Siostry Szkolne de Notre Dame

Via della Stazione Aurelia 95
00165 Roma, Italia
Tel: +39.06.6652.01 Fax: +39.06.6652.0234

Generalat25. Światowy Dzień Życia Konsekrowanego
2 lutego 2021

List jubileuszowy – 2021Osiąganie naszej najgłębszej tożsamości
Dążymy do osiągnięcia pełni naszej osobowości w Chrystusie, ... (JP, K 46)
Drogie Siostry Jubilatki w 2021 roku,Z radością w sercu myślę o każdej z Was i gratuluję Wam rocznicy złożenia pierwszych
ślubów, 25, 40, 50, 60, 70, 75 lub 80 lat temu! Modlę się, aby Siostry świętując ten momentw swoim życiu, na nowo doświadczyły Bożej wierności i osobistej miłości.
Wasz jubileusz jest wielkim źródłem nadziei dla nas i dla naszego świata, zwłaszcza w tych
niepewnych i trudnych czasach. Wasze życie jest świadectwem miłości Boga i pragnienia
obfitego życia dla wszystkich. Dziękujemy Siostrom za dar Waszej wierności; dziękujemyBogu za to, w jaki sposób On był obecny przez Siostry i za to, czego dokonał przez Siostry
i w Siostrach.
W pewnym sensie jubileusz to skrzyżowanie dróg: chwila zatrzymania się, refleksji i celebracji
oraz zaproszenie do podjęcia wyzwania, jakim jest nowość Ewangelii dla naszych czasów i dowybrania nowego życia, nowej drogi naprzód. „Każde skrzyżowanie dróg jest skokiem wiary,okazją do rozwoju, przemiany i stawania się bardziej kimś, kim Bóg chce, abyśmy byli” (TedDunn, Graced Crossroads: Pathways to Deep Change and Transformation [Błogosławione rozdroże: Ścieżki dogłębokiej zmiany i przemiany], s. 238).

To, co zachwyciło naszą Błogosławioną Matkę Teresę, to była wewnętrzna przemiana jej sióstrna podobieństwo Boże (por. JP, „Rys historyczny Zgromadzenia”). Nasza tożsamość jako osób
konsekrowanych, zakorzeniona w Boskiej tajemnicy Trójjedynego Boga, nie jest statyczna, aledynamiczna, nieustannie ewoluuje w kierunku nowego życia i naszej najgłębszej tożsamości.
Kim mamy być według Bożej myśli w dzisiejszym świecie?
Modląc się za każdą z Sióstr po imieniu, zastanawiałam się nad Waszymi doświadczeniami na
rozdrożu Waszego życia, dokonywania wyborów i dążenia do pełni osobowości, ku nowemu
życiu, ku Waszej najgłębszej tożsamości. Zachęcam Siostry do refleksji nad tą dynamiką, tądrogą przemiany w Waszym roku jubileuszowym. W jaki sposób Bóg zaprosił Siostrę, a nawet
przynaglił, abyś wzrastała w swoim prawdziwym ja?

Życie: Radykalne naśladowanie
Zostałyśmy wezwane i konsekrowane … aby radykalniej naśladować … (JP, K 48).
Konsekrowane dla radykalnego naśladowania Chrystusa, nasze życie jest dla świata, dla misji
Boga w świecie. Nasze wezwanie zaczyna się i rozwija od spotkania i zaproszenia, „chodźi zobacz”, „chodź i naśladuj”. To spotkanie dotyka niepokoju, tej głębokiej tęsknoty zaBogiem, która jest podstawą naszego istnienia. Nasze umysły i serca są otwarte na miłość,która skłania nas do bycia uczniem.

W zwyczajnych dniach naszego życia, kiedy staramy się wiernie naśladować Chrystusa,zaczynamy żyć życiem Jezusa, aż pewnego dnia Jego życie stanie się naszym życiem. Wtedy
nie jest ono już tylko podążaniem, chociaż podążanie jest wystarczająco trudne. „Napełnione
wszechogarniającą miłością Chrystusa, oddajemy Mu z radością całą swoją osobę… w Nim
odnajdujemy wszystko” (JP, K 13). W naszej odpowiedzi znajdujemy się na drodze stawania siękimś więcej, umiłowanym uczniem.
Ewangelia Jana dostarcza nam dwa piękne przykłady takiego bycia uczniem. Przypominamy
sobie odniesienia do „ucznia, którego Jezus miłował”. Podczas ostatniej wieczerzy, siedzącobok Jezusa (por. J 13, 23), umiłowany uczeń poznaje taką intymność, że zostaje dostrojony dobicia serca Jezusa, do trosk Jezusa, do wszystkiego, co Jezus kocha. Wkrótce potem ten uczeńzostaje oddany jako syn Matce Jezusa, a ona zostaje oddana jako Matka uczniowi (por. J 19, 26).
Drugi przykład to Maria z Magdali. Kierowana tęsknotą, która wypływa z zażyłej miłości,znajduje się przy grobie w poszukiwaniu ukochanego, gdy jeszcze jest ciemno. Słysząc, jakwypowiedział jej imię, zostaje przemieniona i zostaje Apostołką Apostołów.
„W miarę jak nasza zażyłość z Chrystusem stale się pogłębia, wyzwala On nas do noweji większej miłości” (JP, K 13), aby uważniej naśladować, uczciwiej patrzeć na potrzeby świataoraz żyć i działać odważniej. Kieruje nami miłość, jesteśmy odnowione i usposobione doreagowania w nieoczekiwany sposób; bo Boża „miłość nieustannie pobudza nas doznajdowania nowych dróg naprzód” (Laudato Si’, 245).
Jakie było Siostry życiowe doświadczenie bliskiego, radykalnegonaśladowania?

Światło: Prorockie świadectwoUpodabniamy się coraz bardziej do Chrystusa, oraz stajemy się znakiem … (JP, K 13).
W ciemności naszych czasów, z szalejącymi pandemiami chorób, podziałów i dyskryminacji,przemocy i dewastacji Ziemi, czego potrzebujemy bardziej niż światła - światła, które świeciw ciemności i nie może być pokonane (por. J 1, 5). Chrystus, światłość świata, światłość dla
wszystkich narodów, wezwał nas, abyśmy byli światłością i jaśnieli tak, aby wszyscy towidzieli (por. Mt 5, 14.16). Dzisiaj to świętujemy: Ofiarowanie Pana, który jest światłem orazżycie konsekrowane, które jest „wizją proroczą…” (Papież Franciszek, Światowy Dzień ŻyciaKonsekrowanego 2019).

Idąc za Chrystusem, poznajemy Boga, który jest światłem i w którym nie ma ciemności,i jesteśmy umocnione do chodzenia w światłości i „życia w światłości” (1 J 1, 5.7) oraz stawaniasię dziećmi światłości (por. J 12, 36). Jedynie w osobistym, radykalnym naśladowaniu Chrystusa,
który jest światłem, zaczynamy odbijać otrzymane światło, jaśnieć i promieniować światłem,którym się stajemy.
Stając się światłem, upodabniając się do Chrystusa, „profetycznie głosimy pierwszeństwo tegoKrólestwa, które już jest, a jednocześnie wciąż nadchodzi” (JP, K 12). Przez samo nasze istnienie
jesteśmy „powołani, aby promieniować światłem i przekazywać życie” (Evangelii Gaudium, 83)
w naszym świecie, dając świadectwo o Bogu będącym z nami i powszechnej miłości Boga dowszystkich (por. JP, K 13).
„Tu i teraz… uczniowie Pana są powołani do życia jako wspólnota, która jest solą ziemii światłem świata (por. Mt 5, 13-16). Są powołani do dania świadectwa o przynależności
ewangelizującej zawsze w nowy sposób” (Evangelii Gaudium, 92), urzeczywistniając postawyi wartości, kształtując siłę duszy, która przeciwdziała siłom ciemności i podziałom. W naszym
życiu misją jesteśmy wezwane do tworzenia relacji i przestrzeni oświeconych przez Boga (por.
Gaudete et Exsultate, 142), które sprzyjają uzdrowieniu, jedności, powszechnej komunii.
List jubileuszowy 2021, strona 2 z 3

Czy nie jest to istota zobowiązań zawartych w naszym Kierunku Miłość daje wszystko? Byćprzemienionymi, pogłębiać naszą świadomość tego, kim jesteśmy, dawać prorocze świadectwojedności w różnorodności, żyć bardziej międzykulturowo, odważnie reagować. Wiernośćnaszemu życiu konsekrowanemu jest światłem dla świata, jest proroczym świadectwemo Bogu pośród nas, o Bożej miłości do nas i w nas. Ta miłość tworzy kosmiczną, obejmującąwszystko komunię, obejmującą całą ludzkość i całe stworzenie.
O jakie światło, o jakie prorocze świadectwo prosi Siostrę Bóg?

Miłość: Nasza najgłębsza tożsamośćW miarę jak upodabniamy się coraz bardziej do Chrystusa, przyswajamy sobie Jegosposób życia. (JP, K 46).
Radykalne naśladowanie Jezusa w życiu prowadzi nas do stawania się światłem, do stawania
się Bożymi, do stawania się miłością – do pełni osobowości i naszej najgłębszej tożsamości.
Dawanie świadectwa wszechogarniającej miłości Boga otwiera nas na doświadczeniei akceptację tajemnicy paschalnej w naszym życiu (por. JP, K 5).
„Jesteśmy w nowy sposób włączone w istotę całopalnej Ofiary Chrystusa i w tajemnicędokonującego się wciąż Odkupienia” (JP K 33). Kochając tak, jak kochał Jezus, stajemy sięmiłością wcieloną w świecie, miłością, która daje wszystko. Ta ewoluująca droga ma charakterkrzyża i wymaga, abyśmy codziennie brały krzyż (por. Łk 9, 23), kochały miłosiernie i wielkodusznie oraz oddawały swoje życie, aby inni mogli żyć.
Rozwój miłości wymaga ogołocenia. Z podporządkowanego i pustego miejsca nie trwamy
uparcie przy naszym małym „ja” i nie identyfikujemy się z nim. Lecz raczej dzięki mocy Ducha
przekraczamy siebie, aby być coraz głębiej zjednoczone z naszym Bogiem i z ludem Bożym,aby być bardziej dla innych (por. JP, Słowo wstępne).
To jest przemieniająca droga miłości: wzrastanie do najprawdziwszej siebie, do duchowego
obrazu Boga, do naszej najgłębszej tożsamości, którą jest miłość. Nieskończona,bezwarunkowa miłość Boga jest powodem naszego istnienia. Miłość jest istotą tego, kimjesteśmy. „Tylko nieskończona jedność z Nieskończoną Miłością wystarczy” (James Finley,Intimacy: The Divine Ambush - Zażyłość: Boża zasadzka). Ponieważ jesteśmy stworzone na boski obraz
Trójjedynego Boga, który jest nieskończoną Miłością, nasza droga życiowa polega na
przyjmowaniu łaski i wyborze miłości – istoty tego, kim jesteśmy, naszej najgłębszejtożsamości, naszego przeznaczenia.
Na jakim rozdrożu tej przemieniającej podróży znajduje się Siostra?

Moje drogie Siostry Jubilatki, Bóg jest z Wami. Bóg tchnie w Was życie i promienieje przez
Was światłem. Bóg Was kocha i posyła, abyście świadczyły o Miłości, abyście były miłością.
Dziś i przez cały rok jubileuszowy niech Siostry wielbią Boga i dziękują Mu za dar Waszego
powołania, a także świętują doświadczanie zawsze wiernej, nieskończonej Miłości.
Oby Siostry odkryły, że są na rozdrożu, aby przeżyć nowy moment wyboru życia, jako światłai miłości na tej przemieniającej drodze osiągania swojej najgłębszej tożsamości.
Z Siostrami w tej wędrówce,Sister Roxanne Schares

Siostra Roxanne Schares, SSND
Przełożona Generalna
List jubileuszowy 2021, strona 3 z 3