2024/2

文献目録
ポーランド語【ポーランド語学・ポーランド語⽂法概説】językoznawstwo polskie, gramatyka języka polskiego

Grzegorczykowa R., 2017, Wstęp do językoznawstwa, wyd. 1, 6 dodruk, Warszawa.
Handke K., Rzetelska-Feleszko E., 1977, Przewodnik po językoznawstwie polskim, Wrocław.
Sambor J., Huszcza R. (red.), Prace z językoznawstwa ogólnego i kontrastywnego, Warszawa.
Markowski A., 2018, Kultura języka polskiego, wyd. 2, Warszawa.
Milewski T., 2018, Językoznawstwo, wyd. 7 uzupełnione, 4 dodruk, Warszawa.
Nagórko A., 1997, Zarys gramatyki polskiej, Warszawa.
Wróbel H., 2001, Gramatyka języka polskiego, Kraków.

【⾳声学】fonetyka

Dukiewicz L., 1967, Polskie głoski nosowe. Analiza akustyczna, Warszawa.
Dukiewicz L., Sawicka J., 1995, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Fonetyka i fonologia, Kraków.
Dunaj B., 1985, Grupy spółgłoskowe współczesnej polszczyzny mówionej, Kraków.
Jassem W., 1962, Akcent języka polskiego, Wrocław.
Kacprowski J., 1968, Theoretical Bases of the Synthesis of Polish Vowels in Resonance Circuits, Speech Analysis
and Synthesis 1, s. 219-288.
Łobacz P., 1985, Fonetyczno-leksykalne interakcje w percepcji mowy, Poznań.
Skorupka S., 1961, Studia nad budową akustyczną samogłosek polskich, Warszawa.
Wierzchowska B., 1966, Analiza fonetyczno-eksperymentalna polskich dźwięków nosowych, Lublin.
Wierzchowska B., 1967, Opis fonetyczny języka polskiego, Warszawa.
Wierzchowska B., 1971, Wymowa polska, wyd. 2, Warszawa.
Wiśniewski M., 1997, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego, Toruń.
Zagórska-Brooks M., 1968, Nosal Vowels in Contemporary Standard Polish, The Hague, Mouton.

【⾳韻論】fonologia

Biedrzycki L., 1963, Fonologiczna interpretacja polskich głosek nosowych, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 22, s. 24-25.
Klebanowska B., 1990, Interpretacja fonologiczna zjawisk fonetycznych w języku polskim, Warszawa.
Jassem W., 1966, The Distinctive Features and the Entropy of the Polish Phoneme System, „Biuletyn Polskiego
Towarzystwa Językoznawczego”, t. 24, s. 87-108.

1

Rubach J., 1984, Cyclic and Lexical Phonology. The Structure of Polish, Dordrecht.
Steffen M., Batogowa M., 1975, Automatyzacja transkrypcji fonematycznej tekstów polskich, Warszawa.
Stieber Z., 1966, Historyczna i współczesna fonologia języka polskiego, Warszawa.
Szpyra J., 1995, Three Tiers in Polish and English Phonology, Lublin.

【形態⾳韻論】morfonologia

Dunaj B., 1979, Zarys morfonologii współczesnego języka polskiego, Kraków.
Kowalik K., 1998, Struktura morfonologiczna współczesnej polszczyzny, Kraków.
Kreja B., 1989, Z morfonologii i morfotaktyki współczesnej polszczyzny, Wrocław.
Laskowski R., 1975, Studia nad morfonologią współczesnego języka polskiego, Wrocław.
Spencer A., 1986, A Non-Linear Analysis od Vowel-Zero Alternations in Polish, “Journal of Linguistics”, t. 22, s.
249-280.

【形態論】morfologia

Grzegorczykowa R., Laskowski R., Wróbel H., 1998, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia,
Jodłowski S., 1971, Studia nad częściami mowy, Warszawa.
Kuryłowicz J., 1971, Podstawowe kategorie morfologiczne, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”,
t. 28, s. 3-12.
Laskowski R., 1975, Uwagi o morfemie, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 33, s. 107-114.
Saloni Z., 1974, Klasyfikacja gramatyczna leksemów polskich, „Język Polski” t. 54, s. 3-13, 93-101.

u 語形変化 fleksjaBańko M., 2002, Wykłady z polskiej fleksji, Warszawa.
Gruszczyński W., 1989, Fleksja rzeczowników pospolitych we współczesnej polszczyźnie pisanej, Wrocław.
Heinz A., 1965, System przypadkowy języka polskiego, „Prace Językoznawcze” t. 13, Kraków.
Holvoet A., 1982, Aspekt a modalność w języku polskim. Na tle słowiańskim, Wrocław.
Karolak S., 1965, Przypadek a przyimek, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 23, s. 143-158.
Krzyżanowski P., 1992, Temat fleksyjny w odmianie polskich rzeczowników, Lublin.
Mędak S., 1999, Słownik form koniugacyjnych czasownika, Kraków.
Piernikarski C., 1969, Typy opozycji aspektowych czasownika polskiego na tle słowiańskich, Wrocław.
Puzynina J., 1971, Jeden tryb czy dwa tryby, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 29, s. 131139.
Saloni Z., 1976, Kategoria rodzaju we współczesnym języku polskim, [w:] Kategorie gramatyczne grup imiennychw języku polskim, s. 43-78, 96-106, Wrocław.

2

Saloni Z., 2000, Wstęp do koniugacji polskiej, Olsztyn.
Schenker A., 1964, Polish declension. A descriptive analysis, Mouton, London – the Hague – Paris.
Skubalanka T., Książek-Brylowa W., 1992, Wariantywność polskiej fleksji, Wrocław.
Tokarski J., 1973, Fleksja polska, Warszawa.
Topolińska Z., 1966, O kategoriach gramatycznych polskiego imperatiwu, „Język polski”, t. 46, s. 167-173.
Topolińska Z., 1967, Kategorie osoby w języku polskim, „Język polski”, t. 47, s. 88-95.

u 造語論 słowotwórstwo
Brodowska-Honowska M., 1967, Zarys klasyfikacji polskich derywatów, Wrocław.
Cyran W., 1967, Przysłówki polskie. Budowa słowotwórcza, Łódź.
Doroszewski W., 1963, Syntaktyczne podstawy słowotwórstwa, „Polskie Studia Slawistyczne. Językoznawstwo”,
t. 2, s. 65-78, Warszawa.
Grzegorczykowa R., 1969, Czasowniki odmienne we współczesnym języku polskim, Wrocław.
Grzegorczykowa R., 1979, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, Warszawa.
Grzegorczykowa R., Puzynina J., 1972, Gramatyka opisowa a słowotwórstwo, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 30, s. 79-88.
Grzegorczykowa R., Puzynina J., 1979, Słowotwórstwo współczesnego języka polskiego, Warszawa.
Jadacka H., 1995, Rzeczownik polski jako baza derywacyjna. Opis gniazdowy, Warszawa.
Judycka I., 1971, Syntaktyczna interpretacja struktur słowotwórczych. (Na przykładach formacji z kategorii nomenloci), Warszawa.
Kreja B., 1963, Pojęcie derywacji wymiennej, „Polskie Studia Slawistyczne. Językoznawstwo”, t. 2, s. 133-140,
Warszawa.
Kreja B., 1969, Słowotwórstwo rzeczowników ekspresywnych w języku polskim, Gdańsk.
Kurzowa Z., 1962, O dwóch metodach analizy słowotwórczej w językoznawstwie polskim XX w., „PoradnikJęzykowy”, s. 12-20.
Laskowski R., 1981, Derywacja słowotwórcza, [w:] Bartmiński J. (red), Pojęcie derywacji w lingwistyce, s. 107125, Lublin.
Laskowski R., Wróbel H., 1964, Użycie paradygmatu w funkcji formantu słowotwórczego, „Język Polski”, t. 44,
s. 214-220.
Pomianowska W., 1963, Klasyfikacja rzeczowników odrzeczownikowych. Studium ze słowotwórstwa i geografii
lingwistycznej, Wrocław.
Puzynina J., 1969, Nazwy czynności we współczesnym języku polskim. (Słowotwórstwo, semantyka, składnia),
Warszawa.
Satkiewicz H., Produktywne typy słowotwórcze współczesnego języka polskiego, Warszawa.
Waszakowa K., 1993, Słowotwórstwo współczesnego języka polskiego. Rzecowniki z formantami
paradygmatycznymi, Warszawa.
Waszakowa K., 1994, Słowotwórstwo współczesnego języka polskiego. Rzeczowniki sufiksalne obce, Warszawa.
3

Wójcikowska E., 1991, Formacje atrybutywne typu podgórski, nadludzki w języku polskim, Warszawa.

【意味論】semantyka

Bartnicka B., 1982, Funkcje semantyczno-składniowe bezokolicznika we współczesnej polszczyźnie, Wrocław.
Buttler D., 1978, Rozwój semantyczny wyrazów polskich, Warszawa.
Grzegorczykowa R., 1975, Funkcje semantyczne i składniowe polskich przysłówków, Warszawa.
Jędrzejko E., 1987, Semantyka i składnia polskich czasowników deontycznych, Wrocław.
Mayenowa M. R. (red.), 1976, Semantyka tekstu i języka, Wrocław.
Pisarkowa K., 1994, Z pragmatycznej stylistyki, semantyki i historii języka. Wybór zagadnień, Kraków.
Przybylska R., 2002, Polisemia przyimków polskich w świetle semantyki kognitywnej, Kraków.
Przybylska R., 2006, Schematy wyobrażeniowe a semantyka polskich prefiksów czasownikowych do-, od-, prze-,roz-, u-, Kraków.

【統語論】składnia

Ampel T., 1975, Wypowiedzenia okolicznikowe profrazowe we współczesnym języku polskim, Rzeszów.
Bartmiński J., 1973, Czy język polski staje się językiem pozycyjnym?, „Język Polski”, t. 53, s. 81-95.
Bednarczuk L., 1966, Polskie spójniki parataktyczne, „Prace Komisji Językowej PAN”, nr 13, Wrocław.
Bobrowski I., 1995, Gramatyka opisowa języka polskiego (Zarys modelu generatywno-transformacyjnego), t. 1:
Struktury wyjściowe, Kielce.
Bobrowski I., 1998, Gramatyka opisowa języka polskiego (Zarys modelu generatywno-transformacyjnego), t. 2:
Od struktur wyjściowych do tekstu, Kielce.
Bogusławski A., 1963, O interpolacji, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 22, s. 121-130.
Bogusławski A., 1977, Problems of the Thematic-Rhematic Structure of Sentences, Warszawa.
Brajerski T., 1971, Konstrukcje typu Tam pierwszy rodzic Adama stworzony, „Język Polski”, t. 51, s. 166-177.
Buttler D., 1971, Składnia, [w:] Buttler D., Kurkowska H., Satkiewicz H., Kultura języka polskiego. Zagadnienia
poprawności językowej, s. 301-448.
Buttler D., 1976, Innowacje składniowe współczesnej polszczyzny, Warszawa.
Gołąb Z., 1967, Próba klasyfikacji syntaktycznej czasowników polskich, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 25, s. 3-43.
Górny W., 1966, Składnia przytoczenia w języku polskim, Warszawa.
Gruszczyński W., Saloni Z., 1978, Składnia grup liczebnikowych we współczesnym języku polskim, „Studia
Grammatica”, t. 2, s. 17-42, Wrocław.
Grybosiowa A., 1975, Rozwój funkcji składniowej imiesłowów nieodmiennych w języku polskim. Związki z nomen,„Prace Komisja Językowej PAN”, t. 42, Wrocław.
Grzegorczykowa R., 1975, Funkcje semantyczne i składniowe polskich przysłówków, Warszawa.

4

Grzegorczykowa R., 1996, Wykłady z polskiej składni, Warszawa.
Jędrzejko E., 1987, Semantyka i składnia polskich czasowników deontycznych, Wrocław.
Jodłowski S., 1971, Studia nad częściami mowy, Warszawa.
Jodłowski S., 1976, Podstawy składni polskiej, Warszawa.
Kallas K., 1980, Grupy apozycyjne we współczesnym języku polskim, Toruń.
Kallas K., 1993, Składnia współczesnych polskich konstrukcji współrzędnych, Toruń.
Kałkowska A., 1982, Struktura składniowa listu, Wrocław.
Karolak S., 1972, Zagadnienia składni ogólnej, Warszawa.
Klemensiewicz Z., 1969, Zarys składni polskiej, wyd. 6, Warszawa.
Klemensiewicz Z., 1982, Składnia, stylistyka, pedagogika językowa, Warszawa.
Lewicki A. M. (red.), 1971, Problemy składni polskiej. Studia, dyskusje, polemiki z lat 1945-1970, Warszawa.
Lewicki A. M., 1986, Składnia związków frazeologicznych, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”,
t. 40, s. 75-83.
Łojasiewicz A., 1992, Własności składniowe polskich spójników, Warszawa.
Misz H., 1966, Jedna z zasad szyku we współczesnym zdaniu polskim, „Zeszyty Naukowe UMK”, t. 17, s. 3-68,
Toruń.
Misz H., 1967, Opis grup syntaktycznych dzisiejszej polszczyzny pisanej, Bydgoszcz.
Misz H., 1967, Syntaktyczne doniosłe cechy słownikowe, „Zeszyty Naukowe UMK”, t. 25, s. 17-33, Toruń.
Pisarkowa K., 1964, Składniowa funkcja imiesłowów z czasownikiem mieć, „Język Polski”, t. 44, s. 231-237.
Pisarkowa K., 1965, Predykatywność określeń w polskim zdaniu, Wrocław.
Pisarkowa K., 1969, Funkcje składniowe polskich zaimków odmiennych, Wrocław.
Pisarkowa K., 1969, O tworzeniu pewnych skupień z zaimkiem przymiotnym, „Język Polski”, t. 49, s. 43-50.
Pisarkowa K., 1971, Osobliwe zdania względne u Reja, [w:] Mikołaj Rej – w czterechsetlecie śmierci, s. 193-209,
Wrocław.
Pisarkowa K., 1972, Polski czas zaprzeszły i tryb przypuszczający (formy i funkcje), „Język Polski”, t. 52, s. 183189.
Pisarkowa K., 1972, Z historii polskich zdań rozkazująco-proszących (przykład leksykalizacji i gramatykalizacji),„Polskie Studia Slawistyczne. Językoznawstwo”, t. 4, s. 35-41.
Pisarkowa K., 1973, Miejsce składni historycznej we współczesnym językoznawstwie, „Język Polski”, t. 53, s. 153172.
Pisarkowa K., 1974, Posesywność jako problem gramatyczny, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 32, s. 3-17.
Pisarkowa K., 1974, O stosunkach między parataksą a hipotaksą. Na przykładzie polskich zdań przeciwstawnychi przyzwalających, „Język Polski”, t. 54, s. 81-94.
Pisarkowa K., 1975, Składnia rozmowy telefonicznej, Wrocław.
Pisarkowa K., 1994, Z pragmatycznej stylistyki, semantyki i historii języka. Wybór zagadnień, Kraków.

5

Polański K. (red.), 1980-1992, Słownik syntaktyczno-generatywy czasowników polskich, t. 1-5, Warszawa.
Polański K., 1966, Główne typy struktur zdaniowych w języku polskim, „ZJKat”, t. 3, s. 83-99.
Puzynina J., 1967, Elipsa a konotacja, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 25, s. 91-100.
Saloni Z., 1976, Cechy składniowe polskiego czasownika, Wrocław.
Saloni Z., Świdziński M., 1985, Składnia współczesnego języka polskiego, Warszawa.
Skubalanka T. (red.), 1978, Studia nad składnią polszczyzny mówionej, Wrocław.
Szupryczyńska M., 1980, Opis składniowy polskiego przymiotnika, Toruń.
Szupryczyńska M., 1996, Pozycja składniowa frazy celownikowej w zdaniu polskim, Toruń.
Świdziński M., 1989, O składniowych uwarunkowaniach kategorii czasu we współczesnej polszczyźnie, „Biuletyn
Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, t. 43.
Świdziński M., 1991, Człon luźny w zdaniu polskim, [w:] Sambor J., Huszcza R. (red.), Prace z językoznawstwa
ogólnego i kontrastywnego, s. 101-110, Warszawa.
Topolińska Z. (red.), 1984, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Składnia, Warszawa.
Twardzikowa J., 1975, Zdania rozwijające w polskim systemie opozycji hipotaktycznych, Wrocław.
Twardzikowa J. (red.), 1976, Studia z polskiej składni historycznej, t. 1, Wrocław.
Twardzikowa J. (red.), 1978, Studia z polskiej składni historycznej, t. 2, Wrocław.
Wajszczuk J., 1997, System znaczeń w obszarze spójników polskich. Wprowadzenie do opisu, Warszawa.
Wierzbicka A., 1966, Czy istnieje zdanie bezpodmiotowe?, „Język Polski”, t. 46, s. 177-196.
Wierzbicka A., 1966, System składniowo-stylistyczny prozy polskiego Renesansu, Warszawa.
Wierzbicka A., 1968, Kategoria strony w języku polskim i rosyjskim, „Lingua Posnaniensis”, t. 12/13, s. 81-98,
Poznań.
Wierzbicka A., 1971, Metatekst w tekście, [w:] Mayenowa M. R. (red.), O spójności tekstu, s. 105-121, Wrocław.
Wiśniewski M., 1994, Strukturalna charakterystyka polskich wypowiedzeń niezdaniowych, Toruń.
Wolińska O., 1978, Konstrukcje bezmianownikowe we współczesnej polszczyźnie, Katowice.
Wróbel H., 1975, Składnia imiesłowów czynnych we współczesnej polszczyźnie, Katowice.
Wróbel H., 1988, Przysłówek w strukturze formalnej polskich zdań, „Folia Philologica Jugoslavo-Polonica”, t. 1,
s. 70-84, Katowice.

【語彙論・辞書学】leksykologia, leksykografia

Bogusławski A., 1988, Język w słowniku, Wrocław.
Bogusławski A., 1994, Sprawy słowa. Word matters, Warszawa.
Bogusławski A., Wawrzyńczak J., 1993, Polszczyzna jaką znamy, Warszawa.
Bralczyk J., 1978, O leksykalnych wyznacznikach prawdziwościowej oceny sądu, Katowice.
Cienkowski W., 1972, Teoria etymologii ludowej, Warszawa.

6

Doroszewski W., 1970, Elementy leksykologii i semiotyki, Warszawa.
Grabias S., 1970, Kontaminacja we współczesnym języku polskim. Próba charakterystyki, „Annales Universitatis
Mariae Curie-Skłodowska” S. F., t. 25/6, s. 117-145.
Grabias S., 1980, O ekspresywności języka, Lublin.
Grochowski M., 1982, Zarys leksykologii i leksykografii, Toruń.
Grochowski M., 1986, Polskie partykuły. Składnia, semantyka, leksykografia, Wrocław.
Grochowski M., 1997, Wyrażenia funkcyjne. Studium leksykograficzne, Kraków.
Grochowski M., 1998, Słownik wyrażeń funkcyjnych, Kraków.
Lubaś W. (red.), 1988, Wokół słownika współczesnego języka polskiego, Wrocław.
Misz H., 1965, Rozczłonkowanie polskiego tekstu pisanego na wyrazy ze stanowiska analizy składniowej, „Zeszyty
Naukowe UMK”, t. 5, s. 48-58.
Ożóg K., 1990, Leksykon metatekstowy współczesnej polszczyzny mówionej, Kraków.
Piernikarski C., 1969, Typy opozycji aspektowych czasownika polskiego na tle słowiańskim, Wrocław.
Saloni Z. (red.), 1987-1988, Studia z polskiej leksykografii współczesnej, t. 1, Wrocław, Białystok.
Śmiech W., 1971, Funkcje aspektów czasownikowych we współczesnym języku ogólnopolskim, Łódź.
Tokarski J., 1971, Słownictwo. Teoria wyrazu, Warszawa.
Tokarski R., 1987, Znaczenie słowa i jego modyfikacje w tekście, Lublin.
Urbańczyk S., 1964, Słowniki, ich rodzaje i użyteczność, Wrocław.
Wilczewska K., 1966, Czasowniki zwrotne we współczesnej polszczyźnie, Toruń.
Wierzchowski J., 1968, Jednostka struktury języka – wyraz, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”,
t. 26, s. 197-207.

【固有名詞学】onomastyka

Biolik M. (red.), 2003, Metodologia badań onomastycznych, Olsztyn.
Cieślikowa A., 1993, Nazwy własne w różnych gatunkach tekstów literackich, [w:] Biolik M. (red.), Onomastyka
literacka, s. 33-39, Olsztyn.
Cieślikowa A., Czopek-Kopciuch B., Skowronek K. (red.), 2007, Nowe nazwy własne – nowe tendencje badawcze,
Kraków.
Fros H., Sowa F., 1982, Twoje imię. Przewodnik onomastyczno-hagiograficzny, wyd. 2, Kraków.
Grodziński E., 1973, Zarys ogólnej teorii imion własnych, Warszawa.
Handke K., Semantyczna klasyfikacja nazw ulic, „Polskie Studia Slawistyczne. Językoznawstwo”, t. 3, s. 175-182,
Warszawa.
Karaś M., 1968, W sprawie polskiej terminologii onomastycznej, „Onomastica”, t. 13, s. 352-360.
Karpluk M., 1961, Słowiańskie imiona kobiece, „Prace Onomastyczne PAN”, nr 4.
Łobodzińska R. (red.), 2003, Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość polskiej onomastyki, Wrocław.

7Łobodzińska R. (red.), 2005, Z najnowszych tendencji w polskim nazewnictwie, Łask.
Malec M., 1982, Staropolskie skrócone nazwy osobowe od imion dwuczłonowych, Wrocław.
Matuszewski J., 1975, Polskie nazwisko szlacheckie, Wrocław.
Milewski T., 1969, Indoeuropejskie imiona osobowe, Wrocław.
Mrózka R. (red.), 2004, Nazwy własne w języku, kulturze i komunikacji społecznej, Katowice.
Przybylska R., 1992, O współczesnych nazwach firm, „Język Polski”, t. 72, z. 2-3, s. 138-151.
Rymut K., 1980, Nazwy miast Polski, Wrocław.
Rymut K. (red.), 1983, Bibliografia onomastyki polskiej od r 1971 do 1980 włącznie, Wrocław.
Taszycki W. (red.), 1965-1987, Słownik staropolskich nazw osobowych, t. 1-7, Wrocław.
Taszycki W., Karaś M., Turasiewicz A., 1972, Bibliografia onomastyki polskiej od roku 1959 do roku 1970włącznie, Warszawa, Kraków.
Urbańczyk S., 1966, Nazwy i nazwiska. Porady językowe, wyd. 2, Wrocław.
Urbańczyk S. (red.), 1989, Nazewnictwo miejskie, „Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Seria B”, nr 18, Warszawa,Poznań.

【⾔語史】historia języka

Bajerowa I., 1964, Kształtowanie się systemu polskiego języka literackiego w XVIII w., Wrocław.
Bajerowa I., 1964, Współczesna Mickiewiczowi norma ortograficzna, „Pamiętnik Literacki” t. 55.
Bajerowa I., 1986, Polski język ogólny XIX wieku. Stan i ewolucja, t. 1: Ortografia, fonologia z fonetyką,morfonologia, Katowice.
Bajerowa I., 1992, Polski język ogólny XIX wieku. Stan i ewolucja, t. 2: Fleksja, Katowice.
Bartula Cz., 2016, Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej, Warszawa.
Bargiel M., 1969, Cechy dialektyczne polskich zabytków rękopiśmiennych pierwszej połowy XVI w., Wrocław.
Borawski S., Furdal A., 2003, Wybór tekstów do historii języka polskiego, Warszawa.
Brodowska-Honowska M., 1955, Historyczne procesy przekształceń polskiego celownika w formy przyimkowe,„Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej”, t. 1, s. 9-58, Warszawa.
Brajerski T., 1964, Ściągnięte i nieściągnięte formy zaimków dzierżawczych w języku staropolskim, „Prace
Filologiczne”, t. 18, nr 3, s. 5-27.
Brajerski T., 1995, O języku polskim dawnym i dzisiejszym, Lublin.
Brückner A., 1960, Dzieje języka polskiego, Warszawa.
Brückner A., 1974, Początki i rozwój języka polskiego, Warszawa.
Buttler D., 1978, Rozwój semantyczny wyrazów polskich, Warszawa.
Dalewska-Greń H., 2002, Języki słowiańskie, Warszawa.
Dejna K., 1973, Dialekty polskie, Wrocław.
Długosz-Kurczabowa K., Dubisz S., 2016, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa.
8

Dunaj B., 1966, Wzdłużenie zastępcze w języku polskim, Kraków.
Dunaj B., 1975, Język polski najstarszej doby piśmiennej (XII-XIII wiek), Kraków.
Jefimow R., 1970, Z dziejów języka polskiego w Gdańsku. Stan wiedzy o polszczyźnie w XVII w., Gdańsk.
Karpluk M., 1993, Mowa naszych przodków (podstawowe wiadomości z historii języka polskiego do końca XVIIIw.), Kraków.
Kawyn-Kurzowa Z., 1963, Język filomatów i filaretów, Wrocław.
Klemensiewicz Z., 1974, Historia języka polskiego, t. 1-3, wyd. 2, Warszawa.
Klemensiewicz Z., Lehr-Spławiński T., Urbańczyk S., 1981, Gramatyka historyczna języka polskiego, wyd. 4
uzupełnione, Warszawa.
Kleszczowa K. (red.), 1996, Słowotwórstwo języka doby staropolskiej. Przegląd formacji rzeczownikowych,
Katowice.
Koneczna H., 1965, Charakterystyka fonetyczna języka polskiego na tle innych języków słowiańskich, Warszawa.
Krążyńska Z. (red.), 1993, Historia języka polskiego. Wypisy z literatury, Poznań.
Książek-Bryłowa A., 1994, Wariantywność fleksji w historii i gwarach języka polskiego, Lublin.
Kucała M., 1966, Rozwój iteratiwów dokonanych w języku polskim, Wrocław.
Kucała M., 1978, Rodzaj gramatyczny w historii polszczyzny, Wrocław.
Kucała M., 1984, The History of Polish Language, [w:] Klimaszewski B. (red.), An Outline History of Polish
Culture, Warszawa.
Lehr-Spławiński T., 1949, Praojczyzna Słowian, Kraków.
Mańczak W., 1983, Polska fonetyka i morfologia historyczna, Warszawa.
Mańczak W., 1988, O nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją, „Biuletyn Polskiego
Towarzystwa Językoznawczego”, t. 61, s. 105-111.
Moszyński L., 2006, Wstęp do filologii słowiańskiej, wyd. 2., Warszawa.
Nalepa J., 1968, Słowiańszczyzna północno-zachodnia. Podstawy jedności i jej rozpad, Poznań.
Pisarkowa K., 1984, Historia składni języka polskiego, Wrocław.
Pisarkowa K., 1994, Z pragmatycznej stylistyki, semantyki i historii języka. Wybór zagadnień, Kraków.
Przybylska R., Rak M., Kwaśnicka-Janowicz A. (red.), 2018, Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych
kontekstach interpretacyjnych, Kraków.
Rospond S., 1985, Kościół w dziejach języka polskiego, Wrocław.
Rospond S., 2005, Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa.
Rzepka W. R., 1985, Demorfologizacja rodzaju w liczbie mnogiej rzeczowników w polszczyźnie XVI-XVII w.,
Poznań.
Skubalanka T., 1984, Historyczna stylistyka języka polskiego, Wrocław.
Skubalanka T., Książek-Bryłowa A., 1992, Wariantywność polskiej fleksji, Wrocław.
Stieber Z., 1966, Historyczna i współczesna fonologia języka polskiego, Warszawa.
Strutyński J., 2002, Elementy gramatyki historycznej języka polskiego, Kraków.
9

Szober S., 1932, O podstawach rozróżniania formy prostej i złożonej przymiotników, „Język Polski”, t. 17, z. 4, s.
109-115.
Śmiech W.,1967, Rozwój form czasu teraźniejszego czasowników w języku polskim, Łódź.
Taszycki W., 1969, Wybór tekstów staropolskich XVI-XVIII w., wyd. 3, Warszawa.
Taszycki W., 1975, Najdawniejsze zabytki języka polskiego, wyd. 5 rozszerzone, Wrocław.
Topolińska Z., 1961, Z historii miejsca akcentu polskiego od wieku XVI do dziś, Wrocław.
Turska H., 1953, Mianownik lmn. typu „chłopy”, „draby” w języku polskim , „Język Polski”, t. 33, s. 129-155.
Twardzik W., 1997, O uważniejszym aniżeli dotychmiast tekstu staropolskiego czytaniu i jakie z niego pożytki
płyną rozprawa śliczna i podziwienia godna, Kraków.
Urbańczyk S., 1979, Prace z dziejów języka polskiego, Wrocław.
Urbańczyk S., 1993, Dwieście lat polskiego językoznawswa, Kraków.
Walczak B., 1995, Zarys dziejów języka polskiego, Poznań.
Wydra W., Rzepka W. R., 1995, Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543, wyd. 2 poprawione i uzupełnione,
Wrocław.
Vrtel-Wierczyński S., 1969, Wybór tekstów staropolskich. Czasy najdawniejsze do roku 1543, Warszawa.
Zieniukowa J., 1968, Z dziejów polszczyzny literackiej w XVIII w. Język pism Jana Jabłonowskiego wobecówczesnych przepisów normatywnych, Wrocław.
Zieniukowa J., 1992, Główne procesy normalizacyjne we fleksji rzeczowników od XVI do XIX wieku (w świetlebadań z ostatniego 30-lecia), „Język Polski”, nr 2/3 , s. 86-94.

【⽅⾔学・⾔語接触】dialektologia, kontakty językowe

Bartmiński J., 1973, O języku folkloru, Wrocław.
Bartmiński J., Mazur J., 1978, Teksty gwarowe z Lubelszczyzny, Wrocław.
Bartmiński J. (red.), 1996-2012, Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. 1: Kosmos, Lublin.
Bartmiński J. (red.), 2017-2022, Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. 2: Rośliny, Lublin.
Basara J.,1964, Stan badań nad słownictwem gwar Śląska Cieszyńskiego po stronie czeskiej, „Poradnik Językowy”,
s. 341-351.
Basara J., 1964-1965, Terminologia budownictwa wiejskiego w dialektach polskich, Wrocław.
Basara A., Zduńska H., 1969, Z zagadnień integracji językowej na ziemiach zachodnich, „Prace Filologiczne”, t.
19, s. 245-262.
Basara J., 1970, Stosunek kontynuantów stpol. ł do wymowy nagłosowego o- w gwarach cieszyńskich, „Prace
Filologiczne”, s. 89-93.
Bizoń F., Wpływ podłoża gwarowego na mówioną polszczyznę ogólną na Śląsku Cieszyńskim, „Rocznik
Cieszyński” nr 6-7, s. 135-152.
Bogocz I., 1997, Język jako czynnik zachowania tożsamości etnicznej (na przykładzie najmłodszej generacji
Polaków na Zaolziu), „Śląsk Cieszyński”, s. 53-57.
Bogocz I., 1997, Współczesny język polski na Zaolziu, „Polszczyzna”, s. 29-36.
10

Bogoczova I., 1998, Świadomość i kompetencja językowa najmłodszej generacji Polaków na Zaolziu, Ostrava.
Bubak J., 1978, Gwara Koniakowa, Istebnej, Jaworzynki i Wisły, „Zeszyty Naukowe UJ Prace Językoznawcze” z.
59, s. 27-38.
Bukowska-Floreńska I., Rusek H. (red.), Śląsk Cieszyński i inne pogranicza w badaniach nad tożsamością etniczną,narodową i regionalną, „Studia Etnologiczne i Antropologiczne”, t. 1, Katowice.
Chlebowczyk J., 1973, O niektórych problemach asymilacji narodowej i pogranicza językowo-narodowościowego(na obszarach byłej monarchii austro-węgierskiej), „Studia Historyczne”, t. 15, s. 3, Kraków.
Cyran W., 1960, Gwary polskie w okolicach Siedlec, Łódź.
Cyran W., 1977, Tendencje słowotwórcze w gwarach polskich, Wrocław.
Cząstka B., 1984, Gwary Zaolzia, Katowice.
Cząstka-Szymon B., Nowakowska-Kempna I., 1998, Językowe i kulturowe wyznaczniki zachodnich ziem Śląska
Cieszyńskiego – Zaolzia, [w:] Prace 1998, s. 32-39.
Dejna K., 1962-1968, Atlas gwarowy województwa kieleckiego, t. 1-6, Łódź.
Dejna K., 1973, Dialekty polskie, Wrocław.
Dejna K., 1977, Przynależność językowa gwar zachodniocieszyńskich, „Rozprawy Komisji Językowej ŁTN” t. 23,
s. 41-62.
Dejna K., 1981, Atlas polskich innowacji dialektalnych, Warszawa, Łódź.
Dobrzyński W., 1963-1967, Gwary powiatu niemodlińskiego, t. 1-2, Wrocław.
Dubisz S., Karaś H., Kolis N., 1995, Dialekty i gwary polskie, Warszawa.
Dubisz S. (red.), 1997, Język polski poza granicami kraju, Opole.
Dunaj B., Kurek H., 1978, Problem interferencji języka literackiego i gwar (na przykładzie Śląska Cieszyńskiego),„Zeszyty Naukowe UJ. Prace Językoznawcze”, z. 59, s. 39-47.
Dunaj B., Kurek H., Ożóg K., 1978, Teksty gwarowe z Koniakowa i Istebnej, „Zeszyty Naukowe UJ. PraceJęzykoznawcze”, z. 59, t. 21-26.
Dunaj B., 1980, Zagadnienie interferencji w badaniach dialektologicznych, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 37, s. 99-108.
Falińska B., 1992, Polsko-czesko-słowackie pogranicze w świetle leksyki, [w:] Handke K. (red.), Słowiańskie
pogranicza językowe, Warszawa.
Furdal A., 1966, Podział polskich dialektów miejskich, „Rozprawy Komisji Językowej WTN”, t. 6, s. 155-161.
Górnowicz H., 1967, Dialekt malborski, t. 1: Fonetyka, fleksja i składnia, Gdańsk.
Górnowicz H., 1973-1974, Dialekt malborski, t. 2: Słownik, z. 1-2, Gdańsk.
Greń Z., 1998, Z problematyki językowej pogranicza polsko-czesko-słowackiego, „Z polskich studiów
slawistycznych. Językoznawstwo”, t. 9, s. 95-101.
Greń Z., 1995, Problematyka językowa Śląska Cieszyńskiego po obu stronach Olzy, „Kwartalnik Opolski” t. 41,
nr 1, s. 3-13.
Greń Z., 2000, Śląsk Cieszyński. Dziedzictwo językowe, Warszawa.
Greń Z., 2004, Tradycja i współczesność w językowym i kulturowym obrazie świata na Śląsku Cieszyńskim,
Warszawa.
11

Gruchmanowa M., 1969, Gwary Kramsk, Podmokli i Dąbrówki w województwie zielonogórskim, Zielona Góra.
Gruchmanowa M., 1970, Gwary zachodniej Wielkopolski, Poznań.
Gruchmanowa M., Walczak B. (red.), 1997, Słownik gwary miejskiej Poznania, Warszawa, Poznań.
Handke K., 1993, Terytorialne odmiany polszczyzny, [w:] Bartmiński J. (red.), Encyklopedia kultury polskiej XX
wieku, t. 2: Współczesny język polski, s. 191-211, Wrocław.
Horna E., 1979, Współczesne gwary Pomorza Środkowego. Studium socjolingwistyczne, Słupsk.
Horodyska-Gadkowska H., Strzyżewska-Zaremba A., 1971-1992, Atlas gwar mazowieckich, t. 1-10, Wrocław.
Kadłubiec K. D., 1994, Cieszyńsko-zaolziańska polszczyzna, Katowice.
Kamińska M., 1968, Gwary Polski centralnej, Wrocław.
Karaś M., 1965, Polskie dialekty Orawy, cz. 1: Fonologia i fonetyka, Kraków.
Karaś M., Zaręba A., 1964, Orawskie teksty gwarowe z obszaru Polski, Kraków.
Karaś M. (red.), 1977, Słownik gwar polskich, t. 1, Kraków.
Kawulok J., 1968, Rozwój samogłosek nosowych w gwarze koniakowskiej, „Językoznawca”, s. 130-134.
Kawulok J., 1970, Samogłoski nosowe w gwarze koniakowskiej, „Zeszyty Naukowe UJ. Prace Językoznawcze”,
z. 29, s. 115-118.
Kawulok J., 1970, Teksty gwarowe z Koniakowa, „Zeszyty Naukowe UJ. Prace Językoznawcze”, z. 29, s. 119-122.
Kąś J., 2003, Synonimia w gwarze i w słowniku gwarowym, [w:] Sokólska U., Wróblewski P. (red.), Słowa jak
mosty nad wiekami, s.199-213, Białystok.
Kąś J., 2005, Słownik gwary i kultury podhalańskiej, [w:] Madejowa M., Sikora K. (red.), Góry i góralszczyzna w
dziejach i kulturze pogranicza polsko-słowackiego (Podhale, Spisz, Orawa, Gorce, Pieniny). Literatura i język, s.
171-175, Nowy Targ.
Kąś J., 2006, Rozwarstwienie słownictwa w słowniku gwarowym, [w:] Sierociuk J. (red.), Gwary dziś. 3.
Wewnętrzne zróżnicowanie języka wsi, s. 135-138, Poznań.
Klemensiewicz Z., 1966, Niektóre właściwości syntaktyczne chłopskiej mowy potocznej, „Język Polski”, t. 46, s.
245-255.
Kowalska A., 1991, Podziały językowe Mazowsza na tle podziałów pozajęzykowych, Warszawa.
Kowalska A., 1975, Zróżnicowanie słowotwórcze gwar Mazowsza i Podlasia. Rzeczownik, t. 1, Wrocław.
Kowalska A., 1979, Zróżnicowanie słowotwórcze gwar Mazowsza i Podlasia. Rzeczownik, t. 2, Wrocław.
Kucała M., 1994, Twoja mowa cię zdradza. Regionalizmy i dialektyzmy języka polskiego, Kraków.
Kurzowa Z., 1993, Język polski Wileńszczyzny i kresów północno-wschodnich XVI-XX w., Warszawa, Kraków.
Kurzowa Z., 1985, Polszczyzna Lwowa i kresów południowo-wschodnich do 1939 roku, wyd. 2, Warszawa,
Kraków.
Kwaśnicka-Janowicz A., Piechnik A., Strutyński J. (red), 2021, Bibliografia dialektologii polskiej, Kraków.
Labocha J., 1997, Kształtowanie się świadomości językowej na Śląsku Cieszyńskim, „Polszczyzna”, s. 107-116.
Labocha J., 1997, Nauka języka polskiego na Zaolziu, „Śląsk”, s. 199-207.
Labocha J., 1997, Polsko-czeskie pogranicze na Śląsku Cieszyńskim. Zagadnienia językowe, Kraków.

12Leszczyński Z., 1978, Kierunki zmian w grupach spółgłoskowych typu Sr oraz rS w świetle geografii językowej,
Wrocław.
Leszczyński Z., 1969, Studia nad polskimi grupami spółgłoskowymi. I. Gwarowe grupy z j na tle polszczyzny
ogólnej, Wrocław.
Maciejewski J., 1969, Słownik chełmińsko-dobrzyński (Siemoń-Dulsk), Toruń.
Maryniakowa I., Grek-Pabisowa I., Zielińska A., 1996, Polskie teksty gwarowe z obszaru dawnych kresów
północno-wschodnich, Warszawa.
Mazur J., 1976, Gwary okolic Biłgoraja, cz. 1: Fonologia, Wrocław.
Mrózek Robert, 1984, Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego, Katowice.
Nitsch K., 1960, Wybór polskich tekstów gwarowych, wyd. 2 zmienione przez autora, Warszawa.
Nowak H., 1970, Gwary chazackie w powiecie rawickim, Poznań.
Nowak H., 1982, Gwary południowej Wielkopolski, Poznań.
Okoniowa J., 2002, Stan i perspektywy prac leksykograficznych nad językiem polskiego Podhala, „Z polskichstudiów slawistycznych. Językoznawstwo”, s. 161-165.
Okoniowa J., 2006, Słowniki podhalańskie i ich twórcy, „Prace Filologiczne, t. 51, s. 261-270.
Obrębska-Jabłońska A. (red.), 1972, Teksty gwarowe z Białostocczyzny z komentarzem językowym, Warszawa.
Paryl W., 1978, Oddziaływanie języka literackiego na niektóre dialekty ziem zachodnich, „Studia Linguistica”, t.
4, s. 71-82, Wrocław.
Pelcowa H., 1994, Mazowizmy leksykalne w gwarach Lubelszczyzny, Lublin.
Pluta F., 1963-1964, Dialekt głogówecki, t 1-2, Wrocław.
Popowska-Taborska H. 1980, Kaszubszczyzna. Zarys dziejów, Warszawa.
Popowska-Taborska H. (red.), 2000, Słowiańskie słowniki gwarowe, Warszawa.
Popowska-Taborska H., Boryś W., 1996, Leksyka kaszubska na tle słowiańskim, Warszawa.
Pospiszylowa A., 1980, Nazwy części wsi, przysiółków i tzw. placów oraz formacje pochodne we wsi Istebnej,„Onomastica”, t. 25, s. 73-88.
Pospiszylowa A., 1984, Nazwy pojedynczych zabudowań mieszkalnych we wsi Istebnej, „Onomastica” t. 29, s. 91114.
Przybylska R., Ochman D., 2017, Powiedziane po krakowsku. Słownik regionalizmów krakowskich, Kraków.
Rak M., Brytan-Ciepielak (red.), 2022, Kliszczacy – gwara i kultura, Kraków.
Reczkowa B., 1982, Wyrazy pochodzenia francuskiego w gwarach polskich, Wrocław.
Reichan J, Urbańczyk S. (red.), 1977, Słownik gwar polskich, Kraków.
Reichan J., 1980, Małopolskie gwary jednonosówkowe, cz. I, II, Wrocław.
Reichan J., Woźniak K., 2001, Perspektywy polskiej leksykografii gwarowej, [w:] Sierociuk J. (red.), Gwary dziś.
1. Metodologia badań, s. 33-42, Poznań.
Reichan J., Woźniak K., 2004, Polskie atlasy dialektologiczne i etnograficzne, Kraków.

13

Rospond S., 1970, O integracji językowej w ogóle, a na Śląsku w szczególności, „Studia Śląskie”, t. 18, s. 63-91,
Opole.
Sędziak H., 1996, Łomżyńskie teksty gwarowe, Łomża.
Sierociuk J. (red.), 2003, Gwary dziś. 2. Regionalne słowniki i atlasy gwarowe, Poznań.
Sierociuk J., 2006, Słownik regionalny – nowa propozycja z udziałem środowiska lokalnego, [w:] Bałachowicz J.,
Frycie S. (red.), Język – literatura – wychowanie, s. 65-70, Warszawa.
Sobierajski Z., 1960-1964, Polskie teksty gwarowe z ilustracją dźwiękową. 1. Gwary śląskie, 2. Śląsk i
Wielkopolska, 3. Wielkopolska — Pomorze, 4. Lubawskie — Ostródzkie — Kaszuby, Poznań.
Sobierajski Z., 1966-1997, Atlas polskich gwar spiskich, t. 1-4, Warszawa.
Sobierajski Z. (red.), 1997, Słownik gwarowy tzw. Słowińców kaszubskich, t. 1: A – C, Warszawa.
Sobierajski Z., 1985, Teksty gwarowe z zachodniej Wielkopolski, Wrocław.
Stamirowska Z., 1969, Studia nad polskimi przysłówkami. Gwarowe kiedy, wtedy, nigdy, zawsze, zaraz, teraz na
tle historycznym, Wrocław.
Stamirowska Z. (red.), 1987, Słownik gwar Ostródzkiego, Warmii i Mazur, Wrocław.
Steffen W., 1984, Słownik warmiński, Wrocław.
Sychta B., 1967-1976, Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej, t. 1-7, Wrocław.
Sychta B., 1980-1985, Słownictwo kociewskie na tle kultury ludowej, t. 1-3, Wrocław.
Szturc J., 1998, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w., Bielsko-Biała.
Szymczak M., 1961, Gwara Domaniewka i wsi okolicznych w powiecie łęczyckim, Łódź.
Szymczak M., 1962-1973, Słownik gwary Domaniewka w powiecie łęczyckim, Wrocław.
Ściebora A., 1973, Wymowa samogłosek nosowych w gwarach kaszubskich, Wrocław.
Urbańczyk S., 1984, Zarys dialektologii polskiej, wyd. 7, Warszawa.
Warchoł S., 1967, Gwary dawnej ziemi stężyckiej, Wrocław.
Węgier J., 1978, Integracja i dezintegracja języka na Pomorzu Zachodnim, Szczecin.
Węgier J., Oronowicz E., 1992, Język mówiony mieszkańców wsi Polski południowo-wschodniej. Teksty i
omówienia, Rzeszów.
Wieczorkiewicz B., 1968, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. 2, Warszawa.
Winkler-Leszczyńska I., 1964, Sufiksy przymiotnikowe -ity, -isty-, -aty w języku polskim na tle ogólnosłowiańskim,
Wrocław.
Wójtowicz J., 1966, Charakterystyka fonetyczna gwar między Wisłą, Sanem, Wisłokiem i Wisłoką, Wrocław.
Wronicz J., 1974, Teksty gwarowe z Koniakowa, „Zeszyty Naukowe UJ. Prace Językoznawcze”, z. 41, s. 245-253.
Wronicz J. (red.), 1995, Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, Ustroń.
Wronicz J., 1997, Funkcja gwary w tekstach pisanych na przykładzie Śląska Cieszyńskiego, „Polszczyzna”, s. 157166.
Wronicz J., 2006, Amatorskie słowniki gwarowe, „Studia Dialektologiczne” III, s. 171-180.
Wyderka B., 2006, Śląski tezaurus na rozdrożu, „Prace Filologiczne” t. 51, s. 485-492.
14

Zagórski Z., 1964, Gwary Krajny, Poznań.
Zagórski Z., 1967, Gwary północnej Wielkopolski, Poznań.
Zagórski Z., 1982, O badaniach integracji w zakresie świadomości językowej w kilku województwach zachodnich,
Wrocław.
Zagórski Z., Sieradzki A., Grzelakowa E., 1992, Mały atlas językowy województwa gorzowskiego, t. 1, Poznań.
Zaręba A., 1960, Słownik Starych Siołkowic w powiecie opolskim, Kraków.
Zaręba A., 1961, Śląskie teksty gwarowe, Kraków.
Zaręba A., 1967, Orawskie teksty gwarowe z obszaru Czechosłowacji, Kraków.
Zaręba A., 1969-1989, Atlas językowy Śląska, t. 1-7, Kraków.
Zaręba A., 1988, Szkice z dialektologii śląskiej, Wrocław.

【対照⾔語学・応⽤⾔語学全般】lingwistyka kontrastywna, lingwistyka stosowana

Anusiewicz J., Siciński B. (red.), 1994, Język polityki a współczesna kultura polityczna, „Język a kultura”, t. 11,
Wrocław.
Bajerowa I., 1972, Niektóre treści i metody socjolingwistyczne w historii języka, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa
Językoznawczego”, t. 30, s. 27-40.
Bańczerowski J., 1971, Językoznawstwo stosowane a psycholingwistyka stosowana, „Biuletyn Polskiego
Towarzystwa Językoznawczego”, t. 29, s. 63-78.
Bańko M. (red.), 2020, Polszczyzna na co dzień, wyd. 2, Warszawa.
Bartmiński J., Majer-Baranowska U. (red.), 2005, Bariery i pomosty w komunikacji językowej Polaków, Lublin.
Bartmiński J. (red.), Współczesny język polski, Lublin
Bokszański Z., Piotrowski A., Ziółkowski M., 1977, Socjologia języka, Warszawa.
Bralczyk J., 1996, Język na sprzedaż, Warszawa.
Buttler D., 1985, Zróżnicowanie współczesnej normy językowej, „Prasa Techniczna”, nr 3.
Chudzik A., 2016, Formy reakcji zwrotnych w internetowych portalach społecznościowych, [w:] Boksa E.,Rosińska-Mamej A., Senderska J. (red.), Język, człowiek, świat: różne aspekty komunikacji międzyludzkiej, Kielce,s. 11-24.
Czachur W., 2020, Lingwistyka dyskursu jako integrujący program badawczy, Wrocław.
Drabik B., 2010, Językowe rytuały tworzenia więzi interpersonalnej, Kraków.
Drabik-Frączek B., Załazińska A., 2014, Komunikologia – zarys teoretyczny i problemy praktyczne w świetle
kształcenia kompetencji komunikacyjnych, „LingVaria”, t. 18, s. 29-42.
Duda H., 2001, Język polski po komunizmie: nowomowa, demokratyzacja języka, zapożyczenia z języka
angielskiego, wulgaryzacja, [w:] Mitrinović V. (red.), Język, literatura i kultura Słowian dawniej i dziś – III, s. 7183.
Dunaj B., 1994, Kategoria oficjalności, [w:] Kurzowa Z., Śliwiński W. (red.), Współczesna polszczyzna mówiona
w odmianie opracowanej (oficjalnej), s. 23-32.

15

Gajda S., 1982, Podstawy badań stylistycznych nad językiem mówionym, Warszawa.
Gajda S., Adamiszyn Z. (red.), 1994, Przemiany współczesnej polszczyzny, Opole.
Grabias S., 2019, Język w zachowaniach społecznych. Podstawy socjolingwistyki i logopedii, Lublin.
Grybosiowa A., 2003, Język wtopiony w rzeczywistości, Katowice.
Grzenia J., 2012, Komunikacja językowa w Internecie, wyd. 1-5 dodruk, Warszawa.
Handke K., 2008, Socjologia języka, Warszawa.
Huszcza R., 1980, O gramatyce grzeczności, Pamiętnik Literacki 71/1, s. 175-186.
Huszcza R., 2006, Honoryfikatywność. Gramatyka. Pragmatyka. Typologia, wyd. 2, Warszawa.
Karwatowska M., Szpyra-Kozłowska J., 2005, Lingwistyka płci, Lublin.
Kłosińska K., Zimny R. (red.), 2017, Przyszłość polszczyzny – polszczyzna – przyszłość, Warszawa.
Kochan M., 2016, Wartości w języku biznesu: nowe znaczenia. Analiza wybranych przykładów, „Język a Kultura”
t. 26, s. 47-67.
Kreja B., 1970, Poprawność językowa jako problem naukowy, [w:] Krencik W. (red.), W służbie nauce i szkole, s.
307-316, Warszawa.
Łaziński M., 2006, O panach i paniach. Polskie rzeczowniki tytularne i ich asymetria rodzajowo-płciowa,
Warszawa.
Marcjanik M., 2007, Grzeczność w komunikacji językowej, Warszawa.
Markowski A., 1992, Polszczyzna końca XX wieku, Warszawa.
Mazur J. (red.), 1998, Promocja języka i kultury polskiej w świecie, Lublin.
Milewska-Stawiany M., Rogowska-Cybulska E. (red.), Polskie języki. O językach zawodowych i środowiskowych,Gdańsk.
Miodek J., 1987, Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław.
Miodek J. (red.), 1995, O zagrożeniach i bogactwie polszczyzny, Wrocław.
Miodunka W. (red.), 1998, Edukacja językowa Polaków, Kraków.
Ożóg K., 2007, Polszczyzna przełomu XX i XXI wieku. Wybrane zagadnienia, wyd. III, Rzeszów.
Pałka P., 2009, Strategie dyskursywne w rozmowie handlowej, Katowice.
Pałka P., 2020, Polski model kulturowy a komunikacja sprzedawcy z klientem, „Socjolingwistyka”, t. 34, s. 93-112.
Pisarek W., 1972, Frekwencja wyrazów w prasie. Wiadomości — komentarze — reportaże, Kraków.
Pisarkowa K., 1979, Jak się tytułujemy i zwracamy do drugich, „Język Polski” nr 1, s. 5-17.
Puzynina J., 1992, Język wartości, Warszawa.
Sikora K., 2010, Grzeczność językowa wsi. Część I. System adresatywny, Kraków.
Smid W., 2016, Język reklamy, wyd. 2, Warszawa.
Tomiczek E., 1983, System adresatywny współczesnego języka polskiego i niemieckiego, Socjolingwistyczne
studium konfrontatywne, Wrocław.

16

Wierzbicka A., 2020, Słowa klucze. Różne języki – różne kultury, wyd. 2, Warszawa.

【ポーランド語データベース・ネット辞典】bazy danych, słowniki elektroniczne

Doroszewski W. (red.), 1958-1969, Słownik języka polskiego, Warszawa: https://doroszewski.pwn.pl/
Słownik języka polskiego PWN: https://www.sjp.pwn.pl/
Wielki słownik języka polskiego PAN: https://www.wsjp.pl/
Dialekty i gwary polskie. Kompendium internetowe: http://www.dialektologia.uw.edu.pl/
Słowniki dawne i współczesne: http://www.leksykografia.uw.edu.pl/
Obserwatorium Uniwersytetu Warszawskiego: https://nowewyrazy.uw.edu.pl/
Hask Collocation Databases: http://pelcra.pl/hask_pl/
Narodowy Korpus Języka Polskiego: http://nkjp.pl/
Korpusomat: https://korpusomat.pl/
参考：Kieraś W., Kobyliński Ł., 2021, Korpusomat – stan obecny i przyszłość projektu, „Język Polski”,
t. 101, s. 49-58.

【辞書類】słowniki

Bańko M. (red.), 2000, Inny słownik języka polskiego PWN, Warszawa.
Bańkowski A. (red.), Etymologiczny słownik języka polskiego, Warszawa.
Bartmiński J. (red.), 1993, Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny język polski, Wrocław.
Bartmiński J., Krajewska M., 1994, Słownik wyrazów kłopotliwych, Warszawa.
Bąba S. (red.), Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, Warszawa.
Boryś W. (red.), Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków.
Brückner A. (red.), 1974, Słownik etymologiczny języka polskiego, wyd. 3, Warszawa.
Dąbrówka A., Geller E., Turczyn R. (red), 1995, Słownik antonimów, wyd. 1, Warszawa.
Dąbrówka A., Geller E., Turczyn R. (red), 1997, Słownik synonimów, wyd. 3, popr., Warszawa.
Doroszewski W. (red.), 1980, Słownik poprawnej polszczyzny PWN, wyd. 1, Warszawa.
Doroszewski W. (red.), 1998, Słownik języka polskiego, wyd. 2, Warszawa.
Drabik L. (red.), 2016, Słownik ortograficzny z wymową, wyd. 2, Warszawa.
Dubisz S., 2003, Uniwersalny słownik języka polskiego, Warszawa.
Dunaj B. (red.), 1996, Słownik współczesnego języka polskiego, Warszawa.
Gajewska B., Pawlus M. (red.), 1997, Słownik synonimów i antonimów, wyd. 1, Bielsko-Biała.
Grochowski M., 2021, Słownik polskich przekleństw i wulgaryzmów, wyd. 3, 2 dodruk, Warszawa.
Kopaliński W. (red.), 1991, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, wyd. 21, Warszawa.

17

Kłosińska A., Sobol E., Stankiewicz A. (red.), Wielki słownik frazeologiczny PWN z przysłowiami, Warszawa.
Kurzowa Z. (red.), 2002, Słownik synonimów polskich, wyd. 3, Warszawa.
Linde S. B. (red.), 1951, Słownik języka polskiego, wyd.3, Lwów.
Marcjanik M., 2014, Słownik językowego savoir-vivre’u, Warszawa.
Markowski A., 1999, Praktyczny słownik poprawnej polszczyzny, Warszawa.
Markowski A., 1999, Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, wyd. 1, Warszawa.
Markowski A., 2004, Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, wyd. 1, Warszawa.
Markowski A. (red.), 2007, Nowy słownik wyrazów obcych i trudnych, Warszawa.
Matys R. (red.), 1996, Słowników wyrazów przeciwstawnych, wyd. 3, Wrocław.
Podracki J. (red.), 1994, Słownik interpunkcyjny języka polskiego z zasadami przestankowania, wyd. 2, Warszawa.
Skorupka S. (red.), 1974, Słownik frazeologiczny języka polskiego, wyd. 2, Warszawa.
Skorupka S. (red.), 1994, Słownik wyrazów bliskoznacznych, wyd. 21, Warszawa.
Sobol E. (red.), 1995, Słownik wyrazów obcych, wyd. nowe, Warszawa.
Szymczak M. (red.), 1977, Słownik ortograficzny języka polskiego, wyd. 1, Warszawa.
Szymczak M. (red.), 1998, Słownik języka polskiego, wyd. 2, Warszawa.
Urbańczyk S. (red.), 1999, Encyklopedia języka polskiego, wyd. 3, Wrocław.

18