มอก. 1344–25XX 
-1- มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม  
กระจกโฟลตส ีตัดแสง 
1.  ขอบข่าย 
มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ ครอบคลุมเฉพาะกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป และชั้นคุณภาพ
พิเศษ 
2.  บทนิยาม 
ความหมายของค ําที่ใช้ในมาตรฐานผล ิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ ให้เป็นไปตาม  มอก. 880 และดังต่อไปนี้ 
2.1 กระจกโฟลตสีตัดแสง (tinted float glass) หมายถึง ผลิตภัณฑ์กระจกที่โปร่งใส (transparent) และมีสี 
ทําจากการหลอมทรายแก ้ว ส่วนผสมอื่น และออกไซด์ของโลหะที่ทําให้เกิดสี ที่อุณหภูมิสูงกว่า 
1 400 oC แล้วนํามาขึ้นรูปเป็นแผ่นด้วยกระบวนการท ี่เรียกว่าโฟลต  โดยให้น้ําแก้วลอยบนดีบุกซึ่งหลอม
ละลายที่อุณหภูมิประมาณ  800 oC  
2.2 ค่าความแตกต่างของสี (כ )หมายถึง ความแตกต่างของสีที่จุดต่าง ๆ ของกระจกตัวอย่างแผ่น
เดียวกันหรือต่างแผ่น โดยสีที่แต่ละจุดนั้นกําหนดด้วยค่า L*  a* และ b* ในระบบพิกัดของสี (lab color 
space) ที่กําหนดโดย  International Commission on Illumination (CIE) 
2.3 ค่าสัมประสิทธิ์ความร้อนรังสีอาทิตย์ (solar heat gain coefficient; SHGC) หมายถึง สัดส่วนของ
พลังงานจากรังสีอาทิตย์ที่ผ่านกระจกกับรังสีอาทิตย์ที่ตกกระทบกระจก  โดยส่วนที่ผ่านกระจกนั้น
ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ การส่องผ่านรังสีอาทิตย์โดยตรงและการถ ่ายเทความร้อนที่สืบเนื่องจากการ
ดูดกลืนรังสีอาทิตย์ที่ผิวกระจก  รายละเอียดการคํานวณให้ดูภาคผนวก  ข. 
2.4 ค่าความส่องผ่านแสงช่วงมองเห็นได้ (visible light transmittance) หมายถึง สัดส่วนของรังสีอาทิตย์
ช่วงมองเห็นได้ที่ผ่านกระจกกับรังสีอาทิตย์ช่วงมองเห็นได้ที่ตกกระทบกระจก  โดยรังสีอาทิตย์ช่วง
มองเห็นได้เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่นตั้งแต่ 380 nm ถึง 780 nm รายละเอียดการ
คํานวณให้ดูภาคผนวก  ข. 
3.  ชั้นคุณภาพและสัญลักษณ์ 
3.1 กระจกโฟลตสีตัดแสง แบ่งเป็น 2 ชั้นคุณภาพ  คือ 
3.1.1 ชั้นคุณภาพทั่วไป ใช้สัญลักษณ์ FT G  
3.1.2 ชั้นคุณภาพพิเศษ ใช้สัญลักษณ์ FT S 
หมายเหตุ  1. FT หมายถึง กระจกโฟลตสีตัดแสง   
 2. G หมายถึง ชั้นคุณภาพทั่วไป  
 3. S หมายถึง ชั้นคุณภาพพิเศษ 
  มอก. 1344–25XX 
 
-2- 4.  ขนาดและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อน  
4.1 ขนาด 
4.1.1 กระจกโฟลตสีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป 
4.1.1.1 ความหนาและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อน ให้เป็นไปตามตารางท ี่ 1  
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.1 
4.1.2.2 ความกว้าง ความยาว  และเกณฑ์ความคลาดเคล ื่อน ให้เป็นไปตามที่ระบุไว้ที่ฉลาก และให้
เป็นไปตามตารางท ี่ 1  
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.2 
4.1.2 กระจกโฟลตสีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ 
4.1.2.1 ความหนาและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อน ให้เป็นไปตามตารางท ี่ 2  
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.1 
4.1.2.2 ความกว้าง ความยาว  และเกณฑ์ความคลาดเคล ื่อน ให้เป็นไปตามที่ระบุไว้ที่ฉลาก และให้
เป็นไปตามตารางท ี่ 2 
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.2 
ตารางที่ 1 ขนาดและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อนของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป 
(ข้อ 4.1.1.1 และข้อ 4.1.1.2) 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ขนาด
ความหนา
ระบุ ความหนา  เกณฑ์ความคลาด
เคลื่อนของความหนา  เกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนของความกว ้างและความยาว  
ความกว้างและความยาว  
≤  3 000 ความกว้างและความยาว  
> 3 000 ถึง 5 000 
2 2 ± 0.2 + 1.0 
2.0 ไม่กําหนด 3 3 
± 0.3 4 4 
5 5 ± 2.0 6 6 
8 8 ± 0.6 + 2.0 
3.0 + 3.0 
- 4.0 10 10 
12 12 ± 0.8 ± 3.0 ± 4.0 15 15 
19 19 
± 1.2 ± 5.0 ± 6.0 22 22 
25 25 
  มอก. 1344–25XX 
-3- ตารางที่ 2 ขนาดและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อนของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ 
(ข้อ 4.1.2.1 และข้อ 4.1.2.2) 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ความหนา  เกณฑ์ความคลาด
เคลื่อนของความ
หนา เกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนของความกว ้างและความยาว  
ความกว้างและความยาว
≤3 000 ความกว้างและความยาว  
> 3 000 ถึง 5 000 
≤1.5 
± 0.2 + 1.0 
2.0 ไม่กําหนด > 1.5 ถึง 2.5 
> 2.5 ถึง 3.5 
> 3.5 ถึง 4.5 
> 4.5 ถึง 5.5 ± 2.0 > 5.5 ถึง 6.0 
 
 
5.  คุณลักษณะที่ต้องการ  
5.1 ลักษณะทั่วไป 
5.1.1 กระจกโฟลตสีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป ต้องไม่มีตําหนิเกินเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 3 
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามวิธีทดสอบที่ระบุในตารางที่ 3 
5.1.2 กระจกโฟลตสีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ ต้องไม่มีตําหนิเกินเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 4 
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามวิธีทดสอบที่ระบุในตารางที่ 4 
5.2 ค่าความแตกต่างของสี (כ )
กระจกโฟลตสีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไปและชั้นคุณภาพพิเศษ เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.7 แล้ว ค่าความ
แตกต่างของสีของกระจกต้อง ≤ 3.0มอก. 1344-25XX 
 
-4- 
 ตารางที่ 3 ลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป 
(ข้อ 5.1.1 และข้อ 9.3) 
 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ 
 วิธีทดสอบ
ตาม 
1. ฟองอากาศ  1) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ
ฟองอากาศ  
(mm) จํานวนฟองอากาศท ี่ยอมให้มีได้ 
(ฟอง) 
ข้อ 9.3 0.5 ถึง < 1.5 ≤ 5.5 x S 2) 
1.5 ถึง < 3.0 ≤ 1.1 x S 2) 
3.0 ถึง < 5.0 ≤ 0.44 x S 2) 
5.0 ถึง < 10.0 ≤ 0.22 x S 2) 
≥ 10.0 ต้องไม่มี 
2. สิ่งแปลกปลอม  1)ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ
สิ่งแปลกปลอม  
(mm) จํานวนสิ่งแปลกปลอมท ี่ยอมให้มีได้ 
(หน่วย) 
0.5 ถึง < 1.0 ≤ 2.2 x S 2) 
1.0 ถึง < 2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
2.0 ถึง < 3.0 ≤ 0.22 x S 2) 
≥ 3.0 ต้องไม่มี 
 
 
 
3. ตําหนิที่เป็นจุด
รวมเป็นกลุ่ม ฟองอากาศท ี่มีขนาดเส้น
ผ่านศูนย์กลาง ≥ 1.5 mm 
และสิ่งแปลกปลอมท ี่มีขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลาง
≥ 1.0 mm -ระยะห่างระหว่างฟองอากาศก ับ
ฟองอากาศที่อยู่ใกล้กัน ≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่างสิ่งแปลกปลอม  กับ
สิ่งแปลกปลอมท ี่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่างฟองอากาศก ับสิ่ง
แปลกปลอมท ี่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
 
4. ตําหนิเป็นเส้น
หรือเป็นปื้น
ต่อเนื่องกัน 3) ต้องไม่มี 
 
  มอก. 1344-25XX 
 
-5- ตารางที่ 3 ลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป (ต่อ) 
 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ 
 วิธีทดสอบ
ตาม 
  
 
 พื้นที่ของกระจกต่อแผ่น 
(m2) ขนาดความยาว
ของตําหนิเป็น
เส้นไม่ต่อเนื่องที่
ยอมให้มีได้ 
(mm) ขนาดความยาว
รวมทั้งหมดของ
ตําหนิที่เป็นเส้น
ไม่ต่อเนื่องที่ยอม
ให้มีได้ 
(mm) ข้อ 9.3 
 
5. ตําหนิที่เป็นแนว
ยาวในเนื้อกระจก  < 1 ≤ 60 ≤ 240 
 1 ถึง < 4 ≤ 60 x S ≤ 240 x S 2) 
 ≥ 4  ≤ 240 ≤ 240 x S 2) 
6. ราน ต้องไม่มี 
7. การมองเห็นภาพ
บิดเบี้ยว ต้องไม่เห็นแถบขนานบิดเบี้ยว ข้อ 9.4 
8. ตําหนิที่ขอบ ความกว้างและความยาวของต ําหนิที่ขอบ น้อยกว่าความหนาของ
กระจก  ข้อ 9.5 
9. ความโค้งเดี่ยว ความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
ข้อ 9.6 < 6 ≤ 0.5  
≥ 6  ≤ 0.3  
10. ความโค้งแบบคลื่นความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
< 6 ≤ 0.5  
≥ 6  ≤ 0.3  
หมายเหตุ  1)  ขนาดของตําหนิที่เป็นจุด ฟองอากาศ  และสิ่งแปลกปลอมให ้ใช้เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกท ี่ยาวที่สุด
เป็นเกณฑ์ในการวัด ไม่รวมถึงส่วนที่เป็นแสงรัศมี (halo part)  
              2) S หมายถึง พื้นที่ของแผ่นกระจกตัวอย่างที่ทดสอบ  (หน่วยเป็นตารางเมตร ) เมื่อคํานวณตามตารางท ี่ 3 
ให้ปัดทศนิยมเหลือ 2 ตําแหน่ง ส่วนเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 3 สําหรับจํานวนฟองอากาศ  จํานวน
สิ่งแปลกปลอม  และความยาวรวมท ี่ยอมให้มีได้ของตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกต้องเป็นตัวเลข
จํานวนเต็มที่ได้จากการคํานวณที่นําค่า S คูณกับค่าสัมประสิทธิ์ของกระจกแต่ละขนาด  
             3) ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ที่ปรากฏอยู่ที่ผิวกระจกหรือในเนื้อกระจกนั้น ได้แก่ การที่
กระจกไม่เป็นเนื้อเดียวกัน (non-uniformity of base) รอยขูดขีด (scratch)   มอก. 1344-25XX 
 
-6- 
 ตารางที่ 4 ลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ 
(ข้อ 5.1.2 ข้อ 9.2 และข้อ 9.3) 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ วิธีทดสอบ
ตาม 
1. ฟองอากาศ  1) ส่วนของ
กระจก  ความหนา
กระจก  
(mm) ขนาดเส้นผ่าน
ศูนย์กลางของ
ฟองอากาศ  
(mm) จํานวนฟองอากาศ
ที่ยอมให้มีได้ 
(ฟอง) 
ข้อ 9.2 
และ 
ข้อ 9.3 ส่วนกลาง  < 2.6 0.5 ถึง  < 1.0 ≤ 2.6 x S 2) 
1.0 ถึง  <1.5 ≤ 2.6 x S 2)  
1.5 ถึง  <2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
ส่วนรอบ
นอก < 2.6 0.5 ถึง  < 1.0 ≤ 2.6 x S 2) 
1.0 ถึง  <1.5 ≤ 2.6 x S 2)  
1.5 ถึง  <2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
ส่วนขอบ  < 2.6 0.5 ถึง < 1.0 
ไม่ต้องตรวจ  1.0 ถึง < 1.5 
1.5 ถึง < 2.0 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
ส่วนกลาง  ≥2.6 ถึง 6.0 0.5 ถึง < 1.0 ≤ 1.3 x S 2) 
1.0 ถึง < 1.5 ≤ 1.3 x S 2) 
1.5 ถึง < 2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
ส่วนรอบ
นอก ≥2.6 ถึง 6.0 0.5 ถึง < 1.0 ≤ 2.6 x S 2) 
1.0 ถึง < 1.5 ≤ 2.6 x S 2) 
1.5 ถึง < 2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
ส่วนขอบ  ≥2.6 ถึง 6.0 0.5 ถึง < 1.0 
ไม่ต้องตรวจ  1.0 ถึง < 1.5 
1.5 ถึง < 2.0 
≥ 2.0 ต้องไม่มี 
 
  มอก. 1344-25XX 
 
-7- ตารางที่ 4 ลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ (ต่อ) 
 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ วิธีทดสอบ
ตาม 
2. สิ่งแปลกปลอม  1ส่วนของ
กระจก  ความหนา
กระจก  
(mm) ขนาดเส้น
ผ่าน
ศูนย์กลาง
ของสิ่ง
แปลกปลอม  
(mm) จํานวนสิ่งแปลกปลอมท ี่
ยอมให้มีได้ 
(หน่วย) 
ข้อ 9.2 
และ 
ข้อ 9.3 ส่วนกลาง  < 2.6 0.3 ถึง < 1.0 ≤ 2.2 x S 2) 
≥ 1.0 ต้องไม่มี 
ส่วนรอบนอก  < 2.6 0.3 ถึง < 1.0 ≤ 2.2 x S 2) 
≥ 1.0 ต้องไม่มี 
ส่วนขอบ  < 2.6 0.3 ถึง < 1.0 ไม่ต้องตรวจ  
≥ 1.0 ต้องไม่มี 
ส่วนกลาง  ≥2.6 ถึง 6.0 0.3 ถึง < 1.0 ≤ 0.44 x S 2) 
≥ 1.0 ≤ 0.44 x S 2) 
ส่วนรอบนอก  ≥2.6 ถึง 6.0 0.3 ถึง < 1.0 ≤ 1.3 x S 2) 
≥ 1.0 ≤ 1.3 x S 2) 
ส่วนขอบ  ≥2.6 ถึง 6.0 0.3 ถึง < 1.0 ไม่ต้องตรวจ  
≥ 1.0 ต้องไม่มี 
3. ตําหนิที่เป็นจุด
รวมเป็นกลุ่ม ทั้งแผ่น ฟองอากาศท ี่มีขนาดเส้น
ผ่านศูนย์กลาง ≥ 0.5 mm 
และสิ่งแปลกปลอมท ี่มีขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลาง
≥ 0.3 mm -ระยะห่างระหว่าง
ฟองอากาศก ับ
ฟองอากาศที่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่างสิ่ง
แปลกปลอมก ับสิ่ง
แปลกปลอมที่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่าง
ฟองอากาศก ับสิ่ง
แปลกปลอมที่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
4. ตําหนิเป็นเส้นหรือ
เป็นปื้นต่อเนื่องกัน ทั้งแผ่น ต้องไม่มี 
 มอก. 1344-25XX 
 
-8- 
 ตารางที่ 4 ลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ (ต่อ) 
 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ วิธีทดสอบ
ตาม 
  ส่วนของ
กระจก  พื้นที่ของกระจกต่อแผ่น 
(m2) ความยาวของต ําหนิเป็นเส้นไม่
ต่อเนื่องที่ยอมให้มีได้ 
(mm) 
ข้อ 9.2 
และ 
ข้อ 9.3 5. ตําหนิที่เป็นแนว
ยาวในเนื้อ
กระจก  ส่วนกลาง  ทุกขนาดพื้นที่ ต้องไม่มี 
ส่วนรอบนอก  < 1 ≤ 30 
1 ถึง < 4 ≤ 30 x S 2) 
≥ 4 ≤ 120 
6. ตําหนิที่เป็นแนว
ยาวในเนื้อกระจก
เพียงเล็กน้อย ส่วนกลาง  ทุกขนาดพื้นที่ ความยาว  ≤ 150 mm 
ส่วนรอบนอก  ทุกขนาดพื้นที่ ไม่ต้องตรวจ  
ส่วนขอบ  ทุกขนาดพื้นที่ ไม่ต้องตรวจ  
7. ราน ทั้งแผ่น ทุกขนาดพื้นที่ ต้องไม่มี 
8. การมองเห็น
ภาพบิดเบี้ยว ทั้งแผ่น ทุกขนาดพื้นที่ ต้องไม่เห็นแถบขนานบิดเบี้ยว ข้อ 9.4 
9. ตําหนิที่ขอบ ทั้งแผ่น ทุกขนาดพื้นที่ ความกว้างและความยาวของ
ตําหนิที่ขอบต้องน้อยกว่า
ความหนาของกระจก  ข้อ 9.5 
10. ความโค้งเดี่ยว ทั้งแผ่น ความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
ข้อ 9.6 < 6 ≤ 0.5  
≥ 6 ≤ 0.3  
11. ความโค้งแบบ
คลื่น ทั้งแผ่น ความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
< 6 ≤ 0.5  
≥ 6 ≤ 0.3  
หมายเหตุ 1)  ขนาดของตําหนิที่เป็นจุด ฟองอากาศ  และสิ่งแปลกปลอมให ้ใช้เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกท ี่ยาวที่สุด
เป็นเกณฑ์ในการวัด ไม่รวมถึงส่วนที่เป็นแสงรัศมี 
2) S หมายถึง พื้นที่ของแผ่นกระจกตัวอย่างที่ทดสอบ  (หน่วยเป็นตารางเมตร ) เมื่อคํานวณตามตารางท ี่ 
4 ให้ปัดทศนิยมเหลือ 2 ตําแหน่ง ส่วนเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 4 สําหรับจํานวนฟองอากาศ  
จํานวนสิ่งแปลกปลอม  และความยาวรวมท ี่ยอมให้มีได้ของตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกต้อง
เป็นตัวเลขจํานวนเต็มที่ได้จากการคํานวณที่นําค่า S คูณกับค่าสัมประสิทธิ์ของกระจกแต่ละขนาด  มอก. 1344-25XX 
 
-9- 6.  การบรรจุ 
6.1 บรรจุกระจกโฟลตสีตัดแสงในภาชนะบรรจ ุที่ป้องกันความเสียหายจากการขนส ่งและการเก็บรักษา 
7.  เครื่องหมายและฉลาก  
7.1 ที่กระจกโฟลตสีตัดแสงทุกแผ่นอย่างน้อยต้องมี เลข อักษร หรือเครื่องหมายแจ้งรายละเอียดต่อไปนี้ ให้เห็นได้
ง่าย และชัดเจน  
(1) ชั้นคุณภาพ  สัญลักษณ์ และความหนา  
(2) ชื่อผู้ทําหรือโรงงานที่ทํา หรือเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียน 
ในกรณีที่กระจกโฟลตสีตัดแสง มีความหนา  ≤ 2 mm ไม่ต้องติดเครื่องหมายและฉลาก  
7.2 ที่ภาชนะบรรจุกระจกโฟลตส ีตัดแสงทุกหน่วยอย่างน้อยต้องมี เลข อักษร หรือเครื่องหมายแจ้งรายละเอียด
ต่อไปนี้ให้เห็นได้ง่าย ชัดเจน ติดแน่นและถาวร  
(1)  คําว่า “กระจกโฟลตสีตัดแสง” 
(2)  ชั้นคุณภาพ  สัญลักษณ์ ความหนา  และสี 
(3)  สี ค่าความส่องผ่านแสงช่วงมองเห็นได้ และค่าสัมประสิทธิ์ความร้อนรังสีอาทิตย์ 
(4)  ขนาด (ความกว้าง X ความยาว ) เป็นมิลลิเมตร หรือ mm 
(5)  จํานวน เป็นแผ่น 
(6)  มวลสุทธิของกระจกในภาชนะบรรจ ุ เป็นกิโลกรัม หรือ kg 
(7)  เดือน ปีที่ทํา หรือรหัสรุ่นที่ทํา 
(8)  ชื่อผู้ทําหรือโรงงานที่ทํา หรือเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียน 
(9)  ประเทศที่ทํา 
7.3 ในกรณีที่ใช้ภาษาต่างประเทศด้วย ต้องมีความหมายตรงก ับภาษาไทยที่กําหนดไว้ข้างต้น 
8.  การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน 
การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสินให้เป็นไปตามภาคผนวก  ก. 
9.  การทดสอบ  
9.1 ขนาด 
9.1.1 ความหนา  
9.1.1.1 เครื่องมือ 
ไมโครมิเตอร์ที่มีความละเอียด 0.01 mm  
 
 มอก. 1344-25XX 
 
-10- 
 9.1.1.2 วิธีทดสอบ  
วัดความหนาของกระจกต ัวอย่างที่จุดตัดระหว่างเส้นทแยงมุมกับเส้นขนานกับขอบ  และห่างจากขอบ
ประมาณ  15 mm รวม 4 ตําแหน่ง  
9.1.1.3 รายงานค่าเฉลี่ยความหนาของกระจกต ัวอย่างแต่ละแผ่น เป็นมิลลิเมตร (mm) 
9.1.2 ความกว้างและความยาว  
9.1.2.1 เครื่องมือ 
ตลับเมตรที่มีความละเอียด 1 mm  
9.1.2.2 วิธีทดสอบ  
วัดความกว้างและความยาวท ุกด้านตามแนวที่ขนาน  และห่างจากขอบกระจกต ัวอย่างประมาณ  
50 mm 
9.1.2.3 รายงานค่าเฉลี่ยความกว้างและความยาวของกระจกต ัวอย่างแต่ละแผ่น เป็นมิลลิเมตร (mm) 
9.2 การแบ่งส่วนกลาง  ส่วนรอบนอก  และส่วนขอบ  ของกระจกโฟลตใส  ชั้นคุณภาพพิเศษ ตามรูปที่ 1 
9.2.1 เครื่องมือ  
ตลับเมตรที่มีความละเอียด 1 mm 
9.2.2 วิธีทดสอบ  
9.2.2.1 วัดระยะห่างจากขอบกระจกต ัวอย่าง (C)  25 mm ทุกด้าน เป็นส่วนขอบของกระจกต ัวอย่าง  
9.2.2.2 วัดความยาว  (A) และความกว้าง (B) ของกระจกตัวอย่าง  แล้วคํานวณความยาว  (a) และความกว้าง 
(b) ของส่วนกลาง  จากสูตร  
a = (4/5) A 
b = (4/5) B 
เมื่อ  A คือ ความยาวของกระจกต ัวอย่าง เป็นมิลลิเมตร 
  B คือ ความกว้างของกระจกต ัวอย่าง เป็นมิลลิเมตร 
  a คือ ความยาวของส ่วนกลางของกระจกต ัวอย่าง เป็นมิลลิเมตร 
  b คือ ความกว้างของส่วนกลางของกระจกต ัวอย่าง เป็นมิลลิเมตร 
9.2.2.3 แบ่งส่วนกลางของกระจกต ัวอย่าง ตามความยาว  (a) และความกว้าง (b) ที่คํานวณได้ 
9.2.2.4 ส่วนรอบนอก  คือ ส่วนพื้นที่ที่อยู่ระหว่างพื้นที่ส่วนขอบกับพื้นที่ส่วนกลาง  
 มอก. 1344-25XX 
 
-11- 
 
รูปที่ 1 การแบ่งส่วนกลาง  ส่วนรอบนอก  และส่วนขอบของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ 
(ข้อ 9.2) 
9.3 ฟองอากาศ  สิ่งแปลกปลอม  ราน ตําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ตําหนิเป็น
ที่แนวยาวในเนื้อกระจก  และตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกเพียงเล็กน้อย  
9.3.1 เครื่องมือ 
9.3.1.1 บรรทัดเหล็กสันตรงที่มีความละเอียด 0.5 mm 
9.3.1.2 ผนังดําที่มีแหล่งกําเนิดแสงคูลไวท์ (cool white) ที่มีความสว่างอย่างสม่ําเสมอในช่วง 600 lx ถึง 
1 000 lx บนระนาบของกระจกต ัวอย่างที่ทดสอบ  
9.3.2 วิธีทดสอบ  
นํากระจกตัวอย่างวางห่างจากผนังดํา 1 000 mm (ดูรูปที่ 2 ประกอบ ) 
ก) การทดสอบรายการฟองอากาศ  สิ่งแปลกปลอม  และราน  ให้กระจกตัวอย่างกับผู้ทดสอบห่างกัน
ประมาณ  500 mm สําหรับชั้นคุณภาพทั่วไป และสําหรับชั้นคุณภาพพิเศษ 
ข) การทดสอบรายการต ําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน และตําหนิที่
เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจก  ให้กระจกตัวอย่างกับผู้ทดสอบห่างกันประมาณ  4 000 mm สําหรับชั้น
คุณภาพทั่วไป  
ค) การทดสอบรายการต ําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ตําหนิที่เป็น
แนวยาวในเนื้อกระจก  และตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกเพียงเล็กน้อย ให้กระจกตัวอย่างกับผู้
ทดสอบห่างกันประมาณ  2 000 mm สําหรับชั้นคุณภาพพิเศษ 
9.3.3 รายงานลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพทั่วไป ตามรูปแบบของตารางท ี่ 3 รายการที่ 1 
ถึงรายการที่ 6 
9.3.4 รายงานลักษณะทั่วไปของกระจกโฟลตส ีตัดแสง ชั้นคุณภาพพิเศษ ตามรูปแบบของตารางท ี่ 4 รายการที่ 1 
ถึงรายการที่ 7 มอก. 1344-25XX 
 
-12- 
 1 000 ประมาณ  500ผนังดํา
แหล่งกําเนิดแสง
ชิ้นทดสอบ
 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ก) การทดสอบรายการฟองอากาศ  สิ่งแปลกปลอม  และราน  สําหรับชั้นคุณภาพทั่วไป 
และสําหรับชั้นคุณภาพพิเศษ 
1 000 ประมาณ  4 000ผนังดํา
แหล่งกําเนิดแสง
ชิ้นทดสอบ
 
 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ข) การทดสอบรายการต ําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน 
และตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจก  สําหรับชั้นคุณภาพทั่วไป 
 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ค) การทดสอบรายการต ําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน 
ตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจก  และตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกเพียงเล็กน้อย 
สําหรับชั้นคุณภาพพิเศษ 
รูปที่ 2 การทดสอบหาต ําหนิ 
(ข้อ 9.3.2)  มอก. 1344-25XX 
 
-13- 9.4 การมองเห็นภาพบิดเบี้ยว 
9.4.1 เครื่องมือ 
ฉากรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด  2 500 mm x 2 500 mm ที่มีแถบขนานสีขาวสลับดํา กว้างแถบสีละ 25 
mm และแนวขนานของแถบท ํามุม 45o กับแนวดิ่ง (ดูรูปที่ 3) 
ประมาณ  4 500 ประมาณ  4 500ด้านหน้าของฉาก
กระจกตัวอย่างฉาก
มุมตกกระทบ
ประมาณ  2 500ประมาณ  2 500
 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
รูปที่ 3 การทดสอบการมองเห ็นภาพบิดเบี้ยว 
(ข้อ 9.4.1 และข้อ 9.4.2) 
9.4.2 วิธีทดสอบ  
ตั้งกระจกตัวอย่างซึ่งมีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะครอบคลุมฉากเมื่อหมุนไปตามมุมตกกระทบที่กําหนดใน
ตารางที่ 5 ที่จุดกึ่งกลางระหว่างตําแหน่งของผู้ทดสอบกับฉาก โดยให้แต่ละตําแหน่งห่างกันประมาณ  
4 500 mm ให้ผู้ทดสอบมองผ่านแนวกึ่งกลางตลอดความกว ้างของกระจกต ัวอย่าง โดยทิศทางการมอง
ต้องตั้งฉากกับระนาบของฉาก  และทํามุมตกกระทบกับระนาบของกระจกต ัวอย่างเป็นมุมเท่ากับที่กําหนด
ในตารางที่ 5 (ดูรูปที่ 3 ประกอบ )  
หมายเหตุ ต้องตั้งกระจกตัวอย่างเป็นแนวดิ่งตามทิศทางการดึงในการผลิต (drawn of 
manufacture) หากไม่ทราบทิศทางที่แน่นอน ให้ทดสอบกระจกต ัวอย่างทั้งสองทิศทาง 
และรายงานลักษณะภาพที่มองเห็นว่าบิดเบี้ยว 
ตารางที่ 5 ขนาดมุมตกกระทบสําหรับการมองเห็นภาพบิดเบี้ยว 
(ข้อ 9.4.2) 
ความหนาของกระจกโฟลตส ีตัดแสง 
(mm) มุมตกกระทบ  ( o ) 
FT G FT S 
< 2.5 40 45 
2.5 ถึง < 3.5 45 55 
≥ 3.5 50 60 
 
9.4.3 รายงานลักษณะภาพที่มองเห็นว่าบิดเบี้ยวหรือไม่บิดเบี้ยวจากแถบขนาน   มอก. 1344-25XX 
 
-14- 
 9.5 ตําหนิที่ขอบ 
9.5.1 เครื่องมือ 
9.5.1.1 บรรทัดเหล็กสันตรงทีมีความละเอียด 0.5 mm 
9.5.2 วิธีทดสอบ  
ใช้บรรทัดเหล็กสันตรงที่มีความละเอียด 0.5 mm วัดขนาดตําหนิที่ขอบ ได้แก่ รอยบิ่นและส่วนยื่น 
รอยกะเทาะ  รอยแหว่งที่มุมและส่วนยื่นที่มุม และรอยเฉือน (ดูรูปที่ 4 ประกอบ ) 
       
รอยกระเทาะ
รอยกระเทาะ
 
(ก) รอยบิ่นและส่วนยื่น ( ข) รอยกะเทาะ  
 
 
                   
     
(ค) รอยแหว่งที่มุมและส่วนยื่นที่มุม ( ง) รอยเฉือน 
 
รูปที่ 4 ตําหนิที่ขอบ 
(ข้อ 9.5.2) 
9.6 ความโค้ง 
9.6.1 การวัดความโค้งเดี่ยว 
9.6.1.1 เครื่องมือ 
(1) บรรทัดเหล็กสันตรง 
(2) เกจแผ่นสอด (feeler gauge) หรือเกจปลายสอบ  (taper gauge) 
9.6.1.2 วิธีทดสอบ  
(1) แขวนกระจกตัวอย่างในแนวดิ่งได้ทั้งสองแบบ  ตามรูปที่ 5 ให้อยู่ในลักษณะอิสระ  มอก. 1344-25XX 
 
-15- (2) ใช้บรรทัดเหล็กสันตรงทาบบนกระจกต ัวอย่าง และใช้เกจแผ่นสอดหรือเกจปลายสอบ  วัด
ช่องว่างระหว่างกระจกตัวอย่างกับบรรทัดเหล็กสันตรงที่ตําแหน่งที่กว้างที่สุด เป็นความสูงของ
ส่วนโค้ง (a) ส่วนความยาวของคอร ์ด (c) เท่ากับความยาวระหว ่างจุดสัมผัสของบรรทัดเหล็กสัน
ตรงกับกระจกตัวอย่าง ดังรูปที่ 6 แล้วคํานวณความโค้งเดี่ยว จากสูตร 
ความโค้งเดี่ยว ร้อยละ = 100ca 
เมื่อ a คือ ความสูงของส่วนโค้ง เป็นมิลลิเมตร 
c คือ ความยาวของคอร ์ด เป็นมิลลิเมตร 
9.6.1.3 รายงานค่าความโค้งสูงสุดของความโค้งเดี่ยว เป็นร้อยละ 
                                          
                      
  
 
คําอธิบาย 
W  คือ  ความกว้างของกระจกต ัวอย่าง 
รูปที่ 5 การแขวนกระจกต ัวอย่าง 
(ข้อ 9.6.1.2) 
  มอก. 1344-25XX 
 
-16- 
 ACa
B 
คําอธิบาย 
AB   คือ  กระจกตัวอย่าง 
a     คือ  ความสูงของส่วนโค้ง เป็นมิลลิเมตร 
c     คือ  ความยาวของคอร ์ด เป็นมิลลิเมตร 
รูปที่ 6 การวัดความโค้งเดี่ยว 
(ข้อ 9.6.1.2) 
9.6.2 การวัดความโค้งแบบคลื่น 
9.6.2.1 เครื่องมือ 
โรลเลอร์เวฟเกจ  (roller wave gauge) ที่วัดได้ละเอียด 0.01 mm  
9.6.2.2 วิธีทดสอบ  
(1) วางกระจกตัวอย่างในแนวราบบนโต ๊ะทดสอบที่มีความเรียบสม่ําเสมอ  และแบ่งพื้นที่กระจก
ตัวอย่างในแนวตั้ง 3 ส่วน และในแนวนอน  3 ส่วน ดังรูปที่ 7 
(2) ใช้โรลเลอร์เวฟเกจทาบบนกระจกต ัวอย่างในส่วนของพื้นที่ทั้งแนวตั้งและแนวนอนท ี่แบ่งไว้ตาม
ข้อ 9.6.2.2 (1) วัดความสูงของยอดคลื่นหรือความลึกของท้องคลื่น (a) และวัดความยาว
ระหว่างยอดคลื่นหรือท้องคลื่น (c) ดังรูปที่ 8 แล้วคํานวณความโค ้งแบบคลื่นของพื้นที่แต่ละ
ส่วน จากสูตร 
ความโค้งแบบคลื่น  ร้อยละ = 100212 1



caa หรือ 
= 100224 3



ca a 
เมื่อ a1 และ a2  คือ ความสูงของยอดคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
a3 และ a4  คือ ความสูงของท้องคลื่น เป็นมิลลิเมตร มอก. 1344-25XX 
 
-17- c1 คือ ความยาวของยอดคล ื่นหนึ่งถึงอีกยอดคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร 
c2 คือ ความยาวของท ้องคลื่นหนึ่งถึงอีกท้องคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร  
9.6.2.3 รายงานค่าความโค้งสูงสุดของความโค ้งแบบคลื่นที่คํานวณได้ในพื้นที่แต่ละส่วนที่แบ่งไว้ตามข้อ 
9.6.2.2.(1) เป็นร้อยละ 
แนวตั้ง แนวนอน
 
 
รูปที่ 7 การแบ่งพื้นที่ในแนวตั้งและแนวนอน  
(ข้อ 9.6.2.2 (1)) 
  มอก. 1344-25XX 
 
-18- 
 
 
 
 
คําอธิบาย 
AB คือ กระจกตัวอย่าง 
a1 และ a2  คือ ความสูงของยอดคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
a3 และ a4  คือ ความสูงของท้องคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
c1   คือ ความยาวของยอดคล ื่นหนึ่งถึงอีกยอดคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร 
c2   คือ ความยาวของท ้องคลื่นหนึ่งถึงอีกท้องคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร    
รูปที่ 8 การวัดความโค้งแบบคลื่น 
(ข้อ 9.6.2.2 (2)) 
9.7 ค่าความแตกต่างของสี (E*) 
9.7.1 เครื่องมือ 
เครื่องสเปคโทรโฟโตม ิเตอร์ที่ใช้แหล่งกําเนิดแสงมาตรฐานชน ิด D65 พร้อมทรงกลมรวมแสงหร ือเครื่องมือ
วัดสีที่มีประสิทธิภาพเทียบเท่า 
9.7.2 วิธีทดสอบ  
9.7.2.1 กระจกตัวอย่างแผ่นเดียวกัน 
วางกระจกตัวอย่างในเครื่องสเปคโทรโฟโตม ิเตอร์ และจัดให้แสงตกกระทบท ํามุมกับแนวเส้นปกติ 
(แนวตั้งฉาก) ของกระจกตัวอย่าง  10° โดยการวัดให้แบ่งครึ่งพื้นที่กระจกตัวอย่างออกเป็น 2 ส่วน 
และวัดค่าสี (L*  a*  b*) ส่วนละ 3 จุด (ดูรูปที่ 9) โดยแต่ละจุดให้วัดห่างกัน > 20 mm และห่างจาก
ขอบกระจกตัวอย่าง > 10mm   
  มอก. 1344-25XX 
 
-19-  
 
 
  
 
  
 
 
 
 
 
รูปที่ 9 การวัดค่าความแตกต่างของสีในกระจกตัวอย่างแผ่นเดียวกัน 
(ข้อ 9.7.2.1) 
 
และคํานวณค่า L*  a*  b* จากผลต่างของค่าเฉลี่ย L*  a*  b* ที่วัดได้จากกระจกตัวอย่างแต่
ละส่วนจากสูตร  
 
ܮส่วนที่ܮส่วนที่൐ 
 
ܽส่วนที่ܽส่วนที่൐ 
 
ܾส่วนที่ܾส่วนที่൐ 
 
เมื่อ ܮส่วนที่൐และ ܮส่วนที่൐คือ ค่าเฉลี่ย L* ในพื้นที่ส่วนที่ 1 และพื้นที่ส่วนที่ 2 ตามลําดับ 
ܽส่วนที่൐และ ܽส่วนที่൐คือ ค่าเฉลี่ย a* ในพื้นที่ส่วนที่ 1 และพื้นที่ส่วนที่ 2 ตามลําดับ 
ܾส่วนที่൐และ ܾส่วนที่൐คือ ค่าเฉลี่ย b* ในพื้นที่ส่วนที่ 1 และพื้นที่ส่วนที่ 2 ตามลําดับ 
 
โดยค่าความแตกต่างของสีሻ คํานวณจากสูตร 
 
ሻଶ 
  ส่วนที่ 1 ส่วนที่ 2 1
2
31
2
3มอก. 1344-25XX 
 
-20- 
 9.7.2.2 กระจกตัวอย่างต่างแผ่น 
วางกระจกตัวอย่างในเครื่องสเปคโทรโฟโตม ิเตอร์ และจัดให้แสงตกกระทบท ํามุมกับแนวเส้นปกติ 
(แนวตั้งฉาก) ของกระจกตัวอย่าง  10° และวัดค่าสีตามแนวเส้นทแยงมุมของกระจกตัวอย่าง 3 จุด 
(ดูรูปที่ 10) โดยแต่ละจุดให้วัดห่างกัน > 20 mm และห่างจากขอบกระจกต ัวอย่าง > 10 mm  
 
  
 
  
 
  
 
 
 
รูปที่ 10 การวัดค่าความแตกต่างของสีในกระจกต
ัวอย่างต่างแผ่น 
(ข้อ 9.7.2.2) 
 
และคํานวณค่า L* a*  b* จากผลต่างของค่าเฉลี่ย L*  a*  b* ที่วัดได้จากกระจกตัวอย่างแต่ละ
แผ่นจากสูตร  
 
ܮแผ่นที่ܮแผ่นที่൐ 
 
ܽแผ่นที่ܽแผ่นที่൐ 
 
ܾแผ่นที่ܾแผ่นที่൐ 
 
เมื่อ ܮแผ่นที่൐และ ܮแผ่นที่൐คือ ค่าเฉลี่ย L* ในพื้นที่แผ่นที่ 1 และพื้นที่แผ่นที่ 2 ตามลําดับ 
ܽแผ่นที่൐และ ܽแผ่นที่൐คือ ค่าเฉลี่ย a* ในพื้นที่แผ่นที่ 1 และพื้นที่แผ่นที่ 2 ตามลําดับ 
ܾแผ่นที่൐และ ܾแผ่นที่൐คือ ค่าเฉลี่ย b* ในพื้นที่แผ่นที่ 1 และพื้นที่แผ่นที่ 2 ตามลําดับ 
 1 2 3 
กระจกตัวอย่างแผ่นที่ 1 123 
กระจกตัวอย่างแผ่นที่ 2 มอก. 1344-25XX 
 
-21- โดยค่าความแตกต่างของสีሻ คํานวณจากสูตร 
 
ሻଶ 
 
9.7.3 รายงานค่าความแตกต่างของสี ሻ 
9.7.3.1 ค่าความแตกต่างของสีของกระจกตัวอย่างแผ่นเดียวกัน 
9.7.3.2 ค่าความแตกต่างของสีของกระจกตัวอย่างต่างแผ่น  มอก. 1344-25XX 
 
-22- 
 ภาคผนวก  ก. 
การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน 
(ข้อ 8.1) 
ก.1  รุ่น ในที่นี้ หมายถึง กระจกโฟลตส ีตัดแสงชั้นคุณภาพ  และความหนาเด ียวกัน ทําโดยกรรมวิธีเดียวกัน ที่ทํา
หรือส่งมอบหรือซื้อขายในระยะเวลาเด ียวกัน 
ก.2 การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน ให้เป็นไปตามแผนการช ักตัวอย่างที่กําหนดต่อไปนี้ หรืออาจใช้แผนการชัก
ตัวอย่างอื่นที่เทียบเท่ากันทางวิชาการกับแผนที่กําหนดไว้ 
ก.2.1 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบขนาด  คุณลักษณะที่ต้องการ  และเครื่องหมายและ
ฉลาก 
ก.2.1.1 ให้ชักตัวอย่างโดยวิธีสุ่มจากรุ่นเดียวกัน ตามจํานวนที่กําหนดในตารางท ี่ ก.1 
ก.2.1.2 จํานวนตัวอย่างที่ไม่เป็นไปตามข้อ 4. ข้อ 5.1 และข้อ 7. ในแต่ละรายการต้องไม่เกินเลขจํานวนที่
ยอมรับที่กําหนดในตารางท ี่ ก.1 จึงจะถือว่ากระจกโฟลตส ีตัดแสงรุ่นนั้นเป็นไปตามเกณฑ ์ที่กําหนด 
ตารางที่ ก.1 แผนการชักตัวอย่าง 
(ข้อ ก.2.1) 
 
ขนาดรุ่น 
แผ่น ขนาดกระจกตัวอย่าง 
แผ่น เลขจํานวนที่ยอมรับ 
≤  250 2 0 
251 ถึง 500 8 1 
≥ 501 13 2 
 
ก.2.2 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบค ่าความแตกต่างของสี 
ก.2.2.1 ให้ใช้ตัวอย่างที่เป็นไปตามข้อ ก.2.1.2 แล้ว โดยแต่ละแผ่นสุ่มตัดเป็นชิ้นทดสอบขนาดประมาณ  
100 mm x 100 mm จํานวน 3 ชิ้น โดย 1 ชิ้น ใช้สําหรับทดสอบค่าความแตกต่างของสีในกระจก
แผ่นเดียวกัน และอีก 2 ชิ้น ใช้สําหรับทดสอบค่าความแตกต่างของสีในกระจกต่างแผ่น  
ก.2.2.2 กระจกตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ 5.2 จึงจะถือว่ากระจกโฟลตส ีตัดแสงรุ่นนั้นเป็นไปตาม
เกณฑ์ที่กําหนด 
ก.2.3 กระจกตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ ก.2.1.2 และข้อ ก.2.2.2 จึงจะถือว่ากระจกโฟลตส ีตัดแสงรุ่น
นั้นเป็นไปตามมาตรฐานผล ิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ 
  มอก. 1344-25XX 
 
-23- ภาคผนวก  ข. 
วิธีการคํานวณค่าความส่องผ่านแสงช่วงมองเห็นได้ (visible light transmittance) และค่า
สัมประสิทธิ์ความร้อนรังสีอาทิตย์ (solar heat gain coefficient, SHGC)  
(ข้อแนะนํา) 
(ข้อ 2.2 และข้อ 2.3) 
โดยอ้างอิงจากวิธีที่กําหนดไว้ในมาตรฐาน  ISO 9050:2003 Glass in buildings – Determination of light 
transmittance, solar direct transmittance, total so lar energy transmittance, ultraviolet transmittance 
and related glazing factors 
ข.1 ค่าความส่องผ่านแสงช่วงมองเห็นได้ (Visible light transmittance, ࢜࣎ )
ค่า ௩ คํานวณได้จากสมการ  (ข.1) 
 
௩ൌ∑ ఛሺఒሻ஽ഊ௏ሺఒሻ∆ఒళఴబ೙೘
ഊసయఴబ೙೘
∑ ஽ഊ௏ሺఒሻ∆ఒళఴబ೙೘
ഊసయఴబ೙೘      ( ข.1) 
 
เมื่อ ሻ  คือ  ค่าความส่องผ่านแสงที่ความยาวคลื่น ሻ ใด ๆ ในช่วงความยาวคล ื่นตั้งแต่ 380 nm ถึง 
780 nm ที่วัดได้จากเครื่องสเปคโทรโฟโตมิเตอร์ที่มีทรงกลมรวมแสงต ิดตั้งร่วมอยู่ด้วย 
ఒ  คือ  ค่าการกระจายของแสงท ี่เกิดจากแหล่งกําเนิดแสงประดิษฐ์ D65 
ሻ   คือ  ค่าการตอบสนองของสายตาของมน ุษย์ต่อแสงช่วงมองเห็นได้ 
ߣ  คือ  ช่วงความยาวคล ื่น 
ในการคํานวณตามสมการ  (ข.1) ให้ใช้ค่า ߣ  ที่กําหนดไว้ในตารางที่ ข.1 
ข.2 ค่าสัมประสิทธิ์ความร้อนรังสีอาทิตย์ (SHGC) 
ค่า SHGC คํานวณได้จากสมการ  (ข.2) 
 
௘௛೔
௛೐ା௛೔  ( ข.2) 
 
เมื่อ ௘  คือ  ค่าการส่องผ่านรังสีอาทิตย์ 
௘ คือ  ค่าการดูดกลืนรังสีอาทิตย์ 
௜ คือ  ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความร้อนที่ผิวด้านในของกระจก  
௘ คือ  ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความร้อนที่ผิวด้านนอกของกระจก  กําหนดให้มีค่าเท่ากับ 
23 W/m2 K 
  มอก. 1344-25XX 
 
-24- 
 ข.2.1 ค่าการส่องผ่านรังสีอาทิตย์ (ࢋ࣎ )
ค่า ௘ คํานวณได้จากสมการ  (ข.3) 
 
௘ൌ∑ ఛሺఒሻௌഊ∆ఒమఱబబ೙೘
ഊసయబబ೙೘
∑ ௌഊ∆ఒమఱబబ೙೘
ഊసయబబ೙೘      ( ข.3) 
 
เมื่อ ሻ  คือ  ค่าความส่องผ่านรังสีอาทิตย์ที่ความยาวคลื่น ሻ ใด ๆ ในช่วงความยาวคล ื่นตั้งแต่ 
300 nm ถึง 2 500  nm ที่วัดได้จากเครื่องสเปคโทรโฟโตมิเตอร์ที่มีทรงกลมรวมแสง
ติดตั้งร่วมอยู่ด้วย 
ఒ  คือ  ค่าการกระจายความเข ้มของรังสีอาทิตย์ 
ߣ  คือ  ช่วงความยาวคล ื่น 
ในการคํานวณตามสมการ  (ข.3) ให้ใช้ค่า ߣ ที่กําหนดไว้ในตารางที่ ข.2 
ข.2.2 การคํานวณค่าการดูดกลืนรังสีอาทิตย์ (ࢋࢻ )
ค่า ௘ คํานวณได้จากสมการ  (ข.4) 
௘  ( ข.4) 
 
เมื่อ௘ คือ  ค่าการส่องผ่านรังสีอาทิตย์ของกระจก  ที่คํานวณได้ตามสมการ  (ข.3) 
௘ คือ  ค่าการสะท้อนรังสีอาทิตย์ของกระจก  ที่คํานวณจากสมการ  (ข.5) 
 
௘ൌ∑ ఘሺఒሻௌഊ∆ఒమఱబబ೙೘
ഊసయబబ೙೘
∑ ௌഊ∆ఒమఱబబ೙೘
ഊసయబబ೙೘   ( ข.5) 
 
เมื่อ ሻ คือ  ค่าสะท้อนรังสีอาทิตย์ที่ความยาวคลื่น ሻ ใด ๆ ในช่วงความยาวคล ื่นตั้งแต่300 nm 
ถึง 2 500 nm ที่วัดได้จากเครื่องสเปคโทรโฟโตมิเตอร์ที่มีทรงกลมรวมแสงต ิดตั้งร่วมอยู่
ด้วย 
ఒ  คือ  ค่าการกระจายความเข ้มของรังสีอาทิตย์ 
ߣ  คือ  ช่วงความยาวคล ื่น 
และใช้ค่า ߣ ที่กําหนดไว้ในตารางที่ ข.2 ประกอบการคํานวณหาค่า ௘ 
ข.2.3 การคํานวณค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความร้อนที่ผิวด้านในของกระจก  (࢏ࢎ )
ค่า ௜ คํานวณได้จากสมการ  (ข.6) 
௜ൌ3 . 6൅ସ.ସ ఌ ೔
଴.଼ଷ଻    ௐ
௠మ௄   ( ข.6) 
 
เมื่อ  ௜  คือ  ค่าการเปล่งรังสีความร้อนที่ผิวด้านในของกระจก  มอก. 1344-25XX 
 
-25- ตารางที่ ข.1 ค่า ࣅ  ที่ใช้ประกอบการค ํานวณค่า ࢜࣎ 
(ข้อ ข.1) 
 
ሻ  ߣ  
380 
390 
400 410 
420 
430 440 
450 
460 470 
480 
490 500 
510 
520 530 
540 
550 560 
570 
580 
 0 
0.000 005 
0.000 03 
0.000 103 
0.000 352 
0.000 948 0.002 274 
0.004 192 
0.006 663 
0.009 85 
0.015 189 
0.021 336 0.033 491 
0.053 93 
0.070 523 
0.087 99 
0.094 427 
0.098 077 0.094 306 
0.086 891 
0.078 994 
 590 
600 
610 620 
630 
640 650 
660 
670 680 
690 
700 710 
720 
730 740 
750 
760 770 
780 
 0.063 306 0.053 542 
0.042 491 0.031 502 
0.020 812 
0.013 81 0.008 07 
0.004 612 
0.002 485 0.001 255 
0.000 536 
0.000 276 0.000 146 
0.000 057 
0.000 035 0.000 021 
0.000 008 
0.000 001 
0 
0 
 
  มอก. 1344-25XX 
 
-26- 
 ตารางที่ ข.2 ค่า ࣅ ที่ใช้ประกอบการค ํานวณค่า ࢋ࣎ และࢋ࣋ 
(ข้อ ข.2.1 และข้อ ข.2.2) 
ሻ  ߣ ߣ 
300 0 680 0.012 838 
305 0.000 057 690 0.011 788 
310 0.000 236 700 0.012 453 
315 0.000 554 710 0.012 798 
320 0.000 916 720 0.010 589 
325 0.001 309 730 0.011 233 
330 0.001 914 740 0.012 175 
335 0.002 018 750 0.012 181 
340 0.002 189 760 0.009 515 
345 0.002 26 770 0.010 479 
350 0.002 445 780 0.011 381 
355 0.002 555 790 0.011 262 
360 0.002 683 800 0.028 718 
365 0.003 02 850 0.048 24 
370 0.003 359 900 0.040 297 
375 0.003 509 950 0.021 384 
380 0.003 6 1 000 0.036 097 
385 0.003 529 1 050 0.034 11 
390 0.003 551 1 100 0.018 861 
395 0.004 294 1 150 0.013 228 
400 0.007 812 1 200 0.022 551 
410 0.011 638 1 250 0.023 376 
420 0.011 877 1 300 0.017 756 
430 0.011 347 1 350 0.003 743 
440 0.013 246 1 400 0.000 741 
450 0.015 343 1 450 0.003 792 
460 0.016 166 1 500 0.009 693 
470 0.016 178 1 550 0.013 693 
480 0.016 402 1 600 0.012 203 
490 0.015 794 1 650 0.010 615 
500 0.015 801 1 700 0.007 256 
510 0.015 973 1 750 0.007 183 
520 0.015 357 1 800 0.002 157 มอก. 1344-25XX 
 
-27- ตารางที่ ข.2 ค่า ࣅ ที่ใช้ประกอบการค ํานวณค่า ࢋ࣎ และࢋ࣋( ต่อ) 
(ข้อ ข.2.1 และข้อ ข.2.2) 
 
ሻ  ߣ ߣ 
530 
540 
550 
560 570 
580 
590 600 
610 
620 630 
640 
650 660 
670 
 0.015 867 
0.015 827 
0.015 844 
0.015 59 
0.015 256 
0.014 745 
0.014 33 
0.014 663 
0.015 03 
0.014 859 0.014 622 
0.014 526 
0.014 445 0.014 313 
0.014 023 
 1 850 
1 900 
1 950 
2 000 2 050 
2 100 
2 150 2 200 
2 250 
2 300 2 350 
2 400 
2 450 2 500 
 0.000 398 0.000 082 
0.001 087 
0.003 024 0.003 988 
0.004 229 
0.004 142 
0.003 69 
0.003 592 
0.003 436 0.003 163 
0.002 233 
0.001 202 0.000 475 
 
____________________ ________________