻊ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ و اﻟﻤﺠﺴﻤﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻧﯿﺰ ﺳﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﺷـﻌﺮي ﮔﻔﺘﻪ و اﻧﺖ إذا ﻧﻈﺮت ﺑﺘﺮﺟﻤﮥ ﻫﺬا اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺬي ﻫﻮ ﺷـﯿﺦ اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻣﺎم اﻟّﻄﺎﺋﻔﮥ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟّﺬﻫﺒﯽ و رأﯾﺖ ﮐﯿﻒ‬‫ﻣّﺰﻗﻬـﺎ و ﺣـﺎر ﮐﯿﻒ ﯾﻀﻊ ﻣﻦ ﻗـﺪره و ﻟﻢ ﯾﻤﮑﻨﻪ اﻟﺒﻮح ﺑـﺎﻟﻐّﺾ ﻣﻨﻪ ﺧﻮﻓـﺎ ﻣﻦ ﺳـﯿﻒ اﻫـﻞ اﻟﺤﻖ و ﻻ اﻟّﺼﺒﺮ ﻋﻦ اﻟّﺴـ ﮑﻮت ﻟﻤﺎ ﺟﺒﻠﺖ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻃّﻮﯾﺘﻪ ﻣﻦ ﻧﻘﺼﻪ ﺑﺤﯿﺚ اﺧﺘﺼـﺮ ﻣـﺎ ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ ﻣـﺪﺣﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺘﺮﺟﻤـﮥ ﻣﻦ أراد ان ﯾﺘﺒﺤﺮ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻻﺷـﻌﺮي ﻓﻌﻠﯿﻪ‬‫ﺑﮑﺘﺎب ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي ﻻﺑﯽ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ اﻟﻠّﻬّﻢ ﺗﻮّﻓﻨﺎ ﻋﻠﯽ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ و ادﺧﻠﻨﺎ اﻟﺠّﻨﮥ و اﺟﻌﻞ اﻧﻔﺴـﻨﺎ ﻣﻄﻤﺌّﻨﮥ ﻧﺤّﺐ ﻓﯿﮏ اوﻟﯿﺎءك و‬‫ﻧﺒﻐﺾ ﻓﯿـﮏ اﻋـﺪاءك و ﻧﺴـﺘﻐﻔﺮ ﻟﻠﻌﺼﺎة ﻣﻦ ﻋﺒﺎدك و ﻧﻌﻤﻞ ﺑﻤﺤﮑﻢ ﮐﺘﺎﺑﮏ و ﻧﺆﻣﻦ ﺑﻤﺘﺸﺎﺑﻪ ﻣﺎ وﺻـﻔﺖ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﮏ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻌﻨـﺪ ذﻟﮏ‬‫ﯾﻘﻀﯽ اﻟﻌﺠﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﺬﻫﺒﯽ و ﯾﻌﻠﻢ اﻟﯽ ﻣﺎ ذا ﯾﺸﯿﺮ اﻟﻤﺴﮑﯿﻦ ﻓﻮﯾﺤﻪ ﺛﻢ وﯾﺤﻪ و اﻧﺎ ﻗﺪ ﻗﻠﺖ ﻏﯿﺮ ﻣّﺮة ان اﻟﺬﻫﺒﯽ اﺳﺘﺎذي و ﺑﻪ ﺗﺨّﺮﺟﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪17 :‬‬‫ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟّﺎ اّن اﻟﺤّﻖ اﺣﻖ ان ﯾﺘﺒﻊ و ﯾﺠﺐ ﻋﻠّﯽ ﺗﺒﯿﯿﻦ اﻟﺤّﻖ ﻓﺎﻗﻮل اّﻣﺎ ﺣﻮاﻟﺘﮏ ﻋﻠﯽ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐـﺬب اﻟﻤﻔﺘﺮي و ﺗﻘﺼـﯿﺮك ﻓﯽ ﻣﺪح‬‫اﻟﺸـﯿﺦ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺴـﻌﮏ ذﻟـﮏ ﻣﻊ ﮐﻮﻧـﮏ ﻟﻢ ﺗﺘﺮﺟﻢ ﻣﺠّﺴـ ﻤﺎ ﯾﺸـﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ اﻟّـﺎ اﺳـﺘﻮﻓﯿﺖ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﺣﺘﯽ اّن ﮐﺘﺎﺑـﮏ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﻋﻠﯽ ذﮐﺮ‬‫ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻣﻦ اﺻﺎﻏﺮ اﻟﻤﺘﺄّﺧﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﺤﻨﺎﺑﻠـﮥ اﻟـﺬﯾﻦ ﻻ ﯾﻮﺑﻪ ﺑﻬﻢ ﻗـﺪ ﺗﺮﺟﻤﺖ ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﺎوراق ﻋﺪﯾﺪة ﻓﻬﻞ ﻋﺠﺰت ان ﺗﻌﻄﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ‬‫ﻫـﺬا اﻟﺸـﯿﺦ ﺣّﻘﻬـﺎ و ﺗﺘﺮﺟﻤﻪ ﮐﻤﺎ ﺗﺮﺟﻤﺖ ﻣﻦ ﻫﻮ دوﻧﻪ ﺑﺎﻟﻒ اﻟﻒ ﻃﺒﻘـﮥ ﻓﺎّي ﻏﺮض و ﻫﻮي ﻧﻔﺲ اﺑﻠﻎ ﻣﻦ ﻫـﺬا و اﻗﺴﻢ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﯾﻤﯿﻨﺎ ﺑّﺮة ﻣﺎ‬‫ﺑﮏ اﻟّﺎ اﻧّﮏ ﻻ ﺗﺤّﺐ ﺷـﯿﺎع اﺳﻤﻪ ﺑﺎﻟﺨﯿﺮ و ﻻ ﺗﻘﺪر ﻓﯽ ﺑﻼد اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﻋﻠﯽ ان ﺗﻔﺼﺢ ﻓﯿﻪ ﺑﻤﺎ ﻋﻨﺪك ﻣﻦ اﻣﺮه و ﻣﺎ ﺗﻀﻤﺮه ﻣﻦ اﻟﺒﻐﺾ ﻟﻪ‬‫ﻓﺎﻧﮏ ﻟﻮ اﻇﻬﺮت ﻟﺘﻨﺎوﻟﺘﮏ ﺳﯿﻮف اﻟﱠﻠﻪ و اّﻣﺎ دﻋﺎؤك ﺑﻤﺎ دﻋﻮت ﺑﻪ ﻓﻬﻞ ﻫﺬا ﯾﻨﺴﺄ ﺑﻪ ﯾﺎ ﻣﺴﮑﯿﻦ و اﻣﺎ اﺷﺎرﺗﮏ ﺑﻘﻮﻟﮏ و ﻧﺒﻐﺾ اﻋﺪاﺋﮏ‬‫اﻟﯽ اّن اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﻦ اﻋﺪاء اﻟﱠﻠﻪ و اﻧﮏ ﺗﺒﻐﻀﻪ ﻓﺴﻮف ﺗﻘﻒ ﻣﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻮم ﺗﺎﺗﯽ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻃﻮاﺋﻒ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﻦ اﻟﻤﺬاﻫﺐ اﻻرﺑﻌﮥ‬‫و اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﺼﻮﻓّﯿﮥ و اﻟﺠﻬﺎﺑﺬة اﻟﺤّﻔﺎظ ﻣﻦ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و ﺗﺎﺗﯽ اﻧﺖ ﺗﺴـّﮑﻊ ﻓﯽ ﻇﻠﻢ اﻟﺘﺠﺴـﯿﻢ اﻟﺬي ﺗّﺪﻋﯽ اﻧّﮏ ﺑﺮيء ﻣﻨﻪ و اﻧﺖ ﻣﻦ‬‫اﻋﻈﻢ اﻟّﺪﻋﺎة إﻟﯿﻪ و ﺗﺰﻋﻢ اﻧﮏ ﺗﻌﺮف ﻫﺬا اﻟﻔّﻦ و اﻧﺖ ﻻ ﺗﻔﻬﻢ ﻣﻨﻪ ﻧﻘﯿﺮا و ﻻ ﻗﻄﻤﯿﺮا و ﻟﯿﺖ ﺷـﻌﺮي ﻣﻦ اﺣﻖ ﺑﺎﻟﺒﻐﺾ اﻟﺬي ﯾﺼﻒ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻤﺎ‬‫وﺻﻒ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺸﺒﻬﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ أم ﻣﻦ ﻗﺎل ﻟَﯿَْﺲ َﮐِﻤﺜْﻠِِﻪ َﺷْﯽٌء‬‫َو ُﻫَﻮ اﻟﱠﺴِﻤﯿُﻊ اﻟ َْﺒِﺼﯿُﺮ‬‫و اﻻوﻟﯽ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺼﻮص اﻣﺴﺎك ﻋﻨﺎن اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﻘﺎم ﻓﻘـﺪ اﺑﻠﻐﺖ ﺛﻢ اﺣﻔﻆ ﺷـﯿﺨﻨﺎ ﺣّﻘﻪ و اﻣﺴﮏ و ﻗﺪ ﻋﺮﻓﻨﺎك ان اﻻوراق‬‫ﻻ ﺗﻨﻬﺾ ﺑﺘﺮﺟﻤـﮥ اﻟﺸـﯿﺦ و اﺣﻠﻨﺎك ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺒﯿﯿﻦ ﻻ ﮐﺎﺣﺎﻟـﮥ اﻟﺬﻫﺒﯽ إذ ﻧﺤﻦ ﻧﺤﯿﻞ اﺣﺎﻟﮥ ﻃﺎﻟﺐ ﯾﺤّﺮض ﻋﻠﯽ اﻻزدﯾﺎد ﻣﻦ ﻋﻈﻤﺘﻪ و‬‫ذاك ﯾﺤﯿﻞ اﺣﺎﻟـﮥ ﻣﺠّﻬﻞ ﻟﻘـﺪره و ﻣﺘﻨـّﺪم ﺑـﺬﮐﺮ ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﻦ ﻻ ﯾﺤّﺒﻪ و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟا ﺠﻮﯾﻨﯽ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﮐﻼم ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﻓﺎرﺳـﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼم ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ و ﻗﺪ ﺳﺎﻗﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘﺒﯿﯿﻦ و اﻣﺎ ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﺣﺎر ﮐﯿﻒ ﯾﺼـﻨﻊ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﺬي ﻫﻮ ﻣﻦ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ اﻟﻤﺤﻤﺪﯾﮥ‬‫و ﮐﯿﻒ ﯾﻤّﺰﻗﻬﺎ ﻓﻘﺮﻃﻢ ﻣﺎ اﻣﮑﻨﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل و ﻗﺪ ذﮐﺮه ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ و اﺳـﻬﺐ و اﻃﻨﺐ اﻟﯽ ان ﻗﺎل و ﮐﺎن ﯾﺬﮐﺮ دروﺳﺎ و ﺳﺎق ﻧﺤﻮ ﺛﻼﺛﮥ اﺳـﻄﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 411‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ اﺧﺮﯾﺎت ﮐﻼم ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﺛﻢ ﮐﺎﻧّﻪ ﺳـﺌﻢ و ﻣّﻞ ﻷﻧّﻪ ﻣﺜﻠﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻤﻮل ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺮﯾﻆ ﻋﺪّو ﻟﻪ ﻓﻘﺎل ﺑﻌﺪ ان اﻧﺘﻬﯽ ذﮐﺮ اﻟﺴـﻄﻮر اﻟﺜﻼﺛﮥ اﻟﺘﯽ‬‫ﺣﮑﺎﻫﺎ ﻣﺎ ﻧّﺼﻪ و ذﮐﺮ اﻟﺘﺮﺟﻤﮥ ﺑﻄﻮﻟﻬﺎ ﻓﯿﻘﺎل ﻟﻪ ﻫّﻠﺎ زﯾﻨﺖ ﮐﺘﺎﺑﮏ ﺑﻬﺎ و ﻃّﺮزﺗﻪ ﺑﻤﺤﺎﺳﻨﻬﺎ ﻓﺎﻧّﻬﺎ اوﻟﯽ ﻣﻦ ﺧﺮاﻓﺎت ﺗﺤﮑﯿﻬﺎ ﻻﻗﻮام ﻻ ﯾﻌﺒﺄ اﻧّﻪ‬‫ﺑﻬﻢ اﻟﯽ ان ﻗﺎل اﻟﺴـﺒﮑﯽ و ﻗﺪ ﺣﮑﯽ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﮐﺴﺮ اﻟﻤﻨﺒﺮ و اﻻﻗﻼم و اﻟﻤﺤﺎﺑﺮ و اﻧّﻬﻢ اﻗﺎﻣﻮا ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣﻮﻻ ﺛﻢ ﻗﺎل و ﻫﺬا ﻣﻦ ﻓﻌﻞ‬‫اﻟﺠﺎﻫﻠﯿـﮥ و اﻻﻋﺎﺟﻢ ﻻ ﻣﻦ ﻓﻌﻞ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ و اﻻﺗﺒﺎع ﻗﻠﺖ و ﻗـﺪ ﺣﺎر ﻫـﺬا اﻟﺮﺟﻞ ﻣﺎ اﻟـﺬي ﯾﺆذي ﺑﻪ ﻫﺬا اﻻﻣﺎم و ﻫﺬا ﻟﻢ ﯾﻔﻌﻠﻪ اﻻﻣﺎم و ﻻ‬‫اوﺻﯽ ﺑﻪ ﺑﺎن ﯾﻔﻌﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪18 :‬‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﮑﻮن ﻏـّﻀ ﺎ ﻣﻨﻪ و اﻧﻤﺎ ﺣﮑﺎه اﻟﺤﺎﮐﻮن اﻇﻬﺎر اﻟﻌﻈﻤـﮥ اﻻﻣﺎم ﻋﻨـﺪ اﻫﻞ ﻋﺼـﺮه و اﻧﻪ ﺣﺼﻞ ﻻﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﮐﺜﺮﺗﻬﻢ ﻓﻘـﺪ ﮐﺎﻧﻮا ﻧﺤﻮ‬‫ارﺑﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﺗﻠﻤﯿـﺬ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺘﻤﺎﻟﮑﻮا ﻣﻌﻪ اﻟﺼﺒﺮ ﺑﻞ اّداﻫﻢ اﻟﯽ ﻫـﺬا اﻟﻔﻌﻞ و ﻻ ﯾﺨﻔﯽ اﻧﻪ ﻟﻮ ﻟﻢ ﺗﮑﻦ اﻟﻤﺼـﯿﺒﮥ ﻋﻨﺪﻫﻢ ﺑﺎﻟﻐﮥ اﻗﺼـﯽ اﻟﻐﺎﯾﺎت ﻟﻤﺎ‬‫وﻗﻌﻮا ﻓﯽ ذﻟـﮏ و ﻓﯽ ﻫـﺬا اوﺿـﺢ دﻻﻟـﮥ ﻟﻤﻦ وﻗﻔﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺣـﺎل ﻫـﺬا اﻻﻣـﺎم رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐﯿﻒ ﮐﺎن ﺷﺎﻧﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﯽ‬‫ذﻟﮏ اﻟﻌﺼـﺮ اﻟﻤﺸـﺤﻮن ﺑﺎﻟﻌﻠﻤﺎء و اﻟﺰﻫﺎد و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺘﺮﺟﻤﻪاش ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ﻣﺎ وﻗﻊ ﻣﻦ اﻟﺘﺨﺒﯿﻂ ﻓﯽ ﮐﻼم ﺷـﯿﺨﻨﺎ اﻟـﺬﻫﺒﯽ و‬‫اﻟﺘﺤﺎﻣﻞ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻻﻣﺎم اﻟﻌﻈﯿﻢ ﻓﯽ اﻣﺮ ﻫـﺬا اﻻﻣﺎم اﻟـﺬي ﻫﻮ ﻣﻦ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻫـﺬه اﻟﻤّﻠـﮥ اﻟﻤﺤّﻤﺪّﯾﮥ ﻧﺼـﺮﻫﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺪ ﻗّﺪﻣﻨﺎ ﻟﮏ ﺗﺤﺎﻣﻞ اﻟّﺬﻫﺒﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﺗﻬﺰﯾﻘﻪ ﮐﻼم ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ و اﻧﮑﺎره ﻣﺎ ﻓﻌﻞ ﺗﻼﻣﺬة اﻻﻣﺎم ﻋﻨﺪ ﻣﻮﺗﻪ و اﻧﺖ إذا ﻋﺮﻓﺖ ﺣﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻟﻢ ﺗﺤﺘﺞ اﻟﯽ دﻟﯿﻞ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ‬‫ﻗﺪ ﺗﺤﺎﻣﻞ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﯿﺲ ﯾﺼﺢ ﻓﯽ اﻻذﻫﺎن ﺷـﯽء* إذا اﺣﺘﺎج اﻟّﻨﻬﺎر اﻟﯽ دﻟﯿﻞ* ﻓﻤﻦ ﮐﻼم اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﮐﺎن اﺑﻮ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ ﻣﻊ ﺗﺒّﺤﺮه ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و‬‫اﺻﻮﻟﻪ ﻻ ﯾـﺪري اﻟﺤﺪﯾﺚ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺒﺮﻫﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻌﺎذ ﻓﯽ اﻟﻘﯿﺎس و ﻫﻮ ﻣﺪّون ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎح ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯽ ﺻـّﺤﺘﻪ ﮐﺬا ﻗﺎل و اﻧّﯽ ﻟﻪ‬‫اﻟـّﺼ ﺤﮥ و ﻣـﺪاره ﻋﻠﯽ اﻟﺤـﺎرث ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﻣﺠﻬﻮل ﻋﻦ رﺟـﺎل ﻣﻦ اﻫـﻞ ﺣﻤﺺ ﻻـ ﯾـﺪري ﻣﻦ ﻫﻢ ﻋﻦ ﻣﻌـﺎذ اﻧﺘﻬﯽ اّﻣﺎ ﻗﻮﻟﻪ ﮐﺎن ﻻ ﯾـﺪري‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﺳﺎءة ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻻﻣﺎم ﻻ ﺗﺘﺒﻊ و ﻗﺪ ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ ﮐﻼم ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ اﻋﺘﻤﺎده اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻟﺨﻼف و ذﮐﺮه اﻟﺠﺮح و اﻟﺘﻌﺪﯾﻞ‬‫ﻓﯿﻬـﺎ و ﻋﺒـﺪ ﻟا ﻐﺎﻓﺮ اﻋﺮف ﺑﺸـﯿﺨﻪ ﻣﻦ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ و ﻣﻦ ﯾﮑﻮن ﺑﻬـﺬه اﻟﻤﺜﺎﺑـﮥ ﮐﯿﻒ ﯾﻘﺎل ﻋﻨﻪ ﻻ ﯾـﺪري اﻟﺤـﺪﯾﺚ وﻫﺐ اﻧﻪ زّل ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ او‬‫ﺣﺪﯾﺜﯿﻦ او ﮐﺜﯿﺮا ﯾﻮﺟﺐ ذﻟﮏ ان ﺗﻘﻮل ﻻ ﯾﺪري اﻟﻔّﻦ و ﻣﺎ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ وﺣﺪه اّدﻋﯽ اﻻﻣﺎم ﺻـّﺤﺘﻪ و ﻟﯿﺲ ﺑﺼـﺤﯿﺢ ﺑﻞ اّدﻋﯽ ذﻟﮏ ﻓﯽ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﻏﯿﺮه و ﻟﻢ ﯾﻮﺟﺐ ذﻟﮏ اﻟﻔّﺾ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻧﺰاﻟﻪ ﻋﻦ ﻣﺮﺗﺒﺘﻪ اﻟّﺼﺎﻋﺪة ﻓﻮق اﻓﺎق اﻟّﺴـ ﻤﺎء ﺛﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ رواه اﺑﻮ داود و اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻫﻤﺎ‬‫ﻣﻦ دواوﯾﻦ اﻻﺳـﻼم و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﻻ ﯾﺘﺤﺎﺷﻮن ﻣﻦ اﻃﻼق ﻟﻔﻆ اﻟﺼـﺤﺎح ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ ﺳـﻨﻦ أﺑﯽ داود ﻓﻠﯿﺲ ﻫﺬا ﮐﺒﯿﺮ اﻣﺮ و ﻧﯿﺰ ﺳﺒﮑﯽ در‬‫ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ أﺑﯽ ﺣﺎﻣـﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻏﺰاﻟﯽ ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ﮐﻼم ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ و اﻧﺎ اري ان اﺳﻮﻗﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻧّﺼﻪ ﺣﺮﻓﺎ ﺣﺮﻓﺎ ﻓﺎّن ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻐـﺎﻓﺮ ﺛﻘـﮥ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻋـﺎرف و ﻗـﺪ ﺗﺤّﺰب اﻟﺤـﺎﮐﻮن ﻟﮑﻼﻣﻪ ﺣﺰﺑﯿﻦ ﻓﻤﻦ ﻧﺎﻗﻞ ﻟﺒﻌﺾ اﻟﻤﻤﺎدح و ﺗﺎل ﻟﺠﻤﯿﻊ ﻣﺎ آورده ﻣﻤﺎ ﻋﯿﺐ ﻋﻠﯽ ﺣﺠﮥ‬‫اﻻﺳـﻼم و ذﻟﮏ ﺻـﻨﯿﻊ ﻣﻦ ﯾﺘﻌّﺼﺐ ﻋﻠﯽ ﺣﺠﮥ اﻻﺳﻼم و ﻫﻮ ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﺎﻧّﻪ ذﮐﺮ ﺑﻌﺾ اﻟﻤﻤﺎدح ﻧﻘﻼ ﻣﻌﺠﺮف اﻟﻠﻔﻆ ﻣﺤﮑّﯿﺎ ﺑﺎﻟﻤﻌﻨﯽ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻓﯽ اﻻﮐﺜﺮ و ﻟﻤﺎ اﻧﺘﻬﯽ اﻟﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﻣﻤﺎ ﻋﯿﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﺳـﺘﻮﻓﺎه ﺛﻢ زاد و وﺷﺢ و ﺑﺴﻂ و رﺷﺢ و ﻣﻦ ﻧﺎﻗﻞ ﻟﮑﻞ اﻟﻤﻤﺎدح‬‫ﺳـﺎﮐﺖ ﻋﻦ ذﮐﺮ ﻣـﺎ ﻋﯿﺐ ﺑﻪ و ﻫﻮ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﻣﺎ ﺑﺤﺚ ﻋﻦ ﺳـﺒﺐ ﻓﻌﻠﻪ ذﻟﮏ و اﻣﺎ اﻧﺎ ﻓﺎورد ﺟﻤﯿﻌﻪ ﺛﻢ اﺗﮑّﻠﻢ و اﺳﺎل‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ و اﻟﺤﻤﺎﯾـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﯿﻞ و ﻧﯿﺰ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻮﻗﻒ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺨﺒﻮﺷﺎﻧﯽ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن اﺑﻦ اﻟﮑﯿﺰاﻧﯽ رﺟﻞ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪19 :‬‬‫اﻟﻤﺸـﺒﻬﮥ ﻣﺪﻓﻮﻧﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﺨﺒﻮﺷﺎﻧﯽ ﻻ ﯾﮑﻮن ﺻﺪﯾﻖ و زﻧﺪﯾﻖ ﻓﯽ ﻣﻮﺿﻊ واﺣﺪ و ﺟﻌﻞ ﯾﻨﺒﺶ و ﯾﺮﻣﯽ ﻋﻈﺎﻣﻪ و‬‫ﻋﻈﺎم اﻟﻤﻮﺗﯽ اﻟﺬﯾﻦ ﺣﻮﻟﻪ ﻣﻦ اﺗﺒﺎﻋﻪ و ﺗﻌﺼـﺒﺖ اﻟﻤﺸّﺒﻬﮥ ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﻢ ﯾﺒﺎل ﺑﻬﻢ و ﻣﺎ زال ﺣﺘﯽ ﺑﻨﯽ اﻟﻘﺒﺮ و اﻟﻤﺪرﺳﮥ و درس ﺑﻬﺎ و ﻟﻌّﻞ اﻟﻨﺎﻇﺮ‬‫ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﻼم ﺷﯿﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻤﻮﺿﻊ ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺨﺒﻮﺷﺎﻧﯽ ﻓﻼ ﯾﺤﺘﻔﻞ ﺑﻪ و ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻓﯽ اﺑﻦ اﻟﮑﯿﺰاﻧﯽ اﻧّﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟّﺴّﻨﮥ ﻓﺎﻟﺬﻫﺒﯽ‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺘﻌّﺼﺐ ﺟـّﺪا و ﻫﻮ ﺷـﯿﺨﻨﺎ و ﻟﻪ ﻋﻠﯿﻨـﺎ ﺣﻘﻮق اﻟّـﺎ اّن ﺣّﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘـّﺪم ﻋﻠﯽ ﺣّﻘﻪ و اﻟـﺬي ﻧﻘﻮﻟﻪ اﻧﻪ ﻻـ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﺴـﻤﻊ ﮐﻼﻣﻪ ﻓﯽ‬‫ﺣﻨﻔﯽ و ﻻـ ﺷـﺎﻓﻌﯽ و ﻻـ ﺗﻮﺧـﺬ ﺗﺮاﺟﻤﻬﻢ ﻣﻦ ﮐﺘﺒﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﯾﺘﻌّﺼﺐ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﮐﺜﯿﺮا و ﻣﻦ ورع اﻟﺨﺒﻮﺷﺎﻧﯽ اﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﺮﮐﺐ اﻟﺤﻤﺎر و ﯾﺠﻌﻞ ﺗﺤﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 412‬از ‪597‬‬‫اﮐﺴـﯿﮥ ﻟﺌﻼ ﯾﺼﻞ إﻟﯿﻪ ﻋﺮﻓﻪ و ﺟﺎء اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﯽ زﯾﺎرﺗﻪ و ﺻﺎﻓﺤﻪ ﻓﺎﺳـﺘﺪﻋﯽ ﺑﻤﺎء و ﻏﺴﻞ ﯾـﺪﯾﻪ و ﻗﺎل ﯾﺎ وﻟﺪي اﻧﺖ ﺗﻤﺴﮏ اﻟﻌﻨﺎن و‬‫ﻻ ﯾﺘﻮﻗﺎ اﻟﻐﻠﻤﺎن ﻓﻘﺎل ﻏﺴﻞ وﺟﻬﮏ ﻓﺎﻧّﮏ ﺑﻌﺪ اﻟﻤﺼﺎﻓﺤﮥ ﻟﻤﺴﺖ وﺟﻬﮏ ﻓﻘﺎل ﻧﻌﻢ و ﻏﺴﻞ وﺟﻬﻪ و ﻟﻤﺎ ﺧﺮج ﺻـﻼح اﻟﺪﯾﻦ اﻟﯽ اﻻﻓﺮﻧﺞ‬‫ﻧﻮﺑـﮥ اﻟّﺮﻣﻠـﮥ ﺟـﺎء اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﺨﺒﻮﺷﺎﻧﯽ اﻟﯽ وداﻋﻪ و اﻟﺘﻤﺲ ﻣﻨﻪ اﻣﻮرا ﻣﻦ اﻟﻤﮑﻮس ﯾﺴـﻘﻄﻬﺎ ﻋﻦ اﻟﻨﺎس ﻓﻠﻢ ﯾﻔﻌﻞ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﺸـﯿﺦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻗﻢ‬‫ﻻﻧﺼـﺮك اﻟﱠﻠﻪ و وﮐﺰه ﺑﻌﺼـﺎ ﻓﻮﻗﻌﺖ ﻗﻠﻨﺴﻮة اﻟّﺴـ ﻠﻄﺎن ﻋﻦ راﺳﻪ ﻓﻮﺟﻬﻢ ﻟﻬـﺎ ﺛﻢ ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ اﻟﺤﺮب ﻓﮑﺴـﺮ و ﻋـﺎد اﻟﯽ اﻟﺸـﯿﺦ و ﻗّﺒﻞ ﯾـﺪه و‬‫ﻋﺮف اّن ذﻟﮏ ﺑﺴﺒﺐ دﻋﻮﺗﻪ ﻓﺎﻧﻈﺮ اﻟﯽ ﮐﻼم اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻫﻨﺎ ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺨﻪ و ﻗﻮﻟﻪ ﻇّﻦ اﻟﺴﻠﻄﺎن ان ذﻟﮏ ﺑﺪﻋﻮﺗﻪ و ﻟﻮ ﮐﺎﻧﺖ ﻫﺬه اﻟﺤﮑﺎﯾﮥ ﻟﻤﻦ‬‫ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﻣﻌﺘﻘـﺪه ﻣﻦ اﻟﻤﺒﺘﺪﻋـﮥ ﻫّﻮل اﻣﺮﻫـﺎ و ﻗﺎل ﺟﺮي ﻋﻠﯽ ﺻـﻼح اﻟـﺪﯾﻦ ﺑـﺪﻋﺎﺋﻪ ﻣﺎ ﺟﺮي ﻓﺎﺳـﺘﻘﺮأ ﮐﻼﻣﻪ ﯾﺜﺒﺖ ﻋﻨـﺪك ﻣﺎ ﻧﻘﻮﻟﻪ و اﺑﻮ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ذﮐﺮ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺴﻤﺎﺋﮥ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﺘﻨﮥ اﻟﻔﺨﺮ‬‫اﻟﺮازي ﺻـﺎﺣﺐ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ و ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﻗـﺪم ﻫﺮاة و ﻧﺎل اﮐﺮاﻣﺎ ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻣﻦ اﻟﺪوﻟـﮥ ﻓﺎﺷـﺘّﺪ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺮاﻣـّﯿ ﮥ ﻓﺎﺟﺘﻤﻊ ﯾﻮﻣﺎ ﻫﻮ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ‬‫ﻣﺠﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻟﻘﺪوة ﻓﻨﺎﻇﺮ ﺛﻢ اﺳﺘﻄﺎل ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟﻘﺪوة و ﺷﺘﻤﻪ و ﻧﺎل ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﺧﺮج ﻓﯿﻪ اﻟﯽ اﻹﻫﺎﻧﮥ ﻟﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻐﺪ ﺟﻠﺲ‬‫اﺑﻦ ﻋﻢ ﻣﺠﺪ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﻮﻋﻆ اﻟﻨﺎس و ﻗﺎل رﺑّﻨﺎ آﻣّﻨﺎ ﺑﻤﺎ اﻧﺰﻟﺖ و اﺗﺒﻌﻨﺎ اﻟﺮﺳﻮل ﻓﺎﮐﺘﺒﻨﺎ ﻣﻊ اﻟﺸﺎﻫﺪﯾﻦ اّﯾﻬﺎ اﻟﻨﺎس ﻣﺎ ﻧﻘﻮل اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺻّﺢ ﻋﻦ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اّﻣﺎ ﻗﻮل ارﺳـﻄﻮ و ﮐﻔﺮّﯾﺎت اﺑﻦ ﺳـﯿﻨﺎ و ﻓﻠﺴـﻔﮥ اﻟﻔﺎراﺑﯽ ﻓﻼ ﻧﻌﻠﻤﻬﺎ ﻓﻼي ﺷـﯽء ﺷﺘﻢ ﺑﺎﻻﻣﺲ ﺷﯿﺦ ﻣﻦ ﺷﯿﻮخ‬‫اﻻﺳـﻼم ﯾـﺬّب ﻋﻦ دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و ﺑﮑﯽ ﻓـﺎﺑﮑﯽ اﻟﻨـﺎس و ﺿـّﺠﺖ اﻟﮑﺮاﻣﯿـﮥ و ﺛﺎروا ﻣﻦ ﮐﻞ ﻧﺎﺣﯿـﮥ و ﺣﻤﯿﺖ اﻟﻔﺘﻨـﮥ ﻓﺎرﺳﻞ اﻟﺴـﻠﻄﺎن اﻟﺠﻨـﺪ و‬‫ﺳﮑﻨﻬﻢ و اﻣﺮ اﻟﺮازي ﺑـﺎﻟﺨﺮوج ﻗﻠﺖ ﻫﮑـﺬا ذﮐﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻮّرﺧﯿﻦ ﻣﻦ ﻟﻪ ﻏﺮض ﻓﯽ اﻟﻄﻌﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺋّﻤـ ﮥ اﻻﺷـﻌﺮّﯾﮥ ﺛﻢ اﺗﺒﻊ ذﻟﮏ ﺑﻘﻮﻟﻪ و ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﮐﺎﻧﺖ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﻓﺘﻨﮥ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ و ﮐﺎن أّﻣﺎرا ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف داﻋﯿﺎ اﻟﯽ اﻟّﺴّﻨﮥ ﻓﻘﺎﻣﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻻﺷﻌﺮّﯾﮥ و اﻓﺘﻮا ﺑﻘﺘﻠﻪ ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ دﻣﺸﻖ ﻣﻄﺮودا‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼﻣﻪ ﺑﺤﺮوﻓﻪ ﻓﯽ اﻟﻘّﺼﺘﯿﻦ ﻣﻌﺎ و ﻣﺬﻫﺐ اﻟﮑﺮاﻣّﯿﮥ و اﻟﻈﺎﻫﺮﯾﮥ ﻣﻌﺮوف و اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﯽ ﮐﺘﺐ اﻻﺻﻮل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪20 :‬‬‫اﻟﺪﯾﻨﯿﮥ ﻣﺼـﺮوف ﻓﻬﻨﺎﻟﮏ ﯾﻮﺿﺢ اﻟﺤﻖ اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﻘﻮاﻃﻊ و ﯾﻈﻬﺮ اﻟّﺼﻮاب ﻋﻨﺪ ﮐﺸﻒ اﻟّﻨﻘﺎب ﻟﻠﺒﺼﺮ و اﻟﺴﺎﻣﻊ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرات ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﯾـﺎﻓﻌﯽ ذﻫﺒﯽ را از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻏﺮﺿـﯽ در ﻃﻌﻦ ﺑﺮ اﺋﻤﻪ اﺷـﻌﺮﯾﻪ ﻫﺴﺖ واﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺼﺐ و ﻋﻨﺎد و ﺗﻌﻨﺖ و ﻟـﺪاد و او‬‫ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺢ ﻓﺮﻣﻮده و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻗﻤﻊ اﻟﻤﻌﺎرض ﻓﯽ ﻧﺼـﺮة اﺑﻦ اﻟﻔﺎرض ﮔﻔﺘﻪ و ان ﻏّﺮك دﻧﺪﻧـﮥ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻓﻘﺪ دﻧﺪن ﻋﻠﯽ اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻟﺨﻄﯿﺐ ذي اﻟﺨﻄﻮب و ﻋﻠﯽ اﮐﺒﺮ ﻣﻦ اﻻﻣـﺎم و ﻫﻮ اﺑﻮ ﻃـﺎﻟﺐ اﻟﻤﮑﯽ ﺻـﺎﺣﺐ ﻗﻮت اﻟﻘﻠﻮب و ﻋﻠﯽ اﮐﺒﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻫﻮ‬‫اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷـﻌﺮي اﻟّـﺬي ﯾﺠﻮل ذﮐﺮه ﻓﯽ اﻵﻓﺎق و ﯾﺠﻮب و ﮐﺘﺒﻪ ﻣﺸـﺤﻮﻧﮥ ﺑـﺬﻟﮏ اﻟﻤﯿﺰان و اﻟّﺘﺎرﯾﺦ و ﺳـﯿﺮ اﻟّﻨﺒﻼء ﻓﻘﺎﺑﻞ اﻧﺖ‬‫ﮐﻼـﻣﻪ ﻓﯽ ﻫﺆﻻـء ﮐﻠّﺎ و اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﯾﻘﺎﺑﻞ ﮐﻼﻣﻪ ﻓﯿﻬﻢ ﺑﻞ ﻧﻮﺻـﻠﻬﻢ ﺣّﻘﻬﻢ و ﻧﻮﻓّﯿﻬﻢ و از ادّل دﻻﺋﻞ ﺗﻌﺼﺐ و ﻋﻨﺎد و ﻣﺤﺎﯾـﺪت و ﻟـﺪاد ذﻫﺒﯽ‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑـﺎ وﺻـﻔﯽ ﮐﻪ در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘـﺪال اﯾﺮاد ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﺠﺮوﺣﯿﻦ و ﻣﻘـﺪوﺣﯿﻦ را ﮐﻪ ﺑﺨﺎري و اﺑﻦ ﻋـﺪي و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن‬‫ﺑﻤﺤﺾ ﻋﻠﻮ ﺣﻖ ذﮐﺮ اﯾﺸﺎن در ﺿـﻌﻔﺎ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﺳﻮء ادب داﻧﺴـﺘﻪ و ﺑﺴـﺒﺐ ﺟﻼﻟﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺰﻋﻮﻣﯽﺷﺎن از ذﮐﺮ اﯾﺸﺎن در ﺿﻌﻔﺎ و ﻟﻮ‬‫ﺑﻤﺤﺾ اﻟﻨﻘﻞ و اﻟﺤﮑﺎﯾﮥ و ﻟﻮ ﻣﻊ ﺗﻌﻘﯿﺒﻪ ﺑﺎﻟﺮّد و اﻻﻧﮑﺎر اﺷـﻤﯿﺰ از ﺗﻤﺎم و ﺗﺤﺎﺷـﯽ ﺑﯽ ﻏﺎﯾﺖ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﺑﻠﮑﻪ ادﺧﺎل اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﺒﻮع‬‫ﻓﯽ اﻟﻔﺮوعاﻧـﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﺴـﺒﺐ ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺄﻧﺸﺎن در اﺳـﻼم و ﻋﻈﻤﺖ اﯾﺸﺎن در ﻧﻔﻮس اﺳـﺘﻨﮑﺎف ﮐﻠﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ‬‫ﺻﺪره ﺑﻤﺰﯾﺪ اﺳﺘﻌﺎر و اﺣﺘﺪاد ﻧﯿﺮان ﺿﻐﺎﺋﻦ و اﺣﻘﺎد ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﺟﻌﻔﺮ ﺻﺎدق و ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﻣﻮﺳﯽ ﮐﺎﻇﻢ و ﺣﻀﺮت اﻣﺎم رﺿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ‬‫اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟﺴﻼم را درﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺴﺖ ﺑﺮاي ﻣﻘﺪوﺣﯿﻦ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﻦ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﻓﻮا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﻧﺰد ذﻫﺒﯽ رﻓﻌﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و‬‫ﻋﻈﻤﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﮐﻪ ارﮐـﺎن دﯾﻦ و اﺳـﺎس ﯾﻘﯿﻦ و ﺳـﻔﻦ ﻧﺠـﺎت و آﯾﺎت ﺑّﯿﻨﺎت و ﺣﺠـﺞ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺒﺮﯾﺎت و ﺑﺮاﻫﯿﻨﻪ اﻟﻼﻣﻌﺎت‬‫اﻟﺰاﻫﺮات ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ رﻓﻌﺖ و ﺟﻼﻟﺖ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺸﻬﻮرﯾﻦ ﮐﻪ زﯾﺮ ﻣﺸﻖ ﺟﺮح و ﻗﺪح ﺑﺨﺎري و اﺑﻦ ﻋﺪي ﺑﻮدهاﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻋﻈﻤﺖ‬‫و ﻧﺒﺎﻟﺖ اﺋﻤﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﮐﻪ اﺗﺒﺎﻋﺸﺎن در ﻓﺮوع ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ از ذﮐﺮ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات درﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻋﺼﺒﯿﺖ اﻧﺘﺴﺎب ﻣﯽﺷﺪ ازﯾﻨﺠﺎ و‬‫اﻣﺜﺎل آن ﺑﺤﻘﯿﻘﺖ ﺣﺎل دﻋﺎوي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎب ﺗﻤﺴﮏ ﺧﻮد ﺑﺎﻫﻠﺒﯿﺖ ﻃﻬﺎرت ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟﺴـﻼم ﺑﺮ اﻟﺴـﻨﻪ ﺧﻮد‬‫ﻣﯽراﻧﻨـﺪ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﭘﯽ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺮد ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺎل ﺧﺴﺎرت ﻣﺂل ذﻫﺒﯽ ﺑﺎﯾﻦ ﺣـﺪ رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷـﺪ اﯾﺮاد او در ان ﮐﺘﺎب اﮐﺎﺑﺮ اوﻻد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 413‬از ‪597‬‬‫اﻣﺠـﺎد اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺷﺎﻓﻊ ﯾﻮم اﻟﺘﻨﺎد و ﻧﻘﻞ اﻗﻮال ﻗﺎدﺣﯿﻦ ﺗﺎرﮐﯿﻦ رﺷﺎد ﮐـﺪام ﻣﺤّﻞ اﺳـﺘﻌﺠﺎﺑﺴﺖ ﻟﮑﻦ از ﻏﺮاﺋﺐ ﺗﻌﺼـﺒﺎت او ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺎﯾﻦ ﺑﺎب‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻌﻨﺖ ﺻـﺮف رواﯾﺖ ﮐﺮدن ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﻪ از ﻣﮑﺮﻣﯿﻦ اوﻻد اﻣﺎم ﺳﺠﺎدﺳﺖ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸﺮ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ و ذّرﯾﺘﻪ ﯾﺨﺘﻤﻮن اﻷوﺻﯿﺎء اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ‬‫را دﻟﯿﻞ ﮐﺬب آن ﺑﺰرﮔﻮار ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﮔﺮداﻧﯿﺪه ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺗﺠﺎﺳﺮ و ﺟﺮات اﯾﺸﺎن را ﺑﻘّﻠﺖ ﺣﯿﺎء ﻣﻨﺴﻮب ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل ﻏﺎﯾﺖ ﻧﺼﺐ و ازراء و‬‫ﺑﻐﺾ و ﺷﺤﻨﺎء ﺧﻮد ﺑﺎ اوﻻد اﻫﻞ اﺻﻄﻔﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ و اﻟﺜﻨﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﯿﺰان ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟّﺸﻬﯿﺪ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻌﻠﻮي اﺑﻦ اﺧﯽ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻫﺮ اﻟّﻨّﺴﺎﺑﮥ ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪21 :‬‬‫اﺳﺤﺎق اﻟﺪﯾﺮي روي ﺑﻘّﻠﮥ ﺣﯿﺎء ﻋﻦ اﻟﺪﯾﺮي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق ﺑﺎﺳﻨﺎد؟؟؟ ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻋﻠّﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸﺮ و ﻋﻦ اﻟّﺪﯾﺮي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق ﻋﻦ ﻣﻌﻤﺮ‬‫ﻋﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟّﺼﺎﻣﺖ ﻋﻦ أﺑﯽ ذّر ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ و ذّرﯾﺘﻪ ﯾﺨﺘﻤﻮن اﻷوﺻﯿﺎء اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ‬‫ﻓﻬﺬان داﻟّﺎن ﻋﻠﯽ ﮐﺬﺑﻪ و رﻓﻀﻪ ﻋﻔﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ازﯾﻦ ﻫﻢ ﺣﺮﻓﯽ ﻋﻈﯿﻢﺗﺮ ﺑﺲ ﻧﻐﺰ و ﺑﺪﯾﻊ ﺑﺴـﻤﻊ اﺻـﻐﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﻤﺎع آن ﻫﺮﮔﺰ‬‫ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ راﺋﺤﻪ اﯾﻤﺎن ﺑﻤﺸﺎﻣﺶ رﺳﯿﺪه و اﯾﺴﺮ ﻓﺎﺋﺤﻪ از ﻓﻮاﺋﺢ اﺳﻼم ﺑﺪﻣﺎغ او دﻣﯿﺪه در ﮐﻤﺎل ﺗﻌّﺼﺐ و ﺧﺴﺮان و اﻗﺼﺎي ﺣﻘﺪ و‬‫ﺷﻨـﺎن و ﻣﻨﺘﻬـﺎي ﺑﻐﺾ و ﻋـﺪوان و ﻏـﺎﯾﺖ ﺗﻮّﻏﺮ و ﻃﻐﯿـﺎن ذﻫﺒﯽ واﻻﺷﺎن رﯾﺒﯽ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ورزﯾـﺪ و ﺳـﻘﻮط ﻣﺠﺎزﻓﺎﺗﺶ را از ﭘﺎﯾﻪ اﻋﺘﺒﺎر و‬‫اﻋﺘﻤﺎد و ﻫﺒﻮط ﻣﮑﺎﺑﺮاﺗﺶ از ﻣﻘﺎم رﻓﯿﻊ اﻟﺘﻔﺎت و اﺳـﺘﻨﺎد ﻃﺸﺖ از ﺑﺎم اﻓﺘﺎده ﺧﻮاﻫـﺪ دﯾـﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﺼﻮص وزﻧﯽ ﺑﺮاي اﺑﻄﺎل ﻣﻌﯿﺐ و ردّ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﺼـﯿﺐ او ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم را ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻧﻬﺎد و اﺑﺪا ﮔﻮش ﺑﺨﺮاﻓﺎت و ﻫﻔﻮات ﺗﺠﺎﺳﺮات و ﺗﻬﻮرات آن ﺳﺒﻂ اﻟﻠﺴﺎن ﺑﺬّي‬‫اﻟﺒﯿـﺎن درﯾﻦ ﺑـﺎب ﻧﺨﻮاﻫـﺪ داد ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ ذﻫﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻨﻮره اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻇﻠﻢ ﻋﻨﯿﻒ و ﺷﺪﯾـﺪ و ﺟﻮر ﻋﻈﯿﻢ و ﻋﻨﯿـﺪ و ﺣﯿﻒ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن‬‫ﻣﻮﺟﻊ ﻗﻠﺐ ﻫﺮ ﻗﺮﯾﺐ و ﺑﻌﯿﺪ ﮐﻪ در واﻗﻌﻪ ﺷـﻬﺎدت ﺳـﺒﻂ ﺷـﻬﯿﺪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﺑﺎﺋﻪ و اﺑﻨﺎﺋﻪ اﻟﻤﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﺳﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤﻤﯿﺪ از ﯾﺰﯾﺪ ﻣﺮﯾﺪ‬‫ﺑﺮ اﻫﻠﺒﯿﺖ رﺳﻮل رّب ﻣﺠﯿﺪ رﻓﺘﻪ و در اﺳﺘﻔﺎﺿﻪ و ﺗﻮاﺗﺮ ﺣﺘﻤﯽ و ﺷﯿﻮع و ﻇﻬﻮر ﺟﺰﻣﯽ و ﺗﺤﻘﻖ و وﺿﻮح ﻗﻄﻌﯽ و ﺗﺒّﯿﻦ و اﺷﺘﻬﺎر ﺑﺘﯽ آن‬‫ﻣﮑـﺎﺑﺮﯾﻦ اوﺷـﺎب و ﻣﺠـﺎدﻟﯿﻦ اﻗﺸﺎب ﻫﻢ ﺷﮏ و ارﺗﯿﺎب ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨـﺪ ﮐﺮد ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ و ﻣﻮاﻓﻖ و ﻣﻨﺎﺑـﺬ و ﻣﺼﺎدق ﭼﺎره ﺟﺰ از اﻋﺘﺮاف‬‫ﺑـﺂن ﻧـﺪارد و ﭼـﺎر و ﻧﺎﭼﺎر ﻫﻤﺖ ﺑﺘﺼـﺪﯾﻖ و ﺗﺤﻘﯿﻖ آن ﻣﯽﮔﻤﺎرد ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺷـﯿﺌﺎ اﻧﮕﺎﺷـﺘﻪ و ادﻧﯽ اﻟﺘﻔﺎﺗﯽ ﺑﺂن ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ ﻫﻤﻪ را اﻣﻮر‬‫ﺳﻬﻠـﻪ ﺧﻔﯿﻔـﻪ و اﻓﻌـﺎل ﺟﺰﺋﯿﻪ ﻃﻔﯿﻔﻪ ﭘﻨﺪاﺷـﺘﻪ دﻋـﺎي ﻣﺴـﺎﻣﺤﺖ ﺑﺮاي آن ﻣﻌـﺪن ﮐﻔﺮ و ﻣﻌﺎﻧـﺪت از ﻗـﺎﻫﺮ ذو اﻻﻧﺘﻘـﺎم و ﻣﻨﺘﻘﻢ ذو اﻟﺒﻄﺶ‬‫اﻟﺸﺪﯾﺪ و اﻻﺻﻄﻼم و ﻋﺎدل ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻐﻀﺐ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺎﻧﺪﯾﻦ اﻟﻠﺌﺎم و ﻣﻨﺼﻒ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻧﺘﺼﺎف اﻻﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻟﮑﺮام ﻧﻤﻮده ﻃﺮﯾﻖ اﻇﻬﺎر اﺳﻼم‬‫و اﯾﻤﺎن آن ﻣﺒﻐﺾ اﻫﻠﺒﯿﺖ رﺳﻮل رّب ﻣﻨﺎن ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺑﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻤﻠﻮان و اﻣﮑﺎن دﺧﻮل او در ﺟﻨﺎن و ﻣﺼﺎﺣﺒﺖ و اﻗﺘﺮان در‬‫ان ﺑﺰﻣﺮه ﻣﺆﻣﻨﺎن ﭘﯿﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﺗـﺬﻫﯿﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﮐﻪ در آﺧﺮ ﻧﺴـﺨﻪ ﺣﺎﺿـﺮه آن اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﺴـﻄﻮرﺳﺖ ﻧﺠﺰ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫ﻋـﻮﻧﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ ﻓﯽ ﺷـﻬﺮ ﺟﻤـﺎدي اﻻـوﻟﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻼـث و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﻤﺎﺋﮥ اﺣﺴﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻘـّﻀ ﯿﻬﺎ ﻓﯽ ﺧﯿﺮ و ﺧﺘﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺨﯿﺮ ﻟﮑـﺎﺗﺒﻪ و‬‫ﻟﺼﺎﺣﺒﻪ و ﻟﻠّﻨﺎﻇﺮ ﻓﯿﻪ و ﻟﻠّﺪاﻋﯽ ﻟﻬﻤﺎ و ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺳـّﯿﺪﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ و آﻟﻪ و ﺻـﺤﺒﻪ و ﺳﻠﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﺑﻮ ﺷﯿﺒﮥ ﮐﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﻨﻪ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ذﮐﺮ ﻟﻠﺘﻤﯿﯿﺰ ﻗﻠﺖ و ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ اﻻﻣﻮي اﻟّـﺬي وﻟّﯽ اﻟﺨﻼﻓـﮥ و ﻓﻌﻞ اﻻﻓﺎﻋﯿﻞ ﺳﺎﻣﺤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫اﺧﺒﺎره ﻣﺴـﺘﻮﻓﺎة ﻓﯽ ﺗﺎرﯾﺦ دﻣﺸﻖ و ﻻ رواﯾﮥ ﻟﻪ ﻣﺎت ﻓﯽ ﻧﺼﻒ رﺑﯿﻊ اﻻول ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ﺳّﺘﯿﻦ و ﺧﻼﻓﺘﻪ اﻗّﻞ ﻣﻦ ارﺑﻊ ﺳـﻨﯿﻦ و ﻋﻤﺮه ﺗﺴﻊ و‬‫ﺛﻠﺜﻮن ﺳـﻨﮥ ﻗﺎل ﻧﻮﻓﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮات ﮐﻨﺖ ﻋﻨـﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻓـﺬﮐﺮ رﺟﻞ ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻓﻘﺎل ﻗﺎل اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﯾﺰﯾﺪ ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮ‬‫ﺗﻘﻮل اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﯾﺰﯾﺪ و اﻣﺮ ﻓﻀﺮب ﻋﺸﺮﯾﻦ ﺳﻮﻃﺎ رواﻫﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺘﺒﮥ اﺣﺪ اﻟﺜﻘﺎت ﻋﻦ ﻧﻮﻓﻞ ذﮐﺮﺗﻪ ﻟﻠﺘﻤﯿﯿﺰ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪22 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 414‬از ‪597‬‬‫و ﻓﺎﺿﻞ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻣﻼ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﻦ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻋﺒﺪ اﻟﻘﺎدر ﻣﻔﺘﯽ ﻣّﮑﻪ در ﮐﺘﺎب دراﺳﺎت اﻟﻠﺒﯿﺐ ﻓﯽ اﻻﺳﻮة‬‫اﻟﺤﺴـﻨﮥ ﺑﺎﻟﺤﺒﯿﺐ ﺑﻌﺪ اﺛﺒﺎت ﻋﺼﻤﺖ اﺋﻤﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻣّﻤﺎ ﯾﺠﺐ ان اﻧّﺒﻪ ﻋﻠﯿﻪ ان ﻫﺬا اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﻋﺼﻤﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻧﻤﺎ ﺟﺮﯾﻨﺎ‬‫ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺟﺮي اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﮐﺒﺮ ﻗّﺪس ﺳـّﺮه ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﺪي رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ان ﻣﻘﺼﻮدﻧﺎ ﻣﻨﻪ ان ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ‬‫ﻓﯿﻪ ﯾﻘﻔﻮ اﺛﺮي ﻻ ﯾﺨﻄﺊ ﻟﻤﺎ دّل ﻋﻨﺪ اﻟﺸﯿﺦ ﻋﻠﯽ ﻋﺼﻤﺘﻪ ﻓﺤﺪﯾﺚ اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ﻋﺼﻤﮥ اﻻﺋّﻤﮥ اﻟﻄﺎﻫﺮﯾﻦ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﻣﺮ ﺗﺒﯿﺎﻧﻪ‬‫و ﻟﺴﺖ ﻋﻘـﺪة اﻻﻧﺎﻣﻞ ﻋﻠﯽ اّن اﻟﻌﺼـﻤﮥ اﻟﺜﺎﺑﺘـﮥ ﻓﯽ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم ﺗﻮﺟـﺪ ﻓﯽ ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﻧّﻤﺎ اﻋﺘﻘـﺪ ﻓﯽ اﻫﻞ اﻟﻮﻻﯾـﮥ ﻗﺎﻃﺒﮥ‬‫اﻟﻌﺼﻤﮥ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﻟﺤﻔﻆ و ﻋﺪم ﺻﺪور اﻟّﺬﻧﺐ ﻻ اﺳﺘﺤﺎﻟﮥ ﺻﺪوره و اﻻﺋّﻤﮥ اﻟّﻄﺎﻫﺮون اﻗﺪم ﻣﻦ اﻟﮑّﻞ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﺑﺬﻟﮏ ﯾﻄﻠﻖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻻﺋّﻤﮥ‬‫اﻟﻤﻌﺼﻮﻣﻮن ﻓﻤﻦ رﻣﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻤﺒﺤﺚ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﻣﺬﻫﺐ ﻏﯿﺮ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ ﻣّﻤﺎ ﯾﻌﻠﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺮاءﺗﯽ ﻣﻨﻪ ﻓﻌﻠﯿﻪ اﺛﻢ ﻓﺮﯾﺘﻪ و اﻟﱠﻠﻪ ﺧﺼﯿﻤﻪ و ﮐﯿﻒ‬‫ﻻ اﺧﺎف اﻻﺗﻬﺎم ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﮑﻼم و ﻗﺪ ﺧﺎف ﺷـﯿﺦ ارﺑﺎب اﻟّﺴﯿﺮ ﻓﯽ اﻟّﺴﯿﺮة اﻟﺸﺎﻣﯿﮥ ﻣﻦ اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯽ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ رّد اﻟﺸﻤﺲ ﺑﺪﻋﺎﺋﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﺼـﻠﻮة ﻋﻠّﯽ و ﺗﻮﺛﯿﻖ رﺟﺎﻟﻬﺎ ان ﯾﺮﻣﯽ ﺑﺎﻟّﺘﺸّﯿﻊ ﺣﯿﺚ راي اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤﺴﮑﺎﻧّﯽ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺳﻠﻔﺎ ﻟﻪ و ﻟﻨﻨﻘﻞ ذﻟﮏ ﺑﻌﯿﻦ‬‫ﮐﻼﻣﻪ ﻗﺎل رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻤﺎ ﻓﺮغ ﻣﻦ ﺗﻮﺛﯿﻖ رﺟﺎل ﺳـﻨﺪه ﻟﯿﺤﺬر ﻣﻦ ﯾﻘﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﻼﻣﯽ ﻫﺬا ﻫﻨﺎ ان ﯾﻈﻦ ﺑﯽ اﻧّﯽ اﻣﯿﻞ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـّﯿﻊ و اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻋﻠﻢ اّن اﻻﻣﺮ ﻟﯿﺲ ﮐـﺬﻟﮏ ﻗﺎل و اﻟﺤﺎﻣﻞ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﮑﻼم ﯾﻌﻨﯽ ﻗﻮﻟﻪ و ﻟﯿﺤـﺬر اﻟﯽ آﺧﺮه اّن اﻟّﺬﻫﺒﯽ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺤﺴـﮑﺎﻧﯽ‬‫اﻧﻪ ﮐـﺎن ﯾﻤﯿـﻞ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـّﯿﻊ ﻻﻧﻪ اﻣﻼ ﺟﺰءا ﻓﯽ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ رّد اﻟﺸـﻤﺲ ﻗﺎل و ﻫـﺬا اﻟّﺮﺟﻞ ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺴـﮑﺎﻧﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﻠﻤﯿـﺬه اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻘـﺎدر اﻟﻔﺎرﺳـﯽ ﻓﯽ ذﯾﻞ ﺗﺎرﯾـﺦ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮر ﻓﻠﻢ ﯾﺼـﻔﻪ ﺑـﺬﻟﮏ ﺑﻞ اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﺣﺴـﻨﺎ و ﮐـﺬﻟﮏ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﻤﻮّرﺧﯿﻦ ﻓﻨﺴﺄل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اﻟـّﺴ ﻼﻣﮥ ﻣﻦ اﻟﺨﻮض ﻓﯽ اﻋﺮاض اﻟﻨﺎس ﺑﻤﺎ ﻻ ﻧﻌﻠﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻋﻠﻢ اﻧﺘﻬﯽ اﻗﻮل و ﻫﺬا اﻟﺠﺮح ﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺤﺴـﮑﺎﻧﯽ اﻧّﻤﺎ ﻧﺸﺄ ﻣﻦ ﮐﻤﺎل‬‫ﺻﻌﻮﺑـﮥ اﻟﺠﺎرح و اﻧﺤﺮاﻓﻪ ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻫﺞ اﻟﻌﺪل و اﻻﻧﺼﺎف و اﻟّﺎ ﻓﺎﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺬل ﺟﻬﺪه ﻓﯽ ﺗﺼـﺤﯿﺢ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﺟﻤﻊ ﻃﺮﻗﻪ‬‫و اﺳـﻨﺎده و اﺛﺒﺖ ﺑـﺬﻟﮏ ﻣﻌﺠﺰة ﻣﻦ اﻋﻈﻢ ﻋﻼﻣـﺎت اﻟّﻨﺒّﻮة و اﮐﻤﻠﻬـﺎ ﻣّﻤـ ﺎ ﯾﻘّﺮ ﺑﺼـّﺤﺘﻪ ﻋﯿﻦ ﮐّﻞ ﻣﻦ ﯾﺆﻣﻦ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﮐﯿﻒ ﯾّﺘﻬﻢ و ﯾﻨﺴﺐ اﻟﯽ اﻟﺘﺸـّﯿﻊ ﺑﻤﻼﺑﺴﮥ اﻟﻘﻀّﯿﮥ ﻟﻌﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻟﻮ ﺻّﺤﺢ ﺣﺎﻓﻆ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻣﺘﻤّﺤﻀﺎ ﻓﯽ ﻓﻀﻠﻪ ﻻ‬‫ﯾﺘﻬﻢ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﮐﺬﻟﮏ ﻟﺘﺮك اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ راﺳﺎ و ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﻫﺬه اﻟﻤﺆاﺧﺬات اﻟﺒﺎﻃﻠﮥ ﻃﻌﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﻌﻈﺎم‬‫و ﻣﻮﻟﻊ ﻫﺬا اﻟﻔّﻦ اﻟﺸـﺮﯾﻒ إذا ﺻّﺢ ﻋﻨﺪه ﺣﺪﯾﺚ ﻓﯽ ادﻧﯽ ﺷـﯽء ﻣﻦ اﻟﻌﺎدات ﮐﺎد ان ﯾّﺘﺨﺬ ﻟﺬﻟﮏ ﻃﻌﺎﻣﺎ ﻓﺮﺣﺎ ﺑﺼـّﺤﮥ ﻗﻮل اﻟّﺮﺳﻮل ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻋﻨﺪه و اﯾﻦ ﻫﺬا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪23 :‬‬‫ﻣﻦ ذاك و ﻟﻤﺎ اّﻃﻠﻊ ﻫﺬا اﻟﻔﻘﯿﺮ ﻋﻠﯽ ﺻـّﺤﺘﻪ ﮐﺎﻧﻪ ازداد ﺳـﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﺳـﺮور ذﻟﮏ و ﻟّﺬﺗﻪ اﻗّﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﯿﻮﻧﻨﺎ ﺑﺎﻣﺜﺎﻟﻪ و اﻟﺤﻤﺪ ﷲ‬‫رب اﻟﻌـﺎﻟﻤﯿﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻟﻘـﺪ ﮐﻨﺖ زﻣﻨﺎ ﻃﻮﯾﻼ اﻇّﻦ اّن ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ان ﯾﻮدﻋﻪ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﺪرﮐﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﻋﻠﻘﺖ‬‫ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب راﯾﺖ اﻟﻘﻮل ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﻟﺘﯽ ﻓﯿﻪ اﻗﻮال اّوﻻ اّن اﻟﻤﺨﺎﻃﺐ اﻟﺠﺴﻮر ﺻّﺤﻒ ﻟﻔﻆ ﻟﻢ ﯾﺠﺴﺮ ﺑﻠﻔﻆ ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ ﻓﺄﺳﺎء اﻟﻔﻬﻢ و‬‫ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ اﻟّﻨﻘﻞ و ﻫـﺬا دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﻃﻮل ﺑﺎﻋﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺮﺑـّﯿ ﮥ و ﺷـّﺪة ﺣـﺬﻗﻪ و ﻣﻬﺎرﺗﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻨﻮن اﻻدﺑـّﯿ ﮥ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻧﻘﻮل ﺧﻄﺎﺑﺎ ﻟﻠـﺬﻫﺒﯽ اﻟـﺬاﻫﺐ‬‫ﻋﺮﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺳـﺒﺎﺳﺐ اﻟﺘﻌّﺼﺐ و اﻟﺤﻨﻖ* اﻟﻤﺮﺗﻮي ﻣﻦ اﻻﺟﻦ اﻟﮑـﺪر و اﻟّﺮﻧﻖ* ان ﻗﻮﻟﮏ ﻟﻘﺪ ﮐﻨﺖ زﻣﻨﺎ ﻃﻮﯾﻼ اﻟﺦ اﻋﺘﺮاف ﻣﻨﮏ ﻓﯽ ﻏﺎﯾﮥ‬‫اﻟﻈﻬﻮر* ﺑﺎﻧّـﮏ ﺗﻬﺖ زﻣﻨـﺎ ﻃﻮﯾﻼـ ﻓﯽ ﻣﻬﺎﻣـﮥ اﻟﺠﻬﻞ و ﻋـﺪم اﻟﻌﺜﻮر* و ﻟﻢ ﺗﻘﻒ ﻋﻠﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺴـﺘﺪرك اﻟّﺴﺎﺋﺮ ﻓﯽ اﻟﺒﻠـﺪان و اﻻﻣﺼﺎر*‬‫اﻟﻤﺘـﺪاول ﺑﯿﻦ ﺧﺪﻣـﮥ اﻻﺧﺒـﺎر و اﻻﺛﺎر* ﻓﯿﺎ اّﯾﻬﺎ اﻟﻤﺤـﺪث اﻟﻨﺎﻗـﺪ اﻟﻨﺒﯿﻞ* اﻟﻤﻌﺘﺮف ﺑﺠﻬﻠﻪ اﻟﯽ زﻣﻦ ﻃﻮﯾﻞ* اﻟﻤﺠّﻬﻞ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﮐﻞ اﻟﺘﺠﻬﯿﻞ*‬‫اﻟﻤﺴـّﺠﻞ ﻟﺨﻄﺎﺋﻪ ﮐﻞ اﻟﺘﺴـﺠﯿﻞ* ﻟﻢ ﮐﻨﺖ زاﻋﻤﺎ اّن ادﺧﺎل ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك ﺟﺴﺎرة* و ﻫﻞ ﻫﺬا اﻟﺰﻋﻢ ﻣﻨﮏ إﻻ ﺧﺴﺎرة أي‬‫ﺧﺴﺎره* و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻓﮑﯿﻒ ﺗﺤﮑﻢ وﻗﺖ اﻟﺘﻌﻠﯿﻖ* ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ ﻋﻠﯽ ﻣﺜﻞ ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻻﻧﯿﻖ* و ﻻ ﺗﺎﺧﺬ ﺑﻄﺮف ﻣﻦ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ* و ﻻ‬‫ﺗﻘﺒﻞ ﻗﻮل اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻻﻓﯿﻖ* و ﻻ ﺗﺤﺘﻔﻞ ﺑﺎﻧّﻪ ﻣﻦ ﻣﺮوﯾﺎت اﮐﺎﺑﺮ اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ* و اﺟّﻠﮥ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ* و اﻋﺎﻇﻢ اﻟﻤﻨﻘﺪﯾﻦ* و اﻓﺎﺧﻢ اﻟﻤﻌﺘﻤﺪﯾﻦ* و‬‫اﻣﺎﺛﻞ اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ* و ﺻﺪور اﻟﻤﻌﺮوﻓﯿﻦ* ﻓﺎﻟﻌﺠﺐ ﻣﻨﮏ و ﻣﻦ ﻧﻘﺪك* و اﺳـﺘﻌﺎرك ﺑﺎﻟﺬﮐﺎء و وﻗﺪك* ﮐﯿﻒ رﻣﯿﺖ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ‬‫ﻣﻦ ﻏﯿﺮ دﻟﯿـﻞ* ﻓـﺎردﯾﺖ اﺗﺒﺎﻋـﮏ ﺑﺎﻻﺿـﻼل و اﻟﺘﻀـﻠﯿﻞ* و اﻏﻮﯾﺘﻬﻢ ﺑﻨﻮازغ اﻟﺘﻠﻤﯿﻊ و اﻟﺘﺴﻮﯾـﻞ* و اﺑـﺪﯾﺖ اﻧّـﮏ ﻣﺸـﻐﻮف ﺑـﺎﻟﺘﻬﺠﺲ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 415‬از ‪597‬‬‫اﻟﺘﻬﻮر* ﻣﻐﺮي ﺑﺎﻻﻣﺘﻌﺎض و اﻟﺘﻮﻏﺮ* ﯾﺘﺨﺒﻄﮏ اﻟﺸﯿﻄﺎن ﻣﻦ اﻟﻤّﺲ* و ﯾﻮﺳﻮﺳﮏ ﺑﺎﻟﻠﺤﺲ و اﻟﺠّﺲ* و ﻟﻌﻤﺮي ﻟﯿﺲ ﮐﻼﻣﮏ إﻻ ﺻﺮﯾﺢ‬‫اﻟﻬـﺬر و اﻟﻬـﺬﯾﺎن* و ﻓـﺎﺣﺶ اﻟﺰﯾﻎ و اﻟﻄﻐﯿـﺎن* و اﺗﺒﺎع ﺧﻄﻮات اﻟﺸـﯿﻄﺎن* و اﻟﻘﻮل ﺑﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﻨﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳـﻠﻄﺎن* و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﺣﯿﺚ‬‫اﻓﻘﺖ ﻣﻦ ﺳـﮑﺮ اﻟﺘﻌّﺼﺐ و اﻟّﺸـ ﻨﺌﺎن* و ﻏﻠﺒﮥ اﻟﺒﻐﯽ و اﻟﻌﺪوان* ﻓﺎﻋﺘﺮﻓﺖ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﯿﺰان* ﺑﺎﻟﺤّﻖ اﻟﺼـﺮﯾﺢ اﻟﻮاﺿﺢ اﻟﺒﺮﻫﺎن* و ﺳّﺠﻠﺖ‬‫ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﮏ ﺑﺎﻟّﺮﻣﯽ ﺑﺎﻟﻈّﻦ و اﻟﺒﻬﺘﺎن* و اوﺿﺤﺖ ان رواة ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺸﺮﯾﻒ ﮐﻠﻬﻢ ﺛﻘﺎت اﻋﯿﺎن* ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﮐﻨﺖ ﻻ ﺗﺪري ﺣﺎﻟﻪ ﻟﻘّﻠﮥ‬‫اﻟﻌﺮﻓﺎن* ﺛﻢ ﻇﻬﺮ ﻟﮏ اﻧّﻪ ﺻﺪوق روي ﻋﻨﻪ اﺋﻤﮥ ﻫﺬا اﻟﺸﺄن* ﺛﻢ ﮐّﺮرت اﻻﻋﺘﺮاف* و ﺗﺮﮐﺖ اﻟﻬﺬر و اﻟﺴـﻔﺴﺎف* ﺣﯿﺚ ﺻـّﺮﺣﺖ ﻟﻠﺘﻨﺒﯿﻪ‬‫و اﻻﯾﻘﺎظ* ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ* اّن ﻃﺮق ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮة ﺟّﺪا* ﺣﺘﯽ اﻓﺮدﺗﻬﺎ ﺑﻤﺼـّﻨﻒ ﻣﺠّﺪا* و ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ ان ﯾﮑﻮن‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ اﺻﻞ* و ﻫﺬا ﻧﺎف ﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﺸﺒﻬﺎت ﺑﺎﻟﺼﺮم و اﻟﻘﺼﻞ* و ﺛﺎﻟﺜﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪24 :‬‬‫ﻧﻘﻮل ﯾﺎ اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﻌﻠﻢ* و ﻣﺮاﺟﯿـﺢ اﻟﺤﻠﻢ* اﻧﻈﺮوا ﺑﻌﯿﻦ اﻻﻧﺼﺎف* ﺗﺎرﮐﯿﻦ ﻟﻼﻋﺘﺴﺎف* ﮐﯿﻒ ﺳـﻔﺮ اﻟﺤﻖ ﻏﺎﯾـﮥ اﻟّﺴـ ﻔﻮر* و وﺿـﺢ ﻧﻬﺎﯾﮥ‬‫اﻟﻈﻬﻮر* و ﺑـﺎﻧﺖ اﻟﻄﺮﯾﻘـﮥ اﻟﻮاﺿـﺤﻪ* و اﺳـﺘﻨﺎرت اﻟﻤﺤـّﺠ ﮥ اﻟﻼﺋﺤـﮥ* و ﻗـﺎم ﻋﻤﻮد اﻻـﻣﺮ* و ذﻫﺐ اﺧﺘﻼـف اﻟﺒﺨﺮ* ﺣﯿﺚ اﻗّﺮ ﻣﺜـﻞ ﻫـﺬا‬‫اﻟﺠﺎﺣﺪ اﻟﻐﺮﯾﺮ* ﺑﺘﻔﺮﯾﻄﻪ و اﻟﺘﻘﺼﯿﺮ* ﻓﯽ اﻣﺮ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺮﻓﯿﻊ اﻻﺛﯿﺮ* و ﻇﻬﺮ ﺻﺪق ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓﺎْﻋَﺘَﺮﻓُﻮا ﺑ َِﺬﻧ ْﺒِِﻬْﻢ َﻓُﺴْﺤﻘًﺎ ﻟ َِﺄْﺻﺤﺎِب اﻟﱠﺴِﻌﯿِﺮ‬‫* و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼن و ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻏﺎﯾﺖ اﺧﺘﻼل و ﺑﺸﺎﻋﺖ ﺗﻌّﻠﻼت ﺳﺨﯿﻔﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻨﯿﻒ در اﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در ﻣﺘﻦ ذﮐﺮ‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﻣّﻄﻠﻊ ﺷﺪي ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺾ ﺗﻤّﺴﮑﺎت واﻫﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﺑﻄﺎل اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﺘﺎب ﺟﻨﺎﺑﺶ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و‬‫ﮐﻤﺎل ﺳـﻤﺎﺟﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ آن ﺑﻌﯿﻦ ﺑﺼـﯿﺮت ﺑﺎﯾـﺪ دﯾـﺪ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺤﺎﺷـﯿﮥ ﻧﻮاﺻﺐ ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ ﮐﻪ اﻧﺲ ﺳﻪ ﺑﺎر دروغ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ رﺳﻮل ﺧـﺪا‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﺠﺎﺟﺖ ﺧﻮدﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺷـﯿﺦ ﻣﻔﯿـﺪ آﻣﺪه ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺪﯾﺚ او را ﻗﺒﻮل ﮐﺮده آﯾﺪ اﻧﺘﻬﯽ و‬‫اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻣﺤﯿﺮ اﻓﻬـﺎم ﮐـﺎﺷﻒ از ﻣﻘـﺪار ﻏﻮر و ﻋﻘـﻞ و ﻓﻬﻢ و وﻻـ و ﺻـﻔﺎي ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎﻣﺴﺖ و ﺑﺨـﺪﻣﺖ ﺧـﺪام واﻻ ﻣﻘﺎم او ﻋﺮض‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻧﻮاﺻﺐ ﻟﺌﺎم و ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ اﻏﺜﺎم ﮐﻪ ﻣﻼزﻣﺎن ﻋﺎﻟﯽ اﺣﺘﺸﺎم ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﻧﺰد ﺣﻀـﺮت ﺧﻮد اﯾﺸﺎن ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ ﯾﺎ‬‫ﺑﺎﻃـﻞ اﮔﺮ ﺷﻖ اول اﺧﺘﯿـﺎر ﮐﺮدﻧـﺪ اﺗﺒﺎع و اﻗﺘﻔﺎ و ﺗﻘﻠﯿـﺪ ﻧﻮاﺻﺐ ﻋﻨﯿـﺪ ﺑﺮ ﻧﻔﺲ ﻣﺒﺎرك ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪ و ﺧﻮد را ﻣﻊ اﺗﺒﺎع و اﺷـﯿﺎع ﺧﻮد‬‫ﺑﺎﺳـﻔﻞ ﺳـﺎﻓﻠﯿﻦ درﮐﺎت و ﺧﻔﺾ درﺟﺎت ﻫﺒﻮﻃﺎت رﺳـﯿﺪﻧﺪ و ﻣﻌﯿﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﺷـﻘﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﻼﻣﯽ و ﺳـﮑﻮت ﺑﺮ آن ﻧﺰد ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﺜﺒﻮت و ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷﯿﺪش دﻟﯿﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ و ﺣﺠّﯿﺖ آن ﺑﺮ ﻧﺎﻓﻠﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﻮاﺻﺐ ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و ﺟﻮاﺑﯽ از ان ﻧﺪادﻧﺪ‬‫ﺣﺴﺐ اﻓﺎدهﺷﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ آن ﮐﻼم ﻧﺰد آن ﻋﻤﺪة اﻟﻔﺤﻮل ﻣﺴﻠﻤﺴﺖ و ﻣﻘﺒﻮل و ﮐﻔﯽ ﺑﻪ دﻟﯿﻼ ﻋﻠﯽ ﺳﻠﻮﮐﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﻨﺼﺐ اﻟﻤﺮذول و‬‫ﺧﯿﻄﻪ ﻓﯽ ﺗﯿﻬـﺎء اﻟﻌﻨـﺎد اﻟﻤﻐﺴﻮل و ذﻫﺎﺑﻪ ﻋﺮﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﻣﻬﺎﻣﻪ اﻟﺒﻐﺾ اﻟﻤﻌﻠﻮل و اﯾﻐﺎﻟﻪ ﺷﺪﯾـﺪا ﻓﯽ ﺳـﺒﺎﺳﺐ اﻟﺤﻘـﺪ اﻟﻤـﺪﺧﻮل و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ‬‫ﭼﻮن در ﻣﺘﻦ ﮐﺘـﺎب اﻫﺘﻤـﺎم ﺗﻤﺎم در اﺛﺒﺎت وﺿﻊ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ دارﻧـﺪ ﭘﺲ ﻧﻘﻞ ﮐﻼم ﻧﻮاﺻﺐ در ﻗـﺪح اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻬﺮ‬‫وﺟﻬﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑـﺎ وﺻﻒ ﻋـﺪم رّد و ﻧﮑﯿﺮ ﺑﺮﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ و ﺗﺰوﯾﺮ دﻟﯿﻞ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺮ ﻃﯿﺐ ﻧﻔﺲ و رﺿﺎ ﺑﺎﯾﻦ ﺗﻐﺮﯾﺮﺳﺖ و اﮔﺮ ﺑﻬﻮل و ﺧﻮف‬‫ﻣﺆاﺧـﺬه و دار و ﮔﯿﺮ ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ؟؟؟ ﻣﻈﻬﺮﯾﻦ وﻻـي اﻫـﻞ ﺑﯿﺖ ﻃـﺎﻫﺮﯾﻦ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﻧﺎﭼـﺎر ﺗﻦ ﺑﺎﺧﺘﯿﺎر ﺷﻖ ﺛﺎﻧﯽ دادﻧـﺪ وارد‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺮ آن ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﻮاﺻﺐ ﻟﺌﺎم ﻧﺰد آن ﻋﻠّﺎم ﺑﺎﻃﻞ و ﻓﺎﺳـﺪ اﻟﻨﻈﺎﻣﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺎز ﭼﺮا ﺗﺼـﺪﯾﻊ ﻧﻘﻞ ﮐﻼم ﻓﺎﺳـﺪ و ﺑﺎﻃﻞ و‬‫زﺣﻤﺖ ذﮐﺮ ﺧﺮاﻓﺖ ﻻـ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺸـﯿﺪﻧﺪ و ﺗﻀـﯿﻊ وﻗﺖ ﺷـﺮﯾﻒ و اﯾﻘﺎع اﺗﺒﺎع و اﺷـﯿﺎع در ﺧﺒﻂ ﻋﻨﯿﻒ ﭘﺴـﻨﺪﯾﺪﻧﺪ و اﯾﻦ ﺻـﻨﯿﻊ ﺑـﺪﯾﻊ از‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻨﯿﻊ در ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻋﺪﯾـﺪه ﺳـﺮ زده ﮐﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از ﮐﻠﻤﺎت را ﻧﯿﺎﺑـﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﻮاﺻﺐ اﻻﻗﺸﺎب ﺑﻤﺨﺎﻃﺒﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ اﻃﺒﺎب ﻣﯽدرآﯾـﺪ و‬‫ﻧﻐﻤﺎت ﺑﻐﺾ و ﻋﻨﺎد ﺑﺂﻫﻨﮓ اﻏﯿﺎر ﻣﯽﺳﺮاﯾﺪ‬‫ﺧﻮﺷﺘﺮ آن ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳّﺮ دﻟﺒﺮان ﮔﻔﺘﻪ آﯾﺪ در ﺣﺪﯾﺚ دﯾﮕﺮان‬‫و اﺻـﻠﯽ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻣﺨﺘـﻞ اﻟﻨﻈـﺎم ﺻـﺮﯾﺢ اﻻﻧﺜﻼم را اﻋﻮر اﺑﺘﺮ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺧﺮاﻓﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن آورده اﺳﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﺮاد ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫اﻓﺨﺮ از ﻧﻮاﺻﺐ اﻋﻮر اﺑﺘﺮﺳﺖ ﻓﻤﺮﺣﺒﺎ ﺑﺎﻻﻧﺼﺎف و ﺣّﺒﺬا اﻻﯾﺘﻼف و اﻃﻼق ﻧﻮاﺻﺐ ﮐﻪ ﺻﯿﻐﻪ ﺟﻤﻌﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪25 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 416‬از ‪597‬‬‫ﺑﺮ اﻋﻮر ﺑﻠﺤﺎظ ﺷّﺪت ﻧﺼﺐ او ﺟﺎي ﻣﻀﺎﯾﻘﻪ و ﻣﺤﻞ ﻣﺸﺎﮐﺴﻪ ﻧﯿﺴﺖ و ﭼﻮن ﭘﺮده از روي ﮐﺎر اﻓﺘﺎد در ﻧﺎﺻﺒﯿﺖ؟؟؟‬‫اﻋﻮر ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺨﺎﻃﺐ واﻻ ﮔﻬﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﮑﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ َو ﻻ َﯾِﺤﯿُﻖ اﻟ َْﻤْﮑُﺮ اﻟﱠﺴﱢﯿُﺊ ِإﻟﱠﺎ ﺑ َِﺄْﻫﻠِِﻪ‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻄﻼن اﯾﻦ اﺳﺘﺪﻻل ﺻﺮﯾﺢ اﻻﺧﺘﻼل ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻦ اﻧﺲ اﯾﻦ دروغ را در رواﯾﺎت اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻫﻢ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ‬‫اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﺑﺮواﯾﺎت ﺷﯿﻌﻪ ﻧﺪارد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ در ذﮐﺮ وﺟﻮه ﻣﻔﺼﻠﻪ ﺻﺤﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ داﻧﺴﺘﯽ و ﺷﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس‬‫اﻟﯿﻤﻨﯽ در ﻋﻘﺪ ﻧﺒﻮي و ﺳﺮ ﻣﺼﻄﻔﻮي ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﺣﺠﺐ اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﻣﻦ ﻃﻌﺎم اﻟﺠّﻨﮥ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﻠﺤﻢ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻮﺿﻊ ﺑﯿﻦ‬‫ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻘـﺎل ﻟا ّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨـﺎ ﺑﻤﻦ ﺗﺤّﺒﻪ و ﯾﺤـّﺒ ﮏ و ﯾﺤّﺐ ﻧﺒّﯿﮏ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ ﺛﻢ ﻋـﺪت ﻓﺴـﻤﻌﺖ‬‫اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺜـﻞ ذﻟـﮏ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﻟﺒﺎب ﻓﺎﺳـﺘﺎذﻧﻨﯽ ﻓﻠﻢ اذن ﻟﻪ اﺣﺴﺐ اﻧﻪ ﻗﺎل ﺛﻠﺜﺎ ﻓـﺪﺧﻞ ﺑﻐﯿﺮ اذن ﻓﻘﺎل اﻟﻨﺒﯽ‬‫ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ اﻟّﺬي اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠّﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﺖ ﻻدﺧﻞ ﻓﺤﺠﺒﻨﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻢ‬‫ﺣﺠﺒﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻤـﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟـّﺪﻋﻮة اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺠﯽء رﺟﻞ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺘﮑﻮن ﻟﻪ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﯾﻀـّﺮ اﻟّﺮﺟﻞ‬‫ﻣﺤّﺒﮥ ﻗﻮﻣﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺒﻐﺾ ﺳﻮاﻫﻢ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻠﯽ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺪو ﺑﺎر رّد ﻧﻤﻮدن اﻧﺲ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم را و ﺑﻬﺎﻧﻪ‬‫ﮐﺮدن او اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﺑﻬﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻗﺪر ﺧﻮد در رواﯾﺖ ﻧﺠﺎر از اﻧﺲ آﻣﺪه ﮐﻪ دو ﺑﺎر ﺣﻀﺮت ﻋﻠﯽ را رّد ﮐﺮد و ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﺮد‬‫ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺣﺎﺟﺖاﻧﺪ و دﻗﺖ ﺑﺮ آﻣﺪن ﻧﯿﺴﺖ و ﻏﺮض اﻧﺲ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺨﺼـﯽ از اﻧﺼﺎر ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺸﺮف ﺷﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫ﺑﻌـﺪ از ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﺮد ﭼﻮن ﺑـﺎر ﺳﻮم ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯽ آواز را ﺑﻠﻨـﺪ ﮐﺮدﻧـﺪ و دروازه را ﮐﻮﻓﺘﻨـﺪ ﺑﺴـﻤﻊ ﻣﺒـﺎرك آن‬‫ﺣﻀـﺮت ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ رﺳـﯿﺪ و ﺧﻮد اﯾﺸﺎن را ﻃﻠﺒﯿﺪﻧـﺪ اﻧﺘﻬﯽ دوم آﻧﮑﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ رواﯾﺖ اﻧﺲ ﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺷـﯿﻌﻪ‬‫ﺑﺮواﯾﺖ او اﻟﺰاﻣﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ و اﻓﺤﺎﻣﺎ ﻟﻬﻢ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ و ﮐﺬب و ﻓﺴﻖ او ﻧﺰد ﺷـﯿﻌﻪ ﻗﺎدح در اﺳـﺘﺪﻻل و ﻣﻔﺴﺪ اﺣﺘﺠﺎج اﯾﺸﺎن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷـﺪ‬‫ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﮐﺬب راوي وﻗﺘﯽ ﻣﻀﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﻀﯿﻠﺘﯽ ﺑﺮاي دوﺳﺖ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺮاي دﺷﻤﻦ ﺧﻮد ﻓﻀﯿﻠﺖ ﺟﻠﯿﻠﻪ‬‫و ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﮐﻪ دﻟﺶ ﻧﻤﯽداد ﮐﻪ آن ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺑﺮاي او ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد رواﯾﺖ ﮐﻨـﺪ در ﺻـﺤﺖ آن رواﯾﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺷـﮑﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﻮت ﺻـﺤﺖ آن رواﯾﺖ ﻣﯽﮔﺮدد و ازﯾﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ع اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ ﺷﻬﺪت ﺑﻪ اﻷﻋﺪاء* و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻋﻤﺮ ﯾﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣﻖ اﺻﻞ اﯾﻤﺎﻧﺸﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺎدهﺗﺮ ﻣﻮﺟﺐ اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد ﻣﯽﮔﺸﺖ و ادﺧﻞ ﻓﯽ‬‫اﻻـﻟﺰام و اﻻﻓﺤﺎم ﻣﯽﺷـﺪ و ﺗﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺨﺒﺮ در ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻣﺎﻧﺎﺳﺖ ﺑﺎﻋﺘﻘﺎد ﮐـﺬب ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺴـﺒﺐ اﻋﺘﺮاف واﺿـﺢ آن ﺑﻮﺿﻊ ﮐﻪ اﻧﻬﻢ‬‫ﻣﺆاﺧـﺬه اﺳﺖ ﺑﻤﻮﺟﺐ اﻗﺮار واﺿﻊ ﻧﻪ ﻗﺒﻮل ﻗﻮل او ﺑﺎ وﺻﻒ ﻓﺴﻖ او ﺷـﯿﺦ رﺣﻤﮥ اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﻨﺰﯾﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻌﻪ در ﺑﯿﺎن اﻣﺎرات ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻨﻬﺎ اﻗﺮار واﺿﻌﻪ ﺑﻪ و ﻟﯿﺲ ﻫﺬا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪26 :‬‬‫ﻗﺒﻮﻻـ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﻣﻊ ﻓﺴـﻘﻪ و اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﺆاﺧـﺬة ﺑﻤﻮﺟﺐ اﻗﺮاره ﮐﻤﺎ ﯾﺆﺧـﺬ ﺑﺎﻻﻋﺘﺮاف ﺑﺎﻟﺰﻧﺎ او اﻟﻘﺘﻠﯽ و ﻟـﺬا ﺟﻌﻞ اﻗﺮاره اﻣﺎرة ﻻﻧّﺎ ﻻ ﻧﻘﻄﻊ ﻋﻠﯽ‬‫ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ ﻻﺣﺘﻤﺎل ﮐﺬﺑﻪ ﻓﯽ اﻗﺮاره ﺑﻔﺴـﻘﻪ ﻧﻌﻢ إذا اﻧﻀﻢ اﻟﯽ اﻗﺮاره ﻗﺮاﺋﻦ ﺗﻘﺘﻀـﯽ ﺻﺪﻗﻪ ﻓﯿﻪ ﻗﻄﻌﻨﺎﯾﻪ ﺳـّﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻟﺘﻮﺑﮥ وا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ‬‫ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﭼﻨﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺳﺮاﺳﯿﻤﻪ و ﺣﯿﺮان ﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ دأب ﻣﻨﺎﻇﺮه و اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺧﻮد ﺑﻠﮑﻪ اﻣﺜﺎل ﺷﺎﺋﻌﻪ ﻫﻢ ﻧﻈﺮ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ و از اﻣﻮر ﻇـﺎﻫﺮه ﺑﺮ ﻫﺮ ﮐﺲ و ﻧـﺎﮐﺲ ﻏﻔﻠﺖ ﻣﯽورزﻧـﺪ ﭼﻬـﺎرم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺻـﺮف اﻧﺲ رواﯾﺖ ﻧﮑﺮده اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ‬‫دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻫﻢ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧـﺪري و ﺳـﻔﯿﻨﻪ ﻣﻮﻻي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﺑﻮ‬‫اﻟﻄﻔﯿـﻞ ﻋـﺎﻣﺮ ﺑﻦ واﺛﻠﻪ و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗـﺎص و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص و اﺑﻮ ﻣﺮازم ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣّﺮة و ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺧﻮد در ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻨﺎﺷـﺪه ﺑﺮ اﺻـﺤﺎب ﺷﻮري ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺣﺘﺠﺎج ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﻔﺮض ﻏﯿﺮ واﻗﻊ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮواﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻬﯿﭻ وﺟﻪ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﻣﺮوي از اﻧﺲ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﺎﯾـﺪ آن ﺑﺮواﯾﺖ دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺗﺎّﯾـﺪ آن ﺑﺎﺣﺘﺠﺎج ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮐﻪ ﻣﻔﯿﺪ ﻗﻄﻊ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 417‬از ‪597‬‬‫ﯾﻘﯿﻦ و ﺛﺒﻮت آﻧﺴﺖ ﺑﺎﻟﺠﺰم و اﻟﺤﺘﻢ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل و ﻗﺎﻃﻊ ﻟﺴﺎن ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل ارﺑﺎب ﺗﺴﻮﯾﻞ و ازﻻل ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ‪ -‬در ﻗﺪم ﺣﺪﯾﺚ‪ -‬ﺑﻪ اﺧﺘﻼف ﺑﯿﻦ ﺳـﯿﺪ ﺣﻤﯿﺮي و أﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻃﺒﺮﺳـﯽ )ﺻﺎﺣﺐ اﺣﺘﺠﺎج( در آورﻧﺪه ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﺑﺤﻀﻮر ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ‬‫ورد او ﺑﭽﻬﺎر وﺟﻪ‬‫و ازﯾﻦ ﻫﻢ ﻋﺠﯿﺐﺗﺮ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺟﻬﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي اﺑﻄﺎل اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟّﺴـ ّﯿﺪ‬‫اﻟﺤﻤﯿﺮي‬‫و ﻓﯽ ﻃﺎﺋﺮ ﺟﺎءت ﺑﻪ أّم اﯾﻤﻦ ﺑﯿﺎن ﻟﻤﻦ ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﯾﺮﺿﯽ و ﯾﻘﻨﻊ‬‫و ﻗﺎل اﻟّﺼﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد‬‫ﻋﻠّﯽ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟّﻄﯿﺮ ﻣﺎ ﻃﺎر ذﮐﺮه و ﻗﺎﻣﺖ ﺑﻪ اﻋﺪاءه و ﻫﯽ ﺗﺸﻬﺪ ﻫﺬه اﻟّﺮواﯾﮥ ﺗﮑّﺬﺑﻬﺎ‬‫رواﯾـﮥ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻄﺒﺮﺳـﯽ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب اﻻﺣﺘﺠﺎج ﻋﻦ اﻻﻣﺎم أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اّن اﻟّﻄﯿﺮ ﺟﺎء ﺑﻪ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺣﯿﻦ ﮐﺎن ﺟﺎﺋﻌﺎ و دﻋﺎ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺸﺒﻌﻪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫و اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﺨﺪوﺷـﺴﺖ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﭼﻮن ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺼـّﺤﺖ ﯾﺎ ﺣﺴﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺺ ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج‬‫داﻧﺴـﺘﻪ ﺑﺎز ﺟﻮاب اﯾﻦ اﻋﺘﺮاض را از اوﺷﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﺳـﯿﺪ ﮐﻪ در ﻃﺮق اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻫﻢ اﺧﺘﻼف در ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻣﺠﯽء ﻃﺎﺋﺮ واﻗﻊﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﻌﺾ‬‫رواﯾﺎت ﻣﺼـﺮح ﺑﺎﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ أم ﺳـﻠﯿﻢ آن را ﻓﺮﺳـﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻌﺾ آن دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ أم ﺳـﻠﻤﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺑﺨﺪﻣﺖ آن ﺟﻨﺎب‬‫ارﺳـﺎل ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮد و از ﺑﻌﺾ ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ أم اﯾﻤﻦ آن را آورده ﺑﻮد و از ﺑﻌﺾ دﯾﮕﺮ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ از ﺟﻨﺖ آﻣـﺪه ﺑﻮد اﻟﯽ ﻏﯿﺮ‬‫ذﻟﮏ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ در ﻣﻘﺎم اﯾﺮاد اﻟﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ ﺟﻤﻠﻪ او اﻫﺪي إﻟﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح اﺧﺘﻼف رواﯾﺎت را در ﺑﺎب ﻣﺠﯽء ﻃﺎﺋﺮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻓﺮﻣﻮده و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺎﻗﻠﯿﻦ و ﻣﺜﺒﺘﯿﻦ و ﻣﺼﺤﺤﯿﻦ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﮐﻪ از اﻫﻞ ﺳـﻨﺖاﻧﺪ اﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﺧﺘﻼف را ﻗﺎدح ﺻﺤﺖ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺷﯿﻌﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ دوم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاض داﻟﺴﺖ ﺑﺮ ﻋﺪم‬‫ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑﻔﻨﻮن ﺣـﺪﯾﺜﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻤﺤﺾ اﺧﺘﻼـف ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮده ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ در اﺣﺎدﯾﺚ ﻫﺰار ﺟﺎ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ اﺧﺘﻼف‬‫واﻗﻊ ﻣﯽﺷﻮد و آن را ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻄﻼن ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﯽ اﻻﻣﮑﺎن ﺟﻤﻊ در ان ﺑﺤﻤﻞ واﻗﻌﻪ ﺑﺮ ﺗﻌّﺪد و اﻣﺜﺎل آن ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ ﮐﻤﺎ‬‫ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﻦ ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻟﻘﻮم در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻫﻢ ﺣﻤﻞ اﯾﻦ اﺧﺘﻼف ﺑﺮ ﺗﻌّﺪد واﻗﻌﻪ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺣﻀﺮت ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪27 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻃﺎﺋﺮ را از ﺟﻨﺖ آورده ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺣﻀـﺮت أّم اﯾﻤﻦ ﺣﺎﺿـﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ اﮔﺮ اﺧﺘﻼف در ﻣﺠﯽ ﻃﯿﺮ ﻣﻮﺟﺐ‬‫ﺑﻄﻼن اﺻﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﮔﺮدد ﻣﯽﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﮐﻪ ﻧﺎزش و ﻓﺨﺎر اﯾﺸﺎن ﺑﺮاﻧﺴﺖ ﺑﺴﺒﺐ ﻣﺤﺾ اﺧﺘﻼف‬‫ﺑﺎﻃـﻞ ﺷﻮد اﮔﺮ ﻣﺨـﺎﻃﺐ و اوﻟﯿـﺎي او اﺑﻄـﺎل اﺣـﺎدﯾﺚ ﺧﻮد ﻣﻨﻈﻮر دارﻧـﺪ ﺑﺴﻢ اﻟﱠﻠﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف را ﺑﺮ زﺑﺎن آرﻧـﺪ و اﻻ دم درﮐﺸـﻨﺪ و اﯾﻦ‬‫ﻫﻮس ﺑﺎﻃﻞ را از ﺳـﺮ ﺑﺪر ﮐﻨﻨﺪ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻃّﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ رﻣﺴﻪ در ﺟﻮاب اﯾﻦ ﮐﻼم اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده اﻗﻮل ﻻ ﻣﻨﺎﻓﺎة ﺑﯿﻦ ﻣﺠﯽء‬‫أم اﯾﻤﻦ ﺑﺎﻟﻄﯿﺮ وﻗﺖ اﻻﮐﻞ و ﺑﯿﻦ ﻣﺠﯽء ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻪ ﻻﻧﻪ ﯾﻤﮑﻦ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺳّﻠﻤﻪ اّﯾﺎﻫﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺠﯽء‬‫ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻪ و ﻫﯽ ﺟﺎءت ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ و اﻣﺎ ﻣﺎ وﻗﻊ‬‫ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك ﻟﻠﺤﺎﮐﻢ ﻣﻦ ان أم اﯾﻤﻦ ﻟﻤﺎ ﺳـﺌﻠﻬﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎﻟﺖ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ اﺻﺒﺘﻪ ﻓﺼﻨﻌﺘﻪ ﻟﮏ‬‫ﻓﻠﯿﺲ ﺑﻤﻨﺎف ﻟﻤﺎ ذﮐﺮﻧﺎ‬‫ﻻـن ﮐﻼﻣﻨـﺎ ﻣﺴﻮق ﻟﻠﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣـﺎ ورد ﻓﯽ ﻃﺮق اﻫـﻞ اﻟﺤﻖ ﻻ ﻟﻠﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ورد ﻣﻦ ﻃﺮق اﻫﻞ اﻟﺨﻼف و ﻟﻢ ﯾﻘﻊ ﻓﯽ رواﯾـﮥ ﻣﻦ رواﯾﺎت‬‫اﻫﻞ اﻟﺤﻖ ان اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﺻـﻨﻌﺘﻪ أم اﯾﻤﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺷـﻌﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺷـﻌﺮ ﺳـﯿﺪ ﺣﻤﯿﺮي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽﮔﺮدد‬‫ﮐﻪ آن را ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻗﻀﺖ و اﺧﺘﻼف ﭼﻪ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ و ﺑﻤﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﮐﺪام رﺑﻂ ﺣﺎﺻـﻠﺴﺖ ازﯾﻨﺠﺎ و اﻣﺜﺎل آن ﻣﯽﺗﻮان درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 418‬از ‪597‬‬‫را در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺧﺘﻼل ﺣﻮاس و ﺳﺮاﺳـﯿﻤﮕﯽ ﺑﯿﻘﯿﺎس رو ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﺒﺐ آن اﺻﻼ رﺑﻂ ﮐﻼم ﺧﻮد را ﻣﻠﺤﻮظ ﻧﻤﯽدارد‬‫و ﺟﻤﻼـﺗﯽ را ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻣﻄﻠﻮﺑﺶ ﻣﻤﺎس ﻧﯿﺴﺖ ﺑﯿﻮﺟﻪ ﻣﯽآرد و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿﺐ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮات اﻫﻞ ﺣّﻖ را ﭘﺮاﮐﻨـﺪه‬‫و ﺑﯽﻧﻈﻢ ﻣﯽاﻧﮕـﺎرد و ﺑـﺪﻋﻮي آوردن آن در ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﺑﻨﻈﻢ و ﺗﺮﺗﯿﺐ و ﺗﻨﻘﯿـﺢ و ﺗﻬـﺬﯾﺐ ﻣﯽﺧﻮاﻫـﺪ ﻣﻨﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ اﯾﺸﺎن ﺑﮕﺰارد و‬‫ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻋﺠﺎﺋﺐ اﻟﺪﻫﺮ و ﻏﺮاﺋﺐ اﻟﻌﺼﺮ‬‫اﺳﺘﺪﻻل ﻣﺆﻟﻒ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﮑﻼم ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﻘﺪﺳﯽ در ﻗﺪح ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺟﻮاب او‬‫و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺒﻄﻼن ﺧﺮاﻓﺎت و ﺟﺰاﻓﺎت ﻣﺨﺎﻃﺐ رﻓﯿﻊ اﻟّﺪرﺟﺎت و ارﺳـﯿﺪي و داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ ﺣﻀﺮت او از ﻣﺰﯾﺪ ﻋﺮﻓﺎن‬‫و وﻻ و اﯾﻤﺎن و ﺣﯿﺎ در ﻗـﺪح و ﺟﺮح اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ از اﮐﺎﺑﺮ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﻮده ﺟﺒﺎه اﯾﺸﺎن ﺑﺨﺎك ﻣﺬﻟﺖ و رﺳﻮاﯾﯽ ﺳﻮده ﻫﺮﮔﺰ‬‫ﻧﺰد اﺣﺪي از اوﻟﯽ اﻻﻟﺒﺎب و اﻻﺣﻼم و ذوي اﻻﺑﺼﺎر و اﻻﻓﻬﺎم ﻗﺎﺑﻠّﯿﺖ اﻟﺘﻔﺎت ﻧﺪارد و ﻫﻢ آﻧﭽﻪ ﺟﻨﺎﺑﺶ در ﺣﻮاﺷـﯽ ﻋﺼﺒﯿﺖ ﻣﻨﺎﺷـﯽ از‬‫اﺳـﺒﺎب اﺑﻄـﺎل ان ذﮐﺮ ﮐﺮده آﺑﯽ ﺑﺮ روي ﻣﻄﻠـﻮﺑﺶ ﻧﻤﯽآرد ﭘﺲ ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻼـوه ﺑﺮ اﻓـﺎده ﺷﺎﻫﺼـﺎﺣﺐ آﻧﭽﻪ از ﮐﻠﻤـﺎت ﺑﻌﺾ‬‫ﺣﻀﺮات ﺳّﻨّﯿﻪ رﻓﯿﻌﮥ اﻟﺪرﺟﺎت اﻗﺪام ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﺴﻤﺎﯾﺶ ﺧﻼف اﺳﻢ ﻓﺎﺧﺮ اوﺳﺖ ﺑﺮ ﻗﺪح اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ و ﺟﺴﺎرت ﺳﺮاﭘﺎ‬‫ﺧﺴﺎرت او ﺑﺮ رّد اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻨﯿﻒ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺮدود و زاﺋﻒ و ﻣﻄﺮودﺳﺖ ﭼﻪ آﻧﻔﺎ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﻣﻨﺢ ﻣﮑﯿﻪ در‬‫ذﮐﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ اّﻣـﺎ ﻗﻮل ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﻧّﻪ ﻣﻮﺿﻮع و ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﻃﺮﻗﻪ ﮐﻠﻬـﺎ ﺑﺎﻃﻠـﮥ ﻣﻌﻠﻮﻟـﮥ ﻓﻬﻮ اﻟﺒﺎﻃـﻞ و اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﻣﻌﺮوف ﺑـﺎﻟﻐﻠّﻮ‬‫اﻟﻔﺎﺣﺶ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺘﻤﺎﻣﻬﺎ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻌﻠﻮﻟﺴﺖ ﻗﻮﻟﯿﺴﺖ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻌﻠﻮل و ﮐﻼﻣﯿﺴـﺖ‬‫ﻣﺨـﺪوش و ﻣـﺪﺧﻮل و ﻫﻔﻮه اﯾﺴﺖ ﺷـﻨﯿﻊ و ﻣﺰدول و ﺳـﻘﻄﻪ اﯾﺴﺖ ﻓﻈﯿﻊ و ﻣﺨـﺬول و اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺟﺎﺋﺮ ﻋﺎﺛﺮ ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ ﺑﻠﻐﻮ ﻓﺎﺣﺶ ﻃﺎﻫﺮ‬‫ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺑﻄﻼن ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ و ﻓﺴﺎد ﻣﻘﻮﻟﻪ آن ﻣﻌﺎﻧﺪ ﻣﮑﺎﺑﺮ ﺷـﺒﻬﻪ در ﺧﺎﻃﺮ اﺣﺪي از ﺻﺎﺣﺒﺎن‬‫ﺑﺼﺎﺋﺮ ﺑﺎﻗﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪28 :‬‬‫ﻧﻤﺎﻧـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺧﻮد اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﺴﺖ ﺷﺪﯾـﺪ و ﻣﺘﻌّﻨﺘﯿﺴﺖ ﻋﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻼﻓﺖ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻏﺎوﯾﻪ ﻗﺎﺋﻠﺴﺖ و ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻨﺤﻮﻟﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ‬‫او ﻣﺎﺋـﻞ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ رﺳـﺎﻟﻪ ﺧـﺎﺻﻪ درﯾﻦ ﺑـﺎب ﺧﺒﺮ از ﮐﻤﺎل وﻻ ﺑﺎ ﻣﺤﺎرب ﻧﻔﺲ رﺳﻮل داده ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺑﻐﺾ و ﺷـﻨﺎن و ﻣﺠﺎزﻓﺖ و‬‫ﻋـﺪوان ﺗﻄﻬﯿﺮ اﻟّﻠﺴـﺎن و اﻟﺠﻨـﺎن ﻋﻦ اﻟﺨﻄﻮر و اﻟﺘﻔّﻮه ﺑﺜﻠﺐ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻔﯿﺎن ﻧـﺎﻣﺶ ﻧﻬـﺎده و اﺷـﺘﻤﺎل ﮐﺘﺎب ﺻﻮاﻋﻖ او ﺑﺮ ﺗﻌﺼـﺐ‬‫ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﺛـﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻘﺴﺖ و ﻓﺎﺿـﻞ رﺷـﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را در اﯾﻀـﺎح ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ و اﯾﻘﺎن ﺑﺎﺑﺘﻬﺎج و ﻧﺸﺎط ﺗﻤﺎم ذﮐﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﺘﻌّﺼﺐ ﻣﺠﺎﻫﺮ ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ را اﺑﻄﺎل و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﺰﯾﯿﻒ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻣﯽﺗﻮان داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺣﺪ واﻫﯽ‬‫و ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﯿﻠﻪ ﺻـّﺤﺖ و واﻗﻌّﯿﺖ ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ و ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮ ﮐﻪ ازﯾﻦ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﺻﺮف ﺑﻄﻼن ﻗﻮل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﻗﻮل او اّﻣـﺎ ﻗﻮل ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﻧّﻪ ﻣﻮﺿﻮع اﻟـﺦ ﺑﺮاي رد و اﺑﻄﺎل و ﺗﻀـﻌﯿﻒ و اﻋﻼل ﻗﻮل ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷـﺪ ﮐـﺎﻓﯽ و واﻓﯽ و آﺛﺎر ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﻋﻨﺎد او را ﻣﺎﺣﯽ و ﻋﺎﻓﯿﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻘﺖ إﻟﯿﻪ اﻻﺷﺎرة و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣﻤـﺪا ﺟﺰﯾﻼ و ﻫﺮ‬‫ﭼﻨﺪ اﺗﺼﺎف اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻐﻠّﻮ ﻓﺎﺣﺶ و ﺗﻌﺼﺐ ﻣﺪﻫﺶ از ﻫﻤﯿﻦ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﭘﯿﺪا و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﻟﮑﻦ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﺒﺬي دﯾﮕﺮ از ﻣﻌﺎﯾﺐ‬‫ﻓﺎﺣﺸﻪ و ﻣﺜﺎﻟﺐ ﻣﻮﺣﺸﻪ او ﺑﺮ زﺑﺎن اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺿﻌﻔﺎ ﺗﺼﻨﯿﻒ ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳـﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻘﻮي ﻓﺎّن ﻟﻪ اوﻫﺎم ﻓﯽ ﺗﻮاﻟﯿﻔﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ ﮐﺎن ﻟﺤﻨﮥ و ﮐﺎن ﯾﺼﺤﻒ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺟﻤﻊ اﻃﺮاف‬‫اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ راﯾﺘﻪ ﺑﺨّﻄﻪ و اﺧﻄﺄ ﻓﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ ﺧﻄﺄ ﻓﺎﺣﺸﺎ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﻤﻘﺪﺳﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻟﯿﺲ‬‫ﺑـﺎﻟﻘﻮي ﻓـﺎن ﻟﻪ اوﻫـﺎم ﮐﺜﯿﺮة ﻓﯽ ﺗﻮاﻟﯿﻔﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ ﮐﺎن ﻟﺤﻨـﮥ و ﮐﺎن ﯾﺼـﺤﻒ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺟﻤﻊ اﻃﺮاف اﻟﮑﺘﺐ اﻟﺴـﺘﮥ ﻓﺮاﯾﺘﻪ‬‫ﺑﺨﻄﻪ و ﻗـﺪ اﺧﻄـﺄ ﻓﯿﻪ ﻓﯽ ﻣﻮاﺿﻊ ﺧﻄﺄ ﻓﺎﺣﺸﺎ ﻗﻠﺖ و ﻟﻪ اﻧﺤﺮاف ﻋﻦ اﻟﺴـﻨﮥ اﻟﯽ ﺗﺼﻮف ﻏﯿﺮ ﻣﺮﺿـﯽ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺻـﺪوق ﻟﻢ ﯾﺘﻬﻢ و ﻟﻪ‬‫ﺣﻔﻆ و رﺣﻠﮥ واﺳـﻌﮥ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺪﻗﺎق ﻓﯽ رﺳﺎﻟﺘﻪ ﮐﺎن اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺻﻮﻓﯿﺎ ﻣﻼﻣﺘﯿﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 419‬از ‪597‬‬‫ﻟﻪ ادﻧﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﺑﺎب ﺷـﯿﻮخ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و ذﮐﺮ ﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻻﺑﺎﺣـﮥ اﺳﺄل اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﻌﺎﻓﯿﻨﺎ ﻣﻨﻬﺎ و ﻣﻤﻦ ﯾﻘﻮل ﺑﻬﺎ ﻣﻦ‬‫ﺻﻮﻓﯿﮥ وﻗﺘﻨﺎ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻧﺎﺻـﺮ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﯾﻘﺮأ و ﯾﻠﺤﻦ ﻓﮑﺎن اﻟﺸﯿﺦ ﯾﺤّﺮك راﺳﻪ و ﯾﻘﻮل ﻻ ﺣﻮل و ﻻ ﻗﻮة اﻟّﺎ ﺑﺎﻟّﻠﻪ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻟﻪ ﺷﻌﺮ‬‫ﺣﺴﻦ ﻣﻊ اﻧﻪ ﮐـﺎن ﻻـ ﯾﻌﺮف اﻟﻨﺤﻮ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘـﺎت اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﻇﺎﻫﺮﯾﺎ ﯾﺮي اﺑﺎﺣـﮥ اﻟﺴـﻤﺎع و اﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ‬‫اﻟﻤﺮد و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﮐﺘﺎﺑﺎ و ﮐﺎن ﻟﺤﻨﮥ ﻻ ﯾﺤﺴﻦ اﻟﻨﺤﻮ و از ﻏﺮاﺋﺐ اﯾﻦ ﻣﻘﺎم و ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻣﺤّﯿﺮه اﻓﻬﺎم اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از اﮐﺎﺑﺮ اﯾﻦ‬‫ﺣﻀـﺮت ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﺤّﺮج و ﺗﺪّﯾﻦ و ﻋﻠﻮ ﺻﻔﺎت ﺣﺴﺒﮥ ﻟﻠّﻪ ﻧﺴﺒﺖ اﻇﻬﺎر وﺿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻋﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮده ﻃﺮﯾﻖ ﮐﻤﺎل ﺻﺪق‬‫و دﯾـﺎﻧﺖ و ورع اﻣﺎﻧﺖ ﭘﯿﻤﻮده ﺷـﻌﺮاﻧﯽ در ﯾﻮاﻗﯿﺖ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺤﺚ اﻟﺜﺎﻟﺚ و اﻻرﺑﻌﻮن ﻓﯽ ﺑﯿﺎن اّن اﻓﻀﻞ اﻷوﻟﯿﺎء اﻟﻤﺤّﻤـ ﺪﯾﯿﻦ ﺑﻌـﺪ اﻷﻧﺒﯿﺎء و‬‫اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺛﻢ ﻋﺜﻤﺎن ﺛﻢ ﻋﻠّﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ و ﻫﺬا اﻟﺘﺮﺗﯿﺐ ﺑﯿﻦ ﻫﺆﻻء اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻗﻄﻌّﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪29 :‬‬‫ﻋﻨﺪ اﻟﺸـﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﺷﻌﺮي ﻇّﻨﯽ ﻋﻨﺪ اﻟﻘﺎﺿﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺒﺎﻗﻼﻧﯽ و ﻣّﻤﺎ ﺗﺸّﺒﺚ ﺑﻪ اﻟّﺮاﻓﻀﮥ ﻓﯽ ﺗﻘﺪﯾﻤﻬﻢ ﻋﻠّﯿﺎ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺗﯽ ﺑﻄﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺎﺗﺎه ﻋﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ و ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ذﮐﺮه اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت و اﻓﺮد ﻟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﺟﺰء و ﻗﺎل اّن ﻃﺮﻗﻪ ﮐﻠّﻬﺎ ﺑﺎﻃﻠـﮥ و اﻋﺘﺮض اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺣﯿﺚ ادﺧﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك و‬‫ﺷﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ ﮐﻼم ﺷـﻌﺮاﻧﯽ ﻻ ﺷﻌﻮر ﺑﺮ ﻫﺮ ﻧﺰدﯾﮏ و دور در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اوﻻ ادﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت از اﻗﺒـﺢ اﻓﺘﺮاءات و اﺳـﻤﺞ اﺧﺘﻼﻗﺎت و اوﺿﺢ ﮐﺬﺑﺎت و اﻓﻀﺢ ﺧﺰﻋﺒﻼﺗﺴﺖ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از آﻧﮑﻪ از ﺗﻔّﺤﺺ و‬‫ﺗﺘﺒﻊ ﻧـﺎم ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻐﺎﻓﺮ ﭘﯿﺶ ﻗﺎﺻـﺮ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﻫﺮﮔﺰ اﺛﺮي ازﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭘﯿـﺪا‬‫ﻧﻤﯽﺷـﻮد ﺳﺎﺑﻘـﺎ درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﮐـﻪ ﺣﺎﻓـﻆ ﻋﻼـي ﺗﺼــﺮﯾﺢ ﻧﻤـﻮده ﺑـﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐـﻪ اﺑـﻮ اﻟﻔﺮج ﯾﻌﻨﯽ اﺑـﻦ اﻟﺠـﻮزي اﯾـﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﮐﺘـﺎب‬‫اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻧﯿﺰ ﺻـﺮاﺣﮥ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺧﻮد آن را ذﮐﺮ ﻧﻨﻤﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷﻌﺮاﻧﯽ‬‫اﺻﻞ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﻧﺪﯾـﺪه و ﺑﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﻓﻆ ﻋﻼي ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﮕﺮدﯾـﺪه ﺑﻮد ﮐﺎش ﺑﺮ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﻪ در ﻟﻮاﻗـﺢ اﻻﻧﻮار ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫ﻣﺪﺣﺖﺳـﺮاﯾﯽ او ﻧﻤﻮده ﻣﻄﻠﻊ ﻣﯽﮔﺮدﯾـﺪ و ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﺰي و اﻟﺨﺴـﺮان ﮔﺮد اﯾﻦ ﮐـﺬب و ﺑﻬﺘﺎن ﻧﻤﯽﮔﺮدﯾﺪ و ﻟﮑﻦ اﻧّﯽ ﻟﻪ ذﻟﮏ و ﻗﺪ‬‫ﺳﻠـﮏ ﻣﻦ ﺣّﺐ ﺷـﯿﻮﺧﻪ اﻟﺜﻠﺜـﮥ اوﻋﺮ اﻟﻤﺴﺎﻟـﮏ و ﺛﺎﻧﯿـﺎ آﻧﭽﻪ از ذﻫﺒﯽ ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﮑﻠﻬـﺎ ﺑﺎﻃﻠﺴﺖ ﭘﺲ ﻋﯿﻦ ﺗﻬﻤﺖ‬‫ﻓﻈﯿﻌﻪ و ﻓﺮﯾﺖ ﺷـﻨﯿﻌﻪﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ از اﻓـﺎده ذﻫﺒﯽ در ﺑﺎب ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﺮق دﻻﻟﺖ دارد‬‫ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ اﺻـﻠﯿﺴﺖ و اﯾﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ذﻫﺒﯽ از ﺗـﺬﮐﺮه ذﻫﺒﯽ و ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﺑﻮ ﻣﻬﺪي و ﺑﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﺷﺎه‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻧﻘﻞ ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮده ﮐﻪ رﺟﺎل ﺳـﻨﺪ ﺣﺎﮐﻢ ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻣﻌﺘﻤﺪ و ﻣﻌﺪل ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﺮ‬‫ﺧﻼـف ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺧﻮدش اﯾﻦ اﻓـﺘﺮا و ﺑﻬﺘـﺎن ﺑﺮ وي ﺑﺴـﺘﻦ ارواح ﻣﺴـﯿﻠﻤﻪ و ﺳـﺠﺎح را ﺑﺎﻗﺼـﯽ اﻟﻤﺮﺗﺒﻪ ﻣﺴـﺮور ﺳـﺎﺧﺘﻦ و ﻋﻠﻢ وﻗـﺎﺣﺖ و‬‫ﺟﻼﻋﺖ و ﺻﻔﺎﻗﺖ ﺑﺂﺳﻤﺎن اﻓﺮاﺧﺘﻦ و ﻏﻠﻐﻠﻪ ﮐﻤﺎل ﺗﺪﯾﻦ و ﺗﻮّرع و اداي ﺣﻖ ﺟﺎن ﻧﺜﺎري در ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم در ﻋﺎﻟﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺴﺖ‬‫دﻋﺎوي دروﻏﯿﻦ ﺷﻌﺮاﻧﯽ‪ ،‬ﮔﺠﺮاﺗﯽ‪ ،‬ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري‪ ،‬ﺷﻮﮐﺎﻧﯽ و دﯾﮕﺮان ﺑﺮ ﻧﻘﻞ اﺑﻦ ﺟﻮري ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫و ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﯿﺮت آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﮔﺠﺮاﺗﯽ ﻧﯿﺰ ﻧﻘﺎب ﺣﯿﺎ از رخ ﺑﺮ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺎ وﺻﻒ دﻋﺎوي ﺗﺒّﺤﺮ و ﺗﺤﺮي ﺻﻮاب و ﺣﺬق‬‫و ﺗﻤﯿﯿﺰ ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺢ و اﻟﺴـﻘﯿﻢ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺷـﻤﺮده و ذﮐﺮ آن را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺑﺮ ﻓﺘﺮاك اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﺮ ﺑﺴـﺘﻪ ﻗﻠﻮب‬‫اﻫﻞ اﯾﻤﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﺟﺴﺎرت و ﺑﻬﺘﺎن ﺧﺴﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺗﺬﮐﺮة اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 420‬از ‪597‬‬‫ﻟﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﮐﻠﻬـﺎ ﺿـﻌﯿﻔﮥ ﻗﻠﺖ ذﮐﺮه اﺑﻮ اﻟﻔﺮج ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋـﺎت ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اّدﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺻﺤﺖ ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﻋﺠﺐ ﻋﺠﺎب آﻧﺴﺖ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﻣﺤﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ در ﺗﻘﺒﯿﺢ و ﺗﻔﻀﯿﺢ و ﺗﻮﻫﯿﻦ و‬‫ﺗﻬﺠﯿﻦ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﺛﺒﺎت ﻣﺠﺎزﻓﺖ و ﻋﺪوان او در ﺻﺪر ﺗﺬﮐﺮة اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺴﺎﻋﯽ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﺑﺘﻘﺪﯾﻢ رﺳﺎﻧﯿﺪه اﺳﺖ ﺑﺎز در اﯾﻦ ﺟﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪30 :‬‬‫ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻧﻬﻤﺎك در اﺑﻄﺎل ﻓﻀﻞ وﺻـﯽ ﺑﺮ ﺣﻖ ﻫﻮش و ﺣﻮاس ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ ﺑﺬﯾﻞ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و ان ﻫﻢ ﺑﻤﺤﺾ ﺗﺨﯿﯿﻞ ﺑﺎﻃﻞ ذﮐﺮ‬‫او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت اﻧـﺪاﺧﺘﻪ و اﻋﺠﺐ از ان اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺤﻤـﺪ ﻃـﺎﻫﺮ در دﯾﮕﺮ ﺟﺎﻫﺎ ﺣﮑﻢ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي را‬‫ﺑﻮﺿﻊ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﻌﻘﺐ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺗﺮﻣـﺬي آن را اﺧﺮاج ﮐﺮده ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻌﺾ ﺟﺎ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﺎﺧﺮاج ﺗﺮﻣـﺬي آن را ﮔﻮ‬‫ﺗﺮﻣﺬي ﺗﻀـﻌﯿﻒ آن ﺣﺪﯾﺚ ﻫﻢ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻌّﻘﺐ ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﻔﺮض ﻏﯿﺮ واﻗﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎز ﻫﻢ ﺣﺴﺐ داب ﺧﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎوﻟﯽ از ان ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻌّﻘﺐ اﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﮑﻢ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺗﺮﻣـﺬي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ را در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده و اﺻـﻼ ﺣﺮف ﺗﻀـﻌﯿﻒ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﻪ آورده ﺗﻌﺼﺐ ﻫﻢ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﻮش آن ﻣﺤﻤﺪ ﻃﺎﻫﺮ‬‫در اﯾﻦ ﺟﺎ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﺑﺎﺧﺮاج ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻪ ﺑﻐﯿﺮ ﺗﻀـﻌﯿﻔﺴﺖ ﺗﻌّﻘﺐ ﻧﻔﺮﻣﻮد و ﺗﻌّﻘﺐ در ﮐﻨﺎر ﺣﺴﺒﮥ ﻟّﻠﻪ ﺑﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﻓﺘﺮا‬‫ﻧﻤﻮد ﮐﻪ او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت ذﮐﺮ ﮐﺮده اﺳﺖ و ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري ﻧﯿﺰ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ را ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻣﻨﺴﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺎري‬‫ﻋـﺎري از وﻻـي وﺻـﯽ ﺣﺒﯿﺐ ﺑـﺎري و ﻣﺒﺘﻼـ ﺑﺤّﺐ ﺟﻬﻮل ﻏﺎري از ﻃﺎﻫﺮ ﻋﺎﺋﺮ ﭘﺎ را ﻓﺮاﺗﺮك ﻧﻬﺎده ﺑﺮ ﻣﺤﺾ اﺳـﻨﺎد ذﮐﺮ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ در‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت ﺑـﺎﺑﻦ اﻟﺠﻮزي راﺿـﯽ ﻧﺸـﺪه ﺑﻤﻔـﺎد زاد ﻓﯽ اﻟﻄﻨﺒﻮر ﻧﻐﻤﻪ ﭼﻨﺎن ﺳـﺮاﯾﯿﺪه ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﺑﺎب اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﮐﻠﻤﻪ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮ زﺑـﺎن آورده ﯾﻌﻨﯽ ﺑـﺪﻻﻟﺖ ﻣﻄﺎﺑﻘﯽ ﺑﻐﯿﺮ دﺧﻞ ﺗﻀـّﻤﻦ و اﻟﺘﺰام ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم وﺿﻊ آن ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺮﻗﺎة ﺷـﺮح‬‫ﻣﺸـﮑﺎة در آﺧﺮ اﯾﻦ رواﯾﺖ ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ رواه اﻟّﺘﺮﻣـﺬي و ﻗﺎل ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ أي اﺳـﻨﺎدا او ﻣﺘﻨﺎ و ﻻ ﻣﻨﻊ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﻊ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي‬‫ﻣﻮﺿﻮع اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻦ اﻟﻘﻄﻌﯽ اﻟﯿﻘﯿﻨﯽ اﻟﺒـﺎﻫﺮ اﻟّﺴـ ﻄﻮع اّن اّدﻋـﺎء اﻟﻘﺎري اﻟﻬﻠﻮع اﻧﻪ ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻣﻮﺿﻮع اﻓﺘﺮاء ﻣـﺪﺣﻮر ﻣـﺪﻓﻮع و ﺑﻬﺖ‬‫ﻣﺤﻈـﻮر ﻣﻤﻨﻮع و ﺟﺰاف ﻣﻠﻮم ﻣﺮدوع و اّس ﻣﺘﻘّﻮﻟﻪ و اﻟﻤﺘﻔّﻮه ﺑﻪ ﻣﻘﻠﻮع و راس اﻟﻤﺘﺠﺎﺳـﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺑـﺪﻟﯿﻞ اﻟﻔﺤﺺ ﻣﻘﻤﻮع و ﻓﺎﺿـﻞ ﺻـّﺒﺎن ﺑﺎ‬‫وﺻﻒ اﻇﻬﺎر اﻋﺘﻨﺎ ﺑﺬﮐﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﻨﺎي رﺣﻤﺎن ﺻﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟﺠﺪﯾﺪان؟؟؟ ﻧﯿﺰ ﺗﻘﻠﯿﺪﻧﺎ ﺳﺪﯾﺪ ﺷﻌﺮاﻧﯽ ﻋﻤﺪة اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﺮﻓـﺎن ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘﺎن اّدﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺑﺮ زﺑﺎن آورده در ﮐﺘﺎب اﺳـﻌﺎف اﻟﺮاﻏﺒﯿﻦ ﻓﯽ‬‫ﺳﯿﺮة اﻟﻤﺼﻄﻔﯽ و ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ اﻟﻄﺎﻫﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ ﻣﺎ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﺪرﮐﻪ ﻣﻦ اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ اﺗﯽ ﺑﻄﯿﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا‬‫اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺎﺗﺎه ﻋﻠّﯽ ﻓﻬﻮ‬‫و ان ﮐﺎن ﻣّﻤﺎ ﺗﺸـﺒﺚ ﺑﻪ اﻟّﺮاﻓﻀﮥ ﻓﯽ ﺗﻔﻀﯿﻠﻬﻢ ﻋﻠّﯿﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎﻃﻞ ذﮐﺮه اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت و اﻓﺮده اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﺑﺠﺰء و ﻗﺎل‬‫اّن ﻃﺮﻗﻪ ﮐﻠﻬﺎ ﺑﺎﻃﻠﮥ و اﻋﺘﺮض اﻟّﻨﺎس ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺣﯿﺚ ادﺧﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك و اﯾﻦ ﮐﻼم ﺳﺨﺎﻓﺖ ﻧﻈﺎم ﺧﺎﻟﯽ از ﻋﺜﺮات ﺑﺎدﯾﮥ ﻟا ﻬﻮان و‬‫ﺳﻘﻄـﺎت ﻧﺎﺷـﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻄﻐﯿـﺎن ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اوﻻـ ﺣﮑﻢ ﺟﺰﻣﯽ ﺻـﺎﺣﺐ ﻣﻌـﺎف ﺑﺒﻄﻼـن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﺎﺷﻒ اﻻﺳـﺪاف ﻣﺤﺾ ﺟﺮاف و‬‫ﺳﻔﺴـﺎف و ﺑﺤﺖ ﻋﻨـﺎد و اﻋﺘﺴـﺎف و ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﻼف ﻧﻘـﺪ و اﺣﺼﺎف و ﻋﯿﻦ اﺳـﻌﺎف رﻏﺒﺎت ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ اﺟﻼف و اﻧﻬﻤﺎك در ﺗﻌﺼﺐ و‬‫اﺳﻔﺎف و اﺿﺮار و اﺟﺤﺎف ﺑﻄﻠﺐ ﻣﺘﺪﯾﻨﯿﻦ اﻫﻞ اﻧﺼﺎﻓﺴﺖ و ﺛﺎﻧﯿﺎ اّدﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪31 :‬‬‫از ﺷـﻨﺎﺋﻊ ﻫﻨـﺎت و ﻓﻈـﺎﺋﻊ ﺗﻘّﻮﻻت و ﻗﺒﺎﺋـﺢ ﻫﻔﻮات و ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ ﺗﺠﺎﺳـﺮات اﺳﺖ و ﺛﺎﻟﺜﺎ ﻧﺴـﺒﺖ ﻗﻮل ﺑﺒﻄﻼن ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﺳـﯿﺮ ﺑﺴﻮي‬‫ذﻫﺒﯽ ﺑﻬﺘﺎﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺪارد ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﻪ ﺑﺴـﺒﺐ اﺟﺘﻤﺎع ﺗﻌﺼﺐ ﺑﺎ ﺗﺼﻠﺐ و ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪ و ﺗﺠﺎﺳﺮ ﭘﺮ ﺗﻬﻮر و ﻋﺪم ﻧﻘﺪ و اﺗﻘﺎن و‬‫ﻓﻘـﺪان ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﻣﻌﺎن در ذات ﻋﺎﻟﯿـﮥ اﻟﺼـﻔﺎت ﻓﺎﺿﻞ ﺻـّﺒﺎن ﻏﺮاﺋﺐ اﻓﺎدات ﺟﺎﻟﺒﻪ ﺧﺴـﺮان و ﻋﺠﺎﺋﺐ ﺗﻔﻮﻫﺎت ﻣﻮرﺛﻪ ﺷـﻨﺎن از ان ﺻـﺪر‬‫اﻷﻋﯿﺎن ﺑﻈﻬﻮر رﺳﯿﺪه اﻋﻈﻢ اﺳﺒﺎب ﺣﯿﺮت اوﻟﯽ اﻻﻟﺒﺎب ﮔﺮدﯾﺪه و ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻣﻌﺮوف ﻓﯽ اﻻﻗﺎﺻﯽ و اﻻداﻧﯽ اﻋﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﻮﮐﺎﻧﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 421‬از ‪597‬‬‫ﻧﯿﺰ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ دﻋﻮي ﮐﻤﺎل ﺗﺤﺮي و اﺟﺘﻬﺎد و ﺳـﻠﻮك ﻣﻨﻬـﺞ رﺷـﺪ و ﺳـﺪاد ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﻏﯿﺮ رﺷـﯿﺪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻃﺎﻫﺮ ﻋﻨﯿﺪ ادﻋﺎي ﺑﺎﻃﻞ ذﮐﺮ اﺑﻦ‬‫اﻟﺠـﻮزي اﯾـﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت آﻏـﺎز ﻧﻬـﺎده در ﭘﯽ ﺗﻔﻀـﯿﺢ و ﺗـﻮﻫﯿﻦ ﺧـﻮﯾﺶ ﻓﺘـﺎده ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻓﻮاﺋـﺪ ﻣﺠﻤـﻮﻋﻪ ﻓﯽ‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﻪ ﻣﯿﺴﺮ آﯾﺪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ ﻟﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﮐﻠﻬﺎ ﺿـﻌﯿﻔﻪ و ﻗﺪ ذﮐﺮه اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓﯽ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت و اﻣﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺧﺮﺟﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك و ﺻّﺤﺤﻪ‬‫و اﻋـﺘﺮض ﻋﻠﯿـﻪ ﮐـﺜﯿﺮ ﻣـﻦ اﻫـﻞ اﻟﻌﻠﻢ و ﻣﻦ أراد اﺳﺘﯿﻔـﺎء اﻟﺒﺤﺚ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﻟﺤـﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﻨﺒﻼـء و اﻓـﺘﺮاﺋﯽ ﮐﻪ ازﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﺮ اﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻮزي ﺻﺎدر ﺷﺪه وﺟﻬﺶ ﻫﯿﭻ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺴﺖ ﻇﺎﻫﺮا ﭼﻮن داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﺴﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻣﺮﺗﻀﻮي‬‫را در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت وارد ﮐﺮده و ﺧﺼﻮﺻـﺎ اﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﺣـﺎدﯾﺚ را ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺎن ﺗﻤﺴﮏ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﺣﺘﯽ اﻟﻮﺳﻊ ﻗﻄﻌﺎ در اﮐﺎذﯾﺐ داﺧﻞ‬‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻟﻬـﺬا اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻫﻢ داﺧﻞ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ رﺟﻤﺎ ﺑﺎﻟﻐﯿﺐ ﻣﻦ دون ﻣﺮاﺟﻌـﮥ ﮐﺘﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي آن را‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ ﺑﻨﺺ ﺣﺎﻓـﻆ ﻋﻼـي و ﻣﺤﻘﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت داﺧﻞ ﻧﮑﺮده و‬‫ﺧﻮد ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﺷﺎﻫـﺪ ﻋـﺪل اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯿﺴﺖ اﯾﻨﮏ ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﺎﺿـﺮﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ادﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ان ﮐﺘﺎب دارد ﺑﺴﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪم در وادي ﺗﻔﺤﺺ ﻧﻬـﺪ و اﻧﺪك زﺣﻤﺘﯽ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را از ان ﺑﺮ آرد و‬‫ﻣﻨﺖ ﺑﺮ ﺟـﺎن اﺳـﻼف ﻧـﺎ اﻧﺼـﺎف ﺧﻮد ﻧﻬـﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ادﻋﺎي ذﮐﺮ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﺣﺮﻓﯿﺴـﺖ‬‫ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﺑﯽاﺻـﻞ و ﭘﻮچ ﺑﻠﯽ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﮐﺘﺎب ﻋﻠﻞ ﻣﺘﻨﺎﻫﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع آن اﺣﺎدﯾﺜﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻟﺴـﻨﺪ ﺿـﻌﯿﻔﺴﺖ و اﻟﻔﺎظ آن‬‫دﻻـﻟﺖ ﺑﺮ ﮐـﺬب و اﻓﺘﺮاي آن ﻧـﺪارد ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه از ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ وارد ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﮐﻼم در اﻧﻬﺎ اﻏﺎز ﻧﻬﺎده و آن ﺑﻤﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻣﻀـﺮﺗﯽ‬‫ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧـﺪ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﭼﻮن ﺗﻌﺼﺐ و ﻋﻨﺎد و ﺗﻮﻏﺮ و ﻟﺪاد اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و اﻓﺮاط و ﻋﺠﻠﺖ او در ﺣﮑﻢ ﺑﺎﻟﻮﺿﻊ و ﻣﺒﺎدرت ﺑﺂن‬‫ﺑﺎﻧـﺪك ﺗﻮﻫﻤﯽ و ﺷﺎﺋﺒﻪ و ﻫﻤﯽ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﻋﺼﺒﯿﺖ او در ﻗﺪح اﮐﺎﺑﺮ ﻣﻌﻠﻮم ارﺑﺎب ﺑﺼﺎﺋﺮ و ﺳﺘﺴـﻤﻊ ﺗﻔﺼـﯿﻠﻪ‬‫اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺠﻠـﺪ اﻻﺗﯽ ﭘﺲ ﺷـﻤﺎر ﮐﺮدن او ﺣـﺪﯾﺜﯽ را ﺑﺎ وﺻﻒ ﮐﺜﺮت ﻃﺮق آن از اﺣﺎدﯾﺚ واﻫﯿﻪ و آﻏﺎز ﻧﻬﺎدن ﻗـﺪح و ﺟﺮح در‬‫اﺳﺎﻧﯿﺪ و ﻃﺮق آن ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺰد ارﺑﺎب اﻟﺒﺎب ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻨﺎ و اﻟﺘﻔﺎت ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد دوم آﻧﮑﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﺑﺎ وﺻﻒ ﮐﻼم در اﮐﺜﺮ ﻃﺮق ﻣﺬﮐﻮره‬‫راه ﻗﺪح و ﺟﺮح در ﺑﻌﺾ آن ﻣﺴﺪود ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌّﺼﺐ در رﺟﺎل ﺳﻠﺴـﻠﻪ آن ﺑﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﻗﺪح ﻧﮑﺮده و ﺑﺤﺎل ﺧﻮد ﮔﺬاﺷـﺘﻪ‬‫ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻌﺾ ﻃﺮق ﻣﺬﮐﻮره ﺑﺤّﺪي ﻣﺘﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪32 :‬‬‫ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗﻌﻨﺖ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮد ﻗـﺪح آن ﻧﺘﻮاﻧﺴـﺘﻪ ﭘﺲ ادﺧﺎل آن در زﻣﺮه واﻫﯿﺎت از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﺮاﻓﺎت و ﺟﺰاﻓﺎت ﺑﺎﺷـﺪ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻗـﺪح و‬‫ﺟﺮح اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در اﮐﺜﺮ ﻃﺮق ﻣﺤـّﻞ ﻣﻨـﺎﻗﺸﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﺎﻗﺸـﺎت ﮐﺜﯿﺮه اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ دﻫﻦ و رﮐﺎﮐﺖ آن ﺑﺮ ﻋﺎرف ﻓﻨﻮن ﺟﺮح و ﺗﻌـﺪﯾﻞ ﻏﯿﺮ‬‫ﻣﺨﻔﯿﺴﺖ ﭼﻮن ﻓﺎﺋـﺪه زﯾـﺎدي در ﺷـﺮح آن ﻧﯿﺴﺖ در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم از ﺗﻔﺼـﯿﻞ آن اﻋﺮاض ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻗـﺪح اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در‬‫ﻃﺮق ﻣـﺬﮐﻮره ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﻨﯿﻢ ﻣﻨﺘﻬﺎي آن ﺿـﻌﻒ اﯾﻦ ﻃﺮﻗﺴﺖ و ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﻗﻮم درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ اﺟﺘﻤﺎع ﻃﺮق ﺿـﻌﯿﻔﻪ ﺑﺮاي‬‫ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﺳـﺒﺐ ﺗﻘﻮي و ﺗﺎﯾـﺪ ﺑﻌﺾ آن ﺑﺒﻌﺾ ﻣﯽﺷﻮد و ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑـﺪرﺟﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻮﺿﻮح اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ ﮐﻪ‬‫ﺻﺮف ﻫﻤﯿﻦ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ذﮐﺮ ﮐﺮده و از راه ﻋﻨﺎد در ان ﻗـﺪح آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﻣﻊ ﻗﻄﻊ اﻟﻨﻈﺮ ﻋﻦ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﺎﯾـﺪ و ﺗﻘﻮي‬‫ﺑﻌﺾ آن ﺑﺒﻌﺾ ﺳـﺒﺐ ارﺗﻘﺎء ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺪرﺟﻪ ﺣﺴـﻨﺴﺖ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﭼﻮن در ﻣﺎ ﺳﺒﻖ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم ﺻﺤﺖ و ﺣﺴﻦ ﻃﺮق ﻋﺪﯾﺪه اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺎدﻟّﻪ ﻗﺎﻃﻌﻪ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣـﺪه اﺳﺖ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮه اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﻘﺪوح ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎﯾﯿﺪ و ﺗﺴﺪﯾﺪ و ﺗﻮﮐﯿﺪ و ﺗﺸـﯿﯿﺪ آن ﻃﺮق‬‫ﺻﺤﯿﺤﻪ و ﺣﺴـﻨﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﮐﺮد و ﻗﻮﺗﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺨﺸـﯿﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﺘﯿﻦ و ﺗﺒﯿﺎن رزﯾﻦ ﻣﻌﻠﻮم ﮐﺮدي ﮐﻪ‬‫ﺣﻮاﻟﻪ ﺣﮑﻢ وﺿﻊ ﺑﺠﺰري ﺧﻮد ﺑﯽﺳـﺮ و ﭘـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻧـﺎم ﮐﺘـﺎب در آن ﻏﯿﺮ ﻣـﺬﮐﻮر و ﻧﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ازو در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻌﺮوف و ﻣﺸـﻬﻮر و‬‫ﺟﺴﺎرت ﭘﺮ ﺧﺴﺎرت ذﻫﺒﯽ ذﻫﺐ اﻟﯽ اﻟّﺰﯾﻎ ﺧﻮد ﻣﺼﺪاق ِإﱠﻧﺎ َﻋﻠﯽ َذﻫﺎٍب ﺑ ِِﻪ ﻟَﻘﺎِدُروَن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 422‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﮐﻪ ﺑﻌـﺪ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﺻـﺤﺖ ﻧﻘﻞ ﮐﺎﺑﻠﯽ از ﮐﺘﺎب ﺗﻠﺨﯿﺺ ﺑﻄﻼن آن ﺑﻌﺒﺎرت ﺗﺬﮐﺮه ذﻫﺒﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺒﺎرت ﻣﯿﺰان واﺿﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ و‬‫اﺑﻦ ﻃـﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﻦ ﻓﻈﯿﻌﺖ اﻗـﺪام ﮐﺮده ﺧـﻮدش ﻣﻄﻌـﻮن و ﻣﻌﯿـﻮب و ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺜﻠـﻮب و ﻣﺠﺮوح و ﻣﻘﺼـﻮﺑﺴﺖ و ﻧﺴـﺒﺖ ﺗﻌﺪﯾـﺪ اﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻮزي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺤﺾ اﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘﺎن و ﮐـﺬب و ﻋـﺪواﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺗﻮ واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از‬‫ﻫﯿـﭻ ﻣﺤـّﺪﺛﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ادﻧﯽ اﻋﺘﻨﺎ و اﻟﺘﻔﺎت ﺑﺎﺷﺪ ﺑﭙﺎﯾﻪ ﺛﺒﻮت ﻧﻤﯽرﺳﺪ ﭼﻪ ﺟﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ ﺟﻤﻌﯽ از ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ و ﭼﻪ ﺟﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ آري ﺑﻌﺾ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ و ﻣﺠﺎدﻟﯿﻦ ﻣﺘﺼـﻠﺒﯿﻦ و ﻣﮑﺎﺑﺮﯾﻦ ﻣﺘﻌﺴـﻔﯿﻦ و ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﻣﺘﺼـﻠﻔﯿﻦ ﺑﻼ ﺷﺎﻫﺪ و دﻟﯿﻞ ﺑﻤﺤﺾ‬‫ﻫﻮاي ﻧﻔﺲ ﭘﺮ ﺗﺴﻮﯾـﻞ ﺑـﺎﯾﻦ ﺧﺮاﻓـﺎت ﺳـﺮاﭘﺎ آﻓﺖ زﺑـﺎن ﮔﺸـﺎده و ﭼﻮن رد دﻻﺋـﻞ اﻫـﻞ ﺣّﻖ ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ ﻧﻬﺎدهاﻧـﺪ اﺑﻮاب اﺧﺘﺮاع ﺻـﻨﻮف‬‫ﻣﺠﺎزﻓﺎت و ﻫﻔﻮات ﮔﺸﺎده داد ﻋﻨﺎد و ﻟﺪاد ﮐﻤﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ داده‬‫دﻋﻮاي ﺑﯽ اﺳﺎس اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻋﺪم ﻧﻘﻞ ارﺑﺎب ﺻﺤﺎح و ﻣﺼﺎدر ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻗﻀﯿﻪ ﻃﯿﺮ را ورد ﺑﺮ او‬‫اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺣﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺼﺐ و ﻋﻨﺎدش ﮐﻪ در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ آﺗﺶ ﻧﺼﺐ و ﻋﺪاوت در ﮐﺎﻧﻮن ﺳـﯿﻨﻪاش اﻓﺮوﺧﺘﻪ‬‫ﺟﮕﺮ ﺧﻮد ﺑﺎﻟﺘﻬﺎب آن ﺑﺴﺎن ﮐﺒﺎب ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ وﻏﺮ و وﺣﺮ ﺧﺮاﻓﺎﺗﯽ ﭼﻨﺪ در ﺗﮑﺬﯾﺐ آن ﺑﻬﻢ اﻧﺪوﺧﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺟﻮاب ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺣّﻠﯽ‬‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ اﻟﺠﻮاب ﻣﻦ وﺟﻮه اﺣﺪﻫﺎ اﻟﻤﻄﺎﻟﺒﮥ ﺑﺘﺼـﺤﯿﺢ اﻟﻨﻘﻞ و ﻗﻮﻟﻪ روي اﻟﺠﻤﻬﻮر ﮐﺎﻓﮥ ﮐﺬب ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﺎن‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻟﻢ ﯾﺮوه اﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و ﻻ ﺻـﺤﺤﻪ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﮑﻦ ﻫﻮ ﻣّﻤﺎ رواه ﺑﻌﺾ اﻟﻨﺎس ﮐﻤﺎ رووا اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ‬‫ﻏﯿﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻞ ﻗﺪ رووا ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﮥ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮة و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﺼّﻨﻔﺎت و اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﺼﺤﺤﻮن ﻫﺬا و ﻻ ﻫﺬا ﺑﺮ‬‫ﻧﺎﻇﺮ ﻣﻨﺼﻒ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﮑﺎر رواﯾﺖ ﮐﺮدن اﺻـﺤﺎب ﺻﺤﯿﺢ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﯿﺮﺗﺴﺖ و ﻣﺜﻞ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ‬‫وﺟﻮب ﺻﻼة را اﺣﺪي از اﺻﺤﺎب ﺻﺤﯿﺢ رواﯾﺖ ﻧﮑﺮده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪33 :‬‬‫ﺳﺒﺤـﺎن اﻟﱠﻠﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي و ﺻـﺤﯿﺢ ﺣـﺎﮐﻢ ﻣﻮﺟـﻮدﺳﺖ و ﭼﻮن ﻧﺴـﺎﺋﯽ آن را در ﺧﺼـﺎﺋﺺ رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﺣﺴـﺐ‬‫رواﯾﺖ اﺑﻦ ﺳـّﯿﺎر ﺧﺼﺎﺋﺺ از ﺟﻤﻠﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮ آن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ در ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻫﻢ ﻣﺮوﯾﺴﺖ و اﯾﻦ ﻣﺘﻌﺼـﺐ‬‫ﻣﺘﺠﺎﻫﻞ ﻧﺎﺣﻖ ﮐﻮش ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﺣﺪي از اﺻـﺤﺎب ﺻـﺤﯿﺢ آن را رواﯾﺖ ﻧﮑﺮده و ﻏﺎﻟﺒﺎ اﯾﻦ ﻣﺘﺤﺎﻣﻞ ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ و اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ زﯾـﺪ و ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﻧﻔﺮ از ﮐﺒﺎر ﻋﻠﻤﺎي زﻣﺎن ﻣﺎﻣﻮن و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑّﻪ‬‫ﻗﺮﻃﺒﯽ و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺠﺒﺎر اﺳﺪآﺑﺎدي و اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ را ﮐﻪ ﺑﻌﻀـﯽ ازﯾﻦ ﺣﻀـﺮات‬‫ﻣﺼـﺤﺤﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﺑﻌﻀـﯽ ﻣﺴّﻠﻤﯿﻦ ﺗﺼﺤﯿﺢ آن ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺟﻼﻟﺖ و ﺗﺒﺤﺮﺷﺎن در ﻋﻠﻮم ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺤّﻞ ارﺗﯿﺎب ﻧﯿﺴﺖ از اﺋﻤﻪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ و ﻻ ﺻﺤﺤﻪ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ آري ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﻠﻤﻪ ﺣﻖ ﻗﻠﻮب ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﺣﺰا ﺷﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﺰدﺷﺎن از اﺋّﻤﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺑﺮ اﺧﺮاج اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات از اﺋﻤﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮده و ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﯾﻼم ارواح دﯾﮕﺮ اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﻠﮑﻪ او ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﺎﺋﺮ و ﺗﻌﻨﺖ ﺧﺎﺛﺮ ﺑﻘﻮل ﺧﻮد و ﻟﮑﻦ ﻫﻮ ﻣﻤﺎ رواه ﺑﻌﺾ اﻟّﻨﺎس اﻟـﺦ ﭼﻨﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ روات و‬‫ﻣﺨﺮﺟﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ از آﺣﺎد ﻧﺎس و ﻋﻮام ﻧﺎﺣﻖ ﺷـﻨﺎس ﺑﻮدﻧﺪ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﻨﺼﻒ را ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻏﻮر اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺧﺒﯿﺜﻪاش درﯾﺎﺑﺪ و اﻧﺼﺎف ﻧﻤﺎﯾﺪ‬‫ﮐﻪ اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ رازي و ﺗﺮﻣـﺬي و ﺑﻼذري و ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺰار و ﻧﺴﺎﺋﯽ و‬‫اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺑﻐﻮي و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ ﺑﻐﺪادي و اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ و اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪرﺑﻪ و ﻗﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ‬‫ﻣﺤﺎﻣﻠﯽ و اﺑﻦ ﻋﻘـﺪه و ﻣﺴـﻌﻮدي و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺟّﺪي و ﻃﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻦ اﻟﺴـﻘﺎ و اﺑﻮ اﻟﻠّﯿﺚ ﻓﻘﯿﻪ و اﺑﻦ ﺷﺎﻫﯿﻦ و دار ﻗﻄﻨﯽ و اﺑﻦ ﺷﺎذان‬‫ﺣﺮﺑﯽ و اﺑﻦ ﺑﻄﻪ ﻋﮑﺒﺮي و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻧﺠﺎر و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﺧﺮﮐﻮﺷـﯽ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ ﺣﻤﺪان و اﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﻋﻄﺎر و‬‫ﺑﯿﻬﻘﯽ و اﺑﻦ ﺑﺸﺮان و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ و ﺧﻄﯿﺐ ﺑﻐﺪادي و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﺳﻤﻌﺎﻧﯽ و ﻣﺤﯿﯽ اﻟﺴﻨﮥ ﺑﻐﻮي و رزﯾﻦ ﻋﺒﺪري و ﻧﻄﻨﺰي‬‫و اﺧﻄﺐ ﺧـﻮارزم و ﻋﻤﺮ ﻣّﻠـﺎ و اﺑﻦ ﻋﺴـﺎﮐﺮ و ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺛﯿﺮ و ﻋّﺰ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﺛﯿﺮ و اﺑﻦ ﻧﺠـﺎر و اﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ و ﺳـﺒﻂ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 423‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣﻤﻮي و ﻏﯿﺮ اﯾﺸـﺎن آﯾـﺎ از ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻮام و ﻏﺎﻓﻠﯿﻦ از ﻧﻘـﺪ ﮐﻼم ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ از اﺳﺎﻃﯿﻦ دﯾﻦ و اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ و اﮐﺎﺑﺮ ﺣﻔﺎظ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ و اﺟّﻠﻪ ﻧﻘﺎد ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و ﺣﯿﺮﺗﻢ ﺑﺴﻮي ﺧﻮد ﻣﯽﮐﺸﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﻓﺨﻮر اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﺮ و ﺻﺪور را ﺑﺪرك اﺳـﻔﻞ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ رﺳﺎﻧﯿﺪه و اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺸـﻬﻮر را در زﻣﺮه ﺟﺎﻫﻠﯿﻦ و ذاﻫﻠﯿﻦ‬‫و ﻏﺎﻓﻠﯿﻦ و ﻣﻐﻔﻠﯿﻦ ﮔﻨﺠﺎﻧﯿﺪه و ﮐﺎش اﮔﺮ ﻣﺼﺎدﻣﺖ ﻧﻘﻞ و ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ ﻋﻘﻞ اﺧﺘﯿﺎر ﻧﻤﻮده دﯾﮕﺮان را ازﯾﻦ زﻣﺮه ﻧﺎﻫﻨﺠﺎر ﻣﻌﺪود ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮد‬‫اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ و اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ و اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ رازي و ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي و دار ﻗﻄﻨﯽ را ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻨﻘﺼﺖ ﺷـﻨﯿﻌﻪ ﻧﻤﯽآﻟﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫اﺣﻤـﺪ و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ و ﻧﺴﺎﺋﯽ و دار ﻗﻄﻨﯽ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮدش در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب اﺋﻤﻪ و ﻧﻘﺎد و ﺣﮑﺎم و ﺣﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚاﻧﺪ و ﺧﺒﺮت و ﻣﻌﺮﻓﺖ‬‫ﺗﺎﻣﻪ ﺑﺎﻗﻮال ﻧﺒﯽ و اﺣﻮال ﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و دﯾﮕﺮ ﻧﺎﻗﻠﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﺒﻘﮥ ﺑﻌﺪ ﻃﺒﻘﮥ دارﻧﺪ و ﮐﺘﺐ ﮐﺜﯿﺮه در ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺣﺎل رﺟﺎل ﻧﺎﻗﻠﯿﻦ آﺛﺎر و‬‫اﺳﻤﺎءﺷﺎن ﺗﺼﻨﯿﻒ ﮐﺮدهاﻧﺪ و اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔﻪ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي ﺣﺴﺐ اﻇﻬﺎرش ﭼﻨﺎن ﻋﻠّﻮ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪34 :‬‬‫و ﮐﻤـﺎل دارﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ از ﺟﻨـﺎب ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤـﺎ اﻟﺴـﻼم ﻋـﺎﻟﻤﺘﺮ ﺑـﺪﯾﻦ ﺧـﺪا و رﺳﻮل ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﭘﻨـﺎه ﺧـﺪا ﺟﻼﻟﺘﺸـﺎن ﺑﺤـﺪي‬‫رﺳـﯿﺪهﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﯾﮑﯽ از ﻋﺴﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم ﺑﻮاﺣﺪي از اﯾﺸﺎن ﻓﺘﻮي دﻫﺪ رﺟﻮع او ﺑﺎﺟﺘﻬﺎد ﺧﻮد اوﻟﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺑﻠﮑﻪ واﺟﺐ‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﯾﻌﻨﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻔﺘﻮي ﯾﮑﯽ از ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟﺴـﻼم ﻧﺎﺟﺎﺋﺰ و ﺣﺮام ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﻋﯿﺎذا ﺑﺎﻟّﻠﻪ واﺟﺐ ﺑﺮ ﻣﺜﻞ ﻋﺴـﮑﺮﯾﯿﻦ و‬‫اﻣﺜـﺎل اﯾﺸﺎن ﯾﻌﻨﯽ دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﻠﻢ ﮐﻨﻨـﺪ از ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﭘﺲ واي ﺑﺮ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻـﻒ‬‫ﻣﺪح ﻋﻈﯿﻢ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات و ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻤﺸﺎن ﺑﮑﻠﻤﺎت ﺣﯿﺮت آﯾﺎت و ﻣﺮﺗﺒﻪ اﯾﺸﺎن را ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺋﻤﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﻧﻬﺎدن‬‫و در ﺳـﺘﺎﯾﺶ اﯾﺸـﺎن داد ﻧـﺎﺻﺒﯿﺖ و ﺣﺮورﯾﺖ دادن درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻋﺼﺒّﯿﺖ ﺷﺎﻣﺖ اﻧﺠﺎم اﯾﺸﺎن را از آﺣﺎد ﻧﺎس ﻣﯽﺷـﻤﺎرد و وزﻧﯽ‬‫ﺑﺮاﯾﺸـﺎن و ﻣﺮوﯾﺎﺗﺸﺎن ﻧﻤﯽﮔﺰارد اﻣﺎ آﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ درﯾﻦ ﮐﻼم ﺧﺮاﻓﺖ ﻧﻈﺎم ﺳـﺮاﯾﯿﺪه ﮐﻪ اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻧﻪ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و ﻧﻪ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻣﻌـﺎوﯾﻪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﻈـﺎﻫﺮ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ را ﺑﺎﻋﺚ اﻧﺒﺴﺎط و ﻓﺮﺣﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﻓﯽ‬‫اﻟﻮاﻗﻊ ﺟﺎﻟﺐ اﻧﻮاع اﻟﻢ و ﺗﺮح زﯾﺮا ﮐﻪ ازﯾﻨﺠﺎ آﺷـﮑﺎر ﺷـﺪ ﮐﻪ ادﻋﺎﻫﺎي ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ از ﻗﺪﯾﻢ اﻻّﯾﺎم در ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم اﻋﺘﻨﺎ و اﻫﺘﻤﺎم دارﻧﺪ و ﻫﻤﺖ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ و ﺗﺪوﯾﻦ آن ﻣﯽﮔﻤﺎرﻧﺪ و ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ﮐﺘﺐ و دﻓﺎﺗﺮ ﻋﻈﺎم ﻣﯽﭘﺮدازﻧﺪ و ﺑﺎﯾﺮاد‬‫آن ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺰﯾﻦ ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻫﻞ ﺣّﻖ و ﯾﻘﯿﻦ در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳـﻼم ربّ‬‫اﻟﻌـﺎﻟﻤﯿﻦ ﮐـﺎﺳﻪﻟﯿﺲ و ﺧﻮﺷﻪﭼﯿﻦ اﺋﻤﻪ و ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻫﻨﮕـﺎم ﻧﻘـﻞ اﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻋﻈـﺎم ﺑﺮ ﻗﻠﻮب ﻧﻮاﺻﺐ ﻟﺌﺎم ﻧﻤﮏ از‬‫ﻧﻤﮑـﺪان اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺪﻋﺎوي اﻟﻌﺮﯾﻀﮥ اﻟﻄﻮﯾﻠﮥ و اﻟﻤﺠﺎزﻓﺎت اﻟﻤﻬﻮﻟﮥ اﻟﻤﻬﯿﻠﮥ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻬﻤﻞ و ﺑﺎﻃﻞ و از ﻗﺒﯿﻞ‬‫ﺗﻄﻮﯾﻞ ﺑﻼ ﻃﺎﺋﻠﺴﺖ و ﻫﺮﮔﺰ اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ ازﯾﺸﺎن ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و اﺑﺪا ﺗﮑﺜﯿﺮ ﺳﻮاد‬‫ﻣﺜﺒﺘﯿﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ آن ﺟﻨﺎب ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ َو ﻻ َﯾِﺤﯿُﻖ اﻟ َْﻤْﮑُﺮ اﻟﱠﺴﱢﯿُﺊ ِإﻟﱠﺎ ﺑ َِﺄْﻫﻠِِﻪ‬‫و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ آﻓﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﺳﺮ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ رﺳﯿﺪ اﻋﻨﯽ ﺳﻘﻮط رواﯾﺎتﺷﺎن از ﭘﺎﯾﻪ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر ﻇﺎﻫﺮ و واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫اﯾﺸﺎن در ﺣﻖ ﻣﻌﺎوﯾﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮه وﺿﻊ ﻧﻤﻮده ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺠﻤﻊ ﻣﺼـﻨﻔﺎت و ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺆﻟﻔﺎت رﺳﺎﻧﯿﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺑﺎﯾﻦ ﺻﻨﯿﻊ ﺷﻨﯿﻊ دﯾﮕﺮان را‬‫ﮔﻮل داده ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ رواﯾﺎتﺷﺎن در دﯾﮕﺮ اﺑﻮاب ﻣﺤّﻞ اﻋﺘﻤﺎد ارﺑﺎب اﺣﻼم و اﻟﺒﺎب ﺑﺎﺷﺪ و ازﯾﻦ ﮐﻼم اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﮔﻠﯽ دﯾﮕﺮ ﺷـﮕﻔﺖ‬‫ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ رواﯾﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و ﺗﺼﺪﯾﻖ آن ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ از اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﻧﯿﺴـﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﺸﺎن از ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﺟﻬﺎل واﻫﯽ و ﺑﺴﺒﺐ ﺗﺼﺪﯾﻖ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺟﺎﻟﺒﯿﻦ اﻧﻮاع ﺧﺴﺎر و ﺗﺒﺎﻫﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ آﻧﭽﻪ در ﺣﻖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺟﻨﺎب ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﮐﻪ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔـﺎ ﺗﺸـﻤﯿﺮ ذﯾـﻞ در اﺛﺒﺎت ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﺑﺮاي ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﮐﺮده و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﮐﻪ رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻔﺮده در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻌﺎوﯾﻪ و دﻓﻊ‬‫ﻣﺜﺎﻟﺐ او ﺗﺼﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮده و اﻣﺜﺎﻟﺸﺎن ﻻزم ﻣﯽآﯾﺪ ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﻣﺴﺘﺒﯿﻦ َو َأﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﻻ َﯾْﻬِﺪي َﮐﯿَْﺪ اﻟ ْﺨﺎﺋِﻨِﯿَﻦ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ دادن اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮري را ﺑﻪ ﺗﺸـﯿﯿﻊ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺗﮑﺬﯾﺐ ﻓﺮﻣﻮده ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ را ﺑﻌﻠﯽ )ع(‪ :‬ﺗﻘﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳﻄﯿﻦ و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ورد ﺑﺮ او‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 424‬از ‪597‬‬‫ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺜﺎﻧﯽ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﮑﺬوﺑﺎت اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﻋﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﺑﺤﻘﺎﺋﻖ اﻟﻨﻘﻞ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻗﺪ ﺟﻤﻊ ﻏﯿﺮ‬‫واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺤﻔﺎظ ﻃﺮق اﺣﺎدﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻟﻼﻋﺘﺒﺎر و اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﮐﺎﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪35 :‬‬‫و أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﺳـﺌﻞ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼﺢ ﻫﺬا ﻣﻊ اّن اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ اﻟﺘﺸّﯿﻊ و ﻗﺪ ﻃﻠﺐ ﻣﻨﻪ ان ﯾﺮوي‬‫ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ ﻓﻀـﻞ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻓﻘـﺎل ﻣـﺎ ﯾﺠﯽء ﻣﻦ ﻗﻠﺒﯽ ﻣـﺎ ﯾﺠﯽء ﻣﻦ ﻗﻠﺒﯽ و ﻗـﺪ ﺧﻮﺻﻢ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻓﻠﻢ ﯾﻔﻌﻞ و ﻫﻮ ﯾﺮوي ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺨﺮج و‬‫اﻻرﺑﻌﯿﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﺿﻌﯿﻔﮥ ﺑﻞ ﻣﻮﺿﻮﻋﮥ ﻋﻨﺪ اﺋّﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﻘﻮﻟﻪ ﺗﻘﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﻟﮑﻦ ﺗﺸّﯿﻌﻪ و ﺗﺸّﯿﻊ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺎﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ و اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤﺎ ﻻ ﯾﺒﻠﻎ اﻟﯽ ﺗﻔﻀـﯿﻠﻪ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻓﻼ ﯾﻌﺮف ﻓﯽ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﯾﻔـّﻀ ﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻤـﺎ ﺑـﻞ ﻏﺎﯾـﮥ اﻟﺘﺸـﯿﻊ ﻣﻨﻬﻢ ان ﯾﻔﻀـﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﺜﻤـﺎن او ﯾﺤﺼﻞ ﻣﻨﻪ ﮐﻼم او اﻋﺮاض ﻋﻦ ذﮐﺮ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻣﻦ ﻗﺎﺗﻠﻪ و ﻧﺤﻮ ذﻟﮏ ﻷّن ﻋﻠﻤﺎء‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺪ ﻋﺼﻤﻬﻢ و ﻗّﯿﺪﻫﻢ ﻣﺎ ﯾﻌﺮﻓﻮن ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺼﺤﯿﺤﮥ اﻟّﺪاﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﻓﻀﯿﻠﮥ اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ و ﻣﻦ ﺗﺮﻓﺾ ﻣﻤﻦ ﻟﻪ ﻧﻮع اﺷﺘﻐﺎل ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﮐـﺎﺑﻦ ﻋﻘـﺪة و اﻣﺜـﺎﻟﻪ ﻓﻬـﺬا ﻏـﺎﯾﺘﻪ ان ﯾﺠﻤﻊ ﻣـﺎ ﯾﺮوي ﻓﯽ ﻓﻀـﺎﺋﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﮑـﺬوﺑﺎت و اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﻻ ﯾﻘـﺪر ان ﯾـﺪﻓﻊ ﻣﺎ ﺗﻮاﺗﺮ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ ﻓﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﺗﻔﺎق اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺻّﺢ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ و اﺻّﺢ و اﺻـﺮح ﻓﯽ اﻟّﺪﻻﻟﮥ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻟﻢ ﯾﻘﻞ اﻧﻪ ﺻﺢ‬‫ﻟﻌﻠﯽ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺼـّﺢ ﻟﻐﯿﺮه ﺑﻞ اﺣﻤـﺪ اﺟﻞ ﻣﻦ ان ﯾﻘﻮل ﻣﺜﻞ ﻫﺬا اﻟﮑﺬب ﺑﻞ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل روي ﻟﻪ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺮو ﻟﻐﯿﺮه ﻣﻊ ان ﻓﯽ‬‫ﻧﻘﻞ ﻫـﺬا ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﮐﻼم ﻟﯿﺲ ﻫـﺬا ﻣﻮﺿـﻌﻪ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﺧﺮاﻓﺖ ﻧﻈﺎم اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ اّول دﻟﯿﻞ ﺑﺮ اﺧﺘﻼل ﺣﻮاس و ﺟﻨﻮن و وﺳﻮاس اوﺳـﺖ‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ادﻋﺎي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺰد اﻫﻞ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺤﻘﺎﺋﻖ ﻧﻘﻞ از ﻣﮑـﺬوﺑﺎت و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﺴﺖ ادﻋﺎﺋﯿﺴﺖ ﺑﯽ دﻟﯿﻞ و ﺗﺨّﺮﺻـﯽ و‬‫ﺗﻮﻫﻤﯿﺴﺖ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻮﯾﻞ و ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺳﺒﺒﺶ ﺟﺰ ﻧﺼﺐ و ﻋﻨﺎد و وﻏﺮ و ﻟﺪاد و ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﺷﺤﻨﺎء و ﺣﺮورّﯾﺖ و ﺑﻐﻀﺎء و ﻣﺠﺎزﻓﺖ و ﻋﺪوان‬‫و ﺣﯿﻒ و ﺷﻨﺂن و ﺟﻮر و ﻃﻐﯿﺎن و زﯾﻎ و ﻋﺪوان دﮔﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻘﺎم ﮐﻤﺎل ﺣﯿﺮﺗﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺪرب‬‫و ﺗﻤﻬﺮ و ﺗﺤﺬﻟﻖ و ﺗﺒّﺤﺮ و ﻋﺮوج ﺑﻤﻌﺎرج ﺷـﯿﻮﺧﺖ اﺳـﻼم و وﺻﻮل ﺑﻤﺪارج ﺗﺼﺪر اﻧﺎم ﻟﺐ ﺑﺎﯾﻦ دﻋﻮي ﺑﺎﻃﻞ ﮔﺸﻮده و زﺑﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﻫﺠﺮ‬‫و ﻫـﺬﯾﺎن آﻟﻮده و ﻫﺮﮔﺰ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮ ان اﻗﺎﻣﺖ ﻧﻨﻤﻮده و اﺻـﻼ ﺑﺎرﺗﮑﺎب اﯾﻦ ﮐﺬب ﺻـﺮﯾﺢ و ﺑﺬر ﻗﺒﯿﺢ ﻣﺒﺎﻻﺗﯽ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺎدﻧﯽ راﺋﺤﻪ از رواﺋـﺢ اﻣﻌﺎن و اﻧﻌﺎم ﺗﻌﻄﯿﺮ ﻣﺸﺎم ﺧﻮﯾﺶ ﮐﺮده اﺑـﺪا ﺗﺼـﺪﯾﻖ اﯾﻦ دﻋﻮي ﺑﺎﻃﻞ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﻧﻤﻮد و ﻫﺮﮔﺰ‬‫ﺑﺎﺧﺮاج اﮐﺎﺑﺮ و اﺳﺎﻃﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻪ راوي و ﻣﺜﺒﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ از زﻣﺮه ﻋﺎرﻓﯿﻦ ﺑﺤﻘﺎﺋﻖ ﻧﻘﻞ راﺿﯽ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﻋﺠﺐ‬‫اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻻﺧﻮاﻧﯽ و دراز ﻧﻔﺴـﯽ در ﻣﻘﺎم ﺗﺸـﺮﯾﺢ و ﺗﻮﺿـﯿﺢ ﻧﺎم اﺣـﺪي از ان ﻋﺎرﻓﯿﻦ ﺑﺤﻘﺎﺋﻖ ﻧﻘﻞ ﮐﻪ ﺣﺴـﺐ‬‫ﻣﺮﺗﮑﺰ ﻣﺘﺨﯿﻠﻪاش اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را از ﻣﮑﺬوﺑﺎت ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ ذﮐﺮ ﻧﻨﻤﻮده راه اﻏﻔﺎل و اﻫﻤﺎل و اﺧﻼل ﺻﺮﯾﺢ ﭘﯿﻤﻮده ﺣﺎل‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﯾﻦ دﻋﻮي ﻋﻈﯿﻢ آن ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳـﻤﺎي ﺟﻤﻊ ازﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ را ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﯽآورد ﮔﻮ آن ﻫﻢ ﺟﺰ اﻓﺘﻀﺎح ﻣﻔﺎدي ﻧـﺪاﺷﺖ زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ از اﻓﺎدات ﺣﺎﻓﻆ ﻋﻼي و ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﺒﮑﯽ و ﻣﺤﻘﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ از ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﺷـﺪ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺎﻃﻞ و ﻧﺎﻣﻘﺒﻮل و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﻈﯿﻊ و ﺷـﻨﯿﻊ و ﻣﺪﺧﻮﻟﺴﺖ و ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﻗﻮل اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ ﻣﺪﯾﻨﯽ را ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﺑﺎﺛﺒﺎت‬‫ﻣﮑﺬوﺑّﯿﺖ و ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪36 :‬‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐـﺪام رﺑـﻂ ﺣﺎﺻـﻠﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻔـﺎدش ﺟﺰ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻔـﺎظ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺜـﻞ ﺣـﺎﮐﻢ و اﺑـﻮ ﻧﻌﯿﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻃﺮق‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﺑﻐﺮض ﺷـﻨﺎﺧﺘﻦ ﺣﺎل آن ﺟﻤﻊ ﮐﺮده اﺣﺮاز ﺳـﻌﺎدت ﮐﺮدهاﻧـﺪ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﺑﻨﺤﻮ ﻣﻦ اﻧﺤﺎء اﻟـﺪﻻﻟﻪ ﺑﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻮدن اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ دﻻﻟﺖ ﻧﺪارد ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮدن ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ اﺟﺰاي ﻣﻔﺮده را در ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾﺪه‬‫دال ﺑﺮ ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ اﯾﻨﺴﺖ ﺣﺎل اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ ﺣﻀـﺮات ﺳـﻨّﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻨﺎﻇﺮه اﻫﻞ ﺣّﻖ ﭼﻨﺎن‬‫دﺳﺖ و ﭘﺎ ﮔﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺿﺎر را از ﻧﺎﻓﻊ و ﻣﺜﺒﺖ را از ﻣﺎﻧﻊ در ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﻨﺪ و آﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ از ﺣﺎﮐﻢ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 425‬از ‪597‬‬‫ﺻﺤﯿـﺢ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻧﻘﻞ از اﮐﺎذﯾﺐ و ﻣﻔﺘﺮﯾﺎت ﻧﻮاﺻـﺒﺴﺖ ﺑﺮ ﺑﯿﭽﺎره ﺣﺎﮐﻢ او ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻌﺪم ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﮑﻢ ﻣﯽﮐﺮد ﺣﺎل‬‫آﻧﮑﻪ ﺧﻮد در ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ اﻟﻘﺎﺻـﺮﯾﻦ و اﻟﻨﻮاﺻﺐ اﻟﺨﺎﺳـﺮﯾﻦ اﺛﺒﺎت ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺰور و ﺷﻮر ﻧﻤﻮده‬‫اﻧﻮف اﯾﺸﺎن ﺑﺨﺎك ﻣـﺬﻟّﺖ ﺳﻮده و ﻣﻌﻬـﺬا ﻧﻘﻞ ﺣﮑﻢ ﺑﻌـﺪم ﺻـﺤﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻏﺎﯾﺘﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻇﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﺣﮑﻢ ﺑﺼـﺤﺖ آن در‬‫ﻣﺴـﺘﺪرك ﻗﻄﻌﯽ و ﻇﻨﯽ ﻣﻌـﺎرض ﻗﻄﻌﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ و ﺑﺮ ﻓﺮض ﻗﻄﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﻧﻘـﻞ ﭼﻮن ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ذﻫﺒﯽ ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻌﻠﻢ ﺣﺎﮐﻢ ازﯾﻦ راي‬‫ﻓﺎﺳـﺪ رﺟﻮع ﮐﺮده ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ و اﮔﺮ رﺟﻮع ﻫﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮد ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻗﻮل ﺑﻮﺿﻊ ﺣّﺠﺖ ﻧﻤﯽﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻮل ﺑﺼـّﺤﺖ ﺑﺮاي اﻟﺰام و‬‫اﻓﺤﺎم ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺑﻠﮑﻪ اﮔﺮ اﺧﺮاج ﺣﺎﮐﻢ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را در ﻣﺴـﺘﺪرك از ﺳـﺮ ﻏﯿﺮ ﺛﺎﺑﺖ و ﻗﺪح و ﺟﺮح آن از او ﻣﺘﺤﻘﻖ‬‫ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻀﺮﺗﯽ ﺑﺄﻫﻞ ﺣﻖ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ادﻟّﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﺲ ﻗﻮي ﺑﺮ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ و‬‫ﻗﻮل ﺑﻮﺿﻊ آن ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻋﻼي و ﺳـﺒﮑﯽ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻗﻮل زاﺋﻒ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻄﺮود و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤﻖ اﻟﻮدود و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ‬‫ذﻫﺒﯽ ﻫﻢ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ ﺑﺤـﺎﮐﻢ اﯾﻦ ﻗﻮل را ﻧﺴـﺒﺖ ﮐﺮده و ﻋﻼـﻣﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻـﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧـﺪﺑﻪ ﺷـﺮح ﺗﺤﻔﻪ ﻋﻠﻮﯾﻪ‬‫ﺟﻮاﺑﺶ ﺑﻄﻮل و اﺷـﺒﺎع ﻧﻮﺷﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﮐﺘﺎب ﻣﺬﮐﻮر ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ رواه ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻣﻨﻬﻢ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﻤﺴّﯿﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤﺠﺎج اﻟّﻄﺎﺋﻔﯽ و اﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺮﺟﺎل اﻟﮑﻮﻓﯽ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨﺪي و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫و ﯾﻐﻨﻢ ﺑﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اّﻣﺎ ﻣﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﺘـﺬﮐﺮة ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤـﮥ اﻟﺤﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻣﻮﻟﻒ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك و ﻏﯿﺮه ﺑﻌﺪ ان ﺳﺎق ﺣﮑﺎﯾﮥ و ﺳـﺌﻞ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼّﺢ و ﻟﻮ ﺻﺢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن‬‫اﺣﺪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﺗﻐﯿﺮ راي اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺧﺮج ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺴﺘﺪرﮐﻪ ﻗﺎل‬‫اﻟـّﺬﻫﺒﯽ و اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﻗﺪ اﻓﺮدﺗﻬﺎ ﺑﻤﺼـﻨﻒ و ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ ان اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻪ اﺻﻞ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼم اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﺎﻗﻮل ﮐﻼم‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻫـﺬا ﻻ ﯾﺼـﺢ ﻋﻨﻪ او اﻧّﻪ ﻗﺎﻟﻪ ﺛّﻢ رﺟﻊ ﻋﻨﻪ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﺛﻢ ﺗﻐﯿﺮ راﯾﻪ و اﻧّﻤﺎ ﻗﻠﻨﺎ ذﻟﮏ ﻻﻣﺮﯾﻦ اﺣﺪﻫﻤﺎ و ﻫﻮ اﻗﻮاﻫﻤﺎ ان اﻟﻘﻮل‬‫ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻋﻠّﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﻮ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﻟّﺬﻫﺒﯽ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻗﺎل اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﺎن ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺷﺪﯾﺪ اﻟﺘﻌّﺼﺐ ﻟﻠﺸﯿﻌﮥ ﻓﯽ اﻟﺒﺎﻃﻦ و ﮐﺎن ﯾﻈﻬﺮ اﻟﺘﺴﻨﻦ ﻓﯽ اﻟﺘﻘﺪﯾﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪37 :‬‬‫و اﻟﺨﻼﻓـﮥ و ﮐﺎن ﻣﻨﺤﺮﻓﺎ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و اﻧّﻪ ﯾﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﺬﻟﮏ و ﻻ ﯾﺘﻌّﺬر ﻣﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼم اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ و ﻗّﺮره اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻗﻠﺖ اﻣﺎ اﻧﺤﺮاﻓﻪ ﻋﻦ‬‫ﺧﺼﻮم ﻋﻠّﯽ ﻓﻈﺎﻫﺮ و اﻣﺎ اﻟﺸـﯿﺨﺎن ﻓﻤﻌﻈﻢ ﻟﻬﻤﺎ ﺑﮑﻞ ﺣﺎل ﻓﻬﻮ ﺷﯿﻌﯽ ﻻ راﻓﻀﯽ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ إذا ﻋﺮﻓﺖ ﻫﺬا ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻄﻌﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﺷﯽء‬‫ﻫﻮ راﯾﻪ و ﻣﺬﻫﺒﻪ و ﻣﻦ ادﻟّﮥ ﻣﺎ ﯾﺠﻨﺢ إﻟﯿﻪ ﻓﺎن ﺻّﺢ ﻋﻨﻪ ﻧﻔﯽ ﺻﺤﮥ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﻼ ﺑّﺪ ﻣﻦ ﺗﺎوﯾﻠﻪ ﺑﺎﻧّﻪ أراد ﻧﻔﯽ اﻋﻠﯽ درﺟﺎت اﻟّﺼﺤﮥ إذا‬‫اﻟـّﺼ ﺤﮥ ﻋﻨـﺪ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ درﺟـﺎت ﺳـﺒﻊ او اّن ذﻟـﮏ وﻗﻊ ﻣﻨﻪ ﻗﺒـﻞ اﻻﺣﺎﻃـﮥ ﺑﻄﺮق اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺛﻢ ﻋﺮﻓﻬـﺎ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ ﻓﺎﺧﺮﺟﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺟﻌﻠﻪ‬‫ﻣﺴـﺘﺪرﮐﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و اﻟﺜﺎﻧﯽ ان اﺧﺮاﺟﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك دﻟﯿﻞ ﺻﺤﺘﻪ ﻋﻨﺪه ﻓﻼ ﯾﺼﺢ ﻧﻔﯽ اﻟﺼﺤﮥ ﻋﻨﻪ اﻻ ﺑﺎﻟﺘﺎوﯾﻞ اﻟﻤﺬﮐﻮر و ﻋﻠﯽ‬‫ﮐﻞ ﺣﺎل ﻓﻘـﺪح اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﺘﻢ ﺛّﻢ ﻫـﺬا اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻣﻊ ﺗﻌﺎدﯾﻪ و ﻣﺎ ﯾﻌﺰي إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻟّﻨﺼﺐ اﻟّﻒ ﻓﯽ ﻃﺮﻗﻪ ﺟﺰء ﻓﻌﻠﯽ ﮐﻞ ﺗﻘـﺪﯾﺮ‬‫ﻗﻮل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻻ ﯾﺼـﺢ ﻻ ﺑـّﺪ ﻣﻦ ﺗﺎوﯾﻠﻪ و ﻷﻧّﻪ ﻋﻠﻞ ﻋـﺪم ﺻـﺤﺘﻪ ﺑﺎﻣﺮ ﻗﺪ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و ﻫﻮ اﻧّﻪ إذا ﮐﺎن اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﮐـﺎن اﻓﻀـﻞ اﻟﻨـﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘـﺪ ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄـ ﺎﺋﺮ و ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺑﻌﺾ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ داﻟّﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﮔﻔﺘﻪ و إذا ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ‬‫ﻓﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻻ ﯾﮑﻮن اﻻﺣّﺐ إﻟﯿﻪ اﻟّﺎ اﻻﺣﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ و اﻧﻪ ﻗﺪ ﺛﺒﺖ اﻧﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ادﻟّﮥ ﻏﯿﺮ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﻤﺎ ذا ﯾﻨﮑﺮ ﻣﻦ دﻻﻟـﮥ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺒّﯿﮥ اﻟّﺪاﻟﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ و اﻧّﻬﺎ ﺗﺠﻌﻞ ﻫﺬه اﻟﺪﻻﻟﮥ ﻗﺎدﺣﮥ ﻓﯽ ﺻـﺤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﯾﻘﺮب ان اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﺎ أراد اﻟّﺎ اﻻﺳـﺘﺪﻻل ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻓﻀـﻠﯿﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﺘﻌﻠﯿﻖ اﻻﻓﻀﻠﯿﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺻـﺤﮥ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ و ﻗـﺪ ﻋﺮف اﻧّﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻓﺎراد اﺳـﺘﻨﺰال اﻟﺨﺼﻢ اﻟﯽ اﻻﻗﺮار ﺑﻤﺎ ﯾـﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼﺢ و ﻟﻮ ﺻّﺢ ﻟﻤﺎ‬‫ﮐﺎن اﺣﺪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺪه و ﻗﺪ ﺗﺒﯿﻦ ﺻـﺤﺘﻪ ﻋﻨﺪه و ﻋﻨﺪ ﺧﺼﻤﻪ ﻓﯿﻠﺰم ﺗﻤﺎم ﻣﺎ اراده ﻣﻦ اﻟّﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺒﻪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 426‬از ‪597‬‬‫ﺳﻼـﻃﺖ ﻟﺴﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﻫـﺬا ﻣﻊ اّن اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﻨﺴﻮب اﻟﯽ اﻟﺘﺸـﯿﻊ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮد از ان اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ را ﺑﻌﺾ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﺑﺘﺸـّﯿﻊ ﻣﻨﺴﻮب‬‫ﮐﺮدهاﻧـﺪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻓﯽ اﻟﻮاﻗـﻊ او ﺗﺸـﯿﻊ ﻧﺒـﻮده ﻓﻤﺴـّﻠﻢ ﻟﮑﻦ اﯾﺶ ﯾﺠـﺪي ﻫـﺬا و اﮔﺮ ﻣﺮاد اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﺴـﺒﺖ واﻗﻌﯿﺖ دارد و‬‫ﺣـﺎﮐﻢ ﻣﺘﺸـﯿﻊ ﺑﻮده ﻓﺒﺎﻃﻞ ﻣﺤﺾ و ﺑﺮ ادﻧﯽ ﻣﺘﺘﺒﻌﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺐ رﺟﺎل را ﺑﻨﻈﺮ اﻧﺼﺎف دﯾـﺪه در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿـﭻ دﻟﯿﻠﯽ‬‫ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺮ ﺗﺸـﯿﻊ ﺣﺎﮐﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﯿﺴﺖ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﮐﻢ اﺻـﻼ ذﮐﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﺸﯿﻊ ﺑﺎو ﻧﻨﻤﻮده اﮐﺘﻔﺎ ﺑﺮ اﻇﻬﺎر‬‫ﮐﻤـﺎل ﺣـﺬق و ﺑﺮاﻋﺖ و ﻧﻘـﺪ و اﺗﻘـﺎن او ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ و ﻫﺮ ﻋـﺎﻗﻠﯽ ﻣﯽداﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ادﻋـﺎي ﺑﺎﻃﻞ ﺑﻌﺾ ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ در ﺷﺎن ﺣﺎﮐﻢ رﺋﯿﺲ‬‫اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﺸﺎﯾـﺪ و اﻣﺜـﺎل اﯾﻦ ﻫﻔﻮات ﺑـﺎﻃﻠﻪ و ﺗﻔﻮﻫﺎت ﻻ ﻃﺎﺋﻠﻪ ﺑﭽﻪ ﮐﺎر ﻣﯽآﯾـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﭼﻮن ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫وﻻﯾﺖ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺸـﯿﻊ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎدح در ﻋـﺪاﻟﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺠﻠـﺪ در وﺟﻪ ﺳﻮم درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ رﻓﺾ ﻫﻢ ﻣﻨﺎﻓﯽ وﺛﺎﻗﺖ ﻧﯿﺴـﺖ‬‫ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﻣﺘﺸـﯿﻊ ﺑﻠﮑﻪ راﻓﻀـﯽ ﻫﻢ ﻣﯽﺑﻮد در وﺛﺎﻗﺖ و ﻋﺪاﻟﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و ﻧﺒﺎﻟﺖ و رﯾﺎﺳﺖ و اﻣﺎﻣﺖ او ﮐﻪ ﻣﺜﻞ آﻓﺘﺎب روﺷﻨﺴـﺖ‬‫ﺧﻠﻠﯽ راه ﻧﻤﯽﯾﺎﻓﺖ ﻓﮑﯿﻒ و ﻫﻮ ﻣﻦ ﮐﺒﺎر اﻫﻞ اﻟﺴﻨﮥ ﺑﻞ اﺳﺎﻃﯿﻨﻬﻢ و ﺻﺪور ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﻢ ﺑﻞ ﺳﻼﻃﯿﻨﻬﻢ و اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ از ﺣﺎﮐﻢ رواﯾﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪38 :‬‬‫ﺣﺪﯾﺜﯽ در ﻓﻀﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﺧﻮاﺳـﺘﻨﺪ او ﻧﮑﺮد و اﯾﻦ اﻣﺮ را ﮔﻮﯾﺎ دﻟﯿﻞ ﺗﺸﯿﻊ او ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭘﺲ اﻋﺠﺐ اﻟﻌﺠﺎﺑﺴﺖ ﭼﻪ ﻗﺒﻞ ازﯾﻦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‬‫ﮐﻪ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ اﮔﺮ ﺑﯿﭽﺎره ﺣﺎﮐﻢ ﻫﻢ ﺷﺮﯾﮑﺸﺎن ﺷﺪ و رواﯾﺖ ﻓﻀﻞ ﻣﻮﺿﻮع او ﻧﮑﺮد ﭼﻪ ﻗﺴﻢ‬‫ﺷﯿﻌﯽ ﮔﺮدﯾـﺪ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻋﺪم ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﻫﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ و ﭼﻮﻧﮑﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﺑﻌﺾ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﺮده اﺳﺖ و از رواﯾﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﺎوﯾﻪ اﻣﺘﻨﺎع ﮐﺮده ﺷـﯿﻌﯽ‬‫ﺑﺎﺷﺪ و ذﻟﮏ ﻣّﻤﺎ ﯾﻀﺤﮏ اﻟﺜﮑﻠﯽ و ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻋﻼﻣﻪ ﺳﺒﮑﯽ اﯾﻦ ﺣﮑﺎﯾﺖ اﻣﺘﻨﺎع ﺣﺎﮐﻢ را ﮐﺬب داﻧﺴﺘﻪ ﺑﺮد ﺑﻠﯿﻎ آن ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫ﻃﺒﻘـﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮐﺒﺮي ﺑﻌـﺪ ﻧﻘﻞ آن از اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﺎﯾﻦ اﻟﻔﺎظ ﺳـﻤﻌﺖ اﺑﺎ اﻟﻔﺘـﺢ ﺳـﻤﮑﻮﯾﻪ ﺑﻬﺮاة ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﻠﯿﺤﯽ ﯾﻘﻮل‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻤﯽ ﯾﻘﻮل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻫﻮ ﻓﯽ داره ﻻ ﯾﻤﮑﻨﻪ اﻟﺨﺮوج اﻟﯽ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب أﺑﯽ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ذﻟﮏ اﻧﻬﻢ ﮐﺴـﺮوا ﻣﻨﺒﺮه و ﻣﻨﻌﻮه ﻣﻦ اﻟﺨﺮوج ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ﻟﻮ ﺧﺮﺟﺖ و اﻣﻠﯿﺖ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻫـﺬا اﻟﺮﺟﻞ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻻﺳﺘﺮﺣﺖ ﻣﻦ ﻫﺬه‬‫اﻟﻔﺘﻨـﮥ ﻓﻘـﺎل ﻻـ ﯾﺠﯽء ﻣﻦ ﻗﻠﺒﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ در ﻣﻘـﺎم ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﻐﺎﻟﺐ ﻋﻠﯽ ﻇّﻨﯽ اّن ﻣﺎ ﻋﺰي اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺴـﻠﻤﯽ‬‫ﮐـﺬب ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﻢ ﯾﺒﻠﻐﻨـﺎ ان اﻟﺤـﺎﮐﻢ ﯾﻨـﺎل ﻣﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ و ﻻ ﯾﻈﻦ ذﻟﮏ ﻓﯿﻪ و ﻏﺎﯾـﮥ ﻣﺎ ﻗﯿﻞ ﻓﯿﻪ اﻻﻓﺮاط ﻓﯽ وﻻء ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﻣﻘﺎم‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻨﺪﻧﺎ اﺟﻞ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻣﺎ ﺣﮑﻢ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﻤﻮﺿﻮع ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﺗﻘﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﭘﺲ ﮐﻤﺎل ﺑﯿﺤﯿﺎﯾﯿﺴﺖ و‬‫داﻋﯽ ﻧﺸـﺪه ﺑﺮﯾﻦ وﻗﺎﺣﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﭼﻮن در اﻋﺘﻘﺎد ﺧﺒﯿﺜﺶ ﺗﺨﻄﯿﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در ﻗﺘﺎل اﻫﻞ ﺟﻤﻞ و ﺻـﻔﯿﻦ ﻣﮑﻨﻮن ﮔﺸـﺘﻪ‬‫ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﺧﺮاﻓـﺎت ﺧﻮد ﺑﻌﺾ ﺟﺎ ﺑﺎﻇﻬﺎر آن ﻫﻢ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻟﻬـﺬا از ﻏﺎﯾﺖ ﻧﺎﺻﺒّﯿﺖ ﻣﯽﺧﻮاﻫـﺪ ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺜﯽ را ﮐﻪ داﻟﺴﺖ ﺑﺮ ﻣﺤﻖ ﺑﻮدن‬‫آن ﺟﻨﺎب در ﻗﺘﺎل اﯾﻦ ﻧﺎﮐﺴﺎن ﺑﺪون دﻟﯿﻞ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻮﯾﺪ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺸﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ‬‫ﻫﻢ ﭼﺎره ﺟﺰ اﻗﺮار ﺑﺼـﺤﺖ آن ﻧﯿﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻣﯿﻼن ﺑﺘﺨﻄﯿﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را و اﻣﺜﺎل آن‬‫را در ﮐﺘﺐ ﺧﻮﯾﺶ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺑـﻞ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺜﺒﻮت آن ﻧﻤﻮده و ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻄـﺎﻋﻦ ﻋﺜﻤـﺎن ﺛﺎﺑﺖ داﻧﺴـﺘﻪ ﭘﺲ اﮔﺮ‬‫ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺸﯿﻌﺴﺖ ﭘﺲ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻫﻢ ﺷﯿﻌﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺮاي ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﺑﻄﻼن ﻣﺠﺎزﻓﺖ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﻋﻨﯿﻒ اﻓﺎدات دﯾﮕﺮ اﻋﻼم ﺳـﻨّﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ در اﺳﺘﯿﻌﺎب ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و‬‫روي ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ أﺑﯽ اّﯾﻮب اﻻﻧﺼﺎري اﻧﻪ اﻣﺮ ﺑﻘﺘﺎل اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ‬‫و اﺑﻮ اﻟﻤﻮﯾـﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﺑﻌﺪ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺑﺎﯾﻦ اﺳـﻨﺎد اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﺷـﻬﺎب‬‫اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﻟﻤﺮوزي ﻓﯿﻤـﺎ ﮐﺘﺐ اﻟّﯽ ﻣﻦ ﻫﻤـﺪان ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 427‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤـﺪاد ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻓﯿﻤـﺎ اذن أي ﻓﯽ اﻟﺮواﯾـﮥ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻدﯾﺐ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮزاق ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﻬﺮاﻧﯽ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ارﺑﻊ ﻣﺎﺋﮥ ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪39 :‬‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ اﻟﺦ ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻬﺬا اﻻﺳﻨﺎد‬‫ﻋﻦ اﻟﺤﺎﻓﻆ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻫـﺬا ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ دﺣﯿﻢ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺎزم ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺜﻤﺎن‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ ﯾﻌﻘﻮب ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﻤﺎد ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻻﻧﺼﺎري ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺘﯿﻤﯽ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻗﺎل‬‫ﻋﻬﺪ اﻟّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻗﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن ﻗﺎل اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن‬‫اﻫﻞ اﻟﺠﻤﻞ و اﻟﻤﺎرﻗﻮن اﻟﺨﻮارج و اﻟﻘﺎﺳﻄﻮن اﻫﻞ اﻟﺸﺎم‬‫و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﺟﺰري در اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﻪ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻧﺒﺄﻧﺎ ارﺳـﻼن ﺑﻦ ﺑﻌﺎن اﻟﺼﻮﻓﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ اﻟﺸﯿﺮازي‬‫اﻧﺒﺄﻧﺎ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ دﺣﯿﻢ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﮑﻢ اﻟﺤﯿﺮي‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺎن ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻزدي ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺎرون اﻟﻌﺒﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﺨﺪري ﻗﺎل اﻣﺮﻧﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻘﺘـﺎل اﻟﻨـﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﻓﻘﻠﻨﺎ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أﻣﺮﺗﻨﺎ ﺑﻘﺘﺎل ﻫﺆﻻء ﻓﻤﻊ ﻣﻦ ﻓﻘﺎل ﻣﻊ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﻌﻪ ﯾﻘﺘﻞ‬‫ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ‬‫و اﺧﺒﺮ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻤﺸﺎد اﻟﻌـﺪل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ دﯾﺮك ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻋﻦ اﻟﺤـﺎرث ﺑﻦ ﺣﺼـﯿﺮة ﻋﻦ أﺑﯽ ﺻﺎدق ﻋﻦ ﻣﺨﻨﻒ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻢ ﻗﺎل اﺗﯿﻨﺎ اﺑﺎ اﯾﻮب اﻻﻧﺼﺎري ﻓﻘﻠﻨﺎ ﻗﺎﺗﻠﺖ ﺑﺴـﯿﻔﮏ اﻟﻤﺸـﺮﮐﯿﻦ ﻣﻊ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﺗﻘﺎﺗـﻞ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻗـﺎل اﻣﺮﻧﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻘﺘﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ و اﻧﺒﺄﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﺎﺳﻨﺎده ﻋﻦ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﺳﻬﻞ ﻋﻦ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ رﺑﯿﻌـﮥ ﻗـﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠـّﯿ ﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺒﺮﮐﻢ ﻫـﺬا ﯾﻘﻮل ﻋﻬـﺪ اﻟّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻗﺎﺗـﻞ اﻟﻨـﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ و ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ذﮐﺮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ﻟﻌﻠّﯽ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﯾﻠﻘﯽ ﻣﻦ ﺑﻌﺪه‬‫ﻓﺒﮑﯽ و ﻗﺎل أﺳﺄﻟﮏ ﺑﻘﺮاﺑﺘﯽ و ﺻـﺤﺒﺘﯽ اﻻ دﻋﻮة اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﻘﺒﻀﻨﯽ ﻗﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﺗﺴﺄﻟﻨﯽ ان ادﻋﻮ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻻﺟﻞ ﻣﺆّﺟﻞ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﻗﺎﺗﻞ اﻟﻘﻮم ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﻻﺣـﺪاث ﻓﯽ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﺳﻌﯿﺪ رﺿﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ وﺟﻬﻪ ﻗﺎل ﻋﻬﺪ اﻟّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ان اﻗﺎﺗﻞ ﻟا ﻨﺎﮐﺜﯿﻦ‬‫و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤـﺎرﻗﯿﻦ ﻓﻘﯿـﻞ ﻟﻪ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن ﻗﺎل ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ وﺟﻬﻪ اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن اﻫﻞ اﻟﺠﻤﻞ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﻮن اﻫﻞ اﻟﺸﺎم و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﻮن اﻟﺨﻮارج رواﻫﻤﺎ اﻟﺼﺎﻟﺤﺎﻧﯽ و ﻗﺎل رواﻫﻤﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻄﻠﻖ رواﯾﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪40 :‬‬‫و دراﯾﮥ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و ﺧﻄﯿﺐ ﺧﻮارزم اﻟﻤﻮﻓﻖ‬‫اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ادام اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻤﺎل اﻟﻌﻠﻢ ﺑﻤﺎﺛﻮر اﺳﺎﻧﯿﺪﻫﻤﺎ و ﻣﺸﻬﻮر ﻣﺴﺎﻧﯿﺪﻫﻤﺎ و ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ در ﻣﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟﻤﺮﺗﻀﯽ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﮥ و اﺑﻦ ﻋـﺪي و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﻓﯽ اﯾﻀﺎح اﻻﺷـﮑﺎل و اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺠﮥ و اﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﻓﯽ ﻏﺮاﺋﺐ‬‫ﺷﻌﺒﮥ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل اﻣﺮت ﺑﻘﺘﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ در ﻣﻌﺎرج اﻟﻌﻠﯽ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻻرﺑﻌﯿﻦ و اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل اﻣﺮت ﺑﻘﺘﺎل ﺛﻠﺜﮥ اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﻓﺎﻣﺎ اﻟﻘﺎﺳـﻄﻮن ﻓﺎﻫﻞ اﻟﺸﺎم و اﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 428‬از ‪597‬‬‫اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن ﻓﺬﮐﺮﻫﻢ و اﻣﺎ اﻟﻤﺎرﻗﻮن ﻓﺎﻫﻞ اﻟﻨﻬﺮ‬‫ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺮورﯾﮥ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧﺪﯾﻪ ﺷﺮح ﺗﺤﻔﻪ ﻋﻠﻮﯾﻪ ﺑﺸﺮح ﺷﻌﺮ‪:‬‬‫؟؟؟ و ﺳﻞ اﻟﻨﺎﮐﺚ و اﻟﻘﺎﺳﻂ و ال ﻣﺎرق اﻻﺧﺬ ﺑﺎﻻﯾﻤﺎن ﻏّﯿﺎ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺒﯿﺖ اﺷﺎرة اﻟﯽ ﻗﺘﺎل اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺛﻼث ﻃﻮاﺋﻒ ﺑﻌﺪ اﻣﺎﻣﺘﻪ و ﻫﻢ اﻟﻨﺎﮐﺜﻮن و اﻟﻘﺎﺳﻄﻮن و اﻟﻤﺎرﻗﻮن ﻗﺎل اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و‬‫ﻗﺪ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ و اﻟﺒﺰار و اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻣﺮت ﺑﻘﺘﺎل اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ذﮐﺮه‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻓﯽ ﺗﻠﺨﯿﺺ اﻟﺨﺒﯿﺮ ﺛﻢ ﻗـﺎل و اﻟﻨـﺎﮐﺜﯿﻦ اﻫـﻞ اﻟﺠﻤﻞ ﻻﻧﻬﻢ ﻧﮑﺜﻮا ﺑﯿﻌﺘﻬﻢ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﺸﺎم ﻻﻧﻬﻢ ﺟﺎروا ﻋﻦ اﻟﺤﻖ ﻓﯽ ﻋـﺪم ﻣﺒﺎﯾﻌﺘﻪ و‬‫اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﻨﻬﺮوان ﻟﺜﺒﻮت اﻟﺨﺒﺮ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻧﻬﻢ ﯾﻤﺮﻗﻮن ﻣﻦ اﻟـﺪﯾﻦ ﮐﻤﺎ ﯾﻤﺮق اﻟّﺴـ ﻬﻢ ﻣﻦ اﻟﺮﻣّﯿﮥ اﻧﺘﻬﯽ ﺑﻠﻔﻈﻪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻻ ﮐﻈﻬﻮر‬‫اﻟﻨﺎر ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﻋﺎﻇﻢ ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺰار و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و ﻃﺒﺮاﻧﯽ و اﺑﻦ ﻋﺪي و اﺑﻦ‬‫ﻣﻨﺪه و ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﺠﻪ و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و اﺑﻦ‬‫ﻋﺴﺎﮐﺮ و ﺻﺎﻟﺤﺎﻧﯽ و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﺟﺰري و ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ و ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺻﺪر ﻋﺎﻟﻢ و ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ‬‫اﻻﻣﯿﺮ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮدي از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ در ﺛﺒﻮت ﺣﺪﯾﺚ ﺗﻘﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳـﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﮐﻪ از‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺮوي ﺷﺪه ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺰد ارﺑﺎب ﺧﺒﺮت و ﺑﺼﯿﺮت ﺷﮑﯽ و رﯾﺒﯽ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﻻ ﺳّﯿﻤﺎ ﮐﻪ ﺗﺎّﯾﺪ آن‬‫از ﺣـﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و اﺑﻮ اّﯾﻮب اﻧﺼﺎري و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﺪري ﻫﻢ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﻦ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﮔﻮﯾﺎ ﺑﺎﯾﻦ‬‫وﺟﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺴﺖ ﮐﻪ او و اﺣﺰاب او ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻤﻀﺎﻣﯿﻦ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﯿﺴـﺘﻨﺪ و ﺑﺘﺴـﻠﯿﻢ ﻣﺪﻟﻮل ﺻـﺮﯾﺤﯽ آن ﮐﻪ ﺿـﻼل و ﺧﺴﺎر و‬‫ﻫﻼـك و ﺑﻮار و ﺗﺒـﺎب و ﺗﺒـﺎر ﻣﺤـﺎرﺑﯿﻦ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼﻣﺴﺖ ﺗﻦ ﻧﻤﯽدﻫﻨـﺪ ﻟﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘﻪ اﻋﺮاض و اﻧﺤﺮاف ازﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ از ﺷﻨﺎﺋﻊ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻊ ﺟﺴﻤﯿﻪ و ﺑﻮاﺋﻖ ﻣﻬﻠﮑﺎت و ﻋﻈﺎﺋﻢ ﻣﻮﺑﻘﺎت و ﺻﺮﯾﺢ ﻣﺸﺎﻗﺖ ﺣﻔﺎظ اﻋﻼم و ﻋﯿﻦ ﻣﻌﺎﻧﺪت ﺣﺎﻓﻈﯿﻦ ﺳﻨﺖ‬‫ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ و اﻟّﺴـ ﻼﻣﺴﺖ اﻣﺎ ادﻋﺎي اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺗﺸﯿﻊ ﻧﺴﺎﺋﯽ را ﭘﺲ از ﻋﺠﺎﺋﺒﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ او اﻣﺎم‬‫ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺸﺄن از اﺋﻤﻪ اﺳﺎﻃﯿﻦ ارﮐﺎن اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺻـﺤﯿﺢ او داﺧﻞ ﺻـﺤﺎح ﺳﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪام اﻫﻞ ﺳﻨﺖ آن را ﻣﺮﺟﻊ و ﻣﻼذ و‬‫ﻣﻮﺋـﻞ و ﻣﻌـﺎذ ﺧﻮد در اﻣﻮر دﯾﻦ ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و ﺑﺎﻇﻬـﺎر ﺑﻮدن آن دﻟﯿﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣـﺬﻫﺐ ﺧﻮﯾﺶ اﻋﻼم اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽاﻓﺮازﻧـﺪ و ﺑﻮﺟﻮد آن در‬‫ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎرﻫﺎ ﻣﯽﻧﺎزﻧﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪41 :‬‬‫و ﺑﺴـﺒﺐ ﻋـﺪم اﻋﺘﻤﺎد اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺮ آن اﯾﺸﺎن را ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻃﻌﻦ و ﻟﻮم ﻣﯽﻧﻮازﻧﺪ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺴﺎﺋﯽ را از ارﮐﺎن اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮﯾﺶ وا‬‫ﻧﻤـﻮدن و ﮐﺘـﺎب او را ﺟﺰء دﻟﯿـﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮدن و ﮔـﺎﻫﯽ ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﺷـﯿﻌﻪ ﻇـﺎﻫﺮ ﺳـﺎﺧﺘﻦ و در زﻣﺮه ﻣـﺬﻣﻮﻣﻪ ﻣﺘﺸـﯿﻌﯿﻦ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﮐﺎر اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ و ﺑﺲ و دﻋﻮي ﺗﺸﯿﻊ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ از ادﻋﺎي ﺗﺸﯿﻊ ﻧﺴﺎﺋﯽ ﻋﺠﯿﺐﺗﺮﺳﺖ و ﺑﯽ ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ آن ﻧﺰد ارﺑﺎب ﺧﺒﺮت و‬‫ﺗﺘﺒﻊ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻠﮑﻪ اﻇﻬﺮ ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ او از ﮐﺒﺎر ﻋﻠﻤﺎ و ﺣﻔﺎظ ﻣﻐﺮب زﻣﯿﻦ و اﺟﻠّﻪ ﻓﻘﻬﺎي ﻣﺎﻟﮑﯿﯿﻨﺴﺖ و ﻣﺂﺛﺮ‬‫ﻃﻮﯾﻠﻪ اﻻذﯾـﺎل و ﻣﻔـﺎﺧﺮ ﻋﺪﯾﻤـﮥ اﻟﻤﺜـﺎل او اﻋـﺎﻇﻢ ﻧﻘـﺎد رﺟـﺎل و اﻓﺎﺧﻢ داﻧﺎﯾﺎن اﺣﻮال ﻣﺜﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﮑﺮﯾﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺴـﻤﻌﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب‬‫اﻻﻧﺴﺎب و اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن در وﻓﯿﺎت اﻷﻋﯿﺎن و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ذﻫﺒﯽ در ﺳـﯿﺮ اﻟﻨﺒﻼء و ﺗﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ و ﮐﺘﺎب اﻟﻌﺒﺮ و اﺑﻮ اﻟﻔﺪاء اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ‬‫ﻋﻠﯽ اﯾﻮﺑﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﺨﺘﺼـﺮ و اﺑﻦ اﻟﻮردي در ﺗﺘﻤﮥ اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺎﺑﻦ ﺷﺤﻨﻪ در روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺤﻔﺎظ و ﺳﯿﺪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺒﺎﻗﯽ زرﻗﺎﻧﯽ در ﺷـﺮح ﻣﻮاﻫﺐ و اﺑﻮ ﻣﻬـﺪي ﺛﻌﺎﻟﺒﯽ در ﻣﻘﺎﻟﯿﺪ اﻻﺳﺎﻧﯿﺪ و ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ درﯾﺴـﺘﺎن اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ذﮐﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ و آﻧﻔﺎ در وﺟﻪ‬‫ﭼﻬﻞ و دوم ﻧﺒـﺬي از ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﺸـﺮﻗﻪ و ﻣﺪاﺋـﺢ ﻣﻮﻧﻘﻪ او از اﺑﺠﺪ اﻟﻌﻠﻮم و ﺗﺎج ﻣﮑﻠﻞ و اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﻣﻮﻟﻮي ﺻﺪﯾﻖ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ‬‫ﺷﻨﯿﺪي و ﺑﮑﻤﺎل وﺛﺎﻗﺖ او وارﺳﯿﺪي و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺗﻌﺼﺐ و ﯾﺎوهﮔﻮي اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﺎﯾﻨﺠﺎ رﺳﯿﺪه ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ را ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 429‬از ‪597‬‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺬﻫﺐاﻧﺪ ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﭘﺲ از ﻧﺴﺒﺖ او ﺗﺮﻓﺾ را ﺑﺎﺑﻦ ﻋﻘﺪه ﮐﺪام ﻣﺤﻞ ﻋﺠﺒﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﻧﺴﺎﺋﯽ‬‫و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒّﺮ ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻋﻘـﺪه راﻓﻀـﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﻘﺎم ﺗﺤﯿﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﻟﯿﮑﻦ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻄﻼن اﯾﻦ وﻫﻢ‬‫ﻓﺎﺳـﺪ ﺑﺮ ادﻧﯽ ﻣﺘﺘﺒﻊ اﻓـﺎدات اﺋﻤﻪ رﺟـﺎل ﻇـﺎﻫﺮ و ﺑـﺎﻫﺮﺳﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﻃـﺎﻫﺮ ﮔﺠﺮاﺗﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﺳـﻤﺎء ﻓﯽ ردّ‬‫اﻟﺸﻤﺲ ﻓﯿﻪ ﻓﻀﯿﻞ ﺑﻦ ﻣﺮزوق ﺿﻌﯿﻒ و ﻟﻪ ﻃﺮﯾﻖ آﺧﺮ ﻓﯿﻪ اﺑﻦ ﻋﻘﺪة راﻓﻀﯽ رﻣﯽ ﺑﺎﻟﮑﺬب و راﻓﻀﯽ ﮐﺎذب ﻗﻠﺖ ﻓﻀﯿﻞ ﺻﺪوق اﺣﺘﺞ ﺑﻪ‬‫ﻣﺴـﻠﻢ و اﻻرﺑﻌـﮥ و اﺑﻦ ﻋﻘـﺪة ﻣﻦ ﮐﺒـﺎر اﻟﺤﻔـﺎظ وﺛﻘﻪ اﻟﻨﺎس و ﻣﺎ ﺿـّﻌﻔﻪ إﻻ ﻋﺼـﺮّي ﻣﺘﻌّﺼﺐ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت را ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ‬‫ﻋﻘـﺪه از ﮐﺒـﺎر ﺣﻔﺎظ و ﻣﻮﺛﻖ ارﺑﺎب ﻧﻘـﺪ و اﺗﻘﺎﻧﺴﺖ و ﺟﺴﺎرت ﺑﺮ ﺗﻀـﻌﯿﻒ او ﻧﻨﻤﻮده ﻣﮕﺮ ﻋﺼـﺮّي ﻣﺘﻌﺼﺐ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در‬‫ﺛﺒﻮت ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺼﺐ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺟﺴﻮر ارﺗﯿﺎﺑﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ و ﻧﺤﯿﻒ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺷﺒﻪ رﻓﺾ اﺑﻦ ﻋﻘﺪه را‬‫ﺑﺎدﻟﻪ ﻗﺎﻫﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺑﺎﻫﺮه دﯾﮕﺮ اﺳﺘﯿﺼﺎل ﻧﻤﻮدهام و ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺛﺎﻗﺘﺶ ﺑﭙﺎﯾﻪ ﮐﻤﺎل ﺛﺒﻮت رﺳﺎﻧﯿـﺪه ﻣﻦ ﺷﺎء ﻓﻠﯿﺮﺟﻊ إﻟﯿﻪ اﻣﺎ ادﻋﺎي ﺑا ﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ‬‫ﺻﺤﺖ و ﺗﻮاﺗﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷـﯿﺨﯿﻦ را و اﻇﻬﺎر اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ آن ﺑﺎﺗﻔﺎق اﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﻟﺤـﺪﯾﺚ اﮐﺜﺮ و اﺻـّﺢ از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼﻣﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي ﺑﯿﺪﻟﯿﻞ و ﺻـﺮف زور ﻏﯿﺮ ﻻﺋﻖ ﺗﻌﻮﯾﻞ و ﻋﯿﻦ ﺗﻬﻮر و ﺗﺠﺎﺳـﺮ ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺻﺤﺖ و واﻗﻌﯿﺖ ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ‬‫ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ رواﯾﺎت واﻫﯿﻪ ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﻪ را ﮐﻪ ﺑﯿﺨﺮدان ﭼﻨﺪ ﺑﺴﺒﺐ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﻣﻠﻮك و ﺳﻼﻃﯿﻦ و ﻇﻠﻤﻪ ﺗﺴﻠﻄﯿﻦ ﺑﻮﺿﻊ آن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﺣﺎﻣﻠﯿﻦ‬‫ﻋﻠﻢ اﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ آن را در ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﺧﺮاﻓﺖ آﺛﺎر ﺧﻮد داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ اﮐﺜﺮ و اﺻـّﺢ واﻧﻤﻮدن ﺟﺰ آﻧﮑﻪ ﻣﺼﺎدﻣﺖ ﺑـﺪاﻫﺘﺴﺖ دﯾﮕﺮ ﭼﻪ‬‫ﺗﻮان ﮔﻔﺖ اﻣﺎ ﻗﻮل اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪42 :‬‬‫و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻟﻢ ﯾﻘﻞ اﻧّﻪ ﺻﺢ ﻟﻌﻠﯽ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺼﺢ ﻟﻐﯿﺮه اﻟﺦ ﮐﻪ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺧﺮاﻓﺎت و ذﻧﺎﺑﻪ ﺟﺰاﻓﺎت اﯾﻦ وﺟﻪ ﻧﺎ ﻣﻮﺟﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‬‫ﭘﺲ از ﻏﺮاﺋﺐ ﻫﻔﻮاﺗﺴﺖ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻮن ﻧﺎﺻﺐ ﺷـﻘﯽ دﯾﺪه ﮐﻪ ﮐﻼم اﺣﻤﺪ ﻧﺼـﺴﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺮاي اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﻗـﺪر ﺻـﺤﯿﺢ ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي دﯾﮕﺮان ﺑﺂن ﻣﻘـﺪار ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺸـﺪه‬‫ﺑﺎﻟﻀـﺮورة اﻓﻀـﻠﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﺰ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺪارد ﻟﻬﺬا از ﻏﺎﯾﺖ وﻗﺎﺣﺖ و ﺑﯽ آزرﻣﯽ اﻧﮑﺎر‬‫اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﺣﻤﺪ اﯾﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﺷﺪه از ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺟﻨﺎب آﻧﭽﻪ ﺑﺮاي ﻏﯿﺮ آن ﺟﻨﺎب ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﺸﺪه ﺑﻠﮑﻪ‬‫اﺣﻤـﺪ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺮوي ﺷـﺪه ﺑﺮاي آن ﺟﻨـﺎب ﻗـﺪري ﮐﻪ ﻣﺮوي ﻧﺸـﺪه ﺑﺮاي ﻏﯿﺮ آن ﺟﻨـﺎب ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﺛﺒﻮت و‬‫ﺗﺤﻘﻖ ﮐﻼم اﺣﻤﺪ ﺑﻪ ﻧﻬﺠﯽ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ در ﺻﺪد ﻧﻔﯽ آﻧﺴﺖ ﺷـﮑﯽ و رﯾﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﻠّﺎﻣﻪ اﺑﻮ اﻟﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺤﻠﺒﯽ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺎﺑﻦ ﺷـﺤﻨﻪ در روض اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﻣﺸـﻬﻮرة ﺷﻬﯿﺮة ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺣﻤﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﯾﺼﺢ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻣﺎ ﺻﺢ ﻓﯽ ﻓﻀﻞ ﻋﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐّﺮم وﺟﻬﻪ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﻼـﻣﻪ اﺑﻦ ﺷـﺤﻨﻪ اﯾﻦ ﮐﻼـم را ﮐﻪ ﺻـﺮاﺣﮥ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ ذﮐﺮ ﺻـﺤﺘﺴﺖ ﺑـﺎﻟﺤﺘﻢ و اﻟﺠﺰم ﮐﻼم اﺣﻤـﺪ ﻣﯽداﻧـﺪ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﺘﻤّﯿﺖ و ﮐﻤﺎل‬‫ﻗﻄﻌّﯿﺖ آن از ﮐﻠﻤﻪ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ﺑﺮ ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺢ ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ و ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻠﻪ از ﻋﻠﻤﺎ ﻣﺜﻞ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ و ﺑا ﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ و ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﺳـﻤﻬﻮدي و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ و ﻧﻈﺎم اﻟـﺪﯾﻦ و ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﺒﯿﻦ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻼم اﺣﻤﺪ را‬‫ﺑـﺎﯾﻦ اﻟﻔـﺎظ ﮐﻪ ﻟﻢ ﯾﺮو ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺠﯿـﺎد ﻣـﺎ روي ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻋﻠﯽ و ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣـﻖ اﺣـﺪ ﻣﻦ ﻟا ـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ‬‫ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽداﻧﻨﺪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺟﯿﺎد ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺻﺤﯿﺤﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻬﺎﯾﺖ رﮐﻮن و اﺳﺘﻨﺎد و‬‫ﺛﺒﺖ ﮐﻤـﺎل ﺛﺒﻮت و اﻋﺘﻤـﺎدﺳﺖ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺾ ﻋﻠﻤـﺎ ﮐﻤﺎ ﺳﺘﺴـﻤﻊ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻦ ﻗﺮﯾﺐ در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم اﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﺟﯿﺎد را ﺑﻤﻌﻨﯽ اﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒّﺮ در اﺳﺘﯿﻌﺎب ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و‬‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻟﻢ ﯾﺮو ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد ﻣﺎ روي ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ‬‫و ﮐـﺬﻟﮏ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺷـﻌﯿﺐ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻧﻮر اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﻤﻬﻮدي در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘـﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ و‬‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ و ﺷﯿﺦ ﻣﺤﻘﻖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 430‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ دﻫﻠﻮي در اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺴﯿﻮﻃﯽ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ‬‫ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﺳﻬﺎرﻧﭙﻮري در ﻣﺮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ‬‫و ﻧﺴـﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿـﺪ ﺟﯿﺎد در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ زﯾﺎده از آﻧﭽﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺻـﺤﺎﺑﻪ دﯾﮕﺮ آﻣـﺪه‬‫ﻣﺮوي ﺷـﺪه اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻼ ﻧﻈﺎم اﻟـﺪﯾﻦ در ﺗﺤﻔـﮥ اﻟﻤﺤﺒﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠﯽ و اﺧﺮج ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﺎ ورد ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪43 :‬‬‫ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ ﮔﻔﺖ اﺣﻤﺪ و ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﮐﻪ وارد ﻧﺸﺪه و اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪ ﺻـﺤﯿﺤﻪ در ﻫﯿﭻ ﯾﮑﯽ از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از‬‫آﻧﮑﻪ وارد ﺷـﺪه در ﺣﻖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺒﯿﻦ در ﮐﺘﺎب وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺼﻞ در ﺑﯿﺎن ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟّﺼﻮاﻋﻖ و ﻏﯿﺮه ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ‬‫ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠﯽ و اﺧﺮج ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ورد ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ ﮔﻔﺖ اﺣﻤﺪ و‬‫ﻧﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﮐﻪ وارد ﻧﺸﺪه اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﺳـﻨﺎد ﺻﺤﯿﺤﻪ در ﺣﻖ ﻫﯿﭻ ﯾﮑﯽ از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آن ﮐﻪ وارد ﺷﺪه در ﺣﻖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃـﺎﻟﺐ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﻨـﺎﻗﺐ آل ﺳـﯿﺪ اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑـﺪان اّﯾـﺪك اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟـﺪارﯾﻦ ﻫﺮ ﻗـﺪر‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ در ﺷﺎن ﺣﻀـﺮت ﻣﺮﺗﻀـﯽ واﻗﻊ ﺷﺪهاﻧﺪ در ﺣﻖ و ﺷﺎن ﻫﯿﭽﯿﮏ از ﺻﺤﺎﺑﻪ واﻗﻊ ﻧﺸﺪه ﻗﺎل اﺣﻤﺪ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﺮد‬‫ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣّﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ اﻧﺘﻬﯽ و زﻣﺮه از ﻋﻠﻤﺎ ﻣﺜﻞ ﺣﺎﮐﻢ و ﺛﻌﻠﺒﯽ و ﺑﯿﻬﻘﯽ و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و‬‫اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ و اﺑﻦ اﺛﯿﺮ ﺟﺰري و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ زرﻧﺪي و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ و ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﻤﻬﻮدي و‬‫اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ و ﺷـﯿﺦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺟﻤﻞ و ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺷـﻌﺮاﻧﯽ و ﺷﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس و ﮐﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﺟﻬﺮﻣﯽ و ﻣﺒﺎرك ﻫﺮوي و‬‫ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﻗﺎدري و ﻣﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﯽ و ﻣﻠّﺎ ﻧﻈﺎم اﻟﺪﯾﻦ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و ﺷﺎه وﻟّﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺒﯿﻦ ﻟﮑﻬﻨﻮي و وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻟﮑﻬﻨﻮي و رﺷـﯿﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﺧﺎن ﮐﻼم اﺣﻤﺪ را ﺑﺎﯾﻦ اﻟﻔﺎظ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ‬‫ﺟـﺎء ﻟﻌﻠﯽ و ﻣـﺎ ورد ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ و اﻣﺜﺎل آن اﺛﺒﺎت ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﺑﺮ‬‫ارﺑﺎب ﺗﺒﺼـﺮ و ﺗﺎﻣﻞ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻆ ﻣﺎ ﺟﺎء و ﻣﺎ ورد ﻧﯿﺰ ﻣﻮذن اﻗﺼﺎي ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻘﺴﺖ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي در ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺠﺮاﺣﯽ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮﻻن ﺳـﻤﻌﻨﺎ اﺑﺎ ﺣﺎﻣـﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﺑﻮ اﻟﻤﻮﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ در ﺑﯿﺎن ﮐﺜﺮت ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﯾﺪﻟّﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﯾﻀﺎ ﻣﺎ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺮﯾﻊ اﻗﺮاﻧﻪ و اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و اﻟﻤﻘﺘـﺪي ﺑﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻔّﻦ ﻓﯽ اﺑّﺎﻧﻪ و اﻟﻔﺎرس‬‫اﻟّـﺬي ﯾﮑّﺐ ﻓﺮﺳﺎن اﻟﺤﻔﺎظ ﻓﯽ ﻣﯿـﺪاﻧﻪ و رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻣﻘﺒﻮﻟـﮥ و ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫﻞ اﻟﺘﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟـﮥ ﻟﻤﺎ ﻋﻠﻢ ان اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﺣﻨﺒﻞ و ﻣﻦ اﺣﺘـﺬي ﻋﻠﯽ ﻣﺜﺎﻟﻪ و ﻧﺴـﺞ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻮاﻟﻪ و ﺣﻄﺐ ﻓﯽ ﺣﺒﻠﻪ و اﻧﻀﻮي اﻟﯽ ﺣﻔﻠﻪ ﻣﺎﻟﻮا اﻟﯽ ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ رﺿﻮان اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ‬‫ﻓﺠﺎءت رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ ﮐﻌﻤﻮد اﻟـّﺼ ﯿﺎح ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﺳﺘﺮه ﺑﺎﻟّﺮاح و ﻫﻮ ﻣﺎ رواه اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﺰاﻫﺪ ﻓﺨﺮ اﻻﺋّﻤﮥ اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺤﻔﺮ‬‫ﺑﻨـﺪي اﻟﺨﻮارزﻣﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ إﺟﺎزة ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟّﺴـ ﻤﺮﻗﻨﺪي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫ﺑﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪44 :‬‬‫ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ان اﻟﻌّﻄﺎر و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻧﺼـﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟّﺼﺎﺑﻮﻧﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﻻﻣﺎم اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮﻻن ﺳـﻤﻌﻨﺎ اﺑﺎ ﺣﺎﻣﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 431‬از ‪597‬‬‫ﻫﺎرون اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻄﻮﺳـﯽ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در‬‫ﺗﺎرﯾـﺦ ﮐﺎﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾـﮥ اﻟﻄـﺎﻟﺐ در ﺑﯿـﺎن ﮐﺜﺮت ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﯾـﺪﻟﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻣﺎ روﯾﻨﺎ ﻋﻦ اﻣﺎم‬‫اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ اﻋﺮف اﺻـﺤﺎب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﺮﯾﻊ اﻗﺮاﻧﻪ و اﻣﺎم زﻣﺎﻧﻪ و اﻟﻤﻘﺘﺪي ﺑﻪ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻔﻦ ﻓﯽ‬‫اﺑﺎﻧﻪ و اﻟﻔﺎرس اﻟـﺬي ﯾﮑّﺐ ﻓﺮﺳﺎن اﻟﺤﻔﺎظ ﻓﯽ ﻣﯿـﺪاﻧﻪ و رواﯾﺘﻪ ﻣﻘﺒﻮﻟـﮥ و ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫﻞ اﻟﺘﺼـﺪﯾﻖ ﻣﺤﻤﻮﻟـﮥ و ﻻ ﯾﺘﻬﻢ ﻓﯿﺪﯾﻨﻪ و ﻻ ﯾﺸﮏ اﻧﻪ‬‫ﯾﻘﻮل ﺑﺘﻔﻀـﯿﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻓﺠﺎءت رواﯾﺘﻪ ﻓﯿﻪ ﮐﻌﻤﻮد اﻟـّﺼ ﺒﺎح ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﺳﺘﺮه ﺑﺎﻟّﺮاح و ﻫﻮ ﻣﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﻌﻼﻣـﮥ ﻣﻔﺘﯽ اﻟﺸﺎم اﺑﻮ‬‫ﻧﺼﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻤﯿﻞ اﻟﺸﯿﺮازي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻨﻌﻢ ﺑﻦ‬‫اﻻﻣﺎم ﻋﺒـﺪ ﻟا ﮑﺮﯾﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮل ﺳـﻤﻌﺖ‬‫اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺠّﺮاﺣﯽ و اﺑﺎ اﻟﺤﺴﯿﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﻈﻔﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﯾﻘﻮﻻن ﺳﻤﻌﻨﺎ اﺑﺎ ﺣﺎﻣﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻫﺎرون اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ‬‫ﯾﻘﻮل ﺳﻤﻌﺖ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟﻄﻮﺳﯽ ﯾﻘﻮل ﺳﻤﻌﺖ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﯾﻘﻮل ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻗﺎل اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ و ﻫﻮ اﻫﻞ ﮐﻞ ﻓﻀـﯿﻠﮥ و ﻣﻨﻘﺒﮥ و ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﻟﮑﻞ ﺳﺎﺑﻘﮥ و ﻣﺮﺗﺒﮥ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫اﺣـﺪ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ اﺣﻖ ﺑﺎﻟﺨﻼﻓـﮥ ﻣﻨﻪ ﻗﻠﺖ ﻫﮑـﺬا اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﺎرﯾـﺦ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ زرﻧﺪي در ﻧﻈﻢ درر‬‫اﻟﺴـﻤﻄﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﻻﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء‬‫ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در ﺗﺎرﯾـﺦ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺼﻞ ﻓﯽ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻮاردة ﻓﯽ ﻓﻀـﻠﻪ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﺎ‬‫ورد ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﺳﻤﻬﻮدي‬‫در ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻌﻘﺪﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻈﯿﻤﮥ ﺟﻠﯿﻠﮥ ﺷﻬﯿﺮة ﮐﺜﯿﺮة ﺣﺘﯽ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ‬‫ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋـﻞ ﻣـﺎ ﺟـﺎء ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﺜﻌﻠﺒﯽ ﻓﯽ ﺗﻔﺴﯿﺮه ﻋﻘﺐ ذﮐﺮ ﻗّﺼﮥ ﺳﺒﺐ ﻧﺰول ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠﻧﻤﺎ َوﻟ ِﱡﯿُﮑُﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َو َرُﺳﻮﻟ ُُﻪ َو اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا‬‫اﻵﯾﮥ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در ﺻﻮاﻋﻖ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪45 :‬‬‫ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﻫﯽ ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻈﯿﻤﮥ ﺷﻬﯿﺮة ﺣﺘﯽ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ و ﻗﺎل اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ‬‫و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﺮو ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺤﺴﺎن اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻣﮑﯽ در ﻣﻨﺢ ﻣﮑﯿﻪ ﺷﺮح‬‫ﻗﺼـﯿﺪه ﻫﻤﺰﯾﻪ ﺑﺸـﺮح ﺷـﻌﺮ* ﺻـﻨﻮ اﻟّﻨـﺒﯽ و ﻣﻦ دﯾﻦ ﻓـﻮادي و داده و اﻟﻮﻻـء ﮔﻔﺘﻪ ﺻـﻨﻮ اﻟّﻨـﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ أي ﻣﺜﻠﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ‬‫اﺟﺘﻤﺎﻋﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﺻﻞ واﺣـﺪ و ﻫﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﻤّﻄﻠﺐ ﻓﻬﻤﺎ ﮐﻨﺨﻠﺘﯿﻦ و اﺻـﻠﻬﻤﺎ واﺣﺪ و ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻓﺎﻧّﻤﺎ ﻋّﻢ اﻟّﺮﺟﻞ ﺻـﻨﻮ اﺑﯿﻪ و ﻫﻮ ﻣﻦ‬‫ﻫـﺬا اﻟﻘﺒﯿـﻞ و ﻣﻦ أي اﻟّـﺬي دﯾﻦ أي اﻋﺘﻘـﺎد ﻓﻮادي أي ﻗﻠﺒﯽ و دادهاي ﺣّﺒﻪ و اﻟﻮﻻـء أي ﻣﻨﺎﺻـﺮﺗﻪ و اﻟـّﺬب ﻋﻨﻪ و اﻟﺮّد ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻧﺎزع ﻓﯽ‬‫ﺧﻼﻓﺘﻪ و ﻟﻢ ﯾﺒﺎل ﺑﻮﻗﻮع اﻻﺟﻤﺎع ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺧﺮﺟﻮا ﻋﻠﯿﻪ و ﻧﺎزﻋﻮه ﻓﯽ اﻻﻣﺮ و رﻣﻮه ﺑﻤﺎ ﻫﻮ ﺑﺮيء ﻣﻨﻪ و ذﻟﮏ ﻋﻤﻼ ﺑﻤﺎ‬‫ﺻّﺢ ﻋﻨﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ اﻟّﻠﻬّﻢ و آل ﻣﻦ واﻻه و ﻋﺎد ﻣﻦ ﻋﺎداه اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﻣﻨﯽ و اﻧﺎ ﻣﻨﻪ و ﻫﻮ وﻟّﯽ ﮐّﻞ ﻣﺆﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫و ﻟﺘﺎّﮐـ ﺪ اﻟـّﺬّب ﻋﻨﻪ ﻟﮑﺜﺮة اﻋـﺪاﺋﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ أﻣـّﯿ ﮥ و اﻟﺨﻮارج اﻟـﺬﯾﻦ ﺑﺎﻟﻐﻮا ﻓﯽ ﺳـّﺒﻪ و ﺗﻨﻘﯿﺼﻪ ﺣﺘﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎﺑﺮ ﺧّﺼﻪ اﻟّﻨﺎﻇﻢ ﺑﺬﻟﮏ و ﻟﻬﺬا‬‫اﺷـﺘﻐﻞ ﺟﻬﺎﺑﺬة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﺒّﺚ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻧﺼﺤﺎ ﻟﻼﻣﮥ و ﻧﺼﺮة ﻟﻠﺤّﻖ و ﻣﻦ ﺛﻢ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ‬‫ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ و ﻗﺎل اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺤﺴﺎن اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ورد ﻓﯽ‬‫ﺣّﻖ ﻋﻠّﯽ و ﺷﯿﺦ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺟﻤﻞ در ﻓﺘﻮﺣﺎت اﺣﻤﺪّﯾﻪ ﺑﺸﺮح ﺷﻌﺮ ﻣﺬﮐﻮر ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﻮﻟﻪ و اﻟﻮﻻء ﺑﻔﺘﺢ اﻟﻮاو أي ﻣﻮاﻻﺗﻪ أي ﻣﻨﺎﺻﺮﺗﻪ و اﻟﺬّب‬‫ﻋﻨﻪ و اﻟّﺮد ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻧﺎزع ﻓﯽ ﺧﻼﻓﺘﻪ و ﻟﺘﺎﮐـﺪ اﻟـّﺬّب ﻋﻨﻪ ﻟﮑﺜﺮة اﻋﺪاﺋﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ أﻣّﯿﮥ و اﻟﺨﻮارج اﻟﺬﯾﻦ ﺑﺎﻟﻐﻮا ﻓﯽ ﺳـّﺒﻪ و ﺗﻨﻘﯿﺼﻪ ﺣﺘﯽ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 432‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﻨﺎﺑﺮ ﺧّﺼﻪ اﻟﻨﺎﻇﻢ ﺑـﺬﻟﮏ و ﻟﻬـﺬا اﺷـﺘﻐﻞ اﮐﺎﺑﺮ اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﻨﺸـﺮ ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻧﺼـﺤﺎ ﻟﻼﻣـﮥ و ﻧﺼـﺮة ﻟﻠﺤﻖ و ﻣﻦ ﺛﻢ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠّﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺷـﻌﺮاﻧﯽ در ﻟﻮاﻗـﺢ اﻻﻧﻮار ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﯾﻌﻨﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﯾﻘﻮل ﻟﻢ ﯾﺠﯽء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺷﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺷﯿﺦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿـﺪروس ﺑﺎ ﻋﻠﻮي در ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘـﺪ اﻟّﻨﺒﻮّي و اﻟّﺴـ ّﺮ اﻟﻤﺼـﻄﻔﻮي ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻈﯿﻤﮥ‬‫ﺷﻬﯿﺮة ﺣﺘﯽ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ و ﻗﺎل اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ‬‫اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺤﺴﺎن اﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ و ﮐﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﺟﻬﺮﻣﯽ در ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻗﺎﻃﻌﮥ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺻﻮاﻋﻖ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻓﺼﻞ دوم در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و آن ﮐﺜﯿﺮ ﻣﺸﻬﻮرﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ در اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻫﯿﭻ‬‫ﮐﺲ ﻣﺜﻞ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ وارد ﻧﺸﺪه و اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻗﺎﺿﯽ و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮري ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻘﺪار اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪ‬‫ﺣﺴﻨﻪ ﮐﻪ در ﺣﻖ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ وارد ﺷﺪه در ﺣﻖ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﺻﺤﺎب رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ وارد ﻧﺸﺪه اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﻼ ﻣﺒﺎرك در اﺣﺴﻦ‬‫اﻻﺧﺒﺎر ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺻﻮاﻋﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺼﻞ ﺳﻮم در ﺑﯿﺎن ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑـﺪاﻧﮑﻪ اﺣﻤـﺪ ﮔﻔﺖ آن ﻣﻘـﺪار آﯾﺎت و اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﮐﻪ در ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ در ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻫﯿﭻ اﺣﺪي از اﺻﺤﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪46 :‬‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻣﺬﮐﻮر ﻧﯿﺴﺖ و ﻗﺎﺿـﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻧﯿﺴﺎﺑﻮري ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﻫﯿﭻ ﯾﮑﯽ از اﺻـﺤﺎب رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﺑﺎﺳـﻨﺎد ﻧﯿﮑﻮ واﻗﻊ ﻧﺸﺪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺨﺎﻧﯽ ﻗﺎدري در ﺻـﺮاط ﻫﻮي؟؟؟‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ ﻣـﺎ ورد ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠّﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻣﺰار‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﺑـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ در ﻧﺰل اﻻـﺑﺮار ﺑﻤﺎ ﺻـّﺢ ﻣﻦ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ اﻻﻃﻬﺎر ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻻول ﻓﯿﻤﺎ اﺧﺘﺺ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ اﺳـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻐﺎﻟﺐ‬‫ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و ﻗـﺎل اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺠﯿـﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤـﺎ ﺟـﺎء ﻓﯽ ﺣﻖ ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ و اﺧﺮج‬‫اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ورد ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ و ﻧﯿﺰ ﻣﺮزا ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑـﺪﺧﺸﺎﻧﯽ در ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿـﺪ اﻟﺠﯿﺎد اﮐﺜﺮ ﻣﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و‬‫اﺧﺮج اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ورد ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻓﯽ ﻋﻠﯽ و ﺷﯿﺦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در اﺳـﻤﺎء اﻟﺮﺟﺎل ﻣﺸـﮑﺎة ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺑﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺎﺛﺮ اﮐﺜﺮ‬‫ﻣﻦ ان ﺗﺤﺼـﯽ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ورد ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ورد ﻟﻌﻠﯽ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻠﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺮج اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻧﯿﺰ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل ﻓﯽ ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎء ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟـﺦ و ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ در ﺣﻖ ﻣﺒﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ آﻧﭽﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻮاﻋﻖ‬‫در ﻓﺼـﻞ ﺛـﺎﻧﯽ از ﺑـﺎب ﺧـﺎﻣﺲ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ آﻧﭽﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻓﺼـﻞ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻗﺎل اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿـﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣﻖ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺤﺴﺎن اﮐﺜﺮ ﻣّﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ‬‫ﻋﻠﯽ و ﻧﯿﺰ در اﯾﻀـﺎح ﻟﻄﺎﻓـﮥ اﻟﻤﻘـﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻻـ ﺗﻌـﺪ و ﻻ ﺗﺤﺼـﯽ در ﺷﺎن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ اﺧﺮاج ﻧﻤﻮده‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﻗـﺪر اﺣـﺎدﯾﺚ در ﺷـﺎن اﯾﺸـﺎن وارد ﺷـﺪه در ﺣﻖ دﯾﮕﺮي از ﺻـﺤﺎﺑﻪ وارد ﻧﺸـﺪه ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ در ﺻﻮاﻋﻖ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﻓﻀـﺎﺋﻠﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐﺮم وﺟﻬﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﻋﻈﯿﻤـﮥ ﺷـﻬﯿﺮة ﺣﺘﯽ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﻣـﺎ ﺟﺎء ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻟﻌﻠﯽ و ﻗﺎل‬‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟﻘﺎﺿﯽ و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﻟﻢ ﯾﺮد ﻓﯽ ﺣّﻖ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﺑﺎﻻﺳﺎﻧﯿﺪ اﻟﺤﺴﺎن اﮐﺜﺮ ﻣّﻤﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ ﻋﻠّﯽ اﻟﺦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 433‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪47 :‬‬‫ﺛّﻢ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺗﯿﻤـّﯿ ﮥ اﺧﺰاه اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺜـﺎﻟﺚ اّن اﮐـﻞ اﻟﻄﯿﺮ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﻪ اﻣﺮ ﻋﻈﯿﻢ ﯾﻨﺎﺳﺐ ان ﯾﺠﯽء اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻓﺎّن اﻃﻌﺎم اﻟّﻄﻌﺎم‬‫ﻣﺸـﺮوع ﻟﻠﺒّﺮ و اﻟﻔﺎﺟﺮ و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ذﻟﮏ زﯾﺎدة ﻗﺮﺑﮥ ﻟﻌﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻬﺬا اﻻﮐﻞ و ﻻ ﻣﻌﻮﻧﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺼـﻠﺤﮥ دﯾﻦ و ﻻ دﻧﯿﺎ ﻓﺎّي اﻣﺮ ﻋﻈﯿﻢ ﻫﻨﺎ ﯾﻨﺎﺳـﺐ‬‫ﺟﻌﻞ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻔﻌﻠﻪ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﺧﺮاﻓﺖ ﻧﻈﺎم در رﮐﺎﮐﺖ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﺑﺬروه ﻋﻠﯿﺎ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ و ﺻﺪور آن از ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم‬‫ﺳﻨﯿـﺎن ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﺑﻌﯿـﺪ ﺑﻮد ﻟﮑﻦ ﺳـﺒﺒﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ اﮔﺮ ﭼﻪ از اﮐـﺎﺑﺮ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ اﻫـﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﭼﻮن در ﻗﺒﺎل‬‫اﺳﺘﺪﻻﻻت ﻣﺘﯿﻨﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﮔﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و در ﻟّﺠﻪ اﻧﺪﻫﺎش و ﺗﺤّﯿﺮ ﻓﺮو ﻣﯽروﻧﺪ و ﻫﻢ ﻋﺮق ﻋﺼﺒّﯿﺘﺸﺎن ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺟﻮش ﻣﯽزﻧـﺪ ﻻ ﺟﺮم ﺑﻤﻔﺎد اﻟﻐﺮﯾﻖ ﯾﺘﺸـﺒﺚ ﺑﮑﻞ ﺣﺸـﯿﺶ ﻫﺮ رﻃﺐ و ﯾﺎﺑﺲ را دﺳﺖآوﯾﺰ ﺧﻮد ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و‬‫ﺑﺎﺑﺮ از ﻏﺮاﺋﺐ ﻋﺠﺮ و ﺑﺠﺮ ﻧﻘﺪ ﻧﺼﻔﺖ و ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﻨﺠﯽ از دﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽﺑﺎزﻧﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺗﻔﻮه ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﮐﻞ ﻃﯿﺮ اﻣﺮ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﻧﺒﻮد‬‫ﮐﻪ ﺑﺮاي آن ﻣﺠﯽء اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨـﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰد ﺗﻤـﺎﻣﯽ ﻋﻘﻼـ ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺎ و‬‫ﮐﺒﺮا دﻟﯿﻞ ﺷﺮﻓﺴﺖ ﻓﮑﯿﻒ ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺴﻠﻤﯽ در ﺷﺮف ﻋﻈﯿﻢ ﺑﻮدن آن ﺷﮏ و‬‫رﯾﺐ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ آورد ﭘﺲ اﮔﺮ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺷـﺮف ﻋﻈﯿﻢ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ را ﺑﺨﻮاﻫـﺪ ﻧﻬـﺎﯾﺖ‬‫ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ دارد و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﻗﺖ ﺳـﻤﺎع دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸـﻪ‬‫ﻣﺠﺘﻬﺪه دﻋﺎ ﮐﺮد اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ و ﺣﻔﺼﻪ ﮔﻔﺖ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ و اﻧﺲ ﮔﻔﺖ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة و ﺑﺮواﯾﺖ دﯾﮕﺮ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ‬‫رﺟﻼ ﻣّﻨﺎ ﺣّﺘﯽ ﻧﺸـّﺮف ﺑﻪ و ﺣﯿﺮﺗﻢ ﻣﯽرﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺸـﺮوﻋﯿﺖ اﻃﻌﺎم ﻃﻌﺎم را ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻤﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﭼﻪ رﺑﻄﺴﺖ زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﮐﻼم در اﺧﺘﯿﺎر ﺑﺮاي ﻣﻮاﮐﻠﺘﺴﺖ و از ﻣﺸـﺮوﻋﯿﺖ اﻃﻌﺎم ﻃﻌﺎم ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺑّﺮ و ﻓﺎﺟﺮ ﻻزم ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮاي ﺷـﺮف ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺧﻮد اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ را اﺧﺘﯿﺎر ﻧﻔﺮﻣﺎﯾﺪ و ﻧﻔﯽ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم زﯾﺎدت ﻗﺮﺑﺖ را ﺑﺴﻮي ﺧﺪا ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬‫آن ﺟﻨـﺎب او را ﺑﺮاي ﻣﻮاﮐﻠﺖ اﺧﺘﯿـﺎر ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﺧﻄﺎي ﻓﺎﺣﺶ و ﮐﻤﺎل ﺳﻮء ادب آن ﺟﻨﺎب و ﻧﻔﯽ ﻣﺼـﻠﺤﺖ دﯾﻦ و دﻧﯿﺎ از ان ﻫﻢ اﻓﺤﺶ‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺰد ﻫﺮ ﻋﺎﻗـﻞ روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ از ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﺮاي ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﮐﻪ ﺷـﺮف ﻋﻈﯿﻤﺴﺖ و ﻃﻠﺐ او ﺑﺘﮑﺮﯾﺮ دﻋـﺎ و رّد دﯾﮕﺮان ﺑﺮ‬‫ﺷﺎﻫﺪﯾﻦ اﯾﻦ ﺣﺎل و ﺳﺎﻣﻌﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﻘﺎل ﮐﻤﺎل ﻓﻀﻞ آن ﺷﺨﺺ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﮔﺮدد و اﯾﻦ ﻣﺼﻠﺤﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ از ﻣﺼﺎﻟﺢ دﯾﻨﺴﺖ و اﮔﺮ ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬‫در ﮔﺬرﯾﻢ و ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎب اﻣﺮي ﻋﻈﯿﻢ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻮﺟﺐ زﯾﺎدت ﻗﺮﺑﺖ ﺑﺴﻮي ﺧﺪا ﻫﻢ‬‫ﻧﻤﯽﺑﺎﺷـﺪ و اﻋـﺎﻧﺖ ﺑﺮ ﻣﺼـﻠﺤﺘﯽ دﯾﻨﯽ و دﻧﯿﺎوي ﻣﺘﺼﻮر ﻧﻤﯽﺷﻮد ﻟﮑﻦ ﻣﻌـﺬﻟﮏ ﻃﻠﺐ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﺑﺮاي آن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ را ﺣﺮام ﯾﺎ ﻣﮑﺮوه ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﯾﻨﻪ وﺿﻊ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷﻮد اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد و اﻋﺘﺴﺎف را ﺗﺮك ﺑﺎﯾـﺪ داد اﮔﺮ ﻣﺜﻞ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﺣﻖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﯾﺎ ﻋﻤﺮ ﺷـﯿﻮخ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﯽﺗﺮاﺷـﯿﺪﻧﺪ آﯾﺎ ﺣﻀﺮاﺗﺸﺎن ﺑﻘﺪح آن اﯾﻦ ﮐﻼم را ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﯽآورﻧﺪ ﻻ و اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻔﻮه ﺑـﺎن ﻧﻤﯽﺷﺪﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ از اﻋﻈﻢ ﻣﻔـﺎﺧﺮ و ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣـﺎﺛﺮ ﻣﯽﺷـﻤﺮدﻧﺪ و ﺑﮑﻤﺎل ﺳـﻼﻃﺖ ﻟﺴﺎن اﻓﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ‬‫ﻣﻮاﮐﻠﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎ ﮐﺴﯽ دﻟﯿﻞ اﻓﻀﻠﯿﺖ اوﺳﺖ ﭼﻪ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﻧﮑﺮدن و او را ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﻃﻠﺐ ﻧﻤﻮدن و ﺑﻐﺎﯾﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪48 :‬‬‫ﻣﻨﺎﺳﺐ آﻣﺪ ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ را ﺑﺎﯾﻦ ﺷـﺮف ﻣﺸـﺮف ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻌّﺼﺐ و ﻋﻨﺎد و ﺗﺼّﻠﺐ و ﻟﺪاد ﺑا ﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ‬‫را ﻣﻠﺠﺄ ﮐﺮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﭽﻨﯿﻦ ﺷـﺒﻬﺎت رﮐﯿﮑﻪ و وﺳﺎوس ﺳـﺨﯿﻔﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﺷﯿﻄﺎﻧﯿﻪ و ﻫﻮاﺟﺲ ﻇﻠﻤﺎﻧﯿﻪ در ﺻﺤﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ‬‫و ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺪح ﻣﯽﮐﻨﺪ و در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮد را در ﻣﻌﺮض رﺳﻮاﯾﯽ و ﻓﻀـﯿﺤﺖ ﻣﯽاﻧﺪازد و ﻣﻌﻬﺬا در رواﯾﺎت ﺷﯿﻌﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﯿﺮ‬‫را ﺟﺒﺮﺋﯿـﻞ از ﺟﻨﺖ آورده ﺑﻮد و در رواﯾـﺎت اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ ﻫﻢ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ اﯾﻦ ﺷـﺒﻪ در ﮐﻤﺎل ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﺑﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ اﮐﻞ ﻃﯿﺮ ﺟّﻨﺖ ﺑﻼ ﺷـﺒﻪ اﻣﺮ ﻋﻈﯿﻤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﯿﺎﯾـﺪ و ﺑﺎ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺑﺨﻮرد و اﯾﻦ ﻫﻢ در ﻏـﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮردن ﻃﻌـﺎم ﺟﻨﺖ دﻟﯿﻞ زﯾﺎدت ﻗﺮﺑﺖ اﮐﻞ ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻤﺴﺖ و ﻫﺮﮔﺰ ﺧـﺪاوﻧﺪ‬‫ﻋـﺎﻟﻢ اﻃﻌﺎم ﻃﻌﺎم ﺟﻨﺖ را ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺑّﺮ و ﻓﺎﺟﺮ ﻣﺒـﺬول ﻧﮑﺮده اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺧﻮردن آن دﻟﯿﻞ ﻋﺼـﻤﺖ آﮐﻠﺴﺖ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻣﺠﻠﺴـﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 434‬از ‪597‬‬‫ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﺣﻖ اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﮑﻪ از ﺑﻌﺾ اﺣﺎدﯾﺚ ﺷـﯿﻌﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ آن ﻣﺮغ ﺑﺮﯾﺎن ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ از ﺑﻬﺸﺖ آورده ﺑﻮد و ﻗﺮﯾﻨﻪ‬‫ﺑﺮ آن آﻧﺴﺖ ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑـﺎن ﺳـﺨﺎوت و ﻓﺘﻮت اﻧﺲ و ﻏﯿﺮ او ﺣﺎﺿـﺮان را ﺷـﺮﯾﮏ ﻧﮑﺮد و ﺣﺼﻪ ﺑﺎﯾﺸﺎن ﻧـﺪاد ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر آﻧﮑﻪ ﻃﻌﺎم‬‫ﺑﻬﺸﺖ در دﻧﯿﺎ ﺑﻐﯿﺮ ﻣﻌﺼﻮم رواﻧﯿﺴﺖ ﺧﻮردن و ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻓﻀـﯿﻠﺖ آن ﺣﻀﺮت در واﻗﻌﻪ ﻣﻀﺎﻋﻒ ﻣﯽﮔﺮدد و دﻟﯿﻞ ﺑﺮ ﻋﺼﻤﺖ و اﻣﺎﻣﺖ‬‫ﻫﺮ دو ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ اﻧﺘﻬﯽ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺠﻠﺴـﯽ ﻃﺎب ﺛﺮاه ﻣﺆّﯾﺪﺳﺖ ﺑﺤﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ آن را ﻋﻼﻣﻪ اﺳﻌﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻻرﺑﻠﯽ‬‫در ارﺑﻌﯿﻦ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﻫﺬه ﻋﺒﺎرﺗﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺜﺎﻧﯽ و اﻟﻌﺸﺮون‬‫ﯾﺮﻓﻌﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺘﻨـﻮﺧﯽ اﻟﯽ ﺻﻌﺼـﻌﮥ ﺑﻦ ﺻﻮﺣـﺎن ﻗـﺎل اﻣﻄﺮت اﻟﻤﺪﻧﯿـﮥ ﻣﻄﺮا ﻓﺨﺮج رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻣﻌﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و‬‫اﻟﺘﺤﻖ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺴﺎروا ﻣﺴـﯿﺮ ﻓﺮﺣﮥ ﺑﺎﻟﻤﻄﺮ ﺑﻌﺪ ﺟﺬب ﻓﺮﻓﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺮﻓﻪ اﻟﯽ اﻟّﺴﻤﺎء و ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﻃﻌﻤﻨﺎ ﺷﯿﺌﺎ ﻣﻦ ﻓﺎﮐﻬﮥ‬‫اﻟﺠّﻨﮥ ﻓﺎذا ﻫﻮ ﺑﺮّﻣﺎﻧﮥ ﺗﻬﻮي ﻣﻦ اﻟّﺴﻤﺎء ﻓﺎﺧﺬﻫﺎ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻣّﺼﻬﺎ ﺣﺘﯽ روي ﻣﻨﻬﺎ و ﻧﺎوﻟﻬﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻤّﺼﻬﺎ ﺣﺘﯽ روي ﻣﻨﻬﺎ و‬‫اﻟﺘﻔﺖ اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻗﺎل ﻟﻮﻻ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻦ ﺛﻤﺎر اﻟﺠّﻨﮥ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ إﻻ ﻧﺒﯽ او وﺻّﯿﻪ ﻻﻃﻌﻤﺘﮏ ﻣﻨﻬﺎ ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻫﻨﯿﺌﺎ ﻟﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑـﺎﻟﺠﻤﻠﻪ در ﺣﺼﻮل ﮐﻤـﺎل ﻗﺮﺑﺖ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ ﺑﺮاي اﮐﻞ اﻃﻌﻤﻪ ﺟﻨﺖ در دﻧﯿﺎ ﺷـﺒﻪ و رﯾﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﻤﺎﻧﺎ اﻋﺮاض و ﻋـﺪول و ﻧﮑﻮص و‬‫ﻧﮑﻮل از آن ﻋﯿﻦ ﻣﻌﺎﻧـﺪت ﺣﻖ ﺣﻘﯿﻖ ﺑـﺎﻟﻘﺒﻮﻟﺴﺖ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﻌـﺪ ازﯾﻦ ﮐﻼـم ﮐﻼـﻣﯽ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻟﻐﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻪ ﻓﺮاوان ﺣﯿﺮﺗﺴﺖ ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل اﻟّﺮاﺑﻊ اّن ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﻨﺎﻗﺾ ﻣﺬﻫﺐ اﻟّﺮاﻓﻀﮥ ﻓﺎﻧّﻬﻢ ﯾﻘﻮﻟﻮن اّن اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﻌﻠﻢ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫اﻧﻪ ﺟﻌﻠﻪ ﺧﻠﯿﻔﮥ ﻣﻦ ﺑﻌﺪه و ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ ﻣﺎ ﮐﺎن ﯾﻌﺮف اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم را ﭼﻪ ﺑﻼ زده اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫دﯾﺪه ﺑﺼـﯿﺮﺗﺶ در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ادراك واﺿـﺤﺎت و ﺟﻠّﯿﺎت ﻫﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و ﺑﺴـﺒﺐ ﻏﺸـﯿﺎن ﻏﺸﺎوه ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و اﺷﺘﻐﺎل ﻧﯿﺮان ﺿﻐﺎﺋﻦ و‬‫اﺣﻘﺎد ﺑﻌﺠﺎﺋﺐ ﻫﻔﻮات و ﻣﻨﮑﺮات ﻣﺘﻔﻮه ﻣﯽﺷﻮد ﻟّﻠﻪ اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم در ﺻـﺪد ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺑﺮآﯾﻨﺪ و ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﮐﻪ‬‫در اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﺪام ﻟﻔﻆ دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺧﺪا‬‫ﮐﯿﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪49 :‬‬‫ﮔﻔﺘﻦ ﮐّﻠﻤﻪ‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ‬‫ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎﺣﺪي از دﻻﻻت ﺛﻼﺛﻪ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ دﻻﻟﺖ ﻧﺪارد و اﻫﻞ ﻟﻐﺖ و ﻋﺮف و ﺷﺮع ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ را ازﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬‫اﻫﻞ ﺧﺒﺮت ﺑﯿﻘﯿﻦ ﻣﯽداﻧﻨـﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼﻣﺴﺖ و ﻣﺮاد ﺑﺎﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ در وﻗﺖ دﻋﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻮد و ﺟﺰ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻃﻠﺐ ﺑﺎﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﺑﺮاي اﻇﻬﺎر ﻓﻀﯿﻠﺖ‬‫آن ﺟﻨﺎب ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﻋّﻠﺎﻣﻪ اﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ ﻧﯿﺰ در ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟﺴﺌﻮل ﺑﮑﻤﺎل ﺑﻼﻏﺖ و ﻣﺘﺎﻧﺖ ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﻮده و اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﻋﺒـﺎرﺗﺶ ﺑﻨﻈﺮت ﺧﻮاﻫـﺪ رﺳـﯿﺪ و ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از ﺑﻌﺾ اﺧﺒﺎر اﻫﻞ ﺣّﻖ ﭼﻨﺎن واﺿـﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در ﺧﺼـﻮص ﻫﻤﯿﻦ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﻇـﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣـﻮد ﮐﻪ ﻧﺰد آن ﺟﻨـﺎب ﭘﯿﺶ از دﻋـﺎ اﺣﺐ اﻟﺨﻠـﻖ ﻣﺘﻌﯿﻦ ﺑـﻮد و آن‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم را ﻣﺼﺪاق آن ﻣﯽداﻧﺴﺖ و اﮔﺮ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم در ﻣّﺮة ﺛﺎﻟﺜﻪ دﻋﺎ ﺑﺤﻀﻮر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﻤﯽﺷـﺪ آن ﺟﻨﺎب ﺻـﺮاﺣﮥ ﺑﻨﺎم ﻧﺎﻣﯽ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم دﻋﺎ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و از ﺧـﺪاوﻧﺪ‬‫آوردن آن ﺟﻨﺎب را ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻨﺎب ﺻﺪوق ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب اﻣﺎﻟﯽ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ره ﻗـﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺪﺑـﮥ ﻗﺎل راﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻣﻌﺼﻮﺑﺎ ﺑﻌﺼﺎﺑـﮥ ﻓﺴﺎﻟﺘﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﻘﺎل‬‫ﻫﯽ دﻋﻮة ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ و ﮐﯿﻒ ﯾﮑﻮن ذﻟﮏ ﻓﻘﺎل ﮐﻨﺖ ﺧﺎدﻣﺎ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻫﺪي اﻟﯽ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃـﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻨﮏ ﻣﺸﻐﻮل و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺮﻓﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺪه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 435‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺜﺎﻧﯿـﮥ ﻓﻘـﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﻨﮏ ﻣﺸـﻐﻮل و اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺮﻓﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺪه اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫إﻟﯿﮏ و إﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻨﮏ ﻣﺸـﻐﻮل و أﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ‬‫ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺮﻓﻊ ﻋﻠّﯽ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل و ﻣﺎ ﯾﺸـﻐﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻨﯽ ﻓﺴـﻤﻌﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﻦ ﻫـﺬا ﻓﻘﻠﺖ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل اﺋﺬن ﻟﻪ ﻓﻠﻤﺎ دﺧﻞ ﻗﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ اﻧّﯽ ﻗﺪ دﻋﻮت اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ﺛﻼث ﻣﺮات ان ﯾﺄﺗﯿﻨﯽ‬‫ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﯾﺄﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ و ﻟﻮ ﻟﻢ ﺗﺠﯿﺌﻨﯽ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻟـﺪﻋﻮت اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺳـﻤﮏ ان ﯾﺄﺗﯿﻨﯽ ﺑﮏ ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧّﯽ ﻗﺪ ﺟﺌﺖ ﺛﻼث ﻣﺮات ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮدﻧﯽ اﻧﺲ و ﯾﻘﻮل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﻨﮏ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻘﺎل ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳﻤﻌﺖ اﻟﺪﻋﻮة ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان‬‫ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻠّﻤﺎ ﮐﺎن ﯾﻮم اﻟّﺪار اﺳﺘﺸﻬﺪﻧﯽ ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻓﮑﺘﻤﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ اﻧّﯽ ﻧﺴﯿﺘﻪ ﻗﺎل ﻓﺮﻓﻊ ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﯾﺪه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪50 :‬‬‫اﻟﯽ اﻟـّﺴ ﻤﺎء ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ارم اﻧﺴﺎ ﺑﻮﺿـﺢ ﻻ ﯾﺴﺘﺮه ﻣﻦ اﻟﻨﺎس ﺛﻢ ﮐﺸﻒ اﻟﻌﺼﺎﺑـﮥ ﻋﻦ رأﺳﻪ ﻓﻘﺎل ﻫﺬه دﻋﻮة ﻋﻠﯽ ﻫﺬه دﻋﻮة ﻋﻠّﯽ ﻫﺬه دﻋﻮة‬‫ﻋﻠﯽ‬‫ﭘﺲ ﻣﺤﻞ ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﻣﻨﺎﻗﺾ ﻣﺬﻫﺐ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻣﯽداﻧﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻏّﺾ ﺑﺼـﺮ از ﻣﺪﻟﻮﻻت‬‫اﻟﻔـﺎظ اﺻـﻼ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﮐﻪ در ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎرﺷﺎن ﻣﻀـﺒﻮﻃﺴﺖ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآرد ﻫـﻞ ﻫـﺬا اﻟّـﺎ رﻣﯽ ﻟﻠـّﺴ ﻬﺎم ﻓﯽ اﻟﻈﻼـم* و اﺗﺒﺎع‬‫اﻟﻮﺳـﺎوس و اﻟﻬﻮاﺟﺲ و اﻻوﻫـﺎم* و اﻟﺘﻤﺴﮏ ﺑﺸـﺒﻬﺎت اوﻫﻦ و اوﻫﯽ ﻣﻦ اﻟّﺮﻣﺎم و اﻟﺘﺸـّﺒﺚ ﺑﻨﺰﻋﺎت ارق و اﺿـﻌﻒ ﻣﻦ ﻃﺮق اﻟﺜﻤﺎم* و‬‫ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻔﻮات و ﺳـﻘﻄﺎت و ﻋﺜﺮات اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻀـﺮت او ﺑﻤﺰﯾﺪ و ﻏﺮو و وﺣﺮ ﭼﻨﺎن در ﮔﺮداب‬‫ﻋﻨـﺎد ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﮐﻪ از ﻋﻮد ﺗﺸـﻨﯿﻊ ﺑﺮ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﻢ ﻧﯿﻨﺪﯾﺸـﯿﺪه ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ در وادي ﺗﺸـﺪق و ﺗﻔﻬﯿﻖ‬‫دوﯾـﺪه ﺣﯿﺚ ﻗـﺎل اﻟﺨﺎﻣﺲ ان ﯾﻘﺎل اﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﻌﺮف اﻧّﯽ ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ او ﻣﺎ ﮐﺎن ﯾﻌﺮف‬‫ﻓﺎن ﮐﺎن ﯾﻌﺮف ذﻟﮏ ﮐﺎن ﯾﻤﮑﻨﻪ ان ﯾﺮﺳﻞ ﺑﻄﻠﺒﻪ ﮐﻤﺎ ﮐﺎن ﯾﻄﻠﺐ اﻟﻮاﺣـﺪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ او ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﻌﻠّﯽ ﻓﺎﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ‬‫ﻓﺎّي ﺣﺎﺟﮥ اﻟﯽ اﻟّﺪﻋﺎء و اﻻﺑﻬﺎم ﻓﯽ اﻟّﺪﻋﺎء و ﻟﻮ ﺳّﻤﯽ ﻋﻠﯿﺎ ﻻﺳﺘﺮاح اﻧﺲ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎء اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻟﻢ ﯾﻐﻠﻖ اﻟﺒﺎب ﻓﯽ وﺟﻪ ﻋﻠﯽ و ان ﮐﺎن اﻟّﻨﺒﯽ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻢ ﯾﻌﺮف ذﻟـﮏ ﺑﻄـﻞ ﻣﺎ ﯾـّﺪﻋﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﮐﻮﻧﻪ ﮐﺎن ﯾﻌﺮف ذﻟﮏ ﺛﻢ اّن ﻓﯽ ﻟﻔﻈـﮥ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﻓﮑﯿﻒ ﻻ‬‫ﯾﻌﺮف اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و ﻣﺜﻞ ﺷـﻤﺲ آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻼم و اﯾﻦ وﺟﻪ ﻣﺴﻮد وﺟﻪ ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﺳﺮاﺳﺮ ﭘﻮچ و ﻧﺎﻣﺮﺑﻮط‬‫و ﻧﺎزل ﺑﺴﻮي اﺳـﻔﻞ درﮐﺎت ﻫﺒﻮﻃﺴﺖ و ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ ﻣﻌّﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ را ﮐﻪ‬‫ﻣﺼـﺪاق آن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﻮدﻧـﺪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻟﮑﻦ آن ﺟﻨـﺎب اﺟﻤﺎل و اﺑﻬﺎم را در دﻋﺎ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎرﺑﻨـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﺴـﺒﺐ‬‫آﻣﺪن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و ﻣﺼﺪاق دﻋﺎي آن ﺣﻀـﺮت ﺷﺪن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻏﯿﺮ آن ﺣﻀـﺮت ﻣﺼﺪاق اﯾﻦ دﻋﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ‬‫ﺷـﺪ و ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم را ﻣﺼـﺪاق اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮔﺮداﻧﯿـﺪه ﻧﻪ آﻧﮑﻪ آن ﺣﻀـﺮت از ﺟﺎﻧﺐ‬‫ﺧـﻮد ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم را اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮔﺮداﻧﯿـﺪه و اﮔﺮ اﯾﻦ ﻣﻌـﺎﻣﻠﻪ ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﻮد و ﺑﻄﻠﺐ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﮐﺲ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد و اﺑﺘﺪاء ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪﺳﺖ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ‬‫ﺣﺎﺻـﻞ ﻧﻤﯽﺷـﺪ و ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ و ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ و ﻣﺸـﮑﮑﯿﻦ را ﻣﯽرﺳـﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﻨﺘﺎ ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از‬‫ﻃﺮف ﺧﻮد آن ﺣﻀﺮت را اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺸﺎﺑﻪﺳﺖ اﯾﻦ اﻫﺘﻤﺎم ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ در اﻇﻬﺎر اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﮑﻤﺎل ﻋﻨﺎﯾﺖ اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم در اﻇﻬﺎر اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در روز ﻗﯿﺎﻣﺖ در ﺑﺎب ﺷـﻔﺎﻋﺖ ﮐﻪ اّوﻻ ﻣﺮدم ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺣﻀـﺮت آدم ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺣﺎﺿـﺮ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و درﺧﻮاﺳـﺖ‬‫ﺷﻔﺎﻋﺖ از آن ﺣﻀـﺮت ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد و آن ﺣﻀـﺮت اﺑﺎ از ﺷـﻔﺎﻋﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﺣﻮاﻟﻪ ﺑﺤﻀـﺮت اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و ﺣﻀﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 436‬از ‪597‬‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺤﻀـﺮت ﻣﻮﺳﯽ و ﺣﻀﺮت ﻣﻮﺳﯽ ﺑﺤﻀﺮت ﻋﯿﺴﯽ و در آﺧﺮ ﺣﻀﺮت ﻋﯿﺴﯽ ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﻮاﻟﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﮐﺮد ﭘﺲ اﮔﺮ اّوﻻـ ﻣﺮدم ﺣﺎﺿـﺮ ﺧـﺪﻣﺖ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﻣﯽﺷﺪﻧـﺪ و آن ﺣﻀـﺮت ﺷـﻔﺎﻋﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﯾﺎ‬‫ﺣﻀﺮت آدم اّوﻻ ﺣﻮاﻟﻪ آن ﺣﻀﺮت ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد وﺳﺎﺋﻂ ﺣﻀﺮت اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪51 :‬‬‫و ﻣﻮﺳــﯽ و ﻋﯿﺴــﯽ ﻋﻠﯿﻬـﻢ اﻟﺴــﻼم از ﻣﯿـﺎن ﺑﺮ ﻣﯽﺧـﻮاﺳﺖ اﺟﻼـل ﻫﺮ ﯾـﮏ ﻣﺮﺗﺒـﻪ ﺷـﻔﺎﻋﺖ را و ﺗﻨﺼـﻞ از ان و ﻣﺨﺼﻮﺻـﯿﺖ ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑـﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽﺷـﺪ و در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﻫﻢ ﺳﺆال ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻣﺠﯽ اﺣّﺐ ﻟا ﺨﻠﻖ را از ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ و ﺗﮑﺮﯾﺮ دﻋﺎ و رّد ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﮐﻤﺎل ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻇﺎﻫﺮ‬‫و ﺑﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﮐﺴﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻧﯿﺴﺖ و ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮاي‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻨﺎب اﺣﺪﯾﺘﺴﺖ و ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ آن را‬‫از ﺟﺎﻧﺐ ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻔﺮﻣﻮده اﺳﺖ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ اﺳـﮑﻨﺪري در ﻟﻄﺎﺋﻒ اﻟﻤﻨﻦ ﮔﻔﺘﻪ اّﻣﺎ اﻟﻤﻘّﺪﻣﮥ ﻓﺎﻋﻠﻢ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟّﻤﺎ‬‫أراد اﺗﻤﺎم ﻋﻤﻮم ﻧﻌﻤﺘﻪ و اﻓﺎﺿﮥ ﻓﯿﺾ رﺣﻤﺘﻪ و اﻗﺘﻀﯽ ﻓﻀﻠﻪ اﻟﻌﻈﯿﻢ ان ﯾﻤّﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺒﺎد ﺑﻮﺟﻮد ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ و ﻋﻠﻢ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﺠﺰ ﻋﻘﻮل‬‫ﻋﻤﻮم اﻟﻌﺒـﺎد ﻋﻦ اﻟﺘﻠﻘﯽ ﻣﻦ رﺑﻮﺑّﯿﺘﻪ ﺟﻌـﻞ اﻻﻧﺒﯿﺎء و اﻟّﺮﺳﻞ ﻟﻬﻢ اﻻﺳـﺘﻌﺪاد اﻟﻌﺎم ﻟﻘﺒﻮل ﻣﺎ ﯾﺮد ﻣﻦ اﻟﻬﯿﺘﻪ ﯾﺘﻠﻘﻮن ﻣﻨﻪ ﺑﻤﺎ اودع ﻓﯿﻬﻢ ﻣﻦ ﺳـّﺮ‬‫ﺧﺼﻮﺻـّﯿﺘﻪ و ﯾﻠﻘﻮن ﻋﻨﻪ ﺟﻤﻌﺎ ﻟﻠﻌﺒﺎد ﻋﻠﯽ اﺣﺪّﯾﺘﻪ ﻓﻬﻢ ﺑﺮازخ اﻻﻧﻮار و ﻣﻌﺎدن اﻻﺳـﺮار رﺣﻤﮥ ﻣﻬﺪاة و ﻣّﻨﮥ ﻣﺼـﻔﺎة ﺣّﺮر اﺳﺮارﻫﻢ ﻓﯽ ازﻟﻪ‬‫ﻣﻦ رّق اﻻﻏﯿـﺎر و ﺻـﺎﻧﻬﻢ ﺑﻮﺟﻮد ﻋﻨـﺎﯾﺘﻪ ﻣﻦ اﻟﺮﮐﻮن اﻟﯽ اﻻﺛـﺎر ﻻـ ﯾﺤّﺒﻮن اﻟّـﺎ اّﯾـﺎه و ﻻـ ﯾﻌﺒـﺪون رﺑّﺎ ﺳﻮاه ﯾﻠﻘﯽ اﻟّﺮوح ﻣﻦ اﻣﺮه ﻋﻠﯿﻬﻢ و‬‫ﯾﻮاﺻﻞ اﻻﻣـﺪاد ﺑﺎﻟّﺘﺎﯾﯿـﺪ إﻟﯿﻬﻢ و ﻣﺎ زال ﻓﻠﮏ اﻟّﻨﺒﻮة و اﻟﺮﺳﺎﻟـﮥ داﺋﺮ اﻟﯽ ان ﻋﺎد اﻻﻣﺮ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻻﺑﺘﺪاء و ﺧﺘﻢ ﺑﻤﻦ ﻟﻪ ﮐﻤﺎل اﻻﺻـﻄﻔﺎء و‬‫ﻫﻮ ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻮ اﻟﺴّﯿﺪ اﻟﮑﺎﻣﻞ اﻟﻘﺎﺋﻢ اﻟﻔﺎﺗﺢ اﻟﺨﺎﺗﻢ ﻧﻮر اﻻﻧﻮار و ﺳّﺮ اﻻﺳﺮار و اﻟﻤﺒّﺠﻞ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟّﺪار و ﻓﯽ ﺗﻠﮏ‬‫اﻟـّﺪار و ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗـﺎت اﻋﻠﯽ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﺎت ﻣﻨﺎرا و اﺗّﻤﻬﻢ ﻓﺨﺎرا دّل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﮑﺘﺎب اﻟﻤﺒﯿﻦ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ َو ﻣﺎ َأْرَﺳـ ﻠْﻨﺎَك ِإﻟﱠﺎ َرْﺣَﻤًﮥ‬‫ﻟ ِﻠْﻌﺎﻟَِﻤﯿَﻦ‬‫و ﻣﻦ رﺣﻢ ﺑﻪ ﻏﯿﺮه ﻓﻬﻮ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻏﯿﺮه و اﻟﻌﺎﻟﻢ ﮐّﻞ ﻣﻮﺟﻮد ﺳﻮي اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اّﻣﺎ ﺗﻔﻀﯿﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻨﯽ آدم ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻓﻤﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧّﯽ ﺳّﯿﺪ ﺑﻨﯽ آدم و ﻻ ﻓﺨﺮ‬‫و اّﻣﺎ ﺗﻔﻀﯿﻠﻪ ﻋﻠﯽ آدم ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻓﻤﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠّﻢ ﮐﻨﺖ ﻧﺒﯿﺎ و آدم ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺎء و اﻟّﻄﯿﻦ‬‫و ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ آدم ﻓﻤﻦ دوﻧﻪ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﺗﺤﺖ ﻟﻮاﺋﯽ‬‫و ﺑﻘﻮﻟﻪ اﻧّﯽ اّول ﺷﺎﻓﻊ و اﻧّﯽ اّول ﻣﺸﻔﻊ و اﻧﺎ اّول ﻣﻦ ﺗﻨﺸﻖ اﻻرض ﻋﻨﻪ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﺸـﻔﺎﻋﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮر اﻟﺬي اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻪ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ ﺷـﺮف اﻟّﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻮﻣﻦ ﺑﻦ ﺧﻠﻒ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺪﻣﯿﺎﻃﯽ ﺑﻘﺮاءﺗﯽ ﻋﻠﯿﻪ او ﻗﺮئ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﺎ اﺳـﻤﻊ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟّﺸـ ﯿﺨﺎن اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻓﺨﺮ اﻟﻘﻀﺎة اﺑﻮ اﻟﻔﻀﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ اﻟﺤّﺒﺎب اﻟﺘﻤﯿﻤﯽ و اﺑﻮ اﻟّﺘﻘﯽ ﺻﺎﻟـﺢ ﺑﻦ ﺷـﺠﺎع ﺑﻦ ﺳـّﯿﺪ ﻫﻢ اﻟﻤـﺪﻟﺠﯽ اﻟﮑﻨﺎﻧﯽ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟّﺸـ ﺮﯾﻒ اﺑﻮ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻌّﺒﺎﺳﯽ اﻟﻤﺎﻣﻮﻧﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﺮاوي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﺎﻓﺮ اﻟﻔﺎرﺳﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮوﯾﻪ اﻟﺠﻠﻮدي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج ﺑﻦ‬‫ﻣﺴﻠﻢ اﻟﻘﺸﯿﺮي اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟّﺮﺑﯿﻊ اﻟﻌﺘﮑﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪52 :‬‬‫ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣّﻤﺎد ﺑﻦ زﯾﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻦ ﻫﻼل اﻟﻐﻨﻮي و ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر و اﻟّﻠﻔﻆ ﻟﻪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣّﻤﺎد ﺑﻦ زﯾﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﻌﺒﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 437‬از ‪597‬‬‫ﺑﻦ ﻫﻼل اﻟﻐﻨﻮي ﻗﺎل اﻧﻄﻠﻘﻨﺎ اﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و ﺗﺸـﻔﻌﻨﺎ ﺑﺜﺎﺑﺖ ﻓﺎﻧﺘﻬﯿﻨﺎ إﻟﯿﻪ و ﻫﻮ ﯾﺼﻠﯽ اﻟﻀﺤﯽ ﻓﺎﺳﺘﺄذن ﻟﻨﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺪﺧﻠﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ و اﺟﻠﺲ‬‫ﺛﺎﺑﺘﺎ ﻣﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﺳﺮﯾﺮه ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺣﻤﺰة اّن اﺧﻮاﻧﮏ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺒﺼﺮة ﯾﺴﺄﻟﻮﻧﮏ ان ﺗﺤﺪﺛﻬﻢ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﺸﻔﺎﻋﮥ‬‫ﻗﺎل ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل إذا ﮐﺎن ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻣﺎج اﻟّﻨﺎس ﺑﻌﻀﻬﻢ اﻟﯽ ﺑﻌﺾ ﻓﯿﺄﺗﻮن آدم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯿﻘﻮﻟﻮن‬‫اﺷـﻔﻊ ﻟـﺬّرّﯾﺘﮏ ﻓﯿﻘﻮل ﻟﺴﺖ ﻟﻬـﺎ و ﻟﮑﻦ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑـﺎﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﺎﻧّﻪ ﺧﻠﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﺄﺗﻮن اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻓﯿﻘﻮل ﻟﺴﺖ ﻟﻬﺎ و ﻟﮑﻦ‬‫ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﻤﻮﺳـﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﻠﯿﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﺄﺗﻮن ﻣﻮﺳﯽ ﻓﯿﻘﻮل ﻟﺴﺖ ﻟﻬﺎ و ﻟﮑﻦ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﻌﯿﺴﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻓﺎﻧّﻪ روح اﻟﱠﻠﻪ و ﮐﻠﻤﺘﻪ ﻓﯿﺄﺗﻮن‬‫ﻋﯿﺴـﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻓﯿﻘﻮل ﻟﺴﺖ ﻟﻬﺎ و ﻟﮑﻦ ﻋﻠﯿﮑﻢ ﺑﻤﺤّﻤﺪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯿﺎﺗﻮﻧﯽ ﻓﺎﻗﻮل أﻧﺎ ﻟﻬﺎ ﻓﺄﻧﻄﻠﻖ ﻓﺄﺳﺘﺄذن ﻋﻠﯽ رﺑّﯽ ﻓﯿﺆذن‬‫ﻟﯽ ﻓﺄﻗﻮم ﺑﯿﻦ ﯾـﺪﯾﻪ ﻓﺄﺣﻤـﺪه ﺑﻤﺤﺎﻣـﺪ ﻻ اﻗـﺪر ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺎ ان ﯾﻠﻬﻤﻨﯿﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ﺛﻢ اﺧّﺮ ﻟﻪ ﺳﺎﺟـﺪا ﻓﯿﻘﺎل ﻟﯽ ﯾﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ارﻓﻊ راﺳﮏ و ﻗﻞ‬‫ﻧﺴـﻤﻊ ﻟﮏ و ﺳﻞ ﺗﻌﻄﻪ و اﺷﻔﻊ ﺗﺸﻔﻊ ﻓﺎﻗﻮل رﺑّﯽ اّﻣﺘﯽ ﻓﯿﻘﺎل اﻧﻄﻠﻖ ﻓﻤﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﻗﻠﺒﻪ ﻣﺜﻘﺎل ﺣّﺒﮥ ﻣﻦ ﺑّﺮة او ﺷﻌﯿﺮة ﻣﻦ اﯾﻤﺎن ﻓﺄﺧﺮﺟﻪ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﻓﺄﻧﻄﻠﻖ ﻓﺄﻓﻌﻞ ﺛّﻢ أرﺟﻊ اﻟﯽ رﺑّﯽ ﻓﺄﺣﻤـﺪه ﺑﺘﻠﮏ اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ ﺛّﻢ اﺧّﺮ ﻟﻪ ﺳﺎﺟﺪا ﻓﯿﻘﺎل ﻟﯽ ﯾﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ارﻓﻊ راﺳﮏ و ﻗﻞ ﻧﺴـﻤﻊ ﻟﮏ و ﺳﻞ ﺗﻌﻄﻪ‬‫و اﺷـﻔﻊ ﺗﺸـﻔﻊ ﻓﺎﻗﻮل اّﻣﺘﯽ اّﻣﺘﯽ ﻓﯿﻘﺎل اﻧﻄﻠﻖ ﻓﻤﻦ ﮐﺎن ﻓﯽ ﻗﻠﺒﻪ ادﻧﯽ ادﻧﯽ ﻣﻦ ﻣﺜﻘﺎل ﺣـّﺒ ﮥ ﻣﻦ ﺧﺮدل ﻣﻦ اﻻﯾﻤﺎن ﻓﺄﺧﺮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﺎر ﻓﺄﻧﻄﻠﻖ‬‫ﻓﺄﻓﻌﻞ‬‫ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ اﻧﺲ اﻟّـﺬي اﻧﺒﺄﻧﺎ ﺑﻪ ﻓﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻦ ﻋﻨﺪه ﻓﻠّﻤﺎ ﮐّﻨﺎ ﺑﻈﻬﺮ اﻟﺠﺒﺎﻧﮥ ﻗﻠﻨﺎ ﻟﻮ دﺧﻠﻨﺎ اﻟﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻧﺴـﻠﻢ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﻮ ﻣﺴـﺘﺨﻒ ﻓﯽ دار أﺑﯽ‬‫ﺧﻠﯿﻔـﮥ ﻓﺪﺧﻠﻨﺎ و ﺳـﻠﻤﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﻨﺎ ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﺮﺟﻨﺎ ﻣﻦ ﻋﻨﺪ اﺧﯿﮏ أﺑﯽ ﺣﻤﺰة ﻓﻠﻢ ﻧﺴـﻤﻊ ﺑﻤﺜﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﯽ اﻟّﺸـ ﻔﺎﻋﮥ ﻗﺎل ﻫﯿﻪ‬‫ﻓﺤّﺪﺛﻨﺎه اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﻘﺎل ﻫﯿﻪ ﻗﻠﻨﺎ ﻣﺎ زادﻧﺎ ﻗﺎل ﻗﺪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺬ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و ﻫﻮ ﯾﻮﻣﺌﺬ ﺟﻤﻊ و ﻟﻘﺪ ﺗﺮك ﺷﯿﺌﺎ ﻣﺎ ادري اﻧﺴﯽ ﻟا ﺸﯿﺦ أم‬‫ﮐﺮه ان ﯾﺤّﺪﺛﮑﻢ ﺑﻪ ﻗﻠﻨﺎ ﻟﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻓﻀﺤﮏ و ﻗﺎل ُﺧﻠَِﻖ اﻟ ِْﺈﻧ ْﺴﺎُن ﻣِْﻦ َﻋَﺠٍﻞ‬‫ﻣﺎ ذﮐﺮت ﻟﮑﻢ ﻫـﺬا اﻟّﺎ و اﻧﺎ ارﯾـﺪ ان اﺣّﺪﺛﮑﻤﻮه ﺛّﻢ ﻗﺎل ارﺟﻊ اﻟﯽ رﺑّﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮاﺑﻌﮥ ﻓﺎﺣﻤﺪه ﺑﺘﻠﮏ اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ ﻓﺎّﺧﺮ ﻟﻪ ﺳﺎﺟﺪا ﻓﯿﻘﻮل ﻟﯽ ﻣﺜﻞ‬‫ﻣـﺎ ﻗﺎل ﻓﯽ اﻻّول ﻓﺎﻗﻮل ﯾﺎ رّب اﺋـﺬن ﻟﯽ ﻓﯿﻤﻦ ﻗﺎل ﻻ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻟﯿﺲ ذﻟﮏ ﻟﮏ او ﻗﺎل ﻟﯿﺲ ذﻟﮏ إﻟﯿﮏ و ﻟﮑﻦ و ﻋّﺰﺗﯽ و ﮐﺒﺮﯾﺎﺋﯽ‬‫و ﻋﻈﻤﺘﯽ ﻻﺧﺮﺟّﻦ ﻣﻦ اﻟّﻨﺎر ﻣﻦ ﻗﺎل ﻻ اﻟﻪ اﻟّﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﺷـﻬﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻧّﻪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺑﻪ اﻧّﻪ ﺳـﻤﻊ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺮاءة ﻗﺒﻞ ﻋﺸـﺮﯾﻦ ﺳﻨﮥ و ﻫﻮ‬‫ﯾﻮﻣﺌﺬ ﺟﻤﻊ ﻓﺎﻧﻈﺮ رﺣﻤﮏ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﺗﻀّﻤﻨﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﻓﺨﺎﻣﮥ ﻗﺪره ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺟﻼﻟﮥ اﻣﺮه و ان اﮐﺎﺑﺮ اﻟّﺮﺳﻞ و اﻷﻧﺒﯿﺎء ﻟﻢ‬‫ﯾﻨﺎزﻋﻮه ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟﺮﺗﺒـﮥ اﻟّﺘﯽ ﻫﯽ ﻣﺨﺘـّﺼ ﮥ ﺑﻪ و ﻫﯽ اﻟﺸـﻔﺎﻋﮥ اﻟﻌﺎّﻣـﮥ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻣﻦ ﺿـّﻤﻪ اﻟﻤﺤﺸـﺮ ﻓﺎن ﻗﻠﺖ ﻓﻤﺎ ﺑﺎل آدم اﺣﺎل ﻋﻠﯽ ﻧﻮح ﻓﯽ‬‫ﺣﺪﯾﺚ و ﻋﻠﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻓﯽ ﻫﺬا و دّل ﻧﻮح‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪53 :‬‬‫ﻋﻠﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺳـﯽ و ﻣﻮﺳـﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﯿﺴـﯽ و ﻋﯿﺴﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻟﻢ ﺗﮑﻦ اﻟّﺪﻻﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻻّول ﻓﺎﻋﻠﻢ اﻧّﻪ ﻟﻮ وﻗﻌﺖ اﻟّﺪﻻﻟﮥ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻻّول ﻟﻢ ﯾﺘﺒّﯿﻦ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ انّ‬‫ﻏﯿﺮه ﻻ ﯾﮑﻮن ﻟﻪ ﻫـﺬه اﻟﺮﺗﺒـﮥ ﻓﺎراد اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾـﺪل ﮐّﻞ واﺣـﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﺑﻌﺪه و ﮐﻞ واﺣﺪ ﯾﻘﻮل ﻟﺴﺖ ﻟﻬﺎ ﻣﺴـﻠﻤﺎ ﻟﻠﺮﺗﺒﮥ ﻏﯿﺮ‬‫ﻣّﺪع ﻟﻬﺎ ﺣﺘﯽ اﺗﻮا ﻋﯿﺴـﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻓﺪّل ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﻟﻬﺎ اﻣﺎ ﻗﻮل اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ و ﻟﻮ ﺳّﻤﯽ ﻋﻠّﯿﺎ ﻻﺳﺘﺮاح‬‫اﻧﺲ ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎء اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﻟﻢ ﯾﻐﻠﻖ اﻟﺒﺎب ﻓﯽ وﺟﻪ ﻋﻠﯽ ﭘﺲ ﻋﯿﻦ ﺗﺸـﻨﯿﻊ و ﺗﻔﻈﯿﻊ ﻓﻌﻞ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻤﺴﺖ‬‫و ﺟﺰ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﮐﻪ ﺑـﺎﮐﯽ ﺑـﺎزاي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧـﺪارد ﮐﺮا ﺗﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﻔﻮه ﺑﺂن ﺷﻮد ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ در‬‫ﮐﻤـﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ وزر و وﺑﺎل رﺟﺎي ﺑﺎﻃﻞ و ﺧﯿﺎل ﻣﺤﺎل اﻧﺲ ﺑﺮﮔﺮدان ﺧﻮد اوﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻗﻠﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻤﺮاﺗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم داﺷﺖ و ﺑﺴـﺒﺐ آن ﻧـﺪاﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ آن ﺟﻨـﺎب ﮐـﺪام ﮐﺲ اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻋﻘﺎب رّد و ﻏﻠﻖ ﺑﺎب ﮐﻪ‬‫ﻣﻨﺸﺄش ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺧﻮدش ﺣﺴـﺪ و ﻋﻨﺎد ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﺑﻮ ﺗﺮاﺑﺴﺖ و ﻫﺮﮔﺰ اﺣـﺪي از ﻋﻘﻼ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ را ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﯿﺎل رﺟﺎي ﺑﺎﻃﻞ اﻧﺲ ﺗﻔﻮﯾﺖ ﻣﺼـﻠﺤﺖ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و اﮔﺮ ﻓﺘﺢ ﺑﺎب اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﯾﺮادات‬‫ﮐﺮدهاﯾﺪ ﺑﺎدي ﺑﺪا اﯾﺮاد ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﺧﻮد ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ وارد ﻣﯽﮔﺮدد ﮐﻪ ﭼﺮا آﯾﺎت ﻣﺘﺸﺎﺑﻬﺎت را ﻧﺎزل ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ارﺑﺎب زﯾﻎ ﺑﺴﺒﺐ آن ﮔﻤﺮاه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 438‬از ‪597‬‬‫ﺷﺪﻧﺪ و اﮔﺮ ﺗﻔﺼـﯿﻞ و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﯽﮐﺮد اﯾﻦ ﻣﻔﺴﺪﻫﻬﺎ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻧﻤﯽﺷﺪ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻄﺎّﻣﺎت اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ و اﻟﺮزاﯾﺎ اﻟﺠﺴﯿﻤﮥ ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﺑﻦ‬‫ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺑﮑﻤـﺎل ﺳـﺮور دل ﺑﺮ اﯾﻦ اﯾﺮاد ﻧﻬـﺎده ﺑﺰﻋﻢ ﺧـﻮد داد اﻓﺤـﺎم اﻫـﻞ ﺣـّﻖ داده ﻟﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘـﮥ ﺗﺎﺋﯿـﺪ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ دﯾﻦ اﺳـﻼم و‬‫ﻣﻌﺎرﺿـﯿﻦ رّب ﻣﻨﻌـﺎم ﻧﻤﻮده ﺣﻤـﺎﯾﺖ ﺑﻠﯿﻎ اﯾﻦ زراﻓﻪ اﻏﺜﺎم ﻧﻤﻮده ﻓﻤﺜﻠﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺒﺎب* ﮐﻤﺜﻞ ﻫﺎرب ﻣﻦ اﻟﻤﻄﺮ وﻗﻒ ﺗﺤﺖ اﻟﻤﯿﺰاب* و‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﺘﻤﯿﯿﺰ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻣﻦ اﻟّﺼﻮاب* و ﺗﺰﯾﯿﻞ اﻟﻘﺸﺮ ﻣﻦ اﻟﻠﺒﺎب‬‫رد ﻗﺪح أﻋﻮر واﺳﻄﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫و اﻋﻮر اﺑﺘﺮ ﮐﻪ ﻋـﺎﻟﻤﯽ را ﺑﺘﻌﺼـﺒﺎت و ﻫﻔﻮات ﺻـﺮﯾﺤﮥ اﻟﻌـﺎر و اﻟﻌﻮار ﺗﯿﺮ و ﺗـﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾـﺪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿـﮥ اﻟﻤﺴـﺘﺤﻖ ﻟﮑﻞ‬‫ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻬﺪﯾﺪ اﻗﺪام ﺑﺮﯾﻦ ﺟﺴﺎرت ﺻـﺮﯾﺤﮥ اﻻﻧﺜﻼم و وﻗﺎﺣﺖ ﺟﺎﻟﺒﻪ ﻻﺷّﺪ اﻟﻤﻼم ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﺑﺠﻮاب اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧﻮﺷـﺘﻪ‬‫ﻣﯽﺳﺮاﯾﺪ و ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﺎﺋﺮ‬‫اﻟﻤﻨﺴﻮب اﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ* ﺧﺎدم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل اﺗﯽ رﺟﻞ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻄﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل‬‫اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻨﻪ و ﮐﺎن اﻧﺲ ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات و اﻧﺲ ﯾﺮّده ﻓﺒﺼﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺒﺮص‬‫ﻣﻦ ﻓﺮﻗﻪ اﻟﯽ ﻗﺪﻣﻪ‬‫و اﻟﺠﻮاب ﻣﻦ وﺟﻮه اﻻّول ﻧﻘﻮل ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﮑـﺬوب اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻧﻘﻮل ﻣﺮدود ﻻﻧّﻬﻢ ﯾّﺪﻋﻮن اّن اﻧﺴﺎ ﮐﺬب ﺛﻠﺚ ﻣﺮات ﻓﯽ ﻣﻘﺎم واﺣﺪ ﻓﺘﺮّد‬‫ﺷﻬﺎدﺗﻪ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻧﺴـﻠﻢ ﺻـّﺤﺘﻪ و ﻧﻘﻮل ﻣﻌﻨﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻨﻪ اﻟـﺬي اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﺣﯿﺚ ﮐﺘﺒﺘﻪ رزﻗﺎ ﻟﻪ ﻻ ﻣﺎ ﯾﻌﻨﯿﻪ اﻟّﺮاﻓﻀـﮥ انّ‬‫ﻋﻠـّﯿ ﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓـﺎﻧّﻪ ﯾﻠﺰم ﻣﻦ ذﻟﮏ ان ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ ﻇﺎﻫﺮ اﻟﺒﻄﻼن و اﯾﻦ وﺟﻮه ﺛﻼﺛﻪ اﻋﻮر اﻓﺠﺮ‬‫ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﺮوﯾﺞ ارواح ﺛﻼﺛﻪ ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﺻﺮﯾﺤﮥ اﻟﺒﻄﻼن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪54 :‬‬‫و در ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻓﻈـﺎﻋﺖ و ﻫـﻮاﻧﺴﺖ وﺟﻪ اّول ﻣﺤﺾ دﻋـﻮي ﻣﮑـﺬوﺑّﯿﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻼـ ﺷﺎﻫـﺪ و ﺑّﯿﻨﻪ و ﺑﻼـ دﻟﯿـﻞ ﻣﺤﺾ ازﻻـل و اﺿـﻼل و‬‫ﺗﻀـﻠﯿﻠﺴﺖ و اﮔﺮ ﺻـﺮف ﻫﻤﯿﻦ ﻟﻔـﻆ ﺑﺮاي رّد اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺟﻤﯿﻊ اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر ﺑﻬﻤﯿﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻗﺎدر ﺑﺮ‬‫اﺟﺮاي آن ﺑﺮ زﺑـﺎﻧﺴﺖ ﺑﺎﻃﻞ ﺗﻮاﻧﮑﺮد و اﻣﺎ وﺟﻪ ﺛﺎﻧﯽ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن آن از ﻣﺎ ﺳـﺒﻖ ﺑﺎوﺿـﺢ ﺑﯿﺎن داﻧﺴﺘﯽ و درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﻨﺎﻋﺖ آن‬‫ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ رﺳـﯿﺪه ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ از ذﮐﺮ آن در ﻣﺘﻦ دم درﮐﺸـﯿﺪه و ﮐـﺬا اﻟﮑﺎﺑﻠﯽ و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﻣﺘﮑﻠﻤﯽ اﻧﺴـّﯿﻪ و ﻟﮑﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ را ﭼﻮن ﺻﺒﺮ و‬‫ﻗﺮار ﺑﺮ ﻋـﺪم ذﮐﺮ آن ﻫﻢ دﺳﺖ ﻧﺪاده و ذﮐﺮ آن را از ﻃﺮف ﺧﻮد و از ﻃﺮف اﺳـﻼف ﺧﻮد ﻓﻈﯿﻊ و ﺷـﻨﯿﻊ داﻧﺴـﺘﻪ ﻧﺎﭼﺎر آن را ﺑﻨﻮاﺻـﺐ‬‫ﻣﻨﺴﻮب ﺳـﺎﺧﺘﻪ و در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺎﺻﺒﯿﺖ اﻋﻮر ﺑﻮﺟﻪ ﺑﻠﯿﻎ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده اﻣﺎ وﺟﻪ ﺛﺎﻟﺚ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن آن ﺑـﺪﻻﺋﻞ زاﻫﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻗﺎﻫﺮه ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻤﻨﻌﺎم در ﻣﺎ ﺑﻌـﺪي ﻣﯽﺷـﻨﻮي ﻓﺘﺮﺑّﺺ و ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟّﺘﻮﺿـﯿﺢ اﻻﻧﻮر ﺑﺎﻟﺤﺠـﺞ اﻟﻮاردة ﻟـﺪﻓﻊ ﺷـﺒﻪ اﻻﻋﻮر و اّﻣﺎ اﻟّﺜﺎﻟﺚ ﻓﻼﻧّﺎ ﻻ ﻧﺴـّﻠﻢ ﻟﺰوم ﻣﺎ‬‫ﺗﻮّﻫﻤﻪ ﻣّﻤـ ﺎ ارادوه ﻓـﺎّن اﻟﻤﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﻤـﺎ ﺳـﺒﻖ اﺣّﺐ ﻣﻤﻦ ﯾﺎﺗﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻟّﻨﺒﯽ ﻟﯿﺲ ﻣّﻤﻦ ﯾﺎﺗﯽ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻠﺰم ان ﯾﮑﻮن‬‫اﺣّﺐ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﺘﻘﺪﯾﺮ ﺑﻞ اﻧﻤﺎ ﯾﻠﺰم ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﺗﺎوﯾﻠﻪ اﻟﻔﺎﺳﺪ و ﻗﻮﻟﻪ اﻟﻮﻫﻤﯽ اﻟﮑﺎﺳﺪ ﻣﻦ اّن ﻣﻌﻨﯽ‬‫اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫اﻟّـﺬي اﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻨﻪ ﺣﯿﺚ ﮐﺘﺒﺘﻪ رزﻗﺎ ﻟﻪ ﻻﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﮐﻞ ﻣﻨﻪ و ﮐﺘﺐ رزﻗﺎ ﻟﻪ ﻣﺎ اﻋﻤﯽ ﻗﻠﺐ اﻟﺨﺎرﺟّﯽ اﻟﺨﺎرج ﻋﻦ‬‫ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺼﻮاب و اﻻﺑﺘﺮ اﻟّﻨﺎﺻﺒّﯽ اﻟﻬﺎرب ﻋﻦ اﻟﻤﻄﺮ اﻟﺠﺎﻟﺲ ﺗﺤﺖ اﻟﻤﯿﺰاب‬‫ﻗﺪح ﻗﺎﺿﯽ ﺳﻨﺎ اﷲ ﭘﺎﻧﯽ ﭘﺘﯽ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ورّد او‬‫و از ﺑﺪاﺋﻊ ﻣﻌﺠﺒﻪ و ﻟﻄﺎﺋﻒ ﻣﻄﺮﺑﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﺳـﻨﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﭘﺎﻧﯽﭘﺘﯽ ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ ﺳﻨّﯿﻪ اﺳﺖ و ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 439‬از ‪597‬‬‫ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﺗﺤﺎف اﻟﻨﺒﻼء ﺑﯿﻬﻘﯽ وﻗﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻈﺮي ﺑﺎﻓﺎدات اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم در ﺑﺎب اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻋﻨﯿﻒ آن را‬‫ﻋﺮﺿﻪ ﻗـﺪح و ﺟﺮح واﻧﻤﻮده در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب اﻋﺎﺟﯿﺐ ﻃﺎﻣﺎت ﻧﮕﺎﺷـﺘﻪ ﺧﻮﯾﺶ را از ﺗﻔﻮه ﺑﺎﺿﺎﺣﯿﮏ و ﺧﺰﻋﺒﻼت ﺑﺎزﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در‬‫ﺳﯿﻒ ﻣﺴﻠﻮل ﮔﻔﺘﻪ ﭼﻬﺎرم‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻗﺪ ﻃﺒﺦ ﻟﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻠﻪ رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ‬‫در ﺗﻠﺨﯿﺺ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ از زﻣـﺎﻧﯽ ﻃﻮﯾـﻞ ﻣﯽداﻧﺴـﺘﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﮐﻪ ﺣـﺎﮐﻢ در ﻣﺴـﺘﺪرك آورده ﻧﯿـﮏ ﻧﮑﺮده ﭘﺲ ﭼﻮن ﺗﻌﻠﯿﻘﺎت آن‬‫ﮐﺮدم داﻧﺴـﺘﻢ ﻗﻮل ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ را ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﺴﺖ از اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب و ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﺟﺰري ﺗﺼﺮﯾﺢ ﮐﺮده اﺳﺖ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ و ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ دﻻﻟﺖ ﻧﺪارد ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ و ﻣﺮاد از‬‫اﺣﺐ اﻟﻨﺎس ﻣﻦ اﺣﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ‬‫ﺳﺖ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟّﻨﺎس و ﯾﺤﺘﻤﻞ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺧﻠﻔﺎ در آن وﻗﺖ ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﺎﺷـﻨﺪ و اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ در ﺣﻖ ﻋﺒﺎس رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ ﻧﯿﺰ وارد ﺷﺪه‬‫روي اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺴـﮑﺒﯽ ﻋﻦ دﺣﯿﻪ ﻗﺎل ﻗﺪﻣﺖ ﻣﻦ اﻟﺸﺎم و اﻫﺪﯾﺖ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﮐﻬﮥ ﯾﺎﺑﺴﮥ ﻣﻦ ﻓﺴـﺘﻖ و‬‫ﻟﻮز و ﮐﻌﮏ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻫﻠﯽ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﻄﻠﻊ اﻟﻌّﺒﺎس ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﻋّﻢ ﻓﺠﻠﺲ و اﮐﻞ‬‫ﻟﮑﻦ ﺳـﻨﺪه واه اﻧﺘﻬﯽ اﯾﻦ ﺑﺰرگ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻤﺮاﺗﺐ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺟﺴﺎرت و ﺗﻬّﻮر ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺘﻬﻮك ﻧﻤﯽرﺳﺪ و ﺑﻌﺾ ﺟﺎﻫﺎ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻨّﺒﻬﯽ ﻫﻢ‬‫اﺧﺘﯿﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ در اﯾﻦ ﺟﺎ راه ﻫﻤﺎن ﺗﻘﻠﯿﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺳﻠﯿﻂ ﺑﺎ زﯾﺎدي ﺗﺨﻠﯿﻂ و ﺗﺨﺒﯿﻂ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪55 :‬‬‫ﺳﭙﺮده ﺑﺎﯾﺮاد ﺧﺮاﻓﺎت و ﺟﺰاﻓﺎت او روﻧﻖ اﻧﺼﺎف و ﻧﻘـﺪ و ﻣﺤـّﺪﺛﯿﺖ ﻣﺰﻋﻮﻣﯽ ﻣﻘﻠﺪﯾﻨﺶ رﺑﻮده ﺑﺎدي ﺑﺪا ﺗﻘﻠﯿﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس ﻧﻤﻮده و ﺑﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﺧﻮدش ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ را ﺗﺮﻣﺬي رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﺎز ﺑﻼ اﻟﺘﻔﺎت ﺑﺎن در ﺻﺪد‬‫اﺛﺒـﺎت ﮐـﺬب و وﺿﻊ آن ﺑﻨﻘـﻞ ﺣﺎﺻﻞ ﻗﻮل ذﻫﺒﯽ در ﺗﻠﺨﯿﺺ ﮔﺮاﺋﯿـﺪه و در ﻋﺒﺎرت ﺗﻠﺨﯿﺺ ﭼﻮن ﻟﻢ ﯾﺠﺴـﺮ را ﻟﻢ ﯾﺤﺴﻦ ﮔﻤﺎن ﮐﺮده‬‫ﺑﺴـﺒﺐ اﯾﻦ وﻫﻢ در ﮔﺮداب ﺗﺤﺮﯾـﻒ و ﺗﺼـﺤﯿﻒ اﻓﺘـﺎده و ﻫﻢ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮدن ﺟﻤﻠﻪ راﯾﺖ اﻟﻘﻮل ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋـﺎت اﻟـﺘﯽ ﻓﯿﻪ ﺑـﺎﯾﻦ‬‫اﻟﻔﺎظ داﻧﺴـﺘﻢ ﻗﻮل ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﺴﺖ از اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب داد ﮐﻤﺎل ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ داده و ﺑﺎز ﻧﺴـﺒﺖ ﺣﮑﻢ ﺑﻮﺿﻊ آن‬‫ﺑﻪ ﺷـﻤﺲ اﻟّﺪﯾﻦ ﺟﺰري ﺑﻼ ذﮐﺮ ﮐﺘﺎب ﻧﻤﻮده راه اﻏﻔﺎل و اﻫﻤﺎل ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﺧﻮاﺟﻪ ﺧﻮد ﭘﯿﻤﻮده و در ﻧﻔﯽ دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ اداﻣﺖ‬‫ﺑﺮ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي و اﯾﺮاد ﮐﻠﻤﻪ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﺠﻮاب ﻫﺮ دﻟﯿﻠﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮔﻔﺖ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮده و ﺑﺎ وﺻﻒ اﻧﻬﻤﺎك و اﻏﺮاق در‬‫اﺛﺒﺎت وﺿﻊ و ﮐﺬب ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺣﺘﻤﺎ و ﺟﺰﻣﺎ ادﻋﺎ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻣﺮاد از‬‫اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ‬‫ﺳﺖ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺰﻋﻢ او اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﺴﺖ ﭘﺲ ﺣﺘﻤﯿﺖ اﯾﻦ اراده از ﮐﺠﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺗﻮاﻧﮑﺮد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ از ﻣﻨﺎﻓﺎت ﻣﻘﺪوح‬‫ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺚ ﺑـﺎ ﺣﺘﻤﯿﺖ ﻣﺮاد ﺑﻮدن ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس ﻣﯽاﻧﺪﯾﺸـﯿﺪ و اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ را ﺑﻄﻮر اﺣﺘﻤﺎل ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد و ﭘﺎﻧﯽﭘﺘﯽ ﺑﻌـﺪ ﻗﻄﻊ و‬‫ﺟﺰم ﺑﺎﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ اﺣﺘﻤﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼل ﻋﺪم ﺣﻀﻮر دﯾﮕﺮ ﺧﻠﻔﺎ ﻧﯿﺰ ذﮐﺮ ﮐﺮده و از ﻏﺮاﺑﺖ آن و ﻇﻬﻮر ﺑﻄﻼن آن ﺑﺮواﯾﺖ ﻧﺴﺎﺋﯽ و‬‫ﻏﯿﺮ او ﮐﻤـﺎ ﺳـﯿﺎﺗﯽ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﺑﺮات و ﻣﺠﺎزﻓﺎت ﻓﻈﯿﻌﻪ ﺑﻤﻔﺎد زاد ﻓﯽ اﻟﻄﻨﺒﻮر ﻧﻐﻤـﮥ ﺑﺮ ﮐﺎﺑﻠﯽ و اﺑﻦ‬‫ﺗﯿﻤﯿﻪ و اﻋﻮر و ﺟﻤﯿﻊ ﻣﻦ ﺗﻘﺪم در ﻣﺠﺎدﻟﻪ و ﻣﮑﺎﺑﺮه ﮔﻮي ﺳـﺒﻖ ﺑﺮده ﺣﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ وّﺿﺎﻋﯿﻦ ﺑﺮاي ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﺟﺎﺋﺮﯾﻦ ﻋﺒﺎﺳّﯿﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ وﺿﻊ ﮐﺮدهاﻧـﺪ وارد ﮐﺮده ﻣﻘـﺎﺑﻠﻪ ﯾﻮاﻗﯿﺖ و درر ﺑـﺎ ﺧﺰف و ﺣﺠﺮ ﺧﻮاﺳـﺘﻪ و از آﻧﺠـﺎ ﮐﻪ ﻇﻠﻤﺖ را در ﻗﺒﺎل ﻧﻮر ﻗﯿﺎﻣﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺤﻤﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻮدش ﺑﺎﻟﺠﺎي ﺣﻖ ﺳـﻨﺪ آن ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع را واﻫﯽ واﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﻣﻌﺎرﺿﻪ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺳـﺮﯾﻌﮥ اﻻﻧﺤﻼل و ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫ﺳﺨـﺎﻓﺖ ﺧﻮد در اﯾﺮاد آن ﺑـﺎ اﯾﻦ ﺣـﺎل ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﺮده اﻫﻞ ﺣﻖ را از ﻣﺆﻧﺖ رّد و اﺑﻄﺎل و اﻇﻬﺎر اﺧﺘﻼل آن ﻓﺎرغ اﻟﺒﺎل ﺳﺎﺧﺘﻪ و از ﻃﺮاﺋﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 440‬از ‪597‬‬‫اﻣـﻮر و ﻋﺠـﺎﺋﺐ ﻋﺼـﻮر و ﻏﺮاﺋـﺐ دﻫـﻮر آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺎﺿـﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﺟﺴـﻮر ﮐﻪ ﻣﺘﮑﻠﻢ ﭘﺮ ﻣﻐﺮور و ﻣﺘﻐﻄﺮس ﻓﺨـﻮرﺳﺖ ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﭘﺮوازي و ﺗﮑّﺒﺮ و ﻏﻨـﺞ و دﻻـل و اﻇﻬـﺎر ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺣـﺬق و ﻣﻬﺎرت و ﮐﻤﺎل ﺑﻼف و ﮔﺰاف و اﻋﺘﺴﺎف و ﺟﺰاف ﮐﺎﺑﻠﯽ و ﻣﺨﺎﻃﺐ رﺋﯿﺲ‬‫اﻻﺷـﺮاف ﮔﻮل ﺧﻮرده آﻫﻨﮓ ﻗـﺪح ﺻـّﺤﺖ و ﺛﺒﻮت ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ اﺑـﺪاء ﻏﺎﯾﺖ ﺗﻮﻏﻞ و ﺗـﺪّرب و ﺗﻐﻠﻐﻞ ﺧﻮد در ﻓﻦ ﺣﺪﯾﺚ و‬‫اﻃﻼع ﺑﺮ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت و ﺗﻨﺼـﯿﺼﺎت ﺣﺬاق ﻣﻬﺮه ﺳﺎﺧﺘﻪ در ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم ﻣﯽﺳـﺮاﯾﺪ ﭼﻮن اﻣﺜﺎل اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﯾﻌﻨﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻣﺎﻣﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫در ﺻـﻼة ﮐﻪ اﮐﺜﺮ ﻓﻘﻬﺎي ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻠﻔﺎي راﺷﺪﯾﻦ ﻣﻼزﻣﯿﻦ ﺻـﺤﺒﺖ ﺧﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻃﺎﻫﺮﯾﻦ راوي آن ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺑﺘﻮاﺗﺮه و‬‫اﺳـﺘﻔﺎﺿﻪ رﺳﻨﺪ ﺑﺤّﺪي ﮐﻪ ﻗﺎﻃﻊ ﻧﺰاع ﻣﻨﺎزﻋﯿﻦ در ﻣﺠﻤﻊ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ و اﻧﺼﺎر ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ اﺳﺘﺪﻻل ﺟﻨﺎب ﻣﺮﺗﻀﻮي و ﺣﻀﺮت زﺑﯿﺮ ﻓﺎﺋﺰ‬‫ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺮاي اﺳﺘﺤﻘﺎق ﺻﺪﯾﻖ و ﺗﺎﺋﯿﺪ ﺧﻼﻓﺘﺶ ﺑﮑﺎر ﻧﯿﺎﯾﻨﺪ ﭘﺲ از ﺧﺒﺮ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﭘﺎي ﺻﺤﺖ و ﺛﺒﺎﺗﺶ ﻫﻢ در ﻫﻮاﺳﺖ و‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺎ ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ و ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ‬‫دروازه ﻣﻘﺼﻮد ﺷـﯿﻌﻪ ﻧﻤﯽﮔﺸﺎﯾـﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻔﯿـﺪ ﻣـﺪﻋﺎي ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﺷﻮد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ اﻣﺎﻣﺖ را در ﺣﻘﯿﻘﺖ اﺻﻞ اﻻﺻﻮل ﮔﺮداﻧﯿﺪهاﻧﺪ و‬‫ﻫﺰاران ﺑﺎر ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ رواﯾﺎت ﻣﺘﻮاﺗﺮه درﯾﻦ ﺑﺎب زﻧﻬﺎر ﺑﮑﺎر ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﺑﺨﻼف ﺟﻤﻬﻮر اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻪ از ﻓﺮوع ﻣﯽداﻧﻨﺪ اﺧﺘﯽ و اﯾﻦ‬‫ﮐﻼـم ﺷﺎﻣﺖ اﻧﺠﺎم آﻧﭽﻨﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺣـﺪي را از ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل و اﺣﻼم در ﺳـﺨﺎﻓﺖ و رﮐﺎﮐﺖ و وﻫﻦ آن ﺷـﺒﻬﻪ ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﺪ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪56 :‬‬‫ﺟﺎن ﻧﺜﺎران اّول را ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﺎﺑﻠّﯿﺖ ﭘﯿـﺪا ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺑﺎدﻧﯽ ﻣﺮاﺗﺐ ﺛﺒﻮت ﺑﺮﺳﺪ ﭘﺲ ﺗﺎ ﺑﺎﺳـﺘﻔﺎﺿﻪ و ﺗﻮاﺗﺮ ﭼﻪ رﺳﺪﻫﺎن اﮔﺮ ﺑﻌﮑﺲ ﻣﻮﺿﻮع و‬‫ﻗﻠﺐ ﻣﺸـﺮوع وﺿﻊ را ﺻﺤﺖ و ﺧﻤﻮل را ﺷﻬﺮت و ﻣﻨﮑﺮﯾﺖ را اﺳﺘﻔﺎﺿﻪ و ﺑﻄﻼن را ﺗﻮاﺗﺮ ﻧﺎﻣﯿﺪه آﯾﺪ ﺷﺎﯾﺪ دﻋﻮي ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺣﻘﯿﻘﯽ‬‫ﻫﻢ رﺳﺎﻧﺪ ور ﻧﻪ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺧﺒﺎر ﺣﺮاﻓﺖ آﺛﺎر را ﺑﺮ ﻣﯿﺰان ﻧﻘﺪ و اﻋﺘﺒﺎر ﺑﺮﮐﺸﻨﺪ ﺟﺰ آﻧﮑﻪ َﻫﺒﺎًء َﻣﻨْﺜُﻮرًا‬‫و ﮐﺎن ﻟَْﻢ َﯾُﮑْﻦ َﺷﯿْﺌًﺎ َﻣْﺬُﮐﻮرًا‬‫ﮔﺮدد اﺻـﻠﯿﺘﯽ ﺑﺮاي آن ﺑـﺪﺳﺖ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ و اّﻣﺎ ادﻟّﻪ اﻣﺎﻣﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﭘﺲ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺗﺘﺒﻊ ﮐﺘﺐ و‬‫اﺳـﻔﺎر اﺋّﻤﻪ ﮐﺒﺎر و اﺳﺎﻃﯿﻦ اﺣﺒﺎر اﻫﻞ ﺧﻼف ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﮑﺪام ﺣّﺪ اﺳـﺘﺤﮑﺎم و ﻣﺘﺎﻧﺖ و اﺳـﺘﺤﺼﺎن و ﺣﺼﺎﻧﺖ و وﺛﻮق و‬‫رزاﻧﺖ و ﺗﺤﻘﻖ و رﺻﺎﻧﺖ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﺑـﺪا ﻗـﺪح ﻗﺎدﺣﯿﻦ و ﺟﺮح ﺟﺎرﺣﯿﻦ و ﺟﺤـﺪ ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ و ﻋﻨﺎد ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ را اﺛﺮي در آن ﭘﯿﺪا‬‫ﻧﻤﯽﺷﻮد و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰد ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺼـﯿﺮ و ﻣﺎﻫﺮ ﺧﺒﯿﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺮوازي ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﺑﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺤﺾ ﺑﺎد ﭘﯿﻤﺎي و ﺻـﺮف‬‫اﺗﺒﺎع ﻫﻮي و اﯾﺜﺎر ﺗﺒﺎر و ﺗﺒﺎﺑﺴﺖ و اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺎن در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻـﺤﺖ و ﮐﻤﺎل ﻗﻮت و ﻋﯿﻦ ﺣﻖ و ﺻﻮاب و ﭼﮕﻮﻧﻪ در‬‫ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ و ﺑﻄﻼـن ﻣﺰﻋﻮم ﺟﺎﺣـﺪ ﻋﻨﯿﻒ رﯾﺒﯽ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺎﻗﻞ رﺳـﺪ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ اﺟّﻠﻪ ارﮐﺎن دﯾﻦ و اﮐﺎﺑﺮ‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺘﺴﻨﻨﯿﻦ و اﻋﺎﻇﻢ ﻓﻘﻬﺎي ﺑﺎرﻋﯿﻦ و اﻓﺎﺧﻢ ﻣﻨﻬﺎي؟؟؟ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻣﻌﺎرﯾﻒ ﺻﺤﺎﺑﻪ راﺷﺪﯾﻦ ﻣﻼزﻣﯿﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﺧﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒّﯿﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ راس‬‫و رﺋﯿﺲ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻃـﺎﻫﺮﯾﻦ ﺧﻮد ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﺧﯿﻪ و اﻫـﻞ ﺑﯿﺘﻪ اﻻـﻃﯿﺒﯿﻦ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ و‬‫ﺻﺤﺖ آن ﭼﻨﺎن ﻣﺤﻘﻘﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯽ از ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻋﻈﺎم ﺑﺎن ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﭘﺎﯾﻪ ﺻﺤﺖ و ﺛﺒﺎﺗﺶ ﭼﻨﺎن ﻣﻨﯿﻊﺳﺖ‬‫ﮐﻪ در زﻣـﺎن ﻣـﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ ﻗﺎﻃﻊ ﻧﺰاع ﻣﻨﺎزﻋﯿﻦ در ﻣﺠﻤﻊ ﻓﻘﻬﺎي ﮐﺎﺑﺮﯾﻦ آﻣـﺪه ﺑﻠﮑﻪ در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ اﺳـﺘﺪﻻل ﺟﻨﺎب ﻣﺮﺗﻀﻮي‬‫ﻓﺎﺋﺰ ﺷـﺪه و ﺑﻤﺤﻞ ﺗﺴـﻠﯿﻢ زﺑﯿﺮ و ﻃﻠﺤﻪ و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص رﺳـﯿﺪه ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺪرﺟﻪ اﺣﺘﺠﺎج ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﻋﺎص ﺑﺮ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻣﻌﺘﺎص ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺮﻗﯽ ﮔﺮدﯾﺪه و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ اﻗﯿﺎل ﺑﺮ ارﺑﺎب ﺗﺴﻮﯾﻞ و ازﻻل ﻧﺸﻮد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ‬‫ﺟﻤﻬﻮر اﻫﻞ ﺳﻨﺖ اﻣﺎﻣﺖ را از ﻓﺮوع ﻣﯽداﻧﻨﺪ و ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻻزﻣﺸﺎن ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻤﻔﺎد آن اذﻋﺎن ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‬‫و ﺑﺘﺴـﻠﯿﻢ و ﺗﺼﺪﯾﻖ آن ﮔﺮاﯾﻨﺪ ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺶ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣﻖ ﻣﻘﻄﻮﻋﺴﺖ ﺑﺎﻟﯿﻘﯿﻦ و ﺗﻮاﺗﺮ آن از اﻓﺎدات ﺣﺬاق ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و ﺳﺒﺎق‬‫ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ و ﻧﻘﺎد ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺎوات آن ﺑﺎ آﯾﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﺒﯿﻦ از ﮐﻼم ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ رﺋﯿﺲ اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻣﺘﺴﻨﻨﯿﻦ ﻓﻈﻬﺮ ﺑﺤﻤﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻟﮑـﻞ ﻋﺎﻗـﻞ ﺑـﺎﻟﺨﺼﻮص ان ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ذو ﺑﻨﯿـﺎن ﻣﺮﺻﻮص* ﺣﺮي ﺑﮑﻤـﺎل اﻻذﻋـﺎن ﻣﻦ ﺑﯿﻦ اﻟﻨﺼﻮص* ﻓﻤﻦ رام‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 441‬از ‪597‬‬‫اﻟﻌـﺪول ﻋﻨﻪ و اﻟﻨﮑـﻮص* و اﺻـﺒﺢ ﯾﺤﯿـﺪ ﻋﻨﻪ و ﯾﻠـﻮص* ﻓﻬـﻮ ﻓﯽ دﯾﻨﻪ ﻻـ ﺑـّﺪ ﻣﻐﻤﻮص* و ﺣّﻈﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ و اﻟﯿﻘﯿﻦ ﻣﻮﮐﻮس ﻣﻨﻘﻮص و‬‫ﺟﻨﺎح ﻓﻬﻤﻪ و ﺣﺪﺳﻪ ﻣﮑﺴﻮر ﻣﻘﺼﻮص* و ﺑﻨﺎء ﻋﻘﻠﻪ و درﮐﻪ ﻣﻘّﻮض ﻣﻔﺮوض* ﻗﺪ ﻏﻠﺒﻪ اﻟﺸـﯿﻄﺎن ﻓﺒﺎض و ﻓﺮخ ﻓﯽ ﺻﺪره اﻟﻤﻬﺼﻮص*‬‫و اﺳﺘﺤﻮذ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺠﻬﻞ ﻓﻬﻮ ﯾﺨﻮض ﻓﯽ ﻟﺠﺞ اﻟﻄﻐﯿﺎن و ﯾﻐﻮص*‬‫ﺗﺨﻄﺌﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ از دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀﻠﯿﺖ و اﻣﺎﻣﺖ أﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ )ع( ورّد او‬‫ﻗﻮﻟﻪ و ﻣﻌﻬـﺬا ﻣﻔﯿﺪ ﻣﺪﻋﺎ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ اﻗﻮل ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﺪة اﻟﮑﺒﺮاء اّوﻻ در وادي ﺗﺤﻘﯿﺮ و ازراء ﻓﻀﻞ وﺻـﯽ ﺳـﺮور ﻫﺮ دو ﺳـﺮا ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﺎ اﺗﺼﻞ اﻟـّﺴ ﯿﺮ ﺑﺎﻟّﺴﺮي ﻗﺪم ﺗﻘّﺪم و اﻋﺘﺮا ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻋﻼم اﻧﻮاع ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾﻞ و اﻗﺴﺎم ازﻻل و ﺗﻀﻠﯿﻞ ﺑﺮ اﻓﺮاﺷﺘﻪ و ﺑﺮﯾﻦ ﺟﺴﺎرت‬‫ﻋﻈﻤﯽ و ﺧﺴﺎرت ﮐﺒﺮي اﻗﺘﺼﺎر ﻧﻮرزﯾﺪه از ﻧﻬﺎﯾﺖ آزرم و ﺣﯿﺎﮔﺮ و ﻣﻨﻊ ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﻔﯿﺪ ﻣّﺪﻋﺎ ﮔﺮدﯾﺪه ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﻋﺬل و‬‫ﻣﻼم اوﻟﯽ اﻟﻌﻘﻮل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪57 :‬‬‫و اﻻﺣﻼـم و ارﺑﺎب ﺑﺼﺎﺋﺮ و اﻓﻬﺎم ﮔﺮدﯾـﺪه و ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻓﻄﺎﻋﺖ و ﻫﻮان اﯾﻦ ﻣﻨﻊ ﻇﺎﻫﺮ اﻟﺒﻄﻼن ﺑﺮ اﺻـﺤﺎب اذﻫﺎن واﺿـﺢ و ﻣﺴـﺘﺒﯿﻦ و‬‫اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ و اﯾﻘﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ رﻓﯿﻊ اﻟﺸﺄن ﻣﻨﯿﻊ اﻟﻤﮑﺎن ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺮﺗﺒﻪ رزﯾﻦ و ﻣﺘﯿﻦ و ﻣﻨﺘﻬﺎي درﺟﻪ ﺣﺼـﯿﻒ و رﺻـﯿﻨﺴﺖ ﺑﯿﺎﻧﻪ‬‫ان ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺣﺴﺐ دﻻﻟـﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﺣّﺐ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ او اﻟﯽ رﺳﻮﻟﻪ و ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﻬﻮ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﺘﻌّﯿﻦ ﻟﻠﺨﻼﻓﮥ‬‫ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﯿﻨﺘﺞ ان ﻋﻠّﯿﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺘﻌﯿﻦ ﻟﻠﺨﻼﻓﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﻓﻀـﻠّﯿﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ‬‫ﻟﯿﮑﻦ ﺑﺨﻮف اﻧﮑﺎر ﻣﺘﻌـّﺴ ﻔﯿﻦ و ﻣﮑﺎﺑﺮه ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ اﺛﺒﺎت آن از اﻓﺎدات و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻓﺨﺎم ﻣﯽﻓﺎﯾﻢ و ﺣﻆ‬‫واﻓﺮ از اﯾﻀﺎح ﻣﺤﺒﺖ و اﺗﻤﺎم ﺣّﺠﺖ ﻣﯽرﺑﺎﯾﻢ ﻓﺎﺿﻞ ﻗﺴـﻄﻼﻧﯽ در ﻣﻮاﻫﺐ ﻟـﺪﻧّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎن ﻗﻠﺖ ﻣﻦ اﻋﺘﻘـﺪ ﻓﯽ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻻرﺑﻌﮥ اﻻﻓﻀـﻠّﯿﮥ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺘﺮﺗﯿﺐ اﻟﻤﻌﻠﻮم و ﻟﮑﻦ ﻣﺤّﺒﺘﻪ ﻟﺒﻌﻀـﻬﻢ ﺗﮑﻮن اﮐﺜﺮ ﻫـﻞ ﯾﮑﻮن آﺛﻤـﺎ ﺑﻪ أم ﻻ اﺟﺎب ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم اﻟﻮﻟﯽ ﺑﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ اّن اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ ﻗﺪ‬‫ﺗﮑﻮن ﻻﻣﺮ دﯾﻨّﯽ و ﻗـﺪ ﺗﮑﻮن ﻻﻣﺮ دﻧﯿﻮّي ﻓﺎﻟﻤﺤّﺒﮥ اﻟﺪﯾﻨﯿﮥ ﻻزﻣﮥ ﻟﻼﻓﻀـﻠّﯿﮥ ﻓﻤﻦ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ ﮐﺎﻧﺖ ﻣﺤّﺒﺘﻪ اﻟّﺪﯾﻨّﯿﮥ ﻟﻪ اﮐﺜﺮ ﻓﻤﺘﯽ اﻋﺘﻘﺪﻧﺎ ﻓﯽ‬‫واﺣـﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﻧا ّﻪ اﻓﻀـﻞ ﺛﻢ اﺣﺒﺒﻨـﺎ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ ﺟﻬـﮥ اﻟـّﺪﯾﻦ اﮐﺜﺮ ﮐـﺎن ﺗﻨﺎﻗﻀـﺎ ﻧﻌﻢ ان اﺣﺒﺒﻨـﺎ ﻏﯿﺮ اﻻﻓﻀﻞ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﻣﺤـّﺒ ﮥ اﻻﻓﻀﻞ ﻻﻣﺮ دﻧﯿﻮي‬‫ﮐﻘﺮاﺑـﮥ و اﺣﺴﺎن و ﻧﺤﻮه ﻓﻼ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻓﯽ ذﻟﮏ و ﻻ اﻣﺘﻨﺎع ﻓﻤﻦ اﻋﺘﺮف ﺑﺎّن اﻓﻀﻞ ﻫـﺬه اﻻﻣﮥ ﺑﻌﺪ ﻧﺒّﯿﻬﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺛﻢ ﻋﺜﻤﺎن ﺛﻢ ﻋﻠّﯽ‬‫ﻟﮑﻨﻪ اﺣّﺐ ﻋﻠّﯿﺎ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺜﻼ ﻓﺎن ﮐﺎﻧﺖ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﻤـﺬﮐﻮرة ﻣﺤـّﺒ ﮥ دﯾﻨّﯿﮥ ﻓﻼ ﻣﻌﻨﯽ ﻟﺬﻟﮏ إذ اﻟﻤﺤّﺒﮥ اﻟّﺪﯾﻨﯿﮥ ﻻزﻣﮥ ﻟﻼﻓﻀـﻠّﯿﮥ ﮐﻤﺎ‬‫ﻗﺮرﻧﺎه و ﻫـﺬا ﻟﻢ ﯾﻌﺘﺮف ﺑﺎﻓﻀـﻠّﯿﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟّﺎ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ و اّﻣﺎ ﺑﻘﻠﺒﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﻔّﻀﻞ ﻟﻌﻠﯽ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﯾﺤّﺒﻪ ﻣﺤـّﺒ ﮥ دﯾﻨّﯿﮥ زاﺋﺪة ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﺒﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻫﺬا‬‫ﻻ ﯾﺠﻮز و ان ﮐﺎﻧﺖ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﻤـﺬﮐﻮرة ﻣﺤـّﺒ ﮥ دﻧﯿﻮّﯾﮥ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻣﻦ ذرّﯾﮥ ﻋﻠﯽ او ﻟﻐﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻓﻼ اﻣﺘﻨﺎع ﻓﯿﻪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ازﯾﻦ ﮐﻼم‬‫ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺷﺨﺼـﯿﺖ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﻓﻀـﻠّﯿﺖ اوﺳﺖ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﻣﺤّﺒﺖ دﯾﻨﯽ ﺑﺎﺷـﺪ و ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧـﺪا و رﺳﻮل دﯾﻨﯽ‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ دﻧﯿﻮي ﭘﺲ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻧﺰدﺷﺎن اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﻻﺑﺪ اﻓﻀﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺳـﺒﮑﯽ در ﻃﺒﻘﺎت ﻓﻘﻬﺎي ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﺷﯿﺦ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ﻗﺒﻞ اﺑﻦ ﺷﺮﯾﺢ رﺣﻞ و ﺳﻤﻊ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺑﮑﯿﺮ و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ‬‫ﻋـﺪي و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﻤﻨـﺬر اﻟﺤﺰاﻣﯽ و اﻟﻘﻮارﯾﺮي و ﻃﺒﻘﺘﻬﻢ روي ﻋﻨﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺎﻗﯽ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟّﻄﺒﺮاﻧّﯽ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﺗﻔّﻘﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﺻـﺤﺎب اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ زاﻫﺪا ورﻋﺎ ﻗﺎﻧﻌﺎ ﺑﺎﻟﯿﺴـﯿﺮ ﺣﮑﯽ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺴّﺮي اﻟﺰﺟﺎج اﻧﻪ ﮐﺎن ﻣﺠﺮي ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ اﻟﺸﻬﺮ‬‫ارﺑﻌﮥ دراﻫﻢ ﻗﺎل و ﮐﺎن ﻻ ﯾﺴﺎل اﺣﺪا ﺷـﯿﺌﺎ و ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻧﻪ ﺗﻘﻮت ﺑﻀـﻌﮥ ﻋﺸـﺮ ﯾﻮﻣﺎ ﺑﺨﻤﺲ ﺣﺒﺎت و ﻗﺎل و ﻟﻢ‬‫اﮐﻦ اﻣﻠﮏ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻓﺎﺷﺘﺮﯾﺖ ﺑﻬﺎ ﻟﻔﺘﺎ و ﮐﻨﺖ اﮐﻞ ﻣﻨﻪ ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻟﻠّﺸﺎﻓﻌـّﯿ ﮥ ﺑﺎﻟﻌﺮاق ارأس ﻣﻨﻪ و ﻻ اورع و ﻻ اﮐﺜﺮ ﻧﻘﻼ و‬‫ﻗﺎل اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﺛﻘﮥ ﻣﺎﻣﻮن ﻧﺎﺳﮏ ﺗﻮّﻓﯽ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻓﯽ اﻟﻤﺤّﺮم ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﻗﺪ ﮐﻤﻞ ارﺑﻌﺎ و ﺗﺴﻌﯿﻦ ﺳﻨﮥ و ﻧﻘﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪58 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 442‬از ‪597‬‬‫اﻧﻪ اﺧﺘﻠـﻂ ﻓﯽ آﺧﺮ ﻋﻤﺮه و ﻟﻪ ﮐﺘـﺎب ﻓﯽ اﻟﻤﻘﺎﻻـت ﺳـﻤﺎه ﮐﺘﺎب اﺧﺘﻼف اﻫﻞ اﻟـّﺼ ﻠﻮة ﻓﯽ اﻻﺻﻮل وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻪ اﺑﻦ اﻟـّﺼ ﻼح و اﻧﺘﻔﯽ ﻣﻨﻪ‬‫ﻓﻘﺎل و ﻣﻦ ﺧّﻄﻪ ﻧﻘﻠﺖ اّن اﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﻗّﻞ ﻣﺎ ﺗﻌّﺮض ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻟﻤﺎ ﯾﺨﺘﺎر ﻫﻮ و اﻧّﻪ‬‫روي ﻓﯽ اّوﻟﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺗﻔﺘﺮق اّﻣﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﻓﺮﻗﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﮥ‬‫و اﻧّﻪ ﺑﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﻟّﺮّد ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻓﻀﻞ اﻟﻐﻨﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﺮ و اﻧّﻪ ﻧﻘﻞ اّن ﻓﺮﻗـﮥ ﻣﻦ اﻟّﺸـ ﯿﻌﮥ ﻗﺎﻟﻮا اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﻨﺎ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻓﻠﺤﻘﻮا ﺑﺎﻫﻞ اﻟﺒـﺪع ﺣﯿﺚ اﺑﺘﺪﻋﻮا ﺧﻼف ﻣﻦ ﻣﻀـﯽ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻧﯿﺰ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ‬‫دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣّﺒﯿﺖ ﻏﯿﺮ اﻓﻀﻞ وﺟﻬﯽ از ﺟﻮاز ﻧﺪارد و از آﺛﺎر ﻋﻠّﻮ ﺣﻖ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ از ﻧﺼﻮص ﺻـﺮﯾﺤﻪ واﻟﺪ‬‫ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﮐﻪ ﻧﺰدش آﯾﺘﯽ از آﯾـﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﻧﺒﻮي ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺣﻀـﺮت او در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮐﻪ‬‫ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣـﺪح و اﻃﺮاي آن ﺳﺎﺑﻘـﺎ از زﺑﺎن ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺷـﻨﯿﺪي ﮔﻔﺘﻪ در ذﮐﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ اﯾﺸﺎن ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑـﺪون اﻋﺘﺒﺎر‬‫ﭼﯿﺰي و آن ﻣﺒﻬﻤﺴﺖ راﺟـﻊ ﺑﯿﮑﯽ از ﺧﺼـﺎﺋﺺ ارﺑـﻊ ﭘﺲ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﺑﺎﺣـﺎدﯾﺚ ﺑﺴـﯿﺎر از ان ﺟﻤﻠﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص و آن ﭼﻬﻞ‬‫دوﻣﺴﺖ از اﺣﺎدﯾﺚ اﯾﻦ ﻣﺴﻠﮏ‬‫ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺜﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ذات اﻟّﺴﻼﺳﻞ ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ أّي اﻟّﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻓﻘﺎل اﺑﻮﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب‬‫و آن ﮐﻨﺎﯾﻪﺳﺖ از اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﺎ اﻧﺘﻬﯽ و ﻧﯿﺰ در ﺟﺎي دﯾﮕﺮ در ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ از ﺿﺮورﯾﺎت دﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮد از ﻋﺒﺎدات و ﻃﺎﻋﺎت‬‫و اﺷـﻐﺎل ﺻﻮﻓّﯿﻪ و ﻏﯿﺮ آن ﻧﯿﺴﺖ اﻻ ﺣﺼﻮل ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺧـﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻧﺒﯿﺎ ﻓﺎﺿﻞ ﻧﺸﺪﻧـﺪ ﺑﺮ ﻏﯿﺮ ﺧﻮﯾﺶ و اوﻟﯿﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺸﺪﻧﺪ از ﻏﯿﺮ‬‫ﺧﻮد ﺑﺠﻬﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺣﺐ ﺑﻮدﻧﺪ از ﺳﺎﺋﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮏ آن ﺣﻀـﺮت ﭘﺲ اﺣﻖ ﺑﺎﻟﺨﻼﻓﮥ ﺑﺎﺷـﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻘّﺪﻣﻪ اوﻟﯽ ﭘﺲ‬‫ﺑﺠﻬﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺴـﺘﻔﯿﺾ از ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻗﯿﻞ ﻟﻬﺎ أّي اﺻـﺤﺎب اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻗﺎﻟﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ و از ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫اﻟﻌـﺎص ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸـﮥ و ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل اﺑﻮﻫﺎ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ و از اﻧﺲ ﻣﺜﻠﻪ و ﻣﺮاد از ﺣّﺐ اﯾﻨﺠﺎ ﺣﺐ ﻣﻘﺎرﺑﺘﺴﺖ در ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺑـﺪﻟﯿﻞ ﻗﻮل ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻟﻮ ﮐﺎن‬‫ﻣﺴـﺘﺨﻠﻔﺎ ﻻﺳـﺘﺨﻠﻒ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ از ان ﺟﻬﺖ ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﻄﻖ ﺑﻬﻮي ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﺣّﺐ او ﺧﺼﻮﺻﺎ از‬‫ﺟﻬﺖ ﮐﻤـﺎل ﻫﻮي ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ دﻻـﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﺮ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ازﯾﻦ ﺑﯿـﺎن ﺑـﺪﯾﻊ اﻟﻌﻨﻮان واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻋﺎﻟﯿﺸﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺳﺖ و ﻣﺠﺎل ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ و ﻣﺘﻌّﺴـ ﻔﯿﻦ ﺑﻌﺪ ازﯾﻦ راه اﻧﮑﺎر واﺿـﺤﺎت ﭘﻮﯾﻨﺪ و‬‫ﺧﺮاﻓﺎت و ﻫﻔﻮات ﺷـﻨﯿﻌﻪ در اﺑﻄﺎل اﯾﻦ اﻣﺮ واﺿﺢ ﮔﻮﯾﻨﺪ و ﻧﯿﺰ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ در ﺑﯿﺎن وﺟﻮه داﻟّﻪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮع‬‫ﭘـﺎﻧﺰدﻫﻢ اﺣﺐ ﺑﻮدن ﺻـﺪﯾﻖ از ﺳـﺎﺋﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ از ﺣـﺪﯾﺚ ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺳـّﯿﺪﻧﺎ و ﺧﯿﺮﻧﺎ و اﺣﺒﻨﺎ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و از ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﻗﺼﮥ اﻟﺒﯿﻌﮥ ﻧﺤﻮه رواه اﻟﺒﺨﺎري اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻫﻢ دﻻﻟﺖ ﺻﺮﯾﺤﻪ‬‫دارد ﺑﺮﯾﻨﮑﻪ اﺣﺐ اﻓﻀـﻠﺴﺖ و از ﻋﺠـﺎﺋﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﺧﻮد ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﺮام اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام در ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح و‬‫ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﻣﺠﻤﻮع ﻓﺘﺎواي ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻓﺎﺋـﺪه ﮐﺜﺮت ﻣﺤّﺒﺖ دﯾﻨﯽ دو ﻣﻌﻨﯽ دارد اول آﻧﮑﻪ در ﻣﺤﺒﻮب ﺧﻮد زﯾﺎدﺗﯽ اﻣﻮر دﯾﻨّﯿﻪ‬‫را ﻣﻌﺘﻘﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪59 :‬‬‫ﺷﻮد اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﻋﺘﻘﺎد اﻓﻀـﻠﯿﺘﺴﺖ دوم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺲ را از ﻣﺤﺒﻮب ﻧﻔﻌﯽ ﻋﻈﯿﻢ دﯾﻨﯽ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻏﯿﺮ او ﻧﺮﺳﯿﺪه و‬‫اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﻋﺘﻘﺎد اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﺮﯾـﺪ را ﺑﺎ ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد و ﺗﻠﻤﯿﺬ را ﺑﺎ اﺳـﺘﺎد ﺧﻮد ﮐﺜﺮت ﻣﺤّﺒﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘـﺪ ﺗﻔﻀـﯿﻠﺶ ﻧﻤﯽﮔﺮدد اﻧﺘﻬﯽ و ﭼﻮن ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧـﺪا و رﺳﻮل از ﻗﺴﻢ ﺛﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ از ﻗﺴﻢ اول ﺑﺎﺷـﺪ و‬‫ﻗﺴﻢ اّول ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ اﺻـﯿﻞ ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻔﻀـﯿﻠﺴﺖ ﭘﺲ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴـﺒﺐ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت‬‫ﺣﺴـﺐ اﻓـﺎده ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎﻫﺮ ﻫﻢ ﻧﻬـﺎﯾﺖ واﺿـﺢ و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ و از اﻓـﺎدات دﯾﮕﺮ اﺳـﺎﻃﯿﻦ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﻧﯿﺰ دﻻـﻟﺖ اﺣـﺒّﯿﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ اﺑﻮ ﺣﺎﻣـﺪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻏﺰاﻟﯽ در اﺣﯿﺎء اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﯿﺎن ﻣﺤﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﻌﺒﺪ و ﻣﻌﻨﺎﻫﺎ اﻋﻠﻢ ان ﺷﻮاﻫﺪ اﻟﻘﺮآن ﻣﺘﻈﺎﻫﺮة ﻋﻠﯽ ان‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 443‬از ‪597‬‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺤﺐ ﻋﺒﺪه ﻓﻼ ﺑّﺪ ﻣﻦ ﻣﻌﺮﻓﮥ ﻣﻌﻨﯽ ذﻟﮏ و ﻟﻨﻘﺪم اﻟﺸﻮاﻫﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﺒﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾُِﺤﱡﺒُﻬْﻢ َو ﯾُِﺤﱡﺒﻮَﻧُﻪ‬‫و ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ ﯾُﻘﺎﺗِﻠُﻮَن ﻓِﯽ َﺳﺒِﯿﻠِِﻪ َﺻ‪‬ﻔﺎ‬‫و ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟﱠﺘﱠﻮاﺑ ِﯿَﻦ‬‫َو ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟ ُْﻤَﺘَﻄﱢﻬِﺮﯾَﻦ‬‫و ﻟﺬﻟﮏ رد ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ادﻋﯽ اﻧﻪ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﻗُْﻞ َﻓﻠَِﻢ ﯾَُﻌﱢﺬﺑ ُُﮑْﻢ ﺑ ُِﺬﻧُﻮﺑ ُِﮑْﻢ و ﻗﺪ روي اﻧﺲ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﻪ ﻗﺎل‬‫إذا اﺣﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪا ﻟﻢ ﯾﻀﺮه ذﻧﺐ و اﻟﺘﺎﺋﺐ ﻣﻦ اﻟﺬﻧﺐ ﮐﻤﻦ ﻻ ذﻧﺐ ﻟﻪ ﺛﻢ ﺗﻠﯽ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤﺐ اﻟﺘﻮاﺑﯿﻦ‬‫و ﻣﻌﻨﺎه اﻧﻪ إذا اﺣﺒﻪ ﺗﺎب ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺒﻞ اﻟﻤﻮت ﻓﻠﻢ ﺗﻀـﺮه اﻟﺬﻧﻮب اﻟﻤﺎﺿـﯿﮥ و ان ﮐﺜﺮت ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﻀـﺮ اﻟﮑﻔﺮ اﻟﻤﺎﺿﯽ ﺑﻌﺪ اﻻﺳﻼم و ﻗﺪ اﺷﺘﺮط‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻠﻤﺤﺒﮥ ﻏﻔﺮان اﻟﺬﻧﺐ ﻓﻘﺎل ﻗُْﻞ ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُِﺤﱡﺒﻮَن اﻟﱠﻠَﻪ َﻓﺎﱠﺗﺒُِﻌﻮﻧِﯽ ﯾُْﺤﺒِﺒُْﮑُﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َو َﯾْﻐِﻔْﺮ ﻟَُﮑْﻢ ُذﻧُﻮﺑَُﮑْﻢ و ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻌﻄﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻣﻦ ﯾﺤﺐ و ﻣﻦ ﻻ ﯾﺤﺐ و ﻻ ﯾﻌﻄﯽ اﻻﯾﻤﺎن اﻻ ﻣﻦ ﯾﺤﺐ‬‫و ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﺗﻮاﺿﻊ ﻟّﻠﻪ رﻓﻌﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ ﺗﮑﺒﺮ وﺿﻌﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ اﮐﺜﺮ ذﮐﺮ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﻗﺎل ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻻ ﯾﺰال اﻟﻌﺒﺪ ﯾﺘﻘﺮب اﻟّﯽ ﺑﺎﻟّﻨﻮاﻓﻞ ﺣﺘﯽ اﺣّﺒﻪ ﻓﺎذا اﺣﺒﺒﺘﻪ ﮐﻨﺖ ﺳـﻤﻌﻪ اﻟﺬي ﯾﺴﻤﻊ ﺑﻪ و ﺑﺼﺮه اﻟﺬي ﯾﺒﺼﺮ‬‫ﺑﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و ﻗﺎل زﯾﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﺤﺐ اﻟﻌﺒﺪ ﺣﺘﯽ ﯾﺒﻠﻎ ﻣﻦ ﺣّﺒﻪ ﻟﻪ ان ﯾﻘﻮل اﻋﻤﻞ ﻣﺎ ﺷـﺌﺖ ﻓﻘﺪ ﻏﻔﺮت ﻟﮏ و ﻣﺎ ورد ﻣﻦ اﻟﻔﺎظ اﻟﻤﺤﺒﮥ ﺧﺎرج‬‫ﻋﻦ اﻟﺤﺼـﺮ و ﻗـﺪ ذﮐﺮﻧﺎ ان ﻣﺤﺒـﮥ اﻟﻌﺒـﺪ ﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘـﮥ و ﻟﯿﺴﺖ ﺑﻤﺠﺎز إذ اﻟﻤﺤﺒـﮥ ﻓﯽ وﺿﻊ اﻟﻠﺴﺎن ﻋﺒﺎرة ﻋﻦ ﻣﯿﻞ اﻟﻨﻔﺲ اﻟﯽ اﻟﺸـﯽء‬‫اﻟﻤﻮاﻓﻖ و اﻟﻌﺸﻖ ﻋﺒﺎرة ﻋﻦ اﻟﻤﯿﻞ اﻟﻐﺎﻟﺐ اﻟﻤﻔﺮط و ﻗـﺪ ﺑﯿﻨﺎ ان اﻻﺣﺴﺎن ﻣﻮاﻓﻖ ﻟﻠﻨﻔﺲ و اﻟﺠﻤﺎل ﻣﻮاﻓﻖ اﯾﻀﺎ و ان اﻟﺠﻤﺎل و اﻻﺣﺴﺎن ﺗﺎرة‬‫ﯾـﺪرك ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮ و ﺗﺎرة ﯾـﺪرك ﺑﺎﻟﺒﺼـﯿﺮة و اﻟﺤﺐ ﯾﺘﺒﻊ ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻓﻼ ﯾﺨﺘﺺ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮ ﻓﺎﻣﺎ ﺣﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﻌﺒﺪ ﻓﻼ ﯾﻤﮑﻦ ان ﯾﮑﻮن ﺑﻬﺬا‬‫اﻟﻤﻌﻨﯽ اﺻـﻼ ﺑﻞ اﻻﺳﺎﻣﯽ ﮐﻠﻬﺎ إذا اﻃﻠﻘﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻢ ﺗﻄﻠﻖ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﺑﻤﻌﻨﯽ واﺣﺪ اﺻـﻼ ﺣﺘﯽ ان اﺳﻢ اﻟﻮﺟﻮد اﻟﺬي‬‫ﻫﻮ اﻋﻢ اﻻﺳـﻤﺎء اﺷﺘﺮاﮐـﺎ ﻻـ ﯾﺸـﻤﻞ اﻟﺨـﺎﻟﻖ و اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻠﯽ وﺟﻪ واﺣـﺪ ﺑـﻞ ﮐﻞ ﻣﺎ ﺳﻮي اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻮﺟﻮده ﻣﺴـﺘﻔﺎد ﻣﻦ وﺟﻮد اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻓﺎﻟﻮﺟﻮد اﻟﺘﺎﺑﻊ ﻻ ﯾﮑﻮن ﻣﺴﺎوﯾﺎ ﻟﻠﻮﺟﻮد اﻟﻤﺘﺒﻮع و اﻧﻤﺎ اﻻﺳﺘﻮاء ﻓﯽ اﻃﻼق اﻻﺳﻢ ﻧﻈﯿﺮه اﺷﺘﺮاك اﻟﻔﺮس و اﻟﺸﺠﺮ ﻓﯽ اﺳﻢ اﻟﺠﺴﻢ إذ ﻣﻌﻨﯽ‬‫اﻟﺠﺴـﻤﯿﮥ و ﺣﻘﯿﻘﺘﻬﺎ ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﻓﯿﻬﻤﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﺳـﺘﺤﻘﺎق اﺣﺪﻫﻤﺎ ﻻن ﯾﮑﻮن ﻓﯿﻪ اﺻـﻼ ﻓﻠﯿﺴﺖ اﻟﺠﺴـﻤﯿﮥ ﻻﺣﺪﻫﻤﺎ ﻣﺴـﺘﻔﺎدة ﻣﻦ اﻵﺧﺮ و ﻟﯿﺲ‬‫ﮐﺬﻟﮏ اﺳﻢ اﻟﻮﺟﻮد ﻟﻠّﻪ و ﻟﺨﻠﻘﻪ و ﻫﺬا اﻟﺘﺒﺎﻋﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪60 :‬‬‫ﻓﯽ ﺳـﺎﺋﺮ اﻻﺳﺎﻣﯽ اﻇﻬﺮ ﮐﺎﻟﻌﻠﻢ و اﻻرادة و اﻟﻘـﺪرة و ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻓﮑﻞ ذﻟﮏ ﻻ ﯾﺸـﺒﻪ ﻓﯿﻪ اﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﺨﻠﻖ و واﺿﻊ اﻟﻠﻐـﮥ اﻧﻤﺎ وﺿﻊ ﻫـﺬه اﻻﺳﺎﻣﯽ‬‫اوﻻ ﻟﻠﺨﻠﻖ ﻓﺎن اﻟﺨﻠﻖ اﺳـﺒﻖ اﻟﯽ اﻟﻌﻘﻮل و اﻻﻓﻬﺎم ﻣﻦ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﻓﮑﺎن اﺳـﺘﻌﻤﺎﻟﻬﺎ ﻓﯽ ﺣﻖ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻻﺳﺘﻌﺎرة و اﻟﺘﺠّﻮز و اﻟﻨﻘﻞ و اﻟﻤﺤﺒﮥ‬‫ﻓﯽ وﺿﻊ اﻟﻠﺴﺎن ﻋﺒﺎرة ﻋﻦ ﻣﯿﻞ اﻟﻨﻔﺲ اﻟﯽ ﻣﻮاﻓﻖ ﻣﻼﺋﻢ و ﻫﺬا اﻧﻤﺎ ﯾﺘﺼﻮر ﻓﯽ ﻧﻔﺲ ﻧﺎﻗﺼﮥ ﻓﺎﻟّﻬﺎ ﻣﺎ ﯾﻮاﻓﻘﻬﺎ ﻓﺘﺴﺘﻔﯿﺪ ﺑﻨﯿﻠﻪ ﮐﻤﺎﻻ ﻓﺘﻠﺘﺬ ﺑﻨﯿﻠﻪ‬‫و ﻫﺬا ﻣﺤﺎل ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺎن ﮐﻞ ﮐﻤﺎل و ﺟﻤﺎل و ﺑﻬﺎء و ﺟﻼل ﻣﻤﮑﻦ ﻓﯽ ﺣﻖ اﻻﻟﻬﯿﮥ ﻓﻬﻮ ﺣﺎﺿﺮ و ﺣﺎﺻﻞ و واﺟﺐ اﻟﺤﺼﻮل اﺑﺪا و‬‫ازﻻـ و ﻻـ ﯾﺘﺼﻮر ﺗﺠـﺪده و ﻻـ زواﻟﻪ ﻓﻼـ ﯾﮑﻮن ﻟﻪ اﻟﯽ ﻏﯿﺮه ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻧﻪ ﻏﯿﺮه ﺑﻞ ﻧﻈﺮه اﻟﯽ ذاﺗﻪ و اﻓﻌﺎﻟﻪ ﻓﻘﻂ و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ اﻟﻮﺟﻮد اﻻ‬‫ذاﺗﻪ و اﻓﻌﺎﻟﻪ و ﻟﺬﻟﮏ ﻗﺎل اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﯿﻬﻨﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻤﺎ ﻗﺮئ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾُِﺤﱡﺒُﻬْﻢ َو ﯾُِﺤﱡﺒﻮَﻧُﻪ‬‫ﻓﻘـﺎل ﺑﺤـﻖ ﯾﺤﺒﻬـﻢ ﻓـﺎﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﯾﺤـﺐ اﻻـ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻌﻨﯽ اﻧﻪ اﻟﮑـﻞ و ان ﻟﯿﺲ ﻓﯽ اﻟﻮﺟـﻮد ﻏﯿﺮه ﻓﻤﻦ ﻻـ ﯾﺤﺐ اﻻـ ﻧﻔﺴﻪ و اﻓﻌـﺎل ﻧﻔﺴﻪ و‬‫ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻧﻔﺴﻪ ﻓﻼ ﯾﺠﺎوز ﺣﺒﻪ ذاﺗﻪ و ﺗﻮاﺑﻊ ذاﺗﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ﻫﯽ ﻣﺘﻌﻠﻘﮥ ﺑﺬاﺗﻪ ﻓﻬﻮ إذا ﻻ ﯾﺤﺐ اﻻ ﻧﻔﺴﻪ و ﻣﺎ ورد ﻣﻦ اﻻﻟﻔﺎظ ﻓﯽ ﺣّﺒﻪ ﻟﻌﺒﺎده‬‫ﻓﻬﻮ ﻣـﺄّول و ﯾﺮﺟﻊ ﻣﻌﻨـﺎه اﻟﯽ ﮐﺸﻒ اﻟﺤﺠـﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﺮاه ﺑﻘﻠﺒﻪ و اﻟﯽ ﺗﻤﮑﯿﻨﻪ اﯾـﺎه ﻣﻦ اﻟﻘﺮب ﻣﻨﻪ و اﻟﯽ ارادﺗﻪ ذﻟﮏ ﺑﻪ ﻓﯽ اﻻزل‬‫ﻓﺤﺒﻪ ﻟﻤﻦ اﺣّﺒﻪ ازﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎ اﺿـﯿﻒ اﻟﯽ اﻻرادة اﻻزﻟﯿﮥ اﻟﺘﯽ اﻗﺘﻀﺖ ﺗﻤﮑﯿﻦ ﻫﺬا اﻟﻌﺒﺪ ﻣﻦ ﺳـﻠﻮك ﻃﺮﯾﻖ ﻫﺬا اﻟﻘﺮب و إذا اﺿﯿﻒ اﻟﯽ ﻓﻌﻠﻪ‬‫اﻟﺬي ﯾﮑﺸﻒ اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺐ ﻋﺒﺪه ﻓﻬﻮ ﺣﺎدث ﯾﺤﺪث ﺑﺤﺪوث اﻟﺴﺒﺐ اﻟﻤﻘﺘﻀﯽ ﻟﻪ ﮐﻤﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 444‬از ‪597‬‬‫ﻗـﺎل ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻻـ ﯾﺰال ﻋﺒـﺪ ﻧﺴـﻤﯽ ﯾﺘﻘﺮب اﻟﯽ ﺑﺎﻟﻨﻮاﻓـﻞ ﺣﺘﯽ اﺣّﺒﻪ ﻓﯿﮑﻮن ﺗﻘﺮﺑﻪ ﺑﺎﻟﻨﻮاﻓـﻞ ﺳـﺒﺒﺎ ﻟﺼـﻔﺎء ﺑـﺎﻃﻨﻪ و ارﺗﻔـﺎع اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ و‬‫ﺣﺼﻮﻟﻪ ﻓﯽ درﺟﮥ اﻟﻘﺮب ﻣﻦ رﺑّﻪ ﻓﮑﻞ ذﻟﮏ ﻓﻌﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻟﻄﻔﻪ ﺑﻪ‬‫ﻓﻬﻮ ﻣﻌﻨﯽ ﺣّﺒﻪ و ﻻ ﯾﻔﻬﻢ ﻫﺬا اﻻ ﺑﻤﺜﺎل و ﻫﻮ ان اﻟﻤﻠﮏ ﻗﺪ ﯾﻘﺮب ﻋﺒﺪه ﻣﻦ ﻧﻔﺴﻪ و ﯾﺎذن ﻟﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ وﻗﺖ ﻓﯽ ﺣﻀﻮر ﺑﺴﺎﻃﻪ ﻟﻤﯿﻞ اﻟﻤﻠﮏ‬‫إﻟﯿﻪ اﻣﺎ ﻟﯿﻨﺼﺮه ﺑﻘﻮﺗﻪ او ﻟﯿﺴﺘﺮﯾﺢ ﺑﻤﺸﺎﻫﺪﺗﻪ او ﻟﯿﺴﺘﺸﯿﺮه ﻓﯽ راﯾﻪ او ﻟﯿﻬّﯿﺊ اﺳﺒﺎب ﻃﻌﺎﻣﻪ و ﺷﺮاﺑﻪ ﻓﯿﻘﺎل ان اﻟﻤﻠﮏ ﯾﺤﺒﻪ و ﯾﮑﻮن ﻣﻌﻨﺎه ﻣﯿﻠﻪ‬‫إﻟﯿﻪ ﻟﻤﺎ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﻤﻮاﻓﻖ اﻟﻤﻼﺋﻢ ﻟﻪ و ﻗـﺪ ﯾﻘﺮب ﻋﺒﺪ اوﻻ ﯾﻤﻨﻌﻪ ﻣﻦ اﻟﺪﺧﻮل ﻋﻠﯿﻪ ﻻ ﻟﻼﻧﺘﻔﺎع ﺑﻪ و ﻻ ﻟﻼﺳـﺘﻨﺠﺎد و ﻟﮑﻦ ﻟﮑﻮن اﻟﻌﺒﺪ‬‫ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﻮﺻﻮﻓـﺎ ﻣﻦ اﻻﺧﻼـق اﻟﺮﺿـﯿﮥ و اﻟﺨﺼـﺎل اﻟﺤﻤﯿـﺪة ﺑﻤـﺎ ﯾﻠﯿﻖ ﺑﻪ ان ﯾﮑﻮن ﻗﺮﯾﺒـﺎ ﻣﻦ ﺣﻀـﺮة اﻟﻤﻠـﮏ واﻓﺮ اﻟﺤﻆ ﻣﻦ ﻗﺮﺑﻪ ﻣﻊ ان‬‫اﻟﻤﻠـﮏ ﻻـ ﻏﺮض ﻟﻪ ﻓﯿﻪ اﺻـﻼ ﻓـﺎذا ارﻓﻊ اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﺤﺠـﺎب ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻨﻪ ﯾﻘﺎل ﻗـﺪ اﺣّﺒﻪ و إذا اﮐﺘﺴﺐ ﻣﻦ اﻟﺨﺼﺎل اﻟﺤﻤﯿـﺪة ﻣﺎ اﻗﺘﻀـﯽ رﻓﻊ‬‫اﻟﺤﺠـﺎب ﯾﻘـﺎل ﻗـﺪ ﺗﻮـّﺻ ﻞ و ﺣّﺒﺐ ﻧﻔﺴﻪ اﻟﯽ اﻟﻤﻠـﮏ ﻓﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﻌﺒـﺪ اﻧّﻤـﺎ ﯾﮑﻮن ﺑـﺎﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﺜـﺎﻧﯽ ﻻ ﺑﺎﻟﻤﻌﻨﯽ اﻻول و اﻧﻤﺎ ﯾﺼـﺢ ﺗﻤﺜﯿﻠﻪ‬‫ﺑﺎﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﺑﺸـﺮط ان ﻻ ﯾﺴﺒﻖ اﻟﯽ ﻓﻬﻤﮏ دﺧﻮل ﺗﻐﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻨﺪ ﺗﺠﺪد اﻟﻘﺮب ﻓﺎن اﻟﺤﺒﯿﺐ ﻫﻮ اﻟﻘﺮﯾﺐ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻟﻘﺮب ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓﯽ اﻟﺒﻌﺪ ﻣﻦ ﺻـﻔﺎت اﻟﺒﻬﺎﺋﻢ و اﻟﺴﺒﺎع و اﻟﺸﯿﺎﻃﯿﻦ و اﻟﺘﺨﻠﻖ ﺑﻤﮑﺎرم اﻻﺧﻼق اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اﻻﺧﻼق اﻻﻟﻬﯿﮥ ﻓﻬﻮ ﻗﺮب ﺑﺎﻟﺼﻔﮥ ﻻ ﺑﺎﻟﻤﮑﺎن و ﻣﻦ‬‫ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻓﺼﺎر ﻗﺮﯾﺒﺎ ﻓﻘـﺪ ﺗﻐﯿﺮ ﻓﯿﻤﺎ ﯾﻈﻦ ﺑﻬﺬا ان اﻟﻘﺮب ﻟﻤﺎ ﺗﺠﺪد ﻓﻘﺪ ﺗﻐّﯿﺮ وﺻﻒ اﻟﻌﺒﺪ و اﻟﺮّب ﺟﻤﯿﻌﺎ إذ ﺻﺎر ﻗﺮﯾﺒﺎ ﺑﻌﺪ ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ‬‫و ﻫﻮ ﻣﺤﺎل ﻓﯽ ﺣﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ إذ اﻟﺘﻐﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺤﺎل ﺑﻞ ﻻ ﯾﺰال ﻓﯽ ﻧﻌﻮت اﻟﮑﻤﺎل و اﻟﺠﻼل ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪61 :‬‬‫ﻓﯽ ازل اﻻزﻻل و ﻻ ﯾﻨﮑﺸﻒ ﻫﺬا اﻻ ﺑﻤﺜﺎل ﻓﯽ اﻟﻘﺮب ﺑﯿﻦ اﻻﺷـﺨﺎص ﻓﺎن اﻟﺸﺨﺼـﯿﻦ ﻗﺪ ﯾﺘﻘﺎرﺑﺎن ﺑﺘﺤﺮﮐﻬﻤﺎ ﺟﻤﯿﻌﺎ و ﻗﺪ ﯾﮑﻮن اﺣﺪﻫﻤﺎ‬‫ﺛﺎﺑﺘـﺎ ﻓﯿﺘﺤﺮك اﻵـﺧﺮ ﻓﯿﺤﺼﻞ اﻟﻘﺮب ﺑﺘﻐﯿﺮ ﻓﯽ اﺣـﺪﻫﻤﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﻐﯿﺮ ﻓﯽ اﻵﺧﺮ ﺑﻞ اﻟﻘﺮب ﻓﯽ اﻟﺼـﻔﺎت اﯾﻀﺎ ﮐـﺬﻟﮏ ﻓﺎن اﻟﺘﻠﻤﯿـﺬ ﯾﻄﻠﺐ‬‫اﻟﻘﺮب ﻣﻦ درﺟـﮥ اﺳـﺘﺎذه ﻓﯽ ﮐﻤـﺎل اﻟﻌﻠﻢ و ﺟﻤـﺎﻟﻪ و اﻻﺳـﺘﺎذ واﻗﻒ ﻓﯽ ﮐﻤـﺎل ﻋﻠﻤﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺤﺮك ﺑﺎﻟﻨﺰول اﻟﯽ درﺟـﮥ ﺗﻠﻤﯿـﺬه و اﻟﺘﻠﻤﯿﺬ‬‫ﻣﺘﺤﺮك ﻣﺘﺮق ﻣﻦ ﺣﻀـﯿﺾ اﻟﺠﻬـﻞ اﻟﯽ ﯾﻔﺎع اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻼ ﯾﺰال داﺋﺒﺎ ﻓﯽ اﻟﺘﻐﯿﺮ و اﻟﺘﺮﻗﯽ اﻟﯽ ان ﯾﻘﺮب ﻣﻦ اﺳـﺘﺎذه و اﻻﺳـﺘﺎذ ﺛﺎﺑﺖ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﻐﯿﺮ‬‫ﻓﮑـﺬﻟﮏ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﻔﻬﻢ ﺗﺮﻗﯽ اﻟﻌﺒـﺪ ﻓﯽ درﺟﺎت اﻟﻘﺮب ﻓﮑﻠﻤﺎ ﺻﺎر اﮐﻤﻞ ﺻـﻔﮥ و اﺗّﻢ ﻋﻠﻤﺎ و اﺣﺎﻃـﮥ ﺑﺤﻘﺎﺋﻖ اﻻﻣﻮر و اﺛﺒﺖ ﻗﻮة ﻓﯽ ﻗﻬﺮ‬‫اﻟﺸـﯿﻄﺎن و ﻗﻤﻊ اﻟﺸـﻬﻮات و اﻇﻬﺮ ﻧﺰاﻫـﮥ ﻋﻦ اﻟﺮذاﺋﻞ ﺻﺎر اﻗﺮب ﻣﻦ درﺟـﮥ اﻟﮑﻤﺎل و ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻤﺎل ﻟّﻠﻪ و ﻗﺮب ﮐﻞ واﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺑﻘﺪر ﮐﻤﺎﻟﻪ ﻧﻌﻢ ﻗﺪ ﯾﻘﺪر اﻟﺘﻠﻤﯿﺬ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺮب ﻣﻦ اﻻﺳـﺘﺎذ و ﻋﻠﯽ ﻣﺴﺎواﺗﻪ و ﻋﻠﯽ ﻣﺠﺎوزﺗﻪ و ذﻟﮏ ﻓﯽ ﺣﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﺎل ﻓﺎﻧﻪ ﻻ ﻧﻬﺎﯾﮥ ﻟﮑﻤﺎﻟﻪ‬‫و ﺳـﻠﻮك اﻟﻌﺒـﺪ ﻓﯽ درﺟﺎت اﻟﮑﻤﺎل ﻣﺘﻨﺎه و ﻻ ﯾﻨﺘﻬﯽ اﻻ اﻟﯽ ﺣـﺪ ﻣﺤﺪود ﻓﻼ ﻣﻄﻤﻊ ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺎواة ﺛﻢ درﺟﺎت اﻟﻘﺮب ﺗﺘﻔﺎوت ﺗﻔﺎوﺗﺎ ﻻ‬‫ﻧﻬﺎﯾـﮥ ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﻻﺟﻞ اﻧﺘﻔﺎء اﻟﻨﻬﺎﯾـﮥ ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟﮑﻤﺎل ﻓﺎذا ﻣﺤﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﻌﺒـﺪ ﺗﻘﺮﯾﺒﻪ ﻣﻦ ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺪﻓﻊ اﻟﺸﻮاﻏﻞ و اﻟﻤﻌﺎﺻـﯽ ﻋﻨﻪ و ﺗﻄﻬﯿﺮ ﺑﺎﻃﻨﻪ‬‫ﻋﻦ ﮐـﺪورات اﻟـﺪﻧﯿﺎ و رﻓﻊ اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﺸﺎﻫﺪه ﮐﺎﻧﻪ ﯾﺮاه ﺑﻘﻠﺒﻪ و اﻣﺎ ﻣﺤﺒﮥ اﻟﻌﺒﺪ ﻟّﻠﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﯿﻠﻪ اﻟﯽ درك ﻫﺬا اﻟﮑﻤﺎل ﻟا ﺬي ﻫﻮ‬‫ﻣﻔﻠﺲ ﻋﻨﻪ ﻓﺎﻗـﺪ ﻟﻪ ﻓﻼ ﺟﺮم ﯾﺸـﺘﺎق اﻟﯽ ﻣﺎ ﻓﺎﺗﻪ و إذا ادرك ﻣﻨﻪ ﺷـﯿﺌﺎ ﯾﻠﺘـﺬ ﺑﻪ و اﻟﺸﻮق و اﻟﻤﺤﺒﮥ ﺑﻬﺬا اﻟﻤﻌﻨﯽ ﻣﺤﺎل ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒـﺎرت در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻨـﺪه را راﺟﻊ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺴﻮي ﮐﺸﻒ ﺣﺠﺎب از ﻗﻠﺐ او ﺗﺎ آﻧﮑﻪ آن ﺑﻨـﺪه‬‫ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﺧـﺪا را ﺑﻘﻠﺐ ﺧـﻮد و ﺑﺴـﻮي ﺗﻤﮑﯿﻦ او از ﻗﺮب ﺧـﻮﯾﺶ و ﺑﺴـﻮي اراده ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﺑـﺎن ﻋﺒـﺪ در ازل و ﻧﯿﺰ از ان‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮاي ﺑﻨﺪه ﻗﺮﯾﺐ ﮐﺮدن اوﺳﺖ ﺑﺴﻮي ﻧﻔﺲ ﺧﻮد ﺑﺪﻓﻊ ﺷﻮاﻏﻞ و ﻣﻌﺎﺻـﯽ از ﻫﻮا و ﺗﻄﻬﯿﺮ ﺑﺎﻃﻦ اوﺳﺖ‬‫از ﮐـﺪورات دﻧﯿﺎ و رﻓﻊ ﺣﺠﺎﺑﺴﺖ از ﻗﻠﺐ او ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﺸﺎﻫـﺪه ﮐﻨـﺪ او را ﮔﻮﯾﺎ ﻣﯽﺑﯿﻨـﺪ او را ﺑﻘﻠﺐ ﺧﻮد ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮب‬‫ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻮدن ﺳـﺒﺐ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻋﺎﻟﯿﻪ اﺳﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺻـﺮف ﻣﺤﺒﻮب ﺑﻮدن ﻣﻮﺟﺐ اﯾﻦ ﻣﺰاﯾﺎي ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻻﺑّﺪ در اﺣﺒّﯿﺖ‬‫اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺮاﺗﺐ و ﻣﺰاﯾﺎ ﺑﺤّﺪ ﮐﻤﺎل ﺧﻮاﻫﺪ رﺳـﯿﺪ ﭘﺲ اﺣﺪي را در اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺷﺒﻪ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ و ﻗﺎﺿﯽ ﻋﯿﺎض ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ‬‫اﻟﯿﺤﺼﺒﯽ در ﺷﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ و اﺻﻞ اﻟﻤﺤﺒﮥ اﻟﻤﯿﻞ اﻟﯽ ﻣﺎ ﯾﻮاﻓﻖ اﻟﻤﺤّﺐ و ﻟﮑﻦ ﻫﺬا ﻓﯽ ﺣﻖ ﻣﻦ ﯾﺼّﺢ اﻟﻤﯿﻞ ﻣﻨﻪ و اﻻﻧﺘﻔﺎع ﺑﺎﻟﻮﻓﻖ و ﻫﯽ درﺟﮥ‬‫اﻟﻤﺨﻠﻮق ﻓﺎﻣﺎ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺟّﻞ ﺟﻼﻟﻪ ﻓﻤﻨﺰه ﻋﻦ اﻻﻏﺮاض ﻓﻤﺤﺒﺘﻪ ﻟﻌﺒﺪه ﺗﻤﮑﯿﻨﻪ ﻣﻦ ﺳـﻌﺎدﺗﻪ و ﻋﺼﻤﺘﻪ و ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ و ﺗﻬﯿﺌﮥ اﺳﺒﺎب اﻟﻘﺮب و اﻓﺎﺿﻪ‬‫رﺣﻤﺘﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻗﺼﻮاﻫﺎ ﮐﺸﻒ اﻟﺤﺠﺐ ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﺮاه ﻗﻠﺒﻪ و ﯾﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺑﺒﺼﯿﺮﺗﻪ ﻓﯿﮑﻮن ﮐﻤﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 445‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎذا اﺣﺒﺒﺘﻪ ﮐﻨﺖ ﺳـﻤﻌﻪ اﻟﺬي ﯾﺴـﻤﻊ ﺑﻪ و ﺑﺼـﺮه اﻟﺬي ﯾﺒﺼﺮ ﺑﻪ و ﻟﺴﺎﻧﻪ اﻟﺬي ﯾﻨﻄﻖ ﺑﻪ و ﻻ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﻔﻬﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا ﺳﻮي‬‫اﻟﺘﺠﺮد ﻟّﻠﻪ و اﻻﻧﻘﻄﺎع اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻻﻋﺮاض ﻋﻦ ﻏﯿﺮ اﻟﱠﻠﻪ و ﺻﻔﺎء اﻟﻘﻠﺐ ﻟّﻠﻪ و اﺧﻼص اﻟﺤﺮﮐﺎت ﻟّﻠﻪ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪا ﺑﺮاي ﻋﺒﺪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻤّﮑﻦ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ از ﺳـﻌﺎدت و ﻋﺼﻤﺖ و ﺗﻮﻓﯿﻖ ﮐﺮاﻣﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺗﻬﯿﻪ‬‫اﺳﺒﺎب ﻗﺮب و اﻓﺎﺿﻪ رﺣﻤﺖ ﺧﻮد ﺑﺮ او ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﻣﻨﺘﻬﺎي آن ﮐﺸﻒ ﺣﺠﺒﺴﺖ از ﻗﻠﺐ او‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪62 :‬‬‫ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ آن ﻋﺒـﺪ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ را ﺑﻘﻠﺐ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﯿﻨـﺪ و ﺑﺴﻮي او از ﺑﺼـﯿﺮت ﺧﻮﯾﺶ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ در ﺻﻮرت اﺣﺒﯿﺖ‬‫ﻋﺒـﺪ ﺗﺸـﺮف او ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮاﺗﺐ ﻋﻈﯿﻤـﮥ اﻻﺧﻄﺎر و ﻣﻨﺎزل ﻓﺨﯿﻤﻪ اﻻﻗـﺪار ﺑﻨﻬﺞ اﺗﻢ ﺻﻮرت ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﭘﺲ ﺑﺪاﻫﮥ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ ﮐﻪ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺳـﺒﺐ اﻓﻀـﻠﯿﺘﺴﺖ و ﻧﻮوي در ﻣﻨﻬﺎج ﺷـﺮح ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﺸـﺮح ﺣـﺪﯾﺚ ﺧّﻠﺖ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﺤﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻌﺒﺪه‬‫ﺗﻤﮑﯿﻨﻪ ﻣﻦ ﻃـﺎﻋﺘﻪ و ﻋﺼـﻤﺘﻪ و ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ و ﺗﯿﺴـﯿﺮ اﻟﻄﺎﻓﻪ و ﻫـﺪاﯾﺘﻪ و اﻓﺎﺿـﮥ رﺣﻤﺘﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻫـﺬه ﻣﺒﺎدﯾﻬﺎ و اّﻣﺎ ﻏﺎﯾﺘﻬﺎ ﻓﮑﺸﻒ اﻟﺤﺠﺐ ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﺮاه ﺑﺒﺼﯿﺮﺗﻪ ﻓﯿﮑﻮن ﮐﻤﺎ‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻓﺎذا اﺟﺒﺘﻪ ﮐﻨﺖ ﺳﻤﻌﻪ اﻟّﺬي ﯾﺴﻤﻊ ﺑﻪ و ﺑﺼﺮه اﻟﯽ آﺧﺮه‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد از ﻣﺤّﺒﺖ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑـﺎ ﻋﺒـﺪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﺎدر ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ ﻋﺒـﺪ را از ﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮد و ﻣﺸـﺮف‬‫ﻣﯽﺳـﺎزد او را ﺑﻌﺼـﻤﺖ از ﻣﻌﺎﺻـﯽ و ﻧﻮاﻫﯽ و ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺳـﺎزد او را ﺑﺎﻣﺘﺜﺎل اواﻣﺮ و ﺳـﻬﻞ ﻣﯽﺳﺎزد در ﺣﻖ او اﻟﻄﺎف ﺧﻮد را و ﻫـﺪاﯾﺖ‬‫ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ او را ﺑﺮاه ﺻـﻮاب و اﻓـﺎﺿﻪ رﺣﻤﺖ ﺧـﻮد ﺑﺮ او ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻓﺨﯿﻤﻪ و ﻣـﺎﺛﺮ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﻣﺒـﺎدي ﻣﺤّﺒﺖ اﻟﻬﯿﺴﺖ و‬‫ﻏـﺎﯾﺖ آن ﮐﺸﻒ ﺣﺠﺐ از ﻗﻠﺐ اوﺳﺖ ﭘﺲ ﯾﻘﯿﻨـﺎ و ﻗﻄﻌـﺎ و ﺣﺘﻤـﺎ و ﺟﺰﻣـﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ و‬‫اﮐﺮﻣﯿﺖ و اﺷـﺮﻓﯿﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻄﺎء اﻟﱠﻠﻪ اﺳـﮑﻨﺪري در ﻟﻄﺎﺋﻒ اﻟﻤﻨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺤﺒﮥ اﺧﺬة ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﻠﺐ‬‫ﻋﺒﺪه ﻋﻦ ﮐﻞ ﺷـﯽء ﺳﻮاه ﻓﺘﺮي اﻟﻨﻔﺲ ﻣﺎﺋﻠﮥ ﻟﻄﺎﻋﺘﻪ و اﻟﻌﻘﻞ ﻣﺘﺤّﺼﻨﺎ ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻪ و اﻟﺮوح ﻣﺄﺧﻮذة ﻓﯽ ﺣﻀﺮﺗﻪ و اﻟّﺴﺮ ﻣﻐﻤﻮرا ﻓﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪﺗﻪ و‬‫اﻟﻌﺒـﺪ ﯾﺴﺘﺰﯾـﺪ ﻓﯿﺰاد و ﯾﻔﺎﺗـﺢ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ اﻋـﺬب ﻣﻦ ﻟﺬﯾـﺬ ﻣﻨﺎﺟﺎﺗﻪ ﻓﯿﮑﺴـﯽ ﺣﻠﻞ اﻟﺘﻘﺮﯾﺐ ﻋﻠﯽ ﺑﺴﺎط اﻟﻘﺮﺑـﮥ و ﯾﻤّﺲ اﺑﮑﺎر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ و ﺛّﯿﺒﺎت‬‫اﻟﻌﻠﻮم ﻓﻤﻦ اﺟـﻞ ذﻟـﮏ ﻗـﺎﻟﻮا اوﻟﯿـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺮاﺋﺲ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻـ ﯾﺮي اﻟﻌﺮاﺋﺲ اﻟﻤﺠﺮﻣﻮن ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد از ﻣﺤﺒﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ‬‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻤﺴﺖ ﻗﻠﺐ ﺑﻨﺪه ﺧﻮد را از ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺳﻮاي اوﺳﺖ و ﻧﻔﺲ ﺑﺎﯾﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺴﻮي ﻃﺎﻋﺖ او ﻣﺎﺋﻞ ﻣﯽﺷﻮد و ﻋﻘﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ او‬‫ﻣﺘﺤﺼﻦ ﻣﯽﮔﺮدد و روح ﺑﺤﻀـﺮت او ﻣﺎﺧﻮذ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺳـّﺮ در ﻣﺸﺎﻫﺪه او ﻣﻐﻤﻮر ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻨﺪه اﺳﺘﺰادت ﻣﯽﮐﻨﺪ و زﯾﺎدت ﺑﺨﺸﯿﺪه‬‫ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﭽﯿﺰي ﮐﻪ از ﻟﺬﯾـﺬ ﻣﻨﺎﺟﺎت او اﻋـﺬﺑﺴﺖ ﻣﻔﺎﺗﺤﻪ ﮐﺮده ﻣﯽآﯾـﺪ ﭘﺲ ﺑﺮ ﺑﺴﺎط ﻗﺮﺑﺖ ﺣﻠﻞ ﺗﻘﺮﯾﺐ او را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ و او ﺑﻤّﺲ‬‫اﺑﮑـﺎر ﺣﻘـﺎﺋﻖ و ﺛﯿﺒـﺎت ﻋﻠﻮم ﻣﺤﻔﻮظ ﻣﯽﮔﺮدد و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺮد ﻓﻮز ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮاﺗﺐ دﻟﯿﻞ ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ ﻣﻨﺰﻟﺘﺴﺖ ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺮاﺗﺐ‬‫ﺑﺴـﺒﺐ اﺣﺒﯿﺖ ﺑﺤﺪ اﻗﺼـﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ آن ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﻀﻠﯿﺖ و اﮐﻤﻠﯿﺖ و اﮐﺮﻣﯿﺖ و اﻋﻈﻤﯿﺘﺴﺖ و ﻣﻘﺎم ﻫﯿﭻ ارﺗﯿﺎﺑﯽ در آن ﻧﯿﺴﺖ و‬‫ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ رازي در ﻣﻔﺎﺗﯿﺢ اﻟﻐﯿﺐ ﺗﻔﺴﯿﺮ آﯾﻪ ﻗُْﻞ ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُِﺤﱡﺒﻮَن اﻟﱠﻠَﻪ َﻓﺎﱠﺗﺒُِﻌﻮﻧِﯽ ﯾُْﺤﺒِﺒُْﮑُﻢ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ ﻣﺤﺒـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻟﻪ اﻋﻄﺎءه اﻟﺜﻮاب ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد از ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ اﻋﻄﺎء ﺛﻮاﺑﺴﺖ ﭘﺲ‬‫اﺣـﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻣﺴـﺘﻠﺰم اﮐـﺜﺮﯾﺖ ﺛـﻮاب ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد و آن ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺘﺴﺖ و اﮔﺮ ﭼـﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻓـﺎدات ﻣﻨﻘـﺪﯾﻦ اﻋﻼـم و‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻓﺨـﺎم در ﻇﻬـﻮر و وﺿـﻮح ﻣﻘﺼﻮد اﻫـﻞ ﺣﻖ ﮐـﺎﻓﯽ و واﻓﯽ و ﺷـﺒﻬﺎت و ﺧﻄﺮات ﻗﺎﺻـﺮﯾﻦ و ﻣﻘﺼـﺮﯾﻦ را ﻣﺰﯾـﻞ و‬‫ﻧﺎﻓﯿﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم از ﮐﻼم ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﻧﯿﺰ اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﺮام ﻣﯽﺳﺎزم و ﺑﺎﺗﻤﺎم و اﺑﺮام‬‫و اﺣﮑﺎم آن ﺣﺠﺞ ﻣﺘﯿﻨﮥ اﻟﻨﻈﺎم ﻣﯽﭘﺮدازم ﻋﻼﻣﻪ ﺧﻄﯿﺐ ﻟﺒﯿﺐ در ﻣﺸﮑﺎة رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫ﻋﻦ أﺳﺎﻣﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ ﺟﺎﻟﺴﺎ إذا ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ و اﻟﻌّﺒﺎس ﯾﺴﺘﺎذﻧﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪63 :‬‬‫ﻓﻘﺎﻻ ﻻﺳﺎﻣﮥ اﺳﺘﺎذن ﻟﻨﺎ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠّﯽ و اﻟﻌّﺒﺎس ﯾﺴﺘﺎذﻧﺎن ﻓﻘﺎل أ ﺗﺪري ﻣﺎ ﺟﺎء ﺑﻬﻤﺎ ﻗﻠﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 446‬از ‪597‬‬‫ﻻ ﻓﻘﺎل ﻟﮑّﻨﯽ ادري اﺋـﺬن ﻟﻬﻤﺎ ﻓـﺪﺧﻼ ﻓﻘﺎﻻ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﺌﻨﺎك ﻧﺴﺄﻟﮏ أّي اﻫﻠﮏ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎﻻ ﻣﺎ ﺟﺌﻨﺎك‬‫ﻧﺴﺄﻟـﮏ ﻋﻦ اﻫﻠـﮏ ﻗﺎل اﺣّﺐ اﻫﻠﯽ اﻟّﯽ ﻣﻦ ﻗـﺪ اﻧﻌﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﻌﻤﺖ ﻋﻠﯿﻪ أﺳﺎﻣـﮥ ﺑﻦ زﯾـﺪ ﻗﺎﻻ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺛﻢ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل‬‫اﻟﻌّﺒﺎس ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻠﺖ ﻋّﻤﮏ آﺧﺮﻫﻢ ﻗﺎل ان ﻋﻠّﯿﺎ ﺳﺒﻘﮏ ﺑﺎﻟﻬﺠﺮة رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫ازﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺻـﺮاﺣﮥ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺪار اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠﯿﺖ دﯾﻨﯿﺴﺖ ﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ ﻋﺒﺎس ﻣﻮﺟﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻪ آﻧﮑﻪ آن ﺣﻀﺮت ﺳﺎﺑﻖ ﺷﺪ ﺑﺮ ﻋﺒﺎس ﺑﻬﺠﺮت ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﺪارج ﺣّﺐ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺘﺮﺗﺐ ﺑﻮد ﺑﺮ ﻣﺪارج ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﺣﺴﺐ ﻣﺪﻟﻮل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺑﻮده آن ﺣﻀﺮت در‬‫ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ ﻫﻢ اﮐﻤﻞ و اﻋﻼي ﺧﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ و اﻓﻀﻠّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺴﺒﺐ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدد و ﺗﻘﺪﯾﻢ اﺳﺎﻣﻪ ﮐﻪ‬‫درﯾﻦ رواﯾﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧـﺪ ﻗﺎﺑﻠّﯿﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧـﺪارد ﮐﻪ از ﻣﺘﻔﺮدات ﺧﺼـﻤﺴﺖ و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﻌﺪ ﺛﺒﻮت دﻻﻟﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ از‬‫ﮐﻼـم ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در دﻻـﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ﺧﻼـﻓﺖ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺟﺎي ﮐﻼم ﺑﺎﻗﯽ‬‫ﻧﻤﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﻟﮑﻦ اﻓﺎده ﭘﺲ ﻧﻐﺰ ﻣﺘﻌﻠﻖ اﯾﻦ ﻣﺒﺤﺚ از ﮐﻼم ﺣﻀﺮت ﺛﺎﻧﯽ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎم ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و ﺳﻄﻮع و ﻟﻤﻌﺎن اﻣﺮ ﺣﻖ اﻟﯽ اﻗﺼﯽ‬‫اﻟﻐﺎﯾﮥ ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﺨﺎري در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اوﯾﺲ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﻼل ﻋﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ ﻋﺮوة اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺮوة ﻋﻦ اﻟّﺰﺑﯿﺮ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﻪ زوج اﻟﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎت و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺎﻟﺴﺦ ﻗﺎل اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﻟﻌﺎﻟﯿﮥ و اﺟﺘﻤﻌﺖ اﻻﻧﺼﺎر اﻟﯽ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة ﻓﯽ‬‫ﺳﻘﯿﻔﮥ ﺑﻨﯽ ﺳﺎﻋﺪة ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻧﺤﻦ اﻷﻣﺮاء و اﻧﺘﻢ اﻟﻮزراء ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮ ﻧﺒﺎﯾﻌﮏ اﻧﺖ ﻓﺎﻧﺖ ﺳـّﯿﺪﻧﺎ و ﺧﯿﺮﻧﺎ و اﺣّﺒﻨﺎ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺒﺎﯾﻌﻪ ﻓﺒﺎﯾﻌﻪ اﻟﻨﺎس‬‫ازﯾـﻦ رواﯾـﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐـﻪ ﺣﻀـﺮت ﺛـﺎﻧﯽ در ﺳـﻘﯿﻔﻪ اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﺗﻌـّﯿ ﻦ اول ﺑﺮاي ﺧﻼـﻓﺖ ﺷـﺮﯾﻔﻪ ﺑﺎدﻋـﺎي اﺣـﺒﯿﺖ او ﺑﺴـﻮي ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀـﺮت ﺛﺎﻧﯽ ﺑﻨﺎي اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﺗﻌﯿﻦ ﺧﻼﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﺎ ﺻﺒّﯿﺖ ادﻋﺎﺋﯽ او‬‫در ﺳـﻘﯿﻔﻪ ﻧﻤﻮده داد ﺳـﻘﯿﻔﻪ ﭘﺮدازي و ﺣﯿﻠﻪ ﺳـﺎزي داده ﺑﺎﺷـﺪ ﺣﺎﻻـ در دﻻـﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﺑـﺎﻋﺘﺮاف ﻣﺨﺎﻟﻒ و ﻣﻮاﻟﻒ ﺻـﺤﯿﺢ و‬‫ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐـﺪام ﻣﻘﺎم اﺷـﺘﺒﺎه و ارﺗﯿﺎب و ﭼﻪ ﺟﺎي ﺗﺸـﮑﯿﮏ و اﻧﮑﺎر ارﺑﺎب ﺗﺒﺎر و ﺗﺒﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺑﻌـﺪ ﺗﻤﺴـﮏ و اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻓﻆ ﻏﻠﯿﻆ ﻋﻤـﺪة اﻻﻗﺒﺎل اﺑﻮاب ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل و ﺗﺨـﺪﯾﻊ و اﺣﺘﯿﺎل و ﺗﺴﻮﯾﻞ و اﻋﺘﻼل و ﺗﻐﺮﯾﺮ و اﺿـﻼل‬‫ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺴـﺪود و ﭼﺎره ﺟﺰ اﻋﺘﺮاف ﺑﺤﻖ واﺿـﺢ و اﻗﺮار ﺑﺼـﺪق ﻻﺋـﺢ و ﺗﺴـﻠﯿﻢ اﻣﺮ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ و ﻣﺒﯿﻦ و اﻧﻘﯿﺎد ﺑﺮاي ﺑﺮﻫﺎن‬‫ﻣﺘﯿﻦ و روﺷﻦ ﻣﻔﻘﻮد ﺳﺖ و ﺣﺮﻓﯽ ﻋﺠﺐ ﺑﺎﯾﺪ ﺷـﻨﻔﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت ﺛﺎﻧﯽ ﺷﺎﻧﯽ ﻣﺤﺾ ﺣّﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺣﻘﺎ ﻣﻦ اﻟﻘﻠﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺪ اﻟﺤّﺐ‬‫ﻟّﻠﻪ ﺑﻮدن را ﺳـﺒﺐ اﺳـﺘﺤﻘﺎق ﺧﻼﻓﺖ و ﺗﺮﺟﯿﺢ ﺑﺮ اﻋﺎﻇﻢ اﺻـﺤﺎب ﻣﯽداﻧﺪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻﻔﻬﺎﻧﯽ در ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء‬‫ﮔ ﻔﺘ ﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪64 :‬‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺣﺎﻣـﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﻠـﮥ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﺜﻘﻔﯽ اﻟّﺴـ ﺮاج ﻧﺎ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﺧﺪاش ﻧﺎ ﻣﺮوان ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻧﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﺷـﻬﺮ ﺑﻦ‬‫ﺣﻮﺷﺐ ﯾﻘﻮل ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨّﻄﺎب ﻟﻮ اﺳﺘﺨﻠﻔﺖ ﺳﺎﻟﻤﺎ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻓﺴﺎﻟﻨﯽ ﻋﻨﻪ رﺑﯽ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻟﻘﻠﺖ رﺑّﯽ‬‫ﺳﻤﻌﺖ ﻧﺒّﯿﮏ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻧّﻪ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺣّﻘﺎ ﻣﻦ ﻗﻠﺒﻪ‬‫و ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي در ﺗﺎرﯾﺦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﻟّﻤﺎ ﻃﻌﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﻟﻮ اﺳـﺘﺨﻠﻔﺖ ﻓﻘﺎل ﻟﻮ ﮐﺎن اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة ﺣّﯿﺎ ﻻﺳـﺘﺨﻠﻔﺘﻪ و ﻗﻠﺖ ﻟﺮﺑّﯽ ان‬‫ﺳﺎﻟﻨﯽ ﺳﻤﻌﺖ ﻧﺒّﯿﮏ ﯾﻘﻮل اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة اﻣﯿﻦ ﻫﺬه اﻻّﻣﮥ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺣّﯿﺎ اﺳﺘﺨﻠﻔﺘﻪ و ﻗﻠﺖ ﻟﺮﺑّﯽ ان ﺳﺎﻟﻨﯽ ﺳﻤﻌﺖ ﻧﺒّﯿﮏ‬‫اّن ﺳـﻠﮏ اﻟﺸﺪﯾﺪ اﻟﺤّﺐ ﻟّﻠﻪ و ﺷـﯿﺦ ﻋّﺰ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ اﻟﺠﺰري در ﮐﺎﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن اّن ﻋﻤﺮ‬‫ﺑﻦ اﻟﺨّﻄـ ﺎب ﻟﻤـﺎ ﻃﻌﻦ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻟﻮ اﺳـﺘﺨﻠﻔﺖ ﻗﺎل ﻟﻮ ﮐﺎن اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪة ﺣّﯿﺎ ﻻﺳـﺘﺨﻠﻔﺘﻪ و ﻗﻠﺖ ﻟﺮﺑّﯽ ان ﺳﺎﻟﻨﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻧﺒّﯿﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 447‬از ‪597‬‬‫ﯾﻘﻮل اﻧّﻪ اﻣﯿﻦ ﻫـﺬه اﻻّﻣـﮥ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﺣّﯿﺎ ﻻﺳـﺘﺨﻠﻔﺘﻪ و ﻗﻠﺖ ﻟﺮﺑّﯽ ان ﺳﺎﻟﻨﯽ ﺳـﻤﻌﺖ ﻧﺒّﯿﮏ ﯾﻘﻮل ان ﺳﺎﻟﻤﺎ ﺷـﺪﯾﺪ‬‫اﻟﺤّﺐ ﻟّﻠﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرات ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب اﻟﻨﺎزل ﻋﻨـﺪﻫﻢ ﻋﻠﯽ راﯾﻪ اﻟﮑﺘﺎب ﻣﺤّﺒﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮﻟﯽ أﺑﯽ ﺣـﺬﯾﻔﻪ را ﺑﺎ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﻘﺎ‬‫ﻣﻦ اﻟﻘﻠﺐ ﯾﺎ ﺷﺪﯾﺪ اﻟﺤّﺐ ﺑﻮدن او ﺑﺮاي ﺧﺪا ﺑﺎ آﻧﮑﻪ او از ﻗﺮﯾﺶ ﻧﯿﺴﺖ و ﺷـﺮط اﻋﻈﻢ ﺧﻼﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ آن ﺣﻀـﺮت ﻋﺘﯿﻖ دﻓﻊ اﻧﺼﺎر‬‫از ﺧﻼـﻓﺖ ﮐﺮدﻧـﺪ در او ﻣﻔﻘﻮد ﺑﻮده ﻣﻮﺟﺐ اﺳـﺘﺨﻼف او و ﺗﺮﺟﯿـﺢ او ﺑﺮ ارﺑﺎب ﺷﻮري ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪﺷﺎن ﺛﺎﻟﺚ ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺤﯿﺎء ﺑﻠﮑﻪ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﺎم اﻻﺗﻘﯿﺎء ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ و اﻟﺜﻨﺎ ﻫﻢ ﺑﻮده ﮔﺮداﻧﯿﺪه ﭘﺲ ﻻﺑﺪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و رﺳﻮل او‬‫ﮐﻪ ﺑﻬﺰار درﺟﻪ ﻓﺎﺿﻞ و ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ از ﺻﻔﺖ ادﻋﺎﺋﯽ در ﺣﻖ ﺳﺎﻟﻢ و از ﺧﺪﺷﺎت و ﺗﻮّﻫﻤﺎت و ﺗﻄﺮق ﻣﻨﻊ و ﺟﺮح ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻔﺎت ﺳﺎﻟﻢ و ﻗﺪﺣﯽ‬‫و ﻃﻌﻨﯽ ﺑﻨﯿـﺎن ﻣﺮﺻﻮص آن را ﻏﯿﺮ ﺧـﺎرم و ﺑﺜﺒﻮت آن ﯾﻘﯿﻦ ﺟـﺎزﻣﺴﺖ ﺑـﺎوﻟﻮﯾﺖ ﺗﻤـﺎم ﮐﻪ ﻋﻘـﻞ ﺑﮑﻨﻪ آن ﻧﺘﻮاﻧـﺪ رﺳـﯿﺪ ﺣﺴﺐ اﻋﺘﺮاف‬‫ﺧﻼـﻓﺖ ﻣـﺂب ﻣﺜﺒﺖ ﺧﻼﻓﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و اﺣﻘّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت از ﺳﺎﺋﺮ اﻧﺎم ﺑﻨﯿﺎﺑﺖ ﺳـﺮور اﻧﺒﯿﺎي ﮐﺮام‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﻧﺎر ﻓﺠﺮ و اﻧﻘﺸﻊ ﻇﻼم ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‬‫إدﻋﺎي ﻣﺆﻟﻒ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻘﺼﻮد از اﺣﺐ »اﺣﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ« اﺳﺖ ﻧﻪ »اﺣﺐ ﺧﻠﻖ« و اﺑﻄﺎل ﮐﻼم او ﺑﻪ ﻫﻔﺘﺎد وﺟﻪ‬‫اﺷﺎره‬‫ﻗﻮﻟﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻗﺮﯾﻨﻪ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در اﮐﻞ ﻣﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﻣﺮاد ﺑﺎﺷﺪ اﻗﻮل ادﻋﺎي اﯾﻦ ﻗﺮﯾﻨﻪ از دﻋﺎوي و ﻏﯿﺮ ﻣﺘﯿﻨﻪ‬‫و ﺗﻘّﻮﻻـت ﻏﯿﺮ رزﯾﻨﻪ و ﻧﺎﺷـﯽ از اﻣﺘﻼـء ﺳـﻨﯿﻪ ﺿـﻐﺎﺋﻦ ﮔﻨﺠﯿﻨﻪ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺣﻘـﺪ و ﮐﯿﻨﻪ و اﻗﺼﺎي ﺗﻌّﺼﺐ و ﻋﻨﺎد دﯾﺮﯾﻨﻪ و اﻧﻬﻤﺎك در اﺑﻄﺎل‬‫ﻓﻀﻞ وﺻـﯽ ﺳـﺮور ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اوﻟﯽ اﻟﺼﺪور اﻻﻣﯿﻨﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﻨﺼﻒ ﺑﺴﺒﺐ و ﻣﺘﺎّﻣﻞ ارﯾﺐ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺮاد از‬‫اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﻠﯽ ﻟا ﻌﻤﻮم و اﻻﺳـﺘﻐﺮاق در ﺟﻤﯿﻊ اﻣﻮر و ﺗﻔﻀـﯿﻞ ذات ﺑﺎ ﺑﺮﮐﺎت ﺳﺮاﭘﺎ ﺳﻨﺎ و ﻧﻮر ﺑﺮ ﮐﺎﻓﻪ اﻧﺎم و ﻫﺮ ﻧﺰدﯾﮏ و دورﺳﺖ و ﺣﺼﺮ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ در ﻣﺤﺾ اﮐﻞ ﺑﺎ ﺷﺎﻓﻊ ﯾﻮم اﻟﻨﺸﻮر ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎدام ﻟﻠﻘﻤﺮﯾﻦ ﻧﻮر ﻣﺤﺾ ﺗﺸـّﻬﯽ و ﺗﻬﺠﻢ ﻣﺤﻈﻮر و ﺗﻌﻠﻞ ﻓﺎﺳﺪ و ﺗﻮّﻫﻢ‬‫ﻣﻬﺠﻮرﺳﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼن آن ﺑﺮ ارﺑﺎب ﺷـﻌﻮر در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر و وﺟﻮه ﻋﺪﯾـﺪه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺳﺪﯾﺪه ﺑﺮاي ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ و ردّ‬‫و اﺑﻄﺎل آن درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﻌﻨﺎﯾﺖ رّب ﻣﻨﻌﺎم ﺑﻘﻠﻢ ﺻﺪق رﻗﻢ ﻣﺴﻄﻮر ﻣﯽﮔﺮدد‬‫وﺟﻪ اّول‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﺑـﺎب اّول ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘـﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣـﺬﻫﺐ اﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺳـّﻨﯿﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﻤـﺎت ﻃّﯿﺒـﺎت ﻣﺮﺗﻀـﯽ را ﻣﺤﻤﻮل ﺑﺮ‬‫ﻇﻮاﻫﺮ ﺑﺎﯾﺪ داﺷﺖ ﻧﻪ ﺑﺮ ﺗﻘّﯿﻪ و ﺧﻼف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪65 :‬‬‫ﻧﻤﺎﺋﯽ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ و ﮐﻼم اﻟﺮﺳﻮل را ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻇﺎﻫﺮ آن ﺣﻤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد ﭼﻪ اﻣﺎم ﺑﺤﻖ ﻧﺎﺋﺐ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮﺳﺖ و ﻧﺼﻮص ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺤﻤﻮل‬‫ﺑﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﭘﺲ آﻧﭽﻪ ﻣﺮﺗﻀـﯽ از ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎب ﺑﺮ ﺧﻮد در ﻣﺪاﺋـﺢ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺳﺎﺋﺮ اﺻـﺤﺎب ﮔﻮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن و ﻣﻘﺎﺗﻼن او ﺑﺎﺷـﻨﺪ‬‫ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺑﯽﺷـﺒﻬﻪ و ﺑﯿﺸﮏ ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد و ﻣﺎﺧﺬ اﻋﺘﻘﺎد و ﻋﻤﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﯾﻪ را ﮐﻪ ﺑﺮواﯾﺖ ﺟﻤﯿﻊ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ‬‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻫﺮ ﻫﻤﻪ را ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻓﺮﻣﻮده و ﺟﻤﯿﻊ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام را ﭘﺎﯾﻪ ﺑﭙﺎﯾﻪ ﺳـﺘﻮده ﮐﻤﺎ ﺳﯿﺠﯽء ﺗﻔﺼﯿﻠﻪ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻟﻬﺬا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 448‬از ‪597‬‬‫آن ﻓﺮﻗﻪ ﻣﻠﻘﺐ ﺑﺎﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ و ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺷـﺪ و ﻟﻬﺬا اﯾﻦ ﻃﺎﺋﻔﻪ در ﺣﻖ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﻇﻮاﻫﺮ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻣﯽروﻧﺪ و ﻫﺮ ﻫﻤﻪ را ﻣﺮﺗﺒﻪ‬‫ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪاﻧـﺪ اﻧﺘﻬﯽ اﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺑﻠﯿﻐﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ ﮐﻪ ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ ﻣﺒﺎﻫـﺎت و اﻓﺘﺨـﺎر و ﮐﻤﺎل اﺑﺘﻬﺎج و اﺳـﺘﺒﺸﺎر ﺑﺮ زﺑﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ ﺗﺮﺟﻤﺎن‬‫راﻧﺪهاﻧـﺪ دﻧﯿـﺎ را در اﻧﻈـﺎر اوﻟﯿﺎﯾﺸـﺎن ﺗﯿﺮه و ﺗـﺎر و ﮔﻠﺴـﺘﺎن ﺗﺴﻮﯾﻼـت دور از ﮐﺎر را ﺑﯿﺎﺑﺎن ﺧﺎرزار ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭼﻪ از ان اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ و ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﺗﺎوﯾﻼـت ﻋﻠﯿﻼـت ﻣﺨـﺎﻃﺐ رﻓﯿﻊ اﻟـّﺪرﺟﺎت و دﯾﮕﺮ اﺳـﻼف و اﺧﻼـف ﺑـﺎ ﮐﻤﺎﻻـت ﺳـﻨّﯿﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ و دﯾﮕﺮ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ اﻣـﺎﻣﺖ و ﺧﻼـﻓﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و اﺣﻘّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و دﯾﮕﺮ ﻣﻄـﺎﻟﺐ و ﻣـﺂرب و ﻣﻘﺎﺻـﺪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام‬‫اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ آب و ﺧﺪع ﺳـﺮاب و ﻣﺤﺾ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺣﻖ و ﺻﻮاب و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺴـﺘﻬﺠﻦ و ﻣﺴـﺘﻘﺒﺢ و ﻣﺴـﺘﺒﺸﻊ و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻧﺎ‬‫ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ و ﻣﺴﺘﮑﺮه و ﻣﺴﺘﺸﻨﻊ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻫﻮان و ﺿﻌﻒ و ﺑﯽﺣﻘﯿﻘﺘﯽ آن ﻧﺰد ارﺑﺎب اﻟﺒﺎب ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺪارج ﺗﺤﻘﻖ و ﺛﺒﻮت رﺳﯿﺪ‬‫وﺟﻪ دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ اﻃﻼق ﺻﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﺑﻠﺤﺎظ ﺑﻌﺾ ﺣﯿﺜّﯿﺎت ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺪ ﺑﻬﺎ ﺟﺎﺋﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﻻزم آﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺟﺰوي از ﻣﺴﺎﺋﻞ‬‫وﺿﻮ ﻣﺜﻼـ داﻧﺴـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ از ﻣﺸﺨﺼـﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﯿـﻂ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺠﻤﯿﻊ ﻣﺴﺎﺋﻞ وﺿﻮ و دﯾﮕﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻃﻬﺎرت ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﺋﺮ اﺑﻮاب ﻓﻘﻪ ﻣﮕﺮ اﺗﻔﺎﻗﺎ اﯾﻦ‬‫ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﻧﺪاﻧﺴـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ اﻋﻠﻢ ﯾﺎ اﻓﻘﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ و ﻫـﺬا ﺑـﺪﯾﻬّﯽ اﻟﺒﻄﻼن و ﻧﯿﺰ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﻈﻢ اﻋﻀﺎي زﯾﺪ از ﻋﻤﺮ و اﺣﺴﻦ ﺑﺎﺷﺪ و ﯾﮏ‬‫ﻋﻀﻮ ﺧﺎص ﻋﻤﺮ و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ اﻧﮕﺸﺖ ﯾﺎ ﯾﮏ دﻧﺪان او اﺣﺴﻦ ﺑﺎﺷﺪ درﯾﻦ ﺻﻮرت ﻋﻤﺮو را اﺣﺴﻦ از زﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ و ﻻ ﯾﺴﺘﺮﯾﺐ ﻋﺎﻗﻞ ﻓﯽ‬‫ﺑﻄﻼﻧﻪ و اراده ﭼﻨﯿﻦ ﺣﯿﺜّﯿﺎت در اﻃﻼﻗﺎت ﺷﺎرع از ﻗﺒﯿﻞ ﺗﻌﻤﯿﻪ و اﻟﻐﺎزﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺠﻮﯾﺰ آن ﮐﺎر اﺣﺪي از ﻋﻘﻼ ﻧﯿﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ اﻃﻼق ﺻـﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﺑﻠﺤﺎظ ﺑﻌﺾ اﻣﻮر ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﻓﯽ اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﺟﺎﺋﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﻻزم آﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻠﺤﺎظ وﺳﻌﺖ ﻣﻤﺎﻟﮏ و ﺗﺒﺤﺮ‬‫در ﻏﺮاﺋﺐ ﻋﻠﻮم و اﻇﻬﺎر و اﺑـﺪاع و اﺧﺘﺮاع ﺻـﻨﺎﻋﺎت ﺑﻬﺮه ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻣﻠﻮك و ﺳـﻼﻃﯿﻦ و ﺣﮑﻤﺎي ﻣﺘﻘـﺪﻣﯿﻦ و ﺻـّﻨﺎع ﻣﺘﻘﻨﯿﻦ ﺑﺮ‬‫اوﺻـﯿﺎ و اﻧﺒﯿـﺎ و ﻣﺮﺳـﻠﯿﻦ ﺳﺎﺋﻎ و ﺟﺎﺋﺰ ﮔﺮدد و ﻫﺮﮔﺰ از ﺳﻮء ادب ﻣﻌـﺪود ﻧﺸﻮد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻧﺰد ﻣﻤﯿﺰﯾﻦ اﻃﻔﺎل ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ارﺑﺎب اﻟﮑﻤﺎل‬‫ﺷﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ آن ﺑﺪﯾﻬﯿﺴﺖ و ﻣﻈﻨﻮن ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺘﻨﺒﻪ ﻧﺸﻮﻧﺪ و اﯾﻦ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺿﺌﯿﻞ را ﻧﺎ ﺟﺎﺋﺰ و ﺣﺮام و از ﻗﺒﯿﻞ‬‫اﺳـﺎءت ادب ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺤﺠـﺞ رّب ﻣﻨﻌـﺎم ﻧﺪاﻧﻨـﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﻤـﺎن ﮐﺮده ﺷﻮد ﮐﻪ اﯾﺸـﺎن اﯾﻦ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺟـﺎﻟﺐ ﻋـﺬاب و دﺑﯿﻞ را ﺳﻮء ادب‬‫ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ داﻧﺴﺖ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺑﮕﻤﺎن ﺗﻌﺮﯾﺾ ﻣﺤﺾ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدن ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﻨﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ را ﻣﻮﺟﺐ ﺿـﺮب ﺷﺪﯾﺪ و ﺣﺒﺲ ﻃﻮﯾﻞ ﻣﯽداﻧﻨﺪ‬‫و ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺑﺮﯾﻦ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﻓﺎﺳﻖ و ﻓﺎﺟﺮ و ﻣﺠﺮوح و ﻣﻘـﺪوح و ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺒﻮل اﻟﻔﺘﻮي و اﻟﺸـﻬﺎدة ﻣﯽﭘﻨﺪارﻧﺪ و او را ﻣﺒﻐﻮض در‬‫راه ﺧـﺪا ﻣﯽدارﻧﺪ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در رﺳﺎﻟﻪ اﻟﻘﺎم اﻟﺤﺠﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻓﺘﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﻄﺮف اﻟﺸـﻌﺒﯽ ﻓﯽ رﺟﻞ اﻧﮑﺮ ﺗﺤﻠﯿﻒ اﻣﺮأة ﺑﺎﻟﻠﯿﻞ ﻗﺎل و‬‫ﻟﻮ ﮐﺎﻧﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪66 :‬‬‫ﺑﻨﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺼـﺪﯾﻖ ﻣـﺎ ﺣﻠﻔﺖ اﻻ ﺑﺎﻟﻨﻬﺎر و ﺻّﻮب ﻗﻮﻟﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻤﺘﺴـﻤﯿﻦ ﺑﺎﻟﻔﻘﻪ ﻓﻘﺎل اﺑﻮ اﻟﻤﻄﺮف ذﮐﺮ ﻫـﺬا ﻻﺑﻨـﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻬﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻀـﺮب اﻟﺸﺪﯾـﺪ و اﻟﺤﺒﺲ اﻟﻄﻮﯾﻞ و اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟﺬي ﺻّﻮب ﻗﻮﻟﻪ ﻫﻮ اﺣّﻖ ﺑﺎﺳﻢ اﻟﻔﺴﻖ ﻣﻦ اﺳﻢ اﻟﻔﻘﻪ ﻓﯿﺘﻘﺪم إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ‬‫و ﯾﺆﺧﺮ و ﻻ ﯾﻘﺒﻞ ﻓﺘﻮاه و ﻻ ﺷـﻬﺎدﺗﻪ و ﻫﯽ ﺟﺮﺣﮥ ﺗﺎﻣﮥ و ﯾﺒﻐﺾ ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﻓﺎذا ﮐﺎن ﻫﺬا ﻓﯿﻤﻦ ﻟﻢ ﯾﺴّﺐ و ﻟﻢ ﯾﻌﺮض ﺑﻞ اﻗﺮ ﻋﻠﯽ ﻗﻮل‬‫ﻣﻦ ﻋّﺮض ﻓﻤـﺎ ﻇﻨـﮏ ﺑﻤﻦ ﻋّﺮض او ﺻـّﺮح ﺑـﺎﻟّﺴﺐ و اﻟﻐﺮض ﻋﻦ ﻫـﺬا ﮐّﻠﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻧّﻪ ﻓـﺎﺳﻖ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻟﻌﻈﯿﻢ ﻣﻦ اﻟﮑﺒﺎﺋﺮ ﻻ ﻣﺨﻠﺺ ﻟﻪ اﻟﯽ‬‫اﻟﻌﺪاﻟﮥ ﺑﺴﺒﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 449‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺣﻤﻞ اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ اﺣّﺐ ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺜﻞ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﯾﺎ ﻣﺜﻞ آن ﺟﺎﺋﺰﺳﺖ ﭘﺲ اﻫﻞ ﺣﻖ را ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد‬‫از اﺣﺒّﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﮐﻪ از ﻋﻤﺮو ﻋـﺎص ﻧﻘـﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ و ﺻـﺎﺣﺐ رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه آن را ﻣﺒﻨﺎي ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﮔﺮداﻧﯿـﺪهاﻧﺪ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺷﺎن در ﻟﻌﻨﺴﺖ ﺑﻘﺮﯾﻨﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺨﺎري اﻟّﻠﻬّﻢ اﻟﻌﻦ ﻓﻼﻧﺎ و ﻓﻼﻧﺎ و ﻓﻼﻧﺎ ﯾﺎ اﺣﺒّﯿﺘﺸﺎن در ﺗﺮك اﺳـﺘﺨﻼف ﺑﻘﺮﯾﻨﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد‬‫ﮐـﻪ در اﮐـﺎم اﻟﻤﺮﺟـﺎن ﺷـﺒﻠﯽ ﻣﺮوﯾﺴـﺖ و از ان اﻋﺮاض ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿـﻪ و آﻟﻪ از اﺳـﺘﺨﻼف ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﯾﺎ‬‫اﺣﺒّﯿﺘﺸﺎن درﯾﻦ ﺑﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻔﺎق را ﺗﺮك ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎﯾﻤﺎن ﺧﺎﻟﺺ رﺟﻮع آرﻧﺪ و دﺳﺖ از ﺑﻐﺾ و ﺣﺴﺪ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ﺑﺮدارﻧﺪ و‬‫ﺣﺴـﺪ اّول و ﺛﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از ﮐﻼم ﺷﺎن در واﻗﻌﻪ ﻧﺠﻮي ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﯾﺎ اﺣﺒّﯿﺘﺸﺎن درﯾﻦ ﺑﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻠـﺪﺗﺮ ﺣﻖ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ اﯾﺸﺎن را ﻫﻼك ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ وﻓﺎت آن ﺣﻀـﺮت ﻓﺘﻨﻪ ﺳـﻘﯿﻔﻪ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻧﺴﺎزﻧﺪ و اﻣﺜﺎل ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه اﻟﻤﺘﻌّﺪدة و اﻟﺤﯿﺜّﯿﺎت ﻟا ﻤﺘﺒّﺪدة‬‫ﭘﺲ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻠﻖ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼل در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﻤﻮدن ﺑﻨﺎي ﺗﻠﻤﯿﻌﯽ ﮐﻪ در وﺿﻊ و اﺧﺘﻼق اﺣﺒّﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﮔﺬاﺷـﺘﻪاﻧﺪ‬‫ﺑﺂب رﺳﺎﻧﯿﺪن و اﻫﻞ ﺣﻖ را از ﺗﻮّﺟﻪ ﺑﺎﺑﻄﺎل و اﻋﻼل و اﺧﻤﺎل آن وارﻫﺎﻧﯿﺪﻧﺴﺖ ﯾُْﺨِﺮﺑ ُﻮَن ﺑ ُﯿﻮَﺗُﻬْﻢ ﺑ َِﺄﯾِْﺪﯾِﻬْﻢ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﻮﺷـﺠﯽ در ﺷـﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ در ﺷﺮح ﻗﻮل ﻣﺤﻘﻖ ﻃﻮﺳﯽ و ﻋﻠﯽ اﮐﺮم اﺣّﺒﺎﺋﻪ ﮔﻔﺘﻪ أي اﻟﻪ و اﺻﺤﺎﺑﻪ اﻟّﺬﯾﻦ ﻫﻢ ﻣﻮﺻﻮﻓﻮن ﺑﺰﯾﺎدة‬‫اﻟﮑﺮم ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻋﺪاﻫﻢ و در ﺣﺎﺷـﯿﻪ اﯾﻦ ﻗﻮل ﻗﻮﺷـﺠﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﯿﻞ ﻟﻢ ﯾﺮد ﺑﻪ ﻣﻌّﯿﻨﺎ ﺑﻞ ﻣﺎ ﯾﺘﻨﺎول ﻣﺘﻌّﺪدا اﻋﻨﯽ ﻣﻦ اﺗّﺼﻒ ﻣﻦ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﻪ ﺑﺰﯾﺎدة‬‫اﻟﮑﺮم ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠـﮥ و ﻓﯿﻪ ﻧﻈﺮ ﻻن اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ إذا اﺿـﯿﻒ ﻓﻠﻪ ﻣﻌﻨﯿﺎن اﻻّول و ﻫﻮ اﻟﺸﺎﺋﻊ اﻟﮑﺜﯿﺮ ان ﯾﻘﺼـﺪ ﺑﻪ اﻟّﺰﯾﺎدة ﻋﻠﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻋـﺪاه‬‫ﻣﻤﺎ اﺿـﯿﻒ إﻟﯿﻪ و اﻟّﺜﺎﻧﯽ ان ﯾﻘﺼـﺪ ﺑﻪ اﻟّﺰﯾﺎدة ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻻ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻋـﺪاه ﻣﻤﺎ اﺿـﯿﻒ إﻟﯿﻪ و ﻫﻮ ﺑﺎﻟﻤﻌﻨﯽ اﻻّول ﯾﺠﻮز ان ﯾﻘﺼﺪ ﺑﺎﻟﻤﻔﺮد‬‫ﻣﻨﻪ اﻟﻤﺘﻌﺪدون اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ و اّﻣﺎ اﻓﻌﺎل اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﻟّﺰﯾﺎدة ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﺮد ﻗّﻂ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اراده اﮐﺮم ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ‬‫از اﮐﺮم وﺟﻬﯽ از ﺟـﻮاز ﻧـﺪارد و اﺳـﻢ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾـﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻫﺮﮔﺰ وارد ﻧﺸـﺪه ﭘﺲ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺣّﺐ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻤﻌﻨﯽ‬‫اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ آن ﻣﻔﯿﺪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻘﮥ اﻟﻌﻤﻮم و اﻻﺳﺘﻐﺮاق ﻓﺒﻄﻞ اﻟﺘﺎوﯾﻼت اﻟﺴﺨﯿﻔﮥ اﻟّﺘﯽ اﺧﺘﺮﻋﻬﺎ ارﺑﺎب اﻟّﺸﻘﺎق‬‫و رﻣﯽ ﺳﻮق اﻟﻨﻔﺎق ﺑﺎﻟﮑﺴﺎد ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﻔﺎق‬‫وﺟﻪ ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﺷـﯿﺮازي در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﺪﯾﺪه ﺷﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ ﻗﻮﺷﺠﯽ در ﻣﻘﺎم رد اراده ﻣﻌﻨﯽ زﯾﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ از ﺻﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ‬‫اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻤﺴـﻠﻤﻮن ﻓﯽ اﻓﻀـﻠّﯿﮥ ﺑﻌﺾ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ ﻓـﺬﻫﺐ اﻫـﻞ اﻟّﺴـ ّﻨﮥ اﻟﯽ اّن اﺑﺎ ﺑﮑﺮ اﻓﻀـﻠﻬﻢ و اﺛﺒﺘﻮا ذﻟﮏ ﺑﻮﺟﻮه ﻣـﺬﮐﻮرة ﻓﯽ‬‫ﻣﻮﺿﻌﻬﺎ و ﺑﻨﻮا ﻋﻠﯽ اﺛﺒﺎت ذﻟﮏ اّن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪67 :‬‬‫ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻟﯿﺲ اﻓﻀـﻞ ﻣﻨﻪ و ﻣﻨﻌﻮا اﻃﻼـق اﻻﻓﻀـﻞ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻨﻬﻢ و ذﻫﺐ اﻟﺸـﯿﻌﮥ اﻟﯽ ﻋﻠـّﯿ ﺎ اﻓﻀـﻠﻬﻢ و اﺛﺒﺘﻮا ذﻟﮏ ﺑﻤﺎ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ‬‫اﻟﺪﻻﺋﻞ و ﺑﻨﻮا ﻋﻠﯽ اﺛﺒﺎت ذﻟﮏ اّن ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻟﯿﺲ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ و ﻣﻨﻌﻮا ان ﯾﻄﻠﻖ اﻻﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ آﺧﺮ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﺳﺘﻤّﺮ ﻟا ﺨﻼف‬‫ﺑﯿﻨﻬﻤﺎ و ﻓﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ اﻟّﻄﺎﺋﻔﺘﯿﻦ ﻋﻠﻤﺎء ﮐﺒﺎر ﻋﺎرﻓﻮن ﺑﺎﻟّﻠﻐﮥ ﺣﻖ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﻓﻠﻮ ﮐﺎن ﻣﻌﻨﯽ اﻟـّﺼ ﯿﻐﮥ ﻣﺎ ﻇّﻨﻪ ﻫﺬا اﻟﻘﺎﺋﻞ ﻟﺼّﺢ ان ﯾﮑﻮن ﮐﻞ واﺣﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 450‬از ‪597‬‬‫ﻣﻨﻬﻤـﺎ اﻓﻀـﻞ ﻣﻦ اﻵـﺧﺮ و ﻟﻢ ﯾﺘﻤّﺶ ﻫـﺬا اﻟﺨﻼـف و اﻟﺒﻨـﺎء و اﻟﻤﻨـﻊ و ﮐﯿﻒ ﯾﺠﻮز ان ﯾﮑﻮن ﻣﻌﻨﺎﻫـﺎ ذﻟـﮏ و ﻟﻢ ﯾﺘﻨﺒﻪ ﺑﻪ اﺣـﺪ ﻣﻦ ﻫـﺬه‬‫اﻟﺠﻤﺎﻋﺎت اﻟﮑﺜﯿﺮة و ﻧﻔﯽ اﻟﺨﻼف و اﻟﺒﻨﺎء و اﻟﻤﻨﻊ اﻟﻤـﺬﮐﻮرة ﺑﯿﻦ اﻟّﻄﺎﺋﻔﺘﯿﻦ ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺐ ﺛﻤﺎن ﻣﺎﺋـﮥ ﺳـﻨﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺖ ﮐﻪ اﻃﻼق‬‫ﺻﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾـﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ اﺻـﻼ وﺟﻬﯽ از ﺻـﺤﺖ ﻧـﺪارد ﭼﻪ اﮔﺮ اﻃﻼق اﺳﻢ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺻـﺤﯿﺢ‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﺷـﯿﻌﻪ و ﺳـّﻨﯽ ﻣﻨﻊ از اﻃﻼـق اﻓﻀـﻞ ﺑﺮ ﻏﯿﺮ ﻣﻦ ﯾﻌﺘﻘـﺪون ﮐﻮﻧﻪ اﻓﻀـﻞ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧـﺪ ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ ﻫﺮ دو ﻓﺮﯾﻖ ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ و اﻟﺘﺤﻘﯿﻖ ﻣﻨﻊ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﻃﻼق ﻟﻔﻆ اﻓﻀﻞ ﺑﺮ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ اﻓﻀﻠّﯿﺖ او ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﮐﺮده ﺷﻮد ﭘﺲ ﺑﺪاﻫﮥ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑـﺪﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮه ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ اﻃﻼق اﺣّﺐ ﺑﺮ ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ وﺟﻬﯽ از‬‫ﺟﻮاز ﻧﺪارد اﺧﺒﺎر ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ و رواﯾﺎت ﻣﻨﺤﻮﺗﻪ در اﺣﺒّﯿﺖ اّول و ﻏﯿﺮ او ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺎﻃﻞ و ﺗﺎوﯾﻞ اﺣّﺐ ﺑﺤﻤﻞ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ و اﺣﺒﯿﺖ‬‫ﻣﻦ ﺟﻬـﮥ ﺧﺎّﺻﻪ ﺟﺰﺋﯿﻪ ﺗﺎوﯾﻞ رﮐﯿﮏ و ﻣﺮﯾﺾ ﻋﻠﯿﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻞ ﻓﺎﺳـﺪ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻌﻮﯾﻞ و اﻟﺤﻤﺪ اﻟﺠﻤﯿﻞ ﻟﻠّﺮب اﻟﺠﻠﯿﻞ ﻋﻠﯽ اﻧﺨﺮام اﺳﺎس‬‫اﻟﺨﺪع و اﻟﺘﻀﻠﯿﻞ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ ﺷﯿﺮازي در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﺪﯾﺪه ﺷﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ در ﻣﻘﺎم رّد اراده زﯾﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ از ﺻﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﮔﻔﺘﻪ و اﯾﻀﺎ ﻟﻮ ﮐﺎن‬‫ﻣﻌﻨﺎﻫﺎ أي ﻣﻌﻨﯽ ﺻﯿﻐﮥ اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ذﻟﮏ أي اﻟّﺰﯾﺎدة ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﺎذا ﻗﺎل ﺳﺎﺋﻞ أّي اﺑﻨﯿﮏ اﻋﻠﻢ ﯾﺼّﺢ ان ﯾﺠﺎب ﺑﮑﻠﯿﻬﻤﺎ و اﻟﻌﺎرف ﺑﺎﻟﻠّﺴﺎن ﻻ‬‫ﯾﺸـّﮏ ﻓﯽ ﻋـﺪم ﺟﻮاز ﻫـﺬا اﻟﺠﻮاب ﻓﺘﺒّﯿﻦ اّن ﻣﻌﻨﺎﻫـﺎ ﻟﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﻇّﻨﻪ و اﺻـﺮاره ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ادّل دﻟﯿـﻞ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ‬‫ﻣﻌﻨـﺎي اﺳﻢ ﺗﻔﻀـﯿﻞ زﯾـﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻻـزم آﯾـﺪ در ﺟﻮاب ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﭘﺮﺳـﺪ از ﺷﺨﺼـﯽ ﮐﻪ ﮐـﺪام ﯾـﮏ از ﻫﺮ دو ﭘﺴـﺮ ﺗﻮ‬‫اﻋﻠﻤﺴﺖ ﺻـﺤﯿﺢ ﺷﻮد ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ دو اﻋﻠﻢ ﻫﺴـﺘﻨﺪ و ﻋـﺎرف ﺑﺎﻟﻠﺴـﺎن ﺷﮏ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻮاب ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﻨـﺎي ﺻـﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ زﯾـﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺣﻤـﻞ اﺣّﺐ ﺑﺮ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻧﺎ ﺟﺎﺋﺰ و ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼن و‬‫ﺧﻼف ﻣﺤﺎوره و ﻟﺴﺎن و ﺳﺎﻗﻂ از اﻋﺘﺒﺎر ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ و اﻣﻌﺎن ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﺻﺪر اﻟّﺪﯾﻦ در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﺟﺪﯾﺪه در دﻓﻊ ﺷﺒﻪ دواﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﻦ‬‫اﺳـﺘﺪﻻل وارده ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ ﻗﯿـﻞ إذا ﺳـﺄل ﺳﺎﺋـﻞ أّي وﻟـﺪﯾﮏ اﻋﻠﻢ اﻣﮑﻦ ان ﯾﺠـﺎب ﺑﺎن ﮐّﻠﺎ ﻣﻨﻬﻤﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﻣﻦ وﺟﻪ و ﻻ ﯾﻨﮑﺮ‬‫ذﻟـﮏ اﻟﻌـﺎرف ﺑﺎﻟّﻠﺴـﺎن و اﻧﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﻟﺠﻮاب ﺑﮑﻠﯿﻬﻤﺎ ﻣﺄﻧﻮﺳﺎ ﻷﻧّﻪ ﯾﻮﻫﻢ اّن اﻟﻤﺮاد ﺗﺮﺟﯿﺤﻬﻤﺎ ﻋﻠﯽ ﺛﺎﻟﺚ و ﻓﯿﻪ ﺑﺤﺚ إذا اﻟﺠﻮاب اﻻّول‬‫ﯾﻨﻔﯽ ﻋﻠﻤّﯿﮥ اﺣﺪﻫﻤﺎ ﻋﻦ اﻵﺧﺮ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﻗﻮﻟﮏ ﻟﯿﺲ اﺣﺪﻫﻤﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﻻ اﺛﺒﺎت اﻋﻠﻤّﯿﮥ ﮐﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﮐﻤﺎ ﺣﺴﺒﮥ ﻻن اﻻﻋﻠﻤّﯿﮥ‬‫ﻣﻦ وﺟﻪ ﻻ ﯾﺴـﺘﻠﺰم اﻻﻋﻠﻤـّﯿ ﮥ ﮐﻤﺎ ﻣّﺮ و ﻟﻮ ﻗﺎل اﻟّﺴﺎﺋﻞ أّي وﻟـﺪﯾﮏ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ اﻵﺧﺮ ﻻ ﯾﺴـﺘﻘﯿﻢ اﻟﺠﻮاب ﺑﮑﻠﯿﻬﻤﺎ ﻣﻊ اﻧﺘﻔﺎء اﻟﺘﻮﻫﻢ اﻟﻤﺬﮐﻮر‬‫ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺗﺴﺪﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪68 :‬‬‫و ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻋﺪم ﺟﻮاز ﺣﻤﻞ ﺻـﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺮ زﯾﺎدت ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿﺢ و اﻧﺪﻓﺎع ﺷـﺒﻬﻪ واﻫﯿﻪ دواﻧﯽ روﺷﻦ و ﻻﺋﺤﺴﺖ زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﮐﻼم در ﺣﻤﻞ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ زﯾﺎدت ﻣﻦ وﺟﻪ ﺑﻮده آن را ﻗﯿﺎس ﮐﺮدن ﺑﺮ ﺻـﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﻣﻘﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ وﺟﻪ ﻗﯿﺎس ﻣﻊ اﻟﺨﺎرق‬‫و ﻓﺮار ﺻـﺮﯾﺢ از ﺟﻮاب اﺻﻞ ﮐﻼﻣﺴﺖ ﭼﻪ اﮔﺮ در ﺟﻮاب ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻞ از اﻋﻠﻤﯿﺖ اﺣـﺪ اﻻﺑﻨﯿﻦ ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ ﮐﻼﻫﻤﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﻦ وﺟﻪ از ان‬‫ﻻـزم ﻧﻤﯽآﯾـﺪ ﺻـّﺤﺖ ﺟﻮاب ﺑـﺎﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻼﻫﻤـﺎ اﻋﻠﻢ ﭘﺲ از اﺛﺒـﺎت ﺻـّﺤﺖ اﯾﻦ ﺟﻮاب و ﺟﻮاب ﻇﻬﻮر ﺑﻄﻼن آن ﭼﺸـﻢ‬‫ﭘﻮﺷـﯿﺪن و ﺑﺴﻮراخ دﯾﮕﺮ ﯾﻌﻨﯽ دﻋﻮاي ﺻـّﺤﺖ ﺟﻮاب ﻣﻘﯿـﺪ ﺑﻠﻔـﻆ ﻣﻦ وﺟﻪ ﺧﺰﯾـﺪن دﻟﯿـﻞ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ ﺑﺮ ﻋﺠﺰ و ﺗﻮاﻧﯽ ﻋﻼﻣﻪ دواﻧﯽ و‬‫اﻧﻬﻤﺎك در ﻏﻔﻠﺖ از ﻣﺤﺎورات ﻟﺴﺎﻧﯽ‬‫وﺟﻪ ﻫﺸﺘﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 451‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﻏﺰاﻟﯽ در اﺣﯿﺎء اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و روي ﻋﻦ ﺿـﺒﮥ ﺑﻦ ﻣﺤﺼﻦ اﻟﻌﻨﺰي ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﻻﺷـﻌﺮي اﻣﯿﺮا ﺑﺎﻟﺒﺼﺮة ﻓﮑﺎن إذا ﺧﻄﺒﻨﺎ‬‫ﺣﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺻـﻠّﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻧﺸﺄ ﯾﺪﻋﻮ ﻟﻌﻤﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻓﻐﺎﻇﻨﯽ ذﻟﮏ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﻤﺖ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻟـﻪ اﯾﻦ اﻧﺖ ﻣﻦ ﺻـﺎﺣﺒﻪ ﺗﻔـّﻀ ﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺼـﻨﻊ ذﻟـﮏ ﺟﻤﻌـﺎ ﺛﻢ ﮐﺘﺐ اﻟﯽ ﻋﻤﺮ ﯾﺸـﮑﻮﻧﯽ ﯾﻘـﻮل اّن ﺿـّﺒﮥ ﺑﻦ ﻣﺤﺼﻦ اﻟﻌﻨﺰي ﯾﺘﻌّﺮض ﻟﯽ ﻓﯽ‬‫ﺧﻄﺒـﺘﯽ ﻓﮑﺘﺐ إﻟﯿﻪ ﻋﻤﺮان اﺷـﺨﺼﻪ اﻟّﯽ ﻗـﺎل ﻓﺎﺷﺨﺼـﻨﯽ إﻟﯿﻪ ﻓﻘـﺪﻣﺖ ﻓﻀـﺮﺑﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺒـﺎب ﻓﺨﺮج اﻟّﯽ ﻓﻘـﺎل ﻣﻦ اﻧﺖ ﻓﻘﻠﺖ اﻧـﺎ ﺿـّﺒﮥ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﺼﻦ اﻟﻌﻨﺰي ﻗـﺎل ﻓﻘـﺎل ﻟﯽ ﻓﻼـ ﻣﺮﺣﺒـﺎ و ﻻـ اﻫﻼ ﻗﻠﺖ اﻣﺎ اﻟﻤﺮﺣﺐ ﻓﻤﻦ اﻟﱠﻠﻪ و اّﻣﺎ اﻻﻫﻞ ﻓﻼ اﻫﻞ ﻟﯽ و ﻻ ﻣﺎل ﻓﺒﻤﺎ ذا اﺳـﺘﺤﻠﻠﺖ ﯾﺎ ﻋﻤﺮ‬‫اﺷﺨﺎﺻـﯽ ﻣﻦ ﻣﺼـﺮي ﺑﻼ ذﻧﺐ اذﻧﺒﺘﻪ و ﻻ ﺷﯽء اﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﺎل ﻣﺎ اﻟﺬي ﺷﺠﺮ ﺑﯿﻨﮏ و ﺑﯿﻦ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ اﻵن اﺧﺒﺮك ﺑﻪ اﻧّﻪ ﮐﺎن إذا ﺧﻄﺒﻨﺎ‬‫ﺣﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺛﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺻـّﻠﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ اﻧﺸـﺄ ﯾـﺪﻋﻮ ﻟﮏ ﻓﻐﺎﻇﻨﯽ ذﻟﮏ ﻣﻨﻪ ﻓﻘﻤﺖ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ اﺑﻦ اﻧﺖ ﻣﻦ‬‫ﺻﺎﺣﺒﻪ ﺗﻔـّﻀ ﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺼـﻨﻊ ذﻟﮏ ﺟﻤﻌﺎ ﺛﻢ ﮐﺘﺐ إﻟﯿﮏ ﯾﺸـﮑﻮﻧﯽ ﻗﺎل ﻓﺎﻧﺪﻓﻊ ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﮐﯿﺎ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل اﻧﺖ و اﻟﱠﻠﻪ اوﻓﻖ ﻣﻨﻪ و‬‫ارﺷـﺪ ﻓﻬﻞ ﻧا ﺖ ﻏﺎﻓﺮ ﻟﯽ ذﻧﺒﯽ ﯾﻐﻔﺮ ﻟّﻠﻪ ﻟﮏ ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮏ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل ﺛﻢ اﻧـﺪﻓﻊ ﺑﺎﮐﯿﺎ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﯿﻠﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و‬‫ﯾﻮم ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ و آل ﻋﻤﺮ ﻓﻬﻞ ﻟﮏ ان اﺣّﺪﺛﮏ ﺑﻠﯿﻠﺘﻪ و ﯾﻮﻣﻪ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻗﺎل اّﻣﺎ اﻟﻠﯿﻠﮥ‬‫ﻓﺎّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟّﻤﺎ أراد اﻟﺨﺮوج ﻣﻦ ﻣّﮑـ ﮥ ﻫﺎرﺑﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﺸـﺮﮐﯿﻦ ﺧﺮج ﻟﯿﻼ ﻓﺘﺒﻌﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻤﺸـﯽ ﻣّﺮة اﻣﺎﻣﻪ و‬‫ﻣّﺮة ﺧﻠﻔﻪ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﺴـﺎره ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﺎ ﻫـﺬا ﯾﺎ أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻣﺎ اﻋﺮف ﻫـﺬا ﻣﻦ اﻓﻌﺎﻟﮏ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اذﮐﺮ اﻟّﺮﺻـﺪ ﻓـﺎﮐﻮن اﻣﺎﻣـﮏ و اذﮐﺮ اﻟّﻄﻠﺐ ﻓـﺎﮐﻮن ﺧﻠﻔﮏ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﮏ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﺴﺎرك ﻻ اﻣﻦ ﻋﻠﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﻤﺸـﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﯿﻠﺘﻪ ﻋﻠﯽ اﻃﺮاف اﺻـﺎﺑﻌﻪ ﺣّﺘﯽ ﺣﻔﯿﺖ ﻓﻠّﻤﺎ رأي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻧّﻬﺎ ﺣﻔﯿﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺗﻘﻪ و ﺟﻌﻞ ﯾﺸـﺘﺪ ﺑﻪ‬‫ﺣّﺘﯽ اﺗﯽ ﻓﻢ اﻟﻐﺎر ﻓﺄﻧﺰﻟﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﻻ ﺗﺪﺧﻠﻪ ﺣّﺘﯽ ادﺧﻠﻪ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻓﯿﻪ ﺷـﯽء ﻧﺰل ﺑﯽ ﻗﺒﻠﮏ ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠﻢ ﯾﺮ ﻓﯿﻪ ﺷـﯿﺌﺎ‬‫ﻓﺤﻤﻠﻪ ﻓـﺎدﺧﻠﻪ و ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻐﺎر ﺧﺮق ﻓﯿﻪ ﺣّﯿﺎت و اﻓﺎع ﻓﺎﻟﻘﻤﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗـﺪﻣﻪ ﻣﺨﺎﻓـﮥ ان ﯾﺨﺮج ﻣﻨﻪ ﺷـﯽء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻓﯿﺆذﯾﻪ ﻓﻨﻬﺸـﺘﻪ ﺣـّﯿ ﮥ و ﺟﻌﻠﺖ دﻣﻮﻋﻪ ﺗﺘﺤـّﺪر ﻋﻠﯽ ﺧـّﺪﯾﻪ ﻣﻦ اﻟﻢ ﻣـﺎ ﯾﺠـﺪ و رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﻪ ﯾﺎ أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻻ‬‫َﺗْﺤَﺰْن ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻣَﻌﻨﺎ َﻓَﺄﻧ َْﺰَل اﻟﱠﻠُﻪ َﺳِﮑﯿَﻨَﺘُﻪ َﻋَﻠﯿِْﻪ‬‫ﻟﻄﻤﺎﻧﯿﻨﮥ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻬﺬه ﻟﯿﻠﺘﻪ و اّﻣﺎ ﯾﻮﻣﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﺗﻮﻓّﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪69 :‬‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ارﺗّﺪت اﻟﻌﺮب ﻓﻘﺎل ﺑﻌﻀﻬﻢ ﻧﺼّﻠﯽ و ﻻ ﻧﺰّﮐﯽ ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﻻ آﻟﻮه ﻧﺼﺤﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺗﺎﻟّﻒ اﻟّﻨﺎس و ارﻓﻖ ﺑﻬﻢ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ أ ﺟّﺒﺎر ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿـﮥ ﺧّﻮار ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم ﻓﯿﻤﺎ ذا أﺗﺄﻟﻔﻬﻢ ﻗﺒﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ارﺗﻔﻊ‬‫اﻟﻮﺣﯽ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ ﻣﻨﻌﻮﻧﯽ ﻋﻘﺎﻻ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﻌﻄﻮﻧﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻘﺎﺋﻠﺘﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎل ﻓﻘﺎﺗﻠﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﮑﺎن و اﻟﱠﻠﻪ رﺷﯿﺪ اﻻﻣﺮ ﻓﻬﺬا‬‫ﯾﻮﻣﻪ ﺛﻢ ﮐﺘﺐ اﻟﯽ أﺑﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﯾﻠﻮﻣﻪ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺿـّﺒﻪ ﻋﻨﺰي ﺗﺮك ﻧﻤﻮدن اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ اﺷﻌﺮي ذﮐﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ را ﺑﻌﺪ ﺣﻤﺪ و ﺻﻼة و اﻧﺸﺎء دﻋﺎ ﺑﺮاي ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب‬‫ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺧﻼـﻓﺖ ﻣـﺂب ﺑﺮ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻬﻤﯿـﺪ و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﻏﯿـﻆ و ﻏﻀﺐ او ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﺑﻔﺮط آن ﺻﻮﻟﺖ و ﻫﯿﺒﺖ اﻣـﺎرت اﺷـﻌﺮي‬‫ﺑﯽﺷـﻌﻮر را ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺷـﯿﺌﺎ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﻣﺠﺎﻫﺮة آﻫﻨﮓ اﻧﮑﺎر ﺑﺮ آن ﺷﯿﺦ ﻓﺎﻗﺪ اﻻﺳﺘﺒﺼﺎر ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻣﻮﺳﯽ ﺷﮑﺎﯾﺖ اﯾﻦ اﻧﮑﺎر‬‫و اﺟﻬﺎر ﺑﻠﻮم آن واﻻﺗﺒﺎر ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب ﻧﻮﺷﺖ و ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب در ﺟﻮاب ﺑﺎﺷﻌﺮي ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﺷﺨﺎص ﺿّﺒﻪ ﮐﻦ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺿّﺒﻪ‬‫ﺑﻌﺪ اﺷـﺨﺎص ﺑﺨﺎﻧﻪ ﻓﻈﺎﻇﺖ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب رﺳـﯿﺪ ﺣﻀﺮﺗﺸﺎن ﻣﺰﯾﺪ ﻏﻠﻈﺖ را ﮐﺎرﺑﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﯿﺴﺎﺧﺘﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻻ ﻣﺮﺣﺒﺎ و ﻻ اﻫﻼ ﺑﺮ‬‫زﺑﺎن ﺧﻼﻋﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن راﻧﺪﻧﺪ و ﺿـّﺒﻪ ﺑﻌﺪ اﻇﻬﺎر ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب درﯾﻦ ﮐﻼم ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻼم؟؟؟ ﺳـﺒﺐ اﺳﺘﺤﻼل اﺷﺨﺎص و اﻗﻼق و‬‫ازﻋﺎج و ارﻫﺎق ﺑﻼ اﺳﺘﯿﺠﺎب و اﺳـﺘﺤﻘﺎق اﺳﺘﻔﺴﺎر ﺳﺎﺧﺖ و ﺣﻀﺮﺗﺸﺎن را در ﻣﻀﯿﻖ ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺨﺠﯿﻞ و ﺗﺸﻮﯾﺮ اﻧﺪاﺧﺖ ﺧﻼﻓﺖ‬‫ﻣﺎب در اﻋﺮاض از ﺟﻮاب آن ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺧﻮد دﯾﺪﻧﺪ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺴﺎر ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻧﺰاع و ﺷﺠﺎر در ﻣﯿﺎن ﺿّﺒﻪ و ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎ وﻗﺎر ﺧﻮد ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ ﺿّﺒﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 452‬از ‪597‬‬‫ﻫﻤﺎن ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺳﺮاﺳﺮ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺗﺮك اﺷﻌﺮي ذﮐﺮ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ را و اﻧﺸﺎي دﻋﺎ ﺑﺮاي ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب و اﻧﮑﺎر ﺧﻮد ﺑﺮ او از ﮐﻤﺎل ﻏﯿﻆ و ﻏﻀﺐ‬‫و ﻫﯿﭻ و ﺗﺎب ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آورد ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب از اﺳـﺘﻤﺎع اﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﭘﺮ ﻏّﺼﻪ زار زار ﮔﺮﯾﺴـﺘﻦ آﻏﺎز ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺑﺎﻇﻬﺎر اوﻓﻘﯿﺖ و ارﺷﺪﯾﺖ‬‫ﺿّﺒﻪ از اﺷـﻌﺮي داد ﻧﺼـﻔﺖ ﺷـﻌﺎر ﻣﯽدادﻧﺪ و ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻇﻬﺎر ﺗﺪﯾﻦ و ﺗﻮرع اﻋﺘﺮاف ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺨﻄﯿﺌﻪ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و ﻃﻠﺐ ﻋﻔﻮ و ﺻـﻔﺢ و‬‫ﻏﻔﺮان از ﺿـّﺒﻪ ﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﺑﻌـﺪ از ان ﺑﺤﺎﻟﺖ ﮔﺮﯾﻪ و ﺑﮑﺎ ﯾﮏ روز و ﯾﮏ ﺷﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ را ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻮد و از آل ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻗـّﺼ ﻪ‬‫ﻏـﺎر و ﻗّﺼﻪ ﻗﺘـﺎل ﻣﺮﺗـﺪﯾﻦ را ﮐﻪ ﻋﻼـوه ﺑﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻏﺮﯾﺒﻪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣـﺎﺛﺮ ﻋﺠﯿﺒﻪ ﺧﻮد ﺧﻼـﻓﺖ ﻣﺎب ﻧﯿﺰ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ‬‫ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻄﻠﻮب آوردﻧﺪ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻋﺰل و ﻣﻼم ﺑﺴﻮي اﺷﻌﺮي ﺳﺨﯿﻒ اﻟﮑﻼم اﻧﻔﺎذ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﺎﻇﻬﺎر ﺑﺮاﺋﺖ ﮐﻠﯽ ﺧﻮد از‬‫ﻓﻌﻞ آن ﺑﯽﺷـﻌﻮر ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﻋﺪم ﺟﻮاز اﻃﻼق ﺻـﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮل و‬‫ﺑﻄﻼن ﺣﻤﻞ آن ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﺰﺋﯿﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﻓﻌﻞ ﻣﺸـﻌﺮ ﺑﺮ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻣﻔﻀﻮل ﻫﻢ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ و ﻗﺎﺑﻞ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﯿﻪ و ﺗﺎوﯾﻞ‬‫آن ﺑـﺎراده ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺟﺰﺋﯽ ﯾـﺎ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻣﻦ وﺟﻪ ﮐﺮده ﺷﻮد ﭼﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺳـﻤﺘﯽ از ﺟﻮاز ﻣﯽداﺷﺖ ﭼﺮا ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﮕﺮﯾﻪ و زاري‬‫ﺗﻤـﺎم ﻓﻌـﻞ اﺑﻮ ﻣﻮﺳـﯽ اﺷـﻌﺮي را ﺑـﺪواﻣﯽ ﻧﻤﻮد و ﺑـﺬرﯾﻌﻪ ﻣﮑﺘﻮب ﺑﻼـﻏﺖ اﺳـﻠﻮب ﺧﻮد او را ﻣﻮرد ﻣﻼم ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺑﺘﺎوﯾـﻞ ﻓﻌـﻞ اﺷـﻌﺮي ﺑﺮ ﺧﯿﺰد و ﺑﮕﻮﯾـﺪ ﮐﻪ ﺳـﺒﺐ اﯾﻦ ﻓﻌﻞ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ از أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﺒﻌﺾ وﺟﻮه ﺟﺰﺋﯿﻪ اﻓﻀﻞ ﻫﺴـﺘﻢ ﻣﺜﻼ از أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫اﻗﻮي ﻣﯽﺑﺎﺷﻢ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺻـﻔﺖ اﻗﻮي ﺑﻮدن ﻋﻤﺮ را ﻋﻠﯽ ﻣﺰﻋﻮﻣﻬﻢ ﺧﻮد أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد و اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﭼﻨﺎن دﻟﺪاده اﯾﻦ‬‫ﺻﻔﺖ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت آن اﮐﺎذﯾﺐ ﻋﺪﯾـﺪه ﻣﺜﻞ رواﯾﺖ ﻣﻨﺎم ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ اﺑﮑﺸـﯽ ﺷـﯿﺨﯿﻦ‬‫ﺑﺪﺋﻮرﺳﻦ؟؟؟ و ﻏﯿﺮ آن از رواﯾﺎت ﮐﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﺣﺎﮐﯽ اﺿﻐﺎث اﺣﻼم و در وﻫﻦ ﻣﺜﻞ ﺗﻔﺎرﯾﻖ اﯾﺎﻣﺴﺖ؟؟؟ ﺑﺮ ﺗﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ‬‫وﺟﻪ ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪70 :‬‬‫ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ‬‫ﻋﻦ ﺿـﺒﮥ ﺑﻦ ﻣﺤﺼﻦ اﻟﻌﻨﺰي ﻗـﺎل ﻗﻠﺖ ﻟﻌﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄـﺎب اﻧﺖ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﺒﮑﯽ و ﻗﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠﯿﻠـﮥ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﯾﻮم ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻋﻤﺮ ﻫﻞ ﻟﮏ ان اﺣّﺪﺛﮏ ﺑﻠﯿﻠﺘﻪ و ﯾﻮﻣﻪ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻗﺎل اّﻣﺎ ﻟﯿﻠﺘﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﺧﺮج رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﺎرﺑﺎ ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫ﻣّﮑﮥ و ﺧﺮج ﻟﯿﻼ ﺗﺒﻌﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻤﺸﯽ ﻣّﺮة اﻣﺎﻣﻪ و ﻣّﺮة ﺧﻠﻔﻪ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ و ﻣّﺮة ﻋﻦ ﯾﺴﺎره ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻣـﺎ ﻫـﺬا ﯾـﺎ ﺑا ـﺎ ﺑﮑﺮ ﻣـﺎ اﻋﺮف ﻫـﺬا ﻣﻦ ﻓﻌﻠـﮏ ﻓﻘـﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اذﮐﺮ اﻟّﺮﺻـﺪ ﻓﻠﮑﻮن اﻣﺎﻣﮏ و اذﮐﺮ اﻟﻄﻠﺐ ﻓﺎﮐﻮن ﺧﻠﻔﮏ و ﻣﺮة ﻋﻦ‬‫ﯾﻤﯿﻨﮏ و ﻣﺮة ﻋﻦ ﯾﺴﺎرك ﻻ اﻣﻦ ﻋﻠﯿﮏ ﻓﻤﺸـﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﯿﻠﺘﻪ ﻋﻠﯽ اﻃﺮاف اﺻﺎﺑﻌﻪ ﺣّﺘﯽ ﺣﻔﯿﺖ رﺟﻼه ﻓﻠّﻤﺎ راه‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗﺪ ﺣﻔﯿﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻫﻠﻪ ﯾﺸـﺘّﺪ ﺑﻪ ﺣّﺘﯽ اﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﻢ اﻟﻐﺎر ﻓﺎﻧﺰﻟﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل و اﻟّﺬي ﺑﻌﺜﮏ ﺑﺎﻟﺤّﻖ ﻻ ﺗﺪﺧﻠﻪ ﺣّﺘﯽ ادﺧﻠﻪ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻓﯿﻪ‬‫ﺷﯽء ﻧﺰل ﺑﯽ ﻗﺒﻠﮏ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻠﻢ ﯾﺮ ﺷﯿﺌﺎ ﻓﺤﻤﻠﻪ ﻓﺎدﺧﻠﻪ و ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻐﺎر ﺧﺮق ﻓﯿﻪ ﺣﯿﺎت و اﻓﺎع ﻓﺨﺸﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ان ﯾﺨﺮج ﻣﻨﻬﻦ ﺷﯽء ﯾﺆذي‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻟﻘﻤﻪ ﻗﺪﻣﻪ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﻀـﺮﺑﻨﻪ و ﯾﻠﺴﻌﻨﻪ اﻟﺤّﯿﺎت و اﻻﻓﺎﻋﯽ و ﺟﻌﻠﺖ دﻣﻮﻋﻪ ﺗﻨﺤﺪر و رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻻ َﺗْﺤَﺰْن ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻣَﻌﻨﺎ َﻓَﺄﻧ َْﺰَل اﻟﱠﻠُﻪ َﺳِﮑﯿَﻨَﺘُﻪ‬‫ﻃﻤﺎﻧﯿﻨﮥ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻬﺬه ﻟﯿﻠﮥ و اﻣﺎ ﯾﻮﻣﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﺗﻮﻓﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ارﺗّﺪ اﻟﻌﺮب ﻓﻘﺎل ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻧﺼـﻠّﯽ و ﻻ ﻧﺰّﮐﯽ و ﻗﺎل‬‫ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻻ ﻧﺼـّﻠﯽ و ﻻ ﻧﺰّﮐﯽ ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ و ﻻ آﻟﻮه ﻧﺼـﺤﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ ﺧﻠﯿﻔﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﺎﻟﻒ اﻟّﻨﺎس و ارﻓﻖ ﺑﻬﻢ ﻓﻘﺎل ﺟّﺒﺎر‬‫ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿﮥ ﺧّﻮار ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم ﻓﺒﻤﺎ ذا اﺗﺎﻟﻔﻬﻢ ﺑﺸـﻌﺮ ﻣﻔﺘﻌﻞ أم ﺑﺴـﺤﺮ ﻣﻔﺘﺮي ﻗﺒﺾ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ارﺗﻔﻊ اﻟﻮﺣﯽ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ‬‫ﻣﻨﻌﻮﻧﯽ ﻋﻘﺎﻻ ﻣﻤﺎ ﮐﺎﻧﻮا ﯾﻌﻄﻮن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻘﺎﺗﻠﺘﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻘﺎﺗﻠﻨﺎ ﻣﻌﻪ و ﮐﺎن و اﻟﱠﻠﻪ رﺷـﯿﺪ اﻻﻣﺮ ﻓﻬﺬا ﯾﻮﻣﻪ اﻟّﺪﯾﻨﻮري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 453‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺠﺎﻟﺴﮥ و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺑﺸﺮان ﻓﯽ ﻓﻮاﺋﺪة وق ﻓﯽ اﻟّﺪﻻﺋﻞ و اﻟﻼﻟﮑﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟّﺴّﻨﮥ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺿـّﺒﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﺼﻦ ﻋﻨﺰي ﺑﺨﻄﺎب ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﮔﻔﺖ اﻧﺖ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﻤﺰﯾـﺪ رﻗﺖ‬‫ﻗﻠﺐ ﮔﺮﯾﻪ آﻏﺎز ﮐﺮدﻧﺪ و ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﺪا ﻫﺮ آﺋﯿﻨﻪ ﯾﮏ ﺷﺐ و ﯾﮏ روز أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻬﺘﺮ از ﻋﻤﺮ و از آل ﻋﻤﺮﺳﺖ و ﺑﻌﺪ آن‬‫ﺑﻤﻘـﺎم ﺷﺎﻫـﺪ ﻗﺼﻪ ﻏـﺎر و ﻗﺘﺎل ﻣﺮﺗـﺪﯾﻦ را ﺑﯿﺎن ﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﺳـﺘﻌﻤﺎل ﺻـﯿﻎ ﺗﻔﻀـﯿﻞ در ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺟﺰﺋﯽ ﻧﺎ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺳﺎﺋﻎ‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﺧﻼـﻓﺖ ﻣﺎب اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺤﺎﺷـﯽ و ﺗﺒﺮي و ﺗﻨﺼﻞ از ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﯽﺟﺴﺖ و ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﻌﻀـﯽ‬‫وﺟﻮه ﻣﺜﻞ ﺷّﺪت و ﻏﻠﻈﺖ و ﻓﻈﺎﻇﺖ را ﺑﻤﻌﺮض اﻇﻬﺎر ﻣﯽآورد‬‫وﺟﻪ دﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤـﺎل ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺟﺒﯿﺮ ﺑﻦ ﻧﻔﯿﺮ ان ﻧﻔﺮا ﻗـﺎﻟﻮا ﻟﻌﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄـﺎب و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ راﯾﻨﺎ رﺟﻼ اﻗﻀـﯽ ﺑﺎﻟﻘﺴﻂ و ﻻ اﻗﻮل ﺑﺎﻟﺤﻖ و ﻻ‬‫اﺷّﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺎﻓﻘﯿﻦ ﻣﻨﮏ ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﺎﻧﺖ ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻋﻮف ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﮐﺬﺑﺘﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ‬‫راﯾﻨﺎ ﺧﯿﺮا ﻣﻨﻪ ﺑﻌـﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ ﻫﻮ ﯾﺎ ﻋﻮف ﻓﻘﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﻘﺎل ﻋﻤﺮ ﺻـﺪق ﻋﻮف و ﮐـﺬﺑﺘﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﮐﺎن اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ اﻃﯿﺐ ﻣﻦ رﯾﺢ اﻟﻤﺴﮏ و اﻧﺎ اﺿّﻞ ﻣﻦ ﺑﻌﯿﺮ اﻫﻠﯽ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻗﺎل اﺑﻦ ﮐﺜﯿﺮ اﺳـﻨﺎده ﺻـﺤﯿﺢ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳـﺖ‬‫ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻌﻀـﯽ از ﻣﺮدم ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب را ﺑﺨﻄﺎب ﺣﻀﺮﺗﺶ ﺧﯿﺮ اﻟﻨﺎس ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻋﻮف ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ را ﺑﺴﻤﺎع اﯾﻦ ﺣﺮف ﯾﺎراي ﺿﺒﻂ ﺑﺎﻗﯽ‬‫ﻧﻤﺎﻧﺪ ﺑﻼ ﺗﺤﺎﺷﯽ آن ﺟﻤﺎﻋﺖ را ﮐﻪ ﯾﺎ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺛﻘﺎت ﻋﺎدﻟﯿﻦ ﯾﺎ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪71 :‬‬‫ﺻﺎدﻗﯿﻦ ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﮑﺬب ﮐﺮد و ﻗﺴﻢ ﺷـﺮﻋﯽ ﯾﺎد ﮐﺮده ﮔﻔﺖ ﻣﺎ دﯾﺪﯾﻢ ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ازو ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﻮد ﺑﻌﺪ‬‫رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﻼـﻓﺖ ﻣﺎب و ﻣﺎ ﻟﻠﺘﺒﯿﯿﻦ از ﻋﻮف ﺗﻌﯿﯿﻦ آن ﮐﺲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻋﻮف ﻧﺎم ﺣﻀـﺮت ﺧﺎﻟﻔﻪ ﺑﺮ زﺑﺎن‬‫راﻧﺪ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﺴـﻤﺎع آن ﻧﺎم ﮐﻪ راﺣﺖ ﺟﺎن ﺷﺎن ﺑﻮد ﺑﺘﺼﺪﯾﻖ ﻋﻮف و ﺗﮑﺬﯾﺐ آن ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺑﯿﺨﻮف اﺳﺎس ﻧﺼﻔﺖ ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺑﻀﻢ‬‫ﻗﺴﻢ ﺷـﺮﻋﯽ ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﭘـﺎﮐﯿﺰهﺗﺮ از ﺑﻮي ﻣﺸﮏ و ﺑﻮدن ﺧﻮد ﮔﻤﺮاهﺗﺮ از ﺷﺘﺮ اﻫﻞ ﺧﻮﯾﺶ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده داد ﻓﺼﺎﺣﺖ و ﺑﻼﻏﺖ دادﻧﺪ‬‫و ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﻨﻈﺮ ﭘﻮﺷـﯿﺪه ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﻃﻼق اﻟﻔﺎظ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﺑﺒﻌﺾ وﺟﻮه ﻧﺎﻣﻌﺘﺒﺮ ﺻﻮرﺗﯽ از ﺟﻮاز ﻣﯽداﺷﺖ ﻻزم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﻮف و‬‫ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﻗﻮلﺷﺎن را ﺑﺤﻤﻞ ﺑﺮ ﺑﻌﺾ ﺣﯿﺜﯿﺎت ﻣﺄول ﺳﺎزﻧﺪ و ﺑﺘﮑﺬﯾﺐ و ﺗﻔﻀﯿﺢ آن ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﮑّﺮﻣﻪ ﻧﭙﺮدازﻧﺪ‬‫وﺟﻪ ﯾﺎزدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﺧﯿﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ ﺑﻌﺪ ﻧﺒﯿﻬﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﻤﻦ ﻗﺎل ﻏﯿﺮ ﻫﺬا ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﻫﺬا ﻓﻬﻮ ﻣﻔﺘﺮ و ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﻔﺘﺮي اﻟﻠّﺎﻟﮑﺎﺋﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻟﻄﻒ و راﻓﺖ ﺑﺤﺎل ﺣﻀـﺮت ﺧﺎﻟﻔﻪ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﺮ‬‫اﻣﺖ ﺑﻌﺪ ﻧﺒﯽ آن اﺑﻮ ﺑﮑﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ آن ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻣﻔﺘﺮﯾﺴﺖ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﺑﻠﺤﺎظ وﺟﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺟﺎﺋﺰ ﻣﯽﺑﻮد‬‫ﭼﺮا ﺣﻀﺮﺗﺶ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﻌﻤﯿﻢ و ﺗﻀﯿﻖ و ﺗﺤﺠﯿﺮ را ﮐﺎرﺑﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﻌﻤﻮم ﻣﻠﻮم ﺧﻮد ﻣﻔﻀﻞ ﻣﻦ وﺟﻪ را ﻧﯿﺰ ﻣﻔﺘﺮي ﻗﺮار ﻣﯽداد‬‫وﺟﻪ دوازدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﻗﺎل راي ﻋﻤﺮ رﺟﻼ ﯾﻘﻮل ان ﻫﺬا ﻟﺨﯿﺮ اﻻﻣﮥ ﺑﻌﺪ ﻧﺒّﯿﻬﺎ ﻓﺠﻌﻞ ﻋﻤﺮ ﯾﻀﺮب اﻟّﺮﺟﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 454‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎﻟـﺪّرة و ﯾﻘﻮل ﮐﺬب اﻵﺧﺮ ﻻﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺧﯿﺮ ﻣّﻨﯽ و ﻣﻦ أﺑﯽ و ﻣﻨﮏ و ﻣﻦ اﺑﯿﮏ ﺧﯿﺜﻤﮥ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ‬‫ﮔﺎه ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﻣﺮدي را دﯾﺪﻧـﺪ ﮐﻪ او ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻋﻘﯿـﺪت ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﺧﯿﺮ اﻻﻣﮥ ﺑﻌﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﻋﺮق‬‫ﻏﻠﻈﺖ و ﻓﻈﺎﻇﺖ ﺷﺎن ﺑﺠﻮﺷﺶ آﻣﺪ و ﮐﺎر از ﺗﺨﻮﯾﻒ و ﺗﻬﺪﯾﺪ و زﺟﺮ و ﻣﻼم درﮔﺬراﻧﯿﺪه ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻀﺮب ﺑﺎﻟﺪّرة و اﯾﺠﺎع و اﯾﺬا و اﯾﻼم‬‫آن ﻣﺘﺠﺎﺳـﺮ راس اﻟﻄﻐـﺎم رﺳﺎﻧﯿﺪﻧـﺪ و در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﭘﺮ ﻣﻼﻟﺖ اﯾﻦ اﻟﻔﺎظ ﻣﺮزّﯾﻪ ﺑﺎﻟـّﺪرر ﺑﺮ زﺑﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽرﻓﺖ ﮐـﺬب اﻵﺧﺮ ﻷﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺧﯿﺮ‬‫ﻣّﻨﯽ و ﻣﻦ أﺑﯽ و ﻣﻨـﮏ و ﻣﻦ اﺑﯿﮏ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻃﻼق اﻟﻔﺎظ ﺗﻔﻀـﯿﻞ و ﻟﻮ ﺑﻠﺤﺎظ ﺑﻌﺾ وﺟﻮه ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﺰد ﺣﻀـﺮت ﺷﺎن‬‫ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺒﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﯾﺬا رﺳﺎﻧﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺧﻮد روا داﺷﺘﻨﺪ و ﮐﺸﯿﺪﻧﺶ ﺑﺰﯾﺮ ﻣﺸﻖ دّره ﻣﻨﺎﺳﺐ اﻧﮕﺎﺷﺘﻨﺪ‬‫وﺟﻪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑـﻮ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻـزدي در ﻓﺘـﻮح ﺷـﺎم در وﻗﻌﻪ ﻓﺤـﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎرﺳـﻠﻮا اﻟﯽ أﺑﯽ ﻋﺒﯿـﺪة ان ارﺳـﻞ إﻟﯿﻨـﺎ رﺟﻼـ ﻣﻦ‬‫ﺻﻠﺤﺎﺋﮑﻢ ﻧﺴﺄﻟﻪ ﻋﻤﺎ ﺗﺮﯾـﺪون و ﻣﺎ ﺗﺴﺄﻟﻮن و ﻣﺎ ﺗـﺪﻋﻮن إﻟﯿﻪ ﻧﺨﺒﺮه ﺑـﺬات اﻧﻔﺴـﻨﺎ و ﻧﺪﻋﻮﮐﻢ اﻟﯽ ﺣﻈﮑﻢ ان ﻗﺒﻠﺘﻢ ﻓﺎرﺳﻞ إﻟﯿﻬﻢ ﺑا ﻮ ﻋﺒﯿﺪة‬‫ﻣﻌـﺎذ ﺑﻦ ﺟﺒﻞ ﻓﺎﺗﺎﻫﻢ ﻋﻠﯽ ﻓﺮس ﻟﻪ ﻓﻠّﻤﺎ دﻧﺎ ﻣﻨﻬﻢ ﻧﺰل ﻋﻦ ﻓﺮﺳﻪ و اﺧـﺬ ﺑﻠﺠﺎﻣﻪ ﺛﻢ اﻗﺒﻞ إﻟﯿﻬﻢ ﯾﻘﻮد ﻓﺮﺳﻪ ﻓﻘﺎﻟﻮا ﻟﺒﻌﺾ ﻏﻠﻤﺎﻧﻬﻢ اﻧﻄﻠﻖ إﻟﯿﻪ‬‫ﻓﺎﻣﺴﮏ ﻓﺮﺳﻪ ﻓﺠﺎء اﻟﻐﻼم ﻟﯿﻤﺴﮏ ﻟﻪ داﺑّﺘﻪ ﻓﻘﺎل ﻣﻌﺎداﻧﺎ اﻣﺴﮏ ﻓﺮﺳـﯽ ﻻ ارﯾـﺪ ان ﯾﻤﺴـﮑﻪ اﺣﺪ ﻏﯿﺮي ﻓﺎﻗﺒﻞ ﯾﻤﺸـﯽ إﻟﯿﻬﻢ ﻓﺎذا ﻫﻢ ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺮش و ﺑﺴـﻂ و ﻧﻤـﺎرق ﺗﮑﺎد اﻻﺑﺼﺎر ان ﺗﻌﺸـﯽ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﻠّﻤﺎ دﻧﺎ ﻣﻦ ﺗﻠﮏ اﻟﺜﯿﺎب ﻗﺎم ﻗﺎﺋﻤﺎ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ رﺟﻞ اﻋﻄﻨﯽ داﺑّﺘﮏ اﻣﺴـﮑﻬﺎ و ادن اﻧﺖ‬‫ﻓﺎﺟﻠﺲ ﻣﻊ ﻫـﺬه اﻟﻤﻠﻮك ﻓﯽ ﻣﺠﺎﻟﺴـﻬﻢ ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﯿﺲ ﮐﻞ اﺣـﺪ ﯾﻘﺪر ان ﯾﺠﻠﺲ ﻣﻌﻬﻢ و ﻗﺪ ﺑﻠﻐﻬﻢ ﻋﻨﮏ ﺻـﻼح و ﻓﻀﻞ ﻋﻨﺪ ﻣﻦ اﻧﺖ ﻣﻨﻬﻢ‬‫ﻓﻬﻢ ﯾﮑﺮﻫﻮن ان ﯾﮑﻠﻤﻮك ﺟﻠﻮﺳﺎ و اﻧﺖ ﻗﺎﺋﻢ ﻓﺎﺟﻠﺲ ﻣﻌﻬﻢ ﻗﺎل ﻣﻌﺎذ ﻟﻠﺘﺮﺟﻤﺎن اّن ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪72 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻣﺮﻧﺎ ان ﻻ ﻧﻘﻮم ﻻﺣـﺪ ﻣﻦ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻ ﯾﮑﻮن ﻗﯿﺎﻣﻨﺎ اﻟّﺎ ﻟﻠّﻪ ﻓﯽ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟﻌﺒﺎدة و اﻟّﺮﻏﺒﮥ إﻟﯿﻪ ﻓﻠﯿﺲ ﻗﯿﺎﻣﯽ ﻫﺬا ﻟﮑﻢ و ﻟﮑّﻨﯽ‬‫ﻗﻤﺖ اﻋﻈﺎﻣﺎ ﻟﻠﻤﺸـﯽ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﺒﺴﻂ و اﻟﺠﻠﻮس ﻋﻠﯽ ﻫـﺬه اﻟّﻨﻤﺎرق اﻟﺘﯽ اﺳـﺘﺎﺛﺮﺗﻢ ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺿـﻌﻔﺎﺋﮑﻢ و اﻫﻞ ﻣﻠﺘﮑﻢ و اﻧّﻤﺎ ﻫﯽ ﻣﻦ زﯾﻨﮥ‬‫اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻏﺮورﻫﺎ و ﻗﺪ زّﻫﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻧﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﺒﻐﯽ و اﻟّﺴﺮف ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎﻧﺎ اﺟﻠﺲ ﻫﻬﻨﺎ ﻋﻠﯽ اﻻرض و ﮐّﻠﻤﻮﻧﯽ اﻧﺘﻢ ﺑﺤﺎﺟﺘﮑﻢ ﻣﻦ ﺛّﻢ و‬‫اﻗﯿﻤﻮا اﻟّﺘﺮﺟﻤـﺎن ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻨﮑﻢ ﻓﻠﯿﻔﻬﻤﻨﯽ ﻣـﺎ ﺗﻘﻮﻟﻮن و ﻟﯿﻔﻬﻤﮑﻢ ﻣﺎ اﻗﻮل ﺛﻢ اﻣﺴﮏ ﺑﺮأس ﻓﺮﺳﻪ و ﺟﻠﺲ ﻋﻠﯽ اﻻرض ﻋﻨـﺪ ﻃﺮف اﻟﺒﺴﺎط‬‫ﻓﻘـﺎﻟﻮا ﻟﻪ ﻟﻮ دﻧﻮت ﻓﺠﻠﺴﺖ ﻣﻌﻨـﺎ ﮐـﺎن اﮐﺮم ﻟـﮏ اّن ﺟﻠﻮﺳﮏ ﻣﻊ ﻫـﺬه اﻟﻤﻠﻮك ﻋﻠﯽ ﻫـﺬه اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﻣﮑﺮﻣـﮥ ﻟﮏ و اّن ﺟﻠﻮﺳﮏ ﻋﻠﯽ‬‫اﻻـرض ﻣﻨﺘﺤﯿـﺎ ﺻـﻨﯿﻊ اﻟﻌﺒـﺪ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻓﻼـ ﻧﺮاك اﻻـ ﻗـﺪ ازرﯾﺖ ﺑﻨﻔﺴﮏ ﻓﺎﺧﺒﺮه اﻟﺘﺮﺟﻤﺎن ﺑﻤﻘﺎﻟﺘﻬﻢ ﻓﺠﺜﺎ ﻣﻌﺎذ ﻋﻠﯽ رﮐﺒﺘﯿﻪ و اﺳـﺘﻘﺒﻞ اﻟﻘﻮم‬‫ﺑﻮﺟﻬﻪ و ﻗﺎل ﻟﻠّﺘﺮﺟﻤﺎن ﻗﻞ ﻟﻬﻢ ان ﮐﺎﻧﺖ ﻫﺬه اﻟﻤﮑﺮﻣﮥ اﻟّﺘﯽ ﺗﺪﻋﻮﻧﻨﯽ إﻟﯿﻬﺎ اﺳـﺘﺎﺛﺮﺗﻢ ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻣﺜﻠﮑﻢ اﻧﻤﺎ ﻫﯽ ﻟﻠّﺪﻧﯿﺎ اﻟﺘﯽ زﻫﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓﯿﻬﺎ و ﻫﯽ ﻋﻨـﺪﮐﻢ ﻣﮑﺮﻣﮥ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ ﻓﻬﺬه اﻟﻤﮑﺮﻣﮥ ﻟﮑﻢ ﻻ ﺣﺎﺟﮥ ﻟﻨﺎ ﻓﯽ ﺷـﺮف اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻻ ﻓﯽ ﻓﺨﺮﻫﺎ و ﻻ ﻓﯽ ﺷـﯽء ﯾﺒﺎﻋﺪﻧﺎ ﻣﻦ رﺑّﻨﺎ و ان‬‫زﻋﻤﺘﻢ اّن ﻫﺬه اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ و اﻟّﺪﻧﯿﺎ اﻟّﺘﯽ ﻓﯽ اﯾﺪي ﻋﻈﻤﺎﺋﮑﻢ ﻓﺎﻧﺘﻢ ﺑﻬﺎ ﻣﺴﺘﺎﺛﺮون ﻋﻠﯽ ﺿﻌﻔﺎﺋﮑﻢ ﻣﮑﺮﻣﮥ ﻟﻤﻦ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﻣﻨﮑﻢ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓﻬﺬا ﺧﻄﺎء ﻣﻦ ﻗﻮﻟﮑﻢ و ﺟﻮر ﻣﻦ ﻓﻌﻠﮑﻢ و اﻧﻪ ﻻ ﯾﺪرك ﻣﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟﺨﻄﺎء و ﻻ ﺑﺨﻼف ﻣﺎ ﺟﺎءت ﺑﻪ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻦ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻟّﺰﻫﺎدة ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اّﻣﺎ ﻗﻮﻟﻬﻢ اّن ﺟﻠﻮﺳـﯽ ﻋﻠﯽ اﻻرض ﻣﻨﺘﺤﯿﺎ ﺻﻨﯿﻊ اﻟﻌﺒﺪ ﺑﻨﻔﺴﻪ اﻻ ﻓﺼﻨﯿﻊ اﻟﻌﺒﺪ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﺻﻨﻌﺖ و اﻧﺎ ﻋﺒﺪ ﻣﻦ ﻋﺒﯿﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻠﺴﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﺴـﺎط اﻟﱠﻠﻪ و ﻻـ اﺳـﺘﺎﺛﺮ ﻟﺸـﯽء ﻣﻦ ﻣﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﺧﻮاﻧﯽ ﻣﻦ اوﻟﯿﺎء اﻟﱠﻠﻪ و اّﻣﺎ ﻗﻮﻟﮑﻢ اﻧّﯽ ازرﯾﺖ ﺑﻨﻔﺴـﯽ ﻣﻦ ﻣﺠﻠﺴـﯽ ﻓﺎن‬‫ﮐﺎن ذﻟﮏ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﻋﻨـﺪﮐﻢ و ﻟﯿﺲ ذﻟﮏ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺬﻟﮏ ﻓﻠﺴﺖ اﺑﺎﻟﯽ ﮐﯿﻒ ﮐﺎﻧﺖ ﻣﻨﺰﻟﺘﯽ ﻋﻨﺪﮐﻢ إذا ﮐﺎﻧﺖ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و‬‫ان ﻗﻠﺘﻢ اﻧّﻤـﺎ دﺧـﻞ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﻋﺒـﺎد اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘـﺪ اﺧﻄـﺎﺗﻢ ﺧﻄﺄ ﺑّﯿﻨﺎ ﻻن اﺣّﺐ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ إﻟﯿﻪ اﻟﻤﺘﻮاﺿـﻌﻮن ﻟّﻠﻪ اﻟﻘﺮﯾﺒﻮن ﻣﻦ ﻋﺒﺎد اﻟﱠﻠﻪ ﻟا ّـﺬﯾﻦ ﻻ‬‫ﯾﺸـﻐﻠﻮن اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﺑﺎﻟـﺪﻧﯿﺎ و ﻻ ﯾـﺪﻋﻮن اﻟﺘﻤﺎس ﻧﺼـﯿﺒﻬﻢ ﻣﻦ اﻵﺧﺮة ﻗﺎل ﻓﻠّﻤﺎ ﻓّﺴـ ﺮ ﻫﺬا اﻟﺘﺮﺟﻤﺎن ﻟﻬﻢ ﻧﻈﺮ ﺑﻌﻀـﻬﻢ اﻟﯽ ﺑﻌﺾ و ﺗﻌّﺠﺒﻮا ﻣّﻤﺎ‬‫ﺳﻤﻌﻮا ﻣﻨﻪ و ﻗـﺎﻟﻮا ﻟﺘﺮﺟﻤـﺎﻧﻬﻢ ﻗـﻞ ﻟﻪ اﻧﺖ اﻓﻀﻞ اﺻـﺤﺎﺑﮏ ﻓﻘﺎل ﻣﻌﺎذ ﻋﻨـﺪ ذﻟﮏ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ان اﻗﻮل ذﻟﮏ و ﻟﯿﺘﻨﯽ ﻻ اﮐﻮن ﺷـّﺮﻫﻢ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 455‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﮐّﻔـ ﺎر ﻣﻮاﻋـﻆ ﺑﻠﯿﻐﻪ از ﻣﻌﺎذ ﺑﻦ ﺟﺒﻞ ﺷـﻨﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺾ ﻣﺤﺎﺳﻦ اﺧﻼق او دﯾﺪﻧـﺪ در ﺣﻖ او ﮔﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ‬‫اﻓﻀﻞ اﺻـﺤﺎب ﺧﻮد ﻫﺴﺘﯽ ﭘﺲ ﻣﻌﺎذ ﺑﻦ ﺟﺒﻞ ازﯾﻦ ﺗﻔﻀـﯿﻞ و ﺑﺘﺮﺟﯿـﺢ اﺳـﺘﻨﮑﺎف ﺷﺪﯾﺪ آﻏﺎز ﻧﻬﺎد و آن را ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷـﻨﯿﻊ و ﻗﺒﯿﺢ‬‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺳـﺘﻌﺎذه ﺑﺤﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ از ان آﻏـﺎز ﻧﻬـﺎد ﭘﺲ اﮔﺮ اﻃﻼق ﺻـﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮل ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ﺑﻌﺾ ﺣﯿﺜﯿﺎت ﺧﺎرﺟﻪ ﺟﺎﺋﺰ ﻣﯽﺑﻮد‬‫ﻣﻌﺎذ ﺑﻦ ﺟﺒﻞ ﭼﺮا از اﻃﻼق اﻓﻀﻞ ﺑﺮ ﺧﻮد اﯾﻦ ﻗﺪر اﻇﻬﺎر اﺷﻤﯿﺰاز ﻣﯽﮐﺮد‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬‫آﻧﮑـﻪ ﻗﻄـﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾـﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐـﻪ اﻃﻼـق ﺻـﯿﻎ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﻀـﻮل ﺑﻘﺼـﺪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ در اﻣـﻮر ﺟﺰﺋﯿـﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘـﺒﺮه ﺟـﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ اﮔﺮ ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿـﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ را در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﻃﻠﺐ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻣﻘﺼـﻮد ﻣﯽﺷـﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑـﻮد ﮐﻪ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾـﺪ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫ﺑﺎﻻﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﺨﺘﺼﺮه را ﺗﺮك ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و ﻋﺒﺎرت‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ‬‫ﺑﺠﺎ آوردن ﺑﺎﻟﺒﺪاﻫﮥ و اﻟّﺼﺮاﺣﮥ اﻓﺎده ﻣﻌﻨﯽ زاﺋﺪ از اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و آن ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪73 :‬‬‫ﻣﮕﺮ اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺷـﺨﺺ ﻣـﺪﻋﻮ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺧـﺪا و رﺳﻮل او ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم و اﻻﻃﻼق و ﻧﻬﺞ اﻟّﺸـ ﻤﻮل و اﻻﺳـﺘﻐﺮاق رﻏﻤﺎ‬‫ﻵﻧـﺎف اﻫﻞ اﻟﺸـﻘﺎق و ﺟـﺪع اﻟﻤﻌﺎﻃﺲ ارﺑﺎب اﻟﻨﻔﺎق ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و اﮔﺮ اﻓﺎده اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺨﻄﺮ ﻣﻄﻤـﺢ ﻧﻈﺮ ﺷـﺮﯾﻒ ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸـﺮ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ ﻏﺴﻖ ﻟﯿﻞ و اﻗﺒﻞ ﺳﺤﺮ ﻧﻤﯽﺑﻮد ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺪول از ﻋﺒﺎرت ﻃﻮﯾﻠﻪ ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﺗﻄﻮﯾﻞ ﺑﯿﮑﺎر ﻣﻨﺎﻓﯽﺷﺎن آﺣﺎد ادﺑﺎ و‬‫ﻓﺼـﺤﺎي ﺑﻼـﻏﺖ ﺷـﻌﺎرﺳﺖ ﭼﻪ ﺟـﺎ اﻓﻀـﻞ ﻓﺼـﺤﺎ و اﮐﻤـﻞ ﺑﻠﻐـﺎي ﺟﻤﯿﻊ اﻋﺼـﺎر ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻃﻬﺎر ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﺗﺠﻮﯾﺰ‬‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻣﺰرﯾﻪ ﺑﺸﺎن ﺳـﺤﺒﺎن و ﺑﻼﻏﺖ ﻓﺎﺿـﻠﻪ ﺑﺮ ﺑﻼﻏﺖ ﻋﺪﻧﺎن ﻋﺒﺎرت ﻣﺨﺘﺼـﺮه ﻣﻮّدﯾﻪ ﻣﺮا و‬‫ﺗﺮك ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻐﯿﺮ ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻄﻮﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻞ اﺧﺘﯿﺎر ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﺣﺎﺷﺎه ﻋﻦ ذﻟﮏ و ﻋﺒﺎرﺗﯽ ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده از ﺟﻮاﻣﻊ ﮐﻠﻢ ﻋﺠﯿﺒﻪ‬‫و ﺳﻮاﻃـﻊ ﺣﮑﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ اﺳﺖ و ﻧﮑـﺎت ﻋﺪﯾـﺪه و ﻟﻄـﺎﺋﻒ ﺳﺪﯾـﺪه در آن ﻣﻨﻄـﻮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﻤـﻮع آن دﻻـﻟﺖ دارد ﺑﺮ ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﻫﺘﻤـﺎم آن‬‫ﺣﻀـﺮت ﺑﺎﻇﻬـﺎر ﮐﻤـﺎل ﻓﻀـﻞ و ﻋﻠّﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اول آﻧﮑﻪ ﻧـﺪاي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﺳﻢ ذات او ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ آن‬‫اﺣـّﺐ اﺳـﻤﺎي او ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺷـﺎﻧﻪﺳﺖ دوم آﻧﮑـﻪ اﯾﺜـﺎر اﻟﻠّﻬّﻢ ﺑﺮ ﻟﻔـﻆ ﯾـﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑـﺎﯾﻦ ﺟﻬﺘﺴﺖ ﮐﻪ در اﻟﻠّﻬّﻢ ﺗﻔﺨﯿﻢ و ﺗﻌﻈﯿﻢ ﺑﺴـﺒﺐ دو ﺗﺸـﺪﯾﺪ‬‫زﯾﺎدهﺗﺮﺳﺖ از ﻟﻔﻆ ﯾﺎ اﻟﱠﻠﻪ و اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻤﺎﺛﻞ ﻧﮑﺘﻪ اﺧﺘﯿﺎر ﺿّﻢ ﺿـﻤﯿﺮ ﻣﺠﺮور ﮐﻠﻤﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ و ﺳﻮم آﻧﮑﻪ در اﻟّﻠﻬّﻢ ﺑﺴـﺒﺐ آﻧﮑﻪ ﻣﯿﻢ‬‫ﻋﻮض ﺣﺮف ﻧـﺪا در آﺧﺮﺳﺖ اﻫﺘﻤﺎم زﯾﺎده اﺳﺖ ﺑﻨﺴـﺒﺖ ﯾﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻪ در ﯾﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ ﻗﺒﻞ ﻟﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﯽآﯾﺪ و در اﻟّﻠﻬّﻢ اﺑﺘﺪا ﺑﻠﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺎﺻـﻞ‬‫ﻣﯽﺷﻮد و اﺑﺘﺪا ﺑﻠﻔﻆ اﻟﱠﻠﻪ ادﺧﻞ در ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒّﺮﮐﺴﺖ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﮐﺜﺮ ﻃﺮق ﻟﻔﻆ اﺋﺘﻨﯽ را اﺧﺘﯿﺎر ﻓﺮﻣﻮد ﺑﺮ ﻟﻔﻆ ارﺳﻞ اﻟّﯽ و اﺑﻌﺚ‬‫اﻟّﯽ و ﻣﺜـﻞ آن زﯾﺮا ﮐﻪ اﺗﯿـﺎن در ﺻﻮرت ﺗﻌـﺪﯾﻪ آن ﺑﺒـﺎ دﻻـﻟﺖ دارد ﺑﺮ ﻣﺰﯾـﺪ اﻋﺘﻨـﺎ و اﺣﺘﻔـﺎل ﺑﺸـﺎن ﻣـﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻣﺮﺳﻞ ﻣﺼﺎﺣﺐ‬‫ﻣـﺎﺗﯽﺑﻪﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻣﺒّﺮد در ﺗﺒﯿﻦ ﻣﻌﻨـﺎي ذﻫﺐ ﻓﻼـن ﺑﺰﯾـﺪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ آن دﻻـﻟﺖ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻓﺎﻋﻞ ﻫﻤﺮاه زﯾـﺪ رﻓﺘﻪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ‬‫اﺋﺘﻨﯽ را ﺑﺮ ﻣﺤﺾ ﻟﻔﻆ اﺋﺖ اﺧﺘﯿﺎر ﻓﺮﻣﻮد ﺗﺎ دﻻﻟﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻮب آن ﺟﻨﺎب اﺗﯿﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻧﺰد آن ﺣﻀﺮﺗﺴﺖ ﻧﻪ ﻣﻄﻠﻖ اﺗﯿﺎن اﺣّﺐ‬‫اﻟﺨﻠﻖ ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ را اﺧﺘﯿﺎر ﻓﺮﻣﻮد ﺑﺮ دﯾﮕﺮ اﻟﻔﺎظ داﻟّﻪ ﺑﺮ ﺗﻔﻀـﯿﻞ و ﺗﺮﺟﯿﺢ زﯾﺮا ﮐﻪ ﮐﺜﺮت ﻣﺤّﺒﺖ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ دﻻﻟﺖ‬‫ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺟﻤﯿﻊ ﺻـﻔﺎت ﮐﻤﺎل و ﻣﺠﺪ و اﺣﺘﻮاي ﺗﻤﺎم ﻧﻌﻮت ﻓﻀﻞ و ﺣﻤﺪ دارد ﮐﻪ ﻣﻘﺎم ﻣﺤّﺒﺖ اﻋﻼي ﻣﻘﺎﻣﺎت و اﺳﻨﺎي درﺟﺎﺗﺴﺖ ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﭼﻮن ﻟﻔـﻆ اﺣّﺐ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﻣﺤﺒﻮبﺗﺮﺳﺖ آن دﻻـﻟﺖ واﺿـﺤﻪ دارد ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﺤّﺒﺖ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ‬‫داﺷﺘﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑّﯿﺖ ﻓﺮع ﻣﺤّﺒﯿﺘﺴﺖ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُِﺤﱡﺒﻮَن اﻟﱠﻠَﻪ َﻓﺎﱠﺗﺒُِﻌﻮﻧِﯽ ﯾُْﺤﺒِﺒُْﮑُﻢ اﻟﱠﻠُﻪ‬‫ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﻟﻔـﻆ اﺣّﺐ را ﻣﻀـﺎف ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺴﻮي ﺧﻠﻖ ﺗﺎ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﮐﻨـﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ آن ﺣﻀـﺮت اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺧـﺪا ﺑﻮد اﮔﺮ ﭼﻪ ﻟﻔﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 456‬از ‪597‬‬‫اﻻﺣّﺐ ﻣﻌّﺮف ﺑﺎﻟﻠّﺎم ﻫﻢ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺗﻔﻀـﯿﻞ آن ﺣﻀـﺮت ﻣﯽﮐﺮد ﻣﮕﺮ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ذﮐﺮ ﻣﻀﺎف إﻟﯿﻪ ﻋﺎم اﺑﻠﻎ و اﺻﺮﺣﺴﺖ در دﻻﻟﺖ‬‫ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﺧﻠﻖ را ﻣﻀﺎف ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻀـﻤﯿﺮ ﺧﻄﺎب ﺗﺎ واﺿﺢ ﺷﻮد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت اﺣّﺐ ﺟﻤﯿﻊ آن ﺧﻠﻘﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻗﺎﺑﻠّﯿﺖ اﺿﺎﻓﺖ ﺑﺤﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺮاد از ان ﺧﻠﻖ ﻣﺨﻠﺼـﯿﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ از ﻏﯿﺮ ﻣﺨﻠﺼـﯿﻦ ﺑﺎوﻟﻮّﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‬‫ﻗﻄﻌﺎ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺧﻠﻖ اﺳﻢ ﺟﻨﺴـﺴﺖ و اﺳﻢ ﺟﻨﺲ ﻣﻀﺎف ﻣﻔﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﺴﺖ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت اﮐﺎﺑﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﭘﺲ ﻣﺮاد ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﻣﺨﻠﺼـﯿﻦ‬‫ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﯾـﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻟﻔـﻆ إﻟﯿـﮏ ﻓﺮﻣﻮده ﺗـﺎ ﺻـﺮاﺣﮥ دﻻـﻟﺖ ﮐﻨـﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯿﺴﺖ و اﮔﺮ ﻟﻔﻆ إﻟﯿﮏ‬‫ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﻮد اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪74 :‬‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﯾﺎ ﺑـﺪﻻﻟﺖ ﻟﻔﻆ ﻣﻘـّﺪر ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﺪ ﯾﺎ ﺑﺪﻻﻟﺖ اﻟﺘﺰام زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺣﺬف إﻟﯿﮏ ﻟﻔﻆ اﻟّﯽ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‬‫ﭘﺲ اﮔﺮ ﻟﻔﻆ اﻟّﯽ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽﺷﺪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠّﻢ ﺑﺪﻻﻟﺖ‬‫ﻣﻄـﺎﺑﻘﯿﻪ ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷـﺪ و آن ﻣﺴـﺘﻠﺰم دﻻـﻟﺖ ﺑﺮ اﺣـﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺴـﻮي ﺣـﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑـﻮد زﯾﺮا ﮐـﻪ ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ اﺣـّﺐ ﺑﺴـﻮي ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺒﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﮔﺮ ﻟﻔﻆ اﻟّﯽ ﻣـﺬﮐﻮر ﻧﻤﯽﺷـﺪ و ﻟﻔﻆ إﻟﯿﮏ ﻣﻘّﺪر ﻣﯽﺷﺪ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻠﻔﻆ ﻣﻘّﺪر ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﻧﻪ ﺑﻠﻔﻆ ﻣﺬﮐﻮر دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻟﻔﻆ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﯾﺎ و اﻟﯽ ﻫﻢ‬‫ﻓﺮﻣﻮد ﺗـﺎ واﺿـﺢ ﺷﻮد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت اﺣّﺐ ﺑﺴﻮي ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻮده و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺴﻮي ﺣﻀﺮت رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬‫در ﻣﯿﺎن ﻫﺮ دو ﺗﻼزم ﻗﻄﻌﯽ و ﺣﺘﻤﯿﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻣﺰﯾﺪ اﻫﺘﻤﺎم ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻫﻢ ﺑﺎن ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ اﻓﺎده اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺴﻮي ﺧﻮد ﺑﺪو‬‫وﺟﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﯾﮑﯽ ﺑـﺪﻻﻟﺖ اﻟﺘﺰام و دﯾﮕﺮ ﺑـﺪﻻﻟﺖ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺳـﯿﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺧﺎص ﺑﺮاي اﺣّﺐ ذﮐﺮ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺗﺎ آﻧﮑﻪ دﻻﻟﺖ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣّﺒﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﻋﺎم و ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻤﯿﻊ اﻧﻮاع و ﺣﺎوي ﮐّﻞ اﻗﺴﺎم و اﺻـﻨﺎﻓﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﺬف ﻣﺘﻌﻠﻖ در ﻣﻘﺎم ﺑﯿﺎن دﻟﯿﻞ ﻋﻤﻮم و‬‫ﺷﻤﻮﻟﺴﺖ ﭼﻬﺎردﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻓﻘﺮه‬‫ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ‬‫ارﺷـﺎد ﻧﻤﻮده ﺗـﺎ ﺛـﺎﺑﺖ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺳـﺒﺐ ﻃﻠﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮاي اﮐﻞ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮل‬‫اوﺳﺖ ﻧﻪ اﻣﺮي ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ درﯾﻦ ﻓﻘﺮه ﻟﻔﻆ ﻣﻌﯽ را ﻧﯿﺰ آورد ﺗﺎ دﻻﻟﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﮐﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻃﺎﺋﺮ را‬‫ﺑـﺎﻧﻔﺮاد واﻗﻊ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﭼﻮن ﻣﻘﺼﻮد از ﻃﻠﺐ ﺑﺮاي اﮐـﻞ اﻇﻬـﺎر ﮐﻤـﺎل ﻓﻀـﻞ آن ﺟﻨـﺎﺑﺴﺖ ﻟـﺬﻟﮏ ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﻋﺘﻨﺎ و ﺗﻮﺟﻪ ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﯿﺰ در اﮐﻞ ﺷﺮﯾﮏ آن ﺟﻨﺎب ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ آن ﺣﻀﺮت‬‫ﺧـﻮاﻫﺶ ﻣـﻮاﮐﻠﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﻧﻔﺮﻣﻮده ﻣﮕﺮ ﺑـﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت در ﻣﺮاﺗﺐ دﯾﻦ و ﻣﻌـﺎرج ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﺤﺒﻮﺑّﯿﺖ رب اﻟﻌـﺎﻟﻤﯿﻦ و‬‫رﺳﻮل اﻣﯿﻦ اﻓﻀـﻞ ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺑﻮده ﭘﺲ ﮐﻼﻣﯽ ﮐﻪ در آن اﯾﻦ ﻧﮑﺎت ﻋﺪﯾـﺪه ﻣﻨﻄﻮي ﺑﺎﺷـﺪ آن را ﺑﺮ ﻣﻌﻨﺎي ﮐﻢ رﺗﺒﻪ ﮐﻪ ﻣﺤـّﺼ ﻠﯽ ﻗﺎﺑﻞ‬‫اﻟﺘﻔﺎت ﻧﺪارد ﺣﻤﻞ ﮐﺮدن ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻋﺘﺴﺎف و ﻣﺨﺎﻟﻒ اﻧﺼﺎﻓﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﺮاد از اﺣّﺐ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻣﯽﺑﻮد ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﺴـﺒﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺤﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻣﻌﻨـﺎي ﻧـﺪاﺷﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ از ﻗﺒﯿﻞ‬‫ﺣّﺐ ﻃﺒﻌﯿﺴﺖ و ﺣّﺐ ﻃﺒﻌﯽ در ﺣّﻖ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺳـﻤﺘﯽ از اﻣﮑـﺎن و ﺟﻮاز ﻧـﺪارد ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ﻓﯽ ﮐﻼم اﻟﻐﺰاﻟﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮاد از ﺣﺐ او ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﻤﺎن ﺛﻮاب و اﮐﺮام و رﻓﻊ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﺳﺖ و ﺟﻨﺎب ﺳﯿﺪ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻬﺪي ﻃﺎب ﺛﺮاه در ﮐﺘﺎب اﻟﻔﺼﻮل و اﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﻓﺮﻣﻮده و ﻗﺪ ﻗﺎل‬‫اﻟّﺴﺎﺋﻞ ﻫﺐ ﻧا ﺎ ﺳـّﻠﻤﻨﺎ ﺻـّﺤﺘﻪ اﻟﺨﺒﺮ ﻣﺎ اﻧﮑﺮت ان ﻻ ﯾﻔﯿﺪ ﻣﺎ اّدﻋﯿﺖ ﻣﻦ ﻓﻀﻞ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و ذﻟﮏ اّن اﻟﻤﻌﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 457‬از ‪597‬‬‫ﻓﯿ ﻪ‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﯾﺮﯾـﺪ اﺣّﺐ ﻟا ﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻣﻌﻪ دون ان ﯾﮑﻮن أراد اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﻟﮑﺜﺮة اﻋﻤـﺎﻟﻪ إذ ﻗـﺪ ﯾﺠﻮز ان ﯾﮑﻮن اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺤﺐ ان ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻊ ﻧﺒّﯿﻪ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻏﯿﺮ اﻓﻀﻞ و ﯾﮑﻮن ذﻟﮏ اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ اﻟﻤﺼـﻠﺤﮥ ﻓﻘﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﯾﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﻫﺬا اﻟﺬي اﻋﺘﺮﺿﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻗﻂ و‬‫ذﻟﮏ اّن ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﯿﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪75 :‬‬‫ﻣﯿﻞ اﻟّﻄﺒﺎع و اﻧّﻤﺎ ﻫﯽ اﻟﺜﻮاب ﮐﻤﺎ اّن ﺑﻐﻀﻪ و ﻏﻀﺒﻪ ﻟﯿﺴﺘﺎ ﺑﺎﻫﺘﯿﺎج اﻟّﻄﺒﺎع و اﻧّﻤﺎ ﻫﻤﺎ اﻟﻌﻘﺎب و ﻟﻔﻆ اﻓﻌﻞ ﻓﯽ اﺣّﺐ و اﺑﻐﺾ ﻻ ﯾﺘﻮّﺟﻪ اﻟّﺎ و‬‫ﻣﻌﻨﺎﻫﻤـﺎ ﻣﻦ اﻟّﺜﻮاب و اﻟﻌﻘﺎب و ﻻ ﻣﻌﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻻﺻﻞ ﻟﻘﻮل ﻣﻦ زﻋﻢ اّن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ ﻣﺤّﺒﮥ اﻻﮐﻞ و اﻟﻤﺒﺎﻟﻐﮥ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﺑﻠﻔﻆ اﻓﻌﻞ ﻷﻧّﻪ ﯾﺨﺮج اﻟﻠﻔﻆ ﻣّﻤﺎ ذﮐﺮﻧﺎه ﻣﻦ اﻟﺜﻮاب اﻟﯽ ﻣﯿﻞ اﻟّﻄّﺒﺎع و ذﻟﮏ ﻣﺤﺎل‬‫ﻓﯽ ﺻﻔﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫وﺟﻪ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﺻﺒﻬﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﺎ ﻓﻬـﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺒﺼـﺮّي ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ زﮐﺮّﯾﺎ ﻗﺎل ﻧﺎ اﻟﻌّﺒﺎس ﺑﻦ ﺑّﮑﺎر اﻟّﻀﺒﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜّﻨﯽ اﻻﻧﺼﺎرّي ﻋﻦ ﻋّﻤﻪ ﺛﻤﺎﻣﮥ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ان أّم ﺳـﻠﻤﮥ ﺻـﻨﻌﺖ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮا او اﺿﺒﺎﻋﺎ ﻓﺒﻌﺜﺖ ﺑﻪ إﻟﯿﻪ ﻓﻠّﻤﺎ وﺿﻊ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻗﺎل‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ و اﺟﺘﻬـﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﻓﯽ اﻟـّﺪﻋﺎء و ﻗﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اوﺟﻬﻬﻢ ﻋﻨـﺪك ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ اﻧﺲ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮﻓﻊ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه ﻓﻮﮐﺰ ﻋﻠﯽ ﺻﺪري ﺛﻢ دﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎم ﻗﺎﺋﻤﺎ ﻓﻀّﻤﻪ إﻟﯿﻪ و ﻗﺎل‬‫ﯾﺎ رّب و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب و اﻟّﯽ ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪ ﺟﺌﺖ ﺛﻼﺛﺎ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮأﯾﺖ اﻟﻐﻀﺐ ﻓﯽ وﺟﻪ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗـﺎل ﯾـﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ رّده ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺘﮏ ﺗـﺪﻋﻮ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن اﻟـّﺪﻋﻮة ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﻗﺎل ﻟﺴﺖ ﺑﺎّول‬‫رﺟﻞ اﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻟّﺎ ان ﯾﮑﻮن اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳﺮا ﭘﺎ ﻫﺪاﯾﺖ واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﻠﻔﻆ‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫و اوﺟﻬﻬﻢ ﻋﻨـﺪك ﺑﻮد و ﻇـﺎﻫﺮ ﺳﺖ ﮐﻪ اوﺟﻪ درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﺑﻤﻌﻨﯽ اﻓﻀـﻞ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼﻗﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮد‬‫ﺟﻨـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﻃﻠﺐ اﻓﻀـﻞ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼـق ﺑﻮد و ﻣﺮاد از اﺣّﺐ ﻧﯿﺰ اﺣّﺐ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼﻗﺴﺖ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻨﺺ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﺣّﺐ و اوﺟﻪ و اﮐﺮم و اﻧﺒﻪ و اﺷـﺮف و اﻋﻈﻢ و اﻋّﺰ و اﻓﺨﻢ و اﻋﻠﯽ و اﻣﺜـﻞ و اﺳـﻨﯽ و اﻓﻀـﻞ و‬‫اﺑﺮع و اﮐﻤـﻞ اﻧـﺪاز ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﮐﻪ در آن ﺳﻮاي ﺧـﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿّﯿﻦ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﺟﻤﻌﯿﻦ ﮐـﻞ اﻧﺒﯿﺎ و ﻣﺮﺳـﻠﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ رب‬‫اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ داﺧﻞ و ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﺷﺮف اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ ﮐﻞ ﮐﺎﺋﻨﺎت و ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت از ﻣﻼﺋﮑﻪ ﻣﻘّﺮﺑﯿﻦ و ﻣﺮﺳﻠﯿﻦ ﻣﻌﻈﻤﯿﻦ را ﺷﺎﻣﻞ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺪﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب ﻃﯿﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 458‬از ‪597‬‬‫ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺣﻤﯿـﺪ اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﻗﺎل ﻧﺎ اﺳﻢ ﺑﻦ ﺳـﻬﻞ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻﺎﻟـﺢ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻤﺎرة ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ ﻣﻦ‬‫ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﻧﺲ ﻋﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﻠﺤﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﺑﻌﺜﺘﻨﯽ أم ﺳـﻠﯿﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻄﯿﺮ ﻣﺸﻮّي و‬‫ﻣﻌﻪ ارﻏﻔﮥ ﻣﻦ ﺷـﻌﯿﺮ ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﺑﻪ ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ آﻧﺲ ادع ﻟﻨﺎ ﻣﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﻠﻘﮏ ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﻠﻢ ﯾﮑﻦ‬‫ﻫّﻤﯽ اﻻ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻫﻠﯽ آﺗﯿﻪ ﻓﺎدﻋﻮه ﻓﺎذا اﻧﺎ ﺑﻌﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺪﺧﻠﺖ ﻓﻘﺎل اﻣﺎ وﺟﺪت اﺣﺪا ﻗﻠﺖ ﻻ ﻗﺎل اﻧﻈﺮ ﻓﻨﻈﺮت ﻓﻠﻢ اﺟﺪ اﺣﺪا اﻟّﺎ‬‫ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻔﻌﻞ ذﻟﮏ ﺛﻠﺚ ﻣّﺮات ﻓﺮﺟﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﺬا ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎل اﺋﺬن ﻟﻪ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪76 :‬‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻆ ﺧﯿﺮ ﺧﻠﻘﮏ دﻟﯿﻞ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﺮ ﺧﯿﺮﯾﺖ و اﺷﺮاﻓّﯿﺖ و اﮐﺮﻣّﯿﺖ و اﻋﻈﻤّﯿﺖ و اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼﻣﺴﺖ ﭘﺲ ﺣﻤﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﻔﯿﺪ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺑﻤﻔﺎد‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﻔّﺴﺮ ﺑﻌﻀﻪ ﺑﻌﻀﺎ‬‫واﺟـﺐ و ﻻـزم و اﯾﻦ ارﺷـﺎد ﺻـﺮﯾﺢ اﺳـﺎس ﺟﻤﯿـﻊ ﺗﺎوﯾﻼـت ﻋﻠﯿﻠﻪ ﺿـﺌﯿﻠﻪ و ﺗﻌﻠﯿﻼـت ﻣﺨـﺘﺮﻋﻪ ﻣﺒﺘـﺪﻋﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬـﺎت ﻣﻐﺴـﻮﻟﻪ ﻣﺰدوﻟﻪ و‬‫ﺗﺤﺮﯾﻔﺎت ﻓﺎﺳﺪه ﮐﺎﺳﺪه ﻏﯿﺮ راﺋﻘﻪ و ﻏﯿﺮ ﻧﺎﻓﻘﻪ را ﺧﺎرم و ﮐّﻞ ﻫﻔﻮات و ﻋﺜﺮات و ﺗﻘّﻮﻻت و ﺗﻔّﻮﻫﺎت و ﺗﻬﻮرات و ﺗﺠﺎﺳﺮات و ﺗﺒّﺠﺤﺎت‬‫و ﺗﻐﻄﺮﺳـﺎت ﻣﺘﻘـّﺪﻣﯿﻦ و ﻣﺘﺎّﺧﺮﯾﻦ و ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻﺣﻘﯿﻦ و ﻣﺘﮑّﻠﻤﯿﻦ و ﻣﺤـّﺪﺛﯿﻦ و ﻣﺘﻌّﻤﻘﯿﻦ و ﻣﺘﻌّﻨﺘﯿﻦ و ﻣﺘﺸـّﺪدﯾﻦ و ﻣﺘﻨّﻄﻌﯿﻦ ﮐﻪ از ﻣﺰﯾﺪ‬‫ﻋﺠﺰ و ﺳﺮاﺳــﯿﻤﮕﯽ و ﺣﯿﺮت و دﻫﺶ و ﻗﺼـﻮر و ﻓﺘـﻮر از ﺧـﻮد رﻓﺘﮕﯽ در آن ﮔﺮﻓﺘـﺎر و از ﺳـﮑﺮ ﻋﺼـﺒﯿﺖ ﻣـﺎﻧﻌﻪ از ادراك ﺑﻄﻼـن و‬‫ﺷﻨـﺎﻋﺖ و ﻗﺒـﺢ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﻫﻮان و رداءت و ﻓﺴﺎد و ﺳـﻤﺎﺟﺖ آن ﻏﯿﺮ ﺻﺎوﺣﯽ ﻫﻮﺷـﯿﺎر و از ﻧﻮم ﺗﻐﺎﻓﻞ و ﺗﺴﺎﻫﻞ رادع از ﻓﺮق در ﻣﯿﺎن‬‫ﺿﺎّر و ﻧﺎﻓﻊ و ﺷـﻬﺪ ﺣﺎﻟﯽ و ﺳّﻢ ﻧﺎﻗﻊ و ﺗﻤﯿﺰ در ﻣﻬﻠﮏ ﻣﺮدي و ﻣﻨﺠﯽ ﺷﺎﻓﻊ و ﺗﺰﯾﯿﻞ ﺻـﺤﯿﺢ از ﻏﯿﺮ واﻗﻊ ﻏﯿﺮ ﺑﯿـﺪار ﺣﺎﺳﻢ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟّﺼﺎﺋﻦ‬‫اﻟﻌﺎﺻﻢ ﻣﻦ زﯾﻎ ﺣﯿﻒ ﮐﻞ ﻏﺎدر آﺛﻢ‬‫وﺟﻪ ﻫﺠﺪﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮐﻤﺎ ﻣّﺮ ﺳﺎﺑﻘﺎ رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﻧﺎ ﻫﻼل ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ان اﺑﻮ اﻟﻔﺘﺢ ﻧﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ رزﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾـﺪ ﺑﻦ ورﻗﺎ اﻟﺨﺰاﻋﯽ اﻟﺒّﺰار ﻧﺎ وﻫﺐ ﺑﻦ ﺑﻘّﯿﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺴـ ّﺒﺎك ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮي اﻫﺪﺗﻪ ﻟﻪ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺪﺧﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻮﺿـﻌﺖ ذﻟﮏ ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬّﻢ ادﺧﻞ‬‫ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ اﻟّﯽ ﻣﻦ اﻻـّوﻟﯿﻦ و اﻵـﺧﺮﯾﻦ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﻘﻠﺖ ﻓﯽ ﻧﻔﺴـﯽ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﻄﺮق اﻟﺒﺎب ﻓﺮددﺗﻪ و ﻗﻠﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺘﺸﺎﻏﻞ و ﻟﻢ ﯾﻌﻠﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺬﻟﮏ‬‫ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧـﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﻻـّوﻟﯿﻦ و اﻵـﺧﺮﯾﻦ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄـ ﺎﺋﺮ ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ رﺟﻼـ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ اﻻﻧﺼـﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﺟـﺎء اﻟﺜﺎﻟﺜـﮥ ﻗـﺎل ﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻓﺎﻓﺘـﺢ اﻟﺒﺎب ﻟﻌﻠّﯽ ﻓﻘﻤﺖ ﻓﻔﺘﺤﺖ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻓﮑﺎﻧﺖ‬‫اﻟﺪﻋﻮة ﻟﻪ‬‫اﯾﻦ رواﯾﺖ دﻻﻟﺖ واﺿﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮﻣﻮد‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ اﻟّﯽ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 459‬از ‪597‬‬‫و ﺑﺎز ﻓﺮﻣﻮد‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﻻّوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ‬‫و ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﻣﮑّﺮر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ از اوﻟﯿﻦ و‬‫آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدد ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﻋﺎّﻣﻪ و ﺑﻨﺴـﺒﺖ ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ أو ﻟّﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻨﺴﺖ ﭘﺲ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮐﻪ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ أو ﻟّﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻦ ﮐﻪ در آن ﺟﻤﯿﻊ اﻧﺒﯿﺎء و ﻣﺮﺳـﻠﯿﻦ ﺳﻮاي ﺧﺎﺗﻢ اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫و ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ داﺧﻞاﻧﺪ اﺣّﺐ و اﻓﻀﻞ ﺑﻮد ﭘﺲ اﯾﻦ ﻧّﺺ ﺻـﺮﯾﺢ و ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻇﺎﻫﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت رﮐﯿﮑﻪ را از ﺑﯿﺦ و‬‫ﺑﻦ ﺑﺮﮐﻨﺪه ﺳـﯿﻼب ﻓﻨﺎ ﺑﺎﺳﺎس آن دواﻧﯿﺪه و ﮐﻤﺎل ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻤﺎﺟﺖ و رﮐﺎﮐﺖ آن واﺿﺢ ﮔﺮداﻧﯿﺪه و ﻇﻬﻮر ﮐﻤﺎل‬‫ﺗﻌّﺴﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪77 :‬‬‫و ﺗﺤﺎﻣﻞ و ﺗﻌﺎص ﻣﺨﺎﻃﺐ رﺋﯿﺲ اﻟﻤﺴّﻮﻟﯿﻦ و دﯾﮕﺮ ﻣﺤﺮﻓﯿﻦ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺮاﺗﺐ رﺳﺎﻧﯿﺪه ﭼﻪ ﻫﯿﭻ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺣﻈﯽ از ﺷﻌﻮر‬‫ﻟﻪ و ادراك دارد ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ و ﺗﺒﯿﯿﻦ و ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺴﺒﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﺑﺴﺒﺐ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﻧﯿﺴﺖ؟؟؟ ﻟﻪ أو ﻟّﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻦ و ﻧﯿﺰ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ اﯾﻦ ﺗﺒﯿﯿﻦ و ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻣﺤﺾ ازﻻـل و ﺗﺰوﯾﺮ و ﺗﺤﺮﯾﻒ و ﺗﻌﺰﯾﺮﺳﺖ و ﻧﯿﺰ اﺧﺘﺮاع دﯾﮕﺮ‬‫ﺣﯿﺜّﯿﺎت ﻣﺒﺘﺪﻋﻪ و ﺗﻘﯿﯿﺪات ﻣﺨﺘﺮﻋﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﺪع ﺳـﺮاب و ﻧﻘﺶ ﺑﺮ آب و ﺳﺮاﺳـﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺣﻖ و ﺻﻮاﺑﺴﺖ و ﻧﯿﺰ اﺧﺮاج اّول ﺑﻠﮑﻪ ﺛﻼﺛﻪ از‬‫ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺤﺎل ﺧﻮارج ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ و ﮔﻠﻮي اﯾﺸﺎن را از داء ﻋﻀﺎل اﺷﮑﺎل ﻧﻤﯽرﻫﺎﻧﺪ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ از اوﻟﯿﻦ و آﺧﺮﯾﻦ‬‫ﻣﺴﺘﻠﺰم اﺣﺒّﯿﺖ از ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ و ﻣﻮﺟﻮدﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ و ذﻟﮏ ﻣﺎ ﯾﻀﺤﮏ اﻟﺜﮑﻠﯽ‬‫وﺟﻪ ﻧﻮزدﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﻘﺼـﻮد از اﺣّﺐ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻣـﻊ اﻟﻨـﺒّﯽ ﻟﺘﻀـﺎﻋﻒ ﻟـّﺬة اﻟﻄﻌـﺎم ﻣﯽﺑـﻮد ﻣﻘﺘﻀـﺎي اﺳـﺘﺠﺎﺑﺖ دﻋـﺎ آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ازواج‬‫ﻣﺼـﺪاق آن ﺷﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷـﺪن ﻣﺤﺒﻮﺑﻪ از ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷـﺪن ﻓﺮزﻧﺪ و ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻘﺎم ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺎدهﺗﺮ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ‬‫ﻟـﺬت ﻃﻌﺎم ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ اﻟﺘـﺬاذ را ﺑﺎﺿـﻌﺎف ﻣﻀﺎﻋﻔﻪ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ ﭘﺲ ﻣﺤﺮوم ﻣﺎﻧﺪن ازواج از ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﻃﯿﺮ و ﻣﺼﺪاﻗّﯿﺖ اﺣّﺐ ﺧﺼﻮﺻـﺎ‬‫ﻣﺤﺮوم ﮐﺮدن ﺣﻀـﺮت ﺣﻤﯿﺮا ﮐـﻪ ﺣﺴـﺐ ﻣﺰﻋـﻮم اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ اﺣـّﺐ ازواج ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻨـﺎﺑﺮ ﺑﻌﺾ اﺧﺒـﺎر ﻣﻮﺿﻮﻋﻪﺷـﺎن اﺣﺐ ﻧﺴـﺎ ﺑـﻮد دﻟﯿﻞ‬‫ﺻﺮﯾﺤﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻘﺼﻮد آن ﺟﻨـﺎب از اﺣّﺐ اﺣﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻧﺒﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻘﺼﻮد از اﺣﺐ ﻫﻤﺎن اﺣﺐ ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاﻗﺶ ﺟﺰ اﻓﻀـﻞ‬‫اﻟﻨﺎس ﺑﺎﻟﻌﻤﻮم ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻮده و اﮔﺮ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻧﺘﺸﺎر و اﺿـﻄﺮار ﺑﯿﻀﻪ در ﻃﺎس اﻧﺪازﻧﺪ و ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟﺬت ﻃﻌﺎم را‬‫در ﻫﻤﮑـﺎﺳﻪ ﺷـﺪن ﻓﺮزﻧـﺪ و ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻗـﺎﺋﻢ ﻣﻘـﺎم ﻓﺮزﻧـﺪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﻨﺤﺼـﺮ ﺳﺎزﻧـﺪ و ﺑـﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖﻫﺎي ﺧﻮد در ﺗﻬﯽ ازواج‬‫ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷﺪﻧﺸﺎن را ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟﺬت ﻃﻌﺎم ﻧﺪاﻧﻨﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﮔﻠﻮﯾﺸﺎن از ﺧﻨﺎق اﺷﮑﺎل و اﻋﻀﺎل ﺧﻼﺻﯽ ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﺪ ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷﺪن اوﻻد ﺑﻼ ﺷـﻌﺒﻪ زﯾﺎدهﺗﺮ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟﺬت ﻃﻌﺎﻣﺴﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷﺪن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ اوﻻد ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ‬‫اﯾﻦ ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟـّﺴ ﻼم ﮐﻪ ﺑﻨﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﻮد ﻣﺼﺪاق اﺣّﺐ ﺷﻮد ﻧﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب اﺑﻦ اﻟﻌﻢ ﺑﻮد و داﻣﺎد ﻓﺎﻧﺘﮑﺚ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎدي اﻟﯽ اﻟّﺴﺪاد* ﺣﺒﻞ اﻟﺘﺴﻮﯾﻞ و اﻟﺘﺤﺮﯾﻒ اﻟّﺬي ﻻ ﯾﺮﺗﻀـﯿﻪ ارﺑﺎب اﻟﺮﺷﺎد* و‬‫ﻇﻬﺮان اﻟﻤﺎّوﻟﯿﻦ ﯾﻬﯿﻤﻮن ﻣﻦ اﻟﺨﺪع و اﻟﺨﺘﻞ و اﻟﻌﺴﻒ ﻓﯽ ﮐﻞ واد* و ﻻ ﯾﺤﺼﻠﻮن ﻣﻦ زﯾﻐﻬﻢ و ﺧﺘﺮﻫﻢ و ﺣﯿﻔﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻃﺎﺋﻞ و ﻣﺮاد*‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺘﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 460‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﺮاد ﻣﺤﺾ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻟﺤﺼﻮل اﻻﻟﺘـﺬاذ ﻣﯽﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﺮا اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺷـﯿﻔﺘﮕﯽ و و ﻟﻪ ﺗﻤﺎم داﺷﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﮐﻪ دﻋﺎ در‬‫ﺣﻖ ﺑﻌﺾ اﻧﺼﺎر واﻗﻊ ﺷﻮد و ﭼﺮا ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را از داﺧﻞ ﺷﺪن ﻣﮑّﺮرا ﻣﻨﻊ ﮐﺮد و ﺗﺠّﺸﻢ ﻣﺌﻮﻧﺖ اﺣﺘﯿﺎل‬‫را اﺣﺘﻤﺎل ﻧﻤﻮد ادﻧﯽ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺟﯽ و ﺗﻤﻨﯽ و ﮐﻠﻒ و ﺷـﻐﻒ و ﺗﻌّﻠﻞ و ﺗﺤّﯿﻞ اﻧﺲ ﯾﻘﯿﻦ واﺛﻖ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺑﻪ آﻧﮑﻪ‬‫اﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺲ ﻋﻈﯿﻢ و ﺟﻠﯿـﻞ و ﻣﻨﯿﻊ و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻓﺨﯿﻢ و ﺧﻄﯿﺮ و رﻓﯿﻊ ﺑﻮده و ﺗﯿﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨـﺎﺑﺮ ﺣﻤـﻞ اﺣـﺒّﯿﺖ ﺑﺮ اﺣـﺒّﯿﺖ ﻓﯽ‬‫اﻻﮐـﻞ ﺷـﺨﺺ اﺣﺐ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻫﻤـﺎن ﮐﺲ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻌﺎﺷـﺮت و ﻣﺨـﺎﻟﻄﺖ ﯾـﺎ ﻗﺮب ﻧﺴﺐ و ﻣﻮاﻟﻔﺖ ﻃﺒﻌّﯿﻪ ﺑـﺎ او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷـﺪ و‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺼﺎر را اﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺒﻮده ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻧﺲ رﺟﺎي ﺑﻮدن ﮐﺴـﯽ از اﻧﺼﺎر ﻣﺼـﺪاق اﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﯽﻧﻤﻮد ﮐﻪ اﺣّﺐ ﻓﯽ‬‫اﻻﮐﻞ ﻫﺮ ﮐﺲ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻻﺟﺎﻧﺐ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻓﺮزﻧﺪ ﯾﺎ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ او ﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻧﻪ ﮐﺎﺋﻨﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﯾﮑﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪78 :‬‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﺻﺒﻬﺎﻧﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻗﺎل ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺴ ﻤﺎﻟﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ‬‫اﻟﺠﻬﻢ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﯿﻤﻮن ﻋﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻓﺎﻋﺠﺒﻪ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣّﻨﺎ ﺣّﺘﯽ ﻧﺸـّﺮف‬‫ﺑﻪ ﻗﺎل ﻓﺎذا ﻋﻠّﯽ ﻓﻠّﻤﺎ ان راﯾﺘﻪ ﺣﺴـﺪﺗﻪ ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻨﺒﯽ ﻣﺸـﻐﻮل ﻓﺮﺟﻊ ﻗﺎل ﻓـﺪﻋﺎ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ ﻓﺎﻗﺒﻞ ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻧﻤﺎ ﯾﻀـﺮب‬‫ﺑﺎﻟّﺴّﯿﺎط ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻓﺘﺢ اﻓﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﻠّﻬّﻢ و اﻟّﯽ ﺣّﺘﯽ اﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻫﺪاﯾﺖ واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮ و ﻻﺋﺢ و ﺑﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻌﺪ ﺳـﻤﺎع ارﺷﺎد ﻣﻨّﻮر ﻇﻠﻢ ﺣﻮاﻟﮏ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ ﻣﺎ اﻧﺘﻬـﺞ ﻣﻨﺎﻫـﺞ اﻟﺨﯿﺮ ﮐﻞ ﻣﻮﻓﻖ ﺳﺎﻟﮏ دﻋﺎ از رّب ﺧﺎﻟﻖ ﻣﺎﻟﮏ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻣﺼﺪاق اﯾﻦ ارﺷﺎد ﻣﺮوي از ﻗﻮم آن واﻻ ﻧﺰاد ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ‬‫اﯾﻦ ﻣﺼـﺪاﻗّﯿﺖ ﺳـﺒﺐ ﺗﺸـﺮﯾﻒ اﻧﺲ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﺋﺮ ﻗﻮم او ﮔﺮدد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻗﻮل او ﺣّﺘﯽ ﻧﺸـﺮف ﺑﻪ ﺑﺼـﯿﻐﻪ ﺟﻤﻊ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ آن دارد ﭘﺲ ﺣﻤﻞ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﺒﺘﺬﻟﻪ ﻋﺎرﯾﻪ از ﻓﻀﻞ دﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ راﺣﺖ ﻗﻠﻮب ﻧﻮاﺻﺐ ﻣﻠﺤﺪﯾﻦ و ﺣﺰازت ﻗﻠﻮب ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﯾﻘﯿﻦ ﺳﺖ ﻧﻬﺎﯾﺖ زﯾﻎ‬‫و ﺟﻮر و ﺣﯿﻒ ﻋﻨﯿﻒ و ﺗﺒﻌﯿﺪ اﯾﻦ ﻓﻀﻞ ﺟﻠﯿﻞ و ﻣﺠﺪ ﺟﻤﯿﻞ از ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﮑﺮﯾﻢ و ﺗﻔﺨﯿﻢ و ﺗﺸـﺮﯾﻔﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﮐﻞ و ﺿﯿﻊ و‬‫ﺷﺮﯾﻒ و ﻻ ﯾﺴﺘﺮﯾﺐ ﻓﯿﻪ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﻨﺼﻒ و ﻻ ﺟﺎﺣﺪ ﺳﺨﯿﻒ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ اﻓﺎد اﻟﺸﯿﺦ اﻟﻤﻔﯿﺪ ﻃﺎب ﺛﺮاه ﺣﯿﺚ ﻗﺎل اّن اﻟﺬي ﯾﺴﻘﻂ ﻣﺎ اﻋﺘﺮض ﺑﻪ‬‫اﻟّﺴﺎﺋﻞ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ‬‫ﻗﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳﻠﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺤﺒﮥ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻣﻌﻪ دون ﻣﺤّﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ‬‫ﺑﺎﻋﻈﺎم ﺛﻮاﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﻟﺬي ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ اﺳﻘﺎﻃﻪ‬‫ان اﻟّﺮواﯾﮥ ﺟﺎءت ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟﻤﺎ دﻋﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ان ﯾﺎﺗﯿﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ ﻗﻠﺖ اﻟّﻠﻬّﻢ‬‫اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻟﺘﮑﻮن ﻟﯽ اﻟﻔﻀـﯿﻠﮥ ﺑﺬﻟﮏ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺮددﺗﻪ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺷﻐﻞ ﻓﻤﻀﯽ ﺛﻢ‬‫ﻋﺎد ﺛﺎﻧﯿﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﯽ اﺳـﺘﺎذن ﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ اﻧّﻪ ﻋﻠﯽ ﺷﻐﻞ ﺛﻢ ﻋﺎد ﺛﺎﻟﺜﮥ ﻓﺎﺳﺘﺎذﻧﺖ ﻟﻪ و دﺧﻞ ﻓﻘﺎل‬‫ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺪ ﮐﻨﺖ ﺳﺎﻟﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﮏ دﻓﻌﯿﻦ و ﻟﻮ اﺑﻄﺎت ﻋﻠﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻻ ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ ﺑﮏ‬‫و ﻟﻮﻻ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺳﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺎﺗﯿﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ و اﻋﻈﻤﻬﻢ ﺛﻮاﺑﺎ ﻋﻨﺪه‬‫و ﮐﺎﻧﺖ ﻫـﺬه ﻣﻦ اﺟّﻞ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻟﻤﺎ اﺛﺮ اﻧﺲ ان ﯾﺨﺘﺺ ﺑﻬﺎ ﻗﻮﻣﻪ و ﻟﻮﻻ ان اﻧﺴﺎﻓﻬﻢ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻼم اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 461‬از ‪597‬‬‫داﻓﻊ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻋﻦ اﻟّﺪﺧﻮل ﻟﯿﮑﻮن ذﻟﮏ اﻟﻔﻀﻞ ﻟﺮﺟﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﯿﺤﺼﻞ ﻟﻪ ﺟﺰ و ﻣﻨﻪ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ در رواﯾﺖ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮐﻤﺎ راﯾﺖ از اﻧﺲ ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﻠﻤﺎ ان راﯾﺘﻪ ﺣﺴـﺪﺗﻪ ﻓﻘﻠﺖ اﻟﻨﺒﯽ ﻣﺸـﻐﻮل و در رواﯾﺖ اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ‬‫ﮐﻤﺎ ﺳﺒﻖ ﻧﯿﺰ از اﻧﺲ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ‬‫ﺑﯿﻨﺎ اﻧﺎ ﮐﺬﻟﮏ إذ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﻞ ﻣﻦ اذن ﻓﻘﻠﺖ ﻻ و ﻟﻢ ﯾﺤﻤﻠﻨﯽ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻻ اﻟﺤﺴﺪ‬‫و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺪ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺣﺎﺷﺪ اﻟﻤﺤﺎﻣﺪ ﺑﺮ ﺟﻨﺎب اﺑﻮ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻣﺎﺟﺪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﺑﻨﺎﺋﻪ اﻟﻤﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪79 :‬‬‫اﻟﻮاﺣـﺪ دﻟﯿﻞ ﺻـﺮﯾﺢ و ﺑﺮﻫﺎن ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻠﯿﻠـﮥ اﻟﻔﺨﺮ ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﻘﺪر ﻣﻮﺟﺐ ﮐﻤﺎل اﺷـﺮﻓّﯿﺖ و اﮐﺮﻣّﯿﺖ و اﻓﻀـﻠﯿﺖ‬‫ﺑﻮده و اﻻ ﺣﺴـﺪ ﺑﺮ ﺣﯿﺎزت اﺣﺒّﯿﺖ ﻧﺎﻗﺼﻪ ﻋﺎرﯾﻪ از ﻓﻀﻞ و اﮐﺮام و ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ ﺑﺮ ﻣﺤﺾ زﯾﺎدت ﻟﺬت ﻃﻌﺎم از ﭼﻨﯿﻦ ﺻـﺤﺎﺑﯽ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎم‬‫ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﯿﺮ اﻟﺒﺎب و اﻓﻬﺎم و ﺳﺒﺐ ﺳﺮاﺳﯿﻤﮕﯽ ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل و اﺣﻼﻣﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﮐﻤﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ ﻗﻄﻦ ﺑﻦ ﻧﺴـﯿﺮ ﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﻀﺒﻌﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺜﻨﯽ ﻧﺒﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻧﺲ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل اﻫﺪي ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﺠﻞ ﻣﺸﻮّي ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﻌﺎم ﻓﻘﺎﻟﺖ‬‫ﻋﺎﺋﺸﮥ اﻟﻠّﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ و ﻗﺎﻟﺖ ﺣﻔﺼﮥ اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ أﺑﯽ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﻘﻠﺖ اﻧﺎ اﻟﻠّﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻪ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺎدة ﻗﺎل اﻧﺲ ﺳﻤﻌﺖ ﺣﺮﮐﮥ اﻟﺒﺎب ﻓﺴﻠﻢ‬‫ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟﮥ ﻓﺎﻧﺼﺮف ﺛﻢ ﺛّﻢ ﺳﻤﻌﺖ ﺣﺮﮐﮥ اﻟﺒﺎب ﻓﺴّﻠﻢ ﻋﻠّﯽ و ﺳﻤﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺻﻮﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﺨﺮﺟﺖ ﻓﺎذا ﻋﻠﯽ ﻓﺠﺌﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻪ ﻓﻘﺎل اﺋﺬن ﻟﻪ ﻓﺎذﻧﺖ ﻟﻪ‬‫ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻟّﯽ و اﻟّﯽ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻋﺎي آوردن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﻓﺮﻣﻮد ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ‬‫ﻣﺠﯽ واﻟﺪ ﺑﺰرﮔﻮار ﺧﻮد دوﺧﺖ و ﺳﺆال از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺼﺪاق اﯾﻦ دﻋﺎ ﭘﺪر واﻻﮔﻬﺮ او را ﮔﺮداﻧﺪ و ﺣﻀﺮت ﺣﻔﺼﻪ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﭼﻨﺎن درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق اﯾﻦ دﻋﺎ ﺣﻀـﺮت ﻓّﻆ ﻏﻠﯿﻆ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪش ﮔﺮدد ﭘﺲ اﮔﺮ از اﺣّﺐ ﻣﺤﺾ اﺣّﺐ‬‫ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻟﻼﻟﺘـﺬاذ ﮐﻪ ﻋﺎري از اﻓﻀـﻠﯿﺖ دﯾﻨّﯿﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺮاد ﻣﯽﺑﻮد وﻟﻮع و ﻏﺮام و ﺷـﻐﻒ و ﻫﯿﺎم اﯾﻦ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮﺗﯿﻦ ﻣﺘﺠﺎﺳـﺮﺗﯿﻦ ﺑﺮاي ﺻﺪق‬‫اﯾﻦ دﻋﺎ در ﺣﻖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻣﻌّﻈﻤﯿﻦ وﺟﻬﯽ ﻧـﺪاﺷﺖ آﯾﺎ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻣﺨـّﺪره ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ زﻋﻢ ﻣﺘﻌّﺼﺒﯽ ﻫﺆﻻء اﻟﮑﺒﺮاء‬‫ﻣ ﺼ ﺪا ق‬‫ﺧﺬوا ﺷﻄﺮ دﯾﻨﮑﻢ ﻋﻦ ﻫﺬه اﻟﺤﻤﯿﺮاء‬‫و ﻣﺠﺘﻬـﺪه ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺻـﺮه و ﻓﻘﯿﻬﻪ ﻣـﺎﻫﺮه ﺑﻮد ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻓﻬﻢ و ﻓﺮاﺳﺖ و ﻋﻠﻢ و ﮐﯿﺎﺳﺖ اﯾﻦ ﻫﻢ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻧـﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ اﻣﺮ ﺟﺰﺋﯽ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﻨﯽ ﺑﻪﺳﺖ و ﺣﻀـﺮات ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﻣﺮاﺗﺐ ﮐﺜﯿﺮه ﻋﺎﻟﯽﺗﺮ از ان ﺣﺎﺻﻞ و ﻣﺼﺪاﻗّﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮاي اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ اﺻـﻼ در ﺷـﺮفﺷﺎن‬‫ﻧﻤﯽاﻓﺰاﯾﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﻨﯽ آن ﻋﻨﺪ اﻻﻣﻌﺎن در اﻓﻀـﻠّﯿﺘﺸﺎن ﻣﯽﮐﺎﻫﺪ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻣﻄﻠﻘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺜﺒﺖ اﻓﻀﻠّﯿﺖ در دﯾﻨﺴﺖ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺳﻠﻄﺎﻧﯽ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺸﺄن اﻣﺮ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ را ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﻃﻌﺎﻣﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﺳﺎزﻧﺪ و ﻏﺮض‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 462‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﺾ اﮐـﻞ او ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﻐﯿﺮ دﻻـﻟﺖ ﺑﺮ ﻣﺰﯾـﺪ ﻗﺮب و ﻣﻨﺰﻟـﺖ و ﺟﻼﻟﺘﺸـﺎن آن ﮐﺲ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ از ﺗﺎوﯾـﻞ ﻋﻠﯿـﻞ ﺳــّﻨﯿﻪ ﺧﺼﻮﺻـﺎ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻋـﻮر‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و روﺑﺮوي آن ﺳـﻠﻄﺎن ﺑﻌﺾ ﻓﺮزﻧﺪان وزﯾﺮ اﻋﻈﻢ ﺧﺎص او ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﺸﺎن ﺗﻤﻨﺎ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ آن ﺷﺨﺺ ﻣﺪﻋﻮ‬‫ﭘﺪر اﯾﺸﺎن ﮐﻪ وزﯾﺮ اﻋﻈﻤﺴﺖ ﺑﺮاي اﮐﻞ اﯾﻦ ﻃﻌﺎم ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮد‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺗﮑﺮار ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺑﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻋﺎ را ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﺟﺘﻬﺎد آن ﺟﻨﺎب در دﻋﺎ آﻧﻔﺎ از رواﯾﺖ‬‫اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﺑﺜﺒﻮت رﺳـﯿﺪه و ﺗﮑﺮار و اﺟﺘﻬـﺎد ﺣﻀـﺮت ﺧﯿﺮ اﻟﻌﺒـﺎد ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺘﻨـﺎد در دﻋﺎ ﺑـﺪرﮔﺎه ﺳﺎﻃـﺢ اﻟﻤﻬﺎد‬‫ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤـﺎم ﮐﺎﺷـﻔﺴﺖ ازﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻮب آن ﺟﻨـﺎب ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺸـﺄن و ﻓﺨﯿﻢ اﻟﻤﺮﺗﺒﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺠﯽء او ﺑﺎر ﺑﺎر آن‬‫ﺟﻨﺎب دﺳﺖ دﻋﺎ ﺑﺪرﮔﺎه رّب ارض و ﺳـﻤﺎ ﺑﺮﻣﯿﺪارد ﭘﺲ ﺑﺤﮑﻢ ﻋﻘﻞ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺻـﻔﺖ اﺣﺒّﯿﺖ او ﮐﻪ در دﻋﺎي آن ﺟﻨﺎب واﻗﻊ ﺷﺪه‬‫اﺳﺖ ﺻﻔﺖ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﮐﺎﺷﻒ از ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪80 :‬‬‫او ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻪ آﻧﮑﻪ آن ﺟﻨـﺎب ﺑـﺎ وﺻﻒ اﻇﻬـﺎر اﯾﻦ اﻫﺘﻤﺎم و اﺟﺘﻬﺎد در ﻃﻠﺐ او از اﺣﺒﯿﺘﺶ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﺰﺋﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ ﺳـﺒﺐ‬‫ﻓﻀﻞ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺮاد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ آﻧﻔﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ در رواﯾﺖ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ آﻣﺪه‬‫ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮﻓﻊ ﻋﻠﯽ ﯾـﺪه ﻓﻮﮐﺾ؟؟؟ ﻋﻠﯽ ﺻﺪري ﺛﻢ دﺧﻞ ﻓﻠﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎم ﻗﺎﺋﻤﺎ ﻓﻀـﻤﻪ إﻟﯿﻪ و ﻗﺎل ﯾﺎ‬‫رّب و اﻟّﯽ ﯾﺎ رّب و اﻟّﯽ ﻣﺎ أﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ‬‫و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﯿﺎم ﺗﻤﺎم ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﺑﺪﯾﺪن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و ﺿﻢ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺴﻮي‬‫ﻧﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ ﺧﻮد ﺑﻐﺮض اﺣﺘﺮام و ﻓﺮﻣﻮدن‬‫ﯾﺎ رّب و اﻟﯽ ﯾﺎ رّب‬‫و اﻟﯽ و ﺳﺆال از ﺳـﺒﺐ ﺗﺎﺧﺮ وﺻﻮل دﻟﯿﻞ ﺻﺮﯾﺤﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﻈﻤﺖ و ﺟﻼﻟﺖ و ﮐﻤﺎل ﺷﺮف و ﺑﻨﺎﻟﺖ ﺑﻮد و آن‬‫ﺣﻀﺮت ﺑﺮاي اﻇﻬﺎر ﻋﻠﻮ آن اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻫﺘﻤﺎم ﺑﻠﯿﻎ و اﻋﺘﻨﺎي ﻋﻈﯿﻢ ﻓﺮﻣﻮد‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در رواﯾﺖ ﻧّﺠﺎر و ﻋﺒﺎرات دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎي ﮐﺒﺎر ﮐﻤﺎ درﯾﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ واﻗﻊ ﺷﺪه‬‫ﻗﺎل ﻓـﺪﺧﻞ ﻓﻠّﻤﺎ راه رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺗﺒّﺴﻢ ﺛﻢ ﻗﺎل اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّﺬي ﺟﻌﻠﮏ ﻓﺎﻧّﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺣّﺐ‬‫اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ‬‫و ازﯾﻦ ﮐﻼم آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺣﺎﺿـﺮ ﺷﺪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ آن‬‫ﺣﻀـﺮت را دﯾﺪه ﻣﺘﺒّﺴﻢ ﺷﺪ و ﺣﻤﺪ اﻟﻬﯽ ﺑﺠﺎ آورد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را ﻣﺼﺪاق دﻋﺎي آن ﺟﻨﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 463‬از ‪597‬‬‫ﮔﺮداﻧﯿـﺪ و ارﺷـﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ در ﻫﺮ ﻟﻘﻤﻪ دﻋـﺎ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﯿـﺎرد ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي او و ﺑﺴﻮي ﻣﻦ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﺮاد ﻣﺤﺾ‬‫اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﻣﯽﺑـﻮد اﯾﻦ ﺗﺒّﺴﻢ و اﺳـﺘﺒﺸﺎر ﺳـﺮور ﻣﺨﺘـﺎر و اﻇﻬـﺎر ﺗﮑﺮار دﻋـﺎي ﺧﻮد از ﭘﺮوردﮔـﺎر ﮐﻪ ﻫﻤﻪ دﻻﺋـﻞ ﮐﻤـﺎل اﻫﺘﻤـﺎم و‬‫اﺳـﺘﻌﻈﺎﻣﺴﺖ وﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﺑﻼ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ اﻣﺮي ﻣﻌﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻧﺤﺼﺎر ان‬‫در ﻓﺮزﻧﺪ ﯾﺎ در ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ او ﺑﺎﺷﺪ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻗﻮل آن ﺣﻀﺮت‬‫اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟّﺬي ﺟﻌﻠﮏ‬‫دﻻـﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺺ و ﺗﺸـﺮﯾﻒ از ﺟـﺎﻧﺐ ﭘﺮوردﮔـﺎر ﺑﻮد ﻧﻪ ﺑﻤﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ ﺳـﺮور ﻣﺨﺘﺎر ﭘﺲ ﺣﻤﻞ آن ﺑﺮ ﻣﺤﺾ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﮐﻪ ﻋﺎري از ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺻﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼن و اﻻﺳﺘﻨﮑﺎر‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در رواﯾﺖ ﻣﺎﺿﯿﻪ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻤﺖ واﻗﻌﺴﺖ‬‫ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗـﺪ ﺟﺌﺖ ﺛﻼﺛﺎ ﮐﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻗﺎل اﻧﺲ ﻓﺮاﯾﺖ اﻟﻐﻀﺐ ﻓﯽ وﺟﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻗﺎل ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ رّده ﻗﻠﺖ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺘﮏ ﺗـﺪﻋﻮ ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﺗﮑﻮن اﻟـﺪﻋﻮة ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﻗﺎل ﻟﺴﺖ ﺑﺎول رﺟﻞ اﺣّﺐ ﻗﻮﻣﻪ أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ‬‫اﻧﺲ اﻻ ان ﯾﮑﻮن اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻀﺐ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺧﻠـﻖ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ رّد اﻧﺲ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴـﻼم را دﻟﯿﻞ ﺑﺲ ﻗﻮي و ﺣﺼـﯿﻒ و ﺑﺮﻫﺎن ﺑﺲ ﻣﺘﯿﻦ و ﺷﺮﯾﻔﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﻀﻮر ﺳﺮاﺳﺮ ﺣﺒﻮر آن ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه رّب ﻏﻔﻮر ﺑﺮاي ﻣﺼﺪاق‬‫ﺷﺪن اﺣّﺐ ﺧﺎﻟﻖ ﻇﻠﻤﺎت و ﻧﻮر ﻣﻮﺟﺐ ﮐﻤﺎل ﻓﺮح و اﺑﺘﻬﺎج و ﺳـﺮور ﺟﻨﺎب رﺳﻮل ﻣﺤﺒﻮر ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﺗﻮاﻟﯽ اﻟﻈّﻞ و‬‫اﻟﺤﺮور ﺑﻮد و ﺗـﺎﺧﯿﺮ و ﺗﺴﻮﯾﻒ و ﺗﻌﻮﯾﻖ ﻋﻨﯿﻒ اﻧﺲ آن ﺟﻨـﺎب را ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﻧﺰﻋـﺎج و ﺗﺎّذي و اﻟﻢ ﺳـﺮور ﻋﺮب و ﻋﺠﻢ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻫﻞ اﻟﺸـﺮف و اﻟﮑﺮم ﮔﺮدﯾـﺪ ﭘﺲ در ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ و ﺳـﻤﻮ و ارﺗﻔﺎع و اﻟﺘﻤﺎع اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ و دﻻﻟﺖ آن ﺑﺮ ﻣﻨﺘﻬﺎي اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻫﯿﭻ‬‫ﺷّﮏ و ارﺗﯿﺎب و ﺧﻔﺎ و اﺣﺘﺠﺎب ﺑﺮاي ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ اوﺷﺎب و ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ اﻗﺸﺎب ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ارﺑﺎب اﻟﻌﻘﻮل و اﻻﻟﺒﺎب و اﻟﺴﺎﻟﮑﯿﻦ ﺑﻄﺮق اﻟﺤّﻖ و‬‫اﻟّﺼﻮاب ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪81 :‬‬‫أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻻ ان ﯾﮑﻮن اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫دﻟﯿـﻞ روﺷﻦ و ﺛـﺎﻗﺐ و ﺑﺮﻫﺎن ﺑﺲ ﻣﺤﮑﻢ و راﺗﺒﺴﺖ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺗﺸـﺮﯾﻒ ﺧﺎص از ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻨﺎب‬‫اﺣـﺪّﯾﺖ ﺑﻮد و ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﺎت را در ان ﻣﺪﺧﻠﯽ ﻧﺒﻮد ﭼﻪ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﺒﺐ ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ آن ﺟﻨﺎب ﺑﻮد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﺎي ﺟﻤﻠﻪ‬‫أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻻ ان ﯾﮑﻮن اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺟﻤﻠﻪ اﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ان ﻋﻠﯿﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟـﮥ وﻟـﺪي ﻓﻼ ﯾﮑﻮن اﻟـّﺪﻋﺎء اﻻ‬‫ﻓﯿ ﻪ ا ر ﺷ ﺎ د‬‫ﻧﻤﺎﯾـﺪ ﮐﻪ درﯾﻦ ﺻﻮرت ﻓﯽ اﻟﻮاﻗﻊ ﮔﻮ از دﯾﮕﺮ ﻣﺤـﺬورات اﯾﻦ ﮐﻼـم ﺑﺮي ﻧﻤﯽﺑﻮد اﻟّﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺤﺴﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻄﻠﻮب ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 464‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﺷـﺪ ﺑـﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ازﯾﻦ ارﺷـﺎد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺤﺾ از ﺟـﺎﻧﺐ ﺟﻨﺎب اﺣـﺪﯾﺖ ﻋﻄﺎ ﺷـﺪه و ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻊ و ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟـﺬت ﻃﻌﺎم و ﻏﯿﺮه را در آن دﺧﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ‬‫ازﯾﻦ ارﺷـﺎد ﺑﺎﺳـﺪاد اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﻘﻄﻌﯿﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻻـﺋﻖ اﯾﻦ اﺣـﺒّﯿﺖ ﺷـﺮﯾﻔﻪ و ﻗﺎﺑـﻞ اﯾﻦ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻣﻨﯿﻔﻪ ﺟﺰ از ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﺴـﯽ ﻧﺒﻮده و اﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﺖ ﻋﺎﻟﯿﻪ و ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺳﺎﻣﯿﻪ در ذات ﺑﺎ ﺑﺮﮐﺎت ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺤﺼﻮرﺳﺖ و اﺗﺼﺎف ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﺧﯿﺮ اﻻوﺻـﺎف ﺑﺮ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣـﺎﻫّﺐ اﻟﻘﺒﻮل ﻣﻘﺼﻮر ﻓﻈﻬﺮ ﺑﻄﻼـن ﻣـﺎ ﺳـﻨﺬﮐﺮه ﻣﻦ ﺗﺎوﯾـﻞ اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ‬‫اﻟﻔﺨﻮر ﺑﮑﻤﺎل اﻟﻮﺿﻮح و اﻟﺠﻼء و اﻟﻈﻬﻮر َو َﻣْﻦ ﻟَْﻢ َﯾْﺠَﻌِﻞ اﻟﱠﻠُﻪ ﻟَُﻪ ﻧُﻮرًا َﻓﻤﺎ ﻟَُﻪ ﻣِْﻦ ﻧُﻮٍر‬‫َﻓِﺈﱠﻧﻬﺎ ﻻ َﺗْﻌَﻤﯽ اﻟ َْﺄﺑ ْﺼﺎُر َو ﻟِﮑْﻦ َﺗْﻌَﻤﯽ اﻟ ُْﻘﻠُﻮُب اﻟﱠﺘِﯽ ﻓِﯽ اﻟﱡﺼُﺪوِر‬‫وﺟﻪ ﺑﺴﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در رواﯾﺖ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻫﺎﻧﺴﻮي در دﺳﺘﻮر اﻟﺤﻘﺎﺋﻖ آورده ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ‬‫ﻓﺎذﻧﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺑﺎﻟﺪﺧﻮل و ﻗﺎل ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ و اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﻓﺮّدﻧﯽ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن اﻟﺪﻋﺎء ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻌﻪ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﻧﺲ ﺑﻤﻌﺮض ﻋـﺬر از ﺟﺴـﺎرت ﺧﻮد ﺑﯿـﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ اﻣﯿـﺪ ﮐﺮدم ﮐﻪ دﻋـﺎ ﺑﺮاي ﯾﮑﯽ از اﻧﺼـﺎر ﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺨﻄﺎب او ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﺷﮏ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم از آن ﺣﻀـﺮت در ﻣﻌﺮض رّد ﻣﺰﻋﻮم اﻧﺲ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن اﺣّﺐ ﺑﻮدن ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﻮد‬‫ﺻـﺎدر ﺷـﺪه ﭘﺲ ﻻﺑـﺪ ﻣﻘﺼﻮد از ان اﻧﺤﺼـﺎر اﺣﺒّﯿﺖ در آن ﺟﻨﺎب و ﻋـﺪم اﻣﮑﺎن اﺣﺒّﯿﺖ ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﭘﺮ روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ‬‫اﻧﺤﺼـﺎر اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻣﻊ اﻟّﻨﺒﯽ ﻟﺘﻀﺎﻋﻒ ﻟـﺬة اﻟّﻄﻌﺎم در ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﻤﻨﻮﻋﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ﭘﺲ‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻨﺤﺼـﺮه در ذات ﻗﺪﺳـﯽ ﺻـﻔﺎت آن ﺟﻨﺎب ﻏﯿﺮ اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ و آن ﻫﻤﺎن اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ ﺗﺎﻣﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮاي‬‫آن ﺟﻨـﺎب اﺛﺒـﺎت آن ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﭼﻮن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ازﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻣﺘﯿﻦ اﻧﺤﺼـﺎر اﺣﺒّﯿﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ در ذات ﮐﺎﻣﻠـﮥ اﻟﺼـﻔﺎت ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﻄﻼن دﯾﮕﺮ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻪ در ﺗﺎوﯾﻞ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺳﺮاﯾﯿﺪه ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻀﻤﺤﻞ ﮔﺮدﯾﺪ‬‫و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ‬‫وﺟﻪ ﺳﯽام‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﺒﯿﻦ ﻟﮑﻬﻨﻮي در وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﮐﻤﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ أﺧـﺪم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘـﺪم ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺮخ ﻣﺸﻮي ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ اﻟّﻠﻬﻢ اﺟﻌﻠﻪ رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺣﺎﺟـﮥ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻓﺘﺢ ﻓﺪﺧﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪82 :‬‬‫ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﻨﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﻤﻌﺖ دﻋﺎءك ﻓﺎﺣﺒﺒﺖ ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل ﻟا ﱠﻠﻪ‪:‬؟؟؟‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 465‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺮﺟﻞ ﻗﺪ ﯾﺤﺐ ﻗﻮﻣﻪ‬‫و ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻟّﺮواﯾﺎت ذﻟ َِﮏ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء َو اﻟﱠﻠُﻪ ُذو اﻟ َْﻔْﻀِﻞ اﻟ َْﻌِﻈﯿِﻢ*‬‫و ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯽ اﻟﻤﺸـﮑﺎة اﯾﻀﺎ ﺑﺮواﯾﮥ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺗﺮﺟﻤﻪ رواﯾﺘﺴﺖ از اﻧﺲ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮدم رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ را و‬‫روزي ﺑﻬـﺪﯾﻪ آوردﻧـﺪ ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت ﭘﺮﻧـﺪه ﮐﺒـﺎب ﮐﺮده ﭘﺲ ﻓﺮﻣـﻮد آن ﺟﻨـﺎب ﺧـﺪاﯾﺎ ﺑﺮﺳـﺎن ﻧﺰد ﻣـﻦ در اﯾـﻦ وﻗـﺖ ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ‬‫دوﺳﺖﺗﺮ ﺑﺎﺷـﺪ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﻧﺰد ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﺨﻮرد ﺑﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺒﺎب را ﭘﺲ دﻋﺎ ﮐﺮد اﻧﺲ ﮐﻪ ﺑﮕﺮداﻧـﺪ ﺧﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺪﻋﻮ ﻟﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﺮد از‬‫اﻧﺼﺎر را ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﻫﻤﺮاه رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺨﻮرد ﭘﺲ آﻣﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﮔﻔﺖ اﻧﺲ ﮐﻪ رﺳﻮل ﺧﺪا در ﮐﺎرﯾﺴﺖ و‬‫وﻗﺖ ﻣﻼﻗﺎت ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻌﺪ از ان ﺑﺎز آﻣﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﭘﺲ ﻓﺮﻣﻮد رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﮕﺸﺎ در را ﺗﺎ در آﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀﯽ و‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ از اﻧﺲ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺮا ﺑﺮ ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﮐﺮدي ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀﯽ و ﺣﯿﻠﻪ ﻧﻤﻮدي و ﻣﺎﻧﻊ آﻣﺪي‬‫ﻋﺮض ﮐﺮد اﻧﺲ ﮐﻪ ﺗـﺎ ﺷـﻨﯿﺪم اﯾﻦ دﻋـﺎ از ﺗﻮ دوﺳﺖ داﺷـﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺸـﺮف ﺷﻮد ﺑـﺎﯾﻦ دﻋـﺎ ﯾﮑﯽ از ﺑﺮادران و ﻗﻮم ﻣﻦ ﻓﺮﻣﻮد رﺳﻮل ﺧـﺪا‬‫ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﺮدي دوﺳﺖ ﻣﯽدارد ﻗﻮم ﺧﻮد را اﯾﻦ ﻓﻀﻞ ﺧـﺪاﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺮا ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ ﻣﯽدﻫﺪ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ‬‫ﮔـﺎه اﻧﺲ ﺳـﺒﺐ ﺟﺴـﺎرت ﺧﻮد را دوﺳﺖ داﺷـﺘﻦ ﺗﺸـﺮف ﻣﺮدي از اﻧﺼـﺎر ﺑﯿـﺎن ﮐﺮد ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﺑﺨﻄﺎب او آﯾﻪ واﻓﯽ ﻫﺪاﯾﻪ ذﻟ َِﮏ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء َو اﻟﱠﻠُﻪ ُذو اﻟ َْﻔْﻀِﻞ اﻟ َْﻌِﻈﯿِﻢ*‬‫ﺗﻼوت ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﻨﺎي ﻓﺎﺳـﺪ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤـﺪة اﻟﻘﺮوم ﺑﺂب رﺳـﯿﺪ و ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر واﺿﺢ و‬‫آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق اﺣّﺐ ﺷـﺪن ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم درﯾﻦ واﻗﻌﻪ اﻣﺮي ﺑﺲ ﺟﻠﯿﻞ و ﻓﺨﺮي ﺑﻐﺎﯾﺖ اﺛﯿﻞ و ﻣﺤﺾ‬‫ﻓﻀـﻞ و ﮐﺮم ﺧﺪاوﻧـﺪ واﻫﺐ اﻟﻨﻌﻢ ﺑﻮد و ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام و ﻗﺼـﺪ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟـﺬت ﻃﻌﺎم در آن‬‫دﺧﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻬﻨﻮي در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫وﻗﻊ ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ و اﻟﺒّﺰار ﺑﻌﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺮددﺗﻪ ﺛﻢ ﺟﺎء ﻓﺮددﺗﻪ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﯽ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ او ﻓﯽ اﻟﺮاﺑﻌﮥ ﻓﻘﺎل‬‫ﻟﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣـﺎ ﺣﺒﺴﮏ ﻋّﻨﯽ او ﻣﺎ اﺑﻄﺄ ﺑﮏ ﻋّﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﺛﻢ ﺟﺌﺖ ﻓﺮّدﻧﯽ اﻧﺲ ﻓﻘﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ اﻧﺲ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻﻨﻌﺖ ﻗﺎل رﺟﻮت ان ﯾﮑﻮن رﺟﻼ ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ‬‫ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺨﻄﺎب اﻧﺲ ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ اﻧﺲ ﻗﻮم ﺧﻮد در ﺗﻮﺟﯿﻪ ﺑﺎز‬‫ﮔﺮداﻧﯿﺪن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺣﻀﻮر ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ و اﻟّﺴﻼم اﻇﻬﺎر رﺟﺎي ﺣﻀﻮر ﻣﺮدي از‬‫اﻧﺼﺎر ﺑﺮ در دوﻟﺖ ﺳّﯿﺪ اﻧﺒﯿﺎي اﺧﯿﺎر ﻧﻤﻮده ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﯾﺎ اﻧﺲ او ﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ‬‫و ازﯾﻦ ارﺷـﺎد ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣـﺪار اﺣﺒّﯿﺖ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و ﺧﯿﺮﯾﺘﺴﺖ و ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻓﻀـﻞ اﻧﺼﺎر و‬‫ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ و اﺷـﺮف از اﺻﺤﺎب ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻﺣﻘﯿﻦ ﻓﮑﯿﻒ اﻟﻤﻀﻤﺮﯾﻦ ﻟﻼﺣﻦ و اﻻﺿﻐﺎن و اﻟﻤﻨﻄﻮﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﻘﺎد و اﻟّﺸﻨﺌﺎن ﺑﻞ اﻟﻤﻈﻬﺮﯾﻦ‬‫اﻟﺸـﺤﻨﺎء و اﻟﺒﻐﻀﺎء و اﻟﺤﺴﺪ و اﻟﻌﺪوان ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻻﺣﯿﺎء ﻻﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﺳﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ اﻟﻤﻠﻮان ﺑﻮده‬‫ﭘﺲ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣّﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻧﺎﻗﺼﻪ ﻏﯿﺮ ﺗﺎﻣﻪ و ﺧﺎّﺻﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺰد ﺳﺎﻟﮑﯿﻦ ﺳﻮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪83 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 466‬از ‪597‬‬‫ﻣﻨﻬﺎج و ﻣﻨﺘﻬﺠﯿﻦ ﻧﻬﺞ واﺿﺢ اﻟﻔﺠﺎج ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺰﯾﺪ ﻗﻠﻖ و ﺣﯿﺮت و اﻧﺰﻋﺎﺟﺴﺖ و ﺳﺒﺐ ﻏﺎﯾﺖ ﻋﻠﺰ و ﻣﻀﺾ و اﺧﺘﻼج و ﻣﻈﻬﺮ ﮐﻤﺎل ﻣﺮا‬‫و اﻋﻮﺟـﺎج و ﻣﺒـﺪي ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﻟﺠﺎج و ﻻ ﯾﺮﮐﻦ و ﻻ ﯾﺠﻨـﺢ إﻟﯿﻪ و ﻻ ﯾﻘﺒﻠﻪ و ﻻ ﯾﺴﺘﺤﺴـﻨﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ أﻟﺴﻪ ﻣﺎج و ﺧﻄﺒﻪ ﻫﺎج و ﺗﺴـّﻠﻂ‬‫اﻟﻮﺳﻮاس اﻟﺨّﻨﺎس ﻋﻠﯿﻪ راج و ﺳـﯿﻼن ﻓﻬﻤﻪ و ذﻫﻨﻪ ﺳﺎج و ﻟﯿﻞ ﺿﻼﻟﻪ و ﻋﻤﻬﻪ ﻏﺎﺳﻖ و داج و ﺑﺎب ﻫﺪاه ﻣﻐﻠﻖ ﻗﺪ ﺻﻔﻖ ﺑﺎﻻرﺗﺎج ﻓﻬﻮ ﻋﻦ‬‫ﻣﻬﻤﻪ اﻟﺘﻌّﺼﺐ اﻟﻤﺮدي و اﻟّﺘﺼّﻠﺐ اﻟﻤﻐﻮي ﻏﯿﺮ ﻧﺎج و ﻟﻠﺘﺨّﻠﺺ و اﻟﺘﻨّﺼﻞ ﻋﻦ ﺳﺒﺴﺐ اﻟﻬﻮي اﻟﻤﺨﺰي و اﻟﻌﻤﯽ اﻟﻤﻄﻐﯽ ﻏﯿﺮ راج‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ در رواﯾﺖ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب رواﺟﻨﯽ ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ واﻗﻌﺴﺖ‬‫ﻗﺎل اﻧﺲ ﻗﻠﺖ ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ ﻓﺎّن ﻟﯽ إﻟﯿﮏ ذﻧﺒﺎ و اّن ﻋﻨﺪي ﺑﺸﺎرة ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻪ ﺑﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ دﻋﺎء اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺤﻤﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ و اﺳﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و رﺿﯽ ﻋّﻨﯽ و اذﻫﺐ ذﻧﺒﯽ ﻋﻨﺪه ﺑﺸﺎرﺗﯽ اﯾﺎه‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺲ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﯿﺪن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ذﻧﺐ ﻗﺎﺑﻞ اﺳـﺘﻐﻔﺎر و ارﺷﺎد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ را ﺑﺸـﺎرت ﻻـﺋﻖ اﺧﺒـﺎر ﺑﺠﻨﺎب أﺑﯽ اﻻﺋﻤﻪ اﻻﻃﻬﺎر ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻐﻔﺎر داﻧﺴـﺘﻪ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ‬‫ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ دﻟﯿﻞ ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ ﻧﻤﯽﺑﻮد و ﻣﺮاد از اﺣّﺐ ﻣﺤﺾ اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ‬‫ﻟﺘﻀـﺎﻋﻒ ﻟـﺬة اﻟﻄﻌـﺎم ﺑﻼ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻣﺰّﯾﺖ دﯾﻨّﯿﻪ ﻣﯽﺑﻮد اﻧﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ آن را ﺑﺸﺎرت در ﺣﻖ ﺷﺎه وﻻﯾﺖ داﻧﺴـﺘﻪ اﺧﺒﺎر آن ﺟﻨﺎب ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﻓﺎن اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ اﻟﺘﻘﯿﯿﺪ ﺑﻤﺤﺾ اﻻﮐﻞ اﻟﺬي ﻫﻮ اﻣﺮ ﺣﻘﯿﺮ ﯾﺴـﯿﺮ ﻣّﻤﺎ ﻻ ﯾﺼﻠﺢ ﻟﻼﻋﺘﻨﺎء ﺣﺘﯽ ﯾﻬّﻨﺎ ﺑﻪ وﺻﯽ اﻟﺒﺸﯿﺮ اﻟّﻨﺬﯾﺮ و ﻻ ﯾﺮﺿﯽ‬‫اﻟﻌﺎﻗـﻞ اﻟﺒﺼـﯿﺮ ﺑـﺎﻟﺘﺰام ان ﻣﺜـﻞ ﻫـﺬا اﻻﻣﺮ اﻟﻐﯿﺮ اﻟﻤﻌﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﯾﺼـﻠﺢ ﻟﻠّﺘﺒﺸـﯿﺮ و ﻟﻪ ﻓﯽ ادﺧﺎل اﻟّﺴـ ﺮور ﻧﻮع ﻣﻦ اﻟّﺘﺎﺛﯿﺮ ﻓﺎﺳﺘﺒﺼـﺮ َو ﻻ َﺗُﮑْﻦ ﻣَِﻦ‬‫اﻟ ْﻐﺎﻓِﻠِﯿَﻦ‬‫َو ﻻ ﯾَُﻨﱢﺒﺌَُﮏ ﻣِﺜُْﻞ َﺧﺒِﯿٍﺮ‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ در ﺣﻠﯿﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ از ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺛﻼث ﺧﺼﺎل ﻷﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺧّﻢ ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ارﺷﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ در ﻋﻠﯽ‬‫ﺳﻪ ﺧﺼﻠﺖ ﺳﺖ‬‫ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﺧّﻢ و در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺧﻢ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺑﺮ ﺧﻼﻓﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم دارد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ راﯾﺖ ﻧﯿﺰ دﻟﯿـﻞ زاﻫﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎﺑﺴﺖ ﭘﺲ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از دﯾﮕﺮ وﺟﻮه ﺑﺴـﯿﺎق اﯾﻦ ﮐﻼم ﺑﻼﻏﺖ ﻧﻈﺎم‬‫ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﯿﺰ دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ و اﮐﺮﻣّﯿﺖ و اﺷـﺮﻓﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ آﻧﮑﻪ ﻣﺪﻟﻮل آن ﺻـﺮف اﺣﺒّﯿﺖ در اﮐﻞ ﻟﺘﻀﺎﻋﻒ‬‫ﻟـﺬة اﻟﻄﻌﺎم ﺑﻮد و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺎﻗﻠﯽ اﻟﺘﺰام اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺑﻼﻏﺖ ﺧﻮد اﻣﺮ‬‫ﺟﺰﺋﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻓﯽ اﻻﻓﻀﻠّﯿﮥ را ﻗﺮﯾﻦ دو ﺧﺼﻠﺖ ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﺸﺄن ﺑﺎﻫﺮة اﻟﺒﺮﻫﺎن ﻓﺮﻣﻮد‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭼﻬﺎرم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 467‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ از ﺣـﺪﯾﺚ ﺷﻮري ﮐﻪ آن را اﺑﻦ ﻋﻘﺪه و ﺣﺎﮐﻢ و اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ رواﯾﺖ‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺧﻮد اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻓﺮﻣﻮده و آن‬‫را ﻫﻤﺮاه دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺧـﺎّﺻﻪ ﻣﺜﺒﺘﻪ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و اﺣﻘّﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻼﻓﺖ ذﮐﺮ ﮐﺮده و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻓﻀﯿﻠﺖ ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﺸﺄن و ﻣﻨﻘﺒﺖ ﺑﺎﻫﺮة اﻟﺒﺮﻫﺎن و ﻣﺜﻞ دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺣﻀﺮت ﻣﺜﺒﺖ اﻓﻀﻠّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﺑﺮ ﻣﺪﻋﯿﺎن ﺧﻼﻓﺖ ﺳﺮور اﻧﺲ‬‫و ﺟﺎن ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﺧﺘﻠﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪84 :‬‬‫اﻟﻤﻠﻮان ﺑﻮده و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ادﻟّﻪ ﻣﺘﮑﺎﺛﺮه ﻋﺼـﻤﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺴﻠﻤﯽ ﻣﺠﺎل آن ﻧﺪارد‬‫ﮐﻪ ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟـﮏ ﺗﻄﺮق ﻏﻠﻂ را در اﺳـﺘﺪﻻل آن ﺟﻨﺎب ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ آن ﺑﺤـّﺪﯾﺴﺖ ﮐﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ و ﺧﻮد‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ ادﻋﺎي ﻏﻠﻂ را در اﺳـﺘﺪﻻل آن ﺟﻨﺎب ﺷﺎﻫـﺪ ﺟﻬﻞ و ﺣﻤﻖ وا ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ از ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺤـﺪي واﺿـﺢ و ﻇـﺎﻫﺮ و ﻻﺋـﺢ و ﺑﺎﻫﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ از ﻣﺨﺎﺻـﻤﯿﻦ و ﻣﺠﺎدﻟﯿﻦ و ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و ﻣﮑﺎﺑﺮﯾﻦ ارﺑﺎب ﺷﻮري ﮐﻪ از‬‫ﺟﻤﻠﻪﺷﺎن ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﻪ ﻫﻢ ﺑﻮده ﻧﯿﺰ ﺗﺎب و ﯾﺎراي ﮐﻼم و ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل درﯾﻦ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻃﻮﻋﺎ و ﮐﺮﻫﺎ ﻗﻼده ﻗﺒﻮل آن در اﻋﻨﺎق اﻧـﺪاﺧﺘﻨﺪ‬‫ﮔﻮ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺪوان از ﻋﻤﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﺎد ان اﻋﺘﺮاض ﻧﻤﻮده ﺧﻼﻓﺖ ﺣﻘﻪ را از ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺮاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ َو َﺳـ َﯿْﻌَﻠُﻢ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ َﻇَﻠُﻤﻮا َأﱠي ُﻣﻨَْﻘَﻠٍﺐ‬‫َﯾﻨَْﻘﻠِﺒُﻮَن‬‫ﭘﺲ ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﺮاي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻣﺮاد اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻠﺴﺖ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ ﺛﻼﺛﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﭘﺲ ﮐﻼم اﯾﺸﺎن را‬‫ﺷﺎﻣـﻞ ﻧﺒﺎﺷـﺪ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﻦ ﻣﻘـﺪرﺳﺖ و ﻣﺜﻞ ذﻟﮏ ﻫﻤﻪ ﺧﺮاﻓﺘﻬﺎي ﻻ ﺣﺎﺻﻞ و ﺗﻌﻠﻼت ﺑﺎﻃﻠﺴﺖ و ﻋﺠﺐ ﮐﻪ اﮔﺮ از اﯾﺠﺎد اﯾﻦ ﻣﻬﻤﺎت از‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ وﺻـﯽ ﻣﻌﺼﻮم ﺑﺮ ﺣﻖ ﺷﺮم و اﺳﺘﺤﯿﺎ ﻧﮑﺮده ﺗﻦ ﺑﺎﻋﺘﺮاف ﺟﻬﻞ و ﺣﻤﻖ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﺎش از ﻣﻌﺎﻧﺪت ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﻪ و ذﮐﺮ اﺻﺤﺎب‬‫ﺷﻮري ﮐﻪ ﺷﻮري ﺑﺼـﺮف ﺧﻼﻓﺖ ﺣﻘﻪ در ﺑﻼد و ﻋﺒﺎد اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻣﻘﺘﺪاي ﻗﻠﺒﯽ ﺣﻀـﺮات ﺳﻨﯿﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮐﻼم در دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ‬‫اﻓﻀﻠﯿﺖ و اﺣﻘﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت ﺑﺨﻼﻓﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﺮد ﻣﺒﺎﻻﺗﯽ ﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎﺧﺘﺮاع ﭼﻨﯿﻦ ﻫﻔﻮات ﺑﺎﻃﻞ و زاﻫﻖ ﺳﻮق ﻋﺴﻒ و ﺣﯿﻒ را‬‫ﻧﺎﻓﻖ ﻧﻤﯽﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻤﻔﯿﺪ ﻃﺎب ﺛﺮاه و ﺷـﯽء آﺧﺮ و ﻫﻮ اﻧﻪ ﻟﻮ اﺣﺘﻤﻞ ﻣﻌﻨﯽ آﺧﺮ ﻻ ﯾﻘﺘﻀـﯽ اﻟﻔﻀـﯿﻠﮥ ﻻﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻟﻤﺎ اﺣﺘـﺞ ﺑﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﯾﻮم اﻟﺪار و ﻻ ﺟﻌﻠﻪ ﺷﺎﻫﺪه ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ و ذﻟﮏ اﻧّﻪ ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﻻﻣﺮ‬‫ﻋﻠﯽ ﻣﺎ وﺻـﻔﻨﺎه و ﮐﺎن ﻣﺤﺘﻤﻼ ﻟﻤﺎ ﻇّﻨﻪ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﻮن ﻣﻦ اﻧّﻪ ﺳﺎﻟﻪ رﺑّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺎﺗﯿﻪ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻟﻤﺎ اﻣﻦ اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ ان ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﺬﻟﮏ ﺑﻌﺾ ﺧﺼﻮﻣﻪ ﻓﯽ اﻟﺤﺎل او ﯾﺸﺘﺒﻪ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻧﺴﺎن ﻓﻠّﻤﺎ اﺣﺘﺞ ﺑﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻮم و‬‫اﻋﺘﻤﺪه ﻓﯽ اﻟﺒﺮﻫﺎن دّل ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﻔﻬﻮﻣﺎ ﻣﻨﻪ إﻻ ﻓﻀﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و ﮐﺎن اﻋﺮاض اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ اﯾﻀﺎ ﺑﺘﺴﻠﯿﻢ اّدﻋﺎﺋﻪ دﻟﯿﻼ ﻋﻠﯽ ﺻﺤﮥ ﻣﺎ‬‫ذﮐﺮﻧﺎه و ﻫﺬا ﺑﻌﯿﻨﻪ ﯾﺴـﻘﻂ ﻗﻮل ﻣﻦ زﻋﻢ اﻧﻪ ﯾﺠﻮز ﻣﻊ اﻃﻼق اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺎ ﯾﻘﺘﻀﯽ ﻓﻀﻠﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺎّﻓﮥ وﺟﻮد ﻣﻦ ﻫﻮ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﻘﺒﻞ ﻻﻧﻪ ﻟﻮ ﺟﺎز ذﻟﮏ ﻟﻤﺎ ﻋﺪل اﻟﻘﻮم ﻋﻦ اﻻﻋﺘﻤﺎد ﻋﻠﯿﻪ و ﻟﺠﻌﻠﻮه ﺷـﺒﻬﮥ ﻓﯽ ﻣﻨﻌﻪ ﻣﻤﺎ ادﻋﺎه ﻣﻦ اﻟﻘﻄﻊ ﻋﻠﯽ ﻧﻘﺼﺎﻧﻬﻢ‬‫ﻋﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﻔﻀـﻞ و ﻓﯽ ﻋـﺪول اﻟﻘﻮم ﻋﻦ ذﻟـﮏ دﻟﯿـﻞ ﻋﻠﯽ ان اﻟﻘﻮل ﻣﻔﯿـﺪ ﺑﺎﻃﻼﻗﻪ ﻓﻀـﻠﻪ و ﻣﺆﻣﻦ ﺑﻠﻮغ اﺣـﺪ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻮاب ﺑﺸـﯽء ﻣﻦ‬‫اﻻﻋﻤﺎل و ﻫﺬا ﺑّﯿﻦ ﻟﻤﻦ ﺗﺪﺑّﺮه‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘـﺎ از اﻓـﺎده اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﻨـﺎﻗﺐ درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻣﻌﺘﺎص ﺑﺨﻄﺎب ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻏﺎوﯾﻪ ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺜﻞ‬‫دﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﺴﯿﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﮐﻤﺎل ﻋﻠّﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ و ﺳﻤّﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ آن ﺟﻨﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 468‬از ‪597‬‬‫ﮐﺮده و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻻ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌـﮥ اﻟﻨﻬﺎر ﮐﻪ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣـﺬﮐﻮره در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻧﺎﻗﺼﻪ ﺟﺰﺋﯿﻪ ﻏﯿﺮ داﻟّﻪ ﺑﺮ ﻓﻀﻞ دﯾﻨﯽ‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص آن را ﻻﺋﻖ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ ﻣﻌﺎوﯾﻪ راس اﻫﻞ اﻟﻀـﻼل ﻣﯽدﯾـﺪ و از ﺗﺴـﻔﯿﻪ و ﺗﺤﻤﯿﻖ و ﺗﺠﻬﯿﻞ و‬‫ﺗﺒﮑﯿﺖ و ﺗﻨﺪﯾﺪ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﻌﻨﯿﻒ ﺧﻮد ﻧﻤﯽاﻧﺪﯾﺸـﯿﺪ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻌﺎﻧﺪﯾﻦ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺑﻮده ﭘﺲ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﻀﻞ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺤّﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪85 :‬‬‫ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﻋﺎدي آن ﺟﻨﺎب ﻧﯿﺰ ﺧﻮاﻫﯽ ﻧﺨﻮاﻫﯽ اﻋﺘﺮاف ﺑﺂن ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ازو ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ازﯾﻨﺠﺎ‬‫ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ ﻟﻤﻌـﺎن و وﺿﻮح آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ دﻻـﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ﮐﻤـﺎل ﻓﻀﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﺤﻖ‬‫اﻟﻤﺒﯿﻦ ﺑﺤـّﺪﯾﺴﺖ ﮐﻪ اﻋﺎدي و ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و ﻣﺤﺎرﺑﯿﻦ و ﻣﻨﺎﺑـﺬﯾﻦ آن ﺟﻨﺎب را ﻧﯿﺰ ﺟﺎي ﺻﺪود و ﻋﺪول و ﻧﮑﻮص و ﻧﮑﻮل از اﻋﺘﺮاف ﺑﺂن‬‫ﻧﯿﺴﺖ و ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﺎوﯾﻼـت ﺑـﺎرده و ﺗﺴﻮﯾﻼـت ﺷـﺎرده و ﺗﻠﻤﯿﻌـﺎت ﺑﺘﻨﻮره و ﺗﺨـﺪﯾﻌﺎت ﻣﮑﺴﻮره دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از وﺟﻪ ﺧﻮد‬‫ﻣﺼـﺮوف ﻣﯽدارﻧـﺪ و ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻧـﺎﻗﺼﻪ ﺟﺰﺋﯿﻪ ﻋـﺎرﯾﻪ ﻓﺮود ﻣﯽآرﻧـﺪ ﮐـﺎر را در ﻣﺒﺎﻫﺘﺖ و ﻣﮑﺎﺑﺮت از ﻣﻌﺎدﯾﻦ و ﺑﺎﻏﻀـﯿﻦ آن ﺟﻨﺎب ﻧﯿﺰ‬‫ﮔﺬراﻧﯿـﺪه ﺑﻪ ﺳـﺮ ﺣـﺪ ﺗﻔﻮق و ﺗﺰاﯾـﺪ ﺑﺮ آن زﻣﺮه ﭘﺮ ﺗـﺪاﺑﺮ و ﺗﺤﺎﺳـﺪ رﺳﺎﻧﯿﺪهاﻧـﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ وﺟﻮه ﻣﺒﺮﻣﻪ رزﯾﻨﻪ و‬‫دﻻﺋﻞ ﻣﺤﮑﻤﻪ ﻣﺘﯿﻨﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻣﺤﺼـﻔﻪ رﺻـﯿﻨﻪ و ﺣﺠﺞ داﻣﻐﻪ ﺣﺼـﯿﻨﻪ در ﻋﻤﻮم اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و ﺑﻄﻼن ﺗﺎوﯾﻞ‬‫ﺳﺮاﺳـﺮ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل و اﺣﻼم ﺷـﮑﯽ و رﯾﺒﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﻣﺎﻧـﺪ ﻟﮑﻦ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در وﺟﻮه آﺗﯿﻪ ﺗﺸـﯿﯿﺪا‬‫ﻟﻠﻤﺮام و ﺗﺎﮐﯿـﺪا ﻟﻺﺑﺮام ﻧﺒﺬي از اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف ﺳـﻼم اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤﻨﻌﺎم ﮐﻪ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم دارد ﻣﯽﻧﮕـﺎرم و ﺑﻄﻼـن ﻣﺰﻋﻮﻣﺎت ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻏﻔﻮل و ﻓﺴﺎد ﺗﺨﯿﻼت دﯾﮕﺮ ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻐﻔﻮل ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻨﻬﺞ اﻟﻤﻘﺒﻮل ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن ﻣﯽآرم‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﮑﻨﺠﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﺒﯿﺎن ﻓﯽ اﺧﺒﺎر ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺰﻣﺎن ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻻول ﻓﯽ ذﮐﺮ ﺧﺮوﺟﻪ ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺰﻣﺎن‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺴـّﯿﺪ اﻟﻨﻘﯿﺐ اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻣﺴﺘﺤﻀـﺮ اﻟﺪوﻟﮥ ﺷـﻬﺎب اﻟﺤﻀـﺮﺗﯿﻦ ﺳـﻔﯿﺮ اﻟﺨﻼﻓﮥ اﻟﻤﻌﻈﻤﮥ ﻋﻠﻢ اﻟﻬﺪي ﺗﺎج اﺑﻨﺎء اﻟﺮﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ اﺑﻮ اﻟﻔﺘﻮح اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ اﻻﻣﺎم‬‫ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺼﺎدق ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺒﺎﻗﺮ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﻋﻠﯽ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑﺪﯾﻦ ﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺸـﻬﯿﺪ ﺑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻬﻢ‬‫اﻟّﺴﻼم ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻔﺮج ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد اﻟﺜﻘﻔﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺤﺪاد‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ و اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ‬‫اﻟﺤﺠﺎج ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺑﺤﻠﺐ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ زﯾﺪ اﻟﮑﺮاﻧﯽ ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن اﺧﺒﺮﺗﻨﺎ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ اﻟﺠﻮزداﻧﯿﻪ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﺑﻦ زﯾﺪة اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ و زﯾﻦ ﺑﻦ ﺟﺎﻣﻊ اﻟﻤﺼﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻬﯿﺜﻢ ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻬﻼـل ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺷـﮑﺎﯾﻪ اﻟﺘﯽ ﻗﺒﺾ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﺎذا ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻋﻨـﺪ راﺳﻪ ﻗﺎل ﻓﺒﮑﺖ‬‫ﺣﺘﯽ ارﺗﻔﻊ ﺻﻮﺗﻬـﺎ ﻓﺮﻓﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺮﻓﻪ إﻟﯿﻬﺎ و ﻗﺎل ﺣﺒﯿﺒﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻣﺎ اﻟـﺬي ﯾﺒﮑﯿﮏ ﻓﻘﺎﻟﺖ اﺧﺸـﯽ اﻟﻀـﯿﻌﮥ ﻣﻦ‬‫ﺑﻌـﺪك ﻓﻘـﺎل ﯾـﺎ ﺣﺒﯿﺒﺘﯽ اﻣـﺎ ﻋﻠﻤﺖ ان اﻟﱠﻠﻪ اﻃﻠﻊ ﻋﻠﯽ اﻻرض اﻃﻼﻋـﮥ ﻓﺎﺧﺘﺎر ﻣﻨﻬﺎ اﺑﺎك ﻓﺒﻌﺜﻪ ﺑﺎﻟﺮﺳﺎﻟـﮥ ﺛﻢ اﻃﻠﻊ اﻃﻼﻋـﮥ ﻓﺎﺧﺘﺎر ﺑﻌﻠﮏ و‬‫اوﺣﯽ اﻟّﯽ ان اﻧﮑﺤﮏ اّﯾﺎه ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻧﺤﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻗﺪ اﻋﻄﺎﻧﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﻊ ﺧﺼﺎل ﻟﻢ ﯾﻌﻂ اﺣﺪا ﻗﺒﻠﻨﺎ و ﻻ ﯾﻌﻄﯽ اﺣﺪا ﺑﻌﺪﻧﺎ اﻧﺎ ﺧﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ‬‫و اﮐﺮم اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﺣّﺐ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﯿﻦ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻧﺎ اﺑﻮك و وﺻﯿﯽ ﺧﯿﺮ اﻻوﺻﯿﺎء و اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ ﺑﻌﻠﮏ و ﻣّﻨﺎ ﻣﻦ ﻟﻪ ﺟﻨﺎﺣﺎن‬‫اﺧﻀﺮان ﯾﻄﯿﺮ ﻓﯽ اﻟﺠﻨﮥ ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﺣﯿﺚ ﯾﺸﺎء و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﻢ اﺑﯿﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 469‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪86 :‬‬‫و اﺧﻮ ﺑﻌﻠﮏ و ﻣﻨﺎ ﺳـﺒﻄﺎ ﻫـﺬه اﻻﻣـﮥ و ﻫﻤﺎ اﺑﻨﺎك اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﻫﻤﺎ ﺳـﯿﺪا ﺷـﺒﺎب اﻫﻞ اﻟﺠﻨـﮥ و اﺑﻮﻫﻤﺎ و اﻟـﺬي ﺑﻌﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﺧﯿﺮ‬‫ﻣﻨﻬﻤﺎ ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤﮥ و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﻖ ان ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻣﻬﺪي ﻫﺬه اﻻﻣﮥ إذا ﺻﺎرت اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻫﺮﺟﺎ و ﻣﺮﺟﺎ و ﺗﻈﺎﻫﺮت اﻟﻔﺘﻦ و ﺗﻘﻄﻌﺖ اﻟﺴـﺒﻞ و اﻏﺎر‬‫ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﺑﻌﻀﺎ ﻓﻼ ﮐﺒﯿﺮ ﯾﺮﺣﻢ ﺻـﻐﯿﺮ اوﻻ ﺻـﻐﯿﺮ ﯾﻮﻗﺮ ﮐﺒﯿﺮا ﯾﺒﻌﺚ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﺪ ذﻟﮏ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﯾﻔﺘﺢ ﺣﺼﻮن اﻟﻀـﻼﻟﮥ و ﻗﻠﻮﺑﺎ ﻏﻠﻔﺎ ﯾﻘﻮم ﺑﺎﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺰﻣـﺎن ﮐﻤـﺎ ﻗﻤﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ اول اﻟﺰﻣـﺎن و ﯾﻤﻸـ ﻋـﺪﻻ ﮐﻤﺎ ﻣﻠﺌﺖ ﺟﻮرا ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻻ ﺗﺤﺰﻧﯽ و ﻻ ﺗﺒﮑﯽ ﻓﺎن اﻟﱠﻠﻪ ارﺣﻢ ﺑﮏ و أرأف‬‫ﻋﻠﯿـﮏ ﻣّﻨﯽ و ذﻟـﮏ ﻟﻤﮑﺎﻧﮏ و ﻣﻮﻗﻌﮏ ﻣﻦ ﻗﻠﺒﯽ و زوﺟﮏ اﻟﱠﻠﻪ زوﺟﮏ و ﻫﻮ اﺷـﺮف اﻫﻞ ﺑﯿﺘﮏ ﺣﺴـﺒﺎ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻣﻨﺼـﺒﺎ و ارﺣﻤﻬﻢ‬‫ﺑﺎﻟﺮﻋﯿﮥ و اﻋﺪﻟﻬﻢ ﺑﺎﻟﺴﻮﯾﮥ و اﺑﺼﺮﻫﻢ ﺑﺎﻟﻘﻀﯿﮥ و ﻗﺪ ﺳﺎﻟﺖ رﺑﯽ ان ﺗﮑﻮﻧﯽ اول ﻣﻦ ﯾﻠﺤﻘﻨﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ‬‫ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻓﻠّﻤﺎ ﻗﺒﺾ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻢ ﺗﺒﻖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻌـﺪه ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ إﻻ ﺧﻤﺴﮥ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ ﯾﻮﻣﺎ ﺣّﺘﯽ‬‫اﻟﺤﻘﻬﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و ﺳـﻠﻢ ﻗﻠﺖ ﻫﮑـﺬا ذﮐﺮه ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻠﯿـﮥ اﻻوﻟﯿﺎء ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑـﮥ اﻟﻤﺘﺮﺟﻢ ﺑـﺬﮐﺮ ﻧﻌﺖ اﻟﻤﻬـﺪي ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺷﯿﺦ اﻫﻞ اﻟّﺼﻨﻌﮥ ﻓﯽ ﻣﻌﺠﻤﻪ اﻟﮑﺒﯿﺮ‬‫و ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻬﻼـل ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﺤﺎﻟـﮥ اﻟﺘﯽ ﻗﺒﺾ ﻓﯿﻬـﺎ ﻓﺎذا‬‫ﻓﺎﻃﻤﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻋﻨﺪ راﺳﻪ ﻓﺒﮑﺖ ﺣﺘﯽ ارﺗﻔﻊ ﺻﻮﺗﻬﺎ ﻓﺮﻓﻊ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻃﺮﻓﻪ إﻟﯿﻬﺎ و ﻗﺎل ﺣﺒﯿﺒﺘﯽ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣﺎ اﻟﺬي ﯾﺒﮑﯿﮏ‬‫ﻓﻘﺎﻟﺖ اﺧﺸـﯽ اﻟﺼـﻨﯿﻌﮥ ﻣﻦ ﺑﻌﺪك ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺣﺒﯿﺒﺘﯽ اﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻃﻠﻊ ﻋﻠﯽ اﻫﻞ اﻻرض اﻃﻼﻋﮥ ﻓﺎﺧﺘﺎر ﻣﻨﻬﺎ اﺑﺎك ﻓﺒﻌﺜﻪ ﺑﺮﺳﺎﻟﺘﻪ‬‫ﺛﻢ اﻃﻠﻊ اﻃﻼﻋـﮥ ﻋﻠﯽ اﻻـرض ﻓﺎﺧﺘﺎر ﻣﻨﻬﺎ ﺑﻌﻠﮏ و اوﺣﯽ اﻟﯽ ان اﻧﮑﺤﮏ اﯾﺎه ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤـﮥ و ﻧﺤﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻗـﺪ اﻋﻄﺎﻧﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﻊ ﺧﺼﺎل ﻟﻢ‬‫ﯾﻌـﻂ اﺣـﺪا ﻗﺒﻠﻨـﺎ و ﻻـ ﯾﻌﻄﯽ اﺣـﺪا ﺑﻌـﺪﻧﺎ اﻧـﺎ ﺧـﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟّﻞ و اﺣﺐ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﯿﻦ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻧﺎ ﺑا ﻮك و‬‫وﺻـﯿﯽ ﺧﯿﺮ اﻻوﺻـﯿﺎء و اﺣﺒﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟـﻞ و ﻫﻮ ﺑﻌﻠـﮏ و ﺷـﻬﯿﺪﻧﺎ ﺧﯿﺮ اﻟﺸـﻬﺪاء و اﺣﺒﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟـﻞ و ﻫﻮ ﺣﻤﺰة ﺑﻦ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻄﻠﺐ ﻋﻢ اﺑﯿـﮏ و ﻋﻢ ﺑﻌﻠـﮏ و ﻣﻨـﺎ ﻣﻦ ﻟﻪ ﺟﻨﺎﺣﺎن اﺧﻀـﺮان ﯾﻄﯿﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺠّﻨـﮥ ﺣﯿﺚ ﯾﺸﺎء ﻣﻊ اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﻢ اﺑﯿﮏ و اﺧﻮ‬‫ﺑﻌﻠﮏ و ﻣﻨﺎ ﺳـﺒﻄﺎ ﻫـﺬه اﻻﻣﮥ و ﻫﻤﺎ اﺑﻨﺎك اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﻫﻤﺎ ﺳـﯿﺪا ﺷـﺒﺎب اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ و اﺑﻮﻫﻤﺎ و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﺧﯿﺮ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﯾﺎ‬‫ﻓﺎﻃﻤﮥ و اﻟﺬي ﺑﻌﺜﻨﯽ ﺑﺎﻟﺤﻖ ان ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻣﻬﺪّي ﻫﺬه اﻻﻣﮥ إذا ﺻﺎرت اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻫﺮﺟﺎ و ﻣﺮﺟﺎ و ﺗﻈﺎﻫﺮت اﻟﻔﺘﻦ و ﺗﻘﻄﻌﺖ اﻟﺴـﺒﻞ و اﻏﺎر ﺑﻌﻀـﻬﻢ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ ﻓﻼ ﮐﺒﯿﺮ ﯾﺮﺣﻢ ﺻـﻐﯿﺮا و ﻻ ﺻﻐﯿﺮ ﯾﻮﻗﺮ ﮐﺒﯿﺮا ﯾﺒﻌﺚ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟّﻞ ﻋﻨﺪ ذﻟﮏ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﯾﻔﺘﺢ ﺣﺼﻮن اﻟﻀﻼﻟﮥ و ﻗﻠﻊ ﯾﺎ ﻏﻠﻔﺎ ﯾﻘﻮم‬‫ﺑﺎﻟـﺪﯾﻦ ﻓﯽ آﺧﺮ اﻟﺰﻣﺎن ﮐﻤﺎ ﻗﻤﺖ ﺑﻪ ﻓﯽ اّول اﻟﺰﻣﺎن و ﯾﻤﻸ اﻻرض ﻋﺪﻻ ﮐﻤﺎ ﻣﻠﺌﺖ ﺟﻮار اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻓﯽ ارﺑﻌﯿﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ اﻟﻤﻬﺪي اﻧﺘﻬﯽ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم وﺻـﯽ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻤﺴﺖ و ﺧﯿﺮ اوﺻـﯿﺎ و اﺣﺐ اﯾﺸﺎن ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳﺖ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اوﺻـﯿﺎء ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ اﻧﺒﯿﺎء ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒﺎرات اﮐﺎﺑﺮ ﺳـﻨّﯿﻪ در‬‫ذﮐﺮ ﺑﻌﺾ اوﺻﯿﺎء ﺧﻠﻔﺎي اﻧﺒﯿﺎي ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ در ﻣﺠﻠّﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪87 :‬‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﮔﺬﺷـﺘﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از اوﺻـﯿﺎي ﺳﺎﺑﻘﯿﻦ ﮐﻪ اﻧﺒﯿﺎ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑـﺪﻻﻟﺖ ﻣﻄﺎﺑﻘﯽ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ ﺑﻼ رﯾﺐ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ ﺷﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ در ﺛﺒﻮت اﺣﺒّﯿﺖ‬‫آن ﺣﻀـﺮت از ﺷﯿﺨﯿﻦ و ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﻪ ﭼﻪ ﺟﺎي اﺷﺘﺒﺎه و اﻟﺘﺒﺎﺳﺴﺖ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﻪ ازﯾﻨﺠﺎ ﺣﺴﺐ ﻗﺎﻋﺪه اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﻔﺴﺮ ﺑﻌﻀﻪ ﺑﻌﻀﺎ‬‫ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ از ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺒﺮﻫﻦ ﻣﯽﺷﻮد اﺣﺒّﯿﺖ ﺗﺎﻣﻪ ﻋﺎﻣﻪ اﺳﺖ و آن‬‫ﺟﻨﺎب ﺑﺤﺴﺐ آن ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﯿﺰ اﺣّﺐ و اﻓﻀﻞ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺑﻌـﺪ ﺧﺎﺗﻢ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿـﮥ و اﻟﺜﻨﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺎوﯾﻼت‬‫ﻓﺎﺳﺪه و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت ﮐﺎﺳﺪه و ﺗﻌﻠﻼت زاﺋﻐﻪ و ﺗﺤﺮﯾﻔﺎت زاﺋﻔﻪ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻠﺴﺖ ﯾﺎ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 470‬از ‪597‬‬‫ﻣﻘـﺪرﺳﺖ ﯾﺎ ﺛﻼﺛﻪ در ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﻮدﻧـﺪ و دﻋﺎ اﯾﺸﺎن را ﻏﯿﺮ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺎ اﺣﺒﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﻏﯿﺮ ﺛﻼﺛﻪ اﺳﺖ ﯾﺎ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﻣﺮادﺳﺖ و‬‫اﻣﺜﺎل ﻫﺬه ﻣﻦ اﻟﺨﺮاﻓﺎت و اﻟﺠﺰاﻓﺎت ﻣﺤﺾ ﺧﺪع ﺳﺮاب و ﻧﻘﺶ ﺑﺮ آب و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻌﯿﺪ از ﺻﻮاب و ﺑﻤﺮاﺣﻞ ﺷﺎﺳﻌﻪ دور از اﻟﺘﻔﺎت ارﺑﺎب‬‫اﻟﺒﺎﺑﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﺘﺎب ﻣﻮدة اﻟﻘﺮﺑﯽ ﺗﺼﻨﯿﻒ ﺳﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤﺪاﻧﯽ ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﺪﺛﻨﯽ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻋﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺰ و ﺟّﻞ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤّﺐ ﻋﻠّﯿﺎ ﻣﺎ ﻻ ﯾﺤّﺐ اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ و ﻻ اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ‬‫و ﻻ اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ و ﻣﺎ ﻣﻦ ﺗﺴﺒﯿﺢ ﯾﺴﺒﺤﻪ ﻟّﻠﻪ اﻟّﺎ و ﯾﺨﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻠﮑﺎ ﯾﺴﺘﻐﻔﺮ ﻟﻤﺤﺒﯿﻪ و ﺷﯿﻌﺘﻪ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﺎﻣﮥ‬‫ازﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺻـﺮاﺣﺖ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺑﻪ آن ﻣﺮﺗﺒﻪ دوﺳﺖ ﻣﯽدارد ﮐﻪ‬‫ﻣﻼﺋﮑﻪ و اﻧﺒﯿﺎ و ﻣﺮﺳﻠﯿﻦ را ﺑﺂﻧﺪرﺟﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪارد ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت از ﻣﻼﺋﮑﻪ و اﻧﺒﯿﺎ و ﻣﺮﺳﻠﯿﻦ ﮐﺮام ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮ‬‫و ﺑﺎﻫﺮ ﺷـﺪ در اﻓﻀـﻠﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت از ﺷـﯿﺨﯿﻦ و ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﻪ ﮐـﺪام ﻣﻘﺎم ﺗﺎﻣﻞ و ﺗﻮﻗﻒ و ﭼﻪ ﺟﺎي اﺧﺘﺮاع ﺗﺎوﯾﻼت ﭘﺮ ﺗﻌﺴﻒ و اﯾﺠﺎد‬‫ﺧﺮاﻓﺎت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺗﮑﻠﻒ و ﺗﺼـﻠﻔﺴﺖ ﺑﺎر إﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ ﺳﻨﺖ از دﯾﻦ و اﺳﻼم دﺳﺖ ﺷﻮﯾﻨﺪ و راه ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﻣﺠﺎدﻟﻪ ﻋﻼﻧﯿﻪ‬‫ﭘﻮﯾﻨﺪ و ﻣﺤﺒﺖ و ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺣﻀـﺮات ﺛﻼﺛﻪ را ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻣﻼﺋﮑﻪ و اﻧﺒﯿﺎ و ﻣﺮﺳﻠﯿﻦ ﮔﺬراﻧﺪ و ﺛﻼﺛﻪ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ را ﻣﺤﺒﻮبﺗﺮ ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و ﻓﺎﺿﻞ‬‫ﺗﺮ ازﯾﻦ ذوات ﻣﻘـﺪﺳﻪ ﺷـﻤﺎرﻧﺪ ﻓﻼـ ﺣﻮل و ﻻـ ﻗﻮة اﻻ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻓﯿﺎ ﻟﱠﻠﻪ و ﻟﻬـﺬا اﻟﻌﺴﻒ اﻟﻤﺪﯾـﺪ و اﻟﺰﯾﻎ اﻟّﺸﺪﯾـﺪ ﮐﯿﻒ ﯾـﺬﻫﺐ اﻟﻐﺮور ﺑﻬﻮﻻء‬‫اﻟـّﺼ ﻨﺎدﯾﺪ ﯾﻤﯿﻨـﺎ و ﺷـﻤﺎﻻ و ﯾﺠﻌﻠﻬﻢ راﮐﺒﯿﻦ ﺑﻨـّﯿ ﺎت اﻟﻄﺮﯾﻖ ﺿـﻼﻻ ﻻـ ﯾﺰﯾﻠﻮن اﻟﻘﺸـﺮ ﻋﻦ اﻟﻠﺒـﺎب و ﻻ ﯾﺨﺘﻠﻔﻮن ﺑﻤﺨﺎﻟﻔـﮥ اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﯾﺨﺘﺮﻋﻮن ﺗﺎوﯾﻼت ﻏﺜﻪ رﺛﮥ اﺑﺮد ﻣﻦ اﻟﺨﯿﺎر و ﻣﺎ ﯾﺪرون ان ﻣﻦ رﮐﺐ اﻟﺠﺪد ﻣﻦ اﻟﻌﺜﺎر‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺒﺎﻧﯽ ﻣﻬﺬب اﻻﺋﻤﮥ ﻫﺬا‬‫ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ زﯾﺮك اﻟﻤﻘﺮي اﺧﺒﺮﻧﺎ واﻟﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻨﯿﺴﺎﺑﻮرّي ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﺎﯾﻨﺠﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﺑﺪﯾﻨﻮر ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ‬‫اﻟﺮازي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻣﺨﻨﻒ ﻟﻮط ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻻزدي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺳـﺌﻞ ﺑﺎّي ﻟﻐـﮥ ﺧﺎﻃﺒﮏ رﺑﮏ ﻟﯿﻠـﮥ اﻟﻤﻌﺮاج ﻓﻘﺎل ﺧﺎﻃﺒﻨﯽ ﺑﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﻟﻬﻤﻨﯽ ان ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رب‬‫ﺧﺎﻃﺒﺘﻨﯽ أم ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺣﻤﺪ اﻧﺎ ﺷﯽء ﻟﯿﺲ ﮐﺎﻻﺷﯿﺎء ﻻ أﻗﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎس و ﻻ اوﺻﻒ ﺑﺎﻟﺸﺒﻬﺎت ﺧﻠﻘﺘﮏ ﻣﻦ ﻧﻮري و ﺧﻠﻘﺖ ﻋﻠﯿﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪88 :‬‬‫ﻣﻦ ﻧﻮرك ﻓﺎﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺳﺮاﺋﺮ ﻗﻠﺒﮏ ﻓﻠﻢ اﺟﺪ اﺣﺪا ﻓﯽ ﻗﻠﺒﮏ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺨﺎﻃﺒﺘﮏ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ ﮐﯿﻤﺎ ﯾﻄﻤﺌﻦ ﻗﻠﺒﮏ‬‫و ﻧﻮر اﻟﺪﯾﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﺪﺧﺸﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻤﯿﺮ ﻣّﻠﺎ در ﺧﻼﺻﮥ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺧﺎﻃﺒﻨﯽ ﻟﯿﻠـﮥ اﻟﻤﻌﺮاج ﺑﻠﻐﮥ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ رّب ﺧﺎﻃﺒﺘﻨﯽ أم ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﺷـﯽء ﻟﺴﺖ ﮐﺎﻻﺷـﯿﺎء ﻻ أﻗﺎس‬‫ﺑﺎﻟﻨـﺎس و ﻻـ اوﺻﻒ ﺑﺎﻟﺸـﺒﻬﺎت ﺧﻠﻘﺘـﮏ ﻣﻦ ﻧﻮري و ﺧﻠﻘﺖ ﻋﻠّﯿﺎ ﻣﻦ ﻧﻮرك ﻓﺎﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺳـﺮاﺋﺮ ﻗﻠﺒﮏ ﻓﻠﻢ اﺟـﺪ ﻓﯽ ﻗﻠﺒﮏ اﺣـﺪ اﺣّﺐ‬‫إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺨﺎﻃﺒﺘﮏ ﺑﻠﻐﺘﻪ و ﻟﺴﺎﻧﻪ ﮐﯿﻤﺎ ﯾﻄﻤﺌﻦ ﻗﻠﺒﮏ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺻﺮﯾﺤﺴﺖ در آﻧﮑﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﺴﯽ را اﺣّﺐ ﺑﺴﻮي ﻗﻠﺐ اﻗﺪس ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 471‬از ‪597‬‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﭘﺲ ﺗﻘﯿﯿﺪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ و ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ و اﺣﺘﻤﺎل ﭘﺮ اﺧﺘﻼل ﻏﯿﺒﻮﺑﺖ اول ﺑﻠﮑﻪ ﺛﻼﺛﻪ از‬‫ﻣـﺪﯾﻨﻪ و اﺧﺮاﺟﺸـﺎن از ﻣﻔﻀﻞ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﺎﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻠﻪ و اﻣﺜﺎل آن از ﺗﺎوﯾﻼت رﮐﯿﮑﻪ ﻋﻠﯿﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﻫﺒﺎء ﻣﻨﺒﺚ و ﻧﻬﺎﯾﺖ رﮐﯿﮏ و ﻏﺚ‬‫ﺑﺮ آﻣـﺪ و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ و ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻔﺮع ﻓﺮﻣﻮدن ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺨﻠﻖ آن ﺣﻀـﺮت از‬‫ﻧـﻮر ﻧﺒـﻮي و ﻣﺴـﺒﺐ ﻓﺮﻣﻮدن ﺧﻄـﺎب ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در ﺷﺐ ﻣﻌﺮاج ﺑﻠﻐﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﺑـﺎﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت و اﻃﻤﯿﻨـﺎن ﻗﻠﺐ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑـﺎﯾﻦ ﺧﻄـﺎب ﻋـﺎﻟﯽ ﻧﺼﺎب ﻫﻤﻪ دﻻﺋﻞ‬‫ﺻﺮﯾﺤﻪ ﻗـﺎﻃﻌﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ واﺿـﺤﻪ ﺳـﺎﻃﻌﻪ اﺳﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ و اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺳﺎﺋﺮ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي اﻓﻀﻞ ﺧﻼﺋﻖ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ ذر ﺷﺎرق و ﺑﺮق ﺑﺎرق ﭘﺲ ﻣﻘﺼﻮد اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴﻦ وﺟﻮه ﺣﺎﺻﻞ و ﺷـﺒﻬﺎت ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ و ﻣﺄّوﻟﯿﻦ‬‫ﺑﺎﻃـﻞ و ﺗﺨـﺪﯾﻌﺎت و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ﻣـﺪﻏﻠﯿﻦ ﻣﻨـﺪﻓﻊ و زاﺋﻞ ﮔﺮدﯾـﺪ و ﺣﻖ واﺟﺐ اﻻﻧﻘﯿﺎد و اﻻذﻋﺎن ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ وﺿﻮح و ﻋﯿﺎن رﺳـﯿﺪ و از‬‫ﻟﻄﺎﺋﻒ ﻣﻘﺎم آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـّﯿﺪ ﻋﻠﯿﺨﺎن ﻣـﺪﻧﯽ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را ﺑﺴـﻨﺪي رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﮐﺜﺮ آن رواﯾﺖ اﺑﻨﺎء ﻋﻦ اﻻﺑﺎء ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺘـﺬﮐﺮة ﺣـﺪﺛﻨﺎ واﻟـﺪي اﻟﺴـّﯿﺪ اﻻﺟّﻞ اﺣﻤﺪ ﻧﻈﺎم اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻦ واﻟﺪه اﻟـّﺴ ّﯿﺪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﻌﺼﻮم ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ اﻟﻤﺤﻘﻖ‬‫اﻟﻤﻮﻟﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻣﯿﻦ اﻷﺳﺘﺮآﺑﺎدي ﻋﻦ ﺷـﯿﺨﻪ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻟﻤﯿﺮزا ﻣﺤّﻤﺪ اﻷﺳﺘﺮآﺑﺎدي ﻋﻦ اﻟﺴـّﯿﺪ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﻣﺤﺴﻦ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ أﺑﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﺷﺮف اﻵﺑﺎء ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﻨﺼﻮر ﻏﯿﺎث اﻟﺪﯾﻦ اﺳﺘﺎذ اﻟﺒﺸﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﺪر اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ‬‫ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﻨﺼﻮر ﻏﯿﺎث اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﺻـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺷـﺮف اﻟﻤﻠـﮥ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺪر اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﺳـﺤﺎق ﻋّﺰ‬‫اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻠﯽ ﺿـﯿﺎء اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﺮﺑﺸﺎه زﯾﻦ اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻻﻣﯿﺮ ﻧﺠﯿﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻻﻣﯿﺮ ﺧﻄﯿﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ‬‫أﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻌﺰﯾﺰي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ زﯾﺪ اﻻﻋﺜﻢ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ‬‫ﺷﺠﺎع ﻋﻠﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻠﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﺣﻤﺪ اﻟّﺴﮑﯿﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ أﺑﯽ ﺟﻌﻔﺮ‬‫ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﻦ ﺑا ﯿﻪ زﯾـﺪ اﻟﺸـﻬﯿﺪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻠﯽ زﯾﻦ اﻟﻌﺎﺑـﺪﯾﻦ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺳـّﯿﺪ اﻟّﺸـ ﻬﺪاء ﻋﻦ اﺑﯿﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴـﻼم ﻗـﺎل ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻘﻮل و ﻗـﺪ ﺳـﺌﻞ ﺑﺎّي ﻟﻐـﮥ ﺧﺎﻃﺒﮏ رﺑّﮏ ﻟﯿﻠـﮥ اﻟﻤﻌﺮاج ﻗﺎل ﺧﺎﻃﺒﻨﯽ ﺑﻠﺴﺎن ﻋﻠّﯽ‬‫ﻓﺎﻟﻬﻤﻨﯽ ان ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رّب ﺧﺎﻃﺒﺘﻨﯽ أم ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺣﻤﺪ اﻧﺎ ﺷﯽء ﻟﯿﺲ ﮐﺎﻻﺷﯿﺎء ﻻ أﻗﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎس و ﻻ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪89 :‬‬‫اوﺻﻒ ﺑﺎﻟﺸـﺒﻬﺎت ﺧﻠﻘﺘـﮏ ﻣﻦ ﻧﻮري و ﺧﻠﻘﺖ ﻋﻠﯿـﺎ ﻣﻦ ﻧﻮرك ﻓـﺎﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺳـﺮاﺋﺮ ﻗﻠﺒـﮏ ﻓﻠﻢ اﺟـﺪ ﻓﯽ ﻗﻠﺒﮏ اﺣّﺐ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺨﺎﻃﺒﺘﮏ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ ﮐﯿﻤﺎ ﯾﻄﻤﺌﻦ ﻗﻠﺒﮏ‬‫ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻗﻮل ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺸﺮﯾﻒ رواه اﯾﻀﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﻮّﯾﺪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﻓﯽ اﻟﺒﺎب اﻟّﺴﺎدس ﻣﻦ‬‫ﮐﺘﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻨﺪ آﺧﺮ و ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺴﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺘﻨﻪ و ﻧّﺼﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﻧﺼـﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ زﯾﺮك اﻟﻤﻘﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ واﻟﺪي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫اﺣﻤـﺪ اﻟّﻨﯿﺴﺎﺑﻮري ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﺎﯾﻨﺠﯽ اﻟﺒﻐﺪادي ﻣﻦ ﺣﻔﻈﻪ ﺑﺪﯾﻨﻮر ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﺣﻤﯿﺪ اﻟﺮازي ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻣﺨﻨﻒ ﻟﻮﻃﯿﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻻزدي ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺳـﺌﻞ ﺑﺎّي ﻟﻐﮥ ﺧﺎﻃﺒﮏ رﺑّﮏ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﻤﻌﺮاج ﻗﺎل ﺧﺎﻃﺒﻨﯽ ﺑﻠﻐﮥ ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﻟﻬﻤﻨﯽ ان ﻗﻠﺖ ﯾﺎ رّب ﺧﺎﻃﺒﺘﻨﯽ أم ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل‬‫ﯾﺎ ﻣﺤّﻤﺪ اﻧﺎ ﺷـﯽء ﻻ ﮐﺎﻻﺷـﯿﺎء ﻻ أﻗﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎس و ﻻ اوﺻﻒ ﺑﺎﻟﺸـﺒﻬﺎت ﺧﻠﻘﺘﮏ ﻣﻦ ﻧﻮري و ﺧﻠﻘﺖ ﻋﻠﯿﺎ ﻣﻦ ﻧﻮرك ﻓﺎّﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺳـﺮاﺋﺮ‬‫ﻗﻠﺒﮏ ﻓﻠﻢ اﺟﺪ اﺣﺪا اﻟﯽ ﻗﻠﺒﮏ اﺣّﺐ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺨﺎﻃﺒﺘﮏ ﺑﻠﺴﺎﻧﻪ ﮐﯿﻤﺎ ﯾﻄﻤﺌﻦ ﻗﻠﺒﮏ اﻧﺘﻬﯽ و اﻟﻠّﻐﮥ ﮐﺎﻟﻠّﺴﺎن ﮐﻤﺎ ﺗﻄﻠﻖ ﻋﻠﯽ‬‫ﻣـﺎ ﯾﻌّﺒﺮ ﺑﻪ ﮐّﻞ ﻗﻮم ﻣﻦ أﻏﺮاﺿـﻬﻢ ﮐﻠﻐـﮥ اﻟﻌﺮب و ﻟﻐـﮥ اﻟﻌﺠﻢ ﺗﻄﻠﻖ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﻌّﺒﺮ ﺑﻪ اﻻﻧﺴﺎن اﻟﻮاﺣـﺪ ﻣﻦ ﻏﺮﺿﻪ ﻣﻦ اﻟّﻨﻄﻖ و ﺗﻘﻄﯿﻊ اﻟّﺼﻮت‬‫اﻟّﺬﯾﻦ ﺗﻤﺘﺎز ﺑﻬﻤﺎ اﻻﺷﺨﺎص ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻋﻦ ﺑﻌﺾ و ﯾﻌﺒﺮ ﻋﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟّﻠﻬﺠﮥ‬‫ﻓﻘﻮل اﻟّﺴﺎﺋﻞ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺎّي ﻟﻐﮥ ﺧﺎﻃﺒﮏ رﺑّﮏ ﯾﺤﺘﻤﻞ اﻟﻤﻌﻨﯿﯿﻦ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 472‬از ‪597‬‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺧﺎﻃﺒﻨﯽ ﺑﻠﺴﺎن ﻋﻠّﯽ او ﺑﻠﻐﮥ ﻋﻠّﯽ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ رواﯾﮥ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ‬‫ﻣﺮاد ﺑﻪ اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ ﯾﺘﻀـّﻤﻦ اﻟﺠﻮاب ﻋﻦ اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻻول اﯾﻀﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺮادا ﻻن ﻟﻐـﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﺎﻧﺖ ﻋﺮﺑﯿﮥ و ﻗﺎس اﻟﺸـﯽء‬‫ﺑﺎﻟﺸـﯽء ﻗﺪره ﺑﻪ أي ﺟﻌﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻘﺪاره و اﻟّﺸـ ﺒﻬﺎت ﺟﻤﻊ ﺷﺒﻬﮥ ﮐﻐﺮﻓﮥ و ﻏﺮﻓﺎت ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻘﺎﻣﻮس اﻟﺸﺒﻬﮥ ﺑﺎﻟﻀّﻢ اﻻﻟﺘﺒﺎس و اﻟﻤﺜﻞ اﻧﺘﻬﯽ و‬‫إرادة اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻫﻨﺎ اﻇﻬﺮ أي ﻻ اوﺻﻒ ﺑﺎﻻﻣﺜﺎل و ان ﮐﺎن اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻻّول اﯾﻀﺎ ﻇﺎﻫﺮا‬‫وﺟﻪ ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺗﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻗﺎﻟﻮا ﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺠّﺮاح ﻗﺎل ﺛﻨﯽ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺻﺒﯿﺢ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ أم ﻋﻄﯿﮥ‬‫ﻗﺎﻟﺖ ﺑﻌﺚ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺟﯿﺸﺎ ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺴـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ راﻓﻊ ﯾـﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ‬‫ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣّﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠﯿﺎ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﺣﺴﻦ اﻧّﻤﺎ ﻧﻌﺮﻓﻪ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ و اﺑﻦ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣّﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ وﺟﻪ ﻋﻠﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس اﻟﺒﺰاز ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻤﺤﺎﻣﻠﯽ ﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ ﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﺘﻨﯽ أم ﻋﻄﯿﮥ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻌﺚ ﺟﯿﺸﺎ ﻓﯿﻬﻢ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺴـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺪﻋﻮ و ﯾﺮﻓﻊ ﯾﺪه او رﻓﻊ ﯾﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬﻢ ﻻ ﺗﺘﻤﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ وﺟﻪ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺑﻬـﺬا اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ و اﺑﻮ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻗـﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ أﻣـّﯿ ﮥ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﺮﺳﻮﺳـﯽ ﻗـﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺎﺻﻢ اﻟﻨﺒﯿﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺠﺮاح ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺻﺒﯿـﺢ ﻋﻦ أم‬‫ﺷﺮاﺣﯿﻞ ﻋﻦ أّم ﻋﻄـّﯿ ﮥ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺚ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﯽ ﺳـﺮّﯾﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺮأﯾﺘﻪ راﻓﻌﺎ ﯾـﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣّﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ‬‫ﻋﻠّﯿﺎ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ‬‫ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺒﺎب اﻟّﺴﺎﺑﻊ و اﻟﻌﺸﺮون ﻣﺎ ذﮐﺮ ﻣﻦ وﺟﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻔﺮاق ﻋﻠﯽ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺷـﻤﺪوﯾﻪ اﻟﺼـﺮﯾﻔﯿﻨﯽ ﺑﻬﺎ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻻواﻧﯽ ﺑﻬﺎ ﻗﺎﻻ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮ اﻟﺪﯾﻨﻮري اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﮑﺮوﺧﯽ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﻘﺎﺿـﯽ اﺑﻮ ﻋـﺎﻣﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﻘـﺎﺳﻢ اﻻزدي اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤـﺪ اﻟﺠﺮاﺣﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﺸـﺎر و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ ﻗـﺎﻟﻮا ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋـﺎﺻﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺠﺮاح ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺟـﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺻﺒﯿـﺢ ﺣـﺪﺛﺘﻨﯽ أم‬‫ﺷﺮاﺣﯿﻞ ﻗﺎﻟﺖ ﺣﺪﺛﺘﻨﯽ أم ﻋﻄﯿﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﺑﻌﺚ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﯿﺸﺎ و أﻣﺮ ﻋﻠﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﺴﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪90 :‬‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ راﻓﻊ ﯾـﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠّﯿﺎ ﻗﻠﺖ ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺎل اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ‬‫اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺻﺤﯿﺤﻪ‬‫و وﻗﻊ إﻟﯿﻨﺎ ﻋﺎﻟﯿﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻫﺬا اﻟﻄﺮﯾﻖ ﻟﮑﻦ اﻗﺘﺼﺮﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﻟﺸﻬﺮﺗﻪ ﻋﻨﺪ اﻫﻞ اﻟﻨﻘﻞ و رزﻧﺪي در ﻧﻈﻢ در اﻟﺴﻤﻄﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ أم ﻋﻄّﯿﮥ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻌﺚ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﯽ ﺳﺮّﯾﮥ ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠّﯿﺎ‬‫و ﻗﻤﺮ اﻟـﺪﯾﻦ در ﻧـﻮر اﻟﮑﺮﯾﻤـﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣـﺒﯿﻦ آن ﺟﻨـﺎب وﻗـﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ را ﻫﻤﺮاه ﺟﯿﺸـﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳـﺘﺎد ﻫﺮ دو دﺳﺖ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ دﻋﺎ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 473‬از ‪597‬‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠّﯿﺎ‬‫و اﺳﺎﻣﻪ را ﺑﺎ وﺟﻮد رﺣﺒّﯿﺖ و ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﺑﺎ وﺻﻒ اﻓﻀﻠّﯿﺖ و اﮐﻤﻠّﯿﺖ و ﻗﺮب و ﻣﻌّﯿﺖ در ﻣﻌﺮض ﻣﻮت ﺑﺴﻮي ﻣﻮﺗﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﯽداﻧﺴﺖ‬‫ﮐﻪ درﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎري ازﯾﻦ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﯽروم و ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺮﻓﯿﻖ اﻋﻠﯽ ﻣﯽﺷﻮم اﮔﺮ ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺑﺮﻓﺘﻦ ﺻﺪﯾﻖ اﮐﺒﺮ ﺑﺎﻣﺮ‬‫ﻣﺮوا اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻠﯿﺼّﻞ ﺑﺎﻟﻨﺎس‬‫ﻣﻨﺴﻮخ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻟﮑﻦ در ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ ﻣﺬﮐﻮره ﻗﺪﺣﯽ ﻧﺪارد و اﻧﺘﻬﯽ و ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ در ﻣﺮاﻓﺾ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ أّم ﻋﻄّﯿﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﯿﺸﺎ ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺴﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و ﻫﻮ راﻓﻌﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟّﻠﻬّﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠّﯿﺎ رواه اﻟﺘﺮﻣﺬي أّم ﻋﻄّﯿﻪ‬‫ﮐﻪ از ﮐﺒﺎر ﺻـﺤﺎﺑﯿﺎﺗﺴﺖ ﻫﻤﺮاه آن ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟﺘﺤﯿﮥ ﺑﻐﺰا ﻣﯽرﻓﺖ و ﺑﯿﻤﺎر داري ﺑﯿﻤﺎران ﻣﯽﮐﺮد ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻓﺮﺳـﺘﺎد ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ‬‫ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﺸـﮑﺮي را ﮐﻪ در اﻧﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﮔﻔﺖ أم ﻋﻄﯿﻪ ﺑﺲ ﺷﻨﯿﺪم ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫را و ﺣـﺎل آﻧﮑـﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺮدارﻧـﺪه ﺑـﻮد ﻫﺮ دو دﺳﺖ ﺧـﻮد را ﺑـﺪﻋﺎ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺧﺪاوﻧـﺪا ﻧﻤﯿﺮان ﻣﺮا ﺗـﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻨﻤـﺎﺋﯽ ﻣﺮا ﻋﻠﯽ را‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮد اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺗﺮﻣﺬي اﯾﻦ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﮐﻤﺎل ﻣﺤّﺒﺖ ﺳـﺮور اﻧﺒﯿﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀـﯽ و ﺗﺎﻟﻢ ﺑﻔﺮاق و ﺟﺪاﺋﯽ آن ﺷـﯿﺮ ﺧﺪا‬‫اﻧﺘﻬﯽ و ﻣﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸﯽ در ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج ﻋﻦ أم ﻋﻄّﯿﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﺑﻌﺚ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﯿﺸﺎ ﻓﯿﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺴﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ راﻓﻊ ﯾﺪﯾﻪ ﯾﻘﻮل اﻟﻠّﻬﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ‬‫ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠﯿﺎ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﯿﺮزا ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸـﯽ در رﺳﺎﻟﻪ رد اﻟﺒـﺪﻋﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﻢ ﺗﺮﻣـﺬي از أم‬‫ﻋﻄﯿﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ آورده ﮐﻪ رﺳﻮل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ را ﮐﻪ دﺳﺖ ﺑﺪﻋﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫اﻟﻠّﻬﻢ ﻻ ﺗﻤﺘﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﺮﯾﻨﯽ ﻋﻠﯿﺎ‬‫اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﮐﻪ اﻋﻼـم ﺳـﻨﯿﻪ رواﯾﺖ آن ﮐﺮدهاﻧـﺪ و در ﺻـﺤﺎحﺷﺎن ﻣﻮﺟـﻮدﺳﺖ ﺑﮑﻤـﺎل وﺿـﻮح و ﻇﻬـﻮر ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺤّﺪي ﻣﺤّﺒﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه آن ﺟﻨﺎب آن ﺣﻀﺮت‬‫را در ﺑﻌﺾ ﺟﯿﻮش ﻓﺮﺳـﺘﺎده ﺑﻮد ﺑـﺪرﮔﺎه ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ دﻋﺎ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺮان ﻣﺮا ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻨﻤﺎي ﻣﺮا ﻋﻠﯽ را و ﺑﻼﻏﺖ اﯾﻦ ﮐﻼم ﺳـﺮور‬‫اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام در اﻇﻬﺎر اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑـﺬروه ﻋﻠﯿﺎ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ و ﻇﻬﻮر اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ان ﺑﮑﻤـﺎل ﺛﺒﻮت ﻣﺘﺤﻘﻖ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻤﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﺻـﺎﺣﺐ ﻧﻮر اﻟﮑﺮﯾﻤﺘﯿﻦ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را در ﻣﻌﺮض‬‫اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﺼﻮﺻﯿﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮي‬‫در آن ﺷـﺮﮐﺖ ﻧـﺪاﺷﺖ آورده ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ راﺟﻊ ﮐﺘﺎﺑﻪ و ﻧﯿﺰ ﻗﻤﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷـﻨﯿﺪي ﺑﻘﻮل ﺧﻮد و‬‫اﺳـﺎﻣﻪ را ﺑـﺎ وﺻﻒ ﺣﺒّﯿﺖ و ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﺑـﺎ وﺻﻒ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و اﮐﻤﻠﯿﺖ و ﻗﺮب و ﻣﻌّﯿﺖ اﻟـﺦ ﺻـﺮاﺣﮥ ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﮐﻪ اﺳﺎﻣﻪ و ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺎ‬‫وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم او اﺳﺎﻣﻪ ﺑﺤﺒّﯿﺖ و ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺎﻓﻀﻠّﯿﺖ و اﮐﻤﻠّﯿﺖ و ﻗﺮب و ﻣﻌّﯿﺖ اﺗﺼﺎف داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﺖ ﻓﺎﺋﺰ ﻧﺸﺪﻧﺪ زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ آن ﺣﻀﺮت اﯾﺸﺎن را در ﻣﺮض ﻣﻮت ﺧﻮد ﺑﺴﻮي ﻣﻮﺗﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮاﻓﺾ ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ دﻻﻟﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﮐﻤﺎل ﻣﺤّﺒﺖ ﺳﺮور اﻧﺒﯿﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﺗﻀﯽ او ﺗﺎﻟﻢ ﺑﻔﺮاق و ﺟﺪاﺋﯽ آن ﺷﯿﺮ ﺧﺪا ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ در دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اوﻟﻮ اﻻﻟﺒﺎب را‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪91 :‬‬‫ﻣﺤﻞ و ﻣﻘﺎم ارﺗﯿﺎب ﻧﯿﺴﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ ﺗﺎّﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺤﯿﺚ ﻻ ﻣﺴﺎغ ﻓﯿﻪ ﻟﻠﺘﺎوﯾﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾـﺪ ﺑﻄﻼن‬‫ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺨﺎﻃﺐ رﻓﯿﻊ اﻟﺪرﺟﺎت ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر رﺳﯿﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 474‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ در ﻋﻨﻮان ذﮐﺮ اﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ان ﻋﻠﯿﺎ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل إﻟﯿﻪ و ﻋﺎﻧﻘﻪ و ﻗّﺒﻞ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻟا ﻌﺒﺎس أ‬‫ﺗﺤّﺐ ﻫﺬا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﻋﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻠﻪ اﺷّﺪ ﺣّﺒﺎ ﻟﻪ ﻣّﻨﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ اﻟﺨﯿﺮ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺟﻌﻞ ذرﯾﺘﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺻـﻠﺐ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺗﻘﺪم ﻓﯽ‬‫اﻟﻔﺼـﻞ اﻟﺴـﺎﺑﻖ ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧﺖ اﺧﯽ و اﺑﻮ اوﻻدي و ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﻧﺎ و اﻟﻌﺒﺎس ﺟﺎﻟﺴـﯿﻦ ﻋﻨﺪ‬‫اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺴﻠﻢ ﻓﺮد رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺎم إﻟﯿﻪ و ﻋﺎﻧﻘﻪ و ﻗّﺒﻞ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ و‬‫اﺟﻠﺴﻪ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻌﺒﺎس أ ﺗﺤّﺐ ﻫﺬا ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺎ ﻋﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻠﻪ اﺷّﺪ ﺣّﺒﺎ ﻟﻪ ﻣّﻨﯽ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻞ ذرﯾﮥ ﮐﻞ‬‫ﻧﺒﯽ ﻓﯽ ﺻﻠﺒﻪ و ﺟﻌﻞ ذرﯾﺘﯽ ﻓﯽ ﺻﻠﺐ ﻫﺬا اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ اﻟﺨﯿﺮ اﻟﺤﺎﮐﻤﯽ ﻓﯽ اﻻرﺑﻌﯿﻦ و ﻗﻤﺮ اﻟﺪﯾﻦ در ﻧﻮر اﻟﮑﺮﯾﻤﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫روي ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻗﺎل ﮐﻨﺖ اﻧﺎ و اﻟﻌﺒﺎس ﺟﺎﻟﺴـﯿﻦ ﻋﻨـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺴـﻠﻢ ﻓﺮد‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﻗـﺎم إﻟﯿﻪ و ﻋـﺎﻧﻘﻪ و ﻗﺒﻞ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ و اﺟﻠﺴﻪ ﻋﻦ ﯾﻤﯿﻨﻪ ﻓﻘﺎل اﻟﻌﺒﺎس ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أ ﺗﺤّﺐ‬‫ﻫﺬا ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ ﻋّﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻠﻪ اﺷّﺪ ﺣﺒﺎﻟﻪ ﻣّﻨﯽ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻞ ذرﯾﮥ ﮐﻞ ﻧﺒﯽ ﻓﯽ ﺻﻠﺒﻪ و ﺟﻌﻞ ذرﯾﺘﯽ ﻓﯽ ﺻﻠﺒﻪ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺣﺎﺿـﺮ ﺧـﺪﻣﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﮔﺮدﯾﺪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﻌﺎﻧﻘﻪ ﮐﺮد و در ﻣﯿﺎن دو ﭼﺸﻢ‬‫آن ﺣﻀـﺮت را ﺑﻮﺳﻪ داد و ﺟﺎﻧﺐ ﯾﻤﯿﻦ ﺧﻮد ﺑﻨﺸﺎﻧﯿﺪ ﻋﺒﺎس ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻧﻮاع اﮐﺮام و ﺻﻨﻮف اﺣﺘﺮام ﺳﺆال ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫آﯾﺎ ﺗﻮ دوﺳﺖ ﻣﯽداري اﯾﻦ را ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺠﻮاب آن ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد أي ﻋﻢ ﻗﺴﻢ ﺑﺨـﺪا ﮐﻪ ﻫﺮ آﺋﯿﻨﻪ‬‫ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ از ﻣﻦ ﺷﺪﯾـﺪﺗﺮﺳﺖ از روي ﻣﺤّﺒﺖ ﺑﺮاي او ﺑﺘﺤﻘﯿـﻖ ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ ﮔﺮداﻧﯿـﺪ ذرﯾﺖ ﻫﺮ ﻧـﺒﯽ را در ﺻـﻠﺐ ﺧـﻮد او و‬‫ﮔﺮداﻧﯿـﺪ ذرﯾﺖ ﻣﺮا در ﺻـﻠﺐ ﻋﻠﯽ و دﻻـﻟﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧـﺪا و رﺳﻮل در‬‫ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي آن را در ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ذﮐﺮ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ وارد ﻧﻤﻮده و ﻗﻤﺮ اﻟـﺪﯾﻦ آن را در ﻣﻌﺮض اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺑﺎ‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺧﺼﻮﺻﯿﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮي در آن ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ آورده و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در دو‬‫ﻣﻘﺎم از ﮐﺘﺎب ﺧﻮد روﺿﻪ ﻧـﺪﯾﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﺻـﺮاﺣﺖ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ دﻟﯿﻞ ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ‬‫اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ازﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﺤﺴﺐ اﻋﺘﺮاف ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳﻨﯿﻪ‬‫ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﯽﺗﻮان درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﺴﻮﯾﻼت و ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺨﺎﻃﺐ و دﯾﮕﺮ اﺳـﻼف ﻧﺎ اﻧﺼﺎف او در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﭽﻪ ﺣﺪ واﻫﯽ و‬‫ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ واﻗﻌﯿﺖ و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻗﺒﻮل ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻧﺒﺎﻧﯽ ﻣﻬـﺬب اﻻﺋّﻤـ ﮥ ﻫﺬا ﻗﺎل أﻧﺒﺄﻧﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻘﺮي ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻗﺎل‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﺤﺴﻦ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﯾﻮب اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ زﮐﺮّﯾﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻤﻨﻘﺮي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒﺎد اﻟﻤﺪﻧﯽ ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 475‬از ‪597‬‬‫ﺷﺮﯾﮏ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﻠﻘﻤـﮥ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﺧﺮج اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻨـﺪ زﯾﻨﺐ ﺑﻨﺖ ﺟﺤﺶ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﯿﺖ أم‬‫ﺳﻠﻤﮥ و ﮐﺎن ﯾﻮﻣﻬﺎ ﻣﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻠﻢ ﯾﻠﺒﺚ ان ﺟﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺪق اﻟﺒﺎب دﻗﺎ ﺧﻔّﯿﺎ ﻓﺎﺳﺘﺜﺒﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪92 :‬‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﺪّق ﻓﺎﻧﮑﺮﺗﻪ أم ﺳﻠﻤﮥ ﻓﻘﺎل ﻟﻬﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﻮﻣﯽ ﻓﺎﻓﺘﺤﯽ ﻟﻪ اﻟﺒﺎب ﻓﻘﺎﻟﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﺬي ﺑﻠﻎ ﻣﻦ ﺧﻄﺮه ﻣﺎ اﻓﺘﺢ ﻟﻪ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﺗﻠﻘﺎه ﺑﻤﻌﺎﺻـﻤﯽ و ﻗﺪ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ آﯾﮥ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻻﻣﺲ ﻓﻘﺎل ﮐﺎﻟﻤﻐﻀﺐ ان ﻃﺎﻋﮥ‬‫اﻟﺮﺳﻮل ﻃﺎﻋﮥ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ ﻋﺼـﯽ اﻟﺮﺳﻮل ﻓﻘﺎل ﻋﺼﯽ اﻟﱠﻠﻪ ان ﺑﺎﻟﺒﺎب رﺟﻼ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻨﺰق و ﻻ اﻟﺨﺮق ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻓﻔﺘﺤﺖ ﻟﻪ اﻟﺒﺎب ﺣّﺘﯽ إذا ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻊ ﺣّﺴﺎ و ﻻ ﺣﺮﮐﮥ و ﺻـﺮت اﻟﯽ ﺧﺪري اﺳﺘﺎذن ﻓﺪﺧﻞ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ أ ﺗﻌﺮﻓﯿﻨﻪ‬‫ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻫﺬا ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل ﺻﺪﻗﺖ ﺳـﺠّﯿﺘﻪ ﻣﻦ ﺳـﺠّﯿﺘﯽ و ﻟﺤﻤﻪ ﻣﻦ ﻟﺤﻤﯽ و دﻣﻪ ﻣﻦ دﻣﯽ و ﻫﻮ ﻋﯿﺒﮥ ﻋﻠﻤﯽ اﺳـﻤﻌﯽ و اﺷﻬﺪي‬‫ﻫﻮ ﻗﺎﺗﻞ اﻟﻨﺎﮐﺜﯿﻦ و اﻟﻘﺎﺳﻄﯿﻦ و اﻟﻤﺎرﻗﯿﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي اﺳﻤﻌﯽ و اﺷﻬﺪي ﻟﻮ ان ﻋﺒﺪا ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻒ ﻋﺎم ﻣﻦ ﺑﻌﺪ اﻟﻒ ﻋﺎم ﺑﯿﻦ اﻟﺮﮐﻦ و اﻟﻤﻘﺎم‬‫ﺛﻢ ﻟﻘﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺒﻐﻀﺎ ﻟﻌّﻠﯽ ﻻﮐّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺨﺮﯾﻪ ﻓﯽ ﻧﺎر ﺟﻬّﻨﻢ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻫﺪاﯾﺖ در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀـﺮت أم ﺳـﻠﻤﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ در ﻓﺘﺢ ﺑﺎب ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺗﺎﻣﻞ و ﺗﺜﺒﻂ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﺬي ﺑﻠﻎ ﻣﻦ ﺧﻄﺮه ﻣﺎ اﻓﺘﺢ ﻟﻪ اﻟﺒﺎب ﻓﺎﺗﻠﻘﺎه ﺑﻤﻌﺎﺻـﻤﯽ و ﻗﺪ ﻧﺰﻟﺖ ﻓّﯽ آﯾﮥ‬‫ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻻﻣﺲ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﭘﺲ از اﻇﻬﺎر وﺟﻮب ﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮد ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد‬‫اّن ﺑﺎﻟﺒﺎب رﺟﻼ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﺘﺮق و ﻻ اﻟﺨﺮق ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫و ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﯾﻦ ﮐﻼم را درﯾﻦ ﻣﻘﺎم دﻟﯿﻞ واﺿـﺢ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و رﺳﻮل ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻘﺎم ﻣﻘﺎم اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﺑﺮ ﺣﻀﺮت أم ﺳﻠﻤﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻋﻈﻢ ﺧﻄﺮ و ﻋﻠﻮ ﺷﺄن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﯾﮕﺮ اﺻﺤﺎب ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ‬‫ﻣﻘﺼﻮد آن ﺟﻨـﺎب ازﯾﻦ ﮐﻼـم اﺛﺒﺎت ﻣﺤﺾ ﻣﺤﺒﺖ ﺧـﺪا و رﺳﻮل ﺑﺂﻧﺠﻨﺎب ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎم ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﭼﻪ ﻣﺤﺾ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧـﺪا و‬‫رﺳـﻮل ﺑﺮاي دﯾﮕﺮ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﻫﻢ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﻻﺑـّﺪ اﯾﻦ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧـﺪا و رﺳﻮل ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮاي‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺛـﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده زاﺋـﺪ از ﻣﺤﺒﺖ ﺧـﺪا و رﺳﻮل ﺑﺮاي دﯾﮕﺮ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺑﻤﻌﻨﯽ اﺣﺒّﯿﺘﺴﺖ و ﻫـﺬا ﻫﻮ اﻟﻤﻄﻠﻮب و ﻧﯿﺰ ﭼﻮن‬‫ازﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺪ ورود ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻋﻈﯿﻤﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺨﻄﺎب ﺣﻀـﺮت أم ﺳﻠﻤﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻣﻨﻘﺒﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ از ان ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﻣﺴﺎوات آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ دﻟﯿﻠﯽ ﻗﺎﻃﻊ و ﺑﺮﻫﺎﻧﯽ ﺳﺎﻃﻊﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﻗﺮﯾﻨﻪ رزﯾﻨﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﻣﺮاد از ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﺰد ﺧـﺪا و رﺳﻮل اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﺴـﺘﻠﺰﻣﻪ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و‬‫ﺣﯿﺚ ﺛﺒﺖ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮﻫﺎب* ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﻤﺴـﺘﻄﺎب* اّن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل ﻣﻦ‬‫ﺟﻤﯿﻊ اﻻﺻﺤﺎب* آﺿﺖ ﻗﺎﻃﺒﮥ اﻟﺘﺎوﯾﻼت اﻟﯽ اﻟﺘﺒﺎب* و ﻃﺎﺣﺖ ﮐﻞ اﻟﺘﺴﻮﯾﻼت ﺑﻼ ارﺗﯿﺎب*‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﻧﺒﺎﻧﯽ ﻣﻬـﺬب اﻻﺋﻤـﮥ ﻫـﺬا ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﺪﻗﺎق ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻤﻈﻔﺮ ﻫّﻨﺎد ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ‬‫اﻟﻨﺴـﻔﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤّﺠﺎج اﻟﻄﺒﺮي ﺑﺴﺎرﯾﮥ ﻃﺒﺮﺳـﺘﺎن ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺠﺮﺟﺎﻧﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﻨﺼـﯿﺒﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﻔﺮﺛﻮﺛﯽ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 476‬از ‪597‬‬‫ﺣﻤﯿﺪ اﻟﻄﻮﯾﻞ ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ ﺑﻨﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺻﻼة اﻟﻌﺼﺮ و اﺑﻄﺄ ﻓﯽ رﮐﻮﻋﻪ ﻓﯽ اﻟﺮﮐﻌﮥ اﻻوﻟﯽ اﻧﻪ ﻗﺪ‬‫ﺳﻬﯽ و ﻏﻔﻞ ﺛﻢ رﻓﻊ راﺳﻪ و ﻗﺎل ﺳـﻤﻊ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻤﻦ ﺣﻤـﺪه ﺛﻢ اوﺟﺰ ﻓﯽ ﺻـﻼﺗﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ اﻗﺒﻞ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﺑﻮﺟﻬﻪ ﮐﺎﻧّﻪ اﻟﻘﻤﺮ ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺒﺪر ﻓﯽ وﺳـﻂ‬‫اﻟﻨﺠﻮم ﺛﻢ ﺟﺜﯽ ﻋﻠﯽ رﮐﺒﺘﯿﻪ و ﺑﺴﻂ ﻗﺎﺋﻤﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻼﻷ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﺑﻨﻮر وﺟﻬﻪ ﺛﻢ رﻣﯽ ﺑﻄﺮﻓﻪ اﻟﯽ اﻟّﺼﻒ اﻻول ﯾﺘﻔﻘﺪ اﺻﺤﺎﺑﻪ رﺟﻼ رﺟﻼ ﺛﻢ‬‫رﻣﯽ ﺑﻄﺮﻓﻪ ﻟا ﯽ اﻟّﺼّﻒ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﺛﻢ رﻣﯽ ﺑﻄﺮﻓﻪ اﻟﯽ اﻟﺼّﻒ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﯾﺘﻔﻘﺪﻫﻢ رﺟﻼ رﺟﻼ ﺛﻢ ﮐﺜﺮت اﻟّﺼﻔﻮف ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ ﻗـﺎل ﻣـﺎ ﻟﯽ ﻻ اري اﺑﻦ ﻋّﻤﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﯾﺎ ﺑﻦ ﻋﻤﯽ ﻓﺎﺟﺎﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ آﺧﺮ اﻟﺼـﻔﻮف و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل ﻟّﺒﯿﮏ ﻟّﺒﯿﮏ ﯾﺎ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻨﺎدي اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﺻﻮﺗﻪ ادن ﻣّﻨﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪93 :‬‬‫اﻟﻤﻨـﺪﯾﻞ و وﺿـﻌﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﮑﺒﯽ اﻻـﯾﻤﻦ و أوﻣﺄت اﻟﯽ اﻟﻤﺎء ﻓﺈذ اﻟﻤﺎء ﯾﻔﯿﺾ ﻋﻠﯽ ﮐّﻔﯽ ﻓﺘﻄّﻬﺮت و اﺳـﺒﻐﺖ اﻟّﻄﻬﺮ و ﻟﻘـﺪ وﺟـﺪﺗﻪ ﻓﯽ ﻟﯿﻦ‬‫اﻟﺰﺑﺪ و ﻃﻌﻢ اﻟﺸـﻬﺪ و راﺋﺤﮥ اﻟﻤﺴﮏ ﺛﻢ اﻟﺘﻔّﺖ و ﻻ ادري ﻣﻦ وﺿﻊ اﻟﺴـﻄﻞ و اﻟﻤﻨﺪﯾﻞ و ﻻ ادري ﻣﻦ اﺧﺬه ﻓﺘﺒّﺴﻢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ وﺟﻬﻪ و ﺿـّﻤﻪ اﻟﯽ ﺻﺪره ﻓﻘّﺒﻞ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ اﻟﺤﺴﻦ اﻻ اﺑّﺸـ ﺮك ان اﻟـّﺴ ﻄﻞ ﻣﻦ اﻟﺠّﻨﮥ و اﻟﻤﺎء و اﻟﻤﻨﺪﯾﻞ ﻣﻦ‬‫اﻟﻔﺮدوس اﻻﻋﻠﯽ و اﻟّـﺬي ﻫّﯿﺄك ﻟﻠـّﺼ ﻠﻮة ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ و اﻟـﺬي ﻣﻨـﺪﻟﮏ ﻣﯿﮑﺎﺋﯿﻞ و اﻟّـﺬي ﻧﻔﺲ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﯿﺪه ﻣﺎ زال اﺳـﺮاﻓﯿﻞ ﻗﺎﺑﻀﺎ ﺑﯿﺪه ﻋﻠﯽ‬‫رﮐﺒﺘﯽ ﺣﺘﯽ ﻟﺤﻘﺖ ﻣﻌﯽ اﻟﺼﻠﻮة اﻗﯿﻠﻮ ﻣﻨﯽ اﻟّﻨﺎس ﻋﻠﯽ ﺣّﺒﮏ و اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻼﺋﮑﺘﻪ ﯾﺤّﺒﻮﻧﮏ ﻓﻮق اﻟّﺴﻤﺎء‬‫اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺷـﺮﯾﻔﻪ دﻻـﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺤّﺒﺖ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم داﺷﺖ و ﺷـﻨﺎﻋﺖ ﻟﻮم ﻻﺋﻤﯿﻦ ﺑﺮ ﻣﺤّﺒﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺤّﺐ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻼﺋﮑﻪ آن ﺣﻀﺮت را ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ‬‫ﮐﻪ ﻣﺮاد ازﯾﻦ ﺣﺐ ﺣﺐ اﮐﻤـﻞ و اﺑﻠﻐﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي دﯾﮕﺮي ﺛـﺎﺑﺖ ﻧﺸـﺪه ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺳـﯿﺎق و ﺳـﺒﺎق رواﯾﺖ ﺑﺮ آن دﻻﻟﺖ دارد ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﺰد ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻼﺋﮑﻪ و ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺻﺮاﺣﮥ ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﮔﺮدﯾﺪ و ﺗﺎوﯾﻼت زاﺋﻐﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت ﮐﺎﺳﺪه ﻣﺘﻨﻄﻌﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﯿﺺ و ﺑﯿﺺ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ آورده ﺑﻮدﻧﺪ از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ دارﻗﻄﻨﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺸـﮑﺎة اﺳـﻨﺎد ﺣﺪﯾﺜﺮا ﺑﺎو ﻣﺜﻞ اﺳـﻨﺎد آن ﺑﺠﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﯽداﻧﺪ در ﮐﺘﺎب اﻻﻓﺮاد‬‫ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ اﻟﺒﺠﻠﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺘﺒﮥ ﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺎن ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ اﻟﻤﻼي‬‫ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﻠﻘﻤـﮥ و اﻻـﺳﻮد ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻗـﺎﻟﺖ ﻟﻤـﺎ ﺣﻀـﺮ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻟﻤﻮت ﻗـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿـﺒﯽ‬‫ﻓـﺪﻋﻮت ﻟﻪ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛﻢ وﺿﻊ راﺳﻪ ﻓﻘـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿـﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮت ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛﻢ وﺿﻊ اﻟّﯽ راﺳﻪ ﻓﻘـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬‫ﻓﻘﻠﺖ وﯾﻠﮑﻢ ادﻋﻮا ﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﯾﺮﯾﺪ ﻏﯿﺮه ﻓﻠّﻤﺎ راه اﺧﺮج اﻟﺜﻮب اﻟّﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ‬‫ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ‬‫و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺧﺒﺮﻧﯽ اﻟﺸـﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ اﻟﻨﺠﯿﺐ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻬﻤﺪاﻧﯽ ﻓﯿﻤﺎ ﮐﺘﺐ‬‫اﻟّﯽ ﻣﻦ ﻫﻤـﺪان اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺤـّﺪاد ﺑﺎﺻـﺒﻬﺎن ﻓﯿﻤـﺎ اذن ﻟﯽ ﻓﯽ اﻟّﺮواﯾـﮥ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸـﯿﺦ‬‫اﻻدﯾﺐ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋﮥ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤّﺪﺛﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ اﻻﺻﺒﻬﺎﻧﯽ‬‫وﺑﻬـﺬا اﻻﺳـﻨﺎد ﻗﺎل اﺑﻮ اﻟّﻨﺠﯿﺐ ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﻤـﺪاﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل و اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺑﻬـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻻﻣﺎم اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻻﺻـﺒﻬﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟّﯽ ﻣﻦ اﺻـﺒﻬﺎن ﺳـﻨﮥ ﺛﻤﺎن و ﺛﻤﺎﻧﯿﻦ و ارﺑﻌﻤﺎﺋـﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 477‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺣﻤـﺎد ﻗـﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﻘﺴﻢ ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر اﻟّﻄﺎﺋﯽ ﻗﺎل ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺎن ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻠﻢ‬‫اﻟﻤﻼﺋﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﻠﻘﻤﮥ و اﻻﺳﻮد ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﯽ ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮه اﻟﻤﻮت‬‫ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮت اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪94 :‬‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ وﺿـﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿـﺒﯽ ﻓﻘﻠﺖ وﯾﻠﮑﻢ ادﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣـﺎ ﯾﺮﯾـﺪ ﻏﯿﺮه ﻓﻠّﻤـ ﺎ راه‬‫اﺧﺮج اﻟﺜﻮب اﻟﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ اﻟﮑﻨﺠﯽ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺼ ﺎﻟﺤﯽ اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻦ اﻟﺒّﻨﺎء اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ‬‫اﻟﻐﻨـﺎﺋﻢ ﺑﻦ اﻟﻤـﺎﻣﻮن اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ اﻟﺤﻠﯽ ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ ﮐﻌﺐ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺎن ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﻤﻼﺋﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﻠﻘﻤﮥ و اﻻﺳﻮد ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻬﺎ ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮه اﻟﻤﻮت ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮت ﻟﻪ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ‬‫ﺛﻢ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮت ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠﻤـﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﻘﻠﺖ وﯾﻠﮑﻢ ادﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻮ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﯾﺮﯾﺪ ﻏﯿﺮه ﻓﻠﻤﺎ راه اﺧﺮج اﻟﺜﻮب اﻟﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀـﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﺖ رواه ﻣﺤﺪث ﻟا ﺸﺎم ﻓﯽ‬‫ﮐﺘﺎﺑﻪ ﮐﻤﺎ اﺧﺮﺟﻨﺎه ﻗﺎل ﻗﺎل اﻟّﺪارﻗﻄﻨﯽ ﺗﻔﺮد ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﻤﻼﺋﯽ‬‫و ﻫﻮ ﻗﺮﯾﺐ ﻓﯽ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﺛﻨﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻦ ﻃﻠﺤـﮥ ﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻟﻬﯿﻌـﮥ ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﺣﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻐﺎزﻟﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮو انّ‬‫رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗـﺎل ﻓﯽ ﻣﺮﺿﻪ ادﻋـﻮا ﻟﯽ اﺧﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ ﻓـﺎﻋﺮض ﻋﻨﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل ادﻋـﻮا ﻟﯽ اﺧﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﺎﻋﺮض ﻋﻨﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ اﺧﯽ ﻓـﺪﻋﯽ ﻟﻪ ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺎﻋﺮض ﻋﻨﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ اﺧﯽ ﻓﺪﻋﯽ ﻟﻪ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺴﺘﺮه ﺑﺜﻮب و اﮐّﺐ‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠّﻤﺎ ﺧﺮج ﻣﻦ ﻋﻨﺪه ﻗﯿﻞ ﻟﻪ ﻣﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل ﻋﻠﻤﻨﯽ اﻟﻒ ﺑﺎب ﮐﻞ ﺑﺎب ﯾﻔﺘﺢ اﻟﻒ ﺑﺎب‬‫و ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎدﺧﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ اﯾﺎه ﻣﻌﻪ ﻓﯽ ﺛﻮب ﯾﻮم ﺗﻮّﻓﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﺣﺘﻀﺎﻧﻪ اّﯾﺎه اﻟﯽ ان ﻗﺒﺾ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ ﺛﻢ وﺿﻊ‬‫راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻠّﻤﺎ رآه ادﺧﻠﻪ ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻮب‬‫اﻟّﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺮازي‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ در ﻓﻀﺎﺋﻞ آن ﺣﻀﺮت ﮔﻔﺘﻪ‬‫ذﮐﺮ اﻧﻪ ادﺧﻠﻪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺛﻮﺑﻪ ﯾﻮم ﺗﻮﻓّﯽ و اﺣﺘﻀـﻨﻪ اﻟﯽ ان ﻗﺒﺾ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛّﻢ وﺿﻊ راﺳﻪ ﻓﻘﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ‬‫راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠـّﯿ ﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ رآه ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻮب اﻟّـﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل‬‫ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﺮازي و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ‬‫در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬـﺎ ﻗـﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳـﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬‫ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ أﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛﻢ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا‬‫ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻠّﻤﺎ رآه ادﺧﻠﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻮب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 478‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪95 :‬‬‫اﻟﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ رواه اﻟﻄﺒﺮي و ﻗﺎل اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺮازي و رواه اﻟﺼﺎﻟﺤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎده ﻋﻦ ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟﺤﺎﻓﻆ‬‫و ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ ﺑﺎﺳـﻨﺎده و ﻟﻔﻈﻪ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ و ﻫﻮ‬‫ﻓﯽ ﺑﯿﺘﯽ ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮه اﻟﻤﻮت ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮت اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳّﻠﻢ ﺛﻢ وﺿﻊ ﺛﻢ‬‫ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﻘﻠﺖ وﯾﻠﮑﻢ ادﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﯾﺮﯾـﺪه ﻏﯿﺮه ﻓﻠّﻤﺎ رآه اﺧﺮج اﻟﺜﻮب اﻟّـﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﺛﻢ ادﺧﻠﻪ ﻓﯿﻪ‬‫ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ‬‫و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻤﻨﯽ وﺻﺎﺑﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺣﻀـﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛﻢ‬‫وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠّﻤﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻠّﻤﺎ راه ادﺧﻠﻪ ﻣﻌﻪ ﻓﯽ‬‫اﻟﺜﻮب اﻟـﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀـﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾـﺪه ﻋﻠﯿﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﻤﺎم اﻟﺮازي ﻓﯽ ﻓﻮاﺋﺪه و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﮐﺜﯿﺮ در‬‫وﺳـﯿﻠﮥ اﻟﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﺣﻀﺮﺗﻪ اﻟﻮﻓﺎة ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓﺪﻋﻮا ﻟﻪ اﺑﺎ‬‫ﺑﮑﺮ ﻓﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﺛﻢ وﺿﻊ راﺳﻪ ﻓﻘـﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻟﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﻧﻈﺮ إﻟﯿﻪ وﺿﻊ راﺳﻪ ﺛﻢ ﻗﺎل ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻓـﺪﻋﻮا ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻠّﻤﺎ راه‬‫ادﺧﻠﻪ ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻟﺜﻮب اﻟﺬي ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻓﻠﻢ ﯾﺰل ﯾﺤﺘﻀﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺾ و ﯾﺪه ﻋﻠﯿﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ‬‫و اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳـﺮاﭘﺎ ﻫﺪاﯾﺖ ﺑﻌﺪ ﺟﻤﻊ ﻃﺮق دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ وﻗﺖ ﺣﻀﻮر‬‫وﻓﺎت ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد‬‫ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬‫ﭘﺲ ﺣﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻋﺘﯿﻖ را ﻃﻠﺐ ﮐﺮدﻧـﺪ و ﻫﺮ ﮔـﺎه ﻧﻈﺮ ﻣﺒـﺎرك ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮ ﻋﺘﯿﻖ اﻓﺘﺎد اﻋﺮاض ازو‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﺳـﺮ ﻣﺒـﺎرك را ﺑﺰﯾﺮ ﻧﻬـﺎد و ﺑـﺎر دﯾﮕﺮ ﮐﻠﻤﻪ ادﻋﻮا ﻟﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ارﺷـﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﺗـﺎ ﻇـﺎﻫﺮ ﮔﺮدد ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت اﺑﻮ ﺑﮑﺮ را از ﺣﺒﯿﺒﯽ‬‫ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ و او را درﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺎزك ﻃﻠﺐ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎز ﻣﺮدم ﻋﻤﺮ را ﻃﻠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺰﻋﻢ آﻧﮑﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮاد از ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺻﺪﯾﻖ ﻋﺘﯿﻖ ﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ‬‫زﻋﻤﺸـﺎن ﻫﻢ ﺑﺎﻃﻞ و ﺑﯽاﺻﻞ ﺑﺮ آﻣـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه آن ﺣﻀـﺮت ﺛﺎﻧﯽ را دﯾـﺪ روي ﻣﺒﺎرك ازو درﻫﻢ ﮐﺸـﯿﺪ ﮐﻪ ﺳـﺮ ﻣﺒﺎرك ﺑﺰﯾﺮ ﻧﻬﺎد و‬‫اﺟـﺎزت ﺟﻠﻮس او را ﻫﻢ ﻣﺜـﻞ اّول ﻧـﺪاد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻮﺿﻊ راس ﺷـﺮﯾﻒ اﻇﻬـﺎر ﻣﺰﯾـﺪ ﮐﺮاﻫﺖ و اﻋﺮاض و ﺗﻌﻨﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮد ﭼﻮن اﯾﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﻪ‬‫دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺑﺮ ﺣﻂ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻧﻘﺾ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻓﻼن و ﺑﻬﻤﺎن دارد ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻓﺮﻣﻮد ﺑﯽﻃﺎﻗﺖ ﮔﺮدﯾﺪه داﻋﯿﻦ ﻏﯿﺮ را ﻋﯿﻦ و‬‫ﺳـﺎﻣﻌﯿﻦ ﻏﯿﺮ و اﻋﯿﻦ را ﮐﻪ ﻣﺮاد ارﺷـﺎد ﺑﺎﺳـﺪاد ﺳـﺮور اﻧﺒﯿﺎي اﻣﺠﺎد ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺘﻨﺎد ﻧـﺪر ﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ و ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﻘﺼﻮد‬‫ﺳﺮور ﮐﺎﺋﻨـﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟّﺘﺤﯿﺎت در وﻗﺖ ﺣﻀﻮر وﻓﺎت دو ﺑﺎر اﻣﺮ ﻧﺎﮔﻮار ﺑﺮ روي ﮐﺎر آوردﻧـﺪ ﻣﻌﺎﺗﺐ ﺑﮑﻠﻤﻪ وﯾﻠﮑﻢ ﮐﻪ ﻣﺜﺒﺖ‬‫ذم و ﻟﻮم ﻋﻈﯿﻢ در ﺣﻖ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭘﺮده از روي ﮐﺎر ﺑﺮﮔﺸﺎد و ﺑﻤﺮاد و ﻣﻘﺼﻮد اﺻـﻠﯽ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﻟﻔﻆ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮد و ارﺷﺎد ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﻃﻠﺐ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺮاي او ﯾﻌﻨﯽ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ را‬‫و ﺑﺮﯾﻦ ﻫﻢ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺣﻠﻒ ﺷـﺮﻋﯽ ﺑﻨﺎم اﯾﺰد ﻗّﻬﺎر ﯾﺎد ﮐﺮده ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ اراده ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻏﯿﺮ او را ﯾﻌﻨﯽ ﻏﯿﺮ ﻋﻠﯽ را ﭘﺲ ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﺑﮑﻤﺎل ﺻﺮاﺣﺖ و ﺑﺪاﻫﺖ واﺿﺢ و ﻻﺋﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﺑﻮد از ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﭼﻪ ﺟﺎ‬‫ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﻪ ﻣﺼﺪاق ﺣﺒﯿﺐ ﺣﺒﯿﺐ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪96 :‬‬‫ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﺼﺪاق اﺣﺒّﯿﺖ ﭼﻪ رﺳﺪ و ﭼﻮن اﯾﻦ واﻗﻌﻪ داﻟّﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺮب وﻓﺎت ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮ و واﻗﻌﺸﺪه ﭘﺲ در اﺳﺘﻘﺮار و ﻗﻄﻌﯿﺖ ﻣﻔﺎد آن ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 479‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼﻣﺴﺖ ﺷـﮑﯽ و رﯾﺒﯽ و ﻗـﺎل و ﻗﯿـﻞ ﻣﻨﺎﺑـﺬﯾﻦ ﭘﺮ ﺗﺴﻮﯾـﻞ و ﺗﻀـﻠﯿﻞ را در ان ﻣﺠـﺎﻟﯽ و ﻣﻮﻗﻌﯽ ﻧﯿﺴﺖ و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﻪ از‬‫ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺎوﯾﻼت واﻫﯿﻪ ﻓﻈﯿﻌﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت رﮐﯿﮑﻪ ﺷـﻨﯿﻌﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ و اﺳـﻼﻓﺸﺎن در ﺑﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺜﻞ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﯾﺎ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﯾﺎ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﺮوج ﺷـﯿﺨﯿﻦ و ﻣﺜﻞ آن ﻫﻤﻪ ﻣﺪﻓﻮع و ﻣﺮدود و ﻣﻘﻤﻮع و ﻣﻄﺮود ﮔﺮدﯾﺪ و ﻟّﻠﻪ‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ ﺣﻤـﺪا ﺟﻤﯿﻼـ و ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور ﻣﺨﺘﺎر ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ ﺗﻐﺮدت‬‫اﻻﻃﯿﺎر دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و رﺳﻮل ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم و اﻻﺳﺘﻐﺮاق دارد ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎري‬‫از اﻓﺎدات ﺻـﺮﯾﺤﻪ و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام و ﻣﺼﺎﺣﺒﯿﻦ ﺟﻨﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﮐﻪ ﻧﺒﺬي از ان اﻧﺸﺎء‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم در وﺟﻮه آﺗﯿﻪ ﻣﺒﯿﻦ ﻣﯽﺷﻮد ﻧﯿﺰ ﻧﺺ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺤﻤﻮد ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﻋﻨﺎد اﻓﻬﺎم‬‫اﻫﻞ ﺣﻖ و ﺳﺪاد را در ﻓﻬﻢ اﺣﺎدﯾﺚ و اﺧﺒﺎر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﺷﮏ و ﺷـﺒﻬﻪ در دﻻﻟﺖ آن‬‫ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻮﻫﻢ و ﺧﻄﺎ ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و دﯾﺪه و داﻧﺴـﺘﻪ ﻣﺪاﻓﻌﺖ ﻋﯿﺎن و ﻣﺼﺎدﻣﺖ ﺑﺪاﻫﺖ را ﮐﺎر‬‫ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ در ﻗﺒﻮل ارﺷﺎدات ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﮐﺮام ﮐﺪام ﻣﺤﻞ ﮐﻼﻣﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺧﻮد از ﺑﯿﻬﻘﯽ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺑﻬﺬا اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻫﺬا ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺳﻌﯿﺪ اﻟﻤﺎﻟﯿﻨﯽ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺪي ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻻﺷـﻌﺚ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺠﺎف ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ‬‫أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﺟﺎﻟﺲ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﻋﻠﯽ ﯾﺼـﻠﯽ اﻣﺎﻣﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر اﻻ ﺗﺤـّﺪﺛﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن اﺣّﺒﻬﻢ إﻟﯿﮏ‬‫اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﺟﻞ و اﻟّﺬي ﻧﻔﺴﯽ ﺑﯿﺪه اّن اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ‬‫ذﻟﮏ اﻟﺸﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ‬‫و ﻣﺤﺐ اﻟﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس‬‫إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻧﯽ اﻋﻠﻢ اّن اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒـﮥ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻮ ذاك اﻟﺸﯿﺦ‬‫و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤّﻠﺎ ﻓﯽ ﺳﯿﺮﺗﻪ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑﺎﺣﺐ اﻟّﻨﺎس‬‫إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻧّﯽ اﻋﺮف اّن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒﮥ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻫﻮ ذاك اﻟﺸﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤّﻠﺎ ﻓﯽ ﺳﯿﺮﺗﻪ‬‫و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪97 :‬‬‫اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻧّﯽ اﻋﺮف اّن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒﮥ انّ‬‫اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫﻮ ذﻟﮏ اﻟﺸـﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤّﻠﺎ ﻓﯽ‬‫ﺳﯿﺮﺗﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 480‬از ‪597‬‬‫و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ‬‫اﺑـﺎ ذّر اﻻـ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ اﻟﻨـﺎس إﻟﯿـﮏ ﻓـﺎﻧﯽ اﻋﺮف اّن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب‬‫اﻟﮑﻌﺒـﮥ اﺣّﺒﻬـﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳـﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻫـﻮ ذاك اﻟﺸـﯿﺦ و اﺷـﺎر اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃـﺎﻟﺐ ﮐّﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ رواه‬‫اﻟّﻄﺒﺮي و ﻗﺎل ﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤﻠّﺎ ﻓﯽ ﺳﯿﺮﺗﻪ‬‫اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺷـﺮﯾﻔﻪ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺣﻀﺮت اﺑﻮ ذر ﻏﻔﺎري ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺳﺆال از اﺣّﺐ‬‫ﻧـﺎس ﺑﺴﻮي ﺣﻀـﺮت اﺑﻮ ذر ﻧﻤﻮده و ﺟﺰم و ﺣﺘﻢ ﻧﻤﻮده ﺑﺂﻧﮑﻪ اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذر اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺑﻮده و ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ آن ﺟﻨﺎب ﻧﺰد ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذر اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﻮد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻣﻄﻠﻘﻪ‬‫اﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اّوﻻـ ﻗﺮﯾﻨﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﯾﻦ اﺣّﺐ ﺑﺎﺣّﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ و ﻣﺜﻞ آن ﻣﻔﻘﻮدﺳﺖ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﺮض ﺳﺎﺋﻞ ﺳﺆال از اﺣّﺐ‬‫ﻋﺎم ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮد و اﻻ ﺳﺆال از اﺣّﺐ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠـﮥ ﺳﺆال ﻣﻬﻤﻞ و ﺑﯿﻔﺎﺋﺪه اﺳﺖ و اﮔﺮ ﻏﺮض ﺳﺎﺋﻞ ﺳﺆال از اﺣﺒّﯿﺖ ﺧﺎﺻﻪ ﻣﯽﺑﻮد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴـﺖ‬‫ﮐﻪ ذﮐﺮ آن ﻗﺴﻢ ﺧـﺎص ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﻏﺮض ﺳﺎﺋﻞ ﺳﺆال از ﻗﺴﻢ ﺧﺎص ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﺎز ﮐﻼم ﺑﯽﻗﯿـﺪ ﮔﻔﺘﻦ ﺑـﺪان ﻣﯽﻣﺎﻧـﺪ ﮐﻪ‬‫ﻏﺮض ﺷﺨﺼـﯽ ﺳـﺆال ﺑﺎﺷـﺪ ازﯾﻦ ﮐﻪ اﻋﻠﻢ ﻧـﺎس در ﻧﺤـﻮ ﮐﯿﺴﺖ و ﺑـﺎز ﭘﺮﺳـﺪ ﮐﻪ اﻋﻠﻢ ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ درﯾﻦ ﺻﻮرت اﯾﻦ ﺳﺆال‬‫ﺻﺮﯾﺢ اﻻﺧﺘﻼل ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﺳﺆال از اﻋﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﺣﺎﺻـﻠﯽ ﻧﺪارد و ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺷﺒﻬﻪ ﻏﺮض ﺳﺎﺋﻞ ﺳﺆال از اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﻘـّﯿ ﺪ ﺑـﻮده و ﺑـﺎﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺳﺎﺋـﻞ در اداي ﻣﻘﺼﻮد ﺧﻄـﺎ ﮐﺮده ﭘﺲ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮ ذر ﺑـﺂن ﻫﻤﻪ ﺟﻼﻟﺘﺸـﺎن و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺣﻘـﺎﺋﻖ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫ﻣﻤﺎﺷﺎت ﺑﺎ او ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﺟﻮاب ﺳﺆال از اﺣّﺐ ﻏﯿﺮ ﻣﻘّﯿﺪ ﻣﯽداد ﺑﻠﮑﻪ ارﺷﺎد ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﻏﺮض ﺗﻮ از اﺣّﺐ اﺣّﺐ ﺧﺎص ﺳﺖ ﭘﺲ‬‫ﻓﻼن ﮐﺲ در ﻓﻼن ﺻﻔﺖ اﺣّﺐ ﺑﻮده و ﻓﻼن ﮐﺲ در ﻓﻼن ﺻﻔﺖ ﺗﺎ ﻫﺪاﯾﺖ ﺳﺎﺋﻞ و اﯾﻘﺎظ ﻏﺎﻓﻞ و ﺗﻨﺒﯿﻪ ذاﻫﻞ و ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺟﺎﻫﻞ ﺑﻮﺟﻪ ﺑﻠﯿﻎ‬‫ﺣﺎﺻﻞ و ﺷـﺒﻬﻪ و ارﺗﯿﺎب زاﺋﻞ ﻣﯽﺷﺪ ﭘﺲ ﻋﺪول از ان ﻧﻤﻮدن و ﺗﺨﺼﯿﺺ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺠﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم روﺑﺮوي آن ﺟﻨﺎب‬‫ﻧﻤﻮدن دﻟﯿﻞ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ اﺣّﺐ ﻧﺎس اّول و ﺑﻌﺪ او ﺛﺎﻧﯽ و ﺑﻌﺪ او ﺛﺎﻟﺚ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﺣّﺐ ﻧﺎس وﺻـﯽ ﺣﻀـﺮت ﺧﯿﺮ اﻟّﻨﺎس ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺻﻼة ﺑﻌﺪت ﻋﻦ اﻟﻮﻫﻢ و اﻟﻘﯿﺎس ﺑﻮده و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤﺪ و اﻟﻤّﻨﮥ ﮐﻪ ازﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ در ﮐﻼم ﺣﻀﺮت‬‫أﺑﯽ ذر ﺑـﺎ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﯾـﺎ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺒﻌﺾ ﺣﯿﺜﯿـﺎت و اﻋﺘﺒﺎرات ﮐﻪ ﻣﻔﯿـﺪ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺒﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ‬‫ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻠﻪ ﻣﺘﻐﻄﺮﺳﯿﻦ ﺑﺎﻏﻀﯿﻦ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌّﺼﺐ و ﻧﺎﺣﻖ ﮐﻮﺷﯽ و ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﻌﺎﻣﯽ ﺻﺮﯾﺢ‬‫از ﺣﻖ و ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯿﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪98 :‬‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴﺘﺪرك ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻌّﺒﺎس ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﻟﻌّﺒﺎس ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺪوري ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺷﺎذان اﻻﺳﻮد اﺑﻦ ﻋﺎﻣﺮ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ زﯾﺎد اﻻﺣﻤﺮ ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻄﺎ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺴﺎء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل‬‫ﻋﻠﯽ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ اﻻﺳﻨﺎد و ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن در ﻣﻔﺘﺎح اﻟﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة ﻗﺎل ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻋﻠّﯽ‬‫و ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺒﯿﻦ در وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 481‬از ‪597‬‬‫ﻋﻦ ﺑﺮﯾـﺪة ﻗﺎل ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﻨﺴﺎء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻃﻤـﮥ و ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻋﻠﯽ اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ رواﯾـﮥ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻵﺗﯿـﮥ اﺧﺮج ﻫـﺬه‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك‬‫ازﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺢ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﺪه ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺗﻤﺎم اﻓﺎده ﮐﺮده ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟّﺮﺟﺎل ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻮده ﭘﺲ اﻓﺎده ﺑﺮﯾﺪه ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺮد ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ آﻻف ﺳﻼم رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ‬‫و داﻓﻊ ﺗﺸـﮑﯿﮑﺎت ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و راﻓﻊ ﺗﺴﻮﯾﻼـت ﺟﺎﺣـﺪﯾﻦ و ﻣﺰﯾـﻞ ﺗﺨـﺪﯾﻌﺎت ﺣﺎﺋـﺪﯾﻨﺴﺖ و اﮔﺮ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑـﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﺑـﺎﻟﻐﮥ‬‫اﻟﻈﻬﻮر ﺷـﻔﺎي ﺻـﺪور ﻣﺒﺪﻋﯿﻦ ﻏﺮاﺋﺐ اﻣﻮر ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺎﭼﺎر در وﺟﻮه آﺗﯿﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺎﻋﺘﺮاﻓﺎت ﻣﮑّﺮر و‬‫ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت ﻣﺤّﺮر و ارﺷﺎدات ﻣﻘﺮر ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﭘﺎره ﺟﮕﺮ و ﻧﻮر ﺑﺼﺮ و ﺿﯿﺎء ﻧﻈﺮ ﺣﻀﺮت اول ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺨﻄﺮ ﮐﻪ در ﻫﻮاي او و ﺣﻠﯿﻒ‬‫و ﺳـﻤﯿﺮش اﻣﺜـﺎل اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻼـت ﻋﻠﯿﻠﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻼـت ﺿـﺌﯿﻠﻪ و ﺧﺮاﻓﺎت رﮐﯿﮑﻪ و ﺧﺰﻋﺒﻼت ﻣﻀـﺤﮑﻪ ﺑﻞ ﻣﺒﮑﯿﻪ اﺧﺘﺮاع ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﻧﻤﺎﯾﻢ و‬‫ﻗﺼﺐ اﻟّﺴﺒﻖ در ﺗﺒﮑﯿﺖ و اﺳﮑﺎت و اﻟﺰام و اﻓﺤﺎم اﻟّﺪ اﻟﺨﺼﺎم ﺑﻌﻮن اﻟّﺮّب اﻟﻤﻨﻌﺎم رﺑﺎﯾﻢ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺷﺸﻢ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﺒﻐـﺪاد و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﺤﺪب و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺣّﺠﮥ اﻟﻌﺮب‬‫زﯾـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻨـﺪي اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﻘّﺰاز اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﺴّﻮاق اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﮑﺎﺗﺐ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺪاﻣﻐﺎﻧﯽ‬‫ﺣﺪﺛﻨﯽ ﯾﺴﻊ ﺑﻦ ﻋﺪّي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷﺎه ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﺒﺎرك ﻋﻦ ﺣﯿﻮة ﺑﻦ ﺷـﺮﯾﺢ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻣﺎ‬‫ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻘﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﮐﻪ ﺑا ﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي راوي آﻧﺴﺖ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻠﻖ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺧﻠﻘﯽ‬‫را ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺴﻮي ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﭘﺲ ﻟﻔﻆ ﺧﻠﻖ ﻧﮑﺮه در‬‫ﺳﯿﺎق ﻧﻔﯽ ﻣﻔﯿـﺪ ﻋﻤﻮم و اﺳـﺘﻐﺮاﻗﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻫﯿـﭻ ﮐﺲ ﺧﻮاه اول ﺧﻮاه ﺛﺎﻧﯽ ﭼﻪ ﺟﺎ ﺛﺎﻟﺚ اﺣّﺐ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﺒﻮده ﭘﺲ ﺗﺎوﯾـﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﯾﺎ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ‬‫ﺑﺨﯿﺎل اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﻼن و ﻓﻼن ﯾﺎ اﯾﺠﺎد اﺣﺘﻤﺎل ﻏﯿﺒﺖ ﺛﻼﺛﻪ ﻋﺎﻟﯽﺷﺄن از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨّﻮره و ﻋﺪم ادﺧﺎل ﺷﺎن در ﻋﻤﻮم ﺧﻄﺎب ﺑﺎﯾﻦ اﺣﺘﯿﺎل ﮐﺜﯿﺮ‬‫اﻻﺧﺘﻼل ﻫﻤﻪ ﺑﻨﺎي ﻣﻨﺒﺚ و ﻣﺤﺾ رﮐﯿﮏ و ﻏّﺚ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﺷﺸﻢ‬‫ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ در ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﺒﻐـﺪاد و ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﺑﺤﺪب و ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﺪﻣﺸﻖ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎﻟﻮا ﺟﻤﯿﻌﺎ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﺣّﺠﮥ اﻟﻌﺮب‬‫زﯾـﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﮑﻨـﺪي اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻟﻘّﺰاز اﺧﺒﺮﻧـﺎ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ اﻟﺨﻄﯿﺐ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﻣﻨﺼﻮر ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﺴّﻮاق اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اﻟﮑﺎﺗﺐ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺟﺮﯾﺮ اﻟﻄﺒﺮي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺪاﻣﻐﺎﻧﯽ‬‫ﺣﺪﺛﻨﯽ ﯾﺴﻊ ﺑﻦ ﻋﺪّي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷﺎه ﺑﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﺒﺎرك ﻋﻦ ﺣﯿﻮة ﺑﻦ ﺷـﺮﯾﺢ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ ﻣﺎ‬‫ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻘﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﮐﻪ ﺑا ﻦ ﺟﺮﯾﺮ ﻃﺒﺮي راوي آﻧﺴﺖ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻠﻖ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺧﻠﻘﯽ‬‫را ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺴﻮي ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﭘﺲ ﻟﻔﻆ ﺧﻠﻖ ﻧﮑﺮه در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 482‬از ‪597‬‬‫ﺳﯿﺎق ﻧﻔﯽ ﻣﻔﯿـﺪ ﻋﻤﻮم و اﺳـﺘﻐﺮاﻗﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻫﯿـﭻ ﮐﺲ ﺧﻮاه اول ﺧﻮاه ﺛﺎﻧﯽ ﭼﻪ ﺟﺎ ﺛﺎﻟﺚ اﺣّﺐ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﺒﻮده ﭘﺲ ﺗﺎوﯾـﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﯾﺎ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ‬‫ﺑﺨﯿﺎل اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﻼن و ﻓﻼن ﯾﺎ اﯾﺠﺎد اﺣﺘﻤﺎل ﻏﯿﺒﺖ ﺛﻼﺛﻪ ﻋﺎﻟﯽﺷﺄن از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨّﻮره و ﻋﺪم ادﺧﺎل ﺷﺎن در ﻋﻤﻮم ﺧﻄﺎب ﺑﺎﯾﻦ اﺣﺘﯿﺎل ﮐﺜﯿﺮ‬‫اﻻﺧﺘﻼل ﻫﻤﻪ ﺑﻨﺎي ﻣﻨﺒﺚ و ﻣﺤﺾ رﮐﯿﮏ و ﻏّﺚ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آ ﻧﮑﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪99 :‬‬‫ﺗﺮﻣﺬي در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﯾﺰﯾـﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤّﺠﺎف ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻟﺘﯿﻤﯽ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ‬‫ﻓﺴـﺌﻠﺖ أي ﻟا ّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻﻮاﻣﺎ‬‫ﻗﻮاﻣﺎ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴﺘﺪرك ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣّﺪﺛﻨﯽ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ دارم ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﺒﺴـﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﻨﻬﺪي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺠّﺤﺎف ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋّﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺴﺄﻟﺖ أّي اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ‬‫ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻓﻤﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺘﻪ ﺻّﻮاﻣﺎ ﻗّﻮاﻣﺎ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ اﻻﺳﻨﺎد و ﻟﻢ ﯾﻨﺤﺮ ﺟﺎه؟؟؟‬‫و اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻻﺛﯿﺮ در اﺳﺪ اﻟﻐﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﺑﺎﺳـﻨﺎدﻫﻢ ﻋﻦ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤّﺠﺎف‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻟﺘﯿﻤﯽ ﻗـﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋّﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺴـﺄﻟﺖ أّي اﻟّﻨـﺎس ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ‬‫ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻّﻮاﻣﺎ ﻗّﻮاﻣﺎ‬‫و ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎﺣﺒّﯿﮥ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﺳـﺌﻠﺖ أي اﻟﻨـﺎس اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗـﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ‬‫ﺻﻮاﻣﺎ ﻗﻮاﻣﺎ ﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﻧﯿﺰ در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ذﮐﺮ اﻧﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨـﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﺳـﺌﻠﺖ أّي اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺳـﺌﻠﺖ أي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ‬‫زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻّﻮاﻣﺎ ﻗّﻮاﻣﺎ رواه اﻟّﻄﺒﺮي و ﻗﺎل اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﺷﯿﺦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﯿﺪروس در ﻋﻘﺪ ﻧﺒﻮي و ﺳﺮ ﻣﺼﻄﻔﻮي ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﻟّﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬـﺎ ﻗـﺎﻟﺖ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺴﺎء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و زوﺟﻬﺎ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 483‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺮﺟﺎل إﻟﯿﻪ‬‫و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻮﺻﺎﺑﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗﺪ ﺳﺌﻠﺖ أّي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان‬‫ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻّﻮاﻣﺎ ﻗﻮاﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺧﺎن ﺑﺪﺧﺸﯽ در ﻣﻔﺘﺎح اﻟّﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋّﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺴﺄﻟﺖ أّي اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ‬‫و ﻗﻤﺮ اﻟّﺪﯾﻦ در ﻧﻮر اﻟﮑﺮﯾﻤﺘﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ و ﻧﯿﺰ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋّﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺴـﺄﻟﺖ أّي اﻟّﻨـﺎس ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗـﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﯿـﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ‬‫زوﺟﻬﺎ رواه اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺳﻨّﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺳﺌﻠﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ أّي اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪100 :‬‬‫اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺣﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اوﻻ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻣﺠﺘﻬـﺪه ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮد و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀﺮﺗﺶ را از اﺣﺐ رﺟﺎل ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨﺎب ﺳﺆال ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺰﯾﺪ اﻧﺼﺎف‬‫و ﺣﻖ ﭘﮋوﻫﯽ را ﮐﺎرﻓﺮﻣـﺎ ﺷـﺪ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ اﺣﺐ اﻟﻨـﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از رﺟﺎل زوج‬‫ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮد ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ اﻗﺮار ﺻـﺮﯾﺢ و اﻋﺘﺮاف ﺻـﺤﯿﺢ در ﺛﺒﻮت اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم از ﺷـﯿﺨﯿﻦ و دﯾﮕﺮ اﺻـﺤﺎب ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺷـﺒﻬﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ و واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﺴـﯽ‬‫دﯾﮕﺮ اﺣﺐ ﻣﯽﺑﻮد ﻻﺑﺪ ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ او را ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﺬﮐﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺧﻼف ﻋﺎدت ﺧﻮد ﻧﻤﯽﮐﺮد‬‫ﭼﻪ ﻋﺪم اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ او ذﮐﺮ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را ﺑﺨﯿﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﻬﺎدت اﺑﻦ ﻋﺒﺎس واﺿﺢ و دﯾﮕﺮ ﺷﻮاﻫﺪ ﮐﺜﯿﺮه ﻋﺪاوت او ﺑﺎ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﮐﺘﺐ و اﺳـﻔﺎر ﻻﺋﺢ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او ﺑﺎ وﺻﻒ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ دﯾﮕﺮي ﺧﺎـّﺻ ﻪ‬‫اﺣﺒﯿﺖ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮد در ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﻘﺎم اﻋﺮاض از ان ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و اﺣﺒّﯿﺖ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ذﮐﺮش را ﺑﺨﯿﺮ اﺳـﺘﻄﺎﻋﺖ ﻧـﺪارد ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﯾـﺪ اﯾﻦ‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ از آﺛﺎر ﻋﻠﻮم ﺣﻖ ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻋﺎﺋﺸﻪ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﻖ ﺟﺎري ﻓﺮﻣﻮد و اﻣﺮ واﻗﻊ را ﺑﺸـﻬﺎدت ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻋﻨﻮده ﮐﻨﻮده‬‫ﮐﻔﻠﻖ اﻟﺼﺒﺢ روﺷﻦ ﻧﻤﻮد‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴﺘﺪرك ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﻟّﺸﺎﺷـﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺤﺎﻓﻆ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﯿﺮ ﻋﻦ ﻋّﺒﺎد ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ رﺟﺎء اﻟﺰﺑﯿﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻬﺎ ﻣﻦ‬‫وراء اﻟﺤﺠﺎب و ﻫﯽ ﺗﺴﺄﻟﻬﺎ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﺗﺴﺎﻟﻨﯽ ﻋﻦ رﺟﻞ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﻋﻠﻢ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ و‬‫ﻻ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻرض ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 484‬از ‪597‬‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺻﺤﯿﺢ اﻻﺳﻨﺎد و ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه و ﻣﻮﻟﻮي ﻣﺒﯿﻦ در وﺳﯿﻠﮥ اﻟﻨﺠﺎة ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮﯾﺪه ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ اﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻬﺎ وراء اﻟﺤﺠﺎب و ﻫﯽ ﺗﺴﺄﻟﻬﺎ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﺗﺴﺎﻟﻨﯽ ﻋﻦ رﺟﻞ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﻋﻠﻢ‬‫رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ و ﻻ ﻓﯽ اﻻرض اﻣﺮأة ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ اﺧﺮج ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺘﺪرك‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر ﺑﻌـﺪ ﺣﻠﻒ ﺷـﺮﻋﯽ ﺑﻨﺎم اﯾﺰد ﻗﻬﺎر ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال ﻣﺎ در ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﻣﺮدي را ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺴﻮي رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از و و ﻧﻪ زﻧﯽ‬‫را ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺴﻮي آن ﺣﻀـﺮت از زن او ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀـﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴﻼم ﭘﺲ ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ اول و ﺛﺎﻧﯽ و ﺛﺎﻟﺚ و ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل از‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺎرﺷﺎد ﺑﺎﺳﺪاد ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﻪ ﻣﻮّﮐﺪ ﺑﺤﻠﻒ ﺷـﺮﻋﯿﺴﺖ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ ﺷﺪ و دﻋﻮي اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﻼن و‬‫ﺑﻬﻤـﺎن ﮐﻪ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫـﻞ ﺣّﻖ و اﯾﻘﺎن ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧـﺪ و ﺑﺴـﺒﺐ آن در اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮐﻪ از ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻏﯿﺮ آن‬‫ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﺗﺎوﯾﻼت رﮐﯿﮑﻪ آﻏﺎز ﻣﯽﻧﻬﺎدﻧﺪ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻀﻤﺤﻞ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ادﻋﺎي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪101 :‬‬‫اﺣﺒّﯿﺖ اول و ﺛـﺎﻧﯽ ﺻـﺮﯾﺢ ﺗﮑـﺬﯾﺐ ﺣﻀـﺮت ﺻـّﺪﯾﻘﻪ اﺳﺖ اﻟﻌﯿـﺎذ ﺑـﺎﻟّﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟـﮏ و اﻟﺘﻮّرط ﻓﯿﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻓﺤﺶ اﻟﻤﻬﺎﻟﮏ و ﻧﺴﺎﺋﯽ در‬‫ﺧﺼﺎﺋﺺ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ آدم اﻟﻤﺼﯿﺼﯽ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻋﺘﺒﻪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ و ﻫﻮ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ‬‫و اﻧـﺎ ﻏﻼـم ﻓـﺬﮐﺮت ﻟﻬـﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ راﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻧﺴﺎﺋﯽ در ﺧﺼﺎﺋﺺ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻠّﯽ اﻟﺒﺼﺮي ﻗﺎل ﺛﻨﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ اﻟﺨّﻄﺎب ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ رﺟﺎء اﻟﺰﺑﯿﺪي ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق اﻟﺸﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗـﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﺴـﻤﻌﺘﻬﺎ ﺗﺴﺄﻟﻬﺎ ﻣﻦ وراء اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﺳﺎﻟﺘﻨﯽ ﻋﻦ رﺟﻞ ﻣﺎ‬‫اﻋﻠﻢ اﺣﺪا ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﺣّﺐ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻧﺒﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻧﺒﺎ اﺑﻦ ﻋﺘﺒﻪ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ اﻟﺸﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴﺄﻟﺘﻬﺎ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ‬‫ﻣﺎ راﯾﺖ رﺟﻼ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫و اﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑّﻪ اﻧﺪﻟﺴﯽ در ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ‬‫ﻗﺎل ذﮐﺮ ﻋﻠﯽ ﻋﻨﺪ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ و ﻻ راﯾﺖ اﻣﺮأة ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺨﺎﻣﺲ و اﻟﺜﻼﺛﻮن‬‫ﯾﺮﻓﻌﻪ اﻟﯽ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻣﻊ أﺑﯽ و اﻧﺎ ﻏﻼم ﻓﺬﮐﺮﻧﺎ ﻟﻬﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ راﯾﺖ رﺟﻼ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ‬‫و اﺧﻄﺐ ﺧﻮارزم در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺒﺮﻧﺎ اﻟﺸﯿﺦ اﻻﻣﺎم ﻋﯿﻦ اﻻﺋﻤﮥ اﺑﻮ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﮑﺮاﺳﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﻘﺎﺿﯽ اﻻﻣﺎم اﻻﺟّﻞ ﺷﻤﺲ اﻟﻘﻀﺎة‬‫ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤـﺪ ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺰﯾﻨﺒﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﻟﻄﯿﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ‬‫اﻟﻨﻤﯿﻠﯽ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ زﯾـﺪ ان ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ ﺳﺎﺑﻖ ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﻦ ﻋﺘﺒـﮥ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ‬‫ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻬﺎ و اﻧﺎ ﻏﻼم ﻓـﺬﮐﺮت ﻟﻬﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ ﻗّﻂ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ و ﻻ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 485‬از ‪597‬‬‫اﻣﺮأة اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫و ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻨﻬﺎ أي‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ راﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ ﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤﺨّﻠﺺ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫و ﻧﯿﺰ در ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ راﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤﺨﻠﺺ اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟّﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫و ﺷﻬﺎب اﻟّﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠّﯽ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺑـﺎرك و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻـ اﻣﺮأة اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺑـﺎرك و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ رواه اﻟّﻄﺒﺮي و ﻗﺎل اﺧﺮﺟﻪ ﻟا ﻤﺨﻠﺺ‬‫اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫و اﺑﺮاﻫﯿﻢ وﺻﺎﺑﯽ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻨﻬﺎ أي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪102 :‬‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗـﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأة ﺧّﺮﺟﻪ اﺑﻮ ﻃﺎﻫﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﻤﺨﻠﺺ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺨﻠﺼﯿﺎت و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ ﻓﯽ اﻣﺎﻟﯿﻪ‬‫و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﮐﺘﺎب ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺮج اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻧﻪ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ و اﻧﺎ ﻏﻼم ﻓﺬﮐﺮت ﻟﻬﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ و اﻣﺮأة ﻣﻦ زوﺟﺘﻪ‬‫و ﻓﯿﻪ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻧّﻪ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴﻤﻌﺘﻬﺎ ﺗﺴﺄﻟﻬﺎ ﻣﻦ وراء اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﺳﺎﻟﺘﻨﯽ ﻋﻦ‬‫رﺟﻞ ﻣﺎ اﻋﻠﻢ اﺣﺪا اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ‬‫وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ زرﻧﺪي در ﻧﻈﻢ در اﻟّﺴﻤﻄﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫وﯾﺮوي اّن اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼﺎر ﻗﺎﻟﺖ ﻟﻌﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ أّي اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻﻧﺼـﺎر اﻧﻬـﺎ ﻗـﺎﻟﺖ ﻟﻌﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ أّي اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ آﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﻟﻪ و ﺑﺎرك و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رواه اﻟﺰرﻧﺪي‬‫اﯾﻦ رواﯾﺖ دﻻـﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ زﻧﯽ از اﻧﺼﺎر ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ واﻻﺗﺒﺎر را ﺳﺆال ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐـﺪام ﮐﺲ از اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل ﺧـﺪا‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ ﺑـﻮد ﺑﺴـﻮي ﺣﻀـﺮت رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﭘﺲ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﻧﺼـﺎف‬‫اﻋﺘﺮاف ﺑﺤﻖ ﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪ و ارﺷـﺎد ﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﮐﻪ اﺣّﺐ اﺻـﺤﺎب ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 486‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮد ﭘﺲ اﮔﺮ اّول و ﺛﺎﻧﯽ و ﺛﺎﻟﺚ داﺧﻞ اﺻـﺤﺎب ﺑﻮدﻧﺪ اﺣّﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻤﻨﻄﻮق ارﺷﺎد ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ‬‫ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و اﮔﺮ ﮐﻤﺎل ﻋﻠّﻮ ﻫّﻤﺖ را ﮐﺎر ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪه ﺛﻼﺛﻪ را از اﺻﺤﺎب ﺧﺎرج ﺳﺎزﻧﺪ و داﺧﻞ ﻓﺮﻗﻪ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ذﮐﺮ آن و ﻟﻮ ﺑﺎﻟﮑﻨﺎﯾﻪ ﻣﻮﺟﺐ‬‫ﺗﻨّﻐﺺ و اﺷـﻤﯿﺰاز ﻗﻠﻮب ﺳـّﻨﯿﻪ اﺳﺖ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻮب ﻣﺎ ﮐﻪ ﺛﺒﻮت اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و ﺛﺒﻮت‬‫ﺧﻼﻓﺖ ﺑﯽﻓﺎﺻـﻠﻪ آن ﺣﻀﺮﺗﺴﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺛﻼﺛﻪ داﺧﻞ اﺻﺤﺎب ﻧﺸﻮﻧﺪ و واﻟﺞ در زﻣﺮه دﯾﮕﺮ ﭘﺲ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺧﻼﻓﺖ ازﯾﻦ‬‫ﺣﻀـﺮات ﺧﻮد ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺷﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﻻﺋﻖ ﺧﻼﻓﺖ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ اﻧﺤﺼﺎر ﺧﻼﻓﺖ در ذات ﻗﺪﺳﯽ ﺻﻔﺎت ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم ﻗﻄﻌـﺎ و ﺣﺘﻤـﺎ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ ﺷﻮد ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺟﻤﺎع ﺷـﯿﻌﻪ و ﺳـّﻨﯽ ﻣﻨﺘﻔﯽ و ﻧﯿﺰ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫اﺣّﺐ اﺻﺤﺎب ﺑﺎﺷﺪ و ﺟﻤﯿﻊ اﺻﺤﺎب ﻣﻔﻀﻮل اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت از ﻏﯿﺮ اﺻﺤﺎب ﺑﺎوﻟﻮﯾﺖ ﺣﺘﻤﺎ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮔﺮدد‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ زرﻧﺪي در ﻧﻈﻢ درر اﻟّﺴﻤﻄﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗـﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﺴﺄﻟﺘﻬﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﺴـﺖ‬‫اﺳﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻓﻘﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ‬‫و ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﺴﺄﻟﺘﻬﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ‬‫ﻗﻠﺖ ﻟﺴﺖ اﺳﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟﻨﺴﺎء اﻧﻤﺎ اﺳﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻓﻘﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪103 :‬‬‫رواه اﻟﺰرﻧﺪي‬‫و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﺨﻄﯿﺐ اﻻﺑﺸﯿﻬﯽ در ﻣﺴﺘﻄﺮف ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻗـﺎل ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬـﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻬـﺎ اﺧﺒﺮﯾﻨﯽ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﻠﺖ اﻧّﻤﺎ اﺳﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﮐﺎن ﺻﻮاﻣﺎ ﻗّﻮاﻣﺎ و ﻟﻘﺪ ﺳﺄﻟﺖ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻓﯽ ﯾﺪه ﻓﺮدﻫﺎ اﻟﯽ ﻓﯿﻪ ﻗﻠﺖ ﻓﻤﺎ ﺣﻤﻠﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻓﺄرﺳﻠﺖ ﺧﻤﺎرﻫﺎ ﻋﻠﯽ وﺟﻬﻬﺎ و ﺑﮑﺖ و ﻗﺎﻟﺖ اﻣﺮ ﻗﻀﯽ ﻋﻠّﯽ ازﯾﻦ‬‫رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻓﺎﺋﺰ ﺷﺪه اﺳـﺘﻔﺴﺎر از اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺮد و ﺣﻀـﺮت او ذﮐﺮ ﺣﻀﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴﻼم ﻧﻤﻮد و ﭼﻮن ﺟﻤﯿﻊ ﺑﺎز ﺳﺆال از اﺣّﺐ رﺟﺎل ﺑﺴﻮي رﺳﻮل رب ﻣﺘﻌﺎل‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣـﺎ ﺗﺘـﺎﺑﻊ اﻟﻨﻬﺮ و اﻟﻠﯿـﺎل ﮐﺮد ﺣﻀـﺮت ﻋـﺎﺋﺸﻪ ذﮐﺮ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧﻤﻮد ﭘﺲ اﺣـﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده و ﭼﻮن ﺟﻤﯿﻊ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺳﺮاﺳﺮ اﻧﺼﺎف ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﺑﻌﯿﺪ از‬‫ﺗﺎوﯾﻼـت اﻫـﻞ ﺟﺰاف ﯾـﺎﻓﺖ ﻧﺎﭼـﺎر ﺑﮑﻠﻤﻪ ﺑﻠﯿﻐﻪ ﻣـﺎ ﺣﻤﻠـﮏ ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﮐـﺎن ﺗﻘﺮﯾﻊ ﺑﻠﯿﻎ آن ﻣﺠﺘﻬـﺪه دوران و اﻇﻬﺎر ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻤﻞ آن أمّ‬‫اﻟﺼﺒﯿﺎن ﺑﺎﻋﺘﺮاف آن ﻣﺘﻮّرﻋﻪ زﻣﺎن ﻧﻤﻮد ﭘﺲ آن ﻓﺮﯾـﺪه روزﮔﺎر ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ ﻋﺠﺰ و اﺿـﻄﺮار و اﻧﺴﺪاد اﺑﻮاب ﺗﺎوﯾﻞ دور از ﮐﺎر ﻧﺎﭼﺎر‬‫ﺑﺴﻮراخ ﺳـﮑﻮت و ﺻـﻤﻮت از ﺗﻔﻮه ﺑﻪ ﺗﻌﻠـﻞ ﻧﺎﻫﻨﺠـﺎر ﺧﺰﯾـﺪ و ﺧﻤـﺎر ﻣﺒـﺎرك ﺑﺮ روي ﻣﻘـﺪس ﮐﺸـﯿﺪ و ﻗﻄﺮات اﺷـﮏ درر رﺷﮏ از‬‫ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺳﺮش ﺑﺎرﯾﺪ و زﻟﻞ و ﺧﻠﻞ ﺳﻮ ﻋﻤﻞ در ارﺗﮑﺎب ﺣﺮب ﺟﻤﻞ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺲ ﺗﺎﺑﺎن روﺷﻦ و ﻧﻤﺎﯾﺎن ﮔﺮداﻧﯿﺪ و ﺑﺎز ﺑﻬﻮس دﻓﻊ ﻋﺪو‬‫ﺷﻨﺎر ارﺗﮑﺎب اﯾﻦ ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺻـﺮﯾﺤﮥ اﻟﻌﻮار ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪ ﺟﺒﺮﯾﻪ ﻏﺪار ﺣﻮاﻟﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻘﻀﺎي ﭘﺮوردﮔﺎر ﺑﺮ زﺑﺎن ﮔﻬﺮﺑﺎر روان ﺳﺎﺧﺖ و‬‫ﺧﻮد را در ورﻃﻪ اﺳـﺘﺤﻘﺎق ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺸـﻨﯿﻌﺎت ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﻻﺳﻼم اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ در ﻣﻨﻬﺎج و ﻏﯿﺮ او در ﻏﯿﺮ آن ﺑﺮ ﺟﺒﺮﯾﻪ ﻣﺘﻌﻠﻠﯿﻦ ﺑﻘﻀﺎ و ﻗﺪر در‬‫اﻗﺘﺤﺎم ﻣﻌﺎﺻﯽ ﻣﻨﮑﺮ ﯾﺎد ﮐﺮدهاﻧﺪ اﻧﺪاﺧﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 487‬از ‪597‬‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﯾﮑﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ‬‫ﻋﻦ ﻋﺮوة ﻗﺎل ﻗﻠﺖ ﻟﻌﺎﺋﺸﮥ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﻠﺖ أي ﺷﯽء ﮐﺎن ﺳﺒﺐ‬‫ﺧﺮوﺟﮏ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺎﻟﺖ ﻟﻢ ﺗﺰوج اﺑﻮك اﻣﮏ ﻗﻠﺖ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻗﺪر اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎﻟﺖ و ﮐﺎن ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻗﺪر اﻟﱠﻠﻪ‬‫ن ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺮوه اّوﻻـ از ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺳﺆال ﮐﺮد ﮐﻪ اﺣّﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﮐﻪ أم ﮐﺲ ﺑﻮد ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ارﺷﺎد ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮد ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺟﻤﯿﻊ ﻧﺎس‬‫ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ را ﻣﺴﺎﻏﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺟـﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨـﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺮاد اﺣﺐ ﻓﯽ اﻻﮐﻠﺴﺖ ﯾﺎ ﻓﻼن و ﺑﻬﻤﺎن ﻏﺎﺋﺐ ﺑﻮدﻧـﺪ ﯾﺎ ﻣﻦ ﻣﻘـﺪرﺳﺖ ﭼﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻧﻔﺲ اﯾﻦ ﺳﺆال و‬‫ﺟﻮاب ازﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻼت آﺑﯽ و ﻣﺴـﺘﻨﮑﻔﺴﺖ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ ﺑﻄﻼن آن ﺗﺘﻤﻪ رواﯾﺖ ﮐﻪ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻋﺮوة ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ‬‫اﺳﺘﯿﺜـﺎق ﻋﺮي اﻃﻤﯿﻨـﺎن ﺑﺠﻮاب ﻫـﺪاﯾﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻋﺎﻟﯿﺸﺎن ﻧﻤﻮد ﺿـﺒﻂ درد ﺟﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴـﺘﻪ ﻣﻨﺎﻓﺎت اﯾﻦ ارﺷﺎد ﺑﺎﺳـﺪاد ان‬‫ﻣﺠﺘﻬـﺪه واﻻ ﻧﺰاد ﺑﺎ ﻋﻤﻞ آن ﻋﻔﯿﻔﻪ ﺑﺎ ﺳـﺪاد و در ﺧﺮوج از ﻋﺎدات ﻣﺨـﺪرات ﺗﺎرﮐـﮥ اﻟﺮﮐﻮب ﻋﻠﯽ اﻟﺴـﺮوج و ﻋﺮوج ﺑﺮ ﻣﻌﺎرج ﺗﺒﺮج و‬‫ﺧﺮوج ﺑﮑﻠﻤﻪ ﺑﻠﯿﻐﻪ أي ﺷـﯽء ﮐـﺎن ﺳـﺒﺐ ﺧﺮوﺟـﮏ ﻋﻠﯿﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ و اﯾﻦ ﺳﺆال ﻋﺰﯾﺰ اﻟﻤﻨﺎل ﻣﻮﺟﺐ اﯾﻼم و اﻣﻼل ﺧﺎﻃﺮ ﺷـﺮﯾﻒ آن‬‫ﻣﺠﺘﻬﺪه ﯾﺎ ﮐﻤﺎل ﺑﺤّﺪي ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺠﻮاب آن ﺑﺴﺒﺐ اﺳﺘﯿﻼي ﻣﺰﯾﺪ ﻃﯿﺶ و ﻏﻀﺐ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﺨﺠﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪104 :‬‬‫ﻋﺮوه ﻧﺒﯿﻞ ﺑـﺬﮐﺮ ﻣﺎ در آن ﺗﺎﺑﻌﯽ ﺟﻠﯿﻞ رﺳـﯿﺪ و ﭘﺮﺳـﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺗﺰوﯾـﺞ ﮐﺮد ﭘﺪر ﺗﻮ ﻣﺎدر ﺗﺮا ﻋﺮوه ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﻠﻢ و رﻋﺎﯾﺖ ادب ﮐﺎر ﻓﺮﻣﺎ‬‫ﺷـﺪه ﻣﻼﻟﯽ و ﮐﻼﻟﯽ از ﺟﻮاب ﻃﺎﻫﺮ ﻧﮑﺮده ﺗﺰوﯾـﺞ ﻣﺎدر ﺧﻮد را ﺣﻮاﻟﻪ ﺑﻘﺪر اﻟﻬﯽ ﻧﻤﻮد ﭘﺲ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺧﺮوج ﺧﻮد را ﻫﻢ ﻣﻤﺎﺛﻞ‬‫ﺗﺰوﯾﺞ ﻣﺎدر ﻋﺮوه در ﺗﻘﺪﯾﺮ اﯾﺰد ﺧﺒﯿﺮ ﺑﻤﻔﺎد ﻣﺼﺮاع‪:‬‬‫ﻗﻮﻣﯽ دﮔﺮ ﺣﻮاﻟﻪ ﺑﺘﻘـﺪﯾﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻓﺮﻣﻮد و ﺑـﺎﯾﻦ ﺗﻤﺜﯿـﻞ ﻋﻠﯿﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻞ ﻏﯿﺮ اﺻـﯿﻞ داﻣﻦ ﻣﺒﺎرك ﺧﻮد از دﺳﺖ ﻋﺮوه ﺧﻼص ﺳﺎﺧﺖ و‬‫ﺑﺎﻇﻬـﺎر ﻫﯿـﭻ ﺟﻮاﺑﯽ ﺷـﺎﻓﯽ و داﻓﯽ ﻧـﭙﺮداﺧﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣﺒّﯿﺖ ﻋـﺎﻣﻪ ﻧﻤﯽﺑﻮد ﺑﻠﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ آن‬‫ﺣﻀـﺮت ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﺪ اﺣﺒّﯿﺖ اول ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺎﻧﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺎﻟﺚ ﻣﯽﺑﻮد ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺴﺆال ﻋﺮوه اﯾﻦ ﻫﻤﻪ زﺣﻤﺖ ﻋﺠﺰ و ﺗﺸﻮﯾﺮ ﻧﻤﯽﮐﺸﯿﺪ و‬‫اﺣـﺎﻟﻪ ﺧﺮوج ﺑﺘﻘـﺪﯾﺮ و وﻟﻮج در ﺳﻮراخ ﺗﺨﺠﯿﻞ و ﺗﻌﯿﯿﺮ ﻋﺮوه ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻧﻤﯽﮔﺰﯾـﺪ و ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻗـﺪر اﻗﺘﺼﺎر ﻣﯽورزﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﺒﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﺰﺋﯿﻪ اﺳﺖ و اﻗـﺪم رﺟﺎل در اﺣﺒﯿﺖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ آن ﻣﺠﺘﻬﺪه‬‫ﺑـﺎ ﮐﻤـﺎﻟﺴﺖ و ﺗﺎﻟﯽ اول ﺛﺎﻧﯽ و ﻻﺣﻖ ﺛﺎﻧﯽ ﺛﺎﻟﺜـﮥ اﻷﺛﺎﻓﯽ ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺎﺋﺚ ﺟﺎﻧﯽ ﻣﺮﺑﯽ زراﻓﻪ ﻣﺮواﻧﯽ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﺮﺗﺒﻪ از درﺟﻪ ﺗﻘﺪم ﻣﻨﺤﻂ ﺳﺨﻂ و ﻧﺎزل و در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻌﺪم اﻋﺘﻨﺎ آﺋﻞ ﮔﺮدﯾﺪ ﭘﺲ در ﺧﺮوج ﺑﺮ آن ﺣﻀﺮت‬‫ﮐﺪام ﻣﻘﺎم اﺳـﺘﻌﺠﺎب و اﺳﺘﻐﺮاﺑﺴﺖ و ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀﺮت ﺛﺎﻟﺚ را ﺑﻠﻌﻦ و ﻃﻌﻦ و ﺗﺸﻨﯿﻊ و ﻣﻼم ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺣﮑﻢ ﺑﻘﺘﻠﺶ‬‫داده و ﮐﻠﻤﻪ اﻗﺘﻠﻮا ﻧﻌﺜﻼ ﻗﺘﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻌﺜﻼ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻫﺪاﯾﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن راﻧﺪه ﭘﺲ اﮔﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺘﺎﺧﺮ از وي ﺑﻮد‬‫ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ را در اﻋﺘﺬار از ﺧﺮوج ﺧﻮد ﺑﺮ آن ﺣﻀﺮت ﭼﺮا ﺣﯿﺮت و اﻧﺘﺸﺎر و ﻋﺠﺰ و اﺿﻄﺮار در ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 488‬از ‪597‬‬‫ﻋﻦ ﻣﻌـﺎذة اﻟﻐﻔﺎرﯾـﮥ ﻗـﺎﻟﺖ ﮐـﺎن ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑـﺎﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺧﺮج ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻻﺳـﻔﺎر و اﻗـﻮم ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮﺿـﯽ و اداوي اﻟﺠﺮﺣﯽ‬‫ﻓﺪﺧﻠﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ و ﻋﻠﯽ ﺧﺎرج ﻣﻦ ﻋﻨﺪه و ﺳﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸﮥ اّن ﻫﺬا اﺣّﺐ اﻟﺮﺟﺎل اﻟّﯽ و‬‫اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠّﯽ ﻓـﺎﻋﺮﻓﯽ ﻟﻪ ﺣﻘﻪ و اﮐﺮﻣﯽ ﻣﺜﻮاه ﻓﻠّﻤﺎ ان ﺟﺮي ﺑﯿﻨﻬﺎ و ﺑﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣﺎ ﺟﺮي رﺟﻌﺖ ﻋﺎﺋﺸـﮥ اﻟﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻓـﺪﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻬﺎ ﯾﺎ أّم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﯿﻒ ﻗﻠﺒﮏ اﻟﯿﻮم ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﮏ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻗﺎل ﻗﺎﻟﺖ ﻣﻌﺎذة ﻗﺎﻟﺖ ﮐﯿﻒ‬‫ﯾﮑﻮن ﻗﻠﺒﯽ ﻟﺮﺟـﻞ ﮐـﺎن إذا دﺧﻞ ﻋﻠّﯽ و أﺑﯽ ﻋﻨـﺪﻧﺎ ﻻ ﯾﻤّﻞ ﻣﻦ اﻟﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ اﺑﺖ اﻧﮏ ﻟﺘـﺪﯾﻢ اﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﯿـﮥ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﻮل اﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ وﺟﻪ ﻋﻠّﯽ ﻋﺒﺎدة اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺨﺠﻨﺪي‬‫و اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻤﻨﯽ در اﮐﺘﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ ﻣﻌـﺎذة اﻟﻐﻔﺎرﯾـﮥ ﻗـﺎﻟﺖ ﮐـﺎن ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑـﺎﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺧﺮج ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻻﺳـﻔﺎر و اﻗـﻮم ﺑﺎﻟﺨﺪﻣـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮﺿـﯽ و اداوي‬‫اﻟﺠﺮﺣﯽ ﻓـﺪﺧﻠﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸـﮥ و ﻋﻠّﯽ ﺧﺎرج ﻣﻦ ﻋﻨـﺪه و ﺳـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ان ﻫﺬا اﺣّﺐ‬‫اﻟﺮﺟـﺎل اﻟّﯽ و اﮐﺮﻣﻬـﻢ ﻋﻠّﯽ ﻓـﺎﻋﺮﻓﯽ ﻟﻪ ﺣﻘﻪ و اﮐﺮﻣﯽ ﻣﺜـﻮاه ﻓﻠﻤـﺎ ﺟﺮي ﺑﯿﻨﻬـﺎ و ﺑﯿﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣـﺎ ﺟﺮي رﺟﻌﺖ ﻋﺎﺋﺸـﮥ اﻟﯽ ﻟا ﻤـﺪﯾﻨﮥ‬‫ﻓـﺪﺧﻠﺖ ﻋﻠﯿﻬـﺎ ﻓﻘﻠﺖ ﯾـﺎ أّم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﯿﻒ ﻗﻠﺒﮏ اﻟﯿﻮم ﺑﻌـﺪ ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻘﻮل ﻟﮏ ﻓﯿﻪ ﻣﺎ ﻗﺎل ﻗﺎﻟﺖ ﯾﺎ‬‫ﻣﻌﺎذة ﮐﯿﻒ ﯾﮑﻮن ﻗﻠﺒﯽ ﻟﺮﺟﻞ ﮐﺎن إذا دﺧﻞ ﻋﻠﯽ و أﺑﯽ ﻋﻨـﺪﻧﺎ ﻻ ﯾﻤﻞ ﻣﻦ اﻟﻨﻈﺮ إﻟﯿﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﯾﺎ اﺑﺖ اﻧﮏ ﻟﺘـﺪﯾﻢ اﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﯿﮥ‬‫ﺳﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪105 :‬‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻘﻮل اﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺎدة اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﺮﻫﺎن اﻟﺨﺠﻨﺪي ﻓﯽ اﻟﻤﺎء اﻟﻤﻌﯿﻦ‬‫اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺳـﺮاﭘﺎ ﻫـﺪاﯾﺖ ﮐﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮ ارﺟﻤﻨـﺪ ﻋﻼﻣﻪ ﺧﺠﻨﺪ اﺧﺮاج ﻓﺮﻣﻮده و ﻃﺒﺮي و وﺻﺎﺑﯽ از و ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ‬‫آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﺑﻮد از ﺟﻤﯿﻊ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺛﻼﺛـﮥ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺨﻄـﺎب ﻋـﺎﺋﺸﻪ واﻻـ ﻣﻘﺎم ﺑﻌـﺪ ﺗﺸـﺮﯾﻒ ﺑﺮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟـّﺴ ﻼم از ﻧﺰد ﺳـﺮور اﻧـﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿـﮥ و اﻟـّﺴ ﻼم ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ أي ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑـﺪرﺳﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣّﺐ‬‫رﺟﺎل ﺑﺴﻮي ﻣﻦ و اﮐﺮم اﯾﺸﺎن ﺑﺮ ﻣﻨﺴﺖ ﭘﺲ ﻟﻔﻆ اﻟّﺮﺟﺎل ﺟﻤﻊ ﻣﺤّﻠﯽ ﺑﺎﻟﻼم ﻣﻔﯿﺪ ﺷـﻤﻮل و اﺳـﺘﻐﺮاق ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎﻟﺴﺖ و ﻣﺨﺎﻃﺒﻪ ﻋﺎﺋﺸـﻪ‬‫ﺑﺤﺮف ﻧـﺪا و ﺗﺼـﺪﯾﺮ ﮐﻼم ﺑﻼﻏﺖ ﻧﻈﺎم ﺑﺤﺮف ﺗﺎﮐﯿﺪ ﻣﺜﺒﺖ ﻣﺰﯾﺪ اﻫﺘﻤﺎم ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام درﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺣﺼـﯿﻒ‬‫اﻟﻨﻈﺎﻣﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل ﺑﮑﻤﺎل ﺻﺮاﺣﺖ و ﺗﺎﮐﯿﺪ و اﻫﺘﻤﺎم ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ‬‫ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮ اﺛﺒﺎت ﻣﺤﺾ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻔﺮﻣﻮده اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﺼﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم ارﺷﺎد‬‫ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ آن ﺟﻨـﺎب اﮐﺮم رﺟـﺎل ﺑﺮ آن ﺣﻀـﺮﺗﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺘﻤـﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼـل ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺧﺎّﺻﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎّﻣﻪ ﺑﺎﯾﻦ ارﺷﺎد ﺑﺎ‬‫ﺳـﺪاد ﮐﻠّﯿﮥ ﻣﻨﺪﻓﻊ و ﺳـﺤﺎب ﺗﺸـﮑﯿﮑﺎت ﺳـﻤﺠﻪ ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻨﻘﺸﻊ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻧﯿﺰ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺪ‬‫اﺛﺒﺎت اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل و اﮐﺮﻣﯿﺖ آن ﺣﻀﺮت از ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﺑﺨﻄﺎب ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻣﮑﺮﻣﺖ ﻣﺎب ﺑﻄﺮﯾﻖ‬‫ﺗﻔﺮﯾﻊ ﺑﺮﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺑﺎ ﺻﻮاب و اﻇﻬﺎر ﻣﻘﺼﻮد ازﯾﻦ ارﺷﺎد ﺑﺎ ﺳـﺪاد اﺗﻤﺎﻣﺎ ﻟﻠﺤﺠﮥ و اﯾﻀﺎﺣﺎ ﻟﻠﻤﺤﺠﮥ اﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮد آن ﺟﻼﻟﺖ ﻧﺼﺎب را ﺑﺂﻧﮑﻪ‬‫ﺑﺸـﻨﺎﺳﺪ ﺣﻖ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را و اﮐﺮام ﮐﻨـﺪ ﻣﺜﻮاي آن ﺣﻀـﺮت را و دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻣﺮام ﺑﺤـّﺪي واﺿﺢ و‬‫ﻇـﺎﻫﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻌـﺎذه ﻏﻔـﺎرﯾﻪ ﻫﻢ ﭘﯽ ﺑـﺎن ﺑﺮد و ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺒﮑﯿﺖ و ﺗﻘﺮﯾﻊ و ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻮﺑﯿـﺦ آن ﻣﺠﺘﻬـﺪه ﺣـﺎذﻗﻪ و ﻓﻘﯿﻬﻪ ﺧﺎرﻗﻪ ﺳﭙﺮد ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﺑﺎﻇﻬﺎر ﻣﻨﺎﻓﺎت ﻣﺎﺟﺮاي ﺣﯿﺮت اﻓﺰاي اﻗﺪام آن ﻣﺨﺪره ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم ﺑﺮ ﻣﺤﺎرﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﺑﺎ ﻋﻤﻞ ﺑﺮ ارﺷﺎد‬‫ﺑﺎ ﺳﺪاد ﺳـﺮور اﻧﺒﯿﺎي اﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﮥ و اﻟـّﺼ ﻠﻮة اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﺘﻨﺎد ﮐﻪ ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﮕﻮش ﺣﻖ ﻧﯿﻮش ﺑﻼ واﺳﻄﻪ و ﺣﺠﺎب‬‫از زﺑـﺎن اﻗـﺪس ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺎ ﻧﻔـﺢ ﻣﺴﮏ و ﻃﺎب ﻣﻼب روﺑﺮوي ﻏﻔﺎرﯾﻪ ﻋﻔﺖ ﻣﺎب ﺷـﻨﯿﺪه ﺑﻮد‬‫ﮔﻮي ﺳـﺒﻖ در ﻟﻮم و ﻋـﺬل آن ﺣـﺎﺋﺰه ﺧﺼـﻞ ﻓﻀـﻞ رﺑﻮد و ﺣﻀـﺮت او را ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺳـﻘﯿﻔﻪ ﺳﺎزي و ﺣﯿﻠﻪ ﭘﺮدازي و ﺑﻼﻏﺖ ﻧﻮازي و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 489‬از ‪597‬‬‫آﺗﺶاﻧـﺪازي و اﯾﻘـﺎع ﻓﺘﻨﻪ ﻋﻈﯿﻤﻪ ز ﻗﻮم ﻋﺮاﻗﯽ و ﺣﺠـﺎزي ﺑﺠﻮاب ﮐﻼـم ﺑـﺪﯾﻊ اﻟﻨﻈﺎم ﻏﻔﺎرﯾﻪ اﻟﺠﺎرﯾﻪ ﻋﻠﯽ ﻧﻬـﺞ اﻟﺜﻠﻢ و اﻟﺤﺰم و اﻟﺠﺮﺋﯿﮥ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﺠـﺪع و اﻟﺼـﻠﻢ ﭼـﺎره ﺟﺰ اﻋﺘﺮاف ﺑﺤﻖ ﻧﻈﺮ ﻧﯿﺎﻣـﺪ و ﺑﺎﻟﺠـﺎء ﺣﻖ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺑـﺎرﻋﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از زﺑﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ‬‫ﺗﺮﺟﻤـﺎن واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ آن ﻣﺠﺘﻬـﺪه دوران ﮐـﻪ اداﻣـﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﺴـﻮي روي ﻣﺒـﺎرك اﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨـﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﺳـﻼم اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﻤﻨـﺎن ﻋﻠﯽ اﻟـﺪوام و‬‫اﻻﺳـﺘﻤﺮار ﻋﻨـﺪ اﻟـﺪﺧﻮل ﻋﻠﯽ اﺑﻨﺘﻬـﺎ اﻟﻤﮑﺮﻣـﮥ و ﮐﻮن ﻋﻠﯽ ﻓﯽ ﺑﯿﺘﻬﺎ ﻣﯽﮐﺮد ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮد و ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم ﺑﺮواﯾﺖ ﺳﺮاﭘﺎ ﻫﺪاﯾﺖ ﺣﻀﺮت ﻋﺘﯿﻖ و ﻋﻤﻞ آن ﺣﻠﯿﻢ رﻗﯿﻖ ﺑﺮﯾﻦ رواﯾﺖ داﻟﻪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﻋﺒـﺎدﺗﺴﺖ ﻧﻤﻮد ﻓﻠﻠﻪ دّرﻫـﺎ و ﻋﻠﯿﻪ اﺟﺮﻫـﺎ ﮐﻪ اﺳـﺎس ﺟﻤﯿﻊ ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻼت دﺧﯿﻠﻪ و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ﺿـﺌﯿﻠﻪ و ﺗﺨـﺪﯾﻌﺎت ﻏﯿﺮ اﺻـﯿﻠﻪ‬‫ارﺑـﺎب ﺗﺰوﯾﻖ و زﯾﻎ و اﺻـﺤﺎب ﻋﺴﻒ و ﺣﯿﻒ ﻣﻀـﻤﺤﻞ و ﭘـﺎي ﺗﺸـﮑﯿﮑﺎت رﮐﯿﮑﻪ و ﺗﻠﺒﯿﺴﺎت ﺳـﺨﯿﻔﻪ ﻣﻤﺎذﻗﯿﻦ و ﻣﻠﻔﻘﯿﻦ و ﺗﻤﻮﯾﻬﺎت‬‫ﻓﻈﯿﻌﻪ و ﺗﺸﻮﯾﻬﺎت ﺷﻨﯿﻌﻪ ﻣﺘﺸﺪﻗﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪106 :‬‬‫و ﻣﺘﻨﻄﻌﯿﻦ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﺳـﺎﺧﺖ و آﺗﺶ ﺷـﺮرﺑﺎر در ﺧﺮﻣﻦ ﮐﺎﻻي ﻣﻌﺎﻧـﺪﯾﻦ و ﺣﺎﺋـﺪﯾﻦ و ﻣﺘﮑﻠﻔﯿﻦ و ﻣﺘﻌﺴـﻔﯿﻦ اﻧـﺪاﺧﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻋﺎّﻣﻪ ﻣﺴـﺘﻐﺮﻗﻪ ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل ﻧﻤﯽﺑﻮد ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺠﻮاب ﺗﻘﺮﯾﻊ و ﺗﺎﻧﯿﺐ و ﺷﮑﺎﯾﺖ و‬‫ﺗﻌﯿﯿﺐ ﻏﻔﺎرﯾﻪ دارﯾـﺪ ﭼﺮا ﺳـﺮ ﺑﺠﯿﺐ ﻧـﺪاﻣﺖ و ﺗﺮك ﺗﺎﯾﯿـﺪ و ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻣﺤﺎرﺑﻪ ﺟﻤﻞ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ و ﭼﺮا دﺳﺖ ﺑﻨﻘﺺ و ﻧﻘﺾ و ﺗﻮﺟﯿﻪ و‬‫ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﻧﻤﯽاﻧـﺪاﺧﺖ و ارﺷﺎد ﻣﯽﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﺰﺋّﯿﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎّﻣﻪ و ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﻧﺎﻗﺼﻪ ﻏﯿﺮ ﺗﺎّﻣﻪ ﺑﻮد و ﺣﻘﯿﻘـﮥ اﺣّﺐ ﺟﻤﯿﻊ رﺟﺎل‬‫واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ آن ﻣﺨـّﺪره ﻓﯽ اﻟﺤﺠـﺎل اﻟﻤﺘﺼـّﺪرة ﻟﻠّﻨﺰال و اﻟﻤﮑﺎﻓﺤـﮥ ﻟﻼﺑﻄـﺎل ﺑﻮده و اﺣّﺐ ﺟﻤﯿﻊ ﻧﺴـﺎء ﺧﻮد آن ﺑﺎﻫﺮة اﻟﺴـّﻨﺎﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎ‬‫وﺻﻒ ﺣﺼﻮل اﯾﻦ ﺷـﺮف ﺟﻠﯿﻞ و ﻓﻀﻞ ﻧﺒﯿﻞ ﺑﺮاي ﻣﻦ و واﻟـﺪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ آن اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﺰﺋّﯿﻪ وﻗﻌﯽ ﻧـﺪارد ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺜﻞ ﻋﺪم ﻣﺤﻀﺴـﺖ‬‫ﭼﺮا ﺗـﺬﮐﯿﺮ ﺑـﺎﯾﻦ اﺣﺒّﯿﺖ ﻏﯿﺮ ﺧﻄﯿﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺎرﺑﻪ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آن ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺎﻓﯽ و اﮔﺮ در ﻗﻠﺒﺶ ﭼﯿﺰي ﺑﻠﮑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﺎﺷـﺪ وﺟﻬﺶ ﻏﯿﺮ‬‫ﺧﺎﻓﯽ و ﭼﻮن ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن دم در ﮐﺸـﯿﺪﻧﺪ و ﻣﻌﺠﺮ ﺳﮑﻮت و ﺻﻤﻮت از ان ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺒﺎرك ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف آن ﺑﺴﻮي ﻧﻘﻞ اﻗﺼﺎي‬‫ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ واﻟﺪ ﻧﺒﯿﻞ ﺧﻮد ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را ﮐﻪ آن ﻫﻢ دﻟﯿﻞ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀﺮﺗﺴﺖ ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ ﺻﺮاﺣﮥ واﺿﺢ ﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﺰﺋّﯿﻪ و دﯾﮕﺮ ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ درﯾﻦ ﺑﺎب ﻫﻤﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻓﺎﺳـﺪه و‬‫ﺗﺰوﯾﻘﺎت اﮐﺎﺳﺪه اﺳﺖ و اﮔﺮ ﺑﻌﺪ ﺳﻤﺎع اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ارﺷﺎدات ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻧﯿﺰ ﺳﺠﯿﻪ ﻧﺎﻣﺮﺿّﯿﻪ ﺗﺎوﯾﻞ و ﺗﺤﺮﯾﻒ ﺗﺮك ﻧﮑﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﺳﺎس‬‫ﺣﯿﺎ و آزرم و اﻧﺼﺎف ﺑﻤﻌﺎدل ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺗﺨـﺪﯾﻊ ﺑﺎز ﮐﻨﻨـﺪ ﻧﺎﭼﺎر در وﺟﻪ اﺗﯽ ﻧّﺺ ﺻـﺮﯾﺢ از زﯾﺎن ﺣﻘﺎﺋﻖ ﺗﺮﺟﻤﺎن آن ﻣﺠﺘﻬـﺪه زﻣﺎن ﺑﺮ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ آن ﻋﺎﻟﯿﺸـﺎن و آن ﻫﻢ ﻣﻮﮐـﺪ ﺑﺤﻠﻒ ﺷـﺮﻋﯽ ﺑـﺎﺳﻢ اﯾﺰد ﻣﻨﺎن و آن ﻫﻢ ﺑﺎﺳـﻨﺎد‬‫ﺻﺤﯿﺢ ﺣﺴﺐ ﺗﺼﺮﯾﺢ اﺳﺎﻃﯿﻦ رﻓﯿﻊ اﻟﺸﺄن ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺴﺘﻌﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﯾﻢ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨـﺎ اﺑﻮ ﻧﻌﯿﻢ ﺣـّﺪﺛﻨﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺛﻨـﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺮﯾﺚ ﻗـﺎل ﻗﺎل اﻟّﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ اﺳـﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺴـﻤﻊ‬‫ﺻﻮت ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﺮﻓﺖ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺛﻼﺛﺎ ﻓﺎﺳـﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺪﺧﻞ ﻓﺎﻫﻮي إﻟﯿﻬﺎ و ﻗﺎل ﻟﻬﺎ ﯾﺎ ﺑﻨﺖ‬‫أم روﻣﺎن أ ﻻ أﺳﻤﻌﮏ ﺗﺮﻓﻌﯿﻦ ﺻﻮﺗﮏ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و ﻧﺴﺎﺋﯽ در ﮐﺘﺎب ﺧﺼﺎﺋﺺ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﺒـﺪة ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﯿﻢ اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل اﻧﺒﺎﻧﺎ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻗﺎل اﻧﺒﺎﻧﺎ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ أﺑﯽ اﺳـﺤﺎق ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺮﯾﺚ ﻋﻦ اﻟّﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ‬‫ﺑﺸﯿﺮ ﻗﺎل اﺳﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺴﻤﻊ ﺻﻮت ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 490‬از ‪597‬‬‫أﺑﯽ ﻓﺎﻫﻮي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻟﯿﻠﻄﻤﻬﺎ و ﻗﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﺖ ﻓﻼﻧﮥ اراك ﺗﺮﻓﻌﯿﻦ ﺻﻮﺗﮏ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻣﺴـﮑﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺧﺮج اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﻐﻀـﺒﺎ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﮐﯿﻒ راﯾﺘﻨﯽ اﻧﻘﺬﺗﮏ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﺛّﻢ اﺳﺘﺎذن اﺑﻮ‬‫ﺑﮑﺮ ﺑﻌـﺪ ذﻟﮏ و ﻗﺪ اﺻـﻠﺢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﻘﺎل ادﺧﻼﻧﯽ ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﻠﻢ ﮐﻤﺎ ادﺧﻠﺘﻤﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺮب ﻓﻘﺎل رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺪ ﻓﻌﻠﻨﺎ‬‫و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﻓﺮﻣﻮده‬‫اﺧﺮج اﺣﻤﺪ و اﺑﻮ داود و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺴـﻨﺪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻋﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﻗﺎل اﺳﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺴﻤﻊ ﺻﻮت‬‫ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫و ﺳّﯿﺪ ﻣﺤﻤﻮد ﻗﺎدري در ﺻﺮاط ﺳﻮي ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪107 :‬‬‫ﻋﻦ اﻟّﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ اّن اﺑﺎ ﺑﮑﺮ اﺳـﺘﺎذن ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﻓﺴـﻤﻊ ﺻﻮت ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘـﺪ ﻋﺮﻓﺖ ان ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ‬‫إﻟﯿﮏ ﻣّﻨﯽ و ﻣﻦ أﺑﯽ ﻣّﺮﺗﯿﻦ او ﺛﻼﺛﺎ ﻓﺎﺳـﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺎﻫﻮي ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﺖ ﻓﻼن ﻻ أﺳﻤﻌّﻨﮏ ﺗﺮﻓﻌﯿﻦ ﺻﻮﺗﮏ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ رواه اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ‬‫و رﺟﺎﻟﻪ رﺟﺎل اﻟـّﺼ ﺤﯿﺢ و ﻣﻮﻟﻮي وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﺮآة اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻣﺤﺒﺖ و ﻣﻮدت ﺟﻨﺎب ﻣﺼـﻄﻔﻮي ﺑﺎ ﺣﻀﺮت ﻣﺮﺗﻀﯽ زﯾﺎده‬‫از ﺣﺪ ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ آن ﺣﻀﺮت ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻠﻤﺎت داﻟّﻪ ﺑﺮ وﻓﻮر ﻣﺤّﺒﺖ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﺒﺎرك ﻣﯽآورد و‬‫اﺧﺮج اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ﻋﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﻗﺎل اﺳـﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺴﻤﻊ ﺻﻮت ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ‬‫ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘـﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن ﻋﻠـّﯿ ﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿـﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻓﺎﻫﻮي اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻟﯿﻠﻄﻤﻬﺎ و ﻗﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﺖ ﻓﻼﻧـﮥ اراك ﺗﺮﻓﻌﯿﻦ ﺻﻮﺗﮏ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻣﺴـﮑﻪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺧﺮج اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﻐﻀـﺒﺎ ﻓﻘـﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﯿﻒ‬‫رأﯾﺘﻨﯽ اﻧﻘﺬﺗﮏ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﻞ ﺛﻢ اﺳـﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ و ﻗﺪ اﺻـﻄﻠﺢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﻘﺎل ادﺧﻼ ﻓﯽ اﻟّﺴﻠﻢ‬‫ﮐﻤﺎ ادﺧﻠﺘﻤﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﺤﺮب ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺪ ﻓﻌﻠﻨﺎ‬‫ﭘﺲ ﺑﻌﻮن اﻟﻬﯽ و اﻋـﺎﻧﺖ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﭘﻨﺎﻫﯽ از ﺷـﻬﺎدت ﺣﻀـﺮت ﺻـﺪﯾﻘﻪام اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﻮّﮐـ ﺪﺳﺖ ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺑﻨﺎم ﭘﺎك رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ‬‫ﻇﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﻨﯿﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﺑﻮد ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از ﭘﺪر ﻋﺎﻟﯽ‬‫ﮔﻬﺮ آن ﻣﺠﺘﻬﺪه ﺟﻠﯿﻠﮥ اﻟﺨﻄﺮ و اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ ﺷـﻬﺪت ﺑﻪ اﻷﻋﺪاء ﺣﺎﻻ ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت ﺑﺎرده رﮐﯿﮑﻪ و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻓﺎﺳﺪه ردّﯾﻪ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﺑﻬﺰار‬‫ﺟـﺪ و ﮐـﺪ و ﺳـﻌﯽ و ﮐﻮﺷـﺶ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺧﺘﺮاع ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و در آﻓﺘﺎب روﺷﻦ ﺧﺎك ﻣﯽرﯾﺨﺘﻨﺪ و اﺧﻔﺎي ﺣﻖ و ﺻﺪق و اﺷﺎﻋﺖ‬‫ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯽﺧﻮاﺳـﺘﻨﺪ ﺑﻌﻨﺎﯾﺖ ﺟﻨﺎب أّم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ از ﺳـﺮ ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺻﺤﺖ ﻋﺎﻃﻞ ﺑﺮ آﻣﺪ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻣﺒﺎد ﮐﻪ ﭼﻮن دﻻﻟﺖ اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻗـﺎﻃﻌﻪ و آﺛـﺎر ﺳﺎﻃﻌﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم در ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر و ﻏﺎﯾﺖ ﺳـﻄﻮع و ﺳـﻔﻮر ﺑﻮد ﺑﻬﻤﯿﻦ‬‫ﺳﺒﺐ ﻋﻠّﺎﻣﻪ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺧﺠﻨﺪي ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﻪ و ﻣﻌﺎذه و ﺣﻀﺮت أﺑﯽ ذر ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ آن ﺑﺴﺒﺐ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ‬‫اﺣﺐ ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻌﺎﺿﺪ و ﻣﺆّﯾﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‬‫و ﻧﯿﺰ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ در روﺿﻪ ﻧﺪّﯾﻪ ﺻﺮاﺣﮥ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ اﺧﺒﺎر ﻣﺬﮐﻮره ادﻟّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻤﺎ ﺳﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﮑﻦ ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ از‬‫ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي ﮐﻪ ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ ﭼﺴـﺎن ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾـﻞ ﮔﺮدﯾـﺪ و ﺑـﺎ وﺻﻒ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺚ ﻋـﺎﺋﺸﻪ و ﻣﻌـﺎذه و‬‫ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذّر در اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﻨﺎدا ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺗﺤﺮﯾﻒ و ﺗﺎوﯾﻞ رﺳـﯿﺪ در رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ذﮐﺮ اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎﺣﺒّﯿﮥ اﻟﻨﺒّﯽ‬‫ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﺳﺌﻠﺖ أّي اﻟّﻨﺎس ﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 491‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪108 :‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻﻮاﻣﺎ ﻗﻮاﻣﺎ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ‬‫وﻋﻨﻬﺎ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻻ اﻣﺮأة اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﻤﺨﻠﺺ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺪﻣﺸـﻘﯽ و ﻋﻦ ﻣﻌﺎذة اﻟﻐﻔﺎرّﯾﮥ ﻗﺎﻟﺖ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﯽ اﻧﺲ ﺑﺎﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫اﺧﺮج ﻣﻌﻪ ﻓﯽ اﻻﺳﻔﺎر و اﻗﻮم ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺮﺿﯽ و اداوي اﻟﺠﺮﺣﯽ ﻓﺪﺧﻠﺖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ و ﻋﻠﯽ رﺿﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺧﺎرج ﻣﻦ ﻋﻨﺪه ﻓﺴﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸﮥ اّن ﻫﺬا اﺣّﺐ اﻟّﺮﺟﺎل اﻟّﯽ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﻋﺮﻓﯽ ﻟﻪ ﺣﻘﻪ و اﮐﺮﻣﯽ ﻣﺜﻮاه ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﺨﺠﻨﺪي‬‫و ﻋﻦ ﻣﺠﻤﻊ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ أّﻣﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴﺄﻟﺘﻬﺎ ﻋﻦ اﻣﺮﻫﺎ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻞ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﮐﺎن ﻗﺪرا ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﺳﺄﻟﺘﻬﺎ ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﺳﺄﻟﺖ ﻋﻦ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و زوﺟﺘﻪ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن إﻟﯿﻪ‬‫و ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒـﮥ ﻗـﺎل ﺟـﺎء رﺟـﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫اﻟّﻨـﺎس إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻧﯽ اﻋﻠﻢ اّن اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒـﮥ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻮ ذاك اﻟﺸﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﻤﻼء ﻓﯽ ﺳﯿﺮﺗﻪ‬‫و ﻗـﺪ ﺗﻘّﺪم ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺜﻞ ﻫﺬه ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﺤﻤﻞ ﻫﺬا ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﻋﺎﺋﺸﮥ اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺟﻤﻌﺎ ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺜﯿﻦ و ﯾﺆّﯾﺪه ﻣﺎ‬‫رواه اﻟـّﺪوﻻﺑﯽ ﻓﯽ اﻟّﺬّرّﯾـﮥ اﻟّﻄﺎﻫﺮة اّن اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل ﻟﻔﺎﻃﻤـﮥ اﻧﮑﺤﺘﮏ اﺣّﺐ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ اﻟّﯽ ﺧّﺮﺟﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮّزاق و ﻟﻔﻈﻪ‬‫اﻧﮑﺤﺘﮏ اﺣّﺐ اﻫﻠﯽ اﻟّﯽ‬‫و وّﺻﺎﺑﯽ ﻧﯿﺰ در ﮐﺘﺎب اﻻﮐﺘﻔﺎء ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﻋﺪﯾﺪه در اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ذّر اﻻ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﻨﺎس‬‫إﻟﯿـﮏ ﻓـﺎﻧﯽ اﻋﺮف اّن اﺣّﺐ اﻟﻨـﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒـﮥ اّن اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻮ ذﻟﮏ اﻟﺸﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﻤﻼ ﻓﯽ ﺳﯿﺮﺗﻪ‬‫و ﺗﻘـّﺪم ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺜﻞ ﻫـﺬا ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯿﺤﻤﻞ ﻫـﺬا ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﻋﺎﺋﺸـﮥ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ‬‫ﺟﻤﻌﺎ ﺑﯿﻦ اﻟﺤﺪﯾﺜﯿﻦ و ﯾﺆّﯾﺪه ﻣﺎ‬‫رواه اﻟﺪوﻻﺑﯽ ﻓﯽ اﻟّﺬّرﯾﮥ اﻟّﻄﺎﻫﺮة ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻟﻔﺎﻃﻤﮥ اﻧﮑﺤﺘﮏ اﺣّﺐ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ اﻟّﯽ اﺧﺮﺟﻪ ﻋﺒﺪ اﻟّﺮزاق ﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬‫و ﻟﻔﻈﻪ اﻧﮑﺤﺘﮏ اﺣّﺐ اﻫﻠﯽ اﻟّﯽ‬‫ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻄﻼن ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺧﺎّﺻﻪ ﺟﺰﺋّﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻔﯿﺪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت از‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻏﯿﺮ او ﻧﺒﺎﺷـﺪ در ارﺷـﺎد ﺣﻀــﺮت أﺑﯽ ذر و ﺣـﺪﯾﺚ ﻋـﺎﺋﺸﻪ و ﻣﻌـﺎذه ﺑـﻪ ﺑﯿـﺎﻧﯽ ﮐـﻪ در ﺗﻘﺮﯾﺮ دﻻـﻟﺖ ﻫﺮ ﯾـﮏ وارد ﮐﺮدم ﭘﺮ‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻧﯿﺰ دﯾﮕﺮ وﺟﻮه ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﺑﺮاي اﻇﻬـﺎر ﺑﻄﻼـن و ﻓﻈـﺎﻋﺖ آن ﮐـﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ﻟﯿﮑﻦ ﺑﻨـﺎﺑﺮ اﺗﻤـﺎم ﺣّﺠﺖ و اﯾﻀـﺎح ﻣﺤّﺒﺖ ﺑـﺎز‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﻨﺴـﺒﺖ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺮ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﻀّﺮﺗﯽ ﺑﻤﺎ‬‫ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ از اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺜﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ و ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪109 :‬‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﺳـﻔﯿﻨﻪ و ﻣﺜﻞ آن ﮐﻪ ﺟﻤﻠﻪ از ان را ﺧﻮد ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ﻣﺼـﻨﻔﺎت ﺧﺮد آورده و اﺣﺎدﯾﺚ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ از ﺳﺎﺋﺮ ﻗﺮﯾﺶ‬‫ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در ﻣﻘﺎم اﻓﺘﺨﺎر و اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﺠﺎﻣﻊ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﻟﻠﺘﺮﻣﺬي و‬‫دﻻﺋﻞ اﻟﻨﺒﻮة ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﻏﯿﺮه ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم اﻓﻀﻞ اﻧـﺪاز ﺟﻤﯿﻊ ﻧﺎس ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 492‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣﺐ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺑﺎﺷﺪ اﺣﺒّﯿﺖ اﻧﺤﻀـﺮت از ﺳﺎﺋﺮ ﻧﺎس و اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ اﻧﺤﻀﺮت ﻗﻄﻌﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮد و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﻣﺘﮑﺜﺮه ﺻـﺤﯿﺤﻪ و اﺧﺒﺎر ﻣﺘﻮﻓﺮه ﺻـﺮﯾﺤﻪ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ ﺳﺎﺋﺮ ﺧﻠﻖ و ﻗﺒﺢ ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﺣﺪي ﺑﺮ اﯾﺸﺎن‬‫دارد ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻓﺎدات ﻋﻠﻤﺎي اﻋﻼم و ﮐﺒﺮاي ﻋﻈﺎم ﺳـﻨﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﺷﺎﻫـﺪ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻘﺼﻮدﺳﺖ ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ دوﻟﺖآﺑﺎدي در ﮐﺘﺎب‬‫ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴـ ﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ ﻓﯽ ﺷـﺮح ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اوﻟﯽ اﻟﻘﺮﺑﯽ ﻗﺎل اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋّﺰ اﻟﺤﻖ و اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺰرﻧﺪي اﻟﻤﺪﻧﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ ﻧﻘﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﺣﻨﯿﻔﮥ اﻟﮑﻮﻓﯽ رح اﻧّﻪ ﻣّﺮ ﯾﻮﻣﺎ ﻓﯽ ﺳـّﮑﮥ ﻣﻦ ﺳـﮑﮏ ﺑﻐﺪاد ﻓﺮأي ﺑﻌﺾ اوﻻد اﻟّﺴﺎدات ﯾﻠﻌﺐ ﺑﺎﻟﺠﻮز ﻓﻨﺰل ﻣﻦ ﺑﻐﻠﺘﻪ و اﻣﺮ اﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﺎﻟﻨﺰول‬‫و ﻣﺸـﯽ ارﺑﻌﯿﻦ ﺧﻄﻮة ﺛﻢ رﮐﺐ و ﺗﻮّﺟﻪ اﻟﯽ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓﻘـﺎل ﻣﻦ ﺟـﺎل ﻓﯽ ﻗﻠﺒﻪ او ﻇﻬﺮ ﻋﻠﯽ ﻟﺴـﺎﻧﻪ اﻧﻪ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﺻﺒّﯽ او ﻣﻦ ﻏﻼم اﻫﻞ ﺑﯿﺖ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻬﻮ ﻋﻨـﺪي زﻧـﺪﯾﻖ و ﺗﺮﺟﻤﻪ اﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺑـﺎﯾﻦ ﻧﻬـﺞ ﻧﻤﻮده ﺣﺎﺻـﻠﻪ روزي اﻣـﺎم اﻋﻈﻢ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ در راﻫﯽ درون ﺑﻐـﺪاد‬‫ﻣﯽرﻓﺖ دﯾـﺪ ﺳـﯿﺪزاده ﺧﻮرد ﮐﯽ درون راه ﺟﻮز ﺑﺎزي ﻣﯽﮐﻨـﺪ اﻣﺎم از اﺳﺘﺮ ﻓﺮود آﻣـﺪ و ﮔﻔﺖ أي ﯾﺎران از اﺳـﭙﺎن ﻓﺮود آﯾﯿﺪ و ﭼﻬﻞ‬‫ﻗـﺪم ﻋﻠﻮي ﮔـﺬاﺷﺖ ﺑﻌـﺪه ﺳﻮار ﺷﺪ ﮔﻔﺖ أي ﯾﺎران ﻣﻦ ﻫﺮ ﮐﺮا در دل ﮔﺬرد ﯾﺎ ﺑﺮ زﺑﺎن آرد ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻓﺮزﻧﺪ رﺳﻮل ﺑﻬﺘﺮم او ﻧﺰدﯾﮏ‬‫ﻣﻦ زﻧـﺪﯾﻘﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺴﺐ اﯾﻦ اﻓﺎده ﻣﺌﯿﻨﻪ اﻣﺎم اﻋﻈﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ در ﺧﺎﻃﺮش ﺟﻮﻻن ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﺮ زﺑﺎﻧﺶ‬‫ﻇﺎﻫﺮ و ﻋﯿﺎن ﮔﺮدد ﮐﻪ او ﺑﻬﺘﺮﺳﺖ از ﮐﻮدﮐﯽ ﯾﺎ ﻏﻼﻣﯽ از اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ او زﻧﺪﯾﻘﺴﺖ ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﮐﺎﻓﺮ و ﺧﺎرج از اﺳﻼم و ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻋﺬاب دوام ﭘﺲ اﮔﺮ در ﻗﻠﻮب ﺣﻀﺮات ﺛﻠﺜﻪ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺧﻮدﺷﺎن از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮐﻪ‬‫اﻓﻀـﻞ اﻫﻠﺒﯿﺘﺴﺖ و ﻻـن ﯾـﺎ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮ زﺑﺎﻧﺸـﺎن روان ﺑﻮد ﮐﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﺰﻋﻮم ﻟﻠﺘﻌﻨﺘﯿﻦ ﭘﺲ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﺻـﺪق ﺑﻨﯿﺎد اﻣﺎم اﻋﻈﻢ زﻧـﺪﻗﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣﻀـﺮات و ﺧﺮوج از اﺳـﻼم و دﺧﻮل در ﮐﻔﺮه ﻟﺌﺎم ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدﯾﺪ و ﺑﻨﺎي ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻢ و اﺟﻼل و ﺗﻔﺨﯿﻤﺸﺎن ﺑﺎب رﺳـﯿﺪ و ﻧﯿﺰ ﺑﮑﻤﺎل‬‫ﻇﻬﻮر واﺿـﺢ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم اﻟﺴـﻨﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻔﻀـﯿﻞ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﺮ آن ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﻣﯽآﻻﯾﻨﺪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺣﮑﻢ‬‫ﻗﺼﺐ اﻟّﺴـ ﺒﻖ در ﺗﺸـﯿﯿﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ زﻧـﺪﻗﻪ ﻣﯽرﺑﺎﯾﻨﺪ و ﮐﻤﺎل اﺳـﻼم و اﯾﻤﺎن ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﻨﺼـﻔﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي آن را ﺣﯿﻠﻪ ﺧﻼص و ذرﯾﻌﻪ ﻣﻨﺎص از ﻟﺰوم اﺷﮑﺎل ﺷﺪﯾﺪ اﻻﻋﺘﯿﺎص ﻣﮕﺮداﻧﯿﺪه و ﺑﻘﻮل ﺧﻮد و ﻗﺪ ﺗﻘﺪم ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﺜﻞ ﻫﺬه‬‫ﻓﯽ اﻟﻤﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎن اﺷﺎره ﮐﺮده ﭘﺲ ذﮐﺮ آن ﻋﯿﻦ ﻣﮑﺮ و اﻟﺒﺎس و ازﻻل و ﺗﻀـﻠﯿﻞ اﺷﺒﺎه ﻧﺎس و اﯾﻘﺎﻋﺸﺎن در ﻣﻬﺎوي ﺧﺒﻂ و وﺳﻮاﺳﺴﺖ‬‫و ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ آن ﻧﺪارد ﮐﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺎن دم زﻧﻨﺪ و ﺣﺮﻓﯽ از ان ﺑﺮ زﺑﺎن ﺳﻼﻃﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن آورده اﺳﺎس‬‫اﻧﺼﺎف ﺑﺮﮐﻨﻨﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﺒﺬي از وﺟﻮه ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﺮﻗﻮم ﺷﺪ ﺑﺮ ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﺧﺮاﻓﺖ ﺳﺮاﺳﺮ اﻓﺖ دﻻﻟﺖ واﺿﺤﻪ دارد ﻟﮑﻦ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻋﻼوه‬‫ﺑﺮ آن ﺑﻌﻀـﯽ از وﺟﻮه ﮐﻪ اﺳـﻘﺎط اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎن ﻣﺮﻗﻮم ﻣﯽﺷﻮد اول آﻧﮑﻪ اﯾﻦ رواﯾﺖ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ و ﻓﺮﯾﻪ ﻣﺼﻨﻮﻋﻪ را ﻣﺤﺾ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻧﻘﻞ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ و رواﯾﺖ اﯾﺸـﺎن ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ اﻫـﻞ ﺣّﻖ ﺣﺠﺖ ﻧﯿﺴﺖ و اﮔﺮ اﺣـﺎدﯾﺚ و رواﯾﺎت اﯾﺸﺎن ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺣﺠﺖ ﮔﺮدد ﭼﺮا اﺣﺎدﯾﺚ اﻫﻞ‬‫ﺣّﻖ ﺑﺮ اﯾﺸﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪110 :‬‬‫ﺣﺠﺖ ﻧﮕﺮدد و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ ﮐﻪ از ﺳـﺮ اﻧﺼـﺎف ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ وﻟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻣﻨﺎﻇﺮه ﺑﺎ اﻣﺎﻣﯿﻪ و زﯾـﺪﯾﻪ‬‫ﺑﺎﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﻓﻀﻼ ﻋﻦ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﺮد ﭘﺲ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع اﮔﺮ ﭼﻪ در ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ اﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج‬‫ﻧﺒﺎﺷـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﻠﮑﻪ اﻓﺎدات ﻋﺪﯾﺪه ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺬﮐﻮر‬‫ﻣﯽﺷﻮد اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻗﺎﺑﻞ اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ و اﯾﻘﺎن ﻧﯿﺴﺖ دوم آﻧﮑﻪ ﻣﺪار اﯾﻦ ﻋﻀـﯿﻬﻪ واﺿﺤﮥ اﻻﻓﺘﺮاء در رواﯾﺎت ﺑﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ ﺑﺮ‬‫ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﻣﻬﺮان ﺣﺬاء ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺎري در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد در ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﻌﻠّﯽ ﺑﻦ أﺳﺪ ﺛﻨﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺨﺘﺎر ﺛﻨﺎ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﺤّﺬاء ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﺛﻨﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ان اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺜﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ذات اﻟﺴـﻼﺳﻞ ﻓـﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ أّي اﻟﻨـﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ ﻗﺎل ﻓﻘﻠﺖ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ‬‫اﻟﺨﻄﺎب ﻓﻌّﺪ رﺟﺎﻻ‬‫و ﻧﯿﺰ ﺑﺨﺎري در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد در ﻏﺰوه ذات اﻟّﺴﻼﺳﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 493‬از ‪597‬‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳـﺤﺎق ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﺤﺬاء ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص‬‫ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ذات اﻟّﺴـ ﻼﺳﻞ ﻗﺎل ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ أي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻗﻠﺖ ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﻓﻌّﺪ رﺟﺎﻻ‬‫ﻓﺴﮑّﺖ ﻣﺨﺎﻓﮥ ان ﯾﺠﻌﻠﻨﯽ ﻓﯽ آﺧﺮﻫﻢ‬‫و ﻣﺴﻠﻢ در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد در ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻗﺎل اﻧﺎ ﺧﺎﻟـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن ﻗﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﺑﻌﺜﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ذات اﻟﺴـﻼﺳﻞ ﻓـﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ أي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻗﻠﺖ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎل أﺑﻮﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﻓﻌﺪ‬‫رﺟﺎﻻ‬‫و ﺧﺎﻟـﺪ ﺣـﺬاء ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوح اﺟّﻠﻪ ﮐﺒﺮاء و ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﺜﻠﻮب اﻋﺎﻇﻢ ﺑﺼـﺮاءﺳﺖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﯾﮑﺘﺐ ﺣـﺪﯾﺜﻪ و ﻻ ﯾﺤﺘﺞ ﺑﻪ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻘﺮﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺪ اﺷﺎر ﺣﻤﺎد ﺑﻦ زﯾﺪ اﻟﯽ ان ﺣﻔﻈﻪ ﺗﻐﺎﯾﺮ ﻟﻤﺎ‬‫ﻗـﺪم ﻣﻦ اﻟّﺸـ ﺎم و ﻋـﺎب ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻌﻀـﻬﻢ دﺧﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﻋﻤـﻞ اﻟﺴـﻠﻄﺎن ﺳﻮم آﻧﮑﻪ از ﻋﺒﺎرات ﺑﺤﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻟـﺪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻣﺼـﻨﻮع را از اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺧﺎﻟـﺪ از اﺑﻮ ﻋﺜﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﻧﺸـﻨﯿﺪه ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻔﺘﻌﻞ ﺻﺮﯾﺢ اﻻﻧﻘﻄﺎﻋﺴﺖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺗﻬﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺧﺎﻟﺪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻠﻞ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ‬‫ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻊ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﺤﺬاء ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﺜﻤﺎن اﻟﻨﻬﺪي ﺷـﯿﺌﺎ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ اﯾﻦ رواﯾﺖ دﻻﻟﺖ وارد ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸﻪ از ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﭘﺲ ﻣﺒﻄـﻞ آن ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد اﺣـﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮه ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﮐﻪ در ﺣﻖ ﺟﻨـﺎب ﻓـﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟﺴـﻼم ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪه و دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ و‬‫اﻓﻀﻠّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺮ ﻋﺎﺋﺸﻪ وارد ﻣﺜﻞ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺳﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻀﻌﮥ ﻣّﻨﯽ ﻓﻤﻦ اﻏﻀﺒﻬﺎ ﻓﻘﺪ اﻏﻀﺒﻨﯽ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ اﻧﻤﺎ ﻫﯽ ﺑﻀﻌﮥ ﻣّﻨﯽ ﯾﺮﯾﺒﻨﯽ ﻣﺎ اراﺑﻬﺎ و ﯾﺆذﯾﻨﯽ ﻣﺎ آذاﻫﺎ‬‫و ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺴـﺎّره و ﺣـﺪﯾﺚ ﻗﯿـﺎم و اﻋﻈـﺎم آن ﺟﻨـﺎب ﺑﺮاي آن ﺣﻀـﺮت اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻦ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ اﻟﺘﯽ ﻻـ ﺗﺤﺼـﯽ ﮐﺜﺮة و ﺑﻐـﺎﯾﺖ‬‫ﻋﺠﯿﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﭘﺮده ﺣﯿﺎ از رخ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻼ ﻣﺤﺎﺑﺎ ﻣﻌﺎﻧﺪت اﯾﻦ اﺧﺒﺎر ﺳﺮور ﻣﺨﺘﺎر ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻃﻬﺎر ورزﯾﺪه ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﺗﻌﺼﺐ درﯾﻦ ﮐﻼـم ﺷـﺎﻣﺖ ﻧﻈﺎم ﺧﻮد دﻋﻮي ﺑﺎﻃﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﺣﺎل آﻧﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺮ اﺻﻮل اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ‬‫ﻧﯿﺰ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻧﻤﯽﺷﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣﺒﯿﺖ دﻟﯿﻞ اﻓﻀﻠّﯿﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﻻزم ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ از واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻮ ﮐﻤﺎ ﺗﺮي‬‫ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺎ زاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪111 :‬‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻋﻦ اﺳـﻠﻢ ﺑﺎﺳـﻨﺎد ﺻـﺤﯿﺢ ﻋﻠﯽ ﺷﺮط اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ إذ ﺣﯿﻦ ﺑﻮﯾﻊ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﮐﺎن ﻋﻠّﯽ و اﻟّﺰﺑﯿﺮ ﯾﺪﺧﻼن‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﺑﻨﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯿﺸﺎوروﻧﻬـﺎ و ﯾﺮﺗﺠﻌﻮن ﻓﯽ اﻣﺮﻫﻢ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﺑﻠﻎ ذﻟﮏ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﺧﺮج ﺣﺘﯽ دﺧﻞ‬‫ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﺑﻨﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻖ اﺣـﺪ اﺣﺐ إﻟﯿﻨﺎ ﻣﻦ اﺑﯿﮏ و ﻣﺎ ﻣﻦ اﺣـﺪ اﺣّﺐ إﻟﯿﻨﺎ ﺑﻌـﺪ اﺑﯿﮏ ﻣﻨﮏ و اﯾﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ‬‫ذاك ﺑﻤـﺎ ﻧﻌﯽ ان اﺟﺘﻤﻊ ﻫﺆﻻـء اﻟّﻨﻔﺮ ﻋﻨـﺪك ان أﻣﺮ ﺑﻬﻢ ان ﯾﺤﺮق ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺒﯿﺖ ﻗـﺎل ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﺧﺮج ﻋﻤﺮ ﺟﺎؤﻫـﺎ ﻓﻘـﺎﻟﺖ ﺗﻌﻠﻤﻮن ان ﻋﻤﺮ ﻗﺪ‬‫ﺟﺎءﻧﯽ و ﻗـﺪ ﺣﻠﻒ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﻟﺌﻦ ﻋﺪﺗﻢ ﻟﯿﺤﺮﻗﻦ ﻋﻠﯿﮑﻢ اﻟﺒﯿﺖ و اﯾﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﻤﻀـﯿّﻦ ﻟﻤﺎ ﺣﻠﻒ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻧﺼـﺮﻓﻮا راﺷﺪﯾﻦ ﻓﺮأوا رأﯾﮑﻢ و ﻻ ﺗﺮﺟﻌﻮا‬‫اﻟّﯽ ﻓﺎﻧﺼﺮﻓﻮا ﻋﻨﻬﺎ ﻓﻠﻢ ﯾﺮﺟﻌﻮا إﻟﯿﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﺎﯾﻌﻮا ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺻﺤﯿﺤﻪ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺛﺎﻧﯽ ﺑﻘﺴﻢ ﺷﺮﻋﯽ ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﮐﺴﯽ ﮐﺎﺋﻨﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن از ﺣﻀﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴﻼم ﺑﻌﺪ ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺴﻮي ﺧﻮد ﭘﺎ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﻋﺎص اﺻﻠﯽ ﻣﯽداﺷﺖ اﯾﻦ ارﺷﺎد ﺑﺎﺳﺪاد ﺣﻀﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 494‬از ‪597‬‬‫ﻻ ﺛﺎﻧﯽ را وﺟﻬﯽ ﻧﺒﻮد ﭼﻪ اﮔﺮ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺣﺐ ﻧﺎس ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﯽﺑﻮد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻧﺰد ﺣﻀـﺮت او ﻫﻢ ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺣﺐ ﻧﺎس ﻣﯽﺑﻮد ﻧﻪ ﺣﻀـﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﻫﺬا ﻇﺎﻫﺮ ﺟّﺪا ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ رواﯾﺖ ﮐﻪ ﻣﻔﺎد آن ﺑﻮدن ﻋﺎﺋﺸـﻪ‬‫اﺣﺐ ﻧﺴﺎء و ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣّﺐ رﺟﺎل ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻤﺴﺖ اﺻﻠﯽ ﻣﯽداﺷﺖ ﭼﺮا ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ‬‫اﻋﺘﺮاف ﺑـﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﭼﺮا ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺸﻮﯾﺮ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﺮوه ﺑﻦ‬‫زﺑﯿﺮ و ﻣﻌﺎذه ﻏﻔﺎرﯾﻪ ﺑـﺬﮐﺮ ﯾﻮم ﺟﻤﻞ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺧﻮد و اﺣﺒّﯿﺖ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮد ﺟﻮاب ﻧﺪاد و ﭼﻮن ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ‬‫ﺗﻨﺪﯾـﺪات ﻋﺪﯾـﺪه و ﺗﻌﯿﯿﺮات ﺷﺪﯾـﺪه اﺻـﻼ ذﮐﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺧﻮد و اﺣﺒّﯿﺖ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮد در ﻣﯿـﺎن ﻧﯿﺎورد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺣﯿﺮت و اﻧﺘﺸﺎر‬‫دوﭼﺎر ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻋﺠﺰ و اﺿـﻄﺮار ﺧﺮوج ﺧﻮد را ﺑﻤﯿـﺪان ﮐﺎر زار ﺑﻘﻀﺎء و ﻗـﺪر اﯾﺰد ﻗﻬﺎر ﺣﻮاﻟﻪ ﮐﺮد ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋـﺎص ﺳـﺎﺧﺘﻪ و ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺧﻮد اﺑﻦ ﻋـﺎص ﯾﺎ ﺑﻌﺾ دﮔﺮ از ﻣﻔﺘﺮﯾﺎن ﻋﺜﻤﺎﻧﯿﻪ و ﻣﺮواﻧﯿﻪ اﺳﺖ و اﺻـﻼ ﺣﻈﯽ از ﺻـﺤﺖ و واﻗﻌﯿﺖ‬‫ﻧﺪارد واﻻ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ اﻋﺮف ﺑﺎن ﻣﯽﺑﻮد و ذﮐﺮ آن درﯾﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺣﺎﺟﺖ و ﻣﻮاﺿﻊ ﻓﺎﻗﺖ ﻣﯽﻧﻤﻮد إذ ﻻ ﻋﻄﺮ ﺑﻌﺪ ﻋﺮوس و ﻻ ﻣﺨﺒﺄ‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﻮس ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ در‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺳﻮم‬‫داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﻤﺨﺎﻃﺒﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺼﻮت ﻋﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‬‫و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن ﻋﻠﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫و ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮﯾﻦ ﮐﻼم او ﺳـﮑﻮت ﻓﺮﻣﻮد و ﺗﻘﺮﯾﺮ آن ﮐﺮد ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ‬‫ﻋـﺎص ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ دارد ﺻـﺮف ﮐـﺬب و ﺑﻬﺘﺎن و ﻣﺤﺾ ﻋﻀـﯿﻬﺌﻪ واﺿـﺢ اﻟﻌـﺪوان ﺑﺮ ﺳـﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫ﺳﻼم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤﻨﺎﻧﺴﺖ و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﻣﻌﺎرﺿﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص در ﻏﺎﯾﺖ وﺿﻮح ﺑﻮد ﻟﮑﻦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫ﺑﻤﺰﯾـﺪ راﻓﺖ و ﺷـﻔﻘﺖ ﺟﻨـﺎﻧﯽ ﺑﺮ اول و ﺛﺎﻧﯽ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻟﻄﻒ و ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﯾﻦ زراﻓﻪ ﻃﻐﯿﺎﻧﯽ درﯾﻦ ﺑﺎب ﮐﻼﻣﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﮐﻪ‬‫ﻣﺎﯾﻪ ﺣﯿﺮت اوﻟﯽ اﻻﻟﺒﺎﺑﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻓﺘﺢ اﻟﺒﺎري ﺑﺸﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص از ﺑﺎب ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اﺧﺮج اﺣﻤﺪ و اﺑﻮ داود و اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺴـﻨﺪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻋﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﻗﺎل اﺳﺘﺎذن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺴﻤﻊ ﺻﻮت‬‫ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻋﺎﻟﯿﺎ و ﻫﯽ ﺗﻘﻮل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﯿﮑﻮن ﻋﻠﯽ ﻣﻤﻦ أﺑﻬﻤﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص اﯾﻀﺎ و ﻫﻮ و ان ﮐﺎن ﻓﯽ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻣﻌﺎرض ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪112 :‬‬‫ﻋﻤﺮو ﻟﮑﻦ ﯾﺮﺟﺢ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو اﻧﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﺬا ﻣﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮه و ﯾﻤﮑﻦ اﻟﺠﻤﻊ ﺑﺎﺧﺘﻼف ﺟﻬﮥ اﻟﻤﺤﺒﮥ ﻓﯿﮑﻮن‬‫ﻓﯽ ﺣﻖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻋﻠﯽ ﻋﻤﻮﻣﻪ ﺑﺨﻼـف ﻋﻠﯽ و ﯾﺼـّﺢ ﺣﯿﻨﺌـﺬ دﺧﻮﻟﻪ ﻓﯿﻤﻦ اﺑﻬﻤﻪ ﻋﻤﺮو و ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ان ﻧﻘﻮل ﮐﻤـﺎ ﯾﻘﻮل اﻟﺮاﻓﻀـﮥ ﻣﻦ اﺑﻬـﺎم‬‫ﻋﻤﺮو ﻓﯿﻤﺎ روي ﻟﻤﺎ ﮐﺎن ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻓﻘـﺪ ﮐﺎن اﻟﻨﻌﻤﺎن ﻣﻊ ﻣﻌﺎوﯾـﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯽ و ﻟﻢ ﯾﻤﻨﻌﻪ ذﻟﮏ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﻤﻨﻘﺐ‬‫ﻋﻠﯽ و ﻻ ارﺗﯿﺎب ﻓﯽ ان ﻋﻤﺮا اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻟﻨﻌﻤﺎن و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻓﻬﺎم ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص‬‫ﺑﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﺑﺴـﺒﺐ ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو از ﻗﻮل ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﺑﻮدن ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻌﻤﺎن از‬‫ﺗﻘﺮﯾﺮ آن ﺟﻨﺎب ﻣﻌﺎﻧﺪت ﺑﺤﺖ ﺑﺎ ﺣﻖ ﻻزم اﻻذﻋﺎﻧﺴﺖ و ﺻﺪور اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻼم از ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﺳﻨﯿﺎن ﮐﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﺶ در ﻋﻠﻢ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻣـﺎﯾﻪ اﻓﺘﺨﺎرﺷﺎﻧﺴﺖ ﺑﺲ ﻣﺴـﺘﺒﻌﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اّوﻻ ﻣﺮﺟـﺢ ﺑﻮدن ﻗﻮل ﺑﺮ ﺗﻘﺮﯾﺮ در اﻣﺜﺎل اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﻤﻨﻮﻋﺴﺖ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﺻﻮل اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ‬‫ﺑﺴـﯿﺎري از ﻣﺮﺟﺤﺎت ﺑﺮاي ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻌﻤﺎن ﺣﺎﺻـﻠﺴﺖ ﻣﺜﻞ ﮐﺒﺮﺷﺎن ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻗﻀـّﯿﻪ و واﻗﻔﺘﺮ ﺑﻮدﻧﺶ ﺑﻪ ﺣﺎﻻت ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ و زﯾﺎدت اﻃﻼع او ﺑﺤﺎل ﭘـﺪر ﺧﻮد ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻟﻔﻀـﯿﻠﮥ اﻟﯽ ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻨﺪ اﻻﻣﻌﺎن ﭘﺲ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 495‬از ‪597‬‬‫ﻧﻌﻤـﺎن را ﺑـﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ ﻣﺮﺟﺤـﺎت ﺗﺮك ﻧﻤﻮدن و ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﻋـﺎص ﺗﻤﺴـﮏ ﺟﺴـﺘﻦ اﻇﻬـﺎر ﮐﻤﺎل ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ از اﻧﺼﺎﻓﺴﺖ و از اﮐﺒﺮ‬‫ﻣﺮﺟﺤـﺎت ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻌﻤـﺎن ﺑﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ آن را ﺑﺎ وﺻﻒ ﺑﻮدن ﺧﻮد ﺑﺎ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده‪:‬؟؟؟ و‬‫اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ ﺷـﻬﺪت ﺑﻪ اﻻﻋﺪاء* و ﻧﯿﺰ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻗﻀﯿﻪ آن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را ﮐﻤﺎل دﺷﻤﻦ ﻣﯽداﺷﺖ ﺑﺨﻼف ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ ﻋﺎص ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺎﺋﺸﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻋـﺪاوت ﻧـﺪاﺷﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ از ﻣّﻠﺖ واﺣـﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﯿﺰ در ان زﻣﺎن ﺑﺤﮑﻢ ﻣﻌﺎوﯾﻪ اﺣﺎدﯾﺚ‬‫ﺑﺴﯿﺎر در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن از اﻋﺪاء اﻫﻞ ﺑﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم وﺿﻊ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺗﻔﺼﯿﻠﻪ ﻓﯽ ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻮﻻﯾﮥ و ﻋﻤﺮو‬‫ﺑﻦ ﻋﺎص وزﯾﺮ ﺧﺎص ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﺑﻮد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﻓﻀﯿﻠﺘﯽ ﺑﺮاي دﺷﻤﻦ ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻘﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻗﻮﻟﺶ ﯾﻘﯿﻨﺎ ﻻﺋﻖ ﺗﺴﻠﯿﻢ و‬‫ﻗﺒﻮﻟﺴﺖ ﺑﺨﻼف ﻗﻮل ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﻓﻀـﯿﻠﺘﯽ ﺑﺮاي دوﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻘﻞ ﮐﻨﺪ و در ﻧﻘﻞ آن ﺑﺤﯿﺜﯿﺎت ﻣﺘﻌّﺪده ﻣﺘﻬﻢ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ دﻋﻮي اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﺮواﯾﺘﯿﻦ ﺑﺎﺧﺘﻼف ﺟﻬﺖ ﻣﺤّﺒﺖ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن آن ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻔﺼـﯿﻞ ﺷﻨﯿﺪي و داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﻃﻼق‬‫ﺻﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀﯿﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮل ﺑﻠﺤﺎظ وﺟﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻤﺘﯽ از ﺟﻮاز ﻧﺪارد ﻫﺸﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺗﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ وﮐﯿﻊ ﻧﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﺑﮑﺮ ﻋﻦ اﺑﻦ ﺟﺮﯾـﺢ ﻋﻦ زﯾﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ اﻧﻪ ﻓﺮض ﻻﺳﺎﻣﮥ ﻓﯽ ﺛﻼﺛﮥ آﻻف و ﺧﻤﺲ‬‫ﻣﺎﺋـﮥ و ﻓﺮض اﻟﻌﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﺛﻼﺛﮥ آﻻف ﻓﻘﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻻﺑﯿﻪ ﻟﻢ ﻓﻀـﻠﺖ أﺳﺎﻣﮥ ﻋﻠّﯽ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﺳـﺒﻘﻨﯽ اﻟﯽ ﻣﺸـﻬﺪ ﻗﺎل ﻷّن‬‫زﯾـﺪا ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﺑﯿﮏ و ﮐﺎن أﺳﺎﻣﮥ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﮏ ﻓﺎﺛﺮت‬‫ﺣّﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺣّﺒﯽ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و اﺑﻮ اﻟﻌﺒﺎس ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻤﺒﺮد در ﮐﺎﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪ‬‫وﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻻﺑﯿﻪ ﻟﻢ ﻓﻀـﻠﺖ أﺳﺎﻣﮥ ﺑﻦ زﯾﺪ ﻋﻠّﯽ و اﻧﺎ و ﻫﻮ ﺳّﯿﺎن ﻓﻘﺎل ﮐّﻠﺎ ﮐﺎن اﺑﻮه اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻣﻦ اﺑﯿﮏ و ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﮏ‬‫ﭘﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺻﺮاﺣﮥ ﺧﻼﻓﺖﻣﺂب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪113 :‬‬‫ﺑﺨﻄﺎب ﭘﺴـﺮ ﺧﻮد ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ ﮐﻪ زﯾـﺪ از ﭘـﺪر ﺗﻮ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ ﺑﻮد ﭘﺲ واﺿـﺢ ﺷﺪ ﮐﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋـﺎص ﮐﻪ داﻟﺴﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﻤﺮ ﺑﻌـﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ زورﯾﺴﺖ ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﺑﯽاﺻـﻞ و اﻣﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﺧﻼﻓﺖﻣـﺂب از ان ﺧﺒﺮ‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف آن زﯾﺪ را از ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ اﺣّﺐ ﻣﯽاﻧﮕﺎﺷﺘﻨﺪ و ﺣﻤﻞ اﯾﻦ ﮐﻼم ﺧﻼﻓﺖﻣﺂب ﺑﺮ ﻫﻀﻢ ﻧﻔﺲ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ آن‬‫را در ﻣﺤـﻞ ﺟﻮاب اﯾﺮاد و اﺷـﮑﺎل ﻋﺴـﯿﺮ اﻻﻧﺤﻼـل ﭘﻮر ﺧﻮد ﺑﺮ زﺑـﺎن آوردهاﻧـﺪ ﭘﺲ ﻻﺑـﺪﺳﺖ ﮐﻪ آن را ﺑﺮ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺣﻤﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد و‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﭼﻮن ﺧﻮد ﮐﺮده را ﻋﻼﺟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﯾﺎ ﺧﻼﻓﺖﻣﺂب را در اﻇﻬﺎر اﺣﺒّﯿﺖ زﯾﺪ از ﺧﻮد ﮐﺎذب و ﻣﻔﺘﺮي‬‫ﺑﺪاﻧﻨـﺪ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ دﺳﺖ از ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺎص ﺑﺮدارﻧﺪ و ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺑﻤﻔﺎد ان اﻻﻧﺴﺎن إذا اﺑﺘﻠﯽ ﺑﺒﻠﯿﺘﯿﻦ اﺧﺘﺎر اﻫﻮﻧﻬﻤﺎ اﯾﺸﺎن را اﻟﺘﺰام ﺗﮑﺬﯾﺐ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺘﮑﺬﯾﺐ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب اﻧﺴﺐ اوﻟﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﻣﻼ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻘﯽ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌـﺎص ﻗﺎل ﻗﯿﻞ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل؟؟؟ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻓﻘﺎل ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗﺎل ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺛﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪه‬‫ﮐﺮ أي اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻦ ﻋﺴﺎﮐﺮ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪه ﺑﻌـﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺴﻮي آن‬‫ﺟﻨﺎب ﻧﻘﻞ ﮐﺮده و در ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ آوردهاﻧـﺪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ از ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص‬‫ﻣﻌﺘﺎص در ﻧﻘﻞ اﯾﻦ ﮐـﺬب ﺗﻬﺎﻓﺖ ﻋﺠﯿﺐ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻏﺮﯾﺐ واﻗﻊ ﺷـﺪه ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻋﻤﺮ را ﺑﻌـﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣّﺐ ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻤﻔﺎد‬‫آﻧﮑﻪ دروغﮔﻮ را ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﺒﺎﺷـﺪ اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪه ﺑﻌﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ذﻟﮏ اﺻﺪق ﺷﺎﻫﺪ ﻋﻠﯽ ﮐﺬﺑﻪ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ در ﮐﻨﺰ اﻟﻌﻤﺎل‬‫ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ‬‫ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ﻗﺎل ﻟﻤﺎ ﻗﺪﻣﺖ ﻣﻦ ﻏﺰوة اﻟﺴـﻼﺳﻞ و ﮐﻨﺖ اﻇّﻦ ان ﻟﯿﺲ اﺣﺪ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻨﯽ ﻓﻘﻠﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 496‬از ‪597‬‬‫ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﺎل اﻧﯽ ﻟﺴﺖ اﺳﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟﻨﺴﺎء ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ اذن ﻗﻠﺖ ﻓﺎّي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﺑﻌﺪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻗـﺎل ﺣﻔﺼـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﺴﺖ اﺳﺄﻟـﮏ ﻋﻦ اﻟّﻨﺴـﺎء ﻗـﺎل ﻓﺎﺑﻮﻫـﺎ اذن ﻗﻠﺖ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﻟﺘﻔﺖ اﻟﯽ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓﻘﺎل اّن ﻫـﺬا ﯾﺴﺄﻟﻨﯽ ﻋﻦ‬‫اﻟّﻨﻔﺲ اﺑﻦ اﻟﻨّﺠﺎر‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ واﺿﻊ ﻣـﺪﺣﻮر ﻗﺒﺢ اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﯾﻮم اﻟﻨﺸﻮر ﺑﻌﺪ از آﻧﮑﻪ در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﻼن و ﺑﻬﻤﺎن ﻣﺴـﻠﮏ اﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘﺎن ﺑﺮ‬‫ﺳﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤّﻨﺎن ﭘﯿﻤﻮده ﺑﺎﻟﺠﺎء ﺣﻖ در آﺧﺮ ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﻔﺲ ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﯿﺰ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻤﻔﺎد اﻗﺮار اﻟﻌﻘﻼء ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻣﻘﺒﻮل و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﺮدود ﺗﺴـﻠﯿﻢ‬‫ﺻﺪر اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ ﻫﺮﮔﺰ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﻤﺼﺪاق ﺧﺬ ﻣﺎ ﺻـﻔﯽ و دع ﻣﺎ ﮐﺪر اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻﻟﺸﺎن درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺂﺧﺮ رواﯾﺖ‬‫ﺑﺮ اﺣـﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺣﻘﯿﻘّﯿﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺳـﺎﻟﻢ و ﺑﯽ ﻋﯿﺒﺴﺖ ﻟﮑﻦ اﮔﺮ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿـﻞ ﻓﺮض اﻟﻤﺤـﺎل اﻓـﺘﺮاي واﺿﻊ ﮐـﺜﯿﺮ‬‫اﻻزﻻل در ﺑﺎب ﺷـﯿﺨﯿﻦ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن از ارﺑﺎب ﺿﻼل ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﺮده ﺷﻮد ﭼﻮن از آﺧﺮ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ وﻗﺖ ﺳﺆال ﺳﺎﺋﻞ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻓﺮﻣﻮد‬‫ﻫﺬا ﯾﺴﺄﻟﻨﯽ ﻋﻦ اﻟﻨﻔﺲ ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﻀﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از دﯾﮕﺮان ﺑﻤﺮاﺗﺐ ﮐﺜﯿﺮه ﻻ ﺗﺤﺼـﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮﺳﺖ و ﺟﺰ آن ﺟﻨﺎب ﻫﯿﭽﮑﺲ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺣﻘﯿﻘﯿﻪ ﻧـﺪاﺷﺖ و آن ﺟﻨـﺎب از ﺟﻤﯿﻊ ﻧﺴـﺎء و رﺟـﺎل و ازدواج و اﻗـﺎرب و اﺟﺎﻧﺐ و اول و ﺛﺎﻧﯽ اﻓﻀﻞ و اﺣّﺐ ﺑﻮد و اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟـﺬي‬‫اﺟﺮي اﻟﺤﻖ ﻋﻠﯽ ﻟﺴﺎﻧﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪114 :‬‬‫و ﺧﺮب ﺑﺎﯾﺪﯾﻬﻢ ﺑﻨﯿﺎﻧﻬﻢ و ﻣﺴﺘﺘﺮ ﻣﺒﺎد ﮐﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در اﺣﺒﯿﺖ ﺣﻀﺮت ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴﻼم ﻫﻢ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﺳﺎﺑﻖ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و ﺑﻈﻬﻮر‬‫ﺑﻄﻼن آن اﻋﺘﻨﺎﺋﯽ و اﻟﺘﻔﺎﺗﯽ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ ذﮐﺮ اﻧﻬﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﮐﺎﻧﺖ اﺣﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻋﻦ أﺳﺎﻣﮥ ﺑﻦ زﯾﺪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻧﺴﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﻣﺎ اﻧﺖ ﯾﺎ ﺟﻌﻔﺮ‬‫و ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﺳﯿﺎﺗﯽ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻌﻔﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و‬‫ﻓﯿﻪ ان اﺣّﺒﻬﻢ إﻟﯿﻪ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﺣﻤـﺪ و ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﺎﻟﺖ اﻧﻬﺎ ﺳـﺌﻠﺖ أّي اﻟّﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘـﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﯿـﻞ ﻣﻦ اﻟﺮﺟـﺎل ﻗـﺎﻟﺖ زوﺟﻬـﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻﻮاﻣﺎ ﻗﻮاﻣﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ و زاد ﺑﻌﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﻗﻮاﻣﺎ ﺟﺪﯾﺮا ﺑﻘﻮل اﻟﺤﻖ‬‫و ﻋﻦ ﺑﺮﯾﺪة رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل اﺣّﺐ اﻟّﻨﺴﺎء اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻃﻤﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺧﺮﺟﻪ‬‫اﺑﻮ ﻋﻤﺮ‬‫ﻗﺎل اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﯾﺆّﯾﺪ ﺗﺎوﯾﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﺘﻘّﺪم‬‫اﻧّﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻟﻔﺎﻃﻤﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ اﻧﮑﺤﺘﮏ اﺣّﺐ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﯽ اﻟّﯽ‬‫و ﻓﯽ اﻟﻤﺼﯿﺮ إﻟﯿﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ ﻣﺎ روي ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ‬‫ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧّﻪ ﺳـﺌﻞ ﻋﻦ اﺣّﺒﻬﻢ إﻟﯿﻪ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ و ﻗﺪ ذﮐﺮﻧﺎ ذﻟﮏ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ﻓﯽ ﮐﺘـﺎب رﯾـﺎض اﻟّﻨﻀـﺮة ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﻌﺸـﺮة اﻟﻤﺒﺸـﺮة و ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﺴـ ﻤﻂ اﻟﺜﻤﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ‬‫اّﻣﻬﺎت اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻣﺎ ﻋﻄﻒ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺴﻢ اﻟّﺪﻣﺸـﻘﯽ ﻋﻦ أﺳﺎﻣـﮥ اّن ﻋﻠّﯿﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أّي اﻫﻞ ﺑﯿﺘﮏ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 497‬از ‪597‬‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و اﻟﱠﻠﻪ ﻻ ﻧﺴﺄﻟﮏ ﻋﻦ اﻫﻠﮏ ﻗﺎل ﻓﺎﺣّﺐ اﻫﻠﯽ اﻟﯽ ﻣﻦ اﻧﻌﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻧﻌﻤﺖ ﻋﻠﯿﻪ أﺳﺎﻣﮥ ﺑﻦ زﯾﺪ ﻗﺎل ﻓﻘﺎل اﻟﻌّﺒﺎس و ﻣﻦ ﯾﺎ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﺛﻢ اﻧﺖ ﻗﺎل ﻓﻘﺎل اﻟﻌّﺒﺎس ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻠﺖ ﻋّﻤﮏ آﺧﺮﻫﻢ ﻗﺎل ﻗﺎل اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﺳﺒﻘﮏ ﺑﺎﻟﻬﺠﺮة‬‫ﺳﺒﺤـﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي را ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ ﻫﻨﻮز اﻃﻼﻋﯽ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻫﻢ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮه ﺷﺎﺋﻌﻪ و اﺧﺒﺎر وﻓﯿﺮه‬‫ذاﺋﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎري از ان را ﺧﻮد او را در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ وارد ﮐﺮده دﻻﻟﺖ ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺑﺮ اﻓﻀﻠﯿﺖ و اﺣﺒّﯿﺖ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم‬‫از دﯾﮕﺮان دارد ﺗﺎ ﺑﺎدراك اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ از ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ از اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺑﺎز ﻣﯽاﯾﺴـﺘﺎد و ﺑﻨﻘﻞ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺎوﯾﻞ و ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻏﯿﺮ ﻧﺎﻓﻊ داد ﺗﻨﺎﺳـﯽ‬‫ﺻﺮﯾـﺢ و ﺗﻐﺎﻓﻞ ﻓﻀـﯿﺢ ﻧﻤﯽداد و ﻋﺠﯿﺐﺗﺮ از ان اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺛﻤﺮ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ را ﺣﺼﻮل ﺟﻤﻊ در ﻣﯿﺎن ﺣﻖ ﻣﺼﺎص و اﻓﺘﺮاي ﻋﻤﺮو‬‫ﻋـﺎص ﺑﯿـﺎن ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﺑـﺬﮐﺮ اﯾﻦ ﮐـﺬب و ز در ﻣﻬﺠﻮر اﺳـﺎس اﻧﺼـﺎف ﺑﻤﻌـﺎول ﺟﻮر و اﻋﺘﺴـﺎف ﺑﺮ ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از دﯾﮕﺮ اﻣﻮر‬‫ﻧﻤﯽداﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻞ اﺣﺎدﯾﺚ ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذر و دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص را ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻣﺜﺎﻟﺐ و ﻣﻌﺎﯾﺐ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺴـﻤﺎع‬‫آن ﻣﻮ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻣﯽﺧﯿﺰد ذﮐﺮ ﮐﺮدن و ﺑﻤﺆداي آن ﻗﺎﺋـﻞ ﺷـﺪن ﮐﺎر ﻫﯿـﭻ ﻣﺆﻣﻨﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ اﻣﺎ ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ﺻـﺪر‬‫اﯾﻦ ﮐﻼـم ﺧﻮد ﺑـﺂن اﺷﺎره ﮐﺮده و ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ از ان اﺣﺒّﯿﺖ زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن آن ﺣـﺪﯾﺚ از ﻣﺮوﯾﺎت‬‫اﻫﻞ ﺳﻨﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﺠﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﭼﻮن ﺗﻼزم ﺑﯿﻦ اﻻﺣﺒﯿﮥ و اﻻﻓﻀﻠﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪115 :‬‬‫ﻗﻄﻌـﺎ و ﺣﺘﻤـﺎ ﺳﺎﺑﻘـﺎ درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﭘﺲ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻨـﺎﻓﯽ اﺟﻤـﺎع ﺷـﯿﻌﻪ و ﺳـّﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮﻟﯿﺖ زﯾـﺪ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم‬‫واﻗﻊﺳﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷﺪ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﻣﯽﺗﻮان داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺪﯾﻢ اﺳﺎﻣﻪ در اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم در ﺣﺪﯾﺜﯽ‬‫ﮐﻪ در آﺧﺮ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻧﯿﺰ ﺗﺎﻓﺘﻪ و ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﯿﻮخ ﻣﻐﻔﻠﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﺑﺪﯾﻌﮥ اﻟّﺴﻤﺎت ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و از ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻄﺮﺑﻪ و‬‫ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻣﻐﺮﺑﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﻟﻤﻌﺎت ﺷﺮح ﻣﺸﮑﺎة در ﺷﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮐﻪ در وﺟﻪ ﭼﻬﻞ و ﻫﻔﺘﻢ ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻮﻟﻪ ﻗـﺎﻟﺖ زوﺟﻬـﺎ اﻧﻈﺮ اﻟﯽ اﻧﺼﺎف اﻟّﺼﺪﯾﻘـﮥ و ﺻـﺪﻗﻬﺎ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻣﻦ ﯾﺰﻋﻢ ﻣﻦ اﻟﺰاﺋﻐﯿﻦ ﺧﻼف ذﻟﮏ و ﻟﻘـﺪ اﺳـﺘﺤﯿﺖ ان ﺗـﺬﮐﺮ‬‫ﻧﻔﺴـﻬﺎ و اﺑﺎﻫﺎ و ﻻ ﯾﺒﻌﺪ ان ﻟﻮ ﺳـﺌﻠﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻋﻦ ذﻟﮏ ﻟﻘﺎﻟﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ و اﺑﻮﻫﺎ و ﻗﺪ ورد ﮐﺬﻟﮏ ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻋﻦ ﻏﯿﺮ ﻓﺎﻃﻤﮥ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ و‬‫ﻣﻦ ﻫﻬﻨﺎ ﯾﻌﻠﻢ اّن اﻟﻮﺟﻮه ﻣﺨﺘﻠﻔﮥ و اﻟﺤﯿﺜﯿﺎت ﻣﺘﻌﺪدة و ﺑﻬﺬا ﯾﻨﺤّﻞ اﻟﺸـﺒﻬﺎت و ﯾﺘﺨﻠﺺ ﻋﻦ اﻟﻮرﻃﺎت ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻮن در اﻋﺘﺮاف‬‫ﺻﺮﯾـﺢ ﺣﻀـﺮت ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﮐﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ آن را ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده ﻣﺤـﻞ ﮐﻼم و ﻣﺠﺎل ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل ﻧﺒﻮد ﺑﺴـﯿﺎري از ﺷـّﺮاح ﻣﺼﺎﺑﯿـﺢ و ﻣﺸـﮑﺎة‬‫ﻣﺼـﻠﺤﺖ در ﺳـﮑﻮت و ﺻـﻤﻮت دﯾﺪﻧﺪ و ﻟﺐ ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺗﺎوﯾﻞ در آن ﻓﺮو ﺑﺴـﺘﻪ دم در ﮐﺸـﯿﺪﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ را ﻓﺮط ﺗﻌﺼﺒﺶ‬‫ﻧﮕـﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺳـﺎﮐﺖ و ﺻـﺎﻣﺖ ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﺿـﻄﺮاب و اﺿـﻄﺮار اﯾﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﭼﻨـﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻫﺰار رﯾﺸـﺨﻨﺪﺳﺖ ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﺸﺎﻋﺖ‬‫ﺗﺮﺟﻤﺎن آورد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و ﻻ ﮐﻈﻬﻮر اﻟﻨﺎر ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ از ﻋﺎﺋﺸﻪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﯾﺎ ﯾﮑﺪو ﻣﻘﺎم دﯾﮕﺮ ﮐﻠﻤﻪ اﻧﺼﺎف ﺻﺎدر ﺷﺪه ﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﻣﺒﻄﻞ اﺗﺼﺎف او ﺑﺠﻮر و اﻋﺘﺴﺎف و راّد اﺗﺴﺎم او ﺑﻮﺻـﻤﺖ ﺗﺮك ﺻﺪق و اﻧﺼﺎف ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﮔﺮ دﺷـﻤﻦ ﺷﺨﺼـﯽ ﻫﺰار ﺟﺎ‬‫اﻇﻬﺎر ﻋـﺪاوت آﻧﺸـﺨﺺ ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﺪ و در ﻧﻘﺸـﺸﺎن او ﺑﺎرﻫﺎ راه ﮐـﺬب و اﻓﺘﺮا رﻓﺘﻪ اﮔﺮ در ﯾﮏ دو ﻣﻘﺎم ﺑﺎﻟﺠﺎي ﺣﻖ ﮐﻠﻤﻪ اﻧﺼﺎف در‬‫ﺣﻖ آن ﺷـﺨﺺ ﺑﺮ زﺑـﺎﻧﺶ ﺟـﺎري ﺷﻮد دﻟﯿﻞ ﺻـﺪق و ﻣﺤّﺒﺖ او ﺑﺂن ﺷـﺨﺺ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ و ﺗﻌﺠﺒﺴﺖ از ﺷـﯿﺦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺑﺎ‬‫وﺻﻒ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺒّﺤﺮ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﯾﻨﺶ ﻣﺜﻞ ﻓﺎﺿﻞ رﺷـﯿﺪ و ﻏﯿﺮ او ﺑﺮاﯾﺶ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﺮ ﺟﻤﻠﻪ اﻟﮑﺬوب ﻗﺪ ﯾﺼﺪق و ﻗﻀـّﯿﻪ اﻟﻔﻀﻞ ﻣﺎ‬‫ﺷﻬـﺪت ﺑﻪ اﻷﻋـﺪاء ﻟﻪ از اﻣﺜـﺎل ﺷـﺎﺋﻌﻪ ذاﺋﻌﻪ اﺳﺖ ﻫﻢ اﻃﻼﻋﯽ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﯿﺎﻣـﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﺎﻣﻞ آن از ﺗﻔﻮه ﺑﭽﻨﯿﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻃﻞ ﮐّﻒ ﻟﺴﺎن ﻣﯽﮐﺮد‬‫آري راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ‬‫ﺣّﺒﮏ اﻟﺸﯽء ﯾﻌﻤﯽ و ﯾﺼّﻢ‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ اﮔﺮ ﻧﺎﻇﺮي ﻏﯿﺮ ﻣﺎﻫﺮ را ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﻋﺎﺋﺸﻪ و اﻣﺜﺎل آن در ﺛﺒﻮت ﻋـﺪاوت و ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ او ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﺧﺎﺻـﮥ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﺧﻠﺠﺎﻧﯽ رو دﻫـﺪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺘﺎب ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و اﻣﺜﺎل آن رﺟﻮع ﮐﻨـﺪ و ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ در اﯾﻦ اﻣﻮر ﺑﭽﻪ ﺣﺪ رﺳـﯿﺪه و ﮐﺎﻓﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد او را ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ آن رﺋﯿﺴﻪ اﻫﻞ ﻧﺼﺐ و ﻋﻨﺎد ﺑﺴﺒﺐ ﮐﻮاﻣﻦ اﺿﻐﺎن و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 498‬از ‪597‬‬‫اﺣﻘـﺎد ﺧﻮد ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﺑﻮ اﻻﺋﻤـﮥ اﻻﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯿﻬﻢ آﻻف ﺳـﻼم رّب اﻟﻌﺒﺎد اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل ﺳـﺮور و ﺣﺒﻮر ﺑﺮ ارﺗﺤﺎل و اﻧﺘﻘﺎل آن ﺟﻨﺎب‬‫ازﯾﻦ دار ﻏﺮور و ﺣﻈﻪ و ﺛﻮر آﻏﺎز ﻧﻬﺎد و ﺑﺎﻧﺸﺎد ﺷﻌﺮ‪:‬؟؟؟‬‫ﻓﺎﻟﻘﺖ ﻋﺼﺎﻫﺎ و اﺳﺘﻘّﺮ ﺑﻬﺎ اﻟﻨﻮي ﮐﻤﺎ وﻗﺮ ﻋﻠﯿﻨﺎ ﺑﺎﻻﯾﺎب اﻟﻤﺴﺎﻓﺮ‬‫داد ﻏـﺎﯾﺖ ﻋﺮوج ﺑﺮ ﻣﻌﺎرج ﻧﺼﺐ و ﺧﺮوج ﺑـﺪاء اﻣﺎ ادﻋﺎي ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال از اﺣّﺐ ﻧﺎس از ذﮐﺮ ﺧﻮد و واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪ‬‫ﺧﻮد اﺳﺘﺤﯿﺎء ﻧﻤﻮد ﭘﺲ ﺿﺤﮑﻪ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻪ ﺣﺎل اﺳﺘﺤﯿﺎء و ﺷﺮم و آزرم آن راﮐﺒﻪ ﻣﻬﺎﻟﮏ زﻟﻞ از ﺗﺒﺮﺟﺎت و ﺗﮑﻠﻤﺎت ﺟﻨﮓ ﺟﻤﻞ‬‫و اﻣﺜـﺎل آن ﺑﺮ اﻫـﻞ ﺳﺎﺋﺮ ﻣﻠﻞ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح ﺗﺎﺑﺎن و ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺴﺖ ﭘﺲ ذﮐﺮ اﺳـﺘﺤﯿﺎء ﺟﺰ آﻧﮑﻪ ﺳـﺒﺐ ﺧﻨـﺪه ﺳـﺮﺷﺎر اﻫﻞ ﻧﻘـﺪ و اﺳـﺘﺒﺼﺎر‬‫ﮔﺮدد دﯾﮕﺮ ﭼﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ازﯾﻦ ﻋـﺬر ﺑﺎرد ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﭼﻨﺎن ﺑﮕﻤﺎن ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ او ﺟﺰ اﯾﻦ رواﯾﺖ ﺑﺮ دﯾﮕﺮ اﻓﺎدات ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸـﻪ‬‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪116 :‬‬‫ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم ﻣﻄﻠﻊ ﻧﺸﺪه ﯾﺎ آﻧﮑﻪ دﯾﺪه و داﻧﺴﺘﻪ ﺑﺂن اﻋﺘﻨﺎﺋﯽ ﻧﻨﻤﻮده ور ﻧﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺑﻬﺮه از ﻋﻘﻞ‬‫داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ و رواﯾـﺎت ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﻀـﻤﻦ اﻋﺘﺮاﻓﺎت ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺳﺖ ﺑﻨﻈﺮ آرد ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﻋـﺬر ﺷـﻨﯿﻊ را ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮر و وﺿﻮح‬‫ﺧﻮاﻫﺪ دﯾﺪ ﭼﻪ از رواﯾﺖ ﮐﻔﺎﯾﮥ اﻟﻄﺎﻟﺐ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻘﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﭘﺲ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ ﺳﺆال از اﺣّﺐ ﻧﺎس ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﺪام ﻣﻘﺎم اﺳﺘﺤﯿﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺎﯾﺮاد ﻟﻔﻆ ﻣﻨّﮑﺮ ﺧﻠﻖ در ﺳﯿﺎق ﻧﻔﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﻔﯿـﺪ ﻋﻤﻮم و اﺳـﺘﻐﺮاﻗﺴﺖ ﺧﻮد و واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺧﻮد و دﯾﮕﺮان را درﯾﻦ ﻋﻤﻮم داﺧـﻞ ﻧﻤﻮد و اﺣﺒﯿﺖ ﻋـﺎﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم را ﺑﻼ اﻟﺠﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﻧﯿﺰ از رواﯾﺎت ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت ﺟﻤﯿﻊ و ﻋﺮوه و ﻣﻌﺎذه ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﺑﺘﺬﮐﯿﺮ ﻣﺤﺎرﺑﻪ ﺣﻤﻞ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﻨﯿﻒ‬‫ﺗﻌﯿﯿﺮ ﺣﻀـﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﺠﻮابﺷﺎن ﺳـﮑﻮت ﻣﺤﺾ ﻫﻢ ﻧﻔﺮﻣﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺨﻄﺎب ﺟﻤﯿﻊ و ﻋﺮوه ﻋﺬر ﺑﺪﺗﺮ از ﮔﻨﺎه ﻗﻀﺎ و‬‫ﻗﺪر ﭘﯿﺶ ﻧﻤﻮد و ﺑﺨﻄﺎب ﻣﻌﺎذه ﺣﺪﯾﺜﯽ از واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد در ﻓﻀﻞ ﻋﻈﯿﻢ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﻘﻞ ﻓﺮﻣﻮد و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺘﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و آن ﻫﻢ ﺑﻨﺤﻮ ﻣﺬﮐﻮر و آن ﻫﻢ ﺑﻤّﺮات و ﮐﺮات رﺳﺪ ﻣﺤﻞ اﺳـﺘﺤﯿﺎء ﮐﺬاﺋﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ ﭘﺲ ﺣﻀـﺮت‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ را در ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣـﺬﮐﻮره ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﮔـﺬﺷﺖ ﭘﺮ ﻻزم ﺑﻮد ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺧﻮﯾﺶ و اﺣﺒّﯿﺖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آرد و ﺑﺎﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ‬‫از ﺷـﮑﺎل اﺷـﮑﺎل و اﻋﻀﺎل ﻧﺠﺎت ﯾﺎﺑﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ اﮔﺮ ﺣﻀﺮت ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﭘﺎره از ﺷﺮم ﻧﺼﯿﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﺎش ﺑﺨﻄﺎب ﻋﺮوه ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻌﯽ‬‫ﺟﻠﯿﻞ ﺑﻮد ذﮐﺮ ﻣﺎدرش ﺑﻤﯿﺎن ﻧﻤﯽآورد و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﺨﺠﯿﻞ او را ﺑﺎﯾﻦ ذﮐﺮ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻗﺼﻮي ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﯿـﺪ و ﻧﯿﺰ اﮔﺮ ﻋﺎﺋﺸﻪ را از ذﮐﺮ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺧﻮد و واﻟـﺪ ﻣـﺎ ﺧﻮد اﺳـﺘﺤﯿﺎء ﻣـﺎﻧﻊ ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺣﻤـﻞ ﮐﺮد او را ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟـّﺴ ﻼم را‬‫ﺑﯿـﺎن ﮐﻨـﺪ ﭼﻪ ﻣﻤﮑﻨﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳـﮑﻮت ﻣﺤﺾ اﺧﺘﯿـﺎر ﮐﻨـﺪ و ﺑﻪ ﺑﯿـﺎن اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟـّﺴ ﻼم اﯾﻬﺎم‬‫اﻣﺮﯾﮑﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺨـﺎﻟﻔﯿﻦ ﺑﯽﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺤﻀـﺴﺖ ﻧﻨﻤﺎﯾـﺪ و ﻧﯿﺰ از رواﯾﺖ ﻣﺴـﺘﺪرك و ﻏﯿﺮ آن ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﺑﺨﻄﺎب ﻣﺎ در‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺖ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣـﺎ اﻋﻠﻢ رﺟﻼـ ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة ﻣﻦ اﻻرض ﮐﺎﻧﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ و ﮐـﺎر اﺣـﺪي از اﻫـﻞ اﯾﻤﺎن ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺳـﺘﺤﯿﺎء اﻣﺮي ﻏﯿﺮ واﻗﻊ را و آن ﻫﻢ ﻣﻮّﮐـ ﺪ ﺑﺤﻠﻒ‬‫ﺷﺮﻋﯽ ﺑﻨﺎم اﯾﺰد ﻗﻬﺎر ذﮐﺮ ﻧﻤﺎﯾﺪ و از وﻋﯿﺪ ﺷﺪﯾﺪ َو ﻻ َﺗْﺠَﻌﻠُﻮا اﻟﱠﻠَﻪ ُﻋْﺮَﺿًﮥ ﻟ َِﺄﯾْﻤﺎﻧُِﮑْﻢ‬‫ﻧﺘﺮﺳﺪ و ﻧﯿﺰ از رواﯾﺖ ﻧﻌﻤﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﺴـﻨﺪ ﺻـﺤﯿﺢ واردﺳﺖ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺨﻄﺎب ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺼﻮت ﻋﺎﻟﯽ ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫ﮐﻪ درﯾﻦ اﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ داﺧﻞ ﺷﺪ و ﻗﺼﺪ زدن ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﺮد و ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺮ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺴـﺒﺐ رﻓﻊ ﺻﻮت ﺑﺮ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤـﻮد و ﻣﻐﻀـﺒﺎ ﺧـﺎرج ﺷـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻋـﺎﺋﺸﻪ را ﻋﻤﻮﻣـﺎ ﯾـﺎ در ﺧﺼـﻮص ﻣﺴـﺌﻠﻪ اﺣـﺒّﯿﺖ اﺳـﺘﺤﯿﺎء ﺑـﻮد ﮐـﺎش در ﺣﻀـﻮر ﺟﻨـﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺳـﺘﺤﯿﺎ را ﮐﺎر ﻓﺮﻣﺎ ﻣﯽﺷـﺪ و ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷـﮑﺎﯾﺖ ﺑﯿﺠﺎ از اﺣّﺐ ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 499‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺴـ ﻼم و آن ﻫﻢ ﺑﺮﻓﻊ ﺻﻮت ﺑﺮ رﺳﻮل ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺣﺒﻂ اﻋﻤﺎﻟﺴﺖ ﻧﻤﯽﮔﺮدﯾـﺪ و از زﺟﺮ و ﺗﻬﺪﯾـﺪ و ﻏﻀﺐ ﺷﺪﯾﺪ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺠﯿﺪ‬‫ﺧﻮد ﻣﺤﻔﻮظ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ اّﻣﺎ ﻗﻮل ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﮐﻪ و ﻻ ﯾﺒﻌﺪ ان ﻟﻮ ﺳﺌﻠﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻋﻦ ذﻟﮏ ﻟﻘﺎﻟﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ و اﺑﻮﻫﺎ ﭘﺲ ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻣﺤﻀﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺤﻖ آن را ﺑﺮاي ﺗﺴـﮑﯿﻦ ﻗﻠﺐ ﺧﻮد و اﺗﺒـﺎع ﺧﻮد ﺑﺮ زﺑـﺎن ﺳـﻼﻃﺖ ﺗﺮﺟﻤـﺎن آورده و ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻣﮑـﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﻓـﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫اﻟﺴﻼم اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻣﺮﯾﺮا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪117 :‬‬‫ﮐﻪ ﻫﯿﭻ اﺻﻠﯽ ﺑﺮاي آن ﻧﺒﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻼف آن ﻧﺰد آن ﺟﻨﺎب ﻗﻄﻌﯽ اﻟﺜﺒﻮت ﺑﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﻣﺒﻐﻮﺿﯿﻦ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد را اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس‬‫ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨﺎب ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ ذﻟﮏ ﻇّﻦ اﻟﺬﯾﻦ ﻻ ﯾﻮﻗﻨﻮن اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ ورد ﮐﺬﻟﮏ ﻓﯽ رواﯾﮥ ﻋﻦ ﻏﯿﺮ ﻓﺎﻃﻤﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﭘﺲ‬‫اﮔﺮ ﻣﺮاد از ان اﻓﺘﺮاي ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻤﺮوﻋﺎﺻـﺴﺖ ﭘﺲ وﺟﻮه ﺑﻄﻼن ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺂن آﻧﻔﺎ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ ﺷﻨﯿﺪي و ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ رﮐﺎﮐﺖ‬‫و ﺳـﺨﺎﻓﺖ آن وا رﺳـﯿﺪي و اﮔﺮ وراي آن ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮﺳﺖ ﭘﺲ آن ﻫﻢ ﻧﯿﺰ ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺮوي ﺑـﻮدن آن از ﻃﺮق اﻫـﻞ ﺧﻼـف ﺣﺠﺖ ﺑﺮ ﻣﺎ‬‫ﻧﯿﺴﺖ و دﻻﺋﻞ ﻗﺎﻃﻌﻪ ﮐﺜﯿﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺳﺎﻃﻌﻪ ﻏﺰﯾﺮه ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ و ﻻﺣﻘﺎ ﻫﻢ ﻧﺒـﺬي از آن اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﻤﺖ ذﮐﺮ ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﯾﺎﻓﺖ ﻣﻮﻫﻦ و ﻣﺒﻄﻞ آن ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و اﻣﺎ ﻣﺎ ﻗﺎل و ﻣﻦ ﻫﻨﺎ ﯾﻌﻠﻢ ان اﻟﻮﺟﻮه ﻣﺨﺘﻠﻔﮥ و اﻟﺤﯿﺜﯿﺎت ﻣﺘﻌﺪدة و ﺑﻬﺬا ﯾﻨﺤﻞ اﻟﺸـﺒﻬﺎت و ﯾﺘﺨﻠﺺ‬‫ﻋﻦ اﻟﻮرﻃـﺎت اﻧﺘﻬﯽ ﻓﻘـﺪ ﺳـﺒﻖ وﺟﻮه اﻟﺠﻮاب ﻋﻨﻪ ﺳﺎﺑﻘـﺎ* ﺳـﺘﺎﺗﯽ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ دﻻﺋـﻞ اﺧﺮي ﻻﺣﻘـﺎ* و ﻣﻦ ﻫﻨﺎ ﯾﻌﻠﻢ ان وﺟﻮه ازﻻل اﻟﻘﻮم‬‫ﻣﺨﺘﻠﻔﮥ ﻣﺘﺒّﺪدة* و ﺣﯿﺜﯿﺎت اﺿـﻼﻟﻬﻢ ﻟﻠﻬﻤﺞ اﻟّﺮﻋﺎع ﻣﺘﺸـّﺘﺘﮥ ﻣﺘﻌّﺪدة* ﻓﺘﺎرة ﯾﺬﻫﺒﻮن ﯾﻤﯿﻨﺎ و ﺗﺎرة ﯾﻤﯿﻠﻮن ﺷﻤﺎﻻ* و ﻣﺮة ﯾﺼﺒﺤﻮن ﺣﯿﺎري و‬‫اﺧﺮي ﯾﻤﺴﻮن ﺿـّﻠﺎﻻ* و ﻋﻠﯽ ﮐـﻞ ﺣـﺎل ﻓﻠﯿﺲ ﻟﻬﻢ ﻟﺰﯾﻐﻬﻢ ﺧﻼص ﻋﻦ اﻟﺸـﺒﻬﺎت* و ﻻ ﻣﻨﺎص ﻋﻦ اﻟﻮرﻃﺎت* ﻓﻬﻢ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﺎﺋﻬﻮن ﺣﺎﺋﺮون‬‫ﺟﺎﻫﻠﻮن ﻣﻔﺘﻮﻧﻮن* و َﻓَﻤْﺄواُﻫُﻢ اﻟﱠﻨﺎُر ُﮐﱠﻠﻤﺎ َأراُدوا َأْن َﯾْﺨُﺮُﺟﻮا ﻣِﻨْﻬﺎ ُأِﻋﯿُﺪوا ﻓِﯿﻬﺎ َو ﻗِﯿَﻞ ﻟَُﻬْﻢ ُذوﻗُﻮا َﻋﺬاَب اﻟﱠﻨﺎِر اﻟﱠِﺬي ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺑ ِِﻪ ﺗَُﮑﱢﺬﺑ ُﻮَن‬‫و ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از اﺣـﺎدﯾﺚ و اﺧﺒـﺎر ﮐﺜﯿﺮه ﺟﻨـﺎب ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم و اﻗﻮال و آﺛﺎر وﻓﯿﺮه‬‫ﺻﺤـﺎﺑﻪ ﻋﻈﺎم ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از اﻓﺎدات ﺑﻌﺾ ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﻓﺨﺎم و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﺑﻌﺾ ﺧﻠﻔﺎي اﻋﻼم اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻧﯿﺰ اﺣﺐ‬‫ﺑﻮدن آن ﺟﻨﺎب ﺳﺎﻃﻊ و ﻻﻣﻌﺴﺖ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻏﺰاﻟﯽ در اﺣﯿـﺎء اﻟﻌﻠﻮم در ﺑـﺎب راﺑﻊ از ﮐﺘـﺎب اﻻـﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤﻌﺮوف و اﻟﻨﻬﯽ ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﯾﺮوي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ان اﻟﺤﺠﺎج دﻋﺎ‬‫ﺑﻔﻘﻬﺎء اﻟﺒﺼـﺮة و ﻓﻘﻬﺎء اﻟﮑﻮﻓﮥ ﻗﺎل ﻓﺪﺧﻠﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ و دﺧﻞ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺼـﺮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ آﺧﺮ ﻣﻦ دﺧﻞ ﻓﻘﺎل اﻟﺤّﺠﺎج ﻣﺮﺣﺒﺎ ﺑﺎﺑﯽ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺮﺣﺒﺎ‬‫ﺑـﺎﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻟا ّﯽ اﻟّﯽ ﺛﻢ دﻋـﺎ ﺑﮑﺮﺳـّﯽ و وﺿﻊ اﻟﯽ ﺟﻨﺐ ﺳـﺮﯾﺮه ﻓﻘﻌـﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺠﻌﻞ اﻟﺤّﺠﺎج ﯾـﺬاﮐﺮﻧﺎ و ﯾﺴﺄﻟﻨﺎ إذا ذﮐﺮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻨﺎل ﻣﻨﻪ و ﻧﻠﻨﺎ ﻣﻨﻪ ﻣﻘﺎرﺑﮥ ﻟﻪ و ﻓﺮﻗﺎ ﻣﻦ ﺷﺮه و اﻟﺤﺴﻦ ﺳﺎﮐﺖ ﻋﺎّض ﻋﻠﯽ اﺑﻬﺎﻣﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺳﻌﯿﺪ ﻣﺎ ﻟﯽ اراك ﺳﺎﮐﺘﺎ ﻗﺎل ﻣﺎ‬‫ﻋﺴـﯿﺖ ان اﻗﻮل ﻗـﺎل اﺧﺒﺮﻧﯽ ﺑﺮأﯾﮏ ﻓﯽ أﺑﯽ ﺗﺮاب ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﺟّﻞ ذﮐﺮه ﯾﻘﻮل َو ﻣﺎ َﺟَﻌﻠَْﻨﺎ اﻟ ِْﻘﺒَْﻠـَﮥ اﻟﱠﺘِﯽ ُﮐﻨَْﺖ َﻋَﻠﯿْﻬﺎ ِإﻟﱠﺎ ﻟ َِﻨْﻌَﻠَﻢ َﻣْﻦ َﯾﱠﺘﺒُِﻊ‬‫اﻟﱠﺮُﺳﻮَل ﻣِﱠﻤْﻦ َﯾﻨَْﻘﻠُِﺐ َﻋﻠﯽ َﻋِﻘَﺒﯿِْﻪ َو ِإْن ﮐﺎَﻧْﺖ ﻟََﮑﺒِﯿَﺮًة ِإﻟﱠﺎ َﻋَﻠﯽ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ َﻫَﺪي اﻟﱠﻠُﻪ َو ﻣﺎ ﮐﺎَن اﻟﱠﻠُﻪ ﻟ ِﯿُِﻀﯿَﻊ ِإﯾﻤﺎَﻧُﮑْﻢ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﺑ ِﺎﻟﱠﻨﺎِس ﻟََﺮُؤٌف َرِﺣﯿٌﻢ‬‫ﻓﻌﻠّﯽ ﻣّﻤﻦ ﻫـﺪي اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻫـﻞ اﻻﯾﻤـﺎن ﻓـﺎﻗﻮل اﺑﻦ ﻋﻢ اﻟّﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﺧﺘﻨﻪ ﻋﻠﯽ اﺑﻨﺘﻪ و اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﻪ و ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻮاﺑﻖ ﻣﺒﺎرﮐﺎت‬‫ﺳﺒﻘﺖ ﻟﻪ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻦ ﺗﺴـﺘﻄﯿﻊ اﻧﺖ و ﻻـ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻨـﺎس ان ﯾﺤﻈﺮﻫـﺎ ﻋﻠﯿﻪ و ﻻـ ﯾﺤﻮل ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻨﻬـﺎ و اﻗﻮل اﻧّﻪ إن ﮐـﺎﻧﺖ ﻟﻌﻠﯽ ﻫﻨﺎت ﻓﺎﻟّﻠﻪ‬‫ﺣﺴﯿﺒﻪ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ اﺟﺪ ﻓﯿﻪ ﻗﻮﻻ اﻋﺪل ﻣﻦ ﻫﺬا ﻓﺒﺴﺮوﺟﻪ اﻟﺤّﺠﺎج و ﺗﻐّﯿﺮ و ﻗﺎم ﻋﻦ اﻟّﺴﺮﯾﺮ ﻣﻐﻀﺒﺎ ﻓﺪﺧﻞ ﺑﯿﺘﺎ ﺧﻠﻔﻪ و ﺧﺮﺟﻨﺎ ﻗﺎل ﻋﺎﻣﺮ اﻟﺸﻌﺒﯽ‬‫ﻓﺎﺧـﺬت ﺑﯿـﺪ اﻟﺤﺴﻦ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺳـﻌﯿﺪ اﻏﻀـﺒﺖ اﻻﻣﯿﺮ و اوﻏﺮت ﺻـﺪره ﻓﻘﺎل إﻟﯿﮏ ﻋﻨﯽ ﯾﺎ ﻋﺎﻣﺮ ﯾﻘﻮل اﻟﻨﺎس ﻋﺎﻣﺮ اﻟﺸـﻌﺒﯽ ﻓﻘﯿﻪ اﻫﻞ‬‫اﻟﮑﻮﻓﮥ اﺗﯿﺖ ﺷﯿﻄﺎﻧﺎ ﻣﻦ ﺷﯿﺎﻃﯿﻦ اﻻﻧﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪118 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 500‬از ‪597‬‬‫ﺗﮑﻠﻤﻪ ﺑﻬﻮاه و ﺗﻘـﺎرﺑﻪ ﻓﯽ راﯾﻪ وﯾﺤﮏ ﯾﺎ ﻋﺎﻣﺮ ﻫﻼ اﺗﻘﯿﺖ ان ﺳﺄﻟﺖ ﻓﺼـّﺪﻗﺖ او ﺳـﮑﺖ ﻓﺴـﻠﻤﺖ ﻗﺎل ﻋﺎﻣﺮ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﻠﺘﻬﺎ و اﻧﺎ اﻋﻠﻢ ﻣﺎ‬‫ﻓﯿﻬﺎ ﻗﺎل اﻟﺤﺴﻦ ﻓﺬاك اﻋﻈﻢ ﻓﯽ اﻟﺤّﺠﮥ ﻋﻠﯿﮏ و اﺷّﺪ ﻓﯽ اﻟّﺘﺒﻌﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﻦ ﺑﺼـﺮي ﺗﺼﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ اﻟﻨـﺎس ﺑﻮده و ﭘﺮ روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻞ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ را در ﮐﻼـم ﺣﺴﻦ ﺑﺼـﺮي ﻣﺠـﺎل ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﭼﻮن ﮐﻼـم او ﺑﺮاي اﺛﺒـﺎت ﻋﻈﯿﻤﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم و‬‫ﺗﻘﺮﯾﻊ و ﺗﺒﮑﯿﺖ ﻣﺒﻐﺾ و ﻣﻨﻘﺾ آن ﺟﻨـﺎب ﻣﺴﻮﻗﺴﺖ ﭘﺲ راه دادن دﯾﮕﺮ ﺗﺎوﯾﻼت در ان ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻞ ان ﺣﻤﻞ اﺣﺒﯿﺖ ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﺰﺋﯿﻪ‬‫ﻧﺎﻗﺼﻪ ﺑﺎﺷﺪ وﺟﻬﯽ از ﺟﻮاز ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﻣﺴﮑﻮﯾﻪ در ﮐﺘﺎب ﻧﺪﯾﻢ اﻟﻔﺮﯾﺪ ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺴّﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻃﺎؤس ﻃﺎب ﺛﺮاه ﻓﯽ اﻟّﻄﺮاﺋﻒ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺮدم ﮐﺘﺎﺑﯽ‬‫ﺑﻤﺎﻣﻮن ﻧﻮﺷـﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ان ﺳﺆال ﻣﯽﮐﺮدﻧـﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﻌﺖ ﺑﮕﯿﺮد ﺑﺮاي ﭘﺴـﺮ ﺧﻮد ﻋﺒﺎس و ﻣﻌﺎﺗﺒﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺎﻣﻮن را ﺑﺮ اﺧﺬ ﺑﯿﻌﺖ ﺑﺮاي اﻣﺎم‬‫رﺿﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺎﻣﻮن ﺑﺠﻮابﺷﺎن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﻮﺷﺖ ﺑ ِْﺴِﻢ اﻟﱠﻠِﻪ اﻟﱠﺮْﺣﻤِﻦ اﻟﱠﺮِﺣﯿِﻢ اﻟ َْﺤْﻤُﺪ ﻟ ِﱠﻠِﻪ َرﱢب اﻟ ْﻌﺎﻟَِﻤﯿَﻦ‬‫و ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺤّﻤﺪ و آﻟﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﻧﻒ اﻟﻮاﻏﻤﯿﻦ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻘﺪ ﻋﺮف اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﮐﺘﺎﺑﮑﻢ و ﺗﺪﺑّﺮ اﻣﺮﮐﻢ و ﻣﺤﺾ زﺑﺪﺗﮑﻢ‬‫و اﺷـﺮف ﻋﻠﯽ ﻗﻠﻮب ﺻﻐﯿﺮﮐﻢ و ﮐﺒﯿﺮﮐﻢ و ﻋﺮﻓﮑﻢ ﻣﻘﺒﻠﯿﻦ و ﻣﺪﺑﺮﯾﻦ و ﻣﺎل إﻟﯿﻪ ﮐﺘﺎﺑﮑﻢ ﻗﺒﻞ ﮐﺘﺎﺑﮑﻢ ﻓﯽ ﻣﺮاوﺿﮥ اﻟﺒﺎﻃﻞ و ﺻﺮف وﺟﻮه‬‫اﻟﺤّﻖ ﻋﻦ ﻣﻮاﺿـﻌﻬﺎ و ﻧﺒـﺬﮐﻢ ﮐﺘـﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻻﺛﺎر و ﮐّﻞ ﻣﺎ ﺟﺎءﮐﻢ ﺑﻪ اﻟّﺼﺎدق ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺣّﺘﯽ ﮐﺎﻧﮑﻢ ﻣﻦ اﻻﻣﻢ‬‫اﻟﺴﺎﻟﻔـﮥ اﻟّﺘﯽ ﻫﻠﮑﺖ ﺑﺎﻟﺨﺴﻒ و اﻟﻘـﺬف و اﻟّﺮﯾﺢ و اﻟـّﺼ ﯿﺤﮥ و اﻟّﺼﻮاﻋﻖ و اﻟّﺮﺟﻢ أ ﻓﻼ ﯾﺘﺪﺑّﺮون اﻟﻘﺮآن أم ﻋﻠﯽ ﻗﻠﻮب اﻗﻔﺎﻟﻬﺎ و اﻟّﺬي ﻫﻮ‬‫اﻗﺮب اﻟﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﻦ ﺣﺒﻞ اﻟﻮرﯾﺪ ﻟﻮ ﻻ ان ﯾﻘﻮل ﻗﺎﺋﻞ ان اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺗﺮك اﻟﺠﻮاب ﻣﻦ ﺳﻮء اﺣﻼﻣﮑﻢ و ﻗّﻠﮥ اﺧﻄﺎرﮐﻢ و رﮐﺎﮐﮥ‬‫ﻋﻘﻮﻟﮑﻢ و ﻣﻦ ﺳﺨﺎﻓﮥ ﻣﺎ ﺗﺎوون إﻟﯿﻪ ﻣﻦ آراﺋﮑﻢ ﻓﻠﯿﺴﺘﻤﻊ ﻣﺴﺘﻤﻊ و ﻟﯿﺒﻠﻎ اﻟّﺸﺎﻫﺪ ﻏﺎﺋﺒﺎ اّﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﺎّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺚ ﻣﺤّﻤﺪا ﺻﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺘﺮة ﻣﻦ اﻟّﺮﺳﻞ و ﻗﺮﯾﺶ ﻓﯽ اﻧﻔﺴـﻬﺎ و اﻣﻮاﻟﻬﺎ ﻻ ﯾﺮون اﺣﺪا ﯾﺴﺎوﯾﻬﻢ و ﻻ ﯾﻨﺎوﯾﻬﻢ ﻓﮑﺎن ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ اﻣﯿﻨﺎ ﻣﻦ‬‫اوﺳﻄﻬﻢ ﺑﯿﺘﺎ و اﻗّﻠﻬﻢ ﻣﺎﻻ و ﮐﺎن اّول ﻣﻦ آﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﯾﺠﮥ ﺑﻨﺖ ﺧﻮﯾﻠﺪ ﻓﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻤﺎﻟﻬﺎ ﺛﻢ اﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻟﻪ ﺳﺒﻊ‬‫ﺳﻨﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﺸـﺮك ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﺷـﯿﺌﺎ و ﻟﻢ ﯾﻌﺒﺪ و ﺛﻨﺎ و ﻟﻢ ﯾﺎﮐﻞ رﺑﺎ و ﻟﻢ ﯾﺸﺎﮐﻞ اﻫﻞ اﻟﺠﺎﻫﻠّﯿﮥ ﻓﯽ ﺟﻬﺎﻻﺗﻬﻢ و ﮐﺎﻧﺖ ﻋﻤﻮﻣﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ اّﻣﺎ ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﻬﯿﻦ او ﮐﺎﻓﺮ ﻣﻌﺎﻧﺪ اﻟّﺎ ﺣﻤﺰة ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﻤﺘﻨﻊ ﻣﻦ اﻻﺳـﻼم و ﻻ اﻣﺘﻨﻊ اﻻﺳﻼم ﻣﻨﻪ ﻗﻀﯽ ﻟﺴﺒﯿﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺑّﯿﻨﮥ ﻣﻦ رﺑّﻪ و اّﻣﺎ اﺑﻮ‬‫ﻃـﺎﻟﺐ ﻓـﺎﻧّﻪ ﮐّﻔﻠﻪ و رﺑّـﺎه و ﻟﻢ ﯾﺰل ﻣـﺪاﻓﻌﺎ ﻋﻨﻪ و ﻣﺎﻧﻌـﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﻠّﻤـ ﺎ ﻗﺒﺾ اﻟﱠﻠﻪ اﺑـﺎ ﻃـﺎﻟﺐ ﻫّﻢ ﺑﻪ اﻟﻘﻮم و اﺟﻤﻌﻮا ﻋﻠﯿﻪ ﻟﯿﻘﺘﻠﻮه ﻓﻬﺎﺟﺮ اﻟﯽ اﻟﻘﻮم‬‫اﻟـﺬﯾﻦ ﺗﺒﻮؤا اﻟـّﺪار و اﻻﯾﻤﺎن ﻣﻦ ﻗﺒﻠﻬﻢ ﯾﺤّﺒﻮن ﻣﻦ ﻫﺎﺟﺮ إﻟﯿﻬﻢ و ﻻ ﯾﺠـﺪون ﻓﯽ ﺻـﺪورﻫﻢ ﺣﺎﺟﮥ ﻣّﻤﺎ اوﺗﻮا و ﯾﺆﺛﺮون ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ و ﻟﻮ‬‫ﮐـﺎن ﺑﻬﻢ ﺧﺼﺎﺻـﮥ ﻓﻠﻢ ﯾﻘﻢ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﺣـﺪ ﻣﻦ اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﮐﻘﯿﺎم ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﻧﻪ ازره و وﻗﺎه ﺑﻨﻔﺴﻪ و‬‫ﻧـﺎم ﻓﯽ ﻣﻀـﺠﻌﻪ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﺰل ﺑﻌـﺪ ذﻟـﮏ ﻣﺴﺘﻤﺴـﮑﺎ ﺑـﺎﻃﺮاف اﻟﺜﻐﻮر و ﯾﻨﺎزل اﻻﺑﻄﺎل و ﻻ ﯾﻨﮑﻞ ﻋﻦ ﻗﺮن و ﻻ ﯾﻮﻟّﯽ ﻋﻦ ﺟﯿﺶ ﻣﻨﯿﻊ اﻟﻘﻠﺐ‬‫ﯾﺆّﻣﺮ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﯿﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪119 :‬‬‫و ﻻ ﯾﺆّﻣﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﺷّﺪ اﻟّﻨﺎس وﻃﺎءة ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺸﺮﮐﯿﻦ و اﻋﻈﻤﻬﻢ ﺑﻬﺎء ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ و أﻓﻘﻬﻬﻢ ﻓﯽ دﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و اﻗﺮأﻫﻢ ﻟﮑﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ و اﻋﺮﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟﺤﻼل و‬‫اﻟﺤﺮام و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻮﻻﯾﮥ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺧّﻢ و ﺻﺎﺣﺐ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻻ اﻧّﻪ ﻻ ﻧﺒﯽ ﺑﻌﺪي‬‫و ﺻﺎﺣﺐ ﯾﻮم اﻟﻄﺎﺋﻒ و ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﻪ و ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺒﺎب ﻓﺘـﺢ ﻟﻪ و ﺳـّﺪ ﺳﺎﺋﺮ اﻻﺑﻮاب ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺠﺪ و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ‬‫اﻟﺮاﯾﮥ ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ و ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺒﺪوّد ﻓﯽ اﻟﻤﺒﺎرزة و ﻫﻮ اﺧﻮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺣﯿﻦ آﺧﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﻫﻮ ﺗﺒﻊ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 501‬از ‪597‬‬‫ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ و ﻫﻮ ﺻﺎﺣﺐ اﻵﯾﮥ َو ﯾُْﻄِﻌُﻤﻮَن اﻟﱠﻄﻌﺎَم َﻋﻠﯽ ُﺣﱢﺒِﻪ ﻣِْﺴِﮑﯿﻨًﺎ َو َﯾﺘِﯿﻤًﺎ َو َأِﺳﯿﺮًا‬‫و ﻫﻮ زوج ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺳّﯿﺪة ﻧﺴﺎء اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻫﻮ ﺧﺘﻦ ﺧﺪﯾﺠﮥ و ﻫﻮ اﺑﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻤﺎ ﮐّﻔﻠﻪ و رﺑّﺎه و ﻫﻮ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﯽ ﻧﺼﺮﺗﻪ و ﺟﻬﺎده و‬‫ﻫﻮ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮم اﻟﻤﺒﺎﻫﻠـﮥ و ﻫﻮ اﻟـﺬي ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﯾﻨﻔـﺬان ﺣﮑﻤـﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﺴﺄﻻﻧﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻠّﻤﺎ رأي‬‫اﻧﻔﺎذه اﻧﻔﺬاه و ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺮه رّداه و ﻫﻮ رﺟﻞ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﻓﯽ اﻟﺸﻮري و ﻟﻌﻤﺮي ﻟﻮ ﻗﺪر اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻋﻠﯽ دﻓﻌﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﮐﻤﺎ دﻓﻊ اﻟﻌﺒﺎس او وﺟﺪوا‬‫اﻟﯽ ذﻟﮏ ﺳﺒﯿﻼ ﻟﺪﻓﻌﻮه ﻓﺎّﻣﺎ ﺗﻘﺪﯾﻤﮑﻢ اﻟﻌّﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﻘﻮل َأ َﺟَﻌﻠْﺘُْﻢ ِﺳﻘﺎَﯾَﮥ اﻟ ْﺤﺎﱢج َو ِﻋﻤﺎَرَة اﻟ َْﻤْﺴِﺠِﺪ اﻟ َْﺤﺮاِم َﮐَﻤْﻦ آَﻣَﻦ ﺑ ِﺎﻟﱠﻠِﻪ َو‬‫اﻟ َْﯿْﻮِم اﻟ ْﺂِﺧِﺮ َو ﺟﺎَﻫَﺪ ﻓِﯽ َﺳﺒِﯿِﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﻻ َﯾْﺴَﺘُﻮوَن ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َو اﻟﱠﻠُﻪ ﻻ َﯾْﻬِﺪي اﻟ َْﻘْﻮَم اﻟﱠﻈﺎﻟ ِِﻤﯿَﻦ‬‫و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ ﮐـﺎن ﻣﺎ ﻓﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻻﯾﺎت اﻟﻤﺴـﻔﺮة ﻓﯽ اﻟﻘﺮآن ﺧّﻠـﮥ واﺣـﺪة ﻓﯽ رﺟﻞ واﺣـﺪ ﻣﻦ رﺟﺎﻟﮑﻢ ﻏﯿﺮه‬‫ﻟﮑﺎن ﻣﺴـﺘﺎﻫﻼ ﻟﻠﺨﻼﻓـﮥ ﻣﻘـّﺪﻣﺎ ﻋﻠﯽ اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺑﺘﻠﮏ اﻟﺨّﻠﮥ ﺛﻢ ﻟﻢ ﺗﺰل اﻻﻣﻮر ﺗﺘﺮاﻗﯽ ﺑﻪ اﻟﯽ ان وﻟﯽ اﻣﻮر‬‫اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻓﻠﻢ ﯾﺴـﺘﻌﻦ ﺑﺎﺣﺪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ اﻟّﺎ ﺑﻌﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋّﺒﺎس ﺗﻌﻈﯿﻤﺎ ﺑﺤّﻘﻪ وﺻﻠﮥ ﻟﺮﺣﻤﻪ و ﺛﻘﮥ ﺑﻪ و ﮐﺎن ﻣﻦ اﻣﺮه اﻟﺬي ﮐﺎن ﯾﻐﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻟﻪ ﺛﻢ ﻧﺤﻦ و ﻫﻢ ﯾـﺪ واﺣـﺪة ﮐﻤﺎ زﻋﻤﺘﻢ ﺣﺘﯽ اﻓﻀـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻻﻣﺮ إﻟﯿﻨﺎ ﻓﺎﺧﻔﻨﺎﻫﻢ و ﺿـّﯿﻘﻨﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﻗﺘﻠﻨﺎﻫﻢ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ﻗﺘﻞ ﺑﻨﯽ أﻣـّﯿ ﮥ اّﯾﺎﻫﻢ و‬‫ﯾﺤﮑﻢ اّن ﺑﻨﯽ أﻣـّﯿ ﮥ اﻧﻤﺎ ﻗﺘﻠﻮا ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﺳّﻞ ﺳـﯿﻔﺎ و اﻧﺎ ﻣﻌﺸـﺮ ﺑﻨﯽ اﻟﻌّﺒﺎس ﻗﺘﻠﻨﺎﻫﻢ ﺟﻤﻼ ﻓﻠﺘﺴﺄﻟﻦ اﻋﻈﻢ اﻟﻬﺎﺷـﻤّﯿﮥ ﺑﺎّي ذﻧﺐ ﻗﺘﻠﺖ و ﻟﺘﺴﺎﻟّﻦ‬‫ﻧﻔﻮس اﻟﻘﯿﺖ ﻓﯽ دﺟﻠـﮥ و اﻟﻔﺮات و ﻧﻔﻮس دﻓﻨﺖ ﻓﯽ اﻟﺒﻐﺪاد و اﻟﮑﻮﻓﮥ اﺣﯿﺎء ﻫﯿﻬﺎت اﻧﻪ َﻓَﻤْﻦ َﯾْﻌَﻤْﻞ ﻣِﺜْﻘﺎَل َذﱠرٍة َﺧﯿْﺮًا َﯾَﺮُه َو َﻣْﻦ َﯾْﻌَﻤْﻞ ﻣِﺜْﻘﺎَل‬‫َذﱠرٍة َﺷ‪‬ﺮا َﯾَﺮُه‬‫و اّﻣﺎ ﻣﺎ وﺻﻔﺘﻬﻢ ﻓﯽ اﻣﺮ اﻟﻤﺨﻠﻮع و ﻣﺎ ﮐﺎن ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺲ ﻓﻠﻌﻤﺮي ﻣﺎ ﻟﺒﺲ ﻋﻠﯿﻪ اﻣﺮه ﻏﯿﺮﮐﻢ إذ ﻫّﻮﻧﺘﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﻨﮑﺚ و زّﯾﻨﺘﻢ ﻟﻪ اﻟﻐﺪر و ﻗﻠﺘﻢ‬‫ﻟﻪ ﻣـﺎ ﻋﺴـﯽ ان ﯾﮑﻮن ﻣﻦ اﻣﺮ اﺧﯿﮏ و ﻫﻮ رﺟﻞ ﻣﻘﺘﺮ و ﻣﻌﮏ اﻻﻣﻮال و اﻟّﺮﺟﺎل ﺗﺒﻌﺚ إﻟﯿﻪ ﻓﯿﺆﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﮑـﺬﺑﺘﻢ و دﺑﺮﺗﻢ و ﻧﺴـﯿﺘﻢ ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻦ ﺑ ُِﻐَﯽ َﻋَﻠﯿِْﻪ ﻟََﯿﻨُْﺼَﺮﱠﻧُﻪ اﻟﱠﻠُﻪ‬‫و اّﻣﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮﺗﻢ ﻣﻦ اﺳـﺘﺒﺼﺎر اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺒﯿﻌﮥ ﻻﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ اﻟّﺮﺿﯽ ﻓﻤﺎ ﺑﺎﯾﻊ ﻟﻪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻻ ﻣﺴﺘﺒﺼﺮا ﻓﯽ اﻣﺮه ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﺎﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺒﻖ‬‫اﺣﺪ ﻋﻠﯽ اﻣﺮﻫﺎ اﺑﯿﻦ ﻓﻀـﻼ و ﻻ اﻇﻬﺮ ﻋﻔﮥ و ﻻ اورع ورﻋﺎ و ﻻ ازﻫﺪ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻻ اﻃﻠﻖ ﻧﻔﺴﺎ و ﻻ ارﺿـﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺎّﺻﮥ و اﻟﻌﺎّﻣﮥ و ﻻ اﺷـّﺪ‬‫ﻓﯽ ذات اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ و ان اﻟﺒﯿﻌﮥ ﻟﻪ ﻟﻤﻮاﻓﻘﮥ ﻟﺮﺿـﯽ اﻟّﺮب ﻋّﺰ و ﺟّﻞ و ﻟﻘﺪ ﺟﻬﺪت و ﻣﺎ اﺧﺬﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮﻣﮥ ﻻﺋﻢ و ﻟﻌﻤﺮي ﻟﻮ ﮐﺎﻧﺖ ﺑﯿﻌﺘﻪ ﺑﯿﻌﮥ‬‫ﻣﺤﺎﺑﺎة ﻟﮑﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪120 :‬‬‫اﻟﻌـّﺒ ﺎس ﺑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳـﺎﺋﺮ وﻟـﺪ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﺣّﺐ اﻟﯽ ﻗﻠﺒﻪ و اﺣﻠﯽ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﻪ و ﻟﮑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ أراد اﻣﺮا و أراد اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻣﺮا‬‫ﻓﻠﻢ ﯾﺴﺒﻖ اﻣﺮه اﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ و اّﻣﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮﺗﻢ ﻣّﻤﺎ ﻣّﺴﮑﻢ ﻣﻦ اﻟﺠﻔﺎء ﻓﯽ وﻻﯾﮥ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﻠﻌﻤﺮي ﻣﺎ ﮐﺎن ذﻟﮏ اﻟّﺎ ﻣﻨﮑﻢ ﺑﻤﻈﺎﻓﺮﺗﮑﻢ اﻟﻤﺨﻠﻮع‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﻣﻤﺎ ﯾﻠﺘﮑﻢ ﻋﻠﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﻠّﻤﺎ ﻗﺘﻠﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺗﻔّﺮﻗﺘﻢ ﻋﺒﺎدﯾـﺪ ﻓﻄﻮر اﺗﺒﺎﻋﺎ ﻻﺑﻦ أﺑﯽ ﺧﺎﻟـﺪ و ﻃﻮرا اﺗﺒﺎﻋﺎ اﻟﻨﻌﯿﻢ ﺑﻦ ﺣﺎزم و ﻃﻮر‬‫اﺗﺒﺎﻋﺎ ﻻﻋﺮاﺑﯽ و ﻃﻮرا اﺗﺒﺎﻋﺎ ﻻﺑﻦ ﺷـﮑﻠﮥ ﺛﻢ ﻟﮑﻞ ﻣﻦ ﺳّﻞ ﺳﯿﻔﺎ ﻋﻠﯽ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻟﻮ ﻻ اّن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺷﯿﻤﺘﻪ اﻟﻌﻔﻮ و ﻃﺒﻌﻪ اﻟّﺘﺠﺎوز ﻣﺎ‬‫ﺗﺮك ﻋﻠﯽ ﻇﻬﺮﻫﺎ ﻣﻨﮑﻢ اﺣـﺪا ﻓﮑﻠﮑﻢ ﺣﻼل اﻟـّﺪم ﻣﺤﻞ ﺑﻨﻔﺴﻪ و اّﻣﺎ ﻣﺎ ﺳﺄﻟﺘﻢ ﻣﻦ اﻟﺒﯿﻌـﮥ ﻟﻠﻌّﺒﺎس ﺑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ أ ﺗﺴـﺘﺒﺪﻟﻮن اﻟـﺬي ﻫﻮ‬‫ادﻧﯽ ﺑﺎﻟـﺬي ﻫﻮ ﺧﯿﺮ وﯾﻠﮑﻢ اّن اﻟﻌﺒﺎس ﻏﻼم ﺣﺪث اﻟّﺴّﻦ ﻟﻢ ﯾﺎﻧﺲ رﺷﺪه و ﻟﻢ ﯾﻤﻬﻞ وﺣﺪه و ﻟﻢ ﯾﺤﮑﻤﻪ اﻟّﺘﺠﺎرب ﺗﺪﺑّﺮه اﻟﻨﺴﺎء و ﺗﮑﻔﻠﻪ‬‫اﻻﻣـﺎء ﻟﻢ ﯾﺘﻔّﻘﻪ ﻓﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ و ﻟﻢ ﯾﻌﺮف ﺣﻼﻻ ﻣﻦ ﺣﺮام اﻻ ﻣﻌﺮﻓـﮥ ﻻ ﺗﺴﺎس ﻓﯿﻪ رﻋـّﯿ ﮥ و ﻻ ﺗﻘﻮم ﺑﻪ ﺣّﺠـ ﮥ و ﻟﻮ ﮐﺎن ﻣﺴـﺘﺎﻫﻼ ﻗـﺪ اﺣﮑﻤﺘﻪ‬‫اﻟّﺘﺠﺎرب و ﺗﻔّﻘﻪ ﻓﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ و ﺑﻠﻎ ﻣﺒﻠﻎ اﺋّﻤﮥ اﻟﻌﺪل ﻓﯽ اﻟﺰﻫﺪ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و ﻋﺰف اﻟﻨﻔﺲ ﻋﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻟﻪ ﻋﻨﺪي ﻓﯽ اﻟﺨﻼﻓﮥ اﻻ ﻣﺎ ﮐﺎن ﻟﺮﺟﻞ‬‫ﻣﻦ ﻋـﮏ و ﺣﻤﯿﺮ ﻓﻼ ﺗﮑﺜﺮوا ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﻘﺎل ﻓﺎن ﻟﺴﺎن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﺰل ﻣﺨﺰوﻧﺎ ﻋﻦ اﻣﻮر و اﻧﺒﺎء ﮐﺮاﻫﯿـﮥ ان ﺗﺨﺒﺚ اﻟّﻨﻔﻮس ﻋﻨـﺪ ﻣﺎ‬‫ﺗﻨﮑﺸﻒ ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺎّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﻟﻎ اﻣﺮه و ﻣﻈﻬﺮ ﻗﻀﺎءه ﯾﻮﻣﺎ ﻓﺎّﻣﺎ ان اﺑﯿﺘﻢ اﻻ ﮐﺸﻒ اﻟﻐﻄﺎء و ﻗﺸﺮ اﻟﻌﺼﺎ ﻓﺎن اﻟّﺮﺷﯿﺪ اﺧﺒﺮﻧﯽ ﻋﻦ آﺑﺎﺋﻪ و ﻋّﻤﺎ‬‫وﺟـﺪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟّﺪوﻟﮥ و ﻏﯿﺮﻫﺎ اّن اﻟّﺴﺎﺑﻊ ﻣﻦ وﻟﺪ اﻟﻌﺒﺎس ﻫﻮ اﻟّﺬي ﻻ ﯾﻘﻮم ﻟﺒﻨﯽ اﻟﻌّﺒﺎس ﺑﻌﺪه ﻗﺎﺋﻤﮥ و ﻻ ﺗﺰال اﻟّﻨﻌﻤﮥ ﻣﺘﻌﻠﻘﮥ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﺤﯿﺎﺗﻪ‬‫ﻓﺎذا وّدع ﻓﻮّدﻋﻮﻫﺎ و إذا ﻓﻘﺪ ﺗﻢ ﺷﺨﺼﯽ ﻓﺎﻃﻠﺒﻮا ﻻﻧﻔﺴﮑﻢ ﻣﻌﻘﻼ و ﻫﯿﻬﺎت ﻣﺎ ﻟﮑﻢ اﻻ اﻟّﺴﯿﻒ ﯾﺎﺗﯿﮑﻢ اﻟﺤﺴﯿﻨﯽ اﻟﺜﺎﺋﺮ ﻓﯿﺤﺼﺪﮐﻢ ﺣﺼﺪا و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 502‬از ‪597‬‬‫اﻟـّﺴ ﻔﯿﺎﻧﯽ اﻟﻤﺮﻏﻢ و اﻟﻘﺎﺋﻢ اﻟﻤﻬـﺪي و ﻋﻨـﺪ اﻟﻘﺎﺋﻢ اﻟﻤﻬـﺪي ﺗﺤّﻘﻦ دﻣﺎؤﮐﻢ اﻻ ﺑﺤﻘﻬﺎ و اّﻣﺎ ﻣﺎ ﮐﻨﺖ اردت ﻣﻦ اﻟﺒﯿﻌـﮥ ﻟﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺑﻌﺪ‬‫اﺳـﺘﺤﻘﺎق ﻣﻨﻪ ﻟﻬـﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ و اﺧﺘﯿـﺎرا ﻣﻨﯽ ﻟﻪ ﻓﻤـﺎ ﮐﺎن ذﻟﮏ ﻣّﻨﯽ اﻻ ان اﮐﻮن اﻟﺤﺎﻗﻦ ﻟـﺪﻣﺎﺋﮑﻢ و اﻟﺬاﺋـﺪ ﻋﻨﮑﻢ ﺑﺎﺳـﺘﺪاﻣﮥ اﻟﻤﻮّدة ﺑﯿﻨﻨﺎ و‬‫ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﻫﯽ اﻟﻄﺮﯾﻖ اﻟّﺘﯽ اﺳﻠﮑﻬﺎ ﻓﯽ اﮐﺮام آل اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ﻣﻮاﺳﺎﺗﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﻔﯽء ﺑﯿﺴﯿﺮ ﻣﺎ ﯾﺼﯿﺒﻬﻢ ﻣﻨﻪ و ان ﺗﺰﻋﻤﻮا اﻧّﯽ أردّت ان ﯾﺆل‬‫إﻟﯿﻬﻢ ﻋﺎﻗﺒﺘﻪ و ﻣﻨﻔﻌﺘﻪ ﻓﺎﻧﺎ ﻓﯽ ﺗﺪﺑﯿﺮﮐﻢ و اﻟﻨﻈﺮ ﻟﮑﻢ و ﻟﻌﻘﺒﮑﻢ و أﺑﻨﺎﺋﮑﻢ ﻣﻦ ﺑﻌﺪﮐﻢ و اﻧﺘﻢ ﺳﺎﻫﻮن ﻻﻫﻮن ﻓﯽ ﻏﻤﺮة ﺗﻌﻤﻬﻮن ﻻ ﺗﻌﻠﻤﻮن ﻣﺎ‬‫ﯾﺮاد ﺑﮑﻢ و ﻣﺎ اﻇﻠﻠﺘﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﻘﻤـﮥ و اﺑﺘﺰاز اﻟﻨﻌﻤـﮥ ﻫﻤـﮥ اﺣـﺪﮐﻢ ﯾﻤﺸـﯽ ﻣﺮﮐﻮﺑﺎ و ﯾﺼـﺒﺢ ﻣﺨﻤﻮرا ﺗﺘﻠﻬﻮن ﺑﺎﻟﻤﻌﺎﺻـﯽ و ﺗﺘﺒﺎﻫﺠﻮن ﺑﻬﺎ‬‫اﻟﻬﺘﮑﻢ اﻟﺨﻤﻮر و اﻟﺒﺮاﺑﻂ ﻣﺨّﻨﺜﻮن ﻣﻮﻧّﺜﻮن ﻻ ﯾﺘﻔّﮑﺮ ﻣﺘﻔّﮑﺮ ﻣﻨﮑﻢ ﻓﯽ ﺻـﻼح ﻣﻌﯿﺸـﮥ و ﻻ اﺳـﺘﺪاﻣﮥ ﻧﻌﻤـﮥ و ﻻ اﺻـﻄﻨﺎع ﻣﮑﺮﻣﮥ و ﻻ ﮐﺴـﺐ‬‫ﺣﺴﻨﮥ ﯾﻤﺪ ﺑﻬﺎ ﻋﻨﻘﻪ َﯾْﻮَم ﻻ َﯾﻨَْﻔُﻊ ﻣﺎٌل َو ﻻ ﺑَﻨُﻮَن ِإﻟﱠﺎ َﻣْﻦ َأَﺗﯽ اﻟﱠﻠَﻪ ﺑ َِﻘﻠٍْﺐ َﺳﻠِﯿٍﻢ‬‫اﺿـﻌﺘﻢ اﻟﺼﻠﻮة و اﺗﺒﻌﺘﻢ اﻟﺸﻬﻮات و ﮐﻨﺘﻢ اﻟﯽ اﻟّﻠّﺬات ﻧﻤﺘﻢ ﻋﻦ اﻟﻌﺘﻤﺎت ﻓﺴﻮف ﺗﻠﻘﻮن ﻏّﯿﺎ و اﯾﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﺮﺑّﻤﺎ ﺗﻔﮑﺮ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻣﺮﮐﻢ‬‫ﻓﻼ ﯾﺠـﺪ اﻣـﮥ ﻣﻦ اﻻﻣﻢ اﺳـﺘﺤﻘﻮا اﻟﻌـﺬاب ﺣﺘﯽ ﻧﺰل ﺑﻬﻢ ﺑﺨﻠﮥ ﻣﻦ اﻟﺨﻼل اﻟّﺎ اﺻﺎب ﺗﻠﮏ اﻟﺨﻠﮥ ﺑﻌﯿﻨﻬﺎ ﻓﯿﮑﻢ و ﺧﻼﺋﻞ ﮐﺜﯿﺮة ﻟﻢ ﯾﻈﻦ اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﺑﻠﯿﺲ اﻫﺘـﺪي إﻟﯿﻬﺎ و ﻻ اﻣﺮ ﺑﺎﻟﻌﻤﻞ ﻋﻠﯿﻬﺎ و ﻗـﺪ اﺧﺒﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﻋﻦ ﻗﻮم ﺻﺎﻟﺢ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻓﯿﻬﻢ ﺗِـْﺴ َﻌُﮥ ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ‬‫اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪121 :‬‬‫َرْﻫٍﻂ ﯾُْﻔِﺴُﺪوَن ﻓِﯽ اﻟ َْﺄْرِض َو ﻻ ﯾُْﺼﻠُِﺤﻮَن‬‫ﻓﺎّﯾﮑﻢ ﻟﯿﺲ ﻣﻌﻪ ﺗﺴـﻌﮥ و ﺗﺴﻌﻮن ﻣﻦ اﻟﻤﻔﺴﺪﯾﻦ ﻗﺪ اﺗﺨﺬﺗﻤﻮﻫﻢ ﺷﻌﺎرا أو دﺛﺎرا اﺳﺘﺨﻔﺎﻓﺎ ﺑﺎﻟﻤﻌﺎد و ﻗﻠّﮥ ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺎﻟﺤﺴﺎب و اّﯾﮑﻢ ﻟﻪ راي ﯾﺘﺒﻊ‬‫او روﯾـﮥ ﺗﻨﻔﻊ ﻓﺸـﺎﻫﺖ اﻟﻮﺟﻮه و ﻋﺜﺮت اﻟﺨـﺪود و اّﻣـﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮﺗﻢ ﻣﻦ اﻟﻌﺜﺮة ﻓﯽ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻧّﻮر اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﻓﻠﻌﻤﺮي اﻧّﻬﺎ ﻋﻨـﺪي اﻟّﻨﻬﻀـﮥ و‬‫اﻻﺳـﺘﻘﻼل اﻟّـﺬي أرﺟﻮ ﺑﻪ ﻗﻄﻊ اﻟـّﺼ ﺮاط و اﻻﻣﻦ و اﻟّﻨﺠﺎة ﻣﻦ اﻟﺨﻮف ﯾﻮم اﻟﻔﺰع اﻻﮐﺒﺮ و ﻻ اﻇّﻦ ﻋﻤﻠﺖ ﻋﻤﻼ ﻫﻮ ازﮐﯽ ﻋﻨـﺪي ﻣﻦ ﻫـﺬه‬‫اﻟﺒﯿﻌـﮥ اﻻـ ان ﻋـﻮد ﺑﻤﺜﻠﻬـﺎ اﻟﯽ ﻣﺜﻠﻪ و اﻧّﯽ ﻟﯽ ﺑـﺬﻟﮏ و اﻧﯽ ﻟﮑﻢ ﺗﻠـﮏ اﻟّﺴـ ﻌﺎدة و ﻗـﻮﻟﮑﻢ اﻧّﯽ ﺳـﻔﻬﺖ آراء آﺑـﺎﺋﮑﻢ و اﺣﻼـم اﺳـﻼﻓﮑﻢ‬‫ﻓﮑﺬﻟﮏ ﻗﺎل ﻣﺸﺮﮐﻮ ﻗﺮﯾﺶ ِإﱠﻧﺎ َوَﺟْﺪﻧﺎ آﺑﺎَءﻧﺎ َﻋﻠﯽ ُأﱠﻣٍﮥ َو ِإﱠﻧﺎ َﻋﻠﯽ آﺛﺎِرِﻫْﻢ ُﻣْﻘَﺘُﺪوَن‬‫وﯾﻠﮑﻢ اّن اﻟـّﺪﯾﻦ ﻻـ ﯾﺆﺧـﺬ ﻣﻦ اﻻﺑﺎء و اﻧﻤﺎ ﯾﺆﺧـﺬ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻓﺎﻓﻘﻬﻮا و ﻣﺎ ارﯾﮑﻢ ﺗﻌﻘﻠﻮن و اﻣﺎ ﺗﻌﯿﯿﺮﮐﻢ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﺴـﯿﺎﺳﮥ ﻟا ﻤﺠﻮس‬‫اّﯾﺎﮐﻢ ﻓﻤﺎ دﻫﺘﮑﻢ اﻻﻧﻔﮥ ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﻟﻮ ﺳﺎﺳـﺘﮑﻢ اﻟﻘﺮدة و اﻟﺨﻨﺎزﯾﺮ و ﻣﺎ اردﺗﻢ اﻟّﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻟﻌﻤﺮي ﻟﻘﺪ ﮐﺎﻧﻮا ﻣﺠﻮﺳﺎ ﻓﺎﺳـﻠﻤﻮا ﮐﻤﺎ‬‫ﮐﺎن آﺑﺎؤﻧﺎ و اﻣﻬﺎﺗﻨﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﺪﯾﻢ ﻓﻬﻢ اﻟﻤﺠﻮس اﻟﺬﯾﻦ اﺳﻠﻤﻮا و اﻧﺘﻢ اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن اﻟّﺬﯾﻦ ارﺗّﺪوا ﻓﻤﺠﻮﺳﯽ اﺳﻠﻢ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻢ ارﺗّﺪ ﯾﺤﺜﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﯾﺘﻨـﺎﻫﻮن ﻋﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮ و ﯾـﺎﻣﺮون ﺑـﺎﻟﻤﻌﺮوف و ﯾﺘﻘّﺮﺑﻮن ﻣﻦ اﻟﺨﯿﺮ و ﯾﺘﺒﺎﻋـﺪون ﻣﻦ اﻟﺸـّﺮ ﯾـﺬﺑّﻮن ﻋﻦ ﺣﺮم اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و ﯾﺘﺒـﺎﻫﺠﻮن ﺑﻤـﺎ زال‬‫اﻟﺸﺮك و اﻫﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﻨﮑﺚ و ﯾﺘﺒﺎﺷﺮون ﺑﻤﺎ ﻧﺎل اﻻﺳﻼم و اﻫﻠﻪ ﻣﻦ اﻟﺸّﺮ َﻓِﻤﻨُْﻬْﻢ َﻣْﻦ َﻗﻀﯽ َﻧْﺤَﺒُﻪ َو ﻣِﻨُْﻬْﻢ َﻣْﻦ َﯾﻨَْﺘِﻈُﺮ َو ﻣﺎ ﺑَﱠﺪﻟ ُﻮا َﺗﺒِْﺪﯾًﻠﺎ‬‫و ﻟﯿﺲ ﻣﻨﮑﻢ اﻟّـﺎ ﻻـﻋﺐ ﺑﻨﻔﺴﻪ ﻣـﺎﻓﻮن ﻓﯽ ﻋﻘﻠﻪ و ﺗـﺪﺑﯿﺮه اّﻣﺎ ﻣﻐّﻦ او ﺿﺎرب دّف او زاﻣﺮ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ اّن ﺑﻨﯽ أﻣـّﯿ ﮥ اﻟّـﺬﯾﻦ ﻗﺘﻠﺘﻤﻮﻫﻢ ﺑﺎﻻﻣﺲ‬‫ﻧﺸـﺮوا ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻬﻢ ﺗﺎﻧّﻘﻮا ﻓﯽ ﻣﻌﺎﯾﺐ ﺗﻨﺎﻟﻮﻧﻬﻢ ﺑﻬﺎ ﻣﺎ ازدادوا ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺻـﯿﺮﺗﻤﻮه ﻟﮑﻢ ﺷـﻌﺎرا و دﺛﺎرا و ﺻـﻨﺎﻋﮥ و اﺧﻼﻗﺎ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﮑﻢ اﻻ ﻣﻦ إذا‬‫ﻣّﺴﻪ اﻟﺸـّﺮ ﺟﺰع و إذا ﻣّﺴﻪ اﻟﺨﯿﺮ ﻣﻨﻊ و ﻻـ ﺗﺎﻧﻔﻮن و ﻻ ﺗﺮﺟﻌﻮن اﻟﯽ ﺧﺸـﯿﮥ و ﮐﯿﻒ ﯾﺎﻧﻒ ﻣﻦ ﯾﺒﯿﺖ ﻣﺮﮐﻮﺑﺎ و ﯾﺼـﺒﺢ ﻧﺎﺋﻤﺎ ﻣﻌﺠﺒﺎ ﮐﺎﻧﻪ ﻗﺪ‬‫اﮐﺘﺴﺐ ﺣﻤـﺪا ﻏـﺎﯾﺘﻪ ﺑﻄﻨﻪ و ﻓﺮﺟﻪ ﻻـ ﯾﺒـﺎﻟﯽ ان ﯾﻨﺎل ﺷـﻬﻮﺗﻪ ﺑﻘﺘﻞ اﻟﻒ ﺑﻨّﯽ ﻣﺮﺳﻞ او ﻣﻠﮏ ﻣﻘﺮب و اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﻪ ﻣﻦ زّﯾﻦ ﻟﻪ ﻣﻌﺼـﯿﮥ‬‫اوﻻـده ﻓﯽ ﻓﺎﺣﺸـﮥ ﻧﻄـﻒ اﻟﺨﻤـﺎر و ﺗﺮﺑﯿـﮥ اﻟﻤﻄﻤﻮرة و اﺷـﺒﺎه اﻻـﺧﻮال ﻓـﺎن ارﺗـﺪﻋﺘﻢ و ﮐﻔﯿﺘﻢ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣـﺎ اﻧﺘﻢ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﺴـﻤﻮات و‬‫اﻟﻔﻀﺎﺋـﺢ و ﻣﺎ ﺗﻬـﺬرون ﺑﻪ ﻣﻦ ﻏﺮب اﻟﺴـﻨﺘﮑﻢ و اﻟّﺎ ﻓـﺪوﻧﮑﻢ ﺗﻌﺎﻟﻮا ﺑﺎﻟﺤﺪود و ﻻ ﻗﻮة ﻻﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻻ ﺑﺎﻟّﻠﻪ و ﻋﻠﯿﻪ ﺗﻮّﮐﻠﺖ و ﻫﻮ ﺣﺴﺒﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣـﺎﻣﻮن ﺑﻔﻘﺮه و ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟـّﻞ و رﺳﻮﻟﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺧـﺪا و رﺳﻮل ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ درﯾﻦ ﻗﻮل ﻣﺎﻣﻮن ﺗﺎوﯾﻼت ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﺸـﺤﻮن ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ ذو ﻓﻨﻮن ﻣﺴﺎﻏﯽ ﻧﺪارد‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﺳـﺒﺎق و ﺳـﯿﺎق ﮐﻼـﻣﺶ ﮐﻪ در اّول و آﺧﺮ دﻻﺋﻞ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ذﮐﺮ ﮐﺮده اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻼت را ﻫﺒﺎء‬‫ﻣﻨﺜﻮرا ﻣﯽﺳﺎزد و ﺳـﯿﻼب ﻓﻨﺎ ﺑﺎﺳﺎس آن ﻣﯽدواﻧﺪ و ﺑﻄﻼن و ﻓﻈﺎﻋﺖ آن را ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ و اﮔﺮ‬‫ﭼﻪ ﺑﻌـﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ادﻟّﻪ ﺑـﺎﻫﺮه رزﯾﻨﻪ و ﺷﻮاﻫـﺪ ﻗـﺎﻫﺮه ﻣﺘﯿﻨﻪ ﺷﺒﯿﻪ درﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑـﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 503‬از ‪597‬‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻋﺎﻣﻪ اﺳﺖ و ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم واﺿـﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﺒﯿﻞ ﺑﻠﮑﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﺎوﯾﻼت آن ﻣﺤﺪث ﺟﻠﯿﻞ‬‫و دﯾﮕﺮ ﻣﺎوﻟﯿﻦ ﭘﺮ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﻋﯿﻦ ازﻻل و ﺗﻀﻠﯿﻠﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﻧﺤﯿﻒ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪122 :‬‬‫ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌﺎم اﺗﻤﺎﻣﺎ ﻟﻠﺤﺠﻪ و ﺗﻨﻮﯾﺮا ﻟﻠﻤﺤﺠﮥ در وﺟﻮه آﺗﯿﻪ اﺳﮑﺎت و اﻓﺤﺎم را ﺑﺪرﺟﻪ ﺑﺲ ﻋﺎﻟﯽ و ﻣﻨﯿﻊ؟؟؟ و ﺑﻠﻄﻒ اﯾﺰدي و ﻋﻨﺎﯾﺖ‬‫ﺳﺮﻣـﺪي ﺑﮑﻤـﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﯽﻧﻤـﺎﯾﻢ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﺻـﺮﯾﺤﻪ اﮐـﺎﺑﺮ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ و اﻓﺎدات ﺻـﺤﯿﺤﻪ اﻋﺎﻇﻢ‬‫ﻣﺒﺠﻠﯿﻦ ﺳـﻨﯿﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﻣﺜﺒﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ آن وﺻﯽ رﺳﻮل ﻣﻠﮏ ﻋﻼم ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ و آﻟﻬﻤﺎ آﻻف‬‫اﻟﺘﺤّﯿﮥ و اﻟّﺴﻼم ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﺪاﻧﮑﻪ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ از ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻘﺪ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ رﺑﻪ اﻧﺪﻟﺴـﯽ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺤﮑﻢ ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳﯽ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﺣﻤﺎد‬‫ﺑﻦ زﯾـﺪ ﺑﺎ ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﻨﯽ و ﻧﻪ ﻧﻔﺮ از ﻓﻘﻬﺎء ﻋﺼـﺮ ﻣﺎﻣﻮن ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺘﺼﻒ ﺑﻔﻬﻢ و اﺣﺴﺎن ﺟﻮاب ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑﻤﺠﻠﺲ ﻣﺎﻣﻮن ﺣﺎﺿـﺮ آﻣﺪﻧـﺪ و‬‫ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ ﻫﻢ در ان ﻣﺠﻠﺲ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد ﻣﺎﻣﻮن ﺑﻌﺪ دﻋﻮي اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اوﻟﻮﯾﺖ آن‬‫ﺟﻨﺎب ﺑﺨﻼﻓﺖ و اﻗﺎﻣﺖ ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻋﺪﯾـﺪه ﺑﺮ آن در ﺟﻤﻠﻪ دﻻﺋﻞ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻤﯿﺎن آورده ﺗﺤﺪﯾﺚ آن از اﺳـﺤﺎق ﺧﻮاﺳﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫اﺳـﺤﺎق ﺗﺤﺪﯾﺚ آن ﮐﺮد ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺘﺎب و ﻣﻼم آﻏﺎز ﻧﻬﺎد و زﺑﺎن ﺑﺘﻘﺮﯾﻊ و ﺗﺎﻧﯿﺐ او ﮔﺸﺎد و ﮔﻔﺖ آﻧﭽﻪ ﺣﺎﺻﻠﺶ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﻼم‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﺮا و ﮔﻤـﺎن ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﺑﺮاي ﺣﻖ ﻫﺴﺘﯽ ﻟﮑﻦ اﻻن ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻋﻨﺎد ﺗﻮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ و ﺑﻌـﺪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﻘﺮون اﻟﻤﻼم‬‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺗﻮ اﯾﻘﺎن ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﺴﺖ اﺳﺤﺎق ﺑﺠﻮاب ﮔﻔﺖ آري رواﯾﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ آن را ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺮا رّد او ﭘﺲ ﻣﺎﻣﻮن ﺑﻌﺪ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺻـﺮﯾﺢ و اﻗﺮار ﺻـﺤﯿﺢ اﺳـﺤﺎق ﻟﺰوم ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ ﺷﻨﺎﺋﻊ ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻗﺒﺎﺋﺢ ﺟﺴﯿﻤﻪ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ‬‫ﮐﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺼـﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻨﺪ و ﺑﻌﺪ آن ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ را از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻓﻀﻞ داﻧﺪ ﺑﯿﺎن ﮐﺮد و ﺑﺨﻄﺎب اﺳﺤﺎق‬‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﯾﺎ ﻧﺰد اﯾﻦ ﮐﺲ دﻋﺎ رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺮ آن ﺟﻨﺎب رد ﺷﺪ و ﺑﺪرﺟﻪ اﺳﺘﺠﺎﺑﺖ و ﻗﺒﻮل ﻧﺮﺳﯿﺪ و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬‫آن ﺟﻨـﺎب ﻓﺎﺿـﻞ ﺧﻠﻖ ﺧـﺪا را از ﻣﻔﻀﻮل ﻧﻤﯽﺷـﻨﺎﺧﺖ و ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻔﻀﻮل ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨﺎب اﺣﺐ ﺑﻮد و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ آﻧﺠﻨﺎب‬‫ﻓﺎﺿﻞ را از ﻣﻔﻀﻮل ﻧﻤﯽﺷـﻨﺎﺧﺖ ﭘﺲ ﮐﺪام ﯾﮏ ازﯾﻦ ﺳﻪ ﭼﯿﺰ اﺣﺒﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﺗﻮ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺂن ﺷﻮي او ﻫﺮ ﮔﺎه اﺳـﺤﺎق ﺑﺴـﻤﺎع‬‫اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻣﺘﺎﻧﺖ ﻧﻈﺎم از ﻏﺎﯾﺖ ﻋﺠﺰ و ﺣﯿﺮاﻧﯽ ﺳـﺮ ﺑﺰﯾﺮ اﻧـﺪاﺧﺖ و ﮐﺎر ﺑﺎ ﺻـﻤﻮت و ﺳـﮑﻮت ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺎﻣﻮن از ﺳـﺮ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ أي‬‫اﺳـﺤﺎق ﺑﻬﯿﭻ ﯾﮏ ازﯾﻦ ﺳﻪ ﭼﯿﺰ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﺸﻮ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﭽﯿﺰي ازﯾﻦ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪي اﺳـﺘﺘﺎﺑﺖ ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ اﻣﺮ ﻣﻮﺟﺐ رّدت‬‫و ﺧﺮوج از اﺳـﻼﻣﺴﺖ و ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺗﺎوﯾﻠﯽ وراي اﯾﻦ ﺳﻪ وﺟﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﮕﻮ آن را اﺳـﺤﺎق‬‫ﺑﻌـﺪ ﺳـﻤﺎع اﯾﻦ ﮐﻼـم ﺗﻌﯿﯿﺮ اﻟﺘﯿـﺎم ﻧﯿﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﺨﻨﯽ ﺑﯿﺎراﯾـﺪ ﺑﻠﮑﻪ از ﺳـﺮ اﻋﺘﺮاف ﺑﻌﺠﺰ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻌﻠﻢ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ازﯾﻦ ﻣﻨـﺎﻇﺮه رﺷـﯿﻘﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺟﺰ آﻧﮑﻪ ﺷـﺨﺺ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀـﻠّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﺮدد ﻣﺴﺎغ ﺗﺎوﯾﻠﯽ و ﻣﺠﺎل ﺗﺴﻮﯾﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ ﺻـﺮاﺣﮥ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ آن‬‫ﺟﻨﺎب ﻣﯽداﻧﺴﺖ و اﺳـﺤﺎق را ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺳـﺨﻦ ﺳﺎزي و ﺣﯿﻠﻪ ﺑﺎزي ﺑﺠﺰ آﻧﮑﻪ اﻋﺘﺮاف ﺑﻌﺪم ﻋﻠﻢ ﺗﺎوﯾﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮ‬‫زﺑﺎن آرد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﻧﻔﺮ از ﻓﻘﻬﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه او ﺑﻤﺠﻠﺲ ﻣﺎﻣﻮن اﻣـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ ﻗـﺪرت ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ و ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ را ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺑﻐﺾ و ﻋﻨﺎد ﺑﺎ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ اﻣﺠﺎد ﻋﻠﯿﻬﻢ آﻻف ﺳﻼم رب اﻟﻌﺒﺎد ﮐﻪ اﻧﻤﻮذج آن‬‫ﺑﺮ ﻧـﺎﻇﺮ ﺻﻮاﻋﻖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎر ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﻣﯿّﺴـ ﺮ ﻧﺸـﺪ ﮐﻪ ﺗـﺎوﯾﻠﯽ اﺧﺘﺮاع و اﺑـﺪاع ﻧﻤﺎﯾـﺪ ﺑﻠﮑﻪ از ﮐﯿﻔﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻇﺮه ﮐﻤﺎ‬‫درﯾﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة در آﺧﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺨﻄﺎب ﻣﺎﻣﻮن ﮔﻔﺖ ﮐﻪ واﺿﺢ ﮐﺮدي ﺣﻖ را ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 504‬از ‪597‬‬‫ﮐﻪ ﺧﺪا اراده ﺧﯿﺮ ﺑﺮاي او ﮐﻨﺪ و ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪123 :‬‬‫ﮐﺮدي آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴـﯽ ﺑﺮﯾﻨﮑﻪ دﻓﻊ ﮐﻨﺪ آن را و ﺑﺎﯾﻦ اﻋﺘﺮاف ﺳﺮاﺳـﺮ اﻧﺼﺎف واﺿﺢ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮ دﻓﻊ اﺳﺘﺪﻻل ﻣﺎﻣﻮن‬‫ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اوﻟﻮﯾﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺨﻼﻓﺖ ﻗﺎدر ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﯿﺰ اﺳـﺤﺎق در آﺧﺮ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﮐﺮد‬‫ﺑـﺂﻧﮑﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮد او و دﯾﮕﺮ ﻋﻈﻤﺎي ﻓﻘﻬﺎي ﺳـﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﺑﻘﻮل ﻣﺎﻣﻮن ﯾﻌﻨﯽ او و دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻬﺎي‬‫ﺳﻨﯿﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را اﻓﻀـﻞ ﻧـﺎس و اوﻻيﺷﺎن ﺑﺨﻼﻓﺖ ﻣﯽداﻧﻨـﺪ و ادﻟﻪ ﻣﺎﻣﻮن را ﺻـﺤﯿﺢ و ﺛﺎﺑﺖ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ رّد و‬‫اﻧﮑـﺎر ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﭘﺲ ﮐﻤـﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ و دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻌﺼـﺒﯿﻦ اﻫـﻞ ﻧﺤﻠﻪاش از ﺣﺎﻻـت اﻋـﺘﺮاف اﺳـﻼف ﺳﺮاﺳـﺮ‬‫اﻋﺘﺴﺎف ﺧﻮد ﺧﺒﺮي ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ در ﺻﺪد اﺑﺪاع ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﺠﯿﺒﻪ و اﺧﺘﺮاع ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﯽروﻧﺪ و ﺑﻼ ﺗﺤﺎﺷـﯽ در وادي ﭘﺮ ﺧﺎر‬‫ﺗﺨـﺪﯾﻊ اﻧﮑـﺎس اﻏﻤـﺎر ﺑﺎﯾﺠـﺎد ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت اﺑﺮد ﻣﻦ اﻟﺨﯿﺎر ﻣﯽدوﻧـﺪ و ﻧﻤﯽداﻧﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﭼﻨﯿﻦ ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻀـﺤﮑﻪ در ﺗﺎوﯾﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻣﻌﺎﻧﺪت و اﺛﺒﺎت ﺟﻬﻞ اﺳﻼف ﺧﻮدﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺮاﺣﮥ ﺗﺴﻠﯿﻢ و اﻋﺘﺮاف ﺑﻌﺪم وﺟﺪان و اﻣﮑﺎن ﺗﺎوﯾﻞ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ‬‫اﺛﯿﻞ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮدن آن ﻣﻔﯿﺪ اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اوﻟﻮﯾﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺨﻼﻓﺖ واﻧﻤﻮدهاﻧﺪ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔﺎظ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ و ﺳـﺌﻞ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼّﺢ و ﻟﻮ ﺻّﺢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن اﺣﺪ‬‫اﻓﻀـﻞ ﻣﻦ ﻋﻠّﯽ ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻣﻨﺴﻮب ﺑﺤـﺎﮐﻢ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ آن را ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده و رّدي و اﻧﮑـﺎري ﺑﺮ آن‬‫ﻧﮑﺮده دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻧﺎﻓﯽ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ اﻏﯿﺎر از وﺻـﯽ رﺳﻮل ﻣﺨﺘﺎر ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻻﻃﻬﺎر ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ‬‫دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻧﻘﻞ ذﻫﺒﯽ و ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺧﻮد ذﻫﺒﯽ ﺑﻌﺪم اﻧﮑﺎر ﺑﺮ آن‬‫ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ و ﺗﺎوﯾﻼت و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻣﺨﺎﻃﺐ رﻓﯿﻊ اﻟّﺪرﺟﺎت و دﯾﮕﺮ اﺳﻼف و اﺧﻼف ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻻت ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻀﻤﺤﻞ و ﭘﺎي ﺛﺒﺎت‬‫آن ﻣﺘﺰﻟﺰل ﮔﺮدﯾـﺪ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ اﻓﺎد ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻓﯽ ﺗﻮﺿـﯿﺢ ﻫﺬا اﻟﮑﻼم اﻟﻤﻌﺰي اﻟﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﻟﺘﺤﺮﯾﺮ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﯿﺖ‬‫اﻟﻔﺎ ﺑﻌـﺪ؟؟؟ اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺪاﻟـﮥ ﻋﻠﯽ اﺣﺒّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و إذا ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ادﻟّﮥ ﻏﯿﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﻤﺎ ذا ﯾﻨﮑﺮ ﻣﻦ‬‫دﻻﻟـﮥ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺒـّﯿ ﮥ اﻟﺪاﻟّـﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠّﯿﮥ و ﮐﯿﻒ ﺗﺠﻌﻞ ﻫـﺬه اﻟّﺪﻻﻟـﮥ ﻗﺎدﺣﮥ ﻓﯽ ﺻـّﺤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ و‬‫ﯾﻘﺮب اّن اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻣﺎ أراد اﻟّﺎ اﻻﺳﺘﺪﻻل ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻓﻀﻠّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺑﺘﻌﻠﯿﻖ اﻻﻓﻀﻠّﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺻّﺤﮥ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و‬‫ﻗﺪ ﻋﺮف اﻧّﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻓﺎراد اﺳـﺘﻨﺰال اﻟﺨﺼﻢ اﻟﯽ اﻻﻗﺮار ﺑﻤﺎ ﯾﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼّﺢ و ﻟﻮ ﺻّﺢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن اﺣﺪ اﻓﻀﻞ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺪه‬‫و ﻗﺪ ﺗﺒّﯿﻦ ﺻﺤﺘﻪ ﻋﻨﺪه و ﻋﻨﺪ ﺧﺼﻤﻪ ﻓﯿﻠﺰم ﺗﻤﺎم ﻣﺎ اراده ﻣﻦ اﻟﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠّﯽ ﻣﺬﻫﺒﻪ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﻣـﺎم اﻻﺷـﺎﻋﺮه و ﻓﺨﺮ رازي ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﮔﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﺷـﻮد ﻫﺮ آﺋﯿﻨﻪ دﻻـﻟﺖ ﮐﻨـﺪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﻏﯿﺮ آن ﺟﻨﺎب ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻌﻘﻮل ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎّﻣﺎ ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻼ ﺷﮏ اﻧّﻪ ﻟﻮ ﺻّﺢ ﻟﺪّل ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻏﯿﺮه‬‫ﻟﮑّﻨﻪ ﻣﻦ اﺧﺒﺎر اﻵﺣﺎد اﻟﺦ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت دﻻﻟﺖ ﺻﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺻّﺤﺖ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده رازي دﻻﻟﺖ ﻗﻄﻌّﯿﻪ ﺟﺰﻣّﯿﻪ‬‫ﺑّﺘﯿـﮥ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻓﻀـﻠﺴﺖ از ﻏﯿﺮ ﺧﻮد ﭘﺲ ﮐﻼـﻣﯽ و ﻣﻘـﺎﻟﯽ و ﺗﺮّددي و ارﺗﯿـﺎﺑﯽ در دﻻﻟﺖ آن ﺑﺮ‬‫ﻣﻘﺼﻮد اﻫﻞ ﺣﻖ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻋﺘﺮاف رازي ﺑﺎ اﻧﺼﺎف ﻇﺎﻫﺮ و ﻫﻮﯾﺪا ﮔﺮدﯾﺪ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼن ﺗﺎوﯾﻼت رﮐﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 505‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪124 :‬‬‫ﻣﺘﺤﺬﻟﻖ و دﯾﮕﺮ اﺳﻼف و اﺧﻼف ﻣﺘﺘﻄﻌﯿﻦ و ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﻦ ﻣﺘﻬّﻮﮐﯿﻦ اﻟﺴﻨﻪ ﺧﻮد را ﺑﺂن آﻟﻮدهاﻧﺪ ﺑﻮﺿﻮح ﺗﻤﺎم اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ و اّﻣﺎ ﺗﺸﮑﯿﮏ رازي‬‫در ﺻـّﺤﺖ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ و اّدﻋـﺎي ﺑﻮدن آن از اﺧﺒـﺎر آﺣـﺎد ﭘﺲ ﻓﺴـﺎد و ﺑﻄﻼن آن ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ از ﺑﯿﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ‬‫ﺻّﺤﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺳﻨّﯿﻪ ﺛﺎﺑﺖ و ﺣﺎﮐﻢ ﺳّﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻤﺪوح ﺧﻮد رازﯾﺴﺖ ﺑﺎﻫﺘﻤﺎم ﺗﻤﺎم ﺻّﺤﺖ آن ﺛﺎﺑﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ‬‫و ﻫﻢ ﺻـّﺤﺖ و ﺟـﻮدت ﺳـﻨﺪ ان و ﺛﻘﺖ رﺟـﺎل آن از اﻓـﺎدات دﯾﮕﺮ اﺋﻤﻪ ﺳـّﻨﯿﻪ واﺿـﺢ و ﻻﺋـﺢ و ﻧﯿﺰ ﺗﻮاﺗﺮ و ﻗﻄﻌﯿﺖ آن ﺣﺴﺐ اﻓـﺎدات‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﻗﻮم ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ‬‫وﺟﻪ ﭘﻨﺠﺎه و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻓﺨﺮ رازي در ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﻟﻌﻘﻮل ﻣﺘﺼـﻞ ﺑﻌﺒـﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﻮاي ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻌﺎرض ﺑﺎﺧﺒﺎر ﮐﺜﯿﺮة وردت ﻓﯽ ﺣﻖ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ اﻟﯽ ان‬‫ﻗـﺎل ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻧﺒـﺬ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻠﻬﻤـﺎ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋـﮥ و ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺠﻨﺲ ﻣﻦ اﻻﺧﺒـﺎر ﮐـﺜﺮة ﺗﺸـﺮﺣﻬﺎ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺼـﻨﻔﮥ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﺠﻨﺲ ﻻـ ﯾﻘـﺎل‬‫اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺮوﯾـﮥ ﻓﯽ ﺣﻖ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻗﻮي ﻟﺒﻘﺎﺋﻬﺎ ﻣﻊ اﻟﺨﻮف اﻟﺸﺪﯾـﺪ ﻋﻠﯽ رواﯾﺘﻬﺎ ﻓﯽ زﻣﺎن ﺑﻨﯽ أﻣـّﯿ ﮥ ﻓﻠﻮ ﻻ ﻗﻮﺗﻬﺎ ﻓﯽ اﺑﺘـﺪاء‬‫اﻣﺮﻫـﺎ و اﻻـ ﻟﻤﺎ ﺑﻘﯿﺖ ﻻﻧﺎ ﻧﻘﻮل ﻫـﺬا ﻣﻌﺎرض ﺑﻤﺎ اّن اﻟﺮواﻓﺾ ﮐﺎﻧﻮا اﻣـﺪا ﻗﺎدﺣﯿﻦ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻓﻠﻮ ﻻ ﻗﻮﺗﻬﺎ ﻓﯽ‬‫اﺑﺘﺪاﺋﻬﺎ و اﻻ ﻟﻤﺎ ﺑﻘﯽ اﻻن ﺷـﯽء ﻣﻨﻬﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺨﺮ رازي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻣﻌﺎرض ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﺰﻋﻮﻣﻪ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻣﯿﺪاﻧﻪ و ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﺳﺒﺐ آن را از ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺳﺎﻗﻂ ﻣﯽﮔﺮداﻧـﺪ و ﭘﺮ روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم دﻻﻟﺖ ﻧﻤﯽداﺷﺖ و در آن ﻣﺴﺎغ ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺜﻞ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ و‬‫ﻏﯿﺮ آن ﻣﯽﺑﻮد ﻗﻮل ﺣﺘﯽ ﺑﻤﻌﺎرﺿﺖ آن ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ را ﮐﻪ از رأي ﺻﺎدر ﺷﺪه ﺳﻤﺘﯽ از ﺻﺤﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ واﺿﺢ‬‫ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ رازي ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﻌﺼﺐ اﻋﺘﺮاف ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺪﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻧﻤﯽﻧﻤﻮد‬‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻗﻮال و و ﻫﻮ ﻣﻌﺎرض ﺑﺎﺧﺒﺎر ﮐﺜﯿﺮة وردت ﻓﯽ ﺣﻖ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدش ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم دارد ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ ﺑﻮد اﻣﺎ ذﮐﺮ رازي ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ و اﻇﻬﺎر ﻣﻌﺎرﺿﻪ آن ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را‬‫ﭘﺲ داﻧﺸـﻤﻨﺪي ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اوﻻـ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﺑﻄﻼـن و ﮐﻤـﺎل ﻓﻈـﺎﻋﺖ و ﻫﻮان اﯾﻦ اﻓﺘﺮاءات و اﻣﺜـﺎل آن ﺑﺮ ﻧـﺎﻇﺮ ﮐﺘﺎب‬‫ﻣﺴـﺘﻄﺎب ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ ﺟﻨﺎب واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪ اﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺎﻣﻪ و ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻣﺘﺼـﻔﺢ ﮐﺘﺎب ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص ﺗﺎﻟﯿﻒ ﻧﺤﯿﻒ ﺑﻬﺰاران ﻫﺰار دﻟﯿﻞ‬‫واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻫﯿـﭻ وﺟﻬﯽ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ آن اﻫﻞ ﺣﻖ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت را ﻗﺎﺑﻞ ادﻧﯽ اﻟﺘﻔﺎت و اﺻـﻐﺎ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﭼﻪ‬‫اﮔﺮ اﺧﺒـﺎر اﻫﻞ ﺳـّﻨﺖ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺣﺠﺖ ﺑﺎﺷـﺪ ﭼﺮا اﺧﺒﺎر اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺣّﺠﺖ ﻧﺸﻮد و إذ ﻟﯿﺲ ﻓﻠﯿﺲ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺑﺮاي ﺣﺠﯿﺖ‬‫اﺧﺒﺎر اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ وﺟﻮﻫﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻮر ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن ﺧﻮاﻫـﺪ آﻣﺪ و ﻣﮑﺮر ﺷـﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﺷﺎه‬‫وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ را ﺑﺮاي ﻣﻨﺎﻇﺮه زﯾـﺪﯾﻪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻻﻣﺎﻣﯿـﮥ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﺪﯾﺪه ﭘﺲ ﺑﺪﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﭼﻪ رﺳﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺳـﺨﺎﻓﺖ ذﮐﺮ‬‫رازي اﯾﻦ اﺧﺒـﺎر را ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫـﻞ ﺣﻖ ﺑﺲ واﺿـﺢ و روﺷـﻨﺴﺖ و ﺣـﺎﺟﺘﯽ ﺑﺎﯾﻀـﺎح و اﻇﻬـﺎر ﻧـﺪارد اﻣﺎ آﻧﭽﻪ رازي در آﺧﺮ ﮐﻼم ﺗﻨﺒﻬﯽ‬‫ﺣﺎﺻـﻞ ﻧﻤﻮده و اﻗﻮي ﺑﻮدن اﺧﺒﺎر ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺑﺴـﺒﺐ ﺑﻘﺎء آن ﺑﺎ وﺻﻒ ﺧﻮف ﺷﺪﯾـﺪ ﺑﺮ رواﯾﺖ آن در‬‫زﻣﺎن ﺑﻨﯽ اﻣﯿﻪ ﻣﻌﺎرض ﮐﺮده ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ رواﻓﺾ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻗﺎدح ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻗﻮت آن در اﺑﺘﺪا ﻧﺒﻮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪125 :‬‬‫اﻻـن ﭼﯿﺰي از ان ﺑـﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧـﺪ ﭘﺲ از ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻀـﺤﮑﺎﺗﺴﺖ ﭼﻪ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ در ﺻـﺪد ﺗﻌﯿﯿﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫ﺧﻤﻮل ﺷـﺎن را در ﻗﺮون ﺳـﺎﻟﻔﻪ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿـﺎن ﻣﯽآرﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻠﺖ و ذﻟﺖ و ﻣﻐﻠﻮﺑﯿﺖ ﻟﻪ اﯾﺸﺎن در ﻫﺮ ﻋﺼـﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻼﻃﺖ ﻟﺴﺎن ﺗﻘﺮﯾﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺧﻮش ﻓﻬﻤﯽ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را دﻟﯿﻞ ﺿـﻌﻒ ﻣـﺬﻫﺐﺷﺎن ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﻨـﺪ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﺰد ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻣﺠﺮد ﻋـﺪم ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻃﻌﻦ ﭼﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 506‬از ‪597‬‬‫زﻣﺮه ﻣﻐﻠﻮﺑﻪ در ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﺑﺰرﮔـﺎن دﯾﻦ ﺳﻮاد اﻋﻈﻢ و ﻃـﺎﺋﻔﻪ ﮐﺒﺮي دﻟﯿـﻞ ﻗﻮت ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﯾﺸـﺎن ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮔـﺎﻫﯽ در اﻇﻬﺎر‬‫ﻣﻐﻠﻮﺑﯿﺖ و ﻣﻘﻬﻮرﯾﺖ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺗﻘﺮﯾﺮات ﻣﺴـﻬﺒﻪ آﻏﺎز ﻧﻬﺎدن و داد ﭼﺸـﻤﮏزﻧﯽ و ﺳـﺘﻢ ﻇﺮﯾﻔﯽ و ﻃﻌﻦ و ﺗﺸﻨﯿﻊ دادن و ﮔﺎﻫﯽ اﯾﺸﺎن را‬‫از ﻗـﺪﯾﻢ اﻻﯾﺎم ﻗﺎدح ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺻـﺤﺎﺑﻪ واﻧﻤﻮدن و ﻋـﺪم ﺗﺎﺛﯿﺮ اﯾﻦ ﻗﺪح را دﻟﯿﻞ ﻗﻮت آن ﻓﻀﺎﺋﻞ در اﺑﺘﺪا ﻓﺮﻣﻮدن ﮐﺎر ﻫﻤﯿﻦ ﺣﻀـﺮاﺗﺴﺖ و‬‫ﺑﺲ و ﻫﺮ ﮔﺎه دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده رازي درﯾﺎﻓﺘﯽ ﺣﺎﻻ ﻧﺒـﺬي از ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺪاﺋﺢ ﺑﺎﻫﺮه‬‫او ﺑﺮ اﻟﺴـﻨﻪ ﻣﻘـﺪﺳﻪ اﺋﻤﻪ ﺳـّﻨﯿﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ ﺗـﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﻮد ﮐﻪ ﮐﻼـﻣﺶ اوﻗﻊ ﻓﯽ ﻗﻠﻮب اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و اﺣﺮي ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل و اﻻﻃﺎﻋﮥ‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ اﺑﻮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ ﯾﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨﺎن در ﺳـﻨﻪ ﺧﻤﺲ و ﺳّﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﮔﻔﺘﻪ اﻻﻣﺎم اﻟﮑﺒﯿﺮ اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﻟّﻨﺤﺮﯾﺮ اﻻﺻﻮﻟﯽ‬‫اﻟﻤﺘﮑﻠﻢ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ اﻟﻤﻔّﺴﺮ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺸﻬﻮرة ﻓﯽ اﻵﻓﺎق اﻟﺤﻈﯿﮥ ﻓﯽ ﺳﻮق اﻻﻓﺎدة ﺑﺎﻟﺘﻌﻠﻖ ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟّﺮازي اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺣﺴـﯿﻦ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟّﺘﯿﻤﯽ اﻟﺒﮑﺮي اﻟﻤﻠّﻘﺐ ﺑﺎﻻﻣﺎم ﻋﻨـﺪ ﻋﻠﻤﺎء اﻻﺻﻮل اﻟﻤﻘﺮر ﻟﺸـﺒﻪ اﻟﻤﺬاﻫﺐ اﻟﻔﺮق اﻟﻤﺨﺎﻟﻔﯿﻦ و اﻟﻤﺒﻄﻞ ﻟﻬﺎ ﺑﺎﻗﺎﻣﮥ‬‫اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﻄﺒﺮﺳﺘﺎﻧّﯽ اﻻﺻﻞ اﻟﺮازي اﻟﻤﻮﻟﺪ اﻟﻤﻌﺮوف اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﺬﻫﺐ ﻓﺮﯾﺪ ﻋﺼﺮه و ﻧﺴﯿﺞ دﻫﺮه اﻟّﺬي ﻗﺎل ﻓﯿﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫ﺧّﺼﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮاي ﻫﻮ ﻟﻠﻐﯿﺐ ﻃﻠﯿﻌﻪ‬‫ﻓﺘﺮي اﻟﺤّﻖ ﺑﻌﯿﻦ دوﻧﻬﺎ ﺣّﺪ اﻟﻄﺒﯿﻌﻪ‬‫و ﻗﺪﺣﻪ اﻻﻣﺎم ﺳﺮاج اﻟّﺪﯾﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﺴّﮑﺎﮐﯽ اﻟﺨﻮارزﻣﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ‪:‬؟؟؟‬‫اﻋﻠﻤﻦ ﻋﻠﻤﺎ ﯾﻘﯿﻨﺎ ان رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻨﺎ‬‫ﻟﻮ ﻗﻀﯽ ﻓﯽ ﻋﺎﻟﯿﻬﻢ ﺧﺪﻣﮥ ﻟﻼﻋﻠﻤﯿﻨﺎ‬‫اﺧﺪم اﻟﺮازي ﻓﺨﺮا ﺧﺪﻣﮥ اﻟﻌﺒﺪﯾﻦ ﺣﺴﯿﻨﺎ‬‫؟؟؟ ﻓﺎق اﻫﻞ زﻣﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻻﺻـﻠﯿﻦ و اﻟﻤﻌﻘﻮﻻت و ﻋﻠﻢ اﻻواﺋﻞ ﺻـّﻨﻒ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﻔﯿﺪة ﻓﯽ ﻓﻨﻮن ﻋﺪﯾﺪة ﻣﻨﻬﺎ ﺗﻔﺴـﯿﺮ اﻟﻘﺮآن اﻟﮑﺒﯿﺮ ﺟﻤﻊ‬‫ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻐﺮاﺋﺐ و اﻟﻌﺠﺎﺋﺐ ﻣﺎ ﯾﻄﺮب ﮐّﻞ ﻃﺎﻟﺐ و ﻫﻮ ﮐﺒﯿﺮ ﺣـّﺪ اﻟﮑﻨﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻤﻠﻪ و ﺷـﺮح ﺳﻮرة اﻟﻔﺎﺗﺤـﮥ ﻓﯽ ﻣﺠﻠّـﺪ و ﻣﻨﻬﺎ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﻼم‬‫اﻟﻤﻄـﺎﻟﺐ اﻟﻌﺎﻟﯿـﮥ و ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﻟﻌﻘﻮل و ﮐﺘـﺎب اﻻـرﺑﻌﯿﻦ و اﻟﻤﺤـّﺼ ﻞ و ﮐﺘـﺎب اﻟﺒﯿـﺎن و اﻟﺒﺮﻫـﺎن ﻓﯽ اﻟّﺮد ﻋﻠﯽ اﻫـﻞ اﻟّﺰﯾﻎ و اﻟﻄﻐﯿـﺎن و ﮐﺘﺎب‬‫اﻟﻤﺒﺎﺣﺚ اﻟﻤﺸـﺮﻗّﯿﮥ و ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺒﺎﺣﺚ اﻟﻌﻤﺎدﯾﮥ ﻓﯽ اﻟﻤﻄﺎﻟﺐ اﻟﻤﻌﺎدﯾﮥ و ﮐﺘﺎب ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺪﻻﺋﻞ و ﻋﯿﻮن اﻟﻤﺴﺎﺋﻞ و ﮐﺘﺎب ارﺷﺎد اﻟﻨّﻈﺎر اﻟﯽ‬‫اﻟﻄـﺎﺋﻒ اﻻﺳـﺮار و ﮐﺘـﺎب اﺟﻮﺑـﮥ اﻟﻤﺴﺎﺋـﻞ اﻟﻨﺠﺎرﯾـﮥ و ﮐﺘـﺎب ﺗﺤﺼـﯿﻞ اﻟﺤﻖ و ﮐﺘـﺎب اﻟﺰﺑـﺪة و اﻟﻤﻌـﺎﻟﻢ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ‬‫اﻟﻤﺤﺼﻮل و اﻟﻤﻌـﺎﻟﻢ و ﻓﯽ اﻟﺤﮑﻤـﮥ اﻟﻤﻠّﺨﺺ و ﺷـﺮح اﻻﺷـﺎرات ﻻﺑﻦ ﺳـﯿﻨﺎ و ﺷـﺮح ﻋﯿﻮن اﻟﺤﮑﻤـﮥ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و ﻓﯽ اﻟﻄﻠﺴـﻤﺎت اﻟﺴـّﺮ‬‫اﻟﻤﮑﺘﻮم و ﺷـﺮح اﺳـﻤﺎء اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴـﻨﯽ و ﯾﻘﺎل ان ﻟﻪ ﺗﺒﺮح اﻟﻤﻔّﺼﻞ ﻓﯽ اﻟّﻨﺤﻮ ﻟﻠﺰﻣﺨﺸـﺮي و ﺷـﺮح اﻟﻮﺟﯿﺰ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﻟﻠﻐّﺰاﻟﯽ و ﺷـﺮح ﺳـﻘﻂ‬‫اﻟﺰﻧـﺪ ﻟﻠﻤﻌّﺮي و ﻟﻪ ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﻓﯽ اﻻﻋﺠﺎر و ﻣﺆاﺧـﺬات ﺟّﯿﺪة ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺤﺎة و ﻟﻪ ﻃﺮﯾﻘﮥ ﻓﯽ اﻟﺨﻼف و ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟّﻄّﺐ ﺷـﺮح اﻟﮑّﻠﯿﺎت ﻟﻠﻘﺎﻧﻮن و‬‫ﺻﻨﻒ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻔﺮاﺳﮥ و ﻟﻪ ﻣﺼّﻨﻒ ﻓﯽ ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯽ و ﮐﻞ ﮐﺘﺒﻪ ﻣﻔﯿﺪة و اﻧﺘﺸﺮت ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﻓﯽ اﻟﺒﻼد دورﻧﻖ ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪126 :‬‬‫ﺳﻌﺎدة ﻋﻈﯿﻤﮥ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﺒﺎد ﻓﺎّن اﻟﻨﺎس اﺷﺘﻐﻠﻮا ﺑﻬﺎ و ﻫﻮ اّول ﻣﻦ اﺧﺘﺮع ﻫﺬا اﻟﺘﺮﺗﯿﺐ ﻓﯽ ﮐﺘﺒﻪ و اﺗﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﺑﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﺴﺒﻖ إﻟﯿﻪ و ﻟﻪ ﻓﯽ اﻟﻮﻋﻆ اﻟﯿﺪ‬‫اﻟﺒﯿﻀـﺎء و ﯾﻌـﻆ ﺑﺎﻟّﻠﺴـﺎﻧﯿﻦ اﻟﻌﺮﺑﯽ و اﻟﻌﺠﻤﯽ و ﮐـﺎن ﯾﻠﺤﻘﻪ اﻟﻮﺟـﺪ ﺣﺎل اﻟﻮﻋﻆ و ﯾﮑﺜﺮ اﻟﺒﮑﺎء و ﮐﺎن ﯾﺤﻀـﺮ ﻣﺠﻠﺴﻪ ﺑﻤﺪﯾﻨـﮥ ﻫﺮاة ارﺑﺎب‬‫اﻟﻤﺬاﻫﺐ و اﻟﻤﻘﺎﻻت و ﯾﺴﺄﻟﻮﻧﻪ و ﻫﻮ ﯾﺠﯿﺐ ﮐﻞ ﺳﺎﺋﻞ ﺑﺎﺣﺴﻦ اﻻﺟﻮﺑﮥ و اﻟﻤﺠﺎدﻻت و ﯾﺤﻀﺮه اﻟﻨﺎس ﻋﻠﯽ اﺧﺘﻼف اﺻﻨﺎﻓﻬﻢ و ﻣﺬاﻫﺒﻬﻢ‬‫و ﯾﺠﯽء اﻟﯽ ﻣﺠﻠﺴﻪ اﻻﮐﺎﺑﺲ و اﻷﻣﺮاء و اﻟﻤﻠﻮك و ﮐﺎن ﺻﺎﺣﺐ وﻗﺎر و ﺣﺸـﻤﮥ و ﻣﻤﺎﻟﯿﮏ و ﺛﺮوة و ﺑﺰة ﺣﺴـﻨﮥ و ﻫﯿﺌﮥ ﺟﻤﯿﻠﮥ إذا رﮐﺐ‬‫ﻣﺸـﯽ ﻣﻌﻪ ﻧﺤﻮ ﺛﻼﺛﻤﺎﺋـﮥ ﻣﺸـﺘﻐﻞ ﻋﻠﯽ اﺧﺘﻼف ﻣﻄﺎﻟﺒﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺴـﯿﺮ و اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﮑﻼم و اﻻﺻﻮل و اﻟّﻄّﺐ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و رﺟﻊ ﺑﺴـﺒﺒﻪ ﺧﻠﻖ‬‫ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﮑﺮاﻣـّﯿ ﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ اﻟﯽ ﻣـﺬﻫﺐ اﻫﻞ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ ﮐﺎن ﯾﻠّﻘﺐ ﺑﻬﺮاة ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم و ﮐﺎن ﻣﺒﺘﺪأ ﺷـﻐﻠﻪ ﻋﻠﯽ واﻟﺪه اﻟﯽ ان ﻣﺎت ﺛﻢ ﻗﺼـﺪ‬‫اﻟﮑﻤﺎل اﻟـّﺴ ﻤﻨﺎﻧﯽ ﺑﺎﻟـّﺴ ﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠـﮥ و اﻟﻨﻮن ﻣﮑﺮرة ﻗﺒﻞ اﻻﻟﻒ و ﺑﻌﺪﻫﺎ و اﺷـﺘﻐﻞ ﻋﻠﯿﻪ ﻣّﺪة ﺛﻢ ﻋﺎد اﻟﯽ اﻟﺮّي و اﺷـﺘﻐﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺠﺪ اﻟﺠﯿﻠﯽ‬‫ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻔﻘﯿﻪ اﺣﺪ ﺗﻼﻣﺬة اﻻﻣﺎم ﺣﺠﮥ اﻻﺳﻼم أﺑﯽ ﺣﺎﻣﺪ اﻟﻐﺰاﻟﯽ و ﻟﻤﺎ ﻃﻠﺐ اﻟﻤﺠﺪ اﻟﯽ ﻣﺮاﻏﮥ ﻟﯿﺪّرس ﺑﻬﺎ ﺻﺤﺒﻪ و ﻗﺮأ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 507‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻣـّﺪة ﻃﻮﯾﻠـﮥ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﻼـم و اﻟﺤﮑﻤـﮥ و ﯾﻘـﺎل اﻧﻪ ﮐـﺎن ﯾﺤﻔﻆ اﻟﺸﺎﻣﻞ ﻻﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟـّﺪﯾﻦ و اﻟﻤﺴﺘﺼـﻔﯽ ﻓﯽ اﺻﻮل اﻟﻔﻘﻪ‬‫ﻟﻠﻐّﺰاﻟﯽ و ﮐـﺬا اﻟﻤﻌﺘﻤـﺪ ﻻـﺑﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﺒﺼـﺮي ﺛﻢ ﻗﺼـﺪ ﺧـﻮارزم و ﻗـﺪ ﺗﻤّﻬﺮ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم ﻓﺠﺮي ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻫﻠﻬـﺎ ﮐﻼـم ﻓﯿﻤـﺎ ﯾﺮﺟﻊ اﻟﯽ‬‫اﻟﻤﺬﻫﺐ و اﻻﻋﺘﻘﺎد ﻓﺎﺧﺮج ﻣﻦ اﻟﺒﻠﺪ ﻓﻘﺼﺪ ﻣﺎ وراء اﻟّﻨﻬﺮ ﻓﺠﺮي ﻟﻪ اﯾﻀﺎ ﻫﻨﺎﻟﮏ ﮐﺬﻟﮏ ﻓﻌﺎد اﻟﯽ اﻟّﺮي و ﮐﺎن ﺑﻬﺎ ﻃﺒﯿﺐ ﺣﺎذق ﻟﻪ ﺛﺮوة و‬‫ﻧﻌﻤـﮥ و ﮐﺎن ﻟﻠﻄﺒﯿﺐ اﺑﻨﺘﺎن و ﻟﻔﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺑﻨﺎن ﻓﻤﺮض اﻟﻄﺒﯿﺐ و اﯾﻘﻦ ﺑﺎﻟﻤﻮت ﻓﺰّوج اﺑﻨﺘﯿﻪ ﻟﻮﻟـﺪي ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ و ﻣﺎت اﻟﻄﺒﯿﺐ ﻓﺎﺳـﺘﻮﻟﯽ‬‫ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻣﻮاﻟﻪ ﮐـﺬا ﻗﺎﻟﻪ اﺑﻦ ﺧﻠﮑﺎن ﻗﻠﺖ و ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺻـّﺤﮥ ذﻟﮏ ﯾﺤﻤﻞ ﻋﻠﯽ اﺳﺘﯿﻼء ﺷـﺮﻋﯽ ﻣﻦ ﻧﺤﻮ وﺻﺎﯾﮥ او وﮐﺎﻟﮥ‬‫ﻗـﺎل و ﻻـزم اﻻﺳـﻔﺎر و ﻋﺎﻣـﻞ ﺷـﻬﺎب اﻟـّﺪﯾﻦ اﻟﻐﻮري ﺻﺎﺣﺐ ﻏﺰﻧـﮥ ﺑﺎﻟﻐﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤـﮥ و اﻟّﺰاي و اﻟّﻨﻮن ﻓﯽ ﺟﻤﻠـﮥ ﻣﻦ اﻟﻤﺎل ﺛﻢ ﻣﻀـﯽ إﻟﯿﻪ‬‫ﻻﺳﺘﯿﻔـﺎﺋﻪ ﻓﺒـﺎﻟﻎ ﻓﯽ اﮐﺮاﻣﻪ و اﻻﻧﻌـﺎم ﻋﻠﯿﻪ و ﺣﺼـﻞ ﻟﻪ ﻣﻦ ﺟﻬﺘﻪ ﻣـﺎ اﻃـﺎل؟؟؟ و ﻋـﺎد اﻟﯽ ﺧﺮاﺳـﺎن و اﺗﺼـﻞ ﺑﺎﻟﺴـﻠﻄﺎن ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻤﻌﺮوف‬‫ﺑﺨﻮارزم ﺷﺎه ﻓﺤﻈﯽ ﻋﻨﺪه و ﻧﺎل اﺳـﻤﯽ اﻟﻤﺮاﺗﺐ و ﻟﻢ ﯾﺒﻠﻎ اﺣﺪ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ ﻋﻨﺪه و ﻟﻤﺎ ﻗﺪم اﻟﯽ ﻫﺮاة ﻧﺎل ﻣﻦ اﻟﺪوﻟﮥ اﮐﺮاﻣﺎ ﻋﻈﯿﻤﺎ ﻓﺎﺷﺘّﺪ ذﻟﮏ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺮاﻣـّﯿ ﮥ ﻓﺎﺟﺘﻤﻊ ﯾﻮﻣﺎ ﻣﻊ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ اﺑﻦ اﻟﻘـﺪوة ﻓﺘﻨﺎﻇﺮ اﺛﻢ اﺳـﺘﻄﺎل ﻓﺨﺮ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ اﻟﻘﺪوة و ﻧﺎل ﻣﻨﻪ و اﻫﺎﻧﻪ ﻓﻌﻈﻢ‬‫ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﮑﺮاﻣّﯿﮥ و ﺛﺎروا ﻣﻦ ﮐﻞ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﻓﻘﺎﻣﺖ ﺑﯿﻨﻬﻢ ﻓﺘﻨﮥ ﻓﺎﻣﺮ اﻟﺴﻠﻄﺎن اﻟﺠﻨﺪ ﺑﺘﺴﮑﯿﻨﻬﺎ و ذﻟﮏ ﻓﯽ ﺳﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺗﺴﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋﮥ‬‫و ﻟﻢ ﯾﺰل ﺑﯿﻨﻪ و ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺮاﻣـّﯿ ﮥ اﻟّﺴـ ﯿﻒ اﻻـﺣﻤﺮ ﻓﯿﻨﺎل ﻣﻨﻬﻢ و ﯾﻨﺎﻟﻮن ﻣﻨﻪ ﺳـّﺒﺎ و ﺗﮑﻔﯿﺮا ﺣّﺘﯽ ﻗﯿﻞ اﻓﻬﻢ ﺳـّﻤﻮه ﻓﻤﺎت ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﮐﺎن ﻣﻮﺗﻪ‬‫ﺑﻬﺮاة ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﻋﯿﺪ اﻟﻔﻄﺮ ﻣﻦ اﻟﺴـﻨﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرة رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﺗﻌّﺪ و ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ ﻻ ﺗﺤﺼﯽ و ﻻ ﺗﺤﺪ و ﮐﺎن ﻟﻪ ﻣﻊ ﻣﺎ‬‫ﺟﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم ﺷﯽء ﻣﻦ اﻟﮑﻼم اﻟﻤﻨﻈﻮم ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻗﺪام اﻟﻌﻘﻮل ﻋﻘﺎل و اﮐﺜﺮ ﺳﻌﯽ اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺿﻼل ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪127 :‬‬‫و ارواﺣﻨﺎ ﻓﯽ وﺣﺸﮥ ﻣﻦ ﺟﺴﻮﻣﻨﺎ و ﺣﺎﺻﻞ دﻧﯿﺎﻧﺎ اذي و وﺑﺎل‬‫و ﻟﻢ ﻧﺴﺘﻔﺪ ﻣﻦ ﺑﺤﺜﻨﺎ ﻃﻮل ﻋﻤﺮﻧﺎ ﺳﻮي ان ﺟﻤﻌﻨﺎ ﻓﯿﻪ ﻗﯿﻞ و ﻗﺎﻟﻮا‬‫و ﮐﻢ ﻣﻦ ﺟﺒﺎل ﻗﺪ ﻋﻠﺖ ﺷﺮﻓﺎﺗﻬﺎ رﺟﺎل ﻓﺰاﻟﻮا و اﻟﺠﺒﺎل ﺟﺒﺎل‬‫و ﮐﻢ ﻗﺪ راﯾﻨﺎ ﻣﻦ رﺟﺎل و دوﻟﮥ ﻓﺒﺎدوا ﺟﻤﯿﻌﺎ ﻣﺴﺮﻋﯿﻦ و زاﻟﻮا‬‫و ﮐـﺎن اﻟﻌﻠﻤـﺎء ﯾﻘﺼـﺪوﻧﻪ ﻣﻦ اﻟﺒﻼـد و ﺗﺸـّﺪ إﻟﯿﻪ اﻟﺮﺣـﺎل ﻣﻦ اﻻﻗﻄـﺎر و ﺣﮑﯽ ﺷـﺮف اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﻋﻨﯿﻦ اﻧﻪ ﺣﻀـﺮ درﺳﻪ ﯾﻮﻣـﺎ و ﻫﻮ ﯾﻠﻘﯽ‬‫اﻟﺪروس ﻓﯽ ﻣﺪرﺳﮥ و درﺳﻪ ﺣﻔﻞ ﺑﺎﻻﻓﺎﺿﻞ و اﻟﯿﻮم ﺷﺎت و ﻗﺪ ﺳـﻘﻂ ﺛﻠﺞ ﮐﺜﯿﺮ ﻓﺴﻘﻄﺖ ﺑﺎﻟﻘﺮب ﻣﻨﻪ ﺣﻤﺎﻣﮥ و ﻗﺪ ﻃﺮدﻫﺎ ﺑﻌﺾ اﻟﺠﻮارح‬‫ﻓﻠﻤﺎ وﻗﻌﺖ رﺟﻊ ﻋﻨﻬﺎ ﺧﻮﻓﺎ ﻣﻦ اﻟﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﻤﺠﻠﺲ ﻓﻠﻢ ﯾﻘـﺪر اﻟﺤﻤﺎﻣـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻄﯿﺮان ﻣﻦ ﺧﻮﻓﻬﺎ و ﺷّﺪة اﻟﺒﺮد ﻓﻠّﻤﺎ ﻗﺎم ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﻦ‬‫اﻟـّﺪرس وﻗﻒ ﻋﻠﯿﻬﺎ و رّق ﻟﻬﺎ و اﺧـﺬﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﻫﮑـﺬا ﺣﮑﯽ و اﻟﺬي ﺣﮑﻮا ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ و اﻟﺒﯿﺎن اﻧﻬﺎ وﻗﻌﺖ ﻓﯽ ﺣﺠﺮ اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻓﺎﻧﺸﺪه اﺑﻦ ﻋﻨﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﺎل‬‫ﯾﺎ اﺑﻦ اﻟﮑﺮام اﻟﻤﻄﻌﻤﯿﻦ إذا ﺷﺘﻮا ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻣﺴﻐﺒﮥ و ﺛﻠﺞ ﺧﺎﺷﻒ‬‫اﻟﻐﺎﺋﺼﯿﻦ إذا اﻟﻨﻔﻮس ﺗﻄﺎﯾﺮت ﺑﯿﻦ اﻟﺼﻮارم و اﻟﻮﺷﯿﺞ اﻟّﺮاﻋﻒ‬‫ﻣﻦ ﻧﺒﺄ اﻟﻮرﻗﺎء أن ﻣﺤﻠﮑﻢ ﺣﺮم و اﻧﮏ ﻣﻠﺠﺄ ﻟﻠﺨﺎﺋﻒ‬‫ﻣﻊ اﺑﯿﺎت اﺧﺮي ﻣﻨﻬﺎ ﻗﻮﻟﻪ‬‫ﺟﺎءت ﺳﻠﯿﻤﺎن اﻟّﺰﻣﺎن ﻟﺸﮑﻮﻫﺎ و اﻟﻤﻮت ﯾﻠﻤﻊ ﻣﻦ ﺟﻨﺎﺣﯽ ﺧﺎﻃﻒ‬‫و ﻫﺬا اﻟﺒﯿﺖ ﻣﻊ اﻟﺒﯿﺖ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻫﻤﺎ اﻟﻤﺬﮐﻮران ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﻦ اﻟﻤﺒﺪﻋﺎت إذا اﻓﺘﺘﺤﺎ ﺑﻘﻮﻟﻪ ﺟﺎءت ﺳـﻠﯿﻤﺎن اﻟﺰﻣﺎن ﺣﻤﺎﻣﮥ اﻟﯽ آﺧﺮه ﺛﻢ‬‫اﺗﺒﻊ ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﺄ اﻟﻮرﻗﺎء ان ﻣﺤﻠﮑﻢ اﻟﯽ آﺧﺮه ﮐﺎﻧﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺟﺰ اﻟﻤﺒﺪع ﻗﻮﻟﻪ ﺧﺎﺷﻒ ﻫﻮ ﺑﺎﻟﺨﺎء و اﻟﺸﯿﻦ اﻟﻤﻌﺠﻤﺘﯿﻦ ﯾﻘﺎل ﺧﺸﻒ ﻟا ﺜﻠﺞ إذا‬‫ﺗﺤّﺮك و ﻣﻨﻪ ﻗﻮل اﻟﺸﺎﻋﺮ ﯾﺼﻒ اﻟﺒﺮد‬‫إذا ﮐﺒﺪ اﻟّﻨﺠﻢ اﻟّﺴﻤﺎء ﺑﺸﺘﻮة ﻋﻠﯽ ﺣﯿﻦ ﻫﺮ اﻟﮑﻠﺐ و اﻟﺜﻠﺞ ﺧﺎﺷﻒ‬‫و ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺴﯿﻦ اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﺳﻤﻌﺖ ﻓﺨﺮ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻬﺮاة ﯾﻨﺸﺪ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻨﺒﺮ ﻋﻘﺐ ﮐﻼم ﻋﺎﺗﺐ ﻓﯿﻪ اﻫﻞ اﻟﺒﻠﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 508‬از ‪597‬‬‫اﻟﻤﺮء ﻣﺎدام ﺣّﯿﺎ ﯾﺴﺘﻬﺎن ﺑﻪ و ﯾﻌﻈﻢ اﻟﺰرء ﻓﯿﺤﯿﻦ ﯾﻔﺘﻘﺪ‬‫و ذﮐﺮ ﻓﺨﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﻤﻮﺳﻮم ﺑﺘﺤﺼـﯿﻞ اﻟﺤﻖ اﻧّﻪ اﺷـﺘﻐﻞ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺻﻮل ﻋﻠﯽ واﻟﺪه ﺿـﯿﺎء اﻟّﺪﯾﻦ ﻋﻤﺮ و واﻟﺪه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻘﺎﺳـﻢ‬‫ﺳﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ ﻧﺎﺻﺮ اﻻﻧﺼﺎري و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻣﺎم اﻟﺤﺮﻣﯿﻦ أﺑﯽ اﻟﻤﻌﺎﻟﯽ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻻﺳﺘﺎذ أﺑﯽ اﺳﺤﺎق اﻻﺳﻔﺮاﯾﻨﯽ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﺸﯿﺦ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ‬‫اﻟﺒـﺎﻫﻠﯽ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺷـﯿﺦ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ أﺑﯽ اﻟﺤﺴﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﺷـﻌﺮي اﻟﻨﺎﺻـﺮ ﻟﻤـﺬﻫﺐ اﻫﻞ اﻟـّﺴ ّﻨﮥ و اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و اّﻣﺎ اﺷـﺘﻐﺎﻟﻪ ﻓﯽ ﻓﺮوع‬‫اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻓـﺎﻧّﻪ اﺷــﺘﻐﻞ ﻋﻠﯽ واﻟـﺪه اﻟﻤـﺬﮐﻮر و واﻟـﺪه ﻋﻠﯽ أﺑﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑـﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻔّﺮاء اﻟﺒﻐـﻮي و ﻫـﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﺣﺴـﯿﻦ‬‫اﻟﻤﺮورودي و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻔﺎل اﻟﻤﺮوزي و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ زﯾﺪ اﻟﻤﺮوزي و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻌﺒﺎس ﺑﻦ ﺷـﺮﯾﺢ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﻟﻘﺴﻢ اﻻﻧﻤﺎﻃﯽ و‬‫ﻫﻮ ﻋﻠﯽ أﺑﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﻟﻤﺰﻟﯽ و ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﻻﻣﺎم اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ اﻟﻤﻄﻠﺒﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﮐﺎﻧﺖ وﻻدة ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﺨﺎﻣﺲ و اﻟﻌﺸﺮﯾﻦ ﻣﻦ ﺷﻬﺮ‬‫رﻣﻀﺎن ﺳـﻨﮥ ارﺑﻊ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﻗﯿﻞ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺑﺎﻟّﺮي و ﺗﻮّﻓﯽ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ ﯾﻮم ﻋﯿـﺪ اﻟﻔﻄﺮ ﻣﻦ اﻟﺴـّﻨﮥ اﻟﻤﺬﮐﻮرة ﮐﻤﺎ ﺗﻘّﺪم‬‫رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺘﻢ‬‫اﻧﮑﻪ ﻋّﻠـﺎﻣﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷـﺎﻓﻌﯽ ﮐﻪ از اﺟّﻠﻪ و اﮐﺎﺑﺮ ﻣﻤـﺪوﺣﯿﻦ و اﻓﺎﺧﻢ و اﻋﺎﻇﻢ ﻓﻘﻬﺎي ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ اﺋّﻤﻪ ﺳـّﻨﯿﻪﺳﺖ در ﺑﯿﺎن ﻣﺤّﺒﺖ ﺣﻖ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﺷـﺮح ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺤّﺒﺖ و ﮐﯿﻔﯿﺖ اﺿﺎﻓﺖ‬‫آن ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺑﯿﺎن دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪128 :‬‬‫ﮐﻼﻣﯽ ﭘﺲ ﻟﻄﯿﻒ و ﺑﻠﯿﻎ و ﻣﺘﯿﻦ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﺮﯾﻒ و ﻓﺼـﯿﺢ و رزﯾﻦ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده و در ﻣﻀـﻤﺎر اﺣﻘﺎق ﺣﻖ و ازﻫﺎق ﺑﺎﻃﻞ ﺑﺤﺴﻦ ﺑﯿﺎن و‬‫رﺷﺎﻗﺖ ﺗﺒﯿﺎن و اﺣﺮاق و اﯾﺠﺎع ﻗﻠﻮب ارﺑﺎب اﺿﻐﺎن و اذاﻗﺖ ﺣﺘﻒ و ﺷﺠﺐ ﺑﺎﺻﺤﺎب ﺷﻨﺎن ﻗﺼﺐ اﻟّﺴﺒﻖ از اﻣﺜﺎل و اﻗﺮان رﺑﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ‬‫در ﮐﺘﺎب ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻟّﺴﻮل در ﺑﺎب اّول ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺨﺎﻣﺲ ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻪ و ﻣﻮاﺧﺎة اﻟّﺮﺳﻮل اّﯾﺎه‬‫و اﻣﺘﺰاﺟﻪ ﺑﻪ و ﺗﻨﺰﯾﻠﻪ اّﯾﺎه ﻣﻨﺰﻟﮥ ﻧﻔﺴﻪ و ﻣﯿﻠﻪ إﻟﯿﻪ و اﯾﺜﺎره اّﯾﺎه و ﻗﺒﻞ اﻟﺸﺮوع ﻓﯽ اﻟﻤﻌﺎﻗﺪ اﻟﻤﻘﺼﻮدة و اﻟﻤﻘﺎﺻﺪ اﻟﻤﻌﻘﻮدة ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻔﺼﻞ ﻻ‬‫ﺑـّﺪ ﻣﻦ ﺷـﺮح ﺣﻘﯿﻘـﮥ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ و ﮐﯿﻔﯿـﮥ اﺿﺎﻓﺘﻬـﺎ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و اﻟﯽ اﻟﻌﺒـﺪ ﻓﺎّن اﻟﻌﻘﻞ إذا ﻟﻢ ﯾﺤﻂ ﺑﺘﺼﻮر ذاﺗﻬﺎ ﻟﻢ ﯾﻨﺘﻈﻢ ﻗﻀﺎؤه ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻻ‬‫ﺑﻨﻔﯿﻬﺎ و ﻻ اﺛﺒﺎﺗﻬﺎ و ﻟﻢ ﯾﺴـﺘﻘﻢ ﺣﮑﻤﻪ ﻟﻬﺎ ﺑﺸـﯽء ﻣﻦ ﻧﻌﻮﺗﻬﺎ و ﺻﻔﺎﺗﻬﺎ ﻓﺎﻗﻮل اﻟﻤﺤﺒﮥ ﺣﺎﻟﮥ ﺷﺮﯾﻔﮥ اﺧﺒﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ ﺑﻮﺟﻮدﻫﺎ ﻣﻨﻪ ﻟﻌﺒﺪه و‬‫ﻣﻦ ﻋﺒﺪه ﻟﻪ ﻓﻘﺎل ﺟّﻞ و ﻋﻼ َﻓَﺴْﻮَف َﯾْﺄﺗِﯽ اﻟﱠﻠُﻪ ﺑ َِﻘْﻮٍم ﯾُِﺤﱡﺒُﻬْﻢ َو ﯾُِﺤﱡﺒﻮَﻧُﻪ‬‫و ﻗﺎل اّن اﻟﱠﻠﻪ ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟﱠﺘﱠﻮاﺑ ِﯿَﻦ َو ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟ ُْﻤَﺘَﻄﱢﻬِﺮﯾَﻦ‬‫و ﻗﺎل ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ﯾُِﺤﱡﺐ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ ﯾُﻘﺎﺗِﻠُﻮَن ﻓِﯽ َﺳﺒِﯿﻠِِﻪ َﺻ‪‬ﻔﺎ َﮐَﺄﱠﻧُﻬْﻢ ﺑ ُﻨْﯿﺎٌن َﻣْﺮُﺻﻮٌص‬‫و ﻗﺎل ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُِﺤﱡﺒﻮَن اﻟﱠﻠَﻪ َﻓﺎﱠﺗﺒُِﻌﻮﻧِﯽ ﯾُْﺤﺒِﺒُْﮑُﻢ اﻟﱠﻠُﻪ‬‫و ﻧﻘﻞ اﻟﺜﻘﺎت‬‫اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺧﺒﺮ ﻋﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﻻ ﯾﺰال ﻋﺒﺪي ﯾﺘﻘﺮب اﻟّﯽ ﺑﺎﻟّﻨﻮاﻓﻞ ﺣّﺘﯽ اﺣّﺒﻪ ﻓﺎذا اﺣﺒﺒﺘﻪ ﮐﻨﺖ ﺳﻤﻌﻪ‬‫اﻟﺬي ﯾﺴﻤﻊ ﺑﻪ و ﺑﺼﺮه اﻟﺬي ﯾﺒﺼﺮ ﺑﻪ و ﯾﺪه اﻟّﺘﯽ ﯾﺒﻄﺶ ﺑﻬﺎ و رﺟﻠﻪ اﻟّﺘﯽ ﯾﻤﺸﯽ ﺑﻬﺎ و ان ﺳﺄﻟﻨﯽ أﻋﻄﯿﺘﻪ و ان اﺳﺘﻌﺎذﻧﯽ أﻋﺬﺗﻪ‬‫و ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذا اﺣّﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﺒﺪا دﻋﺎ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻓﻘﺎل اﻧّﯽ اﺣّﺐ ﻓﻼﻧﺎ ﻓﺎﺣّﺒﻪ ﻗﺎل ﻓﯿﺤّﺒﻪ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﺛﻢ ﯾﻨﺎدي ﻓﯽ اﻟّﺴـ ﻤﺎء انّ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤّﺐ ﻓﻼﻧـﺎ ﻓـﺎﺣّﺒﻮه ﻓﯿﺤﺒﻪ اﻫـﻞ اﻟّﺴـ ﻤﺎء ﻓﻘﺎل اﻧّﯽ اﺣّﺐ ﻓﻼﻧﺎ ﻓﺎﺣّﺒﻪ ﻗﺎل ﻓﯿﺤّﺒﻪ ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﺛﻢ ﯾﻨﺎدي ﻓﯽ اﻟّﺴـ ﻤﺎء ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤّﺐ ﻓﻼﻧﺎ ﻓﺎﺣّﺒﻮه‬‫ﻓﯿﺤﺒﻪ اﻫﻞ اﻟّﺴﻤﺎء ﺛﻢ ﯾﻮﺿﻊ ﻟﻪ اﻟﻘﺒﻮل ﻓﯽ اﻻرض‬‫و ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﺒﻐﺾ ﮐـﺬﻟﮏ ﻓﻘـﺪ ﺻـﺮح ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ و رﺳﻮﻟﻪ ﺑﺜﺒﻮت اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ و وﺟﻮدﻫﺎ ﻏﯿﺮ ان اﺳﻢ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ و ان ﮐﺎن واﺣﺪا ﻋﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 509‬از ‪597‬‬‫اﻻﻃﻼق ﻓﻬﻮ ﯾﺨﺘﻠﻒ ﺑﺘﻔﺎوت ﻣﺘﻌﻠّﻘﻪ ﻓﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻌﺒـﺪه ﺗﻐﺎﯾﺮ ﻣﺤـّﺒ ﮥ اﻟﻌﺒﺪ ﻟﺮﺑّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﯾﻀﺎح ذﻟﮏ اّن ﺣﻘﯿﻘﮥ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻟﻌﺒـﺪه ارادﺗﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻻﻧﻌﺎم ﻣﺨﺼﻮص ﯾﻔﯿﻀﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﻌﺒـﺪ ﻣﻦ ﺗﻘﺮﯾﺒﻪ و ازﻻﻓﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺎل اﻟﻄﻬﺎرة و اﻟﻘـﺪس و ﻗﻄﻊ ﺷﻮاﻏﻠﻪ و‬‫ﺗﻄﻬﯿﺮ ﺑـﺎﻃﻨﻪ ﻋﻦ ﮐـﺪورات اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و رﻓﻊ اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ ﺣّﺘﯽ ﯾﺸﺎﻫـﺪه ﮐﺎﻧّﻪ ﯾﺮاه ﻓﺎرادﺗﻪ ﺑﺎن ﯾﺨّﺺ ﻋﺒـﺪه ﺑﻬـﺬه اﻻﺣﻮال اﻟﺸـﺮﯾﻔﮥ ﻫﯽ‬‫ﻣﺤّﺒﺘﻪ ﻟﻪ ﻓـﺎن ﮐـﺎﻧﺖ إرادﺗﻪ ﻻن ﯾﺨّﺼﻪ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ دون ﻫـﺬه اﻻﺣﻮال ﻣﻦ اﻻﻧﻌﺎم ﮐﺎرادﺗﻪ ان ﯾﺜﯿﺒﻪ و ﯾـﺪﻓﻊ ﻋﻘﺎﺑﻪ ﻓﺘﺴـّﻤﯽ ﻫـﺬه اﻻرادة ﻟﻬـﺬا‬‫اﻟﻤﻌﻨﯽ اﻟﻘﺎﺻـﺮ ﻋﻦ اﻟﻤﻘﺎم اﻻّول رﺣﻤﮥ ﻓﺎﻟﻤﺤّﺒﮥ اﺧّﺺ ﻣﻦ اﻟّﺮﺣﻤﮥ و ﮐﻞ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻤﺎ إرادة ﻟﺨﯿﺮ ﻟﮑﻦ ﯾﺘﻔﺎوﺗﺎن ﺑﺘﻔﺎوت ﻣﺘﻌﻠﻖ ﮐﻞ واﺣﺪ‬‫ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻓﻬـﺬا ﻣﻌﯽ ﻣﺤـّﺒ ﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻌﺒـﺪه و اّﻣﺎ ﻣﺤـّﺒ ﮥ اﻟﻌﺒـﺪ ﻟّﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﻬﯽ ﻣﯿﻠﻪ اﻟﯽ ﻧﯿﻞ ﻫﺬا اﻟﮑﻤﺎل و ارادﺗﻪ درك ﻫﺬه اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﻓﯿﮑﻮن‬‫اﺿﺎﻓـﮥ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺟّﻞ و ﻋﻼ و اﺿﺎﻓﺘﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﻌﺒـﺪ ﻣﺨﺘﻠﻔﯿﻦ ﻧﻈﺮا اﻟﯽ اﻻﻋﺘﺒﺎرﯾﻦ اﻟﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻓﺎذا وﺿﺢ ﻣﻌﻨﺎﻫﺎ ﻓﻤﻦ ﺧّﺼﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺰ و ﻋﻼ ﺑﻤﺤﺒﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﺗﻘـّﺪم ﻣﻦ ارادﺗﻪ ﺑﻘﺮﺑﻪ و ازﻻﻓﻪ ﻣﻦ ﻣﻘّﺮ اﻟّﺘﻘـﺪﯾﺲ و اﻟّﺘﻄﻬﯿﺮ و ﻗﻄﻊ ﺷﻮاﻏﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﺗﻄﻬﯿﺮ ﻗﻠﺒﻪ ﻣﻦ ﮐﺪورات اﻟّﺪﻧﯿﺎ‬‫و رﻓﻊ اﻟﺤﺠﺎب ﻓﻘﺪ اﺣﺮز ﻗﺼﺎب اﻟّﺴﺎﺑﻘﯿﻦ و ارﺗﺪ ﺑﺠﻠﺒﺎب اﻟﻔﺎﺋﺰﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪129 :‬‬‫اﻟﻤﻘﺮﺑﯿﻦ و ﻫـﺬه اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ ﺛﺎﺑﺘـﮥ ﻻﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻧﻪ ﺻّﺢ اﻟّﻨﻘﻞ ﻓﯽ اﻟﻤﺴﺎﻧﯿﺪ اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﮥ و‬‫اﻻﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺮﯾﺤﮥ ﻣﺴﻨﺪي اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ‬‫اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟّﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﺒﺎت اﻟﻨﺎس‬‫ﯾﺨﻮﺿﻮن ﻟﯿﻠﺘﻬﻢ اّﯾﻬﻢ ﯾﻌﻄﺎﻫﺎ ﻓﻠّﻤﺎ اﺻـﺒﺢ اﻟﻨﺎس ﻏﺪوا ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐّﻠﻬﻢ ﯾﺮﺟﻮ ان ﯾﻌﻄﺎﻫﺎ ﻓﻘﺎل اﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﻃـﺎﻟﺐ ﻓﻘﯿـﻞ ﻫﻮ ﯾـﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺸـﺘﮑﯽ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﻗـﺎل ﻓﺎرﺳـﻠﻮا إﻟﯿﻪ ﻓـﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﺒﺼﻖ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯿﻪ و دﻋﺎ ﻟﻪ ﻓﺒﺮأ ﺣﺘﯽ ﮐﺎن ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﻪ وﺟﻊ ﻓﺎﻋﻄﺎه‬‫اﻟﺮاﯾـﮥ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻗﺎﺗﻠﻬﻢ ﺣﺘﯽ ﯾﮑﻮﻧﻮا ﻣﺜﻠﻨﺎ ﻗﺎل اﻧﻘـﺬ ﻋﻠﯽ رﺳـﻠﮏ ﺣﺘﯽ ﺗﻨﺰل ﺑﺴﺎﺣﺘﻬﻢ ﺛﻢ ادﻋﻬﻢ اﻟﯽ اﻻﺳـﻼم و اﺧﺒﺮﻫﻢ ﺑﻤﺎ‬‫ﯾﺠﺐ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﻦ ﺣّﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯿﻪ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻻن ﯾﻬﺪي اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺟﻼ واﺣﺪا ﺧﯿﺮ ﻟﮏ ﻣﻦ ﺣﻤﺮ اﻟّﻨﻌﻢ ﻓﺴﺎر ﻋﻠّﯽ ﻓﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه‬‫و ﺳﯿﺎﺗﯽ ﮐﯿﻔﯿﮥ اﻟﻔﺘﺢ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه ﻓﯽ ﻓﺼﻞ ﺷﺠﺎﻋﺘﻪ و وﻗﺎﺋﻌﻪ ﻣﺸﺮوﺣﺎ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و‬‫ﻗﺎل ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻮﻣﺎ و ﻗـﺪ اﺣﻀـﺮ إﻟﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻟﯿﺎﮐﻠﻪ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫ﻣﻨﻪ و ﮐﺎن اﻧﺲ ﺣﺎﺿـﺮا ﯾﺴـﻤﻊ ﻗﻮل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺒﻞ ﻣﺠﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﺒﻌـﺪ ذﻟﮏ ﺟﺎء اﻧﺲ اﻟﯽ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﺳـﺘﻐﻔﺮ ﻟﯽ و ﻟﮏ‬‫ﻋﻨﺪي ﺑﺸﺎرة ﻓﻔﻌﻞ ﻓﺎﺧﺒﺮه ﺑﻘﻮل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﯾﻘﺎظ و ﺗﻨﺒﯿﻪ اﻋﻠﻢ اّﯾﺪك اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮوح ﻣﻨﻪ اّن اﺧﺒﺎر اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﺻـﺪق و اﻗﻮاﻟﻪ ﺣّﻖ ﻓﺎذا اﺧﺒﺮ ﻋﻦ ﺷـﯽء ﻓﻬﻮ ﻣﺤﻘﻖ ﻻ ﯾﺮﺗﺎب ﻓﯽ ﺻـّﺤﺘﻪ ذووا اﻻﯾﻤﺎن و ﻻ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﻤﻬﺘﺪﯾﻦ ﻓﮑﺎن ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﺪ‬‫اﻃﻠـﻊ ﺑﻨـﻮر ﻟا ّﻨﺒّﻮة ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻠـّﯿ ﺎ ﻣّﻤﻦ ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و أراد ان ﯾﺘﺤّﻘﻖ اﻟّﻨـﺎس ﺛﺒﻮت ﻫـﺬه اﻟﻤﺘﻘﯿـﮥ اﻟـّﺴ ﻨّﯿﮥ و اﻟـّﺼ ﻔﮥ اﻟﻌﻠـّﯿ ﮥ اﻟّـﺘﯽ ﻫﯽ اﻋﻠﯽ‬‫درﺟﺎت اﻟﻤّﺘﻘﯿﻦ ﻟﻌﻠّﯽ و ﮐﺎن ﺑﯿﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﯾﻮﻣﺌﺬ ﻣﻨﻬﻢ ﺣﺪﯾﺜﻮ ﻋﻬﺪ ﺑﺎﻻﺳـﻼم و ﻣﻨﻬﻢ ﺳـّﻤﺎﻋﻮن ﻻﻫﻞ اﻟﮑﺘﺎب و ﻣﻦ ﻓﯿﻬﻢ ﺷﯽء ﻣﻦ ﻧﻔﺎق‬‫ﻓﺎﺣّﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان ﯾﺜﺒﺖ ذﻟﮏ ﻟﻌﻠﯽ ﻓﯽ ﻧﻔﻮس اﻟﺠﻤﯿﻊ ﻓﻼ ﯾﺘﻮّﻗﻒ ﻓﯿﻪ اﺣﺪ ﻓﻘﺮن ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺧﺒﺮه‬‫ﺑﺜﺒﻮت ﻫـﺬه اﻟـّﺼ ﻔﮥ و ﻫﯽ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ اﻟﻤﻮﺻﻮﻓـﮥ ﻣﻦ اﻟﺠﺎﻧﺒﯿﻦ ﻟﻌﻠﯽ اﻟّﺘﯽ ﻫﯽ ﺻـﻔﮥ ﻣﻌّﯿﻨـﮥ ﻣﻌﻨﻮّﯾﮥ ﻻ ﺗﺪرك ﺑﺎﻟﻌﯿﺎن ﺑﺼـﻔﮥ ﻣﺤﺴﻮﺳﮥ ﺗﺪرك‬‫ﺑﺎﻻﺑﺼﺎر اﺛﺒﺘﻬﺎ ﻟﻪ و ﻫﯽ ﻓﺘﺢ ﺧﯿﺒﺮ ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﺠﻤﻊ ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ وﺻﻒ ﻋﻠّﯽ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺤّﺒﮥ و اﻟﻔﺘﺢ ﺑﺤﯿﺚ ﯾﻈﻬﺮ ﻟﮑّﻞ ﻧﺎﻇﺮ‬‫ﺻﻮرة اﻟﻔﺘﺢ و ﯾﺪرﮐﻪ ﺑﺤﺎّﺳﺘﻪ ﻓﻼ ﯾﺒﻘﯽ ﻋﻨﺪه ﺗﻮّﻗﻒ ﻓﯽ ﺛﺒﻮت اﻟّﺼﻔﮥ اﻻﺧﺮي اﻟﻤﻘﺘﺮﻧﮥ ﺑﻬﺬه اﻟّﺼﻔﮥ اﻟﻤﺤﺴﻮﺳﮥ ﻓﯿﺘﺮﺳﺦ ﻓﯽ ﻧﻔﻮس اﻟﺠﻤﯿﻊ‬‫ﺛﺒﻮت ﻫﺬه اﻟّﺼﻔﮥ اﻟﺸﺮﯾﻔﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ ﻟﻌﻠﯽ‬‫و ﻫﮑـﺬا ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﺟﻌـﻞ اﺗﯿـﺎﻧﻪ و اﮐﻠﻪ ﻣﻌﻪ و ﻫﻮ اﻣﺮ ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺮﺋّﯽ ﻣﺜﺒﺘـﺎ ﻋﻨـﺪ ﮐّﻞ اﺣـﺪ ﻣﻦ ﻋﻠﻤﻪ اّن ﻋﻠّﯿﺎ ﻣّﺘﺼﻒ ﺑﻬـﺬه اﻟـّﺼ ﻔﮥ‬‫اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ و زﯾﺎدة اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﻋﻠﯽ اﺻﻞ اﻟﻤﺤّﺒﮥ و ﻓﯽ ذﻟﮏ دﻻﻟﮥ واﺿـﺤﮥ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﻮ ﻣﮑﺎﻧﮥ ﻋﻠّﯽ و ارﺗﻔﺎع درﺟﺘﻪ و ﺳﻤّﻮ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ و اﺗﺼﺎﻓﻪ ﺑﮑﻮن‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺤّﺒﻪ و اﻧّﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ و ﮐﺎﻧﺖ ﺣﻘﯿﻘـﮥ ﻫـﺬه اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ ﻗﺪ ﻇﻬﺮت ﻋﻠﯿﻪ آﺛﺎرﻫﺎ و اﻧﺘﺸـﺮت ﻟﺪﯾﻪ اﻧﻮارﻫﺎ ﻓﺎﻧﻪ ﮐﺎن ﻗﺪ ازﻟﻔﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﻘّﺮ اﻟّﺘﻘﺪﯾﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 510‬از ‪597‬‬‫ﻓﺎﻧّﻪ ﻧﻘﻞ اﻟّﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ ﺻﺤﯿﺤﻪ ان رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ دﻋﺎ ﻋﻠّﯿﺎ ﯾﻮم اﻟّﻄﺎﺋﻒ ﻓﺎﻧﺘﺠﺎه ﻓﻘﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪130 :‬‬‫اﻟﻨﺎس ﻟﻘﺪ ﻃﺎل ﻧﺠﻮاه ﻣﻊ اﺑﻦ ﻋّﻤﻪ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺎ اﻧﺘﺠﯿﺘﻪ و ﻟﮑﻦ اﻟﱠﻠﻪ اﻧﺘﺠﺎه‬‫و ﻧﻘﻞ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ ﺳـﻠﻮﻧﯽ ﻋﻦ ﻃﺮق اﻟّﺴﻤﻮات ﻓﺎﻧّﯽ اﻋﻠﻢ ﺑﻬﺎ ﻣﻦ ﻃﺮق اﻻرض و ﮐﺎن ﻗﺪ اﻓﺎض اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻟﺒﺎس اﻟﺘﻄﻬﯿﺮ ﻓﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺟﺮي ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻠﻢ‬‫اﻟّﺘﮑﻠﯿﻒ اﻻ و ﻗـﺪ ﻃﻬﺮه اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣّﺘﯽ اﻋﺘﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺘﺮﺗﯿﺒﻪ و ﺗﻬـﺬﯾﺒﻪ ﺛﻢ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﺟﺎءﺗﻪ اﻟﻄﺎف اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺑﺪﻋﻮة رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻓﺎﻧّﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل و ﻗﺪ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯿﺎ و ﻓﺎﻃﻤﮥ و وﻟﺪﯾﻬﻤﺎ ﺗﺤﺖ ﮐﺴﺎء اﻟّﻠﻬّﻢ ﻃّﻬﺮﻫﻢ ﺗﻄﻬﯿﺮا‬‫و ﻗـﺪ ﺗﻘـّﺪم ذﮐﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﮐﺎن ﻗﺪ ﺻـﺮف ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ اﻗﺬار اﮐﺪار اﻟﺪﻧﯿﺎ و ﻃّﻬﺮ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻓﺎﻧﻪ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ اﻟّﺜﻘﺎت اﻧّﻪ ﻓﯽ ﻣﻘﺎم ﻋﺒﺎدﺗﻪ و ﻣﻘّﺮ‬‫ﻣﻨﺎﺟﺎﺗﻪ ﻗﺎل ﯾﺎ دﻧﯿﺎ أﺑﯽ ﺗﻌّﺮﺿﺖ ﻓﻘﺪ ﻃﻠﻘﺘﮏ ﺛﻠﺜﺎ و ﺳـﯿﺄﺗﯽ ﺗﻤﺎم ذﻟﮏ ﻣﺴﺘﻘﺼـﯽ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﺎن ﻗﺪ ﻗﻄﻊ ﻋﻨﻪ ﻣﺎ ﯾﺸـﻐﻠﻪ ﻋﻦ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺟﻞ و ﻋﻼ و رﻓﻊ اﻟﺤﺠﺎب ﻋﻦ ﻗﻠﺒﻪ و ذﻫﺐ ﺑﻘﻠﺒﻪ اﻟﯽ رﺑّﻪ و ﺻﺮف وﺟﻬﻪ إﻟﯿﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣّﺘﯽ‬‫ﻗﺎل ﻓﯽ ﺑﻌﺾ ﮐﻼﻣﻪ اﻟﻤﺮوي ﻟﻮ ﮐﺸﻒ اﻟﻐﻄﺎء ﻣﺎ ازددت ﯾﻘﯿﻨﺎ‬‫و ﺳـﯿﺎﺗﯽ ﺗﻤﺎم ﺑﯿﺎﻧﻪ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟّﻨﺒـﺬة اﻟﻤﺨﺘﺼـﺮة ﻣﻦ اﻟّﺪﻻﻟﮥ ﻋﻠﯽ ﺣﺼﻮل ﺣﻘﯿﻘﮥ ﻫﺬه اﻟﻤﻨﻘﺒﮥ اﻟﺸـﺮﯾﻔﮥ ﻟﻪ و اﺗﺼﺎﻓﻪ ﺑﻬﺎ‬‫ﻏﻨﯿﮥ و ﻣﻘﻨﻊ ﻋﻦ زﯾﺎدة ﻋﻠﯿﻬﺎ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و دوم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺤّﺐ اﻟّﺪﯾﻦ ﻃﺒﺮي در ﮐﺘﺎب ذﺧﺎﺋﺮ اﻟﻌﻘﺒﯽ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ذﮐﺮ‬‫اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠـﺎء ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣـﺬي و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣﺎ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫ﺳﺎ ﺑ ﻘﺎ‬‫اﯾﻦ ﮐﻼـم ﺻـﺪق ﻧﻈـﺎم ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮّي ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻣـﺪﻟﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﻌـﺪ ﺳـﺮور اﻧـﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﺑﻮده ﭘﺲ ﺑﻄﻼن و ﻫﻮان ﺗﺎوﯾﻼت ﻣـﺪﺧﻮﻟﻪ و ﻓﺴﺎد و‬‫ﮐﺴﺎد ﺗﻌﻠﯿﻼت ﻣﻌﻠﻮﻟﻪ ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻠﺴﺖ ﯾﺎ ﻣﻦ ﻣﻘﺪرﺳﺖ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ ﻓﻼن و ﻓﻼن در ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﭘﺲ ﮐﻼم‬‫اﯾﺸﺎن را ﻏﯿﺮ ﺷﺎﻣﻞ و اﯾﺸﺎن در ﻋﻤﻮم ﮐﻼم ﻏﯿﺮ داﺧﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺳﺮاﺳﺮ ﻟﻐﻮ و ﺑﺎﻃﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺻّﺤﺖ و ﺳﺪاد ﻋﺎﻃﻞ و از اﻟﺘﻔﺎت و اﻋﺘﻨﺎ دور‬‫ﺑﻤﺮاﺣﻞ ﺑﺎﺷﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺳﻮم‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي در ﮐﺘﺎب رﯾﺎض ﻧﻀـﺮه در ذﮐﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ذﮐﺮ اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ أي اﺧﺘﺼﺎص‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﺎﺣﺒّﯿﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠّﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﻟﺒﻐﻮي ﻓﯽ اﻟﻤﺼﺎﺑﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺴﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 511‬از ‪597‬‬‫اﻟﯽ آﺧﺮ ﻣـﺎ ﻣّﺮ ﺳﺎﺑﻘﺎ و اﯾﻦ ﮐﻼم ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي ﻋﻤـﺪة اﻻﻋﻼم ﻧﯿﺰ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ داﻟﺴﺖ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻣﻠﮏ ﻋﻠّﺎم‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را زﯾﺎدهﺗﺮ دوﺳﺖ ﻣﯽدارد و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺧﺘﺼﺎص ﺑﺬات ﻋﺎﻟﯽ ﺻـﻔﺎت آن ﺣﻀﺮت دارد ﭘﺲ ﺗﺎوﯾﻼت‬‫داﻫﯿﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺎﮐـﻞ و ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ ﻣﻤـﺎ ذﮐﺮه اﺳـﻼف ﻣﺘﻌﺼﺒﯽ اﻟّﺴـ ﻨّﯿﮥ و اﺧﻼﻓﻬﻢ و وﺿـﺢ ﺑﻪ زﯾﻌﻬﻢ و اﻋﺘﺴﺎﻓﻬﻢ‬‫ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻣﮑّﺮر و ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻣﺤّﺮر ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي ﺑﺎﻃﻞ و ﺑﯽ اﺻﻞ و ﻣﺤﺾ ﺟﺰاف و ﻫﺰل ﮔﺮدﯾﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي در رﯾﺎض ﻧﻀﺮه ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ﻣﺤّﺒﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪131 :‬‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﻟﻪ ﺗﻘّﺪم ﻓﯽ اﻟﺨﺼﺎﺋﺺ ذﮐﺮ اﺣﺒّﯿﺘﻪ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﻫﯽ ﻣﺘﻀـّﻤﻨﮥ ﻟﻠﻤﺤّﺒﮥ ﻣﻊ اﻟﺘﺮﺟﯿﺢ ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﻐﯿﺮ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺻـﺮاﺣﮥ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ اﺣـﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧـﺪا و رﺳﻮل او ﮐﻪ در ﺧﺼـﺎﺋﺺ آن ﺣﻀـﺮت‬‫ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪه اﺳﺖ ﺛﺒﺖ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧﺪا و رﺳﻮل ﺑﺂن ﺣﻀـﺮﺗﺴﺖ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺗﺮﺟﯿﺢ آن ﺣﻀﺮت ﺑﺮ اﻏﯿﺎر ﻓﻠﯿﻤﺖ اﻟﻤﻨﮑﺮون و اﻟﺠﺎﻋﺪون ﺣﻨﻘﺎ‬‫و ﻏﯿﻈﺎ ﯾـﺬﯾﻘﻬﻢ اﻣّﺮ اﻟّﺪﻣﺎر و ادﻫﯽ اﻟّﺘﺒﺎر ﻓﺎن اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﻄﺒﺮي ﯾﺜﺒﺖ ﻣﻘﺼﻮد و ﺑﻌﺪ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاﻓﺎت ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺣﯿﺮﺗﻢ ﺑﺴﻮي ﺧﻮد ﻣﯽﮐﺸﺪ ﮐﻪ‬‫ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺰد ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دال ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب اﺣﺪﯾﺖ ﺑﻮد و آﻧﺠﻨﺎب ﺑﻤﻔﺎد آن در‬‫ﻣﺤﺒﻮب ﺧـﺪا ﺑﻮدن ﺗﺮﺟﯿـﺢ ﺑﺮ اﻏﯿـﺎر داﺷﺖ و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﻣﺤّﺐ ﻃﺒﺮي از ﺧﺼﺎﺋﺺ آن ﺟﻨﺎب ﺷـﻤﺮده ﺑﻮد ﺑﺎز ﭼﺮا ﺑﻌـﺪ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨـﺎب ﺑﺴﻮي ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻻﻟﺖ دارد ﻣﺜﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﻪ و ﻣﻌﺎذه و ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذر‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺗـﺎب و ﻗﺮار ﻧﯿﺎورد ﮐﻤﺎ درﯾﺖ آﻧﻔﺎ و ﺑﯽ اﻣﻌﺎن ﻧﻈﺮ و ﺗﺤـﺪﯾﻖ ﺑﺼـﺮ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﻋﻠﯿﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻠﯽ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻞ ﺑﺮ آن ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده‬‫در ﻣﯿﺪان ﻣﺼﺎدﻣﺖ ﺑﺪاﻫﺖ ﻗﺼﺐ ﺳـﺒﻖ از دﯾﮕﺮان ﺑﺮد ﺑﺎر اﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ اﻧﻔﮑﺎك اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل از‬‫اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻧﻤﻮده اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل را در ﻣﺮﺗﺒﻪ اﻓﻀﻞ و اﻋﻠﯽ از اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ داﻧﺴـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫را ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻓﺮﻣﻮده و اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل را زﯾﻐﺎ و اﻋﺘﺴﺎﻓﺎ ﺑﺮاي ﻋﺎﺋﺸﻪ و ﭘﺪرش ادﻋﺎ ﻧﻤﻮده و ذﻟﮏ‬‫ﻣﻤﺎ ﯾﻀﺤﮏ اﻟﺜﮑﻠﯽ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ در ﺗﻮﺿـﯿﺢ اﻟﺪﻻﺋﻞ ﻋﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ذر رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮐﻪ در وﺟﻪ‬‫ﭼﻬﻞ و ﭼﻬﺎرم ﻣـﺬﮐﻮر ﺷـﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﺦ اﻟﻌﺎرف اﺳﻮة ذوي اﻟﻤﻌﺎرف ﺟﻼل اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ اﻟﺨﺠﻨﺪي ﻗﺪس ﺳـﺮه ﺑﻌﺪ رواﯾﮥ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺎﺋﺸـﮥ و ﻣﻌﺎذة و أﺑﯽ ذر رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ و ﻫﺬه اﻻﺛﺎر ﻋﺎﺿﺪة ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ إذ ﻻ ﯾﮑﻮن اﺣﺪ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻻ ان ﯾﮑﻮن ذﻟﮏ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ ﺧﺠﻨﺪي ﮐﻪ ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ‬‫اﺣﻤﺪ او را ﺑﺸـﯿﺦ ﻋﺎرف اﺳﻮة اﻟﻤﻌﺎرف ﺳﺘﻮده ﺑﻌﺪ رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﻪ و ﻣﻌﺎذه و ﺣﻀﺮت أﺑﯽ ذر اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ آﺛﺎر ﻋﺎﺿﺪ و‬‫ﻣﺆﯾﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻣﮕﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧﺪ‬‫ﻋﺎﻟﻢ اﺣﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﺰد ﻋﻼﻣﻪ ﺧﺠﻨﺪي ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ دارد و ازﯾﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺬﮐﻮر اﺛﺒﺎت ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر داﻟّﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺳﺒﺐ آن اﺳﺘﻠﺰام اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟّﺮﺳﻮل اﺣﺒّﯿﺖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 512‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﺷﺶ‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ در ﻣﻨﻬﺎج اﻻﻋﻮﺟﺎج ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺴﺎدس ان اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺜﺎﺑﺘـﮥ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﺎح اﻟﺘﯽ اﺟﻤﻊ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ‬‫ﺻﺤﺘﻬﺎ و ﺗﻠﻘﺘﻬﺎ ﺑﺎﻟﻘﺒﻮل ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻫـﺬا ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻌﺎرض ﺗﻠﮏ ﺑﻬـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻤﮑﺬوب اﻟﻤﻮﺿﻮع اﻟﺬي ﻟﻢ ﯾﺼـﺤﺤﻮه ﺗﺒﯿﻦ ﻫﺬا ﻟﮑﻞ ﻣﺘﺎﻣﻞ‬‫ﻣﺎ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ اﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻘﻮم و ﺑﻌـﺪ اﯾﺮاد ﻫﺬﯾﺎﻧﯽ ﮐﺜﯿﺮ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﻫﻮﻣﻪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮐﻪ ﺳـﺨﺎﻓﺖ ذﮐﺮ آن‬‫ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾـﺪه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺳﺪﯾـﺪه ﺑﺮ ﻋﺎﻗﻞ واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ و اﯾﻀﺎ ﻓﺎن اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﺟﻤﻌﻮا ﻋﻠﯽ ﺗﻘـﺪﯾﻢ ﻋﺜﻤﺎن‬‫اﻟّﺬي ﻋﻤﺮ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﻫﺬه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪132 :‬‬‫اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ ﻣﺒﺴﻮﻃـﮥ ﻓﯽ ﻏﯿﺮ ﻫـﺬا اﻟﻤﻮﺿﻊ ﻓﻘـﺪ ﺗﻘـﺪم ﺑﻌﺾ ذﻟﮏ ﻟﮑﻦ ذﮐﺮ ﻫﺬا ﻟﺘﺒﯿﯿﻦ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت ازﯾﻦ ﮐﻼم ﺗﺠﺒﺮ‬‫ﻧﻈﺎم اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﺻﺮاﺣﺖ واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم دارد زﯾﺮا ﮐﻪ او‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻨﺤﻮﺗﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻨﺤﻮﻟﻪ ﻓﻼن و ﺑﻬﻤﺎن را ﻣﻨﺎﻗﺾ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ واﻧﻤﻮده و ﺑﺰﻋﻢ ﺛﺒﻮت آن اﺛﺒﺎت ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ و اﻓﺘﺮاي اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﻮاﺳـﺘﻪ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺤﺘﻤﻞ اﻟّﺘﻮﺟﯿﻪ ﻣﯽﺑﻮد و اﯾﻦ ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت و ﺗﻘﯿﯿﺪات ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ از‬‫اﻧﺒـﺎن ﺑﺰرﮔـﺎن ﺧﻮد ﺑﺮ آورده ﻣﺴﺎﻏﯽ ﻣﯽداﺷﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋّﯿﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭼﻪ ﻗﺴﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ‬‫اﺻـﻼ ﺑـﺎن ﻣﻨﺎﻓـﺎﺗﯽ و ﻣﻨﺎﻗﻀﺘﯽ ﻧﻤﯽداﺷﺖ و ﻧﯿﺰ ﺑﺮﯾﻦ ﺗﻘـﺪﯾﺮ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ را ﺣﺎﺟﺘﯽ ﻧﻤﯽﺑﻮد ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻘـﺪﯾﻢ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻋﺜﻤﺎن را اﺣﺘﺠﺎج و‬‫اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ وﺿﻊ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﭘﺲ ﮐﺎر ﺣﻀـﺮات اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺲ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﭼﻮن اﺑﻄﺎل ﺣﻖ و ﺗﺮوﯾﺞ ﺑﺎﻃﻞ ﭘﯿﺶ‬‫ﻧﻈﺮ ﻧﻬـﺎده و در ﭘﯽ رّد و ﻧﻘﺾ دﻻﺋـﻞ ﻣـﺘﯿﻨﻪ و اﺑﻄـﺎل ﺑﺮاﻫﯿﻦ رزﯾﻨﻪ اﻫـﻞ ﺣﻖ اﻓﺘﺎدهاﻧـﺪ ﻟـﺬﻟﮏ ﺑـﺎ ﺗﺸﻮﯾﺶ و ﺣﯿﺮت در ان دﺳﺖ و ﺑﻐﻞ‬‫ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﮑﻠﻤـﺎت ﻣﺘﻬـﺎﻓﺘﻪ و ﺗّﺮﻫﺎت ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﻪ ﻣﺘﻔّﻮه ﻣﯽﺷﻮﻧـﺪ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻣﺘﻘـﺪﻣﯿﻦ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦﺷﺎن ﻣﺜﻞ رازي در ﻧﻬﺎﯾـﮥ اﻟﻌﻘﻮل و ﺑا ﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ‬‫درﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﻨﻬﺎج اوﻟﯿﻦ ﺑﺴـﺒﺐ ﻋﺠﺰ و ﻗﺼﻮر و اﯾﻦ دﯾﮕﺮ ﺑﺴـﺒﺐ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ داﺷﺘﻦ ﺑﻤﺠﺎورات و اﺳﺘﻌﻤﺎﻻت ﮐﻼم ﻋﺮب از اﺑﺪاء و‬‫اﺑﺪاع ﺗﺎوﯾﻼت رﮐﯿﮑﻪ ﺑﺎرده و اﯾﺠﺎد و اﺧﺘﺮاع ﺗﺴﻮﯾﻼت ﺳـﺨﯿﻔﻪ ﺷﺎرده ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﻋﻨﺎد ﻧﺒﺬي از اﮐﺎذﯾﺐ و ﺧﺮاﻓﺎت‬‫ﺷﯿﻮخ ﺧﻮد را ﮐﻪ در اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﺑﺮﺑﺎﻓﺘﻪ ﭘﯿﺶ ﻋﻮام ﺑﯽﺑﺼﯿﺮت ﺗﺮوﯾﺞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻌﺎرض و ﻣﻨﺎﻗﺾ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫واﻧﻤﻮده وﻗﺎﺣﮥ و ﺟﺴﺎرة ﺣﮑﻢ ﺑﻤﻄﺮوح و ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻮدن آن ﮐﺮدﻧﺪ و اﺻﻼ ﺑﺎﮐﯽ ﺑﺘﮑﺬﯾﺐ اﺳﺎﻃﯿﻦ دﯾﻦ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را‬‫ﺑﻄﺮق ﺻـﺤﯿﺤﮥ ﻣﺘﮑﺎﺛﺮه و اﺳﺎﻧﯿﺪ ﺟّﯿﺪه ﻣﺘﻮاﻓﺮه اﺛﺒﺎت ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﻧﮑﺮدﻧﺪ و ﻫﺮﮔﺰ از ﻣﻌﺎﻧﺪت و ﻣﺸﺎّﻗﺖ و ﻣﻌﺎّزتﺷﺎن ﻧﯿﻨﺪﯾﺸﯿﺪﻧﺪ و ﻧﺒﺬي‬‫از ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺗﺎرك اﯾﻦ ﻣﺴـﻠﮏ ﮔﺮدﯾﺪﻧـﺪ و ﺑﺘﺎوﯾﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻞ ﮔﺮدﯾﺪﻧـﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻔﯿﺪ ﻣﺪﻋﺎي اﻫﻞ‬‫ﺣﻖ ﻧﯿﺴﺖ و دﻻـﻟﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻧـﺪارد و از ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻧـﺎﺣﻖ ﮐﻮﺷـﯽ ﺑﻬﻮاﺟﺲ ﻧﻔﺴـﺎﻧّﯿﻪ و وﺳﺎوس‬‫ﻇﻠﻤﺎﻧّﯿﻪ ﺗﺎوﯾﻼت ﺳﺨﯿﻔﻪ ﺑﺮاي آن اﻧﮕﯿﺨﺘﻨﺪ و ﺗﻘﯿﯿﺪات رﮐﯿﮑﻪ را در ان راه دادﻧﺪ و ﺑﺨﯿﺎل ﻧﯿﺎوردﻧﺪ ﮐﻪ اّدﻋﺎي اﻣﮑﺎن ﺗﺎوﯾﻞ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫و ﺑﺮﮔﺮداﻧﯿـﺪن آن ﺑﻤـﺬﻫﺐ ﺳـﺨﯿﻒ ﺧﻮد ﻣﺒﻄـﻞ دﻋﻮي ﻗﻄﻌﯽ و ﺟﺰﻣﯽ ﮐـﺬب و اﻓﺘﺮاء اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﻪ اﺳـﻼﻓﺸﺎن ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﻌـﺎرﺿﺖ ﺑﺎ‬‫ﻓﻀﺎﺋـﻞ ﻣﺰﻋﻮﻣﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮ زﺑـﺎن آوردهاﻧـﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﭼﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺰﻋﻢ اﯾﻨﻬـﺎ ﻣﻔﯿـﺪ ﻣـﺪﻋﺎي اﻫـﻞ ﺣﻖ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت و‬‫ﺗﻘﯿﯿـﺪاﺗﺴﺖ ﭘﺲ ﺑـﺎز ﺣﮑﻢ ﺑﻄﺮح و وﺿﻊ آن ﮐﻪ از ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺷـﺎن ﺑﺨﯿـﺎل ﻣﻨـﺎﻗﻀﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﻨﺤﻮﺗﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺳـﺮزده از ﭼﻪ راه درﺳـﺖ‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و ﺣﮑﻢ ﺑﮑﺬب و دروغ ﺑﻮدن آن ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺬﮐﻮر ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺴﺖ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺘﻨﺎﻗﻀﺎت اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد‬‫ﯾـﺎ از ﺣﮑﻢ ﺑﻄﺮح و وﺿﻊ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﮕﻤﺎن ﻣﻌﺎرﺿﺖ و ﻣﻨﺎﻗﻀﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﻣـﺪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ دﺳﺖ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑﺮداﺷﺖ و ﯾﺎ ﻗﻼده‬‫اﻋﺘﻘﺎد دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺷـﯿﺨﯿﻦ در ﮔﺮدن ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﻮح ﺧﯿﺎل را از ﻧﻘﻮش‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 513‬از ‪597‬‬‫ﺗﺎوﯾﻼـت ﺳـﻤﺠﻪ ﻏﺜﻪ و ﺻﻮر ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻣﻮﻫﻮﻧﻪ رﺛﻪ ﭘﺎك ﺑﺎﯾـﺪ ﺳﺎﺧﺖ و اّﻣﺎ ﻻ ﻫـﺬا و ﻻ ذاك ﻓﻬـﺬا ﻣﻦ وﺳﺎوس اﻟﺨﻨﺎس اﻻﻓّﺎك و اﻟﱠﻠﻪ‬‫وﻟّﯽ اﻟﺘﻔّﻀﻞ ﺑﺎﻟﻔﻬﻢ و اﻻدراك‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﻔﺖ‬‫آﻧﮑﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﻧﺤﺮﯾﺮ و ﻣﺤﻘﻖ ﮐﺒﯿﺮﺳﺖ اﺛﺒﺎت دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪133 :‬‬‫ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﺷﺎﻓﯽ و ﮐﺎﻓﯽ ﻧﻤﻮده و رواﯾﺎت ﻋﺪﯾﺪه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺳﺪﯾﺪه ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺸﺮق ﻟﻠﻨﺎر وارد ﻓﺮﻣﻮده آﺗﺶ ﺷﺮر ﺑﺎر در ﺧﺮﻣﻦ ﺗﺎوﯾﻼت‬‫ﻓﻈﯿﻌﻪ ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ و ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ ﺷـﻤﺲ ﻧﻬﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﻟﺴـﻨﻪ ﻣﺄّوﻟﯿﻦ و ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ ﻻل و ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل اﻫﻞ ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﺟﺪال را ﺿـﯿﻖ اﻟﻤﺠﺎل و اﻓﺤﺶ‬‫ﻣﻦ ﮐّﻞ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺤﺎل ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در روﺿﻪ ﻧﺪّﯾﻪ ﺷﺮح ﺗﺤﻔﻪ ﻋﻠﻮﯾﻪ ﺑﺸﺮح ﺷﻌﺮ‬‫و ﻏﺪاة اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﺷﺎرﮐﻪ ﻓﯿﻪ إذ ﺟﺎء ﻟﻪ اﻟﻄﯿﺮ ﺷﻮّﯾﺎ‬‫ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﻃﺮق ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻫـﺬا اﻟﺨﺒﺮ رواه ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻣﻨﻬﻢ ﺳـﻌﯿﺪ ﺑﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺐ و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ‬‫اﻟﺤﺠـﺎج اﻟﻄـﺎﺋﻔﯽ و اﺑﻮ اﻟّﺮﺟـﺎل اﻟﮑﻮﻓﯽ و اﺑﻮ اﻟﻬﻨـﺪي و اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﯾﻐﻨﻢ ﺑﻦ ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻗﻨﺒﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ و اﻣـﺎ ﻣﺎ ﻗﺎل‬‫اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﺘﺬﮐﺮة ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﻟﺤﺎﮐﻢ أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﺒّﯿﻊ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻣﻮﻟﻒ اﻟﻤﺴﺘﺪرك و ﻏﯿﺮه ﺑﻌﺪ اﻧﺴﺎق‬‫ﺣﮑﺎﯾـﮥ و ﺳـﺌﻞ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼـﺢ و ﻟﻮ ﺻـﺢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن اﺣﺪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﻗﺎل‬‫اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﺗﻐﯿﺮ راي اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﺎﺧﺮج ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺘﺪرﮐﻪ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ و اّﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﻠﻪ ﻃﺮق ﮐﺜﯿﺮة ﻗﺪ اﻓﺮدﺗﻬﺎ ﺑﻤﺼﻨﻒ‬‫و ﻣﺠﻤﻮﻋﻬـﺎ ﯾﻮﺟﺐ ان اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻟﻪ اﺻـﻞ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼـم اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﻓـﺎﻗﻮل ﮐﻼم اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻫـﺬا ﻻ ﯾﺼـﺢ ﻋﻨﻪ او اﻧﻪ ﻗﺎﻟﻪ ﺛﻢ رﺟﻊ ﻋﻨﻪ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل‬‫اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﺛﻢ ﺗﻐّﯿﺮ راﯾﻪ و اﻧّﻤـﺎ ﻗﻠﻨـﺎ ذﻟـﮏ ﻻﻣﺮﯾﻦ اﺣـﺪﻫﻤﺎ و ﻫﻮ اﻗﻮاﻫﻤﺎ ان اﻟﻘﻮل ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﻫﻮ‬‫ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻠﻪ اﻟﺬﻫﺒﯽ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﺘﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﺎن ﯾﻌﻨﯽ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺷﺪﯾﺪ اﻟﺘﻌﺼﺐ ﻟﻠﺸـﯿﻌﮥ ﻓﯽ‬‫اﻟﺒﺎﻃﻦ و ﮐﺎن ﯾﻈﻬﺮ اﻟﺘﺴـﻨﻦ ﻓﯽ اﻟﺘﻘـﺪﯾﻢ و اﻟﺨﻼﻓـﮥ و ﮐﺎن ﻣﻨﺤﺮﻓﺎ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و اﻧﻪ ﯾﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﺬﻟﮏ و ﻻ ﯾﻌﺘﺬر ﻣﻨﻪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼم اﺑﻦ ﻃﺎﻫﺮ و‬‫ﻗﺮره اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻗﻠﺖ اﻣـﺎ اﻧﺤﺮاﻓﻪ ﻋﻦ ﺧﺼﻮم ﻋﻠﯽ ﻓﻈﺎﻫﺮ و اﻣﺎ اﻟﺸـﯿﺨﺎن ﻓﻤﻌﻈﻢ ﻟﻬﻤﺎ ﺑﮑﻞ ﺣﺎل ﻓﻬﻮ ﺷـﯿﻌﯽ ﻻ راﻓﻀـﯽ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻠﺖ إذا‬‫ﻋﺮﻓﺖ ﻫـﺬا ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻄﻌﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﺷـﯽء ﻫﻮ راﯾﻪ و ﻣـﺬﻫﺒﻪ و ﻣﻦ ادﻟﮥ ﻣﺎ ﯾﺠﻨﺢ إﻟﯿﻪ ﻓﺎن ﺻّﺢ ﻋﻨﻪ ﻧﻔﯽ ﺻـﺤﮥ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻓﻼ ﺑّﺪ ﻣﻦ‬‫ﺗﺎوﯾﻠﻪ ﺑﺎﻧﻪ أراد ﻧﻔﯽ اﻋﻠﯽ درﺟﺎت اﻟﺼـّﺤﮥ إذ اﻟﺼـﺤﮥ ﻋﻨـﺪ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ درﺟﺎت ﺳـﺒﻊ او ان ذﻟﮏ وﻗﻊ ﻣﻨﻪ ﻗﺒﻞ اﻻﺣﺎﻃﮥ ﺑﻄﺮق اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﺛﻢ ﻋﺮﻓﻬﺎ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﻓﺎﺧﺮﺟﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺟﻌﻠﻪ ﻣﺴـﺘﺪرﮐﺎ ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ و اﻟﺜﺎﻧﯽ ان اﺧﺮاﺟﻪ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﺪرك دﻟﯿﻞ ﺻﺤﺘﻪ ﻋﻨﺪه ﻓﻼ ﯾﺼﺢ ﻧﻔﯽ‬‫اﻟﺼـﺤﮥ ﻋﻨﻪ اﻻ ﺑﺎﻟﺘﺎوﯾﻞ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻓﻌﻠﯽ ﮐﻞ ﺣﺎل ﻓﻘﺪح اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﺘﻢ ﺛﻢ ﻫﺬا اﻟﺬﻫﺒﯽ ﻣﻊ ﺗﻌﺎدﯾﻪ و ﻣﺎ ﯾﻌﺰي إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻟّﻨﺼﺐ‬‫اﻟﻒ ﻓﯽ ﻃﺮﻗﻪ ﺟﺰءا ﻓﻌﻠﯽ ﮐﻞ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻗﻮل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻻ ﯾﺼـﺢ ﻻ ﺑﺪ ﻣﻦ ﺗﺎوﯾﻠﻪ و ﻻﻧﻪ ﻋﻠﻞ ﻋﺪم ﺻـﺤﺘﻪ ﺑﺎﻣﺮ ﻗﺪ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و‬‫ﻫﻮ اﻧﻪ إذا ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﻓﻘـﺪ ﺛﺒﺖ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫اﻟﻄﺎﺋﺮ ﮐﻤﺎ‬‫اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ اﻟﺨﯿﺮ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ان ﻋﻠﯿﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﻌﻢ ﻓﻘﺎم إﻟﯿﻪ و ﻋﺎﻧﻘﻪ و ﻗﺒﻞ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ‬‫اﻟﻌﺒﺎس أ ﺗﺤﺐ ﻫﺬا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟّﻠﻪ اﺷّﺪ ﺣّﺒﺎ ﻣﻨﯽ ذﮐﺮه اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﻄﺒﺮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻗﻠﺖ و ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﯿﺒﺮ اﻟﻤﺎﺿﯽ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺳﺎﻋﻄﯽ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 514‬از ‪597‬‬‫ﻣﺎ ﯾ ﺪل ﻟ ﺬﻟ ﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪134 :‬‬‫ﻓﺎﻧﻪ ﻟﯿﺲ اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ وﺻـﻔﻪ ﺑﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ اﯾﺎه ادﻧﯽ ﻣﺮاﺗﺒﻬﺎ و ﻻ اوﺳﻄﻬﺎ ﺑﻞ اﻋﻼﻫﺎ ﻟﻤﺎ ﻋﻠﻢ ﺿﺮورة ﻣﻦ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤّﺐ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻏﯿﺮ‬‫ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺪ ﺛﺒﺖ ذﻟﮏ ﺑﺎﻟّﻨﺺ ﻋﻠﯽ اﻓﺮاد ﻣﻨﻬﻢ و ﺛﺒﺖ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺤّﺒﻬﻢ ﺟﻤﻠﮥ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإْن ُﮐﻨْﺘُْﻢ ﺗُِﺤﱡﺒﻮَن اﻟﱠﻠَﻪ َﻓﺎﱠﺗﺒُِﻌﻮﻧِﯽ ﯾُْﺤﺒِﺒُْﮑُﻢ‬‫اﻟﱠﻠُﻪ‬‫و ﻗـﺪ اﺧﺒﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﻓﯽ ﻋـﺪة آﯾـﺎت اﻧّﻬﻢ اﺗّﺒﻌﻮا رﺳﻮﻟﻪ ﮐﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻟََﻘـ ْﺪ ﺗـﺎَب اﻟﱠﻠُﻪ َﻋَﻠﯽ اﻟﱠﻨﺒِﱢﯽ َو اﻟ ُْﻤﻬـﺎِﺟِﺮﯾَﻦ َو اﻟ َْﺄﻧ ْﺼﺎِر اﻟﱠِﺬﯾَﻦ اﱠﺗَﺒُﻌﻮُه ﻓِﯽ‬‫ﺳﺎَﻋِﮥ اﻟ ُْﻌْﺴَﺮِة‬‫و ﻏﯿﺮﻫـﺎ ﻣﻦ اﻻﯾﺎت ﻟﻠﺜﻨﯿـﮥ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺪاﻟـﮥ ﻋﻠﯽ اﺗﺒﺎﻋﻬﻢ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻗـﺪ ﻋﻠﻖ ﻣﺤّﺒﺘﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎﺗﺒﺎع رﺳﻮﻟﻪ ﻓـﺪل اﻧّﻬﻢ‬‫ﻣﺤﺒﻮﺑﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ان رﺗﺒﺘﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﻤﺤـّﺒ ﮥ ﻣﺘﻔﺎوﺗﮥ ﻓﻠﻤﺎ ﺧّﺺ ﻋﻠّﯿﺎ ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺘﻠﮏ اﻟـّﺼ ﻔﮥ ﻣﻦ ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﻗﺪ ﻋﻠﻢ اﻧّﻪ ﻗﺪ ﺷﺎرﮐﻬﻢ ﻓﯽ ﻣﺤّﺒﮥ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻬﻢ ﻷﻧّﻪ راس اﻟﻤّﺘﺒﻌﯿﻦ ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﻢ اﻧﻪ أراد اﻧﻪ اﻋﻼﻫﻢ ﻣﺤّﺒﮥ ﻟّﻠﻪ‬‫ﮐﺎﻧﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل ﻷﻋﻄﯿّﻦ اﻟﺮاﯾﮥ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﻟﻬﺬا ﺗﻄﺎول ﻟﻬﺎ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و اﻣﺘّﺪت إﻟﯿﻬﺎ اﻻﻋﻨﺎق و اﺣّﺐ ﮐّﻞ و ﺗﺮﺟﯽ ان ﯾﺨّﺺ ﺑﻬﺎ و ﻗﺪ ﺛﺒﺖ اﯾﻀﺎ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻤﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ‬‫ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﮥ اﻧّﻬﺎ ﺳـﺌﻠﺖ أّي اﻟﻨﺎس اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻗﯿﻞ ﻓﻤﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻣﺎ‬‫ﻋﻠﻤﺖ ﺻﻮاﻣﺎ ﻗﻮاﻣﺎ و اﺧﺮج اﻟﻤﺨﻠﺺ اﻟﺬﻫﺒﯽ و اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺑﻮ اﻟﻘﺎﺳﻢ اﻟﺪﻣﺸﻘﯽ‬‫ﻣﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﮥ و ﻗﺪ ذﮐﺮ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎﻟﺖ ﻣﺎ رأﯾﺖ رﺟﻼ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻨﻪ و ﻻ اﻣﺮأة‬‫اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ و اﺧﺮج اﻟﺨﺠﻨـﺪي ﻋﻦ ﻣﻌـﺎذة اﻟﻐﻔﺎرّﯾـﮥ ﻗﺎﻟﺖ دﺧﻠﺖ ﻋﻠﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ﺑﯿﺖ ﻋﺎﺋﺸـﮥ و ﻋﻠّﯽ ﺧﺎرج ﻣﻦ ﻋﻨـﺪه ﻓﺴـﻤﻌﺘﻪ ﯾﻘﻮل ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸـﮥ اّن ﻫـﺬا اﺣّﺐ اﻟّﺮﺟﺎل اﻟّﯽ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠّﯽ ﻓﺎﻋﺮﻓﯽ ﻟﻪ ﺣّﻘﻪ و اﮐﺮﻣﯽ‬‫ﻣﺜﻮاه‬‫و اﺧﺮج اﻟﻤﻼ ﻓﯽ ﺳـﯿﺮﺗﻪ ﻋﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ ﻗﺎل ﺟﺎء رﺟﻞ اﻟﯽ أﺑﯽ ذّر و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺠﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل ﯾﺎ أﺑﺎ ذّر‬‫اﻻـ ﺗﺨﺒﺮﻧﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﻓﺎﻧّﯽ اﻋﺮف اّن اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎل أي و رّب اﻟﮑﻌﺒﮥ‬‫اﺣّﺒﻬﻢ اﻟّﯽ اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﻌﻢ ﻫﻮ ذاك اﻟﺸﯿﺦ و اﺷﺎر اﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ‬‫ذﮐﺮ ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﻄﺒﺮي رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ و إذا ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﻓﺎّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻻـ ﯾﮑﻮن اﻻﺣّﺐ إﻟﯿﻪ اﻟّﺎ اﻻﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و اﻧﻪ ﻗـﺪ ﺛﺒﺖ اﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ادﻟّـﮥ ﻏﯿﺮ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﻫـﺬا ﻓﻤﺎ ذا ﯾﻨﮑﺮ ﻣﻦ‬‫دﻻﻟـﮥ ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻋﻠﯽ اﻻﺣﺒّﯿﮥ اﻟّﺪاﻟﮥ ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠّﯿﮥ و اﻧﻬﺎ ﺗﺠﻌﻞ ﻫﺬه اﻟﺪﻻﻟﮥ ﻗﺎدﺣﮥ ﻓﯽ ﺻـّﺤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﻤﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻦ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﯾﻘﺮب‬‫اّن اﻟﺤﺎﻓـﻆ ﺑا ـﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤـﺎﮐﻢ ﻣﺎ أراد اﻻ اﻻﺳـﺘﺪﻻل ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾـﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ اﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﺘﻌﻠﯿﻖ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻋﻠﯽ ﺻـّﺤﮥ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻗـﺪ ﻋﺮف اﻧﻪ ﺻـﺤﯿﺢ ﻓـﺎراد اﺳـﺘﻨﺰال اﻟﺨﺼﻢ اﻟﯽ اﻻﻗﺮار ﺑﻤﺎ ﯾـﺬﻫﺐ إﻟﯿﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﻘﺎل ﻻ ﯾﺼـّﺢ و ﻟﻮ ﺻـّﺢ ﻟﻤﺎ ﮐﺎن اﺣﺪ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻌـﺪه ﺻـﻠﻌﻢ و ﻗـﺪ ﺗﺒﯿﻦ ﺻـّﺤﺘﻪ ﻋﻨﺪه و ﻋﻨﺪ ﺧﺼـﻤﻪ ﻓﯿﻠﺰم ﺗﻤﺎم ﻣﺎ اراده ﻋﻦ اﻟﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺒﻪ ﻫﺬا و ﻓﯽ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻌﺠﺰة ﻟﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﺑﺎﺳـﺘﺠﺎﺑﮥ دﻋﺎﺋﻪ ﻓﯽ اﺗﯿﺎﻧﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ و ﻓﯿﻪ دﻻﻟﮥ ﻋﻠﯽ اّن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻧﻪ‬‫ﻣﻘﺘﻀـﯽ اﺳـﺘﺠﺎﺑﮥ اﻟﺪﻋﻮة و اﻧﻪ ﻻ ارﻓﻊ ﻣﻨﻪ درﺟﮥ ﻓﯽ اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﻋﻨﺪه ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﻌﻢ ﻻﻧﻪ ﺻﻠﻌﻢ دﻋﺎ ﺛﻼث ﻣّﺮات و ﮐﻠﻬﺎ ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯿﻬﺎ‬‫ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻻ ﻏﯿﺮه و ﯾﺮﺟﻊ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻘﻪ ﻣّﺮة ﺑﻌﺪ ﻣﺮة ﯾﺮّده اﻣﺮ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﺪﻋﻮة اﻟﻨﺒﻮّﯾﮥ و اﻟﻘﯽ ﻓﯽ ﻗﻠﺐ اﻧﺲ رده ﻟﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻣﺮة‬‫ﺑﻌـﺪ ﻣﺮة ﻟﯿﻈﻬﺮ اﻻﻣﺮ اﻻﻟﻬﯽ و اﻟـﺪﻋﻮة اﻟﻨﺒﻮﯾﮥ إذ ﻟﻮ ﻓﺘﺢ ﻟﻪ ﻋﻨﺪ اول ﻣﺮة ﻟﺮﺑّﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﺗﻔﻖ اﻧﻪ وﺻﻞ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎ ﻓﻤﺎ وﻗﻊ اﻟﺘﺮدﯾﺪ ﻣﻦ‬‫اﻧﺲ و اﻟﺘﺮدد ﻣﻨﻪ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻻ ﻟﯿﻌﻠﻢ اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ و اﻧﻪ ﻟﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 515‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪135 :‬‬‫ﮐﺎن ﻏﯿﺮه ﻓﯽ رﺗﺒﺘﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻟﺠﺎء ﺑﻪ ﻟﻪ او ﻣﻌﻪ إذ ﻟﯿﺴﺖ اﻟـﺪﻋﻮة ﻣﻘﺼﻮرا ﻋﻠﯽ واﺣـﺪ و ﻗـﺪ ﻗﺪﻣﻨﺎ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻤﺤّﺒﮥ ﺑﺤﺜﺎ ﻧﻔﯿﺴﺎ ﻓﯽ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﯿﺒﺮ ﻓﻼ ﺗﮑﺮره و اﺷﺎر اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻨﺼﻮر ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟﯽ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﺑﻘﻮﻟﻪ‪ :‬و ﻣﻦ ﻏﺪاة اﻟﻄﯿﺮ ﮐﺎن اﻟﺬي اﺧﺺ ﺑﺎﮐﻞ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﻟﻤﺸـﺘﻮي و‬‫ﻧﯿﺰ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ در روﺿﻪ ﻧﺪﯾﻪ ﯾﺸﺮح ﺷﻌﺮه؟؟؟*‪:‬‬‫و ﻧﻔﺎق ﺑﻐﻀﻪ ﺻﺢ ﮐﻤﺎ ﺣّﺒﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻦ ﮐﺎن ﺗﻘﯿﺎ‬‫ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺒﯿﺖ اﺷﺎرة اﻟﯽ ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﺻﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر ﺑﺎﻧﻪ‬‫ﻻ ﯾﺤّﺐ ﻋﻠّﯿﺎ اﻟّﺎ ﻣﺆﻣﻦ و ﻻ ﯾﺒﻐﻀﻪ اﻟّﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ‬‫و ﻣﻦ اّن ﺣّﺒﻪ اﯾﻤﺎن و ﺑﻐﻀﻪ ﻧﻔﺎق و ﯾﺴـﺘﻄﺮد ﻣﻊ ذﻟﮏ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ رﺳﻮﻟﻪ و اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ان اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻌﻞ ﻟﻪ ﻓﯽ ﻗﻠﻮب اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ وّدا اﻟﯽ ان ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ و اﻣﺎ اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻧّﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﺑﻌـﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻮ اول ﻣﻦ اﺳـﺘﻄﺮدﻧﺎه ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒﯿﺖ ﻗﺎل اﻟﻤﺤّﺐ اﻟﻄﺒﺮي ذﮐﺮ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ‬‫رﺳﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺳﺎق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻗﺪ ﻗّﺪﻣﻨﺎ ﺑﻄﺮﻗﻪ ﻓﯽ ﺷﺮح ﻗﻮﻟﻪ و ﻏﺪاة اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻦ ﺷﺎرﮐﻪ اﻟﺦ و‬‫زاد ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ اّن ﻋﻠّﯿﺎ دﺧﻞ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎم إﻟﯿﻪ و ﻋﺎﻧﻘﻪ و ﻗّﺒﻞ ﺑﯿﻦ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﻓﻘﺎل ﻟﻪ‬‫اﻟﻌّﺒﺎس أ ﺗﺤّﺐ ﻫﺬا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺎ ﻋّﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻠّﻪ اﺷّﺪ ﺣّﺒﺎ ﻟﻪ ﻣّﻨﯽ اﺧﺮﺟﻪ اﺑﻮ اﻟﺨﯿﺮ اﻟﻘﺰوﯾﻨﯽ‬‫و اﻣﺎ اﻟﺜﺎﻟﺚ و ﻫﻮ اﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘـﺪ ﻗـّﺪﻣﻨﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻌﺎذة و ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﺑﻦ ﺛﻌﻠﺒﮥ‬‫وﺟﻪ ﺷﺼﺖ و ﻧﻬﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻼ ﯾﻌﻘﻮب ﻻﻫﻮري در ﺷﺮح ﺗﻬﺬﯾﺐ ﺑﻤﻘﺎم ذﮐﺮ ادﻟّﻪ اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و دﻓﻊ آن ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و‬‫ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ رواه اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻻ ﺷّﮏ ان اﻻﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﮐﺎن اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ ﻋﻨﺪه اﻗﻮل و ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻠّﯿﮥ ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و ﻫﻮ ﺧﻼـف اﻻﺟﻤـﺎع و اﻟﻌﺎم اﻟﻤﺨﺼﻮص ﻻ ﯾﮑﻮن ﺣـّﺠ ﮥ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺧﻮش اﺳـﻠﻮب ﻣﻼ ﯾﻌﻘﻮب ﺑﺮ ﻣﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﮑﻤﺎل ﺻـﺮاﺣﺖ‬‫دﻻﻟﺖ دارد زﯾﺮا ﮐﻪ از ان واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق ﺗﺎ آﻧﮑﻪ‬‫ﺑﺰﻋﻢ او اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺑﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﻄﻼن زﻋﻢ ﺷﻤﻮل‬‫اﯾﻦ اﻃﻼق ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ را ﺻﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼﻧﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ رﻓﯿﻊ اﻟﺪرﺟﺎت ﻣﺘﮑﻠﻢ در‬‫ﻋﻤﻮم ﮐﻼم داﺧﻞ ﻧﻤﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﺳـﯿﺠﯽء اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺎ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام‬‫درﯾﻦ ﻋﺎم داﺧﻞ ﻧﺒﺎﺷﺪ اﯾﻦ ﻋﺎم ﻣﺨﺼﻮص ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﺑﻔﺮض ﻏﯿﺮ واﻗﻊ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻋﺎم ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺣّﺠﯿﺖ ﻋﺎم ﻣﺨﺼﻮص ﺣﺴـﺐ‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت و ﻧﺼﻮص اﺟّﻠﻪ و اﻋﺎﻇﻢ و اﮐﺎﺑﺮ و اﻓﺎﺧﻢ اﺻﻮﻟﯿﯿﻦ و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺟﻤﺎع ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺟﻨﺎب ﺧﺎﺗﻢ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺳﻼم‬‫اﻟﱠﻠﻪ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺷـﻨﯿﺪي و در اﯾﻦ ﺟﺎ ﺑﺮ اﻓﺎده ﺑﻌﺾ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽرود‬‫ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﯾﺠﯽ در ﺷـﺮح ﻣﺨﺘﺼـﺮ اﻻﺻﻮل ﺗﺼـﻨﯿﻒ اﺑﻦ ﺣﺎﺟﺐ در ﺑﯿﺎن ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﻋﺎم ﻣﺨﺼـﺺ ﮔﻔﺘﻪ ﻟﻨﺎ ﻣﺎ ﺳـﺒﻖ ﻣﻦ اﺳـﺘﺪﻻل‬‫اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﻊ اﻟﺘﺨﺼﯿﺺ و ﺗﮑﺮر و ﺷﺎع و ﻟﻢ ﯾﻨﮑﺮ ﻓﮑﺎن اﺟﻤﺎﻋﺎ و ﻟﻨﺎ اﯾﻀﺎ اﻧﺎ ﻧﻘﻄﻊ ﺑﺎﻧﻪ إذا ﻗﺎل اﮐﺮم ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ و اﻣﺎ ﻓﻼﻧﺎ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﻼ ﺗﮑﺮﻣﻪ‬‫ﻓﺘﺮك اﮐﺮام ﺳﺎﺋﺮ ﺑﻨﯽ ﺗﻤﯿﻢ ﻋّﺪ ﻋﺎﺻـﯿﺎ ﻓﺪّل ﻋﻠﯽ ﻇﻬﻮره ﻓﯿﻪ و ﻫﻮ اﻟﻤﻄﻠﻮب و ﻟﻨﺎ اﯾﻀﺎ اﻧﻪ ﮐﺎن ﻣﺘﻨﺎوﻻ ﻟﻠﺒﺎﻗﯽ و اﻻﺻﻞ ﺑﻘﺎءه ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﮐﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 516‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﺎﻋﺖ اﻗﺘﺮان ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻻﻫﻮري ﻋﻤﺪة اﻻﻋﻼم دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﻣﺎ ﻋﺪاي ﺳﺮور اﻧﺎم ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤﺪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ‬‫وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎدم‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﺴﻦ زﻣـﺎن ﻣﻌﺎﺻـﺮ در ﻗﻮل ﻣﺴـﺘﺤﺴﻦ ﻓﯽ ﻓﺨﺮ اﻟﺤﺴﻦ در ﺑﯿﺎن ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن اﺗﯿﺎن اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎ ﻓﻠـﺬا ﺻـﺮﻓﺎ‬‫رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﺛﻢ اﺗﯿﺎن اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ اﺟﺎﺑﮥ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ دﻋﺎءه و ﻟﺬا ﻗﺒﻠﻪ ﺣﯿﺚ ﻋﻠﻢ ذﻟﮏ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ و ﻻ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺴﻮغ‬‫رّده ﻣﻦ اﺗﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻪ و ﻟـﺬا ﺧّﺮﺟﻪ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻓﯽ ذﮐﺮ ﻣﻨﺰﻟـﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ و ﺑﻪ ﺗﺒﻄﻞ إرادة ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻓﺎن اﻟـّﺼ ﺪﯾﻖ و ﻟا ﻔﺎروق‬‫ﮐﺬﻟﮏ ﻗﻄﻌﺎ ﻓﻤﺎ وﺟﻪ ﺗﺨﺼﯿﺼﻪ ﺑﺎﻻﺣﺒّﯿﮥ ﺑﺎﻻﺗﯿﺎن ﺑﻪ دوﻧﻬﻤﺎ و ﯾﺒﻄﻞ اﺣﺘﻤﺎل اﻧّﻬﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﮑﻮﻧﺎ ﺣﯿﻨﺌﺬ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪136 :‬‬‫ﻗﻮﻟﻪ و ﺑﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ درﯾﻦ وﺻﻒ اﺣﺐ ﻧﺎس ﺑﻮده ﺑﺴﻮي ﺧﺪا اﻗﻮل ﺑﯽﺷـﺒﻬﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم درﯾﻦ وﺻﻒ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﺋﺮ اوﺻﺎف ﻓﺎﺿـﻠﻪ و ﻣﺤﺎﻣﺪ ﮐﺎﻣﻠﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﻮد ﺑﺴﻮي ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﺎﻟﻔﺮض دﻻﻟﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻘﺼﻮر ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در اﮐﻞ ﻣﻊ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎز ﻫﻢ اﻓﻀﻠﯿﺖ اﻧﺤﻀﺮت ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ‬‫ﺧـﺪا ﻧﺎﺷـﯽ از ﻣﯿـﻞ ﻃﺒﻌﯽ ﻧﯿﺴـﺖ ﺑﻠﮑـﻪ ﻣﺤـّﺒ ﺖ ﺣـﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ داﺋﺮﺳﺖ ﺑﺮ ﻣـﺪار ﻓﻀـﯿﻠﺖ دﯾﻨﯽ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻓﻀـﻞ دﯾﻨﯽ او زاﺋـﺪﺳﺖ او در‬‫ﻣﺤﺒـﻮﺑّﯿﺖ زاﺋـﺪﺳﺖ و ﻣﺤـﺎﻟﺴﺖ ﮐـﻪ ﺣـﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﮐـﻞ ﻣﻔﻀـﻮل را دوﺳﺖﺗﺮ دارد از اﮐـﻞ اﻓﻀـﻞ ﭼﻪ ﺑـﺪﯾﻬﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﺰد ﻣﺘﻌـﺎل ﺣﮑﯿﻢ‬‫ﻣﻄﻠﻘﺴﺖ و اﻓﻌﺎل و اﺣﮑﺎم او ﻫﻤﻪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻋﻈﯿﻤﻪ در ﺣﮑﻢ ﻓﺨﯿﻤﻪ اﺳﺖ و ﻋﺒﺚ و ﻟﻐﻮ و ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﺮﺟﻮح ﯾﺎ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﺑﻼ ﻣﺮﺟﺢ در‬‫اﻓﻌـﺎل او ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ اﺻـﻼ ﻣﺴﺎﻏﯽ و ﻣﺠﺎﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷﺨﺼـﯽ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎ ﻣﻔﻀﻮل ﺑﺎﺷـﺪ و ﻧﺰد ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺣﺐ ﺑﺎﺷـﺪ در ﮐﻞ ﺑﺎ‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﻠﮑﻪ ﺟﻮر ﻗﺒﯿـﺢ و ﺗﺮﺟﯿـﺢ ﻣﺮﺟﻮح ﮐﻪ ﺑﻄﻼن آن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ ﻻزم آﯾﺪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻋّﻤﺎ ﯾﻘﻮل اﻟﻈﺎﻟﻤﻮن ﻋﻠّﻮا ﮐﺒﯿﺮا ﭘﺲ اﺣﺒﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم در اﮐﻞ ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻫﻢ ﻣﺜﺒﺖ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ اﻧﺤﻀـﺮت در دﯾﻦ و ﺗﻘﺪم آن ﺟﻨﺎب ﺑﺮ ﺳﺎﺋﺮ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ ﭼﻪ ﺟﺎ ﻣﺮدودﯾﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮدﻓﺎﺳﺘﺒﺼﺮ َو ﻻ َﺗُﮑْﻦ ﻣَِﻦ‬‫اﻟ ْﻐﺎﻓِﻠِﯿَﻦ‬‫ﭘﺲ ﺗﻘﯿﯿـﺪ اﺣﺒﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻫﻢ ﺑﻌـﺪ اﻧـﺪك اﻣﻌﺎن و ﺗـﺪﺑﺮ و ﺗﺮك ﻏﻔﻠﺖ و ﺗﻬﻮر ﻓﺎﺋـﺪه ﺑﺤﺎل ﭘﺮ اﺧﺘﻼل اﻫﻞ ﺗﺴﻮﯾﻞ و ازﻻل و ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ وﺻـﯽ رﺳﻮل رّب ﻣﺘﻌﺎل ﺻﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ و ﺳﻼﻣﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ اﺗﺼﻞ اﻟﻨﻬﺮ ﺑﺎﻟّﻠﯿﺎل ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﻗﻮﻟﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷﺪن ﻓﺮزﻧﺪ‬‫ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟّﺬت ﻃﻌﺎم ﻣﯽﺷﻮد اﻗﻮل اﯾﻦ ﻣﻀﻤﻮن ﻏﺮاﺑﺖ ﻣﺸﺤﻮن را ﮐﺎﺑﻠﯽ ذو ﻓﻨﻮن ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻣﺘﮑـﺎﺋﺲ ﻣﻔﺘﻮن ﮐـﺎﺳﻪﻟﯿﺲ اوﺳﺖ ذﮐﺮ ﻧﮑﺮده ﻟﮑﻦ ﺟﻨﺎب او ﺑﻤﻔﺎد ﮐﺎﺳﻪ ﮔﺮﻣﺘﺮ از آش ﺑﺨﯿﺎل ﻣﺤﺎل دﻓﻊ اﺳﺘﺮاق و اﻧﺘﺤﺎل ﺑﻌﺾ ﭼﻨﯿﻦ‬‫ﻣﻀـﺎﻣﯿﻦ ﺳﺮاﺳـﺮ اﺧﺘﻼـل واﺿـﺢ اﻻﻋﺘﻼـل ﺑﺮ ﺗﻘﺮﯾﺮات ﮐـﺎﺑﻠﯽ ﻣﺤﺘـﺎل ﻣﯽاﻓﺰاﯾـﺪ و زﺑـﺎن ﮔﻬﺮﻓﺸﺎن ﺑﻼﻏﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻣﺜﺎل اﯾﻦ‬‫ﺗﺮﻫـﺎت ﻣﻌﺠﺒﻪ و ﺧﺰﻋﺒﻼت ﻣﻄﺮﺑﻪ ﻣﯽآﻻﯾـﺪ و ﮐﻤﺎل ﺟـّﺪ و ﺟﻬـﺪ ﺧﻮد در اﺧﺘﺮاﻋﺎت واﻫﯿﻪ ﺑﻌﯿـﺪه و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﺑﺎرده ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾـﺪه ﻃﺎﻫﺮ‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﺑا ﺪا ﻫﺮاﺳـﯽ از ﻣﺆاﺧﺬه ارﺑﺎب ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﺻﺤﺎب ﺳﺒﺮ و ﺗﺪﻗﯿﻖ ﻧﻤﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷﺪن ﻓﺮزﻧﺪ ﯾﺎ‬‫ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ در ﺣﮑﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻀﺎﻋﻒ ﻟّﺬت ﻃﻌﺎم ﻧﺰد ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ وﻗﺘﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ آن ﮐﺲ‬‫اﻓﻀـﻞ از دﯾﮕﺮان ﺑﺎﺷـﺪ و اﻟّﺎ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ اﻓﻀﻞ ازو ﺑﺎﺷـﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻤﮑﺎﺳﻪ ﺷـﺪن ﺷـﺨﺺ ﻣﻔﻀﻮل ﻣﺤﺒﻮبﺗﺮ ﻧﺰد آن‬‫ﺣﻀـﺮت ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣّﺐ آن ﺣﻀـﺮت و زﯾـﺎدت و ﻧﻘﺾ آن از راه دﯾﻦ و ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺗﻔـﺎوت ﻣـﺪارج ﻗﺮب ﻧﺰد رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﺑﻮده و‬‫آﺣﺎد ﺻﻠﺤﺎ و ﻣﺘﺸّﺮﻋﯿﻦ را ﺗﻘﺪﯾﻢ اﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ در ﻣﻌﺎﺷﺮات و ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت و ﻣﺤﺎورات و ﻣﻼﻃﻔﺎت ﻣﻠﺤﻮظ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ آن را‬‫ﭘﺴـﻨﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ ﭘﺲ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﮐﻪ ﺷﺎرع ﻣﺤﺎﺳﻦ آداب و ﮐﺮاﯾﻢ اﺧﻼق ﺑﻮده ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 517‬از ‪597‬‬‫ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﻣﻔﻀﻮل را در ﻣﻮاﮐﻠﺖ دوﺳﺖﺗﺮ ﮔﺮداﻧـﺪ و اﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ را ﻣﺮﺟﻮع و ﻣﺆّﺧﺮ ﺳﺎزد ﻫﻞ ﻫﺬا اﻟّﺎ ﺳﻮء اﻟّﻈّﻦ اﻟﮑﺎذب و اﻟّﺮﺟﻢ‬‫ﺑﺎﻟﻮﻫﻢ اﻟﺨﺎﺋﺐ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺳﺖ آﻧﭽﻪ ﻃﺮاز اﻟﻤﺤﺪﺛﯿﻦ و ﻋﻤﺪة اﻟﻤﺴﺘﻨﺪﯾﻦ اﺑﻦ ﻣﺮدوﯾﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻋﻠﯽ‬‫ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده‬‫ﻋﻦ راﻓﻊ ﻣﻮﻟﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ ﻗـﺎل ﮐﻨﺖ ﻏﻼﻣـﺎ اﺧـﺪﻣﻬﺎ ﻓﮑﻨﺖ إذ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻨـﺪﻫﺎ ذات ﯾﻮم إذ ﺟـﺎء ﺟـﺎء ﻓـﺪّق اﻟﺒﺎب‬‫ﻓﺨﺮﺟﺖ إﻟﯿﻪ ﻓﺎذا ﺟﺎرﯾﮥ ﻣﻊ آﻧﺎء ﻣﻐّﻄﯽ ﻓﺮﺟﻌﺖ اﻟﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺎﺧﺒﺮﺗﻬﺎ ﻓﻘﺎﻟﺖ ادﺧﻠﻬﺎ ﻓﺪﺧﻠﺖ ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﺑﯿﻦ ﯾﺪي ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﻮﺿـﻌﺘﻪ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﺑﯿﻦ‬‫ﯾﺪي رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺠﻌﻞ ﯾﺎﮐﻞ و ﺧﺮﺟﺖ اﻟﺠﺎرﯾﮥ ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪137 :‬‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻟﯿﺖ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳّﯿﺪ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ و اﻣﺎم اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﺟﺎء ﻓﺪق اﻟﺒﺎب ﻓﺨﺮﺟﺖ إﻟﯿﻪ ﻓﺎذا ﻫﻮ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل‬‫ﻓﺮﺟﻌﺖ ﻓﻘﻠﺖ ﻫﺬا ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﺮﺣﺒﺎ و اﻫﻼ ﻓﻘﺪ ﻋﻨﯿﺘﮏ ﻣﺮﺗﯿﻦ ﺣﺘﯽ اﺑﻄﺎت ﻋﻠّﯽ ﺳﺎﻟﺖ اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟﻞ ان ﯾﺎﺗﯽ‬‫ﺑﮏ اﺟﻠﺲ ﻓﮑﻞ ﻣﻌﯽ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﺻـﺮاﺣﮥ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﻠﺐ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣﻀﻮر ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و‬‫ﺷﺮﮐﺖ اﻧﺤﻀـﺮت در اﮐـﻞ ﻃﻌـﺎم ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﺤﺾ ﻣﯿﻞ ﻃﺒﻌﯽ ﺣﺴﺐ ﻋﺎدت ﻋﻮام و اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻧﺒﻮده ﺑﻠﮑﻪ ﭼﻮن ﺟﻨﺎب ﻋﻠﯽ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﻣﯿﺮ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳﯿﺪ ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ و اﻣﺎم ﻣﺘﻘﯿﻦ ﺑﻮده ﻟﻬﺬا ﺑﺴﺒﺐ اﯾﻦ اوﺻﺎف ﺟﻠﯿﻠﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ ﺑﺮاي اﻣﺎﻣﺖ ﺑﯿﻔﺎﺻﻠﻪ و‬‫ﺧﻼﻓﺖ ﻓﺎﺿﻠﻪ ﮐﺎﻣﻠﻪ آن ﺣﻀﺮت ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺗﻤﻨﺎي ﺣﻀﻮر آن ﺣﻀﺮت و ﺷﺮﮐﺖ‬‫در اﮐﻞ ﻣﻮرث ﺳـﺮور ﻣﻮﻓﻮر ﻓﺮﻣﻮده ﭘﺲ اﮔﺮ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﮐﺮده ﺷﻮد ﮐﻪ از اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﻣﺮاد ﺑﻮد ﺑﺎز ﻫﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺄ آن اﺣﺒّﯿﺖ ﺣﻘﯿﻘﯿﻪ و اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ آن ﺟﻨﺎب ﺑﻮده و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ازﯾﻨﺠﺎ در ﮐﻤﺎل‬‫وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺷـﺪ ﮐﻪ اﻧﮑﺎر دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ و ﺗﺨﺼـﯿﺺ آن ﺑﻤﺤﺾ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐﻞ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻔﯿﺪ زﯾﺎدت ﻓﯽ اﻟﻔﻀـﻞ‬‫ﺑﺎﺷﺪ و اﺧﺘﺮاع دﯾﮕﺮ ﺧﺮاﻓﺎت و ﻣﻬﻤﻼت و ﺗﻘﯿﯿﺪات ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪات ﺧﻼف ﻋﻘﻞ و ﻧﻘﻞ و ﻣﺤﺾ ﺟﺰاف و ﻫﺰﻟﺴﺖ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﻄﻊ‬‫داﺑﺮ اﺻﺤﺎب اﻟﺘﻌّﺼﺐ اﻟّﺮذل و ﺗﻨﺎول اﻏﺼﺎن ﺗﻠﻤﯿﻌﺎﺗﻬﻢ؟؟؟‬‫ﺑـﺎﻟﺠّﺰ و اﻟﻘﺼـﻞ و اﻓﻨﺎء اﺳﺎس ﺗﺴﻮﯾﻼﺗﻬﻢ ﺑﺎﻟﻬـﺪم و اﻟﻔﺼﻞ ﻗﻮﻟﻪ و اﮔﺮ اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻣﺮاد ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﯿﺰ ﻣﻔﯿـﺪ ﻣـّﺪﻋﺎ ﻧﯿﺴﺖ اﻗﻮل ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ و‬‫اﻟﻤﻨـﮥ ﮐﻪ ﺑـﺎدﻟّﻪ ّﻣـﺎﻫﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺑـﺎﻫﺮه و ﺣﺠـﺞ زﻫﺮه و ﺷﻮاﻫـﺪ ﻓﺎﺧﺮه و ﺑﯿﺎﻧﺎت ﺳﺎﻃﻌﻪ و اﺳـﺘﺪﻻﻻت ﻗﺎﻃﻌﻪ و اﺣﺘﺠﺎﺟﺎت ﻻﻣﻌﻪ ﺑﺎﺛﺒﺎت‬‫رﺳﺎﻧﯿـﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺮاد اﺣﺒّﯿﺖ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق و اﻻﺳـﺘﻐﺮاق ﺑﻼ ﺗﻮّﻫﻢ ﺗﻘﯿﯿـﺪ و ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻣﺨﺘﺮع اﻫﻞ اﻟﮑﯿﺪ و اﻟﺸـﻘﺎﻗﺴﺖ و ﻫﯿﭻ‬‫ﻋﺎﻗﻠﯽ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ آن ﺗﺨﯿﯿﻞ ﺑﺎﻃﻞ ﻧﻔﯽ اﻃﻼق و ﺷـﻤﻮل و ﻋﻤﻮم و ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺗﻘﯿﯿﺪ و ﺗﺨﺼـﯿﺺ و ﺗﻀـﯿﯿﻖ ﻣﺬﻣﻮم و ﻣﻮﻫﻮم ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﺑﺲ‬‫ﺗﺸـﮑﯿﮏ و ارﺗﯿﺎب ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯿﺠﻨﺎب در اﻃﻼق ﻧﺎﺷـﯽ از ﮐﻤﺎل اﺳـﺘﻐﺮاق در اﯾﺜﺎر آﺛﺎر ﺻﺪق و وﻓﺎق و ﺗﺮك ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻣﺒﺘﻐﯿﻦ ﻓﺘﻨﻪ و اﻫﻞ‬‫ﻧﻔﺎﻗﺴﺖ اّﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌـﺪ اراده اﻃﻼق و ﺗﺮك ﺗﻘﯿﯿـﺪ ﻧﯿﺰ دﻟﯿﻞ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﻔﯿـﺪ ﻣـّﺪﻋﺎي ﺣﻖ ﺳﺪﯾﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺗﻔﻮه ﺑﺎن از ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﯿﺪ ﺑﺎ‬‫اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻨﻘﯿـﺪ و دﻋﻮي ﺳﺒﺮ و ﺗﻤﯿﯿﺮ دو ﺗﺴﺪﯾـﺪ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺑﻌﯿـﺪ أ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﮑﻢ رﺟـﻞ رﺷـﯿﺪ ﭼﻪ اﻧﻔـﺎ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺴـﺘﻌﺎن ﺑﮑﻤﺎل‬‫وﺿﻮح و ﻋﯿـﺎن ﺣﺴﺐ اﻓـﺎدات اﺋﻤﻪ اﻋﯿﺎن ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ اﻟﻄﺎﻟﻌـﮥ اﻟﻤﻀـﯿﺌﮥ ﻟﻼﻋﯿﺎن ﺑﺮ ارﺑﺎب ﺗـﺪﺑّﺮ و اﻣﻌﺎن و اﺻـﺤﺎب ﺛﻮاﻗﺐ اذﻫﺎن ﺛﺎﺑﺖ و‬‫واﺿـﺢ و ﻣﺤﻘﻖ و ﻻﺋـﺢ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ دﻟﯿـﻞ اﻓﻀـﻠّﯿﺘﺴﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻣﻮﺟﺐ اﻣﺎﻣﺖ و رﯾﺎﺳﺖ و ﺧﻼﻓﺖ و اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻣﻘـّﺪﻣﻪ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ‬‫ﺑﺪاﻫﺖ و ﺻﺮاﺣﺖ رﺳﯿﺪه و ﺧﻮد ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺛﺎﻧﯽ اﺣﺒّﯿﺖ را ﺳﺒﺐ و ﻋّﻠﺖ ﺧﻼﻓﺖ و اﻣﺎﻣﺖ داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ ﭘﺲ رّد و اﺑﻄﺎل آن در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﭘﻮر ﺧّﻄـ ﺎﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻤـﺎم ﺗﻠﻤﯿﻌـﺎت و ﺗﺴﻮﯾﻼـت ﮐﺘـﺎب ﻣﺨﺎﻃﺐ و اﻻﻧﺼﺎر ﺑﺮاي ﺣﻤﺎﯾﺖ او و اﻣﺜﺎل او از ارﺑﺎب ﺗﻐﻠّﺐ و‬‫اﻧﺘﻬـﺎب ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻗﻮﻟﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﭼﻪ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎم ﺑﺎﺷـﺪ اﻗﻮل ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫ﻣﻨﻤﻬﻤﮏ ﻓﯽ اﺑﻄﺎل اﻟﺤﻖ اﻟﺸﺎﻫﻖ و ﺗﻨﻔﯿﻖ اﻟﺒﺎﻃﻞ اّن راﻫﻖ ﻧﻈﺮي ﻧﺎﻧـﺪاﺧﺘﻪ ﺑﺮ اﻓﺎده واﻟـﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﻋﻤﺪة اﻻﻋﺎﻇﻢ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻣﺜﺒﺖ اﯾﻦ ﻻزم و‬‫ﻣﺤﻘﻖ اﯾﻦ ﻣﺮام ﺧﺎرم ﺑﻨﯿﺎن ﺧﻼﻓﺖ ﺷﯿﻮخ اﻓﺎﺧﻤﺴﺖ و ﺑﻼ ﺗﺪﺑّﺮ و ﺗﺎّﻣﻞ ﺧﺎرم ﻋﻘﻮﻗﺎ و ﺷﻘﺎﻗﺎ اﻗﺪام ﺑﺮ رّد واﻫﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 518‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪138 :‬‬‫و ﻧﻔﯽ ﺟﺎزم ﻧﻤﻮده و ﮐﺎش اﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ و ﻋﻘﻮق واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد را ﺑﺴﺒﺐ اﺧﻔﺎي ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺒﻮت ﺧﻮد ﺑﺎ او ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺑﻮد از ﺷﻘﺎق و‬‫ﺧﻼـف ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﮐﻪ ﺟـﺪ اﻋﻼي اوﺳﺖ ﻣﯽﺗﺮﺳـﯿﺪ و ﻗـﺪري اﻣﻌﺎن ﻧﻈﺮ را ﮐﺎر ﺑﻨـﺪ ﺷـﺪه ﻣﯽدرﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت او ﻫﻨﮕﺎم ﺳـﻘﯿﻔﻪ‬‫ﭘﺮدازي ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺟﺮات و ﺟﺴﺎرت اﺣّﺐ ﺑﻮدن أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ادﻋﺎ ﻧﻤﻮده ﺑﺎن اﺳﺘﺪﻻل‬‫و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اوﻟﻮﯾﺖ او ﺑﺨﻼﻓﺖ و اﻣﺎﻣﺖ ﻓﺮﻣﻮده و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﯿﺎل ﻧﻤﯽرﺳﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ روز ﺳـﻘﯿﻔﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽﺑﻮد زﺑﺎن ﺑﺮّد و اﻧﮑﺎر‬‫ﺑﺮ ان ﺟـﺪ ﻋـﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر ﺧﻮد ﻣﯽﮔﺸﺎده ﺑﺘﻔﻮه اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ را ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﭼﻪ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺻﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎم ﺑﺎﺷﺪ داد اﻇﻬﺎر ﺧﻠﻞ و زﻟﻞ ﺻـﺮﯾﺢ در ﻗﯿﺎس آن ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷـﯿﺪ اول ﻣﻦ ﻗﺎس ﻣﯽداد ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ از ﺑﯿﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﯿّﻘﻦ و ﻣﺤﻘﻖ و ﻣﺒﺮﻫﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬‫رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎم و ﻣﺮﺟﻊ اﻧـﺎم و ﻣﻨﻔـﺬ اﺣﮑﺎم ﺣﻼل و ﺣﺮام و ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺑﯽ ﻓﻀﻞ و ﻧﺎﺋﺐ ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام آﻻف اﻟّﺘﺤـّﯿ ﮥ و اﻟـّﺴ ﻼم‬‫ﺑﺎﺷـﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﺴـﯽ از ﻋﻘﻼ ﮐﻪ ﺑﺤﻠﯿﻪ ﺗـﺪﺑّﺮ و اﻧﺼﺎف ﻣﺘﺤّﻠﯽ و از ﻋﺎر زﯾﻎ و اﻋﺘﺴﺎف ﻣﺘﺨّﻠﯽ و ﻣﺘﺠﻨﺠﻞ؟؟؟ ﺿـﻤﯿﺮش ﺑﺘﻨﻮﯾﺮ ﺗﺒﺼـﯿﺮ‬‫ﻣﺘﺠﻠﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺗﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﻌـﺎذ اﻟﱠﻠﻪ از رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎﻣﻪ و ﺳـﯿﺎﺳﺖ ﺗﺎّﻣﻪ ﻣﺤﺮوم و‬‫ﺑﻮﺻـﻤﺖ دﺧﻮل در آﺣـﺎد رﻋﺎﯾﺎ ﻣﻮﺳﻮم و ﻏﯿﺮ اﺣّﺐ ﮐﻪ ﺧـﺪا و رﺳﻮل او را ﮐﻤﺘﺮ دوﺳﺖ ﻣﯽدارﻧـﺪ ﯾﺎ ﻣﻄﻠﻘﺎ او را دوﺳﺖ ﻧﺪارﻧـﺪ ﺑﺮﯾﻦ‬‫اﺣﺐ ﺧﻠﻖ و ﺳـﺎﺋﺮ ﺧﻠﻖ ﻣﺘﻘـﺪم و ﺣﺎﮐﻢ ﮔﺮدد و ﺗﺮوﯾـﺞ ﻣﻌﺎﻟﻢ و اﺻـﻼح ﻣﻨﺎﻇﻢ و اﻧﺘﺼﺎف ﻣﻈﻠﻮم از ﻇﺎﻟﻢ ﺑﺎو ﻣﻔّﻮض و ﺑﻨﯿﺎن اﻧﺼﺎف و‬‫ﻋـﺪل ﻣﻘﻮض ﮔﺮدد ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺴﺎ اوﻟﯿﺎي ﮐﺒﺎر و اﻧﺒﯿﺎي ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘـﺪار ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮدهاﻧـﺪ و ﺻﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺒﻮدهاﻧـﺪ اﻗﻮل‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺎر ﺑﻼ ﺗﺪﺑّﺮ و ﺗﺎّﻣﻞ در اﻟﻔﺎظ ﮔﻬﺮﺑﺎر ﻗﺒﻞ ذﮐﺮ اﻧﺒﯿﺎي ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺪار ذﮐﺮ اوﻟﯿﺎي ﮐﺒﺎر ﻧﻤﻮده و ﻣﻔﺎدش آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﯽ از‬‫اوﻟﯿـﺎي ﮐﺒـﺎر اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮدهاﻧـﺪ و ﺻـﺎﺣﺐ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺒﻮدهاﻧـﺪ ﭘﺲ ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت اﯾﻦ دﻋﻮي ﺗﺒﯿﯿﻦ دو اﻣﺮ ﺿـﺮور ﺑﻮد ﯾﮑﯽ‬‫آﻧﮑﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از اوﻟﯿـﺎي ﮐﺒﺎر اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و دﯾﮕﺮ آﻧﮑﻪ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ و ﻋﺠﺐ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ دﻋﻮي ﺑﺴـﯿﺎري از‬‫اوﻟﯿـﺎي ﻣﻮﺻﻮﻓﯿﻦ ﺑﺎﺛﺒـﺎت و ﻧﻔﯽ ذﮐﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸﺎن ﻧﻔﺮﻣﻮده ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﺟﻤﻊ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﺛﺒﺎت اﻻﺣﺒـّﯿ ﮥ ﻟﻬﻢ و‬‫ﻧﻔﯽ اﻟّﺮﯾﺎﺳﮥ ﻋﻨﻬﻢ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻼﺻـﻐﺎء و ﺑﺮﻫﺎن ﺻﺎﻟﺢ ﻟﻼﻋﺘﻨﺎء و ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻣﺮاد او از اوﻟﯿﺎ ﻣﻘﺘﺪاﯾﺎن ﺣﻀﺮت ﺻﻮﻓﯿﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ‬‫ﺳّﻨﺖ ادﻋﺎي ﮐﻤﺎﻻت ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺮاي اﯾﺸﺎن دارﻧﺪ و ﺑﻬﻮاﺟﺲ ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ و ﺗﺨﯿﻼت ﻇﻠﻤﺎﻧﯽ اوﺷﺎن را اوﻟﯿﺎﺋﯽ رﺑﺎﻧﯽ ﭘﻨﺪارﻧﺪ و ﺑﺪﯾﻬﯽ اوﻻﺳﺖ‬‫ﮐﻪ دﻋﻮي ﺑﻮدن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﯾﻦ زراﻓﺖ ﺳﺮاﺳـﺮ آﻓﺖ ﻧﺰد ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼـن و در ﻏـﺎﯾﺖ وﻫﻦ و ﻫﻮاﻧﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑـﺎ وﺻـﻒ‬‫وﺟﻮد اﺋّﻤﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﺎﺋﻨﺎ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻧﺒﻮده و اﻫﻞ ﺳّﻨﺖ ﻫﻢ ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﻣﺒﺎﻫﺘﻪ دﻋﻮي‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﻏﯿﺮ ﺛﻼﺛﻪ از اﺋّﻤﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﺘﻮاﻧﻨـﺪ ﮐﺮد ﭘﺲ وﺟﻮد ﮐﺴـﯽ از اوﻟﯿﺎ ﻏﯿﺮ اﺋّﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﺎﺷـﺪ و‬‫ﺻـﺎﺣﺐ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ ﻧﺒﺎﺷـﺪ اﻓﺤﺶ دﻋـﺎوي ﺑـﺎﻃﻠﻪ و اوﺣﺶ اﮐـﺎذﯾﺐ ﻓﺎﺿـﺤﻪ اﺳﺖ ﻗﻮﻟﻪ ﻣﺜﻞ ﺣﻀـﺮت زﮐﺮﯾﺎ و ﺣﻀـﺮت ﯾﺤﯿﯽ اﻗﻮل‬‫ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ وﻗﺎر ﺑﻌـﺪ ادﻋﺎي ﻧﻔﯽ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ از ﺑﺴـﯿﺎري از اﻧﺒﯿﺎي ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺪار ﺑﺎ وﺻﻒ ﺑﻮدن اﯾﺸﺎن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟّﺮّب اﻟﺠّﺒﺎر ذﮐﺮ‬‫ﺣﻀـﺮت ﯾﺤﯿﯽ و زﮐﺮﯾﺎ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم ﻧﻤﻮده و ﻏﺮﺿﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﺣﻀﺮت ﺑﺎ آﻧﮑﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻟﮑﻦ رﯾﺎﺳﺖ‬‫ﻋﺎّﻣﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻔﯽ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪139 :‬‬‫ازﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻧﺒﯽ ﺟﻠﯿﻞ آﻓﺖ ﻋﺎﻣﻪ و ﮐﺬﺑﻪ ﺗﺎّﻣﻪ و ﻫﻔﻮه ﻃﺎّﻣﻪﺳﺖ ﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺒﻮت اﯾﻨﻬﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮه در ﺛﺒﻮت رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ‬‫ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻧﻔﯽ آن در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻔﯽ ﻧﺒّﻮت اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺒّﻮت ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﺼﻮم را‬‫ﺑﺮاي ﻫـﺪاﯾﺖ ﺧﻠﻖ ﻣﺒﻌﻮث ﺳﺎزد و اﻃﺎﻋﺖ او در ﺟﻤﯿﻊ اﻣﻮر دﯾﻦ و دﻧﯿﺎ ﻻزم و واﺟﺐ ﮔﺮداﻧـﺪ و ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﻣﻌﻨﺎي رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻻ ﻏﯿﺮ و‬‫ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ و از ﻟﻮازم ﺧﻼﻓﺖ ﺧﺎّﺻﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻠﯿﻔﻪ اﻓﻀﻞ اّﻣﺖ ﺑﺎﺷـﺪ در زﻣﺎن ﺧﻼﻓﺖ‬‫ﺧﻮد ﻋﻘﻼـ و ﻧﻘﻼـ از آﻧﺠﻬﺖ ﮐﻪ در ﻧﮑﺘﻪ اوﻟﯽ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺧﻼـﻓﺖ ﻇﺎﻫﺮه ﻫﻤـﺪوش ﺧﻼﻓﺖ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﺷـﺪ وﺿﻊ ﺷـﯽء در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 519‬از ‪597‬‬‫ﻣﺤﻞ ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﮔﺮدد ﻟﯿﮑﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﮑﺘﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﺧـﺪا اﺧﺺ ﺧﻮاص رﯾﺎﺳﺖ ﺧﻮاص را ﻻﺋﻖ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺧﻼﻓﺖ او ﻣﻄﻠﻖ‬‫ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﻧﺼﺐ او ﻏﯿﺮ اﻓﻀﻞ ﺣﮑﻢ رﺧﺼﺖ دارد ﺑﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﻋﺰﯾﻤﺖ و رﺧﺼﺖ ﺧﺎﻟﯽ از ﺿـﻌﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻮرد ﻣﺪح ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ‬‫و از آﻧﺠﻬﺖ ﮐﻪ در ﺧﻼﻓﺖ ﺧﺎّﺻﻪ ﺗﻤﮑﯿﻦ دﯾﻦ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻣﻦ ﮐﻞ وﺟﻪ ﻣﻄﻠﻮﺑﺴﺖ و آن ﺑﻐﯿﺮ اﺳـﺘﺨﻼف اﻓﻀﻞ ﺻﻮرت ﻧﻤﯽﺑﻨﺪد ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ‬‫ﺣﻀﺮت ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻧﺰدﯾﮏ اﺳﺘﺨﻼف ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﺣﺴﻦ ﻓﺮﻣﻮد‬‫ان ﯾﺮد اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻟّﻨﺎس ﺧﯿﺮا ﻓﺴﯿﺠﻤﻌﻬﻢ ﺑﻌﺪي ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮﻫﻢ رواه اﻟﺤﺎﮐﻢ‬‫ﺑﺨﻼـف ﺧﻼﻓﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ ﺗﻤﮑﯿﻦ دﯾﻦ ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻣﻦ وﺟﻪ دون وﺟﻪ ﻣﻄﻠﻮﺑﺴﺖ ﻻ ﻣﻦ ﮐّﻞ اﻟﻮﺟﻮه و از ان ﺟﻬﺖ ﮐﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﺧﺎـّﺻ ﻪ‬‫ﻣﻘﯿﺴﺴﺖ ﺑﺮ ﻧﺒّﻮت زﯾﺮا ﮐﻪ در ﺣﺪﯾﺚ آﻣﺪه‬‫ﺧﻼﻓﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﻬﺎج اﻟﻨﺒّﻮة‬‫و ﻧﯿﺰ آﻣﺪه‬‫ﯾﮑﻮن ﻧﺒّﻮة و رﺣﻤﮥ ﺛﻢ ﺧﻼﻓﮥ و رﺣﻤﮥ‬‫و ﺟﺎﻣﻊ ﻫﺮ دو رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ اﺳﺖ در دﯾﻦ و دﻧﯿﺎ و ﻇﺎﻫﺮا و ﺑﺎﻃﻨﺎ ﭘﺲ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ اﺳـﺘﻨﺒﺎء ﺷﺨﺼـﯽ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ وي ﺑﺮ اﻣﺖ ﺗﺎ‬‫ﻗﺒﺢ از ﻣﺴـﺘﻨﺒﯽ ﺟّﻞ ذﮐﺮه ﻣﺮﺗﻔﻊ ﮔﺮدد ﻫﻤﭽﻨﺎن اﺳـﺘﺨﻼف ﺷﺨﺼـﯽ ﺑﺮ اﻣﺖ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ وي ﺑﺮ اّﻣﺖ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ در ﻧﺒّﻮت رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ در دﯾﻦ و دﻧﯿـﺎ ﻇﺎﻫﺮا و ﺑﺎﻃﻨﺎ ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ و ﺑﺴـﺒﺐ ﻫﻤﯿﻦ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ اﺳـﺘﻨﺒﺎء ﺷﺨﺼـﯽ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ‬‫اﻓﻀـﻠّﯿﺖ وي ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﺢ از ﻣﺴـﺘﻨﺒﯽ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﮔﺮدد و ﻧﺒّﻮت در رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ اﺻـﻠﺴﺖ و ﺧﻼﻓﺖ ﻓﺮع آن ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺒﻮت ﺣﻀـﺮت‬‫زﮐﺮﯾـﺎ و ﺣﻀـﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷـﺪ و ﻧﻔﯽ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ ازﯾﺸﺎن ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻔﯽ ﻧﺒّﻮت‬‫ازﯾﺸﺎﻧﺴﺖ ﭘﺲ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﺣﯿﺎ ﺑﻨﻔﯽ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ از ﺣﻀﺮت زﮐﺮﯾﺎ و ﺣﻀﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻔﯽ ﻧﺒﻮت ازﯾﺸﺎن ﮐﺮده و‬‫او ﮐﻤـﺎل ﺣﺴﻦ اﺳـﻼم و اﻋﺘﻘـﺎد و ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﻧﻬﻤﺎك در ﺣﯿﺎزت ﺻـﻼح و رﺷﺎد داده و ﻧﯿﺰ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻌﻨﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ‬‫ﺧﻼـﻓﺖ ﺧـﺎّﺻﻪ وﻗﺘﯽ واﺿـﺢ ﮔﺮدد ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺸـﺮﯾﻊ را اوﻻـ داﻧﺴـﺘﻪ ﺷﻮد ﺑﻌـﺪ از ان ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺒّﻮت را زﯾﺮا ﮐﻪ ﺧﻼـﻓﺖ ﺧﺎّﺻﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ‬‫ﻧﺒﻮﺗﺴﺖ و ﺗﺸـﺒﻪﺳﺖ ﺑﺎو ﭘﺲ ﻻﺑـﺪ ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﭼﻨـﺪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺎن دو ﻧﮑﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﺛﺎﻟﺜﻪ ﺧﻼﻓﺖ ﻇﻬﺮي دارد و ﺑﻄﻨﯽ ﻇﻬﺮ‬‫ﺧﻼﻓﺖ ﺳـﻠﻄﻨﺖ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﯾﯿﺴﺖ ﺑﺮاي اﻗﺎﻣﺖ دﯾﻦ و ﺑﻄﻦ آن ﺗﺸﺒﻪﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ در اوﺻﺎﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮي دارد ﭘﺲ ﻧﺒﻮت آﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬‫اراده اﻟﻬّﯿﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺼـﻼح ﻋﺎﻟﻢ و ﮐﺒﺖ ﻣﻔﺴـﺪﯾﻦ و ﮐّﻔﺎر و ﺗﺮوﯾـﺞ ﺷـﺮﯾﻌﺖ در ﺿـﻤﻦ اﻓﻌﺎل و اﻗﻮال ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ و ﺧﻼﻓﺖ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ‬‫ﺷﻮد اراده اﻟﻬّﯿﻪ ﺑﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ اﻓﻌﺎل ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ و ﺿـﺒﻂ اﻗﻮال و اﺷﺎﻋﺖ ﻧﻮر او و ﻏﻠﺒﻪ دﯾﻦ او در ﺿـﻤﻦ ﻗﯿﺎم ﺷﺨﺼﯽ از اّﻣﺖ ﺑﺨﻼﻓﺖ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ و‬‫داﻋﯿﻪ اﻋﻼء دﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ در ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺨﺼﯽ رﯾﺰﻧﺪ و از آﻧﺠﺎ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﻮد ﺑﺴﺎﺋﺮ اّﻣﺖ و اﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰ از ﻗﻮت ﻋﺎﻗﻠﻪ و ﻗّﻮت ﻋﺎﻣﻠﻪ ﻧﺴﺒﺘﯽ دارد‬‫ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪140 :‬‬‫ﭘﺲ ﻣﺤـﺪث ﺑﺎﺷـﺪ و ﻓﺮاﺳﺖ او ﻣﻮاﻓﻖ وﺣﯽ اﻓﺘـﺪ و اﻧﻮاع ﮐﺮاﻣـﺎت و ﻣﻘﺎﻣﺎت ﮐﻪ ﺑﺎن ﮐﻤﺎل ﻧﻔﺲ او ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ﻗﻮت ﻋﺎﻣﻠﻪ ﺷـﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد و‬‫درﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎﺷـﺪ و ﻻـ ﺑـﺪ ﺻﻮرت ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑـﺎ ﺻﻮرت ﭘﯿﻐـﺎﻣﺒﺮ اﮔﺮ ﭘﯿﻐـﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎد ﺷﺎه اﺳﺖ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻻ ﻣﺤﺎﻟﻪ‬‫ﺑﺎدﺷﺎه ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و اﮔﺮ ﺣﺒﺮﺳﺖ و زاﻫـﺪ ﻻﺑﺪ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺑﻬﻤﺎن ﺻـﻔﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد در ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ ﺧﺼﻮص ﺻﻮرت از ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮي ﺧﺎرﺟﺴﺖ و‬‫در ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺧﺼـﻮص ﺻـﻮرت داﺧـﻞ ﺧﻼـﻓﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﺸـﺎﺑﻬﺖ ﺻﻮرت و ﻣﻌﻨﯽ ﻫﺮ دو اﺳـﺘﺤﻘﺎق ﻧـﺎم ﺧﻠﯿﻔﻪ ﭘﯿـﺪا ﮐﺮده اﺳﺖ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺒّﻮت آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اراده اﻟﻬّﯿﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺷﻮد ﺑﺼـﻼح ﻋﺎﻟﻢ و ﮐﺒﺖ ﻣﻔﺴﺪﯾﻦ و ﮐﻔﺎر و ﺗﺮوﯾﺞ ﺷـﺮﯾﻌﺖ در ﺿـﻤﻦ‬‫اﻓﻌـﺎل و اﻗﻮال ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﭘﺲ ﮐـﺎر ﻧﺒﯽ اﺻـﻼح ﻋﺎﻟﻢ و ﮐﺒﺖ ﻣﻔﺴـﺪﯾﻦ و ﮐّﻔﺎر و ﺗﺮوﯾـﺞ ﺷـﺮﯾﻌﺖ ﺑﺎﺷـﺪ و اﯾﻦ ﻋﯿﻦ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎﻣﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ‬‫ﮐﻤﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ وﺻﻒ دﻋﻮي رﯾﺎﺳﺖ اﺳـﻼم ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻨﻔﯽ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎم ﻧﻔﯽ ﺛﺒﻮت از ﺣﻀﺮت زﮐﺮﯾﺎ و ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﻧﻤﻮده راه ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺎ اﻓﺎدات واﻟـﺪ ﻋﻼم ﺧﻮد ﭘﯿﻤﻮده ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﻠﻮ ﻣﻘﺎم ﺧـﺪام ﻋﺎﻟﯽ اﺣﺘﺸﺎم ﺧﻮد در ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﺒﺠﯿﻞ اﻧﺒﯿﺎي ﮐﺮام‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 520‬از ‪597‬‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده و ﻧﯿﺰ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﭼﻬﺎرم آﻧﭽﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﻣﻌﻨﯽ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺧﺎص ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺑﻮد‬‫ﻣﻄﻠﻘﺎ اﻟﺤﺎل ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎن ﮐﻨﯿﻢ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺧﺎص ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ ﻣﺎ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺤﺴﺐ ﺻﻮرت ﺑﭽﻪ اوﺻﺎف ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣّﺘﺼـﻒ‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪاﻧﮑﻪ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮ ﻣﺎ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﻀﻞ اﻧﺒﯿﺎ ﺑﻮد و ﺷـﺮﯾﻌﺖ او اﻓﻀﻞ ﺷـﺮاﺋﻊ اﻟﻬّﯿﻪ و ﮐﺘﺎب ﻧﺎزل ﺑﺮوي اﻓﻀﻞ ﮐﺘﺐ ﺳـﻤﺎوّﯾﻪ‬‫ﭘﯿﻐـﺎﻣﺒﺮان ﮔـﺎﻫﯽ ﺑﺼﻮرت ﺑﺎدﺷﺎﻫـﺎن ﺑﺮوز ﻣﯽﮐﺮدﻧـﺪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺣﻀـﺮت و داود و ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻠﯿﻬﻤـﺎ اﻟـّﺴ ﻼم و ﮔـﺎﻫﯽ ﺑﺼﻮرت اﺣﺒﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ‬‫ﺣﻀﺮت زﮐﺮّﯾﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺼﻮرت زّﻫﺎد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﻀﺮت ﯾﻮﻧﺲ و ﺣﻀﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم و در ﻫﺮ ﺻﻮرﺗﯽ ﺧﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اﯾﺸـﺎن را ﺟـﺎﻫﯽ و ﻏﻠﺒﻪ و ﻋﺰﺗﯽ ﮐﺮاﻣﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣـﻮد و اﻣﺖ را ﺗﻮﻓﯿﻖ اﻧﻘﯿـﺎد و ﻋﻄـﺎ ﻣﯽﻧﻤﻮدن ﻏﻠﺒﻪ و ان اﻧﻘﯿـﺎد ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ ﺑـﺪن ﻟﺤﻤﯽ اﻧﺴـﺎن‬‫ﻣﯽﺑﻮد و ﻋﻨـﺎﯾﺖ اﻟﻬﯽ در ﻣﯿـﺎن آن ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﺎﻃﻘﻪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑـﺪن آﺷـﯿﺎﻧﻪ ﻧﻔﺲ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺻﻮرت اﯾﻦ ﻏﻠﺒﻪ و ﻋّﺰت و ﺟﺎه و آن اﻧﻘﯿﺎد‬‫ﻗﻮم و ﻧﯿﺎﯾﺶ اﯾﺸﺎن ﺑﺪن ﻧﺒﻮﺗﺴﺖ و ﻋﻨﺎﯾﺖ اﻟﻬﯽ و ﻓﺘﺢ ﻏﯿﺒﯽ ﮐﻪ ِإﱠﻧﺎ َﻓَﺘْﺤﻨﺎ ﻟََﮏ َﻓﺘْﺤًﺎ ُﻣﺒِﯿﻨًﺎ ﻟ َِﯿْﻐِﻔَﺮ ﻟََﮏ اﻟﱠﻠُﻪ ﻣﺎ َﺗَﻘﱠﺪَم ﻣِْﻦ َذﻧ ْﺒَِﮏ َو ﻣﺎ ﺗَﺄﱠﺧَﺮ‬‫روح ﻧﺒﻮت ﮔﻮﯾـﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺒّﻮت در ﭘﺲ ﭘﺮده ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻇﻬﻮر ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎو در ﺿـﻤﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺷـﯿﺮ و ﻣﺎ ﻫﯽ ﮐﻪ از ﺛﻮاب‬‫ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺷﯿﺮان وﻟﯽ ﺷﯿﺮ ﻋﻠﻢ ﺟﻨﺒﺸﺶ از ﺑﺎد ﺑﺎﺷﺪ دﻣﺒﺪم ﻇﻬﻮر ﻧﺒّﻮت ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎﻣﺒﺮان ﺟﻤﻊ ﺑﻮد در ﺑﺎدﺷﺎﻫﯽ و ﺣﺒﺮّﯾﺖ و زﻫﺪ‬‫اﻟﺦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت زﮐﺮّﯾﺎ و ﺣﻀﺮت ﯾﺤﯿﯽ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺼﻮرت ﺑﺎدﺷﺎﻫﺎن ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﻀﺮت زﮐﺮﯾﺎ را در‬‫ﺻﻮرت ﺣﺒﺮّﯾﺖ و ﺣﻀـﺮت ﯾﺤﯿﯽ را در ﺻﻮرت زﻫـﺪﻫﻢ ﺟـﺎﻫﯽ و ﻏﻠﺒﻪ و ﻋّﺰﺗﯽ ﮐﺮاﻣﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻮد ﻣﺜـﻞ ﺟـﺎه و ﻏﻠﺒﻪ و ﻋّﺰت ﺣﻀـﺮت‬‫داود و ﺳـﻠﯿﻤﺎن و اﻣﺖ را ﺗﻮﻓﯿﻖ اﻧﻘﯿـﺎد اﯾﺸـﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺑﻮد و اﯾﻦ اﻧﻘﯿﺎد ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ ﺑـﺪن ﻟﺤﻤﯽ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و ﻋﻨﺎﯾﺖ اﻟﻬﯽ درﯾﺸﺎن ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ ﻧﻔﺲ‬‫ﻧﺎﻃﻘﻪ و ﻏﻠﺒﻪ و ﻋّﺰت و ﺟﺎه اﯾﻦ ﺣﻀﺮات و اﻧﻘﯿﺎد ﻗﻮم و ﻧﯿﺎﯾﺶ اﯾﺸﺎن ﺑﺪن ﻧﺒﻮت ﺑﻮده و ﻋﻨﺎﯾﺖ اﻟﻬﯽ و ﻓﺘﺢ ﻏﯿﺒﯽ روح ﻧﺒّﻮت ﭘﺲ ﮐﻤﺎل‬‫ﺣﯿﺮﺗﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘـﺎم اﻓﺎده واﻟـﺪ ﻋﻼم ﺧﻮد ﻫﻢ در ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﮐﻪ در ﻣـﺪح و اﻃﺮاي آن ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ و اﺑﺮام ﻓﺮﻣﻮده ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺼـﯿﺮت‬‫ﻧﺪﯾـﺪه رﺟﻤـﺎ ﺑـﺎﻟﻐﯿﺐ ﻧﻔﯽ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ از ﺣﻀـﺮت زﮐﺮّﯾـﺎ و ﯾﺤﯿﯽ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ ﺛﺒﻮت رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﺑﺮاي ﺣﻀـﺮت زﮐﺮّﯾﺎ و‬‫ﺣﻀﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴﻼم ازﯾﻦ اﻓﺎده واﻟﺪش ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اّﻣﺖ ﻣﻨﻘﺎد اﯾﺸﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ اﯾﺸﺎن ﺑﻼ ﺷﺒﻪ رﺋﯿﺲ ﻋﺎم ﺑﺎﺷﻨﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪141 :‬‬‫و ﻟﻨﻌﻢ ﻣـﺎ اﻓـﺎد ﺻـﺎﺣﺐ اﻟﺤﺠـﺞ اﻟﺒـﺎﻫﺮة ﻃـﺎب ﺛﺮاه ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﻘﺎم ﺣﯿﺚ ﻗﺎل و ﻧﺒﻮدن ﺣﻀـﺮت زﮐﺮﯾﺎ و ﺣﻀـﺮت ﯾﺤﯿﯽ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﺻـﺎﺣﺐ رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮ اﻟﺒﻄﻼن اﺳﺖ ﭼﻪ رﺋﯿﺲ ﻋﺎم ﻋﺒﺎرت از ﮐﺴـﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻃﺎﻋﺖ او در ﺟﻤﯿﻊ اﻣﻮر دﯾﻨﯽ و دﻧﯿﻮي ﺑﺤﮑﻢ‬‫اﻟﻬﯽ ﻓﺮض ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﯽ ﺷـﺒﻬﻪ ﮐﻪ آن ﻫﺮ دو ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﺑﺰرﮔﻮار ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮدهاﻧﺪ و ﺗﺴـﻠﻂ ﺑﻌﻀﯽ از ﺟﺒﺎﺑﺮه در زﻣﺎن اﯾﺸﺎن‬‫ﻧﻘﺼـﯽ ﺑﺮﭘﺎﺳﺖ ﻋﺎﻣﻪ اﯾﺸﺎن ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧـﺪ در زﻣﺎن ﺣﻀـﺮت ﺳـﯿﺪ اﻟﺒﺸـﺮ ﻧﯿﺰ ﺟﻤﻌﯽ از ﺳـﻼﻃﯿﻦ ﮐﻔﺎر ﻫﺮ ﻗﻞ و ﭘﺮوﯾﺰ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤﺎ و ﺧﻮاﻗﯿﻦ‬‫ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﻧﺠﺎﺷـﯽ و ﻏﯿﺮه ﺗﺴـﻠﻂ ﻣﯽداﺷـﺘﻨﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ از ﻣﺴـﻠﻤﯿﻦ اﻧﮑﺎر ﻋﻤﻮم رﯾﺎﺳﺖ آن ﺣﻀـﺮت ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ ﻗﻮﻟﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻀـﺮت ﺷـﻤﻮﯾﻞ ﮐﻪ در زﻣﺎن اﯾﺸﺎن ﻃﺎﻟﻮت ﺑﻨّﺺ اﻟﻬﯽ رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎم داﺷﺖ اﻗﻮل ﺗﻬﻮﯾﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﺒﯿﻞ ﺑﺬﮐﺮ ﻧﻤﻮدن‬‫رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﻃﺎﻟﻮت در زﻣﺎن ﺣﻀـﺮت ﺷـﻤﻮﯾﻞ ﻣﺤﺾ ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺻـﺮف ﺗﺨﺪﯾﻊ و ﺗﻀﻠﯿﻠﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ او‬‫در ﻣﻨﻬـﺞ اول داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اّوﻻـ ﺣﺼﻮل رﯾـﺎﺳﺖ ﻋـﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﻃـﺎﻟﻮت ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺠﺎﻫـﺪ ﮐﻪ از ﮐﺒﺮاي ﻣﻔﺴـﺮﯾﻦ و‬‫اﺳﺎﻃﯿﻦ دﯾﻦ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ در ﺗﻔﺴﯿﺮ آﯾﻪ ِإﱠن اﻟﱠﻠَﻪ َﻗْﺪ ﺑََﻌَﺚ ﻟَُﮑْﻢ ﻃﺎﻟ ُﻮَت َﻣﻠِﮑًﺎ‬‫اﻓـﺎده ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻃـﺎﻟﻮت اﻣﯿﺮ ﺟﯿﺶ ﺑﻮده ﭘﺲ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ اﻓـﺎده ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻬﺎي رﯾﺎﺳﺖ ﻃﺎﻟﻮت ﻧﻔﺎذ ﺣﮑﻢ ﺑﺮ ﺟﻨﻮد و ﻟﺸـﮑﺮﯾﺎن‬‫ﺑﻨﯽ اﺳـﺮاﺋﯿﻞ ﺑﻮد و ﺑﺲ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻋﻤﻮم اﻟﺮﯾﺎﺳﮥ از اﻓﺎدات ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـﻨّﯿﻪ ﭼﻨﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻃﺎﻟﻮت در ﺑﻨﯽ اﺳﺮاﺋﯿﻞ ﺑﻨﯿﺎﺑﺖ‬‫و ﺧﻼﻓﺖ ﺣﻀـﺮت ﺷـﻤﻮﯾﻞ ﺣﮑﻤﺮاﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮد و در اﺻﻞ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواي ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺣﻀﺮت ﺷﻤﻮﯾﻞ ﺑﻮد ﮐﻤﺎ ﺻﺮح ﺑﻪ ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ و ﻣﻨﻬﻢ‬‫واﻟـﺪ اﻟﻤﺨـﺎﻃﺐ ﻓﯽ ازاﻟـﮥ اﻟﺨﻔﺎء ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﮐﻼ اﻟﺘﻘـﺪﯾﺮﯾﻦ اﻧﻔﮑﺎك رﯾﺎﺳﺖ ﻋﺎﻣﻪ از اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸـﺪ و‬‫ﺻﯿﺎح و ﻋﻮﯾﻞ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺟﻠﯿﻞ ﺑﺬﮐﺮ ﻃﺎﻟﻮت و ﺣﻀـﺮت ﺷـﻤﻮﯾﻞ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺤﻀـﺮﺗﺶ ﻧﺒﺨﺸـﯿﺪ ﻗﻮﻟﻪ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ در ﻣﺪﯾﻨﻪ‬‫ﻣﻨّﻮره ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﺎﺷـﺪ اﻗﻮل اﯾﻦ ﮐﻼم ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻼم ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺧﻠﯿﻊ اﻟﺰﻣﺎم ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﻣﺮدود ﺳﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اّول‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 521‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﺑﺮ ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ و ﺷـﻌﻮر در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﻮر و ﻋﺪم ﺣﻀﻮر اﺑﻮ اﻟﺸﺮور در ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨّﻮره دار اﻟﺴﺮور ﺻﻼ ﻧﻔﯿﺎ و‬‫اﺛﺒﺎﺗـﺎ دﺧﻠﯽ در ﺗﻤـﺎﻣّﯿﺖ اﺳـﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠـﺎج اﻫـﻞ ﺣـﻖ ﻧـﺪارد و ﺑـﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه آن را ﺗﻌﻠﻘﯽ و ارﺗﺒـﺎﻃﯽ ﺑـﺎن ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻨـﺎط‬‫اﺳـﺘﺪﻻل ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽﺳﺖ و آن دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از ﺟﻤﯿﻊ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ و‬‫ﻏـﺎﺋﺒﯿﻦ و ﺳـﺎﺑﻘﯿﻦ و ﻻـﺣﻘﯿﻦ و ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ داﺧـﻞ ﺧﻠﻘﺴﺖ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﯽ اﻟّﺮﺳﻮل ﺑﻮد ﻏﺎﺋﺐ ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺴـﺘﻠﺰم ﺧﺮوج او از‬‫ﺧﻠﻖ و وﻟﻮج در ﻏﯿﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ آري اﮔﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻏﺎﺋﺐ ﻣﯽﺑﻮد و ﻫﻢ ﻋﻤﺮ و ﻫﻢ ﻋﺜﻤﺎن و ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﻣﻦ‬‫ﺣﻀﺮ اﻻن و ﻓﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨﮥ إﻟﯿﮏ و اﻟﯽ او ﯾﻤﺎﺛﻠﻪ در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺗﺨّﯿﻞ ﻋﻮد ﻓﺎﺋﺪه ﺑﺤﺎل ﭘﺮ اﺧﺘﻼل ﺧﻮد ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ‬‫اﺧﺮاج رﺋﯿﺲ اﻟﺨﻮارج از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﮑﺮ اﺧﺮاج او ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺎﻧﯽ و ﺛﺎﻟﺚ ﻫﻢ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖ ﺑﺎﯾـﺪ ﻧﻤﻮد و ﺑﻌـﺪ از ان ﻫﻮس ﻗـﺪح در‬‫اﺳـﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج اﻫﻞ ﺣﻖ در ﺳـﺮ ﺑﺎﯾﺪ داﺷﺖ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺛﻼﺛﻪ از ﻣﺼﺪاق ﺧﻠﻖ ﻫﻢ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ در ﺻّﺤﺖ اﺳﺘﺪﻻل‬‫و اﺣﺘﺠﺎج اﻫﻞ ﺣﻖ ﻗﺼﻮري و ﻓﺘﻮري راه ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﺪ ﮐﻪ اﺧﺮاج اﯾﻨﻬﺎ از ﺧﻠﻖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﮐﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﮐﺮدﻧﺪ‬‫ﮐﺎر ﻫﯿﭻ ﻣﺨﻠﻮﻗﯽ از ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت ﻧﺒﻮد ﭘﺲ اﯾﺸﺎن ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﻃﻼق ﺧﻠﻖ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺧﻠﻖ ﻣﻀﺎف ﺑﺴﻮي ﺧﺎﻟﻖ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ َﻓﻠَْﯿْﻀَﺤُﮑﻮا َﻗﻠِﯿًﻠﺎ َو ﻟ َْﯿﺒُْﮑﻮا‬‫َﮐﺜِﯿﺮًا‬‫دوم آﻧﮑﻪ دﻟﯿﻞ ﭘﺲ ﻗﺎﻃﻊ و ﺑﺮﻫﺎن ﭘﺲ ﺳﺎﻃﻊ ﺑﺮ اﺑﻄﺎل اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼل و اﻋﺘﻼل ﺻﺮﯾﺢ اﻻﻫﻤﺎل و اﻻﻏﻔﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪142 :‬‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ از رواﯾﺖ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴـﻨﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺮﻣﻮد اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫـﺬا اﻟّﻄﻌﺎم ﺣﻀـﺮت ﺣﻤﯿﺮا او ﺧـﺪا در ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق اﯾﻦ دﻋﺎ ﭘـﺪر او را ﮔﺮداﻧـﺪ و ﺣﻔﺼـﻪ‬‫درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺼـﺪاق اﯾﻦ دﻋﺎ ﭘـﺪر او را ﻧﻤﺎﯾﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ اول و ﺛﺎﻧﯽ از ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺧﺎرج و در ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮارج واﻟﺞ ﺑﻮدﻧﺪ و‬‫دﻋﺎ ﺧﺎص ﺑﺤﺎﺿﺮﯾﻦ ﺑﻮده ﭼﺮا اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻣﻌﻈﻤﻪ و ﻣﮑّﺮﻣﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﻤﻪ ﻓﻬﻢ و ﻓﺮاﺳﺖ و ﻋﻘﻞ و ﮐﯿﺎﺳﺖ و ﺣﺪس و ﻓﻄﺎﻧﺖ و ذﮐﺎ و رزاﻧﺖ‬‫اﯾﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﻻ ﻃﺎﺋﻞ و ﻫﻮس ﻻ ﺣﺎﺻﻞ در ﺳـﺮ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮐﻤﺎل ﺑﻌﺪ ﺧﻮد از دﻗﯿﻘﻪ رﺷﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻓﺎده ﮐﺮده ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﺧﻮد را‬‫در زﻣﺮه ﺳـﻔﯿﻬﺎت ﻧـﺎﻓﻬﻢ و ﺑﻠﯿـﺪات ﺑﯽﺳـﻬﻢ و ﺟﺎﻫﻼـت ﺑﯽ ادراك و ﺷـﻌﻮر و ذاﻫﻼـت ﻏﯿﺮ ﻣﻤّﯿﺰات ﺑﯿﻦ اﻟﺼـﺤﯿﺢ اﻟﻤﻘﺒـﻮل و اﻟﺒـﺎﻃﻞ‬‫اﻟﻤﻬﺠﻮر داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ و ﻣﺨﺎﻃﺐ وﺣﯿﺪ ﺑﺎﺧﺘﺮاع و اﺑﺘﺪاع اﺣﺘﻤﺎل ﻏﯿﺒﺖ ﺣﺴﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻤﺎل ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺧﻠﻘﺎ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و‬‫داد ﺟـﺎن ﻧﺜـﺎري و وﻓـﺎداري ﺑﺎﻇﻬـﺎر ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺗﻌﻤﻖ و ﺗﻨّﻄﻊ و ﺗﮑّﯿﺲ و ﺗﺤـﺬﻟﻖ دادﻧـﺪ ﻟﮑﻦ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﻃـﺎﺋﺸﻪ ﻣﻠﻔﻮﻇﻪ و ﺣﻔﺼـﻪ‬‫ﻣﺮﻓـﻮﺿﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﻈـﻮﻇﻪ را ﺑﺤﻀـﯿﺾ ﮐﻤـﺎل ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ و از را و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﺗـﺎﻧﯿﺐ و ﺗﻌﯿﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻣﺨـّﺪره ﻣﮑّﺮﻣﻪ را‬‫ﺑﺎﻗﺼـﯽ اﻟﻐﺎﯾـﺎت رﺳـﻮا و ﺧﺠـﻞ و ﻧـﺎدان و ﺣﯿﺮان ﻣﺜـﻞ ﺧﺮد ﮔـﻞ ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﭼﻮن ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺧﺮق اﺣﺘﻤﺎﻻـت ﺑـﺎﻃﻠﻪ و اﺧـﺘﺮاع‬‫اﻋﺘﺮاﺿﺎت ﺑﺎرده ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﺧﻮاﺟﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻻزم ﮐﺮده و از ﺗﺼّﻔﺢ ﮐﺘﺐ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﻟﮑﻞ اﻋﺮاض ورزﯾﺪه ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻗﺴﻢ ﯾﺎد ﮐﺮده ﮐﻪ‬‫ﮐﻼـم ﺧﻮد را ﺑـﺎ اﺣـﺎدﯾﺚ و ﮐﻼـم ﻋﻠﻤـﺎي ﺧﻮﯾﺶ ﻣﻄـﺎﺑﻖ ﻧﺒﺎﯾـﺪ ﺳـﺎﺧﺖ در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻫﻢ رﺟﻤﺎ ﺑﺎﻟﻐﯿﺐ اﺣﺘﻤﺎل ﻧﺒﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ در ﻣـﺪﯾﻨﻪ‬‫اﺧﺘﺮاع ﻓﺮﻣﻮده و اﺻﻼ ﻧﻈﺮ ﺑﺮ ﻃﺮق اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻔﺮﻣﻮده ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد اﻟﻮّراق ﺛﻨﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﺳـﻠﻊ ﺛﻘﮥ ﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺴّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ اّن رﺳﻮل‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛّﻢ ﺟﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده‬‫ﺛّﻢ ﺟﺎء ﻋﺜﻤﺎن ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫و ﻧﺴﺎﺋﯽ در رﺳﺎﻟﻪ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﮐﻪ ﻣﺸﻬﻮرﺳﺖ ﺑﺨﺼﺎﺋﺺ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ‬‫اﺧﺒﺮﻧﯽ زﮐﺮّﯾـﺎ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﻗـﺎل ﺛﻨـﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺣّﻤﺎد ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﻣﺴـﻬﺮ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺛﻨﺎ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻋﻦ اﻟـّﺴ ّﺪي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ انّ‬‫اﻟﻨﺒّﯽ ﺻـّﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﻋﻨـﺪه ﻃﺎﺋﺮ ﻓﻘﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟّﻄﺎﺋﺮ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء‬‫ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 522‬از ‪597‬‬‫و ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺷﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ دوﻟﺖآﺑﺎدي در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟّﺴﻌﺪا ﮔﻔﺘﻪ و ﻓﯽ اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻟﻤﺎ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺠﺎء اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﺮّده ﻓﺠﺎء ﻋﻤﺮ ﻓﺮّده ﺛﻢ ﺟﺎء ﻋﻠّﯽ ﻓﺎذن ﻟﻪ و اﮐﻞ‬‫ﻣﻌﻪ‬‫ﭘﺲ ﻟّﻠﻪ اﻟﺤﻤﺪ و اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺑّﯿﻦ اﻻﺧﺘﻼل ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺘﻘﻠﯿﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﺑﺮ آورده ﺑﻮد و آن را ﻣﺎﯾﻪ ﺗﻔّﺼﯽ از‬‫اﺷـﮑﺎل و اﻋﻀﺎل ﭘﻨﺪاﺷﺘﻪ ﺣﯿﻠﻪ ﺟﺎن ﺑﺴﻼﻣﺖ ﺑﺮدن از ﻇﻬﻮر ﻣﻔﻀﻮﻟﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ اﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺑﺎﻃﻞ ﮔﺮدﯾﺪ و از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ از ان ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺮ ﮔﺎه از درﮔﺎه اﻟﻬﯽ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي او ﻓﺮﺳﺘﺪ و از ﻣﺴﺎوي‬‫اﺗﻔﺎﻗـﺎت اﻗﻞ ورود ﻧﻤﻮد او را آن ﺣﻀـﺮت ﻣﺮدود ﻧﻤﻮد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺛﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎﺛﺮ اّول آﻣـﺪ ﺗﺎﻟﯽ او در ﻣﺮدودّﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮد و ﺑﻨﺎﺑﺮ رواﯾﺖ‬‫اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﭼﻮن ﺑﻌﺪ ﺛﺎﻧﯽ ﺛﺎﻟﺚ در رﺳـﯿﺪ او را ﻫﻢ ﺑﮑﺮه ﺧﺎﺳـﺮه ارﺟﺎع ﮐﺮد و ﭼﻮن ﺣﻀﺮت اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم آﻣﺪ آن ﺟﻨﺎب را‬‫اذن داد و در اﯾﻦ ﺟﺎ ﻗـﺪري ﺑﺎ ﺗـﺪﺑّﺮ ﮐﺎر ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮده ﺑﺎﻧـﺪك ﺗﺎﻣﻞ ﺑﺎﯾـﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﻟﺤﺎل ﻫﻢ از واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪143 :‬‬‫ﺛـﺎﺑﺖ ﻧﺸﻮد ﻣﻘـﺎم آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﺮ ﺑﯿﺎن اﻫﻞ اﻧﺼﺎف ﺗﺎ ﺑـﺪاﻣﻦ ﭼﺎك ﮔﺮدد و ﺳـﺮﻫﺎ ﺣﻮاﻟﻪ ﺳـﻨﮓ ﮔﺮدد ﭼﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤـﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﻣﺼـﺪاق اﺣّﺐ اﻟﺨﻠـﻖ ﮔﺮدﯾـﺪه اﯾﻦ ﻣﻌـﺎﻣﻠﻪ ﮐﻪ در ﻣﺮدود ﻧﻤـﻮدن ﻫﺮ دو ﻣﻘﺘـﺪاي ﺳـﻨّﯿﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﺳـﻪ‬‫ﭘﯿﺸﻮاي اﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ ﺳـّﻨﯿﻪ و ﻣﺎذون ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد ﭼﻪ ﮐﻤﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج ﺑـﺪﻟﯿﻠﯽ دﯾﮕﺮ اﻓﺘﺪ ﺳـﺒﺤﺎن‬‫اﻟﱠﻠﻪ در اﺛﺒـﺎت اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﻣﺮدود اّول ﺑﭽﻪ ﻫﻔﻮات ﮐﻪ دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻨـﺪ و در اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب ﻣﺮﺗﻀﻮي ﭼﻨﯿﻦ دﻻﺋﻞ ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﻗﺒﻮل ﻧﮑﻨﻨﺪ‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻌـﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ رواﯾﺖ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﺎرج ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻄﻼن رﺳـﯿﺪ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ‬‫در ﺑـﺎب اﻟﻤﮑﺎﺋـﺪ ﺑﺴـﺒﺐ ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻧﻤﻮدن ﻧﺴـﺎﺋﯽ ﺧﺼـﺎﺋﺺ را اﻓﺘﺨـﺎر ﺗﻤﺎم آﻏﺎز ﻧﻬﺎدﻧـﺪ و آن را ﻣﺜﺒﺖ وﻻي اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد ﺑﺎ اﻫﻠﺒﯿﺖ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟـّﺴ ﻼم داﻧﺴـﺘﻨﺪ و در رﺳـﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﯿﺰ آن را در ﮐﺘﺐ ﻣﻨـﺎﻗﺐ ذﮐﺮ ﮐﺮدﻧـﺪ ﻟﮑﻦ درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﺑﺎﺑـﺪاي اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻏﺮﯾﺐ‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺑﺎ رواﯾﺖ ﻣﺮوﯾﻪ آن ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﮐﻪ از وﻻي ﺑﺎب ﻣﺪﯾﻨﮥ اﻟﻌﻠﻢ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺧﺎرج ﺷﺪه‬‫و اﺣﺘﻤﺎﻟﺴﺖ ﯾﮑﯽ آﻧﮑﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ اﻓﺘﺨﺎر ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ ﺧﺼﺎﺋﺺ ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ رواﯾﺖ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در ان ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﻣﺴﺘﺴـﻌﺪ و ﻣﺸـﺮف‬‫ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ دﯾﮕﺮ آﻧﮑﻪ دﯾﺪه و داﻧﺴﺘﻪ از ﻣﻮداي آن اﻧﺤﺮاف و ﻋﺪول و ﻧﮑﻮص و ﻧﮑﻮل ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﺣﺘﻤﺎل اول ﻧﻈﺮ ﺑﻘﺮاﺋﻦ‬‫ﻋﺎﯾـﺪه اﻗﻮاﺳﺖ ﻟﮑﻦ درﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل آﺧﺮ ارﺑﺎب ﺑﺼﺎﺋﺮ ﻧﺤﯿﻒ را ﻣﻮرد ﻃﻌﻦ و ﻟﻮم ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از دﯾﮕﺮ ﺗﻌﺎﻣﯽﻫﺎي‬‫ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ ﺻـﺪم ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺴﺎﺋﻞ از ﺟﻨﺎﺑﺸﺎن در ﺑﺎب ﻫﻤﯿﻦ رواﯾﺖ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ در ﺧﺼﺎﺋﺺ واردﺳﺖ ﺳﺆال‬‫ﮐﺮد ﭼﻮن دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺳـﺒﺐ ﻣﺴﺮور ﺑﻮدن ﺣﻮاﻟﻪ ﺑﺨﺼﺎﺋﺺ ﻧﺴﺎﺋﯽ اﺑﻮاب اﻧﮑﺎر و ﺟﺤﻮد ﻣﻐﻠﻖ و ﻣﺴﺪودﺳﺖ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺣﻤﺎي‬‫ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻤﻘﺎم ادﻋﺎي ادﻫﺎم ﺑﺮاي ﺳّﺪي ﻣﻮﺛﻖ اﮐﺎﺑﺮ اﻋﻼم ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ و ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﺎﺑﺪاع ﺗﺎوﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻞ ﺑﻞ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﺿﺌﯿﻞ ﻣﺼﺪاق‬‫ﯾَُﺤﱢﺮﻓُﻮَن اﻟ َْﮑﻠَِﻢ َﻋْﻦ َﻣﻮاِﺿِﻌِﻪ*‬‫واﻧﻤﻮدﻧـﺪ ﭼﻬـﺎرم آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺣﺼﻮل ﻧﻔﻌﯽ ﺑﻤﺨـﺎﻃﺐ ازﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﺮده ﺷﻮد ﻧﻔﻌﺶ ﺗﻤﺎم ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﺎرج‬‫ﺑﻮدن ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﻫﻢ از ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﺮد و آن ﻫﻢ در وﻗﺎﺋﻊ ﻣﺘﻌّﺪده ﭼﻪ از اﺣﺎدﯾﺚ ﺗﻌّﺪد ﻗﻀـّﯿﻪ ﻃﯿﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻟﻐﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿﺒﺴـﺖ‬‫ﮐﻪ اﺻـﺤﺎب ﺛﻼﺛﻪ از ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ و آن ﻫﻢ ﺑﻤﺮات ﻋﺪﯾﺪه و ﮐﺴـﯽ از اﺻﺤﺎب ﺳﯿﺮ ﮐﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻫﺘﻤﺎم و اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻀﺒﻂ اﺣﻮال‬‫ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺛﻼﺛﻪ دارﻧـﺪ اﺻـﻼ ﻧﻘﻞ ﻧﮑﻨﻨـﺪ و ﻋـﺪم ﻧﻘﻞ دﻟﯿﻞ ﻋﺪم وﻗﻮﻋﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ در ﻣﻨﻬﺎج ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺑﺎﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺗﻤﺴـﮏ‬‫ﺟﺴـﺘﻪ و ﻧﺼـﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﭘﻬﻦ ﭼﺸـﻤﺴﺖ در ﺻﻮاﻗﻊ ادﻋﺎ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺧﻠﻔﺎ در ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺣﺎﺿـﺮ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺣﯿﺚ‬‫ﻗـﺎل و ﯾﺤﺘﻤـﻞ ان ﯾﮑﻮن اﻟﺨﻠﻔﺎء ﻏﯿﺮ ﺣﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻓﯽ اﻟﻤﺪﯾﻨـﮥ و اﻟﮑﻼم ﯾﺸـﻤﻞ اﻟﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﻓﯿﻬﺎ دون ﻏﯿﺮﻫﻢ و دون اﺛﺒﺎت ﺣﻀﻮرﻫﻢ ﺧﺮط‬‫اﻟﻘﺘﺎد اﻧﺘﻬﯽ و ﭼﻮﻧﮑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل را ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺴـﺘﺒﻌﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻃﻞ داﻧﺴـﺘﻪ از ذﮐﺮ آن ﺷﺮم ﮐﺮده ﺻﺮف ﺑﺮ ذﮐﺮ اﺣﺘﻤﺎل ﻧﺒﻮدن اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 523‬از ‪597‬‬‫ﺑﮑﺮ در ﻣﺪﯾﻨﻪ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮده و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺎﻋﺘﺮاف ﺧﻮاﺟﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﮐﻼم ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻤﯿﻊ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ‬‫ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﺑﻮد و ﺣﻀﻮر ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺜﻤـﺎن ﻧﯿﺰ ﺑـﺪﻻﺋﻞ ﺳـﺎﻃﻌﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻗـﺎﻃﻌﻪ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻪ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ و ﻋﺜﻤﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﺣﻤﺪا ﺟﺰﯾﻼ ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ ﺳﻨﺖ در ﺑﺎب ﺧﺮوج ﺷﯿﺨﯿﻦ از‬‫ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨّﻮره ﺗﻬﺎﻓﺖ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻋﺠﯿﺐ و ﺗﻨﺎﮐﺮ و ﺗﻨﺎﻓﺮ ﻏﺮﯾﺐ ﮐﻪ ﯾﺎد از رﻗﺺ ﺟﻤﻞ ﻣﯽدﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻋﺪم ﺧﺮوج اﯾﺸﺎن‬‫را از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﭼﻨـﺪان ﻻزم و واﺟﺐ و ﺿـﺮوري و ﻣﺘﺤّﺘﻢ ﻣﯽﮔﺮداﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﻣﺎﻃﺖ ﺷﻮﮐﺖ ﻧﻘﯿﺼﺖ ﻋﺪم ﺗﻮﻟﯿﺖ اﻋﻤﺎل از ﺟﺎﻧﺐ رﺳﻮل ربّ‬‫ﻣﺘﻌﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﺧﯿﺮ آل ﮐﻪ ﻫﺮ دو‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪144 :‬‬‫ﺑﺰرگ از ﺗﻮﻟﯿﺖ اﻋﻤـﺎل ﻣﺤﺮوم ﺑﻮدﻧـﺪ و دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ را از ان ﺣّﻈﯽ ﺑﻮده ﭼﻪ ﺟـﺎ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل ﺑـﺎﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﮐﻪ اﻟﻌﯿـﺎذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﻪ در ﻫﺮ اﻣﺮ ﺟﺰﺋﯽ و ﮐﻠﯽ ﻣﺆّﯾـﺪ ﺑﺘﺄﯾﯿﺪ اﻟﻬﯽ ﺑﻮده ﻣﻔﺘﺎق و ﻣﺤﺘﺎج راي ﺧﺪاج اﺑﻦ ﻫﺮ‬‫دو ﺑﺰرگ ﺑﻮده و در ﺣﺎﻟﯽ از اﺣﻮال ﻣﺴـﺘﻐﻨﯽ و ﺑﯽﻧﯿﺎز از ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻣﻤﺘﺎز ﻧﺒﻮده ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ اﯾﻨﻬﺎ را ﮔﺎﻫﯽ ﺑﯿﺮون ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎده و اﯾﺸﺎن‬‫را؟؟؟ ﻣﺘﻮﻟﯽ ﻋﻤﻞ ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را ﻣﯽﺷـﻨﻮﻧﺪ اﯾﻦ اﻓﺎده ﺑﺪﯾﻌﻪ را ﮐﻪ از ان ﺻـﺮاﺣﮥ ﻋﺪم ﺟﻮاز ﺧﺮوج ﺷـﯿﺨﯿﻦ از ﻣﺪﯾﻨﻪ‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﺑﻐﻔﻠﺖ زده ﺑﻤﺠﺮد اﺣﺘﻤﺎل ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻋﺮوج اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻌﺎرج ﺧﺮوج از ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﯾﻦ ﺣﯿﻠﻪ ﺧﺎرﺟﻪ از داﺋﺮه ﻣﺘﺎﻧﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ‬‫از اﻣﮑﺎن ﻣﺼـﺪاﻗﯿﺖ دﻋﺎي ﻧﺒﻮي ﺧﺎرج ﺷﻮﻧـﺪ و اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ازﯾﺸﺎن ﺑﺰﻋﻢ اﯾﻨﻬﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸﻮد و ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﺧﻮد اﻧﻔﺼﺎل ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﻣﺤﺎل و ﺑﺎب اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﺴـﺪود و ﺣﯿﻠﻪ ﺧﺮوج را ﺧﺎرج از اﺣﺎﻃﻪ ﺟﻮاز و در ﻣﻤﺘﻨﻌﺎت ﻣﻌـﺪود ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ ﭘﺲ‬‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻏﻔﻠﺖ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده دﺳﺖ ﺑﺪاﻣﺎن اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺳﺮاﺳﺮ اﺧﺘﻼل ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ و ﺷﯿﺨﯿﻦ را ﺑﻌﺪ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﮑﺮﯾﻢ و اﺟﻼل‬‫ﺑﺎﺧﺮاج و اﺑﻌﺎد و اﻗﺼﺎ ﺑﯽ ﻗـﺪر و ﺑﯽ وﻗﻊ و ﻃﻔﯿﻒ اﻟﻮزن و ﺧﻔﯿﻒ اﻟﻤﺮﺗﺒﻪ ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ ع ﻣﺎ ﻫﮑـﺬا ﻧﻮرد ﯾﺎ ﺳـﻌﺪ اﻻﺑﻞ ﻗﻮﻟﻪ و دﻋﺎ ﺧﺎص‬‫ﺑﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﺑـﻮد ﻧﻪ ﺑﻐـﺎﺋﺒﯿﻦ اﻗﻮل ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋﻤـﺪة اﻟﻤﮑـﺎﺑﺮﯾﻦ رﺋﯿﺲ اﻟﻘﺎﺻـﺮﯾﻦ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺣﺘﻤـﺎل ﻋـﺪم ﺣﻀﻮر اﻓﻀـﻞ اﻟﺠـﺎﺋﺮﯾﻦ ادﻋـﺎي‬‫اﺧﺘﺼﺎص دﻋﺎ ﺑﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده و دﻟﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ان ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺿـﺤﮑﻪ ﺿﺎﺣﮑﯿﻦ و ﻟﻌﺒﻪ ﻻﻋﺒﯿﻦ و ﻣﺨﺪوش و ﻣﻮﻫﻮن و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻏﯿﺮ‬‫ﻣﺘﯿﻨﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﻨﺎي آن ﺑﺮ ﻋـﺪم ﺟﻮاز ﻃﻠﺐ ﺧﺮق در ﻏﯿﺮ وﻗﺖ ﺗﺤـّﺪي ﮐﻔﺎرﺳﺖ و ﺑﻄﻼن آن ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻫﻮﯾﺪا و آﺷـﮑﺎر و ﻧﯿﺰ ﮐﺴـﯽ ادﻋﺎي‬‫اﺧﺘﺼﺎص دﻋﺎي ﻧﺒﻮي ﺑﻐﺎﺋﺒﯿﻦ ﻧﮑﺮده و ﻧﻪ ﮐﺴﯽ از اﻫﻞ ﻋﻘﻞ و ﻓﻬﻢ ﺷﯿﻌﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﺳّﻨﯽ اﯾﻦ ﺗﻮّﻫﻢ را ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻔﺎت ﺗﻮاﻧﺪ داﻧﺴﺖ ﭘﺲ ﻧﻔﯽ‬‫آن ﺑﻘﻮل ﺧﻮد ﻧﻪ ﺑﻪ ﻏﺎﺋﺒﯿﻦ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻌﯿﺪ از ﺑﻼﻏﺖ و رﺷﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎن ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻓﻄﯿﻨﺴﺖ ﻓﺎﺳﺘﺒﺼﺮ َو ﻻ َﺗُﮑْﻦ ﻣَِﻦ اﻟ ْﻐﺎﻓِﻠِﯿَﻦ‬‫اﻟـﺬاﻫﻠﯿﻦ آري اﮔﺮ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ دﻋـﺎ ﺧـﺎص ﺑﺤﺎﺿـﺮﯾﻦ ﺑﻮد ﻧﻪ ﺷﺎﻣـﻞ ﻏـﺎﺋﺒﯿﻦ ازﯾﻦ اﯾﺮاد ﻣﺼﻮن و ﮐﻼـﻣﺶ ﺑـﺎﯾﻦ اﻋـﺘﺮاض ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺮون‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺪﻟﯿﻞ اﯾﻦ‬‫ﻗﻮل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ‬‫اﻗﻮل اﮔﺮ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻟﯿﻞ اﯾﺘﻨﯽ اﺧﻀـﺮ ﻣﯽﺑﻮد ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻟﻪ ذوق ﺳﻠﯿﻢ و ﻫﺬا اﻟﺘﻄﻮﯾﻞ ﻏﺮﯾﺐ ﻣّﻤﻦ ﯾّﺪﻋﯽ اﻟﺘﻤﯿﯿﺰ و اﻟﻔﻬﻢ‬‫ﻟﻤﺴـﺘﻌﻠﻢ؟؟؟ و ﯾﺮﻣﯽ ﮐﻠﻤﺎت ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﻤﺎ ﯾﻨﺒﻮ ﻋﻨﻪ اﻻﺳـﻤﺎع ﻟﻮﻫﻤﻪ اﻟﺴـﻘﯿﻢ ﻗﻮﻟﻪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻏﺎﺋﺐ را از ﻣﺴﺎﻓﺖ دور آوردن درﯾﻦ‬‫ﯾﮏ ﻟﻤﺤﻪ ﮐﻪ ﻣﺠﻠﺲ اﮐﻞ و ﺷـﺮب ﺑﻮد ﺑﻄﺮﯾﻖ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﻣﺘﺼﻮرﺳﺖ اﻗﻮل ﻟﻔﻆ ﺑﯿﮏ ﻟﻤﺤﻪ ﻻﻣﺤﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﮑﻪ ﻣﻄﻠﻮب آوردن ﻣﺪﻋﻮ‬‫در ﯾـﮏ ﻟﻤﺤﻪ ﺑﻮد ﺣـﺎل آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺺ از ﻟﻔﻈﯽ از اﻟﻔﺎظ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﺪاوﻧـﺪا ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻓﺼـﯿﺢ اﻟﻠﺴﺎن ﻣﻠﯿﺢ‬‫اﻟﺒﯿﺎن اﯾﻦ ﻗﺼـﺮ ﺑﯽ ﺑﻨﯿﺎن ﺗﺨﺼﯿﺺ ﯾﮏ ﻟﻤﺤﻪ از ﮐﺪام ﺗﺼﺮﯾﺢ ﯾﺎ ﺗﻠﻤﯿﻊ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده آري ﻏﺮض او ذﮐﺮ اﻣﻮرﯾﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻧﺰد او ادﺧﻞ ﻋﻨﺪ اﻟﻌﻮام ﻓﯽ اﺑﻄﺎل ﻏﺮض اﻫﻞ اﻟﺤﻖ اﻟﮑﺮام ﺑﺎﺷﺪ و اول وﻫﻠﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺪﺑّﺮ را در ﺷـﺒﻪ و رﯾﺐ و زﻟﻞ و ﻋﯿﺐ اﻧﺪازد ﮔﻮ‬‫در آﺧﺮ ﻋﻨـﺪ اﻟﻤﺘـﺎّﻣﻠﯿﻦ و اﻟﻤﺴﺘﺒﺼـﺮﯾﻦ ﻣﻼزﻣـﺎن او را ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﻃﻌﻦ و ﻣﻼم و ﻋـﺬل و اﻟﺰام ﮔﺮداﻧـﺪ و ﻧﯿﺰ اﮔﺮ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﯾﮏ ﻟﻤﺤﻪ از‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﺰد او ﻣﺴـﺘﻔﺎدﺳﺖ ﭘﺲ ﺗﺠﺸﻢ ﻣﺆﻧﺖ اﯾﺠـﺎد اﺣﺘﻤﺎل ﻏﯿﺒﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ از ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﻮده داﺋﺮه ﺑﺤﺚ و ﻣﻨﻊ را وﺳـﯿﻌﺘﺮ ﮔﺮداﻧﯿـﺪه‬‫اﮐﺘﻔﺎ ﺑﺮ ذﮐﺮ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﻌـﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ از ﻣﺠﻠﺲ اﮐﻞ ﺑﻤﺴﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ آﻣـﺪن از آﻧﺠﺎ در ﯾﮏ ﻟﻤﺤﻪ ﺑﻐﯿﺮ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﻣﺘﺼﻮر ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﺮا ﻧﻨﻤﻮده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 524‬از ‪597‬‬‫ﺗـﺎ از ﺗﮑﻠﻒ اﺧﺘﺮاع اﯾﻦ اﺣﺘﻤـﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼـل ﮐﻪ در ﺑـﺎدي ﻧﻈﺮ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻻﻣﻌﺎن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﻏﺮاﺑﺖ و رﮐﺎﮐﺖ آن‬‫ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺤﻔﻮظ و ﺑﻨﻈﺮ ﮐﻤـﺎل اﺳـﺘﺤﻘﺎر و اﺳـﺘﻨﮑﺎر اوﻟﯽ اﻻﺑﺼـﺎر در ذﮐﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻌﻠﻞ دور از ﮐﺎر ﻣﻠﺤﻮظ ﻧﻤﯽﺷـﺪ ﻗﻮﻟﻪ و اﻧﺒﯿﺎ‬‫ﺧﺮق ﻋﺎدت از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻃﻠﺐ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ ﻣﮕﺮ در وﻗﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪145 :‬‬‫ﺗﺤﺪي ﺑﺎ ﮐﻔﺎر اﻗﻮل ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎ اﻓﺎدات ﺑﺨﺮق ﻋﺎدت اﯾﻦ ﻓﻘﺮه ﻋﻈﯿﻤﮥ اﻟﻤﻔﺎﺧﺮة و اﻣﺜﺎل آن از ﮐﻠﻤﺎت ﺟﺎﺋﺮه ﺑﺎﻫﺮه ﺑﺮ ﺧﺮاﻓﺎت و ﺟﺰاﻓﺎت‬‫ﺧﺎﺳـﺮه ﮐـﺎﺑﻠﯽ ﻓﺨﺮ اﻻﺷـﺎﻋﺮة اﻟﺤـﺎﺋﺮه اﻓﺰوده و در ﻣﻘﺎم ﺗﺤـﺪي اﻫﻞ ﺣﻖ ﻗﺼﺐ اﻟﺴـﺒﻖ ﺑﺮ اواﺋﻞ و اواﺧﺮ در ﺗﺸـﺪق و ﺗﺤـﺪﯾﻖ و ﺗﻨﻄﻊ و‬‫ﺗﻬّﻮك رﺑﻮده ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ ﺑـﺎ وﺻﻒ رﺳﻮخ ﻗـﺪم در ﻋﻠﻢ ﺑـﺎﻃﻦ ﺣﺎﻻت ﺣﻀـﺮات ﺻﻮﻓﯿﻪ ﻫﻢ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻓﺮاﻣﻮش‬‫ﮐﺮدﻧـﺪ و ﻧﺪرﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻋـﺎﻟﯽ ﺗﺒـﺎر ﺑﯽ ﺗﺤـّﺪي ﺑﺎﮐﻔـﺎر اﻣﻮر ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺧﺮق ﻋـﺎدت و اﻧﻮاع ﻋﺠﯿﺒﻪ ﮐﺮاﻣﺖ ﺑﺮاي ﺧﻮد و ﺑﺮاي‬‫اﺳـﻼف ﺧﻮد ﺛـﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده و ﺧﻠﻔـﺎ ﻋﻦ ﺳـﻠﻒ ﺑﻨﻘـﻞ و اﺛﺒﺎت آن در ﺣﺴﻦ ﻋﻘﯿـﺪه ﻣﻌﺘﻘـﺪﯾﻦ ﺧﻮد اﻓﺰوده ﺑﻠﮑﻪ درﯾﻦ ﺑﺎب ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﺮاﻗﺒﮥ‬‫ﭼﻨﺎن در ﮔﺮداب ﺟﻬﻞ ﯾﺎ ﺗﺠﺎﻫﻞ ﺳـﺮ ﻓﺮو ﺑﺮدهاﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت ﻃﻬﯿﻪ و ﺧﺰﻋﺒﻼت واﻫﯿﻪ را ﻧﯿﺰ ﮐﺮاﻣﺎت ﻋﻈﯿﻤﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﺴـﯿﻤﻪ ﺷﻤﺮده‬‫ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﮐﺘﺎب ﻟﻮاﻗـﺢ اﻻﻧﻮار و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻟﮑﺘﺐ و اﻻﺳـﻔﺎر اﻟﻤﻮﻟﻔـﮥ ﻓﯽ اﺣﻮال اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ اﻟﮑﺒﺎر اﻟﻤﻌﺠﺒﮥ ﻻﻫﻞ اﻟﻨﻘﺪ و‬‫اﻻﺳـﺘﺒﺼﺎر و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺻﻮﻓﯿﻪ ﺑﯽ ﺗﺤّﺪي ﺑﺎﮐﻔﺎر ﺑﮑّﺮات و ﻣّﺮات ﺧﺮق ﻋﺎدت از ﺧﺎﻟﻖ ﮐﺎﺋﻨﺎت ﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺑﺴـﺒﺐ آن‬‫ﮐﺮاﻣـﺎت ﻋﺠﯿﺒﻪ و ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺧﻮد را ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده اﮔﺮ اﻧﺒﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﻬﺰاران ﻫﺰار ﻣﺮﺗﺒﻪ ازﯾﺸﺎن اﻓﻀﻞاﻧـﺪ ﺧﺮق ﻋﺎدت از ﺧـﺪا ﻃﻠﺐ ﮐﻨﻨـﺪ ﮐـﺪام‬‫ﻣﺎﻧﻌﺴﺖ ﺑﺎر إﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺮ ﺳـﺮ ﻣﺒﺎﻫﺘﺖ؟؟؟ ﺻﺮﯾﺤﻪ رﺳﯿﺪه اﻓﺎده ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﺎﯾﺦ ﺻﻮﻓﯿﻪ از ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﺮق ﻋﺎدت‬‫ﻃﻠﺐ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯽ اﺳـﺘﮑﺎﻧﺖ از ﺣﻖ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻣﻮر ﺧﺎرﻗﻪ ﻋﺎدت ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ و ﻟﮑﻦ ﺣﯿﻨﺌـﺬ ﯾﺘﺴﻊ اﻟﺨﺮق ﻋﻠﯽ اﻟﺮاﻗﻊ و‬‫ﻣﻌﺎﻧـﺪ ﺣﺎﻗـﺪ ﺷـﺎﻧﯽ اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺣﺮاﻧﯽ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻋـﺪاوت ﺑـﺎ وﺻـﯽ ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨـﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿﺎت و اﻟﺘﺴـﻠﯿﻤﺎت در اﺛﺒﺎت‬‫ﮐﺮاﻣـﺎت و ﺧﺮق ﻋـﺎدات ﺑﺮاي آﺣـﺎد ﻧـﺎس ﭼﻨـﺎن ﺧﻠﯿﻊ اﻟﻌـﺬار رﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑـﻞ ﺗﻤﺎﺷـﺎي اوﻟﯽ اﻻﺑﺼـﺎرﺳﺖ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﻬﺎج اﻻﻋﻮﺟﺎج‬‫ﺑﺠﻮاب ﻗﺼﻪ ﺛﻌﺒﺎن ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﻋﻼﻣﻪ ﺣّﻠﯽ اﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺎﻣﻪ آن را ﺑﺎﯾﻦ اﻟﻔﺎظ وارد ﻓﺮﻣﻮده‬‫روي ﺟﻤﺎﻋـﮥ اﻫـﻞ اﻟﺴـﯿﺮ ﺑﺎن ﻋﻠﯿﺎ ﮐﺎن ﯾﺨﻄﺐ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺒﺮ اﻟﮑﻮﻓـﮥ ﻓﻈﻬﺮ ﺛﻌﺒﺎن ﻓﺮﻗﯽ اﻟﻤﻨﺒﺮ و ﺧﺎف اﻟﻨﺎس و أرادوا ﻗﺘﻠﻪ ﻓﻤﻨﻌﻬﻢ ﻓﺨﺎﻃﺒﻪ ﺛﻢ‬‫ﻧﺰل ﻓﺴﺎل اﻟﻨﺎس ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل اﻧّﻪ ﺣﺎﮐﻢ اﻟﺠّﻦ اﻟﺘﺒﺴﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻀـﯿﮥ ﻓﺎوﺿﺤﺘﻬﺎ ﻟﻪ و ﮐﺎن اﻫﻞ اﻟﮑﻮﻓﮥ ﯾﺴﻤﻮن اﻟﺒﺎب اﻟﺬي دﺧﻞ ﻓﯿﻪ ﺑﺎب اﻟﺜﻌﺒﺎن‬‫ﻓﺎراد ﺑﻨﻮ أﻣّﯿﮥ اﻃﻔﺎء ﻫﺬه اﻟﻔﻀﯿﻠﮥ ﻓﻨﺼﺒﻮا ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﺒﺎب ﻗﺘﻠﯽ ﻣّﺪة ﻃﻮﯾﻠﮥ ﺣﺘﯽ ﺳﻤﯽ ﺑﺎب اﻟﻘﺘﻠﯽ‬‫و اﻟﺠﻮاب اﻧّﻪ ﻻـ رﯾﺐ ان ﻣﻦ دون ﻋﻠﯽ ﺑﮑﺜﯿﺮ ﺗﺤﺘـﺎج اﻟﺠّﻦ إﻟﯿﻪ و ﺗﺴـﺘﻔﺘﯿﻪ و ﺗﺴﺄﻟﻪ و ﻫـﺬا ﻣﻌﻠﻮم ﻗـﺪﯾﻤﺎ و ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻓﺎن ﮐﺎن ﻫـﺬا ﻗـﺪ وﻗﻊ‬‫ﻓﻘـﺪره اﺟّﻞ ﻣﻦ ذﻟﮏ و ﻫﺬا ﻣﻦ ادﻧﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻦ ﻫﻮ دون ﻋﻠﯽ و ان ﻟﻢ ﯾﮑﻦ وﻗﻊ ﻟﻢ ﯾﻨﻘﺺ ﻓﻀـﻠﻪ ﺑﺬﻟﮏ و اﻧّﻤﺎ ﯾﺤﺘﺎج ان ﯾﺜﺒﺖ ﻓﻀـﯿﻠﮥ‬‫ﻋﻠﯽ ﺑﻤﺜﻞ ﻫـﺬه اﻻﻣﻮر ﻣﻦ ﯾﮑﻮن ﻣﺠﺎﻧﺒﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﻓﺎﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷـﺮ اﻫﻞ اﻟﺨﯿﺮ و اﻟﺬﯾﻦ ﻟﻬﻢ اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﺨﻮارق او راي ﻣﻦ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﺎ ﻫﻮ اﻋﻈﻢ‬‫ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﺨﻮارق ﻟﻢ ﺗﮑﻦ ﻫﺬه ﻣﻤﺎ ﺗﻮﺟﺐ ان ﯾﻔﻀﻞ ﺑﻬﺎ ﻋﻠﯿﺎ و ﻧﺤﻦ ﻟﻮ ذﮐﺮﻧﺎ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺮﻧﺎه ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﺠﻨﺲ ﻣﻤﺎ ﻫﻮ اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻟﺬﮐﺮﻧﺎ‬‫ﺷﯿﺌﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﻧﺤﻦ ﻧﻌﻠﻢ اّن ﻣﻦ ﻫﻮ دون ﻋﻠﯽ ﺑﮑﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﺧﯿﺮ ﻣﻨﺎ ﺑﮑﺜﯿﺮ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻤﮑﻦ ﻣﻊ ﻫﺬا ان ﯾﺠﻌﻞ ﻣﺜﻞ ﻫﺬا ﺣّﺠﮥ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﯿﻠﮥ‬‫ﻋﻠّﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﻮاﺣـﺪ ﻣّﻨﺎ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻟﮑّﻦ اﻟّﺮاﻓﻀـﮥ اﺟﻬﻠﻬﻢ و ﻇﻠﻤﻬﻢ و ﺑﻌـﺪﻫﻢ ﻋﻦ ﻃﺮﯾﻖ اوﻟﯿﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻟﯿﺲ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ﮐﺮاﻣﺎت‬‫اﻷوﻟﯿﺎء اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ ﻣﺎ ﯾﻌﺘّﺪ ﺑﻪ ﻓﻬﻢ ﻻ ﻓﻼ ﺳﻬﻢ ﻣﻨﻬﺎ إذا ﺳﻤﻌﻮا ﺷﯿﺌﺎ ﻣﻦ ﺧﻮارق اﻟﻌﺎدات ﻋّﻈﻤﻮه ﺗﻌﻈﯿﻢ اﻟﻤﻔﻠﺲ ﻻ ﻗﻠﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪146 :‬‬‫ﻣﻦ اﻟﻨﻘﺪ و اﻟﺠﺎﺋﻊ ﻟﻠﮑﺴـﺮة ﻣﻦ اﻟﺨﯿﺮ و اﻟﺮاﻓﻀﮥ ﻟﻔﺮط ﺟﻬﻠﻬﻢ و ﺑﻌﺪﻫﻢ ﻋﻦ وﻻﯾﮥ اﻟﱠﻠﻪ و ﺗﻘّﻮاه ﻟﯿﺲ ﻟﻬﻢ ﻧﺼـﯿﺐ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ ﮐﺮاﻣﺎت اﻷوﻟﯿﺎء‬‫ﻓﺎذا ﺳـﻤﻌﻮا ﻣﺜﻞ ﻫـﺬا ﻋﻦ ﻋﻠّﯽ ﻇّﻨﻮا اّن ﻫـﺬا ﻻ ﯾﮑﻮن اﻻ ﻻﻓﻀﻞ اﻟﺨﻠﻖ و ﻟﯿﺲ اﻻﻣﺮ ﮐـﺬﻟﮏ ﺑﻞ ﻫـﺬه اﻟﺨﻮارق اﻟﻤﺬﮐﻮرة و ﻣﺎ ﻫﻮ اﻋﻈﻢ‬‫ﻣﻨﻬﺎ ﯾﮑﻮن ﻟﺨﻠﻖ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اّﻣـﮥ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﻌﺘﺮﻓﯿﻦ ﺑﺎن اﺑﺎ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﻠّﯿﺎ ﺧﯿﺮ ﻣﻨﻬﻢ اﻟّﺬﯾﻦ ﯾﺘﻮﻟّﻮن اﻟﺠﻤﯿﻊ و ﯾﺤﺒﻮﻧﻬﻢ و ﯾﻘّﺪﻣﻮن‬‫ﻣﻦ ﻗـﺪم اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ اﻟّـﺬﯾﻦ ﯾﻌﺮﻓﻮن ﻗـﺪر اﻟـّﺼ ﺪﯾﻖ و ﯾﻘـّﺪﻣﻮﻧﻪ ﻓﺎﻧّﻪ اﺧّﺺ ﻫـﺬه اﻻّﻣـﮥ ﺑﻮﻻﯾﮥ اﻟﱠﻠﻪ و ﺗﻘﻮاه و اﻟّﻠﺒﯿﺐ ﯾﻌﺮف ذﻟﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 525‬از ‪597‬‬‫ﺑﻄﺮق اﻣﺎ ان ﯾﻄﺎﻟﻊ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﮥ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ و ﮐﺮاﻣﺎت اﻻوﻟﯿﺎء ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎب اﯾﻦ أﺑﯽ اﻟـّﺪﻧﯿﺎ و ﮐﺘﺎب اﻟﺨﻠّﺎل و ﮐﺘﺎب ﻟا ﻠّﺎﻟﮑﺎﺋﯽ‬‫و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻣﺜـﻞ ﻣـﺎ ﯾﻮﺟـﺪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻓﯽ اﺧﺒﺎر اﻟّﺼﺎﻟﺤﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎب اﻟﺤﻠﯿـﮥ ﻻﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﺻـﻔﻮة اﻟـّﺼ ﻔﻮة و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ و اّﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن ﻗﺪ‬‫ﺑﺎﺷـﺮ ﻣﻦ رأي ﻣﻨﻪ ذﻟﮏ و اﻣﺎ ان ﯾﺨﺒﺮه ﺑﺬﻟﮏ ﻣﻦ ﻫﻮ ﻋﻨﺪه ﺻﺎدق ﻓﻤﺎ زال اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻋﺼﺮ ﯾﻘﻊ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺷﯽء ﮐﺜﯿﺮ و ﯾﺤﮑﯽ‬‫ذﻟـﮏ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻟﺒﻌﺾ و ﻫـﺬا ﮐـﺜﯿﺮ ﻓﯽ ﮐـﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ و اّﻣـﺎ ان ﯾﮑـﻮن ﻧﻔﺴﻪ وﻗﻊ ﻟﻪ ﺑﻌﺾ ذﻟـﮏ و ﻫـﺬه ﺟﯿﻮش أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و‬‫رﻋﯿﺘﻬﻤـﺎ ﻟﻬﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻣﺎ ﻫﻮ اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻣﺜﻞ اﻟﻌﻼء ﺑﻦ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ و ﻋﺒﻮره ﻋﻠﯽ اﻟﻤﺎء ﮐﻤﺎ ﺗﻘـّﺪم ذﮐﺮه ﻓﺎّن ﻫـﺬا اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ﻧﻀﻮب‬‫اﻟﻤﺎء و ﻣﺜﻞ اﺳﺘﺴﻘﺎﺋﻪ و ﺗﻐﯿﯿﺐ ﻗﺒﺮه و ﻣﺜﻞ اﻟﻨﻔﺮ اﻟّﺬﯾﻦ ﮐّﻠﻤﻬﻢ اﻟﺒﻘﺮ و ﮐﺎﻧﻮا ﺟﯿﺶ ﺳﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وّﻗﺎص ﻓﯽ وﻗﻌﮥ اﻟﻘﺎدﺳّﯿﮥ و ﻣﺜﻞ ﻧﺪاء ﻋﻤﺮ‬‫ﯾﺎ ﺳﺎرﯾﮥ اﻟﺠﯿﻞ و ﻫﻮ ﺑﺎﻟﻤﺪﯾﻨﮥ و ﺳﺎرﯾﮥ ﺑﻨﻬﺎوﻧﺪ و ﻣﺜﻞ ﺷـﺮب ﺧﺎﻟﺪ ﺑﻦ اﻟﻮﻟﯿﺪ اﻟّﺴّﻢ و ﻣﺜﻞ اﻟﻘﺎء أﺑﯽ ﻣﺴﻠﻢ اﻟﺨﻮﻻﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﻨﺎر ﻓﺼﺎرت ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺑﺮدا و ﺳـﻼﻣﺎ ﻟﻤﺎ اﻟﻘﺎه ﻓﯿﻬﺎ اﻻﺳﻮد اﻟﻌﻨﺴﯽ اﻟﻤﺘﻨّﺒﯽ اﻟﮑّﺬاب و ﮐﺎن ﻗﺪ اﺳﺘﻮﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﯿﻤﻦ ﻓﻠﻤﺎ اﻣﺘﻨﻊ اﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ ﻣﻦ اﻻﯾﻤﺎن ﺑﻪ اﻟﻘﺎه ﻓﯽ اﻟﻨﺎر‬‫ﻓﺠﻌﻠﻬـﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ردا و ﺳـﻼﻣﺎ ﻓﺨﺮج ﻣﻨﻬﺎ ﯾﻤﺴـﺢ ﺟﺒﯿﻨﻪ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣّﻤﺎ ﯾﻄﻮل وﺻـﻔﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﻫﺰل و ﺧﺮاﻓﺖ ﮐﻪ از اول ﺗﺎ‬‫ﺑـﺂﺧﺮ ﻣﻤﻠﻮ از دﻋﺎوي ﺑﯿـﺪﻟﯿﻞ و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺳـﺮاﭘﺎ ﺗﺴﻮﯾﻠﺴﺖ ﻇﺎﻫﺮ و اﺷـﮑﺎر ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﺑﺮ دﺳـﺖ‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﺮدﻣﺴﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﮑﺜﺮت واﻗﻊ ﺷﺪه و در ﻫﺮ زﻣﺎن اﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺟﺎري ﻣﺎﻧﺪه و از ﺟﻤﻠﻪ ﻃﺮق‬‫ﺛﺒﻮت اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﻄـﺎﻟﻌﻪ ﮐﺘﺐ ﻣﺼـﻨﻔﻪ درﯾﻦ ﺑـﺎﺑﺴﺖ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﺗﻤﺜﯿﻼـ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺮاﻣـﺎت ادﻋـﺎﺋﯿﻪ ﺟﯿﻮش و رﻋّﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ذﮐﺮ‬‫ﻗﺼﺺ ﻋﺪﯾﺪه ﺑﻤﯿﺎن آورده و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻌﺪ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﺑﺮ دﺳﺖ اداﻧﯽ ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ ﺑﻼ ﺗﺤّﺪي ادﻋﺎي ﺑﯿﺪﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﺒﯿﺎ ﺧﺮق‬‫ﻋـﺎدت از ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻃﻠﺐ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﺑﻪ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼـن و ﻫﻮان رﺳـﯿﺪ و رﮐـﺎﮐﺖ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ آن ﺑﺮ ﺟﻤﻠﻪ ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل واﺿـﺢ و ﻻﺋﺢ‬‫ﮔﺮدﯾـﺪ ﻟﮑﻦ اﮔﺮ ﻫﻨﻮز اوﻟﯿﺎي ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ را در ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ادﻋﺎ ﺧﻠﺠﺎﻧﯽ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺸـﻨﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ اﻟﻤﻌﯽ ﺳـّﯿﺪ ﺑﺎﻗﺮ ﻋﻠﯿﺨﺎن ﻃﺎب‬‫ﺛﺮاه در ﺣﺠﺞ ﺑﺎﻫﺮه ﺑﺠﻮاﺑﺶ ﮐﻼﻣﯽ ﺑﺲ ﻣﺴﮑﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﮐﻪ ﻋﺪم ﻃﻠﺐ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﺑﺨﺮوﻗﺖ ﺗﺤّﺪي ﻣﻊ اﻟﮑﻔﺎر ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻃﻠﺴﺖ‬‫ﻣﻌﺠﺰات ﮐﺜﯿﺮه از ﺣﻀﺮت ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸﺮ در ﻏﯿﺮ وﻗﺖ ﺗﺤّﺪي ﻧﯿﺰ ﺑﻈﻬﻮر رﺳﯿﺪه ﺑﻌﺪ از ان اﺣﺎدﯾﺚ رد ﺷﻤﺲ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﺴﻼم و ﺻﺤﯿﺢ ﺷﺪن آن ﺟﻨﺎب ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﺑﺒﺮﮐﺖ ﺑﺼﺎق ﻣﺒﺎرك آن ﺳﺮور و ﻧﯿﺰ ﺷﻔﺎ ﯾﺎﻓﺘﻦ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺒﺮﮐﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑـﺎر دﯾﮕﺮ از ﺻﻮاﻋـﻖ ﻣﺤﺮﻗﻪ و ﺧﺼـﺎﺋﺺ ﻧﺴـﺎﺋﯽ و ﻏﯿﺮ آن ﻧﻘـﻞ ﻧﻤﻮده و ﺑﻌـﺪ از ان ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ازﯾﻦ ﻗﺒﯿـﻞ اﺧﺒـﺎر‬‫ﺑﺴﯿﺎرﺳﺖ اﮔﺮ اﺣﺼﺎي آن ﻧﻤﻮده آﯾﺪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻋﻠﯿﺤﺪه ﺗﺼﻨﯿﻒ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻤﻮد ﭘﺲ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪147 :‬‬‫رواﯾﺎت ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﻻﺋﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻇﻬﻮر ﺧﺮق ﻋﺎدات از ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻓﻀﻞ اﻟـّﺼ ﻠﻮات و اﻟّﺘﺤﯿﺎت ﺑﯽ ﺗﺤّﺪي ﻣﻊ اﻟﮑﻔﺎر ﻧﯿﺰ‬‫ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﮔﺮدﯾﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼﻣﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﻗﺪس اﻟﱠﻠﻪ ﺳّﺮه اﻟﻠﻄﯿﻒ ﺣﻘﯿﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ازﯾﻨﺠﺎ و اﻣﺜﺎل آن واﺿﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ در‬‫رّد دﻻﺋـﻞ اﻫـﻞ ﺣـﻖ ﻣﺤﺾ ﺗﮑـﺜﯿﺮ ﺳـﻮاد اﺟـﻮﺑﻪ ﺑـﺎﻃﻠﻪ و ﺧﻠـﻖ ﺗﻘﺮﯾﺮات زاﺋﻐﻪ ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ داﺷـﺘﻪ از ﺗﻔّﻮه ﺑﻬﺮ رﻃﺐ و ﯾـﺎﺑﺲ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳـﺘﻪ‬‫اﺳـﺘﺤﯿﺎي ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﭼﻨﺪان ﮔﺴﺴـﺘﻪ ﻣﻬﺎر رﻓﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ دﻓﻊ واﺿﺤﺎت و ﺛﺎﺑﺘﺎت رﺳﯿﺪه اﻧﮑﺎر اﯾﻦ ﻗﺴﻢ ﺧﺮق ﻋﺎدات و ﻇﻬﻮر‬‫ﻣﻌﺠﺰات ﮐﻪ از آن ﺳـﺮور واﻗﻊ ﺷـﺪه آﻏـﺎز ﻧﻬﺎدﻧـﺪ و اﺻـﻼ از اﺗﺠـﺎه ﻟﻮم و ﻣﻼـم ﻧﻪ ﺗﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ آﺧﺮﻫﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﮑﺠﺎ ﻣﯽرﺳـﺪ و ﺑﻮﻗﺖ‬‫ﻣﺆاﺧـﺬه اﻫﻞ ﺣﻖ ﭼﻬﺎر ﺑﺮ ﺳـﺮ ﻣﯽاﻓﺘـﺪ ﮔﻮ ﺑﺎﯾﻦ ﺧﺮاﻓﺎت ﻣﻌﺘﻘﺪﯾﻦ و اوﻟﯿﺎ در اول وﻫﻠﻪ ﺧﻮﺷﺪل ﺷﺪﻧﺪ ﻟﯿﮑﻦ آﺧﺮ ﻧﺪﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم آن‬‫ﺑﮑﺠـﺎ ﮐﺸـﯿﺪ و ﭼﻪ ﺑﻼي ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﺳـﺮ رﺳـﯿﺪ و ﺟﻨﺎب واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻗـﺪس اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻔﺴﻪ در ﺟﻮاب اّدﻋﺎي ﻋـﺪم وﻗﻮع ﺳﺆال ﺧﺮق ﻋﺎدت ﺑﯽ‬‫ﺗﺤـّﺪي ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺲ ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻟﺰام ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻧـﺪاﻣﺖ اوﻟﯿـﺎي ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺒﺴﺖ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل اول ﻣﺎ ﻣﯽﭘﺮﺳـﯿﻢ ﮐﻪ‬‫دﻟﯿـﻞ اﯾـﻦ ﻣﻘـﺪﻣﻪ ﭼﯿﺴـﺖ و ﺑﺮ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿـﻞ اﻟﺘﻨﺰل ﻣﯽﮔـﻮﺋﯿﻢ ﮐـﻪ ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ ﻧﺒـﻮدن اﺑـﻮ ﺑﮑﺮ در ﻣـﺪﯾﻨﻪ ﻣﻨـّﻮره در وﻗﺖ دﻋﺎ‬‫ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ وﻗﻮع ﺗﺤـّﺪي ﺑـﺎ ﮐﻔﺎر ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﻗﻮﻟﻪ و اﻟّﺎ ﺟﻨﮓ و ﻗﺘﺎل و ﺗﻬّﯿﻪ اﺳـﺒﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧـﺪ و ﺑﺨﺮق ﻋﺎدت‬‫ﮐﺎر ﺧﻮد از ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺑﺮدﻧـﺪ اﻗﻮل ﺟﻨﺎب ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ را ﺑﺎﯾﻦ ﺗﻬّﻮر و ﺗﺸـّﺪق و ﺗﻨﻄﻊ و ﺗﺤـﺬﻟﻖ و ﺗﻤﻌﻠﻢ و ﺗﻌّﻤﻖ و اﻇﻬﺎر ﻣﺰﯾﺪ ﻣﻨﻄﻘﯿﺖ و‬‫اﺑـﺪاء ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﻌﻘﻮﻟّﯿﺖ ﺗـﺎ ﺣـﺎل اﯾﻦ ﻫﻢ ﻣﻔﻬﻮم ﻧﺸـﺪه ﮐﻪ اﯾﺠـﺎب ﺟﺰي ﻣﻨـﺎﻓﯽ ﺳـﻠﺐ ﺟﺰﺋﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ در ﺑﻌﺾ اوﻗﺎت اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 526‬از ‪597‬‬‫اﻟّﺴـ ﻼم اﺳـﺘﻌﻤﺎل اﺳـﺒﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ از ان ﻣﺪاوﻣﺖ آن ﮐﯽ ﻻزﻣﺴﺖ و اﮔﺮ در ﺑﻌﺾ اوﻗﺎت ﺧﺮق ﻋﺎدت ﻃﻠﺐ ﻧﻔﺮﻣﻮدﻧﺪ از ان ﻋﺪم‬‫ﺟﻮاز ﻃﻠﺐ ﺧﺮق ﻋـﺎدت ﮐﻠّﯿﻪ ﻻـزم ﻧﻤﯽآﯾـﺪ و ﺟﻨﮓ و ﺟـﺪال و ﺗﻬﯿﻪ اﺳـﺒﺎب ﻣﮑﺎﻓﺤﻪ و ﻧﺰال ﺑﺎ ارﺑﺎب ﮐﻔﺮ و ﺿـﻼل ﺑﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه‬‫دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻋﺪم ﺟﻮاز ﻃﻠﺐ ﺧﺮق ﻋﺎدت ﺑﻐﯿﺮ ﺗﺤّﺪي ﺑﺎ ارﺑﺎب ﺿـﻼﻟﺖ ﻧﺪارد ﭼﻪ اﻧﺒﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﺗﺎﺑﻊ ﻣﺼﺎﻟﺢ اﯾﺰد ﻣﻨﻌﺎم ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻬﺮ ﭼﻪ‬‫ﻣـﺎﻣﻮر ﺷﺪﻧـﺪ اﻣﺘﺜـﺎل آن ﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪ اﮔﺮ ﭼﻪ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات را رﺗﺒﻪ ﺟﻠﯿﻠﻪ اﺳـﺘﺠﺎﺑﺖ دﻋﻮات و ﺟﻮاز ﻃﻠﺐ ﺧﺮق ﻋـﺎدات و اﻇﻬﺎر ﻣﻌﺠﺰات‬‫ﺑﺎﻫﺮات ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻوﻗﺎت ﺳﻮاء ﺗﺤـّﺪي اﻫﻞ اﻟﮑﻔﺮ و اﻟﻀـﻼﻻت او ﻟﻢ ﯾﺘﺤّﺪ اﺣﺪا ﻣﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ اﻟﺠﺎﺣﺪﯾﻦ اﻟﻤﻨﮑﺮﯾﻦ ﻟﻠّﻨﺒّﻮات ﺣﺎﺻﻞ ﺑﻮده‬‫ﻣﮕﺮ ﺣﻖ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺼﺎﻟـﺢ ﺟّﻤﻪ و ﺣﮑﻢ ﻣﻬّﻤﻪ اﺑﺘﻼ و اﺧﺘﺒﺎر و اﻣﺘﺤﺎن و ﺗﻤﯿﯿﺰ اﺧﯿﺎر از اﺷـﺮار ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺧﺮق ﻋﺎدت در ﺟﻤﯿﻊ ﺣﺎﻻت و‬‫ﻋﺎﻣﻪ اوﻗﺎت ﻧﮕﺬاﺷـﺘﻪ در اﮐﺜﺮ اوﻗﺎت اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات را ﻣﺎﻣﻮر ﺑﺘﻌﺎﻃﯽ اﺳـﺒﺎب ﻇﺎﻫﺮﯾﻪ و اﻋـﺪاد وﺳﺎﺋﻞ ﻋﺎدﯾﻪ و اﺳـﺘﻌﻤﺎل ذراﺋﻊ ﻣﺮﺳﻮﻣﻪ و‬‫ﺗﻬﯿﻪ اﺳﺒﺎب ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﻗﻮﻟﻪ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻤﺮاد ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ اﻗﻮل ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻣﻌﺎن و اﻧﻌﺎم ﻣﺨﻔﯽ و ﻣﺤﺘﺠﺐ‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺤﯿﻒ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌـﺎم ﻗﺒﻞ ازﯾﻦ ﻣﻘﺎم در ﻣﻘﺎم ﻗﻠﻊ و ﻗﻤﻊ ﺗﺎوﯾﻞ اول ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺑﺴـﯿﺎري از ﺳﻮاﻃﻊ ﺣﺠـﺞ ﺑﺎﻟﻐﻪ و ﻟﻮاﻣﻊ‬‫ﺑﺮاﻫﯿﻦ داﻣﻐﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻫﻢ از ارﺷﺎدات ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام و ﻫﻢ از‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم و ﻫﻢ از اﻓﺎدات ﺻﺮﯾﺤﻪ ﻋﻠﻤﺎي ﻋﻈﺎم اﻗﺎﻣﺖ ﻧﻤﻮدهام و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺛﺒﻮت اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ آن ﺟﻨﺎب‬‫ﻫﺮ ﺗـﺎوﯾﻠﯽ ﮐﻪ درﯾﻦ ﺑـﺎب ﺑﺎﺷـﺪ ﺧﻮد ﺑﺨﻮد ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﻀـﻤﺤﻠﺴﺖ و ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺑﺴﻮي اﻇﻬﺎر ﺑﻄﻼن و ﻫﻮان آن ﻧﯿﺴﺖ ﺧﺎﺻﻪ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﮐﻪ‬‫ﺑﺴﯿﺎري از ادﻟّﻪ؟؟؟ ﺑﻄﻼن آن را ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر رﺳﺎﻧﯿﺪه ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ آن ﺑﻮد ﮐﻪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺼﯿﺮ را‬‫ﺣﻮاﻟﺖ ﺑﺮ ﻫﻤﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪148 :‬‬‫دﻻﺋـﻞ ﻧﻤـﺎﯾﻢ و ﻗﻠﻢ ﺣﻘـﺎﺋﻖ رﻗﻢ ﺑﺮّد دﯾﮕﺮ ﮐﻠﻤـﺎت ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺪﯾﻊ اﻟﺴـﻤﺎت ﻓﺮﺳـﺎﯾﻢ ﻟﮑﻦ ﺗﻨﺸـﯿﻄﺎ ﻟﻠﺨﻮاﻃﺮ ﺑﺠﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﺻـﯿﻞ‬‫ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻧﺒﯿـﻞ ﻋﺮض ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﻣﻘﺘـﺪاﯾﺸﺎن ﮐﺎﺑﻠﯽ و ﻣﻦ ﺗﻔّﻮه ﺑﻬـﺬا اﻟﺘﺎوﯾﻞ اﻟﻌﻠﯿﻞ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺟﺎن ﻧﺜﺎري و وﻓﺎداري‬‫ﺣﻀـﺮت ﻋﺘﯿﻖ از اﻓﺎدات اﺋّﻤﻪ و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺧﻮد را اﺛﺒﺎت اﺗﻘﯽ ﺑﻮدن او از آﯾﻪ ﮐﺮﯾﻤﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ و ﺑﻼ ﻣﺤﺎﺑﺎ در وادي ﺗﻠﻤﯿﻊ ﭘﺎ در ﻫﻮا‬‫و ﻣﺤﺾ ﮐﺬب و اﻓﺘﺮا ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻪ اﺟّﻠﻪ ﺳّﻨﯿﻪ ﻟﻔﻆ اﺗﻘﯽ را در آﯾﻪ َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ‬‫ﻟﻪ ﺑﮕﻤـﺎن ﺷـﺎن در ﺣـﻖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ وارد ﺷـﺪه اﺳﺖ ﺻـﺮﯾﺢ در اﺗﻘﯽ ﺑﻮدن او از ﺟﻤﯿﻊ اّﻣﺖ داﻧﻨـﺪ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ اﻟّﺼﻮاﻋﻖ ﻓﯽ اﻻﯾـﺎت‬‫اﻟّﺪاﮐـﮥ ﺑﺰﻋﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﻓﻀـﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اّﻣـﺎ اﻻﯾـﺎت ﻓﺎﻻوﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﺳـ ﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ َو ﻣﺎ ﻟ َِﺄَﺣـ ٍﺪ ِﻋﻨْـَﺪُه ﻣِْﻦ ﻧِْﻌَﻤٍﮥ‬‫ﺗُْﺠﺰي ِإﻟﱠﺎ اﺑ ْﺘِﻐﺎَء َوْﺟِﻪ َرﺑﱢِﻪ اﻟ َْﺄْﻋﻠﯽ َو ﻟََﺴْﻮَف َﯾْﺮﺿﯽ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﺟﻤﻌﻮا ﻋﻠﯽ اﻧّﻬﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﻔﯿﻬﺎ اﻟّﺘﺼﺮﯾﺢ ﺑﺎﻧّﻪ اﺗﻘﯽ ﻣﻦ ﺳﺎﺋﺮ اﻻّﻣﮥ و اﻻﺗﻘﯽ ﻫﻮ اﻻﮐﺮم ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإ ﱠن‬‫َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ‬‫و اﻻﮐﺮم ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻻﻓﻀﻞ ﻓﯿﻨﺘﺞ اﻧّﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺑﻘّﯿﮥ اﻻّﻣﮥ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻟﻔﻆ اﺗﻘﯽ دﻟﯿﻞ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ آﯾﻪ در ﺣﻖ‬‫او ﻧﺎزل ﺷﺪه اﺗﻘﺎﺳﺖ از ﺳﺎﺋﺮ اّﻣﺖ ﺑﺎل رﯾﺐ و ﺑﻼ ﺷﺒﻬﻪ و ﺑﻼ اﻣﺘﺮا ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﻧﯿﺰ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و ﻟﯿﻞ؟؟‬‫ﺻﺮﯾﺢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از ﺟﻤﯿﻊ اّﻣﺖ اﺣّﺒﺴﺖ و ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت ﺿﺌﯿﻠﻪ ﺧﻮاه ﺑﺘﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاه ﺑﻐﯿﺮ آن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎﻃﻞ و ﻓﺎﺳﺪ و ﻧﺎر و او ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﻏﺎﯾﺖ ﻃﻌﻦ و ﺗﺸﻨﯿﻊ و ﺗﺤﻘﯿﺮ و ازراء ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد وا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﻟﻔﻆ اﻻﺗﻘﯽ را‬‫ﻧّﺺ ﺻـﺮﯾﺢ در اﺗﻘﯽ ﺑﻮدن اّول از ﺟﻤﯿﻊ اّﻣﺖ داﻧﻨـﺪ و ﻟﻔـﻆ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ را در اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠّﯿﻪ اﻟﺴـﻼم از ﺷـﯿﺨﯿﻦ و از‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺻـﺮﯾﺢ ﻧﺪاﻧﻨﺪ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﺆّﯾﺪﺳﺖ ﺑﺪﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ داﻟّﻪ ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻏﺎﯾﺖ ﻟﻔﻆ اﺗﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀﯿﻠﺴﺖ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﻧﯿﺰ ﺻﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀﯿﻠﺴﺖ ﭘﺲ‬‫درﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻟﻔﻆ ﺟﺰ ﺗﻌّﺼﺐ و ﻋﻨﺎد ﮐـﺪام ﻓﺎرﻗﺴﺖ ﻟّﻠﻪ اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد و از اﻋﺘﺴﺎف ﺑﺎﯾـﺪ ﮔﺬﺷﺖ آري ﻓﺎرق ﺑّﯿﻦ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و رﺳﻮل زﯾﺎدهﺗﺮﺳﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﮐﻪ در آن ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﻣﻀﺎف ﺑﺴﻮي ﺧﻠﻘﺴﺖ ﭘﺲ ﻟﻔﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 527‬از ‪597‬‬‫اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ و اﻟّﯽ زﯾﺎدهﺗﺮ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ از ﻟﻔﻆ اﺗﻘﯽ در اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﭘﺲ اﮔﺮ زﯾﺎدت ﺗﺼﺮﯾﺢ را ﻣﺎﻧﻊ دﻻﻟﺖ‬‫ﮔﺮداﻧﻨـﺪ ﻧﺎﭼـﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﻣﻌﺎﻧـﺪه و دﻓﻊ ﺻـﺮاﺣﺖ و ﺑـﺪاﻫﺖ ﭼﺎره ﺟﺰ ﺳـﮑﻮت و ﺻـﻤﻮت ﻧﯿﺴﺖ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ‬‫ﻏﺮض اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ازﯾﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺟﺰﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم از ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻻـزم ﻧﯿﺎﯾـﺪ و ﺣﺎل آﻧﮑﻪ در‬‫ﺻﻮرت ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻮب ﻣـﺎ از دﺳﺖ ﻧﻤﯽرود و ﻋﻠﻮ رﺗﺒﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ زﯾـﺎدهﺗﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﯿﺎﻧﺶ آﻧﮑﻪ از رواﯾﺖ اﻣﺎم ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ‬‫ﯾﻌﻠﯽ و ﻏﯿﺮ آن ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻗﺒﻞ ﺗﺸـﺮﯾﻒ آوري ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم آﻣـﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻟﯿﮑﻦ ﺑﺎذن دﺧﻮل ﻣﺸـّﺮف‬‫ﻧﺸﺪﻧـﺪ ﭘﺲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺣّﺐ ﻣﻦ ﺑﻌﺾ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧـﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺒﻌﺾ ﺧﻠﻖ ﻫﻢ اﺣﺐ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﻪ‬‫ﻣﺼـﺪاق ﻗﻮل ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﯽﺷﺪﻧـﺪ و در ﺻﻮرت ﻋـﺪم ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻧﺎس ﺻـﺮف ﻫﻤﯿﻦ ﻗـﺪر ازﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻣﺼﺪاق اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﮐﻠﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺷﺪ ﯾﻌﻨﯽ از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻧﺒﺎﺷـﻨﺪ ﻟﯿﮑﻦ ﺻـﺎﺣﺐ ﺻﻮاﻗﻊ و ﺗﺤﻔﻪ از داﻧﺸـﻤﻨﺪي ﺧﻮدﻫﺎ از ﻣﺼـﺪاق اﺣّﺐ ﺑﻌﺾ اﻟﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺘﻨـﺪ ﭘﺲ اﯾﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻫﯿﭻ‬‫ﻣﻀّﺮﻧﯽ ﺑﻤﺎ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ ﮔﻮ ازﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪149 :‬‬‫ﺑﺮﯾﻦ ﺗﻘﺪﯾﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺑﻌﺾ ﺧﻠﻖ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﻟﯿﮑﻦ ﺗﮑﺮﯾﻢ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ از ان ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺖ‬‫و اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺑﻌﺪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از اﺣﺎدﯾﺚ ﻋﺘﺮت ﻃﺎﻫﺮه و‬‫دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ اﺋّﻤﻪ ﺳﻨّﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺾ آن ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ اﺣﺒّﯿﺖ از ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮدن ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﯿﻢ و آن ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﺷﺪ و ﻫﯿﭻ ﺧﻠﻠﯽ در ان راه ﻧﯿﺎﻓﺖ و ﻧﯿﺰ رواﯾﺎت ﮐﺜﯿﺮه و اﺣﺎدﯾﺚ ﺷـﻬﯿﺮه دﯾﮕﺮ در ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه و اﺳـﻔﺎر ﻣﻌﺘﻤﺪه اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺾ آن‬‫ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪ وارد ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ از ان ﺑﺼﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ‬‫ﺣﻤﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﺻـﺮﯾﺢ ﻣﻌﻨﺎﯾﺶ واﺟﺐ و ﻻزم ﺑﺎﺷـﺪ و اﺣﺘﻤﺎل ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﻔﺴﺎد و اﻟﺒﻄﻼﻧﺴﺖ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ در‬‫اﺗﻘﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻗـﺪ ﻋﻠﻤﺖ ﻣّﻤﺎ ذﮐﺮ ان ﻓﺮض اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ ﻓﯽ ﻟﻔﻆ ﻟﻪ ﻋﻤﻮم اّﻣﺎ آﯾﮥ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ ﻣﻌﯿﻦ و ﻻ ﻋﻤﻮم ﻟﻠﻔﻈﻬﺎ ﻓﺎﻧّﻬﺎ ﺗﻘﺼـﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻗﻄﻌﺎ‬‫ﮐﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ‬‫ﻓﺎﻧﻬﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟـّﺼ ﺪﯾﻖ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع و ﻗﺪ اﺳـﺘﺪل ﺑﻬﺎ اﻻﻣﺎم ﻓﺨﺮ اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺮازي ﻣﻊ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ‬‫َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ‬‫ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ وﻫﻢ ﻣﻦ ﻇّﻦ اّن اﻵﯾـﮥ ﻋﺎّﻣـﮥ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻣﻦ ﻋﻤﻞ ﻋﻤﻠﻪ إﺟﺮاء ﻟﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﻋﺪة و‬‫ﻫـﺬا ﻏﻠﻂ ﻓﺎّن ﻫﺬه اﻵﯾﮥ ﻟﯿﺲ ﻓﯿﻬﺎ ﺻـﯿﻐﮥ ﻋﻤﻮم إذ اﻻﻟﻒ و اﻟﻼم اﻧﻤﺎ ﺗﻔﯿﺪ اﻟﻌﻤﻮم إذا ﮐﺎﻧﺖ ﻣﻮﺻﻮﻟﮥ او ﻣﻌﺮﻓﮥ ﻓﯽ ﺟﻤﻊ زاد ﻗﻮم او ﻣﻔﺮد‬‫ﺑﺸـﺮط ان ﻻـ ﯾﮑﻮن ﻫﻨـﺎك ﻋﻬـﺪ و اﻟﻼـم ﻓﯽ اﻻﺗﻘﯽ ﻟﯿﺴﺖ ﻣﻮﺻﻮﻟـﮥ ﻻﻧﻬﺎ ﻻ ﺗﻮﺻﻞ ﺑﺎﻓﻌﻞ اﻟّﺘﻔﻀـﯿﻞ اﺟﻤﺎﻋﺎ و اﻻﺗﻘﯽ ﻟﯿﺲ ﺟﻤﻌﺎ ﺑﻞ ﻫﻮ‬‫ﻣﻔﺮد و اﻟﻌﻬـﺪ ﻣﻮﺟﻮد ﺧﺼﻮﺻـﺎ ﻣﻊ ﻣـﺎ ﺗﻔﯿـﺪه ﺻـﯿﻐﮥ اﻓﻌﻞ ﻣﻦ اﻟﺘﻤﯿﯿﺰ و ﻗﻄﻊ اﻟﻤﺸﺎرﮐـﮥ ﻓﺒﻄﻞ اﻟﻘﻮل ﺑﺎﻟﻌﻤﻮم و ﺗﻌّﯿﻦ اﻟﻘﻄﻊ ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص و‬‫اﻟﻘﺼـﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯿﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺻـﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻓﺎده ﺗﻤﯿﯿﺰ و ﻗﻄﻊ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و‬‫ﺑـﺎب ﺗﻌّﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﺑﺨﺼﻮص و ﺑﻄﻼـن ﻋﻤﻮم ﺑﺮ ارﺑـﺎب اﻟﺒـﺎب ﻣﯽﮐﺸﺎﯾـﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه ﻟﻔـﻆ اﻻـﺗﻘﯽ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻀـﺎﻓﺴﺖ ﻣﻔﯿـﺪ ﺗﻤﯿﯿﺰ و ﻗﻄﻊ‬‫ﻣﺸﺎرﮐﺖ و ﻣﺎﻧﻊ دﺧﻮل ﻏﯿﺮ در ﻣﺪﻟﻮل آن ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺴﺒﺐ آن ﯾﻘﯿﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻣﺮاد از اﺗﻘﯽ ﻏﯿﺮ ﺷﺨﺺ ﻣﺘﻌﯿﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ و‬‫ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ در ﻣﺼـﺪاق آن ﻣﻤﮑﻦ اﻟـﺪﺧﻮل ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻟﻔـﻆ اﺣﺐ ﻣﻀـﺎف ﺑﺴﻮي ﺧﻠﻖ ﻣﻌﺮف ﺑﺎﻟّﻠﺎم ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻔﯿـﺪ ﺗﻤﯿﯿﺰ و‬‫ﻗﺎﻃﻊ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻏﯿﺮ و ﻣﺎﻧﻊ دﺧﻮل ﻏﯿﺮ واﺣـﺪ در ﻣـﺪﻟﻮل و ﻣﺼﺪاق آن ﻗﻄﻌﺎ و ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ اﺣﺘﻤﺎل ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻓﺎﺿﻞ ﻧﺤﺮﯾﺮ‬‫ﺑﺘﻘﻠﯿـﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻏﺮﯾﺮ ذﮐﺮ ﮐﺮده دﻟﯿﻞ ﮐﻤﺎل ﻋﺮﺑّﯿﺖ داﻧﯽ آن ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﯿﯿﺰ ﺳﺖ ﮐﻪ از اﻓﺎده اﻓﻌﻞ ﺗﻤﯿﯿﺰ و ﻗﻄﻊ ﻣﺸﺎرﮐﺖ را ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ﮐﺮده‬‫داد ﮐﻤﺎل ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ و ﺗﻤﯿﯿﺰ داده در ﺣﻘﯿﻘﺖ در ﻗـﺪح و ﺟﺮح دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺑﮑﺮﯾﻪ ﮔﺸﺎده از ﻗﻄﻊ و ﯾﻘﯿﻦ ﺑﻤـﺪﻟﻮل ﺣﺘﻤﯽ ﮐﻼم ﺟﻨﺎب‬‫ﺳﺮور اﻧﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻤﺮاﺣﻞ دورﺗﺮ اﻓﺘﺎده ﻓﻠﻢ ﯾﻤﯿﺰ اﻟّﻀﺎّر ﻣﻦ اﻟّﻨﺎﻓﻊ و ﻟﻢ ﯾﺰﯾﻞ اﻟﺸﻬﺪ اﻟﺤﺎﻟﯽ ﻣﻦ اﻟّﺴّﻢ اﻟﻨﺎﻓﻊ و اﻧﺤﺮف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 528‬از ‪597‬‬‫ﻋﻦ اﻟﻘﻄﻊ ﺑﺎﻟﻘﻄﻊ و ﺣّﺮف اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺗﻘﻠﯿﺪ اﻟﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻌﺰول ﻋﻦ اﻟﺴـﻤﻊ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺣﻀﺮات اﻫﻞ ﺳﻨﺖ در اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺎﯾﻪ‬‫َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ‬‫ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ داد اﺳﻬﺎب و اﻃﻨﺎب داده ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺸﻮم ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮاي اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺧﺎﻟﻔﻪ اّول ﺑﻨﯿﺎدي ﺑﺲ ﻗﻮي ﻧﻬﺎده ﻟﮑﻦ ﺑﺤﻤﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ اﻓﺎدات اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام ﮐﻪ در ﻣﺤّﻞ و ﻣﻘﺎم ﺧﻮد ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺒﯿﻦ ﺷﺪه ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟّﻨﻬﺎر واﺿﺢ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪150 :‬‬‫آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻠﻤﺎﺗﺸﺎن درﯾﻦ ﺑﺎب ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﯽاﺻﻞ و واﻫﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺟﺐ اﻧﻮاع ﺧﺴﺎر و ﺗﺒﺎﻫﯿﺴﺖ و ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘـﮥ اﺗﻘﺎي ﻧﺎس ﺑﻌﺪ‬‫ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ ﻧﻔﺲ آن ﺟﻨـﺎب ﺑﻮد ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و از ﺟﻠﻪ دﻻﺋﻞ‬‫ﺻﺮﯾﺤﻪ و ﺣﺠﺞ ﺻﺤﯿﺤﻪ ﻋﯿﻦ ﻣﻄﻠﺒﺴﺖ آﻧﭽﻪ ﻋﺎﻟﻢ رﺑﺎﻧﯽ ﺳﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤﺪاﻧﯽ در ﻣﻮّدة اﻟﻘﺮﺑﯽ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﻋﻦ اﻻﻣـﺎم اﻟﺒـﺎﻗﺮ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻦ آﺑـﺎﺋﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم اﻧﻪ ﺳـﺌﻞ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﻨـﺎس ﻓﻘﺎل ﺧﯿﺮﻫﺎ و اﺗﻘﺎﻫﺎ و‬‫اﻓﻀﻠﻬﺎ و اﻗﺮﺑﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﺠّﻨﮥ اﻗﺮﺑﻬﺎ ﻣّﻨﯽ و ﻻ ﻓﯿﮑﻢ اﺗﻘﯽ و ﻻ اﻗﺮب اﻟّﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﺮ ﻧﺎس و اﺗﻘﺎﯾﺸﺎن و اﻓﻀﻠﺸﺎن و اﻗﺮﺑﺸﺎن‬‫ﺑﺠّﻨﺖ؟؟؟ ﮐﺴـﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻮي ﻣﻦ اﻗﺮب ﺑﺎﺷﺪ و در آﺧﺮ ﺑﻤﺰﯾﺪ اﯾﻀﺎح ﺣﻖ و اﻇﻬﺎر ﺻﺪق ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺗﻤﺎم ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺷﻤﺎ‬‫ﻫﯿﭻ ﮐﺴـﯽ اﺗﻘﯽ و اﻗﺮب ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ وﺳﻂ اﻟـّﺴ ﻤﺎء ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم ﺑﻬﺘﺮ و اﻓﻀﻞ و اﺗﻘﯽ و اﻗﺮب اﻟﯽ اﻟﺠّﻨـﮥ و اﻗﺮب ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ادﻋﺎي ﺑﺎﻃﻞ اﺗﻘﯽ ﺑﻮدن أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﺟﻨﺎب ﺳـﺮور ﮐﺎﺋﻨﺎت ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﻄﻌﯽ اﻟﺒﻄﻼن و اّدﻋﺎي‬‫ﺧﯿﺮﯾﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ و اﻗﺮﺑّﯿﺖ ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در ﺟﻤﯿﻊ ﺻﻮر ﺷـﺮﻋﺎ و ﻋﺮﻓﺎ ﺻـﺮﯾﺢ اﻻﺧﺘﻼل و اﻟﻬﻮاﻧﺴﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫ﺑﺘﻮﻓﯿﻖ اﯾﺰد ﺑﺮ ﺣﻖ ﺟـّﻞ و ﻋﻼـ ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺗﻘﺎي ﻧﺎس و ﺧﯿﺮ و اﻓﻀﻞ و اﻗﺮﺑﺸﺎن ﺑﻮده ﭘﺲ در ﺛﺒﻮت‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺗـﺎﻣﻪ آن ﺟﻨﺎب و ﺑﻄﻼن ﺗﺎوﯾﻼت ﺛﻼﺛﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺼﺎب ﻧﺰد ارﺑﺎب اﺣﻼم و اﻟﺒﺎب ﮐـﺪام ﻣﺤﻞ اﺷـﺘﺒﺎه و ارﺗﯿﺎﺑﺴﺖ و‬‫اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻠّﺼﻮاب ﻗﻮﻟﻪ و اﯾﻦ اﺳـﺘﻌﻤﺎل ﺑﺴﯿﺎر راﺋﺞ و ﻣﻌﺮوﻓﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀﻠﻬﻢ اﻗﻮل آري ﺗﺴﻮﯾﻞ و ﺗﻠﻤﯿﻊ‬‫در ﺣﻀﺮات ﺳّﻨﯿﻪ ﺑﺴﯿﺎر راﺋﺞ و ﻣﺎده اﻧﮑﺎر و اﺑﻄﺎل ﻓﻀﻞ وﺻﯽ و ﺣﺒﯿﺐ رّب ﻣﺘﻌﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ ﺗﺘﺎﺑﻊ اﻟﻨﻬﺮ و اﻟﻠﯿﺎل در ﺻﺪور‬‫اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺑﺎﺋـﺞ و اﻓﻬـﺎم اﯾﻨﻬـﺎ وﻗﺖ ﺳـﻤﺎع ﻓﻀﺎﺋﻞ زاﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺑﺎﻫﺮه ﻋﺘﺮت ﻃﺎﻫﺮه ﻣﻀـﻄﺮب و ﻣﺎﺋـﺞ و ﺑﻘﻮل ﻧﻘﻮل و ﻋﻘﻮل اﮐﺎﺑﺮ‬‫ﻓﺤﻮﻟﺸـﺎن در رّد ﺣﻘـﺎﺋﻖ ﻓﺮوع و اﺻﻮل دﯾﻦ رﺳﻮل ﻣﻘﺒﻮل ﺑﺎﺋـﺞ ﻣﯽﮔﺮدد ﻧﺎﭼـﺎر ﻣﺘﻬﻮﺳـﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﺑﺎﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ ﻣﯽزﻧﻨـﺪ و ﺣﺼﻮن‬‫ﺻﻨﯿﻌﻪ ﺣﻖ ﺑﻤﻌﺎول ﮐﻠﯿﻠﻪ ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪:‬؟؟؟ و ﻓﯽ ﺗﻌﺐ ﻣﻦ ﯾﺤﺴﺪ اﻟﺸـﻤﺲ ﻧﻮرﻫﺎ و ﯾﺠﻬﺪ ان ﯾﺎﺗﯽ ﻟﻬﺎ ﺑﻀﺮﯾﺐ اّوﻻ‬‫ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ از ﮐﻼم ﻣﻌﺘﻤﺪي از ﻣﻌﺘﻤﺪان اﻫﻞ ﻋﺮﺑّﯿﺖ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ او در ﺣﻖ ﻓﻼن ﮔﻔﺘﻪ ﻫﻮ اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀـﻠﻬﻢ و اراده‬‫ﮐﺮده ﮐﻪ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀﻠﻬﻢ و ﺑﺎز وﺟﻪ ﺣّﺠﯿﺖ ﻗﻮل آن ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺑﺤﯿﺜﯿﺘﯽ ﮐﻪ در ﺗﺎوﯾﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﮑﺎر آﯾﺪ و ﺑﺎز ﻣﺤﺒّﯿﺖ ﻗﻮل آن‬‫ﮐﺲ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ و ﺑﺎز وﺟﻪ ﺿﺮورت ﺟﺮﯾﺎن اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺑﯿﺎن ﮐﻨﺪ اﻧﮕﺎه دﻋﻮي او ﻗﺎﺑﻞ اﻟﺘﻔﺎت و ﺟﻮاب و ﻻﺋﻖ‬‫اﻋﺘﻨﺎ و اﺻـﻐﺎ و ﻧﻘﺾ و رد ﻣﯽﺑﻮد و ﺑﺪون ﻃﯽ اﯾﻦ ﻣﺮاﺣﻞ ﺷﺎﺳﻌﻪ و ﻗﻄﻊ اﯾﻦ ﻣﻨﺎزل ﻣﺘﻮّﻋﺮه ﻣﺤﺾ ﺗﻔّﻮه ﺑﻤﻌﺮوﻓﯿﺖ و رواج اﯾﻦ اﺳﺘﻌﻤﺎل‬‫ﺧـﺪاج ﮐﻤـﺎل ﻣﮑـﺎﺑﺮه و ﻟﺠﺎج و ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻋﺘﺴﺎف و اﻋﻮﺟﺎج ﺳﺖ و ﻟﮑﻦ دار ﻋﻀﺎل ﺗـﺪﻟﯿﺲ و اﺣﺘﯿﺎل را ﭼﻪ ﻋﻼج و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ از ﺑﯿﺎن وﻫﻦ و رﮐﺎﮐﺖ و ﺑﻄﻼن و ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺨﺎﻃﺐ رﻓﯿﻊ اﻟﺪرﺟﺎت ﻓﺮاغ ﺣﺎﺻﻞ آﻣﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﻨﺎن ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ‬‫از ﻫﻔﻮات و ﺧﺰﻋﺒﻼت ﺳـّﻨﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺷﺮح اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ دﺳﺖ ﭘﺎﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﺸﺎﻋﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن آوردهاﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﻣﺬﮐﻮر ﺳﺎزم و ﺑﺎﻇﻬﺎر‬‫ﺧﻠﻞ و زﻟﻞ و ﺗﻬﺎﻓﺖ و ﺗﺴﺎﻗﻂ آن ﺷﻌﻠﻪ ﺟﺎن ﺳﻮز در ﺧﺮﻣﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪151 :‬‬‫ﺗﺴﻮﯾﻼت و ﺛﻘﻮﻻﺗﺸﺎن اﻧـﺪازم ﭘﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻓﻀﻞ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ در ﺷـﺮح ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺲ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 529‬از ‪597‬‬‫ﮐﺎن ﻋﻨـﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻃﯿﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﻠﺖ ﻧﺤﻦ و ان ﮐﻨﺎ ﻻ ﻧﺠﻬﻞ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻗﺪﻣﻪ و ﺑﻼءه و ﺳﻮاﺑﻘﻪ و‬‫اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ و ﻣﻮاﺧﺎﺗﻪ اﯾﺎه ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﻧﺘﻤﺴﮏ ﻣﻦ ﺣّﺒﻪ ﺑﺎﻗﻮي و اوﻟﯽ ﻣﻤﺎ ﯾﺪﻋﯿﻪ اﻟﻔﺎﻟﻮن‬‫ﻓﯿﻪ ﻓﻠﺴـﻨﺎ ﻧﺮي ان ﻧﻀـﺮب ﻋﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻣﺜـﺎل ﻫـﺬه اﻻﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﯽ ﻧﺼﺎﺑﻬـﺎ ﺻـﻔﺤﺎ ﻟﻤﺎ ﻧﺨﺸـﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ ﺗﺤﺮﯾﻒ اﻟﻐﺎﻟﯿﻦ و ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿﻦ و‬‫اﻧﺘﺤﺎل اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ و ﻫـﺬا ﺑﺎب اﻣﺮﻧﺎ ﺑﻤﺤﺎﻓﻈﺘﻪ و ﺣﻤﯽ اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻟـﺬب ﻋﻨﻪ ﻓﺤﻘﯿﻖ ﻋﻠﯿﻨﺎ ان ﻧﻨﺼـﺮ ﻓﯿﻪ اﻟﺤﻖ و ﻧﻘـﺪم ﻓﯿﻪ اﻟﺼـﺪق و ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﯾﺮﯾﺶ ﺑﻪ اﻟﻤﺒﺘـﺪع ﺳـﻬﺎﻣﻪ و ﯾﻮﺻﻞ ﺑﻪ اﻟﻤﻨﺘﺤﻞ ﺟﻨﺎﺣﻪ ﻓﯿﺘﺨـﺬه ذرﯾﻌـﮥ اﻟﯽ اﻟﻄﻌﻦ ﻓﯽ ﺧﻼﻓﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اول ﺣﮑﻢ‬‫اﺟﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن ﻓﯽ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و اﻗﻮم ﻋﻤﺎد اﻗﯿﻢ ﺑﻪ اﻟﺪﯾﻦ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺎﻗﻮل و ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟّﺘﻮﻓﯿﻖ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ‬‫ﯾﻘﺎوم ﻣﺎ اوﺟﺐ ﺗﻘﺪﯾﻢ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻟﻘﻮل ﺑﺨﯿﺮﯾﺘﻪ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼﺤﺎح ﻣﻨﻀﻤﺎ إﻟﯿﻬﺎ اﺟﻤﺎع اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻟﻤﮑﺎن ﺳﻨﺪه ﻓﺎن ﻓﯿﻪ ﻻﻫﻞ اﻟﻨﻘﻞ ﻣﻘﺎﻻ‬‫و ﻻ ﯾﺠﻮز ﺣﻤﻞ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ اﻻﺟﻤﺎع ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ و اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ اﻟﺬي ﯾﺮوﯾﻪ ﻣﻤﻦ دﺧﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻻﺟﻤﺎع و اﺳﺘﻘﺎم ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺪة ﻋﻤﺮه و‬‫ﻟﻢ ﯾﻨﻘـﻞ ﻋﻨﻪ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻠﻮ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﻟﺴﺒﯿﻞ ان ﯾﺎول ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻻ ﯾﻨﻘﺾ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻘـﺪه و ﻻ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻣﺎ ﻫﻮ اﺻـّﺢ ﻣﻨﻪ ﻣﺘﻨﺎ و‬‫اﺳﻨﺎدا و ﻫﻮ ان ﯾﻘﺎل ﯾﺤﻤﻞ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻋﻠﯽ‬‫ان اﻟﻤﺮاد ﻣﻨﻪ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﯿﺸﺎرﮐﻪ ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ اﻟﻤﻔﻀﻠﻮن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ و ﻫﺬا ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس‬‫و اﻓﻀﻠﻬﻢ أي ﻣﻦ اﻋﻘﻠﻬﻢ و اﻓﻀﻠﻬﻢ و ﻣﻤﺎ ﯾﺒﯿﻦ ﻟﮏ ان ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﻏﯿﺮ ﺟﺎﺋﺰ ﻫﻮ ان اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ‬‫و ﻻـ ﺟـﺎﺋﺰ ان ﯾﮑـﻮن ﻋﻠّﯽ اﺣـّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨـﻪ ﻓـﺎن ﻗﯿـﻞ ذاك ﺷـﯽء ﻋﺮف ﺑﺎﺻـﻞ اﻟﺸـﺮع ﻗﻠﺖ و اﻟـﺬي ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﻋﺮف اﯾﻀـﺎ ﺑـﺎﻟﻨﺼﻮص‬‫اﻟﺼـﺤﯿﺤﮥ و اﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ ﻓﯿﺆول ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺬي ذﮐﺮﻧﺎه او ﻋﻠﯽ اﻧﻪ أراد ﺑﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻤﻪ و ذوﯾﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن‬‫اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻄﻠﻖ اﻟﻘﻮل و ﻫﻮ ﯾﺮﯾـﺪ ﺗﻘﯿﯿﺪه و ﯾﻌﻢ ﺑﻪ و ﻫﻮ ﯾﺮﯾﺪ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﻓﯿﻌﺮﻓﻪ ذو اﻟﻔﻬﻢ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﺤﺎل او اﻟﻮﻗﺖ او‬‫اﻻﻣﺮ اﻟﺬي ﻫﻮ ﻓﯿﻪ‬‫اﺑﻄﺎل ﺗﺄوﯾﻼت ﺷﺎرﺣﺎن ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮ ﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ را دﻟﯿﻞ واﺿـﺢ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و ﺑﻄﻼن‬‫ﺗﻘﺪم ﻣﺘﻐﻠﺒﯿﻦ ﺑﺮ آن ﺟﻨﺎب دﯾﺪه ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﻀـﻄﺮ و ﺑﯽﺣﻮاس و ﭘﺮﯾﺸﺎن ﮔﺮدﯾﺪه و ﺑﻤﺰﯾﺪ درد ﺟﮕﺮ ﮐﻪ ﺿـﺒﻂ آن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻤﻮد‬‫ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑـﺎ ﺑﺴﻮي ﺑﻮادي ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾـﻞ و ﺗﺨـﺪﯾﻊ و ﺗﻀـﻠﯿﻞ دوﯾـﺪه ﺧﺮاﻓﺎﺗﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﺟﺰاﻓﺎﺗﯽ ﻏﺮﯾﺐ در ﺗﺎوﯾﻞ و ﺻـﺮف اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ از ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮد ﭼﺎوﯾـﺪه ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻋﺎﻗﻞ ﻓﻄﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ و ﻣﺴـﺘﺒﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ادﻋﺎي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ در ﺳـﻨﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﻫﻞ ﻧﻘﻞ را‬‫ﻣﻘـﺎﻟﺴﺖ و ﺑﺴـﺒﺐ آن اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻘـﺎوم اﺧﺒﺎر ﻣﻮﺟﺒﻪ ﺗﻘـﺪﯾﻢ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﻣﺤﺾ ادﻋﺎي ﺑﺎﻃﻞ و ﺻـﺮف ﺗﻔﻮه ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ و‬‫ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﺛﺒﻮت ﺗﻮاﺗﺮ و ﻗﻄﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻄﺮق ﻋﺪﯾﺪه ﺻـﺤﯿﺤﻪ آن وارﺳﯿﺪي و ﺗﺼﺮﯾﺤﺎت اﮐﺎﺑﺮ اﺋﻤﻪ اﻋﻼم‬‫و ﺗﻨﺼـﯿﺼﺎت اﻋﺎﻇﻢ اﺟﻠّﻪ ﻓﺨﺎم ﺑﺼـﺤﺖ آن ﺑﭽﺸﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﯿﻦ دﯾﺪي ﭘﺲ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻣﻮر اﮔﺮ ﮐﺴﯽ از ارﺑﺎب ﺿﻼل ﻣﺎ؟؟؟ در ﺳﻨﺪ‬‫ان‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪152 :‬‬‫ﮐﻼم و ﻣﻘﺎل ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ؟؟؟ ﻣﺮدودﯾﺖ و ﻣﻮﻫﻮﻧﯿﺖ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ و ﻋﺠﺒﺴﺖ ازﯾﻦ ﻓﺎﺿﻞ ﻣﺘﺒﺤﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ ﻫﻨﻮز اﯾﻦ‬‫ﻗـﺪر ﻫﻢ ﻧﻔﻬﻤﯿـﺪه ﮐﻪ اﺧﺒﺎر ﻓﺮﻗﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﮔﻮ در ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت ﻧﺰدﺷﺎن ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺪارج رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺰد دﯾﮕﺮان ﺣﺠﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ذﮐﺮ‬‫ﻣﻌﺎرﺿﺖ آن ﺑﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺮﯾﻘﯿﻨﺴﺖ ﭼﻪ ﻗﺪر دال ﺑﺮ ﺳﺨﺎﻓﺖ ﻋﻘﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد اّﻣﺎ ادﻋﺎي اﺟﻤﺎع ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﭘﺲ‬‫از اﻏﺮاب ﻏﺮاﺋﺒﺴﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ وﻫﻦ و ﺗﺸﺒﺚ و ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺎن در ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام ﻣﺜﻞ ﺗﺸﯿﯿﺪ اﻟﻤﻄﺎﻋﻦ و ﻏﯿﺮ آن ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ ﺗﻤﺎم ﻣﺴﻄﻮر و‬‫ﻣﺬﮐﻮر و ﮐﺎر ﻫﯿﭻ ﻣﺆﻣﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ اﺟﻤﺎع ﺑﺎدي اﻻﺳﺘﺸﻨﺎع را ﺑﻤﻌﺎرض ارﺷﺎد ﺻﺮﯾﺢ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 530‬از ‪597‬‬‫ﺳﻠﻢ ﮔﺮداﻧﺪ و ﺷﻘﺎق و ﺧﻼف آن ﺟﻨﺎب را ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ اﺟﻤﺎع ﻣﺘﻬﺎﻟﮑﯿﻦ اﺧﺘﯿﺎر ﮐﻨﺪ اﻣﺎ دﻋﻮي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺻﺤﺎﺑﯽ راوي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫در اﺟﻤﺎع ﺧﻼﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ داﺧﻞ ﺑﻮد و ﺑﺮ آن ﻣـﺪت ﻋﻤﺮ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ ﻣﺎﻧـﺪ و ﺧﻼف آن ازو ﻣﻨﻘﻮل ﻧﺸـﺪ ﭘﺲ ﻣﺮدودﺳﺖ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ رواﯾﺖ‬‫اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻨﺤﺼـﺮ در اﻧﺲ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ اﯾﻦ ادﻋﺎي ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ در ﺣﻖ او ﺣﻈﯽ از واﻗﻌﯿﺖ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﺜﻞ‬‫ﺧﻮد ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و اﺑﻦ ﻋﺒـﺎس و اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿـﻞ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ رواﯾﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ دﺧﻮل‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس در اﺟﻤﺎع ﺧﻼﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ در ﺣّﯿﺰ ﻣﻨﻊ و اﻣﺘﻨﺎﻋﺴﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﻪ ﻣﻨﻘﻮل ﺑﻮدن ﺧﻼف آن‬‫ﺑﺎﻃـﻞ ﻣﺤﻀـﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ از دﻻﺋﻞ ﺑﯿﺸـﻤﺎر در ﻣﺤﻞ ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪه ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و دﯾﮕﺮ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷـﻢ‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻤﻮاﻗﻊ ﻋﺪﯾﺪه ﺑﻄﻼن ﺧﻼﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ را ﻣﺮارا ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم آﺷـﮑﺎر ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﺳﺎﺑﻘﺎ از ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻌﺎرف اﺑﻦ ﻗﺘﯿﺒﻪ‬‫داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑا ﻮ اﻟﻄﻔﯿـﻞ از ﻏﻼـت رواﻓﺾ ﺑﻮده ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ او ﻣـﺪت ﻋﻤﺮ ﺧﻮد ﺑﺮ اﺟﻤـﺎع ﻣﺴـﺘﻘﯿﻢ ﺑﻮد و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺎل ﺑﺮ‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻨﻮال ﺑﺎﺷـﺪ ﮐـﺪام ﮐﺲ ﻣﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻋﻘﯿﺪه ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس و‬‫اﺑﻮ اﻟﻄﻔﯿـﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺒﻄﻼـت اﯾﻦ ﻣﺰﻋﻮم ﺷﻮم آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ‬‫اﺣﻘﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻼﻓﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﻓﺮﻣﻮده و ارﺑﺎب ﺷﻮري ﮐﻪ ﻃﻠﺤﻪ و زﺑﯿﺮ و ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف و ﺳـﻌﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ وﻗﺎص ﺑﻮدﻧﺪ‬‫ﺟﻤﯿﻌـﺎ ﺗﺴـﻠﯿﻢ آن ﻧﻤﻮدﻧـﺪ و ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺑﻮاﻋﺚ رّد و اﻧﮑﺎر ﺣﺮﻓﯽ در ﺑﺎب آن ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﯿﺎوردﻧـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻋﯿﺎذا ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻨـﺎﻓﯽ ﻋﻘﯿـﺪه ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﻮد ﭼﺮا آن ﺟﻨـﺎب آن را در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠـﺎج ﺑﺮ اﺣﻘﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺨﻼـﻓﺖ ﺑﯿـﺎن ﻓﺮﻣﻮد و‬‫ﭼﮕـﻮﻧﻪ ارﺑـﺎب ﺷـﻮري ﺑﺮ اﯾﻦ اﺣﺘﺠـﺎج اﻧﮑـﺎر ﻧﮑﺮدﻧـﺪ و ﻧﮕﻔﺘﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻮاﻓﻖ ﻋﻘﯿـﺪه ﺷـﻤﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﭼﺮا آن را در ﻣﻌﺮض‬‫اﺣﺘﺠﺎج ﻣﯽآرﯾـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در واﻗﻌﻪ ﺷﻮري ﻗﺒﻞ از ﺑﯿﺎن ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺧﻮد ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ‬‫ﺻﺮﯾﺢ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﺑﺎﯾﻊ اﻟﻨﺎس اﺑﺎ ﺑﮑﺮ و اﻧﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اوﻟﯽ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﻣﻨﻪ و اﺣﻖ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ ﻣﺨﺎﻓﮥ ان ﯾﺮﺟﻊ اﻟﻨﺎس ﮐّﻔﺎرا ﯾﻀﺮب ﺑﻌﻀﻬﻢ رﻗﺎب ﺑﻌﺾ ﺑﺎﻟﺴﯿﻒ‬‫ﺛﻢ ﺑـﺎﯾﻊ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻟﻌﻤﺮ و اﻧﺎ و اﻟﱠﻠﻪ اوﻟﯽ ﺑﺎﻻﻣﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﺴـﻤﻌﺖ و اﻃﻌﺖ ﻣﺨﺎﻓـﮥ ان ﯾﺮﺟﻊ اﻟﻨﺎس ﮐﻔﺎرا ﺛﻢ اﻧﺘﻢ ﺗﺮﯾـﺪون ان ﺗﺒﺎﯾﻌﻮا ﻋﺜﻤﺎن إذ ﻻ‬‫اﺳـﻤﻊ و ﻻ اﻃﯿﻊ اّن ﻋﻤﺮ ﺟﻌﻠﻨﯽ ﻓﯽ ﺧﻤﺴﮥ ﻧﻔﺮاﻧﺎ ﺳﺎدﺳﻬﻢ ﻻ ﯾﻌﺮف ﻟﯽ ﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟﺼﻼح و ﻻ ﯾﻌﺮﻓﻮﻧﻪ ﻟﯽ ﮐﻤﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﺷﺮع ﺳﻮاء و اﯾﻢ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻮ اﺷﺎء ان اﺗﮑﻠﻢ ﺛﻢ ﻻ ﯾﺴﺘﻄﯿﻊ ﻋﺮﺑﯿﻬﻢ و ﻻ ﻋﺠﻤﯿﻬﻢ و ﻻ اﻟﻤﻌﺎﻫﺪ ﻣﻨﻬﻢ و ﻻ اﻟﻤﺸﺮك رّد ﺧﺼﻠﮥ ﻣﻨﻬﺎ‬‫ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﻮري ﺑﺘﺼﺮﯾﺢ ﺗﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺧﻮﯾﺶ را‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪153 :‬‬‫از اّول و ﺛـﺎﻧﯽ و ﺛـﺎﻟﺚ اوﻟﯽ و اﺣﻖ ﺑﺨﻼـﻓﺖ و اﻣـﺎﻣﺖ ﻣﯽداﻧﺴﺖ و ﺧﻼﻓﺖ ﻫﻤﻪ اﯾﺸﺎن را ﻧﺎ ﺟﺎﺋﺰ و ﻧﺎﺻﻮاب واﻣﯽﻧﻤﻮد ﭘﺲ اﻟﺤﺎل ﻫﻢ‬‫اﮔﺮ ﮐﺴـﯽ ادﻋـﺎي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺎ ﻋﻘﯿـﺪه آن ﺟﻨﺎب آﻏﺎز ﻧﻬـﺪ ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و ﺗﻌﺎﻣﯽ و ﻟـﺪاد او را ﻋﻼﺟﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ‬‫ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﮔﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﺮده ﺷﻮد ﮐﻪ روات ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﻤـﺎن ﮐﺴﺎن ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐﻪ داﺧﻞ در اﺟﻤﺎع ﺑﻮدﻧـﺪ و ازﯾﺸﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ اﺟﻤﺎع‬‫ﻣﻨﻘﻮل ﻧﺸـﺪه و ﺟﻤﻠﻪ اﯾﺸﺎن ﻣﻌﺘﻘـﺪ ﺧﻼﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ ﭘﺲ ﭼﻪ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮوي اﯾﺸﺎن را ﺑﺮ وﺟﻬﯽ ﺗﺎوﯾﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ‬‫ﻣﻨﺎﻓﯽ ﻋﻘﯿـﺪهﺷﺎن ﻧﺒﺎﺷـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺴﺎ اوﻗﺎت ﺷـﺨﺺ ﺑﻤﺼـﺪاق اﻟﺤﻖ ﯾﻌﻠﻮ و ﻻ ﯾﻌﻠﯽ اﻣﺮ ﺣﻖ را ﺑﺎ وﺻـﻔﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ آن ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﮔﺮ اﯾﻦ ﻫﻢ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺷﺨﺼـﯽ ﮐﻼم را ﺧﻼف ﻋﻘﯿﺪه ﺧﻮد ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﺪ ﭘﺲ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﻗﺎﺋﻠﯿﻦ‬‫ﺑﺨﻼـﻓﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮐﺴـﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ آن را ﻣﻨـﺎﻓﯽ ﻋﻘﯿـﺪه ﺧﻮد ﻧﻤﯽداﻧﺴـﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﺎﻣﻞ ﺑﻌﯿـﺪه و‬‫ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪه ﮐﻪ ﻧﺰد ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺴـﺒﺐ زﯾﻎ و اﻋﻮﺟﺎج ﺧﻮب ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯽآﻣﺪ ﻣﺤﻤﻮل ﻣﯽﻧﻤﻮدﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﭼﻪ ﻻزم ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ‬‫ﺑﻠﺤﺎظ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﺷﻮﯾﺪ و ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﺼﺒّﯿﺖ ﮐﻼم ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام آﻻف اﻟﺘﺤّﯿﮥ و اﻟّﺴﻼم را از ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮد‬‫ﻣﺼـﺮوف و ﺑﺎرﺗﮑـﺎب اﯾﻦ ﺻـﻨﯿﻊ ﺷـﻨﯿﻊ آن ﮐﻼم ﺣﻘﺎﺋﻖ ﻧﻈﺎم را ﺑﻬﺨﺒﺖ و رﮐﺎﮐﺖ ﻣﻮﺻﻮف ﮐﻨﯿـﺪ و ﺑﺎ وﺻﻒ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻫﺮ‬‫ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﺑﻬﺮه از ﻋﻘﻞ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﯾﺎ ﻧﺒـﺬي از اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ را ﺑﻨﻈﺮ آورده ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺰدش ﺑﻐﺎﯾﺖ وﺿﻮح‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 531‬از ‪597‬‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻـﺮف اﻟﻔـﺎظ ﺷـﺎرع ﺑﺴﻮي ﭼﯿﺰﻫـﺎي ﮐﻪ از ان اﻟﻔﺎظ ﺑﺎﻓﻬﺎم ﺳـﺒﻘﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨـﺪ از ﻇﻮاﻫﺮ آن ﺑﻼ ﺿـﺮورت ﺷـﺮﻋﯿﻪ ﺣﺮام‬‫ﻣﺤﻀﺴﺖ ﻣﻨﺎدي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ در ﺷﺮح ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﺗﻘﻮا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻨﯽ اﻻ ﺑﻤﺎ ﻋﻠﻤﺘﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﻟﻐﺰاﻟﯽ و ﻣﻦ اﻟﻄﺎﻣﺎت ﺻـﺮف اﻟﻔﺎظ اﻟﺸﺎرع ﻋﻦ ﻇﺎﻫﺮﻫﺎ اﻟﯽ اﻣﻮر ﻟﻢ ﺗﺴـﺒﻖ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﯽ اﻻﻓﻬﺎم ﮐـﺪاب اﻟﺒﺎﻃﻨـﮥ ﻓﺎن اﻟﺼـﺮف ﻋﻦ‬‫ﻣﻘﺘﻀـﯽ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﻋﺘﺼﺎم ﻓﯿﻪ ﺑﺎﻟﻨﻘﻞ ﻋﻦ اﻟﺸﺎرع و ﺑﻐﯿﺮ ﺿـﺮورة ﺗﺪﻋﻮ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ دﻟﯿﻞ ﻋﻘﻠﯽ ﺣﺮام ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺠﮥ‬‫اﻻﺳـﻼم ﺳـﻨﯿﻪ اﻋﻨﯽ ﻏﺰاﻟﯽ ﺑﮑﻤﺎل ﺻﺮاﺣﺘﺎ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﺻﺮف اﻟﻔﺎظ ﺷﺎرع از ﻇﺎﻫﺮ آن ﺑﺴﻮي اﻣﻮري ﮐﻪ از آن اﻟﻔﺎظ ﺑﺎﻓﻬﺎم ﺳﺒﻘﺖ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ از ﻃﺎّﻣﺎﺗﺴﺖ و داب ﺑﺎﻃﻨﯿﻪ ﻣﻼﺣﺪه ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺰ اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﺻـﺮف آن اﻟﻔﺎظ از ﻣﻘﺘﻀﺎي ﻇﻮاﻫﺮ آن ﺑﯽ اﻋﺘﺼﺎم ﺑﻨﻘﻞ از‬‫ﺷﺎرع و ﺑﻼ ﺿﺮورت داﻋﯿﻪ از ﻗﺒﯿﻞ دﻟﯿﻞ ﻋﻘﻠﯽ ﺣﺮاﻣﺴﺖ و ﭘﺮ روﺷﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻞ ﺟﻤﻠﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻘﺼﻮد از ان اﯾﺘﻨﯽ ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺻﺮاﺣﮥ ﺻﺮف از ﻣﻘﺘﻀﺎي ﻇﺎﻫﺮ آﻧﺴﺖ و ﻫﺮﮔﺰ از ﺟﻤﻠﻪ‬‫اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﻣﺘﺒـﺎدر اﻟﯽ اﻻﻓﻬـﺎم ﻧﻤﯽﺷﻮد و ﻫﯿـﭻ اﻋﺘﺼـﺎﻣﯽ ﺑﻨﻘـﻞ از ﺷﺎرع ﻫﻢ درﯾﻦ ﺑﺎب ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ و ادﻋﺎي ﺿـﺮورت در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻄﻼن و ﻋﯿﻦ‬‫ﻣﺼﺎدره ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻄﻠﻮﺑﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ و اﺗﺒﺎع او ﮐﻪ ﻟﺐ ﺑﺎﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﮔﺸﻮدهاﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ اﺗﺒﺎع ﺑﺎﻃﻨﯿﻪ‬‫ﻟﺌﺎم و ﻣﻼﺣـﺪه ﻃﻐﺎم ﻣـﺪ ﻧﻈﺮ دارﻧـﺪ و ﻫّﻤﺖ واﻻ ﻧﻬﻤﺖ ﺑﺮ اﺻـﺪار ﻃﺎﻣﺎت ﻋﻈﺎم و ارﺗﮑﺎب اﻣﺮ ﻣﺤﻈﻮر و ﺣﺮام ﺑﺮ ﻣﯽﮔﻤﺎرﻧﺪ اﻣﺎ ﮔﻤﺎن‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺴﺖ ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ان ﭼﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺘﻨﺎ و اﺳﻨﺎدا ﺻﺤﯿﺢﺗﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي ﻧﺎ ﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﺑﻤّﺮات و ﮐّﺮات ﺑﺮ زﺑﺎن ﻗﻠﻢ ﺣﻘﺎﺋﻖ رﻗﻢ رﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﺼـﻨﻮﻋﻪ ﺷﯿﻮخ ﺳّﻨﯿﻪ اّوﻻ ﻣﻮﻫﻮﻧﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ آن ﺑﺮ اﺻﻮل‬‫ﺧﻮدﺷﺎن واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻤﺎ ﻓﺼﻞ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص و ﺛﺎﻧﯿﺎ اﮔﺮ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﻋﻼي ﻣـﺪارج ﺻـﺤﺖ ﻫﻢ رﺳﺪ ﻧﺰد‬‫ﺧﺼﻤﺸﺎن ﮐﯽ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﻟﺘﻔﺎت ﭘﯿﺪا ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪154 :‬‬‫ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ذﮐﺮ آن ﺑﻬﺮﻧﺞ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻓﺘﻀﺎﺣﺴﺖ و ﻋﺠﺒﺴﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﺠﺐ از ﺗﻤﻬﺮ و ﺗﺒﺠﺮ؟؟؟‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﺑﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ در ﺑﯿﺎن ﺿـﺮورت ﺗﺎوﯾﻞ و ﺻـﺮف اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ از ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺟـّﺪ و ﺟﻬﺪﻧﺎ ﻣﺸـﮑﻮر‬‫ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﻣﯿﺴـﺮ ﻧﺸـﺪ ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﺻـﺤﯿﺢ ﮐﻪ ﺧﺎﻟﯽ از ﻣﻨﻮع و اﯾﺮادات ﺑﺎﺷـﺪ وارد ﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﮔﺬﺷـﺘﻢ ازﯾﻦ ﮐﺎش ﺗﺎوﯾﻠﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ وﻗﻌﺘﯽ‬‫ﻣﯽداﺷﺖ ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﮔﻮ ﺧﺎﻟﯽ از ﻣﻨﻮع و اﯾﺮادات ﻧﺒﺎﺷـﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم از ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ ذﮐﺮ ﮐﺮده ﭘﺲ ﻧﻪ ﺑﺤـﺪي ﺳـﺨﯿﻔﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺣﺎﺟﺖ ﺑﺎﻇﻬﺎر داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﺳـﺨﻒ و رﮐﺎﮐﺖ آن ﺑﺠﻮاب ﮐﻼم ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﺎﻟﺘﻔﺼـﯿﻞ داﻧﺴﺘﯽ و ﻋﻼوه ﺑﺮ‬‫آن ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ در ﻣﻔﺎد اﯾﻦ ارﺷﺎد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﮐﻪ ﺣﺴﺐ‬‫ﻣﺰﻋﻮم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻣﻔﻀـﻠﯿﻦ ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻣﺖاﻧـﺪ داﺧﻞ ﺑﻮدﻧـﺪ و ﻫﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸﺎن ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﺮا ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺼﺪاق‬‫دﻋـﺎ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را ﮐﺮد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق آن ﯾﮑﯽ از ﺛﻼﺛﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮم‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸﺎن از آن ﺟﻨﺎب ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد و ﻧﯿﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﯾﺸﺎن را‬‫ﺑﻌﺪ رﺳـﯿﺪن اﯾﺸﺎن ﯾﮑﯽ ﺑﻌﺪ دﯾﮕﺮي رد ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﮐﻤﺎ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ رواﯾﮥ أﺑﯽ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﺎر ﺧﺪاﯾﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ اوﻟﯿﺎي ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺑﺴـﺮاﯾﻨﺪ ﮐﻪ رﺳﯿﺪن‬‫ﻣﺸﺎﯾـﺦ ﺛﻼـﺛﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﻌـﺪ دﯾﮕﺮي از ﺟﺎﻧﺐ ﺧـﺪا ﺑﻮد و ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ آن ﺟﻨﺎب ﺧﻼﻓﺎ ﻟﻤﺮﺿﺎة رﺑّﻪ اﯾﺸﺎن را رد ﻓﺮﻣﻮد و ﻟﮑﻦ ذﻟﮏ‬‫ﻣﻤـﺎ ﯾﻬـﺪم ارﮐـﺎن اﻻﯾﻤﺎن و ﻋﺠﺐ ﻧﯿﺴﺖ از ﺑﻌﺾ ﻣﺘﻌﺼﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺣﻤﺎي ﺛﻼﺛﻪ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم در ﺗﺼـﺤﯿﺢ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ‬‫اﻟﺘﺰام اﯾﻦ ﺷـﻨﯿﻌﻪ ﻣﺰﻟﺰﻟﻪ ﻗﻮاﻋـﺪ اﺳـﻼم ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﻧﺪﯾﺪي ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﺠﻮاب ﻃﻌﻦ ﻗﺮﻃﺎس از ﮐﻤﺎل ﻋﻨﺎد اﻧﮑﺎر ﺑﻮدن ﺟﻤﯿﻊ اﻓﻌﺎل و‬‫اﻗﻮال ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻄﺎﺑﻖ وﺣﯽ ﻧﻤﻮده ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﺎ زﯾﺮ ﻇﻬﻮر ﻣﻠﺤـﺪﯾﻦ ﻃﻐﺎم ﻓﺮﻣﻮده ﻟﮑﻦ ﺳـﺘﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 532‬از ‪597‬‬‫اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ اﻟﺘﺰام ﺷـﻨﯿﻊ ﻧﯿﺰ از راه دادن ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺎوﯾﻞ آﻓﺘﯽ ﻋﻈﻤﯽ و ﻣﺼـﯿﺒﺘﯽ ﮐﺒﺮي ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳّﻨﯿﻪ ﻣﯽرﺳﺪ و ﻋﻤﺪه ﻣﺘﻤﺴﮑﺎت‬‫و ﻋﺮوه ﻣﺘﺸﺒﺜﺎت اﯾﺸﺎن ﮐﻪ اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺂﯾﻪ َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ‬‫ﺳﺖ از دﺳﺖ ﻣﯽرود ﭘﺲ ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺑﻌﺪ ادراك اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺳﺮاﺳـﺮ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﺧﻮف و ﻫﺮاس دﺳﺖ از اﺻـﺮار ﺑﺮﯾﻦ ﺧﻄﯿﺌﻪ واﺿـﺤﮥ اﻟﻌﻮار ﺧﻮاﻫـﺪ اﻓﺸﺎﻧﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺳـﺮاﯾﯿﺪه ﮐﻪ ﺣﻤﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻋﻤﻮم ﺟﺎﺋﺰ‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﺤﺎظ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻤﺴﺖ و ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ از ان ﺟﻨﺎب اﺣّﺐ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﻧﺰد اوﻟﻮ اﻻﻟﺒﺎب ﻣﺎﯾﻪ ﻓﺮاوان ﺣﯿﺮت و اﺳـﺘﻌﺠﺎﺑﺴﺖ و‬‫ﺣﻘﯿﺮ را در ﺑﺎب ﺑﺴـﯿﺎري از اﺟﻮﺑﻪ رﮐﯿﮑﻪ ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ و ﻣﺘﺴﻨﻨﯿﻦ و ﻣﻌﺎﺻﺮﯾﻦ ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ ﺧﯿﺎل آن ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻏﻼط و ﻋﺜﺮات و ﺧﻄﺎﯾﺎ‬‫و ﺳـﻘﻄﺎت و اوﻫـﺎم و ﻫﻔﻮات و ﻋﻤﺎﯾـﺎت و ﮐﺒﻮات ﮐﻪ ﻧﺎﺷـﯽ از ﻗﻠﺖ ﻣﻤـﺎرﺳﺖ در ﮐﻼـم ﻋﺮب و ﻓﺮط ﻣﺠـﺎﻧﺒﺖ از ﻓﻦ ادﺑﺴﺖ ﻣﺨﺘﺺ‬‫ﺑﻬﻤﯿﻦ ﺣﻀـﺮاﺗﺴﺖ و ﺑﺲ ﻟﮑﻦ ﺑﺮ ﻋﺎﻗـﻞ ﺑﺼـﯿﺮ از ﻣﻼـﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻫﻔﻮات ﺗﻮرﺑﺸـﺘﯿﻪ و اﻣﺜـﺎل آن ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ واﺿـﺢ و آﺷـﮑﺎر ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬‫ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﻮاران ﻧﯿﺰ درﯾﻦ ﺑﺎب ﺳﺎﺑﻖ اﻻﻗﺪام ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺴﺒﺐ ارﺗﺴﺎخ در ﺣﺐ اﺷﯿﺎخ و اﺗﺴﺎخ ﺑﺎﯾﻦ وﺳﺦ اﻧﺘﻦ اﻻوﺳﺎخ ﺑﺘّﺮﻫﺎت‬‫و ﺷﮕﺮف ﻣﺘﻔﻮه ﺷﺪه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪155 :‬‬‫ﺧـﺎك ﻣـﺬﻟﺖ ﺑﺮ ﺳـﺮ ﻣﻌﺘﻘـﺪﯾﻦ ﺧﻮد ﻣﯽﭘﺎﺷـﻨﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺟﻮاب اﯾﻦ اﯾﺮاد رﮐﯿﮏ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اﺳﺖ اول آﻧﮑﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻣﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ در اﺻﻞ ﺷﺮع از ادﻟﻪ ﻗﻄﻌﯿﻪ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و‬‫ﺑﺮ آن اﻫﻞ ﺣﻖ و اﻫﻞ ﺧﻼف ﻫﺮ دو اﺟﻤﺎع دارﻧـﺪ ﭘﺲ ﺿـﺮورﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻮم اﯾﻦ ﮐﻼم را ﺗﺎ ﺑﺤـﺪي ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺪاﻧﯿﻢ و‬‫ﭼﻮن ﺑﺮاي ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻏﯿﺮ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ دﻟﯿﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻋﻤﻮم اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷـﺪ و‬‫ادﻋﺎي ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﻧﯿﺰ از ﻧﺼﻮص ﺻﺤﯿﺤﻪ و اﺟﻤﺎع اﻣﺖ ﻣﻌﺮوف ﺷﺪه ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺤﻀﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﮐﻪ‬‫ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮﻣﺶ ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻣﺖ ﻣﻔﻀﻞاﻧـﺪ اﺣﺒﯿﺘﺸﺎن ﺑﺴﻮي رّب اﻻرﺑﺎب ﯾﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﻫﺮﮔﺰ در ﻧﺼﻮص ﺻـﺤﯿﺤﻪ وارد ﻧﺸﺪه و‬‫آﻧﭽﻪ ارﺑـﺎب ﮐـﺬب و اﻓﺘﺮا و اﺻـﺤﺎب زﯾﻎ و ﻣﺮا در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺮ آن‬‫ﺟﻨـﺎب ﺑﺮﺑﺴـﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻤـﺎل ﺑﻄﻼن و ﻫﻮان آن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﺎن ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷـﻨﯿﺪي و ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺜﻤﺎن ﮐﺴـﯽ از ارﺑﺎب ﺑﻐﯽ و‬‫ﻋﺪوان ﺣﺪﯾﺜﯽ و ﻟﻮ ﻣﻔﺘﺮي ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻘﻞ ﻧﮑﺮده اﻣﺎ ادﻋﺎي اﺟﻤﺎع اﻣﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﭘﺲ آن ﻫﻢ از اﻋﺎﺟﯿﺐ ﻃﺎﻣﺎت و ﻏﺮاﺋﺐ‬‫ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﺴﺖ ﭼﻪ ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﻠﮑﻪ ﺟﻤﻬﻮر ﻓﺮق ﺷـﯿﻌﻪ ﻧﺎﻓﯽ اﺻﻞ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﭼﻪ رﺳﺪ‬‫ﭘﺲ ﭼﻪ ﻃﻮر درﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺟﻤﺎع اﻣﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﺎر إﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻣﺒﺎﻫﺘﮥ اﻫﻞ ﺣﻖ و دﯾﮕﺮ‬‫ﻓﺮق ﺷـﯿﻌﻪ را از اﻣﺖ آن ﺟﻨـﺎب ﻫﻢ ﺧـﺎرج داﻧـﺪ و ﺑﺤﺼـﺮ ﻣﺼـﺪاق اﻣﺖ در اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد ﻣﻤﺎرات و ﻣﻼﺣﺎت را ﺑﺎﻗﺼـﯽ اﻟﻤـﺪارج و‬‫اﻟﻤﺮاﺗﺐ رﺳﺎﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺰ ﺣﻀـﺮﺗﺶ را از ﻣﻀـﯿﻖ ﺗﻌﻨﯿﻒ و ﺗﻌﯿﯿﺮ رﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ اّوﻻ دﻟﯿﻞ ﺑﺮ‬‫وﻗﻮع اﺟﻤـﺎع اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﭼﯿﺴﺖ و اﮔﺮ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي اﺟﻤﺎع ﮐﻔﺎﯾﺖ ﮐﻨـﺪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﻄﻠﺐ ادﻋﺎي اﺟﻤﺎع‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺮد ﺛﺎﻧﯿﺎ اﮔﺮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﺷﻮد ﮐﻪ اﺟﻤﺎع اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات واﻗﻊ ﺷﺪه ﭘﺲ دﻟﯿﻞ ﺣﺠﯿﺖ آن ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣﻖ ﭼﯿﺴﺖ‬‫و آن را ﺑﺠﻮاب ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻫﻞ ﺣّﻖ ذﮐﺮ ﮐﺮدن ﺑﮑﺪام ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻨﺎﻇﺮه ﻣﻮاﻓﻘﺖ دارد ﺛﺎﻟﺜﺎ از ﺑﯿﺎﻧﺎت ﺳﺎﺑﻘﻪ واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ أﺑﯽ ذر رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻨﻪ و ﺑﺮﯾـﺪه ﺑـﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻋـﺎﻣﻪ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎﺋـﻞ ﺑﻮدﻧـﺪ و ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺮة ﺑﻌـﺪ اﺧﺮي اﻋﺘﺮاﻓﺎت ﺻـﺮﯾﺤﻪ و ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت‬‫ﺻﺤﯿﺤﻪ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ آن ﺟﻨﺎب ﻧﻤﻮده ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﯾﮏ وﻗﺖ ﺑﺼـﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﻤﺨﺎﻃﺒﻪ ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ آﻻف اﻟﺘﺤﯿـﮥ و اﻟّﺴـ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻟﻘـﺪ ﻋﻠﻤﺖ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ و ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب اﺳﺎﻣﻪ را از ﺧﻮد اﺣﺐ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﻣﯽداﻧﺴﺖ و ﻧﯿﺰ ﺧﻼﻓﺖﻣﺂب‬‫ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺴـﯽ ﺑﺴﻮي او ﺑﻌـﺪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ‬‫ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻀﺮات از اﺟﻤﺎع ﺑﺮ اﺣﺒﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﺧﺎرج ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀﺮت أﺑﯽ ذر و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 533‬از ‪597‬‬‫ﺑﺮﯾـﺪه ﺑـﺎ ﻋـﺎﺋﺸﻪ و ﺧﻮد ﺧﻼـﻓﺖ ﻣـﺎب ازﯾﻦ اﺟﻤـﺎع ﺧـﺎرج ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺑـﺎز اﯾﻦ اﺟﻤﺎع را اﺟﻤﺎع اﻣﺖ ﻧﺎﻣﯿـﺪن ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﺴﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ و اوﻟﯿﺎي او ﺟﺮأت و ﺟﺴﺎرت را ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺮاﺗﺐ رﺳﺎﻧﯿﺪه اﯾﻦ ﺣﻀﺮات را ﻫﻢ از اﻣﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ ﻧﺪاﻧﻨﺪ ﻟﯿﮑﻦ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮاي اﻋﺘﺮاف ﺻﺮﯾﺢ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺎب ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ اﺳﺎﻣﻪ از ﺧﻮد ﻋﻼﺟﯽ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪156 :‬‬‫اﯾﻨﺠـﺎ ﻫﻤـﺎن ﻣﺸـﻬﻮر ﺻﺎدق ﺧﻮاﻫـﺪ آﻣـﺪ ﮐﻪ ﻣـﺪﻋﯿﺴﺖ و ﮔﻮاه ﭼﺴﺖ و ﻣﺴـﺘﺘﺮ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋـﺪم اﻧﻌﻘﺎد اﯾﻦ اﺟﻤﺎع ﻇﺎﻫﺮ‬‫اﻻﻧﻘﺸـﺎع ﺑﺴـﺒﺐ ﻋـﺪم دﺧﻮل ﺟﻤﻠﻪ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﺴﺎد آن ازﯾﻦ وﻫﻢ ﺑﻮﺿﻮح ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ از ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ ﺣﺴﻦ ﺑﺼـﺮي و از‬‫ﺧﻠﻔﺎي ﺳـﻨﯿﻪ ﻣﺎﻣﻮن ﻋﺒﺎﺳـﯽ و از ﻋﻠﻤﺎ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ اﮐﺜﻢ و ﭼﻬﻞ ﯾﺎ ﺳـﯽ و ﻧﻪ ﻧﻔﺮ از ﻋﻠﻤﺎي زﻣﺎن ﻣﺎﻣﻮن و ﺷـﯿﺦ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﺼـﺮي و اﺑﻮ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒـﺪ اﻟﺠّﺒﺎر و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻃﻠﺤﻪ ﺷﺎﻓﻌﯽ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﮐﻨﺠﯽ و ﺟﻼل اﻟﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ‬‫ﺧﺠﻨـﺪي و ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ اﺣﻤﺪ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻻﻣﯿﺮ ﻣﻌﺘﺮف ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﯿﺰ‬‫ﭼﻮن ﺑﺴـﯿﺎري از اﺻﺤﺎب و ﺗﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻋﻠﻤﺎي ﻣﻠﺖ اﺳﻼم ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم از ﺳﺎﺋﺮ اﺻﺤﺎب ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻼزم‬‫ﺑﯿﻦ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ و اﻻﺣﺒﯿﮥ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﻦ وﺟﻪ اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺣﺒﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺣﺒﯿﺖ‬‫ﻣﻄﻠﻘﻪ آن ﺟﻨـﺎب ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻓﺴـﺎد دﻋﻮي اﺟﻤـﺎع اﻣﺖ ﺑﺮ اﺣـﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤـﺎن ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ وﺿﻮح ﺧﻮاﻫـﺪ رﺳـﯿﺪ و ﻧﯿﺰ ﺑﺴـﯿﺎري از‬‫اﺳـﻼف ﺳـّﻨﯿﻪ ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻟﮑﻦ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را از‬‫ﻋﺜﻤﺎن اﻓﻀﻞ ﻣﯽداﻧﺴـﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﺧﺮوج اﯾﺸﺎن ﻧﯿﺰ ازﯾﻦ اﺟﻤﺎع ﺑﺎﻃﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﻤﺎ ﺳﺒﻖ ﻣﻦ اﻟﺘﻼزم ﺑﯿﻦ اﻻﻓﻀﻠﯿﮥ و اﻻﺣﺒّﯿﮥ و ﻧﯿﺰ ﺟﻤﻌﯽ از‬‫ﻋﻠﻤـﺎي ﺳـﻨﯿﻪ در ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﻋﮑﺲ؟؟؟ آن و ﺟﻤﻊ آﺧﺮ در ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻋﺜﻤﺎن ﺑﺮ آن ﺟﻨﺎب و‬‫ﻋﮑﺲ آن ﺗﻮﻗﻒ دارﻧـﺪ ﭘﺲ دﺧﻮل اﯾﺸـﺎن ﻧﯿﺰ درﯾﻦ اﺟﻤﺎع ﻓﺎﺳـﺪ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻧﺒﺎﺷـﺪ و ﮐّﻞ ذﻟﮏ دال ﻋﻠﯽ ﻓﺴﺎد ﻣﺎ ادﻋﺎه اﻟﺘﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺑﺎﻇﻬﺮ‬‫اﻟﺪﻻﻟـﮥ و اﻟﱠﻠﻪ وﻟّﯽ اﻻﻧﻘﺎذ ﻣﻦ ﺗﯿﻪ اﻟﺠﻬﺎﻟـﮥ و اﻟﻀـﻼﻟﻪ دوم آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و اﻋﺎﻇﻢ ﻣﻨﻘﺪﯾﻦ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﮑﻠﻢ از ﻋﻤﻮم‬‫ﮐﻼـم ﺧﻮد ﺧـﺎرج ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻗﺎﻋـﺪه ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﺳـﺮ در ﻋﻤﻮم اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ داﺧﻞ‬‫ﻧﯿﺴﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ادﻋﺎي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ﻋﻤﻮم ﺧﻮد ﻧﯿﺴﺖ در ﮐﻤﺎل ﺑﻄﻼن ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺷـﯿﺦ اﻻﺳـﻼم ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻦ ﺟﻤﺎل اﻟـﺪﯾﻦ اﻻﻧﺼﺎري اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﻤﺨـﺪوم اﻟﻤﻠﮏ در ﮐﺘﺎب ﻋﺼـﻤﮥ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﮔﻔﺘﻪ اﺗﻔﻖ اﻟﻤﻠّﯿﻮن؟؟؟ و اﺟﺘﻤﻌﺖ‬‫ﻋﻠﯽ اﻧﻬﻢ ﻣﻌﺼﻮﻣﻮن ﻗﺒﻞ اﻟﺒﻌﺜـﮥ و ﺑﻌـﺪﻫﺎ ﻣﻦ اﻟﮑﻔﺮ اﻟﺤﻘﯿﻘﯽ اﻻﺧﺘﯿﺎري ﻏﯿﺮ ان اﻻزارﻗـﮥ و اﻟﻔﻀـﻠﯿﮥ ﻣﻦ اﻟﺨﻮارج ﯾﺠﻮزون ﺻـﺪور ذﻟﮏ‬‫ﻣﻨﻬﻢ ﻻ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﻓﺴﺎد اﻟﻌﻘﯿـﺪة ﻓﯽ اﻟﺘﻮﺣﯿـﺪ و اﻟﺠﻬﻞ ﻓﯽ ﻣﻌﺮﻓـﮥ اﻟـﺬات و اﻟـّﺼ ﻔﺎت ﺑﻞ ﺑﺎﻋﺘﺒﺎر ان ﮐﻞ ذﻧﺐ ﮐﻔﺮ ﻋﻨـﺪﻫﻢ و ﺻـﺪور اﻟﺬﻧﺐ‬‫ﻋﻨﻬﻢ ﺟﺎﺋﺰ ﻓﻮﻗﻮع اﻟﮑﻔﺮ ﻋﻨﻬﻢ ﯾﮑﻮن ﮐﺬﻟﮏ و ﻋﻦ اﻻﺿﻄﺮاري أي اﻇﻬﺎره ﺗﻘﯿﻪ ﺧﻼﻓﺎ ﻟﻠﺸﯿﻌﮥ ﻓﺎﻧﻬﻢ ﯾﺠﻮزون اﻇﻬﺎر اﻟﮑﻔﺮ ﺗﻘّﯿﮥ ﺑﻞ اوﺟﺒﻪ‬‫ﺑﻌﻀـﻬﻢ و ﻣﻌﺼﻮﻣﻮن ﻋﻦ اﻟﮑﻔﺮ اﻟﺤﮑﻤﯽ اﯾﻀﺎ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﻧﻪ ﻻ ﯾﺤﮑﻢ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻓﯽ ﺻـﺒﺎﻫﻢ ﺑﺎﻟﮑﻔﺮ ﺗﺒﻌﺎ ﻟﻼﺑﻮﯾﻦ و ﻻ ﺗﺒﻌﺎ ﻟﻠﺪار ﻓﺎﻧﻬﻢ ﻣﻮﻟﻮدون‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻔﻄﺮة و اﻟﻤﻌﺮﻓـﮥ ﺑﺎﻟّﻠﻪ و ﺻـﻔﺎﺗﻪ و ﺗﻮﺣﯿﺪه و ﻫﻢ ﻧﺸﺄوا ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻌﺮﻓﮥ ﻣﻦ ﺑﺪو ﺧﻠﻘﺘﻬﻢ و اّول ﻓﻄﺮﺗﻬﻢ و ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﺳـﯿﺮﺗﻬﻢ ﻣﺬ ﺻـﺒﺎﻫﻢ‬‫اﻟﯽ ﻣﺒﻌﺜﻬﻢ ﯾﻌﻠﻢ ذﻟﮏ ﯾﻘﯿﻨﺎ ﺛﻢ ﻟﻢ ﯾﻘـﺪر آﺑﺎءﻫﻢ ان ﯾﻐﻮوﻫﻢ ﻋﻦ اﻟﻔﻄﺮة ﻟﮑﻮﻧﻬﻢ ﻋﺮﻓﺎء ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻘﻼء ﻟﺪﯾﻨﻪ ﻣﺨﺘﺎرﯾﻦ ﻟﺘﻮﺣﯿﺪه ﺑﺘﺄﯾﯿﺪه‬‫و اﺳﻼم اﻟﺼﺒﯽ اﻟﺬي ﯾﻌﻘﻞ دﯾﻨﺎ ﺻﺤﯿﺢ و ﻋﻘﻠﻬﻢ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﺤﺎﻟﮥ ﻣﻦ ﻓﻀﻠﻪ و رﺣﻤﮥ ﻋﻠﯿﻬﻢ َو اﻟﱠﻠُﻪ َﯾْﺨَﺘﱡﺺ ﺑ َِﺮْﺣَﻤﺘِِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء‬‫ﻓﻼ ﯾﮑﻮﻧﻮن اﺗﺒﺎﻋﺎ ﻟﻶﺑﺎء و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﻮﻟﻮد اﻻ ﯾﻮﻟﺪ ﻋﻠﯽ ﻓﻄﺮة اﻻﺳﻼم و اﺑﻮاه ﯾﻬّﻮداﻧﻪ او ﯾﻨّﺼﺮاﻧﻪ او ﯾﻤﺠﺴﺎﻧﻪ‬‫ﻓﻠﯿﺲ ﻋﻠﯽ ﻋﻤﻮﻣﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻣﻊ اّن اﻟﻤﺘﮑﻠﻢ ﻻ ﯾﺪﺧﻞ ﺗﺤﺖ اﻟﺤﮑﻢ ﺻـﺮح ﺑﻪ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﻣﻘﺎم ﮐﻤﺎل اﺳﺘﻐﺮاﺑﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻘﺪم و ﻣﻬﺎرت و ﻃﻮل؟؟؟ در ﻧﺼﻮص اﻟﻔﺎظ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻫﻢ ﻧﻈﺮ ﻧﻔﺮﻣﻮده زﺑﺎن ﺑﻼﻏﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪157 :‬‬‫ﺧﻮد را ﺑﭽﻨﯿﻦ اﯾﺮاد رﮐﯿـﮏ آﻟﻮده و ﮐـﺎش ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﻟﻔﻆ دوم ﮐﻼم ﺳـﺮور اﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟـّﺴ ﻼم اﻋﻨﯽ اﯾﺘﻨﯽ را ﺑﻐﻮر ﻣﻼﺣﻈﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 534‬از ‪597‬‬‫ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد و ﺑﺎدراك ﻣﻀـﻤﻮن ﺑﻼﻏﺖ ﻣﺸﺤﻮن آن ﻟﺐ ﺑﻤﺜﻞ اﯾﻦ اﻋﺘﺮاض ﺳﺨﯿﻒ ﻧﻤﯽﮔﺸﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺎدﻧﯽ ﺗﺎّﻣﻞ در آن واﺿﺢ ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب از ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ درﺧﻮاﺳﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ را ﺑﻨﺰد آن ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻧﺪ ﻧﻪ ﻧﺰد ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ دﺧﻮل‬‫ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ درﯾﻦ ﻋﻤﻮم از ﺳـﺮ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻪ اﺗﯿﺎن ﺑﺂﻧﺠﻨﺎب ﻧﺰد ﺧﻮد آن ﺟﻨﺎب ﻣﻌﻨﺎي ﻧـﺪارد‬‫ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ آن ﺟﻨﺎب درﯾﻦ ﻋﻤﻮم داﺧﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻫﺬا ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻞ اﻟﻈﻬﻮر و ﻟﮑﻦ َﻣْﻦ ﻟَْﻢ َﯾْﺠَﻌِﻞ اﻟﱠﻠُﻪ ﻟَُﻪ ﻧُﻮرًا َﻓﻤﺎ ﻟَُﻪ ﻣِْﻦ ﻧُﻮٍر‬‫ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮاي ﻗﻠﻊ اﯾﻦ اﯾﺮاد رﮐﯿﮏ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻟﻔﻆ اﯾﺘﻨﯽ ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ارﺷﺎد آن ﺟﻨﺎب‬‫ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ‬‫ﻧﯿﺰ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﺒﻄـﻞ و ﻣﻮﻫﻦ آﻧﺴﺖ ﭼﻪ از ﻣﻼـﺣﻈﻪ آن ﺑﮑﻤـﺎل وﺿﻮح واﺿـﺢ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ از‬‫ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ را ﺧﻮاﺳـﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎب ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﻃﯿﺮ ﺑﮑﻨـﺪ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺧﻮد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ‬‫ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﭼﻪ ﻣﻮاﮐﻠﺖ آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎ ﺧﻮد آن ﺟﻨﺎب ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺪارد ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ‬‫ﮐﻪ ﻋﻤﻮم اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﻨﺎﻓﯽ ﺑﺎ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﯿﺴﺖ‬‫و ذات ﻗﺪﺳـﯽ ﺻـﻔﺎت ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در ﻋﻤﻮم ﮐﻼم ﻣﻌﺠﺰ ﻧﻈﺎم آن ﺟﻨﺎب درﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺧﻮد آن‬‫ﺟﻨﺎب داﺧﻞ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ در ﺑﺴﯿﺎري از ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻌﺪ‬‫اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﯾﺎ‬‫اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ‬‫ﻟﻔﻆ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﯾﺎ و اﻟﯽ ﻧﺒّﯿﮏ و ﻣﺜﻞ آن ﻧﯿﺰ وارد ﺷﺪه و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه در ﮐﻼم آن ﺟﻨﺎب ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻮب آن ﺟﻨﺎب ﮐﺴـﯿﺴﺖ ﮐﻪ او ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ و ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨﺎب ﻫﺮ دو اﺣّﺐ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺻﺮاﺣﺖ ﻫﻢ ﻋﻤﻮم‬‫ﮐﻼـم آن ﺟﻨـﺎب را ﺷﺎﻣـﻞ ﺧﻮد آن ﺟﻨـﺎب داﻧﺴـﺘﻦ در اﻇﻬﺎر ﺳـﻔﺎﻫﺖ و ﺑﻼﻫﺖ ﺧﻮﯾﺶ از ﺣـﺪ ﮔﺬﺷـﺘﻨﺴﺖ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ اﻓﺎد اﻟﻌّﻠﺎﻣـﮥ اﺑﻦ‬‫ﺑﻄﺮﯾﻖ ﻃﺎب ﺛﺮاه ﻧﺎّﺻﺎ ﻋﻠﯽ ﻫـﺬا اﻟﻤﻌﻨﯽ ﻓﯽ ﮐﻼﻣﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻌﻤـﺪة ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﺷـﻄﺮ ﻣﻦ ﻃﺮق ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺎذا ﮐﺎن‬‫اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺪ ﺳﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺎﺗﯿﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﻪ و ﺗﺮدد اﻟّﺴﺆال ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ذﻟـﮏ و ﻓﯽ اﻟﺠﻤﯿﻊ ﻟﻢ ﯾﺎت اﻟّﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻓﺜﺒﺖ اﻧﻪ دﻋﻮة اﻟّﺮﺳﻮل و إذا ﮐﺎﻧﺖ اﻟﻤﺤﺒـﮥ ﻣﻦ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻪ ﻫﯽ إرادة ﺗﻌﻈﯿﻤﻪ و رﻓﻌﺘﻪ و دﻧﻮه ﻣﻨﻪ و ﻗﺮﺑﻪ ﻣﻦ ﻃﺎﻋﺘﻪ و ﻗـﺪ ﺳﺎﻟﻬﺎ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻠﻔﻈﮥ اﻓﻌﻞ و ﻫﯽ ﻣﻤﺎ‬‫ﯾﺒﺎﻟﻎ ﺑﻪ ﻓﯽ ﻟا ﻤﺪح‬‫ﻻﻧﻪ ﻗﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫و اﻻﺣّﺐ ﻋﻠﯽ وزن اﻓﻌﻞ ﻓﺼﺎرت ﻫـﺬه ﻏﺎﯾﮥ اﻟﻤﺪﺣﮥ ﻟﻪ و إذا ﮐﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﯾﺮﯾﺪ ﻗﺮﺑﻪ و رﻓﻌﺘﻪ و ﺗﻌﻈﯿﻤﻪ زﯾﺎدة ﻋﻠﯽ ﮐﺎﻓﮥ ﺧﻠﻘﻪ ﻓﻘﺪ ﺛﺒﺖ‬‫ﻣﺰﯾﺘﻪ ﻋﻠﯽ ﺳـﺎﺋﺮ اﻟﺨﻠﻖ ﺑـﺪﻟﯿﻞ ﺛـﺎﺑﺖ و ﻫﻮ ﺳﺆال اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟـﺬﻟﮏ و إذا ﮐـﺎن اﺣﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ إﻟﯿﻪ وﺟﺐ‬‫اﻻﻗﺘـﺪاء ﺑﻪ دون ﻏﯿﺮه و ﻫـﺬا ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺘﻨﻮﯾﻪ ﺑﺬﮐﺮه و دﻋﺎء اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﺗﺒﺎﻋﻪ و ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﺪﺣﮥ اﯾﻀﺎ ﻗﻄﻊ اﻟﻨﻈﺎرة ﻟﻪ ﻻﻧﻪ إذا ﮐﺎن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻻ ﻣﻤﺎﺛﻞ ﻟﻪ ﻓﯽ ذﻟﮏ اﺣﺪ و اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺧﺎرج ﻣﻦ ﻫﺬه اﻟﺪﻋﻮة ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ ﺣﯿﻦ راه اﻻﻫﻢ‬‫و اﻟّﯽ و ﻓﯽ ﻟا ﺨﺒﺮ اﻵﺧﺮ ﯾﻘﻮل و اﻟﯽ رﺳﻮﻟﮏ ﺛﺒﺖ ان اﻟّﺴﺆال ﻟﻤﻦ ﻋـﺪاه ﻟﺌّﻠﺎ ﯾﻌﺘﺮض ﻣﻌﺘﺮض ﻋﻠﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﻼم و ﻣﻦ ﮐﺎن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ إﻟﯿﻪ و اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﯽ رﺳﻮﻟﻪ ﻓﻘﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪158 :‬‬‫ﻋﺪم ﻧﻈﯿﺮه و وﺟﺐ ﺗﻔّﺮده ﺑﻌﻠﻮ اﻟﻤﻨﺰﻟﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﻋﻨﺪ رﺳﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‪:‬؟؟؟‬‫ان ﻋّﺪ اﻫﻞ ﻟا ﺘﻘﯽ ﮐﺎﻧﻮا اﺋﻤﺘﻬﻢ او ﻗﯿﻞ ﻣﻦ ﺧﯿﺮ اﻫﻞ اﻻرض ﻗﯿﻞ ﻫﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 535‬از ‪597‬‬‫ﻻ ﯾﺴﺘﻄﯿﻊ ﺟﻮاد ﺑﻌﺪ ﻏﺎﯾﺘﻬﻢ و ﻻ ﯾﺪاﻧﯿﻬﻢ ﺧﻠﻖ و ان ﮐﺮﻣﻮا‬‫اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ در آﺧﺮ ﮐﻼم ﺧﺮاﻓﺖ اﻟﺘﯿﺎم ﺧﻮﯾﺶ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ از ﺑﻨﯽ ﻋﻢ و اﻫﻞ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ آن ﻫﻢ ﻧﺎﺷـﯽ از ﮐﻤﺎل ﻋﺼﺒﯿﺘﺴﺖ و اﺑﺪا ﻣﻄﻠﻮب ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ از ان ﺑﺤﯿﺰ ﺛﺒﻮت رﺳـﯿﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اّوﻻ‬‫ﻫﯿـﭻ وﺟﻬﯽ از وﺟـﻮه و ﻟـﻮ ﮐـﺎن ﺳـﺨﯿﻔﺎ ﺑﺮاي ﺗﺎوﯾـﻞ اﯾـﻦ ﺣـﺪﯾﺚ داﻋﯽ ﻧﯿﺴـﺖ و ادﻋـﺎي اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ‬‫داﻋﯿﺴﺖ ﻋﯿﻦ ﻣﺼﺎدره ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻄﻠﻮﺑﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﻣّﺮ ﭘﺲ راه دادن ﺗﻮﺟﯿﻪ و ﺗﺎوﯾﻞ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ اﺛﯿﻞ ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﻬﺎﯾﺖ ازﻻل و ﺗﻀﻠﯿﻞ‬‫و ﻏﺎﯾﺖ ﺗﺨﺪﯾﻊ و ﺗﻠﻤﯿﻊ ﺿـﺌﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ و ﺛﺎﻧﯿﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﯽ اﻋﺘﺼﺎم ﺑﻨﻘﻞ از ﺷﺎرع و ﺑﯽﺿﺮورت داﻋﯿﻪ از دﻟﯿﻞ ﻋﻘﻠﯽ ﺣﺮام ﻣﺤﻀﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳﺒﻖ‬‫ﭘﺲ ارﺗﮑﺎب اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﯿﻦ اﻗﺘﺮاف ﺣﺮام و ﺻـﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻟﻒ ارﺷﺎد ﺷﺎرع ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﺛﺎﻟﺜﺎ ﻣﻨﺎدي‬‫در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ در ﺷﺮح‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺗﻘﻮا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋّﻨﯽ اﻻ ﺑﻤﺎ ﻋﻠﻤﺘﻢ ﻓﻤﻦ ﮐﺬب ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻌﻤﺪا ﻓﻠﯿﺘﺒّﻮأ ﻣﻘﻌﺪه ﻣﻦ اﻟﻨﺎر‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﻟا ﻄﯿﺒﯽ اﻻﻣﺮ ﺑﺎﻟﺘﺒّﻮء ﺗﻬّﮑﻢ و ﺗﻐﻠﯿﻆ إذ ﻟﻮ ﻗﯿﻞ ﮐﺎن ﻣﻘﻌﺪه ﻓﯽ اﻟﻨﺎر ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﮐﺬﻟﮏ و اﻟﮑﺬب ﻋﻠﯿﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ‬‫اﻟﮑﺒﺎﺋﺮ اﻟﻤﻮﺑﻘـﮥ و اﻟﻌﻈﺎﺋﻢ اﻟﻤﻬﻠﮑﮥ ﻻ ﺿـﺮاره ﺑﺎﻟﺪﯾﻦ و اﻓﺴﺎده اﺻﻞ اﻻﯾﻤﺎن و اﻟﮑﺎذﺑﻮن ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺜﯿﺮون و ﻗﺪ اﺧﺘﻠﻔﺖ ﻃﺮق ﮐﺬﺑﻬﻢ ﮐﻤﺎ ﻫﻮ‬‫ﻣﺒﯿﻦ ﻓﯽ ﻣﺒﺴﻮﻃـﺎت اﺻﻮل ﮐﺘﺐ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗـﺎل ﺑﻌﻀـﻬﻢ و ﻋﻤﻮم اﻟﺨﺒﺮ ﯾﺸـﻤﻞ اﻟﮑـﺬب ﻓﯽ ﻏﯿﺮ اﻟـﺪﯾﻦ و ﻣﻦ ﺧﺺ ﺑﻪ ﻓﻌﻠﯿﻪ اﻟـﺪﻟﯿﻞ ازﯾﻦ‬‫ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻮم ﺧﺒﺮ‬‫ﻣﻦ ﮐﺬب ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻌﻤﺪا ﻓﯿﺘﺒﻮأ ﻣﻘﻌﺪه ﻣﻦ اﻟﻨﺎر‬‫ﮐـﺬب را در ﻏﯿﺮ دﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ آن ﺑﮑـﺬب در دﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾـﺪ ﭘﺲ ﺑﺮ او ﺑﯿﺎن دﻟﯿﻞ ﻻزﻣﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺑﺪون دﻟﯿﻞ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ از ﺑﻨﯽ اﻋﻤﺎم و‬‫اﻫﻞ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻓﺎﺳﺪ و ﻣﻀـﻤﺤﻠﺴﺖ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻋﺎرﯾﺎ ﺧﺎﻟﯿﺎ ﻋﻦ اﻟﺪﻟﯿﻞ و ﻟﯿﺲ ﻻﺛﺒﺎﺗﻪ اﻟﯽ آﺧﺮ اﻟﺪﻫﺮ ﺳﺒﯿﻞ و راﺑﻌﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺴﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ آن را در ﻣﻌﺮض اﻓﺘﺨﺎر ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﺻﺮاﺣﮥ ﺑﺮ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﺮ ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن دﻻﻟﺖ‬‫دارد و در ﺑﻌﻀـﯽ از ان ﺑﮑﻤﺎل ﺗﺼـﺮﯾﺢ وارد ﺷﺪه ﮐﻪ ﻫﯿﭻ دو ﺷـﻌﺒﻪ اﻧﺸﻌﺎب ﻧﻤﯽﯾﺎﻓﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ در اﻓﻀـﻞ آن ﻣﯽﺑـﻮد ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑـﺎﻟﻔﺮض ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﺮده ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻮدن ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﯾﻦ‬‫ﺳﺖ ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب از ﺑﻨﯽ ﻋﻢ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ اﺣّﺐ ﺑﻮد ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣﻖ از دﺳﺖ ﻧﻤﯽرود زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﻨﯽ ﻋﻢ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از دﯾﮕﺮ ﻣﺮدم ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ازﯾﺸﺎن‬‫اﺣّﺒﺴﺖ ﭘﺲ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب از ﻫﻤﻪ ﻣﺮدم اﺣّﺒﺴﺖ و ﻣﺤﺐ ﻃﺒﺮي در ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﻌﻘﺒﯽ ﮔﻔﺘﻪ ذﮐﺮ ﻣﺎ ﺟﺎء ﻓﯽ اﻧّﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ‬‫رﮐﺐ اﻟﮑﻮر ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺮﯾﺮة رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ اﺣﺘﺬي اﻟﻨﻌﺎل و ﻻ اﻧﺘﻌﻞ و ﻻ رﮐﺐ اﻟﻤﻄﺎﯾﺎ و ﻻ رﮐﺐ اﻟﮑﻮر ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺟﻌﻔﺮ ﺧّﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ ﺻـﺤﯿﺢ ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻮ ﻫﺮﯾﺮه ﺑﺸّﺪ و ﻣّﺪ ﺗﻤﺎم ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﺣﺪي ﺑﻌﺪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻓﻀﻞ از ﺣﻀـﺮت ﺟﻌﻔﺮ ﻧﺒﻮده ﭼﻮن آﻧﻔﺎ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣﺪه ﮐﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺗﺎﺑﻊ اﻓﻀـﻠّﯿﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﮐﺴـﯽ دﯾﮕﺮ از ﺟﻨﺎب ﺟﻌﻔﺮ‬‫اﺣّﺐ ﻫﻢ ﻧﺒﻮده ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪159 :‬‬‫ﺟﻌﻔﺮ ﻧﯿﺰ از ﺑﻨﯽ ﻋﻢ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻮد ﭘﺲ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﺑـﺎﺣﺒﯿﺖ از ﺑﻨﯽ اﻋﻤـﺎم ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﺎوﯾﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺎز ﻫﻢ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب از ﺟﻤﯿﻊ ﺧﻠﻖ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﺧﺎﻣﺴﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و اﺧﺒﺎر ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺧﻠﻖ دﻻﻟﺖ دارد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 536‬از ‪597‬‬‫ﭘﺲ ﻻﺑّﺪ اﯾﺸﺎن از دﯾﮕﺮان اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل ﻫﻢ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑـﺎﺣﺒّﯿﺖ از اﻫﻠﺒﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻬﯿـﭻ وﺟﻪ ﻣﻨـﺎﻓﯽ ﻣﻄﻠﻮب اﻫـﻞ ﺣﻖ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اﻫﻠﺒﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم‬‫اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﻫﻤﻪ اﻫﻠﺒﯿﺖ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﻻﺑـّﺪ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮدم ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و‬‫ﺗﺤﺮﯾﻒ ﻏﺎﻟﯿﻦ و ﺗﺎوﯾﻞ ﺟﺎﻫﻠﯿﻦ و اﻧﺘﺤﺎل ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ ﻫﯿﭻ اﺛﺮي در وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر و ﺳـﻄﻮع و ﺳﻔﻮر اﻣﺮ ﺣﻖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد َو ﯾُِﺤﱡﻖ اﻟﱠﻠُﻪ اﻟ َْﺤﱠﻖ‬‫ﺑ َِﮑﻠِﻤﺎﺗِِﻪ‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ را ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﺎﻋﺖ اﻗﺘﺮان ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ واﺿـﺢ و ﻻﺋﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﺎوﯾﻞ ﺿـﺌﯿﻞ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻣﺘﻀـﻤﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺺ و ﺗﻘﯿﯿﺪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﺷﺮﯾﻒ ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﻬﻤـﻞ و ﺑﺎﻃـﻞ و از ﺣﻠﯿﻪ ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﺎت ﻋﺎري و ﻋﺎﻃﻠﺴﺖ و ﺑﻬﯿـﭻ وﺟﻬﯽ ﻧﺎﻓﻊ ﻣﺘﺨﯿﻼت ﻇﻠﻤﺎﻧﯿﻪ و ﻫﻮاﺟﺲ ﻧﻔﺴﺎﻧﯿﻪ او‬‫ﻧﯿﺴﺖ اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ در ﺧﺎﺗﻤـﮥ اﻟﮑﻼـم ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻃﻼق ﻗﻮل ﻣﯽﮐﺮد و اراده آن‬‫ﺟﻨـﺎب ﺗﻘﯿﯿـﺪ ﺑﻮد و ﺗﻌﻤﯿﻢ ﻣﯽﮐﺮد و اراده ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻣﯽداﺷﺖ و آن را ﺻـﺎﺣﺐ ﻓﻬﻢ ﻧﻈﺮ ﺑﺤﺎل و وﻗﺖ و اﻣﺮ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﺮد ﭘﺲ ﺑﻌﺪ‬‫ﺗﺴـﻠﯿﻢ آن ﻣﯽﮔﻮﯾﯿﻢ ﮐﻪ در ﺧﺼﻮص واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﯿـﺎن ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐـﺪام دﻟﯿﻠﺴﺖ از ﺣﺎل وﻗﺖ و اﻣﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻬﻢ ﺗﺨﺼـﯿﺺ آﻣـﺪ و‬‫ﮐـﺪام ﮐﺲ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ اﻫـﻞ ﺣﻖ ﯾـﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را از ﮐﻼم آن ﺟﻨﺎب ﻓﻬﻤﯿـﺪه و اﮔﺮ اوﻟﯿﺎي ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ از ﻧﺸﺎن دادن‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﺻـﺤﺎﺑﯽ ﻋﺎﺟﺰ آﯾﻨـﺪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﯿﺎن ﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن و ﻣﻘﺘـﺪاﯾﺸﺎن ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ از ﮐﺪام دﻟﯿﻞ ﺣﺎل و وﻗﺖ و اﻣﺮ درﯾﻦ ﮐﻼم ﺳـﺮور‬‫اﻧـﺎم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ اﻟﮑﺮام ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺑﻨﯽ ﻋﻢ و اﻫﻞ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧـﺪ و ﺑـﺪﯾﻦ ﻓﻬﻢ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﻣﺸﺎﻗﺖ و ﻣﻌﺎﻧـﺪت ارﺑﺎب ﻧﺼـﻔﺖ و‬‫اﻋﺘﺪال ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ ﻫﻤﺎﻧﺎ اﮔﺮ ﻣﺘﺎﻣﻠﯽ ادﻧﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﺪ ﺑﯿﻘﯿﻦ ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺻﺮاﺣﮥ ﻣﺤﺎﯾﺪت و اﻋﺮاض از ﻗﺮاﺋﻦ ﺣﺎﻟﯿﻪ و ﻣﻘﺎﻟﯿﻪ‬‫اﯾﻦ واﻗﻌﻪ اﺧﺘﯿـﺎر ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و در ﺻـﺪد ﺗﺎوﯾـﻞ و ﺗﺼـﺮﯾﻒ ﺑﺮ آﻣـﺪه و راه زﯾﻎ و اﻋﺘﺴـﺎف ﺑﺘﺮك ﻣﺴـﻠﮏ ﺗـﺪﺑﺮ و اﻧﺼـﺎف ﭘﯿﻤﻮده ﻓـﺎﻟّﻠﻪ‬‫ﺣﺴﯿﺒﻬﻢ و ﺣﺴﯿﺐ اﻣﺜﺎﻟﻬﻢ و ﻫﻮ ﻣﺠﺎزﯾﻬﻢ ﺑﺴﻮء ﺻﻨﯿﻌﻬﻢ و ﻗﺒﺢ ﻓﻌﺎﻟﻬﻢ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻃﯿﺒﯽ ﻧﯿﺰ در ﺷﺮح ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﺳﺎﻟﮏ ﻣﺴﻠﮏ ﺗﺎوﯾﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻞ ﮔﺮدﯾﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺎﺷﻒ ﺷﺮح ﻣﺸﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻧﺤﻦ و ان ﮐّﻨﺎ ﻻ ﻧﺠﻬﻞ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻗـﺪﻣﻪ و ﺳﻮاﺑﻘﻪ ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم و اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ و ﻣﻮاﺧﺎﺗﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﯾﺎه و ﻧﺘﻤّﺴﮏ ﺑﺤّﺒﻪ ﺑﺎﻗﻮي و اوﻟﯽ ﻣﻤﺎ ﯾﺪﻋﯿﻪ اﻟﻐﺎﻟﻮن ﻓﯿﻪ ﻓﻠﺴﻨﺎ ﻧﺮي ان ﻧﻀﺮب ﻋﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ‬‫اﻣﺜـﺎل ﻫـﺬه اﻻﺣـﺎدﯾﺚ ﻓﯽ ﻧﺼﺎﺑﻬـﺎ ﺻـﻔﺤﺎ ﻟﻤـﺎ ﻧﺨﺸـﯽ ﻓﯿﻬـﺎ ﻣﻦ ﺗﺤﺮﯾﻒ اﻟﻐـﺎﻟﯿﻦ و ﺗﺎوﯾـﻞ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿﻦ و اﻧﺘﺤﺎل اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ و ﻫـﺬا ﺑﺎب اﻣﺮﻧﺎ‬‫ﺑﻤﺤﺎﻓﻈﺘﻪ و ﺣﻤﯽ اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻟﺬب ﻋﻨﻪ ﻓﺤﻘﯿﻖ ﻋﻠﯿﻨﺎ ان ﻧﻨﺼﺮ ﻓﯿﻪ اﻟﺤّﻖ و ﻧﻘﺪم ﻓﯿﻪ اﻟﺼﺪق و ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺮﯾﺶ ﺑﻪ اﻟﻤﺒﺘﺪع ﺳﻬﺎﻣﻪ و ﯾﻮﺻﻞ ﺑﻪ‬‫اﻟﻤﻨﺘﺤﻞ ﺟﻨﺎﺣﻪ ﻓﯿﺘﺨﺬه ذرﯾﻌﮥ اﻟﯽ اﻟﻄﻌﻦ ﻓﯽ ﺧﻼﻓﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اول ﺣﮑﻢ اﺟﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن ﻓﯽ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و اﻗﻮم ﻋﻤﺎد اﻗﯿﻢ ﺑﻪ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻨﻘﻮل و ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﻘﺎوم ﻣﺎ اوﺟﺐ ﺗﻘﺪﯾﻢ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻟﻘﻮل ﺑﺨﯿﺮﯾﺘﻪ ﻣﻦ‬‫اﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼﺤﺎح ﻣﻨﻀّﻤﺎ إﻟﯿﻬﺎ اﺟﻤﺎع اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻟﻤﮑﺎن ﺳﻨﺪه ﻓﺎن ﻓﯿﻪ ﻻﻫﻞ اﻟﻨﻘﻞ ﻣﻘﺎﻻ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪160 :‬‬‫و ﻻ ﯾﺠﻮز ﺣﻤﻞ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ اﻻﺟﻤﺎع ﻻ ﺳـّﯿﻤﺎ ان اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ اﻟﺬي ﯾﺮوﯾﻪ ﻣّﻤﻦ دﺧﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻻﺟﻤﺎع و اﺳﺘﻘﺎم ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺪة ﻋﻤﺮه و‬‫ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻠﻮ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﺎﻟﺴﺒﯿﻞ ان ﯾﺎّول ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻻ ﯾﻨﺘﻘﺾ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻘـﺪه و ﻻ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻣﺎ ﻫﻮ اﺻـﺢ ﻣﻨﻪ ﻣﺘﻨﺎ و‬‫اﺳﻨﺎدا و ﻫﻮ ان ﯾﻘﺎل ﯾﺤﻤﻞ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﻋﻠﯽ ان اﻟﻤﺮاد ﻣﻨﻪ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﯿﺸﺎرك ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ اﻟﻤﻔﻀـﻠﻮن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ و ﻫﺬا ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ‬‫اﻟﻨﺎس و اﻓﻀـﻠﻬﻢ أي ﻣﻦ ﻋﻘﻠﻬﻢ و اﻓﻀـﻠﻬﻢ و ﻣﻤﺎ ﯾﺒﯿﻦ ﻟﮏ ان ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﻏﯿﺮ ﺟﺎﺋﺰ ﻫﻮ ان اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ‬‫ﺟﻤﻠـﮥ ﺧﻠﻖ ﻟا ﱠﻠﻪ و ﻻ ﺟﺎﺋﺰ ان ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ ذاك ﺷـﯽء ﻋﺮف ﺑﺎﺻﻞ اﻟﺸـﺮع ﻗﻠﻨﺎ و اﻟﺬي ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 537‬از ‪597‬‬‫ﻋﺮف اﯾﻀﺎ ﺑﺎﻟﻨﺼﻮص اﻟﺼـﺤﯿﺤﮥ و اﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ ﻓﯿﺆول ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺬي ذﮐﺮﻧﺎه او ﻋﻠﯽ اﻧﻪ أراد ﺑﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ‬‫ﻋﻤﻪ و ذوﯾﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻄﻠﻖ اﻟﻘﻮل و ﻫﻮ ﯾﺮﯾﺪ اﻟﺘﻘﯿﯿﺪ و ﯾﻌّﻢ ﺑﻪ و ﯾﺮﯾﺪ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﻓﯿﻌﺮﻓﻪ ذو اﻟﻔﻬﻢ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ‬‫اﻟﺤﺎل و اﻟﻮﻗﺖ او اﻻﻣﺮ اﻟﺪﺳـﯽ ﻫﻮ ﻓﯿﻪ اﻗﻮل و اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺬي ﯾﻘﺘﻀﯿﻪ اﻟﻤﻘﺎم ﻫﻮ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻻﻧﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﮑﺮه ان ﯾﺎﮐﻞ‬‫وﺣـﺪه ﻻـﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﻣﻦ ﺷـﯿﻤﮥ اﻫـﻞ اﻟﻤﺮوة ﻓﻄﻠﺐ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺘﯿـﺢ ﻟﻪ ﻣﻦ ﯾﻮاﮐﻠﻪ و ﮐـﺎن ذﻟـﮏ ﺑّﺮا و اﺣﺴﺎﻧـﺎ ﻣﻨﻪ إﻟﯿﻪ و اﺑّﺮ اﻟﻤـﺒّﺮات ﺑّﺮ ذي‬‫اﻟّﺮﺣﻢ و ﺻﻠﺘﻪ ﮐﺎﻧﻪ‬‫ﻗﺎل ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﻣﻦ ذوي اﻟﻘﺮاﺑـﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒـﮥ و ﻣﻦ اوﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴـﺎﻧﯽ و ﺑّﺮي إﻟﯿﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﯿﺒﯽ در ﺗﺎوﯾـﻞ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ اوﻻـ ﮐﻼـم‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ واﻻـ ﻣﻘـﺎم را ﺑﻨﺼﻮص اﻟﻔـﺎﻇﻪ ﻧﻘـﻞ ﻧﻤﻮده و ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ ﭼﻮن وﺟﻪ اول ﺗﺎوﯾـﻞ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ را در ﮐﻤـﺎل وﻫﻦ و رﮐـﺎﮐﺖ و اﻗﺼـﺎي‬‫ﺑﻄﻼـن و ﺳـﺨﺎﻓﺖ دﯾـﺪه ﻧﺎﭼﺎر از ﺗﺎﯾﯿـﺪ آن اﻋﺮاض ورزﯾـﺪه ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺗﺎﯾﯿـﺪ و ﺗﺸﺪﯾـﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻓﺎﺳـﺪه وﺟﻪ ﺛﺎﻧﯽ ﺗﺎوﯾﻞ رﺳـﯿﺪه ﻟﮑﻦ ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻃﯿﺒﯽ را ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻣﻬﺎرت و درﺑﺖ ﺑﺮ ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن اﯾﻦ وﺟﻪ ﮐﻪ در ﻧﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ اﻃﻼﻋﯽ ﺣﺎﺻـﻞ‬‫ﻧﺸـﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﯾﺸـﺘﻦ را از ﺗﺎﯾﯿـﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺎوﯾﻞ واﻫﯽ ﺑﺎز ﻣﯽداﺷﺖ و در ﺻـﺪد ﺗﺸـﯿﯿﺪ و ﺗﺴﺪﯾـﺪ آن ﺑﺮ آﻣﺪه اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﺮاﻓﺖ آﯾﺎت‬‫ﻧﻤﯽﻧﮕـﺎﺷﺖ ﺑـﺎﻟﺠﻤﻠﻪ آﻧﭽﻪ ﻃﯿﺒﯽ در ﺗﺎﯾﯿـﺪ ﺗﺎوﯾﻞ دوم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺗﻔّﻮه ﻧﻤﻮده ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺎﻃﻞ و ﻣﺨﺪوﺷـﺴﺖ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﺑﮑﻤﺎل‬‫ﺗﺤﻘﻖ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ اﻧﺲ و ﺳـﻔﯿﻪ در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺣﺎﺿـﺮ ﺣﻀﻮر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮد آن‬‫ﺟﻨـﺎب دﻓﻊ وﺣـﺪت در اﮐـﻞ ﺑﻮد ﺗﺸـﺮﯾﮏ ﯾﮑﯽ ازﯾﺸـﺎن ﮐﻔـﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎﺳـﺘﺪﻋﺎي ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﯾﻮاﮐﻞ از درﮔﺎه رب اﻟﻌﺒﺎد و آن ﻫﻢ‬‫ﺑﺘﮑﺮار و اﺟﺘﻬـﺎد ﺣﺎﺟﺖ ﻧﺒﻮد دوم آﻧﮑﻪ از رواﯾﺎت ﻧﺴﺎﺋﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺑﻌـﺪ دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤـﺎن ﯾﮑﯽ ﺑﻌـﺪ دﯾﮕﺮي ﺑﺮ در دوﻟﺖ آن ﺟﻨـﺎب ﺣﺎﺿـﺮ ﺷﺪﻧـﺪ و آن ﺟﻨـﺎب اﯾﺸـﺎن را ﺑـﺎ آن ﻫﻤﻪ‬‫وﺳـﻌﺖ ﺧﻠﻖ رد ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮد از دﻋﺎ ﻣﺤﺾ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﯾﻮاﮐﻞ ﺑﻮد آن ﺟﻨﺎب اﯾﺸﺎن را رد ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﻮد ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ اوﻟﯿﺎي ﻃﯿﺒﯽ‬‫اﺿـﻄﺮار اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﺸﺎن ﺑﺎ وﺻﻒ ﻃﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎب ﻫﻨﻮز از آداب ﺷﺮﻋﯿﻪ اﮐﻞ ﻫﻢ واﻗﻒ ﻧﺒﻮدﻧﺪ و ﺑﺎﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ‬‫ﻣﻮاﮐﻠﺖ ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎب ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ ﯾﻮﺻﻠﻬﻢ اﻟﯽ اﺳﻔﻞ درﮐﺎت اﻟﺠﻬﻞ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ از ﻃﻠﺐ ﻣﻮاﮐﻞ آن ﺑﻮد ﮐﻪ وﺣﺪت در اﮐﻞ ﻣﻨﺪﻓﻊ ﺷﻮد و ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻻﻃﻌﺎم ﺑﺎو ﺑﺮ و اﺣﺴﺎن ﻫﻢ ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد ﭘﺲ ﻣﻨﺎﺳﺐ‬‫آن ﺑﻮد ﮐﻪ دﻋﺎ در ﺣﻖ ﯾﮑﯽ از ﺟﺎﺋﻌﯿﻦ و ﻣﻀـﺮورﯾﻦ و اﻫﻞ ﺣﺎﺟﺎت ﮐﻪ اﻓﺘﻘﺎرﺷﺎن ﺷﺪﯾـﺪ ﺑﻮد واﻗﻊ ﺷﻮد ﻧﻪ در ﺣﻖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم زﯾﺮا ﮐﻪ آن ﺟﻨـﺎب اﮔﺮ ﭼﻪ از ﻗﺮاﺑﺖ داران و اوﻟﯽ اﻻرﺣـﺎم آن ﺟﻨـﺎب ﺑﻮد و اﺑﺮ اﻟﻤﺒّﺮات ﺑّﺮ ذي رﺣﻢ و ﺻـﻠﻪ اوﺳﺖ ﻟﮑﻦ‬‫اﯾﺸﺎن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪161 :‬‬‫ﺑﺴﺒﺐ ﺷﺪت اﻓﺘﻘﺎر ﺑﺒﺮ و اﺣﺴﺎن اﻃﻌﺎﻣﯽ اوﻟﯽ و اﺣﻖ ﺑﻮدﻧﺪ راﺑﻌﺎ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺷّﺪت اﻓﺘﻘﺎر ﺟﺎﺋﻌﯿﻦ و ﻣﻀﺮورﯾﻦ ﻏﯿﺮ ذوي‬‫اﻻرﺣـﺎم ﻧﯿﺰ ﺑﺮ و اﺣﺴـﺎن اﻃﻌـﺎﻣﯽ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﺬي رﺣﻢ اوﻟﯽ ﺑﻮد ﻟﮑﻦ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽﺑـﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ دﻋﺎ در ﺣﻖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم واﻗﻊ ﺷﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ اوﻟﯽ ﺑـﺎﻟﺒّﺮ و اﺣﺴـﺎن از ذوي اﻟﻘﺮاﺑـﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒـﮥ ﺟﻨـﺎب ﻓـﺎﻃﻤﻪ ﻋﻠﯿﻬـﺎ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮد ﭘﺲ ﻣﯽﺑـﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب‬‫ﻣﺼﺪاق دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮔﺮدد ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﺮاد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫ﺳﻠﻢ از اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ذوي اﻟﻘﺮاﺑـﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒـﮥ و ﻣﻦ ﻫﻮ اوﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴﺎﻧﯽ و ﺑّﺮي إﻟﯿﻪ ﻣﯽﺑﻮد ﭼﺮا اﻧﺲ رﺟﺎي‬‫رﺳــﯿﺪن ﻣﺮدي از اﻧﺼـﺎر ﻣﯽﮐﺮد ﻣﮕﺮ اﻧﺲ ﻧﻤﯽداﻧﺴـﺖ ﮐـﻪ اﻧﺼـﺎر ﻗﺮاﺑـﺖ داران آن ﺟﻨـﺎب ﻧﯿﺴــﺘﻨﺪ و اوﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴـﺎن و ﺑّﺮ آن ﺟﻨـﺎب‬‫ﻧﻤﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻃﺮﻓﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻃﯿﺒﯽ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ اﻟﺘﻮرﺑﺸﺘﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﮐﻪ اراده ﺗﻘﯿﯿﺪ و ﺗﺨﺼﯿﺺ را از ﮐﻼم ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ذو ﻓﻬﻢ ﻧﻈﺮ ﺑﺤﺎل و وﻗﺖ و اﻣﺮ ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺴﻮي رﺟﺎي اﻧﺲ ﮐﻪ ﯾﻘﯿﻨﺎ‬‫ﻧﺰد ﺳـﻨﯿﻪ از ذوي اﻻﻓﻬﺎم ﺑﻮده ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و در ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﻓﻬﻢ اﻧﺲ درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺻﺮاﺣﮥ ﻣﺨﺎﻟﻒ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﺴﻮﯾﻠﺴﺖ ﭘﺲ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 538‬از ‪597‬‬‫ﭼﮕﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﯿﯿﺪ ﺑﺬوي اﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ و ﺗﺨﺼﯿﺺ ﺑﺎﻫﻞ آن ﺟﻨﺎب ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻓﻬﻢ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻋﺎرﻓﯿﻦ ﮐﻼم رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎﻫّﺐ اﻟـﺪﺑﻮر و اﻟﻘﺒﻮل ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺴـﯿﺎري از ارﺷﺎدات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺒﻄﻞ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﺴﻮﯾﻠﺴﺖ ﻣﺜﻞ ارﺷﺎد آن ﺟﻨﺎب‬‫اﻟّﻠﻬّﻢ ﺟﺌﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ و اوﺟﻬﻬﻢ ﻋﻨـﺪك و اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﺎ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﻠﻘﮏ و اﻟﱠﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ اﻟﯽ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ و‬‫اﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ اﻟـﺬي ﺟﻌﻠـﮏ ﻓﺎﻧﯽ ادﻋﻮ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻟﻘﻤـﮥ ان ﯾﺎﺗﯿﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﻪ و اﻟّﯽ ﻓﮑﻨﺖ اﻧﺖ و أﺑﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺎ اﻧﺲ اﻻ ان ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ و ذﻟ َِﮏ َﻓْﻀُﻞ اﻟﱠﻠِﻪ ﯾُْﺆﺗِﯿِﻪ َﻣْﻦ َﯾﺸﺎُء َو اﻟﱠﻠُﻪ ُذو اﻟ َْﻔْﻀِﻞ اﻟ َْﻌِﻈﯿِﻢ*‬‫و اوﻓﯽ اﻻﻧﺼﺎر ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ او اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ‬‫و ﻏﯿﺮ ان ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣـﺪ ﭘﺲ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﻣﯽﺗﻮان داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺄّوﻟﯿﻦ ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ در اﺛﺒﺎت اﯾﻦ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻓﻬﻢ اﺻﺤﺎب را ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪهاﻧﺪ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ارﺗﮑﺎب ﻣﻌﺎﻧﺪت ﺻﺮﯾﺤﻪ ارﺷﺎدات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و‬‫آﻟﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﺮ ﺳـﺤﺎب را ﻧﯿﺰ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ و ﮐﻔﯽ ﺑﻪ ﺧﺰﯾﺎ و ﺧﺴﺎرا و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ ﻫﻠﮑﺎ و ﺑﻮارا و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻈﻔﺮ ﺧﻠﺨﺎﻟﯽ ﻧﯿﺰ در‬‫ﻣﻔﺎﺗﯿﺢ ﺷﺮح ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ ﺑﺸﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﺮ دو ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ را ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل ﻗﻮﻟﻪ اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫اّول ﺑﻌﻀﻬﻢ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ ان اﻟﻤﺮاد ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﯿﺸﺎرﮐﻪ ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ اﻟﻤﻔﻀﻠﻮن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ و ﻫﻮ ﮐﻘﻮﻟﻬﻢ‬‫ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀـﻠﻬﻢ أي ﻣﻦ اﻋﻘﻠﻬﻢ و اﻓﻀـﻠﻬﻢ و ﻣﻤﺎ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ان ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﻏﯿﺮ ﺟﺎﺋﺰ اﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﺧﻠﻘﮏ‬‫و ﻻـ ﺟـﺎﺋﺰ ان ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻓـﺎن ﻗﯿـﻞ ذﻟـﮏ ﺷـﯽء ﻋﺮف ﺑﺎﺻـﻞ اﻟﺸـﺮع اﺟﯿﺐ ﺑـﺎّن ﻣـﺎ ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ اﯾﻀـﺎ ﻋﺮف ﺑـﺎﻟﻨﺼﻮص‬‫اﻟﺼﺤﯿﺤﮥ و اﻻﺟﻤﺎع او ﯾﻘﻮل أراد اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋّﻤﻪ ﻗﺪ ﮐﺎن ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﯾﻄﻠﻖ و ﯾﺮﯾﺪ ﺑﻪ اﻟﺘﻘﯿﯿﺪ ﻓﯿﻌﺮﻓﻪ ذو اﻟﻔﻬﻢ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﺤﺎل‬‫او اﻟﻮﻗﺖ او اﻻـﻣﺮ اﻟـﺬي ﻫﻮ ﻓﯿﻪ و ﻋﺠﺐ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻼـل اﻟـﺪﯾﻦ ﺳـﯿﻮﻃﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ وﺻﻒ ادﻋﺎي ﻣﺠـﺪدﯾﺖ ﻣﺎﺋـﮥ ﺗﺎﺳـﻌﻪ و ﺣﺼﻮل آﻻت‬‫اﺟﺘﻬـﺎد و ﻣﻄﻠﻖ و دﯾﮕﺮ ﻣﻔـﺎﺧﺮه ﻣﻬﺮه و ﻣـﺂﺛﺮ ﻣﺰﻫﺮه ﺑﮑﻤﺎل ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم رﮐﻮن و ﺳـﮑﻮن ﻧﻤﻮده ﺑﻨﻘﻞ آن در ﻣﻘﺎم ﺗﺎوﯾﻞ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻃﯿﺮ ﮐﻤﺎل اﺗﺼﺎف ﺧﻮد ﺑﺎﻧﺼﺎف ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻗﻮت اﻟﻤﻐﺘﺬي ﻋﻠﯽ ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺘﺮﻣﺬي در ﺷـﺮح ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﺘﻮرﺑﺸﺘﯽ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪162 :‬‬‫ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ أي ﻣﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻓﯿﺸﺎرك ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ اﻟﻤﻔﻀـﻠﻮن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻻﻣـﮥ و ﻫﺬا ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس و اﻋﻘﻠﻬﻢ‬‫أي ﻣﻦ اﻓﻀـﻠﻬﻢ و اﻋﻘﻠﻬﻢ و ﻣﻤـﺎ ﯾﺒﯿﻦ ﻟـﮏ ان ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﻏﯿﺮ ﺟـﺎﺋﺰ اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻـ ﺟﺎﺋﺰ ان‬‫ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ او ﯾﺎّول ﻋﻠﯽ اﻧﻪ أراد ﺑﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻤﻪ و ذوﯾﻪ و ﻗﺪ ﮐﺎن ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻄﻠﻖ اﻟﻘﻮل و‬‫ﻫﻮ ﯾﺮﯾـﺪ ﺗﻘﯿﯿـﺪه و ﯾﻌﻢ ﺑﻪ و ﯾﺮﯾـﺪ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﻓﯿﻌﺮﻓﻪ ذو اﻟﻔﻬﻢ ﺑـﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﺤﺎل و اﻟﻮﻗﺖ او اﻻﻣﺮ اﻟـﺬي ﻫﻮ ﻓﯿﻪ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻄﺎن ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﻗـﺎري ﻧﯿﺰ در ﺷـﺮح ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ داد ﺗﺤﺮﯾﻒ و ﺗﺎوﯾـﻞ و ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾـﻞ داده اﺑﻮاب ﻋـﺬل؟؟؟ و ﻣﻼم ﻣﻨﺼـﻔﯿﻦ ﮐﺮام ﺑﺮاي ﺧﻮد ﮔﺸﺎده‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺮﻗﺎة ﺷـﺮح ﻣﺸـﮑﺎة ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻻﻣﺎم اﻟﺘﻮرﺑﺸﺘﯽ ﻧﺤﻦ و ان ﮐﻨﺎ ﻻ ﻧﺠﻬﻞ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻗﺪﻣﻪ و ﺳﻮاﺑﻘﻪ‬‫ﻓﯽ اﻻﺳـﻼم و اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ و ﻣﻮاﺧﺎﺗﻪ اﯾﺎه ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ و ﻧﺘﻤﺴﮏ ﻣﻦ ﺣﺒﻪ ﺑﺎﻗﻮي و اوﻟﯽ ﻣﻤﺎ‬‫ﯾـﺪﻋﯿﻪ اﻟﻐﺎﻟﻮن ﻓﯿﻪ ﻓﻠﺴـﻨﺎ ﻧﺮي ان ﻧﻀـﺮب ﻋﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻣﺜﺎل ﻫـﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ ﻧﺼﺎﺑﻬﺎ ﺻـﻔﺤﺎ ﻟﻤﺎ ﻧﺨﺸـﯽ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﺗﺤﺮﯾﻒ اﻟﻐﺎﻟﯿﻦ و ﺗﺎوﯾﻞ‬‫اﻟﺠﺎﻫﻠﯿﻦ ﻓﺎﻧﺘﺤﺎل اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ و ﻫﺬا ﺑﺎب اﻣﺮﻧﺎ ﺑﻤﺤﺎﻓﻈﺘﻪ و ﺣﻤﯽ اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻟّﺬب ﻋﻨﻪ ﻓﺤﻘﯿﻖ ﻋﻠﯿﻨﺎ ان ﻧﻨﺼـﺮ ﻓﯿﻪ اﻟﺤﻖ و ﺗﻘﺪم ﻓﯿﻪ اﻟﺼﺪق و ﻫﺬا‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﯾﺮﯾﺶ ﺑﻪ اﻟﻤﺒﺘﺪع ﺳـﻬﺎﻣﻪ و ﯾﻮﺻﻞ ﺑﻪ اﻟﻤﻨﺘﺤﻞ ﺟﻨﺎﺣﻪ ﻟﯿﺘﺨﺬه ذرﯾﻌﻪ اﻟﯽ اﻟﻄﻌﻦ ﻓﯽ ﺧﻼﻓﻪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اول‬‫ﺣﮑﻢ اﺟﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺴـﻠﻤﻮن ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻻﻣـﮥ و اﻗﻮم ﻋﻤﺎد اﻗﯿﻢ ﺑﻪ اﻟـﺪﯾﻦ ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻨﻘﻮل و ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻫﺬا‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻻـ ﯾﻘﺎوم ﻣﺎ اوﺟﺐ ﺗﻘـﺪﯾﻢ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻟﻘﻮل ﺑﺨﯿﺮﯾﺘﻪ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼـﺤﺎح ﻣﻨﻀـﻤﺎ إﻟﯿﻬﺎ اﺟﻤﺎع اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻟﻤﮑﺎن ﺳـﻨﺪه ﻓﺎن ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 539‬از ‪597‬‬‫ﻻﻫﻞ اﻟﻨﻘﻞ ﻣﻘﺎﻻ و ﻻ ﯾﺠﻮز ﺣﻤﻞ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ اﻻﺟﻤﺎع ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ و اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ اﻟﺬي ﯾﺮوﯾﻪ ﻣﻤﻦ دﺧﻞ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻻﺟﻤﺎع و اﺳﺘﻘﺎم‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﻣـﺪة ﻋﻤﺮه و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻠﻮ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﻟﺴﺒﯿﻞ ان ﯾﺎول ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻻ ﯾﻨﺘﻘﺾ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻘﺪه و ﻻ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻣﺎ ﻫﻮ‬‫اﺻﺢ ﻣﻨﻪ ﻣﺘﻨﺎ و اﺳﻨﺎدا و ﻫﻮ ان ﯾﻘﺎل ﻫﻮ ان ﯾﺤﻤﻞ ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻋﻠﯽ ان اﻟﻤﺮاد ﻣﻨﻪ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﻤﻦ ﻫﻮ ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻓﯿﺸﺎرﮐﻪ‬‫ﻓﯿﻪ ﻏﯿﺮه و ﻫﻢ اﻟﻤﻔﻀﻠﻮن ﺑﺎﺟﻤﺎع اﻻﻣﮥ و ﻫﺬا ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻟﻬﻢ ﻓﻼن اﻋﻘﻞ اﻟﻨﺎس و اﻓﻀﻠﻬﻢ أي ﻣﻦ اﻋﻘﻠﻬﻢ و اﻓﻀﻠﻬﻢ و ﻣّﻤﺎ ﯾﺒﯿﻦ ﻟﮏ ان ﺣﻤﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻤﻮم ﻏﯿﺮ ﺟـﺎﺋﺰ ﻫﻮ ان اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻠـﮥ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ و ﻻـ ﺟﺎﺋﺰ ان ﯾﮑﻮن ﻋﻠّﯽ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ ذﻟﮏ‬‫ﺷﯽء ﻋﺮف ﺑﺎﺻﻞ اﻟﺸـﺮع ﻗﻠﻨﺎ و اﻟـﺬي ﻧﺤﻦ ﻓﯿﻪ ﻋﺮف اﯾﻀﺎ ﺑﺎﻟﻨﺼﻮص اﻟﺼـﺤﯿﺤﮥ و اﺟﻤﺎع اﻻﻣـﮥ ﻓﯿﺆول ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻋﻠﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟـﺬي‬‫ذﮐﺮﻧﺎه او ﻋﻠﯽ اﻧﻪ أراد ﺑﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻤﻪ و ذوﯾﻪ و ﻗـﺪ ﮐﺎن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﻄﻠﻖ اﻟﻘﻮل و ﻫﻮ ﯾﺮﯾـﺪ ﺗﻘﯿﯿـﺪه و‬‫ﯾﻌﻢ ﺑﻪ و ﻫﻮ ﯾﺮﯾﺪ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﻓﯿﻌﺮﻓﻪ ذوو اﻟﻔﻬﻢ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ اﻟﺤﺎل او اﻟﻮﻗﺖ او اﻻﻣﺮ اﻟﺬي ﻫﻮ ﻓﯿﻪ ﻗﺎل اﻟﻄﯿﺒﯽ و اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺬي ﯾﻘﺘﻀـﯿﻪ اﻟﻤﻘﺎم‬‫ﻫﻮ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻻﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﮑﺮه ان ﯾﺎﮐﻞ وﺣﺪه ﻻﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﻣﻦ ﺷﯿﻤﮥ اﻫﻞ اﻟﻤﺮوات ﻓﻄﻠﺐ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ان ﯾﺘﯿﺢ ﻟﻪ‬‫ﻣﻦ ﯾﻮاﮐﻠﻪ و ﮐﺎن ذﻟﮏ ﺑﺮا و اﺣﺴﺎﻧﺎ ﻣﻨﻪ إﻟﯿﻪ و اﺑﺮ اﻟﻤﺒﺮات ﺑﺮ ذوي اﻟّﺮﺣﻢ و ﺻـﻠﺘﻪ ﮐﺎﻧﻪ ﻗﺎل ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ذوي اﻟﻘﺮ ﺑا ﮥ و ﻣﻦ‬‫اوﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴـﺎﻧﯽ و ﺑّﺮي إﻟﯿﻪ اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﯿﻪ اﻧﻪ ﻻـ ﺷـﮏ ان اﻟﻌﻠﻢ اوﻟﯽ ﻣﻦ اﺑﻨﻪ و ﮐـﺬا اﻟﺒﻨﺖ و اوﻻدﻫـﺎ ﻓﯽ اﻣﺮ اﻟـﺒﺮ و اﻻﺣﺴـﺎن ﻋﻠﯽ ان ﻗـﻮل‬‫اﻟﻄﯿﺒﯽ ﻫﺬا ﻧا ﻤﺎ ﯾﺘﻢ إذا ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﺣﺪ ﻫﻨﺎك ﻣﻤﻦ ﯾﻮاﮐﻠﻪ و ﻻ ﺷﮏ ﻓﯽ وﺟﻮده ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ و اﻧﺲ ﺣﺎﺿـﺮ و ﻫﻮ ﺧﺎدﻣﻪ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻣﻦ ﻋﺎدﺗﻪ‬‫ان ﻻ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ ﻓﺎﻟﻮﺟﻪ اﻻّول ﻫﻮ اﻟﻤﻌﻮل و ﻧﻈﯿﺮه ﻣﺎ ورد ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﺑﻠﻔﻆ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪163 :‬‬‫اﻓﻀـﻞ اﻻﻋﻤﺎل ﻓﯽ اﻣﻮر ﻻ ﯾﻤﮑﻦ ﺟﻤﻌﻬﺎ اﻻ ان ﯾﻘﺎل ﻓﯽ ﺑﻌﻀـﻬﺎ ان اﻟﺘﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ اﻓﻀـﻠﻬﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﻗﺎري اوﻻ ﮐﻼم‬‫ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﻘﺎم ﻣﻊ ﮐﻼم ﻃﯿﺒﯽ ﻋﻤﺪة اﻻﻋﻼم ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﺪﻗﯿﻖ ﻧﻈﺮ و ﺗﺤﺪﯾﻖ ﺑﺼﺮ ﮐﻼم ﻃﯿﺒﯽ را ﮐﻪ در ﺗﻘﻮﯾﺖ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ دوم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯿﺴﺖ ﻣﺨﺪوش و ﻣﺮدود و ﻣﻮﻫﻮن و ﻣﻄﺮود ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و اﻓﺎده ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺷﮏ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻢ از اﺑﻦ اﻟﻌﻢ اوﻻﺳﺖ و‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻨﺖ و اوﻻد او در اﻣﺮ ﺑﺮ و اﺣﺴﺎن از اﺑﻦ اﻟﻌﻢ اوﻟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺮاد ﻗﺎري اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮد از‬‫اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ذوي اﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ و ﻣﻦ ﻫﻮ اوﻟﯽ ﺑﺎﺣﺴﺎﻧﯽ و ﺑّﺮي‬‫إﻟﯿﻪ ﻣﯽﺑﻮد ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺼـﺪاق دﻋﺎ ﻋﺒﺎس ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻣﺰﻋﻮﻣﺶ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻗﺮب در ﻗﺮاﺑﺖ ﺑﻮد ﯾﺎ آﻧﮑﻪ‬‫در ﺣﻖ ﺟﻨﺎب ﻓﺎﻃﻤﻪ زﻫﺮاء ﺳـﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ و اوﻻد اﻣﺠﺎد آن ﺟﻨﺎب دﻋﺎ واﻗﻊ ﺷﻮد ﮐﻪ آن ﺟﻨﺎب و اوﻻد آن ﺟﻨﺎب در اﻣﺮ ﺑﺮ و اﺣﺴﺎن‬‫اوﻟﯽ از ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮدﻧـﺪ و ﻧﯿﺰ ﻗﺎري ﺗﻘﺮﯾﻊ و ﺗﻌﻨﯿﻒ ﻃﯿﺒﯽ را ﺑﺎﻗﺼـﯽ اﻟﻐﺎﯾﻪ ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ و اﻓﺎده ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﻼم‬‫ﻃﯿﺒﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻗﻮل او ﻻﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن ﯾﮑﺮه ان ﯾﺎﮐﻞ وﺣـﺪه ﻻﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﻣﻦ ﺷـﯿﻤﮥ اﻫﻞ اﻟﻤﺮوة ﻓﻄﻠﺐ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ان ﯾﺘﯿـﺢ ﻟﻪ ﻣﻦ‬‫ﯾﻮاﮐﻠﻪ ﺗﻤﺎم ﻧﻤﯽﺷﻮد ﻣﮕﺮ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ در ﺣﻀﻮر ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺴـﯽ از ﻣﻮاﮐﻠﯿﻦ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﺒﺎﺷـﺪ ﺣﺎل‬‫آﻧﮑﻪ در وﺟﻮد آن ﺷﮏ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﺎﺻﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﺲ ﺧﺎدم آن ﺟﻨﺎب ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد و از ﻋﺎدت آن ﺟﻨﺎب ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﻮاﮐﻠﺖ‬‫ﻧﻔﺮﻣﺎﯾـﺪ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ازﯾﻨﺠﺎ در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﮐﻼم ﻃﯿﺒﯽ ﺑﺤـّﺪي رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد اﻫﻞ ﺗﺴـﻨﻦ در ﻣﻘﺎم‬‫ﺗﺤﻘﯿﻖ وﻫﻦ و رﮐـﺎﮐﺖ آن ﻇـﺎﻫﺮ ﻣﯽﺳﺎزﻧـﺪ و ﺑﺎﻻﺟﻬـﺎر و اﻻﻋﻼـن ﺑﺮّد و اﺑﻄﺎل و دﻓﻊ و اﺧﻤﺎل آن ﻣﯽﭘﺮدازﻧـﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﻗﺎري ﺑﻌـﺪ از‬‫ﻧﻘﺾ ﮐﻼـم ﻃﯿﺒﯽ ﺗﺎوﯾـﻞ اول ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ را ﻣﻌﻮل ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺠﻠﯿﻞ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺟﻤﯿﻞ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ‬‫ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑـﻞ اﻋﺘﻤـﺎد و ﺗﻌﻮﯾﻞ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺴﮏ و ﺗﺸـﺒﺚ ﺑﺎن ﻫﺎدم اﺳﺎس ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﺧﺎﻟﻔﻪ ﻧﺒﯿﻞ و ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﺒﺐ ﺑﺮاي ﺟﺎن ﻧﺜﺎراﻧﺶ ﺟﺎﻟﺐ‬‫ﻋـﺬاب وﺑﯿـﻞ و ﻣﻮرث اﺻـﻨﺎف ﻗﻠﻖ و اﻧﺰﻋـﺎج و ﻧﺤﯿﺐ و ﻋﻮﯾﻠﺴﺖ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﻗﺎري در آﺧﺮ ﮐﻼم ﺑﺘﺄﯾﯿـﺪ ﺗﺎوﯾﻞ اول ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ رﻓﯿﻊ اﻟﻤﻘﺎم‬‫ﺳﺮاﯾﯿـﺪه ﮐﻪ اﺣـﺎدﯾﺚ ﻋﺪﯾـﺪه ﺑﻠﻔـﻆ اﻓﻀﻞ اﻻﻋﻤﺎل در اﻣﻮري وارد ﺷـﺪه ﮐﻪ ﺟﻤﻊ آن ﺑﯽ ﺗﻘـﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﺟﻮاﺑﺶ اﯾﻦ‬‫ﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ را ﺑﺮاي رﻓﻊ ﺗﻬﺎﻓﺖ اﺣﺎدﯾﺚ ﺧﻮد راه دادن ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻻزم اﻓﺘﺎده ﺑﺎﺷـﺪ از ان ﻻزم ﻧﻤﯽآﯾـﺪ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﻫﻢ‬‫اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ را در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از اﯾﺸﺎن ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻨـﺪ و ﺑﻘﻠﻊ و ﻗﻤﻊ آن اﺳﺎس ﺗﺴﻮﯾﻞ ﺿـﺌﯿﻞﺷﺎن ﺑﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ و ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﻧﯿﺰ در ﻟﻤﻌﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 540‬از ‪597‬‬‫ﺷﺮح ﻣﺸﮑﺎة ﺑﺘﺎوﯾﻞ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﺎ ﺑﺪاي ﻏﺮاﺋﺐ ﻫﻔﻮات ﻣﺼﺪر ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻣﻨﮑﺮات ﮔﺮدﯾﺪه ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻠﻤﻌﺎت‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫اّول اﻟﺸـﺎرﺣﻮن ﺑـﺎن اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ او اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﯽ ﻋﻤﻪ او ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ ذوي اﻟﻘﺮاﺑـﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒـﮥ او ﻣﻦ ﻫﻮ‬‫اوﻟﯽ و اﻗﺮب و اﺣـﻖ ﺑﺎﺣﺴـﺎﻧﯽ إﻟﯿﻪ و ﻫـﺬا اﻟـﻮﺟﻪ اﻻـﺧﯿﺮ اﻗﺮب و اوﻓﻖ ﺑﺎﻟﻤﻘـﺎم ﻫﮑـﺬا ﻗـﺎﻟﻮا و ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻼـت ﻓﺎﺳـﺪه و‬‫ﺗﺴﻮﯾﻼـت ﮐﺎﺳـﺪه و ﺗﻘﻮﻻـت ﺑـﺎرده و ﺗﻔﻮﻫﺎت ﺷﺎرده ﻫﻤﺎن ﻣﻤّﻮﻫﺎت ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ و ﻃﯿﺒﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺮﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ ﺑﻮﻫﻦ و‬‫ﺑﻄﻼن و ﺳـﺨﻒ و ﻫﻮان آن وارﺳـﯿﺪي و ﻧﺴﻒ و ﻗﺼﻒ آن ﺑﻌﻮاﺻﻒ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﺎﻋﺖ ﺗﺮﺟﻤﺎن ﺑﭽﺸﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﯿﻦ دﯾﺪي ﻓﻼ ﺣﺎﺟﮥ ﺑﻨﺎ اﻟﯽ‬‫اﻟﻌﻨﺎﯾﮥ ﺑﺎﺑﻄﺎﻟﻬﺎ و ﻻ ﻓﺎﻗﮥ ﻟﻨﺎ اﻟﯽ ﺗﮑﺮار اﻟﺒﯿﺎن ﺑﺎﻇﻬﺎر اﺧﺘﻼﻟﻬﺎ و از ﻣﻌﺠﺒﺎت ﻣﺴـﺘﻐﺮﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻬﺎﻧﺖ‬‫آﯾﺎت ﮐﻼم ﺳﺨﺎﻓﺖ ﻧﻈﺎم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ واﻻ ﻣﻘﺎم را ﮐﻪ در ﺑﯿﺎن ﻟﺰوم ﺗﺎوﯾﻞ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﺳﺮد ﻧﻤﻮده و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪164 :‬‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ آﻧﻔﺎ ﺑﻄﻼن آن ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺗﺤﻘﻖ رﺳـﯿﺪ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﺒﺠﺞ و ﺳﺮور و اﻗﺼﺎي ﻣﺮح و ﺣﺒﻮر دارد ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و از ﻧﺴﺒﺖ ﻧﻤﻮدن آن ﺑﺎﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻣﮑﯽ و دﻋﻮي اﯾﺮاد ان در ﺻﻮاﻋﻖ ﻏـﺎﯾﺖ ﺳـﺮﮔﺮداﻧﯽ ﺧﻮد در ﻣﻬﺎﻣﻪ ﻏﻔﻠﺖ و ذﻫﻮل و ﺳـﺒﺎﺳﺐ ﺑﻼﻫﺖ و ﻏﻔﻮل ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل و ﻟﻘﺪ اﺗﯽ اﻟﺸﯿﺦ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﺼﻮاﻋﻖ ﻓﯽ اﻻﻋﺘﺬار ﻋﻦ اﻟﺘﺎوﯾﻞ ﻟﻬﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﮑﻼم ﻣﻠﯿﺢ ﻓﺼﯿﺢ ﻃﻮﯾﻞ ﻗﺎل ﻧﺤﻦ و ان ﮐﻨﺎ ﻻ‬‫ﻧﺠﻬﻞ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻀﻞ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻗﺪﻣﻪ و ﺳﻮاﺑﻘﻪ ﻓﯽ اﻻﺳﻼم و اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺮﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﻟﻘﺮاﺑﮥ ﻟا ﻘﺮﯾﺒﮥ و‬‫ﻣﻮاﺧﺎﺗﻪ اّﯾﺎه ﻓﯽ اﻟّﺪﯾﻦ و ﻧﺘﻤﺴﮏ ﻣﻦ ﺣّﺒﻪ ﺑﺎﻗﻮي و اوﻟﯽ ﻣﻤﺎ ﯾﺪﻋﯿﻪ اﻟﻐﺎﻟﻮن ﻓﯿﻪ ﻓﻠﺴـﻨﺎ ﻧﺮي ان ﻧﻀﺮب ﻋﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻣﺜﺎل ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ‬‫ﻧﺼﺎﺑﻬﺎ ﺻـﻔﺤﺎ ﻟﻤﺎ ﻧﺨﺸـﯽ ﻓﯿﻬﺎ ﻣﻦ ﺗﺤﺮﯾﻒ اﻟﻐﺎﻟﯿﻦ و ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺠﺎﻫﻠﯿﻦ و اﻧﺘﺤﺎل اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ و ﻫـﺬا ﺑﺎب اﻣﺮﻧﺎ ﺑﻤﺤﺎﻓﻈﺘﻪ و ﺣﻤﯽ اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻟﺬب‬‫ﻋﻨﻪ ﻓﺤﻘﯿﻖ ﻋﻠﯿﻨﺎ ان ﻧﻨﺼـﺮ ﻓﯿﻪ اﻟﺤﻖ و ﻧﻘﺪم ﻓﯿﻪ اﻟﺼﺪق و ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺮﯾﺶ ﺑﻪ اﻟﻤﺒﺘﺪع ﺳﻬﺎﻣﻪ و ﯾﻮﺻﻞ ﺑﻪ اﻟﻤﻨﺘﺤﻞ ﺟﻨﺎﺣﻪ ﻓﯿﺘﺨﺬه ذرﯾﻌﮥ‬‫اﻟﯽ اﻟﻄﻌﻦ ﻓﯽ ﺧﻼﻓﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ اول ﺣﮑﻢ اﺟﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﻤﺴﻠﻤﻮن ﻓﯽ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و اﻗﻮم ﻋﻤﺎد اﻗﯿﻢ ﺑﻪ اﻟّﺪﯾﻦ ﺑﻌﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻨﻘﻮل و‬‫ﺑﺎﻟّﻠﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻻ ﯾﻘﺎوم ﻣﺎ اوﺟﺐ ﺗﻘﺪﯾﻢ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻟﻘﻮل ﺑﺨﯿﺮﯾﺘﻪ ﻣﻦ اﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼـﺤﺎح ﻣﻨﻀـﻤﺎ إﻟﯿﻬﺎ اﺟﻤﺎع اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻟﻤﮑﺎن‬‫ﺳﻨـﺪه ﻓـﺎن ﻓﯿﻪ ﻻﻫـﻞ اﻟﻨﻘـﻞ ﻣﻘﺎﻻ و ﻻ ﯾﺠﻮز ﺣﻤﻞ اﻣﺜﺎﻟﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ اﻻﺟﻤﺎع ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ و اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ اﻟـﺬي ﯾﺮوﯾﻪ ﻣﻤﻦ دﺧﻞ ﻓﯽ ﻫـﺬا‬‫اﻻﺟﻤﺎع و اﺳﺘﻘﺎم ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺪة ﻋﻤﺮه و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻠﻮ ﺛﺒﺖ ﻋﻨﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺎﻟﺴﺒﯿﻞ ان ﯾﺎول ﻋﻠﯽ وﺟﻪ ﻻ ﯾﻨﺘﻘﺾ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻘﺪه و‬‫ﻻـ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻣﺎ ﻫﻮ اﺻـﺢ ﻣﺘﻨﺎ و اﺳـﻨﺎدا و ﻫﻮ ان ﯾﺤﻤﻞ ﻋﻠﯽ اﺣـﺪ اﻟﻮﺟﻮه اﻟﻤـﺬﮐﻮرة و در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﮐﻼم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ‬‫ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣﺪه اﻻ آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺣﺬف و ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺴـﯿﺮ در آﺧﺮ آن ﮔﺮدﯾﺪه و ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ‬‫ادﻧﯽ اﻧﺴـﯽ ﺑﮑﻠﻤﺎت ﻋﺮﺑﯿﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﮑﺘﺎب ﺻﻮاﻋﻖ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﺗﺤﻘﻖ ﺧﻮاﻫﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در ان ازﯾﻦ ﮐﻼم ﺳﺨﺎﻓﺖ ﻧﻈﺎم ﻫﯿﭻ‬‫ﻋﯿﻨﯽ و اﺛﺮي ﻧﯿﺴﺖ و ﮐﺎش اﮔﺮ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ اﯾﻦ ﮐﻼم را ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺠﺮ ﻧﺴـﺒﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﺤﺾ ﺑﺮ ﻧﺴـﺒﺘﺶ ﺑﺎو اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽﮐﺮد و ادﻋﺎي اﯾﺮاد‬‫آن را در ﺻﻮاﻋﻖ آﻏﺎز ﻧﻤﯽﻧﻬﺎد زﯾﺮا ﮐﻪ درﯾﻦ ﺻﻮرت اﺗﺒﺎﻋﺶ را ﻣﯽرﺳـﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺎﭼﺎري ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﮐﻼم ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ‬‫ﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﻣﺤﺘﻤﻠﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ آن را در ﮐﺘﺎﺑﯽ از ﮐﺘﺐ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ دﯾـﺪه آن را از ﺧﻮد او ﮔﻤﺎن ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﺪ اﮔﺮ ﭼﻪ اﯾﻦ ﻋﺬر ﺑﺎرد‬‫ﻧﯿﺰ ﻣﺴـﺘﻮﺟﺐ اﺿـﻐﺎف ﻣﻀـﺎﻋﻔﻪ زﺟﺮ و ﻣﻼم ﺑﺮاي ﺷﺎن ﺑﻮد ﻟﮑﻦ ﭼﻮن ﺣﻀـﺮت ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺎ وﺻﻒ ﻧﺴـﺒﺖ اﯾﻦ ﮐﻼم ﺑﺎﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ ﻣﺪﻋﯽ اﯾﺮاد آن در ﺻﻮاﻋﻖ ﻫﻢ ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﺎﯾﻦ ﺗﺴﻮﯾﻞ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻞ ﻧﯿﺰ دﺳﺖ اﺗﺒﺎﻋﺶ ﻧﻤﯽرﺳﺪ ﭼﻪ آﻧﻔﺎ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ از ﻣﺮاﺟﻌﺖ اﺻﻞ‬‫ﺻﻮاﻋﻖ ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ادﻋﺎي ﻓﺎﺳﺪ ﺑﺮ اﻃﻔﺎل ﻣﻤﯿﺰﯾﻦ ﻫﻢ آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﻏﯿﺮ ﻫﻢ و ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺒﺎﯾﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺷﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در ﺗﺎوﯾﻞ‬‫اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺻـﻨﯿﻊ ﻓﻈﯿﻊ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮده ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺗﺮﻋﺮع و ﺗﺤﺬﻟﻖ و ﺗﻨﻄﻊ و ﺗﻔﻬﯿﻖ ﭼﻨﺎن ﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﮐﻪ درﯾﻦ‬‫وادي ﭘﺮ ﺧـﺎر از دﯾﮕﺮ ﻣﺴﻮﻟﯿﻦ ﺗﻌﺼﺐ ﺷـﻌﺎر ﻗـﺪﻣﯽ ﺑﺎﻻـﺗﺮ ﮔـﺬارد و ﻫﻤﺖ واﻻي ﺧﻮد ﺑﺮ ﺑﻠﻮغ اﻗﺼـﯽ ﻏﺎﯾﺖ ﺗﻠﻤﯿﻊ و ﺗﺴﻮﯾﻞ ﺑﺮ ﮔﻤﺎرد‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻟﻤﻌﺎت ﺑﻌـﺪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﻟﻌﺒـﺪ اﻟﻀـﻌﯿﻒ ﻋﺼـﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻤﺎ ﯾﺼـﻤﻪ و ﺻﺎﻧﻪ ﻋﻤﺎ ﺷﺎﻧﻪ ان ﻣﻦ اﻟﻈﺎﻫﺮ ان اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻏﯿﺮ‬‫ﻣﺤﻤﻮل ﻋﻠﯽ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻻن اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﺟﻤﻠﮥ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ و ﻫﻮ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿﺎت ﻓﺎﻟﻤﺮاد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 541‬از ‪597‬‬‫اﻫﻞ زﻣﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻏﯿﺮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪165 :‬‬‫اﻧﻤﺎ ﯾﮑﻮن ﻣﻦ وﺟﻪ واﺣﺪ ﺧﺎص او وﺟﻮه ﻣﺘﻌﺪدة ﻣﺨﺼﻮﺻﮥ ﻓﻼ ﺣﺎﺟﮥ اﻟﯽ ﺗﺨﺼﯿﺺ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻞ اﻟﯽ ﺗﺨﺼﯿﺺ اﻟﻮﺟﻪ و اﻟﻮﺟﻮه ﻻﻧﻪ ﻟﯿﺲ‬‫اﺣّﺐ و اﻓﻀـﻞ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه ﺳﻮي ﺳـﯿﺪ اﻟﻤﺤﺒﻮﺑﯿﻦ و اﻓﻀـﻞ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﯿﻦ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ اﻟﮑﻼـم ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﻧّﻤـﺎ ﻫﻮ ﻓﯽ‬‫اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻣﻦ ﺟﻬﮥ ﮐﺜﺮة اﻟﺜﻮاب و اﻻﺣﺒﯿﮥ و اﻟﻤﺨﻠﺺ ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﻤﺴﺌﻠﮥ اﻋﺘﺒﺎر اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿﺎت و اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﮐﻼم رﮐﺎﮐﺖ‬‫اﻟﺘﯿﺎم ﻧﻪ ﭼﻨﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺑﺎﻇﻬﺎر ﺑﻄﻼن و ﻓﺴﺎد آن ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﺨﻒ آن ﺑﺮ ﻣﺘﺎﻣﻞ ﺗﻘﺮﯾﺮات ﺳﺎﺑﻘﻪ و ﻧﺎﻇﺮ‬‫ﺗﺒﯿﯿﻨـﺎت ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﺧﻮد ﺑﺨﻮد روﺷﻦ و ﻣﺒﺮﻫﻨﺴﺖ ﻟﯿﮑﻦ و ﻣﺎ ﻟﻠﺘﻮﺿـﯿﺢ و ﺟﻠﺒﺎ ﻟﻠﺘﻔﺮﯾـﺢ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ادﻋﺎي ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺴـﺒﺐ ﺑﻮدن ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖ و ﺑﻮدن آن ﺟﻨﺎب اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ‬‫اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿـﺎت ﻣﺤﻤﻮل ﺑﺮ ﻇـﺎﻫﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﻤﺎن دﻋﻮي ﭘﺎﯾﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ و اﺗﺒﺎع او آﻏﺎز ﻧﻬﺎدهاﻧـﺪ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖﯾﻦ ﻣﻘﺎم‬‫ﺑﻀﻢ ﺿـﻤﯿﻤﻪ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜـّﯿ ﺎت ﺑﺰﻋﻢ ﺧﻮد آن را آب و رﻧـﮓ ﺗﺎزه ﺑﺨﺸـﯿﺪه و ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻨﻌﺎم در ﻣﺎ ﺳـﺒﻖ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻫﺮﮔﺰ از ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮد ﻣﻌﺪول و ﺑﺮ ﻏﯿﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺤﻤﻮل ﻧﯿﺴﺖ و زﻋﻢ اﻣﮑﺎن دﺧﻮل ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ‬‫و ﺳﻠﻢ در ﻋﻤﻮم آن ﺑﻐﺎﯾﺖ واﻫﯽ و ﻓﺎﺳﺪﺳﺖ و ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﺷﻤﻮل آن ﺟﻨﺎب را ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﺻﻼ ﻧﻈﺮ ﺑﻤﻔﺎد اﻟﻔﺎظ ﺣﺪﯾﺚ آن‬‫ﺟﻨﺎب ﻫﻢ ﻧـﺪارد ﺗﺎ ﺑﻠﺤﺎظ دﯾﮕﺮ اﻣﻮر ﻣﻤﻬـﺪه و ﻗﻮاﻋـﺪ ﻣﺒّﯿﻨﻪ ﭼﻪ رﺳﺪ ﭘﺲ ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻠﻖ ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﻣﻬﺎرت و‬‫ﺑﺮاﻋﺖ و ﺗﺪّرب و ﺗﻨﺒﻪ و ﺗﯿﻘﻆ ﺻـﺮف ﻟﺤﻆ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ و ﻏّﺾ ﺑﺼـﺮ از ﻣﺪﻟﻮﻻت ﺻـﺮﯾﺤﻪ ﻧﺼﻮص ﺻـﺤﯿﺤﻪ ارﺷﺎد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﻤﻮده ﺑـﺪﻋﻮي ﻏﯿﺮ ﻣﺤﻤﻮل ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻇـﺎﻫﺮ ﺧﻮد راه ﮐﻤـﺎل اﻏﻔـﺎل و اﻫﻤـﺎل ﭘﯿﻤﻮده اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻓﺎﻟﻤﺮاد اﻫﻞ زﻣﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﭘﺲ ﺑﻄﻼن آن در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﻨﯿﻢ‬‫ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ ﻟﺰوم اﺣـﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻇـﺎﻫﺮ ﺧﻮد‬‫ﻣﺤﻤﻮل ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ازﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻏﺎﯾﮥ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﺒﺎب آﻧﭽﻪ ﻻزم ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ از ﻋﻤﻮم ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺤﺾ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖ ﻣﺴـﺘﺜﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻪ آﻧﮑﻪ دﯾﮕﺮ اﻧﺒﯿﺎ و اوﺻـﯿﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم و ﻣﻼﺋﮑﻪ و ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻫﻢ ﻣﺴﺘﺜﻨﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و‬‫ﻣﻘﺼﻮد از اﺣّﺐ ﺻـﺮف اﺣّﺐ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﺰﻋﻮم ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﺟﻮه ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺸﻮم ﺑﺴﯿﺎر از ﺑﺴﯿﺎرﺳﺖ‬‫ﻟﮑﻦ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺒﻄﻼـت واﺿـﺤﻪ آن ارﺷـﺎد ﺻـﺮﯾﺢ ﺧﻮد ﺟﻨـﺎب رﺳـﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻤﺴﺖ در ﻫﻤﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻋﻨﯽ‬‫ﻓﺮﻣﻮدن آن ﺟﻨﺎب‬‫اﻟﱠﻠﻬّﻢ ادﺧﻞ ﻋﻠﯽ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رواﯾﺖ اﺑﻦ ﻣﻐﺎزﻟﯽ واﻗﻊ ﺷـﺪه و ﻗﺪ ﻣﺮت ﮐﺎﻣﻠﮥ ﻓﯽ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺜﺎﻣﻦ ﻋﺸـﺮ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه اﻟﻤﺎﺿـﯿﮥ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺼﺮاﺣﺖ ﺗﻤﺎم‬‫اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﻻوﻟﯿﻦ و اﻵﺧﺮﯾﻦ‬‫را ﻃﻠﺐ ﻓﺮﻣـﻮده ﺑﺎﺷـﺪ ﺑـﺎز ادﻋـﺎي ﺑﺎﻃـﻞ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺮاد آن ﺟﻨـﺎب از اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﺤﺾ اﺣﺐ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ اﺳﺖ ﭼﻪ ﻗـﺪر ﺟﺮأت و‬‫ﺟﺴـﺎرت ﺑﺮ ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ و ﻣﻌﺎﻧـﺪت و ﻣﺸـﺎﻗﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ آن ﺟﻨﺎب ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻏﯿﺮه اﻧﻤﺎ ﯾﮑﻮن ﻣﻦ وﺟﻪ واﺣـﺪ ﺧﺎص أو‬‫وﺟﻮه ﻣﻌـﺪدة ﻣﺨﺼﻮﺻـﮥ ﻓﻼ ﺣﺎﺟـﮥ اﻟﯽ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻞ اﻟﯽ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﻟﻮﺟﻪ او اﻟﻮﺟﻮه ﻓﺎﻧّﻪ ﻟﯿﺲ اﺣّﺐ و اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه‬‫ﺳﻮي ﺳـّﯿﺪ ﻟا ﻤﺤﺒﻮﺑﯿﻦ و اﻓﻀﻞ اﻟﻤﺨﻠﻮﻗﯿﻦ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﭘﺲ ﻋﯿﻦ دﻋﻮي ﺑﯿﺪﻟﯿﻞ و ﺻـﺮف ﺗﻤﻮﯾﻪ و ﺗﺪﻟﯿﺲ ﺿﺌﯿﻠﺴﺖ و اﺟﺘﻤﺎع‬‫ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﻓﯽ اﻻﻓﻀﻠﯿﮥ در ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻤﻨﻮع ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻤﻨﻮع ﺻﺮف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪166 :‬‬‫ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺎل ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه ﻣﻮﺟﻮده در ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ زاﺋﺪ از ﮐﻤﺎل ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه ﻣﻮﺟﻮده در‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 542‬از ‪597‬‬‫ذات آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﺣﺒّﯿﺖ ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ از آن ﺟﻨﺎب ﮐﻪ ﻣﺤﺬورﺳﺖ ﻻزم ﻧﯿﺎﯾﺪ ﭘﺲ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﺷﺪ ﮐﻪ اﺟﺘﻤﺎع ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه اﺣﺒّﯿﺖ در ذات ﻗﺪﺳـﯽ ﺻـﻔﺎت ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اﺣﺐ ﺑﻮدن آن ﺟﻨﺎب ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه‬‫ﻫﺮﮔﺰ وﺟﻬﯽ از ﻣﻨﻊ ﻧﺪارد و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺎل ﺑﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻨﻮال ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻻزم ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ در اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ آن ﺟﻨﺎب ﺗﺨﺼﯿﺺ وﺟﻪ ﯾﺎ‬‫وﺟﻮه ﮐﺮده آﯾﺪ و ﮐﻼم ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﯽ ﺳﺒﺐ از ﺻﺮﯾﺢ ﻣﻔﺎد آن ﻣﺼﺮوف ﺷﻮد و اﮔﺮ در ﺗﺨﺼﯿﺺ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻮﺟﻪ ﯾـﺎ وﺟﻮه ﺟﺰ ﺻـﺮف ﮐﻼم ﺟﻨﺎب از ﻇﺎﻫﺮ آن ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ ﻻزم ﻧﻤﯽآﻣـﺪ در ﺷـﻨﺎﻋﺖ و‬‫ﻓﻈـﺎﻋﺖ آن ﮐـﺎﻓﯽ و واﻓﯽ ﺑﻮد ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﺑﻄﻼـن و ﻓﺴـﺎد آن ﺑﻮﺟﻮه ﮐﺜﯿﺮه از ﺑﯿـﺎن ﻣﻨﯿﻊ اﻟﺒﻨﯿـﺎن ﻣـﺎ ﮐﻪ در رد ﺗﺎوﯾـﻞ اول ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ‬‫ﺑﻤﻌﺮض ﻋﺮض آوردﯾﻢ ﻣﺴـﺘﻔﺎد و ﻣﺴـﺘﺤﻘﺴﺖ ﻓﮑﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﺴﺘﯿﻘﻈﯿﻦ و ﻋﺠﺒﺴﺖ از ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﮐﻪ ﺧﻮدش در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻼـم در ﻣﻘﺎم ﻧﻔﯽ‬‫ﻣﺤﻤﻮﻟﯿﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﺧﻠﻖ ﺑﻤﺎ ﻋﺪاي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﻤﻮده و ﺻﺮاﺣﮥ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎﻟﻤﺮاد اﻫﻞ‬‫زﻣﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﺑﺎز ﺑﻼ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻌﺘﺪ ﺑﻬﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻔﺼﻞ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻼ ﺣﺎﺟﮥ اﻟﯽ ﺗﺨﺼﯿﺺ اﻟﺨﻠﻖ‬‫ﭘﺲ اﯾﻦ ﺻـﻨﯿﻊ ﺑـﺪﯾﻊ و ﺗﻬﺎﻓﺖ ﻓﻈﯿﻊ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﻗﺎﺑﻞ دﯾﺪﺳﺖ ﮐﻪ اوﻻ ﺧﻮدش ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺧﻠﻖ ﺑﻤﺎ ﻋﺪاي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﺎز ﺑﻔﺎﺻﻠﻪ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﺟﺖ ﺑﺘﺨﺼﯿﺺ ﺧﻠﻖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺨﺼﯿﺺ وﺟﻪ ﯾﺎ وﺟﻮه ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد‬‫ﭘﺲ اﮔﺮ در ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺧﻠﻔـﺎ ﺿـﺮورت ﺑﺘﺨﺼـﯿﺺ ﺧﻠﻖ ﻧﺒﻮد در ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨـﺎب از ﺟﻨﺎب‬‫رﺳـﺎﻟﺖ ﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻧﯿﺰ ﺣﺎﺟﺖ ﺑﺘﺨﺼـﯿﺺ ﺧﻠﻖ ﻧﺒﻮد ﭘﺲ ﭼﺮا در ﻧﻔﯽ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب از ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺧﻠـﻖ ﮐﺮد ﻣﻨـﺎﺳﺐ آن ﺑﻮد ﮐﻪ در آﻧﺠـﺎ ﻧﯿﺰ ﺗﺨﺼـﯿﺺ وﺟﻪ ﯾـﺎ وﺟﻮه ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﯽﮔﻔﺖ ان ﻣﻦ‬‫اﻟﻈـﺎﻫﺮ ان اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﻤـﻮل ﻋﻠﯽ اﻟﻈـﺎﻫﺮ ﻻـن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿـﺎت ﻫﻮ اﻟﻨـﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻓﺎﻟﻤﺮاد ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ وﺟﻪ او وﺟﻮه ﻣﺘﻌـﺪدة ﻣﺨﺼﻮﺻـﮥ ﻻـ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿـﺎت اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺛﻢ اﻟﮑﻼـم ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﻓﯽ‬‫اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﻣﻦ ﺟﻬﮥ ﮐﺜﯿﺮة اﻟﺜﻮاب و اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﮐﻤﺎ ﻓﯽ اﻟﻘﻮل اﻟﻤﺸـﻬﻮر ﻣﻦ ﺑﻌﺾ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﯽ اﻟﻔﺮق ﺑﯿﻦ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ و اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﭘﺲ ﻋﺠﺐ‬‫ﻋﺠﺎﺑﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻓﺨﺮ رازي در ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻣﻔﺎﺗﯿـﺢ اﻟﻐﯿﺐ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺤّﺒﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ اﻋﻄﺎء ﺛﻮاﺑﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫ﺷﺨﺺ ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﻣﻮﺟﺐ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب اوﺳﺖ و اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻧﯿﺰ ﺧﻮاﻫﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ‬‫ﺳّﻨﯿﻪ ﻣﺜﻞ ﻓﺨﺮ رازي و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ و ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﯾﺠﯽ و ﺳﯿﺪ ﺷﺮﯾﻒ ﺟﺮﺟﺎﻧﯽ و ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء دوﻟﺖآﺑﺎدي اﺣﺒّﯿﺖ‬‫را ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب ﻗﺒﻮل ﮐﺮدهاﻧﺪ ﭘﺲ اﯾﻦ اﻓﺎده ﺑﺪﯾﻌﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﮐﻪ از ﺑﻌﺾ ﻋﻠﻤﺎ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻗﺎﺑﻞ اﻧﻮاع اﺳﺘﻌﺠﺎب و ﺟﺎﻟﺐ اﺻﻨﺎف‬‫اﺳـﺘﻐﺮاﺑﺴﺖ و اﻣـﺎ ﻣـﺎ ﻗﺎل و اﻟﻤﺨﻠﺺ ﻓﯽ ﻫـﺬه اﻟﻤﺴـﺌﻠﮥ اﻋﺘﺒﺎر اﻟﻮﺟﻮه و اﻟﺤﯿﺜﯿﺎت* ﻓﻠﻌﻤﺮي ﺗﻠﮏ اﻟﻘﺎﻟـﮥ ﻣﻦ ﻋﺠﺎﺋﺐ اﻟﺘﻘﻮﻻت و ﻏﺮاﺋﺐ‬‫اﻟﺘﻔﻮﻫﺎت؟؟؟* ﻻﻧﻪ ﻗـﺪ ﺗﺒّﯿﻦ ﻣﻤﺎ ﺳـﺒﻖ ﻣﻦ اﻟﺤﺠـﺞ و اﻟﺒﯿﻨﺎت اﻟﺒﺎﻫﺮات* و ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻤﺎ ﻣﻀـﯽ ﻣﻦ اﻟﺪﻻﺋﻞ و اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟﺰاﻫﺮات* ان ذﻟﮏ‬‫اﻻﻋﺘﺒـﺎر ﻣـﻦ اوﻫـﻦ اﻟﻤﺴﺘﻤﺴـﮑﺎت* و اوﻫـﻦ اﻟﻤﺘﺸـﺒﺜﺎت* ﻟﯿﺲ ﻟﻤـﻦ ﺗﻤﺴـﮏ ﺑﻪ ﻣﺨﻠﺺ ﻣﻦ اﻟّﺸـ ﺒﻬﺎت ﺑـﻞ اﻻذﻋـﺎن ﺑﻪ ﻗﺎﺋـﺪ اﻟﯽ ادﻫﯽ‬‫اﻟﻮرﻃﺎت* و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﺎﺻﻢ ﻋﻦ ﺳﻠﻮك ﻣﺴﻠﮏ اﻟﻐﻮاﯾﺎت* و اﻧﺘﻬﺎج ﻣﻨﻬﺞ اﻟﻌﻤﺎﯾﺎت* و ﻫﺮ ﮔﺎه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪167 :‬‬‫ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﺎن ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﺎﻋﺖ اﻗﺘﺮان ﮐﻤﺎل ﺿﻌﻒ و ﻫﻮان و ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن ﺗﺴﻮﯾﻼت ﺿﺌﯿﻠﻪ و ﺗﺎوﯾﻼت ﻋﻠﯿﻠﻪ ﺷﺮاح ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺘﺴﻨﻨﯿﻦ‬‫واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾﺪ ﭘﺲ اﻟﺤﺎل ﻫﺠﻨﺖ و رﮐﺎﮐﺖ و ﺿـﻌﺖ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ ﺗﻘﻮﻻت و ﺗﻔﻮﻫﺎت ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﺮأت ﺑﺮ رّد و اﺑﻄﺎل اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻒ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ و ﻓﻀﺎﺋﺢ و ﻗﺒﺎﺋﺢ ﺗﻘﺮﯾﺮات و ﺗﺰوﯾﺮاﺗﺸﺎن ﺑﺴﻤﻊ اﺻﻐﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ‬‫رد أﻗﻮال ﻣﺘﮑﻠﻤﯿﻦ أﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ در اﺑﻄﺎل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 543‬از ‪597‬‬‫ﻗﺎﺿﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒﺪ اﻟﺠﺒﺎر ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﺳﺘﺮاﺑﺎدي در ﮐﺘﺎب ﻣﻐﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ دﻟﯿﻞ ﻟﻬﻢ آﺧﺮ و ﻗﺪ ﺗﻌﻠﻘﻮا‬‫ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫و ﺑﻤ ﺎ‬‫روي ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﺎﺋﺮ‬‫ﻗﺎﻟﻮا إذا دّل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌـﺪه و اﺣّﺒﻬﻢ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯿﺤﺐ ان ﯾﮑﻮن ﻫﻮ اﻻﻣﺎم و ﻫـﺬا ﺑﻌﯿﺪ ﻻﻧﻪ اﻧﻤﺎ ﯾﻤﮑﻦ ان ﯾﺘﻌﻠﻖ‬‫ﺑﻪ ﻓﯽ اﻧّﻪ اﻓﻀﻞ ﻓﺎﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﻨﺺ ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻣﺎم ﻓﻐﯿﺮ ﺟﺎﺋﺰ اﻟﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﻻ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ان ﯾﻘﺎل ان اﻻﻣﺎﻣﮥ واﺟﺒﮥ ﻟﻼﻓﻀﻞ و ﻗﺪ ﺑّﯿﻨﺎ اﻧﻬﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﺴـﺘﺤﻘﮥ‬‫ﺑﺎﻟﻔﻀـﻞ ﻓﺎﻧﻪ ﻻ ﯾﻤﺘﻨﻊ ﻓﯽ اﻟﻤﻔﻀﻮل ان ﯾﺘﻮﻻﻫﺎ او ﻣﻦ ﯾﺴﺎوﯾﻪ ﻏﯿﺮه ﻓﯽ اﻟﻔﻀﻞ و ﺳـﻨﺒﯿﻦ اﻟﻘﻮل ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺑﻌـﺪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳـﺖ‬‫ﮐﻪ ﻗﺎﺿـﯽ ﻣﺎﺿـﯽ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از آﻧﮑﻪ در ﺑﺎب ﻧﻔﯽ ﺻـﺤﺖ و ﺛﺒﻮت ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ و ﻟﻮ رﮐﯿﮏ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﯿﺎورده ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫اﻧﺼـﺎف دﻻـﻟﺖ آن را ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻓﺮﻣﻮده اﻣﺎ ﻧﻈﺮ ﺑﺘﺼـﺤﯿﺢ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺘﻐﻠﺒﯿﻦ ﻣﻨﻊ ﻟﺰوم ﺧﻼﻓﺖ‬‫ﺑﺮاي اﻓﻀـﻞ ﻧﻤﻮده و ﭼﻮن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ در ﻣﻨﻬـﺞ اول و دﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﻣـﺎت ﺑـﺪﻻﺋﻞ ﻣـﺘﯿﻨﻪ ﻣﺒﺮﻣﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ رزﯾﻨﻪ ﻣﺤﮑﻤﻪ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫وﺟﻮد اﻓﻀـﻞ ﻧﺼﺐ ﻣﻔﻀﻮل ﺟـﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ در ﺑﻄﻼـن ﮐﻼم ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﺒﻬﻪ ﻧﯿﺴﺖ و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ اﻓﺎد ﻋﻠﻢ اﻟﻬـﺪي ﻃﺎب ﺛﺮاه ﻓﯽ ﻧﻘﺾ ﻫـﺬا‬‫اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻪ اﻟﺸﺎﻓﯽ ﻫـﺬان اﻟﺨﺒﺮان اﻟﻠـﺬان ذﮐﺮﺗﻬﻤﺎ اﻧﻤﺎ ﯾﺪﻻن ﻋﻨﺪﻧﺎ ﻋﻠﯽ اﻻﻣﺎﻣﮥ ﮐﺪﻻﻟﮥ اﻟﻤﻮاﺧﺎة و ﻣﺎ ﺟﺮي ﻣﺠﺮاﻫﺎ ﻻﻧﺎ ﻗﺪ ﺑّﯿﻨﺎ ان‬‫ﮐـﻞ ﺷـﯽء دّل ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ و اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ ﻓﻬﻮ دﻻﻟـﮥ ﻋﻠﯽ اﺳـﺘﺤﻘﺎق اﻋﻠﯽ اﻟﺮﺗﺐ و اﻟﻤﻨـﺎزل و ان اوﻟﯽ اﻟﻨﺎس ﺑﺎﻻﻣﺎﻣـﮥ ﻣﻦ ﮐﺎن اﻓﻀـﻠﻬﻢ و‬‫اﺣﻘﻬﻢ ﺑـﺎﻋﻠﯽ ﻣﻨـﺎزل اﻟﺘﺒﺠﯿـﻞ و اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و ﻗـﺪ ﻣﻀـﯽ ﻃﺮف ﻣﻦ اﻟﮑﻼم ﻓﯽ ان اﻟﻤﻔﻀﻮل ﻻ ﯾﺤﺴﻦ اﻣﺎﻣﺘﻪ و ان ورد ﻣﻦ ﮐﻼﻣﻪ ﺷـﯽء ﻣﻦ‬‫ذﻟﮏ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺘﻘﺒﻞ اﻓﺴﺪﻧﺎه ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ و ﻓﺨﺮ رازي در ارﺑﻌﯿﻦ در ﺑﯿﺎن ﺣﺠﺞ اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮ اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺤّﺠﮥ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ اﻟﺘﻤﺴﮏ ﺑﺨﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻣﻌﯽ‬‫و اﻟﻤﺤﺒـﮥ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﺒـﺎرة ﻋﻦ ﮐﺜﺮة اﻟﺜﻮاب و اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ اﻣﺎ اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ اﻟﺘﻤﺴﮏ ﺑﺨﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺎﻻﻋﺘﺮاض‬‫ﻋﻠﯿﻪ ان ﻧﻘﻮل‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻﻣﻮر و ان ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺷـﯽء ﻣﻌﯿﻦ و اﻟـﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ ﻣﺤﺘﻤﻼ ﻟﻬﻤﺎ اﻧﻪ ﯾﺼـﺢ‬‫ﺗﻘﺴـﯿﻤﻪ إﻟﯿﻬﻤـﺎ ﻓﯿﻘﺎل اﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻﻣﻮر و ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﻫـﺬا اﻻﻣﺮ اﻟﻮاﺣـﺪ و ﻣﺎ ﺑﻪ اﻻﺷﺘﺮاك ﻏﯿﺮ‬‫ﻣﺴـﺘﻠﺰم ﺑﻤﺎ ﺑﻪ اﻻﻣﺘﯿﺎز ﻓﺎذن ﻫـﺬا اﻟﻠﻔﻆ ﻻ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻻﻣﻮر ﻓﺎذن ﻫﺬا اﻟﻠﻔﻆ ﻻ ﯾﻔﯿﺪ اﻻ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻻﻣﻮر و ﻫـﺬا ﯾﻔﯿﺪ ﮐﻮﻧﻪ ازﯾﺪ ﺛﻮاﺑﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮه ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻻﻣﻮر و ﻻ ﯾﻤﺘﻨﻊ ﮐﻮن ﻏﯿﺮه ازﯾﺪ ﺛﻮاﺑﺎ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻣﺮ آﺧﺮ ﻓﺜﺒﺖ ان ﻫﺬا‬‫ﻻـ ﯾﻮﺟﺐ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ و ﻫـﺬا ﺟﻮاب ﻗﻮي و ﺑﺮ ﻧـﺎﻇﺮ ﺧﯿﺒﺮ ﻣﻨﺠﻠﯽﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻋﺠﯿﺐ و ﺗﺰوﯾﺮ ﻏﺮﯾﺐ رازي ﮐﻪ ﺑﺮ ﻗّﻮت و ﻣﺘـﺎﻧﺖ آن‬‫ﻧﺎزﯾﺪه در ﺳﺨﺎﻓﺖ و رﮐﺎﮐﺖ ﺑﺎﻟﻎ اﻗﺼﺎي ﻣﺮاﺗﺒﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪168 :‬‬‫ﺑﺠﻮاب ﺗﺎوﯾـﻞ اول ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘـﺎم ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻨﻌـﺎم ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺗﻤﺎم ﺑﺴـﯿﺎري از دﻻﺋﻞ وﺛﯿﻘﻪ ﮐﺜﯿﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺣﺼـﯿﻔﻪ اﺛﯿﺮه داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋـﺎﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم دﻻﻟﺖ دارد و اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﻧﯿﺴﺖ و ﻫﺮ‬‫ﭼﻨﺪ ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ آن ﻫﻤﻪ ﺣﺠﺞ ﺑﺎﻫﺮه و ادﻟّﻪ زاﻫﺮه ﺣﺎﺟﺖ ﺑﻨﻘﺾ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﯿﺴﺖ ﻟﮑﻦ ﻧﻈﺮ ﺑﻤﻨﺎﺳﺒﺖ ﻣﻘﺎم ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ اوﻻ ﺗﺨﺼﯿﺺ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺒﻌﺾ اﻣﻮر ﺻـﺮف از ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ و آن ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﺣﺮام ﻣﺤﻀـﺴﺖ ﮐﻤﺎ ﺳـﺒﻖ و ﺳـﯿﺎﺗﯽ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌﺪ‬‫اﯾﻀـﺎ ﻣـﺎ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ ذﻟـﮏ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻗﺎﻋـﺪه ﺻـﺤﮥ اﻻﺳـﺘﺜﻨﺎء دﻟﯿﻞ اﻟﻌﻤﻮم ﮐﻪ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺟﻤﯿﻞ اﺛﺒﺎت آن‬‫ﻧﻤﻮدهاﯾﻢ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻣﻮﻫﻮن را ﻫﺒﺎء ﻣﻨﺒّﺜﺎ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 544‬از ‪597‬‬‫اﻟﻠّﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫اﺳﺘﺜﻨﺎ ﺻﺤﯿﺤﺴﺖ ﻣﺜﻼ ﻣﻤﮑﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ‬‫ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫اﻻ ﻓﯽ ﮐـﺬا و ﻫﺮ ﮔﺎه اﺳـﺘﺜﻨﺎ ازﯾﻦ ﮐﻼم ﺻـﺤﯿﺢ ﺷـﺪ در ﻋﻤﻮم آن ﻫﯿـﭻ ﺷـﺒﻬﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻇﻬﻮر اﻟﺤﻖ اﻻﺑﻠﺞ و زﻫﻮق‬‫اﻟﺒﺎﻃﻞ اﻟﺠﻠﺞ ﺛﺎﻟﺜﺎ آﻧﮑﻪ ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺪﻟﻮل ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم در‬‫اﻣﺮي ﺧﺎص اﺣﺐ و از روي ﺛﻮاب اﮐﺜﺮ ﺑﻮد ﻟﮑﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ ﺛﻼﺛﻪ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﻧﻪ وﯾﺮا ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺮ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ اﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺜﻼﺛﻪ در ﻓﻼن اﻣﺮ ﻣﺤﺒﻮب ﺧﺪا و رﺳﻮل و‬‫ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﺛﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻻﺣﺒّﯿﮥ و اﮐﺜﺮﯾﮥ اﻟﺜﻮاب و ﻓﻀﻼ ﻋﻦ ان ﯾﮑﻮن اﺣﺪﻫﻢ اﺣّﺐ و اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ ﻣﻨﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ ازﯾﻨﺠـﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ رﮐﯿﮏ رازي ﺑﺮ ﻓﺮض ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻧﯿﺰ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺎو ﻧﻤﯽﺑﺨﺸـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻨـﺪ اﻻﻣﻌﺎن ﺟﺎﻟﺐ ﺿـﺮر ﻋﻈﯿﻢ‬‫ﺑﻤﻘﺼﻮد اوﺳﺖ ﻓﻠﯿﻀـﺤﮏ ﻗﻠﯿﻼ و ﻟﯿﺒﮏ ﮐﺜﯿﺮا و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺷﺮف اﻟﺤﺴﻨﯽ اﻟﺴﻤﺮﻗﻨﺪي ﺑﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﺑﺮ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ رازي‬‫واﻗﻔﯿﺖ دارد و ﺟﺎﺑﺠـﺎ ﺗﻘﺮﯾﺮات او را و ﻟﻮ ﺑـﺎﻟﺘﻔﺮﯾﻖ و اﻟﺘﻮزﯾﻊ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫـﻞ ﺣﻖ ﻣﯽآرد ﻟﮑﻦ ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ادﻟّﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺗﺒﺎع و ﺗﻘﻠﯿـﺪ او را ﯾﮑﺴـﺮ ﺗﺮك ﻧﻤﻮده ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺣﯿﺮت و اﻧﺪﻫﺎش و ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺿـﻄﺮاب و ارﺗﻌﺎش ﺑﺠﻮاب‬‫آن ﻫﻤﻪ دﻻﺋﻞ دو ﺳﻪ ﺣﺮف ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎب ﺻﺤﺎﺋﻒ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻔﺼﻞ اﻟﺜﺎﻟﺚ ﻓﯽ اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌﺪ‬‫اﻟّﻨﺒﯽ اﻟﻤﺮاد ﺑﺎﻻﻓﻀﻞ ﻫﻬﻨﺎ ان ﯾﮑﻮن اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﯿﻪ ﻓﻘﺎل اﻫﻞ اﻟﺴـّﻨﮥ و ﻗـﺪﻣﺎء اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ اﻧّﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻗﺎل اﻟﺸـﯿﻌﮥ و اﮐﺜﺮ‬‫اﻟﻤﺘﺄﺧﺮﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﻫﻮ ﻋﻠﯽ اﺳﺘﺪﻻل اﻫﻞ اﻟّﺴﻨﮥ ﺑﻮﺟﻬﯿﻦ اﻻول ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ‬‫اﻟﺴﻮرة و اﻟﻤﺮاد ﻫﻮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻋﻨﺪ اﮐﺜﺮ اﻟﻤﻔﺴﺮﯾﻦ و اﻻﺗﻘﯽ اﮐﺮم ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ‬‫و اﻻﮐﺮم ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻓﻀﻞ اﻟﺜﺎﻧﯽ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ ﺷﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﻋﻠﯽ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و اﺟﺎب اﻟّﺸـ ﯿﻌﮥ ﺑﺎن ﻫﺬا ﻻ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﺑﻞ ﺑﺎن ﻏﯿﺮه ﻟﯿﺲ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ و اﺣﺘﺠﺖ اﻟﺸـﯿﻌﮥ ﺑﺎن اﻟﻔﻀﯿﻠﮥ اﻣﺎ ﻋﻘﻠﯿﮥ او ﻧﻘﻠﯿﮥ و اﻟﻌﻘﻠﯿﮥ اﻣﺎ‬‫ﺑﺎﻟﻨﺴﺐ او ﺑﺎﻟﺤﺴﺐ و ﮐﺎن ﻋﻠّﯽ اﮐﻤﻞ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ ذﻟﮏ ﻓﻬﻮ اﻓﻀﻞ اﻣﺎ اﻟﻨﺴﺐ ﻓﻼﻧﻪ اﻗﺮب اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ و اﻟﻌﺒﺎس و ان ﮐﺎن ﻋّﻢ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑّﻨﻪ ﮐـﺎن اﺧﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﻻب و ﮐﺎن اﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ اﺧﺎ ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﮐﺎن ﻋﻠﯽ ﻫﺎﺷـﻤﯿﺎ ﻣﻦ اﻻب و اﻻم ﻷﻧّﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻄﻠﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪169 :‬‬‫ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ و ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﺑﻨﺖ اﺳﺪ ﺑﻦ ﻫﺎﺷﻢ و اﻟﻬﺎﺷﻤﯽ اﻓﻀﻞ‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺻﻄﻔﯽ ﻣﻦ وﻟﺪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﻗﺮﯾﺸﺎ و اﺻﻄﻔﯽ ﻣﻦ ﻗﺮﯾﺶ ﻫﺎﺷﻤﺎ‬‫و اﻣﺎ اﻟﺤﺴﺐ ﻓﻼن اﺷـﺮف اﻟﺼـﻔﺎت اﻟﺤﻤﯿﺪة اﻟﺰﻫﺪ و اﻟﻌﻠﻢ و اﻟّﺸـ ﺠﺎﻋﮥ و ﻫﻮ ﻓﯿﻪ اﺗﻢ و اﮐﻤﻞ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﻣﺎ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻼﻧﻪ ذﮐﺮ ﻓﯽ ﺧﻄﺒﻪ‬‫ﻣﻦ اﺳـﺮار اﻟﺘﻮﺣﯿـﺪ و اﻟﻌـﺪل و اﻟﻨﺒﻮة و اﻟﻘﻀﺎء و اﻟﻘـﺪر و اﺣﻮال اﻟﻤﻌﺎد ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﻮﺟﺪ ﻓﯽ اﻟﮑﻼم ﻻﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻔﺮق ﯾﻨﺘﻬﯽ‬‫ﻧﺴـﺒﺘﻬﻢ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺻﻮل إﻟﯿﻪ ﻓﺎن اﻟﻤﻌﺘﺰﻟﮥ ﯾﻨﺴﺒﻮن اﻧﻔﺴﻬﻢ إﻟﯿﻪ و اﻻﺷﻌﺮي اﯾﻀﺎ ﻣﻨﺘﺴﺐ إﻟﯿﻪ ﻻﻧﻪ ﮐﺎن ﺗﻠﻤﯿﺬ اﻟﺠﺒﺎﺋﯽ اﻟﻤﻨﺘﺴﺐ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ و‬‫اﻧﺘﺴﺎب اﻟﺸﯿﻌﮥ ﺑﯿﻦ و اﻟﺨﻮارج ﻣﻊ ﮐﻮﻧﻬﻢ اﺑﻌﺪ اﻟﻨﺎس ﻋﻨﻪ اﮐﺎﺑﺮﻫﻢ ﺗﻼﻣﺬﺗﻪ و اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺋﯿﺲ اﻟﻤﻔﺴﺮﯾﻦ ﮐﺎن ﺗﻠﻤﯿﺬا ﻟﻪ و ﻋﻠﻢ ﻣﻨﻪ ﺗﻔﺴﯿﺮ‬‫ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻤﻮاﺿﻊ اﻟﺘﯽ ﺗﺘﻌﻠﻖ ﺑﻌﻠﻮم دﻗﯿﻘـﮥ ﻣﺜـﻞ اﻟﺤﮑﻤـﮥ و اﻟﺤﺴـﺎب و اﻟﺸـﻌﺮ و اﻟﻨﺠﻮم و اﻟﺮﻣـﻞ و اﺳـﺮار اﻟﻐﯿﺐ و ﮐـﺎن ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﻔﻘﻪ و‬‫اﻟﻔﺼﺎﺣﮥ ﻓﯽ اﻟﺪرﺟﮥ اﻟﻌﻠﯿﺎء و ﻋﻠﻢ اﻟﻨﺤﻮ ﻣﻨﻪ و ارﺷﺪ اﺑﺎ اﻻﺳﻮد اﻟﺪﺋﻠﯽ إﻟﯿﻪ و ﮐﺎن ﻋﺎﻟﻤﺎ ﺑﻌﻠﻢ اﻟﺴـﻠﻮك و ﺗﺼﻔﯿﮥ اﻟﺒﺎﻃﻦ اﻟﺬي ﻻ ﯾﻌﺮﻓﻪ اﻻ‬‫اﻷﻧﺒﯿﺎء و اﻻوﻟﯿﺎء ﺣّﺘﯽ اﺧﺬه ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﻣﻨﻪ او ﻣﻦ اوﻻده او ﻣﻦ ﺗﻼﻣﺬﺗﻬﻢ و‬‫روي اﻧﻪ ﻗـﺎل ﻟﻮ ﮐﺴـﺮت اﻟﻮﺳـﺎدة ﺛﻢ ﺟﻠﺴﺖ ﻋﻠﯿﻬـﺎ ﻟﻘﻀـﯿﺖ ﺑﯿﻦ اﻫـﻞ اﻟﺘﻮرﯾـﮥ ﺑﺘﻮراﺗﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻫـﻞ اﻻﻧﺠﯿـﻞ ﺑﺎﻧﺠﯿﻠﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﺰﺑﻮر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 545‬از ‪597‬‬‫ﺑﺰﺑﻮرﻫﻢ و ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﺮﻗﺎن ﺑﻔﺮﻗﺎﻧﻬﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻣﻦ آﯾﮥ اﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ ﺑّﺮ او ﺑﺤﺮ او ﺳـﻬﻞ او ﺟﺒﻞ او ﺳﻤﺎء او ارض او ﻟﯿﻞ او ﻧﻬﺎر اﻻ و اﻧﺎ اﻋﻠﻢ‬‫ﻓﯿﻤﻦ ﻧﺰﻟﺖ و ﻓﯽ أّي ﺷﯽء ﻧﺰﻟﺖ‬‫و روي اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟﻮ ﮐﺸﻒ اﻟﻐﻄﺎء ﻣﺎ ازددت ﯾﻘﯿﻨﺎ‬‫و ﻗﺎل ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﻀﺎﮐﻢ ﻋﻠﯽ‬‫و اﻟﻘﻀﺎء ﯾﺤﺘﺎج اﻟﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻌﻠﻮم و اﻣﺎ اﻟﺰﻫﺪ ﻓﻠﻤﺎ ﻋﻠﻢ ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻟﺘﻮاﺗﺮ ﻣﻦ ﺗﺮك اﻟﻠّﺬات اﻟﺪﻧﯿﺎ وﯾﮥ و اﻻﺣﺘﺮاز ﻋﻦ اﻟﻤﺤﻈﻮرات ﻣﻦ اول اﻟﻌﻤﺮ‬‫اﻟﯽ آﺧﺮه ﻣﻊ اﻟﻘﺪرة و ﮐﺎن زﻫﺎد اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﮐﺎﺑﯽ ذّر و ﺳﻠﻤﺎن اﻟﻔﺎرﺳﯽ و أﺑﯽ اﻟﺪرداء ﺗﻼﻣﺬﺗﻪ و اﻣﺎ اﻟﺸﺠﺎﻋﮥ ﻓﻐﻨّﯿﮥ ﻋﻦ اﻟﺸﺮح ﺣﺘﯽ‬‫ﻗﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻ ﻓﺘﯽ اﻟّﺎ ﻋﻠﯽ ﻻ ﺳﯿﻒ اﻟّﺎ ذو اﻟﻔﻘﺎر‬‫و ﻗﺎل ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻮم اﻻﺣﺰاب ﻟﻀﺮﺑﮥ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﺒﺎدة اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ‬‫و ﮐـﺬا اﻟﺴـﺨﺎء ﻓـﺎﻧﻪ ﺑﻠﻎ ﻓﯿﻬـﺎ اﻟﺪرﺟـﮥ اﻟﻘﺼﻮي ﺣﺘﯽ اﻋﻄﯽ ﺛﻼﺛـﮥ اﻗﻮاص ﻣـﺎ ﮐـﺎن ﻟﻪ و ﻻ ﻻوﻻده ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻋﻨـﺪ اﻻﻓﻄﺎر ﻓﺎﻧﺰل اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ وَ‬‫ﯾُْﻄِﻌُﻤﻮَن اﻟﱠﻄﻌﺎَم َﻋﻠﯽ ُﺣﱢﺒِﻪ ﻣِْﺴِﮑﯿﻨًﺎ َو َﯾﺘِﯿﻤًﺎ َو َأِﺳﯿﺮًا‬‫و ﮐﺎن اوﻻده اﻓﻀﻞ اوﻻد اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﮐﺎﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴﯿﻦ و‬‫ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻫﻤﺎ ﺳﯿﺪا ﺷﺒﺎب اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ‬‫ﺛﻢ اوﻻد اﻟﺤﺴﻦ ﻣﺜﻞ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ و اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺜﻠﺚ و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﻤﺜﻨﯽ و اﻟﻨﻔﺲ اﻟﺰﮐﯿﮥ و اوﻻد اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﻣﺜﻞ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة و ﻫﻢ‬‫اﺛﻨـﺎ ﻋﺸـﺮ و ﮐﺎن اﺑﻮ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و ﻣﺎﻟﮏ رﺣﻤﻬﻤﺎ اﻟﱠﻠﻪ آﺧـﺬا اﻟﻔﻘﻪ ﻣﻦ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺼﺎدق و اﻟﺒﺎﻗﻮن ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﮐﺎن اﺑﻮ ﯾﺰﯾـﺪ اﻟﺒﺴـﻄﺎﻣﯽ ﻣﻦ ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﻻﺳـﻼم ﺳﻘﺎء ﻓﯽ دار ﺟﻌﻔﺮ اﻟّﺼﺎدق و اﻟﻤﻌﺮوف اﻟﮑﺮﺧﯽ اﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﯾﺪ ﻋﻠّﯽ اﻟّﺮﺿﺎ و ﮐﺎن ﺑﻮاب داره و اﯾﻀﺎ اﺟﺘﻤﺎع اﻻﮐﺎﺑﺮ ﻣﻦ اﻻﻣﮥ و‬‫ﻋﻠﻤﺎﺋﻬﺎ ﻋﻠﯽ ﺷﯿﻌﯿﺘﻪ داّل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ و ﻻ ﻋﺒﺮة ﺑﻘﻮل اﻟﻌﻮام و اﻣﺎ اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﻨﻘﻠﯿﮥ ﻓﻤﺎ‬‫روي ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻻوﻟﯽ ﺧﺒﺮ اﻟﻄﯿﺮ‬‫و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟّﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪170 :‬‬‫ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻟﺜﺎﻧﯿﮥ‬‫ﺧﺒﺮ اﻟﻤﻨﺰﻟﮥ و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺖ ﻣﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ اﻻ اﻧﻪ ﻻ ﺑﻨﯽ ﺑﻌﺪي‬‫و ﻫﺬا اﻗﻮي ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯽ ﺣﻖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ ﺷﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﺑﻌﺪ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻻـﻧﻪ اﻧﻤـﺎ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ان ﻏﯿﺮه ﻟﯿﺲ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻻ ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﯿﺮه و اﯾﻀﺎ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ ان اﻟﻐﯿﺮ ﻣﺎ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ ﻻ ﻋﻠﯽ اﻧّﻪ ﻣﺎ ﯾﮑﻮن‬‫ﻓﺠﺎز ان ﻻ ﯾﮑﻮن ﻋﻨﺪ ورود ﻫﺬا اﻟﺨﺒﺮ و ﯾﮑﻮن ﺑﻌﺪه و اﯾﻀﺎ ﺧﺒﺮ اﻟﻤﻨﺰﻟﮥ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ان ﻟﻪ ﻣﺮﺗﺒﮥ اﻻﻧﺒﯿﺎء‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻻ اﻧﻪ ﻻ ﺑﻨﯽ ﺑﻌﺪي‬‫و ﺧﺒﺮ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻧّﻤﺎ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ان ﻏﯿﺮه ﻣﻤﻦ ﻫﻮ اوﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﺮاﺗﺐ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻟﯿﺲ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﺒّﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ‬‫ﻓﺠﺎز ان ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻪ اﻟﺜﺎﻟﺜﮥ ﺧﺒﺮ اﻟﺮاﯾﮥ‬‫روي اﻧﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺚ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ اﻟﯽ ﺧﯿﺒﺮ ﻓﺮﺟﻊ ﻣﻨﻬﺰﻣـﺎ ﺛﻢ ﺑﻌﺚ ﻋﻤﺮ ﻓﺮﺟﻊ ﻣﻨﻬﺰﻣـﺎ ﻓﺒﺎت رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻣﻐﺘﻤﺎ ﻓﻠﻤﺎ اﺻﺒﺢ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﻨﺎس و ﻣﻌﻪ اﻟﺮاﯾﮥ و ﻗﺎل ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ رﺟﻼ ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﮐﺮارا ﻏﯿﺮ ﻓﺮار ﻓﺘﻌﺮض‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 546‬از ‪597‬‬‫ﻟﻪ اﻟﻤﻬﺎﺟﺮون و اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﯾﻦ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﯿﻞ اﻧﻪ ارﻣﺪ اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﻓﺘﻔﻞ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﺛﻢ دﻓﻊ إﻟﯿﻪ اﻟﺮاﯾﮥ‬‫اﻟﺮاﺑﻌﮥ ﺧﺒﺮ اﻟّﺴﯿﺎدة‬‫ﻗﺎﻟﺖ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﮐﻨﺖ ﺟﺎﻟﺴﮥ ﻋﻨﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذا ﻗﺒﻞ ﻋﻠّﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا ﺳـﯿﺪ اﻟﻌﺮب ﻓﻘﻠﺖ ﺑﺎﺑﯽ اﻧﺖ و اﻣﯽ أ ﻟﺴﺖ ﺳﯿﺪ اﻟﻌﺮب‬‫ﻓﻘﺎل اﻧﺎ ﺳﯿﺪ اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻫﻮ ﺳﯿﺪ اﻟﻌﺮب‬‫اﻟﺨﺎﻣﺴﮥ ﺧﺒﺮ اﻟﻤﻮﻟﯽ‬‫ﻗﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠّﯽ ﻣﻮﻻه‬‫و روي اﺣﻤـﺪ و اﻟﺒﯿﻬﻘﯽ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ اﻧﻪ ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ أراد ان ﯾﻨﻈﺮ اﻟﯽ آدم ﻓﯽ ﻋﻠﻤﻪ و اﻟﯽ ﯾﻮﺷﻊ ﻓﯽ ﺗﻘﻮاه و‬‫اﻟﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﻤﻪ و اﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﯽ ﻫﯿﺒﺘﻪ و اﻟﯽ ﻋﯿﺴﯽ ﻓﯽ ﻋﺒﺎدﺗﻪ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ اﻟﯽ وﺟﻪ ﻋﻠّﯽ‬‫ا ﻟ ﺴ ﺎدﺳ ﮥ‬‫روي ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟـﮏ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ان اﺧﯽ و وزﯾﺮي و ﺧﯿﺮ ﻣﻦ اﺗﺮﮐﻪ ﺑﻌـﺪي ﯾﻘﻀـﯽ‬‫دﯾﻨﯽ و ﯾﻨﺠﺰ و ﻋﺪي ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫اﻟﺴﺎ ﺑﻌﮥ‬‫روي ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻧﻪ ﻗﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ اﻟﺒﺸﺮ ﻣﻦ أﺑﯽ ﻓﻘﺪ ﮐﻔﺮ‬‫ا ﻟﺜ ﺎ ﻣﻨ ﮥ‬‫روي اﻧﻪ ﻗﺎل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ ذي اﻟﺜﺪﯾﮥ و ﮐﺎن رﺟﻼ ﻣﻨﺎﻓﻘﺎ ﯾﻘﺘﻠﻪ ﺧﯿﺮ اﻟﺨﻠﻖ‬‫و ﻓﯽ رواﯾﮥ ﺧﯿﺮ ﻫﺬه اﻻﻣﮥ و ﮐﺎن ﻗﺎﺗﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﻗﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻔﺎﻃﻤﮥ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﻃﻠﻊ ﻋﻠﯽ اﻫﻞ اﻟﺪﻧﯿﺎ و اﺧﺘﺎر ﻣﻨﻬﻢ اﺑﺎك و اﺗﺨﺬه ﻧﺒّﯿﺎ ﺛﻢ اﻃﻠﻊ ﺛﺎﻧﯿﺎ ﻓﺎﺧﺘﺎر ﻣﻨﻬﻢ ﺑﻌﻠﮏ‬‫ﻫﺬا ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻮا و اﻟﺤﻖ ان ﮐّﻞ واﺣﺪ ﻣﻦ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻻرﺑﻌﮥ ﺑﻞ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻣﮑﺮم ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﻟﻔﻀﺎﺋﻞ اﻟﺤﻤﯿﺪة‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺸﺎرت واﺿﺢ و آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪي ﮔﻮ در ﺑﯿﺎن ﺑﻌﺾ اﺟﻮﺑﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﻧﻤﻮده و در ﻧﻘﻞ‬‫اﺣﺘﺠﺎﺟﺎت رزﯾﻨﻪ و اﺳـﺘﺪﻻﻻت ﻣﺘﯿﻨﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﻌﻀﯽ از ﺟﻤﻼت و ﻧﺒﺬي از ﮐﻠﻤﺎت ﮐﻪ از‬‫اﯾﺸﺎن ﺻﺎدر ﻧﺸـﺪه ﺑﻮد ﮐﯿﺎﺳـﮥ ﯾﺎ ﺟﻬﻼ اﺿﺎﻓﻪ ﻓﺮﻣﻮده ﻟﮑﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺟﻮاب ﭼﻮن اﺧﺘﺮاع ﺗﻤﻮﯾﻬﺎت ﺑﻌﯿـﺪه و اﺑﺘﺪاع ﺗﺎوﯾﻼت ﻏﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪه را‬‫ﻣﻮﺟﺐ ﻇﻬﻮر ﺗﻌﺼﺐ ﻓﺎﺣﺶ اﻟﻌﻮار و ﺳﺒﺐ وﺿﻮح ﻣﺠﺎزﻓﺖ واﺿﺤﮥ اﻟﺸﻨﺎر و ﺟﺎﻟﺐ ﮐﻤﺎل ﻋﺬل و ﻣﻼم ﺻﻐﺎر و ﮐﺒﺎر‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪171 :‬‬‫و ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳـﺘﻬﺰاء و اﺳﺘﻨﮑﺎر و اﺳﺘﺤﻘﺎر ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﺴﻮي ادﻋﺎي ﻣﮑﺮﻣﯿﺖ ﻫﺮ واﺣﺪ از ﺧﻠﻔﺎي ارﺑﻌﻪ و ﺟﻤﯿﻊ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫ﻣﻮﺻﻮﻓﯿﺖﺷﺎن ﺑﻔﻀﺎﺋﻞ ﺣﻤﯿﺪه ﺷـﺘﺎﻓﺘﻪ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اّدﻋﺎي ﻓﺎﺳﺪ ﻋﻼﻣﻪ ﺳـﻤﺮﻗﻨﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي ﻟﺴﺎﻧﯽ و ﺻﺮف‬‫ﺗﻘﻮل ﻓﺎﺳـﺪ اﻟﻤﺒـﺎﻧﯿﺴﺖ ﻫﯿـﭻ وﺟﻬﯽ و ﻟﻮ ﺳـﺨﯿﻒ ﺑﺮاي اﯾﺮاد آن درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﭘﯿـﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ ﮐﻼم اﻫﻞ ﺣﻖ ﮐﺮام در‬‫اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺑﻮد و ﻣﻔﺎد ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﺴﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﺎﻟﻔﺮض ﺧﻠﻔﺎي ﺛﻼﺛﻪ و ﺟﻤﯿﻊ‬‫ﺻﺤـﺎﺑﻪ ﻣﮑﺮم ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﺘﺼﻒ ﺑﺼـﻔﺎت ﺣﻤﯿـﺪه ﻫﻢ ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﻨـﺎﻓﯽ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻧﯿﺴـﺖ‬‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﺳـﻤﺮﻗﻨﺪي را درﯾﻦ ﻣﻘﺎم از ﻓﺮط ﺗﺤﯿﺮ ﭼﻪ ﺣﺎﻟﺘﯽ رو داده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻼم ﻣﺤﻠﻮل اﻟﻨﻈﺎم ﺻـﺮﯾﺢ اﻻﻧﺜﻼم زﺑﺎن ﺣﻘﯿﻘﺖ‬‫ﺗﺮﺟﻤـﺎن ﺧﻮد آﻟﻮد و ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﺗﺼـﺎف ﺧﻮد ﺑﺎﺣﺼـﺎف ﻣﺒﺎﻧﯽ ﮐﻼم ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮد و ﻗﺎﺿـﯽ ﻧﺎﺻـﺮ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﯿﻀﺎوي ﻧﯿﺰ از‬‫ﺟﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺑـﺎﻫﺮه اﻫـﻞ ﺣﻖ ﮐﻪ در ﻣﻌﺮض اﺛﺒـﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﻣﯽآرﻧـﺪ ﺑﯿﻀﻪ در‬‫ﻃﺎس اﻧـﺪاﺧﺘﻪ درﯾﻦ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﻣﺮد آز ﻣﺎ از ﮐﻤﺎل داﻧﺸـﻤﻨﺪي آﯾﻪ اﺗﻘﯽ و ﺟﻤﻠﻪ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت اﻫﻞ ﻧﺤﻠﻪ ﺧﻮد ﮐﻪ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺑﯿﺒﺎﮐﯽ در ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫ﺧﺎﻟﻔﻪ اول ﺑﺮﺑﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺳﭙﺮ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻃﻮاﻟﻊ اﻻﻧﻮار اوﻻ در ﺑﯿﺎن وﺟﻮه اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 547‬از ‪597‬‬‫اﻟـّﺴ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ اﻟـّﺴ ﺎدس ان ﻋﻠّﯿﺎ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ وﺟﻬﻪ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻻﻧﻪ ﺛﺒﺖ ﺑﺎﻻﺧﺒﺎر اﻟـّﺼ ﺤﯿﺤﮥ ان‬‫اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﮑﺎﯾﮥ َأﻧ ُْﻔَﺴﻨﺎ َو َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻋﻠﯽ و ﻻـ ﺷـّﮏ اﻧﻪ ﻟﯿﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﺤﻤـﺪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﯿﻨﻪ ﺑـﻞ اﻟﻤﺮاد ﺑﻪ اّﻣـﺎ اﻧّﻪ ﺑﻤﻨﺰﻟﺘﻪ او ﻫﻮ اﻗﺮب اﻟﻨـﺎس إﻟﯿﻪ و ﮐـﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن‬‫ﮐـﺬﻟﮏ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻌـﺪه و ﻻﻧﻪ اﻋﻠﻢ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻻﻧﻪ ﮐﺎن اﺷـﺪﻫﻢ ذﮐﺎء و ﻓﻄﻨﮥ و اﮐﺜﺮﻫﻢ ﺗﺪﺑﯿﺮ او روﯾﮥ و ﮐﺎن ﺣﺮﺻﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﺘﻌﻠﻢ‬‫اﮐﺜﺮ و اﻫﺘﻤـﺎم اﻟّﺮﺳﻮل ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺎرﺷـﺎده و ﺗﺮﺑﯿﺘﻪ اﺗﻢ و اﺑﻠﻎ و ﮐـﺎن ﻣﻘـﺪﻣﺎ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﻌﻠﻮم اﻟﺪﯾﻨـّﯿ ﮥ اﺻﻮﻟﻬـﺎ و ﻓﺮوﻋﻬـﺎ ﻓـﺎن اﮐﺜﺮ ﻓﺮق‬‫اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﯿﻦ ﯾﻨﺘﺴﺒﻮن إﻟﯿﻪ و ﯾﺴﻨﺪون اﺻﻮل ﻗﻮاﻋﺪﻫﻢ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ و اﻟﺤﮑﻤﺎء ﯾﻌﻈﻤﻮﻧﻪ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و اﻟﻔﻘﻬﺎء ﯾﺎﺧﺬون ﺑﺮاﯾﻪ و‬‫ﻗﺪ ﻗﺎل ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻗﻀﺎﮐﻢ ﻋﻠﯽ‬‫و اﯾﻀﺎ ﻓﺄﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮة ﮐﺤـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﺣﺪﯾﺚ ﺧﯿﺒﺮ وردت ﺷﺎﻫﺪة ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ اﻓﻀﻞ و اﻻﻓﻀﻞ ﯾﺠﺐ ان ﯾﮑﻮن اﻣﺎﻣﺎ و در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب‬‫از ان ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻦ اﻟﺴﺎدس اﻧﻪ ﻣﻌﺎرض ﺑﻤﺜﻠﻪ و اﻟﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻠﯿﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ‬‫ﻓﺎّن اﻟﻤﺮاد ﺑﻪ اّﻣﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ او ﻋﻠﯽ وﻓﺎﻗﺎ و اﻟﺜﺎﻧﯽ ﻣﺪﻓﻮع ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو ﻣﺎ ﻟ َِﺄَﺣٍﺪ ِﻋﻨَْﺪُه ﻣِْﻦ ﻧِْﻌَﻤٍﮥ ﺗُْﺠﺰي‬‫ﻷّن ﻋﻠّﯿﺎ ﻧﺸﺄ ﻓﯽ ﺗﺮﺑّﯿﺘﻪ و اﻧﻔﺎﻗﻪ و ذﻟﮏ ﻧﻌﻤـﮥ ﺗﺠﺰي و ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺗﻘﯽ ﮐﺎن اﮐﺮم ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و اﻓﻀﻞ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨْـَﺪ اﻟﱠﻠِﻪ‬‫َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ و ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﻋﻠﯽ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﻋﻠﯽ اﺣﺪ ﺑﻌﺪ اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮﻫﻤﺎ ﺳّﯿﺪ ﮐﻬﻮل اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ و ﻣﺎ ﺧﻼ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ‬‫و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺎﯾﻪ َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ‬‫ﺧﻠﻞ و زال ﺻـﺮﯾﺢ دارد و ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ در ﻣﺤّﻞ ﺧﻮد ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺎن ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ ﺗﻤﺎم ذﮐﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻤﺎل‬‫ﺑﻄﻼن آن ﺑﺮواﯾﺖ ﻣﻮّدة اﻟﻘﺮﺑﯽ در ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺠّﻠـﺪ درﯾﺎﻓﺘﯽ اﻣﺎ اﯾﻦ دو ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻪ ﺑﯿﻀﺎوي ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﺧﺒﺮ از ﻧﻬﺎﯾﺖ واﻗﻔﯿﺖ‬‫و ﻋﺒﻮر او ﺑﺮ آداب ﻣﻨﺎﻇﺮه ﻣﯽدﻫﺪ ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﻣﮕﺮ ﺣﻀﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪172 :‬‬‫ﺑﯿﻀﺎوي را ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﺼﺪر و ﺗﻤﻬﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺮﺳـﯿﺪ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﺧﺒﺎر و اﺣﺎدﯾﺚ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ را و ﻟﻮ ﻧﺰد‬‫ﺧﻮد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﻋﻠﯽ ﻣـﺪارج ﺻـﺤﺖ ﻫﻢ رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﻗﺒﻮل ﻧﺪارﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺪﺗﺮ از ﺧﺮق ﻣﺮﺗﻤﻼت اﻻﻋﻘﺎب ﻣﯽﺷـﻤﺎرﻧﺪ ﭘﺲ ذﮐﺮ آن‬‫ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ و آن ﻫﻢ ﺑﻤﻌﺎرﺿﻪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و اﻣﺜﺎل آن ﺳـﻤﺘﯽ از ﺟﻮاز ﻧﺨﻮاﻫـﺪ داﺷﺖ و ﺷـﻤﺲ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ‬‫اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺒﻊ و ﻣﻘﺘﻔﯽ آﺛﺎر ﺑﯿﻀﺎوي ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺒﺎر ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺑﺮاﻋﺖ در ﻋﻠﻢ ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﻘﻮل و اﺣﺘﻮاء ﺑﺮد ﻗﺎﺋﻖ ﻓﺮوع و اﺻﻮل‬‫ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ادﻟّﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم راه ﻣﻌـﺎرﺿﺖ ﺑـﺎ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻮﻫﻮﻣﻪ و ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﺰﻋﻮﻣﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﮔﺰﯾـﺪه ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻊ اﻻﻧﻈﺎر ﺷـﺮح ﻃﻮاﻟﻊ اﻻﻧﻮار در ﺑﯿﺎن وﺟﻮه اﺣﺘﺠﺎج اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻟﺴـﺎدس ان ﻋﻠﯿـﺎ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﻻﻧﻪ ﺛﺒﺖ ﺑﺎﻻﺧﺒﺎر اﻟﺼـﺤﯿﺤﮥ ان اﻟﻤﺮاد ﻣﻦ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓُﻘْﻞ َﺗﻌﺎﻟَْﻮا َﻧـْﺪُع َأﺑ ْﻨﺎَءﻧﺎ َو َأﺑ ْﻨﺎَءُﮐْﻢ وَ‬‫ﻧِﺴﺎَءﻧﺎ َو ﻧِﺴﺎَءُﮐْﻢ َو َأﻧ ُْﻔَﺴﻨﺎ َو َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ‬‫ﻋﻠّﯽ و ﻻ ﺷﮏ ان ﻋﻠﯿﺎ ﻟﯿﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﺤﻤﺪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﯿﻨﻪ ﺑﻞ اﻟﻤﺮاد ان ﻋﻠﯿﺎ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ اﻟﻨﺒﯽ او ان ﻋﻠﯿﺎ ﻫﻮ اﻗﺮب اﻟﻨﺎس اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ‬‫ﻓﻀﻼ و إذا ﮐﺎن ﮐﺬﻟﮏ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ اﻟﺨﻠﻖ ﺑﻌﺪه و ﻻن ﻋﻠﯿﺎ ﮐﺎن اﻋﻠﻢ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻻﻧﻪ ﮐﺎن اﺷﻬﺮﻫﻢ ذﮐﺎء و ﻓﻄﻨﮥ و اﮐﺜﺮﻫﻢ ﺗﺪﺑﯿﺮا و روّﯾﮥ و‬‫ﮐـﺎن ﺣﺮﺻﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﻠﻢ اﮐﺜﺮ و اﻫﺘﻤـﺎم اﻟﺮﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎرﺷـﺎده و ﺗﺮﺑﯿﺘﻪ اﺗّﻢ و اﺑﻠﻎ و ﮐﺎن ﻣﻘـﺪﻣﺎ ﻓﯽ ﻓﻨﻮن اﻟﻌﻠﻮم اﻟـّﺪﯾﻨﯿﮥ‬‫اﺻﻮﻟﻬﺎ و ﻓﺮوﻋﻬﺎ ﻓﺎن اﮐﺜﺮ ﻓﺮق اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﯿﻦ ﯾﻨﺘﺴـﺒﻮن إﻟﯿﻪ و ﯾﺴﻨﺪون اﺻﻮل ﻗﻮاﻋﺪﻫﻢ اﻟﯽ ﻗﻮﻟﻪ و اﻟﺤﮑﻤﺎء ﯾﻌﻈﻤﻮﻧﻪ ﻏﺎﯾﮥ اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ و اﻟﻔﻘﻬﺎء‬‫ﯾﺎﺧﺬون ﺑﺮاﯾﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 548‬از ‪597‬‬‫ﻗﺪ ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﻀﺎﮐﻢ ﻋﻠﯽ‬‫و اﻻﻗﻀﯽ اﻋﻠﻢ ﻻﺣﺘﯿﺎﺟﻪ اﻟﯽ ﺟﻤﯿﻊ اﻧﻮاع اﻟﻌﻠﻢ و اﯾﻀﺎ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮة وردت ﺷﺎﻫﺪة ﻋﻠﯽ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻫﻮ‬‫اﻧّﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻫﺪي ﻟﻪ ﻃﯿﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻟّﻠﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠﯽ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ و اﻻﺣّﺐ اﻟﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻫﻮ ﻣﻦ أراد اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ زﯾﺎدة ﺛﻮاﺑﻪ‬‫و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﺎ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯽ و اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﻻﻧﻪ‬‫ﻗﺎل اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫و اﻟﻤﺎﺗﯽ ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﯾﺠﺐ ان ﯾﮑﻮن ﻏﯿﺮ اﻟﻨﺒﯽ ﻓﮑﺎﻧﻪ‬‫ﻗﺎل اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻏﯿﺮي‬‫و ﻟﻘﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫و ﺗﻘـﺪﯾﺮه اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻣﻤﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻓﯿﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ و اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻻ ﯾﺎﮐﻠﻮن و ﺑﺘﻘـﺪﯾﺮ ﻋﻤﻮم اﻟﻠﻔﻆ ﻟﻠﮑﻞ ﻓﻼ ﯾﻠﺰم ﻣﻦ ﺗﺨﺼﯿﺼـﻪ‬‫ﺑﺎﻟﻨﺴﺒﮥ اﻟﯽ اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﺗﺨﺼﯿﺼﻪ ﺑﺎﻟﻨﺴﺒﮥ اﻟﯽ ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﺒﯿﺮ‬‫ﻓـﺎن اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﻌﺚ اﺑـﺎ ﺑﮑﺮ اﻟﯽ ﺧﯿﺒﺮ ﻓﺮﺟﻊ ﻣﻨﻬﺰﻣﺎ ﺛﻢ ﺑﻌﺚ ﻋﻤﺮ ﻓﺮﺟﻊ ﻣﻨﻬﺰﻣﺎ ﻓﻐﻀﺐ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟـﺬﻟﮏ‬‫ﻓﻠّﻤﺎ اﺻـﺒﺢ ﺧﺮج اﻟﯽ اﻟﻨﺎس و ﻣﻌﻪ راﯾـﮥ و ﻗﺎل ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ اﻟﯿﻮم رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤّﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و اﻟّﺮﺳﻮل ﮐﺮارا ﻏﯿﺮ ﻓﺮار ﻓﻌﺮض‬‫ﻟﻪ اﻟﻤﻬﺎﺟﺮون و اﻻﻧﺼﺎر ﻓﻘﺎل ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻪ اﻧﻪ ارﻣﺪ اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﻓﺘﻘﻞ ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯿﻪ ﺛﻢ دﻓﻊ اﻟّﺮاﯾﻪ إﻟﯿﻪ‬‫و ذﻟﮏ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ ان ﻣﺎ وﺻـﻔﻪ ﺑﻪ ﻣﻔﻘﻮد ﻓﯿﻤﻦ ﺗﻘﺪم ﻓﯿﮑﻮن اﻓﻀﻞ ﻣﻨﻬﻤﺎ و ﯾﻠﺰم ان ﯾﮑﻮن اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و اﻻﻓﻀﻞ ﯾﺠﺐ ان‬‫ﯾﮑﻮن اﻣﺎﻣﺎ و در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻦ اﻟﺴﺎدس ان ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎ ﻣﻦ اﻟـّﺪﻻﺋﻞ اﻟﺪاﻟّـﮥ ﻋﻠﯽ اّن ﻋﻠّﯿﺎ اﻓﻀﻞ ﻣﻌﺎرض ﺑﻤﺎ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ ان اﺑﺎ‬‫ﺑﮑﺮ اﻓﻀﻞ و اﻟﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻠّﯿﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي‬‫اﻵﯾﮥ ﻓﺎن اﻟﻤﺮاد اﻣﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ او ﻋﻠﯽ ﺑﺎﻻﺗﻔﺎق و اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻫﻮ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻤﺮاد ﺑﻪ ﻋﻠّﯿﺎ ﻣﺪﻓﻮع ﻻﻧﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ذﮐﺮ ﻓﯽ وﺻﻒ اﻻﺗﻘﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪173 :‬‬‫ﻗﻮﻟﻪ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ‬‫و ﻣﺎ ﻻﺣﺪ ﻋﻨﺪه ﻣﻦ ﻧﻌﻤﮥ ﺗﺠﺰي و ﻋﻠّﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻬﻤﺎ ﻷﻧّﻪ ﻣﺎ اﺗﻔﻖ ﻟﻌﻠﯽ ان اﺗﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ‬‫و ﻻن ﻋﻠّﯿﺎ ﻧﺸﺎ ﻓﯽ ﺗﺮﺑﯿﮥ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﻧﻔﺎﻗﻪ و ذﻟﮏ ﻧﻌﻤﮥ ﺗﺠﺰي و إذا ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﻟﻤﺮاد ﺑﺎﻻﺗﻘﯽ ﻋﻠﯿﺎ ﺗﻌﯿﻦ ان ﯾﮑﻮن اﻟﻤﺮاد‬‫اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﻓﯿﮑﻮن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻫﻮ اﻻﺗﻘﯽ و ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن اﺗﻘﯽ ﮐﺎن اﮐﺮم ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ِإﱠن َأْﮐَﺮَﻣُﮑْﻢ ِﻋﻨَْﺪ اﻟﱠﻠِﻪ َأﺗ ْﻘﺎُﮐْﻢ‬‫و ﮐﻞ ﻣﻦ ﮐﺎن اﮐﺮم ﻓﻬﻮ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻓﻀﻞ ﻓﺎﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻓﻀﻞ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ و ﻻ ﻏﺮﺑﺖ ﺑﻌﺪ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻻـﻧﻪ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ ﻟﯿﺲ اﺣـﺪ اﻓﻀـﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻓﻼـ ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و إذا ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻋﻠﯽ‬‫اﻓﻀﻞ ﻣﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﺎﻣﺎ ان ﯾﮑﻮن ﻣﺴﺎوﯾﺎ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻓﯽ اﻟﻔﻀﻞ او ﯾﮑﻮن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ و اﻻول ﻣﻨﺘﻒ ﺑﺎﻻﺟﻤﺎع ﻓﺘﻌﯿﻦ اﻟﺜﺎﻧﯽ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻫﻤﺎ ﺳﯿﺪا ﮐﻬﻮل اﻫﻞ اﻟﺠﻨﮥ ﻣﺎ ﺧﻼ اﻟﻨﺒّﯿﯿﻦ و اﻟﻤﺮﺳﻠﯿﻦ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﯿﺆّم اﻟﻨﺎس اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫و ﺗﻘﺪﯾﻤﻪ ﻓﯽ اﻟﺼﻠﻮة ﻣﻊ اﻧﻬﺎ اﻓﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎدات ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﻓﻀﻞ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻗﺪ ذﮐﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﻨﺪه و اﯾﻦ ﻣﺜﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮐﺬﺑﻨﯽ اﻟﻨﺎس و ﺻﺪﻗﻨﯽ و اﻣﻦ ﺑﯽ و زوﺟﻨﯽ اﺑﻨﺘﻪ و ﺟﻬﺰﻧﯽ ﺑﻤﺎﻟﻪ‬‫و واﺳﺎﻧﯽ ﺑﻨﻔﺴﯽ و ﺟﺎﻫﺪ ﻣﻌﯽ ﺳﺎﻋﮥ اﻟﺨﻮف‬‫و ﻗﻮل ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ اﻟّﻨﺎس ﺑﻌﺪ اﻟﻨﺒﯿﯿﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺛﻢ اﻟﱠﻠﻪ اﻋﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 549‬از ‪597‬‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺖ ﮐﻪ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺠﻮاب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ادﻟّﻪ اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم اﻗﺘﻔﺎء ﻟﻠﺒﯿﻀﺎوي ﺑﺴﻮي‬‫اﻇﻬﺎر ﻣﻌﺎرﺿﺖ آن ﺑﺎ ادﻟّﻪ وﻫﻤّﯿﻪ اﻓﻀـﻠﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از اﮐﺎذﯾﺐ و ﺧﺮاﻓﺎت ﮐﻪ ﺑﯿﻀﺎوي ﺑﺮ اﯾﺮاد آن اﻗـﺪام ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫اﻇﻬـﺎر ﺗﻮﺳﻊ و ﺗﻀـّﻠﻊ وارد ﻧﻤﻮده ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ و دﻗﺖ ﻧﻈﺮ وﺣـﺪت ﺑﺼـﺮ و اﻣﻌﺎن ﻋﺎم و اﻃﻼع ﺗﺎم ﺧﻮد ﺑﺮ آداب ﻣﻨﺎﻇﺮه واﺿـﺢ و‬‫آﺷـﮑﺎر ﻓﺮﻣﻮده و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﺠﺰ و ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ در ﺷـﺮح ﻃﻮاﻟﻊ ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻌﺎرﺿﺖ ﺳﺨﯿﻔﻪ اﮐﺘﻔﺎ ورزﯾﺪه ﻣﺼﻠﺤﺖ در ﺗﺴﻠﯿﻢ‬‫دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و اﻣﺜﺎل آن ﺑﺮ ﻣﻄﻠﻮب اﻫﻞ ﺣﻖ دﯾﺪه ﻟﮑﻦ در ﺗﺸـﯿﯿﺪ اﻟﻘﻮاﻋﺪ ﺷـﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ اﻟﻌﻘﺎﺋﺪ ﺑﺎﺗﺒﺎع و ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻓﺨﺮ رازي ﻣﺮﺗﮑﺐ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ درﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺷـﺮﯾﻒ ﮔﺮدﯾـﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اوﻻ در ﺑﯿﺎن وﺟﻮه اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم‬‫ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﺎ ﺧﺒﺮ اﻟﻄﺎﺋﺮ ﺑﯿﺎن ذﻟﮏ‬‫اﻧﻪ اﻫـﺪي ﻟﻪ ﻃـﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮي ﻓﻘـﺎل اﻟّﻠﻬﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ و اﻻﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻫﻮ ﻣﻦ أراد‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ زﯾﺎدة ﺛﻮاﺑﻪ‬‫و ﻟﯿﺲ ﻓﯽ ذﻟﮏ ﻣﺎ ﯾﺪّل ﻋﻠﯽ ﮐﻮﻧﻪ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻟﻨﺒﯽ و اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﻻﻧﻪ‬‫ﻗﺎل اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫و اﻟﻤﺎﺗﯽ ﺑﻪ اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﯾﺠﺐ ان ﯾﮑﻮن ﻏﯿﺮ اﻟﻨﺒﯽ ﻓﮑﺎﻧﻪ ﻗﺎل اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﻏﯿﺮي و‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ‬‫و ﺗﻘﺪﯾﺮه اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻣﻤﻦ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ و اﻟﻤﻼﺋﮑﮥ ﻻ ﯾﺎﮐﻠﻮن و ﺑﺘﻘﺪﯾﺮ ﻋﻤﻮم اﻟﻠﻔﻆ ﻟﻠﮑّﻞ ﻻ ﯾﻠﺰم ﻣﻦ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﺑﺎﻟﻨﺴﺒﮥ ﻟا ﯽ اﻟﻨﺒﯽ‬‫و اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﺗﺨﺼـﯿﺼﻪ ﺑﺎﻟﻨﺴـﺒﮥ اﻟﯽ ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ و در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ و ﺣـﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ ﻻ ﯾﺪل ﻋﻠﯽ اﻧﻪ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﻞ اﻣﮑﻦ ان‬‫ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ ﻟا ﺨﻠﻖ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﺷﯽء دون ﺷﯽء إذ ﯾﺼّﺢ اﻻﺳﺘﻔﺴﺎر ﺑﺎن ﯾﻘﺎل اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺷﯽء او ﻓﯽ ﺑﻌﻀﻪ و ﻋﻨﺪ ذﻟﮏ ﻻ ﯾﻠﺰم‬‫ﻣﻦ زﯾـﺎدة ﺛﻮاﺑﻪ ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻻﺷـﯿﺎء ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه اﻟﺰﯾـﺎدة ﻓﯽ ﮐـّﻞ ﺷـﯽء ﺑﻞ ﺟﺎز ان ﯾﮑﻮن ﻏﯿﺮه ازﯾـﺪ ﺛﻮاﺑﺎ ﻓﯽ ﺷـﯽء آﺧﺮ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ ﻓﻌﻠﯽ ﻫـﺬا‬‫اﻟﺘﻘﺪﯾﺮ أي ﻓﺎﺋﺪة ﻓﯽ‬‫ﻗﻮﻟﻪ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﻗﻠﻨﺎ اﻟﻔﺎﺋﺪة ﻓﯿﻪ ﺗﺨﺼﯿﺼﻪ ﻋّﻤﻦ ﻟﯿﺲ اﺣّﺐ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ وﺟﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪174 :‬‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﻏﺮاﺑﺖ واﺿـﺢ و اﺷـﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ در ﻣﻨﻊ دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺻﺮﯾﺢ رازي اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺮده ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﺰوﯾﺮ او را ﺑﺘﻐﯿﯿﺮ ﯾﺴﯿﺮ وارد ﻧﻤﻮده و ﭼﻮن ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻼوه ﺑﺮ ادﻟّﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮐﻪ‬‫ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح ﻣﺒﻄﻞ اﯾﻦ ﺷـﺒﻪ واﻫﯿﻪﺳﺖ ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﺑﺠﻮاب رازي ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن آن داﻧﺴﺘﯽ ﻟﻬﺬا ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺑﺎﯾﻀﺎح وﻫﻦ آن ﻧﯿﺴـﺖ‬‫اّﻣﺎ آﻧﭽﻪ اﺻﻔﻬﺎﻧﯽ در آﺧﺮ ﮐﻼم ﺧﻮد ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﻨّﺒﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎن ﻗﯿﻞ ﻓﻌﻠﯽ ﻫﺬا اﻟﺘﻘﺪﯾﺮ أّي ﻓﺎﺋﺪة ﻓﯽ‬‫ﻗﻮﻟﻪ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ‬‫ﻗﻠﻨﺎ اﻟﻔﺎﺋﺪة ﻓﯿﻪ ﺗﺨﺼﯿﺼﻪ ﻋّﻤﻦ ﻟﯿﺲ اﺣّﺐ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ وﺟﻪ ﭘﺲ ﻧﮕﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻼم از ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﭼﻪ ﺑﻌﺪ اﺳﺘﻤﺎع آن ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر ﻋﺮض‬‫ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺛﻼﺛﻪ و اﺣﺰاﺑﺸﺎن ﮐﻤﺎ ﻗّﺮر ﻓﯽ ﻣﺤّﻠﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺤﺒﻮب ﻣﻦ وﺟﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻻﺣﺒّﯿﮥ ﭘﺲ‬‫ﺑﻨـﺎﺑﺮ اﻓﺎده ﺧﻮد اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ اﯾﺸﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷـﺪ و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻮن‬‫ﻣﺮدودﯾﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﻼﺛﻪ از واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ و ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻓﺎده اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ ﻓﺎﺋـﺪه ﮐﻼم ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫درﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺗﺨﺼـﯿﺺ و اﻓﺮاز ﻣﺼﺪاق دﻋﺎﺳﺖ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺣّﺐ ﻣﻦ وﺟﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷـﻨﺪ ﭘﺲ ﺑﯽﺿﻢ ﺿـﻤﯿﻤﻪ دﯾﮕﺮ از ﺧﻮد ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﺛﻼﺛﻪ ﻧﺰد ﺟﻨﺎب اﺣـﺪﯾﺖ اﺣّﺐ ﻣﻦ وﺟﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧـﺪ و ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﻀـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ اﯾﺠﯽ و ﺳـﯿﺪ‬‫ﺷﺮﯾﻒ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺟﺮﺟﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ در ﺗﺎوﯾﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺗﺒﺎع و ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻧﺎ ﺳﺪﯾﺪ رازي ﻋﻨﯿﺪ ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ راه ﺗﺨﺪﯾﻊ اﻏﻤﺎر و اﻏﺮاء اﺷـﺮاء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 550‬از ‪597‬‬‫و اﺛﺎرت ﻗﺘﺎم ﺗﻬﯿﯿـﺞ ﻋﻮام ﺑﺪﻻﻟﺖ او رﻓﺘﻪاﻧﺪ در ﺷـﺮح ﻣﻮاﻗﻒ در ﺑﯿﺎن وﺟﻮﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺟﻤﺎﻻ‬‫دﻻﻟﺖ دارد ﻣﺴﻄﻮرﺳﺖ اﻟﺜﺎﻧﯽ ﺧﺒﺮ اﻟّﻄﯿﺮ و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺣﯿﻦ اﻫـﺪي إﻟﯿﻪ ﻃـﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮي اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑـﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘـﮏ إﻟﯿـﮏ ﯾﺎﮐـﻞ ﻣﻌﯽ ﻫـﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓـﺎﺗﯽ ﻋﻠﯽ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﻟّﻄﯿﺮ و‬‫اﻟﻤﺤّﺒﮥ ﻣﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺜﺮة اﻟﺜﻮاب و اﻟﺘﻌﻈﯿﻢ‬‫ﻓﯿﮑﻮن ﻫﻮ اﻓﻀﻞ و اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ و اﺟﯿﺐ ﺑﺎﻧﻪ ﻻ ﯾﻔﯿﺪ ﮐﻮﻧﻪ اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺷﯽء ﻟﺼﺤﮥ اﻟﺘﻘﺴﯿﻢ و ادﺧﺎل ﻟﻔﻆ اﻟﮑﻞ و اﻟﺒﻌﺾ اﻻ ﺗﺮي اﻧﻪ‬‫ﯾﺼـﺢ ان ﯾﺴﺘﻔﺴـﺮ و ﯾﻘﺎل اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﻪ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐﻞ ﺷـﯽء او ﻓﯽ ﺑﻌﺾ اﻻﺷـﯿﺎء و ح ﺟﺎز ان ﯾﮑﻮن اﮐﺜﺮ ﺛﻮاﺑﺎ ﻓﯽ ﺷـﯽء دون آﺧﺮ ﻓﻼ ﯾﺪل‬‫ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠّﯿﮥ ﻣﻄﻠﻘﺎ و در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻓﺎﻗﺪ اﻟﻨﻈﺎم از ﺗﻘﺮﯾﺮ رﮐﺎﮐﺖ اﻧﻀﻤﺎم رازي ﻣﺎﺧﻮذﺳﺖ و ﭼﻮن ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اﻧﺨﺮام و اﻧﺜﻼم آن ﺑﺎﺣﺴﻦ وﺟﻮه آﻧﻔﺎ درﯾﺎﻓﺘﯽ ﭘﺲ در ﺑﻄﻼن آن ارﺗﯿﺎﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ و ﺳـﻌﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﻧﯿﺰ‬‫ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺟﻌﯿﺖ اﻗﺎﺻـﯽ و اداﻧﯽ و ﻏﺎﯾﺖ ﺗـﺪرب و ﺗﻤﻬﺮ و ﻫﻤﻪ داﻧﯽ ﺑﺠﻮاب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺟﺰ ﺳـﻠﻮك ﻣﺴـﻠﮏ اﻫﻤﺎل و اﻏﻔﺎل راﻫﯽ‬‫ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺷـﺮح ﻣﻘﺎﺻﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻤﺴـﮑﺖ اﻟّﺸﯿﻌﮥ اﻟﻘﺎﺋﻠﻮن ﺑﺎﻓﻀﻠﯿﮥ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﺑﺎﻟﮑﺘﺎب و اﻟﺴّﻨﮥ و اﻟﻤﻌﻘﻮل اﻣﺎ اﻟﮑﺘﺎب‬‫ﻓﻘﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓُﻘْﻞ َﺗﻌﺎﻟَْﻮا َﻧْﺪُع َأﺑ ْﻨﺎَءﻧﺎ َو َأﺑ ْﻨﺎَءُﮐْﻢ َو ﻧِﺴﺎَءﻧﺎ َو ﻧِﺴﺎَءُﮐْﻢ َو َأﻧ ُْﻔَﺴﻨﺎ َو َأﻧ ُْﻔَﺴُﮑْﻢ ﺛُﱠﻢ َﻧﺒَْﺘِﻬْﻞ‬‫اﻵﯾﮥ ﻋﻨﯽ ﺑﺎﻧﻔﺴـﻨﺎ ﻋﻠّﯿﺎ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ و ان ﮐﺎن ﺻـﯿﻐﻪ ﺟﻤﻊ ﻻﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺼـﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﺣﯿﻦ دﻋﺎءه و ﻗﺪ ﻧﺠﺮان اﻟﯽ اﻟﻤﺒﺎﻫﻠﮥ و ﻫﻮ‬‫اﻟـﺪﻋﺎء ﻋﻠﯽ اﻟﻈﺎﻟﻢ ﻣﻦ اﻟﻔﺮﯾﻘﯿﻦ ﺧﺮج و ﻣﻌﻪ اﻟﺤﺴﻦ و اﻟﺤﺴـﯿﻦ و ﻓﺎﻃﻤﮥ و ﻋﻠﯽ و ﻫﻮ ﯾﻘﻮل ﻟﻬﻢ إذا اﻧﺎ دﻋﻮت ﻓﺄﻣﻨﻮا و ﻟﻢ ﯾﺨﺮج ﻣﻌﻪ ﻣﻦ‬‫ﺑﻨﯽ ﻋّﻤﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﻠﯽ و ﻻـ ﺷﮏ ان ﻣﻦ ﮐﺎن ﺑﻤﻨﺰﻟـﮥ ﻧﻔﺲ اﻟﻨﺒﯽ ﮐﺎن اﻓﻀﻞ و ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻗُْﻞ ﻻ َأْﺳـ َﺌﻠُُﮑْﻢ َﻋَﻠﯿِْﻪ َأْﺟﺮًا ِإﻟﱠﺎ اﻟ َْﻤَﻮﱠدَة ﻓِﯽ اﻟ ُْﻘْﺮﺑﯽ ﻗﺎل‬‫ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ ﻟﻤﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﻫﺬه اﻵﯾﮥ ﻗﺎﻟﻮا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻫﺆﻻء اﻟّﺬﯾﻦ ﻧﻮدﻫﻢ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ و ﻓﺎﻃﻤﮥ و وﻟﺪاﻫﺎ‬‫و ﻻ ﺧﻔﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪175 :‬‬‫ﻓﯽ ان ﻣﻦ وﺟﺐ ﻣﺤّﺒﺘﻪ ﺑﺤﮑﻢ ﻧﺺ اﻟﮑﺘـﺎب ﮐـﺎن اﻓﻀـﻞ و ﮐـﺬا ﻣﻦ ﺛﺒﺖ ﻧﺼـﺮﺗﻪ اﻟﺮﺳﻮل ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم ﺑـﺎﻟﻌﻄﻒ ﻓﯽ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯽ اﺳﻢ اﻟﱠﻠﻪ و ﺟﺒﺮﺋﯿﻞ ﻣﻊ اﻟﺘﻌﺒﯿﺮ ﻋﻨﻪ ﺑﺼﺎﻟﺢ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ذﻟﮏ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َﻓِﺈ ﱠن اﻟﱠﻠَﻪ ُﻫَﻮ َﻣْﻮﻻُه َو ِﺟﺒِْﺮﯾُﻞ َو ﺻﺎﻟ ُِﺢ اﻟ ُْﻤْﺆﻣِﻨِﯿَﻦ‬‫ﻓﻌﻦ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ ان اﻟﻤﺮاد ﺑﻪ ﻋﻠﯽ و اﻣﺎ اﻟﺴﻨﮥ‬‫ﻓﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ أراد ان ﯾﻨﻈﺮ اﻟﯽ آدم ﻓﯽ ﻋﻠﻤﻪ و اﻟﯽ ﻧﻮح ﻓﯽ ﺗﻘﻮاه و اﻟﯽ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻓﯽ ﺣﻠﻤﻪ و اﻟﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﻓﯽ ﻫﯿﺒﺘﻪ و اﻟﯽ‬‫ﻋﯿﺴﯽ ﻓﯽ ﻋﺒﺎدﺗﻪ ﻓﻠﯿﻨﻈﺮ اﻟﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و ﻻ ﺧﻔﺎء ﻓﯽ ان ﻣﻦ ﯾﺴﺎوي ﻫﺬه اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻓﯽ ﻫﺬه اﻟﮑﻤﺎﻻت ﮐﺎن اﻓﻀﻞ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم اﻗﻀﺎﮐﻢ ﻋﻠﯽ‬‫و اﻻﻗﻀﯽ اﻋﻠﻢ و اﮐﻤﻞ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎءه ﻋﻠﯽ ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ و اﻻﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﮐﺜﺮ‬‫ﺛﻮاﺑﺎ‬‫و ﻫﻮ ﻣﻌﻨﯽ اﻻﻓﻀﻞ و‬‫ﮐﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺖ ﻣّﻨﯽ ﺑﻤﻨﺰﻟﮥ ﻫﺎرون ﻣﻦ ﻣﻮﺳﯽ‬‫و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻋﻨﺪ ﻣﻮﺳﯽ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻫﺎرون و‬‫ﮐﻘﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم ﻣﻦ ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻻه ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻮﻻه‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟـّﺴ ﻼم ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﻻﻋﻄﯿﻦ ﻫﺬه اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﻋﺪﻻ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪه ﯾﺤّﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﻓﻠّﻤﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 551‬از ‪597‬‬‫اﺻـﺒﺤﻮا ﻏـﺪوا ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠّﻢ ﮐﻠﻬﻢ ﯾﺮﺟﻮن ان ﯾﻌﻄﺎﻫـﺎ ﻓﻘﺎل اﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎﻟﻮا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺸـﺘﮑﯽ‬‫ﻋﯿﻨﯿﻪ ﻗﺎل ﻓﺎرﺳﻠﻮا إﻟﯿﻪ ﻓﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﺒﺼﻖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﺑﺮأ ﺣﺘﯽ ﮐﺎﻧﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﺑﻪ وﺟﻊ ﻓﺎﻋﻄﺎه اﻟﺮاﯾﮥ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم اﻧﺎ دار اﻟﺤﮑﻤﮥ و ﻋﻠﯽ ﺑﺎﺑﻬﺎ و ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺼ ﻠﻮة و اﻟّﺴـ ﻼم ﻟﻌﻠﯽ اﻧﺖ اﺧﯽ ﻓﯽ اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة و ذﻟﮏ ﺣﯿﻦ‬‫اﺧﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ ﻗﺪ ﻣﻊ ﻋﯿﻨﺎه ﻓﻘﺎل آﺧﯿﺖ ﺑﯿﻦ اﺻﺤﺎﺑﮏ و ﻟﻢ ﺗﻮاخ ﺑﯿﻨﯽ و ﺑﯿﻦ اﺣﺪ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻤﺒﺎرزة ﻋﻠﯽ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺒﺪود اﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﻋﻤﻞ اﻣﺘﯽ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ‬‫و ﻗﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻌﻠﯽ اﻧﺖ ﺳّﯿﺪ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ ﺳﯿﺪ ﻓﯽ اﻵﺧﺮة و ﻣﻦ اﺣﺒﮏ ﻓﻘﺪ اﺣﺒﻨﯽ و ﻣﻦ اﺣّﺒﻨﯽ ﻫﻮ ﺣﺒﯿﺐ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ اﺑﻐﻀﮏ‬‫ﻓﻘﺪ اﺑﻐﻀﻨﯽ و ﺑﻐﯿﻀﯽ ﺑﻐﯿﺾ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻟﻮﯾﻞ ﻟﻤﻦ اﺑﻐﻀﮏ ﺑﻌﺪي‬‫و اﻣﺎ اﻟﻤﻌﻘﻮل ﻓﻬﻮ اﻧﻪ اﻋﻠﻢ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻟﻘﻮة ﺣﺪﺳﻪ و ذﮐﺎﺋﻪ و ﺷﺪة ﻣﻼزﻣﺘﻪ ﻟﻠّﻨﺒّﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻨﻪ و‬‫ﻗﺪ ﻗﺎل اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﯿﻦ ﻧﺰل ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﺗِﻌَﯿﻬﺎ ُأُذٌن واِﻋَﯿٌﮥ‬‫اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﺟﻌﻠﻬﺎ اذن ﻋﻠﯽ ﻗﺎل ﻣﺎ ﻧﺴﯿﺖ ﺑﻌﺪ ذﻟﮏ ﺷﯿﺌﺎ و ﻗﺎل ﻋﻠﻤﻨﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻟﻒ ﺑﺎب ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﺎﻧﻔﺘﺢ ﻟﯽ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺑﺎب اﻟﻒ‬‫ﺑﺎب‬‫و ﻟﻬـﺬا رﺟﻌﺖ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﮐـﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻮﻗـﺎﺋﻊ و اﺳـﺘﻨﺪ اﻟﻌﻠﻤـﺎء ﻓﯽ ﮐـﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﻠـﻮم إﻟﯿﻪ ﮐﺎﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ و اﻻﺷـﺎﻋﺮة ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻻـﺻﻮل و‬‫اﻟﻤﻔﺴـﺮﯾﻦ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﺘﻔﺴﯿﺮ ﻓﺎن رﺋﯿﺴﻬﻢ اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﺗﻠﻤﯿﺬ ﻟﻪ و اﻟﻤﺸﺎﯾﺦ ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟّﺴﺮ و ﺗﺼﻔﯿﮥ اﻟﺒﺎﻃﻦ ﻓﺎن اﻟﻤﺮﺟﻊ ﻓﯿﻪ اﻟﯽ اﻟﻌﺘﺮة اﻟﻄﺎﻫﺮة و‬‫ﻋﻠﻢ اﻟﻨﺤﻮ اﻧّﻤﺎ ﻇﻬﺮ ﻣﻨﻪ و ﻟﻬﺬا‬‫ﻗﺎل ﻟﻮ ﮐﺴﺮت اﻟﯽ اﻟﻮﺳﺎدة ﺛﻢ ﺟﻠﺴﺖ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻟﻘﻀﯿﺖ ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﺘﻮرﯾﮥ ﺑﺘﻮراﺗﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻻﻧﺠﯿﻞ ﺑﺎﻧﺠﯿﻠﻬﻢ و ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﺰﺑﻮر ﺑﺰﺑﻮرﻫﻢ و‬‫ﺑﯿﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﺮﻗﺎن ﺑﻔﺮﻗﺎﻧﻬﻢ و اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻣﻦ آﯾﮥ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ ﺑﺮ او ﺑﺤﺮ او ﺳـﻬﻞ او ﺟﺒﻞ او ﺳﻤﺎء او ارض او ﻟﯿﻞ او ﻧﻬﺎر اﻻ اﻧﺎ اﻋﻠﻢ ﻓﯿﻤﻦ ﻧﺰﻟﺖ و‬‫ﻓﯽ أّي ﺷﯽء ﻧﺰﻟﺖ‬‫و اﯾﻀﺎ ﻫﻮ اﺷﺠﻌﻬﻢ ﯾﺪل ﻋﻠﯿﻪ ﮐﺜﺮة ﺟﻬﺎده ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﱠﻠﻪ و ﺣﺴﻦ ﺑﻼءه ﻓﯽ اﻟﻐﺰوات و ﻫﯽ ﻣﺸﻬﻮرة ﻏﻨﯿﮥ ﻋﻦ اﻟﺒﯿﺎن و ﻟﻬﺬا‬‫ﻗﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻ ﻓﺘﯽ إﻻ ﻋﻠﯽ و ﻻ ﺳﯿﻒ اﻻ ذو اﻟﻔﻘﺎر‬‫و ﻗﺎل ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻮم اﻻﺣﺰاب ﻟﻀﺮب ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﺒﺎدة اﻟﺜﻘﻠﯿﻦ‬‫و اﯾﻀﺎ ﻫﻮ ازﻫﺪﻫﻢ ﻟﻤﺎ ﺗﻮاﺗﺮ ﻣﻦ اﻋﺮاﺿﻪ ﻋﻦ ﻟﺬات‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪176 :‬‬‫اﻟﺪﻧﯿﺎ ﻣﻊ اﻗﺘﺪاره ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻻﺗﺴﺎع اﺑﻮاب اﻟﺪﻧﯿﺎ و ﻟﻬﺬا‬‫ﻗـﺎل ﯾـﺎ دﻧﯿـﺎ ﯾـﺎ دﻧﯿﺎ إﻟﯿﮏ ﻋّﻨﯽ أ ﺑﯽ ﺗﻌﺮﺿﺖ أم اﻟّﯽ ﺗﺸﻮﻗﺖ ﻻ ﺣﺎن ﺣﯿﻨﮏ ﻫﯿﻬﺎت ﻋﺰي ﻏﯿﺮي ﻻ ﺣﺎﺟـﮥ ﻟﯽ ﻓﯿﮏ ﻗـﺪ ﻃﻠﻘﺘﮏ ﺛﻼﺛﺎ ﻻ‬‫رﺟﻌﮥ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﻌﯿﺸﮏ ﻗﺼﯿﺮ و ﺧﻄﺮك ﯾﺴﯿﺮ و أﻣﻠﮏ ﺣﻘﯿﺮ‬‫و ﻗﺎل و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﺪﻧﯿﺎﮐﻢ ﻫﺬه اﻫﻮن ﻓﯽ ﻋﯿﻨﯽ ﻣﻦ ﻋﺮاق ﺧﻨﺰﯾﺮ ﻓﯽ ﯾﺪ ﻣﺠﺬوم‬‫و ﻗﺎل ﻻ اﻗﺴﻢ دﻧﯿﺎﮐﻢ ﻫﺬه ازﻫﺪ ﻋﻨﺪي ﻣﻦ ﻋﻔﻄﮥ ﻋﻨﺰ‬‫و اﯾﻀﺎ ﻫﻮ اﮐﺜﺮﻫﻢ ﻋﺒﺎدة ﺣﺘﯽ‬‫روي ان ﺟﺒﻬﺘﻪ ﺻﺎرت ﮐﺮﮐﺒﮥ اﻟﺒﻌﯿﺮ ﻟﻄﻮل ﺳﺠﻮده‬‫و اﮐﺜﺮﻫﻢ ﺳﺨﺎوة ﺣﺘﯽ ﻧﺰل ﻓﯿﻪ و ﻓﯽ اﻫﻞ ﺑﯿﺘﻪ و ﯾُْﻄِﻌُﻤﻮَن اﻟﱠﻄﻌﺎَم َﻋﻠﯽ ُﺣﱢﺒِﻪ ﻣِْﺴِﮑﯿﻨًﺎ َو َﯾﺘِﯿﻤًﺎ َو َأِﺳﯿﺮًا‬‫و اﺷـﺮﻓﻬﻢ ﺧﻠﻘـﺎ و ﻃﻼﻗـﮥ وﺟﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﺴﺐ اﻟﯽ دﻋﺎﺑـﮥ و اﺣﻠﻤﻬﻢ ﺣﺘﯽ ﺗﺮك اﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ ﻓﯽ دﯾـﺎره و ﺟﻮاره ﯾﻌﻄﯿﻪ اﻟﻌﻄﺎء ﻣﻊ ﻋﻠﻤﻪ ﺑﺤﺎﻟﻪ و‬‫ﻋﻔﯽ ﻋﻦ ﻣﺮوان ﺣﯿﻦ اﺧﺬ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻞ ﻣﻊ ﺷﺪة ﻋﺪاوﺗﻪ ﻟﻪ و‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻓﯿﻪ ﺳﯿﻠﻘﯽ اﻻﻣﮥ ﻣﻨﻪ و ﻣﻦ وﻟﺪه ﯾﻮﻣﺎ اﺣﻤﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 552‬از ‪597‬‬‫و اﯾﻀﺎ ﻫﻮ اﻓﺼﺤﻬﻢ ﻟﺴﺎﻧﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﯾﺸﻬﺪ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻧﻬﺞ اﻟﺒﻼﻏﮥ و اﺳﺒﻘﻬﻢ اﺳﻼﻣﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ‬‫روي اﻧﻪ ﺑﻌﺚ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﻮم اﻻﺛﻨﯿﻦ و اﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﯾﻮم اﻟﺜﻠﺜﺎء‬‫و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻓﻤﻨﺎﻗﺒﻪ اﻇﻬﺮ ﻣﻦ ان ﯾﺨﻔﯽ و اﮐﺜﺮ ﻣﻦ ان ﯾﺤﺼـﯽ ﻓﺎﻟﺠﻮاب اﻧﻪ ﻻ ﮐﻼم ﻓﯽ ﻋﻤﻮم ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ و وﻓﻮر ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و اﺗﺼﺎﻓﻪ ﺑﺎﻟﮑﻤﺎﻻت و‬‫اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎﻟﮑﺮاﻣﺎت اﻻ اﻧﻪ ﻻ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾﺎدة اﻟﺜﻮاب و اﻟﮑﺮاﻣﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ اﻻﺗﻔﺎق اﻟﺠﺎري ﻣﺠﺮي‬‫اﻻﺟﻤـﺎع ﻋﻠﯽ اﻓﻀـﻠﯿﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺛـﻢ ﻋﻤﺮ و اﻻـﻋﺘﺮاف ﻣـﻦ ﻋﻠﯽ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨـﻪ ﺑـﺬﻟﮏ ﻋﻠﯽ ان ﻓﯿﻤـﺎ ذﮐﺮ ﻣﻮاﺿـﻊ ﺑﺤـﺚ ﻻـ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ‬‫اﻟﻤﺤﺼﻞ ﻣﺜﻞ ان اﻟﻤﺮاد ﺑﺎﻧﻔﺴـﻨﺎ ﻧﻔﺲ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﻤﺎ ﯾﻘﺎل دﻋﻮت ﻧﻔﺴﯽ اﻟﯽ ﮐﺬا و ان وﺟﻮب اﻟﻤﺤﺒﮥ و ﺛﺒﻮت اﻟﻨﺼﺮة‬‫ﻋﻠﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺗﺤﻘﻘﻪ ﻓﯽ ﺣﻖ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻻ اﺧﺘﺼﺎص ﺑﻪ و ﮐﺬا اﻟﮑﻤﺎﻻت اﻟﺜﺎﺑﺘﮥ ﻟﻠﻤﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﯿﺎء و ان اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ ﯾﺤﺘﻤﻞ‬‫ﺗﺨﺼـﯿﺺ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻋﻤﻼ ﺑﺎدﻟـﮥ اﻓﻀـﻠﯿﺘﻬﻤﺎ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﺮاد اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﻓﯽ ان ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻨﻪ اﻟﺦ و ﺑﺮ‬‫ارﺑﺎب اﻓﻬﺎم ﺗﺨﺼـﯿﺺ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻋﻤﻼ ﺑﺎدﻟـﮥ اﻓﻀـﻠﯿﺘﻬﻤﺎ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﺮاد اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﻓﯽ ان ﯾﺎﮐﻞ‬‫ﻣﻨﻪ اﻟـﺦ و ﺑﺮ ارﺑـﺎب اﻓﻬـﺎم ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻗﻮل ﺗﻔﺘـﺎزاﻧﯽ ﻓـﺎﻟﺠﻮاب اﻧّﻪ ﻻـ ﮐﻼـم ﻓﯽ ﻋﻤﻮم ﻣﻨـﺎﻗﺒﻪ و وﻓﻮر ﻓﻀـﺎﺋﻠﻪ و اﺗﺼﺎﻓﻪ‬‫ﺑﺎﻟﮑﻤﺎﻻـت و اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎﻟﮑﺮاﻣﺎت اﻻ اﻧّﻪ ﻻ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾﺎدة اﻟﺜﻮاب و اﻟﮑﺮاﻣـﮥ ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺤﺴﺐ ﺳـﯿﺎق و ﺳـﺒﺎق‬‫ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮر ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺠﺞ و ادﻟّﻪ ﮐﻪ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ از ﺟﺎﻧﺐ ﺷﯿﻌﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ان ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻣﺰﻋﻮم او ﺑﺮ زﯾﺎدت ﺛﻮاب‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و ﮐﺮاﻣﺖ آن ﺟﻨﺎب ﻋﻨـﺪ اﻟﱠﻠﻪ دﻻﻟﺖ ﻧـﺪارد و ﻫﺮ ﭼﻨـﺪ اﯾﻦ ﻣﺰﻋﻮم ﻣﺸﻮم ﻋﻨـﺪ اﻻﻣﻌﺎن ﻣﻮرد ﺧـﺪﺷﺎت‬‫ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﻠﺤـﺎظ ﺧﺼﻮص ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻄﻼـن و ﻫﻮان آن در ﮐﻤﺎل ﺗﺤﻘﻘﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ از اﻓﺎده ﻓﺨﺮ رازي‬‫در ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﮐﺒﯿﺮ درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺤّﺒﺖ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻋﺒـﺪ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﻋﻄﺎء ﺛﻮاﺑﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺒـﺪ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب او ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﺑﻮد و ﻫﺮ ﮔﺎه اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب ﺑﺎﺷﺪ در دﻻﻟﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮐﺪام ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮه‬‫ﺑﺎﻗﯿﺴﺖ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ ﮐﻪ ﻓﺨﺮ رازي در ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻌﻘﻮل و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺷـﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ اﺻـﻔﻬﺎﻧﯽ در ﺷﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ و ﻗﺎﺿﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﯾﺠﯽ در‬‫ﻣﻮاﻗﻒ و ﺳـﯿﺪ ﺷـﺮﯾﻒ ﺟﺮﺟﺎﻧﯽ در ﺷـﺮح آن و ﻣﻠﮏ اﻟﻌﻠﻤﺎء دوﻟﺖآﺑﺎدي در ﻫﺪاﯾﮥ اﻟﺴـﻌﺪا در ﺧﺼﻮص ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ را ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه اﻣﺜﺎل اﯾﻦ اﮐﺎﺑﺮ و اﻋﺎﻇﻢ در ﺧﺼﻮص ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و آن ﻫﻢ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ را ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب ﻗﺒﻮل ﮐﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻋﺎﻗـﻞ ﺑﺼـﯿﺮ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻣﯽﺗﻮان درﯾـﺎﻓﺖ ﮐﻪ اﻧﮑﺎر دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب‬‫ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﭽﻪ ﺣـّﺪ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼـن و اﻻﺳـﺘﻨﮑﺎر ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و از ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﻌﺠﺒﻪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ در‬‫ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺷﺮح ﻣﻘﺎﺻﺪ ﻗﺒﻞ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﺑﺪﯾﻌﻪ ﺧﻮد ﺑﯿﮏ ورق ﯾﺎ ﻗﺪري ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪177 :‬‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص را ﮐﻪ ﻣﺘﻀـﻤﻦ اﺣﺒّﯿﺖ او ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻤﺴﺖ در ادﻟﻪ اﻓﻀﻠﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫آورده و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﻧﺰد ﺗﻔﺘـﺎزاﻧﯽ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاﺑﺴﺖ ﭘﺲ ﻻﺑـﺪ ﻧﺰد او ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ دﻻـﻟﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ داﺷﺖ ﻓﻮا ﻋﺠﺒـﺎه ﮐﻪ ﺧﻮد ﺗﻔﺘـﺎزاﻧﯽ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋـﺎص را دﻟﯿﻞ اﻓﻀـﻠﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺷـﻤﺮده دﻻﻟﺖ آن ﺑﺮ‬‫اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب او وا ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و ﺑﺠﻮاب اﺣﺘﺠـﺎج اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ از ﮐﻤﺎل ﺗﻌﻨﺖ و ﻋﻨﺎد ﻋـﺪم دﻻﻟﺖ آن ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻣﺸﺎﻗﺖ و ﻣﻌﺎﻧﺪت اﻓﺎدات ﺻﺮﯾﺤﻪ اﺟّﻠﻪ اﻋﻼم و ﻣﻬﺮه ﻓﺨﺎم ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﺎ اﻓﺎده‬‫ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده و ﺣﯿﺮت ارﺑﺎب ﻧﻈﺮ ﻣﯽاﻓﺰاﯾﺪ ِإ ﱠن ﻫﺬا ﻟََﺸْﯽٌء ُﻋﺠﺎٌب‬‫اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﺳـﺮاﯾﯿﺪه ﮐﻪ اﺗﻔﺎق ﺟﺎري ﻣﺠﺮاي اﺟﻤﺎع ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ و ﭘﺲ ﻣﺪﺧﻮﻟﺴﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ‬‫اﯾﻦ ادﻋـﺎ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي ﻋـﺎري از دﻟﯿﻠﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑـﻞ اﻟﺘﻔـﺎت ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻪ اﮔﺮ ﻣﺤﺾ دﻋﻮي اﺗﻔـﺎق ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﻫﺮ ﺷـﺨﺺ در ﻫﺮ‬‫ﻣﻄﻠﺐ دﻋﻮي اﺗﻔـﺎق و اﺟﻤـﺎع ﻣﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد دوم آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ در اﺳﺘﯿﻌﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ ﻗﺎل ﺑﺤـﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﮐﻨﺎ ﻧﻘﻮل‬‫ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺛﻢ ﻋﺜﻤﺎن ﺛﻢ ﻧﺴـﮑﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﻼ ﻧﻔﺎﺿﻞ ﻓﻬﻮ اﻟﺬي اﻧﮑﺮ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﺗﮑﻠﻢ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 553‬از ‪597‬‬‫ﺑﮑﻼـم ﻏﻠﯿـﻆ ﻻن اﻟﻘﺎﺋﻞ ﺑـﺬﻟﮏ ﻗـﺪ ﻗﺎل ﺧﻼف ﻣﺎ اﺟﺘﻤﻊ ﻋﻠﯿﻪ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ ﻣﻦ اﻟﺴـﻠﻒ و اﻟﺨﻠﻒ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻔﻘﻪ و اﻻﺛﺎر ان ﻋﻠﯿﺎ ﮐﺮم اﻟﱠﻠﻪ‬‫وﺟﻬﻪ اﻓﻀﻞ اﻟﻨﺎس ﺑﻌـﺪ ﻋﺜﻤﺎن ﻫﺬا ﻣﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﺨﺘﻠﻔﻮا ﻓﯿﻪ و اﻧﻤﺎ اﺧﺘﻠﻔﻮا ﻓﯽ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻋﻠﯽ و ﻋﺜﻤﺎن و اﺧﺘﻠﻒ اﻟﺴـﻠﻒ اﯾﻀﺎ ﻓﯽ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻋﻠﯽ‬‫رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و ﻓﯽ اﺟﻤﺎع اﻟﺠﻤﯿﻊ اﻟﺬي وﺻﻔﻨﺎ دﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ان ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ وﻫﻢ و ﻏﻠﻂ و اﻧﻪ ﻻ ﯾﺼﺢ ﻣﻌﻨﺎه‬‫و ان ﮐـﺎن اﺳـﻨﺎده ﺻـﺤﯿﺤﺎ و ﯾﻠﺰم ﻣﻦ ﻗﺎل ﺑﻪ ان ﯾﻘﻮل ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﺟﺎﺑﺮ و ﺣـﺪﯾﺚ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﮐﻨﺎ ﻧﺒﯿﻊ اﻣﻬﺎت اﻻوﻻد ﻋﻠﯽ ﻋﻬـﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻫﻢ ﻻ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺑﺬﻟﮏ ﻓﻘﺪ ﻧﺎﻗﻀﻮا و ﺑﺎﻟﻠّﻪ اﻟﺘﻮﻓﯿﻖ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت در ﮐﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ ﺳـﻠﻒ ﺳـﻨﯿﻪ در ﺗﻔﻀـﯿﻞ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺧﺘﻼف داﺷـﺘﻨﺪ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺳﻠﻒ ﺳﻨﯿﻪ در ﺗﻔﻀﯿﻞ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺧﺘﻼف داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ادﻋﺎي اﺗﻔﺎق ﺟﺎري ﻣﺠﺮاي اﺟﻤﺎع ﺑﺮ ﺗﻔﻀﯿﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ در ﮐﻤﺎل ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‬‫ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﺟﻤﺎﻋﺘﯽ از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﮐﺒﺎر و ﻣﺼﺎﺣﺒﯿﻦ ﺟﻨﺎب ﺳﺮور ﻣﺨﺘﺎر ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم از دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و در ﮐﻤـﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺟﻤﻌﯽ از اﺻـﺤﺎب ﺑﺎﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻗﺎﺋﻞ‬‫ﺑﺎﺷـﻨﺪ ادﻋﺎي اﺗﻔﺎق ﺑﺪرﺟﻪ ﻣﺼﺎدﻣﺖ ﺑﺪاﻫﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻤﻌﯽ از اﺻـﺤﺎب ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺒﺮ در ﮐﺘﺎب اﺳﺘﯿﻌﺎب ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ‬‫روي ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﺎن و أﺑﯽ ذر و اﻟﻤﻘـﺪاد و ﺣﺬﯾﻔـﮥ و ﺧﺒﺎب و ﺟﺎﺑﺮ و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ اﻟﺨـﺪري و زﯾـﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ان ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ اول ﻣﻦ‬‫اﺳﻠﻢ و ﻓﻀﻠﻪ ﻫﺆﻻء ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه‬‫ﭘﺲ اﯾﻦ اﻓـﺎده ﻗﻄﻌﯿﻪ ﻋﻼـﻣﻪ اﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﺒﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﺻـﺮﯾﺤﺴﺖ درﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﺳـﻠﻤﺎن و أﺑﯽ ذر و ﻣﻘـﺪاد و ﺣـﺬﯾﻔﻪ و‬‫ﺧﺒﺎب و ﺟﺎﺑﺮ و أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﺧﺪري و زﯾﺪ ﺑﻦ اﺳـﻠﻢ ﮐﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ از اﮐﺎﺑﺮ اﺻـﺤﺎب ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻤﺮﺗﺒﻪ ﻋﻈﯿﻢ اﻟﺸﺄن ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻔﻀﻞ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ ﻏﯿﺮ آن ﺟﻨﺎب ﺑﻮدﻧﺪ و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺮ ﺗﻤﺎم اﺻﺤﺎب ﺑﻮده‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﻫﻤﺪاﻧﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻮدة اﻟﻘﺮﺑﯽ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﻦ أﺑﯽ واﺋﻞ ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ إذا ﻋـﺪدﻧﺎ اﺻـﺤﺎب اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﻠﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن‬‫ﻓ ﻘﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪178 :‬‬‫رﺟـﻞ ﺑـﺎ اﺑـﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﻓﻌﻠّﯽ ﻗـﺎل ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺖ ﻻ ﯾﻘﺎس ﺑﻪ اﺣـﺪ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ درﺟﺘﻪ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﻘﻮل‬‫اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا َو اﱠﺗَﺒَﻌﺘُْﻬْﻢ ُذﱢرﱠﯾﺘُُﻬْﻢ ﺑ ِِﺈﯾﻤﺎٍن َأﻟ َْﺤﻘْﻨﺎ ﺑ ِِﻬْﻢ ُذﱢرﱠﯾَﺘُﻬْﻢ‬‫ﻓﻔﺎﻃﻤﮥ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﯽ درﺟﺘﻪ و ﻋﻠﯽ ﻣﻌﻬﻤﺎ‬‫ازﯾﻦ رواﯾﺖ ﻇـﺎﻫﺮ ﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮر ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺂب ﻫﺮ ﮔﺎه ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ اﺻـﺤﺎب ﻧﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ را ﺷـﻤﺎر‬‫ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﻣﯽﮔﻔﺘﯿﻢ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن ﻣﺮدي از و ﺳﺒﺐ ﺗﺮك ذﮐﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺳﺆال ﮐﺮد ﭘﺲ ﺣﻀﺮﺗﺶ‬‫ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻧﺼﺎف ارﺷﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﻋﻠﯽ از اﻫﻠﺒﯿﺘﺴﺖ و ﺑﺎ او ﮐﺴﯽ ﻗﯿﺎس ﮐﺮده ﻧﻤﯽﺷﻮد و او ﺑﺎ ﺟﻨﺎب رﺳﻮل ﺧﺪا ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫و در درﺟﻪ آن ﺟﻨﺎﺑﺴﺖ ﺑﺘﺤﻘﯿﻖ ﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ َو اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا َو اﱠﺗَﺒَﻌﺘُْﻬْﻢ ُذﱢرﱠﯾﺘُُﻬْﻢ ﺑِﺈﯾﻤﺎٍن َأﻟ َْﺤْﻘﻨﺎ ﺑ ِِﻬْﻢ ُذﱢرﱠﯾَﺘُﻬْﻢ‬‫ﭘﺲ ﻓـﺎﻃﻤﻪ ﻫﻤﺮاه رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ در درﺟﻪ اوﺳﺖ و ﻋﻠﯽ ﺑـﺎ آن دو ﺑﺰرﮔﻮارﺳﺖ و ﻋﺒﺎس ﻋﻢ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ‬‫ﻣﺂب ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﯿﺰ ﺗﺎ دم ﻣﺮگ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را اﻓﻀﻞ اﺻﺤﺎب ﻣﯽداﻧﺴﺖ اﺑﻮ ﻋﻠﯽ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﺑﻦ ﺟﺰﻟـﮥ اﻟﺤﮑﯿﻢ اﻟﺒﻐـﺪادي در ﻣﺨﺘﺎر ﻣﺨﺘﺼـﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﻐﺪاد در ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷـﺮﯾﮏ آورده دﺧﻞ ﺷـﺮﯾﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﻤﻬﺪي ﻓﻘﺎل ﻟﻪ ﻣﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان‬‫ﺗﻘﻠـﺪ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻗﺎل و ﻟﻢ ﻗﺎل ﺑﺨﻼﻓﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋـﮥ و ﻗﻮﻟﮏ ﺑﺎﻻﻣﺎﻣﮥ ﻗﺎل اﻣﺎ ﻗﻮﻟﮏ ﺑﺨﻼﻓﮏ ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﻓﻤﻦ اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ‬‫اﺧـﺬت دﯾﻨﯽ ﻓﮑﯿﻒ اﺧـﺎﻟﻔﻬﻢ و ﻫﻢ اﺻـﻠﯽ ﻓﯽ دﯾﻨﯽ و اﻣـﺎ ﻗﻮﻟـﮏ ﻗﻮﻟـﮏ ﺑﺎﻻﻣﺎﻣـﮥ ﻓﻤﺎ اﻋﺮف اﻻ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ و ﺳـﻨﮥ رﺳﻮﻟﻪ و اﻣﺎ ﻗﻮﻟﮏ‬‫ﻣﺜﻠﮏ ﻻ ﯾﻘﻠﻪ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﻓﻬﺬا ﺷﯽء اﻧﺘﻢ ﻓﻌﻠﺘﻤﻮه ﻓﺎن ﮐﺎن ﺧﻄﺎء ﻓﺎﺳﺘﻐﻔﺮوا اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻨﻪ و ان ﮐﺎن ﺻﻮاﺑﺎ ﻓﺎﻣﺴﮑﻮا ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻣﺎ ﺗﻘﻮل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 554‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺎل ﻣﺎ ﻗﺎل ﻓﯿﻪ اﺑﻮك اﻟﻌﺒﺎس و ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل و ﻣﺎ ﻗﺎﻻ ﻗﺎل اﻣﺎ اﻟﻌﺒﺎس ﻓﻤﺎت و ﻋﻠﯽ ﻋﻨﺪه اﻓﻀﻞ اﻟﺼﺤﺎﺑﮥ و ﻗﺪ ﮐﺎن‬‫ﯾﺮي ﮐﺒﺮاء اﻟﻤﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﯾﺴﺎﻟﻮﻧﻪ ﻋﻤﺎ ﻧﺰل ﻣﻦ اﻟﻨﻮازل و ﻣﺎ اﺣﺘﺎج ﻫﻮ اﻟﯽ اﺣـﺪ ﺣّﺘﯽ ﻟﺤﻖ ﺑﺎﻟّﻠﻪ و اﻣﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻀـﺮب ﺑﯿﻦ ﯾﺪﯾﻪ و‬‫ﮐﺎن ﻓﯽ ﺣﺮوﺑﻪ راﺳﺎ ﻣّﺘﺒﻌﺎ و ﻗﺎﺋﺪا ﻣﻄﺎﻋﺎ ﻓﻠﻮ ﮐﺎﻧﺖ اﻣﺎﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺟﻮار ﮐﺎن اوﻟﯽ ان ﯾﻘﻌﺪ ﻋﻨﻬﺎ اﺑﻮك ﻟﻌﻠﻤﻪ ﺑﺪﯾﻦ اﻟﱠﻠﻪ و ﻓﻘﻬﻪ ﻓﯽ اﺣﮑﺎم اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻓﺴـﮑﺖ اﻟﻤﻬﺪي و اﻃﺮق و ﻟﻢ ﯾﻤﺾ ﺑﻌﺪ ﻫﺬا اﻟﻤﺠﻠﺲ اﻻ ﻗﻠﯿﻞ ﺣﺘﯽ ﻋﺰل ﺷـﺮﯾﮏ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮح واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺮﯾﮏ‬‫ﺻﺮاﺣﮥ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﻬﺪي ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺎس وﻓﺎت ﮐﺮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺰد او ﻋﻠﯽ اﻓﻀﻞ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﻮد و ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺠﻮاب ﺳﺆال راﺑﻊ از اﺳﺌﻠﻪ‬‫ﺑﺨﺎرﯾﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ ﺗﻔﻀـﯿﻠﯿﻪ دو ﻗﺴﻢاﻧـﺪ اول ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮت ﻣﺮﺗﻀـﯽ ﻋﻠﯽ را ﺑﺮ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻣﯽدﻫﻨـﺪ و در ﻣﺤّﺒﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ و‬‫ﺗﻌﻈﯿﻢ اﯾﻨﻬﺎ و ﻣﻨﺎﻗﺐ و ﻣﺪاﺋﺢ اﯾﻨﻬﺎ و اﺗﺒﺎع روش و ﻃﺮﯾﻘﻪ و ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﺎﻗﻮال و اﻓﻌﺎل اﯾﻨﻬﺎ ﺳـﺮﮔﺮم و راﺳﺦ ﻗﺪماﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﮑﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ‬‫ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﺮ ﺟﻨﺎب ﻣﺮﺗﻀﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﻮﺟﻬﯽ ﮐﻪ ﻣﺬﮐﻮر ﺷﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺠﻨﺎب ﻣﺮﺗﻀﻮي ﮐﻤﺎل رﺳﻮخ و ﻣﺤّﺒﺖ و اﺗﺒﺎع‬‫و ﻃﺮﯾﻘﻪ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﻘﻮل و ﻓﻌﻞ آن ﺟﻨﺎب ﺳـﺮﮔﺮم و اﯾﻦ ﻗﺴﻢ ﺗﻔﻀﯿﻠﯿﻪ داﺧﻞ ﺳّﻨﯿﺎناﻧﺪ ﻟﮑﻦ درﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺧﻄﺎ ﮐﺮدهاﻧﺪ و ﺧﻼف اﯾﺸﺎن را‬‫ﺑﺎ ﺟﻤﻬﻮر اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ از ﻗﺒﯿﻞ ﺧﻼف اﺷـﻌﺮّﯾﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﺗﺮﯾﺪﯾﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ و اﻣﺎﻣﺖ اﯾﻦ ﻗﺴﻢ ﺗﻔﻀـﯿﻠﯿﻪ ﺟﺎﺋﺰﺳﺖ و ﻧﺒﺬي از ﻋﻠﻤﺎء اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و‬‫ﺻﻮﻓّﯿﻪ اﯾﻦﻫﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ روش ﺑﻮدهاﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﻋﺒﺪ اﻟﺮزاق ﻣﺤّﺪث و ﺳـﻠﻤﺎن ﻓﺎرﺳـﯽ و ﺣّﺴﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ و ﺑﻌﻀـﯽ ﺻـﺤﺎﺑﻪ دﯾﮕﺮ اﻟﺦ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺻـﺮاﺣﮥ دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺣﻀـﺮت ﺳـﻠﻤﺎن و ﺣّﺴﺎن ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ و دﯾﮕﺮ ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴﻼم ﺑﺮ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ ﮐﻪ ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن وﺛﺎﻗﺖ اﻗﺘﺮان ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺴﯿﺎري از ﺻﺤﺎﺑﻪ ﺑﺎﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﺑﺮ ﺷﯿﺨﯿﻦ واﺿﺢ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن دﻋﻮي ﺑﺎﻃﻞ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح رﺳﯿﺪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﺣﻀﺮت أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻧﻔﯽ‬‫ﺧﯿﺮﯾﺖ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده و اﻋﺘﺮاف ﺑﺎﻓﻀﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻧﻤﻮده‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪179 :‬‬‫و ﺑﺮ ﻣﻼـ ﺑﺎﻻـي ﻣﻨﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﻗﯿﻠﻮﻧﯽ ﻓﻠﺴﺖ ﺑﺨﯿﺮﮐﻢ و ﻋﻠﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ روزﺑﻬﺎن ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن در ﮐﺘﺎب اﺑﻄﺎل اﻟﺒﺎﻃﻞ‬‫ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﻋﺘﺮاف ﮐﺮده و ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﻮل أﺑﯽ ﺑﮑﺮ در ﺻـﺤﺎح ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه و ﺣﻀـﺮت أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻧﻔﯽ اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺧﻮد‬‫ﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻣﻼـﺣﻈﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ادﻋـﺎي اﺗﻔـﺎق ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ او ﭼﻪ ﻗـﺪر درﺳﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد اﯾﻨﺠـﺎ ﺑﯽ رﯾﺐ و اﺷـﺘﺒﺎه ﻫﻤـﺎن ﻣﺜـﻞ ﻣﺸـﻬﻮر‬‫ﺻﺎدﻗﺴﺖ ﮐﻪ ﻣـﺪﻋﯽ ﺳـﺴﺖ و ﮔﻮاه ﭼﯿﺴﺖ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﺟﻤﻌﯽ از ﻋﻠﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺮ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻗﺎﺋﻞ‬‫ﺑﻮدﻧـﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮدن ﺷـﺮﯾﮏ ﻗﺎﺿـﯽ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮزاق ﺑﺎﻓﻀـﻠﯿﺖ آﻧﺠﻨﺎب از ﻋﺒﺎرت ﺗﺎرﯾـﺦ ﺑﻐـﺪاد و اﻓﺎده ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺠﻮاب ﻣﺴﺎﺋﻞ‬‫ﺑﺨـﺎرﯾﻪ آﻧﻔـﺎ داﻧﺴﺘﯽ و ﻧﯿﺰ درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺷـﺎه ﺻـﺎﺣﺐ اﻋﺘﺮاف ﻓﺮﻣﻮدهاﻧـﺪ ﺑـﺂﻧﮑﻪ ﻧﺒـﺬي از ﻋﻠﻤـﺎي اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ و ﺻﻮﻓﯿﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺮﯾﻦ روش‬‫ﺑﻮدهاﻧـﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺷـﺮﯾﮏ ﻗﺎﺿـﯽ ﺑﺎﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﺪ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮزاق ﻫﻢ ﺷـﺮﯾﮏ او ﺷﻮد و ﺻﻮﻓﯿﻪ‬‫اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﮐﻪ ﻧﺰدﺷﺎن ﺻـﻔﻮه ﺧﻠﻖاﻧـﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﺮﯾﻦ روش رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﭘﺲ ﭼﺎره ازﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﺎ ﺑﺒﻄﻼن ادﻋﺎي اﺗﻔﺎق ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻧﺪ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ‬‫اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻋﻼم ﺧﻮد را ﻣﻔﺎرق ﺟﻤﺎﻋﺖ و ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻣﺸﺎﻗﺖ ﺧﺪا و رﺳﻮل و ﻣﺘﺒﻊ ﻏﯿﺮ ﺳﺒﯿﻞ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﻟﯿﺖ ﻣﺎ ﺗﻮﻟﻮا و اﺻﻼ؟؟؟‬‫ﺟﻬﻨﻢ اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﻟﻠّﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﺷﻮد ﮐﻪ اﺗﻔﺎق اﺳـﻼف اﻫﻞ ﺧﻼف ﺑﺮ اﻓﻀـﻠﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ واﻗﻊ ﺷﺪه ﭘﺲ ﭼﻮن‬‫اﯾﻦ اﺗﻔـﺎق ردي اﻻﻋﺮاق ﻣﺨﺎﻟﻒ ارﺷﺎدات ﺻـﺮﯾﺤﻪ و اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﺎن‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﻟـﺬﻟﮏ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣـﺪﺣﻮر و ﻣﻄﺮود و ﺑﺮ وﺟﻮه ﻣﺸﻮﻣﻪ ﻣـﺪﻋﯿﻦ آن ﻣﻘﻠﻮب و ﻣﺮدود ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ‬‫اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﺮ ﻓﺮض وﻗﻮع ﻣﻨﺎﻓﯽ ارﺷﺎدات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺧﻼف ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪه اﺳﺖ‬‫ﻧﻤﯽﺑﻮد ﺑـﺎز ﻫﻢ وﺟﻬﯽ ﺑﺮاي ذﮐﺮ آن ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧﺒﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺣﺠّﯿﺖ ﭼﻨﯿﻦ اﺗﻔﺎق ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣﻖ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸـﺪه ﭘﺲ ذﮐﺮ اﻫﻞ‬‫ﺷﻘـﺎق آن را ﺑﺮاي اﻟﺰام اﻫـﻞ ﺣﻖ و وﻓـﺎق دﻟﯿـﻞ ﻧﻬـﺎﯾﺖ داﻧﺸـﻤﻨﺪﯾﺸﺎﻧﺴﺖ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺧﺮاﻓﺖ ادﻋﺎ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ‬‫ذﻟﮏ اﻋﺘﺮاف ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺎﻓﻀﻠﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ آن ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر آﯾﻪ ﺷﺮﯾﻔﻪ َﮐﺒَُﺮْت َﮐﻠَِﻤًﮥ َﺗْﺨُﺮُج ﻣِْﻦ‬‫َأﻓْﻮاِﻫِﻬْﻢ ِإْن َﯾُﻘﻮﻟ ُﻮَن ِإﻟﱠﺎ َﮐِﺬﺑًﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 555‬از ‪597‬‬‫ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﯽآﯾـﺪ ﺳـﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﮐﺎر ﻣﺒﺎﻫﺘﺖ اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﺗﺎ ﺑﺎﯾﻦ ﺟﺎ رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺜﺎل اﯾﻦ ﺧﺮاﻓﺎت و ﺟﺰاﻓﺎت و ﻫﻔﻮات و ﻃﺎﻣﺎت را‬‫ﺑﮑﻤـﺎل ﺧﻮﺷـﺪﻟﯽ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻫـﻞ ﺣّﻖ ﻣﯽآرﻧـﺪ و اﺻـﻼ از ﻣﺆاﺧـﺬه و ﻣﻨﺎﻗﺸﻪ و دار و ﮔﯿﺮ اﯾﺸﺎن و ﻇﻬﻮر ذّل و اﻓﺘﻀﺎح و وﺿﻮح ﮐـﺬب‬‫ﺻﺮاح ﺧﻮد ﻧﻤﯽﺗﺮﺳـﻨﺪ آري راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ إذا ﻟﻢ ﺗﺴـﺘﺤﯽ ﻓﺎﺻـﻨﻊ ﻣﺎ ﺷـﺌﺖ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸـﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮔﺎﻫﯽ اﻋﺘﺮاف ﺑﺎﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ او اﺣﺪ ﻣﻨﻬﻤﺎ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺎﺷﺪ و آﻧﭽﻪ اﺳﻼف ﻧﺎ اﻧﺼﺎف اﻫﻞ ﺧﻼف درﯾﻦ ﺑﺎب وﺿﻊ‬‫ﻧﻤﻮده ﻧﺎﻣﻪ ﻋﻤﻞ ﺧﻮد ﺳﯿﺎه ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ اﻓﮏ ﻣﺤﺾ و اﻓﺘﻌﺎل ﺻﺮﯾﺤﺴﺖ ﻗﺎَﺗَﻠُﻬُﻢ اﻟﱠﻠُﻪ َأﱠﻧﯽ ﯾُْﺆَﻓُﮑﻮَن*‬‫َو َﺳَﯿْﻌَﻠُﻢ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ َﻇَﻠُﻤﻮا َأﱠي ُﻣﻨَْﻘَﻠٍﺐ َﯾﻨَْﻘﻠِﺒُﻮَن‬‫اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﺗﻔﺘـﺎزاﻧﯽ در ﺑـﺎب آﯾﻪ ﻣﺒـﺎﻫﻠﻪ و آﯾﻪ ﻣﻮت و آﯾﻪ ﺻﺎﻟـﺢ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺑﺤﺚ رﮐﯿﮏ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده ﭘﺲ ﮐﻤﺎل وﻫﻦ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ آن ﺑﺮ‬‫ﻧﺎﻇﺮ ﻣﺠﻠـﺪات ﻣﻨﻬـﺞ اول ﻣﺨﺘﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺳـﺨﻒ و رﮐﺎﮐﺖ ﮐﻼم او در ﺑﺎب ﺣﺼﻮل ﮐﻤﺎﻻت اﻧﺒﯿﺎ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺑﻈﻬﻮر ﺧﻮاﻫـﺪ ﭘﯿﻮﺳﺖ اﻣـﺎ ﺗﻔﻮه ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ در ﺑﺎب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ‬‫ﻣﺤﺘﻤـﻞ ﺗﺨﺼـﯿﺺ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﺿـﺤﮑﻪ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ و ﺷـﻨﺎﻋﺖ آن در ﮐﻤـﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﭼﻪ درﯾﻦ ﻣﺠﻠـﺪ ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﺑﺎدﻟّﻪ ﮐﺜﯿﺮه‬‫ﺑﺎﻫﺮه و ﺣﺠﺞ ﻏﺰﯾﺮه زاﻫﺮه داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﻧﯿﺴﺖ و ﻋﻤﻮم آن ﻋﻼوه ﺑﺮ وﺟﻮه دﯾﮕﺮ ﺑﻨﺼﻮص ﺻـﺮﯾﺤﻪ‬‫ﺧﻮد ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ ادﻟّﻪ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﺰﻋﻢ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪180 :‬‬‫ﺣﺎﻣﻞ ﺑﺮ ﺗﺨﺼـﯿﺺ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮﺳﺖ ﻧﺰد ﺷـﯿﻌﻪ ﮐﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﻧﺎﺟﺎﺋﺰ ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻧﺪت ﺻﺮﯾﺤﻪ ارﺷﺎد ﺟﻨﺎب‬‫رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻤﺴﺖ از ﺣﺮﻣﺖ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﺷـﺪه ﺣﮑﻢ اﺑﺎﺣﺖ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﺪ اﻣﺎ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﻮدن اﺣﺒّﯿﺖ در ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ‬‫ﺑﻤﻌﻨﯽ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ اﻻﮐـﻞ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺎﺑﻘـﺎ ﺑﺠﻮاب ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻘﻠﻊ و ﻗﻤﻊ آن رﺳـﯿﺪي و ﺗﺰوﯾﺮات ﻣﺘﻌﻠﻘﻪ آن را ﻣﺼـﺪاق َﻓَﺠَﻌَﻠُﻬْﻢ‬‫َﮐَﻌْﺼٍﻒ َﻣْﺄُﮐﻮٍل‬‫دﯾﺪي و ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻘﻮﺷـﺠﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ادﻟّﻪ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را‬‫ﻋـﺎري از دﻻـﻟﺖ ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب وا ﻧﻤﻮده ﺑﺎدﻋـﺎي ﺑﺎﻃـﻞ اﺗﻔـﺎق ﺟﺎري ﻣﺠﺮاي اﺟﻤﺎع ﺑﺮ اﻓﻀـﻠّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﮐﻤﺎل اﺗﺼﺎف ﺧﻮد‬‫ﺑﺎﻧﺼﺎف ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و از ﻏﺎﯾﺖ و ﻟﻪ و ﺷـﺮه ﺑﺎﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻋﺒﺎرت ﺷـﺮح ﻣﻘﺎﺻـﺪ ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻣﺼـﻨﻮﻋﻪ و‬‫ﻣﻔـﺎﺧﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﺛﻼﺛﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﮔﺮدﯾـﺪه ﺳـﺮد ادﻟّﻪ داﺣﻀﻪ و ﺣﺠـﺞ ﻏﯿﺮ ﻧﺎﻫﻀﻪ آﻏﺎز ﻧﻬﺎده و ﺑﺴﻮق ﺣـﺪﯾﺚ‬‫اﺣﺒّﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻣﻨﻘﻮل از ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋـﺎص در ﺿـﻤﻦ آن ادﻟّﻪ ﺑـﺎ وﺻﻒ اﻇﻬـﺎر ﻋـﺪم دﻻﻟﺖ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﺛﻮاب داد ﺗﻨﺎﻗﺾ و‬‫ﺗﻬﺎﻓﺖ ﻓﻈﯿﻊ و ﺗﺒﺎﯾﻦ و ﺗﻨﺎﮐﺮ ﺷـﻨﯿﻊ داده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺷﺮح ﺗﺠﺮﯾﺪ اوﻻ در ﻣﻘﺎم ﺑﯿﺎن ادﻟﻪ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﺧﺒﺮ اﻟﻄﺎﺋﺮ اﻫﺪي اﻟﯽ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﺎﺋﺮ ﻣﺸﻮي‬‫ﻓﻘﺎل اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﺣﺘﯽ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫و اﮐـﻞ و اﻻـﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﻓﻀـﻞ و در ﻣﻘﺎم ﺟﻮاب از ادﻟّﻪ ﻣـﺬﮐﻮره ﮔﻔﺘﻪ و اﺟﯿﺐ ﺑﺎﻧﻪ ﻻ ﮐﻼم ﻓﯽ ﻋﻤﻮم ﻣﻨﺎﻗﺒﻪ و وﻓﻮر ﻓﻀﺎﺋﻠﻪ و‬‫اﺗﺼﺎﻓﻪ ﺑﺎﻟﮑﻤﺎﻻت و اﺧﺘﺼﺎﺻﻪ ﺑﺎﻟﮑﺮاﻣﺎت اﻻ اﻧﻪ ﻻ ﯾـﺪل ﻋﻠﯽ اﻻﻓﻀـﻠﯿﮥ ﺑﻤﻌﻨﯽ زﯾﺎدة اﻟﺜﻮاب و اﻟﮑﺮاﻣـﮥ ﻋﻨﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﻣﻦ اﻻﺗﻔﺎق‬‫اﻟﺠﺎري ﻣﺠﺮي اﻻﺟﻤﺎع ﻋﻠﯽ اﻓﻀـﻠﯿﮥ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ و دﻻﻟﮥ اﻟﮑﺘﺎب و اﻟﺴﻨﺘﻪ و اﻻﻣﺎرات ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻣﺎ‬‫اﻟﮑﺘﺎب ﻓﻘﻮل َو َﺳﯿَُﺠﱠﻨﺒَُﻬﺎ اﻟ َْﺄﺗ َْﻘﯽ اﻟﱠِﺬي ﯾُْﺆﺗِﯽ ﻣﺎﻟَُﻪ َﯾَﺘَﺰﱠﮐﯽ َو ﻣﺎ ﻟ َِﺄَﺣٍﺪ ِﻋﻨَْﺪُه ﻣِْﻦ ﻧِْﻌَﻤٍﮥ ﺗُْﺠﺰي‬‫ﻓﺎﻟﺠﻤﻬﻮر ﻋﻠﯽ اﻧﻬﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﻓﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟـﺦ و ﺷـﻬﺎب اﻟـﺪﯾﻦ دوﻟﺖآﺑﺎدي ﺑﺠﻮاب ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺗﺎوﯾﻞ ﺳـﺨﯿﻒ اﺣﺒّﯿﺖ ﻓﯽ‬‫اﻻﮐﻞ ﮐﻪ اﺑﻄﺎل آن ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺎﺣﺴﻦ وﺟﻮه ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣـﺪ از اﻧﺒﺎن اﺳـﻼف ﺧﻮد ﺑﺮ آورده ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻬﻢ آن را در ﺟﻮاب اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯽ ﺷـﻤﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒﺎرت او ﺳﺎﺑﻘﺎ در وﺟﻪ ﻫﻔﺘﺎدم ﻣﻼﺣﻈﻪ ﮐﺮدي و اﺳـﺤﺎق ﻫﺮوي ﺳﺒﻂ ﻣﯿﺮزا ﻣﺨﺪوم ﮐﻪ ﻫﻔﻮات ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ‬‫را ﻋﻠﻖ ﻧﻔﯿﺲ ﻣﯽاﻧﮕﺎرد و ﻫﻤﺖ را ﺑﺮ اﺧـﺬ و اﻧﺘﻬﺎب آن ﻣﻬﻤﺎ اﻣﮑﻦ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﻤﺎرد ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﻣﻘﺘﻔﯽ و ﻣﺘﺒﻊ او ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 556‬از ‪597‬‬‫ﺿﯿﻖ ﻋﻄﻦ ﺑﺮ اﯾﺮاد آن دو اﺣﺘﻤﺎل ﺻﺮﯾﺢ اﻻﺧﺘﻼل ﮐﻪ او ذﮐﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد اﻗﺘﺼﺎر ورزﯾﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺑﯿﺎن اﺣﺎدﯾﺚ داﻟّﻪ ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم و ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻨﻬﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻄﯿﺮ و ﻫﻮ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺼﻠﻮة و اﻟّﺴﻼم اﻻﻫﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ و اﮐﻞ ﻣﻌﻪ‬‫و اﻻـﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻻﻓﻀـﻞ و اﻟﺠﻮاب اﻧﻪ ﯾﺤﺘﻤـﻞ ﺗﺨﺼـﯿﺺ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻋﻤﻼ ﺑﺎدﻟّـﮥ اﻓﻀـﻠﯿﺘﻬﻤﺎ و اﯾﻀـﺎ‬‫ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ إﻟﯿﮏ ﻓﯽ ان ﯾﺎﮐﻞ ﻻ ﻣﻄﻠﻖ اﻻﺣّﺐ و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ وﻫﻦ و ﺑﻄﻼن اﯾﻦ دو اﺣﺘﻤﺎل ﺳﺮاﺳﺮ اﺿﻼل‬‫از ﺑﯿﺎن ﺳﺎﺑﻖ واﺿﺢ و آﺷﮑﺎر ﮔﺮدﯾﺪ و ﺣﺴﺎم اﻟﺪﯾﻦ ﺳﻬﺎرﻧﭙﻮري در ﻣﺮاﻓﺾ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ را در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم آورده ﻟﮑﻦ ﭼﻮن ﮐﺘﺎﺑﺶ در رد اﻫﻞ ﺣﻖ ﺑﻮد و اﺣﺘﺠﺎج اﯾﺸﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺮ اﻓﻀﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺷﺎﺋﻊ و‬‫ذاﺋﻊ ﻟـﺬﻟﮏ ﺑﺎﻗﺘﻔﺎء ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ ﺑﻌﺾ ﺗﺎوﯾﻼت اﺳـﻼف ﺧﻮد درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﻄﻼن آن ﮔﻮش ﮐﺮدي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﺑﺰﻋﻢ ﺧﻮد‬‫از ﺟﻮاب اﺣﺘﺠﺎج اﻫﻞ ﺣﻖ ﻓﺎرغ ﻧﺸﺴـﺘﻪ و ﻧﺪاﻧﺴـﺘﻪ ﮐﻪ وﻫﻦ و ﻫﻮان اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻼت ﺑﺤـﺪﯾﺴﺖ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﻃﻠﺒﻪ ﻫﻢ ﺑﺎن ﭘﯽ ﻣﯽﺑﺮﻧـﺪ و ﻫـﺬه‬‫ﻋﺒﺎرﺗﻪ ﺑﻌﺪ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﯾﺚ اﻟّﻄﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد ﺑﺎﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ از ﺑﻨﯽ اﻻﻋﻤﺎﻣﺴﺖ ﯾﺎ ذوي اﻟﻘﺮاﺑﮥ اﻟﻘﺮﯾﺒﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪181 :‬‬‫از ان ﺣﻀـﺮت ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﻪ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻠﻖ زﯾﺮا ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت ﻧﯿﺰ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻠﻖاﻧﺪ ﭘﺲ اﺣّﺐ اﻟﺨﻠﻖ ﻋﻠﯽ اﻻﻃﻼق آن ﺟﻨﺎب ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻧﻪ‬‫ﮐﺲ دﯾﮕﺮ از اﺻـﺤﺎب اﻧﺘﻬﯽ و ﭼﻮن ﺑﻨﻬـﺎﯾﺖ رﮐـﺎﮐﺖ و ﺳـﺨﺎﻓﺖ اﯾﻦ ﺷـﺒﻬﺎت واﻫﯿﻪ در ﻣـﺎ ﺳـﺒﻖ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ‬‫اﻟﻨﻬـﺎر ﺳﺎﻃﻊ و ﻻﻣﻊ ﺷـﺪه اﺳﺖ ﻟـﺬﻟﮏ ﺣﺎﺟﺘﯽ در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺮد و اﺑﻄﺎل آن ﻧﯿﺴﺖ و از ﻟﻄﺎﺋﻒ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮزا ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺘﻤـﺪ ﺧﺎن‬‫ﺑﺪﺧﺸـﯽ ﻧﯿﺰ ﻫﻮس ﺟﻮاب اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ در ﺳﺮ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ رد اﻟﺒﺪﻋﻪ ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺷﺪ اﻟﺒﺪﻋﻪ اﺳﺖ در‬‫ﺑﯿﺎن ادﻟّﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ و اﻓﻀـﻠﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم و ﺟﻮاب از ان ﮔﻔﺘﻪ ﺷـﺸﻢ آﻧﮑﻪ رﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫دﻋﺎ ﮐﺮد‬‫اﻟﱠﻠﻬّﻢ اﯾﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺎﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ‬‫ﭘﺲ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ آﻣﺪ و ﺑﺎ رﺳﻮل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ آن ﻣﺮغ ﺑﺨﻮرد ﺣﺎﺻﻞ آﻧﮑﻪ اﺣّﺐ ﺧﻠﻖ ﺧﺪا اﻓﻀﻠﺴﺖ از ﻣﺎ ﺳﻮي ﺟﻮاب‬‫آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ در ﺑﺎب ﻋﻤﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻧﯿﺰ وارد ﺷﺪه‬‫ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ‬‫و ﺧﺎص ﺑﻌﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮزا ﻣﺤﻤﺪ ﭼﻮن ﺗﺎوﯾﻞ و ﺗﺴﻮﯾﻞ را درﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺧﻼﻓﺎ ﻻﺳﻼﻓﻪ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﺴﺘﻬﺠﻦ‬‫و ﻣﺴـﺘﻨﮑﺮ دﯾـﺪه ﻧﺎﭼـﺎر ﺑﻤﻔﺎد اﻟﻐﺮﯾﻖ ﯾﺘﺸـﺒﺚ ﺑﮑّﻞ ﺣﺸـﯿﺶ در ﺟﻮاب آن ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸـﻤﺲ ﻣﺘﻤﺴﮏ ﮔﺮدﯾـﺪه و در‬‫ﮐﻤـﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺎﻣﺜـﺎل اﯾﻦ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺟﺰ آﻧﮑﻪ از ﺑﯿﺤﻮاﺳـﯽ و اﺿـﻄﺮار و ﻫﻮل و ﻫﺮب و ﺟﻬﻞ و ﻧﺎداﻧﯽ‬‫ﻣﺘﻤﺴـﮑﯿﻦ ﺧﺒﺮ دﻫﺪ ﮐﺎري ﻧﻤﯽﮔﺸﺎﯾﺪ و ﺑﺘﻤﺴﮏ و ﺗﺸﺒﺚ آن ﻫﯿﭽﮕﺎه آﺑﯽ ﺑﺮ روي ﮐﺎر ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﺳﺒﺤﺎن اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎ وﺻﻔﯽ ﮐﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ از‬‫ﺑـﺪو ﮐﻼم اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات را ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﻫﻤﻮاره در ﻫﺮ ﻋﺼـﺮ اﯾﻘﺎﻇﺸﺎن ﺑﻌﻤﻞ ﻣﯽآورﻧﺪ و ﺑﻨﺪاي ﺟﻬﻮري ﺟﺎر ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺴـﮏ‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺧﺒﺎر ﺧﻮﯾﺶ در ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻨﺎﻇﺮه ﻣﻨﻄﺒﻖ ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﺻﻮرت ﺟﻮاز ﻧﺪارد ﻟﮑﻦ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﺗﺎ ﺑﺤﺎل‬‫ﺑﻤﻄﺎﺑﻖ ﻋﺎدت ﺧﻮد ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺳـﺮاﯾﻨﺪ ﺳﺮاﺳـﺮ اﺿـﻐﺎث اﺣﻼم ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ و اﮔﺮ‬‫ﺣﺴﺐ اﺻﻮﻟﺸﺎن در اﻋﻼي ﻣﺮاﺗﺐ ﺻﺤﺖ ﻫﻢ ﺑﻮد ذﮐﺮ آن ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﺎﺳﺰا ﺑﻮد ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﺣﺎل ﺑﻄﻼن و ﻫﻮان آن ﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ‬‫ﮐﺘـﺎب ﺷـﻮارق اﻟﻨﺼـﻮص ﻣﺨﻔﯽ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﯿﺴﺖ و از ﺟﻤﻠﻪ ﻃﺮاﺋﻒ ﻣﺒـﺪﻋﻪ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺻـﺪ‬‫ﺟﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﺮاي اﺿـﻼل و ﺗﺨﺪﯾﻊ اﺗﺒﺎع ﻏﺮاﯾﺐ ﻫﻔﻮات و اﺑﺎﻃﯿﻞ ﺗﺮﻫﺎت ﭼﺎوﯾﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﺟﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺑﺰﻋﻢ‬‫ﺧﻮﯾﺶ ﺟﻮاب از ﻋﺒﺎرت ﺗﺠﺮﯾﺪ ﻣﺤﻘﻖ ﻃﻮﺳـﯽ اﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺎﻣﻪ ﻣﺘﻀـﻤﻦ اﺛﺒﺎت اﻓﻀـﻠّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم داده ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‬‫ﻗﻮﻟﻪ‬

‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 557‬از ‪597‬‬‫وﺧﺒﺮ اﻟّﻄﯿﺮ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﮐﺎن ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻃﯿﺮ ﻓﻘﺎل اﻟﻠّﻬﻢ اﺋﺘﻨﯽ ﺑﺎﺣّﺐ ﺧﻠﻘﮏ إﻟﯿﮏ ﯾﺄﮐﻞ ﻣﻌﯽ ﻫﺬا اﻟّﻄﯿﺮ ﻓﺠﺎء ﻋﻠﯽ‬‫ﻓﺎﮐﻞ ﻣﻌﻪ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎب ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ وارد ﺷﺪه‬‫ﯾﺘﺠّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺧﺎﺻﮥ و ﻟﻠﻨﺎس ﻋﺎﻣﮥ و ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ‬‫و ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ در ﺣﻖ ﺑﺴـﯿﺎري از ﺻﺤﺎﺑﻪ وارد ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻗﻄﻊ ﻣﻌﺎرﺿﻪ ﺑﯿﮑﯽ از ﺳﻪ وﺟﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﯾﺎ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺣﺐ ﺑﭽﻨـﺪ ﻧﻮع ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﺣّﺐ ﻣﺮد ﻧﺴﺎء ﺧﻮد را و ﮔﺎﻫﯽ اﺣّﺐ ﺧﻮاﻧﻨﺪ و اﯾﻦ ﺣّﺐ اراده ﮐﻨﻨﺪ و ﺣّﺐ ﻣﺮد اوﻻد و اﻗﺎرب ﺧﻮد را‬‫و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﯾﺘﯿﻢ را و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﺷﯿﺦ ﺧﻮد را و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﻣﺸﺎرك ﺧﻮد را در ﻓﻀﻞ و ﺣّﺒﯽ ﮐﻪ در اﺣﺎدﯾﺚ آﻣﺪه ﺑﺘﺎﻣﻞ و ﻓﮑﺮ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺮ‬‫ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻓﺮود آورد ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﺪﯾﻘﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣّﺐ اﻟّﻨﺎس اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ از‬‫ان ﺧﻮد ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﺪﯾﻘﻪ ﮔﻔﺖ ﻟﻮ اﺳﺘﺨﻠﻒ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻﺳﺘﺨﻠﻒ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ از ان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴﺎﻟﺖ أّي اﻟﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻓﻘﯿﻞ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﭘﺲ داﻧﺴـﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ در ﺣﺪﯾﺚ اول ﺣّﺐ ﺗﺸّﺒﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻠﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎط اﺳﺘﺨﻼف ﻣﯽﺷﻮد و در ﺣﺪﯾﺚ ﺛﺎﻧﯽ ﺣّﺐ اوﻻد و‬‫اﻗﺎرب ﯾﺎ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺣّﺐ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺼﻔﺎت ﻣﺤﻤﻮده ﮐﻪ ﺑﺴﺒﺐ آن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪182 :‬‬‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮل او ﻣﺤﺒﻮب و ﻣﺮﺿـﯽ ﮔﺮدد و ﻫﺮ ﺻـﻔﺖ را ﻣﻘﺎﻣﯿﺴﺖ از رﺿﺎ و ﺣّﺐ ﭘﺲ ﺟﺎﺋﺰﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ‬‫ﺑﺼـﻔﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﺻـﻔﺖ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋﺪاء و دﯾﮕﺮ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺼﻔﺖ دﯾﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﺣﻞ و ﻋﻘﺪ ﺧﻼﻓﺖ ﯾﺎ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﻣﻦ‬‫اﻻﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺻـﻨﻔﯽ از ﻣﺤﺒﻮﺑﺎن ﺑﺮﺟﺤﺎن ﺑﺮ ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﻦ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﺷﻨﺪ و اﺣّﺐ ﻟﻔﻈﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎزاء ﻫﺮ ﻓﺮدي ازﯾﻦ ﺻﻨﻒ اﻃﻼق‬‫ﻣﯽﺗﻮان ﮐﺮد اﻧﺘﻬﯽ و ﺑﺮ ﻧـﺎﻇﺮﯾﻦ ﻣﻨﺼـﻔﯿﻦ ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﺎﻣﺮﺑﻮط ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺮاﺗﺐ ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن رﺳـﯿﺪه اﺳﺖ و ﺑﺮ ﻣﻤﻌﻦ‬‫ﺗﺒﯿﯿﻨـﺎت ﺳـﺎﺑﻘﻪ و اﯾﻀﺎﺣـﺎت ﻓـﺎﺋﻘﻪ ﻣـﺎ رﮐـﺎﮐﺖ و ﻫﻮان آن ﻣﺜـﻞ ﺷـﻤﺲ ﻃﺎﻟﻌﻪ ﺳـﻄﻮع و ﺳـﻔﻮر دارد ﻟﮑﻦ اﮔﺮ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم رد ﻣﺎ ﻟﻤﺰﯾﺪ‬‫ض ان ﺑﺮﻧﮕـﺎرﯾﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﻨـﺎﺳﺐ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﻣﺴـﺘﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ درﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت‬‫اﻟﺘﻮﺿـﯿﺢ ﺣﺮﻓﯽ ﭼﻨـﺪ ﻣﺘﻌﻠـﻖ ﺑﻨﻘﺾ و ر ّ‬‫ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴـﺎرت ﺗﻔﻮه ﻧﻤﻮده ﮐﻪ در ﺑـﺎب ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻓﻀﺎﺋﻞ وارد ﺷـﺪه ﯾﺘﺠﻠّﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺧﺎﺻـﮥ و ﻟﻠﻨﺎس ﻋﺎّﻣـﮥ و ﻣﺎ‬‫ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸـﻤﺲ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ ﭘﺲ ﻣﺎﯾﻪ ﺻـﺪ ﺣﯿﺮت و اﺳـﺘﻌﺠﺎﺑﺴﺖ ﯾﺎ ﻟﻠّﻪ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﺷـﺪه اﺳﺖ اﯾﻦ ﺑﺰرگ را ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ آن‬‫ﻫﻤﻪ ادﻋﺎﻫـﺎي ﻻـ ﻃﺎﺋـﻞ و ﺧﻮدﺳـﺘﺎﺋﯿﻬﺎي ﺑﺎﻃـﻞ و اﻇﻬـﺎر ﻋﺒﻮر ﺗﺎم و ﻋﺜﻮر ﻋﺎم و دﻋﻮي وﻗﻮف ﺑﺮ ﻋﻠﻮم ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﻋﻈﺎم و اﻃﻼع ﺑﺮ ﻓﻨﻮن‬‫ﻣﻨـﺎﻇﺮه و ﮐﻼـم درﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﻫﺮ دو ﺳﻠﺴـﻠﻪ را از دﺳﺖ رﻫﺎ ﻧﻤﻮده ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ از ﺳـﺮ ﻏﻔﻠﺖ ﯾﺎ ﺗﻐﺎﻓﻞ و از ره ﺟﻬﻞ ﯾﺎ ﺗﺠﺎﻫﻞ زﺑﺎن ﺑﺎﯾﻦ دو‬‫ﺧﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺼـﻨﻮع آﻟﻮده و ﻧﺪاﻧﺴـﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻤّﺴـ ﮏ ﺑـﺂن ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ اﺻﻮل ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ ﺧﻮد ﻫﻢ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻫﻞ اﻟﺤﻖ زﯾﺮا ﮐﻪ‬‫ﺧـﺒﺮ ﺗﺠﻠّﯽ از اﺷـﻬﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋـﺎت ﻓﻀﺎﺋـﻞ اﺑـﻮ ﺑﮑﺮﺳـﺖ و از ﻣﻔﺘﺮﯾـﺎﺗﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻄﻼـن آن ﺑﺒـﺪاﻫﺖ ﻋﻘـﻞ ﻣﻌﻠـﻮﻣﺴﺖ ﻋﻼـﻣﻪ ﻣﺠـﺪ اﻟـﺪﯾﻦ‬‫ﻓﯿﺮوزآﺑﺎدي در ﺳﻔﺮ اﻟﺴﻌﺎدة ﮔﻔﺘﻪ در ﺑﺎب ﻓﻀﺎﺋﻞ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺻﺪﯾﻖ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ آﻧﭽﻪ ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫ﺣﺪﯾﺚ ان اﻟﱠﻠﻪ ﯾﺘﺠّﻠﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﺎﻣﮥ ﻟﻠﻨﺎس ﻋﺎّﻣﮥ و ﻻﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺧﺎﺻﮥ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺎ ﺻّﺐ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯽ ﺻﺪري ﺷﯿﺌﺎ اﻻ و ﺻﺒﺒﺘﻪ ﻓﯽ ﺻﺪر أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ﮐﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ إذا اﺷﺘﺎق اﻟﯽ اﻟﺠّﻨﮥ ﻗﺒﻞ ﺷﯿﺒﺘﻪ‬‫و ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺎ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﮐﻔﺮﺳﯽ ﻫﺎن‬‫و ﺣﺪﯾﺚ ان اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻟﻤﺎ اﺧﺘﺎر اﻻرواح اﺧﺘﺎر روح أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و اﻣﺜﺎل اﯾﻦ از ﻣﻔﺘﺮﯾﺎﺗﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻄﻼن آن ﺑﺒﺪاﻫﺖ ﻋﻘﻞ ﻣﻌﻠﻮﻣﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﺑﻌﺪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺸﺎرت ﻣﯽﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ اوﻟﯿﺎي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 558‬از ‪597‬‬‫ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ از ﺟﯿﺐ ﺗﺎ ﺑـﺪاﻣﻦ ﭼﺎك زﻧﻨـﺪ و ﺟﺎﻣﻪ ﺻﺒﺮ و ﻗﺮار ﭘﺎره ﮐﻨﻨـﺪ و ﻧﻌﺮه وا وﯾﻼه و وا ﺛﺒﻮراه ﺗﺎ ﺑﻔﻠﮏ ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﺳـﺮ دﻫﻨـﺪ و ﺑﺮ‬‫ﻋﻘـﻞ ﻣﺒـﺎرك ﺷـﺎه ﺻﺎﺣﺐ زار زار ﮔﺮﯾﻪ آﻏﺎز ﻧﻬﻨـﺪ ﭼﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺑﮑﻤﺎل ﻇﻬﻮر ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ از اﺷـﻬﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮﺳﺖ و از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻔﺘﺮﯾﺎﺗﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻄﻼن آن ﺑﺒﺪاﻫﺖ ﻋﻘﻞ ﻣﻌﻠﻮﻣﺴﺖ ﻓﻮا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ را ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ‬‫در ﻋﻠﻮم دﯾﻨﯿﻪ و ﻓﻨﻮن ﯾﻘﯿﻨﯿﻪ ﻻ ﺳـﯿﻤﺎ ﻏﺰارت ﻣﻬﺎرت در ﻋﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﻃﻼع ﻧﺸـﺪ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺗﺠﻠﯽ از اﺷـﻬﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻓﻀﺎﺋﻞ‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻘﻞ ﺣﻀـﺮﺗﺶ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﭼﻨﺎن ﺑﻐﺸﺎوه ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨﺎد ﻣﻐﻤﻮر و ﻣﺴﺘﻮر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻇﻬﻮر ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ‬‫ﺑﺒﺪاﻫﺖ ﻋﻘﻞ ﺑﺒﻄﻼﻧﺶ ﭘﯽ ﻧﺒﺮدﻧﺪ و ﺑﯽ ﺗﺤّﺮج و ﺗﮑﻠﻒ ﻣﺴﻠﮏ ذﻫﻮل و اﻏﻔﺎل و ﻏﻔﻮل و اﻫﻤﺎل ﺳﭙﺮدﻧﺪ و ﮔﻤﺎن ﻣﺒﺮ ﮐﻪ وﺿﻊ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ‬‫ﺷﻨﯿﻊ ﻣﺤﺾ از اﻓـﺎده ﻓﯿﺮوزآﺑـﺎدي ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﮐﻪ اﻣـﺎم اﺋﻤـﮥ اﻟﺘﺤﻘﯿﻘﺴﺖ ﻧﯿﺰ در ﮐﺘﺎب اﻟﻤﻮﺿﻮﻋﺎت اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺷﻤﺮده ﺑﺎﻇﻬﺎر ﺑﻄﻼن و ﻓﺴﺎد آن ﺑﺒﺴﻂ ﺗﻤﺎم ﮔﻮي ﺳﺒﻖ درﯾﻦ ﻣﻀﻤﺎر از اﻋﯿﺎن ﮐﺒﺎر ﺑﺮده ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﺣﺎﻓﻆ اﺑﻦ ﻋﺪي ﻧﯿﺰ ﮐﻪ‬‫ﺟﻼﻟﺖ ﻣﺮﺗﺒﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﺷﺄن او در ﺑﺎب ﻧﻘﺪ اﺣﺎدﯾﺚ و آﺛﺎر و ﺟﺮح و ﺗﻌﺪﯾﻞ روات اﺧﺒﺎر ﻣﺴـﻠﻤﺴﺖ و ﻧﺒﺬي از ﻣﻔﺎﺧﺮ ﻣﺒﻬﺮه و ﻣﺤﺎﻣﺪ‬‫ﻣﺰﻫﺮه او در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﺷﻨﯿﺪي اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﺘﺼﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﺎﻃﻞ ﮔﻔﺖ و ﻋّﻠﺎﻣﻪ ذﻫﺒﯽ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را در ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻋﺪﯾﺪه از‬‫ﻣﯿﺰان وارد ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل وﻫﻦ و ﻫﻮان آن ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و ﻗـﺪ ﻓﻀﻞ ذﻟﮏ ﮐّﻠﻪ و اﻟﺤﻤﺪ ﻟّﻠﻪ ﻓﯽ ﮐﺘﺎﺑﻨﺎ ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص و‬‫ﺧﺒﺮ ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ ﻧﯿﺰ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﻔﺘﻌﻠﺴﺖ و ﮐﺬب و ﺑﻄﻼن آن اﺑﯿﻦ ﻣﻦ اﻻﻣﺲ و اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪183 :‬‬‫اﻟﻤﻨﻌـﺎم ادﻟّﻪ ﻣـﺘﯿﻨﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ رزﯾﻨﻪ ﻣﻮﺿـﻮﻋﯿﺖ آن ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ و اﺷـﺒﺎع ﺗﻤـﺎم در ﮐﺘـﺎب ﺷﻮارق اﻟﻨﺼﻮص ﻣـﺬﮐﻮر داﺷـﺘﻪاﯾﻢ ﻟﮑﻦ ﺗﻨﺸـﯿﻄﺎ‬‫اﻟﺨﻮاﻃﺮ اﻫﻞ اﻟﮑﻤﺎل و ﻗﻄﻌﺎ ﻻﻟﺴﻦ اﺻـﺤﺎب اﻟﻤﺮاء و اﻟﺠـﺪال درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﯿﺰ ﺣﺮﻓﯽ ﭼﻨـﺪ ﻣﺬﮐﻮر ﻣﯽدارﯾﻢ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﺮؤف ﻣﻨﺎوي در‬‫ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺷﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻣﺎ ﻃﻠﻌﺖ اﻟﺸﻤﺲ ﻋﻠﯽ رﺟﻞ ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و اﻟﺤﺎﮐﻢ ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟّﺼﺤﺎﺑﮥ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣـﺬي ﻏﺮﯾﺐ و ﻟﯿﺲ اﺳـﻨﺎده ﺑـﺬاك اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺎل اﻟـﺬﻫﺒﯽ ﻓﯿﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ داود اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﺿـﻌﻔﻮه و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ اﺧﯽ ﻣﺤﻤﺪ‬‫اﻟﻤﻨﮑﺪر ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾﻌﺮف و ﻓﯿﻪ ﮐﻼم و اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺷـﺒﻪ اﻟﻤﻮﺿﻮع اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺎل ﻓﯽ اﻟﻤﯿﺰان ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ داود اﻟﻮاﺳﻄﯽ ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺜﻪ‬‫ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ و ﺳﺎق ﻫـﺬا ﻣﻨﻬﺎ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻫـﺬا ﮐﺬب و اﻗّﺮه ﻓﯽ اﻟﻠﺴﺎن ﻋﻠﯿﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت در ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺮﻣﺬي و ﺣﺎﮐﻢ رواﯾﺖ‬‫اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﺗﺮﻣﺬي ﺑﻤﺰﯾﺪ اﻧﺼﺎف اﺳـﻨﺎد آن را ﻣﻘﺪوح و ﻣﺠﺮوح واﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﯾﻨﺒﻐﯽ وﻫﻦ و ﻫﻮان آن ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده‬‫و ذﻫﺒﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻘـﺪح و ﺟﺮح ﺳـﻨﺪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﭘﺮداﺧﺘﻪ از رﺟﺎل آن ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ داود را ﺿـﻌﯿﻒ و ﻋﺒـﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ را ﻣﺠﻬﻮل و ﻣﺘﮑﻠﻢ ﻓﯿﻪ‬‫واﺿـﺢ ﺳﺎﺧﺘﻪ و در آﺧﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺴﺖ و ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎل ﻣﯽرﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎدﻟﯿﻦ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻫﻢ ﻗﺪري‬‫ﮔﻔﺘﮕﻮ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻠﺠﺎش ﮐﺮد ﮐﻪ در ﻣﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ داود واﺳـﻄﯽ ﺑﮑﺬب ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ‬‫ﻧﻤﻮد ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺳـﻤﺎع اﯾﻦ اﻓﺎدات اﺑﻮاب ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل ﻣﺴﺪود ﮔﺮدﯾﺪ و وﺿﻊ و اﻓﺘﻌﺎل اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﺧﺒﺮ و ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﺷﻨﺎﻋﺖ‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺎن ﺑﻐﺎﯾﺖ اﺗﻀﺎح و ﺷـﻬﻮد رﺳـﯿﺪ و آﻧﭽﻪ ﺣﯿﺮت ﺑﺮ ﺣﯿﺮت ﻣﯽاﻓﺰاﯾﺪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﮐﻤﺎ‬‫ﺳﺘﻌﻠﻢ ﻓﯿﻤﺎ ﺑﻌـﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ را ﻫﻢ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺮ اﻣﺎﻣﯿﻪ ﺑﻠﮑﻪ زﯾـﺪﯾﻪ ﻫﻢ ﻧﺪاﻧﺴـﺘﻪ و ﺑﺎز درﯾﻦ‬‫ﻣﻘـﺎم اﯾﻦ دو ﺧﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع را در ﺟﻮاب ﺷـﯿﻌﻪ آورده و ذﻟﮏ ﻟﻌﻤﺮي ﺗﻬﺎﻓﺖ و ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺘﺤّﯿﺮ ﻓﯽ ﻣﺜﻠﻪ ﻟﺐ اﻟﻠﺒﯿﺐ ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻌـﺪ اﯾﻦ‬‫ﺑﯿﺎن اﮔﺮ اوﻟﯿﺎي ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣـّﺪة اﻟﻌﻤﺮ دﻣﺎغ ﺧﻮد ﺳﻮزﻧـﺪ ﻫﯿﭻ وﺟﻬﯽ ﺑﺮاي ﺻـﺤﺖ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺎﯾﻦ دو اﻓﺘﺮاي ﺑﺎﻃﻞ رخ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد و‬‫ﺗﻌﻤﻖ و ﺗﻨﻘﯿﺒﺸﺎن ﺟﺰ ﺣﯿﺮت و ﺣﺴـﺮت ﻧﺨﻮاﻫـﺪ اﻓﺰود اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ در ﺣﻖ ﺑﺴـﯿﺎري از ﺻـﺤﺎﺑﻪ وارد‬‫ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻗﻄﻊ ﻣﻌﺎرﺿﻪ ﺑﯿﮑﯽ از ﺳﻪ وﺟﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﭘﺲ ﻣﺨﺪوﺷـﺴﺖ ﺑﺂﻧﮑﻪ اوﻻ ورود ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ در ﺣﻖ ﺑﺴﯿﺎري از ﺻﺤﺎﺑﻪ‬‫ﻣﻤﻨﻮﻋﺴﺖ ﭼﻪ اﮔﺮ ﺑﺎﻣﻌﺎن ﻣﻼﺣﻈﻪ ﮐﻨﯽ ﺧﻮاﻫﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ اﺧﺒﺎر داﻟّﻪ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ رواﯾﺖ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﺎص ﮐﻪ در آن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻌﺎﺋﺸﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 559‬از ‪597‬‬‫اﯾﻦ ﻟﻔﻆ وارد ﺷـﺪه ﻗـﺪح و ﺟﺮﺣﺶ ﺳﺎﺑﻘﺎ داﻧﺴﺘﯽ اﻣﺎ رواﯾﺖ اﻧﺲ ﮐﻪ در ان ﻧﯿﺰ ﻟﻔﻆ اﺣﺐ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﻌﺎﺋﺸﻪ و اﺑﻮ ﺑﮑﺮ وارد ﺷـﺪه ﭘﺲ آن‬‫ﻫﻢ ﻻﺋﻖ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ اوﻻ ﻋﺒﺎرات اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ و ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻪ راوي اﯾﻦ رواﯾﺖ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺑﺤﺮف ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺎﯾﺪ رﺳﯿﺪ اﺑﻦ‬‫ﻣﺎﺟﻪ در ﺳﻨﻦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪة و اﻟﺤﺴـﯿﻦ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﻤﺮوزي ﻗﺎل ﺛﻨﺎ اﻟﻤﻌﺘﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﯿﻞ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ أي اﻟﻨﺎس‬‫ﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ‬‫و ﺗﺮﻣﺬي در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪة اﻟﻀﺒﯽ ﻧﺎ اﻟﻤﻌﺘﻤﺮ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﻋﻦ ﺣﻤﯿﺪ ﻋﻦ اﻧﺲ ﻗﺎل ﻗﯿﻞ ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻗﯿﻞ ﻣﻦ‬‫اﻟﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﺻﺤﯿﺢ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻧﺲ ازﯾﻦ دو ﻋﺒﺎرت اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ و ﺗﺮﻣﺬي ﺑﮑﻤﺎل وﺿﻮﺣﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را‬‫از اﻧﺲ ﺣﻤﯿﺪ رواﯾﺖ ﻧﻤﻮده و ﻟﮑﻦ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺘﺤﺪﯾﺚ اﻧﺲ ﻧﮑﺮده و ﺑﺮ ﻣﺘﺘﺒﻊ اﻓﺎدات اﺋّﻤﻪ رﺟﺎل ﻣﺨﺘﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻤﯿﺪ از اﻧﺲ‬‫ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺑﺘﺤـﺪﯾﺚ اﻧﺲ ﻧﻨﻤﺎﯾـﺪ ﺣّﺠﺖ ﻧﯿﺴﺖ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﺣﻤﯿـﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ‬‫اﻟﺒﺮدﯾﺠﯽ و اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﻤﯿﺪ ﻓﻼ ﻧﺤﺘﺞ ﻣﻨﻪ اﻻ ﺑﻤﺎ ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻧﺲ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﺳﺪﯾﺪه واﺿﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪184 :‬‬‫رواﯾﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺣّﺠﺖ ﻧﯿﺴﺖ و اﺣﺘﺠﺎج را ﻧﺸﺎﯾـﺪ و ﭼﻮن ﺑﺎﯾﻦ اﺳـﺘﺪﻻل ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺗﺮﻣﺬي‬‫ﺑﺤﺴﻦ و ﺻـﺤﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺿـﺮري ﺑﻤﻄﻠﻮب ﻣﺎ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ رﺳﺎﻧﯿـﺪ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺮﻣـﺬي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻏﺮﯾﺐ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ‬‫ﭼﻮن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را ﺷـﯿﺨﯿﻦ در ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺣﺠّﯿﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ﭼﻪ در ﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺧﻮاﻫﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑـﺎ وﺻﻒ اﺧﺮاج ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﺤﺾ اﻋﺮاض ﺑﺨـﺎري از ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﻗـﺪح و ﺟﺮح آﻧﺴﺖ ﻓﮑﯿﻒ ﮐﻪ ﺑﺨﺎري و‬‫ﻣﺴـﻠﻢ ﻫﺮ دو از آن اﻋﺮاض ورزﻧﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺧﺒﺎر ﮐﺎﺷـﻔﻪ از اﻃﻼق ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻔﻆ‬‫اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ را ﺑﺮ ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوﺣﺴﺖ و ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ اﺣﺎدﯾﺚ داﻟﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻣﻄﻠﻘﻪ‬‫ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺳﺎﻟﻢ از ﻣﻌﺎرض ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﻣﻌﺎرﺿﻪ از ﺳـﺮ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻘﻄﻊ ﻣﻌﺎرﺿﻪ اﻓﺘﺪ و ﺛﺎﻧﯿﺎ‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ در اﺧﺒﺎر ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﻪ ﻣﺘﮑﺎذﺑﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ در ﺣﻖ ﺑﺴـﯿﺎري از ﺻـﺤﺎﺑﻪ وارد ﻫﻢ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ اﻫﻞ ﺣّﻖ را ﭼﻪ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺴﻮي ﻗﻄﻊ ﻣﻌـﺎرﺿﻪ آن ﺑـﺎﺧﺘﺮاع و اﺑـﺪاع ﺗﺎوﯾﻼت ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺧﺒﺎر اﺧﺒﺎرﺷﺎن ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺟﻤﻊ آن ﺑـﺬﻣﻪﺷﺎن اﻓﺘـﺪ ﭘﺲ درﯾﻦ‬‫ﻣﻘﺎم آﻧﭽﻪ اﯾﺸﺎن را ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻠﮑﻪ ﻻزﻣﺴﺖ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﺤﺾ اﺣﺎدﯾﺚ داﻟّﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺗﻤﺴﮏ ﮐﻨﻨـﺪ و‬‫دﯾﮕﺮ اﺣﺎدﯾﺚ را اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﻋﻼي ﻣـﺪارج ﺻـّﺤﺖ رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺎﻟﻤّﺮه ﻣﻄﺮوح ﮔﺮداﻧﻨـﺪ و ﺛﺎﻟﺜﺎ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﺟﻪ ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﺗﺎوﯾﻞ و‬‫ﺟﻤﻊ اﺧﺒﺎر اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﮕﺮدن ﺷـﯿﻌﻪ اﻓﺘـﺪ اﻫﻞ ﺣّﻖ را ﮐـﺪام اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﺑﺮﯾﻨﮑﻪ در ﺻـﺪد ﺣﻤﺎﯾﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و أﺣﺰاﺑﻬﻢ‬‫ﺑﺮآﯾﻨـﺪ و اﺧﺒﺎري ﮐﻪ در آن ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺎﯾﺸﺎن اﺣّﺐ وارد ﺷـﺪه آن را ﺑﺎ ادﻟّﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﮔﺮ‬‫ﺑﻨﻈﺮ اﻧﺼﺎف دﯾـﺪه ﺷﻮد ﻣﻼﺣﻈﻪ اﺧﺒﺎر ﺧﻮد اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ادﻟّﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺼﻮره ﮐﻔﺮ و ﻧﻔﺎق و ﻓﺴﻖ و ﻓﺠﻮرﺷﺎن ﺑـﺪﺳﺖ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺧﻮاﻫﺪ داد‬‫ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺂن ﻫﺮﮔﺰ اﯾﺸﺎن را در ﻣﯿﺎن رواﯾﺎت اﺣﺒّﯿﺖ اﯾﺸﺎن و ادﻟّﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‬‫ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠﻢ ﯾﻘﯿﻨﯽ ﺑﻮﺿﻊ و اﻓﺘﻌـﺎل اﯾﻦ رواﯾـﺎت و دﯾﮕﺮ رواﯾـﺎت ﻓﻀﺎﺋﻠﺸـﺎن ﺑﻬﻢ ﺧﻮاﻫـﺪ رﺳـﯿﺪ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺎ اﯾﻦ ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻢ ﺣّﺐ‬‫ﺑﭽﻨﺪ ﻧﻮع ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺣّﺐ ﻣﺮد ﻧﺴﺎء ﺧﻮد را ﮔﺎﻫﯽ اﺣّﺐ ﺧﻮاﻧﻨﺪ و اﯾﻦ ﺣّﺐ اراده ﮐﻨﻨﺪ و ﺣّﺐ ﻣﺮد اوﻻد و اﻗﺎرب ﺧﻮد را و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﯾﺘﯿﻢ‬‫را و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﺷـﯿﺦ ﺧﻮد را و ﺣّﺐ ﻣﺮد ﻣﺸـﺎرك ﺧﻮد را در ﻓﻀـﻞ و ﺣـّﺒﯽ ﮐﻪ در اﺣـﺎدﯾﺚ آﻣـﺪه ﺑﺘﺎﻣـﻞ و ﻓﮑﺮ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ‬‫ﻣﻌـﺎﻧﯽ ﻓﺮوه اورد اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﻣﻨﻘﻮﺿـﺴﺖ ﺑـﺂﻧﮑﻪ اوﻻـ در ﮐﻤـﺎل ﺗﺤﻘـﻖ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻮع ﺣّﺐ ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ ﺑـﺎﯾﻦ اﻧﻮاع ﻗﻄﻌـﺎ و ﺣﺘﻤﺎ‬‫ﺑـﺎﻃﻠﺴﺖ و ﻣﻔـﺎد ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺻـﺮاﺣﮥ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼﻣﺴﺖ ﺑﺴﻮي ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻋـﺎﻟﻢ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 560‬از ‪597‬‬‫ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗـﺎ ﻗﯿـﺎﻣﺖ ﺗﺎﻣـﻞ و ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺷﻮد ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ ﺑﺮ ﻫﯿـﭻ ﯾﮏ ازﯾﻦ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻓﺮود ﻧﻤﯽآﯾـﺪ ﭘﺲ اﻓﺎده ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺮﺷﺎن ﺑﺮاي ﻗﻄﻊ ﻣﻌﺎرﺿﻪ ﺟﻤﯿﻊ آن اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ در آن ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ وارد ﺷﺪه ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺤﺾ ﺑﺮ آﻣﺪ و ﺛﺎﻧﯿﺎ اﮔﺮ اوﻟﯿﺎي‬‫ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋـﺎﺟﺰ آﻣـﺪه ﺑﻤﺰﯾـﺪ اﺿـﻄﺮار ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد ﺣﻀـﺮﺗﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ او ﺑﺮاي ﻗﻄـﻊ ﻣﻌـﺎرﺿﻪ اﺣـﺎدﯾﺚ دﯾﮕﺮ ﻏﯿﺮ‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮﺳﺖ و از ان اﺣـﺎدﯾﺚ اﺣﺒّﯿﺖ اﺣّﺐ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﯽﺷﻮد ﻧﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺴﻮي‬‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﭘﺲ آن ﻫﻢ ﺻـﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻋﻠﻤﺎي ﺳـّﻨﯿﻪ ﮐﻤﺎ ﻣﻀـﯽ ﺳﺎﺑﻘﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل ﻫﻤﺎن ﮐﺴﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ اﺣّﺐ‬‫اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ در اﺧﺒﺎر ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ را ﮐﻪ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﺮﺳﻮل ﮔﻔﺘﻪاﻧـﺪ اﺣّﺐ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺮادﺳﺖ و ﺑﻄﻼن ﺗﻨﻮع ﺣّﺐ ﺧـﺪاوﻧﺪ‬‫ﻋـﺎﻟﻢ ﺑـﺎﯾﻦ ﻧا ﻮاع ﮐﻤـﺎ ﻋﻠﻤﺖ آﻧﻔـﺎ از ﻗﻄﻌﯿـﺎﺗﺴﺖ ﭘﺲ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺮاي ﻗﻄﻊ ﻣﻌﺎرﺿﻪ آن اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﯿﺰ ﻻﺋﻖ ﻧﯿﺴﺖ و ﺛﺎﻟﺜﺎ اﮔﺮ‬‫ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﻣﺎ ذﮐﺮ ﻧﻤﺎﯾﻢ اﻧﻘﺴﺎم ﺣّﺐ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﭽﻨﺪﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﻗﺸﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪185 :‬‬‫ﺑﺴـﯿﺎرﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺑﻌﻀـﯽ ازﯾﻦ اﻧﻮاع ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺠﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺻـﺮﯾﺢ اﻟﻔﺴـﺎدﺳﺖ ﭼﻪ ﺻﺒﯿﺎن ﻫﻢ‬‫ﻣﯽداﻧﻨـﺪ ﮐﻪ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﻌﻢ را ﺷـﯿﺨﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ آن ﺟﻨـﺎب ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﻣﯽداﺷﺖ و اﻃﻼق اﺣّﺐ ﺑﺮ او ﺑﺎﯾﻦ ﺣﯿﺜﯿﺖ ﻣﯽﮐﺮد و‬‫راﺑﻌﺎ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﮐﻪ ادﻟّﻪ ﻣﺎﺿﯿﻪ و ﺣﺠﺞ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ روﺷﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺣّﺐ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻧﺴـﺒﺖ ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺳـﺒﻘﺖ در اﻣﻮر دﯾﻨﯿﻪ ﺑﻮده ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎن ادﻟﻪ ﺟﺎﺋﺰ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺰد آن ﺣﻀـﺮت از ﯾﺘﺎﻣﯽ ﯾﺎ‬‫از اوﻻد ﯾﺎ ازواج آن ﺣﻀـﺮت ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ اﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟـّﺪﯾﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ اﻃﻼق اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ و ﺧﺎﻣﺴﺎ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﻌﻀـﯽ ﻧﺴﻮان ﯾﺎ اوﻻد ﺑﺤﯿﺜﯿﺖ‬‫زوﺟﯿﺖ ﯾﺎ وﻟـﺪﯾﺖ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻧﺒﻮدن ﺷﺎن اﻓﻀﻞ ﻓﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﺟﺎﺋﺰ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ اﻃﻼق اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ او ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺤﻤﺪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﻃﻼق ﺻـﯿﻐﻪ اﻓﻌﻞ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮل ﺑﻠﺤﺎظ ﺑﻌﺾ ﺣﯿﺜﯿﺎت ﺟﺰﺋﯿﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻣﯽﺗﻮان ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻠﺤﺎظ اﯾﻦ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﻧﺎ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﻓﯽ اﻟﺘﻔﺼﯿﻞ اﻃﻼق ﺻﯿﻐﻪ ﺗﻔﻀﯿﻞ‬‫ﺑﺮ ﻣﻔﻀﻮل و آن ﻫﻢ در ﺣﻖ ﺑﺴـﯿﺎري از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻓﺮﻣﻮد ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺢ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮد آوردن اﺣﺎدﯾﺚ اﺣﺒّﯿﺖ‬‫دﯾﮕﺮان ﺑﺮ ﯾﮑﯽ ازﯾﻦ ﻣﻌـﺎﻧﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺳـﻤﺘﯽ از ﺟـﻮاز ﻧـﺪارد و ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ اﺣـﺎدﯾﺚ ﺷـﻨﯿﻌﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ و اﺧﺒـﺎر ﻓﻈﯿﻌﻪ ﻣﺼـﻨﻮﻋﻪ ﺑﺮ وﺟﻮه‬‫واﺿـﻌﯿﻦ و ﻣﻔﺘﻌﻠﯿﻦ آن ﻣﺮدود ﺷﻮد ﻻـﺋﻖ ﻫﯿـﭻ اﻣﺮي ﻧﯿﺴﺖ اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﭼﻨـﺎﻧﮑﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻـﺪﯾﻘﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﺎن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣّﺐ اﻟﻨﺎس اﻟﯽ‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ از آن ﺧﻮد ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﺪﯾﻘﻪ ﮔﻔﺖ ﻟﻮ اﺳـﺘﺨﻠﻒ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻻﺳﺘﺨﻠﻒ‬‫اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺛﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ از ان ﺧﻮد ﮔﻔﺖ‬‫ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸﮥ ﻓﺴﺎﻟﺖ أي اﻟﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤﮥ ﻓﻘﯿﻞ‬‫ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي‬‫ﭘﺲ داﻧﺴـﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ در ﺣﺪﯾﺚ اول ﺣّﺐ ﺗﺸّﺒﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎط اﺳﺘﺨﻼف ﻣﯽﺷﻮد و در ﺣﺪﯾﺚ ﺛﺎﻧﯽ ﺣّﺐ اوﻻد‬‫و اﻗـﺎرب اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ اﯾﻦ ﺗﺰوﯾﺮ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ ﻣﻄﻌﻮﻧﺴﺖ اول آﻧﮑﻪ اﮔﺮ در اﺧﺒـﺎر ﻣﻔﺘﻌﻠﻪ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ دو ﻗﻮل اول ﻋـﺎﺋﺸﻪ وارد ﺷـﺪه‬‫ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﺰد اﻫـﻞ ﺣّﻖ ﮐﯽ ﺛـﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻋـﺎﺋﺸﻪ آن را ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺧﺒﺎر اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ را ﻧﺰدﺷﺎن وﻗﻌﯽ دو زﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ دوم‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺛـﺎﺑﺖ ﻫﻢ ﺷﻮد ﮐﻪ از ﻋﺎﺋﺸﻪ اﯾﻦ دو ﻗﻮل ﺻﺎدر ﺷـﺪه ﭘﺲ ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﮐﯽ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻣﻘﺒﻮل داﺷـﺘﻪاﻧﺪ ﺗﺎ از ﮐﻼم وي اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺮ‬‫اﯾﺸـﺎن ﺣّﺠﺖ ﺑﺎﺷـﺪ ﺳـﻮم آﻧﮑﻪ ﻋـﺎﺋﺸﻪ در ﻗـﻮل اﺣـﺒّﯿﺖ اﺑـﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﺑﻌـﺪ ﺑﯿـﺎن اﺣّﺐ ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ اﺣّﺐ ﺑﻮدن اﺑﻮ ﻋﺒﯿـﺪه ﻫﻢ‬‫ﺑﻌﺪﺷﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﻗﻮل ﺧﻮد در ﺑﺎب اﺳـﺘﺨﻼف ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ ﻗﺎﺑﻞ اﺳـﺘﺨﻼف ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﺳـﺘﺨﻼف ﺑﻮدن اﺑﻮ‬‫ﻋﺒﯿـﺪه واﺿـﺢ ﮐﺮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻮد ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮع ﭼﻬﻞ و دوم ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺣّﺐ ﺻـﺤﺎﺑﻪاﻧﺪ ﻧﺰدﯾﮏ آن‬‫ﺣﻀﺮت ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ از ﺟﻤﯿﻊ ﺻﺤﺎﺑﻪ از‬‫ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ اﻟﻌﺎص ان اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﻌﺜﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﯿﺶ ذات اﻟـّﺴ ﻼﺳﻞ ﻓﺎﺗﯿﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ أي اﻟّﻨﺎس اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻗﺎل ﻋﺎﺋﺸـﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 561‬از ‪597‬‬‫ﻓﻘﻠﺖ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎل اﺑﻮﻫﺎ ﻗﻠﺖ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎل ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨﻄﺎب ﻓﻌّﺪ رﺟﺎﻻ اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﺨﺎري‬‫و ﻣﺴﻠﻢ و از‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺎﺋﺸﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻗﯿﻞ ﻟﻬﺎ أي اﺻـﺤﺎب اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﮐﺎن اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻗﺎﻟﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻗﯿﻞ ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎﻟﺖ ﻋﻤﺮ ﻗﯿﻞ‬‫ﺛﻢ ﻣﻦ ﻗﺎﻟﺖ ﺛﻢ اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﮥ‬‫و ﻧﯿﺰ در ان ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮع ﭼﻬـﻞ و ﭼﻬـﺎرم اﮔﺮ آن ﺣﻀـﺮت ﺻـﻠﻌﻢ اﺳـﺘﺨﻼف ﺑﻨﺺ ﺟﻠﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺷـﯿﺨﯿﻦ را ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻣﯽﺳـﺎﺧﺖ از ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺳـﺌﻠﺖ ﻣﻦ ﮐﺎن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺴـﺘﺨﻠﻔﺎ ﻟﻮ اﺳﺘﺨﻠﻔﻪ ﻗﺎﻟﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻓﻘﯿﻞ ﻟﻬﺎ ﺛﻢ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﻗﺎﻟﺖ ﻋﻤﺮ ﺛﻢ ﻗﯿﻞ ﻟﻬﺎ‬‫ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻋﻤﺮ ﻗﺎﻟﺖ اﺑﻮ ﻋﺒﯿﺪة اﺑﻦ اﻟﺠﺮاح ﺛﻢ اﻧﺘﻬﺖ اﻟﯽ ﻫﺬا اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺒﺨﺎري و اﻟﻤﺴﻠﻢ و ﭘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳﻨﺖ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑا ﻮ ﻋﺒﯿﺪه‬‫ﺑﻌﺪ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺤﻀﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺰد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪186 :‬‬‫اﯾﺸﺎن ﺑﻨﺎء ﻋﻠﯽ ﻣﺬﻫﺒﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺘﻔﻀـﯿﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﯾﺎ ﻋﺜﻤﺎن اﺣّﺐ ﺑﻮد ﯾﺎ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﭘﺲ ﭼﺎره ازﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﺎ اﻫﻞ‬‫ﺗﺴـﻨﻦ ﻋـﺎﺋﺸﻪ را درﯾﻦ ﺑﺎب ﮐﺎذب داﻧﻨـﺪ ﯾﺎ ﺧﺎﻃﯽ و در ﻫﺮ ﺻﻮرت اﯾﻦ دو ﻗﻮل او ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﺒﺎر ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧـﺪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ اﻗﺮار اﻟﻌﻘﻼء‬‫ﻋﻠﯽ اﻧﻔﺴـﻬﻢ ﻣﻘﺒـﻮل و ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﺮدود ﭘﺲ ﻗﻮل اول ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ ﻗﻮل ﺛـﺎﻟﺚ او ﮐﻪ ﺑﺨﻄـﺎب ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻘﺒﻮل ﻧﯿﺴﺖ و‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻗﻮل دوم او ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﭼﻮن اﯾﻦ دو ﻗﻮل ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻓﻀـﯿﻠﺖ ﭘـﺪرش ﻫﺴﺖ ﭘﺲ ﻻﺑـﺪ او ﻧﺰد ﻋﻘﻼ درﯾﻦ‬‫ﺑـﺎب ﻣﺘﻬﻤﺴﺖ ﺑﺨﻼـف ﻗﻮل او در ﺑـﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﺎذب ﺑﻮدن او در آن وﺟﻬﯽ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآﯾﺪ‬‫ﺷﺸﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ ﻋـﺎﺋﺸﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ را دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ ﺑﺨﻼـف ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﮐﻪ ﻋـﺪاوﺗﺶ ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎب ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ‬‫ﻗﺼﻮي رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﻗﻮل او را در ﺑﺎب ﻓﻀﻞ دوﺳﺖ ﺧﻮد ﺑﻤﻘﺎﺑﻞ ﻗﻮل او در ﻓﻀﻞ دﺷﻤﻦ ﺧﻮد ﻗﺒﻮل ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻗﻮل اول ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﮐﻪ در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﭘـﺪر ﺧﻮدﺳﺖ ﻗﻮل واﺣـﺪﺳﺖ و در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﻗﻮال ﮐﺜﯿﺮه‬‫ازو ﺛـﺎﺑﺘﺴﺖ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻗـﻮل واﺣـﺪ او ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻗﻮال ﮐـﺜﯿﺮه او ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻘﺒﻮل ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ ﻫﺸـﺘﻢ آﻧﮑﻪ اﻗﻮال ﻋـﺎﺋﺸﻪ در ﺑـﺎب ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﻗﻮل او در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ زﯾﺎدهﺗﺮ ﺻﺮﯾﺢ اﻟّﺪﻻﻟﮥﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ آن اﻗﻮاﻟﺴﺖ ﻗﻮل او‬‫ﻣﺎ ﺧﻠﻖ اﻟﱠﻠﻪ ﺧﻠﻘﺎ اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ‬‫و از آﻧﺠﻤﻠﻪ اﺳﺖ ﻗﻮل او و اﻟﱠﻠﻪ ﻣـﺎ اﻋﻠﻢ رﺟﻼـ ﮐـﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ و ﻻـ ﻓﯽ اﻻـرض اﻣﺮأة ﮐﺎﻧﺖ‬‫اﺣﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﻦ اﻣﺮأﺗﻪ و ﻣﺜﻞ آن ﭘﺲ ﮐﺪام ﻋﺎﻗﻠﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﯾﻦ اﻗﻮال ﺻﺮﯾﺤﮥ اﻟﺪﻻﻟﻪ ﻗﻮل ﻋﺎﺋﺸﻪ را‬‫در ﺑﺎب ﭘﺪر ﺧﻮد ﻗﺒﻮل ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﻌﻀـﯽ از اﻗﻮال ﻋﺎﺋﺸﻪ در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺆﯾﺪ ﺑﻘﺴﻤﺴـﺖ‬‫ﺑﺨﻼـف ﻗﻮل او در ﺑـﺎب ﭘـﺪر ﺧﻮد ﭘﺲ ﺑـﺪﯾﻦ وﺟﻪ ﻧﯿﺰ ﻗﻮل او در ﺑـﺎب اﺣـﺒّﯿﺖ ﭘـﺪر ﺧﻮد ﻣﻘﺎﺑـﻞ اﻗﻮال او در ﺑـﺎب اﺣـﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻋـﺎﺋﺸﻪ اﻗﻮال ﺧﻮد را در ﺑـﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺆﯾـﺪ ﺑـﺪﻻﺋﻞ و‬‫ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﻮده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻮل ﺧﻮد ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺻﻮاﻣﯿﺖ و ﻗﻮاﻣﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم را‬‫ﺑﻤﻌﺮض ﺗﺎﯾﯿـﺪ اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨـﺎب ﺑﯿﺎن ﮐﺮده و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎ وﺻـﻔﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﻮل ﻋﺎﺋﺸﻪ را از ﺗﺮﻣـﺬي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻟﮑﻦ ذﮐﺮ ﺻﻮاﻣﯿﺖ و‬‫ﻗﻮاﻣﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻋﻨﺎد ﺣﺬف ﻧﻤﻮده اﺻﻞ ﻋﺒﺎرت ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻤﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ اﯾﻦ ﺳﺖ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﺣﺴـﯿﻦ ﺑﻦ ﺑﺮﯾـﺪ اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻧﺎ ﻋﺒﺪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﻦ ﺣﺮب ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺤّﺠﺎف ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻟﺘﯿﻤﯽ ﻗﺎل دﺧﻠﺖ ﻣﻊ ﻋﻤﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﺎﺋﺸـﮥ‬‫ﻓﺴـﺌﻠﺖ أي ﻟا ﻨﺎس ﮐﺎن اﺣّﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﺖ ﻓﺎﻃﻤـﮥ ﻓﻘﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺮﺟﺎل ﻗﺎﻟﺖ زوﺟﻬﺎ ان ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻﻮاﻣﺎ‬‫ﻗﻮاﻣﺎ‬‫ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ ﻏﺮﯾﺐ و ﻧﯿﺰ ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﮐﻤﺎ ﻣﺮ ﻋﻦ اﻟﻤﺴـﺘﻄﺮف ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺨﻄﺎب ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟّﺴـ ﻼم اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮد ﮔﻔﺖ ﻓﻮ اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘـﺪ ﮐـﺎن ﺻﻮاﻣـﺎ ﻗﻮاﻣﺎ و ﻟﻘـﺪ ﺳﺎﻟﺖ ﻧﻔﺲ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﯾـﺪه ﻓﺮدﻫﺎ اﻟﯽ ﻓﯿﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 562‬از ‪597‬‬‫ﺑﺨﻼف ﻗﻮل ﻋﺎﺋﺸﻪ در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﮐﻪ ﺑﻬﯿـﭻ وﺟﻪ آن را ﻣﺆﯾـﺪ ﻧﮑﺮده ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﮐﻪ ﻗﻮل ﻋﺎري از دﻟﯿﻞ‬‫ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﻗﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺆﯾـﺪ ﺑـﺪﻻﺋﻞ و ﺑﺮاﻫﯿﻨﺴﺖ ﻣﺘﺮﺟـﺢ ﺷﻮد ﯾـﺎزدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺣﺒّﯿﺖ در ﻗﻮل ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﺑﻤﻌﻨﯽ اﺣّﺐ ﺑﺤﯿﺜﯿﺖ ﺗﺸـﺒﻪ در‬‫ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓﺮع آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺑﺴﻮي رﺳﻮل ﺧـﺪا ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ از ﻗﺒﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻮن ﻧﺰد اﻫﻞ‬‫ﺣّﻖ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖﺷﺎن ﺑﺎﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻬﯿﭻ ﻣﻌﻨﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺒﻐﻮﺿـﯿﺘﺸﺎن ﺑﺠﻤﯿﻊ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ را ﺧﻄﯽ‬‫از ﺻﺤﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد دوازدﻫﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪187 :‬‬‫ﺻﻠﻌﻢ ﻧﺰد ﻋـﺎﺋﺸﻪ ﺻـﺮف ﺑﻤﻌﻨﯽ ﺣّﺐ اوﻻد و اﻗﺎرب ﺑﻮد ﭼﺮا وﻗﺘﯽ ﮐﻪ زﻧﯽ از اﻧﺼﺎر از و ﺳﺆال ﮐﺮد أّي اﺻـﺤﺎب رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣﺐ اﻟﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ ﻋﻠﯽ اﺑﻦ أﺑﯽ ﻃﺎﻟﺐ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺻﺤﺎﺑﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮ در اوﻻد و اﻗﺎرب آن‬‫ﺟﻨﺎب ﻧﺒﻮدﻧـﺪ ﭘﺲ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ ﮐﻪ در ﺳﺆال و ﺟﻮاب ﻣﻘﺼﻮد اﺣّﺐ از اﺣّﺐ ﺑﺤّﺐ اوﻻد و اﻗﺎرب ﻧﺒﻮد ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠّﻪ ﮐﻪ زﻋﻢ‬‫اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﺰد ﻋـﺎﺋﺸﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨـﺎب ﺑﻤﻌﻨﯽ ﺣّﺐ اوﻻد و اﻗﺎرب ﺑﻮد ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻟﻤﻌﺎن ﺑﺎﻃﻞ‬‫ﻣﺤﺾ ﺑﺮ آﻣـﺪ ﺳـﯿﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﭘﺪر ﺧﻮد ﺑﺨﻄﺎب‬‫ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﻌﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮده و ﮔﻔﺘﻪ‬‫و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫ﭘﺲ ﺗﺎوﯾـﻞ ﮐﻼﻣﺶ ﺑﻤﺨﺎﻃﺒﻪ ﻋّﻤﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮاد از اﺣﺒّﯿﺖ آن ﺟﻨﺎب ﻣﺤﺾ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﺣّﺐ اوﻻد و اﻗﺎرﺑﺴﺖ از ﻗﺒﯿﻞ ﺗﺎوﯾﻞ‬‫اﻟﻘﻮل ﺑﻤﺎ ﻻ ﯾﺮﺿﯽ ﺑﻪ ﻗﺎﺋﻠﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﭼﻬﺎردﻫﻢ آﻧﮑﻪ ﺑﺎرﻫﺎ ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﻣﺆاﺧﺬﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻗﺮار ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم‬‫ﯾـﺎ ﺗـﺬﮐﯿﺮ ارﺷـﺎد ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣـﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﺘﻀـﻤﻦ آن ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺸﻮﯾﺮ و ﺗـﺎﻧﯿﺐ و ﺗﺜﺮﯾﺐ ﺑﻮاﻗﻌﻪ ﺟﻤﻞ ﮐﺮدهاﻧﺪ‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ از رواﯾﺎت ﺗﻌﻨﯿﻒ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﺮوه ﺑﻦ زﺑﯿﺮ و ﻣﻌﺎذه ﻏﻔﺎرّﯾﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺑﺘﻔﺼﯿﻞ ﺗﻤﺎم ﻣﺒﯿﻦ و ﻣﺒﺮﻫﻦ ﺷﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ‬‫ﻣﺰﻋﻮم وﻟﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ واﻟـﺪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﺣّﺐ ﺑﺤّﺐ ﺗﺸـﺒﻪ در ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺴﻮي آﻧﺠﻨﺎب اﺣﺐ ﺑﺤﺐ اوﻻد و اﻗﺎرب ﻣﯽﺑﻮد ﻻﺑـﺪ ﻋﺎﺋﺸﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ را ﺑﺠﻮاب ﻣﻌّﯿﺮﯾﻦ و ﻣﻌﻨﻔﯿﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﯽﮐﺮد و ﺗﻔﺼـﯽ‬‫از اﺷـﮑﺎل و اﻋﻀﺎﻟﺸﺎن ﻣﯽﺟﺴﺖ آﺧﺮ آن را ﺑﺮاي ﮐـﺪام روز ﺳـﯿﺎه واﮔـﺬاﺷﺖ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﺗﻤﺎم درﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻏﯿﺮ وﺟﯿﻪ ﮐﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻤﺰﯾـﺪ زﯾﻎ و اﻋﻮﺟﺎج آﻏﺎز ﻧﻬﺎده اﺳﺖ ﺑﺨﯿﺎل ﺧﻮد ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻫﻢ ﻧﺮﺳـﯿﺪه ﺑﻮد ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺣﺴـﺐ‬‫اﻗﺘﺮل ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﻫﻢ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺮاد ﻋﺎﺋﺸﻪ از اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ ﻟا ﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺻـﺮف اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺤّﺐ اوﻻـد و اﻗـﺎرب ﺑﻮد ﺑﺎز ﻫﻢ ﮐﺎري ﻧﻤﯽﮔﺸﺎﯾـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ ﺳﺎﺑﻘﺎ ارﺷﺎدات ﮐﺜﯿﺮه‬‫ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ آن ارﺷﺎد آﻧﺠﻨﺎب‬‫ﯾﺎ ﻋﺎﺋﺸﮥ ان ﻫﺬا اﺣّﺐ اﻟّﺮﺟﺎل اﻟﯽ و اﮐﺮﻣﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻓﺎﻋﺮﻓﯽ ﻟﻪ ﺣﻘﻪ و اﮐﺮﻣﯽ ﻣﺜﻮاه‬‫ﮐﻪ ﺑﺨﻄـﺎب ﺧﻮد ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺳﺖ دﻻﻟﺖ واﺿـﺤﻪ ﺑﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم دارد ﭘﺲ ﮐﻼم ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ آن ﻫﺮﮔﺰ‬‫ﻣﻘﺒﻮل ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ آن ﻣﺠﺘﻬﺪه زﻣﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ و ﻣﻌﺎﻧﺪت ارﺷﺎدات ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺟﻨﺎب ﺳﯿﺪ اﻻﻧﺲ و اﻟﺠﺎن ﻋﻠﯿﻪ‬‫و آﻟﻪ آﻻف اﻟـّﺴ ﻼم ﻣﻦ اﻟﻤﻠﮏ اﻟﻤّﻨﺎن ﮔﺰﯾﺪه ﻣﺮﺗﮑﺐ و ﻣﺤﺘﻘﺐ ﺧﻄﺐ ﺟﺴـﯿﻢ و وزر ﻋﻈﯿﻢ ﮔﺮدﯾﺪه ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ازﯾﻨﺠﺎ ﺑﺘﻤﺎم‬‫وﺿﻮح ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﻘﺎم اﺛﺒﺎت اﺣﺒّﯿﺖ ﭘـﺪر ﺑﺰرﮔﻮار ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﻼم ﺻﺪق ﻧﻈﺎم او را در ﺑﺎب اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب‬‫اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم از ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺧﻮد ﻣﺼـﺮف ﻧﻤﻮده ﺑﻈـﺎﻫﺮ ﻣّﻨﺖ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﮔﺮدﻧﺶ ﻧﻬـﺎده ﻟﮑﻦ ﻓﯽ اﻟﺤﻘﯿﻘـﮥ ﮐﻤـﺎل ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ او ﺑﺎ‬‫ارﺷﺎدات ﺻﺮﯾﺤﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده داد ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﮑﻔﯿﺮ و ﺗﻀﻠﯿﻞ ﺣﻀﺮﺗﺶ داده‬‫اﻣـﺎ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯾـﺎ اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺣّﺐ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺼـﻔﺎت ﻣﺤﻤﻮده ﮐﻪ ﺑﺴـﺒﺐ آن ﻧﺰدﯾـﮏ ﺧـﺪاي ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮل او ﻣﺤﺒﻮب و‬‫ﻣﺮﺿـﯽ ﮔﺮدد و ﻫﺮ ﺻﻔﺖ را ﻣﻘﺎﻣﯿﺴﺖ از رﺿﺎ و ﺣّﺐ ﭘﺲ ﺟﺎﺋﺰﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺼﻔﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﺻﻔﺖ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋﺪا و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 563‬از ‪597‬‬‫دﯾﮕﺮ اﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺼـﻔﺖ دﯾﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﺣّﻞ و ﻋﻘـﺪ ﺧﻼﻓﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ وﻫﻦ و رﮐﺎﮐﺖ اﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﯿﺰ ﺑﻐﺎﯾﺖ واﺿـﺤﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اّوﻻ اﻫﻞ‬‫ﺣّﻖ ﮐﯽ ﺗﺴـﻠﯿﻢ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻏﯿﺮ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم را ﺑﻨﺤﻮي اﺣّﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﮐﻪ ﻣﻌـﺎرض اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺑﺎﺷـﺪ ﺗـﺎ ﺣـﺎﺟﺖ ﺑـﺎﯾﻦ ﺗﺎوﯾـﻞ ﻋﻠﯿـﻞ و ﻏﯿﺮ آن ﺑﯿﻔﺘـﺪ و ﺛﺎﻧﯿﺎ آﻧﮑﻪ ﺣﺴﺐ دﻻﻟﺖ‬‫ﺑﺴﯿﺎري از ادﻟّﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ واﺿﺢ ﺷﺪه ﮐﻪ اﻃﻼق اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ اﺣّﺐ ﺟﺰﺋﯽ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪188 :‬‬‫ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﺟﻨـﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ارﺷﺎد ﻓﺮﻣﻮده و ﻣﺮاد آن ﺟﻨﺎب اﺣّﺐ ﻣﻦ‬‫وﺟﻪ ﺑﻮد ﺛﺎﻟﺜﺎ آﻧﮑﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﺴـﯿﺎري از ادﻟّﻪ ﻗﺎﻫﺮه و ﺑﺮاﻫﯿﻦ زاﻫﺮه دﻻﻟﺖ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺑﺴﻮي‬‫ﺧـﺪا و رﺳﻮل از ﺗﻤـﺎم ﺧﻠﻖ ﺣـﺘﯽ اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ و اﻟّﻨﺒﯿﯿﻦ و اﻟﻮﺻـﯿﯿﻦ اﺣّﺐ ﺑﻮد و ﺟﻤﯿﻊ وﺟﻮه ﻣﻌﺘﺒﺮه در اﺣﺒّﯿﺖ و اﻓﻀـﻠّﯿﺖ در ذات ﻗﺪﺳـﯽ‬‫ﺻﻔـﺎت آن ﺟﻨـﺎب اﺟﺘﻤﺎع ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﯾﻦ ادﻟّﻪ در ﺛﺒﻮت اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎّﻣﻪ ﺗﺎّﻣﻪ ﮐﺎﻣﻠﻪ ﻓﺎﺿـﻠﻪ آن ﺟﻨﺎب رﯾﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﭽﻨﯿﻦ‬‫ادﻟّﻪ ﻣﺒﺮﻣﻪ و ﺣﺠـﺞ ﻣﺤﮑﻤﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﻋـﺎّﻣﻪ آن ﺟﻨﺎب ﺛﺎﺑﺖ ﺷـﺪ ﭘﺲ ﻫﯿـﭻ ﺷـﺒﻬﻪ در ﺑﻄﻼن اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺿـﺌﯿﻞ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ و‬‫اﯾﻤﺎي او ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻌﺎذ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ذﻟﮏ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﺻـﺮف ﺑﻠﺤﺎظ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋﺪا اﺣّﺐ ﺑﻮد ﺑﺎﻗﺼﯽ ﻫﻮان و‬‫ﺳﺨﺎﻓﺖ رﺳـﯿﺪ راﺑﻌﺎ آﻧﮑﻪ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﮐﻤﺎ ﺳـﻤﻌﺖ اﻧﻔﺎ اﻋﺘﺮاف ﺧﻮد را ﺑﺎﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻣﺆﯾﺪ ﻧﻤﻮده ﺑﮑﻼم ﺧﻮد إن‬‫ﮐـﺎن ﻣـﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻّﻮاﻣـﺎ ﻗّﻮاﻣـﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﺮﻣـﺬي و ﻏﯿﺮ او رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ و ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ رواﯾﺖ اﻋﺘﺮاف ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﮐﻤﺎ ﻋﻠﻤﺖ از‬‫ﺗﺮﻣـﺬي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده ﻟﮑﻦ اﯾﻦ ﮐﻼم را ﺑﻤﺰﯾﺪ ﺗﯿﻘﻆ ﺣﺬف ﻧﻤﻮده و ﺑﺮ ارﺑﺎب ﻓﻬﻢ ﻣﺨﺘﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻧﻤﻮدن ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم را ﺑﻘﻮل ﺧﻮد إن ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺻّﻮاﻣﺎ ﻗّﻮاﻣﺎ اﺑﺎي ﺻـﺮﯾﺢ دارد ازﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮد ﻋﺎﺋﺸﻪ از اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ‬‫اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺼـﻔﺖ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋﺪا ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ درﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ إن ﮐﺎن ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺑﻄﻼ‬‫ﻣﻘﺪاﻣﺎ و ﻣﺜﻞ آن و ذﻟﮏ ﻇﺎﻫﺮ ﮐّﻞ اﻟﻈﻬﻮر و ﻣﺴـﻔﺮ ﺑﺎ وﺿﺢ ﻣﺎ ﯾﮑﻮن ﻣﻦ اﻟّﺴﻔﻮر ﺧﺎﻣﺴﺎ اﯾﻤﺎي ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﮐﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﺣّﺐ ﺑﻮد‬‫ﺑﺼـﻔﺖ ﺣﻞ و ﻋﻘﺪ ﺧﻼﻓﺖ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ او ﺑﺮﯾﻦ وﺟﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و اﺻـﺤﺎب او و ﻟﻮ ﺑﻮﺟﻪ‬‫ﻣﻦ اﻟﻮﺟﻮه ﺛﺎﺑﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺒﻐﻮﺿﯿﺘﺸﺎن ﺑﺴﻮي ﺧﺪا و رﺳﻮل ﺑﺎدﻟّﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺼﻮره ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮐﻤﺎ ﻧﺒﻬﻨﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﻔﺎ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ادﻋﺎي اﺣﺒّﯿﺖ‬‫او ﺑـﺎﯾﻦ ﺻـﻔﺖ ﻣﻘﺒـﻮل ارﺑـﺎب ﻋﻘـﻮل ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد ﺳﺎدﺳـﺎ اﮔﺮ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﺑﺴﻮي آن ﺟﻨـﺎب ﺑﺼـﻔﺖ ﺣـﻞ و ﻋﻘـﺪ ﺧﻼـﻓﺖ ﻣﺤﺒﻮب‬‫ﻣﯽﺑﻮدﻧﺪ ﭼﺮا آن ﺟﻨﺎب از ذﮐﺮ اﺳـﺘﺨﻼﻓﺸﺎن ﮐﻪ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻟﯿﻠﮥ اﻟﺠّﻦ ﻋﺮض ﮐﺮده ﺑﻮد اﻋﺮاض و اﺳـﺘﻨﮑﺎف و اﺷﻤﯿﺰ از ﻣﯽﻓﺮﻣﻮد ﮐﻤﺎ‬‫ﻓﯽ اﮐـﺎم اﻟﻤﺮﺟـﺎن ﻟﺒـﺪر اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺸـﺒﻠﯽ و ﻏﯿﺮه ﺳﺎﺑﻌـﺎ اﮔﺮ اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم ﻣﺤﺾ ﺑﺼـﻔﺖ‬‫ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋـﺪا ﻣﯽﺑﻮد و اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺼـﻔﺖ ﺣﻞ و ﻋﻘـﺪ و ﺧﻼﻓﺖ ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﺑﺠﺎي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺼﺪاق دﻋﺎي ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﻣﺎب ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﺷﻮد ﭼﻪ اﺣﺒّﯿﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻓﺮض ﻣﺬﮐﻮر اﻋﻠﯽ و‬‫اﺷﺮﻓﺴﺖ از اﺣﺒّﯿﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﺛﺎﻣﻨﺎ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻓﺮض ﻣﺬﮐﻮر رّد ﻓﺮﻣﻮدن ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻋﺜﻤﺎن را ﯾﮑﯽ ﺑﻌـﺪ دﯾﮕﺮي در واﻗﻌﻪ ﻃﯿﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻮﻗﻮع ﻧﻤﯽآﻣـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﺼـﻔﺖ ﺣّﻞ و ﻋﻘﺪ ﺧﻼﻓﺖ را ﺑﻪ اﺧﻔﺎق و‬‫ﺣﺮﻣﺎن ﺗﻤﺎم رّد ﻧﻤﻮدن و اﺣّﺐ ﺑﺼـﻔﺖ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋـﺪا را ﺑﻔﻀﻞ ﻋﻈﯿﻢ ﺗﺸـﺮﯾﻒ دادن اﺷـﻔﻊ ﺻﻮر ﺗﺮﺟﯿـﺢ ﻣﺮﺟﻮﺣﺴﺖ ﺗﺎﺳـﻌﺎ‬‫ﺑﻔﺮض ﺑﻮدن ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﺣّﺐ ﺑﺼـﻔﺖ ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﺑﻮدن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ اﺣّﺐ ﺑﺼـﻔﺖ ﺣﻞ و ﻋﻘﺪ ﺧﻼﻓﺖ ﺣﻀـﺮت‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ ﭼﺮا داد و ﺑﯿﺪاد ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﺮﻓﻊ ﺻﻮت ﺑﺮ ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖﻣﺂب ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻠﻤﺖ ان ﻋﻠّﯿﺎ اﺣّﺐ إﻟﯿﮏ ﻣﻦ أﺑﯽ‬‫زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻼ ﺷـﺒﻬﻪ اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺼـﻔﺖ ﺣﻞ و ﻋﻘـﺪ ﺧﻼﻓﺖ ﻧﺰد ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و دﯾﮕﺮ اﺳـﻼف و اﺧﻼف ﺳـّﻨﯿﻪ ﺑﻬﺰار درﺟﻪ از اﺣﺒّﯿﺖ ﺑﺼـﻔﺖ‬‫ﭘﻬﻠﻮاﻧﯽ و ﻣﺒﺎرزت اﻋـﺪا ﺑﻬﺘﺮﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺮاي ﺣﺼﻮل درﺟﻪ ﺑﺲ ﺧﻔﯿﻒ و ﻃﻔﯿﻒ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﻮر و‬‫ﺷﻐﺐ آﻏـﺎز ﻧﻬـﺎدن و داد ﺧﻼـﻋﺖ و ﺟﻼﻋﺖ و ﺑﯽاﻧـﺪاﻣﯽ و ﺑﯽ ﺣﺠﺎﺑﯽ دادن ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﺴـﺘﺤﻖ ﻟﻄﻢ و ﺣﻄﻢ ﭘـﺪر ﺑﺰرﮔﻮار ﮔﺮدﯾـﺪن و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 564‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎﻗﺼﺎي ﻣﺪارج ﺟﺮأت و ﺟﺴﺎرت رﺳﯿﺪن از ﺷﺎن ﻋﺎﺋﺸﻪ اﺑﻌﺪ ﺑﻌﯿﺪﺳﺖ ﻋﺎﺷﺮا در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻋﺎﺋﺸﻪ را ﺧﻼص از دﺳﺖ ﻣﻌﯿﺮﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪189 :‬‬‫و ﻣﻌﻨﻔﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﺟﻤﯿﻊ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و ﻋﺮوه ﺑﻦ زﺑﯿﺮ و ﻣﻌﺎذه ﻏﻔﺎرﯾﻪ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﺳـﻬﻞ ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﺮا ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﺑﺬﮐﺮ اﯾﻦ ﺟﻮاب ﻣﺘﯿﻦ ﭘﯿﺶ ﭘﺎ اﻓﺘﺎده‬‫اﺳـﮑﺎت و اﻓﺤﺎم و ﺗﺒﮑﯿﺖ و اﻟﺰام ﺧﺼﺎم ﻧﻨﻤﻮد و ﭼﺮا ﻣﺆﻧﺖ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﻘﻀﺎ و ﻗﺪر اﻟﻬﯽ و ﺗﺸـﺒﺚ ﺑﺸـﺒﻬﺎت ﺟﺒﺮﯾﻪ ﺟﺎﻟﺒﯿﻦ و واﻫﯽ ﺗﺤﻤﻞ‬‫ﻓﺮﻣﻮد ﻫﻞ ﻫﺬا اﻻ رﻣﯽ ﺗﻠﮏ اﻟﻤﺠﺘﻬﺪة ﺑﺎﻟﻌﺠﺰ و اﻟﻘﺼﻮر و وﺳـﻤﻬﺎ ﺑﺴـﻤﮥ اﻟﻌّﯽ و اﻟﺤﺴﻮر اﻣﺎ آﻧﭽﻪ در ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺧﺮاﻓﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺎ اﯾﻦ ﺳـﺖ‬‫ﮐﻪ اﺣّﺐ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﻣﻦ اﻻﺣّﺐ ﺑﺎﺷـﺪ ﭘﺲ ﺻـﻨﻔﯽ از ﻣﺤﺒﻮﺑﺎن ﺑﺮﺟﺤﺎن ﺑﺮ ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﻦ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﺎﺷﺪ و اﺣّﺐ ﻟﻔﻈﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎزاء ﻫﺮ ﻓﻨﺮي‬‫ازﯾﻦ ﺻـﻨﻒ اﻃﻼق ﻣﯽﺗﻮان ﮐﺮد اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﺑﻐﺎﯾﺖ رﮐﯿﮑﺴﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ وﻫﻦ و ﺳﺨﺎﻓﺖ و ﻫﺠﻨﺖ و ﺳﻤﺎﺟﺖ آن ﻫﻢ ﺑﺠﻮاب ﻣﺨﺎﻃﺐ و‬‫ﻫﻢ ﺑﺠﻮاب ﺗﻮرﺑﺸﺘﯽ و دﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎت درﯾﺎﻓﺘﯽ و داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﯿـﭻ وﺟﻪ اﻃﻼق اﺣّﺐ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ ﻏﯿﺮ اﺣّﺐ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﻮاه ﺑﺘﻘﺪﯾﺮ‬‫ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ آن و ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ اﮔﺮ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻣﺰﻋﻮم ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺮض ﮐﺮده ﺷﻮد ﮐﻪ ﺻﻨﻔﯽ ﮐﻪ در ﺣﻖ ﻫﺮ ﻓﺮد آن اﺣﺐ وارد ﺷﺪه ﺑﺮ‬‫ﺳﺎﺋﺮ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﻦ رﺟﺤﺎن داﺷﺖ ﻣﺼـﯿﺒﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﺳـﺮ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اﺣﺰاب او ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺒﻮدن ﻋﺜﻤﺎن ازﯾﻦ ﺻﻨﻒ در ﮐﻤﺎل‬‫ﺗﺤﻘﻘﺴﺖ ﭼﻪ در ﻫﯿﭻ ﺣﺪﯾﺜﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎو ﻟﻔﻆ اﺣّﺐ وارد ﻧﺸﺪه ﭘﺲ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﺜﻤﺎن از ﻋﺎﺋﺸﻪ و اﺳﺎﻣﻪ ﻫﻢ ﻣﺮﺟﻮح ﺑﻮد ﻓﻀﻼ‬‫ﻋﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و ﺳـّﯿﺪ اﻟﻮﺻـّﯿﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻـف ﺳـﻼم ﻣﻦ اﻟﻤﻠـﮏ اﻟﺤّﻖ اﻟﻤﺒﯿﻦ ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺮ‬‫ﺑﻌﻮض ﺗﺨﻠﯿﺺ اﺷﮑﺎل و اﻋﻀﺎل را دو ﺑﺎل ﻣﯽﺳﺎزد و ﻋﻼوه ﺑﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﻋﻠﯿﻞ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﻣﺒﻨﯿﺴﺖ ﺑﻨﺎي اﺳﺘﺪﻻل ﺑﺎﯾﻪ اﺗﻘﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺎﯾﻪ ﻧﺎزش و اﻓﺘﺨﺎر ﻗﻮﻣﺴﺖ ﺑﺂب ﻣﯽرﺳﺎﻧـﺪ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺷﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ و اوﻟﯿﺎي او ﺗﻦ ﺑﺎﯾﻦ دﻫﯿﻪ دﻫﯿﺎ ﻣﯽدﻫﻨـﺪ ﺑﺴﻢ اﻟﱠﻠﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺮ زﺑﺎن‬‫آرﻧـﺪ ﮔﻮﯾـﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺰ ﺧﻼـص ﺷـﺎن از اﺷـﮑﺎل اﺷـﮑﺎل و ﺧﻨﺎق اﻋﻀﺎل ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ وﺟﻮه ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺼﻮره ﺑﻄﻼن و ﻓﺴﺎد آن‬‫ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻣﻬﯿﺎﺳﺖ و ﻣﻮﺟﻮد و اﺑﻮاب ﺧﻼص و ﻣﻨﺎص و ﻣﻔّﺮ و ﻣﻬﺮب ﻣﻐﻠﻖ و ﻣﺴﺪود‬‫در ذم ﺗﺄوﯾﻞ‬‫ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه از ﺧﻮد ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ و دﯾﮕﺮ ادﻟّﻪ ﻗﺎﻫﺮه و ﺷﻮاﻫﺪ ﺑﺎﻫﺮه اﺣﺒّﯿﺖ ﻋﺎﻣﻪ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪ اﻟـّﺴ ﻼم ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ‬‫ﺑـﺎز ﻧﻤﯽداﻧـﻢ ﭼﺮا اﯾـﻦ ﺣﻀــﺮات ﺑﯿـﻮﺟﻪ و ﺑﯽﺳـﺒﺐ ﺑﺮاي ﺗﺎوﯾـﻞ و ﺗﺴﻮﯾـﻞ و ازﻻـل و ﺗﻀـﻠﯿﻞ ﺑﺮﻣﯽﺧﯿﺰﻧـﺪ و رﻧﮕﻬـﺎ ﻣﯽرﯾﺰﻧـﺪ و ﻓﺘﻨﻬﺎ‬‫ﻣﯽاﻧﮕﯿﺰﻧـﺪ و ﺑﺎﻧﻬﻤﺎك در ﻋﺼﺒّﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و وﻏﺮ و ﻟـﺪاد ﺧﺎك ﻣـﺬﻟّﺖ ﺑﺮ ﺳـﺮﻫﺎي ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽﺑﯿﺰﻧـﺪ و ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺰوﯾﺮات‬‫رﮐﯿﮑﻪ و ﺗﻘﺮﯾﺮات ﺳـﺨﯿﻔﻪ و ﺗﻠﻤﯿﻌﺎت ﻣﺴﺘﺸـﻨﻌﻪ و ﺗﻮﺟﯿﻬﺎت ﻣﺴﺘﺒﺸـﻌﻪ و ﺗﺨﺪﯾﻌﺎت ﻣﻨﻘﺼـﻤﻪ و ﺗﺰوﯾﻘﺎت ﻣﻨﻔﺼﻤﻪ و ﺗﺎوﯾﻼت ﻣﺪﺧﻮﻟﻪ و‬‫ﺗﺴﻮﯾﻼت ﻣﻌﻠﻮﻟﻪ ﻫﯿـﭻ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺤﺎﻟﺸﺎن ﻧﻤﯽرﺳﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺄﺷـﻨﻊ اﻧﻮاع اﻓﺘﻀﺎح و اﻓﻈﻊ وﺟﻮه ذل ﺑﻮاح ذﻟﯿﻞ و رﺳﻮا ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﺑﺮ‬‫ﮐﻤﺎل ﺑﻄﻼن و ﻓﺴﺎد و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻤﺎﺟﺖ و ﮐﺴﺎد ﺗﺎوﯾﻼت واﻫﯿﻪ ﮐﻪ اﺳﻼف و اﺧﻼف ﻣﺘﻌّﺼﺒﯿﻦ در ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدهاﻧﺪ درﯾﺎﻓﺘﯽ‬‫ﺣﺎﻻ ﻧﺒﺬي از ﻓﻀﺎﺋﺢ و ﻗﺒﺎﺋﺢ و ﻣﻌﺎﯾﺐ و ﻣﺜﺎﻟﺐ ﺗﺎوﯾﻞ ﻧﺼﻮص و آﺛﺎر ﮐﻪ در اﻓﺎدات ﺟﻬﺎﺑﺬه ﻣﻨّﻘﺪﯾﻦ و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺣّﺬاق ﺳّﻨﯿﻪ ﻣﺒّﯿﻦ و ﺳﺮ‬‫و دﺳﺖ ﺑﺴـﻤﻊ اﺻـﻐﺎ ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ و ﺑﻌـﺪ آن ﺗﻄـﺒﯿﻖ آن ﺑﺮ ﺣـﺎل ﮐﺜﯿﺮ اﻻﺧﺘﻼـل ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎ ﮐﻤـﺎل و دﯾﮕﺮ أو ﻟّﯿﻦ و ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ ﻣﺤّﺮﻓﯿﻦ و‬‫ﻣﺘﺤّﺮﻓﯿﻦ و ﻣﺘﻨّﻄﻌﯿﻦ ﻣﺘﻬّﻮﮐﯿﻦ و ﻣﺘﻮّﻏﺮﯾﻦ ﺑﺴـﻤﺎع ﻓﻀﺎﺋﻞ آل ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟّﺴﻼم ﻣﺎ ﺗﺘﺎﺑﻊ اﻟّﻨﻬﺮ و اﻟّﻠﯿﺎل ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد ﻏّﺰاﻟﯽ در اﺣﯿﺎء اﻟﻌﻠﻮم ﮔﻔﺘﻪ و‬‫اّﻣﺎ اﻟّﻄﺎّﻣﺎت ﻓﯿﺪﺧﻠﻬﺎ ﻣﺎ ذﮐﺮﻧﺎه ﻓﯽ اﻟّﺸـ ﻄﺢ و اﻣﺮ آﺧﺮ ﯾﺨـّﺼ ﻬﺎ و ﻫﻮ ﺻـﺮف اﻟﻔﺎظ اﻟّﺸﺮع ﻋﻦ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ اﻟﻤﻔﻬﻮﻣﮥ اﻟﯽ اﻣﻮر ﺑﺎﻃﻨﮥ ﻻ ﯾﺴﺒﻖ‬‫ﻣﻨﻬﺎ اﻟﯽ اﻻﻓﻬﺎم ﺷﯽء ﯾﻮﺛﻖ ﺑﻪ ﮐﺪاب اﻟﺒﺎﻃﻨﯿﮥ ﻓﯽ اﻟﺘﺎوﯾﻼت ﻓﻬﺬا اﯾﻀﺎ ﺣﺮام و ﺿﺮره ﻋﻈﯿﻢ ﻓﺎّن اﻻﻟﻔﺎظ إذا ﺻﺮﻓﺖ ﻋﻦ ﻣﻘﺘﻀﯽ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ‬‫ﺑﻐﯿﺮ اﻋﺘﺼﺎم ﻓﯿﻪ ﺑﻨﻘﻞ ﻋﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟّﺸﺮع و ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺿﺮورة ﺗﺪﻋﻮ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ دﻟﯿﻞ اﻟﻌﻘﻞ اﻗﺘﻀﯽ ذﻟﮏ ﺑﻄﻼن اﻟﺜّﻘﮥ ﺑﺎﻻﻟﻔﺎظ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪190 :‬‬‫و ﺳـﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻨﻔﻌـﮥ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﻼم رﺳﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎن ﻣﺎ ﯾﺴـﺒﻖ ﻣﻨﻪ اﻟﯽ اﻟﻔﻬﻢ ﻻ ﯾﻮﺛﻖ ﺑﻪ و اﻟﺒﺎﻃﻦ ﻻ ﺿـﺒﻂ ﻟﻪ ﺑﻞ‬‫ﺗﺘﻌﺎرض ﻓﯿﻪ اﻟﺨﻮاﻃﺮ و ﯾﻤﮑﻦ ﺗﻨﺰﯾﻠﻪ ﻋﻠﯽ وﺟﻮه ﺷﺘﯽ و ﻫـﺬا اﯾﻀﺎ ﻣﻦ اﻟﺒـﺪع اﻟﺸﺎﺋﻌـﮥ اﻟﻌﻈﯿﻤﮥ اﻟـّﻀ ﺮر و اﻧﻤﺎ ﻗﺼﺪ اﺻـﺤﺎﺑﻬﺎ اﻻﻏﺮاب ﻻن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 565‬از ‪597‬‬‫اﻟﻨﻔﻮس ﻣﺎﺋﻠـﮥ اﻟﯽ اﻟﻐﺮﯾﺐ و ﻣﺴـﺘﻠﺬة ﻟﻪ و ﺑﻬﺬا اﻟّﻄﺮﯾﻖ ﺗﻮﺻﻞ اﻟﺒﺎﻃﻨّﯿﮥ اﻟﯽ ﻫﺪم ﺟﻤﯿﻊ اﻟﺸـﺮﯾﻌﮥ ﺑﺘﺎوﯾﻞ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ و ﺗﻨﺰﯾﻠﻬﺎ ﻋﻠﯽ رأﯾﻬﻢ ﮐﻤﺎ‬‫ﺣﮑﯿﻨﺎه ﻣﻦ ﻣﺬاﻫﺒﻬﻢ ﻓﯽ ﮐﺘﺎب اﻟﻤﺴﺘﻈﻬﺮي اﻟﻤﺼّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟّﺮد ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎﻃﻨّﯿﮥ و ﻣﺜﺎل ﺗﺎوﯾﻞ اﻫﻞ اﻟّﻄﺎّﻣﺎت ﻗﻮل ﺑﻌﻀﻬﻢ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫اذﻫﺐ اﻟﯽ ﻓﺮﻋﻮن اﻧّﻪ ﻃﻐﯽ اﻧّﻪ اﺷـﺎرة اﻟﯽ ﻗﻠﺒﻪ و ﻗـﺎل ﻫﻮ اﻟﻤﺮاد ﺑﻔﺮﻋﻮن و ﻫﻮ اﻟﻄـﺎﻏﯽ ﻋﻠﯽ ﮐّﻞ اﻧﺴﺎن و ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ان اﻟﻖ ﻋﺼﺎك‬‫أي ﮐّﻞ ﻣﺎ ﯾﺘﻮّﮐﺄ ﻋﻠﯿﻪ و ﯾﻌﺘﻤﺪه ﻣّﻤﺎ ﺳﻮي اﻟﱠﻠﻪ ﻋّﺰ و ﺟّﻞ ﻓﯿﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﻠﻘﯿﻪ و ﻓﯽ ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺗﺴّﺤﺮوا ﻓﺎّن ﻓﯽ اﻟّﺴﺤﻮر ﺑﺮﮐﮥ‬‫أراد ﺑﻪ اﻻﺳـﺘﻐﻔﺎر ﻓﯽ اﻻﺳـﺤﺎر و اﻣﺜﺎل ذﻟﮏ ﺣﺘﯽ ﯾﺤّﺮﻓﻮن اﻟﻘﺮآن ﻣﻦ اّوﻟﻪ اﻟﯽ آﺧﺮه ﻋﻦ ﻇﺎﻫﺮه و ﻋﻦ ﺗﻔﺴﯿﺮه اﻟﻤﻨﻘﻮل ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋّﺒﺎس و‬‫ﺳـﺎﺋﺮ اﻟﻌﻠﻤـﺎء و ﺑﻌﺾ ﻫـﺬه اﻟّﺘﺎوﯾﻼـت ﯾﻌﻠﻢ ﺑﻄﻼﻧﻬـﺎ ﻗﻄﻌـﺎ ﮐﺘﻨﺰﯾﻞ ﻓﺮﻋﻮن ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻠﺐ ﻓﺎن ﻓﺮﻋﻮن ﺷـﺨﺺ ﻣﺤﺴﻮس ﺗﻮاﺗﺮ إﻟﯿﻨﺎ وﺟﻮده و‬‫دﻋﻮة ﻣﻮﺳـﯽ ﻟﻪ و ﮐـﺎﺑﯽ ﺟﻬـﻞ و أﺑﯽ ﻟﻬﺐ و ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ ﻣﻦ اﻟﮑّﻔﺎر و ﻟﯿﺲ ﻣﻦ ﺟﻨﺲ اﻟﺸـﯿﺎﻃﯿﻦ و اﻟﻤﻼﺋﮑـﮥ ﻣﻤﺎ ﻟﻢ ﯾـﺪرك ﺑﺎﻟﺤّﺲ ﺣّﺘﯽ‬‫ﯾﺘﻄﺮق اﻟﺘﺎوﯾﻞ اﻟﯽ اﻟﻔﺎﻇﻪ و ﮐﺬﻟﮏ ﺣﻤﻞ اﻟّﺴـ ﺤﻮر ﻋﻠﯽ اﻻﺳﺘﻐﻔﺎر ﻓﺎﻧّﻪ ﮐﺎن ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺘﻨﺎول اﻟّﻄﻌﺎم و ﯾﻘﻮل ﺗﺴّﺤﺮوا و ﻫّﻠﻤﻮا‬‫اﻟﯽ اﻟﻐﺪاء اﻟﻤﺒﺎرك ﻓﻬﺬه اﻣﻮر ﺗﺪرك ﺑﺎﻟّﺘﻮاﺗﺮ و اﻟﺤّﺲ ﺑﻄﻼﻧﻬﺎ و ﺑﻌﻀﻬﺎ ﯾﻌﻠﻢ ﺑﻐﺎﻟﺐ اﻟّﻈﻦ و ذﻟﮏ ﻓﯽ اﻣﻮر ﻻ ﯾﺘﻌﻠﻖ ﺑﻬﺎ اﻻﺣﺴﺎس ﻓﮑّﻞ‬‫ذﻟﮏ ﺣﺮام و ﺿـﻼﻟﮥ و اﻓﺴﺎد ﻟﻠـﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﺨﻠﻖ و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻞ ﺷـﯽء ﻣﻦ ذﻟﮏ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﻻ ﻋﻦ اﻟﺘﺎﺑﻌﯿﻦ و ﻻ ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺒﺼـﺮي ﻣﻊ‬‫اﮐﺒـﺎﺑﻬﻢ ﻋﻠﯽ دﻋﻮة اﻟﺨﻠﻖ و وﻋﻈﻬﻢ و ﻻـ ﯾﻈﻬﺮ ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﻓّﺴـ ﺮ اﻟﻘﺮآن ﺑﺮاﯾﻪ ﻓﻠﯿﺘﺒّﻮأ ﻣﻘﻌـﺪه ﻣﻦ اﻟّﻨﺎر ﻣﻌﻨﯽ اﻟّﺎ ﻫـﺬا‬‫اﻟّﻨﻤـﻂ و ﻫـﻮ ان ﯾﮑـﻮن ﻏﺮﺿﻪ و راﯾﻪ ﺗﻘﺮﯾﺮ اﻣﺮ و ﺗﺤﻘﯿﻘﻪ ﻓﯿﺴـﺘﺠّﺮ ﺷـﻬﺎدة اﻟﻘﺮآن إﻟﯿﻪ و ﯾﺤﻤﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ان ﯾﺸـﻬﺪ ﻟﺘﻨﺰﯾﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ دﻻـﻟﮥ‬‫ﻟﻔﻈـّﯿ ﮥ ﻟﻐﻮّﯾﮥ و ﻧﻘﻠّﯿﮥ و ﻻ ﯾﻨﺒﻐﯽ ان ﯾﻔﻬﻢ ﻣﻨﻪ اﻧّﻪ ﯾﺠﺐ ان ﻻ ﯾﻔّﺴـ ﺮ اﻟﻘﺮآن ﺑﺎﻻﺳـﺘﻨﺒﺎط و اﻟﻔﮑﺮ ﻓﺎن ﻣﻦ اﻻﯾﺎت ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻓﯿﻬﺎ ﻋﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و‬‫اﻟﻤﻔّﺴـ ﺮﯾﻦ ﺧﻤﺴـﮥ ﻣﻌﺎن و ﺳـﺘﮥ و ﺳـﺒﻌﮥ و ﯾﻌﻠﻢ اّن ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﺴـﻤﻮﻋﮥ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﺎﻧﻬﺎ ﻗﺪ ﺗﮑﻮن ﻣﺘﻨﺎﻓﯿﮥ ﻻ ﺗﻘﺒﻞ‬‫اﻟﺠﻤﻊ ﻓﯿﮑﻮن ذﻟـﮏ ﻣﺴـﺘﻨﺒﻄﺎ ﺑﺤﺴﻦ اﻟﻔﻬﻢ و ﻃﻮل اﻟﻔﮑﺮ و ﻟﻬـﺬا ﻗـﺎل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻻﺑﻦ ﻋّﺒﺎس رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻟّﻠﻬّﻢ ﻓّﻘﻬﻪ ﻓﯽ‬‫اﻟـّﺪﯾﻦ و ﻋﻠﻤﻪ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﻦ ﯾﺴـﺘﺠﯿﺰ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟّﻄﺎّﻣﺎت ﻣﺜﻞ ﻫـﺬه اﻟﺘﺎوﯾﻼت ﻣﻊ ﻋﻠﻤﻪ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﺮادة ﺑﺎﻻﻟﻔﺎظ و ﯾﺰﻋﻢ اﻧﻪ ﯾﻘﺼﺪ ﺑﻬﺎ دﻋﻮة‬‫اﻟﺨﻠﻖ اﻟﯽ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﯾﻀﺎﻫﯽ ﻣﻦ ﯾﺴـﺘﺠﯿﺰ اﻻﺧﺘﺮاع و اﻟﻮﺿﻊ ﻋﻠﯽ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻟﻤﺎ ﻫﻮ ﻓﯽ ﻧﻔﺴﻪ ﺣّﻖ و ﻟﮑﻦ ﻟﻢ ﯾﻨﻄﻖ ﺑﻪ‬‫اﻟّﺸـ ﺮع ﮐﻤﻦ ﯾﻀﻊ ﻓﯽ ﮐّﻞ ﻣﺴـﺌﻠﮥ ﯾﺮاﻫﺎ ﺣّﻘﺎ ﺣﺪﯾﺜﺎ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺬﻟﮏ ﻇﻠﻢ و ﺿﻼل و دﺧﻮل ﻓﯽ اﻟﻮﻋﯿﺪ اﻟﻤﻔﻬﻮم ﻣﻦ‬‫ﻗﻮﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻣﻦ ﮐـﺬب ﻋﻠّﯽ ﻣﺘﻌّﻤﺪا ﻓﻠﯿﺘﺒّﻮأ ﻣﻘﻌﺪه ﻣﻦ اﻟﻨﺎر ﺑﻞ اﻟّﺸـ ﺮ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ ﻫﺬه اﻻﻟﻔﺎظ اﻃّﻢ و اﻋﻈﻢ ﻻﻧّﻬﺎ ﻣﺒﻄﻠﮥ ﻟﻠﺜﻘﮥ‬‫ﺑﺎﻻﻟﻔﺎظ و ﻗﺎﻃﻌﮥ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﺳـﺘﻔﺎدة و اﻟﻔﻬﻢ ﻣﻦ اﻟﻘﺮآن ﺑﺎﻟﮑﻠّﯿﮥ ﻓﻘﺪ ﻋﺮﻓﺖ ﮐﯿﻒ ﺻـﺮف اﻟﺸـﯿﻄﺎن دواﻋﯽ اﻟﺨﻠﻖ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻮم اﻟﻤﺤﻤﻮدة اﻟﯽ‬‫اﻟﻤﺬﻣﻮﻣﮥ ﻓﮑّﻞ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺗﻠﺒﯿﺲ ﻋﻠﻤﺎء اﻟّﺴﻮء ﺑﺘﺒﺪﯾﻞ اﻻﺳﺎﻣﯽ ﻓﺎن اﺗﺒﻌﺖ ﻫﺆﻻء اﻋﺘﻤﺎدا ﻋﻠﯽ اﻻﺳﻢ اﻟﻤﺸﻬﻮر ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﻟﺘﻔﺎت اﻟﯽ ﻣﺎ ﻋﺮف‬‫ﻓﯽ اﻟﻌﺼـﺮ اﻻّول ﮐﻨﺖ ﮐﻤﻦ ﻃﻠﺐ اﻟّﺸـ ﺮف ﺑﺎﻟﺤﮑﻤﮥ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﻣﻦ ﯾﺴﻤﯽ ﺣﮑﯿﻤﺎ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﻌﺼﺮ و ذﻟﮏ ﺑﺎﻟﻐﻔﻠﮥ ﻋﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ اﻻﻟﻔﺎظ و ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺑﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ در اﻋﻼم اﻟﻤﻮﻗﻌﯿﻦ ﻋﻦ رّب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪191 :‬‬‫إذا ﺳـﺌﻞ ﻋﻦ ﺗﻔﺴﯿﺮ آﯾﮥ ﻣﻦ ﮐﺘﺎب اﻟﱠﻠﻪ و ﺳّﻨﮥ ﻋﻦ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و اﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﻠﯿﺲ ان ﯾﺨﺮﺟﻬﺎ ﻋﻦ ﻇﺎﻫﺮﻫﺎ ﺑﻮﺟﻮه‬‫اﻟﺘﺎوﯾﻼت اﻟﻔﺎﺳـﺪة اﻟﻤﻮاﻓﻘﮥ ﻧﺤﻠﺘﻪ و ﻫﻮاه و ﻣﻦ ﻓﻌﻞ ذﻟﮏ اﺳـﺘﺤﻖ اﻟﻤﻨﻊ ﻣﻦ اﻻﻓﺘﺎء و اﻟﺤﺠﺮ ﻋﻠﯿﻪ و ﻫﺬا اﻟﺬي ذﮐﺮﻧﺎه ﻫﻮ اﻟﺬي ﺻـﺮح ﺑﻪ‬‫اﺋﻤـﮥ اﻟﮑﻼم ﻗـﺪﯾﻤﺎ و ﺣـﺪﯾﺜﺎ و ﻧﯿﺰ در اﻋﻼم اﻟﻤﻮﻗﻌﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﻘﻞ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﺑﻌﺾ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﮐﯿﻒ ﻻ ﯾﺨﺸـﯽ اﻟﮑـﺬب ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ و‬‫رﺳﻮﻟﻪ ﻣﻤﻦ ﯾﺤﻤﻞ ﮐﻼﻣﻪ ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺎوﯾﻼت اﻟﻤﺴـﺘﻨﮑﺮة و اﻟﻤﺠﺎزات اﻟﻤﺴﺘﮑﺮﻫﮥ اﻟﺘﯽ ﻫﯽ ﺑﺎﻻﻟﻐﺎز و اﻻﺣﺎﺟﯽ اوﻟﯽ ﻣﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟﺒﯿﺎن و ﻟا ﻬﺪاﯾﮥ و‬‫ﻫﻞ ﯾﺎ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ ﻧﻔﺴﻪ ان ﯾﮑﻮن ﻣّﻤﻦ ﻗﺎل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﯿﻬﻢ و ﻟﮑﻢ اﻟﻮﯾﻞ ﻣّﻤﺎ ﺗﺼـﻔﻮن ﻗﺎل اﻟﺤﺴﻦ ﻫﯽ و اﻟﱠﻠﻪ ﻟﮑﻞ واﺻﻒ ﮐـﺬﺑﺎ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤـﮥ و‬‫ﻫﻞ ﯾﺎﻣﻦ ان ﯾﺘﻨﺎوﻟﻪ ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو َﮐﺬﻟ َِﮏ َﻧْﺠِﺰي اﻟ ُْﻤﻔَْﺘِﺮﯾَﻦ‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ ﻫﯽ ﻟﮑّﻞ ﻣﻔﺘﺮ ﻣﻦ ﻫﺬه اﻻّﻣﮥ اﻟﯽ ﯾﻮم اﻟﻘﯿﻤﮥ و ﻗﺪ ﻧﺰه اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻋﻦ ﮐّﻞ ﻣﺎ ﯾﺼﻒ ﺑﻪ ﺧﻠﻘﻪ اﻟّﺎ اﻟﻤﺮﺳـﻠﯿﻦ ﻓﺎﻧّﻬﻢ اﻧّﻤﺎ‬‫ﯾﺼﻔﻮﻧﻪ ﺑﻤﺎ اذن ﻟﻬﻢ ان ﯾﺼﻔﻮه ﺑﻪ ﻓﻘﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ ُﺳﺒْﺤﺎَن َرﺑﱢَﮏ َرﱢب اﻟ ِْﻌﱠﺰِة َﻋﱠﻤﺎ َﯾِﺼُﻔﻮَن َو َﺳﻼٌم َﻋَﻠﯽ اﻟ ُْﻤْﺮَﺳﻠِﯿَﻦ‬‫و ﻗﺎل ﺗﻌﺎﻟﯽ ُﺳﺒْﺤﺎَن اﻟﱠﻠِﻪ َﻋﱠﻤﺎ َﯾِﺼُﻔﻮَن ِإﻟﱠﺎ ِﻋﺒﺎَد اﻟﱠﻠِﻪ اﻟ ُْﻤْﺨَﻠِﺼﯿَﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 566‬از ‪597‬‬‫و ﯾﮑﻔﯽ اﻟﻤﺘﺎّوﻟﯿﻦ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﺑﺎﻟﺘﺎوﯾﻼت اﻟّﺘﯽ ﻟﻢ ﯾﺮدﻫﺎ و ﻟﻢ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯿﻬﺎ ﮐﻼﻣﻪ اﻧّﻬﻢ ﻗﺎﻟﻮا ﺑﺮأﯾﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ و ﻗـﺪﻣﻮا آراءﻫﻢ ﻋﻠﯽ‬‫ﻧﺼﻮص اﻟﻮﺣﯽ و ﺟﻌﻠﻮا آراءﻫﻢ ﻋﯿﺎرا ﻋﻠﯽ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﻟﻮ ﻋﻠﻤﻮا ﻋﻠﻤﻮا أي ﺑﺎب ﺷـّﺮ ﻓﺘﺤﻮا ﻋﻠﯽ اﻻّﻣﮥ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻼت اﻟﻔﺎﺳﺪة و أيّ‬‫ﺑﻨﺎء اﻻﺳـﻼم ﻫﺪﻣﻮا ﺑﻬﺎ و أّي ﻣﻌﺎﻗﻞ و ﺣﺼﻮن اﺳـﺘﺒﺎﺣﻮﻫﺎ و ﮐﺎن اﺣﺪﻫﻢ ﻻن ﯾﺨّﺮ ﻣﻦ اﻟـّﺴ ﻤﺎء اﻟﯽ اﻻرض اﺣّﺐ إﻟﯿﻪ ﻣﻦ ان ﯾﺘﻌﺎﻃﯽ ﺷﯿﺌﺎ‬‫ﻣﻦ ذﻟـﮏ ﻓﮑﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺎﻃﻞ ﻗـﺪ ﺟﻌﻞ ﻣﺎ ﺗﺎّوﻟﻪ اﻟﻤﺘﺎّوﻟﻮن ﻋـﺬرا ﻟﻪ ﻓﯿﻤﺎ ﺗﺎّوﻟﻪ ﻫﻮ و ﻗﺎل ﻣﺎ اﻟّـﺬي ﺣّﺮم ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و اﺑﺎﺣﻪ ﻟﮑﻢ ﻓﺘﺎّوﻟﺖ‬‫اﻟﻄﺎﺋﻔﮥ اﻟﻤﻨﮑﺮة ﻟﻠﻤﻌﺎد ﻧﺼﻮص اﻟﻤﻌﺎد و ﮐﺎن ﺗﺎوﯾﻠﻬﻢ ﻣﻦ ﺟﻨﺲ ﺗﺎوﯾﻞ ﻣﻨﮑﺮي اﻟّﺼﻔﺎت ﺑﻞ اﻗﻮي ﻣﻨﻪ ﺑﻮﺟﻮه ﻋﺪﯾﺪة ﯾﻌﺮﻓﻬﺎ ﻣﻦ وازن ﺑﯿﻦ‬‫اﻟّﺘـﺎوﯾﻠﯿﻦ و ﻗـﺎﻟﻮا ﮐﯿﻒ ﻧﻌـﺎﻗﺐ ﻋﻠﯽ ﺗﺎوﯾﻠﻨـﺎ و ﺗﻮﺟﺮون اﻧﺘﻢ ﻋﻠﯽ ﺗـﺎوﯾﻠﮑﻢ ﻗـﺎﻟﻮا و ﻧﺼﻮص اﻟﻮﺣﯽ ﺑﺎﻟـّﺼ ﻔﺎت اﻇﻬﺮ و اﮐـﺜﺮ ﻣﻦ ﻧﺼﻮﺻـﻪ‬‫ﺑﺎﻟﻤﻌﺎد و دﻻﻟـﮥ اﻟﻨﺼﻮص ﻋﻠﯿﻬﺎ ﺑّﯿﻦ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺴﻮغ ﺗﺎوﯾﻠﻬﺎ ﺑﻤﺎ ﯾﺨﺎﻟﻒ ﻇﺎﻫﺮﻫﺎ و ﻻ ﯾﺴﻮغ ﺗﺎوﯾﻞ ﻧﺼﻮص اﻟﻤﻌﺎد و ﮐﺬﻟﮏ ﻓﻌﻠﺖ ﻟا ّﺮاﻓﻀـﮥ‬‫ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺮاﺷـﺪﯾﻦ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﮐـﺬﻟﮏ ﻓﻌﻠﺖ اﻟﻤﻌﺘﺰﻟـﮥ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺮوﯾـﮥ و اﻟّﺸـ ﻔﺎﻋﮥ و ﮐﺬﻟﮏ‬‫اﻟﻘﺪرﯾـﮥ ﻓﯽ ﻧﺼﻮص اﻟﻘـﺪر و ﮐﺬﻟﮏ اﻟﺤﺮورّﯾﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﺨﻮارج ﻓﯽ اﻟّﻨﺼﻮص اﻟﺘﯽ ﺗﺨﺎﻟﻒ ﻣﺬﻫﺒﻬﻢ و ﮐﺬﻟﮏ اﻟﻘﺮاﻣﻄﮥ و اﻟﺒﺎﻃﻨّﯿﮥ‬‫ﻃﺮدت اﻟﺒﺎب و ﺣﻤﻠﺖ اﻟﻮادي ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺮا و ﺗﺎّوﻟﺖ اﻟّﺪﯾﻦ ﮐّﻠﻪ ﻓﺎﺻﻞ ﺧﺮاب اﻟّﺪﻧﯿﺎ و اﻟّﺪﯾﻦ اﻧّﻤﺎ ﻫﻮ ﻣﻦ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ اﻟّﺬي ﻟﻢ ﯾﺮده اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻣﻦ ﮐﻼـﻣﻪ و ﻻـ اذن ﻋﻠﯿﻪ اﻧّﻪ ﻣﺮاده و ﻫـﻞ اﺧﺘﻠﻒ اﻻﻣﻢ ﻋﻠﯽ اﻧﺒﯿﺎﺋﻬﻢ اﻟّﺎ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻫﻞ وﻗﻌﺖ ﻓﯽ اﻻّﻣـﮥ ﻓﺘﻨـﮥ ﮐﺒﯿﺮة و ﺻـﻐﯿﺮة اﻟّﺎ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ‬‫ﻓﻤﻦ ﺑﺎﺑﻪ دﺧﻞ إﻟﯿﻬﺎ و ﻫﻞ ارﯾﻘﺖ دﻣﺎء اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻔﺘﻦ اﻟّﺎ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻟﯿﺲ ﻫـﺬا ﻣﺨﺘّﺼﺎ ﺑﺪﯾﻦ اﻻﺳـﻼم ﻓﻘﻂ ﺑﻞ ﺳﺎﺋﺮ ادﯾﺎن اﻟﺮﺳﻞ ﻟﻢ‬‫ﺗﺰل ﻋﻠﯽ اﻻﺳـﺘﻘﺎﻣﮥ و اﻟّﺴﺪاد ﺣّﺘﯽ دﺧﻠﻬﺎ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ ﻓﺪﺧﻞ ﻋﻠﯿﻬﺎ ﻣﻦ اﻟﻔﺴﺎد ﻣﺎ ﻻ ﯾﻌﻠﻤﻪ اﻟّﺎ اﻟّﺮّب و ﻗﺪ ﺗﻮاﺗﺮت اﻟﺒﺸﺎرات ﺑﺼـّﺤﮥ ﻧﺒّﻮة ﻣﺤّﻤﺪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و اﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺘﻘّﺪﻣﮥ و ﻟﮑﻦ ﺳّﻠﻄﻮا ﻋﻠﯿﻬﺎ اﻟّﺘﺎوﯾﻼت ﻓﺎﻓﺴﺪوﻫﺎ ﮐﻤﺎ اﺧﺒﺮ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﺑﺎﻟّﺘﺤﺮﯾﻒ و‬‫اﻟﺘﺒـﺪﯾﻞ و اﻟﮑﺘﻤﺎن و اﻟّﺘﺤﺮﯾﻒ ﺗﺤﺮﯾﻒ اﻟﻤﻌﺎﻧﯽ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻼت اﻟّﺘﯽ ﻟﻢ ﯾﺮدﻫﺎ اﻟﻤﺘﮑّﻠﻢ و اﻟّﺘﺒﺪﯾﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻟﻔﻈﮥ ﺑﻠﻔﻆ آﺧﺮ و اﻟﮑﺘﻤﺎن ﺟﺤﺪه و‬‫ﻫﺬه اﻻدوات‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪192 :‬‬‫اﻟﺜﻠﺜـﮥ ﻣﻨﻬﺎ ﻏّﯿﺮت اﻻدﯾﺎن و اﻟﻤﻠﻞ و إذا ﺗﺎّﻣﻠﺖ دﯾﻦ اﻟﻤﺴـﯿﺢ وﺟـﺪت اﻟّﻨﺼﺎري اﻧّﻤﺎ ﺗﻄّﺮﻗﻮا اﻟﯽ ﻓﺴﺎده ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ ﺑﻤﺎ ﻻ ﯾﮑﺎد ﯾﻮﺟﺪ ﻣﺜﻠﻪ ﻓﯽ‬‫ﺷﯽء ﻣﻦ اﻻدﯾﺎن و دﺧﻠﻮا اﻟﯽ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﺑﺎب اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﮐﺬﻟﮏ زﻧﺎدﻗﮥ اﻻﻣﻢ ﺟﻤﯿﻌﻬﻢ اﻧّﻤﺎ ﺗﻄّﺮﻗﻮا اﻟﯽ ﻓﺴﺎد دﯾﺎﻧﺎت اﻟّﺮﺳﻞ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﻦ‬‫ﺑﺎﺑﻪ دﺧﻠﻮا و ﻋﻠﯽ اﺳﺎﺳﻪ ﺑﻨﻮا و ﻋﻠﯽ ﻧﻘﻄﻪ ﻋّﻈﻮا و اﻟﻤﺘﺎّوﻟﻮن اﺻـﻨﺎف ﻋﺪﯾـﺪه ﺑﺤﺴﺐ اﻟﺒﺎﻋﺚ ﻟﻬﻢ ﻋﻠﯽ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﺑﺤﺴﺐ ﻗﺼﻮر اﻓﻬﺎﻣﻬﻢ و‬‫وﻗﻮدﻫـﺎ و اﻋﻈﻤﻬﻢ ﺗﻮّﻏﻼـ ﻓﯽ اﻟّﺘﺎوﯾـﻞ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﻣﻦ ﻓﺴـﺪ ﻗﺼـﺪه و ﻓﻬﻤﻪ ﻓﻤﻦ ﺳﺎء ﻗﺼـﺪه و ﻗﺼـﺮ ﻓﻬﻤﻪ ﮐﺎن ﺗﺎوﯾﻠﻪ اﺷـّﺪ اﻧﺤﺮاﻓﺎ ﻓﻤﻨﻬﻢ ﻣﻦ‬‫ﯾﮑﻮن ﺗﺎوﯾﻠﻪ ﻟﻨﻮع ﻫﻮاء ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺷـﺒﻬﮥ ﺑﻞ ﯾﮑﻮن ﻋﻠﯽ ﺑﺼﯿﺮة ﻣﻦ اﻟﺤّﻖ و ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﯾﮑﻮن ﺗﺎوﯾﻠﻪ ﻟﻨﻮع ﺷﺒﻬﮥ ﻋﺮﺿﺖ ﻟﻪ اﺧﻔﺖ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺤّﻖ و‬‫ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻦ ﯾﺠﺘﻤﻊ ﻟﻪ اﻻﻣﺮان اﻟﻬﻮاء ﻓﯽ اﻟﻘﺼﺪ و اﻟﺸـﺒﻬﮥ ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻢ و ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﮥ ﻓﺎﻓﺘﺮاق اﻫﻞ اﻟﮑﺘﺎﺑﯿﻦ و اﻓﺘﺮاق ﻫﺬه اﻻّﻣﮥ ﻋﻠﯽ ﺛﻼث و ﺳـﺒﻌﯿﻦ‬‫ﻓﺮﻗﮥ اﻧّﻤﺎ اوﺟﺒﻪ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و اﻧّﻤﺎ ارﯾﻘﺖ دﻣﺎء اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ ﯾﻮم اﻟﺠﻤﻞ و ﺻّﻔﯿﻦ و اﻟﺤّﺮة و ﻓﺘﻨﮥ اﺑﻦ اﻟّﺰﺑﯿﺮ و ﻫﻠﻢ ﺟّﺮا ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻞ و اﻧّﻤﺎ دﺧﻞ اﻋﺪاء‬‫اﻻﺳـﻼم ﻣﻦ اﻟﻤﺘﻔﻠﺴـﻔﮥ و اﻟﻘﺮاﻣﻄﮥ و اﻻﺳـﻤﺎﻋﯿﻠّﯿﮥ و اﻟّﻨﺼﺮﯾﮥ ﻣﻦ ﺑﺎب اﻟﺘﺎوﯾﻞ ﻓﻤﺎ اﻣﺘﺤﻦ اﻻﺳﻼم ﺑﻤﺤﻨﮥ ﻗّﻂ اﻟّﺎ و ﺳﺒﺒﻬﺎ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ ﻓﺎن ﻣﺤﻨﺘﻪ‬‫اّﻣﺎ ﻣﻦ اﻟﻤﺘﺎّوﻟﯿﻦ و اّﻣﺎ ان ﯾﺴﻠﻂ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﮑّﻔﺎر ﺑﺴﺒﺐ ﻣﺎ ارﺗﮑﺒﻮا ﻣﻦ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﺧﺎﻟﻔﻮا ﻓﯽ ﻃﺎﻫﺮ اﻟﺘﻨﺰﯾﻞ و ﺗﻌﻠّﻠﻮا ﺑﺎﻻﺑﺎﻃﯿﻞ و ﻫﻞ اﻟّﺬي اراق‬‫دﻣﺎء ﺑﻨﯽ ﺟﺬﯾﻤﮥ و ﻗﺪ اﺳـﻠﻤﻮا ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ ﺣﺘﯽ رﻓﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و اﺻﺤﺎﺑﻪ و ﺳﻠﻢ ﯾﺪﯾﻪ ﻓﺒﺮأ اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﻓﻌﻞ اﻟﻤﺘﺎّول‬‫ﻟﻘﺘﻠﻬﻢ و اﺧـﺬ اﻣﻮاﻟﻬﻢ و ﻣـﺎ اﻟّـﺬي اوﺟﺐ ﺗـﺎّﺧﺮ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ ﯾﻮم اﻟﺤﺪﯾﺒـّﯿ ﮥ ﻋﻦ ﻣﻮاﻓﻘـﮥ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬‫اﺻـﺤﺎﺑﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾـﻞ ﺣّﺘﯽ اﺷـﺘّﺪ ﻏﻀـﺒﻪ ﻟﺘـﺄّﺧﺮﻫﻢ ﻋﻦ ﻃﺎﻋﺘﻪ ﺣّﺘﯽ رﺟﻌﻮا ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّـﺬي ﺳـﻔﮏ دم اﻣﯿﺮ ﻟا ﻤﺆﻣﻨﯿﻦ‬‫ﻋﺜﻤﺎن ﻇﻠﻤﺎ و ﻋﺪواﻧﺎ و اوﻗﻊ اﻻّﻣﮥ ﻓﯽ ﻣﺎ اوﻗﻌﻬﺎ ﻓﯿﻪ ﺣﺘﯽ اﻻن ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّﺬي ﺳـﻔﮏ دم ﻋّﻤﺎر ﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ و اﺻﺤﺎﺑﻪ ﻏﯿﺮ اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ‬‫اﻟّﺬي اراق دم اﺑﻦ اﻟّﺰﺑﯿﺮ و ﺣﺠﺮ ﺑﻦ ﻋﺪي و ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﺟﺒﯿﺮ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﺳﺎدات اﻻّﻣﮥ ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّﺬي ارﯾﻘﺖ ﻋﻠﯿﻪ دﻣﺎء اﻟﻌﺮب ﻓﯽ‬‫ﻓﺘﻨﮥ أﺑﯽ ﻣﺴﻠﻢ ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّﺬي ﺟّﺮد اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﯿﻦ اﻟﻌﻘﺎﺑﯿﻦ و ﺿﺮب اﻟﺴﯿﺎط ﺣﺘﯽ ﻋّﺠﺖ اﻟﺨﻠﯿﻘﮥ اﻟﯽ رﺑّﻬﺎ ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّﺬي‬‫ﻗﺘﻞ اﻻﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻧﺼـﺮ اﻟﺨﺰاﻋﯽ و ﺧﻠﻘﺎ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻓﯽ اﻟـّﺴ ﺠﻮن ﺣّﺘﯽ ﻣﺎﺗﻮا ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻣﺎ اﻟّﺬي ﺳـّﻠﻂ ﺳﻮق اﻟّﺘﺘﺎر ﻋﻠﯽ دار اﻻﺳﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 567‬از ‪597‬‬‫ﺣّﺘﯽ رّدوا اﻫﻠﻬﺎ ﻏﯿﺮ اﻟّﺘﺎوﯾﻞ و ﻫﻞ دﺧﻠﺖ ﻃﺎﺋﻔـﮥ اﻻﻟﺤﺎد ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺤﻠﻮل و اﻻﺗّﺤﺎد اﻟّﺎ ﻣﻦ ﺑﺎب اﻟﺘﺎوﯾﻞ و ﻫﻞ ﻓﺘـﺢ ﺑﺎب اﻟّﺘﺎوﯾﻞ اﻟّﺎ ﻣﻀﺎدة‬‫و ﻣﻨﺎﻗﻀـﮥ اﻟﺤﮑـﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻓﯽ ﺗﻌﻠﯿﻤـﻪ ﻋﺒـﺎده اﻟﺒﯿـﺎن اﻟّـﺬي اﻣﺘّﻦ ﻓﯽ ﮐﺘـﺎﺑﻪ ﻋﻠﯽ اﻻﻧﺴـﺎن ﺑﺘﻌﻠﯿﻤﻪ اّﯾـﺎه ﻓﺎﻟّﺘﺎوﯾـﻞ ﺑﺎﻻﻟﻐـﺎز و اﻻﺣـﺎﺟﯽ و‬‫اﻻﻏﻠﻮﻃـﺎت اوﻟﯽ ﻣﻨﻪ ﺑﺎﻟﺒﯿـﺎن و ﻫﯽ ﻓﺮق ﺑﯿﻦ دﻓﻊ ﺣﻘﺎﺋﻖ ﻣﺎ اﺧﺒﺮت ﺑﻪ اﻟّﺮﺳﻞ ﻋﻦ اﻟﱠﻠﻪ و اﻣﺮت ﺑﻪ ﺑﺎﻟّﺘﺎوﯾﻼت اﻟﺒﺎﻃﻠـﮥ ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ و ﺑﯿﻦ رّده و‬‫ﻋـﺪم ﻗﺒﻮﻟﻪ و ﻟﮑﻦ ﻫـﺬا رّد ﺟﺤﻮد و ﻣﻌﺎﻧـﺪة و ذاك رّد ﺧـﺪاع و ﻣﺼﺎﺑﻐـﮥ و ﻓﺎﺿﻞ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻣﻼ ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﻌﯿﻦ ﺧﻠﻒ ﻣﻼ ﻣﺤﻤﺪ اﻣﯿﻦ ﺗﻠﻤﯿﺬ‬‫رﺷـﯿﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻘـﺎدر ﻣﻔﺘﯽ ﻣﮑﻪ ﻣﻌﻈﻤﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﺎﺻـﺮ و ﻣﻤـﺪوح ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪﺳﺖ ﻓﺼﻮل ﻃﻮﯾﻠﻪ در ذم و ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻣﻨﺤﺮﻓﯿﻦ از ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﺴﻮي‬‫راﻣﯽ و ﻋﯿﺐ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ و ﻣﺄّوﻟﯿﻦ آﺛﺎر و اﺧﺒﺎر ﮐﻪ اﮐﺎﺑﺮ و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺳﻨﯿﻪاﻧﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﮔﺮ اﯾﺮاد آن ﺑﺎﻟﺘﻤﺎم ﯾﺎ ذﮐﺮ اﮐﺜﺮ آن ﮐﺮده آﯾﺪ‬‫ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎﺳـﻬﺎب و اﻃﻨﺎب ﺑﺴـﯿﺎر رﺳﺪ ﻧﺎﭼﺎر اﮐﺘﻔﺎ ﺑﺮ ﺑﻌﺾ ﻓﺼﻮل آن ﻋﻤﺪة اﻟﻔﺤﻮل ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻇﻬﺎر ﻣﺰﯾﺪ ﻓﻈﺎﻋﺖ و ﺳـﻤﺎﺟﺖ ﺗﺸﺒﺚ ﺷﺎه‬‫ﺻﺎﺣﺐ و دﯾﮕﺮ اﺳﻼف‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪193 :‬‬‫و اﺧﻼف ﺳﻨّﯿﻪ درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﺘﺎوﯾﻼت و ﺗﺴﻮﯾﻼت ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ ذﮐﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻢ ﭘﺲ آﻧﺮا ﺑﮕﻮش ﺣﻖ ﻧﯿﻮش ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و ﺑﺤﻘﯿﻘﺖ ﺗﺪﯾﻦ‬‫و ﺗﻮرع اﯾﻦ ﺣﻀـﺮات ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻘﺎم ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻓﺎدات اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻓﺨﺎم ﺳﻨﯿﻪ ﺣﺴﺐ ﺟﻤﻊ و ﺗﺪوﯾﻦ ﻣﻼ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﯿﻦ ﻣﻤﺪوح واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻓﻄﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺷﻨﯿـﺪ ﭘﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﻌﯿﻦ در دراﺳـﺎت اﻟﻠﺒﯿﺐ در رزاﺋﯿﻪ؟؟؟ ﺛﺎﻣﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ اﺷـﻨﻊ ﻣﺎ ﯾﺨﺮﺟﻮن ﮐﻼم اﻟﺸﺎرع ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﺤﻘﯿﻘﮥ و اﻟﻤﺠﺎز و ﯾﻔﺘﺤﻮن ﻓﯿﻪ ﺑﺎب اﻟﺘﺎوﯾﻞ ﻓﻬﻮ ﻓﻌﻠﻬﻢ ذﻟﮏ إذا ﺣﻤﻠﻬﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﺼـﺮة اﻣﺎﻣﻬﻢ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﻻﺋّﻤﮥ‬‫ﻓﺤﻔﻆ راﯾﻪ اﻫّﻢ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﻦ اﺧﺮاج ﮐﻼم ﻧﺒّﯿﻬﻢ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻦ اﻟﺤﻘﯿﻘـﮥ ﻓﻤﺎ ﯾﺘﺤﺎﺷﻮن ﻋﻤﺎ ﯾﺘﻼﻋﺒﻮن ﺑﻪ ﺑﺎﻣﺪاد اﻟﺘﺎوﯾﻼت‬‫اﻟﺒﻌﯿﺪة اﻟﻤﺠﻮﺟﮥ ﻣﻦ ﺳـﻤﻊ ﮐﻞ ﻣﻦ ﻻ ﺻﻤﻢ ﻟﻪ ﻣﻊ ان اﻣﺎﻣﻬﻢ رﻓﯿﻊ اﻟﺬﯾﻞ ﻋﻦ ﻣﺜﻞ ﻫﺬه اﻟّﺘﺎوﯾﻼت اﻟﺘﯽ ﯾﺴﺘﺤﯿﯽ ﻋﻨﻬﺎ ادﻧﯽ ﻓﻄﻦ و ﻟﻌﻠﻪ ﻟﻢ‬‫ﯾﺒﻠﻐﻪ ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻮ ﺑﻠﻐﻪ ﻟﺮﺟﻊ ﻋﻦ ﻗﻮﻟﻪ او ﺑﻠﻐﻪ و ﻟﻪ ﻋﻦ ذﻟﮏ ﺟﻮاب ﺑﺤﺪﯾﺚ آﺧﺮ ﻣﺮﺟﺢ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺒﻌﺾ اﻟﻮﺟﻮه ﻻ ﺑﺎﻟﺘﺰام ﻫﺬا اﻟّﺘﺎوﯾﻞ‬‫و اﻟﺘﺤﺮﯾﻒ اﻟﺒﺎﻃـﻞ و اﻻﻣـﺎم ﻟﻌﯿﻦ ﺑﻤﻌﺼﻮم ﺣّﺘﯽ ﻧـﺎول ﻟﻪ ﮐﻠﻤـﺎت اﻟﺸـﺮﯾﻌﮥ و ﻧﺘﺮك ﺣﻘﯿﻘـﮥ اﻟﮑﻼـم و ﻟﻢ ﯾﺎذن اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و رﺳﻮﻟﻪ ﻻﺣﺪ‬‫ﺑﻬـﺬه اﻟﻨﺼـﺮة ﻻﺣـﺪ و ﻣﺎ اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻦ اﻟﻤﺬاﻫﺐ راﺳﺎ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﺗﺒﺎع ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻌﯿﻦ و ارﺗﮑﺎب اﻟﺘﻤﺤﻼت ﻟﺼـّﺤﺘﻪ ﺛّﻢ ﻟﯿﻬﺘﻢ ان‬‫ﯾﻌﺮف ﻫﻬﻨـﺎ ان ﻇﻮاﻫﺮ اﻻﺣـﺎدﯾﺚ ﻟﻬـﺎ ﺣﮑﻢ ﺣﻘﯿﻘـﮥ اﻟﮑﻼم و ﺣﮑﻢ اﻟﻤﻨﺼﻮﺻﺎت ﻓﯽ ﻣـﺪﻟﻮﻻﺗﻬﺎ ﻓﻼ ﺗﺘﺮك اﻻ ﺑـﺪﻟﯿﻞ آﺧﺮ ﻣﻦ اﻟﺤـﺪﯾﺚ‬‫اﻗﻮي ﻣﻦ اﻟﻤﺘﺮوك و ذﻟـﮏ اﻟﺘﺮك ﺣﺮام اﺗﻔﻖ اﻻّﻣـﮥ ﻋﻠﯽ ﺣﺮﻣﺘﻪ ﻣﻦ ﻗﺮن اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ اﻟﯽ ﻃﺒﻘـﮥ اﻫـﻞ اﻟﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ ﮐﺤﺮﻣﮥ‬‫ﺗﺮك اﻟﻨﺺ و ﻧﺤﻦ ﻧﺮﯾﺪ ان ﻧﺒﯿﻦ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﮐﻼم اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ اﻟﻤﺘﺄﺧﺮﯾﻦ اﻟﺬﯾﻦ ﺗﺪور ﻋﻠﯿﻬﻢ رﺣﯽ ﻣﺬﻫﺒﻬﻢ ﻟﯿﮑﻮن اﺑﮑﺖ ﻓﯽ اﻟﺤﺠﮥ ﻋﻠﯽ اﻫﻞ‬‫دﯾﺎرﻧـﺎ و دﯾـﺎر اﻟﻬﻨـﺪ و ﻟﻨﺒـﺪأ اﻟﮑﻼم ﻓﯿﻤﺎ إذا ﺧﺎﻟﻒ ﻇﺎﻫﺮ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ اﻟﺮاوي ﻟـﺬﻟﮏ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻓﻨﻘﻮل ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم ﻓﯽ‬‫اﻟﺘﺤﺮﯾﺮ و ﻧﻨﻘـﻞ ﮐﻼـﻣﻪ ﻣﺒّﯿﻨـﺎ ﻣﻦ ﮐﻼـم اﻟﺸـﺎرح اﻟﻌﻼﻣـﮥ اﺑﻦ اﻣﯿﺮ اﻟﺤﺎج ﻣﻦ ﻋﯿﻦ ﮐﻼﻣﻪ ﺑﺎﻟﺤﺎﺻﻞ و اﻟﻤﻌﻨﯽ و إذا ﺣﻤﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻣﺮوّﯾﮥ‬‫اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﺣﮑﻢ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺣﮑﻤﻪ ﻓﺬﻫﺐ اﻻﮐﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﻨﻬﻢ اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻟﮑﺮﺧﯽ ان اﻟﻤﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﻫﻮ اﻟﻈﺎﻫﺮ دون ﻣﺎ ﺣﻤﻞ ﻋﻠﯿﻪ‬‫اﻟﻤﺮاوي ﻣﻦ ﺗـﺎوﯾﻠﻪ و ﻗـﺎل اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﮐﯿﻒ اﺗﺮك اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺑﻘﻮل ﻣﻦ ﻟﻮ ﻋﺎﺻـﺮﺗﻪ ﻟﺤـﺎﺟﺠﺘﻪ أي اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻗـﺎل اﻟﺸـﺎرح ﻟﺤﺎﺟﺠﺘﻪ ﺑﻈﺎﻫﺮ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗﯿﻞ ﯾﺠﺐ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻋّﯿﻨﻪ اﻟﺮاوي و ﻓﯽ ﺷـﺮح اﻟﺒـﺪاﺋﻊ و ﻫﻮ ﻗﻮل ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎﺑﻨﺎ و ﻫﻮ اﺧﺘﯿﺎر اﻟﻤﺼـّﻨﻒ ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم و‬‫ﻗﺎل ﻋﺒﺪ اﻟﺠّﺒﺎر و اﺑﻮ ﺣﺴﯿﻦ اﻟﺒﺼﺮي ان ﻋﻠﻢ ان اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ اﻧﻤﺎ ﺻﺎر اﻟﯽ ﺗﺎوﯾﻠﻪ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻟﻌﻠﻤﻪ ﺑﻘﺼﺪ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻّﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻟﻪ‬‫وﺟﺐ اﻟﻌﻤـﻞ ﺑﻪ و ان ﺟﻬـﻞ اﻧّﻪ ﻟـﺬﻟﮏ ﯾﺠﻮز ان ﯾﮑﻮن ﻟـﺪﻟﯿﻞ ﻇﻬﺮ ﻟﻪ ﻣﻦ ﻧّﺺ او ﻗﯿـﺎس او ﻏﯿﺮﻫﻤـﺎ وﺟﺐ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ ذﻟـﮏ اﻟـﺪﻟﯿﻞ ﻓـﺎن‬‫اﻗﺘﻀـﯽ ﻣﺎ ذﻫﺐ إﻟﯿﻪ ﺻﯿﺮ إﻟﯿﻪ و اﻻ وﺟﺐ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻈﺎﻫﺮ اﻟﺨﺒﺮ ﻻن اﻟﺤﺠﮥ ﮐﻼم اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ دون ﺗﺎوﯾﻞ اﻟّﺼﺤﺎﺑﯽ و‬‫اﺧﺘﺎر اﻵﻣـﺪي اﻧﻪ ان ﻋﻠﻢ ﻣﺎ اﺧـﺬ اﻟﺮاوي ﻓﯽ اﻟﻤﺨﺎﻟﻔـﮥ و ﮐﺎن اﻟﻤﺎﺧـﺬ ﻣﻤﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﺣﻤﻞ اﻟﺨﺒﺮ ﻋﻠﯽ ذﻟﮏ اﻟﻤﺤﻤﻞ وﺟﺐ اﻟﻤﺼـﯿﺮ اﺗﺒﺎﻋﺎ‬‫ﻟـﺬﻟﮏ اﻟـﺪﻟﯿﻞ اﻻ ﺣﻤﻞ اﻟﺮاوي ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﻻن ﻋﻤﻞ اﺣـﺪ اﻟﻤﺠﺘﻬـﺪﯾﻦ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺠـﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﺒﺎﻗﯽ و ان ﺟﻬﻞ ﻣﺎﺧﺬه ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻟﻈﺎﻫﺮ ﻻن‬‫اﻟﺮاوي ﻋـﺪل و ﻗﺪ ﺟﺰم ﺑﺎﻟﺮواﯾﮥ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ اﻟﻌﺪل وﺟﻮب اﻟﻌﻤﻞ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﻘﻢ دﻟﯿﻞ اﻗﻮي ﻣﻨﻪ‬‫ﯾﻮﺟﺐ ﺗﺮك اﻟﻌﻤـﻞ ﺑﻪ و ﻟﻢ ﯾﺜﺒﺖ و ﯾﺤﺘﻤـﻞ ان ﯾﮑﻮن ﻟﻨﺴـﯿﺎن ﻃﺮء ﻋﻠﯿﻪ أو ﻻـح ﻟﻪ دﻟﯿـﻞ اﺟﺘﻬـﺪ ﻓﯿﻪ و ﻫﻮ ﻣﺨﻄﺊ ﻓﯿﻪ ﻓﻼـ ﯾﺘﺮك اﻟّﻈﺎﻫﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 568‬از ‪597‬‬‫ﺑﺎﻟﺸ ﮏ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪194 :‬‬‫اﻧﺘﻬﯽ ﺛﻢ ﻗـﺎل اﻟﺸـﺎرح ﻣﺎ ﺣﺎﺻـﻠﻪ ﯾﺮد ﻋﻠﯽ ﻣﺎ اﺧﺘﺎره ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎﺑﻨﺎ و اﺧﺘﺎره اﻟﻤﺼـّﻨﻒ ﻣﻦ ان اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻤﺤﻤﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ و ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ‬‫ﺣﺮام و اﻋﺘـﺬر ﻋﻨﻪ اﻟﻤﺼـّﻨﻒ ﻓﯽ اﻟﮑﺘـﺎب ﺑﻤﺎ ﺣﺎﺻـﻠﻪ اّن اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯿﻪ ان ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺣﺮام ﻓﻠﻮ ﻻ ﯾﺘﻘﻨﻪ ﺑﻤﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﺗﺮﮐﻪ ﻟﻢ‬‫ﯾﺘﺮﮐﻪ و ﻟﻮ ﺳـﻠﻢ اﻧﺘﻔـﺎء ﺗﯿﻘﻨﻪ ﻓﻠﻮ ﻻ اﻏﻠﺒﯿﺘﻪ اﻟّﻈﻦ ﺑﻤﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﺗﺮﮐﻪ ﻟﻢ ﯾﺘﺮﮐﻪ و ﻟﻮ ﺳـﻠﻢ اﻧﺘﻔﺎء ﺗﻠﮏ اﻻﻏﻠﺒﯿـﮥ ﺑﻞ اﻧﻤﺎ ﻇﻦ ذﻟﮏ ﻇﻨﺎ ﻓﺸـﻬﻮد‬‫اﻟﺮاوي ﻣﺎ ﻫﻨﺎك ﻣﻦ ﺣﺎل اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻋﻨـﺪ ﻣﻘﺎﻟـﮥ ﯾﺮﺟـﺢ ﻇّﻨﻪ ﺑﺎﻟﻤﺮاد ﻟﻘﯿﺎم ﻗﺮﯾﻨـﮥ ﺣﺎﻟﯿـﮥ او ﻣﻘﺎﻟﯿـﮥ ﻋﻨﺪه ﺑﺬﻟﮏ و‬‫ﺑﺸـﻬﻮده ذﻟـﮏ ﯾﻨـﺪﻓﻊ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺧﻄﺌﻪ ﺑﻈﻦ ﻣﺎ ﻟﯿﺲ دﻟﯿﻼ دﻟﯿﻼ ﻓﺎﻧﻪ ﺑﻌﯿـﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻼم اﻟﻤﺘﻦ و اﻟﺸـﺮح ﻣﺤـّﺼ ﻼ اﻗﻮل و ﻗـﺪ ﻋﻠﻢ ﻣﻨﻪ ان اﮐﺜﺮ‬‫اﻟﻌﻠﻤﺎء ﻣﻦ اﻟّﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ و اﻟﺤﻨﻔﯿﻪ ﻗﺎﺋﻠﻮن ﺑﻌﺪم ﺗﺮك ﻇﺎﻫﺮ اﻟﻨﺼﻮص ﺑﺘﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﺑﺨﻼﻓﻪ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ ﺗﺎوﯾﻞ ﺗﺎﺑﻌﯽ او ﻣﻦ ﺗﺒﻌﻪ او ﻣﻦ دوﻧﻪ‬‫ﻣﻦ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﻋﻠﻢ ان ذﻟﮏ ﮐﺎن ﺣﺮاﻣﺎ ﻓﯽ زﻣﻦ اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪﻫﻢ ﻣﺴﺘﻔﺎﺿﺎ ﻣﺸﻬﻮرا ﻓﯿﻬﻢ و ﻟﻬﺬا ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم ﻟﯿﺲ ﯾﺨﻔﯽ‬‫ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﺗﺮك اﻟﻈـﺎﻫﺮ و ﻋﻠﻢ اﯾﻀـﺎ ان ﺧﻼـف ﻫـﺬا اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻣﻤﺮض و ﻟﻬـﺬا ﻗـﺎل اﻟﺸﺎرح و ﻗﯿﻞ ﺑﺤﺐ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ﻋﯿﻨﻪ‬‫اﻟﺮاوي و ﻫﻮ ﻗﻮل ﻣﻦ ﺑﻌﺾ اﺻـﺤﺎب اﻟﻤـﺬﻫﺐ ﻏﯿﺮ ﺛـﺎﺑﺖ ﻣﻦ اﻣـﺎﻣﻬﻢ و اﻧﻪ اﺧﺘﯿﺎر اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم ﻟﮑﻦ ﺑﺘﺴـﻠﯿﻢ ان ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺣﺮام ﻓﯽ ﻏﯿﺮ‬‫ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ ﻻﺳـﺘﺜﻨﺎء ﻋﻦ ذﻟﮏ اﻟﺘﺮك ﺑﺘﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻓﺤﺴﺐ و ذﻟﮏ ﻻﺗﯿﺎﻧﻪ ﻓﯽ ﺑﯿﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎ ﯾﺨﺺ ﺣﺎل اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ و ﻻ ﯾﻮﺟـﺪ ﻓﯽ‬‫ﻏﯿﺮه و ان ﮐـﺎن ذﻟـﮏ ﻓﯽ ﺣﯿﻦ اﻻﻧﻈـﺎر اﻻﺗﯿـﮥ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و ﻋﻠﻢ اﯾﻀﺎ اﻧّﻪ إذا ﺻـّﺢ ﮐﻼم اﻟّﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺨﺒﺮ‬‫اﻟﻮاﺣﺪ وﺟﺐ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻪ و ﻻ ﯾﺘﺮك اﻻ ﺑﺤﺪﯾﺚ آﺧﺮ اﻗﻮي ﻣﻦ ذﻟﮏ و ذﻟﮏ ﻓﯽ ﻗﻮل اﻵﻣﺪي و اﻻﺻﻞ ﻓﯽ ﺧﺒﺮ اﻟﻌﺪل اﻟﺦ و ﻋﻠﻢ اﯾﻀﺎ ان‬‫اﻟﻈﺎﻫﺮ ﯾﻘﯿﻦ و ﺣﻤﻞ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ ﻋﻠﯽ اﻧﻪ ﻣﻦ اﻣﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪ ﻣﺸﮑﻮك و ﻻ ﯾﺘﺮك اﻟﯿﻘﯿﻦ ﺑﺎﻟﺸﮏ و ﻫﻮ ﻓﯽ ﻗﻮل اﻵﻣﺪي اﯾﻀﺎ ﻓﻼ ﯾﺘﺮك‬‫اﻟﻈـﺎﻫﺮ ﺑﺎﻟﺸـﮏ و ﻫﻮ اﺻﻞ ﺷـﺮﯾﻒ ﯾﺮد ﺑﻪ اﻟﻨﻈﺮ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم و ﺣﺎﺻﻞ ذﻟﮏ ان اﻻﻣﺎم ان ادﻋﯽ ان اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻻ ﯾﺠﻮز ﻋﻠﯿﻪ‬‫ﺗﺮك اﻟّﻈﺎﻫﺮ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ ﻣﺎ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﺮﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ او ﻓﻬﻢ ﻣﻨﻪ ﻓﻬﻤﺎ ﻣﻄﺎﺑﻘﺎ ﻟﻠﻮاﻗﻊ ﻓـﺬاك و ﯾﻨﻈﺮ ﻓﯿﻪ ﻣﻘـﺪﻣﺎت‬‫دﻟﯿﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و اﻻ ﻓﮑﻮﻧﻪ ﻣﺴﻤﻮﻋﺎ ﻋﻦ اﻟّﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ او ﻣﻔﻬﻮﻣﺎ ﻓﻬﻤﺎ ﻣﻄﺎﺑﻘﺎ ﻣﺸﮑﻮك ﻓﻼ ﯾﺘﺮك ﺑﻪ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺑﻤﺠﺮد ﺛﺒﻮت‬‫اﻟﺘﺎوﯾﻞ ﻋﻨﻪ ﻫﺬا و ﻗﻮﻟﻪ ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺣﺮام ﻓﻠﻮ ﻻ ﺗﯿﻘﻨﻪ اﻟﺦ ﻧﻘﻮل ﻓﯿﻪ ﻓﺮق ﺑﯿﻦ ﺗﯿّﻘﻨﻪ ﺑﺸـﯽء و ﺑﯿﻦ ﮐﻮن اﻟﺸـﯽء ﻣﺘﯿّﻘﻨﺎ ﻓﯽ ﻧﻔﺲ اﻻﻣﺮ ﻓﺘﯿﻘﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ ﺑﻤﺎ ﯾﻮﺟﺐ ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن ﺑﺤـﺪﯾﺚ آﺧﺮ ﻓﻬﻢ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ اوﺟﺐ ﺗﺮﮐﻪ او ﺑﻘﯿﺎس ﺗﻘﻮي ﺑﻪ ﻋﻨﺪه اﻟﺠﺎﻧﺐ اﻟﻐﯿﺮ اﻟﻈﺎﻫﺮ‬‫و ﻟﯿﺲ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﺗﻘﻮﯾـﮥ اﺣـﺪ اﺣﺘﻤﺎﻟﯿﻪ اﻟﻐﯿﺮ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس و ﺗﺮﺟﯿﺤﻪ ﻋﻠﯽ اﻟﻈﺎﻫﺮ ﮐﺎﻟﻨﺺ اﻟﻐﯿﺮ اﻟﻤﺠّﻮز ﺧﻼﻓﻪ ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس ﻓﺎن اﻻول ﻟﯿﺲ‬‫ﺑﺨﻼف ﮐﻼم اﻟﺸﺎرع ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺨﻼف اﻟﺜﺎﻧﯽ او ﺑﻘﺮﯾﻨـﮥ ﺣﺎﻟﯿـﮥ او ﻣﻘﺎﻟﯿﮥ ﻋﻨﺪ ﺳـﻤﺎع اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﯾﺮﺟﻊ اﻟﯽ‬‫ﻓﻬﻤﻪ و اﺟﺘﻬﺎده و راﯾﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﻌـﺬور ﻓﯽ ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺑﻞ ﯾﺠﺐ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺣﯿﺚ اﻧﻪ اﻟﺒﺎدي ﻟﻪ ﺑﺒـﺬل و ﺳـﻌﻪ و ﻟﯿﺲ راي ﻣﺠﺘﻬﺪ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﺼﻮم‬‫ﺣّﺠﮥ ﻋﻠﯽ اﺣﺪ اّﻣﺎ اﺑﺘﺪاء ﻓﻌﻨﺪ اﻟﮑّﻞ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﻤﺬاﻫﺐ و اﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻟﺘﻘﻠﯿﺪ ﻓﻌﻨﺪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻬﻢ و إذا ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ذﻟﮏ ﺣّﺠﮥ ﻋﻠﯽ اﻟﻌﺎﻣﯽ اﻟﺒﺤﺖ ﻓﻤﺎ‬‫ﮐﻼﻣـﮏ ﻓﯽ اﻟﻌـﺎﻟﻢ اﻟـﺬي ﯾﺤـﻞ ﻟﻪ ﺗﺮك اﻟﻤﺠﺘﻬـﺪ ﺑﻌـﺪ اﻟﺘﻘﻠﯿـﺪ ﺑـﻞ ﯾﺠﺐ ﻋﻠﯿﻪ إذا ﻻح ﻟﻪ ﻗﻮة اﻟـّﺪﻟﯿﻞ ﻋﻠﯽ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻼ ﯾﺤﻞ ﺗﺮك ﻇﺎﻫﺮ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﻮاﺟﺐ ﻋﻠﯿﻨﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪195 :‬‬‫اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻪ ﻻ ﺑﺮاي اﺣـﺪ و ان ﮐﺎن راوي اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗﻮﻟﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧﺘﻔﺎء ﺗﯿﻘﻨﻪ ﻓﻠﻮ ﻻ اﻏﻠﺒﯿﮥ اﻟﻈّﻦ اﻟﺦ اﻗﻮل اﻟﺒﺤﺚ اﻟﺠﺎري ﻓﯽ ﺗﯿﻘﻦ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ‬‫ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﻣّﺮ ﺗﻘﺮﯾﺮه ﯾﺠﺮي ﻓﯽ ﻏـﺎﻟﺐ ﻇّﻨﻪ ﻣﻦ ﺑـﺎب اﻻـوﻟﯽ ﻓﻼـ ﻧﻌﯿـﺪه ﻗﻮﻟﻪ و ﻟﻮ ﺳـﻠﻢ اﻧﺘﻔﺎء ذﻟﮏ اﻻﻏﻠﺒﯿـﮥ ﺑﻞ اﻧّﻤﺎ ﻇﻦ ذﻟﮏ ﻇﻨﺎ ﻓﺸـﻬﻮد‬‫اﻟّﺮاوي ﻣـﺎ ﻫﻨـﺎك اﻟـﺦ ﻧﻘﻮل ﻗـﺪ ﻣّﺮ أن ذﻟـﮏ ﮐﻠّﻪ ﯾﺮﺟﻊ اﻟﯽ ﻓﻬﻤﻪ و اﺟﺘﻬـﺎده و راﯾﻪ و ﻫﻮ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺠـﮥ ﻋﻠﯽ ﻏﯿﺮه ﻗﻮﻟﻪ و ﺑﺸـﻬﻮده ذﻟﮏ‬‫ﯾﻨـﺪﻓﻊ اﻟﺦ اﻗﻮل اﻧﺪﻓﺎع ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﺣﺴﻦ اﻟﻈﻦ ﻻ ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻼ ﯾﺘﺮك ﻓﻤﺎ وﺟﺐ ﻋﻠﯿﻨﺎ اﺗﺒﺎﻋﻪ ﻣﻦ اﻟﻈﺎﻫﺮ و ﻫﻬﻨﺎ ﺑﺤﺚ ﻟﻄﯿﻒ ﻗﻮّي و ﻫﻮ‬‫ان اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻈﺎﻫﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻟﺪﻟﯿﻞ و ﻟﻬﺬا ﯾﺤﺮم ﺗﺮﮐﻪ ﻓﻮﺻﻒ اﻟﻈﻬﻮر ﮐﻮﺻﻒ اﻟﺘﻨﺼـﯿﺺ ﻓﯽ ﮐﻮﻧﻪ دﻟﯿﻼ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﻮة دون اﻟﺜﺎﻧﯽ و ﻣﺎ‬‫اﺻـﺮح ﺑﮑﻮﻧﻪ دﻟﯿﻼ ﻗﻮل اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ رح ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻓﯽ ﺗﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺑﺘﺎوﯾﻞ اﻟﺼﺤﺎﺑﯽ ﮐﯿﻒ اﺗﺮك ﻗﻮل اﻟّﺮﺳﻮل ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 569‬از ‪597‬‬‫ﺑﻘﻮل ﻣﻦ اﻟـﺦ ﻓﺠﻌـﻞ وﺻﻒ اﻟﻈﻬﻮر اﻟﻤﺘﺮوك ﻧﻔﺲ اﻟﻘﻮل و ﺗﺮﮐﻪ ﺗﺮﮐﻪ و ﻋﻠﯽ ﺗﻔﺴـﯿﺮ ﻗﻮل اﻟﺸـﺎﻓﻌﯽ ﻣﻦ اﻟﺸﺎرح ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻟﺤﺎﺟﺠﺘﻪ ﺑﻈﺎﻫﺮ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ اﻓﺎد ان اﻟﻈﻬﻮر ﮐﺎﻟﻨﺺ ﯾﺼـﯿﺮ ﺑﻪ اﻟﺘﺎرك ﻣﺤﺠﻮﺟﺎ ﮐﻤﺎ ﯾﺼـﯿﺮ ﻣﺤﺠﻮﺟﺎ ﺑﺘﺮك اﻟﻨﺺ ﻣﺎ ﻟﻢ ﯾﺎوﻟﻪ ﺑﺪﻟﯿﻞ آﺧﺮ ﻣﻦ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﻮي‬‫ﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻟﺪﻻﻟـﮥ و ﻗـﺪ اﻗّﺮ اﺑﻦ اﻟﻬﻤﺎم ﺑﺎن وﺟﻮب ﺗﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﺗﻘﻠﯿـﺪﻫﻢ ﺣﮑﻢ ﻻزم اﻻ إذا ﻟﻢ ﯾﺘﺮﺟـﺢ ﺑﺎﻟـﺪﻟﯿﻞ ﺧﻼﻓﻪ ﻓﻈﻬﺮ ان ﺗﺎوﯾﻞ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺧﻼف اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺗﺎوﯾﻞ ﻣﻊ ﺗﺮﺟـﺢ اﻟﺠﺎﻧﺐ اﻟﻤﺨﺎﻟﻒ ﻋﻨـﺪﻧﺎ ﺑﺎﻟـﺪﻟﯿﻞ اﻟﻤﺤﺮم ﺗﺮﮐﻪ و ﻫﻮ وﺻﻒ اﻟﻈﻬﻮر و ﻟﯿﺲ ذﻟﮏ ﻣﺤّﻞ‬‫اﻟﺨﻼف ﺑﯿﻦ اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ و اﻟﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ ﻓﯽ وﺟﻮب اﻟﻌﻤﻞ ﺑﺘﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﺗﻘﻠﯿـﺪﻫﻢ و ﻋـﺪﻣﻪ ﻓﺎﻧﻪ ﻻ ﯾﺠﺐ ﻋﻨـﺪ اﻟﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ ﻣﻄﻠﻘﺎ و ﻋﻨﺪ ﺑﻌﺾ‬‫اﻟﻤﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﻣﻦ اﻟﺤﻨﻔـّﯿ ﮥ ﮐﺎﻟﮑﺮﺧﯽ و اﻣﺜﺎﻟﻪ اﯾﻀﺎ و ﻋﻨﺪ ﺟﻤﻬﻮر اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ ﯾﺠﺐ ﻗﺒﻮل ﺗﺎوﯾﻠﻬﻢ و ﯾﻠﺰم ﺗﻘﻠﯿﺪﻫﻢ إذا ﻟﻢ ﯾﺘﺮﺟﺢ ﺧﻼف ذﻟﮏ‬‫ﻋﻨـﺪ اﻟﻤﺴـﺘﺪّل ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﺻـّﺮح ﺑﻪ ﻓﯽ اﻟﺘﺤﺮﯾﺮ و إذا ﮐـﺎن ﮐـﺬﻟﮏ ﻓـﺎﻣﻌﻦ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ ﻣﺴـﺌﻠﮥ اﻟﺒﺎب و اﻧﺼﻒ و ﺗﻔﻄﻦ ﺛّﻢ ﺗﯿﻘﻦ اﻧّﻪ ﻻ ﯾﺘﺼﻮر‬‫ﺧﻼف ﺑﯿﻦ ﻟا ﺸﺎﻓﻌﯿـﮥ و اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ ﻓﯽ اّن ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺮاوي ﻋﻠﯽ ﺧﻼف اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻣﻤﺎ ﯾﺠﺐ ﺗﺮﮐﻪ و ان ذﻟﮏ ﻣﻤﺎ اﺗﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺬﻫﺒﯿﻦ و اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﻮ اﻟﻤﺘﻮﻟﯽ ﻟﻠﻬـﺪي اﻟﯽ ﻣﺎ ﻫﻮ اﻟﺤﻖ و ﻻ ﯾـﺬﻫﺐ ﻋﻠﯿﮏ ان ﻫﺬا ﮐﻠّﻪ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﺼـﺤﺎﺑﯽ ﻋﻠﯽ ﺧﻼف اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﻣﺮوّﯾﻪ اﻟّﺬي‬‫اﺧـﺬه ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و ﻋﻠﻤﻪ ﻗﻄﻌـﺎ و ﻧﻈﺮ ﻓﯿﻪ و اّﻣـﺎ إذا ﻋﺎرض ﻗﻮﻻ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎ ﻋﻠﯽ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﺮﻓﻮع‬‫ﻓﻀﻼ ﻋﻦ ﻣﻨﺼﻮﺻﻪ ﻓﻼ ﯾﺘﺮك اﻟﻈﺎﻫﺮ ﺑﻪ اﺻﻼ ﻟﺠﻮاز اﻧّﻪ ﻟﻢ ﯾﺒﻠﻐﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ راﺳﺎ ﺛﻢ ﻣﻤﺎ ﯾﻬﺘﻢ ﺗﯿﻘﻈﮏ ﻟﻪ ﻫﻬﻨﺎ و ﻫﻮ ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺎ ﯾﺸﻬﺪ‬‫ﻟﻤﻄﻠﻮب ﻫـﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﻣﻦ وﺟﻮب ﺗﺮك اﻟﺮاوﯾـﮥ ﺑﺎﻟﺤﺪﯾﺚ ان ﻫﺬا إذا ﮐﺎن ﺗﺼـﺮﯾﺢ اﻟﺤﻨﻔﯿﮥ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ و ﺣﮑﻤﻬﻢ ﻓﯽ ارﺗﮑﺎﺑﻬﻢ‬‫ﺧﻼف ﻇﻮاﻫﺮ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﻤﺎ ﻇﻨﮏ ﺑﺤﮑﻤﻬﻢ ﻓﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔـﮥ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﺑﻨﺼﻮص اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﯽ ﻓﺮوﻋﻬﻢ ﻫﻞ ﯾﺤّﻞ ﻋﻨﺪﻫﻢ ﺗﺮك اﻟّﻨﺺ و اﻻﺧﺬ‬‫ﺑﻘﻮل اﻟﻔﻘﯿﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺛﺒﻮت ﺗﺎوﯾﻞ ﻣﻨﻪ ﻟﻠﻨﺺ ﻣﻊ ان ﺗﺮك اﻟﻈﻮاﻫﺮ ﻓﻀﻼ ﻣﻦ ﺗﺮك اﻟﻨﺼﻮص ﺣﺮام ﻋﻨﺪ اﮐﺜﺮﻫﻢ ﺑﺘﺎوﯾﻞ ﻣﻦ اﻟﺼﺤﺎﺑﯽ‬‫اﻟﻮاﻗﻊ ﻣﻨﻪ ﻓﯽ ﺗﻠـﮏ اﻟﻈﻮاﻫﺮ ﮐﻤـﺎ ﻋﺮﻓﺖ و اﻻﻗﻞ اﻟﻤﺠﻮزون اﻧﻤﺎ ﺟﻮزوه ﻓﯽ اﻟﺘﺎوﯾﻞ اﻟـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﺧﺎﺻـﮥ ﻟﺘﻌﻠﯿﻞ ﺗﺠﻮﯾﺰﻫﻢ ذﻟﮏ ﺑﻤﺎ ﯾﺨﺘﺺ‬‫ﻟﻠـّﺼ ﺤﺎﺑﮥ ﻓﺤﺴﺐ ﺛّﻢ ﻓﯽ ﺗﺎوﯾـﻞ اﻟﻈـﻮاﻫﺮ دون اﻟﻨﺼﻮص ﮐّﻠـﺎ ﻻـ ﯾﺤﻠﻮن ذﻟـﮏ اﺑـﺪا ﻟﻌـﺎﻟﻢ ﯾﻌﻠﻢ ﻣﻦ اﻟـّﺪﯾﻦ اﺻﻮﻻـ ﺛﻼﺛـﮥ اﺣـﺪﻫﺎ ان ﻗﻮل‬‫اﻟﻤﻌﺼﻮم ﺣّﺠﮥ و ﺛﺎﻧﯿﻬﺎ اﻧّﻪ إذا ﺛﺒﺖ وﺟﺐ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻪ ﻓﻮرا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪196 :‬‬‫و ﺛﺎﻟﺜﻬﺎ اﻧﻪ ﻻ ﯾﺘﺮك ﺑﻘﻮل ﻏﯿﺮه إذا ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﻋﻨـﺪه دﻟﯿﻞ ﻣﻦ اﻟّﺴـ ﻨﮥ ﯾﻌﺎرﺿﻪ و ﯾﺘﺮﺟﺢ ﻋﻠﯿﻪ ﺣﺘﯽ ﻻ ﯾﺒﻘﯽ إذ ذاك ﻗﻮل اﻟﻐﯿﺮ ﻗﻮﻟﻪ و اﺣﺘﻤﺎل‬‫ان ﯾﮑﻮن ﻋﻨﺪه دﻟﯿﻞ ﻣﻦ اﻟﺴـﻨﮥ ﻻ ﺳﯿﻤﺎ إذا ﮐﺎن ﻣﻦ اﻣﺜﺎل اﻟﻔﺘﺎوي ﻣﻊ اﺣﺎﻃﮥ ﻋﻠﻢ ﮐﻞ اﺣﺪ ﺑﺎن ﮐﺘﺒﻬﻢ ﻣﺸﺤﻮﻧﮥ ﺑﺂﻻف ﻣﻦ اﻟﻔﺮوع اﻟﺘﻤﺜﯿﻠّﯿﮥ‬‫ﺑﻞ و ﻣﻦ اﻟﺘﯽ ﺗﺒﻨﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺎت ﺗﺸـﺒﻪ اﻟﺸـﻌﺮ و اﻟﺨﻄﺎﺑﮥ اﻣﺮ ﻣﺸﮑﻮك ﻓﯽ آﯾﮥ درﺟﮥ ﻣﻦ اﻟّﺸﮏ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﺘﺮك ﺑﻪ اﻟﯿﻘﯿﻦ اﻟﻤﻨﺘﻬﺾ ﻋﻠﯿﻨﺎ‬‫ﻣﻦ اﻟﺸـﺎرع ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و اﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻌـﺎﻟﯽ اﻟﺸـﮑﻮي ﻣﻦ اﺣﺘﻤﺎل اﻟـﺪﻟﯿﻞ ﻣﻦ اﻟﺴـﻨﮥ ﮐﻤﺎ ﻋﺮﻓﺖ ﻻ ﯾﺘﺤﻤﻞ ﻣﻦ‬‫اﻟﺼـﺤﺎﺑﮥ ﻋﻨـﺪ ﺗﺮﮐﻬﻢ و اﻻ ﻟﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮا ﺑﻮﺟﻮب ﺗﺮك ﺗﺎوﯾﻠﻬﻢ و ﯾﺘﺤﻤﻞ ﻣﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﻘﻨﯿـﮥ و اﻟﺤﻤﺎدﯾـﮥ و اﻣﺜﺎﻟﻬﻤﺎ ﻋﻨﺪ ﺗﺮﮐﻬﻢ اﻟﻨﺼﻮص ﻻ‬‫ﯾﻘﻮل ﺑﻪ اﻻـ ﻣﻦ ﻟﻢ ﯾـﺪﺧﻞ ﻓﯽ زﻣﺮة اﻟﻌﻘﻼـء ﻋﻨـﺪﻧﺎ ﻓﻀـﻼ ﻋﻦ اﻟﻔﻘﻬـﺎء و ﺣﺴـﺒﻪ ﻫﻮ ان اﻟﺨﻼـف اﻟﺤﻨﻔﯿـﮥ ﻓﯿﻤـﺎ ﺻـﺮﺣﻮا ﺑﻪ ﮐﻤـﺎ ﻋﺮﻓﺖ و‬‫اﻓﺘﻀﺎﺣﻪ ﻋﻨـﺪ ﻣﻦ ﻟﻪ ادﻧﯽ ﺷـﻌﻮر ﺑﻘﻮاﻋـﺪ اﻟﺸـﺮﯾﻌﮥ اذاﻗﻨﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻦ رﺣﯿﻖ ﺗﺤﻘﯿﻘﻬﺎ ﻓﯽ ﺟﻠّﯿﻬﺎ و دﻗﯿﻘﻬﺎ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﻤـﺪ ﻣﻌﯿﻦ در‬‫دراﺳﺎت اﻟﻠّﺒﯿﺐ در دراﺳﻪ ﺗﺎﺳـﻌﻪ ﮔﻔﺘﻪ و اّﻣﺎ اﺻـﺤﺎب اﻟﻈﻮاﻫﺮ ﻓﻬﻢ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺧﯿﺮ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺧﯿﺮ اﻫﻞ اﻟﻌﻤﻞ ﻋﻠﯽ اﻻرض و ﺧﯿﺎر‬‫اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﺳﺎدات ﻫـﺬه اﻻّﻣـﮥ و اﻟﻔﺮﻗـﮥ اﻟﻨﺎﺟﯿﮥ ان ﺷﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ ﯾﻘﻮﻟﻮن ﺑﻮﺟﻮه اﻻﺳـﺘﻨﺒﺎط ﺟﻤﯿﻌﻬﺎ اﻻ ﺑﺎﻟﻘﯿﺎس اﻟﺨﻔﯽ اﻟﺬي‬‫ﯾﻘﻮل ﺑﻪ اﮐﺜﺮ اﻟﻔﻘﻬﺎء ﯾﺒـﺪي ﻓﯿﻪ اﺣﺪﻫﻢ اﻟﻌّﻠﮥ ﻣﻦ اﻻﺻﻞ ﻣﻦ ﻋﻨﺪ ﻧﻔﺴﻪ ﺛﻢ ﯾﻌّﺪﯾﻬﺎ اﻟﯽ اﻟﻔﺮوع ﻋﻠﯽ ﺧﻔﺎﺋﻬﺎ ﻓﯿﻬﺎ ﻓﯿﺘﺠﺎﺳـﺮون ﻋﻠﯽ ﻟا ﺸـﺮﯾﻌﮥ‬‫ﻓﯽ ﻣﻮﺿـﻌﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻘﯿﺎس اﻟﺬي ﻫﻮ اﻟﺘﺸـﺮﯾﻊ ﮐﻤﻼ و ﻓﯽ اﻧﮑﺎر ﻫﺬا اﻟﺘﺠﺎﺳـﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﯾﻮاﻓﻖ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺼﻮﻓﯿﮥ اﻟﮑﺮام و ﻫﻢ ﺧﯿﺮ اﻫﻞ‬‫اﻟﻌﻘﺎﺋـﺪ ﻋﻠﯽ اﻻـرض و ﺧﯿـﺎر اﻟﻌﺮﻓﺎء و ﺳﺎدات اﻟﻌﻘﻼء و اﻧّﻤﺎ ﺳـﻤﻮا اﻫﻞ اﻟﻈﻮاﻫﺮ ﻟﻌـﺪم رؤﯾﺘﻬﻢ ﺻـﺮف اﻟﻨﺼﻮص ﻋﻦ ﻇﻮاﻫﺮﻫﺎ ﺑﺘﺎوﯾﻞ ﻻ‬‫ﯾﺤﻮج اﻟﯽ ذﻟـﮏ رﻓﻊ اﻟﺘﻌـﺎرض ﻋﻦ ﮐﻼم اﻟﻤﻌﺼﻮم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ او ﺣﺼﻮل اﻟﺠﻤﻊ ﺑﯿﻦ اﻟﮑﺘﺎب و اﻟﺘﺎوﯾﻞ ﺳﻮي اﻟﺤﺎﺟﮥ‬‫اﻟﻤﺬﮐﻮرة ﺣﺮام ﻋﻨﺪﻫﻢ و ﺗﻮاﻓﻘﻬﻢ ﻓﯽ ﺗﺤﺮﯾﻢ ذﻟﮏ اﻟﺼﻮﻓﯿﮥ اﻟﮑﺮام رﺣﻤﻬﻢ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺣﻤﻞ ﮐﻼم اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﮐﻼم رﺳﻮل ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﺎﻣﻞ اﻻﺳﺮار اﻟﺒﺎﻃﻨﮥ ﻣﻨﻬﻢ ﻟﯿﺲ رﻓﻀﺎ ﻟﻠﻤﻌﻨﯽ اﻟﻈﺎﻫﺮ و ﺗﺎوﯾﻞ اﻟﮑﻠﻤﺎت اﻟﻘﺪﺳﯿﮥ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﯽ ﻏﯿﺮﻫﺎ ﺑﻞ اﻧﻬﻢ ﯾﺆﻣﻨﻮن‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 570‬از ‪597‬‬‫ﺑﻈﻮاﻫﺮﻫﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺗﺎوﯾﻞ و ﯾﻔﺎض ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﻮاﻃﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ اﺧﺮاج ﻋّﻤﺎ ﻫﻮ ﺣﻘﻪ ﻣﻦ ﻟﺴﺎﻧﻪ و ﻣﻦ أراد اﻟﻌﺜﻮر ﻋﻠﯽ ﺗﺤﻘﯿﻘﻪ ﻓﯽ ﺗﻔﺼـﯿﻠﻪ ﻓﻠﯿﺮﺟﻊ‬‫اﻟﯽ ﮐﺘﺎﺑﻨـﺎ اﻧﻮار اﻟﻮﺟـﺪ ﻣﻦ ﻣﻨـﺢ اﻟﻤﺠـﺪ ﻓـﺎن ﻓﯿﻪ ﻣﻐﻨﯽ اﻧﺸـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﻋﻦ ﻏﯿﺮه ﺛﻢ ان ﺣﺮﻣـﮥ اﻟﺘﺎوﯾـﻞ ﺑﻨﺎء ﻋﻠﯽ ان اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻋﻨـﺪ ﻣﺸﺎﯾﺦ‬‫اﻟﺼﻮﻓﯿﮥ و اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﺎﻟﻨﺺ ﻓﮑﻤﺎ اّن اﻟّﻨﺺ اﻟـّﺼ ﺮﯾﺢ اﻟّﻨﺎﻃﻖ ﯾﺤﺮم اﺧﺮاﺟﻪ ﻋﻦ ﻣﺪﻟﻮﻟﻪ ﻓﮑﺬا اﻟﻈﺎﻫﺮ ﻓﻤﻌﻨﯽ ﮐﻮﻧﻬﻢ اﺻـﺤﺎب اﻟّﻈﻮاﻫﺮ اﻧّﻬﻢ‬‫ﯾﻌﺘﻘـﺪون اﻟّﻈﻮاﻫﺮ ﻧﺼﻮﺻـﺎ ﺷـﺮﻋﺘﻪ ﻓﯽ ﻇﻮاﻫﺮﻫـﺎ ﻓﮑﻤـﺎ ﻻ ﯾﺒﺎﻟﯽ ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ ﻃﻮاﺋﻒ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻻ ﯾﻮاﻓﻖ راﯾﻪ اﻟﻨﺺ ﻓﻬﻮﻻء ﻻ ﯾﺒﺎﻟﻮن‬‫ﺑـﺂراء اﻟﺮﺟﺎل إذا ﺧﺎﻟﻔﺖ اﻟﻈﻮاﻫﺮ ﻓﺎن ﻗﻠﺖ ﮐﻮن اﻟﻈﺎﻫﺮ اﻟﻤﺘﺒﺎدر ﻓﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺎﻟﻨﺺ اﻟﻨﺎﻃﻖ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻓﺮق ﺣﺘﯽ ﯾﻠﺰم اﺗﺤﺎد اﻟﻠﻮازم دﻋﻮي‬‫ﻋﻠﯽ ﺧﻼف اﻫﻞ اﻻﺻﻮل ﻓﻼ ﯾﻘﺒﻞ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ دﻟﯿﻞ ﻗﻠﺖ ﻗـﺪ اﻟﻬﻤﻨﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺟﻠﺖ ﻧﻌﻤﺎﺋﻪ ﺑﺎﻟﻨﻮر اﻟﻔﺎﺋﺾ ﻣﻦ اﻟﺤﻀـﺮة اﻻﻓﺼﺎﺣﯿـﮥ اﻟﮑﺒﺮي ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ان ذﻟﮏ اﻟﺪﻟﯿﻞ ﻫﻮ‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟّﺼﺤﯿﺢ ﻓﯽ اﻟﺤﺞ ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل و ﻟﻤﺎ ﻧﺰﻟﺖ َو ﻟ ِﱠﻠِﻪ َﻋَﻠﯽ اﻟﱠﻨﺎِس ِﺣﱡﺞ اﻟ َْﺒﯿِْﺖ َﻣِﻦ اْﺳَﺘﻄﺎَع ِإﻟَﯿِْﻪ َﺳﺒِﯿًﻠﺎ‬‫ﻗﺎﻟﻮا ﯾﺎ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ اﻟﺤّﺞ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻋﺎم ﻓﺴـﮑﺖ ﺛﻢ ﻗﺎﻟﻮا اﻟﺤﺞ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻋﺎم ﻓﺴﮑﺖ ﺛﻢ ﻗﺎﻟﻮا اﻟﺤﺞ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻋﺎم ﻓﻘﺎل ﻻ و ﻟﻮ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻟﻮﺟﺐ‬‫ﻓﻨﺰﻟﺖ ﯾﺎ َأﱡﯾَﻬﺎ اﻟﱠِﺬﯾَﻦ آَﻣﻨُﻮا ﻻ َﺗْﺴَﺌﻠُﻮا َﻋْﻦ َأْﺷﯿﺎَء ِإْن ﺗُﺒَْﺪ ﻟَُﮑْﻢ َﺗُﺴْﺆُﮐْﻢ‬‫وﺟﻪ اﻻﺳﺘﺪﻻل ﻋﻠﯽ اﻟﺪﻋﻮي ان ﻗﻮﻟﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ َو ﻟ ِﱠﻠِﻪ َﻋَﻠﯽ اﻟﱠﻨﺎِس ِﺣﱡﺞ اﻟ َْﺒﯿِْﺖ َﻣِﻦ اْﺳَﺘﻄﺎَع‬‫اﻵﯾـﮥ ﻣﻌﻨﺎﻫﺎ اﯾﺠﺎب ﻣﻀـﻤﻮن اﻟﻤﺼـﺪر اﻟﻤﻀﺎف و ﻫﻮ ﺣﺞ اﻟﺒﯿﺖ ﻇﺎﻫﺮة اﻻﮐﺘﻔﺎء ﺑﻤﺠﺮد وﻗﻮع ذﻟﮏ اﻟﻤﻀـﻤﻮن و اﻟﺨﺮوج ﻋﻦ ﻟا ﻌﻬﺪة و‬‫ﻣﺠﺮد اﻟﻮﻗﻮع ﻻـ ﯾﻘﺘﻀـﯽ اﻻـ ﻣﺮة واﺣـﺪة و ﻫـﺬا اﻟّﻈـ ﺎﻫﺮ ﻟﻮ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ ﮐـﺎﻟﻨﺺ اﻟﻐﯿﺮ اﻟﻤﺤﺘﻤﻞ ﻟﺠﺮﯾﺎن اﻟّﺴﺆال ﻓﯿﻪ ﻣﻤﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﻠﺴﺎن ﻟﮑﺎن ﻣﺎ‬‫ﺳـﺄﻟﻮا ﺗﻔﺘﯿﺸـﺎ ﻋﻤـﺎ ﯾﺤﺘﻤﻠﻪ ﮐﻼم اﻟﺸﺎرع ﻓﮑﺎن واﺟﺒﺎ ﻋﻠﯿﻬﻢ ﻣﻬﻤﺎ ﻓﯽ اﻣﺮ دﯾﻨﻬﻢ ﻓﻤﺎ ﮐﺎن ﻟﻨﻬﯿﻬﻢ ﻋﻦ ذﻟﮏ ﻋﻠﯽ ﻣﺮﻗﯽ؟؟؟ ﻧﺰل ﻓﯿﻪ اﻟﻘﺮآن‬‫وﺟﻬـﺎ ﻓﻠﻤـﺎ ﻧﻬﻮا ﻋﻦ اﻟﺴﺆال ﻋﻠﻢ اﻧﻪ ﮐـﺎن ﻓﻀﻮﻻـ ﺧﺎرﺟـﺎ ﻋﻤـﺎ دل ﻋﻠﯿﻪ اﻟﮑﻼـم و ﺳﺆاﻻ ﻻ ﯾﺤﺘﻤﻠﻪ ﮐﻼﻣﻪ و إذا ﻋﻠﻢ ذﻟﮏ و ﻻ ﺷﮏ ﻓﯽ‬‫ﮐﻮن اﻟﮑﻼـم ﻓﯽ اﻟﻤﺮة اﻟﻮاﺣـﺪة ﻇـﺎﻫﺮ اﻻﻧﺼـﺎر ﻋﻠﻢ ﻗﻄﻌـﺎ ان اﻟﻈـﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﺗﻌﯿﻦ ﻣﻌﻨـﺎه ﮐـﺎﻟﻨﺺ و ان اﻟﺘﮑﻠﯿﻒ ﻣـﺪﻟﻮل اﻟﻈـﺎﻫﺮ ﮐـﺎﻟﺘﮑﻠﯿﻒ‬‫ﺑﻤﺪﻟﻮل اﻟّﻨﺺ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻓﺮق ﺣﺘﯽ ان ﻣﻦ ﺳﺄل ﺑﻘﻮﻟﻪ اﻟﺤﺞ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻋﺎم ﮐﺎﻧّﻪ ﺳﺎل ذﻟﮏ ﺑﻌﺪ اﻟﺘﺼﺮﯾﺢ و اﻟﺘﻨﺼﯿﺺ ﺑﺎﻧﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﻤﺮ ﻣﺮة و ﻫﺬا‬‫ﻇـﺎﻫﺮ ﻻـ ﺳﺘﺮة ﺑﻪ و ﺑﻪ ﯾﻨﺤﻞ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و ﺣﺴﻦ ﺗﻮﻓﯿﻘﻪ اﻣﺜﺎل ﻫـﺬا ﻣﻦ اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻤﺎ وﻗﻊ ﻓﯿﻪ اﻟﻤﻨﻊ ﻋﻦ اﻟﺴﺆال ﺑﻌـﺪ ﺻـﺪور ﮐﻼم‬‫ﻇﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﻣﻌﻨﺎه ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ و وﺟﻪ ذﻟﮏ ﻣﻊ اﺣﺘﻤﺎل اﻟﮑﻼم ﻟﻠﺴﺆال رﺑﻤﺎ ﯾﻌﺴﺮ ﻋﻠﯽ اﮐﺜﺮ اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﻓﻀﻼ ﻋﻦ‬‫اﻟﻤﺘﺮﺳﻤﯿﻦ و ﻗﺪ ﮐﻨﺖ ﻣﺨﺘﻠﺞ اﻟﺼﺪر ﺑﺬﻟﮏ ﻣﺪة ﻃﻮﯾﻠﮥ و ﺟﻠﯿﮥ اﻻﻣﺮ ﻣﺎ ﻗﺪ اﻟﻬﻤﻨﺎه و اﻟﺤﻤﺪ ﻟﱠﻠﻪ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ و ﻻ ﯾﺬﻫﺐ ﻋﻠﯿﮏ ان اﻟﻨﻈﺮ‬‫و اﻟﺘﻔﺘﯿﺶ ﻓﯽ اﻟﮑﻼـم ﻟﻪ ﺣﮑﻢ اﻟﺴﺆال ﻋﻦ ذﻟـﮏ اﻟﮑﻼم ﻓﺎذا ﻧﻬﻮا ﻋﻦ اﻟﺴﺆال اﻟﻮاﻗﻊ ﻓﯽ ﮐﻼم ﻇﺎﻫﺮ؟؟؟؟ ﺑﻘﻮﻟﻪ ﺟﻞ ذﮐﺮه و ﻻ ﺗﺴﺄﻟﻮا او‬‫ﻣﺎ ﺳﺄﻟﻮا اﻻ ﻋﻦ ﻗﯿـﺪ زاﺋـﺪ ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮ و ﻫﻮ ﻟﻬﻢ ﻓﯽ ﮐﻞ ﻋﺎﻟﻢ ﻓﻘـﺪ ﻧﻬﻮا ﻋﻦ ﻣﺤﺾ اﻟﻘﯿﻮد ﺑﮑﻼم ﻣﻄﻠﻖ ﺻﺎدر ﻋﻦ اﻟﺸﺎرع ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﺘﯽ ﯾﻮاﻓﻖ ﻣﺬﻫﺐ اﻣﺎﻣﻬﻢ ﻓﺘﻔﺘﯿﺸﻬﻢ ﻫﺬا ﺻﻨﯿﻊ ﻣﻨﻬﻢ ﯾﺸﻤﻠﻪ ﻗﻮﻟﻪ اﺟّﻞ ذﮐﺮه ِإْن ﺗُﺒَْﺪ ﻟَُﮑْﻢ‬‫ﺑﻬـﺬا اﻟﺘﻔﺘﯿﺶ ﻗﯿﻮد زاﺋﺪة ﻋﻠﯽ ﮐﻼم اﻟﻤﻌﺼﻮم ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﺣﺎﺟﮥ ﺗﻤﺲ إﻟﯿﻪ ﻧﺎﺷـﯿﮥ ﻣﻦ ﮐﻼم آﺧﺮ ﻟﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﯾﺤﺠﺮ ﻋﻠﯿﮑﻢ اﻟﻮاﺳﻊ اﻟﻤﻔﺎد ﻣﻦ اﻃﻼق ﮐﻼﻣﻪ اﻟّﻈﺎﻫﺮ ﻓﯽ ﻣﻌﻨﺎه و اﻧﺘﻢ ﻣﻦ ﺗﺒﺎع ﻧﺒﯽ اﻟﺮﺣﻤﮥ اﻟﻤﺒﻌﻮث ﺑﺎﻟﺴـﻤﺤﮥ اﻟﯿﺴﺮي‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و أي ﺳﻮء اﻋﻈﻢ ﻣﻦ ﻫﺬا و اﺷﻨﻊ و اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﯾﻬﺪﯾﻨﺎ و اﺧﻮاﻧﻨﺎ ﺳﻮاء اﻟﺴﺒﯿﻞ و ﺗﺒﺎع اﻟﻮاﺿﺢ ﻣﻦ اﻟﺪﻟﯿﻞ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪197 :‬‬‫ﺗﻤﺴﮏ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺑﻪ »اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ‪ «...‬ورد آن ﺑﻪ ده وﺟﻪ‬‫اﺷﺎره‬‫ﻗﻮﻟﻪ و ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﺗﻘـﺪﯾﺮي ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﻣّﺪﻋﺎ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﻘﺎوم اﺧﺒﺎر ﺻـﺤﺎح ﮐﻪ ﺻـﺮﯾﺢ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺧﻼﻓﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ دارﻧﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴـﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 571‬از ‪597‬‬‫ﺷ ﺪ ﻣﺜ ﻞ‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻏﯿﺮ ذﻟـﮏ اﻗﻮل اﯾﻦ ﮐﻼـم ﻏﺮاﺑﺖ ﻧﻈﺎم ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻋﺘـﺪاء ﮐﻪ ﻣﺸـﺘﻤﻞﺳﺖ ﺑﺮ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺨﺒﺮ ﻣﻮﺿﻮع اﻗﺘـﺪا ﺻـﺮﯾﺤﺎ و‬‫ﺑﺪﯾﻬﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ اﺳﺘﺒﺼﺎر و اﻫﺘﺪا و دﻟﯿﻞ واﺿﺢ ﺑﺮ ارﺗﺪاء او ﺑﺮداء ﻣﮑﺎﺑﺮه و ﻣﺮاء و ﺑﺮﻫﺎن ﺳﺎﻃﻊ ﺑﺮ ﻋﺪم ﻣﺒﺎﻻت ﺑﺎﺑﺪاع ﻓﻈﺎﺋﻊ ﻫﺮاء و ﻓﻘﺪان‬‫اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻈﻬﻮر ﺧﺰي و ﺧﺴﺎر ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﮑـﺬب و اﻓﺘﺮاﺳﺖ و ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤّﻨﺎن ﮐﻤﺎل وﻫﻦ و ﻫﻮان و ﻧﻬﺎﯾﺖ رﮐﺎﮐﺖ و ﺑﻄﻼن ﮐﻼم ﻣﺨﺎﻃﺐ‬‫واﻻﺷﺎن و اﺣﺘﺠﺎج او ﺑﺎﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻨﺤﺰم اﻻﻏﺼﺎن ﻣﻨﻬﺼﺮ اﻻﻓﻨﺎن و ﺑﻮدن آن ﻣﻮرث ﻏﺎﯾﺖ ذل و ﺧﺴﺮان و ﻣﻮﺟﺐ اﻗﺼﺎي ﺻﻐﺎر و ﺧﺬﻻن‬‫ﺑـﺪﻻﺋﻞ ﺑﺎﻫﺮه وﺛﯿﻘﮥ اﻻرﮐﺎن و ﺑﺮاﻫﯿﻦ زاﻫﺮه رﻓﯿﻌﮥ اﻟﺒﻨﯿﺎن و ﺣﺠﺞ ﻇﺎﻫﺮه ﻣﺒﻬﺮة اﻟﻌﻨﻮان و وﺟﻮه ﻓﺎﺧﺮه ﻋﺰﯾﺰة اﻟﺴـﻠﻄﺎن واﺿﺢ و ﻧﻤﺎﯾﺎن و‬‫روﺷﻦ و ﺗﺎﺑﺎﻧﺴﺖ‬‫اول‬‫اﻧﮑﻪ ﺗﻔﻮه ﺑﺎﯾﻦ ﮐﻼم ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻼم ﺛﺒﺖ ﮐﻤﺎل ﺑﻌـﺪ ﺧـﺪام ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم از ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻨﺎﻇﺮه و اﻟﺰام و ﻣﻮﺿﺢ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ و اﻧﺤﯿﺎز ﺗﺎم از‬‫داب ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ و ﮐﻼﻣﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺧﺒﺎر ﺳـﻨﯿﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺣﺴﺐ ﻣﺰﻋﻮﻣﺎت اﯾﺸﺎن در ﻏﺎﯾﺖ درﺟﻪ ﺻـّﺤﺖ و ﺛﺒﻮت ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺣّﻖ‬‫ﻗـﺎﺑﻠﯿﺖ اﻟﺘﻔـﺎت و اﻋﺘﻨـﺎ و ﺻـﺎﻟﺤّﯿﺖ اﺣﺘﻔـﺎل و اﺻـﻐﺎ ﻧـﺪارد و ذﮐﺮ آن ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻤﻘـﺎﺑﻠﻪ اﯾﺸـﺎن آﺑﯽ ﺑﺮ روي ﮐـﺎر ﻧﻤﯽآرد ﺑﻠﮑـﻪ ﺗﻤﺴـﮏ‬‫ﺑﻤﺘﻔﺮدات و ﻋﻨﺪﯾﺎت و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎت ﺧﻮﯾﺶ ﮐﺮدن و آن را ﻣﻌﺎرض و ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﮐﻪ ﺻـﺮﯾﺤﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ ﺻـﺤﯿﺤﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﻧﻤﻮدن ﻧﻬﺎﯾﺖ‬‫ﻋﻘـﻞ و ﮐﯿـﺎﺳﺖ و ﻓﻬﻢ و ﻓﺮاﺳﺖ ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮدﻧﺴﺖ و در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺴـﯿﺎري از ادﻟّﻪ و ﺑﺮاﻫﯿﻦ زاﻫﺮه را ﮐﻪ اﻫﻞ اﺳـﻼم ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ‬‫ﻧﺒّﻮت اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑـﺎن ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﺑﻮﻫﻦ و ﺿـﻌﻒ و ﺑﻄﻼـن و ﺳـﺨﻒ ﻣﻮﺳﻮم ﺳـﺎﺧﺘﻨﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ اﻫـﻞ ﮐﺘـﺎب را ﻫﻢ‬‫ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐـﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨـﺪ دﻻـﺋﻠﯽ ﮐﻪ اﻫـﻞ اﺳـﻼم از ﮐﺘﺐ اﻫـﻞ ﮐﺘـﺎب ﭘﯿﺶ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﻣﻘـﺎوم دﯾﮕﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت و ﺗﻨﺼـﯿﺼﺎت ﮐﺘﺐ اﯾﺸـﺎن‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷـﺪ ﭘﺲ ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘـﺎم ﺑـﺎﯾﻦ ﺑﺎﻧـﮓ ﺑﯽﻫﻨﮕﺎم در ﭘﺮده رّد دﻟﯿﻞ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﮐﺮام ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﺎﯾﯿـﺪ و اﺑﺮام ﻣﺮام ﻣﻨﮑﺮﯾﻦ اﺳـﻼم و‬‫ﺟﺎﺣﺪﯾﻦ ﻧﺒّﻮت ﺣﻀﺮت ﺧﯿﺮ اﻻﻧﺎم ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ آﻻف اﻟّﺘﺤّﯿﮥ و اﻟﺴﻼم ﺑﺎﺑﻠﻎ وﺟﻮه و اﮐﻤﻞ ﻃﺮق ﻧﻤﻮده‬‫دّوم‬‫آﻧﮑﻪ اﻟﺰام ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﻤﻘﺎم ﺑﺎﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺻـﺮﯾﺢ اﻻﻧﺤﺰام ﺑّﯿﻦ اﻻﻧﺠـﺬام ﻇﺎﻫﺮ اﻻﻧﺜﻼم ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﮑﻪ ﺧﻼف داب ﻣﻨﺎﻇﺮه اﺳﺖ ﮐﻤﺎل وﻫﻦ و‬‫ﺳﺨﺎﻓﺖ آن از ﮐﻼم ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﯿﺰ واﺿـﺤﺴﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺻﺪر ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﻓﺮﻣﻮده درﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ اﻟﺘﺰام ﮐﺮده ﺷﺪ ﮐﻪ در ﻧﻘﻞ‬‫ﻣـﺬﻫﺐ ﺷـﯿﻌﻪ و ﺑﯿﺎن اﺻﻮل اﯾﺸﺎن و اﻟﺰاﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺋـﺪ ﺑﺎﯾﺸﺎن ﻣﯽﺷﻮد ﻏﯿﺮ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه اﯾﺸﺎن ﻣﻨﻘﻮل ﻋﻨﻪ ﻧﺒﺎﺷـﻨﺪ و اﻟﺰاﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺋﺪ‬‫ﺑﺎﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻪ ﻣﻮاﻓﻖ رواﯾﺎت اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑﺎﺷﺪ و اﻟّﺎ ﻫﺮ ﯾﮏ را از ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﻬﻤﺖ ﺗﻌﺼﺐ و ﻋﻨﺎد ﻻﺣﻘﺴﺖ و ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‬‫اﻋﺘﻤﺎد و وﺛﻮق ﻏﯿﺮ واﻗﻊ اﻧﺘﻬﯽ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت دﻻﻟﺖ ﺻـﺮﯾﺤﻪ دارد ﺑﺮ آﻧﮑﻪ رواﯾﺎت ﯾﮏ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﺮ ﻓﺮﻗﻪ دﯾﮕﺮ ﺣّﺠﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ‬‫را ﺑﺮ دﯾﮕﺮي اﻋﺘﻤـﺎد و وﺛﻮق ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺎﻋـﺪه ﻣﻘﺮره ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻮده ﻣﺨـﺎﻟﻔﺖ آن در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم و دﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎت آﻏﺎز‬‫ﻧﻬﺎده و ﻧﯿﺰ درﯾﻦ ﻋﺒﺎرت اّدﻋﺎي اﻟﺘﺰام ﻧﻘﻞ در اﻟﺰاﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺋـﺪ ﺑﺸـﯿﻌﻪ ﻣﯽﺷﻮد از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺷـﯿﻌﻪ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﻗﺼـﺪ اﻟﺰام ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﺎﯾﻦ‬‫ﮔﻮﻧﻪ رواﯾﺎت ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﮑﺬﯾﺐ ﺧﻮدﺳﺖ‬‫ﺳﻮ م‬

‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 572‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺎب ﭼﻬﺎرم ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺣﺪﯾﺚ ﺛﻘﻠﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺎﻻ در ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺎﯾﺪ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ازﯾﻦ دو ﻓﺮﻗﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﯿﻌﻪ و ﺳّﻨﯽ ﮐﺪام ﯾﮏ‬‫ﻣﺘﻤّﺴـ ﮏ ﺑـﺎﯾﻦ دو ﺣﺒـﻞ ﻣﺘﯿﻨﺴﺖ و ﮐـﺪام ﯾـﮏ اﺳـﺘﺨﻔﺎف اﯾﻦ دو ﭼﯿﺰ ﻋﺎﻟﯿﻘـﺪر ﻣﯽﮐﻨـﺪ و اﻫـﺎﻧﺖ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾـﺪ و از درﺟﻪ اﻋﺘﺒـﺎر ﺳـﺎﻗﻂ‬‫ﻣﯽاﻧﮕﺎرد و ﻃﻌﻦ در ﻫﺮ دو ﭘﯿﺶ ﻣﯽﮔﯿﺮد ﺑﺮاي ﺧﺪا اﯾﻦ ﺑﺤﺚ را ﺑﻨﻈﺮ ﺗﺎﻣﻞ و اﻧﺼﺎف ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﻪ ﮐﺎري‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪198 :‬‬‫و ﻋﺠﺐ ﻣﺎﺟﺮاﺋﯿﺴﺖ و درﯾﻦ ﺑﺤﺚ ﻏﯿﺮ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﻨﻘﻮل ﻋﻨﻪ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺗﻤﺎم رﺳﺎﻟﻪ از ﻣﻠﺘﺰﻣﺎﺗﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ درﯾﻦ ﮐﻼم ﻧﯿﺰ ﺑﺘﺼﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ادﻋﺎ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﮐﻪ در ﺗﻤﺎم رﺳﺎﻟﻪاش اﻟﺘﺰام ﻧﻘﻞ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺷﯿﻌﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ و‬‫ﻏﯿﺮ از ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه ﺷـﯿﻌﻪ در ﺗﻤﺎم رﺳﺎﻟﻪاش ﻣﻨﻘﻮل ﻋﻨﻪ ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﺎز وﻗﺎﺣﮥ و ﺟﺴﺎرة در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم و ﺑﺴـﯿﺎري از ﻣﻘﺎﻣﺎت اﺧﻼف و اﺧﻔﺎء‬‫را ﺑﺎﻋﻼن و اﺟﻬﺎر ﮐﺎر ﺑﻨﺪ ﻣﯽﺷﻮد و راه ﺗﺮك ﻣﻠﺘﺰﻣﺎت و ﻧﻘﺾ ﻣﺸﺘﺮﻃﺎت ﺧﻮد ﻋﯿﺎﻧﺎ و ﺟﻬﺎرا ﻣﯽرود‬‫ﭼﻬﺎرم‬‫آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺑﺎب ﺷـﺸﻢ در ذﮐﺮ ﻋﻘﯿـﺪه ﺗﻔﻀـﯿﻞ ﻏﯿﺮ اﻧﺒﯿﺎ ﺑﺮ اﻧﺒﯿﺎ ﮔﻔﺘﻪ و ﭼﻮن زﯾـﺪﯾﻪ درﯾﻦ ﺑﺎب رّد ﺷـﻨﯿﻊ ﺑﺮ اﻣﺎﻣّﯿﻪ ﻧﻤﻮدهاﻧـﺪ و‬‫رواﯾﺎت ﻣﺘﻮاﺗﺮه ﻧﺎص ﺑﺮ آﻧﮑﻪ‬‫ﻣﻦ ﻗﺎل اّن اﻣﺎﻣﺎ ﻣﻦ اﻻﺋﻤﮥ اﻓﻀﻞ ﻣﻦ اﻻﻧﺒﯿﺎء ﻓﻬﻮ ﻫﺎﻟﮏ‬‫از اﺋﻤﻪ ﺛﻼـﺛﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮ و ﺳـﺒﻄﯿﻦ در ﮐﺘﺐ ﺧﻮد آوردهاﻧـﺪ اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ را ﺣﺎﺟﺖ اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ از اﻗﻮال ﻋﺘﺮت ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺷـﺪ‬‫ﻟﯿﮑﻦ ﺑﻨـﺎﺑﺮ ﻟا ﺘﺰام اﯾﻦ رﺳـﺎﻟﻪ از ﮐﺘﺐ اﻣـﺎﻣّﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﭼﯿﺰي ﻣﻨﻘﻮل ﺷﻮد اﻧﺘﻬﯽ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻧﯿﺰ در ﻏﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ درﯾﻦ ﮐﺘﺎب‬‫ﺧﻮد اﻟﺘﺰام ﻧﻘـﻞ از ﮐﺘﺐ اﻣـﺎﻣّﯿﻪ ﻧﻤﻮده ﭘﺲ ﺣﯿﻔﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ در اﯾﻦ ﻣﻘـﺎم و دﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﻨﺤﻠـﮥ اﻟﻨﻈﺎم ﻧﻘﺾ اﯾﻦ اﺑﺮام و ﺧﻠﻒ اﯾﻦ‬‫اﻟﺘﺰام ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ و راه اﻇﻬﺎر ﻋﻠّﻮ درﺟﻪ ﺧﻮد در ﺻﺪق و وﻓﺎ و ﺻﻔﺎ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻌﺪ ﺧﻮد از ﺣﯿﻒ و زﯾﻎ و ﺟﻔﺎ ﻣﯽﭘﯿﻤﺎﯾﺪ‬‫ﭘﻨﺠﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎب اﻣﺎﻣﺖ ﻓﺮﻣﻮده و اّﻣﺎ اﻗﻮال ﻋﺘﺮت ﭘﺲ آﻧﭽﻪ از ﻃﺮﯾﻖ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﺧﺎرج از ﺣﺪ ﺣﺼﺮ و اﺣﺼﺎﺳﺖ‬‫در ﻫﻤﺎن ﮐﺘﺎب ﯾﻌﻨﯽ ازاﻟﮥ اﻟﺨﻔﺎ ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ و ﭼﻮن درﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ اﻟﺘﺰام اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﻏﯿﺮ از رواﯾﺎت ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﺘﻤﺴﮏ ﺑﻪ در ﻫﯿﭻ اﻣﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ آﻧﭽﻪ‬‫از اﻗﻮال ﻋﺘﺮت درﯾﻦ ﺑﺎب در ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه و ﻣﺮوﯾﺎت ﺻـﺤﯿﺤﻪ اﯾﺸﺎن ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﺑﻘﻠﻢ ﻣﯽآﯾﺪ اﻧﺘﻬﯽ وا ﻋﺠﺒﺎه ﮐﻪ ﺑﺘﮑﺮار و اﺻﺮار اﻇﻬﺎر‬‫اﻟﺘﺰام ﺗﻤﺴـﮏ ﺑﺮواﯾـﺎت ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮه اﻫﻞ ﺣّﻖ درﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻋﺎﻟﯽ ﻧﺼﺎب ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ و ﺑﺎز اﯾﻨﺠﺎ و ﺟﺎﻫﺎي ﺑﺴـﯿﺎر ﻧﻘﺾ اﯾﻦ ﻋﻬـﺪ ﻣﻮﺛﻖ و‬‫ﻣﺤﮑﻢ و رﻓﺾ اﯾﻦ وﻋﺪ ﻣﻠﺘﺰم و ﻣﺒﺮم اﯾﺜﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎل ﺻﺪق و دﯾﺎﻧﺖ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ورع و اﻣﺎﻧﺖ ﺧﺪام ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ‬‫ﺷﺸﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﺑﻄﻼـن اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﺑﺎﯾﻦ رواﯾﺖ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ از اﻓﺎدات ﻋﺪﯾـﺪه ﺧﻮد ﻣﺨﺎﻃﺐ و واﺿـﺢ و ﻻﺋﺤﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن‬‫ﺷﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ آن از اﻓﺎدات واﻟـﺪ ﻣﺎﺟـﺪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ واﻟﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ در آﺧﺮ ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻦ ﺳﺖ ﺗﻘﺮﯾﺮ آﻧﭽﻪ درﯾﻦ‬‫رﺳﺎﻟﻪ از دﻟﯿﻞ ﻋﻘﻠﯽ و ﻧﻘﻠﯽ ﺑﺮ ﺗﻔﻀﯿﻞ ﺷﯿﺨﯿﻦ اﻗﺎﻣﺖ ﻧﻤﻮدهاﯾﻢ ﺑﻘّﯿﮥ اﻟﮑﻼم دﻓﻊ ﺷﺒﻬﺎت ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻨﺴﺖ و ﻣﺎ را درﯾﻦ رﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﺟﻮﺑﻪ اﻣﺎﻣﯿﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 573‬از ‪597‬‬‫زﯾـﺪﯾﻪ ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻨﺎﻇﺮه اﯾﺸﺎن ﺑﻄﻮر دﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾـﺪ ﻧﻪ ﺑﺎﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻣﺎﻧﻨـﺪ آن و ﺑﻌﺪ از ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از اﻣﺎﻣﯿﻪ و زﯾﺪﯾﻪ ﺑﺎﺳـﺘﻘﺮا ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن و ﻣﺘﻮﻗﻔﺎن درﯾﻦ ﻣﺴـﺌﻠﻪ ﺳﻪ ﮐﺮدهاﻧﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﺑﻘﺪر اﻟﺤﺎﺟﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺻـﺮاﺣﮥ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻓﻀﻼ‬‫ﻋﻦ ﻏﯿﺮﻫـﺎ ﻣﻨـﺎﻇﺮه اﻣـﺎﻣﯿﻪ ﺑﻠﮑﻪ زﯾـﺪﯾﻪ ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧـﺪ ﮐﺮد ﭘﺲ اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺎﯾﻦ رواﯾﺖ ﻣﮑـﺬوﺑﻪ ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣّﻖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﻇﻬﺎر ﺑﺮاﺋﺖ ﺧﻮد از‬‫ﮐﺬب و ﻏﺪر و اﺧﻼف و اﻋﺘﺴﺎف ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺧﻮدﺳﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن اﻇﻬﺎر ﻣﺠﺎﻧﺒﺖ ﮐﻤﺎل ﻋﻘﻮق و ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪ ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‬‫ﻫﻔﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻓﺎﺿـﻞ رﺷـﯿﺪ در ﺷـﻮﮐﺖ ﻋﻤﺮﯾﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ اﺋﻤﻪ اﻃﻬـﺎر ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴـﻼم ﺑﺤﮑﻢ اﺣـﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺻـﺎﺣﺐ رﺳـﺎﻟﻪ ذﮐﺮ ﮐﺮده و دﯾﮕﺮ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ ﺷﺎﺋﻌﻪ ﻣﺴـﺘﻔﯿﻀﻪ ﻣﺴـﺘﻨﺪ اﻣﺖاﻧـﺪ و اﺧﺒﺎر آن اﺧﯿﺎر ﻣﻔﺎﺗﯿـﺢ ﻣﻐﻠﻘﺎت و ﻣﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻇﻠﻤﺎت و ﻣﺼﺎدر ﺣﮑﻤﺖ و ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺷﺮﯾﻌﺘﺴـﺖ‬‫ﻟﯿﮑﻦ ﮐﻼـم در ﻃﺮﯾﻖ وﺻﻮل آن اﺧﺒـﺎرﺳﺖ و ﺑﺴـﺎ اوﻗﺎت روات ﯾﮏ ﻓﺮﻗﻪ ﻧﺰد اﻫﻞ آن ﻣﺎﻣﻮن و ﻧﺰد ﻏﯿﺮ آن ﻣﻄﻌﻮن ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻟﻬـﺬا ﻫﺮ‬‫ﻓﺮﻗﻪ رواﯾﺎت ﻣﺮوّﯾﻪ را در ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮد ﻣﺴـﻠﻢ ﻣﯽدارد و اﺧﺒﺎر ﻣﺮوﯾﻪ را در ﻓﺮﻗﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮد ﻣﻘﺪوح ﻣﯽاﻧﮕﺎرد ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت واﺿﺤﺴـﺖ‬‫ﮐﻪ ﻫﺮ ﻓﺮﻗﻪ اﺧﺒﺎر ﻣﺮوّﯾﻪ را در ﻓﺮﻗﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮد ﻣﻘﺪوح ﻣﯽاﻧﮕﺎرد ﭘﺲ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده رﺷـﯿﺪﯾﻪ ﻫﻢ اﯾﻦ رواﯾﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ آوردهاﻧﺪ‬‫ﻧﺰد ﺷـﯿﻌﻪ ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوح ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﻪ ﻻﺋﻖ اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﻓﻠّﻠﻪ اﻟﺤﻤـﺪ ﮐﻪ ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻓﻈﺎﻋﺖ اﺳـﺘﺪﻻل ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎﯾﻦ رواﯾﺖ‬‫ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺴﺎرت ﺣﺴﺐ اﻓﺎدات ﺧﻮد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪199 :‬‬‫و اﻓﺎده واﻟﺪ ﻣﺎﺟﺪش و ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷﯿﺪ او ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ‬‫ﻫﺸﺘﻢ‬‫آﻧﮑﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ ﻃﺮﯾﻘﯽ از ﻃﺮق اﯾﻦ ﺧﺒﺮ واﺿﺢ اﻻﻓﺘﻌﺎل و ﻫﯿﭻ ﺳـﻨﺪي از اﺳﺎﻧﯿﺪ اﯾﻦ ﮐﺬب ﻇﺎﻫﺮ اﻻﻧﺤﻼل و ﻫﯿﭻ ﺳﻠﺴـﻠﻪ‬‫از ﺳـﻼﺳﻞ اﯾﻦ زور ﺑّﯿﻦ اﻻﺧﺘﻼـل و ﻫﯿـﭻ وﺟﻬﯽ از وﺟﻮه اﯾﻦ اﻓﺘﺮاء ﺳـﺮﯾﻊ اﻻﺿـﻤﺤﻼل ﻗﺎﺑـﻞ اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل اﻫـﻞ ﮐﻤـﺎل و ﻻﺋﻖ‬‫ﺗﻤﺴـﮏ و ﺗﺸـﺒﺚ ارﺑـﺎب ﻓﻬﻢ و اﻗﺒـﺎل ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻃﺮق آن ﮐﻪ ﺑﻨـﺎ ﺑﺮ ﺣﮑﻢ ﺗﺘﺒـﻊ ﺑـﺎﻟﻎ و ﺗﻔﺤﺺ ﺳـﺎﺑﻎ ﺑﺤـﺬﯾﻔﻪ و اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و اﺑﻮ‬‫اﻟﺪرداء و اﻧﺲ و اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻘﺪوح و ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﺨﺪوش و ﻣﻮﻫﻮن و ﻣﺠﺮوح و ﻣﺪﺧﻮل و ﻣﻌﯿﻮب و ﻣﻌﻠﻮل و زاﺋﻒ‬‫و ﻣﺮذول و ﺑﺎﻃﻞ و ﻧﺎﻣﻘﺒﻮﻟﺴﺖ و ﻧﺤﯿﻒ ﺑﻌﻮن اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺘﻌﺎل از ﺑﺮاي اﺳـﮑﺎت و اﻓﺤﺎم اﻫﻞ ﻣﺮاء و ﺟـﺪال و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ ارﺑﺎب ﺑﺎﻃﻞ و‬‫ﻣﺤﺎل و ﺗﺒﮑﯿﺖ و ﺗﻘﺮﯾﻊ ﺳﺎﻟﮑﯿﻦ ﻣﺴـﻠﮏ ﮐﯿﺪه و اﺣﺘﯿﺎل و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺎﻧﯿﺐ ﻣﻮﺛﺮﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﮑﺮ و اﻋﺘﻼل ﺣﺎل ﺳـﻘﻢ اﺷﺘﻤﺎل وﻫﻦ و اﻧﺨﺰال‬‫آن از اﻓﺎدات اﮐﺎﺑﺮ اﺋﻤﻪ رﺟﺎل و اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻧﺎﻗﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺑﺎﻟﺘﻔﺼﯿﻞ ﻣﻨﮑﺸﻒ ﻣﯽﺳﺎزم و ﺑﺘﻮﺿﯿﺢ و ﺗﺸﺮﯾﺢ ﻣﻌﺠﺐ اﻫﻞ ﻧﺼﻔﺖ و اﻋﺘﺪال‬‫ﭘﺮده از روي ﻃﺮق رواﯾﺖ ﻫﺮ ﯾﮑﯽ از ﺻـﺤﺎﺑﻪ ﻣـﺬﮐﻮرﯾﻦ ﻓﺮدا ﻓﺮدا ﻣﯽاﻧـﺪازم اﻣﺎ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺮواﯾﺖ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن ﭘﺲ ﻃﺮق آن‬‫اﯾﻦ ﺳﺖ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷﯿﺒﻪ در ﻣﺼّﻨﻒ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﺮﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﮐّﻨﺎ ﺟﻠﻮﺳﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل ﻻ ادري ﻣﺎ ﻗـﺪر ﺑﻘﺎﺋﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘـﺪوا ﺑﺎﻟّـﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي و اﺷﺎر اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﻣﺎ ﺣّﺪﺛﮑﻢ‬‫اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻣﻦ ﺷﯽء ﻓﺼّﺪﻗﻮا‬‫و اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺷﯿﺒﺎﻧﯽ در ﻣﺴﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ زاﺋﺪة ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ اّن اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻗﺎل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 574‬از ‪597‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻧﯿﺰ در ﻣﺴﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﻦ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﺮﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ ﺟﻠﻮﺳﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻧّﯽ ﻟﺴﺖ ادري ﻣﺎ ﻗﺪر ﺑﻘﺎﺋﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫و اﺷﺎر اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻗﺎل و ﻣﺎ ﺣـﺪﺛﮑﻢ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻓﺼّﺪﻗﻮه و اﺑﻮ ﻋﯿﺴـﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ اﻟﺘﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد در ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ اﻟـّﺼ ّﺒﺎح اﻟﺒﺰار ﻧﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ ﻋﻦ زاﺋـﺪة ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﻫﻮ اﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻗﺎل ﻗﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻓﯽ اﻟﺒﺎب ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ و روي ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﺮﺑﻌﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ‬‫ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـّﻠﻢ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﻨﯿﻊ و ﻏﯿﺮ واﺣﺪ ﻗﺎﻟﻮا ﻧﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻧﺤﻮه و‬‫ﮐﺎن ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﯾﺪﻟّﺲ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺮﺑّﻤﺎ ذﮐﺮه ﻋﻦ زاﺋﺪة ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ و رﺑّﻤﺎ ﻟﻢ ﯾﺬﮐﺮ ﻓﯿﻪ ﻋﻦ زاﺋﺪة و روي ﻫﺬا‬‫اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻫﻼل ﻣﻮﻟﯽ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ ﻏﯿﻼن ﻧﺎ وﮐﯿﻊ ﻧﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﺮﺑﻌﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻗﺎل ﮐّﻨﺎ ﺟﻠﻮﺳـﺎ‬‫ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻧّﯽ ﻻ ادري ﻣﺎ ﻗﺪر ﺑﻘﺎﺋﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪200 :‬‬‫ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي و اﺷﺎر أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﻣﺎ ﺣّﺪﺛﮑﻢ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻓﺼّﺪﻗﻮه ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﻦ و روي‬‫اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ ﺳـﻌﺪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻋﻦ ﺳـﻔﯿﺎن اﻟﺜﻮري ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻫﻼل ﻣﻮﻟﯽ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ‬‫اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﺤﻮه‬‫و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ در ﺳﻨﻦ ﺧﻮد آورده‬‫ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ح و ﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺑﺸﺎر ﺛﻨﺎ ﻣﺆّﻣﻞ ﻗﺎل ﺛﻨﺎ ﺳﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ ﻣﻮﻟﯽ ﻟﺮﺑﻌّﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ‬‫رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤـﺎن ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧّﯽ ﻻ ادري ﻣﺎ ﻗـﺪر ﺑﻘﺎﺋﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘـﺪوا ﺑﺎﻟّـﺬﯾﻦ ﻣﻦ‬‫ﺑﻌﺪي‬‫و اﺷﺎر اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴـﺘﺪرك ﮔﻔﺘﻪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻟﻔﻘﯿﻪ و ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺟﻤﺸﺎد اﻟﻌﺪل و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺼﯿﺪ ﻻﻧﯽ و اﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق اﻟﺒﻐﻮي ﺑﺒﻐﺪاد و اﺑﻮ اﺣﻤﺪ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺼﯿﺮﻓّﯽ ﺑﻤﺮو ﻗﺎﻟﻮا‬‫ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺳـﻠﯿﻤﺎن ﺑﻦ اﻟﺤﺮث اﻟﻮاﺳـﻄﯽ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻﯾﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺴﻌﺮ ﺑﻦ ﮐﺪام ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن ﻗﺎل ﺳـﻤﻌﺖ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳّﻠﻢ ﯾﻘﻮل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ‬‫و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ أّم ﻋﺒﺪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟـّﺼ ّﻔﺎر و اﺑﻮ ﻣﺤّﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق‬‫اﻟﻌﺪل ﺑﺒﻐﺪاد ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ اﻟّﺴﻮﻃﯽ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻤﯿﺪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﻋﻦ ﺳﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﺳﻌﺪ و ﻣﺴﻌﺮ ﺑﻦ ﮐﺪام ﻋﻦ‬‫ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ أّم ﻋﺒﺪ و اﺧﺒﺮﻧﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪوس ﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻫّﻨﺎد‬‫ﺑﻦ اﻟّﺴـ ﺮي ﺣّﺪﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺴﻌﺮ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و إذا ﺣّﺪﺛﮑﻢ اﺑﻦ أّم ﻋﺒﺪ ﻓﺼّﺪﻗﻮه‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 575‬از ‪597‬‬‫و ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق و ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﺟﻤﺸﺎد ﻗﺎﻻ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺑﺸـﺮ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺤﻤﯿﺪي ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ‬‫ﻫﻼل ﻣﻮﻟﯽ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻗﺪ ﺣﺪﺛﻨﯿﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻔﻘﯿﻪ ﺣّﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻤﺪون ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ ﻋﺜﻤﺎن اﻟّﻨﻔﯿﻠﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﺑﻦ اﻟّﻄّﺒﺎع ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳـﻔﯿﺎن ﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ ﻋﻦ ﻣﺴﻌﺮ ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن اّن رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻗﺎل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ أّم ﻋﺒﺪ‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺎ روي ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﻗﺪ اﻗﺎم ﻫﺬا اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﻦ اﻟﺜﻮري و ﻣﺴـﻌﺮ اﺑﻮ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺤّﻤﺎﻧﯽ و اﻗﺎﻣﻪ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ ﻣﺴـﻌﺮ‬‫وﮐﯿﻊ و ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻﯾﻠﯽ ﺛّﻢ ﻗﺼـﺮ ﺑﺮواﯾﺘﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ اﻟﺤﻤﯿﺪي و ﻏﯿﺮه و اﻗﺎم اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ اﻟّﻄّﺒﺎع‬‫ﻓﺜﺒﺖ ﺑﻤﺎ ذﮐﺮﻧﺎ ﺻّﺤﮥ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ان ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه و ﺧﻠﻞ و زﻟﻞ و ﻋﺜﺎر اﯾﻦ ﻃﺮق ﺻﺮﯾﺤﮥ؟؟؟‬‫ﺑﺮ ﻧﺎﻗـﺪ ﻫﻮﺷـﯿﺎر و ﻣﺴﺘﯿﻘﻈﻪ ﺳـﻠﯿﻢ اﻻﻋﺘﺒﺎر واﺿﺢ و آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﺑﭽﻨﺪ وﺟﻪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ در ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﻃﺮق ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ واﻗﻊ‬‫ﺷﺪه و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪201 :‬‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ* ﻣﻄﻌﻮن ﻣﻮاﻓﻖ و ﻏﯿﺮ* و ﻣﺠﺮوح اﺳﺎﻃﯿﻦ ﺣﺎﺋﺰﯾﻦ اﻧﻮاع ﺧﯿﺮ* و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺣـﺪﯾﺚ او ﺑﺎ ﺣـﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ* ﺟﺎﻟﺐ اﻧﻮاع ﺿـﺮر و ﺿـﯿﺮ*‬‫ﺳﺖ ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اّول آﻧﮑﻪ اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ را زﯾﺮ ﻣﺸﻖ ﻗﺪح و ﺟﺮح ﺳﺎﺧﺘﻪ او را در ﻣﻬﺎوي ﺗﺒﺎر و ﺧﺴﺎر و ﻋﺪم اﻋﺘﻤﺎد و‬‫اﻋﺘﺒـﺎر اﻧـﺪاﺧﺘﻪ ﭼﻨـﺎﻧﭽﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻐﻨﯽ در ﮐﺘـﺎب ﮐﻤـﺎل ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﭘﺮ اﺧﺘﻼـل ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒـﻞ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ‬‫ﻣﻀـﻄﺮب اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﺟـّﺪا ﻣﻊ ﻗّﻠـﮥ ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﻣﺎ اري ﻟﻪ ﺧﻤﺲ ﻣﺎﺋـﮥ ﺣﺪﯾﺚ و ﻗﺪ ﻏﻠﻂ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ و ذﻫﺒﯽ در ﺗﺬﻫﯿﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻦ ﺳﻮﯾـﺪ اﻟﻘﺮﺷـﯽ اﻟﻠﺨﻤﯽ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو و ﯾﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻘﺒﻄﯽ ﻗﺎل ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﺠﺎﻧﯽ ﺳـﻤﻌﺖ‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﯾﻘﻮل ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻣﻀـﻄﺮب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺟّﺪا ﻣﻊ ﻗﻠّﮥ رواﯾﺘﻪ ﻣﺎ اري ﻟﻪ ﺧﻤﺴـﻤﺎﺋﮥ اﺣﺎدﯾﺚ ﻏﻠﻂ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ و اﺑﻦ‬‫ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﺤﺴـﯿﻦ اﻟﻬﺠﺎﻧﯽ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻣﻀـﻄﺮب اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﺟّﺪا ﻣﻊ ﻗﻠﮥ رواﯾﺘﻪ ﻣﺎ اري ﻟﻪ ﺧﻤﺴـﻤﺎﺋﮥ ﺣﺪﯾﺚ و ﻗﺪ ﻏﻠﻂ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ و در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ ﻋﺒﺪ اﻟﺤﻖ در رﺟﺎل ﻣﺸﮑﺎة از ان‬‫ﻧﻘﻠﻬﺎ آورده و ﻣﺎﺧﻮذﺳﺖ ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﮑﻤﺎل ﮐﻤﺎ ﺻـّﺮح ﺑﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﺤﻖ ﻓﯽ ﺣﺎﺷـﯿﮥ رﺟﺎل اﻟﻤﺸـﮑﻮة ﺑﻌـﺪ ﻗﻮل ﮐﺎﺷﻒ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ‬‫ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﺑﻦ ﺳﻮﯾﺪ ﺑﻦ ﺣﺎرﺛﮥ اﻟﻘﺮﺷـﯽ و ﯾﻘﺎل اﻟﻠّﺨﻤﯽ اﺑﻮ ﻋﻤﺮو و ﯾﻘﺎل اﺑﻮ ﻋﻤﺮ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻘﺒﻄﯽ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﻣﻀـﻄﺮب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺟّﺪا‬‫ﻣﻊ ﻗﻠـﮥ رواﯾﺘﻪ ﻣﺎ اري ﻟﻪ ﺧﻤﺴـﻤﺎﺋﮥ ﺣﺪﯾﺚ و ﻗﺪ ﻏﻠﻂ ﻓﯽ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻨﻬﺎ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﻋﺎﻟﯽ ﺟﻨﺎب ﻋﺎﻣﺮدار‬‫اﺿﻄﺮاب و واﻫﻢ ﺑﮑﺜﺮت و وﻓﻮر ﺑﯿﺤﺴﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺧﻮاري و ﺑﯿﮑﺎري و ﻃﻌﻦ و ﻗﺪح و ﻋﯿﺐ و ﺟﺮح اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﺰّوق ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻖ ﻧﺰد‬‫ارﺑـﺎب اﻟﺒـﺎب ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﺜﺒﻮت اﺿـﻄﺮاب اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻣﻌﺮض از ﺻﻮاب ﻣﺘﻤـّﺴ ﮏ ارﺑﺎب ﻣﺮا و ﻟﺠﺎج و ﻣﺘﺸـّﺒﺚ ﺳﺎﻟﮑﯿﻦ ﻣﺴـﻠﮏ ﻣﮑﺎﺑﺮت و‬‫اﻋﻮﺟﺎج از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﺗﻐﻠﯿﻂ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ را در ﺑﺴـﯿﺎري از اﺧﺒﺎر ﺻـﺮاﺣﮥ و ﺑﺪاﻫﮥ ﻣﺴﻘﻂ او از اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎدﺳﺖ ﻓﺎّن‬‫ﻫﺬا اﻟّﺘﻐﻠﯿﻂ ﻣﺜﺒﺖ ﻻﻗﺘﺤﺎﻣﻪ ﻓﯽ ﺳـﻬﺎﻣﻪ اﻟّﺘﺨﺒﯿﻂ* ﻓﻼ ﯾﺮﮐﻦ اﻟﯽ رواﯾﺘﻪ اﻟّﺎ ﻣﻦ ﯾﺮّوج اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺑﻘﻠﺐ ﻧﺸـﯿﻂ* و ﯾﺘﻔﻮه ﺑﺎﻟﮑﺬب ﺑﻠﺴﺎن ﺳﻠﯿﻂ*‬‫ﻓﻬﻮ ﻻﻧﻮاع اﻟﺘﻌّﺼﺐ و اﻟﻤﺠﺎزﻓﮥ و اﻗﺴﺎم اﻟﺘﻌّﺴﻒ و اﻟﻤﮑﺎﺑﺮة ﻣﺤﯿﻂ* و ﻟﻪ ﻓﯽ ﻣﺮاﻗﺪ اﻟﺬﻫﻮل و اﻟﻐﻔﻮل اﻋﺠﺐ ﻏﻄﯿﻂ* و ﻧﯿﺰ ﻋﺒﺪ ﻟا ﻐﻨﯽ در‬‫ﮐﻤـﺎل ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻧّﻪ ﺿـّﻌﻔﻪ ﺟـّﺪا و ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﻫﯿﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ذﮐﺮ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ اﻧﻪ ﺿـّﻌﻔﻪ ﺟّﺪا و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻗﺎل اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﺿـّﻌﻔﻪ اﺣﻤﺪ ﺟّﺪا و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﮐﻪ ذﮐﺮش آﻧﻔﺎ ﺷﻨﯿﺪي ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ و ذﮐﺮ اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺣﻤﺪ‬‫اﻧّﻪ ﺿـّﻌﻔﻪ ﯾﻌﻨﯽ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺟـّﺪا و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ذﮐﺮ اﻟﮑﻮﺳـﺞ ﻋﻦ اﺣﻤـﺪ اﻧّﻪ ﺿـﻌﻔﻪ ﺟـّﺪا و ﻧﯿﺰ در ﻣﯿﺰان‬‫ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺣﻤﺪ ﺿـﻌﯿﻒ ﯾﻐﻠﻂ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اﻣﺎم اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺗﻀـﻌﯿﻒ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺟّﺪا ﻓﻼ ﯾﺮﮐﻦ اﻟﯽ‬‫ﺧﺒﺮه اﻻ ﻣﻦ ﯾﺠـّﺪ ﻓﯽ ﺗﺮوﯾـﺢ اﻟﺒﺎﻃﻞ ﺟـّﺪا و ﯾﺜﺒﺖ ﮐﻮﻧﻪ ﻓﯽ ﺗﻨﻔﯿﻖ اﻟﮑـﺬب ﺟﺎﻫﺪا ﻣﮑّﺪا و ﯾﺎﺗﯽ ﻓﯽ اﻟﺨﺪع و اﻻﺿـﻼل ﺷـﯿﺌﺎ اّدا و ﮐﻤﺎل‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 576‬از ‪597‬‬‫ﻋﺠﺒﺴﺖ از اﻣـﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ را ﺑﮑﻤﺎل ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﻀـﻌﯿﻒ ﻓﺮﻣﻮده ﺑﺎﺳـﻔﻞ درﮐﺎت وﻫﻦ و‬‫ﺿﻌﻒ رﺳﺎﻧﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺎز ﭼﺮا اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻃﻞ را ازو در ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮﯾﺶ رواﯾﺖ ﻓﺮﻣﻮد و در ﺗﺸﯿﯿﺪ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﺗﻨﺎﺳﻖ اﻗﻮال و اﻓﻌﺎل و اﻇﻬﺎر‬‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﺰم و ﺗﺪّرب و ﮐﻤﺎل اﻓﺰود ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﻧﺎﺣﻖ ﺷﻨﺎس ﭼﻨﺎن ﻗﻮي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪202 :‬‬‫و ﺣﻮاس اﯾﻦ اﻣـﺎم ﺟﻼـﻟﺖ اﺳـﺎس را در ﺗﻔﺮق و ﺗﻮزع و اﻧﺘﺸـﺎر آورد ﮐﻪ در رواﯾﺖ ﻓﻀـﯿﻠﺘﺸﺎن ﺑﺎ وﺻﻒ اﺗﺼﺎف ﺑﺘﻤﯿﯿﺰ ﺣﻖ از ﺑﺎﻃﻞ و‬‫اﻓﺮاز ﺣﺎﻟﯽ از ﻋﺎﻃﻞ از ﺳﺎﻗﻂ اﻻﻋﺘﺒﺎر و ﻣﻀـﻄﺮب اﻟﺤﺪﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدش در ﺗﻀـﻌﯿﻒ و ﺟﺮح آن ﮐﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد اﺧﺮاج ﺣﺪﯾﺚ ﻧﻤﻮد و راه‬‫ﻧﻘﺪ و اﻣﻌﺎن و ﺗﺎﻣﻞ و ﺗﺪﺑّﺮ را ﺗﺮك ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴـﻠﮏ ﺧﻠﻂ و ﺧﺒﻂ را ﭘﯿﻤﻮد ﺑﺎر اﻟﻬﺎ ﻣﮕﺮ آﻧﮑﻪ اوﻟﯿﺎي آن اﻣﺎم ﻋﺎﻟﯿﻤﻘﺎم از ﺟﺎ در آﯾﻨﺪ و از‬‫ﮐﻤـﺎل ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ در ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺣﻀـﺮﺗﺶ و ذّب ﻣﺴـﻨﺪ او ﺑﺴـﺮاﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﻀـﺮﺗﺶ ﭘﺲ از ﺗﺎﻟﯿﻒ و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﻨﯿﻒ ﺑﺮ اوﻫﺎم و اﻏﻼط و‬‫اﺿـﻄﺮاب و اﺧﺘﻼـط و زﯾﻎ و اﺧﺘﺒـﺎط اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻃﻼـع ﯾـﺎﻓﺖ و ﺑﺮاي ﻧﺼـﺢ اﺳـﻼم و اﻫـﻞ اﺳـﻼم ﺑﺎﻋﻼـن و اﻋﻼم ﺗﻀـﻌﯿﻒ و ﺗﻮﻫﯿﻨﺶ‬‫ﭘﺮداﺧﺖ ﻟﮑﻦ ﻧﺤﯿﻒ را در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻧﯿﺰ ﯾﺎراي ﺿـﺒﻂ ﻧﺨﻮاﻫـﺪ ﻣﺎﻧﺪ و ﮔﺴـﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮاﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻋﺬر ﺑﺪﺗﺮ از ﮔﻨﺎهﺳﺖ و از ﻗﺒﯿﻞ‬‫ﺗﺎوﯾـﻞ اﻟﻘﻮل ﺑﻤـﺎ ﻻ ﯾﺮﺿـﯽ ﺑﻪ ﻗﺎﺋﻠﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﻫﺮﮔﺰ راﺳﺖ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده‬‫ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺳـّﻨﯿﻪ ﺗﻨﻘﯿـﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و اﺣﺘﯿﺎط اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﺂن ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻗﺮب زﻣﺎن ارﺗﺤﺎل ﺧﻮد ﺣﺪﯾﺚ اﻋﺘﺰال را ﺑﺎ آﻧﮑﻪ رﺟﺎل ﺳـﻨﺪ‬‫آن ﻫﻤﻪ ﺛﻘﺎت و ﻋـﺪول ﺑﻮدﻧـﺪ ﭼﻮن ﺑﺎ اﺣﺎدﯾﺚ ﺷـﻬﯿﺮه ﻣﺨﺎﻟﻒ ﯾﺎﻓﺖ از ﻣﺴـﻨﺪ ﺧﻮد ﺑﯿﺮون ﺳﺎﺧﺖ ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻘﺪوﺣﯿﺖ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ‬‫ﻋﻤﯿﺮ ﭘﺲ از ﺗـﺎﻟﯿﻒ و ﺗﺼـﻨﯿﻒ ﻣﺴـﻨﺪ ﻣﻌﻠﻮم آن اﻣﺎم ﺷـﺪه ﺑﻮد ﭼﺮا اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻋﻨﯽ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘـﺪا را ﮐﻪ ﻗﻄﻊ ﻧﻈﺮ از ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدن ﺑﺎ‬‫ﺑﺴـﯿﺎري از اﺣﺎدﯾﺚ ﺻﻔﺖ ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ ﺳﻨﺪ را ﻫﻢ ﺟﺎﻣﻊ آﻣﺪه ﺑﻮد از ﻣﺴﻨﺪ ﺧﻮد ﺧﺎرج ﻧﮑﺮد ازﯾﻨﺠﺎ ﻣﺤﻘﻖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي درج اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫در ﻣﺴـﻨﺪ ﺟﺰ ﻓﺮط ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺮدﯾﻪ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﺳﺒﺒﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺒﻮد ﻋﻠﯽ اﻟﺠﻤﻠﻪ ﭼﻮن ﺧﻮد ﮐﺮده را ﻋﻼﺟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ اﻣﺎم اﺣﻤﺪ و اوﻟﯿﺎي او‬‫ﺑﺴـﺒﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﭼـﺎر و ﻧﺎﭼـﺎر ﺑﻤﻘـﺪوﺣﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ اﯾﻦ ﻃﺮق ﻗﺎﺋﻞ و ﺷﺎؤا أم اﺑﻮا ﺑﺴﻮي ﻗﻮل ﺑﺎﻟﺤﻖ و اذﻋﺎن اﻟﻤﺼـﺪق‬‫راﺟﻊ واﺋﻞ ﮔﺮدﻧﺪ دوم آﻧﮑﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ در ﮐﻤﺎل ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل ﻣﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻫﻮ ﻣﺨّﻠﻂ و ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻣﺨّﻠـﻂ و ﻧﯿﺰ ذﻫـﺒﯽ در ﻣﻐﻨﯽ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻣﺨّﻠـﻂ و ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ‬‫ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ او ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺎل اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮر ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻣﺨّﻠـﻂ و در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻣـﺬﮐﻮرﺳﺖ و ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﻣﺨّﻠﻂ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرات ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻏﯿﺮ رزﯾﻦ را ﺑﻪ ﺗﺨﻠﯿـﻂ ﻣﻬﯿﻦ ﻣﻮﺻﻮف ﺳـﺎﺧﺘﻪ و ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺛﺒﻮت ﺗﺨﻠﯿﻂ اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﯿﺮ ﻣﻄﻌﻮن از ارﺷـﺎد اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ذي ﻓﻨﻮن ﮐﺎﻓﯽ و واﻓﯿﺴﺖ در ازراء و اذراء اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻮﻫﻮن و اﺳـﻘﺎط اﯾﻦ زور و ﻣﺠﻮن از ﻣﺮﺗﺒﻪ رﻓﯿﻌﻪ‬‫و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻣﻨﯿﻌﻪ اﻋﺘﺒـﺎر و رﮐﻮن ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗـﺎل اﺑﻦ ﺧﺮاش ﮐـﺎن ﺷـﻌﺒﮥ ﻻـ ﯾﺮﺿـﺎه ﻫﺮ ﮔـﺎه ﺷـﻌﺒﻪ‬‫ﺳﺎﻟﮏ ﺷـﻌﺐ ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺷﺎﻋﺐ ﺻﺪوع ﺳﺒﺮ و ﺗﺪﻗﯿﻖ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ را از ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻗﺒﻮل و رﺿﺎ دورﺗﺮ اﻧﺪازد ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻋﺘﺐ و ﻫﺠﺮان و‬‫ﺗﺮك و ﺧـﺬﻻن رﺳﺎﻧـﺪ ﭘﺲ از ﻫـﻮان و ﺧﺴـﺎر اﯾﻦ ﺧـﺒﺮ واﺿـﺢ اﻟﺼـﻐﺎر و ﺳـﻘﻮط آن از درﺟﻪ اﻋﺘﻤـﺎد و اﻋﺘﺒـﺎر ﭼﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﭘﺮﺳـﯿﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﺣﻀـﺮات ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ را ﮐﻪ ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ آن در وﺟﺪ و ﻃﺮب ﻣﯽآﯾﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ از ﻣﺰﯾﺪ ﻓﺮح واﺷﺮ و ﻏﺎﯾﺖ ﻣﺮح و ﺑﻄﺮ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺑﯿﺨﻮدي و از ﺧﻮد‬‫رﻓﺘﮕﯽ ﻣﯽروﻧـﺪ و ﺑﺴﻮي ارﺗﮑـﺎب رﻗﺺ ﺟﻤﻠﯿﻬـﺎ ﻣﯽدوﻧـﺪ ﻣﺸـﺘﻐﻞ ﺑﮑﻤﺎل ﮔﺮﯾﻪ و زاري و ﻧﺎﻟﻪ و ﺑﯿﻘﺮاري و از ﺳـﮑﻮن و ﻗﺮار ﻋﺎري و‬‫ﻻـﺑﺲ ﻟﺒـﺎس ذّل و ﺧﻮاري ﺑﺎﯾـﺪ ﮔﺮدﯾـﺪ ﭼﻬـﺎرم آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘـﺪال ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺎﻓﻆ ﺗﻐّﯿﺮ‬‫ﺣﻔﻈﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد ﻋّﻠﺎﻣﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﮐﻪ از ﮐﻤﺎل ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺟﺎري در ﻣﻀـﻤﺎر ﻣﺴـﻠﻢ و ﺑﺨﺎري ﺑﻮده اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﻣﺘﻐﯿﺮ اﻟﺤﻔﻆ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﯿﺎل ﻣﺤﺎل و ﺗﻮّﻫﻢ ﺳﺮاﺳﺮ اﺧﺘﻼل وﺛﻮق ﺧﺒﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪203 :‬‬‫اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮐﺜﯿﺮ اﻻﻫﻤﺎل ﻋﻈﯿﻢ اﻻﻏﻔﺎل ﺷﺪﯾـﺪ اﻻﻫﻤﺎل ﺑﮑﻤﺎل اﻧﺤﻼل از ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺘﺎب ﻣﻐﻨﯽ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﺤﺎﻓﻆ اﻧﺘﻬﯽ و إذا ﺛﺒﺖ ان اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻟﯿﺲ ﯾﺤﺎﻓﻆ ﻓﮑﯿﻒ ﯾﻌﺘﻤـﺪ ﻋﻠﯽ رواﯾﺘﻪ ذو ورع ﻋﻠﯽ اﻟـﺪﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺷﺸـﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 577‬از ‪597‬‬‫آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣـﺎﺗﻢ ﺛﻨﺎ ﺻﺎﻟـﺢ ﺑﻦ اﺣﻤـﺪ ﺛﻨﺎ ﻋﻠّﯽ ﺑﻦ اﻟﻤـﺪﯾﻨﯽ‬‫ﺳﻤﻌﺖ اﺑﻦ ﻣﻬـﺪي ﯾﻘﻮل ﮐﺎن اﻟﺜﻮري ﯾﻌﺠﺐ ﻣﻦ ﺣﻔﻆ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻗﺎل ﺻﺎﻟﺢ ﻓﻘﻠﺖ ﻻﺑﯽ ﻫﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻗﺎل ﻧﻌﻢ ﻗﺎل اﺑﻦ أﺑﯽ‬‫ﺣﺎﺗﻢ ﻓـﺬﮐﺮت ذﻟﮏ ﻻﺑﯽ ﻓﻘﺎل ﻫﺬا و ﻫﻢ اﻧﻤﺎ ﻫﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺳـﻠﯿﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ أم ﯾﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﺤﻔﻆ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻋﻤـﺪة اﻻﻋﺎﻇﻢ زﺑـﺪة اﻻﻓﺎﺧﻢ ﭘـﺪر ﺻﺎﻟـﺢ ﮐﻪ ﻋﺒﺎرت از اﻣﺎم اﺣﻤـﺪﺳﺖ در اﺛﺒﺎت ﺣﻔﻆ ﺑﺮاي اﺑﻦ‬‫ﻋﻤﯿﺮ ﻏﯿﺮ ﺣـﺎزم ﻏﺎﻟـﻂ و واﻫﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﺤﻔـﻆ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺻﻮف ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﺤﻔـﻆ ﻏﯿﺮ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻔﻘـﺪان آن‬‫ﻣﻌﺮوف ﺑﺎﺷـﺪ ﺑﺮ ﺣـﺪﯾﺚ او اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻪ ﻣﯽﺑﺎﯾـﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺮح و ﻗﺪح و ﺟﺮح را ﻣﯽﺷﺎﯾﺪ ﻫﻔﺘﻢ آﻧﮑﻪ ﺳـﻤﻌﺎﻧﯽ در اﻧﺴﺎب در ﻧﺴـﺒﺖ‬‫ﻗﺒﻄﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻟﻘﺒﻄﯽ اﻟﻘﺮﺷـﯽ و اﻧﻤﺎ ﻗﯿﻞ ﻟﻪ اﻟﻘﺒﻄﯽ ﻷﻧّﻪ ﮐﺎن ﻟﻪ ﻓﺮس ﺳـّﺒﺎق ﯾﻘﺎل ﻟﻪ اﻟﻘﺒﻄﯽ ﻓﻨﺴﺐ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ إﻟﯿﻪ‬‫راي ﻋﻠّﯿﺎ و اﻟﻤﻐﯿﺮة ﺑﻦ ﺷـﻌﺒﮥ ﯾﺮوي ﻋﻦ ﺟﻨـﺪب و ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺳـﻤﺮة و روي ﻋﻨﻪ اﻟﺜﻮري و ﺷـﻌﺒﮥ وﻟـﺪ اﻟﺜﻼث و ﺗﺴـﻌﯿﻦ ﻣﻦ ﺧﻼﻓﮥ ﻋﺜﻤﺎن و‬‫ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ﺳﺖ و ﺛﻠﺜﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ و ﮐﺎن ﻣﺪﻟﺴﺎ ﻫﺸﺘﻢ آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﮐﺎن ﻣﻦ اوﻋﯿﮥ اﻟﻌﻠﻢ وﻟﯽ ﻗﻀﺎء اﻟﮑﻮﻓﮥ‬‫ﺑﻌﺪ اﻟﺸﻌﺒﯽ ﻟﮑّﻨﻪ ﻃﺎل ﻋﻤﺮه و ﺳﺎء ﺣﻔﻈﻪ و ﮐﺎن ﯾﺪﻟّﺲ ﻧﻬﻢ آﻧﮑﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ذﮐﺮه اﺑﻦ‬‫ﺣّﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت وﻟـﺪ ﻟﺜﻼث ﺳـﻨﯿﻦ ﺑﻘﯿﻦ ﻣﻦ ﺧﻼﻓﮥ ﻋﺜﻤﺎن و ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ ‪ 136‬و ﻟﻪ ﯾﻮﻣﺌـﺬ ﻣﺎﺋـﮥ و ﺛﻼث ﺳـﻨﯿﻦ و ﮐﺎن ﻣﺪﻟّﺴﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت‬‫ﺛﻼـﺛﻪ ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﻣـﺪﻟﺲ ﺑﻮده و ﭘﺮ واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ارﺗﮑﺎب ﺗـﺪﻟﯿﺲ ﻣﺤﺾ ﺗﻠﺒﯿﺲ اﺑﻠﯿﺲ و ﻋﯿﻦ ﺧﯿﺎﻧﺖ در ﺷـﺮع ﻣﻄﻬﺮ ﭘﺮ‬‫ﺗﻘـﺪﯾﺲ و ﻣﻮرث ﻗـﺪح و ﺟﺮح و ﻃﻌﻦ و ﻋﯿﺐ رﺳﯿﺴـﺴﺖ ﻋﻠّـﺎﻣﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي در ﮐﺘـﺎب ﺗﻠـﺒﯿﺲ اﺑﻠﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ و ﻣﻦ ﺗﻠـﺒﯿﺲ اﺑﻠﯿﺲ ﻋﻠﯽ‬‫ﻋﻠﻤﺎء اﻟﻤﺤـّﺪﺛﯿﻦ دﻫﻢ آﻧﮑﻪ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان در ﺗﺮﺟﻤﻪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻟﻢ ﯾﻮرده اﺑﻦ ﻋـﺪّي و ﻻ اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و ﻻ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن و ﻗﺪ ذﮐﺮوا‬‫ﻣﻦ ﻫﻮ اﻗﻮي ﺣﻔﻈـﺎ ﻣﻨﻪ و اّﻣـﺎ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻓـﺬﮐﺮه ﻓﺤﮑﯽ اﻟﺠﺮح و ﻣـﺎ ذﮐﺮ اﻟّﺘﻮﺛﯿﻖ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ را‬‫ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﺣﮑـﺎﯾﺖ ﺟﺮح او ﻧﻤـﻮده و ﺗﻮﺛﯿـﻖ او ذﮐﺮ ﻧﻔﺮﻣـﻮده ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔـﺎه اﺑـﻦ اﻟﺠـﻮزي ﮐﻪ ﺑﻨّﺺ اﺑـﻮ اﻟﻤﺆّﯾـﺪ ﺧـﻮارزﻣﯽ اﻣـﺎم اﯾﻤﻪ‬‫ﺗﺤﻘﯿﻘﺴﺖ و اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ و ﺻـﺎﺣﺐ ﺻﻮاﻗﻊ و ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﺑـﺎرع ﺑـﺎﻗﻮال او ﻣﺘﺸـﺒﺚ و ﻣﺘﻤﺴﮏ ﻣﯽﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺑـﺬﮐﺮ ﮐﻠﻤﺎت او ﺑﻤﻘﺎﺑﻠﻪ اﻫﻞ ﺣﻖ‬‫ﻗﻠﻮب اﻫـﻞ ﻧا ﺼﺎف ﻣﯽﺧﺮاﺷـﻨﺪ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺑﻤﺤﺾ ﻃﻌﻦ و ﺟﺮح و ﻋﯿﺐ و ﻗـﺪح ﻧﻮازد و ﺣﺮﻓﯽ از ﺗﻮﺛﯿﻖ او ﺑﺮ زﺑﺎن ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺗﺮﺟﻤﺎن روان‬‫ﻧﺴﺎزد ﺑﺎز ﻣﺠﺎل ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺪي از ارﺑﺎب اﻧﺼﺎف و ﺣﯿﺎ و اﺻـﺤﺎب ﺗﺪﺑّﺮ و ذﮐﺎ ﺑﺮواﯾﺖ اﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﭘﺮ ﻏﻠﻂ و ﺧﻄﺎ دﺳﺖ اﻧﺪازد و آن را‬‫در ﻣﻌﺮض اﺣﺘﺠـﺎج و اﺳـﺘﺪﻻل ﻣـﺬﮐﻮر ﺳـﺎزد وﺟﻪ دوم آﻧﮑﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘـﺪا ﺑﺮواﯾﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺑا ﻮ ﺣﺎﺗﻢ‬‫ﻣﻌﻠﻮل و ﻣـﺪﺧﻮﻟﺴﺖ و ﭼﻮن ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق ﻣـﺬﮐﻮره ﺑﻌﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﻣﯽرﺳـﺪ ﭘﺲ ﺣﺴﺐ اﯾﻦ اﻓـﺎده ﻫﻤﻪ آن ﻣﻌﻠﻮل و ﻣـﺪﺧﻮل و ﻣﺰدول و‬‫ﺳﺎﻗـﻂ و از درﺟﻪ اﻋﺘﻤﺎد و اﺳـﺘﻨﺎد و اﻋﺘﺒﺎر و اﻟﺘﻔﺎت ﻧﺎزل و ﻫﺎﺑﻂ ﺑﺎﺷـﺪ اﻣﺎ ﺳـﻨﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻣﻌﻠﻮﻟﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ‬‫اﻗﺘﺪوا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪204 :‬‬‫ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﺣﻢ ت ه؟؟؟ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ و ﻣﻨﺎوي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘـﺪﯾﺮ ﺷـﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﻢ ت ﻓﯽ اﻟﻤﻨﺎﻗﺐ و ﺣـّﺴ ﻨﻪ ه ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻋﻦ‬‫ﺣﺬﯾﻔﮥ و اﻋّﻠﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ اﻋﻼل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل زﺑﺎن ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل ارﺑﺎب ﺗﺴﻮﯾﻞ و ازﻻل ﻻل و ﺑﻤﻼﺣﻈﻪ آن ﺻﺪور و‬‫ﻗﻠﻮب اﺻـﺤﺎب ﺗﺨﺪﯾﻊ و اﺿـﻼل ﻣﺠﺮوح و ﻣﻘﺮوح ﺑﺎﻟﻨﺒﺎل و ﮐﻔﯽ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ اﻟﻘﺘﺎل وﺟﻪ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﺰار ﮐﻪ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺧﯿﺜﻤﻪ رﮐﻨﯽ از ارﮐﺎن اﺳـﻼم و ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤـﺪه ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺘﺴﺖ ﺻـﺮاﺣﮥ ﻧﻔﯽ ﺻـﺤﺖ از ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﻓﺮﻣﻮده زﻧﮓ ﺷـﺒﻪ و ارﺗﯿﺎب از ﺧﻮاﻃﺮ ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ و ﻣﺴﺘﻔﯿﻀـﯿﻦ زدوده ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﺑﺘﺼـﺮﯾﺢ ﻋﻼﻣﻪ ﻣﻨﺎوي ﻣﯿـﺪاﻧﯽ‬‫ﭘﺲ ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺰار ﻋﻤـﺪة اﻟﮑﺒﺎر ﻇﺎﻫﺮ و آﺷـﮑﺎر ﮔﺮدﯾـﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق ﻣﺬﮐﻮره ﭼﻮن ﺑﺤﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ‬‫ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽﺷﻮد ﭘﺲ ﺗﻤﺎم آن از ﺣﯿﻠﻪ ﺻـﺤﺖ ﻋﺎﻃﻞ و ﻋﺎري و ﺣﮑﻢ ﻧﻔﯽ ﺻﺤﺖ در ﺟﻤﯿﻊ آن ﻧﺎﻓﺬ و ﺟﺎرﯾﺴﺖ وﺟﻪ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﻋﻼم‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 578‬از ‪597‬‬‫اﺑﻦ ﺣﺰم ﮐﻪ ﮐﻤﺎل ﻋﻠﻮ ﭘﺎﯾﻪ او در ﻋﻠﻮم اﺳـﻼم ﻣﺴـﻠﻢ ﻧﺎﻗﺪﯾﻨﺴﺖ و ﺳﺎﺑﻘﺎ در ﻣﺠﻠﺪ ﺣﺪﯾﺚ وﻻﯾﺖ ﺑﻌﻀـﯽ از ﻣﺤﺎﻣﺪ ﻣﺒﻬﺮه او ﺷـﻨﯿﺪي ﻧﯿﺰ‬‫ﻧﻔﯽ ﺻـﺤﺖ از ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎل ﻫﻮان و ﺑﻄﻼن آن ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻘﻒ ﻋﻠﯿﻪ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ ﮐﺘﺐ و ﭼﻮن اﺗﺼﺎل‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق ﻣـﺬﮐﻮره ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠـﮏ ﻣﺘﺤﻘﻘﺴﺖ ﭘﺲ ﺟﻤﯿﻊ آن ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﻋﻼـﻣﻪ اﺑﻦ ﺣﺰم ﻣﻨﻔﯽ اﻟﺼـﺤﮥ ﺑﻮده ﺑﺎﺷـﺪ و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ‬‫اﻋﺘﻤﺎد و اﺳـﺘﻨﺎد ﺑﺎن از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﺪ و ﻏﯿﺮ ﺧﻔﯽ اّن ﻧﻔﯽ ﻫﺬﯾﻦ اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ اﻟﺼـّﺤﮥ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﺮﯾﻪ ﯾﺜﺒﺖ ان اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﺤﺾ ﻋﻀـﯿﻬﻪ و ﺻﺮد ﻓﺮﯾﻪ‬‫ﻷﻧّﻪ ﻟﯿﺲ ﺑﻌﺪ ﻋّﺒﺎدان ﻗﺮﯾﻪ وﺟﻪ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﮑﻪ در ﺟﻤﯿﻊ اﯾﻦ ﻃﺮق دﻟﺨﺮاش واﺿﺤﮥ اﻻﻏﺘﺸﺎش ﺻﺮﯾﺤﮥ اﻻﻧﺨﺪاش ﻻﺋﺤﮥ اﻻرﺗﻌﺎش راوي از‬‫ﺣﺬﯾﻔﻪ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاﺷـﺴﺖ ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﮑﻤﺎل ﺗﺤﻘﻖ ﺛﺎﺑﺘﺴﺖ ﮐﻪ رﺑﻌﯽ ﺑﺴﻤﺎع اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ از ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻓﺎﺋﺰ ﻧﮕﺮدﯾﺪه ﭘﺲ‬‫ﺟﻤﯿﻊ ﻃﺮق ﻣﺬﮐﻮره از اﻧﻘﻄﺎع و اﻧﻔﺼﺎل و اﻧﺒﺘﺎر ﮐﻪ ﻣﺴﻘﻂ اﺳﺘﻨﺎد و اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎرﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ و إذا ﺣﺼﻞ اﻻﻧﻘﻄﺎع و اﻻﻧﻔﺼﺎل و‬‫ذﻫﺐ اﻟﺘﻨﺎﺳﻖ و اﻻﺗﺼﺎل ﻟﻢ ﯾﺒﻖ ﻟﻠﺤﺪﯾﺚ ﺻﻼﺣﯿﮥ اﻻﺣﺘﺠﺎج و اﻻﺳﺘﺪﻻل و ﺑﺎن ﻓﯿﻪ ﮐﻤﺎل اﻟﻮﻫﻦ و اﻻﺧﺘﻼل ﮐﻤﺎ ﻫﻮ ﻏﯿﺮ ﺧﺎف ﻋﻠﯽ ﻣﻦ‬‫ﺟـﺎس ﺧﻼـل ﻫـﺬه اﻟـّﺪﯾﺎر اﻟﻮاﺳـﻌﮥ اﻟﻤﺠﺎل و وﻗﻊ ﻋﻠﯽ ﺗﺼـﺮﯾﺤﺎت اﻟﻤﺤﻘﻘﯿﻦ اﻟﮑﺒﺮاء ﺑﺎﻟﺮﮐﻮن و اﻻﻗﺒﺎل اﻣﺎ ﺳـﻨﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ‬‫ﺣﺮاش ﺳـﻤﺎع اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ از ﺣـﺬﯾﻔﻪ ﻧﻨﻤﻮده ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﻣﻨﺎوي در ﻓﯿﺾ اﻟﻘﺪﯾﺮ ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺎﺿـﯿﻪ در ﺑﺎب ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﻤﻠﮏ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺎل اﻟﺒﺰار ﮐﺎﺑﻦ ﺣﺰم ﻻ ﯾﺼـّﺢ ﻷّن ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻌﻪ ﻣﻦ رﺑﻌﯽ و رﺑﻌﯽ ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻟﮑّﻦ ﻟﻪ ﺷﺎﻫـﺪ اﻧﺘﻬﯽ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺘﺎﻧﺖ واﺿﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺰار و اﺑﻦ ﺣﺰم ﻧﻔﯽ ﺻﺤﺖ ﺻﺮاﺣﮥ ازﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ و در ﺗﻮﺟﯿﻪ و ﺗﻌﻠﯿﻞ ﻧﻔﯽ ﺻﺤﺖ ازﯾﻦ‬‫ﺧﺒﺮ ﻋﻠﯿـﻞ و ﺳـﻤﺮ ﻏﯿﺮ ﺟﻤﯿﻞ و ﻫـﺬر ﻣـﺪﺧﻮل دﺧﯿﻞ و ﻣﻨﺤﻮل اﻫﻞ ازﻻل و ﺗﻀـﻠﯿﻞ اﻓﺎده ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﻋﺒـﺪ اﻟﻤﻠﮏ آن را از رﺑﻌﯽ ﺳـﻤﺎع‬‫ﻧﻨﻤﻮده و رﺑﻌﯽ آن را از ﺣﺬﯾﻔﻪ ﺳﻤﺎع ﻧﮑﺮده اﻣﺎ ادﻋﺎي ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮاي ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﮐﻪ از ﻧﻘﻞ ﻣﻨﺎوي آﺷﮑﺎرﺳﺖ ﭘﺲ ﭼﻮن ادﻋﺎي‬‫ﻣﺠﻤﻠﺴﺖ ﻗﺎﺑـﻞ اﻟﺘﻔـﺎت و اﻋﺘﻨـﺎ و ﻻـﺋﻖ اﺣﺘﻔﺎل و اﺻـﻐﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻊ ذﻟﮏ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ اﮔﺮ ﻣﺮاد از ﺷﺎﻫـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم از رﺑﻌﯽ از‬‫ﺣﺬﯾﻔﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ اّوﻻ ﻧﺼﻮص ﻋﺒﺎرات ﻋﻠﻤﺎي ﺳـﻨّﯿﻪ ﻣﺘﻀـﻤﻦ اﯾﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺑﻘﻮادح و ﻣﺜﺎﻟﺐ آن ﺑﺎﯾﺪ رﺳﯿﺪ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ‬‫أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ در ﻣﺼـﻨﻒ ﺧﻮد ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺎﺿﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺪﺛﻨﺎ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ اﻟﻤﺮادي أﺑﯽ اﻟﻌﻼء ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش و‬‫أﺑﯽ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ رﺟﻞ ﻣﻦ اﺻﺤﺎب‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪205 :‬‬‫ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ ﺟﻠﻮﺳﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻓﺬﮐﺮ ﻣﺜﻞ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ ﻋﻤﯿﺮ اﻻ اﻧّﻪ ﻗﺎل ﺗﻤّﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ أّم ﻋﺒﺪ‬‫و ﺗﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺎﺿﯿﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ روي ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ اﯾﻀﺎ‬‫ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺳﻌﯿﺪ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻌﯿﺪ اﻻﻣﻮي ﻧﺎ وﮐﯿﻊ ﻋﻦ ﺳﺎﻟﻢ أﺑﯽ اﻟﻌﻼء اﻟﻤﺮادي ﻋﻦ‬‫ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ ﺟﻠﻮﺳﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﻘﺎل اﻧﯽ ﻻ ادري ﻣﺎ ﺑﻘﺎﺋﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘﺪوا‬‫ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫و اﺷﺎر اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و ﻧﯿﺰ ﺗﺮﻣﺬي در ﺟﺎﻣﻊ ﺧﻮد ﺑﻌﺪ ﻋﺒﺎرت ﻣﺎﺿﯿﻪ در ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻋﻤﺎر ﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻗﺪ روي ﺳﺎﻟﻢ‬‫اﻟﻤﺮادي اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻋﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﻧﺤﻮ ﻫﺬا و ﻧﺰد ارﺑﺎب اﺣﻼم و اﻓﻬﺎم‬‫روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﻪ رﮐﻮن ﺑﺎﯾﻦ ﺷﺎﻫـﺪ ﻣﺤﺬور اﺛﻢ ﻓﻈﯿﻊ ﻣﺤﻈﻮر و ﺧﻄﺎي ﻣﻮرث وﯾﻞ و ﺛﺒﻮر و ﺗﻤﺴﮏ و ﺗﺸـﺒﺚ ﺑﺂن از ﺑﺪاﺋﻊ اﻣﻮر و ﻋﺠﺎﺋﺐ‬‫دﻫـﻮر و ﻏﺮ ﺋا ﺐ ﻋﺼـﻮر ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺮاﺋﻒ ﺷـﺮورﺳﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ اﺳـﻨﺎد اﯾﻦ ﮐـﺬب و زور ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻣﻮﻫﻮن و ﻣﺒﺘﻮر و ﺑﻐـﺎﯾﺖ ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﻬﺠﻮر و‬‫ﻋﯿﺐ و ﺛﻠﺐ آن در ﮐﻤـﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﭼﻪ در ان اّوﻻـ وﮐﯿﻊ ﻟﮑﯿﻊ واﻗﻊﺳﺖ و او ﺣﺴﺐ اﻓﺎده اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم‬‫رﻓﯿﻊ و ﻏﯿﺮ او از اﯾﻤﻪ ﺣـﺎﺋﺰﯾﻦ ﺷـﺮف ﻣﻨﯿﻊ ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوﺣﺴﺖ ذﻫـﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘـﺪال ﮔﻔﺘﻪ وﮐﯿﻊ ﺑﻦ اﻟﺠﺮاح ﺑﻦ ﻣﻠﯿـﺢ اﺑﻮ ﺳـﻔﯿﻦ‬‫اﻟّﺮواﺳـﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﻟﺤﺎﻓﻆ اﺣـﺪ اﻻﯾّﻤﮥ اﻻﻋﻼم ﻗﺎل اﺑﻦ اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﮐﺎن وﮐﯿﻊ ﯾﻠﺤﻦ و ﻟﻮ ﺣﺪﺛﺖ ﺑﺎﻟﻔﺎﻇﻪ ﻟﮑﺎﻧﺖ ﻋﺠﺒﺎ ﮐﺎن ﯾﻘﻮل ﺛﻨﺎ ﻣﺸـﻌﺒﯽ‬‫ﻋﻦ ﻋﻠﺒﺸﮥ و ﺳـﺌﻞ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ إذا اﺧﺘﻠﻒ وﮐﯿﻊ و ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ أي اﺑﻦ ﻣﻬﺪي ﺑﻘﻮل ﻣﻦ ﻧﺄﺧﺬ ﻓﻘﺎل ﻋﺒﺪ اﻟّﺮﺣﻤﻦ ﯾﻮاﻓﻖ اﮐﺜﺮ و ﺧﺎّﺻﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 579‬از ‪597‬‬‫ﻓﯽ ﺳـﻔﯿﻦ و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﯾﺴـﻠﻢ ﻣﻨﻪ اﻟـّﺴ ﻠﻒ و ﯾﺠﺘﻨﺐ ﺷﺮب اﻟﻤﺴﮑﺮ و ﮐﺎن ﻻ ﯾﺮي ان ﯾﺰرع ﻓﯽ ارض اﻟﻔﺮات ﻗﺎل اﻟﻤﺪﯾﻨﯽ ﻓﯽ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ‬‫وﮐﯿﻊ ﮐﺎن ﻓﯿﻪ ﺗﺸﯿﻊ ﻗﻠﯿﻞ ﻗﺎل ﺣﻨﺒﻞ ﺳﻤﻌﺖ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﯾﻘﻮل راﯾﺖ ﻋﻨﺪ ﻣﺮوان ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ ﻟﻮﺣﺎ ﻓﯿﻪ ﻓﻼن ﮐﺬا و ﻓﻼن راﻓﻀﯽ و وﮐﯿﻊ‬‫راﻓﻀـّﯽ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻪ وﮐﯿﻊ ﺧﯿﺮ ﻣﻨﮏ ﻗﺎل ﻣّﻨﯽ ﻗﻠﺖ ﻧﻌﻢ ﻓﻤﺎ ﻗﺎل ﻟﯽ ﺷـﯿﺌﺎ و ﻟﻮ ﻗﺎل ﺷـﯿﺌﺎ ﻟﻮﺛﺐ ﻋﻠﯿﻪ اﺻﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻓﺒﻠﻎ ذﻟﮏ وﮐﯿﻌﺎ ﻓﻘﺎل‬‫ﯾﺤﯿﯽ ﺻﺎﺣﺒﻨـﺎ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﺗـﺬﮐﺮة اﻟﺤﻔـﺎظ ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ وﮐﯿﻊ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﺖ ﻣﺎ ﻓﯿﻪ إﻻ ﺷـﺮﺑﮥ ﻟﻨﺒﯿـﺬ اﻟﮑﻮﻓﯿﯿﻦ و ﻣﻼزﻣﺘﻪ ﻟﻪ ﺟﺎء ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻏﯿﺮ‬‫وﺟﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﺳـﺎل رﺟـﻞ وﮐﯿﻌـﺎ اﻧّﻪ ﺷـﺮب ﻧﺒﯿـﺬا ﻓﺮأي ﻓﯽ اﻟﻨﻮم ﮐـﺎن ﻣﻦ ﯾﻘﻮل ﻟﻪ اﻧﮏ ﺷـﺮﺑﺖ ﺧﻤﺮا ﻓﻘﺎل وﮐﯿﻊ ذﻟﮏ‬‫ﺷﯿﻄـﺎن و ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﻼـء ﻣﺮادي ﻧﯿﺰ درﯾﻦ ﺳـﻨﺪ واﻗﻊﺳﺖ و ﺳﺎﻟﻢ ﺿـﻌﯿﻒ و ﻏﯿﺮ ﺳﺎﻟﻢ و ﻗـﺪح اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﻋﻤـﺪة اﻻﺳﺎﻃﯿﻦ و ﺟﺮح ﻧﺴﺎﺋﯽ‬‫ﺑﯿﻌـﺪﯾﻞ و ﻗﺮﯾﻦ اﺳـﺎس وﺛﻮق و اﻋﺘﺒـﺎرش را ﺛـﺎﻟﻢ و ﻋﯿﺐ و ﻗﺼﺐ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻧّﻘﺎد ﻓﺨﺮ اﻻﻣﺠﺎد ﺑﻨﺎي ﻏﯿﺮ ﻣﺮﺻﻮص اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد او را‬‫ﺧﺎرم ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘـﺪال ﮔﻔﺘﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ اﻟﻌﻼء اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻤﺮادي و ﻗﯿﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش و ﻋﻄـّﯿ ﮥ اﻟﻌﻮﻓﯽ و‬‫ﻋﻨﻪ ﯾﻌﻠﯽ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ و ﺟﻤﺎﻋـﮥ ﺿـّﻌﻔﻪ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و اﻟّﻨﺴـﺎﺋﯽ اﻟـﺦ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﺑﻮ اﻟﻌﻼء اﻟﻤﺮادي‬‫اﻟﮑـﻮﻓﯽ ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش و اﻟﺤﺴﻦ و ﻋﻨﻪ وﮐﯿـﻊ و ﯾﻌﻠﯽ ﺿـّﻌﻒ و در ﺣﺎﺷـﯿﻪ ﮐـﺎﺷﻒ ﻣﺴـﻄﻮرﺳﺖ ﻗـﺎل ﯾﺤﯿﯽ ﺿـﻌﯿﻒ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ‬‫ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪206 :‬‬‫ﺳـﺎﻟﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﺣـﺪ اﻟﻤﺮادّي اﻷـﺑﮑﻤﯽ اﺑﻮ اﻟﻌﻼـء اﻟﮑﻮﻓﯽ روي ﻋﻦ اﻟﺤﺴﻦ و رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺣﺮاش و ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم و ﻋﻄﯿـﮥ اﻟﻌﻮﻓﯽ و ﻋﻨﻪ‬‫ﻣﺮوان ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﮥ و وﮐﯿﻊ و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل اﻟّﺪوري ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ ﺿﻌﯿﻒ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺦ و ﻧﯿﺰ درﯾﻦ اﺳﻨﺎد ﻣﺠﺮوح ﻣﺨﺮوم و‬‫ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺜﻠﻮم ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم واﻗﻊ ﺷـﺪه و ﻣﺤﻘﻖ و ﻣﻌﻠﻮﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم را ﻗّﻄـ ﺎن ﮐـﺜﯿﺮ اﻟﺤﺰم ﺗﻀـﻌﯿﻒ ﻧﻤﻮده ذﻫﺒﯽ در‬‫ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘـﺪال ﮔﻔﺘـﻪ ﻋﻤﺮو ﺑـﻦ ﻫﺮم ﻋﻦ رﺑﻌﯽ ﺑﻦ ﺧﺮاش ﺿـّﻌﻔﻪ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻘّﻄـ ﺎن اﻟـﺦ و ﻧﯿﺰ ذﻫـﺒﯽ در ﻣﻐﻨﯽ ﺑـﺘﺮﺟﻤﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻫﺮم ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺿّﻌﻔﻪ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﻘﻄﺎن و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧـﺪ ﮐﻪ از اﻓﺎدات ﺑﻌﺾ ﻣﺘﺴـﻨﻨﯿﻦ ﭼﻨﺎن ﺑﻈﻬﻮر ﻣﯽرﺳـﺪ ﮐﻪ روﯾﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﺑﻦ ﺣﺒﺎن ﻧﯿﺰ ﺣﺪﯾﺚ‬‫اﻗﺘﺪا را از ﺣﺬﯾﻔﻪ رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ ﻟﮑﻦ ﭼﻮن ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﻀﺮات ﺑﮑﺪام ﺳﻨﺪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را از ﺣﺬﯾﻔﻪ آوردهاﻧﺪ ﭘﺲ ﺗﻤﺴﮏ‬‫ﺑـﺂن ﻧﺰد ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل و اﺣﻼم از ﻗﺒﯿﻞ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺎﺿـﻐﺎث اﺣﻼم ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و ﻫﺮ ﮔﺎه اﮐﺎﺑﺮ ﺣﻔﺎظ ﻣﺸﺎﻫﯿﺮ و اﻋﺎﻇﻢ اﺳﺎﻃﯿﻦ ﻧﺤﺎرﯾﺮ اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﻣﺜﻞ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ أﺑﯽ ﺷـﯿﺒﻪ و اﻣﺎم اﺣﻤـﺪ و اﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ و ﺗﺮﻣـﺬي و ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺒﺤﺮ و ﺗﻤﻬﺮ در ﺣـﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ‬‫ﺧـﺎﻟﯽ از ﻗـﺪح و ﺟﺮح ﻧﯿـﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﮐﻤـﺎ درﯾﺖ آﻧﻔـﺎ ﺑﺎﻟﺘﻔﺼـﯿﻞ ﭘﺲ روﯾـﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﯾﻌﻠﯽ و اﺑﻦ ﺣﺒـﺎن را ﺑـﺪﺳﺖ آﻣـﺪن ﻃﺮﯾﻖ ﺳﺎﻟﻢ از‬‫ﺧـﺪﺷﺎت وﻟﻮ در ﻋﺎﻟﻢ روﯾﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷـﺪ ﺧﺎﻟﯽ از ﻏﺮاﺑﺖ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﯽآﯾـﺪ اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺮواﯾﺖ ﻗﻠﻖ ﻣﮑﺮوب ﻣﻨﺠﻮد ﻣﻈﻠﻮم ﺣﻀـﺮت ﺛﺎﻟﺚ‬‫ﺣﯿﻮد ﻣﺒﻮد اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﭘﺲ ﺗﺮﻣﺬي در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﺛﻨﯽ أﺑﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺰﻋﺮاء ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻗﺎل ﻗﺎل‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﻦ ﻫﺬا اﻟﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻻ ﻧﻌﺮﻓﻪ اﻻ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ و ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﯾﻀﻌﻒ ﻓﯽ‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﺑا ﻮ اﻟﺰﻋﺮاء اﺳـﻤﻪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻫﺎﻧﯽ و اﺑﻮ اﻟﺰﻋﺮاء اﻟﺬي روي ﻋﻨﻪ ﺷـﻌﺒﮥ و اﻟﺜﻮري و اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨﮥ اﺳـﻤﻪ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﻋﻤﺮو و ﻫﻮ اﺑﻦ‬‫اﺧﯽ أﺑﯽ اﻻـﺣﻮص ﺻﺎﺣﺐ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴـﺘﺪرك ﻋﻠﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﺑﻌـﺪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷـﻨﯿﺪي ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ وﺟـﺪﻧﺎ ﻟﻪ‬‫ﺷﺎﻫﺪا ﺑﺎﺳﻨﺎد ﺻﺤﯿﺢ‬‫ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳـﺤﺎق اﻧﺒﺎ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ ﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ‬‫ﺛﻨﺎ أﺑﯽ ﻋﻦ ﺑا ﯿﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﺰﻋﺮاء ﻋﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮو اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫و ﺑﺮ ارﺑﺎب اﻓﻬﺎم ﮐﺒﺪر اﻟﺘﻤﺎم ﻇﺎﻫﺮ و ﻣﺴﺘﻨﯿﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻨﺪ ﺣﺎﮐﻢ از اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺗﺎ آﺧﺮ ﺑﺎ ﺳﻨﺪ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﺘﺤﺪﺳﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 580‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪207 :‬‬‫و اﯾﻦ ﺳـﻨﺪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻄﻌﻮن و ﻣﻘﺪوح و ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻣﻮﻫﻮن و ﻣﺠﺮوﺣﺴﺖ ﭼﻪ ﺧﻮد ﺗﺮﻣﺬي اوﻻ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻪ ﻏﺮاﺑﺖ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ و ﺣﺼﺮ‬‫آن در ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﻪ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻓﺮﻣﻮده و ﺑﻌﺪ آن ﺑﺘﻀـﻌﯿﻒ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﻪ ﻃﺮﯾﻖ اﺣﯿﺎء ﺣﻖ ﮐﺎﻣﻞ و ازﻫﺎق زور ﺑﺎﻃﻞ ﭘﯿﻤﻮده و ﻋﻼوه‬‫ﺑﺮﯾﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي ﺑﻼ واﺳﻄﻪ و ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ ازو راوي اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﭘﺮ ﺗﺴﻮﯾﻠﺴﺖ ﻧﯿﺰ ﻣﻘﺪوح و ﺿﺌﯿﻞ و ﻣﻄﻌﻮن ﻧﺎﻗﺪﯾﻦ‬‫ﺑﺎ ﺗﺒﺠﯿﻠﺴﺖ ﻋﻼﻣﻪ اﺑﻮ زرﻋﻪ زارع ارض ﻧﻘﺪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺑﺎرع در ﺳﺒﺮ و ﺗﺪﻗﯿﻖ او را ﺑﺘﻠﯿﯿﻦ و ﻏﻤﺰ و ﺗﻀﻌﯿﻒ و ﻫﻤﺰ ﻧﻮاﺧﺘﻪ و ﺣﺴﺐ اﻓﺎده‬‫ﻧﻘﻞ اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ اﺑﻮ زرﻋﻪ ارﺷﺎد ﮐﺮده ﮐﻪ ﭼﻨﺎن ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨـﺪ ﮐﻪ او ﺣـﺪﯾﺜﯽ ﭼﻨـﺪ از ﭘـﺪر ﺧﻮد رواﯾﺖ ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ رواﯾﺖ آن‬‫اﺣﺎدﯾﺚ از ﭘـﺪر ﺧﻮد ﺗﺮك ﮐﺮده و آن را ﺑﮑﺬب و زور ﺑﺮ ﻋّﻢ ﺧﻮد ﺑﺮﺑﺴﺖ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﺰد ﻣﺮدم ﻣﺸـﻬﻮر و ﻣﻌﺮوﻓﺘﺮ ﺑﻮد و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻋﻤﺪة‬‫اﻻﻋـﺎﻇﻢ ﺑﺘﺮك او را در ﻫّﻮه ﺻـﻐﺎر و ﺧﺴﺎر اﻧـﺪاﺧﺘﻪ و اﺑﻦ ﻧﻤﯿﺮ ﻧﺤﺮﯾﺮ ﺷﺎرب ﻧﻤﯿﺮ ﺗﻨﻘﯿﺐ و ﺗﻨﻘﯿﺮ او را ﻧﻤﯽﭘﺴـﻨﺪﯾﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟﮏ ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﺗﻀـﻌﯿﻒ و ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺟﺮح و ﺗﻬﺠﯿﻦ او ﻣﯽﮔﺮدﯾـﺪ و اﺛﺒـﺎت رواﯾﺖ ﻣﻨـﺎﮐﯿﺮ ﺑﺮاي آن ﻣﻨﺨـﺪع ﻏﺮﯾﺮ ﻧﻤﻮده و ﻋﻘﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ و ﺷـﻌﻮر ﺣﺎﺋﺰ‬‫ﻋﺜﻮر ﻣﻮﻓﻮر ﺑﺎرﺷﺎد ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻠﯿﻐﻪ ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻫﺬا ﺑﻘّﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﺛﺒﺎت ﮐﻤﺎل ﻗﺼﻮر و ﻓﺘﻮر آن ﻣﻐﺮور ﻧﻤﻮده و ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي ﺗﻮﻫﯿﻦ او ﻗّﺼﻪ‬‫ادﻏﺎل و ادﺧﺎل او ﺣﺪﯾﺜﯽ را در ﺣﺪﯾﺜﯽ دﯾﮕﺮ ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده و اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن اﮔﺮ ﭼﻪ او را در ﺛﻘﺎت وارد ﮐﺮده ﻣﮕﺮ اﯾﻨﻬﻢ ارﺷﺎد ﮐﺮده ﮐﻪ در‬‫رواﯾﺖ او از ﭘﺪرش ﺑﻌﺾ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮﺳﺖ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال ﮔﻔﺘﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻟّﯿﻨﻪ اﺑﻮ زرﻋﮥ و‬‫ﺗﺮﮐﻪ اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﯾﺮوي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺗﺄّﺧﺮ و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻣﻐﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻏﻤﺰه اﺑﻮ زرﻋﻪ و ﺗﺮﮐﻪ‬‫اﺑﻮ ﺣـﺎﺗﻢ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬـﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬـﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿـﻞ اﻟﺤﻀـﺮﻣﯽ اﺑﻮ اﺳـﺤﺎق‬‫اﻟﮑﻮﻓﯽ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و أﺑﯽ ﻧﻌﯿﻢ و ﻋﻨﻪ اﻟّﺘﺮﻣـﺬي و اﺑﻨﻪ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و اﺑﻦ ﺻﺎﻋﺪ و ﯾﻌﻘﻮب ﺑﻦ ﺳـﻔﯿﻦ و اﺑﻦ وارة و اﻟّﺴـ ّﺮاج و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻗﺎل‬‫اﺑﻦ أﺑﯽ ﺣﺎﺗﻢ ﮐﺘﺐ أﺑﯽ ﺣـﺪﯾﺜﻪ و ﻟﻢ ﯾﺎﺗﻪ و ﻟﻢ ﯾـﺬﻫﺐ ﺑﯽ إﻟﯿﻪ و ﻟﻢ ﯾﺴـﻤﻊ ﻣﻨﻪ زﻫﺎدة ﻓﯿﻪ و ﺳﺎﻟﺖ اﺑﺎ ذرﻋـﮥ ﻋﻨﻪ ﻓﻘﺎل ﯾﺬﮐﺮ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﮐﺎن‬‫ﯾﺤـّﺪث ﺑﺎﺣـﺎدﯾﺚ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺛﻢ ﺗﺮك اﺑـﺎه ﻓﺠﻌﻠﻬـﺎ ﻋﻦ ﻋّﻤﻪ ﻷـّن ﻋّﻤﻪ اﺟﻠﯽ ﻋﻨـﺪ اﻟﻨﺎس و ﻗﺎل اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ ﻋﻦ ﻣﻄﯿﻦ ﮐﺎن اﺑﻦ ﻧﻤﯿﺮ ﻻ ﯾﺮﺿﺎه و‬‫ﯾﻀّﻌﻔﻪ و ﻗﺎل روي اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ ﻗﺎل اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و ﻟﻢ ﯾﮑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻫﺬا ﺑﻘّﯿﻢ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻗﺎل ﻣﻄﯿﻦ ﻣﺎت ﺳﻨﻪ ‪ 258‬ﻗﻠﺖ و ﺑﻘّﯿﮥ ﮐﻼم اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ‬‫روي ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـّﺪه ﻋﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﻋﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻋﻦ ﻋﻠﻘﻤـﮥ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﮐﻨﺎ ﻣﻊ اﻟّﻨﺒّﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻓﯽ ﻏﺰوة ﺧﯿﺒﺮ و ﮐﺎن إذا‬‫أراد ان ﯾﺘﺒّﺮز ﺗﺒﺎﻋﺪ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫و ﻓﯿﻪ ﻗﺼﮥ اﻟﺸﺎﺗﯿﻦ و ﺑﯿﻊ اﻟﻤﺎء‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪208 :‬‬‫و ﻗﺼﮥ اﻷدوات و ﻗﺼﮥ اﻟﺠﻤﻞ ﻣﻄّﻮﻻ ﻗﺎل اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ اّﻣﺎ ﻗﺼﮥ اﻷدوات و اﻟّﻄﻬﻮر ﻓﺠﺎء ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻣﻦ ﻏﯿﺮ وﺟﻪ و اّﻣﺎ ﻣﺎ ﻋﺪا ذﻟﮏ ﻓﺠﺎء‬‫ﻋﻦ ﻏﯿﺮ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﻓﺎدﺧﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣـﺪﯾﺜﺎ ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ و روي ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤﮥ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت ﻓﻘﺎل ﻓﯽ رواﯾﺘﻪ‬‫ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﺑﻌﺾ اﻟﻤﻨﺎﮐﯿﺮ و اّﻣﺎ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﭘﺲ ﺣﺴﺐ ارﺷﺎد دار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻌﯿﺪ از ﻗﺒﻮل و رﺿﺎ و ﻗﺮﯾﺐ ﺑﺰﻣﺮه اﻫﻞ دﻏﻞ‬‫و دﻏﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و ﺣﺴﺐ ﻧﻘﻞ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي اﻣﺎم اﺋﻤﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ از ازدي اﻓﯿﻖ ﻧﯿﺰ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺤﻘﻘﺴﺖ ﮐﻪ او ﻣﺘﺮوﮐﺴﺖ و ﻣﻬﺠﻮر ﭘﺲ ﺗﻤّﺴـ ﮏ‬‫ﺑﺮواﯾﺖ او ﻣﺤﺾ ﺗﻬﻮر ﻣﺤـﺬور و اﻟﱠﻠﻪ ﻫﻮ اﻟﻤﺨﺮج ﻣﻦ ﻇﻠﻤـﺎت اﻟّﺰور اﻟﯽ اﻟـّﺼ ﺪق و اﻟّﻨﻮر ذﻫـﺒﯽ در ﻣﯿﺰان ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻠﻤـﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿـﻞ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و ﻋّﻤﻪ و ﻋﻨﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻗﺎل اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك و ﻧﯿﺰ در ﻣﻐﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻗﺎل‬‫اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﺗﻬﺬﯾﺐ اﻟﺘﻬﺬﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ روي ﻋﻦ‬‫اﺑﯿﻪ و ﻋّﻤﻪ ﻣﺤّﻤﺪ و ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ و اﺑﻮ اﻟﻌﻮام اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﯾﺰﯾﺪ اﻟّﺮﯾﺎﺣﯽ ﻗﺎل اﻟّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك و ﺗﻘّﺪم اﻟﮑﻼم ﻋﻠﯿﻪ ﻓﯽ ﺗﺮﺟﻤﮥ اﺑﻨﻪ ﻗﻠﺖ‬‫و ﻧﻘـﻞ اﺑﻦ اﻟﺠﻮزي ﻋﻦ اﻻـزدي اﻧّﻪ ﻗـﺎل ﻣﺘﺮوك و اﻣﺎ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﻪ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﭘﺲ او ﻫﻢ ﺑﻤﯿﻞ ﻗـﺪح و ﺟﺮح ﻧﺎﻗـﺪﯾﻦ ﻓﺤﻮل ﻣﮑﺤﻮل‬‫ﭘﺲ رواﯾﺎﺗﺶ ﻫﻤﻪ ﻣﺪﺧﻮل و ﻣﻌﻠﻮل ﻋﺒﺪ اﻟﻐﻨﯽ ﺑﻦ ﺳـﻌﯿﺪ در ﮐﻤﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ اﻟﺤﻀﺮﻣﯽ اﻟﮑﻮﻓﯽ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ‬‫و ﺑﯿﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ و ﺟﻤﺎﻋﮥ و ﻋﻨﻪ اﺑﻨﻪ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻗﺒﯿﺼﮥ ﺑﻦ ﻋﻘﺒﮥ و ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺤﻤﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﻏّﺴﺎن اﻟﻨﻬﺪي و اﺳﯿﺪ ﺑﻦ زﯾﺪ اﻟﺤﻤﺎل و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 581‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒـﺪ اﻟﻮاﻫﺐ اﻟﺤﺎرﺛﯽ و آﺧﺮون ﺿـﻌﻔﻪ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻘﻮي و ﻗﺎل اﻟﺒﺨﺎري ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ و ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻟﯿﺲ ﺑﺜﻘﮥ‬‫و ﻗﺎل اﻟﺘﺮﻣﺬي ﺿـﻌﯿﻒ و اﻣﺎ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻓﺬﮐﺮه ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت ﻗﺎل ﻣﻄﯿﻦ ﻣﺎت ﺳـﻨﮥ اﺛﻨﺘﯿﻦ و ﺳﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﮥ و ذﻫﺒﯽ در ﮐﺎﺷﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ‬‫ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ و ﺑﯿﺎن ﺑﻦ ﺑﺸـﺮ و ﻋﻨﻪ ﻗﺒﯿﺼﮥ و ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺤّﻤﺎﻧﯽ ﺿﻌﯿﻒ ﻣﺎت ﺳﻨﮥ ‪ 172‬و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻣﺬﮐﻮرﺳﺖ ﻗﺎل ﯾﺤﯿﯽ‬‫ﻟﯿﺲ ﺑﺸـﯽء و ﻗـﺎل ﻣّﺮة ﺿـﻌﯿﻒ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ﻗـﺎل خ ﻓﯽ ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ و ﻗﺎل س ﻟﯿﺲ ﺑﺜﻘـﮥ و ذﮐﺮه اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن ﻓﯽ اﻟﺜﻘﺎت و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ‬‫ﻣﻨﮑﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻘﻮي و ﻧﯿﺰ ذﻫﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال ﮔﻔﺘﻪ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﮥ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻗﺎل اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ و ﻏﯿﺮه ﻣﻨﮑﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ و‬‫ﻗﺎل اﻟّﻨﺴﺎﺋﯽ ﻣﺘﺮوك و ﻗﺎل ﻋﺒﺎس ﻟﯿﺲ ﺑﺸـﯽء ﻻ ﯾﮑﺘﺐ ﺣـﺪﯾﺜﻪ ﭘﺲ ازﯾﻦ ﺑﯿﺎن ﻣﻨﺎﻋﺖ اﻗﺘﺮان ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ وﺿﻮح واﺿﺢ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ ﺣﺎﮐﻢ‬‫ﺑﺼﺤﺖ اﯾﻦ ﺳﻨﺪ ﺣﯿﻒ ﺻﺮف ﺷﺪﯾﺪ و ﺟﻮر ﻣﺤﺾ ﻣﺪﯾﺪ و ﻋﯿﻦ ﻣﻌﺎّزت و ﻣﺸﺎﻗﺖ و ﻣﻌﺎﻧﺪت اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ و اﺳﺎﻃﯿﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪209 :‬‬‫ﺑﺎ ﺗﻤﺠﯿـﺪﺳﺖ و ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﻦ ﺳـﻨﺪ ﺳﺮاﺳـﺮ ﻗﺪح و ﺟﺮح ﻣﺮوﯾﺴﺖ ﺷﺎﻫﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﺑﻠﯽ ادﻋﺎي‬‫ﺷﺎﻫـﺪ ﺑﻮدن آن ﺷﺎﻫـﺪ اﺧﺘﻼـل ﺣﻮاس ﺑﻼـ ﺷـﺒﻬﻪ ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ و از ﻫﻤﯿﻦ ﺟـﺎﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ داﻫﯽ اﯾﻦ ﺳـﻨﺪ ﺣـﺎﮐﻢ را ﺟـّﺪا واﻫﯽ ﻓﺮﻣﻮده‬‫ﺗﻤﺴﮏ و ﺗﺸـﺒﺚ را ﺑﺂن ﻣﻮﺟﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﺴﺎر و ﺗﺒﺎﻫﯽ واﻧﻤﻮده ﮐﻤﺎ ﺳـﺘﻌﺮف ﻋﻦ ﻗﺮﯾﺐ اﻧﺸﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ و از ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻣﻀﺤﮑﻪ و ﻏﺮاﺋﺐ‬‫ﻣﻠﻬﯿﻪ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎوي ﻧﯿﺰ ﺣـﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد را ﺷﺎﻫـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺣـﺬﯾﻔﻪ ﻗﺮار داده ﺑﺮ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮدن ﺳـﯿﻮﻃﯽ آن را ﺑﻌـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﻪ‬‫ﮐﻤـﺎل اﺳـﺘﺒﺸﺎر و ﺳـﺮور و ﻧﻬـﺎﯾﺖ اﺑﺘﻬـﺎج و ﺟﺴﻮر آﻏـﺎز ﻧﻬـﺎده و ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺗﺠﺎﺳـﺮي ﻋﻈﯿﻢ ﮔﺮدﯾـﺪه ﺑﯽﻣﺤﺎﺑﺎ ﺑﺮ ﺳـﺮ ادﻋﺎي‬‫ﺑﯽاﺻﻞ رﺳـﯿﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻓﯿﺾ اﻟﻘـﺪﯾﺮ ﺑﻌـﺪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷـﻨﯿﺪي ﮔﻔﺘﻪ و ﻗـﺪ اﺣﺴﻦ اﻟﻤﺼـﻨﻒ رﺣﻤﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺣﯿﺚ ﻋﻘﺒﻪ ﺑﺬﮐﺮ ﺷﺎﻫﺪ‬‫ﻓﻘﺎل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺬال‬‫ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر ﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ‬‫أي ﺳﯿﺮوا ﺑﺴﯿﺮﺗﻪ و اﺳﺘﺮﺷﺪوا ﺑﺎرﺷﺎده ﻓﺎﻧّﻪ ﻣﺎ ﻋﺮض ﻋﻠﯿﻪ أﻣﺮان اﻻ اﺧﺘﺎر اﺷّﺪﻫﻤﺎ ﮐﻤﺎ ﯾﺎﺗﯽ‬‫ﻓﯽ ﺣﺪﯾﺚ و ﺗﻤﺴﮑﻮ ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ أي ﻣﺎ ﯾﻮﺻﯿﮑﻢ ﺑﻪ‬‫ﻗﺎل اﻟﺘﻮرﺑﺸﺘﯽ اﺷـﺒﻪ اﻻﺷـﯿﺎء ﺑﻤﺎ ﯾﺮاد ﻣﻦ ﻋﻬﺪه اﻣﺮ اﻟﺨﻼﻓﮥ ﻓﺎﻧّﻪ اول ﻣﻦ ﺷـﻬﺪ ﺑﺼـﺤﺘﻬﺎ و اﺷﺎر اﻟﯽ اﺳﺘﻘﺎﻣﺘﻬﺎ ﻗﺎﺋﻼ ﮐﯿﻒ ﻻ ﻧﺮﺿﯽ ﻟﺪﻧﯿﺎﻧﺎ‬‫ﻣﻦ رﺿﯽ ﻧﺒّﯿﻨﺎ ﻟﺪﯾﻨﻨﺎ ﮐﻤﺎ ﯾﻮﻣﯽ إﻟﯿﻪ اﻟﻤﻨﺎﺳﺒﮥ ﺑﯿﻦ ﻣﻄﻠﻊ اﻟﺨﺒﺮ و ﺗﻤﺎﻣﻪ ت و ﺣﺴﻨﻪ‬‫ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد اﻟﻤـﺬﮐﻮر اﻟﺮوﯾﺎﻧﯽ ﻓﯽ ﻣﺴـﻨﺪه ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔـﮥ ﻗﺎل ﺑﯿﻨﻤﺎ ﻧﺤﻦ ﻋﻨﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ إذ ﻗﺎل ﻻ ادري ﻣﺎ ﻗﺪر‬‫ﺑﻘﺎي ﻓﯿﮑﻢ ﺛﻢ ذﮐﺮه ﻋﺪ ﻋﻦ اﻧﺲ و رواه ك ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫ﺑﺎﻟﻠﻔﻆ اﻟﻤﺬﮐﻮر ﻗﺎل اﻟﺬﻫﺒﯽ و ﺳـﻨﺪه واه ﺟّﺪا ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎوي ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد را ﮐﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ از ﺗﺮﻣﺬي ﻧﻘﻞ ﮐﺮده‬‫ﺷﺎﻫﺪ ﺣﺪﯾﺚ ﺳﺎﺑﻖ ﮐﻪ از ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻣﻨﻘﻮﻟﺴﺖ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ ﺑﮑﻤﺎل ﺟﺴﺎرت ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي آن را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻧﻤﻮده ﺣﺎل آﻧﮑﻪ از ﺑﯿﺎن‬‫ﻧّﯿﺮ اﻟﺒﺮﻫﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻮﻫﻮﻧﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ ﺳـﻨﺪ آن رﺳﯿﺪي و درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﺻﻼﺣﯿﺖ ﺷﺎﻫﺪﯾﺖ ﻧﺪارد و‬‫ﺑﺮ ﻫﺮ ﮐﺴـﯽ ﮐﻪ ادﻧﯽ ﻣﺮاﺟﻌﺘﯽ ﺑﮑﺘﺎب ﺗﺮﻣﺬي ﻧﻤﺎﯾﺪ واﺿﺢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻧﻨﻤﻮده ﺑﻠﮑﻪ از‬‫ﻧﺺ ﻋﺒﺎرت ﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮﻣﺬي ﮐﻪ آﻧﻔﺎ ﻣﻨﻘﻮل ﺷﺪ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ ﻟﻤﻌﺎن آﺷـﮑﺎرﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي اوﻻ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ را ﻏﺮﯾﺐ ﮔﻔﺘﻪ و ﺑﻪ ﻣﻨﺤﺼـﺮ ﺑﻮدن‬‫آن در ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﻪ ﺑﻦ ﮐﻬﯿـﻞ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده و ﺛﺎﻧﯿـﺎ ﺑﺘﻀـﻌﯿﻒ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﻪ ﻣﻘـﺪوﺣﯿﺖ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﺖ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑﻐﺎﯾﺖ ﻇﻬﻮر‬‫رﺳﺎﻧﯿـﺪه ﭘﺲ ﮐﻤـﺎل ﻋﺠﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕـﻮﻧﻪ ﻣﻨـﺎوي اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑـﺎ وﺻﻒ ﻇﻬﻮر ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ ﺳـﻨﺪ آن ﺷﺎﻫـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﺣـﺬﯾﻔﻪ ﻗﺮار داده‬‫ﺷﺎﻫـﺪي ﺻـﺎدق ﺑﺮ ﺟﻬﻞ ﺧﻮﯾﺶ آورده و اﮔﺮ ﺣﻀـﺮﺗﺶ را ﺑﺴـﺒﺐ ﻗﻠﺖ ﻋﺜﻮر و ﻋﺒﻮر ﺑﺮ اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﻋﻠﻢ رﺟﺎل ﻋﻠﯽ ﺳﺒﯿﻞ اﻟﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺑﺮ‬‫اﺣﻮال رﺟﺎل اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﺎش ﺑﺎﺻﻞ ﺻـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﯽدرﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻣﺬي در ان ﺣﮑﻢ ﺑﻐﺮاﺑﺖ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪210 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 582‬از ‪597‬‬‫و اﻧﺤﺼﺎر آن در ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳـﻠﻤﻪ ﺑﻦ ﮐﻬﯿﻞ ﻧﻤﻮده و ﺑﺘﻀﻌﯿﻒ ﯾﺤﯿﯽ ﺑﻦ ﺳﻠﻤﻪ ﮐﻤﺎل و ﻫﻦ و ﻫﻮان اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺻﺮﯾﺢ اﻟﺒﻄﻼن ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده‬‫و ﻧﯿﺰ ﻣﻨﺎوي ﺑﺮ ﻓﺮض اﻃﻼع ﺑﺮ روات ﺳـﻨﺪ ﻣﺴـﺘﺪرك ﺣﺎﮐﻢ ازﯾﻦ ﻣﺮاﺟﻌﺖ ﺑﺼﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣﺬي ﻣﯽدرﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺳﻨﺪ ﺣﺎﮐﻢ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﻨﺎوي‬‫از ذﻫﺒﯽ واﻫﯽ ﺑﻮدن آن ﺟـّﺪا ﻧﻘﻞ ﮐﺮده از اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺗﺎ آﺧﺮ ﺑﺎ ﺳـﻨﺪ ﺗﺮﻣـﺬي ﻣﺘﺤـﺪﺳﺖ ﭘﺲ ﺳـﻨﺪ ﺗﺮﻣـﺬي ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﮑﻢ‬‫داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ و اﮔﺮ ﻣﻨﺎوي را ﻣﺮاﺟﻌﺖ و اﺳﺘﺴـﻌﺎد ﺑﺼـﺤﯿﺢ ﺗﺮﻣـﺬي ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد ﭘﺲ ﮐﺎش دﻋﻮي ﺗﺤﺴـﯿﻦ ﺗﺮﻣـﺬي اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ‬‫ﻣﺴﻌﻮد را ﻧﻤﯽﻧﻤﻮد و ﺑﺎﯾﻦ ﺟﺴﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺴﺎرت در اﻇﻬﺎر ﺗﺨﺮص و ﺗﺨﻤﯿﻦ ﺧﻮد ﻧﻤﯽاﻓﺰود اﯾﻦ ﺳﺖ ﺣﺎل اﮐﺎﺑﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ‬‫ﮐﻪ در اﻣﺜﺎل ﭼﻨﯿﻦ اﻣﻮر واﺿـﺤﻪ ﺗﺎﻣﻞ و ﺗـﺪﺑﺮ را ﮐﺎر ﻧﻤﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﺗﺸـﻬﯽ ﻧﻔﺲ اﻟﺴـﻨﻪ ﺧﻮد را ﺑﺂﻧﭽﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﻣﯽآﻻﯾﻨـﺪ و‬‫ﻣﻨﺎوي ﻧﺤﺮﯾﺮ در ﺗﯿﺴـﯿﺮ ﺷـﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮ ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﻗﻠﻤّﯿﻪ آن در زﻣﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺪﺳﺖ ﺣﻘﯿﺮ اﻓﺘﺎده و ﻓﯽ اﻟﺤﺎل ﻧﺴـﺨﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﻪ ﻣﺼﺮّﯾﻪ ان‬‫ﺑﻨﻈﺮ ﻗﺎﺻـﺮ رﺳـﯿﺪه ﻫﺮ ﭼﻨﺪ در ﺑﺎب ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد ﺑﺮ دﻋﻮي ﺑﯽاﺻﻞ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺗﺮﻣﺬي آن را ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎ وﺻﻒ آن ﻫﻤﻪ دﻋﺎوي‬‫ﺗﻤﻬﺮ و ﺗﺒﺤﺮ دﺳﺖ ازﯾﻦ ادﻋﺎي ﮐﺎذب و ﺗﺠﺎﺳـﺮ ﺧﺎﺋﺐ ﻧﯿﻔﺸﺎﻧـﺪه ﻟﮑﻦ از ره اﻧﺼﺎف و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﺎﻣﻞ و ﺗﺪﻗﯿﻖ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﻪ را ﺑﺤﮑﻢ‬‫ﺣﺘﻤﯽ و ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺟﺰﻣﯽ ﻣﻨﻘﻄﻊ اﻟﺴـﻨﺪ واﻧﻤﻮده ﺻـﺮاﺣﮥ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻇﺎﻫﺮ اﻻﺳﺘﺸـﻨﺎع واﺿـﺢ اﻻﺳـﺘﺒﺸﺎع ﺻـﺮﯾﺢ اﻻﻧـﺪﻓﺎع ﻻﺋـﺢ اﻻﻧﻘﻄﺎع را‬‫ﺑﻤﻬﺎوي ﻋﺪم اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر واﺻﻞ ﻓﺮﻣﻮده و ﻫﺬه ﻋﺒﺎرﺗﻪ‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ‬‫ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺬال أي ﺑﺎﻟﺨﻠﯿﻔﺘﯿﻦ اﻟﺬﯾﻦ‬‫ﯾﻘﻮﻣﺎن ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻟﺤﺴﻦ ﺳﯿﺮﺗﻬﻤﺎ و ﺻﺪق ﺳﺮﯾﺮﺗﻬﻤﺎ‬‫و ﻓﯿﻪ اﺷﺎرة ﻻﻣﺮ اﻟﺨﻼﻓﮥ ﺣﻢ ت ه ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ و ﻓﯿﻪ اﻧﻘﻄﺎع اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﺑﻔﺘﺢ اﻟﺬال‬‫ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻟﻤﺎ ﻓﻄﺮا ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ اﻻﺧﻼق اﻟﻤﺮﺿّﯿﮥ و اﻟﻄﺒﯿﻌﮥ اﻟﻘﺎﺑﻠﮥ ﻟﻠﺨﯿﻮر اﻟﺴﻨﯿﮥ و اﻟﻤﻮاﻫﺐ اﻟﺴﺒﺤﺎﻧﯿﮥ و‬‫اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر‬‫ﺑﺎﻟﻔﺘﺢ و اﻟﺘﺸﺪﯾﺪ اﺑﻦ ﯾﺎﺳﺮ اي ﺳﯿﺮوا ﺑﺴﯿﺮﺗﻪ‬‫و ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد‬‫أي ﻣﺎ ﯾﻮﺻـﯿﮑﻢ ﺑﻪ أي ﻣﻦ اﻣﺮ اﻟﺨﻼﻓﮥ ت ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮد و ﺣﺴـﻨﻪ اﻟﺘﺮﻣﺬي اﻟﺮوﯾﺎﻧﯽ اﺑﻮ اﻟﻤﺤﺎﺳﻦ ﻓﯽ ﻣﺴﻨﺪه ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن ﻋﺪ‬‫ﻋﻦ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ و اﺳﻨﺎده ﺣﺴﻦ اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺮواﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﭘﺲ آن را اﺑﻦ ﻋﺪي ﻣﺘﻬﺎﻟﮏ در ﮐﺘﺎب ﮐﺎﻣﻞ اﺧﺮاج ﻧﻤﻮده‬‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﯿﻮﻃﯽ در ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻐﯿﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و ﺗﻤﺴـﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ ﻣﺴـﻌﻮدت ﻋﻦ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﻟﺮوﯾﺎﻧﯽ ﻋﻦ‬‫ﺣﺬﯾﻔﮥ ﻋﺪ ﻋﻦ اﻧﺲ‬‫و ﭘﺮ ﻇـﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﻗـﺎﺑﻠﯿﺖ اﺣﺘﺠﺎج ﻧـﺪارد زﯾﺮا ﮐﻪ ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮوﯾﺎت ﮐﺘﺎب ﮐﺎﻣﻞ اﺑﻦ ﻋـﺪي را ﺑﻐﺎﯾﺖ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ‬‫ﻓﺮﻣﻮده ازراء و ﺗﺤﻘﯿﺮ آن را اﻟﯽ اﻗﺼـﯽ اﻟﻤﺮاﺗﺐ رﺳﺎﻧﯿﺪه ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣﺪﯾﺚ در ذﮐﺮ ﻃﺒﻘﺎت اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﺎﻗﻼ ﻋﻦ واﻟﺪه ﮔﻔﺘﻪ‬‫و ﻃﺒﻘﻪ راﺑﻌﻪ اﺣﺎدﯾﺜﯽ ﮐﻪ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن آﻧﻬﺎ در ﻗﺮون ﺳﺎﺑﻘﻪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪211 :‬‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد و ﻣﺘﺎﺧﺮان آن را رواﯾﺖ ﮐﺮدهاﻧـﺪ ﭘﺲ ﺣﺎل آﻧﻬﺎ از دو ﺷﻖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﺎ ﺳـﻠﻒ ﺗﻔﺤﺺ ﮐﺮدﻧـﺪ و آﻧﻬﺎ را اﺻـﻠﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ‬‫ﻣﺸـﻐﻮل ﺑﺮواﯾﺖ آﻧﻬﺎي ﺷﺪﻧﺪ ﯾﺎ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ و در آن ﻗﺪﺣﯽ و ﻋﻠﺘﯽ دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺗﺮك رواﯾﺖ آﻧﻬﺎ و ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺗﻘﺪﯾﺮ‬‫اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در اﺛﺒﺎت ﻋﻘﯿﺪه ﯾﺎ ﻋﻤﻠﯽ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺗﻤﺴﮏ ﮐﺮده ﺷﻮد و ﻟﻨﻌﻢ ﻣﺎ ﻗﺎل ﺑﻌﺾ اﻟﺸﯿﻮخ ﻓﯽ اﻣﺜﺎل ﻫﺬا ﺷﻌﺮ‬‫ﻓﺎن ﮐﻨﺖ ﻻ ﺗﺪري ﻓﺘﻠﮏ ﻣﺼﯿﺒﮥ و ان ﮐﻨﺖ ﺗﺪري ﻓﺎﻟﻤﺼﯿﺒﮥ اﻋﻈﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 583‬از ‪597‬‬‫و اﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﺣﺎدﯾﺚ راه ﺑﺴـﯿﺎري از ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ زده اﺳﺖ و ﺑﺠﻬﺖ ﮐﺜﺮت ﻃﺮق اﯾﻦ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﻪ درﯾﻦ ﻗﺴﻢ ﮐﺘﺐ ﻣﻮﺟﻮداﻧـﺪ ﻣﻐﺮور ﺷـﺪه‬‫ﺣﮑﻢ ﺑﺘﻮاﺗﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮده و در ﻣﻘﺎم ﻗﻄﻊ و ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺪان ﺗﻤﺴﮏ ﺟﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف اﺣﺎدﯾﺚ ﻃﺒﻘﺎت اوﻟﯽ و ﺛﺎﻧﯿﻪ و ﺛﺎﻟﺜﻪ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﺮ آوردهاﻧﺪ و‬‫درﯾﻦ ﻗﺴﻢ اﺣﺎدﯾﺚ ﮐﺘﺐ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺼﻨﻒ ﺷﺪهاﻧﺪ ﺑﺮﺧﯽ را ﺑﺸﻤﺎرﯾﻢ ﮐﺘﺎب اﻟﻀﻌﻔﺎء ﻻﺑﻦ ﺣﺒﺎن و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﮐﺘﺎب اﻟﻀﻌﻔﺎء ﻟﻠﻌﻘﯿﻠﯽ‬‫ﮐﺘﺎب اﻟﮑﺎﻣﻞ ﻻﺑﻦ ﻋـﺪي اﻟﺦ ﭘﺲ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺮواﯾﺖ اﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺣﺪﯾﺜﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن آن در‬‫ﻗﺮون ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد و ﺣـﺎل آن از دو ﺷﻖ ﺧـﺎﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﯾـﺎ ﺳـﻠﻒ ﺗﻔﺤﺺ ﮐﺮدﻧـﺪ و ﺑﺮاي آن اﺻـﻠﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨـﺪ ﺗﺎ ﻣﺸـﻐﻮل ﺑﺮواﯾﺖ آن‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧـﺪ ﯾﺎ آﻧﮑﻪ ﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ و در ان ﻗـﺪﺣﯽ و ﻋﻠﺘﯽ دﯾﺪﻧـﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ ﺗﺮك رواﯾﺖ آن و ﻋﻠﯽ ﮐﻞ ﺗﻘـﺪﯾﺮ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻗﺎﺑـﻞ اﻋﺘﻤـﺎد ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ در اﺛﺒـﺎت ﻋﻘﯿـﺪه ﯾـﺎ ﻋﻤﻠﯽ ﺑـﺂن ﺗﻤﺴـﮏ ﮐﺮده ﺷﻮد و ﺗﻤﺴـﮏ ﺑﺎن ﺑﯽ ﻋﻠﻢ ﺣﺎل آن ﻣﺼـﯿﺒﺘﺴﺖ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬‫ﺷﺨﺺ ﺑﺎ وﺻﻒ ﻋﻠﻢ ﺑﺤﺎل آن ﺗﻤﺴﮏ ﻧﻤﺎﯾـﺪ ﻣﺼـﯿﺒﺖ اﻋﻈﻢ ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﻌـﺪ اﺳـﺘﻤﺎع و ادراك اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﻀﺎﺋـﺢ ﮐﺎر اﺣـﺪي از ارﺑﺎب‬‫ﺑﺼﺎﺋﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻮي ﺗﻤﺴﮏ ﺑﺎﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ادﻧﯽ رﮐﻮن و رﻏﺒﺖ ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ اﻣﺎ آﻧﭽﻪ ﻣﻨﺎوي ﻧﺎوي در ﺗﯿﺴـﺮ ﺑﻤﺰﯾﺪ‬‫وﻗـﺎﺣﺖ و ﺟﻼـﻋﺖ ادﻋـﺎ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺳـﻨﺪ رواﯾﺖ اﺑﻦ ﻋـﺪي ﺣﺴـﻨﺴﺖ ﭘﺲ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻨﺎ و اﻟﺘﻔﺎت ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ دﻋﻮي ﺑﯽدﻟﯿﻠﺴـﺖ‬‫ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ رﺟﺎل ﺳـﻨﺪ آن را ﻣﻔﺼﻼ ﺑﯿﺎن ﮐﻨﺪ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺛﯿﻖ آن رﺟﺎل از اﻓﺎدات اﺋﻤﻪ ﺟﺮح و ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ و إذ ﻟﯿﺲ ﻓﻠﯿﺲ‬‫و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺎﻗﻠﯽ ﺑﺮﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﻣﻨﺎوي ﮔﻮش ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻬﺎد ﺣﺎل آﻧﮑﻪ ﺟﺴﺎرت او در ﺑﺎب ادﻋﺎي ﺗﺤﺴـﯿﻦ ﺗﺮﻣﺬي ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد را آﻧﻔﺎ‬‫ﺑﻤﻌﺮض ﺑﯿﺎن آﻣـﺪه و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﻠﻮ ﻣﺮﺗﺒﺘﺶ ﺑﺂن در ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻨﻘﯿـﺪ ﮐﺎﻟﺸـﻤﺲ ﻇﺎﻫﺮ و ﺑﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾـﺪه اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺮواﯾﺖ أﺑﯽ اﻟﺪرداء‬‫ﭘﺲ اﺧﺮاج آن ﺑﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻣﻨﺴﻮﺑﺴﺖ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺑﻦ ﺣﺠﺮ در ﺻﻮاﻋﻖ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺜﺎﻧﯽ و اﻟﺴﺒﻌﻮن‬‫اﺧﺮج اﻟﻄﺒﺮاﻧﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟـﺪرداء اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ ﻓﺎﻧﻬﻤﺎ ﺣﺒﻞ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻤﺪود ﻣﻦ ﺗﻤﺴﮏ ﺑﻬﻤﺎ ﻓﻘﺪ ﺗﻤّﺴﮏ ﺑﺎﻟﻌﺮوة‬‫اﻟﻮﺛﻘﯽ اﻟﺘﯽ ﻻ اﻧﻔﺼﺎم ﻟﻬﺎ‬‫و ﻟﻪ ﻃﺮق اﺧﺮي ﻣّﺮت ﻓﯽ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﺨﻼﻓﮥ و ﻧﺰد ارﺑﺎب ﺑﺼﯿﺮت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪212 :‬‬‫ﻣﺘﻌﯿﻨﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﻤﻌﺮض اﺣﺘﺠـﺎج ﻧﺘـﻮان آورد ﺑﭽﻨـﺪ وﺟﻪ اول آﻧﮑﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻃـﺒﺮاﻧﯽ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﺑﮑـﺪام ﺳـﻨﺪ‬‫رواﯾﺖ ﮐﺮده و ﺗﺎ ﺑﻮﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳـﻨﺪ ﺑﺮاي ﺣﺪﯾﺚ ﭘﯿﺪا ﻧﺸﻮد آن ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺷﺘﺮ ﺑﯽ ﻣﻬﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﺻﻼ‬‫ﮔﻮش ﺑﺂن ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺠﻮاب ﻃﻌﻦ دوم از ﻣﻄﺎﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﮔﻔﺘﻪ و ﺟﻤﻠﻪ ﻟﻌﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ ﺗﺨﻠﻒ‬‫ﻋﻨﻬﺎ ﻫﺮﮔﺰ در ﮐﺘﺐ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﺎﻟﻔﺮض اﮔﺮ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻌﻨﯿﺶ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺳﺎﻣﻪ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷـﺘﻦ و از ﻣﻬﻢ روﻣﯿﺎن‬‫ﺑﺮاي اﻧﺘﻘـﺎم زﯾـﺪ ﺑﻦ ﺣـﺎرﺛﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﺗﻬﯽ ﮐﺮدن ﺣﺮاﻣﺴﺖ و ﭼﻮن اﺑﻮ ﺑﮑﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﺨـﺪﻣﺖ اﻣـﺎﻣﺖ ﻣﺘﻌﯿﻦ ﺷـﺪ ازﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻣﻮر او را‬‫اﺳـﺘﺜﻨﺎ واﻗﻊﺳﺖ ﺑﻼـ ﺷـﺒﻪ ﻗﺎل اﻟﺸﻬﺮﺳـﺘﺎﻧﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﻠﻞ و اﻟﻨﺤﻞ اّن ﻫـﺬه اﻟﺠﻤﻠـﮥ ﻣﻮﺿﻮﻋـﮥ ﻣﻔﺘﺮاة و ﺑﻌﻀـﯽ ﻓﺎرﺳـﯽ ﻧﻮﯾﺴﺎن ﮐﻪ ﺧﻮد را از‬‫ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺷﻤﺮدهاﻧﺪ و در ﺳﯿﺮ ﺧﻮد اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را آورده ﺑﺮاي اﻟﺰام اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻔﺎﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ اﻋﺘﺒﺎر ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺖ ﺑﯿﺎﻓﺘﻦ ﺣﺪﯾﺚ در ﮐﺘﺐ ﻣﺴـﻨﺪه ﻣﺤﺪﺛﯿﻨﺴﺖ ﻣﻊ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﺎﻟﺼـﺤﮥ و ﺣﺪﯾﺚ ﺑﯽ ﺳـﻨﺪ ﻧﺰد اﯾﺸﺎن ﺷﺘﺮي ﻣﻬﺎرﺳﺖ ﮐﻪ اﺻﻼ ﮔﻮش ﺑﺂن‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﻨـﺪ اﻧﺘﻬﯽ ﭘﺲ ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳـﻨﺪ آن ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺸﻮد ﻣﺜﻞ ﺷﺘﺮ ﺑﯽ ﻣﻬﺎرﺳﺖ و اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ اﺻـﻼ ﮔﻮش ﺑﺂن‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ دوم آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﺳـﻨﺪ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻇﺎﻫﺮ ﻫﻢ ﺷﻮد ﭼﻮن ﺷﺎه ﺻﺎﺣﺐ اﻓﺎده ﮐﺮدهاﻧﺪ ﮐﻪ اﻋﺘﺒﺎر ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺑﯿﺎﻓﺘﻦ آن در‬‫ﮐﺘﺐ ﻣﺴـﻨﺪه ﻣﺤﺪﺛﯿﻨﺴﺖ ﻣﻊ اﻟﺤﮑﻢ ﺑﺎﻟﺼـﺤﮥ و اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﺼـﺤﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﻧﺰد ارﺑﺎب اﺑﺼﺎر از ﺣّﯿﺰ اﻋﺘﻤﺎد و اﻋﺘﺒﺎر‬‫دور و ﺑﺮ ﮐﻨـﺎر ﺑﺎﺷـﺪ ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﺷﺎﻫﺼـﺎﺣﺐ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘـﺎب ﺑﺎب اﻣﺎﻣﺖ ﺗﺤﻔﻪ ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨـﺪ و ﻗﺎﻋـﺪه ﻣﻘﺮره اﻫﻞ‬‫ﺳﻨﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺜﯽ را ﮐﻪ ﺑﻌﺾ اﺋﻤﻪ ﻓﻦ ﺣـﺪﯾﺚ در ﮐﺘﺎﺑﯽ رواﯾﺖ ﮐﻨﻨـﺪ و ﺻـّﺤﺖ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب را اﻟﺘﺰام ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﺑﺨﺎري و‬‫ﻣﺴـﻠﻢ و ﺑﻘﯿﻪ اﺻﺤﺎب ﺻﺤﺎح و ﺑﺼﺤﺖ آن ﺣﺪﯾﺚ ﺑﺎﻟﺨﺼﻮص ﺻﺎﺣﺐ آن ﮐﺘﺎب ﯾﺎ ﻏﯿﺮ او از ﻣﺤﺪﺛﯿﻦ ﺛﻘﺎت ﺗﺼﺮﯾﺢ ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺎﺑﻞ‬‫اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ و ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘـﺪا را ﺑﺮواﯾﺖ أﺑﯽ اﻟﺪرداء ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ در ﻣﻌﺠﻢ ﮐﺒﯿﺮ ﺧﻮد وارد ﮐﺮده ﮐﻤﺎ ﻓﯽ ﮐﻨﺰ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 584‬از ‪597‬‬‫اﻟﻌﻤﺎل ﻟﮑﻦ ﻃﺒﺮاﻧﯽ در ﻣﻌﺠﻢ ﮐﺒﯿﺮ ﺻﺤﺖ ﻣﺎ ﻓﯽ اﻟﮑﺘﺎب را ﻣﺜﻞ ﺑﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و ﺑﻘﯿﻪ ارﺑﺎب ﺻﺤﺎح اﻟﺘﺰام ﻧﮑﺮده و ﻧﻪ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ او‬‫از ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺛﻘﺎت ﺑﺼـﺤﺖ آن ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻧﻤﻮده ﺑﻠﮑﻪ ﻫﯿـﭻ ﮐﺴـﯽ ﺛﻘﻪ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ از ﻣﺤـﺪﺛﯿﻦ ﺑﺎﺷـﺪ ﯾﺎ از ﻏﯿﺮ اﯾﺸﺎن ﻟﺐ ﺑﺎﯾﻦ ادﻋﺎي ﺑﺎﻃﻞ‬‫ﻧﮕﺸﻮده ﭘﺲ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷـﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ ﺑـﺎوﻟﻮﯾﺖ ﺗﻤـﺎم ﺣﺴﺐ اﻓـﺎده ﻣﺨـﺎﻃﺐ ﻋﻼم ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺘﺠﺎج ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻬﺎرم آﻧﮑﻪ ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ در‬‫رﺳﺎﻟﻪ اﺻﻮل ﺣـﺪﯾﺚ در ذﮐﺮ ﻃﺒﻘﻪ ﺛﺎﻟﺜﻪ اﺣﺎدﯾﺚ ﻧﻘﻼ ﻋﻦ واﻟـﺪه ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻃﺒﺮاﻧﯽ را از ﺟﻤﻠﻪ آن ﮐﺘﺐ ﺷـﻤﺎر ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ ﻣﺼـﻨﻔﯿﻦ آﻧﻬﺎ‬‫اﻟﺘﺰام ﺻـﺤﺖ ﻧﻨﻤﻮدهاﻧـﺪ و آن ﮐﺘﺐ در ﺷـﻬﺮت و ﻗﺒﻮل در ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻃﺒﻘﻪ اوﻟﯽ و ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﺮﺳـﯿﺪه و در ان ﮐﺘﺐ اﺣﺎدﯾﺚ ﺻـﺤﯿﺤﻪ و ﺣﺴﻦ و‬‫ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺘﻬﻢ ﺑـﺎﻟﻮﺿﻊ ﻧﯿﺰ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و رﺟﺎل آن ﮐﺘﺐ ﺑﻌﻀـﯽ ﻣﻮﺻﻮف ﺑﻌﺪاﻟﺖاﻧـﺪ و ﺑﻌﻀـﯽ ﻣﺴـﺘﻮر و ﺑﻌﻀـﯽ ﻣﺠﻬﻮل و اﮐﺜﺮ‬‫اﺣـﺎدﯾﺚ آن ﮐﺘﺐ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﻧﺰد ﻓﻘﻬـﺎ ﻧﺸﺪهاﻧـﺪ ﺑﻠﮑﻪ اﺟﻤـﺎع ﺑﺮ ﺧﻼـف آﻧﻬـﺎ ﻣﻨﻌﻘـﺪ ﮔﺸـﺘﻪ ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ ﺣﺎل‬‫ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ ﻃﺒﺮاﻧﯽ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻨﻮال ﺑﺎﺷـﺪ ﻧﺰد اوﻟﯿﺎﯾﺸـﺎن ﻣﺤﺾ وﺟﻮد ﺣـﺪﯾﺚ اﺑﻮ دردا در ان ﮐﯽ دﻟﯿـﻞ اﻋﺘﺒـﺎر و اﻋﺘﻤـﺎد و ﻣﺠّﻮز ﺗﻤﺴـﮏ و‬‫اﺳﺘﻨﺎد ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻤﻮﻓﻖ ﻟﻌﺮوج ﻣﻌﺎرج اﻟﺴﻌﻮد اﻣﺎ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪213 :‬‬‫ﺑﺮواﯾﺖ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﭘﺲ ﻗﺪح و ﺟﺮح آن روﺷـﻨﺴﺖ ﮐﺴﻔﻮر اﻟﺼﺒﺢ و ﻟﻤﻌﺎن ﻟﻘﻤﺮ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﯾﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ذﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﺬي از ﻣﺤﺎﻣﺪ‬‫ﻣﺒﻬﺮه و ﻣﺪاﺋـﺢ ﻣﺰﻫﺮه او آﻧﻔﺎ ﺷـﻨﯿﺪي و داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻠﯽ و ﺷﺎﻫﺼﺎﺣﺐ او را ﺑﺠﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻃﯿﺮ اﻣﺎم اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ در‬‫ﮐﺘﺎب ﻣﯿﺰان اﻻﻋﺘﺪال ﮐﻪ ﭼﺎر ﺗﺎ ﻧﺴﺦ آن ﺑﺨﻂ ﻋﺮب ﭘﯿﺶ اﯾﻦ ﺗﺸـﺘﺖ اﻟﺒﺎل ﺑﻔﻀﻞ رب ﻣﺘﻌﺎل ﻣﻮﺟﻮدﺳﺖ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﻟا ﻘـﺎﺳﻢ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺎﺻﻢ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﺨّﻄﺎب اﻟﻌـﺪوّي اﻟﻌﻤﺮّي ذﮐﺮه اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ و ﻗﺎل ﻻ ﯾﺼـﺢ ﺣـﺪﯾﺜﻪ و ﻻ‬‫ﯾﻌﺮف ﺑﻨﻘﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫أﻧﺒﺄه اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ ﺣـﺪﺛﻨﺎ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﻣﺤﻤـﺪ اﻟﺤﻠﺒﯽ ﺣـﺪﺛﻨﯽ ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ اﻟﻘﺴﻢ اﺧﺒﺮﻧﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ‬‫ﻣﺮﻓﻮﻋﺎ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫ﻓﻬﺬا ﻻ اﺻﻞ ﻟﻪ ﻣﻦ رواﯾﮥ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻞ ﻫﻮ ﻣﻌﺮوف ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن و ﻗﺎل اﻟﺪارﻗﻄﻨﯽ اﻟﻌﻤﺮي ﻫﺬا ﯾﺤﺪث ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﺎﺑﺎﻃﯿﻞ و‬‫ﻗﺎل اﺑﻦ ﻣﻨﺪة ﻟﻪ ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ ﻓﺎﻟﺤﻤﺪ و اﻟﻤّﻨﮥ ﻟﺨﺎﻟﻖ اﻟﻘّﻮة و اﻟﻤﻨﮥ ﮐﻪ ازﯾﻦ اﻓﺎده ﻋّﻠﺎﻣﻪ ذﻫﺒﯽ واﺿﺢ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﺬر و ﻫﺰل ﻣﺤﺾ ﺑﯽ‬‫اﺻـﻠﺴﺖ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﺪوي ﻋﻤﺮي ﻏﻤﺰدي ﻏﻤﺮ ﮐﻪ راوي آن از ﻣﺎﻟﮏ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﻔﺨﺮﺳﺖ ﺣﺴﺐ اﻓﺎده ﻋﻘﯿﻠﯽ ﺣﺪﯾﺜﺶ ﺻـﺤﯿﺢ‬‫ﻧﻤﯽﺷﻮد و او ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﻧﻘـﻞ ﺣـﺪﯾﺚ ﻧﯿﺴﺖ و ﮐﻔﯽ ﺑﻪ ﺧﺰﯾـﺎ و ﺧﺴـﺎرا و دار دارﻗﻄﻨﯽ ﻗـﺎﻃﻦ دار ﺗﺤﻘﯿﻖ اﯾﻦ ﻋﻤﺮي ﻏﻤﺮي ﺑﯽﺗﻮﻓﯿﻖ را‬‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻘﺒﯿـﺢ و ﺗﻬﺠﯿﻦ و ﺗﻔﻀـﯿﺢ و ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺗﺤـﺪﯾﺚ و از ﻣﺎﻟﮏ ﻧﺒﯿﻞ ﺑﺎﮐﺎذﯾﺐ و اﺑﺎﻃﯿﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده و اﺑﻦ ﻣﻨﺪه ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻧﯿﺰ از‬‫اﺛﺒﺎت ﻣﻨﺎﮐﯿﺮ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻋﻤﺮي ﻏﺮﯾﺮ ﻗﺎﺻـﺮ ﻧﻤﺎﻧـﺪه و ﻓﯽ ﮐّﻞ ذﻟﮏ ﮐﻔﺎﯾﮥ ﻻﻫﻞ اﻟّﺪراﯾﮥ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺴـﻘﻼن در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﺑﻌﺪ‬‫ﻧﻘـﻞ ﻋﺒـﺎرت ﻣﯿﺰان ﺑﺮاي اﺣﺮاق ﻗﻠﻮب اﻫﻞ ﺷـﻨﺎن و ﺳـﺮور ارﺑﺎب اﯾﻘﺎن اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﺘﯿﻨـﮥ اﻟﺒﻨﯿﺎن رزﯾﻨـﮥ اﻻرﮐﺎن ﻓﺮﻣﻮده ﻗﺎل اﻟﻌﻘﯿﻠﯽ ﺑﻌﺪ‬‫ﺗﺨﺮﯾﺠﻪ ﻫـﺬا ﺣـﺪﯾﺚ ﻣﻨﮑﺮ ﻻ اﺻﻞ ﻟﻪ و اﺧﺮﺟﻪ اﻟـّﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﻦ رواﯾﮥ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ اﻟﺨﻠﯿﻞ اﻟﺒﺼـﺮي ﺑﺴـﻨﺪه و ﺳﺎق ﻧﺴـﺒﻪ ﮐﺬﻟﮏ ﺛﻢ ﻗﺎل ﻻ‬‫ﯾﺜﺒﺖ و اﻟﻌﻤﺮي ﻫﺬا ﺿﻌﯿﻒ ﺛﻢ اﺧﺮﺟﻪ ﻋﻦ أﺑﯽ اﻟﻌّﺒﺎس ﺑﻦ ﻋﻘﺪه ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﺳﺎﺑﻖ ﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﻌﻤﺮي ﺛﻨﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻪ و ﻗﺎل ﮐﺬا‬‫ﻗﺎل ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺧﺎﻟﺪ اﻟﻌﻤﺮي و اﺷﺎر اﻟﯽ اﻧّﻪ واﺣﺪ اﺧﺘﻠﻒ ﻓﯽ اﺳﻢ اﺑﯿﻪ و ﯾﺤﺘﻤﻞ ان ﯾﮑﻮن آﺧﺮ و ﺳـﯿﺎﺗﯽ اﻟﻘﻮل ﻓﯽ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﺳﺎﺑﻖ ﺷـﯿﺦ‬‫اﺑﻦ ﻋﻘـﺪة و اﺧﺮج ﻟﻪ اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ اﯾﻀﺎ ﻣﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻋﺒـﺪ اﻟﻌﺰﯾﺰ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻋﺒﯿﺪ ﺑﻦ ﻋﻘﯿﻞ ﻋﻨﻪ ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﺑﻬﺬا اﻟﺴـﻨﺪ ﺣﺪﯾﺜﺎ‬‫ﻓﯽ اﻟﻐـﺪو اﻟﯽ اﻟﻌﯿـﺪ ﻣﺎﺷـﯿﺎ و اﻟﺮﺟﻮع راﮐﺒـﺎ و ﮐـﺎن إذا أراد اﻟﻐـﺪو ﺟﻠﺲ ﻓﯽ اﻟﻤﺴـﺠﺪ ﻓﺠـﺎء ﻣﻦ ﺷـﺎء اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻦ اﺻـﺤﺎﺑﻪ ﺣﺘﯽ إذا ﻃﻠﻌﺖ‬‫اﻟﺸـﻤﺲ ﺧﺮج ﻓﮑّﺒﺮ و ﮐﺒﺮ ﻣﻦ ﻣﻌﻪ ﺗﮑﺒﯿﺮا ﻟﯿﺲ ﺑﺎﻟﻌﺎﻟﯽ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻗﺎل ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻤﺮي ﻫﺬا ﻣﻨﮑﺮ اﻟﺤﺪﯾﺚ ﯾﺤﺪث ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ‬‫ﺑﺎﺑﺎﻃﯿﻞ و ذﻫﺒﯽ واﻻﺷﺎن ﺑﻤﺰﯾـﺪ ﻧﻘـﺪ و اﺗﻘﺎن و ﮐﻤﺎل ﺳﺒﺮ و اﻣﻌﺎن در ﻣﻘﺎم دﯾﮕﺮ از ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﯿﺰان ﻧﯿﺰ ﻧﻬﺎﯾﺖ وﻫﻦ و ﻫﻮان اﯾﻦ اﻓﺘﺮا‬‫و ﺑﻬﺘﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮده ﺣﯿﺚ ﻗﺎل ﻣﻈﻬﺮ اﻟﮑﻤﺎل اﺧﺘﻼل ﻫﺬا اﻟﺒﻬﺖ و اﻟﻤﺤﺎل‬‫اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺻﻠﯿﺢ ﻋﻦ ذي اﻟﻨﻮن اﻟﻤﺼﺮي ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﺤﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 585‬از ‪597‬‬‫و ﻫﺬا ﻏﻠﻂ ﻣﻦ اﺣﻤﺪ ﻻ ﯾﻌﺘﻤﺪ ﻋﻠﯿﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ ﻋﺎرف ﺑﺎﻟﻤﺪارك رواﯾﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪214 :‬‬‫ﻧﻤﻮدن اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻـﻠﯿﺢ ﻣﺘﻬﺎﻟﮏ اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را از ذي اﻟﻨﻮن از ﻣﺎﻟﮏ ﻏﻠﻂ ﺻـﺮﯾﺢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺻـﻠﯿﺢ واﻧﻤﻮده ﺻـﺮاﺣﮥ ﻋﺪم ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ آن‬‫ﺑﺮاي اﻋﺘﻤـﺎد و اﺳـﺘﻨﺎد ﻇـﺎﻫﺮ ﻓﺮﻣﻮده و اﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ذﻫﺒﯽ را اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ ﻧﯿﺰ در ﻟﺴـﺎن اﻟﻤﯿﺰان وارد ﻓﺮﻣﻮده ﻃﺮﯾﻖ اﺣﻘـﺎق ﺣﻖ و‬‫ازﻫﺎق ﺑﺎﻃﻞ ﭘﯿﻤﻮده ﺣﯿﺚ‬‫ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺻـﻠﯿﺢ ﻋﻦ ذي اﻟﻨﻮن اﻟﻤﺼـﺮي ﻋﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ أ ﺑﺤﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ‬‫ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻫـﺬا ﻏﻠـﻂ ﻣـﻦ اﺣﻤـﺪ ﻻـ ﯾﻌﺘﻤـﺪ ﻋﻠﯿـﻪ و ﻋﻼـوه ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻘـﺎم ﻧﯿﺰ ذﻫـﺒﯽ در ﻣﯿﺰان اﯾﻦ ﺣـﺪﯾﺚ را ﻣﻘـﺪوح و ﻣﺠﺮوح و ﺑﯽاﺻـﻞ ﺷـﻤﺮده‬‫ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ آن را ﺑﺒﻼـﻏﺖ ﺗﻤـﺎم ﻇـﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﺣﯿﺚ ﻗـﺎل اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻏـﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻫﻠﯽ ﻏﻼم ﺧﻠﯿﻞ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ أﺑﯽ اوﯾﺲ و‬‫ﺷﯿﺒـﺎن و ﻗّﺮة ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﮐﺎﻣـﻞ و اﺑﻦ اﻟّﺴـ ﻤﺎك و ﻃﺎﺋﻔـﮥ و ﮐـﺎن ﻣﻦ ﮐﺒـﺎر اﻟّﺰﻫـﺎد ﺑﺒﻐـﺪاد ﻗـﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪي ﺳـﻤﻌﺖ اﺑـﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ‬‫اﻟﻨﻬﺎوﻧـﺪي ﯾﻘﻮل ﻗﻠﺖ ﻟﻐﻼم ﺧﻠﯿﻞ ﻣﺎ ﻫـﺬه اﻟﺮﻗﺎﺋﻖ اﻟﺘﯽ ﺗﺤﺪث ﺑﻬﺎ ﻗﺎل اوﺿـﻌﻨﺎﻫﺎ ﻟﯿﺮﻗﻖ ﺑﻬﺎ ﻗﻠﻮب اﻟﻌﺎّﻣﮥ و ﻗﺎل اﺑﻮ داود اﺧﺸـﯽ ان ﯾﮑﻮن‬‫دّﺟﺎل ﺑﻐـﺪاد و ﻗﺎل اﻟـﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺎت ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺣﻤﻞ ﻓﯽ ﺗﺎﺑﻮت اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و‬‫ﺑﻨﯿﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻗـّﺒ ﮥ و ﮐـﺎن ﯾﺤﻔﻆ ﻋﻠﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟﺤّﻨﺎء و ﯾﻘﺘﺎت ﺑﺎﻟﺒﺎﻗﻼ ﺻـﺮﻓﺎ ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋـﺪّي اﻣﺮه ﺑّﯿﻦ ﺣـّﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻗﺎل‬‫ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﺷـﯿﺒﺎن ﺛﻨﺎ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﺑﺪر ﻋﻦ أﺑﯽ ﻫﺎرون ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ ﻗﺎل ﻣﻦ ﻗّﺒﻞ ﻏﻼﻣﺎ ﺑﺸـﻬﻮة ﻟﻌﻨﻪ اﻟﱠﻠﻪ و ﻣﻦ ﻋﺎﻧﻘﻪ ﺿﺮب‬‫ﺑﺴﯿﺎط ﻣﻦ ﻧﺎر ﻓﺎن ﻓﺴﻖ ﺑﻪ دﺧﻞ اﻟّﻨﺎر و ﻣﻦ ﻣﺼﺎﺋﺒﻪ‬‫ﻗﺎل ﺣﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻤﺮي ﺛﻨﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي‬‫أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﻬﺬا ﻣﻠﺼﻖ ﺑﻤﺎﻟﮏ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨّﻘﺎش و ﻫﻮ واه ﻗﺎل اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺸـﻌﯿﺮي ﻟﻤﺎ ﺣﺪث ﻏﻼم ﺧﻠﯿﻞ ﻋﻦ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ ﻋﻮاﻧﮥ ﻗﻠﺖ‬‫ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻫـﺬا اﻟّﺮﺟﻞ ﻫـﺬا ﺣـّﺪث ﻋﻨﻪ اﺣﻤـﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ ﻗـﺪﯾﻢ ﻟﻢ ﯾﺪرﮐﻪ ﻓﻔّﮑﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا ﺛّﻢ ﺧﻔﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻌّﻠﻪ آﺧﺮ ﮐﺎﺳـﻤﻪ‬‫ﻓﺴـﮑﺖ ﻓﻠﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻐﺪ ﻗﺎل ﯾﺎ اﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻠﻤﺖ اﻧّﯽ ﻧﻈﺮت اﻟﺒﺎرﺣﮥ ﻓﯿﻤﻦ ﺳـﻤﻌﺖ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣﻤﻦ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﻓﻮﺟﺪﺗﻬﻢ ﺳّﺘﯿﻦ‬‫رﺟﻼ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ذﻫﺒﯽ ﺑﻌـﺪ ﻧﻘﻞ ﺟﻤﻠﻪ از ﻓﻀﺎﺋـﺢ و ﻗﺒﺎﺋـﺢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻏﺎﻟﺐ رواﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺶ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﮐﺎذب را‬‫از ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻤﺮي ﺧـﺎﺋﺐ از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻼﯾـﺎ و ﻣﺼـﺎﺋﺐ و رزاﯾـﺎ و ﻧﻮاﺋﺐ او ﻣﯽداﻧـﺪ و ﺑﺎ وﺻﻒ اﯾﻦ اﻓﺎده ﺑﻠﯿﻐﻪ ﺑﺎﻇﻬﺎر ﺑﻮدن آن‬‫ﻣﻠﺼﻖ ﺑﻤﺎﻟﮏ ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﻬﺠﯿﻦ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻔﺘﻌﻞ ﺑﺎﻗﺼﯽ اﻟﻤﺮاﺗﺐ و اﻟﻤﺪارج ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴﻘﻼﻧﯽ در ﻟﺴﺎن اﻟﻤﯿﺰان ﮔﻔﺘﻪ اﺣﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻏﺎﻟﺐ اﻟﺒﺎﻫﻠﯽ ﻏﻼم ﺧﻠﯿﻞ ﻋﻦ اﺳـﻤﺎﻋﯿﻞ ﺑﻦ اوﯾﺲ و ﺷـﯿﺒﺎن و ﻗّﺮة ﺑﻦ ﺣﺒﯿﺐ و ﻋﻨﻪ اﺑﻦ ﮐﺎﻣﻞ و اﺑﻦ اﻟّﺴّﻤﺎك و ﻃﺎﺋﻔﮥ و ﻗﺎل‬‫اﺑﻮ داود اﺧﺸﯽ ان ﯾﮑﻮن دّﺟﺎل ﺑﻐﺪاد و ﻗﺎل اﻟﺪار ﻗﻄﻨﯽ ﻣﺘﺮوك و ﻗﺎل اﻟﺨﻄﯿﺐ ﻣﺎت‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪215 :‬‬‫ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ﺧﻤﺲ و ﺳـﺒﻌﯿﻦ و ﻣـﺎﺋﺘﯿﻦ و ﺣﻤـﻞ ﻓﯽ ﺗﺎﺑﻮت اﻟﯽ اﻟﺒﺼـﺮة و ﺑﻨﯿﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﻗـّﺒ ﮥ و ﮐﺎن ﯾﺤﻔﻆ ﻋﻠﻤﺎ ﮐﺜﯿﺮا و ﯾﺨﻀﺐ ﺑﺎﻟﺤّﻨﺎء و‬‫ﯾﻘﺘﺎت ﺑﺎﻟﺒﺎﻗﻼ ﺻﺮﻓﺎ و ﻗﺎل اﺑﻦ ﻋﺪّي اﻣﺮه ﺑّﯿﻦ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﺣﺪﺛﻨﺎ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺪﺛﻨﺎ ﺷﯿﺒﺎن ﺣﺪﺛﻨﺎ اﻟﺮﺑﯿﻊ ﺑﻦ ﺑﺪر ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﻫـﺎرون ﻋﻦ أﺑﯽ ﺳـﻌﯿﺪ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻗـﺎل ﻣﻦ ﻗّﺒﻞ ﻏﻼﻣﺎ ﺑﺸـﻬﻮة ﻟﻌﻨﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﻓﺎن ﻋﺎﻧﻘﻪ ﺿـﺮب ﺑﺴـﯿﺎط ﻣﻦ ﻧﺎر ﻓﺎن ﻓﺴﻖ ﺑﻪ دﺧﻞ اﻟﻨﺎر و ﻣﻦ‬‫ﻣﺼﺎﺋﺒﻪ‬‫ﻗﺎل ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻌﻤﺮي ﺣـﺪﺛﻨﺎ ﻣﺎﻟﮏ ﻋﻦ ﻧﺎﻓﻊ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﻤﺮ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﻬـﺬا ﻣﻠﺼﻖ ﺑﻤﺎﻟـﮏ و ﻗﺎل اﺑﻮ ﺑﮑﺮ اﻟﻨّﻘﺎش و ﻫﻮ واه ﻗﺎل اﺑﻮ ﺟﻌﻔﺮ اﻟﺸـﻌﯿﺮي ﻟﻤﺎ ﺣـﺪث ﻏﻼم اﺑﻦ ﺧﻠﯿﻞ ﻋﻦ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﻋﻦ أﺑﯽ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 586‬از ‪597‬‬‫ﻋﻮاﻧـﮥ ﻗﻠﺖ ﻟﻪ ﯾﺎ اﺑﺎ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺎ ﻫـﺬا اﻟّﺮﺟﻞ ﻫﺬا ﺣّﺪث ﻋﻨﻪ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ و ﻫﻮ ﻗﺪﯾﻢ ﻟﻢ ﯾﺪرﮐﻪ ﻓﻔّﮑﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا ﺛﻢ ﺧﻔﺘﻪ ﻓﻘﻠﺖ ﻟﻌﻠﻪ آﺧﺮ‬‫ﺑﺎﺳـﻤﻪ ﻓﺴـﮑﺖ ﻓﻠﻤﺎ ﮐﺎن ﻣﻦ اﻟﻐﺪ ﻗﺎل ﻟﯽ ﯾﺎ اﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﻋﻠﻤﺖ اﻧّﯽ ﻧﻈﺮت اﻟﺒﺎرﺣﮥ ﻓﯿﻤﻦ ﺳـﻤﻌﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻟﺒﺼـﺮة ﻣّﻤﻦ ﯾﻘﺎل ﻟﻪ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ ﻋﯿﺴﯽ‬‫ﻓﻮﺟﺪﺗﻬﻢ ﺳﺘﯿﻦ رﺟﻼ اﻧﺘﻬﯽ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺳـﻤﻌﺖ اﻟﺸـﯿﺦ اﺑﺎ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺳﺤﺎق ﯾﻘﻮل اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ ﺑﻦ ﻏﺎﻟﺐ ﻣّﻤﻦ ﻻ اﺷّﮏ ﻓﯽ ﮐﺬﺑﻪ و‬‫ﻗﺎل اﺣﻤـﺪ اﻟﺤﺎﮐﻢ اﺣﺎدﯾﺜﻪ ﮐﺜﯿﺮة ﻻ ﺗﺤﺼـﯽ ﮐﺜﺮة و ﻫﻮ ﺑّﯿﻦ اﻻﻣﺮ ﻓﯽ اﻟﻀـﻌﻒ و ﻗﺎل اﺑﻮ داود ﻗﺪ ﻋﺮض ﻋﻠّﯽ ﻣﻦ ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻓﻨﻈﺮت ﻓﯽ ارﺑﻊ‬‫ﻣﺎﺋﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﺳﺎﻧﯿﺪﻫﺎ و ﻣﺘﻮﻧﻬﺎ ﮐﺬب ﮐﻠّﻬﺎ و ﻗﺎل اﻟﺤﺎﮐﻢ روي ﻋﻦ ﺟﻤﺎﻋﮥ ﻣﻦ اﻟﺜﻘﺎت اﺣﺎدﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮﻋﮥ ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ذﮐﺮه اﻟﻘﺎﺿﯽ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻦ زﻫﺪه و ورﻋﻪ ﻓﻨﻌﻮذ ﺑﺎﻟّﻠﻪ ﻣﻦ ﺷﺎﻧﻪ اﻟﺦ‬‫ﻧﻬ ﻢ‬‫آﻧﮑﻪ در ﮐﻤﺎل ﺗﺤﻘﻘﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪارا ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ در ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ رواﯾﺖ ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺷﻨﯿﻊ و ﻣﻮﺿﻮع و اﻓﺘﺮاء‬‫ﻓﻈﯿﻊ ﻣﺼـﻨﻮع را ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ در ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ اﺧﺮاج ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﺒﺎر و اﻋﺘﻤﺎد و ﻻﺋﻖ اﺣﺘﺠﺎج و اﺳﺘﻨﺎد ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد زﯾﺮا‬‫ﮐﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎ اﮐﺎﺑﺮ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﻧﻪ ﻣﺮوي ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺜﯽ را در ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ﺣـﺪﯾﺚ واﻣﯽﻧﻤﺎﯾﻨـﺪ ﻣﮕﺮ ﻧﺸـﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻓﺨﺮ‬‫رازي در ﻧﻬﺎﯾﮥ اﻟﻌﻘﻮل ﺑﻤﺰﯾﺪ ﻏﻔﻮل و ذﻫﻮل ﻋﺪم اﺧﺮاج ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ را دﻟﯿﻞ ﻗﺪح و ﺟﺮح آن ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ و ﻋﺼﺒﯿﺖ و ﻋﻨﺎد و‬‫ﺷﺤﻨﺎء و ﻟﺪاد ﺧﻮد ﺑﺎﻗﺼـﯽ اﻟﻤﺪارج و اﻟﻤﺮاﺗﺐ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ ﺣﯿﺚ ﯾﻘﻮل و اﯾﻀﺎ ﻓﻼّن ﮐﺜﯿﺮا ﻣﻦ اﺻـﺤﺎب ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻠﻮا ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﮐﺎﻟﺒﺨﺎري‬‫و ﻣﺴـﻠﻢ و اﻟﻮاﻗـﺪي و اﺑﻦ اﺳـﺤﺎق ﺑـﻞ اﻟﺠﺎﺣـﻆ و اﺑﻦ أﺑﯽ داود اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي و ﻏﯿﺮه ﻣﻦ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻗـﺪﺣﻮا ﻓﯿﻪ و‬‫اﺳﺘﺪﻟّﻮا ﻋﻠﯽ ﻓﺴﺎده‬‫ﺑﻘﻮﻟﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﻗﺮﯾﺶ و اﻻﻧﺼﺎر و ﺟﻬﯿﻨﮥ و ﻣﺰﯾﻨﮥ و اﺳﻠﻢ و ﻏﻔﺎر ﻣﻮاﻟّﯽ دون اﻟﻨﺎس ﮐّﻠﻬﻢ ﻟﯿﺲ ﻟﻬﻢ ﻣﻮاﻟﯽ دون اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺧﺴﺎرت ﮐﻪ ﮐﻤﺎل وﻫﻦ و ﻫﻮان و ﺳـﺨﺎﻓﺖ و ﺑﻄﻼن آن ﺑﺤﻤـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘـﺪﯾﺮ در ﻣﺠﻠـﺪ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺘﻔﺼـﯿﻞ ﺗﻤﺎم‬‫درﯾـﺎﻓﺘﯽ ﻇﺎﻫﺮ و واﺿـﺤﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺨﺮ رازي ﻋـﺪم ﻧﻘﻞ ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ را در ﻣﻌﺮض ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن آورده اﺳﺖ و ﭘﺮ‬‫ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺰد رازي ﻋﺪم ﻧﻘﻞ ﺑﺨﺎري در ﻣﺜﻞ ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪216 :‬‬‫ﮐﻪ ﺗﻮاﺗﺮش ﻗﻄﻌﯽ و ﯾﻘﯿﻨﯿﺴﺖ و ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻦ را ﻧﯿﺰ ﺟﺰ اﻋﺘﺮاف ﺑﺂن ﭼﺎره ﻧﯿﺴﺖ ﺳـﺒﺐ ﻗﺪح و ﺟﺮح ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺑﻬﺰار اوﻟﻮﯾﺖ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ‬‫ﮐﻪ اﻋﺮاض ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ از رواﯾﺖ ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا دﻟﯿﻞ ﺻﺮﯾﺢ ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ و ﻣﺼﻨﻮﻋﯿﺖ آﻧﺴﺖ و ﻣﺤﺘﺠﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺗﺒﺎع رازي دﯾﮕﺮ‬‫اﺟﻠﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻋـﺪم اﺧﺮاج ﺑﺨﺎري را در ﻣﻌﺮض ﻗـﺪح و ﺟﺮح ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺗﺼﺎف ﺧﻮد ﺑﺎﻧﺼﺎف ﺛﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﻮدهاﻧﺪ‬‫ﺗﻔﺘﺎزاﻧﯽ در ﺷـﺮح ﻣﻘﺎﺻـﺪ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ اﺳـﺘﺪﻻل اﻫﻞ ﺣّﻖ ﺑﺤـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اﻟﺠﻮاب ﻣﻨﻊ ﺗﻮاﺗﺮ اﻟﺨﺒﺮ ﻓﺎن ذﻟﮏ ﻣﻦ ﻣﮑﺎﺑﺮات اﻟﺸـﯿﻌﮥ‬‫ﮐﯿﻒ و ﻗﺪ ﻗﺪح ﻓﯽ ﺻـﺤﺘﻪ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻠﻪ اﻟﻤﺤﻘﻘﻮن ﻣﻨﻬﻢ ﮐﺎﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ و اﻟﻮاﻗﺪي اﻟﺦ و ﺳﯿﺪ ﺷﺮﯾﻒ در ﺷﺮح‬‫ﻣﻮاﻗﻒ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺠﻮاب ﻣﻨﻊ ﺻـﺤﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ و دﻋﻮي اﻟﻀـﺮورة ﻓﯽ ﺻـﺤﺘﻪ ﻟﮑﻮﻧﻪ ﻣﺘﻮاﺗﺮا ﻣﮑﺎﺑﺮة ﮐﯿﻒ و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻠﻪ اﮐﺜﺮ اﺻـﺤﺎب اﻟﺤﺪﯾﺚ‬‫ﮐﺎﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﺿـﺮاﺑﻬﻤﺎ و ﻗﺪ ﻃﻌﻦ ﺑﻌﻀـﻬﻢ ﻓﯿﻪ ﮐﺎﺑﻦ أﺑﯽ داود اﻟﺴﺠﺴـﺘﺎﻧﯽ و اﺑﻮ ﺣﺎﺗﻢ اﻟﺮازي و ﻏﯿﺮﻫﻤﺎ ﻣﻦ اﺋﻤﮥ اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻟﺦ و‬‫ﻋﻼء اﻟـﺪﯾﻦ ﻗﻮﺷـﺠﯽ در ﺷـﺮح ﺗﺠﺮﯾـﺪ ﺑﺠﻮاب ﺣﺪﯾﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﮔﻔﺘﻪ و اﺟﯿﺐ ﺑﺎﻧﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﻮاﺗﺮ ﺑﻞ ﻫﻮ ﺧﺒﺮ واﺣﺪ ﻓﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠﮥ اﻻﺟﻤﺎع ﮐﯿﻒ و‬‫ﻗﺪ ﻗﺪح ﻓﯽ ﺻـﺤﺘﻪ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﻫﻞ اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻟﻢ ﯾﻨﻘﻠﻪ اﻟﻤﺤﻘﻘﻮن ﻣﻨﻬﻢ ﮐﺎﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﻟﻮاﻗﺪي اﻟﺦ و اﺳﺤﺎق ﻫﺮوي در ﺳﻬﺎم ﺛﺎﻗﺒﻪ‬‫ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ ﻏـﺪﯾﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﻠﻨﺎ اّوﻻ ﻻ ﻧﺴـﻠﻢ ﺗﻮاﺗﺮ اﻟﺨﺒﺮ ﮐﯿﻒ و ﻟﻢ ﯾـﺬﮐﺮه اﻟﺜﻘﺎت ﻣﻦ اﻟﻤﺤـﺪﺛﯿﻦ ﮐﺎﻟﺒﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ و اﻟﻮاﻗـﺪي و ﻗﺪ‬‫ﻗـﺪح ﻓﯽ ﺻـﺤﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺜﯿﺮ ﻣﻦ اﺋﻤـﮥ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺎﺑﯽ داود و اﻟﻮاﻗـﺪي و اﺑﻦ ﺧﺰﯾﻤـﮥ و ﻏﯿﺮﻫﻢ ﻣﻦ اﻟﺜﻘﺎت اﻟﺦ و اﺑﻮ اﻟﻤﺆﯾﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤﻤﻮد ﺧﻮارزﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﻧﻪ ﻣﺨّﺮج ﺑﻮدن ﺣـﺪﯾﺚ را در ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻋـﺪم اﻋﺘﺒﺎر آن داﻧﺴـﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺟﺎﻣﻊ ﻣﺴﺎﻧﯿﺪ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﻪ ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 587‬از ‪597‬‬‫اﻣﺎ ﻗﻮﻟﻪ ﻋﻔﺎ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺣﺎﮐﯿﺎ ﻋﻦ اﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﻣﻮﺳـﯽ اﻟﺸـﯿﺒﺎﻧﯽ ﻗﻠﺖ ﻻﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻘﻠﺘﯿﻦ ﻣﺸـﻬﻮر ﻗﺎل ﻻ اﻋﺘﻤﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻓﺎﻟﺠﻮاب ﻋﻨﻪ ﻣﻦ‬‫وﺟﻮه ﺛﻼﺛﮥ اﺣﺪﻫﺎ ان ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ ﺣﻖ ﺑﺪﻟﯿﻞ ان ﺣﺪﯾﺚ اﻟﻘﻠﺘﯿﻦ ﻟﻢ ﯾﺨﺮج ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻻ ﻓﯽ اﺣﺪﻫﻤﺎ و ﺣﺪﯾﺚ اﻻﻏﺘﺴﺎل ﻣﻦ اﻟﻤﺎء اﻟﺪاﺋﻢ‬‫ﺑﻌﺪ اﻟﺒﻮل ﻓﯿﻪ اﺧﺮﺟﻪ ﻣﺴـﻠﻢ ﺑﻠﻔﻆ اﻟﻐﺴﻞ و اﻟﺒﺨﺎري ﺑﻠﻔﻆ اﻟﻮﺿﻮء اﻟﺦ و ﺷﯿﺦ اﻻﺳﻼم ﺳﻨﯿﻪ اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻋﺪم وﺟﺪان ﺣﺪﯾﺚ را در‬‫ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﻗﺎدح و ﺟﺎرح ﻣﯽداﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﻬﺎج اﻟﺴّﻨﻪ ﺑﺠﻮاب‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻣﺎ اﻗﻠّﺖ اﻟﻐﺒﺮاء و ﻻ اﻇﻠّﺖ اﻟﺨﻀﺮاء ﻋﻠﯽ ذي ﻟﻬﺠﮥ اﺻﺪق ﻣﻦ أﺑﯽ ذر‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻟﻢ ﯾﺮوه اﻟﺠﻤﺎﻋﮥ ﮐﻠﻬﻢ و ﻻ ﻫﻮ ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺤﯿﻦ و ﻻ ﻓﯽ اﻟﺴﻨﻦ و ﻧﯿﺰ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ در ﻣﻨﻬﺎج اﻟﺴّﻨﻪ ﺑﺠﻮاب‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺳﺘﻔﺮق اّﻣﺘﯽ ﻋﻠﯽ ﺛﻠﺚ و ﺳﺒﻌﯿﻦ ﻓﺮﻗﮥ اﻟﺦ‬‫ﮔﻔﺘﻪ اﻟﻮﺟﻪ اﻟﺮاﺑﻊ ان ﯾﻘﺎل اوﻻ اﻧﺘﻢ ﻗﻮم ﻻ ﺗﺤﺘﺠﻮن ﺑﻤﺜﻞ ﻫـﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ ﻓﺎن ﻫـﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ اﻧﻤﺎ ﯾﺮووﻧﻪ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ ﺑﺎﺳﺎﻧﯿﺪ اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﮥ و‬‫اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﻧﻔﺴﻪ ﻟﯿﺲ ﻓﯽ اﻟﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﺑﻞ ﻗـﺪ ﻃﻌﻦ ﻓﯿﻪ ﺑﻌﺾ اﻫﻞ اﻟﺤـﺪﯾﺚ ﮐﺎﺑﻦ ﺣﺰم و ﻏﯿﺮه و ﻟﮑﻦ ﻗﺪ آورده اﻫﻞ اﻟﺴـﻨﻦ ﮐﺎﺑﯽ داود و‬‫اﻟﺘﺮﻣـﺬي و ﺑا ﻦ ﻣﺎﺟـﮥ و رواه اﻫـﻞ اﻟﻤﺴﺎﻧﯿـﺪ ﮐﺎﻻﻣـﺎم اﺣﻤـﺪ و ﻏﯿﺮه ﻓﻤﻦ اﯾﻦ ﻟﮑﻢ ﻋﻠﯽ اﺻﻮﻟﮑﻢ ﺛﺒﻮﺗﻪ ﺣـﺘﯽ ﺗﺤﺘﺠﻮا ﻓﯽ اﺻـﻞ ﻟا ـﺪﯾﻦ و‬‫اﺿﻼل ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴﻠﻤﯿﻦ اﻻ ﻓﺮﻗﮥ واﺣﺪة ﺑﺎﺧﺒﺎر اﻵﺣﺎد اﻟﺘﯽ ﻻ ﺗﺤﺘﺠﻮن ﺑﻬﺎ ﻓﯽ اﻟﻔﺮوع اﻟﻌﻤﻠﯿﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪217 :‬‬‫و ﻣﺘﺎﺧﺮﯾﻦ ﺳـﻨﯿﻪ ﻧﯿﺰ درﯾﻦ ﻣﺰﻋﻮم ﻏﺮاﺑﺖ ﻣﻨﻈﻮم ﺷـﺮﯾﮏ ﻣﺘﻘﺪﻣﯿﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺎﺑﺪاي اﯾﻦ ﻗﺪح و ﺟﺮح ﻋﺠﯿﺐ ﻗﻠﻮب ﻣﺘﻤﺴﮑﯿﻦ ﺑﺤﺪﯾﺚ‬‫اﻗﺘﺪا ﻣﯽﺧﺮاﺷـﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺷﺎه ﺳـﻼﻣﮥ اﻟﱠﻠﻪ در ﻣﻌﺮﮐﮥ اﻵراء ﮔﻔﺘﻪ ﺛﺎﻟﺜﺎ اﺳﺘﻨﺎدي ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮم ﮐﺮار ﻏﯿﺮ ﻓﺮار ﻧﻤﻮده درﯾﻦ ﻣﻘﺎم ﻣﻮﺟﺐ اﻟﺰام‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺪ ﭼﻪ اﯾﻦ از اﺧﺒﺎر آﺣﺎدﺳﺖ و در اﻣﺜﺎل اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﻮاﻓﻖ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﻣﺘﻮﻓﯽ ﮐﻤﺎ ﺳﯿﺠﯽء ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ ﺑﺎﺧﺒﺎر آﺣﺎد‬‫ﻋﻤﻞ و ﺗﺸﺒﺚ ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻣﻌﻬﺬا وﻗﻮع زﯾﺎدت ﻣﺬﮐﻮره در رواﯾﺎت ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺢ ﻟا ﺒﺨﺎري ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا او ﻟﯿﺎﺧﺬن اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻞ ﯾﺤﺒﻪ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و اﯾﻀﺎ ﻓﯿﻪ ﻷﻋﻄﯿّﻦ ﻫﺬه اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻼ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ و ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ‬‫ﻗﺎل ﯾﻮم ﺧﯿﺒﺮ ﻻﻋﻄﯿﻦ ﻫﺬه اﻟﺮاﯾﮥ رﺟﻼ ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯽ ﯾﺪﯾﻪ و اﯾﻀﺎ ﻓﯿﻪ ﻻﻋﻄﯿﻦ اﻟﺮاﯾﮥ او ﻟﯿﺎﺧﺬن اﻟﺮاﯾﮥ ﻏﺪا رﺟﻞ ﯾﺤﺒﻪ‬‫اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ او ﻗﺎل ﯾﺤﺐ اﻟﱠﻠﻪ و رﺳﻮﻟﻪ ﯾﻔﺘﺢ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ‬‫و ﻫﺮ ﮔﺎه در رواﯾﺘﯽ از رواﯾﺎت ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ ﻟﻔﻆ ﮐﺮار ﻏﯿﺮ ﻓﺮار وارد ﻧﯿﺴﺖ و زﯾﺎدت ﻏﯿﺮ ﺛﻘﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺛﻘﻪ و ﺛﻘﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ اوﺛﻖ ﻣﺤﻞ ﮐﻼﻣﺴﺖ‬‫ﭘﺲ ﺗﺸـﺒﺚ ﺑـﺎ زﯾـﺎدت ﮐـﺬاﺋﯽ ﻣﻘﺒﻮل ارﺑﺎب ﻋﻘﻮل ﻧﯿﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ و ﻓﺎﺿﻞ ﻣﻌﺎﺻـﺮ ﻣﻮﻟﻮي ﺣﯿـﺪر ﻋﻠﯽ در ﻣﻨﺘﻬﯽ اﻟﮑﻼم ﺑﺠﻮاب ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻟﻤﺎ اﺣﻀـﺮت ﻗﯿﻞ ﻟﻬﺎ ﻧـﺪﻓﻨﮏ ﻣﻊ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﻓﻘﺎﻟﺖ ادﻓﻨﻮﻧﯽ ﻣﻊ اﺧﻮاﺗﯽ ﺑﺎﻟﺒﻘﯿﻊ ﻓﺎﻧﯽ ﻗﺪ اﺣﺪﺛﺖ اﻣﻮرا ﺑﻌﺪه ﮐﻪ اﺑﻮ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﺑﻦ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ اﻟﺰرﻧﺪي در ﮐﺘﺎب اﻻﻋﻼم ﺑﺴـﯿﺮة اﻟﻨﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴـ ﻼم رواﯾﺖ ﮐﺮده ﮔﻔﺘﻪ ﻻ ﻧﺴـﻠﻢ‬‫ﮐﻪ ﻟﻔﻆ اﺣـﺪاث از ﺟﻨﺎب أم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﺻـﺤﯿﺢ ﺑﺎﺷـﺪ و ﺳـﻨﺪ ﻣﻨﻊ رواﯾﺖ ﺑﺨﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ از ﻟﻔﻆ ﻣـﺬﮐﻮر ﻋﺎري و ﻫﯽ ﻫـﺬه ﻋﻦ ﻫﺸﺎم ﺑﻦ‬‫ﻋﺮوة ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﻋﺎﺋﺸـﮥ رﺿـﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ اﻧّﻬﺎ اوﺻﺖ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﻟﺰﺑﯿﺮ ﻻ ﺗﺪﻓﻨﯽ ﻣﻌﻬﻢ و ادﻓﻨﯽ ﻣﻊ ﺻﻮاﺣﺒﯽ ﺑﺎﻟﺒﻘﯿﻊ ﻻ ازﮐﯽ ﺑﻪ اﺑﺪا ﻓﻼ‬‫ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ ﺻـﺪور اﻻﺣـﺪاث ﻋﻦ أم اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ و رواﯾﺖ ﺻـﺎﺣﺐ اﻋﻼم در ﺑﺎب ﺳـﯿﺰدﻫﻢ از ﮐﺘﺎب ﻣـﺬﮐﻮر ﺑﯽﺳـﻨﺪ ﻣﺮوﯾﺴﺖ اﻧﺘﻬﯽ و از‬‫ﻃﺮاﺋﻒ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﯿﺦ اﻹﺳﻼم ﺳﻨﯿﻪ اﻋﻨﯽ اﺑﻦ ﺗﯿﻤّﯿﻪ اﻋﺮاض ﻣﺤﺾ ﺑﺨﺎري از ﺣﺪﯾﺜﯽ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﺴﻠﻢ آن را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ در ﻣﻘﺎم‬‫ﻗـﺪح و ﺟﺮح ذﮐﺮ ﻣﯽﮐﻨـﺪ و ﺑﺎﯾﻦ اﻓﺎده ﺑـﺪﯾﻌﻪ ﺑﻨﯿﺎن اﺳـﺘﺪﻻل و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺤـﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا از ﺑﯿﺦ و ﺑﻦ ﺑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﻬﺎج اﻟﺴـﻨﻪ‬‫ﺑﺠﻮاب ﺑﺮﻫﺎن راﺑﻊ ﻋﺸﺮ از ﺑﺮاﻫﯿﻦ داﻟﻪ ﺑﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﺟﻨﺎب اﻣﯿﺮ ﻋﻠﯿﻪ اﻟّﺴﻼم ﮐﻪ ﻣﺎﺧﻮذ از ﮐﺘﺎب ﻏﺮﯾﺰت ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺴﺎدس اﻧﻪ‬‫ﻗﺪ ﺛﺒﺖ ﻓﯽ اﻟﺼﺤﯿﺢ ﻋﻦ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﻪ ﻗﺎل آﯾﮥ اﻻﯾﻤﺎن ﺣّﺐ اﻻﻧﺼﺎر و آﯾﮥ اﻟﻨﻔﺎق ﺑﻐﺾ اﻻﻧﺼﺎر‬‫و ﻗﺎل ﻻ ﯾﺒﻐﺾ اﻻﻧﺼﺎر رﺟﻞ ﯾﺆﻣﻦ ﺑﺎﻟّﻠﻪ و اﻟﯿﻮم اﻵﺧﺮ ﻓﮑﺎن ﻣﻌﺮﻓﮥ اﻟﻤﻨﺎﻓﻘﯿﻦ ﻓﯽ ﻟﺤﻨﻬﻢ ﻟﺒﻐﺾ اﻻﻧﺼﺎر اوﻟﯽ‬‫ﻓﺎن ﻫﺬه اﻻﺣﺎدﯾﺚ اﺻﺢ ﻣﻤﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 588‬از ‪597‬‬‫روي ﻋﻦ ﻋﻠﯽ رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻪ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻟﻌﻬﺪ اﻟﻨﺒﯽ اﻻﻣﯽ اﻟﯽ ﻻ ﯾﺤﺒﻨﯽ اﻻ ﻣﺆﻣﻦ و ﻻ ﯾﺒﻐﻀﻨﯽ اﻻ ﻣﻨﺎﻓﻖ‬‫ﻓﺎن ﻫﺬا ﻣﻦ اﻓﺮاد ﻣﺴﻠﻢ و ﻫﻮ ﻣﻦ رواﯾﮥ ﻋﺪي ﺑﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻋﻦ زر ﺑﻦ ﺟﯿﺶ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯽ و اﻟﺒﺨﺎري اﻋﺮض ﻋﻦ ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ ﺑﺨﻼف اﺣﺎدﯾﺚ‬‫اﻻﻧﺼﺎر ﻓﺎﻧﻬﺎ ﻣﻤﺎ اﺗﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ اﻫﻞ اﻟﺼـﺤﯿﺢ ﮐّﻠﻬﻢ اﻟﺒﺨﺎري و ﻏﯿﺮه و اﻫﻞ اﻟﻌﻠﻢ ﯾﻌﻠﻤﻮن ﯾﻘﯿﻨﺎ ان اﻟﻨﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﻗﺎﻟﻪ و ﺣﺪﯾﺚ‬‫ﻋﻠﯽ ﻗﺪ ﺷﮏ ﻓﯿﻪ ﺑﻌﻀﻬﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪218 :‬‬‫ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ اﻋﺮاض ﻣﺤﺾ ﺑﺨﺎري را از‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻟﻌﻬﺪ اﻟﻨﺒﯽ اﻻﻣﯽ اﻟﯽ ﻻ ﯾﺤّﺒﻨﯽ اﻻ ﻣﺆﻣﻦ و ﻻ ﯾﺒﻐﻀﻨﯽ اﻻ ﻣﻨﺎﻓﻖ‬‫ﺑـﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﻣﺴـﻠﻢ آن را رواﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﻤﻘﺎم ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ذﮐﺮ ﻧﻤﻮده و آن را اﻟﻌﯿﺎذ ﺑﺎﷲ ﻣﻮﺛﺮ در ﺗﻮﻫﯿﻦ آن ﮔﻤﺎن ﮐﺮده و در‬‫ﮐﻤﺎل ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه اﻋﺮاض ﻣﺤﺾ ﺑﺨﺎري از ﺣﺪﯾﺜﯽ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﺴـﻠﻢ راوي آن در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺛﺮ در وﻫﻦ آن ﺑﺎﺷﺪ و‬‫در ﻣﻘﺎم ﻗـﺪح و ﺟﺮح ﻣﺬﮐﻮر ﮔﺮدد ﭘﺲ اﻋﺮاض ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﻫﺮ دو از ﺣﺪﯾﺜﯽ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﻈﻬﻮر آﻣﺪه ﺑﺎوﻟﻮﯾﺖ ﺗﻤﺎم‬‫ﻣﻮﺛﺮ در وﻫﻦ و ﻫﻮان ﺑﻠﮑﻪ دﻟﯿﻞ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﺴﺎد و ﺑﻄﻼن آن ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﻮد و اﺑﻦ اﻟﻘﯿﻢ ﺗﻠﻤﯿﺬ رﺷـﯿﺪ اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ در ﮐﺘﺎب زاد اﻟﻤﻌﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺎن‬‫ﻗﯿﻞ ﻓﻤﺎ ﺗﺼﻨﻌﻮن ﺑﻤﺎ رواه ﻣﺴﻠﻢ ﻓﯽ ﺻﺤﯿﺤﻪ ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻗﺎل ﮐﻨﺎ ﻧﺴﺘﻤﺘﻊ ﺑﺎﻟﻘﺒﻀﮥ ﻣﻦ اﻟﺘﻤﺮ و اﻟﺪﻗﯿﻖ اﻻﯾﺎم ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ‬‫ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ و أﺑﯽ ﺑﮑﺮ ﺣﺘﯽ ﻧﻬﯽ ﻋﻨﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﯽ ﺷﺎن ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺮﯾﺚ و ﻓﯿﻤﺎ‬‫ﺛﺒﺖ ﻋﻦ ﻋﻤﺮ اﻧﻪ ﻗﺎل ﻣﺘﻌﺘﺎن ﮐﺎﻧﺘﺎ ﻋﻠﯽ ﻋﻬﺪ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﺎ اﻧﻬﯽ ﻋﻨﻬﻤﺎ ﻣﺘﻌﮥ اﻟﻨﺴﺎء و ﻣﺘﻌﮥ اﻟﺤﺞ‬‫ﻗﯿﻞ اﻟﻨﺎس ﻓﯽ ﻫـﺬا ﻃﺎﺋﻔﺘﺎن ﻃﺎﺋﻔـﮥ ﺗﻘﻮل ان ﻋﻤﺮ ﻫﻮ اﻟـﺬي ﺣﺮﻣﻬﺎ و ﻧﻬﯽ ﻋﻨﻬﺎ و ﻗـﺪ اﻣﺮ رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﻣﺎ ﺳـّﻨﻪ‬‫اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻟﺮاﺷـﺪون و ﻟﻢ ﺗﺮ ﻫـﺬه اﻟﻄﺎﺋﻔﮥ ﺗﺼـﺤﯿﺢ ﺣﺪﯾﺚ ﺳﺒﺮة ﺑﻦ ﻣﻌﺒﺪ ﻓﯽ ﺗﺤﺮﯾﻢ اﻟﻤﺘﻌﮥ ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ ﻓﺎﻧﻪ ﻣﻦ رواﯾﮥ ﻋﺒﺪ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻦ اﻟﺮﺑﯿﻊ‬‫ﺑﻦ ﺳﺒﺮة ﻋﻦ اﺑﯿﻪ ﻋﻦ ﺟـﺪه و ﻗـﺪ ﺗﮑﻠﻢ ﻓﯿﻪ اﺑﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻟﻢ ﯾﺮ اﻟﺒﺨﺎري اﺧﺮاج ﺣﺪﯾﺜﻪ ﻓﯽ ﺻـﺤﯿﺤﻪ ﻣﻊ ﺷﺪة اﻟﺤﺎﺟﮥ إﻟﯿﻪ و ﮐﻮﻧﻪ اﺻـﻼ ﻣﻦ‬‫اﺻﻮل اﻻﺳـﻼم و ﻟﻮ ﺻـّﺢ ﻋﻨـﺪه ﻟﻢ ﯾﺼﺒﺮ ﻋﻦ اﺧﺮاﺟﻪ و اﻻﺣﺘﺠـﺎج ﺑﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺎﺋﻔﻪ از ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺮ ﻧﻔﯽ ﺻـﺤﺖ ﺣـﺪﯾﺚ‬‫ﺳﺒﺮه ﺑﻦ ﻣﻌﺒﺪ در ﺑﺎب ﺗﺤﺮﯾﻢ ﻣﺘﻌﻪ در ﻋﺎم اﻟﻔﺘﺢ ﮐﻪ آن را ﻣﺴـﻠﻢ در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد رواﯾﺖ ﮐﺮده ﮐﻤﺎ ﻻ ﯾﺨﻔﯽ ﻋﻠﯽ ﻣﻦ راﺟﻌﻪ اﺳـﺘﺪﻻل‬‫ﮐﺮدهاﻧﺪ ﺑﻪ آﻧﮑﻪ ﺑﺨﺎري آن را ﺑﺎ وﺻﻒ ﺷﺪت ﺣﺎﺟﺖ ﺑﺂن و ﺑﻮدن ان اﺻـﻠﯽ از اﺻﻮل اﺳﻼم در ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد اﺧﺮاج ﻧﮑﺮده و اﮔﺮ اﯾﻦ‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﻧﺰد ﺑﺨﺎري ﺻـﺤﯿﺢ ﻣﯽﺑﻮد از اﺧﺮاج آن و اﺣﺘﺠﺎج ﺑﺂن ﺻﺒﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮد ﭘﺲ ﻫﺮ ﮔﺎه ﻧﺰد ﻃﺎﺋﻔﻪ از اﺟﻠّﻪ ﻋﻠﻤﺎي اﻫﻞ ﺗﺴـّﻨﻦ اﻋﺮاض‬‫ﻣﺤﺾ ﺑﺨﺎري از اﺧﺮاج ﺣـﺪﯾﺚ ﺳﺒﺮه ﺑﻦ ﻣﻌﺒـﺪ ﺑﺎ وﺻﻒ آﻧﮑﻪ ﻣﺴـﻠﻢ آن را در ﺻـﺤﯿﺢ ﺧﻮد وارد ﮐﺮده دﻟﯿﻞ ﻗـﺪح و ﺟﺮح آن ﻧﺰد او‬‫ﺑﺎﺷﺪ اﻋﺮاض ﺑﺨﺎري و ﻣﺴـﻠﻢ ﻫﺮ دو از اﺧﺮاج ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا ﺑﺎﻻوﻟﯽ ﮐﺎﺷﻒ از ﻣﻘﺪوﺣﯿﺖ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ و ﻣﻮﻫﻮﻧﯿﺖ آن ﻧﺰد‬‫اﯾﻦ دو ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺻﻨﺎﻋﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و از ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻣﺤّﯿﺮه اﻓﻬﺎم و ﻋﻘﻮل و ﻏﺮاﺋﺐ ﻣﺜﺒﺜﻪ ﺳﺮاﺳﯿﻤﮕﯽ و ﻏﻔﻮل و ذﻫﻮل ﺣﻀﺮات ﺳﻨّﯿﻪ اﻧﺴﺖ‬‫ﮐﻪ ﻗﺎري ﻋﺎري از ﺧﻮف ﺑﺎري و ﻋـﺬاب ﻧﺎري ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ اﺑﺘﻼ ﺑﺤﺐ ﺷـﯿﺨﯿﻦ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪار ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ذل و ﺧﻮاري و ﻗﺪح و ﺟﺮح‬‫ﺳﺎﺋﺮ و ﺳﺎري و ﻋﯿﺐ و ﻃﻌﻦ ﻃﺎري ﻧﺴـﺒﺖ ﺑﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻧﻤﻮده ﻃﺮﯾﻖ اﻇﻬﺎر ﮐﻤﺎل اﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘﺎن و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﮐﺬب و ﻋﺪوان و ﻏﺎﯾﺖ وﻗﺎﺣﺖ‬‫و ﺧـﺬﻻن و اﻗﺼـﺎي ﺟﻼـﻋﺖ و ﺧﺴـﺮان ﺧﻮد ﭘﯿﻤﻮده در ﺷـﺮح ﻓﻘﻪ اﮐﺒﺮ اوﻻـ از ﻗﻮﻧﻮي ﻧﻘـﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ او ﮔﻔﺘﻪ و ﻣـﺬﻫﺐ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ‬‫اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﻮف اّن اﻟﻤﺠﺘﻬﺪ ﯾﺠﻮز ﻟﻪ اّن ﯾﻘﻠﺪ ﻏﯿﺮه إذا ﮐﺎن اﻋﻠﻢ ﻣﻨﻪ و اﻋﻠﻢ ﺑﻄﺮﯾﻖ اﻟّﺪﯾﻦ و ان ﯾﺘﺮك‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪219 :‬‬‫اﺟﺘﻬﺎد ﻧﻔﺴﻪ و ﯾﺘﺒﻊ اﺟﺘﻬﺎد ﻏﯿﺮه و ﺑﻌﺪ آن ﮔﻔﺘﻪ و ﻫﻮ اﻟﻤﺮوي ﻋﻦ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔﮥ ﻻ ﺳّﯿﻤﺎ و‬‫ﻗﺪ ورد ﻓﯽ ﻟا ّﺼﺤﯿﺤﯿﻦ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﺎﺧﺬ ﻋﺜﻤﺎن و ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻌﻤﻮم ﻫﺬا اﻟﺤﺪﯾﺚ و ﻇﺎﻫﺮه و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺎﯾﺖ اﺳـﺘﻐﺮاب ﻏﺮﯾﺐ و اﻗﺼﺎي ﺗﺤّﯿﺮ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺤّﺴـ ﺮ و ﻗﻠﻖ‬‫و وﺟﯿﺐ آﻧﮑﻪ ﺷـﺎه وﻟﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﺨـﺎﻃﺐ او راﯾﺘﯽ از آﯾﺎت اﻟﻬﯽ و ﻣﻌﺠﺰه از ﻣﻌﺠﺰات ﺟﻨﺎب رﺳﺎﻟﺖ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﻣﯽداﻧـﺪ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺗﺒّﺤﺮ و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 589‬از ‪597‬‬‫ﺗﻤّﻬﺮ و ﻃﻮل ﺑﺎع و ﮐﺜﺮت اﻃﻼع و ﺑﺮوز و ﺷﺐ اوراق ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﮔﺮداﻧﯿـﺪن و ﻣﺘﻦ و ﺷـﺮوح آن ﺑﺎﺳـﻤﺎع ﻣﺘﻠﻤﺬﯾﻦ ﻫﻤﺞ رﻋﺎع رﺳﺎﻧﯿﺪن‬‫ﺑﺴـﺒﺐ ﻣﺰﯾـﺪ اﻧﻬﻤـﺎك در ﮐـﺬب و اﻓـﺘﺮا اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻇـﺎﻫﺮ اﻻﺗﻀـﺎع واﺿـﺢ اﻻﺳﺘﺸـﻨﺎع ﻻﺋـﺢ اﻻﺳـﺘﺒﺸﺎع را ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﺎﻣﯿـﺪه ﯾﻌﻨﯽ آن را‬‫ﺑﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻧﺴـﺒﺖ داده اﺑﻮاب ﮐﻤـﺎل ﻟﻮم و ﻣﻼم و ﻋـﺬل و اﯾﻼم ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻋﻼم ﺑﺮ روي ﻣﺒﺎرك ﺧﻮد ﮔﺸﺎده و ﻧﻔﺲ ﻧﻔﯿﺲ را ﻓﺮا روي‬‫اﺳـﺘﻬﺰا و اﺳﺘﺴـﺨﺎر ﺟﻬﺎﺑﺬه ﮐﺒﺎر ﻧﻬﺎده در ﻗﺮة اﻟﻌﯿﻨﯿﻦ ﺑﺠﻬﺖ ﻣﺰﯾﺪ وﻟﻮع و ﺷـﻐﻒ و ﺗﻬﺎﻟﮏ و ﺷـﻌﻒ ﺑﺎﺛﺒﺎت اﻓﻀﻠﯿﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮع‬‫ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺠﻢ ﻓﺮﻣﻮدن آن ﺣﻀﺮت‬‫اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫از‬‫ﺣﺪﯾﺚ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻣﺘﻔﻖ ﻋﻠﯿﻪ و از‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد ﻗﺎل ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي ﻣﻦ اﺻﺤﺎﺑﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮو اﻫﺘﺪوا ﺑﻬﺪي ﻋّﻤﺎر و‬‫ﺗﻤﺴﮑﻮا ﺑﻌﻬﺪ اﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮد اﺧﺮﺟﻪ اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻋﺪم اﺧﺮاج ﺑﺨﺎري و ﻣﺴﻠﻢ واﻻﺷﺎن اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻇﺎﻫﺮ اﻟﻬﻮان را در ﺻﺤﯿﺤﯿﻦ وﺛﯿﻖ اﻟﺒﻨﯿﺎن ﺑﺮ اﻫﻞ ﺗﻔّﺤﺺ و ﺗﺘﺒﻊ ﻏﯿﺮ ﻣﺨﻔﯽ و‬‫ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻮر ﺑﻠﮑﻪ ﺻﯿﺎﻧﺖ اﯾﻦ ﻫﺮ دو ﮐﺘﺎب ازﯾﻦ ﮐﺬب و زور در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮر اﺳﺖ ﻟﮑﻦ ﺑﻌﺪ ﺟﺴﺎرت ﺳﺮاﺳﺮ ﺧﺴﺎرت اﯾﻦ دو‬‫ﺑﺰرﮔﻮار ﻻزم اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﻧّﺺ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺮ ﻋﺪم اﺧﺮاج ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﯾﻦ ﮐﺬب ﻓﻀـﯿﺢ و زور ﻗﺒﯿﺢ ﻧﯿﺰ ﺑﺴـﻤﻊ ﻧﺎﻇﺮﯾﻦ رﺳﺎﻧﻢ و ﺳـﻨﺎن ﺟﺎﻧﺴﺘﺎن در‬‫ﺟﮕﺮ ارﺑـﺎب اﻓﺘﺮا و ﺑﻬﺘـﺎن و اﺻـﺤﺎب ﻣﮑـﺎﺑﺮه و ﻋـﺪوان ﺧﻼﻧﻢ و ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳـﻤﺎﺟﺖ و ﺷـﻨﺎﻋﺖ و ﻗﺒـﺢ و ﻓﻈﺎﻋﺖ اﯾﻦ ﻧﺴـﺒﺖ ﻣﻈﻬﺮ ﮐﻤﺎل‬‫وﻗﺎﺣﺖ و رﻗﺎﻋﺖ و ﻣﺒـﺪي اﻗﺼﺎي ﺻـﻔﺎﻗﺖ و ﺧﻼﻋﺖ واﺿـﺢ و ﻇﺎﻫﺮ و ﻻﺋﺢ و ﺑﺎﻫﺮ ﮔﺮداﻧﻢ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ در ﻣﺴـﺘﺪرك‬‫ﺑﻌﺪ ذﮐﺮ ﺧﺒﺮ ﺣﺬﯾﻔﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﺷـﻨﯿﺪي ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺬا ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺎ روي ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﻗﺪ اﻗﺎم ﻫﺬا اﻻﺳﻨﺎد ﻋﻦ ﻟا ﺜﻮري و‬‫ﻣﺴـﻌﺮ اﺑﻮ ﯾﺤﯿﯽ اﻟﺤّﻤـ ﺎﻧﯽ و اﻗﺎﻣﻪ اﯾﻀﺎ ﻋﻦ ﻣﺴـﻌﺮ وﮐﯿﻊ و ﺣﻔﺺ ﺑﻦ ﻋﻤﺮ اﻻﯾﻠﯽ ﺛﻢ ﻗﺼـﺮ ﺑﺮواﯾﺘﻪ ﻋﻦ اﺑﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ اﻟﺤﻤﯿـﺪي و ﻏﯿﺮه و اﻗﺎم‬‫اﻻﺳـﻨﺎد ﻋﻦ ﺑا ﻦ ﻋﯿﯿﻨـﮥ اﺳـﺤﺎق ﺑﻦ ﻋﯿﺴـﯽ ﺑﻦ اﻟّﻄﺒـﺎع ﻓﺜﺒﺖ ﺑﻤـﺎ ذﮐﺮﻧﺎ ﺻـّﺤﮥ ﻫـﺬا اﻟﺤـﺪﯾﺚ و ان ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه ﭘﺲ ﮐﻠﻤﻪ و ان ﻟﻢ ﯾﺨﺮﺟﺎه‬‫ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻـﺮﯾﺢ ﺑﺂﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﺧﺮاج اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ ﭘﺲ ﺑﺎ وﺻﻒ ﺑﺮاﺋﺖ ﺷﯿﺨﯿﻦ از ﺗﺨﺮﯾﺞ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﺪاج ﻧﺴﺒﺖ ان ﺑﺸﯿﺨﯿﻦ‬‫ﮐـﺬب ﻓﺎﺣﺶ ﻣﻮرث ﮐﻤﺎل ﻗﻠﻖ و اﻧﺰﻋﺎج و ﺳـﺒﺐ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻀـﺾ و اﺧﺘﻼج و ﻣﻈﻬﺮ ﻏﺎﯾﺖ ﻣﺮاد ﻟﺠﺎج و ﻣﻨﺘﻬﺎي اﻓﺘﺮا و اﻋﻮﺟﺎج و دﻟﯿﻞ‬‫واﺿـﺢ ﺑﺮ اﺧﺘﻼـل دﻣﺎغ و اﻋﺘﻼل ﻣﺰاج و دﻟﯿﻞ ﺑﺎﻫﺮ ﺑﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻤﺮض ﺗﻌﺼﺐ ﻻ ﻋﻼج و اﻋﺮاض و ﺻـﺪود از اﯾﺜﺎر ﺻـﺪق ﺳﻮّي اﻟﻤﻨﻬﺎج و‬‫اﺧﻔﺎق و ﺣﺮﻣﺎن از اﺧﺘﺒﺎر ﺣﻖ واﺿﺢ اﻟﻔﺠﺎﺟﺴﺖ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪220 :‬‬‫و ﻧﯿﺰ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﻘﻤﯽ ﻋﻠﻘﻢ ﺗﻔﻀـﯿﺢ و ﺗﺜﺮﯾﺐ و ﺗﻌﯿﯿﺮ و ﺗﺎﻧﯿﺐ ﺑﺬﮐﺮ ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺣﺎﮐﻢ ارﯾﺐ ﺑﻌﺪم اﺧﺮاج ﺷـﯿﺨﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺪﯾﺚ ﻣﻌﯿﺐ را در‬‫ﺣﻼﻗﻢ ﻧﺎﺳﺒﯿﻦ و ﻋﺎزﯾﻦ آن ﺑﺼـﺤﯿﺤﯿﻦ رﯾﺨﺘﻪ ﺧﺎك ﺗﻘﺒﯿﺢ و ﺗﻔﻀـﯿﺢ ﺑﺮ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻧﺎﺳﺒﯿﻦ ﻏﯿﺮ ﺻﺎﺋﺒﯿﻦ رﯾﺨﺘﻪ و ﺑﻠﯿﻪ ﻋﻈﻤﯽ و ﻗﯿﺎﻣﺖ ﮐﺒﺮي‬‫و داﻫﯿﻪ دﻫﯿﺎ و رزﯾﻪ ﻓﻘﻤﺎء ﺑﺮاي اﯾﺸﺎن ﺑﺮ اﻧﮕﯿﺨﺘﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﮐﻮﮐﺐ ﻣﻨﯿﺮ ﺷـﺮح ﺟﺎﻣﻊ ﺻـﻐﯿﺮ ﮐﻪ ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﺑﺨّﻂ ﻋﺮب رّب ﻗﺪﯾﺮ‬‫ﺑﺎﯾﻦ ﺣﻘﯿﺮ ﻟﻄﻒ ﻓﺮﻣﻮده ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺣﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و اّوﻟﻪ ﮐﻤﺎ‬‫ﻓﯽ اﺑﻦ ﻣﺎﺟـﮥ ﻋﻦ ﺣﺬﯾﻔﮥ ﺑﻦ اﻟﯿﻤﺎن ﻗﺎل رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻـﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳـﻠﻢ اﻧّﯽ ﻻ ادري ﻗﺪر ﺑﻘﺎﺋﯽ ﻓﯿﮑﻢ ﻓﺎﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي و اﺷﺎر‬‫اﻟﯽ أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ و رواه اﻟّﺘﺮﻣﺬي‬‫و ﻗﺎل ﺣﺴﻦ و ﺻـّﺤﺤﻪ اﺑﻦ ﺣّﺒﺎن و اﺧﺮﺟﻪ اﻟﺤﺎﮐﻢ ﺛّﻢ ﻗﺎل و ﻫﺬا ﻣﻦ اﺟّﻞ ﻣﺎ روي ﻓﯽ ﻓﻀﺎﺋﻞ اﻟﺸـﯿﺨﯿﻦ و ﺛﺒﺖ ﺑﻤﺎ ذﮐﺮﻧﺎ ﺻّﺤﺘﻪ و ان ﻟﻢ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 590‬از ‪597‬‬‫ﯾﺨﺮﺟﺎه ذﮐﺮه اﻟّﺘﺮﻣـﺬي اﻧﺘﻬﯽ و از اﻓﺎده اﺑﻦ ﺗﯿﻤﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺣـﺪﯾﺚ اﻗﺘﺪا در ﺻـﺤﯿﺤﯿﻦ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﯿﺴﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ آن را ﺑﺴـﻨﻦ‬‫ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺮده ﻧﻪ ﺑﺼﺤﯿﺤﯿﻦ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﻨﻬﺎج واﺿﺢ اﻻﻋﻮﺟﺎج ﻣﻤﻠﻮ از ﻏﺮاﺋﺐ ﻟﺠﺎج ﮔﻔﺘﻪ و‬‫ﻓﯽ اﻟّﺴﻨﻦ ﻋﻨﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻧﻪ ﻗﺎل اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟّﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫و ﻟﻬـﺬا ﮐﺎن اﺣـﺪ ﻗﻮﻟﯽ اﻟﻌﻠﻤﺎء و ﻫﻮ اﺣـﺪي اﻟّﺮواﯾﺘﯿﻦ ﻋﻦ اﺣﻤﺪ اّن ﻗﻮﻟﻬﻤﺎ إذا اﺗﻔﻘﺎ ﺣﺠﮥ ﻻ ﯾﺠﻮز اﻟﻌﺪول ﻋﻨﻬﺎ و ﻫﺬا اﻇﻬﺮ اﻟﻘﻮﻟﯿﻦ ﮐﻤﺎ‬‫اﻻﻇﻬﺮ اﯾﻀﺎ ان اﺗﻔﺎق اﻟﺨﻠﻔﺎء اﻻرﺑﻌﮥ ﺣّﺠﮥ ﻻ ﯾﺠﻮز ﺧﻼﻓﻪ ﻻﻣﺮ اﻟﻨﺒﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ ﺑﺎﺗﺒﺎع ﺳﻨﺘﻬﻢ‬‫دﻫﻢ‬‫آﻧﮑﻪ اﮔﺮ ﻫﻨﻮز در ﺑﻄﻼن اﯾﻦ اﻓﺘﻌﺎل ﺻـﺮﯾﺢ و ﻫﻮان اﯾﻦ اﻓﺘﺮاي ﻗﺒﯿـﺢ رﯾﺒﯽ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺤﻤﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺲ ﻧﻐﺰ و ﻣﺘﯿﻦ و ﺳـﺨﻨﯽ‬‫ﻧﻬـﺎﯾﺖ ﻟﻄﯿﻒ و رزﯾﻦ ﮐﻪ ﺷـﺎرح ﺻـﺪور و ﺟﺎﻟﺐ ﺳـﺮور ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ و ﻣﮑﺜﺮ اﺑﺘﻬﺎج و ﺟﺴﻮر و ﻣﻮﺟﺐ اﻧﺒﺴﺎط و ﻓﺮح ﻣﻮﻓﻮر ﺑﺮاي ﻣﻮﻗﻨﯿﻦ و‬‫ﺳﺒﺐ ﺧﻨﮑﯽ ﻋﯿﻮن و اﻧﺸﺮاح ﻗﻠﻮب ﻣﻨﺼﻔﯿﻦ ﻣﺬﻋﻨﯿﻦ و ﻣﺆّﯾﺪ و ﻣﺴّﺪد اﻓﺎدات اﻫﻞ ﺣﻖ و ﯾﻘﯿﻦ و ﻣﻈﻬﺮ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻّﺤﺖ و ﺳﺪاد و ﺻﻮاب و‬‫رﺷـﺎد ﺗﺤﻘﯿﻘـﺎت اﺗﺒـﺎع اﺋّﻤﻪ ﻃـﺎﻫﺮﯾﻦ ﺻـﻠﻮات اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ و ﻣﻨّﮑﺲ روس ﻣﺒﻄﻠﯿﻦ و ﮐﺎﺳـﺮ ﻇﻬـﻮر ﻣـﺪﻏﻠﯿﻦ و ﻣﺰﯾـﻞ ﻣﺮح و اﺷـﺮ‬‫ﻣﺴّﻮﻟﯿﻦ و ﻣﺴﺘﺎﺻﻞ ﺷﺎﻓﻪ ﻣﺰّوﻗﯿﻦ و ﻣﺰﯾﺢ اﻧﺒﺴﺎط و ﻧﺸﺎط ﻣﻠّﻤﻌﯿﻦ و ﻣﻮﺟﻊ و ﻣﺴﻘﻢ ﮐّﺬاﺑﯿﻦ ﻣﻔﺘﺮﯾﻦ و ﻣﻤﺮض و ﻣﻤّﺾ وّﺿﺎﻋﯿﻦ ﻣﺨﺘﻠﻘﯿﻦ‬‫و ﻣﻮرث ﺳﺮاﺳـﯿﻤﮕﯽ و ﺑﯿﺨﻮدي و ﺑﯿﻘﺮاري و زاري و ﺧﻮاري ﻣﺘﻤﺴﮑﯿﻦ ﺑﺎﯾﻦ زور و ﮐﺬب ﻣﻬﯿﻦ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻨﯿﺪ و ﺑﻤﺸﺎﻫﺪه اﺣﻘﺎق‬‫ﺣﻖ زاﻫﺮ و ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ازﻫﺎق ﺑﺎﻃﻞ ﺧﺎﺳـﺮ ﺑﺎ اداي ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷـﮑﺮ اﯾﺰد ﻣّﻨﺎن ﮐﻪ ﻣﺠﺮي ﺣﻖ و ﺻﺪق ﺑﺮ اﻟﺴﻨﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻧﺴﺖ ﻓﺎﺋﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮدﯾﺪ ﭘﺲ‬‫ﺑﺎﯾـﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤـ ﺪ اﻟﻔﺮﻏﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻌﺒﺮي در ﺷـﺮح ﻣﻨﻬﺎج اﻟﻮﺻﻮل اﻟﯽ ﻋﻠﻢ اﻻﺻﻮل ﮐﻪ ﺑﻌﻨﺎﯾﺖ رّب واﻫﺐ ﮐﻞ‬‫ﻣﺴـﺌﻮل و ﻣﺴـﻌﻒ و ﻣﻨﺠـﺢ ﮐـﻞ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣـﺎﻣﻮل ﻧﺴـﺨﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪ آن ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮده ﻓﻀـﻼي ﻓﺤﻮل وﻗﺖ رﺟﻮع و ﻗﻔﻮل از ﺣـﺞ و زﯾﺎرت‬‫رﺳﻮل اﻟﱠﻠﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ ﻣﺎ ﻫّﺐ اﻟﻘﺒﻮل ﺑﺪﺳﺖ اﯾﻦ ﻋﺒﺪ ﻗﺎﺻﺮ اﻓﺘﺎده ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ و ﻗﯿﻞ اﺟﻤﺎع اﻟﺸﯿﺨﯿﻦ ﺣﺠﮥ‬‫ﻟﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﻗﺘﺪوا ﺑﺎﻟﺬﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪي أﺑﯽ ﺑﮑﺮ و ﻋﻤﺮ‬‫ﻓﺎﻟﺮﺳﻮل اﻣﺮﻧﺎ ﺑﺎﻻﻗﺘﺪاء ﺑﻬﻤﺎ و اﻻﻣﺮ ﻟﻠﻮﺟﻮب و ح ﯾﮑﻮن ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﺣﺮاﻣﺎ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪221 :‬‬‫و ﻻ ﻧﻌﻨﯽ ﺑﺤﺠّﯿﮥ اﺟﻤﺎﻋﻬﻢ ﺳﻮي ذﻟﮏ و اﻟﺠﻮاب اّن اﻟﺤﺪﯾﺚ ﻣﻮﺿﻮع ﻟﻤﺎ ﺑّﯿّﻨﺎ ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟّﻄﻮاﻟﻊ و ﻟﻮ ﺳﻠﻢ ﺻّﺤﺘﻪ ﻓﻤﻌﺎرض‬‫ﺑﻘﻮﻟﻪ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﺳﻠﻢ اﺻﺤﺎﺑﯽ ﮐﺎﻟّﻨﺠﻮم ﺑﺎّﯾﻬﻢ اﻗﺘﺪﯾﺘﻢ اﻫﺘﺪﯾﺘﻢ‬‫ﻓـﺎﻧﻪ ﯾـﺪّل ﻋﻠﯽ وﺟﻮب ﻣﺘﺎﺑﻌـﮥ ﮐـّﻞ ﻣﻨﻬﻢ ﻟﮑّﻨﻬـﺎ ﻟﯿﺴﺖ ﺑﻮاﺟﺐ اﺟﻤﺎﻋـﺎ ازﯾﻦ ﻋﺒـﺎرت ﺳﺮاﺳـﺮ ﺑﺸﺎرت در ﮐﻤﺎل وﺿﻮح و ﻇﻬﻮرﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺒﺮي ﻋﻈﯿﻢ اﻟﻌﺒﻮر ﮐﺜﯿﺮ اﻟﻌﺜﻮر ﺑﺮاي ﮐﺴـﺮ ﻇﻬﻮر ارﺑﺎب ﺷـﺮ و ﺷﻮر و درء ﻧﺤﻮر اﺻـﺤﺎب ﺗﻠﻔﯿﻖ و زور ﺗﺼـﺮﯾﺢ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻮﺿﻊ اﯾﻦ‬‫ﮐﺬب ﺳﺮاﺳـﺮ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﻬﺠﻮر و ﺗﻨﺼـﯿﺺ ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺮ اﻓﺘﻌﺎل اﯾﻦ ﺑﻬﺖ ﻣﺼﻨﻮع و ﻣﺪﺣﻮر ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ و از ﻏﺎﯾﺖ اﻧﺼﺎف و ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺗﺼﺎف‬‫ﺑﻤﺘـﺎرﮐﺖ اﻋﺘﺴـﺎف ﻣﺮدودﯾﺖ و ﻣﻄﺮودﯾﺖ و ﻣﻮﻫﻮﻧّﯿﺖ و ﻣﻄﻌﻮﻧﯿﺖ و ﻣﻘـﺪوﺣّﯿﺖ و ﻣﺠﺮوﺣﯿﺖ اﯾﻦ ﻓﺮﯾﻪ ﺷـﻨﯿﻌﻪ و ﮐـﺬﺑﻪ ﻓﻈﯿﻌﻪ ﺑﻨﻬﺎﯾﺖ‬‫ﺻﺮاﺣﺖ ﺟﺎﮔﺰﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺴـﺘﻔﯿﺪﯾﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪ ﻓﺠﺰاه اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﺎ و ﻋﻦ ﺟﻤﯿﻊ اﻟﻤﺴـﻠﻤﯿﻦ ﺧﯿﺮ اﻟﺠﺰاء ﺣﯿﺚ اوﺻﻞ اﻟﯽ اﺳـﻔﻞ اﻟـﺪرﮐﺎت ﻫﺬا‬‫اﻟﮑـﺬب و اﻻﻓﺘﺮاء اّول ﺷـﺮح ﻣﻨﻬﺎج اﻻﺻﻮل ﻋﺒﺮي اﯾﻦ ﺳﺖ اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي اﻋﻠﯽ ﻣﻌﺎﻟﻢ اﻻﺳـﻼم و ﺑّﯿﻦ ﻟﻄﺮق اﻟﻤﻌﺎش و اﻟﻤﻌﺎد ﻗﻮاﻧﯿﻦ‬‫اﻟﺸـﺮع و اﻻﺣﮑﺎم و در آﺧﺮ ﻧﺴﺨﻪ ﺣﺎﺿﺮه اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﺮﻗﻮﻣﺴﺖ و ﻟﻘﺪ وﻗﻊ اﻟﻔﺮاغ ﻣﻦ اﺗﻤﺎم ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب ﯾﻮم اﻟﺨﻤﯿﺲ ﺑﻌﯿﺪ اﻟّﻈﻬﺮ آﺧﺮ‬‫اﺧﺮي اﻟﺠﻤﺎدﯾﯿﻦ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ﺗﺴـﻌﯿﻦ و ﺳـﺒﻊ ﻣﺎﺋـﮥ ﻫﺠﺮّﯾـﮥ ﺣﺎﻻ ﻧﺒـﺬي از ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻓﺎﺧﺮه و ﻣﺪاﺋﺢ ﺑﺎﻫﺮه و ﻣﻨﺎﻗﺐ زاﻫﺮه و ﻣﮑﺎرم ﻇﺎﻫﺮه و‬‫ﻣﺤﺎﻣـﺪ اﺛﯿﻠﻪ و ﻣﻔـﺎﺧﺮ ﺟﺰﯾﻠﻪ و ﻣـﺂﺛﺮ ﺟﻤﯿﻠﻪ و ﻣﺤـﺎﺳﻦ ﺟﻠﯿﻠﻪ ﻋـﺒﺮي ﺑﺎﯾـﺪ ﺷـﻨﯿﺪ و ازﻫـﺎر ﻧـﺎﻓﺤﻪ اﺳـﺘﺒﺼﺎر و اﺳﺘﺮﺷـﺎد ﺑـﺪﺳﺖ اﺳـﺘﻬﺪا و‬‫اﺳﺘﺼـﻼح ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺪ ﺷﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﯿﻢ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻻﺳﻨﻮي اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ در ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻟﺸﺮﯾﻒ ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 591‬از ‪597‬‬‫ﻋﺒﯿـﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻌﺒﺮي ﺑﻌﯿﻦ ﻣﮑﺴﻮرة ﺛّﻢ ﺑﺎء ﻣﻮّﺣـ ﺪة ﺳﺎﮐﻨـﮥ ﮐﺎن اﺣﺪ اﻻﻋﻼم ﻓﯽ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﻼم و اﻟﻤﻌﻘﻮﻻت ذا‬‫ﺣـّﻆ واﻓﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻗﯽ اﻟﻌﻠﻮم و ﻟﻪ اﻟّﺘﺼﺎﻧﯿﻒ اﻟﻤﺸـﻬﻮرة ﻣﻨﻬﺎ ﺷـﺮح ﮐﺘﺐ اﻟﺒﯿﻀﺎوي و ﻫﯽ اﻟﻐﺎﯾـﮥ اﻟﻘﺼﻮي ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﻟﻤﺼـﺒﺎح و‬‫اﻟّﻄﻮاﻟﻊ ﺳـﮑﻦ اﻟّﺴﻠﻄﺎﻧﯿﮥ ﺛﻢ ارﺗﺤﻞ اﻟﯽ اﻟّﺘﺒﺮﯾﺰ و ﺗﻮﻓﯽ ﺑﻬﺎ ﻓﯽ ﺛﺎﻟﺚ ﻋﺸﺮ رﺟﺐ ﺳﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﺮي ﯾﮑﯽ از اﻋﻼم در ﻋﻠﻢ ﮐﻼم و ﻣﻌﻘﻮﻻت و ﺻﺎﺣﺐ ﺣّﻆ واﻓﺮ در ﺑﺎﻗﯽ ﻋﻠﻮم ﺑﻮده و ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ او ﻣﺸـﻬﻮرﺳﺖ و اﺑﻦ ﺣﺠﺮ ﻋﺴـﻘﻼﻧﯽ‬‫در درر ﮐﺎﻣﻨﻪ ﻓﯽ اﻋﯿﺎن اﻟﻤﺎﺋﮥ اﻟﺜﺎﻣﻨﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻬﺎﺷـﻤﯽ اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﻔﺮﯾﺎﺑﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻌﺒﺮي ﺑﮑﺴـﺮ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺳـﮑﻮن‬‫اﻟﻤﻮّﺣﺪة ﮐﺎن ﻋﺎرﻓﺎ ﺑﺎﻻﺻـﻠﯿﻦ و ﺷﺮح ﻣﺼّﻨﻔﺎت اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻧﺎﺻﺮ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﺒﯿﻀﺎوي اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﻟﻤﻄﺎﻟﻊ و اﻟﻐﺎﯾﮥ اﻟﻘﺼﻮي ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ و ﻟا ﻤﺼﺒﺎح‬‫و ﺳـﮑﻦ اﻟـّﺴ ﻠﻄﺎﻧّﯿﮥ ﺛّﻢ ﺗﺒﺮﯾﺰ و وﻟّﯽ ﻗﻀﺎءﻫﺎ ذﮐﺮه اﻻﺳﻨﻮي ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎت اﻟﺸﺎﻓﻌّﯿﮥ و ﯾﻘﺎل اﻧّﻪ ﮐﺎن ﯾﻘﺮي اﻟﻤﺬﻫﺒﯿﻦ و ﮐﺎن اّوﻻ ﺣﻨﻔّﯿﺎ و ذﮐﺮه‬‫اﻟّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ اﻟﻤﺸـﺘﺒﻪ ﻓﯽ اﻟﻌﺒﺮي ﻓﻘﺎل ﻋﺎﻟﻢ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ وﻗﺘﻨﺎ و ﺗﺼﺎﻧﯿﻔﻪ ﺳﺎﺋﺮة و ﻣﺎت ﻓﯽ ﺷﻬﺮ رﺟﺐ ﺳﻨﻪ ‪ 743‬ﻗﻠﺖ رأﯾﺖ ﺑﺨّﻂ ﺑﻌﺾ ﻓﻀﻼء‬‫اﻟﻌﺠﻢ اﻧﻪ ﻣﺎت ﻓﯽ ﻏّﺮة ذي اﻟﺤّﺠﮥ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪222 :‬‬‫ﻣﻨﻬﺎ و ﻫﻮ اﺛﺒﺖ و وﺻـﻔﻪ ﻓﻘﺎل ﻫﻮ اﻟﺸـﺮﯾﻒ اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﮐﺎن ﻣﻄﺎﻋﺎ ﻋﻨﺪ اﻟﺴـﻼﻃﯿﻦ ﻣﺸﻬﻮرا ﻓﯽ اﻵﻓﺎق ﻣﺸﺎرا إﻟﯿﻪ ﻓﯽ ﺟﻤﯿﻊ‬‫اﻟﻔﻨﻮن ﻣﻼـذ اﻟﻀـﻌﻔﺎء ﮐـﺜﯿﺮ اﻟﺘﻮاﺿﻊ و اﻻﻧﺼـﺎف و ﻣـﺎل ﻓﯽ اواﺧﺮ ﻋﻤﺮه اﻟﯽ اﻻﺷـﺘﻐﺎل ﻓﯽ اﻟﻌﻠﻮم اﻟّﺪﯾﻨـّﯿ ﮥ و ﺷـﺮح ﮐﺘـﺎب اﻟﻤﺼﺎﺑﯿـﺢ ﻓﯽ‬‫اﻟﻤﺴـﺠﺪ اﻟﺠﺎﻣﻊ ﺑﺤﻀﺮة اﻟﺨﺎص و اﻟﻌﺎم ﺑﻌﺒﺎرات ﻋﺬﺑﮥ ﻓﺼﯿﺤﮥ ﻗﺮﯾﺒﮥ ﻣﻦ اﻻﻓﻬﺎم و ﮐﺎﻧﺖ وﻓﺎﺗﻪ ﺑﺘﺒﺮﯾﺰ و ﻓﯿﻬﺎ ﮐﺎن اﻟﻐﻼء اﻟﻤﻔﺮط ﺑﺨﺮاﺳﺎن‬‫و اﻟﻌﺮاق و ﻓﺎرس و اذرﺑﯿﺠﺎن و دﯾﺎر ﺑﮑﺮ ﺣﺘﯽ ﺟﺎوز اﻟﻮﺻﻒ و اﮐﻞ اﻟّﺮﺟﻞ اﺑﻮه و اﻻﺑﻦ اﺑﺎه و ﺑﯿﻌﺖ ﻟﺤﻮم اﻵدﻣﯿﯿﻦ ﻓﯽ اﻻﺳﻮاق ﺟﻬﺮا و‬‫دام ﺳـﺘﮥ اﺷـﻬﺮ و ﮐـﺎن اﺧّﻒ اﻟﺒﻼء ﻓﯽ ذﻟﮏ اﻫﻞ ﺗﺒﺮﯾﺰ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﯽﺗﻮان داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺮي ﻋﺎرف ﺑﺎﺻـﻠﯿﻦ ﺑﻮده و ﺷـﺮح ﻣﺼـﻨﻔﺎت‬‫ﻗﺎﺿـﯽ ﺑﯿﻀـﺎوي ﻧﻤﻮده و ﺑﺴـﺒﺐ ﮐﻤـﺎل ﻣﻬﺎرت ﮐﺘﺐ ﻫﺮ دو ﻣـﺬﻫﺐ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻨﻔﯿﻪ و ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ را درس ﻣﯽداد و اﺑﻮاب ﻫـﺪاﯾﺖ و ارﺷﺎد ﺑﺮ‬‫ﻃـﺎﻟﺒﯿﻦ ﻓﻀـﻞ و ﺳـﺪاد ﻣﯽﮔﺸـﺎد و ذﻫﺒﯽ او را در ﮐﺘـﺎب ﻣﺸـﺘﺒﻪ اﻟﻨﺴـﺒﮥ ذﮐﺮ ﻓﺮﻣﻮده ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺒﺠﯿﻞ و ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺗﻔﺨﯿﻢ ﭘﯿﻤﻮده ﯾﻌﻨﯽ ارﺷﺎد‬‫ﮐﺮده ﮐﻪ او ﻋـﺎﻟﻢ ﮐﺒﯿﺮﺳﺖ در وﻗﺖ ﻣـﺎ و ﺗﺼـﺎﻧﯿﻒ او ﺳﺎﺋﺮﺳﺖ و ﻧﯿﺰ از ان ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻀـﯽ ﻓﻀـﻼي ﻋﺠﻢ ﺑﻌـﺪ ذﮐﺮ ﺗﺎرﯾـﺦ وﻓﺎت‬‫ﻋﺒﺮي در ﻣـﺪح و ﺛﻨـﺎ و وﺻﻒ و اﻃﺮاء او اﻓﺎده ﻓﺮﻣﻮده ﮐﻪ او ﺷـﺮﯾﻒ ﻣﺮﺗﻀـﯽ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة و ﻣﻄﺎع ﻧﺰدﯾﮏ ﺳـﻼﻃﯿﻦ و ﻣﺸـﻬﻮر در‬‫آﻓﺎق و ﻣﺸﺎر إﻟﯿﻪ در ﺟﻤﯿﻊ ﻓﻨﻮن و ﻣﻼذ ﺿـﻌﻔﺎ و ﮐﺜﯿﺮ اﻟﺘﻮاﺿﻊ و اﻻﻧﺼﺎف ﺑﻮده و در آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﻮي اﺷـﺘﻐﺎل در اﻣﻮر دﯾﻨﯿﻪ ﻣﺎﺋﻞ‬‫ﮔﺮدﯾﺪه و ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ رﻓﯿﻌﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻋﻠﻮم ﯾﻘﯿﻨّﯿﻪ و اﺻﻞ و ﺷﺮح ﮐﺘﺎب ﻣﺼﺎﺑﯿﺢ در ﻣﺴﺠﺪ ﺟﺎﻣﻊ ﺑﺤﻀﺮت ﺧﺎص و ﻋﺎم ﺑﻌﺒﺎرات ﻋﺬﺑﻪ ﻓﺼﯿﺤﻪ‬‫ﻗﺮﯾﺒـﮥ ﻣﻦ اﻻﻓﻬـﺎم ﻧﻤﻮده و اﺑﻮ ﻣﺤﻤـﺪ ﻋﺒـﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ اﺳـﻌﺪ اﻟﯿـﺎﻓﻌﯽ در ﻣﺮآة اﻟﺠﻨـﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳـﺒﻌﻤﺎﺋﮥ ﻓﯿﻬﺎ ﺗﻮﻓّﯽ اﻻﻣﺎم‬‫اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ ﻣﺤّﻤﺪ اﻟﻌﺒﺮي اﻟﻔﺮﻏﺎﻧّﯽ اﻟﺤﻨﻔﯽ اﻟﺒﺎرع اﻟﻌّﻠﺎﻣﮥ اﻟﻤﻨﺎﻇﺮ ﯾﻀﺮب ﺑﺬﮐﺎﺋﻪ و ﻣﻨﺎﻇﺮﺗﻪ اﻟﻤﺜﻞ ﮐﺎن اﻣﺎﻣﺎ ﺑﺎرﻋﺎ‬‫ﻣﺘﻔﻨﻨﺎ ﺗﺨّﺮج ﺑﻪ اﻻﺻـﺤﺎب ﯾﻌﺮف اﻟﻤﺬﻫﺒﯿﻦ اﻟﺤﻨﻔﯽ و اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و اﻗﺮأﻫﻤﺎ و ﺻـّﻨﻒ ﻓﯿﻬﻤﺎ و اّﻣﺎ اﻻﺻﻮل و اﻟﻤﻌﻘﻮل ﻓﺘﻔّﺮد ﻓﯿﻬﻤﺎ ﺑﺎﻻﻣﺎﻣﮥ و‬‫ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﻨﻬﺎ ﺷـﺮح اﻟﻐﺎﯾﮥ ﻓﯽ اﻟﻔﻘﻪ ﻓﯽ ﻣﺬﻫﺐ اﻟﺸﺎﻓﻌّﯽ و ﺷـﺮح اﻟﻄﻮاﻟﻊ و ﺷـﺮح اﻟﻤﺼﺒﺎح و ﺷﺮح اﻟﻤﻨﻬﺎج ﻟﻠﺒﯿﻀﺎوي و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ‬‫اﻟّﺘﺼـﺎﻧﯿﻒ و اﻻﻣـﺎﻟﯽ و اﻟﺘﻌـﺎﻟﯿﻖ و وﻟﯽ ﺗﺒﺮﯾﺰ و اﻋﻤﺎﻟﻬـﺎ اﻟﯽ ان ﺗﻮﻓﯽ و ﮐـﺎن اﺳـﺘﺎذ اﻻﺳـﺘﺎذﯾﻦ ﻓﯽ وﻗﺘﻪ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﯽﺗﻮان ﻓﻬﻤﯿـﺪ ﮐﻪ‬‫ﻋﺒﺮي اﻣﺎم ﻋّﻠﺎﻣﻪ و ﻗﺎﺿـﯽ اﻟﻘﻀﺎة ﺣﺎﺋﺰ ﻓﻀﻞ ﻧﺎﺻﻊ و ﻓﺎﺿﻞ ﺑﺎرع و ﻋﻼﻣﻪ ﻣﻨﺎﻇﺮ و ﻓﻬﺎﻣﻪ ﻣﺎﻫﺮ ﺑﻮده و ﺑﻪ ذﮐﺎ و ﻣﻨﺎﻇﺮه او ﻣﺜﻞ ﻣﯽزدﻧـﺪ و‬‫ﻣﻘﺘـﺪاي ﮐﺎﻣـﻞ ﺟﻠﯿـﻞ اﻟﺸـﺄن و ﻣﻼـذ ﺣـﺎﺋﺰ اﺳـﺘﺤﺼﺎن و اﺗﻘـﺎن ﺑﻮده و اﺻـﺤﺎب ﻓﺮﻗﻪ ﺳـﻨﯿﻪ ﺑـﺎ ان اﺳـﺘﺎد ﺣﺎذق ﻣﺘﺤﺮج ﻓﺎﺿﻞ و ﻣﺘﺨﺮج‬‫ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ از ﺣّﺪ دﺧﻮل در ﻃّﻠﺎب ﺑﺤّﺪ اﺳـﺘﻘﻼل و ﮐﻤﺎل رﺳـﯿﺪﻧﺪ و ﮐﺘﺐ ﻣﺬﻫﺐ ﺣﻨﻔﯿﻪ و ﺷﺎﻓﻌّﯿﻪ را درس داده و ﺑﺘﺼـﻨﯿﻒ اﺳﻔﺎر‬‫در ﻫﺮ دو ﻣـﺬﻫﺐ ﻣﻨﺖ ﺑﺮ اﻫـﻞ آن ﻧﻬـﺎده و در اﺻﻮل و ﻣﻌﻘﻮل ﺑﺎﻣـﺎﻣﺖ ﻣﺘﻔّﺮد و درﯾﻦ ﻫﺮ دو ﻋﻠﻢ ﺟﻠﯿﻞ اﻟﺸﺄن ﻣﺘﻮّﺣـ ﺪ و در وﻗﺖ ﺧﻮد‬‫اﺳـﺘﺎذ اﺳﺎﺗـﺬه و در زﻣﺎن ﺧﻮد راس ﺟﻬﺎﺑـﺬه ﺑﻮده و ﺗﻘﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﺎﺿـﯽ ﺷـﻬﺒﻪ در ﻃﺒﻘﺎت ﺷﺎﻓﻌﯿﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺒﯿﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻦ‬‫ﻣﺤّﻤﺪ اﻟّﺸﺮﯾﻒ ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺪﯾﻦ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪223 :‬‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 592‬از ‪597‬‬‫اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اﻟﻔﺮﻏـﺎﻧﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑـﺎﻟﻌﺒﺮي ﻗﺎﺿـﯽ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﮐـﺎن ﺟﺎﻣﻌﺎ ﻟﻌﻠﻮم ﺷﺘﯽ ﻣﻦ اﻻﺻـﻠﯿﻦ و اﻟﻤﻌﻘﻮﻻت و ﻟﻪ ﺗﺼﺎﻧﯿﻒ ﻣﺸـﻬﻮرة و ﺳـﮑﻦ‬‫اﻟّﺴﻠﻄﺎﻧﯿﮥ ﻣّﺪة ﺛّﻢ اﻧﺘﻘﻞ اﻟﯽ ﺗﺒﺮﯾﺰ و ﺷﺮح ﮐﺘﺐ اﻟﺒﯿﻀﺎوي اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﻟﻐﺎﯾﮥ اﻟﻘﺼﻮي و اﻟﻤﺼﺒﺎح و اﻟﻤﻄﺎﻟﻊ ذﮐﺮه اﻻﺳﻨﻮي ﻓﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﻪ ﻟﮑﻦ‬‫ﻗـﺎل اﻟﺤﺎﻓـﻆ اﺑﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻓﯽ ذﯾﻞ اﻟﻌﺒﺮ ﮐﺎن ﺣﻨﻔّﯿﺎ ﯾﻘﺮي ﻣـﺬﻫﺐ أﺑﯽ ﺣﻨﯿﻔـﮥ و اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ و ﺻـﻨﻒ ﻓﯿﻬﻤﺎ و ﻗﺎل اﻟـّﺬﻫﺒﯽ ﻓﯽ ﻣﺸـﺘﺒﻪ اﻟﻨﺴـﺒﮥ‬‫اﻟﻌﺒﺮي ﻋﺎﻟﻢ ﮐﺒﯿﺮ ﻓﯽ وﻗﺘﻨﺎ ﺗﻮّﻓﯽ ﺑﺘﺒﺮﯾﺰ ﻓﯽ رﺟﺐ ﺳـﻨﮥ ﺛﻠﺚ و ارﺑﻌﯿﻦ و ﺳﺒﻊ ﻣﺎﺋﮥ و اﻟﻌﺒﺮي ﺑﮑﺴﺮ اﻟﻌﯿﻦ اﻟﻤﻬﻤﻠﮥ و ﺳﮑﻮن اﻟﺒﺎء اﻟﻤﻮﺣﺪة ﻻ‬‫ادري ﻧﺴـﺒﺘﻪ اﻟﯽ ﻣﺎ ذا ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﺗﻮان داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺒﺮي ﺟﺎﻣﻊ ﻋﻠﻮم ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ و ﺣﺎﺋﺰ ﻓﻨﻮن ﻣﺘﻌﺪده ﺑﻮده و ﻋﻼﻣﻪ ذﻫﺒﯽ اﻓﺎده ﮐﺮده‬‫ﮐﻪ او ﻋﺎﻟﻢ ﮐﺒﯿﺮﺳﺖ در وﻗﺖ ﻣﺎ و ﻧﺎﻫﯿﮏ ﺑﻪ اﺛﺒﺎﺗﺎ ﻟﺠﻠﯿﻞ اﻟﺜﻨﺎء و ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻻﻣﺎم ﺑﺎﻟﺪرﺳﮥ اﻟﮑﺎﻣﻠﯿﮥ در ﺷﺮح ﻣﻨﻬﺎج ﮐﻪ ﻧﺴﺨﻪ آن‬‫ﻣﺰّﯾﻨﻪ ﺑﺨﻂ او ﭘﯿﺶ ﻧﻈﺮ ﻓﻘﯿﺮ ﺣﺎﺿـﺮﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ و اﺻﻮل ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب اﻟﺬي ﺟﻤﻌﺘﻪ و أﺻـﻠﺘﻪ ﻣﻨﻬﺎ ﮐﺘﺐ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻋﻼم اﻟﺸـﯿﺦ ﺟﻤﺎل اﻟّﺪﯾﻦ‬‫اﻻﺳـﻨﻮي و اﻟﻌﺒﺮي و اﻟﺤﻠﻮاﺋﯽ و اﻟﻘﺎﺿـﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ ﻓﯽ ﺷﺮح ﻣﺨﺘﺼﺮ اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ و اﻟﺸﯿﺦ ﺳﻌﺪ اﻟﺪﯾﻦ و اﻟﺸﯿﺦ ﺳﯿﻒ اﻟﺪﯾﻦ اﻻﺑﻬﺮي‬‫و اﻟﺸـﯿﺦ وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﻌﺮاﻗﯽ ﻓﯽ ﺷـﺮح ﺟﻤﻊ اﻟﺠﻮاﻣﻊ و اﻟﺸﯿﺦ ﺑﺪر اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﺰرﮐﺸﯽ ﻓﯽ ﺗﺨﺮﯾﺞ اﺣﺎدﯾﺚ اﻟﻤﻨﻬﺎج و اﻟﻤﺨﺘﺼﺮ و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ‬‫رﺿﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻨﻬﻢ اﺟﻤﻌﯿﻦ و ﻋّﻨﺎﺑﻬﻢ ﻓﯽ اﻟﺪﻧﯿﺎ و اﻵﺧﺮة اﻣﯿﻦ و اﻟﺤﻤﺪ ﷲ رب اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺒﺮي واﻻ ﻣﻘﺎم از‬‫اﺋﻤﻪ اﻋﻼم و از اﻣﺜﺎل اﺳـﻨﻮي و ﺣﻠﻮاﺋﯽ و ﻗﺎﺿـﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﺪﯾﻦ و ﺷﯿﺦ ﺳﻌﺪ اﻟﺪﯾﻦ و ﺷﯿﺦ ﺳﯿﻒ اﻟﺪﯾﻦ اﺑﻬﺮي و ﺷﯿﺦ وﻟﯽ اﻟﺪﯾﻦ ﻋﺮاﻗﯽ و‬‫ﺷﯿـﺦ ﺑﺪر اﻟﺪﯾﻦ زرﮐﺸـﯽ ﺑﻮده و اﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﺑﺎﻟﮑﺎﻣﻠﯿﮥ ﺑﺴـﺒﺐ ﮐﻤﺎل ﺣﺴﻦ اﻋﺘﻘﺎد رﺿﺎي رّب ﻋﺒﺎد را ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺑﺴـﺒﺐ ﻋﺒﺮي واﻻ ﻧﮋاد و‬‫دﯾﮕﺮ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ اﻣﺠـﺎد ﻃـﺎﻟﺐ و ﺑﺎﯾﻦ ﻃﻠﺐ و اﺳﺘﺸـﻔﺎع ﺑﺴﻮي اﺛﺒﺎت ﮐﻤﺎل ﺟﻼﻟﺖ و ارﺗﻔﺎع ﺑﺮاي ﻋﺒﺮي ﻫﺎﺗﮏ اﺳـﺘﺎر ﻫﻤـﺞ رﻋﺎع راﻏﺐ‬‫ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ در آﺧﺮ ﺷـﺮح ﻣﻨﻬﺎج از اﺑﻦ اﻻﻣﺎم ﺑﺎﻟﮑﺎﻣﻠﯿﮥ اﯾﻦ اﺟﺎزه ﺷـﺮﯾﻔﻪ ﮐﻪ از ان ﻧﻬﺎﯾﺖ رﻓﻌﺖ ﻣﻨﺰﻟﺖ و ﻋﻠﻮ ﻣﺮﺗﺒﺖ اﯾﻦ ﺷـﺮح و‬‫ﻏـﺎﯾﺖ ﻣﺘـﺎﻧﺖ و رزاﻧﺖ و وﺛـﺎﻗﺖ و رﺻـﺎﻧﺖ آن و ﻏﺎﯾﺖ ﻣـﺪح و ﺛﻨﺎ و ﺗﻌﻈﯿﻢ و وﺻﻒ و اﻃﺮا و ﺗﻔﺨﯿﻢ ﺷﺎرح ﺑﺎ ﺟﻼﻟﺖ ﺗﮑﺮﯾﻢ ﻇﺎﻫﺮ و‬‫ﺑـﺎﻫﺮﺳﺖ ﻣﺮﻗﻮﻣﺴﺖ اﻟﺤﻤـﺪ ﻟّﻠﻪ اﻟّـﺬي ﺳـّﻬﻞ ﻟﺨّﻠﺺ ﻋﺒـﺎده ﺑﺎﻟـّﺼ ﺪق و اﻟﻮﻓـﺎ اﻟﻘﯿـﺎم ﺑﻤﻮاﺟﺐ اﻻﺗﺒﺎع ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻻﻗﺘﻔﺎ ﻻوﺻﺎف اﻓﻀـﻞ‬‫اﻟﺨﻼﺋﻖ ﺑﺎﺣﺴﻦ اﻟﺨﻼﺋﻖ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﻤﺼـﻄﻔﯽ ﺻﻠﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ و ﻋﻠﯽ اﺻﺤﺎﺑﻪ و آﻟﻪ اﻫﻞ اﻟﺒﯿﺎن و اﻟّﺼﻔﺎ و ﻋﻠﯽ اﻻﺋﻤﮥ اﻟﻤﻬﺪّﯾﯿﻦ اﻟﺬﯾﻦ ﺣﺼﻞ‬‫ﺗﺒﯿﺎن ﺑﯿﺎﻧﻬﻢ ﻣﻦ ﮐﻞ ﺳﻘﻢ اﻟﺸﻔﺎء و ﻋﻠﯽ ﻣﻦ ﻗﺎم ﺑﻨﺼﺮﺗﻪ ﺑﺎﻟّﺴﯿﻮف اﻟﻘﺎﻃﻌﮥ و اﻟﺒﺮاﻫﯿﻦ اﻟّﺴﺎﻃﻌﮥ ﻓﺤﺼﻞ ﻟﻬﻢ اﻻﮐﺘﻔﺎء و ﺳّﻠﻢ و ﺷﺮف و ﮐّﺮم‬‫و ﺑﻌﺪ ﻓﻘﺪ ﺗﺸّﺮﻓﺖ ﺑﺎﻟﻨﻈﺮ ﻓﯽ ﻫﺬا اﻟﮑﺘﺎب و اﻃﻠﻌﺖ ﻋﻠﯽ ﺑﻌﺾ ﻣﺎ ادرج ﻓﯽ ﻣﻄﺎوﯾﻪ ﻣﻦ اﻟّﻠﻄﺎﺋﻒ ﻋﻠﯽ ﻃﺮﯾﻖ اﻟّﺴﺪاد‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪224 :‬‬‫و اﻟّﺼﻮاب ﻓﺸﺎﻫﺪت ﻣﻦ ﺣﺴﻦ وﺿـﻌﻪ دﻗﮥ ﻧﻈﺮ ﻣﺆﻟﻔﻪ و ﻣﻦ ﻟﻄﻒ ﺗﺮﺻـﯿﻔﻪ ذﮐﺎوة ﻣﺼـّﻨﻔﻪ و ﻋﻠﻤﺖ اّن اﻟﱠﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻠﻄﻔﻪ اﻟﺤﮑﯿﻢ و ﻓﻀﻠﻪ‬‫اﻟﻌﻈﯿﻢ وﻓﻘﻪ ﻟﻨﮑﺎت ﻟﻄﯿﻔـﮥ اﻟﻤﺴﺎﻟﮏ و زﯾﺎدات ﻃﺮﯾﻔـﮥ اﻟﻤﺪارك و ﻻ ﻏﺮو ﻣﻦ اﻟﻤﺴـﻠﮏ ان ﯾﻔﻮح و ﻣﻦ اﻟﺒﺪر ان ﯾﺒﻮح و ﮐﯿﻒ و ﻣﺆﻟّﻔﻪ‬‫ﻣّﻤﻦ ﺧّﺼﻪ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ ﺑﺎﻧﻮاع اﻟﻔﻀﺎﺋﻞ و اﻧﻌﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﻠﻄﺎﺋﻒ اﻟﻔﻮاﺿﻞ و ﺟﻤﻊ ﻟﻪ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﻤﺸـﺮوع و اﻟﻤﻌﻘﻮل و ﮐﺸﻒ ﻟﻪ دﻗﺎﺋﻖ اﻟﻔﺮوع و‬‫اﻻﺻﻮل و ﻣﻨﺤﻪ اﻟﯿـﺪ اﻟّﻄﻮﻟﯽ ﻓﯽ ﻣـﺪارك اﻟﻌﻠﯽ و اﻧﻈﺎرا دﻗﯿﻘﻪ ﻓﯽ ﻣﺴﺎﻟﮏ اﻟﻬـﺪي و ﻗـﺪ اﺟﺰت ﻟﻪ اﺣﺴﻦ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ إﻟﯿﻪ ان ﯾﻘﺮي ﮐﺘﺐ‬‫ﻫﺬا اﻟﻔﻦ ﮐﺸـﺮح اﺻﻮل اﺑﻦ اﻟﺤﺎﺟﺐ ﺗﻐﻤﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﺑﻐﻔﺮاﻧﻪ ﻟﻠﻌﻼﻣﮥ اﻟﻘﺎﺿﯽ ﻋﻀﺪ اﻟﻤﻠﮥ و اﻟّﺪﯾﻦ و ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺷﺮوح و ﻏﯿﺮ ذﻟﮏ ﻣﻦ ﮐﺘﺐ‬‫ﻫﺬه اﻟـّﺼ ﻨﺎﻋﮥ ﻣﺨﺘﺼﺮﻫﺎ و ﻣﻄﻮﻟﻬﺎ ﻟﻤﻦ أراد ذﻟﮏ ﻓﯽ أي وﻗﺖ أراد ﻟﻌﻠﻤﯽ ﺑﺎﻫﻠﯿﺘﻪ ﻟﺬﻟﮏ و ﺗﺎﻫﻠﻪ و ﻗﺪ أﺟﺰت ﻟﻪ ان ﯾﺒﺴﻂ ﻗﻠﻤﻪ ﺑﺎﻻﻣﻼء‬‫و اﻟﺘﺼـﻨﯿﻒ ﺳﺎﻟﮑـﺎ ﻓﯽ ذﻟـﮏ اﻟﻤﺴـﻠﮏ اﻟﻤﻌﺘﺒﺮ ﻓـﺎﻧّﻪ ﺟـﺪﯾﺮ ﺑـﺬﻟﮏ ﺣﻘﯿﻖ ﻃﺎﻟﺒﺎ ﻣﻨﻪ ان ﻻ ﯾﺨﻠﯿﻨﯽ ﻓﯽ اوﻗﺎت ﺧﻠﻮاﺗﻪ و اﻧﻔﺎس ﺟﻠﻮاﺗﻪ ﻣﻦ‬‫اﻟـﺪﻋﺎء ﺣﺸـﺮﻧﯽ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌـﺎﻟﯽ و اّﯾﺎه ﻓﯽ زﻣﺮ اﻟﻤﺘﻘﯿﻦ ﻓﻬﻮ ﻧﻌﻢ اﻟﻤﻮﻟﯽ و ﻧﻌﻢ اﻟّﻨﺼـﯿﺮ و ﮐﺘﺐ ﻓﻘﯿﺮ رﺣﻤـﮥ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻣﺤّﻤـ ﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ اﻟﻘﺎﯾﺎﺋﯽ‬‫اﻟﺸﺎﻓﻌﯽ ﻏﻔﺮ اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ ذﻧﻮﺑﻪ ﺣﺎﻣﺪ اﻟﱠﻠﻪ ﺳـﺒﺤﺎﻧﻪ و ﻣﺼـّﻠﯿﺎ و ﻣﺴّﻠﻤﺎ ﻋﻠﯽ ﺧﯿﺮ ﺧﻠﻘﻪ ﻣﺤّﻤﺪ و اﻟﻪ و ﺻﺤﺒﻪ و ﻋّﻠﺎﻣﻪ ﺳﺪﯾﺪ اﻟﺪﯾﻦ اﻟﮕﺎزروﻧﯽ‬‫در ﻣﻐﻨﯽ ﺷـﺮح ﻣﻮﺟﺰ اﻟﻘﺎﻧﻮن ﮐﻪ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﱠﻠﻪ اﻟﻘﺴﻄﻨﻄﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻒ اﻟّﻈﻨﻮن ذﮐﺮ آن در ﺷﺮوح ﻣﻮﺟﺰ اﻟﻘﺎﻧﻮن ﺑﺎﯾﻦ ﻧﻬﺞ ﻧﻤﻮده‬‫و ﻣﻦ ﺷـﺮوﺣﻪ اﻟﺸـﺮح اﻟّﺴﺪﯾـﺪي اﻟﮑﺎزروﻧﯽ ﺟﻤﻊ ﻓﯿﻪ ﻣﻦ اﻟﻘﺎﻧﻮن و ﺷـﺮوﺣﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﻟﻤﺎ ﺗﺼّﻮرت ﻣﺎ ﺗﺼّﻮرت ﻣﻦ ﻓﻀـﯿﻠﮥ ﻫـﺬه اﻟﺼـﻨﺎﻋﮥ‬‫اﺷـﻔﺖ ﺑﻘﺮاءة اﻟﮑﺘﺐ اﻟﻤﺼـّﻨﻔﮥ ﻓﯿﻬـﺎ و وﻟﻬﺖ ﺑﺘﺤﺼـﯿﻞ ﺟﻤﻠﻬﺎ و ﺗﻔﺼـﯿﻠﻬﺎ ﻓﺨـﺪﻣﺖ ﺣﮑﻤﺎء اﻻﻣﺼﺎر و ﺗﻠّﻤـ ﺬت اﻃّﺒﺎء اﻻﻗﻄﺎر ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻐﺖ‬‫ادراك ﻣﻌـﺎﻧﯽ ﻗـﺎﻧﻮن اﻟّﺸـ ﯿﺦ اﻟﺮﺋﯿﺲ ﻟّﻘـ ﺎه اﻟﱠﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﯽ رﺿﻮاﻧﻪ اﻟـﺬي ﻫﻮ ﺧﻼﺻﻪ ﮐﻼم اﻻﻣﺎم اﻟﻤﻘـّﺪم اﺑﻘﺮاط و ﻓﺎﺿﻞ اﻻﻃّﺒﺎء ﺟﺎﻟﯿﻨﻮس و‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر ﺟﻠﺪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 593‬از ‪597‬‬‫ﺷﺎرﺣﯽ ﮐﻼﻣﻬﻤﺎ ﻣﺜﻞ اﻟﺤﻨﯿﻦ و اﻟﺜﺎﺑﺖ و اﻟﺮازي و ﻏﯿﺮﻫﻢ و ﻇﻔﺮت ﺑﺸـﺮوح اﻟﻘﺎﻧﻮن ﺳـّﯿﻤﺎ اﻟﺸـﺮﺣﯿﻦ اﻟﺬﯾﻦ اﺣﺪﻫﻤﺎ ﻻﺳـﺘﺎد اﻟﻮري ﺷـﯿﺦ‬‫اﻟﮑّﻞ ﻓﯽ اﻟﮑﻞ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻗﻄﺐ اﻟﺤّﻖ و اﻟّﺪﯾﻦ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﻟﻘﻄﺐ اﻟﺸـﯿﺮازي و ﻫﻮ ﮐﺎزروﻧّﯽ اﻻﺻﻞ ﻟﻤﺎ ﻗﺎل ﻓﯽ ﺷﺮح اﻟﻘﺎﻧﻮن و ﮐﻨﺖ ﻣﻦ اﻫﻞ‬‫ﺑﯿﺖ ﻣﺸـﻬﻮرﯾﻦ ﺑﻬﺬه اﻟﺼـﻨﺎﻋﮥ ﻟﮑﻮﻧﻬﻢ ﻣﻮّﻓﻘﯿﻦ ﻓﯽ اﻟﻌﻼج و اﺻـﻼح اﻟﻤﺰاج ﺑﺎﻧﻔﺎس ﻋﯿﺴﻮّﯾﮥ و اﯾﺪ ﻣﻮﺳﻮّﯾﮥ اﺑﻦ اﻻﻣﺎم اﻟﻬﻤﺎم ﺿﯿﺎء اﻟّﺪﯾﻦ‬‫ﻣﺴﻌﻮد اﻟﮑﺎزروﻧﯽ و ﺛﺎﻧﯿﻬﻤﺎ ﺷﺮح ﺧﻼﺻﮥ اﻟﺤﮑﻤﺎء و زﺑﺪة اﻻﻃﺒﺎء ﻋﻼء اﻟﺪﯾﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ أﺑﯽ اﻟﺤﺰم اﻟﻘﺮﺷﯽ اﻟﻤﻌﺮوف ﺑﺎﺑﻦ اﻟﻨﻔﯿﺲ ﻓﺎﻧﻬﻤﺎ‬‫ﻗﺪ اوردا ﻓﯽ ﺷﺮﺣﯿﻬﻤﺎ ﺟﻤﯿﻊ ﻣﺎ ﻓﯽ ﮐﻼم اﻟﻤﺘﻘﺪﻣﯿﻦ و اﻟﻤﺘﺄﺧﺮﯾﻦ ﻣﻊ ﻓﻮاﺋﺪ ﮐﺜﯿﺮة و ﻓﺮاﺋﺪ‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪225 :‬‬‫ﻧﻔﯿﺴـﮥ ﻗـﺪ ﺧﻠﺖ ﻋﻨﻬـﺎ ﺗﻠـﮏ اﻟﮑﺘﺐ ﺑﺎﺑﯿﻦ ﺗﻔﺴـﯿﺮ و اوﺿـﺢ ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻫـﺬا و ﻣﺎ اﺳـﺘﻔﺪت ﻣﻦ ﻣﺠﺎﻟﺲ درس ﺳـﻠﻄﺎن اﻟﺤﮑﻤﺎء و اﻣﺎم اﻟﻌﻠﻤﺎء‬‫اﻟﻤﺮﺗﻀـﯽ اﻻﻋﻈﻢ اﻻﺟّﻞ اﻟّﻨﺤﺮﯾﺮ اﻟﻤﻔّﺨﻢ اﻟﻤﺒّﺠﻞ ﺑﺮﻫﺎن اﻟﺤﻖ و اﻟـﺪﯾﻦ اﻟﻌﺒﺮي اﻟﺤﺴـﯿﻨﯽ اّﯾﺪه اﻟﱠﻠﻪ ﻣﻘﺮرا ﻣﻮﺿـﺤﺎ ﻣﺮ ﺑﻌﻀﺎ ﻓﯽ اﺛﻨﺎء ﻗﺮاءة‬‫ﮐﺘـﺎب اﻟﻘـﺎﻧﻮن و اﺳـﺘﻤﺎع ﻣـﺎ ﻗﺮأ اﻻﺻـﺤﺎب ازﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻇﺎﻫﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻋﺒﺮي ﺳـﻠﻄﺎن ﺣﮑﻤﺎ و اﻣﺎم ﻋﻠﻤﺎ و ﻣﺮﺗﻀـﯽ اﻋﻈﻢ اﺟﻞ و‬‫ﻧﺤﺮﯾﺮ ﻣﻔﺨﻢ ﻣﺒﺠﻞ و ﺑﺮﻫﺎن ﺣﻖ و دﯾﻦ ﺑﻮده ﺑﺎﻟﺠﻤﻠﻪ ﺑﻌـﺪ ادراك اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺮاﺗﺐ رﻓﯿﻌﻪ و رﻓﻌﺖ ﻣﻨﺎﺻﺐ ﻣﻨﯿﻌﻪ و ﺳـﻤﻮ ﻣـﺪارج‬‫ﻋﺎﻟﯿﻪ و ﻋﻠﻮ ﻣﻨﺎزل ﺳﺎﻣﯿﻪ ﻋﺒﺮي واﻻﺷﺎن اﻟﺴـﻨﮥ ﻣﺘﻨﻄﻌﯿﻦ ﻣﺘﻌﻨﺘﯿﻦ ﻣﺒﺘﻮر و ﻣﻘﻄﻮع و اروس ﻣﺘﻬﻮﮐﯿﻦ ﻣﺘﻔﯿﻬﻘﯿﻦ ﻣﮑﺴﻮر و ﻣﻘﻤﻮع ﮔﺮدﯾـﺪ و‬‫ﺣﻖ ﺣﻘﯿﻖ ﺑﺎﻻﺗﺒﺎع و اﻻﻧﻘﯿﺎد و ﺻﺪق ﺣﺮي ﺑﺎﻻذﻋﺎن و اﻻﻋﺘﻘﺎد ﮐﺎﻟﺼـﺒﺢ ﻋﻨﺪ اﻻﺳـﻔﺎر او ﮐﺎﻟﺸﻤﺲ ﻓﯽ راﺑﻌﮥ اﻟﻨﻬﺎر ﺑﻮﺿﻮح و ﻇﻬﻮر ﺗﺎم‬‫رﺳـﯿﺪ ﻓﺎﻟﺤﻤـﺪ ﻟﻠّﻪ ﻋﻠﯽ ﻣـﺎ ﺑﺎدر اﻟﻤﺒﻄﻠﯿﻦ اﻟﻤـﺪﻏﻠﯿﻦ ﺑﻘﻮاﺻﻒ اﻻﻓﺤﺎم و اﻻﺳـﮑﺎت و اﻟﺘﺒﮑﯿﺖ* و ﻋﺎﺟﻠﻬﻢ ﺑﻌﻮاﺻﻒ اﻟﺘﻨﺪﯾـﺪ و اﻟﺘﻌﯿﯿﺮ و‬‫اﻟﺘﺸﻮﯾﺮ و اﻟﺘﺸﺘﯿﺖ* ﻓﻤﺤﺎ اﺧﺒﺎرﻫﻢ* و ﻋﻔﺎ آﺛﺎرﻫﻢ* و ﺣّﻂ ﻣﻦ ﻗﺎﻋﺎت اﻻﺳـﻔﺎر و ﻣﻈﺎﻧﻬﺎ ﻣﻨﺎرﻫﻢ* و اﺻﻄﻠﻢ ﺗﻤﻮﯾﻬﺎت اﻟﻤﮑﺎﺑﺮﯾﻦ و اﺣّﻞ‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺑﻮارﻫﻢ* ﻓﻠﻢ ﯾﺒﻖ ﻟﻬﻢ دﻋﺎﻣـﮥ ﻟﻨﺎﺟﻢ* و ﻻ ﻣﺸﻖ ﻟﺮاﻗﻢ* و ﻻ ﻣﻨﺎر ﻟﻘﺎﺻـﺪ* و ﻻ ﻋﻠﻢ ﻟﺼﺎﻣـﺪ* و ﻻ ﻣﻠﺠﺄ ﻟﺮاﺋﺪ* ﺧﻨﺎﻗﻬﻢ ﻗﺪ اﺷـﺘّﺪ و‬‫وﺑﺎﻟﻬﻢ ﻗﺪ اﺣﺘّﺪ* ﻋﻘﻮﻟﻬﻢ ﺗﻨّﮑﺮت* و اﻟﺒﺎﺑﻬﻢ ﺗﻐّﯿﺮت* و اﻓﻬﺎﻣﻬﻢ ﺣﺎرت* و اﻧﻬﺎرﻫﻢ ﻏﺎرت* و رﻣﺎﺣﻬﻢ اﻧﮑﺴـﺮت* و ﺟﻨﻨﻬﻢ اﻧﻬﺼﺮت*‬‫و ﻋﻤﯿﺖ ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﻤﻬﺎرب* و ﺳّﺪت ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﻤﺴﺎرب* ﻻ ﯾﺪرون ﯾﻤﯿﻨﺎ ﻋﻦ ﻻ ﺷـﻤﺎل* و ﻻ ﯾﻌﺮﻓﻮن ﺻﻼﺣﺎ ﻣﻦ اﺧﺘﻼل* و ﻻ ﯾﻤّﯿﺰون ﺑﯿﻦ‬‫اﻟﺒﺮء و اﻻﻋﺘﻼل* ﺗﺮاﻃﻤﻮا ﻓﯽ ﻏّﻤﮥ ﻣﺎ اﺳـﻠﻔﻮا* و ﻗّﺮﻋﻮا ﺑﻤﺎ وﻋﺪوا ﻓﺎﺧﻠﻔﻮا* و ﻃﻮﻟﺒﻮا ﺑﻤﺎ اﺣﺘﻘﺒﻮا* و ﺣﻮﺳﺒﻮا ﻋﻠﯽ ﻣﺎ ارﺗﮑﺒﻮا* ﻟﯿﺲ ﻟﻬﻢ‬‫ﺣﯿﻠـﮥ و اﻧﻔﮑﺎك و ﺧﻼص* و ﻻ ﻣﻠﺠﺄ و ﻻ ﻣﻐﺎرات و ﻻ ﻣﻨﺎص* ﻗـﺪ ﻟﺰﻣﺘﻬﻢ اﻟﺤّﺠـ ﮥ* و ﺿـّﻠﻮا ﻓﯽ ﺣﯿﺮة اﻟﻤﺤـّﺠ ﮥ* و ﻫﻤﺲ اﻟـّﻀ ّﺠﮥ* و‬‫ﺳﻘﻄﻮا ﻣﻦ اﻟﻬﻼك ﻓﯽ اﻟّﻠّﺠـ ﮥ* ﮐّﺒﻮا ﻟﻤﻨﺎﺧﺮﻫﻢ* و اﺑﯿﺪوا ﻣﻦ اّوﻟﻬﻢ اﻟﯽ آﺧﺮﻫﻢ* و رّد ﮐﯿﺪﻫﻢ ﻓﯽ ﻧﺤﻮرﻫﻢ* و دﻓﻌﻮا ﻓﯽ ﺻﺪورﻫﻢ* و‬‫ﺑﻮدروا ﺑﺎﻟﻨﻘﻢ و اﻻذﻻل* و ﻋﻮﺟﻠﻮا ﺑﺎﻻﺟﺘﯿﺎح و اﻻﺳﺘﯿﺼﺎل* و ﻏّﺼﻮا ﺑﺮﯾﻘﻬﻢ* و ارﺗﺒﮑﻮا ﻓﯽ ﻣﻀﯿﻘﻬﻢ* و ﺣﯿﻞ ﺑﯿﻨﻬﻢ و ﺑﯿﻦ ﺗﺴﻮﯾﻼﺗﻬﻢ*‬‫ﺑﺸـﻐﻞ ﺷﺎﻏـﻞ* و ﺳـﻘﻢ داﺋﻢ ﻫﺎﺋـﻞ* و ﻋّﺰ اﺻـﻄﺒﺎرﻫﻢ* و ﺳـﻠﺐ ﻗﺮارﻫﻢ* و اﺧـﺬ ﻣﻨﻬﻢ ﺑﺎﻟﻤﺨـﺎﻧﻖ* و اﻗﺤﻤﻮا ﻓﯽ ﻣﺮدﯾﺎت اﻟﻤـﺪاﺣﺾ و‬‫ﻣﻮﺑﻘﺎت اﻟﻤﺰاﻟﻖ* و ﺣﺸﺮ ج ﻓﯽ ﺻﺪورﻫﻢ* و اﻟﺤﺪوا اﺣﯿﺎء ﻓﯽ ﻗﺒﻮرﻫﻢ* ﻣﺎ ﺛﺒﺖ ﻟﻬﻢ ﻗﺪم*‬‫ﻋﺒﻘﺎت اﻻﻧﻮار ﻓﯽ اﻣﺎﻣﮥ اﻻﺋﻤﮥ اﻻﻃﻬﺎر‪ ،‬ج‪13‬ﺑﺨﺶدوم‪ ،‬ص‪226 :‬‬‫و دام ﻟﻬﻢ اﻻـﻟﻢ* اﻧﮑﻠـﻮا و ﻧّﮑﻠـﻮا* و اﺟﺘّﺜـﻮا و اﺳﺘﻮﺻـﻠﻮا* ﻓﻠﻢ ﯾﺒـﻖ ﻟﻬﻢ ذﮐﺮ* و ﻟﻢ ﯾﻌﻘﺐ ﻣﻦ ﻣﺴـﺘﺨﻠﻒ اﺟﺮ* ﻗﻌـﺪوا ﻓﻤـﺎ ﻧﻬﻀﻮا و ﻣﺎ‬‫ﻗـﺎﻣﻮا* و ﺛّﺮﺑـﻮا اﻧﻔﺴـﻬﻢ و ﻻـﻣﻮا* ﺿـﻠﺖ ﺣﯿﻠﻬﻢ* و ﺧـﺎب اﻣﻠﻬﻢ* و ﺗﺼـّﻮﺣﺖ زروﻋﻬﻢ* و ﺳـﻘﻄﺖ ﻣﻨـﻮﻋﻬﻢ* و ﻫﺮﺑﺖ ﺟﻤـﻮﻋﻬﻢ* و‬‫ﺣﻤـﺪت ﺷــﻤﻮﻋﻬﻢ* و ﻧﻀــﺒﺖ ﻣﯿـﺎﻫﻬﻢ* و ذﺑﻠـﺖ ﺷـﻔﺎﻫﻬﻢ* و ﻧﮑﺴـﺖ روﺳـﻬﻢ* و اﺣﻔﻈـﺖ ﻧﻔﻮﺳـﻬﻢ* و وﻫـﺖ ﻣﺮاﺋﺮﻫـﻢ* و ﺗﺒﻠﺒﻠﺖ‬‫ﺿﻤﺎﺋﺮﻫﻢ* و ﻋﻤﯿﺖ ﺑﺼﺎﺋﺮﻫﻢ* و اﻧﺨﺮﻣﺖ ﺟـﺪراﻧﻬﻢ* و اﻧﻬـﺪﻣﺖ ارﮐﺎﻧﻬﻢ* و ﺧﺎب ﺳـﻌﯿﻬﻢ* و ﻋّﺰ رﻋﯿﻬﻢ* و اﻧﺠﺰﻣﺖ ﻣﮑﺎﯾـﺪﻫﻢ* و‬‫اﻧﻔﺼـﻤﺖ ﻣﺼﺎﯾـﺪﻫﻢ* و اﻧﻘـّﻀ ﺖ اﺷـﺮاﮐﻬﻢ و ﺣﺒـﺎﺋﻠﻬﻢ* و دﻏـﺖ ﻋﯿـﻮﻧﻬﻢ و ﻣﻨـﺎﻫﻠﻬﻢ* و ﻗﺼـﺮت ﻫﻤﻬـﻢ* و ﺗﺮاﮐﻤـﺖ ﻏﻤﻤﻬﻢ* و دام‬‫ﺳـﺪﻣﻬﻢ* و ﻃـﺎل ﻧـﺪﻣﻬﻢ* ﺗﻔّﺮﻗﺖ زراﻓﺘﻬﻢ اﯾـﺎدي ﺳـﺒﺎ* و وﻫـﻞ و ﻓﺸـﻞ و ﺧﺰي و اﻓﺘﻀـﺢ ﻣﻦ ﻣـﺎل إﻟﯿﻬﻢ و ﺻـﺒﺎ* ﺑﺎﻧﺖ ﻧﻘﺎﺋﺼـﻬﻢ* و‬‫ارﺗﻌـﺪت ﻓﺮاﺋﺼـﻬﻢ* و وﺿـﺢ ﻏﻔﻮﻟﻬﻢ* و ﻃﺎﺷﺖ ﻋﻘﻮﻟﻬﻢ* و ذﻫﻠﺖ اﻟﺒﺎﺑﻬﻢ* و ﺳـﻤﺠﺖ اﺣﺴﺎﺑﻬﻢ* و اﻧﮑﺴـﻔﺖ اﻧﻮارﻫﻢ* و اﻧﮑﺸـﻔﺖ‬‫اﺳـﺮارﻫﻢ* و ﺗﺒّﯿﻦ ﻋﺎرﻫﻢ* و ﺗﺤّﻘﻖ ﻋﻮارﻫﻢ* و ﻫـﺪر ﺛﺎرﻫﻢ* و ﺣﺎق ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺗﺒﺎﺑﻬﻢ و ﺗﺒﺎرﻫﻢ* ﻓﺎﺻـﺒﺤﻮا ﻓﯽ دﯾﺎرﻫﻢ ﺟﺎﺛﻤﯿﻦ* و ﺳـﻘﻂ‬‫ﺑﯿﻦ اﯾـﺪﯾﻬﻢ ﻧﺎدﻣﯿﻦ* و رﻣﺴﻮا ﻓﯽ ﻋﻘﻮر ﺑﯿﻮﺗﻬﻢ ﺳﺎدﻣﯿﻦ* و ﺻﺎروا ﻋﻠﯽ ﺧﺴـﺮاﻧﻬﻢ و ﺧـﺬﻻﻧﻬﻢ ﻧﺎﺋﺤﯿﻦ ﺑﺎﮐﯿﻦ و ﻣﻦ ﺗﺒﺮ اﻟﻘﺎﺋﺪ و اﻟﻤﻀـّﻞ‬‫درﺑﺎره ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص(‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 594‬از ‪597‬‬‫ﺷﺎﮐﯿﻦ* ﻓﺎﺧﺬﻫﻢ ﻟﺤﻈﺎت ﺳﺨﻂ ﺑﯿﺎﺗﺎ و ﻫﻢ ﻧﺎﺋﻤﻮن* و ﻧﻬﺎرا و ﻫﻢ ﻏﺎﻓﻠﻮن* و ﺟﻬﺮة و ﻫﻢ ﯾﻠﻌﺒﻮن* و ﺑﻐﺘﮥ و ﻫﻢ ﺳﺎﻫﻮن*‬‫درﺑﺎره ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص(‬‫ﺑ ِْﺴِﻢ اِﷲ اﻟ َّﺮْﺣَﻤِﻦ اﻟ َّﺮﺣﯿِﻢ‬‫ﻏﺪﯾﺮ ﻣﯿﺜﺎق آﺳﻤﺎﻧﯽ اﻧﺴﺎن ﺑﺎ ﺧﺪاﺳﺖ‪،‬ﭼﺮا ﮐﻪ در آن روز دﯾﻦ ﺧﺪا ﮐﺎﻣﻞ و ﻧﻌﻤﺖ اﻟﻬﯽ ﺑﺮ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ رﺳﯿﺪ‬‫ﻏﺪﯾﺮ ﻋﻨﻮاِن ﻋﻘﯿﺪه و دﯾِﻦ ﻣﺎﺳﺖ‪،‬و اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ آن‪،‬ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻤﺎن ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺒﻮد و ﺷﮑﺮ ﮔﺰاري اﻧﺴﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻤﮥ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎي ﻧﺎزل ﺷﺪة او‪.‬‬‫ﺑﺮ اﺳـﺎس اﻣﺮ ﺑﻪ ﺗﺒﻠﯿﻎ و ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم در آﯾﻪ ﺷـﺮﯾﻔﻪ ‪َ :‬ﯾـﺎ َأﱡﯾَﻬـ ﺎ اﻟﱠﺮُﺳﻮُل ﺑَﱢﻠْﻎ َﻣـ ﺎ ُأﻧِﺰَل ِإﻟَﯿـْ َﮏ ﻣِﻦ ﱠرﺑﱢَﮏ َوِإن ﻟﱠْﻢ َﺗْﻔَﻌْﻞ َﻓَﻤﺎ ﺑَﱠﻠْﻐَﺖ‬‫ِرَﺳﺎﻟَﺘُﻪ؛ﺗﺒﻠﯿﻎ و ﺑﺎزﮔﻮﯾﯽ واﻗﻌﻪ ﻏـﺪﯾﺮ و اﻧﺠﺎم ﺳـﻔﺎرش ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺻـﻠﯽ اﷲ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ وﺳـﻠﻢ در رﺳﺎﻧﺪن ﭘﯿﺎم ﻏﺪﯾﺮ ﺑ‪،‬ﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ واﺟﺐ‬‫ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺳﺮ ﭘﯿﭽﯽ از اﯾﻦ واﺟﺐ اﻟﻬﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ اﺳﺖ ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ‪.‬‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳـﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ ﺻـﻠﯽ اﷲ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ وﺳﻠﻢ ﮐﻪ داراي ﻣﺎﻫّﯿﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ﻏﯿﺮ اﻧﺘﻔﺎﻋﯽ اﺳﺖ‪،‬ﺑﺎ اﻋﺘﻘﺎد راﺳﺦ ﺑﺮ اﯾﻦ‬‫ﺑـﺎور ﺗﻮﺣﯿـﺪي و ﺑـﺎ ﻫـﺪف ﺗﺒﻠﯿﻎ و ﻧﺸـﺮ اﯾﻦ واﻗﻌﻪ ﺳﺘﺮگ ﺑﺸـﺮي‪،‬ﺑﺎ ﺗﺄﯾﯿـﺪات اﻟﻬﯽ و ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻣـﺪاﻓﻊ راﺳﺘﯿﻦ ﺣﺮﯾﻢ اﻣﺎﻣﺖ و‬‫وﻻﯾﺖ ﻣﺮﺣﻮم آﯾﺖ اﷲ ﺣﺎج ﺳـﯿﺪ ﺣﺴﻦ ﻓﻘﯿﻪ اﻣﺎﻣﯽ ﻗـﺪس ﺳـﺮه‪،‬در زﻣﺎن ﺣﯿﺎت اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﻮار و ﻫﻤﺖ وﺗﻼش ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ و ﺷـﺒﺎﻧﻪ روزي‬‫ﺟﻤﻌﯽ از ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ وﻻﯾﺖ ﻣـﺪار از ﺳﺎل ‪ 1381‬ﭘﺎﯾﻪ ﮔـﺬاري ﮔﺮدﯾـﺪه وﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﭼﺸﻢ ﮔﯿﺮ ﺧﻮد اداﻣﻪ داده اﺳﺖ‪ .‬و ﻫﺰﯾﻨﻪ‬‫ﻫـﺎي آن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺮدﻣﯽ و از ﻃﺮﯾﻖ وﺟﻮﻫﺎت ﺷـﺮﻋﯿﻪ‪،‬ﺑﺎ اﺟﺎزات ﻣﺮاﺟﻊ ﻋﻈﺎم ﺗﻘﻠﯿـﺪ‪،‬ﻫـﺪاﯾﺎ ‪،‬ﻧـﺬورات‪،‬ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت و ﻫﻤﯿﺎري اﻓﺮاد ﺧﯿﺮ‬‫اﻧﺪﯾﺶ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﺗﯿﻤﯽ ﻣﺮﮐﺐ از ﻓﺮﻫﯿﺨﺘﮕﺎن و ﻣﺘﺨﺼﺼـﯿﻦ ﺣﻮزه وداﻧﺸـﮕﺎه‪،‬ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان رﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‪،‬ﻣﺮدم وﻻﯾﺖ ﻣﺪار‪،‬ﻫﯿﺌﺎت ﻣﺬﻫﺒﯽ‬‫و ﮐﺴﺒﻪ ﺑﺎزار ﺳﻌﯽ ﻧﻤﻮده ﺗﺎ در ﻋﺮﺻﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠِﻒ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﻬﺎﻧﯽ‪،‬اﻗﺪام ﺑﻪ ﻧﺸﺮ ﻣﻌﺎرف ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﻏﺪﯾﺮ ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ‬‫ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﮥ ﺧﻮد ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻈﺮات و ﭘﯿﺸـﻨﻬﺎدات‪،‬ﮐﻤﮑﻬﺎي ﻣﺎﻟﯽ در اﯾﻦ اﻣﺮ ﻣﻬﻢ ﺳـﻬﯿﻢ ﺑﻮده و ﺟﺰء ﺧﺎدﻣﯿﻦ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ‬‫ﺗﻤﺎﺳﻬﺎي ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ‬‫ﺗﻠﻔﻦ ﻫﺎي ﺗﻤﺎس‪03112206252 -03112206253 :‬‬‫ﺗﻠﻔﮑﺲ‪03112206253 :‬‬‫ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮاه‪09118000109 :‬‬‫ﺳﺎﯾﺖ ‪www.Ghadirestan.com-www.Ghadirestan.ir :‬‬‫اﯾﻤﯿﻞ‪info@Ghadirestan.com :‬‬‫آدرس ﻣﺮﮐﺰ‪ :‬اﺻـﻔﻬﺎن‪ -‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻋﺒﺪ اﻟﺮزاق‪ -‬ﻧﺒﺶ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺣﮑﯿﻢ‪ -‬ﻃﺒﻘﻪ دوم ﺑﺎﻧﮏ ﻣﻠﺖ‪ -‬ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳـﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ ﺻﻠﯽ‬‫اﷲ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و ﺳﻠﻢ ‪ -‬ﮐﺪ ﭘﺴﺘﯽ‪8147865894 :‬‬‫ﺷﻤﺎره ﺣﺴﺎب ﻣﻠﯽ ﺳﯿﺒﺎ‪327564722005 :‬‬‫ﺷﻤﺎره ﮐﺎرت ﺑﺎﻧﮏ ﻣﻠﯽ‪6037991146890243 :‬‬‫و آﻧﭽﻪ از دﺳﺘﺎوردﻫﺎي اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ در ﭘﯿِﺶ رو دارﯾﺪ ﺣﺎﺻﻞ از ﻓﻀﻞ اﻟﻬﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﺧﺎدﻣﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﺷﺪه اﺳﺖ‪:‬‬‫ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت دﯾﺠﯿﺘﺎل و ﮐﻼﺳﯿﮏ ‪:‬‬
‫راه اﻧـﺪازي ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ و ﺟﺎﻣﻌﺘﺮﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺗﺨﺼﺼـﯽ‪ -‬دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ﻏـﺪﯾﺮ در ﺳﺎﯾﺖ ﭘﺎﯾﮕﺎه ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳـﺘﺎن و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬‫ﮐﻼﺳﯿﮏ ﺑﺮاي ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان و ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ در ﻣﺤﻞ ﻣﺮﮐﺰي ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن اﻣﮑﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﻫﻤﺎﯾﺸﻬﺎ وﻧﺸﺴﺘﻬﺎي ﻋﻠﻤﯽ ﺗﺨﺼﺼﯽ‪:‬‬‫درﺑﺎره ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص(‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 595‬از ‪597‬‬‫ﻫﻤﺎﯾﺸﻬﺎي اﺳﺘﻘﺒﺎل از ﻏﺪﯾﺮ در ﺳﺎل ﻫﺎي ﻣﺘﻮاﻟﯽ از ﺳﺎل ‪ 88‬ﺣﺪود ﯾﮏ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ از ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﺟﺸﻦ ﻫﺎي‬‫دﻫﻪ ي ﻏـﺪﯾﺮ ﺑـﺎ اﺳـﺘﻘﺒﺎل اﻗﺸـﺎر ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺮدم وﻻﯾﺘﻤـﺪار و ﺣﻀﻮر ﮐﺎرﺷـﻨﺎﺳﺎن اﻣﻮر ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺎﺷـﮑﻮﻫﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﮔﺮدﯾـﺪ و‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺸـﺴﺖ ﻫﺎي ﻋﻠﻤﯽ ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏـﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﻫـﺪف ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺑﺮرﺳـﯽ در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻏـﺪﯾﺮ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﯿﺎن ارﺗﺒﺎط ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎ‬‫ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ ﻫـﺎي ﻣـﺬﻫﺒﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﻓـﺎﻃﻤﯿﻪ و ﻣﻬـﺪوﯾﺖ ﺑﺮﮔﺰار ﮔﺮدﯾـﺪ‪ ،‬ﮐﻪ در آن ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و ﻧﻮﯾﺴـﻨﺪﮔﺎن ‪ ،‬ﻣﻘﺎﻻـت ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺑﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪ‬‫ﻧﺸﺴﺖ ارﺳﺎل ﻧﻤﻮده و ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﯿﺌﺖ داوران ‪ ،‬ﻣﻘﺎﻻت ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه در ﻧﺸﺴﺖ اراﺋﻪ و ﭼﺎپ ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬‫اﺣﯿﺎي ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻏﺪﯾﺮ‪:‬‬‫ﺑﺮﮔﺰاري ﺟﻠﺴﺎت ﻫﻔﺘﮕﯽ ﺷـﺮح ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻏﺪﯾﺮ در ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ‪،‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﻮزﯾﻊ ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﺧﻄﺎﺑﻪ و ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﻓﺮازﻫﺎي آن‪،‬‬‫ﺑﺎ ﻫﺪف ﻧﺸﺮ و ﺗﺮوﯾﺞ ﺧﻄﺎﺑﻪ ي ﻏﺪﯾﺮ ‪.‬‬
‫دوره ﻫﺎي ﻏﺪﯾﺮ ﺷﻨﺎﺳﯽ‪:‬‬‫اﯾﻦ دوره ﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺟﺬب و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﺒﻠﻐﯿﻦ ﻏﺪﯾﺮ ‪ ،‬ﺟﻬﺖ اﻋﺰام ﻧﯿﺮوي اﻧﺴﺎﻧﯽ در ﺳـﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ ‪ ،‬در راﺳـﺘﺎي اﻫﺪاف ﻋﺎﻟﯿﻪ ي ﻣﺮﮐﺰ‬‫و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻼب ‪ ،‬داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪان‪،‬ﺑﺎ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻏﺪﯾﺮ ﺷﻨﺎﺳﯽ ‪،‬ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﮔﺮدد‪.‬‬‫اﺣﯿﺎي دﻫﻪ ﻏﺪﯾﺮ‪:‬‬‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺮﮔﺰاري ﺟﺸـﻨﻬﺎي ﻏﺪﯾﺮ از ﯾﮏ روز ﺑﻪ ﯾﮏ دﻫﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف اﻧﺠﺎم وﻇﯿﻔﻪ ي ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻏﺪﯾﺮ ‪ ،‬ﺗﻌﻈﯿﻢ ﺷـﻌﺎﺋﺮ اﻟﻬﯽ ﺑﻮده و ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮوﯾﺞ و‬‫ﮔﺴﺘﺮش ﺟﺸﻦ ﻫﺎي ﻏﺪﯾﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدد ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﺣﯿﺎي دﻫﻪ ي ﻏﺪﯾﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي را ﺑﺮاي ﻣﺒﻠﻐﯿﻦ و ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در اراﺋﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻏﺪﯾﺮ و ﭘﺬﯾﺮش آن ﻓﺮاﻫﻢ‬‫ﻧﻤﻮد‪.‬‬‫ﺗﻮﻟﯿﺪات ﻣﺮﮐﺰ ‪:‬‬
‫ﺗﻮﻟﯿـﺪ ﻧﺮ م اﻓﺰار ﻫـﺎي ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮاه و راه اﻧـﺪازي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ﻏـﺪﯾﺮ‪ ،‬ﺑﺮ روي وب ﺳﺎﯾﺖ ﭘﺎﯾﮕﺎه ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳـﺘﺎن ‪ ،‬ﺑﺎ اﻣﮑﺎن‬‫داﻧﻠﻮد راﯾﮕﺎن ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﺮ روي ﺗﻠﻔﻦ ﻫﺎي ﻫﻤﺮاه ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻮﺳﻌﻪ ي ﻧﺸﺮ و اﻃﻼع رﺳﺎﻧﯽ ﻣﻌﺎرف ﻗﺮآن وﻋﺘﺮت و دﻓﺎع از ﺣﺮﯾﻢ ﺷﯿﻌﻪ ‪.‬‬
‫ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻠﯿﭙﻬﺎ ‪ ،‬ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﺮوﺷﻮرﻫﺎ و ﭘﻮﺳﺘﺮﻫﺎ ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﻏﺪﯾﺮ و وﻻﯾﺖ و اﻣﮑﺎن داﻧﻠﻮد راﯾﮕﺎن آﻧﻬﺎ از روي ﺳﺎﯾﺖ ﺑﺮاي ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪان‬‫راه اﻧﺪازي وب ﺳﺎﯾﺖ ﻫﺎي ﻣﺮﮐﺰ‪:‬‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﺑﺎ درك رﺳﺎﻟﺖ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺧﻮد درراﺳﺘﺎي ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻏﺪﯾﺮ ﭘﺎ در ﻋﺮﺻﻪ ي ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﺑﺎ ﺗﻼش ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن و‬‫ﻣﺘﺨﺼﺼـﯿﻦ اﻗﺪام ﺑﻪ راه اﻧﺪازي وب ﺳﺎﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ‪ :‬ﺳﺎﯾﺖ ﭘﺎﯾﮕﺎه ﺗﺨﺼﺼـﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ‪ ،‬ﺳﺎﯾﺖ دﻫﻪ ي ﻏﺪﯾﺮو ﺳﺎﯾﺖ دﻋﺎ ﺑﺮاي‬‫وارث ﻏـﺪﯾﺮ )ﻣﮑﯿﺎل اﻟﻤﮑﺎرم( ‪،‬ﻧﻤﻮده اﺳﺖ و اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﺑﺴﺘﺮ ﺟﺎﻣﻊ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻌﺎرف ﻏﻨﯽ ﺷـﯿﻌﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﯿﺰه‬‫ﻧﺸـﺮ ﻣﻌـﺎرف‪،‬ﺳـﺮوﯾﺲ دﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ و ﻃﻼـب‪،‬ﮔﺴﺘﺮش ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻏﻨﯽ ﮐﺮدن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨـﺪان ﺑﻪ ﻧﺮم اﻓﺰار ﻫﺎي‬‫ﻋﻠﻮم اﺳﻼﻣﯽ در دﺳﺘﺮس ﺑﻮدن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻻزم ﺟﻬﺖ ﺳﻬﻮﻟِﺖ رﻓﻊ اﺑﻬﺎم از ﺷﺒﻬﺎت ﻣﻨﺘﺸﺮه در ﺟﺎﻣﻌﻪ‪،‬ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﻬﺪ ﮐﻮدك ﻏﺪﯾﺮ‪:‬‬‫ﺑﺮﮔﺰاري ﻣﻬـﺪﻫﺎي ﮐﻮدك ﻏـﺪﯾﺮ‪ ،‬وﯾﮋه ي ﺧﺮدﺳﺎﻻن ‪،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﺮﮔﺰاري ﻫﻤﺎﯾﺸـﻬﺎ و ﻣﺮاﺳـﻤﺎت دﻫﻪ ي ﻏـﺪﯾﺮ ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﺪف ﺷـﮑﻮﻓﺎﯾﯽ‬‫ﻣﺤﺒﺖ دروﻧﯽ آﻧﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﻀﺮت ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم در ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻫﺎي زﯾﺒﺎ ‪،‬ﺑﯿﺎن ﻗﺼﻪ ﻫﺎي ﻏﺪﯾﺮ و اﻫﺪاي ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ‪ ،‬از‬‫ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺳﻔﺮه اﺣﺴﺎن اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ‪:‬‬
‫ﺳﻔﺮه ﻫﺎي اﺣﺴﺎن ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﺎ ﻫـﺪف ﺗﺮوﯾﺞ ﺳـﻨﺖ ﺣﺴـﻨﻪ اﻃﻌﺎم و اﻫﺪاي ﻧﺎن در روز ﻏﺪﯾﺮ‪،‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺑﺮوﺷﻮرﻫﺎي ﺣﺎوي‬‫ﻣﻌـﺎرف ﻏـﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﺟﻠﻮه اي زﯾﺒﺎ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ و ﻣﯿﺎدﯾﻦ ﺷـﻬﺮ در ﺳﺎل ﻫﺎي اﺧﯿﺮ‪،‬ﺟﻬﺖ ﺗﺮوﯾـﺞ و ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻏـﺪﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺴﺘﺮده ‪،‬ﺑﺮﮔﺰار‬‫درﺑﺎره ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص(‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻏﺪﯾﺮﺳﺘﺎن ﮐﻮﺛﺮ ﻧﺒﯽ )ص( ‪www.Ghadirestan.com‬‬‫ﺻﻔﺤﻪ ‪ 596‬از ‪597‬‬‫ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺣﻤﺪ اﷲ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻫﯿﺎت ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﺧﯿﺮﯾﻦ ﻣﺤﺘﺮم و اﺳـﺘﻘﺒﺎل ﻣﺮدم از اﯾﻦ ﺳـﻨﺖ ﺣﺴﻨﻪ ي اﻧﺒﯿﺎي اﻟﻬﯽ و اﺋﻤﻪ ي اﻃﻬﺎر‬‫ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم‪،‬ﺧﺎﺻﻪ ﺣﻀﺮت رﺿﺎ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﮑﻮه ﺗﺮ در ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺰاري ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺗﺠﻠﯿﻞ از ﺧﺎدﻣﯿﻦ ﻏﺪﯾﺮ ‪:‬‬
‫ﺑﺮﮔﺰاري ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﺮاﺳـﻤﺎت ﺗﺠﻠﯿﻞ از ﺧﺎدﻣﯿﻦ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻫﯽ ﺑﺎ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﭼﻬﺮه ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﻏﺪﯾﺮ و ﺗﺠﻠﯿﻞ از اﻓﺮادي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ‬‫ﻧﺤﻮي ﺧﺪﻣﺘﮕـﺬار ﻏـﺪﯾﺮ و اﻣﯿﺮ اﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴـﻼم ﺑﻮده اﻧـﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻌﺮﻓﯽ و ﺗﺠﻠﯿﻞ از ﻫﯿﺌﺖ ﻫﺎي ﻣﺤﺘﺮم ﻣﺬﻫﺒﯽ ‪ ،‬ﻣﺮاﮐﺰ ‪،‬‬‫ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ ‪ ،‬ﺳﺘﺎد ﻫﺎ و ﻧﻬﺎدﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﻏﺪﯾﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ داﺷﺘﻪ اﻧﺪ و ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺗﻨﺪﯾﺲ‪ ،‬ﻟﻮح ﺗﻘﺪﯾﺮ و ﻫﺪاﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﺮاﮐﺰ‪.‬‬‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻫﯿﺌﺖ ﻫﺎي ﻣﺤﺘﺮم ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﻣﺮاﮐﺰ ‪:‬‬
‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻫﯿﺌﺖ ﻫﺎي ﻣﺤﺘﺮم ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﻣﺮاﮐﺰ و ﻫﻤﮑﺎري ﺑﺎ آﻧﻬﺎ و اراﺋﻪ راﻫﮑﺎرﻫﺎي ﻋﻤﻠﯽ‪ ،‬ﻃﺮﺣﻬﺎ‪ ،‬ﮐﻠﯿﭙﻬﺎ و ﺑﺮوﺷﻮرﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮاي ﻏﺪﯾﺮ‬‫و وﻻﯾﺖ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﺪف ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﮑﻮه ﺗﺮ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪن ﺟﺸﻨﻬﺎي ﺑﺰرگ ﻏﺪﯾﺮ در اﯾﺎم ﺳﺮور آل ﻣﺤﻤﺪ‬‫ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي آﯾﻨﺪه ﻣﺮﮐﺰ ‪:‬‬
‫راه اﻧﺪازي ﭘﻮرﺗﺎل ﺟﺎﻣﻊ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ اﻣﺎﻣﺖ در ﺷﺒﮑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‬‫ﺗﺄﺳﯿﺲ ﻣﻮزه ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع وﻻﯾﺖ واﻣﺎﻣﺖ ﺟﻬﺖ ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن داﺧﻠﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ‬‫ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺒﮑﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻏﺪﯾﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﺨﺶ و ﺗﻮﻟﯿﺪ آﻣﻮزه ﻫﺎي دﯾﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﺤﻮر اﺋﻤﻪ اﻃﻬﺎر ﻋﻠﯿﻬﻢ اﻟﺴﻼم‬‫اﯾﺠﺎد ﻣﮑﺎﻧﻬﺎﺋﯽ ﺑﺮاي ﮔﺬراﻧﺪن اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ ﺑﺮاي ﮐﻠﯿﻪ ﺳﻄﻮح و ﺳﻨﯿﻦ‬‫ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ اردوﻫﺎي ﺳﯿﺎﺣﺘﯽ وزﯾﺎرﺗﯽ ﺑﺮاي ﻧﺨﺒﮕﺎن وﻓﻌﺎﻻن در زﻣﯿﻨﻪ ﻏﺪﯾﺮ‬‫ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ اﺟﺮاي ﻣﺎﮐﺖ ﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻏﺪﯾﺮ در ﻣﺮاﮐﺰ و ﻣﯿﺎدﯾﻦ ﺧﺎص وﺣﺴﺎس‬