Widzę - Wierzę - Wyruszam

SZTAFETA WIARY

Parafia Świętego Augustyna w Kostowie
ul. Bohaterów Powstań Śląskich 8
46-220 Kostów
ks. Marcin Kierzek
tel. 787 039 242
parafiakostow@gmail.com
www.parafiakostow.pl
Numer konta: 81 8890 1040 0005 3165 2005 0001

-2-

WITAJ NA WWW – SZTAFETA WIARYDzień dobry! Bóg stworzył dzień i stwierdził, że jest bardzo dobry. Wierzę, że ten dzień będzie dla Ciebie wyjątkowy, obfitujący w dobro, bo
oczyma wiary widzę Cię na drodze.
Dziękuję, że to w tym roku Ty mnie zaprosiłeś, bym wyruszył, kontynuując dzieło mojego poprzednika, Księdza Dariusza. Zatem idziemy razem, by być iskrą światła dla tego zwariowanego świata. Iskrą, która możerozpalać, razić, bądź stać się wyrzutem.
Pielgrzymka, połączona z rozważaniem męki i śmierci naszego Pana towielka sprawa. Wiem, że zdajesz sobie z tego sprawę wyruszając.
Cieszę się, że jesteś! Idziemy razem we wspólnocie z Jezusem w sercu, w myślach, w drugim człowieku. W życiu wiele jest dróg, którą wybrać , jak iść…?
Wyruszasz.
Jestem z Ciebie dumny!
Jest dumny z Ciebie Jezus!
Rozważając drogę krzyżową Pana naszego Jezusa Chrystusa, całym sercem bądź przy Nim. Niech wszystkie twe myśli, uczucia, a nade wszystko
decyzje będą przy Panu, który za nas cierpiał rany i wciąż je cierpi, w każdym człowieku i w całej ludzkości, w swoim Mistycznym Ciele – świętym
Kościele.
Uwielbiajmy Boga Ojca i dziękujmy za Jego miłość, jaką nam objawił
w swoim Synu, Jezusie Chrystusie, w Jego ukrzyżowanym Człowieczeństwie.
Ta książeczka posłuży Ci jako GPS. Jeśli dojdziesz do celu, jakim jestKrzyż Jubileuszowy, odnów tam przymiarze chrztu świętego wyznając
wiarę. Pełen wdzięczności serca za , co z Bożą pomocą udało Ci się dokonać. Wróć świadomy, że idziesz dalej do celu twojej wędrówki. By kiedyś
stanąć na golgocie własnego życia.
Jeśli przejdziesz jakiś etap, rozraduj się tym, że wyruszyłeś, by przez pewien czas towarzyszyć samemu Jezusowi w Jego drodze.
Idź w pokoju z Chrystusem
-3-

-4-

PRZEBIEG DROGI
Etap I - długość etapu: 2,8 km; trasa całkowita: 2,8 km
Kostów - Siemianice
Etap II - długość etapu: 3,3 km; trasa całkowita: 6,1 km
Siemianice - Opatów
Etap III - długość etapu: 9,8 km; trasa całkowita: 15,9 km
Opatów - Donaborów
Etap IV - długość etapu: 3,5 km; trasa całkowita: 19,4 km
Donaborów - Świba
Etap V - długość etapu: 3,9 km; trasa całkowita: 23,3 kmŚwiba - Kierzno
Etap VI - długość etapu: 5,7 km; trasa całkowita: 29,0 km
Kierzno - Mikorzyn
Etap VII - długość etapu: 6,5 km; trasa całkowita: 35,5 km
Mikorzyn - Kochłowy
Etap VIII - długość etapu: 2,6 km; trasa całkowita: 38,1 km
Kochłowy - Parzynów
Etap IX - długość etapu: 2,4 km; trasa całkowita: 40,5 km
Parzynów - Góra Krzyża
Parafie: Kostów (Św. Augustyn), Siemianice (św. Idzi), Opatów (św.
Florian), Donaborów (św. Marcina), Świba (św. Katarzyny), Kierzno(Wniebowzięcia NMP), Mikorzyn (św. Idzi), Kochłowy (św. Katarzyna),
Parzynów (św. Mikołaj), Góra Krzyża
Miejscowości: Kostów, Siemianice, Klasak, Opatów, Trzebień, Biadaszki,
Donaborów, Świba, Pustkowie Kierzeńskie, Kierzno, Kierzenko, DomaninWieś, Mikorzyn, Kochłowy, Parzynów, Zmyślona Parzynowska.

Dobrej drogi!
-5-Chrystus nie przestał umierać. Ludzie co dzień wokół nas cierpią i umierają, a pod ich postacią Chrystus ofiaruje się swemu Ojcu dla zbawieniaświata. Droga krzyżowa jest także drogą życia; prawdziwy chrześcijanin
nie może o tym zapomnieć.
I. JEZUS SKAZANY NA ŚMIERĆ
Przyszedłszy do was, bracia, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem
i mądrością głosić wam świadectwo Boże. Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej jak tylko Jezusa Chrystusa, i toukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic
z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem
ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej,
lecz na mocy Bożej (1 Kor 2, 1-5).
Panie, za późno na to, byś milczał, boś za dużo mówił, za późno, byś biernie się poddawał, boś za bardzo walczył. A ponadto nie byłeś roztropny,przesadzałeś, i to musiało przyjść.
Porządnych ludzi nazwałeś rodem jaszczurczym.
Powiedziałeś im, że ich serca to ponure groby o pięknych fasadach,
Całowałeś gnijących trędowatych,Odważyłeś się rozmawiać z pospolitymi cudzoziemcami.
Jadałeś z notorycznymi grzesznikami i powiedziałeś, że dziewczyny z ulicy będą w raju pierwszymi.
Upodobałeś sobie w biedakach, wszarzach, kalekach,Źleś wypełniał przepisy religijne,
Tłumaczyłeś Prawo i chciałeś sprowadzić je do jedynego przykazania: kochać.
Teraz się mszczą.
Wystąpili przeciwko Tobie, poczynili starania u władz i teraz nastąpią
konsekwencje.
Panie, ja wiem, że jeśli spróbuję choć trochę żyć jak Ty, będę potępiony.
Boję się.
Już mnie pokazują palcami, Jedni się uśmiechają, inni drwią, jeszcze innigorszą się, i mało brakuje, by wielu z mych przyjaciół mnie zdradziło.
Boję się zatrzymywać w drodze,-6-Boję się posłuchać mądrości ludzkiej,
która szepce: trzeba iść naprzód powoli, nie wszystko bierze się dosłownie, lepiej ułożyć się z przeciwnikiem...
A jednak, Panie, wiem, że Ty masz rację. Pomóż mi walczyć, Pomóż mi
mówić, Pomóż mi żyć według Twojej Ewangelii
Aż do końca
Aż do szaleństwa,
Aż do szaleństwa krzyża.
II. JEZUS PRZYJMUJE KRZYŻ
Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dniabierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swojeżycie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa(Łk 9, 23-24).
Panie, masz Twój krzyż.
„Twój krzyż" - tak jakby to był Twój krzyż! Ty nie miałeś własnego, Tyśprzyszedł wziąć nasze krzyże, a w ciągu swego całego życia, w czasie Twej
drogi męki brałeś - jeden po drugim - grzechy całego świata.
Teraz idź,Uginaj się i cierp,
Lecz idź naprzód.
Trzeba dźwigać krzyż.
Panie, idziesz w milczeniu; czyż to więc prawda, że jest czas, by mówić,i czas, by milczeć?
Więc to prawda, że jest czas na walkę i czas na to, by zgodzić się nieść
w milczeniu nasze grzechy i grzechy świata?
Panie, wolałbym walczyć z krzyżem; ale nieść go to bardzo ciężko, i im
dalej idę, im dłużej patrzę na zło na świecie, tym bardziej krzyż ciąży mina ramionach.
Panie, pomóż mi zrozumieć, że najszlachetniejszy czyn jest niczym, jeżeli
jednocześnie nie jest cichym odkupieniem.
A skoroś chciał dla mnie tej długiej drogi krzyżowej, rano każdego dniapomóż mi ruszyć w drogę.

-7-

III. JEZUS UPADA PO RAZ PIERWSZY
Jezus rzeki do nich: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi". I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim (Mk 1,
17-18).
Jezus im odparł: „(...) Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo
przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?" Odpowiedzieli Mu:„Możemy" (Mk 10, 38-39).
Wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i począł drżeć, i od- czuwać trwogę. (...) Potem wrócił i zastał ich śpiących. Rzekł do Piotra: „Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać?" (Mk 14, 33. 37).
Upadł.
Przez chwilę chwiał się jak pijany, a potem się zwalił z nóg. Bóg upadł
w kurz.
Tak i ja, Panie, szedłem ufnie za Tobą i otom upadł.
A przecież myślałem, że zupełnie oddałem się Tobie; ale zobaczyłem
kwiat na ścieżce,Zostawiłem Ciebie, zostawiłem zawadzający mi krzyż i teraz jestem daleko od drogi, wzbogacony o kilka zwiędłych płatków i własną samotność.
A inni, Panie, idą drogą złamani, zmordowani
I krzyże przygotowują się i plecy się uginają.
Mnie już tam nie ma, by walczyć ze złem i by pomagać ludziom ciągnąć
ich ciężar. Jestem poza drogą.
Panie, pomóż mi nie tylko iść za Tobą, ale i wytrwać. Pomóż mi uniknąć
tych błędów z podchwycenia, po których czuję się głupi i pusty, daleki od
Twego warsztatu, gdzie buduje się świat!
IV. JEZUS SPOTYKA SWOJĄ MATKĘ
A Twoją duszę miecz przeniknie (Łk 2, 35).
Panie, żal mi Twej biednej Matki.
Ona idzie,
Idzie za Tobą,Idzie za ludzkością na jej drodze krzyżowej.
-8-

Idzie w tłumie, nieznana, ale nie spuszcza Ciebie z oczu.
Ani jeden Twój ruch, ani jedno westchnienie, ani jedno z wymierzonych
Ci uderzeń, ani jedna z Twych ran nie uszły Jej uwagi.
Ona zna Twoje cierpienia,
Cierpi Twymi cierpieniami I nie zbliżając się do Ciebie,
nie dotykając Ciebie,
nie mówiąc do Ciebie,
Z Tobą, Panie, zbawia świat!
Często zmieszany z tłumem idę z ludźmi po ich drodze krzyżowej
i jestem zdruzgotany przez zło.
Czuję się niezdolnym, by zbawić świat, bo jest za ciężki i za ospały, a nakażdym zakręcie drogi razem z nowymi krzywdami poznaję i nowe brudy.
Panie, pokaż mi Twą Matkę, Maryję, niepotrzebną, nieużyteczną w oczachludzi,
Ale współodkupicielkę w oczach Boga.
Pomóż mi iść wśród ludzi z pragnieniem poznania ich zła i grzechu.
Spraw, bym nigdy nie spuszczał oczu, Bym nigdy nie zamykał swego
serca; bym przyjmując cierpienia świata, cierpiał i spłacał je jak Maryja,
Twoja Matka.
V. SZYMON CYRENEJCZYK POMAGA JEZUSOWI NIEŚĆ KRZYŻ
Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając
z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego (Mk 15, 20-21).
Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnijcie prawo Chrystusowe (Ga 6, 2).
Szedł drogą i zatrzymali go,
Takiego pierwszego z brzegu, nieznanego.
Panie, przyjmujesz jego pomoc.
Nawet nie pragnąłeś odruchu miłości, pięknego porywu szlachetnego
przyjaciela dla przyjaciela wyczerpanego i wyszydzonego.
Wybrałeś odruch bojaźliwego człowieka ulegającego rozkazowi.
Ty, Pan Wszechmocny - pozwalasz, by pomagał Ci bezsilny człowiek.
Panie, Ty chcesz, by człowiek był Ci potrzebny.
-9-Panie, potrzebni mi są inni.
Droga człowieka jest za ciężka, by nią iść samemu.
Ale odsuwam ręce, które się wyciągają.
Chcę działać sam.
Chcę walczyć sam.
Chcę dopiąć swego sam.
A przecież obok mnie idzie przyjaciel, małżonek, brat, sąsiedzi, towarzysze pracy. Tyś ich tu postawił, Panie, a ja za często ich pomijam. A przecież tylko wszyscy razem zbawimy świat!
Panie, pozwól mi dostrzegać, pozwól mi zgadzać się na wszystkich Szymonów mojej drogi, nawet wtedy gdy są przymuszeni.
VI. NIEWIASTA OCIERA CHUSTĄ TWARZ JEZUSA
Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa
objawiło się w naszym ciele (2 Kor 4, 10).
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś (zobaczymy]
twarzą w twarz (1 Kor 13, 12).
Panie, długo na Ciebie patrzyła,
Cierpiała z powodu Twojego cierpienia.
Nie mogąc tego znieść, rozepchnęła żołnierzy i delikatnym płótnem
otarła Twoją twarz. Czy Twoje zakrwawione rysy odbiły się na nim? Być
może. W jej sercu na pewno.
Panie, muszę długo przyglądać się Tobie, tak jak mały braciszek podziwia
i kocha swego dużego brata. Bo ja chcę być podobny do Ciebie, a na tomuszę najpierw patrzeć na Ciebie.
Jeżeli zechcesz, stanę się trochę jak Ty, bo przyjaciel kochający swego
przyjaciela staje się z nim jedną duszą.
Ale, Panie, za często przechodzę przed Tobą beztroski albo nudzę się, gdy
się zatrzymuję i patrzę na Ciebie,
A innym pokazuję smutną karykaturę Ciebie.
Przebaczenia za mój przyćmiony wzrok: inni nie widzą w nim Twegoświatła.
Przebaczenia za moje ciało chciwe przyjemności: nie odgadują w nim
Twej obecności.
- 10 -

Przebaczenia za moje przeładowane serce: nie widzą w nim Twej miłości.
Ale mimo wszystko, Panie, przyjdź do mnie; moje drzwi stoją otworem.
VII. JEZUS UPADA PO RAZ DRUGI
Zmorzone snem wszystkie zasnęły (Mt 25, 5).
Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych (...).
Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć
tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym(Łk 21, 34, 36).
Panie, już dłużej nie możesz wytrzymać
I znowu jesteś na ziemi.
Tym razem nie tylko z powodu ciężaru krzyża, ale i dlatego, że zwiększyło
się zmęczenie, znużenie.
Tak to długie cierpienie usypia wolę.
Moje grzechy, Panie, straszliwymi usypiaczami sumienia.
Bardzo szybko przyzwyczajam się do zła:Brak szlachetności tu,
Niewierność tam,Zwykła nieostrożność ówdzie,
I mój wzrok zaciemnia się, już nie widzę przeszkód, już nie widzę bliźnich
na mej drodze,
I moje uszy zamykają się, nie słyszę już skarg ludzkich;
I znów jestem na ziemi, na nizinie, z dala od drogi, którąś mi nakreślił.
Panie, proszę Cię, bym zawsze był młodym w mych wysiłkach.
Ustrzeż mnie od przyzwyczajenia, które usypia i zabija.
VIII. JEZUS POCIESZA PŁACZĄCE NIEWIASTY
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku
nie dostrzegasz? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, żeusunę drzazgę, która jest w twoim oku", gdy sam belki w swoim oku
nie widzisz? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata (Łk 6, 41-42).
Płaczą,- 11 -

Szlochają.
To się rozumie, jest czego, gdy się widzi stan, do jakiego Go doprowadzili.
A one są bezsilne, nic nie mogą na to poradzić.
Więc płaczą, płaczą z litości.
Panie, Tyś je widział, słyszał:
Płaczcie najpierw nad swymi grzechami".
Mogę, Panie, litować się nad Twymi cierpieniami i nad cierpieniem świata,
Ale płakać nad własnymi grzechami to inna sprawa.
Lubię także lamentować nad grzechami innych;
To łatwiej.
Na tym się dobrze znam: codziennie cały świat defiluje przed moim trybunałem.
Znalazłem już winnych: polityka, ekonomia, nory mieszkaniowe, alkohol, kino, praca, ludzie, którzy nic nie robią, proboszczowie, którzy nic
nie rozumieją, chrześcijanie...
I wielu innych, Panie, innych!
W sumie prawie cały świat - oprócz mnie.
Panie, naucz mnie, żem grzesznik!
IX. JEZUS UPADA PO RAZ TRZECI
Jezus mu rzekł: ,,Zaprawdę powiadam ci: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wy- przesz" (Mt 26, 34).
Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz
Mnie?" I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Ciękocham" (J 21, 17).
Znowu.
Na próżno biją Go żołnierze - ani drgnie.
Panie, czyś umarł? Nie, ale jest u kresu sił. Chwila straszliwej udręki. Trzeba znowu ruszyć, natychmiast, w tym Twoim stanie, Panie, i dalej iść.
Jeden krok, potem drugi i tak wciąż...
Panie, Tyś upadł po raz trzeci, ale już u szczytu Kalwarii!
Znowu.
Za każdym razem znów upadam.
- 12 -

Nigdy z tym nie skończę.
Mówiłem to już parę razy, Panie, i przepraszam Cię za to,boś Ty czekał na mnie, by zmierzyć moją ufność.
Jeśli zniechęcę się, Panie, będę zgubiony;Jeśli dalej będę walczyć, będę ocalony. Bo Ty upadłeś po raz trzeci, ale jużu szczytu Kalwarii.
X. JEZUS Z SZAT OBNAŻONY
Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zaprawdę,zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię
nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon
obfity (J 12, 23-24).
Już tylko jedną suknię miałeś na sobie.
Chodziło Ci o nią - utkała Ci ją Twoja Matka.
Ale i tego było za dużo.
Jedyna rzecz jest potrzebna, Panie: Twój krzyż.
Już wszystkie przeszkody między nim a Tobą usunięte,Wreszcie możecie połączyć się na zawsze
I jak tragiczna para zbawiać świat!
A więc, Panie, muszę porzucić te wszystkie stroje galowe, co krępują mnie
i kryją przed Twymi oczami.
To ,,posiadać" tłumi „być" we mnie i oddziela mnie od innych.
A zatem, Panie, musi powoli umrzeć w mym życiu wszystko, co nie jest
wiernością Twej woli.
Nie lubię tego, Panie: trzeba zawsze umierać. Jakiś Ty wymagający.
Daję, a Ty jeszcze się upominasz. Chciałbym zachować jakieś drobiazgi,
Jakieś drobiazgi, które przylepiły się do mnie i których nie mogę się wyrzec, by Ci je złożyć w ofierze.
Ale jeżeli chcesz wszystkiego, Panie, weź wszystko.
Sam zerwij moje ostatnie odzienie,
Bo ja wiem, że trzeba umrzeć, by zasłużyć na życie,
Podobnie jak ziarno musi zgnić, by wydać złoty kłos.
- 13 -

XI. JEZUS PRZYBITY DO KRZYŻA
Razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie
ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Boże go, który
umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie (Ga 2, 19-20).
Całą swą długością, Panie, rozciągasz się na krzyżu.
Już.
Doskonale.
Nie można powiedzieć, zrobiony akurat dla Ciebie.
Zajmujesz cały, ażeby pewniej i lepiej do niego przylegać, pozwalasz ludziom, by Cię dokładnie przybili.
Panie, dobra robota, staranna robota.
Teraz całkowicie zespalasz się ze swym krzyżem, tak jak część maszyny
dokładnie dopasowana przez montera pokrywa się z planem inżyniera.
Musiałeś dojść do takiej precyzji.
Nie ruszaj się już.
I ja, Panie, muszę zebrać moje ciało, moje serce, mój umysł I całą mą długością rozciągnąć się na krzyżu chwili obecnej.
Nie mam prawa wybierać drzewa mojej męki. Krzyż jest gotów, na mojąmiarę.
Podajesz mi go każdego dnia, każdej chwili, a ja mam zająć na nim miejsce.
Niełatwo, Panie, bo chwila obecna jest tak ciasna, że nie sposób się obrócić.
A jednak, Panie, nigdzie indziej Ciebie nie spotkam.
Bo właśnie tutaj na mnie czekasz.
Bo tutaj razem zbawimy naszych braci.
XII. JEZUS UMIERA NA KRZYŻU
Ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i tośmierci krzyżowej (Flp 2, 7-8).
My także winniśmy oddać życie za braci (1 J 3, 16).
- 14 -

Jeszcze kilka godzin,
Jeszcze kilka minut,
Jeszcze kilka chwil.
I tak to trwa trzydzieści trzy lata.
Trzydzieści trzy lata, które przeżyłeś poważnie, minuta po minucie.
Już teraz nie możesz się wymknąć; jesteś tutaj, u krańca swego życia,u końca swej drogi.
Otoś w agonii, nad krawędzią próżni.
Trzeba zrobić krok, Ostatni krok oddania, Ostatni krok w życiu wiodący
w śmierć.
Ty się wahasz!
Trzy godziny to długo; trzy godziny konania,Dłużej niż trzy godziny życia,Dłużej niż trzydzieści lat życia.
Trzeba Ci się zdecydować, Panie; wszystko gotowe,Przynajmniej na zewnątrz.
Jesteś tu, nieruchomy na swym krzyżu.
Udało Ci się uniknąć wszelkiej czynności, ale nie uniknąteś tych skrzyżowanych belek, boś dla nich się narodził.
Jednak życie jeszcze tętni w tym przebitym ciele.
Dalej, umieraj nareszcie, śmiertelne ciało, a niechaj wzejdzie twa wieczność!
Tym razem życie ucieka, opuszcza każdy członek.
Ścigane przez śmierć chroni się do jeszcze bijącego serca
Serce ogromne,
Serce przelewające się,Serce ciężkie jak świat, bo niesie świat grzechu i nędz.
Panie, jeszcze jeden wysiłek.
Ludzkość jest tuż i nie zdając sobie z tego sprawy, czeka na krzyk Zbawcy.
Twoi bracia są tu, jesteś im potrzebny.
Twój Ojciec pochyla się i już wyciąga ramiona.
Panie, zbaw nas!
Zbaw nas!
Patrzcie!
Ujął to, co Mu pozostawało z życia.

- 15 -

Ujął swoje ciężkie serceI z wolna,
Z trudem,Samotny między niebem a ziemią,W okropnych ciemnościach,
Szalony,
Szalony z miłości,Podnosi swoje życie,
Podnosi grzech świata
Aż do brzegu swych warg,
I w jednym okrzyku
Oddał WSZYSTKO.
„Ojcze, w ręce Twoje oddaję ducha mego!"
Chrystus umarł za nas.
Panie, pomóż mi umrzeć za Ciebie,Pomóż mi umrzeć za nich.
XIII. JEZUS ODDANY SWEJ MATCE
A Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie". Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem
być w tym, co należy do mego Ojca?" (Łk 2, 48-49).
Twoja praca skończona.
Możesz rzucić narzędzia,Możesz zejść, by odpocząć, dobrześ na to zasłużył.
Osuwasz się powoli, jak człowiek zmęczony pracą i upadający z senności.
Twoja Matka bierze Cię w ramiona.
Jak Ty wyglądasz? Nie jesteś rozsądny, Tyś umarł ze zmęczenia!
Może Ojciec nie żądał tego wszystkiego od Ciebie!"
Ale odpoczywasz w pokoju.
Na Twym spokojnym i odprężonym ciele jakby blask radości: to odbicie
Twego spokojnego sumienia.
Sprawiłeś Twej Matce cierpienie, ale jest dumna z Ciebie.
„Śpij teraz, mój maleńki, Matka czuwa nad Tobą"- 16 -

I ja co wieczór zasypiam po zakończeniu dnia.
W jaki ja czasem stan, Panie, wpędzam sam siebie! Ale nie zawsze, niestety, na służbie Ojca męczę się tak i brukam.
Maryjo, czy jednak zgodzisz się czuwać nade mną nocami?
Ciało moje jest ciężkie od tych wszystkich brudów, ale moje serce prosi
o przebaczenie.
Nie zapominaj, żeś jest ucieczką grzeszników.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za mną, biednym grzesznikiem.
Uczyń mi tę łaskę dla zasług Twego Syna, bym nigdy nie zasnął nie uprosiwszy przebaczenia naszego Ojca,
Bym co wieczór, w spokoju, spoczywając w Twych ramionach, uczył się
umierać.
XIV. JEZUS ZŁOŻONY W GROBIE
W moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała,
którym jest Kościół (Kol 1, 24)
Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy (2 Kor 1, 5)
Teraz już więcej o tym nie mówmy.
Wróćcie wszyscy do siebie.
On już pogrzebany i kamień przyłożony.
Rodzina płacze, przyjaciele są zbici z tropu.
Tym razem wszystko skończone.
Panie, to nie koniec.
Ty konasz aż do skończenia czasów", wiem o tym.
Ludzie zmieniają się na drodze krzyżowej.
Dopiero na końcu drogi świata zmartwychwstanie będzie całkowite.
Idę, mam swój mały wkład, a inni też mają swój.
Wspólnie rozkładamy w czasie na szczegóły to, coś Ty wziął na siebie, by
to przebóstwić.
W tym moja nadzieja, Panie, i moja niezachwiana ufność.
Nie ma ani jednej cząsteczki mego cierpienia, której byś już nie przeżył
i nie przemienił w nieskończone odkupienie.
Chociaż droga jest ciężka i monotonna,- 17 -

Chociaż prowadzi do grobu,
Wiem, że poza grobem Ty czekasz na mnie w swej chwale.
Panie, pomóż mi, bym wiernie przeszedł mą drogę na wyznaczonym mimiejscu w wielkiej ludzkości,A zwłaszcza pomóż mi, bym umiał rozpoznać Ciebie i pomagać Ci we
wszystkich mych współtowarzyszach pielgrzymowania.
Bo to byłoby kłamstwo, gdybym płakał przed Twym zimnym wizerunkiem, a nie szedł za Tobą, który żyjesz na drodze ludzi.
---------------------------------------------------------------------------------- 18 -

MATKO, KTÓRA NAS ZNASZMatko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Z wszystkich niewiast wybrana
Przyjdź i drogę wskaż
Córko ludu Bożego
Do Syna Twego nas prowadź
Służebnico pokorna
Pokój światu daj
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Królowo ognisk rodzinnych
Dziewico wzorze prostoty
Oblubienico cieśli
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Królowo narodu naszegoUciśnionych nadziejoŚwiatło łaknących prawdy
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Pociecho ludu biednego- 19 -

Pani wszelkiej radości
Matko tkliwego serca
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Dziewico Matko Chrystusa
Dziewico Matko Kościoła
Dziewico Matko ludzi
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Matko przez Syna nam dana
Matko która nas słuchasz
Ty nas zawsze rozumiesz
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Dziewico z nami idąca
Historii świata promieniu
Pośredniczko najlepsza
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Matko ludzi bezdomnych
Matko prześladowanych
Matko dzieci wzgardzonych- 20 -

Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Matko ludzi cierpiących
Matko z sercem przeszytym
U stóp krzyża stojąca
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź
Matko płacząca nad nami
Matko przed karą chroniąca
Matko nas przyjmująca
Matko która nas znasz
Z dziećmi Twymi bądźNa drogach nam nadzieją świeć
Z Synem Twym z nami idź- 21 -

LITANIA DO ŚW. RITY
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże - zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Matko Dobrej Rady, módl się za nami,Święty Augustynie,Święta Moniko,Święta Rito,Orędowniczko w sytuacjach beznadziejnych,
Pocieszycielko zasmuconych,
Obrono i ucieczko opuszczonych,
Wierna orędowniczko we wszystkich potrzebach,Przykładzie łagodności i pokory,
Wzorze posłuszeństwa i wyrzeczenia,
Wzorze cierpliwości i oddania się Bogu,
Ozdobo zakonu augustiańskiego,Różo miłości,Miłośnico Jezusa ukrzyżowanego,Oblubienico Jezusa cierpiącego,Święta Rito, cierniem z korony Jezusa zraniona,Święta Rito, raną na czole ozdobiona,Święta Rito, pełna ufności w Opatrzność Bożą,Święta Rito, w pełni Bogu poświęcona,Święta Rito, potężna orędowniczko u Jezusa,Święta Rito, cudami przez Boga wsławiona,Święta Rito, zawsze przez Boga wysłuchana,Abyśmy wyrzekli się miłości własnej, Ciebie prosimy wysłuchaj
nas PanieAbyśmy ćwiczyli się w pokorze,- 22 -

Abyśmy nasz krzyż cierpliwie nieśli,Abyśmy Boga ponad wszystko kochali,Abyśmy Jego wolą zawsze wypełniali,Abyśmy naszym winowajcom chętnie wybaczali,Abyśmy bliźnich jak samych siebie kochali,Abyśmy Twoje cnoty naśladowali,
We wszystkich prośbach, wspomagaj nas, Panie
We wszystkich niebezpieczeństwach,
We wszystkich potrzebach i uciskach,W każdym smutku i przeciwności,W krzyżu i cierpieniu,
W godzinę śmierci,
Baranku Boży, któryś okazał największe miłosierdzie w odkupieniu
świata na krzyżu
- przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który się miłosiernie ofiarujesz za nas w każdej
Mszy świętej
- wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który z nieprzebranego miłosierdzia gładzisz grzechy nasze- zmiłuj się nad nami.
K. Módl się za nami święta Rito.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Ojcze niebieski, Ty dałeś św. Ricie udział w męceChrystusa, udziel nam łaski i siły do znoszenia naszych cierpień,abyśmy mogli głębiej uczestniczyć w misterium paschalnym Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,
Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

- 23 -

Każdego 22 dnia miesiąca w naszej parafii odprawiane
jest nabożeństwo do św. Rity, patronki spraw trudnychi beznadziejnych, czy też po ludzku niemożliwych
do rozwiazania. Podczas nabożeństwa odbywa się
błogosławieństwo róż.
Któż z nas nie ma spraw trudnych...
22 maja 2024 roku w liturgiczne wspomnienie św. Rity
zostanie uroczyście poświęcona figura duchowej córynaszego Patrona św. Augustyna.
Serdecznie zapraszam na tę uroczystość.