หน้า   ๑๕ 
เล่ม   ๑๒๙   ตอนพิเศษ   ๔๘   ง ราชกิจจานุเบกษา  ๑๒   มีนาคม   ๒๕๕๕  
 
 
 ประกาศกระทรวงอ ุตสาหกรรม  
เรื่อง  ระบบการจําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย    
พ.ศ.  ๒๕๕๕  
 
 
อาศัยอํานาจตามความในมาตรา   ๕  วรรคสาม   มาตรา   ๔๔  (๑)  แห่งพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   
พ.ศ.  ๒๕๓๕   และมาตรา   ๒๐  (๑)  แห่งพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   พ.ศ.  ๒๕๓๕   ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   (ฉบับที่  ๓)  พ.ศ.  ๒๕๕๑   อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการ
เกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล  ซึ่งมาตรา   ๒๙  ประกอบกับมาตรา   ๓๒  มาตรา   ๓๓  
มาตรา   ๔๑  มาตรา   ๔๓  และมาตรา   ๔๕  ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย   บัญญัติให้กระทําได้
โดยอาศัยอํานาจตามบทบ ัญญัติแห่งกฎหมาย   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอ ุตสาหกรรมโดยความเห ็นของ
คณะกรรมการว ัตถุอันตรายออกประกาศไว ้ดังต่อไปนี้   
ข้อ ๑ ในประกาศนี้   
“วัตถุอันตราย ”  หมายความว่า  วัตถุอันตรายที่กรมโรงงานอุตสาหกรรมรับผิดชอบ   ยกเว้นของ
เสียเคมีวัตถุ  (CHEMICAL  WASTES)  และเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้แล้ว   
ตามประกาศกระทรวงอ ุตสาหกรรม   เรื่อง  บัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย   ออกตามความในมาตรา   ๑๘  
วรรคสอง   แห่งพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   พ.ศ.  ๒๕๓๕    
“สารเดี่ยว  (Substance)”   หมายความว่า  ธาตุหรือสารประกอบท ี่อยู่ในสถานะธรรมชาต ิ   
หรือเกิดจากกระบวนการผล ิตต่าง ๆ  ทั้งนี้รวมถึงสารเติมแต่งที่จําเป็นในการรักษาความเสถียรของสารเดี่ยว  
หรือสารเจือปนที่เกิดขึ้นในกระบวนการผล ิต  แต่ไม่รวมถึงสารตัวทําละลายที่สามารถแยกออกมาจากสารเด ี่ยว 
ได้โดยไม่มีผลต่อความเสถียรของสารเดี่ยวหรือไม่ทําให้เกิดการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของสารเด ี่ยว   
“สารผสม   (Mixture)”   หมายความว่า  สารผสมหรือสารละลายที่ประกอบด้วยสารเดี่ยวสองชนิด  
หรือมากกว่าที่ไม่ทําปฏิกิริยาต่อกัน 
ข้อ ๒ ให้ผู้ผลิต  หรือผู้นําเข้าซึ่งวัตถุอันตรายที่เป็นสารเดี่ยวและสารผสมต ้องดําเนินการ 
ตามข้อกําหนดว่าด้วยระบบการจําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย   แนบท้ายประกาศนี้  
ดังต่อไปนี้ 
  ๒.๑ จําแนกความเป็นอันตรายทางกายภาพ   ๑๖  ประเภท   และความเป็นอันตราย
ต่อสุขภาพ  ๑๐  ประเภท   และความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม  ๒  ประเภท  
  ๒.๒ ติดฉลาก    
  ๒.๓ จัดทําเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
ทั้งนี้  สารเดี่ยวให้ดําเนินการแล้วเสร็จภายในระยะเวลา   ๑  ปี  และสารผสมให ้ดําเนินการ 
แล้วเสร็จภายในระยะเวลา   ๕  ปี  นับจากวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ หน้า   ๑๖ 
เล่ม   ๑๒๙   ตอนพิเศษ   ๔๘   ง ราชกิจจานุเบกษา  ๑๒   มีนาคม   ๒๕๕๕  
 
 
 ข้อ ๓ การส่งออกซึ่งวัตถุอันตราย   ต้องมีการจําแนกความเป ็นอันตราย   ติดฉลาก    
วัตถุอันตราย   และจัดทําเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย  ให้เป็นไปตามข้อกําหนดว่าด้วยระบบการจําแนก  
และการสื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย   ยกเว้นกรณีประเทศคู่ค้ามีข้อกําหนดเกี่ยวกับการนี้  
เป็นการเฉพาะ  
ข้อ ๔ ให้ผู้ผลิต  ผู้นําเข้า  ผู้ส่งออก  และผู้มีไว้ในครอบครองซ ึ่งวัตถุอันตราย   มีหน้าที่   
ต้องสื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตรายในรูปแบบของฉลากและเอกสารข ้อมูลความปลอดภ ัย   
ที่ผู้ผลิตหรือผู้นําเข้าจัดทํา  ตามข้อ  ๒  แล้วแต่กรณี  เพื่อให้ผู้เกี่ยวข้องสามารถดําเนินการเกี่ยวกับ   
วัตถุอันตรายนั้นๆ  ได้อย่างปลอดภัย   
ทั้งนี้  ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชก ิจจานุเบกษาเป็นต้นไป 
 
ประกาศ   ณ  วันที่  ๑  กุมภาพันธ์  พ.ศ.  ๒๕๕๕  
หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์  สวัสดิวัตน์ 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอ ุตสาหกรรม   
  
 
  
 
  
   
ข้อกําหนดว่าด้วยระบบการจ ําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  
แนบท้าย 
    ประกาศกระทรวงอ ุตสาหกรรม    
เรื่อง ระบบการจําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  พ.ศ. 2555  
 
 
  
 
  
 
     
 
  
  
  
 - ๑ - 
 
ข้อกําหนดว่าด้วยระบบการจ ําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  
ข้อ ๑  ระบบการจําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย   
ให้อ้างอิงตาม Globally Harmonized System of Classification and Labelling of 
Chemicals (GHS),  third revised edition, UNITED NATI ONS, New York and Geneva, 2009  
ข้อ ๒  คําจํากัดความ  
  “ ความเป็นอันตราย  (Hazards)” หมายความว่า ความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย          
ซึ่งจําแนกเป็น ๓ กลุ่ม ได้แก่ ความเป็นอันตรายทางกายภาพ  (Physical hazards) ความเป็นอันตรายต่อ
สุขภาพ (Health hazards) และความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม (Environmental hazards) 
                   “ ประเภท  (Class)” หมายความว่า การจําแนกความเป็นอันตรายของวัตถุอันตรายใน          
แต่ละกลุ่มความเป็นอันตราย  ออกเป็นประเภท  ได้แก่ ความเป็นอันตรายทางกายภาพจ ําแนกออกเป็น ๑๖ 
ประเภท  ความเป็นอันตรายต่อสุขภาพจําแนกออกเป็น ๑๐ ประเภท  และความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม
จําแนกออกเป็น ๒ ประเภท   
  “ ประเภทย่อย (Division, Category, or Type)” หมายความว่า การจําแนกความเป็น
อันตรายของวัตถุอันตรายที่อยู่ในประเภทเดียวกันออกเป็นประเภทย่อยตามระดับความรุนแรงของความเป ็น
อันตราย  หรือความเป็นพิษ 
  “ ฉลาก (Label)” หมายความว่า ข้อความ  รูปสัญลักษณ์ รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดที่ติดอยู่บน
บรรจุภัณฑ์หรือหีบห่อวัตถุอันตราย   
    “ คําสัญญาณ  (Signal words)” หมายความว่า คําที่ใช้เพื่อกําหนดระดับความรุนแรงของ
ความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  และเตือนผู้อ่านให้ทราบถึงโอกาสในการเก ิดอันตรายซึ่งแสดงอยู่บนฉลาก  
ได้แก่ คําว่า “อันตราย  (Danger)” และ “ระวัง (Warning)” 
      “ ข้อความแสดงความเป ็นอันตราย  (Hazard statements)” หมายความว่า ข้อความที่กําหนด
ขึ้นเพื่ออธิบายลักษณะความเป ็นอันตรายของวัตถุอันตราย  รวมถึงระดับความเป็นอันตราย  (Degree of 
hazard) (ถ้ามี) 
         “ ข้อความและรูปสัญลักษณ์ที่แสดงข้อควรระวัง (Precautionary statements and 
pictograms)” หมายความว่า ข้อความ  หรือรูปสัญลักษณ์ ที่ระบุมาตรการแนะน ําวิธีการปฏิบัติเพื่อลดหรือ
ป้องกันการเกิดผลร้ายที่เกิดจากการรับสัมผัสวัตถุอันตราย  หรือการจัดเก็บ หรือการจัดการวัตถุอันตรายที่      
ไม่ถูกต้อง  
     “ เอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย (Safety Data Sheet-SDS)” หมายความว่า เอกสารข้อมูล
ความปลอดภัยของวัตถุอันตราย  
  
 
/ข้อ 3 ระบบการจําแนก...  
 - ๒ - 
 
ข้อ ๓  ระบบการจําแนกและการส ื่อสารความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  ประกอบด้วย 
    ๓.๑  การจําแนกความเป็นอันตราย  (Hazard classification) 
              การจําแนกความเป็นอันตราย  เพื่อระบุลักษณะสมบัติที่เป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  
ซึ่งความเป็นอันตรายของวัตถุอันตราย  แบ่งเป็น ๓ กลุ่ม ได้แก่  
   ๓.๑.๑   ความเป็นอันตรายทางกายภาพ  (Physical hazards)   
                                               วัตถุอันตรายที่มีความเป็นอันตรายทางกายภาพจ ําแนกได้ ๑๖ ประเภท  
ได้แก่ 
(๑)  วัตถุระเบิด (Explosives) 
(๒)  ก๊าซไวไฟ  (Flammable gases) 
(๓)  ละอองลอยไวไฟ  (Flammable aerosols) 
(๔)  ก๊าซออกซิไดซ์ (Oxidizing gases) 
(๕)  ก๊าซภายใต้ความดัน (Gases under pressure) 
(๖)  ของเหลวไวไฟ  (Flammable liquids) 
(๗)  ของแข็งไวไฟ (Flammable solids) 
(๘)  สารเดี่ยวและสารผสมท ี่ทําปฏิกิริยาได้เอง (Self-reactive 
substances and mixtures) 
(๙)  ของเหลวที่ลุกติดไฟได้เองในอากาศ  (Pyrophoric liquids) 
(๑๐) ของแข็งที่ลุกติดไฟได้เองในอากาศ  (Pyrophoric solids)                    
(๑๑) สารเดี่ยวและสารผสมท ี่เกิดความร้อนได้เอง (Self-heating 
substances and mixtures) 
(๑๒) สารเดี่ยวและสารผสมท ี่สัมผัสน้ําแล้วให้ก๊าซไวไฟ  (Substances 
and mixtures, which in contact with  water, emit flammable gases)  
(๑๓) ของเหลวออกซ ิไดซ์ (Oxidizing liquids) 
(๑๔) ของแข็งออกซิไดซ์ (Oxidizing solids) 
(๑๕) สารเพอร์ออกไซด์อินทรีย์ (Organic peroxides) 
(๑๖) สารกัดกร่อนโลหะ  (Corrosive to metals) 
          ๓.๑.๒  ความเป็นอันตรายต่อสุขภาพ (Health hazards )  
                                                วัตถุอันตรายที่มีความเป็นอันตรายต่อสุขภาพจําแนกได้ ๑๐ ประเภท  
ได้แก่ 
(๑)  ความเป็นพิษเฉียบพลัน (Acute toxicity) 
(๒)  การกัดกร่อนและการระคายเค ืองต่อผิวหนัง (Skin corrosion 
/irritation) 
(๓)  การทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและการระคายเค ืองต่อดวงตา  
(Serious eye damage/eye irritation) 
(๔)  การทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดิน 
หายใจหรือผิวหนัง (Respiratory or skin sensitization) 
 /(5)  การก่อให้เกิด...  
 - ๓ - 
 
(๕)  การก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ (Germ cell 
mutagenicity) 
(๖)   การก่อมะเร็ง (Carcinogenicity) 
(๗)  ความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ (Reproductive toxicity) 
(๘)   ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจง  จากการ     
รับสัมผัสครั้งเดียว (Specific target organ to xicity – Single exposure) 
(๙)   ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจง  จากการ       
รับสัมผัสซ้ํา (Specific target organ toxi city – Repeated exposure) 
(๑๐) ความเป็นอันตรายจากการส ําลัก (Aspiration hazard)     
          ๓.๑.๓  ความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม (Environmental hazards)     
                                               วัตถุอันตรายที่มีความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมจําแนกได้ ๒ ประเภท  
ได้แก่  
(๑) ความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา (Hazard to  
the aquatic environment) 
(๒) ความเป็นอันตรายต่อโอโซนในชั้นบรรยากาศ  (Hazard to the 
ozone layer)  
                การจําแนกความเป็นอันตรายของวัตถุอันตรายตามข้อ ๓.๑.๑ ข้อ ๓.๑.๒ และ      
ข้อ ๓.๑.๓ ให้จําแนกเป็นประเภทย่อยตามระดับความรุนแรงหรือความเป็นพิษ ตามเกณฑ์การจําแนก 
ความเป็นอันตรายสําหรับวัตถุอันตรายที่เป็นสารเดี่ยว (substance) หรือสารผสม  (mixture) ดังแสดงไว้ใน
ตารางที่ ๑ 
         ๓.๒  การสื่อสารความเป็นอันตราย  (Hazard Communication) ประกอบด้วย 
       ๓.๒.๑   การติดฉลาก  (Labelling )  
                ฉลากที่ติดบนภาชนะบรรจ ุวัตถุอันตราย  ให้มีขนาดที่เหมาะสมตาม
ขนาดของภาชนะบรรจ ุ และเห็นได้อย่างชัดเจน ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบของฉลาก  (Label elements) 
อย่างน้อย ดังต่อไปนี้                                      
(1)  รูปสัญลักษณ์ (Pictograms) ให้มีขนาดที่เหมาะสมตามขนาดฉลาก  
ซึ่งประกอบด้วย กรอบสีแดงเป็นแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทํามุม ๔๕ องศา กับแนวระนาบ  (รูปเพชร ) ภายในมี
สัญลักษณ์สีดําที่มีขนาดที่เหมาะสมบนพ ื้นหลังสีขาว โดยรูปสัญลักษณ์ แสดงไว้ในตารางที่ ๑ 
(2)  คําสัญญาณ  (Signal words)  
 ดังแสดงไว้ในตารางที่ ๑ 
(3)  ข้อความแสดงความเป ็นอันตราย  (Hazard statements)  
 ดังแสดงไว้ในตารางที่ ๑ 
(4)  ข้อความและรูปสัญลักษณ์ที่แสดงข้อควรระวัง (Precautionary 
statements and pictograms)  
 ต้องประกอบด้วย ข้อความเตือนในเรื่องการป้องกันการจัดเก็บ              
การกําจัด และการจัดการในกรณีการรั่วไหล หรือได้รับสัมผัส หรือเกิดอุบัติเหตุ 
/(5)  ตัวบ่งชี้...  
 - ๔ - 
 
(5)  ตัวบ่งชี้ผลิตภัณฑ์ (Product identifier)  
 ต้องสอดคล้องกับตัวบ่งชี้ผลิตภัณฑ์ที่ระบุในเอกสารข้อมูลความ        
ปลอดภัย และต้องแสดงด้วยชื่อสามัญ (common names) หรือชื่อตามระบบไอย ูแพ็ค (IUPAC names) หรือ
ชื่อทางการค้า 
             กรณีที่วัตถุอันตรายที่เป็นสารเดี่ยวหรือสารผสมอยู่ภายใต้
ข้อกําหนดของสหประชาชาต ิเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าอันตราย  ต้องระบุชื่อที่ถูกต้องในการขนส่ง (UN proper 
shipping name) ที่หีบห่อหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้ในการขนส่งด้วย 
          (6)  การระบุผู้จัดจําหน่าย (Supplier identification) 
      ต้องมีชื่อ ที่อยู่ และหมายเลขโทรศ ัพท์ของผู้ผลิตหรือผู้จัดจําหน่าย
วัตถุอันตรายบนฉลาก  หรือหมายเลขโทรศ ัพท์ฉุกเฉิน 
          ๓.๒.๒  การจัดทําเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย (Safety data sheet-SDS)   
                                            ข้อมูลที่ระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัยต้องประกอบด้วย ๑๖ หัวข้อ
ตามลําดับ และมีรายละเอียดดังแสดงไว้ในตารางที่ ๒ 
 
 
 
  - ๕ -  
ตารางที่ ๑ เกณฑ์การจําแนกความเป็นอันตรายสําหรับวัตถุอันตรายที่เป็นสารเดี่ยว (substance)  หรือ       
สารผสม  (mixture)  และองค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน  
 
๑.๑ เกณฑ์การจําแนกความเป ็นอันตรายทางกายภาพและองค ์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายในฉลาก          
วัตถุอันตราย   
                 ๑.๑.๑  วัตถุระเบิด (Explosives)     
ประเภทย่อย 
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
วัตถุระเบิด  
ไม่เสถียร ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  วัตถุระเบิด 
ไม่เสถียร ระเบิดง่าย 
ประเภทย่อย 
๑.๑ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  
UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  วัตถุระเบิด  
 อันตรายจากการระเบ ิดทั้งมวล 
ประเภทย่อย 
๑.๒ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  วัตถุระเบิด   
อันตรายจากสะเก ็ดระเบิดอย่างรุนแรง 
ประเภทย่อย 
๑.๓ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  วัตถุระเบิด   
อันตรายจากไฟไหม ้  
การระเบิด หรือสะเก็ดระเบิด 
ประเภทย่อย  
๑.๔ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  UN Recommendations on the 
Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  อันตรายจากไฟไหม ้หรือสะเก็ดระเบิด 
 
  - ๖ - 
ประเภทย่อย 
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
ประเภทย่อย 
๑.๕ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  
UN Recommendations on the 
Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  อาจเกิดระเบิดทั้งมวลเมื่อเกิดไฟไหม้ 
ประเภทย่อย 
๑.๖ ตามผลการทดสอบใน  Part I ของ 
Manual of Tests and Criteria,  UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  ไม่มีข้อความแสดงความเป ็นอันตราย  
 
  ๑.๑.๒  ก๊าซไวไฟ  (Flammable gases)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย  
บางส่วน 
๑ ก๊าซหรือก๊าซผสม  ที่อุณหภูมิ ๒๐ องศาเซลเซียส และความดัน
บรรยากาศมาตรฐานท ี่ ๑๐๑.๓ กิโลพาสคัล 
(ก) ติดไฟได้เมื่อมีส่วนผสมโดยปริมาตรในอากาศท ี่ร้อยละ ๑๓ 
หรือน้อยกว่า หรือ 
(ข) มีช่วงของความไวไฟ  (a flammable range) เมื่อผสมกับ
อากาศอย่างน้อยร้อยละ ๑๒ โดยไม่คํานึงถึงค่าขีดจํากัด
ต่ําสุดของความไวไฟ  (lower flammable limit; LFL) รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ก๊าซไวไฟสูงมาก 
๒ ก๊าซหรือก๊าซผสมที่นอกเหนือจากประเภทย ่อย ๑ ที่อุณหภูมิ 
๒๐ องศาเซลเซียส และมีความดันบรรยากาศมาตรฐานท ี่ 
๑๐๑.๓ กิโลพาสคัล มีช่วงของความไวไฟเม ื่อผสมกับอากาศ  รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ก๊าซไวไฟ  
 
 
   
 
  
 
  
 
   
 
 - ๗ -  
 
  ๑.๑.๓  ละอองลอยไวไฟ  (Flammable aerosols)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๑ ตามผลการพิจารณาและการทดสอบ  ดังต่อไปนี้ 
๑.  พิจารณาส่วนประกอบที่เป็นสารไวไฟของสารน ั้นและ
ค่าความร้อนทางเคมีจากการลุกไหม้ (heat of combustion) 
และ  
      ๒.  สําหรับละอองลอยท ี่มีลักษณะเป็นโฟมให้ดูจากผล
การทดสอบโฟม  (foam test) ถ้าทําได้ หรือ 
      ๓.   สําหรับละอองลอยท ี่ฉีดออกมาเป็นฝอย (spray 
aerosols)  ให้ดูจากผลการทดสอบระยะทางของการล ุกไหม้  
(the ignition distance test) และตามการทดสอบในพ ื้นที่
ปิด (enclosed space test) รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็นอันตราย   
ละอองลอย  (aerosol) 
ไวไฟสูงมาก 
๒ ตามผลการพิจารณาและการทดสอบ  ดังต่อไปนี้ 
๑. พิจารณาส่วนประกอบที่เป็นสารไวไฟของสารน ั้นและ
ค่าความร้อนทางเคมีจากการลุกไหม้ และ  
๒. สําหรับละอองลอยท ี่มีลักษณะเป็นโฟมให้ดูจากผลการ
ทดสอบโฟม  ถ้าทําได้ หรือ 
๓. สําหรับละอองลอยท ี่ฉีดออกมาเป็นฝอย ให้ดูจากผล
การทดสอบระยะทางของการล ุกไหม้ และตามการทดสอบใน
พื้นที่ปิด  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็นอันตราย  ละอองลอย  (aerosol) 
ไวไฟ 
 
  ๑.๑.๔  ก๊าซออกซิไดซ์ (Oxidizing gases)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๑ 
  ก๊าซใดๆ  ที่ให้ก๊าซออกซิเจนออกมา  อาจเป็นสาเหตุหรือมีส่วน
ทําให้เกิดการเผาไหม้วัสดุอื่นมากกว่าที่อากาศทั่วไปสามารถ   
ทําได้ รูปสัญลักษณ์ 
 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  สารออกซิไดซ์ 
อาจทําให้เกิดไฟไหม้
หรือทําให้การ      
ลุกไหม้รุนแรงขึ้น 
 
 
 
  
 
   - ๘ -  
     ๑.๑.๕  ก๊าซภายใต้ความดัน (Gases under pressure)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
ก๊าซอัด  
(Compressed 
gas) ก๊าซเมื่อบรรจุภายใต้ความดันซึ่งคงสถานะเป็น
ก๊าซได้ทั้งหมดที่อุณหภูมิ -๕๐ องศาเซลเซียส 
รวมถึงก๊าซทุกชนิดซึ่งมีอุณหภูมิวิกฤตต่ํากว่า
หรือเท่ากับ -๕๐ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ก๊าซบรรจุภายใต้ความดัน 
อาจระเบิดได้ เมื่อได้รับ    
ความร้อน 
ก๊าซเหลว
(Liquefied 
gas) ก๊าซเมื่อบรรจุภายใต้ความดันซึ่งบางส่วนมี
สถานะเป็นของเหลวที่ อุณหภูมิสูงกว่า -๕๐
องศาเซลเซียส แบ่งเป็น 
 (๑) ก๊าซเหลวความด ันสูง (high pressure 
liquefied gas) หมายถึง ก๊าซที่มีอุณหภูมิวิกฤต
ระหว่าง -๕๐ องศาเซลเซียส และ ๖๕ องศา
เซลเซียส และ 
(๒) ก๊าซเหลวความด ันต่ํา (low pressure 
liquefied gas) หมายถึงก๊าซที่มีอุณหภูมิวิกฤต
สูงกว่า ๖๕ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ก๊าซบรรจุภายใต้ความดัน 
อาจระเบิดได้ เมื่อได้รับ    
ความร้อน 
ก๊าซเหลว  
เย็นจัด 
(Refrigerated 
liquefied gas)  ก๊าซเมื่อบรรจุแล้วซึ่งบางส่วนมีสถานะเป็น
ของเหลวเนื่องจากอุณหภูมิของก๊าซต่ํา 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ก๊าซเหลวเย็นจัด 
อาจทําให้เกิดแผลไหม้หรือ
บาดเจ็บจากความเย็นจัด 
เมื่อสัมผัส 
ก๊าซใน
สารละลาย  
(Dissolved 
gas) ก๊าซที่ละลายในตัวทําละลายที่เป็นของเหลวเมื่อ
บรรจุภายใต้ความดัน 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ก๊าซบรรจุภายใต้ความดัน 
อาจระเบิดได้ เมื่อได้รับ    
ความร้อน 
 
   
 
    
 
  - ๙ -  
 
     ๑.๑.๖  ของเหลวไวไฟ  (Flammable liquids)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ 
 จุดวาบไฟ   (flash  point) ต่ํากว่า ๒๓ องศา
เซลเซียส และจุดเดือดเริ่มต้น (initial boiling  
point)  ต่ํากว่าหรือเท่ากับ ๓๕ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ของเหลวและไอระเหย      
ไวไฟสูงมาก 
๒ จุดวาบไฟ  ต่ํากว่า ๒๓ องศาเซลเซียส และ 
จุดเดือดเริ่มต้นสูงกว่า ๓๕ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ของเหลวและไอระเหย     
ไวไฟสูง 
๓ จุดวาบไฟ  เท่ากับหรือสูงกว่า ๒๓ องศาเซลเซียส 
และต่ํากว่าหรือเท่ากับ ๖๐ องศาเซลเซียส 
  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ของเหลวและไอระเหย     
ไวไฟ 
๔ จุดวาบไฟสูงกว่า  ๖๐ องศาเซลเซียส และ  
ต่ํากว่าหรือเท่ากับ ๙๓ องศาเซลเซียส 
 รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ของเหลวติดไฟได้ 
 
 
 ๑.๑.๗ ของแข็งไวไฟ (Flammable solids )  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ การทดสอบอัตราการลุกไหม้ (burning rate test) 
 ๑. สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ไม่ใช่ผงโลหะ  
๑.๑ เขตบริเวณพื้นที่เปียก (wetted zone) ไม่
สามารถหยุดการลุกไหม้ของไฟ  และ  
๑.๒ เวลาในการลุกไหม้ (burning time) น้อยกว่า 
๔๕ วินาที หรือ อัตราการลุกไหม้ (burning rate) 
มากกว่า ๒.๒ มิลลิเมตรต่อวินาที 
๒. ผงโลหะ  (metal powders) 
เวลาในการลุกไหม้ น้อยกว่า หรือเท่ากับ ๕ นาที รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง  
ความเป็นอันตราย  ของแข็งไวไฟ 
  - ๑๐ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๒ 
 การทดสอบอัตราการลุกไหม้ 
 ๑. สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ไม่ใช่ผงโลหะ  
๑.๑ เขตบริเวณพื้นที่เปียก สามารถหยุดการลุก
ไหม้ของไฟอย่างน้อย ๔ นาที และ 
๑.๒  เวลาในการลุกไหม้น้อยกว่า ๔๕ วินาที หรือ 
อัตราการลุกไหม้มากกว่า ๒.๒ มิลลิเมตรต่อวินาที 
 ๒. ผงโลหะ   
เวลาในการลุกไหม้มากกว่า ๕ นาที และน้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑๐ นาที รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  ของแข็งไวไฟ 
 ๑.๑.๘ สารเดี่ยวและสารผสมท ี่ทําปฏิกิริยาได้เอง (Self-reactive substances and mixtures) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
ชนิด A ตามผลการทดสอบใน  Part II ของ Manual of 
Tests and Criteria, UN Recommendations on the Transport of  Dangerous Goods  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจระเบิดได้เมื่อได้รับความร้อน 
ชนิด B ตามผลการทดสอบใน  Part  II ของ Manual of 
Tests and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods  รูปสัญลักษณ์ 
      
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจเกิดไฟไหม้หรือระเบิดได้   
เมื่อได้รับความร้อน 
ชนิด C และ D ตามผลการทดสอบใน  Part II ของ Manual of 
Tests and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจเกิดไฟไหม้             
เมื่อได้รับความร้อน 
 
   - ๑๑ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
ชนิด E และ F 
 
 ตามผลการทดสอบใน  Part II ของ Manual of 
Tests and Criteria, UN Recommendations 
on the Transport of Dangerous Goods  
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจเกิดไฟไหม้  
เมื่อได้รับความร้อน 
ชนิด G ตามผลการทดสอบใน  Part II ของ Manual of 
Tests and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods  รูปสัญลักษณ์ 
ไม่มีองค์ประกอบฉลากก ําหนดไว้
ในประเภทย่อย
             
ความเป็นอันตรายนี้ คําสัญญาณ  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  
 
 ๑.๑.๙ ของเหลวที่ลุกติดไฟได้เองในอากาศ  (Pyrophoric liquids)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) 
 องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ๑. ของเหลวที่ลุกติดไฟได้ภายใน  ๕ นาทีเมื่อเติมลง
ไปในตัวกลางที่มีคุณสมบัติเฉื่อย (inert carrier) 
และสัมผัสอากาศ  หรือ 
๒. ของเหลวที่ทําให้กระดาษกรองล ุกไหม้หรือดํา
เป็นเถ้าถ่านเมื่อสัมผัสอากาศภายใน  ๕ นาที 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  ลุกไหม้ได้เอง เมื่อสัมผัสอากาศ  
 
 ๑.๑.๑๐ ของแข็งที่ลุกติดไฟได้เองในอากาศ  (Pyrophoric solids)   
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ของแข็งที่ลุกติดไฟภายใน  ๕ นาที เมื่อสัมผัสอากาศ   
รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความเป ็น
อันตราย  ลุกไหม้ได้เอง เมื่อสัมผัสอากาศ  
 
 
  
 
    - ๑๒ -  
 
 ๑.๑.๑๑ สารเดี่ยวและสารผสมท ี่เกิดความร้อนได้เอง (Self-heating substances and mixtures)   
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ได้ผลเป็นบวกเมื่อทดสอบสารต ัวอย่าง           
ทรงลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๒๕ มิลลิเมตร            
ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศาเซลเซียส  
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เกิดการสะสมความร ้อนได้เอง 
จนทําให้เกิดไฟไหม้ 
๒ (ก) ได้ผลเป็นบวกเมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรง
ลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๑๐๐ มิลลิเมตร            
ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศาเซลเซียส และได้ผลเป็น
ลบเมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรงลูกบาศก์ขนาด  
ด้านละ ๒๕ มิลลิเมตร ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศา
เซลเซียส และสารนี้ต้องบรรจุในภาชนะบรรจ ุ   
ที่มีปริมาตรมากกว่า ๓ ลูกบาศก์เมตร หรือ 
(ข) ได้ผลเป็นบวกเมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรง
ลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๑๐๐ มิลลิเมตร          
ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศาเซลเซียส และได้ผลเป็น
ลบ เมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรงลูกบาศก์ขนาด
ด้านละ ๒๕ มิลลิเมตร ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศา
เซลเซียส และได้ผลเป็นบวก เมื่อทดสอบสาร
ตัวอย่างทรงลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๑๐๐ 
มิลลิเมตร ที่อุณหภูมิ ๑๒๐ องศาเซลเซียส และ
สารนี้ต้องบรรจุในภาชนะบรรจ ุที่มีปริมาตร
มากกว่า ๔๕๐ ลิตร (ลูกบาศก์เดซิเมตร) หรือ 
(ค) ได้ผลเป็นบวกเมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรง
ลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๑๐๐ มิลลิเมตร          
ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศาเซลเซียส และได้ผลเป็น
ลบเมื่อทดสอบสารต ัวอย่างทรงลูกบาศก์ขนาด
ด้านละ ๒๕ มิลลิเมตร ที่อุณหภูมิ ๑๔๐ องศา
เซลเซียส และได้ผลเป็นบวกเมื่อทดสอบสาร
ตัวอย่างทรงลูกบาศก์ขนาดด้านละ ๑๐๐ 
มิลลิเมตร ที่อุณหภูมิ ๑๐๐ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เกิดการสะสมความร ้อนได้เองเมื่อ
เก็บรวมกันในปริมาณมากจนอาจ
ทําให้เกิดไฟไหม้ 
 
 
 
  
 
    
 
   - ๑๓ -  
 
          ๑.๑.๑๒ สารเดี่ยวและสารผสมท ี่สัมผัสน้ําแล้วให้ก๊าซไวไฟ  (Substances and mixtures, which in 
contact with water, emit flammable gases)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ทําปฏิกิริยาอย่าง
รุนแรงกับน้ํา ที่อุณหภูมิบรรยากาศโดยรอบ
แล้วให้ก๊าซที่เกิดการลุกติดไฟได้เอง หรือทํา
ปฏิกิริยากับน้ําได้ทันทีที่อุณหภูมิบรรยากาศ
โดยรอบโดยอัตราการเกิดก๊าซไวไฟเท่ากับหรือ
มากกว่า ๑๐ ลิตรต่อสารหนึ่งกิโลกรัมในเวลา
ทุกๆ หนึ่งนาที รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เกิดก๊าซไวไฟที่อาจลุกไหม้ได้เองเมื่อ
สัมผัสกับน้ํา 
๒ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ทําปฏิกิริยากับน้ําได้
ทันที ที่อุณหภูมิบรรยากาศโดยรอบ  และมี
อัตราการเกิดก๊าซไวไฟสูงสุด เท่ากับหรือ
มากกว่า ๒๐ ลิตรต่อสารหนึ่งกิโลกรัมต่อชั่วโมง 
และไม่เป็นไปตามเกณฑ ์สําหรับประเภทย่อย ๑ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เกิดก๊าซไวไฟเมื่อสัมผัสกับน้ํา 
๓ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ทําปฏิกิริยากับน้ําได้
ทันที ที่อุณหภูมิบรรยากาศโดยรอบ  และอัตรา
การเกิดก๊าซไวไฟสูงสุด เท่ากับหรือมากกว่า 
๑ ลิตรต่อสารหนึ่งกิโลกรัมต่อชั่วโมง และไม่
เป็นไปตามเกณฑ ์สําหรับประเภทย่อย ๑ และ ๒ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เกิดก๊าซไวไฟเมื่อสัมผัสกับน้ํา 
  - ๑๔ -  
         ๑.๑.๑๓ ของเหลวออกซ ิไดซ์ (Oxidizing liquids)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ผสมกับเซลลูโลสในอัตรา
ส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล  ที่ลุกติดไฟได้เอง 
(spontaneously ignites) หรือสารเดี่ยวหรือสาร
ผสมที่ผสมกับเซลลูโลสในอัตราส่วนผสม  ๑:๑ โดย
มวล ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาที่ความดันเพิ่มขึ้น (mean 
pressure rise time) มีค่าน้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเวลา  
ที่ความดันเพิ่มขึ้นของส่วนผสมระหว่าง สารละลาย
กรดเพอร์คลอริกร้อยละ ๕๐ กับเซลลูโลสในอัตรา
ส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล   รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง   
ความเป็น
อันตราย  สารออกซิไดซ์ชนิดรุนแรง         
อาจทําให้เกิดไฟไหม้หรือระเบิด 
๒ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ผสมกับเซลลูโลส ในอัตรา 
ส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล  ที่ลุกติดไฟได้เองหรือสารเดี่ยว
หรือสารผสมที่ผสมกับเซลลูโลสในอัตราส่วนผสม  ๑:๑ 
โดยมวล  ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาที่ความดันเพิ่มขึ้นมีค่า
น้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเวลาที่ความดันเพิ่มขึ้นของ
ส่วนผสมระหว่างสารละลายโซเด ียมคลอเรตร้อยละ 
๔๐ กับเซลลูโลสในอัตราส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล  และ
ไม่เป็นไปตามเกณฑ ์ของประเภทย่อย ๑ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  สารออกซิไดซ์ 
อาจเร่งการลุกไหม้ให้รุนแรงขึ้น 
๓ สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ผสมกับเซลลูโลสใน  อัตรา
ส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล  ที่ลุกติดไฟได้เอง หรือ       
สารเดี่ยวหรือสารผสมที่ผสมกับเซลลูโลสในอัตรา
ส่วนผสม  ๑:๑ โดยมวล  ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาที่ความ
ดันเพิ่มขึ้นมีค่าน้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเวลาที่ความดัน
เพิ่มขึ้นของส่วนผสมระหว่างสารละลายกรดไนทร ิก 
ร้อยละ ๖๕ กับเซลลูโลสในอัตราส่วนผสม  ๑:๑     
โดยมวล   และไม่เป็นไปตามเกณฑ ์ของ          
ประเภทย่อย ๑ และ ๒ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  สารออกซิไดซ์ 
อาจเร่งการลุกไหม้ให้รุนแรงขึ้น  - ๑๕ -  
   ๑.๑.๑๔ ของแข็งออกซิไดซ์ (Oxidizing solids)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ สารเดี่ยวหรือสารผสม  ที่ผสมกับเซลลูโลสใน
อัตราส่วนผสม  ๔:๑ โดยมวล  หรือ ๑:๑          
โดยมวล  ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาในการล ุกไหม้ 
(mean burning time) น้อยกว่าค่าเฉลี่ยของ
เวลาในการลุกไหม้ของสารผสมระหว ่าง
โพแทสเซียมโบรเมตกับเซลลูโลสในอัตราส่วน 
๓:๒ โดยมวล  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  สารออกซิไดซ์ชนิดรุนแรง         
อาจทําให้เกิดไฟไหม้หรือระเบิด 
๒ สารเดี่ยวหรือสารผสม  ที่ผสมกับเซลลูโลสใน
อัตราส่วนผสม  ๔:๑ โดยมวล  หรือ ๑:๑         
โดยมวล  ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาในการล ุกไหม้    
น้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเวลาในการล ุกไหม้ของ
สารผสมระหว่างโพแทสเซียมโบรเมตกับ
เซลลูโลสในอัตราส่วน ๒:๓ โดยมวล   และไม่
เป็นไปตามเกณฑ ์ของประเภทย่อย ๑ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  สารออกซิไดซ์ 
อาจเร่งการลุกไหม้ให้รุนแรงขึ้น 
๓ สารเดี่ยวหรือสารผสม  ที่ผสมกับเซลลูโลสใน
อัตราส่วนผสม  ๔:๑ โดยมวล  หรือ ๑:๑         
โดยมวล  ที่มีค่าเฉลี่ยของเวลาในการล ุกไหม้    
น้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเวลาในการล ุกไหม้ของ
สารผสมระหว่างโพแทสเซียมโบรเมตกับ
เซลลูโลสในอัตราส่วน ๓:๗ โดยมวล   และไม่
เป็นไปตามเกณฑ ์ของประเภทย่อย ๑ และ ๒ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  สารออกซิไดซ์ 
อาจเร่งการลุกไหม้ให้รุนแรงขึ้น 
 
 
    
 
 
    
 
     - ๑๖ -  
           ๑.๑.๑๕ สารเพอร์ออกไซด์อินทรีย์ (Organic peroxides)   
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
ชนิด A ตามผลการทดสอบอน ุกรมการทดสอบ  A ถึง H 
ตามที่ระบุไว้ใน Part II ของ Manual of Tests 
and Criteria, UN Recommendations on 
the Transport of Dangerous Goods  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจระเบิดได้เมื่อได้รับความร้อน 
ชนิด B ตามผลการทดสอบอน ุกรมการทดสอบ  A ถึง H 
ตามที่ระบุไว้ใน Part II ของ Manual of Tests 
and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจทําให้เกิดไฟไหม้หรือระเบิดได้ 
เมื่อได้รับความร้อน 
ชนิด C และ D ตามผลการทดสอบอน ุกรมการทดสอบ  A ถึง H 
ตามที่ระบุไว้ใน Part II ของ Manual of Tests 
and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจทําให้เกิดไฟไหม้  เมื่อได้รับ    
ความร้อน 
ชนิด E และ F ตามผลการทดสอบอน ุกรมการทดสอบ  A ถึง H 
ตามที่ระบุไว้ใน Part II ของ Manual of Tests 
and Criteria, UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจทําให้เกิดไฟไหม้ เมื่อได้รับ     
ความร้อน 
ชนิด G ตามผลการทดสอบอน ุกรมการทดสอบ  A ถึง H 
ตามที่ระบุไว้ใน Part II ของ Manual of Tests 
and Criteria, UN Recommendations on 
the Transport of Dangerous Goods รูปสัญลักษณ์ 
ไม่มีองค์ประกอบฉลากก ําหนดไว้ใน
ประเภทย่อยความเป็นอันตรายนี้ คําสัญญาณ  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  
 
 
 
  - ๑๗ -  
 
         ๑.๑.๑๖ สารกัดกร่อนโลหะ  (Corrosive to metals)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ อัตราการกัดกร่อนต่อผิวเหล็กกล้าหรืออะลูมิเนียม
มากกว่า ๖.๒๕ มิลลิเมตร ต่อปี ที่อุณหภูมิการ
ทดสอบ  ๕๕ องศาเซลเซียส เมื่อมีการทดสอบบนผ ิว
วัสดุทั้งสองชนิด 
 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  อาจกัดกร่อนโลหะ  
 
 ๑.๒ เกณฑ์การจําแนกความเป็นอันตรายต่อสุขภาพและองค ์ประกอบการสื่อสารความเป็นอันตรายในฉลากว ัตถุอันตราย   
  ๑.๒.๑ ความเป็นพิษเฉียบพลัน (Acute toxicity)   
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๑ 
 ๑. ค่า LD50 ทางปาก  น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕ มิลลิกรัมต่อ
กิโลกรัมของน้ําหนักตัว  หรือ 
๒. ค่า LD50 ทางผิวหนัง น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕๐ มิลลิกรัมต่อ
กิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ 
๓. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับก๊าซ) น้อยกว่าหรือเท่ากับ  
๑๐๐ ส่วนต่อล้านส่วนปริมาตร หรือ 
๔. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับไอ) น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๐.๕
มิลลิกรัมต่อลิตร หรือ 
๕. ค่า LC50  ทางการหายใจ  (สําหรับฝุ่น และละออง ) น้อยกว่า
หรือเท่ากับ  ๐.๐๕ มิลลิกรัมต่อลิตร  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นอันตรายถึงตายได้
เมื่อกลืนกิน สัมผัส
ผิวหนังและหายใจเข้าไป 
(ก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง ) 
๒ 
 ๑. ค่า LD50  ทางปาก  มากกว่า  ๕ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕๐ 
มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ 
๒. ค่า LD50 ทางผิวหนัง มากกว่า ๕๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 
๒๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ 
๓. ค่า LC50   ทางการหายใจ  (สําหรับก๊าซ) มากกว่า  ๑๐๐     
แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕๐๐ ส่วนต่อล้านส่วนปริมาตร หรือ 
๔. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับไอ)  มากกว่า ๐.๕ แต่น้อย
กว่าหรือเท่ากับ ๒.๐ มิลลิกรัมต่อลิตร หรือ 
๕. ค่า LC50  ทางการหายใจ  (สําหรับฝุ่นและละออง ) มากกว่า  
๐.๐๕ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๐.๕ มิลลิกรัมต่อลิตร  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นอันตรายถึงตายได้
เมื่อกลืนกิน  สัมผัส
ผิวหนังและหายใจเข้าไป 
(ก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง )  - ๑๘ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๓ ๑. ค่า LD50  ทางปาก  มากกว่า ๕๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 
๓๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ 
๒. ค่า LD50  ทางผิวหนัง มากกว่า ๒๐๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 
๑,๐๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ 
๓. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับก๊าซ) มากกว่า ๕๐๐ แต่
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒,๕๐๐ ส่วนต่อล้านส่วนปริมาตร หรือ 
๔. ค่า LC50   ทางการหายใจ  (สําหรับไอ) มากกว่า  ๒.๐ แต่น้อย
กว่าหรือเท่ากับ ๑๐.๐ มิลลิกรัมต่อลิตร หรือ 
๕. ค่า LC50   ทางการหายใจ  (สําหรับฝุ่น และละออง ) มากกว่า 
๐.๕ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑.๐ มิลลิกรัมต่อลิตร   
 
รูปสัญลักษณ์ 
 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นพิษ เมื่อกลืนกิน  
สัมผัสผิวหนังและหายใจ
เข้าไป  
(ก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง ) 
๔ ๑. ค่า LD50 ทางปาก  มากกว่า  ๓๐๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 
๒,๐๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ  
๒. ค่า LD50  ทางผิวหนัง มากกว่า  ๑,๐๐๐ แต่น้อยกว่าหรือ
เท่ากับ ๒,๐๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว หรือ  
๓. ค่า LC50 ทางการหายใจ   (สําหรับก๊าซ) มากกว่า ๒,๕๐๐ แต่    
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒๐,๐๐๐ ส่วนต่อล้านส่วนปริมาตร หรือ 
๔. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับไอ)  มากกว่า  ๑๐.๐ แต่
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒๐.๐ มิลลิกรัมต่อลิตร หรือ 
๕. ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับฝุ่น และละออง ) มากกว่า  
๑.๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕.๐ มิลลิกรัมต่อลิตร  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นอันตราย  เมื่อกลืนกิน  
สัมผัสผิวหนังและหายใจ
เข้าไป  
(ก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง ) 
๕ ๑.  ค่า  LD 50 ทางปากหรือทางผิวหนัง มากกว่า ๒,๐๐๐ แต่
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕,๐๐๐ มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว 
หรือ 
๒.  ค่า LC50 ทางการหายใจ  (สําหรับก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง )     
อยู่ในช่วงที่เทียบเท่ากับค่า LD50 ทางปากและทางผ ิวหนัง        
(คือ มีค่ามากกว่า ๒,๐๐๐ แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๕,๐๐๐ 
มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมของน้ําหนักตัว) 
๓.    ให้ดูเกณฑ์เพิ่มเติมด้วยดังนี้  
๓.๑  มีผลความเป็นพิษอย่างมีนัยสําคัญต่อมนุษย์ 
๓.๒  มีการตายเกิดขึ้นในประเภทย่อย ๔ 
๓.๓  มีอาการทางคลีนิกอย่างมีนัยสําคัญ (Significant clinical 
signs) ในประเภทย่อย ๔ 
๓.๔  มีการบ่งชี้จากผลการศึกษาอื่น ๆ 
 รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเป็นอันตราย  
 เมื่อกลืนกิน  สัมผัส
ผิวหนังและหายใจเข้าไป
(ก๊าซ ไอ ฝุ่น และละออง )  - ๑๙ -  
 ๑.๒.๒ การกัดกร่อน และการระคายเค ืองต่อผิวหนัง (Skin corrosion / irritation)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็น
อันตรายบางส่วน 
๑ 
 
 กัดกร่อน ๑.  สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
     (ก)  มีรายงานที่แสดงความเสียหายต่อผิวหนังของมนุษย์ที่ไม่
สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิม หรือ 
     (ข)  มีความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการออกฤทธ ิ์ (Structure 
activity relationship) ของสารนั้นเทียบกับสารเดี่ยวหรือสารผสมอื่นที่
ได้จําแนกว่าเป็นสารกัดกร่อน หรือ    
     (ค)  ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH)  
            มีความเป็นกรดรุนแรง โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่าง                  
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒   
            มีความเป็นด่างรุนแรง โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่าง เท่ากับหรือ
มากกว่า ๑๑.๕  
          รวมทั้ง ต้องพิจารณาความสามารถในการคงสภาพความเป ็น
กรด-ด่าง (acid/alkali reserve capacity) หรือ 
     (ง)  ได้ผลที่เป็นบวกในการทดสอบการก ัดกร่อนต่อผิวหนังที่ทดลอง
ในหลอดทดลอง  ซึ่งเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันและยังคงใช้อยู่
ในปัจจุบัน  หรือ 
     (จ)  มีรายงานหรือผลการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่ระบุว่าสารเดี่ยว
หรือสารผสมทําให้เกิดความเสียหายต่อผิวหนังของสัตว์ทดลองที่         
ไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิม เมื่อได้รับสัมผัสเป็นเวลาไม่เกิน ๔ ชั่วโมง 
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง  (bridging 
principles)  
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
     (ก) สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อ
ผิวหนังประเภทย่อย ๑ ถ้าผลบวกความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสาร  
กัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑ มีค่าเท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๕ หรือ 
      (ข) สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมา
บวกรวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อ
ผิวหนังประเภทย่อย ๑ ถ้าความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อน
และระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ 
     รูปสัญลักษณ์ 
 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ทําให้ผิวหนังไหม้
อย่างรุนแรงและ  
ทําลายดวงตา  
 
   - ๒๐ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็น
อันตรายบางส่วน 
๒ 
 
ระคายเคือง 
 ๑.  สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ   
      (ก) มีรายงานที่แสดงความเสียหายต่อผิวหนังของมนุษย์ที่สามารถ
กลับคืนสู่สภาพเดิมเมื่อได้รับสัมผัสเป็นเวลาไม่เกิน ๔ ชั่วโมง หรือ 
     (ข) มีความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการออกฤทธ ิ์ของสารนั้น
เทียบกับสารเดี่ยวหรือสารผสมอื่นที่ได้จําแนกว่าเป็นสารระคายเค ือง 
หรือ 
     (ค) ได้ผลที่เป็นบวกในการทดสอบการระคายเค ืองต่อผิวหนังที่
ทดลองในหลอดทดลอง  ซึ่งเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันและ
ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน หรือ 
     (ง) มีรายงานหรือผลการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่ระบุว่าสารเดี่ยว
หรือสารผสมทําให้เกิดความเสียหายต่อผิวหนังของสัตว์ทดลองที่สามารถ
กลับคืนสู่สภาพเดิมได้ เมื่อได้รับสัมผัสเป็นเวลาไม่เกิน ๔ ชั่วโมง  โดยมี
ค่าคะแนนเฉลี่ยของการเกิดอาการผิวหนังร้อนแดง  (erythema) และ 
สะเก็ดแผล (eschar) หรือพุพอง หรือบวมน้ํา (oedema) หรือเกิดการ
อักเสบ (inflammation)  มีค่าเท่ากับหรือมากกว่า ๒.๓ แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๔.๐ ตลอดระยะเวลาการเฝ ้าสังเกตอาการ  ซึ่งพบจํานวน   
๒ ใน ๓ ของสัตว์ทดลอง   
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้  ให้ดําเนินการดังนี้ 
     (ก)  สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อ
ผิวหนังประเภทย่อย ๒ ถ้า                                 
           (ก๑) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑  มีค่าเท่ากับหรือมากกว่า       
ร้อยละ ๑ แต่น้อยกว่าร้อยละ ๕ หรือ  
           (ก๒) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๒ มีค่าเท่ากับหรือมากกว่า        
ร้อยละ ๑๐ หรือ  
           (ก๓) ผลรวมของสิบเท่าของความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็น
สารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑  กับ          
ความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนัง
ประเภทย่อย ๒ มีค่าเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ 
     (ข) สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อ
ผิวหนังประเภทย่อย ๒  ถ้าความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อน
และระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๒ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓  
   รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  
 
 
  ระคายเคืองต่อ
ผิวหนังมาก 
  - ๒๑ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสาร 
ความเป็นอันตรายบางส่วน 
๓ 
 
ระคายเคือง
เล็กน้อย 
 
 ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                              
      มีรายงานที่แสดงความเสียหายต่อผิวหนังของสัตว์ทดลองที่สามารถ
กลับคืนสู่สภาพเดิม เมื่อได้รับสัมผัสเป็นเวลาไม่เกิน ๔ ชั่วโมง โดยมีค่า
คะแนนเฉลี่ยของการเกิดอาการผิวหนังร้อนแดง  และสะเก็ดแผล เท่ากับ
หรือมากกว่า ๑.๕ แต่น้อยกว่า ๒.๓  ซึ่งพบจํานวน ๒ ใน ๓ ของ
สัตว์ทดลอง   
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
     (ก)  สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนัง
ประเภทย่อย ๓  ถ้า       
          (ก๑)  ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๒ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ แต่ 
น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ  
          (ก๒) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๓ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ   
          (ก๓) ผลรวมของสิบเท่าของความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสาร     
กัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑ กับความเข้มข้นของ
ส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๒     
มีค่าเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ แต่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ 
          (ก๔) ผลรวมระหว่างสิบเท่าของความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็น
สารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑ และความเข้มข้น
ของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๒ 
และความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนัง
ประเภทย่อย ๓ มีค่าเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐  
     (ข)  สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารกัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนัง
ประเภทย่อย ๓  ถ้าความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนังประเภทย่อย ๓ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓    รูปสัญลักษณ์ ไม่มี 
รูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ระคายเคืองต่อ
ผิวหนังเล็กน้อย  - ๒๒ -  
  ๑.๒.๓ การทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและการระคายเค ืองต่อดวงตา  (Seriuos eye damage / eye irritation) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสาร 
ความเป็นอันตรายบางส่วน 
๑ 
 
ผลที่ไม่สามารถ
กลับคืนสู่     
สภาพเดิม ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
(ก)  เป็นสารที่ได้จําแนกไว้แล้วว่าเป็นสารกัดกร่อนต่อผิวหนัง 
      (ข)  มีรายงานหรือข้อมูลที่แสดงว่ามีการทําลายดวงตาของมน ุษย์  
ซึ่งไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมภายใน  ๒๑ วัน  
      (ค)  มีความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการออกฤทธ ิ์ของสารนั้น 
เทียบกับสารเดี่ยวหรือสารผสมอื่นที่ได้จําแนกว่าเป็นสารกัดกร่อน  
      (ง)  ค่าความเป็นกรด-ด่าง  
             มีความเป็นกรดรุนแรง โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่าง น้อยกว่าหรือ
เท่ากับ ๒  
             มีความเป็นด่างรุนแรง โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่าง เท่ากับหรือ
มากกว่า ๑๑.๕  
     รวมทั้ง ต้องพิจารณาค่าความสามารถในการเปล ี่ยนแปลงความ
เป็นกรด-ด่าง (buffering capacity) ด้วย   
        (จ)  ได้ผลที่เป็นบวกในการทดสอบการท ําลายดวงตาอย ่างรุนแรงที่
ทดลองในหลอดทดลอง  ซึ่งเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันและยังคงใช้
อยู่ในปัจจุบัน  หรือ 
 (ฉ)  มีรายงานหรือผลการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่ระบุว่าสารเดี่ยว
หรือสารผสมทําให้เกิดความเสียหายต่อ 
     (ฉ๑)  กระจกตา  (cornea) ม่านตา (iris) หรือเยื่อตาขาว  
(conjunctiva) อย่างน้อยในสัตว์ทดลองหนึ่งตัว ซึ่งคาดว่าจะไม่กลับคืน
สภาพเดิมหรือไม่สามารถกลับคืนสภาพเดิม หรือ  
     (ฉ๒)  ให้ผลที่เป็นบวกอย่างน้อยจํานวน ๒ ใน ๓ ของสัตว์ทดลอง
เกิดกระจกตาขุ่น (corneal opacity) โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับหรือ
มากกว่า ๓ และหรือเกิดม่านตาอักเสบ (iritis) โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ย 
มากกว่า ๑.๕   
๒.    ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.   หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
       (ก)  สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือ
การระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑  ถ้าผลรวมความเข ้มข้นของ
ส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อน และระคายเคืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑  
และหรือสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตา
ประเภทย่อย ๑ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓ หรือ 
       (ข)  สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือ  
การระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑ ถ้าความเข้มข้นของส่วนผสมที่
เป็นที่เป็นสารกัดกร่อน และระคายเคืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑ และ
หรือสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตา
ประเภทย่อย ๑ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ทําลายดวงตา      
อย่างรุนแรง 
  - ๒๓ -  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสาร 
ความเป็นอันตรายบางส่วน 
๒A 
 
ระคายเคือง ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ     
       (ก)  เป็นสารที่ถูกจําแนกไว้แล้วว่าเป็นสารระคายเค ืองต่อผิวหนังอย่าง
รุนแรง 
       (ข)  มีรายงานหรือข้อมูลที่แสดงว่ามีการทําลายดวงตาของมน ุษย์  
ซึ่งไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมภายใน  ๒๑ วัน 
       (ค)  มีความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและการออกฤทธ ิ์ของสารนั้นเทียบ
กับสารเดี่ยวหรือสารผสมอื่นที่ได้จําแนกว่าเป็นสารระคายเค ืองต่อดวงตา  
       (ง)  ได้ผลที่เป็นบวกในการทดสอบการท ําลายดวงตาอย ่างรุนแรงที่
ทดลองในหลอดทดลอง  ซึ่งเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันและยังคงใช้อยู่
ในปัจจุบัน  หรือ 
       (จ)  มีรายงานหรือผลการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่ระบุว่าสารเดี่ยวหรือ 
สารผสมทําให้เกิดผลที่เป็นบวกอย่างน้อยจํานวน ๒ ใน ๓ ของสัตว์ทดลอง  เกิด
กระจกตาขุ่น โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับหรือมากกว่า ๑  เกิดม่านตาอักเสบ 
โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับหรือมากกว่า ๑ หรือเกิดเยื่อตาขาวบวมน้ํา หรือ 
เยื่อตาขาวบวมรอบกระจกตา  โดยมีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับหรือมากกว่า ๒  
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
     (ก) สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวกรวมก ันได้ 
ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการระคาย  
เคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒A  ถ้า 
          (ก๑) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อน และระคาย
เคืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑  และหรือสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและ
หรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ 
แต่น้อยกว่าร้อยละ ๓  หรือ 
          (ก๒) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารทําลายดวงตาอย ่าง
รุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย  ๒ /๒A เท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ  
          (ก๓) ผลรวมของสิบเท่าของความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสาร        
กัดกร่อนและระคายเค ืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑  และหรือสารทําลาย
ดวงตาอย่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑ กับ 
ความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการ
ระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย  ๒A /๒B มีค่าเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ 
๑๐ หรือ 
     (ข)  สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือ
ระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒A ถ้าผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสม   
ที่เป็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภท
ย่อย ๒ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ระคายเคืองต่อ
ดวงตา  
อย่างรุนแรง  - ๒๔ -  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสาร 
ความเป็นอันตรายบางส่วน 
๒B 
 
ระคายเคือง
เล็กน้อย ๑.  สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
     (ก) มีรายงานหรือข้อมูลที่แสดงว่าทําให้ระคายเคืองเล็กน้อยต่อดวงตา
ของมนุษย์ 
     (ข) มีรายงานหรือข้อมูลที่แสดงว่ารอยโรค  (lesions) สามารถกลับคืนสู่
สภาพเดิมภายใน  ๗ วัน  
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
     (ก) สําหรับสารผสมที่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือ
การระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒B ถ้า  
          (ก๑) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารกัดกร่อนและ
ระคายเคืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑ และหรือสารทําลายดวงตาอย ่าง
รุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑ เท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๑ แต่น้อยกว่าร้อยละ ๓ หรือ 
          (ก๒) ผลรวมความเข ้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารทําลายดวงตาอย ่าง
รุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒  เท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ  
           (ก๓) ผลรวมของสิบเท่าของความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสาร  
กัดกร่อน และระคายเคืองต่อผิวหนัง ประเภทย่อย ๑  และหรือสารทําลาย
ดวงตาอย่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๑ กับ 
ความเข้มข้นของส่วนผสมที่เป็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการ
ระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒  เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐  
      (ข) สําหรับสารผสมที่ไม่สามารถนําความเข้มข้นของส่วนผสมมาบวก
รวมกันได้  ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือ
การระคายเคืองต่อดวงตาประเภทย ่อย ๒B ถ้าผลรวมความเข ้มข้นที่เป็นให้
จําแนกเป็นสารทําลายดวงตาอย ่างรุนแรงและหรือการระคายเค ืองต่อดวงตา
ประเภทย่อย ๒ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓  
 
 รูปสัญลักษณ์ ไม่มี         
รูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ระคายเคืองต่อ
ดวงตาเล็กน้อย 
  - ๒๕ -  
  ๑.๒.๔  การทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจหรือผิวหนัง (Respiratory or skin 
sensitization)                                 ๑.๒.๔ (ก) การทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจ  (Respiratory sensitizer)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
 (ก) ถ้ามีรายงานที่พบในมนุษย์ว่า สารเดี่ยวหรือสารเดี่ยวในสารผสม     
ทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจ  และหรือ 
       (ข) ได้ผลที่เป็นบวกจากการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่เหมาะสม  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําให้
ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจ   ถ้าสารผสมดังกล่าวมี   
ค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสาร
ทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจในส่วนผสม  ดังนี้ 
      (ก) สําหรับของแข็งหรือของเหลว  เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ น้ําหนัก
ต่อน้ําหนัก  
      (ข) สําหรับก๊าซ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๒ ปริมาตรต่อปริมาตร  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
อาการแพ้หรือ
หอบหืดหรือ
หายใจลําบาก 
เมื่อหายใจ     
เข้าไป 
๑A  
 
(เมื่อมีข้อมูล
เพียงพอและ
จําเป็นในการ
จําแนกตาม
ข้อกําหนดของ
หน่วยงานที่
รับผิดชอบ)  ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
 มีรายงานแสดงความถ ี่สูงในการเกิดผลต่อมนุษย์ หรือมีผลการ
ทดลองในสัตว์ทดลองหรือการทดสอบอ ื่น ที่แสดงว่ามีโอกาสที่ก่อให้เกิดการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจของมน ุษย์ในอัตราสูง ทั้งนี้จะต้อง
คํานึงถึงระดับความรุนแรงของการเก ิดผลการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบ
ทางเดินหายใจด้วย  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําให้
ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจ   ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่า
ความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสาร   
ทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจประเภทย ่อย ๑A ใน
ส่วนผสม  ดังนี้ 
      (ก) สําหรับของแข็งหรือของเหลว   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑ 
น้ําหนักต่อน้ําหนัก  
      (ข) สําหรับก๊าซ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑ ปริมาตรต่อปริมาตร 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
อาการแพ้หรือ
หอบหืดหรือ
หายใจลําบาก 
เมื่อหายใจ     
เข้าไป  - ๒๖ -  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑B 
 
(เมื่อมีข้อมูล
เพียงพอและ
จําเป็นในการ
จําแนกตาม
ข้อกําหนดของ
หน่วยงานที่
รับผิดชอบ) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
 มีรายงานแสดงความถ ี่ระดับต่ําถึงปานกลางในการเก ิดผลต่อมนุษย์ 
หรือมีผลการทดลองในส ัตว์ทดลองหรือการทดสอบอ ื่น ที่แสดงว่ามีโอกาสที่
ก่อให้เกิดการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจของมน ุษย์ในอัตราต่ํา
ถึงปานกลาง  ทั้งนี้จะต้องคํานึงถึงระดับความรุนแรงของการเก ิดผลการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจด้วย  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกเป็นสารผสมทําให้ไวต่อ
การกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจ   ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความ
เข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารทําให้   
ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจประเภทย ่อย ๑B  
ในส่วนผสม  ดังนี้ 
        (ก) สําหรับของแข็งหรือของเหลว   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑ 
น้ําหนักต่อน้ําหนัก  
        (ข) สําหรับก๊าซ  เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๒ ปริมาตรต่อปริมาตร  
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
อาการแพ้หรือ
หอบหืดหรือ
หายใจลําบาก 
เมื่อหายใจ     
เข้าไป 
 
  ๑.๒.๔ (ข)  สารทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง (Skin sensitizer) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
    (ก) ถ้ามีรายงานที่พบในมนุษย์จํานวนที่มากพอว่า สารเดี่ยวหรืสารเดี่ยว 
ในสารผสม  ทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง หรือ  
    (ข)  ให้ผลที่เป็นบวกจากการทดสอบในส ัตว์ทดลองที่เหมาะสม  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําให้ไว
ต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง  ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของ
สารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารทําให้ไวต่อการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนังในส่วนผสม  ดังนี้ 
   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑.๐  (สําหรับของแข็งหรือของเหลวหรือก๊าซ)  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
การแพ้ที่
ผิวหนัง 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  - ๒๗ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑A 
(เมื่อมีข้อมูล
เพียงพอและ
จําเป็นในการ
จําแนกตาม
ข้อกําหนดของ
หน่วยงานที่
รับผิดชอบ) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
    มีรายงานแสดงความถ ี่สูงในการเกิดผลต่อมนุษย์ และหรือมีแนวโน้มสูงใน
การเกิดผลต่อสัตว์ทดลอง  ซึ่งสามารถสันนิษฐานได้ว่ามีแนวโน้มทําให้ไวต่อการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนังในมนุษย์อย่างชัดเจน  ทั้งนี้จะต้องคํานึงถึงระดับ
ความรุนแรงของการเก ิดผลการกระตุ้นอาการแพ้ต่อระบบทางเดินหายใจด้วย  
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําให้ไว
ต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง  ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของ
สารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารทําให้ไวต่อการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑A ในส่วนผสมของสารผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
การแพ้ที่
ผิวหนัง 
๑B 
(เมื่อมีข้อมูล
เพียงพอและ
จําเป็นในการ
จําแนกตาม
ข้อกําหนดของ
หน่วยงานที่
รับผิดชอบ) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
    มีรายงานแสดงความถ ี่ระดับต่ําถึงปานกลางในการเก ิดผลต่อมนุษย์      
และหรือ มีแนวโน้มระดับต่ําถึงปานกลางในการเก ิดผลต่อสัตว์ทดลอง   
ซึ่งสามารถสันนิษฐานได้ว่ามีแนวโน้มทําให้ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง
ในมนุษย์อย่างชัดเจน   
๒.  ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓.  หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารทําให้   
ไวต่อการกระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนัง  ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้น
ของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารทําให้ไวต่อการ
กระตุ้นอาการแพ้ต่อผิวหนังประเภทย่อย ๑B ในส่วนผสมของสารผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๑.๐  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําให้เกิด
การแพ้ที่
ผิวหนัง 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  - ๒๘ -  
 
  ๑.๒.๕  การก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ (Germ cell mutagenicity) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ 
(ทั้ง ๑A  
และ ๑B) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                    
    (ก)  เป็นที่ทราบชัดเจนว่าเป็นสารที่ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์
สืบพันธุ์ที่สามารถถ่ายทอดผ่านทางพันธุกรรม (heritable mutations)  หรือ  
    (ข)  ถือว่าเป็นสารที่ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมในเซลล์สืบพันธุ์
ของมนุษย์           
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารก่อให้เกิด
การกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ ประเภทย่อย ๑ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่า
ความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสาร
ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ ประเภทย่อย ๑ ในส่วนผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเกิดความ
ผิดปกติต่อ
พันธุกรรม    
(ให้ระบุทางรับ
สัมผัสสารเคมี 
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มี
ทางรับสัมผัส
อื่นที่ทําให้เกิด
ความผิดปกตินี้) 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    มีข้อกังวลว่าเป็นสารที่มีโอกาสก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ใน
มนุษย์ที่สามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรม หรือ 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารก่อให้เกิด
การกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ ประเภทย่อย ๒ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่า
ความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสาร
ก่อให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์สืบพันธุ์ ประเภทย่อย ๒ ในส่วนผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๑.๐  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  มีข้อสงสัยว่า 
อาจเกิดความ
ผิดปกติต่อ
พันธุกรรม      
(ให้ระบุทาง   
รับสัมผัส
สารเคมี       
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มี
ทางรับสัมผัส
อื่นที่ทําให้เกิด
ความ        
ผิดปกตินี้) 
 
 
 
 
 
 
 
  - ๒๙ -  
 
  ๑.๒.๖  การก่อมะเร็ง (Carcinogenicity) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ 
(ทั้ง ๑A และ 
๑B) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
   (ก) เป็นที่ทราบชัดเจนว่าเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์  
   (ข) สันนิษฐานว่าเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์ 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารก่อมะเร็ง
ประเภทย่อย ๑ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบ
อย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารก่อมะเร็ง ประเภทย่อย ๑ ในส่วนผสม  
เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจก่อให้เกิด
มะเร็ง (ให้ระบุ
ทางรับสัมผัส
สารเคมี ในกรณี
ที่มีการพิสูจน์ว่า
ไม่มีทางรับ
สัมผัสอื่นที่ทําให้
เกิดความ
ผิดปกตินี้) 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    เป็นที่สงสัยว่าเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารก่อมะเร็ง
ประเภทย่อย ๒  ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบ
อย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารก่อมะเร็ง ประเภทย่อย ๒ ในส่วนผสม  
ดังนี้ 
   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑.๐ 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  มีข้อสงสัยว่า 
อาจก่อให้เกิด
มะเร็ง         
(ให้ระบุทางรับ
สัมผัสสารเคมี 
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มี
ทางรับสัมผัสอื่น
ที่ทําให้เกิดความ
ผิดปกตินี้) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  - ๓๐ -  
๑.๒.๗  ความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ (Reproductive Toxicity) 
   ๑.๒.๗ (ก) เป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ (Toxic to reproduction) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ 
(ทั้ง ๑A และ 
๑B) ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                    
    (ก) เป็นที่ทราบชัดเจนว่าเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ของ
มนุษย์  
    (ข) สันนิษฐานว่าเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ของมนุษย์  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความ
เป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ประเภทย่อย ๑ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้น
ของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษ
ต่อระบบสืบพันธุ์ประเภทย่อย ๑ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
    เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๓ 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเกิดอันตรายต่อ
การเจริญพันธุ์หรือ
ทารกในครรภ์    
(กรณีที่ทราบต้อง
ให้ข้อมูลอันตราย
อย่างเฉพาะเจาะจง  
และให้ระบุทางรับ
สัมผัสสารเคมี    
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มีทาง
รับสัมผัสอื่นที่ทําให้
เกิดความผิดปกตินี้) 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    เป็นที่สงสัยว่าเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ของมนุษย์  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นที่มีความเป็น
พิษต่อระบบสืบพันธุ์ประเภทย่อย ๒ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของ
สารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่อ
ระบบสืบพันธุ์ประเภทย่อย ๒ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๓.๐ 
          
 
      รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  มีข้อสงสัยว่า 
อาจเกิดอันตราย
ต่อการเจริญ
พันธุ์หรือทารก
ในครรภ์ 
(กรณีที่ทราบ
ต้องให้ข้อมูล
อันตรายอย่าง
เฉพาะเจาะจง  
และให้ระบุทาง
รับสัมผัส
สารเคมี        
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มี
ทางรับสัมผัสอื่น
ที่ทําให้เกิดความ
ผิดปกตินี้)  - ๓๑ -  
  ๑.๒.๗ (ข) ผลต่อการหลั่งน้ํานมของมารดาหร ือต่อเด็กที่ได้รับการเลี้ยงด้วยน้ํานมมารดา  (Effects on or 
via lactation) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย   เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
กลุ่มความ
เป็นอันตราย
เพิ่มเติม
สําหรับ
ผลกระทบจาก   
หรือผ่าน
ทางการเลี้ยง
ลูกด้วยน้ํานม
มารดา  ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
       สารที่เป็นสาเหตุให้เกิดข้อกังวลว่ามีผลกระทบต่อสุขภาพของเด็กที่
ได้รับการเลี้ยงด้วยน้ํานมมารดา   
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีผล
ต่อการหลั่งน้ํานมของมารดาหร ือต่อเด็กที่ได้รับการเลี้ยงด้วยน้ํานมมารดา    
ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสาร
ที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีผลต่อการหลั่งน้ํานมของมารดาหร ือต่อเด็กที่ได้รับ
การเลี้ยงด้วยน้ํานมมารดาในส ่วนผสม  ดังนี้ 
   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๓   รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจก่อให้เกิด
อันตรายต่อเด็ก
ที่ได้รับการเลี้ยง
ด้วยน้ํานม
มารดา  
 
 
  ๑.๒.๘ ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสครั้งเดียว (Specific target 
organ toxicity following single exposure) 
 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย   เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้ว่าสารเดี่ยวหรือสารผสม  (รวมถึงการใช้หลักการ
เชื่อมโยง ) ก่อให้เกิดผลไม่พึงประสงค์อย่างเฉพาะเจาะจงต ่ออวัยวะหรือระบบ
ของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ อาจใช้ค่า guidance values สําหรับเกณฑ์ใน
ประเภทย่อย ๑ เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินน้ําหนักของหลักฐาน อาจระบุ
อวัยวะหรือระบบที่เฉพาะเจาะจงท ี่ได้รับผลกระทบ   
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มี
ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสครั้ง
เดียว ประเภทย่อย ๑ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสาร
องค์ประกอบอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่อ
อวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสครั้งเดียว ประเภทย่อย 
๑ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
   เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐   รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  ทําอันตรายต่อ
อวัยวะ (ให้ระบุ
อวัยวะทั้งหมดที่
ได้รับอันตราย  
ในกรณีที่ทราบ
และให้ระบุทาง
รับสัมผัส
สารเคมี        
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่าไม่มี
ทางรับสัมผัสอื่น
ที่ทําให้เกิดความ
ผิดปกตินี้) 
 
 
  
 
  - ๓๒ -  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย   เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้ว่าสารเดี่ยวหรือสารผสม  (รวมถึงการใช้หลักการ
เชื่อมโยง ) ก่อให้เกิดผลไม่พึงประสงค์อย่างเฉพาะเจาะจงต ่ออวัยวะหรือระบบ
ของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ อาจใช้ค่า guidance values สําหรับเกณฑ์ใน
ประเภทย่อย ๒  เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินน้ําหนักของหลักฐาน อาจระบุ
อวัยวะหรือระบบที่เฉพาะเจาะจงท ี่ได้รับผลกระทบ   
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มี
ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัส      
ครั้งเดียว ประเภทย่อย ๒ ดังนี้  
   (ก) ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อย
หนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่าง
เฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสครั้งเดียว ประเภทย่อย ๑ ในส่วนผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๑ แต่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ  
   (ข) ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อย
หนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่าง
เฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสครั้งเดียว ประเภทย่อย ๒ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
        เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐   รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจทําอันตราย
ต่ออวัยวะ     
(ให้ระบุอวัยวะ
ทั้งหมดที่ได้รับ
อันตราย        
ในกรณีที่ทราบ 
และให้ระบุทาง
รับสัมผัส
สารเคมี ในกรณี
ที่มีการพิสูจน์ว่า
ไม่มีทางรับ
สัมผัสอื่นที่ทําให้
เกิดความ
ผิดปกตินี้) 
๓ (ก) การระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจ  
     มีหลักฐานว่าสารเดี่ยวหรือสารผสมก่อให้เกิดการระคายเค ืองชั่วคราวต่อ
ระบบทางเดินหายใจในมนุษย์ หรือ 
(ข) ทําให้เกิดง่วงหลับ หรือใกล้หมดความรู้สึกชั่วคราว  (Narcotic effects) 
     มีหลักฐานว่าสารเดี่ยวหรือสารผสมที่มีผลกระทบชั่วคราวเหมือนได้รับ
สารเสพติดจากการศึกษาในสัตว์ทดลองและมน ุษย์ รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจระคายเคือง
ต่อทางเดิน
หายใจ  หรืออาจ
ทําให้ง่วงซึม 
(drowing) หรือ
มึนงง 
(dizziness) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  - ๓๓ -  
  ๑.๒.๙ ความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา (Specific target organ 
toxicity following repeated exposure) 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความ
เป็นอันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้ว่าสารเดี่ยวหรือสารผสม  (รวมถึงการใช้หลักการ
เชื่อมโยง ) ก่อให้เกิดผลไม่พึงประสงค์อย่างเฉพาะเจาะจงต ่ออวัยวะ หรือ
ระบบของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ อาจใช้ค่า guidance values สําหรับ
เกณฑ์ในประเภทย่อย ๑ เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินน้ําหนักของหลักฐาน 
อาจระบุอวัยวะหรือระบบที่เฉพาะเจาะจงท ี่ได้รับผลกระทบ  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกเป็นสารผสมที่มีความ
เป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา ประเภท
ย่อย ๑ ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อย
หนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่าง
เฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา ประเภทย่อย ๑ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
    เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐   
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความ
แสดงความเป็นอันตราย  ทําอันตรายต่อ
อวัยวะ เมื่อรับ
สัมผัสเป็น
เวลานาน  หรือรับ
สัมผัสซ้ํา (ให้ระบุ
อวัยวะทั้งหมดที่
ได้รับอันตราย    
 
ในกรณีที่ทราบ
และให้ระบุทาง
รับสัมผัสสารเคมี 
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่า   ไม่มี
ทางรับสัมผัสอื่น
ที่ทําให้เกิดความ
ผิดปกตินี้) 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ                                  
    มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้ว่าสารเดี่ยวหรือสารผสม  (รวมถึงการใช้หลักการ
เชื่อมโยง ) ก่อให้เกิดผลไม่พึงประสงค์อย่างเฉพาะเจาะจงต ่ออวัยวะหรือ
ระบบของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ อาจใช้ค่า guidance values สําหรับ
เกณฑ์ในประเภทย่อย ๒ เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินน้ําหนักของหลักฐาน 
อาจระบุอวัยวะหรือระบบที่เฉพาะเจาะจงท ี่ได้รับผลกระทบ  
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกเป็นสารผสมที่มีความ
เป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่างเฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา  
ประเภทย่อย ๒ ดังนี้ 
    (ก) ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อย
หนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่าง
เฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา ประเภทย่อย ๑ เป็นส่วนผสม  เท่ากับ
หรือมากกว่าร้อยละ ๑ แต่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ หรือ  
    (ข) ถ้าสารผสมดังกล่าวมีค่าความเข้มข้นของสารองค์ประกอบอย่างน้อย
หนึ่งสารที่มีคุณสมบัติเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ออวัยวะเป้าหมายอย่าง
เฉพาะเจาะจงจากการร ับสัมผัสซ้ํา ประเภทย่อย ๒ ในส่วนผสม  ดังนี้ 
        เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐   
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความ
แสดงความเป็นอันตราย  อาจทําอันตรายต่อ
อวัยวะ เมื่อรับ
สัมผัสเป็นเวลานาน  
หรือรับสัมผัสซ้ํา 
(ให้ระบุอวัยวะ
ทั้งหมดที่ได้รับ
อันตราย  ในกรณีที่
ทราบและให้ระบุ
ทางรับสัมผัส
สารเคมี 
ในกรณีที่มีการ
พิสูจน์ว่า ไม่มีทาง
รับสัมผัสอื่นที่ทําให้
เกิดความผิดปกตินี้)
 
 
  - ๓๔ -  
  ๑.๒.๑๐ ความเป็นอันตรายจากการส ําลัก (Aspiration hazard) 
 
ประเภทย่อย   
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็น
อันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
   (ก)  มีหลักฐานที่ดี มีคุณภาพ  และเชื่อถือได้ ที่แสดงความเป็นพิษจากการ
สําลักในมนุษย์ ได้แก่ อาการปอดบวมจากการได ้รับสารเคมี ความเสียหาย
ของปอดในระด ับต่างๆ หรือการสูญเสียชีวิตจากการสําลัก 
   (ข) สารไฮโดรคาร์บอนที่มีความหนืดจลน์ (kinematic viscosity) ที่    
น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒๐.๕ ตารางมิลลิเมตรต่อวินาที ที่อุณหภูมิ ๔๐ องศา
เซลเซียส 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มี
ความเป็นอันตรายจากการส ําลัก ประเภทย่อย ๑ เมื่อ 
    (ก) ถ้าสารผสมที่มีส่วนผสมเป็นสารเดี่ยวอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีความเป็น
อันตรายจากการส ําลักประเภทย่อย ๑ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐ และ 
มีค่าความหนืดจลน์น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒๐.๕ ตารางมิลลิเมตรต่อวินาที  
ที่อุณหภูมิ ๔๐ องศาเซลเซียส 
    (ข) สําหรับสารผสมที่แยกชั้นอย่างเด่นชัดตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป ซึ่งชั้นใด
ชั้นหนึ่งมีสารเดี่ยวที่มีความเป็นอันตรายจากการส ําลักประเภทย่อย ๑    
อย่างน้อยหนึ่งสารที่ความเข้มข้นเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐  และสาร
นั้นมีค่าความหนืดจลน์ ที่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๒๐.๕ ตารางมิลลิเมตรต่อ
วินาที ที่อุณหภูมิ ๔๐ องศาเซลเซียส รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  อันตราย  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเป็น
อันตรายถึงตาย
ได้ เมื่อกลืนกิน
และผ่านเข้าไป
ทางช่องลม 
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
    สารที่นอกเหนือจากที่จําแนกเป็นสารที่มีความเป็นอันตรายจากการส ําลัก
ประเภทย่อย ๑ ที่มีผลการศึกษาในสัตว์ทดลอง  และมีการตัดสินของ
ผู้เชี่ยวชาญว่าผลการศึกษาดังกล่าว ทําให้เกิดข้อสันนิษฐานว่าสารนั้นอาจ
ก่อให้เกิดความเป็นพิษจากการสําลักในมนุษย์ได้ และสารนั้นมีค่าความ  
หนืดจลน์น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑๔ ตารางมิลลิเมตรต่อวินาที ที่อุณหภูมิ ๔๐   
องศาเซลเซียส 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง                    
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มี
ความเป็นอันตรายจากการส ําลักประเภทย่อย ๒ ดังนี้ 
   (ก) ถ้าสารผสมที่มีส่วนผสมเป็นสารเดี่ยวอย่างน้อยหนึ่งสารที่มีความเป็น
อันตรายจากการส ําลักประเภทย่อย ๒ เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐ และมี
ค่าความหนืดจลน์น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑๔ ตารางมิลลิเมตรต่อวินาที  
ที่อุณหภูมิ ๔๐ องศาเซลเซียส 
   (ข)  สําหรับสารผสมที่แยกชั้นอย่างเด่นชัดตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป ซึ่งชั้นใด
ชั้นหนึ่งมีสารเดี่ยวที่มีความเป็นอันตรายจากการส ําลักประเภทย่อย ๒     
อย่างน้อยหนึ่งสารที่ความเข้มข้นเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๑๐  และสาร
นั้นมีค่าความหนืดจลน์น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑๔ ตารางมิลลิเมตรต่อวินาที     
ที่อุณหภูมิ ๔๐ องศาเซลเซียส 
 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเป็น
อันตราย  
เมื่อกลืนกินและ
ผ่านเข้าไปทาง
ช่องลม  - ๓๕ -  
๑.๓ เกณฑ์การจําแนกความเป ็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม และองค์ประกอบการส ื่อสารความเป ็นอันตรายในฉลาก             
วัตถุอันตราย  
          ๑.๓.๑ (ก) ความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา (Acute hazards to the aquatic environment)                             
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็น
อันตรายบางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ  ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  
เมื่อค่า L(E)C 50 เป็นได้ทั้ง   
ค่า LC50 ที่ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับปลา  
ค่า EC50 ที่ ๔๘ ชั่วโมง สําหรับครัสเตเซีย (crustacea) 
ค่า ErC 50 ที่ ๗๒ หรือ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับสาหร่ายหรือพืชน้ําอื่นๆ 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง                 
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
(ก) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมซึ่งได้จําแนกประเภทแล ้ว ให้จําแนกสาร
ผสมเป็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภท
ย่อย ๑ เมื่อใช้วิธีการรวมผล  (summation method) แล้วปรากฏว่า          
    ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อ
สิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M แล้วเท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๒๕ 
(ข) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ผ่านการทดสอบแล ้ว ให้จําแนกสาร
ผสมเป็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ําประเภท
ย่อย ๑ เมื่อใช้สูตรการรวม  (additivity formula) แล้วปรากฏว่า 
       ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ  ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  
(ค) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ได้จําแนกประเภทและผ ่านการทดสอบ
แล้ว ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อ
สิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๑ เมื่อใช้สูตรการรวม  และวิธีการรวมผล
ร่วมกัน แล้วปรากฏว่า 
     (ผลรวมความเข้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันประเภทย่อย 
๑)  คูณด้วย แฟคเตอร์ M แล้วเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕ 
๔. สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า ซึ่งไม่มี
ข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มีอยู่ และให้ระบุ
ปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม     
ในน้ํา 
 
  
 
 
 
  
 
  
 รูปสัญลักษณ์ 
 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นพิษร้ายแรงต่อ
สิ่งมีชีวิตในน้ํา  - ๓๖ -  
   ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๒ 
 ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
   ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่ามากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร  
  เมื่อค่า L(E)C 50 เป็นได้ทั้ง   
  ค่า LC50 ที่ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับปลา  
  ค่า EC50 ที่ ๔๘ ชั่วโมง สําหรับครัสเตเซีย 
  ค่า ErC 50 ที่ ๗๒ หรือ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับสาหร่ายหรือพืชน้ําอื่นๆ 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง  
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
    (ก) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมซึ่งได้จําแนกประเภทแล ้ว ให้
จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อม
ในน้ํา ประเภทย่อย ๒ เมื่อใช้วิธีการรวมผล  แล้วปรากฏว่า                 
    ผลรวมของ  (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M คูณด้วย ๑๐) กับ 
(ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันประเภท
ย่อย ๒) แล้วเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕  
(ข) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ผ่านการทดสอบแล ้ว ให้จําแนก
สารผสมเป็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา
ประเภทย่อย ๒ เมื่อใช้สูตรการรวมแล้วปรากฏว่า 
       ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่ามากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อย
กว่าหรือเท่ากับ ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร 
(ค) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ได้จําแนกประเภทและผ ่านการ
ทดสอบแล้ว ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๒ เมื่อใช้สูตรการรวม  
และวิธีการรวมผลร่วมกัน แล้วปรากฏว่า 
      ผลรวมของ  (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M คูณด้วย ๑๐) กับ 
(ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันประเภท
ย่อย ๒) แล้วเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕     
๔. สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า     
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มีอยู่  
และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็นอันตรายต่อ
สิ่งแวดล้อมในน้ํา 
 
 รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เป็นพิษต่อสิ่งมีชีวิต
ในน้ํา  - ๓๗ -  
 ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๓ 
 ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
   ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่ามากกว่า ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑๐๐ มิลลิกรัมต่อลิตร  
  เมื่อค่า L(E)C 50 เป็นได้ทั้ง   
  ค่า LC50 ที่ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับปลา  
  ค่า EC50 ที่ ๔๘ ชั่วโมง สําหรับครัสเตเซีย 
  ค่า ErC 50 ที่ ๗๒ หรือ ๙๖ ชั่วโมง สําหรับสาหร่ายหรือพืชน้ําอื่นๆ 
๒. ถ้าไม่มีข้อมูลสําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง  
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้ดําเนินการดังนี้ 
    (ก) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมซึ่งได้จําแนกประเภทแล ้ว ให้
จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อม
ในน้ํา ประเภทย่อย ๓ เมื่อใช้วิธีการรวมผล  แล้วปรากฏว่า                 
    ผลรวมของ  (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M คูณด้วย ๑๐๐) และ 
(ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันประเภท
ย่อย ๒ คูณด้วย ๑๐) และ (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็น
อันตรายเฉียบพลันประเภทย่อย ๓) แล้วเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕  
(ข) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ผ่านการทดสอบแล ้ว ให้จําแนก
สารผสมเป็นสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา
ประเภทย่อย ๓ เมื่อใช้สูตรการรวมแล้วปรากฏว่า 
       ค่า LC50 หรือ EC50 มีค่ามากกว่า ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร  
แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑๐๐ มิลลิกรัมต่อลิตร 
(ค) สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่ได้จําแนกประเภทและผ ่านการ
ทดสอบแล้ว ให้จําแนกสารผสมเป ็นสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๓ เมื่อใช้สูตรการรวม  
และวิธีการรวมผลร่วมกัน แล้วปรากฏว่า 
      ผลรวมของ  (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตราย
เฉียบพลันประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M คูณด้วย ๑๐๐) และ 
(ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายเฉียบพลันประเภท
ย่อย ๒ คูณด้วย ๑๐) และ (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็น
อันตรายเฉียบพลันประเภทย่อย ๓) แล้วเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕  
๔. สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า     
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มีอยู่  
และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็นอันตรายต่อ
สิ่งแวดล้อมในน้ํา รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดงความ
เป็นอันตราย  เป็นอันตรายต่อ
สิ่งมีชีวิตในน้ํา  - ๓๘ -  
 ๑.๓.๑ (ข) ความเป็นอันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา (Long-term  hazards to the aquatic 
environment)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์   
(Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยวที่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
  (ก) ค่า NOEC มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ ๐.๐๑ มิลลิกรัมต่อ
ลิตร และ 
  (ข) ค่า L(E)C 50 มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร 
และค่า BCF เท่ากับหรือมากกว่า  ๕๐๐ (หรือ log K ow เท่ากับ
หรือมากกว่า ๔)  
๒. สําหรับสารเดี่ยวที่ไม่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
  (ก) ค่า NOEC มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ ๐.๑ มิลลิกรัมต่อลิตร 
และ 
  (ข) ค่า L(E)C 50 มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  
๓.  สําหรับสารผสม   ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๔. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็น
สารที่มีความเป็นอันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ําประเภท
ย่อย ๑ ถ้า  
ผลรวมของ  (ความเข้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายระยะ
ยาวต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๑) คูณด้วยแฟคเตอร์ M 
แล้ว เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕ 
๕. สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า 
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มี
อยู่ และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็น
อันตรายต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา รูปสัญลักษณ์ 
 
  
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นพิษร้ายแรงต่อ
สิ่งมีชีวิตในน้ํา และ     
มีผลกระทบระยะยาว  
๒ ๑. สําหรับสารเดี่ยวที่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
  (ก) ค่า NOEC มีค่ามากกว่า ๐.๐๑ มิลลิกรัมต่อลิตร 
แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๐.๑  มิลลิกรัมต่อลิตรและ  
  (ข) ค่า L(E)C 50 มีค่ามากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑๐  มิลลิกรัมต่อลิตร และค่า BCF เท่ากับหรือ
มากกว่า  ๕๐๐ (หรือ log K ow เท่ากับหรือมากกว่า ๔)  
๒. สําหรับสารเดี่ยวที่ไม่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
    (ก)   ค่า NOEC มีค่ามากกว่า ๐.๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  
แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  และ 
  (ข)   ค่า L(E)C 50 มีค่ามากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  
แต่น้อยกว่าหรือเท่ากับ ๑๐  มิลลิกรัมต่อลิตร 
๓. สําหรับสารผสม   ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง  รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นพิษต่อสิ่งมีชีวิต     
ในน้ํา และมีผลกระทบ
ระยะยาว  
  - ๓๙ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์ 
  (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
 ๔. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็น
สารที่มีความเป็นอันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภท
ย่อย ๒ ถ้า    
    ผลรวมของ  (ความเข้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายระยะ
ยาวต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ M   
คูณด้วย ๑๐) กับ (ความเข้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายระยะ
ยาวต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๒) แล้ว เท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๒๕  
๕.  สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า 
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มี
อยู่  และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็น
อันตรายต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา   
๓ ๑. สําหรับสารเดี่ยวที่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
  (ก) ค่า NOEC มีค่ามากกว่า ๐.๑ มิลลิกรัมต่อลิตร  แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑  มิลลิกรัมต่อลิตรและ  
  (ข) ค่า L(E)C 50 มีค่ามากกว่า ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อยกว่า
หรือเท่ากับ ๑๐๐  มิลลิกรัมต่อลิตร และค่า BCF เท่ากับหรือ
มากกว่า  ๕๐๐ (หรือ log K ow เท่ากับหรือมากกว่า ๔)  
๒. สําหรับสารเดี่ยวที่ไม่ย่อยสลายอย่างรวดเร็ว 
  ค่า L(E)C 50 มีค่ามากกว่า ๑๐ มิลลิกรัมต่อลิตร แต่น้อยกว่าหรือ
เท่ากับ ๑๐๐ มิลลิกรัมต่อลิตร  และ 
๓. สําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๔. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็น
สารที่มีความเป็นอันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภท
ย่อย ๓ ถ้า 
    ผลรวมของ  (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตราย
ระยะยาวต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๑ คูณด้วยแฟคเตอร์ 
M คูณด้วย ๑๐๐) และ (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็น
อันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๒ คูณด้วย 
๑๐) และ (ผลรวมความเข ้มข้นของสารที่มีความเป็นอันตรายระยะ
ยาวต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภทย่อย ๓) แล้ว เท่ากับหรือ
มากกว่าร้อยละ ๒๕   
๕.  สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า 
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่ 
มีอยู่  และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็น
อันตรายต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา รูปสัญลักษณ์ ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต
ในน้ํา และมีผลกระทบ
ระยะยาว  
 
 
  - ๔๐ - 
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria)  องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๔ ๑. สําหรับสารเดี่ยวและสารผสมท ี่ผ่านการทดสอบ  
(ก)  จากผลการทดสอบค ุณสมบัติความสามารถในการละลาย
น้ํา พบว่า มีความสามารถในการละลายน ้ําต่ํา และไม่พบค่าความ
เป็นพิษเฉียบพลันของสารที่ละลายน้ําได้ 
(ข) ไม่สามารถที่จะย่อยสลายทางชีวภาพอย่างรวดเร็ว และ       
มีโอกาสที่จะสะสมตัวทางชีวภาพ (ค่า BCF เท่ากับหรือมากกว่า  
๕๐๐ หรือถ้าไม่มีให้ใช้ ค่า log K ow เท่ากับหรือมากกว่า ๔)        
เว้นแต่ว่า ค่า Chronic NOECs มากกว่า ๑ มิลลิกรัมต่อลิตร 
๒. สําหรับสารผสม  ให้ใช้หลักการเชื่อมโยง   
๓. หากไม่สามารถใช้หลักการเชื่อมโยงได้ ให้จําแนกสารผสมเป ็น
สารที่มีความเป็นอันตรายระยะยาวต ่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา ประเภท
ย่อย ๔ ถ้า 
    ผลรวมของความเข ้มข้นของส่วนผสมที่จําแนกเป็นสารเดี่ยว    
ที่มีความเป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อมในน้ําประเภทย่อย  ๑  ๒  ๓  และ  ๔ 
เท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๒๕   
๔.  สําหรับสารผสมที่มีส่วนผสมที่เกี่ยวข้องหนึ่งชนิดหรือมากกว่า 
ซึ่งไม่มีข้อมูลที่นํามาใช้ประโยชน์ได้ ให้จําแนกโดยใช้ข้อมูลเท่าที่มี
อยู่  และให้ระบุปริมาณร้อยละของส่วนผสมที่ไม่ทราบความเป็น
อันตรายต่อสิ่งแวดล้อมในน้ํา รูปสัญลักษณ์  
ไม่มีรูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ไม่มีคําสัญญาณ  
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  อาจเป็นอันตรายต่อ
สิ่งมีชีวิตในน้ํา และมี
ผลกระทบระยะยาว  
 
  ๑.๓.๒ ความเป็นอันตรายต่อโอโซนในชั้นบรรยากาศ  (Hazard to the Ozone Layer)  
ประเภทย่อย
ความเป็น
อันตราย  เกณฑ์  
 (Criteria) องค์ประกอบการส ื่อสารความเป็นอันตราย
บางส่วน 
๑ ๑. สําหรับสารเดี่ยว 
    สารเดี่ยวเป็นสารตามบัญชีรายชื่อสารควบคุมในภาคผนวกตาม   
พิธีสารมอลทรีออล (Montreal Protocol) 
 
๒. สําหรับสารผสม  
    สารผสมที่มีส่วนผสมอย่างน้อยหนึ่งสารเป็นสารตามบัญชี
รายชื่อสารควบคุมในภาคผนวกตามพ ิธีสารมอลทรีออล ที่มีความ
เข้มข้นเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ ๐.๑  
 
 รูปสัญลักษณ์ 
 
คําสัญญาณ  ระวัง 
ข้อความแสดง
ความเป็น
อันตราย  เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
และสิ่งแวดล้อมโดยทําลาย
โอโซนในชั้นบรรยากาศ  
 
    
 - ๔๑ - 
 ตารางที่  ๒  ข้อสนเทศที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
ที่ หัวข้อ ข้อมูลที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
๑ การบ่งชี้สารเดี่ยวหรือสารผสม  และผู้ผลิต       
(Identification of the substance or 
mixture and of the supplier)  ๑.๑  ตัวบ่งชี้ผลิตภัณฑ์ตามระบบ  GHS (GHS product identifier)  
๑.๒  การบ่งชี้ด้วยวิธีอื่นๆ 
๑.๓  ข้อแนะนําและข้อจํากัดต่างๆ ในการใช้สารเดี่ยวหรือสารผสม   
๑.๔  รายละเอียดผู้ผลิต (ประกอบด้วยชื่อ ที่อยู่ หมายเลขโทรศ ัพท์) 
๑.๕  หมายเลขโทรศ ัพท์ฉุกเฉิน 
๒ การบ่งชี้ความเป็นอันตราย  (Hazards 
identification)  ๒.๑  การจําแนกประเภทสารเด ี่ยวหรือสารผสมตามระบบ  GHS และข้อมูลใน
ระดับชาติหรือระดับภูมิภาค 
๒.๒  องค์ประกอบฉลากตามระบบ  GHS รวมถึงข้อความที่แสดงข้อควรระวัง 
(precautionary statements) สําหรับสัญลักษณ์ความเป็นอันตราย  (hazard 
symbols) ให้ทําสําเนาจากรูปกราฟฟิกตามระบบ  GHS เป็นสีขาวดําได้ หรือ
ระบุชื่อสัญลักษณ์ เช่น เปลวไฟ  หัวกะโหลก  และกระดูกไขว้ เป็นต้น 
๒.๓  ความเป็นอันตรายอื่นที่ไม่ได้เป็นผลจากการจําแนกตามระบบ  GHS เช่น 
ความเป็นอันตรายจากการระเบ ิดของผงฝุ่น (dust explosion hazard) เป็นต้น 
หรือที่ระบบ GHS ไม่ครอบคลุมถึง  
๓ องค์ประกอบและข ้อมูลเกี่ยวกับส่วนผสม  
(Composition  / information on 
ingredients)  ๓.๑ สารเดี่ยว 
๓.๑.๑  ชื่อทางเคมี (chemical identity)  
๓.๑.๒  ชื่อสามัญ (common name) และชื่อพ้อง (synonym) ( ถ้ามี)   
๓.๑.๓  หมายเลข  CAS และตัวบ่งชี้ที่มีลักษณะเฉพาะอ ื่นๆ   
๓.๑.๔  สิ่งเจือปนและสารปร ุงแต่งให้เสถียร (impurities and stabilizing 
additives) ซึ่งถูกจําแนกและมีผลต่อการจําแนกประเภทสารเด ี่ยว 
๓.๒ สารผสม  
๓.๒.๑  ชื่อทางเคมี   
๓.๒.๒  ระบุค่าความเข้มข้น หรือช่วงความเข้มข้นของส่วนผสมทั้งหมด           
ที่เป็นอันตราย  และมีค่าสูงกว่า cut off levels ตามความหมายของระบบ  
GHS  หมายเหตุ  สําหรับข้อมูลเกี่ยวกับส่วนผสม  ให้ถือกฎระเบียบว่าด้วยการรักษา
ข้อมูลที่เป็นความลับทางธุรกิจ (confidential business information- CBI) 
ที่หน่วยงานของรัฐกําหนดขึ้นเป็นสําคัญ 
๔ มาตรการปฐมพยาบาล  (First-aid measures)  ๔.๑  บรรยายถึงวิธีการปฐมพยาบาล  โดยแบ่งตามลักษณะการได้รับหรือสัมผัส
สาร ได้แก่ การหายใจเข้าไป การสัมผัสผิวหนังหรือดวงตา  และการกลืนกิน  
๔.๒  อาการหรือผลกระทบที่สําคัญ ทั้งที่เกิดเฉียบพลันและที่เกิดขึ้นภายหลัง 
(acute and delayed) ๔.๓  ระบุถึงข้อควรพิจารณาทางการแพทย ์ที่ต้องทําทันที และการดูแลรักษา
เฉพาะที่สําคัญที่ควรดําเนินการ 
๕ มาตรการผจญเพล ิง (Fire-fighting 
measures)  ๕.๑  สารดับเพลิงที่ห้ามใช้ และสารดับเพลิงที่เหมาะสม   
๕.๒  ความเป็นอันตรายเฉพาะท ี่เกิดขึ้นจากสารเคมี เช่น ความเป็นอันตราย     
ที่เกิดจากการลุกไหม้ของผลิตภัณฑ์ เป็นต้น 
๕.๓  อุปกรณ์ป้องกันพิเศษและข้อควรระวัง สําหรับนักผจญเพลิง 
๖ มาตรการจัดการเมื่อมีการหกรั่วไหลของสาร  
(Accidental release measures)  ๖.๑  ข้อควรระวังส่วนบุคคล อุปกรณ์ป้องกันอันตราย  และขั้นตอนการ
ปฏิบัติงานฉุกเฉิน 
๖.๒  ข้อควรระวังด้านสิ่งแวดล้อม 
๖.๓  วิธีการและวัสดุสําหรับกักเก็บและทําความสะอาด  (cleaning up)   
 - ๔๒ - 
 ตารางที่  ๒  ข้อสนเทศที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
ที่ หัวข้อ ข้อมูลที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
๗ การขนถ่าย เคลื่อนย้าย ใช้งาน และเก็บรักษา 
(Handling and storage) 
 ๗.๑  ข้อควรระวังในการขนถ่ายเคลื่อนย้าย ใช้งาน และการเก็บรักษาอย่าง
ปลอดภัย 
๗.๒  สภาวะการเก็บรักษาอย่างปลอดภัย รวมทั้งข้อห้ามในการเก็บรักษา     
สารที่เข้ากันไม่ได้ (incompatibility)  
๘ การควบคุมการรับสัมผัสและการป้องกัน          
ส่วนบุคคล (Exposure controls/personal 
protection ) ๘.๑  ค่าต่างๆ ที่ใช้ควบคุม (control parameters) การรับสัมผัส เช่น            
ค่าขีดจํากัดที่ยอมให้รับสัมผัสได้ในขณะปฏิบัติงาน (occupational exposure 
limit values) เป็นต้น หรือค่าขีดจํากัดทางชีวภาพ (biological limit values) 
๘.๒  การควบคุมทางวิศวกรรมที่เหมาะสม  
๘.๓  มาตรการป้องกันส่วนบุคคล เช่น อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล  
เป็นต้น 
๙ คุณสมบัติทางกายภาพและทางเคม ี (Physical 
and chemical properties)  ๙.๑  ลักษณะทั่วไป เช่น สถานะทางกายภาพ  และสี เป็นต้น 
๙.๒  กลิ่น 
๙.๓  ค่าขีดจํากัดของกลิ่นที่รับได้ (odour threshold limit) 
๙.๔  ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) 
๙.๕  จุดหลอมเหลวและจ ุดเยือกแข็ง (melting point/freezing point) 
๙.๖  จุดเดือดเริ่มต้น และช่วงของการเดือด (initial boiling point and 
boiling range) ๙.๗  จุดวาบไฟ  (flash point) 
๙.๘  อัตราการระเหย  (evaporation rate) 
๙.๙
  ความสามารถในการล ุกติดไฟได้ของของแข็ง และก๊าซ (flammability 
(solid, gas)) ๙.๑๐ ค่าขีดจํากัดสูงสุดและต่ําสุดของความไวไฟ  หรือค่าจํากัดสูงสุดและต่ําสุด
ของการระเบิด (upper/lower flammability or explosive limits) 
๙.๑๑ ความดันไอ (vapour pressure) 
๙.๑๒ ความหนาแน่นไอ (vapour density) 
๙.๑๓ ความหนาแน่นสัมพัทธ์ (relative density) 
๙.๑๔ ความสามารถในการละลายได ้ (solubility) 
๙.๑๕ ค่าสัมประสิทธิ์การละลายของสารในช ั้นของ n-octanol ต่อน้ํา 
(partition coefficient : n-octanol/water) ๙.๑๖ อุณหภูมิที่ลุกติดไฟได้เอง (auto-ignition temperature) 
๙.๑๗ อุณหภูมิของการสลายต ัว (decomposition temperature) 
๙.๑๘ ความหนืด (viscosity) 
๑๐ ความเสถียรและการเกิดปฏิกิริยา (Stability 
and reactivity)  ๑๐.๑ การเกิดปฏิกิริยา  
๑๐.๒ ความเสถียรทางเคมี 
๑๐.๓ ความเป็นไปได้ในการเกิดปฏิกิริยาอันตราย  
๑๐.๔ สภาวะที่ควรหลีกเลี่ยง เช่น การคายประจุไฟฟ้าสถิต แรงกระแทก   
หรือการสั่นสะเทือน เป็นต้น 
๑๐.๕ วัสดุที่เข้ากันไม่ได้ 
๑๐.๖ ความเป็นอันตรายของสารท ี่เกิดจากการสลายต ัว 
    
 - ๔๓ - 
 ตารางที่  ๒  ข้อสนเทศที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
ที่ หัวข้อ ข้อมูลที่ต้องระบุในเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
๑๑ ข้อมูลด้านพิษวิทยา (Toxicological 
information)  มีคําอธิบายถึงผลกระทบหลากหลายด ้านพิษวิทยา (สุขภาพ) ที่กระชับ สมบูรณ์ 
และเข้าใจได้ ตามข้อมูลที่มีอยู่ ซึ่งสามารถบ่งชี้ถึงผลกระทบเหล ่านั้น รวมทั้ง 
๑๑.๑ ข้อมูลเกี่ยวกับทางรับสัมผัสที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่ การหายใจเข้าไป      
การกลืนกิน และการสัมผัสทางผิวหนังและดวงตา  
๑๑.๒ อาการปรากฏท ี่มีความสัมพันธ์กับคุณลักษณะทางกายภาพ  ทางเคมี 
และทางพิษวิทยา 
๑๑.๓ ผลกระทบเฉียบพลันและที่เกิดขึ้นภายหลัง (delayed and 
immediate effects) รวมทั้งผลเรื้อรัง (chronic effects) จากการรับสัมผัส
ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว  (short- and long-term exposure) 
๑๑.๔ ค่าความเป็นพิษที่วัดเป็นตัวเลข เช่น ค่าประมาณการความเป ็นพิษ
เฉียบพลัน เป็นต้น 
๑๒ ข้อมูลด้านนิเวศวิทยา (Ecological 
information)  ๑๒.๑ ความเป็นพิษต่อระบบนิเวศ (ในน้ําและบนบก  ถ้ามี) 
๑๒.๒ การตกค้างยาวนาน  (persistence) และความสามารถในการย ่อยสลาย  
(degradability) ๑๒.๓ ศักยภาพในการสะสมทางช ีวภาพ (bioaccumulative potential) 
๑๒.๔ การเคลื่อนย้ายในดิน (mobility in soil) 
๑๒.๕ ผลกระทบในทางเส ียหายอื่นๆ (other adverse effects) 
๑๓ ข้อพิจารณาในการก ําจัด (Disposal 
considerations)  อธิบายถึงกากของเสีย (waste residues) และข้อมูลการขนถ่าย เคลื่อนย้าย
อย่างปลอดภัย รวมทั้งวิธีการกําจัดที่เหมาะสม   และการกําจัดบรรจุภัณฑ์     
ที่ปนเปื้อน 
๑๔ ข้อมูลการขนส่ง (Transport information)  ๑๔.๑ หมายเลขสหประชาชาต ิ (UN number) 
๑๔.๒ ชื่อที่ถูกต้องในการขนส่งของสหประชาชาต ิ (UN proper shipping 
name) ๑๔.๓ ประเภทความเป ็นอันตรายสําหรับการขนส่ง (transport hazard class) 
๑๔.๔ กลุ่มการบรรจุ (packing group) ( ถ้ามี) 
๑๔.๕ มลภาวะทางทะเล  (marine pollutant) ( มี หรือ ไม่มี) 
๑๔.๖ การขนส่งด้วยภาชนะขนาดใหญ ่ (ให้เป็นไปตาม  Annex II ของ MAROL 
73/78 และ IBC Code)  
๑๔.๗ ข้อควรระวังพิเศษที่ผู้ใช้จําเป็นต้องตระหนักหรือจําเป็
นต้องปฏิบัติตาม
ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งหรือการบรรทุก ทั้งภายในหรือภายนอกสถาน
ประกอบการ  
๑๕ ข้อมูลด้านกฎข้อบังคับ (Regulatory 
information)  ให้ระบุกฎระเบียบทางด้านความปลอดภ ัย สุขภาพ และสิ่งแวดล้อม                
เป็นการเฉพาะกับผลิตภัณฑ์นั้น 
๑๖ ข้อมูลอื่นๆ รวมทั้งข้อมูลการจัดทําและการ
ปรับปรุงแก้ไขเอกสารข้อมูลความปลอดภ ัย 
(Other information)