Siostry Szkolne de Notre Dame
GeneralatVia della Stazione Aurelia 95
00165 Roma, Italia
Tel: +39.06.6652.01 Fax: +39.06.6652.0234

26. Światowy Dzień Życia Konsekrowanego
2 lutego 2022

List jubileuszowy – 2022

„Umiłowanie”
Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych… (Rz 5, 5)
Drogie Siostry Jubilatki w 2022 roku,
Z sercem przepełnionym radością i miłością modlę się za każdą z Was i składam Wam
gratulacje z okazji rocznicy złożenia przez Was pierwszych ślubów 25, 40, 50, 60, 70, 75 i 80
lat temu. W tym roku również ja obchodzę z Wami jubileusz, który staje się dla nas czasem
ponownego doświadczenia zawsze wiernej, osobowej miłości Boga.
Ta miłość Boga została rozlana w naszych sercach, a nasze życie w wierności jest jejświadectwem. W rzeczywistości świętujemy „umiłowanie” – to, że jesteśmy umiłowanymi
Boga, wybranymi, aby żyć tą miłością i posłanymi, aby uczynić ją widoczną i żywąw świecie.
Takie świadectwo jest głębokim źródłem nadziei i zachęty, „ewangelią” tak bardzo potrzebnąw dzisiejszym świecie, zwłaszcza, że nadal żyjemy w mrocznych i niepewnych czasach.
Dziękujemy Siostrom za to świadectwo i dziękujemy naszemu Bogu za to, jak Bóg umiłował
nas i jak miłuje przez nas, przez każdą Siostrę Szkolną de Notre Dame.
W tym roku jubileuszowym zachęcam każdą z nas do refleksji nad tym, w jaki sposóbdoświadczyłyśmy tajemnicy umiłowania w naszym życiu, jak ona się rozwinęłai ukształtowała nasze życie w misji. Jaką miłością byłyśmy kochane? Do jakiej miłościzostałyśmy wezwane, aby nią żyć i urzeczywistniać w naszym dzisiejszym świecie?

Przynaglenie miłościMiłość Boża przynagla nas, byśmy jednoczyły naszą wolę z Wolą Bożą. (JP, K 19)
Nasz Bóg Stwórca, Źródło wszelkiego bytu, z miłości powołał nas i całe stworzenie doistnienia. Pragnieniem Boga dla każdej z nas, dla każdej osoby, jest abyśmy wiedzieli o tym,
że jesteśmy kochani i przyswoili sobie to umiłowanie. Wydaje się, że jest w tym jakieś Bożeprzynaglenie, przynaglenie miłości. Z Ewangelii Jana 3,16 wiemy, że Bóg tak umiłował
świat, że dał swojego jedynego Syna.
Niedawno zakończyliśmy obchody Bożego Narodzenia, czas kontemplacji głębokiejtajemnicy Wcielenia, która nadal rozwija się w sercu historii całego stworzenia i ludzkości,w naszej zbawczej historii. Bóg tak bardzo pragnął być z nami, że postanowił stać się jednymz nas, abyśmy mogli poznać Boga, Bożą miłość i nasze umiłowanie.
Zaczynamy nieco lepiej rozumieć znaczenie tego stwierdzenia, gdy umiłowanie Jezusa
zostaje potwierdzone podczas Jego chrztu głosem z nieba: „Ty jesteś moim umiłowanym...”(Łk 3, 22). W momencie, gdy Jezus uznaje swoje umiłowanie, ogarnia Go przynagleniemiłości. Po czasie rozeznawania na pustyni, wyrusza, aby nauczać, uzdrawiać, głosić Bożekrólowanie i uzdalniać innych do tej misji.

Łaska umiłowania nie jest zarezerwowana tylko dla Jezusa. „Od chwili naszego ChrztuŚwiętego jesteśmy w nowy sposób otwarte na działanie Boga w naszym życiu. Jesteśmywszczepione w życie Chrystusa...” (JP, K 2) i dzielimy dar umiłowania oraz związane z nimwezwanie. „Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował, odpowiadamy Mu naszą miłością” (JP, K10) i jesteśmy uzdolnione do misji, do miłości.
Co się dzieje, gdy doświadczamy, że Bóg nas kocha, nazywa nas umiłowanymi, wkracza
w nasze życie i bierze je w swoje ręce? Błogosławiona Matka Teresa opowiedziała o swoimmocnym doświadczeniu, kiedy jako młoda kobieta była kochana i o tym, że miłość przynagla
ją do radykalnego naśladowania Chrystusa. „Piszę to teraz w Jezusie, który okazał minieopisane miłosierdzie... Nie jestem w stanie opisać mego wewnętrznego pokoju; teraz
jestem w Jezusie: Niech uczyni ze mną, cokolwiek zechce, Jemu mogę zaufać. ...Tak, miłośćnie może czekać” (MT, 1).
Miłość nie może czekać. Jako umiłowane przez Boga jesteśmy przynaglane do bycia
uczennicami dla Bożej misji. Naszym powołaniem jest wiedzieć, że jesteśmy umiłowanymi
przez Boga i ukazywać umiłowanie jedne drugim, kochając innych w sposób, w jaki mydoświadczamy bycia kochanymi przez Boga. Jest w tym przynaglenie.
 Jak ja, jako umiłowana przez Boga, doświadczam przynaglającej miłości?

Radykalność miłościW miarę jak nasza zażyłość z Chrystusem stale się pogłębia,wyzwala On nas do nowej i większej miłości. (JP, K 13)„Napełnione wszechogarniającą miłością Chrystusa, oddajemy Mu z radością całą swojąosobę” (JP, K 13). Cóż może być bardziej radykalnego niż oddanie całej siebie w miłości?
Wezwane przez Boga i konsekrowane w Kościele, aby radykalnie naśladować Jezusa
Chrystusa (por. JP, K 48), zobowiązujemy się wzrastać w miłości, upodabniać się do Chrystusa oraz
akceptować cenę i radykalność miłości.
Uważamy, że „umocnione łaską Chrystusa, idąc za Jego przykładem, jesteśmy gotowe zewzględu na Królestwo Boże, przyjąć braki, zniewagi, prześladowanie, a nawet śmierć” (JP, K17). Z Chrystusem uczymy się patrzeć Bożymi oczami i sercem, odczuwać ból serca z powodu
cierpienia i bólu wokół nas, płakać z tymi, którzy się smucą, zmagać sięz niesprawiedliwością, która nas obciąża, leczyć rany, żyć Ewangelią odważnie i proroczo
oraz przyjmować bezbronność. Bezbronność uświadamia nam, że jesteśmy umiłowane przez
Boga i zaproszone do udziału w Bożej bezbronności – w Bożej empatii.
O tej radykalności miłości mówi także w swoich wczesnych rozważaniach bł. M. Teresa.
Pisała: „Kto uczynił świętych tak silnymi, jeśli nie miłość? Kto nauczył ich tak wielkiegozaparcia się siebie, jeśli nie miłość? ...Kto im pomógł wyrzec się samych siebie, jeśli niemiłość? ...Miłość oddała siebie aż do najcięższej śmierci krzyżowej...” (MT, 1).
Jesteśmy wezwane, wręcz przynaglone, „byśmy poświęcały nasze życie bez reszty, aby inni
mogli żyć” i „aby więź miłości wśród nas i wśród wszystkich ludzi coraz bardziej siępogłębiała aby urzeczywistniła się głębsza komunia między nami i całą ludzkością” (JP, Słowo
wstępne, K 34). Od Chrystusa uczymy się, że nasze powołanie od Boga jest powołaniem doradykalnej miłości, do kenozy – do ogołocenia się we wzajemności, która jest międzyludzkai międzykulturowa, uniwersalna i kosmiczna. Radykalna miłość jest coraz bardziej otwarta na
ostateczne oddanie się i przynagla nas do powszechnej komunii.
Na czym polega radykalność miłości, do której jestem wezwana, aby ją
przyjąć i nią żyć?

___________________________________________________________________________________________________
List jubileuszowy 2022
2

Pełnia miłościPełne ufności, że Bóg zawsze powołuje nas do pełni życia… (JP, DG 124)Ucząc się i upodabniając do Chrystusa oraz wzrastając i dojrzewając w miłości, napotykamyna paradoks miłości. Chrystus uczy, że nie ma większej miłości niż oddać życie za przyjaciółswoich (por. J 15, 13). Oddanie wszystkiego, oddanie życia, miłowanie do końca ukazują, żemiłość jest silniejsza niż śmierć.
Przyjmując i żyjąc radykalną miłością, odkrywamy coraz większą nowość i pełnię miłości,pełnię bycia. Pilna i radykalna miłość wędruje poza śmierć do większej miłości, donieskończonego życia. Miłowanie poprzez cierpienie i śmierć wyzwala energię dopełniejszego życia i komunii – pełni miłości, pełni Boga.
Św. Paweł wyraża to pięknie w swojej modlitwie...

… Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości wkorzenieni
i ugruntowani, wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość,Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę,abyście zostali napełnieni całą Pełnią Bożą. (Ef 3, 17-19)

Wzrastając ku pełni miłości, zaczynamy doświadczać pełni Boga, Boga jako Trójcy, którą św.
Bonawentura nazwał „pełnią źródła” miłości, oraz uczestniczyć w osobowej relacji Trójcy,wspólnoty miłości. Heidi Russell mówi o Trójcy Świętej jako o Źródle Miłości, Słowie
Miłości i Duchu Miłości. Trójjedyny Bóg jest Źródłem Miłości, objawionym w Słowie
Miłości, działającym w Duchu Miłości, obecnym i tworzącym wspólnotę i komunię (por. HeidiRussell, „Trójca Święta jako Źródło, Słowo i Duch Miłości: Relacja jako rdzeń rzeczywistości”, Zebranie
krajowe LCWR, 9 sierpnia 2018 r.).

Dzisiaj jesteśmy zaproszone, by zaufać energii miłości, która jest w sercu życia, by przyswoić
sobie nasze umiłowanie, by dać się porwać miłości i by stworzyć sposoby, dzięki którymmiłość będzie mogła rozwinąć się do pełni, do powszechnej komunii miłości. Na ile kochamy
i wychodzimy z siebie, by żyć w komunii, na tyle „czynimy własnym ten trynitarny
dynamizm, który Bóg w nas wycisnął” (por. Laudato Si', 240). Obyśmy mogły przyjąć łaskęumiłowania; „pogłębić naszą świadomość tego, kim jesteśmy w relacji z Trójjedynym
Bogiem, między sobą i z zadziwiającym Bożym wszechświatem”; i żyć pełnią miłości, której
Bóg dla nas pragnie.
 W jaki sposób jestem zaproszona do życia w pełni miłości?

Drogie Siostry Jubilatki, świętujmy i żyjmy łaską umiłowania. Przez cały ten rok
jubileuszowy chwalmy i dziękujmy Bogu za dar naszego powołania i radujmy się tym, żejesteśmy kochane. Bóg nas kocha i posyła nas, abyśmy świadczyły o Miłości, abyśmy byłymiłością.
Jako umiłowane Boga, Nieskończonej Miłości, która daje nam wszystko, zdecydujmy sięodważnie żyć i rozwijać miłość w naszym życiu – z jej przynagleniem, radykalnościąi w całej jej pełni.
Zjednoczona w miłości Boga,

Sister Roxanne Schares

Siostra Roxanne Schares, SSND
Przełożona Generalna___________________________________________________________________________________________________
List jubileuszowy 2022
3