De high-end
discspeler met
uitgebreide DAC functionaliteit
ACCUPHASE DP-550 SACD-SPELER

testedHet Japanse edel merk Accuphase is in juni 1972 gesticht door de voormalig Trio-Kenwood medeoprichters Jiro Kasuga en zijn oudere broer
Nakaichi. In datzelfde jaar verlieten de Kasuga broers namelijk Trio-Kenwood, met het idee om hifi componenten van het hoogste kaliber te gaanvervaardigen. In tegenstelling tot het buitenland waar merken als bijvoorbeeld McIntosh, Audio Research, Mark Levinson en Revox de toon aangaven. Bestond het Japanse aanbod in die jaren eigenlijk voornamelijk uit
laag tot middel geprijsde producten van hooguit middelmatige kwaliteit.
Het ambitieuze plan kreeg nog een extra duw in de goede richting doorde oliecrisis in 1973. Investeren in duurzaamheid en hoge kwaliteitsproducten die probleemloos lang mee konden gaan, werd het nieuwe motto.
Een ideologie die ook vandaag de dag nog steeds onverminderd door Accuphase in al haar producten wordt voortgezet en waar ook de hier geteste DP-550 Super Audio CD speler een prachtig voorbeeld van is.
52

Het eerste wat ik bij het uitpakken vande forse en gewichtige doos (25 kg)
van de DP-550 sa(cd)-speler ervaar, isde extreem serieuze inslag waarmee dit
Japanse bedrijf zijn producten altijd vervaardigd. Nu zijn er natuurlijk nog welmeer fabrikanten die mooi afgewerkte
en zorgvuldig geconstrueerde producten aanbieden. Maar volgens mij gaan
daarbij maar weinigen zover als Accuphase. Niet alleen is over ieder detail
nagedacht, maar ook de gebruikte materialen en de techniek zitten bijzonder
solide en duurzaam in elkaar. Zelfs dermate dat de apparaten over 20 jaar ofzelfs nog langer, nog steeds op dezelfde
probleemloze wijze zullen kunnen functioneren. Kom daar maar eens om bij een
andere fabrikant. En deze productie-

testedwijze is voor de lange termijn ook nog
eens bijzonder milieuvriendelijk! Wanneer ik de speler uit de dubbele doos
til en de zachte stoffen hoes verwijder,ben ik wederom diep onder de indruk
van de enorme kwaliteitsuitstraling ende volledigheid van het leveringspakket.
Het eerste wat daarbij in mij opkomt, isnaast woorden als respect en ontzag- vooral de zienswijze dat een producter eigenlijk altijd zo uit hoort te zien en
moet functioneren. Maar ook besef ik
meteen terdege dat deze kwaliteit in dedagelijkse praktijk helaas door nog maar
weinig bedrijven wordt bereikt. Met zijn
typische champagne gouden kleur is
een Accuphase net als producten vanbijvoorbeeld McIntosh, Audio Researchen Spectral, al van een kilometer afstand als zodanig herkenbaar. De DP550 ademt daarbij ‘pride of ownership’uit al zijn poriën. En dat het hier gelukkig weer eens om een echte high-end
discspeler gaat, maakt het feest voor mij
compleet. Naast de champagnekleur, is
het vooral ook de enorme degelijkheid
van de behuizing, bedieningsorganen,
aansluitingen en afstandsbediening wat
meteen in positieve zin opvalt. En dan

die cd lade! Hier is weer in positieve zin
die heerlijke soepelheid en stabiliteit die
in de jaren tachtig en deels negentig bij
zoveel merken nog gemeengoed waren.
Cd was toen nog een medium waar jeecht trots op kon zijn. Chique gepresenteerd in de platenwinkels en nog netjes
verpakt in de beroemde uniforme ‘jewelcases’. Naast de ontzettend mooi lopende en bijna geluidloze disc lade van deze
DP-550, lijkt de speler in eerste instantie
op een ‘simpele’ sa(cd)-speler. Oftewel
eigenlijk alleen geschikt voor het afspelen van cd en sacd plaatjes. Maar schijn
bedriegt. Want naast de bekende analoge RCA en XLR (met instelbare fase!)uitgangen, is deze Accuphase telg ook
uitgerust met een waar arsenaal aan selecteerbare digitale in- en uitgangen.
Als in- en uitgangen zijn aanwezig: USB
2.0, optisch, coaxiaal en een HS-link.
Deze laatstgenoemde verbinding is bedoeld als een ultra hoge hi-speed digitale verbinding. Hierbij kunnen er naast
een maximaal te verwerken 24 bit/192
kHz signaal, ook 2.8224 Mhz/1-bit DSD
signalen worden verwerkt. Daarbij is het
bij deze DP-550 naast het afspelen van
cd en Super Audio plaatjes, ook moge-lijk om DSD discs met bestanden diezijn vastgelegd in het DSF bestandformaat, af te spelen. Wanneer ik de speler
onderhuids bekijk, blijkt volgens Accuphase het nieuw ontwikkelde loopwerk
in staat om 100%(!) van de vastgelegdedata uit te lezen. Eén van de redenen
dat Accuphase dit durft te beweren, isde enorme aandacht voor detail die aan
dit mechanisme is besteed. Zo zijn niet
alleen de trillingen die bij de bewegende
delen kunnen optreden, zoveel mogelijkgeëlimineerd, maar is ook de ongevoeligheid voor externe trillingen verder opgevoerd. Samen met de geheel nieuw
ontworpen enkele lens met dubbele laserdiode en snelle toegangstijd, is hierdoor de extreem nauwkeurige uitlezing
ontstaan. De digitale signaalverwerking
verloopt zoals al jaren bij Accuphase,
middels het zogenaamde MDS+ (Multiple Delta Sigma+) systeem. Een principe waarbij het DSD geconverteerde
signaal direct naar verschillende D/Aomzetters in een parallelle configuratie
wordt geconverteerd. Na de conversie
worden de signalen van de gezamenlijke converters opgeteld, waardoor omzettingsfouten sterk worden vermin-

53

NEXT

tested54

derd. De dac’s in de DP-550 bevatten
het nieuwste Hyperstream™ ES9008
type van ESS Technology, waarbij ermaar liefst vier van deze chips parallelzijn geschakeld. Als ik de speler zonder
boven paneel bekijk, is heel duidelijk tezien dat het apparaat strikt gescheiden
in een viertal compartimenten is onderverdeeld. Zo zijn de voeding, loopwerk
en het digitale en analoge deel, volledig
gescheiden opgebouwd. Wanneer ik
als laatste nog even de afstandsbediening erbij neem. Blijkt toch ook een conservatief merk als Accuphase, constantkleine verbeteringen door te voeren. Niet

alleen is de uitstraling en lay-out van dit
kleinood een stuk moderner en strakker
dan ik van dit merk gewend ben. Maarook blijken de beide kantelschakelaars
van bijvoorbeeld de track en volumekeuze (ook een Accuphase versterker kan
er mee worden bediend), in de praktijk enorm goed te werken. Het lijkt iets
simpels, maar eindelijk kan nu zonder
steeds naar druktoetsen te moeten zoeken, één of meerdere nummers terug ofvooruit worden geskipt. Ideaal!
Luisteren 1 e ronde

Door de vele digitale in- en uitgangen,besluit ik in een eerste ronde meteen
maar met streaming audio toepassingen van start te gaan. Nog steeds een
relatief nieuwe productgroep waar ikzelf
in tegenstelling tot schijnbaar de nodige andere collega’s, nog steeds regelmatig moeite met de klankmatige eigenschappen heb. Vaak ervaar ik het
gepresenteerde geluidsbeeld als nogal kunstmatig en synthetisch, om maarniet te spreken over opvallende onrustin het geluid. Uiteraard ben ik erg benieuwd hoe deze Accuphase hier mee
om zal weten te gaan. En eigenlijk word
ik hiermee al meteen na het uitpakken

testeden aansluiten, op mijn wenken bediend.
Importeur Paul Hattink is naast zijn Benelux distributie voor de merken Accuphase, Leben en Verity, namelijk ook een
respectabel muzikant die al vele internationale producties op zijn naam heeftstaan. Albums die naast hun spontane
muzikale boodschap, ook audiofiel zeer
weten te overtuigen. Muziekliefhebbers
die al één of meerdere albums van Paulin de kast hebben staan, weten echterdoorgaans niet dat de vele vaak subtiel verwerkte akoestische geluiden ook
vaak door hemzelf zijn opgenomen! Om
dit te illustreren klapt hij na het aansluiten en inschakelen van de champagnekleurige Japanner, snel zijn laptop open.
En na nog even de juiste driver te hebben geïnstalleerd, komt vervolgens alsnel de communicatie tot stand. Paul
trekt ineens een quasi gewichtig gezicht. ‘Werner, je bent bij deze echt deallereerste die naast mijzelf de nu volgende geluidsfragmenten kan gaan beluisteren. Het zijn opnamen die ik begin
dit jaar tijdens een bezoek aan Costa
Rica in het tropisch regenwoud heb gemaakt en ze zijn absoluut spectaculair in
hun puurheid en realisme.’ Wanneer deeerste opname via de laptop wordt gestart, is de grootsheid van de circulerende lucht in een groot bos, het eerste wat
ons beiden opvalt. We lezen allemaal
wel eens in een boek over een oorverdovende stilte. Maar bij deze opname is dat
werkelijk realiteit geworden! Toch duurt
deze stilte niet lang en wordt hij plotseling als een venijnige dolk uiteengereten
door de zeer luide roep van een brulaap. Mijn nekharen staan dan ook meteen recht overeind en onwillekeurig gaat
er een huivering door mijn hele lichaam.
Niet lang daarna reageren overal om ons
heen ook andere dieren op de luide kreten van deze aap. En is het op een gegeven moment een ware kakafonie vanoverigens heel precies lokaliseerbare
geluiden. Net zo snel als de geluiden zijn
gekomen, is het ook weer verdwenen
en daalt opnieuw die overweldigende,broeierige stilte weer over ons neer. Net
als we wat weg mijmeren, kraait ineens
op een meter of 30 afstand een haan.
Een roep die al snel wordt beantwoord
door een soortgenoot aan de andere

kant van de vallei. De kreet echoot nog
een paar keer tegen de bosranden en
wanden van het dal, waarna Paul vervolgens de opname stopt. Heel bijzonder.
Een volgend fragment bevat een Costa
Ricaanse zanger/gitarist in de stijl van
Ry Cooders Buena Vista Social Club.
Maar dan helemaal puur opgenomen enalleen met zijn eigen gitaar als begeleiding. Het bijzondere aan deze registratie is dat Paul hem bewust in de openlucht heeft opgenomen en je dus alleende zang, gitaar, zonder enig reflecterende omgeving hoort. Wederom ontvouwt
zich voor mij een bloedstollend realistisch gebeuren. De hoogte van de stem,
gitaar, enorme dynamische contrasten
en weer die enorm precieze plaatsing.
In deze hoedanigheid zult u helaas zelfdeze muziek en geluiden nooit kunnen
horen. Maar Paul heeft het plan opgevat
om ze binnenkort in enkele toekomstig
uit te komen albums te gaan verwerken.
Van deze plaatselijke gitarist(en) heeft
hij trouwens nog meer opnames gemaakt en waarschijnlijk wordt hier een
compleet apart album aan gewijd. Na
deze zeer geslaagde eigenopnamen laat
Paul mij nog even luisteren naar zijn eigen high-end internetzender Hi-On-Line.
Een waar succesproject wat inmiddels
alweer enige tijd nu zelfs al 24 uur per
dag in de lucht is! Nu heb ik al wel vaker bij hem in zijn studio als bij mij thuis
naar deze bijzondere zender geluisterd,
maar wederom vallen we beiden ineens

helemaal stil. De lijflijke aanwezigheid
van muzikanten die volledig los en vooral weer zeer goed gefocusseerd in mijn
luisterruimte worden geprojecteerd, iswederom een indrukwekkend staaltje illusie. En het is vooral de weergave dieveel beter klinkt dan ik ooit eerder ergens anders met deze zender heb gehoord, die nieuwsgierig maakt.
Luisteren 2 e ronde

Ook in het begin van de tweede ronde
blijf ik in beginsel bij het streaming audio
gebeuren. Hierbij heeft de Windows
laptop van Paul, ruimte gemaakt voor
mijn Apple McBook Pro met Pure Music software. Ook met mijn eigen muziek
en in mijn eigen bronconfiguratie, blijven
de eerder geconstateerde kwaliteiten
van deze Accuphase DP-550 discspeler/dac volledig gehandhaafd. Een vande hoofdkenmerken die daarbij blijven
opvallen is de extreem precieze 3D focussering en plaatsing van stemmen,
geluiden en instrumenten in het stereobeeld. Ook het ontbreken van ‘hifi’ korreligheid en andere vervelende artificiële eigenschappen zijn een groot goed.
Naast de tot nu toe steeds gebruikte
USB verbinding heb ik ook de coaxiale verbinding en de HS-link uitgeprobeerd. Waar coaxiaal al een stap beteris dan USB in de zin van meer klankkleuren een natuurlijker klankbeeld, heeft deHS-link mijn absolute voorkeur en hoor
ik dezelfde soort puurheid, vloeiendheid

55

NEXT

tested56

en vanzelfsprekendheid in de weergave,
zoals ik die ook altijd bij de i2s verbinding die mijn North Star Design cd loopwerk en dac met elkaar verbindt, hoor.
In deze luistersessie zorgt de huiseigen
Accuphase E-560 klasse A geïntegreerde versterker tot nu toe voor de nodige
versterking en zoals verwacht matcheddeze enorm goed met de DP-550 speler. Het geluid is met deze twee huisgenoten door Accuphase volgens mij bewust in bepaalde mate natuurlijk en zelfs
wat onspectaculair afgestemd. Hierdoor
is het voor de luisteraar(s) namelijk mogelijk om alle aandacht zoveel mogelijk
op de muziek zelf gericht te houden. Muziek die hier helemaal bij aansluit is het
album Insides van de Engelse producer en muzikant Jon Hopkins. Hopkins
heeft meegewerkt aan albums van onder andere Coldplay, Brian Eno en David Holmes. Insides is zijn derde studioalbum wat in 2009 uit is gekomen en
wat de nodige elektronische dance invloeden bevat. Voor mensen die dezemuzikale stroming niet vaak beluisteren,
zal een eerste kennismaking wellicht
vervreemdend werken. Maar wie muziek zoekt die zijn schoonheid pas prijsgeeft na verschillende keren luisteren,
is hier aan het goede adres. Ook al zijn
hier en daar de nodige invloeden van deDeense multi-instrumentalist Trentemøller hoorbaar, toch heeft Insides een vol-strekt eigen identiteit door het mengenvan instrumenten als viool, viola en piano met organische keyboard klanken.
Wanneer ik start met ‘The Wider sun’hoor ik zowel direct, droog als ook realistisch klinkende akoestische strijkinstrumenten. Na enige tijd wijkt het
klankpanorama uiteen en verandert desfeer in de muziek helemaal. Het is een
soort sfeer wat je denk ik ervaart als je
met een paraglider van een rotswand afspringt of als parachutist een sprong uit
een vliegtuig neemt. Het ene moment isalles er nog, om het volgende moment
snel uit je blikveld te verdwijnen. Dit alles eindigt vervolgens uiteindelijk in een
uiterst ritmische, dynamische en vooral elektronisch gecreëerde apotheose.
De DP-550 weet zelfs bij dit soort erupties steeds het volledige overzicht te behouden en geeft enkel bijna stoïcijns dedata weer die het bestand bevat.
Luisteren 3 e ronde

In dit laatste luisterblok luister ik naar dekwaliteiten van de vertrouwde media als

Gebruikte componenten
Luidsprekers

Raidho D1, Master Contemporary C,
Wilson Benesch Arc(Sa)cd-spelers

Ayre DX-5, North Star Design T192 + North Star
Design Extremo DAC

Overige bronnen

Apple MacBook Pro met Pure MusicGeïntegreerde versterkers

Accuphase E-560, Ayre AX-5,
Unison Research Performance

Audiorack
Interlinks

Finite Elemente Pagode Master Reference HD12
Siltech Royal Signature Empress, Sonore Reference(RCA en XLR)

Digitale kabels

North Star Design White Gold I2S, Nirvana Digital,
Sonore Digital Reference, Audioquest Carbon USB

Luidsprekerkabels

Nirvana SX, Sonore Reference, Sign Audio
Technologie Pass series, JK-Acoustics Type III

Netkabels

Nirvana PC, Kemp Reference, Essential Audio Tools
Current Conductor, Sonore Reference,
AudioQuest WEL Signaturetesteden uitwisselbaarheid, ook met andere
merken en componenten, beslist verdervergroot. In een laatste vergelijk wordt
ook nog de cd laag van Modern Coolen ook een hele reeks ‘normale’ cd’s gedraaid. Zoals wel vaker bij sacd-spelers
het geval is, klinkt ook bij deze DP-550
de sacd optie gewoon beter dan de cd
laag. Het geluid is daarbij wat vloeiender, meer open, bevat minder korrel enis dynamisch minder gecomprimeerd.
Cd klinkt op deze speler trouwens ook
nog steeds bijzonder goed. Uitgewogen, soepel en volledig in balans. Een
mooie allrounder dus.
Conclusie

cd en sacd en vooral die laatste kwam,
zag en overwon wat mij betreft. Na het
volledig digitaal opgenomen studio album Café Blue van Patricia Barber uit
1994, wilde sound & balance engineer
Jim Anderson bij het volgende album
Modern Cool, een andere route volgen.
Niet dat Café Blue niet goed klonk ofslecht verkocht werd, integendeel zelfs.
Maar voor Modern Cool wilde hij en Patricia een wat meer intieme en vollere
sound creëren. Om dit te bereiken werd
voor dit album de digitale resolutie verhoogd en werd er al naargelang de gewenste klank, zowel analoog als digitaal
opgenomen. Daarnaast zijn voor dit album andere (zang)microfoons gebruikt
met een voller middengebied. Omdat ik
dit zelf de mooist klinkende versie van
het album vind, maak ik voor deze test
gebruik van de MFSL sacd uitvoering(UDSACD 2003) En wanneer ik van

start ga met ‘Let It Rain’, hoor ik meteen weer binnen enkele seconden het
verschil wanneer ik hetzelfde nummer
via streaming audio weergeef. De sacd
versie heeft gewoon meer kleur, meer
rust, natuurlijker timbres en een vloeiender weergave. Buiten dat heeft Modern
Cool een heel herkenbare klankbalans.
Inderdaad aanzienlijk voller, directer en
krachtiger dan die van Café Blue, hoewel door deze directheid helaas ook debij Patricia toch al vaak wat aangezette‘s’ klanken, nog wat nadrukkelijker doorkomen. Let It Rain is verder een lekker
ingetogen en zeer sfeervol nummer met
ruimte voor iedere solist en de DP-550
doet beslist recht aan deze muziek. Voor
mijn beleving bezit deze speler daarbij
een wat lichtvoetiger en meer opengetrokken tonale balans, dan ik mij van deoudere Accuphase modellen kan herinneren. En dat is iets wat de universaliteit

Wat op het eerste gezicht een doodnormale sacd-speler lijkt te zijn van een
conservatief Japans high-end merk,
blijkt bij nader onderzoek toch behoorlijk van zijn overige broeders af te wijken. Niet alleen zit deze DP-550 werkelijk boordevol mogelijkheden, maar ook
weet dit apparaat uit ieder medium veel
kwaliteiten te halen. Ook al lukt het despeler nog niet helemaal om streamingaudio helemaal van die ongewenste watuitgebeten klanksignatuur te bevrijden.
Wel biedt de speler hierbij een enorm
goede stabiliteit en focussering en ook
hi-res bestanden laten hun meerwaarde
heel duidelijk horen. Maar de nog immer
aanwezige meerwaarde bij het weergeven van de ‘ouderwetse’ discmedia, laatdeze speler gelukkig ook nog steeds
goed horen. Uiteindelijk voor ieder wat
wils dus en voor Accuphase, zeker indeze prijsklasse, een grote stap vooruit. Dus wie graag een multispeler wilaanschaffen die over 20 jaar nog net zo
functioneert als bij aankoop, doet met
deze DP-550 gewoon een vorstelijke
aankoop.

57

Tekst: Werner Ero
Fotografie: Accuphase

PRIJS:
ACCUPHASE DP-550
HI-FINE
TEL: 06-136 727 68
E-MAIL: INFO@HIFINE.NL
WWW.HIFINE.NL€ 10.500,-

END