ญีปุ่น: ประเทศรํารวยป่ าไม้ กว้ านซือ ไม้ จากทัวโลก
ประเทศทีมีพืน ทีป่าไม้ มากทีสุดแห่ งหนึงของโลกแม้ วา่ ญีปุ่ นจะถูกมองว่าเป็ นประเทศสังคมเมืองและมหาอํานาจทางอุตสาหกรรม แท้ จริ งแล้ วประเทศนี #อ้ างว่ามีป่าไม้ ปกคลุมเป็ นจํานวนมาก คือ 156.875 ล้ านไร่จากพื #นทีทังหมด
#236.1875 ล้ านไร่ หรื อคิดเป็ น 66.4 เปอร์ เซ็นต์ของประเทศ ทําให้ ญีปุ่ นเป็ นประเทศพัฒนาแล้ วทีมีพื #นทีป่ ามากทีสุดเป็ นอันดับสาม
ของโลก รองจากฟิ นแลนด์และสวีเดน (Forest Agency 2012) และเมือเทียบกับพื #นทีป่ าไม้ โดยเฉลียที 30เปอร์ เซ็นต์ของโลกแล้ ว ญีปุ่ นจัดได้ ว่าเป็ นประเทศทีมีพื #นทีป่ าปกคลุมสูงมากรู ปที 1: เปอร์ เซ็นต์ ของพืน ทีป่าไม้ ในประเทศพัฒนาแล้ ว (ข้ อมูลจาก FAO 2010)ญีปุ่ นมีสภาพเป็ นเกาะล้ อมรอบด้ วยมหาสมุทร ภูมิประเทศเป็ นภูเขาและพื #นทีสูงชัน มีปริ มาณ
นํ #าฝนทีมากพอและความชื #นทีเหมาะสม ซึงเป็ นสภาวะทีเหมาะสมต่อการเจริ ญเติบโตของป่ าไม้ เกือบทุก
พื #นทีทัวประเทศ ญี ปุ่ นมีลกั ษณะภูมิประเทศทอดยาวจากทิศเหนือจรดใต้ เป็ นระยะทางกว่า 4,000 กม. ทําให้ มีสภาพภูมิอากาศทีหลากหลาย เมืองโอกินาวาทางตอนใต้ สดุ ตังอยู# ใ่ กล้ กบั ไต้ หวัน มีภมู ิอากาศแบบกึงโซนร้ อน (subtropic) ส่วนเมืองฮอกไกโดทางตอนเหนือ ตังอยู# ใ่ กล้ กบั ไซบีเรี ย มีภมู ิอากาศแบบกึงอาร์ คติก(subarctic) ส่งผลให้ ป่าไม้ ธรรมชาติในญี ปุ่ นมีทงป่
ั # ากึงโซนร้ อนและป่ าชายเลน ตลอดจนป่ าเขตอบอุน่ ทีเขียว
ขจีตลอดปี ป่ าผลัดใบเขตอบอุน่ และป่ าสนเขาเขตกึงอาร์ คติก เป็ นประเทศทีมีพืชพรรณหลากหลายจนเรี ยกได้ ว่าเป็ นพื #นทีทีมีความหลากหลายทางชีวภาพแห่งหนึง อย่างไรก็ตาม ในปั จจุบนั พื #นทีป่ า 62.5 ล้ านหรื อคิดเป็ นพื #นทีมากถึง 40 เปอร์ เซ็นต์ของผืนป่ าทังหมดในประเทศเป็#นสวนป่ าสน ซึงเป็ นผลมาจากการที
รัฐบาลให้ งบประมาณสนับสนุนการปลูกไม้ จําพวกสนทีให้ ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ซึงจะได้ อธิบายไว้ ในส่วน
ถัดไปบทที 4-11

สวนป่ าในรู ปซ้ ายเทียบกับป่ าธรรมชาติในรู ปขวาบทบาทของสวนวนเกษตรซาโตยามาทีให้ การพึงพาเกษตรกรรมและวิถีชีวิตท้ องถิน
ในประเทศญีปุ่ น บรรดาภูเขาและเนินเขาทีจัดให้ ทําการเพาะปลูก และถือว่าเป็ นรากฐานชีวิตของ
ชุมชนทีอาศัยอยูใ่ นบริ เวณใกล้ เคียง มีชือว่าสวนวนเกษตร ซาโตยาม่ า (satoyama) เป็ นพื #นทีทีมีบทบาท
สําคัญในการเกษตรกรรมของญีปุ่ นและคํ #าจุนชีวิตประจําวันของผู้คนแม้ วา่ สมัยนิยมได้ แพร่กระจายไปค่อนข้ างทัวถึงแล้ วในประเทศญีปุ่ น แต่คนญี ปุ่ นโดยเฉพาะจาก
ภาคการเกษตรทีใช้ ประโยชน์สวนวนเกษตรซาโตยามาในรูปแบบทีหลากหลาย เพือการเกษตรและการ
ดํารงชีวิตยังมีให้ เห็นอยูท่ วไปั สวนวนเกษตรซาโตยามามีทรัพยากรทีช่วยในการดํารงชีวิตในหลาย ๆ ด้ านยกตัวอย่างเช่น ถ่านและไม้ สําหรับการทําอาหาร ใช้ ต้มนํ #าอาบ และให้ ความอบอุ่นแก่บ้านเรื อน เป็ นปุ๋ยให้ กบั ทีดินเกษตร เป็ นอาหารสําหรับปศุสตั ว์ เป็ นวัสดุทีใช้ ในการเกษตรและก่อสร้ าง เป็ นขุมทรัพย์ของ
พืชผักและเห็ดป่ า ถัวและผลไม้ รวมถึงเชสนัท วอลนัท และองุ่นภูเขาทีใช้ เป็ นอาหาร และเป็ นสมุนไพรรักษาโรค มีทงสั
ั # ตว์ป่าและแมลง เช่น หมูป่า กวาง นกยูง และผึ #งตัวอ่อน ถือเป็ นพื #นทีสําคัญในฐานะเป็ นแหล่ง
อาหารให้ ชมุ ชนบนเขา การใช้ ประโยชน์จากป่ าในลักษณะนี #เป็ นสิงทีเห็นได้ ทวไปในทวีั
ปเอเชียและประเทศ
ญีปุ่ นจนกระทัง 40-50 ปี ทีผ่านมา ต้ นไม้ จากสวนวนเกษตรซาโตยามาถูกนํามาใช้ ประโยชน์อย่างยังยืน มีการวางแผนการใช้ ประโยชน์เป็ นอย่างดี มีการเลือกอนุรักษ์ต้นไม้ บางต้ น และมีการปลูกต้ นไม้ เพิมเมือ
จําเป็ น ดังนัน# สวนวนเกษตรซาโตยามาจึงเป็ นผืนป่ าทีมีการจัดการให้ สอดคล้ องกับลักษณะภูมิอากาศในท้ องถินได้ ดีกว่าป่ าตามธรรมชาติทีไม่มีการจัดการหรื อการปลูกป่ าเชิงเดียว
บทบาทของสวนวนเกษตรซาโตยามาเริ มเปลียนแปลงอย่างรวดเร็ วในช่วงปี 2503 ถึง 2512(ทศวรรษที 60) อันเป็ นผลมาจากการพัฒนาการเกษตรและวิถีชีวิต รวมทังการเปลี#ยนแปลงรูปแบบการใช้
เชื #อเพลิง ผู้คนเริ มพึงพาเชื #อเพลิงฟอสซิลและปุ๋ยเคมีทีนําเข้ าจากต่างประเทศในการเพาะปลูกมากขึ #น ส่งผลให้ มีการใช้ ป่าไม้ ในฐานะทีเป็ นทรัพยากรธรรมชาติลดลง วิถีชีวิตของผู้คนก็เปลียนไปด้ วย เกษตรกรส่วน
ใหญ่ละทิ #งพื #นทีเกษตรเข้ ามาทํางานในบริ ษัทและทํางานเพือรับค่าจ้ างตอบแทน มีคนจํานวนน้ อยทียังใช้

บทที 4-12

พื #นทีสวนวนเกษตรซาโตยามาในฐานะเป็ นทรัพยากรธรรมชาติเพือการเกษตรกรรมและเป็ นแหล่งพึงพิงใน
ชีวิตประจําวัน ทําให้ บทบาทของสวนวนเกษตรซาโตยามาเปลียนแปลงไปอย่างรวดเร็ วการเพิมขึน อย่ างรวดเร็วของสวนป่ าในระหว่างปี 2503 ถึง 2512 (ทศวรรษที 60) ในขณะทีสวนวนเกษตรซาโตยามาเริ มสูญเสียคุณค่า
ทางการเกษตร รัฐบาลญี ปุ่ นได้ ให้ นํ #าหนักกับนโยบายขยายการปลูกสวนป่ าทัวประเทศ ในขณะนัน# ไม้ แปรรูปเกิดขาดแคลนเนืองจากมีการตัดป่ าไม้ เกินจํานวนในช่วงสงครามโลกครัง# ที 2 การขาดแคลนครัง# นี #ยังส่งผลให้ ราคาไม้ สงู ขึ #นเพราะความต้ องการพุง่ ขึ #นตามการเติบโตทางเศรษฐกิจของญีปุ่ น ทุง่ หญ้ าป่ าธรรมชาติเต็มไปด้ วยต้ นไม้ ทีขึ #นรกระเกะระกะไม่สามารถนํามาใช้ ในงานก่อสร้ างได้ ถกู ถางออกไป และมีการ
นําไม้ พนั ธุ์ทีใช้ ในงานก่อสร้ างเข้ ามาปลูกแทน เช่น ต้ นไม้ ประเภทสน รวมทังสนไซปรั#สและสนซีดาร์ รัฐบาล
ยังให้ เงินสนับสนุนการปลูกไม้ ตระกูลสนเหล่านี #อีกด้ วย ในระหว่างนัน# พื #นทีสวนป่ าเพิมขึ #นถึง 30 เปอร์ เซ็นต์ในเวลาช่วงเพียง 20 ปี คิดเป็ นพื #นที 6.2 ล้ านไร่ การปลูกสวนป่ านี #เกิดขึ #นควบคูไ่ ปกับการลดลง 15เปอร์ เซ็นต์ของพื #นทีป่ าธรรมชาติ ด้ วยเหตุนี # สวนวนเกษตรซาโตยามาซึงไม่มีบทบาทหน้ าทีเหมือนสมัยก่อน
ในแง่การให้ ความพึงพาแก่การเกษตรท้ องถินได้ ถกู ทดแทนโดยการปลูกต้ นสนไซปรัสและต้ นสนซีดาร์ ด้ วยความคาดหวังว่าจะให้ ประโยชน์ทางเศรษฐกิจในอนาคต
การยกเลิกกฎหมายห้ ามนําเข้ าไม้ จากต่ างประเทศโจมตีราคาไม้ ในประเทศและทําลายป่ าเพือให้ ทนั กับความต้ องการใช้ ไม้ ในประเทศ ในปี 2507 (1964) รัฐบาลญีปุ่ นได้ ยกเลิกกฎหมายห้ ามนําเข้ าไม้ จากต่างประเทศ ในขณะเดียวกันก็ให้ เงินสนับสนุนการปลูกไม้ สนเพือส่งเสริ มนโยบายการปลูก
สวนป่ าเพิมขึ #น ทําให้ ไม้ จากต่างประเทศถูกนําเข้ ามาในประเทศในปริ มาณมหาศาลเพราะนําเข้ ามาได้
ตลอดเวลา มีต้นทุนตํา และราคาไม้ ในประเทศพุง่ พรวดพราด ควบกับการทีเงินเยนแข็งค่าขึ #น การพึงพาการใช้ ไม้ ในประเทศดิงลงจาก 31 เปอร์ เซ็นต์ ในปี 2523 (1980) เหลือเพียง 20 เปอร์ เซ็นต์ในปี 2533 (1990) ซึงตกลงจาก 95 เปอร์ เซ็นต์ในปี 2498 (1955) ไม้ ทีนําเข้ ามาในราคาถูกกดราคาให้ ไม้ ในประเทศยิงตําลงตังแต่# ปี2523 (1980) เป็ นต้ นมา ทําให้ ผ้ ปู ระกอบการปลูกป่ าไม้ สนซีดาร์ และป่ าสนไซปรัส หมดกําลังใจในการบริ หารจัดการและขยายธุรกิจของตน

บทที 4-13

รู ปที 2: การเปลียนแปลงการพึงพาการใช้ ไม้ ในประเทศ (หน่ วย 1,000 ลูกบาศก์ เมตร)ป่ าธรรมชาติสามารถทิ #งร้ างไว้ ไม่ไปแตะต้ องได้ โดยไม่สญู เสียสมดุล แต่สวนป่ าจําต้ องมีการ
บํารุงรักษาและการบริ หารจัดการอยูส่ มําเสมอเนืองจากพุม่ ไม้ ตา่ ง ๆ จําต้ องได้ รับการตัด ถางออก และแต่งกิง โดยเฉพาะเมือมีต้นไม้ ขึ #นหนาแน่นและเป็ นไม้ เชิงเดียว อย่างไรก็ตาม เจ้ าของสวนป่ าทีหมดกําลังใจทีจะบริ หารงานต่อ เนืองจากไม้ มีมลู ค่าลดลง โดยปกติแล้ วจะละเลยไม่ดแู ลป่ าของตนเมือได้ รับเงินสนับสนุน
จากรัฐบาลหลังจากทําการปลูกในครัง# แรกแล้ วเสร็ จ ผลทีตามมาคือ เจ้ าของสวนป่ าทีต้ องการเข้ าร่วม
โครงการปลูกป่ ามีความกระตือรื อร้ นน้ อยลงด้ วยราคาไม้ ทีดิงลงในขณะทียังรับเงินสนับสนุนการปลูกอยู่ แต่เนืองจากเจ้ าของป่ าไม่ได้ ตดิ ตามผลและบริ หารจัดการสวนป่ าให้ ดี ทําให้ สวนป่ านันถู
# กทิ #งร้ างทัวประเทศ
สถานการณ์เช่นนี #ทําให้ ต้นไม้ มีลําต้ นผอม ยิงทําให้ ราคาไม้ ตกตําลงไปอีกแม้ ว่าจะมีลําต้ นสูงใหญ่เท่ากับไม้
ปกติก็ตาม นอกจากนี # ต้ นไม้ ทีเป็ นโรคนันยั
# งไม่สามารถทนรับกับสภาพอากาศทีเลวร้ าย เช่น ไต้ ฝนและฝนที
ุ่ตกหนัก ทําให้ เกิดเป็ นภัยพิบตั ิ เช่น ดินถล่มและป่ าไม้ เสียหาย
การพลิกบทบาทของป่ าเขาทีถูกลืมกลับมาอีกครั งญีปุ่ นเป็ นประเทศทีโชคดี มีนํ #าฝนมาก จนมีสภุ าษิตกล่าวว่า “ทุง่ หญ้ าป่ าเขาจะดูแลตัวมันเอง” ในประเทศญี ปุ่ นมีนํ #าฝนปริ มาณมาก มีสภาพภูมิอากาศทีดี เพียงปล่อยไว้ สภาพนัน# ป่ าธรรมชาติจะ
เจริ ญเติบโตขึ #นมาเอง ญี ปุ่ นโชคดีทีมีสภาพแวดล้ อมทีทนทาน ป่ าธรรมชาติสามารถเติบโตและดูแลตัวเองได้ ทังยั# งเป็ นแหล่งความหลากหลายทางธรรมชาติ โดยพื #นฐานแล้ ว การทีรัฐบาลยกเลิกกฎหมายห้ ามนําเข้ าไม้ ตา่ งประเทศควบคูไ่ ปพร้ อมกับดําเนินนโยบายการขยายพื #นทีสวนป่ า ทําให้ มีการตัดป่ าไม้ธรรมชาติและปลูกสวนป่ าจําพวกสนเชิงเดียวเพิมขึ #นกระจายไปทัวประเทศ ส่งผลให้ ราคาไม้ ในประเทศ
บทที 4-14

ตําลง ทําให้ สวนป่ าหลายแห่งตกอยูใ่ นสภาพทรุดโทรมขาดการดูแล เอื #อต่อการเกิดภัยพิบตั ทิ างธรรมชาติ
ทังเจ้
# าของสวนป่ าและรัฐบาลซึงได้ ลงทุนสนับสนุนการปลูกป่ าประเภทนี #จึงตกอยูใ่ นสภาพเป็ นหนี # จนกระทัง
ปี 2539 (1996) รัฐบาลได้ ให้ เงินสนับสนุนแก่เจ้ าของสวนป่ าเพือจูงใจให้ ปลูกป่ าประเภทสน ซึงเป็ นส่วนหนึง
ของนโยบายพัฒนาป่ าไม้ ของประเทศ เงินอุดหนุนยังส่งเสริมการปลูกป่ าทดแทนในพื #นทีทีไม่เหมาะสม เช่นพื #นทีสูงชันและภูเขาสูง
ในปี ทีผ่านมา มูลค่าของป่ าได้ มีการประเมินใหม่ให้ ครอบคลุมมากขึ #น ป่ าไม้ ไม่เพียงแต่มีคา่ ในแง่
ของมูลค่าทางเศรษฐกิจเท่านัน# แต่ยงั มีประโยชน์ในหลากหลายด้ าน เช่น การป้องกันภัยจากธรรมชาติและ
การจัดการนํ #า การอนุรักษ์ ความหลากหลายทางชีวภาพ และประโยชน์ด้านสันทนาการ เมือมีการประเมิน
มูลค่าป่ าไม้ ในหลายแง่มมุ เช่นนี # ป่ าธรรมชาติมกั จะมีมลู ค่าสูง และสวนป่ ามักจะมองว่ามีมลู ค่าตํากว่า โดยสรุปแล้ ว ความพยายามในการปลูกสวนป่ าและการนําเข้ าไม้ ปริ มาณมากจากต่างประเทศได้ ทําลายมูลค่าทางเศรษฐกิจของป่ าไม้ ในประเทศญีปุ่ น เหลือไว้ เพียงป่ าทดแทนทีมีมลู ค่าน้ อยในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพ
ญีปุ่น: จ้ าวแห่ งการนําเข้ าไม้เมือสอบถามผู้คนทีมาจากต่างประเทศ บางครัง# พวกเขาถามว่าทําไมญีปุ่ นถึงไม่ตดั ป่ าไม้ ของตนเอง และมีความกังขาว่าการทีญีปุ่ นนําเข้ าไม้ จากประเทศอืนก็เพือปกป้องป่ าของตนเอง แท้ จริ งแล้ วรัฐบาลญีปุ่ น โดยเฉพาะกรมป่ าไม้ (Forest Agency) อยากเห็นการใช้ ไม้ จากในประเทศให้ มากขึ #น และได้ วางยุทธศาสตร์ เพือจูงใจให้ มีการใช้ ไม้ ในประเทศ อย่างไรก็ตาม ป่ าธรรมชาติสว่ นใหญ่ทีอาจจะให้ ไม้ ได้ ในปริ มาณมากนันถู# กตัดหมดไปแล้ ว ในขณะทีสวนป่ าซึงปลูกขึ #นด้ วยต้ นทุนและความพยายามมหาศาลนันถู# ก
ทิ #งร้ างไว้ เป็ นจํานวนมากให้ อยูใ่ นภาวะทรุ ดโทรมเสียหาย เนืองจากสวนป่ าส่วนใหญ่เป็ นไม้ สนไซปรัสและไม้
สนซีดาร์ ประโยชน์ทีจะนําไม้ เหล่านี #ไปใช้ ได้ นนมีั # จํากัด อีกทังต้# องใช้ ต้นทุนสูงในการชักลากไม้ ในพื #นทีป่ าบนเขาสูงชันนี #ออกมา จึงเป็ นการยากสําหรับเจ้ าของป่ าทีจะทํากําไรได้ เพราะราคาไม้ ยงั คงตําลง
อุตสาหกรรมอย่างเช่นการก่อสร้ างและเฟอร์ นิเจอร์ ทีใช้ ไม้ เป็ นจํานวนมากได้ วางระบบธุรกิจของตนให้ ต้องพึงพาไม้ นําเข้ าจากต่างประเทศไว้ แล้ วเนืองจากข้ อเสนอจากต่างประเทศมีทางเลือกทีมากกว่าใน
ราคาต้ นทุนทีตํากว่า แม้ วา่ ญีปุ่ นจะเป็ นประเทศทีมีป่าไม้ เป็ นจํานวนมากซึงส่วนใหญ่เป็ นสวนป่ า แต่สามารถป้อนไม้ ในประเทศได้ น้อยกว่า 30 เปอร์ เซ็นต์ของความต้ องการทังหมดภายในประเทศ#นีเป็ นตัวเลขทีเพิมขึ #นจาก 20 เปอร์ เซ็นต์ในอดีต แต่ญีปุ่ นไม่นา่ จะสามารถเพิมปริ มาณไม้ ภายในประเทศให้ ได้ ตามเป้าของรัฐบาลที 50 เปอร์ เซ็นต์ ได้ ภายในระยะเวลาอันรวดเร็ ว สิงหนึงทีอาจช่วยแก้ ไขสถานการณ์ได้ คือการใช้ กฎหมายทีคล้ ายคลึงกับสหภาพยุโรป สหรัฐอเมริ กา และออสเตรเลีย คือการห้ ามการนําเข้ าไม้ ทีลักลอบตัดอย่างผิดกฎหมาย หากไม่นําเข้ าไม้ ทีผิดหรื ออาจผิดกฎหมาย จะช่วยพยุงให้ ราคาไม้ ในประเทศให้ เพิมสูงขึ #นได้ ทังยั# งช่วยส่งเสริ มอุตสาหกรรมการทําไม้ ในประเทศได้ ด้วย และเนืองจากประเทศญีปุ่ นเป็ นประเทศทีพึงพานําเข้ าไม้ เป็ นปริ มาณมาก ปั ญหานี #ควรจะได้ รับการจัดการอยูแ่ ล้ ว อย่างไรก็ตาม ทังรั# ฐบาลบทที 4-15

และอุตสาหกรรมป่ าไม้ มกั จะคลางแคลงใจกับสิงใหม่ ๆ และการแก้ ไขระเบียบและกฎหมายดําเนินเป็ นไปอย่างเชืองช้ าสู่อิสรภาพการทําป่ าไม้ และการอนุรักษ์ ป่าทีไม่ ขึน กับป่ าปลูก
องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ไม่ได้ แยกคําจํากัดความระหว่างสวนป่ าและป่ าธรรมชาติ จากข้ อมูลของ FAO ประเทศจีนมีพื #นทีป่ าไม้ เพิมขึ #นในช่วงปี ทีผ่านมา แต่เป็ นเพราะมีการป่ าปลูกเพิมขึ #น ป่ าเกิดใหม่เหล่านี #มักจะเป็ นป่ าปลูกเพืออุตสาหกรรมกระดาษและการทําไม้ ดังนัน# จีนจึงไม่
สามารถขยายผลผลิตได้ มากในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพ เนืองจากสวนป่ าและป่ าธรรมชาติมี
ความแตกต่างทังในแง่
#ขององค์ประกอบและหน้ าที ป่ าทังสองประเภทจึ#งควรจะได้ รับการพิจารณาแยกกันแม้ วา่ ป่ าธรรมชาติและสวนป่ ามีความคล้ ายคลึงกันในบางแง่มมุ แต่ก็มีความแตกต่างกันมากเมือพิจารณาเรื องระบบนิเวศและการใช้ ประโยชน์โดยชุมชน นีเป็ นบางสิงทีเราลืมไม่ได้ นอกจากนี # การเพิมขึ #นของสวนป่ าเพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถช่วยคํ #าจุนระบบนิเวศหรื อแม้ แต่ความต้ องการทีหลากหลายของผู้คนได้
ตลอดลํานํ #าโขง ป่ าธรรมชาติในหลายพื #นทีได้ ถกู แปลงไปเป็ นสวนยางพารา สวนยูคาลิปตัส และสวนปาล์มนํ #ามันทีเป็ นพืชเชิงเดียว 58 เปอร์ เซ็นต์ของพื #นทีป่ าในประเทศญี ปุ่ นเป็ นป่ าทีมีเอกชนเป็ นเจ้ าของมีสิทธิขาดในป่ านัน# อย่างไรก็ตาม ป่ าไม้ สว่ นใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีรัฐบาลเป็ นเจ้ าของ สิทธิใน
การใช้ ป่าธรรมชาติของชุมชนมักได้ รับการยอมรับตามธรรมเนียม แต่สิทธิเหล่านี #มักจะถูกริ ดรอนไปเมือมีการบังคับใช้ กฎหมายสิทธิการใช้ ป่า และป่ าไม้ ก็เปลียนไปเป็ นสวนป่ าโดยบริ ษัทเอกชน ซึงอาจก่อให้ เกิดความขัดแย้ งระหว่างชุมชนและรัฐบาล นอกจากนี # ยังทําให้ เกิดความเหลือมลํ #าทางเศรษฐกิจมากขึ #น ทําให้คนจนทีพึงพาทรัพยากรป่ าไม้ ยากจนลงแม้ วา่ ประชาชนจะมีแนวโน้ มทีจะมองว่าป่ าเขตร้ อนเป็ นเรื องไกลตัว สําหรับญีปุ่ นแล้ ว เราจําเป็ นต้ องตระหนักว่าผลิตภัณฑ์ทีปลูกและทําจากไม้ ทีตัดจากป่ าปลูกในเขตร้ อน อันได้ แก่ กระดาษ นํ #ามันปาล์ม และยางพารา แท้ จริ งแล้ วช่วยให้ ชีวิตเราสะดวกสบายขึ #น เป็ นสิงทีสําคัญทีเราต้ องเตือนตัวเองว่า
สิงจําเป็ นในชีวิตประจําวันต้ องพึงพาทรัพยากรทีมีอยูจ่ ํากัด เราต้ องไม่ทิ #งขว้ าง นอกจากนี # สิงสําคัญคือการรักษาไว้ ซงป่ึ าปลูกทีมีอยูใ่ นญีปุ่ น และใช้ มนั อย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะเดียวกันก็หาวิธีลดการพึงพา และลดการพึงพาป่ าธรรมชาติของโลก รวมทังป่# าเขตร้ อนด้ วยเอกสารอ้ างอิง
Food and Agriculture Organization (FAO). 2010. Global Forest Resources Assessment 2010. Rome, Italy: FAO.
http://www.fao.org/forestry/fra/fra2010/en/
Forestry Agency (2012) Forestry White Paper. http://www.rinya.maff.go.jp/j/kikaku/hakusyo/23hakusyo/ซาโยโกะ อีนุม่ะ (Global Environmental Forum)บทที 4-16