センター通信

第260号

2009年11月03日発行
名古屋エスペラントセンター

Nagoja Esperanto-Centro

461-0004名古屋市東区葵一丁目26-10ユニーブル新栄301号
郵便振替

00840-8-40765［名古屋エスペラントセンター］
http://homepage2.nifty.com/nagoja-esperanto/

東海大会の参加者たち

9月12日名古屋市女性会館で撮影：山田義目
東海大会

次Unicikle pilgrimi en Bjalistoko------------------------------------------------------------ 2

タクシーで------------------------------- 磯部晃

3

コラさんのメール ---------------------------------- 5------------------------------------ IKAI Yosikazu 6
Bjalistoko, urbo de UK----- MAEDA Kaiti 9
編集後記----------------------------------------- 12

ザメンホフ祭の第一報---------------------------- 5

センター通信 第260号

̶1 ̶

名古屋のエスペランティストの交流会としての東海エスペラント大会
今年は準備不足などで開催が例年の５月から９月にずれた。
第58回東海エスペラント大会は9月12日（土）名古屋女性会館で行われた。4人の講演と協議会と夕食会があった。
犬山エスペラント会の後藤好美さん司会で、西尾晴孝さんが開会のあいさつ。最初に前田可一さんが、ポーランドのビャウィストクで今年開かれた第94回世界エスペラント大会に参加したことをエスペラントで講演。ザメンホフ生誕150年記念の大会の様子や、大会後の旅行でフィンランドのヘルシンキやトゥルクでお世話になったエスペランティストについて報告した。いっしょに旅をした山田義さんなどが撮影した写真約300枚をプロジェ
クターで見ながら話した。
次に、愛知県大府市の公立中学で学外講師としてエスペラントの授業を担当している磯部晃さんの講演があった【写真】。中学生にエスペラントを教えるために工夫をこらした
興味ある授業の方法を実際に使っている教材を披露しながら話した。
寸劇もあった。この日のために練習した Ĉambro Ĉarma の8人が寸劇 “Rakonto pri laspegulo” （25分）を演じた。盲導犬を連れた中村進さんが物語の進行役を努め、生のエ
スペラントは初めてという参加者にも印象を残した。
竹崎睦子さんは、最近パスポートの書き換えのときにエスペラント式表記が成功したことを日本語を交えながら話した。
西尾晴孝さんは今年２月ネパールで行われた Himalaja Renkontiĝo の体験記を講演した。参加者たちと村人との交流などプリント写真を見せながらの熱弁だった。
今後の東海地方の運動については、後藤好美さんの司会で協議が進められた。来年の開催地など話し合ったが結論は出ていない。
参加者は20名だった。夕食会は同じ部屋で、取り寄せ弁当による夕食会だった。 使い
捨てトレイなどを使った取り寄せ弁当に不満がありそのため夕食会に加わらなかった人もいた。 13人。食べながら海外旅行や最近の読書や生活の様子などをエスペラントで報告し合った。
名古屋エスペラントセンターが持っている整理中の図書の中から重複した古本を今回のためにNEC委員の前田可一さんが段ボール４箱を並べた。値段は自由に箱に入れてもら
い、ほしい本を引取ってもらった。半分ほどが片付いた。14,200円だった。
土曜日の午後と夕食会までの交流会になった。司会も講演もほとんどエスペラントで進行した。従来の、講師を招いて大会をするという形ではなく、参加者が日頃の学習や運動の発表、報告をするという形式が中心になった。交通の便利な名古屋市内で開いたことで見学とかエスペラ
ントに興味を持ち始めた人の参加もあった。12日の朝
日新聞に名古屋版に「エスペラントの日を守れ」【コピー】という記事が載り、これを読んで様子をのぞいていった人もいた。
この会の会計にあたった犬山エスペラント会の宮下桂子さんから会計報告があり次ページに掲載する。
センター通信 第260号

̶2 ̶

参加者たち▼朝日新聞9月12日の名古屋版

今回は急ごしらえの上に、エス歴の短い犬山エスペラント会主催でしたが、山田さんご夫妻の援助もあり無事開催できました。
半日余の短い日程でしたが、、内容は良かったと思います。
犬山エス会のMさんは多忙でしばらくお会
いしていませんでしたが、時間が取れるようになり大会にも参加し、今後の勉強会にも参加できるということで嬉しく思いました。
また、大会とは直接関係ありませんが、扶桑在住の若い女性２人が勉強したいということで、早速第一回目の勉強会を開きました。ずっと続けてもらえたらと思います。若い仲間が増えるということは、こちらも気持ちが若くなり、また、今後が心強いと感じました。
後藤好美

センター通信 第260号

̶3 ̶

タクシーで磯部晃
当日（9月12日 土）の会場（名古屋女性会館）前は、時々車で近くを通っていて知っていたが、JR中央線の鶴舞（つるまい）駅に降り立ったのは何十年振りだろう。 小雨も降っているしカバンも重いしで、駅前のタクシーを利用することにした。
mi(aki): 「すぐの場所でタクシー利用。すみませんね！運転手さん。」
ŝoforo: 「いえぇ。」
mi: 「今日、ここ（タクシーの行き先）
で エスペラントの大会がありますんでね．．．」
ŝo: 「エスペラントって。エスペラント語のことですか？」mi: 「えぇ！そこでエスペラント語で少し喋ることになっているですヨ。」
ŝo: 「へぇ。エスペラント語ってまだあるんですか？ 私も25年前にやったことがあるんですヨ！

すっかり忘れていたな。」
mi: 「おどろいたナ、運転手さん。まだまだ健在ですヨ、ESPERANTOは。 知って使える人の数こそ増えているとは言いにくいですが、ここ数年でインターネット
での利用は急増ですネ。インターネット
でラジオ放送も毎日聞けますよ。」
ŝo: 「そうか。エスペラント語、すっかり忘れちゃったな」
mi: 「運転手さん。袖触れ合うも何かの縁！今日から再度勉強開始、お願いします（笑い）。今年は山梨／甲府でエスペ
ラント語の日本大会もあるんですよ。また思い出しつつボチボチ始めてください
ナ」 （暫し エスペラント界の現状について話が弾んだ。）と、云う会話のうちに会館の前に到着。
その瞬間にタクシーのメーターもカ
シャっと上がりました。
さすがプロ、商売にはぬかりはありません。

6月12日朝日新聞にNEC会員杉原直さんの記事が載った。
「名古屋の元教諭、現地ボランティアで考案。ブータン体操ごいっしょに」という見出しだ。杉原さんが体操の実演をしている写真入りである。
杉原さんは退職後中国重慶で日本語を教えるボランティアに行っており現地のエス
ペランティストと交流があったと聞いている。ブータンにも国際協力機構から派遣されこの体操を考案したのだそうだ。

8月20日三ツ石清さん【写真】の仏式葬儀【写真右】が娘さん喪主で営まれた。三ツ石さんは中川区に住んでいた。97歳 最近では、2005年のザメンホフ祭に車イスで参加されたことがあった。

センター通信 第260号

̶4 ̶

この夏、コラさんからメールが入りました。

Estimataj! Kiam ĵus antaŭe mi vidis fotaĵojn en la interretajnovaĵoj de la Nagoja Esperanto-Centro, mi vidis ankaŭ bone
konatajn vizaĝojn kaj ekpensis, ke estinte ankaŭ ano de laCentro ĝis ĉirkaŭ ses jaroj antaŭe mi foje povus sendi
vivsignon al vi malnovaj herooj. Disde Nagojo mi transloĝiĝis
al Vieno en Aŭstrio, kie mi vivas kontemplan vivon, okupitan
pri diversaj aferoj, sed ĉefe pri teatro, kiel ja ankaŭ en Nagojo
mi estis okupiĝinta pri noaj farsoj [狂言] kaj ne nur pri instruo
de la Germana en la Universitato Nagojo, ŝtata ankoraŭ tiam. Antaŭe mi vojaĝis
multe, sed nun preskaŭ ne kaj tute ne tiom malproksimen kiel Japanion, diference
al miaj du junecaj Japanaj ﬁlinoj, el kiuj la unu ĵus nun estas en Japanio kelkon dasemajnoj por okupiĝi pri la tiea modo kaj la alia ĵus revenis de Japanio al Eŭropo.
Tamen mi intencas veturi al Esperantistoj en la urbo Triesto en Italio, kiu urbo estas
la plej proksima havenurbo al Vieno, kaj estas membro de la Bratislava
Esperanto-Societo, sed Bratislavo, la ĉefurbo de Slovakio, kaj Vieno estas tiom
proksimaj, ke ambaŭ estas nomataj ĝemelurboj. Mi ĝojas ke vi persistas la Nagojan
Esperanto-Centron per tiom da fervoro kaj gratulas vin pro tio.
Sincere Folkmaro KOLERO

名古屋のザメンホフ祭（ザメンホフ生誕１５０年記念）の第一報
2009年12月20日(日) 午後
名古屋市国際センターで講師は東海林敬子さん

センター通信 第260号

̶5 ̶

Unicikle pilgrimi en Bjalistoko
IKAI Yosikazu (kongresa numero 1108 Japanio)
ATINGOEn la 23 vespere mi kune kun miaj du samvojaĝantoj s-roj Jamada (KN-1397 Japanio)
kaj Maeda (KN-1482 same) atingis Varsovion. Fakte ĉifoja estas mia unua eksterjapana
UK. La postan tagon ni jam estos en Bjalistoko, kie naskiĝis Zamenhof antaŭ unu kajduono da jarcentoj.
HAZARDOMia unua anekdoto Esperanta en Pollando okazis jene. Mi rajdis mian uniciklon en
centra parko de Varsovio, kaj altkreska eŭropa viro alproksimiĝis kaj scivoleme volis
demandi pri la kurioza unurada biciklo. Tuj ekestis problemo lingva. Ni ne scipovas pole.
Li ne la japanan. Mi diris al li ke mi scias la
anglan, la germanan, kompreneble ankaŭ lajapanan. Nur pretere iu el ni triopo aldone
menciis ke ni estas esperantistoj. Se mi estus
sola, certe mi ne dirus tion ĉar mi ne dezirus
veki senfruktan polemikon meze de parko.
Sed tuj sekvis tute ne atendita evoluo:
montriĝis ke li ankaŭ estas kongresano, kiu
nomiĝas Nesmelov Sergej (KN-1686 Rusio)!
Li tute hazarde vagis ĝuste en la sama parko.
Leciono: portu verdan stelon aŭ esperantan
flagon.
PONTO
Do uniciklo fariĝis ponto inter esperantistoj. Fakte mi enportis ne nur uniciklon sedankaŭ ĵonglan sortimenton kaj eĉ akordionon. Mia intenco estis ne nur ĉiutage ekzerciĝi
dumkongrese, sed ankaŭ amike kontakti kun nekonataj kongresanoj pere de tiuj prezentoj.
Danke al tio mi povis konatiĝi kun multe da kongresanoj. Kelkaj petis prunte aŭ uniciklon
aŭ akordionon. Aliaj dancis laŭ mia akordiono. Ankaŭ multaj aliaj, kiuj povas nek unicikli
nek akordioni, aplaŭdis, humure spektis, fotis min. (Kongresanoj kiuj akordionas: Elio
Nocent (KN-1762 Italio), Kees Ruig (KN- 1359 Nederlando) kiu loĝas apud akordionamuzeo, kaj aliaj. Kongresanoj kiuj ĵonglas aŭ/kaj uniciklas: Jonas Dalmose(Danio), Laszlo
Tony (KN- 1399 Japanio), Monika Finnegan-Reuss (KN- 1138 Germanio), Poŝ Raj Subedi(KN- 566 Nepalo), Iwaya Micuru (KN- 824 Japanio). Mi menciu ĉi tie s-ron AlbertSĉubert (KN- 1541 Germanio), kiu estis profesia cirka uniciklisto. Fotintoj: Dan Krister
Palm (KN- 319 Svedio), Wojcieĉ Bardzik (KN- 960 Pollando), Jamada Tadaŝi(supre),Toeko.

センター通信 第260号

̶6 ̶

Ĝuste tian amikigan rezulton mi jam de longe ekspektis, ĉar tia estis mia origina
intenco lerni tiujn artojn. Ne troige mi povas diri: mi alprenis ilin ĝuste pro Esperanto. Mieĉ dubas ĉu mi estus lerninta tiujn se mi ne estus esperantisto.
REVIDIĜO
Kaj se temas pri amikiĝo, ne sufiĉas mencii nur novajn amikojn. Mi klarigu. Ek de1990 ĝis 1994 mi apartenis al Esperanta fakultato de Budapesta Universitato (ELTE).
Siatempe mi akiris amikojn pere de tiu studado. Sed post diplomiĝo mi perdis kontakton
kun ili. Por mi des pli kortuŝa estis do subita revidiĝo kun plejparto de ili, post dek kvinjaroj, en Bjalistoko: Ilona Koutny (KN-138 Pollando), Jozef Doerr (KN- 251 Germanio),
Bernhard Westerhoff (KN- 285 Germanio), Francois Simonnet (KN- 189 Francio), Imre
Szabo (KN- Hungario), Arpad Mathe (KN-1664 Hungario), kaj aliaj. Ankaŭ ili siaflanke
miris, ĉar mi, iam kabinetema, reaperis antaŭ ili kiel tute renaskiĝinta homo pro drasta
maldikiĝo kvazaŭ atleto.
Inter tiuj, kiujn mi rerenkontis, estas ankaŭ tiuj kun kiuj mi konatiĝis en Japanio. Unu
el ili estas germano Daniel Pfeiffer (KN- 1473 Germanio), kiu unuafoje provis mian
uniciklon en Jokohama UK 2007. Rekoninte min li diris ke li intertempe aĉetis kaj lernis
rajdi. Do mi semis unicikladon kaj jam reakiris rikolton! La aliaj: Istvan Ertl (KN- 1571
Luksemburgio), Mario Jose de Menezes (KN- 282 Brazilo) kaj aliaj.
Dum la semajno mi unicikle ir-reiradis inter teatro, kongresejo kaj tranoktejo, kaj ne
nur piedirantoj sed ankaŭ pasaĝeroj busaj ridetis aŭ miris aŭ bravois vidante min.
Kvankam mi agnoskas la danĝeron de stereotipa ĝeneraligo, tamen mi diru laŭ mia
impreso ke la reago de varsovianoj kaj de bjalistokanoj al strataj prezentoj estas pli favora
ol tiu de nagojanoj. Nagojanoj estas relative apatiaj al siaj najbaroj. (Nagojo estas mezeinter Tokio kaj Kioto.)
SKANDALO
Nun mi rakontu ion neatenditan. Kiam mi foje vekiĝis en mia ĝemela ĉambro 405b de
medicin-universitata studenta domo 2a, mi rimarkis paperfolieton metitan sur la apudlita
uniciklo. Sur la papero estis propono esperanta ke mi bonvolu vendi al la mesaĝinto la"duon-biciklon" malkare. Mi unue miris, ke iu pola frenezulo esperanta enkete eksciis
mian kongresan numeron kaj sekve eĉ mian ĉambran numeron. Li ne haltis tie, sed eĉverŝajne aŭdacis enŝteliĝi mian ĉambron dum mia dormo aŭ foresto, kaj lasis mesaĝon! Tio
jam estas skandalo eĉ en Esperantio, kie ĉiuj estas ja "unu granda familio". Espereble li neforprenis ion el mia valizo. Ekster Esperantio lia konduto estus belega atenco de privateco.
Tamen mi prikonsideris lian proponon aĉeti, kiom ajn freneza tio estas. Mi pripensis lapolan situacion. Mi nur tiam ekkomprenis kiom malfacilas akiri uniciklon en Pollando.
Verŝajne ne estas produktejo de unicklo nek firmao kiu peras ilin. Do individuo devas
pritrakti rekte kun alilanda firmao. Kredeble simila tipo unicikla pezus al poloj kelkoble
tiom kiom al japanoj.
Post du aŭ tri tagoj mi iris al la subĉiela koncerto, kiu okazos en la vasta urba parko. En
la koncertejo jam kolektiĝis kelkcentoj da homoj kaj esperantistaj kaj neesperantistaj.

センター通信 第260号

̶7 ̶

Antaŭ la komenco de la koncerto estis iom da tempo, do por ne enuigi la publikon mi farisprezentojn uzante uniciklon kaj ĵonglajn ilojn, kun aplaŭdo.
FIASKODum mi ankoraŭ atendis la komencon de la koncerto, pimpvestita maljunetulo (J.Duma(KN- 1508)) alparolis min. Li diris ke estas li kiu
lasis la mesaĝon. Ĉu tiu aĝulo serioze volas ĝin
por si MEM aŭ pli probable por sia nepo? Li
respondis ke li mem volas, aldonante ke li ĉiutage
biciklas dek kilometrojn kaj havas memfidon
tiurilate. Kvankam lia letera kontakt-maniero estis
iom ekstravaganca kaj maldeca, li estis sufiĉe
serioza kaj konsiderinde normala. Ni disiĝis tiam
por poste negoci.
Ĉu la leganto povas diveni ĉe kiu el ni nun
restas mia uniciklo finfine? Faktdire nek mi povas
diveni! Ĉar ĝi estas nek ĉe li nek ĉe mi. Mi sentas baton en mia koro, ĉar mi devas klarigi
fiaskon. En la lasta vespero de la kongreso mi senzorge lasis ĝin ĉe la balustrado de lakongreseja vestiblo ŝlosite per riglilo tra la tuta nokto. Kaj iu tranĉis la draton de la riglilo,
kaj finite. La tutan posttagmezon de la posta tago mi perdis por enketiĝi de loka policano.
La kongreseja tereno mem estas alirebla de ĉiuflanko ne nur por esperantistoj sed ankaŭ
por valoraĵ-esperantuloj sen kontrolo. Leciono A: Zorgu vian havaĵon. Leciono B: Vendu
malkare ol perdi senpage.
Ĉar la urbo mem estas naskiĝurbo de Zamenhof, mi devas ĉi tie diri pri la turisma
flanko de Bjalistoko. Certe ĉiuj bjalistokanoj konas pri li, ĉar li estas la plej famekonata
bjalistokano tra ĝia historio. Verŝajne plejparto de la urbanoj konis, ke nun estas UK, kaj ni
estis bonvenaj. Mi citu tipan anekdoton, kiu montras tion: foje kiam mi staradis en hazarde
prenita buso, subite apudstaranta polo signis al mi ke mi elbusiĝu je la sekva haltejo. Sen
kompreno, mi eliris laŭ la konsilo kaj nur tiam trovis ke ĝuste proksime estas placeto de
Monumento al Zamenhof.
Mi multloke renkontis kongresanojn ne nur en la urbo, sed ankaŭ en turisma loko de
Varsovio kaj en flughaveno ktp. Mi povis viziti Straton Zamenhof, kie estas la tereno deiama domo en kiu loĝis familio Zamenhof. Sed la plej domaĝe mi ne povis eniri laZamenhof-Centron, kiun oni malfermis semajnon antaŭ la kongreso, ĉar estis post la ferma
horo aŭ fermtago.
"PACA BATALANTO"
Mi aldonu kelkajn aliajn. Kiam mi, perdinte la amatan uniciklon, sidiĝis ĉe fermo en latenda halo Zamenhof, skipo de televida elsendejo proksimiĝis al mi kaj intervjuis min perinterpreto. Tia afero neniam antaŭe okazis en mia vivo. Mi estis inter tiuj kelkaj, kiuj estis
spektitaj ekrane en la samvespera novaĵ-programo de Televido Pola (TVP) (laŭ informo deGunilla Almer (KN- 759 Svedio)). Iel tio estis konsolo por mia deprimiĝinta koro. Baldaŭ
post la intervjuo mi lasis la ankoraŭ daŭrantan fermon, eliris kaj sidiĝis sur benkon. Kiam
センター通信 第260号

̶8 ̶

mi umadis tie, denove alia skipo, ĉifoje de Gazeta, unu el la plej prestiĝaj ĵurnaloj
pollingvaj, intervjuis min per interpreto. Tiu ĵurnalo raportis ĉiutage po tutan paĝon pri lakongreso. Inter kutimaj demandoj la intervjuinto demandis neatenditan demandon. Ĉu mikonas ke inter kongresano kaj lokano estis batalo? Mi ŝokiĝis. Kio estas tio? Esperanto
estas lingvo de paco, sed ja tamen ĝuste en la mezo de Bjalistoko, la mekko de Esperanto,
estis batalo inter kongresano kaj bjalistokano!? Fi!
Nur post pli ol unu monato nun, kiam mi estas verkanta tiun ĉi raporton, al mi venis enla kapon ke temas pri MI. Ke unu flanko de tiu batalduelo estas neniu alia ol MI MEM.
Verŝajne la intervjuinto tute naive faris tiun demandon ĝuste al mi. Ankaŭ mi respondis
tiam "Ne" same naive. Mi nun komprenas kiel sentis siatempe la mitologia Reĝo Edipo,
kiu murdis/incestis siajn gepatrojn senscie. Nur nun la tuta sceno revenis en mianmemoron. Mi ŝuldas al vi rakanti. Rakonti kaj konfesi mi ŝuldas antaŭ la bjalistoka
gazetaro, antaŭ la bjalistoka polico, antaŭ la kongresanoj, kaj laste sed ne malplej grave,antaŭ la legantoj nun ĉi tie.
Du tri fojojn mi iris unicikle al la urba centra placego de Bjalistoko por fari ĵonglan
prezenton. Iun fojon, dum mi prezentis, alproksimiĝis al mi loka viro juna. Li volis provi
sian batalkonon de karateo aŭ io simila kun mi. Kvankam mi tute ne estas luktanto, li
ekbatalis kontraŭ mi. Mi unue pensis ke temas pri ŝerca prezento antaŭ publiko. Sed neestis tiel. Li SERIOZE venis ataki min! Mi devis kontraŭataki, aŭ pli ĝuste diri, defendi.
Sed mi baldaŭ estus faligita kun kontuzo aŭ sango surkorpe, se ĝustatempe ne estis
aperinta polica aŭto por savi la scenon. Verŝajne tiu viro estas freneza luktmaniulo. Interese
estis ke ĉiun ĉi evoluon fot-registris esperantisto, kiu hazarde estis tie. Li estis helpantokiel ĉiĉerono de kongresa ekskurso. Mi ĉi tie esprimas koran dankon pro kunlabora
prezento de farso. Danko estu: al tiu muskolforta frenezulo, al la ĝustatempa loka polico,
kaj al la ĉionregistra fotisto-helpanto , kaj antaŭ ĉio la tuta publiko, kiu senfare kaj serene
spektis la tutan scenon.
APENDICO
Se mi kolektus ĉiujn okazintaĵojn ĉi tie, la mondo mem ne estus sufiĉe vasta por teni
ilin. Tamen mi citu nur kelkajn interesajn rimarkojn aliajn.
1 Pri akordiono.
Kiel mi jam skribis, multaj kongresanoj eŭropaj prunte petis kaj bele ludis ĝin.
Malsame ol en Japanio, ĝi estas unu el la plej oftaj muzikiloj en Eŭropo.
2 Pri suvenir-monero
Dum la kongreso oni vendis pseŭdan moneron, kiu validas nur en Esperantio(seko@coinsclub.pl). Aĉetonto eĉ povas produkti mem martele surloke. Verŝajne estas eĉ
firmaoj kiuj pritraktas ilin. En la flughaveno, kiam mi atendadis la enkajutiĝon, mi
konatiĝis kun viro pola (Tomasz Rylski). Li donacis al mi alian moneron oficiale validan
kiel 2 zlotojn (www.nbp.pl)
3 Pri trajnhoro.
Post la kongreso mi kun multaj samideanoj envagoniĝis staplitaj en plenplenan trajnon
al Varsovio. Tamen eĉ post la ekirtempo ĝi neniel ekiris. Baldaŭ montriĝis ke oni aldonos
vagonojn verŝajne pro tro multe da homoj. (Pro tiu preparo la trajno ekiris duonhoron post
センター通信 第260号

̶9 ̶

la plano). Danke al tia aranĝo mi estis unu el tiuj bonŝanculoj
kiuj povis sidiĝi ĝis Varsovio. Nekredebla afero en Japanio.
4 Kelkaj aliaj ĉefaj kongresanoj nove aŭ denove renkontitaj:
Ursula Niesert (KN- 812 Germanio, tradukintino de Szathmari"Kazohinio" germane), Tomasz Ĉmielik (KN- 1028), Herman
A. Haasjes (nederlanda blindulo), Kudo Madoka (KN- 652
Japanio), Hans (Nederlando, Esperanto-Domo), pola muzikisto kies
adreso:ongakka84@yahoo.co.jp (tiel!), Jan Duda (KN- 1152 Ĉeĥio, violonisto), Delmiro
Martins (KN- 1462 Portugalio), Paŭlo Cesar Pereira (KN- 521 Brazilo, Bona Volo),
Bertrand Wick (KN- 306), Przemyslaw Wierzbowski (KN- 100 Pollando), Milleile
Grosjean (KN- 227 Svisujo), kaj multaj aliaj famaj kaj ne tre famaj.
5 Du tri nejapanaj kongresanoj scipovis la japanan lingvon. Cetere, interese estas ke
Edvige Tantin Ackermann (KN- 236 Italio) diris ke ŝia edzo estis premiita per ora medalo
en boksado en Tokia Olimpiko 1964.

Kaiti skribas impresojn de:

Bjalistoko, urbo de UK
Frue pasas tagoj kaj nun ordinaraj tagoj rekomencas kiel kutime. Mi provas raporti
iomete pri aferoj de la tagoj de la 94a UK.
S-ro Tonkin komencis sian paroladon pri la kongresa temo. Bjalistoko estas naskiĝurbo de Zamenhof, kie ni nun kunvenas, kaj Zamenhof estis pli ol kreanto de lingvo. Li
kreis esperanta movadon kune kun tiu lingvo. Sinjoro Tonkin daŭrigis sian paroladon. La
temo de kongreso "Zamenhof Hodiaŭ", "Krei pacan ponton inter la popoloj." Kiel ni
konstruu ponton de paco super la torento de agreso kaj milito, kiu foje ŝajnas la sorto denia misvojiranta homaro? kaj partoprenu
kunsidojn sub la temo kaj diskutu!
Mi volas partopreni kaj diskuti, sedbedaŭrinde mankas al mi kapablo por diskuti en
Esperanto. Alifranke, mi pensas ke paco estas
grava kompreneble, sed por vastigi Esperanton
esperantistoj bezonas krei novan kulturon inter ni.
Speciale junaj homoj havas novan senton
ligi Esperanton kun nova kulturo. En interreto ni
retumas diversajn informojn, kaj diversaj interesaj
informoj allogas nin. Por junaj homoj uzi interese
kaj utile komputilon estas kompetentaj pli ol maljunaj homoj. Ekzemple, maniuloj pri
moderna kaj pentra kaj rakonta kulturo en junularo, estas nomata "otaku" japane,
Nuntempe ni multe vidas kaj aŭdas pri tiaj homoj. Ili naskiĝis kaj kreskas kaj kreskos.
Tiel same, se naskiĝo de nova kulturo en Esperantujo kreskus, Esperanto disvastiĝus,mi opinias.
センター通信 第260号

̶ 10 ̶

TurkuPaŝi sur la stratoj per piediro estas sufiĉe
afabla kaj interesa por mi. Mi amas promenadon.
La urbo Turku estas trankvila kaj plena de multa
historiaĵoj. La urbo rilatis al Hanso, aŭdinte tion mi
komprenas riĉan historion de tiu ĉi urbo. Mi loĝis
en hansa kvartalo, kaj aŭdinte tion, iomete mirinde
mi revis pri la periodo de Hanso. La Biblioteko en
Turku bone harmonias kun siaj malnovaj partoj, kajla apartaj partoj havas sian etoson, kaj bone
funkcias, laŭ mia sento. La biblioteko estis tre interesa por mi.Tie infanoj povas ludi kaj
legi kaj komputi, kaj ankaŭ Esperantaj libroj estis legeblaj. Tie estis moderna kaj trankvila
atmosfero. Gvidata vizito al la Katedralo de Turku donis al mi denovan senton ke kristana
mondo ekzistas kaj ekzistos. Dum tiu ĉi vojaĝo, mi forte konscias tion.
Promenado laŭ rivero plaĉas al mi, la suno brilis kaj aero estis freŝa. Ne konata lokoŝanĝiĝas nun konata loko pro Esperanto.
S-rino Tina kaj S-ro Vekko, kiuj loĝas en Turku, ĉiĉeronis kaj klarigis nin. Ili bone
zorgis pri ni, mi kaj mia amiko, kaj ni bone ĝuis ekskurson en Turku. Sed mankas al mi
lingvo-kapablo por sufiĉe kompreni ilian klarigon, mi bedaŭris min iomete mizera. Ĉar miankoraŭ ne povas libere min esprimi en Esperanto.
HelsinkoPaŝi sur la stratoj per piediro estas sufiĉe afabla kaj interesa por mi. Mi amas
ekskurson. Mi vere promenadis en la urbo Helsinko. Kiel bone estas en Helsinko!
Konstruaĵoj de centra kvartalo en Helsinko bone harmonias kun siaj koloroj.
Post longa promenado, mi kaj mia amiko Tadaŝi volis iri al la hotelo Omenahotelli
kie ni loĝis. Tiam ni trovis nin perditaj de vojo al la hotelo. Per turisma mapo, per klopoda
demando kaj respondo, ni atigis la celon finfine.
En la 6a de aŭgusto ni partoprenis ceremonion dela urbo Hiroŝimo. Mi tute ne supozis, ke oni
okazigas la ceremonion pri Hiroŝimo en ĉi tie
Helsinko. Sed la ceremonio okazis apud lago en
parko, paca vespero estis. ĉiam kaj ĉie estu Paco,
mi kore esperas. Bob Dylan kantas “Kiom davojon ni devas iri antaŭ ol ni nomas iun la homo”.
Malnova kaj malfacila
problemo al ni ciuj.
En Helsinko, Finnlando, s-ro Keitu zorgis pri ni, li estis juna
kaj bontakta esperantisto. Pro lia zorgo ni povis viziti la oficejon deEsperanto-klubo de Helsinki. S-ro iu (bedaŭrinde mi ne memoras
lian nomon) atendis nin kaj li gvidis nin en la ĉambro. Sur la ĉambra
muro estis surmetata pentraĵoj de portreto. Li klarigis la pentraĵon
kaj indikis la vortaron de Esperanto-Finna, la plej malnova. Unuaprezidanto kaj li kompilis la vortaron. La vortaro havas la daton
1917. Longan historion la asocio havas. Mi komprenas,kial ili metas
portreton sur la muro.
Tiu ĉi vojaĝo mi bone sentas, ke Esperantujo ekzistas. Kaj necesas al mi klopodon
por praktike uzi. (Kaiti MAEDA)
センター通信 第260号

̶ 11 ̶

2011年10月には日本大会と韓国大会がプサンで共催
第96回日本エスペラント大会は10月10〜12日に甲府市の英和大学で行われました。
参加者総数は379名。私は土曜日の初心者向きの会で歌を指導しそのグループが夜のInterkona Vespero で出演。日曜日午前はKristano の分科会に参加、山口真一さんは仏教分科会に。ザメンホフホールでの藤本達生さんの公演中には猪飼吉計さんも発言しました。
大会中、来年の第97回（長崎）の勧誘も行われました。その次の第98回日本大会は2011年プサンで第43回韓国エスペラント大会と共催になり、韓国エスペラント協会副会長のHo Song （許星）さんから歓迎の言葉がありました。また、第99回大会（2012年）は、北海道の札幌で開催することになりました。
2012
Sapporo2011
Pusano2010
Nagasako

編 集 後 記・ 甲府から30kmの八ヶ岳エスペラント館の日があり、大会前後にコンサートがありました。前期は11人、後期は16人の参加があり岩谷満夫妻のマンドリンとキーボードのデュエットがあり、半日遠足は谷川を歩いて清泉寮まで行きました。
JEIでは会員50年を記念して大会中に感謝状を出しています。都合でその場に出られなかったので配達で Honorigo という感謝状を受取りました。数年前には米川五郎さんが受取っています。（山田義）

センター通信 第260号

̶ 12 ̶