‫ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‬‫ﮐُﻮری داﮐﺘﺮُو‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪٔ ﻓﺎرﺳﯽ‬‫ﻧﺴﺨﻪٔ ‪١.٠‬‬‫ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‬‫ ﮐُﻮری داﮐﺘﺮُو‬:‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ‬١٣٨٩ ‫ ﺗﯿﺮ‬،١.٠ ٔ‫ ﻧﺴﺨﻪ‬،‫ﺗﺮﺟﻤﻪٔ ﻓﺎرﺳﯽ‬http://lilbropersian.blogspot.com
http://www.archive.org/details/LilBroPersian
littlebrother.fa@gmail.com
Little BrotherCory Doctorow, 2008
http://craphound.com/littlebrotherdoctorow@craphound.com
Persian translation, 2010littlebrother.fa@gmail.com:‫اﯾﻦ اﺛﺮ ﺗﺤﺖ ﻣﺠﻮز ذﯾﻞ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‬Creative Commons Atrribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0‫ ﺑﺮای اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ درﺑﺎرﻩی اﯾﻦ ﻣﺠﻮز ﺑﻪ‬.‫ﻣﺘﻦ اﯾﻦ ﻣﺠﻮز در اﻧﺘﻬﺎی ﮐﺘﺎب آﻣﺪﻩ اﺳﺖ‬:‫ﺳﺎﯾﺖ زﯾﺮ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ‬http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/«‫ﻃﺮح ﺟﻠﺪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی اﺛﺮی از »رﯾﭽﺎرد وﯾﻠﮑﯿﻨﺴﻮن‬http://www.richard-wilkinson.com/2009/03/23/
little-brother-deluxe-edition/«‫ﻋﮑﺲ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ اﺛﺮ »ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن وُرث‬http://en.wikipedia.org/wiki/File:Cory_Doctorow_
portrait_by_Jonathan_Worth_2.jpg‫ ﺑﻪ ﺿﻤﯿﻤﻪ‬،‫ﺑﺮای ﮐﺴﺐ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ درﺑﺎرﻩی ﭘﺮوژﻩٔ ﺗﺮﺟﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب و ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺎ‬.‫ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ‬‫درﺑﺎرﻩٔ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ‬‫دو‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪٔ ﮔﺮوﻩ ﺗﺮﺟﻤﻪ و وﯾﺮاﯾﺶ ﻓﺎرﺳﯽ‬‫ﺳﻪ‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪٔ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪٔ ﻓﺎرﺳﯽ‬‫ﭘﻨﺞ‬‫ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‬‫‪١‬‬‫ﺿﻤﯿﻤﻪ‬‫‪١٨٣‬‬‫ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫‪١٨٤‬‬‫راهﻨﻤﺎی اﻣﻨﯿﺖ ﺷﺒﮑﻪ‬‫‪١٨٥‬‬‫‪Creative Commons‬‬‫‪١٩٣‬‬‫‪Introduction to the Persian Edition‬‬‫‪٢٠١‬‬‫ﯾﮏ‬‫درﺑﺎرﻩٔ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ‬‫ﮐُﻮری داﮐﺘﺮُو‪ ،‬ﻣﺘﻮﻟﺪ ‪ ١٧‬ژوﺋﯿﻪ ‪ ١٩٧١‬در ﺷﻬﺮ ﺗﻮرﻧﺘﻮی ﮐﺎﻧﺎدا‪ ،‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩٔ داﺳﺘﺎنهﺎی‬‫ﻋﻠﻤﯽﺗﺨﯿﻠﯽ‪ ،‬وﺑﻼگ ﻧﻮﯾﺲ‪ ،‬روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر‪ ،‬و ﻓﻌﺎل در زﻣﯿﻨﻪٔ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی و ﺣﻘﻮق دﯾﺠﯿﺘﺎل‬‫اﺳﺖ‪ .‬در ﮔﺬﺷﺘﻪ وی ﻣﺪﯾﺮ ﺑﺨﺶ اروﭘﺎی ﺑﻨﯿﺎد ﺟﺒﻬﻪٔ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ ‪ ١‬ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬او ﺑﺮای‬‫رﺳﺎﻧﻪهﺎ ﻣﺘﻌﺪدی از ﺟﻤﻠﻪ ﻣِﯿﮏ‪ ،‬اﯾﻨﻔﻮرﻣِﯿﺸِﻦوﯾﮏ‪ ،‬ﮔﺎردﯾَﻦ‪ ،‬ﻧﯿﻮﯾﻮرکﺗﺎﯾﻤﺰ‪ ،‬ﭘﺎپﺳﺎی‪ ،‬و‬‫ﻟﻮﮐﺎس ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪.‬‬‫وی از ﻓﻌﺎﻻن آزادﺳﺎزی ﺣﻘﻮق ﭘﺪﯾﺪآورﻧﺪﻩ )ﮐﭙﯽراﯾﺖ( و ﻃﺮفدار ﺳﺎزﻣﺎن »ﮐﺮﯾﺘﯿﻮ‬‫ﮐﺎﻣﻨﺰ« اﺳﺖ ‪ ،٢‬و ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻧﺴﺨﻪٔ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ هﻤﻪی ﮐﺘﺎبهﺎی ﺧﻮد را ﺗﺤﺖ ﯾﮑﯽ از‬‫ﻣﺠﻮزهﺎی ﮐﺮﯾﺘﯿﻮ ﮐﺎﻣﻨﺰ و ﺑﻪ ﻃﻮر راﯾﮕﺎن اراﺋﻪ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬از ﮐﻮری داﺳﺘﺎنهﺎی ﻣﺘﻌﺪدی‬‫ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺮﻓﺮوشﺗﺮﯾﻦ آنهﺎ‪ ،‬ﮐﺘﺎب ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎل‬‫‪ ٢٠٠٨‬ﻋﺮﺿﻪ ﺷﺪ و ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺟﻮاﯾﺰ ﺑﺴﯿﺎری را ﺑﻪ ﺧﻮد اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ اﺳﺖ‪ .‬از دﯾﮕﺮ‬‫ﮐﺘﺎبهﺎی داﮐﺘﺮُو ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ »ﺑﺮای ﺑُﺮد«‪» ،‬ﺳﺎزﻧﺪﻩهﺎ«‪» ،‬ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ از‬‫ﺷﻬﺮ ﻣﯽرود«‪ ،‬و »ﻗﺒﯿﻠﻪٔ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺷﺮﻗﯽ« ﻧﺎم ﺑﺮد‪.‬‬‫آﺛﺎر داﮐﺘﺮُو را ﻣﯽﺗﻮان در ﺳﺎﯾﺖ ﺷﺨﺼﯽ وی‪ ،http://craphound.com/ ،‬ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﺮد‪.‬‬‫‪١ Electronic Frontier Foundation‬‬‫‪ ،Creative Commons٢‬ﮐﺮﯾﺘﯿﻮ ﮐﺎﻣﻨﺰ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی اﯾﻦ اﺻﻞ ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻓﺮاد ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از اﺛﺮی‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ و ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ ﺟﺰﺋﯽ ﯾﺎ ﮐﻠﯽ آن را ﺑﻪ اﺛﺮ ﺟﺪﯾﺪی ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫دو‬‫ﻣﻘﺪﻣﻪٔ ﮔﺮوﻩ ﺗﺮﺟﻤﻪ و وﯾﺮاﯾﺶ ﻓﺎرﺳﯽ‬‫اﯾﻦ ﺗﻔﺎوتهﺎ‪ ،‬ﻧﮑﺎت ﻣﺸﺘﺮک ﺑﺮﺟﺴﺘﻪای ﺑﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻂ اﻣﺮوز اﯾﺮان و ﺷﺮاﯾﻂ داﺳﺘﺎن وﺟﻮد‬‫دارد ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آنهﺎ در ﺟﻬﺖ دﺳﺖﯾﺎﺑﯽ ﺑﻪ راﻩ ﺣﻠﯽ ﺑﺮای ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ‬‫اﺳﺖ‪ .‬دﻧﯿﺎی اﻣﺮوز‪ ،‬دﻧﯿﺎی اﻃﻼﻋﺎت و ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺑﺎ هﺰﯾﻨﻪٔ ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺪک اﺳﺖ‪ .‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیهﺎی‬‫ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻠﻔﻦ هﻤﺮاﻩ‪ ،‬اﯾﻤﯿﻞ‪ ،‬ﺗﻮﯾﯿﺘﺮ‪ ،‬وبﻻگهﺎ و ﻓﯿﺲﺑﻮک اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﻓﺮاهﻢ‬‫ﮐﺮدﻩاﻧﺪ ﮐﻪ هﺮ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺸﺎهﺪات ﺧﻮد درﺑﺎرﻩٔ هﺮ واﻗﻌﻪای را ﺑﻪ‬‫ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﻧﻔﺮ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﮔﺰارش ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ اﻣﮑﺎن‪ ،‬ﻣﻮﺟﺐ اﯾﺠﺎد ﭘﺪﯾﺪﻩای ﺑﻪ ﻧﺎم‬‫ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﺷﻬﺮوﻧﺪی ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر رﺳﺎﻧﻪهﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن را ﻣﺘﺤﻮل‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﺎص‪ ،‬در اﯾﺮان‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻨﺘﺮل رﺳﺎﻧﻪهﺎ و ﮔﺰارش اﺧﺒﺎر هﻤﯿﺸﻪ در اﻧﺤﺼﺎر‬‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﺤﻮل‪ ،‬ﺗﺄﺛﯿﺮات اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﻪ هﻤﺮاﻩ داﺷﺘﻪ و ﻣﻮﺟﺐ‬‫روﺷﻦﮔﺮی از ﯾﮏﺳﻮ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ از ﺳﻮی دﯾﮕﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺳﯿﺎﺳﯽ در ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﺸﺎندهﻨﺪﻩٔ اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ هﺮاس دوﻟﺖ‬‫ﮐﻮدﺗﺎ ﻧﻪ از ﺳﻨﮓ و ﮔﻠﻮﻟﻪ و ﮐﻮﮐﺘﻞﻣﻮﻟﻮﺗﻮف‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ از وﺑﻼگﻧﻮﯾﺲ و ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﺗﻮﯾﯿﺘﺮی و‬‫ﻓﻌﺎل ﺳﯿﺎﺳﯽ روی ﺷﺒﮑﻪهﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آﻧﻼﯾﻦ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ هﺮاس‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﯽدﻟﯿﻞ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎﺷﯽ‬‫از اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎرآﻣﺪﺗﺮﯾﻦ اﺑﺰار ﻣﺒﺎرزات آزادیﺧﻮاهﺎﻧﻪ در دﻧﯿﺎی اﻣﺮوز‪ ،‬ﭼﻪ در دﻧﯿﺎی‬‫داﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﺎرﮐﻮس و ﭼﻪ در ﺟﺒﻬﻪٔ ﺳﺒﺰ اﯾﺮان‪ ،‬آﮔﺎﻩﺳﺎزی‪ ،‬ﺧﺒﺮرﺳﺎﻧﯽ‪ ،‬و ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ‬‫ﺳﺎﯾﺮ هﻢﻓﮑﺮان و هﻢرزﻣﺎن اﺳﺖ‪.‬‬‫»ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ«‪ ،‬داﺳﺘﺎن ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ از اهﺎﻟﯽ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺎرﮐﻮس اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎرﮐﻮس در دﻧﯿﺎﯾﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ در آن وزارت اﻣﻨﯿﺖ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﭘﺲ از ﯾﮏ‬‫ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ‪ ،‬ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺸﻮر را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪاﺳﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪٔ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‪ ،‬ﺣﺮﯾﻢ ﺷﺨﺼﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪان را ﻣﺮﺗﺒﺎً ﭘﺎﯾﻤﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪،‬‬‫ﻣﺎرﮐﻮس ﺑﺮای ﺑﺎز ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ آزادیهﺎی ﻗﺎﻧﻮﻧﯽاش ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﻣﯽﭘﺮدازد؛‬‫ﺗﻔﮑﺮی ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ »ﺑﺮادر ﺑﺰرگ« و ﺑﺎ هﺪف ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺸﻮر در ﻣﻘﺎﺑﻞ »دﺷﻤﻦ«‪ ،‬آزادیهﺎی‬‫ﻓﺮدی ﺷﻬﺮوﻧﺪان را ﻓﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪن ﺑﺮﭼﺴﺐ »ﺣﺎﻣﯽ ﺗﺮورﯾﺴﻢ«‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن‬‫اﺟﺎزﻩٔ اﺑﺮاز ﻋﻘﯿﺪﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﻧﮑﺘﻪٔ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪٔ داﺳﺘﺎن ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬ﻧﻪ در آزادیﺧﻮاهﯽ ﻣﺎرﮐﻮس و ﺳﺘﯿﺰ او ﺑﺎ اﺳﺘﺒﺪاد‬‫ﺣﺎﮐﻢ‪ ،‬ﮐﻪ در ﻧﺤﻮﻩٔ اﯾﻦ ﻣﺒﺎرزﻩ اﺳﺖ‪ .‬دﻧﯿﺎی ﻣﺎرﮐﻮس دﻧﯿﺎی اﻃﻼﻋﺎت‪ ،‬ارﺗﺒﺎﻃﺎت‪ ،‬و‬‫ﻧﺮماﻓﺰار اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ دﻧﯿﺎی زور و اﺳﻠﺤﻪ‪ ،‬و ﺟﻨﮓاﻓﺰار او‪ ،‬ﺧﺒﺮرﺳﺎﻧﯽ‪ ،‬آﮔﺎﻩﺳﺎزی‪ ،‬و ﻓﺮاهﻢ‬‫ﮐﺮدن اﺑﺰارهﺎی ارﺗﺒﺎط و اﺧﺘﻔﺎ ﺑﺮای ﺧﻮد و هﻢرزﻣﺎﻧﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﯾﻦ اﺑﺰارهﺎﺳﺖ‬‫ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮد ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻧﺴﻠﯽ از ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن و ﺟﻮاﻧﺎن ﻧﺎراﺿﯽ از وﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮد‬‫ﮐﻪ هﻤﺮاﻩ و هﻤﮕﺎم و ﻣﺘﺤﺪ ﺑﺮای ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽﮐﻮﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪٔ »ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ« را در اوﻟﯿﻦ ﺳﺎﻟﮕﺮد اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت و ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت درﺳﺖﺗﺮ‪ ،‬ﮐﻮدﺗﺎی‬‫ﺧﺮداد ‪ ١٣٨٨‬در اﯾﺮان‪ ،‬ﺑﻪ هﻢزﺑﺎﻧﺎﻧﻤﺎن ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺪون ﺷﮏ‪ ،‬ﺗﻔﺎوتهﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ‬‫ﺑﯿﻦ ﻣﺤﯿﻂ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن و ﺷﺮاﯾﻂ اﻣﺮوز ﺟﻨﺒﺶ ﺳﺒﺰ در اﯾﺮان وﺟﻮد دارد‪ .‬از ﺑﺴﯿﺎری ﻟﺤﺎظ‪،‬‬‫ﺷﺮاﯾﻂ اﯾﺮان ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺗﺮ اﺳﺖ‪ :‬اﻣﮑﺎﻧﺎت ارﺗﺒﺎﻃﯽ در اﯾﺮان ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺪودﺗﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﺗﺤﺖِ ﮐﻨﺘﺮلِ ﺣﮑﻮﻣﺖ هﺴﺘﻨﺪ؛ ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺣﺎﮐﻤﯿﺖ از ﻣﺬهﺐ در ﺟﻬﺖ ﻓﺮﯾﺐ ﻃﺒﻘﻪٔ‬‫ﻣﺘﺪﯾﻦ‪ ،‬اﻣﺮ آﮔﺎﻩﺳﺎزی را دﺷﻮارﺗﺮ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ؛ ﺳﺮﮐﻮب ﺷﺪﯾﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن و اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺣﮑﻮﻣﺖ‬‫از ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺮهﻨﻪ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﻗﯿﺎس ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺷﺪﻩ در اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻋﻠﯽرﻏﻢ‬‫ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﺎط ﻗﻮت ﺟﻨﺒﺶ ﺳﺒﺰ اﯾﺮان در ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫روشهﺎی ﻣﺒﺎرزﻩٔ هﻮشﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺮای ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردن هﺰﯾﻨﻪٔ اﻋﺘﺮاض و ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن ﮔﺴﺘﺮﻩٔ‬‫آﮔﺎﻩﺳﺎزی ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺮﮐﺖهﺎﯾﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﺗﮑﺒﯿﺮ ﺷﺒﺎﻧﻪ روی ﺑﺎمهﺎ‪ ،‬ﺷﻌﺎرﻧﻮﯾﺴﯽ روی‬‫اﺳﮑﻨﺎسهﺎ و دﯾﻮارهﺎ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻣﻨﺎﺳﺒﺖهﺎی ﻣﻠﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺎﺷﻮرا ﺑﺮای راﻩﭘﯿﻤﺎﯾﯽهﺎ‪ ،‬و‬‫ﺛﺒﺖ و ﭘﺨﺶ روﯾﺪادهﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﺮوی از ﺷﻌﺎر »هﺮ اﯾﺮاﻧﯽ‪ ،‬ﯾﮏ رﺳﺎﻧﻪ« از اﯾﻦ دﺳﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬اﻣﯿﺪ‬‫ﺳﻪ‬‫اﺳﺖ ﮐﻪ »ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ« ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﺪﻩهﺎی هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪای از اﯾﻦ دﺳﺖ‬‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﭘﯿﺎم اﯾﻦ داﺳﺘﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی در دﻧﯿﺎی اﻣﺮوز‬‫هﻢ اﺑﺰار ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻋﻘﺎﯾﺪ و هﻢ اﺑﺰار ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ آن را ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﻄﺮات‬‫ﻣﻮﺟﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺑﺮای ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ آﻧﻼﯾﻦ‪ ،‬و ﺟﺴﺘﺠﻮی داﺋﻤﯽ ﺑﺮای ﯾﺎﻓﺘﻦ راﻩ ﺣﻠﯽ در ﺟﻬﺖ‬‫ﻣﺼﻮن ﻣﺎﻧﺪن در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﯾﻦ ﺧﻄﺮهﺎ‪ ،‬از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖهﺎی ﻣﺒﺎرزﻩٔ هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫اﯾﺪﻩهﺎﯾﯽ از ﻗﺒﯿﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺒﮑﻪهﺎی اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺤﻠﯽ و‬‫ﺗﻮاﻓﻖ ﺑﺮ روی ﻗﺮاردادهﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺤﺮاﻧﯽ )ﻣﺎﻧﻨﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮی ﯾﮏ ﻓﺮد‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‪ ،‬و ﻏﯿﺮﻩ(‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﺎفهﺎی ﻣﻮﺟﻮد در ﺟﺎﻣﻌﻪ )ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﮑﺎف ﻧﺴﻞهﺎ و ﺷﮑﺎف‬‫ﻣﯿﺎن ﻗﺸﺮ ﻣﺬهﺒﯽ و ﻏﯿﺮﻣﺬهﺒﯽ( و راﻩهﺎی ﭘﻞ زدن ﺑﺮ روی اﯾﻦ ﺷﮑﺎفهﺎ‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ‬‫ﻣﻮاردیﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوارﯾﻢ ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﻪ آن ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﻣﯿﺪ اﯾﺮاﻧﯽ آزاد‬‫ﺗﯿﻢ داوﻃﻠﺒﺎن ﭘﺮوژﻩٔ ﺗﺮﺟﻤﻪٔ »ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ«‪ ٢٢ ،‬ﺧﺮداد ‪١٣٨٩‬‬‫ﭼﻬﺎر‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪٔ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪٔ ﻓﺎرﺳﯽ‬‫ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‪.‬‬‫ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﻧﻮﺷﺘﻢ ﭼﻮن ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در رﺳﯿﺪن ﺑﻪ آزادی‬‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻧﻪ هﻤﯿﺸﻪ‪ ،‬و ﻧﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی هﻤﺎنﻗﺪر ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺑﺰاری در ﺧﺪﻣﺖ ﯾﮏ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‬‫ﺑﺮاﯾﺶ دردﺳﺮﺳﺎز هﻢ ﺑﺸﻮد‪ :‬وﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮد در ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ هﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﯽﺗﻮان آنرا ﺗﻐﯿﯿﺮ داد‪ .‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺑﺰاری در دﺳﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ در‬‫ﻣﻘﺎم ﻣﻬﺎﺟﻢ اﺳﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ در ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺪاﻓﻊ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ درﺳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩهﺎی‬‫ﻗﺮون وﺳﻄﯽ ﯾﺎدﻣﺎن دادﻩاﻧﺪ‪ :‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از هﻤﺎن ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺷﻬﺮهﺎ را ﺑﺎ‬‫دﯾﻮارهﺎی ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺮج و ﺑﺎرو اﻣﮑﺎنﭘﺬﯾﺮ ﻣﯽﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﻬﺮ هﻢ اﻣﮑﺎنﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨّﺎهﺎ‬‫دﯾﻮارهﺎﯾﯽ ﺑﯽﻋﯿﺐ و ﻧﻘﺺ ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻣﻬﺎﺟﻤﺎن ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﯾﮏ اﯾﺮاد در آﻧﻬﺎ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ دﯾﻮارهﺎ را ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻪ و ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻬﺮ هﺠﻮم ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺰرگﺷﺪﻩٔ ﮐﺎﻧﺎدا هﺴﺘﻢ وﻟﯽ ﺧﺎﻧﻮادﻩام از ﻓﺮارﯾﺎن ﺷﻮروی ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﭘﺪرم در اردوﮔﺎﻩ‬‫ﺗﺒﻌﯿﺪﯾﺎن در آذرﺑﺎﯾﺠﺎن ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم‪ ،‬ﭘﺪرﺑﺰرگ و‬‫ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن در روﺳﯿﻪ )ﮐﻪ ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ اهﻞ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد( ﯾﺎ ﻟﻬﺴﺘﺎن )ﻧﺰد ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ‬‫ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ( ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻋﻮض‪ ،‬اﺗﺤﺎد ﺟﻤﺎهﯿﺮ ﺷﻮروی را ﺗﺮک ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻃﻮل آن‬‫را درﻧﻮردﯾﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎدا آﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ در ﺗﻮرﻧﺘﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﺟﺪﯾﺪی را آﻏﺎز ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﺷﻮروی را ﺗﺮک ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻘﺸﻪٔ ﭘﻠﯿﺪ اﺳﺘﺎﻟﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی در راﺳﺘﺎی اﻋﻤﺎل دﯾﮑﺘﺎﺗﻮری و ﺗﻤﺎﻣﯿﺖﻃﻠﺒﯽ ﮐﺎﻣﻞ اﺳﺖ‪ .‬در ﻃﻮل ﺗﺎرﯾﺦ‪،‬‬‫هﻤﻮارﻩ ﺣﮑﻮﻣﺖهﺎی ﺳﺮﮐﻮﺑﮕﺮی ﺑﻮدﻩاﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻄﻪٔ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮد را ﺑﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﺸﺎن‬‫ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖهﺎ ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام‬‫ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﯾﮏ ﮐﺸﻮرﻋﻤﻼً اﻣﮑﺎنﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪:‬‬‫اﮔﺮ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ ﺑﯿﺶ از ﺗﻌﺪاد ﻣﺸﺨﺼﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ اﺳﺘﺨﺪام ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺎر ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﺧﻮاهﺪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ هﺮ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﮔﻤﺎردﻩ ﺷﺪﻩ و آﻧﻮﻗﺖ دﯾﮕﺮ‬‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ اداﻣﻪٔ ﮐﺎر ﻗﻄﺎرهﺎ‪ ،‬درو ﮐﺮدن زﻣﯿﻦهﺎ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﻧﯿﺮوﮔﺎﻩ ﺑﺮق‬‫ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫در اﺗﺤﺎد ﺟﻤﺎهﯿﺮ ﺷﻮروی‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‪ ،‬ﺑﺮج ﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬در آﻟﻤﺎن‬‫ﺷﺮﻗﯽ‪ ،‬ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻋﻤﻼً ﺑﺮای ﺗﮏﺗﮏ اﻓﺮاد ﭘﺮوﻧﺪﻩ داﺷﺖ‪ .‬در ﻓﻨﻼﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﺪت اﺷﻐﺎل‬‫ﺷﻮروی‪ ،‬ﮐﺎ‪.‬گ‪.‬ب‪) .‬ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﻮروی( هﺘﻞ ‪ ١٢‬ﻃﺒﻘﻪٔ ﺗﻮرﻧﯽ )ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن‬‫هﻠﺴﯿﻨﮑﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﻓﻨﻼﻧﺪ( را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮدﻩ و ﻣﺮﮐﺰ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺧﻮدش ﻗﺮار داد‪ .‬هﻨﮕﺎﻣﯽ‬‫ﮐﻪ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻨﻼﻧﺪیهﺎ ﺷﺒﮑﻪای ﺷﺎﻣﻞ ‪ ٢٠‬ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﺳﯿﻢ ﺑﺮای ﺷﻨﻮد در‬‫دﯾﻮارهﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺒﮑﻪای ﮐﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ از دﯾﮕﺮ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻗﺪرت ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ را ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮐﻤﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ‬‫ﺷﻨﻮد‪ ،‬دورﺑﯿﻦ ﻣﺨﻔﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩهﺎی ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و اﻟﮕﻮرﯾﺘﻤﻬﺎی اﺳﺘﺨﺮاج اﻃﻼﻋﺎت‪،‬‬‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻗﺎدر اﺳﺖ هﺮ ﺧﺒﺮﭼﯿﻨﯽ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻮﭘﺮﻣﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت‬‫آن ﺳﻮی ﮐﺸﻮر را ﻣﯽﺷﻨﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ هﺮ ﺟﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ‪.‬‬‫و ﺑﻌﺪهﺎ ﻧﯿﺰ ﺷﻬﺮوﻧﺪان اﺗﺤﺎد ﺟﻤﺎهﯿﺮ ﺷﻮروی ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﻮﺟﺐ ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ‬‫ﺟﺎﻣﻌﻪٔ ﺧﻮد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪ ﺑﻮد‪ :‬ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﺤﺮﯾﺮهﺎ را ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی‬‫ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮدِ ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﺸﺎن دﻗﯿﻘﺎً ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﺮد؛ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی ﭼﺎپ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺑﺰرگ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدﻧﺸﺎن ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮد؛ رادﯾﻮهﺎی ﻻﻣﭙﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻮدﻧﺪ و آﺳﺎن ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﭘﯿﺪاﯾﺸﺎن ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیهﺎی ﺟﺪﯾﺪ ــ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﺤﺮﯾﺮ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ‪،‬‬‫اﺳﺘﺎﻟﯿﻨﯿﺴﻢ ﻓﻼﮐﺖﺑﺎر ﺷﻮروی هﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪ :‬ﻗﺪرتﻃﻠﺒﯽ و دﯾﮑﺘﺎﺗﻮری ﻣﺤﺾ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ‬‫ﭘﻨﺞ‬‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺗﻼش ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ در ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺧﻼل اﯾﺠﺎد ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﻪ ﻧﻔﻊ‬‫ﺷﻤﺎ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﺪاﻓﻊ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺟﻠﻮی‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت را ﺑﮕﯿﺮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﻪ ﺳﻮد دﺷﻤﻨﺎﻧﺘﺎن ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﺑﺰاری ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ »اﻣﻦ« اﺳﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﺮای اﻣﻨﯿﺖ داﺷﺘﻦ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺷﻤﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻪ ﭼﯿﺰی اﯾﻤﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮآورد ﮐﺮد ﮐﻪ‬‫ﭼﻪ راﻩهﺎی در‪-‬روی دﯾﮕﺮی ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬رﻣﺰﻧﮕﺎری اﯾﻤﯿﻞ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺷﻤﺎ را‬‫ﺳﺮّی ﻧﮕﻪ دارد‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ‪ ،‬ﻧﺴﺨﻪهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎریﻧﺸﺪﻩٔ اﯾﻦ اﯾﻤﯿﻞهﺎ را روی ﺳِﺮوری‬‫ِ‬‫ﻧﮕﻪ دارد ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺗﻮﻗﯿﻔﺶ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ؟ ﺑﺎ رﻣﺰﻧﮕﺎری دﯾﺴﮏ ﺳﺨﺘﺘﺎن‬‫ﻣﺤﺘﻮﯾﺎﺗﺶ را از ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ رﻣﺰ ﻋﺒﻮرﺗﺎن را‬‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽدهﯿﺪ زﻧﺪاﻧﯽﺗﺎن ﮐﻨﺪ ﭼﻪ؟‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬ﭘﺮوﮐﺴﯽهﺎ و اﺑﺰارهﺎی ﺷﺒﮑﻪهﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ روشهﺎی ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی هﺴﺘﻨﺪ‬‫ﺑﺮای اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت اﻓﺮاد و ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮوﻩهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ دارﻧﺪ ﮐﺎری از ﭘﯿﺶ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ‬‫هﯿﭻﮐﺪام از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﯽﻋﯿﺐ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﺣﺘﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻧﻘﺎط ﺿﻌﻒ ﺟﺪﯾﺪی اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺜﻼ ﯾﮏ ﺷﺒﮑﻪٔ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽِ ﻟﻮ رﻓﺘﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﻃﻼﻋﺎت دوﺳﺘﺎن‪ ،‬هﻢرزﻣﺎن و اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ‬‫ﺷﻤﺎ را در اﺧﺘﯿﺎر ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﮕﺬارد‪ ،‬ﯾﮏ »ﮐﯽﻻﮔﺮ« ‪ ٤‬روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ آﻣﺎر‬‫ﺗﮏﺗﮏ ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻓﺸﺎر دادﻩاﯾﺪ در اﺧﺘﯿﺎر ﺟﺎﺳﻮسهﺎ و ﻗﻠﺪران ﺑﮕﺬارد‪.‬‬‫ﻣﻄﻠﻊ ﺑﻮدن‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ اﻧﺘﻘﺎدی داﺷﺘﻦ‪ ،‬و هﺸﯿﺎر ﺑﻮدن هﻤﻪ ﺿﺮوری هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﺟﻮد ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیِ‬‫اﻣﻨﯿﺘﯽ دﻟﯿﻞ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯽﺗﺎن را ﮐﻨﺎر ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ هﺸﺪاری اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﻣﺮاﻗﺐ اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﺧﻮد را در ﺣﺎل ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻗﺪرت اﺑﺰار ﺟﺪﯾﺪی ﻣﯽﯾﺎﺑﯿﺪ‪،‬‬‫ﻓﻘﻂ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ هﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از آن ﺑﺮ ﺿﺪ ﺷﻤﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬آزاد ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫ﮐُﻮری داﮐﺘﺮُو‪ ،‬ﻟﻨﺪن‪ ٨ ،‬ژوﺋﯿﻪ ‪٢٠١٠‬‬‫دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻓﮑﺲ‪ ،‬رادﯾﻮهﺎی ﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮری ــ ﻣﯽﺷﺪ ﺧﺎرج از رادار ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺮواز‬‫ﮐﺮد‪.‬‬‫و هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺳﺒﺐ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ رژﯾﻢ اﺳﺘﺎﻟﯿﻨﯿﺴﺖ ﺷﺪ‪ ،‬در ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬‫آزادی ﻣﺮدم ﮐﻤﮏ ﮐﺮد‪ .‬در ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺳﺎل ‪ ،١٩٧٩‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻦ هﺸﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ‬‫ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﺨﺼﯽ اَﭘﻞ []‪ +‬ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻮدﻣﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻋﻤﻼً‬‫ﺑﻪ هﺮ ﺟﺎی ﮐﺮﻩٔ زﻣﯿﻦ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺒﮑﻪٔ درهﻢﭘﯿﭽﯿﺪﻩٔ ﺑﯽﺑﯽاسهﺎ و ﺳﺮوﯾﺲهﺎی‬‫اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ‪ ،‬ﻣﻦِ هﺸﺖ ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺑﺰارهﺎ‪ ،‬اﻓﮑﺎر و ﺟﻮاﻣﻌﯽ دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از آن‬‫ﻓﻘﻂ در اﺧﺘﯿﺎر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ آدمﺑﺰرگهﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫در ﺗﻤﺎم دوران ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽام‪ ،‬ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ اﺑﺰاری ﺑﺮای ﺗﺠﺮﺑﻪ آزادی ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺮای‬‫ﻣﻦ و هﻢﻧﺴﻼﻧﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ آزاد ﺑﻮدﯾﻢ هﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮوﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎ هﺮ ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬و از ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﺷﺒﮑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‪ ،‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ و ﺗﻠﻔﻦ‪ ،‬دﯾﺪﮔﺎﻩهﺎ و آزادی ﻋﻤﻠﻤﺎن را ﮔﺴﺘﺮش دهﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ‬‫اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺟﺪﯾﺪ‪ ،‬ﺳﺎزﻣﺎندهﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎی ﮔﺮوهﯽ‪ ،‬از ﺗﻈﺎهﺮاتهﺎی ﺑﺰرگ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ‬‫ﻣﻬﻤﺎﻧﯽهﺎی ﺷﺎم‪ ،‬روز ﺑﻪ روز آﺳﺎنﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در راﺳﺘﺎی ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺮﻋﮑﺲ هﻢ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‬‫ﺑﺮای ﻧﺴﻞ ﻣﻦ آزادی ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن آورد‪ ،‬ﺑﺮای ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺑﺮای ﺳﺮﮐﻮب‬‫درآﻣﺪ‪ :‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ داﻧﺸﮕﺎﻩ را ﺗﺮک ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬داﻧﺶآﻣﻮزان دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﮐﻢﮐﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬‫ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪهﺎﯾﺸﺎن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﻠﯿﮏهﺎ‪ ،‬هﻤﻪٔ ﭼَﺖهﺎ‪ ،‬و هﻤﻪٔ‬‫اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﺸﺎن دﺳﺘﺮﺳﯽ دارد‪ .‬و ﺑﭽﻪهﺎی ﮐﻮﭼﮏ ﮐﺸﻒ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎﯾﺸﺎن‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻧﺮماﻓﺰارهﺎﯾﯽ روی ﺗﻠﻔﻦهﺎﯾﺸﺎن ﻧﺼﺐ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺟﯽﭘﯽاس ‪ ٣‬هﺮ‬‫ﻗﺪﻣﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯽدارﻧﺪ ردﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﺎ آزادی ﻣﺸﺮوط ﮐﻪ زﻧﺠﯿﺮی ﺑﻪ‬‫ﭘﺎﯾﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ »ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ« ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ :‬رﻣﺎﻧﯽ درﺑﺎرﻩٔ ﻧﻘﻄﻪٔ ﻋﻄﻒ ﺑﻌﺪی‪ .‬رﻣﺎﻧﯽ‬‫درﺑﺎرﻩٔ ﻟﺤﻈﻪای ﮐﻪ ﺟﻬﺖ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی دوﺑﺎرﻩ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻗﺪرت را ﺑﻪ اﻓﺮاد و ﮔﺮوﻩهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﯿﺮوهﺎی ﺳﺮﮐﻮﺑﮕﺮِ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺷﻮرش ﺑﺮﻣﯽدارﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎزﭘﺲ ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ذﮐﺮ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺣﻘﯿﻘﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ :‬اﺑﺰارهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری‪،‬‬‫ﭘﺮوﮐﺴﯽهﺎ و دﯾﮕﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮان ﻋﻤﻼً از ﻧﻈﺎرت و ﮐﻨﺘﺮل‬‫ﻓﺮار ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیهﺎ ﺑﯽﻋﯿﺐ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آﻧﻬﺎ آﺳﺎن ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ‬‫‪٤‬ﻧﺮماﻓﺰاری ﮐﻪ هﺮآنﭼﻪ ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ در ﻓﺎﯾﻠﯽ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫‪٣ GPS‬‬‫ﺷﺶ‬‫ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ‬‫ﻓﺼﻞ ‪١‬‬‫ﻣﻌﻠﻢ ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮِز‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪٔ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﻮی ﻣﻦ‬‫ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺷﺎﮐﯽ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺮدک هﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽداد‪ ،‬آن هﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﮐﻪ ﻋﺒﻮر از ﻓﺎﯾﺮوالهﺎی ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﺳﻮراخ ﮐﺮدن ﮐﻠﯿﻨﮑﺲ راﺣﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﺎ ﻧﺮماﻓﺰار‬‫»ﺗﺸﺨﯿﺺ هﻮﯾﺖ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﺤﻮﻩ راﻩ رﻓﺘﻦ« را ﮔﻮل ﻣﯽزدم‪ ،‬و ﯾﺎ آیﺳﯽهﺎی ﺧﺒﺮﭼﯿﻨﯽ‬‫را ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ردﯾﺎﺑﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻣﻨﻬﺪم ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﮔﺎﻟﻮز آدم ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ و هﺮﮔﺰ اﯾﻦ‬‫ﻣﺴﺎﺋﻞ را ﺑﻪ دل ﻧﻤﯽﮔﯿﺮد )ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮑﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ اﯾﻤﯿﻞ وﺑﯽاش را ﻃﻮری‬‫ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﺮادرش ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺮاق اﻋﺰام ﺷﺪﻩ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ(‪.‬‬‫رﻓﯿﻘﻢ دارِل وﻗﺘﯽ از ﮐﻨﺎرش رد ﻣﯽﺷﺪم ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺖ ﺷﻠﭙﯽ زد در ﮐﻮﻧﻢ‪ .‬دارل را از‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ ﮐﻪ هﻨﻮز ﭘﻮﺷﮏ ﻣﯽﺑﺴﺘﯿﻢ و از ﻣﻬﺪ ﮐﻮدک ﻓﺮار ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت‬‫ﯾﺎ او را ﺑﻪ دردﺳﺮ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ ،‬ﯾﺎ از دردﺳﺮ ﺧﻼﺻﺶ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺑﻮﮐﺴﻮرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ‬‫ﭘﻮل ﻣﺒﺎرزﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ دﺳﺘﻢ را ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﮔﺮﻓﺘﻢ و از ﮐﻼس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪم‬‫و ﺑﻪ هﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻓﺘﺮ ﻣﺪرﺳﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدم‪.‬‬‫هﻨﻮز وﺳﻂ راﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻨﻢ زﻧﮓ زد‪ .‬اﯾﻦ هﻢ ﯾﮏ ﻗﺪﻏﻦ دﯾﮕﺮ ﺑﻮد ــ ﺗﻠﻔﻦ‬‫در دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز اﮐﯿﺪاً ﻣﻤﻨﻮع اﺳﺖ ــ وﻟﯽ ﻣﮕﺮ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ؟ ﭘﯿﭽﯿﺪم ﺗﻮی‬‫دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ و ﺧﻮدم را در اﺗﺎﻗﮏ وﺳﻄﯽ ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم )اﺗﺎﻗﮏ آﺧﺮی از هﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ اﺳﺖ‬‫ﭼﻮن آدمهﺎی زﯾﺎدی ﺑﻪ اﻣﯿﺪ ﻓﺮار از ﺑﻮ و ﮐﺜﺎﻓﺖ ﯾﮏراﺳﺖ ﺗﻮی آن ﻣﯽروﻧﺪ ــ ﺷﺎﻧﺲ‬‫ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮدن و ﺗﻤﯿﺰی ﻧﺴﺒﯽ اﺗﺎﻗﮏ وﺳﻄﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ اﺳﺖ(‪ .‬ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ــ‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺧﺎﻧﻪام ﺑﺮاﯾﺶ اﯾﻤﯿﻠﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺒﺮ دهﺪ در »هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣَﺪﻧﺲ« ‪،٨‬‬‫ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎزیای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺳﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩ‪ ،‬اﺗﻔﺎق ﺟﺪﯾﺪی اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻧﯿﺸﻢ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻤﻌﻪ را در ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺎﻧﺪن در هﺮ ﺻﻮرت ﺣﺎلﮔﯿﺮی ﺑﻮد‪ ،‬و ﺧﻮﺷﺤﺎل‬‫ﻣﻦ داﻧﺶآﻣﻮز ﺳﺎل آﺧﺮ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺳﺰار ﭼﺎوز‪ ،‬در ﻣﺤﻠﻪٔ آﻓﺘﺎﺑﯽ »ﻣﯿﺸﻦ« در‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ هﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ هﻢ ﯾﮑﯽ از ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮﺗﺮﯾﻦ اﻧﺴﺎنهﺎی ﺟﻬﺎن‬‫ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﻢ‪ .‬اﺳﻢ ﻣﻦ »ﻣﺎرﮐﻮس ﯾَﻠﻮ« ‪ ٥‬اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ در ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺮوع اﯾﻦ داﺳﺘﺎن‪ ،‬ﺑﻪ‬‫اﺳﻢ ‪ w1n5t0n‬ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪم‪ ،‬ﮐﻪ »وﯾﻨﺴﺘﻮن« ﺗﻠﻔﻆ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺳﻢ »داﺑﻠﯿﻮـﯾﮏـاِنـﭘﻨﺞـﺗﯽـﺻﻔﺮـاِن« ﺗﻠﻔﻆ ﻧﻤﯽﺷﻮد ــ ﻣﮕﺮ آن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻨﺪﻩ‬‫ﻧﺎﻇﻤﯽ ﭘﺮت و ﭼﻨﺎن از دﻧﯿﺎ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ هﻨﻮز ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ »اﺑَﺮ ﺷﺎهﺮاﻩ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ«‪.‬‬‫ﻣﻦ آدﻣﯽ دﻗﯿﻘﺎً هﻤﯿﻦﻗﺪر ﭘﺮت ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﻢ »ﻓﺮِد ﺑﻨﺴﻮن« ‪ ،٦‬ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ ﻣﻌﺎون‬‫ﺳﺰار ﭼﺎوز‪ .‬ﯾﮏ آدم ﺣﺎل ﺑﻬﻢ زن؛ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ دﻣﻞ ﻧﺎﺟﻮر روی ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺸﺮﯾﺖ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﻗﺮار‬‫اﺳﺖ آدم زﻧﺪانﺑﺎﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻃﺮف ﮐﺎﻣﻼً از ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺮت ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ‬‫ﺑﺪاﻧﺪ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺻﺒﺢ ﯾﮏ روز ﺟﻤﻌﻪ‪ ،‬هﻤﯿﻦ ﺷﺨﺺ در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺮا ﺻﺪا زد‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‬‫ﯾﻠﻮ«‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎ هﻤﯿﻨﺠﻮرﯾﺶ داﻏﻮن هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣِﻦﻣِﻦ ﻣﺎدرزادی ﺑﻨﺴﻮن ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮن اﺿﺎﻓﻪ‬‫ﺑﺸﻮد ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻼش ﺑﺮای هﻀﻢ ﯾﮏ ﺑﻮرﯾﺘﻮی ‪ ٧‬ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩ‬‫اﺳﺖ ﺗﺎ اﻋﻼﻧﺎت ﻣﺪرﺳﻪ‪ .‬وﻟﯽ اﺑﻨﺎء ﺑﺸﺮ در ﺗﺸﺨﯿﺺ اﺳﻢ ﺧﻮد در ﻣﯿﺎن اﺻﻮات ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم‬‫ﻣﻬﺎرت دارﻧﺪ ــ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻨﺎزع ﺑﻘﺎﺳﺖ‪.‬‬‫ﮐﯿﻔﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و درِ ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ را ﺗﺎ ﺳﻪﭼﻬﺎرم ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردم ــ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ‬‫داﻧﻠﻮدهﺎﯾﻢ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮوﻧﺪ ــ و ﺧﻮدم را ﺑﺮای آنﭼﻪ در ﭘﯿﺶ ﺑﻮد آﻣﺎدﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫‪٥ Marcus Yallow‬‬‫‪» ،Harajuku Fun Madness٨‬ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ« ﻧﺎم ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎزیهﺎی ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﯾﺎﻧﻪای اﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﻮاع‬‫ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ دارﻧﺪ‬‫‪٦ Fred Benson‬‬‫‪٧‬ﯾﮏ ﻧﻮع ﺳﺎﻧﺪوﯾﭻ ﻣﮑﺰﯾﮑﯽ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮی ﮔﻮﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺞ‪ ،‬ﻟﻮﺑﯿﺎی ﺳﯿﺎﻩ‪ ،‬و ﻣﻮاد دﯾﮕﺮ‬‫‪٢‬‬‫ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭘﻮﮐﺮﺑﺎزهﺎ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »ﻧﺸﺎﻧﻪ« ــ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺺ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﻮی ﮐﻠﻪٔ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﺬرد‪ .‬ﻣﻦ زﯾﺮ و ﺑﻢ هﻤﻪٔ ﻧﺸﺎﻧﻪهﺎی ﺑﻨﺴﻮن را از ﺑﺮ‬‫ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪای ﺑﺮای ﻓﺮار ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩام‪.‬‬‫ﺑﻘﯿﻪٔ راﻩ ﺗﺎ دﻓﺘﺮ ﺑﻨﺴﻮن را ﺳﻼﻧﻪ ﺳﻼﻧﻪ رﻓﺘﻢ و از در ﮐﻪ وارد ﻣﯽﺷﺪم ﺑﺮاﯾﺶ دﺳﺘﯽ‬‫ﺗﮑﺎن دادم‪.‬‬‫ﺑﻨﺴﻮن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﯿﻦ ﮐﯽ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬داﺑﻠﯿﻮـﯾﮏـاِنـﭘﻨﺞـﺗﯽـﺻﻔﺮـاِن‪ «.‬ﻓﺮدرﯾﮏ ﺑﻨﺴﻮن‬‫ــ ﮐﺪ ﻣﻠﯽ ‪ ، ٥٤٥-٠٣-٢٣٤٣‬ﺗﺎرﯾﺦ ﺗﻮﻟﺪ ‪ ١٥‬آﮔﻮﺳﺖ ‪ ،١٩٦٢‬ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻣﺎدر دیﺑﻮﻧﺎ‪،‬‬‫ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﺘﺎﻟﻮﻣﺎ ــ ﺧﯿﻠﯽ از ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪﻗﺪﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ رﯾﺰﻧﻘﺶ ‪ ١٧١‬ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮی‬‫هﺴﺘﻢ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺴﻮن دو ﻣﺘﺮی ﻗﺪ دارد‪ .‬از دوران ﺑﺴﺘﮑﺘﺒﺎل ﺑﺎزی ﮐﺮدﻧﺶ در داﻧﺸﮕﺎﻩ‬‫آنﻗﺪر ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻋﻀﻼت ﺳﯿﻨﻪاش ﺑﻪ ﻣﻤﻪهﺎی ﻣﺮداﻧﻪٔ ﺷﻞ و وﻟﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺷﮑﻞ زﻧﻨﺪﻩای از ﭘﺸﺖ ﺗﯽﺷﺮتهﺎی آﺳﺘﯿﻦﮐﻮﺗﺎﻩ ﯾﻘﻪدار اِﺷﺎﻧﺘﯿﻮﻧﺶ ﻣﻌﻠﻮم اﺳﺖ‪ .‬هﻤﯿﺸﻪ‬‫اﻧﮕﺎر ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﭙﺮد و ﺧﺸﺘﮏ آدم را ﭘﺮﭼﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ‪ ،‬ﻋﻼﻗﻪٔ واﻓﺮی دارد ﮐﻪ ﺑﺮای‬‫ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ ،‬ﺻﺪاﯾﺶ را ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺮف زدن ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ هﺮ دوی اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ‬‫ﺑﺮ اﺛﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ دارﻧﺪ ﮐﺎرآﯾﯽ ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻣﯽدهﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ‪ .‬اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺖ »آرﺗﻮدیﺗﻮ« ‪ ٩‬ﮐﻪ ﻣﯽﮔﯿﻦ رو اﺻﻼ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻤﯿﺎرم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪ «w1n5t0n» :‬و دوﺑﺎرﻩ آن را هﺠﯽ ﮐﺮد‪. .‬ﻧﮕﺎﻩ ﭼﭙﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ‬‫ﮐﻪ وا ﺑﺪهﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد‪ ،‬آن هﻢ ﺑﺮای ﺳﺎلهﺎی ﺳﺎل‪ .‬وﯾﻨﺴﺘﻮن‬‫ﺷﻨﺎﺳﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای ارﺳﺎل ﻣﻄﺎﻟﺒﻢ ﺑﻪ اﻧﺠﻤﻨﻬﺎی آﻧﻼﯾﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻤﻠﯽ در‬‫ﺣﻮزﻩٔ اﻣﻨﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﮐﻪ‪ ،‬ﮐﺎرهﺎﯾﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﺟﯿﻢ ﺷﺪن از ﻣﺪرﺳﻪ و از‬‫ﮐﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻦ ردﯾﺎب ﺗﻠﻔﻦ‪ .‬وﻟﯽ او ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎر ﻣﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺪﻩٔ‬‫اﻧﮕﺸﺖﺷﻤﺎری اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﭘﺎی ﺟﺎن ﺑﻪ هﻤﻪﺷﺎن اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﯾﺎدم ﻧﻤﯿﺎد‪ «.‬ﻣﻦ ﮐﺎرهﺎی ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ اﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎر‬‫در ﻣﺪرﺳﻪ اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﻮدم ــ ﺑﻪ ﮐﺎری ﮐﻪ روی ﭘﺮوژﻩ »ﻧﺎﺑﻮدﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ« ‪١٠‬‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﺮدم ــ و اﮔﺮ او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ دو هﻮﯾﺖ را ﺑﻪ هﻢ ﭘﯿﻮﻧﺪ دهﺪ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ‬‫ﺗﻮی دردﺳﺮ ﻣﯽاﻓﺘﺎدم‪ .‬هﯿﭻ ﮐﺲ در ﻣﺪرﺳﻪ هﺮﮔﺰ ﻣﺮا داﺑﻠﯿﻮـﯾﮏـاِنـﭘﻨﺞـﺗﯽـﺻﻔﺮـاِن و‬‫ﯾﺎ ﺣﺘﯽ وﯾﻨﺴﺘﻮن ﺻﺪا ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﺪرﺳﻪ ﯾﺎ ﻣﺎرﮐﻮس ﺑﻮدم ﯾﺎ هﯿﭽﯽ‪.‬‬‫ﺑﻨﺴﻮن ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻓﺎرغاﻟﺘﺤﺼﯿﻠﯽاش روی‬‫ﺟﻮهﺮ ﺧﺸﮏﮐﻦ ﻣﯿﺰش ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬هﺮ وﻗﺖ اوﺿﺎع ﺑﺮ وﻓﻖ ﻣﺮادش ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽرﻓﺖ اﯾﻦ‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬اﻣﯿﺪوارم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﭼﻘﺪر ﺟﺪﯾﻪ‪«.‬‬‫»ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮام ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﭼﯿﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽﺷﻢ آﻗﺎ‪ «.‬ﻣﻦ هﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ‬‫ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﺴﺆل ﻣﯽﮔﺬارم ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ »آﻗﺎ«‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪٔ ﺧﻮد ﻣﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﻨﺴﻮن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﻧﮕﺎهﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﻧﺸﺎﻧﻪٔ دﯾﮕﺮ‪ .‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿ ٔﻪ‬‫دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﺷﺮوع ﻣﯽﮐﺮد ﺳﺮ ﻣﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪن‪» .‬ﮔﻮش ﮐﻦ ﺑﭽﻪ! دﯾﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﻣﺎ‬‫ﻣﯽدوﻧﯿﻢ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻗﺮار هﻢ ﻧﯿﺴﺖ ازﺷﻮن ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺧﻮشﺷﺎﻧﺲ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ آﺧﺮ اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ اﺧﺮاج ﻧﺸﯽ‪ .‬دﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮاد دﯾﭙﻠﻤﺖ رو ﺑﮕﯿﺮی؟«‬‫»آﻗﺎی ﺑﻨﺴﻮن‪ ،‬ﺷﻤﺎ هﻨﻮز ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﺪادﯾﺪ ﻣﺸﮑﻞ ﭼﯿﻪ‪..‬ــ«‬‫دﺳﺘﺶ را روی ﻣﯿﺰ ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﺑﻌﺪ اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮی ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺖ‪» :‬ﻣﺸﮑﻞ‪ ،‬آﻗﺎی ﯾَﻠﻮ‪ ،‬اﯾﻨﻪ‬‫ﮐﻪ ﺷﻤﺎ درﮔﯿﺮ ﺗﻮﻃﺌﻪهﺎی ﺟﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮای از ﮐﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ هﺴﺘﯽ‪،‬‬‫و اﯾﻦ روشهﺎی ﺿﺪ اﻣﻨﯿﺘﯽ رو در اﺧﺘﯿﺎر هﻢﻣﺪرﺳﻪایهﺎت هﻢ ﻗﺮار دادی‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ‬‫هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ »ﮔﺎراﺳﯿِﻼ اورﯾﺎرﺗﻪ« ‪ ١١‬رو ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎی ﺷﻤﺎ اﺧﺮاج‬‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ «.‬اورﯾﺎرﺗﻪ ﺑﺪ آوردﻩ ﺑﻮد‪ .‬از ﯾﮏ ﻣﻐﺎزﻩ ﻧﺰدﯾﮏ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻣﺘﺮوی ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﺎﻧﺰدهﻢ‬‫ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﭘﺎرازﯾﺖﺳﺎز ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩﺑﻮد دزدﮔﯿﺮهﺎی راهﺮوی ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﺻﺪا‬‫درﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﮐﺎر ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ او هﻤﺪردی ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫»و ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ ﻣﻦ ﺗﻮی اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﻘﺶ داﺷﺘﻢ؟«‬‫»ﻣﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮﺛﻘﯽ دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ هﻤﻮن ‪ w1n5t0n‬هﺴﺘﯽ« ــ ﺑﺎز هﻢ هﺠﯽاش‬‫ﮐﺮد‪ ،‬دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻢ ﺷﮏ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻩ ‪ 1‬ﺟﺎی ‪ I‬و ‪ 5‬ﺟﺎی ‪ S‬ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎ ﻣﯽدوﻧﯿﻢ ﮐﻪ هﻤﯿﻦ ‪ w1n5t0n‬ﻣﺴﺆل دزدی ﺳﺆاﻻی ﺗﺴﺖ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ‬‫اﺳﺖ‪ «.‬راﺳﺘﺶ آن ﯾﮑﯽ ﮐﺎر ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﮏ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺗﺎ ﺣﺪودی از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ ﻧﺴﺒﺖ دادﻩ ﻣﯽﺷﺪ راﺿﯽ ﺑﻮدم‪» .‬و ﺑﺮای هﻤﯿﻦ ﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎل ﺑﻪ زﻧﺪان‬‫ﺑﯿﻔﺘﯽ ﻣﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﯽ‪«.‬‬‫»اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮﺛﻖ دارﯾﺪ‪ ،‬هﺎن؟ ﻣﯽﺷﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ؟«‬‫‪ ،R2D2٩‬ﻧﺎم ﯾﮏ رﺑﺎت اﻧﺴﺎنﻧﻤﺎ در ﺳﺮی داﺳﺘﺎنهﺎی ﺟﻨﮓ ﺳﺘﺎرﮔﺎن‬‫‪١١ Garciella Uriarte‬‬‫‪١٠ Snitch-tag killer‬‬‫‪٣‬‬‫ﺷﺎد و ﺳﺒﮏﺑﺎل ﻃﻮل راهﺮو را ﻃﯽ ﮐﺮدم در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺪمهﺎﯾﻢ را ﺑﺮای دورﺑﯿﻦهﺎی‬‫ﮔﺎمﺷﻨﺎس‪ ،‬ﯾﮑﺴﺎن و هﻢاﻧﺪازﻩ ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻢ‪ .‬اﯾﻦ دورﺑﯿﻦهﺎ را هﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻧﺼﺐ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻨﮕﯽ ﺑﯽ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮﺷﺎن ﺑﻮدم‪ .‬ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ‪ ،‬دورﺑﯿﻦ ﺗﺸﺨﯿﺺ‬‫ﭼﻬﺮﻩ داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﻓﻀﺎهﺎی ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ داﺷﺖ‪ .‬وﻟﯽ‬‫دادﮔﺎهﯽ ﺣﮑﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﯾﻦ دورﺑﯿﻦهﺎ ﻣﻐﺎﯾﺮ ﺑﺎ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﺑﻨﺴﻮن و ﻣﺪﯾﺮان دﯾﻮاﻧﻪ ﻣﺪارس دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﭘﻮﻟﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺮج ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻣﺎ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺮای‬‫ﺧﺮﯾﺪ و ﻧﺼﺐ اﯾﻦ دورﺑﯿﻦهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺧﺮج ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻦ اﺷﺨﺎص‬‫را از هﻢدﯾﮕﺮ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪهﻨﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﺧﻮش ﺧﯿﺎل!!‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺧﺸﻢآﻟﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬اﯾﻦ ﻃﺮز رﻓﺘﺎر ﺑﻪ ﺿﺮرت ﺗﻤﻮم ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫»آﻗﺎ‪ ،‬اﮔﻪ ﻣﺪرﮐﯽ هﺴﺖ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﯿﺪ و ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﻪ اوﻧﺎ‬‫ﺑﺴﭙﺮﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪﯾﻪ‪ ،‬و ﻣﻦ اﺻﻼً ﻧﻤﯽﺧﻮام در ﻣﺴﯿﺮ ﯾﮏ ﺗﺤﻘﯿﻖ‬‫ﺟﻨﺎﯾﯽ ﺟﺪی ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺴﺆﻻی ﻗﺎﻧﻮﻧﯿﺶ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫»ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽﺧﻮای ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ رو ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻢ؟«‬‫»و ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم رو هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎر هﻤﯿﻨﻪ‪«.‬‬‫از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﻪ هﻢ زل زدﯾﻢ و ﺧﯿﺮﻩ ﻣﺎﻧﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ وﺿﻮح اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻟﺤﻈﻪای ﮐﻪ ﺑﻤﺐ‬‫را روی ﺳﺮم ﻣﯽاﻧﺪازد ﺟﺎ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺟﺎ ﻧﻤﯽزﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺷﮕﺮد ﺧﺎﺻﯽ دارم در زل زدن ﺑﻪ‬‫آدمهﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺑﻨﺴﻮن‪ .‬ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺳﺮﺷﺎن زل ﻣﯽزﻧﻢ و ﺑﻪ اﺷﻌﺎر آوازهﺎی‬‫ﻣﺤﻠﯽ اﯾﺮﻟﻨﺪی‪ ،‬از آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺻﺪهﺎ ﺑﯿﺖ هﺴﺘﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﺎﻣﻼً‬‫هﺸﯿﺎر و ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﮐﻼس ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮔﺮم ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻢ ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻣﺪرﺳﻪ را درآوردم و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدﯾﻢ ﻣﻮﻗﻊ ﺣﻀﻮر در ﮐﻼس درس ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬‫»اﺳﮑﻮلﺑﻮک« ‪ ١٢‬ﻓﻀﻮلﺗﺮﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی دﻧﯿﺎﺳﺖ‪ .‬هﺮ ﮐﻠﯿﺪی را ﮐﻪ ﻓﺸﺎر ﻣﯽدهﯽ ﺛﺒﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﺷﺒﮑﻪ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﻠﯿﺪواژﻩهﺎی ﻣﺸﮑﻮک ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﮏ ﺗﮏ‬‫ﮐﻠﯿﮏهﺎی ﻣﺎوس را ﻣﯽﺷﻤﺎرد‪ ،‬و ﺣﺴﺎب رد ﺗﻤﺎم اﻓﮑﺎر ﮔﺬراﯾﯽ ﮐﻪ در ﺷﺒﮑﻪ از ﺧﻮدت‬‫ﺟﺎ ﺑﮕﺬاری را دارد‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻬﻤﺎن دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و هﻨﻮز ﯾﮑﯽ دو ﻣﺎﻩ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ‬‫زرق و ﺑﺮق ﻧﻮ ﺑﻮدﻧﺸﺎن از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻠﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ اﯾﻦ ﻟﭗﺗﺎپهﺎی‬‫»ﻣﺠﺎﻧﯽ« ﺑﺮای رﺋﯿﺲ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ــ و ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﻻ آﻣﺪن ﯾﮏ رژﻩٔ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ از ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت‬‫ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽدهﻨﺪ ــ دﯾﮕﺮ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﺳﻨﮕﯿﻦ و آزاردهﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎل ﻣﺎل ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﻮد و ﭘﺮﻧﺪﻩ روی ﺗﺨﻢ ﺑﻮد و ﺗﺨﻢ ﺗﻮی ﻟﻮﻧﻪ ﺑﻮد و ﻟﻮﻧﻪ روی ﺑﺮگ ﺑﻮد و‬‫ﺑﺮگ روی ﺗﺮﮐﻪ ﺑﻮد و ﺗﺮﮐﻪ روی ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻮد و ﺷﺎﺧﻪ ﻣﺎل درﺧﺖ ﺑﻮد و درﺧﺖ ﺗﻮی ﺑﺎﺗﻼق‬‫ﺑﻮد و ﺑﺎﺗﻼق ﭘﺎﯾﯿﻦ درﻩ ﺑﻮد‪ ،‬آﻩ‪ .‬آﻓﺮﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﺗﻼق ﻣﻌﺮﮐﻪ‪ ،‬هﻤﻮن ﺑﺎﺗﻼق ﺗﻪ درﻩ‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬دﯾﮕﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮﮔﺮدی ﺳﺮ ﮐﻼﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎهﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻪ‬‫ﺻﺪات ﻣﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ اﺳﮑﻮلﺑﻮک ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺮَﮐﺶ را ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ از آﻣﺪن ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ ﻣﯽﺷﺪ‬‫روی ﺷﺒﮑﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آن ﮐﺎری ﻧﺪاﺷﺖ ــ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﯾﮏ ﺗﺼﻮﯾﺮ )‪(image‬‬‫دیویدی داﻧﻠﻮد ﮐﻨﯽ‪ ،‬آن را در ﯾﮏ دیویدی ﺧﺎم ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ‪ ،‬آن را ﺗﻮی اﺳﮑﻮلﺑﻮک‬‫ﺑﮕﺬاری و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﯿﺪ را هﻤﺰﻣﺎن ﻧﮕﻪداﺷﺘﻪای آن را راﻩاﻧﺪازی ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪٔ‬‫ﮐﺎرهﺎ را دیویدی اﻧﺠﺎم ﻣﯽداد‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﻣﺨﻔﯽ روی ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺼﺐ ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﮐﻪ ﺣﺘﯽ هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ هﯿﺌﺖ آﻣﻮزش آزﻣﺎﯾﺶِ روزاﻧﻪٔ ﺳﻼﻣﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽداد هﻢ‬‫ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬هﺮ از ﮔﺎهﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺑﻪهﻨﮕﺎمﺳﺎزی ﺑﺮای ﻧﺮماﻓﺰار داﻧﻠﻮد ﻣﯽﮐﺮدی‬‫ﮐﻪ ﺟﺪﯾﺪﺗﺮﯾﻦ آزﻣﺎﯾﺶهﺎی هﯿﺌﺖ آﻣﻮزش را ﻓﺮﯾﺐ دهﺪ و اﯾﻦ ﺑﻬﺎی اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای‬‫ﮐﻤﯽ ﮐﻨﺘﺮل ﺑﯿﺸﺘﺮ روی دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﯽﭘﺮداﺧﺘﯽ‪.‬‬‫»هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺸﻮن زﻧﮓ ﻣﯽزﻧﯿﻦ؟«‬‫»ﺗﺸﺮﯾﻔﺎت ﺧﺒﺮ ﮐﺮدن ﭘﻠﯿﺲ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩاﺳﺖ‪ .‬اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺑﺸﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ رو ﺳﺮﯾﻊ و‬‫ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺣﻞ ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﺻﺮار ﻣﯽﮐﻨﯽ‪«...‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬راﺳﺘﺶ ﻟﺤﻈﻪﺷﻤﺎری ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﺷﻮن ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬هﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪارم‪«.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪاش ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ ﺧﻮدم را ﺑﺮای اﻧﻔﺠﺎر آﻣﺎدﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪» :‬ﺑﺮو! از دﻓﺘﺮ ﻣﻦ ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﮐﻦ‪ ،‬ﭘﺴﺮﻩٔ ﺗﺨﻢ ﺟﻦ‪«...‬‬‫ﻣﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﻢ را ﺧﻨﺜﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻢ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲ را ﺧﺒﺮ‬‫ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺷﻮاهﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ اراﺋﻪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬هﻤﺎن اول آﻧﻬﺎ را ﺧﺒﺮ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد از ﻣﻦ ﺑﺪش ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﺎت ﺗﺄﯾﯿﺪ‬‫ﻧﺸﺪﻩای ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ رﺳﯿﺪﻩ و ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻣﺮا ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺄﯾﯿﺪﺷﺎن ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺳﺮ ﮐﻼس ﮐﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬آﯾﻢﭘﺎراﻧﻮﯾﺪ‪ ،‬ﺳﯿﺴﺘﻢ ﭘﯿﻐﺎمرﺳﺎﻧﯽ ﻓﻮری ﺳﺮی را ﮐﻪ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم‬‫‪١٢ SchoolBook‬‬‫‪٤‬‬‫اﺳﺖ ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ و آهﻨﮓهﺎ و ﻓﺮهﻨﮓ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن اﻗﺼﯽﻧﻘﺎط دﻧﯿﺎ از‬‫ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن و از دورﻩهﺎی زﻣﺎﻧﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ رﻗﺎﺑﺖ ﺗﻨﮕﺎﺗﻨﮓ ﮐﻪ ﺗﯿﻢ‬‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮی ﺑﺮﻧﺪﻩ‪ ،‬ﺟﺎﯾﺰﻩٔ ﺑﺰرگ را ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ دﻩ روز اﻗﺎﻣﺖ در ﺗﻮﮐﯿﻮ‪ ،‬ﮔﺮدش روی ﭘﻞ‬‫هﺎراﺟﻮﮐﻮ‪ ،‬ﮔﯿﮏﺑﺎزی در آﮐﯽهﺎﺑﺎرا‪ ،‬و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮدن هﺮ ﭼﻘﺪر ﻣﺤﺼﻮﻻت آﺳﺘﺮو ﺑﻮی ﮐﻪ‬‫ﺑﺘﻮاﻧﯽ ﺑﺨﻮری ﺧﻮاهﺪ ﺑُﺮد‪ .‬در ژاﭘﻦ ﺑﻪ آن ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »اﺗﻢ ﺑﻮی«‪.‬‬‫ﻣﺒﺎﺣﺜﺎت ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪﻧﯽ در ﻃﻮل ﮐﻼس ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬دارل ﻗﺒﻼً وارد‬‫ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫< ﺑﺎزی ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ! اﺗﻔﺎق ﺑﺰرﮔﯽ دارﻩ ﺗﻮی هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣَﺪﻧﺲ ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪.‬‬‫هﺴﺘﯽ؟‬‫< ﻧﻪ‪ .‬ﻋﻤﺮاً‪ .‬اﮔﺮ دﻓﻌﻪٔ ﺳﻮم ﻣﻮﻗﻊ ﻓﺮار ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﻢ اﺧﺮاج ﻣﯽﺷﻢ‪ .‬ﺧﻮدت ﮐﻪ‬‫ﻣﯽدوﻧﯽ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽرﯾﻢ‪.‬‬‫< وﻗﺖ ﻧﺎهﺎر داری و ﺑﻌﺪش ﺳﺎﻟﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﻣﯽﺷﻪ دو ﺳﺎﻋﺖ‪.‬‬‫زﻣﺎن زﯾﺎدﯾﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺳﺮﻧﺦ رو ﺗﺎ ﺗﻬﺶ ﺑﺮﯾﻢ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ دﻟﺶ‬‫ﺑﺮاﻣﻮن ﺗﻨﮓ ﺑﺸﻪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‪ .‬هﻤﻪٔ ﺗﯿﻢ رو ﻣﯽﮐِﺸﻢ ﺑﯿﺮون‪.‬‬‫اﯾﻦ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ اﺳﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎر ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﻣﻌﻤﺎﯾﺶ را ﺣﻞ ﮐﻨﯽ‪ ،‬دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﺎداماﻟﻌﻤﺮ ﺑﻬﺶ ﻣﻌﺘﺎد ﺧﻮاهﯽ ﺷﺪ‪.‬‬‫< ﻧﻪ آﻗﺎ ﺟﺎن‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻼم ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬ﺣﺮﻓﺶ رو هﻢ ﻧﺰن‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارم دی‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻋﻀﻮ ﺗﯿﻤﻢ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﻗﺴﻢ‬‫ﻣﯽﺧﻮرم ﮐﻪ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻣﯽرﯾﻢ ﺑﯿﺮون و ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻣﯽآد‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟‬‫< ﻣﯽدوﻧﻢ ﮐﻪ ازت ﺑﺮﻣﯽآد‬‫< ﭘﺲ هﺴﺘﯽ؟‬‫< ﻧﻪ ﻻﻣﺼﺐ‬‫< ای ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﯾﺎﻟﻼ دارل‪ .‬ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺮگ‪ ،‬ﺣﺴﺮت ﺻﺮف وﻗﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﻪ ﮔﻮر ﺑﺒﺮی‬‫< ﻗﺮار هﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺴﺮت ﺻﺮف وﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮای ﺑﺎزی اِیآرﺟﯽ رو ﺑﺎ‬‫ﺧﻮدم ﺑﻪ ﮔﻮر ﺑﺒﺮم‬‫< آرﻩ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺮت ﺑﻤﯿﺮی ﮐﻪ ای ﮐﺎش وﻗﺖ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮی رو ﺑﺎ وَﻧِﺴﺎ ﭘﺎک ﺻﺮف ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدی؟‬‫هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎزیای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ‬‫ﻗﺒﻼً هﻢ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬وﻟﯽ ارزش ﺗﮑﺮار ﮐﺮدن را دارد‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎزی »اِیآرﺟﯽ« ‪ ١٣‬ﯾﺎ ﺑﺎزی واﻗﻌﯿﺖ‬‫ﻣﻮازی اﺳﺖ‪ .‬داﺳﺘﺎﻧﺶ از اﯾﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ دار و دﺳﺘﻪ از ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﻣُﺪﭘﺮﺳﺖ ژاﭘﻨﯽ‬‫ﯾﮏ ژن ﻣﻌﺠﺰﻩآﺳﺎی ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ در ﻣﻌﺒﺪ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﮐﺸﻒ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺧﻼﺻﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪،‬‬‫ﻣﻌﺒﺪ هﺎراﺟﻮﮐﻮ هﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﺑﺎﺣﺎل ژاﭘﻨﯽ ﺗﻤﺎم ﺧﺮدﻩﻓﺮهﻨﮓهﺎی اﺻﻠﯽ‬‫دﻩ ﺳﺎل اﺧﯿﺮ را آﻧﺠﺎ اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪ .‬راهﺒﺎن ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ‪ ،‬ﯾﺎﮐﻮزاهﺎ )ﯾﺎ هﻤﺎن ﻣﺎﻓﯿﺎی ژاﭘﻦ(‬‫ﻓﻀﺎﯾﯽهﺎ‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎ‪ ،‬و ﯾﮏ ﻧﻮع هﻮش ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﺷﻮرﺷﯽ‪ ،‬هﻤﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﭘﯿﻐﺎمهﺎی رﻣﺰی ﺑﺮای ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ آﻧﻬﺎ را رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ‬‫ﺳﺮﻧﺦهﺎﯾﯽ ﺑﺮﺳﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎمهﺎ و ﺳﺮﻧﺦهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ‬‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ ﻋﻤﺮﺗﺎن را ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻪ زدن در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺷﻬﺮی ﺑﮕﺬراﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﮐﻠﯽ آدم‬‫ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪ ،‬ﮐﻠﯽ اﻋﻼﻣﯿﻪٔ ﺧﻨﺪﻩدار‪ ،‬دﯾﻮاﻧﮕﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ و ﻣﻐﺎزﻩهﺎی ﻣﺤﺸﺮ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﺎزی »زﺑﺎﻟﻪﮐﺎوی« ‪ ١٤‬را هﻢ ﺑﻪ هﻤﻪ اﯾﻨﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺟﺴﺘﺠﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای آن ﻻزم‬‫وَﻧﺴﺎ از اﻋﻀﺎی ﺗﯿﻢ ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬داﻧﺶآﻣﻮز ﯾﮏ ﻣﺪرﺳﻪٔ ﺧﺼﻮﺻﯽ دﺧﺘﺮاﻧﻪ در اﯾﺴﺖ ﺑِﯽ‪.‬‬‫ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺎزی را ﺑﻬﺶ ﺑﺪهﻢ ﺟﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﺑﺎزی را هﻤﺮاﻩ‬‫ﻣﻦ اﻧﺠﺎم دهﺪ‪ .‬دارل ﺳﺎلهﺎی ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺎر وﻧﺴﺎ ﺑﻮد ــ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ ﺑﻠﻮغ ﺑﺎ‬‫‪ ،ARG: Alternate Reality Game١٣‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺑﺎزی ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی آن در دﻧﯿﺎی‬‫واﻗﻌﯽ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖهﺎی ﺧﯿﺎﻟﯽ داﺧﻞ ﺑﺎزی ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻟﺤﻈﻪﺑﻪﻟﺤﻈﻪ دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺑﺎزیهﺎی‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی )وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ(‪ ،‬داﺳﺘﺎن ﯾﺎ ﻣﺎﺟﺮای ﺑﺎزی از ﭘﯿﺶ ﺗﻌﯿﯿﻦﺷﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ و ﻃﺮاﺣﺎن ﺑﺎزی در ﺣﯿﻦ ﺗﻌﺎﻣﻞ‬‫ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖهﺎی ﺧﯿﺎﻟﯽ‪ ،‬ﺧﻂ ﺳﯿﺮ داﺳﺘﺎن را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺑﺎزیهﺎ‬‫ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎ ﺑﺎﯾﺪ هﺸﯿﺎرﺗﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻣﻌﻤﺎهﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ را ﺣﻞ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﻧﻮع‬‫ﺑﺎزیهﺎ از ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﯿﺎن ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ ،Scavenger hunt١٤‬در اﯾﻦ ﺑﺎزی ﯾﮏ داور ﺑﺎزیﮐﻨﺎن را ﺑﻪ دو ﯾﺎ ﭼﻨﺪ ﮔﺮوﻩ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﻪ‬‫هﺮ ﮔﺮوﻩ ﯾﮏ ﻟﯿﺴﺖ ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﻟﯿﺴﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ اﺷﯿﺎی ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ‪ ،‬آدرس ﭘﺴﺘﯽ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬‫ﺷﻬﺮ‪ ،‬دﺳﺘﻮر ﺗﻬﯿﻪ ﯾﮏ ﮐﯿﮏ ﺧﺎص‪ ،‬ﺗﺒﻠﯿﻎ ﯾﮏ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﺎص روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﯾﺎ هﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن ﻣﻮﻇﻔﻨﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﻮارد ﻣﻮﺟﻮد در ﻟﯿﺴﺖ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬آن ﮔﺮوهﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪ آﻧﻬﺎ را ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٥‬‬‫هﺪاﯾﺎی دﺳﺖ و دﻟﺒﺎزاﻧﻪاش اﯾﻦ دﺧﺘﺮ را دﻟﺮﺑﺎﺗﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬دارل ﻋﺎﺷﻖ ذهﻦ او ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬واﻗﻌﺎً‬‫ﮐﻪ ﺟﺎی ﺗﺎﺳﻒ دارد‪.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺎزیهﺎی ﻻرﭘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺪﻩ ﮐﻤﺘﺮ در هﺘﻞهﺎ ﺑﺎزی‬‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬هﺮ وﻗﺖ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻠﻤﯽﺗﺨﯿﻠﯽ در ﺷﻬﺮ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﻻرپ‬‫ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﺷﺎن ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﺑﺎزی ﺷﺶ ﺳﺎﻋﺘﻪ در ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ راﻩ ﺑﯿﺎﻧﺪازﻧﺪ‪ ،‬و از‬‫ﻓﻀﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ اﺟﺎرﻩ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺑﭽﻪٔ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻣﺒﺪل‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ رﻧﮓ و روﯾﯽ ﻣﯽﺑﺨﺸﯿﺪ‪ ،‬و ﻣﺎ هﻢ در ﻣﯿﺎن‬‫آدمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﻟﺤﺎظ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺣﺘﯽ از ﺧﻮدﻣﺎن ﻏﺮﯾﺐﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﻮدی ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﺸﮑﻞ هﺘﻞهﺎ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﯽ ﻏﯿﺮ ﺑﺎزﯾﮑﻦ هﻢ ﺗﻮی آﻧﻬﺎ هﺴﺖ ــ آدمهﺎی ﻋﺎدی‪،‬‬‫اهﻞ اﯾﺎﻟﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺳﻤﺸﺎن ﺑﺎ ﺣﺮوف ﺻﺪادار ﺷﺮوع و ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬در روزهﺎی ﺗﻌﻄﯿﻞ‪.‬‬‫و ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ اﯾﻦ آدمهﺎ درﺑﺎرﻩٔ ﻣﺎهﯿﺖ ﺑﺎزی دﭼﺎر ﺳﻮء ﺗﻔﺎهﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ هﻤﯿﻦﺟﺎ اﯾﻦ ﺑﺤﺚ را رهﺎ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺧﺐ؟‬‫ﻣﻦ ﺑﺎزﯾﮑﻦ هﻤﯿﺸﮕﯽ ایآرﺟﯽ ﻧﺒﻮدﻩام‪ .‬راز هﻮﻟﻨﺎﮐﯿﺴﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼً »ﻻرپ« ‪ ١٥‬ﺑﺎزی‬‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻻرپ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎزی ﺗﻌﺎﻣﻠﯽِ ﻟﺤﻈﻪﺑﻪﻟﺤﻈﻪ ‪ ،١٦‬و دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﮐﻪ از‬‫اﺳﻤﺶ ﺑﺮﻣﯽآﯾﺪ‪ :‬ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻣﺒﺪل ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف دوﯾﺪن‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪٔ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺣﺮف‬‫زدن‪ ،‬واﻧﻤﻮد ﮐﺮدن ﮐﻪ ﯾﮏ اَﺑَﺮ ﺟﺎﺳﻮس ﯾﺎ ﺧﻮنآﺷﺎم ﯾﺎ ﺷﻮاﻟﯿﻪٔ ﻗﺮون وﺳﻄﺎﯾﯽ هﺴﺘﯽ‪.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﺷﺒﯿﻪ ﺑﺎزی »ﻓﺘﺢِ ﭘﺮﭼﻢ« ‪ ١٧‬در ﻗﺪ و ﻗﻮارﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ و هﯿﻮﻻﯾﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻤﯽ‬‫ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻗﺎﻃﯿﺶ ﮐﺮدﻩﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎزیهﺎی ﻻرپ هﻤﺎنهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‬‫ﮐﻪ در اردوﮔﺎﻩ ﭘﯿﺸﺎهﻨﮕﯽ ﺳﻮﻧﻮﻣﺎ در ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ ﯾﺎ ﺗﻮی ﺷﺒﻪ ﺟﺰﯾﺮﻩ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬آن‬‫ﺣﻤﺎﺳﻪهﺎی ﺳﻪروزﻩ ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭘﯿﺎدﻩرویهﺎﯾﯽ ﺑﻪ درازای ﯾﮏ روز‬‫ﺗﻤﺎم و ﻧﺒﺮدهﺎی ﺣﻤﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮهﺎی ﺑﺎﻣﺒﻮ و ﯾﻮﻧﻮﻟﯿﺖ‪ ،‬و ﻧﻔﺮﯾﻦ ﮐﺮدن ﺑﺎ ﭘﺮﺗﺎب ﻟﻮﺑﯿﺎ و‬‫داد ﮐﺸﯿﺪن ﮐﻪ »ﮔﻠﻮﻟﻪٔ آﺗﺸﯿﻦ!« و اﯾﻦ ﺟﻮر ﮐﺎرهﺎ‪ .‬ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﮐﻤﯽ‬‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ‪ .‬هﺮﭼﻪ هﺴﺖ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺎزیهﺎی دورﻣﯿﺰی ﮐﺴﻞﮐﻨﻨﺪﻩ‪،‬‬‫ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺎزیهﺎی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﺪﻧﯽ‬‫آدم‪ ،‬ﮐﻠﯿﮏ روی دﮐﻤﻪ ﻣﺎوس اﺳﺖ‪.‬‬‫♢‬‫< ﮐﺜﺎﻓﺖ‬‫< ﻣﯽآﯾﯽ؟‬‫ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد و ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﻗﺒﻮل ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﺮاﯾﺶ زدم و ﻣﺸﻐﻮل‬‫ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪٔ اﻋﻀﺎی ﺗﯿﻢ ﺷﺪم‪.‬‬‫♢‬‫ﮐﻼس ﺗﺎ دﻩ دﻗﯿﻘﻪٔ دﯾﮕﺮ ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ وﻗﺖ زﯾﺎدی ﺑﺮای آﻣﺎدﻩ ﺷﺪن‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ آن دورﺑﯿﻦهﺎی ﮔﺎمﺷﻨﺎس ﻣﻮی دﻣﺎغ‬‫ﺑﻮد‪ .‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬اوﻟﺶ دورﺑﯿﻦ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﭼﻬﺮﻩ داﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ آﻧﻬﺎ ﻣﻐﺎﯾﺮ ﺑﺎ ﻗﺎﻧﻮن‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﻢ‪ ،‬هﻨﻮز دادﮔﺎهﯽ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﮑﺮدﻩ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫دورﺑﯿﻦهﺎی ﮔﺎمﺷﻨﺎس از آن ﻗﺒﻠﯽهﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﭼﺎرﻩای ﻧﺪارﯾﻢ ﺟﺰ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ در ﺧﺪﻣﺘﺸﺎن ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫»ﮔﺎم« ﮐﻠﻤﻪای ﻗﻠﻨﺒﻪ ﺳﻠﻨﺒﻪ ﺑﺮای اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻦ آدمهﺎﺳﺖ‪ .‬آدمهﺎ در ﺗﺸﺨﯿﺺ‬‫ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻦ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﺧﻮب ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ــ دﻓﻌﻪٔ ﺑﻌﺪی ﮐﻪ ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ ﺑﻪ اردو رﻓﺘﯿﺪ‪،‬‬‫ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻮر ﭼﺮاغﻗﻮﻩٔ دوﺳﺘﺘﺎن ﮐﻪ از دور ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺘﺎن ﻣﯽآﯾﺪ دﻗﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد‬‫ﺗﻨﻬﺎ از ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪهﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ‪ ،‬از ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦهﺎی‬‫ﻧﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدآﮔﺎﻩ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ اﯾﻦ ﻓﻼﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ دارد ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻤﺎن ﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫ﻧﺮماﻓﺰار ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻗِﺮ از ﺣﺮﮐﺖ آدم ﻋﮑﺲ ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﺎﯾﻪ آدم‬‫را در ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺿﺒﻂ ﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﯾﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪای را در ﯾﮏ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩ ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺗﺸﺨﯿﺺ هﻮﯾﺖ ﺑﯿﻮﻣﺘﺮی اﺳﺖ ﻣﺜﻞ‬‫ﭘﻮﯾﺶ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ ﯾﺎ ﻗﺮﻧﯿﻪٔ ﭼﺸﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ دو »ﺗﻼﻗﯽ« دارد‪» .‬ﺗﻼﻗﯽ«‬‫‪١٥ LARP‬‬‫‪١٦ Live Action Role Playing‬‬‫‪ ،Capture the Flag١٧‬ﯾﮏ ﺑﺎزی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزی زو‪ .‬ﺑﺎزی ﺷﺎﻣﻞ دو ﺗﯿﻢ اﺳﺖ‪ .‬هﺮ ﺗﯿﻢ‪،‬‬‫ﯾﮏ ﭘﺮﭼﻢ دارد ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎﯾﺪ آﻧﺮا ﺑﺪزدﻧﺪ‪ .‬آن ﺗﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮد زودﺗﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ‬‫را ﺑﺪزدد‪ ،‬ﺑﺮﻧﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٦‬‬‫ﺑﺮای روز ﻣﺒﺎدا هﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﯾﮑﯽ دو ﻣﺸﺖ ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ ﺑﺮﻣﯽدارم و در ﮐﯿﻒ رودوﺷﯽام‬‫ﻣﯽرﯾﺰم‪ .‬آن روز ﺑﯽﺻﺪا‪ ،‬دﻩ ﭘﺎﻧﺰدﻩﺗﺎ ﻧﻮکﺗﯿﺰش را ﺑﻪ دارل دادم و هﺮ دو ﮐﻔﺶهﺎﯾﻤﺎن را‬‫ﭘﺮ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻤﯿﺖ اﻧﺪازﻩﮔﯿﺮی ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﺗﻄﺒﯿﻖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬اﺛﺮ‬‫اﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﺤﺼﺮاً ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻨﺘﺎن ﻣﺸﺎﺑﻪ ﮐﻠﯽ آدم دﯾﮕﺮ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ دﻗﯿﻘﺎً اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬راﻩ رﻓﺘﻦ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺷﺨﺺ ﺷﻤﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ‬‫ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺸﮑﻞ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﺟﻨﺲ ﮐﻒﭘﻮش زﻣﯿﻦ‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﭻ ﭘﺎﯾﺘﺎن در ﺑﺎزی ﺑﺴﮑﺘﺒﺎل‬‫ﭘﯿﭻ ﺧﻮردﻩ و ﯾﺎ اﺧﯿﺮاً ﮐﻔﺸﺘﺎن را ﻋﻮض ﮐﺮدﻩاﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫ﭘﺮوﻓﺎﯾﻞ ﺷﻤﺎ را ﻓﺎزی ﻣﯽﮐﻨﺪ؛ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آدمهﺎﯾﯽ ﻣﯽﮔﺮدد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻤﺎ راﻩ‬‫ﻣﯽروﻧﺪ‪.‬‬‫آدمهﺎی ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدی هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻤﺎ راﻩ ﻣﯽروﻧﺪ‪ .‬از آن ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ‬‫آﺳﺎن ﻣﯽﺷﻮد ﺷﺒﯿﻪ ﺧﻮدﺗﺎن راﻩ ﻧﺮوﯾﺪ ــ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﯾﮏ ﻟﻨﮕﻪ ﮐﻔﺸﺘﺎن را درﺑﯿﺎورﯾﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‬‫هﻤﯿﺸﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﻨﮕﻪ ﮐﻔﺶ راﻩ ﺧﻮاهﯿﺪ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ دورﺑﯿﻦهﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‬‫ﺧﻮاهﻨﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮدﺗﺎن هﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم ﮐﻤﯽ‬‫ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻪ ﺣﻤﻼﺗﻢ ﺑﺮ ﺿﺪ دورﺑﯿﻦهﺎی ﮔﺎمﺷﻨﺎس اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ‪ :‬ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ‬‫ﺗﻮی هﺮ ﻟﻨﮕﻪ ﮐﻔﺸﻢ ﻣﯽرﯾﺰم‪ .‬ﺳﺎدﻩ و ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ‪ ،‬و هﯿﭻ دو ﻗﺪﻣﻢ ﺷﺒﯿﻪ هﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻋﻼوﻩ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺎﺳﺎژ رﻓﻠﮑﺴﯽ هﻢ ﻧﺼﯿﺒﺘﺎن ﻣﯽﺷﻮد )ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬رﻓﻠﮑﺲﺷﻨﺎﺳﯽ‬‫از ﻟﺤﺎظ ﻋﻠﻤﯽ هﻤﺎنﻗﺪر ﺑﻪ درد ﺑﺨﻮر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﮔﺎم(‪.‬‬‫ﻗﺒﻼً هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﮐﺴﯽ وارد ﻣﺤﻮﻃﻪٔ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽﺷﺪ و دورﺑﯿﻦهﺎ هﻮﯾﺘﺶ را ﺗﺸﺨﯿﺺ‬‫ﻧﻤﯽدادﻧﺪ‪ ،‬آژﯾﺮ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ روش اﺻﻼ ﺟﻮاب ﻧﻤﯽداد‪.‬‬‫ﭼﻮن هﺮ دﻩ دﻗﯿﻘﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر آژﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﺪا درﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭘﺴﺘﭽﯽ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ‬‫از ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺳﺮ ﻣﯽزد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﺎرﮔﺮهﺎ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ زﻣﯿﻦ ﺑﺴﮑﺘﺒﺎل را ﺗﻌﻤﯿﺮ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ داﻧﺶآﻣﻮزی ﮐﻔﺶ ﻧﻮ ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪ‪.‬‬‫هﻤﯿﻦهﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ در ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯽ‬‫ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ در زﻣﺎن ﮐﻼس از در ﻣﺪرﺳﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ ،‬ﻗﺪمهﺎﯾﺶ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻤﯽ ﺗﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺑﺎ ﻗﺪمهﺎی داﻧﺶآﻣﻮزی ﺷﺒﺎهﺖ دارد ﯾﺎ ﻧﻪ و اﮔﺮ داﺷﺖ‪ ،‬وﯾﮋ‬‫وﯾﮋ وﯾﮋ‪ ،‬آژﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﺪا درﻣﯽآﯾﺪ!‬‫دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز ﺑﺎ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪی از ﭘﯿﺎدﻩروی ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ ﻣﺤﺼﻮر ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫ﮐﻼس داﺷﺖ ﺑﻪ آﺧﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ــ و ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ هﻨﻮز ﺳﺎﯾﺖ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن‬‫ﻣﺪﻧﺲ را ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﺮدﻩام ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺳﺮﻧﺦ ﺑﻌﺪی ﮐﺠﺎﺳﺖ! اﯾﻦﻗﺪر درﮔﯿﺮ ﻓﺮار ﺑﻮدم ﮐﻪ وﻗﺖ‬‫ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫رﻓﺘﻢ ﺳﺮ وﻗﺖ اﺳﮑﻮلﺑﻮﮐﻢ و روی ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ زدم‪ .‬ﻣﺮورﮔﺮ وﺑﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‬‫هﻤﺮاﻩ دﺳﺘﮕﺎﻩ اراﺋﻪ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪٔ ﻗﻔﻞ و ﺑﺴﺖ دار »ﺟﺎﺳﻮساﻓﺰار« اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﮐﺴﭙﻠﻮرر‪:‬‬‫آﺷﻐﺎل ﮐﺮاشور ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﮐﻪ هﯿﭻ آدم زﯾﺮ ‪ ٤٠‬ﺳﺎﻟﯽ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪ ﻓﺎﯾﺮﻓﺎﮐﺲ در ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﯾﻮاسﺑﯽ داﺧﻞ ﺳﺎﻋﺘﻢ داﺷﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد‬‫ــ اﺳﮑﻮلﺑﻮکهﺎ از وﯾﻨﺪوز »وﯾﺴﺘﺎ ﺑﺮای ﻣﺪارس« اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ‬‫ﻋﺘﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮان ﻣﺪارس ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻨﺪ هﻤﻪٔ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ‬‫ﺷﺎﮔﺮداﻧﺸﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل دارﻧﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ وﯾﻨﺪوز ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ دﺷﻤﻦ ﺧﻮدش اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺑﺴﯿﺎری هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻋﺎﻣﻞ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ ﮐﺎرﺑﺮ آﻧﻬﺎ را ﻏﯿﺮﻓﻌﺎل ﮐﻨﺪ ــ ﺛﺒﺖﮐﻨﻨﺪﻩهﺎی ﮐﻠﯿﺪهﺎ‪،‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺳﺎﻧﺴﻮر ــ و اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎ در ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎﺻﯽ اﺟﺮا ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﺑﺮای ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮان از اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﭼﻮن ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮد دﯾﺪ‬‫ﮐﻪ وﺟﻮد دارﻧﺪ‪.‬‬‫هﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﮐﻪ اﺳﻤﺶ ﺑﺎ ‪ $SYS$‬ﺷﺮوع ﺷﻮد ﺑﺮای ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎ در ﻓﻬﺮﺳﺖهﺎی دﯾﺴﮏ ﺳﺨﺖ‪ ،‬و هﻤﯿﻦﻃﻮر در ﭘﺎﯾﺸﮕﺮ ﭘﺮدازﻩهﺎ‪ ،‬ﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫دادﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻧﺴﺨﻪٔ ﻓﺎﯾﺮﻓﺎﮐﺲ ﻣﻦ ‪ $SYS$Firefox‬ﻧﺎم داﺷﺖ ــ و‬‫وﻗﺘﯽ آن را اﺟﺮا ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﺮای وﯾﻨﺪوز و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮای ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی ﺧﺒﺮﭼﯿﻦ ﺷﺒﮑﻪ هﻢ‬‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺮورﮔﺮ ﻣﺴﺘﻘﻞ در ﺣﺎل اﺟﺮا داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﮏ اﺗﺼﺎل ﺷﺒﮑﻪٔ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻧﯿﺎز‬‫داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺷﺒﮑﻪٔ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﻠﯿﮏهﺎی ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﺮد و اﮔﺮ آدم ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ‬‫ﺑﺮای ﮐﻤﯽ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺧﺎرج از ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﺳﺮی ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬دردﺳﺮﺳﺎز‬‫ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫‪٧‬‬‫»دوﺟﯿﻨﺸﯽ« ‪ ٢٠‬ﺑﻮد ــ هﻤﺎن ﮐﺘﺎبهﺎی ﮐﻤﯿﮏ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪاران ﻣﺎﻧﮕﺎ ﯾﺎ ﮐﻤﯿﮏاﺳﺘﺮﯾﭗهﺎی‬‫ژاﭘﻨﯽ ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﻤﯿﮏهﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﺘﺎبهﺎی ﮐﻤﯿﮏاﺳﺘﺮﯾﭙﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‬‫ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ اﻟﻬﺎم ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐﺗﺮﻧﺪ و ﺧﻂ داﺳﺘﺎﻧﯽﺷﺎن در هﻢ‬‫ﻣﯽﭘﯿﭽﺪ و ﮔﺎهﯽاوﻗﺎت ﺑﻪ آوازهﺎ و اﺗﻔﺎﻗﺎت واﻗﻌﺎً اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ‬‫ﺑﺴﯿﺎری از داﺳﺘﺎنهﺎ ﻋﺸﻘﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬هﺮ ﮐﺴﯽ دوﺳﺖ دارد ﺷﺨﺼﯿﺖهﺎی ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﻣﻮرد‬‫ﻋﻼﻗﻪاش ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﻔﺖ و ﺟﻮر ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻣﻌﻤﺎهﺎ را ﺑﻌﺪاً ﺣﻞ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﺳﯿﺪم‪ .‬راﺣﺖﺗﺮﯾﻦ راﻩ ﺑﺮای ﺣﻞ‬‫ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪٔ ﺗﯿﻢ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ داﻧﻠﻮد ﮐﺮدن هﺰاران هﺰار ﭘﺮوﻧﺪﻩٔ دوﺟﯿﻨﺸﯽ و ﻣﺮور‬‫ﺳﺮﺳﺮﯾﺸﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺟﻮاب ﻣﻌﻤﺎهﺎ‪.‬‬‫ﺗﺎزﻩ ﭼﺮکﻧﻮﯾﺲ ﮐﺮدن هﻤﻪٔ ﺳﺮﻧﺦهﺎ را ﺗﻤﺎم ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ زﻧﮓ ﺧﻮرد و ﻓﺮار ﻣﺎ‬‫ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﻮاﺷﮑﯽ ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ را از ﮐﻨﺎرﻩهﺎی ﭘﻮﺗﯿﻦهﺎی ﮐﻮﺗﺎهﻢ ﺑﻪ درون ﺳﺮاﻧﺪم‬‫ــ ﺑﻼﻧﺪﺳﺘﻮﻧﺰ اﺳﺘﺮاﻟﯿﺎ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻗﻮزک ﭘﺎ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﻮﺗﯿﻦ ﺑﺮای دوﯾﺪن و ﮐﻮﻩﻧﻮردی‬‫ﻣﻌﺮﮐﻪ اﺳﺖ‪ .‬و ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﯽﺑﻨﺪ آن‪ ،‬هﻤﺎﻧﮑﻪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺎ ﮐﺮدن و درآوردﻧﺶ را راﺣﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد و در ﮔﯿﺖهﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻓﻠﺰ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ هﻤﻪ ﺟﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﺎر را ﺑﺮاﯾﻢ آﺳﺎن‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﯾﺪ از ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ هﻢ ﺟﯿﻢ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ‬‫ﻻﯾﻪٔ ﺟﺪﯾﺪی ﺑﻪ زاغﺳﯿﺎﻩ ﭼﻮبزﻧﯽ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ آﺳﺎنﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮد ــ ﻣﻨﻈﻮرم‬‫هﻤﻪٔ زﻧﮓ ﺧﻄﺮهﺎ و ﺳﻮتهﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪٔ دوﺳﺖداﺷﺘﻨﯽ ﻣﺎ را در اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺘﯽ‬‫ﻗﻼﺑﯽ ﻓﺮوﺑﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ از راهﺮوهﺎ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﺳﻮی در ﺧﺮوﺟﯽ ﻣﻮرد‬‫ﻋﻼﻗﻪٔ ﻣﻦ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﯿﻤﻪٔ راﻩ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ دارل زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬اَﻩ! ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﮐﺘﺎﺑﺨﻮﻧﻪ ﺗﻮی ﮐﯿﻔﻢ هﺴﺖ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ «.‬و ﺗﻮی اوﻟﯿﻦ دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ ﻣﺴﯿﺮﻣﺎن ﮐﺸﺎﻧﺪﻣﺶ‪ .‬ﮐﺘﺎبهﺎی‬‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﯾﻌﻨﯽ دردﺳﺮ‪ .‬هﺮ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﯾﮏ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻓﺮﮐﺎﻧﺲ رادﯾﻮﯾﯽ دارد ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫ﭼﺴﺐ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﯿﺮازﻩ ﺻﺤﺎﻓﯽﺷﺎن ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺮﭼﺴﺒﻬﺎ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺪارهﺎ اﯾﻦ‬‫اﻣﮑﺎن را ﻣﯽدهﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎن دادن ﮐﺘﺎبهﺎ ﺟﻠﻮی ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ آﻧﻬﺎ را ﺗﺤﻮﯾﻞ‬‫ﺑﺪهﻨﺪ ﯾﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬هﻤﭽﻨﯿﻦ ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻗﻔﺴﻪهﺎی ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‬‫ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ هﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﭘﺎﺳﺦ در ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺪﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم »ﺗﻮر« ‪ ١٨‬ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ ــ ﻣﺴﯿﺮﯾﺎب ﭘﯿﺎزی ‪ . ١٩‬ﻣﺴﯿﺮﯾﺎب‬‫ﭘﯿﺎزی ﯾﮏ ﺳﺎﯾﺖ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ درﺧﻮاﺳﺖهﺎی ﺻﻔﺤﺎت وب را ﻣﯽﮔﯿﺮد و ﺑﻪ‬‫ﻣﺴﯿﺮﯾﺎبهﺎی ﭘﯿﺎزی دﯾﮕﺮ رد ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و آﻧﻬﺎ هﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪٔ ﺧﻮد اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺗﮑﺮار ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪،‬‬‫ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد ﺻﻔﺤﻪ را ﺑﮕﯿﺮد و از ﻣﯿﺎن ﻻﯾﻪهﺎی ﭘﯿﺎز ﺑﻪ‬‫ﻋﻘﺐ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﺗﺮاﻓﯿﮏ در ﻣﺴﯿﺮﯾﺎبهﺎی ﭘﯿﺎزی رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰی را درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮدﻩاﯾﺪ‪ ،‬و‬‫ﻻﯾﻪهﺎی ﭘﯿﺎز هﻢ ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ دارﻧﺪ ﺑﺮای ﮐﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮﯾﺎﺑﻬﺎ‪ ،‬ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﮔﺮﻩ‬‫وﺟﻮد دارد ــ ادارﻩٔ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻧﯿﺮوی درﯾﺎﯾﯽ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺗﺎ اﻓﺮادﺷﺎن‬‫ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ آن از ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی ﺳﺎﻧﺴﻮر در ﮐﺸﻮرهﺎﯾﯽ هﻤﭽﻮن ﺳﻮرﯾﻪ و ﭼﯿﻦ ﻋﺒﻮر‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ دﻗﯿﻘﺎً آن ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﺎر در داﺧﻞ ﻣﺤﺪودﯾﺖهﺎی دﺑﯿﺮﺳﺘﺎنهﺎی‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻻزم اﺳﺖ‪.‬‬‫دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺗﻮر ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﯾﮏ‬‫ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺳﯿﺎﻩ از ﻧﺸﺎﻧﯽهﺎ و ﺳﺎﯾﺘﻬﺎی ﺑﺪی دارد ﮐﻪ ﻣﺎ داﻧﺶآﻣﻮزان اﺟﺎزﻩ ﻧﺪارﯾﻢ آﻧﻬﺎ‬‫را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ .‬از آﻧﺠﺎﺋﯿﮑﻪ ﻧﺸﺎﻧﯽهﺎی ﮔﺮﻩهﺎ در ﺗﻮر داﺋﻤﺎً ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ هﯿﭻ‬‫وﺟﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ هﻤﻪٔ آﻧﻬﺎ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻓﺎﯾﺮﻓﺎﮐﺲ و ﺗﻮر ﺑﺎ هﻢ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻣﺮدی ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؛ ﻣﺼﻮن در ﺑﺮاﺑﺮ ﻓﻀﻮﻟﯽهﺎی هﯿﺌﺖ آﻣﻮزش‪ ،‬و آزاد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن‬‫ﻣﺪﻧﺲ ﺑﺮوم و ﺳﺮ و ﮔﻮﺷﯽ آب ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺳﺮﻧﺦ ﺟﺪﯾﺪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ هﻤﻪٔ ﺳﺮﻧﺦهﺎی هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ‪ ،‬ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ‬‫ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ‪ ،‬ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ آﻧﻼﯾﻦ و ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ هﻮﺷﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﻗﺴﻤﺖ آﻧﻼﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻌﻤﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮاﺑﺶ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدی‪ ،‬ﻣﻌﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺨﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ‬‫دور از ذهﻦ ﺟﻮاب ﻣﯽدادی‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺳﺆال درﺑﺎرﻩٔ ﻃﺮحهﺎی داﺳﺘﺎﻧﯽ‬‫‪ ،TOR: The Onion Route١٨‬ﯾﮏ ﭘﺮوژﻩ ﻧﺮماﻓﺰاری اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﻨﯿﺖ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ را ارﺗﻘﺎ‬‫ﻣﯽدهﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻧﺮماﻓﺰار اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮان از ﻃﺮﯾﻖ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﺑﺮ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎزدﯾﺪ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ آن ﮐﺎرﺑﺮ را ردﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫‪١٩‬اﯾﻦ ﭘﺮوژﻩ ﻧﺮماﻓﺰاری ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﭘﯿﺎزی ﻧﺎﻣﯿﺪﻩﺷﺪﻩ ﮐﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎرﺑﺮ ﺑﺮای اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﯾﺖ‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر رﻧﺪوم )ﺗﺼﺎدﻓﯽ( ﺑﻪ ﮔﺮﻩهﺎی ﻣﯿﺎﻧﯽ زﯾﺎدی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن‬‫درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎرﺑﺮ ﻗﺎﺑﻞ ردﯾﺎﺑﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮔﺮﻩهﺎی ﻣﯿﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻻﯾﻪهﺎی ﯾﮏ ﭘﯿﺎز‪ ،‬ﯾﮑﯽ ﺑﻌﺪ از دﯾﮕﺮی ﻗﺮار‬‫ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ و درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎرﺑﺮ را اﻣﻦ و ﻣﺤﻔﻮظ ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارﻧﺪ‪.‬‬‫‪٢٠ dojinshi‬‬‫‪٨‬‬‫وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ هﻢ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﻣﯽدهﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت آدم را ردﯾﺎﺑﯽ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از آن ﺳﻮراﺧﻬﺎی ﻓﺮار ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻮد‪ :‬دادﮔﺎﻩهﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ هﺎ اﺟﺎزﻩ‬‫ﻧﻤﯽدادﻧﺪ ﻣﺎ را ﺑﺎ اﯾﻦ ﺑﺮﭼﺴﺒﻬﺎ ردﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﺟﺎزﻩ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﮐﺘﺎبهﺎی ﮐﺘﺎبﺧﺎﻧﻪ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﻃﻼﻋﺎت ﺛﺒﺖﺷﺪﻩٔ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻓﻼن ﮐﺘﺎب ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬‫ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد دﺳﺖ ﮐﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪٔ ﻓﺎرادی ﺗﻮی ﮐﯿﻔﻢ داﺷﺘﻢ ــ ﮐﯿﺴﻪهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮری ﺳﯿﻢ ﻣﺴﯽ‬‫آﺳﺘﺮ ﺷﺪﻩاﻧﺪ و راﻩ اﻧﺮژی رادﯾﻮﯾﯽ را ﺳﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و در ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ﺑﺮﭼﺴﺒﻬﺎ را ﺧﻔﻪ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﯿﺴﻪهﺎ ﺑﺮای ﺑﯽاﺛﺮ ﮐﺮدن ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ و ﮐﺎرت ﻣﺘﺮو ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻪ ﺑﺮای ﮐﺘﺎبهﺎﯾﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ‪ .‬ﻧﺎﻟﻪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻓﯿﺰﯾﮏ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ؟«‪.‬‬‫ﮐﺘﺎب ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﯽ ﯾﮏ ﻓﺮهﻨﮓ ﻟﻐﺖ ﺣﺠﯿﻢ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪٩‬‬‫ﻓﺼﻞ ‪٢‬‬‫دارل ﮐﺘﺎﺑﺶ را از دﺳﺘﻢ ﻗﺎﭘﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف در رﻓﺖ‪» .‬وﻟﺶ ﮐﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدم ﺳﺮ‬‫ﮐﻼس‪«.‬‬‫دارل ﮔﻔﺖ‪» :‬دوﺳﺖ دارم وﻗﺘﯽ رﻓﺘﻢ ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬رﺷﺘﻪ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ «.‬ﭘﺪر دارل در‬‫داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﺮﮐﻠﯽ اﺳﺘﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﮔﺮ دارل ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﯽرﻓﺖ ﻻزم ﻧﺒﻮد ﺷﻬﺮﯾﻪ ﺑﺪهﺪ‪ .‬در‬‫ﺧﺎﻧﻪٔ آﻧﻬﺎ رﻓﺘﻦ دارل ﺑﻪ ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬اﻣﺮی ﺑﺪﯾﻬﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫آرﻧﺠﺶ را ﺳﺮﯾﻊ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪﻣﺶ‪» :‬ﺑﯽﺧﯿﺎل دی‪ ،‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮﺗﻪ؟ ﭼﯿﺰی‬‫ﻧﻤﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﯽﺷﺪ آﻧﻼﯾﻦ ﺑﺨﻮﻧﯿﺶ؟«‬‫»ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺑﺎﺑﺎم ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮﻧﻤﺶ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻗﺮار ﻧﺒﻮد اﻣﺮوز ﺟﺮم و ﺟﻨﺎﯾﺘﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ‬‫ﺑﺸﻢ‪«.‬‬‫»اﺗﺎق ﻣﻌﻠﻤﺎن؟ اﻧﮕﺎر ﻧﺸﻨﯿﺪی ﭼﯽ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﮔﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺑﮕﯿﺮﻧﻢ‪،‬‬‫اﺧﺮاﺟﻢ‪ .‬ﻣﯽﺷﻨﻮی؟ اﺧﺮاج‪«.‬‬‫»در رﻓﺘﻦ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺗﺨﻄﯽ از ﻣﻘﺮراﺗﻪ‪ .‬اﯾﻦ دو ﺗﺎ اﺳﺎﺳﺎً ﺑﺎ هﻢ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻨﺪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮔﯿﺮ ﻧﻤﯽاﻓﺘﯽ‪ «.‬اﮔﺮ ﯾﮏ ﺟﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از زﻧﮓ ﺗﻔﺮﯾﺢ هﯿﭻ ﻣﻌﻠﻤﯽ در آن‬‫ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬اﺗﺎق ﻣﻌﻠﻤﺎن اﺳﺖ‪» .‬از راﻩ ﭘﺸﺘﯽ ﻣﯽرﯾﻢ‪ «.‬ﯾﮏ ﻃﺮف اﺗﺎق ﻣﻌﻠﻤﺎن ﯾﮏ آﺑﺪارﺧﺎﻧﻪٔ‬‫ﮐﻮﭼﮏ داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻌﻠﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺳﺮﮐﯽ ﺑﮑﺸﻨﺪ و ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ‬‫ﺑﺨﻮرﻧﺪ‪ ،‬دری ﻣﺠﺰا داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎﯾﮑﺮووﯾﻮ ــ ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮی ﮔﻨﺪ ﭘﺎپﮐﻮرن و ﺳﻮپ ﺳﺮرﻓﺘﻪ‬‫ﻣﯽداد ــ هﻤﺎن وﺳﻂ‪ ،‬ﺑﺎﻻی ﯾﺨﭽﺎل ﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮری ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﻗﺎﯾﻤﺶ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺠﺒﻮرﯾﻢ ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﻨﯿﻢ‪ «.‬از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن‬‫ﺑﺮﭼﺴﺐ ﮐﺘﺎب‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺗﺮدﺳﺘﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎک اﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻣﺠﺪد‬‫ﺑﺮﭼﺴﺐهﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ از اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﭘﺎرﻩ ﮐﺮدن و ﮐﻨﺪن ﺻﻔﺤﺎت ﮐﺘﺎب ﻓﺮق‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎز هﻢ ﮐﺎر ﺑﺪی اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻮن ﮐﺘﺎبِ دارای ﺑﺮﭼﺴﺐِ از ﻧﻮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰیﺷﺪﻩ را‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮان در ﻗﻔﺴﻪٔ درﺳﺘﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﻤﯽﺗﻮان ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺳﻮزﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬‫در ﯾﮏ اﻧﺒﺎر ﮐﺎﻩ ﮔﻢ ﺷﻮد‪.‬‬‫دارل ﻏﺮوﻟﻨﺪی ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﯿﻦ‪ ،‬هﻤﯿﻦ اﻻﻧﺶ هﻢ واﺳﻪ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دﯾﺮﻩ‪ .‬اﮔﺮ اﻻن ﺑﺮی‪ ،‬دﯾﺮﮐﺮد ﻣﯽﺧﻮری‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﻩ اﻣﺮوز ﮐﻼً ﺑﯽﺧﯿﺎﻟﺶ ﺷﯽ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ وارد هﺮ ﺳﻮراﺧﯽ ﺗﻮی اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺸﻢ ﯾﺎ ازش ﺧﺎرج ﺷﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ دﯾﺪی ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ اﻣﻨﯿﺘﺖ رو ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﻢ داداش‪«.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ راﻩ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ‪ :‬اﻧﻬﺪام ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺑﻪﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ‪ ٣٠ .‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭘﺨﺘﻪ‬‫ﺷﺪن در ﻣﺎﯾﮑﺮووﯾﻮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﮐﺎر هﻤﻪﺟﻮر ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺎزار را ﻣﯽﺳﺎزد‪ .‬وﻗﺘﯽ دارل‬‫ﮐﺘﺎب را ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﭘﺲ ﺑﺪهﺪ‪ ،‬ﺑﺮﭼﺴﺐ اﺻﻼً ﮐﺎر ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و ﮐﺘﺎﺑﺪار ﯾﮏ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺗﺎزﻩ‬‫درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ ﮐﺘﺎب را ﺗﻮﯾﺶ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﮐﺘﺎب ﺳﺎﻟﻢ و ﺗﻤﯿﺰ‬‫ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ در ﻗﻔﺴﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد‪.‬‬‫دارل دوﺑﺎرﻩ ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻧﺸﺎﻧﻪهﺎی دارل ﺑﻮد‪ :‬وﻗﺘﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﮏ و ﻧﺎﻟﻪ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ دارد وا ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺰن ﺑﺮﯾﻢ«‪ ،‬و راﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻮ ﻻی درز ﻧﻘﺸﻪام ﻧﻤﯽرﻓﺖ‪ .‬از ﮐﻨﺎر ﮐﻼسهﺎ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬از ﭘﻠﻪهﺎی ﻋﻘﺒﯽ ﺑﻪ زﯾﺮزﻣﯿﻦ‬‫رﻓﺘﯿﻢ و از ﭘﻠﻪهﺎی ﺟﻠﻮ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﯿﻢ و درﺳﺖ ﺟﻠﻮی در اﺗﺎق ﻣﻌﻠﻤﺎن درآﻣﺪﯾﻢ‪ .‬هﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ‬‫از آن ﺳﻮی در ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﯽﺻﺪا دﺳﺘﮕﯿﺮﻩ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم و دارل را ﮐﺸﯿﺪم ﺗﻮ و‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﯿﻢ ﯾﮏ ﻣﺎﯾﮑﺮووﯾﻮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دو دﻗﯿﻘﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺑﺪی اﺗﺎق ﻣﻌﻠﻤﺎن ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫‪١٠‬‬

‫»ﭼﯿﮑﺎر دارﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ؟«‬‫دارل ﮔﻔﺖ‪» :‬دارﻩ ﻣﯽآد اﯾﻦ وری‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎرﯾﻪ ﮐﻪ دارﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ «.‬داﺷﺖ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ از ﺿﺪﺣﻤﻠﻪٔ اﺿﻄﺮاری اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﻢ‪ «.‬ﺗﻠﻔﻨﻢ‬‫را درآوردم‪ .‬ﻗﺒﻼً ﺧﻮب ﻓﮑﺮ اﯾﻦ ﺟﺎهﺎ را ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮورم در ﺧﺎﻧﻪ اﯾﻤﯿﻠﯽ زدم‪ ،‬و ﺳﺮور ﺑﻪ ﮐﺎر اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬از ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ ﺻﺪای زﻧﮓ و ﺑﻮق ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺎﭘﯽ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫دﻩهﺎ هﺰار ﺗﻠﻔﻦ و ﭘﯿﺎﻣﮏ ﺗﺼﺎدﻓﯽ هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩﺑﻮد هﺮ‬‫ﺟﻮر ﺟﯿﺮﺟﯿﺮ و زﻧﮓ ﮐﻪ دارد ﺑﻪ ﺻﺪا درﺑﯿﺎﯾﺪ و هﻤﯿﻦﻃﻮر ﺑﻪ زﻧﮓ زدن اداﻣﻪ دهﺪ‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ‬‫ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ »ﺑﺎتﻧﺖ« ‪ ٢١‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ از اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدم وﻟﯽ هﺮ ﭼﻪ ﺑﻮد‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر در ﺧﺪﻣﺖ هﺪﻓﯽ ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎتﻧﺖهﺎ ﺟﺎهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی آﻟﻮدﻩ‪ ،‬زﻧﺪﮔﯽ ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺸﺎن را آﻧﺠﺎ‬‫ﻣﯽﮔﺬراﻧﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺮم ﯾﺎ وﯾﺮوس آﻟﻮدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﭘﯿﻐﺎﻣﯽ از ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺎﻧﺎل ﮔﭗ در »آیآرﺳﯽ« ‪ ٢٢‬ــ ﮔﭗ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ــ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎم ﺑﻪ ﺑﺎتﻣﺴﺘﺮ ــ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮐﺮم را ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ــ اﻃﻼع ﻣﯽدهﺪ‬‫ﮐﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎ ﮔﻮش ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن او هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎتﻧﺖهﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ هﺴﺘﻨﺪ‬‫ﭼﻮن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ هﺰاران و ﺣﺘﯽ ﺻﺪهﺎ هﺰار ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی را ﮐﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﺎ‬‫اﺗﺼﺎلهﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩاﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد درآورﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫ﺑﺮای ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺸﺎن ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﺎتﻣﺴﺘﺮ آﻧﻬﺎ را ﻓﺮاﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ زاﻣﺒﯽ از‬‫ﮔﻮرﺷﺎن ﺑﺮﻣﯽﺧﯿﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﻓﺮاﻣﯿﻦ او را اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ‪.‬‬‫ﺗﻌﺪاد ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی آﻟﻮدﻩ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ آنﻗﺪر زﯾﺎد ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ اﺟﺎرﻩٔ‬‫ﺑﺎتﻧﺖ ﮐﻠﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪﻩ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﺳﭙﻢﺑﺎتهﺎی ‪ ٢٣‬ارزان و ﺗﻮزﯾﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﺮای‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎی اﺳﭙﻢ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺻﻨﺪوق ﻧﺎﻣﻪٔ ﺷﻤﺎ را از ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻗﺮص‬‫وﯾﺎﮔﺮا و ﯾﺎ وﯾﺮوسهﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن را ﺑﻪ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﺑﺎتﻧﺖ‬‫درآورﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ‪ ١٠‬ﺛﺎﻧﯿﻪ از ﺳﻪ هﺰار ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ اﺟﺎرﻩ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم و ﺑﻪ هﻤﻪﺷﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫ﺑﺎز ﺑﯽﺻﺪا در را ﺑﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﮐﺘﺎب ﺑﻪ زور ﺗﻮی ﻣﺎﯾﮑﺮووﯾﻮ ﺟﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺘﯽ از دﻓﻌﻪٔ ﻗﺒﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫آن ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم ﻏﯿﺮﺑﻬﺪاﺷﺘﯽﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ وﻇﯿﻔﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ﮐﺘﺎب را ﻻی‬‫دﺳﺘﻤﺎلﮐﺎﻏﺬی ﭘﯿﭽﯿﺪم و آن را داﺧﻞ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﻌﻠﻢهﺎ‬‫ﻣﺜﻞ ﺧﻮک ﮐﺜﯿﻔﻨﺪ‪ «.‬دارل‪ ،‬رﻧﮓﭘﺮﯾﺪﻩ و ﻋﺼﺒﯽ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬‫ﺑﺮﭼﺴﺐ ﮐﺘﺎب در ﻓﻮراﻧﯽ از ﺟﺮﻗﻪهﺎ ﺟﺎن داد‪ .‬دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ واﻗﻌﺎً زﯾﺒﺎ و ﻟﺬتﺑﺨﺶ‬‫اﺳﺖ )هﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪهﯿﭻوﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺎی ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮدن اﻧﮕﻮر ﯾﺦزدﻩ ﻧﻤﯽرﺳﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﺎور‬‫ﮐﻨﯽ(‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﮐﺎﻣﻼً ﻧﺎﺷﻨﺎس از ﻣﺤﺪودﻩٔ ﻣﺪرﺳﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ و ﻓﺮار‬‫ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫دارل در را ﺑﺎز ﮐﺮد و آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﺮود‪ .‬ﻣﻦ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ او و ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮏ‬‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬دارل در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ روی اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎی ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و آرﻧﺞهﺎﯾﺶ روی ﺳﯿﻨﻪٔ‬‫ﻣﻦ ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬داﺷﺖ ﻣﺮا ﺑﻪ داﺧﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪٔ ﻧﻘﻠﯽ ﮐﻪ ﺗﺎزﻩ از آن درآﻣﺪﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬هﻞ‬‫ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﺗﺮﺳﺎن زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺑﺮﮔﺮد‪ .‬زود ﺑﺎش ــ ﭼﺎرﻟﺰﻩ!«‬‫ﻣﻦ و ﭼﺎرﻟﺰ واﮐﺮ ﺑﺎ هﻢ ﻣﯿﺎﻧﻪٔ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬هﻢﮐﻼﺳﯽ هﺴﺘﯿﻢ و از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دارل‬‫را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ او را هﻢ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺷﺒﺎهﺖهﺎ هﻤﯿﻦﺟﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ هﻤﯿﺸﻪ‬‫ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺳﻨﺶ درﺷﺖ ﺟﺜﻪﺗﺮ ﺑﻮدﻩ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎل ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺸﺮوب ﻣﯽﺧﻮرد‪،‬‬‫درﺷﺖهﯿﮑﻞﺗﺮ هﻢ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻨﺘﺮل اﻋﺼﺎب دارد ــ ﮐﻼس ﺳﻮم ﮐﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﯾﮏ‬‫دﻧﺪان ﺷﯿﺮﯾﻢ را ﺷﮑﺴﺖ ــ و از آﻧﺠﺎﺋﯿﮑﻪ ﻓﻌﺎلﺗﺮﯾﻦ ﺧﺒﺮﭼﯿﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬‫ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮدش را از دردﺳﺮ دور ﻧﮕﻪدارد‪.‬‬‫ﻗﻠﺪری و ﺧﺒﺮﭼﯿﻨﯽ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺑﺪی اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ از ﭼﻐﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻢهﺎ درﺑﺎرﻩ هﺮ ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ دم دﺳﺘﺶ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮد‪ .‬ﺑﻨﺴﻮن ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ در ﮐﻤﺎل اﻓﺘﺨﺎر ﺑﻪ‬‫هﻤﻪ اﻃﻼع ﻣﯽداد ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻮر ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺜﺎﻧﻪ دارد ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎ هﻤﯿﻦ‬‫ﺑﻬﺎﻧﻪ‪ ،‬هﻤﯿﺸﻪ در ﺣﺎل ﭘﺮﺳﻪ زدن در راهﺮوهﺎی دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺳﻮژﻩای ﺑﺮای‬‫ﭼﻐﻠﯽ‪.‬‬‫آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎری ﮐﻪ ﺧﺒﺮﭼﯿﻨﯽ ﻣﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻻرپ ﺑﺎزی ﮐﺮدن را ﮐﻨﺎر ﺑﮕﺬارم‪.‬‬‫اﺻﻼً دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﮔﯿﺮ او ﺑﯿﺎﻓﺘﻢ‪.‬‬‫‪٢١ botnet‬‬‫‪٢٢ IRC: Internet Relay Chat‬‬‫‪٢٣ spambots‬‬‫‪١١‬‬

‫ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ ﻣﯿﺸﻦ‪ ،‬وارد ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟﻨﺴﯿﺎ هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﯾﻦﻗﺪر زﯾﺒﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﻗﺪمهﺎﯾﻢ را ﺗﻨﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»زود ﺑﺎش! ﺑﯿﺴﺖ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ دم اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺗﺮاﻣﻮا ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪٔ ﮔﺮوﻩ ﻗﺮار دارﯾﻢ!«‬‫ﯾﮏ ﭘﯿﺎﻣﮏ ﯾﺎ ﭘﯿﺎم ﺻﻮﺗﯽ ﺑﺮای ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ‪ ،‬ﮐﻪ ﺷﻤﺎرﻩاش را دزدﮐﯽ ﻃﯽ ﯾﮏ ﻣﻼﻗﺎت‬‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺳﺎز از روی ﯾﮏ ﮐﺎﻏﺬ ﯾﺎدداﺷﺖ ﭼﺴﺒﺎن روی ﻣﯿﺰ ﺑﻨﺴﻮن ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻻزم ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ هﻤﻪ ﻣﺼﯿﺒﺖ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اول‬‫ﭘﯿﺎﻣﮏهﺎ ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﺗﻠﻔﻨﺶ را ﭘﺮ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻋﻤﻠﯿﺎت روﺗﯿﻦ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﮐﺎرهﺎﯾﯽ‬‫از ﻗﺒﯿﻞ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻧﮓهﺎ و ﺛﺒﺖ ﺷﻤﺎرﻩ ﺗﻤﺎسهﺎی درﯾﺎﻓﺘﯽ ﺟﻌﻠﯽ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﻮد‬‫)ﻣﯽداﻧﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ دادن ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺗﻤﺎس ﺟﻌﻠﯽ ﭼﻘﺪر آﺳﺎن اﺳﺖ؟ ﺣﺪود ‪ ٥٠‬راﻩ ﺑﺮای اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر هﺴﺖ ــ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ در ﮔﻮﮔﻞ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﯿﺪ »‪.(«Spoof caller id‬‬‫♢‬‫وﻧﺴﺎ ﻣﺎ را زودﺗﺮ دﯾﺪ‪ .‬او ﻗﺎﻃﯽ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ ﺗﻮرﯾﺴﺖ ﮐﺮﻩای ﺷﺪﻩﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از روشهﺎی‬‫ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪاش ﺑﺮای اﺳﺘﺘﺎر هﻨﮕﺎم ﻓﺮار از ﻣﺪرﺳﻪ اﺳﺖ‪ .‬از وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﺑﻼگ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﯽ ﮔﺰارش‬‫ﻏﯿﺒﺖ ‪ ٢٤‬را راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬دﻧﯿﺎ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ از ﻣﻐﺎزﻩدارهﺎی ﻓﻀﻮل و ﺟﻮﺟﻪ ﺟﺎﺳﻮسهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫وﻇﯿﻔﻪٔ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﻋﮑﺲ ﻣﺎ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ و ﺗﻮی ﺷﺒﮑﻪ ﺑﮕﺬارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮان ﻣﺪارس‬‫ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎ از آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫وﻧﺴﺎ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺟﺪا ﺷﺪ و راهﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎ ﮐﺞ ﮐﺮد‪ .‬دارل از اول دﻧﯿﺎ ﻋﺎﺷﻖ‬‫ون ﺑﻮدﻩ‪ ،‬و ون هﻢ آنﻗﺪر ﺧﻮب هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ روی ﺧﻮدش ﻧﯿﺎورد‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻐﻞ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ‬‫رﻓﺖ ﺳﺮاغ دارل‪ ،‬و ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪٔ ﮐﻮﭼﮏ روی ﻟﭙﺶ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دارل ﺗﺎ ﻧﻮک‬‫ﮔﻮشهﺎﯾﺶ ﺳﺮخ ﺷﻮد‪.‬‬‫اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ زوج ﺧﻨﺪﻩداری هﺴﺘﻨﺪ‪ :‬دارل ﮐﻤﯽ ﺗﭙﻞ ﻣﯽزﻧﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﺶ‬‫ﺧﻮب اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﯽ رﻧﮕﯽ دارد ﮐﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻣﯽدود ﯾﺎ‬‫هﯿﺠﺎنزدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﮔﻮﻧﻪهﺎﯾﺶ ﺳﺮخ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬او از ‪ ١٤‬ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ رﯾﺶ ﺑﮕﺬارد‪،‬‬‫وﻟﯽ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﭘﺲ از دورﻩٔ ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﮐﻪ در دار و دﺳﺘﻪٔ ﻣﺎ ﻟﻘﺐ »ﻟﯿﻨﮑﻠﻦ« ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬دﯾﮕﺮ‬‫رﯾﺸﺶ را ﻣﯽﺗﺮاﺷﺪ‪ .‬ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪی دارد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪی ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی ﺑﺴﮑﺘﺒﺎل‪.‬‬‫از ﻃﺮﻓﯽ‪ ،‬ون ﻧﯿﻢ وﺟﺐ از ﻣﻦ ﮐﻮﺗﺎﻩﺗﺮ اﺳﺖ و ﻻﻏﺮ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻮهﺎی ﻟﺨﺖ ﻣﺸﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫ﮔﯿﺲهﺎی ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ‪ ،‬ﻇﺮﯾﻒ و ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﯽﺧﺮد ﻣﯽﺑﺎﻓﺪﺷﺎن‪.‬‬‫ﭘﻮﺳﺖ زﯾﺒﺎی ﻣﺴﯽ رﻧﮕﯽ دارد و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺳﯿﺎﻩ‪ .‬ﻋﺎﺷﻖ اﻧﮕﺸﺘﺮهﺎی ﺷﯿﺸﻪای ﺑﺰرگ ﺑﻪ‬‫اﻧﺪازﻩٔ ﺗﺮﺑﭽﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻗﺼﯿﺪن ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ و دﻟﻨﮓ و دﻟﻮﻧﮓ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ون ﭘﺮﺳﯿﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﺧﻮﻟﻮ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬‫دارل ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺧﻔﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮری ون؟« او هﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ ون ﻣﯽرﺳﺪ هﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ‬‫ﻗﺪم از ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻋﻘﺐ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﺑﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮد و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ روی آن ﻣﯽزد‪ .‬اﺑﺮوهﺎی‬‫ﮐﻠﻔﺘﺶ ﮔﺮﻩ و ﭘﯿﭻ و ﺗﺎب ﻣﯽﺧﻮرد و او ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺷﯿﺎﻃﯿﻨﯽ را ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽﺗﺮﯾﻦ‬‫وﺳﯿﻠﻪاش را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ از آن ﺑﯿﺮون ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎی ﮐﺎر ﻧﻘﺸﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ او‬‫ﮐﺎری را ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﮑﻨﺪ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽﮐﺮد ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ راهﯽ‬‫ﺑﺮای ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن ﺗﻠﻔﻨﺶ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدی ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫دارل ﺷﺎﻧﻪام را ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را از ﺷﮑﺎف در ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم‪.‬‬‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﭼﯿﮑﺎر دارﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ؟«‬‫»ﺗﻠﻔﻨﺶ رو داﻏﻮن ﮐﺮدم‪ .‬وﻟﯽ ﻋﻮض اﯾﻦ ﮐﻪ راهﺶ رو ﺑﮑﺸﻪ ﺑﺮﻩ‪ ،‬هﻤﻮﻧﺠﺎ واﯾﺴﺘﺎدﻩ و‬‫دارﻩ ﻧﮕﺎهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ «.‬راﻩاﻧﺪازی ﻣﺠﺪد آن ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮ‬‫ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺮای دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺨﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺮای ﭘﺎک ﮐﺮدن ﭘﯿﻐﺎمهﺎی‬‫ﺟﻌﻠﯽ را ﺑﺎرﮔﯿﺮی ﮐﻨﺪ ــ و ﺗﻠﻔﻦ او ﮔﺰﯾﻨﻪای ﺑﺮای ﭘﺎک ﮐﺮدن ﻓﻠﻪای هﻤﻪٔ ﭘﯿﻐﺎمهﺎ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و هﻤﻪٔ آن هﺰاران ﭘﯿﻐﺎم را دﺳﺘﯽ ﭘﺎک ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫دارل ﻣﺮا ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ ﺷﮑﺎف در ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻌﺪ ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ‬‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم دﭼﺎر ﺣﻤﻠﻪٔ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪﻩ و ﺗﺮس ﺑﺮم داﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ دﯾﺪم دارد ﻣﯽﺧﻨﺪد‪ .‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎری ﺷﺪ‪.‬‬‫»اﻻن ﮔﺎﻟﻮز ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺧﺪﻣﺘﺶ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮ ﮐﻼس ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮی راهﺮوﺋﻪ‬‫و ﭼﺮا ﺗﻠﻔﻨﺶ دﺳﺘﺸﻪ ــ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽدﯾﺪی ﭼﻄﻮر ﺟﺮ واﺟﺮش ﮐﺮد‪ .‬داﺷﺖ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺣﺎل‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪«.‬‬‫ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎ هﻢ دﺳﺖ دادﯾﻢ و دزدﮐﯽ ﺑﻪ راهﺮو ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ‪ .‬از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﯿﻢ و از‬‫ﭘﺸﺖ درآﻣﺪﯾﻢ و از در ﺧﺎرج ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬از ﻧﺮدﻩهﺎ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ و زﯾﺮ آﻓﺘﺎب ﭘﻬﻦ و درﺧﺸﺎن‬‫‪٢٤ truancy moblog‬‬‫‪١٢‬‬

‫ﻧﯿﺶ ﺧﻮﻟﻮ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﺟﻮری ﻣﯽﮔﯽ اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬از اوﻧﯽ ‪ ٢٥‬ﺧﻮردن ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﻩ‪«.‬‬‫ون ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ هﻤﯿﻨﺠﺎ واﯾﺴﺘﯿﻢ و ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ‪ ،‬ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺎزی رو ﺑﺒﺮﯾﻢ؟«‬‫ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ‪ ،‬ون ﺟﺪیﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﮔﺮوﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮای ون ﺑُﺮدن در ﺑﺎزی ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪی ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﭼﻬﺎر رﻓﯿﻖ ﺧﻮب ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ ﺗﺎ ﺳﺮﻧﺨﯽ را ﮐﺸﻒ و رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﺎزی‬‫را ﺑﺒﺮﯾﻢ‪ ...‬و هﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی را ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﻣﻬﻢ ﺑﻮد از دﺳﺖ ﺑﺪهﯿﻢ‪ ،‬ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬‫»ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺣﺮف ﻧﺪارﻩ دی‪ .‬ﺗﻮ اﺣﻮال ﻣﻠﻨﮕﯽهﺎت ﭼﻄﻮرﻩ؟« وای‪ ،‬ﭼﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﺪ‬‫آﺗﺶﭘﺎرﻩای ﺑﻮد‪ .‬دارل ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﭘﺲ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬‫در هﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﻟﻮ ﺳﺮ رﺳﯿﺪ و او را از ﯾﮏ آﺑﺮورﯾﺰی ﻋﻠﻨﯽ ﻧﺠﺎت داد‪ .‬ﯾﮏ ﮐﺎﭘﺸﻦ‬‫ﭼﺮﻣﯽ ﺑﯿﺲﺑﺎل ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻔﺶ ورزﺷﯽ ﺷﯿﮏ و ﯾﮏ ﮐﻼﻩ ﮐﭙﯽ‬‫ﭘﺸﺖ ﺗﻮری ﮐﻪ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﮐﺸﺘﯽﮔﯿﺮ ﻣﺎﺳﮏدار ﻣﮑﺰﯾﮑﯽ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪٔ ﻣﺎ‪ ،‬اِل ﺳﺎﻧﺘﻮ ﺟﻮﻧﯿﻮر‬‫روﯾﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻢ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﻟﻮ‪ ،‬هﻮزﻩ ﻟﻮﺋﯿﺲ ﺗﻮرز اﺳﺖ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻋﻀﻮ ﮔﺮوﻩ ﭼﻬﺎر‬‫ﻧﻔﺮﻩٔ ﻣﺎ‪ .‬داﻧﺶآﻣﻮز ﯾﮏ ﻣﺪرﺳﻪٔ ﮐﺎﺗﻮﻟﯿﮑﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖﮔﯿﺮ در ﻣﺤﻠﻪٔ آوﺗﺮ رﯾﭽﻤﻮﻧﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻓﺮار از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮاﯾﺶ آﺳﺎن ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻟﯽ هﻤﯿﺸﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﺪ‪ :‬هﯿﭻ ﮐﺲ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮﻟﻮی ﻣﺎ از ﺟﺎهﺎی ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎﭘﺸﻨﺶ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬‫دوﺳﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ــ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ در ﺑﻌﻀﯽ ﻗﺴﻤﺖهﺎی ﺷﻬﺮ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﺪ ﺑﻮد‬‫ــ و هﻤﻪٔ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت ﮐﺎﺗﻮﻟﯿﮑﯽای را ﮐﻪ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد )ﮐﻪ ﺑﺮای آﺷﻐﺎلهﺎی ﻓﻀﻮﻟﯽ ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ‬‫آﻣﺎدﻩٔ ﭘﺴﺖ ﮐﺮدن ﻋﮑﺲ روی ﺑﻼگ ﻏﯿﺒﺖ از ﻣﺪرﺳﻪ هﺴﺘﻨﺪ ﺣﮑﻢ ﺳﯿﺒﻞ ﺗﯿﺮاﻧﺪازی را‬‫دارد( ﺧﻮب ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬‫♢‬‫ﻣﺆﻟﻔﻪٔ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺳﺮﻧﺦ آن روز‪ ،‬ﺗﻌﺪادی ﻣﺨﺘﺼﺎت ﺟﯽﭘﯽاس ﺑﻮد ﮐﻪ در آن ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺨﺘﺼﺎت‬‫ﯾﮏ ﺳﯿﮕﻨﺎل ﻧﻘﻄﻪٔ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﺳﯿﮕﻨﺎل ﺑﻪﻃﻮر ﻋﻤﺪی‬‫ﺗﻮﺳﻂ ﺳﯿﮕﻨﺎل ﯾﮏ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ در هﻤﺎن ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻮد ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪﻃﻮریﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎبهﺎی ﻣﻌﻤﻮل‪ ،‬ﺟﺎﮐﻠﯿﺪیآوﯾﺰهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آدم ﺧﺒﺮ ﻣﯽدهﺪ‬‫ﮐِﯽ در ﻣﺤﺪودﻩٔ ﻧﻘﻄﻪٔ دﺳﺘﺮﺳﯽِ ﺑﺎزِ ﮐﺴﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺠﺎﻧﯽ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺘﻮان آن را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﻧﺪازﻩﮔﯿﺮی ﻗﺪرت ﺳﯿﮕﻨﺎل »ﻣﺮﺋﯽ«‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻧﻘﻄﻪٔ دﺳﺘﺮﺳﯽ »ﻣﺨﻔﯽ« را‬‫ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻘﻄﻪای را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ ﺳﯿﮕﻨﺎل ﻣﺮﺋﯽ‬‫از هﺮ ﺟﺎی دﯾﮕﺮی ﺿﻌﯿﻒﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬از آﻧﺠﺎ ﯾﮏ ﺳﺮﻧﺦ دﯾﮕﺮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬دﻓﻌﻪٔ ﻗﺒﻞ‪،‬‬‫ﺳﺮﻧﺦ دوم در ﻣﻨﻮی روز آﻧﺰو‪ ،‬رﺳﺘﻮران ﺳﻮﺷﯽ ﻓﻮق ﺑﺎﮐﻼس هﺘﻞ ﻧﯿﮑﻮی ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻦ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﯿﮑﻮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻄﻮط هﻮاﯾﯽ ژاﭘﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﺎن ﻣﺎﻟﯽ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ‬‫اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺳﺮﻧﺦ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﮐﺎرﮐﻨﺎن هﺘﻞ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺗﺤﻮﯾﻠﻤﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﯾﮏ ﮐﺎﺳﻪ ﺳﻮپ ﻣﯿﺴﻮ ازﻣﺎن ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺠﺒﻮرﻣﺎن ﮐﺮدﻧﺪ ﯾﻮﻧﯽ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﯾﻮﻧﯽ ﯾﮏ ﻧﻮع ﺳﻮﺷﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺗﻮﺗﯿﺎی درﯾﺎﯾﯽ درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﭘﻨﯿﺮِ ﺧﯿﻠﯽ آﺑﮑﯽ‬‫اﺳﺖ و ﺑﻮی ﮔﻪ ﺳﮓ ﻣﯽدهﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﺰﻩاش واﻗﻌﺎً ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ دارل اﯾﻦﻃﻮر ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﮐﻪ زﯾﺮ ﺑﺎر ﺧﻮردﻧﺶ ﻧﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﺳﻪ ﭼﻬﺎرراﻩ از اُﻓﺎرل رد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺳﯿﮕﻨﺎل ﺑﯽﺳﯿﻢ را ﺑﺎ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب ﺗﻠﻔﻨﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از ﺧﯿﺎﺑﺎن هﺎﯾﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮی ﯾﮏ »ﻣﺎﺳﺎژﺧﺎﻧﻪٔ آﺳﯿﺎﯾﯽ« ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮی »ﺑﺴﺘﻪ« ﻧﺌﻮن‬‫وﻗﺘﯽ ﺳﻼم و ﻋﻠﯿﮏ هﻤﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﮐﯽ ﺣﺎﺿﺮﻩ ﺑﺮﯾﻢ؟« ﺗﻠﻔﻨﻢ را درآوردم و‬‫ﻧﻘﺸﻪای را ﮐﻪ ﺗﻮی ﻣﺘﺮو داﻧﻠﻮد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﻧﺸﺎﻧﺸﺎن دادم‪» .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ‪،‬‬‫دوﺑﺎرﻩ از ﻧﯿﮑﻮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﯾﻢ ﺑﺎﻻ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﭼﻬﺎرراﻩ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽﭘﯿﭽﯿﻢ ﺗﻮ اُﻓﺎرل‪ ،‬ﺑﻌﺪ دﺳﺖ‬‫ﭼﭗ رو ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﻢ و ﻣﯽرﯾﻢ ﺳﻤﺖ ونﻧﺲ‪ .‬ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ هﻤﻮن ﺟﺎهﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﯿﮕﻨﺎل رو ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ون ﻟﺐ و ﻟﻮﭼﻪاش آوﯾﺰان ﺷﺪ‪» :‬اوﻧﺠﺎ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻨﻪ‪ «.‬ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‬‫ﺑﺪهﻢ‪ .‬آن ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﯾﮑﯽ از ﺟﺎهﺎی ﻋﺠﯿﺐ ﺷﻬﺮ اﺳﺖ ــ از ورودی ﺟﻠﻮی‬‫هﺘﻞ هﯿﻠﺘﻮن وارد ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮی هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺮ از ﭼﯿﺰهﺎی ﺗﻮرﯾﺴﺖﭘﺴﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﺗﺮاﻣﻮای ﮐﺎﺑﻠﯽ و‬‫رﺳﺘﻮرانهﺎی ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ اﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﻪ ﺑﺮوی در ﻟﻮﯾﻦ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﻣﺤﻠﻪای ﮐﻪ‬‫هﻤﻪ ﺟﻮر ﻓﺎﺣﺸﻪٔ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﻨﺴﯿﺖ دادﻩ‪ ،‬ﺟﺎﮐﺶهﺎی ﻗﺰﻣﯿﺖ‪ ،‬ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ و ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎی‬‫ﮐﺮاﮐﯽ ﺷﻬﺮ هﻤﻪ ﯾﮏ ﺟﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺳﻦ هﯿﭻﯾﮏ از ﻣﺎ ﻗﺪ ﻧﻤﯽداد ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﯿﺎورﯾﻢ‬‫آﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﺮﻧﺪ و ﭼﻪ ﻣﯽﻓﺮوﺷﻨﺪ )هﺮﭼﻨﺪ ﺑﺴﯿﺎری از ﻓﺎﺣﺸﻪهﺎ هﻢﺳﻦ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ(‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﮑﺘﻪٔ ﻣﺜﺒﺖ ﻣﺎﺟﺮا اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺷﻪ اون ﻃﺮفهﺎ رﻓﺖ ﮐﻪ روز روﺷﻨﻪ‪.‬‬‫هﯿﭻﮐﺪوم از ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی دﯾﮕﺮ زودﺗﺮ از ﻓﺮدا اون ﻃﺮﻓﺎ ﻧﻤﯽرن‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎزیﮐﻦهﺎی ﺣﺮﻓﻪای ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ ﯾﮏ آواﻧﺲ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ‪«.‬‬‫‪ ،uni٢٥‬ﻧﻮﻋﯽ ﻏﺬای درﯾﺎﯾﯽ‬‫‪١٣‬‬

‫دﺧﺘﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ هﻤﻮن ﺗﯿﻤﯽ هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﺣﺴﺎﺑﺘﻮن رو ﻣﯽرﺳﻪ‪.‬‬‫و ﻣﻦ هﻤﻮﻧﯽ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ درﺳﺖ در هﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﮑﺴﺘﻮن رو ﺑﺎرﮔﺬاری ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺗﻮی‬‫ﭼﻨﺎن دردﺳﺮی ﻣﯽاﻧﺪازﻣﺘﻮن ﮐﻪ ــ«‬‫ﻗﺮﻣﺰ از ﭘﺸﺖ وﯾﺘﺮﯾﻨﺶ ﭼﺸﻤﮏ ﻣﯽزد‪ .‬اﺳﻢ ﺷﺒﮑﻪ هﺎراﺟﻮﮐﻮ افام ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد‬‫ﺟﺎی درﺳﺘﯽ هﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫دارل ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﻪ ﺗﻮی اﯾﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽرم ﺗﻮ‪«.‬‬‫ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ون از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﭘﺮﯾﺪ ﺟﻠﻮ‪ .‬ﻣﺪرﺳﻪٔ دﺧﺘﺮاﻧﻪٔ او ﺑﻪ دﻋﻮاهﺎﯾﺶ ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ آﻣﺎدﻩ اﺳﺖ ﻓﮏ اﯾﻦ دﺧﺘﺮک را ﭘﯿﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﻤﻪﺗﻮن ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب دارﯾﻦ؟«‬‫دارل و ون ﺗﻠﻔﻦهﺎﯾﯽ دارﻧﺪ ﮐﻪ داﺧﻠﺸﺎن ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب ﮐﺎر ﮔﺬارﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬وﻟﯽ از‬‫آﻧﺠﺎﺋﯿﮑﻪ ﺧﻮﻟﻮ ﺑﺎﮐﻼسﺗﺮ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از اﻧﮕﺸﺖ ﮐﻮﭼﮑﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬‫ﯾﮏ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺠﺰا داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ دﻧﯿﺎ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ‪.‬‬‫اول آن را ﺣﺲ ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﭼﺮﺧﺶ دل ﺑﻪهﻢ زن ﺑﺘﻦ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﻤﺎن ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎﯾﯽهﺎ‬‫ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﯾﺰی ﺑﺎ آن آﺷﻨﺎﯾﻨﺪ‪ :‬زﻟﺰﻟﻪ‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺜﻞ هﻤﯿﺸﻪ‪ ،‬ﻓﺮار ﺑﻮد‪:‬‬‫»وﻗﺘﯽ ﺗﻮی دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدﻩای ﯾﺎ ﻧﻤﯽداﻧﯽ ﭼﻪ ﮐﻨﯽ‪ ،‬دور ﺧﻮدت ﺑﺪو و ﺟﯿﻎ و داد ﮐﻦ‪«.‬‬‫وﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎ در اﻣﻦﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬ﻧﻪ داﺧﻞ‬‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪی ﮐﻪ روی ﺳﺮﻣﺎن ﺧﺮاب ﺷﻮد‪ ،‬ﻧﻪ وﺳﻂ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﭻﺑﺮیهﺎی در ﺣﺎل‬‫ﺳﻘﻮط ﻣﻐﺰﻣﺎن را ﻣﺘﻼﺷﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﯿﻢ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬دﻧﺒﺎل ﯾﻪ اﻓﺖ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﻮی ﻗﺪرت‬‫ﺳﯿﮕﻨﺎل ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ هﺮ ﭼﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮﯾﺪ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻢ و هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ روی اﻧﮕﺸﺖهﺎی ﭘﺎی ﮐﺴﯽ ﻓﺮود آﻣﺪم‪ .‬ﯾﮏ‬‫ﺻﺪای دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوف!« و ﻣﻦ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﯾﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪٔ ﻣﻌﺘﺎد ﺑﻪ ﮐﺮاک‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﭘﺎﺷﻨﻪٔ ﮐﻔﺸﺶ ﺑﺎ ﭼﺎﻗﻮ ﺑﺰﻧﺪم‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬‫زﻣﯿﻦﻟﺮزﻩهﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﻮﻓﻨﺎﮐﯽ ﺳﺎﮐﺘﻨﺪ ــ دﺳﺖ ﮐﻢ در آﻏﺎز ــ وﻟﯽ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﯽﺻﺪا‬‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪی داﺷﺖ‪ ،‬ﻏﺮﺷﯽ ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﮐﻪ از هﺮ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﺮم‬‫ﺷﻨﯿﺪﻩﺑﻮدم ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪا ﭼﻨﺎن ﻣﻬﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ زاﻧﻮ درآورد‪ ،‬و ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ‬‫ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪ .‬دارل ﺑﺎزوﯾﻢ را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎ اﺷﺎرﻩ‬‫ﮐﺮد و آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ آن را دﯾﺪﯾﻢ‪ :‬ﺳﺘﻮن ﻋﻈﯿﻤﯽ از دود ﺳﯿﺎﻩ ﮐﻪ از ﺷﻤﺎل ﺷﺮﻗﯽ‪ ،‬از‬‫ﺟﻬﺖ ﺧﻠﯿﺞ ﺑﺮﻣﯽﺧﺎﺳﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ در ﻋﻮض ﺑﺎ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ هﻢﺳﻦ ﺧﻮدم ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪم‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻮهﺎی ﺻﻮرﺗﯽ ﺟﯿﻎ‪ ،‬ﭼﺎﻧﻪای‬‫ﺗﯿﺰ و ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻮشﻣﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬و ﻋﯿﻨﮏ آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﻼً ﻣﺜﻞ ﻋﯿﻨﮏ ﭘﺮواز ﺧﻠﺒﺎنهﺎی‬‫ﻧﯿﺮوی هﻮاﯾﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻮرابﺷﻠﻮاری راﻩراﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد و روﯾﺶ ﯾﮏ ﻟﺒﺎس ﺳﯿﺎﻩ ﭘﯿﺮزﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﮐﻠﯽ ﺧﺮت و ﭘﺮتهﺎی دﮐﻮری ژاﭘﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﻨﺠﺎق ﻗﻔﻠﯽ ﺑﻪ آن وﺻﻞ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ ــ از ﻋﮑﺲ‬‫ﺷﺨﺼﯿﺖهﺎی اﻧﯿﻤﻪهﺎ و رهﺒﺮان ﻗﺪﯾﻤﯽ دﻧﯿﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻧﺸﺎن ﻧﻮﺷﺎﺑﻪهﺎی ﺧﺎرﺟﯽ‪.‬‬‫دورﺑﯿﻨﺶ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﯾﮏ ﻋﮑﺲ از ﻣﻦ و دوﺳﺖهﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻟﺮزش دﯾﮕﺮ رخ داد و اﺑﺮ دود ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬هﻤﺎن هﯿﺒﺖ ﺳﯿﺎﻩ ﮔﺴﺘﺮشﯾﺎﺑﻨﺪﻩای‬‫ﮐﻪ در ﻓﯿﻠﻢهﺎی دوران ﺑﭽﮕﯽﻣﺎن دﯾﺪﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﭼﯿﺰی را ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﻬﯿﺐ ﻣﻨﻔﺠﺮ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯿﯿﯿﯿﺰ‪ ...‬ﺷﻤﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ دورﺑﯿﻦ ﻣﺨﻔﯽ هﺴﺘﯿﺪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﺗﻮ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ‪«...‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﺮا ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿﻪٔ دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﻋﮑﺲ رو ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﻼگ ﮐﻨﺘﺮل‬‫ﻏﯿﺒﺖ از ﮐﻼس‪ .‬ﻣﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ از ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﯾﻦ ﺳﺮﻧﺦ ﺑﮑﺸﯿﻦ ﮐﻨﺎر و ﺑﺬارﯾﻦ ﻣﻦ و دوﺳﺘﺎم‬‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻦ و هﻤﻪاش ﻣﺎل ﺧﻮدﺗﻮن‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‬‫ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪«.‬‬‫ﻏﺮشهﺎ و ﻟﺮزشهﺎی دﯾﮕﺮی هﻢ رخ داد‪ .‬از ﺳﺮ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳﺮهﺎﯾﯽ در ﭼﺎرﭼﻮب‬‫ﭘﻨﺠﺮﻩهﺎی ﺧﺎﻧﻪهﺎ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ اﺑﺮ ﻗﺎرﭼﯽ ﺷﮑﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ آژﯾﺮهﺎ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻗﺒﻼً هﻢ ﭼﻨﯿﻦ آژﯾﺮهﺎﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩﺑﻮدم ــ ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ ﻇﻬﺮهﺎ آژﯾﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ دﻓﺎع ﺷﻬﺮی‬‫را آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ در ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﺟﻨﮕﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﺑﺎزیهﺎی وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩﺑﻮدم‬‫ﮐﻪ ﺑﺪون ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻪ ﺻﺪا در ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ وﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ از ﺑﺎﻻ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺮدم ﺑﻤﺐ‬‫ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎهﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﺳﻪ دﺧﺘﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ــ ﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﻣﻮهﺎی‬‫آﺑﯽ‪ ،‬ﯾﮑﯽ ﺳﺒﺰ و ﯾﮑﯽ ﺑﻨﻔﺶ ــ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﻤﺎهﺎ ﮐﯽ ﺑﺎﺷﯿﻦ؟ ﺟﻮﺧﻪٔ‬‫آبﻧﺒﺎت ﭼﻮﺑﯽ؟«‬‫‪١٤‬‬

‫ﻣﯽرﯾﺰد‪ ،‬ﻣﺜﻞ آژﯾﺮ ﺣﻤﻠﻪٔ هﻮاﯾﯽ‪ .‬ﺻﺪای وووووووووو ﺑﺎﻋﺚ ﻏﯿﺮ واﻗﻌﯽ و وهﻢآﻟﻮد ﺷﺪن‬‫ﻓﻀﺎ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪ «.‬ﻣﺜﻞ ﺻﺪای ﺧﺪا از آن ﺑﺎﻻهﺎ ﺑﻮد‪ .‬هﻤﺰﻣﺎن‬‫از هﻤﻪﺟﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬روی ﺑﻌﻀﯽ ﺗﯿﺮهﺎی ﺑﺮق ﺑﻠﻨﺪﮔﻮ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ‬‫ﭘﯿﺶ از آن هﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﺟﻬﺶ ﻧﺸﺪﻩﺑﻮدم‪ .‬و ﺣﺎﻻ هﻤﻪﺷﺎن ﺑﺎ هﻢ روﺷﻦ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪ «.‬ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ؟ ﮔﯿﺞ و ﺳﺮدرﮔﻢ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﺪام ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ؟ ﺳﺘﻮن دود داﺷﺖ هﻤﺎنﺟﻮر ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪ و ﮔﺴﺘﺮش ﻣﯽﯾﺎﻓﺖ‪ .‬آﯾﺎ‬‫اﯾﻦ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪٔ اﺗﻤﯽ ﺑﻮد؟ آﯾﺎ داﺷﺘﯿﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺲهﺎﯾﻤﺎن را ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ؟‬‫دﺧﺘﺮ ﻣﻮﺻﻮرﺗﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺶ را هﻤﺮاﻩ ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و در ﺳﺮﭘﺎﯾﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻣﺘﺮو‬‫و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﭙﻪ رواﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪ «.‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺻﺪای ﺟﯿﻎ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬و ﮐﻠﯽ آدم‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎ ــ هﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎ را ﺗﺸﺨﯿﺺ‬‫داد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ »ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ = ﮔﺮﻣﺎ« و ﺗﻌﻄﯿﻼت ﺧﻮد را در‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﯽﺷﺮت و ﺷﻠﻮارک در ﺣﺎل ﻟﺮزﯾﺪن از ﺳﺮﻣﺎ ﺳﭙﺮی ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ــ هﻤﻪ‬‫ﻃﺮف ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫دارل در ﮔﻮﺷﻢ ﻧﻌﺮﻩ زد‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ«‪ .‬ﺻﺪاش ﺑﻪ زﺣﻤﺖ از ﻣﯿﺎن زوزﻩٔ آژﯾﺮهﺎ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫آژﯾﺮهﺎی ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﭘﻠﯿﺲ هﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﯿﺪن ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ دوﺟﯿﻦ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﺸﺘﯽ ادارﻩ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ زوزﻩﮐﺸﺎن از ﮐﻨﺎرﻣﺎن ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﻧﻌﺮﻩ زدم‪» :‬ﺑﺮﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﻮ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻣﺘﺮو‪ «.‬دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ هﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﭙﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫‪١٥‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٣‬‬‫در ﻣﺴﯿﺮِ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩِ »ﺑﺎرْتِ« ‪ ٢٦‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺎوِل از ﮐﻨﺎر ﮐﻠﯽ آدم ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از آنهﺎ‬‫ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ راﻩ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ رﻧﮓﭘﺮﯾﺪﻩ و ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ وﺣﺸﺖزدﻩ‬‫و در ﺣﺎل ﻓﺮﯾﺎد زدن‪ .‬ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ در درﮔﺎهﯽهﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺗﻤﺎﺷﺎ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﯾﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪٔ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﻨﺴﯿﺖدادﻩٔ ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ ﻗﺪﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﺑﻪ دو‬‫ﻣﺮد ﺟﻮان ﺳﺒﯿﻠﻮ ﭼﯿﺰی ﻣﯽﮔﻔﺖ‪.‬‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﺠﺒﻮرش ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬دﯾﺪم ﺟﻠﻮﺗﺮ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﺴﯽ‪ ،‬ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ‬‫ﻣﯿﺎنﺳﺎل ﺑﺎ ﻟﺒﺎس هﯿﭙﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﺶ ﭘﯿﭻ ﺧﻮرد و اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﺣﺎل اﻓﺘﺎدن ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪ و دﯾﺪم‬‫دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽزﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻓﺸﺎر ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻗﻮیﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﺑﮕﺬارد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮑﺶ رﺳﯿﺪم‪ ،‬ﺧﻢ ﺷﺪم ﮐﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﻢ و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً اﻓﺘﺎدم‬‫روﯾﺶ‪ .‬دﺳﺖ آﺧﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ هُﻞ ﻣﯽداد‪ ،‬ﭘﺎﯾﻢ را روی‬‫ﺷﮑﻤﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰی ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﭼﻨﺎن ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ در هﻤﻪٔ ﻋﻤﺮم ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬دﯾﮕﺮ از هﻤﻪﺟﺎ ﺻﺪای ﺟﯿﻎ‬‫و داد ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬آدمهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻩﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﺸﺎر از ﻋﻘﺐ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺑﻮﻟﺪوزر‪،‬‬‫ﻣﻬﺎرﻧﺎﺷﺪﻧﯽ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ هﻤﻪٔ ﺗﻼﺷﻢ را ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺳﺮ ﭘﺎ ﺑﻤﺎﻧﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪٔ ﺑﺎزی رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺮدﻩهﺎی ﮔﺮدان ‪ ٢٧‬ورودی ﺑﻪ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻗﺮار دارﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﻤﯽﺷﺪ ﮔﻔﺖ وﺿﻊ آﻧﺠﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ــ ﻓﻀﺎی ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺻﺪاهﺎی اﻃﺮاﻓﻤﺎن را ﺑﻪ ﺻﻮرت‬‫ﻏﺮﺷﯽ ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣُﺨﻢ ﺳﻮت ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬و ﺑﻮ و ﺣﺲ آن هﻤﻪ ﺑﺪن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬‫ﮐﻼﺳﺘﺮوﻓﻮﺑﯿﺎﯾﯽ ‪ ٢٨‬ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از آن هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻣﺴﺘﻌﺪ آن هﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﻣﺮدم هﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ زور از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮی داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻓﺸﺎر‬‫از ﻧﺮدﻩهﺎی ﮔﺮدان رد ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و از ﭘﻠﻪﺑﺮﻗﯽهﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﮑﻮ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای‬‫ﻣﻦ روﺷﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ وﺿﻊ‪ ،‬ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺑﻪ دارل ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺷﺎﻧﺴﻤﻮن رو اون ﺑﺎﻻ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺒﻢ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬وای‪ ،‬آرﻩ‪ ،‬اﯾﻨﺠﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺟﻮرﻩ‪«.‬‬‫هﺮﭼﻪ ﺑﻪ ﺑﺎرت ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬آدمهﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺮدﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬‫ﭘﻠﻪهﺎﯾﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺤﻨﻪای ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ‬‫ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی از ﻣﺮدم ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎ زور راهﯽ ﺑﺮای ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦ از‬‫راﻩﭘﻠﻪٔ ﺑﺎرﯾﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺻﻮرت ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﮐﺴﯽ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ‬‫ﻣﻦ ﻓﺸﺮدﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫دارل هﻨﻮز ﮐﻨﺎرم ﺑﻮد ــ ﺟﺜﻪٔ او ﺑﻪﻗﺪری درﺷﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﻣﯽﺷﺪ ُهﻠَﺶ داد‪ ،‬و‬‫ﺧﻮﻟﻮ درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﻮد و ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﺮش آوﯾﺰان ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬وﻧﺴﺎ را دﯾﺪم‬‫ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آنﻃﺮفﺗﺮ ﭘﺸﺖ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫»ﮔﻨﺪت ﺑﺰﻧﻪ!«‪ ،‬ﺷﻨﯿﺪم ون از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم داد ﻣﯽزﻧﺪ‪» :‬ﺟﺎﮐﺶ! دﺳﺘﺖ رو ﺑﮑﺶ!«‬‫ﺑﻪ زور ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و دﯾﺪم ون دارد ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺮد ﻣﺴﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﺖ و‬‫ﺷﻠﻮاری ﺷﯿﮏ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﺮدک داﺷﺖ ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﺑﻪ او ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﯽزد‪ .‬ون داﺷﺖ‬‫در ﮐﯿﻔﺶ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰی ﻣﯽﮔﺸﺖ و ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ دﻧﺒﺎل ﭼﻪ ﻣﯽﮔﺮدد‪.‬‬‫از ﺑﺎﻻی ﺳﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﺮﯾﺎد زدم‪» :‬اﺳﭙﺮﯾﺶ ﻧﮑﻦ! ﺧﻮدﻣﻮن رو هﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﻩ!«‬‫‪٢٧‬ﻧﺮدﻩهﺎی ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭼﻬﺎرﭘﺮّﻩی ﮔﺮداﻧﯽ ﮐﻪ در ورودی اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻗﻄﺎر ﻗﺮار دارﻧﺪ و ﻣﺴﺎﻓﺮان ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ‬‫ﻧﺸﺎن دادن ﺑﻠﯿﻂ از آنهﺎ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ،claustrophobia٢٨‬ﻧﻮﻋﯽ ﺑﯿﻤﺎری روﺣﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺮس ﺷﺪﯾﺪ از ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ در ﻣﮑﺎنهﺎی‬‫ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺎﻻ‪ ،‬رخ ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮدک ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﮐﻠﻤﻪٔ اﺳﭙﺮی زرد ﮐﺮد و ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ آب ﺷﺪ و ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ‬‫‪ ،BART: Bay Area Rapid Transit٢٦‬ﻧﺎم ﻗﻄﺎر ﻣﻨﻄﻘﻪی اﻃﺮاف ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ در ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫‪١٦‬‬

‫ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺧﺎﻟﯽ دﯾﺪم ــ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً اﻟﮑﻠﯽهﺎی ﺑﻮﮔﻨﺪو آﻧﻬﺎ را ﻗُﺮُق ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ــ و ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺸﺎن‬‫اﺷﺎرﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ وﻧﺴﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ــ هﯿﭻ ﺟﻮر اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺻﺪاﯾﻢ را ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم ﺗﻠﻔﻨﻢ را‬‫درآورم و ﺑﺮاﯾﺶ اساماس ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ آژﯾﺮ و دود ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺳﺮﻣﺎن را ﺑﺪزدﯾﻢ و ﻗﻮز ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﯿﻤﮑﺖهﺎ‬‫رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﯿﻤﮑﺖهﺎ رﺳﯿﺪﻩﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ دارل ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫< ﻣﺎ دارﯾﻢ ﻣﯽرﯾﻢ ﺑﯿﺮون از اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬‫هﻤﻪ داد ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ و وﻧﺴﺎ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪش‪ .‬ﭘﻬﻠﻮی ﭘﯿﺮاهﻨﺶ ﻟﮑﻪٔ ﺳﺮﺧﯽ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺰرگﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ون ﭘﯿﺮاهﻨﺶ را ﺑﺎﻻ زد و ﺑﺮش ﻃﻮﯾﻞ و ﻋﻤﯿﻘﯽ را در ﭘﻬﻠﻮی‬‫ﮔﻮﺷﺖآﻟﻮد دارل ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬‫دﯾﺪم ﻟﺮزش ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ را ﺣﺲ ﮐﺮد و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮد و ﺑﻪ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﮑﺎنهﺎی ﺷﺪﯾﺪ ﺳﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺘﺶ را ﻧﺸﺎن داد‪ .‬در اﯾﻦ‬‫ﺑﯿﻦ‪ ،‬دارل هﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﻟﻮ ﺧﺒﺮ دادﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﮏ ﻣﺎدر ﺑﻪ ﺧﻄﺎﯾﯽ ﺗﻮی ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻬﺶ ﭼﺎﻗﻮ زدﻩ«‪ ،‬و ﻣﺸﺖهﺎﯾﺶ ﮔﺮﻩ‬‫ﺷﺪ‪» .‬ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﭼﻪ ﻧﮑﺒﺘﯽ‪«.‬‬‫دارل در ﮔﻮﺷﻢ داد ﮐﺸﯿﺪ‪» :‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭼﯿﻪ؟«‬‫در ﺟﻮاب داد ﮐﺸﯿﺪم‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‪ «.‬و ﺑﻪ اﻧﺒﻮﻩ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن آدمهﺎ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫دارل ﻧﺎﻟﻪای ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮد و‬‫ﺳﺮش دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫دارل ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ!«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﺮ ﭼﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦﺗﺮ ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫وﻧﺴﺎ ژاﮐﺖ ﺟﯿﻨﺶ را درآورد و ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺑﻠﻮز ﮐﻼﻩدار ﻧﺨﯽ ﮐﻪ زﯾﺮش ﭘﻮﺷﯿﺪﻩﺑﻮد را درآورد‪.‬‬‫آن را ﺗﺎ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮی دارل ﻓﺸﺎر داد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺮﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮ و ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻬﺶ دار‪ «.‬ﺑﻪ‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺎهﺎﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮ ﺑﺎﻻ‪ .‬ﮐﺘﺖ ﯾﺎ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪای رو ﻟﻮﻟﻪ ﮐﻦ و ﺑﺬار زﯾﺮش‪ «.‬ﺧﻮﻟﻮ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺎدر وﻧﺴﺎ ﭘﺮﺳﺘﺎر اﺳﺖ و او هﺮ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن‪ ،‬در اردو‪ ،‬آﻣﻮزش ﮐﻤﮏهﺎی‬‫اوﻟﯿﻪ ﻣﯽدﯾﺪ‪ .‬ﻋﺎﺷﻖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻓﯿﻠﻢهﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻣﺮدم ﮐﻤﮏهﺎی اوﻟﯿﻪ را اﺷﺘﺒﺎﻩ درﯾﺎﻓﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻣﺴﺨﺮﻩﺷﺎن ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﻪ او هﻤﺮاهﻤﺎن اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ون هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﺎﻧﺪ و ﻣﭻ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻣﭻ دارل را ﮔﺮﻓﺘﻢ و دارل ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﺧﻮﻟﻮ را ﮔﺮﻓﺖ و رو ﺑﻪ ﺑﯿﺮون هﻞ دادﯾﻢ‪.‬‬‫ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬اواﯾﻞ ﺣﺪود هﻔﺖ هﺸﺖ ﺳﺎﻧﺖ در دﻗﯿﻘﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫راﻩﭘﻠﻪ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﺳﺮﻋﺘﻤﺎن ﺣﺘﯽ از اﯾﻦ هﻢ ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﯿﻢ‬‫هﯿﭻﮐﺪام از اﯾﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را از ﺳﺮ راهﻤﺎن ﺑﻪ اﻃﺮاف هﻞ ﻣﯽدادﯾﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬‫ﻧﻔﺮی ﻓﺤﺸﻤﺎن دادﻧﺪ و ﯾﮏ ﻣﺮدی هﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪ اﮔﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺘﺶ را آزاد ﮐﻨﺪ‬‫ﻣﺸﺘﯽ ﺣﻮاﻟﻪی ﻣﻦ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬از ﺳﻪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ زﯾﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻟﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ هﯿﭻ راهﯽ ﺑﺮای ﮐﻤﮏ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬آن ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان هﻢ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮش را ﺑﮑﻨﻢ ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﺮدن اﻧﺪﮐﯽ ﺟﺎ در ﺟﻠﻮی روﯾﻤﺎن و اﺷﻐﺎل آن ﻓﻀﺎ‪ ،‬ﮐﺸﺶ ﭘﺮزور دارل ﺑﺮ ﻣﭻ دﺳﺘﻢ‪ ،‬و‬‫ﺣﻠﻘﻪٔ ﻣﺤﮑﻢ دﺳﺘﻢ دور ﻣﭻ دﺳﺖ ون در ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺪت زﯾﺎدی هﻤﺎنﺟﺎ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻠﻮز ون را روی ﭘﻬﻠﻮی دارل ﻧﮕﻪداﺷﺘﯿﻢ‪ .‬دارل ﯾﮏﺳﺮﻩ‬‫اﺻﺮار ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب اﺳﺖ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺬارﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ ،‬و ون ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ او ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫ﺧﻔﻪ ﺷﻮد و هﻤﺎنﻃﻮر دراز ﺑﮑﺸﺪ وﮔﺮﻧﻪ ﺑﺎ ﻟﮕﺪ ﺣﺴﺎﺑﺶ را ﻣﯽرﺳﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮرﻩ ﺑﻪ ‪ ٢٩ ٩١١‬ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﯿﻢ؟«‬‫اﺣﺴﺎس ﺣﻤﺎﻗﺖ ﮐﺮدم‪ .‬ﺗﻠﻔﻨﻢ را درآوردم و ﺷﻤﺎرﻩٔ ‪ ٩١١‬را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪم‬‫ﺣﺘﯽ ﺑﻮق اﺷﻐﺎل هﻢ ﻧﺒﻮد ــ ﻣﺜﻞ ﻧﺎﻟﻪٔ ﻧﺎﺷﯽ از دردی ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﺮﻣﯽﺧﺎﺳﺖ‪.‬‬‫آدم ﭼﻨﯿﻦ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﻤﯽﺷﻨﻮد ﻣﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ هﻤﺰﻣﺎن ﯾﮏ ﺷﻤﺎرﻩ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﺑﺎتﻧﺖهﺎ هﺴﺖ؟‬‫اﺑﺪﯾﺘﯽ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﭼﻮبﭘﻨﺒﻪٔ ﺳﺮ ﺑﻄﺮی ﺷﺎﻣﭙﺎﯾﻦ‪ ،‬از در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮت ﺷﺪﯾﻢ و‬‫در ﻧﻮر ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی دودآﻟﻮد ﭘﻠﮏ زدﯾﻢ‪ .‬آژﯾﺮهﺎی ﺣﻤﻠﻪٔ هﻮاﯾﯽ هﻨﻮز هﻤﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪای آژﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی اورژاﻧﺲ ﮐﻪ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ هﻢ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﯿﭻﮐﺲ در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ ﻧﺒﻮد ــ ﻓﻘﻂ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ‬‫ﺗﻼش ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ راهﯽ ﺑﻪ زﯾﺮِ زﻣﯿﻦ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﻬﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﯾﮑﯽﭘﺪﯾﺎ ﭼﯽ؟«‬‫‪ ٩١١٢٩‬ﺷﻤﺎرﻩ ﺗﻠﻔﻦ ﺳﺮوﯾﺲ ﺧﺪﻣﺎت اورژاﻧﺲ در آﻣﺮﯾﮑﺎ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪١٧‬‬

‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮم را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم و اﻓﺮادی ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩی ﻧﻈﺎﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﯾﮑﺴﺮﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻔﻨﮓهﺎی ﺑﺰرگ و ﺣﺠﯿﻤﯽ در دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﺎﺳﮏ ﺿﺪ ﮔﺎز ﺑﺎ ﺷﯿﺸﻪٔ دودی‬‫ﺑﺮ ﺳﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ ﺗﻠﻔﻨﯽ در ﮐﺎرﻩ و ﻧﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ دﯾﺘﺎﯾﯽ‪«.‬‬‫دارل ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﭼﯽ؟« و ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺟﻬﺘﯽ ﮐﻪ اﺷﺎرﻩ ﻣﯽﮐﺮد ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺮدم و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﯾﮏ ﭘﻠﯿﺲ ﯾﺎ ﺑﻬﯿﺎر ﭘﯿﺪاﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ هﯿﭻﮐﺲ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫هﻨﻮز ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺣﻀﻮر آﻧﻬﺎ را هﻀﻢ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻔﻨﮓهﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ‬‫رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﭘﯿﺶ از آن هﺮﮔﺰ ﻟﻮﻟﻪٔ ﺗﻔﻨﮓ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدم ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ هﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ‬‫در اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ ﺷﻨﯿﺪﻩاﯾﺪ‪ ،‬درﺳﺖ اﺳﺖ‪ .‬هﻤﺎنﺟﺎ ﮐﻪ هﺴﺘﯿﺪ ﺧﺸﮑﺘﺎن ﻣﯽزﻧﺪ‪ ،‬زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺘﺎن را در ﮔﻮش ﺧﻮد ﻣﯽﺷﻨﻮﯾﺪ‪ .‬دهﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻌﺪ آن را ﺑﺴﺘﻢ‪،‬‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ آرام‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ رﻓﯿﻖ‪ ،‬ﺗﻮ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻦ‪«.‬‬‫»ﻧﻪ‪ ،‬اﺣﻤﻖ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ رو ﻣﯽﮔﻢ‪ ،‬ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی ﭘﻠﯿﺲ؟ اوﻧﺠﺎ!«‬‫ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬هﺮ ﭘﻨﺞ ﺛﺎﻧﯿﻪ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬ﯾﮏ آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ ﯾﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ آﺗﺶﻧﺸﺎﻧﯽ‬‫ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ رد ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻤﮑﻤﺎن ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭼﻪ اﺑﻠﻬﯽ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﯿﺎ‪ ،‬ﺑﯿﺎ ﺑﺒﺮﯾﻤﺖ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺑﺒﯿﻨﻨﺖ و ﯾﮑﯽﺷﻮن رو ﻧﮕﻪدارﯾﻢ‪«.‬‬‫ﻣﺮد ﺑﯽﺻﻮرت و ﺑﯽﭼﺸﻢ ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﺗﻔﻨﮕﺶ را ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯽﺣﺮﮐﺖ در ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ‬‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽﮐﺸﯿﺪم‪ .‬ون داﺷﺖ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﭼﯿﺰی ﻣﯽﮔﻔﺖ و ﺧﻮﻟﻮ‬‫هﻢ داﺷﺖ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻦ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم و آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ‬‫ﮐﯿﺴﻪٔ زﻣﺨﺘﯽ را روی ﺳﺮم ﮐﺸﯿﺪ و دهﻨﻪاش را روی ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺳﻔﺖ ﮐﺮد‪ ،‬آنﻗﺪر ﺳﺮﯾﻊ و‬‫ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ وﻗﺖ ﻧﮑﺮدم ﻧﻔﺴﯽ ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺗﻮأم ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدی روی ﺷﮑﻤﻢ ﭘﺮت‬‫ﺷﺪم و ﭼﯿﺰی دو ﺑﺎر دور ﻣﭻ دﺳﺖهﺎﯾﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ‪ ،‬آن هﻢ ﺳﻔﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺳﯿﻢ‬‫ﻣﻔﺘﻮل ﺑﻮد و ﺣﺴﺎﺑﯽ ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺖ را ﺧﺮاش ﻣﯽداد‪ .‬ﻓﺮﯾﺎدی زدم و ﺻﺪاﯾﻢ ﺗﻮی ﺳﺮﭘﻮش‬‫ﺧﻔﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫وﻧﺴﺎ از اﯾﻦ اﯾﺪﻩ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺮای ﭘﺴﺮﺑﭽﻪای‬‫ﮐﻪ ﮐﻼهﺶ را وﺳﻂ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺗﮑﺎن ﻣﯽدهﺪ ﻧﮕﻪ ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ‪ ،‬دﺳﺖ ﮐﻢ در آن روز ﺑﻪ‬‫ﺧﺼﻮص‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﮔﺮ دارل را در ﺣﺎل ﺧﻮنرﯾﺰی ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻧﮕﻪدارﻧﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ون‬‫ﺑﺤﺚ ﮐﺮدم و دارل ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن و ﮐﺸﺎن ﮐﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻏﺎﺋﻠﻪ‬‫ﺧﺎﺗﻤﻪ داد‪.‬‬‫اوﻟﯿﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ــ آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ ـــ ﮐﻪ زوزﻩﮐﺸﺎن رد ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺳﺮﻋﺘﺶ رو هﻢ ﮐﻢ ﻧﮑﺮد‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از آن ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﺎﺷﯿﻦ آﺗﺶﻧﺸﺎﻧﯽ‪ ،‬و ﺳﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻌﺪی‬‫هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬اوﺿﺎع دارل ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ــ رﻧﮕﺶ ﭘﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮد و ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽزد‪ .‬ﺑﻠﻮز‬‫ون از ﺧﻮن ﺧﯿﺲ ﺧﯿﺲ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫دﯾﮕﺮ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮدم‪ .‬ﮔﻮشهﺎﯾﻢ را ﺗﯿﺰ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺳﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ‬‫داﺷﺖ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺻﺪای ﺧﻔﻪٔ ﻓﺮﯾﺎدﺷﺎن را از ﻣﯿﺎن ﮐﺮﺑﺎس ﮐﯿﺴﻪ ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬و ﺑﻌﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ‬‫ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﻢ ﭘﺸﺘﻢ ﭘﯿﭽﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ از درد ﺗﯿﺮ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ از ﻣﭻ‬‫دﺳﺖهﺎﯾﻢ ﮐﺸﯿﺪﻩﺷﺪم ﺗﺎ روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ‪.‬‬‫از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ از ﮐﻨﺎر ﻣﺎ رد ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽداﺷﺘﻨﺪ ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪم‪.‬‬‫دﻓﻌﻪٔ ﺑﻌﺪی ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪ‪ ،‬رﻓﺘﻢ وﺳﻂ ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬دﺳﺖهﺎﯾﻢ‬‫را ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﺑﺮدم و ﺗﮑﺎن دادم و داد زدم‪» :‬اﯾﺴﺖ!« ﻣﺎﺷﯿﻦ زد روی ﺗﺮﻣﺰ و ﺳُﺮ ﺧﻮرد‬‫ﺗﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪ .‬ﺗﺎزﻩ آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ ﯾﺎ‬‫آﺗﺶﻧﺸﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺳﮑﻨﺪری ﺧﻮران ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ دﺳﺘﯽ ﺳﺮم را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻓﺸﺎر داد و ﺗﺎ ﺑﻪ‬‫ﺧﻮدم ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺗﻮی هﺎﻣﺮ ﺑﻮدم‪ .‬آدمهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی را هﻢ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮐﻨﺎرم ﭼﭙﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬‫داد زدم‪» :‬ﺑﭽﻪهﺎ؟« و در ﻋﻮض ﯾﮏ ﺗﻮﺳﺮی ﻧﺼﯿﺒﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻨﯿﺪم ﺧﻮﻟﻮ ﺟﻮاﺑﻢ را داد و‬‫ﺿﺮﺑﻪای ﮐﻪ ﺗﻮی ﺳﺮ او ﺧﻮرد را هﻢ ﺣﺲ ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﺮم داﺷﺖ ﻣﺜﻞ ﺳِﻨﺞ ﺻﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺟﯿﭗ‪ ،‬ﺑﺎ ﻇﺎهﺮی ارﺗﺸﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ »هﺎﻣِﺮ« ‪ ٣٠‬زرﻩﭘﻮش‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ هﯿﭻ‬‫ﻧﻮع ﻋﻼﻣﺖ و ﯾﺎ ﺷﻤﺎرﻩٔ ﻧﻈﺎﻣﯽ روﯾﺶ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﺳﺮ ﺧﻮرد و درﺳﺖ ﺟﻠﻮی‬‫ﭘﺎﯾﻢ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد‪ ،‬و ﻣﻦ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﯾﺪم و ﺗﻌﺎدﻟﻢ را از دﺳﺖ دادم و روی آﺳﻔﺎﻟﺖ اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺣﺲ‬‫ﮐﺮدم درهﺎ ﮐﻨﺎرم ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺗﻌﺪادی ﭘﺎی ﭼﮑﻤﻪﭘﻮش دﯾﺪم ﮐﻪ در اﻃﺮاﻓﻢ ﺣﺮﮐﺖ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزهﺎ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آهﺎی‪ ،‬آهﺎی‪ ،‬ﮔﻮش ﮐﻨﯿﺪ! ﻣﺎهﺎ ﺑﭽﻪ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ‬‫ﺟﻠﻮﺗﻮن رو ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ رﻓﯿﻘﻢ ﺧﻮنرﯾﺰی داﺷﺖ‪ .‬ﯾﮑﯽ ﺑﻬﺶ ﭼﺎﻗﻮ زد‪ «.‬ﺗﺼﻮری ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬‫ﭼﻪ ﻣﻘﺪار از اﯾﻦ ﺣﺮفهﺎ از ﻻی آن ﮐﯿﺴﻪ ﮐﻪ آن ﻃﻮر ﺻﺪاهﺎ را ﺧﻔﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ‬‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺣﺮف زدن اداﻣﻪ دادم‪» .‬ﮔﻮش ﮐﻨﯿﻦ ــ ﯾﮏ ﺳﻮء ﺗﻔﺎهﻤﯽ ﭘﯿﺶ اوﻣﺪﻩ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ‬‫‪ ،Hummer٣٠‬ﻧﺎم ﯾﮏ ﻧﻮع از ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﺧﻮدروﺳﺎزی ﺟﻨﺮال ﻣﻮﺗﻮرز ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪١٨‬‬

‫آﺳﻔﺎﻟﺖﺷﺪﻩ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪم‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﺎق ﭘﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﻠﮑﺎن آهﻨﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺷﺪ و‬‫ﺳﮑﻨﺪری ﺧﻮردم‪ .‬دﺳﺖهﺎی ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﺎز هﻠﻢ دادﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از ﭘﻠﮑﺎن ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ ﭼﻮن‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از دﺳﺖهﺎﯾﻢ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻢ‪ .‬روی ﭘﻠﻪٔ ﺳﻮم رﻓﺘﻢ و ﭘﺎﯾﻢ را ﺑﺮای ﭼﻬﺎرﻣﯽ ﺑﺎﻻ‬‫ﺑﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﭘﻠﻪای در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎز ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً اﻓﺘﺎدم‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖهﺎی ﺟﺪﯾﺪی از ﺟﻠﻮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪم‬‫و ﻣﻦ را روی زﻣﯿﻦ آهﻨﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮدﻧﺪ زاﻧﻮ ﺑﺰﻧﻢ و دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﭼﯿﺰی‬‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻗﻔﻞ زدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎز هﻢ ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬و ﺣﺲ ﺑﺪنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ زﻧﺠﯿﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﻟﻪ و ﺻﺪاهﺎی ﺧﻔﻪ‪.‬‬‫ﺧﻨﺪﻩ‪ .‬ﺑﻌﺪ اﺑﺪﯾﺘﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﺑﯽزﻣﺎن در ﺗﺎرﯾﮑﯽِ ﺧﻔﻪ‪ ،‬ﺑﺎزدم ﺧﻮدم را ﺗﻨﻔﺲ ﻣﯽﮐﺮدم در‬‫ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺻﺪای ﻧﻔﺲهﺎﯾﻢ را در ﮔﻮﺷﻢ ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫دوﺳﺘﻢ رو ﺑﺮﺳﻮﻧﯿﻢ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ــ«‬‫ﺑﺎز ﮐﺴﯽ ﺗﻮی ﺳﺮم ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺑﺎ ﺑﺎﺗﻮم ﯾﺎ ﭼﻨﺎن وﺳﯿﻠﻪای زدﻧﺪ ــ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻋﻤﺮم‬‫هﺮﮔﺰ ﺿﺮﺑﻪای ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﺮم ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﻮد‪ .‬از درد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻗﯿﻘﺎج رﻓﺖ و ﭘﺮ از‬‫اﺷﮏ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دﻗﯿﻖ ﮐﻠﻤﻪ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ وﻟﯽ‬‫دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬درﺳﻢ را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮدم‪.‬‬‫اﯾﻦ دﻟﻘﮏهﺎ ﮐﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؟ ﻟﺒﺎﺳﺸﺎن ﻋﻼﻣﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ! ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ‬‫هﺮﮔﺰ وﺟﻮد ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را ﺑﺎور ﻧﺪاﺷﺘﻢ ــ ﯾﻌﻨﯽ در ﺗﺌﻮری ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ در دﻧﯿﺎ وﺟﻮد دارﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﺧﻄﺮی واﻗﻌﯽ از ﺟﺎﻧﺐ آﻧﻬﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪم‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﻬﺎن‪ ،‬ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ راﻩ ﺑﺮای ﮐﺸﺘﻦِ ﻣﻦ داﺷﺖ ــ ﺑﺮای ﺷﺮوع‪ ،‬ﯾﮏ راﻧﻨﺪﻩٔ ﻣﺴﺖ‬‫ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟِﻨﺴﯿﺎ ﺗﺨﺖِ ﮔﺎز ﻣﯽرﻓﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻦ را زﯾﺮ ﮐﻨﺪ ــ اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ‪،‬‬‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﺣﺘﻤﺎل ﺧﻄﺮ از ﺳﻮی ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻌﺪاد آدمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫ﻣﯽﮐﺸﺘﻨﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﺘﺮ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در اﺛﺮ زﻣﯿﻦ ﺧﻮردن در ﺣﻤﺎم ﯾﺎ ﺑﺮقﮔﺮﻓﺘﮕﯽ‬‫ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﮕﺮان ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻧﻈﺮم هﻤﯿﺸﻪ هﻤﺎنﻗﺪر ﻓﺎﯾﺪﻩ داﺷﺖ ﮐﻪ‬‫ﻧﮕﺮان ﺑﺮﺧﻮرد ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺑﻮدن‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ آن هﺎﻣﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺳﺮم در ﮐﯿﺴﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﭘﺸﺘﻢ ﻗﻔﻞ ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻣﯽﺷﺪم و ﮐﺒﻮدیهﺎی ﺳﺮم هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ورم ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﺧﻄﺮ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﺗﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮرد وﺳﺮﺑﺎﻻﯾﯽ ﻣﯽرﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ‬‫دارﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ »ﻧﺎب هﯿﻞ« ‪ ٣١‬ﻣﯽروﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زاوﯾﻪٔ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم آﻣﺪ ﮐﻪ‬‫از ﯾﮑﯽ از راﻩهﺎی ﭘﺮﺷﯿﺐﺗﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺣﺪس زدم در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺎول هﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ داﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎ هﻤﺎن ﺷﯿﺐ‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎﯾﯿﻨﯽ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻧﻘﺸﻪٔ ذهﻨﯿﻢ درﺳﺖ ﻣﯽﺑﻮد‪،‬‬‫داﺷﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ »ﻓﯿﺸِﺮﻣَﻨﺰ وارْف« ‪ ٣٢‬ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬آﻧﺠﺎ ﻣﯽﺷﺪ ﺳﻮار ﻗﺎﯾﻘﯽ ﺷﺪ و رﻓﺖ ﮐﻪ‬‫رﻓﺖ‪ .‬اﯾﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯿﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﺟﻮر درﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬وﻟﯽ آﺧﺮ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ دﻟﯿﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ‬‫ﻣﺸﺖ ﺑﭽﻪدﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ را ﺑﺪزدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺒﺮﻧﺪ؟‬‫ﺳﺮ ﯾﮏ ﺳﺮاﺷﯿﺒﯽ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻟﺮزﯾﺪ و اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻣﻮﺗﻮر ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و درهﺎ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﺴﯽ‬‫ﻣﻦ را از ﺑﺎزوهﺎﯾﻢ ﮔﺮﻓﺖ و روی ﺟﺎدﻩ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﻠﻢ داد و ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن از ﯾﮏ ﺟﺎدﻩ‬‫♢‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮﺗﯽ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم و ﺟﺮﯾﺎن ﺧﻮن در ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﻗﻄﻊ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬و ﺳﺮم در ﺗﺎرﯾﮏروﺷﻦِ ﮐﯿﺴﻪٔ ﮐﺮﺑﺎﺳﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺪﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻪاﻧﺪازﻩٔ ذﺧﯿﺮﻩٔ آدرﻧﺎﻟﯿﻦِ‬‫ﯾﮏ ﺳﺎﻟﺶ رادر ﻣﺪت ‪ ٣٠‬دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮔﺮدش ﺧﻮﻧﻢ ﺗﺰرﯾﻖ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ ،‬و هﺮﭼﻨﺪ اﯾﻦ‬‫ﻣﺎدﻩ ﭼﻨﺎن ﻗﺪرﺗﯽ ﻣﯽدهﺪ ﮐﻪ آدم ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻻﺷﻪٔ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻞهﺎ را از روی ﺑﺪن ﻋﺰﯾﺰاﻧﺶ‬‫ﮐﻨﺎر ﺑﺰﻧﺪ و از روی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺑﭙﺮد‪ ،‬ﺗﺎواﻧﺶ هﻤﯿﺸﻪ ﺳﺨﺖ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺲ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ دارد ﮐﯿﺴﻪ را از ﺳﺮم درﻣﯽآورد‪ ،‬ﺑﯿﺪار ﺷﺪم‪ .‬آنهﺎ ﻧﻪ ﺧﺸﻦ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺤﺘﺎط ــ ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺳﺮد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﮐﺴﯽﮐﻪ در ﻣﮏداﻧﻠﺪ در‬‫ﺣﺎل درﺳﺖ ﮐﺮدن هﻤﺒﺮﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﻧﻮر اﺗﺎق ﭼﻨﺎن ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﺑﺒﻨﺪم‪ ،‬وﻟﯽ آرام آرام‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻗﺪر ﺷﮑﺎف ﺑﺎرﯾﮑﯽ ﺑﺎزﺷﺎن ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻧﯿﻤﻪﺑﺎز و ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎزﺷﺎن ﮐﺮدم و‬‫دور و ﺑﺮم را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫هﻤﻪﻣﺎن ﭘﺸﺖ ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺰرگ ﺷﺎﻧﺰدﻩﭼﺮخ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﺤﻔﻈﻪٔ‬‫ﭼﺮخهﺎ‪ ،‬در ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﻨﻈﻢ‪ ،‬در ﻃﻮل دﯾﻮارﻩٔ اﺗﺎﻗﮏ را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﺗﺎﻗﮏ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ ﮐﺎﻣﯿﻮن‬‫ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﻮر اﺗﺎق ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﯾﺎ زﻧﺪان ﻣﺘﺤﺮک ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬در ﻃﻮل دﯾﻮارهﺎ‪ ،‬ﻣﯿﺰهﺎی‬‫ﻓﻠﺰی ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮِ ﺻﻔﺤﻪﺗﺨﺖِ ﺷﯿﮏ‪ ،‬ﺑﺎﻻﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﺑﺎزوهﺎی‬‫ﻣﻌﻠﻖ وﺻﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﻮری ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ آﻧﻬﺎ را ﻣﺜﻞ هﺎﻟﻪای دور ﺳﺮ اﭘﺮاﺗﻮرهﺎ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫‪ ،Nob Hill٣١‬ﻧﺎم ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﻠﻪهﺎی ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ ،Fisherman’s Wharf٣٢‬اﺳﮑﻠﻪٔ ﻣﺎهﯽﮔﯿﺮان‪ ،‬ﻧﺎم ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﻠﻪهﺎی ﺗﻮرﯾﺴﺘﯽ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ‬‫‪١٩‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ از ﻧﺒﺮاﺳﮑﺎ آﻣﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫هﺮ ﻣﯿﺰ ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽِ اداریِ ﺷﯿﮏ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺰﯾﻦ ﺑﻪ ﺗﻌﺪادی دﮐﻤﻪ و دﺳﺘﮕﯿﺮﻩ ﺑﻮد ﺗﺎ‬‫ﺑﺘﻮان ﺳﻄﺢ ﻧﺸﺴﺘﻦ‪ ،‬ارﺗﻔﺎع‪ ،‬ﺷﯿﺐ و اﻧﺤﻨﺎی آن را‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﯿﻠﯽﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﯾﮑﯽﺷﺎن ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ .‬زن ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﻮی ﻗﻬﻮﻩای ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﺰرگﺗﺮ از‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬در ﻟﺒﺎس ﺗﺮﺳﻨﺎک اﻓﺴﺮی‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺟﺬاب ﺑﻪﻧﻈﺮﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﺪت‬‫زﻣﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﻮﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻧﮕﺎهﺘﺎن ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬او هﻢ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد‪ ،‬و‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪاش ﺗﺮﮐﯿﺐ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﯽاﺣﺴﺎس و ﺣﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ‬‫روﺑﺎت‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ‪ ،‬در ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ زﻧﺪان ﺑﻮد ــ ﮐﻪ در ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮی ﮐﺎﺑﯿﻦ و در دورﺗﺮﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ از در ﻗﺮار‬‫داﺷﺖ؛ ﺑﻪ دﯾﻮارﻩٔ اﺗﺎﻗﮏ‪ ،‬ﻣﯿﻠﻪهﺎی آهﻨﯽ ﭘﯿﭻ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و زﻧﺪاﻧﯽهﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯿﻠﻪهﺎی آهﻨﯽ‬‫ﺑﺴﺘﻪﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ون و ﺧﻮﻟﻮ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ .‬دارل ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﻦ دﻩ دوازدﻩ ﻧﻔﺮ دﺳﺘﺒﻨﺪزدﻩای ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ هﻨﻮز اﯾﻦ ﻋﻘﺐ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ــ ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﻬﺎ ﻗﻮز ﮐﺮدﻩ و ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺴﯿﺮ دﯾﺪ ﻣﺮا ﺳﺪ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮی ﮔﻨﺪ ﻋﺮق و ﺗﺮس‪ ،‬آن ﻋﻘﺐ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ‪ ،‬وﻟﯽ‪ ،‬ﺑﺪﺟﻮری ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ‪.‬‬‫ﻣﯽدوﻧﯿﺪ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻢ؟«‬‫وﻧﺴﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد و ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﯾﺪ‪ .‬ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ هﻢ‪.‬‬‫ﭼﺸﻢهﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺪﻗﻪ ﻣﯽﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺳﻔﯿﺪیﺷﺎن ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬و‬‫از آن ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﺳﺐ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺷﺎش داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﭼﻨﺎن ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻦ را ﻧﺪﯾﺪﻩ و هﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ‪ ،‬اﮔﻪ زود ﻧﺮم ﻣﺴﺘﺮاح‪ ،‬اﺗﻔﺎق ﺑﺪی ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺪﺟﻮر ﺑﻮ ﻣﯽﮔﯿﺮﻩ‪،‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻬﯿﻦ ﮐﻪ؟«‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ زﻧﺪانﺑﺎﻧﺎﻧﻤﺎن را ﭘﯿﺪاﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ از ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﻮدداری‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﯿﺎهﯽ ﺗﻮی ﮐﻤﺪی ﮐﻪ ذهﻨﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻟﻮﻟﻮ دارد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮت درﺳﺖ ﺑﻮدﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫او ﺑﻪ ﺳﻮی هﻤﮑﺎراﻧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﻪﻧﻔﺮی ﮐﻤﯽ ﺑﺎ هﻢ ﭘﭻﭘﭻ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آنﻗﺪر آهﺴﺘﻪ‬‫ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺸﺎن در وزوزِ ﭘﻨﮑﻪٔ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ آﺷﻐﺎلهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ را دزدﯾﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دﻗﯿﻖﺗﺮ ﻧﮕﺎﻩﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬اﮔﺮ ﺗﺮورﯾﺴﺖ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﺸﺎن را ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪم ﮐﻨﻨﺪ آﻧﻬﺎ ﻋﺮبهﺎﯾﯽ ﺑﺎ‬‫ﭘﻮﺳﺖ ﻗﻬﻮﻩای و رﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ و ﻋﺮﻗﭽﯿﻦ و دﺷﺪاﺷﻪهﺎی ﮔﺸﺎدی هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻗﻮزک‬‫ﭘﺎﯾﺸﺎن ﻣﯽرﺳﺪ‪.‬‬‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪» :‬دﻩ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺧﻮدﺗﻮ ﻧﮕﻬﺪار‪ ،‬ﺑﻌﺪش هﻤﻪﺗﻮن‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ﺑﺮﯾﻦ دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ دﻩ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺧﻮدم رو ﻧﮕﻪ دارم«‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺳﻌﯽ‬‫ﮐﺮدم اﺿﻄﺮاری ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺶ از آﻧﭽﻪ واﻗﻌﺎً ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﻪ ﺻﺪاﯾﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ‪» .‬ﺟﺪی‬‫ﻣﯽﮔﻢ ﺧﺎﻧﻮم‪ ،‬ﯾﺎ هﻤﯿﻦ اﻵن ﯾﺎ هﯿﭻوﻗﺖ‪«.‬‬‫وﻟﯽ اﺳﯿﺮﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺎ اﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ هِﻠﻬِﻠﻪﭼﯽهﺎی ‪ ٣٣‬ﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫ﺑﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪٔ اول و دوم ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت »ﺳﻮﭘﺮ ﺑﺎول« ‪ ٣٤‬ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ‪ ،‬ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﺑﯿﺎن ﮐﻨﻢ‪ ،‬آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﮏهﺎی ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻮهﺎی ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﻣﺮﺗﺐ ﺑﺎ ﻣﺪﻟﯽ ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً‬‫ارﺗﺸﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬هﻤﻪﻣﺪل ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬ﭘﻮﺳﺖ ﺳﻔﯿﺪ و ﻗﻬﻮﻩای‪ ،‬زن و ﻣﺮد‪ .‬ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻪ هﻢ‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽزدﻧﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﭘﺸﺖ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و از ﻟﯿﻮانهﺎی ﮐﺎﻏﺬی ﻗﻬﻮﻩ‬‫ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ و ﺟﻮک ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦهﺎ ﯾﮏ ﻋﺪﻩ ﻋﺮب اﻓﻐﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ :‬ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎﯾﯽ‬‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﻃﻮری ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻧﺠﺎت ﺑﻪ‬‫هﺮ دری ﻣﯽزﻧﻢ‪ .‬ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺬاﮐﺮﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮﺷﺎن ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪ .‬او‬‫ﮐﻤﯽ ﻣﺴﻦﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﯽ و ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬و ﺷﺎﻧﻪهﺎی ﭘﺖ و ﭘﻬﻨﯽ داﺷﺖ‪ ،‬ورزﺷﮑﺎری‪ .‬ﻗﯿﺎﻓﻪاش‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﭼﯿﻨﯽهﺎ ﯾﺎ ﮐﺮﻩایهﺎ ﺑﻮد ــ ﺣﺘﯽ ون هﻢ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ اﯾﻦ دو دﺳﺘﻪ را از‬‫هﻢ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪهﺪ ــ وﻟﯽ هﻤﺎن ﻧﺸﺎن آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﻮدن را‪ ،‬ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روﯾﺶ‬‫اﻧﮕﺸﺖ ﺑﮕﺬارم‪ ،‬داﺷﺖ‪.‬‬‫‪ ،cheerleader٣٣‬ﻧﺎم ورزﺷﮑﺎراﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در اوﻗﺎت اﺳﺘﺮاﺣﺖ رﺧﺪادهﺎی ورزﺷﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﮔﺮمﮐﺮدن‬‫ﻃﺮفداران ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﻣﯽﭘﺮدازﻧﺪ‪.‬‬‫‪ ،Super Bowl٣٤‬ﺑﺎزی ﻓﯿﻨﺎل ﻓﻮﺗﺒﺎل آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‬‫او ﮐﺖ اﺳﭙُﺮﺗﺶ را ﮐﻨﺎر زد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ اﺑﺰارآﻻﺗﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﺮش ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﻢ‪:‬‬‫ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻟﺒﻪٔ ﮐﺘﺶ را رهﺎ ﮐﻨﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﺗﭙﺎﻧﭽﻪ‪ ،‬ﯾﮏ اﺳﻠﺤﻪی ﺷﻮک‬‫‪٢٠‬‬

‫اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ‪ ٣٥‬و ﯾﮏ ﻗﻮﻃﯽ اﺳﭙﺮی ﯾﺎ ﮔﺎز ﻓﻠﻔﻞ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دهﻢ‪.‬‬‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬دردﺳﺮ درﺳﺖ ﻧﮑﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻤﻨﻮن‪«.‬‬‫ﻣﻄﯿﻌﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪهﯿﭻوﺟﻪ‪«.‬‬‫ﻣﺮا ﺗﻮی ﺗﻮاﻟﺖ هﻞ داد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﻪ هﯿﭻ دردی ﻧﻤﯽﺧﻮردﻧﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر دو ﺗﮑﻪ آﺟﺮﭘﺎرﻩ ﺑﻪ‬‫ﻣﭻ دﺳﺘﻢ وﺻﻞ ﺷﺪﻩﺑﺎﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺑﯽﺣﺴﻢ را ﺗﮑﺎن دادم‪ ،‬اول ﺣﺴﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ‬‫ﻗﻠﻘﻠﮏ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﻮزﺷﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دادم را درآورد‪ .‬ﻧﺸﻤﯿﻦ ﺗﻮاﻟﺖ‬‫را ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردم‪ ،‬ﺷﻠﻮارم را ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ و ﺳﺮ ﭘﺎ‬‫ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ‪.‬‬‫او ﭼﯿﺰی را در ﮐﻤﺮﺑﻨﺪش ﻟﻤﺲ ﮐﺮد و دﺳﺖﺑﻨﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎزوهﺎﯾﻢ‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻤﺮﺑﻨﺪِ اﺑﺰارآﻻتِ ﺑَﺘﻤﻦ را ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ‪ -‬ﮐﻨﺘﺮل از راﻩ دور‬‫ﺑﺮای دﺳﺖﺑﻨﺪهﺎ! ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﯾﺪ‪ :‬آدم‪ ،‬ﺑﺎ آن هﻤﻪ اﺑﺰارآﻻت ﻣﺮﮔﺒﺎر‪،‬‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻧﺪاﻧﯽ ﺧﻢ ﺷﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ هﻤﻪی اﯾﻦ اﺑﺰارآﻻت در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت‬‫او هﺴﺘﻨﺪ ‪ -‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ زﻧﺪاﻧﯽ ﺗﻔﻨﮕﺖ را ﺑﺎ دﻧﺪان ﺑﮕﯿﺮد و ﺑﺎ زﺑﺎﻧﺶ ﻣﺎﺷﻪ را ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﯾﺎ‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی‪.‬‬‫هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺜﺎﻧﻪام رهﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ هﻢ رهﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻢ‪ ،‬ﺑﯽﺻﺪا ﮔﺮﯾﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﺗﺎب ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ اﺷﮏ و آب ﺑﯿﻨﯽ از ﺻﻮرﺗﻢ‬‫ﺳﺮازﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮای ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از هﻖهﻖ ﮐﺮدن اﻧﺠﺎم دهﻢ‬‫ــ دهﺎﻧﻢ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪم و ﺻﺪاهﺎ را در ﺧﻮدم ﺧﻔﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ آنهﺎ اﺣﺴﺎس رﺿﺎﯾﺖ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫دﺳﺘﺎﻧﻢ هﻨﻮز ﺑﺎ ﻧﻮار ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ در ﭘﺸﺘﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ دﺳﺖﺑﻨﺪهﺎ‬‫ﻣﻦ را ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽداﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم در اﯾﻦ ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ در ﯾﮏ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩﺑﻮدم‪ ،‬ﭘﺎهﺎﯾﻢ‬‫ﻣﺜﻞ ﭼﻮبﭘﻨﺒﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻﻪٔ ﮐﻼم‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﻮرت روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم و ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﮐﻪ ﺳﻮزن‬‫ﺳﻮزن ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﺗﮑﺎن دادم‪ ،‬ﺗﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺑﺪﻧﻢ ﺑﮑﺸﺎﻧﻤﺸﺎن و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮم‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‪ ،‬از ﺷﺎش و ﮔﺮﯾﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪم‪ .‬ﻣﺮدک ﺑﻪ در ﻣﯽﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﻢ را ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ دﺳﺘﻤﺎل ﺗﻮاﻟﺖ ﭘﺎک ﮐﺮدم‪ ،‬هﻤﻪ را ﺗﻮی ﺗﻮاﻟﺖ ﭼﭙﺎﻧﺪم و‬‫ﺳﯿﻔﻮن را ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬ﺑﻌﺪ دﻧﺒﺎل ﮐﺎﺳﻪٔ دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ ﮔﺸﺘﻢ وﻟﯽ ﭼﯿﺰی ﺟﺰ ﯾﮏ ﺑﻄﺮیِ ﭘُﻤﭙﯽِ‬‫ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﻗﻮیِ دﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﯿﮑﺮوبهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﮐُﺸﺖ ﺑﺎ ﭼﺎپ رﯾﺰ‬‫روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ دﺳﺖهﺎﯾﻢ ﻣﺎﻟﯿﺪم و از ﺗﻮاﻟﺖ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم‪.‬‬‫ﻣﺮدک ﻣﺮا ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ دﻟﻘﮏ‪ ،‬ﺗﺎ اﻧﺘﻬﺎی ﮐﺎﺑﯿﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺗﻮاﻟﺖ ﺳﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ‬‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬راﻩ رﻓﺘﻢ‪ .‬در ﻣﺴﯿﺮ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم دارل را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ هﺮ ﯾﮏ‬‫از ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻧﻔﺮی ﮐﻪ ﻗﻮز ﮐﺮدﻩ و آﻧﺠﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﯾﺎ هﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن‪.‬‬‫ﻣﺮدک ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺮو ﺗﻮ‪«.‬‬‫ﻣﭻ دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺷﻪ ﻟﻄﻔﺎً اﯾﻨﻬﺎ رو ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ؟« اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ از ﺳﺎﻋﺖهﺎ‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در دﺳﺘﺒﻨﺪ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﺳﻮﺳﯿﺲ ﺑﻨﻔﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮدک ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﺠﺎ ﭼﯽﮐﺎر داﺷﺘﯽ ﻣﯽﮐﺮدی؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬از ﺗﻮاﻟﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ «.‬او ﻣﺮا ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺣﺲ ﮐﺮدم‬‫دﺳﺘﺒﻨﺪهﺎی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﺟﺪﯾﺪی دورﺷﺎن ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬از وﻗﺘﯽ دﺳﺖﺑﻨﺪهﺎی ﻗﺒﻠﯽ‬‫از دﺳﺘﻢ ﺑﺎز ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﭻ دﺳﺘﺎﻧﻢ ورم ﮐﺮدﻩﺑﻮد و اﯾﻦ ﺟﺪﯾﺪهﺎ ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺣﺴﺎﺳﻢ را‬‫ﮔﺰﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﺑﺰﻧﻢ و از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻪ آنهﺎ ﺣﺲ رﺿﺎﯾﺖ ﺑﺪهﻢ‪ ،‬ﺧﻮدداری‬‫ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻣﺮدک ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ«‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺤﻨﻢ ﻃﻌﻨﻪآﻣﯿﺰ ﯾﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ )ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪(.‬‬‫»ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺘﺒﻨﺪم را ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺮاﯾﻢ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬ﺗﻮاﻟﺖ رﻓﺘﻦ‬‫ﺑﯽدﺳﺖ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ «.‬ﮐﺴﯽ در ﮐﺎﺑﯿﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪ .‬از ﺳﺎﯾﺶ ﻋﻀﻼتِ ﻓﮏِ ﻃﺮف ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ‪ .‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬اﯾﻦهﺎ ﻋﺠﯿﺐ‪ ،‬ﺳﻔﺖ و ﺳﺨﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﻣﺮا ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻢ زﻧﺠﯿﺮ ﮐﺮد و ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪی را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد‪ .‬دﯾﺪم ﺧﻮﻟﻮ اﺳﺖ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ‬‫ﭘُﻒ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و زﺧﻢ ﺑﺪی روی ﮔﻮﻧﻪاش ﺑﻮد‪.‬‬‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪش ﺑﺮد و ﯾﮏ ﭼﻨﺪﮐﺎرﻩٔ ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺸﻨﮓ از آن درآورد‪ .‬ﯾﮏ‬‫ﭼﺎﻗﻮی ﻧﺎﺟﻮر از آن درآورد و دﺳﺘﺒﻨﺪهﺎی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ را ﺑﺮﯾﺪ و دﺳﺘﺎﻧﻢ دوﺑﺎرﻩ ﻣﺎل ﺧﻮدم‬‫از او ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟«‪ ،‬و دوﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ اﺑﺰار داﺷﺖ ﯾﮏدﻓﻌﻪ دﺳﺘﺶ را‬‫روی ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﻢ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﺮم را ﻣﺤﮑﻢ هﻞ داد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭘﺲ ﺳﺮم ﺑﻪ دﯾﻮارﻩٔ آهﻨﯽ‬‫‪٣٥ Taser Gun‬‬‫‪٢١‬‬

‫زن‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﭘﻠﮏ هﻢ ﻧﺰد‪ .‬ﺟﻠﻮﺗﺮ از او ﺑﻪ ﻋﻘﺐِ ﮐﺎﻣﯿﻮن و ﭘﺸﺖ ﭘﺮدﻩ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ‬‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺗﺎﺷﻮ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ روی آن ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ ــ زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ و ﻣﺮد ﮐﻤﺮﺑﻨﺪدار‬‫ــ از ﺻﻨﺪﻟﯽهﺎی ﻣﺠﻬﺰِ ارﮔﻮﻧﻮﻣﯿﮑﯿﺸﺎن‪ ،‬ﻧﮕﺎهﻢ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺨﻮرد و ﻣﺜﻞ زﻧﮓ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﮏ‪ ،‬ﺻﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮐﻠﻨﺠﺎر‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﻓﻮﮐﻮس ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺮف ﻧﺒﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫از اﯾﻦ آدمهﺎ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ .‬هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ‬‫را ﭘﺲ ﺑﺪهﻨﺪ‪.‬‬‫هﻤﻪٔ زﻧﺪاﻧﯽهﺎ‪ ،‬ﯾﮑﯽﯾﮑﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮاﻟﺖ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻢ‬‫ﭘﯿﺶ رﻓﻘﺎﯾﺶ رﻓﺖ و ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮﻩٔ دﯾﮕﺮ ﺧﻮرد ــ دﯾﺪم ﮐﻪ از ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪی ﮐﺎﻏﺬی‬‫ﺑﺰرگ اﺳﺘﺎرﺑﺎﮐﺲ ﺑﺮای ﺧﻮدﺷﺎن ﻗﻬﻮﻩ ﻣﯽرﯾﺨﺘﻨﺪ ــ و ﻣﮑﺎﻟﻤﻪٔ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺑﺎ هﻢ داﺷﺘﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﮐﻠّﯽ‪ ،‬در ﻃﻮل آن‪ ،‬ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬درِ ﻋﻘﺐِ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺎز ﺷﺪ و هﻮای ﺗﺎزﻩ ﺑﻪ درون آﻣﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ دودآﻟﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﻤﯿﺰ‬‫و ﺧﺎﻟﺺ‪ .‬ﭘﯿﺶ از ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در‪ ،‬از ﻻی در دﯾﺪم ﮐﻪ هﻮای ﺑﯿﺮون ﺗﺎرﯾﮏ اﺳﺖ و ﺑﺎران‬‫ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از آن ﺑﺎرانهﺎی ﻧﻢﻧﻢ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﮐﻪ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻣﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺮدی ﮐﻪ وارد ﺷﺪ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ارﺗﺸﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ .‬ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ارﺗﺶ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ‪.‬‬‫او ﺑﻪ آدمهﺎی ﺗﻮی ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺳﻼم ﻧﻈﺎﻣﯽ داد و آﻧﻬﺎ هﻢ در ﺟﻮاب ﺑﻪ او ﺳﻼم ﻧﻈﺎﻣﯽ دادﻧﺪ و‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم زﻧﺪاﻧﯽ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ ــ ﻣﻦ زﻧﺪاﻧﯽ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ‬‫ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻣﯿﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﯿﻦ آن دو ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﮐﯿﻒ ﭘﻮل و ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﻢ روی آن ﭘﺨﺶ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﺆال ازت دارﯾﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪم‪»:‬ﻣﻦ ﺑﺎزداﺷﺘﻢ؟« اﯾﻦ ﺳﺆال ﺑﯽﺧﻮدی ﻧﺒﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺗﺤﺖ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻧﺒﺎﺷﯽ‪،‬‬‫ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬ﻣﺤﺪودﯾﺖهﺎﯾﯽ در ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ و ﯾﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ اﻧﺠﺎم دهﺪ‪ ،‬دارد‪ .‬ﺑﺮای‬‫ﻣﺜﺎل‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺪون ﺑﺎزداﺷﺖ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ آدم را ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﺟﺎزﻩٔ ﺗﻤﺎس ﺗﻠﻔﻨﯽ‬‫ﺑﻪ آدم ﺑﺪهﻨﺪ و ﺑﮕﺬارﻧﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ وﮐﯿﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻘﺪر دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ‬‫ﯾﮏ وﮐﯿﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻦ واﺳﻪ ﭼﯿﻪ؟« و ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﭘﯿﻐﺎم ﺧﻄﺎﯾﯽ را ﻧﺸﺎن‬‫ﻣﯽداد ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺪون دادن ﭘﺴﻮرد درﺳﺖ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت درون ﺗﻠﻔﻦ دﺳﺖ ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﭘﯿﻐﺎم ﮐﻤﯽ ﺑﯽادﺑﺎﻧﻪ ﺑﻮد ــ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﯾﮏ دﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﺘﯽ را ﻣﯽداد‬‫ﮐﻪ در هﻤﻪﺟﺎی دﻧﯿﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩاﺳﺖ ــ ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ وﺳﺎﯾﻠﻢ را آنﻃﻮری‬‫ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫♢‬‫ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺎزداﺷﺘﻢ؟« اﮔﺮ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻧﺒﺎﺷﯽ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺠﺒﻮرت ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ‬‫ﺳﺆاﻻﺗﺸﺎن ﺟﻮاب دهﯽ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزداﺷﺖ هﺴﺘﯽ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮاﺑﺖ را ﺑﺪهﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺖ‪.‬‬‫ﭘﺮدﻩٔ ﺳﯿﺎر ﮐﻮﭼﮑﯽ در اﻧﺘﻬﺎی ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺑﻪﭘﺎ ﮐﺮدﻧﺪ و ﯾﮑﯽﯾﮑﯽ ﺳﺮ وﻗﺘﻤﺎن آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻏﻞ و‬‫زﻧﺠﯿﺮﻣﺎن را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺎ را ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎی ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ــ‬‫ﺑﺎ ﺷﻤﺎرش ﺛﺎﻧﯿﻪهﺎ در ذهﻨﻢ‪ ،‬هﺰار و ﯾﮏ‪ ،‬هﺰار و دو ــ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽهﺎ هﺮ ﮐﺪام ﺣﺪود هﻔﺖ‬‫دﻗﯿﻘﻪ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺳﺮم داﺷﺖ از ﮐﻢآﺑﯽ و ﻧﺒﻮدِ ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ ﻣﯽﺗﺮﮐﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﻧﻔﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ زﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮهﺎی ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﮐﺎﻣﯿﻮن‬‫ﺑﺮدﻩ ﺷﺪم‪ .‬از ﻧﺰدﯾﮏ‪ ،‬ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬زﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﻮد اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و ﮔﻮﺷﻪهﺎی‬‫دهﺎﻧﺶ ﭼﺮوک داﺷﺖ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮل از راﻩ دور ﻗﻔﻞ زﻧﺠﯿﺮم را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻣﺮا روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪،‬‬‫ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺘﺸﮑﺮم«‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر ﻣﺆدب ﺑﻮدن از ﺧﻮدم ﺑﺪم آﻣﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫اﻧﮕﺎر آن را در ﻣﻦ ﺣﮏ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫زن ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺗﻮ‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﺑﺎزداﺷﺖِ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ هﺴﺘﯽ‪«.‬‬‫»ﺑﺎزداﺷﺘﻢ؟«‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﺗﻮ از هﻤﯿﻦ اﻵن‪ ،‬درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻣﺎ هﻤﮑﺎری ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ «.‬ﻧﮕﻔﺖ‪» :‬وﮔﺮﻧﻪ‪،‬‬‫‪ «...‬وﻟﯽ از ﻟﺤﻨﺶ واﺿﺢ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎ ﯾﻪ وﮐﯿﻞ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ اﺗﻬﺎﻣﻢ ﭼﯿﻪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام‬‫ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ هﺮ دوی ﺷﻤﺎ رو ﺑﺒﯿﻨﻢ‪«.‬‬‫دو ﻣﺄﻣﻮر ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺎ هﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ در ﻃﺮز ﺑﺮﺧﻮردت ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫‪٢٢‬‬

‫»ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎ ﯾﮏ وﮐﯿﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ «.‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﭘﻮﻟﺶ را ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ‬‫ﮐﻪ در ﻣﻮرد دﺳﺖﮔﯿﺮ ﺷﺪن وﺟﻮد داﺷﺘﻨﺪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺴﯿﺎر روﺷﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬ﻓﻘﻂ‬‫ﺗﻘﺎﺿﺎی ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﯾﮏ وﮐﯿﻞ رو ﺑﮑﻦ‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻞ از اﯾﻨﮑﻪ آنهﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﯾﺎ ﭼﻪ اﻧﺠﺎم‬‫ﻣﯽدهﻨﺪ‪ .‬ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺪون ﺣﻀﻮر وﮐﯿﻞ هﯿﭻوﻗﺖ ﻧﺘﯿﺠﻪٔ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪارد‪ .‬اﯾﻦ دو‬‫ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﻠﯿﺲ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ اﮔﺮ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﻪ ﺑﻮد؟‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ اﯾﻦ ﻣﺪت دوﺑﺎرﻩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻨﻢ‬‫را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﻌﺪادی وﺳﯿﻠﻪٔ ﻣﺸﮑﻮک هﻤﺮاﻩ ﺗﻮ‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ‪ ،‬ﺗﻮ و هﻤﺮاهﺎﻧﺖ رو ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﺤﻞ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر‬‫ﺑﻪ ﺧﻮدش دﯾﺪﻩ‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ دو ﺗﺎ رو ﮐﻪ ﮐﻨﺎر هﻢ ﺑﮕﺬاری‪ ،‬اوﺿﺎع ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺖ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺸﯿﻤﻮن ﺑﺸﯽ‪ .‬ﺣﺎﻻ‪،‬‬‫اﯾﻦ ﺑﺮای ﭼﯿﻪ؟«‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺘﻢ؟ ﻣﻦ هﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻤﻪ!«‬‫»دﻗﯿﻘﺎً ﺳﻦ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر داری ــ اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ‬‫ﻣﺜﻞ ﺗﻮ هﺴﺘﺶ ﮐﻪ زود ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ و اﯾﺪﻩآلﮔﺮا هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺎ‬‫اﺳﻤﺖ رو ﺗﻮی ﮔﻮﮔِﻞ ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺟﻮری ﺗﻮی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﺴﺖ‬‫ﮐﺮدی‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎ ﯾﻪ وﮐﯿﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﭼﻨﺎن ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﺣﺸﺮﻩ هﺴﺘﻢ‪» .‬ﺗﻮ هﻨﻮز اﯾﻦ ﺗﺼﻮر ﻏﻠﻂ رو‬‫داری ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺮﻣﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﻠﯿﺲ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻩای‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻦ ﺗﺼﻮر ﻏﻠﻂ ﺑﯿﺎی‬‫ﺑﯿﺮون‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺟﻨﮓﺟﻮی ﺑﺎﻟﻘﻮﻩی دﺷﻤﻦ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ دوﻟﺖ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ‬‫دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪی‪ .‬اﮔﻪ ﻣﻦ ﺟﺎی ﺗﻮ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺟﻨﮓﺟﻮی دﺷﻤﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب‪ .‬ﭼﻮن ﺳﻮراخهﺎی ﺗﺎرﯾﮑﯽ وﺟﻮد دارﻧﺪ ﮐﻪ‬‫ﻣﺒﺎرزای دﺷﻤﻦ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺗﻮﺷﻮن ﮔﻢ ﺑِﺸَﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻮراخهﺎی ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺎرﯾﮏ ﻋﻤﯿﻘﯽ‪ ،‬ﺳﻮراخهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﻮی اوﻧﺎ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽﺷﯽ‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ‪ .‬داری ﺑﻪ ﺣﺮفهﺎم ﮔﻮش ﻣﯽﮐﻨﯽ‪،‬‬‫ﻣﺮد ﺟَﻮون؟ ﻣﻦ ازَت ﻣﯽﺧﻮام ﮐﻪ ﻗﻔﻞِ اﯾﻦ ﺗﻠﻔﻦ رو ﺑﺎز ﮐﻨﯽ و ﻓﺎﯾﻞهﺎی ﺗﻮی ﺣﺎﻓﻈﻪاش رو‬‫رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﺎرهﺎت رو ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪی‪ :‬ﺑﺮای ﭼﯽ ﺗﻮی اون ﺧﯿﺎﺑﻮن‬‫ﺑﻮدی؟ درﺑﺎرﻩٔ ﺣﻤﻠﻪای ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻩ ﭼﯽ ﻣﯽدوﻧﯽ؟«‬‫ﺑﺮآﺷﻔﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺑﺎز ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ «.‬در ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﻦ هﻤﻪ‬‫ﺟﻮر ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﺼﻮﺻﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ :‬ﻋﮑﺲ‪ ،‬اﯾﻤﯿﻞ‪ ،‬هﮏ و ﻣُﺪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺼﺐ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﺼﻮﺻﯿﻪ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ داری ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﺣﻖ دارم ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮدم رو داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻢ‪ .‬و ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎ ﯾﮏ وﮐﯿﻞ‬‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫»اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺎﻧﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺑﭽﻪ‪ .‬آدمهﺎی درﺳﺘﮑﺎر‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن ﻧﺪارﻧﺪ‪«.‬‬‫‪٢٣‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٤‬‬‫و آﻧﻬﺎ را ﯾﺎ ﻣﺜﻞ ﺑﺎر ﺣﻤﻠﺸﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﺎ ﭘﺎی ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﯿﺮون ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﻮﺑﺖ‬‫ﻣﻦ ﺷﺪ ﺑﺎز ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬و ﺑﺎز هﻢ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﯽﻋﺎﻃﻔﻪ و ﺧﺸﻦ‪ ،‬ﻣﺮا ﺣﻤﻞ‬‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ دوﺑﺎرﻩ ﮐﯿﺴﻪ را از ﺳﺮم درآوردﻧﺪ‪ ،‬در ﯾﮏ ﺳﻠﻮل ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺳﻠﻮل ﻗﺪﯾﻤﯽ و درب و داﻏﺎن ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻮی درﯾﺎ ﻣﯽداد‪ .‬ﯾﮏ ﭘﻨﺠﺮﻩ در ﺑﺎﻻی ﺑﺎﻻ داﺷﺖ‬‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﯿﻠﻪهﺎی زﻧﮓزدﻩ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﯿﺮون هﻮا هﻨﻮز ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﭘﺘﻮ روی‬‫زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و ﯾﮏ ﺗﻮاﻟﺖ آهﻨﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺪون ﻧﺸﯿﻤﻦ در دﯾﻮار ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢﺑﻨﺪم را درآوردﻩ ﺑﻮد ﭘﻮزﺧﻨﺪی ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ داد و در ﻓﻮﻻدی ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ را‬‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪.‬‬‫ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺎﺳﺎژ دادم‪ ،‬ﺳﻮزش ﻧﺎﺷﯽ از دوﺑﺎرﻩ ﺟﺎری ﺷﺪن ﺧﻮن در دﺳﺖ‬‫و ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﻪ هﯿﺲ هﯿﺲ وا داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ‪ ،‬و ﺳﭙﺲ راﻩ ﺑﺮوم‪ .‬ﺻﺪای‬‫ﺻﺤﺒﺖ‪ ،‬ﮔﺮﯾﻪ‪ ،‬ﻓﺮﯾﺎد دﯾﮕﺮان را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﭼﻨﺪ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪم‪» :‬ﺧﻮﻟﻮ! دارِل!‬‫وَﻧﺴﺎ!« ﺻﺪاهﺎی دﯾﮕﺮ زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺑﻨﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎدهﺎﯾﻢ ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ‪ ،‬و ﻧﺎمهﺎﯾﯽ را ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﻌﻀﯽ هﺎ هﻢ ﺑﺪ و ﺑﯿﺮاﻩ هﻮار ﻣﯽ زدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮﯾﻦ ﺻﺪاهﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﺻﺪای ﻣﺴﺖهﺎﯾﯽ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ ﻋﺮﺑﺪﻩ ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺻﺪای ﻣﻦ هﻢ ﭼﻨﺎن ﭼﯿﺰی ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ ﺳﺮﻣﺎن داد زدﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬هﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ هﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻧﻌﺮﻩ ﺑﮑﺸﻨﺪ‪.‬‬‫دﺳﺖ آﺧﺮ هﻤﻪ داﺷﺘﯿﻢ زوزﻩ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﺟﯿﻎ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺳﺮﻣﺎن‬‫ﻣﻨﻔﺠﺮ و ﮔﻠﻮهﺎﯾﻤﺎن ﭘﺎرﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ ﭼﻪ ﭼﯿﺰی را از دﺳﺖ ﻣﯽدادﯾﻢ؟‬‫دوﺑﺎرﻩ ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮم ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻢﺑﻨﺪم را ﺳﺮم ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدم رهﺎﯾﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ‪ ،‬ﮐﺎﻣﯿﻮن راﻩ اﻓﺘﺎد و در ﯾﮏ ﺳﺮازﯾﺮی ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻣﻦ را ﺳﺮ ﭘﺎ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﺪ ﺟﻮری ﺧﻮاب‬‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﻋﯿﻦ ﻗﺎﻟﺐ ﯾﺦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زاﻧﻮهﺎﯾﻢ هﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺎﻋﺖهﺎی ﻃﻮﻻﻧﯽ دو زاﻧﻮ‬‫ﻧﺸﺴﺘﻦ‪ ،‬ورم ﮐﺮدﻩ و دردﻧﺎک ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫دﺳﺖهﺎﯾﯽ ﺷﺎﻧﻪهﺎ و ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﻮﻧﯽ ﺳﯿﺐزﻣﯿﻨﯽ ﺑﻠﻨﺪم ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬از‬‫دور و ﺑﺮم ﺻﺪاهﺎی ﻧﺎﻣﺸﺨﺼﯽ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﯾﮑﯽ داﺷﺖ ﻓﺤﺶ‬‫ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﻣﺴﺎﻓﺖ ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﺣﻤﻠﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪم زﻣﯿﻦ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻧﺮدﻩ دﯾﮕﺮی ﺑﺎ زﻧﺠﯿﺮ‬‫ﺑﺴﺘﻨﺪم‪ .‬زاﻧﻮهﺎﯾﻢ دﯾﮕﺮ ﺗﺎب ﺗﺤﻤﻞ وزﻧﻢ را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪم و ﮐﺞ و ﮐﻮﻟﻪ‬‫ﻣﺜﻞ زوﻟﺒﯿﺎ روی زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ راﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ دﻓﻌﻪ دﯾﮕﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﮐﺎﻣﯿﻮنﺳﻮاری ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺳﻄﺢ زﯾﺮم آرام‬‫ﺗﮑﺎن ﺗﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮرد و از ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮرهﺎی دﯾﺰﻟﯽ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم در ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ‬‫هﺴﺘﻢ! دﻟﻢ هﺮی ﭘﺎﯾﯿﻦ رﯾﺨﺖ‪ .‬داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺮا از ﺳﻮاﺣﻞ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﮐﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﮐﺪام ﺟﻬﻨﻢدرﻩای؟ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻋﺚ‬‫وﺣﺸﺘﻢ ﺷﺪ‪ ،‬از ﺗﺮس ﻓﻠﺞ ﺷﺪم و زﺑﺎﻧﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ؛ ﺑﻪ ذهﻨﻢ ﺧﻄﻮر ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دﯾﮕﺮ‬‫هﯿﺞ وﻗﺖ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم را ﻧﺒﯿﻨﻢ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻣﺰﻩ ﮐﻤﯽ اﺳﺘﻔﺮاغ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺳﻮزاﻧﺪ ‪ .‬ﮐﯿﺴﻪای‬‫ﮐﻪ روی ﺳﺮم ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ داﺷﺖ ﺧﻔﻪام ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ‪ ،‬و‬‫وﺿﻌﯿﺖ ﭘﯿﭻ ﺧﻮردﻩ و ﻏﯿﺮﻋﺎدیِ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﻢ هﻢ ﻣﺰﯾﺪ ﺑﺮ ﻋﻠﺖ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻣﺪت زﯾﺎدی روی آب ﻧﻤﺎﻧﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫وﻟﯽ اﻻن ﻣﯽداﻧﻢ ﭘﺎﻧﺰدﻩ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮدﻩ‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدم دارﯾﻢ ﭘﻬﻠﻮ ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬در ﻋﺮﺷﻪٔ‬‫اﻃﺮاﻓﻢ ﺻﺪای ﭘﺎ ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮ زﻧﺪاﻧﯽهﺎی اﻃﺮاﻓﻢ را ﺑﺎز ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‬‫♢‬‫ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻌﺪی ﮐﻪ ﺑﺮای ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺜﯿﻒ و ﺧﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺸﻨﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬‫‪٢٤‬‬

‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﺑﺪون ﮐﻪ‪ ،‬از‬‫اﻻن‪ ،‬دﯾﮕﻪ از اﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻤﯿﺸﻪ! ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺪوﻧﯿﻢ‬‫ﺑﻬﻤﻮن ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﺑﺸﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ در زﻣﺎن اﺷﺘﺒﺎﻩ در ﺟﺎی اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﺑﻮدی‪،‬‬‫ﺑﺎز هﻢ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺮی و هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﮑﻨﯽ ﻣﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ هﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﺗﻮ ﺟﻮری رﻓﺘﺎر ﮐﺮدی ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰی رو ﻣﯽﺧﻮای ﻗﺎﯾﻢ ﮐﻨﯽ‪ ،‬و ﻣﺎ اﺻﻼً از اﯾﻦ رﻓﺘﺎر‬‫ﺧﻮﺷﻤﻮن ﻧﻤﯽآد‪«.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ هﻢ ﺟﺰو ﺗﯿﻢ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد‪ ،‬هﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮔﻨﺪﻩﺑﮏ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻣﺜﻞ‬‫ﯾﮏ ﺷﻘﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽﺷﺎن ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮد‪ ،‬و دو ﺗﺎی‬‫دﯾﮕﺮ ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ دو ﻻﺗﯿﻨﯽﺗﺒﺎر ﻣﯽزد‪ .‬هﻤﻪﺷﺎن ﺗﻔﻨﮓ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﺗﺒﻠﯿﻎ »ﺑﻨﺘﻮن« ‪ ٣٦‬را ﺑﺎ ﺑﺎزی ﺗﯿﺮاﻧﺪازی اولﺷﺨﺺ »ﮐﺎﻧﺘﺮ‪-‬اﺳﺘﺮاﯾﮏ« ‪٣٧‬‬‫ﺗﺮﮐﯿﺐ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬‫ﻣﺮا از ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﯿﺮون آوردﻩ و ﻣﭻ دﺳﺖ و ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﺑﻪ هﻢ ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در‬‫ﺣﺎل ﻋﺒﻮر ﺑﻪ دور و ﺑﺮم ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮدم‪ .‬از ﺑﯿﺮون ﺻﺪای آب ﺷﻨﯿﺪم و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺷﺎﯾﺪ در‬‫زﻧﺪان آﻟﮑﺎﺗﺮاز ﺑﺎﺷﯿﻢ ــ ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل زﻧﺪان ﺑﻮد هﺮﭼﻨﺪ ﻧﺴﻞهﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎ‬‫آﻧﺠﺎ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﯽرﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﯽ »آل ﮐﺎﭘﻮن« ‪ ٣٨‬و ﮔﺎﻧﮕﺴﺘﺮهﺎی‬‫هﻢﻋﺼﺮش ﭼﻪ ﺟﻮر ﺟﺎﯾﯽ زﻣﺎن ﻣﺤﮑﻮﻣﯿﺘﺸﺎن را ﺳﭙﺮی ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻗﺒﻼ ﺑﺎ اردوی‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ آﻟﮑﺎﺗﺮاز رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﻗﺪﯾﻤﯽ و زﻧﮓ زدﻩ و ﻋﻬﺪ ﺑﻮﻗﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻮدﯾﻢ‬‫اﻧﮕﺎر ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدی ﺑﻪ زﻣﺎن ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم‪ ،‬ﻧﻪ زﻣﺎن ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺳﺮخﭘﻮﺳﺖهﺎ‪.‬‬‫روی در هﻤﻪٔ ﺳﻠﻮلهﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐهﺎﯾﯽ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﯿﺰر روﯾﺸﺎن ﺑﺎرﮐﺪ و ﺷﻤﺎرﻩ‬‫ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ هﯿﭻ راهﯽ ﺑﺮای ﻓﻬﻤﯿﺪن اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ‬‫درهﺎﺳﺖ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﺗﺎق ﺑﺎزﺟﻮﺋﯽ ﻇﺎهﺮی ﻣﺪرن داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺮاغهﺎی ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ و‬‫ﺻﻨﺪﻟﯽهﺎی ارﮔﻮﻧﻮﻣﯿﮏ ــ وﻟﯽ ﻧﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺗﺎﺷﻮی ﭘﯿﮏﻧﯿﮑﯽ داﺷﺘﻢ‬‫ــ و ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺟﻠﺴﻪٔ ﺑﺰرگ ﭼﻮﺑﯽ‪ .‬آﯾﻨﻪای ﻃﻮل ﯾﮏ دﯾﻮار را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ اﺑﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ‬‫رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﮐﺴﯽ دارد از ﭘﺸﺖ آن ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ و دوﺳﺘﺎﻧﺶ از ﯾﮏ ﻗﻮری‬‫ﺑﺰرگ ﮐﻪ روی ﻣﯿﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﺮای ﺧﻮدﺷﺎن ﻗﻬﻮﻩ رﯾﺨﺘﻨﺪ )آن ﻣﻮﻗﻊ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﺧﺮﺧﺮﻩاش رو ﺑﺠﻮم ﺗﺎ ﻗﻬﻮﻩاش را ﺑﮕﯿﺮم( و ﺑﻌﺪ ﮐﻤﯽ آب در ﯾﮏ ﻟﯿﻮان ﯾﻮﻧﻮﻟﯿﺘﯽ ﮐﻨﺎرم‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ــ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﻢ را از ﭘﺸﺘﻢ ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آن دﺳﺖ‬‫ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬هِﺮ هِﺮ هِﺮ‪.‬‬‫زن ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﻣﺮوز ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮرﻩ؟«‬‫ﻣﻦ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪.‬‬‫رﻗﺖ اﻧﮕﯿﺰ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮی ﮐﻪ در ﻣﻐﺰم ﻣﯽﮔﻨﺠﯿﺪ هﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮد‪:‬‬‫»ﻗﺎﻧﻌﻤﻮن ﮐﻨﯽ ﮐﻪ در زﻣﺎن اﺷﺘﺒﺎﻩ در ﺟﺎی اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﺑﻮدی‪ «.‬اﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ در ﻋﻤﺮم ﺑﺮاﯾﻢ رخ دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻ وﻗﺖ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻋﻤﺮم اﯾﻦﻗﺪر ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد و‬‫ﻧﺘﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت‪» ،‬در زﻣﺎن ﻧﺎدرﺳﺖ در ﺟﺎی ﻧﺎدرﺳﺖ«‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺶ ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ‬‫ﻃﻨﺎب ﻧﺠﺎﺗﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ روﯾﻢ آوﯾﺰان ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽزدم ﺗﺎ ﻏﺮق‬‫ﻧﺸﻮم‪.‬‬‫»ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس؟« ﺟﻠﻮی ﺻﻮرﺗﻢ ﺑﺸﮑﻨﯽ زد‪» .‬اﯾﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ «.‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ ﺑﺮ‬‫ﭼﻬﺮﻩاش ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﻦ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﺮﺳﻢ را ﺑﺒﯿﻨﺪ از ﺧﻮدم ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬وﺿﻊ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ‬‫ﺑﻨﺪازﯾﻤﺖ‪ ،‬ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ‪ «.‬دﺳﺘﺶ را زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﺑﺰد و ﯾﮏ ﮐﯿﻒ دﺳﺘﯽ ﺑﯿﺮون آورد و ﺑﺎزش‬‫ﮐﺮد‪ .‬از داﺧﻞ آن ﺗﻠﻔﻦ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﻨﻬﺪم ﮐﻨﻨﺪﻩ‪/‬ﺗﮑﺜﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩٔ آرﻓﯿﺪم‪ ،‬ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب و ﮐﺎرتهﺎی‬‫ﺣﺎﻓﻈﻪام را درآورد‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ روی ﻣﯿﺰ ﭼﯿﺪ‪.‬‬‫»ﺧﻮاﺳﺘﻪهﺎی ﻣﺎ از ﺗﻮ اﯾﻨﺎﺳﺖ‪ :‬اﻣﺮوز ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻨﺖ رو ﺑﺮاﻣﻮن ﺑﺎز ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر رو‬‫ﺑﮑﻨﯽ‪ ،‬ﺑﻬﺖ اﻣﺘﯿﺎز اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻓﻀﺎی آزاد و ﺗﻨﻔﺲ ﻣﯽدﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ دوش ﺑﮕﯿﺮی و اﺟﺎزﻩ‬‫ﺧﻮاهﯽ داﺷﺖ ﺗﻮی زﻣﯿﻦ ورزش ﻗﺪم ﺑﺰﻧﯽ‪ .‬ﻓﺮدا دوﺑﺎرﻩ ﻣﯿﺎرﯾﻤﺖ اﯾﻨﺠﺎ و ازت ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ‬‫اﻃﻼﻋﺎت اﯾﻦ ﮐﺎرتهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪ رو ﺑﺮاﻣﻮن رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬اﮔﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ‬‫ﺗﻮی ﺳﺎﻟﻦ ﻏﺪاﺧﻮری ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻏﺬات رو ﺑﺨﻮری‪ .‬روز ﺑﻌﺪش ﭘﺴﻮرد اﯾﻤﯿﻞهﺎت رو ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫ﻣﯽدی و در ﻋﻮض اﺟﺎزۀ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ رو ﻣﯽﮔﯿﺮی‪«.‬‬‫‪ ،United Colors of Benneton٣٦‬ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻟﺒﺎس ﮐﻪ در ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺗﺶ ﻏﺎﻟﺒﺎً از اﻓﺮادی از ﻧﮋادهﺎی‬‫ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ،Counter-Strike٣٧‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﺒﻮبﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎزﯾﻬﺎی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺷﺒﮑﻪای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﮕﺮان در ﻗﺎﻟﺐ‬‫دو ﺗﯿﻢ ﺗﺮورﯾﺴﺖ و ﭘﻠﯿﺲ ﺿﺪﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﻣﯽﭘﺮدازﻧﺪ‬‫‪٣٨‬ﺗﺒﻪﮐﺎر ﺑﻨﺎم آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻠﻤﻪ »ﻧﻪ« ﺳﺮ زﺑﺎﻧﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ آروﻏﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ از ﮔﻠﻮی آدم ﺑﯿﺮون ﺑﭙﺮد‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺑﯿﺮون ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﮐﻠﻤ ٔﻪ »ﭼﺮا؟« ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ هﻤﻮن ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآد هﺴﺘﯽ‪ .‬ﺑﺮای‬‫اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮدﺗﻪ ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﺗﻮ ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻗﺎﺑﻞ‬‫‪٢٥‬‬

‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن آن اﻣﯿﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺗﮑﺎن دادم‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﺼﺪ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﺑﺮدارم و ﻗﻔﻠﺶ را ﺑﺮای او ﺑﺎز‬‫ﮐﻨﻢ‪ ،‬و او هﻤﺎنﻃﻮر ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮدی ﻣﺮا ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﯽﮐﺮد و هﺮ از ﮔﺎهﯽ‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪم از ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ و ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺴﻮرد‪ «.‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ آن را ﺑﺎ ﺻﺪای‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻦ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪ ،‬هﻤﯿﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻓﻘﺎﯾﺶ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻓﻘﻂ ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻦ را ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎز ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺴﻠﯿﻤﺶ ﺷﻮم‪ .‬ﮐﻪ از هﻤﻪٔ‬‫اﺳﺮارم‪ ،‬از هﻤﻪٔ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯿﻢ دﺳﺖ ﺑﺸﻮﯾﻢ‪ .‬دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺴﻮرد«‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﭘﺴﻮردم را‬‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﺧﺪا ﺑﻪ دادم ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺗﺴﻠﯿﻢ او ﺷﺪم‪.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﺧﺸﮑﯽ زد‪ ،‬ﮐﻪ ﻻﺑﺪ ﺑﺮای زن ﺑﯽ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻣﺜﻞ او ﻣﻌﺎدل رﻗﺺ و ﺷﺎدی‬‫ﭘﯿﺮوزی ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ ﻣﺮا ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬دﯾﺪم ﮐﻪ روی ﺗﻠﻔﻦ ﺧﻢ‬‫ﺷﺪﻩ و ﭘﺴﻮرد را وارد ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎش ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ از ﻗﺒﻞ ﻓﮑﺮش را ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم و ﯾﮏ ﭘﺴﻮرد ﻗﻼﺑﯽ درﺳﺖ ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﺎرﺗﯿﺸﻦ ﺻﻮری و ﺑﯽ ﻣﻮرد را در ﺗﻠﻔﻨﻢ ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ‬‫اﯾﻦﻗﺪر ﭘﺎرﻧﻮﺋﯿﺪ‪/‬زﯾﺮک ﻧﺒﻮدم‪.‬‬‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮاﯾﺘﺎن اﯾﻦ ﺳﺆال ﭘﯿﺶ آﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ اﺳﺮار ﺗﺎرﯾﮑﯽ را در ﺗﻠﻔﻦ‬‫و ﮐﺎرتهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪ و اﯾﻤﯿﻠﻢ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﭽﻪای ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﺣﻘﯿﻘﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن داﺷﺘﻢ و هﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫از ﺗﻠﻔﻦ و ﮐﺎرتهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﻣﻦ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ واﺿﺤﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و درﺑﺎرﻩٔ آﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬و هﻤﻪٔ ﮐﺎرهﺎی ﻣﺴﺨﺮﻩای ﮐﻪ ﺑﺎ هﻢ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ ﺑﻪ‬‫دﺳﺖ آورد‪ .‬ﻣﯽﺷﺪ ﻣﺘﻦ هﻤﻪٔ ﻣﺸﺎﺟﺮات اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﻣﺎ و آﺷﺘﯽهﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ را ﮐﻪ‬‫ﭘﺲ از آن ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽداﻧﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﯿﺰی ﭘﺎک ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﺮا ﺑﮑﻨﻢ؟ ﺣﺎﻓﻈﻪ ارزان اﺳﺖ‪ ،‬و آدم هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽداﻧﺪ‬‫ﭼﻪ وﻗﺖ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺎز ﭘﯿﺪا ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﭼﯿﺰهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ‬‫اﺣﺴﺎس را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ ﮐﻪ در ﻣﺘﺮو ﻧﺸﺴﺘﻪاﯾﺪ و ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ او‬‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻋﻮای ﺗﻠﺨﯽ‪ ،‬ﯾﺎ ﺣﺮف وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ را ﮐﻪ زدﻩاﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽآورﯾﺪ؟‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺎزﮔﺮدﯾﺪ و ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ راﻩ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮی اﺳﺖ ﺗﺎ‬‫ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﯾﺎدآوری ﮐﻨﯿﺪ آنﻗﺪر هﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ آدم ﻣﺰﺧﺮﻓﯽ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ و دارل‬‫درک ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ دﻟﯿﻠﯽ دارﻩ ﯾﻪ آدم ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﻃﻮری رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر اﯾﻦ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬‫ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن دارﻩ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﻮ ﻣﯽﮔﯽ ﺑﯽﮔﻨﺎهﯽ‪ :‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﻮﻗﻊ اﻧﻔﺠﺎر روی ﭘﻞ‬‫ﻣﯽﺑﻮدی‪ .‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﭘﺪر و ﻣﺎدرت اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬دوﺳﺘﺎت‪ .‬دﻟﺖ ﻧﻤﯽﺧﻮاد ﮐﺴﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪات ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﯿﻢ؟«‬‫ﻣﺴﺨﺮﻩ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ او داﺷﺖ در ﻣﻮرد »اﻣﺘﯿﺎز« ﮔﺮﻓﺘﻨﻢ ﺣﺮف ﻣﯽزد ﭼﻨﺎن ﺗﺮﺳﯿﺪم‬‫ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﻮم‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﯾﮏ ﮐﺎری ﮐﺮدﻩام ﮐﻪ ﮐﺎرم ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ رﺳﯿﺪﻩ‪،‬‬‫ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ هﻢ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﻮدم ﺑﻮدﻩ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎری ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ وﺿﻊ ﻋﻮض ﺷﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ او ﺣﺮف را ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت »اﯾﻤﻨﯽ« و »اﻣﻨﯿﺖ« ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ ،‬دل و‬‫ﺟﺮأﺗﻢ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺷﻤﺎ از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ و زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﯿﻦ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدوﻧﻢ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اواﺧﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﻮی ﮐﺸﻮری زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ دارﻩ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم در ﮐﺸﻮری‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺣﻘﻮﻗﯽ دارم‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮔﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻦ ﺑﺎ ﭘﺎرﻩ ﮐﺮدن ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﺣﻘﻮق‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪی ‪ ٣٩‬از آزادی ﻣﻦ دﻓﺎع ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫ﺳﺎﯾﻪای از آزردﮔﯽ از ﭼﻬﺮﻩٔ زن ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪» .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬار ﺑﻮد‪،‬‬‫ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬هﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﮑﺮدﻩ‪ .‬ﺗﻮ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دوﻟﺖ ﮐﺸﻮرت داﺷﺘﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻩ رو ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺧﺎک ﮐﺸﻮرﻣﻮن ﺷﺪﻩ‪،‬‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﺷﺪﻩای‪ .‬ﻣﯽﺧﻮای از ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﯽ؟ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ‬‫ﻧﺬارﯾﻢ آدمهﺎی ﺑﺪ ﺷَﻬﺮِت رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‪ ،‬دﻗﯿﻘﺎً ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿﻪ وﻗﺖ داری ﮐﻪ ﻗﻔﻞ‬‫ﺗﻠﻔﻨﺖ رو ﺑﺎز ﮐﻨﯽ وﮔﺮﻧﻪ ﺑﺮت ﻣﯽﮔﺮدوﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﺖ‪ .‬اﻣﺮوز ﺧﯿﻠﯽ آدم دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎزﺟﻮﺋﯽ‬‫ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ دﺳﺖهﺎﯾﻢ را ﺗﮑﺎن دادم‪ ،‬زﻧﺠﯿﺮی را ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ از آن ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﮐﻪ دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﻨﻢ و ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬زن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد راﻩ آزادﯾﻢ ــ راهﻢ ﺑﻪ دﻧﯿﺎی ﺑﯿﺮون‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم‬‫ــ ﭼﯿﺴﺖ‪ ،‬و هﻤﯿﻦ اﻣﯿﺪوارم ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﺗﻬﺪﯾﺪم ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ دوردﺳﺖهﺎ‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬ﮐﻪ از راﻩ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ آزادی دورم ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ ،‬و اﻣﯿﺪ ﻣﻦ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪﻩﺑﻮد و‬‫‪٣٩‬ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪی ﺑﻪ دﻩ اﺻﻼﺣﯿﻪ اول ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ آﻣﺮﯾﮑﺎ اﻃﻼق ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬‫ﮐﻪ ﺿﺎﻣﻦ ﺣﻘﻮق اوﻟﯿﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ آزادی ﺑﯿﺎن‪ ،‬ﺣﺮﯾﻢ ﺷﺨﺼﯽ‪ ،‬آزادی ﻣﺬهﺐ و ﻏﯿﺮﻩ‪ ،‬ﺑﺮای هﺮ ﺷﻬﺮوﻧﺪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‬‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫‪٢٦‬‬

‫دﯾﮕﺮی دﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﺪ‪ ،‬و ﺣﻮﺻﻠﻪام از دور ﺧﻮدم راﻩ رﻓﺘﻦ ﺳﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﮔﻮشهﺎﯾﻢ را ﺗﯿﺰ‬‫ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﺸﻨﻮم ﮐﻪ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﺑﻔﻬﻤﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺻﺪای‬‫ﻋﺒﻮر ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی ﮔﺬری‪ ،‬ﻣﮑﺎﻟﻤﺎﺗﯽ از دوردﺳﺖ و ﺻﺪای ﻓﺮود هﻮاﭘﯿﻤﺎﯾﯽ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ‪ ،‬ﭼﯿﺰ‬‫ﺑﻪ درد ﺑﺨﻮری ﻧﺸﻨﯿﺪم‪.‬‬‫ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و ﺑﺮاﯾﻢ ﻏﺬا آوردﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺼﻒ ﯾﮏ ﭘﺎی ﭘﭙﺮوﻧﯽ از »ﭘﯿﺘﺰا‬‫ﮔﻮتهﯿﻞ« ‪ ،٤٠‬در »ﭘﻮﺗﺮِرو هﯿﻞ« ‪ ٤١‬ﮐﻪ آن را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﻃﺮح آﺷﻨﺎی ﺟﻌﺒﻪاش‬‫و ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺗﻠﻔﻦ ‪ ٤١٥‬ﯾﺎدآور اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﯿﻦ دﯾﺮوز‪ ،‬ﻣﻦ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن آزاد در ﺳﺮزﻣﯿﻨﯽ‬‫آزاد و اﻣﺮوز ﯾﮏ زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻧﮕﺮان دارل ﺑﻮدم و ﺑﻪ ﻓﮑﺮ دوﺳﺘﺎن دﯾﮕﺮم هﻢ‬‫ﻣﯽاﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ هﻤﮑﺎری ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و آزادﺷﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﺪر و‬‫ﻣﺎدر ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ و زﻣﺎن زﻧﮓ ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ هﻢ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺳﻠﻮل ﺑﻪ ﻃﺮز ﺷﮕﻔﺖآوری ﺧﻠﻮت ﺑﻮد‪ ،‬هﻤﭽﻮن روح ﻣﻦ ﺧﺎﻟﯽ‪ .‬ﺧﯿﺎلﺑﺎﻓﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ‬‫دﯾﻮار روﺑﺮوی ﺗﺨﺘﻢ ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪٔ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺳﯿﺴﺘﻢ را هﮏ‬‫ﮐﻨﻢ و در ﺳﻠﻮﻟﻢ را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ‪ .‬درﺑﺎرﻩٔ ﻧﻤﺮات و ﭘﺮوژﻩهﺎﯾﻢ ﺧﯿﺎلﺑﺎﻓﯽ ﮐﺮدم ــ ﻗﻮﻃﯽهﺎی‬‫ﮐﻬﻨﻪای ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺻﺪای »ﺳﺮاﻧﺪ« ‪ ٤٢‬ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬دورﺑﯿﻦ ﮐﺎﯾﺘﯽ‬‫ﻋﮑﺲﺑﺮداری هﻮاﯾﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬ﻟﭗﺗﺎپ دﺳﺖﺳﺎزم‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ از آﻧﺠﺎ ﺑﯿﺮون ﺑﺮوم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮوم و دوﺳﺘﺎﻧﻢ و ﻣﺪرﺳﻪام و ﭘﺪر‬‫و ﻣﺎدرم و زﻧﺪﮔﯿﻢ را ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻗﺎدر ﺑﺎﺷﻢ هﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﺮوم‪ ،‬ﻧﻪ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﻗﺪم ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬و ﺟﻠﻮ‪ ،‬و ﻋﻘﺐ‪ ،‬و ﺟﻠﻮ‪ ،‬و ﻋﻘﺐ‪.‬‬‫آنﻗﺪر دﻋﻮاهﺎ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ از ﺳﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻩاﯾﻢ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺑﺶ از دﺳﺘﻢ در رﻓﺘﻪ‪.‬‬‫و ﺣﺘﯽ اﯾﻦ هﻢ هﻤﻪٔ ﻗﻀﯿﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﻢ ﺗﻠﻔﻨﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﻢ‬‫ﮐﺎرتهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪام ﺧﺼﻮﺻﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﺖ ــ درهﻢ‬‫رﯾﺨﺘﻨﭙﯿﻐﺎمهﺎ‪ .‬رﯾﺎﺿﯿﺎت ﭘﺸﺖ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎب و زﯾﺒﺎﺳﺖ‪ ،‬و ﻣﻦ و ﺷﻤﺎ ﺑﻪ هﻤﺎن ﺗﮑﻨﯿﮑﻬﺎی‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری دﺳﺘﺮﺳﯽ دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﮏهﺎ و وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﻧﻮع‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری هﺴﺖ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ‪ :‬رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻋﻤﻮﻣﯽ‪ ،‬ﺑﺎز و ﻗﺎﺑﻞ ﺑﻪﮐﺎرﮔﯿﺮی ﺗﻮﺳﻂ‬‫هﻤﮕﺎن‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری درﺳﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻨﮑﻪ ﮔﻮﺷﻪای از زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ هﯿﭻﮐﺲ‬‫ﻏﯿﺮ از ﺧﻮدﺗﺎن ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ آراﻣﺶ ﺑﺨﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﺮهﻨﮕﯽ ﯾﺎ ﺗﺨﻠﯿﻪ‬‫ﻣﺪﻓﻮع اﺳﺖ‪ .‬هﺮ ﮐﺴﯽ هﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮏﺑﺎر ﻟﺨﺖ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬هﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﯾﺪ روی ﺗﻮاﻟﺖ‬‫ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ دو ﮐﺎر هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺷﺮمآور ﯾﺎ ﻣﻨﺤﺮف و ﻏﺮﯾﺒﯽ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﻣﻦ‬‫ﺣﮑﻢ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﭘﺲﻣﺎﻧﺪ ﺟﺎﻣﺪ دﻓﻊ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر را در ﯾﮏ اﺗﺎﻗﮏ ﺷﯿﺸﻪای ﮐﻪ در وﺳﻂ ﻣﯿﺪان ﺗﺎﯾﻤﺰ ﻗﺮار دارد‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺨﺖ‬‫ﻣﺎدرزاد هﺴﺘﯿﺪ اﻧﺠﺎم دهﯿﺪ‪ ،‬آن وﻗﺖ ﭼﻪ؟‬‫ﺣﺘﯽ اﮔﺮ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﺘﺎن ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﻏﺮﯾﺐ ﯾﺎ زﺷﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ ــ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از‬‫ﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﭼﻨﯿﻦ ادﻋﺎﯾﯽ ﮐﻨﯿﻢ؟ ــ ﺑﺎﯾﺪ آدم ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ از اﯾﻦ اﯾﺪﻩ‬‫ﺧﻮﺷﺘﺎن ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎ ﺟﯿﻎﮐﺸﺎن ﺧﻮاهﯿﻢ ﮔﺮﯾﺨﺖ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎ آنﻗﺪر ﺧﻮدﻣﺎن را ﻧﮕﻪ‬‫ﺧﻮاهﯿﻢ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺮمآور ﺑﻮدن ﻋﻤﻞ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﻮدن آن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻦ اﺳﺖ‬‫ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ آدم ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺗﻌﻠﻖ دارد‪.‬‬‫♢‬‫آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ اﯾﻦ را‪ ،‬ذرﻩ ذرﻩ‪ ،‬از ﻣﻦ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺘﻢ‪،‬‬‫آن اﺣﺴﺎس ﮐﻪ ﻣﺴﺘﺤﻖ اﯾﻦ وﺿﻊ هﺴﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪ‪ .‬ﻣﻦ در ﺳﺮاﺳﺮ زﻧﺪﮔﯿﻢ‬‫ﻗﺎﻧﻮنهﺎی ﺑﺴﯿﺎری را ﺷﮑﺴﺘﻪام‪ ،‬و روی هﻢ رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻗﺴﺮ در رﻓﺘﻪام‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻋﺪاﻟﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص ﮔﺬﺷﺘﻪام ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮم ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺮای اﯾﻦ در آن ﻣﺤﻞ‬‫ﺑﻮدم ﮐﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻓﺮار ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﭘﺲ از آن ﭘﺴﻮردهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪهﺎی ﯾﻮاسﺑﯽام را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘﯿﻐﺎمهﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ در اﯾﻨﻬﺎ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ از ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﮔﺮوﻩ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ داﻧﻠﻮد ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﺘﻦ ﭼﻨﺪ ﮔﭗ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ‪،‬‬‫ﻣﻮاردی ﮐﻪ اﻓﺮادی ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﺎرهﺎﯾﻢ ﻻزم داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎد دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﯿﭻ‬‫اﺟﺎزﻩٔ دوش ﮔﺮﻓﺘﻦ را ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻧﺪ‪ .‬اﺟﺎزﻩٔ ﻗﺪم زدن در ﺣﯿﺎط را هﻢ‪ .‬وﺻﻠﻪای از آﺳﻤﺎن‬‫ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻮی ﺧﻠﯿﺞ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ را ﻣﯽداد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ‪ ،‬هﯿﭻ ﺗﺼﻮری از‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺠﺎ ﻧﮕﻬﻤﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬در ﻃﯽ ﻣﺪت هﻮاﺧﻮری ﻣﻦ هﯿﭻ زﻧﺪاﻧﯽ‬‫‪٤٠ Goat Hill Pizza‬‬‫‪٤١ Potrero Hill‬‬‫‪٤٢ Surround‬‬‫‪٢٧‬‬

‫دور ﻣﭻ دﺳﺖهﺎﯾﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﻣﺮا روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﯿﺰی در آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻧﺘﻮان ﺑﺎ ﮔﻮﮔﻞ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم اﯾﻦ اﻣﺘﯿﺎزی ﺑﻪ ﻧﻔﻊ‬‫ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﺷﻮد‪.‬‬‫آن ﺷﺐ از ﺷﺎم ﺧﺒﺮی ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪش هﻢ ﺧﺒﺮی از ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ‬‫ﻧﯿﺎﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﺑﺒﺮد و اﺳﺮار ﺑﯿﺸﺘﺮی از ﻣﻦ اﺳﺘﻨﻄﺎق ﮐﻨﺪ‪ .‬دﺳﺘﺒﻨﺪهﺎی‬‫ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ را هﻢ درﻧﯿﺎوردﻧﺪ‪ ،‬و ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ اول ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺗﯿﺮ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﯽﺣﺲ‬‫ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺳﻮزش اﻓﺘﺎد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ هﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫آن روز ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻓﺮﺻﺖ هﻮاﺧﻮری ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬و اﯾﻦ ﺑﺎر ﮐﺴﺎن دﯾﮕﺮی هﻢ‬‫در ﺣﯿﺎط ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻣﺮد و دو زن‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﻦ و ﻧﮋاد ﻣﺘﻔﺎوت‪ .‬ﺣﺪس ﻣﯽزﻧﻢ آدمهﺎی زﯾﺎدی‬‫ﺑﺮای ﺑﻪدﺳﺖ آوردن »اﻣﺘﯿﺎزات« هﻤﮑﺎری ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽﺷﺎﺷﯿﺪم‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﻠﻮارم را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺪ ﺟﻮر ﺑﺪ ﺟﻮر ﺷﺎش داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ دادﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از ﻣﯿﺎن دﯾﮕﺮ زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺑﺎ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﻗﯿﺎﻓﻪﺷﺎن از هﻤﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽﺗﺮ ﺑﻮد ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﻢﺳﻦ ﺧﻮدم‬‫ﺑﺎ ﻣﻮی ﻣﺪل آﻓﺮﯾﻘﺎﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ‪ .‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺧﻮدم را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدم و دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم‪ ،‬او‬‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﻮی دورﺑﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﻬﺪﯾﺪآﻣﯿﺰ در ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪٔ ﺣﯿﺎط ﻧﺼﺐ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد و ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮﻩاش را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺪهﺪ ﺑﻪ ﻗﺪم زدن اداﻣﻪ داد‪.‬‬‫ﺧﻮدم را ﺧﯿﺲ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﭘﺲ از آن ﺳﺮوﻗﺘﻢ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﺎش داغ ﺧﻨﮏ و ﭼﺴﺒﻨﺎک ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬‫ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از آن هﻢ ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد ﺑﻪ ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﭽﺴﺒﺪ‪ .‬آﻣﺪﻧﺪ ﺳﺮاﻏﻢ و از راهﺮوی‬‫درازی ﺑﺮدﻧﺪم ﮐﻪ ﭘﺮ از در ﺑﻮد و روی هﺮ در ﯾﮏ ﺑﺎرﮐﺪ داﺷﺖ و هﺮ ﺑﺎرﮐﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ زﻧﺪاﻧﯽ‬‫ﻣﺜﻞ ﺧﻮدم ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺮا از راهﺮو ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﺑﺮدﻧﺪ و وﻗﺘﯽ وارد آﻧﺠﺎ ﺷﺪم ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮم ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺳﯿﺎرﻩٔ دﯾﮕﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬دﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﻋﺎدی ﺑﻮد‪ ،‬و هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺑﻮی ﮔﻨﺪ‬‫ﺷﺎش ﻧﻤﯽداد‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت اﺣﺴﺎس ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮدن ﻣﯽﮐﺮدم و ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬و هﻤﻪٔ آن‬‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﮐﻪ هﺮ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮم ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺣﻘﻢ اﺳﺖ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﻌﺪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ اﺳﻤﻢ را ﺻﺪا ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺮﮔﺮداﻧﻨﺪم‪،‬‬‫در ﺑﺎز ﺷﺪ و ﮐﻪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ــ وﻧﺴﺎ! هﺮﮔﺰ از دﯾﺪن ﯾﮏ ﻗﯿﺎﻓﻪٔ آﺷﻨﺎ اﯾﻦﻗﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل‬‫ﻧﺸﺪﻩﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﺴﺘﻪ و ﮐﻮﻓﺘﻪ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ آﺳﯿﺐ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﻣﺮا دﯾﺪ اﺳﻤﻢ‬‫را ﻓﺮﯾﺎد زد و ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ دوﯾﺪ‪ .‬هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺳﻔﺖ ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﯾﻢ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم دارم ﻣﯽﻟﺮزﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم او هﻢ دارد ﻣﯽﻟﺮزد‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﻗﺒﻞ از ﻣﻦ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد و ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽﻧﻘﺺ ﺑﻮد‪ :‬ﺳﻠﻤﺎﻧﯽ‬‫رﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﮐﻤﯽ آراﯾﺶ‪ .‬ﺑﻮی ﭼﯿﺰی را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮهﺎﯾﺶ زدﻩ ﺑﻮد ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ .‬دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺮاﯾﻢ‬‫ﭼﯿﻦ داد‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدم ﺷﺮم در ﺗﻨﻢ ﺑﺎﻻ ﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﻃﻮل دﺳﺘﺎﻧﺶ از ﺧﻮدش دور ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ‬‫ﺧﻮﺑﻪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﻮﺑﻢ‪ .‬ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ اﮔﻪ ﭘﺴﻮردهﺎم رو ﺑﻬﺸﻮن ﺑﺪم وﻟﻢ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﺑﺪی ﺑﻮدی‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﻣﻮﺟﻮد ﮐﺜﯿﻔﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟«‬‫»هﻤﻪاش از ﻣﻦ درﺑﺎرﻩٔ ﺗﻮ و دارل ﺳﺆال ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖ‪ .‬ﺳﺮم را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را راﺿﯽ ﮐﻨﻢ‬‫ﮐﻪ ﺳﺮم را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭘﺴﻮردِ اﯾﻤﯿﻠﻢ را ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ و ﮔﻮرم را ﮔﻢ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ ﭘﺸﺖ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮ داد ﻣﯽزد ﮐﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﯿﻢ‪ ،‬و راﻩ ﺑﺮوﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺎ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﮑﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫»ﺗﻮ و دوﺳﺘﺖ ﺗﻮی ﺣﯿﺎط ﺑﻪ هﻢ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯿﻦ؟«‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺟﻮاﺑﺸﺎن را ﺑﺪﻩ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻮاﺑﺸﺎن را ﺑﺪﻩ‪ .‬اﮔﻪ اﯾﻨﺠﻮری‬‫ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﯽ‪«.‬‬‫ﺧﻨﺪﻩای ﺣﻮاﻟﻪٔ ﻣﯿﺰ ﮐﺮدم‪» .‬ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺑﻪ ﺳﺆالهﺎی ﺷﻤﺎ ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ هﻤﮑﺎری‬‫ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫»دارل و ﺧﻮﻟﻮ ﭼﻄﻮرﻧﺪ؟«‬‫»ﭘﺲ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر ﻣﯽدی؟«‬‫»ﻧﺪﯾﺪﻣﺸﻮن‪«.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﺻﺪای ﺧﻮن را در ﮔﻮشهﺎﯾﻢ ﻣﯽﺷﻨﻮم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وای‪ ،‬ﺑﯽﺧﯿﺎل‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎ‬‫هﻤﺪﯾﮕﻪ ﯾﻪ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﻢ هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎن ﺗﯿﻢ هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎ‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬داﻧﺶآﻣﻮز دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ون دﺳﺘﻮر ﻧﻤﯽدم‪ .‬ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ‬‫در ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﺎز ﺷﺪ و ﭼﻬﺎر ﻧﮕﻬﺒﺎن درﺷﺖهﯿﮑﻞ از آن ﺑﯿﺮون رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ .‬دو ﺗﺎﯾﺸﺎن ﻣﺮا‬‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و دو ﺗﺎ وﻧﺴﺎ را‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻪ زور روی زﻣﯿﻦ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ ﮐﻪ وﻧﺴﺎ‬‫را ﻧﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ او هﻢ دارﻧﺪ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬دﺳﺘﺒﻨﺪ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ‬‫‪٢٨‬‬

‫ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﻢ را ﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﯾﮏ روز دﯾﮕﺮ را در ﺳﻠﻮل ﺳﭙﺮی ﮐﺮدم‪ .‬ﺟﻨﺲ دﯾﻮارهﺎ از‬‫ﺳﯿﻤﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ روی ﺷﺒﮑﻪٔ ﻓﻮﻻدی ﭘﺎﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺷﺒﮑﻪ آهﻨﯽ‬‫داﺷﺖ در هﻮای ﻧﻤﮏآﻟﻮد زﻧﮓ ﻣﯽزد و‪ ،‬از ورای رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﻗﺮﻣﺰ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ رو ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮕﻪ ﮐﻪ هﺮ ﺳﻮء ﻇﻨﯽ ﮐﻪ دارﯾﺪ ﺑﺮﻃﺮف ﺑﺸﻪ و وﻟﻤﻮن ﮐﻨﯿﻦ ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﺎل دارل ﭼﻄﻮرﻩ؟«‬‫»ﮐﯽ؟«‬‫روز ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬‫»دارل‪ .‬ﺑﺎ هﻢ ﮔﺮﻓﺘﯿﺪﻣﻮن‪ .‬دوﺳﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮی اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت ﺧﯿﺎﺑﻮن ﭘﺎول ﯾﮑﯽ ﺑﻬﺶ ﭼﺎﻗﻮ‬‫زدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﻦ اوﻣﺪﯾﻢ ﺑﺎﻻ‪ .‬ﮐﻪ ﮐﻤﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﯾﮏ روزی ﻣﯽﺷﻪ ﮐﻪ دارﯾﻢ اﯾﻤﯿﻞهﺎت رو ﻣﯽﺧﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﭘﺴﻮرد رو ﻋﻮض ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺧﻮﻧﻪات ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮدﺷﻮن‪«.‬‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ‪«.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش را ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﺧﻮدم هﻢ ﺑﻮدم هﻤﯿﻦ ﮐﺎر‬‫را ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻣﻌﺪﻩام ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻋﻖ زدم‪» .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽدوﻧﯿﺪ؟ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺴﺘﺶ؟«‬‫»اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﯽ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺖ و ﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ هﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺨﻮاﯾﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ در ﻣﯿﻮن‬‫ﺑﺬارﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ هﺮﮔﺰ ﺑﻔﻬﻤﯽ‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﺗﻮ دﯾﺪی ﮐﻪ اﮔﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ هﻤﮑﺎری‬‫ﻧﮑﻨﯽ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ .‬دﯾﺪی ﮐﻪ اﮔﻪ از دﺳﺘﻮرات ﻣﺎ ﺳﺮﭘﯿﺠﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪.‬‬‫ﯾﻪ ﮐﻢ هﻤﮑﺎری ﮐﺮدی و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ رﺳﯿﺪی ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ آزاد ﺑﺸﯽ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮای اﯾﻦ‬‫اﻣﮑﺎن ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ هﻤﯿﻦﻃﻮر ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪی‪«.‬‬‫»اﯾﻦﻗﺪر ﻣﺪرک ازت دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮای ﻣﺪت ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ زﻧﺪاﻧﯿﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺷﯿﺎﺋﯽ ﮐﻪ ازت ﮔﺮﻓﺘﻢ ــ« ﺑﻪ هﻤﻪٔ ﺧﺮدﻩ رﯾﺰهﺎﯾﻢ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد ــ »و اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی‬‫ﺗﻠﻔﻦ و ﮐﺎرتهﺎی ﺣﺎﻓﻈﻪات ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪٔ ﻣﻮارد ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺧﻮﻧﻪات رو‬‫ﺑﺎزرﺳﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮت رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآرﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ هﺴﺖ‬‫ﮐﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﭘﯿﺮ ﺑﺸﯽ ﺗﻮی زﻧﺪان ﻧﮕﻬﺖ دارﻩ‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ؟«‬‫ﻣﻦ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ هﻢ ﺑﺎور ﻧﮑﺮدم‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ هﯿﭻ ﻗﺎﺿﯽای ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ روی‬‫هﻢ ﺟﺮم ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬آزادی ﺑﯿﺎن‪ ،‬و ﺑﺎزی و اﻧﮕﻮﻟﮏ ﺑﺎ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺮم ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬داری ﯾﺎد ﻣﯽﮔﯿﺮی‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭘﺴﻮردهﺎی اﯾﻤﯿﻠﺖ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً‪«.‬‬‫وﻟﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﮔﻔﺖ اﯾﻦ آدمهﺎ ﻣﺮا در اﺧﺘﯿﺎر ﯾﮏ ﻗﺎﺿﯽ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای اﯾﻦ آﻣﺎدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ دادم‪ :‬ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺳﺮور‪ ،‬ﺷﻨﺎﺳﻪ و ﭘﺴﻮرد‪ .‬اهﻤﯿﺘﯽ‬‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ هﯿﭻ اﯾﻤﯿﻠﯽ را در ﺳﺮور ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽداﺷﺘﻢ‪ .‬هﻤﻪاش را داﻧﻠﻮد ﻣﯽﮐﺮدم و روی‬‫ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﻪ ﻣﯽداﺷﺘﻢ‪ ،‬ﮐﻪ هﺮ ﺷﺼﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﻢ را داﻧﻠﻮد ﻣﯽﮐﺮد و از ﺳﺮور‬‫ﭘﺎک ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰی از اﯾﻤﯿﻠﻢ ﮔﯿﺮﺷﺎن ﻧﻤﯽآﻣﺪ ــ از ﺳﺮور ﭘﺎک ﻣﯽﺷﺪ و روی ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ‬‫ﺗﻮی ﺧﺎﻧﻪ ذﺧﯿﺮﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎ ﻣﯽدوﻧﯿﻢ ﺗﻮ ﮐﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﯽدوﻧﯿﻢ دوﺳﺘﺎت ﭼﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯿﻢ‬‫ﭼﻪﺟﻮری ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﯽ و ﭼﻪﺟﻮری ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪«.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﻗﻀﯿﻪ ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬داﺷﺘﻨﺪ وﻟﻢ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر اﺗﺎق روﺷﻦ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪای ﻧﻔﺲهﺎی ﺧﻮدم را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬ﻧﻔﺲهﺎی ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺑﺮﯾﺪﻩ‪.‬‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻩ ﺷﺪم ﺑﻪ ﺳﻠﻮل‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖﺑﻨﺪم را ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ و ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ دوش ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬و ﯾﮏ ﺷﻠﻮار‬‫ﻧﺎرﻧﺠﯽ زﻧﺪان دادﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﭙﻮﺷﻢ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﺰرگ ﺑﻮد و روی ﺑﺎﺳﻨﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽاﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﻣﺜﻞ‬‫ﺑﭽﻪهﺎی دار و دﺳﺘﻪی ﻣﮑﺰﯾﮑﯽهﺎی ﻣﺤﻠﻪی »ﻣﯿﺸِﻦ« ‪ . ٤٣‬اﯾﻦ ﻣﺪ ﺷﻠﻮار ﮔﺸﺎد آوﯾﺰان از‬‫ﮐﻮن از هﻤﯿﻨﺠﺎ آﻣﺪﻩ‪ ،‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﯿﺪ؟ از زﻧﺪان‪ .‬ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﺑﻬﺘﺎن ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺪ‬‫ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺣﺎل ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫»ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺪوﻧﯿﻢ‪ :‬ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ﻧﺼﺐ ﺑﻤﺐهﺎی روی ﭘﻞ ﭼﯽ ﺑﻮد؟«‬‫ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬اﺗﺎق دوﺑﺎرﻩ ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪ‪.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫»دﻩ ﺗﺎ ﺑﻤﺐ روی ﭘﻞ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺴﯿﺮ‪ .‬ﺗﻮی ﺻﻨﺪوق ﻋﻘﺐ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ‬‫رو اوﻧﺠﺎ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اوﻧﻬﺎ رو اوﻧﺠﺎ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﭼﻄﻮر ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ‬‫رﺳﯿﺪﻧﺪ؟«‬‫‪٤٣ Mission‬‬‫‪٢٩‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬او ﯾﮏ دﺳﺘﻪٔ ﻣﺮﺗﺐ از ﻣﺪارک ﺟﻠﻮی روﯾﺶ داﺷﺖ‪ ،‬و ﻟﯿﻮان ﮐﺎﻏﺬی‬‫ﻗﻬﻮﻩٔ اﺳﺘﺎرﺑﺎﮐﺲ هﻤﯿﺸﮕﯿﺶ هﻢ ﮐﻨﺎرش ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﺴﻠﯽﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﺎدآور‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ آن ﺑﯿﺮون‪ ،‬ﭘﺸﺖ اﯾﻦ دﯾﻮارهﺎ‪ ،‬دﻧﯿﺎﯾﯽ واﻗﻌﯽ وﺟﻮد دارد‪.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭼﯽ؟«‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺎﻧﺴﺘﻪ ﻣﺎرﮐﻮس‪ «.‬ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪» .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺎرت‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻮدﻩ‪ .‬هﻤﯿﻦ ﯾﮑﯽ رو ﮐﻪ ﺑﮕﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮی ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ وﮐﯿﻞ ﺑﮕﯿﺮی و‬‫ﺗﻮی ﯾﻪ دادﮔﺎﻩ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ از ﺧﻮدت دﻓﺎع ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﺪون ﺷﮏ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺨﻔﯿﻔﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ‬‫ﺑﺮای ﺗﻮﺿﯿﺢ ﮐﺎرهﺎت اراﺋﻪ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻓﻘﻂ هﻤﯿﻦ ﯾﮑﯽ رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮی‪«.‬‬‫»ﻓﻌﻼً ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ از ﺗﻮ رو ﺗﻤﻮم ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ «.‬هﻤﯿﻦﺟﺎ ﻧﮕﻬﺶ داﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ‬‫ﺑﻮد ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﺬارد ﺑﺮوم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﺗﻮی ﺳﻮراﺧﯽ‬‫ﺑﯿﺎﻧﺪازد و وﺟﻮدم را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ﻣﻦ ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ ﭼﯽ دارﯾﻦ ﻣﯽﮔﯿﻦ‪ «.‬داﺷﺘﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮدم و اﺻﻼً ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬هﻖ‬‫هﻖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬دﻣﺎﻏﻢ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم‪» .‬اﺻﻼ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ راﺟﻊ ﺑﻪ ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ!«‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻌﺪ؟«‬‫»و ﻣﯽﺧﻮام ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺟﺪی هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﮐﺸﻮر‬‫ﻣﺎ ﻓﺠﯿﻌﺘﺮﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻃﻮل ﺗﺎرﯾﺨﺶ رو ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ‪ ١١‬ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﯾﺪ‬‫اﺗﻔﺎق ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺨﻮای ﺑﺎ ﻣﺎ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﯽ؟ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺎ ﺳﺮی هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺮای‬‫ﮐﺸﻮﻧﺪن ﻣﺴﺒﺒﯿﻦ اﯾﻦ ﺟﻨﺎﯾﺎت هﻮﻟﻨﺎک ﺑﻪ دادﮔﺎﻩ از هﯿﭻ ﺗﻼﺷﯽ ﻓﺮوﮔﺬار ﻧﺨﻮاهﯿﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻢ؟«‬‫زن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺬار ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ هﺮ ﭼﯽ رو ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﯾﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآرﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺻﺪای ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻣﯽ در ﭘﺲزﻣﯿﻨﻪٔ ذهﻨﻢ ﺗﮑﺮار ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻋﻘﻠﺸﺎن را از دﺳﺖ دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮ ﺧﻮدم ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪم و ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﻓﺮاوان ﻣﺎﻧﻊ از آﻣﺪن اﺷﮏهﺎ ﺷﺪم‪» .‬ﮔﻮش ﮐﻨﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم‪،‬‬‫اﯾﻦ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺗﻮی هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻦ ﺳﺮک ﮐﺸﯿﺪﯾﻦ‪ ،‬هﻤﻪﭼﯽ رو دﯾﺪﯾﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﻪ‬‫داﻧﺶآﻣﻮز هﻔﺪﻩﺳﺎﻟﻪٔ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻧﻪ ﯾﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ! ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺟﺪی ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﺪ ــ«‬‫ﻣﻦ و ﻣﻦ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪«.‬‬‫»اﻣﺮوز ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﯿﻤﺖ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺧﻮاهﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮء ﻇﻦ‬‫ﻣﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﻃﺮف ﻧﺸﺪﻩ ــ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﯾﻦ آزادت ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻓﻌﻼً ﺳﺆاﻻﺗﻤﻮن ازت‬‫ﺗﻤﻮم ﺷﺪﻩ‪ .‬وﻟﯽ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﺎ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﺗﻮ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺧﻮاهﯿﻢ داﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻗﺪم اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺮداری‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت‪ ،‬از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﻮ رو‬‫ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﻢ؟«‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬هﻨﻮز ﻧﻔﻬﻤﯿﺪی ﻣﺎ ﭼﻘﺪر ﺟﺪی هﺴﺘﯿﻢ؟« ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﻧﻤﺮﻩهﺎت‬‫ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم از اﯾﻦ ﺑﺎهﻮشﺗﺮ ﺑﺎﺷﯽ‪ «.‬ادای ﺑﺸﮑﻦ زدن درآورد و ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ زﯾﺮ‬‫ﺑﻐﻠﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪم ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬هﺰار ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ذهﻨﻢ ﺧﻄﻮر ﮐﺮد‪ .‬ﻓﺮاﻧﺴﻮیهﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ‪ esprit d’escalier‬ــ ﯾﻌﻨﯽ روح راﻩﭘﻠﻪ‪ ،‬دﻻﯾﻞ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺮای اﻧﮑﺎر ﮐﻪ ﭘﺲ‬‫از ﺗﺮک اﺗﺎق و ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦ از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ آدم ﻣﯽرﺳﺪ‪ .‬در ذهﻨﻢ‪ ،‬اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم و داد‬‫ﺳﺨﻦ ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﺷﻬﺮوﻧﺪی هﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ آزادﯾﻢ ﻋﺸﻖ ﻣﯽورزم‪ ،‬و ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺳﺒﺐ ﻣﻦ‬‫ﻣﯿﻬﻦﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮدم و او ﺧﺎﺋﻦ‪ .‬در ذهﻨﻢ‪ ،‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺸﻮرم را ﺑﻪ ﯾﮏ اردوﮔﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬‫ﮐﺮدﻩ او را ﻣﺎﯾﻪٔ ﺷﺮﻣﺴﺎری ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم‪ .‬در ذهﻨﻢ‪ ،‬ﻓﺼﯿﺢ و ﺑﺎهﻮش ﺑﻮدم و او را ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ‬‫ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ و ﻣﻦ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪«.‬‬‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺗﻮ هﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺒﺎﯾﺪ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ از اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ رو ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻓﺘﺎدﻩ‪ ،‬ﺑﺮای هﯿﭻ ﮐﺲ‬‫ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﻨﯽ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯿﻪ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ هﻨﻮز ﻣﺠﺎزات ﺧﯿﺎﻧﺖ در زﻣﺎن‬‫ﺟﻨﮓ‪ ،‬ﻣﺮﮔﻪ؟«‬‫ﻣﻦ و ﻣﻦ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪«.‬‬‫وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﭼﻪ؟ روز ﺑﻌﺪ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮ وﻗﺘﻢ آﻣﺪﻧﺪ و ﻣﺮا ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ هﯿﭻﯾﮏ از‬‫آن ﮐﻠﻤﺎت زﯾﺒﺎ ﯾﺎدم ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ آزادی ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪر و‬‫ﻣﺎدرم‪.‬‬‫او ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدی ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎرﯾﮑﻼ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻏﺬ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻣﻀﺎ ﮐﻨﯽ‪ «.‬ﺗﻮد ٔﻩ‬‫ﮐﺎﻏﺬهﺎ را روی ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ هﻞ داد‪ .‬ﺑﺮﭼﺴﺐهﺎی ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ روﯾﺸﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﻨﺠﺎ‬‫را اﻣﻀﺎ ﮐﻨﯿﺪ ﺟﺎ و ﺑﯽﺟﺎﯾﺸﺎن ﭼﺴﺒﯿﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ دﺳﺘﺒﻨﺪهﺎﯾﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﺎﻏﺬهﺎ را ورق زدم و از ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ اﺷﮏ آﻣﺪ و ﺳﺮم ﮔﯿﺞ رﻓﺖ‪ .‬هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ازﺷﺎن‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮرﻩ؟«‬‫‪٣٠‬‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﭼﺸﻢهﺎﯾﻢ ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ و ﺧﺎﻟﯽ از اﺷﮏ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ دﻧﺒﺎﻟﻢ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺑﺎ ﯾﮏ ﺳﺮﭘﻮش ــ ﺷﺒﯿﻪ هﻤﺎنهﺎ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ دﺳﺘﮕﯿﺮی‪،‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ روز ﯾﺎ ﭼﻨﺪ هﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺳﺮم ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ ــ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ آﻣﺪ‪.‬‬‫ﺳﺮﭘﻮش روی ﺳﺮم رﻓﺖ و روی ﮔﺮدﻧﻢ ﺳﻔﺖ ﻣﺤﮑﻢ ﺷﺪ‪ .‬در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮدم و هﻮا‬‫ﺧﻔﻪ و ﺑﺪ ﺑﻮد ﺑﻮد‪ .‬روی ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪم ﮐﺮدﻧﺪ و از راهﺮوهﺎﯾﯽ ﺑﺮدﻧﺪم‪ ،‬از ﭘﻠﻪهﺎﯾﯽ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و از‬‫روی ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ ﮔﺬﺷﺘﻢ‪ .‬از روی ﯾﮏ ﭘﻞ ﻣﻮﻗﺖ ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺸﺘﯽ ﻋﺒﻮر ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻋﺮﺷﻪٔ آهﻨﯽ ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ‪ .‬دﺳﺖهﺎﯾﻢ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﻪ ﻧﺮدﻩ زﻧﺠﯿﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬روی ﻋﺮﺷﻪ ﺑﻪ‬‫زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺑﻪ ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮرهﺎی دﯾﺰﻟﯽ ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم‪.‬‬‫ﮐﺸﺘﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ هﻮای ﻣﺮﻃﻮب ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺮﭘﻮﺷﻢ راﻩ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎران ﻧﻢ‬‫ﻧﻢ ﻣﯽآﻣﺪ و ﻟﺒﺎسهﺎﯾﻢ از ﺧﯿﺴﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﯿﺮون ﺑﻮدم‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺳﺮم ﺗﻮی‬‫ﮐﯿﺴﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﺮون ﺑﻮدم‪ ،‬ﺗﻮی دﻧﯿﺎ‪ ،‬و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ آزادی ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫آﻣﺪﻧﺪ ﺳﺮاﻏﻢ و ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻗﺎﯾﻖ و روی زﻣﯿﻦ ﻧﺎﺻﺎف راهﻨﻤﺎﯾﯽام ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬از ﺳﻪ ﭘﻠﻪٔ‬‫آهﻨﯽ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ‪ .‬دﺳﺖﺑﻨﺪهﺎﯾﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮﭘﻮﺷﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎز ﭘﺸﺖ هﻤﺎن ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﻮدم‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ هﻢ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺸﺖ هﻤﺎن ﻣﯿﺰی ﻧﺸﺴﺘﻪ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪٔ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ زﯾﭗﻻک ﺷﺪﻩ هﻤﺮاﻩ داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ داﺧﻠﺶ‬‫ﺗﻠﻔﻦ و دﯾﮕﺮ وﺳﺎﯾﻞ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ‪ ،‬ﮐﯿﻒ ﭘﻮل و ﭘﻮل ﺧﺮدهﺎی ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪون ﯾﮏ‬‫ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد‪.‬‬‫ﺟﯿﺐهﺎﯾﻢ را ﭘﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺳﺮ ﺟﺎی آﺷﻨﺎی ﺧﻮدش‬‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻟﺒﺎسهﺎی آﺷﻨﺎی ﺧﻮدم ﺗﻨﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬از ﺑﯿﺮون در ﮐﺎﻣﯿﻮن‪ ،‬ﺻﺪاهﺎی آﺷﻨﺎی ﺷﻬﺮ‬‫آﺷﻨﺎﯾﻢ را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯽام را ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد‪ .‬زن دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ دراز ﮐﺮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺎهﺶ‬‫ﮐﺮدم‪ .‬او دﺳﺘﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺸﮑﯽ ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ داد‪ .‬ﺑﻌﺪ ادای ﮐﺸﯿﺪن زﯾﭗ‬‫دهﺎﻧﺶ را درآورد و ﺑﻪ ﻣﻦ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪ ،‬و در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﯿﺮون هﻮا روﺷﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی و ﭘﺮ از ﻗﻄﺮات رﯾﺰ ﺑﺎران‪ .‬از داﺧﻞ ﯾﮏ ﮐﻮﭼﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ‬‫و ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ و دوﭼﺮﺧﻪهﺎﯾﯽ را ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل ﻋﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫روی ﭘﻠﻪٔ ﺑﺎﻻی ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺧﺸﮑﻢ زد‪ ،‬و ﺑﻪ آزادی ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪.‬‬‫زاﻧﻮهﺎﯾﻢ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎز هﻢ دارﻧﺪ ﺑﺎزیام ﻣﯽدهﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪٔ‬‫دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ دوﺑﺎرﻩ ﻣﺮا ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺗﻮی ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﮐﯿﺴﻪ را روی ﺳﺮم‬‫ﺳﺮدرﻧﻤﯽآوردم‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﺻﻄﻼﺣﺎت ﺣﻘﻮﻗﯽ را ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ دارم‬‫ﮔﻮاهﯽای را اﻣﻀﺎ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ارادﻩٔ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩام و ﺗﺤﺖ‬‫ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪام‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﮔﺮ اﻣﻀﺎ ﻧﮑﻨﻢ ﭼﯽ ﻣﯽﺷﻪ؟«‬‫ﮐﺎﻏﺬهﺎ را از زﯾﺮ دﺳﺘﻢ ﻗﺎﭘﯿﺪ و آن ژﺳﺖ ﺑﺸﮑﻦ زدن را ﺗﮑﺮار ﮐﺮد‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ ﺳﺮﯾﻊ‬‫ﺑﻠﻨﺪم ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫داد زدم‪» :‬ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ! ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ! اﻣﻀﺎ ﻣﯽﮐﻨﻢ!« ﻣﺮا ﺗﺎ در ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ ﻣﯽدﯾﺪم در ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﮐﻨﺘﺮل ﺧﻮدم را از دﺳﺖ دادم‪ .‬ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم‪ .‬اﻟﺘﻤﺎس ﮐﺮدم ﮐﻪ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻨﺪ ﮐﺎﻏﺬهﺎ را‬‫اﻣﻀﺎ ﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦﻗﺪر ﺑﻪ آزادی ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدن و آن را از دﺳﺖ دادن‪ ،‬ﺳﺒﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ هﺮ‬‫ﮐﺎری ﺗﻦ ﺑﺪهﻢ‪ .‬ﺗﻌﺪاد دﻓﻌﺎﺗﯽ را ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩام ﮐﺴﯽ ﺑﮕﯿﺪ »وای‪ ،‬ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدهﻢ ﺑﻤﯿﺮم‬‫وﻟﯽ ﻓﻼن ﮐﺎر را ﻧﮑﻨﻢ« ﻧﺸﻤﺮدﻩام ــ ﺧﻮدم هﺮ از ﮔﺎهﯽ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪ .‬ﺗﺮﺟﯿﺢ‬‫ﻣﯽدادم ﺑﻤﯿﺮم وﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﺎزﻧﮕﺮدم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽﮐﺮدم ﻣﺮا ﺗﻮی راهﺮو ﮐﺸﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬هﺮ ﭼﯿﺰی را‬‫اﻣﻀﺎ ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫زن ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ را ﺻﺪا زد و آﻧﻬﺎ اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮا ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ‬‫ﺧﻮدﮐﺎری در دﺳﺘﻢ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬اﻣﻀﺎ ﮐﺮدم‪ ،‬و اﻣﻀﺎ ﮐﺮدم‪ ،‬و اﻣﻀﺎ ﮐﺮدم‪.‬‬‫♢‬‫ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ و ﺗﯽﺷﺮﺗﻢ‪ ،‬ﺷﺴﺘﻪ و ﺗﺎ ﺷﺪﻩ در ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮی ﻣﻮاد ﭘﺎکﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﯽدادﻧﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ را ﭘﻮﺷﯿﺪم و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺷﺴﺘﻢ و روی ﺗﺨﺘﻢ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺑﻪ دﯾﻮار ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ .‬هﻤﻪﭼﯿﺰ‬‫را از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اول ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺷﺄن اﻧﺴﺎﻧﯿﻢ را‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدم هﺮ‬‫ﭼﯿﺰی را اﻣﻀﺎ ﮐﻨﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ اﻋﺘﺮافﻧﺎﻣﻪای را اﻣﻀﺎ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫آﺑﺮاهﺎم ﻟﯿﻨﮑﻠﻦ را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪم‪.‬‬‫‪٣١‬‬

‫ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﻗﺎﯾﻖ ﺑﺮم ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻪ زﻧﺪان ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت ﺑﯽﭘﺎﺳﺦ‬‫ﺑﯽﭘﺎﯾﺎن‪ .‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﻢ را ﺗﻮی دهﺎﻧﻢ ﻧﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم ﯾﮏ ﭘﻠﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮم‪ .‬ﯾﮏ ﭘﻠﻪٔ دﯾﮕﺮ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﭘﻠﻪ‪.‬‬‫ﮐﺘﺎﻧﯽهﺎﯾﻢ روی آت و آﺷﻐﺎل ﮐﻒ ﮐﻮﭼﻪ ﻗﺮچ ﻗﺮچ ﺻﺪا داد‪ ،‬ﺧﺮدﻩ ﺷﯿﺸﻪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﺮﻧﮓ‪،‬‬‫ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩ‪ .‬ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ‪ .‬ﺑﻪ دهﺎﻧﻪٔ ﮐﻮﭼﻪ رﺳﯿﺪم و ﺑﻪ ﭘﯿﺎدﻩرو ﻗﺪم‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫هﯿﭻﮐﺲ ﻣﺮا ﻧﮕﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ آزاد ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎزوهﺎی ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪی ﺑﻪ دورم ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺟﯿﻎ زدم‪.‬‬‫‪٣٢‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٥‬‬‫و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم‪ .‬از زﻣﺎن ﮐﻮدﮐﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬آنﭼﻨﺎن ﺑﻠﻨﺪ هﻖهﻖ ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻨﺪ ﻧﻤﯽآﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮی ﻟﺮزﺷﻢ را ﺑﮕﯿﺮم‪.‬‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ون ﺑﻮد‪ .‬داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮدﻩﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮدم‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﻢ ﻻی ﻣﻮهﺎﯾﺶ ﭘﻨﻬﺎن‬‫ﺷﺪ‪.‬‬‫وﻧﺴﺎ و ﺧﻮﻟﻮ ﻣﺮا ﺑﻪ روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮐﻤﯽ در ﺧﯿﺎﺑﺎن آن ﻃﺮفﺗﺮ ﺑﺮدﻧﺪم‪.‬‬‫ﻣﺮا روی ﻧﯿﻤﮑﺖ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ »ﻣﯿﻮﻧﯽ« ‪ ٤٤‬ﮐﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ هﻢ هﺮ دو داﺷﺘﻨﺪ ﮔﺮﯾﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ دارﯾﻢ ﺑﺮای دارل ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ؛‬‫هﯿﭻ ﮐﺪاﻣﻤﺎن دﯾﮕﺮ اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪﻧﺶ را ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ!«‬‫هﺮ ﻃﻮر ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪» :‬ﺧﻮﺑﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ وﻟﻢ ﮐﺮد و ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﺑﺎزوی دﯾﮕﺮ دورم ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻮد! هﺮ دوﺗﺎﯾﺸﺎن‬‫آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﮔﻮﺷﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺟﺎت اﻣﻨﻪ‪ ،‬داداش«‪ ،‬و ﺣﺘﯽ ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ از وﻧﺴﺎ ﻣﺮا ﺑﻐﻞ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬‫♢‬‫وﻗﺘﯽ رهﺎﯾﻢ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ دور و ﺑﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬دارل ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬‫ﺟﻔﺘﺸﺎن ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺎﯾﺪ هﻨﻮز ﺗﻮی ﮐﺎﻣﯿﻮﻧﻪ‪«.‬‬‫ﻣﺎ در ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﺤﻠﻪٔ ﭼﯿﻨﯽهﺎ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﻠﻪٔ »ﻧﻮرتﺑﯿﭻ« ‪ ٤٥‬از آﻧﺠﺎ‬‫آﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻧﻮرت ﺑﯿﭻ ﻣﺤﻠﻪای اﺳﺖ ﭘﺮ از ﮐﻠﻮپهﺎی اﺳﺘﺮﯾﭗﺗﯿﺰ ﺑﺎ ﭼﺮاغهﺎی ﻧﺌﻮﻧﯽ و‬‫ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ ﭘﺎدﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻣﺸﻬﻮر »ﺳﯿﺘﯽ ﻻﯾﺘﺰ« ‪ ،٤٦‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﺶ ﺷﻌﺮ »ﺑﯿﺖ« ‪ ٤٧‬در‬‫دهﻪٔ ‪ ١٩٥٠‬در آﻧﺠﺎ ﭘﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﻮن در ﺗﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن ‪ ١٨‬ﭼﺮخ‪ ،‬ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ‬‫ﻣﺸﺨﺼﻪ‪ ،‬ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺴﯽ ﭘﻠﻪٔ ﺗﺎﺷﻮی ﮐﻮﭼﮏ را ﺑﻪ درون ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺮاغهﺎی ﻋﻘﺐ ﺑﺎ ﻧﻮر‬‫ﻗﺮﻣﺰ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﮐﺎﻣﯿﻮن‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺻﺪای ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ ﺑﯿﯿﺐ‪ ،‬ﺑﯿﯿﺐ‪ ،‬ﺑﯿﯿﺐ را اﯾﺠﺎد‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ آﻣﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻬﺮ را ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬رﺳﺘﻮران اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪٔ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺮا ﺑﺮای ﭘُﺮسهﺎی ﺑﺰرگ ﻟﯿﻨﮕﻮﺋﯿﻨﯽ ‪ ٤٨‬و ﺑﺴﺘﻨﯽهﺎی ﺑﺰرگ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎ‬‫اﻧﺠﯿﺮ ﺷﮑﺮی و اﺳﭙﺮﺳﻮهﺎی ﮐﻮﭼﮏ ﺧﻔﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ از آﻧﻬﺎ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽآوردﻧﺪ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ ﺷﺘﺎب ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ داد زدم‪» :‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ! ﺻﺒﺮ ﮐﻦ! ﭘﺲ‬‫دارل ﭼﯽ؟« ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎز هﻢ ﻓﺮﯾﺎد زدم‪» :‬ﭘﺲ دارل ﭼﯽ؟«‬‫ﺧﻮﻟﻮ و وﻧﺴﺎ هﺮ ﮐﺪام ﯾﮏ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داد ﻣﯽزدم در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﮐﺎﻣﯿﻮن از دهﻨﻪٔ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯿﺮون‬‫رﻓﺖ‪ ،‬دﻧﺪﻩ ﻋﻘﺐ وارد ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﭙﻪ ﺟﻬﺖ ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺖ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم‬‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺪوم‪ ،‬وﻟﯽ ون و ﺧﻮﻟﻮ رهﺎﯾﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫‪ ،Muni٤٤‬ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺗﻮﺑﻮس ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٤٥ North Beach‬‬‫‪٤٦ City Lights Bookstore‬‬‫‪٤٧ Beat‬‬‫‪ ،Linguine٤٨‬ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺎﮐﺎروﻧﯽ ﭘﻬﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫روی ﭘﯿﺎدﻩرو ﻧﺸﺴﺘﻢ و زاﻧﻮهﺎﯾﻢ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮدم و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮم و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم‬‫‪٣٣‬‬

‫داﺳﺘﺎن وﻧﺴﺎ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ ﺗﻔﺎوت داﺷﺖ‪ .‬ﭘﺲ از آن ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮف زدن ﺑﺎ ﻣﻦ آﻧﻬﺎ را‬‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﺶ را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺠﺒﻮرش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻟﺒﺎس‬‫ﯾﮏﺳﺮﻩٔ ﻧﺎرﻧﺠﯽ زﻧﺪان ﺑﭙﻮﺷﺪ‪ .‬او را دو روز‪ ،‬ﺑﺪون ﺗﻤﺎس‪ ،‬ﺗﻮی ﺳﻠﻮﻟﺶ رهﺎ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫هﺮﭼﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺮﺗﺐ‪ ،‬ﻏﺬاﯾﺶ را ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎﺟﺮای او ﻣﺜﻞ ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻮد‪ :‬هﻤﺎن‬‫ﺳﺆالهﺎ‪ ،‬ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ و دوﺑﺎرﻩ ﺗﮑﺮار ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬واﻗﻌﺎً از ﺗﻮ ﺑﺪﺷﻮن ﻣﯽاوﻣﺪ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺣﺴﺎﺑﺖ رو ﺑﺮﺳﻦ‪ .‬ﺑﺮای‬‫ﭼﯽ؟«‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺨﯿﻠﻪام ﺧﻄﻮر ﻧﻤﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا‪ .‬ﺑﻌﺪ ﯾﺎدم آﻣﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺸﯿﻤﻮن ﺑﺸﯽ‪.‬‬‫»ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ اون ﺷﺐ اول‪ ،‬ﻗﻔﻞ ﺗﻠﻔﻨﻢ رو ﺑﺮاﺷﻮن ﺑﺎز ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮ‬‫ﻧﺸﻮن ﮐﺮدن‪ «.‬ﺑﺎورم ﻧﻤﯽﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ دﯾﮕﺮی وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﮐﯿﻨﻪﺗﻮزی ﻣﺤﺾ ﺑﻮد‪.‬‬‫از ﻓﮑﺮش ﺳﺮم ﮔﯿﺞ رﻓﺖ‪ .‬هﻤﻪٔ آن ﮐﺎرهﺎ را ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻨﺒﯿﻬﯽ ﺑﺮای ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻦ‬‫اﺧﺘﯿﺎراﺗﺸﺎن اﻧﺠﺎم دادﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻼً ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آرام ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﺮوﻣﺰادﻩهﺎ‪ .‬ﺑﺮای‬‫ﺗﻼﻓﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﺟﻮاﺑﯿﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ رو ﮐﺮدﻧﺪ‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﻓﺤﺶ داد و وﻧﺴﺎ ﺑﻪ زﺑﺎن ﮐﺮﻩای ﺑﺪوﺑﯿﺮاﻩ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﮐﺎری ﮐﻪ ﻓﻘﻂ وﻗﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪام زل زدﻩﺑﻮدم زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم‪» :‬ﺣﺎﻟﺸﻮﻧﻮ ﻣﯽﮔﯿﺮم‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﺸﻮﻧﻮ‬‫ﻣﯽرﺳﻢ‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﺎ ﻧﻤﯽﺷﻪ دراﻓﺘﺎد‪«.‬‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎی دﯾﮕﺮی ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﻃﻌﻢ آزادی را ﻣﯽﭼﺸﯿﺪم‪.‬‬‫ﺟﯿﺐهﺎﯾﻤﺎن را ﮔﺸﺘﯿﻢ و دﯾﺪﯾﻢ آنﻗﺪر ﭘﻮل دارﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ در ﺑﯿﺮون ﯾﮑﯽ از‬‫رﺳﺘﻮرانهﺎی اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ‪ ،‬در ﭘﯿﺎدﻩرو‪ ،‬زﯾﺮ ﺳﺎﯾﺒﺎن ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﮔﺎرﺳﻮن زﯾﺒﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﺑﺨﺎری‬‫ﮔﺎزی را ﺑﺎ ﻓﻨﺪک روﺷﻦ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﻔﺎرشهﺎﯾﻤﺎن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ داﺧﻞ رﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺳﻔﺎرش‬‫دادن‪ ،‬ﮐﻨﺘﺮل ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮد را در دﺳﺖ داﺷﺘﻦ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﺗﺠﺮﺑﻪ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﭼﻪ ﻣﺪت اون ﺗﻮ ﺑﻮدﯾﻢ؟«‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺶ روز‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﮐﺮدم‪ ،‬ﭘﻨﺞ روز‪«.‬‬‫»ﻣﻦ ﻧﺸﻤﺮدم‪«.‬‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ رو ﭼﯽﮐﺎرت ﮐﺮدن؟« ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ در ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫هﺮ دو داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﺮوع ﮐﺮدم‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﯾﻦ را ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم‬‫ﺧﻮدم را ﺧﯿﺲ ﮐﻨﻢ‪ ،‬و آﻧﻬﺎ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﮔﻮش دادﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﺎرﺳﻮن‬‫ﻧﻮﺷﺎﺑﻪهﺎﯾﻤﺎن را آورد‪ ،‬ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم و آنﻗﺪر ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ دور ﺷﻮد و ﺻﺪاﯾﻤﺎن را ﻧﺸﻨﻮد‪،‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﺎﺟﺮا را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدن‪ ،‬ﺑﻪ دوردﺳﺖهﺎ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪم‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫ﺑﻪ آﺧﺮش رﺳﯿﺪم‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم دارم در ﻣﻮرد ﺑﻼهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮم آﻣﺪﻩ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ‬‫ﯾﺎ دارم ﮐﺎری ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از آﻧﭽﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﺎهﯽهﺎ‬‫ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺷﻨﺎ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت آﻧﻬﺎ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬و ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت وول ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ‬‫و از دﺳﺘﻢ درﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬رﻓﯿﻖ‪ «.‬از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ‬‫ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻬﺎ از او ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ درﺑﺎرﻩٔ ﻣﻦ‪ ،‬و او هﻤﻪاش‬‫راﺳﺘﺶ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺳﺎدﻩ در ﻣﻮرد آن روز و درﺑﺎرﻩٔ دوﺳﺘﯽﻣﺎن‬‫اداﻣﻪ ﻣﯽداد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮرش ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺮفهﺎﯾﺶ را ﺑﺎرهﺎ و ﺑﺎرهﺎ ﺗﮑﺮار ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ آن‬‫ﺟﻮر ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﺎزی دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ او رﻓﺘﺎر ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او ﻏﺬاﯾﺶ را در ﺳﺎﻟﻦ ﻏﺬاﺧﻮری‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ‪ ،‬هﻤﺮاﻩ دﯾﮕﺮان‪ ،‬ﺧﻮردﻩﺑﻮد و زﻣﺎﻧﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﭘﺮﻓﺮوش‬‫ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ را در اﺗﺎق ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺑﺎ وﯾﺪﺋﻮ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫♢‬‫آن ﻣﻮﻗﻊ هﯿﭻﮐﺪام زﯾﺎد دﻟﻤﺎن ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ در ﻣﻮرد اﻧﺘﻘﺎم ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬در ﻋﻮض‪،‬‬‫راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ ﺣﺮف زدﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﺗﺮی‬‫ﺗﻠﻔﻦهﺎﯾﻤﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩﺑﻮد و از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ ﺗﻠﻔﻦ هﻤﮕﺎﻧﯽ داﺷﺖ ﺳﺎلهﺎ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﻪ ﻧﻔﺮﻣﺎن آنﻗﺪر ﭘﻮل‬‫ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ اﯾﻦ اﯾﺪﻩ را ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫‪٣٤‬‬

‫ﺷﻬﺮ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻪ »اوﮐﻠﻨﺪ« ‪ ٥٤‬و از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑِﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬ﺷﻬﺮکهﺎی ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻠﯿﺞ ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺴﯿﺎری از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺷﻬﺮ ﮐﺎر و زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽرود‪.‬‬‫اﻃﺮاف ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﺪود ﻗﺴﻤﺖهﺎی ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ آدم ﻋﺎدی ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‬‫از ﭘﺲ هﺰﯾﻨﻪٔ ﺧﺎﻧﻪای آنﻗﺪر ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﺑﺸﻮد دﺳﺖ و ﭘﺎ را ﺗﻮﯾﺶ دراز ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺮﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫داﻧﺸﮕﺎﻩ و ﺗﻌﺪادی از ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺳﺒﮏ هﻢ آﻧﺠﺎ هﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎرت هﻢ از زﯾﺮ ﺧﻠﯿﺞ رد ﻣﯽﺷﻮد‬‫و دو ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ هﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺮاﻓﯿﮏ از ﭘﻞ ﺑﯽ ﻣﯽﮔﺬرد‪ .‬ﮔﻠﺪن ﮔﯿﺖ‬‫ﺑﺮای ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎ ﯾﺎ ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﮕﺎن ﭘﻮﻟﺪار ﮐﻪ در ﺗﺎﮐﺴﺘﺎنهﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﭘﻞ ﻗﺸﻨﮕﯽ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻞ ﺑﯽ‪ ،‬ﭘﻞ اﺻﻞ ﮐﺎری ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ ــ ﯾﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪای در اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‬‫اﯾﻦ‪ ،‬هﻤﻪٔ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﯾﻪ ﺟﻮری رﻓﺘﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ اﻧﮕﺎر ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺮای اﯾﻦ ﺑﻪ ﺟﺎهﺎی‬‫ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﻨﻦ ﮐﻪ از اوﻧﻬﺎ ﺑﺪﺷﻮن ﻣﯽآد‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ از ﺟﺎهﺎی ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﯾﺎ ﭘﻞهﺎ‬‫و هﻮاﭘﯿﻤﺎهﺎ ﺑﺪﺷﻮن ﻧﻤﯽآد‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮان هﻤﻪﭼﯿﺰ رو ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﯾﺰن و ﻣﺮدم رو‬‫ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻦ‪ .‬ﮐﻪ وﺣﺸﺖ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻦ‪ .‬ﺧﻮب اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ اون هﻤﻪ دورﺑﯿﻦ روی‬‫ﮔﻠﺪن ﮔﯿﺖ ﻧﺼﺐ ﮐﺮدن‪ ،‬اوﻧﻬﺎ رﻓﺘﻦ ﺳﺮاغ ﭘﻞ ﺑﯽ ــ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮای هﻮاﭘﯿﻤﺎهﺎ دﺳﺘﮕﺎﻩ‬‫ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻓﻠﺰ و اﺷﻌﻪٔ اﯾﮑﺲ ﮔﺬاﺷﺘﻦ‪ «.‬ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ‬‫ﻣﺒﻬﻮت ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎن رد ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ از ﭘﯿﺎدﻩرو ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﺑﻪ ﺷﻬﺮ دور و ﺑﺮم زل زدﻩﺑﻮدم‪» .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ از ﭘﻞ و هﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺑﺪﺷﻮن ﻧﻤﯽآد‪ .‬ﻣﺴﺄﻟﻪ‬‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ از وﺣﺸﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺸﻮن ﻣﯽآد‪ «.‬اﯾﻦﻗﺪر ﺑﻪ ﻧﻈﺮم واﺿﺢ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺠﺐ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﭼﺮا ﻗﺒﻼً ﺑﻪ ﻓﮑﺮم ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ روز ﻣﺜﻞ‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺎﻣﻦ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ذهﻨﻢ را روﺷﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫آن دو ﺗﺎی دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪» .‬درﺳﺖ ﻣﯽﮔﻢ دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت‪،‬‬‫اﺷﻌﻪٔ اﯾﮑﺲ و ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ‪ ،‬هﻤﻪاش ﺑﯽﻓﺎﯾﺪﻩاﺳﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬از ﺑﯽﻓﺎﯾﺪﻩ هﻢ ﺑﺪﺗﺮ‪ «.‬ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ و دورﮔﻪ ﺷﺪ‪» .‬ﭼﻮن ﺑﺎ ﻣﺎ ﺗﻮ زﻧﺪان اﻓﺘﺎدن‪،‬‬‫ﺑﺎ دارل ــ« از وﻗﺘﯽ آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﻪ دارل ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم و ﯾﮏ دﻓﻌﻪ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬‫ﯾﺎدم آﻣﺪ‪ ،‬دوﺳﺘﻢ‪ ،‬ﮔﻢ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﺣﺮﻓﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم و ﻓﮑﻢ را ﺑﻪ هﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪم‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرﻣﻮن ﺑﮕﯿﻢ‪«.‬‬‫اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺎدﻩ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳِﻨﺘﯽ ﺗﻮی ﺟﻌﺒ ٔﻪ‬‫روزﻧﺎﻣﻪﻓﺮوﺷﯽ »ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ« ‪ ٤٩‬اﻧﺪاﺧﺘﯿﻢ‪ ،‬اﯾﺴﺘﺎدﯾﻢ و ﺻﻔﺤﻪٔ اوﻟﺶ را‬‫ﺧﻮاﻧﺪﯾﻢ‪ .‬ﭘﻨﺞ روز از اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻤﺐهﺎ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ هﻨﻮز داﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﻤﺎم ﺻﻔﺤﻪٔ اول‬‫رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫زنِ ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ از ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪن »ﭘﻞ« ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻦ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً ﻓﺮض ﮐﺮدﻩﺑﻮدم دارد راﺟﻊ ﺑﻪ‬‫ﭘﻞ »ﮔُﻠﺪِن ﮔِﯿﺖ« ‪ ٥٠‬ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﭘﻞ »ﺑِﯽ« ‪ ٥١‬را ﺗﺮﮐﺎﻧﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وﻟﯽ آﺧﻪ ﺑﺮای ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻞ ﺑﯽ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻨﺪ؟ روی هﻤﻪٔ ﮐﺎرت ﭘﺴﺘﺎلهﺎ‬‫ﻋﮑﺲ ﮔﻠﺪن ﮔﯿﺘﻪ‪ «.‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ‬‫ﯾﻘﯿﻦ دﯾﺪﻩاﯾﺪ ﮔﻠﺪن ﮔﯿﺖ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ اﺳﺖ‪ :‬ﭘﻞ ﻣﻌﻠﻖ ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﺑﺰرﮔﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬‫ﻋﺠﯿﺒﯽ از ﯾﮏ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ »ﭘﺮﺳﯿﺪو« ‪ ٥٢‬ﺗﺎ »ﺳﺎوﺳﺎﻟﯿﺘﻮ« ‪ ٥٣‬اﻣﺘﺪاد دارد‪،‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﻣﺤﻠﻪهﺎی زﯾﺒﺎی ﺷﺮابﺳﺎزی ﺑﺎ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻩهﺎی ﺷﻤﻊهﺎی ﻣﻌﻄﺮ و ﮔﺎﻟﺮیهﺎی‬‫هﻨﺮی ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﻞ ﺣﺴﺎﺑﯽ دﯾﺪﻧﯽ اﺳﺖ‪ ،‬و ﻋﻤﻼً ﺳﻤﺒﻞ اﯾﺎﻟﺖ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ‬‫ﺑﻪ ﭘﺎرک ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﯾﯽ دﯾﺰﻧﯽﻟﻨﺪ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺑﺮوﯾﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﭙﯽ از آن ﮐﻨﺎر دروازﻩٔ ورودی هﺴﺖ‬‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﻧﻮرﯾﻞ از روﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬرد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻃﺒﻌﺎً ﻓﺮض ﮐﺮدم اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ ﭘﻠﯽ را در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻣﻨﻔﺠﺮ‬‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬هﻤﯿﻦ ﭘﻞ را اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﺣﺘﻤﺎﻻً از آن هﻤﻪ دورﺑﯿﻦ و اﯾﻨﻬﺎ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﮔﺎرد ﻣﻠﯽ هﻤﯿﺸﻪ دارﻩ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی دو ﺳﺮ ﭘﻞ رو ﭼﮏ ﻣﯽﮐﻨﻪ و اون هﻤﻪ ﺗﻮری ﺿﺪ ﺧﻮدﮐﺸﯽ و آت آﺷﻐﺎل روی‬‫ﭘﻞ هﺴﺖ‪ «.‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﻞ ﮔﻠﺪن ﮔﯿﺖ در ﺳﺎل ‪ ١٩٣٧‬ﺑﺎز ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺮدم ﺧﻮدﺷﺎن را از آن‬‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮت ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ــ ﭘﺲ از هﺰارﻣﯿﻦ ﺧﻮدﮐﺸﯽ در ‪ ١٩٩٥‬دﯾﮕﺮ آﻧﻬﺎ را ﻧﺸﻤﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﻞ ﺑﯽ واﻗﻌﺎً ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽرﻩ‪ «.‬ﭘﻞ ﺑﯽ از ﻣﺮﮐﺰ‬‫‪ ،San Fransisco Chronicle٤٩‬ﻧﺎم ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ روزﻧﺎﻣﻪ ﺷﻤﺎل ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٥٠ Golden Gathe Bridge‬‬‫‪٥١ Bay Bridge‬‬‫‪٥٢ Presido‬‬‫‪٥٤ Oakland‬‬‫‪٥٣ Sausalito‬‬‫‪٣٥‬‬

‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎی ﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺸﮑﻮک ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ اﮔﺮ ﯾﮏ دﻓﻌﻪ »ﯾﺎدﻣﺎن ﻣﯽآﻣﺪ« ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺟﺎی ﭘﻨﺎهﮕﺎﻩ ﺗﻮی زﻧﺪان اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﻮدﻩاﯾﻢ‪.‬‬‫ون و ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﯽﺧﻮام‪ .‬ﺗﻮی ﻣﺴﯿﺮ ﯾﻪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺳﺮهﻢ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﯾﻪ روز‬‫ﺑﻬﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪﯾﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ روز‪«.‬‬‫آن دو ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ اﻧﺪوهﮕﯿﻦ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﭙﻪ ﺣﺮﮐﺖ‬‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ در »ﭘﻮﺗﺮِرو هﯿﻞ« ‪ ،٥٥‬ﺧﺎﻧﻪٔ وﻧﺴﺎ در ﺷﻤﺎل ﻣﯿﺸِﻦ و ﺧﺎﻧﻪٔ‬‫ﺧﻮﻟﻮ در »درﻩٔ ﻧِﺌﻮ« ‪ ٥٦‬اﺳﺖ ــ ﺳﻪ ﻣﺤﻠﻪٔ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺎدﻩ ﺑﺎ‬‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ دارﻧﺪ‪.‬‬‫داﺧﻞ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ و ﺧﺸﮑﻤﺎن زد‪ .‬ﺳﺮ هﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﻓﺮﻋﯽ هﻤﻪ ﯾﮏ ﺧﻄﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و در ﻃﻮل ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎی‬‫ﺑﯽﻧﺸﺎن ‪١٨‬ﭼﺮخ‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ هﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ را ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ از اﺳﮑﻠﻪ ﺗﺎ ﻣﺤﻠﻪٔ ﭼﯿﻨﯽهﺎ آوردﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﭘﺎرک ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫از ﭘﺸﺖ هﺮ ﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﺳﻪ ﭘﻠﻪٔ آهﻨﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻓﺖوآﻣﺪ زﯾﺎد‪ ،‬ﮐﻠﯽ‬‫ﺻﺪا از آنهﺎ اﯾﺠﺎد ﻣﯽﺷﺪ‪ :‬ﺳﺮﺑﺎزهﺎ‪ ،‬آدمهﺎی ﮐﺖ و ﺷﻠﻮاری و ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﻣﺮﺗﺐ‬‫ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﯾﺎ از آنهﺎ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎنهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ روی ﯾﻘﻪٔ‬‫ﮐﺖ ﺷﻠﻮاریهﺎ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩﺑﻮد و ﺳﺮﺑﺎزهﺎ ﻣﻮﻗﻊ ورود و ﺧﺮوج آﻧﻬﺎ را اﺳﮑﻦ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ــ‬‫ﻧﺸﺎنهﺎی اﺟﺎزﻩٔ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﯽﺳﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ از ﮐﻨﺎر ﯾﮑﯽﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ داﺧﻠﺶ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ ،‬و هﻤﺎن آرم آﺷﻨﺎ را دﯾﺪم‪ :‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‪ .‬ﯾﮏ ﺳﺮﺑﺎز ﮐﻪ دﯾﺪ دارم ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ در ﺟﻮاب‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﭘﯿﻐﺎم را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ راهﻢ اداﻣﻪ دادم‪ .‬ﺳﺮ ﺧﯿﺎﺑﺎن وَن ﻧِﺲ از ﺑﭽﻪهﺎ ﺟﺪا ﺷﺪم‪ .‬هﻤﺪﯾﮕﺮ‬‫را در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدﯾﻢ و ﻗﻮل دادﯾﻢ ﺑﻪ هﻢ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﭘﻮﺗﺮو هﯿﻞ دو راﻩ داﺷﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ آﺳﺎن و ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﺳﺨﺖ‪ ،‬ﮐﻪ دوﻣﯽ از‬‫ﭘﺮﺷﯿﺐﺗﺮﯾﻦ ﺗﭙﻪهﺎی ﺷﻬﺮ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬از آﻧﻬﺎ ﮐﻪ در ﻓﯿﻠﻢهﺎی اﮐﺸﻦ ﺻﺤﻨﻪهﺎی ﺗﻌﻘﯿﺐ و‬‫ﮔﺮﯾﺰ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ در آﻧﻬﺎ ﻓﯿﻠﻢﺑﺮداری ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ ﺑﻪ ﻧﻮک ﺗﭙﻪ ﻣﯽرﺳﺪ‬‫در هﻮا ﭘﺮواز ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻤﯿﺸﻪ از ﻣﺴﯿﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ .‬هﻤﻪاش ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ وﮐﯿﻞ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮاﯾﻢ را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ از ﻣﻦ ﭼﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ‬‫ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻪ وﯾﺪﺋﻮهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺪون ﺷﮏ‪ ،‬از اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻦ ﻣﻦ‪ ،‬و ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺣﯿﻮاﻧﯽ در‬‫ﺣﺎل اﻟﺘﻤﺎس روی ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ‪ ،‬ﺑﯿﺮون ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯿﭻ ﭼﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﯿﻢ‪«.‬‬‫ون ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ؟«‬‫ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم‪» :‬هﯿﭻﭼﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﯿﻢ‪ .‬ﺷﻨﯿﺪی ﮐﻪ اون زﻧﻪ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬اﮔﻪ‬‫ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﯿﻢ‪ ،‬ﻣﯽآن و دوﺑﺎرﻩ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﻤﻮن‪ .‬هﻤﻮن ﺑﻼﯾﯽ رو ﺳﺮﻣﻮن ﻣﯽآرن ﮐﻪ ﺳﺮ دارل‬‫آوردن‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮای ﻣﺎ ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎهﺎﺷﻮن ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام آزاد ﺑﻤﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺠﻨﮕﻢ‪ .‬اﮔﻪ‬‫ﺑﺮﯾﻢ و ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ‪ ،‬ﻣﯽﮔﻦ ﻣﺎ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺑﭽﻪاﯾﻢ و اﯾﻨﻬﺎ رو از ﺧﻮدﻣﻮن درآوردﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺣﺘﯽ‬‫ﻧﻤﯽدوﻧﯿﻢ ﮐﺠﺎ ﻧﮕﻬﻤﻮن داﺷﺘﻦ! هﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﺮﻓﻤﻮن رو ﺑﺎور ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪش‪ ،‬ﯾﻪ روزی‪،‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﻣﯽآن ﺳﺮ وﻗﺘﻤﻮن‪«.‬‬‫»ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻣﯽﮔﻢ ﺗﻮی ﯾﮑﯽ از اردوﮔﺎﻩهﺎی اون ﻃﺮف ﺧﻠﯿﺞ ﺑﻮدم‪ .‬اوﻣﺪم‬‫ﺷﻤﺎهﺎ رو اون ور ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﯾﻢ و اﻣﺮوز ﺗﺎزﻩ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﯿﺎﯾﻢ‪ .‬ﺗﻮی روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬‫ﺑﻮد هﻨﻮز ﻣﺮدم دارن از اﯾﻦ اردوﮔﺎﻩهﺎ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدن ﺧﻮﻧﻪهﺎﺷﻮن‪«.‬‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ اﯾﻦ هﻤﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮت آوردن‪،‬‬‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ؟«‬‫»ﻣﺴﺄﻟﻪ هﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻼهﺎ ﺳﺮ ﻣﻦ اوﻣﺪﻩ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و اوﻧﺎ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﺷﮑﺴﺘﺸﻮن ﻣﯽدم‪ .‬دارل رو ﻧﺠﺎت ﻣﯽدم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺗﻦ ﻧﻤﯽدم‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ ﭘﺎی ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎﻣﻮن وﺳﻂ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﺸﻪ‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﮐﺎرﻣﻮن ﺗﻤﻮﻣﻪ‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﺣﺮﻓﻤﻮن‬‫رو ﺑﺎور ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ و هﯿﭻ ﮐﯽ اهﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽدﻩ‪ .‬اﮔﺮ روش ﻣﻦ رو ﭘﯿﺶ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺮدم اهﻤﯿﺖ‬‫ﻣﯽدن‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬روش ﺗﻮ ﭼﯿﻪ؟ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪای داری؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﻨﻮز ﻧﻤﯽدوﻧﻢ‪ .‬دﺳﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﻬﻢ ﻣﻬﻠﺖ ﺑﺪﯾﻦ‪ «.‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ وﻗﺘﯽ‬‫ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺮای ﯾﮏ روز ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ راز ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬‫‪٥٥ Potrero Hill‬‬‫‪٥٦ Neo Valley‬‬‫‪٣٦‬‬

‫ﺷﺪت ﭼﻬﺎرﻃﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم هﺮ دو آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬آﺷﻔﺘﻪ و ﻧﺤﯿﻒ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻢهﺎی‬‫ﺑﯿﺮون زدﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای هﻤﺎنﻃﻮر ﺑﯽﺣﺮﮐﺖ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮی‬‫ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺧﺸﮑﻤﺎن زد‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﺮ دو ﺑﻪ ﺳﻮﯾﻢ آﻣﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﻣﺮا ﺗﻮی ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ‬‫زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪم‪ .‬هﺮ دو ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻨﺪ و ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‬‫ﯾﮏ ﻣﻠﻐﻤﻪٔ ﺑﯽﮐﻼم و ﻏﺮشآﻟﻮد ﺑﻮد و هﺮ دو ﻣﺮا ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﮔﺮﯾﻪ‬‫ﮐﺮدم و ﺳﻪ ﻧﻔﺮی هﻤﺎنﻃﻮر در ﺳﺮﺳﺮای ﮐﻮﭼﮏ اﯾﺴﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدﯾﻢ و ﮐﻠﻤﺎت ﻧﺼﻔﻪ‬‫و ﻧﯿﻤﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺗﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪﯾﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ اﺳﺖ‪ ،‬و ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ وﯾﮑﺘﻮرﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻘﺎﺷﯽهﺎی رﻧﮓ و وارﻧﮓ و‬‫ﭘﺮ ﻧﻘﺶ و ﻧﮕﺎرﺷﺎن ﺑﻪ »ﺧﺎﻧﻢهﺎی رﻧﮕﯽ« ﻣﻌﺮوﻓﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﯿﺎطهﺎی ﭘﺮ از ﮔﻞهﺎی ﻣﻌﻄﺮ و‬‫ﭼﻤﻦهﺎی ﺑﻠﻨﺪ‪ .‬ﮔﺮﺑﻪهﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ از ﺑﺎﻻی ﭘﺮﭼﯿﻦهﺎ ﺑﻪ آدم زل ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻓﻘﯿﺮ‬‫و ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎﻧﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫آن ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ ﺑﻪ ﻗﺪری ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ آرزو ﮐﺮدم ﮐﺎش ازآن ﯾﮑﯽ ﻣﺴﯿﺮ‪ ،‬از داﺧﻞ‬‫ﻣﯿﺸﻦ‪ ،‬آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ ‪ ...‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﭘﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺸﺨﺼﻪٔ آن اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺮ ﺳﺮ و‬‫ﺻﺪا و ﭘﺮ اﻧﺮژی‪ .‬ﮐﻠﯽ هﻮﭼﯽ ﻣﺴﺖ و ﮐﺮاﮐﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ و ﻣﻌﺘﺎد ﺑﯽهﻮش و ﮐﻠﯽ ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺑﺎ‬‫ﮐﺎﻟﺴﮑﻪٔ ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢهﺎی ﭘﯿﺮ ﮐﻪ روی اﯾﻮانهﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﻏﯿﺒﺖ هﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪﻩ‬‫ﺷﺪﻩای ﮐﻪ ﺑﻮم ﺑﻮم ﺑﻮم ﺑﺎ ﺻﺪای ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﻠﻨﺪ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ .‬داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن هﻨﺮ‬‫هﯿﭙﯽﻣﺰاج و اﻓﺴﺮدﻩٔ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ و ﯾﮑﯽ دوﺗﺎ ﭘﺎﻧﮏراکﺑﺎز ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﺎر‪ ،‬ﻣﺮدهﺎی ﻣﺴﻦﺗﺮ‪ ،‬ﺑﺎ‬‫ﺷﮑﻤﯽ ﮐﻪ از زﯾﺮ ﭘﯿﺮاهﻦهﺎی »دِد ﮐِﻨِﺪﯾﺰ« ‪٥٧‬ﺷﺎن ﺑﯿﺮون زدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﯿﻦﻃﻮر‬‫ﻣﺮداﻧﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس زﻧﺎﻧﻪ ﺗﻨﺸﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎی ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﮔﺮوﻩهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﻧﻘﺎشهﺎی‬‫دﯾﻮاری و ﺳﺮﮔﺮداﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻧﻮﺳﺎزی اﻣﻼک آن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ‬‫وﻗﺘﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاریهﺎی ﻣﻠﮏ و اﻣﻼﮐﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻮددهﯽ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﺸﻮﻧﺪ‪.‬‬‫از ﺧﯿﺎﺑﺎن »ﮔﻮت هﯿﻞ« ‪ ٥٨‬ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و از ﮐﻨﺎر ﭘﯿﺘﺰا ﮔﻮت هﯿﻞ ﮔﺬﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﺮا ﯾﺎد زﻧﺪاﻧﯽ‬‫اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ در آن درﺑﻨﺪ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم روی ﻧﯿﻤﮑﺘﯽ در ﺟﻠﻮی رﺳﺘﻮران ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ﺗﺎ‬‫ﻟﺮزش ﺗﻨﻢ ﻗﻄﻊ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﺎﻣﯿﻮﻧﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ روی ﺗﭙﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﻣﻦ ﭘﺎرک ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن ‪ ١٨‬ﭼﺮخ ﺑﯽ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن ﮐﻪ ﺳﻪ ﭘﻠﻪٔ آهﻨﯽ از ﭘﺸﺘﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﺷﺪم و راﻩ اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم از هﺮ ﻃﺮف ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻣﺮا ﻣﯽﭘﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻘﯿﻪٔ راﻩ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﻃﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢهﺎی رﻧﮕﯽ ﯾﺎ ﺑﺎﻏﭽﻪهﺎ ﯾﺎ ﮔﺮﺑﻪهﺎی‬‫ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻧﮕﺎﻩ هﻢ ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﺳﺮم را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ وﺳﻂ روز ﺑﻮد‪ ،‬هﻢ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎ و هﻢ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﺎﻣﺎن در ورودیِ ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﻣﺤﻞ ﮐﺎر ﭘﺪر در ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻠﯿﺞ اﺳﺖ و ﺗﺎ زﻣﺎن درﺳﺖ ﺷﺪن ﭘﻞ‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ‬‫ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ــ ﺧﺐ‪ ،‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺮای ﭼﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻗﻔﻞ در را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎز ﮐﻨﻢ‪ ،‬در از دﺳﺘﻢ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪ و ﺑﺎ‬‫ﻣﻦ هﻤﺎن ﮐﺎری را ﮐﺮدم ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ هﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﺳﯿﺪم ﻣﯽﮐﺮدم‪ :‬ﯾﮏ ﻟﯿﻮان‬‫آب از ﺻﺎﻓﯽ ﺗﻮی ﯾﺨﭽﺎل ﺑﺮای ﺧﻮدم رﯾﺨﺘﻢ و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﯿﺖ از »ﺑﺸﮑﻪٔ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﯿﺖ«‬‫ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻪام از اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر آنﻗﺪر ﻋﺎدی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺒﺐ‬‫ﺷﺪ ﺷﺪت ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﻢ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻐﺰم هﻤﺎهﻨﮓ ﺷﻮد‪ ،‬و ﺧﯿﻠﯽ زود هﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮﻣﺎن‬‫ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫هﺮ دو‪ ،‬ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ هﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﮔﻔﺘﻨﺪ‪» :‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮدی ﺗﺎ ﺣﺎﻻ؟«‬‫در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﮐﻤﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺗﻮ اوﮐﻠﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﭼﻨﺪﺗﺎ از دوﺳﺖهﺎم رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم اوﻧﺠﺎ ﯾﻪ ﭘﺮوژﻩای اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ‪ ،‬و هﻤﻪﻣﻮن ﻗﺮﻧﻄﯿﻨﻪ ﺷﺪﯾﻢ‪«.‬‬‫»ﭘﻨﺞ روز؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد‪ «.‬در ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ در ﻣﻮرد ﻗﺮﻧﻄﯿﻨﻪهﺎ ﺧﻮاﻧﺪﻩﺑﻮدم و ﺑﯽﺷﺮﻣﺎﻧﻪ‬‫ﻧﻘﻞ ﻗﻮلهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﺎپ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ را ﮐﭙﯽ ﮐﺮدم‪» .‬آرﻩ‪ .‬هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﺤﻞ‬‫اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻮدن رو ﻗﺮﻧﻄﯿﻨﻪ ﮐﺮدن‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدن ﯾﻪ ﺟﻮر اَﺑَﺮﻣﯿﮑﺮوب ﺗﻮی ﺣﻤﻠﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﺷﺪﻩ و هﻤﻪﻣﻮن رو رﯾﺨﺘﻦ ﺗﻮی ﮐﺎﻧﺘﯿﻨﺮهﺎی ﮐﻨﺎر ﺑﻨﺪر‪ ،‬ﻋﯿﻦ ﺳﺎردﯾﻦ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮم و‬‫ﻣﺮﻃﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﻏﺬای ﭼﻨﺪاﻧﯽ هﻢ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﺎ ﻣﺴﯿﺢ«‪ ،‬ﻣﺸﺖهﺎﯾﺶ روی ﻣﯿﺰ ﮔﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺳﻪ روز هﻔﺘﻪ را در‬‫ﺑﺮﮐﻠﯽ ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻨﺪ داﻧﺸﺠﻮ روی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﻋﻠﻤﯽ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪٔ‬‫اوﻗﺎت ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮیهﺎﯾﺶ در ﺧﻮد ﺷﻬﺮ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺷﺒﻪﺟﺰﯾﺮﻩ ﻣﺸﺎورﻩ ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﻣﺸﺘﺮیهﺎﯾﺶ‬‫ﻣﻌﻤﻮﻻً داتﮐﺎمهﺎی ﻧﺴﻞ ﺳﻮﻣﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎرهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺎ آرﺷﯿﻮهﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﻨﺪ‪.‬‬‫او ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺷﻐﻠﺶ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﺪار آرامﺧُﻠﻖ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ در دهﻪٔ ﺷﺼﺖ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺗﻨﺪرو ﺑﻮدﻩ‪.‬‬‫در دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﮐﻪ ﺑﻮد ﮐﻤﯽ ﮐﺸﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮد‪ .‬ﮔﺎﻩ و ﺑﯽﮔﺎﻩ از ﮐﻮرﻩ درﻣﯽرﻓﺖ ــ ﺣﺘﯽ ﮔﺎﻩ‬‫و ﺑﯽﮔﺎﻩ او را ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ــ وﻗﺘﯽ زور ﺑﺎزوﯾﺶ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ‬‫‪٥٧ Dead Kennedys‬‬‫‪٥٨ Goat Hill‬‬‫‪٣٧‬‬

‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﮐﺒﺎب ﻣﺨﻠﻮط ﺗﻨﻮری و اﺳﻔﻨﺎج ﺑﺎ ﭘﻨﯿﺮ ﻣﺤﻠﯽ‪ ،‬ﯾﮏ دوغ اﻧﺒﻪٔ ﺷﻮر )ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ از آﻧﭽﻪ‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩﺗﺮ اﺳﺖ( و ﺷﯿﺮﯾﻨﯽهﺎﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﺎﻣﯿﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺳﻔﺎرش دادﻩ ﺷﺪن ﻏﺬا‪ ،‬ﺳﺆالهﺎ دوﺑﺎرﻩ ﺷﺮوع ﺷﺪﻧﺪ‪) .‬ﻃﺒﻌﺎً( آﻧﻬﺎ از‬‫ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ون‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ و دارل ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻨﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ اﺳﻢ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬‫ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺑﻪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﮔﺰارش دهﻨﺪ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲ اﺳﻢهﺎ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬وﻟﯽ آنﻗﺪر »اﺷﺨﺎص‬‫آوارﻩ« زﯾﺎد ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ از هﻔﺖ روز هﻨﻮز ﭘﯿﺪا ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺮوﻧﺪﻩ‬‫ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ‪ ،‬ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﺳﺎﯾﺖ ﮔﻤﺸﺪﮔﺎن در ﺷﺒﮑﻪ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از‬‫ﺳﺎﯾﺖهﺎ‪ ،‬ﻣﻌﺎدلهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ »ﻣﺎیاِﺳﭙِﯿﺲ« ‪ ٥٩‬ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﺷﺎن ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‬‫و وﺿﻌﯿﺖ ﻓﻌﻠﯽ‪ ،‬زﻧﺪﮔﯽ ﺗﺎزﻩای ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻷﺧﺮﻩ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬارهﺎ هﻢ‬‫در ﻣﺤﻮﻃﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ‪ ،‬ﻓﮏ و ﻓﺎﻣﯿﻞ ﮔﻤﺸﺪﻩ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ اﯾﻦ آدمهﺎ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬‫ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاریهﺎی ﺟﺪﯾﺪی روی اﯾﻦ ﺳﺎﯾﺖهﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻟﭗﺗﺎپ ﺑﺎﺑﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻧﮕﺎهﯽ‬‫ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖهﺎ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ از ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت‪ ،‬و هﻤﯿﻦﻃﻮر ﻋﮑﺲهﺎی ﮔﻤﺸﺪﮔﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﻋﮑﺲهﺎ‪ ،‬ﻋﮑﺲهﺎی ﻓﺎرغاﻟﺘﺤﺼﯿﻠﯽ‪ ،‬ﻋﺮوﺳﯽ و از اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎک‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻋﮑﺲ ﺧﻮدم را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و دﯾﺪم ﺑﻪ ﻋﮑﺲ ون‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ و دارل وﺻﻞ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻓﺮم ﮐﻮﭼﮑﯽ‬‫وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﭘﯿﺪا ﺷﺪﻧﺪ در آن ﻋﻼﻣﺖ زد‪ .‬ﻓﺮم دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﯾﺎدداﺷﺖهﺎﯾﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ اﺷﺨﺎص ﮔﻤﺸﺪﻩٔ دﯾﮕﺮ در آن ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺴﻤﺖهﺎی‬‫ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ و ون را ﭘﺮ ﮐﺮدم و ﻣﺎل دارل را ﺧﺎﻟﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬دارل رو ﯾﺎدت رﻓﺖ‪ «.‬او ﺧﯿﻠﯽ از دارل ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآﻣﺪ ــ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻣﺘﻮﺟﻪ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻧﺖ از ﺳﺮ ﯾﮑﯽ از ﺑﻄﺮیهﺎی ﮐﺎﺑﯿﻨﺖ ﻣﺸﺮوﺑﺎﺗﺶ ﮐﻢ ﺷﺪﻩ‪ ،‬و‬‫ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺷﺮﻣﺴﺎری‪ ،‬ﺗﻘﺼﯿﺮش را ﺑﻪ ﮔﺮدن دارل اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ‪ ،‬ﮐﺎر هﺮ‬‫دو ﻧﻔﺮﻣﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ و ﻃﯽ ﯾﮑﯽ از ﺷﺐهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺑﺎزی ﺑﺎ‬‫هﻢ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬وُدﮐﺎ و ﮐﻮﮐﺎ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اون ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﺒﻮد‪ «.‬دروغ ﻃﻌﻢ ﺗﻠﺨﯽ در دهﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬وای ﺧﺪای ﻣﻦ‪ «.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺎر داد‪» .‬وﻗﺘﯽ ﺗﻮ اوﻣﺪی ﺧﻮﻧﻪ‪،‬‬‫ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﻻﺑﺪ هﻤﻪﺗﻮن ﺑﺎ هﻢ ﺑﻮدﯾﻦ‪«.‬‬‫ﺑﻮد ﮐﺎﻣﻼً ﺑﻪ ﺳﺮش ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮای ﭘﺎﻧﺰدهﻤﯿﻦ ﺑﺎر ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﯾﮏ‬‫ﺗﺎب آﯾﮑﯿﺎ را ﺳﻮار ﮐﻨﺪ‪ ،‬آن را از ﯾﮏ ﻃﺮف ﺣﯿﺎط ﺧﺎﻧﻪٔ ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ ﺑﻪ آن ﯾﮑﯽ ﻃﺮف ﭘﺮﺗﺎب‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎدرم ﮔﻔﺖ‪» :‬وﺣﺸﯽهﺎ‪ «.‬او از دوران ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ در آﻣﺮﯾﮑﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﻨﻮز‬‫هﺮ وﻗﺖ ﺑﺎ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬ﺳﯿﺴﺘﻢ درﻣﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺄﻣﻮر اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻓﺮودﮔﺎﻩ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‬‫ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼً اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬آن ﻣﻮﻗﻊ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﻪٔ »وﺣﺸﯽهﺎ«‪ ،‬و ﻟﻬﺠﻪٔ‬‫ﻣﺎدرم ﺑﺎ ﺷﺪت ﺗﻤﺎم ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎ دو ﺑﺎر ﺑﻪ ﻟﻨﺪن رﻓﺘﻪﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ ﻣﺎدرم را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‬‫و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺧﯿﻠﯽ از ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻣﺘﻤﺪنﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻓﺸﺮدﮔﯿﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫»وﻟﯽ وﻟﻤﻮن ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺮﯾﻢ و اﻣﺮوز ﺑﺎ ﮐﺸﺘﯽ آوردﻧﻤﻮن اﯾﻦور‪ «.‬دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻢ از ﺧﻮدم‬‫درﻣﯽآوردم‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬زﺧﻤﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ ﮔﺸﻨﻪ؟«‬‫»ﺧﻮابآﻟﻮد؟«‬‫»آرﻩ‪ ،‬ﯾﻪ ﮐﻤﯽ از هﻤﻪاﺷﻮن‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ دوا ﺧﻮردﻩ‪ ،‬دﮐﺘﺮی‪ ،‬ﻋﻄﺴﻪدار و ﮐﻢرو‪ «.‬ﺗﻮی‬‫ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ ﻣﺎ رﺳﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻮکهﺎی هﻔﺖﮐﻮﺗﻮﻟﻪای ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ‪ .‬هﺮ دوﺗﺎﯾﺸﺎن ﮐﻤﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬‫زدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﭼﺸﻢهﺎﯾﺸﺎن هﻨﻮز ﺧﯿﺲ ﺑﻮد‪ .‬واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﻻﺑﺪ از ﻧﮕﺮاﻧﯽ‬‫دﯾﻮاﻧﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﻓﺮﺻﺘﯽ ﮔﯿﺮم آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﮐﻨﻢ‪» .‬ﻋﺎﻟﯽ‬‫ﻣﯽﺷﻪ اﮔﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺨﻮرﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﭘﯿﺘﺰا از ﮔﻮت هﯿﻞ ﺳﻔﺎرش ﻣﯽدم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪»»:‬ﻧﻪ‪ ،‬اون ﻧﻪ‪ «.‬هﺮ دو ﭼﻨﺎن ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر روی ﺳﺮم ﺷﺎﺧﮏ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﮐﺸﺘﻪ ﻣﺮدﻩٔ ﭘﯿﺘﺰا ﮔﻮت هﯿﻞ هﺴﺘﻢ ــ و ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎهﯽ‬‫ﻗﺮﻣﺰ ﻏﺬاﯾﺶ را ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬از آن ﺑﺨﻮرم‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦﻗﺪر ﺑﺨﻮرم ﮐﻪ ﯾﺎ ﻏﺬا ﺗﻤﺎم ﺷﻮد ﯾﺎ ﺧﻮدم‬‫ﺑﺘﺮﮐﻢ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺒﺨﻨﺪی ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﻣﺮدد ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺎل ﭘﯿﺘﺰا ﻧﺪارم‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﻦ ﮐﺎری‬‫ﺳﻔﺎرش ﺑﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺧﺐ؟« ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ ﮐﻪ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻣﺮﮐﺰ ﻏﺬاهﺎی ﺳﻔﺎرﺷﯽ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺳﺮ ﮐﺸﻮی ﻣﻨﻮهﺎی ﺳﻔﺎرش ﻏﺬا رﻓﺖ )ﯾﮏ ﮐﺎر ﻋﺎدی دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺟﺮﻋﻪای‬‫آب در ﮔﻠﻮﯾﯽ ﺧﺸﮏ و دردﻣﻨﺪ ﮔﻮارا ﺑﻮد( و ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪای‬‫ﺣﻮاﺳﻤﺎن ﭘﺮت ﻣﺮور ﻣﻨﻮی اﻏﺬﯾﻪﻓﺮوﺷﯽ ﺣﻼل ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ در ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟﻨﺴﯿﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ در‬‫‪٥٩ MySpace‬‬‫‪٣٨‬‬

‫ﺧﻮدم را ﺗﺎ اﺗﺎﻗﻢ ﮐﺸﯿﺪم و در را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻣﯽرﺳﯿﺪ هﺰار ﺳﺎل اﺳﺖ ﺗﺨﺖ‬‫ﻗﺪﯾﻤﯿﻢ را ﻧﺪﯾﺪﻩام‪ .‬روﯾﺶ دراز ﮐﺸﯿﺪم و دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ را از ﭘﺎی ﺗﺨﺖ‬‫ﺑﺮدارم‪ .‬ﻻﺑﺪ آن را درﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺮق وﺻﻞ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم ــ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﯿﺶ آداﭘﺘﻮر را ﻃﻮری ﺗﮑﺎن‬‫ﻣﯽدادی ﮐﻪ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺮﻗﺮار ﺷﻮد ــ و در ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﻮدم ﺑﺎﺗﺮﯾﺶ آرام آرام ﺗﺨﻠﯿﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﯿﺶ ﺑﺮق را وﺻﻞ ﮐﺮدم و ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ دادم دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺷﺎرژ ﺷﻮد ﺗﺎ روﺷﻨﺶ‬‫ﮐﻨﻢ‪ .‬در اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺎسهﺎﯾﻢ را درآوردم و در ﺳﻄﻞ زﺑﺎﻟﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ــ دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ــ و ﯾﮏ ﺷﻠﻮارک ﺗﻤﯿﺰ و ﯾﮏ ﺗﯽﺷﺮت ﺷﺴﺘﻪﺷﺪﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪم‪.‬‬‫ﻟﺒﺎسهﺎی ﺷﺴﺘﻪﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﺎزﻩ از ﮐﺸﻮﯾﻢ درآﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺲ ﺑﺴﯿﺎر آﺷﻨﺎ و راﺣﺘﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﻣﺜﻞ ﺑﻐﻞ ﮐﺮدن ﭘﺪر و ﻣﺎدرم‪.‬‬‫ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ را روﺷﻦ ﮐﺮدم و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺸﺖ ﺑﺮ روی ﺗﺨﺖ‪ ،‬ﭘﺸﺘﻢ‪ ،‬ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﮑﯿﻪ‬‫دادم و در ﻟﭗﺗﺎپ را ﺑﺎز ﮐﺮدم و آن را روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬هﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﺎﻻ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮ‪،‬‬‫آن ﺷﻤﺎﯾﻞهﺎﯾﯽ ﮐﻪ روی ﺻﻔﺤﻪ ﻇﺎهﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﭼﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎز هﻢ اﺧﻄﺎر ﮐﻤﺒﻮد ﺑﺎﺗﺮی داد‪ .‬ﺑﺎز هﻢ ﺳﯿﻢ ﺑﺮق را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم و‬‫ﺗﮑﺎن ﺗﮑﺎﻧﺶ دادم ﺗﺎ اﺧﻄﺎرهﺎ ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ دوﺷﺎﺧﻪ دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎُ ﻋﻤﺮش را ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫در واﻗﻊ‪ ،‬وﺿﻌﺶ ﭼﻨﺎن ﺧﺮاب ﺑﻮد ﮐﻪ هﯿﭻ ﮐﺎری ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ دﺳﺘﻢ‬‫را از روی ﮐﺎﺑﻞ ﺑﺮق ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻢ اﺗﺼﺎل ﻗﻄﻊ ﻣﯽﺷﺪ و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ از ﮐﻤﺒﻮد ﺑﺎﺗﺮی ﺷﮑﺎﯾﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻩ دﻗﯿﻖﺗﺮی ﺑﻪ آن اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪.‬‬‫هﻤﻪٔ ﺟﻌﺒﻪٔ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﮐﻤﯽ ﮐﺞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬درزش ﺑﺎ ﺷﮑﺎﻓﯽ ﺗﯿﺰ دهﺎن ﺑﺎز ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ اوﻟﺶ ﺑﺎرﯾﮏ ﺑﻮد و هﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺸﺖ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﯽرﻓﺖ ﮔﺸﺎدﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ آدم ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎهﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﮐﺸﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ و از ﺧﻮدش‬‫ﻣﯽﭘﺮﺳﺪ‪» :‬اﯾﻦ هﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦﺟﻮری ﺑﻮد؟« ﺷﺎﯾﺪ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ هﯿﭻوﻗﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدﻩ‪.‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ در ﻣﻮرد ﻟﭗﺗﺎپ ﻣﻦ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪ .‬آﺧﺮ ﻣﯽداﻧﯿﺪ‪ ،‬ﺧﻮدم آن را ﺳﺎﺧﺘﻪام‪.‬‬‫ﭘﺲ از اﯾﻦ ﮐﻪ هﯿﺄت آﻣﻮزش ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ هﻤﻪ ﯾﮏ اﺳﮑﻮلﺑﻮک داد‪ ،‬دﯾﮕﺮ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‬‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﺨﺮﻧﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ اﺳﮑﻮلﺑﻮک دﻗﯿﻘﺎً ﻣﺎل ﺧﻮدم ﻧﺒﻮد‪،‬‬‫و ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻧﺮماﻓﺰاری روی آن ﻧﺼﺐ ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮی در آن ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﻤﯽ ﭘﺲاﻧﺪاز داﺷﺘﻢ ﮐﻪ از ﮐﺎرهﺎی ﻏﯿﺮﺣﺮﻓﻪای‪ ،‬هﺪﯾﻪهﺎی ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ و ﺗﻮﻟﺪ و‬‫ﮐﻤﯽ ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش در »ایﺑِﯽ« ‪ ٦١‬ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را روی هﻢ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ«‪ ،‬دروغ داﺷﺖ ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﺪ‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎهﺎش ﻗﺮار داﺷﺘﯿﻢ وﻟﯽ ﻧﯿﻮﻣﺪ‪ .‬ﻻﺑﺪ ﺗﻮ‬‫ﺑﺮﮐﻠﯽ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﺎرت ﺑﯿﺎد‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺻﺪای ﻧﺎﻟﻪﻣﺎﻧﻨﺪی از ﺧﻮدش درآورد‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬‫ﺑﺴﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻗﻀﯿﻪٔ ﺑﺎرت رو ﻧﻤﯽدوﻧﯽ؟«‬‫ﻣﻦ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯽرود‪ .‬ﺣﺲ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم زﻣﯿﻦ دارد زﯾﺮ ﭘﺎﯾﻢ دهﺎن ﺑﺎز ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻔﺠﺮش ﮐﺮدن‪ .‬ﺣﺮوﻣﺰادﻩهﺎ هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﭘﻞ‪ ،‬اوﻧﻢ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮدن‪«.‬‬‫اﯾﻦ در ﺻﻔﺤﻪٔ اول ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺧﺐ‪ ،‬اﻧﻔﺠﺎر ﺑﺎرت‪ ،‬زﯾﺮ آب‪ ،‬اﺻﻼً ﺑﻪ اﻧﺪاز ٔﻩ‬‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ﭘﻠﯽ ﮐﻪ ﺧﺮد و داﻏﺎن ﺑﺎﻻی ﺧﻠﯿﺞ آوﯾﺰان اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﻮﻧﻞ ﺑﺎرت‪ ،‬از‬‫»اِﻣﺒﺎرﮐﺎدرو« ‪ ٦٠‬در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺗﺎ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ اوﮐﻠﻨﺪ ﻏﺮﺑﯽ‪ ،‬زﯾﺮ آب ﻏﺮق ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﺗﯿﺘﺮهﺎی اﺧﺒﺎر را ﻣﺮور ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﺴﯽ از رﻗﻢ دﻗﯿﻖ‬‫ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻌﺪاد اﺟﺴﺎد ﺑﻪ ﭼﻨﺪ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﻣﯿﺎن ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ از‬‫ارﺗﻔﺎع ﺷﺼﺖ ﻣﺘﺮ‪ ،‬از روی ﭘﻞ‪ ،‬ﺑﻪ درﯾﺎ ﭘﺮت ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ و ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻗﻄﺎر زﯾﺮ آب‬‫ﻏﺮق ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎن در ﺣﺎل اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﮔﺰارشﮔﺮ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﺑﺎ ﯾﮏ »ﺟﻌﻞﮐﻨﻨﺪﻩٔ هﻮﯾﺖ« ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ »دﻩهﺎ« ﻧﻔﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮدﻩ ﺗﺎ ﭘﺲ از‬‫ﺣﻤﻠﻪهﺎ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎدﻩ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن و ﺟﻌﻞ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺟﺪﯾﺪ‪ ،‬از ازدواجهﺎ‪ ،‬ﺑﺪهﯽهﺎ‬‫و زﻧﺪﮔﯽهﺎی ﺑﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫در ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎﺑﺎ واﻗﻌﺎً اﺷﮏ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩﺑﻮد و ﻣﺎﻣﺎن داﺷﺖ ﺑﺪون ﭘﺮدﻩﭘﻮﺷﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫هﺮ دو ﺑﺎز هﻢ ﻣﺮا ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬دﺳﺘﺸﺎن را روی ﭘﺸﺘﻢ ﻣﯽزدﻧﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺑﺨﻮاهﻨﺪ از وﺟﻮدم‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪاش ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ دوﺳﺘﻢ دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬‫دوﺳﺘﺸﺎن دارم‪.‬‬‫ﺷﺎم ﮔﺮﯾﻪآﻟﻮدی ﺧﻮردﯾﻢ و ﻣﺎﻣﺎن و ﺑﺎﺑﺎ هﺮ ﯾﮏ دو ﮔﯿﻼس ﺷﺮاب ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮای آﻧﻬﺎ‬‫زﯾﺎدﻩروی ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺧﻮاﺑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ‪ ،‬و ﭘﺮﺳﻪزﻧﺎن‬‫ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ در ﻃﺒﻘﻪٔ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ آﻧﻼﯾﻦ ﺷﻮم و‬‫ﺳﺮ و ﮔﻮﺷﯽ آب ﺑﺪهﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﻟﻮ و وﻧﺴﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن دارل‬‫ﮐﺎری ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫‪٦٠ Embarcadero‬‬‫‪٦١ eBay‬‬‫‪٣٩‬‬

‫ﺣﺪاﻗﻞ در ﺗﺌﻮری اﯾﻦ در ذهﻨﻢ ﺑﻮد‪ .‬دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬هﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮدم‪ ،‬و‬‫ﻣﺜﻞ ﻓﯿﻠﻢ ﮐﺎرهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ در ﻣﻐﺰم ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﮐﺎرهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم و ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬اﻓﺴﻮسهﺎ و ﮐﻨﺎﯾﻪهﺎ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻟﭗﺗﺎپ ﻣﺰﺧﺮف ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺨﺮم‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ و دارل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﻦ ﮐﺎر ﯾﮏ ﻟﭗﺗﺎپ ﺑﺴﺎزﯾﻢ‪ .‬ﺟﻌﺒ ٔﻪ‬‫ﻟﭗﺗﺎپ را ﻣﯽﺷﻮد ﻋﯿﻦ ﺟﻌﺒﻪٔ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺧﺮﯾﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﮐﻤﯽ از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی‬‫ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺗﺨﺼﺼﯽﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ در ﻃﯽ ﺳﺎلهﺎ ﺑﺎ دارل ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺧﺎﻧﮕﯽ‬‫ﺳﺮهﻢ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﻗﻄﻌﺎت را از »ﮐﺮﯾﮕﺰﻟﯿﺴﺖ« ‪ ،٦٢‬ﺣﺮاجهﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ و ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﺑﺴﯿﺎر‬‫ارزانﻓﺮوش ﺗﺎﯾﻮاﻧﯽ ﮐﻪ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪاری ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ‬‫رﺳﯿﺪم ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راﻩ ﺑﺮای دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ از ﭘﺲ ﭘﺮداﺧﺘﺶ‬‫ﺑﺮﻣﯽآﻣﺪم‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻟﭗﺗﺎپ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻏﻠﺘﯽ زدم و از ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم‪ .‬ﻧﯿﻤﻪﺷﺐ ﺷﺪﻩﺑﻮد و ﺳﺎﻋﺖ ﯾﺎزدﻩ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﺪر‬‫و ﻣﺎدرم ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ ،‬روی ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮم ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺑﺎز ﮐﺮدم‪،‬‬‫ﻻﻣﭗ ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﺑﻪ ﻗﺎب ﻋﯿﻨﮏ ذرﻩﺑﯿﻨﯿﻢ وﺻﻞ ﮐﺮدم و ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﯿﭻﮔﻮﺷﺘﯽ رﯾﺰ‬‫درآوردم‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪٔ ﻟﭗﺗﺎپ را ﺑﺎز ﮐﺮدﻩﺑﻮدم و ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪش را درآوردﻩﺑﻮدم‬‫و داﺷﺘﻢ ﺑﻪ دل و رودﻩٔ آن ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ ﻗﻮﻃﯽ هﻮای ﻓﺸﺮدﻩ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﮔﺮد و‬‫ﺧﺎﮐﯽ را ﮐﻪ ﭘﻨﮑﻪٔ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺑﻪ درون ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮدم و هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﯾﮏ ﻟﭗﺗﺎپ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ ﻗﺪم ﺳﻔﺎرش ﯾﮏ »دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻟﺨﺖ« ‪ ٦٣‬اﺳﺖ‪ .‬دﺳﺘﮕﺎﻩ‬‫ﻟﺨﺖ‪ ،‬دﺳﺘﮕﺎهﯽ ﺑﺎ ﺳﺨﺖاﻓﺰار اﻧﺪک و ﺷﮑﺎفهﺎی درﺳﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﺒﺮ ﺧﻮب اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﭘﺲ از ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎر‪ ،‬دﺳﺘﮕﺎهﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ از ﻟﭗﺗﺎپ دﻟﯽ ‪ ٦٤‬ﮐﻪ اوﻟﺶ ﭼﺸﻤﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﻧﯿﻢ ﮐﯿﻠﻮ ﺳﺒﮏﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ ﺑﻮد و ﻗﯿﻤﺘﺶ ﯾﮏ ﺳﻮم ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دل ﻣﯽدادم‪.‬‬‫ﺧﺒﺮ ﺑﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮ هﻢ ﮐﺮدن ﻟﭗﺗﺎپ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺪل ﮐﺸﺘﯽ ﺗﻮی ﺑﻄﺮی اﺳﺖ‪.‬‬‫هﻤﻪاش ﮐﺎر ﺳﺨﺖ و ﺑﺪﻗﻠﻖ ﺑﺎ ﻣﻮﭼﯿﻦ و ذرﻩﺑﯿﻦ اﺳﺖ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺸﻮد هﻤﻪﭼﯿﺰ را در آن‬‫ﺟﻌﺒﻪٔ ﻧﻘﻠﯽ ﺟﺎ داد‪ .‬ﺑﺮ ﺧﻼف ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺰرگ ــ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮش هﻮاﺳﺖ ــ‬‫هﺮ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮ ﻣﮑﻌﺐ ﻓﻀﺎ در ﻟﭗﺗﺎپهﺎ ﺻﺎﺣﺐ دارد‪ .‬هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم درﺳﺖ ﺷﺪﻩ‪،‬‬‫هﻤﻪٔ ﭘﯿﭻهﺎ را ﻣﯽﺑﺴﺘﻢ و دﺳﺖ آﺧﺮ ﻣﯽدﯾﺪم ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽﮔﺬارد ﺟﻌﺒﻪ درﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪،‬‬‫و ﺑﺎﯾﺪ دوﺑﺎرﻩ از اول ﺷﺮوع ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﯾﮏ ﭼﯿﺰی درﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روی آن اﻧﮕﺸﺖ ﺑﮕﺬارم‪ .‬از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﻣﺎﻩهﺎ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ درِ اﯾﻦ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ را ﺑﺎز ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺑﺎری ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻩﺑﻮدم‬‫ﺟﻌﺒﻪٔ ﻟﭗﺗﺎپ را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ زور آن را ﺑﺒﻨﺪم‪ ،‬ﻋﻘﻠﻢ ﺑﻪ ﮐﺎر اﻓﺘﺎدﻩﺑﻮد‪ :‬از دل و‬‫رودﻩٔ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﮐﻪ هﻤﻪ ﭼﯿﺰش ﺳﺮ ﺟﺎی ﺧﻮدش ﺑﻮد ﻋﮑﺴﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮدم‪ .‬ﻋﻘﻠﻢ آنﻗﺪرهﺎ‬‫هﻢ ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮد‪ :‬اوﻟﺶ ﻋﮑﺲ را روی هﺎرد دﯾﺴﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬و‬‫ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً وﻗﺘﯽ دل و رودﻩٔ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺑﯿﺮون ﺑﻮد ﺑﻪ آن دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻌﺪاً آن را ﭼﺎپ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮدم و در ﮐﺸﻮی رﯾﺨﺖ و ﭘﺎشِ ﮐﺎﻏﺬهﺎﯾﻢ ﭼﭙﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﺸﻮ ﮔﻮرﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد‬‫از درﺧﺖهﺎی ﻣﺮدﻩ‪ .‬هﻤﻪٔ ﮐﺎرتهﺎی ﺿﻤﺎﻧﺖ و ﻧﻤﻮدارهﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ وﺳﺎﺋﻞ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ‬‫را در آن ﻧﮕﻪﻣﯽداﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﮔﺸﺘﻢ‪ .‬از آﻧﭽﻪ ﯾﺎدم ﻣﯽآﻣﺪ رﯾﺨﺖ و ﭘﺎشﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎﻷﺧﺮﻩ ﮐﺎﻏﺬ ﭼﺎپﺷﺪﻩ را درآوردم‪ .‬آن را ﮐﻨﺎر ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮم ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﻧﮕﺎهﻢ را‬‫ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ از ﻓﻮﮐﻮس ﺧﺎرج ﮐﺮدم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﺟﻮر درﻧﻤﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ درز ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ وﻗﺘﯽ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و‬‫ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﯽﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎز هﻢ آداﭘﺘﻮر ﺑﺮق را ﺗﮑﺎن و ﻓﺸﺎر دادم‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‬‫ﺑﺪون ﺑﺎز ﮐﺮدن‪ ،‬دﺳﺘﮕﺎﻩ را راﻩاﻧﺪازی ﮐﺮد‪ .‬ﻏﺮی زدم و آن را ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺻﺒﺢ‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ﻣﯽزدم‪.‬‬‫ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﺎﺑﻞ ﻧﻮاری ﮐﻪ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ را ﺑﻪ ﻣﺎدِرﺑُﺮد وﺻﻞ ﻣﯽﮐﺮد درﺳﺖ وﺻﻞ‬‫ﻧﺸﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻ ﻓﺸﺎری ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻄﻌﻪ وارد ﻧﻤﯽﺷﺪ‪ .‬در ﺣﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ‬‫ﻣﻌﻤﻮل از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‪ ،‬هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاهﺪ آن را از ﺟﺎﯾﺶ درﺑﯿﺎورد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ‬‫ﻓﺸﺎر آن را ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻓﺮو ﮐﻨﻢ‪ ،‬و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻓﯿﺶ ﻓﻘﻂ ﺑﺪ ﺟﺎ ﻧﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ــ ﭼﯿﺰی‬‫ﺑﯿﻦ آن و ﺑﺮد وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬آن را درآوردم و ﻧﻮر ﭼﺮاﻏﻢ را ﺑﻪ آن ﺗﺎﺑﺎﻧﺪم‪.‬‬‫♢‬‫ﭼﯿﺰ ﺟﺪﯾﺪی در ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم ﺑﻮد‪ :‬ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﺳﺨﺖاﻓﺰار ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ‬‫ﻣﯿﻠﯽﻣﺘﺮ ﺿﺨﺎﻣﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ‪ .‬ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ ﺑﻪ آن وﺻﻞ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻌﺪآن را ﺑﻪ‬‫ﻣﺎدرﺑﺮد وﺻﻞ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ‪ ،‬دﻗﯿﻘﺎً در ﺟﺎﯾﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﯽ‬‫‪٦٢ Craigslist‬‬‫‪٦٣ Barebook‬‬‫‪٦٤‬اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ ‪ ،Dell‬ﯾﮑﯽ از ﺳﺎزﻧﺪﻩهﺎی ﻟﭗﺗﺎپ‪ ،‬دارد‪.‬‬‫‪٤٠‬‬

‫ﺟﻌﺒﻪٔ ﻗﻄﻌﺎﺗﻢ ﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪٔ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﭘﺮ از ﭼﺮاغ اِلایدی ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺴﯿﺎر‬‫ﻗﻮی را ﮐﻪ از ﯾﮏ ﭼﺮاغ دوﭼﺮﺧﻪٔ ﺳﻮﺧﺘﻪ درآوردﻩﺑﻮدم‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﯾﮏ‬‫ﺳﻮزن‪ ،‬ﺳﻮراخهﺎﯾﯽ در ﻟﻮﻟﻪٔ ﻣﻘﻮاﯾﯽ ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮاﻟﺖ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدم و ﺳﺮ ﭼﺮاغهﺎ را از آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺮون‬‫دادم‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺪاری ﺳﯿﻢ درآوردم و هﻤﻪ ﭼﺮاغهﺎ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﺮی ﺑﺎ ﮔﯿﺮﻩهﺎی ﻓﻠﺰی ﺑﻪ‬‫هﻢ وﺻﻞ ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﺮ ﺳﯿﻢ را ﺗﺎب دادم و ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺗﺮی ﻧﻪ وﻟﺖ وﺻﻞ ﮐﺮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻟﻮﻟﻪای‬‫داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ردﯾﻒ الایدی ﻓﻮق ﻧﻮراﻧﯽ ﺟﻬﺖدار ﺳﺮش ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن‬‫را ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﻢ ﺑﮕﯿﺮم و از ﺗﻮﯾﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺮوژﻩٔ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻤﯽ ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدم و ﺑﻪ هﻤﯿﻦ‬‫ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺮا از ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺑﯿﺮون اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮدم در ﻧﯿﻤﯽ از‬‫ﮐﻼسهﺎی دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز دورﺑﯿﻦ ﻣﺨﻔﯽ وﺟﻮد دارد‪ .‬اﯾﻦ روزهﺎ دورﺑﯿﻦهﺎی وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ‬‫ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ از ﯾﮏ ﺷﺎم در رﺳﺘﻮراﻧﯽ ﺧﻮب ارزانﺗﺮ درﻣﯽآﯾﻨﺪ‪ ،‬اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ هﻤﻪﺟﺎ از‬‫آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻣﻐﺎزﻩدارهﺎی ﻓﻀﻮل آﻧﻬﺎ را در اﺗﺎﻗﮏهﺎی ﭘﺮُو و ﺳﺎﻟﻦهﺎی آﻓﺘﺎبﮔﯿﺮی‬‫ﮐﺎر ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ و ﺑﺎ ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﻣﺨﻔﯽای ﮐﻪ از ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﺣﺎل ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ــ ﮔﺎهﯽ‬‫اوﻗﺎت آﻧﻬﺎ را در ﺷﺒﮑﻪ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻠﺪ ﺑﻮدن اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﻮﻟﻪٔ ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮاﻟﺖ و ﺳﻪ دﻻر‪ ،‬ﯾﮏ‬‫دورﺑﯿﻦﯾﺎب ﺑﺴﺎزﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ درد ﻣﯽﺧﻮرد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺳﺎدﻩﺗﺮﯾﻦ راﻩ ﺑﺮای ﮐﺸﻒ دورﺑﯿﻦهﺎی ﻣﺨﻔﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ دورﺑﯿﻦهﺎ ﻋﺪﺳﯽهﺎی‬‫ﺑﺴﯿﺎر رﯾﺰی دارﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﭼﯽ ﻧﻮر را ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ در اﺗﺎق ﺗﺎرﯾﮏ‬‫ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ :‬از داﺧﻞ ﻟﻮﻟﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﻪ آراﻣﯽ هﻤﻪٔ دﯾﻮارهﺎ و دﯾﮕﺮ ﺟﺎهﺎﯾﯽ را‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮد دورﺑﯿﻦ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺮق اﻧﻌﮑﺎس ﻧﻮر را ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﻧﻌﮑﺎس‬‫هﻨﮕﺎم ﺣﺮﮐﺖ ﺷﻤﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻋﺪﺳﯽ ﯾﮏ دورﺑﯿﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫در اﺗﺎق ﻣﻦ دورﺑﯿﻨﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬دﺳﺖ ﮐﻢ دورﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻤﮑﻦ‬‫ﺑﻮد ﺷﻨﻮد ﺻﻮﺗﯽ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﯾﺎ دورﺑﯿﻦهﺎی ﺑﻬﺘﺮ‪ .‬ﯾﺎ اﺻﻼً هﯿﭻﭼﯿﺰ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ‬‫ﺳﺮزﻧﺸﻢ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا دﭼﺎر ﺟﻨﻮن ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم؟‬‫ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ آن ﻟﭗﺗﺎپ ﺑﻮدم‪ .‬اﺳﻤﺶ را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم »ﺳﺎﻟﻤﺎﮔﻮﻧﺪی« ‪ ٦٥‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ‬‫ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻗﻄﻌﺎت ﯾﺪﮐﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫آدم وﻗﺘﯽ روی ﻟﭗﺗﺎﭘﺶ اﺳﻢ ﻣﯽﮔﺬارد‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ واﻗﻌﺎً ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ‪،‬‬‫ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم دﯾﮕﺮ هﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ آن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از ﭘﻨﺠﺮﻩ‬‫را ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدن ﻟﻤﺲ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺿﺒﻂ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﯾﮏ ﺧﺮابﮐﺎری ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﻢ را در ﮔﻮشهﺎﯾﻢ ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎرﯾﮏ و ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺗﺎرﯾﮑﯽ‬‫آراﻣﺶﺑﺨﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ در ﺑﯿﺮون از اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن و ﮔﻮشهﺎﯾﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺮا‬‫ﻣﯽﭘﺎﯾﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮا ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎﺳﻮﺳﯽای ﮐﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ‬‫هﻢ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﯿﺒﻢ آﻣﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻓﻘﻂ هﯿﺄت آﻣﻮزش ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪:‬‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ هﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد آن را از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ درﺑﯿﺎورم‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ هﺮ ﮐﺲ آن را آﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺶ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺬاﺷﺘﻢ هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﺎر دﭼﺎر ﺣﺎﻟﺖ‬‫ﺗﻬﻮع ﺷﺪم‪.‬‬‫ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی هﻢ دﺳﺘﮑﺎری ﺷﺪﻩ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﭘﯿﺪا‬‫ﻧﮑﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ آﯾﺎ اﯾﻦ ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد؟ ﮐﺴﯽ ﺑﯽاﺟﺎزﻩ وارد اﺗﺎق‬‫ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻩ را ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪﺑﻮد‪ ،‬ﻟﭗﺗﺎپ ﻣﺮا ﺑﺎز ﮐﺮدﻩ و دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮ هﻤﺶ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬راﻩهﺎی ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدی ﺑﺮای ﺷﻨﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻦ در ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ هﺮﮔﺰ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ هﻤﻪٔ آﻧﻬﺎ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺑﯽﺣﺲ‪ ،‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮم را ﺳﺮهﻢ ﮐﺮدم‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﺟﻌﺒﻪ درﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﮐﺎﺑﻞ ﺑﺮق ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﮕﺎﻩ را راﻩاﻧﺪاﺧﺘﻢ و اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ را روی ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﻋﯿﺐﯾﺎﺑﯽ اﺟﺮا ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﺗﺎﻗﻢ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ دورﺑﯿﻨﯽ داﺷﺖ ﺟﺎﺳﻮﺳﯿﻢ‬‫را ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم ﺣﺲ ﭘﺎراﻧﻮﯾﺎ داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻧﻔﺴﻢ داﺷﺖ ﺑﻨﺪ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺮﮔﺸﺘﻪام‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ‪ ،‬و ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﺗﻌﻘﯿﺒﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮا‬‫رﺳﻤﺎً در اﺧﺘﯿﺎر دارﻧﺪ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﮐﺎر ﻣﯽﺷﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻪ دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ رﻓﺘﻢ و ﻟﻮﻟﻪٔ ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮﻟﺖ را درآوردم و ﯾﮑﯽ ﻧﻮ ﺟﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮاﻟﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪﻩی ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮاﻟﺖ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪ .‬در‬‫‪٦٥ Salmagundi‬‬‫‪٤١‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮزﯾﻠﯽهﺎ راﻩ ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ﻧﺮماﻓﺰار را ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬هﻤﻪٔ ﻣﺎ دﯾﻮاﻧﻪاش‬‫ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ زود‪ ،‬دﻩهﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ دﯾﮕﺮ ﺑﺮای اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ‪.‬‬‫ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪٔ ﻣﻦ »ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ« ‪ ،٦٨‬ﺷﺎﺧﻪای از ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ‪ ،‬ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮض ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﺎرﺑﺮش ﺗﺤﺖ ﺣﻤﻠﻪ از ﺳﻮی دوﻟﺖ‬‫اﺳﺖ )ﺑﺮای دﮔﺮاﻧﺪﯾﺸﺎن ﭼﯿﻨﯽ و ﺳﻮری در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد(‪ ،‬و ﺑﺮای ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ‬‫ارﺗﺒﺎﻃﺎت و ﻣﺴﺘﻨﺪات هﺮ ﮐﺎری از دﺳﺘﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎﯾﺪ ﻣﯽﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ اﺗﺼﺎلهﺎی‬‫»هﺮز« اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﮐﺎرهﺎی ﻣﺨﻔﯽ آدم را ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﻗﺮار دهﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﯿﻐﺎم ﺳﯿﺎﺳﯽ را ﻧﻮﯾﺴﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻪ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪،‬‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺷﻤﺎ دارﯾﺪ در وب ﻣﯽﮔﺮدﯾﺪ و ﻓﺮمهﺎﯾﯽ را ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ و‬‫در اﺗﺎقهﺎی ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻻس ﻣﯽزﻧﯿﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از هﺮ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻧﻮﯾﺴﻪای ﮐﻪ درﯾﺎﻓﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﭘﯿﻐﺎم واﻗﻌﯽ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺳﻮزﻧﯽ ﮐﻪ در ﯾﮏ اﻧﺒﺎر ﮐﺎﻩ ﺑﺰرگ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎﺑﺶ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﺑﻪ آن ﭼﻪﮐﺎر ﮐﺮدﻩاﻧﺪ؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺖ‬‫ﭼﻪ ﺷﻨﻮدهﺎﯾﯽ در آن ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ؟‬‫درش را ﺑﺴﺘﻢ و آن را ﺗﻮی ﯾﮏ ﮐﺸﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ .‬دﯾﺮ وﻗﺖ ﺑﻮد و‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿﺪم‪ .‬وﻟﯽ دﯾﮕﺮ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺒﺮد‪ .‬ﺑﺮای ﻣﻦ ﺷﻨﻮد ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮای هﻤﻪ ﺷﻨﻮد ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬دﻧﯿﺎ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﯾﻪ ﺟﻮری ﮔﯿﺮﺷﻮن ﻣﯿﺎرم‪ «.‬اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﺪای ﺧﻮدم را ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪم‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪم‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ هﺮﮔﺰ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻧﺨﻮردﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫ﭘﺲ از اﯾﻦ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻓﮑﺮی ﺑﻪ ﺳﺮم زدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ در ﮐﻤﺪم ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪٔ ﻧﺎﯾﻠﻮنﮐﺸﯿﺪﻩ و ﺑﺎزﻧﺸﺪﻩ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮی ﯾﮏ »اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل« ‪ ٦٦‬ﺑﻮد‪ .‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﻗﯿﻤﺖ ﺗﻤﺎمﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻓﺮوش ﻣﯽرﺳﻨﺪ‬‫ــ ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﭘﻮﻟﺶ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺟﺎزﻩٔ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺎزی ﺑﺮای اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ از ﺷﺮﮐﺖهﺎی‬‫ﺑﺎزیﺳﺎزی ﻣﯽﮔﯿﺮد ــ وﻟﯽ ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل اوﻟﯿﻦ اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬‫ﮔﺮﻓﺖ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﺪهﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺗﺎزﻩ درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﻦ ﯾﮏ دیویدی از آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ‬‫هﯿﭻ وﻗﺖ رﻏﺒﺖ ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮدم ﺟﻌﺒﻪٔ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺗﻮی ﮐﻤﺪم را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ آن وﺻﻠﺶ ﮐﻨﻢ و ﻏﯿﺮﻩ‪ .‬اﺗﺎق ﻣﻦ هﻤﯿﻦ ﻃﻮرﯾﺶ‪ ،‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ آﺷﻐﺎلهﺎی‬‫ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﻓﻀﺎی ﮐﺎری ارزﺷﻤﻨﺪش را اﺷﻐﺎل ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﺼﻞ ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺳﺮ هﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﯿﭽﺎرﻩهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس‬‫ﺟﻨﮕﺠﻮﯾﺎن »ﺑﺎزی هﯿﻠﻮ« ‪ ٦٧‬ﺗﻨﺸﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ هﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎمﺗﺮ ﺟﻌﺒﻪهﺎی اﯾﻦ‬‫وﺳﯿﻠﻪٔ ﺑﺎزی را ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺆﺛﺮ ﺑﻮد ــ هﻤﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻠﯽ ﺑﺎزی‬‫ﻓﺮوﺧﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً ﺗﻤﻬﯿﺪاﺗﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺘﻮان ﺑﺎزیهﺎی ﺷﺮﮐﺖهﺎﯾﯽ را‬‫ﮐﻪ از ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﻣﺠﻮز ﺧﺮﯾﺪﻩاﻧﺪ روی اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎ ﺑﺎزی ﮐﺮد‪.‬‬‫اﻣﺸﺐ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻓﺪاﮐﺎری را اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادم‪ .‬ﺑﺎز ﮐﺮدن و راﻩاﻧﺪاﺧﺘﻨﺶ ﺑﯿﺴﺖ دﻗﯿﻘﻪای‬‫ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺳﺨﺖﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺎر ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖ آﺧﺮ ﯾﺎدم‬‫آﻣﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﺮوژﮐﺘﻮر الﺳﯽدی ﺳﻘﻔﯽ دارم ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ ورودی آرﺳﯽاِی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽِ‬‫اﺳﺘﺎﻧﺪارد دارد‪ .‬آن را ﺑﻪ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ وﺻﻞ ﮐﺮدم و ﺗﺼﻮﯾﺮ را ﺑﻪ ﭘﺸﺖ در اﺗﺎﻗﻢ ﺗﺎﺑﺎﻧﺪم و‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ را ﻧﺼﺐ ﮐﺮدم‪.‬‬‫َهﮑِﺮهﺎ از اﯾﻦ ﺗﻤﻬﯿﺪات ﻋﺒﻮر ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮی از داﻧﺸﮕﺎﻩ امآیﺗﯽ در ﻧﺮماﻓﺰار‬‫اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ رﺧﻨﻪ ﮐﺮد و ﮐﺘﺎب ﭘﺮﻓﺮوﺷﯽ در اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ ﻧﻮﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻧﻮﺑﺖ ‪ ٣٦٠‬ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از‬‫آن اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﭘﺮﺗﺎﺑﻞ ﮐﻪ ﻋﻤﺮی ﮐﻮﺗﺎﻩ داﺷﺖ )هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﺑﻪ آن ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ« ــ‬‫ﯾﮏ ﮐﯿﻠﻮ و ﻧﯿﻢ وزﻧﺶ ﺑﻮد!( ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل ﻗﺮار ﺑﻮد ﺿﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﭽﻪهﺎی‬‫دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن را ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ هﮑﺮهﺎی ﻟﯿﻨﻮﮐﺴﯽ ﺑﺮزﯾﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﯾﮏ ﻓﺎوِﻻ ــ ﯾﮏ‬‫ﻧﻮع زاﻏﻪﻧﺸﯿﻦ ــ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﺳﺘﮕﺎﻩ راﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ دﻧﺒﺎل اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎی ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﯽﮔﺸﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻨﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎی ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل ﺑﺮای ﺑﺎزیهﺎی ﭼﻨﺪ‬‫ﻧﻔﺮﻩ‪ ،‬ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ ﺑﻪ هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ‪ ،‬و اﮔﺮ اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‬‫ﺑﯽﺳﯿﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﻮﯾﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺳﻪ هﻤﺴﺎﯾﻪ در ﻣﺤﺪودﻩٔ اﺗﺼﺎل ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﺮدم‪ .‬دو ﺗﺎ از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﻋﺎﺷﻖ اﯾﻦ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺑﻮد‪:‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻤﯽ از اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ ﺑﺪزدد و از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﺎزی آﻧﻼﯾﻦ ﺷﻮد‪.‬‬‫هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ هﺮﮔﺰ ﮐﻤﺒﻮدی ﺣﺲ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ :‬اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ آﻧﻬﺎ داﺋﻤﯽ و ﻧﺎﻣﺤﺪود ﺑﻮد‪ ،‬و‬‫هﺮﮔﺰ ارادﻩٔ ﺑﭽﻪای را ﮐﻪ ﭘﻮل ﻧﺪارد وﻟﯽ وﻗﺖ دارد دﺳﺖ ﮐﻢ ﻧﮕﯿﺮﯾﺪ‪.‬‬‫‪٦٦ Xbox Universal‬‬‫‪٦٨ ParanoidXbox‬‬‫‪٦٧ Halo Game‬‬‫‪٤٢‬‬

‫ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٢‬ﺻﺒﺢ ﺧﯿﻠﯽ اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ زﯾﺎدی از اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاهﺎ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽداد‪ :‬اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺘﺮل‪.‬‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﻦ داﺷﺖ ﺑﺮای ﻣﻦ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬از ﻣﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎﺳﻮﺳﯿﻢ را ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪:‬‬‫ﭼﻮن اﮔﺮ درﺳﺖ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ آدم ﻗﺪرت ﻣﯽداد و از ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ او‬‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫دﯾﮕﺮ ﻣﻐﺰم داﺷﺖ ﯾﮏﺳﺮﻩ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬دﻻﯾﻞ زﯾﺎدی ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ وﺟﻮد داﺷﺖ ــ ﺑﻬﺘﺮﯾﻨﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاﯾﺶ‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺑﺎزی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺑﻨﻮﯾﺴﺪ‪ .‬ﻗﺒﻼً دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺷﺒﯿﻪﺳﺎز ﺑﺎزی ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ‪ ٦٩‬ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ آن ﻣﯽﺷﺪ ﻋﻤﻼً هﺮ ﺑﺎزیای را ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد ﺑﺎزی ﮐﺮد‪ ،‬از ﭘﻮﻧﮓ‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺎزیهﺎی اَﭘِﻞ []‪ +‬و ﮐﻮلﮐﻮوﯾﮋِن‪ ،‬اِنایاِس و درﯾﻢﮐَﺴﺖ‪ ،‬و اﻟﯽ آﺧﺮ‪.‬‬‫ﺑﺎز هﻢ ﺑﻬﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺎزیهﺎی ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻩٔ ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺳﺎﺧﺘﻪ‬‫ﻣﯽﺷﺪ ــ ﺑﺎزیهﺎی ﺳﺮﮔﺮمﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺟﺮاﯾﺸﺎن ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را ﺑﺎ هﻢ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﯽﮐﺮدی‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﻨﺴﻮل ﻣﺠﺎﻧﯽ داﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ از ﺑﺎزیهﺎی‬‫ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﻮد و دﺳﺘﺮﺳﯽ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ را هﻢ در اﺧﺘﯿﺎر آدم ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺘﺶ ــ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻮد ــ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ ﺑﯿﺘﯽ ﮐﻪ در هﻮا ﻣﺨﺎﺑﺮﻩ ﻣﯽﺷﺪ در ﯾﮏ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪش ﺑﻪ رﻣﺰ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬‫ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻣﯽﺷﺪ هﻤﻪاش را ﺿﺒﻂ و ﺷﻨﻮد ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺮف‬‫ﻣﯽزﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﻮرد ﭼﻪ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬وب‪ ،‬اﯾﻤﯿﻞ و ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری‬‫ﻧﺎﺷﻨﺎس‪ .‬درﺳﺖ هﻤﺎن ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻦ ﻻزم داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽﮐﺮدم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ‬‫از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ،Multiple Arcade Machine Emulator٦٩‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﻧﻮاع دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎی ﺑﺎزی ﻣﺜﻞ‬‫آﺗﺎرا‪ ،‬ﮐﻤﻮدور‪ ،‬و ﻏﯿﺮﻩ را ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزی ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪٤٣‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٦‬‬‫ﻣﺜﻞ »رِدﺑﻮل« ‪ ٧٠‬ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ را از ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﺧﻞ ﻗﻬﻮﻩٔ ﺗﺮک در وﯾﮑﯽﭘﺪﯾﺎ را‬‫ﺧﻮاﻧﺪﻩاﺳﺖ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﺪ‪ :‬اﻣﭙﺮاﻃﻮری ﻋﺜﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪ‪ :‬ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻮاراﻧﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺠﻦ ﻗﻬﻮﻩٔ ﺳﯿﺎﻩ دﯾﻮاﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎورﺗﺎن ﺑﺸﻮد ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮدﻧﺪ روز ﺑﻌﺪش ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮوم‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ‬‫ﺧﻮاﺑﯽ ﻧﺎآرام ﻓﺮو ﺑﺮم ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺻﺒﺢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﺎﻋﺖ هﻔﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﭘﺪرم ﭘﺎی ﺗﺨﺘﻢ‬‫اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و ﺗﻬﺪﯾﺪم ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﭻ ﭘﺎﯾﻢ را ﻣﯽﮔﯿﺮد و از ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺮوﻧﻢ ﻣﯽﮐﺸﺪ‪ .‬هﺮ ﻃﻮر‬‫ﮐﻪ ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﻪ ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎرﯾﻢ را درآوردم ﮐﻪ ﭘﻮل ﻗﻬﻮﻩ را ﺑﺪهﻢ ﮐﻪ ﻗﻬﻮﻩﭼﯽ ﺻﻮرﺗﺶ را ﮐﺞ و ﮐﻮﻟﻪ‬‫ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬دﯾﮕﻪ اﻋﺘﺒﺎری ﻧﻤﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫اﺟﺎزﻩ دادم ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﻧﺎن ﺗﻮﺳﺖ و ﯾﮏ ﻣﻮز ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﻮراﻧﺪ‪ ،‬و از ﺗﻪ دل آرزو ﮐﺮدم‬‫ﮐﺎش ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدادﻧﺪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻗﻬﻮﻩ ﺑﻨﻮﺷﻢ‪ .‬ﺳﺮ راﻩ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دزدﮐﯽ‬‫ﯾﮑﯽ ﺑﺨﻮرم‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻤﺎﺷﺎی آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺟﺮﻋﻪ ﺟﺮﻋﻪ از ﻃﻼی ﺳﯿﺎهﺸﺎن ﻣﯽﻧﻮﺷﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﻦ در ﺣﺎل ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪن و ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدن ﮐﺘﺎبهﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻟﺸﻢ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ‬‫و آن ﺳﻮی ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬دردﻧﺎک ﺑﻮد‪.‬‬‫»هﺎ؟ ﺑﺮای ﭼﯽ؟« ﺳﺎلهﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﻮل اﻋﺘﯿﺎد ﻗﻬﻮﻩام را در ﻣﻐﺎزﻩٔ ﺗﺮک ﺑﺎ ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎری‬‫ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬او ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﺳﺮﺑﻪﺳﺮم ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻧﻮﺷﯿﺪن اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰهﺎ‬‫ﺟﻮان هﺴﺘﻢ‪ ،‬و هﻨﻮز هﻢ در ﺳﺎﻋﺎت ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽﻓﺮوﺧﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ از ﮐﻼس در رﻓﺘﻪام‪ .‬وﻟﯽ در ﻃﻮل ﺳﺎﻟﯿﺎن‪ ،‬ﻣﻦ و ﻗﻬﻮﻩﻓﺮوش ﺗﺮک ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻔﺎهﻢ‬‫ﺧﺸﻦ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ هﺰاران ﺑﺎر ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﺪرﺳﻪ ﭘﯿﺎدﻩ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻓﺮق ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺗﺎ ﻧﻮک‬‫ﺗﭙﻪ رﻓﺘﻢ و از آن ﻃﺮﻓﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺸﻦ ﺑﺮﺳﻢ‪ ،‬و هﻤﻪﺟﺎ ﭘﺮ از ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﻮد‪.‬‬‫دﯾﺪم ﭘﺸﺖ ﺑﺴﯿﺎری از ﺗﺎﺑﻠﻮهﺎی اﯾﺴﺖ ﺣﺴﮕﺮهﺎ و دورﺑﯿﻦهﺎی ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﺟﺪﯾﺪی ﻧﺼﺐ‬‫ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﺧﺮوار وﺳﺎﯾﻞ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﯿﮑﺎر داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ از‬‫آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫او ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ اﻧﺪوهﻨﺎک ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯽ‪ .‬ﺑﺮو ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﭽﻪ ﺟﺎن‪«.‬‬‫ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﯿﺪ هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺷﺪﻩ از ﭼﯿﺰی ﺳﺮ درﺑﯿﺎورم راهﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦﺗﺮ‬‫از اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ آن را ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺮب زﺑﺎﻧﯽ ﻗﺎﻧﻌﺶ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ‬‫دهﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ از ﻣﻐﺎزﻩاش ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﻧﺪازدم‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم ﻣﮕﺮ‬‫ﺑﺮای آﻧﺠﺎ ﻣﺸﺘﺮی ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬راﻩ آﻣﺪ‪.‬‬‫هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ ﺳﺒﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺷﻬﺮ ﮐﻤﯽ ﺳﺮﺑﻪزﯾﺮﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ داﺧﻞ ﯾﮏ‬‫آﺳﺎﻧﺴﻮر ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﺧﺠﻞ از ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﯽ هﻤﺴﺎﯾﮕﺎن و دورﺑﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﻪﺟﺎ ﺣﯽّ و ﺣﺎﺿﺮ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﯿﺮوهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ«‪ ،‬و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﻐﺎزﻩٔ ﮐﻮﭼﮑﺶ‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از اﻧﻮاع ﻇﺮوف‬‫داﻧﻪهﺎی ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ و ﻗﻔﺴﻪهﺎی ﺧﻮار و ﺑﺎر ﺗﺮﮐﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» .‬دوﻟﺖ‪ .‬اوﻧﻬﺎ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو‬‫زﯾﺮ ﻧﻈﺮ دارﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮی روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺎﻧﻮن ﻣﯿﻬﻦﭘﺮﺳﺘﯽ ‪ ،٧١ ٢‬ﮐﻨﮕﺮﻩ دﯾﺮوز ﺗﺼﻮﯾﺒﺶ‬‫ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ هﻤﻪٔ ﺧﺮﯾﺪهﺎی ﺑﺎ ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎری رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮن‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻗﻬﻮﻩﺧﺎﻧﻪٔ ﺗﺮﮐﯽ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٤‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮﻩٔ ﺗﺮک ﺧﻮب ﺣﺎﻟﻢ را ﺟﺎ آورد‪ .‬اﺻﻮ ًﻻ‬‫ﻗﻬﻮﻩ ﺗﺮک ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﺷﺒﯿﻪ ﻟﺠﻦ ﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻗﻬﻮﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪری ﻏﻠﯿﻆ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻗﺎﺷﻖ داﺧﻠﺶ ﺻﺎف ﻣﯽاﯾﺴﺘﺪ‪ ،‬و ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ ﻣﻮﺟﻮد در آن ﺧﯿﻠﯽ از ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽهﺎی ﺑﭽﮕﺎﻧﻪای‬‫‪ ،Red Bull٧٠‬ﯾﮏ ﻧﻮع ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ اﻧﺮژیزا‪.‬‬‫‪٧١ PATRIOT Act II‬‬‫‪٤٤‬‬

‫را ﺗﻌﻄﯿﻞ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روز ﺑﻌﺪش هﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻋﺰاداری ﺑﺮای ﮔﻢﺷﺪﮔﺎن‬‫ﮐﻪ ﻣﺮدﻩ ﻓﺮض ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ اﺧﺘﺼﺎص ﯾﺎﻓﺘﻪﺑﻮد‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪهﺎ زﻧﺪﮔﯽﻧﺎﻣﻪ و ﺧﺎﻃﺮاتِ ﺷﺨﺼﯽِ‬‫ﻣﺮدﮔﺎن را ﭼﺎپ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وب ﭘﺮ ﺑﻮد از هﺰاران هﺰار آﮔﻬﯽ ﺗﺮﺣﯿﻢِ ﻣﺨﺘﺼﺮ‪.‬‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖآور اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ هﻢ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﺑﺪاﻧﻢ وارد‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺷﺪم‪ ،‬و ﻓﺮﯾﺎدی ﺷﻨﯿﺪم و ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻌﺪ ﺻﺪ ﻧﻔﺮی دورﻩام ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬روی ﭘﺸﺘﻢ‬‫ﻣﯽزدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ دﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺪم‪ ،‬و‬‫ﺑﻮﺳﻪهﺎ ﭼﯿﺰی ﺑﯿﺶ از ﺑﻮﺳﻪٔ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﯾﮏ ﺳﺘﺎرﻩٔ راک ﺷﺪﻩام‪.‬‬‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻌﻠﻤﺎﻧﻢ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ ﺧﻮدداراﻧﻪﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﻣﺎدرم ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮد‬‫و ﺳﻪ ﺑﺎر در آﻏﻮﺷﻢ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺖ ﺳﺮ ﻣﯿﺰم ﺑﺮوم و ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰ ﺟﺪﯾﺪی‬‫در ﺟﻠﻮی ﮐﻼس ﺑﻮد‪ :‬ﯾﮏ دورﺑﯿﻦ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩام و ﯾﮏ ﺑﺮﮔﻪٔ‬‫اﺟﺎزﻩﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﺮگ زﯾﺮاﮐﺴﯽ ﻟﮑﻪدار ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد‪.‬‬‫هﯿﺄت ﻣﺪارس ﻣﻨﻄﻘﻪٔ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ در ﻃﯽ ﺗﻌﻄﯿﻼت آﺧﺮ هﻔﺘﻪ ﺟﻠﺴﻪای ﺑﺮﮔﺰار‬‫ﮐﺮدﻩ و ﺑﺎ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﻣﻄﻠﻖ آرا رأی دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﺪران و ﻣﺎدران ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﭽﻪهﺎی ﺷﻬﺮ‬‫اﺟﺎزﻩ ﺑﺨﻮاهﺪ ﮐﻪ در هﻤﻪٔ ﮐﻼسهﺎ و راهﺮوهﺎ دورﺑﯿﻦهﺎی ﻣﺪارﺑﺴﺘﻪ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﻗﺎﻧﻮن ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﻣﺎ را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮد ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪای ﺑﺮوﯾﻢ ﮐﻪ هﻤﻪﺟﺎﯾﺶ ﭘﺮ از دورﺑﯿﻦ‬‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ از ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﺧﻮد ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫ﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ هﯿﺄت اﻃﻤﯿﻨﺎن دارد ﮐﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ هﻤﮑﺎری را از ﺳﻮی واﻟﺪﯾﻦ ﺷﻬﺮ درﯾﺎﻓﺖ‬‫ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺗﺮﺗﯿﺒﯽ ﻣﯽدهﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ واﻟﺪﯾﻨﺸﺎن ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫روﻧﺪ اﻋﺘﺮاض دارﻧﺪ در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪٔ دﯾﮕﺮی از ﮐﻼسهﺎی »ﺣﻔﺎﻇﺖﻧﺸﺪﻩ« آﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ در ﮐﻼسهﺎی ﻣﺎ دورﺑﯿﻦ ﻧﺼﺐ ﻣﯽﺷﺪ؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪.‬‬‫ﭼﻮن ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺎ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﭘﻞ ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺪارس هﺪف ﺑﻌﺪی هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ هﯿﺄت ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺑﻪ آن رﺳﯿﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﻪ ﺑﺎر ﯾﺎدداﺷﺖ را ﺧﻮاﻧﺪم و ﺑﻌﺪ دﺳﺘﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫»ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز‪ ،‬در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﯾﺎدداﺷﺖ؟«‬‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪«.‬‬‫»ﻣﮕﻪ هﺪف ﺗﺮورﯾﺴﻢ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ رو ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻪ؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻦ ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ‬‫ﺗﺮورﯾﺴﻢ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬‫ﻣﯽﮔﻢ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻢ ﻣﻐﺎزﻩٔ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﺸﺘﺮیهﺎﻣﻮ ﺑﮑﻨﻦ‪«.‬‬‫دهﺎﻧﻢ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻋﯿﺒﯽ دارﻩ دوﻟﺖ ﺑﺪوﻧﻪ آدم ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻗﻬﻮﻩ‬‫ﻣﯽﺧﺮﻩ؟ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻮری ﻣﯽﺷﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ آدم ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮدﻩ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ‬‫ﻣﻦ ﺑﺮای ﭼﯽ ﺗﺮﮐﯿﻪ رو ﺗﺮک ﮐﺮدم؟ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ دوﻟﺘﺶ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﺮدﻣﺶ رو ﺑﮑﻨﻪ ﺑﻪ درد‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮرﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ اوﻣﺪم اﯾﻨﺠﺎ دﻧﺒﺎل آزادی ــ ﺣﺎﻻ ﮐﻤﮑﺸﻮن ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ اﯾﻦ‬‫آزادی رو ﺑﮕﯿﺮن‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﭘﺮاﻧﺪم‪» :‬ﻣﺸﺘﺮیهﺎی زﯾﺎدی رو از دﺳﺖ ﻣﯽدﯾﻦ‪ «.‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ‬‫ﯾﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎن اﺳﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻔﺸﺎرم‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ از دهﺎﻧﻢ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪» .‬هﻤﻪ‬‫از ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎری اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪«.‬‬‫»ﺷﺎﯾﺪ دﯾﮕﻪ اونﻗﺪرهﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺸﺘﺮیهﺎی ﻣﻦ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﯽآن اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽدوﻧﻨﺪ ﻣﻦ هﻢ آزادی رو دوﺳﺖ دارم‪ .‬دارم ﯾﮏ ﻋﻼﻣﺖ ﺑﺮای وﯾﺘﺮﯾﻦ درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻐﺎزﻩهﺎی دﯾﮕﻪ هﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻦ‪ .‬ﺷﻨﯿﺪﻩام »ایﺳﯽالﯾﻮ« ‪ ٧٢‬ﻣﯽﺧﻮاد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر ازﺷﻮن ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم ﺧﺮﯾﺪهﺎی ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‪ «.‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ .‬دﺳﺘﻢ‬‫را ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﮐﺮدم‪» .‬اﻣﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﻣﺮوز هﯿﭽﯽ ﭘﻮل ﻧﻘﺪ ﻧﺪارم‪«.‬‬‫او ﻟﺐهﺎﯾﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺮد و ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺧﯿﻠﯽهﺎ هﻤﯿﻦ ﺣﺮف رو ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪.‬‬‫اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﭘﻮل اﻣﺮوز رو ﺑﺪﻩ ﺑﻪ ایﺳﯽالﯾﻮ‪«.‬‬‫در ﻋﺮض دو دﻗﯿﻘﻪ ﻣﻦ و ﻣﺮد ﺗﺮک ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺗﻤﺎم ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزﻩاش ﻣﯽآدم‬‫ﺑﺎ هﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬هﯿﭻ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ او ﭼﻨﯿﻦ ﻋﻼﯾﻘﯽ دارد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎﺳﺐ‬‫ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ رﻓﯿﻖ ﻣﺂب ﻣﺤﻠﻪ ﺑﻪ او ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺮک ﻗﻬﻮﻩﻓﺮوﺷﯽ ﺑﺎ او دﺳﺖ‬‫دادم‪ ،‬ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻣﻦ و او ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪاﯾﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﺳﺮی‪.‬‬‫♢‬‫ﻣﻦ دو روز ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ از ﮐﻼسهﺎی زﯾﺎدی ﻏﯿﺒﺖ‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻪام‪ .‬ﯾﮑﯽ از آن روزهﺎ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ زور ﻣﯽزد ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﺪ ﻣﺪرﺳﻪ‬‫‪ ،American Civil Liberties Union :ACLU٧٢‬اﺗﺤﺎدﯾﻪٔ آزادیهﺎی ﻣﺪﻧﯽ آﻣﺮﯾﮑﺎ‪.‬‬‫‪٤٥‬‬

‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮرﻩ‪ «.‬هﻤﻪٔ ﮐﻼس ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺎﮔﺮد‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺒﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ از ﯾﮏ ﺑﺤﺚ ﮐﻼﺳﯽ ﺧﻮب ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‬‫ﻣﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ دارم‪.‬‬‫ﻏﯿﺒﺖ دارل ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ هﺮ دو از درس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮﺷﻤﺎن ﻣﯽآﻣﺪ و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭘﺲ از‬‫ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻤﺎن ﻟﭗﺗﺎپهﺎی ﻣﺪرﺳﻪﻣﺎن را درآوردﻩ و ﺻﻔﺤﻪٔ ﭼَﺖﻣﺎن را ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‬‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﮐﻼس در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع درس ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬‫»ﭘﺲ ﻣﺎ ﭼﺮا دارﯾﻢ هﻤﻮن ﮐﺎری رو ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻣﯽﺧﻮان؟ اﮔﻪ ﻣﺎ اﯾﻦ‬‫ﻃﻮری ﺗﺮﺳﻤﻮن رو ﻧﺸﻮن ﺑﺪﯾﻢ و ﺗﻮی ﮐﻼسهﺎ دورﺑﯿﻦ ﮐﺎر ﺑﺬارﯾﻢ و اﯾﻦ ﺟﻮر ﮐﺎرهﺎ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ‬‫ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﯿﺴﺘﻦ؟«‬‫ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺑﯿﺴﺖ ﮐﭙﯽ از دﯾﺴﮏ ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺑﻮدم و هﻤﻪ‬‫را در ﮐﯿﻔﻢ داﺷﺘﻢ‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ دادم ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﺑﺎزیهﺎی‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﻋﻼﻗﻪ دارﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ آﻧﻬﺎ ﻗﺒﻼً ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ اﮐﺜﺮاً دﯾﮕﺮ از آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎزیهﺎﯾﺶ واﻗﻌﺎً ﮔﺮان ﺑﻮد و ﺧﯿﻠﯽ هﻢ ﺟﺎﻟﺐ‬‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬در زﻧﮓهﺎی ﺗﻔﺮﯾﺢ‪ ،‬و در ﺳﺎﻟﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻏﺬاﺧﻮری‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﮐﻨﺎری ﮐﺸﯿﺪم و‬‫در ﺗﻌﺮﯾﻒ و ﺗﻤﺠﯿﺪ از ﺑﺎزیهﺎی ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﺠﺎﻧﯽ و ﺟﺎﻟﺐ‬‫ــ ﺑﺎزیهﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻋﺘﯿﺎدآور ﮐﻪ ﮐﻠّﯽ آدم ﺑﺎﺣﺎل از ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪای ﭘﻮزﺧﻨﺪی ﻋﺼﺒﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از دﯾﮕﺮ داﻧﺶآﻣﻮزان دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ داد ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻦ دورﺑﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺎ ﻣﯽﺷﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺘﺮﺳﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﺟﺎزﻩ ﺑﻤﺎﻧﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﻣﻨﯿﺖ از ﭼﯽ؟«‬‫ﺑﻪ ﻣﻔﺘﯽدادن ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﺮای ﻓﺮوش ﭼﯿﺰی دﯾﮕﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »ﺗﺠﺎرت ﺗﯿﻐﯽ« ‪ ٧٣‬ــ‬‫ﺷﺮﮐﺖهﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ژﯾﻠﺖ دﺳﺘﻪٔ ﺗﯿﻎ رﯾﺶﺗﺮاﺷﯽﺷﺎن را ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﻪ آدم ﻣﯽدهﻨﺪ و ﺑﻌﺪ‬‫ﺑﺮای ﺗﯿﻎهﺎ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﺸﺘﺮیهﺎﯾﺸﺎن را ﺳﺮﮐﯿﺴﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎرﺗﺮﯾﺞهﺎی ﭼﺎﭘﮕﺮهﺎ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ‬‫ﻧﻤﻮﻧﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاﯾﻨﺪ ــ ﮔﺮانﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﻣﭙﺎﯾﻦ دﻧﯿﺎ هﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﻮهﺮ ﭼﺎﭘﮕﺮهﺎی اﯾﻨﮏﺟﺖ ‪٧٤‬‬‫ارزان ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﻨﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻮهﺮهﺎ ﺑﺮای ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ﺳﺎزﻧﺪﻩ ﻟﯿﺘﺮی دوزار در‬‫ﻣﯿﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺮورﯾﺴﻢ‪ «.‬ﺑﻘﯿﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫»ﭼﻄﻮر دورﺑﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﺷﻪ؟ اﮔﺮ ﯾﻪ ﺑﻤﺐﮔﺬار اﻧﺘﺤﺎری ﺑﺪوﻩ ﺑﯿﺎد اﯾﻦ ﺗﻮ‬‫هﻤﻪﻣﻮن رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻪ ــ«‬‫»ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس دارﻩ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻣﺪرﺳﻪ رو زﯾﺮ ﭘﺎ ﻣﯽذارﻩ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد ﺣﻤﻼت‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﯿﻢ ــ«‬‫ﺗﺠﺎرت ﺗﯿﻐﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ آدم ﻧﺘﻮاﻧﺪ »ﺗﯿﻎ«هﺎ را از ﺟﺎی دﯾﮕﺮی ﺗﻬﯿﻪ‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اﮔﺮ ژﯾﻠﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از هﺮ ﺗﯿﻎ ﺗﻌﻮﯾﻀﯽ دﻩ دﻻری‪ ،‬ﻧﻪ دﻻر ﭘﻮل درﺑﯿﺎورد‪،‬‬‫ﭼﺮا ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺷﺮﮐﺖ رﻗﯿﺒﺒﯽ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮوش ﺗﯿﻐﯽ ﻋﯿﻦ هﻤﺎن ﭼﻬﺎر دﻻر ﻋﺎﯾﺪش‬‫ﺷﻮد؟ ﺣﺎﺷﯿﻪٔ ﺳﻮد ‪ ٨٠‬درﺻﺪی ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﮐﻪ دهﺎن هﺮ ﺗﺎﺟﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ را آب ﻣﯽاﻧﺪازد‬‫و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را از ﺣﺪﻗﻪ درﻣﯽآورد‪.‬‬‫»ﮐﯽ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﺮد؟«‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﮔﻔﺖ‪» :‬از هﺮ دوﺗﻮن ﻣﺘﺸﮑﺮم‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ واﻗﻌﺎً ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ از اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ ﮐﻼس او را ﺗﺼﺎﺣﺐ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺣﺪودی ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدم‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﺑﺤﺚ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺒﯿﻪ‪ ،‬وﻟﯽ دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاد اون رو ﺗﻮی ﯾﮏ ﮐﻼس دﯾﮕﻪ اداﻣﻪ ﺑﺪﯾﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‬‫ﺷﺎﯾﺪ اﻣﺮوز ﺑﺮای ﺑﺤﺚ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬ﺧﺐ‪،‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺎﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺪاﻓﻌﺎن ﺣﻖ رأی زﻧﺎن ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺧﺐ؟«‬‫اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖهﺎی ﺗﯿﻐﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ ﺗﻼش ﻓﺮاواﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ رﻗﺎﺑﺖ‬‫در زﻣﯿﻨﻪٔ ﺗﯿﻎ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺳﺨﺖ و ﯾﺎ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺷﻮد‪ .‬در ﻣﻮرد ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ‪ ،‬هﺮ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫ﺗﻤﻬﯿﺪاﺗﯽ را داﺷﺖ ﮐﻪ از اﺟﺮای ﻧﺮماﻓﺰارهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪﺷﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﭘﻮل ﺧﻮن ﭘﺪر ﻣﺎﯾﮑﺮوﺳﺎﻓﺖ را ﺑﺮای اﺟﺎزﻩٔ ﻓﺮوش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮای اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺑﻪ او ﭘﺮداﺧﺖ‬‫ﻧﮑﺮدﻩﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﻘﯿﻪٔ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻼس را ﺻﺮف ﺻﺤﺒﺖ در ﻣﻮرد ﻣﺪاﻓﻌﺎن ﺣﻖ رأی زﻧﺎن‬‫ﺷﺪ و اﺳﺘﺮاﺗﮋیهﺎی ﻻﺑﯽﮔﺮی ﺟﺪﯾﺪی ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﭼﻬﺎر زن را ﺑﻪ دﻓﺘﺮ هﺮ‬‫ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩٔ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ روی ﺻﻨﺪﻟﯿﺶ ﺧﻢ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ اﮔﺮ هﻤﭽﻨﺎن از دادن‬‫ﺣﻖ رأی ﺑﻪ زﻧﺎن ﺧﻮدداری ﮐﻨﺪ ﺑﺮای آﯾﻨﺪﻩٔ ﺳﯿﺎﺳﯿﺶ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺧﻮاهﺪ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫از آن ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﯾﺪ ــ داﺳﺘﺎن آدمهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاد ﺑﺰرگ و‬‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را وادار ﺑﻪ درﺳﺘﮑﺎری ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ اﻣﺮوز ﺗﻮان ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻻﺑﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫‪٧٣ Razor blade business‬‬‫‪٧٤ Inkjet‬‬‫‪٤٦‬‬

‫دو هﻔﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﺒﮑﻪٔ ﻣﺨﻔﯽ و ﮐﭙﯽﮐﺎری ﺗﺎ اوﮐﻠﻨﺪ رﺳﯿﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﮕﺎهﯽ‬‫ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﯿﺎﻧﺪازم ــ اﻧﮕﺎر ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ را ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮدم و اﻻن ﺑﻮد ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‬‫ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮا ﺑﺒﺮد‪.‬‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدﯾﺪم زﯾﺎد اهﻤﯿﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻀﺎﯾﺎ ﻧﻤﯽدادﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬‫ﺑﺎزیهﺎ ﻧﻈﺎرت ﻧﻤﯽﺷﻮﻧﺪ ﮔﻞ از ﮔﻠﺸﺎن ﺷﮑﻔﺖ‪ .‬اﯾﻦ روزهﺎ‪ ،‬هﺮ ﺑﺎزی آنﻻﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزی‬‫ﮐﻨﯿﺪ ﭘﺮ اﺳﺖ از آدمهﺎی ﻧﺎﺟﻮر‪ .‬اول ﺑﭽﻪﺑﺎزهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ آدم را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪ‬‫ﺑﻪ ﻣﮑﺎن ﭘﺮﺗﯽ ﺑﺮود ﺗﺎ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺷﻮﻧﺪ و ﺳﮑﻮت ﺑﺮﻩهﺎ ﺳﺮ آدم درﺑﯿﺎورﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪش‬‫ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﭽﻪهﺎی ﺳﺎدﻩﻟﻮﺣﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﭽﻪﺑﺎزهﺎ را دﺳﺘﮕﯿﺮ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﺪﺗﺮ از هﻤﻪ‪ ،‬ﻣﺒﺼﺮهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت در ﻣﺒﺎﺣﺜﺎت ﻣﺎ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫و ﻣﺎ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ رﻓﺘﺎر در ﺑﺎزیهﺎﺷﺎن را زﯾﺮ ﭘﺎ ﻧﮕﺬارﯾﻢ‪ .‬در اﯾﻦ ﻗﻮاﻧﯿﻦ‬‫آﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﻻس زدن ﻣﻤﻨﻮع‪ ،‬ﻓﺤﺶ و ﺑﺪدهﻨﯽ ﻣﻤﻨﻮع‪ ،‬و »ﮐﻠﻤﺎت واﺿﺢ ﯾﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩای ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﻮهﯿﻦآﻣﯿﺰ ﺑﻪ هﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻨﺴﯿﺖ ﯾﺎ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﺟﻨﺴﯽ اﺷﺎرﻩ ﮐﻨﺪ« ﻣﻤﻨﻮع‪.‬‬‫ﻣﻦ از آﻧﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ‪ ٢٤‬ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٧‬روز هﻔﺘﻪ را ﭘﯽ ﺳﮑﺲ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ هﻔﺪﻩ‬‫ﺳﺎﻟﻪام‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع ﺳﮑﺲ هﺮ از ﮔﺎهﯽ در ﺻﺤﺒﺖهﺎﯾﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺧﺪا ﺑﻪ دادت ﺑﺮﺳﺪ‬‫اﮔﺮ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق در ﮔﭙﯽ در ﺣﺎل ﺑﺎزی ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺣﺎلﮔﯿﺮی ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﺑﺮ ﺑﺎزیهﺎی‬‫ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﻧﻈﺎرت ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﺷﺮﮐﺘﯽ ﺻﺎﺣﺐ آن ﺑﺎزیهﺎ ﻧﺒﻮد‪ :‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎزیهﺎﯾﯽ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ هﮑﺮهﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﻮرﻩهﺎی ﺑﺎزی از داﺳﺘﺎن ﺧﻮﺷﺸﺎن آﻣﺪ‪ .‬ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ دﯾﺴﮏهﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‬‫و ﻗﻮل دادﻧﺪ ﺑﺮای هﻤﻪٔ دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن ﮐﭙﯽ ﮐﻨﻨﺪ ــ هﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎزی وﻗﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎل‬‫را ﻣﯽدهﺪ ﮐﻪ آدم آن را ﺑﺎ رﻓﯿﻖهﺎﯾﺶ ﺑﺎزی ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪم ﮔﺮوهﯽ از ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎ دارﻧﺪ از هﯿﺄت ﻣﺪارس ﺑﻪ‬‫ﻋﻠﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از دورﺑﯿﻦ در ﮐﻼسهﺎی درس ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ زودی ﺑﺎ‬‫درﺧﻮاﺳﺘﺸﺎن ﺑﺮای اﺑﻼغ ﯾﮏ ﺣﮑﻢ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮاﻧﻪٔ ﺑﺪوی ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫هﻔﺘﻪهﺎی ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪٔ ﺳﻦﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﭘﻮل ﻧﻘﺪ را ﺑﻪ‬‫ﮐﻠﯽ ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ و از ﮐﺎرتهﺎی »ﺑﺪون ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺗﻤﺎس« ‪ ٧٦‬آرﻓﯿﺪ دار اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ آﻧﻬﺎ را ﺟﻠﻮی ﻧﺮدﻩهﺎی ﭼﺮﺧﺎن ﺗﮑﺎن ﻣﯽدادی ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯽ ﺑﮕﺬری‪ .‬اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‬‫ﺑﺎﺣﺎل و اﺳﺘﻔﺎد از آن راﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽاﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ردﮔﯿﺮیام ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﮐﺴﯽ در اﮐﺲﻧﺖ ﭘﯿﻮﻧﺪی ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ »ﺑﻨﯿﺎد‬‫ﺟﺒﻬﻪٔ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ« ‪ ٧٧‬ﭘﺴﺖ ﮐﺮدﻩﺑﻮد درﺑﺎرﻩٔ روشهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺮای‬‫ردﮔﯿﺮی ﻣﺮدم ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد‪ ،‬و در روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﺒﺮهﺎی ﮐﻮﺗﺎهﯽ در ﻣﻮرد ﮔﺮوﻩهﺎﯾﯽ از ﻣﺮدم ﮐﻪ‬‫در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩهﺎی ﻣﺘﺮو ﺗﺠﻤﻊ اﻋﺘﺮاﺿﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ دادﻩﺑﻮدﻧﺪ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﺮای هﻤﻪ ﮐﺎر از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬از ﻃﺮﯾﻖ »ﭘﺎﯾﺮت‬‫ﭘﺎرﺗﯽ« ‪ ،٧٨‬ﮐﻪ ﯾﮏ ﺣﺰب ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺳﻮﺋﺪی ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻧﻔﺮت داﺷﺖ‬‫و ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮد ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺴﺎبهﺎی اﯾﻤﯿﻞ را از هﻤﮕﺎن‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲهﺎ‪ ،‬ﻣﺨﻔﯽ‬‫ﻧﮕﻬﺪارد‪ ،‬ﯾﮏ ﻧﺸﺎﻧﯽ اﯾﻤﯿﻞ ﻗﻼﺑﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﻓﻘﻂ از ﻃﺮﯾﻖ اﮐﺲﻧﺖ و ﺑﺎ ﭘﺮشهﺎی‬‫ﻣﮑﺮر از اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﯾﮏ هﻤﺴﺎﯾﻪ ﺑﻪ دﯾﮕﺮی و ــ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ ــ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﺷﻨﺎس‬‫ﺗﺎ ﺧﻮدِ ﺳﻮﺋﺪ ﺑﻪ آن وﺻﻞ ﻣﯽﺷﺪم‪ .‬دﯾﮕﺮ از ‪ w1n5t0n‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮدم‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻨﺴﻦ‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﺪ‪ ،‬هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬ﺷﻨﺎﺳﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﻦ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﯿﺰﺷﯽ آﻧﯽ‬‫ﺧﻠﻖ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ M1k3y ،‬ﺑﻮد‪ ،‬و اﯾﻤﯿﻞهﺎی زﯾﺎدی از ﮐﺴﺎﻧﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ﮐﻪ در‬‫اﺗﺎقهﺎی ﮔﻔﺘﮕﻮ و ﺻﻔﺤﺎت ﭘﯿﻐﺎم ﺷﻨﯿﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ در رﻓﻊ اﺷﮑﺎل ﭘﯿﮑﺮﺑﻨﺪی و‬‫اﺗﺼﺎل اﮐﺲﻧﺘﺸﺎن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫♢‬‫دﻟﻢ ﺑﺮای هﺎراﺟﺎﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺷﺮﮐﺘﺶ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻧﺎﻣﺸﺨﺼﯽ ﺑﺎزی را‬‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻌﻠﯿﻖ درآوردﻩ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ »ﺑﻪ دﻻﯾﻞ اﻣﻨﯿﺘﯽ« ﭘﻨﻬﺎن‬‫ﮐﺮدن ﭼﯿﺰهﺎ و ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﻣﺮدم ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ اﯾﺪﻩٔ ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدﻩاﻧﺪ ﯾﮏ ﺑﻤﺐ اﺳﺖ ﭼﻪ؟ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ هﻤﺎنﺟﺎ ﯾﮏ ﺑﻤﺐ ﮐﺎر‬‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ اﺳﻢ »اِﮐﺲﻧﺖ« ‪ ٧٥‬اول ﺑﻪ ذهﻦ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ رﺳﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ اﺳﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ روﯾﺶ‬‫ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬در اﺗﻮﺑﻮس ﻣﯽﺷﻨﯿﺪی ﮐﻪ ﻣﺮدم درﺑﺎرﻩاش ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪ .‬ون ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮد‬‫و ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﯿﺰی از ﻣﺎﺟﺮا ﺷﻨﯿﺪﻩام ﯾﺎ ﻧﻪ و ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم در ﻣﻮرد ﭼﻪ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﺪ‬‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺧﻔﻪ ﺷﻮم‪ :‬دﯾﺴﮏهﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻔﺘﻪٔ ﻗﺒﻞ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮزﯾﻌﺸﺎن ﮐﺮدﻩﺑﻮدم در ﻓﺎﺻﻠﻪٔ‬‫‪٧٦ Contactless‬‬‫‪٧٧ Electronic Frontier Foundation‬‬‫‪٧٨ Pirate Party‬‬‫‪٧٥ Xnet‬‬‫‪٤٧‬‬

‫ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ راهﯽ ﺑﺮای در هﻢ رﯾﺨﺘﻦ ﯾﮏ ﻣﺘﻦ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی ﺿﺮب اﻋﺪاد‬‫اول ﺑﺰرگ ﺑﯿﺎﺑﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪن ﻣﺘﻦ اوﻟﯿﻪ ﺑﺪون داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻦ اﻋﺪاد اول ﺳﺨﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ‪ .‬آنﻗﺪر ﺳﺨﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‬‫ﺗﻤﺎم ﻣﺪت روﯾﺶ ﮐﺎر ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﺳﺎل ﻃﻮل ﺧﻮاهﺪ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ ﭼﻪ؟‬‫اﮔﺮ در ﺣﺎل ﻗﺪم زدن ﺑﺎ ﭼﺘﺮ دﭼﺎر ﺻﺎﻋﻘﻪزدﮔﯽ ﻣﯽﺷﺪم ﭼﻪ؟ ﭼﺘﺮ را ﻣﻤﻨﻮع ﮐﻨﯿﺪ! ﺑﺎ‬‫ﺻﺎﻋﻘﻪهﺎی ﺑﺪﻃﯿﻨﺖ ﺑﺠﻨﮕﯿﺪ!‬‫هﻤﭽﻨﺎن از ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ هﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ آن دﺳﺖ ﻣﯽزدم ﭼﻨﺪﺷﻢ‬‫ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬هﺮﮐﺲ در آن ﺷﻨﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﻦ ﭼﺮا از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ هﺮ روز ﭼﻨﺪ ﺻﻔﺤﻪٔ ﺗﺼﺎدﻓﯽ در وب را ﺑﺎ آن ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﻢ‪ ،‬هﺮ روز‬‫ﮐﻤﯽ ﮐﻤﺘﺮ‪ ،‬ﺗﺎ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﺮاﻗﺒﻢ اﺳﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻋﺎداﺗﻢ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﻋﻮض ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن از اﯾﻦ رو ﺑﻪ آن رو ﻣﯽﺷﻮم‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت آن ﯾﺎدﻧﺎﻣﻪهﺎی ﭼﻨﺪشآور را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم‬‫ــ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ هﻤﻪٔ آن هﺰاران ﻧﻔﺮ دوﺳﺖ و هﻤﺴﺎﯾﻪام ﮐﻪ در ﺗﻪ ﺧﻠﯿﺞ آرﻣﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ را ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬هﺮ روز ﮐﻤﺘﺮ و ﮐﻤﺘﺮ ﺗﮑﺎﻟﯿﻔﻢ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادم‪ .‬ﮐﺎرهﺎی دﯾﮕﺮی‬‫داﺷﺘﻢ‪ .‬هﺮ روز ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺷﺼﺖ ﺗﺎ دﯾﺴﮏ ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﮐﭙﯽ ﻣﯽﮐﺮدم و ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ و‬‫آﻧﺠﺎی ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺑﺮدم ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﻣﺎﯾﻠﻨﺪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺷﺼﺖﺗﺎی دﯾﮕﺮ‬‫از آﻧﻬﺎ ﺗﮑﺜﯿﺮ ﮐﺮدﻩ و ﺑﯿﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫‪٧٩‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ در ﺣﯿﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن از رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺧﻮب اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬رﻣﺰﻧﮕﺎری ﯾﺎ »ﻓﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻮﺷﺘﻦ« از زﻣﺎن اﻣﭙﺮاﻃﻮری روم ﺗﺎﮐﻨﻮن وﺟﻮد‬‫داﺷﺘﻪاﺷﺖ )»ﺳﺰار آﮔﻮﺳﺘﻮس« ‪ ٨٠‬از ﻃﺮﻓﺪاران ﭘﺮ و ﭘﺎﻗﺮص رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﻮد و رﻣﺰهﺎی‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮدش را اﺑﺪاع ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ هﻨﻮز هﻢ ﺑﺮای در هﻢ رﯾﺨﺘﻦ‬‫ﺗﯿﮑﻪی اﺻﻠﯽ ﺟﻮکهﺎ در اﯾﻤﯿﻞهﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪(.‬‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری رﯾﺎﺿﯽ اﺳﺖ‪ .‬رﯾﺎﺿﯽِ ﺳﺨﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﺰﺋﯿﺎﺗﺶ را ﺑﺮاﯾﺘﺎن‬‫ﺗﺸﺮﯾﺢ ﮐﻨﻢ ﭼﻮن رﯾﺎﺿﯽ ﺧﻮدم هﻢ آنﻗﺪر ﻗﻮی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﺑﯿﺎﯾﻢ ــ اﮔﺮ واﻗﻌﺎً‬‫دﻟﺘﺎن ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻣﺪﺧﻠﺶ در وﯾﮑﯽﭘﺪﯾﺎ را ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ رواﯾﺖ ﺳﺎدﻩ و ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻤﺶ از اﯾﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ‪ :‬ﺑﻌﻀﯽ اﻧﻮاع ﺗﻮاﺑﻊ رﯾﺎﺿﯽ هﺴﺘﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪﺷﺎن از ﯾﮏ ﺟﻬﺖ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎن و از ﺟﻬﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ‪ .‬ﺿﺮب‬‫دو ﻋﺪد اول ﺑﺰرگ در هﻢ و ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﯾﮏ ﻋﺪد ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﮐﺎر ﺳﺨﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﺮﻋﮑﺲ اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﯾﮏ ﻋﺪد ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺣﺎﺻﻞﺿﺮب ﻋﻮاﻣﻞ اول واﻗﻌﺎً‬‫ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ‪.‬‬‫هﺮ ﭘﯿﻐﺎم رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ﭼﻬﺎر ﺑﺨﺶ دارد‪ :‬ﭘﯿﻐﺎم اﺻﻠﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ آن »ﻣﺘﻦ آﺷﮑﺎر« ‪٨١‬‬‫ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﭘﯿﻐﺎم درهﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ آن »ﻣﺘﻦ رﻣﺰی« ‪ ٨٢‬ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ‪ .‬ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫در هﻢ رﯾﺨﺘﻦ‪ ،‬ﮐﻪ »رﻣﺰﻧﮕﺎر« ‪ ٨٣‬ﻧﺎم دارد‪ .‬و ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ »ﮐﻠﯿﺪ« ‪ :٨٤‬ﯾﮏ ﮐﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻪ هﻤﺮاﻩ‬‫ﻣﺘﻦ آﺷﮑﺎر ﺑﻪ رﻣﺰﻧﮕﺎر ﻣﯽدهﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آن ﻣﺘﻦ رﻣﺰی را ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻗﺪﯾﻢهﺎ رﺳﻢ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ‪ .‬هﺮ آژاﻧﺲ و دوﻟﺘﯽ رﻣﺰﻧﮕﺎرهﺎ و ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﺧﻮدش را داﺷﺖ‪.‬‬‫ﻧﺎزیهﺎ و ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﺑﻔﻬﻤﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ روﺷﯽ ﭘﯿﻐﺎمهﺎﯾﺸﺎن‬‫را درهﻢ ﻣﯽرﯾﺰﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪی ﮐﻪ ﺑﺮای رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽرﺳﺪ‪ ،‬ﻧﻪ؟‬‫اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﻪ ﮐﺴﯽ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪٔ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ اول را ﺑﺮاﯾﻢ‬‫ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ‪ ،‬ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ اول‬‫ﮐﻪ داری ﻣﯽﮔﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﺳﺨﺖ هﺴﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﭘﺮواز ﯾﺎ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﯾﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ هﺎرددﯾﺴﮑﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﮐﯿﻠﻮﺑﺎﯾﺖ ﻇﺮﻓﯿﺖ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻪ هﻢ ﯾﻪ وﻗﺘﯽ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﯾﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ راهﯽ ﺑﺮای رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﭘﯿﻐﺎمهﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬ﺗﺼﻮﯾﺮی از ﯾﮏ ﮐﻮﻩ‬‫ﺗﻮﺧﺎﻟﯽ ﭘﺮ از رﯾﺎﺿﯿﺪاﻧﺎن آژاﻧﺲ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ هﻤﻪٔ اﯾﻤﯿﻞهﺎی دﻧﯿﺎ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ‬‫و ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪.‬‬‫در واﻗﻊ‪ ،‬اﯾﻦ هﻤﺎن اﺗﻔﺎﻗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﯽ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم اﻓﺘﺎد‪ ،‬و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻻن‬‫دﯾﮕﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻗﺼﺮ وﻟﻔﻨﺸﺘﺎﯾﻦ ‪ ،٨٥‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ روزهﺎی زﯾﺎدی را ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﻧﺎزیهﺎ‬‫‪٨١ Cleartext‬‬‫‪٨٢ Ciphretext‬‬‫‪٨٣ Cipher‬‬‫‪٧٩ Cryptography‬‬‫‪٨٤ Key‬‬‫‪٨٥‬اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ ﺑﺎزی وﻟﻒ )‪ ،(Wolf 3D‬ﯾﮑﯽ از اوﻟﯿﻦ ﺑﺎزیهﺎی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺳﺒﮏ ﺑﺰنﺑﮑﺶ‪ ،‬ﮐﻪ در آن‬‫‪٨٠ Agustus Ceasar‬‬‫‪٤٨‬‬

‫ﻧﺎزیهﺎ را ﺑﺸﮑﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻠﯿﺪش هﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺑﺮای ﻧﺎزیهﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎی ﺟﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم را ﺑﺪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺧﺒﺮ‬‫ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ را از ﯾﮏ ﮐﻬﻨﻪﺳﺮﺑﺎز ﻗﺼﺮ وﻟﻔﻨﺸﺘﺎﯾﻦ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﺪ‪ .‬اﺻﻼً ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﻧﺪارد ﮐﻪ‬‫ﻧﺎزیهﺎ ﮐﺸﻮر آدم را ادارﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﺟﻨﮓ‪ ،‬رﻣﺰﻧﮕﺎران زﻣﺎن زﯾﺎدی را ﺻﺮف ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن درﺑﺎرﻩٔ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮرﯾﻨﮓ ﺑﺎهﻮشﺗﺮ از ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﯿﮕﻤﺎ را اﺑﺪاع ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬هﺮ وﻗﺖ‬‫ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ رﻣﺰﻧﮕﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮐﺴﯽ ﺑﺎهﻮشﺗﺮ از ﺧﻮدﺗﺎن ﮐﻪ راهﯽ ﺑﺮای‬‫ﺷﮑﺴﺘﻦ آن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮ هﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬‫و هﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ درﺑﺎرﻩاش ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫اﻣﻨﯿﺘﯽای اﺧﺘﺮاع ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻧﺘﻮاﻧﺪ راهﯽ ﺑﺮای ﺷﮑﺴﺘﻨﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ هﯿﭻﮐﺲ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ از ﯾﮏ آدم ﺑﺎهﻮشﺗﺮ از ﺧﻮدش ﭼﻪ ﮐﺎری ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮآﯾﺪ‪.‬‬‫راهﺶ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺨﻔﯽﮐﺎری‪ ،‬رﻣﺰﻧﮕﺎر را ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﯾﺪ ﮐﻪ‬‫ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ روش ﮐﺎرش را ﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﻌﺪاد آدمهﺎی ﻣﻤﮑﻦ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ‬‫ﺗﻤﺎم داﺷﺘﻪهﺎﯾﺸﺎن ﺑﺎ آن ﮐﻠﻨﺠﺎر ﺑﺮوﻧﺪ‪ ،‬و اﻣﻨﯿﺘﺶ را آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮی‬‫ﺑﮕﺬرد ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻘﺼﯽ در آن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫و اﻣﺮوزﻩ هﻢ ﻗﻀﺎﯾﺎ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺻﻮرت اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ اﻣﻨﯿﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﻧﺒﺎﯾﺪ‬‫از رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﺎﺑﻐﻪ هﻔﺘﻪٔ ﭘﯿﺶ اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ از ﭼﯿﺰی‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺣﺪاﮐﺜﺮ زﻣﺎن ﻣﻤﮑﻦ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﮐﺴﯽ‬‫روﺷﯽ ﺑﺮای ﺷﮑﺴﺘﻦ آن ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﻧﮏ و ﭼﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻪ‬‫ﯾﮏ دوﻟﺖ و ﭼﻪ ﯾﮏ ﻧﻮﺟﻮان‪ ،‬هﻤﻪ از ﯾﮏ ﻧﻮع رﻣﺰﻧﮕﺎر اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ از رﻣﺰﻧﮕﺎر ﺧﻮدﺗﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل هﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻘﺼﯽ‬‫در آن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ﮐﻪ از زﯾﺮ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ در رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﮐﻠﮏ ﺗﻮرﯾﻨﮓ را ﺳﺮﺗﺎن ﺳﻮار ﮐﻨﺪ‪،‬‬‫هﻤﻪٔ ﭘﯿﻐﺎمهﺎی »ﺳﺮّی«ﺗﺎن را رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺗﺮازهﺎی ﻣﺎﻟﯽ و‬‫اﺳﺮار ﻧﻈﺎﻣﯽﺗﺎن ﺑﺨﻨﺪد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﺮا از ﺷﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎﺗﻢ ﮔﻮش ﮐﻨﻨﺪ‬‫ﺣﻔﻆ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ آﻣﺎدﻩٔ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ هﯿﺴﺘﻮﮔﺮامهﺎ ﻧﺒﻮدم‪.‬‬‫ﮔﺬراﻧﺪم‪ ،‬ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﻣﺴﺌﻠﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮّی ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎرهﺎ ﺳﺨﺖ اﺳﺖ‪ .‬در هﺮ رﻣﺰﻧﮕﺎر از رﯾﺎﺿﯿﺎت‬‫ﻓﺮاواﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و اﮔﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮدﻩ از ﯾﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎر اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺷﻮد‪ ،‬هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫ﮐﻪ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ رﯾﺎﺿﯿﺎت را هﻢ ﺳﺮّی ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪ‪ ،‬و اﮔﺮ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ‬‫اﻓﺮاد ﺑﻪ دﺷﻤﻦ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎر ﺟﺪﯾﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎر ﻧﺎزیهﺎ »اﻧﯿﮕﻤﺎ« ‪ ٨٦‬ﻧﺎم داﺷﺖ‪ ،‬و آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ اﺳﻢ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ اﻧﯿﮕﻤﺎ ﭘﯿﻐﺎمهﺎﯾﺸﺎن را رﻣﺰﻧﮕﺎری و رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬هﺮ زﯾﺮدرﯾﺎﯾﯽ و ﻗﺎﯾﻖ‬‫و ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ ﻣﯽداﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ دﺳﺘﺸﺎن ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎﻩ رﺳﯿﺪ‪ ،‬رﻣﺰ آن را ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺗﺤﺖ رهﺒﺮی‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺑﻮدﻩ‪ ،‬ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ »آﻟﻦ ﺗﻮرﯾﻨﮓ« ‪ ٨٧‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪،‬‬‫ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪود زﯾﺎدی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ را ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ اﻣﺮوزﻩ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ اﺧﺘﺮاع ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ او‬‫از ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯿﺶ هﻢﺟﻨﺲﮔﺮا ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﯾﺎن ﺟﻨﮓ‪ ،‬دوﻟﺖ اﺑﻠﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن او را‬‫ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮد هﻮرﻣﻮن ﺗﺰرﯾﻖ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ هﻤﺠﻨﺲﮔﺮاﯾﯿﺶ »درﻣﺎن« ﺷﻮد و او ﺧﻮدش را ﮐﺸﺖ‪.‬‬‫دارل ﺑﺮای ﺗﻮﻟﺪ ‪ ١٤‬ﺳﺎﻟﮕﯿﻢ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽﻧﺎﻣﻪٔ ﺗﻮرﯾﻨﮓ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺎدو داد ــ ﮐﻪ در ﺑﯿﺴﺖ ﻻﯾﻪ‬‫ﮐﺎﻏﺬ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ و داﺧﻞ ﯾﮏ اﺳﺒﺎبﺑﺎزی »ﺑَﺖﻣﻮﺑﯿﻞ« ‪ ٨٨‬ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖﺷﺪﻩ ﺟﺎﺳﺎزی ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬او اﯾﻦﺟﻮری ﮐﺎدو ﻣﯽداد ــ و ﻣﻦ از آن وﻗﺖ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻌﺘﺎد ﺗﻮرﯾﻨﮓ ﺑﻮدﻩام‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ اﻧﯿﮕﻤﺎ را داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺴﯿﺎری از ﭘﯿﻐﺎمهﺎی رادﯾﻮﯾﯽ‬‫ﻧﺎزیهﺎ را ﺷﻨﻮد ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪان ﻣﻬﻢ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭼﻮن‬‫هﺮ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻧﯽ ﮐﻠﯿﺪ ﺳﺮی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮدش را داﺷﺖ‪ .‬از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺘﺤﺪﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪهﺎ را‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬داﺷﺘﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎنﮐﺎری ﺑﻪ رﻣﺰﻧﮕﺎری آﺳﯿﺐ ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬رﻣﺰﻧﮕﺎر اﻧﯿﮕﻤﺎ اﺷﮑﺎﻟﯽ‬‫داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻮرﯾﻨﮓ وﻗﺘﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﺮرﺳﯿﺶ ﮐﺮد‪ ،‬ﻓﻬﻤﯿﺪ رﻣﺰﻧﮕﺎران ﻧﺎزی اﺷﺘﺒﺎهﯽ رﯾﺎﺿﯽ‬‫ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮرﯾﻨﮓ ﺑﺎ داﺷﺘﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ اﻧﯿﮕﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ رﻣﺰ هﺮ ﯾﮏ از ﭘﯿﻐﺎمهﺎی‬‫هﺪف ﺑﺎزیﮔﺮ ﮐﺸﺘﻦ ﺳﺮﺑﺎزهﺎی ﻧﺎزی اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٨٦ Enigma‬‬‫‪٨٧ Alan Turing‬‬‫♢‬‫‪٨٨ Batmobile‬‬‫‪٤٩‬‬

‫اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﻤﺮش وﺻﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ اﺑﺰار آﻻﺗﯽ ﮐﻪ آن‬‫ﻣﺄﻣﻮر وزارت اﻣﻨﯿﺖ در ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ دو ﻧﻔﺮ هﺪﺳﺖ ﺑﻠﻮﺗﻮث ‪ ٩٢‬ﺑﻪ ﮔﻮش داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫از ﺑﺎرت ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪم و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮی اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٤‬ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﮐﺎرﺗﻢ‬‫را ﺑﺎﻻی ﻧﺮدﻩ ﭼﺮﺧﺎن ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﮐﻠﯽ آدم ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﻮی اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ‬‫ﻋﻼف ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺴﺖهﺎ و ﻋﺸﻖ ﻣﺴﯿﺢهﺎ و ﻣﺮدان ﻣﮑﺰﯾﮑﯽ ﺟﺪیای ﮐﻪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﯿﺮﻩ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﺑﭽﻪ ﻋﻀﻮ دار و دﺳﺘﻪهﺎ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم و‬‫ﻧﯿﻤﻪدو از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن رﺳﯿﺪم‪ .‬ﮐﯿﻔﻢ دﯾﮕﺮ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ ،‬و از دﯾﺴﮏهﺎی‬‫ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮزﯾﻊ ﻣﯽﮐﺮدم ﻗﻠﻨﺒﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬و هﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ ﺣﺲ‬‫ﺳﺒﮑﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮی ﺑﺎﻻی ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﻗﺪمهﺎﯾﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﻓﻨﺮی‬‫داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬واﻋﻈﺎن هﻨﻮز ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺎر ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ و اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ درﺑﺎرﻩٔ ﻣﺴﯿﺢ و‬‫اﯾﻦ ﻃﻮر ﭼﯿﺰهﺎ دُراﻓﺸﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﻢ درﺳﯿﻨﻪ ﻣﯽﮐﻮﻓﺖ ﺑﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ اداﻣﻪ دادم‪ .‬از اول ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻦ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ دارم ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬هﺮ اﺣﺘﯿﺎﻃﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺧﻮاهﻨﺪ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﻧﺸﺎنﺷﺪﻩ هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺪت ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‬‫و ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺮﮔﺮداﻧﻨﺪم‪ .‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ دارل در زﻧﺪان ﻣﯽﺑﻮد و ﻣﻦ ﻧﻪ؟ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ‬‫ﺟﺮﺋﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ــ ﯾﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدر او ــ ﺑﮕﻮﯾﻢ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاﯾﻤﺎن‬‫اﻓﺘﺎدﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﻋﯿﻨﮏهﺎی آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻣﺎرکهﺎی ﺗﻘﻠﺒﯽ ﺑﺴﺎﻃﺸﺎن را ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺟﺎﯾﺸﺎن را ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﺳﮓهﺎی روﺑﻮﺗﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﭘﺎرس ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺳﺮود‬‫ﻣﻠﯽ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﺪ و اﮔﺮ ﻋﮑﺲ اﺳﺎﻣﻪ ﺑﻦﻻدن را ﺑﻬﺸﺎن ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادی ﭘﺎﯾﺸﺎن را ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً در ﻣﻐﺰ ﮐﻮﭼﮑﺸﺎن اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ رخ ﻣﯽداد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدم ﮐﻪ‬‫ﺑﻌﺪاً ﯾﮑﯽ دوﺗﺎ ﺑﮕﯿﺮم و اوراق ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﺸﺨﯿﺺ ﭼﻬﺮﻩ ‪ ٨٩‬در اﺳﺒﺎبﺑﺎزیهﺎ ﭘﺪﯾﺪﻩٔ ﺟﺪﯾﺪی ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیاش هﻤﯿﻦ ﺗﺎزﮔﯽهﺎ از ارﺗﺶ ﺑﻪ دﺳﺖ ﮐﺎزﯾﻨﻮهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻣﺘﻘﻠﺐهﺎ را‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و ﻧﯿﺮوهﺎی اﻧﺘﻈﺎﻣﯽ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻗﺪمهﺎﯾﻢ را ﺗﻨﺪ ﮐﺮدم و ﯾﮏ ﻓﻬﺮﺳﺖ ذهﻨﯽ درﺳﺖ ﮐﺮدم‪ .‬ﭼﯿﺰی در ﮐﯿﻔﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‬‫ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺶ ﺟﺮم ﻣﺤﺴﻮب ﺷﻮد‪ .‬ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺮم ﻣﺤﺴﻮب ﺷﻮد‪ .‬اﺳﮑﻮلﺑﻮکم از آن‬‫ﻗﻔﻞﺷﮑﻦ ‪ ٩٣‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ آن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼَﺖ و اﯾﻦ ﻃﻮر ﭼﯿﺰهﺎ را اﺟﺮا‬‫ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﺼﻒ آدمهﺎی ﻣﺪرﺳﻪ از اﯾﻦ ﻗﻔﻞﺷﮑﻦ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬روش رﻣﺰﻧﮕﺎری‬‫ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﻋﻮض ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ــ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﯾﮏ ﭘﺎرﺗﯿﺸﻦ ﻗﻼﺑﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ‬‫ﭘﺴﻮرد ﻣﯽﺷﺪ آن را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ هﻤﻪٔ ﭼﯿﺰهﺎی ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻮد و ﺑﺮای ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺶ ﺑﻪ‬‫ﭘﺴﻮرد دﯾﮕﺮی ﻧﯿﺎز ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺒﯿﻪ آﺷﻐﺎل ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ــ وﻗﺘﯽ‬‫دادﻩهﺎ را رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ از ﭘﺎرازﯾﺖ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻧﯿﺴﺖ ــ و هﺮﮔﺰ‬‫ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی آﻧﺠﺎ وﺟﻮد دارد‪.‬‬‫ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٤‬را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺘﺮرو هﯿﻞ ‪ ٩٠‬و ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ را‬‫ﺗﺎب ﻣﯽدادم و ﺑﻮی ﺑﻮرﯾﺘﻮﯾﯽ را ﮐﻪ از رﺳﺘﻮرانهﺎ ﺑﯿﺮون ﻣﯽزد اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻣﯽﮐﺮدم و ﺑﻪ‬‫ﻓﮑﺮ ﺷﺎم ﺑﻮدم‪.‬‬‫دﯾﺴﮑﯽ در ﮐﯿﻔﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ از ﻣﺪارک ﺟﺮم ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﻠﺸﺎن‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ زﯾﺎد اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﺑﺎزی ﺗﻤﺎم ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻗﻮﻟﯽ‪.‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻩ و ﺣﺲ ﺷﺸﻢ و اﯾﻦ ﺣﺮفهﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ دارم ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽﺷﻮم‪.‬‬‫هﻤﺎنﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﻮدم اﯾﺴﺘﺎدم‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫وﻗﺘﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﻮم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮﯾﻦ ﺑﻮرﯾﺘﻮ ﻓﺮوﺷﯽ رﻓﺘﻢ و ﯾﮏ ﺑﻮرﯾﺘﻮ‬‫ﺑﺎ ﮐﺎرﻧﯿﺘﺎس ‪ ٩٤‬ــ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮک رﯾﺰرﯾﺰ ﺷﺪﻩ ــ و ﺳﺎﻟﺴﺎی اﺿﺎﻓﯽ ﺳﻔﺎرش دادم‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‬‫ﺑﺎ ﺷﮑﻢ ﭘﺮ ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺳﻄﻞ هﻮرﭼﺎﺗﺎ ‪ ٩٥‬هﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﺮﻧﺠﯽ ﯾﺦ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ‬‫دو ﻣﺮد ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ ﮔﻮﺷﺘﺎﻟﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺳﺒﯿﻞهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﯾﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﯾﺎ ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮارهﺎی هﻢﺟﻨﺲﮔﺮاﯾﯽ ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﺎﺳﺘﺮو ‪ ٩١‬ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺪل ﻣﻮی هﻢﺟﻨﺲﮔﺮاهﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎدﮔﯿﺮهﺎﯾﯽ ﺑﻪرﻧﮓ ﺳﯿﻤﺎن‬‫ﮐﻬﻨﻪ و ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ آﺑﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻤﺮﺷﺎن ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد‪ .‬ﯾﺎد ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ‬‫‪٩٢ Bluetooth‬‬‫‪٨٩ Face recognition‬‬‫‪٩٣ Crack‬‬‫‪٩٠ Potrero Hill‬‬‫‪٩٤ Carnitas‬‬‫‪٩١ Castro‬‬‫‪٩٥ Horchata‬‬‫‪٥٠‬‬

‫ﮐﻪ اﮔﺮ ﻃﺮف ﺑﺨﻮاهﺪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﮑﻨﺪ و وزﻧﺶ را روی اﯾﻦ ﯾﺎ آن ﭘﺎ ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪ ،‬ﺣﺲ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ از ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮان ﮔﺮﯾﺨﺖ‪.‬‬‫ﻓﺮِﻧﯽ ﻧﯿﻤﻪﺷﯿﺮﯾﻦ آﺑﮑﯽ اﺳﺖ )ﻣﺰﻩاش ﺑﻬﺘﺮ از ﭼﯿﺰی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ‪(.‬‬‫ﻧﺸﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻏﺬاﯾﻢ را ﺑﺨﻮرم‪ ،‬و آراﻣﺸﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮ وﺟﻮدم ﺣﮑﻢﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ زودی ﯾﺎ‬‫ﺑﺮای »ﺟﻨﺎﯾﺎﺗﻢ« ﺑﻪ زﻧﺪان ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ ،‬و ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ آزادﯾﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ‬‫ﺗﻌﻄﯿﻠﯽ ﻣﻮﻗﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺸﻮرم دﯾﮕﺮ دوﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ :‬ﺣﺎﻻ ﻣﺎ در دو ﺟﺒﻬﻪٔ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮدﯾﻢ و‬‫ﻣﻦ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﭘﯿﺮوز ﺷﻮم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﺑﻮرﯾﺘﻮ را ﺗﻤﺎم ﻣﯽﮐﺮدم و ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪم ﮐﻪ ﻣﻘﺪاری ﭼﻮروس ‪ ٩٦‬ــ‬‫ﺧﻤﯿﺮ ﺳﺮخﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺷﮑﺮ و دارﭼﯿﻦ ــ ﺑﺮای دﺳﺮ ﺳﻔﺎرش ﺑﺪهﻢ‪ ،‬آن دو ﻧﻔﺮ وارد رﺳﺘﻮران‬‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺪس زدم ﺑﯿﺮون ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪﻩ و از ﻓﺲ ﻓﺲ ﮐﺮدن ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺟﻠﻮی ﭘﯿﺸﺨﻮان ﺑﻮدم اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﻣﺮا ﻣﺤﺼﻮر ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮروﯾﻢ را از‬‫ﭘﯿﺮزن ﺧﻮﺷﮕﻠﻪٔ ﭘﺸﺖ دﺧﻞ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﭘﻮﻟﺶ را دادم‪ ،‬و ﭘﯿﺶ از ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﮔﺎز‬‫ﺳﺮﯾﻊ زدم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺣﺪاﻗﻞ ﮐﻤﯽ از دﺳﺮم را ﺧﻮردﻩﺑﺎﺷﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد آﺧﺮﯾﻦ‬‫دﺳﺮی ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای زﻣﺎﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﯽﺧﻮرم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬هﺮ دوﺗﺎﯾﺸﺎن ﭼﻨﺎن ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ زﮔﯿﻞ روی ﻟﭗ آن ﯾﮑﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ‬‫ﭼﭗ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺗﮑﻪٔ اندﻣﺎغ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮی ﺗﻮی دﻣﺎغ دﯾﮕﺮی را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﻦ«‪ ،‬و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ زور از ﮐﻨﺎرﺷﺎن رد ﺷﻮم‪ .‬آن ﯾﮑﯽ ﮐﻪ اندﻣﺎﻏﺶ‬‫آوﯾﺰان ﺑﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﻣﺮا ﺳﺪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻗﺎ‪ ،‬ﻣﯽﺷﻪ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﯾﻦ؟« ﺑﻪ ﺳﻮی در رﺳﺘﻮران اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﻦ دارم ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮرم‪ «.‬و دوﺑﺎرﻩ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر او دﺳﺘﺶ را روی‬‫ﺳﯿﻨﻪام ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و از ﺑﯿﻨﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ اندﻣﺎغ‬‫ﺗﮑﺎن ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻣﻦ هﻢ داﺷﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽزدم‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺸﺨﯿﺼﺶ از ﻣﯿﺎن‬‫ﮐﻮﺑﺶ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﻢ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﻠﯿﺲ زﮔﯿﻞدار ﺑﺎدﮔﯿﺮش را ﮐﻨﺎر زد ﺗﺎ ﻋﻼﻣﺖ ادارﻩٔ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﭘﯿﺪا ﺷﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﻠﯿﺲ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﯾﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺑﺬارﯾﻦ وﺳﺎﺋﻠﻢ رو ﺑﺮدارم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮدﻣﻮن ﺗﺮﺗﯿﺒﺶ رو ﻣﯽدﯾﻢ‪ «.‬اندﻣﺎﻏﻮ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ و ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺶ‬‫را ﺑﯿﻦ ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬در ﺑﻌﻀﯽ از هﻨﺮهﺎی رزﻣﯽ هﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﻮد‬‫‪٩٦ Churros‬‬‫‪٥١‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٧‬‬‫آن دو ﻧﻔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺆدب ﺑﻮدﻧﺪ و هﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺳﻌﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮد ﻣﺜﻞ وزارت اﻣﻨﯿﺘﯽهﺎ‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﺮا دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺮﻋﻮﺑﻢ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮا ﺑﯿﺮون ﺑﺮدﻧﺪ و ﺳﺮ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺠﺎور‪ ،‬داﺧﻞ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬‫ﺑﻮد ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬هﺮﭼﻨﺪ ﺟﻮری ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﺴﯽ از اهﺎﻟﯽ ﻣﺤﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ آن ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ‬‫ﭘﻠﯿﺲ اﺳﺖ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﻨﺰﯾﻦ از ﮔﺎﻟﻨﯽ هﻔﺖ دﻻر ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﻘﻂ ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺜﻞ »ﮐﺮون وﯾﮑﺘﻮرﯾﺎ« ‪ ٩٧‬ﺳﻮار ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺳﻂ ﺧﯿﺎﺑﺎن ونﻧﺲ دوﺑﻠﻪ ﭘﺎرک ﮐﻨﺪ ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﺧﯿﻞ ﺟﺮﺛﻘﯿﻞدارهﺎی‬‫ﻻﺷﺨﻮرﺻﻔﺘﯽ ﮐﻪ هﻤﻮارﻩ در ﺣﺎل ﭼﺮخ زدن در آن ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﯽﺻﺒﺮاﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎر‬‫ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻗﻮاﻋﺪ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﭘﺎرک ﻣﺎﺷﯿﻦ در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ را اﻋﻤﺎل ﮐﺮدﻩ و در‬‫ﻗﺒﺎل دزدﯾﺪن ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﻤﺎ ﺟﺎﯾﺰﻩای درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ را ﺑﮑﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ دﻣﺎﻏﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﻦ در ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬و او هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪.‬‬‫هﻤﮑﺎرش ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﯾﮏ اﻧﮕﺸﺘﯽ در ﻟﭗﺗﺎپ ﻋﺘﯿﻘﻪ و داﻏﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‬‫»ﻓﺮد ﻓﻠﯿﻨﺴﺘﻮن« ‪ ٩٨‬ﻣﺎﻟﮏ اﺻﻠﯿﺶ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﺆال‬‫روﺗﯿﻦ ازت ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺷﻪ ﻧﺸﺎن ﭘﻠﯿﺲﺗﻮن رو ﺑﺒﯿﻨﻢ؟« اﯾﻦ ﻣﺮدکهﺎ ﺑﻪ وﺿﻮح ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺿﺮری ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻣﻦ ﺣﻘﻮق ﺧﻮد را ﻣﯽداﻧﻢ‪.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن داد و ﻗﺎﯾﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ درﺳﺖ‬‫ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪ ،‬وﻟﯽ زﮔﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﺬاﺷﺖ ﺧﻮب ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎرﻩٔ‬‫رﺳﺘﻪﺷﺎن را درآوردم و ﺷﻤﺎرﻩٔ ﭼﻬﺎر رﻗﻤﯽ ﻧﺸﺎن را ﺣﻔﻆ ﮐﺮدم‪ .‬آﺳﺎن ﺑﻮد‪ 1337 :‬ﮐﻪ‬‫هﻤﺎن ﻃﻮری اﺳﺖ ﮐﻪ هﮑﺮهﺎ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻨﺪ »‪ ،«leet‬ﯾﻌﻨﯽ »ﻧﺨﺒﻪ« ‪.٩٩‬‬‫»ﻣﻦ ﺑﺎزداﺷﺖ هﺴﺘﻢ؟«‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻩﯾﻦ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اﻣﻨﯿﺖ ﺷﻤﺎ و اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ رو ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫او ﮔﻮاهﯿﻨﺎﻣﻪٔ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﻦ را ﺑﻪ زﮔﯿﻠﯽ داد‪ ،‬ﮐﻪ آن را ﺑﻪ آهﺴﺘﮕﯽ ﺗﮏ اﻧﮕﺸﺘﯽ در‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮش وارد ﮐﺮد‪ .‬دﯾﺪم ﭼﯿﺰی را ﻏﻠﻂ وارد ﮐﺮد و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺗﺼﺤﯿﺤﺶ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ دهﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻬﺪارم‪.‬‬‫»ﭼﯿﺰی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮای ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ﻣﺎرﮐﻮس؟ ﻣﺎرک ﺻﺪات ﻣﯽﮐﻨﻦ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﻤﻮن ﻣﺎرﮐﻮس ﺧﻮﺑﻪ‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ اندﻣﺎﻏﻮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ آدم ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ آن ﻗﺴﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا دزدﯾﺪﻩ و ﺗﻮی ﻣﺎﺷﯿﻦ آوردﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﭼﯿﺰی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮای ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ؟«‬‫»ﻣﺜﻼً ﭼﯽ؟ ﻣﻦ ﺑﺎزداﺷﺖ هﺴﺘﻢ؟«‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻌﻼً ﺑﺎزداﺷﺖ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪ .‬دﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮاد ﺑﺎﺷﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ‪«.‬‬‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻣﺎ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت در اوﻣﺪی ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﺎرت ﻣﺘﺮوت ﻣﯽﮔﻪ‬‫ﺗﻮی ﮐﻠﯽ ﺳﺎﻋﺖهﺎی ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻠﯽ ﺟﺎهﺎی ﻧﺎﺟﻮر رﻓﺘﻪی‪«.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﭼﯿﺰی ﺗﻮی ﺳﯿﻨﻪام رهﺎ ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ اﺻﻼً درﺑﺎرﻩٔ اﮐﺲﻧﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ روﻧﺪ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﻣﻦ از ﻣﺘﺮو را ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﭼﺮا اﺧﯿﺮاً اﯾﻦﻗﺪر ﻋﺠﯿﺐ‬‫و ﻏﺮﯾﺐ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﭼﻪﻗﺪر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‪.‬‬‫‪٩٧ Crown Victoria‬‬‫‪ ،Fred Flinstone٩٨‬ﯾﮏ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﻋﺼﺮ ﺣﺠﺮ‪.‬‬‫‪٩٩ elite‬‬‫‪٥٢‬‬

‫زﯾﺎدﻩروی ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬اندﻣﺎﻏﻮ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮی دﺳﺘﮕﯿﺮﻩٔ در دراز ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ‬‫ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﺎد ﮐﺮدﻩ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺮﯾﺪن‪» .‬ﭼﺮا هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ دهﻨﺘﻮ‬‫ﻧﻤﯽﺑﻨﺪی؟ ﺑﻌﺪ از هﻤﻪٔ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ دو هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻓﺘﺎدﻩ‪ ،‬ﻧﻤﯽﻣﯿﺮی اﮔﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﺎ‬‫ﻣﺎ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﭼﯿﻪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎزداﺷﺘﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ وﮐﯿﻠﺖ‬‫دﻧﺒﺎﻟﺖ ﻣﯽﮔﺮدﻩ ﯾﮑﯽ دو روزی ﺗﻮ زﻧﺪان ﺑﻤﻮﻧﯽ‪ .‬ﺗﻮی اﯾﻦ ﻣﺪت اﺗﻔﺎﻗﺎت زﯾﺎدی ﻣﻤﮑﻨﻪ‬‫ﺑﯿﻔﺘﻪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد‪ .‬ﭼﻄﻮرﻩ؟«‬‫»ﭘﺲ ﺷﻤﺎهﺎ هﺮ ﮐﺴﯽ رو ﮐﻪ از اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت ﺑﯿﺎد ﺑﯿﺮون و ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪٔ ﺳﻔﺮهﺎش ﻋﺠﯿﺐ‬‫ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮﺗﻮن ﺷﻠﻮغ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫»هﻤﻪ ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪٔ ﺳﻔﺮی ﻏﯿﺮﻣﻌﻤﻮل ﻣﯽآد ﻣﺎ هﺸﺪاری‬‫درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻮن ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﻪ ارزﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ در ﻣﻮردش ﺗﺤﻘﯿﻖ‬‫ﮐﻨﯿﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬در ﻣﻮرد ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ اوﻣﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ ﺷﯿﮑﯽ‬‫ﺗﻮ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺎﺑﻘﻪٔ ﺳﻔﺮی ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟«‬‫ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬ﻗﺒﻼً ﮔﯿﺞ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺮوم‪ ،‬داﺷﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﺪم‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺮدکهﺎ‬‫ﺣﻖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﺮا ﺑﮑﻨﻨﺪ ــ ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﺑﺎرت ﺣﻖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﺮا ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎرت ﻣﺘﺮوی ﻣﻦ از ﮐﺠﺎ اﯾﻦ ﺣﻖ را ﺑﻪ ﺧﻮد دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻐﻠﯽ‬‫»اﻟﮕﻮی ﻏﯿﺮ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻣﺘﺮوﺳﻮاری« ﻣﻦ را ﺑﮑﻨﺪ؟‬‫هﺮ ﻃﻮری ﺑﻮد ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ«‪ ،‬و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺣﺮف از‬‫ﺧﻮدم ﺑﺪم آﻣﺪ‪.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و زﮔﯿﻠﯽ ﻣﺎﺷﯿﻦ را در دﻧﺪﻩ ﮔﺬاﺷﺖ و از ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٤‬ﺑﺎﻻ‬‫رﻓﺖ و ﺑﻪ ﭘﻮﺗﺮرو هﯿﻞ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻪ را از ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽام داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دﯾﮕﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺎزداﺷﺖ ﺑﺸﻢ‪«.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﺗﮑﯿﻪ داد و اﺑﺮوهﺎﯾﺶ را ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ زﻧﮓ زدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن در را ﺑﺎز ﮐﺮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ زﻧﺠﯿﺮ ﭘﺸﺖ در را ﺑﺎز ﻧﮑﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬از ﻻی در ﻧﮕﺎهﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻣﺮا دﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس؟ اﯾﻦ آﻗﺎﯾﻮن ﮐﯽ هﺴﺘﻨﺪ؟«‬‫»واﻗﻌﺎً؟ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮﻣﯽ؟«‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﻠﯿﺲ‪ «.‬ﻧﺸﺎﻧﺶ را درآورد و اﺟﺎزﻩ داد ﻣﺎدرم ﺑﻪﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ آن را ﺑﺒﯿﻨﺪ‬‫ــ ﻣﺜﻞ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮد آن را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺎر ﻧﮑﺸﯿﺪ‪» .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺗﻮ؟«‬‫»اِ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽﺧﻮاﯾﺪ ﺑﮕﯿﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎ اﻟﮕﻮی ﻏﯿﺮ اﺳﺘﺎﻧﺪارد‬‫ﺟﺮم ﻧﯿﺴﺖ؟«‬‫ﻣﺎﻣﺎن در را ﺑﺴﺖ و زﻧﺠﯿﺮ را ﺑﺮداﺷﺖ و آﻧﻬﺎ را ﺗﻮی ﺧﺎﻧﻪ راﻩ داد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺮا هﻢ ﺑﺎ‬‫ﺧﻮدﺷﺎن آوردﻧﺪ و ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮑﯽ از آن ﻧﮕﺎﻩهﺎﯾﺶ را ﺑﻪ هﺮ ﺳﻪﺗﺎﯾﻤﺎن اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫زﮔﯿﻠﯽ ﭼﺸﻢهﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺷﺴﺘﺶ ﻣﺎﻟﯿﺪ‪.‬‬‫اندﻣﺎﻏﻮ آهﯽ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﺸﯿﺪ‪» .‬ﺑﺒﯿﻦ ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﻣﺎ ﻃﺮف ﺗﻮﯾﯿﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺮای‬‫ﮔﺮﻓﺘﻦ آدمهﺎی ﺑﺪ از اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺮای ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫و ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮدت ﯾﮏ ﻣﻮادﻓﺮوش ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﮐﺎرت ﻣﺘﺮو ﺑﺮای اﯾﻦ ﻃﺮف و آن‬‫ﻃﺮف رﻓﺘﻦ در ﺷﻬﺮ راﻩ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺎﺷﻨﺎس‪«.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ؟«‬‫اندﻣﺎﻏﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪» .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ از ﭘﺴﺮﺗﻮن ﺳﺆاﻻت روﺗﯿﻨﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ‬‫ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﯾﯽهﺎش ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ اون از ﺟﻮاب دادن ﺧﻮدداری ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدﯾﻢ ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎر اﯾﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﺎرﯾﻤﺶ اﯾﻨﺠﺎ‪«.‬‬‫»ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﻮدن ﭼﻪ اﺷﮑﺎﻟﯽ دارد؟ ﺑﺮای »ﺗﻮﻣﺎس ﺟﻔﺮﺳﻮن« ‪ ١٠٠‬اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬و‬‫راﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻣﻦ ﺑﺎزداﺷﺖ هﺴﺘﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ؟«‬‫»اون ﺑﺎزداﺷﺘﻪ؟« ﻟﻬﺠﻪٔ ﻣﺎﻣﺎن ﺷﺪﯾﺪاً ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ﻋﺰﯾﺰ‪.‬‬‫زﮔﯿﻠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺒﺮﯾﻤﺶ ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫زﮔﯿﻠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻮم ﺷﻤﺎ ﺷﻬﺮوﻧﺪ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ هﺴﺘﯿﺪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽﺷﻦ ﺑﺸﻨﻮن ﭘﻮل‬‫ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﺸﻮن ﭼﻪﺟﻮری ﺧﺮج ﻣﯽﺷﻪ ــ«‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﭼﻨﺎن ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ رﻧﮓ دﯾﻮار را هﻢ ﻣﯽﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪٔ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﻏﻠﯿﻈﯽ‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﺎﻟﺘﻮن ﺗﺨﺖ ﮐﻪ هﺴﺘﻢ‪ ،‬هﺎﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﯽ‪ ،‬ﺑﺎزداﺷﺘﻢ؟«‬‫‪ ،Thomas Jeﬀerson١٠٠‬ﯾﮑﯽ از ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن اﻋﻼﻣﯿﻪٔ اﺳﺘﻘﻼل‪.‬‬‫دو ﭘﻠﯿﺲ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﺎ هﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫‪٥٣‬‬

‫اندﻣﺎﻏﻮ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ایﺳﯽالﯾﻮ از ﺳﯿﺼﺪ ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ ادارﻩٔ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻦ ﺗﻮی ﺻﻒ‪«.‬‬‫زﮔﯿﻠﯽ رﺷﺘﻪٔ ﺳﺨﻦ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬اﻧﮕﺎر ﺑﺪﺟﻮری ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﭘﺴﺮﺗﻮن‬‫رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻟﮕﻮی اﺳﺘﻔﺎدﻩاش از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻏﯿﺮ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻩ‬‫ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ اﻋﻤﺎل ﻗﺎﻧﻮن ﻓﻌﺎل‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫رو ﮐﻪ ﺳﻔﺮهﺎﺷﻮن ﻏﯿﺮﻣﻌﻤﻮﻟﻪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﺎ اﻟﮕﻮی ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ ﺗﻄﺒﯿﻖ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪،‬‬‫ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮی اﻧﺠﺎم ﻣﯽدﯾﻢ‪«.‬‬‫♢‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬از ﮐﺠﺎ ﻣﯽدوﻧﯿﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ از ﻣﺘﺮو اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ؟«‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﭼﺎی ﺑﺮاﯾﻢ رﯾﺨﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ دارد‬‫ﻓﻼﻓﻞ درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﯿﺮون ﺷﺎم ﺧﻮردﻩام ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺳﺮزﻧﺸﻢ ﮐﺮد‪ .‬در ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ هﻨﻮز ﭘﺸﺖ‬‫ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺎﺑﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪ و ﻣﺎﻣﺎن و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ‬‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬‫»ﻟﯿﻠﯿﺎن‪ ،‬اوﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ وﻇﯿﻔﻪﺷﻮن رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادن‪ «.‬او هﻨﻮز هﻤﺎن ژاﮐﺖ ورزﺷﯽ‬‫آﺑﯽ و ﺷﻠﻮار ﺷﺶﺟﯿﺒﯽ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ ﮐﻪ روزهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در »ﺳﯿﻠﯿﮑﻮن وﻟﯽ« ‪ ١٠١‬ﻣﺸﺎورﻩ‬‫ﻣﯽداد ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪ‪» .‬دﻧﯿﺎ دﯾﮕﺮ هﻤﻮن ﺟﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ هﻔﺘﻪٔ ﭘﯿﺶ ﺑﻮد‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﻓﻨﺠﺎن ﭼﺎﯾﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪» .‬درو ‪ ،١٠٢‬ﺣﺮف ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻧﺰن‪ .‬ﭘﺴﺮت ﺗﺮورﯾﺴﺖ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬روش اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ اون از وﺳﺎﯾﻞ ﻧﻘﻠﯿﻪٔ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺨﻮاد در‬‫ﻣﻮردش ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ژاﮐﺖ ورزﺷﯿﺶ را درآورد‪» .‬ﺳﺮ ﮐﺎر ﻣﺎ ﺗﻤﺎم وﻗﺖ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽدﯾﻢ‪.‬‬‫اﯾﻨﺠﻮری ﻣﯽﺷﻪ از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن هﻤﻪ ﺟﻮر اﺷﺘﺒﺎﻩ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎری و ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮی‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮد‪ .‬از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﯽﺧﻮای ﯾﮏ ﺷِﻤﺎ ﺑﺮای رﮐﻮرد ﻣﺘﻮﺳﻂ در ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩ اﯾﺠﺎد‬‫ﮐﻨﻪ و ﺑﻌﺪ ازش ﻣﯽﺧﻮای رﮐﻮردهﺎﯾﯽ رو در ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩ ﮐﻪ از ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ رو‬‫دارن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑِﯿﺰی ‪ ١٠٣‬و ﻗﺮنهﺎﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪون اﯾﻦ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﯾﻤﯿﻞهﺎی اﺳﭙﻢ رو ﻓﯿﻠﺘﺮ ﮐﻨﯿﻢ ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺲ ﻣﯽﮔﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﻓﯿﻠﺘﺮ اﺳﭙﻢ ﻣﻦ اذﯾﺘﻢ ﮐﻨﻪ؟«‬‫ﺑﺎﺑﺎ هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن از دﺳﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﻣﺸﺐ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ‬‫ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺘﺶ دارد ﻃﺎق ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد‪ ،‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭘﺪر ﺧﻮدم‪ ،‬ﻃﺮف‬‫ﭘﻠﯿﺲ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ!‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺎرت ﻣﺘﺮو‪ .‬ﺳﻔﺮهﺎ رو ردﮔﯿﺮی ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬آهﺎن«‪ ،‬و دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اﯾﺴﺘﺎدن او ﻧﺸﺎﻧ ٔﻪ‬‫ﺑﺪی ﺑﻮد‪ .‬هﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﭼﺎی ﺗﻌﺎرف ﻧﮑﺮدﻩﺑﻮد ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد ــ در‬‫ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در را ﺑﺎز ﻧﮑﻨﺪ و آﻧﻬﺎ را وادار ﮐﻨﺪ از ﻻی در ﺑﺎ او‬‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ ــ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﯽاﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺷﺪ اوﺿﺎع ﺑﺮای آﻧﻬﺎ ﺧﺘﻢ‬‫ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﺷﻮد‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮوم و ﺑﺮاﯾﺶ ﯾﮏ دﺳﺘﻪٔ ﺑﺰرگ ﮔﻞ ﺑﺨﺮم‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﮔﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ دﻟﯿﻞ ﺳﻔﺮهﺎش ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرﺗﻨﺪ ﮐﻪ هﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬‫»ﺷﻤﺎ دارﯾﻦ ﻣﯽﮔﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺘﻪ ﭼﻮن ﺳﻮار اﺗﻮﺑﻮس ﻣﯽﺷﻪ؟«‬‫زﮔﯿﻠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺗﻨﻬﺎ آدمهﺎی ﺑﺪی ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦﺟﻮری ﮔﯿﺮﺷﻮن‬‫ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ‪ .‬ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ‪ .‬اﻋﻀﺎی دار و دﺳﺘﻪهﺎی ﺧﻼفﮐﺎر‪ .‬ﺣﺘﯽ دزدهﺎی ﻣﻐﺎزﻩهﺎ‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎهﻮش هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ هﺮ ﺑﺎر از ﯾﻪ ﻣﺤﻠﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ دزدی ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫»ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﻣﻮادﻓﺮوﺷﻪ؟«‬‫زﮔﯿﻠﯽ ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﮕﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﻢ ــ« ﻣﺎﻣﺎن دﺳﺖهﺎﯾﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ ﺗﺎ‬‫ﺧﻔﻪاش ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽات رو ﺑﺪﻩ ﻣﻦ‪«.‬‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن زﯾﭗ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﻣﺤﺘﻮﯾﺎﺗﺶ را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬اول ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﺮد‪.‬‬‫»ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮐﺎر‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺘﻮن اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﺪم اﺛﺮی از ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر‪ ،‬ﻣﻮاد ﻣﻨﻔﺠﺮﻩ‪ ،‬ﯾﺎ‬‫اﺟﻨﺎس دزدی ﺗﻮی ﮐﯿﻒ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ دﯾﮕﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺎری ﻧﺪارﯾﻦ‪ .‬ﻗﺒﻞ از‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎرﻩٔ ﻧﺸﺎنهﺎﺗﻮن رو ﺑﻬﻢ ﺑﺪﯾﻦ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً‪«.‬‬‫‪١٠١ Silicon Valley‬‬‫‪ ،Drew١٠٢‬ﻣﺨﻔﻒ ﻧﺎم ‪.Andrew‬‬‫‪١٠٣ Bayesian analysis‬‬‫‪٥٤‬‬

‫»ﻣﻦ دارم ﻣﯽﮔﻢ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻨﻄﻘﯿﻪ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﺶ رو ﺑﺎ اﺳﺘﺨﺮاج دادﻩ ‪ ١٠٤‬ﺷﺮوع‬‫ﮐﻨﻪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪش اون رو ﺑﺎ ﮐﺎر ﻣﯿﺪاﻧﯽ اداﻣﻪ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﯾﻪ آدم ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻣﯽﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ اﯾﻦ‬‫ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎری ﺑﺮای ﭼﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد اوﻣﺪﻩ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﮕﻪ ﮐﯽ رو‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﮑﺸﻮن ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺳﻮزن رو ﺗﻮی اﻧﺒﺎر ﮐﺎﻩ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ را روﺷﻦ ﮐﺮدم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم در ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻇﺎهﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ‬‫ﺑﻪ ون و ﺧﻮﻟﻮ اﯾﻤﯿﻞ ﺑﺰﻧﻢ و ﻣﺎﺟﺮای ﭘﻠﯿﺲهﺎ را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ‬‫اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ را روی ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪم‪.‬‬‫اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﺴﺘﻮﻟﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﻢ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺳﺎﻟﻤﺎﮔﻮﻧﺪی ‪ ١٠٥‬ﭘﯿﺮ‬‫ﺑﯿﭽﺎرﻩ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﯿﺎﻧﺘﮑﺎر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ ﺑﯽﺷﺒﺎهﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﺣﺴﻢ اﯾﻦ را ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫ﮐﻪ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﻋﺰﯾﺰم ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ را ﺑﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‬‫ﻣﺨﺎﺑﺮﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺴﺄﻟﻪ هﻤﺎن ﺣﺮﻓﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎ زدﻩ ﺑﻮد‪ :‬از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﮐﻪ ﺷِﻤﺎﯾﯽ از ﯾﮏ‬‫رﮐﻮرد ﻣﺘﻮﺳﻂ در ﯾﮏ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﺑﻌﺪ از آن ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﺪام رﮐﻮردهﺎ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ را از ﻣﺘﻮﺳﻂ دارﻧﺪ‪.‬‬‫اﻣﻨﯿﺖ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﺘﺼﻞ‬‫ﻧﻤﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ از ﯾﮏ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﺑﻪ دﯾﮕﺮی ﻣﯽﭘﺮﯾﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﯾﮑﯽ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ وﺻﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﺳﭙﺲ هﺮ ﭼﻪ را ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت دادﻩهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری‬‫ﺷﺪﻩ و ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ در آن ﺗﺰرﯾﻖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﺪام ﯾﮏ‬‫از ﺑﺴﺘﻪهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﮐﺲﻧﺖ و ﮐﺪام ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎﻧﮏداری و ﺗﺠﺎرت‬‫اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ و دﯾﮕﺮ ارﺗﺒﺎﻃﺎت رﻣﺰﻧﮕﺎریﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎﯾﯽ‬‫دارﻧﺪ دادﻩهﺎی اﮐﺲﻧﺖ را ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻪ رﺳﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﯽ دارد از اﮐﺲﻧﺖ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ »آﻣﺎر ﺑِﯿﺰی« ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻄﻮر؟ ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﺑﺎ رﯾﺎﺿﯿﺎت ﺑﯿﺰی ور رﻓﺘﻪﺑﻮدم‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﻣﻦ و‬‫دارل ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺮای ﺧﻮدﻣﺎن ﻓﯿﻠﺘﺮاﺳﭙﻢ ﮐﺎرآﻣﺪﺗﺮی ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ رﯾﺎﺿﯽ ﺑﯿﺰی‬‫ﻧﯿﺎز دارد‪» .‬ﺗﻮﻣﺎس ﺑِﯿﺰ« ‪ ١٠٦‬ﯾﮏ رﯾﺎﺿﯽدان ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺻﺪ ﺳﺎل ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺶ‬‫ﮐﺴﯽ ﻣﺤﻠﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪﺑﻮد‪ ،‬آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﻋﻠﻮم ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‬‫ﺗﮑﻨﯿﮏهﺎی او ﺑﺮای ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮهﯽ از دادﻩهﺎ‪ ،‬ﭼﻘﺪر ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ هﯿﻤﺎﻻﯾﺎهﺎی اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ‬‫دﻧﯿﺎی ﻣﺪرن ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﮐﻤﯽ در ﻣﻮرد آﻣﺎر ﺑﯿﺰی ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽدهﻢ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﺗﻌﺪادی اﯾﻤﯿﻞ اﺳﭙﻢ دارﯾﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬‫ﮐﻠﻤﺎت اﯾﻦ اﯾﻤﯿﻞهﺎ را ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﺪ و ﺗﻌﺪاد ﻇﺎهﺮ ﺷﺪن هﺮ ﮐﺪام در ﭘﯿﻐﺎمهﺎ را ﻣﯽﺷﻤﺎرﯾﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وﻟﯽ اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن اﯾﻦ هﻤﻪ دادﻩ از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺧﻮدﺷﻮن‬‫دارن اﻧﺒﺎر ﮐﺎﻩ رو درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﻮهﯽ از اﻃﻼﻋﺎﺗﻪ و از دﯾﺪﮔﺎﻩ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﯿﭻ‬‫ﭼﯿﺰ ﺑﺎارزﺷﯽ ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺗﻮش ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻗﺖ ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن ﻣﺤﻀﻪ‪«.‬‬‫»ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ از اﯾﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮای ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻩ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﺎرﮐﻮس‪.‬‬‫وﻟﯽ از ﺑﯿﻦ هﻤﻪٔ آدمهﺎ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ رو درک ﮐﻨﯽ‪ .‬آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ‬‫ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ‪ ،‬رﺳﯿﺪﻩ؟ اوﻧﻬﺎ ﺣﺘﯽ رﺳﻮﻧﺪﻧﺖ ﺧﻮﻧﻪ‪«.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺑﮕﻢ اوﻧﻬﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪم ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪم زﻧﺪان‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺶ‬‫ﻓﺎﯾﺪﻩای ﻧﺪارد‪.‬‬‫»در ﺿﻤﻦ‪ ،‬هﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﮐﺪوم ﺟﻬﻨﻢ درﻩای ﺑﻮدی ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ اﻟﮕﻮی رﻓﺖ و آﻣﺪ‬‫ﻏﯿﺮﻣﻌﻤﻮﻟﯽای اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻩی‪«.‬‬‫اﯾﻦ دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ اﺗﺼﺎﻟﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﻪ ﻗﻀﺎوت ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻦ‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﯾﻦ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽام رو ﺑﮑﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎم اﯾﻦ را ﺑﺎرهﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬واﻗﻌﺎً ﻣﯽﺧﻮاﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺗﮏﺗﮏ ﺳﻔﺮهﺎی ﺷﻬﺮﯾﻢ رو ﺑﺮاﺗﻮن‬‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم؟«‬‫♢‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ رﺳﯿﺪم اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ را وﺻﻞ ﮐﺮدم‪ .‬ﭘﺮوژﮐﺘﻮر را ﺑﻪ ﺳﻘﻒ‬‫ﭘﯿﭻ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ دﯾﻮار ﺑﺎﻻی ﺗﺨﺘﻢ ﺑﺘﺎﺑﺪ )ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻩﺑﻮدم ﻣﺠﻤﻮﻋﻪٔ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ‬‫آﮔﻬﯽهﺎی ﮐﻨﺴﺮتهﺎی ﭘﺎﻧﮏراﮐﻢ را ﮐﻪ از ﺗﯿﺮهﺎی ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﺪﻩ و ﺑﻪ ورﻗﻪهﺎی ﺑﺰرگ ﮐﺎﻏﺬ‬‫ﺳﻔﯿﺪ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬از دﯾﻮار ﺑﮑﻨﻢ‪(.‬‬‫‪١٠٥‬اﺳﻢ ﻟﭗﺗﺎپ ﻣﺎرﮐﻮس ﮐﻪ در آن دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺷﻨﻮد ﮐﺎرﮔﺬاری ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪١٠٦ Thomas Bayes‬‬‫‪١٠٤ Data-mining‬‬‫‪٥٥‬‬

‫زدن دﯾﻮارآﺗﺶ ﺑﺰرگ ﭼﯿﻦ ‪ ،١٠٩‬ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﺎﻧﺴﻮر اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﮐﻞ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽرود‪،‬‬‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﯾﮏ اﺗﺼﺎل رﻣﺰﻧﮕﺎریﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی در ﯾﮏ ﮐﺸﻮر دﯾﮕﺮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬از‬‫آن ﻃﺮف‪ ،‬ﺣﺰب ﺣﺎﮐﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ آن ﻣﻌﺘﺮض از ﭼﻪ ﺻﻔﺤﺎﺗﯽ در وب ﺑﺎزدﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪:‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﭘﻮرﻧﻮﮔﺮاﻓﯽ‪ ،‬ﯾﺎ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻤﺐ‪ ،‬ﯾﺎ ﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺳﮑﺴﯽ از دوﺳﺖدﺧﺘﺮش در‬‫ﻓﯿﻠﯿﭙﯿﻦ‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺳﯿﺎﺳﯽ‪ ،‬ﯾﺎ اﺧﺒﺎر ﺧﻮﺑﯽ در ﻣﻮرد »ﺳﺎﯾﻨﺘﻮﻟﻮژی« ‪ .١١٠‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﺑﺪاﻧﻨﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از هﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻧﺶ‬‫ﺗﺮاﻓﯿﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ دارد‪ .‬ﮐﺎر ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ رﺳﯿﺪ‪ ،‬او را ﺑﻪ ﯾﮏ اردوﮔﺎﻩ ﮐﺎر اﺟﺒﺎری‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎﯾﻪٔ ﻋﺒﺮت ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ زرﻧﮓﺑﺎزی درآورﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »هﯿﺴﺘﻮﮔﺮام ﻓﺮاواﻧﯽ ﮐﻠﻤﺎت« ‪ ١٠٧‬و اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ از‬‫ﮐﻠﻤﺎت اﺳﭙﻢ ﺑﺎﺷﺪ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ هﺰاران هﺰار ﻧﺎﻣﻪ دارﯾﺪ‬‫ﮐﻪ اﺳﭙﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ــ اﯾﻦﮐﺎرﻩهﺎ ﺑﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »هَﻢ« ‪ ١٠٨‬ــ و هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ آﻧﻬﺎ هﻢ‬‫ﺑﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ اﯾﻤﯿﻞ ﺟﺪﯾﺪی ﺑﺮﺳﺪ و ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﮐﻪ در آن آﻣﺪﻩ ﺑﺸﻤﺎرﯾﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫از هﯿﺴﺘﻮﮔﺮام ﻓﺮاواﻧﯽ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﯿﻐﺎم ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺟﺰو ﮔﺮوﻩ »اﺳﭙﻢ«‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻋﻀﻮ ﮔﺮوﻩ »هَﻢ« ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ اﺳﭙﻢ‬‫اﺳﺖ‪ ،‬هﯿﺴﺘﻮﮔﺮام اﺳﭙﻢ را ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ آن ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬راﻩهﺎی زﯾﺎدی ﺑﺮای ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮدن‬‫اﯾﻦ ﺗﮑﻨﯿﮏ وﺟﻮد دارد ــ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺟﻔﺖ ﮐﻠﻤﺎت ﮔﺸﺘﻦ‪ ،‬دور رﯾﺨﺘﻦ دادﻩهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ــ‬‫وﻟﯽ ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس روش ﮐﺎرش هﻤﯿﻦ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از آن اﯾﺪﻩهﺎی ﺳﺎدﻩ و ﺑﺰرﮔﯽ اﺳﺖ‬‫ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺷﻨﯿﺪن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آدم ﺑﺪﯾﻬﯽ ﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﺎرﺑﺮدهﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ دارد ــ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ ﺗﻌﺪاد ﺧﻄﻮط‬‫ﯾﮏ ﻋﮑﺲ را ﺑﺸﻤﺮد و ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺷﺒﯿﻪ هﯿﺴﺘﻮﮔﺮام ﻓﺮاواﻧﯽ ﺧﻄﻮط ﯾﮏ ﻋﮑﺲ »ﺳﮓ« اﺳﺖ‬‫ﯾﺎ هﯿﺴﺘﻮﮔﺮام ﻓﺮاواﻧﯽ ﺧﻄﻮط ﯾﮏ ﻋﮑﺲ »ﮔﺮﺑﻪ«‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ روش ﻣﯽﺗﻮان ﭘﻮرﻧﻮﮔﺮاﻓﯽ‪،‬‬‫ﮐﻼهﺒﺮداریهﺎی ﺑﺎﻧﮑﯽ‪ ،‬و ﻣﺸﺎﺟﺮات ﺗﻮهﯿﻦآﻣﯿﺰ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ را ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬‫ﭼﯿﺰ ﺑﻪدردﺑﺨﻮری اﺳﺖ‪.‬‬‫و اﯾﻦ ﺑﺮای اﮐﺲﻧﺖ ﺧﺒﺮ ﺑﺪی ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ هﻤﻪٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺷﻨﻮد ﺷﻮد ــ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ‬‫ﺗﻮﺳﻂ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت‬‫ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪﮐﺴﯽ دارد ﺑﺴﺘﻪهﺎی اﮐﺲﻧﺖ را ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﺮد اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺶ از دﯾﮕﺮان‬‫ﺗﺮاﻓﯿﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ دارد‪ .‬ﺑﺮای ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺎدی در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﯽﮔﺮدد‪ ،‬ﺗﺮاﻓﯿﮏ‬‫ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر آﻧﻼﯾﻦ ﺷﺪن اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺎوی ﺣﺪود ‪ ٩٥‬درﺻﺪ ﻣﺘﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺸﺪﻩ و‬‫‪ ٥‬درﺻﺪ ﻣﺘﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ‪ ٩٥‬درﺻﺪ ﻣﺘﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ارﺳﺎل‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺷﻮد ﭘﻠﯿﺲهﺎﯾﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ اندﻣﺎﻏﻮ و زﮔﯿﻠﯽ )وﻟﯽ ﻣﺴﻠﻂ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ( را ﻓﺮﺳﺘﺎد‬‫ﮐﻪ از او ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﺎرﺑﺮهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﺗﺮورﯾﺴﺖ و ﻣﻮادﻓﺮوش هﺴﺘﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﻤﺎم ﻣﺪت در ﭼﯿﻦ رخ ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎهﻮش ﺣﮑﻮﻣﺖ روﺷﯽ ﺑﺮای دور‬‫ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎی ﮐﺎر‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدم ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪم اﮐﺲﻧﺖ زﯾﺮ رادار وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ اﺳﺖ‪،‬‬‫وﻟﯽ وﺿﻊ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ‪ .‬و ﭘﺲ از اﻣﺸﺐ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ وﺿﻌﻢ‬‫از ﯾﮏ ﻣﻌﺘﺮض ﭼﯿﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ داﺷﺘﻢ هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ وارد ﺳﯿﺴﺘﻢ اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﺑﺮای ﻗﺎﻧﻮن اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﺴﯽ ﮐﺎر ﺑﺪی اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﺪ‬‫ﯾﺎ ﻧﻪ؛ آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ از ﻟﺤﺎظ آﻣﺎری ﻏﯿﺮﻋﺎدی ﺑﻮدﯾﺪ ﺷﻤﺎ را زﯾﺮ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ‬‫ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬و ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ روﻧﺪ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﻢ ــ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﮐﺲﻧﺖ راﻩ‬‫اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدی زﻧﺪﻩ ﺧﺎرج از ﮐﻨﺘﺮل ﻣﻦ ﺑﺪل ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ راﻩ دﯾﮕﺮی ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫آرزو ﮐﺮدم ﮐﺎش ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﻟﻮ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬او در ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ‬‫ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺧﺪﻣﺎت اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم »ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﻧﺖ« ‪ ١١١‬ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ دوازدﻩ ﺳﺎﻟﺶ‬‫ﺑﻮد او را اﺳﺘﺨﺪام ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ ،‬و ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻦ از ﺷﺒﮑﻪ ﺳﺮش ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ‬‫ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮر ﻣﺎﻧﻊ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدن ﻣﺎ ﺷﻮد‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﺟﺰ او‪.‬‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ون و ﺧﻮﻟﻮ و ﻣﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻓﺮدا ﺷﺐ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﻗﻬﻮﻩﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﻮرد‬‫ﻋﻼﻗﻪﻣﺎن در ﻣﯿﺸﻦ ﺑﺮوﯾﻢ و ﺑﺎ هﻢ ﻗﻬﻮﻩای ﺑﺨﻮرﯾﻢ‪ .‬رﺳﻤﺎً‪ ،‬اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪٔ هﻔﺘﮕﯽ ﺗﯿﻢ هﺎراﺟﻮﮐﻮ‬‫ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﺎزی ﻣﻌﻠﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﺪون دارل‪ ،‬دﯾﮕﺮ‬‫ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﺸﻨﻮارﻩٔ اﺷﮏ هﻔﺘﮕﯽ ﺑﺪل ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺪود ﺷﺶ ﺗﻤﺎس ﺗﻠﻔﻨﯽ‬‫و ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری در روز اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﯿﻢ »ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎ‬‫‪١٠٩ The Great Firewall of China‬‬‫‪١٠٧ Word frequency histogram‬‬‫‪١١٠ Scientology‬‬‫‪١٠٨ ham‬‬‫‪١١١ Pigspleen Net‬‬‫‪٥٦‬‬

‫»ﻣﻦ دارم اﯾﻦ ﮐﺎر رو واﺳﻪ دارل ﻣﯽﮐﻨﻢ!« داﻧﺸﺠﻮهﺎی هﻨﺮ در ﺻﻨﺪﻟﯽهﺎﯾﺸﺎن ﺗﺎب‬‫ﺧﻮردﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﻧﺪازﻧﺪ و ﻣﻦ ﺻﺪاﯾﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردم‪» .‬اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﮔﻪ ﻧﮑﻨﻢ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺬارﯾﻢ از هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ ﻗِﺴِﺮ در ﺑﺮن‪«.‬‬‫واﻗﻌﺎً اﻓﺘﺎدن؟« ﺧﻮب ﺑﻮد ﻣﻮﺿﻮع دﯾﮕﺮی ﺑﺮای ﺻﺤﺒﺖ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫♢‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺟﻠﻮی اوﻧﻬﺎ رو ﺑﮕﯿﺮی؟ ﻋﻘﻠﺖ رو از دﺳﺖ دادی‪ .‬اوﻧﻬﺎ دوﻟﺘﻨﺪ‪«.‬‬‫وﻧﺴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬واﻗﻌﺎً ﻋﻘﻠﺖ رو از دﺳﺖ دادی؟ راﺳﺘﯽ راﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼً دﯾﻮوﻧﻪ‬‫ﺷﺪی ﯾﺎ ﭼﯽ؟«‬‫ﻟﺒﺎس ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ﻣﺪرﺳﻪ دﺧﺘﺮاﻧﻪاش ﺗﻨﺶ ﺑﻮد ﭼﻮن ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻩﺑﻮد از ﻣﺴﯿﺮ دورﺗﺮ ﺑﻪ‬‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮود‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮوﯾﺲ اﺗﻮﺑﻮس ﺧﻂ وﯾﮋﻩای ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪﺷﺎن راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم راﻩ ﺗﺎ‬‫»ﭘﻞ ﺳﺎن ﻣﺎﺗﺌﻮ« ‪ ١١٢‬را ﺑﺮود و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ وﺳﻂ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬او از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻟﺒﺎس‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﮐﺎﻣﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﮐﺎراﮐﺘﺮهﺎی ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ »ﺳِﯿﻠﻮر ﻣﻮن« ‪ ١١٣‬ﺑﻮد ــ ﮐﺖ و داﻣﻦ ﭘﻠﯿﺴﻪدار ﺑﺎ ﺟﻮراب‬‫زﯾﺮ زاﻧﻮ ــ در اﻧﻈﺎر ﻇﺎهﺮ ﺷﻮد ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪاﺧﻼﻗﯿﺶ از هﻤﺎن وﻗﺘﯽ آﻏﺎز ﺷﺪﻩﺑﻮد ﮐﻪ‬‫وارد ﮐﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از داﻧﺸﺠﻮهﺎی هﻨﺮ ﻣﺴﻦﺗﺮ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﯿﮏ ﮐﻪ‬‫وﻗﺘﯽ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪٔ وَن ﭘﯿﺪا ﺷﺪ ﭘﺸﺖ ﻻﺗﻪهﺎﯾﺸﺎن ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﻧﺘﻈﺎر داری ﭼﯽﮐﺎر ﮐﻨﻢ ون؟« دﯾﮕﺮ ﺧﻮدم هﻢ داﺷﺘﻢ از ﮐﻮرﻩ درﻣﯽرﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﺎزی در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد و ﺧﺒﺮی از دارل هﻢ ﻧﺒﻮد ﻣﺪرﺳﻪ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم‬‫روز در ﻃﯽ ﮐﻼسهﺎﯾﻢ ﺧﻮدم را ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻼﻗﺎت ﺗﯿﻤﻢ‪ ،‬ﯾﺎ هﺮ آنﭼﻪ از آن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩﺑﻮد‬‫ﺗﺴﻠﯽ دادﻩﺑﻮدم‪ .‬و ﺣﺎﻻ داﺷﺘﯿﻢ دﻋﻮا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫»ﻣﯽﺧﻮام دﯾﮕﻪ ﺧﻮدت رو ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻧﻨﺪازی‪ ،‬ﻣﯿﮑﯽ ‪ «.١١٤‬ﻣﻮهﺎی ﭘﺸﺖ ﮔﺮدﻧﻢ ﺳﯿﺦ‬‫ﺷﺪ‪ .‬درﺳﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ هﻤﯿﺸﻪ در ﺟﻠﺴﻪهﺎی ﺗﯿﻤﻤﺎن از ﺷﻨﺎﺳﻪهﺎی ﺗﯿﻤﻤﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺳﻪٔ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﻣﻦ از اﮐﺲﻧﺖ هﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻨﯿﺪﻧﺶ‬‫ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺳﺒﺐ وﺣﺸﺘﻢ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دﯾﮕﻪ اﺳﻢ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﺟﺎهﺎی ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﮕﻮ‪«.‬‬‫ون ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬هﻤﯿﻦ رو ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮهﻤﯿﻦ ﺑﯿﻔﺘﯽ زﻧﺪان‬‫ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬و اﯾﻦ ﺧﻄﺮ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدت رو هﻢ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽهﺎ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮای دارل اﻓﺘﺎد ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﯾﻨﺠﺎ هﻨﻮز ﮐﺸﻮر ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬هﻨﻮز ﺣﻖ اﯾﻦ ﮐﺎرو دارﯾﻢ‪«.‬‬‫ون اﻧﮕﺎر داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪاش ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﯾﮑﯽ دوﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺷﺎهﺪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ آهﺴﺘﻪ داﻏﻮن ﺷﺪن ﯾﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ رو ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺧﻮدت رو ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽﮐﻨﯽ‪،‬‬‫و ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺑﯿﺸﺘﺮ از اون دوﺳﺖ دارم ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺷﺎهﺪش ﺑﺎﺷﻢ‪«.‬‬‫ﺧﻢ ﺷﺪ و ﻣﺮا در ﺑﻐﻠﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﻓﺸﺮد و ﺑﻮﺳﻪٔ ﻣﺤﮑﻤﯽ روی ﮔﻮﻧﻪام ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﻟﺒ ٔﻪ‬‫دهﺎﻧﻢ را هﻢ ﺑﯽﻧﺼﯿﺐ ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش ﻣﺎرﮐﻮس‪ «.‬آن ﺟﺎی دهﺎﻧﻢ‬‫ﮐﻪ ﻟﺐهﺎی او ﻓﺸﺮدﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮد ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮﻟﻮ هﻢ هﻤﯿﻦﮐﺎر را ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ درﺳﺖ وﺳﻂ‬‫ﻟﭙﺶ‪ .‬ﺑﻌﺪ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﭘﺲ از اﯾﻦ ﮐﻪ رﻓﺖ ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻪ هﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺳﺮم را ﺑﯿﻦ دﺳﺘﺎﻧﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻟﻌﻨﺘﯽ‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ دﺳﺘﯽ روی ﺷﺎﻧﻪام زد و ﯾﮏ ﻻﺗﻪٔ دﯾﮕﺮ ﺑﺮاﯾﻢ ﺳﻔﺎرش داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬درﺳﺖ‬‫ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫»آدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻪ از ﻣﯿﻮن هﻤﻪٔ آدمهﺎ‪ ،‬ون ﺑﻔﻬﻤﻪ‪ «.‬ﻧﯿﻤﯽ از ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ ون در ﮐﺮﻩٔ ﺷﻤﺎﻟﯽ‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرش هﺮﮔﺰ از ﯾﺎد ﻧﺒﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ آن هﻤﻪ از اﻗﻮاﻣﺸﺎن ﮐﻪ‬‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ون ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻓﺮار ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺖ‬‫دﯾﮑﺘﺎﺗﻮری دﯾﻮاﻧﻪ ﻋﻤﺮﺷﺎن را ﺳﭙﺮی ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻦﻗﺪر وﺣﺸﺖ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﯽدوﻧﻪ‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﭼﻘﺪر ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﭼﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ دﯾﺸﺐ ﺗﻮ اﮐﺲﻧﺖ ﻧﺒﻮدی؟«‬‫‪١١٢ San Mateo Bridge‬‬‫ﺳﭙﺎسﮔﺰار ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﮐﺮدﻩ‪ .‬هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم‪ ،‬ﺗﺤﻠﯿﻞ‬‫ﺑﯿﺰی و ﺗﺮﺳﻢ از اﯾﻦ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﭘﺎﯾﻤﺎن ﮔﯿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ از‬‫‪١١٣ Sailor Moon‬‬‫‪١١٤ M1k3y‬‬‫‪٥٧‬‬

‫ﮔﻔﺖ‪» :‬درﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﯽ‪«.‬‬‫اﯾﻨﺪیﻧﺖ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﻧﺖ را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻮﻓﻖﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖهﺎی‬‫ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺧﺪﻣﺎت اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ در دﻧﯿﺎ ﺑﺪل ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬آن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖهﺎی ﭘﺨﺶ‬‫ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻃﺮﻓﺪارانﺷﺎن را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﻧﻠﻮد ﻣﻮﺳﯿﻘﯽﺷﺎن ﺑﻪ دادﮔﺎﻩ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎری از‬‫ﺷﺮﮐﺖهﺎی ﻣﺴﺘﻘﻞ و ﻣﻮزﯾﺴﯿﻦهﺎﯾﺸﺎن از ﺗﻌﺠﺐ ﺷﺎخ درﻣﯽآوردﻧﺪ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻮد آدم‬‫از ﺷﮑﺎﯾﺖ از ﻣﺸﺘﺮیهﺎﯾﺶ ﭘﻮل درﺑﯿﺎورد؟‬‫ﻣﺆﺳﺲ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﺟﻮاب را ﻣﯽداﻧﺴﺖ‪ :‬او ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﺎز ﮐﺮد ﺑﺮای هﻨﺮﻣﻨﺪاﻧﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﻃﺮﻓﺪارنﺷﺎن ﺑﺎ آﻧﻬﺎ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﻣﺠﻮز‬‫ﺑﺪهﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽﺗﺎن را ﺑﺮای ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻧﺶ ﭘﺨﺶ ﮐﻨﺪ و ﺷﺮﮐﺖ ﺳﻬﻤﯽ از ﺣﻖ اﺷﺘﺮاک‬‫ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽﺗﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮای هﻨﺮﻣﻨﺪان‬‫ﻣﺴﺘﻘﻞ‪ ،‬ﻣﺴﺄﻟﻪٔ ﺑﺰرگ ﻧﻪ دزدی ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪن اﺳﺖ‪ :‬ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ‬‫آنﻗﺪر ﺑﻪ آهﻨﮓهﺎﯾﺘﺎن اهﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽدهﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ آﻧﻬﺎ را ﺑﺪزدد‪.‬‬‫اﯾﻦ اﯾﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺻﺪهﺎ ﮔﺮوﻩ و ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﺎ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﻗﺮارداد ﺑﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و هﺮ‬‫ﭼﻪ ﻣﻘﺪار ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻃﺮﻓﺪاران ﺑﯿﺸﺘﺮی هﻢ ﺗﺄﻣﯿﻦﮐﻨﻨﺪﻩﺷﺎن را ﺗﻐﯿﯿﺮ دادﻩ‬‫و اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﺸﺎن را از ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﭘﻮل ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻧﺼﯿﺐ هﻨﺮﻣﻨﺪان ﺷﺪ‪ .‬در ﮐﻤﺘﺮ‬‫از ﯾﮏ ﺳﺎل‪ ،‬ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﺻﺪهﺰار ﻣﺸﺘﺮی ﺟﺪﯾﺪ داﺷﺖ و ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن‬‫ﻧﻔﺮ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﯿﺶ از ﻧﺼﻒ اﺗﺼﺎلهﺎی ﭘﻬﻦﺑﺎﻧﺪ ﺷﻬﺮ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎﻩهﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﻠﯽ ﺗﻮی ﮐﺪ اﯾﻨﺪیﻧﺖ ﺗﻮی ﮐﺎﺳﻪٔ ﻣﻨﻪ‪.‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎی اوﻟﯿﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ و ﮐﺜﯿﻒ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩن و ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﮐﺎر ﻣﯽﺷﻪ ﮐﺎرآﯾﯽﺷﻮن‬‫رو ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻦ وﻗﺘﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی ﻓﻬﺮﺳﺘﻢ‬‫ﻋﻼﻣﺖ ﻓﻮری دارﻩ رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺗﺼﺎلهﺎﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﺗﺮودی اﯾﻦﺟﻮر ﻣﯽﺧﻮاد‪» «.‬ﺗﺮودی‬‫دو« ‪ ١١٦‬ﻣﺆﺳﺲ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﺑﻮد‪ .‬او ﯾﮑﯽ از ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ و اﻓﺴﺎﻧﻪای ﭘﺎﻧﮏ در‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻮد‪ ،‬رهﺒﺮ و ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩٔ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ آﻧﺎرﮐﻮ ﻓﻤﻨﯿﺴﺖ ﺑﻪ اﺳﻢ »اﺳﭙﯿﺪهﻮرز« ‪،١١٧‬‬‫و ﺳﺮش ﺑﺮای ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ درد ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬درﺑﺴﺖ ﺑﺎورم ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ او ﺑﺨﻮاهﺪ ﺳﺮوﯾﺲ‬‫ﻣﻮﺳﯿﻘﯽاش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺻﻮل رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ﮐﺎر ﺳﺨﺘﯿﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﻪ؟«‬‫اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬او ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﮔﻮش داد‪.‬‬‫»ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﯽ‪ .‬ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻮی اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﮐﺴﯽ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺧﯿﻠﯽ‬‫زﯾﺎد ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻏﯿﺮﻋﺎدی ﺳﻮاش ﮐﻨﻦ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ رﻣﺰﻧﮑﺎری ﻧﮑﻨﯽ هﻢ‬‫آدم ﺑﺪهﺎ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺷﻨﻮدت ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺗﻤﺎم روز رو داﺷﺘﻢ زور ﻣﯽزدم ﯾﻪ راهﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ‬‫ﺳﺮﻋﺖ اﺗﺼﺎل رو ﮐﻢ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﯿﻦ ﺣﺴﺎبهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﻓﺮاد ﺑﯿﺸﺘﺮی ﭘﺨﺸﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪«...‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪارﻩ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮای اﯾﻦﻗﺪر ﺳﺮﻋﺘﺶ رو ﮐﻢ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی ﻧﻮﯾﺰ ﻣﺤﻮ‬‫ﺑﺸﻪ‪ ،‬در واﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺒﮑﻪ رو ﺑﺨﻮاﺑﻮﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻪ اﻣﮑﺎﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﭼﻪ ﮐﺎر دﯾﮕﻪای ازﻣﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪاﺳﺖ؟«‬‫»اﮔﺮ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻋﺎدی رو ﻋﻮض ﮐﻨﯿﻢ ﭼﯽ؟«‬‫و ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮﻟﻮ در ‪ ١٢‬ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﻣﺴﺌﻠﻪای ﺑﺎ دو راﻩ ﺣﻞ ﺑﺪ ﺑﻪ او ﺑﺪهﯿﺪ ﺗﺎ او راﻩ ﺣﻞ ﺳﻮم ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﺑﺮ‬‫ﻣﺒﻨﺎی دور رﯾﺨﺘﻦ هﻤﻪٔ ﻣﻔﺮوﺿﺎت ﺗﺤﻮﯾﻠﺘﺎن دهﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮم ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»اداﻣﻪ ﺑﺪﻩ‪ ،‬ﺑﮕﻮ‪«.‬‬‫»اﮔﺮ ﮐﺎرﺑﺮ ﻣﺘﻮﺳﻂ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺣﺎﻻش ﺗﻮی‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ رﻣﺰﻧﮕﺎری داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ اﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﻧﺴﺒﺖ رو ﻃﻮری ﻋﻮض ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺣﺪود ﻧﺼﻔﺶ‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﺎرﺑﺮهﺎی ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩٔ اﮐﺲﻧﺖ ﮐﺎﻣﻼ ﻋﺎدی ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﻦ‪«.‬‬‫»وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎری ﮐﺮد؟ ﻣﺮدم ﺑﻪ هﯿﺞ وﺟﻪ اونﻗﺪر ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻢ‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽﺷﻮن اهﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽدن ﮐﻪ ﺑﺨﻮان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﭘﯿﻮﻧﺪهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ﺗﻮی‬‫ﺷﺒﮑﻪ ﺑﭽﺮﺧﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻦ ﭼﻪ اﺷﮑﺎﻟﯽ دارﻩ ﯾﮑﯽ ﮔﻮش واﯾﺴﺘﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ دارن ﭼﯽ ﮔﻮﮔﻞ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫»آرﻩ وﻟﯽ ﺻﻔﺤﺎت وب ﺑﺨﺶ ﮐﻮﭼﮑﯽ از ﺗﺮاﻓﯿﮏ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﺮدم رو ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﯿﻢ‬‫روزی ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻓﺎﯾﻞ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩٔ ﮔﺖ و ﮔﻨﺪﻩ داوﻧﻠﻮد ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ هﺰار ﺗﺎ ﺻﻔﺤﻪٔ وب‬‫ﻣﺘﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬داری درﺑﺎرﻩٔ اﯾﻨﺪیﻧﺖ ‪ ١١٥‬ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﯽ‪«.‬‬‫‪١١٦ Trudy Doo‬‬‫‪١١٧ Speedwhores‬‬‫‪١١٥ indienet‬‬‫‪٥٨‬‬

‫ﺑﻨﺪازم‪«.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ هﺰاران هﺰار ﮐﯿﻠﻮ ﮐﺪ رﻣﺰﻧﮕﺎری آزاد ﺗﻮی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ رﯾﺨﺘﻪ‪«.‬‬‫او داﺷﺖ ﮐﺎری را ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺴﺄﻟﻪٔ ﭼﺎق و ﭼﻠﻪٔ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ اﻧﺠﺎم‬‫ﻣﯽداد ــ ﮔﺮﻓﺘﻦِ هﻤﺎن ﻗﯿﺎﻓﻪٔ دور از دﺳﺘﺮس‪ ،‬ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﮐﻒِ دﺳﺘﺶ روی ﻣﯿﺰ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻗﻬﻮﻩ ﺗﻮی ﻧﻌﻠﺒﮑﯽهﺎ ﺑﺮﯾﺰد‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺨﻨﺪم ــ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد هﻤﻪﭼﯿﺰ‬‫از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ و داﻏﺎن و ﺗﺮﺳﻨﺎک ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺧﻮﻟﻮ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬‫»ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ؟«‬‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» .‬ﭼﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﺧﻮدم از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﻧﻤﯽآم؟«‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫»ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮای اﮐﺲﻧﺖ رو ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ راﻩ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﯽ‪ .‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎهﺎم ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ‪ .‬ﯾﻪ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺗﻮی اﯾﻦ ﻗﻀﺎﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ‬‫ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺪاری‪«.‬‬‫ﮐﻢ آوردم‪ .‬دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭼﯽ؟« دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺧﻮﻟﻮ ﮐﺎﻣﻼً داغ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺑﻮد اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺪتهﺎ آزارش دادﻩ‪» .‬ﺧﻮﻟﻮ ــ«‬‫ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد و ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻩﺑﻮدم؟ ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ‬‫ﭼﻘﺪر ﺧﻨﮓ ﻣﯽﺷﺪم‪» .‬ﺑﺒﯿﻦ رﻓﯿﻖ‪ ،‬ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ ــ« ﮐﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﯽ اﺳﺖ »ــ ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﺳﺆال هﻢ ﻧﮑﺮدی‪ .‬ﻣﻦ از وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ .‬دارل رﻓﯿﻖ ﻣﻦ هﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺘﻢ واﻗﻌﺎً ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺳﺮم را ﺑﯿﻦ زاﻧﻮهﺎﯾﻢ ﻗﺎﯾﻢ ﮐﻨﻢ‪» .‬ﮔﻮش ﮐﻦ ﺧﻮﻟﻮ‪ ،‬واﻗﻌﺎً از ﺧﻨﮕﯿﻢ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﺎﻋﺖ دو ﺻﺒﺢ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﮐﺮدم‪ .‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﻋﻘﻠﻢ رو از دﺳﺖ دادﻩﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻦ ــ« ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﻢ‪ .‬آرﻩ‪ ،‬او ﺣﻖ داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﺴﺄﻟﻪ هﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ دو ﺻﺒﺢ ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﻓﺮدا ﯾﺎ ﭘﺲﻓﺮداﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﻟﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم ﭼﻮن ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ او ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‬‫ــ ﮐﻪ ﯾﮏ هﮏ زﺷﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از ﻧﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ و ﭼﯿﺰ ﺑﻬﺘﺮی ﺳﺮهﻢ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ هﻤﯿﺸﻪ‬‫راهﯽ ﺑﺮای ﺗﺒﺪﯾﻞ اﯾﺪﻩهﺎی ﺳﺎﻋﺖ دو ﺻﺒﺤﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺪ واﻗﻌﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ او ﺑﻪ آن ﻣﯽرﺳﯿﺪ هﻤﯿﺸﻪ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭘﺮوژﻩ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯿﮑﯽ ﺷﺪن را ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪی ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﮐﺎﻣﻼً ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬هﻮل ﮐﺮدم و‬‫ﮐﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای اﻧﺠﺎم دادم‪ .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارم‪ .‬ﺑﺪون ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ راهﺶ‬‫»ﺟﺪی ﻣﯽﮔﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ هﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﺗﻮ‬‫ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻧﺎﺑﻐﻪای ﺧﻮﻟﻮ‪ .‬اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﻮی اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﻤﮑﻢ ﺑﺎﺷﯽ‪«.‬‬‫او ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ــ ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ‪ .‬رﺋﯿﺲ ﺗﻮﯾﯽ‪ .‬وَن‬‫ﻣﺦ ﺟﻤﻊﻣﻮﻧﻪ‪ .‬دارل ــ دارل ﻣﻌﺎون ﺗﻮ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ هﻤﻪﭼﯿﺰ رو ﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺮاﻗﺐ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﮐﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﯽ‬‫دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺪاری‪«.‬‬‫»وای ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻋﺠﺐ اﺣﻤﻘﯿﻢ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺮاغ دارم‪.‬‬‫واﻗﻌﺎً واﻗﻌﺎً واﻗﻌﺎً ــ«‬‫»ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ ﺑﺴﻪ‪ .‬ﺑﺲ ﮐﻦ‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﺎور ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬هﻤﯿﻦﺟﻮرﯾﺶ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐﻣﻮن‬‫دادﻩ هﺴﺖ‪ .‬ﭘﺲ آرﻩ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺣﺘﯽ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻬﺖ ﭘﻮل‬‫ﺑﺪﯾﻢ ــ ﻣﻦ ﯾﮏ ﮐﻤﯽ ﺑﻮدﺟﻪ ﺑﺮای ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺲهﺎی ﻗﺮاردادی دارم‪«.‬‬‫»ﺟﺪی؟« هﯿﭻﮐﺲ ﺗﺎ ﺑﻪﺣﺎل ﺑﺎﺑﺖ ﮐﺪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﻮل ﻧﺪادﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً اونﻗﺪری ﻣﯽارزی ﮐﻪ ﺣﺮوم ﻧﺸﻪ‪ «.‬ﻧﯿﺸﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﺤﮑﻢ روی‬‫ﺷﺎﻧﻪام ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ اﮐﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎنﮔﯿﺮ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮای هﻤﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦﻗﺪر‬‫ﺗﺮﺳﺎﻧﺪم‪.‬‬‫ﭘﻮل ﻗﻬﻮﻩهﺎ را دادم و ﺑﯿﺮون رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﭼﻪﮐﺎر دارم‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ﺧﻮﻟﻮ اﺻﺮار ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﺳﺎﻧﺪوﯾﭻ درﺳﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮدﻣﺎن را ﺑﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﺧﻮﻟﻮ و ﮐﺪ اﯾﻨﺪیﻧﺖ در اﺗﺎق او زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ ﻣﺎراﺗﻮنهﺎی‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﺗﺎرﯾﺦ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ ‪ ١١:٣٠‬ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب رﻓﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻬﻮﻩﺳﺎز را ﺑﺪزدﯾﻢ و ﺑﻪ اﺗﺎق او ﺑﯿﺎورﯾﻢ و ذﺧﯿﺮﻩٔ ﺟﺎدوﯾﯽ داﻧﻪهﺎی‬‫ﻗﻬﻮﻩﻣﺎن را ﺗﻮ رگ ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﻧﮑﺮدﻩاﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﯿﺪ‪ .‬در ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ‬‫هﯿﭻ ﮐﺎری ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽﺷﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از رﯾﺎﺿﯿﺎت و دﺳﺘﻮرات دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﮐﺎری را ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ آن ﮔﻔﺘﻪاﯾﺪ اﻧﺠﺎم‬‫ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ اﺳﺖ ــ هﺮ ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻞ‪ ،‬ﻟﻮﻟﻪﮐﺸﯽ‪ ،‬ﻟﻮﻻی‬‫‪٥٩‬‬

‫ﮔﺎزی ﺑﺮای در‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دﻗﯿﻖ ﮐﻠﻤﻪ اﻋﺠﺎباﻧﮕﯿﺰ اﺳﺖ‪ :‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ وﺟﻮدﺗﺎن را از‬‫ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺗﺮﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎهﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻋﻤﺮﺗﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻩ از‬‫ﻣﯿﻠﯿﺎردهﺎ ﺗﺮاﻧﺰﯾﺴﺘﻮر ﻣﯿﮑﺮوﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮری ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻃﻮری ﭘﯿﮑﺮﺑﻨﺪی ﺷﻮﻧﺪ‬‫ﮐﻪ هﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای را ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ اﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﭘﺸﺖ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﯿﺪ و‬‫ﯾﮏ ﺧﻂ ﮐﺪ ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬آن ﺗﺮاﻧﺰﯾﺴﺘﻮرهﺎ ﮐﺎری را ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺸﺎن ﻣﯽﮔﻮﯾﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎ هﺮﮔﺰ ﯾﮏ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻞ ﻧﺨﻮاهﯿﻢ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﯿﭻ ﯾﮏ از ﻣﺎ هﺮﮔﺰ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫هﻮاﻧﻮردی اﯾﺠﺎد ﻧﺨﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻃﺮاﺣﯽ ﻧﺨﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﺎ ﻃﺮح ﺷﻬﺮی را‬‫ﻧﺨﻮاهﺪ رﯾﺨﺖ‪.‬‬‫اﯾﻨﻬﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی ﭘﯿﭽﯿﺪﻩای هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﺳﺎﺧﺘﻨﺸﺎن از ﺣﺪ ﺗﻮان ﻣﻦ و ﺷﻤﺎ ﺧﺎرج اﺳﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ دﻩ ﺑﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺗﺮ اﺳﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ هﺮ آهﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺳﺎز ﮐﻨﯿﺪ ﺧﻮاهﺪ رﻗﺼﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ در ﯾﮏ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺳﺎدﻩ را ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎ زﺑﺎﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﭘﺎﯾﺘﻮن ‪١١٨‬‬‫ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻃﻮری ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﺎﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺲهﺎ راﺣﺖﺗﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ آهﻨﮕﯽ ﺳﺎز ﮐﻨﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺎ آن ﺑﺮﻗﺼﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺷﺪﻩ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ روز‪ ،‬ﯾﮏ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ‪ ،‬ﮐﺪ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﯿﺪ‪ .‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ آدم را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺎرش را ﺳﺒﮏ ﮐﻨﺪ‬‫ــ اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﺧﻮدﺗﺎن ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺎﺷﯿﻦﺗﺎن را در دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺪ ﻧﻮﺷﺘﻦ را ﯾﺎد‬‫ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪.‬‬‫آن ﺷﺐ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد ﮐﺪ ﻧﻮﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬‫‪١١٨ Python‬‬‫‪٦٠‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٨‬‬‫ﮐﺎهﺶ دادﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻂ و ﺻﻒهﺎی ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﻘﺪی ﻃﻮﻻﻧﯽﺗﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ هﯿﺴﺘﻮﮔﺮامهﺎ ﺗﺮﺗﯿﺒﺶ را دادﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻓﺮاد زﯾﺎدی هﺴﺘﻨﺪ‬‫ﮐﻪ اﻟﮕﻮی رﻓﺖ و آﻣﺪﺷﺎن ﯾﺎ اﻟﮕﻮی اﺳﺘﻔﺎدﻩﺷﺎن ﻏﯿﺮﻋﺎدی اﺳﺖ‪ .‬ﻏﯿﺮﻋﺎدی ﺑﻮدن آنﻗﺪر‬‫ﻣﻌﻤﻮل اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻼً ﻋﺎدی ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ اهﻞ هﻤﯿﻦ ﺣﻮاﻟﯽ ﺑﻮدﯾﺪ ﯾﺎ ﺑﺎ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻠﯽ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﯾﺪ ﮐﻪ از‬‫ﺷﺮﮐﺘﻬﺎی ﻣﺤﻠﯽ ﮐﺮاﯾﻪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﺪ‪ ،‬ﻓﺴﺖﺗﺮک را داﺷﺘﯿﺪ‪ .‬از ﻗﻀﺎ‪ ،‬ﺑﺎﺟﻪهﺎی ﻋﻮارﺿﯽ‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺴﺖﺗﺮک ﺷﻤﺎ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ هﻤﻪﺟﺎی ﺷﻬﺮ‬‫دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻓﺴﺖﺗﺮکﺧﻮان ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ــ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﯿﺪ‬‫زﻣﺎن ﻋﺒﻮر و ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺷﻤﺎ را ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و از اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ در ﭼﻪ وﻗﺘﯽ‬‫ﮐﺠﺎ رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﯽﻧﻘﺼﯽ ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬در ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩای ﮐﻪ‬‫ﺑﺎ »دورﺑﯿﻦهﺎی ﮐﻨﺘﺮل ﺳﺮﻋﺖ«‪» ،‬دورﺑﯿﻦهﺎی ﻋﺒﻮر از ﭼﺮاغ ﻗﺮﻣﺰ« و هﻤﻪٔ دورﺑﯿﻦهﺎی‬‫ﭘﻼکﺧﻮان دﯾﮕﺮی ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﺎرچ در ﺟﺎیﺟﺎی ﺷﻬﺮ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫اﮐﺲﻧﺖ ﭘﺮ از اﯾﻦ ﻗﺼﻪهﺎ ﺑﻮد‪ ،‬و روزﻧﺎﻣﻪهﺎ و اﺧﺒﺎر ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬ﺷﻮهﺮهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ زﻧﺸﺎن ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬زﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻮهﺮﺷﺎن ﺧﯿﺎﻧﺖ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﻮاﺷﮑﯽ دوﺳﺖدﺧﺘﺮ ﯾﺎ دوﺳﺖﭘﺴﺮ ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز‬‫داﺷﺘﻨﺪ و ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﭽﻪای ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﺪز دارد و وﻗﺘﯽ ﺑﺮای‬‫ﮔﺮﻓﺘﻦ داروهﺎﯾﺶ ﻣﯽرﻓﺖ ﮐﻠﯿﻨﯿﮏ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫اﯾﻨﻬﺎ آدﻣﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن داﺷﺘﻨﺪ ــ ﻣﺠﺮم ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ رازی‬‫داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬آدﻣﻬﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی هﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﺻﻼً هﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺑﻪهﺮﺣﺎل از اﯾﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ازﺷﺎن ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دل ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ ﺷﻤﺎ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ و ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ زﻧﺪاﻧﯽﺗﺎن ﮐﻨﻨﺪ و ازﺗﺎن ﺑﺨﻮاهﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬‫هﯿﭻﮐﺲ ﺗﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺣﻮاس ﻣﺮدم ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬هﻤﻪﻣﺎن داﺷﺘﯿﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮑﺘﻪهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻼً اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﺴﺖﺗﺮک دﮐﻤﻪٔ‬‫ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدن ﻧﺪارد‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﮔﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ داﺷﺘﯿﺪ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﺸﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻣﺠﺒﻮرﺗﺎن ﮐﻨﺪ ﺑﺰﻧﯿﺪ ﺑﻐﻞ و ﺑﭙﺮﺳﺪ ﭼﺮا اﯾﻦ اواﺧﺮ اﯾﻦﻗﺪر ﺑﻪ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻩ‬‫»هﻮم دﯾﭙﻮ« ﻣﯽروﯾﺪ‪ ،‬و ﺟﺮﯾﺎن آن ﺳﻔﺮ ﻧﺼﻔﻪﺷﺒﯽِ هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪٔ ﺳﻮﻧﻮﻣﺎ ﭼﻪ‬‫ﺑﻮدﻩ؟‬‫ﻓﻘﻂ هﻢ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﮐﺜﺮ راﻧﻨﺪﻩهﺎی ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ ﯾﮏ ﮐﺎرت‬‫ﻓﺴﺖﺗﺮَک ‪ ١١٩‬دارﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ آﻓﺘﺎبﮔﯿﺮ ﺷﯿﺸﻪٔ ﺟﻠﻮﺷﺎن ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮏ ﻧﻮع »ﮐﯿﻒ‬‫ﭘﻮل« ﺑﯽﺳﯿﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ هﻨﮕﺎم ﻋﺒﻮر از ﭘﻞهﺎ ﻋﻮارض آدم را ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و آدم را از‬‫دردﺳﺮِ ﺳﺎﻋﺖهﺎ در ﺻﻒ ﻣﺎﻧﺪن ﭘﺸﺖ ﮐﯿﻮﺳﮏ ﻋﻮارﺿﯽ راﻩ ﻧﺠﺎت ﻣﯽدهﺪ‪ .‬هﺰﯾﻨﻪٔ ﭘﺮداﺧﺖ‬‫ﻧﻘﺪی ﻋﻮارض ﻋﺒﻮر از ﭘﻞ را ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ )هﺮﭼﻨﺪ هﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺟﻠﻮﻩ‬‫ﻣﯽدادﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﻓﺴﺖﺗﺮک ارزانﺗﺮ اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﻘﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ردﮔﯿﺮی ﻧﯿﺴﺖ‪،‬‬‫ﮔﺮانﺗﺮ اﺳﺖ‪ (.‬ﻋﺪﻩای هﻢ ﮐﻪ هﻨﻮز ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺲ از آن ﮐﻪ ﺧﻄﻬﺎی ﻧﻘﺪی را‬‫ﺗﻈﺎهﺮاتهﺎی ﮐﻮﭼﮏ آﺧﺮ هﻔﺘﻪهﺎ در ﺷﻬﺮ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ هﻔﺘﻪ ﭘﺲ‬‫از آﻏﺎز اﯾﻦ ﻧﻈﺎرﺗﻬﺎ‪ ،‬ﭘﻨﺠﺎﻩ هﺰار ﻧﻔﺮ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ راهﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ راهﭙﯿﻤﺎﯾﯽ‬‫ﺑﺮای ﻣﻦ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮای ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﻦ را اﺷﻐﺎل ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺧﻮاﺳﺘﻪٔ ﻣﺎ ﺑﻮﻣﯽهﺎ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻟﺸﮑﺮ ﻓﺎﺗﺢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ درﺑﺎرﻩﺷﺎن ﭼﻪ‬‫اﺣﺴﺎﺳﯽ دارﯾﻢ‪.‬‬‫‪١١٩ FastTrack‬‬‫‪٦١‬‬

‫ﮐﺮدن ﻧﺪاﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯽــ«‬‫ﯾﮏ روز ﺻﺒﺢ ﮐﻪ آﻣﺪم ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮرم‪ ،‬ﺷﻨﯿﺪم ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ‬‫دو ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺎﮐﺴﯽراﻧﯽ اﺻﻠﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺮاﯾﻪﺷﺎن را ﺑﺎ ﮐﺎرتهﺎی‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﺑﭙﺮدازﻧﺪ »ﺗﺨﻔﯿﻒ« ﺑﺪهﻨﺪ‪ ،‬در ﻇﺎهﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﭘﻮل ﻧﻘﺪ هﻤﺮاﻩ راﻧﻨﺪﻩهﺎ‬‫ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻣﻦﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺗﺎﮐﺴﯽای‬‫ﮐﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺧﻄﺮ ﭼﻪ ﻗﺪر ﻧﺰدﯾﮏ اﺳﺖ‪ .‬هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺷﺪن اوﺿﺎع‪ ،‬ﻧﺴﺨﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ‬‫ﮐﺎرﮔﯿﺮ اﯾﻨﺪیﻧﺖ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر در ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ ﺑﻪروز ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ‬‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺣﺎﻻ ‪ ٨٠‬درﺻﺪ ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎریﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﺎﺑﺎ داﺷﺖ دﯾﻮاﻧﻪام ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﯾﮏ روز وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ﺳﺮ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺮاﯾﺶ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ روز ﻗﺒﻞ‬‫دﯾﺪﻩﺑﻮدم ﭘﻠﯿﺲ داﺷﺖ در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت ﺗﻔﺘﯿﺸﺸﺎن ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﻮهﻢ ﺷﺪﻩای‪،‬‬‫ﻣﺎرﮐﻮس«‪.‬‬‫»ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﻣﺴﺨﺮﻩﺑﺎزﯾﻪ‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪن‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻪن؟ ﻓﻘﻂ دارن ﻣﺮدﻣﻮ ﻣﯽﺗﺮﺳﻮﻧﻦ‪«.‬‬‫»ﻣﻤﮑﻨﻪ هﻨﻮز ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﻄﻌﺎً ﮐﻠﯽ ﺗﻨﻪﻟﺶ از ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮن ﺟﻤﻊ‬‫ﮐﺮدﻩن‪ .‬ﻣﺜﻼً ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ ــ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ از زﻣﺎن ﺷﺮوع ﻃﺮح دهﻬﺎ ﻧﻔﺮﺷﻮن رو ﮔﺮﻓﺘﻪن‪.‬‬‫ﯾﺎدت ﻣﯽآد اون ﻣﻮادیهﺎ ﺟﯿﺒﺘﻮ زدﻧﺪ؟ اﮔﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩهﺎﺷﻮن رو ﻧﮕﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬وﺿﻊ از اﯾﻨﯽ هﻢ‬‫ﮐﻪ هﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﻪ‪ «.‬ﭘﺎرﺳﺎل ﯾﮏ ﺑﺎر ﺧِﻔﺘﻢ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮐﺎرﺷﺎن را ﮐﻢوﺑﯿﺶ ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪ‬‫اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺮدک ﻻﻏﺮ ﮐﻪ ﺑﻮی ﺑﺪی ﻣﯽداد ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺗﻔﻨﮓ دارد‪ ،‬و دﯾﮕﺮی‬‫ﮐﯿﻒ ﭘﻮﻟﻢ را ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽام را ﻧﮕﻪ دارم‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﮐﺎرتﺑﺎﻧﮏ‬‫و ﮐﺎرتِ ﻣﺘﺮوﯾﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل‪ ،‬از ﺗﺮس ﻋﻘﻞ از ﺳﺮم ﭘﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮد و دﻟﻬﺮﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺑﻮدم و هﻔﺘﻪهﺎ از روی ﺷﺎﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم را ﻣﯽﭘﺎﯾﯿﺪم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وﻟﯽ ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺴﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﻣﯽﮔﯿﺮن هﯿﭻ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﻧﮑﺮدﻩن‪ «.‬دﯾﮕﺮ‬‫داﺷﺖ ﮐﻔﺮم را درﻣﯽآورد‪ .‬هﺮﮐﺴﯽ هﻢ ﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺪر ﺧﻮدم! »دﯾﻮوﻧﻪﺑﺎزﯾﻪ! ﺑﺮای هﺮ ﯾﻪ ﻣﺠﺮﻣﯽ‬‫ﮐﻪ ﮔﯿﺮ ﻣﯽﻧﺪازن‪ ،‬دارن هﺰاران ﻧﻔﺮ ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ رو ﻣﺠﺎزات ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬هﯿﭻﭼﯿﺰِ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﺧﻮب‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫»ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ؟ ﻣﺮداﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ زﻧﺸﻮن ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽﮐﻨﻦ ﺑﯽﮔﻨﺎهﻦ؟ ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ ﺑﯽﮔﻨﺎهﻦ؟‬‫داری ازﺷﻮن دﻓﺎع ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬وﻟﯽ اونهﻤﻪ آدﻣﯽ ﮐﻪ ﻣُﺮدﻩن ﭼﯽ؟ اﮔﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﭘﻨﻬﺎن‬‫»ﭘﺲ اﮔﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﻮدت رو ﺑﺰﻧﻦ ﺑﻐﻞ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻤﯽﺷﯽ؟« ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎی ﮐﺎر‪ ،‬هﯿﺴﺘﻮﮔﺮامِ‬‫ﺑﺎﺑﺎم ﺑﻪ ﻃﺮز اﻓﺴﺮدﻩﮐﻨﻨﺪﻩای ﻋﺎدی ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪﻧﻈﺮم وﻇﯿﻔﻪس‪ .‬اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻬﻢ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽدﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻨﺶ آﺳﺎن ﺑﻮد‪.‬‬‫♢‬‫وﻧﺴﺎ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﻣﻦ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎهﻮشﺗﺮ از آن هﻢ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺸﻮد ﻣﺪت زﯾﺎدی از ﻣﻮﺿﻮع ﻃﻔﺮﻩ رﻓﺖ‪ .‬داﺋﻤﺎً دور هﻢ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬و درﺑﺎرﻩٔ‬‫آبوهﻮا و ﻣﺪرﺳﻪ و اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎ ﺣﺮف ﻣﯽزدﯾﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ هﺮ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬وﻧﺴﺎ در اﯾﻦ ﻣﻮاﻗﻊ ﺧﻮﻧﺴﺮدیاش را ﺣﻔﻆ ﻣﯽﮐﺮد ــ دﯾﮕﺮ ﺷﺎﮐﯽ‬‫ﻧﻤﯽﺷﺪ و دﻋﻮاﯾﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮد ــ وﻟﯽ ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺘﺶ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد‪.‬‬‫»اونوﻗﺖ ﺑﺎﺑﺎم ﻣﯽﮔﻪ وﻇﯿﻔﻪس‪ .‬واﻗﻌﺎً ﮐﻪ! ﺧﺪاﯾﺎ! ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد هﻤﻮنوﻗﺖ ﻣﺎﺟﺮای‬‫زﻧﺪان رﻓﺘﻦ رو ﺑﺮاش ﺑﮕﻢ و ﺑﭙﺮﺳﻢ اون هﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش وﻇﯿﻔﻪﻣﻮن ﺑﻮدﻩ ﯾﺎ ﭼﯽ!«‬‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﭼﻤﻦهﺎی ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ و ﺳﮓهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ دﻧﺒﺎل‬‫ﻓﺮﯾﺰﺑﯽ ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ون ﺳﺮی ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ زدﻩ ﺑﻮد و ﺗﯽﺷﺮت ﻗﺪﯾﻤﯽِ ﯾﮑﯽ از ﮔﺮوﻩهﺎی ﺗﮑﻨﻮﺑﺮِﮔﺎی ﺑﺮزﯾﻠﯽ ﻣﻮرد‬‫ﻋﻼﻗﻪاش را ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺎرﯾﻮﮐﺎ ﭘﺮوﺑﯿﺪاﻧﯿﻮ ــ ﻣﺮد ﻣﻤﻨﻮﻋﻪٔ اهﻞ رﯾﻮ‪ .‬ﻟﺒﺎس را در ﯾﮏ‬‫اﺟﺮای زﻧﺪﻩ ﮐﻪ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬از ﻣﺪرﺳﻪ در رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‬‫ﺑﺮای ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﯾﯽ ﺑﺰرﮔﯽ در »ﮐﺎو ﭘَﻠِﺲ«‪ .‬ون از آن ﻣﻮﻗﻊ ﺳﻪﭼﻬﺎر ﺳﺎﻧﺘﯽ رﺷﺪ ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﯽﺷﺮت ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و روی ﺷﮑﻤﺶ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺖ و ﻧﺎف ﺻﺎف‬‫ﮐﻮﭼﮑﺶ ﺑﯿﺮون اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫در آن آﻓﺘﺎب ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ دراز ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭘﺸﺖ ﻋﯿﻨﮏ آﻓﺘﺎﺑﯽ‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎﯾﺶ در ﺻﻨﺪلهﺎی ﻻاﻧﮕﺸﺘﯽاش ﺗﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ وﻧﺴﺎ را از‬‫ازل ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﻌﻤﻮﻻً هﻤﺎن دﺧﺘﺮﺑﭽﻪای را ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ‬‫‪٦٢‬‬

‫اﻟﻨﮕﻮهﺎی ﺟﺮﯾﻨﮓﺟﺮﯾﻨﮕﯽ ﮐﻪ از ﻗﻮﻃﯽ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪهﺎی ﺑﺮﯾﺪﻩﺷﺪﻩ درﺳﺖ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻧﻮ ﻣﯽزد و ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﻧﺠﺎت زﻧﺪﮔﯽاش هﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮﻗﺼﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ آﻧﺠﺎ‬‫در ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن او را هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد دﯾﺪم‪.‬‬‫ﻗﺮارش دادﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬دﻟﻢ ﺑﻪ ﭘﯿﭻوﺗﺎب اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮐﭙﯽﮐﻨﻨﺪﻩٔ آرﻓﯿﺪ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻦﺷﻮن ﺧﯿﻠﯽ آﺳﻮﻧﻪ‪ .‬از »رِﯾﺪﯾﻮ ﺷَﮏ« ﯾﻪ‬‫آرﻓﯿﺪﺧﻮن‪/‬ﻧﻮﯾﺲ دﻩ دﻻری ﻣﯽﺧﺮﯾﻢ و ﻣﯿﺎناﻓﺰارش رو ﻋﻮض ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ و ﺗﻤﺎم‪ .‬ﻣﯽرﯾﻢ‬‫اﯾﻦور اونور و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺮدم رو ﺑﺎ هﻢ ﻋﻮض ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﮐﺪهﺎی ﻓﺴﺖﺗﺮک‬‫و ﮐﺎرت ﻣﺘﺮوﺷﻮن رو ﺑﺎ ﻣﺎل ﺑﻘﯿﻪ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬اﯾﻦﺟﻮری ﻣﺴﯿﺮهﺎی هﻤﻪ ﻋﺠﯿﺐ و‬‫ﮐﺞوﮐﻮﻟﻪ ﻣﯽﺷﻪ و هﻤﻪ ﮔﻨﺎهﮑﺎر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻦ‪ .‬ﻣﯽﺷﻪ ﮔﯿﺮﯾﭙﺎچ ﮐﺎﻣﻞ‪«.‬‬‫ﺣﺴﺎﺑﯽ داف ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺳﮑﺴﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﻌﺮوف ﮔﻠﺪان ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽﺷﺪی ﮐﻪ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل دو ﺗﺎ ﭼﻬﺮﻩ هﻢ هﺴﺖ‪ .‬ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ ون‬‫هﻤﺎن ون اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ را هﻢ ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ ﮐﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ اﺳﺖ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ هﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬‫ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ون ﻟﺒﺎﻧﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺮد و ﻋﯿﻨﮑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ داد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم آنﻗﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ اﺳﺖ‬‫ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬دارل در ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺪت اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﺴﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬‫ﺷﺪم‪ ،‬ﻣﺨﻢ ﺳﻮت دوﺑﺎرﻩای ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس«‪ ،‬و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺑﯿﺎﯾﻢ‪،‬‬‫داﺷﺖ ﺑﺎ ﻗﺪمهﺎﯾﯽ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﯾﻊ دور ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی از دوﯾﺪن ﮐﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﯽﺷﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎت ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﺧﻮدت ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ‪ .‬هﻤﻪﻣﻮﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯽﻧﺪازی‪«.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﯿﻨﻪاش ﺑﺎ ﻧﻔﺲهﺎﯾﺶ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖﺑﺎری ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺻﺪا زدم‪» :‬ون!« ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و دﻧﺒﺎﻟﺶ راﻩ اﻓﺘﺎدم‪» .‬ون! واﯾﺴﺎ!«‬‫ﺳﺮﻋﺘﺶ را زﯾﺎد ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺑﺪوم ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﺸﮑﻞ اﯾﻨﺠﺎس ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﻢ هﻤﻪش ﺣﺮف ﻣﻔﺘﻪ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﺑﺎﺑﺎﻣﻮ ﺑﺰﻧﻦ ﮐﻨﺎر و ازش ﺑﺨﻮان ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ و ﻣﻮادﻓﺮوش و ﺑﭽﻪﺑﺎز ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻗﺎﻃﯽ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻗﻄﺎر ﮐﺎﻣﻼً از ﺧﻂ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬وﻗﺘﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﻮرتﺣﺴﺎب ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎرﯾﺶ‬‫ﻣﺸﮑﻠﯽ دارﻩ و ﺑﺎﺑﺘﺶ ﺑﺎﯾﺪ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬اﺻﻼً دوﺳﺖ ﻧﺪارﻩ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬اﮔﻪ‬‫ﺑﺨﻮاد ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﻪ و ﺳﯿﻦﺟﯿﻢ ﭘﺲ ﺑﺪﻩ‪ ،‬ﺳﮑﺘﻪ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزوﯾﺶ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ون‪ ،‬ﭼﺘﻪ؟«‪ .‬ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺷﺪﺗﯽ دﺳﺘﺶ را‬‫ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ دﺳﺘﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺧﻮرد ﺗﻮی ﺻﻮرت ﺧﻮدم‪.‬‬‫»ﺗﻮ رواﻧﯽای ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرِت زﻧﺪﮔﯽ هﻤﻪٔ رﻓﯿﻖ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮهﺎی اﮐﺲﻧﺖات رو ﺑﻪ‬‫ﺧﻄﺮ ﻣﯽاﻧﺪازی‪ ،‬و ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اون‪ ،‬هﻤﻪٔ ﺷﻬﺮ رو داری ﻣﻈﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬دﺳﺖ‬‫ﺑﺮدار! ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ هﻤﻪ آدﻣﻮ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐﻨﯽ؟«‬‫»اﯾﻨﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪن اﯾﻦ وﺿﻌﻮ اداﻣﻪ ﺑﺪن ﮐﻪ آدمﻋﺎدیهﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ‬‫از آدمﻏﯿﺮﻋﺎدیهﺎ ﮐﺎردرﺳﺖﺗﺮن‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ هﻤﻪ ﮔﯿﺮ ﺑﺪن‪ ،‬ﻓﺎﺟﻌﻪ ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬هﯿﭻﮐﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﻩ‪ ،‬هﻤﻪ ﻣﻌﻄﻞ ﻣﯽﻣﻮﻧﻦ ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺆال ﺟﻮاﺑﺸﻮن ﮐﻨﻪ‪ .‬ﮔﯿﺮﯾﭙﺎچ ﮐﺎﻣﻞ‪«.‬‬‫ﯾﮑﯽدو ﺑﺎر دهﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺑﺴﺘﻢ‪» .‬ون‪ ،‬ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﻮ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬زﻧﺪاﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﻔﻘﻮداﻻﺛﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫وﻃﻨﯽهﺎن ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ رو ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﻦ دارم ﻣﺒﺎرزﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮرﺷﻮن ﮐﻨﻢ ﺑﺲ‬‫ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﯾﻮهﻮ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ون‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺑﻐﻪای‪«.‬‬‫»ﭼﻪﺟﻮری؟ اﯾﻦ ﺟﻮری ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮش ﻣﯽﮐﻨﯽ!«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮدم ﻣﯽدوﻧﻢ‪ «.‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻨﺒﻼﻧﻪای زد و از ﻻی ﭘﻠﮏهﺎی ﻧﯿﻤﻪﺑﺎزش‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً رﻣﺎﻧﺘﯿﮏ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪.‬‬‫»ﺷﺎﯾﺪ اول ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪش ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻪ‪ ،‬ون‪ .‬ﻣﮕﻪ ﺧﻮدت هﻤﯿﻦ رو‬‫ﻧﻤﯽﮔﻔﺘﯽ؟ اﮔﺮ هﻤﻪ رو ﺳﯿﻦ ﺟﯿﻢ ﮐﻨﻦ ــ«‬‫»ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬راﺣﺖ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﭘﺮوﻓﺎﯾﻞهﺎی ﻣﻠﺖ رو ﺑﻪ هﻢ‬‫ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ آﺳﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﮐﺎری ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ هﻤﻪ ﮔﯿﺮ ﺑﺪن‪«.‬‬‫»ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎری ﮐﺮد ﮐﻪ هﻤﻪ رو ﺑﺎزداﺷﺖ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮای اﻋﺘﺮاض ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻋﻀﻮ ﺟﻨﺒﺶ اﻋﺘﺮاﺿﯽ ﺑﺸﻮ‪ .‬ﯾﻪ ﮐﺎر ﻣﺜﺒﺘﯽ ﺑﮑﻦ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ‬‫هﯿﭻﭼﯽ از دارل ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ؟ هﯿﭻﭼﯽ؟«‬‫ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻮهﺎﯾﺶ را از ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﻨﺎر زد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬از ﻓﮑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ‬‫‪٦٣‬‬

‫در ﺑﺨﺶ »ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺴﺎزم؟«‪ ،‬روش ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز آرﻓﯿﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﮑﺘﻪ در ﻣﻮرد‬‫ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺮﭼﺴﺐهﺎﯾﺸﺎن را‬‫ﭼﺴﺒﺎﻧﺪم‪ .‬هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز ﺧﻮدم را در ﺟﯿﺐ ﮐﺖ ﭼﺮم ﺳﯿﺎﻩ ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮاریام ﮐﻪ ﺟﯿﺐهﺎی‬‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖﺷﺪﻩ داﺷﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺳﻮی ﻣﺪرﺳﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ و دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﺶ ﺑﺮﭼﺴﺐ را هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎزی ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺴﺮدﯾﻢ را از دﺳﺖ دادﻩﺑﻮدم ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﻮر هﻢ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺷﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮد‪ .‬ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ اﮔﺮ ﺑﺎهﺎﺷﻮن ﻣﺒﺎرزﻩ ﻧﮑﻨﯽ‪ ،‬داری‬‫ﺑﻬﺸﻮن ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ اﮔﻪ ﺑﻬﺸﻮن اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﯾﻢ‪ ،‬ﮐﺸﻮر رو ﺑﻪ ﯾﻪ زﻧﺪان ﺗﺒﺪﯾﻞ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ ون؟ ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪٔ ﺧﺪا ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻣﺤﮑﻢ ﺳﺮ ﺟﺎت ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ‪،‬‬‫ﺳﺮت رو ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﻪ داری و اﻣﯿﺪوار ﺑﺎﺷﯽ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻬﺖ ﻧﺸﻪ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ وﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮ‬‫ﻣﯽﺷﻪ؟ اﮔﻪ ﻣﺎ ﮐﺎری ﻧﮑﻨﯿﻢ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺘﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ وﺿﻊ ﻓﻘﻂ‬‫ﺑﺪﺗﺮ و ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮای ﺑﻪ دارل ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ؟ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ ﺷﮑﺴﺖﺷﻮن ﺑﺪم!«‬‫و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ هﻤﺎﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪم‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻮﮔﻨﺪم‪ .‬ﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ دارل را آزاد ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺎم وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ را ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪهﻢ‪ .‬دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺧﻮدم هﻢ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎری‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺑﯽ ﺑﺮو ﺑﺮﮔﺮد‪.‬‬‫ون دو دﺳﺘﯽ ﻣﺤﮑﻢ هﻠﻢ داد‪ .‬از ورزش ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﻮی ﺷﺪﻩﺑﻮد ــ ﺷﻤﺸﯿﺮﺑﺎزی‪ ،‬ﻻﮐﺮوس‪،‬‬‫هﺎﮐﯽ روی ﭼﻤﻦ‪ ،‬هﻤﻪ ورزشهﺎی ﻣﺪرﺳﻪٔ دﺧﺘﺮاﻧﻪ ــ و ﻣﻦ ﺑﺎ ﮐﻮن روی ﭘﯿﺎدﻩروی ﻣﻬﻮّع‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم‪ .‬او رﻓﺖ و ﻣﻦ دﯾﮕﺮ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻧﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫♢‬‫آﻧﻬﺎ ﺟﻨﮓ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻨﮓ ﻧﺼﯿﺒﺸﺎن ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫اﮔﺮ روزی ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ ﮐﺎری اﯾﻦﻗﺪر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ ﺗﺮورﯾﺴﺖﯾﺎب‬‫ﺧﻮدﮐﺎر اﻧﺠﺎم دهﯿﺪ‪ ،‬ﯾﮏ درس رﯾﺎﺿﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻠﺶ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬اﺳﻤﺶ هﺴﺖ‬‫»ﭘﺎرادوﮐﺲ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺎدرﺳﺖ« ‪ ١٢٢‬و ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎری ﺟﺪﯾﺪ دارﯾﻢ ﺑﻪ اﺳﻢ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز‪ .‬از ﺑﯿﻦ هﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﻓﻘﻂ‬‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ .‬ﺷﻤﺎ آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺮای ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‬‫ﮐﻪ ‪ ٩٩‬درﺻﺪ دﻗﺖ دارد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ‪ ٩٩‬درﺻﺪ ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﻧﺘﯿﺠﻪٔ واﻗﻌﯽ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ ــ اﮔﺮ‬‫ﻃﺮف ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎری ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻮد درﺳﺖ‪ ،‬و اﮔﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ﻏﻠﻂ ﮔﺰارش ﻣﯽدهﺪ‪ .‬اﯾﻦ آزﻣﺎﯾﺶ را‬‫روی ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﯿﺪ‪.‬‬‫♢‬‫< ﻣﺴﺄﻟﻪٔ ﻣﻬﻢ درﺑﺎرﻩٔ ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪﺟﻮری ﮐﺎر‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻪﺟﻮری ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ‪.‬‬‫از هﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز دارد‪ .‬ﯾﮑﯽ از هﺮ ﺻﺪ ﻧﻔﺮی ﮐﻪ ﺷﻤﺎ آزﻣﺎﯾﺶ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ »اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺎدرﺳﺖ« اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ ــ آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﻃﺮف ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز دارد‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ او ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ‪ ٩٩» .‬درﺻﺪ دﻗﺖ« ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ‪ :‬ﯾﮏ درﺻﺪ اﺷﺘﺒﺎﻩ‪.‬‬‫اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﺳﻄﺮِ اوﻟﯿﻦ ﭘﺴﺖِ ﺑﻼگ ﻣﻦ در »ﺷﻮرشِ ﺑﺎز« ‪ ،١٢٠‬وبﮔﺎﻩِ اﮐﺲﻧﺖِ ﻣﻦ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان »ﻣﯿﮑﯽ« ‪ ١٢١‬ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﻢ‪ ،‬و آﻣﺎدﻩٔ ﺟﻨﮓ ﺑﻮدم‪.‬‬‫< ﺷﺎﯾﺪ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻧﻈﺎرتهﺎی ﺧﻮدﮐﺎر ﻗﺮار اﺳﺖ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را ﮔﯿﺮ‬‫ﺑﯿﻨﺪازﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دﯾﺮ ﯾﺎ زود ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ را هﻢ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺎ را هﻢ ﮔﯿﺮ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ هﯿﭻ ﮐﺎر ﺑﺪی ﻧﮑﺮدﻩاﯾﻢ‪.‬‬‫< هﺮ ﭼﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮی را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺷﮑﻨﻨﺪﻩﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ‬‫ﻣﺮدم را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮد‪.‬‬‫< اﯾﺪﻩ را ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ؟‬‫ﯾﮏ درﺻﺪ از ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﭼﻘﺪر ﻣﯽﺷﻮد؟‬‫‪١٬٠٠٠٬٠٠٠÷١٠٠=١٠٬٠٠٠‬‬‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از هﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز دارد‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ‬‫را آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﻣﻮرد ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز واﻗﻌﯽ ﭘﯿﺪا ﺧﻮاهﯿﺪ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ آزﻣﺎﯾﺶ‬‫ﺷﻤﺎ آن ﯾﮏ ﻧﻔﺮ را ﮐﻪ ﺳﻮﭘﺮ اﯾﺪز دارد ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪ ١٠٬٠٠٠ .‬ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﯿﻤﺎر‬‫ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ،Open Revolt١٢٠‬اُﭘﻦ رﯾﻮُﻟﺖ‪.‬‬‫‪١٢٢ False Positive Paradox‬‬‫‪١٢١ M1k3y‬‬‫‪٦٤‬‬

‫ﺻﺒﺢ ﯾﮏ روز ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ‪ ،‬ﯾﮏ هﻔﺘﻪ ﭘﺲ از آﻏﺎز »ﻋﻤﻠﯿﺎت اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺎدرﺳﺖ«‪ ،‬ﺳﻮتزﻧﺎن‬‫از در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺟﺪﯾﺪی ﮐﻪ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﮐﺲﻧﺖ داﻧﻠﻮد ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‬‫ﺣﺎل ﻣﯽﮐﺮدم ــ آدمهﺎی زﯾﺎدی ﺑﺮای ﺗﺸﮑﺮ از اﻣﯿﺪی ﮐﻪ ﻣﯿﮑﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﺑﺮاﯾﺶ هﺪاﯾﺎی دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬‫آزﻣﺎﯾﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ‪ ٩٩‬درﺻﺪ دﻗﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ‪ ٩٩٫٩٩‬درﺻﺪ ﺧﻄﺎ ﻋﻤﻞ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﭘﺎرادوﮐﺲِ اﻃﻤﯿﻨﺎنِ ﻧﺎدرﺳﺖ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﭘﺪﯾﺪﻩٔ واﻗﻌﺎً ﮐﻤﯿﺎﺑﯽ را‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬دﻗﺖ آزﻣﺎﯾﺸﺘﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﯿﺰان ﮐﻤﯿﺎﺑﯽ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ هﺴﺘﯿﺪ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ‬‫داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﯾﮏ ﺗﮏﻧﻘﻄﻪ ﯾﺎ ﭘﯿﮑﺴِﻞ را روی ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻧﺸﺎن دهﯿﺪ‪،‬‬‫ﯾﮏ ﻣﺪاد ﺗﯿﺰ وﺳﯿﻠﻪٔ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ اﺳﺖ‪ :‬ﻧﻮک ﻣﺪاد ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ )دﻗﯿﻖﺗﺮ( از ﺗﮏﻧﻘﻄﻪهﺎﺳﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻧﻮک ﻣﺪاد ﺑﺮای ﻧﺸﺎن دادن ﯾﮏ ﺗﮏاﺗﻢ در ﺻﻔﺨﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ درد ﻧﻤﯽﺧﻮرد‪.‬‬‫ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺸﺎنﮔﺮی ــ آزﻣﺎﯾﺸﯽ ــ ﻧﯿﺎز دارﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﮐﺶ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﯾﮏ اﺗﻢ‬‫ﺿﺨﺎﻣﺖ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﭘﯿﭽﯿﺪم در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﯿﺴﺖ و ﺳﻮم و ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از ﭘﻠﻪهﺎی ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺎرﯾﮑﯽ ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر‬‫ﺗﭙﻪ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻢ‪ .‬در ﺣﯿﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦ از ﮐﻨﺎر آﻗﺎی »ﺳﮓ ﺳﻮﺳﯿﺴﯽ«‬‫ﮔﺬﺷﺘﻢ‪ .‬اﺳﻢ واﻗﻌﯽ آﻗﺎی ﺳﮓ ﺳﻮﺳﯿﺴﯽ را ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﺮ روز او را ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ‬‫ﮐﻪ ﺳﻪ ﺳﮓ ﺳﻮﺳﯿﺴﯽ ﮐﻮﭼﮏ را ﻟﻪﻟﻪزﻧﺎن از ﭘﻠﻪهﺎ ﺗﺎ ﭘﺎرک ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺑﺮد‪ .‬رد ﺷﺪن‬‫از ﮐﻨﺎر آن ﭼﻬﺎرﺗﺎ در آن راﻩﭘﻠﻪٔ ﺑﺎرﯾﮏ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ ،‬و ﻣﻦ هﺮ ﺑﺎر ﯾﺎ در ﯾﮏ‬‫ﺑﻨﺪ ﻗﻼدﻩ ﮔﺮﻩ ﻣﯽﺧﻮرم‪ ،‬ﯾﺎ در ﺣﯿﺎط ﺟﻠﻮی ﺧﺎﻧﻪٔ ﮐﺴﯽ ﻣﯽاﻓﺘﻢ و ﯾﺎ روی ﺳﭙﺮ ﯾﮑﯽ از‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﺟﺪول ﭘﺎرک ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﭘﺎرادوﮐﺲ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺎدرﺳﺖ اﺳﺖ‪ ،‬و اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﻢ اﻋﻤﺎل ﻣﯽﺷﻮد‪:‬‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ واﻗﻌﺎً ﮐﻤﯿﺎﺑﻨﺪ‪ .‬در ﺷﻬﺮی ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﯿﺴﺖ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﻣﺜﻞ ﻧﯿﻮﯾﻮرک‪،‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﭘﯿﺪا ﺷﻮد‪ .‬ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺷﺎﯾﺪ دﻩ ﻧﻔﺮ‪١٠/٢٠٬٠٠٠٬٠٠٠ = .‬‬‫‪ ٠٫٠٠٠٠٥‬درﺻﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖهﺰارم درﺻﺪ‪.‬‬‫آﻗﺎی ﺳﮓ ﺳﻮﺳﯿﺴﯽ ﺑﻪ وﺿﻮح آدم ﻣﻬﻤﯽ اﺳﺖ ﭼﻮن ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺮاﻧﯽ دارد و هﻤﯿﺸﻪ‬‫ﮐﺖ و ﺷﻠﻮار ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺗﻨﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻩ ﻓﺮض ﮐﺮدﻩﺑﻮدم او ﺟﺎﯾﯽ در ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﻣﺎﻟﯽ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر اﺳﺖ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﯿﺎب‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﻧﺮماﻓﺰاری دارﯾﺪ ﮐﻪ در اﺳﻨﺎد ﺑﺎﻧﮏهﺎ‪،‬‬‫ﯾﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪٔ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩٔ ﺑﺎﺟﻪهﺎی درﯾﺎﻓﺖ ﻋﻮارض راﻩ‪ ،‬ﯾﺎ ﺳﻮاﺑﻖ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ‪ ،‬ﯾﺎ‬‫ﺗﻤﺎسهﺎی ﺗﻠﻔﻦ ﺷﻬﺮی ﺑﮕﺮدد و ‪ ٩٩‬درﺻﺪ ﻣﻮاﻗﻊ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬‫اﻣﺮوز هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ از ﮐﻨﺎرش رد ﻣﯽﺷﺪم‪ ،‬هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز آرﻓﯿﺪم را ﺑﻪﮐﺎر‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً در ﺟﯿﺐ ﮐﺖ ﭼﺮﻣﻢ ﭘﺮ و ﺣﺎﺿﺮ آﻣﺎدﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز اﻋﺪاد را از‬‫ﮐﺎرتهﺎی اﻋﺘﺒﺎری و ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﻣﺎﺷﯿﻦ‪ ،‬ﮔﺬرﻧﺎﻣﻪ و اﺳﮑﻨﺎسهﺎی ﺻﺪ دﻻری ﺗﻮی ﮐﯿﻒ‬‫ﭘﻮل آﻗﺎی ﺳﮓﺳﻮﺳﯿﺴﯽ ﻣﮑﯿﺪ و ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫در ﺟﺎﻣﻌﻪٔ آﻣﺎری ﺑﯿﺴﺖ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮی‪ ،‬آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ‪ ٩٩‬درﺻﺪ دﻗﺖ دوﯾﺴﺖ هﺰار ﻧﻔﺮ را‬‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺧﻮاهﺪ داد‪ .‬وﻟﯽ ﻓﻘﻂ دﻩ ﻧﻔﺮ از اﯾﻦ ﺗﻌﺪاد ﺗﺮورﯾﺴﺖ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ دﻩ ﻧﻔﺮ آدم ﺑﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ دوﯾﺴﺖ هﺰار ﻧﻔﺮ آدم ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ را ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ و ﺑﺒﺮﯾﺪ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ‬‫ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫در ﺣﯿﻦ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ از اﯾﻦ اﻋﺪاد را ﺑﺎ اﻋﺪاد ﺟﺪﯾﺪی ﺟﺎﺑﻪﺟﺎ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ از‬‫اﻓﺮاد دﯾﮕﺮی ﮐﻪ از ﮐﻨﺎرﺷﺎن رد ﺷﺪﻩﯾﻮدم ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺗﻌﻮﯾﺾ ﭘﻼک ﭼﻨﺪ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ و ﻓﻮری‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪی از ﺳﺮ ﻣﻌﺬرت ﺗﺤﻮﯾﻞ آﻗﺎی ﺳﮓ‬‫ﺳﻮﺳﯿﺴﯽ دادم و راهﻢ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﻠﻪهﺎ اداﻣﻪ دادم‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺳﻪ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻞ ﺑﻪﻗﺪری ﺗﻮﻗﻒ‬‫ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻓﺴﺖﺗﺮک آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ اﻋﺪادی ﮐﻪ از ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎی روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫آوردﻩﺑﻮدم ﺗﻌﻮﯾﺾ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬آزﻣﺎﯾﺶهﺎی ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ اﺻﻼً در ﺣﺪ و اﻧﺪازﻩٔ ‪ ٩٩‬درﺻﺪ‬‫دﻗﺖ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دﻗﺘﺸﺎن ﺑﻪ ‪ ٦٠‬درﺻﺪ ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﯾﺎ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﺣﺘﯽ ‪ ٤٠‬درﺻﺪ‪.‬‬‫ﻣﻌﻨﯽ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪی را ﺑﺮای ﺧﻮدش دﺳﺖ‬‫و ﭘﺎ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ وﻗﺎﯾﻌﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺎدر ــ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺑﻮدن ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬‫ــ را ﺑﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎﯾﯽ ﻧﺎدﻗﯿﻖ ﺗﺸﺨﯿﺺ دهﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﮐﻤﯽ زﯾﺎدﻩروی ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ‬‫ﺑﺎ ﺑﺴﯿﺎری از اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ ﻣﺤﺘﺎط و ﻣﺤﺎﻓﻈﻪﮐﺎر ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪم‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ دﺧﺘﺮ از‬‫داﻧﺸﮑﺪﻩٔ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬روش ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ ﻣﺎدﻩٔ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﯽﺿﺮر از‬‫ﻣﻮاد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻮﮐِﺶهﺎی ﻣﻮاد ﻣﻨﻔﺠﺮﻩ را ﺑﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫آﯾﺎ ﺗﻌﺠﺒﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﭼﻨﺎن ﮔﻨﺪی ﺑﻪ اوﺿﺎع ﺑﺰﻧﯿﻢ؟‬‫♢‬‫‪٦٥‬‬

‫ﻣﯽرﯾﺨﺘﻨﺪ اﻣﺮوز را زودﺗﺮ ﺟﯿﻢ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫هﺮ ﮐﺎری را ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺟﻠﻮی ﺧﻨﺪﻩام را ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﭘﺎرادوﮐﺲ اﻃﻤﯿﻨﺎن‬‫ﻧﺎدرﺳﺖ ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮدد!‬‫هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺣﺪس ﻣﯽزدﯾﻢ آن روز زودﺗﺮ ﺗﻌﻄﯿﻠﻤﺎن ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﻦ از ﻣﺴﯿﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ‬‫ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ‪ ،‬دوری در ﻣﯿﺸﻦ زدم ﺗﺎ آﺷﻔﺘﮕﯽ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬ﺻﻒهﺎی ﻃﻮﻻﻧﯽ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ‪ .‬اﯾﺴﺘﮕﺎﻩهﺎی ﻣﺘﺮو ﮐﻪ ﺻﻔﺸﺎن از ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩهﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎی ﺧﻮدﭘﺮداز ﻓﺤﺶ ﻣﯽدادﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻮﻟﺸﺎن را ﻧﻤﯽدادﻧﺪ ﭼﻮن ﺣﺴﺎﺑﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎی ﻣﺸﮑﻮک ﻣﺴﺪود ﺷﺪﻩﺑﻮد )ﺧﻄﺮ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮدن ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺷﻤﺎرﻩ ﺣﺴﺎب ﺑﻪ‬‫ﻓﺴﺖﺗﺮک و ﮐﺎرت ﻣﺘﺮو هﻤﯿﻦ اﺳﺖ!(‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم و ﯾﮏ ﺳﺎﻧﺪوﯾﭻ ﺑﺮای ﺧﻮدم درﺳﺖ ﮐﺮدم و وارد اﮐﺲﻧﺖ ﺷﺪم‪ .‬روز‬‫ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدم از ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺷﻬﺮ ﭘُﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖهﺎﯾﺸﺎن را ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﺷﻬﺮ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫را ﺗﻌﻄﯿﻞ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﮔﺰارشهﺎی ﺧﺒﺮی هﻢ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ــ اﺳﻤﺶ را‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺠﻨﻮن ﺷﺪن وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬و ﺗﻘﺼﯿﺮش را ﺑﻪ ﮔﺮدن »اﻣﻨﯿﺖ« ﺗﻘﻠﺒﯽای‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﺎ را از ﺧﻄﺮ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﻧﺠﺎت دهﺪ‪ .‬ﺑﺨﺶ ﺗﺠﺎری ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ ﺗﻤﺎم ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﺨﺴﺘﺶ را ﺑﻪ ﺗﺨﻤﯿﻦ هﺰﯾﻨﻪٔ اﻗﺘﺼﺎدی ﺗﻤﻬﯿﺪات وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫وﻃﻦ اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺳﺎﻋﺎت ﮐﺎری ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺟﻠﺴﺎت و ﻏﯿﺮﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪٔ اﻗﺘﺼﺎددان‬‫ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ‪ ،‬ﯾﮏ هﻔﺘﻪ از اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت ﺑﯿﺶ از ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﺧﻠﯿﺞ ﺑﺮای ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﺧﺮج ﺑﺮﻣﯽداﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻮا هﺎ هﺎ هﺎ‪.‬‬‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺎﺟﺮا‪ :‬ﺑﺎﺑﺎ آن ﺷﺐ دﯾﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ‪ .‬ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﺮ‪.‬‬‫ﭼﺮا؟ ﭼﻮن ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬او را ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و از او ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﮑﺮار ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬دو ﺑﺎر!‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﺳﭙﺮی ﮐﺮدن اﯾﻦ ﻣﺎدﻩ ﺑﺮ ﮐﯿﻒ دﺳﺘﯽ و ﮐﺖ اﺳﺘﺎداﻧﺸﺎن و ﺳﭙﺲ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪن و‬‫ﺗﻤﺎﺷﺎی اﯾﻦ اﺳﺘﺎدان ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ وارد ﺳﺎﻟﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ و ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺷﻮﻧﺪ و در‬‫ﻋﻮض ﻧﯿﺮوهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺟﺪﯾﺪی ﮐﻪ هﻤﻪﺟﺎ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﯿﺮﺟﻪای ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮدﻧﺪﺷﺎن‪،‬‬‫اوﻗﺎت ﺧﻮﺷﯽ را ﺳﭙﺮی ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫آدﻣٰﻬﺎی دﯾﮕﺮی ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ راهﯽ ﺑﺮای آﻟﻮدﻩ ﮐﺮدن ﭘﺎﮐﺖهﺎی ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﻮادی‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ در آزﻣﺎﯾﺶ ﺳﯿﺎﻩزﺧﻢ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺪهﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻘﯿﻪ هﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫اﯾﻨﻬﺎ ﻋﻘﻠﺸﺎن را از دﺳﺖ دادﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ راﻩ اﯾﻦ ﮐﺎر را‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫از ﮐﻨﺎر ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ رد ﺷﺪم و ﺑﺎ دﯾﺪن ﺻﻒهﺎی ﻃﻮﯾﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬‫درهﺎی ورودی از رﺿﺎﯾﺖ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬آﻧﺠﺎ هﻢ ﺑﺎزرﺳﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ و‬‫ﺗﻌﺪاد اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎی اﻧﺘﺮن و ﯾﺎ آنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﮐﺎﻓﻪﺗﺮﯾﺎ و ﻏﯿﺮﻩٔ آﻧﺠﺎ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ آنﻗﺪر‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎرتهﺎی ورودی هﻤﻪ ﺧﺮاب و ﺑﺎ هﻢ ﻋﻮض ﺷﻮد‪ .‬ﺧﻮاﻧﺪﻩﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎزرﺳﯽهﺎی‬‫اﻣﻨﯿﺘﯽ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎن ﮐﺎری هﻤﻪ را در روز ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻮد و اﺗﺤﺎدﯾﻪهﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‬‫اﮔﺮ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﮐﺎری در اﯾﻦ راﺑﻄﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪهﺪ اﻋﻀﺎی اﺗﺤﺎدﯾﻪ را از ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﯿﺮون‬‫ﺧﻮاهﻨﺪ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﭼﻬﺎرراﻩ ﺟﻠﻮﺗﺮ‪ ،‬ﺻﻒ ﺑﺎز هﻢ درازﺗﺮی ﺑﺮای ورود ﺑﻪ ﺑﺎرت دﯾﺪم‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ در ﻃﻮل‬‫ﺻﻒ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺑﻌﻀﯽهﺎ اﺷﺎرﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺮای ﺳﺆال ﺟﻮاب‪،‬‬‫ﮔﺸﺘﻦ ﮐﯿﻒ و ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺑﺪﻧﯽ از ﺻﻒ ﺑﯿﺮون ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ ﻣﺪام از آﻧﻬﺎ‬‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺑﺮاﯾﺸﺎن اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﮐﻤﯽ ﻗﺒﻞ از ﻣﻮﻋﺪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪم و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٢‬ﺑﺮوم و ﻗﻬﻮﻩ ﺑﮕﯿﺮم‬‫ــ و از ﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﭘﺴﺖ اﯾﺴﺖ و ﺑﺎزرﺳﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ را ﮐﻨﺎر ﻣﯽزدﻧﺪ ﺗﺎ‬‫آﻧﻬﺎ را ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫وﺿﻊ ﻣﺪرﺳﻪ هﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺒﻮد ــ ﻣﺄﻣﻮران اﻣﻨﯿﺘﯽ ﮐﻨﺎر دﺳﺘﮕﺎﻩهﺎی ﻓﻠﺰﯾﺎب ﮐﺎرتهﺎی‬‫ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽﻣﺎن را ﺑﺎزرﺳﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و داﻧﺶآﻣﻮزاﻧﯽ را ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖهﺎی ﻣﺸﮑﻮک ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺳﺆال ﺟﻮاب ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻻزم ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﺣﺮﮐﺖهﺎی‬‫ﻏﯿﺮﻣﻌﻤﻮل داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﻻزم ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻼسهﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ دﯾﺮﺗﺮ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﮐﻼسهﺎ دﯾﻮاﻧﻪوار ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﻨﯿﺪم دو ﻣﻌﻠﻢ‬‫ﺑﺎ هﻢ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪﻩ از ﺳﺮ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬‫‪٦٦‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٩‬‬‫ﺳﺮی ﺑﺮای ﻣﺎﻣﺎن ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت هﻤﺴﺮیاش ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ‬‫ﺧﺸﻢ ﺑﺎﺑﺎ را ﻣﻬﺎر ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻓﺮزﻧﺪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻗﺪری ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﮑﺮﮐﺮدم اﻻن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﺮﮐﺪ‪ .‬ﯾﺎدﺗﺎن هﺴﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺑﻪ ﻧﺪرت‬‫دﯾﺪﻩام ﺧﻮﻧﺴﺮدیاش را از دﺳﺖ ﺑﺪهﺪ؟ آن ﺷﺐ ﺑﯿﺶ از هﺮ وﻗﺘﯽ ﺧﻮﻧﺴﺮدیاش را از‬‫دﺳﺖ دادﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬درو«‪ ،‬و ﺑﺎزوی او را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ و ﺟﻠﻮ ﺷﻠﻨﮓ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺶ در‬‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ و ﻣﺜﻞ ﺧﻄﺎﺑﻪﭼﯽهﺎ دﺳﺖهﺎﯾﺶ را در هﻮا ﺑﻪ اهﺘﺰاز درآوردن ﺷﻮد‪.‬‬‫»آدم ﺑﺎورش ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﻠﯿﺴﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺑﭽﻪی هﺠﺪﻩﺳﺎﻟﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﯾﮏﺑﻨﺪ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪:‬‬‫وﻟﯽ آﻗﺎ‪ ،‬اﮔﺮ ﻣﺸﺘﺮیﺗﻮن ﺗﻮی ﻣﺎﻧﺘﯿﻦوﯾﻮﺋﻪ ‪ ١٢٣‬دﯾﺮوز ﺑﺮﮐﻠﯽ ﭼﯽﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدﯾﻦ؟ ﻣﻦ هﯽ‬‫ﺑﺮاش ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﮐﻠﯽ ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺑﻌﺪ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮔﻔﺘﯿﻦ‬‫ﻣﺸﺎور هﺴﺘﯿﻦ‪ .‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ از اول ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﮐﻤﺪی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺷﻌﻪٔ‬‫ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﺦ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺗﺎﺑﻮﻧﺪن‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎ ﺗﻨﺪی ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯿﻪ؟«‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﻋﺬرﺧﻮاهﯽ ﺑﻪ ﻣﺎرﮐﻮس ﺑﺪهﮑﺎری‪ «.‬ﺻﺪاﯾﺶ را آرام و ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ‬‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ و ﺑﺎﺑﺎ اﺳﮑﻞهﺎی ﺧﺎﻧﻪاﯾﻢ ــ ﻣﺎﻣﺎن رﺋﯿﺲ ﺑﯽﭼﻮن و ﭼﺮاﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪای در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﻧﻈﺎرت درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ رو ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﯾﺎروهﺎ ﺑﯽﺑﺮوﺑﺮﮔﺮد آﻣﺎﺗﻮر ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﭘﺴﺮم‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺑﻮد‪«.‬‬‫دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ داد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻣﺤﮑﻢ و ﻧﺎﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺮا در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫»ﺑﺪﺗﺮ از هﻤﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎﺷﻮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺗﻮی ﯾﻪ ﮐﻔﺶ ﮐﻪ ﻣﻦ اﻣﺮوز هﻢ رﻓﺘﻪم ﺑﺮﮐﻠﯽ‪،‬‬‫و ﻣﻦ هﻤﻪاش ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﻧﻪ و ﻧﺮﻓﺘﻪام و اون ﻣﯽﮔﻔﺖ رﻓﺘﻪام‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺻﻮرﺗﺤﺴﺎب ﻓﺴﺖﭘَﺲ‬‫رو ﻧﺸﻮﻧﻢ داد ﮐﻪ ﺗﻮش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺮوز ﺳﻪ ﺑﺎر از ﭘﻞ ﺳﺎن ﻣﺎﺗﺌﻮ ‪ ١٢٤‬ردﻩ ﺷﺪﻩم!«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎزﻩ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﯽﺷﻪ«‪ ،‬و ﻧﻔﺴﯽ ﺑﻪ درون ﮐﺸﯿﺪﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ‬‫واﻗﻌﺎً ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر اﺳﺖ‪» .‬اوﻧﻬﺎ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در ﻣﻮرد ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ رﻓﺘﻪم داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺟﻪٔ اﺧﺬ ﻋﻮارض ﻧﺪارﻩ‪ .‬هﻤﯿﻦﺟﻮر ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻣﺸﺨﺼﺎت‬‫ﮐﺎرت ﻣﻦ رو ﺛﺒﺖ ﮐﺮدﻩن! و اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻏﻠﻂ اﻧﺠﺎم دادﻩن! وای ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽﻣﻮن رو ﮐﻪ ﻣﯽﮐﻨﻦ هﯿﭻ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﮐﺎرﺷﻮن رو درﺳﺖ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ!«‬‫»ﺧﺪاﯾﺎ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ دارﯾﻢ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻣﯽآرﯾﻢ ﻣﺎرﮐﻮس؟ ﻧﺴﻞ ﺷﻤﺎ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺑﻪ ارث‬‫ﺑﺮدن ﭼﯿﺰی ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻦ رو دارﻩ‪ «.‬وﻗﺘﯽ وﻟﻢ ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﯿﻦ و ﭼﺮوک ﻋﻤﯿﻖ ﺻﻮرﺗﺶ را دﯾﺪم‪،‬‬‫ﺧﻄﻮﻃﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از آن هﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪﺷﺎن ﻧﺸﺪﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ و ﮐﻤﯽ ﺑﺎ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺎزی ﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎزی دﺳﺘﻪﺟﻤﻌﯽ ﺧﻮب داﺷﺖ‪،‬‬‫ﯾﮏ ﺑﺎزی دزد درﯾﺎﯾﯽ ﮐﻮﮐﯽ ﮐﻪ هﺮ ﯾﮑﯽ دو روز ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادی‬‫ﺗﺎ ﻓﻨﺮهﺎی ﺧﻮدت و اﻓﺮادت ﮐﻮک ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﮔﺸﺖ و ﮔﺬار و ﻏﺎرت ﺑﭙﺮدازﯾﺪ‪ .‬از‬‫آن ﻧﻮع ﺑﺎزیهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺪم ﻣﯽآﻣﺪ وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دﺳﺖ ﺑﮑﺸﻢ و ﺑﺎزی ﻧﮑﻨﻢ‪:‬‬‫ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖهﺎی ﺗﮑﺮاری ﻓﺮاوان ﮐﻪ اﻧﺠﺎﻣﺸﺎن ﭼﻨﺪان ارﺿﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎزﯾﮑﻦ‬‫در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎزﯾﮑﻦ )دﻋﻮا ﺳﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎن ﮐﺸﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ( و ﺗﻌﺪاد ﻧﻪ ﭼﻨﺪان‬‫زﯾﺎدی ﻣﻌﻤﺎی ﺑﺎﺣﺎل ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻠﺸﺎن ﻣﯽﮐﺮدی‪ .‬اﯾﻦ ﺟﻮر ﺑﺎزیهﺎ ﺑﯿﺶ از هﺮ ﭼﯿﺰ دﻟﻢ را‬‫ﻣﻦ ﭘﺮﺳﻪزﻧﺎن ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ او آﻧﺠﺎ ﻣﺸﻐﻮل داد و ﺑﯿﺪاد ﺑﻮد‪ ،‬و ﺣﺎﻻ از‬‫درﮔﺎﻩ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻧﮕﺎهﻢ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺮﺧﻮرد و ﺟﻔﺘﻤﺎن اﺑﺮوهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﺎﻻ‬‫دادﯾﻢ اﻧﮕﺎر ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻣﻦ هﻢ هﻤﯿﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم؟ ﻣﻦ‬‫‪١٢٣ Mountain View‬‬‫‪١٢٤ San Mateo bridge‬‬‫‪٦٧‬‬

‫اﯾﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺳﺒﺐ ﭘﺎﯾﺎن ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ هﺮ ﻓﻀﺎی ﺑﺎزی ﭘﺮ ﺑﻮد از ﻣﻨﺤﺮف‬‫و ﺑﭽﻪﺑﺎز‪ ،‬و ﭘﻠﯿﺲهﺎﯾﯽ ﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻃﻌﻤﻪٔ ﻣﻨﺤﺮفهﺎ و ﺑﭽﻪﺑﺎزهﺎ هﺴﺘﻨﺪ )هﺮﭼﻨﺪ‬‫ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً آرزو داﺷﺘﻢ در اﮐﺲﻧﺖ ﺧﺒﺮی از ﭘﻠﯿﺲ ﻧﺒﺎﺷﺪ!(‪ .‬اﺗﻬﺎﻣﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻧﻪ ﻣﻮرد‬‫در دﻩﺗﺎ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ ﺗﻨﮓ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ دوﯾﺪن در دﻧﯿﺎی واﻗﻌﯽ‪،‬‬‫ﺣﻞ ﻣﻌﻤﺎهﺎی آنﻻﯾﻦ و ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﺗﯿﻤﯽ را ﺑﻪ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﺎدل رﺳﺎﻧﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ اﻣﺮوز اﯾﻦ هﻤﺎن ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﺪون ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎی ﺑﯿﭽﺎرﻩام‪.‬‬‫ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻼ را ﺳﺮش آوردﻩ ﺑﻮدم‪ .‬او ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد دﻻرهﺎی‬‫ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﺶ ﺻﺮف اﻣﻨﯿﺘﺶ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦ اﻃﻤﯿﻨﺎن را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻃﻤﯿﻨﺎن‬‫ﮐﺎذﺑﯽ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای او ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او را ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﭘﺮﯾﺸﺎن ﻣﯽدﯾﺪم‪ ،‬ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‬‫ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﻮهﻢ و اﻣﯿﺪ ﺑﻮدن ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﯾﺎ زﻧﺪﮔﯽ در ﺑﻬﺸﺖ اﺣﻤﻖهﺎ‪ .‬اﯾﻦ ﺷﺮم ــ ﺷﺮﻣﯽ‬‫ﮐﻪ از وﻗﺘﯽ ﭘﺴﻮردهﺎﯾﻢ را دادﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬از وﻗﺘﯽ ﻣﺮا ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ــ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‬‫ﺑﻮد و ﻣﺮا ﺑﯽاﻧﮕﯿﺰﻩ و در ﺟﺴﺘﺠﻮی راهﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺧﻮدم ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﮐﺎراﮐﺘﺮ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻋﺮوﺳﮏ ﮐﻨﻔﯽ ‪ ١٢٥‬در ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ دزدان درﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم »زاﻣﺒﯽ‬‫ﭼﺎرﺟﺮ« ‪ ١٢٦‬ﺑﻮد و در ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ آفﻻﯾﻦ ﺑﻮدم ﮐﻮﮐﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ هﻤﻪٔ‬‫ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی دﯾﮕﺮ ﺗﻮی ﮐﺸﺘﯽ ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدم ﺗﺎ ﯾﮑﯽ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﻟﻄﻒ‬‫ﮐﻨﺪ و ﮐﻮﮐﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺳﺮم ﮔﺮم ﺷﻮد‪ .‬در واﻗﻊ ﺧﻮﺷﻢ هﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬در‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪٔ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻟﻄﻔﯽ در ﺣﻖ آدم ﺑﮑﻨﺪ ﭼﯿﺰی ﺟﺎدوﯾﯽ هﺴﺖ‪ .‬و از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ‬‫اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ هﻤﻪٔ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪهﺎ‪ ،‬از ﺑﻌﻀﯽ ﺟﻬﺎت‪ ،‬دوﺳﺘﻢ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫< ﻣﯿﺸﻦ؟ ﭘﻮﺗﺮرو هﯿﻞ؟ ﻧﻮﺋﻪ؟ اﯾﺴﺖ ﺑِﯽ؟‬‫< ﮐﻮﮐﻢ ﮐﻦ ﺑﺮو ﺧﺐ ﻣﻤﻨﻮن؟‬‫ﮐﻮک ﮐﺮدﻧﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪.‬‬‫< ﻣﯽﺗﺮﺳﯽ؟‬‫< اَﻣﻨﻪ ــ ﺑﺮات ﭼﻪ اهﻤﯿﺘﯽ دارﻩ؟‬‫< هﻤﯿﻦﺟﻮری ﮐﻨﺠﮑﺎوی‬‫ﺣﺲ ﺑﺪی از او ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﭼﯿﺰی ﺑﯿﺶ از ﮐﻨﺠﮑﺎوی ﺻﺮف ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻤﺶ را‬‫ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﭘﺎراﻧﻮﯾﺎ‪ .‬از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪم و اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدم‪.‬‬‫♢‬‫< اهﻞ ﮐﺠﺎ هﺴﺘﯽ؟‬‫ﮐﺎرارﮐﺘﺮی ﮐﻪ ﮐﻮﮐﻢ ﻣﯽﮐﺮد »ﻟﯿﺰاﻧﯿﺘﻮر« ‪ ١٢٧‬ﻧﺎم داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﺆﻧﺚ ﺑﻮد‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻨﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ دﺧﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺴﺮهﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺑﺎزی ﮐﺮدن ﺑﺎ ﮐﺎراﮐﺘﺮهﺎی ﻣﺆﻧﺚ‬‫دارﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺑﺎ از آن ﻃﺮف ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻇﺎهﺮاً ﻗﺮارﻩ اوﺿﺎع دﺳﺖ ﮐﻢ‬‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻪ‪ «.‬ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪ روزﻧﺎﻣﻪٔ ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ را ﮐﻪ از ﺻﻔﺤﻪٔ ﺳﻮم ﺑﺎز ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد‪.‬‬‫< ﺳﺨﻨﮕﻮی وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮد ﺷﻌﺒﻪٔ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ از‬‫واﺷﻨﮕﺘﻦ ﺗﻘﺎﺿﺎی ‪ ٣٠٠‬درﺻﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻮدﺟﻪ و ﭘﺮﺳﻨﻞ ﮐﺮدﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫< ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫< ﻧﻪ ﺧﻨﮕﻪ‪ ،‬ﮐﺠﺎی ﺳﺎنﻓﺮان؟‬‫< ﭼﻄﻮر‪ ،‬ﺑﭽﻪﺑﺎزی؟‬‫ﭼﯽ؟‬‫< ﺳﺮﻟﺸﮕﺮ »ﮔﺮﯾﻤﯽ ﺳﺎﺗﺮﻟﻨﺪ« ‪ ،١٢٨‬اﻓﺴﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩٔ ﻋﻤﻠﯿﺎت وزارت اﻣﻨﯿﺖ در‬‫ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ‪ ،‬دﯾﺮوز در ﯾﮏ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﺑﺎ ذﮐﺮ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ‬‫‪١٢٥ Swabbie‬‬‫‪١٢٦ Zombie Charger‬‬‫‪١٢٨ Graeme Sutherland‬‬‫‪١٢٧ Lizanator‬‬‫‪٦٨‬‬

‫اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎی ﻣﺸﮑﻮک در ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ در ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی اﯾﻦ‬‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬ﺻﺤﺖ أن را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪» .‬ﻣﺎ در ﺣﺎل ﭘﯿﮕﯿﺮی‬‫اﻓﺰاﯾﺸﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ در ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ هﺴﺘﯿﻢ و ﻣﻌﺘﻘﺪﯾﻢ‬‫ﺧﺮاﺑﮑﺎران ﻋﻤﺪاً هﺸﺪارهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺟﻌﻠﯽ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ در‬‫ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎی ﻣﺎ اﺧﻼل اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ‪.«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﮕﻮ ﮐﻪ داری ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ وﻗﺘﯽ‬‫داﺷﺘﻦ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ رو ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﻦ اﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮی ذهﻨﺸﻮن ﺑﻮد؟ ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﺣﻘﻮق‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﭼﯽ ﻣﯽﺷﻪ؟«‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﺣﻘﻮق ﻗﺒﻞ از اﺳﺘﺨﺮاج اﻃﻼﻋﺎت ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ «.‬ﺑﻪ ﻃﺮز اﻋﺠﺎبآوری‬‫آرام و از ﺣﻘﺎﻧﯿﺖ ﺧﻮدش ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد‪» .‬ﺣﻖ آزادی ﻋﻘﯿﺪﻩ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﭼﺮا ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﻧﺒﺎﯾﺪ اﺟﺎزﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺷﺒﮑﻪٔ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آدم رو اﺳﺘﺨﺮاج ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﺑﺎ دار و‬‫دﺳﺘﻪهﺎی ﺧﻼفﮐﺎر و ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺣﺸﺮ و ﻧﺸﺮ دارﻩ ﯾﺎ ﻧﻪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ اﺷﺨﺎص؟«‬‫»اﯾﻦ هﻤﻪ ﻗﯿﻞ و ﻗﺎل ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﻪ؟ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ رو ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدی ﯾﺎ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫رو؟«‬‫ﻋﻖ‪ .‬از اﯾﻦ ﺟﻮر ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﭘﺪرم ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪ ،‬ﯾﮏ ﻗﻬﻮﻩ ﻻزم داﺷﺘﻢ‪» .‬واﻗﻊﺑﯿﻦ ﺑﺎش ﺑﺎﺑﺎ‪.‬‬‫ﻧﺘﯿﺠﻪٔ ﻧﻘﺾ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ :‬ﻓﻘﻂ اﯾﺠﺎد ﻣﺰاﺣﻤﺖ ﺑﺮای ﻣﺮدم‬‫ﻋﺎدﯾﻪ‪«.‬‬‫»از ﮐﺠﺎ ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪاش ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻧﯿﺴﺖ؟«‬‫»ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﺠﺎن؟«‬‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺑﺎزداﺷﺖهﺎﯾﯽ رو هﻢ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ‪ .‬ﺻﺒﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎش‪«.‬‬‫»ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬از دﯾﺸﺐ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮت اوﻣﺪﻩ؟ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدی اون ﭘﻠﯿﺲهﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ‬‫ﺳﺆال ﺟﻮاﺑﺖ ﮐﺮدن ﺑﺎ ﺑﻤﺐ اﺗﻢ ــ«‬‫»ﺑﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻦ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻦ ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ از دﯾﺸﺐ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل اﻓﺘﺎدﻩ اﯾﻨﻪ‬‫ﮐﻪ وﻗﺖ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻣﺎوﻗﻊ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ و اﯾﻦ رو ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ «.‬روزﻧﺎﻣﻪاش را در هﻮا ﺗﮑﺎن داد‪» .‬دﻟﯿﻞ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آدم ﺑﺪهﺎ دارن ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎرﺷﻮن ﻣﯽﺷﻦ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺗﮑﻨﯿﮏهﺎﺷﻮن رو ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺪن ﺗﺎ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﻦ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ هﻢ ﻣﯽرﺳﻦ‪ .‬ﺗﺎ اون‬‫ﻣﻮﻗﻊ ﯾﻪ اﯾﺴﺖ و ﺑﺎزرﺳﯽ ﮔﺎﻩ و ﺑﯿﮕﺎﻩ ﺑﻬﺎی ﮐﻤﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬اﻻن وﻗﺖ وﮐﯿﻞ ﺑﺎزی‬‫و ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﻻن وﻗﺖ ﻓﺪاﮐﺎری ﺑﺮای اﻣﻦ ﮐﺮدن ﺷﻬﺮﻣﻮﻧﻪ‪«.‬‬‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﻮن ﺗﻮﺳﺖ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪام را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺸﻘﺎﺑﻢ را در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻇﺮفﺷﻮﯾﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‬‫و ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﺮک ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽزدم ﺑﯿﺮون‪.‬‬‫ﭼﺸﻢهﺎﯾﻢ ﭼﭗ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫< »اﯾﻦ هﺸﺪارهﺎی ﺟﻌﻠﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ »ﺧﺎﺷﻪ رادار« ‪ ١٢٩‬هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای‬‫اﺳﺘﺘﺎر ﺣﻤﻼت اﺻﻠﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ راﻩ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮای‬‫ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن ﻣﻘﺪار ﻧﯿﺮو و ﺗﺤﻠﯿﻞﮔﺮ ﺗﺎ ﺣﺪی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ‬‫ﺗﮏ ﺗﮏ ﺳﺮﻧﺦهﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫< ﺳﺎﺗﺮﻟﻨﺪ از ﺗﺄﺧﯿﺮ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪﻩ در ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﺻﻔﺖ »ﻧﺎﮔﻮار« ﯾﺎد ﮐﺮد‬‫و از ﻋﺰم ﺧﻮد ﺑﺮای رﻓﻊ آﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮ داد‪.‬‬‫ﺗﺼﻮﯾﺮی از ﺷﻬﺮ ﭘﯿﺶ ﺟﺸﻤﻢ آﻣﺪ ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﭘﻨﺞ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺒﺮوی وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﺗﻮی آن رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ اﯾﺪﻩهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪٔ ﻣﻦ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ون ﺑﻮد‪ .‬هﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﯿﺪم وﺿﻊ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ روزﻧﺎﻣﻪ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪» .‬اﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﺣﻤﻖهﺎی ﺑﺎﺑﺮﻧﺎﻣﻪای‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦﻗﺪر ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﯽرﯾﺰن ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺣﻠﺶ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ‬‫ﺣﻠﻪ‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﺨﺮاج هﻤﻪٔ اﻃﻼﻋﺎت ﺷﻬﺮ و دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن هﻤﻪٔ ﺳﺮﻧﺦهﺎ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫رو ﺧﻮاهﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﻨﺘﺮل ﺧﻮدم را از دﺳﺖ دادم‪» .‬ﺑﺎﺑﺎ! ﺧﻮدت ﻣﯽﺷﻨﻮی ﭼﯽ داری ﻣﯽﮔﯽ؟ دارن‬‫ﻣﯽﮔﻦ ﻣﯽﺧﻮان ﻋﻤﻼً هﻤﻪٔ ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ رو ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﻨﻦ!«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﻣﺘﻘﻠﺐهﺎ‪ ،‬هﻤﻪٔ ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ‪ ،‬ﮐﺎرﺗﻦﺧﻮابهﺎ و ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺻﺒﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎش‪ .‬اﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‬‫ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺸﻮر رخ دادﻩ‪«.‬‬‫♢‬‫‪١٢٩ Radar chaﬀ‬‬‫‪٦٩‬‬

‫ﻣﻄﻠﻊ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬هﻨﻮز داﺷﺘﻢ داﺳﺘﺎن آﻗﺎی ﺟﻬﺎد را ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم ﮐﻪ ﺻﻨﺪوق‬‫ﭘﺴﺘﯽام ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ .‬هﺮ ﮐﺴﯽ ﭘﯿﻐﺎﻣﯽ ﺑﺮاﯾﻢ داﺷﺖ ــ ﭘﯿﻮﻧﺪی ﺑﻪ ﯾﮏ دﻓﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮات‬‫ﺑﺎز ‪ ١٣١‬در اﮐﺲﻧﺖ ــ ﯾﮑﯽ از ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﺑﻼگ ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی ﻧﺮم اﻓﺰار اﻧﺘﺸﺎر‬‫ﻣﻄﻠﺐ ﻓﺮیﻧﺖ ‪ ١٣٢‬اﺳﺘﻮار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﺧﻮاهﺎن ﭼﯿﻨﯽ هﻢ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار‬‫ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎ از اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻈﺎرت ﭘﻠﯿﺲ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﮐﺎرﺷﺎن را‬‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ زﻧﺪﻩٔ ﺷﺒﮑﻪٔ رادﯾﻮﯾﯽ »ﮐﯽﮐﯿﻮایدی« ‪ ١٣٠‬ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮد و‬‫ﮔﻔﺖ ﭘﻠﯿﺲ دارد وﻗﺘﺶ را ﺗﻠﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺎ زودﺗﺮ از آن ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻋﯿﺐ ﺳﯿﺴﺘﻢ را‬‫ﺑﺮﻃﺮف ﮐﻨﻨﺪ آن را ﭘﯿﺎدﻩ ﺧﻮاهﯿﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﺿﺒﻂﺷﺪﻩٔ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﭘﺮﻃﺮﻓﺪارﺗﺮﯾﻦ داﻧﻠﻮد آن‬‫ﺷﺐ در اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ زﻧﺪﻩ اﺳﺖ و ﻣﺎ دارﯾﻢ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﻧﺎﺷﻨﺎس از ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ هﻤﮕﺎﻧﯽ‬‫در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬او اﻃﻼﻋﺎت ﺧﻮدش را در ﻣﻮرد ﻋﻠﺖ ﮐﻨﺪی ﺑﯽﺣﺪ‬‫و ﺣﺼﺮی ﮐﻪ اﯾﻦ هﻔﺘﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬دارد‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ﺻﺤﺒﺖهﺎی ﺷﻤﺎ ﭘﺨﺶ‬‫ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫»آرﻩ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﺎزﻩ اوﻟﺸﻪ‪ ،‬ﺣﺎﻟﯿﺘﻮن هﺴﺖ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﻣﺎ ﺗﺎزﻩ دارﯾﻢ ﮐﺎرﻣﻮن رو ﺷﺮوع‬‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺬا ﯾﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺧﻮک اﺳﺘﺨﺪام ﮐﻨﻦ و ﺳﺮ هﻤﻪٔ ﭘﯿﭻهﺎ اﯾﺴﺖ ﺑﺎزرﺳﯽ ﻋﻠﻢ ﮐﻨﻦ‪.‬‬‫ﻣﺎ هﻤﻪﺷﻮن رو از ﮐﺎر ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ! و اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮفهﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ؟ ﻣﺎ ﺗﺮورﯾﺴﺖ‬‫ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ! ﺑﺎﺑﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮﻣﻮن ﺑﺮدارﯾﻦ‪ ،‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ! ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ رو از ﮐﺎر‬‫ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ ﮐﻪ از وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺪﻣﻮن ﻣﯽآد‪ ،‬ﭼﻮن ﻋﺎﺷﻖ ﺷﻬﺮﻣﻮن هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖ؟‬‫ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﺟﻬﺎد رو ﺑﺎ ﮐﺪوم ج ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻦ! زﻧﺪﻩﺑﺎد ﺻﻠﺢ‪«.‬‬‫او ﻣﺜﻞ ﯾﮏ اﺑﻠﻪ ﺣﺮف زدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻠﻤﺎت ﻧﺎهﻤﺎهﻨﮕﺶ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﻟﺤﻦ ﻣﻐﺮوراﻧﻪاش‪.‬‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﺑﭽﻪای ﺣﺮف زدﻩﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﻐﺮور اﺳﺖ‪ .‬او ﺑﭽﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽﺟﻬﺖ‬‫ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﻐﺮور ﺑﻮد‪.‬‬‫اﮐﺲﻧﺖ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪٔ ﺑﺤﺚهﺎی داغ و دﯾﻮاﻧﻪوار ﺑﺪل ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ او ﺣﻤﺎﻗﺖ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ او ﯾﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎن‬‫اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً دورﺑﯿﻨﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﻋﻤﻮﻣﯽای را ﮐﻪ او اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ‬‫ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﯾﮏ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩٔ آرﻓﯿﺪ ﮐﺎرت ﻣﺘﺮوی او را ﺑﻮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم اﯾﻦﻗﺪر ﺳﺮش ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺘﺶ را از روی ﺳﮑﻪ ﭘﺎک ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬‫ﮐﻼهﺶ را ﺳﺮش ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و آرﻓﯿﺪهﺎﯾﺶ را ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ زودی‬‫در ِﺧﺎﻧﻪاش ﺧﻮاهﻨﺪ آﻣﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﻣﻦ اﯾﻦﻃﻮر ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم در اﮐﺲﻧﺖ اﺗﻔﺎق ﺑﺰرﮔﯽ در ﺣﺎل رخ دادن اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏدﻓﻌﻪ‬‫ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن اﯾﻤﯿﻞ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻣﯿﮑﯽ را از آﺣﺮﯾﻦ روﯾﺪادهﺎ‬‫< ﺧﻄﺮی ﮐﻪ از ﺑﯿﺦ ﮔﻮﺷﻤﻮن ﮔﺬﺷﺖ‬‫< اﻣﺸﺐ داﺷﺘﯿﻢ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن »اﻣﺒﺎرﮐﺎدو« ‪ ١٣٣‬ﺟﻢ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ و ﮐﺮم‬‫ﻣﯽرﯾﺨﺘﯿﻢ و ﺑﺮای هﻤﻪ ﺳﻮﺋﯿﭻ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﯾﺎ ﮐﻠﯿﺪ در ﯾﺎ ﮐﺎرت ﻣﺘﺮو و‬‫ﻓﺴﺖﭘَﺲ ﺟﺪﯾﺪ ﺧﯿﺮات ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎروت ﻗﻼﺑﯽ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫هﻤﻪﺟﺎ ﭘﺮ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﺎ زرﻧﮓﺗﺮ ﺑﻮدﯾﻢ؛ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﺮ ﺷﺐ رو اوﻧﺠﺎ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ و هﯿﭻوﻗﺖ ﮔﯿﺮ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎدﯾﻢ‪.‬‬‫< وﻟﯽ اﻣﺸﺐ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ .‬اﺷﺘﺒﺎﻩ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﺑﻮد از دﺳﺘﻤﻮن در رﻓﺖ و‬‫دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﯾﻪ ﻟﺒﺎسﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اول رﻓﯿﻘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ‬‫ﺑﻘﯿﻪﻣﻮن رو‪ .‬ﻣﺪت زﯾﺎدی ﺟﻤﻌﯿﺖ روزﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻨﺪ و ﯾﮑﯽ از اون‬‫ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ اون ﻧﺰدﯾﮑﯽ داﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﻣﻮن رو ﺑﺮدن ﺗﻮش وﻟﯽ ﺑﻘﯿﻪ‬‫از دﺳﺘﺸﻮن در رﻓﺘﻦ‪.‬‬‫< ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻣﺜﻞ ﻗﻮﻃﯽ ﺳﺎردﯾﻦ ﭘﺮ ﺑﻮد از هﻤﻪ ﺟﻮر آدم‪ ،‬ﭘﯿﺮ ﺟﻮون ﺳﯿﺎﻩ‬‫ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮﻟﺪار ﻓﻘﯿﺮ هﻤﻪﺟﻮر ﻣﻈﻨﻮن‪ ،‬و دو ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻮدن ﮐﻪ ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮدن از ﻣﺎ ﺳﺆال ﺟﻮاب ﮐﻨﻦ و ﻟﺒﺎسﺷﺨﺼﯽهﺎ هﻤﯿﻦﺟﻮر ﺑﯿﺸﺘﺮ آدم‬‫ﻣﯽآوردن‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ آدمهﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺟﻠﻮی ﺻﻒ ﺑﺮﺳﻦ ﮐﻪ ﮐﺎر ﺳﺆال‬‫ﺟﻮاب ﺗﻤﻮم ﺷﻪ و ﺑﺮﻩ ﭘﯽ ﮐﺎرش اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎ هﻤﺶ ﻋﻘﺐ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ و‬‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدﯾﻢ و هﻮا ﮔﺮم ﺑﻮد و هﻤﺶ ﺷﻠﻮغﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ و‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﻢ ﻧﻤﯽﺷﺪ‪.‬‬‫< ﺳﺎﻋﺖ ﺣﺪود ‪ ٨‬ﺷﺐ ﺷﯿﻔﺖ ﻋﻮض ﺷﺪ و دو ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﺟﺪﯾﺪ اوﻣﺪن و دو‬‫ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﻗﺒﻠﯽ رو ﺑﻪ ﺑﺪ و ﺑﯿﺮاﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﭼﺮا هﯿﭻ ﮐﺎری ﻧﮑﺮدن و اوﻧﺎم‬‫‪١٣١ Freenet‬‬‫‪١٣٢ Freenet‬‬‫‪١٣٣ Embarcadero‬‬‫‪١٣٠ KQED‬‬‫‪٧٠‬‬

‫اﻧﮕﺎر ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯿﺪن ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺎ هﻢ دﻋﻮا ﮐﺮدن و ﺑﻌﺪ دو ﺗﺎ ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﻗﺒﻠﯽ رﻓﺘﻦ و ﺟﺪﯾﺪﯾﺎ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰﺷﻮن ﻧﺸﺴﺘﻦ و ﯾﻪ ﺧﻮردﻩ ﺑﺎ هﻢ ﭘﭻﭘﭻ‬‫ﮐﺮدن‪.‬‬‫< ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ از ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﮐﺮد داد زدن ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮیﻦ‬‫ﺧﻮﻧﻪﻫﺎﺗﻮﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﻦ ﻣﺎ ﺳﺮﻣﻮﻥ ﺷﻠﻮﻍﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺳﺆﺍﻝ‬‫ﺟﻮﺍﺏ ﮐﻨیﻢ ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩیﻦ ﺩیﮕﻪ ﻧﮑﻨیﻦ ﻭ ﺍیﻦ ﻫﺸﺪﺍﺭﯼ‬‫ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪﺗﻮﻥ‬‫< ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﮐﺖ و ﺷﻠﻮاری ﺣﺴﺎﺑﯽ دﻣﻎ ﺷﺪن ﮐﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﭼﻮن دﻩ دﻗﯿﻘﻪ‬‫ﻗﺒﻞ داﺷﺘﻨﺪ ﺷﺮ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا اوﻧﺠﺎ ﻧﮕﻬﺸﻮن داﺷﺘﻦ و ﺣﺎﻻ از‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ وﻟﺸﻮن ﮐﺮدﻩﺑﻮدن ﺣﺎﻟﺸﻮن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺐ ﺗﺼﻤﯿﻤﺘﻮن رو‬‫ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ دﯾﮕﻪ!‬‫< ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ازهﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﯾﻢ و رﻓﺘﯿﻢ ﺑﯿﺮون و اوﻣﺪﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ‬‫اﯾﻦ رو ﻧﻮﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎور ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺮ از ﻟﺒﺎس ﺷﺨﺼﯿﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺟﻢ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬ﺣﻮاﺳﺘﻮن ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ و وﻗﺘﯽ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ اوﻣﺪ آﻣﺎدﻩٔ ﻓﺮار‬‫ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ .‬اﮔﻪ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﯾﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻦ اﯾﻦﻗﺪر ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻦ ﮐﻪ ﺳﺮﺷﻮن ﺷﻠﻮغ‬‫ﺑﺸﻪ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ وﻟﺘﻮن ﮐﻨﻦ ﺑﺮﯾﻦ‪.‬‬‫< ﻣﺎ اﯾﻦﻗﺪر ﺳﺮﺷﻮن رو ﺷﻠﻮغ ﮐﺮدﯾﻢ! هﻤﻪٔ آدﻣﺎی ﺗﻮی اون ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺮای‬‫اﯾﻦ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدن ﮐﻪ ﻣﺎ ﺟﻢﺷﻮن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺟﻢ ﮐﺮدن اداﻣﻪ‬‫ﺑﺪﯾﻦ!‬‫اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻩﺑﻮد از او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽﮔﻔﺖ او از ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ و ﻗﺒﻠﯽ ﯾﮏ ﻓﺎﺟﻌ ٔﻪ‬‫ﺗﻤﺎمﻋﯿﺎر ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎم ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ ﺣﺮف زدن درﺑﺎرﻩٔ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ و‬‫ﭘﻮﯾﺎﯾﯽ ﻃﺮف ﺑﻮد‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ‬‫ﭘﺪرت ﺳﺨﺖ ﺑﮕﯿﺮی‪ «.‬او ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎر ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮏ‬‫ﻣﺘﺨﺼﺺ آزاد ‪ ١٣٤‬اﻣﻮر ﻣﻬﺎﺟﺮت اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎﯾﯽهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺳﺎﮐﻦ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﻤﯿﺴﯿﻮن اﻋﻼی اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﻪ او ﭘﻮل ﻣﯽدهﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎی‬‫ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎﯾﯽهﺎی ﻣﺒﻬﻮت از ﺳﺮاﺳﺮ ﮐﺸﻮر ﮐﻪ از راﻩ و رﺳﻢ ﻏﺮﯾﺐ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ ﮔﯿﭻ و ﻣﺎت‬‫ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﺟﻮاب ﺑﺪهﺪ‪ .‬ﺷﻐﻠﺶ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ را ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﺪ‪ ،‬و او ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫اﯾﻦ روزهﺎ آﺳﺎنﺗﺮ اﺳﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را از ﺧﺎﻧﻪ اﻧﺠﺎم دهﺪ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺷﺪ واﻗﻌﺎً‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽای ﺑﺒﯿﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺗﻮهﻤﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻧﺪارم‪ .‬آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دﻟﺶ ﺑﺨﻮاهﺪ هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ‬‫ﺟﻬﺎدﮔﺮی ﭼﭗ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯿﺶ را در ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪ ،‬وﻟﯽ آن‬‫ﻃﻮر ﮐﻪ در ﭘﺮوژﻩٔ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻼس ﻧﻬﻢ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬در اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن اﺻﻼً ﻗﺎﻧﻮن‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻗﻮاﻧﯿﻨﯽ دارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮی ﺷﺴﺖ ﭘﺎی آدم را ﺳﯿﺦ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ :‬اﮔﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺗﺮورﯾﺴﺖ اﺳﺖ وﻟﯽ دﻟﯿﻞ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮای اﺛﺒﺎﺗﺶ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آدم‬‫را ﯾﮏ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺗﻮی زﻧﺪان ﺑﯿﺎﻧﺪازﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺪون دﻟﯿﻞ ﭼﻘﺪر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ؟‬‫ﭼﻄﻮر اﯾﻦﻗﺪر ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؟ در ﯾﮏ رؤﯾﺎی ﺧﯿﻠﯽ ﺻﺎدﻗﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ ﻃﺮف ﮐﺎرهﺎی‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﺪ؟‬‫و ﻧﻈﺎرت ﻣﺨﻔﯽ در اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻃﻮری اﺳﺖ ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ آﻣﺎﺗﻮر ﺟﻠﻮﻩ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬از هﺮ ﻟﻨﺪﻧﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ راﻩ رﻓﺘﻦ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ‪ ٥٠٠‬ﺑﺎر در روز‬‫ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬از هﺮ ﭘﻼک ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﺮ هﺮ ﭼﻬﺎرراهﯽ در ﮐﺸﻮر ﻋﮑﺲﺑﺮداری‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬هﻤﻪ از ﺑﺎﻧﮏ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ هﻢ و ﻏﻤﺸﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺻﻮرت‬‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺳﻮء ﻇﻨﯽ رد آدم را ﺑﺰﻧﻨﺪ و ﺟﺎﺳﻮﺳﯿﺶ را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻣﺎﻣﺎن اوﺿﺎع را اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﺪ‪ .‬او در ﻣﯿﺎﻧﻪٔ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن از اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺧﺎرج ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد و هﺮﮔﺰ اﯾﻨﺠﺎ را ﻣﺜﻞ ﺧﺎﻧﻪٔ ﺧﻮدش ﺣﺲ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﭘﺴﺮی اهﻞ ﭘﺘﺎﻟﻮﻣﺎ‬‫ﻋﺮوﺳﯽ ﮐﺮدﻩﺑﻮد و ﭘﺴﺮی را اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺰرگ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮای او‪ ،‬اﯾﻨﺠﺎ هﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﺑﺮﺑﺮهﺎ‬‫ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورم‪ .‬آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ــ ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻤﺸﺎن‬‫ــ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﺮوع ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ از ﯾﮏ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺒﻮدم‪.‬‬‫♢‬‫ﺑﺎ درﺧﻮاﺳﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﻮدﺟﻪٔ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺷﺪ‪ .‬رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار‬‫ﺗﻮی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ هﯿﭻ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺑﺮای اﻣﻨﯿﺖ زﯾﺎد ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻓﺮداﯾﺶ هﻢ در ﻣﺮاﺳﻢ‬‫ﺻﺒﺤﮕﺎﻩ ﺑﺎز ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﺶ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎﯾﻢ هﻮرا ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬او از روزی ﮐﻪ رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر‬‫‪١٣٤ Freelance‬‬‫‪٧١‬‬

‫در ﺳﮑﻮت ﺳﺮی ﺗﮑﺎن دادم‪.‬‬‫ﺑﻮد‪ ،‬و اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن هﻤﯿﺸﻪ ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬آﺧﻪ اون اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬از ﺑﯿﻦ هﻤﻪٔ آدمهﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ رو ﺑﺪوﻧﯽ‪ .‬هﻤﻪٔ‬‫ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺑﯽ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻣﯽﺷﻪ رو دارن ﻣﯽرﯾﺰن ﺗﻮی ﺗﻮاﻟﺖ و روش ﺳﯿﻔﻮن‬‫ﻣﯽﮐﺸﻦ و اون هﻢ ﺑﺎهﺎﺷﻮن هﻤﺮاهﯽ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪی ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ هﯿﭻ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ‬‫ﻧﮕﺮﻓﺘﻦ؟ ﺑﺎﺑﺎ هﻤﻪاش ﻣﯽﮔﻪ »اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺑﺸﻪ« وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ ﻣﺎ‬‫اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﻣﻦ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ رو ﻣﯽدوﻧﻢ ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺑﺎور ﮐﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻃﺮﻓﺪار اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﻻن دارﻩ ﺑﺮای‬‫اﯾﻦ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻣﯽاﻓﺘﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﭘﺪرت ــ« ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪» .‬وﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از ﺣﻤﻼت‬‫ﺧﻮﻧﻪ ﻧﯿﻮﻣﺪی‪ ،‬اون ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ــ«‬‫او ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﭼﺎی ﺑﺮای ﺧﻮدش رﯾﺨﺖ‪ ،‬ﮐﺎری ﮐﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻣﻌﺬب ﯾﺎ ﻧﮕﺮان‬‫ﺑﺎﺷﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﺗﻮ ﻣﺮدﻩی‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ روزهﺎ‬‫داﺷﺘﯿﻢ ﻋﺰادارﯾﺖ رو ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺧﯿﺎل ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﺗﻮ اﻧﻔﺠﺎر ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪی و ﮐﻒ اﻗﯿﺎﻧﻮس‬‫اﻓﺘﺎدی‪ .‬اون هﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺣﺮوﻣﺰادﻩای ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ ﻏﺮﯾﺒﻪ رو ﺑﮑﺸﻪ‬‫ﺗﺎ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی رو ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت آرام آرام هﻀﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽهﺎ در ﺑﻤﺐﮔﺬاریهﺎ ﻣﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻓﻌﻠﯽ ﭼﻬﺎر هﺰار ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ــ و ﻋﻤﻼً هﺮ‬‫ﮐﺴﯽ‪ ،‬ﮐﺴﯽ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﻪ آن روز ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺪرﺳﻪٔ ﻣﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫»ﭘﺪرت آﻣﺎدﻩ ﺑﻮد ﯾﮑﯽ رو ﺑﮑﺸﻪ‪ .‬هﺮ ﮐﺴﯽ‪ .‬ﻋﻘﻠﺶ رو از دﺳﺖ دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮ هﯿﭻ وﻗﺖ‬‫اون رو اونﺟﻮری ﻧﺪﯾﺪی‪ .‬ﺧﻮدم هﻢ هﯿﭻوﻗﺖ اونﺟﻮری ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدﻣﺶ‪ .‬ﻋﻘﻠﺶ رو از‬‫دﺳﺖ دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﻤﯿﻦﺟﻮر ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ و ﻓﺤﺶ ﻣﯽداد و ﻓﺤﺶ ﻣﯽداد و ﻓﺤﺶ‬‫ﻣﯽداد‪ .‬ﮐﻠﻤﺎت زﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﮐﻪ هﺮﮔﺰ ازش ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮏ روز ــ روز ﺳﻮم ــ ﮐﺴﯽ‬‫زﻧﮓ زد و اون ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﯾﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﺷﻤﺎرﻩٔ اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﺑﻮد و ﭼﻨﺎن ﺗﻠﻔﻦ رو ﭘﺮت ﮐﺮد‬‫ﮐﻪ هﺰار ﺗﮑﻪ ﺷﺪ‪ «.‬ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﺮا ﺗﻠﻔﻦ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﻮ ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫»ﭼﯿﺰی ﺗﻮی ﭘﺪرت ﺷﮑﺴﺖ‪ .‬اون ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬ﻣﺎ هﺮ دوﻣﻮن ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﯾﯿﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ‬‫ﭼﯿﺰ ﺗﻮی زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﺧﻮدت ﺑﻔﻬﻤﯽ‪ .‬ﯾﺎدت ﻣﯽآد وﻗﺘﯽ دﻩ ﺳﺎﻟﺖ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬اون هﻤﻪ ﻣﺪت رﻓﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﻟﻨﺪن؟ ﯾﺎدت ﻣﯽآد؟«‬‫»داﺷﺘﯿﻢ ﻃﻼق ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬وای‪ ،‬دﯾﮕﻪ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪارﻩ ﭼﺮا‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ دور ٔﻩ‬‫ﺑﺪ ﺑﻮد‪ ،‬از اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰهﺎ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﺪﯾﮕﻪ رو دوﺳﺖ دارن ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻪ‬‫هﻤﺪﯾﮕﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ .‬اون اوﻣﺪ دﻧﺒﺎﻟﻢ و ﻣﺘﻘﺎﻋﺪم ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ‬‫ﺑﺮﮔﺮدم‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮش رو هﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ‪ .‬اﻣﺮوز‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺑﺎهﻢ هﺴﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫ﺑﻐﺾ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬هﺮﮔﺰ اﯾﻦ را ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﻻن اوﺿﺎع ﺑﺮای ﭘﺪرت ﺳﺨﺘﻪ‪ .‬اون ﻓﮑﺮش ﺗﻮی ﺷﺮاﯾﻂ ﻋﺎدی ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﮐﻤﯽ‬‫ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﻪ ﮐﻪ اون ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻩ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﺮدی ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﺸﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ دوﺳﺘﺶ‬‫دارم‪ .‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ درﮐﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺮا در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺑﺎزوهﺎﯾﺶ ﭼﻘﺪر ﻻﻏﺮ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ‬‫ﮔﺮدﻧﺶ ﭼﻘﺪر ﺷﻞ ﺷﺪﻩ‪ .‬هﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎدرم را ﺟﻮان‪ ،‬ﺳﺮخ و ﺳﻔﯿﺪ و ﺧﻨﺪان ﺗﺼﻮر ﻣﯽﮐﺮدم‪،‬‬‫ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﻋﯿﻨﮏ ﻗﺎب ﻓﻠﺰﯾﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﯿﺰی دارد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻤﯽ ﺷﺒﯿﻪ زﻧﯽ ﭘﯿﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻼ را ﺳﺮش آوردﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ اﯾﻦ ﺑﻼ را ﺳﺮش آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫وﻃﻦ اﯾﻦ ﺑﻼ را ﺳﺮش آوردﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ‪ ،‬هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬و ﻣﺎﻣﺎن و‬‫ﺑﺎﺑﺎ و هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اذﯾﺘﺸﺎن ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ‪.‬‬‫♢‬‫آن ﺷﺐ ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﺒﺮد‪ .‬ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺎﻣﺎن در ﺳﺮم ﻣﯽﭘﯿﭽﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺮ ﺷﺎم ﺳﺎﮐﺖ و ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬‫و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ هﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰدﯾﻢ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺣﺮف اﺷﺘﺒﺎهﯽ ﻧﺰﻧﻢ‬‫و ﭼﻮن او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آﺧﺮﯾﻦ اﺧﺒﺎر درهﻢ ﺑﻮد‪ ،‬اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﻣﺴﺆل ﺑﻤﺐﮔﺬاریهﺎ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺶ ﮔﺮوﻩ ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﺣﻤﻠﻪ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ‬‫وﯾﺪﺋﻮی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺣﺎوی اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﮔﻔﺖ در اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺴﯽ‬‫ﻗﺮار ﻧﺪادﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫در ﺗﺨﺘﻢ دراز ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ رادﯾﻮﯾﯽ ﺗﻠﻔﻨﯽ دﯾﺮوﻗﺖ ﮔﻮش دادم‪ ،‬ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬‫ﻣﺸﮑﻼت ﺟﻨﺴﯽ ﺑﻮد‪ ،‬و ﯾﮏ ﯾﺎروی هﻢﺟﻨﺲﮔﺮا ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ ﺑﻪ ﺣﺮفهﺎﯾﺶ‬‫‪٧٢‬‬

‫ﺑﺎ ﯾﮏ وﯾﺮاﯾﺸﮕﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ »ﮔﯿﻤﭗ« ‪ ١٣٥‬ﺑﺎز ﮐﺮدم و هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮ از ون را از‬‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ﭘﺎک ﮐﺮدم‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻤﺎن و هﺮ ﭼﯿﺰی را ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻋﮑﺲهﺎ را در اﮐﺲﻧﺖ ﭘﺴﺖ ﮐﺮدم و هﺮ ﭼﯿﺰ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﻣﻮرد ون هﺎ ﻧﻮﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﺎروهﺎ ﻗﻄﻌﺎً داﺷﺘﻨﺪ دﻧﺒﺎل اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﻤﯽﺑﺮد‪.‬‬‫ﮐﺎری ﻧﻤﯽﺷﺪ ﮐﺮد ﺟﺰ اﯾﻦ ﮐﻪ دزدان درﯾﺎﯾﯽ ﮐﻮﮐﯽ ﺑﺎزی ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺣﺘﯽ در اﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ‬‫هﻢ ﮐﻠﯽ ﺑﺎزﯾﮑﻦ در ﺑﺎزی ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻢ واﻗﻌﯽ دزدان درﯾﺎﯾﯽ ﮐﻮﮐﯽ ﺗﺎراج ﮐﻮﮐﯽ ‪ ١٣٦‬ﺑﻮد و ﯾﮏ‬‫ﭘﺮوژﻩٔ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﻋﺪﻩ ﻧﻮﺟﻮان ﻓﻨﻼﻧﺪی ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﻃﺮﻓﺪار ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ‬‫»دتﻣﺘﺎل« ‪ ١٣٧‬ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎزی ﺑﺎ آن ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺳﺮوﯾﺲهﺎی‬‫ﻣﺎهﯽ ‪ ١٥‬دﻻری ﻣﺜﻞ »دﻧﯿﺎی اِﻧﺪر« ‪ ١٣٨‬و »ﻣﯿﺪل ارث ﮐﻮﺋﺴﺖ« ‪ ١٣٩‬و »دﯾﺴﮏورﻟﺪ‬‫داﻧﺠﻨﺰ« ‪ ١٤٠‬ﻟﺬتﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫وارد ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺪم و هﻤﺎنﺟﺎ ﺑﻮدم‪ ،‬روی ﻋﺮﺷﻪٔ زاﻣﺒﯽ ﭼﺎرﺟﺮ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﮐﻢ‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎزی ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﮔﻮش ﺑﺪهﻢ‪ ،‬ﺑﺲ ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺤﺖهﺎی ﺧﺎم‪ ،‬وﻟﯽ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺧﻨﺪﻩدار و ﺧﻮدﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﻣﺸﺐ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻨﺪم‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻠﻔﻦﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﮐﻪ از ﺑﻌﺪ‬‫از ﺣﻤﻼت‪ ،‬هﻢﺧﻮاﺑﮕﯽ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺳﺨﺖ اﺳﺖ ﺳﺆال ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ در ﮔﻔﺘﮕﻮی ﺳﮑﺴﯽ در‬‫رادﯾﻮ هﻢ از ﻣﻮﺿﻮع ﮔﺮﯾﺰی ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫رادﯾﻮ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدم و ﺻﺪای ﺧﺮﺧﺮ ﻣﻮﺗﻮر ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ را از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻣﻦ در ﻃﺒﻘﻪٔ ﺑﺎﻻی ﺧﺎﻧﻪﻣﺎن‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﺧﺎﻧﻢهﺎی رﻧﮕﯽ ﻗﺮار دارد‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ‬‫ﺳﻘﻒ ﺷﯿﺐدار ﺷﯿﺮواﻧﯽ و ﭘﻨﺠﺮﻩهﺎﯾﯽ در دو ﻃﺮف اﺗﺎق دارم ــ ﯾﮑﯽ ﻣﻨﻈﺮﻩٔ ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺤﻠﻪٔ‬‫ﻣﯿﺸﻦ را دارد‪ ،‬و دﯾﮕﺮی ﺑﺮ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺟﻠﻮی ﺧﺎﻧﻪﻣﺎن ﻣﺸﺮف اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً در هﻤﻪٔ ﺳﺎﻋﺎت‬‫ﺷﺐ ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯽﮔﺬرﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺻﺪای ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﻣﺘﻔﺎوت داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺳﺮاغ ﭘﻨﺠﺮﻩٔ ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن رﻓﺘﻢ و ﻻی ﮐﺮﮐﺮﻩ را ﺑﺎﻻ دادم‪ .‬ﭘﺎﯾﯿﻦ در ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬ﯾﮏ‬‫ون ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻘﻔﺶ ﭘﺮ ﺑﻮد از آﻧﺘﻦهﺎی رادﯾﻮﯾﯽ‪ ،‬آﻧﺘﻦهﺎﯾﯽ ﺑﯿﺶ از‬‫آﻧﭽﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل روی ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬داﺷﺖ ﺧﯿﻠﯽ آرام از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ‪،‬‬‫و ﯾﮏ آﻧﺘﻦ ﺑﺸﻘﺎﺑﯽ روی ﺳﻘﻔﺶ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻣﯽﭼﺮﺧﯿﺪ‪.‬‬‫هﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ون اﯾﺴﺘﺎد و ﯾﮑﯽ از درهﺎی ﻋﻘﺒﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ــ دﯾﮕﺮ از ﺳﯽ ﻣﺘﺮی هﻢ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮﻣﺶ را ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﯽدادم ــ از آن ﭘﯿﺎدﻩ‬‫ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر وﺳﯿﻠﻪٔ دﺳﺘﯽ هﻤﺮاﻩ داﺷﺖ‪ ،‬و درﺧﺸﺶ آﺑﯽ آن ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩاش ﻣﯽﺗﺎﺑﯿﺪ‪ .‬او‬‫ﻋﻘﺐ و ﺟﻠﻮ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬اول ﺑﻪ ﻃﺮف هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ رﻓﺖ‪ ،‬و روی دﺳﺘﮕﺎهﺶ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﯾﺎدداﺷﺖ‬‫ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدم آﻣﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰی آﺷﻨﺎ در ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻨﺶ ﺑﻮد‪ ،‬آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺳﺮش‬‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮد ــ‬‫او ﯾﮏ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب داﺷﺖ! وزارت اﻣﻨﯿﺖ داﺷﺖ دﻧﺒﺎل ﮔﺮﻩهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﮔﺸﺖ‪.‬‬‫ﮐﺮﮐﺮﻩ را ول ﮐﺮدم و ﺑﻪ آن ﺳﻮی اﺗﺎق ﺑﻪ ﻃﺮف اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ ﺷﯿﺮﺟﻪ زدم‪ .‬آن را روﺷﻦ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﻧﯿﻤﯿﺸﻦ ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎ از ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ »هﯿﭻ ﺑﻬﺎﯾﯽ زﯾﺎد‬‫ﻧﯿﺴﺖ« رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد داﻧﻠﻮد ﮐﻨﻢ‪ .‬دوﺷﺎﺧﻪ را از دﯾﻮار ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬و ﺑﻌﺪ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮ ﭘﻨﺠﺮﻩ رﻓﺘﻢ و ﮐﺮﮐﺮﻩ را ﮐﺴﺮی از اﯾﻨﭻ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬‫ﯾﺎرو داﺷﺖ ﺑﺎز هﻢ ﺑﻪ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎﺑﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮد و ﺟﻠﻮی ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﻣﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﻮار ون ﺷﺪ و رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫دورﺑﯿﻨﻢ را درآوردم و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ از ون و آﻧﺘﻦهﺎﯾﺶ ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ آﻧﻬﺎ را‬‫< ﺳﻼم‬‫ﺑﺮای ﯾﮏ دزد درﯾﺎﯾﯽ در ﺣﺎل ﻋﺒﻮر ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‪.‬‬‫< ﮐﻮﮐﻢ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟‬‫او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫< ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ؟‬‫< ﭼﻮن ﻋﻀﻮ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩٔ اﻣﺘﯿﺎز ﺗﺠﺮﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮی‪.‬‬‫‪١٣٥ GIMP‬‬‫‪١٣٦ Clockwork Plunder‬‬‫‪١٣٧ Death-metal‬‬‫‪١٣٨ Ender’s Universe‬‬‫‪١٣٩ Middle Earth Quest‬‬‫‪١٤٠ Discworld Dungeons‬‬‫‪٧٣‬‬‫• ‪١٢‬‬‫• دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز‬‫• ﭘﻮﺗﺮرو هﯿﻞ‬‫ﻓﻘﻂ دو ﻧﻔﺮ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺪرﺳﻪٔ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺗﻄﺒﯿﻖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺪرﺳﻪهﺎ‬‫وﺿﻌﯿﺖ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮال ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﯾﻦ ﮐﻮﺋﯿﺰهﺎ هﻤﻪﺷﺎن را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫هﻤﯿﻦ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﭼﯿﺰی ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد‪ :‬ﮐﺴﯽ از وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ داﺷﺖ از اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬اﮐﺲﻧﺖ ﺗﺤﺖ ﻧﻔﻮذ‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎ در ﺑﯿﻦ ﺧﻮدﻣﺎن ﺟﺎﺳﻮس داﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﻋﺠﺐ آﺷﻐﺎﻟﯽ‪.‬‬‫< اهﻞ ﮐﺠﺎﯾﯽ؟‬‫< ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ ﺣﺲ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽداد‪.‬‬‫< ﮐﺠﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ؟‬‫از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪم‪ .‬اﺗﻔﺎق ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺖ در ﺑﺎزی رخ ﻣﯽداد‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ رﻓﺘﻢ ﺳﺮوﻗﺖ‬‫وبﺳﺎﯾﺖ »ﻻﯾﻮﺟﻮرﻧﺎل« ‪ ١٤١‬و ﺷﺮوع ﮐﺮدم از ﺑﻼگ ﺑﻪ ﺑﻼگ ﻣﺮور ﮐﺮدن‪ .‬ﺷﺶ هﻔﺖ ﺗﺎﯾﯽ‬‫ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺧﻮﻧﻢ را در رگهﺎﯾﻢ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫وﺑﻼگ ﻧﻮﯾﺲهﺎی روی ﻻﯾﻮﺟﻮرﻧﺎل ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻮﺋﯿﺰ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﺟﻮر »هﺎﺑﯿﺘﯽ« ‪١٤٢‬‬‫هﺴﺘﯿﺪ؟ آﯾﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاﺑﺘﺎن ﺧﻮب اﺳﺖ؟ ﺟﻪ ﺳﯿﺎرﻩای را ﺑﯿﺶ از هﻤﻪ دوﺳﺖ‬‫دارﯾﺪ؟ ﮐﺪام ﮐﺎراﮐﺘﺮ از ﻓﻼن ﻓﯿﻠﻢ هﺴﺘﯿﺪ؟ ﻧﻮع اﺣﺴﺎﺳﯽﺗﺎن ﭼﯿﺴﺖ؟ اﯾﻨﻬﺎ را ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‬‫و ﺑﺮای دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ و آﻧﻬﺎ هﻢ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻧﺘﺎﯾﺠﺸﺎن را ﺑﺎ هﻢ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺑﯽﺿﺮر‪.‬‬‫وﻟﯽ ﮐﻮﺋﯿﺰی ﮐﻪ آن ﺷﺐ هﻤﻪٔ وبﻻگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ را ﭘﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬هﺮ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد‬‫ﻏﯿﺮ از ﺑﯽﺿﺮر‪:‬‬‫• ﺟﻨﯿﺴﺖﺗﺎن ﭼﯿﺴﺖ‬‫• ﮐﻼس ﭼﻨﺪﻣﯿﺪ؟‬‫• ﺑﻪ ﮐﺪام ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽروﯾﺪ؟‬‫• ﮐﺠﺎی ﺷﻬﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ﮐﻮﺋﯿﺰهﺎ ﻧﺘﺎﯾﺞ را روی ﻧﻘﺸﻪای ﺑﺎ ﺳﻨﭽﺎقهﺎی رﻧﮕﯽ ﺑﺮای ﻣﺪارس و ﻣﺤﻠﻪهﺎ ﭼﺎپ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺗﻮﺻﯿﻪهﺎی ﺑﯽﻣﺰﻩای ﺑﺮای ﺧﺮﯾﺪ ﭘﯿﺘﺰا و اﯾﻦ ﺟﻮر ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت ﻣﯽدادﻧﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺆالهﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﻮابهﺎی ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪:‬‬‫• ﻣﺮد‬‫♢‬‫ﻣﻦ دﯾﺴﮏهﺎی اﮐﺲﻧﺖ را ﺑﻪ ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ دادﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬و آﻧﻬﺎ هﻢ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ دﯾﺴﮏ دادﻩ ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ‬‫را ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم را در ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم و در ﻃﯽ‬‫ﺳﺎلهﺎ ﺻﺪهﺎ دوﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﻮدﮐﺴﺘﺎن ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺗﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻓﻮﺗﺒﺎل ﺑﺎزی ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻻرپ زدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫ﮐﻪ در ﮐﻠﻮپهﺎ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ آﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﺗﯿﻢ ایآرﺟﯽ‬‫ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻠﯽ آدم ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ آنﻗﺪر ﺑﻬﺸﺎن اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬‫دﯾﺴﮏ اﮐﺲﻧﺖ را ﺑﻬﺸﺎن ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺧﻮﻟﻮ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ از اوﻟﯿﻦ زﻧﮓ ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺳﻪ ﺑﺎر ﭘﺸﺖ ﺳﺮ هﻢ‪ ،‬و ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﯿﺪارش ﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬او در اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻮد و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﮔﭗ اﻣﻨﯽ‬‫ﺑﺎ هﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬ﻟﯿﻨﮏ ﭘﺴﺖ ﺑﻼﮔﻢ درﺑﺎرﻩٔ ونهﺎ را ﺑﻪ او دادم و او ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ در‬‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬‫‪ ،Live Journal١٤١‬ﯾﮑﯽ از وبﺳﺎﯾﺖهﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺑﻼگهﺎ ﺳﺮوﯾﺲ ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﻪ دارن دﻧﺒﺎل ﻣﺎ ﻣﯽﮔﺮدن؟‬‫‪١٤٢ Hobbit‬‬‫‪٧٤‬‬‫< ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﭼﻄﻮرﻩ؟‬‫< ﭼﻄﻮرﻩ هﻤﻪ رو ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﻢ اﻧﮕﺎر دارﯾﻢ ﯾﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺟﻮوﻧﯽ‬‫ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﻢ و ﺑﻌﺪ اﮔﺮ هﻢ ﮐﺴﯽ ﭘﯿﺪاش ﺷﺪ و ﺳﺆال ﮐﺮد ﭼﯽﮐﺎر دارﯾﻢ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺑﻬﺎﻧﻪ هﻢ دارﯾﻢ‬‫< اﯾﻦ ﮐﺎﻣﻼً ﺟﻮاب ﻣﯽدﻩ! ﺗﻮ ﻧﺎﺑﻐﻪای ﺧﻮﻟﻮ‪.‬‬‫< ﻣﯽدوﻧﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ رو هﻢ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﯽآد‪ :‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‬‫< ﮐﺠﺎ؟‬‫< »ﺣﻤﻮﻣﺎی ﺳﻮﺗﺮو« ‪١٤٣‬‬‫در ﺟﻮاب‪ ،‬ﮐﻮﺋﯿﺰ را ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬‫< ﺧﺪای ﻣﻦ ﮐﺎرﻣﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪﺳﺖ‬‫< ﻧﻪ اوﻧﻘﺪر ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﮐﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ‬‫< ﭼﻄﻮر؟‬‫< اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ از ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ ــ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ‬‫ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺑﺪی ﺗﺎ آﺧﺮ دﻧﯿﺎ ﺑﻬﺸﻮن اﻋﺘﻤﺎد داری؟‬‫< مم ‪ ٢٠-٣٠‬ﯾﺎ هﻤﯿﻦ ﺣﺪود‬‫< ﻣﯽﺧﻮام ﯾﻪ ﺗﻌﺪاد آدم ﮐﺎﻣﻼً ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﻢ و ﯾﻪ ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد‬‫ﺗﺒﺎدل ﮐﻠﯿﺪ راﻩ ﺑﻨﺪازﯾﻢ‬‫ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد ﯾﮑﯽ از آن ﻣﻔﺎهﯿﻢ ﺑﺎﺣﺎل رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﺖ ﮐﻪ درﺑﺎرﻩاش ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدم وﻟﯽ‬‫هﺮﮔﺰ اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮏ راﻩ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﺪون ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺮای اﻃﻤﯿﻨﺎن از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ‬‫ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﺪ‪ ،‬ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮔﻮش ﺑﺪهﺪ‪.‬‬‫ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺖ ﮐﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﺎ اﻓﺮاد ﺷﺒﮑﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﯿﺪ‪،‬‬‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﻣﺎﺟﺮا را ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫< ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺣﺘﻤﺎً‪ .‬ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺧﻮای هﻤﻪ رو ﺑﺮای ﺛﺒﺖ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯽ؟‬‫< اﯾﻦ رو ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ از ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ ــ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻪ ﺑﺪون ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدن اﯾﻦ ﮐﺎر‬‫رو ﮐﺮد؟‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪای ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﭘﺎﮐﺸﺎن ﮐﺮد‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮد و دوﺑﺎرﻩ ﭘﺎک ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‪.‬‬‫< اﮔﻪ دارل ﺑﻮد ﻣﯽدوﻧﺴﺖ ﭼﯽ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد‬‫< ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬اون اﺳﺘﺎد اﯾﻦ ﺟﻮر ﮐﺎرهﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪١٤٣ Sutro baths‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﭼﯿﺰی ﺗﺎﯾﭗ ﻧﮑﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮد‪:‬‬‫‪٧٥‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٠‬‬‫اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﺪﻩٔ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ وارد ﻣﺎﺟﺮا ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﺪﻩی ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻤﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ وﻟﯽ‬‫ﺑﻪ ﻃﺮزی ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺧﻮب ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ در ﻣﯿﺎن ﺧﻮدﺗﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ؟ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ او را ﻣﺤﮑﻮم ﮐﻨﯿﺪ‪،‬‬‫ﺑﮕﺬارﯾﺪش ﺑﯿﺦ دﯾﻮار و از ﺧﻮدﺗﺎن ﻃﺮدش ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦﻃﻮری ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺟﺎﺳﻮس‬‫دﯾﮕﺮی ﻣﯿﺎن ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﻮد‪ ،‬و اﯾﻦ ﺟﺎﺳﻮس ﺟﺪﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺟﺎﺳﻮس ﻗﺒﻠﯽ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ آن راﺣﺘﯽ ﮔﯿﺮ ﻧﯿﻔﺘﺪ‪.‬‬‫ﯾﮏ اﯾﺪﻩٔ ﺑﻬﺘﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ‪ :‬ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺟﺎﺳﻮس‪ .‬ﺑﻌﺪ‪ ،‬او و‬‫رؤﺳﺎﯾﺶ را ﺑﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﻧﺎدرﺳﺖ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ رؤﺳﺎی ﺟﺎﺳﻮس ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر‬‫دادﻩاﻧﺪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ درﺑﺎرﻩٔ ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽروﯾﺪ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﮕﺬارﯾﺪ هﻤﻪ ﺟﺎ دﻧﺒﺎل ﺷﻤﺎ‬‫ﺑﯿﺎﯾﺪ و هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﯾﺎدداﺷﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ ﺑﺎ‬‫ﺑﺨﺎر ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ و ﮔﺰارﺷﯽ را ﮐﻪ از ﺷﻤﺎ دادﻩ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮔﺰارش ﺟﻌﻠﯽ ﻋﻮض ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ‪،‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﮐﺎری ﮐﻨﯿﺪ او ﻧﺎﻣﺘﻌﺎدل و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ آﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن از ﺷﺮش‬‫ﺧﻼص ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف‪ ،‬هﻮﯾﺖ ﻃﺮف دﯾﮕﺮ را ﻓﺎش‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺣﻤﻠﻪٔ واﺳﻄﻪ و اﮔﺮ ﺧﻮب ﻓﮑﺮش را ﺑﮑﻨﯿﺪ‪ ،‬ﭼﯿﺰ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺴﯽ‬‫ﮐﻪ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺷﻤﺎ را واﺳﻄﻪﮔﺮی ﮐﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ هﺰار ﮐﻠﮏ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺮﺗﺎن ﺳﻮار ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬راﻩ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮای ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺣﻤﻠﻪٔ واﺳﻄﻪ وﺟﻮد دارد‪ :‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ از رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫از رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ دﺷﻤﻦ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭘﯿﻐﺎمهﺎی ﺷﻤﺎ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ از آﻧﻬﺎ‬‫ﺳﺮدرﺑﯿﺎورد‪ ،‬ﺗﻐﯿﯿﺮﺷﺎن دهﺪ ﯾﺎ دوﺑﺎرﻩ آنهﺎ را ارﺳﺎل ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از اﺻﻠﯽﺗﺮﯾﻦ دﻻﯾﻞ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ از رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﯾﺎدﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩ از رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﯿﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﺎ‬‫آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ و ﺷﺮﯾﮑﺘﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ دو رﻣﺰ ﻣﺸﺘﺮک داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﺪ‪،‬‬‫ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺮای رﻣﺰﻧﮕﺎری و رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﭘﯿﻐﺎمهﺎﯾﺘﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ واﺳﻄﻪ‪،‬‬‫ﺧﺎرج از ﮔﻮد ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬‫در رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ‪ ،‬هﺮ ﮐﺎرﺑﺮ دو ﮐﻠﯿﺪ دارد‪ .‬اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪهﺎ زﻧﺠﯿﺮﻩهﺎی ﻃﻮﻻﻧﯽ‬‫از ﻋﺒﺎرات رﯾﺎﺿﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ در ﯾﮏ ﺧﺎﺻﯿﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺸﺘﺮک‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬هﺮ ﭼﯿﺰی را ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ در هﻢ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﯿﺪ‬‫و ﺑﺎﻟﻌﮑﺲ‪ .‬اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮ اﯾﻦ‪ ،‬اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ ــ‬‫اﮔﺮ ﭘﯿﻐﺎﻣﯽ را ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎ آن ﯾﮑﯽ ﮐﻠﯿﺪ رﻣﺰ ﺷﺪﻩ‬‫)و ﺑﺮﻋﮑﺲ(‪.‬‬‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ هﺮ ﯾﮏ از اﯾﻦ دو ﮐﻠﯿﺪ را ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ )ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺪام ﯾﮏ( و ﻣﻨﺘﺸﺮش‬‫ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬آن را ﺑﻪ ﭼﯿﺰی ﮐﺎﻣﻼً ﻏﯿﺮ ﺳﺮی ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬در واﻗﻊ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ هﺮ ﮐﺴﯽ در دﻧﯿﺎ‬‫ﺑﺪاﻧﺪ اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ دﻻﯾﻞ واﺿﺢ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ« ﺷﻤﺎ‪.‬‬‫ﮐﻠﯿﺪ دﯾﮕﺮ را در ﺗﺎرﯾﮏﺗﺮﯾﻦ زواﯾﺎی ذهﻨﺘﺎن ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬هﻤﭽﻮن ﺟﺎﻧﺘﺎن از آن‬‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬هﺮﮔﺰ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدهﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ« ﺷﻤﺎ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﺷﻤﺎ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﺎ رؤﺳﺎﯾﺘﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺮای هﻤﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻤﺎ هﻢ ﺑﺮای هﻤﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﻤﺎ را ﻧﻤﯽداﻧﺪ ﺟﺰ ﺧﻮدﺗﺎن‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ‬‫آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽداﻧﺪ ﺟﺰ ﺧﻮدﺷﺎن‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﺮای آﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﻐﺎم ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ‪ .‬اول‪ ،‬آن را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮدﺗﺎن‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ هﻤﯿﻦﻃﻮری اﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎم را ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ و هﻤﻪ ﭼﯿﺰ هﻢ ﺧﻮب‬‫ﭘﯿﺶ ﻣﯽرود‪ ،‬ﭼﻮن وﻗﺘﯽ ﭘﯿﻐﺎم ﻣﯽرﺳﺪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﻓﻬﻤﻨﺪ از ﻃﺮف ﺷﻤﺎ رﺳﯿﺪﻩ‪ .‬از ﮐﺠﺎ‬‫‪٧٦‬‬

‫ﺧﺐ‪ ،‬آﺳﺎنﺗﺮﯾﻦ راﻩ ﺑﺮای ﺣﻞ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ‬‫ﺻﻮرت ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﭘﺨﺶ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﭘﯽ ﺑﺮدن ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪ واﻗﻌﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای هﻤﻪ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎن‬‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪٔ واﺳﻄﻪ ﺳﺨﺖ و ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﭼﻪ؟ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﮐﺮدن در ﻣﻮرد‬‫هﺮ ﭼﯿﺰ‪ ،‬درﺳﺖ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺳﺮی ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺶ ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮش را ﺑﮑﻨﯿﺪ ــ ﭼﻨﺪ‬‫ﻣﯿﻠﯿﺎرد دﻻر ﺧﺮج ﺗﺒﻠﯿﻎ ﺷﺎﻣﭙﻮ و آﺷﻐﺎلهﺎﯾﯽ از اﯾﻦ دﺳﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﻧﺪ‬‫ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮی از ﻣﺮدم از ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺒﻠﯿﻐﺶ را ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺧﺒﺮ دارﻧﺪ؟‬‫ﻣﯽﻓﻬﻤﻨﺪ؟ از اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ آن را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻌﺎدل اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻬﺮ ﺧﻮدﺗﺎن ﯾﺎ‬‫اﻣﻀﺎﯾﺘﺎن را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﯿﻐﺎم ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪ .‬ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﻦ اﯾﻦ را ﻧﻮﺷﺘﻢ‪ ،‬و ﻧﻪ هﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی‪.‬‬‫هﯿﭻﮐﺲ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ آن را دﺳﺘﮑﺎری ﮐﺮدﻩ ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮش دادﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪«.‬‬‫ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﺎر واﻗﻌﺎً ﭘﯿﻐﺎم ﺷﻤﺎ را ﺳﺮی ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽدارد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩ اﺳﺖ )ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ ﺑﻪ ارﺳﺎل ﭘﯿﻐﺎم ﺑﻪ هﻤﺎن ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی‬‫ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻤﺎ را دارﻧﺪ ﻣﺤﺪود ﺧﻮاهﯿﺪ ﺷﺪ‪ (.‬هﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎم را در ﻣﯿﺎﻧﻪٔ‬‫راﻩ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ آن را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﭘﯿﻐﺎم را ﺗﻐﯿﯿﺮ دهﻨﺪ و واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻨﺪ‬‫از ﻃﺮف ﺷﻤﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﻧﺨﻮاهﯿﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪاﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ راﻩ ﺣﻞ‬‫ﺑﻬﺘﺮی ﻧﯿﺎز دارﯾﺪ‪.‬‬‫راﻩ آﺳﺎنﺗﺮی هﻢ ﺑﺮای ﺣﻞ ﻣﺴﺄﻟﻪٔ واﺳﻄﻪ هﺴﺖ‪ :‬ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﭘﯿﺶ از‬‫آن ﮐﻪ از ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﯽ ﺧﺎرج ﺷﻮﯾﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ و رؤﺳﺎﯾﺘﺎن ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﺪ و ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮﻩ ﺑﺨﻮرﯾﺪ‬‫و ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﺘﺎن را ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ‪ .‬دﯾﮕﺮ واﺳﻄﻪای در ﮐﺎر ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد! ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ را دارﯾﺪ‪ ،‬ﭼﻮن آﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﮐﻠﯿﺪهﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫ﺷﻤﺎ دادﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﯿﻐﺎم را ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮدﺗﺎن رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬آن را‬‫ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ رﺋﯿﺴﺘﺎن هﻢ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭘﯿﻐﺎم دو ﺑﺎر ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻗﻔﻞ اول‬‫ــ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ رﺋﯿﺲ ــ ﻓﻘﻂ وﻗﺘﯽ ﺑﺎز ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ رﺋﯿﺴﺘﺎن ﺗﺮﮐﯿﺐ‬‫ﺷﻮد‪ .‬ﻗﻔﻞ دوم ــ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﻤﺎ ــ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺎز ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫رؤﺳﺎﯾﺘﺎن ﭘﯿﻐﺎم را درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬آن را ﺑﺎ هﺮ دو ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺎز ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺣﺎﻻ ﻣﻄﻤﺌﻨﻨﺪ‬‫ﮐﻪ اﻟﻒ( ﺷﻤﺎ ﭘﯿﻐﺎم را ﻧﻮﺷﺘﻪاﯾﺪ و ب( ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آن را ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎی ﮐﺎر‪ ،‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﺣﺪی ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر وﺟﻮد دارد‪ :‬ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﻼﻗﺎت و ﮐﻠﯿﺪ ﻣﻌﺎوﺿﻪ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ در روز را ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ‬‫ﺻﺮف ﮐﺎری ﻣﻌﺎدل ﻧﻮﺷﺘﻦ دﻓﺘﺮﭼﻪٔ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﯾﻦ آدمهﺎ ﻣﺎﯾﻠﻨﺪ اﯾﻦﻗﺪر وﻗﺖ‬‫ﺻﺮف ﺷﻤﺎ ﮐﻨﻨﺪ؟‬‫ﺗﺸﺒﯿﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ دﻓﺘﺮﭼﻪٔ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﻔﯿﺪ اﺳﺖ‪ .‬دﻧﯿﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﭘﺮ از دﻓﺘﺮﭼﻪٔ ﺗﻠﻔﻦ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎرﻩای اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﯿﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ آن را در دﻓﺘﺮﭼﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬وﻟﯽ‬‫ﺑﺴﯿﺎری از ﺷﻤﺎرﻩهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر روزﻣﺮﻩ ﺑﻪ آنهﺎ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﯿﺪ را ﯾﺎ از ﺣﻔﻆ ﺑﻮدﯾﺪ و‬‫ﯾﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ از ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ اﻣﺮوز هﻢ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺮوﻧﻢ‪ ،‬از‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﯾﺎ دارل ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ ﻓﻼن ﺷﻤﺎرﻩای را ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ هﺴﺘﻢ دارﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر آﺳﺎنﺗﺮ‬‫و ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ از ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺷﻤﺎرﻩ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﯿﻨﺎنﺗﺮ هﻢ هﺴﺖ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﺧﻮﻟﻮ ﺷﻤﺎرﻩای را داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن دارم‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻪ آن ﺷﻤﺎرﻩ هﻢ اﻃﻤﯿﻨﺎن‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »اﻋﺘﻤﺎد ﺑﺎواﺳﻄﻪ« ــ اﻋﺘﻤﺎدی ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺒﮑﻪٔ رواﺑﻂ ﻣﺎ‬‫ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﺣﺎل اﺳﺖ‪ .‬روزی ﮐﻪ اﯾﻦ را ﮐﺸﻒ ﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﻦ و دارل ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ هﻢ ﮐﻠﯿﺪ‬‫رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﻣﺎﻩهﺎ‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎت ﻓﻮق ﺳﺮی ﻧﻈﺎﻣﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﮐﺠﺎ‬‫هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آﯾﺎ ون هﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ دارل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪ ،‬را از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ رد و‬‫ﺑﺪل ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﻠﯽ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ و از اﯾﻦ روش ارﺗﺒﺎط ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ ارﺗﺒﺎﻃﺎﺗﺘﺎن ﮐﺎﻣﻼً اﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﻻت را ﺑﮑﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﺜ ً‬‫ﻼ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﮔﻮل ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ رﺋﯿﺲﺗﺎن اﺳﺖ‬‫ﭼﻪ؟ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﻐﺎم را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮدﺗﺎن و ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬‫آن را رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬آن را دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ واﻗﻌﯽ رﺋﯿﺲﺗﺎن رﻣﺰ ﻣﯽﮐﻨﻢ و‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﺋﯿﺲﺗﺎن ﻣﯽداﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ از ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﭘﯿﻐﺎم را ﻧﻮﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﺪ و ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ از ﺧﻮدش ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ آن را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻤﻮﻧﻪٔ ﺑﺰرﮔﺘﺮی از هﻤﯿﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﻟﻮ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽﮐﻨﻢ‬‫ﺗﺎ ﮐﻠﯿﺪش را ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ آن را در »دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ« ﺧﻮد ــ ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ از ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮدم اﻣﻀﺎ ﮐﺮدﻩام ــ ﺑﮕﺬارم ‪ .‬ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ آن را‬‫ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻦ ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ و اﻃﻤﯿﻨﺎن داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ــ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ هﻤﺎن ﮐﻠﯿﺪ ــ‬‫و ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻋﻨﮑﺒﻮت ﭼﺎقِ وﺳﻂ ﺗﺎر ﻋﻨﮑﺒﻮت‪ ،‬آن وﺳﻂ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ‪ ،‬و ﺗﻤﺎم‬‫رازهﺎی ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاهﺪ داﺷﺖ‪.‬‬‫‪٧٧‬‬

‫»ﭘﺲ ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﻓﻘﻂ ﮐﺴﺎﻧﯽ آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﺑﻬﺸﺎن اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻢ‪،‬‬‫و ﻧﻤﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﭼﺮا ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ هﻤﻪ را داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﻢ و ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﺳﺮی ﺑﺮاﯾﺸﺎن‬‫ﭘﯿﻐﺎم ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ »اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﻣﺎل اﯾﻦ ﻃﺮف اﺳﺖ‪«.‬‬‫اﯾﻦﻃﻮری ﻣﻦ دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪام را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽدهﻢ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﺮض ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد‬‫دارﯾﺪ و ﻣﻦ ﺻﺤﺖ هﻤﻪٔ ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﻣﻮﺟﻮد در دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدﻩام‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‬‫و ﺑﻪ دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ ﺧﻮدﺗﺎن اﺿﺎﻓﻪاش ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﺮ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی را ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺗﻤﺎم‬‫دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ را ﺑﻪ او ﺑﺪهﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ‪ ،‬دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ ﺑﺰرگ و ﺑﺰرگﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ اﯾﻦ‬‫ﻓﺮض ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪی زﻧﺠﯿﺮﻩ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬و او ﺑﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪی در زﻧﺠﯿﺮﻩاش اﻋﺘﻤﺎد‬‫داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ و اﻟﯽ آﺧﺮ‪ ،‬اﻣﻨﯿﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺷﺪﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ اﺷﮑﺎلهﺎی ﮐﺪ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻗﺒﻼً ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ »ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﺑﺪون ﻣﺮز«‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖآور ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر ﻣﯽﮔﻮﯾﯿﻢ »ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ«‪ .‬ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﺷﮑﺎل دو ﻧﻔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬‫ﺟﻮاب ﻣﯽدهﺪ‪» .‬ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﮐﺎﻓﯽ ﭼﺸﻢ‪ ،‬هﻤﻪٔ اﺷﮑﺎلهﺎ ﺳﻄﺤﯽاﻧﺪ‪«.‬‬‫اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽهﺎی ﺛﺒﺖ ﮐﻠﯿﺪ ﻣﯽرﺳﯿﻢ‪ .‬اﯾﻨﻬﺎ دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﭼﯿﺰی هﺴﺘﻨﺪ‬‫ﮐﻪ از اﺳﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﯾﺪ‪ :‬ﻣﻬﻤﺎﻧﯽای ﮐﻪ هﻤﻪ دور هﻢ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﮐﻠﯿﺪهﺎی‬‫هﻤﻪٔ اﻓﺮاد دﯾﮕﺮ را ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ و دارل وﻗﺘﯽ ﺑﺎ هﻢ ﮐﻠﯿﺪ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﯾﮏ‬‫ﺟﻮر ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺛﺒﺖ ﮐﻠﯿﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻬﻤﺎﻧﯽای ﮐﻪ ﻓﻘﻂ دو ﻧﻔﺮ ﻣﻬﻤﺎن ﮔﯿﮏ‬‫در آن ﺷﺮﮐﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ ،‬ﻣﯽﺷﻮد هﺴﺘﻪٔ ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد را اﯾﺠﺎد ﮐﺮد‪،‬‬‫و ﺷﺒﮑﻪ از آﻧﺠﺎ رﺷﺪ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﮐﻢﮐﻢ ﮐﻪ اﻓﺮاد دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪﺗﺎن ﺑﺎ آدمهﺎی ﺟﺪﯾﺪ آﺷﻨﺎ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﺳﻢهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﻪ دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اﻓﺮاد ﺟﺪﯾﺪ ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﺪ ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩای ﮐﻪ از ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻌﺘﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬‫داﺷﺘﯿﻢ ﮔﺰارشهﺎی اﺷﮑﺎلهﺎ را ﻣﺮور ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ و ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﺟﺪﯾﺪ را‬‫ارﺳﺎل ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬هﻤﻪاش در ﭘﺲزﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪهﻨﮕﺎمﺳﺎزی ﺧﻮدﮐﺎر ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻻزم ﻧﺒﻮد‬‫ﮐﺎرﺑﺮان ﮐﺎری اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ‪ ،‬هﻔﺘﻪای ﯾﮏ ﺑﺎر ﯾﺎ هﻤﯿﻦ ﺣﺪود ﺑﯿﺪار ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﻣﯽدﯾﺪﻧﺪ‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺑﻬﺘﺮی دارﻧﺪ‪ .‬ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺖ وﻗﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪام‪،‬‬‫هﻤﯿﻦ ﻓﺮدا‪ ،‬ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺻﺪهﺎ هﺰار ﻧﻔﺮ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد!‬‫»ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﭘﺴﺮ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ هﻤﯿﻦ ﺳﺮ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﯾﺎد روزهﺎی هﺎراﺟﻮﮐﻮ ﻓﺎن ﻣَﺪﻧِﺲﻣﺎن اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﮐﻠﯽ ﭼﺎﻟﺶ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ‬‫ﮔﺮوﻩهﺎی ﺑﺰرگ ﻣﺮدم در آن ﺑﺎزیهﺎ داﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬وﻟﯽ دﺳﺖ ﮐﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻬﺶ دارﯾﻢ‪ .‬ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻮ‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ هﻤﺮاﻩ ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﯿﺎرن‪ ،‬و ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﺎً دﺳﺖ ﮐﻢ‬‫ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪش‪«.‬‬‫اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد و ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﮐﺮﻩ و ﻋﺴﻞ ﺑﺎ هﻢ ﺟﻮر درﻣﯽآﯾﻨﺪ‪.‬‬‫♢‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺳﺮش را از ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬هﯽ‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﺟﻮاب ﻣﯽدﻩ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺷﺪﻧﯿﻪ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ هﯿﭻﮐﺲ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻧﯿﺎرم‪ ،‬واﮐﻨﺶ‬‫ﻣﻦ اﺣﺘﻤﺎﻻً اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‪» :‬اﯾﻦ ﯾﺎرو ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻪ ﮐﯽ هﺴﺘﺶ؟« وﻟﯽ وﻗﺘﯽ اﯾﻦﺟﻮری ﺑﮕﯽ‪،‬‬‫ﺟﯿﻤﺰﺑﺎﻧﺪی ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻮ ﯾﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺼﻮﺻﯿﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ دﻋﻮت‪ .‬ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻮ‬‫ﮐﺴﯽ رو ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻮن ﻧﯿﺎرن وﮔﺮﻧﻪ راهﺸﻮن ﻧﻤﯽدﯾﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﯾﮏ اﺷﮑﺎل ﺗﻮی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و درﺳﺘﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﻤﯽ ﻗﻬﻮﻩ ﻧﻮﺷﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ و ﮐﻤﯽ ﺗﺎراج ﮐﻮﮐﯽ ﺑﺎزی ﮐﺮدم‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم راﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﻮکﮐﻦهﺎ ﺑﺎ ﺳﺆاﻻت‬‫ﻓﻀﻮﻻﻧﻪﺷﺎن ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪم‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ از ﺑﺎﻻی ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮﻩاش ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد‪» .‬داری ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟ اﮔﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف‬‫رو ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﺰﻧﯽ دوﺳﺖهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی هﻢ ﻣﯽآرن‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اَﻩ‪ «.‬اﯾﻦ روزهﺎ هﻔﺘﻪای ﯾﮏ ﺷﺐ را ﭘﯿﺶ ﺧﻮﻟﻮ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪم ﺗﺎ ﮐﺪ اﯾﻨﺪیﻧﺖ‬‫را ﺑﻪهﻨﮕﺎم ﻧﮕﻪدارﯾﻢ‪ .‬ﭘﯿﮓاِﺳﭙﻠﯿﻦ ﻣﺒﻠﻐﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﻔﺮ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺮداﺧﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﺑﺘﻮاﻧﻢ از ﮐﺪﻧﻮﯾﺴﯽ ﭘﻮﻟﯽ درﺑﯿﺎورم‪.‬‬‫♢‬‫‪٧٨‬‬

‫ﮔﻔﺖ‪» :‬دﯾﮕﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻦ ﺑﭽﻪهﺎ«‪ ،‬و دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻟﺒﻪٔ ﮐﻼﻩ ﮐﺎوﺑﻮﯾﯽاش زد‪ .‬او ﯾﮏ‬‫ﺳﺎﻣﻮآﯾﯽ ﭼﺎق ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﮔﺸﺎدﻩ ﺑﺮ ﺻﻮرت‪ ،‬و زﯾﺮ ﭘﯿﺮاهﻨﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻮهﺎی زﯾﺮ‬‫ﺑﻐﻞ و ﺷﮑﻢ و ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ از زﯾﺮش ﺑﯿﺮون زدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺴﺖ دﻻری از دﺳﺘﻪ‬‫اﺳﮑﻨﺎسهﺎﯾﻢ ﺟﺪا ﮐﺮدم و ﺑﻪ او دادم ــ ﻧﺮخ او ‪ ١٥٠‬درﺻﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ هﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺣﻤﺎمهﺎی ﺳﻮﺗﺮو‪ ،‬وﯾﺮاﻧﻪهﺎی ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ رمِ ﺑﻪﻇﺎهﺮ اﺻﯿﻞ اﻣﺎ ﻗﻼﺑﯽِ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺳﺎل ‪ ١٨٩٦‬ﮐﻪ اﻓﺘﺘﺎح ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺣﻤﺎم ﺳﺮﭘﻮﺷﯿﺪﻩٔ دﻧﯿﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﻮﻻرﯾﻮم ﺷﯿﺸﻪای‬‫وﯾﮑﺘﻮرﯾﺎﯾﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﭘﺮ از اﺳﺘﺨﺮ و وان و ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺳﺮﺳﺮﻩٔ آﺑﯽ‪ .‬در دهﻪٔ ﭘﻨﺠﺎﻩ از روﻧﻖ‬‫اﻓﺘﺎد و در ﺳﺎل ‪ ١٩٦٦‬ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ درﯾﺎﻓﺖ ﭘﻮل ﺑﯿﻤﻪ آن را ﺑﻪ آﺗﺶ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰی ﮐﻪ از آن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ‪ ،‬هﺰارﺗﻮﯾﯽ از ﺳﻨﮓهﺎی ﺑﺎد و ﺑﺎران ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ در‬‫ﺻﺨﺮﻩهﺎی ﺑﯽ آب و ﻋﻠﻒ اوﺷﻦﺑﯿﭻ ‪ ١٤٤‬ﺣﻔﺮ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﺑﺮای هﻤﻪٔ دﻧﯿﺎ‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ ﺧﺮاﺑﻪهﺎی رُم‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ‪ ،‬وﯾﺮان و ﭘﺮ رﻣﺰ و راز‪ ،‬و درﺳﺖ ﭘﺸﺖ آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻏﺎر هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ درﯾﺎ‬‫راﻩ دارﻧﺪ‪ .‬در ﻣﺪهﺎی ﺷﺪﯾﺪ‪ ،‬اﻣﻮاج از ﻏﺎرهﺎ رد ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺮ ﺧﺮاﺑﻪهﺎ ﻣﯽﭘﺎﺷﻨﺪ ــ ﺣﺘﯽ‬‫ﻣﻌﺮوف ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺎﻩ و ﺑﯽﮔﺎﻩ ﺗﻮرﯾﺴﺘﯽ را ﺑﻪ درون اﻗﯿﺎﻧﻮس ﮐﺸﯿﺪﻩ و ﻏﺮق ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫اوﺷﻦﺑﯿﭻ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻌﺪﺗﺮ از ﭘﺎرک ﮔُﻠﺪِن ﮔِﯿﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﺻﺨﺮﻩٔ ﻟﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎرش ﯾﮏ ردﯾﻒ‬‫ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﮔﺮان و ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﻓﻨﺎ ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ ﺑﺎرﯾﮑﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﻋﺮوسهﺎی درﯾﺎﯾﯽ و ﻣﻮجﺳﻮاران ﺷﺠﺎع )دﯾﻮاﻧﻪ( ﻣﺰﯾﻦ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﯾﮏ ﺻﺨﺮﻩٔ ﺳﻔﯿﺪ ﻋﻈﯿﻢ‬‫آﻧﺠﺎ هﺴﺖ ﮐﻪ از آبهﺎی ﮐﻢﻋﻤﻖ ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﺑﯿﺮون زدﻩ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﮓ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺻﺨﺮﻩٔ‬‫ﺷﯿﺮهﺎی درﯾﺎﯾﯽ و ﻗﺪﯾﻢهﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﯿﺮهﺎی درﯾﺎﯾﯽ روی آن ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ آنهﺎ را ﺑﻪ ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺗﻮرﯾﺴﺖﭘﺴﻨﺪﺗﺮ ﻓﯿﺸِﺮﻣَﻨﺰ وارف ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن دادﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪن هﻮا ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﮐﺴﯽ ﮔﺬارَش ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﯽاﻓﺘﺪ‪ .‬هﻮا ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و آب ﻧﻤﮑﯽ ﮐﻪ در هﻮا اﺳﭙﺮی ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮاﻧﺘﺎن را ﺧﯿﺲ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺳﻨﮓهﺎ ﺗﯿﺰﻧﺪ و ﭘﺮ اﺳﺖ از ﺷﯿﺸﻪﺧﺮدﻩ و ﮔﺎﻩ و ﺑﯽﮔﺎﻩ ﺳﻮزن ﻣﻌﺘﺎدهﺎ‪.‬‬‫ﺟﺎی ﺑﯽﻧﻈﯿﺮی ﺑﺮای ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫آوردن ﺑﺮزﻧﺖ و دﺳﺘﮑﺶ ﮔﺮﻣﮑﻦ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ درآورد ﮐﻪ از ﮐﺠﺎ‬‫ﻣﯽﺷﻮد آﺑﺠﻮ ﮔﯿﺮ آورد ــ ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮش‪ ،‬ﺧﺎوﯾِﺮ‪ ،‬رﻓﯿﻘﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ در واﻗﻊ ﯾﮏ ﺳﺮوﯾﺲ‬‫ﺗﻤﺎم و ﮐﻤﺎل ﻋﺮﺿﻪٔ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ اﻟﮑﻞدار ﺑﺮای آدمهﺎی زﯾﺮ ‪ ٢١‬ﺳﺎل داﺷﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ‬‫ﺑﻪ او ﭘﻮل ﺑﺪهﯿﺪ و او ﺑﺎ ﯾﺨﺪان ﺑﻪ ﻣﺤﻞ دوراﻓﺘﺎدﻩٔ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﯽآﯾﺪ و هﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﻪ‬‫ﺑﺨﻮاهﯿﺪ آﺑﺠﻮ ﺗﺤﻮﯾﻠﺘﺎن ﻣﯽدهﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ دﺳﺘﻪ از ﭘﻮل ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ اﯾﻨﺪیﻧﺘﻢ را ﺑﻪ او‬‫دادم و ﻃﺮف ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﺷﺪ‪ ٨ :‬ﺷﺐ‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ از ﻏﺮوب آﻓﺘﺎب‪ .‬ﺷﺶ‬‫ﯾﺨﺪان ﯾﻮﻧﻮﻟﯿﺘﯽ از ﭘﺸﺖ واﻧﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و در ﺧﺮاﺑﻪٔ ﺣﻤﺎمهﺎ روی زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﯾﺨﺪان اﺿﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﻗﻮﻃﯽهﺎی ﺧﺎﻟﯽ آوردﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫او ﺑﻪ دﺳﺘﻪٔ اﺳﮑﻨﺎسهﺎﯾﻢ ﻧﮕﺎهﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ هﻨﻮز ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽزد ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫»ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬هﻤﯿﻦﺟﻮری ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ هﻤﻪاش رو هﻢ ازت ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬هﺮ ﭼﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻣﻦ ﯾﻪ‬‫ﺧﻼفﮐﺎرم‪«.‬‬‫ﻣﻦ دﺳﺘﻪ اﺳﮑﻨﺎس را در ﺟﯿﺒﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺻﺎف ﺗﻮی ﭼﺸﻢهﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﺣﻤﺎﻗﺖ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﻮلهﺎﯾﻢ را ﻧﺸﺎﻧﺶ دادﻩﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ وﻗﺖهﺎﯾﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ آدم ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﻣﻮﺿﻌﺶ را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬دارم ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮت ﻣﯽذارم‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮاﻗﺐ ﭘﻮلهﺎت ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﻧﺮو هﻤﻪﺟﺎ‬‫ﻧﺸﻮﻧﺶ ﺑﺪﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬وﻟﯽ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ هﻮاﻣﻮ دارﻩ‪«.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ او ﺣﺘﯽ ﮔﺸﺎدﻩﺗﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲ واﻗﻌﯽ ﻧﯿﺴﺘﻦ‪ .‬اون ﺟﻮﺟﻪهﺎ‬‫هﯿﭽﯽ ﺳﺮﺷﻮن ﻧﻤﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ واﻧﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬در ﺷﯿﺸﻪٔ ﺟﻠﻮی ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ ﯾﮏ ﻓَﺴﺖِﺗﺮَک ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ اﻓﺘﺎدم ﭼﻘﺪر دﯾﮕﺮ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﺪ ﺗﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬‫»ﺑﺒﯿﻨﻢ اﻣﺸﺐ دﺧﺘﺮ ﻣﯿﺎد ﭘﯿﺸﺘﻮن؟ ﺑﺮای هﻤﯿﻦ آﺑﺠﻮ ﮔﺮﻓﺘﯿﻦ؟«‬‫ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪی زدم و دﺳﺘﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﮑﺎن دادم‪ ،‬اﻧﮕﺎر دارد ﺑﻪ واﻧﺘﺶ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﺎری‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬او ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺎرات ﺷﺪ و ﺳﻮار ﺷﺪ و رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪش‬‫ﺣﺘﯽ ﻟﺤﻈﻪای ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻧﺸﺪ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﮐﻤﮑﻢ ﮐﺮد ﯾﺨﺪانهﺎ را ﻣﯿﺎن ﭘﺎرﻩآﺟﺮهﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺮاغﻗﻮﻩهﺎی‬‫الایدیداری ﮐﻪ روی ﭘﯿﺸﺎﻧﯽﺑﻨﺪهﺎﯾﻤﺎن ﺑﻮد ﺟﻠﻮﯾﻤﺎن را روﺷﻦ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫ﯾﺨﺪانهﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺸﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪهﺎی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ الایدی ﺳﻔﯿﺪ داﺷﺘﻨﺪ را‬‫داﺧﻞ هﺮ ﮐﺪاﻣﺸﺎن اﻧﺪاﺧﺘﯿﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ درﭘﻮﺷﺸﺎن را ﺑﺮﻣﯽدارﯾﻢ در ﻧﻮر آﻧﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ دارﯾﻢ‬‫ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫‪١٤٤ Ocean Beach‬‬‫ﻣﺎﻩ در آﺳﻤﺎن ﻧﺒﻮد و ﺷﺒﯽ اﺑﺮی ﺑﻮد‪ ،‬و ﭼﺮاغهﺎی ﺧﯿﺎﺑﺎن از دوردﺳﺖ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻧﻮری‬‫‪٧٩‬‬

‫او روﯾﺶ را ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬ﻧﻪ ﭘﺴﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺮس ﺑﺮم ﻧﻤﯽدارﻩ‪ .‬ﻣﻦ هﻤﯿﺸﻪ ﺗﻮ‬‫ﺗﺮﺳﻢ‪ .‬از ﻟﺤﻈﻪٔ اﻧﻔﺠﺎرهﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﯾﮏﺳﺮﻩ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩام‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ اﯾﻦﻗﺪر ﻣﯽﺗﺮﺳﻢ ﮐﻪ‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮام از ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺎم ﺑﯿﺮون‪«.‬‬‫ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ در ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮ ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ ﭘﻠﯿﺲ هﻤﭽﻮن ﺷﻌﻠﻪٔ آﺗﺶ‬‫ﺧﻮاهﯿﻢ درﺧﺸﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺪون اﯾﻦﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ وﺟﻮد‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ آدم دور هﻢ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدادم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ‬‫ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎ آدمهﺎی ﻣﺴﺖ در ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﺪهﻨﺪ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻣﻦ زﯾﺎد ﻣﺸﺮوب ﻧﻤﯽﺧﻮرم‪ .‬در ﻣﻬﻤﺎﻧﯽهﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﭼﻬﺎردﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻢ آﺑﺠﻮ و ﻋﻠﻒ و اﮐﺴﺘﺎﺳﯽ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ از دود ﺑﺪم ﻣﯽآﻣﺪ )هﺮﭼﻨﺪ هﺮ از‬‫ﮔﺎهﯽ ﺑﺎ ﮐﯿﮏ ﺣﺸﯿﺶ ﺣﺎل ﻣﯽﮐﻨﻢ(‪ ،‬ﻣﺪت زﻣﺎن اﮐﺴﺘﺎﺳﯽ زﯾﺎد ﺑﻮد ــ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻤﺎم‬‫آﺧﺮ هﻘﺘﻪ را وﻗﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮود ﺑﺎﻻ و ﺑﯿﺎﯾﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ــ و آﺑﺠﻮ‪ ،‬ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﺪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ‬‫ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ ﭼﺮا ﻣﺮدم اﯾﻦﻗﺪر دوﺳﺘﺶ دارﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪٔ ﻣﻦ ﮐﻮﮐﺘﯿﻞهﺎی ﺑﺰرگ‬‫و ﭘﺮ زرق و ﺑﺮق ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از آﻧﻬﺎ ﮐﻪ در آﺗﺸﻔﺸﺎن ﺳﺮاﻣﯿﮑﯽ ﺳﺮو ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬در ﺷﺶ ﻻﯾﻪ‪ ،‬ﺑﺎ‬‫آﺗﺶ و ﯾﮏ ﻣﯿﻤﻮن ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ آوﯾﺰان ﺑﻪ ﻟﺒﻪٔ ﻟﯿﻮان‪ ،‬وﻟﯽ آن هﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﯿﻠﻤﺶ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫در واﻗﻊ ﻣﻦ از ﻣﺴﺘﯽ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﺧﻤﺎری ﺑﻌﺪش ﺑﻮد‪،‬‬‫و ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﭼﻘﺪر هﻢ ﺧﻤﺎر ﻣﯽﺷﺪم‪ .‬هﺮﭼﻨﺪ آن هﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻮع ﻣﺸﺮوﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﮐﻪ در آﺗﺸﻔﺸﺎن ﺳﺮاﻣﯿﮑﯽ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﺪون ﯾﮑﯽ دو ﺑﺴﺘﻪ آﺑﺠﻮ ﯾﺨﯽ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺮدم اﻧﺘﻈﺎرش را دارﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﻋﺚ روان ﺷﺪن اوﺿﺎع ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮدم ﺑﻌﺪ از آﺑﺠﻮی زﯾﺎدی‪ ،‬ﮐﺎرهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً از آﻧﻬﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﺮدم ﺑﻪ‬‫هﺮ ﺣﺎل ﮐﺎرهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ــ آﺑﺠﻮ ﯾﺎ ﻋﻠﻒ ﯾﺎ هﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪای ﺑﺮ‬‫اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺴﻠﻢ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ هﺮ ﯾﮏ آﺑﺠﻮﯾﯽ ﺑﺎز ﮐﺮدﯾﻢ ــ او اَﻧﮑﻮراِﺳﺘﯿﻢ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﻦ ﺑﺎدﻻﯾﺖ و‬‫ﺑﻄﺮیهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﻪ هﻢ زدﯾﻢ و روی ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫»ﺑﻬﺸﻮن ﮔﻔﺘﯽ ﺳﺎﻋﺖ ‪٩‬؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪«.‬‬‫»ﻣﻦ هﻢ‪«.‬‬‫در ﺳﮑﻮت ﻧﻮﺷﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎدﻻﯾﺖ ﮐﻢاﻟﮑﻞﺗﺮﯾﻦ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﻣﻮﺟﻮد در ﯾﺨﺪان ﺑﻮد‪ .‬دﯾﺮﺗﺮ ﺑﻪ‬‫ﺣﻮاس ﺟﻤﻊ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯿﭻوﻗﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺗﺮﺳﯿﺪﻩای؟«‬‫»ﭘﺲ ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬‫او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬آهﺎ‪ ،‬در ﻣﻮرد اون‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ دﯾﮕﻪ ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺪت زﯾﺎدی اداﻣﻪ ﻧﺪم‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮام ﺑﮕﻢ ﮐﻪ‪ ،‬ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﺎﻟﯿﻪ‪ .‬ﻋﺎﻟﯽ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺑﯽﻧﻈﯿﺮﻩ‪ .‬هﯿﭻ زﻣﺎﻧﯽ ﺗﻮ ذهﻨﻢ ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﮐﻪ ﮐﺎری ﺑﻪ اﯾﻦ اهﻤﯿﺖ اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬داداش‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ‪ «...‬ﺻﺪاﯾﺶ‬‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭼﯽ؟« هﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﭼﻪ ﺧﻮاهﻢ ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎ اﺑﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اداﻣﻪ ﺑﺪم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﯾﮏ ﻣﺎﻩ دﯾﮕﻪ‬‫هﻢ ﻧﺘﻮﻧﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﮐﺎرم رو ﮐﺮدﻩام‪ .‬ﺧﻄﺮش ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدﻩ‪ .‬ﻧﻤﯽﺷﻪ ﺑﺎ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‬‫ﺟﻨﮕﯿﺪ‪ .‬دﯾﻮاﻧﮕﯿﻪ‪ .‬واﻗﻌﺎً دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﻣﺤﻀﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬داری ﺣﺮفهﺎی ون رو ﻣﯽزﻧﯽ‪ «.‬ﻟﺤﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻠﺦﺗﺮ از ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ در ذهﻨﻢ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮام ازت اﯾﺮاد ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬ﻣﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم وﻗﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر‬‫رو ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﻋﻤﺮم رو ﺗﻮی وﺣﺸﺖ ﺑﮕﺬروﻧﻢ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ داری ﻣﯽﮔﯽ؟«‬‫»دارم ﻣﯽﮔﻢ دور ﻣﻨﻮ ﺧﻂ ﺑﮑﺶ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از اون آدمهﺎﯾﯽ ﻣﯽﺷَﻢ ﮐﻪ ﺟﻮری‬‫رﻓﺘﺎرﻣﯽﮐﻨﻦ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر هﻤﻪﭼﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﯾﻪ روزی هﻤﻪﭼﯽ ﻋﺎدی ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮام‬‫ﻣﺜﻞ هﻤﯿﺸﻪ از اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻢ‪ ،‬و ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺑﺎزی از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺣﺮﻓﻢ‬‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺰﻧﻢ ﺑﯿﺮون‪ ،‬اﯾﻨﻮ دارم ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﺗﻮ ﻧﻘﺸﻪهﺎت ﺷﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪.‬‬‫»ﻣﯽدوﻧﻢ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ رو ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ‪ .‬ﺑﺎور ﮐﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮام اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺗﺮﺟﯿﺢ‬‫ﻣﯽدم ﺗﻮ هﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯽﺧﯿﺎل ﺷﯽ‪ .‬ﻧﻤﯽﺷﻪ ﺑﺎ دوﻟﺖ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ وارد ﺟﻨﮓ ﺷﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺟﻨﮕﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻪ ﺗﻮش ﭘﯿﺮوز ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﺷﺎی ﺗﻼش ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﺗﻤﺎﺷﺎی دﯾﺪن ﭘﺮﻧﺪﻩاﯾﻪ‬‫ﮐﻪ هﯽ ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪٔ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻣﯽﮐﻮﺑﻪ‪«.‬‬‫او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺪاﯾﺎ‪،‬‬‫‪٨٠‬‬

‫ﺧﻮﻟﻮ ﻣﺮا ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ آﺑﺠﻮ داد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻧﮕﺮﻓﺖَ‪ ،‬در ﻋﻮض ﯾﮏ ﺑﻄﺮی ﻧﻘﺮﻩای‬‫ﮐﻮﭼﮏ ودﮐﺎ از ﮐﯿﻔﺶ درآورد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﺎرف ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﻗﻠﭗ ﺧﻮردم ــ ودﮐﺎی ﮔﺮم از‬‫ﻣﺰﻩهﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ آدم ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ ــ و از ﺑﻄﺮیاش ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻄﺮی ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪٔ ﮐﺎراﮐﺘﺮهﺎی ﭘﺎراﭘﺎی رپﺧﻮان ﻣﺰﯾﻦ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ازت ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎم ﻣﯽذاری! ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ وﻗﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮدﻧﻤﻮن ﭼﻪﺟﻮری‬‫ﺑﻮد؟ ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﺗﺴﺨﯿﺮش ﮐﻨﻦ ﭼﻪﺟﻮری ﺑﻮد؟ وﻟﯽ ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﻢ اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺸﻨﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد‪:‬‬‫»درﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ‪ .‬ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎﺑﺖ اﺣﺘﺮام ﻣﯽذارم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ژاﭘﻨﯿﻪ«‪ ،‬درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎ الایدیِ ﺟﺎﮐﻠﯿﺪﯾﻢ ﻧﮕﺎهﺶ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﮐﻠﯽ اﺳﺒﺎب آﻻت ﻣﺸﺮوبﺧﻮری ﺑﺎﺣﺎل ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎزیهﺎی ﺑﭽﻪهﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪن‪ .‬ﺣﺮف‬‫ﻧﺪارن‪«.‬‬‫او ﺑﻘﯿﻪٔ ﺑﻄﺮﯾﺶ را ﻧﻮﺷﯿﺪ و ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ درآورد و درش را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ هﻢ هﺴﺖ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫ﻣﻦ ﺧﻮدم را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدم و او ﺧﻮدش را‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻧﺠﯽ«‪ ،‬و ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ داد ــ ﺧﺸﮏ‪،‬‬‫ﮔﺮم‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﺧﻦهﺎی ﮐﻮﺗﺎﻩ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ ﻣﺮا ﺑﻪ رﻓﻘﺎﯾﺶ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ از زﻣﺎن اردوی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫در ﮐﻼس ﭼﻬﺎرم هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮ و ﮐﻠﻪٔ آدمهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی ﭘﯿﺪا ﺷﺪ ــ ﭘﻨﺞ‪،‬‬‫ﺑﻌﺪ دﻩ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺟﺪاً ﮔﺮوﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫»ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﻔﻬﻤﯽ ﭼﺮا ﻣﺠﺒﻮرم اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪«.‬‬‫»ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ‪ ،‬ﭼﯽ؟«‬‫»از ﮔﻔﺘﻨﺶ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮ ﺳﻔﯿﺪی‪ .‬ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖهﺎ رو اﮔﻪ ﺑﺎ ﮐﻮﮐﺎﺋﯿﻦ‬‫ﺑﮕﯿﺮن ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﻣﯽﺑﺮن ﺑﺎزﭘﺮوری‪ .‬اﮔﺮ ﭘﻮﺳﺘﺖ ﺗﯿﺮﻩﺗﺮ ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﺎ ﮐﺮاک ﺑﮕﯿﺮﻧﺖ‪ ،‬ﺑﯿﺴﺖ‬‫ﺳﺎل ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺖ زﻧﺪان‪ .‬ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖهﺎ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮن ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﻦ و ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس‬‫اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﭘﻮﺳﺖﺗﯿﺮﻩﺗﺮهﺎ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮن ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽﺑﯿﻨﻦ از ﺧﻮدﺷﻮن ﻣﯽﭘﺮﺳﻦ‬‫ﻗﺮارﻩ ﺑﺎزرﺳﯽﺷﻮن ﮐﻨﻦ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻃﺮز رﻓﺘﺎر وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎ ﺗﻮ؟ ﻗﺎﻧﻮن اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﺮای ﻣﺎ‬‫هﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦﺟﻮری ﺑﻮدﻩ‪«.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٩:٣٠‬ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ ،‬و ﺗﺎ ‪ ٩:٤٥‬ﺻﺒﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺪود ﺳﻪ ﭼﻬﺎرم رﻓﻘﺎی ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﺑﻬﺸﺎن اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻢ‬‫دﻋﻮت ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ .‬ﯾﺎ ﺑﯿﺶ از ﺧﻮﻟﻮ ﻣﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺸﺨﺎش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﯾﺎ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺘﻢ ﮐﻤﺘﺮ‬‫از او ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﮐﻤﺘﺮی ﺑﻪ‬‫ﺧﺮج دادﻩاﺳﺖ‪ .‬واﻗﻌﺎً از دﺳﺘﺶ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ و ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﻢ را ﻧﺸﺎن ﻧﺪهﻢ‪ .‬وﻟﯽ او اﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺖ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﺣﺎﻟﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﻏﯿﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮدن ﺷﺠﺎعﺗﺮم‪ .‬وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮﻟﻮ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﭘﻠﯿﺲ در‬‫ﻣﯿﺸِﻦ ﺟﻠﻮی ﮐﺴﯽ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ و ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد آن ﺷﺨﺺ‬‫ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻦ هﺮ ﺧﻄﺮی را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﯽﺧﺮﯾﺪم‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮش را ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺒﻞ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ هﺮ ﻣﺠﺎزاﺗﯽ ﻣﯽﺷﺪم‪ ،‬ﻣﺠﺎزات ﺧﻮﻟﻮ ﺳﻨﮕﯿﻦﺗﺮ ﻣﯽﺑﻮد‪.‬‬‫از ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺧﺮاﺑﻪهﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﺐ‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬آهﺎی‪ ،‬ﺳﻼم؟« ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ‬‫ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻮﺟﻬﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻋﻘﺒﯽهﺎ ﺑﻪ ﮔﭙﺸﺎن اداﻣﻪ دادﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫داورهﺎ دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺤﯿﻂ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ ﻓﮑﺮم رﺳﯿﺪ‬‫الایدی دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪم را روﺷﻦ ﮐﻨﻢ و ﻧﻮرش را ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ روی آنهﺎ ﮐﻪ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ‬‫ﺑﯿﻨﺪازم‪ .‬ﮐﻢﮐﻢ‪ ،‬ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﯽ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ‪«.‬‬‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬و از اﯾﻦ ﮐﻪ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاهﺶ ﮐﺮدم‬‫ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﻢ ﭼﺮا اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻣﺨﻔﯽﮐﺎری ﻣﺎﺟﺮا‬‫ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺟﺎﻟﺐ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﺸﺎن ﮔﻞ ﮐﺮدﻩ و آﺑﺠﻮهﺎ ﮐﻤﯽ ﮔﺮﻣﺸﺎن ﮐﺮدﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ از ﻣﺴﯿﺮ ﮐﻨﺎری ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ دوﺳﺘﺎن‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دو ﭘﺴﺮ ﻣﮑﺰﯾﮑﯽ و ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﮐﻪ دور و اﻃﺮاف دﯾﺪﻩﺑﻮدﻣﺶ‪ ،‬ﻗﺪﮐﻮﺗﺎهﯽ‬‫داﺷﺖ و ﮔﯿﮑﯽ ﺑﻮد و هﻤﯿﺸﻪ ﻋﯿﻨﮏهﺎی دورﺳﯿﺎﻩ ﺑﺎﻣﺰﻩٔ ﺑﺎدیهﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ داﺷﺖ ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺷﺒﯿﻪ داﻧﺸﺠﻮهﺎی هﻨﺮ ﻣﻄﺮود در ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﯽ ﺑﺰرگ‬‫دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬‫»ﺧﺐ ﻣﺎﺟﺮا اﯾﻨﻪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﺷﻤﺎ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ‪ .‬ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﮐﺲﻧﺖ‬‫درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺷﻬﺮ رو ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮد ﺑﻪ وﺟﻮد اوﻣﺪ‪ .‬ﮐﺴﺎﻧﯽ‬‫‪٨١‬‬

‫»ﻣﻦ اﯾﻦ رو ﯾﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﮐﻠﯿﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽآﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎ و ﯾﻪ ورودی‬‫ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻬﺶ ﻣﯽدﯾﻦ ــ ﯾﻪ دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ ﻣﯽزﻧﯿﺪ‪ ،‬ﻣﺎوس رو ﯾﻪ ﺗﮑﻮﻧﯽ ﻣﯽدﯾﻦ‬‫ــ و دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﯾﻦ ورودی ﯾﻪ ﺟﻔﺖ ﮐﻠﯿﺪ ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﺮاﺗﻮن‬‫ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ ،‬ﮐﻪ روی ﺻﻔﺤﻪ ﻧﺸﻮﻧﺸﻮن ﻣﯽدﻩ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦﺗﻮن ﯾﻪ ﻋﮑﺲ از ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ‪ ،‬ﺑﻌﺪش هﺮ ﮐﻠﯿﺪی رو ﺑﺰﻧﯿﻦ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽﺷﻪ ــ اﺻﻼً روی‬‫دﯾﺴﮏ ذﺧﯿﺮﻩ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪش ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽﺗﻮن رو ﻧﺸﻮن ﻣﯽدﻩ‪ .‬ﮐﺎر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ رﺳﯿﺪ‬‫هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ رو ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮن اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻦ و اوﻧﻬﺎ هﻢ ﺑﻬﺘﻮن اﻋﺘﻤﺎد دارن ﺻﺪا ﻣﯽزﻧﯿﻦ‬‫ﺑﯿﺎن‪ ،‬و اوﻧﻬﺎ ﯾﻪ ﻋﮑﺲ از ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ هﻤﺮاﻩ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﮐﻨﺎرش واﯾﺴﺘﺎدﯾﻦ ﻣﯽﮔﯿﺮن‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﺑﺪوﻧﻦ اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮐﯿﻪ‪.‬‬‫»وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻋﮑﺲهﺎ رو ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﺎر زﯾﺎدی‬‫ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪﯾﺪ‪ .‬اﯾﻨﻬﺎ رو ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺗﺎﯾﭗ‬‫ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬ﯾﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﮐﺎﻓﯿﻪ ﮐﻪ ﮐﺎرﺗﻮن رو در ﺑﯿﺎرﻩ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﯾﻪ راهﯽ ﺑﺮای‬‫ﺗﺸﺨﯿﺺ اﯾﻦ ﮐﻪ درﺳﺖ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدﯾﻦ ﯾﺎ ﻧﻪ وﺟﻮد دارﻩ‪ :‬زﯾﺮ ﮐﻠﯿﺪ ﯾﻪ ﻋﺪد ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩﺗﺮ‬‫هﺴﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ »اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ«‪ .‬ﮐﻠﯿﺪ رو ﮐﻪ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدﯾﻦ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ازش ﯾﻪ اﺛﺮ‬‫اﻧﮕﺸﺖ ﺑﺴﺎزﯾﺪ و ﺑﺎ اﯾﻦ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪش ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺎ هﻢ ﯾﮑﯽ ﺑﻮدن‪ ،‬درﺳﺖ وارد‬‫ﮐﺮدﯾﻨﺶ‪«.‬‬‫هﻤﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢهﺎی از ﺣﺪﻗﻪ درآﻣﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬ﮐﺎر ﻋﺠﯿﺒﯽ‬‫ازﺷﺎن ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬درﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻮری ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﮐﺲﻧﺖ رو ﺑﻪ وﺟﻮد آوردﻧﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ دﻏﺪﻏﻪٔ آزادیهﺎی ﻓﺮدی رو دارن‪ .‬اونهﺎ‬‫اﯾﻦ ﺷﺒﮑﻪ رو اﯾﺠﺎد ﮐﺮدن ﺗﺎ ﻣﺎ رو از ﺷﺮ ﺟﺎﺳﻮسهﺎ و ﻣﺄﻣﻮرهﺎی وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺣﻔﻆ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪ «.‬ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ را ﻗﺒﻼً ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﻧﺰد هﯿﭻﮐﺲ‬‫ﻟﻮ ﺑﺪهﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎن ﭘﺸﺖ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﻮد‪ .‬در ﻋﻮض‪،‬‬‫ﻃﻮری واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﮔﻤﺎﺷﺘﻪهﺎﯾﯽ در ارﺗﺶ »‪ «M1k3y‬هﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬و ﺑﺮای‬‫ﺳﺎزﻣﺎندهﯽ ﮔﺮوﻩ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﺤﻠﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﮐﺲﻧﺖ ﭘﺎک ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻃﺮف دﯾﮕﺮ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺳﺎدﮔﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﮐﺮدﯾﻢ از‬‫آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﯽداﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﻮسهﺎی وزارت هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از هﮏهﺎی ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻣﺎ را وادار ﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮدﻣﺎن‬‫را ﻟﻮ ﺑﺪهﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺎ رو ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻨﺪازﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺨﻮاهﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ‬‫راهﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ آﻧﻬﺎ ﺷﻮﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪای داﺧﻞ ﺷﺒﮑﻪٔ اﺻﻠﯽ ﻧﯿﺎز‬‫دارﯾﻢ‪«.‬‬‫ﻣﮑﺜﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت هﻀﻢ ﺷﻮد‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬‫ﮐﻤﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ ــ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﻋﻀﻮ ﯾﮏ هﺴﺘﻪٔ اﻧﻘﻼﺑﯽ ﺷﻮﯾﺪ‪.‬‬‫»اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﯿﻮﻣﺪم ازﺗﻮن ﺑﺨﻮام ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺧﺎﺻﯽ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻦ‪ .‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﯾﻦ روی‬‫ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎﺷﻮن ﭘﺎرازﯾﺖ ﺑﻨﺪازﯾﻦ ﯾﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎرهﺎﯾﯽ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ آوردﯾﻤﺘﻮن اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽدوﻧﯿﻢ ﺑﺎﺣﺎﻟﯿﻦ‪ ،‬و ﻣﯽدوﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎدﯾﺪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام اﻣﺸﺐ اﯾﻦ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻮدﻧﺘﻮن‬‫رو هﺪﯾﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﻪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از ﺷﻤﺎ ﻣﯽدوﻧﯿﻦ ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد و ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺛﺒﺖ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﭼﯿﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای ﺑﻘﯿﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﯾﻪ ﻣﺮوری ﻣﯽﮐﻨﻢ ــ« ﮐﻪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﭼﯿﺰی ﮐﻪ اﻣﺸﺐ ازﺗﻮن ﻣﯽﺧﻮام اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ آدمهﺎی اﯾﻨﺠﺎ آﺷﻨﺎ ﺑﺸﯿﻦ و ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﭼﻘﺪر‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ﺑﻬﺸﻮن اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻦ‪ .‬ﻣﺎ ﮐﻤﮑﺘﻮن ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ هﺮ دوی ﮐﻠﯿﺪهﺎﺗﻮن رو ﺑﺴﺎزﯾﻦ و‬‫اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ هﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﻨﯿﻦ‪«.‬‬‫اﯾﻦ ﺟﺎﯾﺶ ﺣﺴﺎس ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪاﺷﺖ از ﻣﺮدم ﺑﺨﻮاهﯿﻢ ﻟﭗﺗﺎﭘﺸﺎن را هﻤﺮاﻩ ﺑﯿﺎورﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎری ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادﯾﻢ ﮐﻪ اﺻﻼً ﺑﺎ ﻗﻠﻢ و ﮐﺎﻏﺬ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﻟﭗﺗﺎﭘﯽ را ﮐﻪ ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ ﺷﺐ ﻗﺒﻠﺶ از ﺻﻔﺮ ﺑﺎزﺳﺎزی ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪» .‬ﻣﻦ‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻩ اﻋﺘﻤﺎد دارم‪ .‬ﺗﮏ ﺗﮏ ﻗﻄﻌﺎﺗﺶ را ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮدﻣﺎن ﻧﺼﺐ ﮐﺮدﻩاﯾﻢ‪ .‬روش‬‫ﯾﻪ ﻧﺴﺨﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪ ﻟﯿﻨﻮﮐﺲ اﺟﺮا ﻣﯽﺷﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ از روی دیویدی ﺑﺎﻻ ﻣﯽآد‪.‬‬‫اﮔﻪ ﮐﺎﻣﭙﺒﻮﺗﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎدی ﺗﻮی اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬هﻤﯿﻨﻪ‪«.‬‬‫‪٨٢‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١١‬‬‫ﺑﻤﺐهﺎ ﺗﺮﮐﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ از ﻣﺎ رو ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮن ﻣﺎرﮐﺖ اﺳﺘﺮﯾﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ هﺮ دﻟﯿﻠﯽ‪،‬‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻦ ﻣﻈﻨﻮﻧﯿﻢ‪ .‬روی ﺳﺮﻣﻮن ﮐﯿﺴﻪ‬‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺗﻮی ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪﻣﻮن و روزهﺎ ازﻣﻮن ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺤﻘﯿﺮﻣﻮن‬‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮﻣﻮن ﺑﺎزیهﺎی ذهﻨﯽ درآوردﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ وﻟﻤﻮن ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻘﻄﻪٔ ﺷﺮوﻋﻪ‪ .‬اﯾﻨﺠﻮرﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻪ ﮐﺪوم ﻃﺮﻓﯽ هﺴﺘﯿﻦ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دﻟﺘﻮن‬‫ﻧﺨﻮاد ﺑﺮﯾﺰﯾﻦ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮن و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻋﺘﻘﺎداﺗﺘﻮن دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺑﺸﯿﻦ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻣﯽﺷﻪ ﻣﺎ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی اﻋﺘﻘﺎد دارﯾﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﯾﮏ ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎدی ﻣﯽ ﺳﺎزﯾﻢ ﮐﻪ‬‫ﺑﻬﻤﻮن ﻣﯽﮔﻪ ﮐﯽ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد هﺴﺖ و ﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﯾﻢ ﯾﻪ روزی ﮐﺸﻮرﻣﻮن رو‬‫ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ هﻤﭽﯿﻦ ﮐﺎری ﺑﮑﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫»هﻤﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ ﻧﻔﺮﻣﻮن رو‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪﻣﻮن ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮد‪ .‬زﺧﻤﯽ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ‪ .‬دﯾﮕﻪ هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﯿﺮون ﻧﯿﻮﻣﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻦ هﺮﮔﺰ‬‫اون رو ﻧﺪﯾﺪﻩان‪ .‬ﻣﯽﮔﻦ اﮔﺮ از اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮای ﮐﺴﯽ ﺑﮕﯿﻢ‪ ،‬ﻣﯽﮔﯿﺮن و ﮔﻢ و ﮔﻮرﻣﻮن‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ‪.‬‬‫ﮐﺴﯽ در وﺳﻂ ﺟﻤﻌﯿﺖ ــ اﻧﺠﯽ ﺑﻮد ــ دﺳﺘﺶ را ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﻄﺮی آﺑﺠﻮ در آن ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬‫»ﺷﺎﯾﺪ از ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﻨﻪ وﻟﯽ ﻣﻦ اﺻﻼً ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ‪ .‬ﺑﺮای ﭼﯽ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻦ ﻣﺎ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎرهﺎ رو ﺑﮑﻨﯿﻢ؟«‬‫»ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ‪«.‬‬‫داﺷﺘﻢ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪم‪ .‬از ﺧﺠﺎﻟﺖ‪ .‬ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ .‬ﺧﻮﻟﻮ ﻧﻮر را روی ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬و ﻣﻦ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬وﻗﺘﯽ داﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬‫ﻣﯽرﯾﺨﺘﯿﻢ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻣﺎن ﮐﺎﻣﻼً واﺿﺢ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪» .‬اﮐﺲﻧﺖ ﻓﻘﻂ راهﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزی‬‫ﮐﺮدن ﻣﻔﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺒﮑﻪٔ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎز در آﻣﺮﯾﮑﺎﺳﺖ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ راﻩ ﺑﺮای ارﺗﺒﺎط‬‫ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮدﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺗﻮش ﻓﻀﻮﻟﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺎر ﮐﻨﻪ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺑﺪوﻧﯿﻢ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎهﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺧﺒﺮﭼﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯿﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮاﺷﻮن ﭘﯿﻐﺎم ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﯿﻢ هﻤﻮن ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وای ﺧﺪاﯾﺎ‪ .‬ﺷﻤﺎهﺎ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬اﮔﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن‬‫ﺟﺎﯾﯽ درز ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪﯾﻦ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﯽﻓﻬﻤﻦ از ﮐﺠﺎ درز ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ‬‫ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽآن در ﺧﻮﻧﻪٔ ﻣﻦ رو ﻣﯽزﻧﻦ‪ «.‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ دﯾﮕﺮ ﮐﺸﯿﺪم‪» .‬ﺑﻪ‬‫هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ در اﮐﺲﻧﺖ داوﻃﻠﺐ ﺷﺪم‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻠﻪ ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ‪ ،‬از اﯾﻦ‬‫ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺷﺪﻩ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﻧﻔﺲ دارم‪ .‬هﺮ روز‪ .‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ آزاد ﺑﺸﯿﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ هﺮ ﮐﺪوم از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاد ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﻣﻦ رو ﺑﻨﺪازﻩ زﻧﺪان‪«.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ وارد ﻣﺎﺟﺮا ﻣﯽﺷﯿﻦ‪ .‬هﻤﻪٔ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﺠﺎﯾﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﻮن‬‫اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎ دم ﻣﺮگ ﺑﻬﺘﻮن اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻢ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ دوﺑﺎرﻩ دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺧﻮاﯾﻢ ﻟﻮت ﺑﺪﯾﻢ‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﻦ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ و ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﻗﻮل ﺑﺪم‪ .‬ﻧﻤﯽدوﻧﻢ از‬‫ﮐﺠﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺑﻪ ﮐﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽدوﻧﻢ ﺑﻪ ﮐﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﻢ‪ :‬آدمهﺎی ﻣﺴﻦ‪ .‬ﭘﺪر‬‫و ﻣﺎدرهﺎﻣﻮن‪ .‬آدمﺑﺰرگهﺎ‪ .‬اوﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ دارﻧﺪ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﮐﺴﯽ رو ﻣﯽﮐﻨﻦ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﻪ آدم ﺑﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ ﮐﻪ ﮔﯿﺮ‬‫ﺑﻌﻀﯽ از ﺣﺎﺿﺮان ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻠﻮدراﻣﺎﺗﯿﮏ و اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وﻗﺘﯽ ﺑﻤﺐهﺎ ﺗﺮﮐﯿﺪﻧﺪ«‪ ،‬و ﭼﯿﺰی در ﺳﯿﻨﻪام ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﯿﺰی دردﻧﺎک‪» .‬وﻗﺘﯽ‬‫‪٨٣‬‬

‫ﻏﺎر‪ .‬ﮐﺴﯽ داﺷﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬اﻧﺠﯽ‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم‪ ،‬و او هﻢ در‬‫ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ ،‬دﻧﺪانهﺎﯾﺶ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫اﻓﺘﺎدﻩ و ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺶ ﺑﻪ ﯾﻪ زﻧﺪان ﻣﺨﻔﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ ــ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ‬‫ﻗﻬﻮﻩای‪ ،‬ﯾﻪ آدم ﺟﻮون‪ ،‬ﯾﻪ آدم ﺧﺎرﺟﯽ‪.‬‬‫»اوﻧﻬﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽﮐﻨﻦ ﺗﻮ ﺳﻦ ﻣﺎ ﺑﻮدن ﭼﻪﺟﻮرﯾﻪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻣﻮرد ﺳﻮء ﻇﻦ ﺑﻮدن‬‫ﭼﻪﺟﻮرﯾﻪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺷﺪﻩ از اﺗﻮﺑﻮس ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪﯾﻦ و هﻤﻪٔ آدمهﺎی ﺗﻮی اﺗﻮﺑﻮس ﺟﻮری‬‫ﻧﮕﺎهﺘﻮن ﮐﺮدﻩن اﻧﮕﺎر ﺗﭙﺎﻟﻪ ﻏﺮﻏﺮﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ و ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﭘﻮﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺮﺳﯽ ﺑﺎﺑﺖ ﺣﺮﻓﺎت‪ .‬ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪«.‬‬‫»ﺣﺮفهﺎﯾﯽ ﮐﻪ زدی راﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﯿﺴﻪ ﮐﺸﯿﺪن روی ﺳﺮﺗﻮن و اﯾﻨﻬﺎ واﻗﻌﯽ ﺑﻮد؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬واﻗﻌﺎً اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ واﻗﻌﺎً اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪» .‬ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬اﯾﻦﻗﺪر از اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ :‬ﮐﻪ‬‫ﮐﻢﮐﻢ داﺷﺖ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺧﻮاب ﺑﺪ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ دارﻩ‪ «.‬اﯾﺴﺘﺎدم و ﺑﻪ داﺧﻞ ﻏﺎر ﺻﻌﻮد‬‫ﮐﺮدم‪» .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺗﻮ ﺧﻮدم ﻧﮕﻪ ﻣﯽداﺷﺘﻢ‬‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻢ ﮐﻢ ﺧﻞ ﺑﺸﻢ‪«.‬‬‫»از اﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺮدم دارن ﺟﻮونﺗﺮ و ﺟﻮونﺗﺮ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺑﻠﻮغ ﻣﯽرﺳﻦ‪ .‬ﻗﺪﯾﻢهﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻦ‬‫هﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ‪ ٣٠‬ﺳﺎﻟﻪهﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻢ هﺮﮔﺰ ﺑﻪ هﯿﭻ ﺣﺮوﻣﺰادﻩٔ ﺑﺎﻻی‬‫‪ ٢٥‬ﺳﺎل اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﺳﺒﺐ ﺧﻨﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬و ﺧﻮدش هﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﯿﺮ ﻋﺎدی‪:‬‬‫ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ اﺳﺒﯽ‪ ،‬ﮐﺸﯿﺪﻩ و ﻓﮑﯽ دراز‪» .‬ﺷﻮﺧﯽ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻬﯿﻦ ﮐﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ‬‫ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﻦ‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﻘﮏهﺎ رأی داد؟ ﮐﯽ اﺟﺎزﻩ داد ﺷﻬﺮﻣﻮن‬‫رو ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﻦ؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ رأی داد ﮐﻪ ﺗﻮی ﮐﻼسهﺎی درﺳﻤﻮن دورﺑﯿﻦ ﮐﺎر ﺑﺬارن و‬‫ﺑﺎ ﺗﺮاﺷﻪهﺎی ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺧﺰﻧﺪﻩوار ﺗﻮی ﮐﺎرتهﺎی ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ و ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﻣﻮن هﻤﻪﺟﺎ‬‫ﺗﻌﻘﯿﺐﻣﻮن ﮐﻨﻨﺪ؟ ‪ ١٦‬ﺳﺎﻟﻪهﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرا رو ﻧﮑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺧﻨﮓ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺟﻮون‬‫ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ رذل ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻟﭗﺗﺎپ را در ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ ﺧﺸﮏ ﺳﻨﮓ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﮐﺮدم و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ او ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮد‬‫آن را از دیویدی ﺑﻮت ﮐﺮدم‪» .‬ﺑﺮای هﺮ ﻧﻔﺮ دوﺑﺎرﻩ دﺳﺘﮕﺎﻩ رو ﺑﻮت ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﻪ دﯾﺴﮏ‬‫اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪ ﻟﯿﻨﻮﮐﺴﻪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺳﺮ اﻋﺘﻤﺎدﻩ دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬اﻋﺘﻤﺎد‪«.‬‬‫ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ او ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻠﯿﺪ را اﺟﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ﺻﺪای ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدن او و ﺣﺮﮐﺖ دادن‬‫ﻣﺎوس را ﺑﺮای ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻋﺪد ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﺪای ﺷﮑﺴﺘﻦ اﻣﻮاج ﮔﻮش ﻣﯽدادم‪ ،‬و‬‫ﺻﺪای ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﺑﺠﻮهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﯾﻪ ﺗﯽﺷﺮت ﻣﯽﺧﻮام ﮐﻪ اﯾﻦ رو روش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ!«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﯽﺷﺮت ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽﺷﻪ‪ «.‬ﺑﻪ هﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﮐﻠﯿﺪﻣﻮن رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ؟« و ﺗﻠﻔﻨﺶ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫او ﻟﭗﺗﺎپ ﺑﻪ دﺳﺖ از ﻏﺎر ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬روی ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﺣﺮوف ﺳﻔﯿﺪ ﻧﻮراﻧﯽ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ او و اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ و ﻧﺸﺎﻧﯽ اﯾﻤﯿﻠﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﺻﻔﺤﻪ را ﮐﻨﺎر ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﮕﻪ‬‫داﺷﺖ و ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻨﻢ را درﺑﯿﺎورم‪.‬‬‫»اوﻧﺠﺎ اون ﻃﺮف‪ ،‬اون ﮔﻮﺷﻪٔ ﺧﻠﻮت ﮐﻨﺎر ﻏﺎرهﺎ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽﺑﺮم روﺑﻪراﻩﺗﻮن ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪش‬‫ﺷﻤﺎ ﮐﺎرﺗﻮن رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻦ و دﺳﺘﮕﺎﻩ رو ﭘﯿﺶ دوﺳﺘﺎﺗﻮن دور ﺑﮕﺮدوﻧﯿﻦ ﮐﻪ از ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽﺗﻮن ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮن ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً ﮐﻪ رﻓﺘﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺛﺒﺘﺶ ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯿﯿﯿﺰ!« ﻣﻦ ﻋﮑﺴﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و دورﺑﯿﻦ را ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪.‬‬‫او ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻋﯿﺎشهﺎ رﻓﺖ و ﮔﺬاﺷﺖ هﻤﻪ از او و ﺻﻔﺤﻪٔ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫ﯾﻪ ﮐﺎرﻧﻮال ﺑﻮد‪ :‬ﺑﺎﺣﺎل‪ .‬او واﻗﻌﺎً ﺑﺎﺟﺬﺑﻪ ﺑﻮد ــ آدم دﻟﺶ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﺑﺨﻨﺪد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ هﻤﺮاﻩ او ﺑﺨﻨﺪد‪ .‬و ﭼﻪ ﺟﻮر هﻢ ﺧﻨﺪﻩدار ﺑﻮد! ﻣﺎ داﺷﺘﯿﻢ ﻋﻠﯿﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ‬‫ﯾﻪ ﺟﻨﮓ ﻣﺨﻔﯽ اﻋﻼن ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﮐﯽ هﺴﺘﯿﻢ؟‬‫ﺻﺪاﯾﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم‪» :‬وای! ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ! ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﺎورم ﻧﻤﯽﺷﻪ داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪهﺎ رو وارد ﮐﺮدﯾﻦ اون ﻋﮑﺲهﺎ رو ﭘﺎک ﮐﻨﯿﻦ! آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ‬‫ﻻزم دارﯾﻢ ﯾﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﮑﺲ ﺗﻮی ﻓﻠﯿﮑﺮﻩ ‪ ١٤٥‬ﮐﻪ ﻣﺎ رو در ﺣﺎل ﺗﻮﻃﺌﻪ ﭼﯿﻨﯽ ﻧﺸﻮن ﺑﺪن‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﺻﺪای ﭘﻖ ﺧﻨﺪﻩ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺧﻮﻟﻮ ﭼﺮاغ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮد‪ .‬در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ‬‫دﯾﮕﺮ هﯿﭻﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽدﯾﺪم‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺮور ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻋﺎدت ﮐﺮدﻧﺪ و راﻩ اﻓﺘﺎدم ﺑﻪ ﻃﺮف‬‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﯾﺎ هﻤﯿﻦ ﺣﺪود اﯾﻦ ﻃﻮر ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬هﻤﻪ ﻋﮑﺲ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ هﻤﻪ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽهﺎﯾﺸﺎن را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ــ ﺑﻌﻀﯽهﺎ دﻋﻮﺗﯽهﺎی‬‫‪ ،Flickr١٤٥‬وﺑﺴﺎﯾﺖ اراﺋﻪ دهﻨﺪﻩ ﺳﺮوﯾﺲ ﺑﻪ اﺷﺘﺮاک ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻋﮑﺲ‪.‬‬‫‪٨٤‬‬

‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ راﺳﺘﺶ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻻی ﺳﺮﻣﺎن از ﻣﯿﺎن ﺻﺪای اﻣﻮاج ﺻﺪاﯾﻤﺎن را ﺑﺸﻨﻮد و‬‫ﭘﻠﯿﺲ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫داد زدم‪» :‬ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ! ﺣﺎﻻ اﮔﻪ دﻟﺘﻮن ﻣﯽﺧﻮاد هﻤﺮاهﻢ ﺑﯿﺎﯾﻦ‪ ،‬ﻣﯽرم اﯾﻨﻬﺎ رو دﻩ دﻗﯿﻘﻪ‬‫ﺗﻮی آب ﻧﻤﮏ ﺧﯿﺲ ﻣﯽدم‪«.‬‬‫اول هﯿﭻﮐﺲ داوﻃﻠﺐ ﻧﺸﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻌﺪ اﻧﺠﯽ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﺑﺎزوی ﻣﺮا در دﺳﺖ ﮔﺮﻣﺶ‬‫ﮔﺮﻓﺖ و در ﮔﻮﺷﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻮد« و ﺑﺎ هﻢ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر درﯾﺎ رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﮐﻨﺎر درﯾﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﭼﺮاغهﺎی زﻧﺠﯿﺮی هﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻨﮓهﺎی‬‫ﻟﯿﺰ ﻧﻮک ﺗﯿﺰ ﮐﻪ ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎدل روﯾﺸﺎن ﺑﺪون ﺳﻪ ﮐﯿﻠﻮ ﻗﻄﻌﺎت اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﺧﺮد و ﺧﻤﯿﺮ‬‫ﺷﺪﻩ در ﮐﯿﺴﻪٔ زﺑﺎﻟﻪ هﻢ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎر ﻟﯿﺰ ﺧﻮردم و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم اﻻن‬‫اﺳﺖ ﮐﻪ زﺧﻢ و زﯾﻞ ﺑﺸﻮم‪ ،‬وﻟﯽ اﻧﺠﯽ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﯽ ﺷﮕﻔﺖآور ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺻﺎف ﻧﮕﻪداﺷﺖ‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺰدﯾﮑﺶ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺪری ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻪ ﺑﻮی ﻋﻄﺮش را ﺑﺸﻨﻮم‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻮی‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﻮ ﻣﯽداد‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ اﯾﻦ ﺑﻮ را دوﺳﺖ دارم‪.‬‬‫هﺮ ﻃﻮری ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻤﻨﻮن«‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﭼﺸﻤﺎن درﺷﺖ او ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻋﯿﻨﮏ‬‫ﻣﺮداﻧﻪٔ دور ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ هﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻧﻤﯽدادم ﭼﻪ‬‫رﻧﮕﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮهﺎی ﺗﯿﺮﻩ و ﭘﻮﺳﺖ زﯾﺘﻮﻧﯽ رﻧﮕﺶ ﺣﺪس ﻣﯽزدم رﻧﮕﯽ‬‫ﺗﯿﺮﻩ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻇﺎهﺮی ﻣﺪﯾﺘﺮاﻧﻪای داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﯾﺎ اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﯾﺎ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ‪.‬‬‫ﭼﻤﺒﺎﺗﻤﻪ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﮐﯿﺴﻪ را در آب درﯾﺎ ﻓﺮو ﮐﺮدم و ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺑﺎ آب ﺷﻮر ﭘﺮ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﮐﻤﯽ ﻟﯿﺰ ﺧﻮردم و ﮐﻔﺸﻢ ﺧﯿﺲ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﺤﺸﯽ دادم و اﻧﺠﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪ .‬از وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬‫اﻗﯿﺎﻧﻮس راﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف زدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﺟﺎدوﯾﯽ در ﺳﮑﻮت‬‫ﻣﻄﻠﻖﻣﺎن ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺗﺎ آن وﻗﺖ ﻣﻦ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻋﻤﺮم در ﻣﺠﻤﻮع ﺳﻪ دﺧﺘﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﺪون اﺣﺘﺴﺎب‬‫اون ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎن از ﻣﻦ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد‬‫ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدی ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ هﻢ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬رادار دﺧﺘﺮﺑﺎزﯾﻢ ﺑﺪک ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮم‬‫اوﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺑﺒﻮﺳﻢ‪ .‬او ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺘﺪاول »داف« ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻼ ﺑﻮدن ﺑﺎ دﺧﺘﺮ‬‫در ﺷﺐ و در ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﺎﺻﯽ هﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪﻋﻼوﻩ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻧﺠﯽ ﺑﺎهﻮش و ﺑﺎاﺣﺴﺎس‬‫و ﺑﺎﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻧﻪ ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ ﻧﻪ ﺣﺘﯽ دﺳﺘﺶ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ‪ .‬در ﻋﻮض ﻟﺤﻈﻪای را ﺑﺎ هﻢ ﺳﭙﺮی‬‫ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻟﺤﻈﻪای روﺣﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﻮاج‪ ،‬ﺷﺐ‪ ،‬درﯾﺎ و ﺻﺨﺮﻩهﺎ‪ ،‬و‬‫ﺧﻮدم ﺑﻮدﻧﺪ ــ و ﺑﻘﯿﻪ دوﺳﺘﺎن رﻓﻘﺎ و رﻓﻘﺎی رﻓﻘﺎﯾﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ هﻢ رﻓﯿﻖ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ﺗﺎ آﺧﺮ ﺷﺐ دﯾﮕﺮ ﺷﺪﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬هﻤﻪﺷﺎن آدمهﺎی ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ هﻤﻪ ﮐﺎرﺷﺎن را اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ رﻓﺖ و ﮐﻠﯿﺪ ﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ‬‫ﺧﺠﻮﻻﻧﻪای ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﻦ داد‪ .‬وﻟﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪﻩﺑﻮد‪ .‬او داﺷﺖ ﮐﺎری‬‫را ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ هﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬هﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ او ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ روی ﮐﻤﮑﺶ ﺣﺴﺎب ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎ هﻢ زﻧﺪان وزارت اﻣﻨﯿﺖ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ون هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎد‪ ،‬هﻤﯿﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﺎ را ﺑﺮای‬‫هﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ هﻢ ﭘﯿﻮﻧﺪ دادﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﮐﻠﯿﺪم را ﺳﺎﺧﺘﻢ و ﻗﺪمروی دور ﮔﺮوﻩ را اﻧﺠﺎم دادم و اﺟﺎزﻩ دادم هﻤﻪ ﻋﮑﺴﻢ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻻی ﺑﻠﻨﺪیای ﮐﻪ ﻗﺒﻞﺗﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم اﯾﺴﺘﺎدم و ﺗﻮﺟﻪ هﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺟﻠﺐ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﺧﯿﻠﯽ از ﺷﻤﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﯾﮏ اﯾﺮاد اﺳﺎﺳﯽ در اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺷﺪﯾﺪ‪ :‬اﮔﺮ اﯾﻦ ﻟﭗﺗﺎپ ﻗﺎﺑﻞ‬‫اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺒﺎﺷﻪ ﭼﯽ؟ اﮔﻪ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ دﺳﺘﻮرهﺎی ﻣﺎ رو ﺿﺒﻂ ﮐﻨﻪ ﭼﯽ؟ اﮔﺮ ﻣﻦ و هﻮزﻩـﻟﻮﺋﯿﺲ‬‫ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ ﭼﯽ؟«‬‫ﺑﺎز هﻢ ﺧﻨﺪﻩهﺎی ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﮔﺮمﺗﺮ و آﺑﺠﻮﯾﯽﺗﺮ از ﻗﺒﻞ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﺎ اون ﻃﺮﻓﯽ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺖ هﻤﻪﻣﻮن ــ هﻤﻪٔ ﺷﻤﺎ ــ‬‫رو ﮐﻠﯽ ﺗﻮی دردﺳﺮ ﺑﻨﺪازﻩ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ زﻧﺪان‪«.‬‬‫ﺧﻨﺪﻩهﺎ ﮐﻤﯽ ﻋﺼﺒﯽﺗﺮ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽﺧﻮام اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ«‪ ،‬و ﭼﮑﺸﯽ را ﮐﻪ از ﺟﻌﺒﻪاﺑﺰار ﺑﺎﺑﺎ‬‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻟﭗﺗﺎپ را ﮐﻨﺎر ﺧﻮدم روی ﺳﻨﮓ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﭼﮑﺶ را در هﻮا‬‫ﺗﺎب دادم‪ ،‬ﺧﻮﻟﻮ ﺑﺎ زﻧﺠﯿﺮ الایدی ﺣﺮﮐﺖ ﭼﮑﺶ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺗﺮق ــ ﻣﻦ هﻤﯿﺸﻪ‬‫آرزوی از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﯾﮏ ﻟﭗﺗﺎپ ﺑﺎ ﭼﮑﺶ را داﺷﺘﻢ‪ ،‬و ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺣﺲ ﺳﮑﺴﯽ ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ‪ .‬هﻤﯿﻨﻄﻮر اﺣﺴﺎس ﺧﻼﻓﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ!‬‫ﺷﺘﺮق! ﻗﺎب ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺟﺪا و ﺧﺮد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﺗﮑﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ ،‬و ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ زدن اداﻣﻪ دادم ﺗﺎ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ درآﻣﺪ و ﺑﺮد اﺻﻠﯽ و دﯾﺴﮏ ﺳﺨﺖ‬‫در دﺳﺘﺮس ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﺮق! دﯾﺴﮏ ﺳﺨﺖ را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﺗﻤﺎم زورم ﺑﻪ آن ﺿﺮﺑﻪ‬‫زدم‪ .‬ﺳﻪ ﺿﺮﺑﻪ ﻻزم ﺑﻮد ﺗﺎ ﭘﻮﺷﺶ آن ﺷﮑﺎف ﺑﺮدارد و ﻣﺎدﻩٔ ﺣﺴﺎس داﺧﻠﺶ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫ﺑﮕﺬارد‪ .‬هﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ زدن اداﻣﻪ دادم ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﭼﯿﺰی ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻓﻨﺪک ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﻌﺪ هﻤﻪاش را در ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪٔ زﺑﺎﻟﻪ رﯾﺨﺘﻢ‪ .‬ﺟﻤﻌﯿﺖ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ هﻮرا ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ــ آنﻗﺪر‬‫‪٨٥‬‬

‫ﺷﻨﺎﺳﻪ را ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ــ ‪ spexgirl‬ـــ وﻟﯽ ﺣﺪس ﻣﯽزدم ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﻧﻔﺲهﺎی ﻣﺎ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺶ آﻣﺪ‪ .‬آﻩ ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬ﮐﻠﯽ ﮐﺎر اﻧﺠﺎم دادﻩﺑﻮدم‪ .‬آن ﺷﺐ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮای‬‫وارد ﮐﺮدن آن ﮐﻠﯿﺪهﺎ در دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪم‪ ،‬ﺛﺒﺖ آﻧﻬﺎ و اﻧﺘﺸﺎر ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﮐﻠﯽ ﭼﯿﺰ‬‫ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺮای آﻏﺎز ﺷﺒﮑﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد‪.‬‬‫او هﻢ آﻩ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ‪ .‬ﺷﺐ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ ،‬آن ﺷﺐ‪.‬‬‫ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‪:‬‬‫< هﯽ‬‫< ﻣﻨﻢ‪ ،‬از اﻣﺸﺐ‬‫ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﺑﻠﻮک رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ او را در دﺳﺘﻪﮐﻠﯿﺪم وارد‬‫ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﯿﺮ ﭘﯿﻐﺎم ﮐﻮﺗﺎهﻢ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﺪ را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫♢‬‫< ﻣﻨﻢ‪ ،‬از اﻣﺸﺐ‬‫ﺧﻮﻟﻮ ﻣﻨﺘﻈﺮ دوﺳﺖ ﺑﺮادرش ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﯾﺨﺪانهﺎﯾﺶ را ﺑﺮدارد‪ .‬ﻣﻦ هﻤﺮاﻩ ﺑﻘﯿﻪ‬‫ﺗﺎ ﺟﺎدﻩ و ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮﯾﻦ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ اﺗﻮﺑﻮس رﻓﺘﯿﻢ و ﺳﻮار ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬هﯿﭻﮐﺪاﻣﻤﺎن از‬‫ﺑﻠﯿﻂ ﺻﺎدر ﺷﺪﻩ ﺑﺮای ﺧﻮدﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﺮ اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎ ﻃﺒﻖ‬‫ﻋﺎدت روزی ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر ﺑﻠﯿﻂ اﺗﻮﺑﻮس ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ را هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺮای هﺮ‬‫اﺗﻮﺑﻮسﺳﻮاری هﻮﯾﺘﯽ ﺟﺪﯾﺪ اﺗﺨﺎذ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪن در اﺗﻮﺑﻮس ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬هﻤﻪﻣﺎن ﮐﻤﯽ ﻣﺴﺖ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬و دﯾﺪن ﻗﯿﺎﻓﻪٔ هﻤﺪﯾﮕﺮ‬‫زﯾﺮ ﭼﺮاغهﺎی روﺷﻦ اﺗﻮﺑﻮس ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺧﻨﺪﻩدار ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪا‬‫ﮐﺮدﯾﻢ و راﻧﻨﺪﻩ دو ﺑﺎر ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی داﺧﻠﯽ ﺑﻬﻤﺎن ﮔﻔﺖ ﺻﺪاﯾﻤﺎن را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎورﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ‬‫ﮔﻔﺖ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻔﻪﺷﻮﯾﻢ وﮔﺮﻧﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺧﺒﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫هﻤﯿﻦ دوﺑﺎرﻩ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭘﻠﯿﺲ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﺪ هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ‬‫ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬دﯾﮕﺮ در ﻧﻮرث ﺑﯿﭻ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬و آنﻗﺪر اﺗﻮﺑﻮس‪ ،‬ﺗﺎﮐﺴﯽ‪ ،‬ﺑﺎرت ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ‬‫اﺳﺘﺮﯾﺖ‪ ،‬ﮐﺎﺑﺎرﻩ و ﮐﺎﻓﻪ ﺑﺎ ﭼﺮاغ ﻧﺌﻮن روﺷﻦ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺮوهﻤﺎن از هﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬و هﺮ ﯾﮏ‬‫ﺑﻪ راﻩ ﺧﻮدﻣﺎن رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم و اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را روﺷﻦ ﮐﺮدم ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﻠﯿﺪهﺎ از ﺻﻔﺤﻪٔ ﺗﻠﻔﻨﻢ‬‫ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﺎر ﻣﺰﺧﺮف ﺧﺴﺘﻪﮐﻨﻨﺪﻩای ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻤﯽ ﻣﺴﺖ ﺑﻮدم‪ ،‬و اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﯽ‬‫ﻧﯿﻤﻪ ﺧﻮاب ﻓﺮو روم‪.‬‬‫ﺧﻮدش ﺑﻮد!‬‫ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‬‫< ﺧﻮﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽﺑﯿﻨﻤﺖ‬‫ﺑﻌﺪ آن را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽام رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﺮدم و ﻓﺮﺳﺘﺎدم ﺑﺮود‪ .‬زدم‪:‬‬‫< ﺧﯿﻠﯽ از آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎهﺎت ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم‬‫< ﻣﻦ هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽآد آدم ﺑﺎ ﭘﺴﺮهﺎی ﺑﺎهﻮش و ﺑﺎﻣﺰﻩ ﮐﻪ‬‫اﻃﻼﻋﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ هﻢ دارن آﺷﻨﺎ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺧﺪای ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻨﺪان ﭼﺎرﻩای‬‫ﺑﺮای دﺧﺘﺮا ﻧﻤﯽذاری‪.‬‬‫ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ ﺷﺪت در ﺳﯿﻨﻪام ﻣﯽﺗﭙﯿﺪ‪.‬‬‫< اﻟﻮ؟ ﺗﻖ ﺗﻖ؟ اﯾﻦ وﺻﻠﻪ؟ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ دﻧﯿﺎ ﻧﯿﻮﻣﺪم‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺘﻢ ﺑﺪوﻧﯿﻦ هﻤﯿﻦﺟﺎ‬‫ﻣﯽﻣﯿﺮم‪ .‬ﯾﺎدﺗﻮن ﻧﺮﻩ ﺑﻪ ﭘﯿﺶﺧﺪﻣﺖهﺎ اﻧﻌﺎم ﺑﺪﯾﻦ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ زﺣﻤﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺸﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم هﻔﺘﻪ هﻤﯿﻦﺟﺎم‪.‬‬‫< ﺳﻠﻼم!‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم‪.‬‬‫‪٨٦‬‬‫< هﻤﯿﻨﺠﺎم‪ ،‬هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ اﯾﻦﻗﺪر دارم ﻣﯽﺧﻨﺪم ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫< ﺧﺐ ﺑﺎز ﺧﻮﺑﻪ هﻨﻮز ﻣﻬﺎرتهﺎی ﮐﻤﺪی ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮرﯾﻢ رو ﺣﻔﻆ ﮐﺮدم‬‫ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﺎن را وﻗﻒ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ وزارت اﻣﻨﯿﺖ و ﺟﻢ ﮐﺮدن ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﺣﺎلﺗﺮ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻨﺴﺮت ﺑﺰرگ ــ هﯿﭻ اﯾﺪﻩای ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻮد ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی راﻩ اﻧﺪاﺧﺖ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﺴﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫اوم‪.‬‬‫و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش را ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﻐﺮور ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر از‬‫اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻦ هﻢ واﻗﻌﺎً از آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎهﺎت ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم‬‫< آرﻩ‪ ،‬ﻣﻌﻤﻮﻻً هﻤﯿﻦﻃﻮرﻩ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﮐﺠﺎ ﻣﯽﺧﻮای ﺑﺒﺮی؟‬‫< ﺑﺒﺮﻣﺖ؟‬‫< ﺑﺮای ﻣﺎﺟﺮای ﺑﻌﺪی؟‬‫< راﺳﺘﺶ ﭼﯿﺰی ﺗﻮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‬‫< ﺑﺎﺷﻪ ــ ﭘﺲ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﻣﯽﺑﺮم‪ .‬ﺷﻨﺒﻪ‪ .‬ﭘﺎرک دوﻟﻮرس‪ .‬ﮐﻨﺴﺮت ﻓﻀﺎی‬‫ﺑﺎز ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ‪.‬‬‫< ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﭼﯽ؟‬‫< هﯿﭻوﻗﺖ ﭼﯿﺰهﺎی روی اﮐﺲﻧﺖ رو ﻧﻤﯽﺧﻮﻧﯽ؟ هﻤﻪﺟﺎ ﭘﺮﻩ‪ .‬اﺳﻢ‬‫اﺳﭙﯿﺪهﻮرز رو ﺷﻨﯿﺪی؟‬‫♢‬‫روز ﺑﻌﺪ ﺑﺪ آش و ﻻش ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﺗﺎ ‪ ٤‬ﺻﺒﺢ ﮔﭗ ــ ﻻس ــ زدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﺷﺎﻧﺲ‬‫آوردﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﻮد و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺎ دﯾﺮوﻗﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯿﺎن ﺧﻤﺎری و اﻓﺴﺮدﮔﯽ‬‫ﺧﻮاب زﯾﺎد‪ ،‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﮑﺮی در ﺳﺮم ﺟﺎ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎهﺎر‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮم و ﻟﺸﻢ را ﺑﮑﺸﻢ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ .‬ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮران ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬‫ﻣﻐﺎزﻩٔ ﺗﺮﮐﻪ رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻗﻬﻮﻩام را ﺑﺨﺮم ــ اﯾﻦ روزهﺎ‪ ،‬اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدم‪ ،‬هﻤﯿﺸﻪ ﻗﻬﻮﻩهﺎﯾﻢ را از‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﻦ و ﺗﺮﮐﻪ ﻋﻀﻮ ﯾﮏ ﮐﻠﻮپ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬اﯾﻦ اﺳﻢ ﮔﺮوﻩ ﺗﺮودی دو ﺑﻮد ــ هﻤﺎن ﺗﺮودی دو‪ ،‬زﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای‬‫ﺑﻪهﻨﮕﺎمﺳﺎزی اﯾﻨﺪیﻧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ ﺣﻘﻮق ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﺳﺮ راﻩ از ﮐﻠﯽ ﮔﺮاﻓﯿﺘﯽ ﺗﺎزﻩ ﮔﺬﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﮔﺮاﻓﯿﺘﯽهﺎی ﻣﯿﺸﻦ را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ؛‬‫اﮐﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﻮارﻧﮕﺎرﻩٔهﺎی ﺑﺰرگ و ﺷﻬﻮاﻧﯽ‪ ،‬ﯾﺎ اﺳﺘﻨﺴﯿﻞهﺎی ﻃﻌﻨﻪآﻣﯿﺰ داﻧﺸﺠﻮـهﻨﺮی‬‫هﻤﺮاﻩ ﺑﻮد‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎرکزنهﺎی ﻣﯿﺸﻦ زﯾﺮ دﻣﺎغ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﮐﺎرﺷﺎن اداﻣﻪ ﻣﯽدادﻧﺪ‬‫ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﻻﺑﺪ اﯾﻦ هﻢ ﯾﮏ ﻧﻮع اﮐﺲﻧﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻮد ــ ﻻﯾﺪ هﻤﻪ ﺟﻮر راﻩ ﺑﺮای‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪن اﯾﻦ ﮐﻪ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ دارﻧﺪ‪ ،‬از ﮐﺠﺎ رﻧﮓ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺪام دورﺑﯿﻦهﺎ ﮐﺎر‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم روی ﺑﻌﻀﯽ دورﺑﯿﻦهﺎ رﻧﮓ اﺳﭙﺮی ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫< آرﻩ ﺷﻨﯿﺪم‬‫< دارن ﯾﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ راﻩ ﻣﯽﻧﺪازن و ﺣﺪود ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﺎ ﮔﺮوﻩ ﻣﯽﺧﻮان‬‫ﺗﻮش اﺟﺮا ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮان ﺗﻮ زﻣﯿﻨﻬﺎی ﺗﻨﯿﺲ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺑﺸﻦ و ﮐﺎﻣﯿﻮن‬‫اﻣﭙﻠﯽﻓﺎﯾﺮهﺎﺷﻮن رو ﺑﯿﺎرن و ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﺘﺮﮐﻮﻧﻦ‬‫ﺷﺎﯾﺪ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل داﺷﺘﻢ زﯾﺮ ﯾﮏ ﺳﻨﮓ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﭼﻄﻮر ﭼﯿﺰی از اﯾﻦ‬‫ﻣﺎﺟﺮا ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم؟ ﯾﮏ ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ آﻧﺎرﺷﯿﺴﺖ در واﻟﻨﺴﯿﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ در راﻩ‬‫ﻣﺪرﺳﻪ از ﮐﻨﺎرش رد ﻣﯽﺷﺪم ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺘﺮ از ﯾﮏ اﻧﻘﻼﺑﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ اﻣﺎ ﮔﻠﺪﻣﻦ ‪١٤٦‬‬‫داﺷﺖ ﺑﺎ ﻋﻨﻮان »اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺑﺮﻗﺼﻢ‪ ،‬ﻧﻤﯽﺧﻮام ﺟﺰو اﻧﻘﻼﺑﺘﻮن ﺑﺎﺷﻢ‪ «.‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم اﻧﺮژﯾﻢ را‬‫ﺻﺮف ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن راهﯽ ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺮای ﺳﺎزﻣﺎندهﯽ ﻣﺒﺎرزاﻧﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‬‫ﮐﻨﺎر ﺗﻮری ﯾﮏ ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ اﺗﻮﻣﻮﺑﯿﻞ ﺑﺎ ﺣﺮوف ‪ ٣‬ﻣﺘﺮی ﮐﻪ رﻧﮕﺸﺎن ﭼﮑﻪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد اﯾﻦ‬‫ﮐﻠﻤﺎت ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ :‬ﺑﻪ هﯿﺞ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫اﯾﺴﺘﺎدم‪ .‬آﯾﺎ دﯾﺸﺐ ﮐﺴﯽ ﺑﻌﺪ از »ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ« ﻣﻦ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻗﻮﻃﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد؟‬‫ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﻬﺎ اﯾﻦ اﻃﺮاف زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻗﻬﻮﻩام را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﮐﻤﯽ در دور اﻃﺮاف ﻣﺤﻞ ﮔﺸﺖ زدم‪ .‬هﻤﻪاش در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ و ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮوﯾﻢ ﻓﯿﻠﻤﯽ ﭼﯿﺰی ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ .‬ﻗﺒﻼً ﺷﻨﺒﻪهﺎی‬‫‪١٤٦‬ﻓﻌﺎل آﻧﺎرﺷﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎ و ﻧﻮﺷﺘﻪهﺎﯾﺶ ﺷﻬﺮت دارد‪.‬‬‫‪٨٧‬‬

‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ و ﺗﺎ ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ ﺗﯽﺷﺮتهﺎﯾﯽ ﺑﺨﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺻﺤﻨﻪهﺎﯾﯽ از وﯾﺪﺋﻮ روﯾﺸﺎن‬‫ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی از اﮐﺲﻧﺖ راهﺶ را ﺑﻪ ﻣﻐﺎزﻩهﺎی وﺳﺎﯾﻞ دﺧﺎﻧﯿﺎت ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻦهﺎی ﻣﺎرکدار ﭘﺎرﻩ ﭘﻮرﻩ ﮐﻪ ﺷﻌﺎر ﺑﺎ دﻗﺖ ﺟﻮهﺮ روانﻧﻮﯾﺲ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن‬‫روﯾﺸﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ وﺻﻠﻪهﺎی ﺳﻮزنﮐﺎری ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫اﺧﺒﺎر ﺧﻮب زود ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻼس ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز رﺳﯿﺪم ﺷﻌﺎر روی ﺗﺨﺘﻪﺳﯿﺎﻩ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬‫ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ هﻤﻪ ﺳﺮ ﻣﯿﺰهﺎﯾﻤﺎن ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻪ آن ﻟﺒﺨﻨﺪ زدﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﻣﺪ ﺗﺨﺘﻪ هﻢ‬‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺎدیآوری در اﯾﻦ اﯾﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ‬‫اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ دﺷﻤﻦ را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﺮد وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﻌﺎر‬‫درﺑﺴﺖ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ درﺑﺴﺖ ﻏﻠﻂ هﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز آﻣﺪ و دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻮهﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪ و ﻟﭙﺘﺎپ ﻣﺪرﺳﻪاش را درآورد و روی ﻣﯿﺰ‬‫ﮔﺬاﺷﺖ و روﺷﻨﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﭻ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬هﻤﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﺪون‬‫ﺑﺪﺧﻮاهﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ‪.‬‬‫او روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و دﯾﺪﯾﻢ او هﻢ دارد ﻣﯽﺧﻨﺪد‪» .‬اﻧﮕﺎر ﺗﻮرم روی ﺷﻌﺎرﻧﻮﯾﺲهﺎ‬‫هﻢ اﺛﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﺗﻮن ﻣﯽدوﻧﯿﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ از ﮐﺠﺎ اوﻣﺪﻩ؟«‬‫ﻣﺎ ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬هﯿﭙﯽهﺎ؟« و ﻣﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ‪ .‬ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﭘﺮ هﯿﭙﯽ ﺑﻮد‪ ،‬هﻢ از ﻧﻮع ﻧﺸﺌﻪﺑﺎز ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎ رﯾﺶهﺎی ﻋﻈﯿﻢ ﺑﻪ هﻢ رﯾﺨﺘﻪ و ﻟﺒﺎسهﺎی‬‫ﮔﻠﻪ ﮔﻠﻪ رﻧﮓ ﺷﺪﻩﺷﺎن‪ ،‬هﻢ از ﻧﻮع ﺟﺪﯾﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺳﺸﺎن اهﻤﯿﺖ ﻣﯽدهﻨﺪ و ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﺸﻮن رو ﺑﻪ ﺑﺎزی روﭘﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺗﻮپ هﺎﮐﯽ ﻣﯽﮔﺬراﻧﻨﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی اﻋﺘﺮاض‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫»ﺧﺐ آرﻩ‪ ،‬هﯿﭙﯽهﺎ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ روزهﺎ هﯿﭙﯽهﺎ ﻣﺎ رو ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻟﺒﺎس و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ‬‫ﻣﯽاﻧﺪازن‪ .‬ﻟﺒﺎس و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﺎ ﭼﯿﺰ اﺻﻠﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮرد اون دورﻩ‪،‬‬‫ﯾﻌﻨﯽ دهﻪٔ ﺷﺼﺖ‪ ،‬اهﻤﯿﺖ دارﻩ‪ ،‬هﻤﺰﻣﺎن ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫»راﺟﻊ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ ﺑﺮای ﭘﺎﯾﺎن دادن ﺑﻪ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺷﻨﯿﺪﯾﻦ‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎی ﺳﻔﯿﺪ و‬‫ﺳﯿﺎﻩ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدﺗﻮن ﺳﻮار اﺗﻮﺑﻮس ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ از رأیدهﻨﺪﮔﺎن ﺳﯿﺎﻩ‬‫ﻧﺎمﻧﻮﯾﺴﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﻋﻠﯿﻪ ﻧﮋادﭘﺮﺳﺘﯽ رﺳﻤﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ اﻋﺘﺮاض ﮐﻨﻦ‪ .‬ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ از اﺻﻠﯽﺗﺮﯾﻦ‬‫ﺟﺎهﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ رهﺒﺮان ﺟﻨﺒﺶ ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ ﺑﻬﺶ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎ هﻤﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺳﯿﺎﺳﯽﺗﺮ‬‫ﮐﺴﻞﮐﻨﻨﺪﻩای ﻣﺜﻞ اﯾﻦ را اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﯽﮔﺬراﻧﺪم‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ؟ ون‬‫ﺑﺎ ﻣﻦ ﻗﻬﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم آﻣﺎدﮔﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﻟﻮ را داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬دارل ــ‬‫ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﻪ دارل ﻧﻤﯽﺷﺪ زﻧﮓ زد‪.‬‬‫ﻗﻬﻮﻩام را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ و ﮐﻤﯽ در ﺑﻼگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮدم‪ .‬ردﮔﯿﺮی‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ در اﯾﻦ ﺑﻼگهﺎی ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ــ ﻣﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ آنﻗﺪر اﺣﻤﻖ‬‫ﻣﯽﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﻢ ﺧﻮدش را در ﻣﻄﻠﺐ ﺑﯿﺎورد ــ و ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮﺷﺎن‬‫ﻏﯿﺮﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ ﭼﻨﺪﺗﺎﯾﯽ ﻧﻪ‪ .‬در ﻣﻮرد ﻣﺪارس و ﺑﯽاﻧﺼﺎﻓﯽهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﺻﻮرت‬‫ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ‪ .‬از ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎرکزﻧﯽ‪.‬‬‫ﮐﺎﺷﻒ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آﻣﺪ ﮐﻪ هﻔﺘﻪهﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﮐﻨﺴﺮت در ﭘﺎرک رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬از ﺑﻼگ‬‫ﺑﻪ ﺑﻼگ ﭘﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﯽ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮم ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺸﯽ ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﻗﺪرت ﺑﺪل ﺷﺪﻩﺑﻮد‪.‬‬‫و اﺳﻢ ﮐﻨﺴﺮت ﺑﻮد ﺑﻪ هﯿﭻﮐﺲ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎل اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽداد ﮐﻪ اﻧﺠﯽ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را از ﮐﺠﺎ آوردﻩ‪ .‬ﺷﻌﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫♢‬‫ﺻﺒﺢ دوﺷﻨﺒﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺳﺮی ﺑﻪ ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ‬‫آﻧﺎرﺷﯿﺴﺘﯽ ﺑﺰﻧﻢ و ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽﺷﻮد از آن ﭘﻮﺳﺘﺮهﺎی اﻣﺎ ﮔﻠﺪﻣﻦ ﮔﺮﻓﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﭼﯿﺰی‬‫ﺑﺮای ﯾﺎدآوری ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺳﺮ راﻩ ﻣﺪرﺳﻪ از ﻣﺴﯿﺮ ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪم و ﺗﺎ ﺗﻘﺎﻃﻊ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﺎﻧﺰدهﻢ و ﻣﯿﺸﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺗﺎ واﻟﻨﺴﯿﺎ ﺑﺎﻻ آﻣﺪم و ﺑﻪ آن ﺳﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻓﺮوﺷﮕﺎﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺳﺎﻋﺎت‬‫ﮐﺎرش را از روی در ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺧﺎﻃﺮم ﺟﻤﻊ ﺷﺪ ﮐﻪ هﻨﻮز ﭘﻮﺳﺘﺮ را دارد‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟﻨﺴﯿﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪم از اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﭼﯿﺰهﺎی ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺑﻪ‬‫هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ زﯾﺎد ﺑﻮد ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدم‪ .‬در وﯾﺘﺮﯾﻦ ﻧﺼﻒ ﻣﻐﺎزﻩهﺎ‬‫ﮐﺎﻻهﺎی اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﺪ‪ :‬ﺟﻌﺒﻪٔ ﻏﺬا‪ ،‬ﺗﯽﺷﺮتهﺎی ﺑﺪنﻧﻤﺎی دﺧﺘﺮاﻧﻪ‪ ،‬ﺟﺎﻣﺪادی‪،‬‬‫ﮐﻼﻩ ﺑﯿﺲﺑﺎل‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻐﺎزﻩهﺎی هﯿﭙﺴﺘﺮهﺎ ﺳﺮﯾﻊ و ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﺪن ﻣﺪهﺎی‬‫ﺟﺪﯾﺪی ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دو روزﻩ ﻧﺖ را درﻣﯽﻧﻮردﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻐﺎزﻩهﺎ هﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﮐﺎﻻهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺟﻮر ﺑﺎﺷﻨﺪ را در وﯾﺘﺮﯾﻦ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﯾﻮﺗﯿﻮب ﺧﻨﺪﻩدار ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ از ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫ﺟﺖﭘﮏ ﺳﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩ از آب ﮔﺎزدار ﺧﻮدش را ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽﮐﺮد دوﺷﻨﺒﻪ ﺑﻪ ﺻﻨﺪق اﯾﻤﯿﻠﺘﺎن‬‫‪٨٨‬‬

‫ﺑﺎ ﺗﻔﻨﮓ آب ﭘﺎش ﺑﻪ ﻣﺮدم ﭘﺎﺷﯿﺪش و اون رو ﺑﻪ هﻢدﯾﮕﻪ ﺷﻠﯿﮏ ﻣﯽﮐﺮدن و واﻧﻤﻮد‬‫ﻣﯽﮐﺮدن ﻧﺸﺌﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﺎرهﺎی ﺧﻨﺪﻩدار ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺮای ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﻣﺤﺸﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﯾﮏ‬‫ﯾﯿﭙﯽ‪ ،‬دﻟﻘﮑﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ وﯾﻮی ﮔﺮﯾﻮی‪ ،‬ﻟﺒﺎس ﺑﺎﺑﺎﻧﻮﺋﻞ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺻﺪهﺎ ﻣﻌﺘﺮض ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺮای‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮی اﺧﺒﺎر ﺷﺐ دورﺑﯿﻦهﺎ ﻧﺸﻮن ﺑﺪن ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺎﺑﺎﻧﻮﺋﻞ رو ﺑﺎزداﺷﺖ ﻣﯽﮐﻨﻪ و ﮐﺸﻮن‬‫ﮐﺸﻮن ﻣﯽﺑﺮﻩ ــ و اوﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدن آدمهﺎی زﯾﺎدی ﺷﺪن‪.‬‬‫از ﺑﻘﯿﻪٔ ﮐﺸﻮر ﺑﻮدﻩاﯾﻢ‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﮐﺸﻮرﻩ ﮐﻪ ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖهﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺘﻦ‬‫ﻣﺜﻞ ﺳﻔﯿﺪهﺎ از ﻣﺸﺎﻏﻞ ﮐﺎرﺧﻮﻧﻪای اﺗﺤﺎدﯾﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ وﺿﻌﺸﻮن ﮐﻤﯽ‬‫ﺑﻬﺘﺮ از ﭘﺴﺮﻋﻤﻮهﺎی ﺟﻨﻮﺑﯽﺷﻮن ﺑﻮد‪.‬‬‫»داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺑﺮﮐﻠﯽ ﺟﺮﯾﺎن ﻣﺴﺘﻤﺮی از ﭘﯿﮏهﺎی آزادی ﺑﻪ ﺟﻨﻮب ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬و اوﻧﻬﺎ‬‫رو از ﻣﯿﺰهﺎی اﻃﻼﻋﺎت داﺧﻞ ﻣﺤﻮﻃﻪٔ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺛﺒﺖ ﻧﺎم ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬در ﺗﻘﺎﻃﻊ ﺧﯿﺎﺑﻮنهﺎی‬‫ﺑﻨﮑﺮاﻓﺖ ‪ ١٤٧‬و ﺗﻠﮕﺮاف‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دﯾﺪﻩ ﺑﺎﺷﯿﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز هﻢ ﻣﯿﺰهﺎ هﻤﻮن ﺟﺎاﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﻘﻄﻪٔ اوج اوﻧﻬﺎ ﻣﺠﻤﻊ ﻣﻠﯽ دﻣﮑﺮاتهﺎ در ﺳﺎل ‪١٩٦٨‬ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﻈﺎهﺮاتهﺎﯾﯽ ﺑﺮای‬‫اﻋﺘﺮاض ﺑﻪ ﺟﻨﮓ وﯾﺘﻨﺎم راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬هﺰاران ﺗﻈﺎهﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻮی‬‫ﭘﺎرکهﺎ ﺧﻮاﺑﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و هﺮ روز ﺧﺪا ﺗﺠﻤﻊ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آن ﺳﺎل ﮐﻠﯽ ﭼﺸﻢﺑﻨﺪی ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ‬‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻼً ﻣﻌﺮﻓﯽ ﯾﻪ ﺧﻮک ﺑﻪ اﺳﻢ ﭘﮕﺎﺳﻮس ‪ ١٤٩‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎﻧﺪﯾﺪای رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری‪.‬‬‫ﭘﻠﯿﺲ و ﺗﻈﺎهﺮﮐﻨﻨﺪﻩهﺎ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ ﺑﺎ هﻢ ﻣﯽﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ ــ ﻗﺒﻼً هﻢ زﯾﺎد اﯾﻦ ﮐﺎر را‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ ﻗﺪرت ﻓﻬﻢ اﯾﻦ رو ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ رو ﺑﻪ ﺣﺎل‬‫ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﺬارﻩ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ رو ﮐﺘﮏ زدﻧﺪ‪ ،‬و ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﺎ ﻧﺸﻮن دادن اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮنهﺎ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ دارد ﻣﯽاﻓﺘﺪ ﺗﻼﻓﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﺸﻮر‬‫دﯾﺪﻧﺪ ﭘﻠﯿﺲ ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ ﺑﺎ ﭼﻪ وﺣﺸﯽﮔﺮی ﺑﭽﻪهﺎﯾﺸﺎن را ﮐﺘﮏ ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬اﺳﻤﺶ را ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‬‫»ﺷﻮرش ﭘﻠﯿﺲ«‪.‬‬‫»اﻟﺒﺘﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺳﻌﯿﺶ رو ﮐﺮد ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﻪ‪ .‬رﺋﯿﺲ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎر ﺳﯿﺎﺳﯽ‬‫رو در ﻣﺤﻮﻃﻪٔ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﻤﻨﻮع اﻋﻼم ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﭽﻪهﺎی ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﻤﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﻠﯿﺲ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﯾﮑﯽ رو ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ هﻤﯿﻦ ﻣﯿﺰهﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﻪ‪ ،‬و‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪش ﺗﻮی واﻧﺖ ﭘﻠﺒﺲ‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﻪ هﺰار داﻧﺸﺠﻮ ﻣﺎﺷﯿﻦ رو ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﺮدﻧﺪ و اﺟﺎزﻩ‬‫ﻧﺪادﻧﺪ ﺗﮑﻮن ﺑﺨﻮرﻩ‪ .‬ﺑﻬﺸﻮن اﺟﺎزﻩ ﻧﺪادﻧﺪ ﭘﺴﺮﻩ رو ﺑﺒﺮن زﻧﺪان‪ .‬ﺑﺎﻻی ﻣﺎﺷﯿﻦ اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ و‬‫درﺑﺎرﻩٔ ﻣﺘﻤﻢ اول ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ‪ ١٤٨‬و آزادی ﺑﯿﺎن ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﺟﻨﺒﺶ آزادی ﺑﯿﺎن ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺷﺮوع ﮐﺎر هﯿﭙﯽهﺎ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺟﻨﺒﺶهﺎی داﻧﺸﺠﻮﯾﯽ هﻢ از هﻤﯿﻦﺟﺎ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﺮوﻩهﺎی ﻗﺪرت ﺳﯿﺎهﺎن ﻣﺜﻞ‬‫ﭘﻠﻨﮓهﺎی ﺳﯿﺎﻩ ــ و ﺑﻌﺪش ﮔﺮوﻩهﺎی ﺣﻘﻮق هﻢﺟﻨﺲﺧﻮاهﺎن ﻣﺜﻞ ﭘﻠﻨﮓهﺎی ﺻﻮرﺗﯽ‪.‬‬‫ﮔﺮوﻩهﺎی رادﯾﮑﺎل زﻧﺎن‪ ،‬ﺣﺘﯽ »ﺟﺪاﯾﯽﻃﻠﺐهﺎی ﻟﺰﺑﯿﻨﯽ« ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻼً ﻧﺴﻞ ﻣﺮدهﺎ‬‫رو ورﺑﻨﺪازﻧﺪ‪ .‬و ﯾﯿﭙﯽهﺎ‪ .‬ﮐﺴﯽ اﺳﻢ ﯾﯿﭙﯽهﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ ﺧﻮردﻩ؟«‬‫»ﯾﯿﭙﯽهﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮدن ﮐﻪ »ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٣٠‬ﺳﺎﻟﻪای اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ‪«.‬‬‫ﻣﻨﻈﻮرﺷﻮن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﯾﻪ وﻗﺖ ﺧﺎﺻﯽ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪن‪ ،‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﻧﺎزیهﺎ ﻣﯽﺟﻨﮕﯿﺪ‪ ،‬هﯿﭻوﻗﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﺮﺑﺎز زدن‬‫از ﺟﻨﮕﯿﺪن در وﯾﺘﻨﺎم ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﺸﻖ ﺑﯽاﻧﺪازﻩ ﺑﻪ وﻃﻦ ﭼﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ آدم ﮐﻪ ﺑﻪ ‪ ٣٠‬ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺮﺳﻪ دﯾﮕﻪ ﻃﺮز ﻓﮑﺮش ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﺷﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﭼﺮا‬‫ﺑﭽﻪهﺎی اﻣﺮوزی ﻣﯽرﯾﺰﻧﺪ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮن‪ ،‬درس رو ول ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻗﺎﻃﯽ ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﻤﻮنهﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻨﺘﺎﮔﻮن رو ﺑﺮدن رو هﻮا؟« زﻣﺎﻧﯽ ﻓﯿﻠﻢ ﻣﺴﺘﻨﺪی در‬‫اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺧﻨﺪﯾﺪ‪» .‬ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ آرﻩ‪ ،‬هﻤﻮنهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﯿﭙﯽهﺎ ﻣﺜﻞ هﯿﭙﯽهﺎی‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اون ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎ اﻣﺮوزﻩ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺟﺪی‬‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎزﯾﮕﻮش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اهﻞ ﻣﺴﺨﺮﻩﺑﺎزی ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮی ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺎزار ﺑﻮرس ﻧﯿﻮﯾﻮرک‬‫ﭘﻮل ﻣﯽرﯾﺨﺘﻦ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪهﺎ ﻣﻌﺘﺮض ﭘﻨﺘﺎﮔﻮن رو ﻣﺤﺎﺻﺮ ﮐﺮدن و ورد ﺟﺎدوﯾﯽای رو ﺗﮑﺮار‬‫ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﺑﻪ ﭘﺮواز درش ﺑﯿﺎرن‪ .‬ﯾﻪ ﺟﻮر الاسدی ﺧﯿﺎﻟﯽ اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ‬‫»ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻧﻘﻄﻪٔ ﺷﺮوع اﯾﻦهﺎ ﺑﻮد‪ .‬ارﺗﺶهﺎی اﻧﻘﻼﺑﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﻀﯽ از اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اهﺪاﻓﺸﻮن ﺳﺎﺧﺘﻤﻮنهﺎﯾﯽ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺎﻧﮏ ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺴﯿﺎری از اون ﺑﭽﻪهﺎ ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﺷﺪﻧﺪ آدمهﺎی ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻣﺘﻌﺎدﻟﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽهﺎ‬‫ﻋﺎﻗﺒﺘﺸﻮن ﺑﻪ زﻧﺪان رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از اﺧﺮاﺟﯽهﺎی داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎرهﺎی اﻋﺠﺎبآوری ﮐﺮدﻧﺪ‬‫ــ ﻣﺜﻼً‪ ،‬اﺳﺘﯿﻮ ﺟﺎﺑﺰ و اﺳﺘﯿﻮ وُزﻧﯿﺎک‪ ،‬ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ اﭘﻞ رو ﺗﺄﺳﯿﺲ و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﺨﺼﯽ رو‬‫اﺧﺘﺮاع ﮐﺮدﻧﺪ‪«.‬‬‫‪١٤٧ Bancraft‬‬‫‪ First Ammendment١٤٨‬ﯾﺎ ﻣﺘﻤﻢ اول ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺨﺸﯽ از ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ﺣﻘﻮق‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪی اﺳﺖ ﮐﻪ‪ ،‬در ﺑﯿﻦ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮارد‪ ،‬ﺿﺎﻣﻦ ﺣﻖ آزادی ﻋﻘﯿﺪﻩ و آزادی ﺑﯿﺎن ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮوﻧﺪان‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫‪١٤٩ Pigasus‬‬‫‪٨٩‬‬

‫ﭼﺎرﻟﺰ داد زد »ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ!« ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ در ﺣﺎل ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ آدمهﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ دﺷﻤﻦ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﺮدن‪ .‬راﺣﺖ ﻣﯽﺷﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻣﺎ ﮐﯽ هﺴﺘﯿﻢ و اوﻧﻬﺎ‬‫ﮐﯽ‪ :‬اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ از آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮدی هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﮔﻪ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﻨﯽ‬‫ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ رو ﻣﯽﮐﺸﻦ‪ ،‬ﺟﺰو اوﻧﻬﺎ هﺴﺘﯽ‪«.‬‬‫»ﮐﺲ دﯾﮕﻪای هﻢ ﻣﯽﺧﻮاد در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻩ؟«‬‫ﺟﻨﺪﯾﻦ دﺳﺖ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺟﺎزﻩٔ ﺻﺤﺒﺖ داد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ اﺷﺎرﻩ‬‫ﮐﺮدﻧﺪ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ وﯾﺘﻨﺎﻣﯽهﺎ ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ ﺷﻠﯿﮏ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ ﺑﻪ‬‫وﯾﺘﻨﺎم ﭘﺮواز ﮐﺮدﻩ و ﺗﻔﻨﮓ ﺑﻪ دﺳﺖ در ﺟﻨﮕﻞهﺎی آﻧﺠﺎ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﺰ اﺳﺖ‪ ،‬و ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ اﺟﺎزﻩ داد ﮐﺎری ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮن‬‫ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬‫هﻤﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﺎ هﻢ ﺑﺤﺚ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﺎرﻟﺰ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺳﺮ هﻤﻪ داد ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪،‬‬‫و وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻧﻈﺮﺷﺎن رو ﺗﻮﺿﯿﺢ دهﻨﺪ وﺳﻂ ﺣﺮﻓﺸﺎن ﻣﯽﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ‬‫ﮔﺎﻟﻮز ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎر ﺳﻌﯽ ﮐﺮد او را وادار ﮐﻨﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ و ﺳﺮ ﻧﻮﺑﺘﺶ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﮔﻮش‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﺪهﮑﺎر ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﻣﻦ داﺷﺘﻢ در اﺳﮑﻮلﺑﻮکم دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰی ﻣﯽﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻗﺒﻼً‬‫ﺧﻮاﻧﺪﻩام‪.‬‬‫ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬دﯾﮕﺮان هﻢ‬‫ﻧﮕﺎﻩ او را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدﻧﺪ و ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﭼﺎرﻟﺰ هﻢ ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪،‬‬‫ﭼﺸﻤﺎن درﺷﺖ ﺧﯿﺴﺶ از ﻧﻔﺮت ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ .‬ﮐﻮﺗﺎهﻪ‪» .‬دوﻟﺖهﺎ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم ﻣﺴﺘﻘﺮ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرت ﺑﻪﺣﻖ ﺧﻮد را از رﺿﺎﯾﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺘﺸﺎن ﻗﺮار دارﻧﺪ‬‫درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺮدم ﺣﻖ دارﻧﺪ هﺮ وﻗﺖ هﺮ ﻧﻮع دوﻟﺘﯽ اﯾﻦ ﺗﻌﺎدل را ﺑﺮ هﻢ ﺑﺰﻧﺪ‪،‬‬‫آن را ﺗﻐﯿﯿﺮ دهﻨﺪ ﯾﺎ از ﻣﯿﺎن ﺑﺮدارﻧﺪ‪ ،‬و دوﻟﺖ ﺟﺪﯾﺪی اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ رﯾﺸﻪ در اﯾﻦ اﺻﻮل‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺳﺎزﻣﺎن دهﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ را‬‫در ﺟﻬﺖ اﻣﻨﯿﺖ و ﺑﻬﺮوزﯾﺸﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪«.‬‬‫هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ واﻗﻌﺎً داﺷﺖ ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ از اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاهﺎ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫هﺮﮔﺰ ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم اﯾﻦ ﻃﻮر رواﯾﺖ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺣﺎﻻ ﺑﺮاﯾﻢ اهﻤﯿﺖ‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن‪ ،‬آن ﺗﻈﺎهﺮاتهﺎی ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﯽﻣﺰﻩ و آدم ﺑﺰرﮔﯽ آنﻗﺪرهﺎ هﻢ ﺑﯽﻣﺰﻩ ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮم ﻧﻤﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ در ﺟﻨﺒﺶ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ هﻢ ﺟﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫دﺳﺘﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم‪» .‬آﺧﺮش ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪن؟ ﯾﯿﭙﯽهﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪن؟«‬‫او ﻧﮕﺎهﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻧﮕﺎر دارد ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف‬‫ﻧﺰد‪ .‬هﻤﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﺟﻮاب را ﺑﺸﻨﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺒﺎﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﯾﻪ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﯾﻪ ﮐﻢ از درون ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪن‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎﺷﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﻣﻮاد و ﭼﯿﺰهﺎی دﯾﮕﻪ ﺑﻪ زﻧﺪان اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎﺷﻮن هﻢ ﻟﺤﻨﺸﻮن رو ﻋﻮض ﮐﺮدﻧﺪ و‬‫ﯾﻮﭘﯽ ﺷﺪن و رﻓﺘﻨﺪ هﻤﻪ ﺟﺎ داد ﺳﺨﻦ دادن ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﭼﻪ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺣﺮص‬‫و ﻃﻤﻊ ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺑﻪ و ﻋﺠﺐ ﺧﻨﮓهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻩان‪.‬‬‫»وﻟﯽ ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل دﻧﯿﺎ رو ﺗﻐﯿﯿﺮ دادﻧﺪ‪ .‬ﺟﻨﮓ وﯾﺘﻨﺎم ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ ،‬و اون ﺳﺮﺳﭙﺮدﮔﯽ‬‫و اﻃﺎﻋﺖ ﻣﺤﻀﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم اﺳﻤﺶ رو ﻣﯿﻬﻦﭘﺮﺳﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺪ زﯾﺎدی از ﻣﺪ‬‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺣﻘﻮق ﺳﯿﺎهﺎن‪ ،‬ﺣﻘﻮق زﻧﺎن و ﺣﻘﻮق هﻢﺟﻨﺲﺧﻮاهﺎن ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﺣﻘﻮق‬‫ﻻﺗﯿﻨﯽهﺎ‪ ،‬ﺣﻘﻮق ﻣﻌﻠﻮﻟﯿﻦ‪ ،‬اﺻﻮﻻً رﺳﻢ آزادیهﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ اﯾﻦ آدمهﺎ اﯾﺠﺎد ﯾﺎ‬‫ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻨﺒﺶ اﻋﺘﺮاﺿﯽ اﻣﺮوز ﻧﺘﯿﺠﻪٔ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اون ﮐﺸﻤﮑﺶهﺎﺳﺖ‪«.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎورم ﻧﻤﯽﺷﻪ اﯾﻦﺟﻮری در ﻣﻮرد اوﻧﻬﺎ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﯿﻦ‪ «.‬او ﭼﻨﺎن در‬‫ﺻﻨﺪﻟﯿﺶ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪﻩ و ﺗﮑﯿﻪ دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺻﻮرت ﺗﯿﺰ و‬‫ﻻﻏﺮش ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬او ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻣﺮﻃﻮب و ﻟﺐهﺎﯾﯽ ﺑﺰرگ داﺷﺖ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ هﯿﺠﺎن‬‫ﻣﯽآﻣﺪ ﮐﻤﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺎهﯽ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﮐﻤﯽ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اداﻣﻪ ﺑﺪﻩ ﭼﺎرﻟﺰ‪«.‬‬‫»اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻻن ﺣﺮﻓﺸﻮن رو ﻣﯽزدﯾﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖ واﻗﻌﯽ‪ .‬ﺧﻮدﺗﻮن ﮔﻔﺘﯿﻦ‬‫ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮنهﺎ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﮐﺮدن‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎزار ﺑﻮرس رو ﺧﺮاب ﮐﻨﻦ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ رو‬‫ﮐﺘﮏ ﻣﯽزدﻧﺪ و ﻧﻤﯽذاﺷﺘﻨﺪ ﻗﺎﻧﻮنﺷﮑﻦهﺎ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺑﺸﻨﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ!«‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد دارد ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ راهﯽ ﺑﺮای ﻣﻬﺎر‬‫ﭼﺎرﻟﺰ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ اﻻن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﺮﮐﺪ‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪» .‬ﭼﺎرﻟﺰ ﻧﮑﺘﻪٔ ﺧﻮﺑﯽ رو ﻣﻄﺮح‬‫ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﯾﯿﭙﯽهﺎ ﻣﺄﻣﻮر ﺧﺎرﺟﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺷﻬﺮوﻧﺪان آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﯽﮔﯽ »اوﻧﻬﺎ‬‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ«‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ دﯾﺪ »اوﻧﻬﺎ« ﮐﯽ هﺴﺘﻨﺪ و »ﻣﺎ« ﮐﯽ‪ .‬وﻗﺘﯽ هﻢوﻃﻨﺎﻧﺘﻮن ــ«‬‫‪٩٠‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٢‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻌﻀﯽهﺎﺷﻮن ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ «.‬ﺑﻌﺪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺻﺒﺮ ﮐﺮد‬‫ﻣﻦ و ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ‪ .‬و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺑﺮای اﻣﺮوز ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً وﻗﺖﻣﻮن ﺗﻤﻮﻣﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮام‬‫از هﻤﻪﺗﻮن ﺑﺮای ﯾﮑﯽ از ﺟﺎﻟﺐﺗﺮﯾﻦ ﮐﻼسهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪﺣﺎل ﺗﺪرﯾﺲ ﮐﺮدﻩم ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﺤﺚ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮی ﺑﻮد و ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ از هﻤﻪٔ ﺷﻤﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬اﻣﯿﺪوارم ﺧﻮدﺗﻮن هﻢ از هﻢدﯾﮕﻪ‬‫ﭼﯿﺰی ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬از ﻣﺸﺎرﮐﺖ هﻤﻪﺗﻮن ﻣﺘﺸﮑﺮم‪.‬‬‫ﺑﺮای اون ﻋﺪﻩ از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ دﻧﺒﺎل دردﺳﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ هﺴﺘﯿﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺑﺎ ﻧﻤﺮﻩٔ اﺿﺎﻓﯽ دارم‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮام ﯾﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪای ﺑﺎﺷﻪ ﺑﯿﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶهﺎی ﺿﺪ‬‫ﺟﻨﮓ و ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ در ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶهﺎی ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ در‬‫ﻣﻮرد ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺗﺮور در زﻣﺎن ﺣﺎﺿﺮ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﻪ ﺻﻔﺤﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻦ هﺮ ﭼﻘﺪر ﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ‬‫ﻃﻮﻻﻧﯽﺗﺮ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮام ﺟﺎﻟﺒﻪ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ زﻧﮓ ﺧﻮرد و هﻤﻪ از ﮐﻼس ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪم و ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم‬‫ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﻣﺘﻮﺟﻬﻢ ﺷﻮد‪.‬‬‫»ﺑﻠﻪ ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ .‬اﺻﻼً از اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎی دهﻪٔ ﺷﺼﺖ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪«.‬‬‫»دهﻪٔ هﻔﺘﺎد هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬در ﻣﻮاﻗﻊ هﯿﺠﺎن ﺳﯿﺎﺳﯽ اﯾﻨﺠﺎ هﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮای‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻮدﻩ‪ .‬واﻗﻌﺎً از اﺷﺎرﻩت ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ﻟﺬت ﺑﺮم ــ ﺧﯿﻠﯽ هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻮد‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮم رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻣﺮوز هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی اون‬‫ﮐﻠﻤﺎت ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ هﺮ ﻣﻌﻠﻤﯽ آرزو دارﻩ از ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ ﺑﺸﻨﻮﻩ« و ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ‬‫داد‪» .‬ﺑﯽﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪت هﺴﺘﻢ‪«.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﮐﺎﻣﻼً ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﮐﺴﯽ ﻣﯽدوﻧﻪ اﯾﻦ ﻣﺘﻦ از ﮐﺠﺎ اوﻣﺪﻩ؟«‬‫ﺗﻌﺪادی از ﺑﭽﻪهﺎ ﯾﮏﺻﺪا ﮔﻔﺘﻨﺪ‪» :‬ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ اﺳﺘﻘﻼل‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﭼﺮا اﯾﻦ رو ﺑﺮای ﻣﺎ ﺧﻮﻧﺪی ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫»ﭼﻮن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﮔﻔﺘﻪن ﮐﻪ دوﻟﺖهﺎ ﻓﻘﻂ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ‬‫دوام داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﻢ دارن ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﺎ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ اﻋﺘﻤﺎدﻣﻮن رو ﺑﻪ‬‫اوﻧﻬﺎ از دﺳﺖ ﺑﺪﯾﻢ‪ ،‬ﮐﺎرﺷﻮن ﺗﻤﻮﻣﻪ و ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺤﻞ ﺑﺸﻦ‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﻦ ﻣﯽﮔﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻦ ﻣﺎل ﺻﺪهﺎ ﺳﺎل ﭘﯿﺸﻪ! اﻻن‬‫اوﺿﺎع ﻓﺮق ﮐﺮدﻩ!«‬‫»ﭼﯽ ﻓﺮق ﮐﺮدﻩ؟«‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﯾﮑﯿﺶ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ دﯾﮕﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ درﺑﺎرﻩ دوﻟﺘﯽ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ ﮐﻪ‬‫دﻟﯿﻞ وﺟﻮدش اﯾﻦ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﭘﺪر ﺟﺪ ﻓﻼن اﺣﻤﻖ‪ ،‬ﻋﻘﯿﺪﻩ داﺷﺘﻪ ﺧﺪا ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ رو ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫اون ﭘﺎدﺷﺎﻩ ﺳﭙﺮدﻩ و هﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻣﺎ ﯾﻪ دوﻟﺖ‬‫ﻣﻨﺘﺨﺐ دﻣﮑﺮاﺗﯿﮏ دارﯾﻢ ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﻬﺸﻮن رأی ﻧﺪادم‪«.‬‬‫»اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻣﯽﺷﻪ ﮐﻪ ﺑﺮی ﯾﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﯽ؟«‬‫»ﭼﯽ؟ ﮐﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﯽﺧﻮاد ﺟﺎﯾﯽ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻪ؟ ﯾﯿﭙﯽهﺎ و هﯿﭙﯽهﺎ و هﻤﻪٔ اون آدﻣﺎ‬‫اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻨﺪ دوﻟﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺣﺮفهﺎﺷﻮن ﮔﻮش ﻧﻤﯽدﻩ ــ ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‬‫ﺟﻨﻮب رأیدهﻨﺪﻩهﺎ رو ﻧﺎمﻧﻮﯾﺴﯽ ﮐﻨﻦ ﭼﻪ رﻓﺘﺎری ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ! ﮐﺘﮏﺷﻮن ﻣﯽزدﻧﺪ و‬‫ﺑﺎزداﺷﺖﺷﻮن ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ــ«‬‫♢‬‫‪٩١‬‬

‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل‪ ،‬هﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪ ،‬دﺳﺖ ﮐﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﯽﺑﻮد‪.‬‬‫در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺘﺮ اﻣﺎ ﮔﻠﺪﻣﻦ را ﺧﺮﯾﺪم و آن را ﺑﺎﻻی ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮم‪ ،‬روی ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺘﺮ‬‫ﺷﺐﻧﻤﺎ ﺑﺎ ﭘﻮﻧﺰ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪم‪ .‬ﯾﮏ ﺗﯽﺷﺮت اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ هﻢ ﺧﺮﯾﺪم ﮐﻪ ﻋﮑﺲ ﻓﻮﺗﻮﺷﺎﭘﯽ‬‫ﮔﺮوور و اﻟﻤﻮ را هﻢ داﺷﺖ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﮕﺪ ﮔﻮردون و ﺳﻮزان را از ﺳﺴﻤﯽ اﺳﺘﺮﯾﺖ ﺑﯿﺮون‬‫ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺧﻨﺪﻩدار ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﻓﻬﻤﯿﺪم در ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﻓﺎرک و ورثﺗﺎوزﻧﺪ‪،‬‬‫ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪٔ ﻓﻮﺗﻮﺷﺎپ ﺑﻪ ﺻﻮرت آنﻻﯾﻦ ﺑﺮای اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﻌﺎر ﺗﺮﺗﯿﺐ دادﻩاﻧﺪ‬‫و اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﺻﺪهﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺣﺎﺿﺮ و آﻣﺎدﻩ ﺑﺮای ﭼﺴﺒﺎﻧﺪن روی هﺮ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺨﻮاهﻨﺪ ﺑﯿﺮون ﺑﺪهﻨﺪ وﺟﻮد دارد‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺗﯽﺷﺮت را ﮐﻪ دﯾﺪ اﺑﺮوهﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪ ،‬و ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و در ﻣﻮرد اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ دﻧﺒﺎل دردﺳﺮ ﻧﮕﺮدم ﺑﺮاﯾﻢ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﮐﺮد‪ .‬واﮐﻨﺶ ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺣﻖ‬‫ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ دوﺑﺎرﻩ آنﻻﯾﻦ ﭘﯿﺪاﯾﻢ ﮐﺮد و ﺑﺎز ﺗﺎ دﯾﺮوﻗﺖ ﺷﺐ ﺑﺎ ﭘﯿﺎﻣﮏ ﺑﺎ هﻢ ﻻس زدﯾﻢ‪ .‬دوﺑﺎرﻩ‬‫ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ون ﺳﻔﯿﺪ آﻧﺘﻦدار ﭘﯿﺪا ﺷﺪ و ﻣﻦ اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮود‪ ،‬ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدم‪.‬‬‫هﻤﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻋﺎدت ﮐﺮدﻩﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮای ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ هﯿﺠﺎن داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻔﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦﻗﺪر‬‫ﺗﻌﺪاد ﮔﺮوﻩهﺎی ﺷﺮﮐﺖﮐﻨﻨﺪﻩ زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺮفِ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﺻﺤﻨﻪٔ دﯾﮕﺮ ﺑﺮای اﺟﺮاهﺎی‬‫ﮐﻢاهﻤﯿﺖﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫♢‬‫ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺮدم در ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺷﻨﺒﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﻪ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ ﻣﺎﺑﯿﻦ ﻓﺮﺑﺰﺑﯽﺑﺎزهﺎی ﻗﻬﺎر و ﺳﮓﮔﺮدانهﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﺸﺎن‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ ﻓﺮﯾﺰﺑﯽ‬‫ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﯾﺎ ﺳﮕﯽ را هﻢ ﺑﻪ ﮔﺮدش آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد ﮐﻨﺴﺮت‬‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻠﯽ ﭘﻠﯿﺲ و ﻟﺒﺎس ﺷﺨﺼﯽ آن اﻃﺮاف ﻋﻼف ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻟﺒﺎسﺷﺨﺼﯽهﺎ را ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﭼﻮن ﻣﺜﻞ آدم زﮔﯿﻠﯽ و اندﻣﺎﻏﻮ‪ ،‬ﻣﺪل ﻣﻮی‬‫ﮐﺎﺳﺘﺮوﯾﯽ و اﻧﺪام ﻧﺒﺮاﺳﮑﺎﯾﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ :‬آدمهﺎی ﭼﺎق ﺑﺎ ﻣﻮی ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺳﺒﯿﻞ ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ‪ .‬ﺑﺎ آن‬‫ﺷﻮرتهﺎی ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ و ﺗﯽﺷﺮتهﺎی ﮔﻞ و ﮔﺸﺎدی ﮐﻪ ﺑﯽﺗﺮدﯾﺪ ﺑﺮای ﭘﻮﺷﺎﻧﺪن ﮐﻮﻩ‬‫اﺑﺰارآﻻﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﺮﺷﺎن ﺑﺴﺘﻪﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬آوﯾﺰان ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻌﺬب و اﻟﺒﺘﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و‬‫آن ﺳﻮ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﭘﺎرک دوﻟﻮرس‪ ،‬ﭘﺎرﮐﯽ زﯾﺒﺎ و ﻣﻌﻤﻮﻻ آﻓﺘﺎﺑﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ درﺧﺖهﺎی ﻧﺨﻞ‪ ،‬زﻣﯿﻦهﺎی‬‫ﺗﻨﯿﺲ و ﮐﻠﯽ ﺗﭙﻪ و درﺧﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮد دورﺷﺎن دوﯾﺪ ﯾﺎ زﯾﺮﺷﺎن اﻃﺮاق ﮐﺮد‪ .‬ﺷﺐهﺎ‬‫ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ آﻧﺠﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺑﻨﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺜﻞ هﺮﺟﺎی دﯾﮕﺮی در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪.‬‬‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬در ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ آﻧﺎرﺷﯿﺴﺘﯽ‪ ،‬اﻧﺠﯽ را دﯾﺪم‪ .‬ﻣﮑﺎن ﻣﻼﻗﺎﺗﻤﺎن ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد‬‫ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش را ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ ﺑﺎ اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ اﻧﺠﯽ‬‫ﻧﺸﺎن ﺑﺪهﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﺎﺣﺎل و ﺑﺎاﺣﺴﺎس هﺴﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ آن ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدم ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرم‬‫ﺑﺮای اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ ﮐﺮدﻩام ﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮای ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻦ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪم‪،‬‬‫اﻧﺠﯽ داﺷﺖ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ واﯾﺴﺘﺎ ﺑﻐﻞ دﯾﻮار‪ ،‬ﻣﺎدرﻗﺤﺒﻪ را ورق ﻣﯽزد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪ ﺑﻪ‪ ،‬ﺟﻠﻮی ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ هﻢ اﯾﻦﺟﻮری ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎﻣﺎنهﺎ اﯾﺮاد ﻧﻤﯽﮔﯿﺮن‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در ﻣﻮرد ﺗﺎرﯾﺦ ﯾﻪ ﮔﺮوﻩ ﻣﺜﻞ ﯾﯿﭙﯽهﺎﺳﺖ‪،‬‬‫وﻟﯽ در ﻧﯿﻮﯾﻮرک‪ .‬هﻤﻪﺷﻮن از اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﻢ ﻓﺎﻣﯿﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻼً‬‫»ﺑِﻦِ ﻣﺎدرﻗﺤﺒﻪ«‪ .‬اﯾﺪﻩ اﯾﻦ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﯾﻪ ﮔﺮوﻩ ﺧﺒﺮﺳﺎز ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺪون ﻧﺎم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ رﺳﺎﻧﻪهﺎی ﺧﺒﺮی رو اذﯾﺖ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﻮدﻩ‪ «.‬ﮐﺘﺎب را در ﻗﻔﺴﻪ ﺳﺮ‬‫ﺟﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬اهﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ هﻤﯿﺸﻪ‬‫< ﭼﻪﺟﻮری اﺟﺎزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ ﺑﻪ اون ﺑﻠﻨﺪی ﺻﺪا ﭘﺨﺶ ﮐﻨﻨﺪ؟ دور و‬‫ﺑﺮ اوﻧﺠﺎ ﭘﺮ از ﺧﻮﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫< اﺟﺎزﻩ؟ »اﺟﺎزﻩ« ﭼﯽ هﺴﺖ؟ ﻣﯿﺸﻪ در ﻣﻮرد اﯾﻦ اﺟﺎزﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ‬‫ﺑﺪی؟‬‫< وای‪ ،‬ﭘﺲ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯿﻪ؟‬‫< ام‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﮕﺮان ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻗﺎﻧﻮن هﺴﺘﯽ؟ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫< ﻣﻬﻤﻪ ﺧﺐ‬‫< هﺎهﺎهﺎ‬‫وﻟﯽ ﭘﯿﺸﺎﭘﯿﺶ‪ ،‬از اﯾﻨﮑﻪ آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪ داﺷﺘﻢ دﺧﺘﺮی ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ را ﺑﯿﺮون ﻣﯽﺑﺮدم‬‫ــ اﻟﺒﺘﻪ ﻋﻤﻼ او داﺷﺖ ﻣﺮا ﺑﯿﺮون ﻣﯽﺑﺮد ــ ﮐﻤﯽ ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدم‪ .‬آﻧﻬﻢ ﺑﻪ ﮐﻨﺴﺮﺗﯽ‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻪ وﺳﻂ ﯾﮏ ﻣﺤﻠﻪٔ ﺷﻠﻮغ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫‪٩٢‬‬

‫ﮔﻮاﮐﺎﻣﻮﻟﯽ‪ ،‬ﺳﺎﻟﺴﺎ‪ ،‬ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﯽ‪ ،‬ﻟﻮﺑﯿﺎ ﭼﯿﺘﯽ ﺳﺮخ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺞ‪ ،‬ﭘﯿﺎز و ﮐﯿﻼﻧﺘﺮو ﭘﺮ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻧﺴﺒﺖ اﯾﻦ ﺑﻮرﯾﺘﻮ ﺑﺎ ﺗﺎﮐﻮ ﺑﻞ‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﯾﮏ ﻻﻣﺒﻮرﮔﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ هﺎت‬‫وﯾﻠﺰ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﻮﻗﻊ ﺳﻼم و ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻐﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬و ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ روﺑﻮﺳﯽ هﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫در هﺮ ﺣﺎل وﺿﻌﯿﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﮔﯿﺞﮐﻨﻨﺪﻩای اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﻣﺸﮑﻠﻢ را ﺣﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد و ﺑﻮﺳﻪٔ ﻣﺤﮑﻤﯽ روی ﻟﭙﻢ ﮐﺎﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﻢ‬‫روی ﮔﺮدﻧﻢ ﺻﺪای ﮔﻮز درآورد‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩام ﮔﺮﻓﺖ و ازش ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫در ﻣﯿﺸﻦ ﺣﺪود دوﯾﺴﺖ ﺑﻮرﯾﺘﻮ ﻓﺮوﺷﯽ هﺴﺖ‪ .‬هﺮ ﮐﺪام در زﺷﺘﯽ‪ ،‬از دﯾﮕﺮی ﺳﺒﻘﺖ‬‫ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ .‬ﺻﻨﺪﻟﯽهﺎی ﻧﺎراﺣﺖ‪ ،‬دﮐﻮراﺳﯿﻮن ﻣﺤﻘﺮ ــ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻮﺳﺘﺮهﺎی ادارﻩٔ ﺗﻮرﯾﺴﻢ‬‫ﻣﮑﺰﯾﮏ و ﺧﻮﻟﻮﮔﺮامهﺎی ﺑﺮﻗﯽ ﻣﺴﯿﺢ و ﻣﺮﯾﻢ ﻣﻘﺪس ــ و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻣﺎرﯾﺎﭼﯽ ﺑﺎ ﺻﺪای‬‫ﺑﻠﻨﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻤﺎﯾﺰ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﺑﯿﺶ از هﺮ ﭼﯿﺰ‪ ،‬ﻧﻮع ﮔﻮﺷﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺸﺎن را ﺑﺎ آن ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻐﺎزﻩهﺎی ﺑﺎﮐﯿﻔﯿﺖﺗﺮ‪ ،‬ﺑﻮرﯾﺘﻮی ﻣﻐﺰ و زﺑﺎن هﻢ دارﻧﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﻦ هﯿﭻوﻗﺖ ﺳﻔﺎرش ﻧﻤﯽدهﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺧﻮب اﺳﺖ آدم ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی هﻢ وﺟﻮد‬‫دارد‪.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﺑﻮرﯾﺘﻮ ﻣﯽﺧﻮری؟«‬‫»ﻣﯽﭘﺮﺳﯽ ﯾﺎ دﻋﻮت ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬‫»هﯿﭻﮐﺪوم‪ .‬اﯾﻦ ﯾﻪ دﺳﺘﻮرﻩ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺧﺮﯾﺪم ﮐﻪ روﯾﺸﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﺷﻨﻮد ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬درﺳﺖ‬‫در اﻧﺪازﻩٔ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای ﮔﻮﺷﯽ ﺗﻠﻔﻦهﺎی ﺳﮑﻪای ﮐﻪ هﻨﻮز ﮐﻨﺎر ﮐﻮﭼﻪ و ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﻣﺤﻠﻪ‬‫ﻣﯿﺸﻦ دﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﯿﺸﻦ از آن ﻣﺤﻠﻪهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ اهﺎﻟﯿﺶ ﻟﺰوﻣﺎً ﭘﻮل ﺧﺮﯾﺪ‬‫ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ رﻓﺘﯿﻢ هﻢ ﻣﻐﺰ داﺷﺖ و هﻢ زﺑﺎن ﮐﻪ ﻣﺎ ﺳﻔﺎرش ﻧﺪادﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎرﻧﻪ‬‫آﺳﺎدا‪/‬ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﯾﺎن ﺳﻔﺎرش دادم و اﻧﺠﯽ ﻣﺮغ رﯾﺰ ﺷﺪﻩ‪ .‬و هﺮ ﮐﺪام ﯾﮏ ﻟﯿﻮان ﺑﺰرگ‬‫اورﭼﺎﺗﺎ‪.‬‬‫ﺑﯿﺮون رﻓﺘﯿﻢ و در هﻮای ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻗﺪم زدﯾﻢ‪ .‬از ﺣﺎل و هﻮای ﭘﺎرک‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ از‬‫آﻧﺠﺎ ﻣﯽآﻣﺪم‪ ،‬ﺑﺮای اﻧﺠﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬اﻧﺠﯽ ﺑﻮرﯾﺘﻮﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﯾﮏ ﺑﻄﺮی ﮐﻮﭼﮏ از ﺗﻮی‬‫ﮐﯿﻒ دﺳﺘﯿﺶ درآورد‪ .‬ﺑﻄﺮی ﺑﻪ ﺷﮑﻞ اﺳﺘﻮاﻧﻪ ﻓﻮﻻدی اﻓﺸﺎﻧﻪدار ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ هﻤﻪٔ‬‫ﭼﯿﺰهﺎی دﻧﯿﺎ ﺷﺒﯿﻪ اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ ﺑﺮای دﻓﺎع ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺠﯽ اﻓﺸﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دل‬‫ﺷﮑﺎﻓﺘﻪٔ ﺑﻮرﯾﺘﻮﯾﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﻏﺮق در اﺳﭙﺮی رﯾﺰ ﻗﺮﻣﺰ و روﻏﻨﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﮐﻤﯽ از‬‫ﺑﻮی آن ﺑﻪ دﻣﺎغ ﻣﻦ ﺧﻮرد و راﻩ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ اﺷﮏ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺮط ﻣﯽﺑﻨﺪم ﺻﺪ ﺗﺎ از اون ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ اﻃﺮاف ﺑﻠﻮک ﭘﺎرک ﮐﺮدﻩن ﮐﻪ هﻤﻪ رو‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﺑﻪ دور و ﺑﺮ ﻧﮕﺎهﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اوم‪ ...‬ﯾﻪ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺑﮕﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن‬‫ﻧﺪارﻩ ﮐﺎری ﺑﻪ ﮐﺎرﻣﻮن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬ﯾﺎ ﭼﯿﺰی ﺗﻮ اﯾﻦ ﻣﺎﯾﻪهﺎ‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ .‬هﺪف اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﻋﺎدی رو ﺗﻮی ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻗﺮار ﺑﺪی‬‫ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﻦ از ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﭙﺮﺳﻦ آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺮدم ﻋﺎدی ﻣﺜﻞ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ؟ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺷﺒﯿﻪ اﯾﺠﺎد اﺧﺘﻼﻟﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﺎ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ‪ .‬ﺗﻮ هﻢ‬‫اهﻞ اﯾﻦ ﺟﻮر ﮐﺎرا هﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ داری ﺳﺮ اﯾﻦ ﺑﻮرﯾﺘﻮی ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﯽدﻓﺎع ﻣﯽآری؟«‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﺮﯾﺮاﻧﻪای ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ داد‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻌﺘﺎد ﻏﺬای ﺗﻨﺪم‪ .‬اﯾﻦ اﻓﺸﺎﻧﻪ روﻏﻦ ﮐﺎﭘﺴﺎﯾﺴﯿﻨﻪ‪«.‬‬‫»ﮐﺎﭘﺴﺎﯾﺴﯿﻦ ــ«‬‫ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﯾﺎدم ﻣﯽرود هﻤﻪٔ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎرﮐﻮس و ‪ M1k3y‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ ،‬ﯾﻪ ﮐﻢ‪«.‬‬‫»آرﻩ‪ ،‬هﻤﻮن ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺗﻮی اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ هﺴﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﻋﯿﻦ اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻠﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﯾﮏ‬‫ﺧﺮدﻩ رﻗﯿﻖﺗﺮ‪ .‬و ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩﺗﺮ‪ .‬ﻣﺜﻼ ﻣﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺗﻮ ﻣﺎﯾﻪهﺎی واﯾﺰﯾﻦ‬‫ﺑﺎدام هﻨﺪی ﺗﻨﺪ‪«.‬‬‫»اﯾﻦ ﮐﺎر ﺷﺒﯿﻪ اﯾﺠﺎد اﺧﺘﻼل ﺑﺎ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﮔﺮوﻩ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻣﺤﺸﺮﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮای ﮐﻪ اﯾﻨﻮ ﺑﺨﻮری‪«.‬‬‫»ﻋﺠﺐ‪«.‬‬‫ﺑﻮرﯾﺘﻮهﺎی ﻣﺤﻠﻪ ﻣﯿﺸﻦ در ﻧﻮع ﺧﻮد ﺑﻮرﯾﺘﻮهﺎی ﺧﺎﺻﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ارزان‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرگ و‬‫ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ‪ .‬ﻟﻮﻟﻪای ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﭘﻮﮐﻪٔ ﺑﺎزوﮐﺎ را در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﭼﺮخﮐﺮدﻩٔ ﭘﺮادوﯾﻪ‪،‬‬‫اﺑﺮوهﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ داد‪» :‬اﻧﮕﺎر داری ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزﻩ دﻋﻮﺗﻢ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﭘﺴﺮم‪ .‬ﺑﺸﯿﻦ و ﺗﻤﺎﺷﺎ‬‫ﮐﻦ‪«.‬‬‫‪٩٣‬‬

‫دارم‪ ٢٠٠٬٠٠٠ ،‬ﺗﺎی ﻧﺎﻗﺎﺑﻠﻪ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﺗﻨﺪی ﯾﻪ ﻓﻠﻔﻞ ﺑﻮﻧﺖ اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪی ﻣﺘﻮﺳﻂ‪ .‬ﺣﺪودًا‬‫ﯾﮏ ﺳﺎل ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺪ رﺳﯿﺪم‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از ﺣﺮﻓﻪایهﺎی اﯾﻦﮐﺎرﻩ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺗﺎ‬‫ﺣﺪود ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن هﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺴﺖ ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻨﺪﺗﺮ از ﺗﺎﺑﺎﺳﮑﻮ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﺪﻩ‪ .‬ﺗﻮ هﻤﭽﯿﻦ‬‫دﻣﺎﯾﯽ ﻣﻐﺰت ﺗﻮی اﻧﺪورﻓﯿﻦ ﻏﺮق ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬ﺑﺮای ﻧﺸﺌﮕﯽ از ﺣﺸﯿﺶ ﺑﻬﺘﺮﻩ‪ .‬ﺑﺮای ﺳﻼﻣﺘﯽ‬‫آدم هﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﺑﺎ دﻗﺖ ﯾﮏ آدم ﺳﯿﮕﺎری ﺣﺮﻓﻪای ﮐﻪ ﺳﯿﮕﺎرش را ﺧﻮدش ﻣﯽﭘﯿﭽﺪ‪ ،‬ﺑﻮرﯾﺘﻮﯾﺶ‬‫را ﭘﯿﭽﯿﺪ و دو ﻟﺒﻪ اﻧﺘﻬﺎﯾﯿﺶ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻓﺮو ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ آن را در زرورﻗﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬‬‫زرورق ﯾﮏ ﻃﺮﻓﺶ را ﮐﻨﺎر زد و آن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دهﺎﻧﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و درﺳﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﻟﺒﺶ‬‫ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪای ﮐﻪ ﺑﻮرﯾﺘﻮﯾﺶ را ﮔﺎز ﺑﺰﻧﺪ ﺑﺎورم ﻧﻤﯽﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم‬‫اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ او روی ﻏﺬاﯾﺶ ﭘﺎﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد اﺳﺎﺳﺎً ﯾﮏ ﺳﻼح ﺿﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﯿﻨﻮسهﺎﯾﻢ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدی ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺪون زﺣﻤﺖ ﻣﻀﺎﻋﻒ‬‫ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﺑﻮرﯾﺘﻮ را ﮔﺎز زد‪ ،‬ﺟﻮﯾﺪ‪ ،‬و ﻗﻮرت داد‪ .‬هﻤﻪٔ ﻇﻮاهﺮ ﺣﮑﺎﯾﺖ از آن داﺷﺖ ﮐﻪ دارد‬‫ﻏﺬای ﺧﻮﺷﻤﺰﻩای ﻣﯽﺧﻮرد‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﭼﺸﻤﮑﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻣﯽری دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ‪ ،‬ﯾﻪ ﺣﻠﻘﻪٔ آﺗﺶ ﺳﻮزان‬‫در اﻧﺘﻈﺎرﺗﻪ‪«.‬‬‫ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﮔﺎز ﻣﯽﺧﻮای؟«‬‫اوخ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ «.‬ﻣﻦ از ﻏﺬاهﺎی ﺗﻨﺪ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬در رﺳﺘﻮرانهﺎی ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ هﻤﯿﺸﻪ‬‫ﮐﺎریهﺎﯾﯽ ﺳﻔﺎرش ﻣﯽدهﻢ ﮐﻪ در ﻣﻨﻮ ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﭼﻬﺎرﺗﺎ ﻓﻠﻔﻞ ﻗﺮﻣﺰ هﺴﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺗﻮ دﯾﻮاﻧﻪای‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف از دهﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺗﻔﺮﯾﺤﺶ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻦ و داﻏﻮن ﮐﺮدن‬‫ﻟﭗﺗﺎﭘﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻟﯽ از ﻟﻄﻒ ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫ﮐﺎﻏﺬ آﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻮﻣﯽ را ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐﺗﺮ زدم و ﯾﮏ ﮔﺎز ﺑﺰرگ زدم‪.‬‬‫اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دﻗﯿﻘﺎً« و ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﻢ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﭘﯿﺶ آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮔﺎز ﺑﺰرگ از ﺗﺮب ﮐﻮهﯽ ﯾﺎ ﺧﺮدل ﺳﺒﺰ ﯾﺎ ﭼﻨﯿﻦ‬‫ﭼﯿﺰی ﺑﺨﻮرﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﯿﺪ ﺳﯿﻨﻮسهﺎﯾﺘﺎن هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﻠﻘﺘﺎن ﻣﺴﺪود ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و‬‫ﺳﺮﺗﺎن ﭘﺮ از هﻮاﯾﯽ داغ در ﺣﺪ هﺴﺘﻪای ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ آن ﺗﻮ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫راهﺶ را از ﭼﺸﻤﺎن اﺷﮏآﻟﻮد و ﺳﻮراخ دﻣﺎﻏﺘﺎن ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﺎز ﮐﻨﺪ؟ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﺨﺼﯿﺖ‬‫ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﮐﻪ دود از ﮔﻮشهﺎﯾﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽزﻧﺪ؟‬‫اﻓﺸﺎﻧﻪاش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﯾﻪﮐﻢ ﻣﯽﺧﻮای؟«‬‫از ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻦ در ﮔﻔﺘﻦ‪» :‬ﻧﻪ ﻣﻤﻨﻮن« هﺮ دوﯾﻤﺎن ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ از رﺳﺘﻮران ﺑﯿﺮون آﻣﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس راﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬اﻧﺠﯽ دﺳﺘﺶ‬‫را دور ﮐﻤﺮم ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻗﺪش درﺳﺖ هﻤﺎن اﻧﺪازﻩای اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ‬‫ﺑﻪ راﺣﺘﯽ دﺳﺘﻢ را دور ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺣﺲ ﺟﺪﯾﺪی ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ هﯿﭻوﻗﺖ آدم‬‫ﻗﺪﺑﻠﻨﺪی ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻧﻤﯽآﻣﺪﻩام‪ ،‬و دﺧﺘﺮهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم هﻤﻪ هﻢﻗﺪ‬‫ﺧﻮدم ﺑﻮدﻧﺪ ــ دﺧﺘﺮهﺎی ﻧﻮﺟﻮان زودﺗﺮ از ﭘﺴﺮهﺎ ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﺣﻘﻪهﺎی‬‫ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪٔ ﻃﺒﯿﻌﺖ اﺳﺖ‪ .‬دﻟﭙﺬﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ‪.‬‬‫اوﺿﺎع ﻣﻦ در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺷﺒﯿﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﺖ را روی ﯾﮏ اﺟﺎق داغ ﺑﮕﺬاری‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی دﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻤﺎم‬‫ﻗﺴﻤﺖهﺎی داﺧﻠﯽ ﺳﺮت‪ ،‬و ﻣﺮی ﺗﺎ ﺧﻮد ﻣﻌﺪﻩات ﺑﺴﻮزد‪ .‬ﻋﺮق از ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺪﻧﻢ ﺑﯿﺮون زد‬‫‪ .‬ﻧﻔﺴﻢ درﻧﯿﺎﻣﺪ و درﻧﯿﺎﻣﺪ‪.‬‬‫از ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﯿﺴﺘﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﻟﻮرس ﺑﺎﻻ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬در هﺮ ﻗﺪﻣﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ هﻤﻬﻤﻪ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﺲ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ هﻤﻬﻤﻪٔ وزوز ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن‬‫زﻧﺒﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽهﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎرک ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‬‫دﯾﺪم ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺻﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻠﻮغﺗﺮ از وﻗﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ اﻧﺠﯽ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﮐﺮدم‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﺑﺪون ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف اورﭼﺎﺗﺎﯾَﻢ را ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد و هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﯽ‬‫را ﺗﻮی دهﺎﻧﻢ ﺑﮕﺬارم و ﻣﺤﮑﻢ ﻣﮏ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬و ﯾﮏﻧﻔﺲ ﻧﺼﻔﺶ را ﻗﻠﭗ ﻗﻠﭗ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫»ﯾﻪ ﻣﻌﯿﺎری هﺴﺖ ﺑﻪ اﺳﻢ درﺟﻪٔ اﺳﮑﺎوﯾﻞ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﻠﻔﻞﺧﻮرهﺎی ﻗﻬﺎر ﺑﺮای ﻣﻘﺎﯾﺴﻪٔ ﺗﻨﺪی‬‫ﯾﻪ ﻓﻠﻔﻞ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻓﻠﻔﻞهﺎ‪ ،‬ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﮐﺎﭘﺴﺎﯾﺴﯿﻦ ﺧﺎﻟﺺ‪ ،‬ﺣﺪود ‪ ١٥‬ﻣﯿﻠﯿﻮن‬‫اﺳﮑﺎوﯾﻠﻪ‪ .‬ﺗﺎﺑﺎﺳﮑﻮ ﺣﺪود ‪ ٥٠٬٠٠٠‬ﺗﺎ‪ .‬اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ ﺳﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن‪ ،‬ﺑﯽﺿﺮر‪ .‬اﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺑﻪ ﺷﺪت هﯿﺠﺎنزدﻩام ﮐﺮد‪ .‬ﺷﺐ ﺧﻨﮏ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻮد و ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﺧﻮش‬‫‪٩٤‬‬

‫از اﺗﺼﺎل زﻧﺠﯿﺮﻩای درآوردﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻪٔ اﺻﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎ وﺻﻞ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻤﺮدم‬‫ــ ‪ ٢٠٠‬ﺑﺎﺗﺮی! ﺧﺪاﯾﺎ! وزﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﯾﮏ ﺗﻦ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﮕﺬراﻧﯿﻢ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺧﻮش ﺑﮕﺬراﻧﯿﻢ‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﺧﻮش ﺑﮕﺬراﻧﯿﻢ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻓﺮداﯾﯽ در ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫»ﺑﺨﻮرﯾﺪ و ﺑﻨﻮﺷﯿﺪ و ﺷﺎد ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬زﯾﺮا ﻓﺮدا ﺧﻮاهﯿﻢ ﻣﺮد‪ «.‬ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﻪ هﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ‪،‬‬‫ﻧﺮم ﻧﺮﻣﮏ ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎی زﯾﺎدی آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪهﺎی ﻋﺼﺒﯽ‪ .‬وﻟﯽ‬‫ﭼﻪ ﻏﻠﻄﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ؟ ﺧﯿﻠﯽ آدم ﺗﻮی ﭘﺎرک ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ در ﺗﺨﻤﯿﻦ زدن ﺟﻤﻌﯿﺖ‬‫ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪاً روزﻧﺎﻣﻪهﺎ از ﻗﻮل ﺑﺮﮔﺰارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ‪ ٢٠٬٠٠٠‬ﻧﻔﺮ آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر‬‫داﺷﺘﻨﺪ؛ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ ٥٬٠٠٠‬ﻧﻔﺮ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ ‪ ١٢٬٥٠٠‬ﻧﻔﺮی‬‫آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﺑﺮﮔﺰاری ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﯾﻤﯿﻞ و وﯾﮑﯽ و ﻓﻬﺮﺳﺖهﺎی ﻧﺎﻣﻪ‪،‬‬‫هﯿﭻ راﻩ دﯾﮕﺮی وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد آدمهﺎﯾﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ هﻮش و ذﮐﺎوت‪ ،‬ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎری‬‫را ﻓﻘﻂ ﺑﺎ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻋﻤﻮﻣﯽ اﻧﺠﺎم ﺑﺪهﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدم ﺳﺮ ﮐﻔﺶهﺎﯾﻢ ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪم ﮐﻪ هﻤﻪٔ‬‫اﯾﻨﻬﺎ در اﮐﺲﻧﺖ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻣﺪت در ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﯾﻢ ﺗﺎ اﯾﻦﮐﻪ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ‬‫ﮔﺮوﻩهﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﺪ و ﺑﺎ هﻢ اﺧﺘﻼط ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬از دور در زﻣﯿﻦ ﺗﻨﯿﺲ‪ ،‬ﺗﺮودی دو را دﯾﺪم‪.‬‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﮐُﺸﺘﯽﮔﯿﺮی ﺣﺮﻓﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮی ﻗﻔﺲ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﻠﻮز ﺑﯽآﺳﺘﯿﻦ ﭘﺎرﻩ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد‬‫و ﻣﻮهﺎﯾﺶ در رﺷﺘﻪهﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺻﻮرﺗﯽ درﺧﺸﺎن ﺗﺎ ﮐﻤﺮش ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺷﻠﻮار ﭘﻠﻨﮕﯽ‬‫ارﺗﺸﯽ و ﭘﻮﺗﯿﻦهﺎی ﮔﻮﺗﯿﮏ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﻪٔ آهﻨﯽ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﺶ ﻣﯽﮐﺮدم‪،‬‬‫ﯾﮏ ﮐﺎﭘﺸﻦ ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮاری ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ دﺳﺘﮑﺶ ﺑﯿﺲﺑﺎل ﮐﻬﻨﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺜﻞ زرﻩ‬‫آن را ﭘﻮﺷﯿﺪ‪ .‬ﯾﺤﺘﻤﻞ زرﻩ هﻢ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ هﺮ ﭼﻪ‪ .‬ﺟﻤﻌﯿﺖ از هﺮ روﯾﺪاد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻧﺸﺪﻩ‪ ،‬ﺗﺤﺮﯾﻢ ﻧﺸﺪﻩ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﻪ‬‫ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ درش ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﺎ هﻢ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎل در‬‫ﻣﯿﺎن ﺻﻔﻮف ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺮدﻩٔ آدمهﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬هﻤﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﭽﻪهﺎی ﮐﻢ‬‫ﺳﻦ و ﺳﺎل ‪ ١٠-١٢‬ﺳﺎﻟﻪ هﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و هﻤﯿﻦ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻮﭼﮑﯽ در ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬هﯿﭻﮐﺲ ﮐﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ‬‫دﻟﺶ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﭽﻪهﺎی ﮐﻮﭼﮏ آﺳﯿﺒﯽ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺟﺸﻦ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ در ﺷﺒﯽ‬‫ﺑﻬﺎری ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺮای ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ اﻧﺠﯽ هﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺮای ﺗﺮودی دو دﺳﺖ ﺗﮑﺎن دهﻢ‪ .‬وﻟﯽ‬‫ﻣﺮا ﻧﺪﯾﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺣﻤﺎﻗﺖﺑﺎری ﺑﻬﻢ دﺳﺖ داد و دﺳﺘﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردم‪ .‬اﻧﺮژی ﺟﻤﻌﯿﺖ‬‫ﺷﮕﻔﺖآور ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﺷﻨﯿﺪﻩاﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدم از »ﺷﻮر« و »اﻧﺮژی« ﺗﻮدﻩهﺎی ﺑﺰرگ ﻣﺮدﻣﯽ‬‫ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽﺷﺎن را ﺧﻮدت ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺣﺮف ﻣﻔﺖ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دل ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺰﻧﯿﻢ و راهﻤﺎن را ﺑﻪ زور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬‫زﻣﯿﻦهﺎی ﺗﻨﯿﺲ ﺑﺎز ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را هﻢ ﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ از هﻢ ﺟﺪا ﻧﺸﻮﯾﻢ‬‫دﺳﺖ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻤﺎن را در هﻢ ﮔﺮﻩ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮای ﻟﺬﺗﺶ ﺑﻮد‪ .‬و ﻋﺠﯿﺐ ﻟﺬتﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺣﺮف ﻣﻔﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪهﺎ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪهﺎﯾﯽ ﻣﺴﺮی ﮐﻪ‬‫روی ﺻﻮرت هﻤﻪ هﺴﺖ‪ .‬هﺮﮐﺲ ﺑﺎ رﯾﺘﻢهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪﺣﺎل ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ورﺟﻪ ورﺟﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪،‬‬‫ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ را ﺗﮑﺎن ﻣﯽدهﺪ‪ ،‬ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬دﯾﮕﺮان را ﻣﯽﺧﻨﺪاﻧﺪ و ﻣﯽﺧﻨﺪد‪ .‬آﻧﭽﻪ‬‫هﻤﻪٔ ﻧﻔﺮات‪ ،‬هﻤﻪٔ ﺗﮏﺻﺪاهﺎ را ﯾﮏ ﺳﻮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﻣﺒﻬﻢ و ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﯿﺰ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫ﻓﺸﻔﺸﻪای ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮد و ﮐﺎری ﻧﻤﯽﺗﻮان ﮐﺮد ﺟﺰ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﺰﺋﯽ از آن ﺑﺎﺷﯽ‪،‬‬‫ﭼﻮن ﻻﺟﺮم هﺴﺘﯽ‪.‬‬‫هﻤﻪٔ ﮔﺮوﻩهﺎی ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ داﺧﻞ زﻣﯿﻦهﺎی ﺗﻨﯿﺲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮔﯿﺘﺎرهﺎ‪ ،‬ﻣﯿﮑﺴﺮهﺎ‪ ،‬ﮐﯽﺑﺮدهﺎ‬‫و ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺳﺖ دراﻣﺰ‪ .‬ﺑﻌﺪهﺎ‪ ،‬در اﮐﺲﻧﺖ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﮑﺲ ﻓﻠﯿﮑﺮ از آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‬‫ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻗﺎﭼﺎﻗﯽ‪ ،‬ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ‪ ،‬در ﺳﺎکهﺎی ورزﺷﯽ و زﯾﺮ ﮐﺘﺸﺎن هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎ را‬‫وارد ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮐﻨﺎر زﻣﯿﻦهﺎ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎی ﻏﻮلﭘﯿﮑﺮ ﭼﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ .‬از آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫در ﻓﺮوﺷﮕﺎﻩهﺎی ﻟﻮازم ﺧﻮدرو ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬و در ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﺸﺘﻪ‪ ...‬ﺑﺎﺗﺮی ﻣﺎﺷﯿﻦ‪.‬‬‫ﺧﻨﺪﻩام ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﺒﻮغآﻣﯿﺰ ﺑﻮد! اﯾﻦ ﻃﻮری ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺮق ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎ را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬از‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﺎﺗﺮی ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ هﺎﯾﺒﺮﯾﺪی‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺮوس را ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪.‬‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺮای اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺗﻔﺮﯾﺤﯽ ﺷﺒﺎﻧﻪ‪ ،‬ﯾﮏ اﮐﻮﻣﻮﺑﯿﻞ را ﭘﯿﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﺗﺮیهﺎ‬‫را ﻣﯽﺷﺪ ﺧﺎرج از زﻣﯿﻦ هﻢ دﯾﺪ‪ .‬ﮐﻨﺎر ﺗﻮری روی هﻢ ﭼﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺳﯿﻢهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﮔﺮوﻩهﺎ ﮐﺎرﺷﺎن را ﺷﺮوع ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻧﺸﺌﻪٔ ﺷﻮر ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺷﺪﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫اوﻟﯿﻦ آهﻨﮓ ﯾﮏ ﺟﻮر آهﻨﮓ ﻣﺤﻠﯽ ﺗﻨﺪ ﺻﺮﺑﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪﻃﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ آن‬‫ﺑﺮﻗﺼﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻠﺪم ﺑﺎ دو ﻧﻮع ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﺮﻗﺼﻢ‪ :‬ﺗﺮﻧﺲ )ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻢ ﻣﯽﺷﻮی و اﺟﺎزﻩ‬‫ﻣﯽدهﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درﺑﯿﺎورد( و ﭘﺎﻧﮏ )ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﻣﯽﭘﺮی‬‫‪٩٥‬‬‫و ﺧﻮدت را ﭘﺮت ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آﺳﯿﺐ ﺑﺒﯿﻨﯽ‪ ،‬ﯾﺎ از ﭘﺎ ﺑﯿﻔﺘﯽ‪ ،‬ﯾﺎ هﺮ دو(‪ .‬ﻗﻄﻌﻪٔ ﺑﻌﺪی‪،‬‬‫ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ هﯿﭗهﺎپ اوﮐﻼهﺎﻣﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ ﺗﺮش ﻣﺘﺎل هﻤﺮاهﯽﺷﺎن ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‬‫از ﭼﯿﺰی ﮐﻪ از ﺗﻮﺻﯿﻔﺶ ﺑﺮﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ هﻢ ﮐﻤﯽ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻟﻮس ﭘﺎپ‪ .‬و ﺑﻌﺪ‬‫ﮔﺮوﻩ اﺳﭙﯿﺪهﻮرز روی ﺻﺤﻨﻪ آﻣﺪ‪ ،‬و ﺗﺮودی دو ﭘﺸﺖ ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ اوﻧﻮ از ﻣﺎ ﺑﮕﯿﺮﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ آزاد ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ‪ ،‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫ﺑُﺮدﻩن! ﭘﺴﺶ ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ! ﭘﺴﺶ ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ! ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻮون و اﺣﻤﻖ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ‬‫ﻧﺪوﻧﯿﺪ هﯿﭻ ﺟﻮری اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ ﺑﺘﻮﻧﯿﻦ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﯿﻦ‪ .‬ﭘﺲ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﯾﯽ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﺪ‬‫ﻣﺎ رو ﺑﻪ ﺳﻮی ﭘﯿﺮوزی رهﺒﺮی ﮐﻨﯿﺪ! ﭘﺴﺶ ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ!«‬‫»اﺳﻢ ﻣﻦ ﺗﺮودی دوﺋﻪ و اﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻦ اﺣﻤﻘﯿﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺳﯽ و دو ﺳﺎﻟﻤﻪ و‬‫دﯾﮕﻪ ازم ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ از دﺳﺖ رﻓﺘﻪم‪ .‬ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮات ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮔﯿﺮ ﮐﺮدﻩم‪ .‬ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺪﯾﻬﯿﻪ‬‫ﮐﻪ دﯾﮕﺮان آزادﯾﻢ رو ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ازم ﺑﮕﯿﺮن‪ .‬وﻟﯽ ﺷﻤﺎ اوﻟﯿﻦ ﻧﺴﻠﯽ هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ آﻣﺮﯾﮑﺎی‬‫ﺑﻬﺮﻩﮐِﺸﯽ ﺑﺰرگ ﺷﺪﯾﻦ‪ ،‬و ﻣﯽدوﻧﯿﺪ ﮐﻪ هﺮ ﺳِﻨﺖ از آزادیﺗﻮن ارزشﻣﻨﺪﻩ!«‬‫ﻣﺎ ﻏﺮﯾﺪﯾﻢ »ﭘﺴﺶ ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ!« ﺗﺮودی ﺑﻪ ﺷﺪت روی ﮔﯿﺘﺎرش ﻣﯽﻧﻮاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻏﺮش ﻧﺖ‬‫را ﺟﻮاب دادﯾﻢ و ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬‫♢‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻏﺮﯾﺪ‪ .‬ﺗﺮودی آﮐﻮردهﺎی ﺳﺮﯾﻊ‪ ،‬ﻋﺼﺒﯽ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩای ﺑﺎ ﮔﯿﺘﺎرش ﻣﯽزد‪.‬‬‫ﺑﺎﺳﯿﺴﺖ ﮔﺮوهﺶ‪ ،‬ﮐﻪ دﺧﺘﺮی درﺷﺖهﯿﮑﻞ و ﭼﺎق‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮهﺎی ﻣﺪل ﻟﺰﺑﯿﻨﯽ‪ ،‬و ﭼﮑﻤﻪهﺎﯾﯽ‬‫ﺣﺘﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از هﯿﮑﻠﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﻄﺮی آﺑﺠﻮ را ﺑﺎهﺎش ﺑﺎز ﮐﺮد‪ ،‬داﺷﺖ‬‫ﺑﻪ هﻤﯿﻦ زودی ﺳﺮﯾﻊ و ﻣﺤﮑﻢ ﺳﺎز ﻣﯽزد‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎﻻ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﭙﺮم‪ .‬هﻤﯿﻦ ﮐﺎر‬‫را هﻢ ﮐﺮدم‪ .‬اﻧﺠﯽ هﻢ هﻤﺮاهﯿﻢ ﮐﺮد‪ .‬در هﻮاﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮی ﻋﺮق ﺗﻦ و ﻋﻠﻒ ﻣﯽداد‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ‬‫ﻋﺮق ﻣﯽرﯾﺨﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺪنهﺎی ﮔﺮم دﯾﮕﺮان از هﺮ ﻃﺮف ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ و ﻟﻬﻤﺎن ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ هﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻻ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﭘﺮﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫آنﻗﺪر رﻗﺼﯿﺪم ﮐﻪ از ﺧﺴﺘﮕﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎی ﺗﮑﺎن ﺧﻮردن ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬اﻧﺠﯽ ﮐﻨﺎرم ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪ‪.‬‬‫ﻋﻤﻼ ﺑﺪنهﺎی ﻋﺮقآﻟﻮد ﻣﻦ و اﻧﺠﯽ داﺋﻢ ﺑﻪ هﻢ ﻣﺎﻟﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻦ‬‫آنﭼﻨﺎن هﻢ ﺣﺸﺮی ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺎ‪ ،‬ﻏﺮق در ﺿﺮﺑﺎهﻨﮓ‪ ،‬ﮐﺘﮏﮐﺎری و ﻓﺮﯾﺎدهﺎی ــ ﺑﻪ‬‫هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ ــ ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﯾﻢ و ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﺎﻣﻼ از ﭘﺎ اﻓﺘﺎدم‪ ،‬دﺳﺖ اﻧﺠﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﭼﻨﺎن دﺳﺘﻢ را ﻓﺸﺎر داد ﮐﻪ‬‫اﻧﮕﺎر داﺷﺘﻢ از ﺳﻘﻮط از ﺑﺎﻻی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﻣﯽدادم‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻪ ﮐﻨﺎرﻩٔ ﺟﻤﻌﯿﺖ‬‫ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﺮاﮐﻢ ﮐﻤﺘﺮ و هﻮا ﮐﻤﯽ ﺧﻨﮏﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬در آن ﺣﺎﺷﯿﻪٔ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس‪ ،‬در هﻮای‬‫ﺧﻨﮏ‪ ،‬ﻋﺮق ﺑﺪﻧﻤﺎن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﯾﺦ زد‪ .‬ﻟﺮزﯾﺪﯾﻢ و او ﺑﺎزواﻧﺶ را دور ﮐﻤﺮم اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬دﺳﺘﻮر‬‫داد‪» :‬ﮔﺮﻣﻢ ﮐﻦ«‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﻧﯿﺎز ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬او را در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ اﮐﻮی‬‫ﺿﺮﺑﺎهﻨﮓ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎﻻی ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻮد ــ ﺣﺎﻻ ﺿﺪ ﺿﺮبهﺎی ﺳﺮﯾﻊ و ﻣﻬﺎر ﻧﺸﺪﻧﯽ و ﺑﯽﮐﻼم‪.‬‬‫ﺗﺮودی ﻓﺮﯾﺎد زد‪» :‬ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫ﻣﺎ داد ﻣﯽزدﯾﻢ‪ .‬ﻏﺮﺷﻤﺎن اﻧﮕﺎر از ﮔﻠﻮی ﯾﮏ ﺣﯿﻮان وﺣﺸﯽ ﺑﺰرگ ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫ﺑﻮی ﻋﺮق ﻣﯽداد‪ .‬راﯾﺤﻪٔ ﺗﻨﺪ و ﺗﯿﺰی ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﻟﭙﺬﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدم هﻢ‬‫ﺑﻮی ﻋﺮق ﻣﯽدهﻢ‪ .‬دﻣﺎﻏﻢ ﺑﻪ ﻧﻮک ﺳﺮ او ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ درﺳﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان‬‫ﺟﻨﺎق ﺳﯿﻨﻪام ﺗﮑﯿﻪ داﺷﺖ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﭘﺸﺖ ﮔﺮدﻧﻢ ﺑﺮد و ﻓﺸﺎر داد‪.‬‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫»ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ!«‬‫ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ زد اﯾﻦ ﺑﻮد‪» :‬ﺑﯿﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ‪ ،‬ﻧﺮدﺑﻮن ﻧﯿﺎوردم« و ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن در ﺣﯿﻦ ﺑﻮﺳﯿﺪن ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺗﺮودی ﭼﻨﺪ آﮐﻮرد ﺧﺸﻦ ﺑﺎ ﮔﯿﺘﺎرش ﻧﻮاﺧﺖ و ﮔﯿﺘﺎرﯾﺴﺘﯽ دﯾﮕﺮ‪ ،‬دﺧﺘﺮی ﮐﻮﺗﻮﻟﻪ ﺑﺎ‬‫ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از ﺟﻮاهﺮات ﻣﺨﺘﻠﻒ آوﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ از آن ﺑﺮق ﻣﯽزد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﻧُﺘﻬﺎی ﺧﯿﻠﯽ‬‫زﯾﺮ‪ ،‬زﯾﺮ ﭘﺮدﻩ دوازدﻩ‪ ،‬ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪.‬‬‫هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬در ﻋﻤﺮم ﺳﻪ ﺗﺎ دﺧﺘﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬دو ﺗﺎ از آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺶ‬‫از آن هﺮﮔﺰ ﮐﺴﯽ را ﻧﺒﻮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﯾﮕﺮی از ‪ ١٢‬ﺳﺎﻟﮕﯽ دوﺳﺖﭘﺴﺮ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫دﺧﺘﺮ ﻣﺸﮑﻞداری ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻣﺎل ﻣﺎﺳﺖ! اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻣﺎل ﺧﻮدﻣﻮﻧﻪ! ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آزاد ﺑﺎﺷﯿﻢ هﯿﭻ‬‫‪٩٦‬‬

‫»اﯾﻦ ﺗﺠﻤﻊ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯿﻪ‪ .‬ﺳﺮﯾﻌﺎً ﻣﺘﻔﺮق ﺷﯿﻦ‪«.‬‬‫هﯿﭻ ﯾﮏ از آﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ اﻧﺠﯽ ﻧﻤﯽﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬او ﺗﻤﺎم دهﺎﻧﺶ را ﻧﺮم ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ داﺧﻞ‬‫ﯾﮏ ﻣﯿﻮﻩٔ رﺳﯿﺪﻩ‪ .‬زﺑﺎﻧﺶ را ﺗﻮی دهﺎﻧﻢ ﻓﺮو ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ آن را آن ﺗﻮ ﻣﯽﺳﺮاﻧﺪ‪ ،‬و‬‫هﻤﺰﻣﺎن ﻟﺐهﺎی ﻣﻦ را ﺗﻮی دهﺎﻧﺶ ﻣﮏ ﻣﯽزد‪ ،‬ﻃﻮری ﮐﻪ اﻧﮕﺎر دهﺎن ﻣﻦ و او داﺷﺘﻨﺪ‬‫ﺑﺎ هﻢ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪای ﻧﺎﻟﻪٔ ﺧﻮدم را ﺷﻨﯿﺪم و او را ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ ﺑﻐﻞ ﮐﺮدم و ﻓﺸﺎر‬‫دادم‪.‬‬‫آرام آرام‪ ،‬ﺧﻮدﻣﺎن را ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﭼﻤﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ دراز ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‬‫آوﯾﺨﺘﯿﻢ و هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ‪ .‬دﻧﯿﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬‫دﺳﺘﺎﻧﻢ ﮐﭙﻞ و ﮐﻤﺮش را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﻪٔ ﺗﯽﺷﺮﺗﺶ‪ .‬ﺷﮑﻢ ﮔﺮﻣﺶ‪ ،‬ﻧﺎف ﻧﺮﻣﺶ‪ .‬آﻧﻬﺎ‬‫را ﺑﺎﻻ داد‪ .‬او هﻢ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ اوﻧﺠﺎ‪ «.‬ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺴﺎی ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ‬‫ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﻣﯿﺸﻦ و ﺧﻮد ﻣﺤﻠﻪٔ ﻣﯿﺸﻦ ﻧﺎﻣﺶ را از آن ﻣﯽﮔﯿﺮد اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ‬‫ﮐﻪ دﺳﺖ هﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﯿﺴﺎ رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﺟﻠﻮی ﮐﻠﯿﺴﺎ ﺳﺘﻮنهﺎی ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪ .‬او ﭘﺸﺖ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از آن ﺳﺘﻮنهﺎ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‬‫و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮدش ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺗﯽﺷﺮت او‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ را از ﺟﻠﻮی ﺗﯽﺷﺮﺗﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم‪.‬‬‫در دهﺎﻧﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد »از ﻋﻘﺐ ﺑﺎز ﻣﯽﺷﻪ«‪ .‬ﭼﻨﺎن ﺷﻖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﭼﻤﻦ را‬‫ﺑﺎ آن زد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﻬﻦ و ﻗﻮی ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻟﺮزاﻧﻢ ﻗﻼب را‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﺑﺎ آن ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻢ‪ ،‬و ﺑﻪ هﻤﻪٔ ﺟﻮکهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺴﺮهﺎ ﭼﻘﺪر در ﺑﺎز ﮐﺮدن‬‫ﺳﯿﻨﻪﺑﻨﺪ ﺿﻌﯿﻔﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻦ هﻢ در اﯾﻦ ﮐﺎر ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻗﻼب ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬او در‬‫دهﺎﻧﻢ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽزد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﺳﺮاﻧﺪم‪ ،‬و ﺧﯿﺴﯽ زﯾﺮ ﺑﻐﻠﺶ را ﺣﺲ ﮐﺮدم ــ‬‫ﮐﻪ ﺳﮑﺴﯽ ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻟﯿﻠﯽ اﺻﻼً ﺣﺲ ﺑﺪی ﻧﺪاﺷﺖ ــ و ﺑﻌﺪ ﮐﻨﺎرﻩٔ ﺳﯿﻨﻪهﺎﯾﺶ را ﻟﻤﺲ‬‫ﮐﺮدم‪.‬‬‫در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪای آژﯾﺮهﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬‫از هﺮ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ در ﻋﻤﺮم ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺣﺲ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ‪،‬‬‫ﻣﺜﻞ ﺿﺮﺑﻪای ﮐﻪ آدم را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ آنﻗﺪر ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﺮز ﺷﻨﻮاﯾﯽ اﻧﺴﺎن‬‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬و ﺣﺘﯽ از آن هﻢ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ‪.‬‬‫ﺻﺪاﯾﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬هﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﯿﻦ« اﻧﮕﺎر ﺧﺪا داﺷﺖ در ﺟﻤﺠﻤﻪام ﻓﺮﯾﺎد‬‫ﻣﯽزد‪.‬‬‫ﮔﺮوﻩ ﻧﻮازﻧﺪﮔﺎن‪ ،‬ﻧﻮاﺧﺘﻦ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪای ﺟﻤﻌﯿﺖ از آن ﺳﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻋﻮض‬‫ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ‪ ،‬و ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪای ﺷﺪﯾﺪی از ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎ و ﺑﺎﺗﺮیهﺎی ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ از زﻣﯿﻦهﺎی ﺗﻨﯿﺲ‬‫ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫»ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ!«‬‫ﻓﺮﯾﺎدی از ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ از روی ﺻﺨﺮﻩای ﺑﺮ اﻣﻮاج درﯾﺎ ﻓﺮﯾﺎد زدﻩ‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫»ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ!«‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻏﺮﯾﺪ‪ ،‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﺷﺪ ﻣﻮهﺎی ﭘﺲ ﮔﺮدﻧﻢ ﺳﯿﺦ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎ هﻢ داد زدﻧﺪ‪» :‬ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ! ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ!«‬‫ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﺻﻒ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺮ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﮐﻼﻩﺧﻮدهﺎﯾﯽ‬‫ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﭼﻬﺮﻩﺷﺎن را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪﺷﺎن ﺑﺎﺗﻮن ﺳﯿﺎﻩ و ﻋﯿﻨﮏ ﻣﺎدون‬‫ﻗﺮﻣﺰ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺮﺑﺎزهﺎی ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﺳﯿﻨﻤﺎﯾﯽ ﺟﻨﮕﯽ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫هﻤﺮاﻩ ﺑﺎهﻢ ﯾﮏ ﻗﺪم ﺟﻠﻮ ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ و هﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺑﺎ ﺑﺎﺗﻮن روی ﺳﭙﺮهﺎﯾﺸﺎن ﻣﯽﮐﻮﺑﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﺮﮐﻨﻨﺪﻩ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ دهﺎن ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻗﺪم دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪٔ دﯾﮕﺮ‪.‬‬‫هﻤﻪ اﻃﺮاف ﭘﺎرک را ﻗﺮق ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻨﺪ ﺣﻠﻘﻪٔ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ را ﺗﻨﮓﺗﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪای ﺧﺪا دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺮﯾﻌﺎ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﯿﻦ‪ «.‬ﺣﺎﻻ هﻠﯿﮑﻮﭘﺘﺮهﺎﯾﯽ هﻢ ﺑﺎﻻی‬‫ﺳﺮﻣﺎن ﭘﯿﺪا ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺪون ﻧﻮراﻓﮑﻦ‪ ،‬و اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﺠﻬﺰ ﺑﻪ ﻋﯿﻨﮏ ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ‪.‬‬‫در آﺳﻤﺎن هﻢ دورﺑﯿﻦ ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻧﺠﯽ را ﺑﻪ ﺳﻮی در ﮐﻠﯿﺴﺎ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬ﺗﺎ‬‫از دﯾﺪرس ﭘﻠﯿﺲ و هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻤﺎﻧﯿﻢ‪.‬‬‫ﺑﻠﻨﺪﮔﻮهﺎ ﻏﺮﯾﺪﻧﺪ »ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ!« ﻧﻌﺮﻩٔ ﺷﻮرﺷﯽ ﺗﺮودی دو ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪای زﺧﻤﻪٔ ﯾﮑﯽ دو‬‫آﮐﻮرد را از ﮔﯿﺘﺎرش ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺻﺪای ﻧﻮاﺧﺘﻦ دراﻣﺮ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺻﺪای ﺑﻢ و ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎس‪.‬‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﺎﺳﺦ داد »ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ!« و ﻣﺜﻞ آب ﺟﻮﺷﯽ ﮐﻪ از ﻇﺮف ﺳﺮازﯾﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬‫ﻏﻞﻏﻞ زﻧﺎن از داﺧﻞ ﭘﺎرک ﺑﻪ ﺳﻮی ﺻﻔﻮف ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ هﯿﭻوﻗﺖ در ﺟﻨﮕﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪام‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﭼﻪ‬‫ﺷﮑﻠﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﭼﻄﻮر ﺳﺮﺑﺎزان ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻮی ﻧﯿﺮوهﺎی ﻣﻬﺎﺟﻢ ﯾﻮرش‬‫‪٩٧‬‬

‫»ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺪوﯾﯿﻢ و در ﺑﺮﯾﻢ؟«‬‫ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ آنﮐﻪ ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﭼﻪ در اﻧﺘﻈﺎرﺷﺎن اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ هﺮ ﺳﻮ ﻣﯽدوﻧﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻎ ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ‪ ،‬و‬‫ﻧﻌﺮﻩ ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺪوﯾﻢ ﺗﻌﻘﯿﺒﻤﻮن ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﻪ راﻩ ﺑﺮﯾﻢ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻦ ﮐﺎری ﻧﮑﺮدﯾﻢ‬‫و ﮐﺎری ﺑﻪ ﮐﺎرﻣﻮن ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﮐﻠﯽ آدم هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮان ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻهﺎ‬‫ﺳﺮﺷﻮن ﮔﺮﻣﻪ‪«.‬‬‫ﺻﺪای ﺧﺪا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻮراً ﻣﺘﻔﺮق ﺑﺸﯿﻦ«‪ .‬ﺻﺪا از ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﻪﻃﺮف ﭘﺎرک‪،‬‬‫ﭘﺎرک ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻋﺮض هﻤﺎن ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‪ ،‬در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖهﺎﯾﺸﺎن‬‫ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮدم داﺧﻞ ﭘﺎرک در هﻢ ﻣﯽﻟﻮﻟﯿﺪﻧﺪ‪ .‬آدمﺑﺰرگهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽزدﻧﺪ و ﺑﻪ‬‫ﺻﻮرﺗﺸﺎن ﭼﻨﮓ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲ زﯾﺮ ﺑﻐﻞ آﻧﻬﺎ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﯾﺎ روی زﻣﯿﻦ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪،‬‬‫ﻣﭻ دﺳﺘﺸﺎن را ﺑﺎ دﺳﺘﺒﻨﺪهﺎی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﻣﯽﺑﺴﺖ و ﻣﺜﻞ ﻋﺮوﺳﮏ ﭘﺎرﭼﻪای ﺗﻮی‬‫ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ اﺑﺮ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ‪ .‬از ﺳﻤﺖ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ ﺑﻮد و ﺣﺎﺷﯿﻪاش‬‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺷﺒﻪ‪-‬اﺑﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﻓﺮق ﺳﺮم ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﺳﯿﻨﻮسهﺎﯾﻢ دارﻧﺪ ﺑﺎ ﺳﻮزنهﺎی ﯾﺦزدﻩ ﺳﻮراخ ﺳﻮراخ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﺎد ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ اﺷﮏ ﺑﯿﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬و راﻩ ﺣﻠﻘﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ‪ .‬ﻧﻪ ‪ ٢٠٠‬هﺰار اﺳﮑﺎوﯾﻞ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن و ﻧﯿﻢ‪ .‬ﺟﻤﻌﯿﺖ را ﺑﻪ ﮔﺎز ﺑﺴﺘﻪ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫و هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬دﺳﺖ در دﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﮐﺎر دارﯾﻢ‪ .‬ﻣﺜﻞ دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ از هﺮ دردﺳﺮی ﮐﻪ دﯾﮕﺮان درﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ دوری ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬از آن راﻩ رﻓﺘﻦهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﯽ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯽ ﯾﮏ ﮔﺪاﯾﯽ را ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯽ‪ ،‬ﯾﺎ ﻧﻤﯽﺧﻮاهﯽ در ﯾﮏ دﻋﻮای‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ درﮔﯿﺮ ﺷﻮی‪.‬‬‫ﺑﻌﺪش دﯾﮕﺮ ﻧﺪﯾﺪم ﮐﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد‪ .‬اﻣﺎ هﻨﻮز ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ از ﭘﺲ ﺻﺪای ﺧﻔﻪ‬‫ﻣﻦ و اﻧﺠﯽ و در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‪ ،‬اول ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺧﻔﮕﯽ و ﻋﻖ زدن آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﯿﺘﺎر و دراﻣﺰ و ﺑﺎس ﻗﻄﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﻓﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺟﻮاب داد‪.‬‬‫و ﺟﯿﻎ و داد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﭼﻬﺎرراﻩ رﺳﯿﺪﯾﻢ و ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ اداﻣﻪ دادﯾﻢ‪ .‬ﺗﺎ دو ﭼﻬﺎرراﻩ هﯿﭻﮐﺪاﻣﻤﺎن‬‫ﺟﺮات ﻧﮑﺮد ﮐﻠﻤﻪای ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ .‬ﻧﻔﺴﯽ را ﮐﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﯿﺮون‬‫دادم‪.‬‬‫ﺻﺪای ﺟﯿﻎ و داد ﻣﺪت زﯾﺎدی اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ دوﺑﺎرﻩ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ‬‫ﻧﻮراﻓﮑﻦهﺎی روی ﭘﯿﺸﺎﻧﯽﺷﺎن را روﺷﻦ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ ﭼﻨﺎن ﭘﺎرک دوﻟﻮرس‬‫را ﻏﺮق در ﻧﻮر ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ روز ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬هﻤﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺎرک ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن وﻗﺘﯽ ﻧﻮر آن ﻃﻮر زﯾﺎد ﺷﺪ ﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼً هﻮﯾﺪا ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﺎﻧﺰدهﻢ رﺳﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯿﺸﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﻣﯿﺸﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺳﺎﻋﺖ‬‫‪ ٢‬ﺻﺒﺢ ﺷﻨﺒﻪﺷﺐ ﻣﺤﻠﻪٔ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯽ اﺳﺖ وﻟﯽ آن ﺷﺐ ﻣﺎﯾﻪٔ آراﻣﺶ ﺑﻮد ــ ﻣﻌﺘﺎدهﺎ‪ ،‬زﻧﺎن‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻮادﻓﺮوشهﺎ و اﻟﮑﻠﯽهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ .‬ﺑﺪون ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺎﺗﻮن ﺑﻪ دﺳﺖ و ﺑﺪون ﮔﺎز‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯽﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟« ﺻﺪاﯾﺶ ﻋﺼﺒﯽ و هﺮاﺳﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﺗﻮان‬‫ﺣﺮف زدن را در ﺧﻮدم ﻧﯿﺎﻓﺘﻢ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ هﻮای ﺷﺒﺎﻧﻪ را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽدادﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اوم‪ ...‬ﻗﻬﻮﻩ ﺑﺨﻮرﯾﻢ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺮﯾﻢ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎرﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺳﺮﻣﻮن رو ﺑﻨﺪازﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﺮﯾﻢ‪ .‬اﻧﮕﺎر‬‫هﻤﯿﻦﺟﻮری داﺷﺘﯿﻢ رد ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ دوﻟﻮرس ﻣﯽرﯾﻢ و ﺑﻌﺪ ﻣﯽرﯾﻢ دﺳﺖ ﭼﭗ‬‫ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﻮن ﺷﻮﻧﺰدهﻢ‪ .‬ﯾﻪ ﺟﻮری ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻓﻘﻂ داﺷﺘﯿﻢ رد ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﯾﻪ ﺟﻮری ﮐﻪ‬‫اﻧﮕﺎر رﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪارﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻓﻌﻼً ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻗﻬﻮﻩ ﺑﻌﺪاً‪«.‬‬‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬ﺧﺎﻧﻪٔ آﻧﻬﺎ در هﯿﺲ وَﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺗﺎﮐﺴﯽ دﯾﺪم و ﺑﺮاﯾﺶ دﺳﺖ‬‫ﺗﮑﺎن دادم‪ .‬ﯾﮏ ﻣﻌﺠﺰﻩٔ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد ــ در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻻزم اﺳﺖ‪،‬‬‫ﺗﺎﮐﺴﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﮐﺮاﯾﻪٔ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ رو داری؟«‬‫»ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎرﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫‪٩٨‬‬

‫♢‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ «.‬راﻧﻨﺪﻩٔ ﺗﺎﮐﺴﯽ از ﭘﻨﺠﺮﻩاش ﻧﮕﺎهﻤﺎن ﮐﺮد‪ .‬در ﻋﻘﺐ ﺗﺎﮐﺴﯽ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‬‫ﮐﻪ ﻧﺮود‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ‪«.‬‬‫ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬در ﮐﺎﻓﻪای در ﻣﺤﻠﻪﺷﺎن هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﺗﻮی ﺑﺎرت ﮐﻪ ﭘﺮﯾﺪم‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﭘﺸﺖ ﺳﺮ دو ﮐﺖ و ﺷﻠﻮاری ﻧﺸﺴﺘﻪام‪ .‬هﺮ دو داﺷﺘﻨﺪ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪-‬ﮐﺮوﻧﯿﮑﻞ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﻄﻠﺐ ﺗﻤﺎم ﺻﻔﺤﻪ در ﻣﻮرد »ﺷﻮرش ﺟﻮاﻧﺎن«‬‫در ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﻣﯿﺸﻦ‪ .‬هﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ ﻧﭻ ﻧﭻ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ‬‫ﯾﮑﯽ ﺑﻪ دﯾﮕﺮی ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻧﮕﺎر ﺷﺴﺘﺸﻮی ﻣﻐﺰیﺷﻮن دادﻩ ﺑﻮدن‪ .‬ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﻣﺎ هﻢ اﯾﻦﻗﺪر‬‫اﺣﻤﻖ ﺑﻮدﯾﻢ؟«‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و رﻓﺘﻢ روی ﺻﻨﺪﻟﯽ دﯾﮕﺮی ﻧﺸﺴﺘﻢ‪.‬‬‫او دﺳﺘﺶ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﮔﺬاﺷﺖ و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﻪ ﺳﻮی ﺻﻮرت ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻣﺤﮑﻢ‬‫ﻟﺒﺎﻧﻢ را ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ ،‬اﺻﻼً ﺳﮑﺴﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫در ﮔﻮﺷﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد »ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ«‪ ،‬و ﺗﻮی ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺳﺮﯾﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎ ﺳﺮی ﮐﻪ ﮔﯿﺞ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ آب از آﻧﻬﺎ روان ﺑﻮد‪ ،‬و ﺷﺮﻣﯽ ﺳﻮزان از اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ هﻤﻪٔ آن اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎ را ﺑﻪ اﻟﻄﺎف وزارت اﻣﻨﯿﺖ و ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ واﻧﻬﺎدﻩام‪،‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدم‪.‬‬‫♢‬‫ﺻﺒﺢ دوﺷﻨﺒﻪ‪ ،‬ﻓﺮد ﺑﻨﺴﻦ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﻪ ﺟﺎی او اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻤﺎن ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﮐﻼس‬‫رو ﺗﺪرﯾﺲ ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ‪ «.‬ﻟﺤﻦ از ﺧﻮد راﺿﯽ زﻧﻨﺪﻩای داﺷﺖ‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻩ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﺰ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﭼﻨﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽزد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر روز ﺗﻮﻟﺪش ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ هﺪﯾﻪٔ دﻧﯿﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫دﺳﺘﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم‪.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪم‪» :‬ﭼﺮا؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﯿﺎﺳﺖ هﯿﺄت اﻣﻨﺎ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﻣﻮر ﮐﺎرﻣﻨﺪان رو ﺑﺎ هﯿﭻﮐﺲ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﻮد ﮐﺎرﻣﻨﺪان‬‫و ﮐﻤﯿﺘﻪٔ ﻧﻈﺎرت ﻣﻄﺮح ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ‪ «.‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش زﺣﻤﺖ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدن ﻟﺬت از ﮔﻔﺘﻦ‬‫اﯾﻦ ﺣﺮف را ﻧﺪاد‪.‬‬‫»اﻣﺮوز ﯾﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺪﯾﺪ رو ﺷﺮوع ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ در ﻣﻮرد اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ‪ .‬ﻣﺘﻮن ﺟﺪﯾﺪ ﺗﻮی‬‫ﮐﺘﺎب درﺳﯿﺘﻮن هﺴﺖ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﺎزش ﮐﻨﯿﺪ و ﺻﻔﺤﻪٔ اول رو ﺑﯿﺎرﯾﻦ‪«.‬‬‫ﺻﻔﺤﻪٔ اول ﺑﺎ ﻧﺸﺎن وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﻣﺰﯾﻦ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪ :‬آﻧﭽﻪ هﺮ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ در‬‫ﻣﻮرد اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﺑﺪاﻧﺪ‪.‬‬‫دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺘﺎب درﺳﯿﻢ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﮑﻮﺑﻢ‪.‬‬‫‪٩٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٣‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻋﺠﺐ ﺟﻨﺪﻩهﺎﯾﯽ‪ .‬ﯾﻪ ﻣﺸﺖ‪ ،‬ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺟﺎﮐﺶ ﺳﻮدﺟﻮ‪ .‬وﺟﻮدﺷﻮن‬‫ﺗﻮهﯿﻦ ﺑﺰرﮔﯿﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺪﻩهﺎی ﺳﺨﺖﮐﻮش ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ‪«.‬‬‫ﻣﯽﻓﺮوﺷﻦ و آﮔﻬﯽهﺎﺷﻮن ﮔﺮونﺗﺮ ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬ﻓﻌﻼً ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ دارن ﻗﺘﻞ و ﺟﻨﺎﯾﺘﻪ ــ‬‫ﺟﻨﺠﺎل ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮﻩ‪«.‬‬‫داﺷﺘﯿﻢ روزﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ و ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ آوردﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬هﻤﻪﺷﺎن‬‫»ﮔﺰارشهﺎﯾﯽ« از ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺪون اﺳﺘﺜﻨﺎ‪ ،‬ﻃﻮری ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬‫اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﻋﺪﻩ ﺑﭽﻪٔ ﻣﺴﺖ و ﻧﺸﺌﻪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺣﻤﻠﻪور ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﯾﻮ اس ای ﺗﻮدی در ﻣﻮرد‬‫هﺰﯾﻨﻪهﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ :‬هﺰﯾﻨﻪٔ »اﻏﺘﺸﺎش«‪ ،‬هﺰﯾﻨﻪٔ ﺷﺴﺘﻦ اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ و ﭘﺲﻣﺎﻧﺪﻩهﺎی‬‫ﮔﺎز اﺷﮏآور از ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬هﺰﯾﻨﻪٔ ﺳﺮوﯾﺲدهﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ دﭼﺎر ﺣﻤﻠﻪ آﺳﻢ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ و‬‫اﺗﺎقهﺎی اورژاﻧﺲ ﺷﻬﺮ ﻣﺎﻻﻣﺎل از آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬و ﺣﺘﯽ هﺰﯾﻨﻪٔ ﺳﺆال و ﺟﻮاب از هﺸﺘﺼﺪ ﻧﻔﺮ‬‫»اﻏﺘﺸﺎشﮔﺮ« دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻩ را هﻢ ﺟﺰء آن ﺣﺴﺎب ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﺧﯿﻠﻪﺧﺐ‪ ،‬ﻓﻬﻤﯿﺪم‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺮای ﭼﯽ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ؟ ﺧﺐ‪ ،‬ﮔﺰارﺷﮕﺮهﺎ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ‬‫ﺑﺘﻮﻧﻦ هﻤﻪ وﺑﻼگهﺎی ﻋﺎدی رو ﺑﮕﺮدن‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺨﻮان از وﺑﻼگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﺳﺮدرﺑﯿﺎرن‪ .‬اﮐﺲﻧﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ آدمﺑﺰرگهﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺸﻮن ﺑﯿﺎد ﺗﻮش ﺑﭽﺮﺧﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺎ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ رو ﺣﻞ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»هﺎ؟«‬‫»ﻣﯿﺸﻪ هﻤﻪش رو ﻧﻮﺷﺖ و ﮔﺬاﺷﺖ ﯾﻪ ﺟﺎی ﺧﺎص‪ ،‬ﺑﺎ هﻤﻪٔ ﻟﯿﻨﮏهﺎی ﻣﺮﺑﻮط‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮای ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ و هﻤﻪٔ ﻣﺎﺟﺮا رو ﺑﺮاﺷﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﻟﯿﻨﮑﺶ رو هﻢ‬‫ﻣﯿﺸﻪ در ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ راهﻨﻤﺎی ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﮐﺲﻧﺖ هﺴﺖ‪ ،‬ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﮐﺎرﺑﺮهﺎی‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ هﻢ اﮔﻪ ﺑﺮاﺷﻮن ﻣﻬﻢ ﻧﺒﺎﺷﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﭼﻪ ﺳﺎﯾﺖهﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﯿﻨﻦ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ‬‫ﺑﯿﺎن ﺗﻮی اﮐﺲﻧﺖ‪«.‬‬‫هﯿﭻﮐﺲ ﻃﺮف ﻣﺎ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﺐ‪ ،‬دﺳﺖ ﮐﻢ اﮐﺲﻧﺖ ﻣﺎﺟﺮا را ﺧﻮب ﺗﻮ دﺳﺘﺶ دارﻩ‪ «.‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻼگ و وﯾﺪﺋﻮ‬‫و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﮑﺲ در ﺗﻠﻔﻨﻢ ﺿﺒﻂ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﻧﺸﺎن دادم‪ .‬رواﯾﺖهﺎی دﺳﺖ‬‫اول از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺎز و ﮐﺘﮏ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﯾﺪﺋﻮ ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد ﮐﻪ هﻤﻪ دارﯾﻢ ﻣﯽرﻗﺼﯿﻢ‬‫و ﺣﺎل ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽهﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺻﻠﺢآﻣﯿﺰ و ﺷﻌﺎر »ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ« و ﺗﺮودی دو را‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺴﻠﯽ هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺮای آزادی ﺧﻮدﻣﺎن اﻋﺘﻘﺎد‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻓﺎﯾﺪﻩای داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟«‬‫»ﺧﺐ ﺣﺘﯽ اﮔﻪ هﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎز هﻢ ﮐﺎر ﻣﺜﺒﺘﯿﻪ‪«.‬‬‫»ﭼﻪ دﻟﯿﻠﯽ دارﻩ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﺎ ﮔﻮش ﺑﺪن؟«‬‫»ﮐﯽ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﯿﮑﯽ ‪ M1k3y‬ﮔﻮش ﻧﻤﯽدﻩ؟«‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﮐﺎری ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺮدم از ﻣﺎﺟﺮا ﻣﻄﻠﻊ ﺑﺸﻦ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﭼﺮا روزﻧﺎﻣﻪهﺎ هﯿﭻوﻗﺖ ﺣﺮفهﺎی ﻃﺮف ﻣﺎ رو ﭼﺎپ ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ؟«‬‫ﻗﻬﻮﻩام را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺗﻠﻔﻨﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﺳﺮاﻧﺪم‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم‪ ،‬ﺻﺪ و‬‫هﺸﺘﺎد درﺟﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪم و از ﮐﺎﻓﻪ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻢ‪ .‬ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺟﻬﺘﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم و ﺑﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ‬‫اداﻣﻪ دادم‪ .‬ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﻢ اﻧﮕﺎر ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺧﻮن ﺑﻪ ﻣﻌﺪﻩ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪﻩام ﺑﻮد ﺳﺮازﯾﺮ‬‫ﺷﺪ‪.‬‬‫»آرﻩ‪ ،‬وﻟﯽ ﺟﻨﺪﻩهﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻮل اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪهﺎ اﮔﻪ ﺟﻨﺠﺎل ﺑﺸﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫اوﻧﻬﺎ ﻣﯽدوﻧﻦ ﮐﯽ هﺴﺘﯽ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﯽدوﻧﻦ ﻣﯿﮑﯽ ﮐﯿﻪ‪ .‬هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ‬‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺣﺮف ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ‪«.‬‬‫»ﺧﻮدت ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ‪ ،‬ﭼﻮن ﺟﻨﺪﻩن‪«.‬‬‫‪١٠٠‬‬

‫»ﻧﻪ‪ .‬ﮔﻔﺖ ﺑﺮم ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪش ﯾﻪ ﭼﯿﺰی در ﻣﻮرد ﺧﻮدم ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ‬‫هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪم‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ هﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﻓﻨﺎ ﺑﻮدم‪ .‬از‬‫وﻗﺘﯽ از ﭘﺸﺖ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﭘﻠﯿﺲ رهﺎﯾﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ؛ ﮐﻪ روزی ﻣﯽآﯾﻨﺪ و‬‫ﺑﺎزداﺷﺘﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ زﻧﺪاﻧﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪم ﮐﻪ دارل‬‫را ﺑﺮدﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻗَﺴَﻤﺖ ﻧﻤﯽدم ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﮐﺴﯽ ﻧﮕﯽ‪ ،‬ﭼﻮن ﻓﺎﯾﺪﻩش ﭼﯿﻪ؟ ﯾﺎ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﭘﺎرﺳﺎل ﻣﻦ ــ« ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪ .‬ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﭘﺎرﺳﺎل‪ ،‬ﻣﻦ ﺳﺆاﻻت آزﻣﻮنهﺎی‬‫اﺳﺘﺎﻧﺪارد رو دزدﯾﺪم و روی ﺷﺒﮑﻪ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺷﺪ‪ .‬داﺷﺘﻢ از دم دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ‬‫رد ﻣﯽﺷﺪم ﮐﻪ ﺳﺆالهﺎ رو ﺗﻮ ﮔﺎو ﺻﻨﺪوﻗﺶ دﯾﺪم ﮐﻪ درش ﭼﻬﺎرﻃﺎق ﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬زود رﻓﺘﻢ‬‫ﺗﻮ ــ ﺷﺶ ﺳﺮی ﺳﺆال ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯿﺶ رو ﺑﺮداﺷﺘﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﻮی ﮐﯿﻔﻢ و رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ رﻓﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ اوﻧﻬﺎ رو اﺳﮑﻦ ﮐﺮدم و ﮔﺬاﺷﺘﻢ روی ﯾﻪ ﺳﺮور ﭘﺎﯾﺮت ﭘﺎرﺗﯽ ﺗﻮ داﻧﻤﺎرک‪«.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ اﺳﺘﺮﯾﺖ رﺳﯿﺪم اﻧﺠﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺮا ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ‬‫ﻣﯽزد و ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫»ﻣﻌﻠﻮم هﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺘﻪ؟«‬‫او را ﮐﻨﺎر زدم و ﺑﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ اداﻣﻪ دادم‪ .‬هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫او دوﺑﺎرﻩ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﺲ ﮐﻦ ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬داری ﻣﻦ رو ﻣﯽﺗﺮﺳﻮﻧﯽ‪ .‬ﯾﺎﻻ‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﭼﯽ ﺷﺪﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮐﺎر ﺗﻮ ﺑﻮد؟«‬‫ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎدم و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬او ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﺤﻮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﮕﺎهﻢ‬‫را روی ﭼﯿﺰی ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﺗﻮﺑﻮس داﺷﺖ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ از ﮐﻨﺎرﻣﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ دﻟﻢ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ وﺳﻂ ﺟﺎدﻩ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺑﭙﺮم‪ .‬ﻣﺮگ از ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﺮخ ﺷﺪ‪» :‬امم‪ .‬آرﻩ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﯾﺎ ﺣﻀﺮت ﻓﯿﻞ!« ﻣﺎﺟﺮای ﻟﻮ رﻓﺘﻦ ﺳﻮاﻻت ﻏﻮﻏﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﺄت‬‫آﻣﻮزش ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ دﻻر ﺑﺮای ﺗﻬﯿﻪٔ آزﻣﻮنهﺎی »هﯿﭻ ﮐﻮدﮐﯽ ﻋﻘﺐ ﻧﺨﻮاهﺪ ﻣﺎﻧﺪ«‬‫ﺧﺮج ﺷﺪﻩ و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻟﻮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ هﻤﯿﻦﻗﺪر هﺰﯾﻨﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫اﺳﻤﺶ را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ »ﺗﺮورﯾﺴﻢ آﻣﻮزﺷﯽ«‪ .‬در اﺧﺒﺎر‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖهﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻧﮕﯿﺰﻩٔ ﺳﯿﺎﺳﯽ‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺆاﻻت را ﻟﻮ دادﻩ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ آﯾﺎ اﯾﻦ دزدی‪ ،‬اﻋﺘﺮاﺿﯽ از ﺳﻤﺖ ﻗﺸﺮ‬‫ﻣﻌﻠﻢهﺎﺳﺖ‪ ،‬ﯾﺎ از ﺳﻮی ﯾﮏ داﻧﺶآﻣﻮز‪ ،‬ﯾﺎ ﯾﮏ ﺳﺎرق ﺣﺮﻓﻪای‪ ،‬ﯾﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﻤﺎنﮐﺎر دوﻟﺘﯽ‬‫ﻧﺎراﺿﯽ‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس!« ﮐﺎری ﮐﺮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ در ﻓﯿﻠﻢهﺎ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﺮق ﭼﮑﯽ ﮔﺬاﺷﺖ زﯾﺮ‬‫ﮔﻮﺷﻢ‪» .‬ﺣﺮف ﺑﺰن ﻟﻌﻨﺘﯽ!«‬‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم و دﺳﺘﻢ را روی ﺻﻮرﺗﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺪﺟﻮر ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﺪوﻧﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ هﺴﺘﻢ‪ .‬از اﯾﻦ ﺳﺎدﻩﺗﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﺗﻮ‬‫ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬هﻤﻪﭼﯽ ﺗﻤﻮﻣﻪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻔﻬﻤﻦ‪ ،‬هﻤﻪﭼﯽ ﺗﻤﻮﻣﻪ‪«.‬‬‫»ﭘﺲ ﮐﺎر ﺗﻮ ﺑﻮد؟«‬‫»وای ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽدوﻧﻢ ﮐﻪ‪ ،‬ﺧﺐ‪ ،‬ﭼﻮن ﺧﻮﻟﻮ رو ﺗﻬﺪﯾﺪ‬‫ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺗﻌﻘﯿﺒﺖ ﮐﺮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺗﻮ هﻤﻮن آدم ﺧﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯽ هﺴﺘﯽ ﯾﺎ ﯾﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﺗﺒﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺨﻔﯽای‪ .‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﺧﻮﻟﻮ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ و‬‫وﻗﺘﯽ ازش راﺟﻊ ﺗﻮ ﭘﺮﺳﯿﺪم ﭼﻨﺎن ﺗﻌﺮﯾﻔﺖ رو ﮐﺮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺗﻮ ﻣﺴﯿﺢ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪای ﭼﯿﺰی‬‫هﺴﺘﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی هﺴﺖ ﮐﻪ دارﻩ ﺑﻬﻢ ﻧﻤﯽﮔﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ‬‫ﺧﻮﻟﻮ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﺑﻮدم ﺗﻮ اردوی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺎ ﺧﻮاهﺮ ﺑﺰرﮔﻢ رﻓﯿﻖ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﯽ‬‫ازش آﺗﻮ دارم‪ .‬ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬اﮔﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻪ ﻣﯽرم ﯾﮑﯽ از رازهﺎش رو ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﯽﮔﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد‪«.‬‬‫»و اﯾﻦ رو ﺑﻪ ﺧﻮﻟﻮ ﮔﻔﺘﯽ ــ«‬‫»ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻪ رازش رو ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارم‪ .‬اﮔﺮ اون راز ﻣﻦ رو ﺑﺪوﻧﻪ‪ ،‬ﯾﻪ‬‫ﭼﯿﺰی دﺳﺘﺸﻪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ دهﻦ ﻟﻘﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎهﺎش ﻣﻦ رو ﺑﻨﺪازﻩ زﻧﺪان‪ .‬ﺑﺪﻩ ﺑﺴﺘﻮﻧﻪ‪.‬‬‫ﯾﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺳﮑﻮت ﺑﺮﻩهﺎ‪«.‬‬‫»ﭘﺲ ﺑﻌﺪش ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺖ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ﻧﮕﻔﺖ‪«.‬‬‫»اون هﻢ ﮔﻔﺖ‪«.‬‬‫‪١٠١‬‬

‫♢‬‫»ﭼﻄﻮر؟«‬‫»ﺑﻌﺪش ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﮐﻪ ﭼﻘﺪر از ﺗﻮ ﺧﻮﺷﻢ اوﻣﺪﻩ‪ .‬ﮐﻪ ﭼﻪ ﺟﻮر ﻗﺼﺪ دارم ﻣﺜﻞ ﯾﻪ‬‫اﺣﻤﻖ ﺧﻮدم رو ﺑﻨﺪازم ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﺗﻮ‪ .‬اون وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﻔﺘﺶ‪«.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻪ ذهﻨﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺳﺮم را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎﯾﻢ ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺮدم‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺸﺮد‪.‬‬‫»ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ زور ازش ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺼﻮﺻﯿﻪ و‬‫ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ اﺻﻼ ﯾﻪ روزی ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯽ ﯾﺎ ﻧﮕﯽ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ رﺑﻂ ﻧﺪاﺷﺖ‬‫ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ‪ «.‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ او ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ‪ ،‬داﺷﺘﻢ آرام ﻣﯽﺷﺪم‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ‬‫ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﯽ‪ .‬ﺗﻮ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ‪ .‬ﻣﻦِ ﻃﻔﻠﮑﯽ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ رو ﻗﺒﻮل ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ هﺴﺖ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫»هﯿﭻ راهﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻣﺜﻞ ﯾﻪ آدم ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ ،‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‬‫هﻤﯿﻦﺟﻮری ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬آدمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ هﻢدﯾﮕﻪ راﺑﻄﻪ ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽﮐﻨﻦ ــ ﯾﺎ هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﺎ‬‫اﻻن دارﯾﻢ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ــ ﯾﻪ وﻗﺘﯽ از هﻢ ﺟﺪا ﻣﯽﺷﻦ‪ .‬وﻗﺘﯽ از هﻢ ﺟﺪا ﻣﯽﺷﻦ‪ ،‬از دﺳﺖ‬‫هﻢدﯾﮕﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﻦ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖهﺎ ﺣﺘﯽ از هﻢدﯾﮕﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯽﺷﻦ‪ .‬زدن اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ‬‫اﻻن ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺎزﻩ دارﯾﻢ ﺑﺎ هﻢ رﻓﯿﻖ ﻣﯽﺷﯿﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻏﯿﺮ رﻣﺎﻧﺘﯿﮑﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮش‬‫رو ﺑﮑﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﻣﻦ ﻗﻮل ﺷﺮف ﻣﯽدم ﮐﻪ هﯿﭻ ﮐﺎری وﺟﻮد ﻧﺪارﻩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻋﺘﻤﺎدت‬‫ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﻢ و رازت رو ﻓﺎش ﮐﻨﻢ‪ .‬هﯿﭻ ﭼﯿﺰ‪ .‬اﮔﻪ ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻢ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ روی ﺗﺨﺖﺧﻮاب‬‫ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﺮﺗﯿﺐ دﻩ ﺗﺎ هﻠﻬﻠﻪﭼﯽِ ﺧﻮﺷﮕﻞ رو ﺑﺪی‪ ،‬اﮔﻪ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﻨﯽ ﺑﺮﯾﺘﻨﯽ اﺳﭙﯿﺮز ﮔﻮش‬‫ﺑﺪم‪ ،‬اﮔﻪ ﻟﭗﺗﺎﭘﻢ رو دودر ﮐﻨﯽ و ﺑﺎ ﭼﮑﺶ ﺧﻮردش ﮐﻨﯽ ﯾﺎ ﺗﻮ آب درﯾﺎ ﺑﺨﯿﺴﻮﻧﯿﺶ‪ ،‬ﻗﻮل‬‫ﻣﯽدم هﯿﭻوﻗﺖ هﯿﭽﯽ ﻧﮕﻢ‪ .‬هﺮﮔﺰ‪«.‬‬‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﯿﺮون دادم‪.‬‬‫»اوم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻻ اون ﻟﺤﻈﻪاﯾﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻦ رو ﺑﺒﻮﺳﯽ«‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﺮوژﻩٔ ﺑﺰرگ ﺑﻌﺪی ﻣﯿﮑﯽ در اﮐﺲﻧﺖ‪ ،‬ﺳﺮ هﻢ ﮐﺮدن ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای ﮐﺎﻣﻞ از ﮔﺰارشهﺎی‬‫ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ و ﺧﻔﻦﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎﯾﺘﯽ را ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ درﺳﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺳﺮهﻢ ﮐﺮدم ــ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬رﻗﺺ‪ ،‬وﻗﺎﯾﻊ ﭘﺲ از ﮐﻨﺴﺮت‪،‬‬‫آوازﺧﻮاﻧﯽ‪ .‬و هﻤﻪ را ﺑﺎرﮔﺬاری ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺗﻤﺎم آن ﺷﺐ روی اﯾﻦ ﭘﺮوژﻩ ﮐﺎر ﮐﺮدم و ﻋﻤﻼ ﮐﺎر دﯾﮕﺮی ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﺷﺐ ﺑﻌﺪ هﻢ‬‫هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬و ﺷﺐ ﺑﻌﺪ از آن‪.‬‬‫ﻣﯿﻞﺑﺎﮐﺴﻢ از اﯾﻤﯿﻞ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدم ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ روی ﺗﻠﻔﻦ و دورﺑﯿﻦهﺎی‬‫ﺟﯿﺒﯽﺷﺎن ﺿﺒﻂ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﯾﮏ اﯾﻤﯿﻞ از ﮐﺴﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ‬‫اﺳﻤﺶ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ــ داﮐﺘﺮ اﯾﯿﯿﻮل )ﺑﺎ ﺳﻪ ﺣﺮف »ای«(‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﭘﺸﺘﯿﺒﺎنهﺎی اﺻﻠﯽ‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ ﻟﯿﻨﻮﮐﺲ‪.‬‬‫< ‪M1k3y‬‬‫< ﻣﻦ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪٔ ﻓﺮاوان ﺗﺠﺮﺑﻪٔ اﮐﺲﻧﺖ ﺷﻤﺎ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدﻩام‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ در‬‫آﻟﻤﺎن‪ ،‬ﻣﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪٔ زﯾﺎدی دارﯾﻢ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ دوﻟﺘﯽ از ﮐﻨﺘﺮل ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽاﻓﺘﺪ‪.‬‬‫< ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﯽ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ هﺮ دورﺑﯿﻦ ﯾﮏ »اﻣﻀﺎی ﻧﻮﯾﺰ«‬‫ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد دارد ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮای اﻧﻄﺒﺎق ﻋﮑﺲ ﺑﺎ دورﺑﯿﻦ‪،‬‬‫ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ ﮐﻪ داری روی ﺳﺎﯾﺘﺖ ﻣﻨﺘﺸﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻋﮑﺎس ﺑﻪ ﮐﺎر رود‪ ،‬اﮔﺮ‬‫ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ هﺮ دﻟﯿﻞ دﯾﮕﺮی ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫< ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯽ‪ ،‬ﺟﺪا ﮐﺮدن اﯾﻦ اﻣﻀﺎ از ﻋﮑﺲهﺎ ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫در ﻟﯿﻨﻮﮐﺲ ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ‪ ،‬ﻟﯿﻨﻮﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای‬‫هﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﺪ ــ اﺳﻤﺶ هﺴﺖ ‪ ،photonomous‬و در‬‫‪ /usr/bin‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﺮای ﯾﺎدﮔﯿﺮی روش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ‬‫راهﻨﻤﺎی آن را ﺑﺨﻮاﻧﯽ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺳﺎدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫< در ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺑﺮاﯾﺖ آرزوی ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ دارم‪ .‬ﮔﯿﺮ ﻧﯿﻔﺖ‪ ،‬آزاد ﺑﺎش‪،‬‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ ﺑﺎش‪.‬‬‫‪١٠٢‬‬‫< داﮐﺘﺮ اﯾﯿﯿﻮل‬‫»ﻣﺎ ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﯾﻢ و ﮔﺮوﻩهﺎ اﺟﺮا ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺧﻮﺷﯽ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‬‫ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ﺳﺮﻣﺎن داد زدن ﮐﻪ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ هﻤﻪ داد زدﯾﻢ‬‫ﭘﺴﺶ ﺑﺪﯾﻦ! ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ رو ﭘﺲ ﺑﺪﯾﻦ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺑﻬﻤﻮن ﮔﺎز اﺳﭙﺮی ﻓﻠﻔﻞ‬‫ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﻢ دوازدﻩ ﺳﺎﻟﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﺳﻪ روز ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﻩ‪ .‬ﭘﺪر‬‫و ﻣﺎدرم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﻮدﻩ‪ .‬ﭘﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﭼﯽ؟ ﻣﺎ ﺑﻬﺸﻮن ﭘﻮل ﻣﯽدﯾﻢ ﮐﻪ‬‫ازﻣﻮن ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﯽ هﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﻬﻤﻮن ﮔﺎز ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬هﻤﻮن ﺟﻮری ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺳﺮﺑﺎزهﺎی ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﮔﺎز ﺷﻠﯿﮏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﻬﻤﻮن ﮔﺎز زدن!«‬‫»ﺷﺮح ﺣﺎلهﺎی ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ‪ ،‬ﺷﺎﻣﻞ ﺻﺪا و وﯾﺪﺋﻮ را ﻣﯽﺗﻮان در وبﮔﺎﻩ اﻟﺠﺰﯾﺮﻩ و اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬در ﺻﻔﺤﻪٔ وب انﭘﯽآر ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ در ﻣﻮرد دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ اﮐﺲﻧﺖ راهﻨﻤﺎﯾﯽ‬‫ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ داﺷﺖ از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫»ﺗﻮ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟« ﻧﮕﺎهﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪی ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدم دﻟﻢ ﭘﯿﭻ‬‫ﻣﯽزﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺮای ﺑﺎزﯾﻪ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮدم ﺑﺮای هﻤﯿﻦ ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺷﺒﮑﻪٔ‬‫ﺑﯽﺳﯿﻤﻪ‪ .‬هﻤﻪ ﺑﺎ اون اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎی ﻣﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺎرﺳﺎل دادن هﻤﯿﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫اﺧﻢ ﮐﺮد‪» :‬ﺑﺎزی؟ ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯽ ﭼﻪﮐﺎر داری ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬داری ﺟﺎدﻩ رو ﺑﺮای‬‫ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽﮐﺸﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻦ و ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﻨﻦ هﻤﻮار ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬دﯾﮕﻪ‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮام ﺑﺒﯿﻨﻢ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﻓﻬﻤﯿﺪی؟«‬‫دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻢ‪ .‬وای‪ ،‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ را ﺑﮕﯿﺮم و ﺗﮑﺎﻧﺶ‬‫دهﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﻧﮕﺎهﻢ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺑﺎ‪ «.‬و رﻓﺘﻢ ﻣﺪرﺳﻪ‪.‬‬‫اﻣﻀﺎی ﻧﻮﯾﺰ هﻤﻪٔ ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﭘﺎک ﮐﺮدم و هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﯾﺎدداﺷﺘﯽ‬‫ﮐﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت داﮐﺘﺮ اﯾﯿﯿﻮل را ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎرﮔﺬاری ﮐﺮدم‪ ،‬و ﺑﻪ هﻤﻪ‬‫هﺸﺪار دادم ﮐﻪ آﻧﻬﺎ هﻢ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﯾﮏ ﻧﺼﺐ ﭘﺎﯾﻪٔ ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫داﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ هﻤﻪﻣﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﻋﮑﺲهﺎﯾﻤﺎن را ﻧﺎﺷﻨﺎس ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﺑﺎرﮔﯿﺮی و در ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﻧﻬﺎن ذﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ هﯿﭻ ﮐﺎری ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪،‬‬‫وﻟﯽ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺣﻮاﺳﻤﺎن ﺟﻤﻊﺗﺮ ﻣﯽﺑﻮد‪.‬‬‫آن ﺷﺐ ﻓﻘﻂ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ .‬ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫آﻣﺪم‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن رادﯾﻮ را روﺷﻦ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﺧﺒﺎر ﺻﺒﺤﮕﺎهﯽ انﭘﯽآر در ﺣﺎل ﭘﺨﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫داﺷﺘﻢ آب ﭘﺮﺗﻘﺎﻟﻢ را ﻗﻮرت ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻨﺪﻩٔ رادﯾﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬آژاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﻋﺮﺑﯽ‬‫اﻟﺠﺰﯾﺮﻩ ﻋﮑﺲهﺎ‪ ،‬وﯾﺪﺋﻮهﺎ و رواﯾﺖهﺎی دﺳﺖ اوﻟﯽ از ﺷﻮرش ﺟﻮاﻧﺎن در آﺧﺮ هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ‬‫در ﭘﺎرک دوﻟﻮرس ﻣﯿﺸﻦ را ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ «.‬هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد آب ﭘﺮﺗﻘﺎل ﺗﻮی دهﺎﻧﻢ را‬‫ﻗﻮرت دادم و روی ﻣﯿﺰ را ﮐﺜﯿﻒ ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﮐﻤﯽ از آب ﭘﺮﺗﻘﺎل ﺗﻮی ﺣﻠﻘﻢ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻓﻪ‬‫اﻓﺘﺎدم‪.‬‬‫»ﮔﺰارﺷﮕﺮان اﻟﺠﺰﯾﺮﻩ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ اﯾﻦ ﺷﺮح ﺣﺎلهﺎ‪ ،‬در ﺷﺒﮑﻪای ﺑﻪ ﻧﺎم »اﮐﺲﻧﺖ«‬‫ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﮑﻪای ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﺳﺖ و ﺗﻮﺳﻂ داﻧﺶآﻣﻮزان و هﻤﻔﮑﺮان اﻟﻘﺎﻋﺪﻩ‬‫در ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ .‬ﺷﺎﯾﻌﻪٔ وﺟﻮد اﯾﻦ ﺷﺒﮑﻪ از ﻣﺪتهﺎ ﻗﺒﻞ وﺟﻮد‬‫داﺷﺘﻪ‪ ،‬وﻟﯽ اﻣﺮوز اوﻟﯿﻦ ﺑﺎری اﺳﺖ ﮐﻪ در رﺳﺎﻧﻪهﺎی رﺳﻤﯽ از آن ﻧﺎم ﺑﺮدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬هﻤﯿﻦ رو ﮐﻢ داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﭽﻪهﺎ ادای ﭼﺮﯾﮏهﺎ رو‬‫درﺑﯿﺎرن و ﺑﻬﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺑﺪن ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫»وﺑﻼگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﺣﺎوی ﺻﺪهﺎ ﮔﺰارش و ﭘﺮوﻧﺪﻩٔ ﭼﻨﺪرﺳﺎﻧﻪای از ﺟﻮاﻧﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫در ﺷﻮرش ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ و ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬ﺗﺠﻤﻌﺸﺎن‬‫ﺻﻠﺢآﻣﯿﺰ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﺷﺮح ﺣﺎلهﺎ از اﯾﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ‪:‬‬‫»ﻣﺎ ﻓﻘﻂ داﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﻢ رو هﻤﺮاهﻢ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﮔﺮوﻩهﺎ‬‫داﺷﺘﻨﺪ اﺟﺮا ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺎ در ﻣﻮرد آزادی ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر‬‫دارﯾﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ آﺷﻐﺎلهﺎﯾﯽ ﺑﺎج ﻣﯽدهﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ از ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺪﺷﺎن ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫در ﻋﻮض ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ و آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ هﺴﺘﯿﻢ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ آﻧﻬﺎ‬‫از آزادی ﺑﺪﺷﺎن ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﻧﻪ از ﻣﺎ‪.‬‬‫♢‬‫اوﻟﺶ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﮐﻼس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﺑﻪ آﻗﺎی ﺑﻨﺴﻮن ﺑﺴﭙﺎرﻧﺪ‬‫ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ‪ .‬وﻟﯽ زﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ او ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ از ﺑﻨﺴﻮن‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫زﻧﯽ ﺟﻮان ﺑﺎ ﻓﻘﻂ ‪ ٢٨‬ﯾﺎ ‪ ٢٩‬ﺳﺎل ﺳﻦ‪ ،‬و ﺧﻮﺷﮕﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻌﻨﺎ‪ .‬ﻣﻮهﺎی ﻃﻼﯾﯽ داﺷﺖ‬‫و ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪ ﻣﻼﯾﻢ ﺟﻨﻮﺑﯽ‪ ،‬ﺧﻮدش را دوﺷﯿﺰﻩ اﻧﺪرﺳﻦ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮد‪ .‬هﻤﯿﻦ ﻧﺤﻮﻩ ﻣﻌﺮﻓﯽ‪،‬‬‫‪١٠٣‬‬

‫ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻮد ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ دهﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﻣﻠﯽ‪ .‬اﻓﺘﺮا‪ .‬وهﻦ‪ .‬ﻓﺴﺎد اﺧﻼﻗﯽ ﮐﻢ ﺳﺎﻻن‪ .‬ﺳﮑﺲ ﺑﺎ ﮐﻮدﮐﺎن‪ .‬دﺳﺘﻮر ﻧﺤﻮﻩ ﺳﺎﺧﺖ‬‫ﺑﻤﺐ‪ «.‬ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﺳﺮﯾﻊ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را ﻧﻮﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﺮ ﭘﻮرﻧﻮﮔﺮاﻓﯽ ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬‫»ﺳﮑﺲ ﺑﺎ ﮐﻮدﮐﺎن ﯾﻪ ﺟﻮر وهﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﺣﺎﻟﻢ دارد ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﮐﺸﻮرم ﯾﺎد‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ آن ﻋﻘﯿﺪﻩ داﺷﺘﻢ‪ .‬دﺳﺘﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫»ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﺷﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﺟﻮری ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﯿﻦ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻗﺎﻧﻮن ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﯾﻪ‬‫ﭼﯿﺰ اﺧﺘﯿﺎرﯾﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯿﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻄﻠﻖ ازش ﭘﯿﺮوی ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻈﺮ ﺗﻮ‪ ،‬ﯾﻪ ﺳﺎدﻩاﻧﮕﺎری ﻣﺘﺪاوﻟﻪ‪ «.‬و ﻟﺒﺨﻨﺪی ﻗﻼﺑﯽ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﻦ‬‫داد‪» :‬ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬاران ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ اﯾﻦ ﺳﻨﺪ‪ ،‬زﻧﺪﻩ و ﭘﻮﯾﺎ ﺑﺎﺷﻪ و در ﻃﯽ زﻣﺎن‬‫ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﺑﺸﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﯽدوﻧﺴﺘﻦ ﮐﻪ اﮔﻪ دوﻟﺖ وﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﯿﺎزهﺎی روز ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻪ‪،‬‬‫ﺟﻤﻬﻮری ﺗﺎ اﺑﺪ دوام ﻧﺨﻮاهﺪ آورد و ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﻋﻠﺖ هﺮﮔﺰ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻣﺜﻞ‬‫ﯾﻪ اﺻﻞ ﻣﺬهﺒﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬هﺮ ﭼﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻓﺮار از اﺻﻮل ﺗﻐﯿﯿﺮﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻣﺬهﺒﯽ‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻣﻬﺎﺟﺮت ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدن‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم‪» :‬ﭼﯽ؟ ﻧﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺗﺎﺟﺮهﺎ و ﺻﻨﻌﺘﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻮدن ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎﻩ وﻓﺎدار‬‫ﺑﻮدن ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ اون ﺳﯿﺎﺳﺖهﺎﯾﯽ رو اﺗﺨﺎذ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻨﺎﻓﻊ اوﻧﻬﺎ ﺑﻮد و وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ‬‫اوﻧﻬﺎ رو ﺳﺮﮐﻮب ﮐﺮد‪ .‬ﭘﻨﺎهﻨﺪﮔﺎن ﻣﺬهﺒﯽ ﻣﺎل ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﺑﻮدن‪«.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻌﻀﯽ از ﭘﺎﯾﻪﮔﺬاران ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻓﺮزﻧﺪان هﻤﯿﻦ ﭘﻨﺎهﻨﺪﮔﺎن‬‫ﻣﺬهﺒﯽ ﺑﻮدن‪«.‬‬‫»و ﻗﺎﻧﻮن ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ آدم دلﺑﺨﻮاهﯽ هﺮ ﺟﺎش رو ﮐﻪ ﺑﺨﻮاد‬‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران ازش ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدن اﺳﺘﺒﺪاد ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮن‬‫ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ ﻗﺮارﻩ ﺟﻠﻮش رو ﺑﮕﯿﺮﻩ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﻟﺸﮕﺮ اﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﻮدن و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺻﻮﻟﯽ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺳﺮش ﺗﻮاﻓﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬آزادی‪ ،‬و ﺟﺴﺘﺠﻮی‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ‪ .‬ﺣﻖ ﻣﺮدم‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اون‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ رو ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﻇﻠﻢ ﻣﯽﮐﻨﻦ‬‫ورﺑﻨﺪازن‪«.‬‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﮑﺎن ﻣﯽداد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺮدم‬‫ﺣﻖ دارن از ﺷﺮ ﭘﺎدﺷﺎهﺸﻮن ﺧﻼص ﺑﺸﻦ اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻦ‪ ،‬وﻟﯽ ــ« ﻧﯿﺶ ﭼﺎرﻟﺰ ﮐﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد‪،‬‬‫ﯾﮏ ﻋﻼﻣﺖ ﺧﻄﺮ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻ زن زﯾﺮ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻟﯽ را ﺳﺮاغ ﻧﺪارم ﮐﻪ ﺧﻮدش را دوﺷﯿﺰﻩ‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻮان و ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد و ﻗﺸﻨﮓ ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺎهﺎش ﮐﻨﺎر‬‫آﻣﺪ‪.‬‬‫اوﻟﯿﻦ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد‪» :‬دوﻟﺖ ﻓﺪرال ﺗﺤﺖ ﭼﻪ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻣﺠﺎزﻩ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮن‬‫ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ رو ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻌﻠﯿﻖ درﺑﯿﺎرﻩ؟« ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺨﺘﻪﺳﯿﺎﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﯾﮏ ردﯾﻒ ﻋﺪد‬‫از ﯾﮏ ﺗﺎ دﻩ روی آن ﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﺟﺎزﻩ ﺷﻮم ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯿﭻ وﻗﺖ‪ «.‬آﺳﺎن ﺑﻮد‪» .‬ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺣﻘﻮق‬‫اﺳﺎﺳﯽ ﻣﻄﻠﻖ هﺴﺘﻦ‪«.‬‬‫»ﻣﺎﺟﺮا ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ«‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪٔ اﺳﻢ داﻧﺶآﻣﻮزان و ﻣﺤﻞ ﻧﺸﺴﺘﻦ آﻧﻬﺎ در‬‫ﮐﻼس ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل‪ ،‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﭘﻠﯿﺴﯽ ﯾﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮی‬‫ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز اﻧﺠﺎم ﻣﯽدﻩ ــ و از ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻣﺠﻮزش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺗﺠﺎوز ﻣﯽﮐﻨﻪ و ﺷﻮاهﺪ‬‫ﻗﺎﻃﻌﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯿﺎرﻩ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﻼفﮐﺎر ﭘﺪرت رو ﮐﺸﺘﻪ‪ .‬و ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪرک‬‫ﻣﻮﺟﻮدﻩ‪ .‬آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻼفﮐﺎر رو آزاد ﮐﺮد؟«‬‫ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﺆال را ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ درﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﻢ‪ .‬دﺳﺖ آﺧﺮ‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ ــ«‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻮاﺑﺖ ﻏﻠﻄﻪ‪ .‬ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای ﺗﺨﻠﻒ ﭘﻠﯿﺲ‪ ،‬اﻋﻤﺎل ﻣﺠﺎزات‬‫ﻋﻠﯿﻪ ﭘﻠﯿﺴﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺠﺎزات هﻤﻪٔ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﯾﮏ ﭘﻠﯿﺲ‪ «.‬زﯾﺮ ﻋﺪد اول روی‬‫ﺗﺨﺘﻪﺳﯿﺎﻩ ﻧﻮﺷﺖ‪» :‬ﻣﺠﺎزات ﺟﻨﺎﯾﺖ‪«.‬‬‫»دﯾﮕﻪ در ﭼﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ﺣﻘﻮق ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺑﺸﻪ؟«‬‫ﭼﺎرﻟﺰ دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪» :‬اﮔﻪ ﺗﻮی ﯾﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺳﯿﻨﻤﺎی ﺷﻠﻮغ‪ ،‬داد ﺑﺰﻧﯽ‪ :‬آﺗﯿﺶ‪،‬‬‫آﺗﯿﺶ؟«‬‫»ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ــ« ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪٔ اﺳﺎﻣﯽ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮد ــ »ﭼﺎرﻟﺰ‪ .‬ﻣﻮارد زﯾﺎدی هﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﻧﺸﻮن ﺑﺪﻩ اﺻﻞ اول ﻣﻄﻠﻖ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﻪ از اﯾﻦ ﻣﻮارد رو ﻓﻬﺮﺳﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ دوﺑﺎرﻩ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» :‬ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﻣﺄﻣﻮر اﺟﺮای ﻗﺎﻧﻮن‪«.‬‬‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻓﺎش ﮐﺮدن هﻮﯾﺖ ﯾﮏ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺨﻔﯽ ﯾﺎ ﻣﺄﻣﻮر اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ‪ «.‬اﯾﻨﻬﺎ را‬‫ﻧﻮﺷﺖ‪» .‬دﯾﮕﻪ؟«‬‫‪١٠٤‬‬

‫»اﯾﻦ ﺑﻪ اﺻﻄﻼح آﺷﻮبﮔﺮاهﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﺗﻮی اﺧﺒﺎر درﺑﺎرﻩﺷﺎن ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از‬‫اﯾﻦﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر اﻋﻼن ﺟﻨﮓ ﮐﺮدﻩﻧﺪ‪،‬‬‫اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﺮابﮐﺎری در ﺗﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﮐﺮدن ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﻦ ﺧﻼفﮐﺎرهﺎ‬‫و ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از ﺗﮑﺮار اﯾﻦ ﮐﺎر اﺗﺨﺎذ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬اﯾﺠﺎد ﻣﺰاﺣﻤﺖ ﺑﺮای هﻤﺸﻬﺮﯾﺎن‬‫ﺧﻮدﺷﻮن ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺮای ﻧﺸﻮن دادن اﯾﻦ ﮐﻪ دارﻧﺪ ﺣﻘﻮق ﻣﺎ رو ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪٔ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ازﻣﻮن‬‫ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮدن!« داﺷﺘﻢ داد ﻣﯽزدم‪ ،‬ﺑﺲ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪» :‬ﺑﺮای اﯾﻦ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ دوﻟﺖ داﺷﺖ ﺑﺎ هﻤﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﻈﻨﻮﻧﯿﻦ ﺗﺮورﯾﺴﺖ رﻓﺘﺎر ﻣﯽﮐﺮد‪«.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ در ﺟﻮاب ﻣﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ‬‫ﺑﺎهﺎﺷﻮن ﻣﺜﻞ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ رﻓﺘﺎر ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدن؟ ﺑﺮای هﻤﯿﻦ ﻣﺮﺗﮑﺐ‬‫ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﺷﺪن؟«‬‫ﺟﻮش آوردم‪.‬‬‫»وای‪ ،‬ﺗﻮ رو ﺟﻮن ﻣﺎدرت‪ .‬ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﺷﺪن؟ ﻓﻘﻂ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﻧﺸﻮن ﺑﺪن ﮐﻪ‬‫ﻧﻈﺎرت ﺳﺮاﺳﺮی از ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎکﺗﺮﻩ‪ .‬ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ هﻤﯿﻦ آﺧﺮ هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮی ﭘﺎرک‬‫ﭼﯽ ﺷﺪ‪ .‬اون آدمهﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮔﻮش ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﭼﻪﺟﻮر‬‫ﺗﺮورﯾﺴﻤﯿﻪ؟«‬‫ﻣﻌﻠﻢ از آن ﻃﺮف اﺗﺎق آﻣﺪ و ﺟﻠﻮی ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬آنﻗﺪر ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻔﻪ‬‫ﺷﺪم‪» .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ هﯿﭻﭼﯿﺰ ﺗﻮی اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻋﻮض ﻧﺸﺪﻩ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺑﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮدن ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﻋﻮض ﮐﺮد‪ .‬هﺰاران ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎن و‬‫ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻣﺎ ﻣﺮدﻧﺪ و ﺗﻪ ﺧﻠﯿﺞ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬اﻻن ﻣﻮﻗﻊ هﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻠﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﯾﻦ ﺗﻮهﯿﻦ‬‫ﺧﺸﻮﻧﺖﺑﺎرﻩ ﮐﻪ ﮐﺸﻮرﻣﻮن ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪﻩ ــ«‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و اﯾﺴﺘﺎدم‪ .‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت »هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدﻩ« را‬‫ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ‪» .‬هﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻠﯽ؟ ﺗﻤﺎم ﺑﺮﺗﺮی آﻣﺮﯾﮑﺎ در اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﮐﺸﻮری هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ از‬‫اﺧﺘﻼف ﻧﻈﺮ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﮐﺸﻮری هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ از ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ هﻢ اﺧﺘﻼف ﻧﻈﺮ‬‫دارن‪ ،‬و ﺟﻨﮕﺠﻮﯾﺎن‪ ،‬و داﻧﺸﺠﻮهﺎی اﺧﺮاﺟﯽ‪ ،‬و ﻃﺮﻓﺪاران آزادی ﺑﯿﺎن ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ‪«.‬‬‫ﯾﺎد ﮐﻼس آﺧﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد هﺰاران ﻧﻔﺮ از داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬ون‬‫ﭘﻠﯿﺲ را ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ داﻧﺸﺠﻮﯾﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮزﯾﻊ ﮐﺎﻏﺬهﺎی ﺣﻘﻮق‬‫ﻣﺪﻧﯽ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬هﯿﭻ ﮐﺲ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮد ﺟﻠﻮی آن ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ را ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﯽ را ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ‬‫ﺑﺎ ﺣﺮفهﺎی ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﺑﺎزﺗﺮ ﺷﺪ‪.‬‬‫»اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺎﻧﻮن ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ رو ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدن ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدن داﺷﺘﻦ‬‫ﺣﻘﻮق ﻣﻄﻠﻖ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻄﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻦ اوﻧﻬﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻗﺎﻧﻮن اول ﮐﻪ ﻗﺮارﻩ ﺟﻠﻮی دوﻟﺖ‬‫رو ﺑﮕﯿﺮﻩ ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا ﯾﮏ ﻋﻮﺿﯽ در دوﻟﺖ ﭘﯿﺪا ﺑﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﮕﻪ هﺮ ﭼﯽ اون ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآد‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯿﻪ‪ .‬ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺎس‪ ،‬آزادی ﺑﯿﺎن ﺑﺮای دوﻟﺖ‪ ،‬دو ﺟﻮر ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪﻩ‪ :‬ﺑﯿﺎن ﻣُﺠﺎز و ﺑﯿﺎن‬‫ﺟﻨﺎﯾﯽ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ روی اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ رﯾﺴﮏ ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﻪﺳﯿﺎﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ و روی آن ﻧﻮﺷﺖ‪» :‬زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬آزادی‪ ،‬و ﺟﺴﺘﺠﻮی‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ‪«.‬‬‫و ﮔﻔﺖ‪» :‬دارﯾﻢ ﯾﻪ ﮐﻢ از درﺳﻤﻮن ﺟﻠﻮ ﻣﯽاﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ ﮔﺮوﻩ ﺷﻤﺎ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺧﻮﺑﻪ‪ «.‬ﺑﭽﻪهﺎ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻧﻘﺶ دوﻟﺖ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺣﻘﻮق زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬آزادی و ﺟﺴﺘﺠﻮی‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺑﺮای ﻣﺮدﻣﺸﻪ‪ .‬ﺑﺎ هﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻟﻮﯾﺖ‪ .‬اﮔﻪ دوﻟﺘﯽ ﺑﺨﻮاد ﺑﻪ ﺷﺮط ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﮐﺎری اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻩ‪ ،‬وﻟﻮ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺎ رو ﮐﻤﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﻪ ﯾﺎ ﮐﻤﯽ از آزادیﻣﻮن‬‫رو ﻣﺤﺪود ﮐﻨﻪ‪ ،‬اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ اﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮای ﺧﻮدش‬‫ﯾﺎ دﯾﮕﺮان ﺧﻄﺮی اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ اون رو زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬هﺮ ﻓﺮدی ﻣﻤﮑﻨﻪ آزادی‬‫و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯿﺶ رو ﺑﺮای اﺻﻞ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از زﻧﺪﮔﯽ از دﺳﺖ ﺑﺪﻩ‪ .‬اﮔﺮ زﻧﺪﻩ ﻣﻮﻧﺪﯾﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫آزادی و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ رو هﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎرﯾﻦ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی دﺳﺘﺸﺎن را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ ﻧﻤﯽﺷﻪ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ هﺮ‬‫ﮐﺎری ﺑﺨﻮان ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺑﮑﻨﻦ و ﺑﻌﺪش ﺑﮕﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﺬارن ﮐﺴﯽ در آﯾﻨﺪﻩ ﺑﻬﻤﻮن‬‫آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ؟«‬‫ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺑﭽﻪهﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬اﻧﮕﺎر دارﯾﻦ ﻣﯽﮔﯿﻦ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ از ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ‬‫ﻣﻬﻢﺗﺮﻩ‪«.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺮف اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای زدﻩاﯾﻢ‪.‬‬‫»ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران »اﻧﻘﻼﺑﯽ« ﺧﺎﺋﻨﯿﻦ و ﺟﺎﺳﻮسهﺎ رو ﺗﯿﺮﺑﺎران ﻣﯽﮐﺮدن‪ .‬وﻗﺘﯽ آزادی ﻣﻄﻠﻖ‬‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪی ﺑﺮای ﺟﻤﻬﻮری ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران هﯿﭻ اﻋﺘﻘﺎدی ﺑﻪ آن ﻧﺪاﺷﺘﻦ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﺜﻼً اﯾﻦ اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ رو در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ــ«‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻗﯿﺎﻓﻪام ﻋﻮض ﻧﺸﻮد‪.‬‬‫‪١٠٥‬‬

‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﻣﻌﺬرتﺧﻮاهﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﮑﺎری‪«.‬‬‫ﻧﮕﺎهﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺎدﯾﺴﺘﯿﺶ را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از وﺟﻮدم‬‫ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻌﺬرت ﺑﺨﻮاهﻢ‪ .‬از ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ اﻟﺘﻤﺎﺳﺶ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﺒﺨﺸﺪ‪ .‬آن‬‫ﺑﺨﺶ وﺟﻮدم را ﺳﺮﮐﻮب ﮐﺮدم و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدهﻢ اﺧﺮاج ﺷﻮم ﺗﺎ‬‫ﻣﻌﺬرت ﺑﺨﻮاهﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دوﻟﺖهﺎ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرت ﺑﻪﺣﻖ ﺧﻮد را از رﺿﺎﯾﺖ‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺘﺸﺎن ﻗﺮار دارﻧﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺮدم ﺣﻖ دارﻧﺪ هﺮ وﻗﺖ‬‫هﺮ ﻧﻮع دوﻟﺘﯽ اﯾﻦ ﺗﻌﺎدل را ﺑﺮ هﻢ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬آن را ﺗﻐﯿﯿﺮ دهﻨﺪ ﯾﺎ از ﻣﯿﺎن ﺑﺮدارﻧﺪ‪ ،‬و دوﻟﺖ‬‫ﺟﺪﯾﺪی اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ رﯾﺸﻪ در اﯾﻦ اﺻﻮل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت‬‫ﺳﺎزﻣﺎن دهﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ را در ﺟﻬﺖ اﻣﻨﯿﺖ و ﺳﻼﻣﺘﺸﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬‫ﮐﻠﻤﻪ ﮐﻠﻤﻪاش را از ﺣﻔﻈﻢ‪«.‬‬‫ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬از ﺣﻔﻆ ﺑﻮدن ﭼﯿﺰی‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺶ ﻓﺮق دارﻩ ﭘﺴﺮ ﺟﺎن‪ «.‬روی‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮش ﺧﻢ ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﮐﻠﯿﮏ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺎﭘﮕﺮش ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺮﮔﻪٔ ﮔﺮم ﺑﺎ ﺳﺮﺑﺮگ‬‫هﯿﺄت ﻣﺪﯾﺮﻩ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد ﮐﻪ روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮای دو هﻔﺘﻪ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺷﺪﻩام‪.‬‬‫»اﻻن ﺑﺮای ﭘﺪر و ﻣﺎدرت اﯾﻤﯿﻞ ﻣﯽزﻧﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺳﯽ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ اﮔﻪ هﻨﻮز ﺗﻮی ﻣﺪرﺳﻪ‬‫ﺑﺎﺷﯽ ﺑﻪ ﺟﺮم ﺣﻀﻮر ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز دﺳﺘﮕﯿﺮ ﻣﯽﺷﯽ‪«.‬‬‫ﻧﮕﺎهﺶ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺗﻮی ﻣﺪرﺳﻪٔ ﻣﻦ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻮد ﻣﻦ اﻋﻼن ﺟﻨﮓ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ؟ اﯾﻦ ﺟﻨﮓ‬‫رو ﻣﯽﺑﺎزی‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو!«‬‫رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﺗﻮی ﭘﺎرک ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮد ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮدم‪ .‬داﺷﺘﻢ ﻓﺮار ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ واﻗﻌﺎً هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﺪوﻧﯽ دﻓﺘﺮ آﻗﺎی ﺑﻨﺴﻮن ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮو‬‫ﭘﯿﺶ اﯾﺸﻮن‪ .‬ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﻧﻤﯽدم ﻧﻈﻢ ﮐﻼﺳﻢ ﺑﺎ رﻓﺘﺎرهﺎی ﻏﯿﺮﻣﺤﺘﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﯾﺰﻩ‪ .‬ﺗﻮ‬‫ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻋﺎﺷﻖ آزادی ﺑﯿﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺳﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﺣﺮفهﺎت ﻧﯿﺴﺖ‬‫داد ﻣﯽﮐﺸﯽ‪«.‬‬‫ﻣﻦ اﺳﮑﻮلﺑﻮک و ﮐﯿﻔﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻤﺎم از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون زدم‪ .‬در ﮐﻼس‬‫ﻟﻮﻻی ﮔﺎزی داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽﺷﺪ آن را ﺑﻪ هﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻦ آن را ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺧﻮدم را ﺑﻪ دﻓﺘﺮ آﻗﺎی ﺑﻨﺴﻮن رﺳﺎﻧﺪم‪ .‬دورﺑﯿﻦهﺎ در ﺣﺎل رﻓﺘﻦ از ﻣﻦ ﻓﯿﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻗﺪمهﺎی ﺿﺒﻂ ﺷﺪﻩ‪ .‬آرﻓﯿﺪهﺎی داﺧﻞ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ داﻧﺶآﻣﻮزﯾﻢ‪ ،‬هﻮﯾﺘﻢ را ﺑﺮای‬‫ﺣﺴﮕﺮهﺎی داﺧﻞ راهﺮو ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻣﺜﻞ زﻧﺪان‪.‬‬‫آﻗﺎی ﺑﻨﺴﻮن ﮔﻔﺖ‪» :‬در رو ﺑﺒﻨﺪ ﻣﺎرﮐﻮس‪ «.‬او ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺸﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‬‫ﮐﻪ ﻓﯿﺪ وﯾﺪﺋﻮی ﮐﻼس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬او ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﻩﺑﻮد‪.‬‬‫»ﭼﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ داری ﺑﺮای رﻓﺘﺎرت ﺑِﺪی؟«‬‫»اﯾﻦ درس دادن ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭘﺮوﭘﺎﮔﺎﻧﺪا ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻬﻤﻮن ﮔﻔﺖ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اهﻤﯿﺖ ﻧﺪارﻩ!«‬‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ ﯾﻪ اﺻﻞ ﻣﺬهﺒﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬و ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺟﻮر ﺑﻨﯿﺎدﮔﺮا ﺑﻬﺶ ﺣﻤﻠﻪ‬‫ﮐﺮدی و ﺣﺮﻓﺶ رو اﺛﺒﺎت ﮐﺮدی‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬از ﺑﯿﻦ هﻤﻪٔ آدمهﺎ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯽ از‬‫وﻗﺘﯽ ﭘﻞ رو ﺑﻤﺐﮔﺬاری ﮐﺮدن هﻤﻪﭼﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدﻩ‪ .‬دوﺳﺘﺖ دارل ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ هﻢ ﺣﻖ ﻧﺪارﯾﻦ راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻦ«‪ ،‬از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ داﺷﺘﻢ‬‫ﻣﯽﺟﻮﺷﯿﺪم‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺻﺤﺒﺖ درﺑﺎرﻩٔ اون رو ﻧﺪاری‪ .‬آرﻩ‪ ،‬ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ هﻤﻪﭼﯽ‬‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﻣﺎ ﻗﺒﻼً ﮐﺸﻮر آزادی ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﻣﻌﻨﯽ »ﺗﺤﻤﻞ ﺻﻔﺮ« ﭼﯿﻪ؟«‬‫ﺟﺎ زدم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ »رﻓﺘﺎر ﺗﻬﺪﯾﺪآﻣﯿﺰ« اﺧﺮاج ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﻗﺮار ﺑﻮد‬‫ﻋﻠﯿﻪ اﻋﻀﺎی دار و دﺳﺘﻪهﺎ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ از ﻣﻌﻠﻢهﺎﯾﺸﺎن زهﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﺷﻮد‪ .‬و اﻟﺒﺘﻪ او در اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدن آن ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﺮدﯾﺪی ﺑﻪ ﺧﻮد راﻩ ﻧﻤﯽداد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﻣﻌﻨﯿﺶ ﭼﯿﻪ‪«.‬‬‫‪١٠٦‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٤‬‬‫»دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاد ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻨﺪازﯾﺪ‪ .‬ﺑﺬارﯾﻦ ﻋﻨﺎوﯾﻨﺸﻮن رو ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﺨﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ﺑﺪون رﺿﺎﯾﺖ ﻣﻠﺖ‪ :‬راهﻨﻤﺎی ﺷﻬﺮواﻧﺪن ﺑﺮای ﺳﺮﻧﮕﻮن ﮐﺮدن ﺣﮑﻮﻣﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﯾﮑﯽ‬‫دﯾﮕﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ :‬آﯾﺎ ﺑﻤﺐﮔﺬاریهﺎی ‪ ١١‬ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ واﻗﻌﺎً اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬‫از ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﻮدﺷﺎن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪهﺎ ﻣﻘﺼﻮد‬‫واﻗﻌﯽ اوﻧﺎ از ﺗﺠﻤﻊ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ رو ﺑﺮاﻣﻮن روﺷﻦ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﺗﺠﻤﻊ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺗﺠﻤﻊ ﻧﺎاﻣﻦ‬‫از هﺰاران ﻧﻔﺮ ﺑﺪون ﺗﺪاﺑﯿﺮ ﻻزم‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺪون ﺗﻮاﻟﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺗﺠﻤﻊ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺳﺮﺑﺎزﮔﯿﺮی‬‫ﺑﺮای دﺷﻤﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻼﺷﯽ ﺑﻮد ﺑﺮای ﻓﺎﺳﺪ ﮐﺮدن ﺑﭽﻪهﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ اﯾﺪﻩ ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ از‬‫ﺧﻮدش ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﺷﻌﺎر رو ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ‪ :‬ﺑﻪ هﯿﭻ ﺑﺎﻻی ‪ ٢٥‬ﺳﺎﻟﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﻦ‪.‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ هﯿﭻ‬‫ﺑﺤﺚ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻌﺘﺪل و ﺑﺎﻟﻐﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﺎم ﺷﻤﺎ ﮐﻪ در ﻃﺮﻓﺪاری از ﺗﺮورﯾﺴﻢ اﺳﺖ ﺗﺰرﯾﻖ‬‫ﻧﺸﻪ‪ ،‬ﭼﻪ راهﯽ از اﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ آدمﺑﺰرگهﺎ رو ﮐﻨﺎر ﺑﺬارﯾﻦ و ﮔﺮوهﺘﻮن رو ﺑﻪ ﺟﻮونهﺎی‬‫ﺗﺄﺛﯿﺮﭘﺬﯾﺮ ﻣﺤﺪود ﮐﻨﯿﻦ؟‬‫»وﻗﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ اوﻣﺪ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺗﺠﻤﻊ ﺳﺮﺑﺎزﮔﯿﺮی ﺑﺮای دﺷﻤﻨﺎن آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺗﺠﻤﻊ‪ ،‬آﺳﺎﯾﺶ ﺷﺒﺎﻧﻪٔ ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ از ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ رو ﺑﻪ هﻢ زدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮای ﺑﺮﮔﺰاری‬‫اﯾﻦ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺳﺮوﺻﺪا‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ هﯿﭻﯾﮏ از ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺸﻮرت ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اونهﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدم دﺳﺘﻮر دادن ﻣﺘﻔﺮق ﺑﺸﻦ ــ ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎش در هﻤﻪٔ وﯾﺪﺋﻮهﺎ ﻣﻌﻠﻮم هﺴﺖ‬‫ــ و وﻗﺘﯽ ﻗﺎﻧﻮنﺷﮑﻨﺎن ﺑﺎ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻧﻮازﻧﺪﮔﺎن روی ﺳﻦ‪ ،‬ﺑﻬﺸﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدن‪ ،‬ﭘﻠﯿﺲ ﺑﺎ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺗﮑﻨﯿﮏهﺎی ﻏﯿﺮﮐﺸﻨﺪﻩٔ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬اونهﺎ رو ﺳﺮﮐﻮب ﮐﺮد‪.‬‬‫»دﺳﺘﮕﯿﺮﺷﺪﮔﺎن رؤﺳﺎی دار و دﺳﺘﻪهﺎ و آﺷﻮبﻃﻠﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ هﺰاران ﻧﻔﺮ ﺟﻮان‬‫ﺗﺄﺛﯿﺮﭘﺬﯾﺮ رو ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﻮف ﻧﯿﺮوهﺎی ﭘﻠﯿﺲ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ ٨٢٧ .‬ﻧﻔﺮ از‬‫اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎزداﺷﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ از اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺳﺎﺑﻘﻪٔ ﮐﯿﻔﺮی ﻗﺒﻠﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮای ﺑﯿﺶ از ﺻﺪ‬‫ﻧﻔﺮﺷﻮن اﺣﮑﺎم ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺻﺎدر ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اوﻧﻬﺎ هﻨﻮز در اﺧﺘﯿﺎر ﭘﻠﯿﺲ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫وﺳﻂ روز ﮐﻪ هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ‬‫در اﮐﺲﻧﺖ ﺧﺒﺮی ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﮑﻪ ﮐﺎﻏﺬ ﺗﺎﺷﺪﻩ ﺗﻮی ﺟﯿﺐ ﻋﻘﺐ ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‬‫ﮐﻪ رﺳﯿﺪم آن را روی ﻣﯿﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬در اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن را‬‫روﺷﻦ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻦ هﯿﭻوﻗﺖ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﯽﮐﺮدم وﻟﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺗﻤﺎﺷﺎ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ هﺮ اﯾﺪﻩای ﮐﻪ از دﻧﯿﺎ داﺷﺘﻨﺪ را از ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن‪ ،‬رادﯾﻮ و روزﻧﺎﻣﻪهﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﺧﺒﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎک ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻠﯽ دﻟﯿﻞ ﺑﺮای ﺗﺮﺳﯿﺪن وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮﺑﺎزهﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‬‫هﻤﻪ ﺟﺎی دﻧﯿﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽﻣﺮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﺨﺘﺺ ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزهﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﯿﺮوهﺎی ﮔﺎرد ﻣﻠﯽ‬‫هﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ اﺳﻢﻧﻮﯾﺴﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮدﺑﺎدزدﻩ هﺴﺘﻨﺪ‬‫را ﻧﺠﺎت ﺑﺪهﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺮای ﺟﻨﮓ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﺗﻤﺎمﻧﺸﺪﻧﯽ در آن ﺳﻮی اﻗﯿﺎﻧﻮسهﺎ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ در ﺷﺒﮑﻪهﺎی ﺧﺒﺮی ‪ ٢٤‬ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ هﻢ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﯽ را ﻧﺸﺎن‬‫ﻣﯽداد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﺮﺳﯿﻢ‪ .‬رژﻩٔ ﻋﮑﺲ ﺑﻤﺐهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ‬‫ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ ﺷﺒﮑﻪهﺎ اداﻣﻪ دادم ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن دﯾﺪم دارم ﻗﯿﺎﻓﻪٔ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ‪.‬‬‫هﻤﺎن ﯾﺎروﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﭘﺸﺖ ﮐﺎﻣﯿﻮن زﻧﺠﯿﺮم ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﺎ آن زن‬‫ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ .‬زﯾﺮﻧﻮﯾﺲ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن او را ژﻧﺮال‬‫ﺟِﺮِﻣﯽ ﺳﺎﺗِﺮﻟَﻨﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩٔ ﻣﺤﻠﯽ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‪ ،‬ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻣﻨﻪ هﻤﻮن ﻧﻮﺷﺘﻪهﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ آﺧﺮ هﻔﺘﻪٔ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮی ﺑﻪ اﺻﻄﻼح ﮐﻨﺴﺮت‬‫ﭘﺎرک دوﻟﻮرِس ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﺪ‪ «.‬ﯾﮏ دﺳﺘﻪ آﮔﻬﯽ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﯾﺎدم آﻣﺪ ﮐﻪ در آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬‫ﺧﯿﻠﯽ آﮔﻬﯽ زﯾﺎد ﺑﻮد‪ .‬در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ هﺮ وﻗﺖ ﮔﺮوهﯽ آدم دور هﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً‬‫آﮔﻬﯽ هﻢ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫‪١٠٧‬‬

‫»ﺧﺎﻧﻢهﺎ و آﻗﺎﯾﻮن‪ ،‬آﻣﺮﯾﮑﺎ در ﺣﺎل ﺟﻨﮓ در ﺟﺒﻬﻪهﺎی زﯾﺎدی هﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺟﻨﮓ در‬‫هﯿﭻﯾﮏ از اﯾﻦ ﺟﺒﻬﻪهﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺟﻨﮓ در ﻣﯿﻬﻦ ﺧﻮدﻣﻮن ﺧﻄﺮﻧﺎک ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬هﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪٔ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﯾﺎ هﻤﻔﮑﺮاﻧﺸﻮن‪«.‬‬‫ﮔﺰارﺷﮕﺮی دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ژﻧﺮال ﺳﺎﺗﺮﻟﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﯾﻦ ﺑﮕﯿﻦ اﯾﻦ‬‫ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻓﺘﻦ ﭘﺎرک ﺑﺮای ﮐﻨﺴﺮت هﻤﻔﮑﺮ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ هﺴﺘﻦ؟«‬‫»اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ‪ .‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺟﻮاﻧﺎن‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﮐﺸﻮرﻣﻮن ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ‬‫آﺳﻮن ﻋﻘﻠﺸﻮن رو از دﺳﺖ ﻣﯽدن و ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ‬‫هﯿﭽﯽ رو ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮان ﮐﻪ ﺳﺘﻮن ﭘﻨﺠﻤﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﮐﻪ در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮاﺷﻮن‬‫ﺑﺠﻨﮕﻪ‪ .‬اﮔﻪ اﯾﻦهﺎ ﺑﭽﻪهﺎی ﻣﻦ ﺑﻮدن‪ ،‬ﺷﺪﯾﺪاً ﺑﺮاﺷﻮن ﻧﮕﺮان ﻣﯽﺷﺪم‪«.‬‬‫ﮔﺰارﺷﮕﺮ دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﻪ اوﻟﯽ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪» :‬اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﮐﻨﺴﺮت ﻓﻀﺎی ﺑﺎز ﺑﻮد ژﻧﺮال‪،‬‬‫ﻧﻪ؟ ﺑﺎ ﺗﻔﻨﮓ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ‪«.‬‬‫ژﻧﺮال ﯾﮏ دﺳﺘﻪ ﻋﮑﺲ درآورد و ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺟﻠﻮی دورﺑﯿﻦ ﻧﺸﺎﻧﺸﺎن داد‪» .‬اﯾﻨﻬﺎ‬‫ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻦ ﮐﻪ اﻓﺴﺮهﺎ ﻗﺒﻞ از ﻣﺪاﺧﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺎ دورﺑﯿﻦ ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ ﮔﺮﻓﺘﻦ‪ «.‬ﻋﮑﺲهﺎ‬‫را ﮐﻨﺎر ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﻧﺸﺎﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﻋﮑﺲهﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ‬‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ و ﺟﺴﺎرت زﯾﺎد ﻣﯽرﻗﺼﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ هﺎ زﯾﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻟﻪ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻨﺪ ﺳﺮاغ ﻣﺎﺟﺮاهﺎی ﺟﻨﺴﯽ زﯾﺮ درﺧﺖهﺎ‪ ،‬ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺳﻪ ﭘﺴﺮ‪ ،‬دو ﭘﺴﺮ‬‫ﮐﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺪ‪» .‬ﺑﭽﻪهﺎی ﮐﻮﭼﯿﮏِ دﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻮی اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻦ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻣﻠﻐﻤﻪٔ ﻣﺮﮔﺒﺎر از ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر‪ ،‬ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺪوﻣﯿﺖ دﻩهﺎ ﻧﻔﺮ ﻣﻨﺠﺮ‬‫ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﯾﻪٔ ﺗﻌﺠﺒﻪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﺮدﻩ‪«.‬‬‫ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدم‪ .‬ﻃﻮری ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﯾﮏ ﺷﻮرش‬‫ﺑﻮدﻩ‪ .‬اﮔﺮ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﻮ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ ﻣﻦ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﺮای ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ﻣﻦ را ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻢ ﻣﯽﺑﺴﺘﻨﺪ‬‫و ﺑﻌﺪش هﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻗﻼدﻩ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدادﻧﺪ ﺑﺮوم ﺑﯿﺮون‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺷﺪﻩام ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﺎون ﻣﺪرﺳﻪ ﺳﺎلهﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎرﮐﻮس ﭼﭗ اﻓﺘﺎدﻩ‪.‬‬‫دﻓﻌﻪٔ ﻗﺒﻠﯽ ﮐﻪ دﯾﺪﯾﻤﺶ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪش داﺷﺘﯽ ﻓﺤﺸﺶ ﻣﯽدادی‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻠﻤﻪٔ‬‫»ﻋﻮﺿﯽ« رو ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدی‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺑﻪ هﻢ زدن ﻧﻈﻢ ﮐﻼس ﺑﺎ ﺑﺤﺚ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‬‫ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮐﻼس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯿﻪ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ‪ «.‬دﯾﮕﺮ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺲ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﺎن ﭘﺸﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﺎﯾﺪ هﻮاﯾﺶ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪» .‬داﺷﺘﯿﻢ‬‫در ﻣﻮرد وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺣﺮف ﻣﯽزدﯾﻢ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺤﺚﮐﺮدن ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺎﺷﻪ؟«‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﯿﻦ ﭘﺴﺮم«‪ ،‬ﺟﺪﯾﺪاً زﯾﺎد ﻣﺮا »ﭘﺴﺮم« ﺻﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺣﺲ‬‫ﮐﻨﻢ دﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻧﻔﺮ آدم‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ ﻻروِ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﻞﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﻠﻮغ ﺑﺎﯾﺪ راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﺷﻮد‪ .‬از اﯾﻦ ﻟﺤﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪» .‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﺎ اﻣﺮوز ﺗﻮی ﯾﻪ دﻧﯿﺎی دﯾﮕﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺣﻖ داری ﮐﻪ هﺮ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺑﮕﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻮاﻗﺐ اﯾﻦ ﮐﺎر رو هﻢ ﺑﭙﺬﯾﺮی‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﺸﯽ‬‫ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ وﺟﻮد دارﻧﺪ ﮐﻪ دارن آﺳﯿﺐ ﻣﯽﺑﯿﻨﻦ‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮان وﻗﺘﯽ ﭘﺎی زﻧﺪﮔﯽﺷﻮن در‬‫ﻣﯿﻮﻧﻪ در ﻣﻮرد ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﺎ اﻻن ﺗﻮی ﯾﻪ ﻗﺎﯾﻖ ﻧﺠﺎت هﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺗﻮی‬‫ﻗﺎﯾﻖ ﻧﺠﺎت ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬هﯿﭻﮐﺲ ﻧﻤﯽﺧﻮاد ﺑﺸﻨﻮﻩ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎن ﭼﻪ آدم ﺑﺪﯾﻪ‪«.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﭽﺮﺧﺎﻧﻢ‪.‬‬‫»ﺑﺮای ﺗﮑﻠﯿﻒ‪ ،‬دو هﻔﺘﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪٔ اﻧﻔﺮادی ﺑﻬﻢ دادن‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮای هﺮ درس ﯾﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ‬‫ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﭘﺲزﻣﯿﻨﻪش ﺑﺎﺷﻪ ــ ﯾﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﺗﺎرﯾﺦ‪ ،‬ﯾﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ ،‬ﯾﻪ ادﺑﯿﺎت اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ‬‫و ﯾﻪ ﻓﯿﺰﯾﮏ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺸﯿﻨﻢ و ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺪﺟﻮر ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺷﮏ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪای در ﺳﺮم هﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ‬‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ آنهﺎ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬و رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ‪ .‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را روﺷﻦ ﮐﺮدم و ﯾﮏ‬‫واژﻩﭘﺮداز ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن اﯾﺪﻩهﺎی ﻣﻘﺎﻟﻪهﺎﯾﻢ‪ .‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ واﻗﻌﺎً ﺑﻬﺘﺮ‬‫از ﻋﻼﻓﯽ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫♢‬

‫♢‬

‫اﺻﻼً ﺧﻮﺷﺸﺎن ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ در ﺧﺎﻧﻪ زﻧﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ و ﻣﺎﻣﺎن ﻗﺎﻧﻌﺶ‬‫ﮐﺮدﯾﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬‫آن ﺷﺐ‪ ،‬دﺳﺖ آﺧﺮ ﻣﺪت زﯾﺎدی را ﺑﻪ ﮔﭗ زدن ﺑﺎ اﻧﺠﯽ در ﭼَﺖ ﮔﺬراﻧﺪم‪ .‬او در ﻣﻮرد‬‫هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎ ﻣﻦ هﻤﺪردی ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﻓﺮدا ﺷﺐ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪،‬‬‫‪١٠٨‬‬

‫در ﮐﻼس ادﺑﯿﺎﺗﻤﺎن ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﯾﻦ اﺷﻌﺎر را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم ﺗﯿﺮﻩٔ‬‫ﭘﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﻟﺮزﻩ ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪:‬‬‫ﻣﻦ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ذهﻦهﺎی ﻧﺴﻠﻢ ﺑﺎ ﺟﻨﻮن ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮهﻨﻪٔ ﻣﺘﺸﻨﺞ‪،‬‬‫ﺳﭙﯿﺪﻩدﻣﺎن در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺳﯿﺎﻩ ﮐﺸﺎنﮐﺸﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﻧﻮﺑﺖ ﻧﺸﺌﮕﯽ‪،‬‬‫هﯿﭙﯽﻧﻤﺎهﺎﯾﯽ ﻓﺮﺷﺘﻪﺳﺮ ﮐﻪ در آرزوی وﺻﻞ آﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ دﯾﻨﺎم ﺳﺘﺎرﻩآﺳﺎی‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦآﻻت ﺷﺐ‪...‬‬‫از ﻧﺤﻮﻩٔ ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻦ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪» ،‬ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮهﻨﻪٔ ﻣﺘﺸﻨﺞ‪«.‬‬‫ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﭼﻪ ﺣﺴﯽ اﺳﺖ‪ .‬و »ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ذهﻦهﺎی ﻧﺴﻠﻢ« ﻣﺮا هﻢ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﺎد ﭘﺎرک و ﭘﻠﯿﺲ و هﺠﻮم ﮔﺎز ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﮔﯿﻨﺰﺑﺮگ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻮهﻦ در زوزﻩ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮدﻧﺪ ــ هﻤﻪاش ﺳﺮ ﯾﮏ ﺳﻄﺮ درﺑﺎرﻩٔ ﺳﮑﺲ‬‫هﻢﺟﻨﺲهﺎ ﮐﻪ اﻣﺮوزﻩ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪﻧﺶ ﺧﻤﯽ ﺑﻪ اﺑﺮوﯾﻤﺎن ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﻮم ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮدﻩاﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ‪ ،‬اوﺿﺎع از اﯾﻦ هﻢ ﻣﺤﺪودﺗﺮ‬‫ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ در ﺧﻮدم ﻏﺮق ﺷﺪم و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺴﺨﻪهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ زﯾﺒﺎی ﮐﺘﺎبهﺎ‬‫ﺷﺪم‪ .‬در ﺧﻮاﻧﺪن در ﺟﺎدﻩ از ﺟﮏ ﮐﺮواک ﻏﺮق ﺷﺪم‪ .‬در ﺟﺎدﻩ رﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺪتهﺎ ﺑﻮد‬‫ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ آن را ﺑﺨﻮاﻧﻢ‪ .‬ﯾﮏ از ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ ﺑﺒﯿﻨﺪ دارم ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫ﻣﻦ را در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب دﯾﺪ ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪٔ ارزاﻧﺶ را‬‫ﺑﺮاﯾﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و آن را ﺷﺶ دﻻر ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮوﺧﺖ‪.‬‬‫ﻗﺪم زﻧﺎن وارد ﻣﺤﻠﻪٔ ﭼﯿﻨﯽهﺎ ﺷﺪم و ﮐﻮﻓﺘﻪٔ دﯾﻢ ﺳﺎم و ﻧﻮدِل ﺑﺎ ﺳﺲ ﺗﻨﺪ ﺧﻮردم‪ .‬ﻗﺒﻼً‬‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﺪ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻏﺬای ﻣﺨﺼﻮص اﻧﺠﯽ را ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدم‬‫دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ اﯾﻦ ﻏﺬا ﺗﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻋﺼﺮ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻮار ﺑﺎرت ﺷﺪم و ﺑﻌﺪ ﺳﻮار اﺗﻮﺑﻮس ﭘﻞ ﺳﺎنﻣﺎﺗﺌﻮ ﺷﺪم ﮐﻪ‬‫ﻣﺮا ﺑﻪ ﺷﺮق ﺧﻠﯿﺞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎب در ﺟﺎدﻩام را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم و از ﻣﻨﺎﻇﺮی ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﺮق‬‫از ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﻢ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮدم‪ .‬در ﺟﺎدﻩ رﻣﺎﻧﯽ اﺗﻮﺑﯿﻮﮔﺮاﻓﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺳﺖ در‬‫ﻣﻮرد زﻧﺪﮔﯽ ﺟﮏ ﮐﺮواک‪ ،‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩٔ ﻣﻮادﺑﺎزِ ﻣﺸﺮوبﺧﻮری ﮐﻪ ﺷﺮوع ﻣﯽﮐﻨﺪ از اﯾﻦ ﺳﺮ‬‫ﺗﺎ آن ﺳﺮ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺳﻔﺮ ﮐﺮدن‪ ،‬ﺑﺮای ﭘﻮل درآوردن ﮐﺎرهﺎی ﻧﺎﺟﻮری ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺐهﺎ‬‫ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ ﻋﺮﺑﺪﻩ ﻣﯽﮐﺸﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ و آن آﺷﻨﺎ ﻣﯽﺷﻮد و از آﻧﻬﺎ ﺟﺪا ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬آدمهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ هﻤﻪﺟﻮر هﺴﺘﻨﺪ‪ :‬هﯿﭙﯽهﺎ‪ ،‬هﻮﺑﻮهﺎی ﻏﻤﮕﯿﻦ‪ ،‬ﺷﯿﺎدهﺎ‪ ،‬دزدهﺎ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎنﺧﻮابهﺎ‬‫در ﮐﺎر ﻣﻘﺎﻟﻪهﺎ ﮐﻤﮑﻢ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻣﺪرﺳﻪاش ﮐﺠﺎﺳﺖ ــ ﺑﻪ هﻤﺎن ﻣﺪرﺳﻪای‬‫ﻣﯽرﻓﺖ ﮐﻪ ون ﻣﯽرﻓﺖ‪ .‬ﻣﺪرﺳﻪاش ﺧﯿﻠﯽ دور از ﻣﺎ‪ ،‬در ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻠﯿﺞ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ از اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻤﺐهﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬‫از ﻓﮑﺮِ دوﺑﺎرﻩ دﯾﺪن او ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻪ هﯿﺠﺎن آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬از ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ هﺮ ﺷﺐ ﺑﺎ دو‬‫ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ﺗﺨﺖﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ :‬ﻣﻨﻈﺮﻩٔ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﻮف ﭘﻠﯿﺲ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﺮد و ﺣﺲ‬‫ﮐﻨﺎرﻩٔ ﺳﯿﻨﻪهﺎی او زﯾﺮ ﭘﯿﺮاهﻨﺶ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺘﻮن ﺗﮑﯿﻪ دادﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬او ﻓﻮقاﻟﻌﺎدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ هﺮﮔﺰ ﺑﺎ دﺧﺘﺮی اﯾﻦﻗﺪر‪ ...‬ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﻧﺒﻮدم‪ .‬هﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻣﯽﮐﺮدم و آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻋﻘﺐ ﻣﯽراﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم اﻧﺠﯽ هﻤﺎنﻗﺪر‬‫ﺣﺸﺮی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮدم هﺴﺘﻢ‪ .‬ﺣﺲ وﯾﺮانﮐﻨﻨﺪﻩای ﺑﻮد‪.‬‬‫آن ﺷﺐ را ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﯿﺪم‪ ،‬و رؤﯾﺎهﺎی هﯿﺠﺎنآوری دﯾﺪم از ﺧﻮدم‪ ،‬اﻧﺠﯽ و ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫اﮔﺮ ﺟﺎی ﺧﻠﻮﺗﯽ هﻢدﯾﮕﺮ را ﻣﯽدﯾﺪﯾﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ازﻣﺎن ﺳﺮ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬‫روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﮐﺎر روی ﻣﻘﺎﻟﻪهﺎﯾﻢ را ﺷﺮوع ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺟﺎی ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫آدم درﺑﺎرﻩاش ﺑﻨﻮﯾﺴﺪ‪ .‬ﺗﺎرﯾﺦ؟ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ دارد‪ ،‬از ﺗﺐ ﻃﻼ ‪ ١٥٠‬ﺗﺎ ﮐﺸﺘﯽﺳﺎزیهﺎی ﺟﻨﮓ‬‫ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم‪ ،‬اردوﮔﺎﻩهﺎی ﻧﮕﻬﺪاری ﺳﺮﺑﺎزان ژاﭘﻨﯽ‪ ،‬اﺧﺘﺮاع ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﺨﺼﯽ‪ .‬ﻓﯿﺰﯾﮏ؟‬‫اِﮐﺴﭙﻠﻮرِﺗِﺮﯾﻮم ‪ ١٥١‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦهﺎی هﺮ ﻣﻮزﻩٔ دﯾﮕﺮی ﮐﻪ در ﻋﻤﺮم دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم را در ﺧﻮد ﺟﻤﻊ‬‫ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ از ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ راﻧﺶ زﻣﯿﻦ در زﻟﺰﻟﻪهﺎی ﺑﺰرگ ﺧﯿﻠﯽ ﻟﺬت ﻣﯽﺑﺮدم‪ .‬ادﺑﯿﺎت‬‫اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ؟ ﺟﮏ ﻟﻨﺪن‪ ،‬ﺷﺎﻋﺮهﺎی ﺑﯿﺖ‪ ،‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩهﺎی ﻋﻠﻤﯽﺗﺨﯿﻠﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﭘَﺖ ﻣﻮرﻓﯽ و‬‫رودی راﮐِﺮ‪ .‬ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ؟ ﺟﻨﺒﺶ آزادی ﺑﯿﺎن‪ ،‬ﺳِﺰار ﭼﺎوِز‪ ،‬ﺣﻘﻮق هﻢﺟﻨﺲﺧﻮاهﺎن‪،‬‬‫ﻓﻤﯿﻨﯿﺴﻢ‪ ،‬ﺟﻨﺒﺶ ﺿﺪ ﺟﻨﮓ‪...‬‬‫ﻣﻦ هﻤﯿﺸﻪ از ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻦ در ﻣﻮرد ﭼﯿﺰهﺎ ﺑﻪ ﺻﺮف ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺸﺎن ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ از دﻧﯿﺎی اﻃﺮاﻓﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺮ در ﺑﯿﺎورم‪ .‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ اول‬‫ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ادﺑﯿﺎت در ﻣﻮرد ﺷﺎﻋﺮان ﻧﺴﻞ ﺑﯿﺖ را ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ‪ .‬ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ ﺳﯿﺘﯽ ﻻﯾﺘﺰ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪٔ‬‫ﻣﺤﺸﺮی در ﯾﮑﯽ از اﺗﺎقهﺎی ﻃﺒﻘﻪٔ ﺑﺎﻻﯾﺶ داﺷﺖ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻟِﻦ ﮔﯿﻨﺰﺑِﺮگ و رﻓﻘﺎﯾﺶ‬‫اﺷﻌﺎر رادﯾﮑﺎل ﻣﻮادآﻟﻮدﺷﺎن را ﺧﻠﻖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ ﺳﻄﺮهﺎی اول زوزﻩ را ﮐﻪ ﻣﺎ‬‫‪ ،Gold Rush١٥٠‬اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ دوراﻧﯽ از ﻗﺮن ‪ ١٩‬ﻣﯿﻼدی دارد ﮐﻪ در آن ﺗﺐ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻃﻼ در ﺑﺴﯿﺎری‬‫از ﮐﺸﻮرهﺎ‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﺎﻟﺖ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ در آن ﻗﺮار دارد‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﻋﻨﻮان ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﻣﻬﺎﺟﺮت آﻧﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻃﻼ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫‪ ،Exploratorium١٥١‬ﻣﻮزﻩٔ ﻣﻌﺮوﻓﯽ در ﺷﻬﺮ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﮐﺎرهﺎﯾﯽ از ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻋﻠﻢ‬‫و هﻨﺮ و ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺮ آﻣﻮزش ﺑﺎزدﯾﺪﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ در ﻣﯽآﯾﻨﺪ‪.‬‬‫‪١٠٩‬‬

‫ﻋﻨﮑﺒﻮت در ﻣﯿﺎن ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و در ﻣﯿﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر آﺑﯽ ﻣﻨﻔﺠﺮ‬‫ﻣﯽﺷﻮد و هﻤﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ واااای!«‬‫و ﻓﺮﺷﺘﻪهﺎ‪ .‬ﮐﺘﺎب ﺧﻂ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﻧﺪارد ــ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﺮواک ﻇﺮف ﺳﻪ هﻔﺘﻪ‬‫روی ﯾﮏ رول ﺑﺰرگ ﮐﺎﻏﺬ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﻧﺸﺌﮕﯽ ﻋﻘﻞ ﺑﻪ ﺳﺮش ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد آن را ﻧﻮﺷﺘﻪ‬‫ــ ﺷﺮح ﭼﯿﺰهﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی اﺗﻔﺎق ﻣﯽاﻓﺘﻨﺪ‪ .‬او ﺑﺎ آدمهﺎی‬‫ﺧﻮدآزاری ﻣﺜﻞ دﯾﻦ ﻣﻮرﯾﺎرﺗﯽ دوﺳﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ او را درﮔﯿﺮ ﻧﻘﺸﻪهﺎی ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫ﮐﻪ هﯿﭻوﻗﺖ واﻗﻌﺎً ﻋﻤﻠﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﯾﮏ ﭼﯿﺰی ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ‬‫ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ﮐﻠﻤﺎت ﮐﺘﺎب رﯾﺘﻤﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ دﻟﭙﺬﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﺪﻧﺸﺎن‬‫را در ﺳﺮم ﺑﺸﻨﻮم‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ دﻟﻢ ﺑﺨﻮاهﺪ ﮐﻒ ﯾﮏ واﻧﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ و ﺟﺎﯾﯽ‪ ،‬در ﻣﺮﮐﺰ‬‫ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ‪ ،‬در ﯾﮏ ﺷﻬﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺧﺎکآﻟﻮد‪ ،‬ﺳﺮ راﻩ ﻟﻮسآﻧﺠﻠﺲ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﻮم‪ ،‬ﯾﮑﯽ‬‫از آن ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭘﻤﭗ ﺑﻨﺰﯾﻦ و ﻏﺬاﺧﻮری دارد‪ .‬دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮری‬‫ﺗﻮی دﺷﺖ ﻗﺪم ﺑﺰﻧﻢ و ﺑﺎ آدمهﺎ آﺷﻨﺎ ﺷﻮم و ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫اﺗﻮﺑﻮسﺳﻮاری ﻃﻮﻻﻧﯽای ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﭼﺮت زدﻩ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﻢ ــ ﺷﺐ ﺗﺎ دﯾﺮوﻗﺖ‬‫ﺑﯿﺪار ﻣﺎﻧﺪن و ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﭼَﺖﮐﺮدن‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺧﻮاﺑﻢ را ﺑﻪ هﻢ زدﻩ ﺑﻮد ﭼﻮن ﻣﺎﻣﺎن هﻢ اﻧﺘﻈﺎر‬‫داﺷﺖ ﺳﺮ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺑﯿﺪار ﺷﺪم و ﺧﻂ اﺗﻮﺑﻮس را ﻋﻮض ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺪت زﯾﺎدی‬‫ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪٔ اﻧﺠﯽ رﺳﯿﺪم‪.‬‬‫او ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪمهﺎی ﺳﺮﯾﻊ از در ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ــ ﻗﺒﻼً هﺮﮔﺰ او را ﺑﺎ ﻟﺒﺎس‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﻮد و ﻣﺮا ﯾﺎد ون ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ‬‫ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد و ﯾﮏ ﺑﻮس ﻣﺤﮑﻢ روی ﮔﻮﻧﻪام ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫ﮔﻘﺖ‪» :‬ﺳﻼم!«‬‫»ﺳﺎﻣﻌﻠﮏ!«‬‫»ﭼﯽ ﻣﯽﺧﻮﻧﯽ؟«‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ آن ﭘﺎراﮔﺮاف را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪» .‬ﮔﻮش ﮐﻦ‪ :‬آﻧﻬﺎ‬‫ﻣﺜﻞ آدمهﺎی ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ رﻗﺼﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﻟﮏ ﻟﮏ ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪،‬‬‫هﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮدﻩاﻧﺪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻩام‪ ،‬ﭼﻮن ﻓﻘﻂ‬‫دﯾﻮاﻧﻪهﺎ ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دﯾﻮاﻧﮕﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﻮاﻧﮕﯽ‬‫ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺠﺎﺗﺸﺎن داد‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آنِ واﺣﺪ هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﺎ هﻢ‬‫ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ هﺮﮔﺰ ﺧﻤﯿﺎزﻩ ﻧﻤﯽﮐﺸﻨﺪ ﯾﺎ ﺣﺮف ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﻤﯽزﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ هﻤﭽﻮن‬‫ﺷﻌﻠﻪهﺎی زرد ﺑﯽﻧﻈﯿﺮ ﺷﻤﻊهﺎی روﻣﯽ ﻣﯽﺳﻮزﻧﺪ و ﻣﯽﺳﻮزﻧﺪ و ﻣﯽﺳﻮزﻧﺪ و هﻤﭽﻮن‬‫او ﮐﺘﺎب را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺎراﮔﺮاف را ﺑﺮای ﺧﻮدش ﺧﻮاﻧﺪ‪» .‬وای‪ ،‬آدمهﺎی ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل! ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺧﻮﺷﻢ اوﻣﺪ! هﻤﻪاش هﻤﯿﻦ ﺟﻮرﯾﻪ؟«‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آرام آرام در ﭘﯿﺎدﻩرو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ اﺗﻮﺑﻮس ﻗﺪم ﻣﯽزدﯾﻢ‪ ،‬آن‬‫ﻗﺴﻤﺖهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدم ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪ .‬وﻗﺘﯽ از ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ‪،‬‬‫دﺳﺘﺶ را دور ﮐﻤﺮم اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﻦ دﺳﺘﻢ را دور ﺷﺎﻧﻪهﺎی او اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﻗﺪم زدن در‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﺎ ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ــ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮم؟ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ ــ و ﺻﺤﺒﺖ درﺑﺎرﻩٔ ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﺑﺎﺣﺎل‪.‬‬‫اﻧﮕﺎر در ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺮای ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﻣﺸﮑﻼﺗﻢ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬ون ﺑﻮد‪ .‬در ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎهﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮدم‪ .‬اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻮن ذهﻦ‬‫ﺧﻮدآﮔﺎهﻢ ﺑﻪ هﯿﭻوﺟﻪ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﺸﺪ‪ .‬ﻣﺪرﺳﻪﺷﺎن ﭼﻨﺪان ﺑﺰرگ ﻧﺒﻮد‪ ،‬و هﻤﻪ ﯾﮏدﻓﻌﻪ‬‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬هﻔﺘﻪهﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ون ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬و اﯾﻦ هﻔﺘﻪهﺎ ﻣﺜﻞ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ‬‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺒﻼً هﺮ روز ﺑﺎ هﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺳﻼم‪ ،‬ون‪ «.‬ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ دﺳﺘﻢ را از دور ﺷﺎﻧﻪهﺎی اﻧﺠﯽ ﺑﺮﻧﺪارم‪.‬‬‫ون ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺟﺎﺧﻮردﻩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ هﺮ دوﺗﺎﯾﻤﺎن ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪.‬‬‫»اﻧﺠﻼ؟«‬‫اﻧﺠﻼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم‪ ،‬وﻧﺴﺎ‪«.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ؟«‬‫ﻣﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدم ﻟﺤﻨﻢ ﻋﺎدی ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ اوﻣﺪم دﻧﺒﺎل اﻧﺠﯽ‪«.‬‬‫ﯾﮏ دﻓﻌﻪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ دﺧﺘﺮ دﯾﮕﺮ دﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬‫ون ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻩ‪ .‬ﺧﺐ ﭘﺲ‪ ،‬از دﯾﺪﻧﺘﻮن ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ هﻢ از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪﯾﻢ وﻧﺴﺎ«‪ ،‬و ﻣﺮا ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ‬‫اﺗﻮﺑﻮس ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﺶ؟«‬‫»آرﻩ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ‪«.‬‬‫‪١١٠‬‬

‫آهﺎ! ﭘﺲ ﺑﺮای اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮﻟﻮ اﯾﻦ هﻤﻪ ﻣﺪت او را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻣﻦ هﺮﮔﺰ ﻧﺪﯾﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻣﺶ؛ او ﺑﺎ ون ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ داﺷﺖ و ﺧﻮﻟﻮ هﻢ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد او را‬‫هﻤﺮاﻩ ﺧﻮدش ﺑﯿﺎورد‪.‬‬‫»دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت ﺑﻮدﻩ؟«‬‫»ﭼﯽ؟ ﻧﻪ! ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ! دوﺳﺖ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮدﯾﻢ‪«.‬‬‫»دوﺳﺖ ﺑﻮدﯾﻦ؟«‬‫ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ون دارد درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﻣﯽآﯾﺪ و ﺣﺮفهﺎﯾﻤﺎن را ﻣﯽﺷﻨﻮد‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ‬‫ﺑﺎ آن ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ داﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬او ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽدوﯾﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺷﺪ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﮕﺮدم و ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن را ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬‫دﺧﺘﺮهﺎی زﯾﺎدی از ﺷﺎﮔﺮدهﺎی ﻣﺪرﺳﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ون ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫»وﻗﺘﯽ ﻣﺎ رو ﮔﺮﻓﺘﻦ اون هﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ و هﻮزﻩ ﻟﻮﺋﯿﺲ و دارل ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ هﻢ ایآرﺟﯽ ﺑﺎزی‬‫ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮی‪ ،‬ﯾﻪ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ رﻓﯿﻖ ﻓﺎﺑﺮﯾﮏ ﺑﻮدﯾﻢ‪«.‬‬‫»ﺑﻌﺪش ﭼﯽ ﺷﺪ؟«‬‫ﺻﺪاﯾﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬از اﮐﺲﻧﺖ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﻮﻣﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﻮی دردﺳﺮ‬‫ﻣﯽاﻓﺘﯿﻢ و ﺑﻘﯿﻪ رو ﺗﻮی دردﺳﺮ ﻣﯿﻨﺪازﯾﻢ‪«.‬‬‫»ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺎ هﻢ دوﺳﺖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻦ؟«‬‫»ﯾﻪ ﺟﻮری راهﻤﻮن از هﻢ ﺟﺪا ﺷﺪ‪«.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ راﻩ رﻓﺘﯿﻢ‪» .‬ﺷﻤﺎهﺎ‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﻮری ﺑﮕﻢ‪ ،‬دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ‪/‬دوﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﻧﺒﻮدﯾﻦ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ!« ﺻﻮرﺗﻢ داغ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ دارم دروغ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪،‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ راﺳﺘﺶ را ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎن اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪.‬‬‫»ﺑﻮدﯾﻦ؟«‬‫»ﻧﻪ! واﻗﻌﺎً ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬دوﺳﺖ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬اون و دارل ــ ﺧﺐ ﻧﻪ ﮐﺎﻣﻼً‪ ،‬وﻟﯽ دارل ازش‬‫ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽاوﻣﺪ‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ــ«‬‫»وﻟﯽ اﮔﺮ دارل ﺗﻮی ﮐﺎرش ﻧﻤﯽزد‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﯽزدی‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»ﻧﻪ‪ ،‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬ﻧﻪ‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻤﻮ ﺑﺎور ﮐﻦ و وﻟﺶ ﮐﻦ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ رو‪ .‬وﻧﺴﺎ ﯾﻪ‬‫دوﺳﺖ ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬و اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﺎراﺣﺘﻢ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ ،‬وﻟﯽ هﯿﭻ وﻗﺖ اونﺟﻮری‬‫ﺗﻮی ﮐﺎرش ﻧﺒﻮدم‪ ،‬ﺧﯿﻠﻪﺧﺐ؟«‬‫او ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ‪» .‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻨﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎهﺎش ﮐﻨﺎر‬‫ﻧﻤﯽآم‪ .‬ﺗﻮی ﺗﻤﺎم ﺳﺎلهﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻢدﯾﮕﻪ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﯿﻢ هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﺎ هﻢ ﺧﻮب ﻧﺒﻮدﯾﻢ‪«.‬‬‫ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد و هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﮔﺮوهﯽ دﺧﺘﺮ ﮐﻪ از ﮐﻨﺎرﻣﺎن‬‫ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ هﻮوو و ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﺎن را ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ اﺗﻮﺑﻮس راﻩ‬‫اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ .‬ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﺎ ون داﺷﺖ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﻻﺑﺪ وﻗﺘﯽ داﺷﺘﯿﻢ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ از‬‫ﮐﻨﺎرﻣﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﯾﮏ ﻋﻮﺿﯽ ﺗﻤﺎمﻋﯿﺎر هﺴﺘﻢ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬او در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ و اﺗﻮﺑﻮس هﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮد اﻣﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ هﻢ ﺑﺎ هﻢ ﺣﺮف ﻧﺰدﯾﻢ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬‫ﻣﺴﯿﺮ را ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩای ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻬﻮﻩای ﺑﺨﻮرﯾﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﺮوﯾﻢ ﺧﺎﻧﻪٔ اﻧﺠﯽ وﻗﺖ ﺑﮕﺬراﻧﯿﻢ و »درس‬‫ﺑﺨﻮاﻧﯿﻢ«‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ او ﺑﻪ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺮوﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن اﻧﺠﯽ ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐهﺎ‬‫ﮐﻼس ﯾﻮﮔﺎ داﺷﺖ و ﺑﻌﺪ هﻢ ﺷﺎم ﺑﺎ ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ ﺑﻮد‪ ،‬در ﻧﺘﯿﺠﻪ‪ ،‬دﯾﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ‪.‬‬‫ﺧﻮاهﺮ اﻧﺠﯽ هﻢ داﺷﺖ ﺑﺎ دوﺳﺖﭘﺴﺮش ﺑﯿﺮون ﻣﯽرﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﻦ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ در اﺧﺘﯿﺎرﻣﺎن‬‫ﺑﻮد‪ .‬از وﻗﺘﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ آن ﺷﺐ را ﺑﺎ هﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﺮﺗﺐ اﻓﮑﺎر ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﺮم زدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن رﺳﯿﺪﯾﻢ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺘﯿﻢ و در را ﺑﺴﺘﯿﻢ‪ .‬اﺗﺎﻗﺶ ﯾﮏ ﺟﻮر ﻓﺎﺟﻌﻪ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻻﯾﻪ ﻟﺒﺎس و دﻓﺘﺮ و ﻗﻄﻌﺎت ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﯿﺦ ﭼﻬﺎرﭘﺮ ﺗﻮی ﭘﺎی آدم‬‫ﻓﺮو ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮش از ﮐﻒ اﺗﺎق ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﭙﻪٔ ﺑﻠﻨﺪی از ﮐﺘﺎب‬‫و ﻣﺠﻠﻪٔ ﻃﻨﺰ روﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﯾﻢ روی ﺗﺨﺘﺶ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﺑﺮای ﻣﻦ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪای ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫اﺣﺴﺎس ﻣﻌﺬب ﺑﻮدن ﻣﻦ از دﯾﺪن ون ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ را راﻩ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﯿﻢ‪ .‬دﺳﺘﮕﺎﻩ وﺳﻂ ﮐﻼف در هﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩای از ﺳﯿﻢهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽهﺎﯾﺸﺎن ﺑﻪ‬‫ﯾﮏ آﻧﺘﻦ ﺑﯽﺳﯿﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ آن را هَﮏ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﺎ‬‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﯽﺳﯿﻢ هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ وﺻﻞ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﺳﯿﻢهﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﺻﻔﺤﻪﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫ﻟﭗﺗﺎپ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﺠﯽ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮهﺎی ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﺒﺪﯾﻠﺸﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و‬‫روی ﭘﺎﯾﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﺷﺎن‪ .‬ﻣﺪارهﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﺑﺎزﺷﺎن ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪ‪ .‬ﺻﻔﺤﻪهﺎی ﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫روی دو ﻣﯿﺰ ﭘﺎﺗﺨﺘﯽ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﻤﺎﺷﺎی ﻓﯿﻠﻢ ﯾﺎ ﭼﺖ ﮐﺮدن از ﺗﻮی ﺗﺨﺖ ﻣﺤﺸﺮ‬‫ﺑﻮد ــ ﭼﻮن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮهﺎ را ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺧﻮدش ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ دراز ﺑﮑﺸﺪ و ﺑﻪ‬‫هﺮ ﭘﻬﻠﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿﺪ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮهﺎ ﺻﺎف دﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫‪١١١‬‬

‫ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﻨﺰ زوم دﺳﺖﺳﺎز ﻣﺨﻔﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺻﺪای ﻣﺮدم و‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪(.‬‬‫هﺮ دو ﻣﯽداﻧﺴﺘﯿﻢ واﻗﻌﺎً ﺑﺮای ﭼﻪ ﮐﺎری آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬هﺮ دو ﻧﺸﺴﺘﻪاﯾﻢ و ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﭘﺎﺗﺨﺘﯽ‬‫ﺗﮑﯿﻪ دادﻩاﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻤﯽ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪم و ﺣﻮاﺳﻢ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﻌﻄﻮف ﺑﻪ ﮔﺮﻣﺎی ﭘﺎ و ﺷﺎﻧﻪٔ اﻧﺠﯽ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎ و ﺷﺎﻧﻪٔ ﻣﻦ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای ﺣﻔﻆ ﻇﺎهﺮ هﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ وارد‬‫ﺳﯿﺴﺘﻢ اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﺷﺪم و ﻣﯽدﯾﺪم ﭼﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﯽ دارم و اﯾﻦ ﺣﺮفهﺎ‪.‬‬‫ژﻧﺮال و اﻓﺮاد وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺤﺜﺸﺎن ﺷﺪ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮی از اﻓﺮاد وزارت اﻣﻨﯿﺖ دورﺷﺎن ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دﺳﺖ آﺧﺮ‪ ،‬ژﻧﺮال ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ‬‫ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﯿﻼﺧﯽ ﺣﻮاﻟﻪٔ ﺳﯿﻨﻪٔ ﻣﺄﻣﻮر وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﺮد و ﮐﯿﻔﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‬‫و آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﺮود‪ .‬اﻓﺮاد وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺳﺮش داد ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ وﻟﯽ او از ﺳﺮﻋﺘﺶ ﮐﻢ ﻧﮑﺮد‪ .‬از‬‫ﺣﺮﮐﺎﺗﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻢ‪«.‬‬‫ﯾﮏ اﯾﻤﯿﻞ از ﯾﮑﯽ از ﺑﭽﻪهﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ وﯾﺪﺋﻮهﺎی ﺑﺎﻣﺰﻩای از دﯾﻮاﻧﮕﯽهﺎی‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ را ﮐﻪ ﺑﺎ دورﺑﯿﻦهﺎی ﺗﻠﻔﻦهﺎی هﻤﺮاﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ــ آﺧﺮﯾﺶ‬‫آﻧﻬﺎ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺳﮓ ﺑﻤﺐﯾﺎب ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺎﻟﺴﮑﻪٔ ﺑﭽﻪ ﻋﻼﻗﻪ‬‫ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ وﺳﻂ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ در ﻣﺎرﯾﻨﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﭻﮔﻮﺷﺘﯽ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻗﻄﻌﺎت آن را ﺳﻮا‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آدمهﺎی ﭘﻮﻟﺪار ﻣﺎرﯾﻨﺎ از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬرﻧﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ زل ﻣﯽزﻧﻨﺪ‬‫و در ﻋﺠﺐ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ آنهﺎ ﭼﻪﮐﺎر دارﻧﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪش آن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﺄﻣﻮران وزارت اﻣﻨﯿﺖ دﻧﺒﺎل ژﻧﺮال دوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻤﺮاﺳﭙﺎی‬‫ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺨﺶ وﯾﺪﺋﻮ را ﮐﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﺣﺮﮐﺖ آهﺴﺘﻪٔ ﻓﺮِﯾﻢﺑﻪﻓﺮِﯾﻤﺶ را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ژﻧﺮال ﻧﯿﻤﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻗﯿﺎﻓﻪاش داد ﻣﯽزد ﮐﻪ »اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺷﻤﺎهﺎ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ ﻣﺮا‬‫زﻣﯿﻦ ﺑﺰﻧﯿﺪ«‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻏﻮلﭘﯿﮑﺮ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ او ﮐﻮﺑﯿﺪﻧﺪ و‬‫از ﭘﻬﻠﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪش‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺗﮑﻞ ﻓﻮﺗﺒﺎل ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺎﯾﺎن دوران ﺑﺎزی آدم‬‫ﻣﯽﺷﻮد از ﮐﻤﺮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪش‪ ،‬وﺣﺸﺖ ﭼﻬﺮﻩاش را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ژﻧﺮال ــ ﯾﮏ ﻣﺮد ﻣﯿﺎنﺳﺎل‪ ،‬ﺑﺎ‬‫ﻣﻮهﺎی ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی ﺳﺮﺑﯽ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩای ﺟﺎاﻓﺘﺎدﻩ و ﻣﺘﺸﺨﺺ ــ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﻮﻧﯽ ﺳﯿﺐزﻣﯿﻨﯽ‬‫ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد و دو ﺑﺎر ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و دوﺑﺎرﻩ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﭘﯿﺎدﻩرو ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺷﺪ و‬‫ﺧﻮن از دﻣﺎﻏﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ وﯾﺪﺋﻮ ﻟﯿﻨﮏ دادﻩ ﺑﻮدم و ﻣﺮدم دﯾﻮاﻧﻪوار آن را داﻧﻠﻮد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او وﯾﺪﺋﻮ را‬‫در ﺳﺎﯾﺖ آﯾﻨﻪٔ آرﺷﯿﻮ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ در اﺳﮑﻨﺪرﯾﻪٔ ﻣﺼﺮ ﺑﺎرﮔﺬاری ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ هﺮ ﭼﯿﺰی را‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺠﻮز ﮐﺮﯾﯿﺘﯿﻮ ﮐﺎﻣﻨﺰ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺎﻧﯽ ﻣﯿﺰﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﻪ هﻤﻪ اﺟﺎزﻩ ﻣﯽدهﺪ‬‫آن را دوﺑﺎرﻩ ﻣﯿﮑﺲ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ اﺷﺘﺮاک ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﮕﺎﻧﯽ آﻣﺮﯾﮑﺎ ــ ﮐﻪ در ﭘﺮﺳﯿﺪو‪ ،‬در‬‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪایِ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ــ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﺗﻤﺎم وﯾﺪﺋﻮهﺎ را ﺑﺮدارد‪،‬‬‫وﻟﯽ ﺑﺎﯾﮕﺎﻧﯽ اﺳﮑﻨﺪرﯾﻪ ﺟﺪا ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﺴﺘﻘﻠﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و هﺮ ﭼﯿﺰی‬‫را ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﺧﺠﺎﻟﺖ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﯽﺷﺪ ﻣﯿﺰﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اﻓﺮاد وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﭻ دﺳﺖ و ﭘﺎی ژﻧﺮال را زﻧﺠﯿﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ژﻧﺮال دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﻓﺮﯾﺎد‬‫ﻣﯽزد‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽزد‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﺶ زﯾﺮ ﺧﻮﻧﯽ ﮐﻪ از دﻣﺎﻏﺶ ﺟﺎری ﺑﻮد ﺑﻨﻔﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﺎهﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﮑﺎن ﺗﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ‪ .‬رهﮕﺬران ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد‬‫ﯾﻮﻧﯿﻔﺮمﭘﻮش ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ دارﻧﺪ ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮش ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و از ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ژﻧﺮال ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮای اوﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﺤﻘﯿﺮ هﻤﻪٔ آن ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ژﻧﺮال ﺑﻪ آن اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﯽآﺑﺮوﯾﯽ ﺑﺮای او ﺑﻮد‪ .‬وﯾﺪﺋﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﻃﺮف ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺳﻪاش َﮐﻤِﺮاﺳﭙﺎی ﺑﻮد ﯾﮏ وﯾﺪﺋﻮی ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮاﯾﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﯾﺪﺋﻮ از دم در ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮداری در ﻣﺮﮐﺰ ﺧﺪﻣﺎت ﺷﻬﺮی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن‬‫ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮداری‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﯿﮏ ﻋﺮوﺳﯽ ﻋﻈﯿﻢ‪ ،‬ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ از ﻣﺠﺴﻤﻪ در‬‫ﻃﺎﻗﯽهﺎی ﮐﻮﭼﮏ و ﺷﺎخ و ﺑﺮگهﺎی ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ ﮔﭻﺑﺮی ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ اﻃﺮاف‬‫اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻓﻀﺎی اﻣﻨﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و وﯾﺪﺋﻮی ﮐﻤﺮاﺳﭙﺎی ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺤﺸﺮی از ﭘﺴﺖ‬‫اﯾﺴﺖ و ﺑﺎزرﺳﯽ آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد ﮐﻪ ﯾﮏ ﯾﺎروﯾﯽ ﺑﺎ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﻪ آن ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﺪ‬‫و ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯿﺶ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد و ﮐﯿﻒ دﺳﺘﯿﺶ را روی ﻧﻮار ﻧﻘﺎﻟﻪٔ اﺷﻌﻪٔ اﯾﮑﺲ‬‫ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮش در ﺳﯿﺎهﯽ ﻣﺤﻮ ﻣﯽﺷﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وای ﺑﻮدای ﻣﻬﺮﺑﻮن ﻋﺰﯾﺰم«‪ ،‬و دوﺑﺎرﻩ وﯾﺪﺋﻮ را ﭘﺨﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﭘﻬﻠﻮﯾﯽ ﺑﻪ اﻧﺠﯽ زدم‬‫و وﯾﺪﺋﻮ را ﻧﺸﺎﻧﺶ دادم‪ .‬او ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﮐﻠﻤﻪای ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد‪ .‬از ﺗﻌﺠﺐ ﻓﮑّﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﻣﯽرﻓﺖ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﻓﺮاد وزارت اﻣﻨﯿﺖ در ﺗﺼﻮﯾﺮ اﺷﻌ ٔﻪ‬‫اﯾﮑﺲ ﭼﯿﺰی دﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬از ژﻧﺮال ﺳﺆاﻟﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ او ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪ و‬‫ﭼﺸﻢﻏﺮﻩای رﻓﺖ و ﭼﯿﺰی ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﺪ )وﯾﺪﺋﻮ ﻇﺎهﺮاً از آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن‪،‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘُﺴﺘﺶ ﮐﻦ‪ .‬ﭘُﺴﺘﺶ ﮐﻦ‪ ،‬ﭘُﺴﺘﺶ ﮐﻦ‪ ،‬ﭘُﺴﺘﺶ ﮐﻦ!«‬‫ﭘُﺴﺘﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﻨﻢ‪ ،‬و ﭼﯿﺰی را ﮐﻪ دﯾﺪﻩام ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫‪١١٢‬‬

‫هﻤﻪ ﺟﻮر ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺧﻮب ﺑﺮای »ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت« ﻣﯽآﻣﺪ؛ ﺻﺪهﺎ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻮﭼﮏ‬‫و ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻋﮑﺲ و ﺻﺪا‪ .‬ﺗﺒﺶ داﺷﺖ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﯾﺎدداﺷﺘﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺮد ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺗﻮی وﯾﺪﺋﻮ را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ‬‫و ﮐﺴﯽ ﭼﯿﺰی در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﯽداﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫دﮐﻤﻪٔ اﻧﺘﺸﺎر را زدم‪.‬‬‫هﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ هﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺴﯽ ﯾﮏ ﺑﻼگ ﺟﺪﯾﺪ‬‫ﺑﻪ ﻧﺎم »ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت« ﺷﺮوع ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و ﺻﺪهﺎ ﻣﻮرد ﺟﺪﯾﺪ را ﺟﻤﻊآوری ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮدﻩٔ ﻣﻮارد ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت ﺑﺰرگﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ رﻗﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ‬‫داغﺗﺮﯾﻦ داﺳﺘﺎنهﺎ و ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽﺗﺮﯾﻦ ﺗﺼﺎوﯾﺮ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫وﯾﺪﺋﻮ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬دوﺑﺎرﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﺶ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫اﯾﻤﯿﻠﯽ ﺑﺮاﯾﻢ آﻣﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺎ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ ــ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ زﻧﺪﮔﯽﻧﺎﻣﻪش رو ﺗﻮ‬‫وﯾﮑﯽﭘﯿﺪﯾﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪ .‬اﺳﻤﺶ ژﻧﺮال ﮐﻠﻮد ﮔﺎﯾﺴﺖ هﺴﺘﺶ‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩٔ‬‫ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﺣﻔﻆ ﺻﻠﺢ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ﺗﻮی هﺎﺋﯿﺘﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ هﺮ روز ﺻﺒﺢ ﺑﺎ هﻢ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮرﯾﻢ و در ﻣﻮرد‬‫ﭘﺮوژﻩهﺎﯾﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادم ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﮐﺮواک ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم‬‫ﺧﻮﺷﺸﺎن آﻣﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎب ﻣﺤﺒﻮب هﺮ دوﯾﺸﺎن ﺑﻮد و ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪاش در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪٔ‬‫اﺗﺎق ﭘﺪر و ﻣﺎدرم هﺴﺖ‪ .‬ﭘﺪرم آن را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و آن را ورﻗﯽ زدم‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﺟﻤﻼﺗﺶ را ﺑﺎ‬‫ﻣﺪاد ﻋﻼﻣﺖ زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻮﺷﻪٔ ﺻﻔﺤﺎت را ﺗﺎ زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﯾﺎدداﺷﺖهﺎﯾﯽ در ﺣﺎﺷﯿﻪﺷﺎن‬‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺪرم واﻗﻌﺎً ﻋﺎﺷﻖ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽﻧﺎﻣﻪاش اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﻋﮑﺴﯽ از ژﻧﺮال در ﯾﮏ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪٔ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﺮدم و ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ درﺑﺎرﻩٔ ﻧﻘﺶ او در ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ دﺷﻮار هﺎﺋﯿﺘﯽ‪ .‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﺧﻮدش ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ارﺳﺎل ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم را ﺑﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪهﻨﮕﺎم ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺻﺒﺤﺎﻧﻪٔ آن روز ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﻦ اوﻗﺎت ﺑﻬﺘﺮی را ﺑﻪ ﯾﺎد ﺑﯿﺎورم‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ و ﭘﺪرم‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﯽ آن ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﺳﺮ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﻓﺮﯾﺎد‬‫ﺑﮑﺸﯿﻢ‪ .‬ﺻﺤﺒﺖ ﻣﺤﺸﺮی ﺳﺮ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ درﺑﺎرﻩٔ ﻃﺮح داﺳﺘﺎﻧﯽ رﻣﺎن‪ ،‬و آن هﻤﻪ ﻣﺎﺟﺮاهﺎی‬‫ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ داﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬‫از ﻟﺤﺎظ ﺗﺌﻮری‪ ،‬ﻣﺎ در ﺧﺎﻧﻪٔ اﻧﺠﯽ ﺑﻮدﯾﻢ و اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ او ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ‬‫ﮐﻨﻢ وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎری ﻧﺒﻮد ﮐﻪ دﺳﺖ آﺧﺮ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬در ﺑﻼگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﻤﻮﻧﻪهﺎی‬‫دﯾﮕﺮی از وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدم را ﻣﯽﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﯽزد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اهﺎﻧﺖ ﻣﯽﮐﺮد‬‫ﮔﺸﺘﯿﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ ،‬هﻤﺎن ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎ آن هﻤﻪ ﻓﯿﻠﻢ و رواﯾﺖ از ﺷﻮرش ﺗﻮی‬‫ﭘﺎرک ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﯾﮏ ﻣﻘﻮﻟﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ در ﺑﻼﮔﻢ درﺳﺖ ﮐﺮدم‪ :‬ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫ﻗﺪرت‪ ،‬و ﺛﺒﺘﺸﺎن ﮐﺮدم‪ .‬اﻧﺠﯽ ﯾﮏﺳﺮﻩ ﻋﺒﺎرات ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺮای ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﺮاﯾﻢ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ‬‫اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻘﻮﻟﻪٔ ﺟﺪﯾﺪم هﻔﺘﺎد ﭘﺴﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ در‬‫ﺻﺪرﺷﺎن »ﺿﺮب و ﺷﺘﻢ ژﻧﺮال ﮔﺎﯾﺴﺖ در ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮداری« ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ‪ ،‬ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﺮ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ هﺮ دوﺗﺎﯾﺸﺎن ﺑﺎز ﺑﻪ رادﯾﻮ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻗﺪرت ــ اﯾﻦ ﻧﺎم آﺧﺮﯾﻦ ﺗﺐ در اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺪﻧﺎم ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اﺳﺖ‬‫ﮐﻪ و ﺗﻮﺟﻪ دﻧﯿﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﻨﺒﺶ ﮐﻪ ای‪-‬اوﻩ‪-‬ای ‪ ١٥٢‬ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬‫از »ﺑﺮادران ﮐﻮﭼﮑﯽ« ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﺪاﺑﯿﺮ ﺿﺪ ﺗﺮور وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ را ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ‬‫دارﻧﺪ و ﺧﻄﺎهﺎ و زﯾﺎدﻩرویهﺎی آن را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﻌﺎر اﺻﻠﯽ اﯾﻦ‬‫ﺟﻤﺎﻋﺖ وﯾﺪﺋﻮ ﮐﻠﯿﭙﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل ﭘﺨﺶ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ وﯾﺪﺋﻮ‪ ،‬ژﻧﺮال ﮐﻠﻮد‬‫ﮔﺎﯾﺴﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ژﻧﺮال ﺳﻪ ﺳﺘﺎرﻩٔ ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﻪ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدهﺪ ﮐﻪ در ﭘﯿﺎدﻩرویِ ﮐﻨﺎر ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮ‬‫ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪٔ اﻓﺴﺮان وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ .‬ﮔﺎﯾﺴﺖ در ﻣﻮرد ﺣﺎدﺛﻪ اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮی‬‫ﻧﮑﺮدﻩ اﺳﺖ وﻟﯽ ﻧﻈﺮات ﺟﻮاﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ از رﻓﺘﺎری ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﺷﻮد ﻧﺎراﺿﯿﻨﺪ ﺳﺮﯾﻊ و‬‫ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪«.‬‬‫♢‬‫ﺗﻤﺎم روز ﺑﻌﺪ را در ﺧﺎﻧﻪ روی ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﺑﯿﺘﻢ ﮐﺎر ﮐﺮدم‪ ،‬ﮐﺮواک ﺧﻮاﻧﺪم و در اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﮔﺸﺘﻢ‪ .‬ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ اﻧﺠﯽ را دم ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ از ﻓﮑﺮ دوﺑﺎرﻩ دﯾﺪن ون ﮐﻢ آوردم‪،‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ روی ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ اس‪.‬ام‪.‬اس ﻓﺮﺳﺘﺎدم و ﺑﻬﺎﻧﻪای ﺟﻮر ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎر روی‬‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺮوم‪.‬‬‫‪١٥٢‬اﯾﻦ اﺳﻢ از روی واژﻩٔ ‪ AbuseOfPower‬ﮐﻪ ﻧﺎم اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ اﯾﻦ ﻣﻘﻮﻟﻪ در وبﻻگهﺎ ﺑﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‬‫‪١١٣‬‬

‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﻨﺪ؟‬‫»ﺷﺎﯾﺎن ذﮐﺮﺗﺮﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻨﺒﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺛﺎﺑﺖ از وﯾﺪﺋﻮی‬‫ﮔﺎﯾﺴﺖ در ﺻﻔﺤﻪٔ اول روزﻧﺎﻣﻪهﺎی ﮐﺮﻩ‪ ،‬اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬آﻟﻤﺎن‪ ،‬ﻣﺼﺮ و ژاﭘﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪﻩ‪ ،‬و‬‫ﺷﺒﮑﻪهﺎی ﺧﺒﺮی در ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ ﻗﻄﻌﻪٔ وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ را در اﺧﺒﺎر اﺻﻠﯽ ﺧﻮد ﭘﺨﺶ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ دﯾﺸﺐ اﺑﻌﺎد ﺟﺪﯾﺪی ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ وﻗﺘﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺧﺒﺮ ﺷﺎﻣﮕﺎهﯽ ﺑﯽﺑﯽﺳﯽ‬‫ﮔﺰارش وﯾﮋﻩای در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﭘﺨﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ هﯿﭻ ﺷﺒﮑﻪٔ ﺧﺒﺮی آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را‬‫ﭘﻮﺷﺶ ﻧﺪادﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن در وبﮔﺎﻩ ﺑﯽﺑﯽﺳﯽ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺑﯽﺑﯽﺳﯽ‬‫وﯾﮋﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺣﺎوی اﯾﻦ ﮔﺰارش ﻧﺒﻮدﻩ اﺳﺖ‪«.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﭘﺨﺶ ﮐﺮدﻧﺪ‪ :‬ﻧﺎﻇﺮان رﺳﺎﻧﻪهﺎی اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﺑﭽﻪهﺎی ﺣﺰب‬‫ﭘﺎﯾﺮِت ﭘﺎرﺗﯽ ﺳﻮﺋﺪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮات ﺗﻨﺪی در ﻣﻮرد ﻓﺴﺎد رﺳﺎﻧﻪهﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎ اﺑﺮاز ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﯾﮏ ﮔﻮﯾﻨﺪﻩٔ اﺧﺒﺎر ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﻪٔ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺗﻮﮐﯿﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮐﻠﯿﭗ ﮐﻮﺗﺎهﯽ‬‫از ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن اﻟﺠﺰﯾﺮﻩ ﭘﺨﺶ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت آﻣﺮﯾﮑﺎ را ﺑﺎ ﮐﺎرﮐﺮد رﺳﺎﻧﻪهﺎی‬‫ﺧﺒﺮی ﻣﻠﯽ ﺳﻮرﯾﻪ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩاﻧﺪ و ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﺎر دارم ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ‬‫وﻗﺘﯽ ﻇﺮف و ﺑﺸﻘﺎبهﺎﯾﻢ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮدم‪ ،‬دﯾﺪم دارﻧﺪ ﺑﻪ هﻢدﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮﻩاش را ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن داﺷﺖ‬‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬دارﻧﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ اﻋﺘﺒﺎرﻣﻮن رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ .‬دارﻧﺪ ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺗﻼشهﺎی ﻣﺎ ﺑﺮای اﻣﻨﯿﺖﻣﻮن رو ﺑﯽاﺛﺮ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﻣﻦ دهﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﻢ وﻟﯽ ﻣﺎﻣﺎن ﺗﻮﺟﻬﻢ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد و ﺳﺮش را‬‫ﺗﮑﺎن داد‪ .‬در ﻋﻮض ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ رﻓﺘﻢ و روی ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﮐﺮواک ﮐﺎر ﮐﺮدم‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم در دو ﺑﺎر‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را روﺷﻦ ﮐﺮدم و آنﻻﯾﻦ ﺷﺪم‪.‬‬‫< ام‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬ﺑﺮای ﻣﻦ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﻪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬اﯾﻦ‬‫»ﮔﺮوﻩ ﻣﻦ« ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻟﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ روی ﺗﻬﯿﻪٔ ﺧﺒﺮش ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ‬‫ﻣﺘﺸﮑﺮم!‬‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﯾﮏ اﯾﻤﯿﻞ دﯾﮕﺮ‪.‬‬‫< ﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﭼﻬﺮﻩٔ ﺷﻤﺎ را ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﯿﻢ و ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻣﺎﻧﺪﺗﺎن را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﻣﯽداﻧﯿﺪ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ ﺳﺨﻨﮕﻮی ﺧﻮدش را ﺧﻮاهﺪ‬‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﻃﺮف ﺷﻤﺎ را ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪.‬‬‫اﯾﻤﯿﻞ را ﺛﺒﺖ ﮐﺮدم‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬او ﺧﻮد وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ روی ﮐﺮواک ﮐﺎر ﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ اﯾﻤﯿﻞ دﯾﮕﺮ رﺳﯿﺪ‪ .‬درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ‪ ،‬از‬‫ﻃﺮف ﯾﮏ ﺑﻨﮕﺎﻩ ﺧﺒﺮی دﯾﮕﺮ‪ :‬ﮐِﯽﮐﯿﻮایدی ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﺪ و ﯾﮏ ﮔﺰارش‬‫رادﯾﻮﯾﯽ ﺿﺒﻂ ﮐﻨﺪ‪ .‬رادﯾﻮﯾﯽ در ﺑﺮزﯾﻞ‪ ،‬ﺷﺮﮐﺖ ﺧﺒﺮرﺳﺎﻧﯽ اﺳﺘﺮاﻟﯿﺎ‪ ،‬دوﯾﭽﻪوِﻟﻪ‪ .‬ﺗﻤﺎم روز‪،‬‬‫درﺧﻮاﺳﺖهﺎی رﺳﺎﻧﻪهﺎی دﻧﯿﺎ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم روز‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ را رد ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫آن روز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺮواک ﺑﺨﻮاﻧﻢ‪.‬‬‫♢‬‫آن ﺷﺐ ﮐﻪ در ﮐﺎﻓﻪای ﺣﻮاﻟﯽ ﺧﺎﻧﻪٔ اﻧﺠﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ‬‫ﺑﺮﮔﺰار ﮐﻦ‪ «.‬ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﭼﻨﺪان ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻢ دﻧﺒﺎل اﻧﺠﯽ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮوم‪ ،‬و ﺑﺎ ون در ﯾﮏ‬‫اﺗﻮﺑﻮس ﮔﯿﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫»ﭼﯽ؟ ﻣﮕﻪ دﯾﻮوﻧﻪ ﺷﺪی؟«‬‫»ﺗﻮی ﮐﻼکوِرک ﭘﻼﻧﺪِر اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪﻩ‪ .‬ﮐﺎﻓﯿﻪ ﯾﻪ ﻣﺤﻠﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﯽویﭘﯽ‬‫ﻣﻤﻨﻮع ﺑﺎﺷﻪ و ﯾﻪ زﻣﺎﻧﯽ رو ﺧﻮدت اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ از اﯾﻨﺠﺎ وارد ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺸﯽ‪«.‬‬‫ﭘﯽویﭘﯽ ﻣﺨﻔﻒ ﻣﺒﺎرزﻩٔ ﺑﺎزﯾﮑﻦ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎزﯾﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎهﺎی ﮐﻼکورک ﭘﻼﻧﺪر‬‫ﻣﻨﻄﻘﻪٔ ﺑﯽﻃﺮف هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮد هﺰاران ﮔﺰارﺷﮕﺮ ﺗﺎزﻩﮐﺎر را آﻧﺠﺎ‬‫< ﺳﻼم ﻣﯿﮑﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎﻟﯿﻦ ﺑﺮاون هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از ﺗﻬﯿﻪﮐﻨﻨﺪﻩهﺎی ﺑﺮﻧﺎﻣ ٔﻪ‬‫ﺧﺒﺮی ﺷﺮﮐﺖ ﺧﺒﺮرﺳﺎﻧﯽ ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ اﺳﻢ »ﻣﻠﯽ« هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎ در ﺣﺎل ﺗﻬﯿﻪٔ‬‫ﺧﺒﺮی در ﻣﻮرد اﮐﺲﻧﺖ هﺴﺘﯿﻢ و ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﺑﻪ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩاﯾﻢ ﺗﺎ از آﻧﺠﺎ اﺧﺒﺎر را ﭘﻮﺷﺶ دهﺪ‪ .‬آﯾﺎ ﻋﻼﻗﻪ داری ﺑﺮای ﺑﺤﺚ‬‫در ﻣﻮرد ﮔﺮوهﺘﺎن و اهﺪاﻓﺶ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﯽ؟‬‫ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪﻧﻤﺎﯾﺶ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ .‬ﺧﺪای ﻣﻦ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ در ﻣﻮرد »ﮔﺮوهﻢ«‬‫‪١١٤‬‬

‫آورد ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ ﻧﮕﺮان ﮐﺸﺘﻪﺷﺪﻧﺸﺎن ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن در ﺣﯿﻦ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﻦ هﯿﭻﭼﯽ از ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﻧﻤﯽدوﻧﻢ‪«.‬‬‫»اﻩ‪ ،‬ﮐﺎﻓﯿﻪ ﮔﻮﮔِﻠِﺶ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﻘﺎﻟﻪای در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻪ‬‫ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﻣﻮﻓﻘﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﮐﺮد ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ .‬اﮔﻪ رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎد‪،‬‬‫ﻻﺑﺪ ﺗﻮ هﻢ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﺪون ﮐﻤﮏ ﺑﻨﺪ‬‫ﮐﻔﺸﺶ رو ﺑﺒﻨﺪﻩ‪«.‬‬‫ﺑﺎز ﻗﻬﻮﻩ ﺳﻔﺎرش دادﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺗﻮ زن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎهﻮﺷﯽ هﺴﺘﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺷﮕﻞ هﻢ هﺴﺘﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ هﺴﺘﯽ‪«.‬‬‫‪١١٥‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٥‬‬‫ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﺗﻮ ﺑﺎزار ﭘﯿﺖِ ﯾﻪ ﭼﺸﻢ ‪ ١٥٣‬هﺴﺘﻨﺪ!« ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﯿﺖ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎزار ﺑﻪ ﻣﯿﺪان دهﮑﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی ﺟﺪﯾﺪ از آﻧﺠﺎ وارد ﺑﺎزی‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ ﻗﺒﻼً ﮐﻼکورک ﭘﻼﻧﺪر ﺑﺎزی ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ــ هﺎ! ــ اﯾﻨﺠﺎ ﻇﺎهﺮ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ در ﺑﻼﮔﻢ از ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم در ﻣﺴﯿﺮ ﺑﯿﻦ ﭘﯿﺖ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ و دروازﻩٔ‬‫اﺳﭙﺎون ﭘﺮﺳﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ و هﺮﮐﺲ را ﮐﻪ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺑﻪ‬‫ﺑﺎزار ﭘﯿﺖ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ دﻋﻮتﻧﺎﻣﻪهﺎ را ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ در ﺑﻼگهﺎ دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد هﻤﻪٔ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩهﺎ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﮏ رهﺒﺮ ﯾﺎ ژﻧﺮال ﯾﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩٔ ارﺷﺪ ﭼﺮﯾﮏ‬‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮم رﺳﯿﺪ ﯾﮏ راﻩ ﺑﺮای ﺣﻞ اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺑﺮ و‬‫ﺑﭽﻪهﺎی اﮐﺲﻧﺖ هﻢ دوروﺑﺮ ﺑﭽﺮﺧﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت ﺟﻮاب ﺑﺪهﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺮای روزﻧﺎﻣﻪهﺎ اﯾﻤﯿﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪ .‬ﺟﻮابهﺎ از ﮔﯿﺞ و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺗﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل و ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ‬‫ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﻓﻘﻂ ﮔﺰارﺷﮕﺮ ﻓﺎﮐﺲﻧﯿﻮز ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺟﺮأت ﮐﺮدﻩام ﺑﺮای‬‫ﺣﻀﻮر در ﺷﻮی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽاش او را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎزی دﻋﻮت ﮐﻨﻢ »ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ« ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﺑﻘﯿﻪ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﺟﺎﻟﺒﯽ از ﮐﺎر درﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺧﯿﻠﯽهﺎﯾﺸﺎن ﺑﺮای ورود ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫ﺑﺎزی ﮐﻠﯽ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻓﻨﯽ ﻻزم داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫»ﭼﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﯽ ﺑﺸﻮن ﺑﮕﻢ؟«‬‫»ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ ــ اﮔﺮ از ﯾﻪ ﺳﺆاﻟﯽ ﺧﻮﺷﺖ ﻧﯿﻮﻣﺪ ﻣﺤﻠﺶ ﻧﺬار‪ .‬ﯾﮑﯽ‬‫دﯾﮕﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ‪ .‬اﺗﻔﺎق ﺑﺪی ﻧﻤﯽاﻓﺘﻪ‪«.‬‬‫»دﯾﻮوﻧﮕﯿﻪ«‬‫ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٨‬ﻋﺼﺮ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آن هﻤﻪ ﺷﺐهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﺧﺎﻧﻪ‬‫ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم اذﯾﺘﻢ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ در ﻣﻮرد اﻧﺠﯽ ﺑﻨﺪ را آب دادم‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻌﺪش‬‫ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺣﺎﻟﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ و ﻃﻮری ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮم ﭼﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬و از هﻤﯿﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدم و ﻗﻮل دادم اﮔﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻢ اﻣﺸﺐ‬‫ﺑﺎ اﻧﺠﯽ »ﺑﺮم ﺳﯿﻨﻤﺎ« ﻓﺮدا او را ﺑﯿﺎورم ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬‫»ﺣﺮف ﻧﺪارﻩ ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﮔﻪ ﻣﯽﺧﻮای واﻗﻌﺎً ﺧﺪﻣﺖ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺮﺳﯽ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ آﺑﺮوﺷﻮن‬‫رو ﺑﺒﺮی‪ .‬ﺗﻮ دوﺋﻞ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ ازﺷﻮن ﺑﺒﺮی‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ اﺳﻠﺤﻪت اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﮐﺎری ﮐﻨﯽ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ‬‫اﺣﻤﻖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻦ‪«.‬‬‫روی ﺗﺨﺖ وﻟﻮ ﺷﺪم و او ﺳﺮم را ﺗﻮی ﺑﻐﻠﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻮهﺎﯾﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺒﻞ‬‫از ﺑﻤﺐﮔﺬاری هﻤﯿﺸﻪ ﻣﺪلهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮ را آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و ﻣﻮهﺎﯾﻢ را هﻤﻪ ﺟﻮر‬‫رﻧﮓ ﻣﺰﺧﺮف رﻧﮓ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ از وﻗﺘﯽ از زﻧﺪان ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم دﯾﮕﺮ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ‬‫ﻣﻮهﺎﯾﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻮهﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﺴﺨﺮﻩ و درهﻢ و ﺑﺮهﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺗﻮی‬‫دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ و ﻣﻮﺗﺮاﺷﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدم و دور ﻣﻮهﺎﯾﻢ را ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﯾﮏ ﺳﺎﻧﺖ ﺗﺮاﺷﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﮕﻬﺪارﯾﺶ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﯿﭻ زﺣﻤﺘﯽ ﻧﻤﯽﻃﻠﺒﯿﺪ و ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﻮﻗﻊ ﺟﻢ ﮐﺮدن و‬‫هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎزی آرﻓﯿﺪ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن و ﺧﻮاهﺮ اﻧﺠﯽ ﺑﺎز هﻢ ﺑﯿﺮون ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﺧﯿﻠﯽ اهﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪن ﻧﺒﻮدﻧﺪ ــ ﮐﻪ در‬‫ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻦ و اﻧﺠﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲهﺎی ﺟﻔﺘﻤﺎن ﺗﻮی اﺗﺎق او ﻣﺎﻧﺪﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از‬‫ﺻﻔﺤﻪﻧﻤﺎﯾﺶهﺎی ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺘﺶ را ﺟﺪا ﮐﺮدم و اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را ﺑﻪ آن وﺻﻞ ﮐﺮدم ﮐﻪ هﺮ دو‬‫ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ هﻤﺰﻣﺎن وارد ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬‫هﺮ دو اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ در ﺣﺎل اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﮐﻼکورک ﭘﻼﻧﺪر‪ ،‬ﺑﯽﮐﺎر ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف‬‫و آن ﻃﺮف ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪.‬‬‫‪١٥٣ Patcheye Pete’s Market‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﺗﻔﺎق ﺑﺪی ﻧﻤﯽاﻓﺘﻪ‪ «.‬ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﯿﺘﻮرش اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬اﻻن ﺷﺸﺼﺪ ﺗﺎ‬‫‪١١٦‬‬

‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﮕﺎهﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ روی زﻣﯿﻦ‬‫اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد و ﻧﻮرش از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﻮی ﻣﺎ ﻣﯽﺗﺎﺑﯿﺪ‪.‬‬‫ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪم »وای! دو دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﻪ!« ﺑﺎورم ﻧﻤﯽﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎری را‬‫ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻣﯽﮐﺮدم ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻢ و آن هﻢ ﭼﻪ ﮐﺎری و آن هﻢ ﭼﻪ وﻗﺘﯽ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ‬‫اﮔﺮ از ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪی‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﺮای اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﻋﻤﺮت ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ‬‫ﺑﺨﻮاﺑﯽ‪ ،‬اﮔﺮ ﯾﮏ ﺑﻤﺐ اﺗﻤﯽ را ﺗﻮی اﺗﺎﻗﺖ ﺑﮕﺬارﯾﻢ ﺑﯽﺧﯿﺎل ﻣﯽﺷﻮی؟« ﺟﻮاﺑﻢ ﭼﯿﺰی ﺟﺰ‬‫ﯾﮏ ﻧﻪ ﻗﺎﻃﻊ و ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﯽﺑﻮد‪.‬‬‫و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﯽﺧﯿﺎل ﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫او ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮدش ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ و آنﻗﺪر ﺑﻮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم اﻻن‬‫اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺣﺎل ﺑﺮوم‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﺮ دو ﻟﺒﺎسهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﺮداﺷﺘﯿﻢ و ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪﯾﻢ‪،‬‬‫ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪهﺎ و ﻣﺎوسﻣﺎن را ﺑﺮداﺷﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺖ ﯾﮏﭼﺸﻢ رﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺗﻮی ﭼﺸﻢهﺎی درﺷﺖ و ﻗﻬﻮﻩای او ﭘﺸﺖ ﻋﯿﻨﮑﺶ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﮔﺮد و ﻣﻮاج و ﺑﺎاﺣﺴﺎس ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او هﺮ وﻗﺖ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﺑﺨﻨﺪاﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎری ﮐﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﻧﺮم و ﻏﻤﮕﯿﻦﺷﺎن ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﻃﻮری ﺗﻨﺒﻞ و ﺧﻮاﺑﺎﻟﻮدﺷﺎن ﮐﻨﺪ‬‫ﮐﻪ ﻣﺮا ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺣﺸﺮی ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫و اﯾﻦ هﻤﺎن ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫آرام آرام ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮدم‪ .‬او هﻢ در ﺟﻮاب ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد‪ .‬هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺶ ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﮔﻔﺘﻪام‪ ،‬وﻟﯽ ارزش ﺗﮑﺮار ﮐﺮدن را دارد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ‬‫هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ دﻻﯾﻠﯽ هﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺟﺎی ﺑﺎرﯾﮏ ﺑﮑﺸﺪ‬‫دﺳﺖ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮوم‪ .‬ﺣﺎﺷﯿﻪٔ ﺗﯽﺷﺮﺗﺶ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را‬‫ﺑﺎﻻی ﺳﺮش ﺑﺮد و ﭼﻨﺪ اﯾﻨﭻ دﯾﮕﺮ از ﻟﺒﺎﺳﺶ را درآورد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از آن ﺷﺐ در ﭘﺎرک ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻧﮑﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ ــ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ اﻣﯿﺪ او ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﮑﺸﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ آن ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﺮﺳﯿﺪم‪ .‬ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﻣﻌﻠﻖ در ﻓﻀﺎ‪ ،‬دﻋﻮا ﺑﺎ ﭘﺪرو ﻣﺎدرم‪،‬‬‫ﺗﻮﺟﻪ رﺳﺎﻧﻪهﺎی ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ‪ ،‬اﯾﻦ ﺣﺲ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﺸﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺗﻮپ ﭘﯿﻦﺑﺎل‬‫هﻤﻪ ﺟﺎی ﺷﻬﺮ را درﻣﯽﻧﻮردد ــ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻣﻮرﻣﻮرم ﺷﻮد و ﺧﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﻮش ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬‫و اﻧﺠﯽ زﯾﺒﺎ و ﺑﺎهﻮش و زﯾﺮک و ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﻣﯽﺷﺪم‪.‬‬‫ﺗﯽﺷﺮﺗﺶ درآﻣﺪ‪ ،‬ﭘﺸﺘﺶ را ﺧﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ راﺣﺖﺗﺮ آن را از ﺷﺎﻧﻪاش درﺑﯿﺎورم‪ .‬دﺳﺘﺶ را‬‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺮد و ﮐﺎری ﮐﺮد و ﺳﯿﻨﻪﺑﻨﺪش ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن از ﺣﺪﻗﻪ درآﻣﺪﻩ‪،‬‬‫ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ و ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ ،‬ﺑﻌﺪ او ﺗﯽﺷﺮت ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و از روی ﺳﺮم‬‫ﮐﺸﯿﺪ و درش آورد‪ ،‬ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﯿﻨﻪٔ ﻟﺨﺘﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮدش ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬‬‫روی ﺗﺨﺖ ﻏﻠﺖ زدﯾﻢ و هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﺪنهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﻪ هﻢ ﻣﺎﻟﯿﺪﯾﻢ و‬‫ﻧﺎﻟﯿﺪﯾﻢ‪ .‬او هﻤﻪﺟﺎی ﺳﯿﻨﻪام را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﻣﻦ هﻢ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ او ﮐﺮدم‪ .‬ﻧﻔﺴﻢ درﻧﻤﯽآﻣﺪ‪،‬‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﮑﺎن ﺑﺨﻮرم و ﻟﯿﺲ و دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬‫هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﯾﻢ‪ .‬دﮐﻤﻪٔ ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪ .‬او هﻢ ﻣﺎل ﻣﻦ را‬‫ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬زﯾﭙﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬او هﻢ ﻣﺎل ﻣﻦ را‪ ،‬و ﺷﻠﻮارم را درآورد‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺷﻠﻮار او‬‫را درآوردم‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬هﺮ دو ﻟﺨﺖ ﻣﺎدرزاد ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﺟﻮرابهﺎی ﻣﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ‬‫را هﻢ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎﯾﻢ درآوردم‪.‬‬‫♢‬‫راﺣﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ‪ :‬ﺗﺎزﻩﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎراﮐﺘﺮهﺎﯾﺸﺎن را‬‫ﻣﺜﻞ ﻣﺴﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻘﺐ و ﺟﻠﻮ و ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‬‫و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ روش درﺳﺖ ﺑﺎزی ﮐﺮدن دﺳﺘﺸﺎن ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ ،‬و ﮔﺎﻩ و ﺑﯽﮔﺎﻩ ﮐﻠﯿﺪ اﺷﺘﺒﺎهﯽ‬‫را ﻣﯽزدﻧﺪ و هﻤﻪ ﯾﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از داراﯾﯽﺷﺎن را ﺑﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪهﺎ ﺗﻌﺎرف ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺗﺼﺎدﻓﯽ آﻧﻬﺎ‬‫را ﺑﻐﻞ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﯾﺎ ﻟﮕﺪﺷﺎن ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ را هﻢ راﺣﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد‪ :‬هﻤﻪٔ ﻣﺎ هﺮ وﻗﺖ وﻗﺖ آزاد داﺷﺘﯿﻢ )ﯾﺎ‬‫ﺣﺎل رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺗﮑﺎﻟﯿﻔﻤﺎن را ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ( ﮐﻼکورک ﭘﻼﻧﺪر ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬و ﮐﺎراﮐﺘﺮهﺎی‬‫زﺑﻞ و ﭘﺸﺘﻤﺎن اﺳﻠﺤﻪهﺎی ﺑﺎﺣﺎل و ﺗﻠﻪهﺎﯾﯽ داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺣﺴﺎب هﺮ ﮐﺴﯽ را ﮐﻪ ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮد آﻧﻬﺎ را ﺑﻘﺎﭘﺪ و ﻣﺎ را دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ ﮐﻮﮐﻤﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻇﺎهﺮ ﺷﺪم‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﯿﻐﺎم وﺿﻌﯿﺖ روی ﺻﻔﺤﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ دادﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ‬‫‪ M1K3Y‬وارد ﻣﻐﺎزﻩٔ ﭘﯿﺖ ﯾﮏﭼﺸﻢ ﺷﺪ ــ درﯾﺎﻧﻮرد ﮐﻨﻔﯽ ﺧﻮش آﻣﺪی‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺮای ﻏﻨﺎﺋﻢ‬‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻬﺎی ﻋﺎدﻻﻧﻪای ﻣﯽﭘﺮدازﯾﻢ ‪ .‬هﻤﻪٔ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی روی ﺻﻔﺤﻪ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺸﺎن ﻣﯿﺨﮑﻮب‬‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ دور ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﺗﺎق ﮔﭗ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺻﻮﺗﯽام را‬‫روﺷﻦ ﮐﻨﻢ و ﮔﻮﺷﯽ و ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺎ‬‫‪١١٧‬‬

‫در ﺑﺎزی آن را ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ هﻮرا ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪» ،‬هﻮرای« ﺑﻠﻨﺪ و ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ‬‫دزدان درﯾﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮهﺎی ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺘﻪ و ﻃﻮﻃﯽهﺎی دﺳﺖآﻣﻮزی ﮐﻪ ﺑﺎﻻی ﺳﺮﺷﺎن ﭘﺮواز‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﺟﯿﻎ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﮐﻢ ﮐﻢ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎران هﻢ ﻣﻄﻠﺐ را هﻀﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﭗ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ داﺷﺖ ﭘﯿﺶ‬‫ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬آنﻗﺪر ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽﺷﺪ آن را ﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎری از اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ‬‫ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﻨﺪ از ﻗﺒﯿﻞ »دﻗﯿﻘﺎً ﺗﻮی هﺪف« و »آﻣﺮﯾﮑﺎ‪ ،‬هﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ هﺴﺖ« و »وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﺑﺮﮔﺮد ﺧﻮﻧﻪت« و »آﻣﺮﯾﮑﺎ از ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﯿﺮون« ﺷﻌﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎی ﺑﻼگهﺎی‬‫اﮐﺲﻧﺖ ﭘﺮﻃﺮﻓﺪار ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫هﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭼﻘﺪر ﮔﯿﺞﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪ .‬دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن ﻣﺘﻦ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎنﺗﺮ‬‫ﺑﻮد و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﯿﺰی ﺟﺰ آن ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪام از ﻗﻮﻟﻢ ﻧﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ )هﻪ هﻪ(‪.‬‬‫ﻗﺒﻼً هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ اﻧﺠﯽ آن ﻣﻨﻄﻘﻪ را ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدم ــ هﻤﺮاﻩ ﺷﺪن ﺑﺎ او ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن هﻤﯿﺸﻪ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﮐﻮک ﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﻠﻨﺪی روی ﯾﮏ ﮐﭙﻪ ﺟﻌﺒﻪٔ اﺟﻨﺎس ﻧﻤﮏﺳﻮد‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﻻﯾﺶ ﺑﺮوم ﺗﺎ هﻤﻪٔ ﺣﺎﺿﺮان ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪.‬‬‫< ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ و از هﻤﻪ ﻣﺘﺸﮑﺮم ﮐﻪ آﻣﺪﯾﺪ‪ .‬اﺳﻢ ﻣﻦ ‪ M1k3y‬اﺳﺖ و ﻣﻦ‬‫رهﺒﺮ هﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬دور و ﺑﺮﺗﺎن اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﻧﻈﺮﺷﺎن درﺑﺎرﻩٔ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭼﺮا اﯾﻨﺠﺎﯾﯿﻢ هﻤﺎنﻗﺪر اهﻤﯿﺖ دارد ﮐﻪ ﻣﻦ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ آزادی و ﻗﺎﻧﻮن‬‫اﺳﺎﺳﯽ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ اﻋﺘﻘﺎد دارم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ از اﮐﺲﻧﺖ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺷﻬﺮﻣﺎن را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﻠﯿﺴﯽ‬‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ در آن هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﻣﻈﻨﻮن ﺑﻪ ﺗﺮورﯾﺴﻢ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﺧﺎﻃﺮ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﺎ ﭘﺎرﻩ ﮐﺮدن‬‫ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی از آزادی دﻓﺎع ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ در ﻣﺪرﺳﻪای در‬‫ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ در ﻣﻮرد ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻃﻮری ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺷﺪﻩام ﮐﻪ‬‫ﮐﺸﻮرم را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آزادﯾﺶ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﻣﻦ اﮔﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪای داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬اﯾﻦ اﺳﺖ‪:‬‬‫< دوﻟﺖهﺎ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرت ﺑﻪﺣﻖ ﺧﻮد را از‬‫رﺿﺎﯾﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺣﮑﻮﻣﺘﺸﺎن ﻗﺮار دارﻧﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ‬‫ﻣﺮدم ﺣﻖ دارﻧﺪ هﺮ وﻗﺖ هﺮ ﻧﻮع دوﻟﺘﯽ اﯾﻦ ﺗﻌﺎدل را ﺑﺮ هﻢ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬آن را‬‫ﺗﻐﯿﯿﺮ دهﻨﺪ ﯾﺎ از ﻣﯿﺎن ﺑﺮدارﻧﺪ‪ ،‬و دوﻟﺖ ﺟﺪﯾﺪی اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ رﯾﺸﻪ در‬‫اﯾﻦ اﺻﻮل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺳﺎزﻣﺎن دهﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ را در ﺟﻬﺖ اﻣﻨﯿﺖ و ﺳﻼﻣﺘﺸﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬‫< ﻣﻦ اﯾﻦ را ﻧﻨﻮﺷﺘﻪام‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ آن اﻋﺘﻘﺎد دارم‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ‬‫ﻣﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫< ﻣﺘﺸﮑﺮم‬‫< ‪ ،M1k3y‬ﻣﻦ ﭘﺮﯾﺎﻩ راﻧﺠﯽ از ﺑﯽﺑﯽﺳﯽ هﺴﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﯽﮔﯽ رهﺒﺮ هﯿﭻ‬‫ﺟﻨﺒﺸﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪ ،‬وﻟﯽ آﯾﺎ ﻋﻘﯿﺪﻩ داری ﮐﻪ ﺟﻨﺒﺸﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد اوﻣﺪﻩ؟ آﯾﺎ اﺳﻢ‬‫اﯾﻦ ﺟﻨﺒﺶ اﮐﺲﻧﺘﻪ؟‬‫ﺟﻮابهﺎی ﺑﯽﺷﻤﺎر‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺟﻨﺒﺸﯽ در ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ هﺴﺖ و‬‫ﺧﯿﻠﯽهﺎ ﻧﻈﺮهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ در ﻣﻮرد اﺳﻤﺶ داﺷﺘﻨﺪ‪ :‬اﮐﺲﻧﺖ‪ ،‬ﺑﺮادران ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬ﺧﻮاهﺮان‬‫ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬و اﺳﻢ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪٔ ﺧﻮدم‪ ،‬اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ‪.‬‬‫< ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ هﻤﯿﻦ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺟﻮاﺑﺘﺎن را ﻣﯽدهﺪ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﮏ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ‬‫ﺟﻨﺒﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ اﺳﻤﺸﻮن اﮐﺲﻧﺖ ﯾﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪای ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫< ‪ ،M1k3y‬ﻣﻦ داگ ﮐﺮﯾﺴﺘﻨﺴﻦ از واﺷﯿﻨﮕﺘﻦ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ دﯾﻠﯽ هﺴﺘﻢ‪ .‬اﮔﺮ‬‫روشهﺎی ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖآﻣﯿﺰ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺮای‬‫ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪٔ دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﭼﻪﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻪ؟‬‫ﺑﺎز هﻢ ﺳﺮ و ﺻﺪا‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ و دوﻟﺖ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ هﻢ ﻧﺪارﻧﺪ ــ ﭼﻪ‬‫ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دﻗﯿﻖ ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ هﺮ دو ﺑﻪ ﯾﮏ اﻧﺪازﻩ ﺑﺪ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ‬‫ﮔﻔﺘﻨﺪ دوﻟﺖ ﻣﯽداﻧﺪ ﭼﻄﻮر ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را ﺑﮕﯿﺮد وﻟﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدهﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﻨﺪ ﺗﺎ‬‫»رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﺟﻨﮓ« دوﺑﺎرﻩ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‪:‬‬‫اﯾﻦ را روز ﻗﺒﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﺎرهﺎ ﭼﺮکﻧﻮﯾﺲهﺎﯾﺶ را ﺑﺎ اﻧﺠﯽ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺶ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ وﻗﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬هﺮ ﭼﻨﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ هﻤﻪٔ ﺣﺎﺿﺮان‬‫< ﻣﻦ ﻧﻤﯽداﻧﻢ‪.‬‬‫‪١١٨‬‬‫< واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽداﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ زﯾﺎد اﯾﻦ ﺳﺆال را از ﺧﻮدم ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ‬‫ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮم و ﻧﻤﯽﺧﻮاهﻢ ﺷﻬﺮم ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ را دﺳﺘﮕﯿﺮم‬‫ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﮐﺎر وزارت اﻣﻨﯿﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺎ را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ‪،‬‬‫آﻧﻬﺎ دارﻧﺪ در ﮐﺎرﺷﺎن ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم‬‫دادﻩاﻧﺪ‪ ،‬هﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺶ ﺳﺒﺐ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﭘﻞ دوﺑﺎرﻩ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﺎ‬‫هﻤﻪﺟﺎی ﺷﻬﺮ؟ ﮔﺮﻓﺘﻦ آزادی ﻣﺎ؟ ﻣﺎ را ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﻣﺸﮑﻮک ﮐﺮدن‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﺟﺎن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ؟ ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ هﻢﻧﻈﺮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎﺋﻦ ﺧﻮاﻧﺪن؟‬‫هﺪف ﺗﺮورﯾﺴﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺮا ﻣﯽﺗﺮﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬‫< دﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮم ﺑﯿﺎورﻧﺪ ﯾﺎ‬‫ﻧﯿﺎورﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر آزاد اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺖ ﮐﻢ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﭘﻠﯿﺲ‬‫ﺧﻮدﻣﺎن ﭼﻪ ﮐﺎری را ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﮑﻨﺪ و ﭼﻪ ﮐﺎری را ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺟﻠﻮﯾﺸﺎن‬‫را ﺑﮕﯿﺮم ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﺮا ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬‫< ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﺟﻮاب ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪.‬‬‫< از ﮐﺠﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﯿﺪ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺟﻠﻮی ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را‬‫ﺑﮕﯿﺮد؟ از ﮐﺠﺎ ﻣﯽداﻧﯿﺪ؟‬‫< ﺷﻤﺎ ﮐﯽ هﺴﺘﯿﺪ؟‬‫< ﻣﻦ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﺳﯿﺪﻧﯽ ﻣﻮرﻧﯿﻨﮓ هﺮاﻟﺪ هﺴﺘﻢ‪.‬‬‫< ﻣﻦ هﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ داﻧﺶآﻣﻮز ﺷﺎﮔﺮد اوﻟﯽ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ‬‫وﺟﻮد‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪام اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ درﺳﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺷﻨﻮدش ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﻓﻬﻤﯿﺪﻩام ﭼﻄﻮر ﻓﻦآوری ردﯾﺎﺑﯽ اﺷﺨﺎﺻﺸﺎن را از ﮐﺎر ﺑﯿﺎﻧﺪازم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ‬‫ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﺸﺎن اﺷﺨﺎص ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ را ﺑﻪ ﻣﻈﻨﻮن و ﮔﻨﺎهﮑﺎران را ﺑﻪ اﻓﺮاد‬‫ﺑﯽﮔﻨﺎﻩ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ اﺷﯿﺎ ﻓﻠﺰی داﺧﻞ هﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺑﺒﺮم ﯾﺎ در ﻓﻬﺮﺳﺖ‬‫اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ اﺟﺎزﻩٔ ﭘﺮواز ﻧﺪارﻧﺪ دﺳﺘﮑﺎری ﮐﻨﻢ‪ .‬هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ را ﻓﻘﻂ ﺑﺎ‬‫ﮔﺸﺘﻦ در وب و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ را‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ آزادیﻣﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺗﺎ‬‫اﻣﻨﯿﺘﻤﺎن را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬آﯾﺎ ﺷﻤﺎ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ؟‬‫< در اﺳﺘﺮاﻟﯿﺎ؟ ﺑﻠﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﭼﺮا ﻧﮑﻨﻢ‬‫ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺳﺆال ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎﯾﺸﺎن ﺑﺎ هﻤﺪردی‪ ،‬و ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﺑﺎ دﺷﻤﻨﯽ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم‪ ،‬ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم را ﺑﻪ اﻧﺠﯽ دادم و ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﺪﺗﯽ او ‪ M1k3y‬ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫هﺮ ﺣﺎل دﯾﮕﺮ ﭼﻨﺪان ﺣﺲ ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﻣﻦ و ‪ M1k3y‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮﯾﻢ‪ .‬ﻣﯿﮑﯽ از آن آدمهﺎﯾﯽ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎران ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﺣﺮف ﻣﯽزد و ﺟﻨﺒﺸﯽ راﻩ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس از‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﺎ ﭘﺪرش دﻋﻮا ﻣﯽﮐﺮد و ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﻟﯿﺎﻗﺖ دوﺳﺖدﺧﺘﺮ ﺑﺎﺣﺎﻟﺶ‬‫را دارد ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ١١‬ﺷﺐ دﯾﮕﺮ ﺗﺤﻤﻠﻢ ﺳﺮ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪﻋﻼوﻩ‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻨﺪ زود ﺑﻪ‬‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدم‪ .‬از ﺑﺎزی ﺧﺎرج ﺷﺪم و اﻧﺠﯽ هﻢ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای هﻤﺎنﺟﺎ‬‫دراز ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻦ و او ﻣﺤﮑﻢ ﻓﺸﺎرش داد‪ .‬هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫او ﮔﺮدﻧﻢ را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﭼﯿﺰی زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬دوﺳﺘﺖ دارم‪ .‬ﭼﯿﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮای ﺑﺮات ﺗﻠﮕﺮاف ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وای‪«.‬‬‫»اﯾﻦﻗﺪر ﺗﻌﺠﺐ داﺷﺖ‪ ،‬هﺎ؟«‬‫»ﻧﻪ‪ .‬اوم‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ــ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ هﻤﯿﻦ رو ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺘﻤﺎً«‪ ،‬و ﻧﻮک دﻣﺎﻏﻢ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل هﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻧﺰدﻩم‪ .‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﺑﮕﻢ‪«.‬‬‫»ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ هﻨﻮز هﻢ ﻧﺰدی‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم‪ .‬ﻣﺎ دﺧﺘﺮهﺎ ﺗﻮ اﯾﻦ ﺟﻮر ﻣﺴﺎﺋﻞ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺗﯿﺰﯾﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دوﺳﺘﺖ دارم‪ ،‬اﻧﺠﯽ ﮐﺎروِﻟﯽ ‪«.١٥٤‬‬‫»ﻣﻦ هﻢ دوﺳﺘﺖ دارم‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس ﯾﻠﻮ‪«.‬‬‫هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ و دﻣﺎغهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﻪ هﻢ ﻣﺎﻟﯿﺪﯾﻢ و ﻧﻔﺲهﺎﯾﻢ ﺗﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺎل او هﻢ‬‫هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ در زد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻧﺠﻼ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم وﻗﺘﺸﻪ دوﺳﺘﺖ ﺑﺮﻩ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫‪١٥٤ Carvelli‬‬‫هﻤﻪٔ دزدان درﯾﺎﯾﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫‪١١٩‬‬

‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﺗﻤﺎم ﻣﺪت اﺗﻮﺑﻮسﺳﻮاری ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﺑﺮهﻨﻪ و ﺑﺎ ﻣﻦ‬‫ﻟﻮﻟﯿﺪﻧﺶ روی ﺗﺨﺖ‪ ،‬و ﻣﺎدرش ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﻧﺎن در را ﻧﺸﺎﻧﻢ دادﻩ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﺪار ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬درﺑﺎرﻩٔ ﻓﯿﻠﻢ از ﻣﻦ ﺳﺆال ﮐﺮد و ﺟﻮاﺑﯽ را ﮐﻪ از‬‫ﻗﺒﻞ آﻣﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ دادم‪ ،‬و از ﻧﻘﺪی ﮐﻪ در ﺑِﯽ ﮔﺎردﯾﻦ در ﻣﻮردش ﺧﻮاﻧﺪﻩ‬‫ﺑﻮدم دزدﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻓﺘﺨﺎر‬‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﺣﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎرهﺎی ﮐﻠﻪ ﮔﻨﺪﻩ را ﺗﻮی ﺑﺎزی ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪،‬‬‫وادارﺷﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺣﺮفهﺎﯾﻢ ﮔﻮش ﺑﺪهﻨﺪ و ﺑﻪ ﺣﺮفهﺎی آن هﻤﻪ آدم دﯾﮕﺮ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ هﻤﺎن ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﮔﻮش ﺑﺪهﻨﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺧﻮاب‬‫رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ ﻣﺎﻣﺎن«‪ ،‬و ادای ﺗﺎب دادن ﯾﮏ ﺗﺒﺮ در هﻮا را درآورد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬‫ﮐﻔﺶ و ﺟﻮارﺑﻢ را ﭘﺎﯾﻢ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺑﻌﺪهﺎ ﻣﯽﮔﻦ آﻧﺠﻼ‪ ،‬ﭼﻪ دﺧﺘﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﮐﯽ ﻓﮑﺮش رو ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬اﯾﻦ هﻤﻪ ﺗﻮ ﺣﯿﺎط ﺧﻠﻮت ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺒﺮﺷﻮن رو‬‫ﺗﯿﺰ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺧﻨﺪﯾﺪم‪» .‬ﻧﻤﯽدوﻧﯽ وﺿﻌﺖ ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺎ ﻣﯽذاﺷﺘﻦ ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ‬‫ﯾﺎزدﻩ ﺗﻮ اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ‪«.‬‬‫او ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪«.١١:٤٥» :‬‬‫»وای ﻧﻪ!« ﭘﺮﯾﺪم و ﺑﻨﺪ ﮐﻔﺶهﺎﯾﻢ را ﺑﺴﺘﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺮو‪ ،‬ﺑﺪو و آزاد ﺑﺎش! ﻣﻮﻗﻊ رد ﺷﺪن از ﺧﯿﺎﺑﻮن هﺮ دو ﻃﺮف رو ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ!‬‫اﮔﺮ ﮐﺎری داﺷﺘﯽ زﻧﮓ ﺑﺰن! ﺣﺘﯽ ﺻﺒﺮ ﻧﮑﻦ ﺑﻐﻠﺖ ﮐﻨﻢ! اﮔﻪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎرﻩٔ دﻩ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪،‬‬‫ﺗﻮی دردﺳﺮ ﻣﯽاﻓﺘﯽ آﻗﺎ‪ .‬ﯾﮏ‪ .‬دو‪ .‬ﺳﻪ‪«.‬‬‫ﭘﺮﯾﺪم ﺗﻮی ﺗﺨﺘﺶ ﮐﻪ ﺳﺎﮐﺘﺶ ﮐﻨﻢ و روی او ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪم و آنﻗﺪر ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ ﮐﻪ از‬‫ﺗﻼش ﺑﺮای ﺷﻤﺮدن دﺳﺖ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬راﺿﯽ از ﭘﯿﺮوزﯾﻢ‪ ،‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ زﯾﺮ ﺑﻐﻞ ﺑﺎ ﺳﺮ و ﺻﺪا‬‫از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫♢‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺪس ﻣﯽزدم‪.‬‬‫رهﺒﺮ اﮐﺲﻧﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ اﺷﯿﺎء ﻓﻠﺰی وارد هﻮاﭘﯿﻤﺎ ﮐﻨﻢ‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﻣﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‬‫ﺑﭽﻪهﺎی اﮐﺲﻧﺖ‪ :‬آﻣﺮﯾﮑﺎ از ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﯿﺮون‬‫اﯾﻨﻬﺎ ﺗﯿﺘﺮهﺎی ﺧﻮب ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪهﺎﯾﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺑﻼﮔﻢ ﺑﮕﺬارم‪،‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺟﻮری ﮔﻨﺪ زدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ﺑﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﻣﻦ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﯾﺎ ﺟﻮﺟﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺪﻧﺮﯾﻨﺸﺎن ﮔﺰارﺷﮕﺮ‬‫ﻓﺎﮐﺲﻧﯿﻮز ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻇﺎهﺮاً ﺑﻌﺪ از هﻤﻪٔ آن ﺣﺮفهﺎ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و دﻩ دﻗﯿﻘﻪ ﮔﺰارش ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و دز ﻣﻮرد »ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﺠﺮﻣﺎﻧﻪٔ« ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻞ ﺳﺮﺳﺒﺪ‬‫ﺣﺮفهﺎﯾﺶ‪ ،‬ﮐﻪ در ﺗﻤﺎم ﮔﺰﯾﺪﻩهﺎی اﺧﺒﺎر آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬از اﯾﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد‪:‬‬‫»آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ اﺳﻤﯽ ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ اﺳﻢ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩام‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ اﺳﻢ اﯾﻦ‬‫ﺑﭽﻪهﺎی ﻟﻮس را ﺑﮕﺬارﯾﻢ ﮐﻠﻘﺎﻋﺪﻩ ‪ .١٥٥‬آﻧﻬﺎ در ﺟﺒﻬﻪٔ ﺧﻮدی ﮐﺎر ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ را اﻧﺠﺎم‬‫ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﭘﺎی ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎر هﻤﺪﯾﮕﺮ را دﯾﺪﻩﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ اﻧﺠﯽ‬‫ﻣﺴﻦﺗﺮ و ﻗﺪﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد ــ اﻧﺠﯽ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﭘﺪرش ﻗﺪﮐﻮﺗﺎﻩ ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﺑﻮدﻩ ــ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎی‬‫ﻋﯿﻨﮏ ﻟﻨﺰ در ﭼﺸﻢ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﻣﻮﻗﺘﺎً ﻣﻦ را در ردﻩٔ ﭘﺴﺮهﺎی ﺧﻮب ﻗﺮار‬‫دادﻩ‪ ،‬و ﻣﻦ از اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﻣﻤﻨﻮﻧﺶ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﮐﺎروﻟﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ آﻗﺎی ﯾﻠﻮ‪ «.‬از دﻓﻌﻪٔ اوﻟﯽ ﮐﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ و او را ﺧﺎﻧﻢ‬‫ﮐﺎروﻟﯽ ﺧﻄﺎب ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﯾﮏ رﺳﻢ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺑﺪل ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ دودل ﮐﻨﺎر در اﯾﺴﺘﺎدﻩام‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آم‪ .‬ﻣﺘﺸﮑﺮم ﮐﻪ اﺟﺎزﻩ دادﯾﻦ ﺑﯿﺎم ﺧﻮﻧﻪﺗﻮن‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬هﻤﯿﺸﻪ در اﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻪ روت ﺑﺎزﻩ‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮون‪«.‬‬‫و ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺠﯽ هﻢ ﻣﺘﺸﮑﺮم«‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﺑﺪم ﻣﯽآﻣﺪ از ﻃﻨﯿﻦ ﻟﻮﺳﯽ‬‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ داﺷﺖ‪ .‬وﻟﯽ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺎزی زد و ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫‪١٥٥ Cal-Quaeda‬‬‫‪١٢٠‬‬

‫ﻓﻬﺮﺳﺖ رﻓﻘﺎی ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری و ﺷﻤﺎرﻩﮔﯿﺮی ﺳﺮﯾﻊ ﺗﻠﻔﻦهﺎﺷﻮن رو ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬دﻧﺒﺎل‬‫اﺳﻢهﺎﯾﯽ ﻣﯽﮔﺮدن ﮐﻪ زﯾﺎد ﺗﮑﺮار ﻣﯽﺷﻦ‪ ،‬دﻧﺒﺎل اﻟﮕﻮهﺎی ﺗﮑﺮاری ﻣﯽﮔﺮدن‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻣﯽﺷﻪ ﺑﭽﻪهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی رو ﺑﮕﯿﺮن‪ .‬ﻣﺚ ﯾﻪ ﺳﻔﺮﻩ ﺗﻪ و ﺗﻮﺷﻮن رو درﻣﯽآرن‪«.‬‬‫ﺷﺎم اﻧﺠﯽ در ﺧﺎﻧﻪﻣﺎن را ﮐﻨﺴﻞ ﮐﺮدم و ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ اوﻗﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮی را آﻧﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪم‪ .‬ﺗﯿﻨﺎ‬‫ﺧﻮاهﺮ ﮐﻮﭼﮏ اﻧﺠﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﺮا »ﻣﻬﻤﺎن ﺳﺮﺧﺎﻧﻪ« ﺻﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺜﻼً ﻣﯽﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻬﻤﻮن‬‫ﺳﺮﺧﻮﻧﻪ هﻢ اﻣﺸﺐ ﺷﺎم اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ؟« از ﺗﯿﻨﺎ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬﻢ‬‫ﺑﻮد ﺑﯿﺮون و ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ رﻓﺘﻦ و ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ آدمهﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﻮد و ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻪ‬‫اﻧﺠﯽ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺷﺐ ﮐﻪ داﺷﺘﯿﻢ ﻇﺮف ﻣﯽﺷﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺧﺸﮏ ﮐﺮد و ﺑﺎ‬‫ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدی ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯽ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺧﻮاهﺮم دﯾﻮوﻧﻪﺗﻪ‬‫و ﻣﻦ هﻢ ازت ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺬار ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ :‬اﮔﻪ ﻗﻠﺒﺶ رو ﺑﺸﮑﻨﯽ‪ ،‬ﭘﯿﺪات‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺗﺨﻤﺎت رو ﻣﯽﮐﺸﻢ رو ﺳﺮت‪ .‬اﺻﻼً ﻣﻨﻈﺮﻩٔ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن دادم ﮐﻪ اﮔﺮ ﻗﻠﺐ اﻧﺠﯽ را ﺑﺸﮑﻨﻢ ﺧﻮدم ﭘﯿﺶ از او اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺧﻮاهﻢ‬‫ﮐﺮد‪ ،‬و او ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ وﻗﺘﯽﮐﻪ در اﯾﻦﻣﻮرد ﺗﻮاﻓﻖ داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﯿﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﻮاهﺮت دﯾﻮوﻧﻪﺳﺖ‪ «.‬هﻤﺎن وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ روی ﺗﺨﺖ اﻧﺠﯽ دراز ﮐﺸﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ و ﺑﻼگهﺎی اﮐﺲﻧﺖ را ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪:‬‬‫در اﮐﺲﻧﺖ ول ﻣﯽﭼﺮﺧﯿﺪﯾﻢ و ﺑﻼگهﺎ را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﯾﻢ‪.‬‬‫»اون ﻗﻀﯿﻪٔ ﺑﯿﻀﻪدان رو ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻧﻪ؟ اﺻﻼً ﺣﺎل ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽﮐﻨﻪ‪.‬‬‫ﻣﯽدوﻧﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻠﻤﻪٔ »ﺑﯿﻀﻪداﻧﻪ«‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻧﮕﯿﺮ‪«.‬‬‫ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻧﺪﯾﻢ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻨﻮ ﮔﻮش ﮐﻦ‪ :‬ﭘﻠﯿﺲ در ﻧﻈﺮ دارد اﯾﻦ هﻔﺘﻪ ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﺗﺎ ﺷﺸﺼﺪ ﻧﻔﺮ را‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ اﯾﻦ ﮔﺴﺘﺮدﻩﺗﺮﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪٔ هﻤﺎهﻨﮓ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن اﮐﺲﻧﺘﯽ ﺗﺎ‬‫ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪«.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻠﻮﺷﻮن رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ دارن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﺟﻢ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﺑﺪن ﻧﺘﺮﺳﯿﺪن؟ دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟«‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﯾﻢ از ﺗﺮس وادار ﺑﻪ‬‫ﺗﺴﻠﯿﻢﻣﻮن ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﻣﯽدهﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ــ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ اﮔﺮ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ وﻗﺘﯽ ــ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺑﺎز هﻢ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد‪،‬‬‫اﯾﻦ ﺗﻮﻟﻪهﺎ هﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺳﻌﻮدیهﺎ ﻣﻘﺼﺮ ﺧﻮاهﻨﺪﺑﻮد‪«.‬‬‫رهﺒﺮان ﺟﻨﺒﺶ ﺿﺪ ﺟﻨﮓ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺟﻨﺒﺶ ﻗﻼﺑﯽ ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮدﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ‬‫ﯾﺎروﯾﯽ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﻮی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن و ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺎ را ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ‬‫اﻋﺘﺒﺎر آﻧﻬﺎ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮی ﺧﻮدش را ﺑﺮﮔﺰار ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و اﻋﻼم ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺗﺪاﺑﯿﺮ‬‫اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ را دوﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز آرﻓﯿﺪ را ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻃﺮز ﮐﺎرش را ﻧﻤﺎﯾﺶ دادﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ آن ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦدزدی ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐ‬‫دادﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ هﻤﻪ هﺸﺪار دادﻧﺪ ﺣﻮاﺳﺸﺎن ﺟﻤﻊ ﺟﻮانهﺎی ﻣﺸﮑﻮک ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص آﻧﻬﺎ‬‫ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﺸﺎن در ﻣﻌﺮض دﯾﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺷﻮﺧﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﮐﺮواک را ﺗﻤﺎم ﮐﺮدم و ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪای‬‫در ﻣﻮرد ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﻋﺸﻖ‪ ،‬ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺳﺎل ‪ ٦٧‬ﮐﻪ ﺟﻨﺒﺶهﺎی ﺿﺪﺟﻨﮓ و هﯿﭙﯽهﺎ در‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻦ و ﺟﺮی ــ ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﺎن هﯿﭙﯽهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ ــ را ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﻮزﻩٔ هﯿﭙﯽ در هﺎﯾﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩهﺎ و‬‫آرﺷﯿﻮهﺎ دﯾﮕﺮی هﻢ در ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﮔﺸﺘﻦ در ﺷﻬﺮ آﺳﺎن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﺧﺮ هﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ روزی ﭼﻬﺎر ﺑﺎر ﺑﻬﻢ ﮔﯿﺮ‬‫دادﻧﺪ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯿﻢ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و از ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن‬‫ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬و ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﺎﻣﻪٔ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎوز ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺷﺪﻩام را ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺷﺎﻧﺲ آوردم‪ .‬هﯿﭻﯾﮏ ﺑﺎزداﺷﺘﻢ ﻧﮑﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻘﯿﻪٔ اﮐﺲﻧﺖ اﯾﻦﻗﺪر ﺧﻮشﺷﺎﻧﺲ‬‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ هﺮ ﺷﺐ ﺑﺎزداﺷﺘﯽهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی را اﻋﻼم ﻣﯽﮐﺮد‪» ،‬ﺳﺮدﺳﺘﻪهﺎ« و‬‫»ﻣﺄﻣﻮرﯾﻦ ﻣﺨﻔﯽ« اﮐﺲﻧﺖ‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ و هﺮﮔﺰ اﺳﻤﺸﺎن را ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪،‬‬‫هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺑﻮﮐﺶهﺎی آرﻓﯿﺪ و دﯾﮕﺮ وﺳﺎﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺟﯿﺐهﺎﯾﺸﺎن ﭘﯿﺪا ﺷﺪﻩ ﺑﻮد روی ﺻﻔﺤﻪٔ‬‫ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺑﻪ ﺻﻒ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﻋﻼم ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻓﺮاد از »اﺷﺨﺎﺻﯽ ﻧﺎم ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ«‪،‬‬‫»ﺷﺒﮑﻪٔ اﮐﺲﻧﺖ« را ﻟﻮ ﻣﯽدهﻨﺪ‪ ،‬و اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽرود ﺑﻪ زودی ﺑﺎزداﺷﺖهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬ﻧﺎم »‪ «M1k3y‬زﯾﺎد ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﻋﺎﺷﻖ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ و او ﺑﺎ هﻢ اﺧﺒﺎر ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬او از ﺧﻮﺷﯽ ﻣﯽﻏﺮﯾﺪ‬‫و ﻣﻦ ﺗﻮی ﺧﻮدم ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪم و در ﺳﮑﻮت زرد ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﯽ‬‫ﭼﻪ ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺑﭽﻪهﺎ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﻦ دﯾﺪﻩم ﭼﻪﺟﻮرﯾﻪ‪ .‬ﯾﮑﯽ دوﺗﺎﺷﻮن رو ﻣﯽﮔﯿﺮن و‬‫‪١٢١‬‬

‫ﮐﻔﺶهﺎﯾﻢ را ﭘﻮﺷﯿﺪم‪ .‬ﮐﯿﻔﻢ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬ﭘﯿﺎدﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫»ﭼﯽ؟ ﻧﻪ‪ ،‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬ﻧﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪﯾﻢ ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ ﺑﯿﻔﺘﻦ زﻧﺪان‪ .‬ﺗﻮ زﻧﺪاﻧﯽ‬‫ﻧﺸﺪی‪ .‬ﻣﻦ ﺷﺪم‪ .‬ﺑﺪﺗﺮ از ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﺪﺗﺮ از ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮر‬‫ﮐﻨﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺷﻪ ﮔﻔﺖ ﻗﻮﻩٔ ﺗﺨﯿﻞ ﮐﺎﻣﻼً ﺧﻼّﻗﯽ دارم‪«.‬‬‫»ﺑﺲ ﮐﻦ‪ ،‬ﺧﺐ؟ ﯾﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺟﺪی ﺑﺎش‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦ هﻤﻪ آدم رو‬‫ﻧﻤﯽﻓﺮﺳﺘﻢ زﻧﺪان‪ .‬اﮔﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬هﻮن ﮐﺴﯽ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ ون ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫»ﻣﻦ ﺟﺪﯾﻢ ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ اون آدمهﺎ ﻧﻤﯽدوﻧﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﯿﻔﺘﻦ زﻧﺪان؟ اوﻧﻬﺎ‬‫ﺑﻪ هﺪﻓﺸﻮن اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮ هﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ هﺪف اﻋﺘﻘﺎد داری‪ .‬اﯾﻦﻗﺪر ﺑﻬﺸﻮن اﻋﺘﻤﺎد ﺑﮑﻦ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽدوﻧﻦ دارن ﭼﯽﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮی اوﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺧﻄﺮهﺎﯾﯽ‬‫رو ﻗﺒﻮل ﺑﮑﻨﻦ و ﭼﻪ ﺧﻄﺮهﺎﯾﯽ رو ﻧﻪ‪«.‬‬‫»اﯾﻦ ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻮن اﮔﺮ ﻣﻦ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﻨﻦ‪ ،‬ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﻮ رهﺒﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟«‬‫»ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﻪ از ﻣﻦ راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﺑﺨﻮان ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﻧﺪم‪ .‬و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ‬‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ اﻣﻨﯿﺖﺷﻮن ﺑﺎ ﻣﻨﻪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻬﯽ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻢ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽﺷﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ اوﻟﯿﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪٔ دردﺳﺮ آﻣﺎدﻩٔ ﻓﺮار ﻣﯽﺷﯽ‪.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻣﯽﮐﻨﻢ از اﯾﻦ ﻣﯽﺗﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻦ ﺧﻮدت ﮐﯽ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﺧﻮدت ﻣﯽﺗﺮﺳﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ«‪ ،‬و ﺻﺎف ﻧﺸﺴﺘﻢ و از او ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫»واﻗﻌﺎً؟ ﮐﯽ ﺑﻮد وﻗﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد هﻮﯾﺖ ﺳﺮیاش ﻓﺎش ﺷﺪﻩ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺳﮑﺘﻪ ﮐﻨﻪ؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اون ﻓﺮق ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮدم ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﭼﺮا اﯾﻦﺟﻮری‬‫ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮدت ﭼﺮا اﯾﻦﺟﻮری ﻣﯽﮐﻨﯽ؟ ﺗﻮ ﭼﺮا ﻧﻤﯽﺧﻮای هﻤﻮن ﭘﺴﺮ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﺑﺎﺷﯽ‬‫ﮐﻪ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاهﺎ رو ﺷﺮوع ﮐﺮد؟«‬‫»اﯾﻦ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺧﻮدﮐﺸﯿﻪ‪«.‬‬‫»ﻣﻠﻮدرام آﺑﮑﯽ ﺑﭽﮕﻮﻧﻪ‪«.M1k3y ،‬‬‫»اﯾﻦ ﺟﻮری ﺻﺪام ﻧﮑﻦ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ ‪M1k3y‬؟ ﭼﺮا ﻧﻪ‪M1k3y ،‬؟«‬‫♢‬‫< ﭼﺮا ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﺟﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‬‫< ﻣﻦ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﭼﻪ ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮن رهﺒﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺎﻻ‬‫ﻓﺎﮐﺲﻧﯿﻮز هﺮ ﻓﮑﺮی ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬‫< وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪام ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﺎن ﮐﺎر درﺳﺘﯽ‬‫رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺷﻤﺎ هﻢ ﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﺟﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦ هﻔﺘﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ هﻔﺘﻪٔ ﺑﻌﺪ هﻢ ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩام‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ آنﻗﺪر ﺑﺎهﻮش هﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﻢ‬‫آزاد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ درد ﻣﯽﺧﻮرم ﺗﺎ ﺗﻮی زﻧﺪان‪ .‬آﻧﻬﺎ راهﯽ ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ‬‫ﺗﺎﮐﺘﯿﮏ ﻣﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺗﺎﮐﺘﯿﮏ ﺟﺪﯾﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﻣﻦ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪارد ﺗﺎﮐﺘﯿﮏ ﺟﺪﯾﺪ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﮐﺎر ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدن اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﯽﺷﻮد اﺳﻤﺶ را ﮔﺬاﺷﺖ‬‫ﺟﻢ ﮐﺮدن ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﺪ ﻗﺴﺮ درﺑﺮوﯾﺪ‪.‬‬‫< دﻟﯿﻞ دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﺮای ﺟﻢ ﻧﮑﺮدن هﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ از‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺘﺎن‪ ،‬و دوﺳﺘﺎن آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬‫دوﺳﺘﺎﻧﺘﺎن را‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ از اﮐﺲﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮم‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﺎو وﺣﺸﯽ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪﻩ و ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮان اﯾﻦ‬‫ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً آدم درﺳﺖ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫< وﻟﯽ وزارت اﻣﻨﯿﺖ اﺣﻤﻖ اﺳﺖ و ﻣﺎ ﺑﺎهﻮﺷﯿﻢ‪ .‬ﺟﻢ ﮐﺮدن ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﻮن ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ آﻧﻬﺎ ﺣﺘﯽ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺟﻠﻮی ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺑﭽﻪ را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻣﯽﺷﻮد آﻧﻬﺎ ﺑﺎهﻮشﺗﺮ از ﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ‬‫< ﺍﻭﻧﺎ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺎﻫﻮﺵﺗﺮ ﻧیﺴﺘﻨﺪ! ﻣﺎ ازﺷﻮن ﺑﺎهﻮشﺗﺮﯾﻢ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ هﻮش ﺑﻪ‬‫ﺧﺮج ﺑﺪﯾﻢ ‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ راهﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮی ﮐﺎرﺷﻮن اﺧﺘﻼل اﯾﺠﺎد ﮐﻨﯿﻢ‪،‬‬‫هﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮان ﻣﺘﺮﺳﮏ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮنهﺎی ﺷﻬﺮﻣﻮن ﺑﮑﺎرﻧﺪ‪..‬‬‫‪١٢٢‬‬

‫هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر هﻤﺪﯾﮕﺮ روی ﭘﯿﺎدﻩرو ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ هﻀﻢ ﮐﺮدم‪،‬‬‫و رهﮕﺬران ﻣﻮﻗﻊ رد ﺷﺪن از ﮐﻨﺎرﻣﺎن ﻗﯿﺎﻓﻪهﺎی ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟﻨﺴﯿﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدﻩ‪ ،‬و‬‫زﯾﺮ وزن ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯽای ﮐﻪ ﺑﺎ دل و رودﻩٔ ﺷﮑﺎﻓﺘﻪ ﮐﻨﺎرش روی ﺳﻨﮓﻓﺮش ﭘﯿﺎدﻩرو وﻟﻮ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ از ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎژﯾﮏ ﺷﺒﺮﻧﮓ روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻣﺶ‪ .‬رﻓﺘﻢ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬‫دﻟﻢ ﺑﺮای اﻧﺠﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫♢‬‫ﻣﻦ و اﻧﺠﯽ ﭼﻬﺎر روز ﺑﻌﺪ را هﻢ ﺑﺎ هﻢ ﺣﺮف ﻧﺰدﯾﻢ‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻌﻄﯿﻼت آﺧﺮ هﻔﺘﻪ را‪ ،‬و‬‫ﺑﻌﺪ زﻣﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺑﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﻢ‪ ،‬و هﺰار‬‫اﯾﻤﯿﻞ و ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﮐﻪ هﯿﭻﯾﮏ را ﻧﻔﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﮐﻼس ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬و دوﺷﯿﺰﻩ اﻧﺪرﺳﻦ ﺑﺎ ادﺑﯽ اﻏﺮاقﺷﺪﻩ و‬‫ﻃﻌﻨﻪ آﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﮔﻔﺖ‪ ،‬و ﺑﺎ ﻟﻄﺎﻓﺖ از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ »ﺗﻌﻄﯿﻼﺗﻢ« ﭼﻄﻮر ﮔﺬﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﭼﯿﺰ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻣﯽ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪای ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﭼﺎرﻟﺰ را ﺑﺸﻨﻮم‪.‬‬‫درﺳﻤﺎن در ﻣﻮرد ﻣﺎﻧﯿﻔﺴﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ‪ ١٥٦‬ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ ﺑﺮ ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﯿﺎ ﭼﯿﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ )دﺳﺖ ﮐﻢ ﺧﺎﻧﻢ اﻧﺪرﺳﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮداﺷﺘﯽ از آن‬‫اراﺋﻪ ﮐﺮد( و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺗﺤﺮﯾﮑﻢ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون‬‫ﺑﯿﺎﻧﺪازدم‪.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻼس ﺑﻪ ﻣﻦ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺮا ﯾﺎد ‪ M1k3y‬و اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻧﮕﺎﻩ هﻤﻪ‬‫ﺑﻪ او ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ هﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬دﻟﻢ ﺑﺮای اﻧﺠﯽ‬‫ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻘﯿﻪٔ روز را ﺑﯽ آنﮐﻪ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ اﺛﺮی از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﮕﺬارم ﺳﭙﺮی ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم‬‫هﺸﺖ ﮐﻠﻤﻪ هﻢ ﺣﺮف ﻧﺰدم‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون آﻣﺪم‪ ،‬از در ﻣﺪرﺳﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪم و ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﯿﺎﺑﺎن‬‫ﻣﯿﺸﻦ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﺧﺎﻧﻪٔ ﺑﯽﻣﻔﻬﻮمﻣﺎن رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫هﻨﻮز از در ﻣﺪرﺳﻪ درﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮان‬‫ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ هﻢﺳﻦ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺰرگﺗﺮ‪ .‬ﯾﮏ اوورﮐﺖ ﺑﻠﻨﺪ و ﭼﺮب و‬‫ﭼﯿﻠﯽ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ ﮔﺸﺎد و ﮐﺘﺎﻧﯽهﺎی درب و داﻏﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر از دﺳﺘﮕﺎﻩ‬‫ﭼﻮبﺑﺮی درﺷﺎن آوردﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮهﺎی ﺑﻠﻨﺪش ﺗﻮی ﺻﻮرﺗﺶ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و رﯾﺶ وزوزﯾﺶ‬‫در اﻣﺘﺪاد ﮔﺮدن در ﻋﺮقﮔﯿﺮی ﮐﻪ رﻧﮓ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﺤﻮ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫روی ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﻋﻘﺐ و ﺟﻠﻮ ﺗﺎب ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ‬‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ رﻓﯿﻖ‪ .‬ﻧﺪﯾﺪﻣﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰﯾﺖ ﺷﺪ؟«‬‫ﻣﻦ هﻢ ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ ﺟﺎﯾﯿﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫»ام‪ .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫او ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﯾﺴﺘﺎد و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬دﻧﺪانهﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﮑﺎندهﻨﺪﻩای ﺳﻔﯿﺪ و ﻣﺮﺗﺐ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﻨﯿﮏ دﻧﺪانﭘﺰﺷﮑﯽ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮﯾﻢ دراز ﮐﺮد و ﻗﻮی و‬‫ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ داد‪.‬‬‫»واﻗﻌﺎً ﻣﻌﺬرت ﻣﯽﺧﻮام‪ «.‬ﺻﺪاﯾﺶ هﻢ ﺷﻔﺎف و هﻮﺷﯿﺎر ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺷﺒﯿﻪ‬‫ﻣﺴﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﺧﺮ ﺷﺐ در ﻣﯿﺸﻦ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯿٰﺰﻧﻨﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﻟﺤﻨﺶ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩٔ ﻣﻄﻠﻊ ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯿﭻ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪارﻩ‪«.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ دﺳﺖ را دراز ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬زب ‪«.١٥٧‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﻣﯿﺪوارم ﯾﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎز هﻢ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺨﻮرﯾﻢ!«‬‫ﺧﻨﺪﻩﮐﻨﺎن‪ ،‬ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ ١٨٠ ،‬درﺟﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ دور ﺷﺪ‪.‬‬‫♢‬‫‪١٥٧ Zeb‬‬‫‪١٥٦ Manifest Destiny‬‬‫‪١٢٣‬‬

‫اﻣﻀﺎ‪ ،‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺎدﮔﯽ‪ ،‬از اﯾﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد‪ :‬زب‪.‬‬‫آن را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﮔﯿﺞ و ﺳﺮدرﮔﻢ ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪ را ﻗﺪم زدم‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬‫ﺑﺪون ﺳﻮژﻩٔ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ هﻢ ﮔﭗ زدﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻗﺪﯾﻢ‪ ،‬ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﻮض‬‫ﺷﻮد‪.‬‬‫از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و ﺗﻮی ﺻﻨﺪﻟﯽ اﺗﺎﻗﻢ وﻟﻮ ﺷﺪم‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎر هﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬دﻟﻢ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ‬‫وارد اﮐﺲﻧﺖ ﺷﻮم‪ .‬آن روز ﺻﺒﺢ ﭘﺒﺶ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺳﺮی زدﻩ ﺑﻮدم و دﯾﺪﻩﺑﻮدم ﯾﺎدداﺷﺘﻢ‬‫ﭼﻪ ﺟﻨﺠﺎل ﻋﻈﯿﻤﯽ ﻣﯿﺎن ﻣﻮاﻓﻘﺎن و ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﻖ از اﯾﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را از ورزش ﻣﻮرد‬‫ﻋﻼﻗﻪﺷﺎن ﻣﻨﻊ ﻣﯽﮐﺮدم دﻟﺨﻮر ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻧﺎت ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﻦ وﺳﻂ ﺳﻪ هﺰار ﭘﺮوژﻩٔ ﻧﯿﻤﻪﮐﺎرﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﻟﮕﻮ ﯾﮏ دورﺑﯿﻦ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺳﻮراخ ﺳﻮزﻧﯽ ‪ ١٥٨‬ﻣﯽﺳﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﯾﮏ دورﺑﯿﻦ‬‫دﯾﺠﯿﺘﺎل ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﺶ ﺗﻨﺒﺎن ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ و آرام‬‫آرام ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اوﻟﯿﻪاش ﺑﺎزﻣﯽﮔﺸﺖ و در ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﻨﻈﻢ ﺳﺒﺐ ﺑﺎز و ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﺎﺗﺮ‬‫ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻋﮑﺲﺑﺮداری هﻮاﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ اﻣﭙﻠﯽﻓﺎﯾﺮ ﻻﻣﭗ ﺧﻼء داﺷﺘﻢ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ در‬‫ﯾﮏ ﺣﻠﺐ ﮐﻬﻨﻪ و زﻧﮓزدﻩ و دﻧﺪاﻧﻪ دﻧﺪاﻧﻪٔ روﻏﻦزﯾﺘﻮن ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻋﺘﯿﻘﻪهﺎی ﺑﺎﺳﺘﺎنﺷﻨﺎﺳﯽ‬‫ﺑﻮد ﺳﻮارش ﻣﯽﮐﺮدم ــ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻗﻮﻃﯽ‬‫ﮐﻨﺴﺮو ﻣﺎهﯽ ﺗﻦ‪ ،‬ﯾﮏ دﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی داﻟﺒﯽ ‪ ٥.١‬و ﭘﺎﯾﻪای ﺑﺮای ﺗﻠﻔﻨﻢ ﺑﺴﺎزم‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﮐﺎرم اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ دورﺑﯿﻦ ﺳﻮراخ ﺳﻮزﻧﯽ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬ﭼﺴﺒﺎﻧﺪن‬‫ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ ﻗﻄﻌﺎت ﻟﮕﻮ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﻌﻠﯽ ﻣﻦ ﺟﻮر درﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﺳﺎﻋﺖ ﻣﭽﯽ و ﺣﻠﻘﻪٔ دو اﻧﮕﺸﺘﯽ ﺿﺨﯿﻤﻢ را ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﯿﻤﻮن و ﯾﮏ ﻧﯿﻨﺠﺎ را در ﺣﺎل‬‫ﻣﺒﺎرزﻩ ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد درآوردم و در ﺟﻌﺒﻪٔ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﯿﺮون‬‫رﻓﺘﻦ ﺗﻮی ﺟﯿﺐهﺎ و دور ﮔﺮدﻧﻢ ﻣﯽاﻧﺪارم ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮدم‪ :‬ﺗﻠﻔﻦ‪ ،‬ﮐﯿﻒ ﭘﻮل‪ ،‬ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب‪،‬‬‫ﭘﻮل ﺧﺮد‪ ،‬ﺑﺎﺗﺮی‪ ،‬ﮐﺎﺑﻞ ﺟﻤﻊﺷﻮ‪ ...‬هﻤﻪ را ﺗﻮی ﺟﻌﺒﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدم و دﯾﺪم ﭼﯿﺰی در دﺳﺘﻢ‬‫هﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآﯾﺪ آﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﮐﺎﻏﺬ‪ ،‬ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی و ﻧﺮم ﻣﺜﻞ ﭘﺎرﭼﻪٔ ﺣﺮﯾﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻨﺎرﻩهﺎی ﻧﺎﺻﺎف ﮐﻪ از ﯾﮏ ورق‬‫ﮐﺎﻏﺬ ﺑﺰرگﺗﺮ ﭘﺎرﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺎﻏﺬ از رﯾﺰﺗﺮﯾﻦ و دﻗﯿﻖﺗﺮﯾﻦ دﺳﺘﺨﻄﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ آن روز‬‫دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﭘﻮﺷﺒﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮدم و آن را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬هﺮ دو ﻃﺮف ﮐﺎﻏﺬ‪،‬‬‫از ﮔﻮﺷﻪٔ ﺑﺎﻻ و ﭼﭗ در ﯾﮏ ﺳﻤﺖ ﺗﺎ اﻣﻀﺎی ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻏﻮرﺑﺎﻗﻪای در ﮔﻮﺷﻪٔ ﭘﺎﯾﯿﻦ و راﺳﺖ‬‫ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫< ﻣﺎرﮐﻮس ﻋﺰﯾﺰ‬‫< ﺗﻮ ﻣﺮا ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﯽ وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬در ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬از وﻗﺘﯽ‬‫ﭘﻞ ﺑﯽ ﺑﺮﯾﺞ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪﻩام‪ .‬آن روز ﮐﻪ ﺗﻮ‬‫ﺑﺎ آن دﺧﺘﺮ آﺳﯿﺎﯾﯽ ﺣﺮف زدی و ﮐﺘﮏ ﺧﻮردی ﻣﻦ در ﺣﯿﺎط ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻮ‬‫ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﺮج دادی‪ .‬ﺧﻮش ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‪.‬‬‫< ﻓﺮدای آن روز آﭘﺎﻧﺪﯾﺲ ﻣﻦ ﺗﺮﮐﯿﺪ و ﮐﺎرم ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﺗﺨﺖ‬‫ﺑﻐﻠﯿﻢ ﭘﺴﺮی ﺑﻪ اﺳﻢ دارل ﺑﻮد‪ .‬هﺮ دوی ﻣﺎ ﻣﺪت زﯾﺎدی در ﺑﺨﺶ‬‫ﺑﻬﺒﻮدی ﺑﻮدﯾﻢ و ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺣﺎﻟﻤﺎن ﺧﻮب ﺷﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﭼﻨﺎن ﻣﺎﯾﻪٔ آﺑﺮورﯾﺰی‬‫ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ رهﺎﯾﻤﺎن ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫< اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ واﻗﻌﺎً ﮔﻨﺎهﮑﺎر ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬هﺮ روز از‬‫ﻣﺎ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽداﻧﻢ ﺗﻮ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽهﺎی آﻧﻬﺎ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮدﻩای‪.‬‬‫ﻓﺮض ﮐﻦ ﻣﺎﻩهﺎ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ و دارل هﻢﺳﻠﻮﻟﯽ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﯿﻢ‬‫ﺷﻨﻮد ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ در ﻣﻮرد ﭼﯿﺰهﺎی ﮐﻢ اهﻤﯿﺖ و ﺑﯽﭘﯿﺎﻣﺪ‬‫ﺣﺮف ﻣﯽزدﯾﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺷﺐهﺎ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺗﺨﺖ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﯾﻮاﺷﮑﯽ ﺑﺎ ﮐﺪ ﻣﻮرس‬‫ﺑﺮای هﻢ ﭘﯿﻐﺎم ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﯾﻢ )ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ روزهﺎی رادﯾﻮی آﻣﺎﺗﻮری‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﮏ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ دردم ﺧﻮاهﺪ ﺧﻮرد(‪.‬‬‫< اوﻟﺶ‪ ،‬ﺳﺆاﻻﺗﺸﺎن هﻤﺎن ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﭘﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺎر ﭼﻪ‬‫ﮐﺴﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻪﻃﻮر اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ‬‫راﺟﻊ ﺑﻪ اﮐﺲﻧﺖ از ﻣﺎ ﺳﺆال ﮐﺮدم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺎ هﺮﮔﺰ اﺳﻤﺶ را ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽﺷﺪ دﯾﮕﺮ ﻧﭙﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬‫< دارل ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ هﻤﺎﻧﻨﺪﺳﺎز آرﻓﯿﺪ‪ ،‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‪ ،‬هﻤﻪ ﺟﻮر ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی‬‫ﺑﺮاﯾﺶ آوردﻩاﻧﺪ و از او ﺧﻮاﺳﺘﻪاﻧﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ از اﯾﻨﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﭼﻄﻮر ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ آﻧﻬﺎ را دﺳﺘﮑﺎری ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬دارل از‬‫ﺑﺎزیهﺎﯾﺘﺎن و ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪.‬‬‫< ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً‪ :‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ در ﻣﻮرد دوﺳﺘﺎﻧﻤﺎن از ﻣﺎ ﺳﺆال ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﻪ‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ؟ ﭼﻪ ﺟﻮر آدمهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ؟ آﯾﺎ ﻋﻼﺋﻖ ﺳﯿﺎﺳﯽ‬‫‪١٥٨ Pinhole camera‬‬‫‪١٢٤‬‬

‫دارﻧﺪ؟ آﯾﺎ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻮی دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدﻩاﻧﺪ؟ ﺑﺎ ﭘﻠﯿﺲ ﭼﻄﻮر؟‬‫< اﺳﻢ زﻧﺪان را ﮔﺬاﺷﺘﻪاﯾﻢ ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ ‪ .١٥٩‬ﻣﻦ ﯾﮏ هﻔﺘﻪای هﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻩام و ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﺑﺪاﻧﺪ دﺧﺘﺮان و ﭘﺴﺮاﻧﺸﺎن وﺳﻂ‬‫ﺧﻠﯿﺞ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺷﺐهﺎ ﺻﺪای ﺧﻨﺪﻩ و ﺧﻮشﮔﺬراﻧﯽ ﻣﺮدم در‬‫ﺧﺸﮑﯽ را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫< ﻣﻦ هﻔﺘﻪٔ ﻗﺒﻞ درآﻣﺪم‪ .‬ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ﭼﻄﻮر‪ ،‬ﻣﺒﺎدا ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دﯾﮕﺮان ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ از راﻩ ﻓﺮار ﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫< دارل ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﭼﻄﻮر ﭘﯿﺪاﯾﺖ ﮐﻨﻢ و از ﻣﻦ ﻗﻮل ﮔﺮﻓﺖ وﻗﺘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‬‫هﺮ ﭼﻪ ﻣﯽداﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﻩام اﻧﮕﺎر از ﭘﺎرﺳﺎل از‬‫اﯾﻨﺠﺎ رﻓﺘﻪام‪ .‬هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺸﻮد از اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻣﯽرم‪ .‬ﮔﻮر ﺑﺎﺑﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎ‪.‬‬‫< ﻗﻮی ﺑﺎش‪ .‬آﻧﻬﺎ از ﺗﻮ ﻣﯽﺗﺮﺳﻨﺪ‪ .‬از ﻃﺮف ﻣﻦ ﻟﮕﺪی ﺣﻮاﻟﻪﺷﺎن ﮐﻦ‪ .‬ﮔﯿﺮ‬‫ﻧﯿﻔﺖ‪.‬‬‫< زب‬‫ﻓﻨﺪک را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻤﻮ دوﺑﺎرﻩ ﯾﺎدداﺷﺖ را ﺧﻮاﻧﺪم‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻬﺶ ﺑﺮﺳﻢ‪ ،‬دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻢ‬‫اﺷﮏ ﻣﯽرﯾﺨﺘﻢ‪ .‬هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﯾﺎدم آﻣﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮ ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺳﺆالهﺎﯾﺶ و ﺑﻮی ﮔﻨﺪ ﺷﺎش و‬‫ﺳﻔﺘﯽ ﺷﻠﻮارم از ادرار ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ در ﭘﺎرﭼﻪٔ ﮐﺘﺎﻧﯽ زﻣﺨﺖ‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫در اﺗﺎﻗﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻣﺎدرم در ﭼﻬﺎرﭼﻮب آن اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪای ﻧﮕﺮان ﻧﮕﺎهﻢ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﻪ ﻣﺪت آﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد؟‬‫ﺑﺎ ﺑﺎزو اﺷﮏ را از ﺻﻮرﺗﻢ ﭘﺎک ﮐﺮدم و دﻣﺎﻏﻢ را ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺎﻣﺎن‪ .‬ﺳﻼم‪«.‬‬‫او آﻣﺪ ﺗﻮی اﺗﺎق و ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد‪» .‬ﭼﯽ ﺷﺪﻩ؟ ﻣﯽﺧﻮای ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ؟«‬‫ﯾﺎدداﺷﺖ روی ﻣﯿﺰم ﺑﻮد‪.‬‬‫»از دوﺳﺖ دﺧﺘﺮﺗﻪ؟ هﻤﻪﭼﯽ ﻣﺮﺗﺒﻪ؟«‬‫راﻩ ﻓﺮاری ﻧﺸﺎﻧﻢ دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﺸﮑﻼﺗﻢ ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﺑﯿﻨﺪازم و‬‫او از اﺗﺎﻗﻢ ﺑﯿﺮون ﻣﯽرﻓﺖ و ﻣﺮا ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬دهﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم ﮐﻪ هﻤﯿﻦ را ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬و‬‫ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪:‬‬‫»ﻣﻦ زﻧﺪان ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﻧﻔﺠﺎر ﭘﻞ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﺗﻮ زﻧﺪان ﺑﻮدم‪«.‬‬‫هﻖهﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪش آﻣﺪ ﺷﺒﯿﻪ ﺻﺪای ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ ﺻﺪای ﯾﮏ ﺣﯿﻮان ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﺻﺪای اﻻغ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺟﻮر ﮔﺮﺑﻪٔ ﺑﺰرگ در ﺷﺐ‪ .‬ﭼﻨﺎن زار زدم ﮐﻪ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺳﻮﺧﺖ و درد‬‫ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬و ﺳﯿﻨﻪام ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺮا ﺗﻮی ﺑﻐﻠﺶ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺖ‪ ،‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮدم ﺑﻐﻠﻢ ﻣﯽﮐﺮد‪،‬‬‫و ﻣﻮهﺎﯾﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد و در ﮔﻮﺷﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد و ﺗﮑﺎﻧﻢ داد‪ ،‬آرام آرم‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ‪ ،‬هﻖ هﻘﻢ‬‫آرام ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮏ ﻟﯿﻮان آب ﺑﺮاﯾﻢ آورد‪ .‬ﻟﺒﻪٔ ﺗﺨﺘﻢ ﻧﺸﺴﺘﻢ و او ﭘﺸﺖ‬‫ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮم ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻦ هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬‬‫هﻤﻪﭼﯿﺰ را‪.‬‬‫ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮش را‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺧﻮاﻧﺪن ﯾﺎدداﺷﺖ را ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ رﺳﺎﻧﺪم اﺷﮏ در ﺟﺸﻤﺎﻧﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ در‬‫ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮم ﯾﮏ ﻓﻨﺪک ﯾﮏﺑﺎر ﻣﺼﺮف داﺷﺘﻢ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﺑﺮای آب ﮐﺮدن ﭘﻮﺷﺶ ﻣﺤﺎﻓﻆ‬‫ﺳﯿﻢهﺎ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و آن را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﮐﻨﺎر ﯾﺎدداﺷﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‬‫ﮐﻪ اﯾﻦﻗﺪر را ﺑﻪ زب ﻣﺪﯾﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﯾﺎدداﺷﺖ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم و اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﻢ دﯾﮕﺮ‬‫هﯿﭻﮐﺲ آن را ﻧﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا ﺳﺒﺐ ﺷﻮد هﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬آﻧﻬﺎ دوﺑﺎرﻩ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺷﻌﻠﻪ را ﻧﺰدﯾﮏ ﯾﺎدداﺷﺖ ﺑﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫دارل‪.‬‬‫ﺑﺎ آن هﻤﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت اﮐﺲﻧﺖ و اﻧﺠﯽ و وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد او هﻢ وﺟﻮد‬‫دارد‪ .‬او ﺑﻪ ﯾﮏ روح ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ دوﺳﺘﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن ﮐﺮدﻩ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪٔ‬‫دﯾﮕﺮی رﻓﺘﻪ‪ .‬ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺪت‪ ،‬آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ از او ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬از او ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‬‫ﺧﺒﺮﭼﯿﻨﯽ ﻣﺮا ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ و ﭼﻮن اﮐﺲﻧﺖ و ﺟﻤﺮهﺎ را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺗﺸﺮﯾﺢ ﮐﻨﺪ‪ .‬او در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ‬‫ﮔﻨﺞ در آن ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﺘﺮوﮐﻪ در ﻣﯿﺎﻧﻪ راﻩ ﮔﺴﺘﺮﻩٔ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪﻩٔ ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ ﺑﻮد او ﺑﻪ‬‫ﻗﺪری ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺷﻨﺎ ﭘﯿﺸﺶ ﺑﺮوم‪.‬‬‫‪١٥٩‬ﮔﯿﺘﻤﻮ ﻣﺨﻔﻒ »ﮔﻮاﻧﺘﺎﻧﻤﻮ«‪ ،‬ﻧﺎم زﻧﺪاﻧﯽ اﺳﺖ ﺑﺪﻧﺎم از زﻣﺎن ﺟﻮرج ﺑﻮش‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از دﺳﺘﮕﯿﺮﺷﺪﮔﺎن‬‫»ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺗﺮورﯾﺴﻢ« ﺑﻪ ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺪون دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی در آنﺟﺎ ﻧﮕﺎﻩ داﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫‪١٢٥‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٦‬‬‫هﺮ ﻃﻮر ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﯽ‪ .«.‬ﺑﺎ ﺗﺤﮑﻢ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﮐﺮد‪» :‬ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﯽ‪«.‬‬‫»ﻣﯽﮔﻢ‪«.‬‬‫»وﻟﯽ اول ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﺪرت ﺑﮕﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن اوﻟﺶ ﺷﻮﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮐﻼً ﺑﯽﺧﯿﺎل ﺷﺪ‬‫و ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ دهﺎن ﺑﺎز ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ از ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽهﺎ‪ ،‬ﺧﯿﺲ ﮐﺮدن ﺧﻮدم‪ ،‬ﮐﯿﺴﻪای ﮐﻪ روی‬‫ﺳﺮم ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و دارل ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﮔﻮش داد‪ .‬ﯾﺎدداﺷﺖ را ﻧﺸﺎﻧﺶ دادم‪.‬‬‫»ﭼﺮا ــ ؟«‬‫در اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪٔ ﺗﮏ ﺳﯿﻼﺑﯽ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺗﻬﻤﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺷﺐ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدم‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺷﺠﺎﻋﺖ اﯾﻦ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻣﻮﺿﻮع واﻗﻌﺎً ﭼﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ‬‫واﻗﻌﺎً ﭼﺮا ﻣﺒﺎرزﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬و ﭼﻪ ﭼﯿﺰی واﻗﻌﺎً ﻣﻮﺟﺐ ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﻧﻬﻔﺘﻪ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫♢‬‫ﺑﺎﺑﺎ دﯾﮕﺮ وﻗﺖ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ .‬در ﻣﯿﺎن ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﻣﺸﺎورﻩاش ــ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﺸﺘﺮی ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎی اﺳﺘﺨﺮاج دادﻩ در ﺷﺒﻪﺟﺰﯾﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﺎرﺷﺎن ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩﺑﻮد ــ و راﻩ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺎ ﺑﺮﮐﻠﯽ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد هﺮ وﻗﺘﯽ از ‪ ٦‬ﻋﺼﺮ ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪﺷﺐ ﺑﻪ‬‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬‫اﻣﺸﺐ ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ او ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬او ﭼﯿﺰی ﮔﻔﺖ و‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﻓﻘﻂ ﺗﮑﺮار ﮐﺮد‪ :‬هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻣﺎ در اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ و ﯾﺎدداﺷﺖ ﺑﯿﻨﻤﺎن روی ﻣﯿﺰ‬‫ﻋﺴﻠﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬‫دﻓﻌﻪٔ دوم ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدن آﺳﺎنﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎر راز ﺳﺒﮏﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﺷﺎخ و ﺑﺮگ‬‫ﻧﺪادم‪ .‬ﭼﯿﺰی را ﭘﻨﻬﺎن ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﺧﻮدم را ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ اﺻﻄﻼح ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪن را ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم وﻟﯽ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺮای ﺧﻮدم ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪ‬‫ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ‪ .‬ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ راز ﻣﺮا ﮐﺜﯿﻒ و روﺣﻢ را آﻟﻮدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮا هﺮاﺳﺎن و‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖزدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻪ هﻤﻪٔ آن ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﯽ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻣﺜﻞ ﺳﯿﺦ ﺻﺎف ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را اﻧﮕﺎر از ﺳﻨﮓ ﺗﺮاﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫ﯾﺎدداﺷﺖ را ﺑﻪ دﺳﺘﺶ دادم‪ ،‬دو ﺑﺎر آن را ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫هﺮ ﻃﻮر ﺑﻮد ﻧﻔﺴﯽ را ﭘﺎﯾﯿﻦ دادم‪.‬‬‫»ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ اﮔﻪ ﺣﺮﻓﺶ رو ﺑﺰﻧﻢ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪم زﻧﺪان‪ .‬ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﭼﻨﺪ روز‪ .‬ﺑﺮای‬‫هﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﻣﻦ ــ ﻣﻦ ﺗﺮﺳﯿﺪم‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺪت زﯾﺎدی ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﺪ ﭘﯿﺸﻢ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ‪» ،‬ﭘﺪر دارل ﭼﯽ؟«‬‫ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﯿﻞ ﺑﺎﻓﺘﻨﯽ ﺗﻮی ﺳﯿﻨﻪام ﻓﺮو ﮐﺮدﻩ ﯾﺎﺷﺪ‪ .‬ﭘﺪر دارل‪ .‬ﻻﺑﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬‫ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ دارل ﻣﺮدﻩ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدﻩ‪.‬‬‫و آﯾﺎ ﻧﻤﺮدﻩ ﺑﻮد؟ ﭘﺲ از ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻮﺳﻂ وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬آﯾﺎ دﯾﮕﺮ‬‫هﯿﭻوﻗﺖ وﻟﺶ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ؟‬‫وﻟﯽ زب درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دارل هﻢ درﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ و اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ‬‫ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ درﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻬﺶ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪«.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﺎﻣﺎن داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬او آﺳﺎن ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽاﻓﺘﺎد‪ .‬ﯾﮏ ﺧﺎﺻﯿﺖ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ‬‫ﺑﻮد‪ .‬هﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ هﻖهﻖهﺎی ﺳﮑﺴﮑﻪآﻟﻮدش ﺗﻠﺦﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬‫‪١٢٦‬‬

‫در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ‪ ،‬داﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ ﺧﺎﻧﻪٔ ﭘﺪر دارل‪ .‬ﻣﻦ هﯿﭻوﻗﺖ واﻗﻌﺎً ﺑﺎ ﭘﺪردارل راﺣﺖ‬‫ﻧﺒﻮدﻩام‪ ،‬او ﻗﺒﻼً ﺑﯽﺳﯿﻢﭼﯽ ﻧﯿﺮوی درﯾﺎﯾﯽ ﺑﻮد و ﺧﺎﻧﻪاش را ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ ﻣﻨﻈﻢ ادارﻩ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ دارل ﺑﭽﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﮐﺪ ﻣﻮرس ﯾﺎد دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﺎﺣﺎل ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﯾﮑﯽ از ﻧﮑﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻧﺎﻣﻪٔ زب را ﺑﺎور ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد ﭼﯿﺰهﺎی ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ‬‫از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺪ ﻣﻮرس‪ ،‬ﭘﺪر دارل اﻧﻀﺒﺎط ﻧﻈﺎﻣﯽ دﯾﻮاﻧﻪﮐﻨﻨﺪﻩای داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ آن ﻋﻼﻗﻪ دارد‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﺻﺮار ﺑﻪ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن ﺗﺨﺖهﺎ ﺑﻪ روش‬‫ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﯽ و دو ﺑﺎر اﺻﻼح ﺻﻮرت در روز‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ ﻃﺎﻗﺖ دارل ﺑﯿﭽﺎرﻩ را ﻃﺎق ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف در ورودی ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﭘﺮﺳﯿﺪ‪» :‬ﮐﺠﺎ ﻣﯽری؟«‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻟﺮزان ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺪم ﺑﺰﻧﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ و ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻌﺬب ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﯾﻢ او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدد‪.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ در ﺳﺮ ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﺬرد‪ .‬او ﭘﺲ از ﺑﻤﺐﮔﺬاری ﺧﯿﻠﯽ ﻓﺮق ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد و از ﮔﻔﺘﻪهﺎی ﻣﺎﻣﺎن ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ آن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﺪﻩ روزهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺮدﻩام‪ .‬اﻋﺘﻘﺎد ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﭘﺴﺮش را ﮐﺸﺘﻪاﻧﺪ و‬‫هﻤﯿﻦ دﯾﻮاﻧﻪاش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻗﺪری دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻪ هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺧﻮب‬‫ﺗﻮی ﺻﻒ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ و اﺟﺎزﻩ دهﺪ او را ﮐﻨﺘﺮل و هﺪاﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮد اﯾﻦ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﻣﺮا زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﻮدﻩ‬‫ﮐﻪ ﺑﭽﻪهﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ را در ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ ﮔﺮوﮔﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش را‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ‬‫ﮔﻨﺞ ﺑﻮد‪ .‬ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺎﯾﻖ دﻩ دﻗﯿﻘﻪ از ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟‬‫ﺑﺎﺑﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯽﺗﺮ از آن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﮐﻪ در هﻤﻪٔ ﻋﻤﺮش ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻏﺮﯾﺪ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻣﯽﮔﻔﺘﯽ!«‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺧﻮدش را ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و او ﺣﺎﺋﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬از دﺳﺖ ﻣﺎرﮐﻮس ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ‬‫ﺑﺸﯽ‪ .‬آدمدزدی و ارﻋﺎب ﮐﺎر اون ﻧﺒﻮد‪«.‬‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﭘﺎﯾﺶ را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪» .‬ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﺎرﮐﻮس ﻧﻤﯽاﻧﺪازم‪ .‬دﻗﯿﻘﺎً‬‫ﻣﯽدوﻧﻢ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﮐﯿﻪ‪ .‬ﺧﻮدم‪ .‬ﺧﻮدم و اون وزارت اﻣﻨﯿﺖ اﺣﻤﻖ‪ .‬ﮐﻔﺶهﺎﺗﻮن رو ﺑﭙﻮﺷﯿﻦ‪،‬‬‫ﮐﺘﺘﻮن رو ﺑﺮدارﯾﺪ‪«.‬‬‫»ﮐﺠﺎ ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ؟«‬‫»دﯾﺪن ﭘﺪر دارل‪ .‬ﺑﻌﺪش هﻢ ﺧﻮﻧﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ «.‬ﻣﺎﻩهﺎ ﺑﻮد ﺧﺎﻧﻪٔ دارل ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ در ﻃﻮل ﺳﺎلهﺎ آنﻗﺪر ﻋﻤﺮم را‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﺳﭙﺮی ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺸﻨﺎﺳﻤﺶ‪.‬‬‫♢‬‫ﺳﻪ ﻧﻔﺮی ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪٔ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﺎﺷﯿﻦ اﯾﺴﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ‬‫ﻣﯽرود زﻧﮓ در را ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﺧﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻣﺎدر دارل هﻢ زﯾﺎد از ای ﮐﺎرهﺎ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ ،‬و وﻗﺘﯽ دارل دﻩ ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻧ ٔﻪ‬‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرش در ﻣﯿﻨﻪﺳﻮﺗﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ــ دارل ﺗﺎﺑﺴﺘﺎنهﺎ و ﮐﺮﯾﺴﻤﺲهﺎ را أﻧﺠﺎ ﺳﭙﺮی‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬و ﭘﺲ ﮐﻠﻪٔ ﺑﺎﺑﺎ را ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻋﻀﻼت‬‫ﮔﺮدﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎﻻ ﻣﯽﭘﺮﯾﺪﻧﺪ در ﺣﯿﻨﯽ ﮐﻪ دﻧﺪانهﺎﯾﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺳﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺎزوی ﺑﺎﺑﺎ را در دﺳﺘﺶ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﯿﭻﮐﺲ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺗﺴﻠﯽ ﺑﺪهﺪ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ اﮔﺮ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﻟﻮ‪ .‬ﯾﺎ ﺑﻪ ون‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ اﻣﺮوز ﺑﻪ آﺧﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﭘﯿﭻهﺎی ﺗﻨﺪی ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﺤﻠﻪ »ﺗﻮﺋﯿﻦ ﭘﯿﮑﺲ« ‪ ،١٦٠‬ﻣﺤﻞ ﮐﻠﺒﻪای ﮐﻪ دارل‬‫ﺑﺎ ﭘﺪرش در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻻﺑﺪ ﺗﻮ ذهﻨﺶ ﭘﺴﺮش رو ﺑﻪ‬‫ﺧﺎک ﺳﭙﺮدﻩ‪ «.‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺷﺐهﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ ،‬ﺗﻮﯾﻦ ﭘﯿﮑﺲ را ﻣﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ‬‫ﺑﺎر ﮐﻪ ﭘﯿﭽﯽ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬درﻩهﺎی ﺷﻬﺮ را ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﻤﺎن ﮔﺴﺘﺮدﻩ‬‫ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺎﺳﻪهﺎﯾﯽ ﭘﺮ از ﭼﺮاغهﺎی ﭼﺸﻤﮏزن ﮐﻪ در ﻣﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﮑﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ‪.‬‬‫»هﻤﯿﻦ ﺧﻮﻧﻪﺳﺖ؟«‬‫زﻧﮓ را زدم و هﻤﻪ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪای در ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺲهﺎﯾﻤﺎن را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‬‫ﻣﻦ اﺳﻢ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد را ﺟﺎﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﮐﺠﺎ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‬‫ﺷﺎﯾﺪ از دوﺳﺘﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ درﺳﺖ ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﮐﯿﺴﺖ‪.‬‬‫‪١٦٠ Twin Peaks‬‬‫‪١٢٧‬‬

‫ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮔﻨﮓ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ ،‬راﺳﺘﺶ ﻗﻬﻮﻩ ﻧﺪارم ﮐﻪ ﺗﻌﺎرﻓﺘﻮن ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻓﺮدا ﺑﺮام ﺧﺮﯾﺪ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻦ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﻻن ﭼﻨﺪان ﭼﯿﺰی‪«...‬‬‫ﭘﺪرم ﮔﻔﺖ‪» :‬ران‪ .‬ﮔﻮش ﮐﻦ‪ .‬ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﯿﻢ‪ ،‬و ﺷﻨﯿﺪﻧﺶ آﺳﻮن‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫در ﺣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻣﯽزدم او ﻣﺜﻞ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﯾﺎدداﺷﺖ‬‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬آن را ﺧﻮاﻧﺪ ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺧﻮاﻧﺪش‪ .‬آن را ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﭘﺲ داد‪.‬‬‫داﺷﺖ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪.‬‬‫»اون ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دارل زﻧﺪﻩﺳﺖ‪ .‬دارل زﻧﺪﻩﺳﺖ و ﺗﻮ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ زﻧﺪاﻧﯿﻪ‪«.‬‬‫او ﻣﺸﺘﺶ را ﺗﻮی دهﺎﻧﺶ ﻓﺮو ﮐﺮد و ﻧﺎﻟﻪٔ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﭘﺪرم ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﯾﻪ دوﺳﺘﯽ دارﯾﻢ‪ .‬ﺑﺮای ﺑِﯽ ﮔﺎردﯾﻦ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻪ‪ .‬ﯾﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺤﻘﻘﻪ‪«.‬‬‫ﭘﺲ اﯾﻦ اﺳﻢ را از اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎی هﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪٔ ﻣﺠﺎﻧﯽ ﮔﺎردﯾﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫ﺗﻮﺳﻂ روزﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ و اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺳﺮﻗﺖ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد از اول ﺗﺎرﯾﺦ‬‫آﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻃﺮﻩٔ ﻣﺤﻮی از ﺷﺎﻣﯽ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﭽﻪ ﺑﻮدم ﺑﺎ او ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدم ﯾﺎدم ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎدرم ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻻن دارﯾﻢ ﻣﯽرﯾﻢ اوﻧﺠﺎ‪ .‬هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﻣﯽآﯾﯽ ران؟ ﻣﯽﺧﻮای ﻣﺎﺟﺮای دارل‬‫رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯽ؟«‬‫او ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﻮی دﺳﺖهﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻔﺲهﺎی ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ ..‬ﺑﺎﺑﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد‬‫دﺳﺘﺶ را روی ﺷﺎﻧﻪاش ﺑﮕﺬارد‪ ،‬وﻟﯽ آﻗﺎی ﮔﻼور ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ آن را ﭘﺲ زد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮدم رو ﺗﺮ و ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺑﺪﯾﻦ‪«.‬‬‫آﻗﺎی ﮔﻼور وﻗﺘﯽ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪٔ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻣﺮد دﯾﮕﺮی ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﺻﻼح ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮد و ﻣﻮهﺎﯾﺶ را ﺑﺎ ژل ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﯾﮏ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ارﺗﺸﯽ اﺗﻮﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﺎ ﯾﮏ ردﯾﻒ ﻣﺪال‬‫رﻧﮕﺎرﻧﮓ روی ﺳﯿﻨﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﻠﻪهﺎ اﯾﺴﺘﺎد و ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﺑﻪ آن اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪.‬‬‫»در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻟﺒﺎس ﺗﻤﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻮﺷﯿﺪن ﻧﺪارم‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم رﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻬﯿﻦ ﮐﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺖ ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮﻩ‪«.‬‬‫او و ﺑﺎﺑﺎ ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و ﻣﻦ ﻋﻘﺐ ﭘﺸﺖ ﭘﺪر دارل ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬از ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻤﯽ ﺑﻮی آﺑﺠﻮ‬‫ﻣﯽداد‪ ،‬اﻧﮕﺎر از ﻣﻨﺎﻓﺬ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽزد‪.‬‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬دوﺑﺎرﻩ زﻧﮓ زدم‪ .‬ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﺪر دارل در ورودی ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺑﻮد‪ ،‬و ﭼﺮاغ روﺷﻨﯽ‬‫در اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮای ﺑﺎر ﺳﻮم زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ در ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس؟« ﭘﺪر دارل اﺻﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽآوردم ﻧﺒﻮد‪ .‬رﺑﺸﺶ را ﻧﺘﺮاﺷﯿﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﯾﮑﺴﺮﻩٔ ﻣﻨﺰل و ﭘﺎهﺎی ﺑﺮهﻨﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﺧﻦهﺎی دراز و ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮخ‪ .‬ﭼﺎق ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬و ﻏﺒﻐﺐ ﻧﺮﻣﯽ زﯾﺮ ﻓﮏ ﻣﺤﮑﻢ ارﺗﺸﯿﺶ آوﯾﺰان ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮهﺎی ﮐﻢﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ هﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ‬‫و ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آﻗﺎی ﮔﻼور‪ «.‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﭘﺴﺖ ﺳﺮم در درﮔﺎﻩ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎدرم ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ران‪«.‬‬‫ﭘﺪرم ﮔﻔﺖ‪» :‬ران‪«.‬‬‫»ﺷﻤﺎ هﻢ اﯾﻨﺠﺎﯾﯿﺪ؟ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻩ؟«‬‫»ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﯿﺎﯾﯿﻢ ﺗﻮ؟«‬‫♢‬‫اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺒﯿﻪ آن ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑﺨﺶهﺎی ﺧﺒﺮی ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺒﺶ از آن ﮐﻪ هﻤﺴﺎﯾﻪهﺎ‬‫ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺑﭽﻪهﺎ ﯾﮑﯽ دو ﻣﺎﻩ زﻧﺪاﻧﯿﻨﺪ‪ :‬ﺟﻌﺒﻪهﺎی ﺧﺎﻟﯽ ﻏﺬاهﺎی ﻣﻨﺠﻤﺪ‪ ،‬ﻗﻮﻃﯽ‬‫ﺧﺎﻟﯽ آﺑﺠﻮ و ﭘﺎﮐﺖ ﺧﺎﻟﯽ آبﻣﯿﻮﻩ‪ ،‬ﮐﺎﺳﻪهﺎی ﮐﭙﮏزدﻩٔ ﻏﻼت ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬و ﺗﻮدﻩهﺎی روزﻧﺎﻣﻪ‪.‬‬‫ﺑﻮی ﮔﻨﺪ ﺷﺎش ﮔﺮﺑﻪ ﻣﯽآﻣﺪ و آت و آﺷﻐﺎل زﯾﺮ ﭘﺎﯾﻤﺎن ﺧﺮد ﻣﯽﺷﺪ و ﺻﺪا ﻣﯽداد‪ .‬ﺑﻮ‬‫ﺣﺘﯽ ﺟﺪا از ﺷﺎش ﮔﺮﺑﻪ هﻢ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺗﻮاﻟﺖ ﻋﻤﻮﻣﯽ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ اﺗﻮﺑﻮس‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻣﻼﻓﻪٔ ﭼﺮک و ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﺑﺎﻟﺶ ﭘﺮ ﻟﮑﻪ روی ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و از ﺗﻮرﻓﺘﮕﯽهﺎی‬‫ﮐﻮﺳﻦهﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد زﯾﺎد روﯾﺸﺎن ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪٔ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺳﮑﻮت آﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬ﺧﺠﺎﻟﺖ هﻤﻪٔ اﺣﺴﺎﺳﺎت دﯾﮕﺮ را ﺗﺤﺖ‬‫ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺧﻮد ﻗﺮار دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪر دارل اﻧﮕﺎر دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮد‪.‬‬‫آرام آرام‪ ،‬ﻣﻼﻓﻪهﺎ را از روی ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﮐﻨﺎر زد و ﺳﺘﻮن ﺳﯿﻨﯽهﺎی ﻏﺬای ﭼﺮب و ﭼﯿﻠﯽ‬‫را از روی ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد‪ ،‬و آن ﻃﻮر ﮐﻪ از ﺻﺪا ﺑﺮﻣﯽآﻣﺪ‪،‬‬‫ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ او هﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬‫‪١٢٨‬‬

‫♢‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﭼﺮا‪ «.‬آﻗﺎی ﮔﻼور از ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬‬‫ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ورودی ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺧﺎﻧﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺎﺗﻔﻮرد ﭘﯿﭽﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻧﯿﻤﻪﺷﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬او‬‫ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ‪ ،‬در »ﻣﺎﻧﺘﯿﻦ وﯾﻮ« ‪ ١٦١‬زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و ﻣﺎ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در اﺗﻮﺑﺎن‬‫‪ ١٠١‬ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺎ هﻢ ﺣﺮف ﻧﺰدﯾﻢ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی ﺷﺮﮐﺖهﺎی ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ‬‫ﮐﻨﺎر ﺑﺰرﮔﺮاﻩ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﮐﻨﺎرﻣﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ ﺑﺎ ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎی ﺣﻮﻣﻪﻧﺸﯿﻨﯽ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت در ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﻣﯽدﯾﺪم‪ .‬ﮐﻠﯽ آزادراﻩ و ﺗﻘﺴﯿﻢﺑﻨﺪی ﺧﺎﻧﻪهﺎی ﻋﯿﻦ هﻢ‪،‬‬‫ﺷﻬﺮکهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ در ﭘﯿﺎدﻩروهﺎﯾﺶ ﭼﺮخدﺳﺘﯽ ﺧﺮﯾﺪﺷﺎن را هﻞ ﻧﻤﯽدادﻧﺪ ــ‬‫ﺣﺘﯽ ﭘﯿﺎدﻩروﯾﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد!‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻗﺎی ﮔﻼور ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﺎراﺑﺎرا اﺳﺘﺎﺗﻔﻮرد ﺗﻠﻔﻦ زدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﻮاب ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺎﻣﺎن ﭼﻨﺎن ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻮدﻧﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد و از‬‫ﺑﯿﺪار ﮐﺮدن او ﺧﺠﺎﻟﺖزدﻩ ﻧﺸﺪ‪ .‬در ﻋﻮض‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد‬‫ﭼﯿﺰی ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ رو در رو ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺎﺗﻔﻮرد رﺳﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ ﻓﮑﺮم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺎﻧﻪٔ »ﺑﺮِﯾﺪی‬‫ﺑﺎﻧﭻ« ‪ ١٦٢‬اﺳﺖ ــ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪٔ روﺳﺘﺎﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﺎ ﯾﮏ دﯾﻮار ﮐﻮﺗﺎﻩ آﺟﺮی در ﺟﻠﻮ و ﯾﮏ ﺣﯿﺎط‬‫ﺗﺮ و ﺗﻤﯿﺰ و ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺮﺑﻌﯽ‪ .‬روی دﯾﻮار ﯾﮏ ﺟﻮر ﻃﺮح آﺑﺴﺘﺮﻩٔ ﮐﺎﺷﯽﮐﺎری داﺷﺖ‪ ،‬و ﯾﮏ‬‫آﻧﺘﻦ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﯾﻮاچاف ﻣﺪل ﻗﺪﯾﻤﯽ از ﭘﺸﺖ آن ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺪم زﻧﺎن ﺗﺎ ورودی‬‫ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﯿﻢ و دﯾﺪﯾﻢ ﭼﺮاغهﺎﯾﯽ آن ﺗﻮ روﺷﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﯿﻢ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﯿﻢ در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﻢﺳﻦ ﭘﺪر و‬‫ﻣﺎدر ﻣﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ زن ﻗﺪﺑﻠﻨﺪ و ﻻﻏﺮ ﺑﺎ دﻣﺎغ ﻋﻘﺎﺑﯽ و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺗﯿﺰ ﮐﻪ روی ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﻠﯽ‬‫ﭼﺮوک ﺧﻨﺪﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ آنﻗﺪر هﯿﭙﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺑﻮﺗﯿﮏهﺎی‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟﻨﺴﯿﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﻠﻮز ﭘﺸﻤﯽ ﺳﺮخﭘﻮﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ روی راﻧﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﻋﯿﻨﮏ ﮐﻮﭼﮏ ﮔﺮدی داﺷﺖ ﮐﻪ در ﻧﻮر راهﺮو ﺑﺮق ﻣﯽزد‪.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﮕﺮان ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺗﺤﻮﯾﻠﻤﺎن داد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ هﻤﻪٔ ﺑﺮ و ﺑﭽﻪهﺎ رو آوردی‪«.‬‬‫»ﻧﯿﺮوی درﯾﺎﯾﯽ رو هﻢ ﺧﺒﺮ ﮐﺮدی؟«‬‫»هﻤﻪﭼﯽ ﺳﺮ وﻗﺘﺶ‪«.‬‬‫ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺧﻮدﻣﺎن را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬او اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺑﻠﻨﺪی داﺷﺖ و ﻣﺤﮑﻢ دﺳﺖ ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻪاش ﺑﻪ ﺳﺒﮏ ﻣﯿﻨﯽﻣﺎﻟﯿﺴﺘﯽ ژاﭘﻨﯽ ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺗﮑﻪ اﺛﺎث ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﻠﺸﺎن ﺑﻪ دﻗﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻠﺪانهﺎی ﺳﻔﺎﻟﯽ ﺑﺰرگ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﺗﻮر دﯾﺰل زﻧﮓزدﻩ ﺑﻮد روی ﯾﮏ ﺳﮑﻮی‬‫ﻣﺮﻣﺮی ﺑﺮاق ﺟﺎ ﺧﻮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬ﮐﻒﭘﻮش از‬‫ﭼﻮب ﮐﻬﻨﻪ ﺑﻮد‪ ،‬رﻧﮓ و رو رﻓﺘﻪ و ﭘﺮ ﻟﮑﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﻨﺒﺎدﻩ ﻧﺨﻮردﻩ‪ ،‬ﻣﯽﺷﺪ ﺳﻮراخ و ﺗﺮکهﺎ‬‫را از زﯾﺮ ﻻک دﯾﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﮐﻪ ﺑﺪون ﮐﻔﺶ روﯾﺶ راﻩ‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻗﻬﻮﻩ درﺳﺖ ﮐﺮدﻩم‪ .‬ﮐﯽ ﻣﯽﺧﻮاد؟«‬‫هﻤﻪ دﺳﺘﺎﻧﻤﺎن را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﮕﺎهﯽ ﺣﻖ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺑﻪ ﺳﻮی ﭘﺪر و ﻣﺎدرم اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬درﺳﺖ‪«.‬‬‫در اﺗﺎق دﯾﮕﺮی ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺳﯿﻨﯽ ﺑﺎﻣﺒﻮی زﻣﺨﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ‬‫ﻓﻼﺳﮏ دو ﻟﯿﺘﺮی و ﺷﺶ ﻟﯿﻮان ﺑﺎ ﻃﺮﺣﯽ ﻇﺮﯾﻒ وﻟﯽ ﺗﺰﺋﯿﻨﺎت زﻣﺨﺖ و در هﻢ ﺗﻮﯾﺶ ﺑﻮد‬‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬از اﯾﻨﻬﺎ هﻢ ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪ‪.‬‬‫او ﭘﺲ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻗﻬﻮﻩ را رﯾﺨﺖ و ﺗﻌﺎرف ﮐﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎز‬‫ﻣﯽﺑﯿﻨﻤﺘﻮن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎری ﮐﻪ دﯾﺪﻣﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ هﻔﺖ ﺳﺎﻟﺖ‬‫ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ درﺳﺖ ﯾﺎدم ﺑﯿﺎد‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﺑﺖ ﺑﺎزی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﺟﺪﯾﺪت هﯿﺠﺎنزدﻩ ﺑﻮدی و ﺑﻬﻢ‬‫ﻧﺸﻮﻧﺶ دادی‪«.‬‬‫اﺻﻼً ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم در هﻔﺖﺳﺎﻟﮕﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﻋﻼﯾﻘﯽ داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺣﺪس زدم‬‫درﯾﻢﮐﺴﺖ ﺳﮕﺎﯾﻢ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺿﺒﻂ ﺻﻮت و ﯾﮏ ﺗﺨﺘﻪﺷﺴﺘﯽ زرد و ﯾﮏ ﺧﻮدﮐﺎر درآورد و ﺧﻮدﮐﺎر را ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ ﮐﻪ‬‫ﻧﻮﮐﺶ درﺑﯿﺎﯾﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺮای اﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎم ﮐﻪ هﺮ ﭼﯽ رو ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮای ﺑﮕﯽ ﺑﺸﻨﻮم‪ ،‬و ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ‬‫ﻗﻮل ﺑﺪم ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﻬﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯽ‪ .‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﻗﻮل ﺑﺪم ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﻪﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﺎهﺎش‬‫‪١٦١ Mountain View‬‬‫‪١٦٢ Brady Bunch‬‬‫‪١٢٩‬‬

‫ﺷﺎﯾﻌﺎت دﯾﮕﻪای ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩم ﺟﻮر درﻣﯽآد‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ هﻤﯿﻦﺟﻮری ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎی‬‫ﺷﻤﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد ﺗﻤﺎم ﺟﻮاﻧﺒﺶ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻪ و ﺗﻮی هﻤﻪﭼﯿﺰ زﻧﺪﮔﯽ و‬‫داﺳﺘﺎنهﺎی ﺷﻤﺎ رو درﺑﯿﺎرم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﯿﺰی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ ،‬ﭼﯿﺰی‬‫هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪن اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻪ ﺣﺮفهﺎﺗﻮن رو ﺑﺎور ﻧﮑﻨﻦ‪ .‬ﻣﻦ هﻤﻪﭼﯿﺰ رو‬‫ﻻزم دارم‪ .‬ﺗﺎ آﻣﺎدﻩٔ اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺸﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ هﻔﺘﻪهﺎ وﻗﺖ ﺑﺒﺮﻩ‪.‬‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬ﯾﺎ ﭼﺎﭘﺶ ﮐﻨﻢ‪ «.‬ﻃﻮری ﺣﺮف ﻣﯽزد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﺎ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪن اﯾﻦ‬‫ﺧﺎﻧﻢ از رﺧﺘﺨﻮاب‪ ،‬دوﺳﺖ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ دوﺳﺖ‪ ،‬ﻟﻄﻒ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ‬‫ﺑﺰرگ ﺑﻮدن ﻇﺎهﺮاً ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﯾﻪٔ دردﺳﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ دﻟﺸﺎن‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ او داﺳﺘﺎن آﻧﻬﺎ را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﯾﻪ ﻣﻦ اﻃﻤﯿﻨﺎن داد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آن ﺷﺐ ﺳﻪ ﺑﺎر ﻣﺎﺟﺮا را ﺗﻌﺮﯾﻒ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬زﺑﺎﻧﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮای ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﺮای ﭘﺪر دارل هﻢ ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬اﯾﻦ ــ اﯾﻦ آﻏﺎز ﺣﺮﮐﺖ ﺟﺪﯾﺪی در ﺑﺎزی ﺑﻮد‪.‬‬‫آرام ﺷﺮوع ﮐﺮدم‪ ،‬و ﯾﺎدداﺷﺖ ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺑﺎرﺑﺎرا را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم‪ .‬در ﺣﺎل ﺗﻮﺿﯿﺢ اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ ایآرﺟﯽ ﭼﯿﺴﺖ و ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﺑﺮای ﺑﺎزی از ﻣﺪرﺳﻪ درﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن ﭘﺮ ﻗﻬﻮﻩ‬‫ﺧﻮردم‪ .‬در ﺣﺎل ﺗﻮﺿﯿﺢ دادن ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﻤﺎن‪ ،‬ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎن دﯾﮕﺮ ﺑﺮای ﺧﻮدم رﯾﺨﺘﻢ‪.‬‬‫ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺗﻤﺎم داﺳﺘﺎن را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻗﻮری ﺗﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ اﺳﺐ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‬‫ﺷﺎش داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﺧﺎﻧﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻨﺶ ﺷﯿﮏ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﺻﺎﺑﻮن ارﮔﺎﻧﯿﮏ‬‫ﻗﻬﻮﻩای ﮐﻪ ﺑﻮی ﮔِﻞ ﺗﻤﯿﺰ ﻣﯽداد‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و دﯾﺪم آدمﺑﺰرگهﺎ در ﺳﮑﻮت ﻧﮕﺎهﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ آﻗﺎی ﮔﻼور داﺳﺘﺎﻧﺶ را ﮔﻔﺖ‪ .‬او در ﻣﻮرد اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ﺣﺮف زﯾﺎدی‬‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد ﮐﻪ ﮐﻬﻨﻪﺳﺮﺑﺎز اﺳﺖ و ﭘﺴﺮش ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ .‬از ﺣﺲ و ﺣﺎل‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻩ ﭘﺴﺮش ﻣﺮدﻩ ﮔﻔﺖ‪ ،‬از اﯾﻦ ﮐﻪ زن ﺳﺎﺑﻘﺶ وﻗﺘﯽ ﺧﺒﺮ را ﺷﻨﯿﺪﻩ از ﺣﺎل‬‫رﻓﺘﻪ و ﮐﺎرش ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﮐﺸﯿﺪﻩ‪ .‬ﺑﺪون ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﻤﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮد‪ ،‬ﻗﻄﺮات اﺷﮏ از ﭼﻬﺮﻩٔ‬‫ﭘﺮ ﭼﯿﻦ و ﭼﺮوﮐﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﻟﻐﺰﯾﺪﻧﺪ و ﯾﻘﻪٔ ﭘﯿﺮاهﻦ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮﻣﺶ را ﺗﯿﺮﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا ﺑﻪ اﺗﺎﻗﯽ دﯾﮕﺮ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﻄﺮی وﯾﺴﮑﯽ اﯾﺮﻟﻨﺪی‬‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﯾﻦ ﺑﻮشﻣﯿﻠﺰ ﯾﻪ ﺗﺮﮐﯿﺐ ‪ ١٥‬ﺳﺎﻟﻪٔ رامـﮐَﺴﮑﻪ«‪ ،‬و ﭼﻬﺎر ﻓﻨﺠﺎن ﮐﻮﭼﮏ‬‫را روی ﻣﯿﺰ ﭼﯿﺪ‪ .‬ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﯿﺎورد‪» .‬دﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽﻓﺮوﺷﻨﺶ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم دﯾﮕﻪ‬‫وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺎزش ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫او ﺑﺮای هﺮ ﻧﻔﺮ ﮐﻤﯽ ﻣﺸﺮوب رﯾﺨﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻣﺎل ﺧﻮدش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﯾﮏﻧﻔﺲ ﻧﺼﻔﺶ‬‫را ﻧﻮﺷﯿﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪٔ آدمﺑﺰرگهﺎ هﻢ از او ﺗﻘﻠﯿﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎز هﻢ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﺪ و ﻟﯿﻮانهﺎﯾﺸﺎن را‬‫ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا ﻟﯿﻮان هﻤﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ .‬اﯾﻦﻗﺪرش رو هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺣﺮﻓﺘﻮن رو ﺑﺎور ﻣﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺗﻮ رو ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﻟﯿﻠﯿﺎن‪ .‬داﺳﺘﺎن واﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ‪ ،‬و ﺑﺎ‬‫»در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮدﺗﻮن و اﻣﻨﯿﺖ اﯾﻦ دارل هﻢ ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ .‬اﮔﺮ اون واﻗﻌ ًﺎ‬‫ﯾﻪ ﻧﺎﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻓﺸﺎر وارد ﮐﺮدن ﺑﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻪ اون‬‫رو ﺑﺒﺮن ﯾﻪ ﺟﺎی ﺧﯿﻠﯽ دورﺗﺮ‪ .‬ﻣﺜﻼً ﺳﻮرﯾﻪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﮐﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ هﻢ ﺑﮑﻨﻨﺪ‪«.‬‬‫هﻤﯿﻦﺟﺎ ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻣﻨﻈﻮرش اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دارل را‬‫ﺑﮑﺸﻨﺪ‪.‬‬‫»ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ رو ﻣﯽﺑﺮم اﺳﮑﻦ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻋﮑﺲهﺎی ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ رو ﻣﯽﺧﻮام‪ ،‬اﻻن و ﺑﻌﺪًا‬‫ــ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﯾﻪ ﻋﮑﺎس ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮام اﻣﺸﺐ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﺘﻨﺪش‬‫ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫هﻤﺮاﻩ او ﺑﻪ دﻓﺘﺮش رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ را اﺳﮑﻦ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﯿﮏ و‬‫ﮐﻢﻣﺼﺮف ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ دﮐﻮراﺳﯿﻮﻧﺶ هﻤﺎهﻨﮓ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ در ﻋﻮض اﺗﺎق ﺧﻮاب اﺿﺎﻓﯽ‪/‬دﻓﺘﺮ‬‫ﮐﺎر او ﭘﺮ ﺑﻮد از آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺪل ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﺷﺨﺼﯽ‪ ،‬ﻣﺎﻧﯿﺘﻮرهﺎی ﺑﺰرگ ﺻﻔﺤﻪﺗﺨﺖ‪ ،‬و‬‫اﺳﮑﻨﺮی آنﻗﺪر ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪٔ ﮐﺎﻣﻞ روزﻧﺎﻣﻪ را روﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬در ﮐﺎر ﺑﺎ‬‫اﯾﻦ وﺳﺎﺋﻞ ﺳﺮﯾﻊ هﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم از ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﺎرش را ﺟﺪی ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﻓﻦ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎ ﺳﭙﺮ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﺆﺛﺮی اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد‪ ،‬در را ﺑﺴﺘﻢ و‬‫ﻧﺰدﯾﮏ او رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫»ام‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا؟«‬‫»ﺑﻠﻪ؟«‬‫»در ﻣﻮرد ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ زدی‪ ،‬ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﯽاﻋﺘﻤﺎدی ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺸﻪ؟«‬‫»ﺧﺐ؟«‬‫»ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻦ ﻣﺠﺒﻮرت ﮐﻨﻦ ﺑﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﻪای ﺑﮕﯽ‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟«‬‫»در ﺗﺌﻮری‪ .‬ﺑﺬار اﯾﻦﺟﻮری ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻣﻦ دو ﺑﺎر ﺗﺮﺟﯿﺢ دادم ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺮم وﻟﯽ ﮐﺴﯽ رو‬‫‪١٣٠‬‬

‫ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎن ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﮐﺮد‪ ،‬اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای‬‫ﻋﺒﻮر از ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدی ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻘﺪار ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﺼﺮف ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻟﻮ ﻧﺪم‪«.‬‬‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬وای‪ .‬زﻧﺪان‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم‪» .‬ﭼﯿﺰی از اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﺷﻨﯿﺪی؟ از ‪M1k3y‬؟«‬‫»ﺑﻠﻪ؟«‬‫»ﻣﻦ ‪ M1k3y‬هﺴﺘﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻩ‪ «.‬اﺳﮑﻨﺮ را راﻩ اﻧﺪاﺧﺖ و ﯾﺎدداﺷﺖ را ﭘﺸﺖ و رو روی آن ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ‬‫را ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬داﺷﺖ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ‪ ١٠٬٠٠٠‬ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺮ اﯾﻨﺞ ﯾﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮ اﺳﮑﻦ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و ﺗﺼﻮﯾﺮ‬‫روی ﺻﻔﺤﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺧﺮوﺟﯽ ﯾﮏ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻪ هﻤﻪٔ ﻣﺎﺟﺮا ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم هﻤﯿﻦﻃﻮرﻩ‪«.‬‬‫»ﭘﺪر و ﻣﺎدرت ﻧﻤﯽدوﻧﻦ‪«.‬‬‫»ﻧﻪ‪ .‬و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮام ﺑﺪوﻧﻦ‪«.‬‬‫»اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮردش ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺳﺮی ﺑﻪ‬‫دﻓﺘﺮم ﺑﺰﻧﯽ؟ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد ﻣﻔﻬﻮم دﻗﯿﻖ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎهﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫»اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل دارﯾﻦ؟ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ دﯾﺴﮏ ﻧﺼﺐ ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﯿﺎرم‪«.‬‬‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻣﯽﺷﻪ ﺗﺮﺗﯿﺒﺶ رو داد‪ .‬وﻗﺘﯽ اوﻣﺪی‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﺬﯾﺮش ﺑﮕﻮ اﺳﻤﺖ آﻗﺎی‬‫ﺑﺮاوﻧﻪ‪ .‬ﺧﻮدﺷﻮن ﻣﯽدوﻧﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ‪ .‬اوﻣﺪﻧﺖ هﯿﭻﺟﺎ ﺛﺒﺖ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ ،‬و هﻤﻪٔ ﻓﯿﻠﻢهﺎی اون‬‫روز دورﺑﯿﻦهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﭘﺎک ﻣﯽﺷﻪ و دورﺑﯿﻦهﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺮی ﻏﯿﺮﻓﻌﺎل‬‫ﻣﯽﺷﻦ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬وای‪ .‬ﻃﺮز ﻓﮑﺮ ﺷﻤﺎ هﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬‫او ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و روی ﺷﺎﻧﻪام ﮐﻮﺑﯿﺪ‪» .‬ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﺗﻮی اﯾﻦ ﮐﺎرم‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ‬‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ آزاد ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﻠﻪهﺎ‪ .‬ﭘﺎراﻧﻮﯾﺎ دوﺳﺖ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺗﻤﺎم ﺷﺐ را ﺻﺮف ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪﮐﺎر ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ در هﺰارﺗﻮﯾﯽ ﺑﺎ ﮔﺬرﮔﺎﻩهﺎﯾﯽ ﻋﯿﻦ هﻢ ﻣﯽدوم‪ ،‬ﮐﻪ هﻤﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﻦﺑﺴﺖ ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺳﺮاغ ﺑﺎرﺑﺎرا رﻓﺘﻢ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﮐﺎرم ﺗﻤﺎم ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺎﻻ هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ‬‫در ﻣﻮردش ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ و ﺗﻮی ﺗﺨﺖ‬‫ﺧﺰﯾﺪن ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﻗﺮار ﻣﻼﻗﺎﺗﯽ در ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ‪ ،‬ﻧﺰدﯾﮏ اﺳﮑﻠﻪ داﺷﺘﻢ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از در‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽآﻣﺪم ﻧﮕﺎهﻢ روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮد‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ٢٤‬ﭘﯿﭽﯿﺪم‪،‬‬‫ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﭘﺎی دﯾﮕﺮ وارد ﻣﯿﺪان دﯾﺪم ﺷﺪ‪ .‬ﮐﻔﺶهﺎ را ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ و اﯾﺴﺘﺎدم‪.‬‬‫»اﻧﺠﯽ؟«‬‫ﻇﺎهﺮ او هﻤﺎنﻃﻮری ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﮐﻤﺒﻮد ﺧﻮاب ﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪٔ ﺳﯿﺎهﯽ دور‬‫ﭼﺸﻢهﺎ‪ ،‬و ﭼﯿﻦهﺎی ﻏﻤﮕﯿﻨﯽ در ﮔﻮﺷﻪٔ ﻟﺐهﺎﯾﺶ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم‪ .‬ﺳﻮرﭘﺮاﯾﺰ‪ .‬از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﺮﺧﺼﯽ ﻓﺮاﻧﺴﻮی دادم‪ .‬در هﺮ ﺻﻮرت‬‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اوم‪«.‬‬‫»ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و ﺑﻐﻠﻢ ﮐﻦ‪ ،‬اﺣﻤﻖ‪«.‬‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدم‪ .‬ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻮب‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻗﺴﻤﺘﯽ از وﺟﻮدم را ﮐﻨﺪﻩ ﺑﻮدم‬‫و ﺣﺎﻻ دوﺑﺎرﻩ وﺻﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»دوﺳﺘﺖ دارم‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس ﯾﻠﻮ‪«.‬‬‫»دوﺳﺘﺖ دارم‪ ،‬اﻧﺠﯽ ﮐﺎروﻟﯽ‪«.‬‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺟﺪا ﻣﯽﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ .‬از ﭘﺴﺘﺖ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺟﻢ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﺧﻮﺷﻢ اوﻣﺪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ اﺣﺘﺮام ﺑﺬارم‪ .‬در ﻣﻮرد ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن راهﯽ ﺑﺮای ﺟﻢ‬‫ﮐﺮدن ﮐﻪ ﮔﯿﺮ ﻧﯿﻔﺘﯽ ﭼﯽﮐﺎر ﮐﺮدی؟«‬‫♢‬‫»دارم ﻣﯽرم ﯾﻪ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر رو ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاد ﻣﻄﻠﺒﯽ در ﻣﻮرد ﺑﻪ زﻧﺪان اﻓﺘﺎدﻧﻢ‬‫ﭼﺎپ ﮐﻨﻪ‪ ،‬در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻪﺟﻮری اﮐﺲﻧﺖ رو راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ ،‬و اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر دارل‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻮﺳﻂ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺗﻮی زﻧﺪاﻧﯽ در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫روز ﺑﻌﺪ در ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ زاﻣﺒﯽ ﺑﻮدم‪ .‬ﺳﺮ ﺟﻤﻊ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪،‬‬‫و ﺣﺘﯽ ﺳﻪ ﻓﻨﺠﺎن ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ ﺧﺎﻟﺺ ﺗﺮک هﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺳﺒﺐ راﻩ اﻓﺘﺎدن ﻣﻐﺰم ﺷﻮد‪.‬‬‫‪١٣١‬‬

‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺮاون«‪ ،‬و دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد‪ .‬اوﻩ‪ ،‬آرﻩ‪ ،‬ﻗﺮار ﺑﻮد هﻮﯾﺘﻤﺎن ﻣﺨﻔﯽ‬‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺎ آﻗﺎی ﮔﺮﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ «.‬ﺑﺎ آرﻧﺞ ﺿﺮﺑﻪٔ ﻣﻼﯾﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﯾﻢ زد‪.‬‬‫»اوﻩ‪ «.‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻪ دور و ﺑﺮش ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» .‬ﻧﻤﯽﺷﺪ ﯾﻪ ﻓﮑﺮ‪ ،‬ﭼﻪﺟﻮری ﺑﮕﻢ‪،‬‬‫ﺟﺎﻩﻃﻠﺒﺎﻧﻪﺗﺮی ﺑﮑﻨﯽ؟«‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺑﺮﯾﻢ«‪ ،‬و ﻣﺎ را ﺑﻪ ﯾﮏ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺎ دﯾﻮارهﺎی ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯿﺸﻪای‬‫ﮐﻪ ﭘﺮدﻩهﺎﯾﺸﺎن ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﺳﯿﻨﯽ ﮐﻠﻮﭼﻪٔ ﺧﺎﻣﻪای ارﮔﺎﻧﯿﮏ‬‫»هُﻞﻓﻮدز« ‪ ،١٦٥‬ﯾﮏ ﺿﺒﻂ ﺻﻮت دﯾﺠﯿﺘﺎل و ﯾﮏ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﯾﺎدداﺷﺖ زرد دﯾﮕﺮ روی ﻣﯿﺰ‬‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫»ﻣﯽﺧﻮای ﺑﯿﺎی؟«‬‫»ﻣﯽآم‪ ،‬آرﻩ‪ .‬و ﻣﯽﺧﻮام اﮔﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺎ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﺮام ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪی‪«.‬‬‫ﺑﻌﺪ از آن هﻤﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدن‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﮐﻪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎن »ﭘﻮﺗﺮرو« ‪١٦٣‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻧﺰدهﻢ ﻗﺪم ﻣﯽزدﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪ ،‬از هﻤﻪ آﺳﺎنﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬او دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺮﺗﺐ ﻓﺸﺎرش ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮای اﯾﻦ رو هﻢ ﺿﺒﻂ ﮐﻨﯽ؟«‬‫راﺳﺘﺶ ﻓﮑﺮش را ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬وﻟﯽ ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﻢ در ﻣﻮرد ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎرﺑﺎرا‬‫ﭼﺎپ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺤﺜﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ درد ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﮐﺎرم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﻠﻪهﺎی دﻓﺎﺗﺮ ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ را دوﺗﺎ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﻗﻠﺒﻢ ﻣﺜﻞ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻣﯽزد‪ .‬ﺧﻮدم را‬‫ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﭘﺬﯾﺮش رﺳﺎﻧﺪم و ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﯽﺣﻮﺻﻠﻪای ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ اوﻣﺪم‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد رو ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬اﺳﻤﻢ آﻗﺎی ﮔﺮﯾﻨﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬هﻤﯿﻦﺟﻮری ﺧﻮﺑﻪ‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن آﻗﺎی ﺑﺮاون ﺑﺎﺷﻪ؟«‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﺰن ﺑﺮﯾﻢ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﺟﻮان‪ ،‬اﺳﻢ ﻣﻦ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮردﻩ‪ ،‬و ﯾﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺤﻘﻘﻢ‪ .‬ﻇﺎهﺮًا‬‫ﻣﯽدوﻧﯽ ﻣﻦ ﺑﺮای ﭼﻪ ﮐﺎری اﯾﻨﺠﺎم‪ ،‬و ﻣﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎوم ﺑﺪوﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﭼﯽ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬آرﻩ«‪ ،‬و ﺳﺮخ ﺷﺪم‪» .‬آﻗﺎی ﺑﺮاون‪«.‬‬‫او ﮐﺎری ﺑﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮش ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ‬‫ﻣﯽآد ﺑﯿﺮون‪ .‬ﭼﯿﺰی ﻣﯿﻞ دارﯾﻦ ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﯿﺎرم؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺎرﮐﻮس روی اﮐﺲﻧﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻻزﻣﻪ اﺳﻤﻢ رو ﺑﺪوﻧﯿﻦ؟«‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻌﻼً ﻧﻪ‪ ،‬ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ دوﺳﺖ داری ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﻤﻮﻧﯽ‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪،‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ازت ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﻢ ﺑﺎ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬‫در ﻣﻮرد دوﺳﺘﺖ دارل ﺑﺮام ﮔﻔﺘﯽ و ﯾﺎدداﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﻮﻧﻢ دادی ﭼﻄﻮر ﺟﻮر درﻣﯽآد‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻬﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﺧﻮﺑﯽ از ﮐﺎر درﻣﯽآد؛ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺒﺪأ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﯿﺎرﻣﺶ‪.‬‬‫اوﻧﻬﺎ دﺷﻤﻨﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آوردن ﮐﻪ هﯿﭻوﻗﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬از اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰهﺎ‪ .‬وﻟﯽ‬‫راﺳﺘﺶ رو ﺑﺨﻮای‪ ،‬ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدم اﮔﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺸﻢ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﮑﻨﻢ‪.‬‬‫هﺮ دو ﯾﮏﺻﺪا ﮔﻔﺘﯿﻢ‪» :‬ﻗﻬﻮﻩ‪ «.‬اﯾﻦ هﻢ دﻟﯿﻞ دﯾﮕﺮی ﺑﺮای دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ اﻧﺠﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫هﺮ دوﯾﻤﺎن ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻮع ﻣﻮاد ﻣﻌﺘﺎد ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻨﺸﯽ ــ ﯾﮏ زن آﻣﺮﯾﮑﺎی ﻻﺗﯿﻨﯽ ﻗﺸﻨﮓ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل از ﻣﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬و‬‫ﻟﺒﺎسهﺎی ﮔﭗ ‪ ١٦٤‬ﭼﻨﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻻن ﻣﺪ هﯿﭙﯽـﻗﺪﯾﻤﯽ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‬‫ــ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﺑﯿﺮون رﻓﺖ و ﺑﺎ دو ﻓﻨﺠﺎن ﮐﻪ ﻧﺎم روزﻧﺎﻣﻪ روﯾﺸﺎن ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬‬‫»ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدم ﯾﻪ داﺳﺘﺎن ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ در ﻣﻮرد ﯾﻪ زﻧﺪان ﻣﺨﻔﯽ ﺑﯿﺦ ﮔﻮﺷﻤﻮن داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اون ﺗﻮ زﻧﺪاﻧﯽ‬‫ﻣﯽﺷﻦ از اون آدمهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺑﺮن ﺑﯿﺮون و ﯾﻪ ﺟﻨﺒﺶ زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺑﺎ هﺪف‬‫ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ دوﻟﺖ ﻓﺪرال اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ رو ﺑﻔﻬﻤﯽ‪«.‬‬‫ﻣﺎ در ﺳﮑﻮت از ﻗﻬﻮﻩﻣﺎن ﺧﻮردﯾﻢ‪ ،‬و رﻓﺖ و آﻣﺪ ﻣﺮاﺟﻌﺎن و ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا آﻣﺪ دﻧﺒﺎﻟﻤﺎن‪ .‬او ﻋﻤﻼً هﻤﺎن ﻟﺒﺎس دﯾﺸﺐ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻬﺶ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫دﯾﺪ دﺧﺘﺮی هﻤﺮاهﻢ آوردﻩام ﻧﮕﺎهﯽ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم‪ .‬اﮔﺮ اﮐﺲﻧﺖ ﻗﺎﻃﯽ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺮدم ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ دوﻟﺖ ﺑﺎﺑﺪ ﭼﻨﯿﻦ اﻓﺮادی‬‫را زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ ﺷﻮرش راﻩ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺳﻼم‪ .‬ام‪ ،‬اﯾﻦ ــ«‬‫‪١٦٣ Potrero‬‬‫‪١٦٥ Whole Foods‬‬‫‪١٦٤ Gap‬‬‫‪١٣٢‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ هﻤﻪٔ دﻧﯿﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ دارل ﺑﮕﯿﻦ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﻦ‪ ،‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﻓﻬﻤﻪ ﻣﻦ ﻋﻠﻨﯽ ﺷﺪم و ﻣﯽآن دﻧﺒﺎل ﻣﻦ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اون ﻣﻮﻗﻊ‬‫ﺑﻔﻬﻤﻦ ﻣﻦ ﺗﻮی اﮐﺲﻧﺖ دﺳﺖ دارم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ رو ﺑﻪ ‪ M1k3y‬رﺑﻂ ﺑﺪن‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﮕﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﺎﺟﺮای دارل ﭼﺎپ ﺑﺸﻪ‪ ،‬در هﺮ ﺻﻮرت ﮐﺎر ﻣﻦ ﺗﻤﻮﻣﻪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻨﺎر اوﻣﺪﻩم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪارﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ اﻋﺪاﻣﺖ ﮐﻨﻦ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﻩ‪ .‬درﺳﺖ‪ .‬ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ‬‫از اﯾﻦ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام هﺮ دوی ﺷﻤﺎ هﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﯿﻦ درﺑﺎرﻩٔ ﺗﺄﺳﯿﺲ و ﻃﺮزﮐﺎر اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﻬﻢ ﻧﺸﻮن ﺑﺪﯾﻦ‪ .‬ﺑﺮای ﭼﻪ ﮐﺎری ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ؟‬‫دﯾﮕﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ازش اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ؟ ﭼﻪﺟﻮری ﮔﺴﺘﺮش ﭘﯿﺪا ﮐﺮد؟ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪاش رو ﮐﯽ‬‫ﻧﻮﺷﺘﻪ؟ هﻤﻪ ﭼﯽ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﮐﻢ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﻪ‪«.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﯾﻪ ﮐﻢ وﻗﺖ دارم‪ «.‬ﮐﻤﯽ ﻗﻬﻮﻩ ﻧﻮﺷﯿﺪ و ﯾﮏ ﮐﻠﻮﭼﻪ ﺧﺎﻣﻪای ﻗﻼﺑﯽ ﺧﻮرد‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺟﻨﮓ ﻋﻠﯿﻪ ﺗﺮور ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮی ﺑﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ‬‫دوﻟﺖ ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺧﺒﺮی داری‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺣﺘﯿﺎط ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪«.‬‬‫‪١٣٣‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٧‬‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎریﺷﺪﻩای داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ آژاﻧﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺪ در آﻧﻬﺎ ﻓﻀﻮﻟﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ایافاف ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﺿﺮﺑﻪٔ ﻣﺮﮔﺒﺎر ﻧﻬﺎﯾﯽ را وارد ﮐﺮد‪ .‬در ﺳﺎل ‪ ،١٩٩٥‬آﻧﻬﺎ وﮐﺎﻟﺖ ﯾﮏ داﻧﺸﺠﻮی رﯾﺎﺿﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم‬‫دن ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﯾﻦ را در دادﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﯾﻦ ﯾﮏ ﺧﻮدآﻣﻮز رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﺣﺎوی ﮐﺪی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻣﯽﺷﺪ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻗﻮیﺗﺮ از ‪ DES-56‬ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ‬‫ﺑﺎر ﻗﻮیﺗﺮ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آژاﻧﺲ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ او را ﺑﻪ ﯾﮏ اﺳﻠﺤﻪ‬‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭼﺎپ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺧﺐ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺨﺖ ﺑﺸﻮد رﻣﺰﻧﮕﺎری را ﺣﺎﻟﯽ ﯾﮏ ﻗﺎﺿﯽ ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻼً‬‫ﻗﺎﺿﯽهﺎی دادﮔﺎﻩ ﺗﺠﺪﯾﺪﻧﻈﺮ ﭼﻨﺪان ﺧﻮش ﻧﺪارﻧﺪ ﺑﻪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪهﺎﯾﯽ‬‫را ﺣﻖ ﻧﺪارﻧﺪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻨﺪ‪ .‬هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ داﯾﺮﻩٔ ﻧﻬﻢ دادﮔﺎﻩ ﺗﺠﺪﯾﺪﻧﻈﺮ رأی داد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ‬‫ﻧﻮﻋﯽ اﺑﺮاز ﻋﻘﯿﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﺘﻤﻢ اول ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ‪ ،‬از ﺣﻘﻮق ﻣﺤﻔﻮظ ﺷﻬﺮوﻧﺪان‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﺟﻨﮓ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﺎ ﭘﯿﺮوزی آدمهﺎی ﺧﻮب ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺖ ــ »ﮐﻨﮕﺮﻩ‬‫ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻧﺨﻮاهﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ آزادی ﺑﯿﺎن را ﻣﺤﺪود ﮐﻨﺪ‪ «.‬اﮔﺮ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺧﺮﯾﺪ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﭘﯿﻐﺎم ﺳﺮیای ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﻮﺟﻮدی ﺣﺴﺎب ﺑﺎﻧﮑﯽﺗﺎن را ﺑﺮرﺳﯽ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬از رﻣﺰﻧﮕﺎریای اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدﻩاﯾﺪ ﮐﻪ ایافاف آن را ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﺮدﻩ‪ .‬و اﯾﻦ را‬‫ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎﻣﻼُ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ :‬آژاﻧﺲ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ آنﻗﺪرهﺎ ﺑﺎهﻮش ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬هﺮ‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ رﻣﺰش را ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ و‬‫دزدهﺎ هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ رﻣﺰﻧﮕﺎرهﺎﯾﯽ ﻣﺤﺪود ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ ،‬ﻣﻌﺎﻣﻼت ﯾﺎ‬‫ارﺗﺒﺎﻃﺎت اﻣﻦ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﯾﮑﯽ از ﺧﺒﺮﻧﮕﺎراﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺗﺶ را از ﭘﻮﺷﺶ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪ .‬او ﺑﺎ‬‫ﭘﻮﺷﺶ ﺟﻨﺒﺶ ﺣﻘﻮق ﻣﺪﻧﯽ در ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺷﺒﺎهﺖ ﻣﯿﺎن ﻣﺒﺎرزﻩ‬‫ﺑﺮای ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ در دﻧﯿﺎی واﻗﻌﯽ و ﻣﺒﺎرزﻩ در ﻓﻀﺎی ﻣﺠﺎزی را درک ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻀﯿﻪ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﻗﻀﺎﯾﺎ را ﺑﺮای ﭘﺪر و‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺮاﯾﺶ هﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺗﻮﺿﯿﺢ دادﯾﻢ‪ .‬راﺳﺘﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی را ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﯾﺎد دادن هﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﺣﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﻣﺮدم‬‫ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻢﺗﺎن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیهﺎی دور و ﺑﺮﺷﺎن راﻩهﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮدن‬‫زﻧﺪﮔﯽﺷﺎن ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﻧﺠﯽ هﻢ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﻮد ــ ﺑﺎ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﺗﯿﻢ ﺑﯽﻧﻈﯿﺮی ﺗﺸﮑﯿﻞ‬‫ﻣﯽدادﯾﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽدادﯾﻢ ﭼﯿﺰهﺎ ﭼﻄﻮر ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫اﻟﺒﺘﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ اﺳﺘﻌﺪاد ﺑﺎرﺑﺎرا هﻢ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪهﺎ ﺧﻮب ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ اﺧﺒﺎر دﻋﻮاهﺎی ﺳﺮ رﻣﺰﻧﮕﺎری را ﮐﺎر ﮐﺮدﻩ‪ ،‬دورﻩای در اواﯾﻞ دهﻪٔ ﻧﻮد ﮐﻪ‬‫ﮔﺮوﻩهﺎی آزادیﺧﻮاهﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﺑﻨﯿﺎد ﺟﺒﻬﻪٔ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ )ایافاف( ﻣﺒﺎرزﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ‬‫ﻣﺮدم ﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻗﻮی را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎورﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺒﻬﻤﯽ درﺑﺎرﻩٔ اﯾﻦ‬‫دورﻩ داﺷﺘﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎرﺑﺎرا ﻃﻮری درﺑﺎرﻩاش ﺣﺮف زد ﮐﻪ ﻣﻮهﺎی ﺗﻨﻢ ﺳﯿﺦ ﺷﺪ‪.‬‬‫اﻣﺮوز ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﻟﺖ رﻣﺰﻧﮕﺎری را در زﻣﺮ ٔﻩ‬‫ﻣﻬﻤﺎت ﺟﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآورد و ﺑﻪ دﻻﯾﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ‪ ،‬ﺻﺪور ﯾﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از‬‫آن را ﺑﺮای هﻤﻪ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ اﻋﻼم ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻬﯿﺪ؟ ﻣﺎ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر رﯾﺎﺿﯿﺎت ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ داﺷﺘﻪاﯾﻢ‪.‬‬‫آژاﻧﺲ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﭘﺸﺖ ﭘﺮدﻩٔ ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﯾﮏ اﺳﺘﺎﻧﺪارد‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﮏهﺎ و ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻧﺸﺎن‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻪ آنﻗﺪر ﻗﻮی ﮐﻪ ﻣﺎﻓﯿﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮐﺘﺎب اﺳﺮارش را از آﻧﻬﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺷﮑﺴﺘﻦ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ‪ DES-56‬ﻋﻤﻼً ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ از ﭘﺎﯾﻪﮔﺬاران‬‫ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﺮ ایافاف ﯾﮏ رﻣﺰﺷﮑﻦ ‪ ٢٥٠٬٠٠٠ DES-56‬دﻻری ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ دو‬‫ﺳﺎﻋﺘﻪ رﻣﺰ را ﺑﺸﮑﻨﺪ‪.‬‬‫آژاﻧﺲ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ هﻨﻮز اﺳﺘﺪﻻل ﻣﯽﮐﺮد ﺷﻬﺮوﻧﺪان آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﺳﺮار‬‫‪١٣٤‬‬

‫ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻢ‪ .‬هﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬ﯾﺎ از ﻣﺴﯿﺮش ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ دﯾﮕﺮ در هﻮا ﺑﻮد و ﻧﻤﯽﺷﺪ ﭼﯿﺰی را ﺗﻐﯿﯿﺮ داد‪ .‬ﯾﮏ وﻗﺘﯽ در آﯾﻨﺪﻩٔ ﻧﺰدﯾﮏ‪ ،‬دﯾﮕﺮ‬‫ﻣﺎرﮐﻮس ﻧﻤﯽﺑﻮدم ـــ ﯾﮏ ﭼﻬﺮﻩٔ ﺧﺒﺮی ﻣﯽﺷﺪم‪ .‬ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺷﺪم ﮐﻪ ﮐﺜﺎﻓﺖﮐﺎریهﺎی‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ را ﻟﻮ دادﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎدرم ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺑﺎرﺑﺎرا آﺳﺎن ﺑﻮد‪ .‬او ﺳﺆاﻻت هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪای در ﻣﻮرد ﻗﺮاردادهﺎی‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری و روﯾﻪهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ‪ ،‬ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﺳﺆاﻻﺗﯽ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺟﻮاﺑﺸﺎن‬‫را ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ــ ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت اﺷﮑﺎﻻﺗﯽ در روﯾﻪٔ ﻣﺎ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﯽداد‪.‬‬‫اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ را وﺻﻞ ﮐﺮدﯾﻢ و آنﻻﯾﻦ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﭼﻬﺎر ﮔﺮﻩٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ از اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت دﯾﺪﻩ‬‫ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬در ﻓﻮاﺻﻞ ﺗﺼﺎدﻓﯽ اﺗﺼﺎﻟﺶ را ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ ﺗﻌﻮﯾﺾ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا‬‫اﯾﻦ را هﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪ ــ وﻗﺘﯽ وارد اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﺷﺪﯾﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ وﺻﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ‬‫اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﮐﺎرهﺎ ﮐﻤﯽ آهﺴﺘﻪﺗﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬و هﻤﻪﭼﯿﺰ ﻧﺎﺷﻨﺎس و ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺮﮔﻢ ﺣﺘﻤﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺪس ﻣﯽزﻧﻢ اﻧﺠﯽ هﻢ داﺷﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻓﮑﺮهﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻪ رﻧﮕﯽ ﺑﯿﻦ ﺳﻔﯿﺪ و‬‫ﺳﺒﺰ درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون‪«.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎتﻣﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﺎﻻ ﭼﯽ؟« آنﻗﺪر ﺣﺮف زدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ دهﺎﻧﻢ‬‫ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﻬﻮﻩ اﺳﯿﺪ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ در ﻣﻌﺪﻩام ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬در ﺿﻤﻦ‬‫اﻧﺠﯽ ﯾﮏﺳﺮﻩ از زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﻃﻮری دﺳﺘﻢ را ﻣﯽﻣﺎﻟﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ و ﺟﺎی ﺧﻠﻮﺗﯽ‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اوﻟﯿﻦ دﻋﻮاﯾﻤﺎن ﺑﺎ او آﺷﺘﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫♢‬‫ﻣﺎﻣﺎن و ﺧﻮاهﺮ اﻧﺠﯽ ﺑﯿﺮون ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی درﺑﺎرﻩٔ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﺐ را ﮐﺠﺎ ﺑﺮوﯾﻢ‪،‬‬‫را آﺳﺎن ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬از وﻗﺖ ﺷﺎم ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﺎرﺑﺎرا ﻗﺮار‬‫دارم و اﮔﺮ دﯾﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﭘﺪرم را درﻧﻤﯽآوردﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺣﺎﻻ ﻣﻦ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎرﯾﻢ را ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺮﯾﻦ ﭘﯽ ﮐﺎرﺗﻮن‪ ،‬ﻣﻦ در ﻣﻮرد هﻤﻪٔ اﯾﻦ‬‫ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدم دادﯾﺪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻣﯽﮐﻨﻢ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ از ﻣﻨﺎﺑﻊ‬‫ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﺄﯾﯿﺪﺷﻮن ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻧﺸﻮﻧﺘﻮن ﻣﯽدم ﭼﯽ رو ﻗﺮارﻩ ﭼﺎپ ﮐﻨﻢ و ﺧﺒﺮﺗﻮن ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ‬‫ﮐﯽ ﻗﺮارﻩ درﺑﯿﺎد‪ .‬ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدم دﯾﮕﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎرﻩ ﺑﺎ هﯿﭻﮐﺲ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻨﯿﻦ‪ ،‬ﭼﻮن ﺧﺒﺮ‬‫دﺳﺖ اول ﻣﯽﺧﻮام و ﭼﻮن ﻣﯽﺧﻮام ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ داﺳﺘﺎﻧﻢ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﺎ‬‫ﺣﺪس و ﮔﻤﺎن اون رو ﺑﻪ ﻟﺠﻦ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺧﻮدﺷﻮ اراﺋﻪ ﺑﺪﻩ‬‫درﺑﯿﺎد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪٔ اﻧﺠﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻋﺠﻠﻪای ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ را روﺷﻦ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﻧﺪاز ٔﻩ‬‫ﺗﻮان ﯾﮏ روزم اﮐﺲﻧﺖ ﻣﺼﺮف ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬هﻤﻪٔ ﻓﮑﺮ و ذﮐﺮم اﻧﺠﯽ ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬اﻧﺠﯽ‪،‬‬‫اﻧﺠﯽ‪ .‬زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون اﻧﺠﯽ‪ .‬داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻧﺠﯽ از دﺳﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻪ اﻧﺠﯽ دﯾﮕﺮ‬‫هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻧﻤﯽزﻧﺪ‪ .‬ﮐﻪ اﻧﺠﯽ دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ ﻧﻤﯽﺑﻮﺳﺪم‪.‬‬‫او هﻢ هﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮهﺎ را ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ در اﺗﺎﻗﺶ را ﺑﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﯾﻢ‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ را در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺨﻮاﻧﻢ‪ .‬ﮔﺮﺳﻨﻪٔ او ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮای ﺷﺎم ﺑﻌﺪ‬‫از روزهﺎ ﭼﯿﺰی ﻧﺨﻮردن‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﺮای ﯾﮏ ﻟﯿﻮان آب ﭘﺲ از ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﮏﺳﺮﻩ‬‫ﻓﻮﺗﺒﺎل ﺑﺎزی ﮐﺮدن‪.‬‬‫»ﻗﺒﻞ از اﻧﺘﺸﺎر ﺗﻤﺎس ﻣﯽﮔﯿﺮم و ﻧﻈﺮ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ رو هﻢ ﻣﯽﭘﺮﺳﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻃﻮری‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽدم ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن از ﺷﻤﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎً ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ اﺗﻔﺎق‬‫ﺑﻬﺘﻮن ﺧﺒﺮ ﻣﯽدم‪.‬‬‫»ﯾﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺎﯾﺪ روﺷﻦ ﮐﻨﻢ‪ :‬اﯾﻦ دﯾﮕﻪ داﺳﺘﺎن ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﺎل ﻣﻨﻪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻄﻒ‬‫ﮐﺮدﯾﻦ ﮐﻪ اون رو در اﺧﺘﯿﺎر ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﯿﻦ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﻖ ﻧﺨﻮاهﯿﺪ‬‫داﺷﺖ ﭼﯿﺰی رو ﺣﺬف ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺗﻐﯿﯿﺮش ﺑﺪﯾﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺟﻠﻮی ﻣﻦ رو ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰﯾﻪ‬‫ﮐﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻩ و ﻧﻤﯽﺷﻪ ﻣﺘﻮﻗﻔﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻬﯿﺪ؟«‬‫ﺷﺒﯿﻪ هﯿﭻﯾﮏ از اﯾﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ هﺮﮔﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ او را درﺳﺘﻪ ﺑﺨﻮرم‪ ،‬ﺑﺒﻠﻌﻤﺶ‪.‬‬‫ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‪ ،‬او ﻃﺮف ﺳﮑﺴﯽﺗﺮ در راﺑﻄﻪٔ اﻣﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ دادﻩ ﺑﻮدم او ﺳﺮﻋﺖ را ﺗﻨﻈﯿﻢ‬‫و ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﮐﻪ او ﻣﺮا ﺑﮕﯿﺮد و ﻟﺒﺎﺳﻢ را درﺑﯿﺎورد‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻮرت‬‫ﺧﻮدش ﺑﮑﺸﺪ ﭼﯿﺰی ﻓﻮقاﻟﻌﺎدﻩ اروﺗﯿﮏ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻓﮑﺮش را ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﺎراﺑﺎرا ﺣﺮﻓﺶ را زد‪ ،‬ﺑﺪﯾﻬﯽ ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﺷﮏ را ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮدﻩام و دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ آن را‬‫‪١٣٥‬‬

‫ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ دوﺗﺎﯾﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪن از هﻢدﯾﮕﺮ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ‪ ،‬در‬‫اﺗﺎق ول ﻣﯽﮔﺸﺘﯿﻢ و ﻧﮕﺎهﻤﺎن را ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﺎﻧﺪوم را در ﮐﻠﯿﻨﮑﺴﯽ ﮐﻪ از ﺟﻌﺒﻪٔ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﺮداﺷﺘﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪم و ﺗﻮی ﺗﻮاﻟﺖ ﺑﺮدم‬‫و در ﮐﺎﻏﺬ ﺗﻮاﻟﺖ ﭘﯿﭽﯿﺪم و در اﻋﻤﺎق ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل ﻓﺮو ﮐﺮدم‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺗﻮی اﺗﺎق ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬اﻧﺠﯽ ﺗﻮی ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﺎ اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﺶ ور‬‫ﻣﯽرﻓﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﮐﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻢ و دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬هﺮ دو ﺗﺎﯾﻤﺎن ﺧﺴﺘﻪ و ﮐﻮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﺘﺸﮑﺮم‪«.‬‬‫او ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ درﺷﺘﯽ روی دهﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻗﻄﺮات درﺷﺖ اﺷﮏ از ﮔﻮﻧﻪهﺎﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﻏﻠﻄﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮدم و او ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺴﺒﯿﺪ‪ .‬زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺗﻮ ﻣﺮد ﺧﻮﺑﯽ هﺴﺘﯽ ﻣﺎرﮐﻮس‬‫ﯾﻠﻮ‪ .‬ﻣﺘﺸﮑﺮم‪«.‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﭘﺸﺘﺶ را ﻣﺎﺳﺎژ دادم‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ از هﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬او دﯾﮕﺮ‬‫ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪش هﻨﻮز ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫او ﺑﻪ اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻪ روی زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرش را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم‪.‬‬‫آن را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺑﺮق زدم و وارد ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺪم‪.‬‬‫هﻤﺎن داﺳﺘﺎن ﺗﮑﺮاری‪ .‬ﮐﻠﯽ اﯾﻤﯿﻞ ﭘﺴﺖهﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻼگهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮ هﻢ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫اﺳﭙﻢ‪ .‬ﺧﺪاﯾﺎ ﭼﻘﺪر اﺳﭙﻢ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺻﻨﺪق ﭘﺴﺘﯽ ﺳﻮﺋﺪﯾﻢ ﺑﺎرهﺎ »ﺟﻮ ﺟﺎب« ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‬‫ــ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﺳﭙﻢهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺻﺪهﺎ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺣﺴﺎب اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‬‫را ﻧﺸﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و در ﻧﺘﯿﺠﻪ هﻤﻪٔ ﻧﺎﻣﻪهﺎی ﺑﺎزﮔﺸﺘﯽ و ﭘﯿﻐﺎمهﺎی ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺳﺮ‬‫از ﺻﻨﺪوق ﻣﻦ درآوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺻﻨﺪوق ﭘﺴﺘﯿﻢ را ﭘﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ داﺷﺖ ﺷﻮﺧﯽ ﺧﺮﮐﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ‬‫ﭘﺎﯾﺮت ﭘﺎرﺗﯽ ﺻﺎﻓﯽهﺎی ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ هﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ‪ ٥٠٠‬ﮔﯿﮕﺎﺑﺎﯾﺖ‬‫ﻓﻀﺎ ﺑﺮای ذﺧﯿﺮﻩ ﮐﺮدن ﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻهﺎ ﭘﺮ ﺷﻮد‪.‬‬‫هﻤﻪﺷﺎن را ﺻﺎﻓﯽ ﮐﺮدم و روی دﮐﻤﻪٔ ﺣﺬف ﮐﻮﺑﯿﺪم‪ .‬ﺑﺮای ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻋﻤﻮﻣﯿﻢ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﯾﮏ ﺻﻨﺪوق ﻣﺠﺰا داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن آن ﻧﺎﻣﻪهﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮﺗﺒﻂ‬‫ﺑﺎ اﮐﺲﻧﺖ و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺴﺎس ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﭙﻤﺮهﺎ هﻨﻮز ﮐﺸﻒ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮐﻠﯿﺪ‬‫وﻟﯽ اﻣﺸﺐ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم‪.‬‬‫در ﺑﺎ ﺻﺪای ﮐﻠﯿﮏ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﯽﺷﺮﺗﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬‫آن را از ﺑﺎﻻی ﺳﺮش درﻣﯽآوردم ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ او ﻓﺮﺻﺖ دادم دﺳﺖهﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورد‪.‬‬‫ﺗﯽﺷﺮت ﺧﻮدم را هﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺪم‪ ،‬آن ﻗﺪر ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻪ ﺻﺪای ﭘﺎرﻩ ﺷﺪن ﭘﺎرﭼﻪ و‬‫ﺷﻞ ﺷﺪن دوﺧﺖ آن را ﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬دهﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻔﺲهﺎﯾﺶ ﺗﻨﺪ و ﺑﺮﯾﺪﻩ‪ .‬ﻣﺎل ﻣﻦ هﻢ‬‫هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ ،‬ﻧﻔﺲ و ﻗﻠﺐ و ﺧﻮﻧﻢ ﮐﻪ در ﮔﻮشهﺎﯾﻢ ﻣﯽﻏﺮﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻘﯿﻪٔ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﻤﺎن را هﻢ ﺑﺎ هﻤﺎن ﺳﺮﻋﺖ درآوردم‪ ،‬و روی ﺗﻮدﻩهﺎی ﻟﺒﺎس ﺗﻤﯿﺰ و ﮐﺜﯿﻒ‬‫ﮐﻒ اﺗﺎق اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬روی ﺗﺨﺖ ﭘﺮ از ﮐﺘﺎب و ﮐﺎﻏﺬ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻨﺎرﺷﺎن رﯾﺨﺘﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ‬‫روی ﺗﺨﺖ ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎزوهﺎﯾﻤﺎن ﺑﻪ دور دﯾﮕﺮی ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬و ﭼﻨﺎن هﻤﺪﯾﮕﺮ‬‫را ﻣﯽﻣﺎﻟﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را از ﺗﻮی هﻢ ﻋﺒﻮر دهﯿﻢ‪ .‬او در دهﺎﻧﻢ ﻧﺎﻟﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﻦ هﻢ ﭘﺎﺳﺨﺶ را ﻣﯽدادم‪ ،‬و ﻟﺮزش ﺻﺪاﯾﺶ را در ﺣﻨﺠﺮﻩام ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‪،‬‬‫ﺣﺴﯽ ﻧﺰدﯾﮏﺗﺮ از هﺮﭼﻪ ﭘﯿﺶ از آن ﺣﺲ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم‪.‬‬‫از ﻣﻦ ﺟﺪا ﺷﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﭘﺎﺗﺨﺘﯽ دراز ﮐﺮد‪ .‬ﮐﺸﻮ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﯾﮏ‬‫ﮐﯿﺴﻪٔ ﺳﻔﯿﺪ داروﺧﺎﻧﻪ ﺟﻠﻮﯾﻢ روی ﺗﺨﺖ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺗﻮﯾﺶ را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﺎﻧﺪوم‪ .‬ﻣﺎرک‬‫ﺗﺮوﺟﺎن‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺸﺖ اﺳﭙﺮمﮐﺶ‪ .‬هﻨﻮز ﺑﺎز ﻧﺸﺪﻩ‪ .‬ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و او هﻢ ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪم‬‫را داد و ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪.‬‬‫♢‬‫ﺳﺎلهﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم اوﻟﯿﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪام ﭼﻪﻃﻮر ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ .‬روزی ﺻﺪهﺎ ﺑﺎر ﺗﺼﻮرش‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ روزهﺎ‪ ،‬ﻋﻤﻼً ﺑﻪ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫اﺻﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﺗﺼﻮرات ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻗﺴﻤﺖهﺎﯾﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻗﺴﻤﺖهﺎﯾﺶ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﺸﻐﻮﻟﺶ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬اﺑﺪﯾﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ در ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ هﻢ زدن ﮔﺬﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪش‪ ،‬ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم هﻤﺎن آدم هﺴﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﻐﯿﯿﺮ‬‫ﮐﺮدﻩام‪ .‬ﭼﯿﺰی ﻣﯿﺎن ﻣﺎ ﻋﻮض ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪١٣٦‬‬

‫ﺑﺮای وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ اﺳﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺷﻨﺎﺳﻪهﺎ و ﮐﻠﯿﺪهﺎی آنهﺎ‬‫را دارم‪ .‬ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﺧﺼﻮﺻﯽ‪.‬‬‫< در ﻋﺮض ﭼﻨﺪ روز ﭘﺲ از راﻩاﻧﺪازی اﮐﺲﻧﺖ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻧﻔﻮذ در‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ رﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﻧﻔﻮذهﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﻮﭼﮏ و ﺟﺰﺋﯽ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻔﻮذ‬‫ﻧﻬﺎﯾﯽ اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ روز ﻧﻔﻮذ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﮐﺎرت ﺳﺎﺧﺘﻪ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫< ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻣﯽﺷﻮد ﮔﻔﺖ اﮔﺮ رؤﺳﺎﯾﻢ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻣﻦ دارم اﯾﻨﻬﺎ را‬‫ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﯾﮏ ﭘﯿﺮزن ﺷَﻮَم ﮐﻮﻧﻢ در ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞِ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﮔﯿﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫< ﺣﺘﯽ اﮔﺮ آﻧﻬﺎ در ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ ﻧﻔﻮذ ﻧﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻮزﯾﻊهﺎی ﻣﺴﻤﻮم‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺴﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽﭼﺮﺧﺪ‪ .‬ﻣﺠﻤﻮع‬‫ﻣﻘﺎﺑﻠﻪای ‪ ١٦٦‬آﻧﻬﺎ ﺟﻮر درﻧﻤﯽآﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﮕﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮع ﻣﻘﺎﺑﻠﻪای‬‫ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؟ ﻏﯿﺮ از ﻣﻦ و ﺗﻮ؟ ﺧﯿﻠﯽ از ﺑﭽﻪهﺎ هﻤﯿﻦ اﻻﻧﺶ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ‪،‬‬‫هﺮﭼﻨﺪ ﺧﻮدﺷﺎن هﻨﻮز ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ‪.‬‬‫< ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ رؤﺳﺎﯾﻢ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ وﻗﺖ ﺑﺮای‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﺗﻮ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ رﺳﺎﻧﻪای را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ‬‫وﻗﺖ زودﺗﺮ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد ﻧﻪ دﯾﺮﺗﺮ‪ ،‬ﺑﺎور ﮐﻦ‪.‬‬‫< اﺣﺘﻤﺎﻻً در اﯾﻦ ﻓﮑﺮی ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﺮا اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎ را ﺑﺮاﯾﺖ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ‪.‬‬‫< ﺧﻮدم هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﻣﺎل هﻤﯿﻦﺟﺎ هﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮای ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ اﺳﻢ ﻧﻮﺷﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ‬‫در ﻋﻮض دارم ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎﯾﯽ را ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ اﻋﺘﻘﺎد‬‫دارﻧﺪ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآﯾﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪٔ ﻣﻨﻔﺠﺮ‬‫ﮐﺮدن ﭘﻞهﺎ را ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌﺘﺮﺿﺎن‪ .‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اداﻣﻪ‬‫ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫< وﻟﯽ ﺗﻮ هﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯽ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺪاﻧﯽ و ﭼﻪ ﻧﻪ‪ .‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻋﻨﻘﺮﯾﺐ‬‫اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺟﺰﯾﺮﻩ ﮔﻨﺞ در ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬دﯾﺮ و زود دارد‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺳﻮﺧﺖ و ﺳﻮز ﻧﺪارد‪.‬‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ آﺷﻐﺎلهﺎﯾﺸﺎن را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻨﯽﺗﺮ ﺟﻠﻮﻩ ﻣﯽدهﺪ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﻌﻼً اﯾﻦ روش ﺟﻮاب‬‫ﻣﯽداد‪.‬‬‫ﺑﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞﺗﺎ ﻧﺎﻣﻪٔ رﻣﺰی از آدمهﺎی ﺣﻠﻘﻪٔ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﺳﺮﺳﺮی ﻣﺮور‬‫ﮐﺮدم ــ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﻪ وﯾﺪﺋﻮهﺎ و ﻋﮑﺲهﺎی ﺳﻮءرﻓﺘﺎرهﺎی ﺟﺪﯾﺪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬داﺳﺘﺎنهﺎی‬‫ﺗﺮﺳﻨﺎک از ﻓﺮارهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬داد و هﻮار درﺑﺎرﻩٔ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻼگ ﻣﻦ‪ .‬ﭼﯿﺰهﺎی‬‫هﻤﯿﺸﮕﯽ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪای رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻦ رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫هﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ آن‬‫را ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ .‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد از ﻃﺮف ﻣﺎﺷﺎ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ هﻢ ﺷﻨﺎﺳﻪ و هﻢ اﺳﻢ ﺑﺎﺷﺪ ــ‬‫ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﺪام‪.‬‬‫< ‪M1k3y‬‬‫< ﺗﻮ ﻣﺮا ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪.‬‬‫< ﻣﻦ آن روزی ﮐﻪ ﭘﻞ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪم‪ .‬از ﻣﻦ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯽﮔﻨﺎهﻢ‪ .‬ﺷﻐﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ‪ :‬ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ هﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻧﻢ را ﮐﺸﺘﻪاﻧﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫< ﮐﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬آن ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﮐﺎر واﻗﻌﯿﻢ‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ از ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺷﺎن ﻣﯽآﯾﺪ ﺷﻬﺮﺷﺎن ﺑﻪ ﯾﮏ‬‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﻠﯿﺴﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد‪.‬‬‫< ﻣﻦ هﻤﺎن روزی ﮐﻪ اﮐﺲﻧﺖ آﻏﺎز ﺑﻪ ﮐﺎر ﮐﺮد در آن ﻧﻔﻮذ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻦ در‬‫ﺣﻠﻘﻪٔ اﻋﺘﻤﺎدﺗﺎن هﺴﺘﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ هﻮﯾﺘﻢ را ﻓﺎش ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از‬‫ﻧﺸﺎﻧﯽای ﺑﺮاﯾﺖ اﯾﻤﯿﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ آن اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯽ‪ .‬در واﻗﻊ‪ ،‬ﺳﻪ‬‫ﻧﺸﺎﻧﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً داﺧﻞ ﺷﺒﮑﻪﺗﺎن هﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻃﻮری ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ‪ ١٧‬ﺳﺎﻟﻪٔ‬‫دﯾﮕﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩای اﻃﻼﻋﺎت‬‫ﻧﺎدرﺳﺘﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ و رؤﺳﺎﯾﻢ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫< آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽداﻧﻨﺪ ﺗﻮ ﮐﻪ هﺴﺘﯽ‪ ،‬وﻟﯽ دارﻧﺪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ دارﻧﺪ‬‫ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ آدمهﺎﯾﯽ را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﺎ آﻧﻬﺎ هﻤﮑﺎری ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫از ﺳﺎﯾﺖهﺎی ﺷﺒﮑﻪٔ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻃﻼﻋﺎت اﺳﺘﺨﺮاج ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪ‬‫ﺑﭽﻪهﺎ را ﺑﻪ ﺧﺒﺮﭼﯿﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ در اﮐﺲﻧﺖ‬‫‪١٦٦ checksum‬‬‫‪١٣٧‬‬

‫< اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮوم‪ .‬در ﻟﻮس آﻧﺠﻠﺲ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﻢ درﺑﯿﺎﯾﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﻣﻨﯿﺘﻢ را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاهﻢ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﯾﻢ‪.‬‬‫< اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ‪ ،‬ﺗﻮ را هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﯽﺑﺮم‪ .‬ﻣﺒﺎرز ﺑﻮدن ﺑﻬﺘﺮ از ﺷﻬﯿﺪ‬‫ﺑﻮدن اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯽ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺑﺎ هﻢ راهﯽ ﺑﺮای ﺑﺮدن‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺗﻮ ﺑﺎهﻮﺷﻢ‪ .‬ﺑﺎور ﮐﻦ‪.‬‬‫< ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ؟‬‫< ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬‫< ﻣﺎﺷﺎ‬‫»آرﻩ‪«.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ روی ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎز ﻧﻔﺲهﺎﯾﻢ ﺗﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬آروم ﺑﺎش‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎزی رواﻧﯿﻪ‪ .‬ﺑﺪﻩ‪«.‬‬‫او ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ هﺮﮔﺰ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم را از ﻣﻦ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺟﺪﯾﺪی‬‫ﻣﯿﺎن ﻣﺎ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮐﻠﯿﺪ ﭘﺎﺳﺦ را زد و ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮد‪:‬‬‫< ﮐﻠﮏ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ او هﻢ داﺷﺖ ﺑﻪ اﺳﻢ ‪ M1k3y‬ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﺘﻔﺎوت از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ هﻢ‬‫ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫»اﻣﻀﺎش ﮐﻦ و ﺑﻔﺮﺳﺖ‪ .‬ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯽ ﺟﻮاب ﻣﯽدﻩ‪«.‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ اﯾﺪﻩٔ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﺑﻬﺘﺮی ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻧﺎﻣﻪ را اﻣﻀﺎ ﮐﺮدم و‬‫ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯿﻢ و ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎ دادﻩ ﺑﻮد رﻣﺰﻧﮕﺎرﯾﺶ ﮐﺮدم و ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬‫ﺟﻮاب ﻓﻮری آﻣﺪ‪.‬‬‫♢‬‫وﻗﺘﯽ ﺗﻮی دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدﻩاﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻤﯽداﻧﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬دور ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺪوﯾﺪ‪ ،‬و داد و ﻓﺮﯾﺎد‬‫ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫هﯿﭻوﻗﺖ اﯾﻦ ﺑﯿﺖ را ﺷﻨﯿﺪﻩاﯾﺪ؟ ﻧﺼﯿﺤﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖ ﮐﻢ راﺣﺖ ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﺑﻪ آن ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪم و ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻦ‪ .‬ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ‬‫ﺷﺪت ﻣﯽزد و ﺧﻮن ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪای ادای آوازی را ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ در ﮔﻮﺷﻢ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬درﻣﯽآورد‪ .‬اﯾﻦ هﯿﺠﺎن ﺳﮑﺴﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ وﺣﺸﺖ ﻣﺤﺾ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯿﻪ؟ ﭼﯿﻪ؟«‬‫ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻃﺮف ﺧﻮدم در ﺗﺨﺖ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮدم‪ .‬او ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﻏﻠﻄﯿﺪ و‬‫ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﻮک اﻧﮕﺸﺖ ﺗﺎچﭘﺪم را ﺧﺮاﺷﯿﺪ‪ .‬در ﺳﮑﻮت ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ راﻩ رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ دروغ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ دارﻩ ﺳﺮت ﺑﺎزیهﺎی رواﻧﯽ درﻣﯽآرﻩ‪«.‬‬‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬داﺷﺖ ﻟﺒﺶ را ﻣﯽﮔﺰﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﻣﯽزﻧﺪ اﻋﺘﻘﺎد‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬‫»ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻦ ﺷﮑﺴﺘﺖ ﺑﺪن‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻦ ﺑﺎ اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽآن ﺳﺮاﻏﺖ‪«.‬‬‫< ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﯽ‪.‬‬‫< ﯾﮏ هﮑﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮت ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺷﻨﺎس وﯾﺪﺋﻮ را‬‫روی دیاناس ﺗﻮﻧﻞ ﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﻪ وﯾﺪﺋﻮهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺳﯽ ﻣﻦ دروغ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاهﯽ‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪﺷﻮن ﺑﯿﺎﻧﺪازی‪ .‬اﯾﻨﻬﺎ ﯾﮏﺳﺮﻩ دارﻧﺪ ﮐﺎرهﺎی هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺿﺒﻂ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬هﻤﯿﺸﻪٔ ﺧﺪا‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﯿﺎﻧﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ دارﻧﺪ‬‫ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ راﺣﺖ ﻣﯽﺗﻮان ﺟﺎﺳﻮﺳﯽﺷﺎن را ﮐﺮد‪.‬‬‫< ﻣﺎﺷﺎ‬‫ﭘﯿﻮﺳﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺘﻦ ﮐﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﮐﺎری را‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎ ادﻋﺎ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ :‬وﯾﺪﺋﻮ را از ﻗﺮارداد ﺳﺮوﯾﺲ ﻧﺎم داﻣﻨﻪ ﻋﺒﻮر ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﺑﺮﮔﺮدم و ﭼﯿﺰی را ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪهﻢ‪ .‬هﺮ ﻗﺮارداد اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ‪،‬‬‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ دﻧﺒﺎﻟﻪ ﻣﺘﻮن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ از ﭘﯿﺶ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ رد و ﺑﺪل‬‫‪١٣٨‬‬

‫‪Connection closed by foreign host.‬‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺷﺒﯿﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ و ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﻮﯾﺶ ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ‬‫ﯾﮏ ﻣﻮﺗﻮرﺳﯿﮑﻠﺖ داﺧﻞ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﯾﮏ دوﭼﺮﺧﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻮﺗﻮر وﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪،‬‬‫ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ روﻟﺮاﺳﮑﯿﺖ از ﭘﺸﺖ دوﭼﺮﺧﻪ آوﯾﺰان ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ‪،‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﮐﺎﻣﯿﻮن را هﻢ ﺑﻪ روﻟﺮاﺳﮑﯿﺖ وﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل‪ ،‬ﻗﺮارداد اﻧﺘﻘﺎل ﻧﺎﻣﻪٔ ﺳﺎدﻩ‪ ،‬ﯾﺎ ‪ SMTP‬را ﮐﻪ ﺑﺮای ارﺳﺎل ﻧﺎﻣﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻣﺜﺎﻟﯽ از ﯾﮏ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و ﺳﺮور ﻧﺎﻣﻪام ‪ ١٦٧‬اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﯿﻐﺎم ﺑﺮای‬‫ﺧﻮدم ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻢ‪:‬‬‫ﮔﺮاﻣﺮ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ در ﺳﺎل ‪ ١٩٨٢‬ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺎن ﭘﻮﺳﺘﻞ ‪ ،١٦٨‬ﯾﮑﯽ از ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن ﭘﯿﺸﮕﺎم‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﮐﻪ در زﻣﺎن ﻣﺎﻗﺒﻞ ﺗﺎرﯾﺦ‪ ،‬ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺳﺮورهﺎی ﺷﺒﮑﻪ را ﻋﯿﻨﺎُ روی‬‫ﻣﯿﺰ ﮐﺎرش در داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎی ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﯾﮏ ﺳﺮور ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری ‪ ١٦٩‬وﺻﻞ ﮐﺮدﻩاﯾﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﭘﯿﻐﺎﻣﯽ ﺑﺮای ﺳﺮورﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ ﮐﻪ در آن ﻧﻮﺷﺘﻪ‬‫»‪HELO‬‬‫‪ «littlebrother.com.se‬و ﺳﺮور ﺟﻮاﺑﺘﺎن را اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﯽدهﺪ ﮐﻪ‪250» :‬‬‫‪mail.pirateparty.org.se Hello mail.pirateparty.org.se, pleased to‬‬‫‪ «meet you.‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ هﻤﺎن ﻣﮑﺎﻟﻤﻪای را ﮐﻪ در ‪ SMTP‬داﺷﺘﯿﺪ‪،‬‬‫در ‪ IM‬داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﺳﺮی رﯾﺰﻩﮐﺎری‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮای ﺳﺮور ﻧﺎﻣﻪ را در‬‫‪> HELO littlebrother.com.se‬‬‫‪250 mail.pirateparty.org.se Hello‬‬‫‪mail.pirateparty.org.se, pleased to meet you‬‬‫‪> MAIL FROM:m1k3y@littlebrother.com.se‬‬‫‪250 2.1.0 m1k3y@littlebrother.com.se... Sender‬‬‫‪ok‬‬‫‪> RCPT TO:m1k3y@littlebrother.com.se‬‬‫‪250 2.1.5 m1k3y@littlebrother.com.se...‬‬‫‪Recipient ok‬‬‫‪> DATA‬‬‫‪354 Enter mail, end with "." on a line by itself‬‬‫‪> When in trouble or in doubt, run in circles,‬‬‫‪scream and shout‬‬‫‪> .‬‬‫‪250 2.0.0 k5SMW0xQ006174 Message accepted for‬‬‫‪delivery‬‬‫‪QUIT‬‬‫‪221 2.0.0 mail.pirateparty.org.se closing‬‬‫‪connection‬‬‫ﯾﮏ ﮔﭗ ﭘﯿﺎدﻩ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﺎ در ﯾﮏ ﻧﺸﺴﺖ وب‪ .‬ﯾﺎ هﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ‪.‬‬‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ »ﺗﻮﻧﻞ زدن‪ «.‬ﺷﻤﺎ ‪ SMTP‬را در ﯾﮏ »ﺗﻮﻧﻞ« ﮔﭗ ﻗﺮار ﻣﯽدهﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ واﻗﻌﺎً ﮐﺎر ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ آن ﮔﭗ را دوﺑﺎرﻩ در ﯾﮏ‬‫ﺗﻮﻧﻞ ‪ SMTP‬ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪ ،‬ﺗﻮﻧﻞ را در ﯾﮏ ﺗﻮﻧﻞ دﯾﮕﺮ ﺗﻮﻧﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫در واﻗﻊ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻗﺮاردادهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ در ﻣﻌﺮض اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ .‬ﮐﺎر ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ‪،‬‬‫ﭼﻮن ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً اﮔﺮ ﺷﻤﺎ در ﺷﺒﮑﻪای ﻓﻘﻂ ﺑﺎ دﺳﺘﺮﺳﯽ وب ﻗﺮار دارﯾﺪ‪،‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ اﯾﻤﯿﻠﺘﺎن را از روﯾﺶ ﺗﻮﻧﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ‪ P2P‬ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪﺗﺎن را روﯾﺶ ﺗﻮﻧﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ اﮐﺲﻧﺖ را ــ‬‫ﮐﻪ ﺧﻮدش ﺗﻮﻧﻞ دﻩهﺎ ﻗﺮارداد دﯾﮕﺮ اﺳﺖ ــ روی آن ﺗﻮﻧﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺳﺮوﯾﺲ ﻧﺎم داﻣﻨﻪ )دیاناس( ‪ ١٧٠‬ﯾﮏ ﻗﺮارداد ﺟﺎﻟﺐ و ﻋﺘﯿﻘﻪٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺳﺎل ‪ ١٩٨٣‬ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺎم ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ــ ﻣﺜﻼً‬‫‪ pirateparty.org.se‬را ــ ﺑﻪ ﺷﻤﺎرﻩٔ آیﭘﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎ ﺑﺮای ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ هﻢ در ﺷﺒﮑﻪ‬‫ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ‪ 204.11.50.136‬ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﻼً روش ﮐﺎرش ﭼﯿﺰی ﺷﺒﯿﻪ‬‫ﺟﺎدوﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮنهﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺘﺤﺮک دارد ــ هﺮ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺄﻣﯿﻦ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﯾﮏ‬‫‪١٦٨ Jon Postel‬‬‫‪١٦٩ Instant Messenger‬‬‫‪١٧٠ DNS: Domain Name Service‬‬‫‪١٦٧ mail server‬‬‫‪١٣٩‬‬

‫ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺟﻠﺴﻪ در اﺗﺎق ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺎ آﯾﻨﻪای روی ﯾﮏ دﯾﻮار‪ .‬آن اﺗﺎق را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬در‬‫آن اﺗﺎق ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮد ﭘﺴﻮردم را ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬ﭘﻨﺞ‬‫ﺻﻨﺪﻟﯽ راﺣﺖ دور ﻣﯿﺰ ﺑﻮد‪ ،‬و روی هﺮ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﯾﮏ آدم راﺣﺖ‪ ،‬هﻤﻪ ﺑﺎ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮﮔﺮد ژﻧﺮال ﺟﺮﻣﯽ ﺳﺎﺗﺮﻟﻨﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩٔ ﻧﺎﺣﯿﻪٔ ﺧﻠﯿﺞ وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ‬‫در آن ﺳﺮ ﻣﯿﺰ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ روی آن ﭼﻬﺮﻩای ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ آﺷﻨﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮐﺮت روﻧﯽ را در ﺳﺮاﺳﺮ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﺴﺖ اﺻﻠﯽ رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﻮﻣﯿﻦ دورﻩ ﺣﺰب را ﺑﻪ رهﺒﺮی ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﮐﺴﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ‬‫ﮐﺎر را ﺑﺮای دورﻩٔ ﭼﻬﺎرم ﺗﮑﺮار ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫اﺳﻤﺶ را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ »ﺑﯽرﺣﻢ«‪ ،‬و زﻣﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮی دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم در اﯾﻦ‬‫ﺑﺎرﻩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻧﻈﺎرت ﺷﺪﯾﺪی ﺑﺮ زﯾﺮدﺳﺘﺎﻧﺶ دارد‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﯽزﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﭘﯿﻐﺎم‬‫ﻓﻮری ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺎﺗﺸﺎن را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ دارد و ﺗﮏ ﺗﮏ ﻗﺪمهﺎﯾﺸﺎن را ﮐﻨﺘﺮل‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬او ﭘﯿﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩای ﭘﺮ ﭼﯿﻦ و ﭼﺮوک و ﭼﺸﻤﺎن ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی ﮐﻢرﻧﮓ و دﻣﺎﻏﯽ‬‫ﺗﺨﺖ ﺑﺎ ﺳﻮراخهﺎی ﮔﺸﺎد و ﺑﺎز و ﻟﺐهﺎی ﻧﺎزک‪ ،‬ﻣﺮدی ﮐﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪاش ﻃﻮری ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر‬‫دارد ﺑﻮی ﺑﺪی ﻣﯽﺷﻨﻮد‪.‬‬‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ او را ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد‪ .‬داﺷﺖ ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ ،‬و دﯾﮕﺮان هﻤﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ او‬‫ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﯾﺎدداﺷﺖ ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ‬‫و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎهﻮش ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬‫»ــ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ اوﻧﻬﺎ از ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﺎراﺿﯿﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻧﺸﻮن ﺑﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺷﺎﮐﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ از دوﻟﺖ‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻢ؟ ﻣﻠﺖ اون ﺷﻬﺮ رو دوﺳﺖ‬‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺳﺪوم و ﻋﻤﻮرای ﮐﻮﻧﯽهﺎ و ﮐﻔﺎریاﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻪ‬‫ﺟﻬﻨﻢ ﺑﭙﻮﺳﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ دﻟﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اهﻤﯿﺖ ﻣﯽدﻩ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‬‫اﯾﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو داﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎی اﺳﻼﻣﯽ ﻣﻨﻔﺠﺮﺷﻮن ﮐﻨﻦ و ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪﺷﻮن ﺟﻬﻨﻢ‪.‬‬‫»ﺑﭽﻪهﺎی اﮐﺲﻧﺖ ﮐﻢ ﮐﻢ دارن ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽرﺳﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺑﻪ دردﻣﻮن ﺑﺨﻮرن‪.‬‬‫اوﻧﻬﺎ هﺮﭼﯽ رادﯾﮑﺎلﺗﺮ ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﻠﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽﻓﻬﻤﻦ ﮐﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪ هﻤﻪﺟﺎ هﺴﺖ‪«.‬‬‫ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻧﺶ دﺳﺖ از ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدن ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬آدمهﺎی ﻣﺎ ﺗﻮی اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﮐﻠﯽ اﻋﺘﺒﺎر ﺑﺮای ﺧﻮدﺷﻮن دﺳﺖ و ﭘﺎ ﮐﺮدن‪ .‬ﺑﻼﮔﺮهﺎی ﻣﻨﭽﻮرﯾﺎﯾﯽ هﺮ ﮐﺪوم ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺗﺎ‬‫ﺳﺮور دیاناس دارد‪ ،‬اﮐﺜﺮ دوﻟﺖهﺎ و ﺑﺴﯿﺎری از اﭘﺮاﺗﻮرهﺎی ﺧﺼﻮﺻﯽ هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﺟﻌﺒﻪهﺎی دیاناس ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ درﺧﻮاﺳﺖ‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ و ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖهﺎی هﻤﺪﯾﮕﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽدهﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ هﺮ ﻧﺎم دور از ذهﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺧﻮرد ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن ﺑﺪهﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺘﻮاﻧﺪ آن را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﻤﺎرﻩ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از دیاناس‪ ،‬ﻓﺎﯾﻞ ‪ HOSTS‬ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎورﺗﺎن ﺑﺸﻮد ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮏ ﺗَﮏ ﻓﺎﯾﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫ﻧﺎم و ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ در آن ﻟﯿﺴﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪ از اﯾﻦ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ اﯾﻦ ﻓﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻗﺪری ﺑﺰرگ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﯾﺶ‬‫ﮐﺮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ دیاناس اﺧﺘﺮاع ﺷﺪ و روی ﺳﺮوری ﮐﻪ روی ﻣﯿﺰ ﺟﺎن ﭘﻮﺳﺘﻞ ﻗﺮار‬‫داﺷﺖ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺎر ﮐﺮد‪ .‬در آن زﻣﺎن اﮔﺮ ﻧﻈﺎﻓﺖﭼﯽ داﻧﺸﮑﺪﻩ وﻗﺖ ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮدن اﺗﺎق ﺟﺎن‬‫ﭘﻮﺳﺘﻞ ﭘﺎﯾﺶ ﻣﯽﺧﻮرد و دوﺷﺎﺧﻪ از ﭘﺮﯾﺰ درﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن‬‫آدرسهﺎ را از دﺳﺖ ﻣﯽداد‪ .‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬‫وﺿﻌﯿﺖ دیاناس اﻣﺮوز اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺟﺎ هﺴﺖ‪ .‬هﺮ ﺷﺒﮑﻪای ﯾﮏ ﺳﺮور اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‬‫زﻧﺪﻩ در ﺧﻮد دارد‪ ،‬و هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﺳﺮورهﺎ ﻃﻮری ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺷﺪﻩاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و ﺑﺎ اﺷﺨﺎص‬‫ﺗﺼﺎدﻓﯽ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ راهﯽ ﺑﺮای ﺗﻮﻧﻞ ﮐﺮدن ﺳﯿﺴﺘﻢ وﯾﺪﺋﻮی ﺟﺎری روی‬‫دیاناس ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬او وﯾﺪﺋﻮ را ﺑﻪ ﻣﯿﻠﯿﺎردهﺎ ﺗﮑﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﮐﺮد و هﺮ ﯾﮏ را در ﯾﮏ‬‫ﭘﯿﻐﺎم ﻋﺎدی ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺮور دیاناس ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﺟﺮای ﮐﺪ او‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ وﯾﺪﺋﻮ را‬‫از ﺗﻤﺎم آن ﺳﺮورهﺎی دیاناس‪ ،‬در ﺳﺮاﺳﺮ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر ﻻﺑﺪ در هﯿﺴﺘﻮﮔﺮامهﺎی ﺷﺒﮑﻪهﺎ ﻣﻨﻈﺮﻩٔ ﻋﺠﯿﺒﯽ اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﻦ دارم‬‫ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی دﻧﯿﺎ را درﻣﯽآورم‪.‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر دو ﻣﺰﯾﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﺟﻬﺸﺎن ﺷﺪم‪ :‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ وﯾﺪﺋﻮ را ﺑﺎ‬‫ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻮرﮐﻨﻨﺪﻩای درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻢ ــ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آن ﮐﻪ روی ﭘﯿﻮﻧﺪ اول ﮐﻠﯿﮏ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺷﺮوع‬‫ﺑﻪ درﯾﺎﻓﺖ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺗﻤﺎمﺻﻔﺤﻪ‪ ،‬ﺑﺪون ﭼﺸﻤﮏ و ﻟﺮزش ﮐﺮدم ــ و هﯿﭻ اﯾﺪﻩای ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬‫ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺰﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﮐﺎﻣﻼً ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﻮد‪.‬‬‫اوﻟﺶ ﺣﻮاﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت وﯾﺪﺋﻮ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺲ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ذﮐﺎوت اﯾﻦ هﮏ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺑﻮدم‪ .‬ﺟﺎری ﮐﺮدن وﯾﺪﺋﻮ از دیاناس؟ ﺧﯿﻠﯽ هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ و ﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻤﻼً اﻧﺤﺮافآﻣﯿﺰ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ هﻀﻢ ﺗﺼﺎوﯾﺮی ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﯽدﯾﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫‪١٤٠‬‬

‫زب ﻧﻤﯽدوﻧﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﺗﻮی ﺧﯿﺎﺑﻮنهﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺟﻢ ﺷﻮن ﮐﺮدی و ﺟﻠﻮی هﻤﻪٔ دﻧﯿﺎ‬‫آﺑﺮوﺷﻮن رو ﺑﺮدی‪ .‬ﭘﺲ دﯾﮕﻪ ﻧﮏ و ﻧﺎﻟﻪ رو ﺑﺲ ﮐﻦ‪ ،‬ﺧﺐ؟ ﺗﻮ داری ﻣﯽﺑَﺮی‪«.‬‬‫»وﻟﯽ دارن ﻣﯽآن ﺑﮕﯿﺮﻧﻢ‪ .‬ﺧﻮدت ﻣﯽدوﻧﯽ‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﻢ زﻧﺪون‪.‬‬‫هﻤﯿﻦﺟﻮری ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽﺷﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ دارل‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪﺗﺮ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﻢ ﺳﻮرﯾﻪ‪ .‬ﭼﺮا ﺑﺬارن ﺗﻮ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻤﻮﻧﻢ؟ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺗﻮ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩٔ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺮاﺷﻮن ﻣﺎﯾﻪٔ دردﺳﺮم‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ روی ﺗﺨﺖ ﮐﻨﺎرم ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﻮرﯾﺎﺳﺖ‪«.‬‬‫»اﯾﻦ ﺟﻮرﯾﺎﺳﺖ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽﮐﺎر ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»ﭼﯽ؟« او ﻣﯿﺦ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺷﮏهﺎﯾﺶ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ از‬‫ﮔﻮﻧﻪهﺎﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﻏﻠﻄﯿﺪ‪» .‬ﻧﻪ! ﻋﻘﻠﺖ رو از دﺳﺖ دادی‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﺎ ﯾﻪ اﺣﻤﻘﯽ‬‫از ﺗﻮی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻓﺮار ﻣﯽﮐﻨﻢ؟ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺟﺎﺳﻮس؟«‬‫»اﯾﺪﻩٔ ﺑﻬﺘﺮی داری؟«‬‫ﻟﮕﺪی ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﻮدﻩٔ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺷﺴﺘﻨﯽاش زدم و ﮐﻪ ﺑﻪ هﻮا ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪» .‬هﺮﭼﯽ‪.‬‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﯾﻪ ﮐﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﺎهﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎهﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻦ‪ .‬ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺗﻮ و دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت ﻣﯽﺧﻮاﯾﻦ در ﺑﺮﯾﻦ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫»ﺧﻔﻪﺷﻮ‪ ،‬ﻋﻮﺿﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدت ﺗﻮ ﺧﻄﺮی؟ ﻣﻦ هﻢ هﻤﻮنﻗﺪر در ﻣﻌﺮض‬‫ﺧﻄﺮم ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ ﺷﺮاﮐﺖ در ﺟﺮم‪ .‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺮی‪ ،‬ﻣﻦ هﻢ ﻣﯽآم‪ «.‬ﻓﮑﺶ را ﺑﺎ‬‫زاوﯾﻪٔ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﯿﺮون دادﻩ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﻦ و ﺗﻮ ــ دﯾﮕﻪ ﺑﺎ هﻤﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ رو ﺑﻔﻬﻤﯽ‪«.‬‬‫ﺑﺎ هﻢ روی ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آهﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﻧﺨﻮای‪«.‬‬‫»ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫»ﻗﯿﺎﻓﻪم ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻮﺧﯿﻪ؟«‬‫»اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدم ﺑﺪون ﺗﻮ ﺑﺮم اﻧﺠﯽ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ازت‬‫ﺑﺨﻮام ﮐﻪ ﺑﯿﺎی‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪«.‬‬‫او ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪم را ﺑﺮاﯾﻢ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻼگ ادارﻩ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﮐﺎﻧﺎلهﺎی ﮔﭗ رو ﺳﺮرﯾﺰ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯽدن‪ ،‬و اﮐﺜﺮًا‬‫ﻓﻘﻂ ﺳﯿﺎﺳﺖهﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ اﯾﻦ ‪ M1k3y‬ﺗﺮﺳﯿﻢ ﮐﺮدﻩ دﻧﺒﺎل ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺎ اﻻن هﻢ‬‫ﻧﺸﻮن دادن ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺳﺒﺐ ﺗﺤﺮﯾﮏ اﻋﻤﺎل رادﯾﮑﺎل ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ‪ M1k3y‬ﺗﺮﻣﺰ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺳﺮﮔﺮد ژﻧﺮال ﺳﺎﺗﺮﻟﻨﺪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪» .‬ﻣﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﺗﺎ ﺣﺪود‬‫ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ﻗﺒﻞ از ﻣﯿﺎندورﻩ ﺑﺬارﯾﻢ زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺑﻤﻮﻧﻦ‪ «.‬ﺣﺪس زدم اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت‬‫ﻣﯿﺎندورﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﻣﯿﺎنﺗﺮم ﻣﻦ‪» .‬اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ اوﻟﯿﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﻪ‬‫ــ«‬‫روﻧﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﺑﺮای ﻣﯿﺎندورﻩ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ دﯾﮕﻪای دارﯾﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻮق ﺳﺮﯾﻪ‪ ،‬وﻟﯽ اﺣﺘﻤﺎ ًﻻ‬‫ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮای ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﯾﺰﯾﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮐﺲﻧﺖ رو رهﺎ ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬در اﺳﺮع وﻗﺖ‪.‬‬‫ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪرو ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬ﻣﺎﯾﻪٔ دردﺳﺮﻧﺪ‪ .‬رادﯾﮑﺎل ﻧﮕﻪﺷﻮن دارﯾﺪ‪«.‬‬‫وﯾﺪﺋﻮ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ و اﻧﭽﯽ ﻟﺒﻪٔ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ و ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬اﻧﺠﯽ دﺳﺘﺶ را دراز‬‫ﮐﺮد و وﯾﺪﺋﻮ را دوﺑﺎرﻩ ﭘﺨﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎر دوم ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ را ﮐﻨﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﺎﻟﻢ از هﻤﯿﺸﻪ ﺗﺮﺳﯿﺪن ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻩ‪ .‬ﺑﯿﺎ اﯾﻦ رو ﺑﺒﺮﯾﻢ ﭘﯿﺶ ﺑﺎرﺑﺎرا و‬‫ﺑﺬارﯾﻢ هﻤﻪش رو ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﺬار ﺑﯿﺎن ﺑﺒﺮﻧﻢ‪ .‬دﺳﺖﮐﻢ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻣﯽدوﻧﻢ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬‫ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ .‬دﺳﺖﮐﻢ اون ﻣﻮﻗﻊ ﯾﻪ ﮐﻢ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯿﻢ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮدو دﻟﺪارﯾﻢ داد‪» .‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﻋﺰﯾﺰم‪ ،‬ﻣﯽدوﻧﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺗﻮ هﻤﻪٔ ﺗﻮﺟﻪات روی ﭼﯿﺰهﺎی ﺑﺪﻩ و ﭼﯿﺰهﺎی ﺧﻮب رو ﻧﺪﯾﺪ ﻣﯽﮔﯿﺮی‪ .‬ﺗﻮ ﯾﻪ ﺟﻨﺒﺶ‬‫راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﯽ‪ .‬اون آﺷﻐﺎلهﺎی ﺗﻮی ﮐﺎخ ﺳﻔﯿﺪ‪ ،‬اون ﮐﻼﻩﺑﺮدارهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫ﺗﻨﺸﻮﻧﻪ رو ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﺮدی‪ .‬ﺗﻮ ﺧﻮدت رو در ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻗﺮار دادی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﻋﺎﻣﻞ رﺳﻮا‬‫ﺷﺪن ﺗﻤﺎم ﮐﺜﺎﻓﺖﮐﺎری وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬‫»ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮان ﺑﮕﯿﺮﻧﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮان‪ .‬ﻣﮕﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺷﮏ داﺷﺘﯽ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ‬‫هﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽدوﻧﺴﺘﻢ ﻗﺼﺪﺷﻮن اﯾﻨﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽدوﻧﻦ ﺗﻮ ﮐﯽ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮش‬‫رو ﺑﮑﻦ‪ .‬اون هﻤﻪ آدم‪ ،‬ﭘﻮل‪ ،‬اﺳﻠﺤﻪ و ﺟﺎﺳﻮس‪ ،‬و ﺗﻮ‪ ،‬ﯾﻪ ﺑﭽﻪ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ هﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻪ ــ‬‫هﻨﻮز داری ﺷﮑﺴﺖﺷﻮن ﻣﯽدی‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﭼﯿﺰی راﺟﻊ ﺑﻪ ﺑﺎرﺑﺎرا ﻧﻤﯽدوﻧﻦ‪ .‬ﭼﯿﺰی راﺟﻊ ﺑﻪ‬‫‪١٤١‬‬

‫»ﭘﺪر و ﻣﺎدرهﺎﻣﻮن ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽدوﻧﻢ‪ .‬دﯾﺪم وﻗﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدن ﻣﻦ ﻣﺮدﻩم ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮﺷﻮن اوﻣﺪ‪ .‬اﮔﻪ‬‫ﺑﻔﻬﻤﻦ ﻓﺮاری ﺷﺪﻩم وﺿﻊﺷﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽدن ﻓﺮاری ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ‬‫زﻧﺪاﻧﯽ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦﻃﻮر ﺗﺼﻮرﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﺪون‬‫ﺗﺮس از اﯾﻦ ﮐﻪ دردﺳﺮی ﺑﺮاﻣﻮن درﺳﺖ ﺑﺸﻪ هﺮ ﭼﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﺎپ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫دم در اﺗﺎﻗﺶ هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﻧﻪ از آن ﺑﻮﺳﻪهﺎی داغ و ﺧﯿﺲ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﻮﻗﻊ‬‫از هﻢ ﺟﺪا ﺷﺪن ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪٔ ﮐﻮﭼﮏ دﻟﻨﺸﯿﻦ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪٔ آرام‪ .‬ﯾﮏ‬‫ﺑﻮﺳﻪٔ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ‪.‬‬‫»ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻮﻧﻮر ﻣﺎﺷﺎ اﯾﻤﯿﻞ ﺑﺰن‪ .‬ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ اﯾﻦ دﺧﺘﺮک ﭼﯽﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮاﻣﻮن ﺑﮑﻨﻪ‪«.‬‬‫ﺑﺮاﯾﺶ اﯾﻤﯿﻞ زدم‪ ،‬ﭘﯿﻐﺎم را رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﺮدم‪ ،‬و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﺷﺪم‪ .‬اﻧﺠﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ‬‫ﻣﻐﺎزﻟﻪ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ و ﻣﺪﺗﯽ ﺑﺎ هﻢ ﺑﻮﺳﻪﺑﺎزی ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰی در ﺧﻄﺮ و ﺗﺼﻤﯿﻢ‬‫ﺑﺎ هﻢ رﻓﺘﻦ ﺑﻮد ــ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻏﺮاﺑﺖ ﺳﮑﺲ داﺷﺘﻦ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﻢ و دوﺑﺎرﻩ ﻣﺜﻞ ﺳﮓ‬‫ﺣﺸﺮی ﺷﻮم‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ اﯾﻤﯿﻞ ﻣﺎﺷﺎ رﺳﯿﺪ دوﺑﺎرﻩ ﻧﯿﻤﻪﺑﺮهﻨﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬‬‫< دو ﻧﻔﺮ؟ ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﻧﻔﺮی ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫< ﻣﻦ اﺟﺎزﻩٔ ﺗﺮک اﯾﻨﺠﺎ را ﻧﺪارم ﻣﮕﺮ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﯿﺪاﻧﯽ ﭘﺲ از‬‫ﯾﮏ اﺗﻔﺎق ﺑﺰرگ در اﮐﺲﻧﺖ‪ .‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ؟ رؤﺳﺎ ﺗﮏ ﺗﮏ‬‫ﺣﺮﮐﺎﺗﻢ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ دارﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﯿﻦ اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ اﺗﻔﺎق ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﯽاﻓﺘﺪ‬‫وﻟﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اون ﻣﻮﻗﻊ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪم ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد‪.‬‬‫< ﯾﻪ ﮐﺎر ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﮑﻦ‪ .‬ﻣﻦ رو ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺪ اونﺟﺎ‪ .‬هﺮ دوﺗﺎﻣﻮن رو ﻣﯽﮐﺸﻢ‬‫ﺑﯿﺮون‪ .‬هﺮ ﺳﻪﺗﺎﻣﻮن رو‪ ،‬اﮔﻪ اﺻﺮار داری‪.‬‬‫< وﻟﯽ زود ﺑﺎش‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ زﯾﺎد ﺑﺮات اﯾﻤﯿﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ‪ ،‬ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ؟ ﻣﺮاﻗﺒﻢ‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دارﻧﺪ ﭘﯿﺪات ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻗﺖ زﯾﺎدی ﻧﺪاری‪ .‬ﭼﻨﺪ هﻔﺘﻪ؟ ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﭼﻨﺪ روز‪.‬‬‫< ﻣﻦ ﺑﺮای ﻓﺮار ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺗﻮ اﺣﺘﯿﺎج دارم‪ .‬ﺑﺮای هﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ دارم اﯾﻦ ﮐﺎر رو‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﺮات ﺳﺆاﻟﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﯾﻪ اﺗﻔﺎق ﺑﺰرگ‬‫اﮐﺲﻧﺘﯽ اﺣﺘﯿﺎج دارم ﮐﻪ ﺣﻮاﺳﺸﻮن رو ﭘﺮت ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎش ﮐﺎر ﺗﻮﺋﻪ‪.‬‬‫ﻧﺎاﻣﯿﺪم ﻧﮑﻦ‪ ،M1k3y ،‬وﮔﺮﻧﻪ ﮐﺎر ﺟﻔﺖﻣﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪﺳﺖ‪ .‬دوﺳﺖدﺧﺘﺮت‬‫هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪.‬‬‫< ﻣﺎﺷﺎ‬‫♢‬‫ﻣﺘﺮوﺳﻮاری آدم را ﺑﻪ درونﻧﮕﺮی ﺳﻮق ﻣﯽدهﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻗﻄﺎر ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﺗﮑﺎن‬‫ﻣﯽﺧﻮرد و آدم ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻧﮕﺎهﺶ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﺮﺧﻮرد ﻧﮑﻨﺪ و ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت ﺟﺮاﺣﯽ‬‫ﭘﻼﺳﺘﯿﮏ و ﻧﺰولﺧﻮرهﺎ و آزﻣﺎﯾﺶ اﯾﺪز را ﻧﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ دﯾﻮارﻧﻮﺷﺘﻪهﺎ را‬‫ﻧﺎدﯾﺪﻩ ﺑﮕﯿﺮد و ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ آﺷﻐﺎلهﺎی ﮐﻒ ﻗﻄﺎر دﻗﯿﻖ ﻧﺸﻮد‪ .‬آن وﻗﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ذهﻦ آدم‬‫در ﺧﻮدش ﻣﯽﭘﯿﭽﺪ و درﮔﯿﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﺗﮑﺎن ﻣﯽﺧﻮرﯾﺪ و ذهﻨﺘﺎن ﺑﻪ ﺳﺮاغ هﻤﻪٔ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﻣﯽرود ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ‬‫ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ ﮐﺮدﻩاﯾﺪ‪ ،‬ﻓﯿﻠﻢهﺎﯾﯽ از زﻧﺪﮔﯿﺘﺎن ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ‪،‬‬‫ﺧﺮ و ﻋﻮﺿﯽ هﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬‫ﻧﻈﺮﯾﻪهﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ از ﻣﻐﺰﺗﺎن ﺗﺮاوش ﻣﯽﮐﻨﺪ‪:‬‬‫اﮔﺮ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ‪ M1k3y‬را ﺑﮕﯿﺮد‪ ،‬ﭼﻪ راهﯽ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻦ ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ‬‫ﺑﯽﺳﺮﭘﻨﺎﻩ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬او را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ روﯾﺪادی ﺑﺰرگ و ﻋﻤﻮﻣﯽ در اﮐﺲﻧﺖ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ؟ آﯾﺎ‬‫اﯾﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﮐﻨﺎرآﻣﺪن ﺑﺎ اﺣﺘﻤﺎل درز ﯾﮏ وﯾﺪﺋﻮ ﻧﻤﯽارزد؟‬‫ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ﻗﻄﺎرﺳﻮاری ﻓﻘﻂ دو ﺳﻪ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﺪ هﻢ ﭼﻨﯿﻦ اﻓﮑﺎری ﺑﻪ‬‫ﻣﻐﺰﺗﺎن ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭘﯿﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮﯾﺪ‪ ،‬و ﺷﺮوع ﺑﻪ راﻩ رﻓﺘﻦ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺧﻮن ﺑﻪ ﺟﺮﯾﺎن‬‫ﻣﯽاﻓﺘﺪ و ﻣﻐﺰﺗﺎن دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ دادﺗﺎن ﻣﯽرﺳﺪ‪.‬‬‫ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت ﻣﻐﺰﺗﺎن ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ‪ ،‬ﺟﻮاب را هﻢ در اﺧﺘﯿﺎرﺗﺎن ﻣﯽﮔﺬارد‪.‬‬‫ﺗﻠﻔﻨﻢ زﻧﮓ زد‪ ،‬و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ هﺮ دوﺗﺎﯾﻤﺎن از ﺟﺎ ﺑﭙﺮﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ‬‫ﮐﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬م ﺗﻮی راهﻢ‪ .‬او ﺣﺮﻓﯽ از ﺑﺎرﺑﺎرا ﻧﺰد‪ .‬ﺗﻮاﻓﻖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‬‫ﭘﺸﺖ ﺗﻠﻔﻦ هﯿﭻ ﭼﯿﺰ از اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاهﺎ ﻧﮕﻮﯾﯿﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﯾﺪﻩٔ ﭘﺪرم ﺑﻮد‪ .‬او هﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﻣﻦ ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ ﺷﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم‪«.‬‬‫‪١٤٢‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٨‬‬‫ﺗﻮﻓﻮ ﮐﻪ در ﻣﺎهﯽﺗﺎﺑﻪهﺎ ﺟﻠﺰ و وﻟﺰ ﻣﯽﮐﺮد )در ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ‪ ،‬ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻏﺬای ﮔﯿﺎهﯽ‬‫دلﺑﺨﻮاهﯽ ﻧﯿﺴﺖ(‪ ،‬و ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ ﺧﻮردن و ﻧﻮﺷﯿﺪن‪.‬‬‫از هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎی ﺗﯿﺰهﻮشﺗﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ در ﻧﻘﺸﺸﺎن ﻓﺮو ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺑﺎزی اول‬‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪ ﻟﻮﺑﯿﺎ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺑﻮد ــ ﮔﻠﻮﻟﻪٔ آﺗﺸﯿﻦ‪ ،‬ﻧﯿﺰﻩٔ‬‫ﺟﺎدوﯾﯽ‪ ،‬ﻣﺨﺮوط ﻧﻮر ــ و اﮔﺮ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﯾﺎ »هﯿﻮﻻﯾﯽ« ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽﮐﺮدم و‬‫ﺑﻪ او ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ روی زﻣﯿﻦ ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪ .‬ﮔﺎهﯽ هﻢ ﺑﺎﯾﺪ داور را ﺻﺪا ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﺗﺎ ﻣﺪاﺧﻠﻪ‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت‪ ،‬ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬هﯿﭻﮐﺲ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﻣﺘﻘﻠﺐ را دوﺳﺖ‬‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫ﺗﺎ وﻗﺖ ﺧﻮاب‪ ،‬هﻤﻪ در ﻧﻘﺸﻤﺎن ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ در آن ﺳﻦ و ﺳﺎل‪ ،‬ﭼﻨﺪان ﺑﻠﺪ‬‫ﻧﺒﻮدم ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ و ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ ﻓﯿﻠﻢهﺎ و ﮐﺘﺎبهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ‬‫داﺷﺘﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدم آرام ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ و ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩام ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺎرﻓﺎﻧﻪ ﺑﺪهﻢ‪.‬‬‫ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﺗﯿﻢ ﻣﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ :‬ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن ﯾﮏ ﻋﺘﯿﻘﻪٔ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻏﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم‬‫ﺳﺮزﻣﯿﻦ را ﺑﻪ اﺳﺎرت ﺧﻮد درآوردﻩ ﺑﻮد دزدﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎزی ﺑﺮای‬‫ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﺧﺼﻮﺻﯽ داﺷﺘﻢ‪ :‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﺟﻮدی ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ را‬‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﻩ و ﺑﻪ هﻢﻧﻮﻋﺎﻧﻢ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﯾﮏ رﻗﯿﺐ ﺳﺮی هﻢ داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎزﯾﮑﻦ دﯾﮕﺮی‬‫ﮐﻪ در زﻣﺎن ﮐﻮدﮐﯽ ﺳﺒﺐ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺧﺎﻧﻮادﻩام ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎزﯾﮑﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﻣﻦ‪،‬‬‫ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎم‪ ،‬ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪام‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎزﯾﮑﻦ دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﯿﻨﻪای از ﻣﻦ داﺷﺖ‬‫و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ از هﻤﺮاهﯽ ﺗﯿﻤﻢ ﺧﺸﻨﻮد ﺑﻮدم‪ ،‬هﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﻧﮕﻪ‬‫ﻣﯽداﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﭼﺎﻗﻮﯾﯽ در ﭘﺸﺘﻢ ﻓﺮو ﻧﺮود ﯾﺎ ﺳﻤﯽ در ﻏﺬاﯾﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﻧﺸﻮد‪.‬‬‫دو روز ﺑﻌﺪ را ﺻﺮف ﺑﺎزی ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از آن‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ ﻗﺎﯾﻢﻣﻮﺷﮏﺑﺎزی ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﯽ‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻘﻼ ﺑﺮای زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪن در ﻃﺒﯿﻌﺖ وﺣﺶ‪ ،‬و ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎهﺎﯾﺶ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﻞ ﮐﺮدن ﺟﺪول‬‫ﺣﺮوف ﻣﺘﻘﺎﻃﻊ‪ .‬ﮐﺎر ﺧﺪاﯾﺎن ﺑﺎزی ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬و آدم واﻗﻌﺎً ﺑﺎ دﯾﮕﺮ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ‬‫زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺷﻨﻠﯽ ﺑﭙﻮﺷﻢ و درﺣﺎﻟﯽﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺧﻮنآﺷﺎﻣﯽ‬‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ هﺴﺘﻢ‪ ،‬در هﺘﻞهﺎ ول ﺑﭽﺮﺧﻢ و هﻤﻪ ﺑﻬﻢ زل ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﮐﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪﻩای اﺳﺖ‪ ،‬و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ آنﻗﺪر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎزی ﺗﻌﺎﻣﻠﯽ ﻟﺤﻈﻪﺑﻪﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﻨﺒﻪهﺎی داﻧﺠﻨﺰ اﻧﺪ دراﮔﻨﺰ ‪ ١٧١‬را ﺑﺎ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ‬‫ﺗﺌﺎﺗﺮ و رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲهﺎی ﻋﻠﻤﯽ ﺗﺨﯿﻠﯽ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﺮای ﻣﻦِ ﭼﻬﺎردﻩﺳﺎﻟﻪ ﺟﺬابﺗﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ‪.‬‬‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎزیهﺎ آنهﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ و در اردوﮔﺎﻩ ﭘﯿﺸﺎهﻨﮕﯽ ﺑﺮﮔﺰار‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ :‬ﺻﺪهﺎ ﻧﻮﺟﻮان‪ ،‬ﭘﺴﺮ و دﺧﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺮای ﻓﺮار از ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﺟﻤﻌﻪ ﺷﺐ‪ ،‬ﺑﺮای هﻤﺪﯾﮕﺮ‬‫داﺳﺘﺎنهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﯽ ﯾﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ دﺳﺘﯽﺷﺎن ﺑﺎزی‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖهﺎ ﺟﻠﻮی ﺑﻘﯿﻪ ﭘﺰ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪن و اﯾﺴﺘﺎدن روی ﭼﻤﻦ‪ ،‬ﺟﻠﻮی‬‫ﮔﺮوهﯽ زن و ﻣﺮد ﻣﺴﻦﺗﺮ ﺑﺎ زرﻩهﺎی ﺑﺪﺷﮑﻞ دﺳﺖﺳﺎز‪ ،‬ﻗُﺮ ﺷﺪﻩ و ﺧﻂ اﻓﺘﺎدﻩ‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ‬‫زرﻩهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻪ اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺑﺮای اﺟﺮای ﺑﺎزیهﺎ ﭘﻮل ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﮐﺎر راﺣﺖ ﮔﯿﺮ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‬‫ﻣﮕﺮ اﯾﻦﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﭘﯿﻪٔ ﮐﺎر ﻣﺠﺎﻧﯽ را ﺑﻪ ﺗﻨﺖ ﻣﺎﻟﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﺑﺮ اﺳﺎس ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪای ﮐﻪ ﻗﺒﻼً‬‫ﭘﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺗﯿﻢهﺎﯾﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﯾﺎرﮐﺸﯽ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ‬‫ﯾﺎرﮐﺸﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزی ﺑﯿﺲﺑﺎل‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺴﺘﻪٔ ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ را ﺑﻬﻤﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬در ﺑﺴﺘﻪهﺎ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ‬‫ﺑﺮای ﺟﺎﺳﻮسهﺎ در ﻓﯿﻠﻢهﺎی ﺳﯿﻨﻤﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ :‬اﯾﻦ هﻮﯾﺖ ﺗﻮ اﺳﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ‪ ،‬و اﯾﻦ هﻢ‬‫اﺳﺮاری ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﮔﺮوﻩ ﻣﯽداﻧﯽ‪.‬‬‫ﭘﺲ از آن‪ ،‬وﻗﺖ ﺷﺎم ﺑﻮد‪ :‬آﺗﺶهﺎی ﺑﺮﭘﺎی ﻣﻬﯿﺐ‪ ،‬ﺻﺪای ﺗﺮﮐﯿﺪن ﮔﻮﺷﺖ روی ﺳﯿﺦهﺎ‪،‬‬‫‪١٧١ Dungeons & Dragons‬‬‫‪١٤٣‬‬

‫ﭼﺎرﻟﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ را ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد و ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺎزی را ﻧﻘﺾ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬آن آﺧﺮ‬‫هﻔﺘﻪ‪ ،‬داورهﺎ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺧﻄﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬هﺮ ﺑﺎر ﻗﻮل ﻣﯽداد رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎز هﻢ‬‫ﺧﻄﺎﯾﺶ را ﺗﮑﺮار ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ هﻢ از ﺑﭽﻪهﺎی درﺷﺖهﯿﮑﻞ ﺑﻮد و در ﭘﺎﯾﺎن‬‫ﯾﮏ ﺗﻌﻘﯿﺐ و ﮔﺮﯾﺰ‪ ،‬دوﺳﺖ داﺷﺖ »ﺗﺼﺎدﻓﯽ« آدم را زﻣﯿﻦ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬‫رﻓﯿﻖ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬دارل‪ ،‬هﺪف اوﻟﯿﻦ ﻗﺘﻞ ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬و ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ رﻓﯿﻘﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﻨﮓ‬‫ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﮑﺸﻤﺶ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮔﻨﺞ ﻣﯽﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪٔ آﺗﺸﯿﻦ زدﻣﺶ‪ .‬ﺗﺎزﻩ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ‬‫اورک را ﻟﺖ و ﭘﺎر ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﮏ ﺗﮏ اورکهﺎ ﺳﻨﮓ ﮐﺎﻏﺬ ﻗﯿﭽﯽ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‬‫ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﻮد ﭼﻪ ﮐﺴﯽ در ﻧﺒﺮد ﭘﯿﺮوز ﺷﺪﻩ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ از آن ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ‬‫هﯿﺠﺎناﻧﮕﯿﺰﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ در ﻃﯽ ﺑﺎزی‪ ،‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﺪرت‪ ،‬دارل را در ﯾﮏ ﻓﻀﺎی ﺑﺎز ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ داﺷﺖ در‬‫آن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮔﻨﺞ ﻣﯽﮔﺸﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ آب زﯾﺮ ﮐﺎهﯽ ﻣﻦ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ‪ .‬او از اﯾﻦ ﺑﻪ‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ هﯿﻮﻻ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﺷﺪ ــ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎی ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ هﯿﻮﻻ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﻧﺪ‪،‬‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزی ﺑﯿﺸﺘﺮ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﮔﺮ هﯿﻮﻻهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی‬‫آدم را دﻧﺒﺎل ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ هﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزی اداﻣﻪ ﻣﯽدادﻧﺪ و ﻧﺒﺮدهﺎی ﺑﺎزی ﺣﻤﺎﺳﯽ و‬‫ﺣﻤﺎﺳﯽﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪهﺎ‪ ،‬ﺷﺒﯿﻪ اردوی ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺣﺮﻓﻪایهﺎی ﮐﺎر ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ دﯾﺮوﻗﺖ‬‫ﺷﺐ در ﭼﺎدرهﺎ ﺣﺮف ﻣﯽزدﯾﻢ‪ ،‬ﺳﺘﺎرﻩهﺎ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﮔﺮﻣﻤﺎن ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﻮی‬‫رودﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﭘﺮﯾﺪﯾﻢ‪ ،‬و ﺑﺎ دﺳﺖ ﭘﺸﻪهﺎ را ﻣﯽﮐﺸﺘﯿﻢ‪ .‬در آﺧﺮ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽ‪ ،‬ﯾﺎ‬‫دﺷﻤﻨﺎﻧﯽ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫در اﯾﻦ وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم از ﺟﻨﮕﻞ درآﻣﺪ و ﻣﺮا زﻣﯿﻦ زد‪ .‬ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ‬‫ﻣﺮا ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪای ﻧﻔﺴﻢ درﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ .‬ﻧﻌﺮﻩ ﮐﺸﯿﺪ »ﮔﺮﻓﺘﻤﺖ!« ﭘﯿﺶ‬‫از اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ او را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬و ﭼﻨﺪان آدم ﺟﺎﻟﺒﯽ هﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ آﻣﺎدﻩ ﺑﻮدم ﺑﮑﺸﻤﺶ‪ .‬آرام ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﯿﻨﻪاش ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫ﻣﯽرﻓﺖ و ﻧﯿﺸﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣُﺮدی‪ .‬ﺑﺪﺟﻮری ﺧﺪﻣﺘﺖ رﺳﯿﺪم‪«.‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﭼﺮا ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﭼﺎرﻟﺰ او را هﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ از ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ‬‫واﻗﻌﺎً از اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰهﺎ ﻟﺬت ﺑﺒﺮد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از آنهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎل ﺣﺸﺮات را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫هﻢ ﻧﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻣﺒﺪل در ﺟﻨﮕﻞ ﺑﭽﺮﺧﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺪت‬‫را اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽزد‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﻪ ﮐﺲ و هﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﯽزد‪ ،‬و ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮد هﻤﻪ را ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﺪ آنﻗﺪری ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺑﻬﻤﺎن ﺧﻮش ﻧﻤﯽﮔﺬرد‪ .‬ﺑﯽﺗﺮدﯾﺪ‬‫ﭼﻨﯿﻦ آدمهﺎﯾﯽ را دﯾﺪﻩاﯾﺪ‪ .‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ هﻢ و ﻏﻤﺸﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ هﯿﭻﮐﺲ ﺧﻮش‬‫ﻧﮕﺬرد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ﺣﺲ ﮐﺮدم ﭼﯿﺰی در ﺻﻮرﺗﻢ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻟﺐ ﺑﺎﻻﯾﻢ را ﻟﻤﺲ‬‫ﮐﺮدم‪ .‬ﺧﻮن ﺑﻮد‪ .‬از دﻣﺎﻏﻢ ﺧﻮن ﻣﯽآﻣﺪ و ﻟﺐ ﺑﺎﻻﯾﻢ ﺷﮑﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺑﻪ زﻣﯿﻦ‬‫ﺧﻮردم‪ ،‬رﯾﺸﻪٔ درﺧﺘﯽ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮدش‪.‬‬‫ﻣﺸﮑﻞ دﯾﮕﺮ ﭼﺎرﻟﺰ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﻢ ﻣﺒﺎرزﻩٔ ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزی ﺷﺪﻩ را ﻧﻤﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ در ﯾﮏ‬‫ﺑﺎزی ﺷﺒﻪﻧﻈﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن در ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﮔﺎهﯽ ﺑﻪ‬‫ﻗﺪری ﻧﺸﺌﻪٔ آدرﻧﺎﻟﯿﻦ در ﺧﻮﻧﺖ ﻣﯽﺷﻮی ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﮔﻠﻮی ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻠﺖ را‬‫ﭘﺎرﻩ ﮐﻨﯽ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ‪ ،‬ﮔﺮز‪ ،‬ﻧﯿﺰﻩ ﯾﺎ ﺳﻼح دﯾﮕﺮی دﺳﺖ آدم ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﺿﻊ ﺑﺪﺗﺮ‬‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎزیهﺎ‪ ،‬هﯿﭻﮐﺲ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪارد ﺗﺤﺖ هﯿﭻ ﺷﺮاﯾﻄﯽ‬‫ﺑﻪ دﯾﮕﺮی آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬در ﻋﻮض ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺒﺎرزﻩ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺗﻦ‪ ،‬وﻗﺘﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮐﺴﯽ‬‫ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮی‪ ،‬ﺳﺮﯾﻊ ﯾﮑﯽ دو دور ﺳﻨﮓ ﮐﺎﻏﺬ ﻗﯿﭽﯽ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺿﺮاﯾﺒﯽ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی‬‫ﺗﺠﺮﺑﻪ‪ ،‬ﺳﺎز و ﺑﺮگ و ﺷﺮاﯾﻄﺘﺎن‪ .‬و داورهﺎ اﺧﺘﻼف ﻧﻈﺮهﺎ را ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﺮی ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬روﺷﯽ‬‫ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪ‪ ،‬و ﮐﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ‪ .‬اﮔﺮ دﻧﺒﺎل ﮐﺴﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺑﻪ او ﮐﻪ ﻣﯽرﺳﯽ‪،‬‬‫دﻧﺪانهﺎﯾﺖ را ﻧﺸﺎﻧﺶ ﻣﯽدهﯽ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﯿﺪ و ﮐﻤﯽ روﺷﺎﻣﺒﻮ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬هﻤﻪ‬‫اﯾﻦهﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺑﯽﺧﻄﺮ و ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬‫دﺳﺖ ﺧﻮﻧﯿﻢ را ﺑﺎ ﭘﺎﭼﻪٔ ﺷﻠﻮارم ﭘﺎک ﮐﺮدم و ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم‪ .‬واﻧﻤﻮد ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﺧﯿﻠﯽ‬‫هﻢ ﺑﺎﻣﺰﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﺎرﻟﺰ رﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﮔﻮل ﻧﺨﻮردﻩ ﺑﻮد‪ .‬او داﺷﺖ ﻋﻘﺐ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺧﻮدش را در ﺟﻨﮕﻞ‬‫ﮔﻢ و ﮔﻮر ﮐﻨﺪ‪ .‬دارل رﻓﺖ ﮐﻪ از ﭘﻬﻠﻮ راهﺶ را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬ﻣﻦ از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ‬‫ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺎی دارل در ﻣﭻ ﭘﺎﯾﺶ ﻗﻼب ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬‫ﮐﻪ روی زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﺷﻮد‪ .‬دوﯾﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ و درﺳﺖ در هﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﺻﺪای ﺳﻮت ﯾﮏ‬‫داور را ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫داور ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮد ﭼﺎرﻟﺰ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﻦ آوردﻩ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎزی ﮐﺮدن ﭼﺎرﻟﺰ را دﯾﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ را ﺑﻪ اردوﮔﺎﻩ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﺑﺎزی اﺧﺮاج اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺎرﻟﺰ ﺷﺪﯾﺪاً اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد‪،‬‬‫وﻟﯽ در ﮐﻤﺎل ﺧﻮﺷﻮﻗﺘﯽ‪ ،‬داور ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ زﯾﺮ ﺑﺎر ﻧﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺎرﻟﺰ رﻓﺖ داور ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‬‫‪١٤٤‬‬

‫هﺮ ﻣﺎﻩ ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎزی رﭼﺪ‪-‬دیﻻﯾﺖ ﺑﺰرگ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮﮔﺰارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎزیهﺎ راﺑﻄ ٔﻪ‬‫ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎ هﺘﻞهﺎی ﺷﻬﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺐ ﺷﻨﺒﻪای ﮐﻪ ﺑﺎزی ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬دﻩ اﺗﺎق ﺧﺎﻟﯽ در‬‫هﺘﻞ رزرو ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎﯾﯽ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در هﺘﻞ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ‬‫ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬و در راهﺮوهﺎ و دور اﺳﺘﺨﺮ رﭼﺪ‪-‬دیﻻﯾﺖ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬در رﺳﺘﻮران هﺘﻞ‬‫ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮردﻧﺪ‪ ،‬و ﭘﻮل ﺷﺒﮑﻪٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﯽﺳﯿﻤﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ را ﻣﯽﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺛﺒﺖ ﻧﺎم ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ ﺟﻤﻌﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎ از ﻃﺮﯾﻖ اﯾﻤﯿﻞ ﺧﺒﺮدار ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ و از ﻣﺪرﺳﻪ‬‫ﯾﮏراﺳﺖ ﺑﻪ هﺮ هﺘﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎ هﻤﺎن ﻟﺒﺎس و وﺳﺎﯾﻞ ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪ‬‫را در اﺗﺎقهﺎی هﺘﻞ‪ ،‬ﺷﺶ ﺗﺎ هﺸﺖ ﻧﻔﺮی ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎ هﻠﻪ هﻮﻟﻪ ﺧﻮدﻣﺎن را زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ‬‫ﻣﯽداﺷﺘﯿﻢ و ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺑﯽﺧﻄﺮی ﮐﻪ ﭘﺪر و‬‫ﻣﺎدرهﺎﯾﻤﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ آن ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﻣﺎ هﻢ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻏﺮاﯾﯽ ﮐﺮد‪ ،‬و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﻣﺎ هﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺣﻤﻠﻪٔ ﭼﺎرﻟﺰ‬‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﻣﺴﺄﻟﻪای ﻧﺒﻮد‪ .‬آن ﺷﺐ‪ ،‬ﭘﺲ از ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺎزی‪ ،‬هﻤﻪ در ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ ﭘﯿﺸﺎهﻨﮕﯽ دوش آب ﮔﺮم‬‫ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺎرﻟﺰ دوش ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻦ و دارل ﻟﺒﺎسهﺎ و ﺣﻮﻟﻪاش را دزدﯾﺪﯾﻢ‪ .‬آﻧﻬﺎ را‬‫ﺑﻪ هﻢ ﮔﺮﻩ زدﯾﻢ و در ﻣﺤﻞ ادرار ﮐﺮدن اﻧﺪاﺧﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از ﭘﺴﺮهﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪﻧﺪ و‬‫در ﺗﻼش ﺑﺮای ﺧﯿﺲ ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻇﺎهﺮاً ﭼﺎرﻟﺰ در زﻣﯿﻦ زدن ﺑﭽﻪهﺎ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ای ﮐﺎش ﻣﯽﺷﺪ وﻗﺘﯽ از زﯾﺮ دوش درﻣﯽآﻣﺪ و ﻟﺒﺎسهﺎﯾﺶ را ﻣﯽدﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺗﺎ آن ﻃﺮف اردوﮔﺎﻩ‪ ،‬ﻋﺮﯾﺎن ﺑﺪود ﯾﺎ ﮔﺮﻩهﺎی ﺳﻔﺖ ﻟﺒﺎسهﺎی‬‫ﺧﯿﺲ از ﺷﺎﺷﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺗﻨﺶ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮهﻨﮕﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﻮدم اﺣﺘﻤﺎﻻً هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺎ در ﻃﻮل ﻣﺴﯿﺮ‬‫دوشهﺎ ﺗﺎ ﺳﺎﯾﺒﺎنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ وﺳﺎﯾﻠﻤﺎن زﯾﺮش ﺑﻮد ﺻﻒ ﺑﺴﺘﯿﻢ و او را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ‬‫اول ﺻﻒ ﺑﻮدم‪ ،‬و ﺗﺸﻮﯾﻖ را رهﺒﺮی ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﺮﮔﺰارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن اﯾﻦ ﺑﺎزیهﺎ‪ ،‬ادﺑﺎی ﺧﯿﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩای ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎرﮔﺎﻩ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﯽ‪،‬‬‫ﮐﺎرﮔﺎﻩ ﻧﻤﺎﯾﺶ و ﻏﯿﺮﻩ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺪت دﻩ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزیهﺎ ﺑﺪون هﯿﭻ ﺣﺎدﺛﻪای‬‫ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻗﺎﻧﻮن اﺻﻠﯽ در ﻃﯽ ﺑﺎزی‪ ،‬ﻣﻨﻊ هﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺸﺮوب و ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ﺑﻮد ﺗﺎ‬‫ﺑﺮﮔﺰارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﺟﺮم ﻓﺎﺳﺪ ﮐﺮدن ﺑﭽﻪهﺎی ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ زﻧﺪان ﻧﯿﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ زﻣﺎن‬‫ﺑﺎزی‪ ،‬ﺑﯿﻦ دﻩ ﺗﺎ ﺻﺪ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﺎ ﭘﻮل دو ﺑﺎر ﺳﯿﻨﻤﺎ رﻓﺘﻦ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ‬‫دو روز و ﻧﺼﻔﯽ ﺧﻮﺷﯽ ﻣﺤﺾ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫♢‬‫آﺧﺮ هﻔﺘﻪهﺎی اردوﮔﺎﻩ ﭘﯿﺸﺎهﻨﮕﯽ‪ ،‬ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ ﺳﻪ ﯾﺎ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﻣﻦ و دارل ــ و ﺑﺴﯿﺎری ﻻرپﺑﺎز دﯾﮕﺮ ــ در زﻧﺪﮔﯽﻣﺎن دﭼﺎر ﮐﻤﺒﻮد ﻻرپ ﺟﺪی ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺷﺪ »رﭼﺪ‪-‬دیﻻﯾﺖ« ‪ ١٧٢‬را در هﺘﻞهﺎی ﺷﻬﺮ ﺑﺎزی ﮐﺮد‪ .‬رﭼﺪ‪-‬‬‫دیﻻﯾﺖ ﻧﻮع دﯾﮕﺮی از ﻻرپ اﺳﺖ‪ .‬دﺳﺘﻪهﺎﯾﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ‪ ،‬ﺷﮑﺎرﭼﯿﺎن‬‫ﺧﻮنآﺷﺎﻣﺎن و ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺧﻮدش را دارد‪ .‬ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎ ﮐﺎرتهﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﻧﺤﻮﻩ‬‫ﺑﺮﺧﻮرد در ﺣﺎﻟﺖهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺒﺎرزﻩ دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﻪ هﺮ ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ‬‫دﺳﺖ ﮐﺎرت ﺑﺎزی اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪن زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﺧﻮد‬‫و ﺿﺮﺑﺪری ﮔﺬاﺷﺘﻦ دﺳﺖهﺎ روی ﺳﯿﻨﻪ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻘﯿﻪٔ ﺑﺎزﯾﮑﻦهﺎ ﺑﺎﯾﺪ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻨﺪ‬‫ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت ﺧﻮد در ﻣﻮرد ﻧﻘﺸﻪهﺎﯾﺸﺎن و از اﯾﻦ دﺳﺖ اداﻣﻪ دهﻨﺪ‪.‬‬‫آزﻣﺎﯾﺶ واﻗﻌﯽ ﯾﮏ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﺧﻮب اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦﻗﺪر ﺻﺎدق ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﺳﺮارش را ﺟﻠﻮی‬‫ﯾﮏ رﻗﯿﺐ »ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ« ﻟﻮ ﺑﺪهﺪ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮی در رﻓﺘﺎرش اﯾﺠﺎد ﺷﻮد‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺑﺎر‪ ،‬اﺗﺎقهﺎﯾﯽ در هﺘﻞ ﻣﻮﻧﺎﮐﻮ رزرو ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮﻧﺎﮐﻮ هﺘﻠﯽ در ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻦ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻮﻻً ﻣﯿﺰﺑﺎن ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎی ﻣﺴﻦ و اهﻞ هﻨﺮ ﺑﻮد‪ .‬از آن هﺘﻞهﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﺮ اﺗﺎق آن‬‫ﯾﮏ ﺗﻨﮓ ﻣﺎهﯽ ﻗﺮﻣﺰ داﺷﺖ و ﻻﺑﯽ آن ﭘﺮ از آدمهﺎی ﭘﯿﺮ زﯾﺒﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺎسهﺎی ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻮد‪.‬‬‫آدمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺟﺮاﺣﯽهﺎی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﺸﺎن را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻌﻤﻮﻻً آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺑﺎزی ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻣﺎ را ﻧﺎدﯾﺪﻩ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ در هﺘﻞ‬‫ﻣﻮﻧﺎﮐﻮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﯽ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎی ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪٔ ﯾﮏ ﻣﺠﻠﻪٔ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ آﻧﺠﺎ اﻗﺎﻣﺖ‬‫داﺷﺖ و ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎﻟﺐ ﺷﺪ‪ .‬در ﻻﺑﯽ هﺘﻞ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺟﺴﺖ و ﺟﻮی رﺋﯿﺲ‬‫دار و دﺳﺘﻪٔ رﻗﯿﺐ ﺑﻮدم ﺗﺎ روﯾﺶ ﺑﭙﺮم و ﮐﻤﯽ از ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﻤﮑﻢ‪ ،‬آﻗﺎی اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﻣﺮا‬‫ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﻦ دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺿﺮﺑﺪری روی ﺳﯿﻨﻪام ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮدن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و‬‫ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ دﯾﻮار اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺑﺎ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻟﻬﺠﻪداری از ﻣﻦ ﺳﺆال‬‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ و دوﺳﺘﺎﻧﻢ آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪ در هﺘﻞ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫‪١٧٢ Wretched Daylight‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ردش ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﭼﯿﺰی‬‫‪١٤٥‬‬

‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﻪ زﯾﺮزﻣﯿﻦ و اﺗﺎق ورزش هﺘﻞ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﻓﺮار‪ ،‬آن ﻣﺴﯿﺮ‬‫را در ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﺳﺮ هﻢ ﮐﻨﻢ و ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ ﺑﺪهﻢ ﺗﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮم ﺑﺮدارد‪.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﺑﺮود و ﭼﺎﭘﺶ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮش را هﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫»ﻣﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﺎهﺰادﻩ ﻣُﺮدﻩ و ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﮑﻤﺮان ﺟﺪﯾﺪی ﭘﯿﺪا‬‫ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﺷﺎهﺰادﻩ؟«‬‫ﻣﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ در ﻧﻘﺸﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﺮدﻣﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ‬‫هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻗﺮن ﺷﺎﻧﺰدهﻢ ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ اوﻣﺪﯾﻢ و از اون ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻮی دﺷﺖ و ﺻﺤﺮاهﺎی‬‫ﭘﻨﺴﯿﻠﻮاﻧﯿﺎ ﺧﺎﻧﺪان ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺧﻮدﻣﻮن رو دارﯾﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﻮی ﺟﻨﮕﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ و از‬‫ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﻣﺪرن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺷﺎهﺰادﻩ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﻩٔ ﺧﺎﻧﺪان ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫هﻔﺘﻪٔ ﻗﺒﻞ ﻣﺮد‪ .‬ﺑﯿﻤﺎری ﻣﻬﻠﮏ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ از ﭘﺎ درش آورد‪ .‬ﻣﺮدان ﺟﻮان ﻗﺒﯿﻠﻪ زدن‬‫ﺑﯿﺮون ﮐﻪ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﻋﻤﻮی ﺑﺰرﮔﺶ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻦ‪ .‬او در زﻣﺎن ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ از ﻣﺎ ﺟﺪا ﺷﺪﻩ‬‫و رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ آدمهﺎی ﻣﺪرن ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ او ﺗﺨﻢ و ﺗﺮﮐﻪای ﺑﻪ هﻢ زدﻩ و ﻣﺎ‬‫ﻗﺼﺪ دارﯾﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﻩٔ هﻢﺧﻮﻧﺶ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪٔ ﺣﻘﯿﻘﯿﺶ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ آن زﻣﺎﻧﻬﺎ رﻣﺎن ﻓﺎﻧﺘﺰی زﯾﺎد ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم‪ .‬ﺳﺮهﻢ ﮐﺮدن اﯾﻦ ﻃﻮر داﺳﺘﺎنهﺎ ﺑﺮاﯾﻢ‬‫آﺳﺎن ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﯾﻪ زﻧﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن ﺧﺒﺮ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻬﻤﻮن ﮔﻔﺖ ﯾﮑﯽﺷﻮن ﺗﻮی‬‫اﯾﻦ هﺘﻞ اﻗﺎﻣﺖ دارﻩ‪ .‬ﻣﺎ هﻢ اوﻣﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺪاش ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻗﺒﯿﻠﻪٔ رﻗﯿﺒﯽ‬‫هﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاد ﻣﺎ ﺷﺎهﺰادﻩﻣﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﯿﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ و راﺣﺖ‬‫ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻨﻤﻮن رو ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﻦ‪ .‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺣﯿﺎﺗﯿﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ آدمهﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺣﺮف زدن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮای ﻣﻦ ﮔﺮون‬‫ﺗﻤﻮم ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫داﺷﺖ ﭼﻬﺎرﭼﺸﻤﯽ ﻧﮕﺎهﻢ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﻢ را از ﺣﺎﻟﺖ ﺿﺮﺑﺪری درآوردﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﺮای ﺧﻮنآﺷﺎﻣﺎن رﻗﯿﺐ »ﻣﺮﺋﯽ« ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮑﯽﺷﺎن داﺷﺖ ﯾﻮاﺷﮑﯽ‬‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و دﺧﺘﺮی از ﺗﯿﻢ رﻗﯿﺐ را دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫دﺳﺘﺎن ﮔﺸﺎدﻩ هﯿﺲ هﯿﺲ ﻣﯽﮐﺮد و داﺷﺖ ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻩ ﺗﻤﺎم ﺧﻮﻧﻢ را ﻣﯽﺧﻮرد‪.‬‬‫ﻣﻦ دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺑﺮاﯾﺶ هﯿﺲ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ از روی ﯾﮏ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪٔ ﭼﺮﻣﯽ و ﯾﮏ‬‫ﮔﻠﺪان ﮔﯿﺎﻩ ﭘﺮﯾﺪم و ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻻﺑﯽ ﻓﺮار ﮐﺮدم‪ .‬او هﻢ ﺗﻌﻘﯿﺒﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻼً راﻩ ﻓﺮاری ﭘﯿﺪا‬‫آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ را ﻧﺪﯾﺪم وﻟﯽ داﺳﺘﺎن را ﺑﺮای ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی از‬‫رﻓﻘﺎی ﻻرپﺑﺎزم ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪ .‬آﻧﻬﺎ هﻢ ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﺷﺎخ و ﺑﺮگ دادﻧﺪ و در آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪ‬‫از هﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮای ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدﻧﺶ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺠﻠﻪٔ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﺎرﻣﻨﺪی داﺷﺖ ﮐﻪ ﻓﻮق ﻟﯿﺴﺎﻧﺴﺶ را در آﻣﺮﯾﮑﺎ در زﻣﯿﻨﻪٔ ﺟﻮاﻣﻊ‬‫ﺿﺪ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی آﻣﯿﺶ در ﻣﻨﺎﻃﻖ روﺳﺘﺎﯾﯽ ﭘﻨﺴﯿﻠﻮاﻧﯿﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻃﺒﻌﺎً داﺳﺘﺎن ﻣﺎ ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮش ﻓﻮقاﻟﻌﺎدﻩ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی ﯾﺎدداﺷﺖهﺎ و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪهﺎی ﺿﺒﻂ ﺷﺪﻩٔ رﺋﯿﺴﺶ‬‫از ﺳﻔﺮ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ ،‬ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﺗﮑﺎندهﻨﺪﻩٔ ﻏﻢاﻧﮕﯿﺰی در ﻣﻮرد ﺟﻮاﻧﺎن ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ‬‫ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ در ﺟﺴﺘﺠﻮی »ﺷﺎهﺰادﻩﺷﺎن« آﻣﺮﯾﮑﺎ را از اﯾﻦ ﺳﺮ ﺗﺎ آن ﺳﺮ زﯾﺮ ﭘﺎ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﺮدم اﯾﻦ روزهﺎ هﺮ ﭼﯿﺰی را ﭼﺎپ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﺟﺎﻟﺐ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ ﮐﺸﻒ و دوﺑﺎرﻩ ﭼﺎپ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اول ﺗﻮﺳﻂ‬‫وﺑﻼگﻧﻮﯾﺲهﺎی اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ‪ ،‬ﺑﻌﺪ هﻢ ﭼﻨﺪ وﺑﻼگﻧﻮﯾﺲ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ از آن‬‫ﺳﻮی ﮐﺸﻮر ادﻋﺎ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ را »دﯾﺪﻩاﻧﺪ«‪ .‬ﻧﻤﯽداﻧﻢ از ﺧﻮدﺷﺎن درآوردﻧﺪ‬‫ﯾﺎ ﻻرپﺑﺎزهﺎی دﯾﮕﺮی هﻢ در آن ﺳﻮی ﮐﺸﻮر وﺟﻮد دارﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﺎهﯽ هﻤﯿﻦ ﺑﺎزی را‬‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫داﺳﺘﺎن در زﻧﺠﯿﺮﻩٔ ﺣﻤﺎﻗﺖ رﺳﺎﻧﻪهﺎ راهﺶ را ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﯿﻮﯾﻮرک‬‫ﺗﺎﯾﻤﺰ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ اﺷﺘﻬﺎی ﺑﯿﻤﺎرﮔﻮﻧﻪای ﺑﺮای ﮐﺸﻒ ﺣﻘﯿﻘﺖ دارد‪ .‬ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﮐﻪ‬‫او را ﻣﺴﺌﻮل اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬داﺳﺘﺎن را ﺗﺎ هﺘﻞ ﻣﻮﻧﺎﮐﻮ دﻧﺒﺎل ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ هﻢ‬‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﺰارﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻻرپ ﺗﻤﺎس ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ و آﻧﻬﺎ هﻢ ﺧﻨﺪﻩﮐﻨﺎن هﻤﻪٔ ﻣﺎﺟﺮا را‬‫ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺧﺐ‪ ،‬آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﺎزی ﻻرپ ﮐﻤﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﺣﺎل ﻣﯽداد‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺮآﻣﺪ‬‫ﺣﻘﻪﺑﺎزان ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دروﻏﮕﻮﯾﺎن ﺑﯿﻤﺎر و ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ‪ .‬ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ‬‫ﮐﻪ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ﮔﻮل ﺧﻮردﻧﺪ و داﺳﺘﺎن ﻣﺮدﻣﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ را ﭘﻮﺷﺶ دادﻧﺪ ﺣﺎﻻ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫ﺑﺎ ﮔﺰارشهﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻻرپﺑﺎزهﺎ ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮدات ﻏﺮﯾﺒﯽ هﺴﺘﯿﻢ ﺧﻮدﺷﺎن را‬‫ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬و آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﺰ هﻤﻪ ﺟﺎی ﻣﺪرﺳﻪ ﭘﺨﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ و دارل‬‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻻرپﺑﺎزهﺎی ﺷﻬﺮﯾﻢ‪.‬‬‫آن روزهﺎ‪ ،‬روزهﺎی ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮای ﺑﻌﻀﯽ از ﺑﭽﻪهﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای ﻣﺎ ﭼﺮا‪.‬‬‫‪١٤٦‬‬

‫ﺗﻤﺎم ﻣﺴﯿﺮ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻻرپﺑﺎزی و اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ اﮔﺮ »ﻣﺎﺷﺎ« دارد ﺑﺎزﯾﻢ ﻣﯽدهﺪ‬‫ﺑﺎ او ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﯾﮏ ﺿﻤﺎﻧﺘﯽ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم ــ ﺗﺎ در آﻏﻮش اﻧﺪوهﮕﯿﻦ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻓﺮو ﺑﺮوم ــ اﯾﻦ ﺗﻀﻤﯿﻦ‬‫را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﯽرﺣﻤﺎﻧﻪ ﺳﺮﺑﻪﺳﺮﻣﺎن ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮدﺳﺘﻪﺷﺎن هﻢ ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﻮد‪ .‬در ﮐﯿﻔﻢ دﻧﺪانهﺎی‬‫ﻧﯿﺶ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺑﭽﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در راهﺮو از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻢ ﻣﺜﻞ‬‫ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ »ﺑﻠﻮپ ﺑﻠﻮپ« ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﻦ آن دور و ﺑﺮ ﺑﻮدم ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪٔ‬‫ﻗﻼﺑﯽ ﭘﻨﺴﯿﻠﻮاﻧﯿﺎﯾﯽ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ رﻓﺘﯿﻢ ﺳﺮ وﻗﺖ ﺑﺎزی ایآرﺟﯽ‪ .‬از ﺟﻬﺎﺗﯽ ﻣﻔﺮحﺗﺮ‪ ،‬و ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﮐﻤﺘﺮ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل هﺮ از ﮔﺎهﯽ‪ ،‬دﻟﻢ ﺑﺮای ﺷﻨﻞ و آن آﺧﺮ هﻔﺘﻪهﺎی‬‫ﺗﻮی هﺘﻞهﺎ ﺗﻨﮓ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫♢‬‫رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را ﻃﻮری زﻣﺎنﺑﻨﺪی ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ آنﻗﺪر ﺳﺮﯾﻊ اﺗﻔﺎق‬‫ﺑﯿﻔﺘﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮدش را آﻣﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﮐﺲﻧﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت‬‫ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻃﻮری ﮐﺎرهﺎ را ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺪهﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻌﺪادﻣﺎن ﺑﯿﺶ از آن ﺑﺎﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ هﻤﻪﻣﺎن را ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬و ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﮔﺰارش ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران و آدمﺑﺰرگهﺎ‬‫ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺪ راﺣﺖ ﮔﺎز ﺑﻪ ﺧﻮردﻣﺎن ﺑﺪهﺪ‪.‬‬‫رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﺑﻪ ﭘﺮواز درآوردن ﭘﻨﺘﺎﮔﻮن ﺑﻪ‬‫ﻣﺬاق رﺳﺎﻧﻪهﺎ ﺧﻮش ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش ﺗﺠﻤﻊ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ‪ ٣٬٠٠٠‬داﻧﺸﺠﻮی ﺑﺮﮐﻠﯽ ﮐﻪ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪادﻧﺪ واﻧﺖ ﭘﻠﯿﺲ‬‫هﻢﮐﻼﺳﯽﺷﺎن را ﺑﺒﺮد‪.‬‬‫رﻣﺰ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ در ﻣﺤﻞ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺟﺮای ﺷﯿﮑﺎﮔﻮ در‬‫ﺳﺎل ‪ ،١٩٦٨‬ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﭘﻠﯿﺲ دارد ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﮏ ﺧﻮﺑﯽ ﺳﻮار ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ زودﺗﺮ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﯿﺮون زدم‪ ،‬از ﺗﮑﻨﯿﮏهﺎی ﻣﻌﻤﻮﻟﻢ ﺑﺮای ﻓﺮار از‬‫ﻣﺪرﺳﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ روﯾﻪٔ ﺟﺪﯾﺪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﭘﺪر‬‫و ﻣﺎدرم ﯾﺎدداﺷﺘﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻓﺮدا آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮی ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ دردﺳﺮ‬‫اﻓﺘﺎدﻩﺑﺎﺷﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ را در ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن دﯾﺪم‪ .‬او ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺣﺘﯽ زودﺗﺮ از ﻣﻦ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺧﺎرج‬‫ﺷﻮد‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﯽ از دلدرد ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و واﻧﻤﻮد ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻻن اﺳﺖ ﭼﻬﺎر ﭼﺮﺧﺶ‬‫ﺑﺮود هﻮا و آﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪش ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬‫♢‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﻃﻮری اﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﺎت ﺷﺮمآور آن ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪتهﺎ‪ ،‬دﺳﺖ از ﺳﺮ‬‫آدم ﺑﺮﻧﻤﯽدارﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﮐﺎرهﺎ و ﺣﺮفهﺎی اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای را ﮐﻪ در ﻋﻤﺮم ﮐﺮدﻩ ﯾﺎ زدﻩام‬‫ﯾﺎدم اﺳﺖ‪ ،‬و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺘﯽ ﻓﻮقاﻟﻌﺎدﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽآورم‪ .‬هﺮ وﻗﺖ ﺣﺎﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪،‬‬‫ﯾﺎد وﻗﺖهﺎی دﯾﮕﺮی ﻣﯽاﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮری ﺑﻮدﻩ‪ .‬رژﻩای از ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺷﺪنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی ﺑﻪ ذهﻨﻢ ﺧﻄﻮر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدم روی ﻣﺎﺷﺎ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﺎرﯾﮏ ﻣﺤﺘﻮﻣﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺎﺟﺮای‬‫ﻣﺮدﻣﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ ﯾﮏﺳﺮﻩ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و دﺳﺖ از ﺳﺮم ﺑﺮﻧﻤﯽداﺷﺖ‪ .‬آن ﻣﻮﻗﻊ هﻢ ﭼﻨﯿﻦ‬‫ﺣﺲ ﻣﺮﯾﺾ و ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﻓﻨﺎﯾﯽ داﺷﺘﻢ‪ .‬هﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺿﻤﯿﻤﻪهﺎی ﺟﺮاﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮی‬‫داﺳﺘﺎن را ﭼﺎپ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ اﯾﻦ ﺣﺲ ﻗﻮیﺗﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪ‬‫ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﯽ ﺑﺒﺮد ﻣﻦ هﻤﺎن ﮐﺴﯽ ﺑﻮدﻩام ﮐﻪ داﺳﺘﺎن را ﺑﺮای ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر اﺣﻤﻖ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎ‬‫آن ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ دﯾﺰاﯾﻨﺮ ﺑﺎ ﺧﻂ دوﺧﺖ ﮐﺞ و ﮐﻮﻟﻪاش‪ ،‬ﭘﯿﺮاهﻦ ﺑﯽﯾﻘﻪٔ آهﺎر ﺧﻮردﻩ و ﻋﯿﻨﮏ‬‫ﺑﺰرگ دورﻓﻠﺰی ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدﻩام‪.‬‬‫آدم ﺑﻪ ﺟﺰ ﻏﺼﻪ ﺧﻮردن از اﺷﺘﺒﺎهﺎﺗﺶ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺎر دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﮑﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از آﻧﻬﺎ‬‫ﭼﯿﺰ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬‫در هﺮ ﺣﺎل ﺗﺌﻮری ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻩِ آدم‪ ،‬هﻤﻪٔ اﺷﺘﺒﺎهﺎﺗﺶ را‬‫ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﺶ ردﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در آراﻣﺶ دﻧﯿﺎی ﭘﺲ‬‫از ﻣﺮگ ﺑﯿﺎراﻣﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮوﻧﺪﻩﺷﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻣﯿﺪ هﻤﻪاش ﻣﺮا ﺑﻪ‬‫دﯾﺪار اﯾﻦ ارواح ﻣﯽﺑﺮد ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺎری ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﺶ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬‫‪١٤٧‬‬

‫♢‬‫ﺧﺒﺮرﺳﺎﻧﯽ در اﮐﺲﻧﺖ را ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺑﺮای دوﺳﺘﺎن ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎدﻣﺎن اﯾﻤﯿﻞ زدﯾﻢ‪،‬‬‫و ﺑﺮای ﻓﻬﺮﺳﺖ رﻓﻘﺎﯾﻤﺎن روی ﻣﺴﻨﺠﺮ‪ ،‬ﭘﯿﻐﺎم ﻓﻮری ﻓﺮﺳﺘﺎدﯾﻢ‪ .‬در اﺳﮑﻠﻪهﺎ و ﺷﻬﺮهﺎی‬‫ﮐﻼکورک ﭘﻼﻧﺪر ﮔﺸﺘﯿﻢ و ﺑﻪ هﻢﺗﯿﻤﯽهﺎﯾﻤﺎن ﺧﺒﺮ دادﯾﻢ‪ .‬ﻧﮑﺘﻪ ﺣﺴﺎس و ﻣﻬﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ هﻤﻪ ﺧﺒﺮدار ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺘﻤﺎن ﺟﻠﻮی وزارت اﻣﻨﯿﺖ رو ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪام ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪:‬‬‫اﮔﺮ ﺑﺨﻮاهﯿﺪ از ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﯿﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽﺑﺮﯾﺪ؟ ﻣﻦ آنﻗﺪر در اردوهﺎی‬‫ﭘﯿﺸﺎهﻨﮕﯽ ﮐﻮﻟﻪٔ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺣﻤﻞ ﮐﺮدﻩام ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﻢ هﺮ ﯾﮏ ﮔﺮم وزن اﺿﺎﻓﻪ در هﺮ ﻗﺪﻣﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯽداری ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻧﯿﺮوی ﺧﺮدﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﺟﺎذﺑﻪ ﭼﻄﻮر ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺖ را ﻣﯽﺑﺮد و در آﻧﻬﺎ ﻓﺮو‬‫ﻣﯽرود ــ ﭼﻮن ﯾﮏ ﮔﺮم‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮔﺮم ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﮔﺮﻣﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻗﺪم آن‬‫را ﺣﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﻌﺎدل ﯾﮏ ﺗﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬هﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ هﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﻧﺪازﻩٔ ﺳﻪ روز ﻟﺒﺎس‬‫ﺑﺮﻧﺪار‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺗﻮ ﮐﺎﺳﻪٔ دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﻟﺒﺎس ﺑﺸﻮری ﯾﺎ آب ﺑﮑﺸﯽ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺗﯽﺷﺮت‬‫آدم ﻟﮏ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻤﺪوﻧﺶ اﯾﻦﻗﺪر ﺑﺰرگ و ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ زﯾﺮ ﺻﻨﺪﻟﯽ هﻮاﭘﯿﻤﺎ‬‫ﺟﺎ ﻧﺸﻪ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﯾﮏ ﮐﯿﻒ ﻧﺎﻣﻪرﺳﺎﻧﯽ از ﺟﻨﺲ ﻧﺎﯾﻠﻮن هﻮاﻧﻮردی داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪش از ﺟﻠﻮ و ﺑﯿﻦ‬‫ﺳﯿﻨﻪهﺎﯾﺶ رد ﻣﯽﺷﺪ ــ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻤﯽ ﺣﺸﺮی ﺑﺸﻢ ــ و ﺧﻮد ﮐﯿﻒ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬‫ﻣﻮرب روی ﭘﺸﺘﺶ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬داﺧﻠﺶ ﺟﺎدار ﺑﻮد و اﻧﺠﯽ آن را روی ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﺶ را ﮐﻨﺎر آن ﮐﭙﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺗﯽﺷﺮت‪ ،‬ﯾﻪ ﺷﻠﻮار‪ ،‬ﯾﻪ ﺷﻠﻮارک‪ ،‬ﺳﻪ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس زﯾﺮ‪ ،‬ﺳﻪ ﺟﻔﺖ‬‫ﺟﻮراب و ﯾﮏ ﭘﻮﻟﯿﻮر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫او ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﮐﯿﻒ ورزﺷﯽاش را ﺑﯿﺮون رﯾﺨﺖ و ﻟﻮازم آراﯾﺸﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪» .‬ﻓﺮدا ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﯾﺎدم ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺒﻞ از راﻩ اﻓﺘﺎدن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﻣﺴﻮاﮐﻢ رو ﺑﻨﺪازم اﯾﻦ ﺗﻮ‪«.‬‬‫ﺗﻤﺎﺷﺎی ﭼﻤﺪان ﺑﺴﺘﻦ او ﻟﺬتﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽرﺣﻤﺎﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺗﺮﺳﻨﺎک هﻢ ﺑﻮد‬‫ــ ﭼﻮن ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻋﻤﯿﻘﺎً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﻓﺮدا‪ ،‬ﺧﻮاهﻢ رﻓﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮای ﻣﺪت زﯾﺎدی‪،‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪» :‬اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ رو ﺑﯿﺎرم؟ ﮐﻠﯽ ﭼﯿﺰ روی هﺎرد دراﯾﻮش دارم‪ .‬ﯾﺎدداﺷﺖ و ﻃﺮح‬‫و اﯾﻤﯿﻞ‪ .‬دﻟﻢ ﻧﻤﯽﺧﻮاد دﺳﺖ آدمهﺎی ﺑﺪ ﺑﯿﻔﺘﻪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﻤﻪاش رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺷﺪﻩ‪ .‬اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ ﻟﯿﻨﻮﮐﺴﻪ‪ .‬وﻟﯽ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ رو‬‫ﺑﺬار ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺗﻮی ﻟﻮس آﻧﺠﻠﺲ ﮐﻠﯽ از اﯾﻨﻬﺎ هﺴﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺣﺴﺎب ﭘﺎﯾﺮت ﭘﺎرﺗﯽ درﺳﺖ‬‫ﮐﻦ و ﺗﺼﻮﯾﺮ هﺎرد دراﯾﻮت رو ﺑﺮای ﺧﻮدت اﯾﻤﯿﻞ ﮐﻦ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ وﻗﺘﯽ ﺑﺮﺳﻢ ﺧﻮﻧﻪ هﻤﯿﻦ‬‫ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫< ﻓﺮدا وﻣﭗﻣﺎب‬‫< اﮔﺮ ﮔﻮﺗﯿﮏ هﺴﺘﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺎسهﺎی ﭼﺸﻢﮔﯿﺮ ﺑﭙﻮﺷﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ‪ ،‬ﯾﮏ دوﺳﺖ‬‫ﮔﻮﺗﯿﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ و ازش ﻟﺒﺎس ﻗﺮض ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬هﻤﭽﻮن ﺧﻮنآﺷﺎﻣﺎن ﻓﮑﺮ‬‫ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫< ﺑﺎزی ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٨:٠٠‬ﺻﺒﺢ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ‪ .‬آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ و‬‫آﻣﺎدﻩٔ ﯾﺎرﮐِﺸﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎزی ‪ ٣٠‬دﻗﯿﻘﻪ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻌﺪش ﮐﻠﯽ‬‫وﻗﺖ دارﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪.‬‬‫< ﻣﮑﺎن ﻓﺮدا ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽﺗﺎن را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﯽ‬‫‪ m1k3y@littlebrother.piratebay.org.se‬اﯾﻤﯿﻞ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺮای ﺧﺒﺮ‬‫ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ ‪ ٧‬ﺻﺒﺢ اﯾﻤﯿﻠﺘﺎن را ﭼﮏ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﺧﯿﻠﯽ زود اﺳﺖ‪ ،‬ﺷﺐ‬‫را ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪار ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ‪ .‬ﻣﺎ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫< اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺳﺎﻟﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫< ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫< ‪M1k3y‬‬‫ﺑﻌﺪ ﭘﯿﻐﺎم ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﺑﺮای ﻣﺎﺷﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬‫< ﻓﺮدا‬‫< ‪M1k3y‬‬‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬او ﺟﻮاب داد‪.‬‬‫< هﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ را ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬وﻣﭗﻣﺎب‪ ،‬هﺎ؟ ﮐﺎرت ﺳﺮﯾﻊ اﺳﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻼﻩ‬‫ﻗﺮﻣﺰ ﺳﺮت ﮐﻦ‪ .‬ﺳﺒﮏ ﺳﻔﺮ ﮐﻦ‪.‬‬‫‪١٤٨‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﻣﺎ وارد ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻮﺷﯽ را روی ﯾﻮرﮐﺸﺎﯾﺮی ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس«‪ ،‬و ﺑﻮﺳﻪای روی ﮔﻮﻧﻪام ﮔﺬاﺷﺖ‪» .‬اﯾﺸﻮن ﮐﯿﻦ؟«‬‫»ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬اﻧﺠﯽ‪ .‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﺎﻣﺎﻧﻤﻪ‪ ،‬ﻟﯿﻠﯿﺎن‪ «.‬ﻣﺎﻣﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ اﯾﺴﺘﺎد و اﻧﺠﯽ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻋﺰﯾﺰم«‪ ،‬و از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺮاﻧﺪازش ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﻧﺠﯽ‬‫ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﻮب ﻟﺒﺎس ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪ‪ ،‬و ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ‪ ،‬و ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ‬‫ﮐﺮدن ﺑﻪ او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻘﺪر ﺑﺎهﻮش اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻧﭽﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ از ﻣﻼﻗﺎﺗﺘﻮن ﺧﻮﺷﻮﻗﺘﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻮم ﯾﻠﻮ‪ «.‬ﻟﺤﻨﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻄﻤﺌﻦ و ﺑﺎ‬‫اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺎدر ﺧﻮدش‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﯿﻠﯿﺎن‪ ،‬ﻋﺰﯾﺰم‪ «.‬داﺷﺖ هﻤﻪٔ ﺟﺰﺋﯿﺎت را ﺿﺒﻂ ﻣﯽﮐﺮد‪» .‬ﺑﺮای ﺷﺎم‬‫هﺴﺘﯽ؟«‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاد‪«.‬‬‫»ﮔﻮﺷﺖ ﻣﯽﺧﻮری؟« ﻣﺎﻣﺎن ﺗﺎ ﺣﺪ زﯾﺎدی ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ در ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬هﺮ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﻧﺨﻮرﻩ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮرم‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﻧﺠﯽ ﻣﻌﺘﺎد ﺑﻪ ﺳﺲ ﺗﻨﺪﻩ‪ .‬ﻻﺳﺘﯿﮏ ﮐﻬﻨﻪ هﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﺪی‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ‬‫ﺗﻮی ﺳﺎﻟﺴﺎ ﺑﺨﻮاﺑﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮرﻩ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ آرام ﺑﺎ ﻣﺸﺖ روی ﺷﺎﻧﻪام زد‪.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻏﺬای ﺗﺎﯾﻠﻨﺪی ﺳﻔﺎرش ﺑﺪم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ ﻏﺬای‬‫ﭘﻨﺞﻓﻠﻔﻞ هﻢ ﺑﻬﺶ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد و ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪا در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺸﺖ و ﺑﺮاﯾﻤﺎن آب‬‫ﻣﯿﻮﻩ و ﯾﮏ ﺑﺸﻘﺎب ﺑﯿﺴﮑﻮﺋﯿﺖ آورد و ﺳﻪ ﺑﺎر ﺳﺆال ﮐﺮد ﭼﺎی ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻤﯽ‬‫ﻣﻌﺬب ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻤﻨﻮن ﻣﺎﻣﺎن‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺎﻻ‪«.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎﻣﺎن ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪای ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎرﻩ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﭘﺪرت‬‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻣﯽرﺳﻪ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺎم ﻣﯽﺧﻮرﯾﻢ‪«.‬‬‫هﻤﻪٔ ﻟﻮازم ﺧﻮنآﺷﺎﻣﯿﻢ را ﺗﻪ ﮐﻤﺪم ﻗﺎﯾﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﺳﭙﺮدم ﮐﻪ راﺳﺖ‬‫و رﯾﺴﺸﺎن ﮐﻨﺪ و ﺧﻮدم ﺳﺮ وﻗﺖ ﻟﺒﺎسهﺎﯾﻢ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﻟﻮس آﻧﺠﻠﺲ ﺑﺮوم‪.‬‬‫آﻧﺠﺎ ﻣﻐﺎزﻩ داﺷﺖ و هﺮ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﺮم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﺗﺎ‬‫هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را هﻢ ﮐﺮد و اﯾﻤﯿﻞ را در ﺻﻒ ارﺳﺎل ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻃﻮل‬‫ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ هﻤﻪ اﻃﻼﻋﺎت از ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ هﻤﺴﺎﯾﻪ راهﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮﺋﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ در ﮐﯿﻔﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﻨﺪهﺎﯾﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰی هﻢاﻧﺪازﻩٔ ﯾﮏ ﺗﻮپ ﻓﻮﺗﺒﺎل‬‫روی ﭘﺸﺘﺶ داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺑﺎ ﻧﮕﺎهﯽ ﺗﺤﺴﯿﻦآﻣﯿﺰ ﺑﻬﺶ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ‬‫ﺳﺎک زﯾﺮ ﺑﻐﻞ در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺷﻬﺮ راﻩ ﺑﺮود و هﯿﭻﮐﺲ ﺑﺮﻧﻤﯽﮔﺸﺖ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻧﮕﺎهﺶ‬‫ﮐﻨﺪ ــ ﻇﺎهﺮش ﻋﯿﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دارد ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽرود‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻩ‪ ،‬ﯾﮏ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ«‪ ،‬ﺳﺮاغ ﻣﯿﺰ ﭘﺎﺗﺨﺘﯿﺶ رﻓﺖ و ﮐﺎﻧﺪومهﺎ را درآورد‪ .‬ﻧﻮارهﺎی‬‫ﮐﺎﻧﺪوم را از ﺟﻌﺒﻪ درآورد و ﺳﺎک را ﺑﺎز ﮐﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺗﻮﯾﺶ ﭼﭙﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺷﺘﺮق روی ﮐﻮﻧﻢ‬‫زد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺣﺎﻻ ﭼﯽ؟«‬‫»ﺣﺎﻻ ﻣﯽرﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﻤﺎ و وﺳﺎﯾﻞ ﺗﻮ رو ﺟﻤﻊ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬دﯾﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرت رو‬‫ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫ﺳﺎک را وﺳﻂ ﺗﻮدﻩهﺎی ﻟﺒﺎس و آﺷﻐﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻒ اﺗﺎق را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد رهﺎ ﮐﺮد‪ .‬آﻣﺎدﻩ ﺑﻮد‬‫ﺑﻪ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﮐﻨﺪ و ﺑﺮود‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدن‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ از هﺪﻓﻤﺎن‪.‬‬‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻣﻦ هﻢ اﺣﺴﺎس ﺷﺠﺎﻋﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫♢‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﻣﺎﻣﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬داﺷﺖ ﺑﺎ ﻟﭗﺗﺎﭘﺶ ﮐﻪ روی ﻣﯿﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﺶ ﺟﻮاب ﻣﯽداد و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل در ﮔﻮﺷﯽ و ﻣﯿﮑﺮوﻓﻮﻧﯽ ﻣﺘﺼﻞ‬‫ﺑﻪ ﻟﭗﺗﺎپ ﺣﺮف ﻣﯽزد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻪ ﯾﮏ ﯾﻮرﮐﺸﺎﯾﺮی ﺑﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و ﺧﺎﻧﻮادﻩاش‬‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ در ﻟﻮﺋﯿﺰﯾﺎﻧﺎ ﺧﻮ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫اول ﻣﻦ وارد ﺷﺪم و ﺑﻌﺪ اﻧﺠﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺸﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد ﭘﺸﺖ ﺳﺮم وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺎﯾﯿﺪﻩ ﺷﺪن اﺳﺘﺨﻮانهﺎی دﺳﺘﻤﺎن ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را‬‫ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮا اﯾﻦﻗﺪر ﻧﮕﺮان اﺳﺖ‪ .‬اﺻﻼً ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺪت زﯾﺎدی از وﻗﺘﺶ را ﺑﺎ‬‫ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻦ ﺻﺮف ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اوﺿﺎع ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫‪١٤٩‬‬

‫ﻣﻦ دﺳﺘﻢ را دورش ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دارم از ﺗﺮس ﻣﯽﻣﯿﺮم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﺎﯾﺪ دﯾﻮاﻧﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﺮﺳﯽ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬آرﻩ‪«.‬‬‫ﻣﺎﻣﺎن ﺑﺮای ﺷﺎم ﺻﺪاﯾﻤﺎن ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎ اﻧﺠﯽ دﺳﺖ داد‪ .‬اﺻﻼح ﻧﮑﺮدﻩ و ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ هﻤﻪ اﯾﻦ ﻣﺪت‪ ،‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﺪن ﺑﺎرﺑﺎرا رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن‬‫اﻧﺠﯽ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﺎﺑﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﻧﺠﯽ ﮔﻮﻧﻪاش را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﺑﺎﺑﺎ اﺻﺮار ﮐﺮد ﮐﻪ او را‬‫درو ﺻﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ ﺷﺎم واﻗﻌﺎً ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﯾﺦ آﺷﻨﺎﯾﯽ اوﻟﯿﻪ وﻗﺘﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﮐﻪ اﻧﺠﯽ اﻓﺸﺎﻧﻪٔ ﺳﺲ‬‫ﺗﻨﺪش را ﺑﯿﺮون آورد و ﺑﻪ ﺑﺸﻘﺎﺑﺶ ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ واﺣﺪ اﺳﮑﺎوﯾﻞ را ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽداد‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ‬‫ﯾﮏ ﭼﻨﮕﺎل از ﻏﺬای او اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧﻮران ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﯾﮏ ﮔﺎﻟﻦ‬‫ﺷﯿﺮ ﻧﻮﺷﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎورﺗﺎن ﺑﺸﻮد ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﺎﻣﺎن هﻢ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﮐﻪ هﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺎ ﺗﻨﺪی آن ﻧﺪارد‪ .‬دﺳﺖ آﺧﺮ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬ﻧﺒﻮغ ﮐﺸﻒ‬‫ﻧﺸﺪﻩای در زﻣﯿﻨﻪٔ ﺧﻮردن ﻏﺬای ﺗﻨﺪ دارد‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﭘﯿﺶ از رﻓﺘﻦ‪ ،‬اﻓﺸﺎﻧﻪٔ ﺳﺲ ﺗﻨﺪش را ﺑﺎ اﺻﺮار ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﻧﻪ ﯾﮑﯽ‬‫دﯾﮕﻪ دارم‪ «.‬ﻣﻮﻗﻊ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن وﺳﺎﯾﻞ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮑﯽ در ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫»ﺷﻤﺎ از اون زنهﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫ﺗﯽﺷﺮﺗﯽ ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ و ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪام‪ ،‬ﯾﮏ اﺳﭙﺮی دﺋﻮدوراﻧﺖ و ﯾﮏ‬‫ﺣﻠﻘﻪ ﻧﺦ دﻧﺪان را ﺑﺮﻣﯽداﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﭘﻮل!«‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺳﺮ راﻩ ﺧﻮﻧﻪ ﯾﮏ ﺧﻮدﭘﺮداز ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ و ﺣﺴﺎﺑﻢ رو ﺧﺎﻟﯽ‬‫ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺣﺪود ﭘﻮﻧﺼﺪﺗﺎﯾﯽ ﭘﺲاﻧﺪاز داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪«.‬‬‫»واﻗﻌﺎً؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﺮج ﭼﯽ ﮐﻨﻢ؟ ﺑﻌﺪ از اﮐﺲﻧﺖ دﯾﮕﻪ ﺣﺘﯽ ﭘﻮل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ هﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ‬‫ﻣﯽدادم‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ هﻢ ﺳﯿﺼﺪ دﻻر ﯾﺎ هﻤﯿﻦ ﺣﺪود داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﺑﻔﺮﻣﺎ‪ .‬ﺻﺒﺢ ﺳﺮ راﻩ ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ ﺑﮕﯿﺮش‪«.‬‬‫ﯾﮏ ﮐﻮﻟﻪٔ ﺑﺰرگ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم داﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﺑﺎر زﯾﺎدی ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺣﻤﻞ‬‫ﮐﻨﻢ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﻮﻟﻪٔ ﮐﻮهﻢ ﮐﻤﺘﺮ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺠﯽ ﺑﯽرﺣﻤﺎﻧﻪ‬‫ﺗﻮدﻩٔ وﺳﺎﯾﻠﻢ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد و هﺮﭼﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ از ﺑﯿﻨﺸﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ هﻤﻪاش ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪی ﺷﺪ و زﯾﺮ ﺗﺨﺘﻢ رﻓﺖ‪ ،‬هﺮ دو ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺑﯿﺪار ﺷﯿﻢ‪«.‬‬‫»آرﻩ‪ ،‬روز ﺑﺰرﮔﯿﻪ‪«.‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﮑﺎن ﻗﻼﺑﯽ ﺑﺮای وﻣﭗﻣﺎب ﻓﺮدا ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﻢ‪ ،‬و ﻣﺮدم را ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﻘﺎط‬‫ﭘﺮت ﮐﻪ ﭘﯿﺎدﻩ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮐﺰ اداری ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﻢ‪ .‬ﯾﮏ اﺳﺘﻨﺴﯿﻞ‬‫ﺑﺮای رﻧﮓ اﺳﭙﺮی ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ :‬وﻣﭗﻣﺎب ﻣﺮﮐﺰ اداری ‪ <- <-‬ﮐﻪ ﺣﺪود‬‫ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٥‬ﺻﺒﺢ آن ﺟﺎهﺎ اﺳﭙﺮی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﺪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺪ‬‫ﭘﯿﺶ از رﺳﯿﺪن ﻣﺎ ﻣﺮﮐﺰ اداری را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬ﺑﺎت ﻧﺎﻣﻪﻓﺮﺳﺖ را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ‪ ٧‬ﺻﺒﺢ‬‫ﻧﺎﻣﻪهﺎ را ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ــ وﻗﺘﯽ ﺑﯿﺮون ﻣﯽرﻓﺘﻢ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ را روﺷﻦ و وﺻﻞ ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫»ﭼﻘﺪر‪ «...‬ﺻﺪاﯾﺶ آهﺴﺘﻪ و ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺮای ﺧﻮدم هﻢ ﺳﺆاﻟﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺪت زﯾﺎدی ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﮐﯽ ﻣﯽدوﻧﻪ؟‬‫اﮔﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا درﺑﯿﺎد ــ« اﯾﻤﯿﻠﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم و دﺳﺘﮕﺎﻩ را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬‫ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺮای او هﻢ اﯾﻤﯿﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ــ »ﺷﺎﯾﺪ دو هﻔﺘﻪای ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺎﯾﺪ«‪ ،‬و آﻩ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬‫‪١٥٠‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪١٩‬‬‫< ﮐﺪی ﺑﺮای ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺎزی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪن ﺑﺮﻧﺪﻩهﺎ دهﺎن ﺑﻪ‬‫دهﺎن ﻣﯽﮔﺮدد‪ .‬ﻣﺪﯾﺮان ﺑﺎزی‪ ،‬وﻗﺘﺶ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻣﯿﺎن ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن زﻣﺰﻣﻪای‬‫را آﻏﺎز ﺧﻮاهﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬زﻣﺰﻣﻪ را ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﮔﺴﺘﺮش‬‫دهﯿﺪ و ﺣﻮاﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫< ‪M1k3y‬‬‫< ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!‬‫ﻣﺘﻦ اﯾﻤﯿﻠﯽ ﮐﻪ ‪ ٧‬ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ و اﻧﺠﯽ در ﻣﮑﺎنهﺎی اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ‬‫در ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ اﺳﭙﺮی ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﯿﻢ وﻣﭗﻣﺎب ﻣﺮﮐﺰ اداری ‪ ،<- <-‬ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪ‪ ،‬از اﯾﻦ‬‫ﻗﺮار ﺑﻮد‪:‬‬‫< ﻗﻮاﻧﯿﻦ وﻣﭗﻣﺎب‬‫< ﺷﻤﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﻮنآﺷﺎم روزاﻧﻪ هﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ راز زﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪن‬‫در ﻧﻮر وﺣﺸﺘﻨﺎک ﺧﻮرﺷﯿﺪ را ﯾﺎﻓﺘﻪاﯾﺪ‪ .‬اﯾﻦ راز‪ ،‬هﻢﻧﻮعﺧﻮاری اﺳﺖ‪:‬‬‫ﺧﻮن ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم دﯾﮕﺮ ﺷﻤﺎ را ﻗﺎدر ﻣﯽﮐﻨﺪ در ﻣﯿﺎن زﻧﺪﮔﺎن راﻩ ﺑﺮوﯾﺪ‪.‬‬‫< ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻣﺎﻧﺪن در ﺑﺎزی ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی دﯾﮕﺮ‬‫را ﮔﺎز ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﮕﺬرد و ﮐﺴﯽ را ﮔﺎز ﻧﮕﯿﺮﯾﺪ‪ ،‬ﺳﻮﺧﺘﻪاﯾﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺳﻮﺧﺘﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﺘﺎن را ﭘﺸﺖ و رو ﺑﭙﻮﺷﯿﺪ و داور ﺷﻮﯾﺪ ــ ﻣﺮاﻗﺐ دو‬‫ﺳﻪ ﺧﻮنآﺷﺎم ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﮔﺎز ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫< ﺑﺮای ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻞ از او ﭘﻨﭻ ﺑﺎر ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬‫هﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ »ﮔﺎز!« ﭘﺲ ﻣﯽدوﯾﺪ ﮐﻨﺎر ﺧﻮنآﺷﺎﻣﯽ ﻣﯽروﯾﺪ‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬‫ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ و داد ﻣﯽزﻧﯿﺪ‪» :‬ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!« و اﮔﺮ زودﺗﺮ از او اﯾﻦ‬‫را ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ زﻧﺪﻩ ﻣﯽﻣﺎﻧﯿﺪ و او ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻏﺒﺎر ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪.‬‬‫< ﺷﻤﺎ و ﺧﻮنآﺷﺎﻣﺎن دﯾﮕﺮی ﮐﻪ در ﻣﺤﻞ ﻗﺮار ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ هﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﻗﺒﯿﻠﻪٔ ﺷﻤﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ از ﺧﻮن آﻧﻬﺎ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮﯾﺪ‪.‬‬‫< ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﺛﺎﺑﺖ اﯾﺴﺘﺎدن و دﺳﺖهﺎ را ﺿﺮﺑﺪری روی ﺳﯿﻨﻪ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻦ »ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ« ﺷﻮﯾﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ و‬‫آﻧﻬﺎ هﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ دﯾﮕﺮان را ﮔﺎز ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬‫< اﯾﻦ ﺑﺎزی ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﺮاﻓﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬هﺪف ﺗﻔﺮﯾﺢ و اﺑﺮاز‬‫ﺧﻮنآﺷﺎﻣﯽ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪن‪.‬‬‫ﻣﺎ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدﯾﻢ ﺻﺪ ﻧﻔﺮی ﺑﻪ ﺑﺎزی وﻣﭗﻣﺎب ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺸﺎن دهﻨﺪ‪ .‬هﺮ ﮐﺪاﻣﻤﺎن ﺣﺪود‬‫دوﯾﺴﺖ دﻋﻮﺗﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٤‬ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺳﯿﺦ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺑﻪ ﺳﺮاغ‬‫اﮐﺲﺑﺎﮐﺴﻢ رﻓﺘﻢ‪ ٤٠٠ ،‬ﺟﻮاب آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﺗﺎ!‬‫ﻧﺸﺎﻧﯽهﺎ را ﺑﻪ ﺑﺎت دادم و ﯾﻮاﺷﮑﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪم‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺮﺧﺮ ﭘﺪرم‬‫و ﺻﺪای ﻏﻠﺖ زدن ﻣﺎدرم در ﺗﺨﺖ ﮔﻮش ﺳﭙﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪم‪ .‬در را ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮم ﻗﻔﻞ ﮐﺮدم‪.‬‬‫‪ ٤:١٥‬ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﭘﻮﺗﺮرو هﯿﻞ ﻣﺜﻞ ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ ﺑﯽﺳﺮ و ﺻﺪاﺳﺖ‪ .‬ﻏﺮش ﺧﻔﯿﻒ ﺗﺮاﻓﯿﮏ از‬‫دوردﺳﺖ ﻣﯽآﻣﺪ و ﯾﮏ ﺑﺎر ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ آهﺴﺘﻪ از ﮐﻨﺎرم رد ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮ ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺧﻮدﭘﺮداز‬‫اﯾﺴﺘﺎدم و ‪ ٣٢٠‬دﻻر ﺑﻪ ﺻﻮرت اﺳﮑﻨﺎسهﺎی ﺑﯿﺴﺖ دﻻری ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬ﻟﻮﻟﻪﺷﺎن ﮐﺮدم‬‫و ﯾﮏ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺶ ﻻﺳﺘﯿﮑﯽ دورش اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ ،‬و آن را در ﺟﯿﺐ زﯾﭗداری ﭘﺎﯾﯿﻦ ران ﺷﻠﻮار‬‫ﺧﻮنآﺷﺎﻣﻢ ﻓﺮو ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺷﻨﻠﻢ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺘﻢ‪ ،‬و ﯾﮏ ﭘﯿﺮاهﻦ ﭼﯿﻦ دار‪ ،‬و ﺷﻠﻮار اﺳﻤﻮﮐﯿﻨﮓ ‪١٧٣‬‬‫ﮐﻪ درش ﺗﻐﯿﯿﺮ دادﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮای ﺧﺮدﻩ رﯾﺰهﺎی ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺟﯿﺐ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫‪ ،Tuxedo١٧٣‬در ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﻪ آن اﺳﻤﻮﮐﯿﻨﮓ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﻧﻮﻋﯽ ﮐﺖ ﺷﻠﻮار ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺮداﻧﻪ ﻣﺨﺼﻮص‬‫ﻣﻬﻤﺎﻧﯿﻬﺎی رﺳﻤﯽ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪١٥١‬‬

‫دارﻧﺪ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪٔ ﺷﺒﺎﻧﻪٔ ﺧﻮد ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪،‬‬‫ﺳﺮوﯾﺲ ﻣﯽدهﻨﺪ‪.‬‬‫ﭼﮑﻤﻪهﺎی ﻧﻮکﺗﯿﺰ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻮﮐﺶ ﻗﭙﻪهﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺟﻤﺠﻤﻪٔ ﻧﻘﺮﻩای داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﻮهﺎﯾﻢ را‬‫ﺑﺪور ﺳﺮم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﮔﻞ ﻗﺎﺻﺪک ﺳﯿﺎﻩ آراﯾﺶ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬اﻧﺠﯽ ﻗﺮار ﺑﻮد هﻤﺮاهﺶ‬‫ﻟﻮازم آراﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﯿﺎورد و ﻗﻮل دادﻩ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﻢ ﺧﻂ ﭼﺸﻢ ﺑﮑﺸﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎﺧﻨﻢ ﻻک‬‫ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ دﻓﻌﻪٔ ﺑﻌﺪ ﮐﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦﻃﻮری ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻧﻘﺶ ﺑﺎزی ﮐﻨﻢ؟‬‫اﻧﺠﯽ را ﺟﻠﻮی ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن دﯾﺪم‪ .‬او هﻢ ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﺶ را ﺑﻪ دوش داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﻮرابﺷﻠﻮاری‬‫ﺗﻮری ﺑﺎ ﺳﻮراﺧﻬﺎی درﺷﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﯿﺮاهﻦ ﭼﯿﻦدار ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻟﻮﻟﯿﺘﺎ‪ ،‬ﺻﻮرت‬‫ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺷﺪﻩ و آراﯾﺶ ﭼﺸﻢ دﻗﯿﻖ ﮐﺎﺑﻮﮐﯽ ‪ ،١٧٤‬و اﻧﮕﺸﺘﺎن و ﮔﺮدﻧﺶ ﭘﺮ از ﺟﻮاهﺮآﻻت‬‫ﻧﻘﺮﻩ‪.‬‬‫هﻢﺻﺪا ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮔﻔﺘﯿﻢ‪» :‬ﻋﺎﻟﯽ ﺷﺪی!« ﺑﻌﺪ ﺑﯽﺻﺪا ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ و در ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‬‫ﺷﺪﯾﻢ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻮﻃﯽهﺎی اﺳﭙﺮی رﻧﮓ در ﺟﯿﺒﻬﺎﯾﻤﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ را وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪای ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﺮاح ﺷﻬﺮی اﻋﺠﺎباﻧﮕﯿﺰ‬‫ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ ،‬زﻧﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ ﺟﯿﻦ ﺟﯿﮑﻮﺑﺰ ﺧﻮاﻧﺪم ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ ﺗﺸﺨﯿﺺ‬‫داد ﭼﺮا ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﮐﺮدن ﺷﻬﺮ ﺑﺎ آزادراﻩهﺎ‪ ،‬ﭼﭙﺎﻧﺪن ﻓﻘﺮا در ﭘﺮوژﻩهﺎی ﺧﺎﻧﻪﺳﺎزی و ﮐﻨﺘﺮل‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ هﺮ ﮐﺲ ﭼﻪﮐﺎری را ﮐﺠﺎ اﻧﺠﺎم دهﺪ ﺑﺎ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪﺑﻨﺪی ﺷﻬﺮی اﺷﺘﺒﺎﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺟﯿﮑﻮﺑﺰ ﺗﻮﺿﯿﺢ دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻬﺮهﺎی واﻗﻌﯽ زﻧﺪﻩاﻧﺪ و ﺗﻨﻮع ﺑﺴﯿﺎری دارﻧﺪ ــ ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ‬‫و ﻓﻘﯿﺮ‪ ،‬ﺳﻔﯿﺪ و ﻗﻬﻮﻩای‪ ،‬اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﯾﺎ ﻣﮑﺰﯾﮑﯽﺗﺒﺎر‪ ،‬ﺧﺮدﻩﻓﺮوﺷﯽ ﯾﺎ ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ‬‫ﺻﻨﻌﺘﯽ‪ .‬در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺤﻠﻪهﺎﯾﯽ در ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻋﺎت روز و ﺷﺐ ﮐﺴﺎﻧﯽ در ﺧﯿﺎﺑﺎن هﺴﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﺴﺐ و ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﺑﺮای رﻓﻊ هﻤﻪٔ ﻧﯿﺎزهﺎ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪ ،‬و در هﻤﻪٔ ﺳﺎﻋﺎت‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﯿﺮون هﺴﺘﻨﺪ و هﻤﭽﻮن ﭼﺸﻤﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫♢‬‫ﻗﺒﻼً ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻩاﯾﺪ‪ .‬دارﯾﺪ در ﯾﮑﯽ از ﻗﺴﻤﺖهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮ ﺷﻬﺮ ﻗﺪم‬‫ﻣﯽزﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﭘﺮ اﺳﺖ از ﺑﺎﺣﺎلﺗﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزﻩهﺎ‪ ،‬آدمهﺎی ﮐﺖ و ﺷﻠﻮاری و‬‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻬﻨﻪﭘﺎرﻩهﺎی ﻣﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩاﻧﺪ‪ ،‬رﺳﺘﻮرانهﺎی ﮐﻼس ﺑﺎﻻ و ﮐﺎﻓﻪهﺎی ﺷﯿﮏ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫ﯾﮏ ﺳﺎﻟﻦ ﺳﯿﻨﻤﺎی ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬و ﺧﺎﻧﻪهﺎﯾﯽ ﺑﺎ رﻧﮓآﻣﯿﺰی اﺳﺘﺎداﻧﻪ و زﯾﺒﺎ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎً‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬‫ﯾﮏ اﺳﺘﺎرﺑﺎﮐﺲ هﻢ آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﯾﮏ ﻣﯿﻮﻩﻓﺮوﺷﯽ ﺗﺮ و ﺗﻤﯿﺰ هﻢ هﺴﺖ و ﮔﻞﻓﺮوﺷﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎﻟﺶ اﺳﺖ و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺷﺎخ و ﺑﺮگ اﺿﺎﻓﯽ ﮔﻞهﺎی ﭘﺸﺖ وﯾﺘﺮﯾﻨﺶ‬‫را ﺟﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪٔ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﻀﺎی ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺮﮐﺰ ﺧﺮﯾﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺴﺶ‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﻏﭽﻪٔ ﺧﻮدرو ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺟﻨﮕﻞ اﺳﺖ‪ :‬اﻧﮕﺎر روﯾﯿﺪﻩاﺳﺖ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﮐﺰ اداری را از ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﺬراﻧﺪم‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﭼﻬﺎرﺻﺪ‬‫ﺧﻮنآﺷﺎم در آن ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ در ﺧﻮاهﺪ آﻣﺪ‪ .‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺗﺎ دﻩ دﻗﯿﻘﻪٔ‬‫دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﺟﻠﻮی ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮداری ﭘﯿﺪاﯾﺸﺎن ﺷﻮد‪ .‬ﻣﯿﺪان ﺑﺰرگ هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ هﻢ ﭘﺮ از رهﮕﺬراﻧﯽ‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻇﺮاﻓﺖ از ﮐﻨﺎر ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ ﮔﺪاﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬رد ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ هﻤﯿﺸﻪ از ﻣﺮﮐﺰ اداری ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای اﺳﺖ از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی ﻋﻈﯿﻢ ﺷﺒﯿﻪ‬‫ﮐﯿﮏ ﻋﺮوﺳﯽ‪ :‬دادﮔﺎﻩهﺎ‪ ،‬ﻣﻮزﻩهﺎ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی اداری ﻣﺜﻞ ﺗﺎﻻر ﺷﻬﺮداری‪ .‬ﭘﯿﺎدﻩروهﺎ‬‫ﺑﺎز و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎ ﺳﻔﯿﺪﻧﺪ‪ .‬در راهﻨﻤﺎهﺎی ﺗﻮرﯾﺴﺘﯽ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ ،‬ﻃﻮری از آن ﻋﮑﺲ‬‫ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ »اﯾﭙﮑﺎت ﺳﻨﺘﺮ« ‪ ،١٧٥‬آﯾﻨﺪﻩﮔﺮا و ﺑﯽﭘﯿﺮاﯾﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬‫وﻟﯽ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬اﻓﺴﺮدﻩﮐﻨﻨﺪﻩ و ﮐﺮ و ﮐﺜﯿﻒ اﺳﺖ‪ .‬روی هﻤﻪٔ ﻧﯿﻤﮑﺖهﺎ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ‬‫ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩاﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ‪ ٦‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻣﻌﺘﺎدهﺎ و ﻣﺴﺖهﺎ ﮐﺴﯽ در آن ﺣﺪود ﻧﯿﺴﺖ‪،‬‬‫ﭼﻮن ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻧﻮع ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن آﻧﺠﺎﺳﺖ و ﭘﺲ از ﻏﺮوب آﻓﺘﺎب دﻟﯿﻞ درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ‬‫ﺑﺮای ﻣﺎﻧﺪن آدم وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺧﺮﯾﺪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺤﻠﻪ‪ ،‬و ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺎرت‬‫آﻧﺠﺎ ﻧﺰولﺧﻮرهﺎ و ﻣﺸﺮوبﻓﺮوﺷﯽهﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی ﮐﻼﻩﺑﺮداراﻧﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺮﮐﺰ اداری ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ وﻟﯽ زﻣﯿﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﻮن ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﺮق دارد‪ .‬ﻣﺼﺎﺣﺒﻪای ﺑﺎ ﺟﯿﮑﻮﺑﺰ‬‫ﺧﻮاﻧﺪم ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﻣﺤﻠﻪهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺮﮐﺰ اداری ﺧﺮاﺑﺸﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‬‫ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ .‬دﻗﯿﻘﺎً هﻤﺎن ﻧﻮع ﻣﺤﻠﻪهﺎ‪ ،‬هﻤﺎن ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺪون اﺟﺎزﻩ و ﻣﻨﻈﻮر و ﺗﺮﮐﯿﺐ‬‫ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺟﯿﮑﻮﺑﺰ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻇﺮف ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‪ ،‬ﻣﺮﮐﺰ اداری ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ‬‫ﻣﺤﻼت ﺷﻬﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد‪ ،‬ﺷﺐهﺎ ﺷﻬﺮ ارواح‪ ،‬ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﮐﻢﺗﻌﺪاد ﻣﺸﺮوبﻓﺮوﺷﯽهﺎ‬‫و ﻣﺘﻞهﺎی ﺷﭙﺶزدﻩ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺧﻮدﺷﺎن را در آن زﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ ﻣﯽدارﻧﺪ‪ .‬در ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ‪ ،‬او‬‫ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﻈﺮش ﺑﻪ اﺛﺒﺎت ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﺪ؛ وﻗﺘﯽ در‬‫ﻣﻮرد ﻣﺮﮐﺰ اداری ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﻮرد دوﺳﺖ ﻣﺮدﻩای ﺻﺤﺒﺖ‬‫‪ ،kabuki١٧٤‬ﮔﻮﻧﻪای ﻧﻤﺎﯾﺶ ژاﭘﻨﯽ‪.‬‬‫‪ ،Epcot Center١٧٥‬ﺗﻢ ﭘﺎرک واﻟﺖ دﯾﺴﻨﯽ در آﻣﺮﯾﮑﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻢ آﯾﻨﺪﻩ ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪١٥٢‬‬

‫ﻧﻔﺮﺷﺎن در ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺪای ﻣﻦ‪.‬‬‫ﭘﻠﯿﺲهﺎی وزارت اﻣﻨﯿﺖ و ادارﻩٔ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ داﺷﺘﻨﺪ در دور و ﺑﺮ ﻣﺴﺘﻘﺮ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﺑﯽﺳﯿﻢهﺎﯾﺸﺎن ﺣﺮف ﻣﯽزدﻧﺪ و ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ‪ .‬از دور ﺻﺪای آژﯾﺮی‬‫ﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزوی اﻧﺠﯽ را ﺗﮑﺎن ﻣﯽدادم‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ‪ .‬ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ‪ .‬ﺑﺰن ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫هﺮ دو ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻟﻐﺰﯾﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ اوﻟﯿﻦ ﺧﻮنآﺷﺎم رﺳﯿﺪﯾﻢ‪،‬‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺘﯿﻢ‪» :‬ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!« ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻦ دﺧﺘﺮی ﻣﺒﻬﻮت ــ وﻟﯽ ﺑﺎﻣﺰﻩ ــ ﺑﻮد ﮐﻪ‬‫روی دﺳﺖهﺎﯾﺶ ﺗﺎر ﻋﻨﮑﺒﻮت ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد و روی ﮔﻮﻧﻪهﺎﯾﺶ ﺳﺮﻣﻪ ﻣﺎﻟﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺜﻼً از‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻩ« و راهﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و رﻓﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻧﺸﺎن‬‫داد ﮐﻪ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺣﺴﺎﺑﺶ را رﺳﯿﺪﻩام‪.‬‬‫ﻓﺮﯾﺎد »ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!« دﯾﮕﺮ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی ﻧﺰدﯾﮏ را ﺑﻪ هﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ‬‫از آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻘﯿﻪ در ﭘﯽ ﭘﻨﺎهﮕﺎهﯽ ﻓﺮار ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﻗﺎﯾﻢ‬‫ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ اﯾﻦ دﻗﯿﻘﻪام را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آدم‬‫ﻣﻌﻤﻮﻟﯽهﺎ ﺑﺮای اﺳﺘﺘﺎر‪ ،‬ﺧﻮدم را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدم‪ .‬از هﻤﻪ ﻃﺮﻓﻢ‪ ،‬ﻓﺮﯾﺎد »ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز‬‫ﮔﺎز!« و داد و ﺧﻨﺪﻩ و ﻓﺤﺶ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪا ﻣﺜﻞ وﯾﺮوﺳﯽ ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎزی‬‫ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ‪ ،‬آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ دور هﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﻣﮕﺲ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ و ﺑﺪ و ﺑﯿﺮاﻩ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺗﺎزﻩ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدادﻧﺪ ﺑﺎزی در ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺰاری اﺳﺖ‪ .‬و هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫‪ .٨:١٦‬وﻗﺘﺶ ﺑﻮد ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم دﯾﮕﺮ ﺷﮑﺎر ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﻤﺒﺎﺗﻤﻪ زدم و از ﺑﯿﻦ ﭘﺎهﺎی‬‫رهﮕﺬراﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﻠﻪهﺎی ﺑﺎرت ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم‪ .‬آﻧﻬﺎ از ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽﭘﺮﯾﺪﻧﺪ‬‫و راهﺸﺎن را ﮐﺞ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺨﻮرﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﻣﺜﻞ ﻟﯿﺰر روی ﯾﮏ ﺟﻔﺖ‬‫ﭼﮑﻤﻪٔ ﺳﯿﺎﻩ ﻟﮋدار ﮐﻪ ﺳﺮش اژدهﺎهﺎی آهﻨﯽ داﺷﺖ ﻗﻔﻞ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ‬‫ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم دﯾﮕﺮ ﭼﻬﺮﻩ ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪم ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪم‪ ،‬ﭘﺴﺮی ‪ ١٥‬ﯾﺎ ‪ ١٦‬ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ‬‫ﯾﮏ ﮐﺖ ﻣﺮﯾﻠﯿﻦ ﻣﻨﺴﻦ ‪ ١٧٦‬ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪی از ﻋﺎج ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﮐﻪ اﺷﮑﺎﻟﯽ در هﻢ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺑﻮد و ﻣﺮﮐﺰ اداری در ﺷﻠﻮغﺗﺮﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎرت‬‫ﻣﺮﮐﺰ اداری هﻢ ﯾﮑﯽ از اﯾﺴﺘﮕﺎﻩهﺎی اﺻﻠﯽ اﺗﻮﺑﻮس ﺷﻬﺮی اﺳﺖ‪ ،‬و اﮔﺮ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻂﺗﺎن‬‫را ﻋﻮض ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬در ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٨‬ﺻﺒﺢ‪ ،‬هﺰاران‬‫ﻧﻔﺮ از ﭘﻠﻪهﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬از ﭘﻠﻪهﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻮار ﺗﺎﮐﺴﯽ ﯾﺎ اﺗﻮﺑﻮس ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‬‫ﯾﺎ از آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺎدﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﺴﺖهﺎی ﺑﺎزرﺳﯽ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ‬‫ﺧﺪﻣﺎت ﺷﻬﺮی ﺟﻤﻌﯿﺖ را ﻣﯽﭼﻼﻧﺪ‪ ،‬و ﮔﺪاﯾﺎن ﮐﺎﺳﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻧﻬﺎ را از ﻣﺴﯿﺮﺷﺎن ﻣﻨﺤﺮف‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪ ﺑﻮی ﺷﺎﻣﭙﻮهﺎ و ادوﮐﻠﻦهﺎﯾﺸﺎن را ﻣﯽدادﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎزﻩ از ﺣﻤﺎم درآﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و‬‫ﮐﺖ و ﺷﻠﻮار ﮐﺎرﺷﺎن را ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﮐﯿﻒ ﻟﭗﺗﺎپ و ﯾﺎ ﮐﯿﻒ دﺳﺘﯽ در دﺳﺘﺸﺎن‬‫ﺗﺎب ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ‪ ٨‬ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﻣﺮﮐﺰ اداری ﻣﺮﮐﺰ ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر ﺑﻮد‪.‬‬‫و ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪ .‬ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮی از ون ﻧﺲ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺴﺖ‬‫ﻧﻔﺮی از ﻣﺎرﮐﺖ ﺑﺎﻻ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮی از آن ﻃﺮف ﻣﺎرﮐﺖ‪ .‬ﺑﺎز هﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ون‬‫ﻧﺲ‪ .‬از ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﻮرتهﺎی ﺳﻔﯿﺪ و ﺧﻂ ﭼﺸﻢ ﺳﯿﺎﻩ‪ ،‬ﻟﺒﺎسهﺎی‬‫ﺳﯿﺎﻩ‪ ،‬ﮐﺖ ﭼﺮم و ﭼﮑﻤﻪهﺎی ﺑﺰرگ ﭼﺸﻢﮔﯿﺮ‪ .‬دﺳﺘﮑﺶهﺎی ﺑﯽاﻧﮕﺸﺖ ﺗﻮری داﻧﻪدرﺷﺖ‪.‬‬‫ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯿﺪان را ﭘﺮ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی از ﮐﺎرﻣﻨﺪهﺎ در ﺣﺎل ﻋﺒﻮر ﻧﮕﺎهﯽ‬‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻌﺪ روﯾﺸﺎن را ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ هﺮ‬‫ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ هﺸﺖ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﺮ در آﻧﻬﺎ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽزدﻧﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬اﯾﻦ‬‫ﻋﻮﺿﯽهﺎ را ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺷﺨﺼﯽﺷﺎن راﻩ دهﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ ﺑﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ‪،‬‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺑﺎزی ﮐﯽ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬در ﮔﺮوﻩهﺎی ﺑﺰرگ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻧﺸﺖ‬‫ﻧﻔﺖ وﻟﯽ ﺑﺮﻋﮑﺲ؛ هﻤﻪٔ ﺳﯿﺎهﯽهﺎ ﯾﮏﺟﺎ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﻬﺎ ﮐﻼﻩهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻼﻩ ﻟﮕﻨﯽ و ﺑﻠﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از دﺧﺘﺮهﺎ ﻟﺒﺎس ﮐﺎﻣﻞ و ﮔﺎﺗﯿﮏ ﻧﺪﯾﻤﻪهﺎی‬‫ﻟﻮﻟﯿﺘﺎ ﺑﺎ ﮐﻔﺶهﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻟﮋ ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻄﻮر ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﻌﺪادﺷﺎن را ﺗﺨﻤﯿﻦ ﺑﺰﻧﻢ‪ ٢٠٠ .‬ﻧﻔﺮ‪ .‬ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ٤٠٠ ،٣٠٠ ،‬ﻧﻔﺮ‪.‬‬‫هﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮنآﺷﺎﻣﺎن دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن را هﻢ آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮐﺴﯽ ﭼﻨﮓ زد و ﮐﻮﻧﻢ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و اﻧﺠﯽ را دﯾﺪم‪ ،‬ﮐﻪ ﭼﻨﺎن داﺷﺖ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪ‬‫ﮐﻪ دوﻻ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ رانهﺎﯾﺶ را ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﻔﺘﺪ‪.‬‬‫ﻧﻔﺲزﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻗﺎ! ﻧﮕﺎﺷﻮن ﮐﻦ‪ ،‬ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻘﺪر زﯾﺎدﻧﺪ!« ﻣﯿﺪان دو ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘ ٔﻪ‬‫ﻗﺒﻞ ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺼﻮری ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ اﮐﺲﻧﺘﯽ آﻧﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖ ﮐﻢ ‪١٠٠٠‬‬‫‪ ،Marlyn Manson١٧٦‬ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ و آهﻨﮕﺴﺎز آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺟﺮاهﺎی ﺑﺤﺚ اﻧﮕﯿﺰ و ﻧﺎﻣﺘﻌﺎرﻓﺶ‬‫ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ‪.‬‬‫‪١٥٣‬‬

‫وﻟﯽ از ﻗﯿﺎﻓﻪ و ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻣﯽﺷﺪ ﺣﺪس زد ‪ ١٧‬ﯾﺎ ‪ ١٨‬ﺳﺎﻟﯽ دارد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬وای‪ ،‬ﻋﺠﺐ‬‫ﮐﻠﮑﯽ‪«.‬‬‫ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ روﯾﺸﺎن ﺣﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﯿﺮون اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫او ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﮕﻮﯾﺪ‪» :‬ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ــ« ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از آدم ﻣﻌﻤﻮﻟﯽهﺎ ﺳﮑﻨﺪری ﺧﻮرد و‬‫روﯾﺶ اﻓﺘﺎد و هﺮ دو وﻟﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ روی او ﭘﺮﯾﺪم و ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ دوﺑﺎرﻩ ﺧﻮدش‬‫را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﺪ ﻓﺮﯾﺎد زدم‪» :‬ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!«‬‫»ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟«‬‫»ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺎزی‪ :‬وﻗﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲهﺎ دﺳﺘﻮر دادن ﻣﺘﻔﺮق ﺷﯿﻢ‪ ،‬واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯿﻦ ﮔﺎز ﺧﻮردﯾﻦ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﺑﮕﻮ‪ .‬ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟«‬‫ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﺖ و ﺷﻠﻮاریهﺎ دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً داﺷﺘﻨﺪ زرد ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎزی از ﭘﯿﺎدﻩرو ﺳﺮرﯾﺰ ﮐﺮد و ﺑﻪ ون ﻧﺲ رﺳﯿﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﮔﺴﺘﺮش‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬راﻧﻨﺪﻩهﺎ ﺑﻮق ﻣﯽزدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺮاﻣﻮاهﺎ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﻧﮓ دﻧﮓ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎز هﻢ ﺻﺪای‬‫آژﯾﺮ ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺮاﻓﯿﮏ دﯾﮕﺮ در هﻤﻪٔ ﺟﻬﺎت ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬درﺳﺘﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﮕﻮ‪«.‬‬‫او در ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮔﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم دﯾﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬م‪ .‬او رﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬‫ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ در ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ اﻧﺠﯽ هﻢ دارد هﻤﯿﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ در ﺑﯿﻦ‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻧﻔﻮذی هﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎی ﻗﻼﺑﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻦ ﭼﻪﮐﺎر‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ؟ ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ دﺳﺘﻮر ﺑﺪهﻨﺪ‬‫ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﻢ‪ .‬ﺑﺮو ﺑﺮﮔﺮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!‬‫ﺻﺪا از هﻤﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬آنﻗﺪر ﺧﻮنآﺷﺎم آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪﻗﺪری ﺑﺎ هﯿﺠﺎن ﺑﺎزی‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺻﺪا ﺷﺒﯿﻪ ﻏﺮش ﺑﻮد‪ .‬رﯾﺴﮏ ﮐﺮدم و اﯾﺴﺘﺎدم و دور و ﺑﺮم را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم و‬‫دﯾﺪم درﺳﺖ وﺳﻂ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻋﻈﯿﻤﯽ از ﺧﻮنآﺷﺎمهﺎ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ از هﺮ ﻃﺮف ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﭼﺸﻤﻢ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد اداﻣﻪ داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﺳﺮاغ اﻧﺠﯽ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎی ﻣﺠﺴﻤﻪٔ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران در ﻣﯿﺪان‬‫هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻤﻌﯿﺖ دﯾﮕﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪،‬‬‫ﺑﻠﮑﻪ هﺠﻮم ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ هﻤﺎن روزی ﮐﻪ ﺑﻤﺐهﺎ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت‪.‬‬‫داﺷﺘﻢ دﺳﺖ و ﭘﺎ زﻧﺎن راهﻢ را از ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی زﯾﺮ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮ‬‫روﺷﻦ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز!‬‫اﯾﻦ ﺣﺘﯽ از ﮐﻨﺴﺮت ﭘﺎرک دوﻟﻮرس هﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﺠﺎ ﺟﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ و راک زدﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ــ ﺧﺐ‪ ،‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﻣﻔﺮح ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺎزی ﺑﺮﮔﺸﺘﻪاﯾﻢ‪،‬‬‫ﺑﻪ ﺑﺎزیهﺎی ﺣﻤﺎﺳﯽ ﮔﺮﮔﻢ ﺑﻪ هﻮا ﮐﻪ در ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺎهﺎر زﯾﺮ ﻇﻞ آﻓﺘﺎب ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬و‬‫ﺻﺪهﺎ ﻧﻔﺮ هﻤﺪﯾﮕﺮ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آدمﺑﺰرگهﺎ و ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎ ﻓﻘﻂ ﺳﺒﺐ ﻣﻔﺮحﺗﺮ ﺷﺪن‪،‬‬‫و ﺧﻨﺪﻩدارﺗﺮ ﺷﺪن ﺑﺎزی ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر دارﯾﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﺪ‪«.‬‬‫دور و ﺑﺮم‪ ،‬ﺻﺪهﺎ ﺧﻮنآﺷﺎم روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻠﻮهﺎﯾﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن‬‫ﭼﻨﮓ زدﻧﺪ‪ ،‬و ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن‪ .‬ادای ﮔﺎز ﺧﻮردن را درآوردن آﺳﺎن‬‫ﺑﻮد‪ ،‬هﻤﻪﻣﺎن ﮐﻠﯽ وﻗﺖ داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎرهﺎ ﺷﺮﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﭘﺎرک دوﻟﻮرس را‬‫ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ زﯾﺮ اﺑﺮ اﺳﭙﺮی ﮔﺎز ﻓﻠﻔﻞ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻣﯽآﯾﺪ‪.‬‬‫ﻣﺴﺄﻟﻪ هﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪ :‬ﺧﻨﺪﻩدار ﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ هﻤﻪ داﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ‪.‬‬‫وﻟﯽ ﭘﻠﯿﺲهﺎ دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪای هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮ ﺷﻨﯿﺪم‪ .‬هﺮ‬‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ .‬وﻗﺖ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺎزی رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﺪ‪«.‬‬‫ﯾﮏ ﺧﻮنآﺷﺎم را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫»ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺎزی‪ :‬وﻗﺘﯽ ﭘﻠﯿﺲهﺎ دﺳﺘﻮر دادن ﻣﺘﻔﺮق ﺷﯿﻢ‪ ،‬واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯿﻦ ﮔﺎز ﺧﻮردﯾﻦ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﺑﮕﻮ‪ .‬ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟«‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﻢ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و ﮐﻼﻩ ﺑﯿﺲﺑﺎل‬‫ﻗﺮﻣﺰی را ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﺮدﻩ و در ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ ﺷﻠﻮارم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم درآوردم‪ .‬آن را روی ﺳﺮم ﮔﺬاﺷﺘﻢ‬‫و ﺑﻌﺪ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺻﺪاهﺎی ﻓﺠﯿﻊ ﻋﻖ زدن درآوردم‪.‬‬‫ﺧﻮنآﺷﺎم ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬رﯾﺰﻩ ﻣﯿﺰﻩ‪ ،‬آنﻗﺪر ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم واﻗﻌﺎً ﮐﻢﺳﻦ اﺳﺖ‪،‬‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ آدم ﻣﻌﻤﻮﻟﯽهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﻘﻮقﺑﮕﯿﺮاﻧﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺳﻌﯽ‬‫‪١٥٤‬‬

‫هﻞ ﻣﯽدادم و ﺑﺪ و ﺑﯿﺮاﻩ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎ آرﻧﺞ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮی ﮐﺴﯽ زدم‪ .‬ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﺎن ﺷﺪﺗﯽ‬‫روی ﭘﺎﯾﻢ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﻗﺮچ ﻟﻪ ﺷﺪن ﭼﯿﺰی را ﺣﺲ ﮐﺮدم و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽاﻓﺘﺎد ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫هﻠﺶ دادم‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﮐﺴﯽ ﻟﮕﺪش ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻓﺸﺎر و هﻞ ﻣﯽدادم‪.‬‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﮐﺎرﺷﺎن ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪای ﺧﻔﮕﯽ در ﻣﯽآوردم و ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ‬‫ﻣﯽزدم‪ ،‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ دور و ﺑﺮم آﻧﻬﺎ را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»اﯾﻦ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ دﺳﺘﻮر دارﯾﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﺪ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﻮﯾﺪ‪ «.‬ﺻﺪای ﺧﺪا دل و رودﻩام را درد ﻣﯽآورد‪ .‬آن را در دﻧﺪانهﺎی‬‫ﮐﺮﺳﯽ و اﺳﺘﺨﻮان ران و ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮاﺗﻢ ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﯾﻌﺪ دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ را هﻞ ﺑﺪهﻢ و دﺳﺘﺎن ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی ﻣﭻ دﺳﺖ و‬‫آرﻧﺠﻢ را ﮔﺮﻓﺖ در ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﯿﺎل ﺑﺎزوﯾﻢ را ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻢ ﺑﺮد‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدم اﻻن اﺳﺖ ﮐﻪ‬‫ﺷﺎﻧﻪام از ﻣﻔﺼﻞ درﺑﯿﺎﯾﺪ‪ ،‬و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دوﻻ ﺷﺪم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﺮﺑﺪﻩ ﻣﯽزدم‪ ،‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ زﺣﻤﺖ در هﻤﻬﻤﻪٔ ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬ﻏﺮش هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ و ﺷﯿﻮن آژﯾﺮهﺎ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺣﻘﻮقﺑﮕﯿﺮان ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪،‬‬‫وﻟﯽ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﻣﺸﺨﺼﯽ‪ .‬هﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ درﺳﺖ‬‫ﺑﺎﻻی ﺳﺮﺗﺎن هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻨﺪ وﺳﻂ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﮐﻼﻩﺧﻮدهﺎﯾﺸﺎن‬‫را ﺳﺮﺷﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﺳﭙﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﻣﺎﺳﮏ ﺿﺪﮔﺎز داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ زدم‪.‬‬‫دﺳﺘﺎن ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻋﺮوﺳﮏ ﺧﯿﻤﻪﺷﺐ ﺑﺎزی ﮐﻨﺘﺮﻟﻢ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬‫ﺑﻠﻨﺪ و ﺻﺎﻓﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺎن ﺑﯽﻋﯿﺐ و ﻧﻘﺺ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﭘﯿﭻ و ﺗﺎب‬‫ﺧﻮردن را هﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﯾﺎ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ ﯾﺎ اﻧﺠﯽ را ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮش را ﺑﮑﻨﻢ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آن ﺷﺨﺺ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬آن ﺷﺨﺺ ﺑﺮم ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ او روﺑﻪرو ﺷﻮم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺣﻘﻮقﺑﮕﯿﺮان ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﻮدم اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﯽدوﯾﺪم‪ .‬دﯾﺪم ﯾﮏ‬‫ﯾﺎروﯾﯽ ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﻮب و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﯿﺸﻦ ﺑﺮود‪ ،‬ﮐﺖ ‪ ٥٠٠‬دﻻرﯾﺶ را درآورد و‬‫دور ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ ،‬و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی ﮔﯿﺮ ﮐﺮد و روی زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﺤﺶهﺎی‬‫او هﻢ ﺑﻪ ﺻﺪاهﺎی ﺧﻔﻪﺷﺪن ﭘﯿﻮﺳﺖ‪.‬‬‫دﺧﺘﺮی ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩای ﺗﯿﺰ و ﻣﻮشﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﯿﻤﯽ از آن زﯾﺮ ﯾﮏ ﻋﯿﻨﮏ آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﺰرگ‬‫ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻻی ﻋﯿﻨﮏ آﻓﺘﺎﺑﯽ‪ ،‬ﻓﺮﭼﻪٔ ﻣﻮهﺎی ﺻﻮرﺗﯽ روﺷﻦ‪ ،‬از هﺮ ﻃﺮف ﺑﯿﺮون زدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺗﻮ!« او را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬او ﻋﮑﺲ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﭼﻐﻠﯿﻢ را‬‫در ﺑﻼگ ﻏﯿﺒﺖ از ﮐﻼس ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ آژﯾﺮ ﺑﻪ ﺻﺪا درﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﭘﺲ‬‫ﮐﺎر او ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﯽرﺣﻢ و ﻣﮑﺎر‪ .‬هﺮ دوی ﻣﺎ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آژﯾﺮ ﮐﻼﮐﺴﻮن ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﺑﻪ ﺻﺪا‬‫درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد از آن ﻧﻘﻄﻪ در ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻦ ﻓﺮار ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬هﺮ دوﯾﻤﺎن را ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫واﮐﻨﺶ ﻣﻦ ﺧﺸﻮﻧﺖآﻣﯿﺰ ﺑﻮد و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ دﺷﻤﻨﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﺑﯿﻔﺘﺪ ــ ﺧﻔﻪ ﺷﺪن ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﺮدم را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ و ﮔﯿﺠﺸﺎن ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ‬‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﻨﺎن دﭼﺎر ﺣﻤﻠﻪٔ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ هﻤﺪﯾﮕﺮ را زﯾﺮ ﭘﺎ ﻟﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺻﺪای ﺟﯿﻎ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ از آن ﺷﺐ ﭘﺎرک ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﺻﺪای آدمهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺗﺮس دهﺎﻧﺸﺎن ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ‪ ،‬و ﺑﻪ هﺮ دری ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﮐﻪ از آﻧﺠﺎ‬‫ﻓﺮار ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫او ــ ﻣﺎﺷﺎ ــ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫و ﺑﻌﺪ آژﯾﺮهﺎی ﺣﻤﻠﻪٔ هﻮاﯾﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺎر ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﯾﮏ ﻣﻌﺸﻮق‪ ،‬در ﮔﻮﺷﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺳﻼم ‪ «.M1k3y‬ﺗﯿﺮﻩٔ ﭘﺸﺘﻢ ﻟﺮزﯾﺪ‪.‬‬‫او دﺳﺘﻢ را رهﺎ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﯽ آن را درآوردم‪.‬‬‫از روز اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻤﺐهﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ دﯾﮕﺮ ﺻﺪاﯾﺸﺎن را ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ هﺮﮔﺰ آن را ﻓﺮاﻣﻮش‬‫ﻧﻤﯽﮐﺮدم‪ .‬وﺟﻮدم را ﺷﮑﺎﻓﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺗﺨﻢهﺎﯾﻢ رﻓﺖ‪ ،‬و ﺳﺮ راﻩ ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ژﻟﻪ‬‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺨﻮاهﻢ از وﺣﺸﺖ ﺑﺪوم و ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪ .‬ﮐﻼﻩ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﺳﺮ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﺷﺪم‪ ،‬و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم‪ :‬اﻧﺠﯽ‪ .‬اﻧﺠﯽ و ﻣﺠﺴﻤﻪٔ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﺪاﯾﺎ! ﺗﻮ!«‬‫اوﮔﻔﺖ‪» :‬آرﻩ‪ ،‬ﻣﻦ‪ .‬دو دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﮔﺎز رو ﻣﯽزﻧﻦ‪ .‬هﻢ ﺑﮑﺶ ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫»اﻧﺠﯽ ــ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮم ــ ﮐﻨﺎر ﻣﺠﺴﻤﻪٔ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاراﻧﻪ‪«.‬‬‫هﻤﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺟﯿﻎزﻧﺎن در ﺗﻤﺎم ﺟﻬﺎت ﻣﯽدوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺮدم را از ﺳﺮ‬‫راهﻢ ﮐﻨﺎر ﻣﯽزدم‪ ،‬ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯽ و ﮐﻼهﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺠﺴﻤﻪٔ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎﺷﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﻣﯽﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻣﻦ دﻧﺒﺎل اﻧﺠﯽ‪ .‬اﻧﺠﯽ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪارﻩ‪ .‬اﮔﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺮﺳﯿﻢ اوﻧﺠﺎ ﮐﺎرﻣﻮن‬‫ﺳﺎﺧﺘﻪﺳﺖ‪ .‬اﮔﻪ دﻓﻌﻪٔ اول ﻧﺸﻨﯿﺪی‪ ،‬دو دﻗﯿﻘﻪٔ دﯾﮕﻪ ﮔﺎز رو ﻣﯽزﻧﻦ‪«.‬‬‫‪١٥٥‬‬

‫ﻣﺎﻩهﺎﺳﺖ دوﺳﺖﭘﺴﺮم رو ﻧﺪﯾﺪم‪ .‬ﻻﺑﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻪ ﻣﻦ ﻣﺮدﻩم‪ .‬ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺟﻨﮕﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‬‫دﻧﺒﺎل اﻧﺠﯽ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﺮدﻩﯾﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﻪ راهﻤﻮن اداﻣﻪ ﺑﺪﯾﻢ‪ ،‬ﯾﻪ ﺷﺎﻧﺴﯽ دارﯾﻢ‪ .‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﺎ ﺷﺎﻧﺲ‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ ،‬اون هﻢ دارﻩ‪ .‬هﻤﻪٔ اون ﺑﭽﻪهﺎ ﻧﻤﯽرن ﮔﯿﺘﻤﻮ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﭼﻨﺪﺻﺪﻧﻔﺮی رو‬‫ﻣﯽﺑﺮن ﺑﺮای ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ و ﺑﻘﯿﻪ رو ول ﻣﯽﮐﻨﻦ ﺑﺮن ﺧﻮﻧﻪ‪«.‬‬‫ﻣﻦ از ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎدم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺪون اﻧﺠﯽ ﻧﻤﯽآم‪«.‬‬‫او ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬در ﮔﻮﺷﻢ داد زد‪» :‬هﺮ ﺟﻮر راﺣﺘﯽ‪ .‬ﺗﺸﯿﯿﻊ ﺟﻨﺎزﻩﺗﻪ‪«.‬‬‫او ﺷﺮوع ﮐﺮد راهﺶ را از ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺎز ﮐﺮدن و دور ﺷﺪن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل‪ ،‬و‬‫ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ‪ .‬ﻣﻦ اداﻣﻪ دادم راهﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺠﺴﻤﻪٔ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران ﺑﺎز ﮐﺮدن‪ .‬ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪٔ‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ هﻤﺎن ﺷﯿﻮﻩٔ وﺣﺸﺘﻨﺎک ﻗﻔﻞ ﺷﺪ و ﻣﺮا ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺧﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ‬‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ داﺷﺘﯿﻢ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ رو ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬از ﮐﻨﺎر ﻋﺸﺮﺗﮑﺪﻩهﺎی‬‫اﺳﺘﺮﯾﭗﺗﯿﺰ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﮔﺮوﻩهﺎی ﮐﻮﭼﮏ وﻟﮕﺮدان و ﻣﻌﺘﺎدهﺎ ﻣﯽﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺜﻞ‬‫ﺗﻮاﻟﺖ روﺑﺎز ﺑﻮی ﮔﻨﺪ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﺷﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﮏ درﮔﺎهﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ درهﺎی ﺑﺴﺘﻪٔ‬‫ﯾﮑﯽ از هﻤﯿﻦ ﮐﻠﻮبهﺎی اﺳﺘﺮﯾﭗﺗﯿﺰ هﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﮐﺘﺶ را درآورد و ﭘﺸﺖ و رو ﮐﺮد ــ‬‫آﺳﺘﺮش ﻃﺮح راﻩراﻩ ﻣﺤﻮی داﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﺎ ﻣﻌﮑﻮس ﺷﺪن ﺧﻄﻮط دوﺧﺖ‪ ،‬در ﺗﻨﺶ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬‫ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﻣﯽاﯾﺴﺘﺎد‪ .‬از ﺟﯿﺒﺶ ﯾﮏ ﮐﻼﻩ ﮐﺎﻣﻮاﯾﯽ درآورد و آن را روی ﺳﺮش ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬و ﺑﺎ‬‫ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺳﺮﺧﻮﺷﺎﻧﻪ‪ ،‬ﮐﺞ ﺗﻨﻈﯿﻤﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻨﺪ دﺳﺘﻤﺎل ﺷﺒﺮﭘﺎکﮐﻦ ﻣﺨﺼﻮص ﭘﺎک ﮐﺮدن‬‫آراﯾﺶ درآورد و ﻣﺸﻐﻮل ﭘﺎک ﮐﺮدن ﺻﻮرت و ﻧﺎﺧﻦهﺎﯾﺶ ﺷﺪ‪ .‬در ﻋﺮض ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ‪ ،‬او‬‫ﺑﻪ زﻧﯽ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺪل ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ زﯾﺎدی ﻣﯽدوﻧﯽ‪ ،‬آﺷﻐﺎل‪ .‬ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ﻣﻨﻮ دﯾﺪی‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎهﺎم ﺑﯿﺎی‪«.‬‬‫ﺳﺮش ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬آنﻗﺪر ﺗﻘﻼ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺣﺲ ﮐﺮدم اﻻن اﺳﺖ دﺳﺘﻢ ﺑﺸﮑﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫او ﻣﺮا ﺑﻪ ﺟﻠﻮ هﻞ ﻣﯽداد‪ .‬ﭘﺎهﺎی دردﻧﺎﮐﻢ ﺑﺎ هﺮ ﻗﺪم ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‬‫ﺷﺎﻧﻪام دارد ﻣﯽﺷﮑﻨﺪ‪.‬‬‫درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﻮﺑﻪٔ ﻧﺒﺮد اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬از ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺧﻮﺑﯽ‬‫داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﺻﺪای زوزﻩٔ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮهﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد و او ﻣﺮا هﻞ ﻣﺤﮑﻢﺗﺮی داد‪ .‬داد زد‪» :‬ﺑﺪو!‬‫ﮔﺎز رو زدن!«‬‫ﮐﻔﺖ‪» :‬ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻟﺒﺎس‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ‪ .‬ﮐﻔﺶهﺎت رو درﺑﯿﺎر‪ ،‬ﮐﺘﺖ رو درﺑﯿﺎر‪ ،‬ﮐﻼهﺘﻮ درﺑﯿﺎر‪«.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ دﻟﯿﻞ ﺣﺮﻓﺶ ﺑﻮدم‪ .‬ﭘﻠﯿﺲهﺎ ﺑﺎ دﻗﺖ زﯾﺎد دﻧﺒﺎل هﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻇﺎهﺮش ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد‬‫ﺟﺰو وﻣﭗﻣﺎب ﺑﻮدﻩ ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﮐﻼﻩ را ﮐﻼً دور اﻧﺪاﺧﺘﻢ ــ هﯿﭻوﻗﺖ از ﮐﻼﻩ ﺑﯿﺲﺑﺎل‬‫ﺧﻮﺷﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﮐﺖ را ﺗﻮی ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﻢ ﭼﭙﺎﻧﺪم و ﯾﮏ ﺑﻠﻮز آﺳﺘﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ روﯾﺶ‬‫ﻋﮑﺲ رزا ﻟﻮﮐﺰاﻣﺒﻮرگ داﺷﺖ ﺑﯿﺮون آوردم و آن را روی ﺗﯽﺷﺮت ﺳﯿﺎهﻢ ﭘﻮﺷﯿﺪم‪ .‬اﺟﺎزﻩ‬‫دادم ﻣﺎﺷﺎ آراﯾﺶ و ﻧﺎﺧﻦهﺎﯾﻢ را ﭘﺎک ﮐﻨﺪ و ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺗﻤﯿﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺻﺪای ﺟﻤﻌﯿﺖ هﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاهﺎی ﺧﻔﮕﯽ و ﺟﯿﻎهﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻼً هﻢ اﯾﻦ ﻧﻮع ﺻﺪا را ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺎرک ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﮔﺎز داﺷﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﺎران ﺑﺮ‬‫ﺳﺮﻣﺎن ﻣﯽرﯾﺨﺖ‪ .‬ﻧﻔﺴﻢ را ﻧﮕﻪداﺷﺘﻢ و دوﯾﺪم‪.‬‬‫از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺧﺎرج ﺷﺪﯾﻢ و او دﺳﺘﻢ را ول ﮐﺮد‪ .‬آن را از ﭼﻨﮕﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬‫ﻟﻨﮓﻟﻨﮕﺎن ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﭘﯿﺎدﻩرو ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﻢ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺸﺮدﮔﯽ‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﻤﺘﺮ و ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬داﺷﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ ﭘﻠﯿﺲ وزارت اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﺎ ﺳﭙﺮ‬‫و ﮐﻼﻩﺧﻮد ﺿﺪﺷﻮرش و ﻣﺎﺳﮏ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮑﺸﺎن ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ‬‫ﻣﺴﯿﺮﻣﺎن را ﺳﺪ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺎﺷﺎ ﻧﺸﺎناش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺎن آب ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر‬‫ﻣﺎﺷﺎ »اوﺑﯽ وان ﮐﻨﻮﺑﯽ« ‪ ،١٧٧‬ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻌﺮوف در ﺳﺮی ﻓﯿﻠﻤﻬﺎی ﺟﻨﮓ ﺳﺘﺎرﮔﺎن‪/>.‬رج<‬‫ﺑﺎﺷﺪ و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ »اﯾﻦ دروﺋﯿﺪهﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ دﻧﺒﺎﻟﺸﺎن ﻣﯽﮔﺮدﯾﺪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻠﻔﻨﺖ رو ﺧﺎﻣﻮش ﮐﻦ‪ .‬هﯿﭻ آرﻓﯿﺪی هﻤﺮاهﺖ هﺴﺖ؟«‬‫»ﻣﻦ ﮐﺎرت داﻧﺶآﻣﻮزی‪ ،‬ﮐﺎرت ﺧﻮدﭘﺮداز ﺑﺎﻧﮑﯽ و ﮔﺬر ﻣﺘﺮوام را هﻤﺮاهﻢ داﺷﺘﻢ‪ .‬هﻤ ٔﻪ‬‫آﻧﻬﺎ ﺗﻮی ﮐﯿﺴﻪٔ ﻧﻘﺮﻩاﻧﺪودی رﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ او ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪٔ ﻓﺎرادی‬‫ﺿﺪ رادﯾﻮ اﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ آﻧﻬﺎ را در ﺟﯿﺒﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﺎرت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯿﻢ را ﺑﻪ‬‫او ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮدﻩام‪ .‬اﮔﺮ او ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻮد‪...‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﺑﺎﻻ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻻﺷﯽ ﻟﻌﻨﺘﯽ‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ دﻧﺒﺎل اﻧﺠﯽ‪«.‬‬‫اهﻤﯿﺖ اﺗﻔﺎﻗﺎت اﺧﯿﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ در ذهﻨﻢ ﺟﻔﺖ و ﺟﻮر ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺼﻮر ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﺎر‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﺳﺪ اﻧﺠﯽ را ﮐﻨﺎرم ﺧﻮاهﻢ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻧﺠﯽ دو ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ .‬اﻧﺠﯽ ﮐﻤﮑﻢ‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺟﺎﯾﯽ از ﮐﺎر ﻣﯽﻟﻨﮕﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﮐﻪ آﯾﺎ ﻣﺎﺷﺎ هﻤﺎن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ هﺴﺖ‬‫ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫او ﻟﺒﺎﻧﺶ را ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺮد و ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺑﺎهﺎت هﻤﺪردی ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬رﻓﯿﻖ‪ .‬ﺧﻮدم‬‫‪١٧٧ Obi Wan Kenobi‬‬‫‪١٥٦‬‬

‫ﺗﺎزﻩ داﺷﺘﯿﻢ وارد ﯾﮑﯽ از ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻮﭼﻪهﺎﯾﯽ ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺳﺎﺑﯿﻦ ﭘﻠﺲ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮﻣﺎن اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪» :‬هﻤﻮﻧﺠﺎ واﯾﺴﺘﯿﻦ‪ «.‬ﺻﺪا ﺳﺮﺷﺎر از ﺷﺎدی ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ اﯾﺴﺘﺎدﯾﻢ‬‫و ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ‪.‬‬‫»ﻗﺒﻞ ار اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﻔﺶهﺎت رو ﺑﭙﻮﺷﯽ اﯾﻦ ﺳﻨﮓرﯾﺰﻩهﺎ رو ﺑﺮﯾﺰ ﺗﻮش ــ«‬‫»ﻧﻤﯽﺧﻮاد‪ .‬ﭘﺎم ﭘﯿﭻ ﺧﻮردﻩ‪ .‬دﯾﮕﻪ هﯿﭻ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ ﺗﺸﺨﯿﺺ اﻟﮕﻮی راﻩ رﻓﺘﻨﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ ﻣﻦ‬‫رو ﭘﯿﺪام ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺣﺮﻓﻪای ﺑﻪ دﯾﮕﺮی‪ ،‬و ﮐﻮﻟﻪاش را ﺑﻪ دوش اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﮐﻮﻟﻪٔ ﺧﻮدم را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و راﻩ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ .‬ﮐﻞ زﻣﺎن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻟﺒﺎس ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻣﺜﻞ دو ﻧﻔﺮ آدم ﺟﺪﯾﺪ راﻩ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬زود ﺑﺎش‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﺮارﻣﻮن‬‫ﺑﺮﺳﯿﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻓﺮار هﻢ ﻧﺒﺎش‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ دو ﺗﺎ اﻧﺘﺨﺎب داری‪ .‬ﻣﻦ‪ ،‬ﯾﺎ زﻧﺪان‪ .‬اوﻧﻬﺎ روزهﺎ‬‫ﻓﯿﻠﻢ اون ﺟﻤﺎﻋﺖ رو ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﺎرﺷﻮن ﮐﻪ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺗﮏ ﺗﮏ ﻗﯿﺎﻓﻪهﺎ‬‫رﻓﺘﻪ ﺗﻮی ﯾﻪ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩدادﻩ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ رﻓﺘﻦ ﻣﺎ ﻣﯽﺷﻦ‪ .‬دﯾﮕﻪ هﺮ دوﻣﻮن ﻣﺠﺮم ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ‬‫هﺴﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﻣﻦ از اون وﻗﺖ ﮐﻪ دﯾﺪم ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ دیویدی ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﻮی اون اﮐﺲﻧﺖ‬‫ﺧﺎﺋﻦهﺎ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽزدم‪ .‬وﻗﺘﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ وﻣﭗﻣﺎﺑﺘﻮن ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺑﯿﺎم او ﮐﻨﺎرهﺎ ﺳﺮ‬‫و ﮔﻮﺷﯽ آب ﺑﺪم‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ ﻣﯽآی و ﭼﯽﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬و ﻣﯽدوﻧﯽ ﭼﯽ‬‫دﯾﺪم؟«‬‫♢‬‫ﻣﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬او ﺗﻠﻔﻨﺶ را در دﺳﺖ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬داﺷﺖ ﺿﺒﻂ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ آﻣﺎدﻩ ﺑﻮد ‪ ٩١١‬را ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﮐﻨﺎر ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺎﺷﺎ ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ ﺑﯽﺣﺮﮐﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫در دهﺎﻧﻪٔ ﮐﻮﭼﻪ ﭼﺎرﻟﺰ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺎس وﻣﭗﻣﺎب ﻧﺼﻔﻪﻧﯿﻤﻪای ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﺗﯽﺷﺮت‬‫ﺳﯿﺎﻩ و ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺳﻔﯿﺪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم ﻣﺎرﮐﻮس‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽری؟« ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪» .‬دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت ﮐﯿﻪ؟«‬‫»ﭼﯽ ﻣﯽﺧﻮای ﭼﺎرﻟﺰ؟«‬‫»دﯾﺪم ﺗﻮ داری اون ﮐﺜﺎﻓﺖ رو رهﺒﺮی ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ .‬و ﺿﺒﻄﺶ ﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬اﻻﻧﻪ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﻨﻢ و هﻤﯿﻦﺟﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎن‪ .‬ﺑﻌﺪش ﺗﻮ رو ﻣﯽاﻧﺪازن ﺗﻮ اون‬‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻪ دﻣﺎر از ﮐﻮﻧﺖ در ﻣﯽآرن‪ ،‬ﺑﺮای ﯾﻪ ﻣﺪت ﺧﯿﻠﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ‪«.‬‬‫ﺳﺮ ﭼﻬﺎرراﻩ ﺑﻌﺪی از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺎرﮐﺖ ﺑﯿﺮوﻧﻤﺎن ﺑﺮد و دور زدﯾﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻦ‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ را ﺑﻠﺪ ﺑﻮدم‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آن روز‪ ،‬در ﺣﺎل ﺑﺎزی هﺎراﺟﻮﮐﻮ‬‫ﻓﺎن ﻣﺪﻧﺲ‪ ،‬داﺷﺘﯿﻢ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪٔ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﯽﺳﯿﻢ ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺸﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﮐﺠﺎ دارﯾﻢ ﻣﯽرﯾﻢ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮاﯾﻢ ﺳﻮار ﯾﻪ ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ ﺑﺸﯿﻢ‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و ﺑﺬار ﺣﻮاﺳﻢ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬و ﻋﺮق از ﺻﻮرت و از زﯾﺮ ﻣﻮهﺎﯾﻢ راﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬در ﻃﻮل‬‫ﭘﺸﺘﻢ ﺟﺎری ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و از ﭼﺎک ﮐﻮﻧﻢ و رانهﺎﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﯾﺨﺖ‪ .‬ﭘﺎﯾﻢ واﻗﻌﺎً ﺑﺪﺟﻮر‬‫درد ﻣﯽﮐﺮد و ﮔﺬر ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ را‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮای آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر در ﻋﻤﺮم‪ ،‬ﭘﯿﺶ‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﯽدﯾﺪم‪.‬‬‫اﯾﻦ هﻢ اﺻﻼً ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮد ﮐﻪ داﺷﺘﯿﻢ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺳﺮﺑﺎﻻﯾﯽ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬‫ﻣﻨﻄﻘﻪای ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﺪرﻟﯿﻮن ﮐﻢارزش ﺟﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻮاهﺮهﺎی ﻣﻠﮏ و اﻣﻼک ﻧﺎب‬‫هﯿﻞ ﻣﯽداد‪ .‬ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺮﯾﺪﻩهﺎی ﻧﺎﻣﻮزون درﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬او اﮐﺜﺮاً ﻣﺎ را از ﮐﻮﭼﻪهﺎی‬‫ﺑﺎرﯾﮏ ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬و ﻓﻘﻂ ﺑﺮای رﺳﯿﺪن از ﯾﮏ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪٔ ﺑﻌﺪی ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺑﺰرگ‬‫ﻣﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬هﻤﻮنﺟﺎ ﻧﮕﻬﺶ دار‪ ،‬دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪ .‬دﯾﺪم ﻓﺮارﯾﺶ دادی‪ .‬هﻤﻪﭼﯽ رو‬‫دﯾﺪم ــ«‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﯾﮏ ﻗﺪم دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺗﻠﻔﻦ را از دﺳﺘﺶ ﻗﺎﭘﯿﺪ‪ ،‬دﺳﺖ دﯾﮕﺮش را ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮش ﺑﺮد و ﮐﯿﻒ ﭘﻮﻟﯽ درآورد و ﺑﺎز ﺟﻠﻮﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‪ ،‬اﻻغ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺎل وزارت اﻣﻨﯿﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ داﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﯽﺷﻌﻮر‬‫رو ﻣﯽﺑﺮدم ﭘﯿﺶ ارﺑﺎبهﺎش ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽرﻩ‪ .‬داﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ‬‫هﻤﻪش رو ﺧﺮاب ﮐﺮدی‪ .‬ﻣﺎ ﯾﻪ اﺳﻤﯽ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر دارﯾﻢ‪ .‬ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﯿﻢ »ﮐﺎرﺷﮑﻨﯽ در‬‫اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ‪ «.‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻦ اﺻﻄﻼح رو ﺧﻮاهﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﯾﮏ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ رﻓﺖ‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﯾﺮ آراﯾﺸﺶ ﺳﻔﯿﺪﺗﺮ‬‫هﻢ ﺷﺪﻩﺑﻮد‪» .‬ﭼﯽ؟ ﻧﻪ! ﯾﻌﻨﯽ ــ ﻣﻦ ﻧﻤﯽدوﻧﺴﺘﻢ! ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻤﮏ‬‫‪١٥٧‬‬

‫وﻟﯽ ﺑﻐﻞ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد »اﺛﺎثﮐﺸﯽ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ و ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن«‪ ،‬و ﺳﻪ ﻧﻔﺮش ﺣﯽ و‬‫ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻮی ﯾﮏ آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺒﺎن ﺳﺒﺰ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ و ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ اﺛﺎث ﺑﺴﺘﻪﺑﻨﺪی‬‫ﺷﺪﻩ و ﺟﻌﺒﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺧﻮردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ را ﻣﯽآوردﻧﺪ و ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﭘﺸﺖ‬‫ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎ دﻗﺖ آﻧﺠﺎ ﻣﯽﭼﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﮐﻨﻢ!«‬‫»آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﺎ ﻻزم دارﯾﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺧﺒﺮﭼﯿﻦ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ »ﮐﻤﮑﻤﻮن«‬‫ﮐﻨﻦ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ رو ﺑﻪ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﮕﯽ‪«.‬‬‫ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﺎز هﻢ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺎﺷﺎ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﭻ دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ هﻤﺎن ﻓﻦ‬‫ﺟﻮدو ﮐﻪ در ﻣﺮﮐﺰ اداری روی ﻣﻦ ﭘﯿﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ ﺗﻮی ﺟﯿﺒﺶ رﻓﺖ و‬‫ﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﻮار ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ ،‬ﯾﮏ دﺳﺘﺒﻨﺪ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ دور‬‫دﺳﺖهﺎی ﭼﺎرﻟﺰ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از دوﯾﺪن و ﻓﺮار ﮐﺮدن دﯾﺪم‪.‬‬‫او ﯾﮏ ﺑﺎر دور ﺑﻠﻮک ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﻣﺎن‪ ،‬ﻇﺎهﺮاً از ﭼﯿﺰی ﻧﺎراﺿﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ‪ ،‬دﻓﻌﻪٔ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ رد‬‫ﻣﯽﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﺗﻮی ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮدی ﮐﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺮد ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ‬‫ﻣﺴﻦ ﺑﺎ ﺷﮑﻢﺑﻨﺪ و دﺳﺘﮑﺶهﺎی ﺳﻨﮕﯿﻦ‪ .‬او ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﯽﻗﯿﺪاﻧﻪ ﻣﺎ را از ﺳﻪ ﭘﻠﻪٔ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﺑﻪ اﻋﻤﺎق آن ﺑﺮد‪ .‬ﻣﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫»زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﺑﺰرﮔﻪ‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺟﺎ ﺑﺮاﺗﻮن ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ‪«.‬‬‫♢‬‫ﺑﯿﺶ از ﻧﺼﻒ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﭘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ راهﺮوی ﺑﺎرﯾﮑﯽ دور ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺤﺎف‬‫ﭼﻬﻞﺗﮑﻪای روﯾﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﻣﯿﺎن ﺟﻌﺒﻪهﺎ راهﻤﺎن را ﺑﻪ آن زﯾﺮ‬‫ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ ﻋﻄﺴﻪای را ﺧﻔﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﻓﻀﺎ آنﻗﺪر ﺗﻨﮓ ﺑﻮد ﮐﻪ روی هﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ‬‫ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ اﻧﺠﯽ آﻧﺠﺎ ﺟﺎ ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺳﺪ و از ﭘﺸﺖ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﻢ ﺑﺮود و روی زﻣﯿﻦ وﻟﻮﯾﻢ ﮐﻨﺪ‪،‬‬‫ﺗﺎ آن ﺳﺮ ﮐﻮﭼﻪ رﺳﯿﺪم‪ .‬ﺑﺎ ﭘﺎی آﺳﯿﺐدﯾﺪﻩ و وزن ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ‬‫ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮردم و ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪم‪ ،‬و ﮔﻮﻧﻪام روی آﺳﻔﺎﻟﺖ‬‫ﮐﺜﯿﻒ رﻧﺪﻩ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﻣﺎﺷﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺪای ﻣﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﻪ اﺣﻤﻘﯽ هﺴﺘﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ اون ﺣﺮفهﺎ رو ﺑﺎور ﻧﮑﺮدی‪،‬‬‫ﻧﻪ؟«‬‫ﻗﻠﺒﻢ داﺷﺖ از ﺳﯿﻨﻪام ﺑﯿﺮون ﻣﯽزد‪ .‬او روﯾﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و آرام آرام اﺟﺎزﻩ داد ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﺷﻮم‪.‬‬‫»ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺘﺒﻨﺪت ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و اﯾﺴﺘﺎدم‪ .‬هﻤﻪﺟﺎﯾﻢ درد ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮم‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬زود ﺑﺎش‪ .‬دﯾﮕﻪ راﻩ زﯾﺎدی ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ‪«.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﺷﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮدم ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻻﺷﯽ‪«.‬‬‫»ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮑﻤﻪهﺎﻣﻮ ﺑﻠﯿﺴﯽ و ازم ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﯾﻪ هﻔﺘﻪای‪ ،‬ﺣﺪاﮐﺜﺮ دو هﻔﺘﻪ‪،‬‬‫ﻣﯽاﻓﺘﺎدی زﻧﺪون‪ .‬اون هﻢ ﻧﻪ ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ ﺳﺎﻧﻔﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺳﻮرﯾﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‬‫اوﻧﻬﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻨﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدن اوﻧﺠﺎ‪«.‬‬‫ﺳﺮم را روی زاﻧﻮهﺎﯾﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﮑﺸﻢ‪.‬‬‫»ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﻣﺜﻞ اﻋﻼن ﺟﻨﮓ ﺑﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﮐﺮدی؟«‬‫ﺑﺮاﯾﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎﺟﺮای ﺑﺎزداﺷﺖ ﺷﺪن و دارل را ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬‬‫او از روی ﻟﺒﺎس دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﺐهﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪ و ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ درآورد‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺪ‪ «.‬ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ دﯾﮕﺮ درآورد‪ .‬روﺷﻨﺶ ﮐﺮد و ﻧﻮر ﺻﻔﺤﻪاش ﻗﻠﻌﻪٔ ﮐﻮﭼﮑﻤﺎن را‬‫ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ور رﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻢ داد‪.‬‬‫♢‬‫ﻋﮑﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻤﺐهﺎ‪ .‬ﻋﮑﺲ ﻣﻦ و ﺧﻮﻟﻮ و ون‬‫و ــ‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﯾﮏ ون اﺳﺒﺎبﮐﺸﯽ در ﯾﮏ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻓﺮﻋﯽ در ﻧﺎبهﯿﻞ اﺳﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﺎﻣﯿﻮن‬‫ﺷﺎﻧﺰدﻩ ﭼﺮخ هﻢاﻧﺪازﻩٔ هﻤﺎن ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎی هﻤﻪﺟﺎ ﺣﺎﺿﺮ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻪ هﻨﻮز ﺑﺎ آﻧﺘﻦهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ ﺑﺮق ﻣﯽزدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺮ هﻤﻪٔ ﺧﯿﺎﺑﺎنهﺎی ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫دارل‪.‬‬‫‪١٥٨‬‬

‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ اﺛﺒﺎت اﯾﻦ را ﮐﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ وزارت اﻣﻨﯿﺖ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﻮﯾﻢ‪،‬‬‫دارل ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮدﻩ‪ ،‬در دﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪ .‬اﺛﺒﺎت اﯾﻦ ﮐﻪ او زﻧﺪﻩ و ﺳﺎﻟﻢ هﻤﺮاﻩ ﻣﺎ ﺑﻮدﻩ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤﺎﻧﻢ و ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﮐﭙﯽ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪی‪ .‬ﻻزﻣﺶ دارم‪«.‬‬‫♢‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﻟﻮسآﻧﺠﻠﺲ«‪ ،‬و ﺗﻠﻔﻦ را ﻗﺎﭘﯿﺪ و ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬وﻗﺘﯽ ﯾﺎدت‬‫دادن ﭼﻪﺟﻮری ﻓﺮاری ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ هﺮ دوﺗﺎﯾﯽﻣﻮن رو ﮔﯿﺮ ﺑﻨﺪازی و ﺑﻔﺮﺳﺘﯽﻣﻮن‬‫ﺳﻮرﯾﻪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺧﻮام ﻓﮑﺮ ﻧﺠﺎت دادن اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ ﺳﺮت ﺑﺰﻧﻪ‪ .‬اون هﻤﻮنﺟﺎ ﮐﻪ هﺴﺖ ﺟﺎش‬‫اﻣﻨﻪ ــ ﻓﻌﻼً‪«.‬‬‫ﻧﻔﺲهﺎی ﻣﺎﺷﺎ ﻋﻤﯿﻖ و ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ آهﺴﺘﮕﯽ ﯾﺨﯽ دراز ﮐﺮدم و‬‫ﺗﻮی ﺟﯿﺒﺶ دﻧﺒﺎل ﺗﻠﻔﻨﺶ ﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﻓﯿﻦ ﻓﯿﻦ ﮐﺮد و ﺟﺎﺑﻪﺟﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﺸﮑﻢ زد و‬‫دو دﻗﯿﻘﻪٔ ﺗﻤﺎم ﺣﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻧﮑﺸﯿﺪم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻤﺮدم هﺰار و ﯾﮏ‪ ،‬هﺰار و دو‪.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ زور ﺗﻠﻔﻦ را از او ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬وﻟﯽ او ﻗﺒﻼً ﻣﻬﺎرتهﺎی ﻓﯿﺰﯾﮑﯿﺶ را‬‫ﻧﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻻﺑﺪ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ ﺳﯿﺎهﯽ ﭼﯿﺰی داﺷﺖ‪.‬‬‫آرام آرم‪ ،‬ﻧﻔﺲهﺎی ﻣﺎﺷﺎ دوﺑﺎرﻩ ﻋﻤﯿﻖ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ را ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮ از ﺟﯿﺐ‬‫ژاﮐﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬اﻧﮕﺸﺖهﺎ و ﺑﺎزوﯾﻢ از ﺗﻼش ﺑﺮای ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ آهﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ‬‫ﻟﺮزﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫هﻤﺎﻧﺠﺎ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﺻﺪای آن ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺟﻌﺒﻪهﺎ را در ﻣﺎﺷﯿﻦ‬‫ﺑﺎر ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺑﺴﺘﻨﺪ و از زوری ﮐﻪ ﻣﯽزدﻧﺪ ﺑﻪ هﻦ و هﻦ ﻣﯽاﻓﺘﺎدﻧﺪ ﮔﻮش دادﯾﻢ‪.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎﺷﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬داﺷﺖ ﺧﺮﺧﺮ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ در دﺳﺘﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﺷﯽء ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﯾﮏ ﻗﻄﻌﻪ ﺷﮑﻼت‪.‬‬‫هﻨﻮز از ﻻی راهﺮوی ﺑﺎرﯾﮏ و ﻣﺴﺪود ﺷﺪﻩای ﮐﻪ ﺑﻪ هﻮای ﺗﺎزﻩٔ ﺑﯿﺮون ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﺪ‪،‬‬‫ﻧﻮری ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻪ آن ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪ ،‬و ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮر ﺑﺮوم‪ ،‬ﮐﻪ ﭼﯿﺰی در ﺣﺎﻓﻈﻪام ﺟﺮﻗﻪ زد‪ :‬ﭼﺎرﻟﺰ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻨﺶ را‬‫در دﺳﺖ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﺘﻠﮏ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩٔ ﯾﮏ‬‫ﻗﻄﻌﻪ ﺷﮑﻼت‪ ،‬ﻧﻘﺮﻩای‪ ،‬و ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ از ﻣﺎرک دﻩ دوازدﻩ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺮﮐﺖ‬‫ﺗﻠﻔﻦ روی ﻗﯿﻤﺖ آن ﺳﻮﺑﺴﯿﺪ ﻣﯽدادﻧﺪ‪ .‬از آن ﺗﻠﻔﻦهﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ هﺮ وﻗﺖ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯽ‬‫ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺑﺰﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﮔﻮش ﻣﯽدادی‪.‬‬‫اﻧﺠﯽ ﻣﻦ‪ .‬ﻣﻮهﺎﯾﺶ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺳﺮش را از اﯾﻦ ﺳﻮ ﺑﻪ آن ﺳﻮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬‫ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺮدﻩﺑﻮدم ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ را ﻟﻤﺲ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮای آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﺪﻩ ﺑﻮدﻣﺶ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ وﻣﭗﻣﺎب ﮔﻢ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬آن‬‫هﻤﻪ آدم در وﻣﭗﻣﺎب‪ ،‬ﻣﺜﻞ آدمهﺎی ﺗﻮی ﭘﺎرک‪ ،‬روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻩ و در ﺣﺎل ﺑﻪ ﺧﻮد‬‫ﭘﯿﭽﯿﺪن‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﺎﺗﻮن ﺑﻪ دﺳﺖ ﭘﯿﺶ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺗﻮی ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺗﺎرﯾﮏﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺸﻮد ﺗﻠﻔﻦ را ﺧﻮب دﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺴﺶ‬‫ﮐﻨﻢ‪ .‬آﯾﺎ ﻋﻼﺋﻢ آن ﺷﺮﮐﺖهﺎ ﺑﻐﻠﺶ ﺑﻮد؟ ﺑﻠﻪ؟ ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ را از ﻣﺎﺷﺎ دزدﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫آرام ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬آرام‪ ،‬و آهﺴﺘﻪ‪ ،‬آهﺴﺘﻪ‪ ،‬آهﺴﺘﻪ دوﺑﺎرﻩ دﺳﺘﻢ را ﺗﻮی ﺟﯿﺐ ﻣﺎﺷﺎ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺗﻠﻔﻦ او ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﮐﻠﻔﺖﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دورﺑﯿﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮ و ﮐﺴﯽ ﭼﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ دﯾﮕﺮ ﭼﻪ؟‬‫دارل‪ .‬در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ‪ ،‬ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﺑﺨﯿﻪ ﺧﻮردﻩ‪ ،‬و ﺑﻪ دﻓﻌﺎت ﺑﯽﺷﻤﺎر از ﺳﻠﻮﻟﺶ‬‫درآﻣﺪﻩ ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﭘﺲ دهﺪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻼً ﯾﮏ ﺑﺎر ﺗﺠﺮﺑﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎر را داﺷﺘﻢ ــ اﯾﻦ ﮐﻤﯽ ﮐﺎر را آﺳﺎنﺗﺮ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬دوﺑﺎرﻩ‬‫ﻣﯿﻠﯽﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﯿﻠﯽﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺗﻠﻔﻦ را از ﺟﯿﺒﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬دو ﺑﺎر وﻗﺘﯽ ﻓﯿﻦ ﻓﯿﻦ ﮐﺮد و‬‫ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﭘﺪر دارل‪ ،‬درب و داﻏﺎن و اﻟﮑﻠﯽ‪ ،‬ﺑﺎ رﯾﺶ ﻧﺘﺮاﺷﯿﺪﻩ‪ .‬ﺗﺮ و ﺗﻤﯿﺰ و در ﯾﻮﻧﯿﻔﺮﻣﺶ‪» ،‬ﺑﺮای‬‫ﻋﮑﺲ‪ «.‬در ﺣﺎل ﮔﺮﯾﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺑﭽﻪٔ ﮐﻮﭼﮏ‪.‬‬‫ﺗﻠﻔﻦ را از ﺟﯿﺒﺶ درآوردﻩ ﺑﻮدم و داﺷﺘﻢ ﻣﯽآﻣﺪم ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮدم ﮐﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬‫ﯾﮏ ﻣﺎر‪ ،‬ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ و ﻣﺤﮑﻢ ﻣﭻ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻧﻮک اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ اﺳﺘﺨﻮانهﺎی رﯾﺰ و‬‫ﻇﺮﯾﻒ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺳﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬‫ﭘﺪر ﺧﻮدم‪ ،‬و آن ﻃﻮری ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﻢ در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﻋﻮض ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬او هﻢ ﺑﻪ‬‫اﻧﺪازﻩٔ ﭘﺪر دارل ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ روش ﺧﻮدش‪ .‬و ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﮔﻔﺖ‪:‬م ﮐﺠﺎ ﺑﻮدﻩام‪.‬‬‫‪١٥٩‬‬

‫ﻣﻦ ﯾﮑﻪ ﺧﻮردم و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎز ﺑﺎز ﻣﺎﺷﺎ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻨﺶ را از ﻣﻦ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﯽ«‪ ،‬و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش‬‫روی ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪش ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮد‪» .‬ﭼﻪﺟﻮری ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻗﻔﻞ اﯾﻦ رو ﺑﺎز ﮐﻨﯽ؟«‬‫ﻣﻦ آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم‪ .‬ﺣﺲ ﮐﺮدم اﺳﺘﺨﻮانهﺎی ﻣﭻ دﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺳﺎﯾﯿﺪﻩ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﻢ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ داد ﻧﺰﻧﻢ‪.‬‬‫او ﺑﻪ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدن ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش اداﻣﻪ داد‪» .‬ﺑﺎ هﻤﯿﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻓﺮار ﮐﻨﯽ؟« ﻋﮑﺲ‬‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮیﻣﺎن‪ ،‬ﻣﻦ و ون و ﺧﻮﻟﻮ و دارل را ﻧﺸﺎﻧﻢ داد‪» .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻋﮑﺲ؟«‬‫ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬ﻣﭻ دﺳﺘﻢ اﻧﮕﺎر هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﻮد‪.‬‬‫»ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﮐﺶ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﮐﻪ دﯾﮕﻪ وﺳﻮﺳﻪ ﻧﺸﯽ‪ «.‬دﺳﺖ آزادش ﺑﺎز هﻢ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺗﻠﻔﻦ از او ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺧﻮاﺳﺖ و او ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ دﮐﻤﻪٔ درﺳﺖ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم‪ .‬هﻨﻮز ﺗﻠﻔﻦ ﭼﺎرﻟﺰ را در دﺳﺖ دﯾﮕﺮم داﺷﺘﻢ‪ ،‬و ﺑﺎ‬‫ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﻢ آن را روی دﺳﺖ او ﮐﻪ داﺷﺖ دﺳﺘﻢ را ﺧﺮد ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻮﺑﯿﺪم‪ ،‬ﺑﻨﺪ اﻧﮕﺸﺖهﺎﯾﻢ‬‫ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺑﺎﻻی ﺳﺮﻣﺎن ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ زدم ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺧﺮد ﺷﺪ و او‬‫ﺟﯿﻐﯽ زد و دﺳﺘﺶ ﺷﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻨﻮز ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف دﺳﺖ دﯾﮕﺮ‬‫او ﻣﯽﺑﺮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﻠﻔﻨﺶ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻗﻔﻠﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد و اﻧﮕﺸﺖ ﺷﺴﺖ او روی دﮐﻤﻪٔ ﺗﺄﯾﯿﺪش‬‫ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺗﻠﻔﻦ را از دﺳﺘﺶ ﻗﺎﭘﯿﺪم اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ در هﻮای ﺧﺎﻟﯽ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ از راهﺮوی ﺑﺎرﯾﮏ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﻪ ﺳﻮی ﻧﻮر رﻓﺘﻢ‪ .‬دو ﺑﺎر ﺣﺲ ﮐﺮدم‬‫دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﮐﻒ و ﻗﻮزک ﭘﺎﯾﻢ ﺧﻮرد‪ ،‬و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﭼﻨﺪ ﺟﻌﺒﻪ را ﮐﻪ ﻣﺎ را ﻣﺜﻞ ﻓﺮﻋﻮﻧﯽ‬‫در ﻣﻘﺒﺮﻩاش ﺣﺒﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﮐﻨﺎر ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از آﻧﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﺎز‬‫ﺻﺪای ﻧﺎﻟﻪٔ ﻣﺎﺷﺎ را ﺷﻨﯿﺪم‪.‬‬‫ﻻی در ﮐﺎﻣﯿﻮن اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺷﯿﺮﺟﻪ رﻓﺘﻢ‪ ،‬و از زﯾﺮش ﺑﯿﺮون ﺧﺰﯾﺪم‪.‬‬‫ﭘﻠﻪهﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﮏدﻓﻌﻪ دﯾﺪم ﺑﺎﻻی ﺧﯿﺎﺑﺎن آوﯾﺰاﻧﻢ‪ ،‬و دارم ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف آن‬‫ﻣﯽروم‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﺳﺮم ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺿﺮﺑﻪای ﺑﻪ آﺳﻔﺎﻟﺖ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﺗﻮی ﮔﻮشهﺎﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﺳﻨﺞ ﺻﺪا‬‫ﮐﺮد‪ .‬دﺳﺘﻢ را روی ﺳﭙﺮ ﮐﺎﻣﯿﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺧﻮدم را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدم و اﯾﺴﺘﺎدم‪ ،‬و‬‫ﻧﺎ اﻣﯿﺪاﻧﻪ دﺳﺘﮕﯿﺮﻩٔ در را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم و آن را ﺑﻪ هﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪم و ﺑﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎﺷﺎ آن ﺗﻮ‬‫ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪ ــ ﻻﺑﺪ ﺳﺮ اﻧﮕﺸﺖهﺎﯾﺶ ﻻی در رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورم‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻧﯿﺎوردم‪.‬‬‫در ﻋﻮض‪ ،‬ﻗﻔﻠﯽ ﺑﻪ در ﮐﺎﻣﯿﻮن زدم‪.‬‬‫‪١٦٠‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٢٠‬‬‫»اُﻓﺎرل« ‪ ،١٧٩‬ﺗﻘﺎﻃﻊ ﺧﯿﺎﺑﺎن »هﺎﯾﺪ« ‪ .١٨٠‬ﺟﻠﻮی ﯾﮏ »ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺎﺳﺎژ آﺳﯿﺎﯾﯽ« ﺑﺎ ﻇﺎهﺮی‬‫دﺳﯿﺴﻪآﻣﯿﺰ‪ .‬ﭘﺎهﺎی ﺧﯿﺎﻧﺖﮐﺎرم ﻣﺮا ﺻﺎف ﺑﻪ هﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪٔ ﺷﺮوع آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﻣﺮا ﺑﻪ‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﺒﻞ از اﻧﻔﺠﺎر ﭘﻞ‬‫ﺧﻠﯿﺞ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از آن ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯿﻢ ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ﻋﻮض ﺷﻮد‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ روی ﭘﯿﺎدﻩرو ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ و ﻋﺮ ﺑﺰﻧﻢ و ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﯿﺰی از ﻣﺸﮑﻼﺗﻢ‬‫ﺣﻞ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد ﺗﻠﻔﻦ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و ﻣﺎوﻗﻊ را ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻋﮑﺲ دارل را ﻧﺸﺎﻧﺶ ﻣﯽدادم‪.‬‬‫ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم؟ ﺑﺎﯾﺪ وﯾﺪﺋﻮ را ﻧﺸﺎﻧﺶ ﻣﯽدادم‪ ،‬هﻤﺎن ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎ ﺑﺮاﯾﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮد ــ‬‫هﻤﺎن ﮐﻪ رﺋﯿﺲ ﺳﺘﺎد رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر را ﻧﺸﺎن ﻣﯽداد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺖ ﺣﻤﻼت ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ در‬‫ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮدش ﻧﻤﯽﮔﻨﺠﺪ‪ ،‬و ﻣﯽﭘﺬﯾﺮد ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺪ ﺣﻤﻼت ﺑﻌﺪی ﮐﯽ و ﮐﺠﺎ ﻗﺮار اﺳﺖ‬‫رخ دهﻨﺪ‪ ،‬و اﯾﻦ را ﮐﻪ او ﻗﺼﺪ ﻧﺪارد ﺟﻠﻮﯾﺸﺎن را ﺑﮕﯿﺮد‪ ،‬زﯾﺮا ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎت ﻣﺠﺪد رﺋﯿﺴﺶ‬‫ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﭘﺲ اﯾﻦ ﻣﯽﺷﺪ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‪ :‬ﺑﺎ ﺑﺎرﺑﺎرا ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬و اﺳﻨﺎد را ﺑﻪ او ﺑﺪهﻢ ﺗﺎ ﭼﺎﭘﺸﺎن‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻣﭗﻣﺎب ﻻﺑﺪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﺮدم را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ‬‫ﻣﺎ واﻗﻌﺎً ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺗﺮورﯾﺴﺖ هﺴﺘﯿﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪاش را ﻣﯽرﯾﺨﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﻪ درد ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮدن ﺗﻮﺟﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬ﻧﻪ اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ ﻓﻼن ﺑﺎﺑﺎی ﻋﺎﺷﻖ »ﻧﺴﮑﺎر« ‪ ١٨١‬در ﻧﺒﺮاﺳﮑﺎ ﭼﻪ ﻓﮑﺮی ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺑﺎرﺑﺎرا ﺗﻠﻔﻦ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬و اﯾﻦ ﮐﺎر را هﻮﺷﻨﻤﺪاﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽدادم‪ ،‬از ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ هﻤﮕﺎﻧﯽ‪،‬‬‫ﮐﻼهﻢ را ﺳﺮم ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم ﮐﻪ دورﺑﯿﻦ ﻣﺪارﺑﺴﺘﻪای ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ آﻧﺠﺎ ﻣﯽﺑﻮد ﻧﺘﻮاﻧﺪ از ﺻﻮرﺗﻢ‬‫در آن ﻟﺤﻈﻪ هﯿﭻﯾﮏ از ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﺎرﮔﺮهﺎ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ راهﻢ را ﮐﺸﯿﺪم و‬‫رﻓﺘﻢ‪ .‬ﺳﺮم ﭼﻨﺎن درد ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺣﺘﻤﺎً ﺧﻮن آﻣﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺘﻢ را ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫آن ﮐﺸﯿﺪم دﯾﺪم ﺧﺸﮏ اﺳﺖ‪ .‬ﻗﻮزک ﭘﯿﭻﺧﻮردﻩام در ﮐﺎﻣﯿﻮن ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ‬‫دﻟﯿﻞ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻋﺮوﺳﮏ ﺧﯿﻤﻪﺷﺐﺑﺎزی ﺷﮑﺴﺘﻪ دوﯾﺪم و ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر اﯾﺴﺘﺎدم‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺬف‬‫ﻋﮑﺲ در ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ را ﻟﻐﻮ ﮐﻨﻢ‪ .‬رادﯾﻮی ﺗﻠﻔﻦ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدم ــ هﻢ ﺑﺮای ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﯾﯽ‬‫در ﺑﺎﺗﺮی و هﻢ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از آن رهﮕﯿﺮﯾﻢ ﮐﻨﻨﺪ ــ و زﻣﺎن ﺧﻮاب‬‫رﻓﺘﻨﺶ را روی دو ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻃﻮﻻﻧﯽﺗﺮﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﻤﮑﻦ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻃﻮری‬‫ﺗﻨﻈﯿﻤﺶ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﯿﺪار ﺷﺪن ﭘﺴﻮرد ﻧﺨﻮاهﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮای ﺧﻮد اﯾﻦ ﮐﺎر ﭘﺴﻮرد ﻻزم‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ راهﯽ ﺑﺮای ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻋﮑﺲ از ﺗﻠﻔﻦ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم هﺮ دو ﺳﺎﻋﺖ‬‫دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪهﺎﯾﺶ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﯾﮏ ﺷﺎرژر ﻻزم داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻻزم داﺷﺘﻢ‪ .‬ﻻزم داﺷﺘﻢ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ‪ ،‬آنﻻﯾﻦ ﺷﻮم ــ ﮐﻪ‬‫ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺑﻌﺪش ﭼﻪﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﮐﻨﻨﺪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫دﻟﻢ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎرهﺎی ﻣﺎﺷﺎ‪ ،‬ﯾﺎ ﮐﺎرهﺎی وزارت اﻣﻨﯿﺖ‪ ،‬ﯾﺎ ﮐﺎرهﺎی ﭘﺪرم‪ ،‬ﮐﺎری‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺠﯽ؟ ﺧﺐ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺠﯽ ﮐﺎری ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬در واﻗﻊ‪ ،‬اﺻﻼً ﺑﺪم‬‫ﻧﻤﯽآﻣﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او ﮐﺎری ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫هﻤﯿﻦﻃﻮری ﺳﺮﭘﺎﯾﯿﻨﯽ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬و هﺮ ﺟﺎ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲﮐﻮﭼﻪ زدﻩ‬‫ﺑﻮدم و ﺧﻮدم را ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ »ﺗﻨﺪرﻟﻮﯾﻦ« ‪ ١٧٨‬ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻘﺼﺪ ﻣﺸﺨﺼﯽ در ذهﻨﻢ‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬هﺮ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر ﯾﮑﯽ از دﮐﻤﻪهﺎی ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ را ﻓﺸﺎر ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﺶ‬‫ﻧﺒﺮد‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ ﺑﺎز ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﺑﺮآﻣﺪﮔﯽ ﻧﺎﺟﻮری اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫‪١٧٩ O’Farell‬‬‫اﯾﺴﺘﺎدم و ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺗﮑﯿﻪ دادم‪ .‬ﻗﻮزک ﭘﺎﯾﻢ داﺷﺖ ﻣﺮا ﻣﯽﮐﺸﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮدم؟‬‫‪١٨٠ Hyde‬‬‫‪١٨١ NASCAR‬‬‫‪١٧٨ Tendorloin‬‬‫‪١٦١‬‬

‫روی ﻧﯿﻤﮑﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻢ ــ ﻣﻮهﺎی ﭘﺲ ﮔﺮدﻧﻢ ﺳﯿﺦ اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم هﻤﺎن‬‫ﻧﯿﻤﮑﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﻧﺠﺎت از اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت دارل را روﯾﺶ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ــ و‬‫ﻣﻘﺎﻟﻪ را ﺗﺎ آﺧﺮ ﺧﻮاﻧﺪم‪ .‬ﺗﻼش ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدی ﻻزم ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﺎﻧﺠﺎ ﻧﺰﻧﻢ زﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا‬‫ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ از ﻣﻦ و دارل در ﺣﺎل ﻣﺴﺨﺮﻩﺑﺎزی ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﻣﺘﻦ ﭼﺎپ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻋﮑﺲهﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺎل ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﯿﺎﻓﻪام در آﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮانﺗﺮ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ‪ ١٠‬ﯾﺎ ‪ ١١‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬در ﯾﮑﯽ دو ﻣﺎﻩ اﺧﯿﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﻨﺘﯽ از ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﻟﺒﻪٔ ﺗﯽﺷﺮﺗﻢ‬‫ﻣﺎﻟﯿﺪم و اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺘﻢ را از روﯾﺶ ﭘﺎک ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﭙﻪ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﺗﺎ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت و ﺗﻠﻔﻦ ﻋﻤﻮﻣﯽهﺎﯾﺶ‪ .‬ﺑﻪ‬‫اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺗﺮاﻣﻮا رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﺪ ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ آن هﻔﺘﻪ ﺧﻮرد‪ ،‬ﮐﻪ در ﺳﺘﻮن‬‫ﺑﻠﻨﺪی ﮐﻨﺎر ﻣﺮد ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎﻧﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪» .‬ﺟﻠﺪش رو‬‫ﺑﺨﻮن ﻣﻔﺘﯿﻪ ــ وﻟﯽ اﮔﻪ ﺑﺨﻮای ﺗﻮش رو ﺑﺨﻮﻧﯽ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﻨﺖ ﺑﺮات آب ﻣﯽﺧﻮرﻩ‪«.‬‬‫ﻗﻄﻌﻪ ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﻤﻪاش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﭽﻪهﺎی ﺑﯿﭽﺎرﻩای ﮐﻪ ﻣﺘﻦ راﺟﻊ‬‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﺪم‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﯾﺎدم ﻣﯽآﻣﺪ او اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ را در ﻣﻮرد ﺧﻮد ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ﯾﺎدداﺷﺖ زب هﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﭙﯽ ﺑﺰرگﺷﺪﻩٔ دﺳﺘﺨﻂ ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪاش ﻧﺼﻒ ﺻﻔﺤﻪٔ روزﻧﺎﻣﻪ‬‫را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮی در ﻣﻮرد ﺑﭽﻪهﺎی دﯾﮕﺮی ﮐﻪ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و‬‫ﻓﺮض ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ آوردﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از‬‫اﯾﻨﻬﺎ در ﺟﺰﯾﺮﻩ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ در ﭼﻨﺪ ﻣﺎﯾﻠﯽ ﺧﺎﻧﻪٔ ﭘﺪر و ﻣﺎدرﺷﺎن اﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﺗﯿﺘﺮ ﻣﺠﻠﻪ درﺷﺖﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﯾﺎزدﻩ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪:‬‬‫داﺧﻞ ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ‬‫و زﯾﺮش‪ ،‬ﮐﻤﯽ رﯾﺰﺗﺮ‪:‬‬‫»ﭼﮕﻮﻧﻪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﺑﭽﻪهﺎ و دوﺳﺘﺎﻧﻤﺎن را زﯾﺮ دﻣﺎﻏﻤﺎن‪ ،‬در زﻧﺪاﻧﯽ ﺳﺮّی ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫»ﻧﻮﺷﺘﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد‪ ،‬وﯾﮋﻩٔ ﺑِﯽ ﮔﺎردﯾﻦ«‬‫ﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﻨﺘﯽ دﯾﮕﺮ از ﺟﯿﺒﻢ درآوردم‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻧﻈﺮم ﻋﻮض ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﭼﻘﺪر‬‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﺎرﺑﺎرا ﺷﻨﻮد ﻧﺸﻮد؟ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺣﺎﻻ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﺎ او ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺑﻪ واﺳﻄﻪای ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮد و ﻗﺮار ﺑﮕﺬارد ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ در ﺟﻨﻮب ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪.‬‬‫اﯾﻦ هﻢ از ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﻣﻦ‪.‬‬‫روزﻧﺎﻣﻪﻓﺮوش ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎورت ﻣﯽﺷﻪ؟ هﻤﯿﻦﺟﺎ ﺗﻮ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪.‬‬‫ﭘﺴﺮ‪ ،‬دوﻟﺖ رﯾﺪﻩ‪«.‬‬‫از ﻟﺤﺎظ ﺗﺌﻮرﯾﮏ‪ ،‬ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ ﻣﺠﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎزار ﻣﺤﻠﯽ‬‫را ُﻗﺮُق ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﻨﺘﯽ در دﺳﺘﻢ داﺷﺘﻢ‪ .‬آن را ﺗﻮی ﻓﻨﺠﺎن ﻃﺮف‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ و دﺳﺘﻢ را ﺗﻮی ﺟﯿﺒﻢ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر زﺣﻤﺖ ﭘﺎک ﮐﺮدن‬‫اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺘﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻧﺪادم‪.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ راﺳﺘﯽ راﺳﺘﯽ ﻻزم داﺷﺘﻢ اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫واﻗﻌﺎً ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ آنﻻﯾﻦ ﺷﻮم؟ ﺑﯽﺳﯿﻢﯾﺎب ﺗﻠﻔﻨﻢ داﺷﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا ﭼﺸﻤﮏ‬‫ﻣﯽزد ــ اﻃﺮاﻓﻢ ﭘﺮ از ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ و ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن و دیویدی‬‫ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورم‪ .‬ﺑﯽﺳﯿﻢ‪ ،‬هﻤﻪﺟﺎ ﺑﯽﺳﯿﻢ‪...‬‬‫»ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ از ﻟﺠﻈﻪای ﮐﻪ ﮔﺮوﻩهﺎی ﻧﺎﺷﻨﺎس ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ را ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬دﻧﯿﺎ ﺑﺮای‬‫هﻤﯿﺸﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در آن روز هﺰاران ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎن و هﻤﺴﺎﯾﮕﺎن ﻣﺎ ﻣﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﺴﺪ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﯿﭻﯾﮏ از آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺪا ﻧﺸﺪ؛ ﻓﺮض ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻘﺎﯾﺎی آﻧﻬﺎ ﺗﻪ ﺑﻨﺪر ﺷﻬﺮ آرﻣﯿﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را دﯾﺪم‪ .‬دو ﭘﺴﺮ‪ ،‬هﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﺧﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻻی ﭘﻠﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺳﻮی اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ را ﮔﺮﻓﺖ ﻃﺮز ﺣﺮﮐﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ‪،‬‬‫ﺑﻪ رهﮕﺬران و ﺗﻮرﯾﺴﺖهﺎ ﺗﻨﻪ ﻣﯽزدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ دﺳﺖ هﺮ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺗﻮی ﺟﯿﺒﺶ ﺑﻮد‪ ،‬و هﺮ‬‫وﻗﺖ ﻧﮕﺎهﺸﺎن ﺑﺎ هﻢ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬زﯾﺮﺟﻠﯽ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻤﺮ ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ‬‫ﻧﻤﯽﺷﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﻧﮕﺎر ﮐﻮر ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽدﯾﺪ‪ .‬در آن ﻣﺤﻠﻪ‪ ،‬آدم ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺧﻮدش را از ﺳﺮ راﻩ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ و ﮔﺪاهﺎ ﮐﻨﺎر ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ هﺮﮔﺰ ﺗﻮی ﭼﺸﻢ‬‫ﮐﺴﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ ،‬و اﮔﺮ ﭼﺎرﻩ داﺷﺖ اﺻﻼً دور و ﺑﺮش را هﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪.‬‬‫»وﻟﯽ ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ داﺳﺘﺎن ﺧﺎرقاﻟﻌﺎدﻩای ﺑﺮای اﯾﻦ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ‬‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﺲ از اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻪ دﺳﺖ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻩ و ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ دوﻟﺖ ﻣﺎ‬‫ﺑﺴﯿﺎری از ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﻧﮕﻬﺪاری‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﭘﺲ از ﺑﻤﺐﮔﺬاری ﺗﺨﻠﯿﻪ ﺷﺪ و ورود ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﻏﯿﺮﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﻪ‬‫آن ﻣﻤﻨﻮع اﻋﻼم ﺷﺪ‪«...‬‬‫‪١٦٢‬‬

‫ﺑﺎ ﺗﻮ اﻓﺘﺨﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرﮔﯿﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﻗﻬﺮﻣﺎن هﻤﻪٔ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ــ«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻧﺰن‪ .‬اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻧﺰن‪ .‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﭼﺸﻤﮏزن‬‫ﻣﯽﻣﻮﻧﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻪ ﻣﻦ دارم ﺟﻢ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ ﺑﻨﺪازﯾﻨﻢ ﺗﻮ ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ‪ .‬از‬‫اﯾﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﯿﻦ‪«.‬‬‫ﻟﯿﺎم اﻧﮕﺎر ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ زﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ‪.‬‬‫»ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮرﯾﺪ‪ ،‬ﮔﯿﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎدﯾﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﯾﻪ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﯾﺎدﺗﻮن ﻣﯽدم‪ «.‬دوﺑﺎرﻩ ﭼﻬﺮﻩاش‬‫ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ داﺷﺖ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﺷﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ واﻗﻌﺎً‬‫‪ M1k3y‬را ﻣﯽﭘﺮﺳﺘﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬و هﺮ ﮐﺎری را ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ دو اﺣﻤﻖ ﻧﯿﺸﺸﺎن‬‫ﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﺪ ﻣﻌﺬب ﺷﻮم و دﻟﻢ را ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽزد‪.‬‬‫»ﮔﻮش ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﺗﻮ اﮐﺲﻧﺖ‪ ،‬هﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺑﺪون اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮم ﺧﻮﻧﻪ ﯾﺎ ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ اﯾﻦ اﻃﺮاف زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ؟«‬‫ﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ آرﻩ‪ .‬ﺑﺎﻻی ﺧﯿﺎﺑﻮن ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ‪ .‬ﯾﻪ ﮐﻢ ﭘﯿﺎدﻩروی دارﻩ ــ ﺷﯿﺐ ﺗﭙﻪهﺎ‬‫زﯾﺎدﻩ‪ «.‬ﻣﻦ ﺗﺎزﻩ ﺗﻤﺎم راﻩ از آﻧﺠﺎ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﺎﺷﺎ ﺟﺎﯾﯽ هﻤﺎن ﺑﺎﻻهﺎ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ‬‫هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ از ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﻖ داﺷﺘﻢ ﺑﺨﻮاهﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺰﻧﯿﻦ ﺑﺮﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ رﻓﺘﻢ ﮐﻨﺎر ﯾﮑﯽﺷﺎن‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﻣﻦ‬‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﻣﯽﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯽ‪ .‬هﯽ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﭘﺴﺮهﺎ‪ ،‬ﻣﯽﺷﻪ ﯾﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﯿﺎﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎ؟«‬‫او واﻧﻤﻮد ﮐﺮد ﺻﺪاﯾﻢ را ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ‪ .‬ﻧﮕﺎهﺶ ﺻﺎف از وﺳﻄﻢ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ‬‫آدم ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎن ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬زود ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﻧﺪارم‪ «.‬ﺷﺎﻧﻪاش را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺗﻮی ﮔﻮﺷﺶ ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬‫»ﭘﻠﯿﺲهﺎ دﻧﺒﺎﻟﻢ اﻧﺪ‪ .‬اﮐﺲﻧﺘﯽ هﺴﺘﻢ‪«.‬‬‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ هﺮاﺳﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻓﻠﻨﮓ را ﺑﺒﻨﺪد‪ ،‬و رﻓﯿﻘﺶ داﺷﺖ‬‫ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻤﺎن ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﮔﻮش ﮐﻨﯿﻦ ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻢ‪«.‬‬‫رﻓﯿﻘﺶ آﻣﺪ ﭘﯿﺸﻤﺎن‪ .‬او ﻗﺪﺑﻠﻨﺪﺗﺮ و ﮔﻮﺷﺘﺎﻟﻮﺗﺮ ﺑﻮد ــ ﻣﺜﻞ دارل‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬هﯽ‪ ،‬ﻣﺸﮑﻠﯽ‬‫ﭘﯿﺶ اوﻣﺪﻩ؟«‬‫دوﺳﺘﺶ ﭼﯿﺰی در ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ دو ﻧﻔﺮﺷﺎن ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺰﻧﻨﺪ‬‫ﺑﻪ ﭼﺎک‪.‬‬‫ﻣﻦ روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ را از زﯾﺮ ﺑﻐﻠﻢ درآوردم و ﺟﻠﻮی ﺻﻮرﺗﺸﺎن ﺗﮑﺎن دادم‪» .‬ﻓﻘﻂ‬‫ﺻﻔﺤﻪٔ ‪ ٥‬رو ﺑﯿﺎرﯾﻦ‪ ،‬ﺧﺐ؟«‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﯿﺘﺮ ﺻﻔﺤﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﮑﺲ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ‪.‬‬‫اوﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬وای ﭘﺴﺮ‪ .‬ﻣﺎ هﯿﭻ ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ رو ﻧﺪارﯾﻢ‪ «.‬ﻣﺜﻞ دﯾﻮاﻧﻪهﺎ ﺑﻪ روﯾﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪ ،‬و‬‫آن ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺘﺎﻟﻮﺗﺮ ﺑﻮد ﺿﺮﺑﻪای ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻢ زد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﺗﻮ ‪ M‬ــ«‬‫دﺳﺘﻢ را روی دهﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪» .‬ﺑﯿﺎﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟«‬‫آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻧﯿﻤﮑﺘﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﮑﻪای ﮐﻬﻨﻪ و ﻗﻬﻮﻩای روی ﭘﯿﺎدﻩروی زﯾﺮ ﻧﯿﻤﮑﺖ‬‫ﺷﺪم‪ .‬ﺧﻮن دارل؟ ﭼﻨﺪﺷﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﺎرﮐﻮس هﺴﺘﻢ«‪ ،‬از اﯾﻦ ﮐﻪ اﺳﻢ واﻗﻌﯿﻢ را ﺑﻪ اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬‫‪ M1k3y‬ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬آب دهﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ دادم‪ .‬داﺷﺘﻢ هﻮﯾﺖ ﻣﺨﻔﯿﻢ‬‫را ﻓﺎش ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﯽ ﮔﺎردﯾﻦ ﻗﺒﻼً راﻩ را ﺑﺮاﯾﻢ هﻤﻮار ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﺴﺮی ﮐﻪ ﺟﺜﻪاش رﯾﺰﺗﺮ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﯿﺖ« ‪ .١٨٢‬درﺷﺖﺗﺮﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﯿﺎم‪ .‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻣﻼﻗﺎت‬‫♢‬‫ﻧﯿﺖ ﮐﻼﻩ ﺑﯿﺲﺑﺎﻟﺶ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺮض داد ﮐﺖهﺎﯾﻤﺎن را ﺑﺎ هﻢ ﻋﻮض ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﺑﺎ ﻗﻮزک‬‫ﭘﺎﯾﻢ ﮐﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﻃﻮر از درد ﻣﯽﺗﭙﯿﺪ ﻻزم ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺮان ﺗﺸﺨﯿﺺ هﻮﯾﺖ از ﻃﺮز راﻩ رﻓﺘﻦ‬‫ﺑﺎﺷﻢ ــ ﻣﺜﻞ ﺳﯿﺎهﯽﻟﺸﮑﺮی در ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﮐﺎﺑﻮﯾﯽ ﻣﯽﻟﻨﮕﯿﺪم‪.‬‬‫ﻧﯿﺖ در ﯾﮏ آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرگ ﭼﻬﺎرﺧﻮاﺑﻪ در ﻧﻮک »ﻧﺎب هﯿﻞ« ‪ ١٨٣‬زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن درﺑﺎﻧﯽ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﺖ ﻗﺮﻣﺰ و زریدوزیهﺎی ﻃﻼﯾﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﺎ دﺳﺘﺶ را‬‫ﺑﻪ ﮐﻼهﺶ ﺑﺮد و ﻧﯿﺖ را »آﻗﺎی ﻧﯿﺖ« ﺧﻄﺎب ﮐﺮد و ﺑﻪ هﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮﻣﺎن ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﮔﻔﺖ‪.‬‬‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن از ﺗﻤﯿﺰی ﺑﺮق ﻣﯽزد و ﺑﻮی واﮐﺲ ﻣﺒﻠﻤﺎن ﻣﯽداد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم دهﺎﻧﻢ ﺑﺎ دﯾﺪن‬‫آﭘﺎرﺗﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﮐﻢ دو ﻣﯿﻠﯿﻮن دﻻر ﻣﯽارزﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎز ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬‫‪١٨٣ Nob Hill‬‬‫‪١٨٢ Nate‬‬‫‪١٦٣‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ«‪ ،‬و ﺻﻔﺤﻪﮐﻠﯿﺪ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬ﭘﺴﺮهﺎ ﺑﺎ ﺷﯿﻔﺘﮕﯽ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‬‫ﭼﻄﻮر روی ﺻﻔﺤﻪٔ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﺑﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﻢ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻧﯿﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪» :‬ﭘﺪرم ﺗﻮی ﮐﺎر ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺑﺎﻧﮑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻠﯽ ﺑﯿﻤﻪٔ ﻋﻤﺮ داﺷﺖ‪١٤ .‬‬‫ﺳﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﻮد ﻣﺮد و هﻤﻪش رﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ‪ .‬ﺳﺎلهﺎ ﺑﻮد از هﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬‫ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻦ ﺑﺮﺳﻪ‪«.‬‬‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﻗﺒﻞ و ﻣﻬﻢﺗﺮ از هﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ‪ ،‬اﯾﻤﯿﻠﯽ از اﻧﺠﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬هﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﻮد‪.‬‬‫از ﭘﻨﺠﺮﻩهﺎی ﺗﻤﺎمﻗﺪ‪ ،‬ﻣﻨﻈﺮﻩٔ ﺧﯿﺮﻩﮐﻨﻨﺪﻩٔ آن ﺳﻮی ﻧﺎبهﯿﻞ دﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم راﻩ‬‫ﺗﺎ »ﻓﯿﺸﺮﻣﻨﺰ وارف« ‪ ،١٨٤‬ﺗﺎ ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪﻩهﺎی زﺷﺖ ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ‪ ،‬اﻧﺒﻮﻩ ﺟﺮﺛﻘﯿﻞهﺎ و ﮐﺎﻣﯿﻮنهﺎ‪.‬‬‫از ﻣﯿﺎن ﻣﻪ‪ ،‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ را ﺗﺸﺨﯿﺺ داد‪ .‬دﯾﺪﻧﺶ از اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬اﯾﻦ‬‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻨﻮنآﻣﯿﺰ را در دﻟﻢ اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﭙﺮم ﭘﺎﯾﯿﻦ‪.‬‬‫اﺣﻤﻖ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ اﻣﯿﺪش را ﺑﻪ دﻟﻢ راﻩ دادﻩ ﺑﻮدم‪ .‬هﯿﭻ ﭼﯿﺰی از ﻃﺮف او ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﮑﻦ اﯾﻤﯿﻞهﺎ را ﻣﺮور ﮐﺮدن‪ ،‬ﺟﺪا ﮐﺮدن درﺧﻮاﺳﺖهﺎی‬‫ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت‪ ،‬اﯾﻤﯿﻞهﺎی ﻃﺮﻓﺪاران‪ ،‬اﯾﻤﯿﻞهﺎی اﺑﺮاز ﻧﻔﺮت‪ ،‬اﺳﭙﻢهﺎ‪...‬‬‫ﺑﺎ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ او و ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﭘﻼﺳﻤﺎی ﻏﻮلﭘﯿﮑﺮ اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ آنﻻﯾﻦ ﺷﺪم‪ .‬ﻧﺸﺎﻧﻢ داد‬‫از آن ﺑﺎﻻ ﭼﻨﺪ ﺷﺒﮑﻪٔ ﺑﯽﺳﯿﻢ ﺑﺎز ﻗﺎﺑﻞ رؤﯾﺖ اﺳﺖ ــ ﺑﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺳﯽﺗﺎ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎی ﺧﻮﺑﯽ‬‫ﺑﺮای اﮐﺲﻧﺖﺑﺎز ﺑﻮدن ﺑﻮد‪.‬‬‫و آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﺮدم‪ :‬اﯾﻤﯿﻠﯽ از ﻃﺮف زب‪.‬‬‫»اﻣﺮوز ﺻﺒﺞ ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪم و دﯾﺪم ﻧﺎﻣﻪای ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺗﻮ ﻧﺎﺑﻮدش ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﻮی‬‫روزﻧﺎﻣﻪ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ هﯿﭻ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﺪم‪ .‬اﺻﻼً ﺧﻮﺷﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ــ‬‫ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ دام اﻓﺘﺎدﻩام‪.‬‬‫ﮐﻠﯽ اﯾﻤﯿﻞ در ﺣﺴﺎب ‪ M1k3y‬ﺑﻮد‪ ،‬از ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﺠﯽ از ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن ﺑﯿﺮون زدﻩ‬‫ﺑﻮدﯾﻢ‪ ٢٠٬٠٠٠ ،‬ﭘﯿﻐﺎم ﺟﺪﯾﺪ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﻬﺎ از ﻃﺮف ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎی‬‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪهﺎی ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮش از ﻃﺮف اﮐﺲﻧﺘﯽهﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻠﺐ‬‫>‪<i‬ﮔﺎردﯾﻦ>‪ <i/‬را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺑﺮای ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﻦ هﺮ ﮐﺎری‪،‬‬‫هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮐﺮد‪.‬‬‫»وﻟﯽ در اﯾﻦ ﻣﺪت ﻓﻬﻤﯿﺪﻩام ﺑﺮای ﭼﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدی‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺘﻮاﻧﻢ‬‫ﺗﺎﮐﺘﯿﮏهﺎﯾﺖ را ﺑﭙﺬﯾﺮم‪ ،‬وﻟﯽ راﺣﺖ ﻣﯽﺷﻮد ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﯿﺰﻩهﺎﯾﺖ درﺳﺖ ﺑﻮدﻩ‪.‬‬‫»اﮔﺮ داری اﯾﻦ ﻣﺘﻦ را ﻣﯽﺧﻮﻧﯽ‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺷﺪﻩای‪ .‬آﺳﺎن ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬در‬‫اﯾﻦ ﻣﺪت اﯾﻦ را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪام‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﺪت ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰهﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪام‪.‬‬‫هﻤﯿﻦ ﮐﺎر ﺧﻮدش را ﮐﺮد‪ .‬ﻗﻄﺮات اﺷﮏ روی ﮔﻮﻧﻪهﺎﯾﻢ ﺟﺎری ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﯿﺖ و ﻟﯿﺎم ﻧﮕﺎﻩهﺎﯾﯽ ﺑﺎ هﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻢ هﻖ هﻖ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻧﯿﺖ ﺳﺮ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪٔ ﭼﻮب ﺑﻠﻮط دﯾﻮاری‬‫رﻓﺖ و ﯾﮏ ﺑﺎر از ﯾﮑﯽ از ﻗﻔﺴﺎت آن ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬و ردﯾﻒ ردﯾﻒ ﺑﻄﺮیهﺎی درﺧﺸﺎن‬‫ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺷﺎت از ﭼﯿﺰی ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﻬﻮﻩای ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻃﻼﯾﯽ رﯾﺨﺖ و ﺑﺮاﯾﻢ آورد‪.‬‬‫»ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻇﯿﻔﻪ دارم اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺮاﯾﺖ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ داری هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ‬‫از دﺳﺘﺖ ﺑﺮﻣﯽآﯾﺪ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪) .‬هﺮﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ را ﺑﺪون اﺟﺎزﻩٔ ﻣﻦ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪(.‬‬‫»اﮔﺮ اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﮔﺮﻓﺘﯽ‪ ،‬اﮔﺮ ﻓﺮاری و ﺗﻨﻬﺎ هﺴﺘﯽ‪ ،‬ﺟﻮاﺑﻢ را ﺑﺪﻩ‪ .‬ﯾﺎ اﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪت‪،‬‬‫و ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎن دوﺳﺘﺎﻧﻤﺎن در ﮔﯿﺘﻤﻮ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راهﯽ ﺑﺮای ﺗﻮﻗﻒ درد ﻣﯽﮔﺮدی‪ ،‬ﺑﺎز هﻢ‬‫ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ‪ .‬آﻧﻬﺎ اﮔﺮ ﺗﻮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬هﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺧﻮاهﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﻢ‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﺧﻄﺮ را ﻣﯽﭘﺬﯾﺮم‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬وﯾﺴﮑﯽ ﮐﻤﯿﺎب اﯾﺮﻟﻨﺪی‪ .‬ﻣﺸﺮوب ﻣﺤﺒﻮب ﻣﺎﻣﺎن‪«.‬‬‫ﻣﺰﻩٔ آﺗﺶ‪ ،‬ﻣﺰﻩٔ ﻃﻼ ﻣﯽداد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﺮﻋﻪ ﺧﻮردم‪ ،‬و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﻮی ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻧﭙﺮد‪ .‬راﺳﺘﺶ‬‫ﺧﯿﻠﯽ از ﻣﺸﺮوبهﺎی ﻗﻮی ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽآﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ‬‫ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬‫»ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ‪«.M1k3y ،‬‬‫ﻟﯿﺎم در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﺣﺒﺲ ﺷﺪﻩاش را ﺑﯿﺮون ﻣﯽداد ﮔﻔﺖ‪» :‬واااای‪ ،‬ﭘﺴـــﺮ‪ «.‬دﻟﻢ‬‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺷَﺮَﻗﯽ ﺑﺰﻧﻢ زﯾﺮ ﮔﻮﺷﺶ‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺗﻨﺪ و ﮔﺰﻧﺪﻩ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ او‬‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ درﺷﺘﯽ ﻧﻌﻠﺒﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ زل زدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ اﻻن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫زاﻧﻮ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ و ﻣﺮا ﻋﺒﺎدت ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻤﻨﻮن‪ ،‬ﻧﯿﺖ‪ «.‬ﻗﯿﺎﻓﻪاش ﻃﻮری ﺷﺪ اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﻣﺪال ﺑﻪ ﭘﯿﺮاهﻨﺶ ﺳﻨﺠﺎق ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪١٨٤ Fisherman’s Wharf‬‬‫‪١٦٤‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در روزﮔﺎر ﭘﯿﺶ از اﮐﺲﻧﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از دوﺳﺘﺎن ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬دو رﻓﯿﻖ ﮐﻪ‬‫هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ هﻢ ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﯾﯽهﺎی ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎﻧﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ارﺗﺸﯽ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﻪ ارﺗﺶ ﻣﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺴﺆﻟﯿﺘﯽ در ﻗﺒﺎل آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﮔﺬاﺷﺘﻤﺸﺎن‪،‬‬‫دﯾﺮ ﯾﺎ زود ﮔﯿﺮ ﻣﯽاﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺳﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫»ﺑﭽﻪهﺎ‪ ،‬ﯾﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﺑﺪﯾﻦ‪ .‬ﯾﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺪی هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮردش‬‫ﺑﺎهﺎﺗﻮن ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺧﺒﺮدار اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﯾﻦﻗﺪر ﺗﺮﺳﻨﺎک ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻨﺪﻩدار ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫»ﻣﻮﺿﻮع از اﯾﻦ ﻗﺮارﻩ ﮐﻪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﺮدﯾﻦ‪ ،‬وﺿﻌﯿﺖ واﻗﻌﺎً ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪.‬‬‫ﺷﻤﺎ اﮔﺮ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻦ هﻢ ﮔﯿﺮ ﻣﯽاﻓﺘﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ هﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﯿﻦ ازﺗﻮن درﻣﯽآرن‬‫ــ« دﺳﺘﻢ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ اﻋﺘﺮاﺿﺸﺎن را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﻢ‪» .‬ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺲ ﮐﻨﯿﻦ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪﺷﻮ‬‫ﻧﺪارﯾﺪ‪ .‬هﻤﻪ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﻦ‪ .‬هﻤﻪ ﻣﯽﺷﮑﻨﻦ‪ .‬اﮔﺮ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﯿﻦ‪ ،‬هﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺑﻬﺸﻮن ﻣﯽﮔﯿﻦ‪،‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﮑﻦ‪ ،‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻦ‪ .‬در هﺮ ﺣﺎل اوﻧﻬﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ هﻤﻪﭼﯽ‬‫رو ازﺗﻮن ﺑﯿﺮون ﻣﯽﮐﺸﻦ‪ .‬ﮐﺎرﺷﻮن هﻤﯿﻨﻪ‪.‬‬‫»وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﮔﯿﺮ ﻧﻤﯽاﻓﺘﯿﻦ‪ ،‬و دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻨﻪ‪ :‬ﺷﻤﺎ دﯾﮕﻪ ﺟﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﺪ‪ .‬از اﻧﺠﺎم وﻇﯿﻔﻪٔ‬‫ﻓﻌﺎل ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﻪ ﺷﺪﯾﻦ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ــ« در ﺣﺎﻓﻈﻪام ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﻠﻤﻪای ﮐﻪ از رﻣﺎنهﺎی‬‫ﺣﺎدﺛﻪای ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﮔﺸﺘﻢ ــ »ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﺳﻠﻮل ﻣﺨﻔﯽ ‪ ١٨٥‬هﺴﺘﯿﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر‬‫رو ﺑﺬارﯾﻦ ﮐﻨﺎر‪ .‬ﺑﺮﮔﺮدﯾﻦ دوﺑﺎرﻩ ﺑﭽﻪهﺎی ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ .‬ﻣﻦ هﺮ ﺟﻮر ﮐﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬اﯾﻦ‬‫ﻗﻀﯿﻪ رو ﺑﺎز ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺎزش ﻣﯽﮐﻨﻢ هﻤﻪ ﺑﺒﯿﻨﻦ‪ ،‬ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آﺧﺮش اون‬‫ﺷﮑﺴﺘﻢ ﻣﯽدﻩ و ﮐﺎرم رو ﻣﯽﺳﺎزﻩ‪ .‬اﮔﺮ ﺗﺎ ‪ ٧٢‬ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﺧﺒﺮی از ﻣﻦ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻦ‬‫ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﮔﺮﻓﺘﻪن‪ .‬اون ﻣﻮﻗﻊ هﺮ ﮐﺎری دﻟﺘﻮن ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮑﻨﯿﻦ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺮای ﺳﻪ روز آﯾﻨﺪﻩ‬‫ــ و اﮔﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮐﺎری ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﮑﻨﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﺑﺮای هﻤﯿﺸﻪ ــ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﺬارﯾﻦ‬‫ﮐﻨﺎر‪ .‬ﺑﻬﻢ ﻗﻮل ﻣﯽدﯾﻦ؟«‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺗﻤﺎم ﻗﻮل دادﻧﺪ‪ .‬اﺟﺎزﻩ دادم ﻗﺎﻧﻌﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﺮﺗﯽ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﺴﻤﺸﺎن دادم‬‫ﮐﻪ هﺮ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﯿﺪارم ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ را اﻧﮕﻮﻟﮏ ﻣﯽﮐﺮدم و ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ‬‫ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ زب ﺟﻮاﺑﻢ را داد ﺧﺒﺮدار ﺷﻮم‪.‬‬‫ﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﻓﺘﺨﺎر هﻤﻪٔ‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻨﻪ؟ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﺑﺰﻧﻢ؟«‬‫ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮخ ﺷﻮم‪ .‬ﮐﺎرﯾﺶ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﭽﻪهﺎ درﺑﺴﺖ ﻣﺤﻮ‬‫ﺳﺘﺎرﮔﯽ ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ ﻣﻦ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ هﯿﭻ وﺟﻪ ﺳﺘﺎرﻩ ﻧﺒﻮدم‪.‬‬‫»ﻣﯽﺷﻪ ﺧﻮاهﺶ ﮐﻨﻢ ــ« آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم‪» .‬ﻣﯽﺷﻪ ﺧﻮاهﺶ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﮐﻢ‬‫ﺗﻨﻬﺎم ﺑﺬارﯾﻦ؟«‬‫آﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺳﮓهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﺪی اﻧﺠﺎم دادﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ از اﺗﺎق ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻨﺪ و ﻣﻦ ﺣﺲ‬‫ﮐﺮدم ﭼﻪ آدم ﻋﻮﺿﯽای هﺴﺘﻢ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺎﯾﭗ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﻣﻦ در رﻓﺘﻢ‪ ،‬زب‪ .‬و ﻓﺮاری هﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ هﺮ ﮐﻤﮑﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﺣﻘﻢ ﺑﮑﻨﺪ ﻧﯿﺎز‬‫دارم‪ .‬دﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎﻣﺶ ﮐﻨﻢ‪ «.‬ﯾﺎدم آﻣﺪ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ را از ﺟﯿﺒﻢ درﺑﯿﺎورم و اﻧﮕﻮﻟﮑﺶ ﮐﻨﻢ‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻧﺮود‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ اﺟﺎزﻩ دادﻧﺪ دوش ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬ﯾﮏ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس ﺗﻤﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻧﺪ‪ ،‬و ﯾﮏ ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯽ ﻧﻮ‬‫ﮐﻪ ﻧﺼﻒ ﮐﯿﺖ زﻟﺰﻟﻪﺷﺎن هﻨﻮز ﺗﻮﯾﺶ ﺑﻮد ــ ﺷﮑﻼتهﺎی اﻧﺮژیزا‪ ،‬دارو‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪهﺎی ﺳﺮﻣﺎ‬‫و ﮔﺮﻣﺎزا‪ ،‬و ﯾﮏ ﮐﯿﺴﻪﺧﻮاب ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل اﺿﺎﻓﯽ هﻢ ﺗﻮﯾﺶ‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ روﯾﺶ ﺑﺎرﮔﺬاری ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ آﺧﺮی دﯾﮕﺮ آﺧﺮ‬‫ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﮐﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﻔﻨﮓ ﻓﺸﻔﺸﻪای ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪهﻨﺪ‪.‬‬‫ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ اﯾﻤﯿﻠﻢ را ﭼﮏ ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ زب ﺟﻮاب دادﻩ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎی ﻃﺮﻓﺪاران‬‫ﺟﻮاب دادم‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻤﯿﻞهﺎی ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺟﻮاب دادم‪ .‬اﯾﻤﯿﻞهﺎی اﺑﺮاز ﻧﻔﺮت را ﭘﺎک ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﭼﯿﺰی از ﻣﺎﺷﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد او دﯾﮕﺮ در ﻣﯿﺎﻧﻪ راﻩ‬‫ﻟﻮس آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن آﺳﯿﺐدﯾﺪﻩاش در وﺿﻌﯿﺘﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰی ﺗﺎﯾﭗ‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎز ﺗﻠﻔﻨﺶ را اﻧﮕﻮﻟﮏ ﮐﺮدم‪.‬‬‫راﺿﯿﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﺮﺗﯽ ﺑﺨﻮاﺑﻢ و ﺑﺮای ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪٔ ﮔﺬرا و ﺧﺠﺎﻟﺖآور‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪ‬‫ﺷﺪم و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﯽﺧﻮاهﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪم ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ ﺑﺪهﻨﺪ‪ .‬ﮐﻪ ﻓﮑﺮ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﺑﻮد ــ‬‫ﺑﻪ هﻤﺎن راﺣﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﯿﺪار ﺑﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻪ اﯾﻦﻗﺪر ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺷﺎن ﻣﻬﻢ ﺑﻮدم ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﻢ‪ .‬از ﻟﺤﺎظ‬‫ﻧﻈﺮی ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﻪروی ‪ M1k3y‬هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬هﻤﺎن روز ﺻﺒﺢ ﺑﻌﻀﯽ‬‫از اﯾﻦ اﻓﺮاد را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ در ﻣﺮﮐﺰ اداری داد ﻣﯽزدﻧﺪ ﮔﺎز ﮔﺎز ﮔﺎز و ادای ﺧﻮنآﺷﺎم‬‫درﻣﯽآوردﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﻗﻀﯿﻪٔ اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ ﺷﺨﺼﯽﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ از آن ﺑﭽﻪهﺎی دﻟﭽﺴﺐ و ﺑﺎﻣﺰﻩای‬‫♢‬‫‪١٨٥ Sleeper Cell‬‬‫‪١٦٥‬‬

‫ﻣﺤﻞ ﻗﺮار واﮔﻨﯽ در ]ﯾﮏ ﻗﻄﺎر[ ﺑﺎرت ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻪٔ ﻧﮕﺮاﻧﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ واﮔﻦهﺎ‬‫ﭘﺮ از دورﺑﯿﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ زب ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻦ در آﺧﺮﯾﻦ واﮔﻦ ﻗﻄﺎری ﻗﺮار‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺧﯿﺎﺑﺎن »ﭘﺎول« ‪ ١٨٦‬ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬در زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﻄﺎر ﻟﺒﺮﯾﺰ از آدم ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ از ﻻی ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ ﮐﻨﺎرم آﻣﺪ و ﻋﺎﺑﺮان ﺧﻮب ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﻓﻀﺎﯾﯽ در‬‫اﻃﺮاﻓﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ را اﺣﺎﻃﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ازت ﻣﯽﺧﻮام ون رو ﺑﺒﯿﻨﯽ و ﻣﺘﻘﺎﻋﺪش ﮐﻨﯽ ﺑﯿﺎد ﻣﻦ رو ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ .‬دارل هﯿﭻوﻗﺖ ﭼﯿﺰی‬‫در ﻣﻮرد ون ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺖ؟ دﺧﺘﺮی ﮐﻪ ــ«‬‫»ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ‪.‬آرﻩ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ﻣﺮاﻗﺐ اون ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﻣﺮاﻗﺐ هﻤﻪٔ‬‫ﺷﻤﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدن ﺑﺎﺷﻦ؟«‬‫»ﭼﺮا ﺑﻪ ﻧﻈﺮم هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻪ اون ﺷﺪت ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﺗﺎزﻩ ﺣﺴﺎب ون‬‫ﭘﺎک ﭘﺎﮐﻪ‪ .‬اون هﯿﭻوﻗﺖ ﺑﺎ هﯿﭻﮐﺪوم از ــ« آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم‪» .‬از ﭘﺮوژﻩهﺎم‬‫هﻤﮑﺎری ﻧﮑﺮد‪ .‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺮای اون ﯾﻪ ﮐﻢ ﺷﻞﺗﺮ ﺑﮕﯿﺮن‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮاد ﯾﻪ ﻗﺮار ﺑﺬارﻩ ﮐﻪ‬‫ﺑﮕﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ ﻣﺰﺧﺮف ﻣﯽﮔﻢ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪن اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻪ‪«.‬‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ روﯾﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺑﻮد زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ دوﺑﺎرﻩ ﻣﯽﺑﯿﻨﻤﺖ‪ «.‬ﺑﺎ‬‫ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدن ﺗﻮی ﺷﯿﺸﻪٔ ﺗﺎرﯾﮏ‪ ،‬ﻣﯽدﯾﺪم هﯿﭻﮐﺲ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺷﻨﯿﺪن ﺣﺮفهﺎﯾﻤﺎن‬‫ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﯿﺴﺖ ــ ﻧﻪ ﺑﺪون دم و دﺳﺘﮕﺎﻩ ﯾﮏ ﺟﻮر ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ ﻓﻮق ﮐﺎرآﻣﺪ‪ ،‬و اﮔﺮ اﯾﻦﻗﺪر‬‫ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﭼﯿﺰی ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ ،‬در هﺮ ﺻﻮرت ﮐﺎرﻣﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫او ﻣﺪت زﯾﺎدی ﺑﻪ در زل زد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪ ،‬داداش‪ .‬ﻣﻦ ــ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻬﯽ؟«‬‫»ﻣﯽدوﻧﯽ ﮐﻪ اﮔﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﮕﯿﺮﻧﻤﻮن ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ «.‬اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺆال ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫»ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ .‬ﻣﻌﺬرت ﻧﺨﻮاﻩ‪ .‬ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺷﺠﺎعﺗﺮ ﺑﻮدی‪ .‬آﻣﺎدﻩای ﺑﺮی زﯾﺮ زﻣﯿﻦ؟ آﻣﺎدﻩای‬‫ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﯽ؟«‬‫ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟ ﺑﻌﻀﯽ از ﮐﺴﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﺗﻮ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮدن ﺑﺎ هﻠﯽﮐﻮﭘﺘﺮ ﺑﺮدن‪.‬‬‫اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺮدن اون ور آب‪ .‬ﮐﺸﻮرهﺎﯾﯽ هﺴﺘﻦ ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺷﮑﻨﺠﻪش رو ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﯽﺳﭙﺮﻩ‪.‬‬‫ﮐﺸﻮرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺗﻮﺷﻮن ﻣﯽﭘﻮﺳﯽ‪ .‬ﮐﺸﻮرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ آرزو ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫ﻣﺠﺒﻮرت ﮐﻨﻦ ﯾﻪ ﺳﻮراﺧﯽ ﺑﮑﻨﯽ و ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻش واﯾﺴﺘﺎدی ﯾﻪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﻦ ﭘﺲ‬‫ﮐﻠﻪت‪«.‬‬‫»راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﻣﺴﺄﻟﻪ‪«.‬‬‫»ﺧﺐ؟«‬‫»ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻩ‪«.‬‬‫آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم و ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»ﮔﻮش ﮐﻦ‪ ،‬ﺧﺐ؟ ﻣﻦ ــ ﻣﻦ ﺑﻪ وﯾﺪﺋﻮ و ﻋﮑﺲهﺎﯾﯽ دارم‪ .‬ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭼﯿﺰی‬‫رو ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ «.‬دﺳﺘﻢ را ﺗﻮی ﺟﯿﻢ ﺑﺮدم و ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ را اﻧﮕﻮﻟﮏ ﮐﺮدم‪ .‬ﺳﺮ راﻩ از ﻣﯿﺪان‬‫»ﯾﻮﻧﯿﻮن اﺳﮑﻮﺋﺮ« ‪ ١٨٧‬ﺷﺎرژری ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬و آنﻗﺪر در ﯾﮏ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻩ و‬‫آن را ﺑﻪ ﺑﺮق زدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﺧﻂ از ﭘﻨﺞ ﺧﻂ ﺑﺎﺗﺮﯾﺶ ﭘﺮ ﺷﻮد‪» .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺳﻮﻧﻤﺸﻮن ﺑﻪ‬‫دﺳﺖ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد‪ ،‬هﻤﻮن زﻧﻪ ﻣﺎل ﮔﺎردﯾﻦ‪ .‬وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺮاﻗﺒﺶ هﺴﺘﻦ ــ ﻣﺮاﻗﺒﻦ‬‫ﺑﺒﯿﻨﻦ ﻣﻦ ﭘﯿﺪام ﻣﯽﺷﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪«.‬‬‫»ارزش ﺧﻄﺮش رو دارﻩ؟ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮای ﻣﺪت ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ‬‫ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ روزی ﮐﺸﻮرﻣﻮن رو ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺸﯿﻢ‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﺳﺮم را ]ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﻔﯽ[ ﺗﮑﺎن دادم‪» .‬ﺑﺎ ﮐﺎری ﻧﮑﺮدن هﯿﭻ ﮐﺎری اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽﺷﻪ‪.‬‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮر ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬اوﻧﻬﺎ اون رو ازﻣﻮن ﮔﺮﻓﺘﻪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﻨﻦ‬‫هﻨﻮز آزادﻧﺪ ــ وﻟﯽ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﯾﻪ ﺳﺎل‪ ،‬دﻩ ﺳﺎل‪ ،‬ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮم ﺑﺮم زﯾﺮ زﻣﯿﻦ‪،‬‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺸﯿﻨﻢ ﮐﻪ آزادی رو ﺑﺬارن ﺗﻮی دﺳﺘﻢ‪ .‬آزادی ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ‬‫ﺑﯿﺎری‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ هﻢ ﺑﺎﺷﻦ؟ اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪت هﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﯾﮏ ﻣﺎﯾﻠﯽ ﺧﻮﻧﻪ‬‫ﯾﺎ دﻓﺘﺮ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮم ــ«‬‫‪١٨٦ Powell‬‬‫♢‬‫‪١٨٧ Union Square‬‬‫‪١٦٦‬‬

‫ﯾﮏ »ﺳﺎﯾﻨﺘﻮﻟﻮژﯾﺴﺖ« ‪ ١٨٩‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ هﺮ دو ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﮐﯿﺶ ﺧﻮد درآورﻧﺪ‪ .‬ﺣﺲ‬‫ﺑﺪی داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺮﻓﯽ ﺑﻪ آدم ﮔﯿﺮ ﺑﺪهﺪ‪.‬‬‫ون دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻠﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدم دﻧﺒﺎل ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬زب ﺑﻪ هﻤﺎن روﺷﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﯿﺮون ﻣﺪرﺳﻪ ﯾﺎدداﺷﺘﺶ را ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ را ﺑﻪ او دادﻩ ﺑﻮد ــ در‬‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ون ﻣﻨﺘﻈﺮ اﺗﻮﺑﻮس ﺑﻮد ﺑﻪ او ﺗﻨﻪ زدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪآﻣﯿﺰی ﻋﺬرﺧﻮاهﯽ‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﯾﺎدداﺷﺖ را ﺳﺎدﻩ و ﺑﺪون اﺿﺎﻓﻪﮐﺎری ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻓﻘﻂ وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﺮاﯾﺶ‬‫روﺷﻦ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ :‬ﻣﯽداﻧﻢ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪ .‬درک ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺧﻮدش اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ‬‫ﮐﻤﮑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻋﻤﺮم از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻪام‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬‫او آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬ون و ﻣﻦ ﮐﻠﯽ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎ هﻢ داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬او هﻢ از ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮ دﻧﯿﺎ آﻣﺪﻩ ﺑﻮد راﺿﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ‪ ،‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ در ﺳﺮم ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪٔ ﺑﺎرﺑﺎرا درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد او هﻢ ﺟﺰو ﻣﻈﻨﻮﻧﯿﻦ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺷﺶ هﻔﺖ ﺑﻠﻮک را ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ راﻩ رﻓﺘﯿﻢ‪ ،‬و ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮑﻤﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬زب ﺗﻌﻘﯿﺐ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮﻩ را ﯾﺎدم دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬روﺷﯽ‬‫ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﻟﺒﺎسﺷﺨﺼﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻌﻘﯿﺐ آدم ﺑﺎ هﻢ ﭘﺴﺖ ﻋﻮض ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻣﯽﺷﺪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽﺷﺎن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺤﻠﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮت ﻣﯽرﻓﺘﯽ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ وﺻﻠﻪٔ ﻧﺎﺟﻮر ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن دهﺪ‪.‬‬‫‪١٩٠‬‬‫روﮔﺬر ‪ ٨٨٠‬ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺑﻠﻮک ﺑﺎ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﺎرت ﮐﻠﯿﺴﺌﻮم ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ‪ ،‬و ﺣﺘﯽ ﺑﺎ‬‫هﻤﻪٔ دور زدنهﺎی اﺿﺎﻓﯽ ون‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آن رﺳﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﺻﺪای روﮔﺬر واﻗﻌﺎً‬‫ﮐﺮﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی آن اﻃﺮاف ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﻦ ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽدﯾﺪم‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ‬‫ﮐﻪ در ﯾﺎدداﺷﺘﻢ آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ون ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻨﻢ‪ ،‬رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و ﻣﺤﻞ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬و‬‫ﺑﺎ دﻗﺖ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﺟﺎهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﻮد ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ .‬هﯿﭻ ﺟﺎﯾﯽ‬‫ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ون در ﻣﺤﻞ ﻗﺮار اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﻢ‪ .‬از ﭘﺸﺖ ﻋﯿﻨﮑﺶ ﻣﺜﻞ‬‫ﺟﻐﺪ ﺑﺮاﯾﻢ ﭘﻠﮏ ﻣﯽزد‪.‬‬‫او ﺑﺎ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽداد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس«‪ ،‬و اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬‫ﺷﺪم ﺧﻮدم هﻢ دارم ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻓﺮاری ﻣﺰﺧﺮﻓﯽ ﻣﯽﺷﺪم‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﺑﻮدم‪.‬‬‫آن روز ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ‪ ،‬ون ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل از ﻣﺪرﺳﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬و هﻤﺮاﻩ ﺣﻠﻘﻪٔ ﺗﻨﮕﯽ از‬‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﻪ اﺗﻮﺑﻮس ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬و ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل هﻤﯿﺸﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺟﻮک ﮔﻔﺘﻦ و ﺧﻨﺪﯾﺪن‬‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﺴﺎﻓﺮان اﺗﻮﺑﻮس ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﺎص ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺲ ﮐﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪،‬‬‫و ﺑﻪﻋﻼوﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻼﻩ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪای ﮐﻪ ﺳﺮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﻼﻩ ﺷﻞ و ول ﻏﻮلآﺳﺎ‪،‬‬‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﯾﮏراﺳﺖ از ﯾﮏ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﺪرﺳﻪای در ﻣﻮرد ﺷﻤﺸﯿﺮﺑﺎزان ﻋﻬﺪ رﻧﺴﺎﻧﺲ‬‫درش آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ وﻗﺘﯽ هﻤﻪ ﺑﻪ هﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪﻧﺪ و هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از هﻢ‬‫ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﻋﻘﺐ اﺗﻮﺑﻮس ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬اﺷﺎرﻩ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺨﻨﺪﻧﺪ‪.‬‬‫دﺧﺘﺮی ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﻼﻩ ﺳﺮش ﺑﻮد هﻢﻗﺪ ون ﺑﻮد‪ ،‬و از ﭘﺸﺖ ﻣﯽﺷﺪ آن دو را ﺑﺎ هﻢ اﺷﺘﺒﺎﻩ‬‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫هﯿﭻﮐﺲ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ آﺳﯿﺎﯾﯽ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﭘﯿﺶ از ﺑﺎرت ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪ ﺗﻮﺟﻬﯽ‬‫ﻧﮑﺮد‪ .‬ﯾﻮﻧﯿﻔﺮم ﺳﺎدﻩٔ ﮐﻬﻨﻪٔ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﻮﻗﻊ ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪن ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوﻩ‪ ،‬در هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ دﺧﺘﺮ ﭘﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪای ﮐﺮﻩای هﻮ هﻮﯾﯽ راﻩ اﻧﺪاﺧﺖ‬‫و ﺑﻘﯿﻪ هﻢ ﺑﻪ او ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ و ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ راﻧﻨﺪﻩٔ اﺗﻮﺑﻮس ﺳﺮﻋﺘﺶ را ﮐﻢ ﮐﺮد و‬‫ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢﻏﺮﻩ رﻓﺖ‪.‬‬‫ون ﺑﺎ ﺳﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻮهﺎﯾﺶ را ﮐﻪ ﻋﻘﺐ دادﻩ ﺑﻮد و‬‫دماﺳﺒﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد از ﯾﻘﻪ ﮐﺎﭘﺸﻦﭘﻔﮑﯽ از ﻣﺪ اﻓﺘﺎدﻩاش ﭘﺎﯾﯿﻦ دادﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻔﯽهﺎﯾﯽ ﺗﻮی‬‫ﮐﻔﺸﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﺪ ﻗﺪش‪ ،‬ﻟﺮزان و ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﻮد‪،‬‬‫و ﻟﻨﺰهﺎﯾﺶ را درآوردﻩ و ﻋﯿﻨﮑﯽ را ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از هﻤﻪ ﺑﻪ آن ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زدﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺪﺳﯽهﺎﯾﯽ ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﻧﯿﻤﯽ از ﺻﻮرﺗﺶ را ﻣﯽﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ در اﯾﺴﺘﮕﺎﻩ‬‫اﺗﻮﺑﻮس ﻣﻨﺘﻈﺮش ﺑﻮدم ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻤﺶ‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و از آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﻔﻆ‬‫ﻧﯿﻢ ﺑﻠﻮک ﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش راﻩ اﻓﺘﺎدم‪.‬‬‫ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽاﻓﺘﺎد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎهﺸﺎن را ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ‬‫ﺑﭽﻪٔ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎن ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﻘﻮاﯾﯽ ﮐﺜﯿﻒ‪/‬زﺷﺖ‪ ،‬اوورﮐﺘﯽ ﭼﺮک و ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯽای‬‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ از ﻇﺮﻓﯿﺘﺶ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ و ﭘﺎرﮔﯽهﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﭼﺴﺐ ﻧﻮاری ﺗﺮﻣﯿﻢ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬هﯿﭽٰﮑﺲ دﻟﺶ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﭽﻪٔ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮن اﮔﺮ ﻧﮕﺎهﺘﺎن ﺑﻪ‬‫ﻧﮕﺎﻩ او ﺑﺮﻣﯽﺧﻮرد‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ازﺗﺎن ﭘﻮل ﺧﺮد ﺑﺨﻮاهﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ را اﻃﺮاف‬‫اوﮐﻠﻨﺪ راﻩ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﯾﮏ »ﺷﺎهﺪ ﯾﻬﻮﻩ« ‪ ١٨٨‬و‬‫‪١٨٩ Scientologist‬‬‫‪١٩٠ Coleseum‬‬‫‪١٨٨ Jehovah’s witness‬‬‫‪١٦٧‬‬

‫»ون‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ ﺣﺪودی‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ دﯾﮕﺮان‬‫دﻧﯿﺎ رو درﺳﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﻢ ﻣﺸﮑﻞ رو ﺣﻞ ﮐﻨﻢ‪ .‬از اوﻟﺶ‬‫ﺑﺎﯾﺪ هﻤﯿﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬از اوﻧﺠﺎ ﮐﻪ دراوﻣﺪم ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ راﺳﺖ ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﭘﯿﺶ ﺑﺎﺑﺎی‬‫دارل و هﺮﭼﯽ رو ﮐﻪ ﻣﯽدوﻧﺴﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﻣﺪرک دارم‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰهﺎ ــ‬‫اﯾﻨﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ دﻧﯿﺎ رو ﻋﻮض ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ اﻣﯿﺪﻣﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪ ﺑﺮای ﻧﺠﺎت دادن دارل‪،‬‬‫ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن زﻧﺪﮔﯽای ﮐﻪ در ﺣﺎل ﻓﺮار از دﺳﺖ ﭘﻠﯿﺲ و زﯾﺮزﻣﯿﻦ ﺻﺮﻓﺶ ﻧﮑﻨﻢ‪.‬‬‫و ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻪ‪«.‬‬‫»ﭼﺮا ﻣﻦ؟«‬‫»ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻘﺪر ﺧﻮب ردﯾﻒ ﮐﺮدی ﮐﻪ ﺧﻮدت رو ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﺳﻮﻧﯽ‪.‬‬‫ﺗﻮ ﯾﻪ ﺣﺮﻓﻪای هﺴﺘﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﺗﻮی اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ از هﻤﻪٔ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮی‪ .‬ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ هﺴﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ هﻤﯿﻦ ﺗﻮ‪«.‬‬‫»ﭼﺮا دوﺳﺘﺖ اﻧﺠﯽ ﻧﻪ؟« اﺳﻤﺶ را ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ آهﻨﮕﯽ ادا ﮐﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﯾﮏ‬‫ﺑﻠﻮک ﺳﯿﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﻧﮕﺎهﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﯽدوﻧﯽ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺎزداﺷﺘﺶ ﮐﺮدن‪ .‬اون ﺗﻮ ﮔﯿﺘﻤﻮﺋﻪ‬‫ــ ﺗﻮ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ‪ .‬روزهﺎﺳﺖ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪ «.‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﻓﮑﺮش را ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‬‫ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ دارد ﺑﻪ ﺳﺮش ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم و ﺷﺮوع‬‫ﮐﺮدم هﻖ هﻖ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن‪ .‬در ﺷﮑﻤﻢ دردی ﺣﺲ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻟﮕﺪ ﺧﻮردﻩ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬و‬‫دﺳﺘﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﻣﯿﺎنﺗﻨﻪام ﻓﺸﺎر ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﺧﻮدم را ﻧﮕﻬﺪارم‪ .‬از هﻤﺎنﺟﺎ ﺗﺎ ﺷﺪم‪ ،‬و ﭼﯿﺰ‬‫ﺑﻌﺪی ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ در آت و آﺷﻐﺎل ﮐﻨﺎر آزادراﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم و ﺧﻮدم را ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺑﻮدم و ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ون ﮐﻨﺎرم زاﻧﻮ زد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻠﻔﻦ رو ﺑﺪﻩ ﻣﻦ«‪ ،‬ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻪ هﯿﺲ هﯿﺴﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ را از ﺟﯿﺒﻢ درآوردم و ﺑﻪ دﺳﺘﺶ دادم‪.‬‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖزدﻩ‪ ،‬ﮔﺮﯾﻪ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم و ﻧﺸﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ اندﻣﺎغ از ﺻﻮرﺗﻢ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻩ ون ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﺎﮐﯽ از دلﺑﻪهﻢﺧﻮردﮔﯽ ﻣﺤﺾ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺬاری ﺧﻮاب‬‫ﺑﺮﻩ‪ .‬ﯾﻪ ﺷﺎرژر هﻢ دارم‪ «.‬ﺗﻮی ﮐﻮﻟﻪﭘﺸﺘﯿﻢ ﮔﺸﺘﻢ‪ .‬از ﺷﺒﯽ ﮐﻪ آن را ﺑﻪ دﺳﺖ آوردﻩ ﺑﻮدم‬‫ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ هﺮ ‪ ٩٠‬دﻗﯿﻘﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر زﻧﮓ ﺑﺰﻧﺪ و‬‫ﺑﯿﺪارم ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﮕﺬارم ﺑﻪ ﺧﻮاب ﺑﺮود‪» .‬درش رو هﻢ ﻧﺒﻨﺪ‪«.‬‬‫»و وﯾﺪﺋﻮ؟«‬‫ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬ﻣﻦ در ﺟﻮاب ﺣﺘﯽ ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ او را ﺑﻐﻞ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﺮا ﺑﻮﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ﻧﻪ روی ﻟﭗ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺧﻮاهﺮ‪ .‬درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ روی ﻟﺐهﺎﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪای داغ و ﺧﯿﺲ‬‫و ﺳﻮزان ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺗﺎ اﺑﺪ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ ﭼﻨﺎن ﻋﻨﺎﻧﻢ را در اﺧﺘﯿﺎر‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ــ‬‫ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺰﺧﺮف ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪ .‬دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ دارم ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺟﻮاب ﺑﻮﺳﻪاش را دادم‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪم و ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً او را ﺑﻪ ﮐﻨﺎری هﻞ دادم‪ .‬ﻧﻔﺲزﻧﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪:‬‬‫»ون‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﭘﺲ‪«.‬‬‫دوﺑﺎرﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ون‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ ــ«‬‫هﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﭼﯿﺰی را ﻓﻬﻤﯿﺪم‪ ،‬ﭼﯿﺰی را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ‬‫ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬‫»ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﯽآد‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬‫او ﺑﺎ ﺑﯿﭽﺎرﮔﯽ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺎلهﺎﺳﺖ‪«.‬‬‫وای‪ ،‬ﺧﺪاﯾﺎ‪ .‬دارل آن هﻤﻪ ﺳﺎل اﯾﻦﻗﺪر ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮد‪ ،‬و او ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻧﮕﺎهﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد‬‫و در ﺧﻔﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﺑﻮد‪ .‬و دﺳﺖ آﺧﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ اﻧﺠﯽ ﺟﻮر ﺷﺪم‪ .‬اﻧﺠﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد هﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ون‬‫دﻋﻮا داﺷﺘﻪ‪ .‬و ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﻣﯽدوﯾﺪم و ﺗﻮی اﯾﻦهﻤﻪ دردﺳﺮ ﻣﯽاﻓﺘﺎدم‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ون‪ .‬ون‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎهﺶ را ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻦ‪ .‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﻪ ﺑﺎر هﻢ ﺷﺪﻩ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬اﮔﻪ دﯾﮕﻪ هﯿﭻوﻗﺖ ــ« ﺣﺮﻓﺶ‬‫را ﺧﻮرد‪.‬‬‫»ون‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﮐﺎری ﺑﺮام ﺑﮑﻨﯽ‪ .‬ﯾﻪ ﮐﺎر ﻣﻬﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ از ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻦ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر ﺑﯽ‬‫ﮔﺎردﯾﻦ‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد‪ ،‬ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﯽ‪ ،‬هﻤﻮن ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ رو ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﻬﺶ‬‫ﺑﺪی‪ «.‬در ﻣﻮرد ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم‪ ،‬و ﻣﺎﺟﺮای وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ‬‫ﺑﻮد را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ دردی ﻣﯽﺧﻮرﻩ ﻣﺎرﮐﻮس؟ ﻓﺎﯾﺪﻩش ﭼﯿﻪ؟«‬‫‪١٦٨‬‬

‫ﭘﯿﺘﺰاش دوﻣﯿﻨﻮ ‪ ١٩٢‬ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮد و دَﻟﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ‪» .‬ﭘﯿﺘﺰای‬‫آﻧﺎﻧﺎسدار دوﺳﺖ داری؟«‬‫زب ﻓﺨﺮﻓﺮوﺷﺎﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻔﺖﺧﻮرهﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻦ ﺳﺨﺖ‬‫ﺑﮕﯿﺮن‪«.‬‬‫»ﻣﻔﺘﯽﺧﻮر؟«‬‫»ﻣﺜﻞ ﮔﯿﺎﻩﺧﻮار‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﺮق ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻏﺬای ﻣﻔﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮرن‪«.‬‬‫»ﻏﺬای ﻣﻔﺘﯽ؟«‬‫دوﺑﺎرﻩ ﻧﯿﺸﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ‪» .‬ﻣﯽدوﻧﯽ ــ ﻏﺬای ﻣﻔﺘﯽ‪ .‬از ﻏﺬای ﻣﻔﺘﯽ ﻓﺮوﺷﯽ؟«‬‫»اﯾﻦ رو دزدﯾﺪی؟«‬‫»ﻧﻪ ﺧﻨﮕﻪ‪ .‬از اون ﯾﮑﯽ ﻣﻐﺎزﻩ‪ .‬اون ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻐﺎزﻩ اﺻﻠﯿﻪ اﺳﺖ؟ ﺟﻨﺴﺶ از ﻓﻮﻻد‬‫آﺑﯿﻪ؟ ﯾﻪ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﺑﻮی ﻣﺤﺸﺮی ﻣﯽدﻩ؟«‬‫»از ﺗﻮی آﺷﻐﺎلهﺎ درش آوردی؟«‬‫او ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد و ﻗﻬﻘﻬﻪ زد‪» .‬آرﻩ‪ ،‬ﺧﻮد ﺧﻮدﺷﻪ‪ .‬ﮐﺎش ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ﺧﻮدﺗﻮ‬‫ﻣﯽدﯾﺪی‪ .‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺧﺮاب ﻧﺸﺪﻩ‪ .‬ﺗﺎزﻩ ﺑﻮد ــ ﺳﻔﺎرش اﺷﺘﺒﺎهﯽ‪ .‬ﺑﺎ ﺟﻌﺒﻪش‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺶ دور‪ .‬ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻪ هﻤﻪﭼﯽ ﻣﺮگ ﻣﻮش ﻣﯽزﻧﻦ‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﻪ زود ﺑﺮﺳﯽ‪،‬‬‫ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاری‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﺑﻘﺎﻟﯽهﺎ ﭼﯽ دور ﻣﯽرﯾﺰن‪ .‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ وﻗﺖ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﭼﻨﺎن‬‫ﺳﺎﻻد ﻣﯿﻮﻩای ﺑﺮات درﺳﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎورت ﻧﺸﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﻮتﻓﺮﻧﮕﯽ ﺗﻮی‬‫ﺟﻌﺒﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ ﮐﭙﮏ ﻣﯽزﻧﻪ‪ ،‬هﻤﻪش رو ﻣﯽرﯾﺰن دور ــ«‬‫ﻧﮑﺘﻪاش را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﭘﯿﺘﺰا ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪن در زﺑﺎﻟﻪداﻧﯽ ﺳﺒﺐ‬‫ﻣﺴﻤﻮﻣﯿﺘﺶ ﺑﺸﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺪﻣﺰﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎل دوﻣﯿﻨﻮ ﺑﻮد ــ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ‬‫ﭘﯿﺘﺰای ﺷﻬﺮ‪ .‬هﯿﭻوﻗﺖ از ﻏﺬاﯾﺸﺎن ﺧﻮﺷﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺧﺮج ﯾﮏ ﻣﺸﺖ‬‫ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار ﻓﻮق دﯾﻮاﻧﻪ را ﻣﯽدهﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺷﺎن ﮔﺮم ﺷﺪن زﻣﯿﻦ و ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻘﺸﻪهﺎﯾﯽ‬‫ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺸﺎن ﻧﻤﯽرﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل دور ﮐﺮدن ﺣﺲ ﺧﺮاﺑﯽ ﻏﺬا ﮐﻤﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ ﻃﻮر دﯾﮕﺮی هﻢ ﻣﯽﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ .‬زب رازی را ﻧﺸﺎﻧﻢ دادﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﯿﺰی‬‫ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻓﮑﺮش را ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ :‬ﯾﮏ دﻧﯿﺎی ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺨﻔﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬راهﯽ ﺑﺮای اداﻣﻪٔ‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺳﺨﺖﺗﺮﻩ‪ .‬ﯾﻪ ﻧﺴﺨﻪش رو ﺑﻪ ﺧﻮدم اﯾﻤﯿﻞ ﮐﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ‬‫ﺑﺮم ﺗﻮ اﮐﺲﻧﺖ‪ «.‬اﮔﺮ ﭼﺎرﻩٔ دﯾﮕﺮی ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮﮔﺮدم ﺳﺮوﻗﺖ ﻧﯿﺖ و ﻟﯿﺎم و از‬‫اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻄﺮ ﮐﻨﻢ‪» .‬ﺑﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻻﮔﯿﻦ و ﭘﺴﻮرد‬‫اﯾﻤﯿﻠﻢ ﺗﻮ ﺳﺮور ﭘﺎﯾﺮت ﭘﺎرﺗﯽ رو ﺑﻬﺖ ﻣﯽدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮر ‪ ١٩١‬ﺑﻬﺶ وﺻﻞ ﺑﺸﯽ ــ وزارت‬‫اﻣﻨﯿﺖ ﺣﺘﻤﺎً دﻧﺒﺎل ﮐﺴﺎﯾﯽ ﻣﯽﮔﺮدﻩ ﮐﻪ وارد اﯾﻤﯿﻞ ﭘﺎﯾﺮت ﭘﺎرﺗﯽ ﻣﯽﺷﻦ‪«.‬‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻻﮔﯿﻦ و ﭘﺴﻮرد‪«.‬‬‫»ﻣﻦ ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد دارم ون‪ .‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪» .‬ﺗﻮ هﯿﭻوﻗﺖ ﭘﺴﻮردت رو ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽدی ﻣﺎرﮐﻮس‪«.‬‬‫»ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ دﯾﮕﻪ اهﻤﯿﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﯾﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﯽ ﯾﺎ ﻣﻦ ــ ﯾﺎ اﯾﻦ دﯾﮕﻪ آﺧﺮ‬‫ﻣﺎرﮐﻮس ﯾﻠﻮ ﺋﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺷﻨﺎﺳﻪٔ دﯾﮕﻪ ﺑﮕﯿﺮم‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ رو ﻣﯽﮔﯿﺮن‪.‬‬‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺪت ﻣﯽدوﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﻪ روزی ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪم‪«.‬‬‫او‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪» .‬ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪﻩ‪ .‬ﺣﺎﻻ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯽ‬‫ﺑﻮد؟«‬‫از هﻤﻪٔ ﭼﯿﺰهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬هﯿﭻﭼﯿﺰ ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ ﺑﺮاﯾﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ‬‫اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﮕﺪ دﯾﮕﺮی ﺑﻪ ﺷﮑﻤﻢ ﺧﻮردﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪﻩای داﺷﺖ‪ ،‬هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺎرهﺎ‪ ،‬هﯿﭻ‪.‬‬‫دارل و اﻧﺠﯽ‪ ،‬رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺷﺎﯾﺪ دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ ﺧﺎﻧﻮادﻩام را ﻧﻤﯽدﯾﺪم‪ .‬و ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد‪،‬‬‫اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﺷﻬﺮم و ﮐﺸﻮرم را در وﺣﺸﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ و ﺟﻨﻮنآﻣﯿﺰ ﻓﺮو ﺑﺮدﻩﺑﻮد ﮐﻪ در آن هﺮ‬‫ﮐﺎری ﺑﻪ اﺳﻢ ﻣﺒﺎرزﻩ ﺑﺎ ﺗﺮورﯾﺴﻢ ﻣﺠﺎز ﺑﻮد‪.‬‬‫ون اﻧﮕﺎر ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﻣﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﺮا هﻤﺎﻧﺠﺎ‬‫ﮔﺬاﺷﺖ و رﻓﺖ‪.‬‬‫♢‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ »ﺧﺎﻧﻪ« ــ ﭼﺎدری ﮐﻪ زب زﯾﺮ روﮔﺬر آزادراهﯽ در ﻣﯿﺸﻦ ﮐﻪ ﺑﺮای آن ﺷﺐ‬‫ﻋﻠﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ــ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬زب ﺑﺮاﯾﻢ ﯾﮏ ﭘﯿﺘﺰا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬او ﯾﮏ ﭼﺎدر دوﻧﻔﺮﻩٔ ﻣﺎزاد‬‫ارﺗﺸﯽ داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ روﯾﺶ اﺳﺘﻨﺴﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد هﯿﺄت ﺳﺎﻣﺎندهﯽ ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎی ﻣﺤﻠﯽ‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪.‬‬‫‪١٩٢ Domino’s Pizza‬‬‫‪١٩١ Tor‬‬‫‪١٦٩‬‬

‫ﮐﻪ ﺑﺎرهﺎ و ﺑﺎرهﺎ در رؤﯾﺎهﺎﯾﻢ دوﺑﺎرﻩ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﭘﺴﻮردهﺎﯾﻢ را‬‫از ﻣﻦ ﺑﺨﻮاهﺪ‪ .‬زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ‪.‬‬‫ﮐﯿﺴﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ روی ﺳﺮم ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪ و ﭼﻨﺎن ﺳﻔﺖ دور ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻣﺤﮑﻢ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬‫ﺣﺎل ﺧﻔﮕﯽ اﻓﺘﺎدم و ﭘﯿﺘﺰای ﻣﻔﺘﯽﺧﻮرﯾﻢ را ﺑﺎﻻ آوردم‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪم و ﺳﺮﻓﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬دﺳﺖهﺎی ﻣﺤﮑﻤﯽ ﻣﭻ دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﻢ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻣﺮا ﺗﻮی ﯾﮏ ﺑﺮاﻧﮑﺎرد اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‬‫و ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن از دو ﺳﻪ ﭘﻠﻪٔ ﻓﻠﺰی ﮐﻪ دﻧﮓ دﻧﮓ ﺻﺪا ﻣﯽدادﻧﺪ‪ ،‬داﺧﻞ ﯾﮏ‬‫وﺳﯿﻠﻪٔ ﻧﻘﻠﯿﻪ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮا روی ﮐﻒ ﻻﯾﯽﭘﻮش ﻣﺎﺷﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬درهﺎ را ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻨﺪ در ﭘﺸﺖ‬‫ﻣﺎﺷﯿﻦ هﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ .‬ﻻﯾﯽهﺎ هﻤﻪٔ ﺻﺪاهﺎ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺻﺪای ﺳﺮﻓﻪ و ﺧﻔﮕﯽ ﻣﺮا ﺧﻔﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺐ‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ ﺳﻼم‪ «.‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ او ﮐﻨﺎرم ﻣﯽﺧﺰﯾﺪ ﺣﺲ ﮐﺮدم ﮐﺎﻣﯿﻮن‬‫ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد‪ .‬هﻨﻮز داﺷﺘﻢ ﺧﻔﻪ ﻣﯽﺷﺪم‪ ،‬و ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدم ﻧﻔﺴﯽ ﺑﺪزدم‪ .‬اﺳﺘﻔﺮاغ دهﺎﻧﻢ‬‫را ﭘﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و در ﻧﺎﯾﻢ ﺳﺮرﯾﺰ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﯽذارﯾﻢ ﺑﻤﯿﺮی‪ .‬اﮔﻪ ﻧﻔﺴﺖ ﻗﻄﻊ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش دوﺑﺎرﻩ راهﺶ ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ‪.‬‬‫ﭘﺲ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﻧﺒﺎش‪«.‬‬‫ﻣﻦ ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ ﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل هﻮا دهﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم‪ .‬ﮐﻤﯽ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺳﺮﻓﻪهﺎی‬‫ﻋﻤﯿﻖ و ﺧﺮدﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﯿﻨﻪ و ﭘﺸﺘﻢ را ﻣﯽﻟﺮزاﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﻘﺪار ﺑﯿﺸﺘﺮی از اﺳﺘﻔﺮاغ را ﺧﺎرج‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻧﻔﺲهﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮ‪.‬‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬دﯾﺪی؟ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮش اوﻣﺪی‪ .M1k3y ،‬ﻣﯽﺧﻮاهﯿﻢ‬‫ﺑﺒﺮﯾﻤﺖ ﯾﻪ ﺟﺎی ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺨﺼﻮص‪«.‬‬‫راﺣﺖ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪم‪ ،‬و ﻟﺮزش ون را ﺣﺲ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻮی ﭘﯿﺘﺰای دﺳﺖ دوم اوﻟﺶ‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺜﻞ هﻤﻪٔ ﻣﺤﺮکهﺎی ﻗﻮی‪ ،‬ﻣﻐﺰم ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﮐﺮد‪،‬‬‫و آن را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ راﯾﺤﻪٔ ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺮزش ون هﻢ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً‬‫آراﻣﺶﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ آن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬آراﻣﺸﯽ ﻋﻤﯿﻖ و ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪،‬‬‫اﻧﮕﺎر در ﺳﺎﺣﻞ دراز ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮدم و اﻗﯿﺎﻧﻮس آﻣﺪﻩ ﺑﻮد و آرام هﻤﭽﻮن ﯾﮏ ﻣﺎدر‪ ،‬ﻣﺮا ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﮐﺮدﻩ و در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ درﯾﺎﯾﯽ ﮔﺮم زﯾﺮ آﻓﺘﺎب ﮔﺮم ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از هﻤﻪٔ آن‬‫اﺗﻔﺎقهﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻦ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ اﻃﻼﻋﺎت را‬‫ﺑﻪ ﺑﺎرﺑﺎرا رﺳﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻦ اﮐﺲﻧﺖ را ﺳﺎزﻣﺎن دادﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬و اﮔﺮ ﻧﺒﺮدﻩ‬‫زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدن در ﺳﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬‫»ﻣﻔﺘﯽﺧﻮر‪ ،‬هﺎ؟«‬‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن ﻣﯽداد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎﺳﺖ هﻢ هﺴﺖ‪ .‬ﺑﺮای ﺳﺎﻻد‬‫ﻣﯿﻮﻩ‪ .‬ﯾﻪ روز ﺑﻌﺪ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﺼﺮف ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدی ﻣﯽرﯾﺰﻧﺶ دور‪ ،‬وﻟﯽ ﺳﺮ ﻧﺼﻔﻪﺷﺐ‬‫ﮐﻪ ﯾﮏدﻓﻌﻪ ﺳﺒﺰ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام ﺑﮕﻢ ﻣﺎﺳﺘﻪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ اﺻﻮﻻً از هﻤﻮن اوﻟﺶ ﺷﯿﺮ ﻓﺎﺳﺪﻩ‪«.‬‬‫آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم‪ .‬ﻣﺰﻩٔ ﭘﯿﺘﺰا ﻧﺎﺟﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮگ ﻣﻮش‪ .‬ﻣﺎﺳﺖ ﻓﺎﺳﺪ‪ .‬ﺗﻮتﻓﺮﻧﮕﯽ‬‫ﮐﭙﮏزدﻩ‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮل ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻋﺎدت ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﮔﺎز دﯾﮕﺮ ﺧﻮردم‪ .‬راﺳﺘﺶ‪ ،‬ﭘﯿﺘﺰای دوﻣﯿﻨﻮ وﻗﺘﯽ آدم ﻣﻔﺘﯽ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﺶ ﮐﻤﯽ ﮐﻤﺘﺮ‬‫ﻣﺰﺧﺮف ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﯾﮏ روز ﺧﺴﺘﻪﮐﻨﻨﺪﻩ از ﻟﺤﺎظ اﺣﺴﺎﺳﯽ‪ ،‬ﮐﯿﺴﻪﺧﻮاب ﻟﯿﺎم ﮔﺮم و ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ون ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﺑﺎرﺑﺎرا ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬او وﯾﺪﺋﻮ و ﻋﮑﺲ را داﺷﺖ‪ .‬ﺻﺒﺢ ﺑﻪ او ﺗﻠﻔﻦ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش دﯾﮕﺮ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از اﻧﺘﺸﺎرش ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﭘﯿﺪاﯾﻢ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺻﺤﺖ هﻤﻪﭼﯿﺰ را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﻣﯽﺑﺴﺘﻢ ﺑﻪ هﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺧﻮدم را‬‫ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﻨﻢ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﺟﻠﻮی دورﺑﯿﻦهﺎ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ‪ M1k3y‬ﺑﺪﻧﺎم داﺧﻞ ﯾﮑﯽ از‬‫آن ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎی ﺑﺰرگ و ﺳﺘﻮندار ﻣﺮﮐﺰ اداری ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻣﯽرﻓﺘﻢ ﺻﺪای ﻣﺎﺷﯿﻦهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻی ﺳﺮم ﺟﯿﻎ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‬‫ﺑﻪ ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﺻﺪای اﻗﯿﺎﻧﻮس ﺑﺪل ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺎدرهﺎی دﯾﮕﺮی هﻢ آن دور و ﺑﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎنهﺎ‪ .‬آن روز ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎﯾﯽ از آﻧﻬﺎ را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ هﻮا‬‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﻮد و هﻤﻪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ و ﻧﺰدﯾﮏ ﭼﺎدر ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﭽﭙﯿﻢ‪ .‬هﻤﻪٔ آﻧﻬﺎ از ﻣﻦ ﻣﺴﻦﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬‫ﺑﺎ ﻇﺎهﺮی زﻣﺨﺖ و ﺧﺸﻦ‪ .‬وﻟﯽ هﯿﭻﮐﺪاﻣﺸﺎن دﯾﻮاﻧﻪ ﯾﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖآﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ ﻣﺮدﻣﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت ﻧﺎدرﺳﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ هﺮ‬‫دو‪.‬‬‫ﻻﺑﺪ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺮدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآﯾﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺗﻨﺪی روی ﺻﻮرﺗﻢ‬‫اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺪری ﺗﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻮرﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺻﺪاﯾﯽ از ﭘﺸﺖ ﻧﻮر ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮدﺷﻪ‪«.‬‬‫ﺻﺪای دﯾﮕﺮی ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﯿﺴﻪ ﺑﮑﺸﯿﻦ ﺳﺮش«‪ ،‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺻﺪاﯾﯽ‬‫‪١٧٠‬‬

‫وﻟﯽ از آن ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺧﻨﺪﯾﺪم‪ .‬ﺻﺪاﯾﺶ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮد‪ ،‬و دوﺑﺎرﻩ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺧﻨﺪﯾﺪم و ﺧﻨﺪﯾﺪم‪.‬‬‫ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺑﻼﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮ ﺳﺮم آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺷﮑﺴﺘﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﺎﻩهﺎ ﺷﮑﺴﺘﺸﺎن دادﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺟﻠﻮی ﻋﺎﻟﻢ و آدم رﺳﻮاﯾﺸﺎن ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻦ >‪<i‬ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم>‪.<i/‬‬‫اﺟﺎزﻩ دادم ﻣﺜﺎﻧﻪام ﺧﺎﻟﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﭘﺮ ﺑﻮد و درد ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و دم را درﯾﺎب‪.‬‬‫اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻣﺮا ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد‪.‬‬‫ﺑﻮدم‪ ،‬هﺮ ﮐﺎری را ﮐﻪ از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻣﯽآﻣﺪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از آن ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم از ﻣﻦ‬‫ﺑﺮﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ در ذهﻨﻢ ﺳﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﻪٔ دﺳﺘﺎوردهﺎﯾﻢ ﻓﮑﺮ‬‫ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﻪٔ دﺳﺘﺎوردهﺎی ﻣﺎ‪ .‬ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﮐﺸﻮر‪ ،‬دﻧﯿﺎ ﭘﺮ از ﻣﺮدﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺧﻮاﺳﺖ‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزﻩ اداﻣﻪ ﻣﯽدادﯾﻢ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬‫هﻤﻪﻣﺎن را زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫آهﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم‪.‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم او ﺗﻤﺎم ﻣﺪت داﺷﺘﻪ ﺣﺮف ﻣﯽزدﻩ‪ .‬آنﻗﺪر در دﻧﯿﺎی ﺷﺎدم ﻏﺮق ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‬‫ﮐﻪ او ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ــ ﺑﭽﻪٔ ﺑﺎهﻮﺷﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪ .‬آدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻪ ﻋﻘﻞ ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺑﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ‬‫ﻣﺎ ﺑﺬاری‪ .‬ﻣﺎ از هﻤﻮن روزی ﮐﻪ ﭘﺎت رو ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﺑﯿﺮون ﺣﻮاﺳﻤﻮن ﺑﻬﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ‬‫ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدی ﭘﯿﺶ اون رﻓﯿﻖ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر ﺧﺎﺋﻦ ﻟﺰﺑﯿﻨﺖ ﺑﺎز هﻢ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﯿﻤﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ اﯾﻦ رو‬‫ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻢ ــ ﻣﺎ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺗﻔﺎهﻤﯽ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻣﻦ و ﺗﻮ ‪«...‬‬‫از روی ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪٔ آهﻨﯽ رد ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ﻓﻨﺮهﺎی ﮐﺎﻣﯿﻮن ﻟﺮزﯾﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ ﻧﻮع ﻟﺮزش ﻋﻮض‬‫ﺷﺪ‪ .‬روی آب ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬داﺷﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬هﯽ‪ ،‬اﻧﺠﯽ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫دارل هﻢ هﻤﯿﻦﻃﻮر‪.‬‬‫♢‬‫ﺻﺒﺢ ﮐﻪ رﺳﯿﺪ‪ ،‬دو ﻧﮕﻬﺒﺎن ﮐﺎرآﻣﺪ و ﺧﺸﮏ ﭘﻼﺳﺘﯿﮏهﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﭻ دﺳﺖهﺎ و ﻗﻮزک‬‫ﭘﺎهﺎﯾﻢ را ﺑﻪ هﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻨﻮز ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ راﻩ ﺑﺮوم ــ وﻗﺘﯽ اﯾﺴﺘﺎدم‪،‬‬‫ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺎهﺎی ﯾﮏ ﻋﺮوﺳﮏ ﺧﯿﻤﻪﺷﺐﺑﺎزی ﺑﺪون ﺑﻨﺪ ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ و اﻓﺘﺎدم‪ .‬ﺑﯿﺶ از‬‫ﺣﺪ در ﯾﮏ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ دﺳﺘﺎﻧﻢ را روی ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺸﺎن اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺮا‬‫در راهﺮوی آﺷﻨﺎ ﻧﯿﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﻧﯿﻤﯽ ﺣﻤﻞ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺑﺎرﮐﺪهﺎی روی درهﺎ‪،‬‬‫در اﺛﺮ ﺣﻤﻠﻪٔ هﻮای ﻧﻤﮏآﻟﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﭘﯿﺞ ﺧﻮردﻩ ﯾﺎ آوﯾﺰان ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﮑﺮی ﺑﻪ ذهﻨﻢ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻓﺮﯾﺎد زدم‪» :‬اﻧﺠﯽ!« ﻓﺮﯾﺎد زدم‪» :‬دارل!« ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻧﻢ ﺳﺮﯾﻊﺗﺮ‬‫ﻣﺮا ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﮕﺮان ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﭼﻪﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ‪» .‬ﻣﻨﻢ‬‫ﺑﭽﻪهﺎ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس! آزاد ﺑﻤﻮﻧﯿﺪ!«‬‫ﭘﺸﺖ ﯾﮑﯽ از درهﺎ‪ ،‬ﮐﺴﯽ هﺎی هﺎی ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﺑﻪ زﺑﺎﻧﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻋﺮﺑﯽ‬‫داد ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ هﯿﺎهﻮﯾﯽ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ‪ ،‬هﺰار ﺻﺪا هﻤﺰﻣﺎن ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽزدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮا ﺑﻪ اﺗﺎق ﺟﺪﯾﺪی ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺣﻤﺎم ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﺮ دوشهﺎ هﻨﻮز در ﮐﺎﺷﯽهﺎی‬‫ﻗﺎﻟﺐرﯾﺰی ﺷﺪﻩ دﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼم‪ .M1k3y ،‬اﻧﮕﺎر ﺻﺒﺢ ﭘﺮﻣﺎﺟﺮاﯾﯽ داﺷﺘﯽ‪ «.‬دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﻪ‬‫ﻃﺮز ﻣﻌﻨﯽداری ﭼﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﺎﺷﯿﺪم ﺑﻪ ﺧﻮدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻤﻮﻣﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ «.‬ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‪ ،‬و ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎﯾﻢ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺑﺮاﻧﮑﺎرد‬‫دﯾﮕﺮی ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﻨﺪهﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﺑﺴﺘﻦ داﺷﺖ ﮐﻪ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻃﻮﻟﺶ ﮐﺸﯿﺪﻩ‬‫♢‬‫ﮐﯿﺴﻪ را از ﺳﺮم درﻧﯿﺎوردﻧﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ ﺳﻠﻮﻟﻢ رﺳﯿﺪم‪ .‬زﺣﻤﺖ ﺑﺎز ﮐﺮدن ﻣﭻ‬‫دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺪادﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺮا از ﺑﺮاﻧﮑﺎرد ﮐﻒ زﻣﯿﻦ ﻏﻠﺘﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد‪،‬‬‫وﻟﯽ ﺑﺎ ﻧﻮر ﻣﻬﺘﺎب ﮐﻪ از ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺠﺮﻩٔ ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺎﻻی دﯾﻮار ﺑﻪ درون ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﻣﯽدﯾﺪم‬‫ﮐﻪ ﺗﺸﮏ را از روی ﺗﺨﺖ ﺑﺮداﺷﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬اﺗﺎق ﺣﺎوی ﻣﻦ‪ ،‬ﯾﮏ ﺗﻮاﻟﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﺗﺨﺖ ﻟﺨﺖ‪ ،‬ﯾﮏ‬‫دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ و دﯾﮕﺮ هﯿﭻ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ و اﺟﺎزﻩ دادم اﻗﯿﺎﻧﻮس ﺑﻠﻨﺪم ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﻨﺎور در آب دور ﺷﺪم‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ‪،‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺪﻧﻢ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬‫ﺧﻮاهﺪ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮدم را ﺧﯿﺲ ﮐﻨﻢ‪ .‬دوﺑﺎرﻩ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪﺟﻮری اﺳﺖ‪،‬‬‫ﻗﺒﻼً ﺧﻮدم را ﺧﯿﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻮی ﺑﺪی ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺧﺎرش ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪ .‬ﺗﺤﻘﯿﺮآﻣﯿﺰ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻧﻮزاد‪.‬‬‫‪١٧١‬‬

‫از ﺑﯿﺮون اﺗﺎق ﺻﺪای هﯿﺎهﻮ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺻﺪای آﺷﻔﺘﻪٔ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺷﺪن ﭘﻮﺗﯿﻦهﺎ‪،‬‬‫ﻓﺮﯾﺎدهﺎی ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ و ﺧﺸﻢآﻟﻮد‪ .‬ﻣﻼﻗﻪ را ﺗﻮی ﺻﻮرﺗﻢ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﺷﻨﯿﺪم زن زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰی ﺑﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی در اﺗﺎق ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻘﻂ‬‫ﻻﮔﯿﻦ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬درﺧﻮاﺳﺖ ﺳﺎدﻩاﯾﻪ‪ .‬اﺻﻼً ﺑﺎ ﻻﮔﯿﻨﺖ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ؟«‬‫اﯾﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﻄﻞ آب رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ ،‬هﻤﻪاش ﯾﮏدﻓﻌﻪ‪ ،‬ﺳﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﻻﺑﺪ ﺳﻄﻞ‬‫ﻏﻮلآﺳﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮی ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺸﯿﺪم و آب ﺗﻮی رﯾﻪهﺎﯾﻢ‬‫ﻣﮑﯿﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮدم آب ﺑﯿﺸﺘﺮی آن ﺗﻮ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﺳﺒﺐ ﻣﺮﮔﻢ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺪﻧﻢ را ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر اﺳﺖ‪ .‬در ﺗﮏ ﺗﮏ اﻟﯿﺎف وﺟﻮدم‪ ،‬ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ‬‫ﮐﻪ ﺧﻮاهﻢ ﻣﺮد‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ داد ﺑﺰﻧﻢ ــ آب هﻨﻮز داﺷﺖ روﯾﻢ ﻣﯽرﯾﺨﺖ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮدم و ﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮدم و ﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮدم‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ زاوﯾﻪای ﮐﻪ ﻗﺮار داﺷﺘﻢ‪،‬‬‫آﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻓﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽدادم دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﻮی دﻣﺎﻏﻢ ﻣﯽرﻓﺖ ﺳﯿﻨﻮسهﺎﯾﻢ را ﻣﯽﺳﻮزاﻧﺪ‪.‬‬‫ﺳﺮﻓﻪهﺎ ﺑﻪ ﻗﺪری ﻋﻤﯿﻖ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ دردم ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬دﻧﺪﻩهﺎ و اﺳﺘﺨﻮانهﺎی ﻟﮕﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫ﻓﺸﺎر ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﭽﺮﺧﻢ درد ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻢ اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺎﻧﺖ‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪ ،‬از اﯾﻦ ﮐﻪ ذهﻨﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪﻧﻢ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﺎرﯾﺶ ﻧﻤﯽﺷﺪ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‪ ،‬ﺳﺮﻓﻪهﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻗﺪری ﻓﺮوﮐﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ دور و ﺑﺮم ﭼﻪ ﺧﺒﺮ اﺳﺖ‪ .‬آدمهﺎﯾﯽ‬‫داﺷﺘﻨﺪ داد ﻣﯽزدﻧﺪ و اﻧﮕﺎر ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎ هﻢ درﮔﯿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮐﺸﺘﯽ ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را‬‫ﺑﺎز ﮐﺮدم و در ﻧﻮر ﺗﻨﺪ ﭘﻠﮏ زدم‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮔﺮدﻧﻢ را دراز ﮐﺮدم‪ ،‬هﻨﻮز ﮐﻤﯽ ﺳﺮﻓﻪ ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺗﻌﺪاد آدمهﺎی ﺗﻮی اﺗﺎق ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ زﻣﺎن ﺷﺮوع ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮﺷﺎن زرﻩ ﺑﻪ ﺗﻦ دارﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻼﻩﺧﻮد و ﺑﺎ ﻃﻠﻖهﺎی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ دودی‪ .‬داﺷﺘﻨﺪ ﺳﺮ‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎی ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ داد ﻣﯽزدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ آﻧﻬﺎ هﻢ در ﺟﻮاﺑﺸﺎن ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬رگ‬‫ﮔﺮدن هﻤﻪ ﺑﯿﺮون زدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ از زرﻩﭘﻮشهﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺲ ﮐﻨﯿﻦ! ﺑﺲ ﮐﻨﯿﻦ و دﺳﺖهﺎﺗﻮن رو ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﺑﺎﻻ‪ .‬ﺷﻤﺎ‬‫ﺑﺎزداﺷﺘﯿﺪ!«‬‫زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ داﺷﺖ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦ ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ .‬ﯾﮑﯽ از زرﻩﭘﻮشهﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬‫ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺘﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ در دﺳﺘﮑﺶ ﺗﻠﻔﻦ را زد و از دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون‬‫ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪ .‬هﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻦ در ﻣﺴﯿﺮی ﻣﻨﺤﻨﯽ در هﻮا ﻃﻮل اﺗﺎق‬‫ﮐﻮﭼﮏ را ﻃﯽ ﮐﺮد‪ ،‬و ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد و ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺮا روی آن اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮدی ﯾﺦ و ﺧﯿﺲ ﺧﯿﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺶ از آن‬‫ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺪهﺎ را روی ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ‪ ،‬ﮐﻤﺮم و ﻗﻮزک ﭘﺎﯾﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﻪ‬‫ﺑﻨﺪ دﯾﮕﺮ هﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﺳﺖهﺎﯾﯽ ﻣﺮداﻧﻪ ﻣﯿﻠﻪهﺎی ﮐﻨﺎر ﺳﺮم را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭼﻨﺪ ﺑﺴﺖ‬‫را آزاد ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﺳﺮ و ﺗﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم و ﺳﺮم ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﭘﺎهﺎﯾﻢ ﺑﻮد‪.‬‬‫زن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺎدﻩ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪ «.‬ﺳﺮم را ﺑﺎﻻ آوردم ﮐﻪ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬او ﺑﻪ‬‫ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰی ﭼﺮﺧﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ روﯾﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن‬‫ﺻﻔﺤﻪﺗﺨﺖ ﺑﺎ ﻇﺎهﺮی ﮔﺮان ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﯽﺧﻮام ﻻﮔﯿﻦ و ﭘﺴﻮرد اﯾﻤﯿﻞ ﭘﺎﯾﺮت‬‫ﭘﺎرﺗﯽات رو ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً؟«‬‫ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ و اﺟﺎزﻩ دادم اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻣﺮا ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد و از ﺳﺎﺣﻞ دور ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫»ﻣﯽدوﻧﯽ ﺧﻔﮕﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ‪ ١٩٣‬ﭼﯿﻪ‪M1k3y ،‬؟« ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﺮا ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬‫»اﯾﻦﺟﻮری ﻣﯽﺑﻨﺪﻧﺖ‪ ،‬و روی ﺳﺮت آب ﻣﯽرﯾﺰن‪ ،‬ﺗﻮی دﻣﺎغ و دهﻨﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ واﮐﻨﺶ‬‫ﺷﺒﯿﻪ ﺧﻔﮕﯽ ﺧﻮدت رو ﺳﺮﮐﻮب ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻦ اﻋﺪام ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزی ﺷﺪﻩ‪ ،‬و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﻦ از اﯾﻦ ﻃﺮف اﺗﺎق ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﻗﻀﺎوت ﮐﻨﻢ‪ ،‬ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪاﯾﻪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس‬‫ﮐﻪ داری ﻣﯽﻣﯿﺮی ﻣﺒﺎرزﻩ ﮐﻨﯽ‪«.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم دور ﺷﻮم‪ .‬در ﻣﻮرد ﺧﻔﮕﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﮑﻨﺠﻪٔ‬‫واﻗﻌﯽ‪ .‬و اﯾﻦ ﺗﺎزﻩ اوﻟﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دور ﺷﻮم‪ .‬اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻧﯿﺎﻣﺪ و ﻣﺮا ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻧﺒﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰی در ﺳﯿﻨﻪام ﺳﻔﺖ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻠﮏ ﭼﺸﻢهﺎﯾﻢ ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﺎش ﭼﺴﺒﻨﺎک روی ﭘﺎهﺎﯾﻢ و‬‫ﻋﺮق ﭼﺴﺒﻨﺎک ﻻی ﻣﻮهﺎﯾﻢ را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭘﻮﺳﺘﻢ از اﺳﺘﻔﺮاغ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﻣﯽﺧﺎرﯾﺪ‪.‬‬‫او ﺑﺎﻻی ﺳﺮم وارد ﻣﯿﺪان دﯾﺪم ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﻻﮔﯿﻦ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪«.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ‪ ،‬و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺎر دادم‪.‬‬‫ﺻﺪای ﺣﺮﮐﺖ اﻓﺮاد را ﺷﻨﯿﺪم‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻧﮕﻬﺶ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫آب ﻣﺜﻞ ﻗﻠﻘﻠﮏ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﻼﻗﻪ آب ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﯽ روی ﭼﺎﻧﻪ‪ ،‬و ﻟﺐهﺎﯾﻢ رﯾﺨﺘﻨﺪ‪.‬‬‫در ﺳﻮراخهﺎی دﻣﺎﻏﻢ ﮐﻪ رو ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮی ﺣﻠﻘﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬و ﺷﺮوع ﮐﺮد‬‫ﺧﻔﻪام ﮐﻨﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺳﺮﻓﻪ ﻧﻤﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽزدم و آن را ﺗﻮی رﯾﻪهﺎﯾﻢ ﻧﻤﯽﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬‫ﻧﻔﺴﻢ را ﻧﮕﻪداﺷﺘﻢ و ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺣﺘﯽ ﻣﺤﮑﻢﺗﺮ ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺎر دادم‪.‬‬‫‪١٩٣ Waterboarding‬‬‫‪١٧٢‬‬

‫ﺳﮑﻮت ﺷﮑﺴﺖ و زرﻩﭘﻮشهﺎ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ هﺮ ﯾﮏ از ﺷﮑﻨﺠﻪﮔﺮان ﻣﺮا‬‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻗﯿﺎﻓﻪٔ زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ دو ﻧﻔﺮ ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬او را‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬و دﺳﺘﺒﻨﺪی ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ دور ﻣﭻ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪی‬‫ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ از زرﻩﭘﻮشهﺎ از درﮔﺎﻩ اﺗﺎق ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ دورﺑﯿﻦ وﯾﺪﺋﻮ روی دوﺷﺶ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬دم و دﺳﺘﮕﺎهﯽ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻧﻮری ﺳﻔﯿﺪ و ﮐﻮر ﮐﻨﻨﺪﻩ‪ .‬از ﺗﻤﺎم اﺗﺎق ﻓﯿﻠﻢ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬و‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ دو ﺑﺎر دورم ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯽﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩام‪ ،‬اﻧﮕﺎر‬‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﺮﺗﺮﻩام را ﻧﻘﺎﺷﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺳﺮﻓﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﻦ ﺑﺘﻮﻧﯿﻦ ﻣﻦ رو از‬‫اﯾﻦ ﺑﯿﺎرﯾﻦ ﺑﯿﺮون؟«‬‫دو زرﻩﭘﻮش دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﯾﮑﯽﺷﺎن زن ﺑﻮد‪ ،‬و ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎز ﮐﺮدن ﺑﻨﺪهﺎ‪.‬‬‫ﻣﺤﺎﻓﻆهﺎی ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﺑﺎﻻ زدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدﻧﺪ‪ .‬روی ﺷﺎﻧﻪهﺎ و ﮐﻼﻩﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺸﺎن‬‫ﺻﻠﯿﺐ ﺳﺮخ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪١٩٤‬‬‫زﯾﺮ ﺻﻠﯿﺐهﺎی ﺳﺮخ ﻧﺸﺎن دﯾﮕﺮی هﻢ ﺑﻮد‪ :‬ﮔﺸﺖ ﺑﺰرگراهﯽ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ‪ .‬ﮔﺸﺖ‬‫ﺑﺰرﮔﺮاهﯽ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺳﺮﺑﺎزان اﯾﺎﻟﺘﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫آﻣﺪم ﺑﭙﺮﺳﻢ آﻧﻬﺎ آﻧﺠﺎ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ هﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد را دﯾﺪم‪.‬‬‫ﻇﺎهﺮاً او را در راهﺮو ﻧﮕﻪداﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ او داﺷﺖ هﻞ ﻣﯽداد و راهﺶ را ﺑﺎز‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ«‪ ،‬ﮐﻨﺎرم زاﻧﻮ زد و ﻣﺮا در ﻃﻮﻻﻧﯽﺗﺮﯾﻦ و ﻣﺤﮑﻢﺗﺮﯾﻦ آﻏﻮش‬‫زﻧﺪﮔﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ــ ﮔﻮاﻧﺘﺎﻧﺎﻣﻮی ﮐﻨﺎر ﺧﻠﯿﺞ ﺑﻪ دﺳﺖ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪.‬‬‫‪١٩٤ CHP: California Highway Patrol‬‬‫‪١٧٣‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪٢١‬‬‫»اﯾﻦ ﺟﻮری ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﻮ رو ﺑﻪ داراﻟﺘﺄدﯾﺐ ﺗﻮی ﺷﻬﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺟﻮر ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺟﻮر‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻬﺘﺮ‬‫ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺛﯿﻘﻪ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﯿﺮون‪ ،‬هﻤﯿﻦﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ‪«.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﺮا ﺑﺎ ﺑﺎرﺑﺎرا اﺳﺘﺮاﺗﻔﻮرد در اﺗﺎق ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از دوﺷﯽ ﮐﻪ ﮐﺎر‬‫ﻣﯽﮐﺮد ﺧﻮدم را آب ﮐﺸﯿﺪم ــ ﻧﺎﮔﻬﺎن از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻨﻢ از ﺷﺎش و اﺳﺘﻔﺮاغ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ‬‫ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﺎرم ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﮕﻮﯾﺪ‪» :‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرت ــ«‬‫آزادی ﺑﺎ وﺛﯿﻘﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﺠﺮم ﺑﻮدم ــ هﻨﻮز اﺗﻬﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫ﺣﺘﻤﺎً ﮐﻠﯽ اﺗﻬﺎم ﺑﻪ ﻓﮑﺮﺷﺎن ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﻋﻤﻼً ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﻧﺎﭘﺎک در ﻣﻮرد دوﻟﺖ‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬‫ﺣﺲ ﮐﺮدم اﻻن اﺳﺖ ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورم‪ .‬ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﺑﯿﭽﺎرﻩهﺎ‪ .‬ﭼﻘﺪر ﺑﻬﺸﺎن ﺳﺨﺖ‬‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﺸﺎر دﯾﮕﺮی ﺑﻪ دﺳﺖهﺎﯾﻢ داد‪» .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ‪ ،‬وﻟﯽ ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﭼﺎرﻩای ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﺴﺄﻟﻪ‬‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار وزارت اﻣﻨﯿﺖ رو از اﯾﺎﻟﺖ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﯿﺮون‪ ،‬ﺗﮏ‬‫ﺗﮏ ﭘﺴﺖهﺎﺷﻮن رو ﭘﯿﺎدﻩ ﮐﺮد‪ .‬دادﺳﺘﺎن ﮐﻞ ﺑﺮای هﺮ ﻣﺄﻣﻮر اﺟﺮای ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﻪ در‬‫»ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽهﺎی ﭘﺮﻓﺸﺎر« و زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدن ﻣﺨﻔﯽ دﺳﺖ داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺣﮑﻢ ﺑﺎزداﺷﺖ ﺻﺎدر ﮐﺮدﻩ‪.‬‬‫هﻤﻪﺷﻮن ﻣﯽرن زﻧﺪان‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎرهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺮدی‪«.‬‬‫»اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ اﺳﺖ‪«.‬‬‫»ﭼﯽ؟«‬‫»ﺗﻮ هﻨﻮز ﺑﺎزداﺷﺘﯽ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬هﻤﻪ ﺑﺎزداﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻦ هﻤﯿﻦﺟﻮری ﺑﯿﺎن و هﻤ ٔﻪ‬‫درهﺎ رو ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻗﻀﺎﯾﯽ ﺟﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ‬‫ﮐﺎرﺷﻮن رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ‪ ،‬ﺧﺐ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﺎﻩهﺎ ﻃﻮل ﺑﮑﺸﻪ‪«.‬‬‫ﻣﻨﮓ ﺑﻮدم‪ .‬ﮐﻠﻤﺎت را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏﺟﻮرهﺎﯾﯽ‪،‬‬‫هﻤﻪﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»ﻣﺠﺒﻮرم ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﯿﻦ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ هﻤﻪٔ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاهﺎ آروم ﺑﺸﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺘﯽ وﻗﺖ‬‫دارﯾﻢ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮدن و دوﺑﺎرﻩ ﺑﮑﻨﻨﺖ ﺗﻮ زﻧﺪان‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽﺧﻮاهﯽ ﺑﮑﻨﯽ؟ ﮐﻨﺎر‬‫ﺳﺎﺣﻞ ﻗﺪم ﺑﺰﻧﯽ؟ ﯾﻪ ﻏﺬای ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺨﻮری؟ اﺗﺎق ﮐﺎرﮐﻨﺎن اﯾﻦ ﯾﺎروهﺎ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻮد ــ‬‫ﺳﺮ راﻩ از اوﻧﺠﺎ رد ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﭘﺮ از ﻏﺬاهﺎی ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ‪«.‬‬‫او دﺳﺖهﺎﯾﻢ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺒﺮﯾﻤﺖ دادﮔﺎﻩ و وﺛﯿﻘﻪ ﺑﺬارﯾﻢ‬‫و زود آزادت ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬وﻟﯽ زود ﯾﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻧﺴﺒﯽﯾﻪ‪ .‬اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪارم اﻣﺮوز اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﻔﺘﻪ‪ .‬و‬‫ﻣﺜﻞ اون آدمهﺎ هﻢ ﻧﮕﻬﺪارﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﻦ‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻏﺬای واﻗﻌﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯽدن‪.‬‬‫ﻣﯽذارن ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادﻩت ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺳﺆاﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آن ﺟﻮاب ﺑﺪهﻢ‪» .‬ﻣﯽﺧﻮام اﻧﺠﯽ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﯽﺧﻮام دارل رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫»هﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﭘﺎی وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ از ﻣﺎﺟﺮا ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ‬‫ﮐﻪ آزاد ﻣﯽﺷﯽ و ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮی‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎد اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ از ﺷﺮ اون ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻗﻀﺎﯾﯽ‬‫ﻋﺠﺎﯾﺐاﻟﺨﻠﻘﻪای ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ درﺳﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﻼص ﺷﺪﯾﻢ و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻗﺒﻠﯽ رو ﺟﺎش‬‫ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺿﯽ‪ ،‬ﻣﺤﺎﮐﻤﻪٔ ﻋﻠﻨﯽ و وﮐﯿﻞ دارﻩ‪.‬‬‫♢‬‫‪١٧٤‬‬

‫ﺻﺪاﯾﺶ‪ ...‬ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺮد ﺷﺪﻩ‪.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﮐﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺳﻠﻮلهﺎﯾﺸﺎن را درﺑﯿﺎورم‪،‬‬‫وﻟﯽ ﭘﺴﻮرد ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﯾﻢ در راهﺮوهﺎ راﻩ ﺑﺮوﯾﻢ و ﺑﻠﻨﺪ اﺳﻤﺸﺎن را‬‫ﺻﺪا ﺑﺰﻧﯿﻢ‪ .‬ﭘﺸﺖ در هﻤﻪٔ ﺳﻠﻮلهﺎ‪ ،‬زﻧﺪاﻧﯽهﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺟﯿﻎ و داد ﺟﻮاﺑﻤﺎن را ﻣﯽدادﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﮔﺮﯾﻪ‬‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ وﻟﺸﺎن ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ‪،‬‬‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎی ﺳﺎﺑﻘﺸﺎن را دﺳﺘﺒﻨﺪ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﺑﺴﺘﻪ روی اﺳﮑﻠﻪهﺎ‬‫هﺪاﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺗﯿﻢهﺎی ‪ SWAT‬ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺑﺒﺮﻧﺪﺷﺎن‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ درش ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽدادم‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻨﻢ‪ ،‬دی‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬دﯾﮕﻪ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ــ‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ رو ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﺮدن‪ .‬وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ رو اﺧﺮاج ﮐﺮدن‪ .‬ﻣﺤﺎﮐﻤﻪﻣﻮن ﻣﯽﮐﻨﻦ‪،‬‬‫ﻣﺤﺎﮐﻤﻪٔ ﻋﻠﻨﯽ‪ .‬و ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ اوﻧﻬﺎ ﺷﻬﺎدت ﻣﯽدﯾﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬‫آن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲهﺎی ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ دم در آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬دورﺑﯿﻨﺸﺎن هﻨﻮز داﺷﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ اﺳﺮاﺗﻔﻮرد؟« ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎﻻ زدﻩ ﺑﻮد و ﺷﺒﯿﻪ هﺮ ﭘﻠﯿﺲ دﯾﮕﺮی‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻧﺠﺎت دهﻨﺪﻩٔ ﻣﻦ‪ .‬ﺷﺒﯿﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ آﻣﺪﻩ زﻧﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ از هﻤﻬﻤﻪ داد زدم‪» :‬اﻧﺠﯽ! اﻧﺠﯽ ﮐﺎروﻟﯽ! دارل ﮔﻼور! ﻣﻦ ﻣﺎرﮐﻮﺳﻢ!«‬‫هﻤﻪٔ ﻃﻮل ﺑﻨﺪ را رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ و آﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻧﺪادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ‪ .‬آﻧﻬﺎ‬‫را ﺑﻪ آن ﻃﺮف آب ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ــ ﺑﻪ ﺳﻮرﯾﻪ ﯾﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺪﺗﺮ‪ .‬دﯾﮕﺮ هﯿﭻوﻗﺖ ﻧﻤﯽدﯾﺪﻣﺸﺎن‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺮوان ﺳﺎﻧﭽﺰ‪ .‬ﻣﺎ دو زﻧﺪاﻧﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاد‬‫ﺑﺒﯿﻨﻢ آزاد ﻣﯽﺷﻦ و ﺧﻮدم وارﺳﯽﺷﻮن ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﺑﻪ دﯾﻮار راهﺮو ﺗﮑﯿﻪ دادم و ﺻﻮرﺗﻢ را در دﺳﺖهﺎﯾﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺻﻮرت زن‬‫ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ را دﯾﺪم‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪش را وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻻﮔﯿﻨﻢ را از ﻣﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ دﯾﺪم‪ .‬او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺑﻪ زﻧﺪان ﻣﯽاﻓﺘﺎد‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم وﻗﺘﯽ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ‬‫او را ﺑﮑﺸﻢ‪ .‬ﺣﻘﺶ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﺮوان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺎ هﻨﻮز ﮐﺪ دﺳﺘﺮﺳﯽ اﯾﻦ درهﺎ رو ﻧﺪارﯾﻢ‪«.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻗﺮار ﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﻦ ﺑﻪ هﻤﻪﺟﺎی اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ‬‫دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬اﯾﻦ دﺳﺘﻮر ﺷﺨﺺ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪارﻩ‪ .‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ در اﯾﻦ ﺳﻠﻮلهﺎ رو ﺑﺎز ﻧﮑﻨﯿﻦ‬‫ﻣﺎ از اﯾﻨﺠﺎ ﺗﮑﻮن ﻧﻤﯽﺧﻮرﯾﻢ‪ «.‬ﭼﻬﺮﻩاش ﮐﺎﻣﻼً ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪای از‬‫ﮐﻮﺗﺎﻩ آﻣﺪن ﯾﺎ اﻧﻌﻄﺎف‪ .‬ﺟﺪی ﻣﯽﮔﻔﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﯿﺎ‪ .‬ﺑﯿﺎ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﺸﻮ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﺮف ﺑﺎز هﻢ هﺴﺖ‪ ،‬ﺑﯿﺎ‪«.‬‬‫ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬هﻤﻪٔ درهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺑﻨﺪ از ﮐﻨﺎرﺷﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻬﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺷﯿﺎء‬‫زﻧﮓزدﻩای ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ هﻤﺎن زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ درﺳﺖ ﺗﻪ‬‫راهﺮو‪ ،‬در اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺟﺪﯾﺪی ﻧﯿﻤﻪﺑﺎز ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﻠﻔﺘﯽ ﯾﮏ ﻓﺮهﻨﮓ ﻟﻐﺖ‪ .‬آن را ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ و ﺑﺎز‬‫ﮐﺮدﯾﻢ و وارد راهﺮوی ﺗﺎرﯾﮏ ﭘﺸﺘﺶ ﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫از ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ﺳﺮوان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺧﻮاب اﺣﺘﯿﺎج دارد‪ .‬اﺧﻢهﺎﯾﺶ ﺗﻮی هﻢ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دارل؟ اﻧﺠﯽ؟«‬‫♢‬‫»ﻣﺎرﮐﻮس؟«‬‫ﺻﺪای اﻧﺠﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ دورﺗﺮﯾﻦ در ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪ .‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬اﻧﺠﯽ ﻣﻦ‪ ،‬ﻓﺮﺷﺘﻪٔ‬‫ﻣﻦ‪.‬‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‪ ،‬ﺣﺪود ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬هﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﺳﻠﻮلهﺎ را ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺳﻪ‬‫ﺑﺎر ﺗﻼش ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ دﺳﺖ آﺧﺮ ﮐﺪهﺎی درﺳﺖ را وارد ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺗﻄﺒﯿﻖ ﺑﺎ آرﻓﯿﺪ‬‫ﻧﺸﺎنهﺎی ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ از ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﺳﺖ آوردﻧﺪ‪.‬‬‫ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪم‪» :‬اﻧﺠﯽ! ﻣﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻨﻢ!«‬‫ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬وای ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس«‪ ،‬و ﺑﻘﯿﻪاش ﺑﻪ هﻖ هﻖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬‬‫اول وارد ﺳﻠﻮل اﻧﺠﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬او ﭘﯿﺮاهﻦ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ ،‬و‬‫ﺳﻠﻮﻟﺶ ﺣﺘﯽ از ﻣﺎل ﻣﻦ ﻟﺨﺖﺗﺮ ﺑﻮد ــ ﻓﻘﻂ هﻤﻪﺟﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﭘﺎرﭼﻪ ﻻﯾﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﺑﺪون دﺳﺖﺷﻮﯾﯽ ﯾﺎ ﺗﺨﺖﺧﻮاب‪ ،‬ﺑﺪون ﭼﺮاغ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دورﺑﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ روﯾﺶ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﻧﻮر ﺗﻨﺪش را روی او ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﭘﻠﮏزﻧﺎن وارد راهﺮو ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎرﺑﺎرا ﺑﺮای ﺣﻔﺎﻇﺖ‬‫روی درهﺎی دﯾﮕﺮ ﮐﻮﺑﯿﺪم‪» .‬دارل! دارل‪ ،‬اﯾﻦﺟﺎﯾﯽ؟«‬‫»ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم‪ «.‬ﺻﺪا ﺧﯿﻠﯽ آهﺴﺘﻪ‪ ،‬و ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﺧﻮاهﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬‫‪١٧٥‬‬

‫ﺑﯽاﻧﺘﻬﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻢ‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ را در ﺧﻠﯿﺞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﮑﻠﻪٔ ﮐﺸﺘﯽ ﻣﯽﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬از‬‫ﺧﯿﺴﯽ ﮔﺰﻧﺪﻩ ﺣﻆ ﺑﺮدم‪.‬‬‫ﻣﺎﺑﯿﻦ دورﺑﯿﻦ و او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻧﺠﯽ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ از ﺳﻠﻮﻟﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ ،‬ﮐﻤﯽ اﯾﻦ ﭘﺎ و آن‬‫ﭘﺎ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﭼﺸﻢهﺎ‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﺶ اﻧﮕﺎر ﻣﺸﮑﻠﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺴﺄﻟﻪ‬‫اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺑﺎ اﺗﻮﺑﻮس ﺑﺮدﻧﺪﻣﺎن‪ .‬ﻏﻞ و زﻧﺠﯿﺮ ﺳﻮار ﺷﺪن ﺑﻪ اﺗﻮﺑﻮس را ﺳﺨﺖ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬و ﻣﺪت‬‫زﯾﺎدی ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺳﻮار ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮای هﯿﭻﮐﺲ اهﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﺸﻐﻮل‬‫ﺗﻘﻼ ﺑﺮای ﺣﻞ ﻣﺴﺄﻟﻪ هﻨﺪﺳﻪٔ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﯾﮏ زﻧﺠﯿﺮ‪ ،‬راهﺮوی ﺗﻨﮓ اﺗﻮﺑﻮس ﻧﺒﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬‫ﺷﻬﺮ دور و ﺑﺮﻣﺎن‪ ،‬ﺗﭙﻪهﺎ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهﺎ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﻢ ﻣﻮاد دادن‪ .‬وﻗﺘﯽ هﺮ ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﺎز هﻢ ﺟﯿﻎ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪم ﮐﻪ وﮐﯿﻞ‬‫ﻣﯽﺧﻮام‪«.‬‬‫آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮدم‪ .‬او در ﺑﻐﻠﻢ وﻟﻮ ﺷﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻓﺸﺎرم هﻢ داد‪ .‬ﺑﻮی ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ و‬‫ﻋﺮق ﻣﯽداد‪ ،‬و ﺑﻮی ﻣﻦ هﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬هﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ وﻟﺶ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن دارل و اﻧﺠﯽ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ هﯿﭻﮐﺪاﻣﺸﺎن دﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد و اﺟﺎزﻩ ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ آزاداﻧﻪ در آن ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬رﻓﺘﺎر ﺳﺮﺑﺎزان اﯾﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﻣﺴﺆﻟﯿﺖ ﺗﺼﺪی ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﻣﻼﺣﻈﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﻨﻮز درﺷﺖهﯿﮑﻞ‪،‬‬‫زرﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ و ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪاش ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم دارل را ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬‫هﻤﯿﺸﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﺑﻮد ﮐﻪ هﻤﺎن ﻇﺎهﺮ ﮐﺘﮏﺧﻮردﻩ و ﻗﻮز ﮐﺮدﻩٔ او در ﺳﻠﻮﻟﺶ را داﺷﺖ‪.‬‬‫او ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ در هﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫آنوﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺳﻠﻮل دارل را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫او ﭘﯿﺮاهﻦ ﮐﺎﻏﺬی ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﺶ را ﭘﺎرﻩ ﭘﺎرﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺨﺖ‪ ،‬ﺗﻪ ﺳﻠﻮﻟﺶ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬و ﺧﻮدش را از دورﺑﯿﻦ و از ﻧﮕﺎﻩهﺎی ﺧﯿﺮﻩٔ ﻣﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺶ دوﯾﺪم‪.‬‬‫ﺗﻮی ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم‪» :‬دی‪ .‬دی‪ ،‬ﻣﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ .‬ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎ رو‬‫ﺑﺎزداﺷﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاﻣﻮن وﺛﯿﻘﻪ ﻣﯽذارن‪ ،‬ﻣﯽرﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ‪«.‬‬‫در دادﮔﺎﻩ‪ ،‬ﻣﺎ را ﺑﺎ ﮔﺮوﻩ هﻢزﻧﺠﯿﺮیهﺎﯾﻤﺎن ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎزﭼﻮﯾﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ]ﺧﺎﻧﻢ[ وﮐﯿﻞ‬‫ایﺳﯽالﯾﻮ اﻃﻼﻋﺎﺗﻤﺎن را ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺳﺆال ازﻣﺎن ﭘﺮﺳﯿﺪ ــ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ‬‫زد و ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﺳﻤﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ اﺣﻮالﭘﺮﺳﯽ ﮐﺮد ــ و ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از ﻗﺎﺿﯽ ﻣﺎ را داﺧﻞ دادﮔﺎﻩ‬‫ﺑﺮد‪ .‬ﻗﺎﺿﯽ ﯾﮏ ردای واﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺧﻠﻘﺶ ﺧﻮش اﺳﺖ‪.‬‬‫او ﻟﺮزﯾﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ هﻢ ﻓﺸﺎر داد‪ .‬زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،«.‬و روﯾﺶ را‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬‫آنوﻗﺖ ﻣﺮا ﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘﻠﯿﺴﯽ زرﻩ ﭘﻮش و ﺑﺎرﺑﺎرا‪ ،‬ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ و در را ﻗﻔﻞ‬‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺷﺐ را هﻤﺎﻧﺠﺎ ﺳﭙﺮی ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ وﺿﻊ از اﯾﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ ﮐﻪ هﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﻋﻀﻮی از ﺧﺎﻧﻮادﻩاش ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬‫وﺛﯿﻘﻪ ﺑﮕﺬارد آزاد ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬وﮐﯿﻞ ایﺳﯽالﯾﻮ ﮐﻠﯽ ﺑﺎ ﻗﺎﺿﯽ‬‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪ ،‬و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩٔ زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ زﻧﺪان‬‫آوردﻩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪهﺪ‪ .‬رﻓﺘﺎر ﻗﺎﺿﯽ ﺧﻮب ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬‫ﺷﺪم ﺑﻌﻀﯽ از اﯾﻦ اﻓﺮاد از زﻣﺎن اﻧﻔﺠﺎر ﭘﻞ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺪون ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻮدﻩاﻧﺪ‪،‬‬‫و ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎﯾﺸﺎن ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻩاﻧﺪ ﻣﺮدﻩاﻧﺪ‪ ،‬و ﺗﺤﺖ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ‪ ،‬زﻧﺪان اﻧﻔﺮادی و ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ــ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدم زﻧﺠﯿﺮهﺎ را ﭘﺎرﻩ ﮐﻨﻢ و هﻤﻪ را آزاد ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫♢‬‫از ﺳﻔﺮ ﺑﻪ دادﮔﺎﻩ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدی ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽآورم‪ .‬ﻣﺮا ﺑﻪ ﭘﻨﺞ زﻧﺪاﻧﯽ دﯾﮕﺮ زﻧﺠﯿﺮ ﮐﺮدﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ هﻤﻪﺷﺎن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻦ زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽﺷﺎن ﻓﻘﻂ ﻋﺮﺑﯽ ﺣﺮف ﻣﯽزد‬‫ــ ﻣﺮد ﭘﯿﺮی ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ هﻤﻪ ﺟﻮان ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻔﯿﺪﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮدم‪ .‬وﻗﺘﯽ‬‫روی ﻋﺮﺷﻪٔ ﮐﺸﺘﯽ ﺟﻤﻌﻤﺎن ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دﯾﺪم ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﻤﻪٔ زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ‪،‬‬‫ﺳﺎﯾﻪی ﮐﻢرﻧﮓ ﯾﺎ ﭘﺮرﻧﮓ از ﻗﻬﻮﻩای اﺳﺖ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﻣﺮا ﭘﯿﺶ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬او ﻧﮕﺎهﻢ ﮐﺮد و ﻋﯿﻨﮑﺶ را درآورد‪ .‬ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬‫وﮐﯿﻞ ایﺳﯽالﯾﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ .‬ﺿﺎﺑﻄﺎن دادﮔﺴﺘﺮی ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺿﺎﺑﻂ اﺳﻤﻢ را ﺻﺪا ﮐﺮد‪ ،‬از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم هﻤﻬﻤﻪٔ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﮑﺎﻟﻤﺎت را ﺷﻨﯿﺪم‪ .‬ﻗﺎﺿﯽ‬‫ﺑﺪون آن ﮐﻪ ﻧﮕﺎهﺶ را از ﻣﻦ ﺑﺮدارد‪ ،‬ﯾﮏﺑﺎر ﭼﮑﺸﺶ را روی ﻣﯿﺰ زد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻣﺎﻟﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺷﺐ آن ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ هﻤﯿﻦ هﻢ زﯾﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎران ﻧﻢﻧﻢ ﺳﺒﮑﯽ‬‫ﻣﯽﺑﺎرﯾﺪ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﺪ ﺷﺎﻧﻪهﺎﯾﻢ را ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻢ و ﺳﺮم را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎﻧﺪازم‪،‬‬‫وﻟﯽ اﻣﺮوز هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ هﻤﻪٔ زﻧﺪاﻧﯿﺎن دﯾﮕﺮ ﺳﺮم را ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻗﺎی ﯾﻠﻮ‪ .‬دادﺳﺘﺎن ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﻓﺮارش وﺟﻮد دارﻩ‬‫‪١٧٦‬‬

‫ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﯾﺨﺖ‪.‬‬‫»دﯾﮕﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮی‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮان‪ .‬ﻣﻦﺑﻌﺪ ﺧﻮدت رو ﺗﻮی دردﺳﺮ ﻧﻨﺪاز‪«.‬‬‫ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺣﻖ دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً‪ ،‬ﺑﺬارﯾﻦ ﺑﮕﯿﻢ ﺳﺎﺑﻘﻪٔ ﺷﻤﺎ از‬‫هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎن دﯾﮕﺮی ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮﻩ‪ .‬ﻣﻦ دارم وﺳﻮﺳﻪ ﻣﯽﺷﻢ ﺷﻤﺎ رو ﺗﺎ زﻣﺎن‬‫ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻧﮕﻪدارم‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﭘﺪر و ﻣﺎدرﺗﻮن هﺮﭼﻘﺪر ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻦ ﺑﺮاﺗﻮن وﺛﯿﻘﻪ ﺑﺬارن‪«.‬‬‫♢‬‫وﮐﯿﻠﻢ آﻣﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﺎﺿﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺎهﯽ او را ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻣﺎﻟﯿﺪ‪.‬‬‫»ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ داری؟«‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮار داﺷﺘﻢ‪ .‬هﻔﺘﻪٔ ﻗﺒﻞ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد ﻣﻦ رو ﻓﺮاری ﺑﺪﻩ‪،‬‬‫ﺑﺒﺮﻩ ﺧﺎرج ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻨﻪ هﻮﯾﺖ ﺟﺪﯾﺪی ﺑﺮای ﺧﻮدم ﺑﺴﺎزم‪ .‬در ﻋﻮض ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻨﺶ رو‬‫دزدﯾﺪم‪ ،‬از ﮐﺎﻣﯿﻮﻧﻤﻮن ﭘﺮﯾﺪم ﺑﯿﺮون‪ ،‬و ﻓﺮار ﮐﺮدم‪ .‬ﺗﻠﻔﻦ اون رو ــ ﮐﻪ ﺣﺎوی ﺷﻮاهﺪی‬‫درﺑﺎرﻩٔ دوﺳﺘﻢ‪ ،‬دارل ﮔﻼور ﺑﻮد ــ ﺑﻪ ﯾﻪ روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر ﺗﺤﻮﯾﻞ دادم و هﻤﯿﻨﺠﺎ‪ ،‬داﺧﻞ ﺷﻬﺮ‬‫ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪم‪«.‬‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮوم ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دﻗﯿﻖ ﮐﻠﻤﻪ ﻣﺮا از زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ‬‫ﮐﺮد‪ ،‬و ﭼﻨﺎن ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ دﻧﺪﻩهﺎﯾﻢ ﺗﺮک ﺧﻮرد‪ .‬هﻤﺎنﺟﻮر ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﺎدم‬‫ﻣﯽآﻣﺪ وﻗﺘﯽ ﭘﺴﺮﺑﭽﻪٔ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮدم ﺑﻐﻠﻢ ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬وﻗﺘﯽ در هﻮاﭘﯿﻤﺎﺑﺎزیهﺎﯾﯽ ﺷﺎدیآور‬‫و ﺗﻬﻮعزا ﻣﺮا ﻣﯽﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﻣﯽﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و دﺳﺖ آﺧﺮ ﺑﻪ هﻮا ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ و‬‫هﻤﯿﻦﺟﻮری ﻓﺸﺎرم ﻣﯽداد‪ ،‬آنﻗﺪر ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دردم ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫دﺳﺖهﺎﯾﯽ ﻧﺮمﺗﺮ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺮا از آﻏﻮش او درآورد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎن‪ .‬ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮا در ﻓﺎﺻﻠﻪٔ‬‫ﻃﻮل دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﻪداﺷﺖ‪ ،‬و در ﺻﻮرﺗﻢ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰی ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ ،‬و‬‫اﺷﮏ روی ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎری ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و ﮔﺮﯾﻪاش ﺑﻪ هﻖ هﻖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ او هﻢ‬‫ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد‪ ،‬و ﺑﺎزوهﺎی ﺑﺎﺑﺎ دور هﺮدوﯾﻤﺎن ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ رهﺎﯾﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﻢ‪» .‬دارل؟«‬‫»ﭘﺪرش رو ﯾﻪ ﺟﺎی دﯾﮕﻪ دﯾﺪم‪ .‬ﺗﻮ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻪ‪«.‬‬‫»ﮐﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ؟«‬‫ﺑﺎﺑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬دارﯾﻢ ﻣﯽرﯾﻢ هﻤﻮﻧﺠﺎ‪ «.‬ﻟﺤﻨﺶ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد‪» .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ ــ« ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ‬‫ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽﮔﻦ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻪ‪ «.‬ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﻔﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اﻧﺠﯽ ﭼﻄﻮر؟«‬‫»ﻣﺎدرش ﺑﺮدش ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮت واﯾﺴﺘﻪ‪ ،‬وﻟﯽ‪«...‬‬‫درک ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﭘﺮ از ﻗﻮﻩٔ درک ﺑﻮدم‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩهﺎی هﻤﻪٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬‫زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬دادﮔﺎﻩ ﭘﺮ از اﺷﮏ و آﻏﻮش ﺑﻮد‪ ،‬و‬‫ﺣﺘﯽ ﺿﺎﺑﻄﺎن ﻗﻀﺎﯾﯽ هﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻮﻗﻒ آن ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﯿﺎﯾﻦ ﺑﺮﯾﻢ دارل رو ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﯽﺷﻪ ﺗﻠﻔﻨﺘﻮن رو ﻗﺮض ﺑﮕﯿﺮم؟«‬‫ﺳﺮ راﻩ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ دارل را ﻧﮕﻪ ﻣﯽداﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ اﻧﺠﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮدم ــ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن‬‫ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‪ ،‬درﺳﺖ آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ــ و ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ‬‫»ﺷﻤﺎ ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ دزدﯾﺪﯾﺪ؟«‬‫»ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ‪ .‬ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻋﺪاﻟﺖ روﺑﻪرو ﺑﺸﻢ ــ ﮐﻪ اﮔﺮ‬‫ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺑﺎﺷﻢ آزادﯾﻢ هﯿﭻ ارزﺷﯽ ﻧﺪارﻩ‪ ،‬ﯾﺎ اﮔﻪ ﺷﻬﺮ در اﺧﺘﯿﺎر وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﮔﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻢ هﻨﻮز زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﮐﻪ آزادی ﺑﺮام ﺑﻪ اهﻤﯿﺖ ﯾﻪ ﮐﺸﻮر آزاد ﻧﯿﺴﺖ‪«.‬‬‫»وﻟﯽ ﺗﻠﻔﻦ رو دزدﯾﺪﯾﺪ‪«.‬‬‫ﺑﺎ ﺳﺮم ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪» .‬اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮدم‪ .‬ﻗﺼﺪ دارم اﮔﺮ ﯾﻪ وﻗﺘﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﺟﻮان ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ‬‫رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ ،‬اون رو ﭘﺴﺶ ﺑﺪم‪«.‬‬‫»ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺖ اﯾﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ازﺗﻮن ﻣﺘﺸﮑﺮم آﻗﺎی ﯾﻠﻮ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﺮد ﺟﻮان ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺧﻮشﺻﺤﺒﺘﯽ هﺴﺘﯿﺪ‪ «.‬ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻨﺪی ﺑﻪ دادﺳﺘﺎن اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺑﻌﻀﯽهﺎ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﮕﻦ ﻣﺮد‬‫ﺷﺠﺎﻋﯽ هﻢ هﺴﺘﯿﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﯾﮏ ﻗﻄﻌﻪ وﯾﺪﺋﻮ در اﺧﺒﺎر ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﻣﯽداد ﺷﻤﺎ‬‫دﻻﯾﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ ﺑﺮای ﻓﺮار از دﺳﺖ ﻣﺴﺆﻟﯿﻦ داﺷﺘﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ‪ ،‬و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﮐﺮدﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺮاﺗﻮ وﺛﯿﻘﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ‪ ،‬وﻟﯽ هﻤﭽﻨﯿﻦ از دادﺳﺘﺎن ﻣﯽﺧﻮام‬‫اﺗﻬﺎم ﺧﻼفﮐﺎری ﺟﺰﺋﯽ رو هﻢ ﺑﻪ اﺗﻬﺎﻣﺎﺗﺘﻮن اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎﺟﺮای ﺗﻠﻔﻦ‪ .‬ﺑﺮای‬‫اﯾﻦ‪ ٥٠٬٠٠٠ ،‬دﻻر دﯾﮕﻪ ﺑﻪ وﺛﯿﻘﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﭼﮑﺸﺶ را ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ ،‬و وﮐﯿﻠﻢ ﻓﺸﺎری ﺑﻪ دﺳﺘﻢ داد‪.‬‬‫ﻗﺎﺿﯽ ﻧﮕﺎﻩ دﯾﮕﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و دوﺑﺎرﻩ ﻋﯿﻨﮑﺶ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زد‪ .‬ﺳﺮش ﺷﻮرﻩ داﺷﺖ‪،‬‬‫روی ﺷﺎﻧﻪهﺎی رداﯾﺶ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻋﯿﻨﮑﺶ ﺑﻪ ﻣﻮهﺎی ﺿﺨﯿﻢ و ﻣﺠﻌﺪش ﺧﻮرد‪،‬‬‫‪١٧٧‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬هﯽ‪ ،‬دی‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪی‪ .‬زود ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮب ﻣﯽﺷﻪ‪«.‬‬‫او ﮐﻤﯽ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬دوﺳﺘﺖ دارم«‪ ،‬ﺟﻤﻠﻪای ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﯾﮏ‬‫ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺟﺰ اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺟﻤﻠﻪای ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ دﯾﮕﺮ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪.‬‬‫دﺳﺖ آﺧﺮ‪ ،‬ﻓﺸﺎر دﯾﮕﺮی ﺑﻪ دﺳﺘﺶ دادم‪ .‬دارل ﺑﯿﭽﺎرﻩ‪.‬‬‫از ﺷﺎم هﻤﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪ .‬او ﺑﺎ زﻣﺰﻣﻪٔ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪای ﺣﺮف ﻣﯽزد‪ .‬ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد‬‫ﺗﻨﺒﯿﻬﺶ ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ اﻧﺠﯽ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺳﺮﺑﻪﺳﺮ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﮕﺬارد‪.‬‬‫دو ﺳﺮﺑﺎز اﯾﺎﻟﺘﯽ در راهﺮوی اﺗﺎﻗﯽ ﮐﻪ دارل را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻠﻮی‬‫ﻟﺸﮕﺮی از ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻮک ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ دور و ﺑﺮﺷﺎن را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‬‫و ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮر ﻓﻼشهﺎ ﻣﺜﻞ آذرﺧﺶ در ﭼﺸﻤﺎﻧﻤﺎن ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺳﺮم را‬‫ﺗﮑﺎن ﻣﯽدادم ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﺑﺮود‪ .‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﺮاﯾﻢ ﻟﺒﺎسهﺎی ﺗﻤﯿﺰ آوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﺻﻨﺪﻟﯽ‬‫ﻋﻘﺐ ﻋﻮض ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﯽ هﻨﻮز اﺣﺴﺎس ﮐﺜﯿﻔﯽ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮدم را در‬‫ﺗﻮاﻟﺖ دادﮔﺎﻩ ﺷﺴﺘﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺑﻌﻀﯽ از ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ اﺳﻢ ﻣﺮا ﺻﺪا ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اوﻩ آرﻩ‪ ،‬درﺳﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﻣﻌﺮوف‬‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺳﺮﺑﺎزهﺎی اﯾﺎﻟﺘﯽ هﻢ ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ــ ﯾﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪام را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ‬‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ داد زدﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻤﻢ را‪.‬‬‫ﭘﺪر دارل دم در اﺗﺎﻗﺶ در ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﺎ را دﯾﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺎن آرام زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرهﺎ‬‫ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺎس ﺷﺨﺼﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ و ﺑﻠﻮزی ﮐﻪ هﻤﯿﺸﻪ در‬‫ﺧﺎﻃﺮم ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺪالهﺎی ﺧﺪﻣﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪاش ﺳﻨﺠﺎق ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮاﺑﻪ‪ .‬ﯾﻪ ﮐﻢ ﻗﺒﻞ ﺑﯿﺪار ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﮐﺮد ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن‪ .‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮی‬‫ﺧﻮدش رو ﺑﮕﯿﺮﻩ‪ .‬ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﻬﺶ دادن ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻪ‪«.‬‬‫ﻣﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎق راهﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮد‪ ،‬و دارل آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮهﺎی ﺗﻤﯿﺰ و ﺷﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺑﺎ‬‫دهﺎن ﺑﺎز ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻪٔ دهﺎﻧﺶ ﭼﯿﺰ ﺳﻔﯿﺪی ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬اﺗﺎق ﻧﯿﻤﻪﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد‪،‬‬‫و در ﺗﺨﺖ دﯾﮕﺮ ﯾﮏ ﺑﺎﺑﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪٔ ﻋﺮﺑﯽ‪ ،‬ﺣﺪوداً ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم‬‫هﻤﺎن ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺮوج از ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﺑﻪ او زﻧﺠﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺧﺠﺎﻟﺖزدﻩ ﺑﺮای‬‫هﻢ دﺳﺖ ﺗﮑﺎن دادﯾﻢ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف دارل ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻧﺎﺧﻦهﺎﯾﺶ ﺗﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺟﻮﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮد ﻧﺎﺧﻨﺶ را ﻣﯽﺟﻮﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن آﻣﺪﻩ ﺑﻮد اﯾﻦ ﻋﺎدت را ﮐﻨﺎر‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ون ﻣﺘﻘﺎﻋﺪش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺗﺮک ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻩ ﺑﻮد ﭼﻘﺪر‬‫زﺷﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت دﺳﺘﺶ ﺗﻮی دهﺎﻧﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﺷﻨﯿﺪم ﭘﺪر و ﻣﺎدرم و ﺑﺎﺑﺎی دارل ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻋﻘﺐ ﻣﯽروﻧﺪ و ﭘﺮدﻩهﺎی اﻃﺮاﻓﻤﺎن را‬‫ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﻢ را ﮐﻨﺎر ﺻﻮرت او روی ﺑﺎﻟﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬رﯾﺶ آﺷﻔﺘﻪ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩای داﺷﺖ‬‫ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﺎد زب ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫‪١٧٨‬‬

‫ﭘﯽآﻣﺪ‬‫آﺧﺮهﻔﺘﻪٔ ‪ ٤‬ژوﺋﯿﻪ‪ ،‬ﺑﺎرﺑﺎرا در دﻓﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﺗﻌﻄﯿﻼت‬‫آﺧﺮ هﻔﺘﻪ را ﺳﺮ ﮐﺎر آﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪاش اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮن در‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ »آزادی روزاﻧﻪ« ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪارد آﺧﺮ هﻔﺘﻪ را در ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺑﮕﺬراﻧﺪ‪.‬‬‫»ﯾﮏﺟﺎﻧﺒﻪ و ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ« ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﮔﻨﺞ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار‪ ،‬و اﺧﺮاج ﭘﻠﯿﺲهﺎی ﻓﺪرال‬‫از ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻬﺮدار‪ ،‬ﺷﮑﺎﯾﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از اﯾﻦ ﭘﻠﯿﺲهﺎ‪ ،‬هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎنهﺎی ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ‪ ،‬ﺑﻪ زﻧﺪان اﯾﺎﻟﺘﯽ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ‪ ،‬ﻣﺮا ﺑﻪ دزدﯾﺪن ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺎﺷﺎ ﻣﺤﮑﻮم ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎورﺗﺎن ﻣﯽﺷﻮد؟ دادﺳﺘﺎن ﺑﺎ‬‫وﮐﯿﻠﻢ ﺗﻮاﻓﻖ ﮐﺮد ﮐﻪ از هﻤﻪٔ اﺗﻬﺎﻣﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ »ﺗﺮورﯾﺴﻢ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ« و »ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺑﻪ‬‫ﺷﻮرش« ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﺮط ﮐﻪ ﻣﻦ اﺗﻬﺎم ﺧﻼفﮐﺎری دزدی ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﺑﭙﺬﯾﺮم‪.‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺷﺮﮐﺖ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ آزادی روزاﻧﻪ و اﻗﺎﻣﺖ در ﯾﮏ داراﻟﺘﺄدﯾﺐ ﻧﯿﻤﻪوﻗﺖ در‬‫ﻣﯿﺸِﻦ ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪم‪ .‬ﺷﺐهﺎ در داراﻟﺘﺄدﯾﺐ ﻧﯿﻤﻪوﻗﺖ‪ ،‬در ﺧﻮاﺑﮕﺎهﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ‬‫ﺧﻼفﮐﺎر واﻗﻌﯽ‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎی دار و دﺳﺘﻪهﺎی ﺧﻼفﮐﺎر و ﻣﻌﺘﺎد‪ ،‬و ﯾﮑﯽ دو دﯾﻮاﻧﻪٔ درﺳﺖ و‬‫ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺷﺮﯾﮏ ﺑﻮدم ﻣﯽﺧﻮاﺑﯿﺪم‪ .‬در ﻃﻮل روز‪» ،‬آزاد« ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﺮوم و »ﮐﺎرم« را‬‫ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﯾﮏ روز‪ ،‬ﮐﺎخ ﺳﻔﯿﺪ هﯿﭻ ﺑﯿﺎﻧﯿﻪای ﻧﺪاد‪ ،‬و هﯿﭻ ﺧﺒﺮی از ﮐﻨﮕﺮﻩٔ اﯾﺎﻟﺘﯽ ﻧﺸﺪ‪ .‬روز‬‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ ﻣﺸﺘﺮک ﺳﺮد و ﭘﺮﺗﻨﺶ روی ﭘﻠﻪهﺎی ﺧﺎﻧﻪٔ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار ﺑﺮﮔﺰار‬‫ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ رﺋﯿﺲ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار در آن »ﺗﻔﺎهﻢ«ﺷﺎن را اﻋﻼم ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﯾﮏ دادﮔﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻏﯿﺮﻋﻠﻨﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽداد ﮐﻪ در ﻣﻮرد »اﺷﺘﺒﺎهﺎت‬‫ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ در ﻗﻀﺎوت« ﭘﺲ از اﻧﻔﺠﺎر ﭘﻞ ﺧﻠﯿﺞ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬دادﮔﺎﻩ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از هﻤﻪٔ‬‫اﺑﺰارهﺎی ﻣﻮﺟﻮد ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽﮐﺮد هﻤﻪٔ اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﺠﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻣﺠﺎزات ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫در ﻋﻮض‪ ،‬ﮐﻨﺘﺮل ﻋﻤﻠﯿﺎت وزارت اﻣﻨﯿﺖ در ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺳِﻨﺎی اﯾﺎﻟﺘﯽ ﺳﭙﺮدﻩ ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ‬‫اﺧﺘﯿﺎر ﺑﺴﺘﻦ‪ ،‬ﺗﺤﻘﯿﻖ و اوﻟﻮﯾﺖﺑﻨﺪی ﻣﺠﺪد هﻤﻪٔ ﻋﻤﻠﯿﺎت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ در اﯾﺎﻟﺖ را داﺷﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس‪ ،‬دارن وﻟﺶ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﻏﺮش ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ﮐﺮﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎرﺑﺎرا اوﻟﯿﻦ ﺳﺆال را ﻣﻄﺮح ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪» .‬آﻗﺎی ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار‪،‬‬‫ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺣﺘﺮام‪ :‬ﻣﺎ ﺷﻮاهﺪ وﯾﺪﺋﻮﯾﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ اﻧﮑﺎری در دﺳﺖ دارﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺎرﮐﻮس ﯾِﻠﻮ‪،‬‬‫ﯾﮑﯽ از ﺷﻬﺮوﻧﺪان اﯾﻦ اﯾﺎﻟﺖ‪ ،‬ﮐﻪ هﻤﯿﻦﺟﺎ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪﻩ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺴﺮان وزارت اﻣﻨﯿﺖ‬‫وﻃﻦ ﺗﺤﺖ اﻋﺪام ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزیﺷﺪﻩ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻇﺎهﺮاً اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﮐﺎخ ﺳﻔﯿﺪ‬‫اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﺪﻩ‪ .‬آﯾﺎ اﯾﺎﻟﺖ واﻗﻌﺎً ﻣﯽﺧﻮاد از ﺗﻤﺎم دﻋﻮیهﺎی ﻗﻀﺎﯾﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﺶ در ﻗﺒﺎل‬‫ﭼﻨﯿﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪهﺎی ﺳﺒﻌﺎﻧﻪ و ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﯽ ﮐﻨﻪ؟« ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻪ‬‫ﮔﺮﯾﻪ ﻧﯿﻔﺘﺎد‪.‬‬‫»ﮐﯽ رو؟«‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن‪ ،‬ﮐَﺮی ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن‪ .‬دادﮔﺎﻩ ﻏﯿﺮﻋﻠﻨﯽ ﻧﻈﺎﻣﯽ اون رو از هﻤﻪٔ اﺗﻬﺎﻣﺎت‬‫ﺗﺒﺮﺋﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺮوﻧﺪﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﻩ ﺳﺮِ ﺧﺪﻣﺖ‪ .‬دارن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﻨﺶ ﻋﺮاق‪«.‬‬‫ﮐﺮی ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن اﺳﻢِ »زن ﻣﻮﮐﻮﺗﺎﻩ« ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻤﺶ در ﺟﻠﺴﺎت دادرﺳﯽ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ دادﮔﺎﻩ‬‫ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﯿﻔﺮﻧﯿﺎ درآﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون درز ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫او ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ از ﭼﻪ ﮐﺴﯽ دﺳﺘﻮر ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻪﮐﺎر ﮐﺮدﻩ‪ ،‬ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ را‬‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﻩ و ﭼﺮا ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽﮔﻔﺖ‪ .‬روز ﺑﻪ روز ﻣﯽآﻣﺪ و هﻤﺎنﻃﻮر ﺻُﻢٌ ﺑُﮑﻢ‪ ،‬در دادﮔﺎﻩ‬‫ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ و ﻣﯽرﻓﺖ‪.‬‬‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪» .‬دادﮔﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻋﺪاﻟﺖ رو اﺟﺮا ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬اﮔﺮ آﻗﺎی ﯾِﻠﻮ‬‫ــ ﯾﺎ هﺮ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮی ﮐﻪ دﻟﯿﻠﯽ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺧﻄﺎی وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ دارﻩ ــ ﺑﯿﺶ از‬‫اﯾﻦ ﺟﻮﯾﺎی ﻋﺪاﻟﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺣﻖ دارﻩ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺧﺴﺎرت از دوﻟﺖ ﻓﺪرال ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬‫در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ‪ ،‬ﻃﺮﻓﺪاران ﺳﯿﺴﺘﻢ ِﻓﺪِرال داد و ﻗﺎل ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و از ﺗﻌﻄﯿﻞ ﮐﺮدن‬‫‪١٧٩‬‬

‫ﺧﺒﺮش رو ﺧﻮﻧﺪم‪ «.‬او ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺧﻮرد ﺧﺒﺮی ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﯿﺘﺮﺧﻮان آﻧﻬﺎ را‬‫درﻣﯽآورد و ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ اﺧﺒﺎر ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﯽﺷﺪ اﻧﺠﯽ آﻧﻬﺎ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻼﮔﺮ‬‫رﺳﻤﯽ ﻣﺎ ﺑﻮد‪ ،‬و ﮐﺎرش را ﺧﻮب ﺑﻠﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟﺎﻟﺐ را ﺳﻮا ﻣﯽﮐﺮد و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ آﺷﭙﺰ‬‫ﻏﺬای ﺣﺎﺿﺮی ﮐﻪ ﺳﻔﺎرشهﺎی ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ را آﻣﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ آﻧﻬﺎ را روی ﺷﺒﮑﻪ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬‫ﻣﻦ هﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ در آﻏﻮﺷﺶ ﺑﻮدم ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻃﻮری ﮐﻪ از ﺟﻠﻮ در ﺑﻐﻠﻢ ﺑﮕﯿﺮﻣﺶ‪.‬‬‫راﺳﺘﺶ را ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ ،‬آن روز ﮐﺎر زﯾﺎدی ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ اﺟﺎزﻩ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻌﺪ از ﺷﺎم ﺑﯿﺮون‬‫از داراﻟﺘﺄدﯾﺐ ﻧﯿﻤﻪوﻗﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬و او ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎﺗﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬در دﻓﺘﺮ هﻤﺪﯾﮕﺮ را‬‫ﻣﯽدﯾﺪﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﮐﻠﯽ آدم دور و ﺑﺮﻣﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻮرهﺎﯾﯽ ﻋﯿﺸﻤﺎن را ﻣﻨﻘﺾ‬‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ روز ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ در دﻓﺘﺮ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ وﺳﻮﺳﻪاﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد‪ .‬هﻮا هﻢ ﮔﺮم و ﺷﺮﺟﯽ‬‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ هﺮ دو ﺷﻠﻮارک و ﺑﻠﻮز ﺑﯽآﺳﺘﯿﻦ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﯽ‬‫ﮐﻪ ﮐﻨﺎر هﻤﺪﯾﮕﺮ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﮐﻠﯽ ﺗﻨﻤﺎن ﺑﻪ ﺗﻦ هﻢ ﻣﯽﺧﻮرد‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﻣﯽﺧﻮام ﯾﻪ وﯾﺪﺋﻮ ﺑﺴﺎزم‪ .‬ﻣﯽﺧﻮام اﻣﺮوز ﻣﻨﺘﺸﺮش ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺑﯿﺎ ﺑﺴﺎزﯾﻢ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ اﻃﻼﻋﯿﻪٔ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ را ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻮﻧﻮﻟﻮگ ﮐﻮﺗﺎهﯽ اﺟﺮا ﮐﺮدم‪ ،‬و آن را اﻧﺪاﺧﺘﻢ‬‫روی ﻓﯿﻠﻢ ﻣﻌﺮوف ﺧﻮدم در ﺣﺎل ﺧﻔﮕﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺸﺎد در ﻧﻮر ﺧﺸﻦ دورﺑﯿﻦ‪،‬‬‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﺷﮏ روی ﺻﻮرﺗﻢ روان ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﻮهﺎﯾﻢ ﺗﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ و ﺑﻪ هﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ و از‬‫اﺳﺘﻔﺮاغ ﺧﺎلﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬‫»اﯾﻦ ﻣﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ در ﺣﺎل ﺧﻔﮕﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ‪ .‬دارﻧﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ روش اﻋﺪام ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزیﺷﺪﻩ‬‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ زﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﮐﺮی ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬او ﺑﺮای‬‫دوﻟﺖ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ او را از اﯾﻦ وﯾﺪﺋﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯿﺎورﯾﺪ‪«.‬‬‫ﺑﺨﺸﯽ از وﯾﺪﺋﻮی ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن و ﮐِﺮت روﻧﯽ را ﮐﺎت ﮐﺮدم‪» .‬اﯾﻦ ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ وزﯾﺮ‬‫ﮐﺸﻮر ﮐﺮت روﻧﯽ‪ ،‬اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﺴﺖ اﺻﻠﯽ رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر اﺳﺖ‪«.‬‬‫»ﻣﺮدم اﯾﻦ ﺷﻬﺮ رو دوﺳﺖ ﻧﺪارن‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺳﺪوم و‬‫ﻋﻤﻮرای ﮐﻮﻧﯽهﺎ و ﮐﻔﺎریاﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﭙﻮﺳﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ دﻟﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت‬‫ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ اهﻤﯿﺖ ﻣﯽدﻩ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو داﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖهﺎی اﺳﻼﻣﯽ‬‫ﻣﻨﻔﺠﺮﺷﻮن ﮐﻨﻦ و ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪﺷﻮن ﺟﻬﻨﻢ‪.‬‬‫او درﺑﺎرﻩٔ ﺷﻬﺮی ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻃﺒﻖ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎرش‪،‬‬‫‪ ٤٬٢١٥‬ﻧﻔﺮ از هﻤﺴﺎﯾﮕﺎن ﻣﻦ در روزی ﮐﻪ او ﺣﺮﻓﺶ را ﻣﯽزﻧﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ‬‫اﯾﻦ هﻤﺎن ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬ﻃﯽ هﻔﺘﻪٔ ﺑﻌﺪ از اﻋﻼﻣﯿﻪٔ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار‪،‬‬‫ﺑﯿﺴﺖ هﺰار ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺑﺮ ﺿﺪ وزارت اﻣﻨﯿﺖ وﻃﻦ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﻦ را‬‫اﺗﺤﺎدﯾﻪٔ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ آزادیهﺎی ﻣﺪﻧﯽ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و آﻧﻬﺎ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ از ﻧﺘﺎﯾﺞ‬‫دادﮔﺎﻩهﺎی ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻏﯿﺮﻋﻠﻨﯽ ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎی ﮐﺎر‪ ،‬ﻧﻈﺮ دادﮔﺎﻩهﺎ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻣﻮاﻓﻖ‬‫ﻣﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﯽ اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﯾﮑﯽ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫»هﻤﯿﻦﺟﻮری ﺑﺪون هﯿﭻ ﻣﺠﺎزاﺗﯽ وﻟﺶ ﮐﺮدن؟«‬‫»ﺑﯿﺎﻧﯿﻪٔ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدی ﻧﻤﯽﮔﻪ‪» .‬ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺎﻣﻞ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ‬‫و ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻨﺒﯿﻬﯽ ﻣﺨﺼﻮص ﺿﺪ ﺗﺮور واﻗﻊ در ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﺗﺮژر‪ ،‬دادﮔﺎﻩ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ‬‫اﻋﻤﺎل ﺧﺎﻧﻢ ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن ﻣﺴﺘﻮﺟﺐ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪ «.‬ﮐﻠﻤﻪٔ »ﺑﯿﺸﺘﺮ« رو آوردﻩﻧﺪ ــ اﻧﮕﺎر‬‫ﻗﺒﻼً ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬‫دﻣﺎﻏﻢ را ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪم‪ .‬از وﻗﺘﯽ از ﮔﯿﺘﻤﻮـﺗﻮـﺧﻠﯿﺞ آزاد ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ،‬هﺮ ﺷﺐ ﺧﻮاب ﮐﺮی‬‫ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ را دﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎﻻی ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ ،‬آن ﻟﺒﺨﻨﺪ‬‫ﮐﻮﭼﮏ ﻏﻀﺐآﻟﻮد وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻣﯽﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﯿﺮاﺑﻢ« ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎرﮐﻮس ــ« وﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم‪.‬‬‫»اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪارﻩ‪ .‬اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪارﻩ‪ .‬ﯾﻪ وﯾﺪﺋﻮ ﺑﺮاش ﻣﯽﺳﺎزم‪ .‬هﻤﯿﻦ آﺧﺮ هﻔﺘﻪ ﺗﻤﻮﻣﺶ‬‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬دوﺷﻨﺒﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ وﻗﺖ ﺑﺮای وﯾﺪﺋﻮهﺎﯾﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷَﻨﺪ ‪ .‬هﻤﻪ از‬‫ﺗﻌﻄﯿﻼت آﺧﺮ هﻔﺘﻪﺷﻮن ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ و دﻧﺒﺎل ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻨﺪﻩدار ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺑﭽﻪهﺎی‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﯾﺎ ادارﻩ ﻓﻮروارد ﮐﻨﻦ‪«.‬‬‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻣﺠﺎزاﺗﻢ در داراﻟﺘﺄدﯾﺐ ﻧﯿﻤﻪوﻗﺖ‪ ،‬هﻔﺘﻪای دو ﺑﺎر روانﭘﺰﺷﮑﯽ را‬‫ﻣﯽدﯾﺪم‪ .‬از وﻗﺘﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺮ ﺧﻮدم ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﻢ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ‪،‬‬‫ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬او ﮐﻤﮑﻢ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد وﻗﺘﯽ ﻧﺎراﺣﺘﻢ روی اﻧﺠﺎم ﮐﺎرهﺎی ﻣﻔﯿﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﺟﺎی اﯾﻦ ﮐﻪ اﺟﺎزﻩ دهﻢ ﻧﺎراﺣﺘﯽ آزارم دهﺪ‪ .‬وﯾﺪﺋﻮهﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم«‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ آب دهﺎﻧﻢ را ﻗﻮرت دادم ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ در ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﺮوز‬‫ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎرﺑﺎرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش‪ ،‬ﻣﺎرﮐﻮس‪«.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺗﻠﻔﻦ را ﻗﻄﻊ ﻣﯽﮐﺮدم اﻧﺠﯽ از ﭘﺸﺖ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬هﻤﯿﻦ اﻻن آنﻻﯾﻦ‬‫‪١٨٠‬‬

‫ﻣﯽورزم‪ .‬ﻣﻦ هﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ در ﮐﺸﻮری آزاد ﺑﺰرگ ﺷﻮم‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ‬‫در ﮐﺸﻮری آزاد زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ در هﻤﺎن زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫در آن ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽﺷﺪم ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﭘﺪرهﺎ و ﻣﺎدرهﺎ‪ ،‬ﺑﭽﻪهﺎ و ﻋﺸﺎق‪ ،‬ﺧﻮاهﺮهﺎ‬‫و ﺑﺮادرهﺎ دﯾﮕﺮ هﺮﮔﺰ روی ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻧﺸﺎن را ﻧﺨﻮاهﻨﺪ دﯾﺪ ــ ﭼﻮن آﻧﻬﺎ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ در زﻧﺪاﻧﯽ‬‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ هﻤﯿﻦﺟﺎ در ﺧﻠﯿﺞ ﺳﺎنﻓﺮاﻧﺴﯿﺴﮑﻮ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪﻩﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ آن ﺳﻮی‬‫اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻮاﺑﻖ دﻗﯿﻖ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﻠﯿﺪ رﻣﺰﻧﮕﺎری آﻧﻬﺎ در دﺳﺖ ﮐﺮی‬‫ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن اﺳﺖ‪ «.‬دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮﺷﯽ زدم و ﺑﻪ ﮐﺮی ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن ﺑﺎزﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻪ هﻤﺎن ﻓﯿﻠﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬‫روﻧﯽ‪ ،‬ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺟﻠﺴﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ﺗﺼﻮﯾﺮ را ﺑﻪ ﻟﻮﮔﻮی وبﺳﺎﯾﺖ ﻓﯿﺪآوت ﮐﺮدم‪ .‬اﻧﺠﯽ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺧﻮﻟﻮ آن را ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬‫ﮐﻪ هﺮ ﻗﺪر ﻣﯿﺰﺑﺎﻧﯽ ﻣﺠﺎﻧﯽ ﻻزم داﺷﺘﯿﻢ از ﭘﯿﮓاﺳﭙﻠﯿﻦ ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬‫دﻓﺘﺮ ﺟﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻢ واﻗﻌﯽﻣﺎن اﺋﺘﻼف رأیدهﻨﺪﮔﺎن ﺑﺮای آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ آزاد‬‫ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ هﻤﻪ ﺑﻬﻤﺎن ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ اِﮐﺲﻧِﺘﯽ‪ .‬ﺳﺎزﻣﺎن ــ ﯾﮏ ﻣﺆﺳﺴﻪٔ ﺧﯿﺮﯾﻪٔ ﻏﯿﺮاﻧﺘﻔﺎﻋﯽ‬‫ــ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎرﺑﺎرا و ﺑﻌﻀﯽ رﻓﻘﺎی وﮐﯿﻠﺶ درﺳﺖ ﭘﺲ از آزادی ﺟﺰﯾﺮﻩٔ ﺗﺮِژِر‬‫ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﺮ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﮐﻪ ﺑﺎورﺷﺎن ﻧﻤﯽﺷﺪ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺑﭽﻪهَﮑِﺮ‬‫اﯾﻦﻃﻮر ﺧﺪﻣﺖ وزارت اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ رﺳﯿﺪﻩاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻘﯿﻪٔ ﻣﺨﺎرج ﺗﺄﺳﯿﺲ را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﺎهﯽ اوﻗﺎت‪ ،‬از ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳَﻨﺪهﯿﻞ در ﻗﻠﺐ ﺷﺒﻪﺟﺰﯾﺮﻩ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ هﻤﻪٔ‬‫ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاران آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮوﯾﻢ‪ ،‬و ﻣﻄﻠﺐ ﮐﻮﭼﮑﯽ در ﻣﻮرد ﻓﻦآوری اﮐﺲﻧﺖ اراﺋﻪ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﺗﻌﺪاد ﺑﯽﺷﻤﺎری ﺗﺎزﻩﮐﺎر آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﭘﻮﻟﯽ از اﮐﺲﻧﺖ ﺑﻪ ﺟﯿﺐ ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﺻﺤﻨﻪٔ ﺑﺎزداﺷﺖ ﺷﺪن ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن را ﮐﺎت ﮐﺮدم‪» .‬وﻗﺘﯽ او را ﺑﺎزداﺷﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ‬‫ﮐﺮدم ﻋﺪاﻟﺖ اﺟﺮا ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪ .‬آن هﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در هﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ‬‫رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ــ« ﯾﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮی از او ﮐﻪ در ﯾﮑﯽ از ﺗﻌﻄﯿﻼت ﺑﯽﺷﻤﺎرش ﮔﻠﻒ ﺑﺎزی ﻣﯽﮐﺮد‬‫و ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم »ــ و اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﺴﺖهﺎی اﺻﻠﯿﺶ ــ« ﺣﺎﻻ ﻋﮑﺲ روﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ رهﺒﺮ‬‫ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺑﺪﻧﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً »ﻃﺮف ﻣﺎ« ﺑﻮد دﺳﺖ ﻣﯽداد »ــ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ او را ﺑﻪ‬‫ﯾﮏ دادﮔﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺳﺮی ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ آن دادﮔﺎﻩ او را ﺗﺒﺮﺋﻪ ﮐﺮدﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬‫آﻧﻬﺎ هﻤﻪٔ اﯾﻨﻬﺎ هﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪«.‬‬‫ﺣﺎﻻ هﺮ ﭼﻪ ــ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺑﻄﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬و ﯾﮏ ﻣﯿﺰ و ﯾﮏ دﻓﺘﺮ ﺑﺎ وﯾﺘﺮﯾﻨﯽ رو ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن‬‫ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬هﻤﯿﻨﺠﺎ در ﺧﯿﺎﺑﺎن واﻟِﻨﺴﯿﺎ‪ ،‬ﮐﻪ ار آﻧﺠﺎ ﺳﯽدی ﭘﺎراﻧﻮﯾﺪاﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ و ﮐﺎرﮔﺎﻩهﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد ﺳﺎﺧﺖ آﻧﺘﻦهﺎی ﺑﯽﺳﯿﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﯽدادﯾﻢ‪.‬‬‫ﺗﻌﺪاد ﺷﮕﻔﺖآوری از ﻣﺮدم ﻋﺎدی ﺳﺮ ﻣﯽزدﻧﺪ و ﮐﻤﮏ اهﺪا ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻋﻢ از ﺳﺨﺖاﻓﺰار‬‫)ﭘﺎراﻧﻮﯾﯿﺪﻟﯿﻨﻮﮐﺲ را ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً روی هﺮ ﭼﯿﺰی ﻣﯽﺗﻮان اﺟﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﻪ ﻓﻘﻂ اﮐﺲﺑﺎﮐﺲ‬‫ﯾﻮﻧﯿﻮرﺳﺎل( و ﭘﻮل ﻧﻘﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ﻓﻮﺗﻮﻣﻮﻧﺘﺎژی از ﻋﮑﺲ ﺻﺪهﺎ زﻧﺪاﻧﯽ در ﺳﻠﻮلهﺎﯾﺸﺎن را ﮐﻪ روزی ﮐﻪ آزاد ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺎرﺑﺎرا‬‫در ﺳﺎﯾﺖ ﺑِﯽﮔﺎردﯾَﻦ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم‪» .‬ﻣﺎ اﯾﻦ اﺷﺨﺎص را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﺎ ﺣﻘﻮﻗﺸﺎن را ﻣﯽدهﯿﻢ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻃﺮف ﻣﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ از آزادی ﻣﺎ دﻓﺎع ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ‬‫اﯾﻦ اﻓﺮاد ــ« ﯾﮏ ﺳﺮی ﻋﮑﺲ از ﺟﺎﻧﺴﺘﻮن و دﯾﮕﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دادﮔﺎﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ ﺷﺪﻩ‬‫ﺑﻮدﻧﺪ »ــ ﺑﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺎ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺎر ﻣﺎﻩ ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت ﻣﺎﻧﺪﻩ‪ .‬ﮐﻠﯽ وﻗﺖ هﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ وﻗﺖ هﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮوﯾﺪ و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از هﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻧﺘﺎن را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ ــ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ را ﮐﻪ‬‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎﺑﺸﺎن »هﯿﭻﮐﺪام از ﻣﻮارد ﺑﺎﻻ« اﺳﺖ رأی دادن را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻣﺎن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزی اِیآرﺟﯽ ﺧﻮدﻣﺎن را در ﻣﺎﻩ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ‪ ،‬درﺳﺖ هﻤﺰﻣﺎن‬‫ﺑﺎ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت ﺑﻮد‪ ،‬راﻩاﻧﺪازی ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای آن را ﺑﻪ ﻧﺎمﻧﻮﯾﺴﯽ از رأیدهﻨﺪﮔﺎن و‬‫ﮐﺸﺎﻧﺪن آﻧﻬﺎ ﭘﺎی ﺻﻨﺪوقهﺎی اﺧﺬ رأی ﻣﺮﺑﻮط ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬در اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت ﻗﺒﻠﯽ ﻓﻘﻂ ‪ ٤٢‬درﺻﺪ‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽهﺎ رأی دادﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ــ اﮐﺜﺮﯾﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ رأی ﻧﻤﯽدادﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺳﻌﯽ‬‫ﻣﯽﮐﺮدم دارل و ون را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺟﻠﺴﺎت ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰیﻣﺎن ﺑﮑﺸﺎﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ آﻧﻬﺎ هﻤﻪاش ﻃﻔﺮﻩ‬‫ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ از وﻗﺘﺸﺎن را ﺑﺎ هﻢ ﻣﯽﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬و ون اﺻﺮار ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ راﺑﻄﻪﺷﺎن‬‫ﮐﺎﻣﻼً ﻏﯿﺮرﻣﺎﻧﺘﯿﮏ اﺳﺖ‪ .‬دارل اﺻﻼً ﭼﻨﺪان ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽزد‪ ،‬هﺮﭼﻨﺪ اﯾﻤﯿﻞهﺎی‬‫ﻃﻮﯾﻠﯽ درﺑﺎرﻩٔ هﻤﻪﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮ از ون و ﺗﺮورﯾﺴﻢ و زﻧﺪان ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬‫»ﺑﺎ هﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻧﺘﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ازﺷﺎن ﻗﻮل ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ رأی ﺑﺪهﻨﺪ‪ .‬ازﺷﺎن ﻗﻮل ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‬‫ﮐﻪ ﮐﺸﻮر را از ﺷﮑﻨﺠﻪﮔﺮان و ﻗﻠﺪرهﺎ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺎزﻩ‬‫در ﺗﻪ ﺧﻠﯿﺞ آرﻣﯿﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﯽﺧﻨﺪﻧﺪ‪ ،‬ازﺷﺎن ﻗﻮل ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ هﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻧﺸﺎن ﺻﺤﺒﺖ‬‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫»اﻧﺘﺨﺎب ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎ هﯿﭻﯾﮏ از ﻣﻮارد ﺑﺎﻻﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦﻃﻮر ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪارد‪ .‬ﻣﺠﺒﻮرﯾﺪ اﻧﺘﺨﺎب‬‫ﮐﻨﯿﺪ ــ آزادی را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬‫اﻧﺠﯽ دﺳﺘﻢ را ﻓﺸﺎر داد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺪاﯾﺎ‪ ،‬ﭼﻘﺪر از اﯾﻦ زﻧﻪ ﺑﺪم ﻣﯽآد‪«.‬‬‫ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮدم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﯾﻪ ﺑﻼی ﮐﺜﯿﻒ دﯾﮕﻪای ﮐﺸﻮرﻣﻮن ﺳﺮ ﻋﺮاق آوردﻩ‪ .‬اﮔﻪ‬‫»اﺳﻢ ﻣﻦ ﻣﺎرﮐﻮس ﯾﻠﻮ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺸﻮرم ﻣﺮا ﺷﮑﻨﺠﻪ داد‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ هﻨﻮز ﺑﻪ آن ﻋﺸﻖ‬‫‪١٨١‬‬

‫اﻧﺠﯽ را در ﻓﺎﺻﻠﻪٔ ﻃﻮل دﺳﺘﻢ ﻧﮕﻪداﺷﺘﻢ و از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎهﺶ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻟﭗهﺎﯾﺶ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ و از ﻣﯿﺎن ﻋﯿﻨﮏ ﻗﺎب ﺿﺨﯿﻤﺶ ﺗﻮی ﭼﺸﻢهﺎی ﯾﮏوری و‬‫ﺑﺎزﯾﮕﻮﺷﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم‪ .‬اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ را ﻻی ﻣﻮهﺎﯾﺶ دواﻧﺪم‪.‬‬‫»اﻧﺠﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﻋﻤﺮم هﯿﭻوﻗﺖ ﻓﮑﺮم اﯾﻦﻗﺪر ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﻤﯽﮐﺮدﻩ‪«.‬‬‫آنوﻗﺖ ﻣﺮا ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ هﻢ ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ‪ ،‬و ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﺑﯿﺮون و آن‬‫ﺑﻮرﯾﺘﻮ را ﺑﺨﻮرﯾﻢ‪.‬‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪش ﺷﻬﺮ ﻣﻦ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻣﯽﺷﺪم‪«.‬‬‫»وﻗﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺶ ﺷﻬﺮ ﺗﻮ‪ ،‬ﻋﻤﻼً ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﺷﺪی‪«.‬‬‫ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ‪«.‬‬‫»دوﺷﻨﺒﻪ ﻣﯽری دادرﺳﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز؟«‬‫»ﺑﯽ ﺑﺮو ﺑﺮﮔﺮد‪ «.‬ﯾﮑﯽ دو هﻔﺘﻪ ﭘﯿﺶ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﻌﻠﻢ ﺳﺎﺑﻘﻢ ﻣﺮا ﺑﺮای ﺷﺎم ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﺷﺎن‬‫دﻋﻮت ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺠﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم‪ .‬اﺗﺤﺎدﯾﻪٔ ﻣﻌﻠﻤﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬‫هﯿﺄت اﺗﺤﺎدﯾﻪٔ ﻣﺪارس ﻧﻮاﺣﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﯾﮏ ﺟﻠﺴﻪٔ دادرﺳﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻐﻞ ﻗﺪﯾﻤﺶ را‬‫ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﻓﺮِد ﺑِﻨﺴُﻦ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﮕﯽ )ﭘﯿﺶ از ﻣﻮﻋﺪش( ﺑﯿﺮون‬‫ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﻋﻠﯿﻪ او ﺷﻬﺎدت دهﺪ‪ .‬ﺑﯽﺻﺒﺮاﻧﻪ در اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن دوﺑﺎرﻩٔ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺎﻟﻮز ﺑﻮدم‪.‬‬‫»ﻣﯽﺧﻮای ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﺑﻮرﯾﺘﻮ ﺑﺨﻮرﯾﻢ؟«‬‫»ﺣﺘﻤﺎً‪«.‬‬‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺬار ﺳﺲ ﺗﻨﺪم رو ﺑﺮدارم‪«.‬‬‫ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﯾﻤﯿﻞهﺎﯾﻢ را وارﺳﯽ ﮐﺮدم ــ اﯾﻤﯿﻞ ﭘﺎﯾﺮِتﭘﺎرﺗﯿﻢ را‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﮏ و‬‫ﺗﻮک ﭘﯿﻐﺎمهﺎﯾﯽ از اﮐﺲﻧﺖﺑﺎزهﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻪ آن ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬ﮐﻪ هﻨﻮز ﻧﺸﺎﻧﯽ اﺗﺤﺎدﯾﻪٔ‬‫رأیدهﻨﺪﮔﺎﻧﻢ را ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫آﺧﺮﯾﻦ ﭘﯿﻐﺎم از ﯾﮏ ﻧﺸﺎﻧﯽ اﯾﻤﯿﻞ ﯾﮏﺑﺎرﻣﺼﺮف از ﯾﮑﯽ از ﻧﺎﺷﻨﺎسﺳﺎزهﺎی ﺑﺮزﯾﻠﯽ‬‫ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫< ﭘﯿﺪاش ﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﺮﺳﯽ‪ .‬ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدی اﯾﻦﻗﺪر داﻓﻪ‪.‬‬‫»اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﻣﺎل ﮐﯿﻪ؟«‬‫ﺧﻨﺪﯾﺪم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ‪» :‬زِب‪ .‬زِب رو ﯾﺎدت ﻣﯽآد؟ ﻧﺸﻮﻧﯽ اﯾﻤﯿﻞ ﻣﺎﺷﺎ رو ﺑﻬﺶ دادم‪ .‬ﻓﮑﺮ‬‫ﮐﺮدم ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺟﻔﺘﺸﻮن زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽاﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﺑﻪ هﻢدﯾﮕﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽﺷﻮن ﮐﻨﻢ‪«.‬‬‫»ﻣﺎﺷﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ؟«‬‫»دﺳﺖ از ﺳﺮ اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺮدار‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻮح اوﺿﺎع و اﺣﻮال ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﻣﺨﺶ ﺗﺎب ﺑﺮدارﻩ‪«.‬‬‫»ﺗﻮ ﭼﯽ؟«‬‫»ﻣﻦ؟«‬‫»آرﻩ ــ ﻣﺦ ﺗﻮ هﻢ ﺗﻮ اﯾﻦ اوﺿﺎع و اﺣﻮل ﺗﺎب ﺑﺮداﺷﺘﻪ؟«‬‫‪١٨٢‬‬

‫ﺿﻤﯿﻤﻪ‬‫ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﻪ هﻤﺖ ﮔﺮوهﯽ داوﻃﻠﺐ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺻﻞ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺘﺮﺟﻤﯽ‬‫ﺣﺮﻓﻪای در ازای ‪ ٣٠٠٠‬دﻻر اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬و ﻣﺮاﺣﻞ وﯾﺮاﯾﺶ و ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺘﺎب ﺗﻮﺳﻂ داوﻃﻠﺒﺎن‬‫ﮔﺮوﻩ ﺗﺮﺟﻤﻪ‪.‬‬‫اﮔﺮ از ﺧﻮاﻧﺪن اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻟﺬت ﺑﺮدﯾﺪ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً آن را ﺑﺮای دوﺳﺘﺎن ﺧﻮد ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ و در‬‫اﺷﺎﻋﻪٔ اﯾﻦ اﺛﺮ ﮐﻮﺷﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻧﺴﺨﻪٔ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب و اﺧﺒﺎر ﻣﺮﺗﺒﻂ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ در آدرس‬‫‪ http://LilBroPersian.blogspot.com/‬ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫اﮔﺮ اﻣﮑﺎن ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ وﺟﻮد دارد‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً ﻣﺎ را ﺑﺮای ﺑﺎزﭘﺮداﺧﺖ هﺰﯾﻨﻪٔ‬‫ﺗﺮﺟﻤﻪ و ﭘﯿﮕﯿﺮی ﭘﺮوژﻩهﺎی آﯾﻨﺪﻩ ﯾﺎری ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از روی‬‫وﺑﺴﺎﯾﺘﻤﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ‪ .‬ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدات و اﻧﺘﻘﺎدات ﺧﻮد را ﻧﯿﺰ از ﻃﺮﯾﻖ‬‫اﯾﻤﯿﻞ ‪ littlebrother.fa@gmail.com‬ﺑﺎ ﻣﺎ در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارﯾﺪ‪.‬‬‫هﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ در ﺗﻮﯾﯿﺘﺮ ﻣﺎ را در ﻧﺸﺎﻧﯽ ‪ @LilBroPersian‬دﻧﺒﺎل ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺷﺎد و ﭘﯿﺮوز ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫‪١٨٤‬‬

‫راهﻨﻤﺎی اﻣﻨﯿﺖ ﺷﺒﮑﻪ‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺸﮑﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ را ﭼﻄﻮر ﺑﺴﺎزد‪ ،‬و ﭼﻪ ﭼﯿﺰی را در ﻣﺘﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﻗﺮار دهﺪ‪.‬‬‫درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﯾﮏ ﺑﺴﺘﻪ هﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻪ ﻧﻮع ﺑﺴﺘﻪهﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺳﺮآﯾﻨﺪ‬‫آﻧﻬﺎ را ﭼﻄﻮر ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﻨﺪ‪ ،‬از ﻣﺘﻦ ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﭼﻄﻮر ﭘﯿﺎم ارﺳﺎﻟﯽ را ﺑﺎزﺳﺎزی ﮐﻨﺪ و ﭼﻄﻮر ﺑﻪ‬‫درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ اﻋﻼم ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪهﺎ را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﺠﺎد اﯾﻦ‬‫هﻤﺎهﻨﮕﯽ ﺑﯿﻦ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ و درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﭘﺮوﺗﮑﻞ در ﺷﺒﮑﻪهﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪﻩ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫هﺪف از اﯾﻦ راهﻨﻤﺎ آﺷﻨﺎ ﮐﺮدن ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻔﺎهﯿﻢ ﭘﺎﯾﻪای اﻣﻨﯿﺖ در ﺷﺒﮑﻪ و اراﺋﻪٔ روشهﺎ‬‫و اﺑﺰارهﺎی ﻣﻔﯿﺪ ﺑﺮای ﺗﻀﻤﯿﻦ اﻣﻨﯿﺖ ﺷﻤﺎ در ﺣﯿﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖهﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ‬‫اﻧﺠﺎم ﻣﯽدهﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﺷﺮوع ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻔﺎهﯿﻢ ﭘﺎﯾﻪای آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ‪ .‬در اﯾﻦ راهﻨﻤﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻩاﯾﻢ‬‫ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻼﺻﻪ و در ﺣﺪ ﻧﯿﺎز ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻪ‬‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪٔ ﺑﯿﺸﺘﺮ در هﺮ ﯾﮏ از ﻣﻮارد هﺴﺘﯿﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﻟﯿﻨﮏهﺎﯾﯽ ﮐﻪ در هﺮ ﻣﻮرد ﻣﻌﺮﻓﯽ‬‫ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫در ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮﯾﻦ ﻻﯾﻪ‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﺳﺮی ﺑﯿﺖ رد و ﺑﺪل ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﻻﯾﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻻﯾﻪٔ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ‪ ١٩٦‬ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ و ﺧﺎرج از ﺣﻮﺻﻠﻪٔ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر اﺳﺖ‪.‬‬‫در ﻻﯾﻪٔ ﺑﺎﻻﺗﺮ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻻﯾﻪٔ ﭘﯿﻮﻧﺪِ دادﻩهﺎ ‪ ١٩٧‬ﯾﺎ ‪ data link‬ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬هﺮ‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ )ﯾﺎ در ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻠﯽﺗﺮ هﺮ وﺳﯿﻠﻪٔ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‪ ،‬ﭘﺮﯾﻨﺘﺮ‪ ،‬ﺳﻮﺋﯿﭻ‬‫و …( دارای ﯾﮏ آدرس ﺑﻪ ﻧﺎم آدرس ‪ ١٩٨ MAC‬اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ آدرس ﯾﮑﺘﺎ ﺑﻮدﻩ )ﯾﻌﻨﯽ هﯿﭻ‬‫دو وﺳﯿﻠﻪٔ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪای وﺟﻮد ﻧﺪارﻧﺪ ﮐﻪ دارای آدرس ‪ MAC‬ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ (.‬و ﺑﻪ‬‫ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﺑﻪ ﻓﺮم ‪ 01:23:45:67:89:ab‬ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آدرس ‪ MAC‬در ﺳﺨﺖاﻓﺰارِ راﺑﻂِ‬‫ﺷﺒﮑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬آدرس ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ و ﮔﯿﺮﻧﺪﻩٔ ﺑﺴﺘﻪ در اﯾﻦ ﻻﯾﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت دو آدرس‬‫‪ MAC‬در ﺳﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﻇﺎهﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫اﻃﻼﻋﺎت ﭼﮕﻮﻧﻪ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؟‬‫ﺗﻤﺎم اﻃﻼﻋﺎت رد و ﺑﺪل ﺷﺪﻩ در ﯾﮏ ﺷﺒﮑﻪ در ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻌﺪادی ﺑﺴﺘﻪ ‪ (packet) ١٩٥‬ﻣﻨﺘﻘﻞ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬هﺮ ﺑﺴﺘﻪ دارای ﯾﮏ ﺳﺮآﯾﻨﺪ )‪ (header‬و ﯾﮏ ﻣﺘﻦ )‪ (payload‬اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺮآﯾﻨﺪ‬‫هﺮ ﺑﺴﺘﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ آن ﺑﺴﺘﻪ ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺑﺴﺘﻪ ﭼﯿﺴﺖ‪،‬‬‫اﻧﺪازﻩٔ ﺑﺴﺘﻪ ﭼﻘﺪر اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩٔ ﺑﺴﺘﻪ ﮐﯿﺴﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﮐﺪام ﻣﻘﺼﺪ ارﺳﺎل ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً اﻧﺪازﻩٔ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﻮﭼﮑﯽ دارﻧﺪ‪ ،‬و ﭘﯿﺎمهﺎی ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﺑﺴﺘﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ‬‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬هﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﻞ از ﻣﺒﺪأ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻩ و در ﻣﻘﺼﺪ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ آﻧﻬﺎ از ﺷﺒﮑﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﮐﺎر ﻓﺮﺳﺘﺎدن و درﯾﺎﻓﺖ ﺑﺴﺘﻪهﺎ را‬‫ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ دارﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺪون آنﮐﻪ ﮐﺎرﺑﺮ از وﺟﻮد و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ آنهﺎ ﻣﻄﻠﻊ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ﻞ ‪ TCP/IP١٩٩‬ﭘﯿﺮوی ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ‬‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮوﯾﺲهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ از ﭘﺮوﺗﮑ ِ‬‫‪٢٠٠‬‬‫ﭘﺮوﺗﮑﻞ در واﻗﻊ ﺗﺮﮐﯿﺐ دو ﭘﺮوﺗﮑﻞ ﻣﺠﺰا‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ‪ IP‬و ‪ TCP‬اﺳﺖ‪ .‬در ﭘﺮوﺗﮑﻞ ‪، IP‬‬‫‪١٩٦ http://en.wikipedia.org/wiki/Physical_Layer‬‬‫‪١٩٧ http://en.wikipedia.org/wiki/Data_link‬‬‫در هﺮ ﺷﺒﮑﻪ‪ ،‬ارﺳﺎلﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﯾﮏ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺎم ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭼﻪ ﻧﺤﻮ و ﺑﻪ ﭼﻨﺪ‬‫‪١٩٨ http://en.wikipedia.org/wiki/Mac_address‬‬‫‪١٩٩ http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_Protocol_Suite‬‬‫_‪١٩٥ http://en.wikipedia.org/wiki/Packet_%28information‬‬‫‪٢٠٠ http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_Protocol‬‬‫‪technology%29‬‬‫‪١٨٥‬‬

‫هﺮ وﺳﯿﻠﻪٔ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪ دارای ﯾﮏ آدرس ‪ IP‬اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ آدرسهﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻪ ﺻﻮرت‪،‬‬‫ﻣﺜﻼً‪ ٢١٧.١٣٤.٦.١٠٥ ،‬ﻧﻤﺎﯾﺶ دادﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﻓﺮم ﻧﻤﺎﯾﺶ آدرس ‪،IP‬‬‫ﭼﻬﺎر ﻋﺪدِ از ‪ ٠‬ﺗﺎ ‪ ٢٥٥‬اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻘﻄﻪ از هﻢ ﺟﺪا ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬هﻤﻪٔ آدرسهﺎی ﻣﻤﮑﻦ در‬‫اﯾﻦ ﻓﺮم آدرسهﺎی ﻣﻌﺘﺒﺮی روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬آدرسهﺎی ‪ IP‬اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ دارﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آدرسهﺎی ﺧﺎص اﯾﻦهﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪:‬‬‫ﺑﺴﺘﻪای ﺑﺮای آن ﭘﻮرت درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮد آن را ﺑﻪ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﺤﻮﯾﻞ دهﺪ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﻣﺒﺪأ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﭘﻮرت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ دﯾﮕﺮ را ﺑﺪاﻧﺪ‪ .‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﺒﺪأ ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ‬‫آدرس ‪ IP‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ و ﭘﻮرت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‪ ،‬از ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ درﺧﻮاﺳﺖ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪای ﺑﻪ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ .‬ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﭘﻮرت ﻣﻮﻗﺖ ﺑﻪ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬‫اﺧﺘﺼﺎص ﻣﯽدهﺪ‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ را ﻣﯽﺳﺎزد‪ ،‬آدرسهﺎی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﺒﺪأ و ﻣﻘﺼﺪ را در آن ﻗﺮار‬‫ﻣﯽدهﺪ و ﺑﺴﺘﻪ را ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ١٠.٠.٠.٠‬ﺗﺎ ‪١٠.٢٥٥.٢٥٥.٢٥٥‬‬‫ﺑﻪ ﭘﻮرتهﺎﯾﯽ ﮐﻪ روی هﺮ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﯽدهﺪ اﺻﻄﻼﺣﺎ ﭘﻮرت‬‫ﺑﺎز ‪ ٢٠٣‬ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﭘﻮرتهﺎ ﮔﻮش ﻣﯽدهﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی دﯾﮕﺮ روی ﺷﺒﮑﻪ‪ ،‬ﭘﯿﺎم درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫‪ ١٧٢.١٦.٠.٠‬ﺗﺎ ‪١٧٢.٣١.٢٥٥.٢٥٥‬‬‫‪ ١٩٢.١٦٨.٠.٠‬ﺗﺎ ‪١٩٢.١٦٨.٢٥٥.٢٥٥‬‬‫اﯾﻦ آدرسهﺎ اﺻﻄﻼﺣﺎً ﺑﻪ ﻧﺎم آدرسهﺎی ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻣﺸﻬﻮر هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و در وﺳﯿﻠﻪهﺎی‬‫ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪهﺎی داﺧﻠﯽ ‪ (LAN) ٢٠١‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای دﯾﮕﺮ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮرت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎد ٔﻩ‬‫آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺪاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮرت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩ را از ﮐﺎرﺑﺮ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ‪،‬‬‫ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ از »ﭘﻮرتهﺎی ﭘﯿﺶﻓﺮض« اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﻌﺪاً ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺧﻮاهﯿﻢ‬‫داد‪.‬‬‫دﺳﺘﻪٔ دﯾﮕﺮی از آدرسهﺎی ‪ ،IP‬آدرسهﺎی ﻣﺠﺎزی ﯾﺎ ‪ loopback‬هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ‬‫آدرسهﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً هﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ داﺧﻠﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﮐﺎرﺑﺮد دارﻧﺪ‪ ،‬و ﺷﺎﻣﻞ آدرسهﺎﯾﯽ‬‫ﺑﺎ ‪ IP‬از ‪ ١٢٧.٠.٠.٠‬ﺗﺎ ‪ ١٢٧.٢٥٥.٢٥٥.٢٥٤‬هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﺷﺮح ﭘﺮوﺗﮑﻞهﺎﯾﯽ ﻣﯽرﺳﺪ ﮐﻪ روی ‪ TCP/IP‬ﺑﻨﺎ ﺷﺪﻩاﻧﺪ‪.‬‬‫ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ آدرسهﺎ ‪ ١٢٧.٠.٠.١‬هﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ‪ ،‬اﮔﺮ ﻧﺮماﻓﺰاری در‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪای را ﺑﻪ آدرس ‪ ١٢٧.٠.٠.١‬ارﺳﺎل ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﺴﺘﻪ هﯿﭻوﻗﺖ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﺷﻤﺎ را ﺗﺮک ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪٔ دﯾﮕﺮی در ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ از ﭘﺎﯾﻪای ﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞهﺎ‪ ٢٠٤ DNS ،‬اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ وﻇﯿﻔﻪٔ ﺗﺮﺟﻤ ٔﻪ‬‫اﺳﻢهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ )‪ (domain names‬ﺑﻪ آدرسهﺎی ‪ IP‬و ﺑﺮﻋﮑﺲ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ دارد‪.‬‬‫اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﻧﺎم ‪ google.com‬را ﺷﻨﯿﺪﻩاﯾﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺎﯾﺖ وﺻﻞ ﻣﯽﺷﻮﯾﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ آدرس ‪ IP‬ﻣﻘﺼﺪ را ﺑﺪاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر‪ ،‬از ﺳﺮوﯾﺲ ‪ DNS‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫‪ DNS‬اﯾﻦ ﻧﺎم را ﺑﻪ ﯾﮏ آدرس ‪ IP‬ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺴﺘﻪهﺎی ﻻزم را‬‫ﺑﻪ آن ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ DNS .‬ﯾﮏ ﭘﺮوﺗﮑﻞ ﺗﻮزﯾﻊﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ دارای ﺳﺮور ﻣﺮﮐﺰی‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﺎمهﺎ و آدرسهﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮهﺎی ﻣﺘﻌﺪدی‬‫در ﺳﺮاﺳﺮ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻻﯾﻪٔ ‪ TCP‬روی ﻻﯾﻪٔ ‪ IP‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در ﻻﯾﻪٔ ‪ ،٢٠٢ TCP‬هﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ دارای ﯾﮏ‬‫آدرس اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪدی از ‪ ٠‬ﺗﺎ ‪ ٦٥٥٣٥‬هﺴﺖ‪ .‬اﯾﻦ آدرسهﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﻮرت )‪ (port‬ﻣﺸﻬﻮر‬‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺧﻼف آدرس ‪ IP‬ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺨﺼﻮص ﯾﮏ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ اﺳﺖ‪ ،‬هﺮ ﭘﻮرت ﻣﻌﻤﻮﻻً‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻮرت ﺑﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﺪ ﭘﺲ‬‫از درﯾﺎﻓﺖ ﯾﮏ ﺑﺴﺘﻪ آن را ﺑﻪ ﮐﺪام ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﺤﻮﯾﻞ دهﺪ‪ .‬هﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﯾﮏ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ‬‫ﭘﻮرت روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻞ وب ﺑﺮ اﺳﺎس آن ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺮوﺗﮑﻞ‬‫‪ ٢٠٥ HTTP‬اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻼً وﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ از ﺳﺎﯾﺖ ﮔﻮﮔﻞ در ﻣﺮورﮔﺮ ﺧﻮد ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﯿﺪ‪،‬‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ‪ DNS‬آدرس ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی را ﮐﻪ ﻣﯿﺰﺑﺎن )ﺳِﺮوِر( اﯾﻦ ﺳﺎﯾﺖ‬‫ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺜﺎل روش ارﺗﺒﺎط دو ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ روی دو ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ را ﺷﺮح ﻣﯽدهﯿﻢ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ دو‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ آدرس ‪ IP‬ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽداﻧﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ اﺻﻄﻼﺣﺎً ﺷﺮوع‬‫ﺑﻪ »ﮔﻮش دادن« ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﻮرت ﻣﯽﮐﻨﺪ )ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽدهﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ‬‫‪٢٠٣ http://en.wikipedia.org/wiki/Open_port‬‬‫‪٢٠١ http://en.wikipedia.org/wiki/Local_area_network‬‬‫‪٢٠٤ http://en.wikipedia.org/wiki/Domain_Name_System‬‬‫‪٢٠٢ http://en.wikipedia.org/wiki/Transmission_Control_Protocol‬‬‫‪٢٠٥ http://en.wikipedia.org/wiki/Http‬‬‫‪١٨٦‬‬

‫اﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآورد و ﺳﭙﺲ ﯾﮏ درﺧﻮاﺳﺖ ‪ HTTP‬ﺑﻪ آن ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﺻﻔﺤﻪٔ‬‫ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ را ﺑﺎرﮔﺰاری ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ ﺑﻪ ﻃﻮر ﭘﯿﺶﻓﺮض از ﭘﻮرت ‪ ٨٠‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻧﺸﻮﻧﺪ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮر از ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ )‪ (anonymity‬اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺪ از روی ﭘﯿﺎم ﯾﺎ‬‫ﻣﺸﺎهﺪﻩٔ ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﺷﺒﮑﻪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﯾﺎ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩٔ ﭘﯿﺎم ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻔﺎهﯿﻢ ﭘﺎﯾﻪای اﻣﻨﯿﺖ‬‫اﻣﻨﯿﺖ در ﺷﺒﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ؟‬‫اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺑﺤﺚ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽﭘﺮدازﯾﻢ‪ .‬ﭘﺎﯾﻪٔ هﻤﻪٔ روشهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای اﻣﻦﮐﺮدن ارﺗﺒﺎﻃﺎت وﺟﻮد‬‫دارد‪ ،‬رﻣﺰﻧﮕﺎری ‪ (encryption) ٢٠٦‬اﺳﺖ‪ .‬رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﯾﮏ ﭘﯿﺎم ﺑﻪ ﻓﺮﻣﯽ ﮐﻪ‬‫ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺼﯽ ﻏﯿﺮ از ﮔﯿﺮﻧﺪﻩٔ آن ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫روشهﺎی زﯾﺎدی ﺑﺮای رﻣﺰ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﭘﯿﺎم وﺟﻮد دارﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﺒﻮبﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ‬‫روشهﺎ‪ ،‬رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎﻣﺘﻘﺎرن ‪ ٢٠٧‬اﺳﺖ‪ .‬در اﯾﻦ روشِ رﻣﺰﻧﮕﺎری‪ ،‬هﺮ ﺷﺨﺺ دو ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد دارد‪ ،‬ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ‪ ٢٠٨‬و ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ‪ .٢٠٩‬اﻣﻨﯿﺖ اﯾﻦ روش‬‫ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ دارد ﮐﻪ هﺮ ﺷﺨﺺ از ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮد ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ و آن را در‬‫اﺧﺘﯿﺎر هﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﻧﮕﺬارد‪ .‬ﺑﺮﻋﮑﺲِ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ‪ ،‬ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺨﺼﻮص ارﺳﺎل‬‫ﺑﻪ دﯾﮕﺮان اﺳﺖ‪ ،‬و ﻣﯽﺗﻮان آن را ﺑﺪون ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ هﺮ روش اﻣﻨﯽ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬‫ﻧﮑﺘﻪ‪ :‬اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺤﺘﻮای ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﻣﺸﮑﻠﯽ اﯾﺠﺎد ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻻزم اﺳﺖ‬‫اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺤﺘﻮای ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ را ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻤﺎن‬‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﯿﺪ ﻋﻮض ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﺳﺎس رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎﻣﺘﻔﺎرن ﺑﺮ اﯾﻦ اﺻﻞ اﺳﺘﻮار اﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﯾﮏ‬‫ﺷﺨﺺ رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ او ﻗﺎﺑﻞ رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ .‬روش ﮐﺎر‬‫رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎﻣﺘﻘﺎرن را ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺜﺎل ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽدهﯿﻢ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﺎﻣﺮان ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﻪ‬‫ﺑﻨﻔﺸﻪ ﯾﮏ ﭘﯿﺎم اﻣﻦ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬و ﻧﻤﯽﺧﻮاهﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﻨﻔﺸﻪ از اﯾﻦ ﭘﯿﺎم ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻮد‪.‬‬‫هﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ رﮐﺴﺎﻧﺎ ﻗﺼﺪ دارد اﯾﻦ ﭘﯿﺎم را ﺑﺎ رﺻﺪ ﮐﺮدن ﮐﺎﻧﺎل ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﮐﺎﻣﺮان‬‫و ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺳﺮﻗﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﺷﺮوع‪ ،‬ﮐﺎﻣﺮان )ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﻨﻔﺸﻪ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻼً آن را‬‫ﺣﻀﻮراً از ﺑﻨﻔﺸﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ( ﭘﯿﺎم ﺧﻮد را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﻨﻔﺸﻪ رﻣﺰ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺳﭙﺲ‬‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺎدی‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ رد و ﺑﺪل ﻣﯽﺷﻮد ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻣﺰﻧﺸﺪﻩ‬‫ﯾﺎ ‪ plaintext‬ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ‪ ،‬هﻤﻪٔ اﻃﻼﻋﺎت هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ در ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺳﺮور و‬‫ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ ذﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ روی ﺷﺒﮑﻪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم اﻓﺮادی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی‬‫در ﻣﺴﯿﺮ ارﺳﺎل ﺑﺴﺘﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ )از ﻗﺒﯿﻞ دﯾﮕﺮ ﮐﺎرﺑﺮان ﺷﺒﮑﻪٔ ﻣﺤﻠﯽﺗﺎن‪ ،‬ﺷﺮﮐﺘﯽ ﮐﻪ‬‫ﺳﺮوﯾﺲ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺧﻮد را از آن ﮔﺮﻓﺘﻪاﯾﺪ‪ ،‬ﺳﻮﺋﯿﭻهﺎی ﺷﺒﮑﻪای ﮐﻪ ارﺗﺒﺎط اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ اﯾﺮان‬‫ﺑﺎ ﺧﺎرج از اﯾﺮان را ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮات هﺴﺘﻨﺪ و …‪ (.‬ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ‬‫دﯾﺪن ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺑﺴﺘﻪهﺎی ارﺳﺎﻟﯽ را دارﻧﺪ‪.‬‬‫هﻤﭽﻨﯿﻦ‪ ،‬هﻤﻪٔ اﻓﺮاد ذﮐﺮ ﺷﺪﻩ در ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩٔ ﭘﯿﺎم ﭼﻪ ﮐﺴﯽ‬‫ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬در ﺳﺮآﯾﻨﺪ هﺮ ﺑﺴﺘﻪای ﮐﻪ ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﻣﯽﺷﻮد آدرس ‪ IP‬ﺷﻤﺎ وﺟﻮد دارد‪ ،‬و ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺳﺮوﯾﺲدهﻨﺪﻩٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽﺗﺎن ﮐﺎرﺑﺮی ﮐﻪ در ﺳﺎﻋﺖ ﺧﺎﺻﯽ‬‫از آن آدرس اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻩ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ از ﺳﺮوﯾﺲهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ هﻮﺷﻤﻨﺪ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﺛﺒﺖﻧﺎم ﻧﺪارﻧﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺗﻠﻔﻦ ﺷﻤﺎ در ﺳﯿﺴﺘﻢ آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‬‫ﺿﺒﻂ ﺷﻮد‪ ،‬و از روی ﺷﻤﺎرﻩٔ ﺗﻠﻔﻦ‪ ،‬آدرس و ﺣﺘﯽ ﻧﺎم ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫اﮔﺮ ﭘﺎراﮔﺮافهﺎی ﺑﺎﻻ را ﺑﺎ دﻗﺖ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ دو ﺧﻄﺮ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺷﻤﺎ را‬‫ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺘﻦ ﭘﯿﺎمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ رد و ﺑﺪل ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎهﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬و‬‫دﯾﮕﺮی اﯾﻦ ﮐﻪ از روی آدرس ‪ IP‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ هﻮﯾﺖﺗﺎن ﭘﯽ ﺑﺮد‪ .‬اﯾﻦ دو ﺧﻄﺮ ﺑﻪ دو‬‫ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻨﯿﺎدی اﻣﻨﯿﺖ و ﮔﻤﻨﺎﻣﯽ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪.‬‬‫اﻣﻨﯿﺖ و ﮔﻤﻨﺎﻣﯽ‬‫‪٢٠٦ http://en.wikipedia.org/wiki/Encryption‬‬‫‪٢٠٧ http://en.wikipedia.org/wiki/Public-key_cryptography‬‬‫ﻣﻨﻈﻮر از اﻣﻨﯿﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺎمهﺎﯾﯽ ﮐﻪ روی ﺷﺒﮑﻪ رد و ﺑﺪل ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺼﯽ‬‫ﺑﻪ ﺟﺰ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬و در ﻣﯿﺎن راﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮی ﺗﻐﯿﯿﺮ دادﻩ‬‫‪٢٠٨ http://en.wikipedia.org/wiki/Public_key‬‬‫‪٢٠٩ http://en.wikipedia.org/wiki/Private_key‬‬‫‪١٨٧‬‬

‫ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﮓ ﭼﯿﺴﺖ؟‬‫آن را ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﺑﻪ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ )ﻣﺜﻼً ﺑﺎ ﯾﮏ اﯾﻤﯿﻞ(‪ .‬ﺑﻨﻔﺸﻪ ﭘﺲ از درﯾﺎﻓﺖ ﭘﯿﺎم‪،‬‬‫آن را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮد رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن رﮐﺴﺎﻧﺎ ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن‬‫ﭘﯿﺎم ﺗﻼش ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺳﺮی ﺑﺎﯾﺖ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ‪ ،‬و ﭼﻮن ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﻨﻔﺸﻪ‬‫دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻧﺪارد‪ ،‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺤﺘﻮای ﭘﯿﺎم را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻣﻔﻬﻮم راﯾﺞ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدی ﺧﻮد ﺑﺎ اﯾﻤﻨﯽ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﻧﺪارد وﻟﯽ در آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﺑﺰارهﺎی‬‫ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ ﻣﺘﺪاول اﺳﺖ‪ ،‬ﻋﺒﻮر از ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮای ﺗﻮﺿﯿﺢ اﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم‪،‬‬‫اﺑﺘﺪا ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدِ ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﯽاﻧﺪازﯾﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎل ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﺪ ﺑﻪ ﭘﯿﺎم ﮐﺎﻣﺮان ﭘﺎﺳﺦ دهﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ‬‫ﺧﻮد را ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﮐﺎﻣﺮان )ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ آن را دارد( رﻣﺰ ﻣﯽﮐﻨﺪ و آن را از ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺑﻪ‬‫ﮐﺎﻣﺮان ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺪ‪ .‬ﺑﺎز هﻢ اﮔﺮ رﮐﺴﺎﻧﺎ ﺗﻼش ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن اﯾﻦ ﭘﯿﺎم ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاهﺪ‬‫ﻣﺎﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﮐﺎﻣﺮان را ﻧﺪارد‪ .‬ﮐﺎﻣﺮان ﭘﺲ از درﯾﺎﻓﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻨﻔﺸﻪ‪ ،‬آن را ﺑﺎ‬‫ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮد رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬‫ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﺑﻪ اﻋﻤﺎﻟﯽ از ﻃﺮف ﺷﺮﮐﺖ ﻓﺮاهﻢﮐﻨﻨﺪﻩٔ اﺗﺼﺎل اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‬‫ﮐﻪ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮﺟﻮد در ﺷﺒﮑﻪٔ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ دﺷﻮار ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﻪ ﻧﻮع‬‫ﮐﻠﯽ ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ وﺟﻮد دارد‪:‬‬‫در ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ آدرس‪ ،‬دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ آدرس ﺧﺎص در ﺷﺒﮑﻪ ﻣﺴﺪود‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ آدرس ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﯾﮏ آدرس ‪ ،IP‬ﯾﮏ ﭘﻮرت ‪ TCP‬و ﯾﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از آن‬‫دو ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل‪ ،‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﯾﺖ‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﺴﺪود ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬او ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ آدرس ‪ IP‬آن ﺳﺎﯾﺖ را ﺑﻪ‬‫ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﺴﺪود ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ هﯿﭻ ﭘﻮرﺗﯽ در آن آدرس ‪ IP‬دﺳﺘﺮﺳﯽ‬‫ﻧﺨﻮاهﯿﺪ داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺎل ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺨﻮاهﺪ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﺮوﯾﺴﯽ‬‫ﺧﺎص در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﻣﻌﻤﻮﻻً روی ﭘﻮرت ‪) ٤٤٣‬ﭘﻮرت ﭘﯿﺶﻓﺮض ‪ (HTTPS‬اراﺋﻪ‬‫ﻣﯽﺷﻮد ﻣﺤﺪود ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﭘﻮرت ‪ ٤٤٣‬را ﮐﻼً ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺷﻤﺎ روی اﯾﻦ‬‫ﭘﻮرت ﺑﻪ هﯿﭻ آدرس ‪ IP‬ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﻮﯾﺪ‪.‬‬‫ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ در ﺷﺒﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ؟‬‫ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻨﯿﺎدی دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ اﺳﺖ‪ .‬هﺪف ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن هﻮﯾﺖ ﺷﻤﺎ از ﺷﺨﺺ‬‫ﯾﺎ اﺷﺨﺎص ﺧﺎﺻﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮای درک اﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ‬‫اﻣﮑﺎن ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن هﻮﯾﺖ ﺷﻤﺎ از هﻤﻪ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬در ﺗﻤﺎم روشهﺎی ارﺗﺒﺎط روی‬‫ﺷﺒﮑﻪ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﺎ آن در ارﺗﺒﺎط هﺴﺘﯿﺪ آدرس ﺷﻤﺎ را روی ﺷﺒﮑﻪ‬‫ﻣﯽداﻧﺪ )ﭼﺮا ﮐﻪ اﮔﺮ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ هﯿﭻ ﺑﺴﺘﻪای ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ(‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت‬‫دﯾﮕﺮ‪ ،‬هﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﮔﻢﻧﺎم ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻧﺪاﻧﯿﺪ ﮐﻪ هﺪفﺗﺎن ﮔﻢﻧﺎم ﻣﺎﻧﺪن از ﻧﻈﺮ‬‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ و ﮔﻢﻧﺎﻣﯽﺗﺎن ﺻﺪ در ﺻﺪ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﺎﻧﺪ زﯾﺎد‬‫اﺳﺖ‪.‬‬‫در ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﻠﻤﻪهﺎی ﺧﺎﺻﯽ در‬‫ﻧﺸﺎﻧﯽهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ )‪ (URL‬ﮐﻪ از آن ﺑﺎزدﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﻣﯽﮔﺮدد و در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ آن‬‫ﮐﻠﻤﻪهﺎ را در ﻧﺸﺎﻧﯽ اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ آن ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺴﺪود ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﻧﻮع ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎدﻩ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد هﻨﻮز هﻢ از آن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺴﺘﺮدﻩ‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬‫ﻧﻮع ﺳﻮم ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﺴﺘﻪهﺎ )‪(Deep Packet Inspection‬‬‫ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ ‪ .٢١٠‬در اﯾﻦ روش‪ ،‬ﺗﮏﺗﮏ ﺑﺴﺘﻪهﺎی ارﺳﺎﻟﯽ و درﯾﺎﻓﺘﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن ﺑﺎزدﯾﺪ‬‫ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﻗﺎﻋﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪهﺎی ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ هﺮ ﺑﺴﺘﻪ‬‫ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪﻩ و درﺑﺎرﻩٔ آن ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی در ﻣﻮرد ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﺑﺮ‬‫اﺳﺎس اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮﺟﻮد در ﺳﺮآﯾﻨﺪ و ﻣﺘﻦﺷﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬‫ﻧﮑﺘﻪٔ ﻣﻬﻢ در اﯾﻨﺠﺎ در ﺗﻔﺎوت ﺑﯿﻦ ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ و اﻣﻨﯿﺖ در ﺷﺒﮑﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ دﻗﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ‬‫اﻣﮑﺎن ارﺗﺒﺎط ﮔﻢﻧﺎم وﻟﯽ ﻏﯿﺮ اﯾﻤﻦ وﺟﻮد دارد‪ .‬هﻤﯿﻦﻃﻮر اﻣﮑﺎن ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ‬‫وﻟﯽ ﻏﯿﺮ ﮔﻢﻧﺎم هﻢ وﺟﻮد دارد‪ .‬اﯾﺪﻩآل اﮐﺜﺮ اﻓﺮاد‪ ،‬ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﮔﻢﻧﺎم و اﯾﻤﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬‫هﻤﺰﻣﺎن اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر اﻣﮑﺎنﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ‬‫ﺑﺮﻗﺮاری ﭼﻨﯿﻦ ارﺗﺒﺎﻃﯽ دﺷﻮارﺗﺮ از ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ و ﻏﯿﺮ ﮔﻢﻧﺎم ﯾﺎ ﮔﻢﻧﺎم و ﻏﯿﺮ‬‫اﯾﻤﻦ اﺳﺖ‪.‬‬‫‪٢١٠ http://en.wikipedia.org/wiki/Deep_packet_inspection‬‬‫‪١٨٨‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮای ارﺗﺒﺎط ﺷﻤﺎ ﺑﺎ آن ﺳﺎﯾﺖ ﺗﻮﺳﻂ آن ﺷﺮﮐﺖ ﻗﺎﺑﻞ‬‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً اﻣﮑﺎن ﻓﯿﻠﺘﺮ ﮐﺮدن آن ﻧﯿﺰ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬هﻤﯿﻦ اﻣﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد در ﺑﺮﺧﯽ ﺷﺮاﯾﻂ‪ ،‬دﺳﺖ ﺑﻪ ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ آدرس ﭘﻮرت ‪) ٤٤٣‬ﮐﻪ ﭘﻮرت‬‫ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ‪ HTTPS‬اﺳﺖ( ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬‫ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮرﺳﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﺑﻪ ﻣﺘﻦ ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺤﻠﯿﻞهﺎی‬‫آﻣﺎری‪ ،‬ﺑﺮﺧﯽ از ﺑﺴﺘﻪهﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺴﺘﻪهﺎی ﺣﺎوی اﻃﻼﻋﺎت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ و‬‫از اﻧﺘﻘﺎل آﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ روش ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺳﺨﺖاﻓﺰارهﺎی ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ‬‫دارد‪ ،‬و اﻏﻠﺐ ﮐﻨﺪ ﺷﺪن ﺷﺪﯾﺪ ﺳﺮﻋﺖ اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ را ﺑﻪ هﻤﺮاﻩ دارد )زﯾﺮا ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ هﺮ‬‫ﺑﺴﺘﻪ زﻣﺎن ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﯿﺎز اﺳﺖ(‪.‬‬‫ﯾﮏ ﻧﮑﺘﻪٔ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ‪ TLS‬اﻣﮑﺎن ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ را ﻓﺮاهﻢ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺜﻼً‬‫ﺳﺎﯾﺖ ﻣﻘﺼﺪ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ از ﭼﻪ ﻧﺸﺎﻧﯽای ﺑﻪ آن ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪﻩاﯾﺪ‪.‬‬‫ﭼﮕﻮﻧﻪ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟‬‫روﺷﯽ دﯾﮕﺮی ﺑﺮای ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎﻃﺎت اﯾﻤﻦ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ‪ ٢١٣ SSH‬اﺳﺖ‪ SSH .‬ﯾﮏ‬‫ﮐﺎﻧﺎل ارﺗﺒﺎﻃﯽ رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎﻣﺘﻘﺎرن اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ‬‫ﻣﺤﺘﻮای ارﺗﺒﺎط ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮی ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﺪن ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬هﻤﭽﻨﯿﻦ‬‫ﺑﺎ ‪ SSH‬ﻣﯽﺗﻮان ﯾﮏ ‪ SSH Tunnel‬اﯾﺠﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ در آن ﺳِﺮوِر ‪ SSH‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ‬‫ﭘﺮاﮐﺴﯽ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﻣﮑﺎن ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ هﺮ وبﺳﺎﯾﺘﯽ از آن ﻃﺮﯾﻖ‬‫ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽﺷﻮد‪٢١٤ .‬‬‫در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﭼﻨﺪ روش ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﯽﭘﺮدازﯾﻢ‪ .‬اﺻﻮﻻً روشهﺎی‬‫ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪٔ ارﺳﺎل اﻃﻼﻋﺎت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از‬‫ﻣﺘﺪاولﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ روشهﺎ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ‪ ٢١١ TLS‬اﺳﺖ‪) .‬ﻧﺴﺨﻪهﺎی ﻗﺒﻠﯽ اﯾﻦ اﺳﺘﺎﻧﺪارد از‬‫ﻧﺎم ‪ SSL‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻋﻤﻮﻣﺎً از واژﻩٔ ‪ TLS‬ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮ اﺳﺖ(‪ .‬از اﯾﻦ اﺳﺘﺎﻧﺪارد‬‫در ﺳﺮوﯾﺲهﺎی زﯾﺎدی روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل از ﺳﺎﯾﺖهﺎی‬‫ﻣﺸﺎﺑﻪ ‪ ،TLS‬از ‪ SSH‬هﻢ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺮای ﻋﺒﻮر از ﺳﯿﺴﺘﻢهﺎی ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ‬‫‪ ٢١٢ HTTPS‬ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺳﺎﯾﺖهﺎ اﻃﻼﻋﺎت را روی ﮐﺎﻧﺎل اﯾﻤﻦ ‪TLS‬‬‫ﮐﻠﻤﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮد‪ ،‬وﻟﯽ ‪ SSH‬ﻧﯿﺰ ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ ﺷﻤﺎ را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎﻧﺎل ‪ TLS‬ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ اﻧﺘﻘﺎل اﻃﻼﻋﺎت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ را دارد‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ‬‫‪٢١٥‬‬‫اﺑﺰار دﯾﮕﺮی ﺑﺮای ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط اﯾﻤﻦ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ‪ GPG‬اﺳﺖ‪ GPG .‬ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ‬‫اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﺮای درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ و ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ‪ ،‬ﺑﺮای هﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن‬‫رﻣﺰﮐﺮدن ﻓﺎﯾﻞهﺎ و اﯾﻤﯿﻞهﺎ و اﻓﺰودن اﻣﻀﺎی دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ را ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎﻟﺐ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬هﻤﭽﻨﯿﻦ‪ ،‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ در ﻣﺴﯿﺮ اﻧﺘﻘﺎل اﻃﻼﻋﺎت در ﻣﺤﺘﻮای ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮی اﯾﺠﺎد‬‫‪٢١٦‬‬‫اﺳﺖ ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ اﻣﻀﺎی ﮐﻠﯿﺪ ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب ﺑﻪ آن اﺷﺎرﻩ ﺷﺪ ﮐﺎر راﯾﺠﯽ ﺑﺮای‬‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺗﻮﺳﻂ درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ اﺳﺖ‪ ،‬و درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ‬‫اﻧﺘﻘﺎل اﯾﻤﻦ ﮐﻠﯿﺪهﺎی ﻋﻤﻮﻣﯽِ ‪ GPG‬اﺳﺖ‪.‬‬‫ارﺗﺒﺎط ﺧﺎﺗﻤﻪ دهﺪ‪ .‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﯾﻦ‪ TLS ،‬اﻣﮑﺎن اﯾﻦ را اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦِ در ﺣﺎل‬‫ارﺗﺒﺎط‪ ،‬هﻮﯾﺖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻃﺮف ﻣﻮرد ارﺗﺒﺎﻃﺸﺎن دﻗﯿﻘﺎً‬‫اﺑﺰار ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻔﯿﺪ دﯾﮕﺮی ﮐﻪ ﺑﺮای ﭼﺖ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺘﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از آن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‬‫هﻤﺎن ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ دو ﻃﺮف ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ‬‫‪ ٢١٧ OTR‬اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ‪ OTR‬ﻣﺤﺘﻮای ﭼﺖ ﺷﻤﺎ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ‬‫ﻣﺤﺘﻮای ارﺗﺒﺎط ﺧﻮد اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬‫ﺟﺰ درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮاﻧﺪن آن را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و هﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﻤﺎ را ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬‫اﺳﺘﺎﻧﺪارد ‪ TLS‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﮐﺎﻧﺎل ارﺗﺒﺎﻃﯽ اﯾﻤﻦ‪ ،‬ﺑﺮای ﻋﺒﻮر از‬‫ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﭼﺖ هﺴﺘﯿﺪ واﻗﻌﺎً هﻤﺎن ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓهﺎی ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل اﮔﺮ ﺷﺮﮐﺖ‬‫‪٢١٣ http://en.wikipedia.org/wiki/Secure_Shell‬‬‫ﻓﺮاهﻢﮐﻨﻨﺪﻩٔ ﺧﺪﻣﺎت اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺷﻤﺎ واژﻩٔ ‪ green‬را در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﯽهﺎی اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻓﯿﻠﺘﺮ‬‫‪٢١٤ http://polishlinux.org/apps/ssh-tunneling-to-bypass-corporate-firewalls/‬‬‫ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪﻩاﯾﺪ از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ‪HTTPS‬‬‫‪٢١٥ http://www.gnupg.org/‬‬‫‪٢١١ http://en.wikipedia.org/wiki/Transport_Layer_Security‬‬‫‪٢١٦ http://en.wikipedia.org/wiki/Key_signing_party‬‬‫‪٢١٢ http://en.wikipedia.org/wiki/Https‬‬‫‪٢١٧ http://www.cypherpunks.ca/otr‬‬‫‪١٨٩‬‬

‫ﭼﮕﻮﻧﻪ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ارﺗﺒﺎط ﮔﻢﻧﺎم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟‬‫ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت آن ﺣﺴﺎس اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﺑﺘﺪا آن ﻓﺎﯾﻞ را ﺑﺎ ﻧﺮماﻓﺰاری ﻣﺎﻧﻨﺪ ‪GPG‬‬‫رﻣﺰ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬و ﺳﭙﺲ ﻓﺎﯾﻞ رﻣﺰ ﺷﺪﻩ را ﺑﺎ ‪ Tor‬ارﺳﺎل ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت وﻗﺘﯽ ﮔﺮﻩ آﺧﺮ‬‫ﺑﺴﺘﻪهﺎی ﺷﻤﺎ را رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﺘﻮای رﻣﺰﻧﺸﺪﻩٔ ﻓﺎﯾﻞ را ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ و ﻗﺎدر ﺑﻪ‬‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻣﺤﺘﻮای رﻣﺰﺷﺪﻩٔ ﻓﺎﯾﻞ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺣﺎل ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﯽرﺳﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ‬‫ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮای اﻃﻤﯿﻨﺎن از ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ‪ ٢١٨ Tor‬اﺳﺖ‪ .‬اﺑﺘﺪا ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ‪ Tor‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﺎر‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖ ‪ google.com‬ﻣﺘﺼﻞ ﺷﻮﯾﺪ‪ .‬هﻤﺎنﻃﻮر‬‫ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﻦ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻌﺪادی ﺑﺴﺘﻪ رد و‬‫ﺑﺪل ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬و آدرس ﺷﻤﺎ و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ در ﺳﺮآﯾﻨﺪ هﺮ ﺑﺴﺘﻪ وﺟﻮد دارد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت‬‫دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮑﯽ از ﺑﺴﺘﻪهﺎی ارﺳﺎﻟﯽ ﺷﻤﺎ‪ ،‬آدرس ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻗﺎﺑﻞ‬‫ﮐﺸﻒ اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﺮای ﺗﺒﺎدل اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت از ‪ Tor‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪهﺎی ارﺳﺎﻟﯽ و‬‫درﯾﺎﻓﺘﯽ ﺷﻤﺎ از ﺗﻌﺪادی ﮔﺮﻩ )‪ (node‬ﻋﺒﻮر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و هﺮ ﮔﺮﻩ ﻗﺒﻞ از ارﺳﺎل ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﻩ‬‫ﺑﻌﺪی‪ ،‬آن را ﯾﮏ ﺑﺎر رﻣﺰ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﭘﺲ از رﻣﺰﻧﮕﺎری ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ‪ ،‬ﺑﺎ‬‫ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدن ﺑﻪ هﺮ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ آدرس ﮔﺮﻩ ﻣﺒﺪاٰ و ﻣﻘﺼﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎهﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬و آدرس ﺷﻤﺎ‬‫و ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ‪ google.com‬رﻣﺰ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ‪ ،‬ﮔﺮﻩای‬‫ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﮔﺮﻩٔ آﺧﺮ )‪ (exit node‬ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺑﺴﺘﻪ را رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻣﯽﮐﻨﺪ‪،‬‬‫و آن را ﺑﻪ آدرس ﻣﺒﺪأ ﺧﻮد و آدرس ﻣﻘﺼﺪ ﮔﻮﮔﻞ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ‪ ،‬آدرس ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان آدرس ﻣﺒﺪاٰ ﺗﻨﻬﺎ در ﻣﺴﯿﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﮔﺮﻩٔ اول ﻗﺎﺑﻞ‬‫ﻣﺸﺎهﺪﻩ اﺳﺖ و ﭘﺲ از آن هﯿﭻﮐﺲ )ﺣﺘﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻣﻘﺼﺪ( ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ آن ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺑﺮﺧﯽ اﻓﺮاد از ‪ Tor‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان روﺷﯽ ﺑﺮای ﻋﺒﻮر از ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬در ﻧﮕﺎﻩ‬‫اول ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اﯾﺪﻩٔ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ زﯾﺮا ‪ Tor‬ﺑﺴﺘﻪهﺎ را ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮای رﻣﺰﺷﺪﻩ‬‫ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﯿﻠﺘﺮهﺎی ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﮐﻠﻤﻪ روی آن ﺑﺴﺘﻪهﺎ ﮐﺎر ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﮐﺮد‪،‬‬‫و ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ رﻣﺰ ﺷﺪن آدرس ﻣﻘﺼﺪ‪ ،‬ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ آدرس هﻢ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻣﺴﺪود‬‫ﮐﺮدن ارﺗﺒﺎط ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮای ﺷﺮح‬‫ﺧﻄﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ دوﻟﺖ ﯾﺎ هﺮ ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت اﻃﻼﻋﺎت ﺗﺒﺎدل ﺷﺪﻩ‬‫ﺗﻮﺳﻂ ﺷﻤﺎ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﻮد اﻗﺪام ﺑﻪ راﻩاﻧﺪازی ﺗﻌﺪادی ﮔﺮﻩ ‪ Tor‬ﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﺴﺘﻪهﺎﯾﯽ‬‫ﮐﻪ از ﺷﻤﺎ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ را از ﻃﺮﯾﻖ ﮔﺮﻩهﺎی ‪ Tor‬ﺧﻮد ارﺳﺎل ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ روش‪ ،‬آن‬‫ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﮔﺮﻩٔ آﺧﺮ را ﺧﻮد ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ‪ ،‬و از اﯾﻦ راﻩ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮای رﻣﺰﻧﺸﺪﻩٔ ﭘﯿﺎم ﺷﻤﺎ‬‫دﺳﺘﺮﺳﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ از ‪ Tor‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان روﺷﯽ ﺑﺮای ﻋﺒﻮر از‬‫ﻓﯿﻠﺘﺮﯾﻨﮓ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ از ﮔﺮﻩهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ‬‫راﻩ ﺧﻮب ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﭼﻨﯿﻦ ﮔﺮﻩهﺎﯾﯽ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ از دوﺳﺘﺎن و آﺷﻨﺎﯾﺎن ﺧﻮد در‬‫ﺧﺎرج از اﯾﺮان درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪادی ﮔﺮﻩ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﯿﺪ )ﮐﻪ ﮐﺎر ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺳﺎدﻩای اﺳﺖ‪،‬‬‫و ﺑﺎ اﺟﺮای ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺷﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد ‪ (٢١٩‬و از آن ﮔﺮﻩهﺎ ﺑﺮای اﺗﺼﺎل ﺑﻪ‬‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻧﮑﺘﻪٔ ﻣﻬﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﻩ آﺧﺮ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺑﺴﺘﻪٔ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ رﻣﺰﮔﺸﺎﯾﯽ‬‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﻪ درﺳﺘﯽ ﺑﻪ آدرس ﻣﻘﺼﺪ ارﺳﺎل ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‪ ،‬ﮔﺮﻩ آﺧﺮ ﻣﺤﺘﻮای‬‫رﻣﺰﻧﺸﺪﻩٔ ﭘﯿﺎم آﺧﺮ را ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ‪ .‬هﻤﭽﻨﯿﻦ‪ ،‬ﭘﺲ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﺘﻪٔ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﺮﻩ اول‬‫ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺪام ﮔﺮﻩهﺎ در ارﺳﺎل ﺑﺴﺘﻪٔ ﺷﻤﺎ‬‫ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ‪ Tor‬ﺑﺎ وﺟﻮد آن ﮐﻪ ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ را‬‫ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺤﺘﻮای ﺑﺴﺘﻪٔ ﺷﻤﺎ را در اﮐﺜﺮ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ارﺳﺎل ﻣﯽﮐﻨﺪ‪،‬‬‫ﭘﺮوﺗﮑﻠﯽ اﯾﻤﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬زﯾﺮا ﮔﺮﻩ آﺧﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮای ﺑﺴﺘﻪٔ ﺷﻤﺎ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﮐﺎﻣﻞ دارد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ‬‫از اﻓﺮاد‪ ،‬ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ ﻓﺮاهﻢﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ‪ Tor‬را ﺑﺎ اﻣﻨﯿﺖ اﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ‬‫ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ در ﻋﯿﻦ ﮔﻢﻧﺎﻣﯽ اﯾﻤﻦ هﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﺑﺴﺘﻪٔ ﺧﻮد‬‫را ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ از ﻃﺮﯾﻖ ‪ Tor‬ارﺳﺎل ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼً اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ ﻓﺎﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ‬‫اﯾﻤﻦ ﺳﺎزی اﻃﻼﻋﺎت ذﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ روی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬‫ﺧﻮدﺗﺎن‬‫اﮔﺮ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺴﯿﺎر ﺣﺴﺎﺳﯽ دارﯾﺪ و ﻧﮕﺮان هﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ در ﺻﻮرت دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﺨﺼﯽ‬‫ﺑﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮﺗﺎن آن اﻃﻼﻋﺎت اﻓﺸﺎ ﺷﻮد‪ ،‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ آن ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﺮماﻓﺰار ‪GPG‬‬‫‪٢١٩ https://www.torproject.org/docs/tor-doc-relay.html.en‬‬‫‪٢١٨ http://en.wikipedia.org/wiki/Tor_%28anonymity_network%29‬‬‫‪١٩٠‬‬

‫آﻧﻬﺎ را رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﺮماﻓﺰارهﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ‪ ٢٢٠ TrueCrypt‬ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﯾﮏ‬‫دﯾﺴﮏ‪ ،‬ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﻓِﻠَﺶ‪ ،‬ﯾﺎ ﯾﮏ ﭘﺎرﺗﯿﺸﻦ از ﯾﮏ دﯾﺴﮏ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ رﻣﺰﻧﮕﺎری ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫‪ TrueCrypt‬از اﻟﮕﻮرﯾﺘﻢهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮی )ﺑﺎ اﺳﺘﺎﻧﺪارد رﻣﺰﻧﮕﺎری اﺳﻨﺎد ﻧﻈﺎﻣﯽ‬‫آﻣﺮﯾﮑﺎ( ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻣﮑﺎﻧﺎت ذﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﮑﺎن اﯾﺠﺎد دراﯾﻮهﺎی‬‫رﻣﺰﮔﺰاریﺷﺪﻩ و ﻣﺨﻔﯽ )و ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢﻋﺎﻣﻞ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺨﻔﯽ( را‬‫ﻧﯿﺰ ﻣﯽدهﺪ‪.‬‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ هﻤﯿﺸﻪ از ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی ﺿﺪ وﯾﺮوس اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬و از ﺑﻪهﻨﮕﺎمﺑﻮدن‬‫اﻃﻼﻋﺎت وﯾﺮوس در آن ﻧﺮماﻓﺰارهﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﯾﺪ‪.‬‬‫هﯿﭻﮔﺎﻩ ﭘﯿﻮﺳﺖهﺎی اﯾﻤﯿﻞ از ﻃﺮف اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﯿﺪ را ﺑﺎز ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺣﺘﯽاﻻﻣﮑﺎن ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ اﺻﻮﻻً از ﺑﺎزﮐﺮدن ﭘﯿﻮﺳﺖهﺎی اﯾﻤﯿﻞ ﺣﺘﯽ از ﻃﺮف اﺷﺨﺎﺻﯽ‬‫ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﺪ هﻢ ﺧﻮدداری ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻣﮕﺮ آن ﮐﻪ ﭘﯿﻮﺳﺖهﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬‫دﯾﺠﯿﺘﺎﻟﯽ اﻣﻀﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩٔ اﯾﻤﯿﻞ واﻗﻌﺎً هﻤﺎن ﺷﺨﺼﯽ‬‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺗﻮﺻﯿﻪهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ‬‫ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻤﯿﻠﯽ ﺑﺪون اﻣﻀﺎٰ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮدن‬‫از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ واﻗﻌﯽ اﯾﻤﯿﻞ هﻤﺎن ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ اﻧﺘﻈﺎر دارﯾﺪ ﮐﺎر ﺑﺴﯿﺎر‬‫دﺷﻮاری اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت اﯾﻤﯿﻠﻬﺎی ﺑﺪون اﻣﻀﺎی ‪ GPG‬هﻤﻮارﻩ ﺑﺎ دﯾﺪﻩ ﺷﮏ‬‫ﺑﻨﮕﺮﯾﺪ و در ﺑﺎز ﮐﺮدن ﻟﯿﻨﮏهﺎی ارﺳﺎﻟﯽ ﻣﺤﺘﺎط ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺗﻌﺪادی ﺗﺮﻓﻨﺪ ﺳﺎدﻩ ﻣﻄﺮح ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ در ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ هﻮﯾﺖ‬‫و ارﺗﺒﺎﻃﺎتﺗﺎن در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪:‬‬‫ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن‪ ،‬در هﻨﮕﺎم اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺳﺮوﯾﺲهﺎی ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ وب‪ ،‬در ﺻﻮرت وﺟﻮد‬‫ﺳﺮوﯾﺲ ﻣﺸﺎﺑﻪ روی ‪ HTTPS‬از اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ )ﻣﺜﻼً ﺟﯽﻣﯿﻞ از ‪HTTPS‬‬‫ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ(‪ .‬ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ آدرﺳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ‪ http://google.com/‬را‬‫ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺎ ﻣﻌﺎدل ‪ HTTPS‬آن‪.https://google.com/ :‬‬‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﻤﻠﻪهﺎی ‪ Phishing‬ﮐﻪ در آن ﯾﮏ وبﺳﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺗﻘﻠﯿﺪ از ﻇﺎهﺮ وبﺳﺎﯾﺖ‬‫دﯾﮕﺮی ﮐﻪ آن را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﺪ ﺳﻌﯽ در ﺳﺮﻗﺖ اﻃﻼﻋﺎت ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ هﻮﺷﯿﺎر‬‫ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬هﺸﺪارهﺎی ﻣﺮورﮔﺮ وب ﺧﻮد را در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺟﺪی ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬وارد ﮐﺮدن ﻧﺸﺎﻧﯽ‬‫ﺳﺎﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاهﯿﺪ از آن ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی ﮐﻠﯿﮏ ﺑﺮ روی ﻟﯿﻨﮏهﺎ‬‫ﯾﮏ روش ﺧﻮب ﺑﺮای ﭘﯿﺶﮔﯿﺮی از ﺣﻤﻼت ‪ Phishing‬اﺳﺖ‪.‬‬‫در هﻨﮕﺎم ﮐﺎر ﺑﺎ ﺳﺮوﯾﺲهﺎی ‪ ،HTTPS‬ﭘﯿﺎمهﺎی ﺧﻄﺎ را ﺟﺪی ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﯿﺎمهﺎ‬‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻧﺸﺎندهﻨﺪﻩٔ آن ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ وبﺳﺎﯾﺖ ﻣﻘﺼﺪ ﺷﻤﺎ هﻤﺎن وبﺳﺎﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬‫ﺑﻪ ﺑﺎزدﯾﺪ آن را داﺷﺘﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮرد اﻣﻨﯿﺖ در ﺷﺒﮑﻪ ﮐﺴﺐ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ را در اﺧﺘﯿﺎر دوﺳﺘﺎن و آﺷﻨﺎﯾﺎن‬‫ﺧﻮد هﻢ ﻗﺮار دهﯿﺪ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً اﮔﺮ ﻣﻬﺎرت آﻧﻬﺎ در اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ زﯾﺎد ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از روشهﺎی رﻣﺰﻧﮕﺎری ﻧﺎﻣﺘﻘﺎرن اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬از اﻣﻨﯿﺖ ﮐﻠﯿﺪ‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺧﻮد اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺴﺎس ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ روی دﯾﺴﮏ ﻧﮕﻪ دارﯾﺪ‪ ،‬و هﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ‬‫ﺻﻮرت رﻣﺰ ﺷﺪﻩ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ارﺳﺎل ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮای ﭼﺖ ﮐﺮدن ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺘﺎن ﺑﻪ ﺻﻮرت اﯾﻤﻦ‪ ،‬از ﻧﺮماﻓﺰار ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از راهﻨﻤﺎی ‪OTR‬‬‫ﭘﯿﺶ از اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی »ﻓﯿﻠﺘﺮ ﺷﮑﻦ«‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در ﻣﻮرد ﺳﺎزﻧﺪﻩٔ‬‫آن ﮐﺴﺐ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﺎزﻧﺪﻩٔ آن ﺷﺨﺺ ﯾﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻏﯿﺮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪٢٢١ .‬‬‫ﺑﺮای رد و ﺑﺪل ﮐﺮدن اﯾﻤﯿﻞهﺎی رﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ‪ ،GPG‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ از اﻓﺰودﻧﯽ‬‫‪ Enigmail‬ﺑﺮای ‪ Thunderbird‬اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ ‪.٢٢٢‬‬‫در ﺑﻪهﻨﮕﺎم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻧﺮماﻓﺰارهﺎی ﺧﻮد ﮐﻮﺷﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻧﺴﺨﻪهﺎی ﺟﺪﯾﺪﺗﺮ‬‫ﻧﺮماﻓﺰارهﺎ ﻣﺸﮑﻼت اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻧﺴﺨﻪهﺎی ﻗﺒﻠﯽ را رﻓﻊ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از ﻧﺴﺨﻪهﺎی‬‫ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬در ﻣﻌﺮض ﺗﻬﺪﯾﺪهﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺧﻮاهﯿﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫در اﻧﺘﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ راهﻨﻤﺎ ﺻﺮﻓ ًﺎ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮاردی‬‫‪٢٢١ http://www.cypherpunks.ca/otr/win-install/otr-setup.html‬‬‫‪٢٢٢ http://enigmail.mozdev.org/documentation/quickstart.php‬‬‫‪٢٢٠ http://www.truecrypt.org/‬‬‫‪١٩١‬‬

‫در ﺧﺼﻮص اﻣﻨﯿﺖ ﺷﺒﮑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ ﮐﻪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدﻩٔ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ اﻓﺮاد ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌ ٔﻪ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ روی اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ داﻧﺶ ﺧﻮد را در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﮔﺴﺘﺮش دهﯿﺪ و ﺧﻮد و آﺷﻨﺎﯾﺎن ﺧﻮد‬‫را در اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﺷﺒﮑﻪ اﯾﻤﻦﺗﺮ ﻧﮕﻪ دارﯾﺪ‪.‬‬‫‪١٩٢‬‬

Creative Commons
Creative Commons Legal CodeBY EXERCISING ANY RIGHTS TO THE WORK PROVIDED HERE, YOU ACCEPT AND AGREE TO BE BOUND
BY THE TERMS OF THIS LICENSE. TO THE EXTENT THISLICENSE MAY BE CONSIDERED TO BE A CONTRACT,THE LICENSOR GRANTS YOU THE RIGHTS CONTAINEDHERE IN CONSIDERATION OF YOUR ACCEPTANCE OF
SUCH TERMS AND CONDITIONS.

Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported
CREATIVE COMMONS CORPORATION IS NOT A LAW
FIRM AND DOES NOT PROVIDE LEGAL SERVICES. DISTRIBUTION OF THIS LICENSE DOES NOT CREATE ANATTORNEY-CLIENT RELATIONSHIP. CREATIVE COMMONS PROVIDES THIS INFORMATION ON AN “AS-IS”
BASIS. CREATIVE COMMONS MAKES NO WARRANTIESREGARDING THE INFORMATION PROVIDED, AND DISCLAIMS LIABILITY FOR DAMAGES RESULTING FROMITS USE.

Deﬁnitions
1. “Adaptation” means a work based upon the Work, or upon
the Work and other pre-existing works, such as a translation,
adaptation, derivative work, arrangement of music or otheralterations of a literary or artistic work, or phonogram or
performance and includes cinematographic adaptations or
any other form in which the Work may be recast, transformed, or adapted including in any form recognizably derived from the original, except that a work that constitutes
a Collection will not be considered an Adaptation for the
purpose of this License. For the avoidance of doubt, where
the Work is a musical work, performance or phonogram, thesynchronization of the Work in timed-relation with a moving

LicenseTHE WORK (AS DEFINED BELOW) IS PROVIDED UNDER THE TERMS OF THIS CREATIVE COMMONS PUBLIC
LICENSE (“CCPL” OR “LICENSE”). THE WORK IS PROTECTED BY COPYRIGHT AND/OR OTHER APPLICABLE
LAW. ANY USE OF THE WORK OTHER THAN AS AUTHORIZED UNDER THIS LICENSE OR COPYRIGHT LAW ISPROHIBITED.

١٩٣image (“synching”) will be considered an Adaptation for the
purpose of this License.

formance the actors, singers, musicians, dancers, and otherpersons who act, sing, deliver, declaim, play in, interpret orotherwise perform literary or artistic works or expressions offolklore; (ii) in the case of a phonogram the producer being
the person or legal entity who ﬁrst ﬁxes the sounds of a performance or other sounds; and, (iii) in the case of broadcasts,
the organization that transmits the broadcast.

2. “Collection” means a collection of literary or artistic works,
such as encyclopedias and anthologies, or performances,phonograms or broadcasts, or other works or subject matterother than works listed in Section 1(g) below, which, by reason of the selection and arrangement of their contents, constitute intellectual creations, in which the Work is included
in its entirety in unmodiﬁed form along with one or moreother contributions, each constituting separate and independent works in themselves, which together are assembled intoa collective whole. A work that constitutes a Collection will
not be considered an Adaptation (as deﬁned above) for the
purposes of this License.

7. “Work” means the literary and/or artistic work oﬀered under the terms of this License including without limitation
any production in the literary, scientiﬁc and artistic domain,whatever may be the mode or form of its expression including digital form, such as a book, pamphlet and other writing; a lecture, address, sermon or other work of the same nature; a dramatic or dramatico-musical work; a choreographic
work or entertainment in dumb show; a musical composition
with or without words; a cinematographic work to which
are assimilated works expressed by a process analogous tocinematography; a work of drawing, painting, architecture,
sculpture, engraving or lithography; a photographic work towhich are assimilated works expressed by a process analogous to photography; a work of applied art; an illustration,
map, plan, sketch or three-dimensional work relative to geography, topography, architecture or science; a performance; abroadcast; a phonogram; a compilation of data to the extent
it is protected as a copyrightable work; or a work performed
by a variety or circus performer to the extent it is not otherwise considered a literary or artistic work.

3. “Distribute” means to make available to the public theoriginal and copies of the Work or Adaptation, as appropriate, through sale or other transfer of ownership.
4. “License Elements” means the following high-level license
attributes as selected by Licensor and indicated in the titleof this License: Attribution, Noncommercial, ShareAlike.
5. “Licensor” means the individual, individuals, entity or entities that oﬀer(s) the Work under the terms of this License.
6. “Original Author” means, in the case of a literary or artistic work, the individual, individuals, entity or entities whocreated the Work or if no individual or entity can be identiﬁed, the publisher; and in addition (i) in the case of a per-8. “You” means an individual or entity exercising rights under١٩٤License Grant

this License who has not previously violated the terms ofthis License with respect to the Work, or who has received
express permission from the Licensor to exercise rights under
this License despite a previous violation.

Subject to the terms and conditions of this License, Licensor
hereby grants You a worldwide, royalty-free, non-exclusive, perpetual (for the duration of the applicable copyright) license to
exercise the rights in the Work as stated below:

9. “Publicly Perform” means to perform public recitationsof the Work and to communicate to the public those public recitations, by any means or process, including by wireor wireless means or public digital performances; to makeavailable to the public Works in such a way that membersof the public may access these Works from a place and at aplace individually chosen by them; to perform the Work to
the public by any means or process and the communication
to the public of the performances of the Work, including by
public digital performance; to broadcast and rebroadcast theWork by any means including signs, sounds or images.

1. to Reproduce the Work, to incorporate the Work into one
or more Collections, and to Reproduce the Work as incorporated in the Collections;
2. to create and Reproduce Adaptations provided that any such
Adaptation, including any translation in any medium, takes
reasonable steps to clearly label, demarcate or otherwise
identify that changes were made to the original Work. For
example, a translation could be marked “The original work
was translated from English to Spanish,” or a modiﬁcation
could indicate “The original work has been modiﬁed.”;10. “Reproduce” means to make copies of the Work by anymeans including without limitation by sound or visual
recordings and the right of ﬁxation and reproducing ﬁxationsof the Work, including storage of a protected performance orphonogram in digital form or other electronic medium.

3. to Distribute and Publicly Perform the Work including as
incorporated in Collections; and,4. to Distribute and Publicly Perform Adaptations.
The above rights may be exercised in all media and formats
whether now known or hereafter devised. The above rights include the right to make such modiﬁcations as are technically necessary to exercise the rights in other media and formats. Subject
to Section 8(f), all rights not expressly granted by Licensor are
hereby reserved, including but not limited to the rights describedin Section 4(e).

Fair Dealing Rights
Nothing in this License is intended to reduce, limit, or restrict
any uses free from copyright or rights arising from limitations or
exceptions that are provided for in connection with the copyrightprotection under copyright law or other applicable laws.

١٩٥Restrictions

4(d), as requested.
2. You may Distribute or Publicly Perform an Adaptation only
under: (i) the terms of this License; (ii) a later version ofthis License with the same License Elements as this License;(iii) a Creative Commons jurisdiction license (either this ora later license version) that contains the same License Elements as this License (e.g., Attribution-NonCommercialShareAlike 3.0 US) (“Applicable License”). You must include a copy of, or the URI, for Applicable License with every
copy of each Adaptation You Distribute or Publicly Perform.
You may not oﬀer or impose any terms on the Adaptationthat restrict the terms of the Applicable License or the ability of the recipient of the Adaptation to exercise the rights
granted to that recipient under the terms of the Applicable
License. You must keep intact all notices that refer to theApplicable License and to the disclaimer of warranties withevery copy of the Work as included in the Adaptation You
Distribute or Publicly Perform. When You Distribute or
Publicly Perform the Adaptation, You may not impose any
eﬀective technological measures on the Adaptation that restrict the ability of a recipient of the Adaptation from You to
exercise the rights granted to that recipient under the termsof the Applicable License. This Section 4(b) applies to the
Adaptation as incorporated in a Collection, but this does not
require the Collection apart from the Adaptation itself to bemade subject to the terms of the Applicable License.

The license granted in Section 3 above is expressly made subject
to and limited by the following restrictions:
1. You may Distribute or Publicly Perform the Work only under the terms of this License. You must include a copy of, or
the Uniform Resource Identiﬁer (URI) for, this License withevery copy of the Work You Distribute or Publicly Perform.
You may not oﬀer or impose any terms on the Work that restrict the terms of this License or the ability of the recipientof the Work to exercise the rights granted to that recipient
under the terms of the License. You may not sublicense theWork. You must keep intact all notices that refer to thisLicense and to the disclaimer of warranties with every copyof the Work You Distribute or Publicly Perform. When You
Distribute or Publicly Perform the Work, You may not impose any eﬀective technological measures on the Work that
restrict the ability of a recipient of the Work from You to
exercise the rights granted to that recipient under the termsof the License. This Section 4(a) applies to the Work as
incorporated in a Collection, but this does not require theCollection apart from the Work itself to be made subject tothe terms of this License. If You create a Collection, upon
notice from any Licensor You must, to the extent practicable,
remove from the Collection any credit as required by Section
4(d), as requested. If You create an Adaptation, upon noticefrom any Licensor You must, to the extent practicable, remove from the Adaptation any credit as required by Section

3. You may not exercise any of the rights granted to You in
Section 3 above in any manner that is primarily intended for١٩٦or directed toward commercial advantage or private monetary compensation. The exchange of the Work for othercopyrighted works by means of digital ﬁle-sharing or otherwise shall not be considered to be intended for or directed
toward commercial advantage or private monetary compensation, provided there is no payment of any monetary compensation in con-nection with the exchange of copyrighted
works.

reasonable manner; provided, however, that in the case ofa Adaptation or Collection, at a minimum such credit willappear, if a credit for all contributing authors of the Adaptation or Collection appears, then as part of these credits andin a manner at least as prominent as the credits for the othercontributing authors. For the avoidance of doubt, You may
only use the credit required by this Section for the purpose of
attribution in the manner set out above and, by exercisingYour rights under this License, You may not implicitly or
explicitly assert or imply any connection with, sponsorshipor endorsement by the Original Author, Licensor and/or Attribution Parties, as appropriate, of You or Your use of theWork, without the separate, express prior written permissionof the Original Author, Licensor and/or Attribution Parties.

4. If You Distribute, or Publicly Perform the Work or any
Adaptations or Collections, You must, unless a request has
been made pursuant to Section 4(a), keep intact all copyrightnotices for the Work and provide, reasonable to the medium
or means You are utilizing: (i) the name of the Original Author (or pseudonym, if applicable) if supplied, and/or if theOriginal Author and/or Licensor designate another party or
parties (e.g., a sponsor institute, publishing entity, journal)
for attribution (“Attribution Parties”) in Licensor’s copyright notice, terms of service or by other reasonable means,the name of such party or parties; (ii) the title of the Work if
supplied; (iii) to the extent reasonably practicable, the URI,
if any, that Licensor speciﬁes to be associated with the Work,
unless such URI does not refer to the copyright notice or licensing information for the Work; and, (iv) consistent with
Section 3(b), in the case of an Adaptation, a credit identifying the use of the Work in the Adaptation (e.g., “Frenchtranslation of the Work by Original Author,” or “Screenplay
based on original Work by Original Author”). The credit
required by this Section 4(d) may be implemented in any

5. For the avoidance of doubt:(a) Non-waivable Compulsory License Schemes. In
those jurisdictions in which the right to collect royalties
through any statutory or compulsory licensing scheme
cannot be waived, the Licensor reserves the exclusive
right to collect such royalties for any exercise by You of
the rights granted under this License;(b) Waivable Compulsory License Schemes. In thosejurisdictions in which the right to collect royalties
through any statutory or compulsory licensing scheme
can be waived, the Licensor reserves the exclusive rightto collect such royalties for any exercise by You of therights granted under this License if Your exercise of such١٩٧rights is for a purpose or use which is otherwise thannoncommercial as permitted under Section 4(c) andotherwise waives the right to collect royalties throughany statutory or compulsory licensing scheme; and,otherwise.

Representations, Warranties and Disclaimer(c) Voluntary License Schemes. The Licensor reserves
the right to collect royalties, whether individually or, inthe event that the Licensor is a member of a collecting
society that administers voluntary licensing schemes,
via that society, from any exercise by You of the rights
granted under this License that is for a purpose or use
which is otherwise than noncommercial as permitted
under Section 4(c).

UNLESS OTHERWISE MUTUALLY AGREED TO BY THE
PARTIES IN WRITING AND TO THE FULLEST EXTENT PERMITTED BY APPLICABLE LAW, LICENSOR
OFFERS THE WORK AS-IS AND MAKES NO REPRESENTATIONS OR WARRANTIES OF ANY KIND CONCERNING THE WORK, EXPRESS, IMPLIED, STATUTORYOR OTHERWISE, INCLUDING, WITHOUT LIMITATION,WARRANTIES OF TITLE, MERCHANTABILITY, FITNESSFOR A PARTICULAR PURPOSE, NONINFRINGEMENT,OR THE ABSENCE OF LATENT OR OTHER DEFECTS, ACCURACY, OR THE PRESENCE OF ABSENCE OF ERRORS,WHETHER OR NOT DISCOVERABLE. SOME JURISDICTIONS DO NOT ALLOW THE EXCLUSION OF IMPLIEDWARRANTIES, SO THIS EXCLUSION MAY NOT APPLY TO
YOU.

6. Except as otherwise agreed in writing by the Licensor or as
may be otherwise permitted by applicable law, if You Reproduce, Distribute or Publicly Perform the Work either byitself or as part of any Adaptations or Collections, You must
not distort, mutilate, modify or take other derogatory action
in relation to the Work which would be prejudicial to theOriginal Author’s honor or reputation. Licensor agrees thatin those jurisdictions (e.g. Japan), in which any exercise of
the right granted in Section 3(b) of this License (the right tomake Adaptations) would be deemed to be a distortion, mutilation, modiﬁcation or other derogatory action prejudicial
to the Original Author’s honor and reputation, the Licensor will waive or not assert, as appropriate, this Section, tothe fullest extent permitted by the applicable national law,
to enable You to reasonably exercise Your right under Section 3(b) of this License (right to make Adaptations) but not

Limitation on Liability
EXCEPT TO THE EXTENT REQUIRED BY APPLICABLE
LAW, IN NO EVENT WILL LICENSOR BE LIABLE TO
YOU ON ANY LEGAL THEORY FOR ANY SPECIAL, INCIDENTAL, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR EXEMPLARY١٩٨Miscellaneous

DAMAGES ARISING OUT OF THIS LICENSE OR THE USE
OF THE WORK, EVEN IF LICENSOR HAS BEEN ADVISEDOF THE POSSIBILITY OF SUCH DAMAGES.

3. Each time You Distribute or Publicly Perform the Work or
a Collection, the Licensor oﬀers to the recipient a license to
the Work on the same terms and conditions as the license
granted to You under this License.

Termination

4. Each time You Distribute or Publicly Perform an Adaptation, Licensor oﬀers to the recipient a license to the original Work on the same terms and conditions as the license
granted to You under this License.

1. This License and the rights granted hereunder will terminate
automatically upon any breach by You of the terms of thisLicense. Individuals or entities who have received Adaptations or Collections from You under this License, however,will not have their licenses terminated provided such individuals or entities remain in full compliance with those licenses.
Sections 1, 2, 5, 6, 7, and 8 will survive any termination ofthis License.

5. If any provision of this License is invalid or unenforceable
under applicable law, it shall not aﬀect the validity or enforceability of the remainder of the terms of this License, andwithout further action by the parties to this agreement, suchprovision shall be reformed to the minimum extent necessary
to make such provision valid and enforceable.
6. No term or provision of this License shall be deemed waived
and no breach consented to unless such waiver or consent
shall be in writing and signed by the party to be charged
with such waiver or consent.

2. Subject to the above terms and conditions, the license
granted here is perpetual (for the duration of the applicable copyright in the Work). Notwithstanding the above, Licensor reserves the right to release the Work under diﬀerent
license terms or to stop distributing the Work at any time;
provided, however that any such election will not serve towithdraw this License (or any other license that has been, oris required to be, granted under the terms of this License),
and this License will continue in full force and eﬀect unlessterminated as stated above.

7. This License constitutes the entire agreement between theparties with respect to the Work licensed here. There are
no understandings, agreements or representations with respect to the Work not speciﬁed here. Licensor shall not bebound by any additional provisions that may appear in any
communication from You. This License may not be modiﬁed١٩٩without the mutual written agreement of the Licensor andYou.

as the Licensor hereunder, it shall have all rights and obligationsof Licensor.
Except for the limited purpose of indicating to the public that
the Work is licensed under the CCPL, Creative Commons does
not authorize the use by either party of the trademark “Creative
Commons” or any related trademark or logo of Creative Commons without the prior written consent of Creative Commons.
Any permitted use will be in compliance with Creative Commons’
then-current trademark usage guidelines, as may be published on
its website or otherwise made available upon request from time
to time. For the avoidance of doubt, this trademark restriction
does not form part of this License.

8. The rights granted under, and the subject matter referenced,
in this License were drafted utilizing the terminology of theBerne Convention for the Protection of Literary and Artistic
Works (as amended on September 28, 1979), the Rome Convention of 1961, the WIPO Copyright Treaty of 1996, theWIPO Performances and Phonograms Treaty of 1996 andthe Universal Copyright Convention (as revised on July 24,1971). These rights and subject matter take eﬀect in therelevant jurisdiction in which the License terms are sought
to be enforced according to the corresponding provisions of
the implementation of those treaty provisions in the applicable national law. If the standard suite of rights granted
under applicable copyright law includes additional rights notgranted under this License, such additional rights are deemed
to be included in the License; this License is not intended torestrict the license of any rights under applicable law.

Creative Commons may be contacted at:
http://creativecommons.org/

Creative Commons Notice
Creative Commons is not a party to this License, and makes
no warranty whatsoever in connection with the Work. Creative
Commons will not be liable to You or any party on any legal
theory for any damages whatsoever, including without limitation
any general, special, incidental or consequential damages arisingin connection to this license. Notwithstanding the foregoing two(2) sentences, if Creative Commons has expressly identiﬁed itself

٢٠٠Introduction to the Persian Edition
I wrote this book because I believe that technology can be aforce for liberation. Not always, and not easily, but nevertheless.

everywhere.
That was the disastrous nature of Stalinism: the authoritarianurge, coupled with technology to realize it.

I grew up in Canada, but my family were Soviet refugees;
my father was born in a Displaced Persons camp in Azerbaijan. When WWII ended, my grandparents didn’t go home to
Russia (where my grandmother was from) or Poland (where my
grandfather’s family was). Instead, they left the USSR behind,crossing all the way through it to come to Canada and start new
lives in Toronto.

But technology isn’t inherently a tool of control. Rather, it is atool of disruption: whatever the status quo, technology makes it
possible to upend it. Technology gives the advantage to attackers
over defenders. This is a lesson as old as medieval sieges: thesame earth-moving technology that made it possible to protect acity with high walls and ramparts also made it possible to tearthem down. The diﬀerence was that the wall-builders needed
to erect a perfect and ﬂawless wall, while the attackers merely
needed to ﬁnd a single ﬂaw to bring it down and pour into thecity.

They left because the Stalinist program was a nightmarish marriage of totalitarianism and technology. There have always been
repressive governments that declared that they had absolute dominion over their citizens’ lives. But without technology, thestate’s power was always constrained to what could practicallybe accomplished: a state can only employ so many secret policemen before everyone is spying on everyone else, and no one
is keeping the trains running, no one is harvesting the ﬁelds, no
one is making sure the lights stay on.

So the Soviet Union built a tower of surveillance with technology. In East Germany, the secret police maintained ﬁles onpractically every person in the country. In Finland, during theSoviet occupation, the KGB (Russian secret police), took overthe 12-storey Hotel Torni (the tallest building in Helsinki) as
headquarters. When they left, the Finns discovered a network of
20 kilometers of wire-tapping wire in the walls, as each spy usedtechnology to surveil the other spies.

But technology multiplies the secret policeman’s power. With
wiretaps, hidden cameras, powerful databases and data-mining,
the state is able to turn every snitch into a superman, whoseears can hear sounds from across the nation, whose eyes can be

And then the citizens of the Soviet Union dismantled their٢٠١society with technology. Old technology was inadequate: typewriters could be uniquely identiﬁed based on the idiosyncrasies of
their keys; printing presses were huge and hard to disguise; tuberadios were bulky and easily detected. But new technologies –computers, electric typewriters, fax machines, miniature radios –made it possible to ﬂy under the surveillance state’s radar.

Hence Little Brother: a novel about the next turning point.
A novel about the moment when technology shifts again, giving
power back to the individual and groups of individuals to rebalance the oppressive might of the state.
The technologies outlined in this book are real: cryptographic
tools, proxies, and other systems can be used to eﬀectively evade
surveillance and control. But they aren’t perfect, and they aren’t
easy. As the attacker, trying to disrupt the system, technology
gives you the advantage. As the defender, trying to keep the system from eavesdropping on your conversations, technology gives
the advantage to your enemies.

And just as technology toppled the Stalinist regime, it liberated
people all around the world. In the summer of 1979, I was eight
years old, and we’d just gotten an Apple ][+ personal computer.
It had a modem, and through that modem, I was able to gopractically anywhere on the planet. Through the nascent networkof BBSes and information services, I had access to tools, ideas
and communities that would have been beyond the reach of all
but the richest and most powerful adults until then.

It is not enough to ﬁnd a tool that claims to be ”secure.” To be
secure, you need to understand what the technology is making
you secure against, and you need to evaluate whether there areavenues of attack left open. Email encryption can keep your communications secret, but what if the recipient stores unencyptedbackups on a server that can be seized by the state? Encrypting
your hard drive can keep its contents secret from the police, butwhat if the police simply jail you for refusing to give them thepassword?

All through my adolescence, technology was a source of personal and generational liberation. We were free to go places,
conduct dialog, and expand our horizons and autonomy throughnetworks, computers and phones. Organizing group activities,
from grand demonstrations to trivial dinner parties, grew easier
day by day.

Encryption, proxies and social networking tools are powerfulways to increase the power of individual and to form groups totake action. But they are not perfect, and can even open up
new vulnerabilities: a compromised social network can be used
to implicate all your friends, comrades and family members, a
keylogger on your computer puts every keystroke in the hands ofspies and bullies.

But technology disrupts. Even as technology was liberatinga generation, another generation was ﬁnding in it an oppressor.
By the time I was leaving university, high school students werediscovering that their schools were using technology to spy on
every click, every IM, every email. Little kids discovered that
their parents could install software on their phones that used thein-built GPS to track their every step, like a paroled felon wearingan ankle-cuﬀ.

Being informed, being critical, and being alert are all manda-

٢٠٢tory. The existence of a security technology isn’t an opportunity
to relax your guard: it’s a warning to increase it. Every time you
ﬁnd yourself marvelling at the power of a new tool, imagine notjust how you’d use it, but how it might be used against you.
Be careful. Be safe. Be free.
Cory Doctorow, London, June 8 2010٢٠٣