มอก.1195 –  25XX  
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรม  
เครื่องเสียง วีดิทัศน  และเครื่องใชอิเล็กทรอนิกสที่คลายกัน  
– คุณลักษณะที่ตองการ ดานความปลอดภัย  
1.  ทั่วไป 
1.1 ขอบขาย  
1.1.1  มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  ใชกับเครื่องใชอิเล็กทรอนิกสที่ออกแบบใหตอกับไฟฟาประธาน  
เครื่องจายไฟฟา  แบตเตอรี่  หรือสายปอนระยะไกล  (remote power feeding ) และมีเจตนาสําหรับการรับ  
(reception ) การกําเนิด  (generation ) การบันทึก  (recording)  หรือการทําซ้ํา  (reproduction)  ตามลําดับ 
สําหรับ สัญญาณ เสียง  สัญญาณ ภาพ และสัญญาณที่เกี่ยวเนื่อง  และใชกับเครื่องใชที่ออกแบบใหใช
รวมกับเครื่องใชตามขางตน โดยเฉพาะ  
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  เกี่ยวของกับเครื่องใชที่มีเจตนาใชในที่อยูอาศัยและงานทั่วไปที่มี
ลักษณะคลายกัน   แตอาจใชในสถานที่สาธารณะเชนโรงเรียน  โรงภาพยนตร  ศาสนสถาน  และที่ทํางาน  
เครื่องใช ระดับมืออาชีพ ที่มีเจตนาสําหรับการใชตามขางตนใหอยูในขอบขายนี้ดวยเหมือนกัน  เวนแตวา
ไดกํา หนดใหอยูในขอบขายของมาตรฐานอื่น  
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้เกี่ยวของเฉพาะดานความปลอดภัยของเครื่องใชที่กลาวขางตน  ไม
เกี่ยวของกับเรื่องอื่น  ๆ เชน รูปแบบหรือสมรรถนะการใชงาน  
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  ใชกับเครื่องใชที่กลาวขางตน  ถาออกแบบใ หตอกับโครงขาย
โทรคมนาคม หรือโครงขายอื่นที่คลายกัน  ตัวอยางเชน  ผานโมเด็มในตัว  (integrated modem ) 
บางตัวอยางของเครื่องใชที่อยูในขอบขายของมา ตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
− เครื่องรับและเครื่อง ขยาย สัญญาณเสียงและ /หรือสัญญาณ ภาพ 
− ตัวแปลงรูปพลังงาน อิสระ ดานแหลงกําเนิดสัญญาณและดานโหลด  
− เครื่องจายไฟฟาที่เจตนาจายพลังงานใหกับเครื่องใชอื่นซึ่งอยูในขอบขายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
-1- มอก.1195 –  25XX  
− เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส  และเครื่องประกอบเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส  เชน เครื่องใหจังหวะ  
เครื่องกําเนิดเสียงดนตรี เครื่องปรับระดับเสียงดนตรี  และเครื่องใชอื่นที่คลายกันสําหรับใชกับเครื่อง
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส หรือเครื่องดนตรีธรรมดา  
− เครื่องเสียง และ /หรือวีดิทัศน ที่ใชในการศึกษา  
− เครื่องฉาย วีดิทัศน  
หมายเหตุ  1  เครื่องฉายฟ ลม เครื่องฉายสไลด เครื่องฉาย ภาพขามศีรษะ  ไมอยู ภายใต ขอบขายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
− กลองถายวีดิทัศน และมอนิเตอรวีดิทัศน  
− เครื่องเลนเกมวีดิทัศน และเครื่องเลนฟลิปเปอรเกม  
− ตูเพลง ( juke boxes ) 
− เครื่องเลนเกมอิเล็กทรอนิกสและสกอริ่งแมชชีน ( electr onic gaming and scoring machine ) 
หมายเหตุ  2 เครื่องเลนเกมวีดิทัศน ฟลิปเปอรเกม และเครื่องเลนเกม และเกมสนุกอื่น ๆ สําหรับใชในเชิงพาณิชย    
ไมอยูภายใตขอบขายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
− บริภัณฑโทรภาพสาร  (teletext equipment)  
− เครื่องเลน จานเสียง และเครื่องเลนจานเชิงแสง (Record and optical disc players)  
− เครื่องบันทึก แถบแมเหล็ก  และ เครื่องบันทึกจานเชิงแสง (Tape and optical disc recorders)  
− เครื่องแปลงและขยายสัญญาณสายอากาศ (Antenna signal converters and amplifiers )  
− เครื่อง หาตําแหนง สายอากาศ (Antenna positioners)  
− เครื่องใชแถบความถี่ สําหรับ ประชาชน  (Citizen’s Band apparatus)  
− เครื่องใชที่เกี่ยวกับภาพ  (Apparatus for imagery) 
− เครื่องใชปรับแตงแสงไฟอิเล็กทรอนิกส (Electronic light effect apparatus)  
− เครื่องใชในระบบเตือนภัย  (Apparatus for use in alarm systems)  
− เครื่อง ใชสื่อสารภายในที่ใชไฟฟาประธานแรงดันต่ํา เปนตัวกลางสงผาน  (Intercommunication 
apparatus, using low voltage mains as the transmission medium)  
− เครื่องรับสัญญาณเคเบิลทีวี (Cable head -end receivers)  
− เครื่องใชสื่อประสม  (Mul timedia apparatus)  
-2- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  3 อาจใชรวมกับขอกําหนดใน  IEC 60950  เพื่อใหเปนไปตามขอกําหนดดานความปลอดภัยสําหรับ  
เครื่องใชสื่อประสม   
− เครื่องขยายสัญญาณที่ใช ทั่วไป  เครื่องเลน จานเสียงหรือจานเชิงแสง  เครื่องเลน แถบแมเหล็ก  เครื่อง
บันทึก   และระบบที่ใชในที่สาธารณะ  ระดับมืออาชีพ  
− ระบบเสียงและ วีดิทัศนระดับมืออาชีพ  
− เครื่องใช แฟลชอิเล็กทรอนิกสสําหรับงานถายภาพ  (Electronic flash apparatus for photographic 
purposes) ( ดูภาคผนวก  ฎ.) 
1.1.2  มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ใ ชกับเครื่องใชซึ่งใชกับแรงดันไฟฟาที่กําหนดไมเกิน   
− 250 V ไฟฟากระแสสลับ  เฟสเดี่ยว  หรือไฟฟากระแสตรง  
− 433 V ไฟฟากระแสสลับ  ในกรณีที่เครื่องใชตอกับแหลงจายไฟฟานอกเหนือจากเฟสเดี่ยว  
1.1.3  มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ใชกับเครื่องใชที่ใชงานที่ระดับ ความสูงไมเกิน  2 000 m เหนือระดับ
ทะเลปานกลาง ในพื้นที่แหงและในบริเวณเขตภูมิอากาศปานกลางหรือรอนชื้น 
สําหรับเครื่องใชที่มีการปองกันน้ําสาด  ใหดู ขอกําหนดเพิ่มเติมตาม ภาคผนวก  ก. 
สําหรับเครื่องใชที่ตอกับโครงขายโทรคมนาคม ใหดู ขอกําหนดเพิ่มเติมตาม ภาคผนวก  ข. 
สําหรับเครื่องใชที่เจตนาใหใชในยานพาหนะ  เรือ หรือเครื่องบิน  หรือที่ระดับความสูงเกิน  2 000 m 
เหนือระดับทะเลปานกลาง ใหดู ขอกําหนดเพิ่มเติมตาม ภาคผนวก  ฐ. 
หมายเหตุ  ดูตารางที่ A.2 ของ IEC 60664 -1 
ขอกําหนดเพิ่มเติมนอกเหนือจากในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ อาจจําเปนสําหรับเครื่องใชที่
เจตนาใหใชในภาวะพิเศษ  
1.1.4  สําหรับเครื่องใชที่ออกแบบใหรับพลังงานจากไฟฟาประธาน  มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  ใชกับ
เครื่องใชที่เจตนาใหตอกับ แหลงจาย ไฟฟาประธาน  โดยมีแรงดันไฟฟาเกินชั่วครู  (transient 
overvoltage) ไมเกินแร งดันไฟฟาเกิน ประเภท  II ของ IEC 60664- 1 
สําหรับเครื่องใชที่ ไดรับ แรงดันไฟฟาเกินชั่วครูเกิน ประเภท  II การปองกันเพิ่มเติมอาจจําเปนใน
แหลงจายไฟฟาประธานของเครื่องใช  
  
-3- มอก.1195 –  25XX  
1.2 เอกสารอางอิง  
เอกสารอางอิงตอไปนี้ ประกอบดวยขอกําหนดที่นํามาอางอิงในการกําหนดมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ เอกสารอางอิงที่ระบุปที่พิมพใหใชฉบับที่ระบุ สวนเอกสารอางอิงฉบับที่ไมระบุ
ปที่พิมพนั้น ใหใชฉบับลาสุด (รวมถึงฉบับแกไขเพิ่มเติมหรือแกไขปรับปรุง)  
IEC 60027 (all parts),  Letter symbols to be used in electrical technology  
IEC 60038:1983,  IEC standard voltages  
Amendment 1 (1994)  
Amendment 2 (1997)  
IEC 60068- 2-6:1995,  Environmental testing –  Part 2: Tests –  Test Fc: Vibration (sinusoidal)  
IEC 60068- 2-78:2001,  Environmental testing –  Part 2: Tests –  Test Cab: Damp heat, steady state  
IEC 60085:2004,  Thermal evaluation and classification of electrical insulation  
IEC 60086- 4:2000,  Primary batteries – Part 4: Safety of lithium batteries  
IEC 60107- 1:1997,  Methods of measurement on receivers for television broadcast transmissions –      
Part 1: General considerations –  Measurements at radio and video frequencies  
IEC 60112:2003, Method of determining the comparative and the proof tracking indices of solid 
insulating materials under moist conditions   
IEC 60167:1964,  Methods of test for the determination of the insulation resistance of solid insulating 
materials  
IEC 60216 (all parts),  Guide for the determination of thermal endurance properties of electrical 
insul ating materials  
IEC 60227 (all parts),  Polyvinyl chloride insulated cables of rated voltages up to and including 
450/750 V  
IEC 60245 (all parts),  Rubber insulated cables –  Rated voltages up to and including 450/750 V  
IEC 60249- 2 (all specifications),  Base materials for printed circuits –  Part 2: Specifications  
IEC 60268- 1:1985,  Sound system equipment –  Part 1: General  
IEC 60317 (all part),  Specifications for particular types of winding wires.  
IEC 60335- 1:2001,  Household and similar electrical appliances –  Safety –  Part 1: General requirements  
Amendment 1:2004  
IEC 60384- 1:1999,  Fixed capacitors for use in electronic equipment –  Part 1: Generic specification  
IEC 60384- 14:1993,  Fixed capacitors for use in electronic equipment –  Part 14: Sectional specification: 
Fixed capacitors for electromagnetic interference suppression and connection to the supply mains  
-4- มอก.1195 –  25XX  
Amendment 1(1995)  
  IEC 60417(all part),  Graphical symbols for use on equipment  
IEC 60454 (all parts),  Specifications for pressure -sensitive adhesive tapes for electrical purposes  
IEC 60529:1989,  Degrees of protection provided by enclosures (IP Code)   
Amendment 1:1999  
IEC 60664- 1:1992,  Insulatio n coordination for equipment within low -voltage systems – Part 1: 
Principles, requirements and tests   
Amendment 1:2000   
Amendment 2:2002  
IEC 60664- 3:2003,  Insulation coordination for equipment within low -voltage systems – Part 3: Use of 
coatings to achieve  insulation coordination of printed board assemblies  
IEC 60691:2002,  Thermal links –  Requirements and application guide  
IEC 60730 (all part),  Automatic electrical controls for household and similar use.  
IEC 60747- 5-5:2007,  Semiconductor devices –  Discrete  devices –  Part 5 -5: Optoelectronic devices –  
Photocouplers  
IEC 60825- 1:2007,  Safety of laser products –  Part 1: Equipment classification and requirements  
IEC 60851- 3:1996,  Methods of test for winding wires –  Part 3: Mechanical properties  
Amendment 1 (1997)  
IEC 60851- 5:1996,  Methods of test for winding wires –  Part 5: Electrical properties   
Amendment 1 (1997)  
Amendment 2 (2004)  
IEC 60851- 6:1996,  Methods of test for winding wires –  Part 6: Thermal properties  
IEC 60884 (all parts),  Plugs and socket -outle ts for household and similar purposes  
IEC 60885- 1:1987,  Electrical test methods for electric cables -Part 1 : Electrical tests for cables, cords 
and wires for voltages up to and including 450/750 V  
IEC 60906 (all parts),  IEC system of plugs and socket -outlets for household and similar purposes  
IEC 60950:1999,  Safety of information technology equipment  
IEC 60990:1999,  Methods of measurement of touch current and protective conductor current  
IEC 60998- 2-2:2002,  Connecting devices for low -voltage circuits for h ousehold and similar purposes –  
Part 2 -2: Particular requirements for connecting devices as separate entities with screwless -type 
clamping units  
-5- มอก.1195 –  25XX  
IEC 60999- 1:1999,  Connecting devices –  Electrical copper conductors –  Safety requirements for screw -
type and sc rewless- type clamping units –  Part 1: General requirements and particular requirements for 
clamping units for conductors from 0.2 mm  2 up to 35 mm2 (included)  
IEC 61051- 2:1991,  Varistors for use in electronic equipment –  Part 2 : Sectional specification for surge 
suppression varistors  
IEC 61058- 1:2000,  Switches for appliances –  Part 1 : General requirments  
IEC /TR2 61149:1995,  Guide for safe handling and operation of mobile radio equipment  
IEC 61260 :1995, Electroacoustics – Octave -band and fraction- octave -band filters  
IEC 61293:1994,  Marking of electrical equipment with ratings related to electrical supply -Safety 
requirements  
IEC 61558- 1:1997,  Safety of power transformers, power supply units and similar - Part 1:General 
requirements and tests  
Amendment 1 (1998)   
IEC 61558- 2-17:1997,  Safety of power transformers, power supply units and similar - Part 2 -
17:Particular requirements f or transformers for switch mode power supplies  
IEC 61965:2003,  Mechanical safety of cathode ray tubes  
IEC 62151:2000,  Safety of equipment electrically connected to a telecommunication network  
IEC Guide 104:1997,  The preparation of safety publications and the use of basic safety publications and 
group safety publications  
  ISO 261:1973,  ISO general purpose metric screw threads –  General plan  
ISO 262:1973,  ISO general -purpose metric screw threads –  Selected sizes f or screws, bolts and nuts  
ISO 306:1994,  Plastics –  Thermoplastic materials –  Determination of Vicat softening temperature (VST)  
ISO 7000:1989,  Graphical symbols for use on equipment –  Index and synopsis  
ITU-T Recommendation K.17:1988, Tests on power -fed re peaters using solid -state devices in order to 
check the arrangements for protection from external interference  
ITU-T Recommendation K.21:1996,  Resistibility of telecommunication equipment installed in 
customer’s premises to overvoltages and overcurrents  
มอก.11 (ทุกเลม ), สายไฟฟาทองแดงหุมดวยโพลิไวนิลคลอไรด  แรงดันไฟฟาที่กําหนดไมเกิน 450/750 
โวลต  าทองแดง หุมดวยโพลิไวนิลคลอไรด  สายไฟฟาทองแดงหุมดวย  
มอก.526 ( ทุกเลม ), ฟวสขนาดเล็ก  
มอก.955 ( ทุกเลม ), สายไฟฟาหุมฉนวนยาง แรงดันไฟฟาที่กําหนดไมเกิน 450/750 โวลต  
มอก.2404 ( ทุกเลม ), คูเตาตอเครื่องใชสําหรับที่ใชในที่อยูอาศัย และจุดประสงคที่คลายกัน  
-6- มอก.1195 –  25XX  
มอก.2533- 2554, การปองกันบุคคลและบริภัณฑดวยเปลือกหุม – โพรบสําหรับทวนสอบ  
มอก.1604- 2553, ความปลอดภัยของผลิตภัณฑเลเซอร เลม 1 การจัดประเภทบริภัณฑแล ะคุณลักษณะที่
ตองการ  
มอก.2380 เลม 2 (32) –2556,  การทดสอบทางสภาพแวดลอม เลม 2 (32) การทดสอบ – การทดสอบ Ed :  
การตกอิสระ  
มอก.2380 เลม 2 (75) – 2552, การทดสอบทางสภาพแวดลอม เลม 2 (75) การทดสอบ – การทดสอบ Eh: 
การทดสอบดวยคอน  
มอก.2381 เลม 11 (5) – 2557, การทดสอบอันตรายจากไฟ  เลม 11 (5) เปลวไฟทดสอบ  - วิธีทดสอบเปลว
ไฟเข็ม  - เครื่องทดสอบ  การจัดการทดสอบยืนยัน  และคําแนะนํา  
2.  บทนิยาม  
ความหมายของคําที่ใชในมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  มีดังตอไปนี้ 
2.1  บทนิยามเรียงตามลําดับตัวอักษร  
 ขอ 
ACCESSIBLE  ............................................................................................................ ……..  2.8.3  
AUDIO AMPLIFIER  .............................................................................................................  2.2.1  
AVAILABLE POWER  ..........................................................................................................  2.3.7  
BASIC INSULATION  ...........................................................................................................  2.6.3  
BY HAND  ..........................................................................................................................  2.8.4  
CLASS I  .............................................................................................................................  2.6.1  
CLASS II ............................................................................................................  2.6.2  
CLEARANCE  ......................................................................................................................  2.6.11 
CONDUCTIVELY CONNECTED TO THE MAINS  ....................................................................  2.4.4  
CONDUCTIVE PATTERN  .....................................................................................................  2.7.13 
CREEPAGE DISTANCE  .......................................................................................................  2.6.12 
DIRECTLY CONNECTED TO THE MAINS  .............................................................................  2.4.3  
DOUBLE INSULATION  .......................................................................................................  2.6.4  
ELECTRONIC MUSICAL I NSTRUMENT  ................................................................................  2.2.2  
FIRE ENCLOSURE  ..............................................................................................................  2.8.10 
HAZARDOUS LIVE  .............................................................................................................  2.6.10 
IMAGERY  ..........................................................................................................................  2.2.8  
-7- มอก.1195 –  25XX  
INSTRUCTED PERSON  ........................................................................................................  2.8.6  
ISOLATING TRANSFORME R ...............................................................................................  2.7.1  
LASER  ..............................................................................................................................  2.2.7  
LASER SYSTEM  .................................................................................................................  2.2.6  
LOAD TRANSDUCER  ..........................................................................................................  2.5.4  
MAINS  ...............................................................................................................................   2.4.1  
MAINS SWITCH  .................................................................................................................  2.7.11 
MANUALLY OPERATED ME CHANICAL SWITCH  .................................................................  2.7.10 
MICRO -DISCONNECTION  ...................................................................................................  2.7.7  
NOISE SIGNAL  ..................................................................................................................  2.5.2  
NON-CLIPPED OUTPUT POWER  ..........................................................................................  2.3.4  
PERMANENTLY CONNECTED APPARATUS  .........................................................................  2.4.2  
PINK NOISE  .......................................................................................................................  2.5.1  
PORTABLE APPARATUS .....................................................................................................  2.2.10 
POTENTIAL IGNITION  SOURCE  ..........................................................................................  2.8.11 
PRINTED BOARD  ...............................................................................................................  2.7.12 
PROFESSIONAL APPARAT US .............................................................................................  2.2.12 
PROTECTIVE EARTHING TERMINAL  ..................................................................................  2.4.6  
PROTECTIVE SCREENING  ..................................................................................................  2.6.8  
PROTECTIVE SEPARATIO N ................................................................................................  2.6.7  
PTC THERMISTOR  ..............................................................................................................  2.7.8  
RATED CURRENT CONSUM PTION  ......................................................................................  2.3.6  
RATED LOAD IMPEDANCE  .................................................................................................  2.3.5  
RATED POWER CONSUMPTION  ..........................................................................................   2.3.10 
RATED SUPPLY VOLTAGE  .................................................................................................  2.3.1  
REINFORCED INSULATION  ................................................................................................  2.6.6  
REMOTE CONTROL  ............................................................................................................  2.2.9  
REMOTE POWER FEEDING  .................................................................................................  2.4.8  
REQUIRED WITHSTAND V OLTAGE  ....................................................................................  2.3.8  
RIPPLE FREE ......................................................................................................................  2.3.3  
ROUTINE TEST  ..................................................................................................................  2.8.2  
SAFETY INTERLOCK  ..........................................................................................................  2.7.9  
-8- มอก.1195 –  25XX  
SEPARATING TRANSFORMER  ............................................................................................  2.7.2  
SKILLED PERSON  ..............................................................................................................  2.8.5  
SOURCE TRANSDUCER  ......................................................................................................  2.5.3  
SPECIAL BATTERY  ............................................................................................................  2.7.14 
SPECIAL SUPPLY APPAR ATUS  ...........................................................................................  2.2.5  
STAND -BY ........................................................................................................................  2.8.8  
SUPPLEMENTARY INSULA TION  .........................................................................................  2.6.5  
SUPPLY APPARATUS  ........................................................................................................  2.2.3  
SUPPLY APPARATUS FOR  GENERAL USE  ...........................................................................  2.2.4  
TELECOMMUNICATION NE TWORK  ....................................................................................  2.4.7  
TELECOMMUNICATION NE TWORK TRANSIENT VOLT AGE .................................................  2.3.9  
TERMINAL  ........................................................................................................................  2.4.5  
THERMAL CUT -OUT ..........................................................................................................  2.7.4  
THERMAL LINK  .................................................................................................................  2.7.5  
THERMAL RELEASE  ..........................................................................................................  2.7.3  
TNV CIRCUIT  .....................................................................................................................  2.4.9  
TNV-0 CIRCUIT  .................................................................................................................  2.4.10 
TNV-1 CIRCUIT  .................................................................................................................   2.4.11 
TNV-2 CIRCUIT  .................................................................................................................  2.4.12 
TNV-3 CIRCUIT  .................................................................................................................  2.4.13 
TOUCH CURRENT  ..............................................................................................................  2.6.9  
TRANSPORTABLE APPARA TUS ..........................................................................................  2.2.11 
TRIP-FREE  .........................................................................................................................  2.7.6  
TYPE TEST  ........................................................................................................................  2.8.1  
USER  .................................................................................................................................  2.8.7  
WOOD -BASED MATERIAL  .................................................................................................  2.8.9  
WORKING  VOLTAGE  ........................................................................................................  2.3.2  
2.2 ชนิด ของเครื่องใช  
2.2.1  เครื่องขยายสัญญาณเสียง  (audio amplifier)  
เครื่องใช ขยายสัญญาณเสียงอิสระหรือภาคขยายสัญญาณเสียงของเครื่องใชซึ่งอยูในขอบขายของ
มาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
-9- มอก.1195 –  25XX  
2.2.2  เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส (electronic musical instrument)   
เครื่องใชอิเล็กทรอนิกส  เชน ออรแกนอิเล็กทรอนิกส  เปยโนอิเล็กทรอนิกส  หรือเครื่อง สังเคราะห
เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส ที่ผลิตเสียงดนตรีภายใตการควบคุมของผูใช 
2.2.3  เครื่องจายไฟฟา  (supply apparatus)  
เครื่องใชที่รับ กําลัง จากไฟฟาประธานและจายใหแกเครื่องใชอื่น หนึ่งหรือหลายเครื่อง  
2.2.4  เครื่องจายไฟฟาสําหรับงานทั่วไป (supply appara tus for general use)  
เครื่องจายไฟฟาที่สามารถใชโดยไมตองมีมาตรการพิเศษสําหรับจายใหแกเครื่องใชไมเฉพาะเครื่องใชที่
อยูในขอบขายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้เทานั้น  แตสําหรับจายใหแกเครื่องใช หรืออุปกรณ
อื่นดวย  เชน เครื่องคํานวณ พกกระเปา  
2.2.5  เครื่องจายไฟฟาพิเศษ  (special supply apparatus)  
เครื่องจายไฟฟาที่ออกแบบใหใช เฉพาะกับเครื่องใชที่กําหนดในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้
เทานั้น  
2.2.6  ระบบเลเซอร  (laser system) 
เลเซอรที่ใชรวมกับแหลงกําเนิดพลังงานสําหรับเลเซอรที่เหมาะสม  อาจมีหรือไมมี สวนประกอบ รวม
เพิ่มเติมก็ได ( ดู มอก .1604 ขอ 3.48) 
2.2.7  เลเซอร  (laser) 
อุปกรณที่ทําขึ้นเพื่อ ผลิตหรือขยาย การแผพลังงาน แมเหล็กไฟฟาในชวงความยาวคลื่นตั้งแต  180 nm ถึง 
1 mm ดวยวิธีการปลอยแบบ ถูกกระตุนโดย การควบคุม  (controlled stimulated emission ) (ดู มอก.1604  
ขอ 3.41) 
หมายเหตุ  อุปกรณที่ไมรวมในนิยามนี้  ไดแก  ไดโอดเปลงแสง  (LED) สําหรับงานแสดงผล  ตัวควบคุมระยะไกล
ดวยรังสีอินฟราเรด  การสงผานสัญญาณเสียง ภาพดวยรังสีอินฟราเรด  และตัวเชื่อมตอทางแสง  
(optocoupler)  
2.2.8  ดานที่เกี่ยวของกับสัญญาณภาพ  (imagery) 
การประมวลผล  การแกไข  การจัดการ  และ /หรือการเก็บสัญญาณ วีดิทัศน  
2.2.9  การควบคุมจากระยะไกล  (remote control) 
การควบคุมเครื่องใชจากระยะไกล   ตัวอยางเชน  โดยทางกล  โดยทางไฟฟา  โดยทางเสียงหรือ โดย
ทางการแผรังสี  
-10- มอก.1195 –  25XX  
2.2.10 เครื่องใช เคลื่อนยาย ได (portable  apparatus)  
เครื่องใชที่ออกแบบเปนการเฉพาะให เคลื่อนยาย ไดงาย  และมีมวลไมเกิน  18 kg 
2.2.11 เครื่องใชขนยายได  (transportable apparatus)  
เครื่องใชที่มีมวลมากกวา 18 kg และถูกออกแบบเปนการเฉพาะใหเคลื่อนยายจากที่หนึ่งไปอี กที่หนึ่ง ได
บอยครั้ง 
หมายเหตุ  ตัวอยางเครื่องใชขนยายได ไดแก  เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส  และเครื่องขยายสัญญาณของเครื่องดนตรี
นั้น 
2.2.12 เครื่องใชสําหรับ มืออาชีพ (professional apparatus)  
เครื่องใชที่ใชในทางการคา  ทางวิชาชีพ หรือทางอุตสาหกรรมและไมไดเจตนาจําหนายแกประชาชน
ทั่วไป  
หมายเหตุ  ผูทําควรเปนผูระบุ 
2.3 คาที่กําหนดและคาทางไฟฟา 
2.3.1 แรงดันไฟฟาที่กําหนด  (rated supply voltage)  
แรงดันไฟฟาหรือพิสัยแรงดันไฟฟาของแหลงจาย  (สําหรับแหลงจาย  3 เฟส หมายถึงแรงดันไฟฟา
ระหวางสาย ) ที่ผูทํา ใชสําหรับออกแบบเครื่องใช  
2.3.2 แรงดันไฟฟา ทํางาน (working voltage)  
แรงดันไฟฟาสูงสุดที่ไมคํานึงถึง ภาวะ ชั่วครูไมซ้ํา  (non-repetitive transients)  ที่เกิดขึ้นกับ ฉนวนที่กําลัง
พิจารณาขณะที่เครื่องใชถูกปอน ดวยแรงดันไฟฟาที่กําหนดในภาวะการทํางานปกติ  
2.3.3 การไรความพริ้ว  (ripple free) 
แรงดันไฟฟากระแสตรง  ที่มีคารากกําลังสองเฉลี่ยความ พลิ้ว ไมเกิน  10% ของสวนประกอบ
แรงดันไฟฟากระแสตรง  โดยคาแรงดันยอด สูงสุด ไมเกิน  140 V สําหรับ ระบบแรงดันไฟฟากระแสตรง
ไรความพริ้วที่กําหนดขนาด  120 V และไมเกิน   70 V  สําหรับระบบแรงดันไฟฟากระแสตรงไรความ
พริ้วที่กําหนดขนาด  60 V  
2.3.4 กําลังไฟฟาดานออกไมขลิ บ (non- clipped output power)  
กําลังไฟฟารูป คลื่นไซน  ซึ่งสูญเสียไปในโหลดอิมพีแดนซที่กําหนด  วัดที่  1 000 Hz ที่ภาวะซึ่งเริ่มมีการ
ขลิบของ 1 ยอด  หรือทั้ง  2 ยอด  
-11- มอก.1195 –  25XX  
กรณีที่ไมประสงคใหเครื่องขยายสัญญาณทํางานที่  1000 Hz ตองใชความถี่ทดสอบที่การตอบสนองคา
ยอด 
2.3.5 โหลดอิมพีแดนซที่กําหนด  (rated load impedance)  
ความตานทานที่ผูทําระบุวาควร ตอกับ วงจรดานออก  
2.3.6 ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนด  (rated current consumption)  
ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาของเครื่องใชเมื่อถูกปอนดวยแรงดันไฟฟาที่กําหนดในภาวะทํางานปกติ   
2.3.7  กําลังไฟฟาที่จายได (available power)  
กําลังไฟฟาสูงสุดของ วงจร จายไฟ ฟาที่สามารถจายใหโหลดเชิงตานทานที่เลือกคาเพื่อใหไดกําลัง ไฟฟา
สูงสุดมากกวา  2 min  เมื่อวงจร จายกําลัง ไฟฟา ถูกตัดออก  (ดูรูปที่ 1) 
2.3.8 แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ตองการ (required withstand voltage)  
แรงดันไฟฟาคายอดซึ่งฉนวนที่กําลังพิจารณาตองทนได  
2.3.9 แรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม (telecommunication network transient voltage)  
แรงดันไฟฟาคายอดสูงสุ ดที่คาดวาจะเกิดขึ้นที่จุดตอโครงขายโทรคมนาคมของเครื่องใชซึ่งเกิดขึ้นจาก
ภาวะ ชั่วครูภายนอกบนโครงขาย  
2.3.10 ความสิ้นเปลืองกําลัง ไฟฟา ที่กําหนด  (rated power consumption)  
กําลังไฟฟาหนวยเปนวัตตที่สิ้นเปลืองใน เครื่องใชเมื่อถูกปอนดวยแรงดันไฟฟาที่กําหนดในภ าวะทํางาน
ปกติ  
2.4 การตอกับแหลงจายและการตอภายนอก  
2.4.1 ไฟฟาประธาน  (mains) 
แหลงจายกําลังไฟฟาที่มีแรงดันไฟฟากระแส สลับหรือกระแสตรงที่ระบุมากกวา  35 V  (คายอด ) ซึ่งมิใช
สําหรับจายไฟฟาใหแกเครื่องใชตามขอ  1.1.1 แตเพียงอยางเดียว  
2.4.2 เครื่องใชที่ตอ แบบถาวร  (permanently connected apparatus)  
เครื่องใชที่เจตนาใหตอกับไฟฟาประธานดวยการตอที่ไมสามารถถอด ไดดวยมือ  
  
-12- มอก.1195 –  25XX  
2.4.3 การตอกับไฟฟาประธานโดยตรง(directly connected to the mains)  
การตอทางไฟฟากับไฟฟาประธานในลักษณะที่การตอเขากับขั้ว ใดขั้ว หนึ่งของไฟฟาประธาน  จะ
กอใหเกิดกระแสไฟฟาถาวรในการตอนั้น  ตั้งแต  9 A ขึ้นไป  โดยที่อุปกรณปองกันในเครื่องใชนั้นไมมี
การลัดวงจร เอาไว  
หมายเหตุ  เลือกกระแสไฟฟาขนาด  9 A เปนกระแสไฟฟาตัดวงจรต่ําสุดของฟวส 6 A 
2.4.4 การตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได (c onductively connected to the main)  
การตอทางไฟฟากับไฟฟาประธานในลักษณะที่การตอกับขั้ว ใดขั้ว หนึ่งของไฟฟาประธานผานความ
ตานทาน  2 000 Ω จะกอใหเกิดกระแสไฟฟาถาวรผานความตานทานนั้นมากกวา  0.7 mA ( คายอด ) โดย
ที่เครื่องใชไมไดตอลงดิน  
2.4.5 ขั้วตอ  (terminal)  
สวนของเครื่องใชซึ่งใชตอกับ ตัวนํา ภายนอกหรือเครื่องใชเครื่องอื่น  อาจมีหลายหนาสัมผัส  
2.4.6 ขั้วตอ ลงดินปองกัน  (protective earthing terminal)  
ขั้วตอที่ตอกับสวนที่ตองตอลงดินเพื่อเหตุผลดานความปลอดภัย  
2.4.7 โครงขายโทรคมนาคม (telecommunication  network)  
ตัวกลางการสงผานที่ สิ้นสุดวงจรในเชิง โลหะเพื่อเจตนาใชในการสื่อสารระหวางเครื่องใชซึ่งอาจอยู แยก
อาคาร  โดยไมรวมถึง  
−  ระบบไฟฟาประธานสําหรับจาย  สง และจําหนาย กําลังไฟฟา  ถาใชเปนตัวกลาง การสงผาน
โทรคมนาคม 
−  ระบบกระจายสัญญาณโทรทัศนดวยเค เบิล 
หมายเหตุ   1 คําวา  “โครงขายโทรคมนาคม ” กําหนดขึ้นในเชิงการทํางานไมใชลักษณะเฉพาะทางไฟฟา  โครงขาย
โทรคมนาคมไมไดกําหนดตัวเองเปน  วงจร  TNV วงจรในเครื่องใชเทานั้นที่จําแนกเชนนั้น  
หมายเหตุ   2 โครงขาย โทรคมนาคม  อาจจะ 
- เปนของสาธารณะหรือของสวนบุคคล  
- ตองรับแรงดันไฟฟาเกินชั่วครูเนื่องจากการปลอยประจุในอากาศ  และภาวะผิดพรองในระบบ
จําหนาย กําลังไฟฟา 
- ตองรับแรงดันไฟฟาถาวรตามแนวยาว  (แบบวิธีรวม ) ที่เหนี่ยวนําจากสายสงกําลังไฟฟาหรือสายสง
กําลังไฟฟาเกี่ยวกับการลากที่อยูใกลเคียง  
หมายเหตุ   3 ตัวอยางของโคร งขายโทรคมนาคม  ไดแก  
-13- มอก.1195 –  25XX  
- โครงขายโทรศัพทสาธารณะ  
- โครงขายขอมูลสาธารณะ  
- โครงขายบริการสื่อสารรวมระบบดิจิตอล  (ISDN)  
- โครงขายสวนบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะเชื่อมโยงทางไฟฟาคลายกับขางตน  
2.4.8  การปอน กําลังไฟฟาจากระยะไกล (remote power feeding)  
การจายกําลังไฟฟาใหแกเครื่องใชโดยทางโครงขายเค เบิล ตัวอยาง เชน โครงขายโทรคมนาคม  หรือ
โครงขายกระจายสัญญาณ ดวยเคเบิลสําหรับสัญญาณสายอากาศ 
2.4.9 วงจร  TNV ( TNV circuit)  
วงจรในเครื่องใชซึ่งจํากัดพื้นที่ที่แตะตองถึง  (ยกเวนวงจร  TNV- 0) และวงจรมีการออกแบบและป องกัน
ในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง แรงดันไฟฟาจะไมเกินคาขีดจํากัดที่ระบุ 
ใหพิจารณาวงจร  TNV เปนวงจรที่ไมไดตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได 
หมายเหตุ  1 คาขีดจํากัดที่ระบุของแรงดันไฟฟา ในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง  ใหดูภาค ผนวก  ข. สําหรับ
ขอกําหนดเกี่ยวกับสภาพเขาถึงไดของวงจร TNV ใหดู IEC 62151 ขอ  4.2.2  
วงจร  TNV แบงเปนวงจร  TNV- 0, TNV- 1, TNV- 2 และ TNV- 3 ตามที่กําหนดในขอ  2.4.10 ขอ 2.4.11 
ขอ 2.4.12 และขอ  2.4.13 ตามลําดับ 
หมายเหตุ  2 ความสัมพันธของแรงดันไฟฟาระหวางวงจร TNV แสดงไวในตาราง ที่ 1 
ตาราง ที่ 1  พิสัยแรงดันไฟฟาของวงจร  TNV  
(ขอ 2.4.9) 
 พิสัยแรงดันไฟฟา  
ความเปนไปไดของ
แรงดันไฟฟาเกินจาก
โครงขายโทรคมนาคม  ไมเกินขีดจํากัด                     
สําหรับวงจร TNV -0 เกินขีดจํากัดสําหรับวงจร     
TNV -0 แตไมเกินขีดจํากัด
สําหรับวงจร  TNV  
ได วงจร  TNV -1 วงจร  TNV -3 
ไมได  วงจร  TNV -0 วงจร  TNV -2 
2.4.10 วงจร  TNV- 0 (TNV- 0 circuit)  
วงจร  TNV ซึ่ง  
−  แรงดันไฟฟา ของวงจร ไมเกินคาปลอดภัย ในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง และ 
− ไมมีแรงดันไฟฟาเกินจากโครงขายโทรคมนาคม 
-14- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  คาขีดจํากัดแรงดันไฟฟา ในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง ระบุไวในขอ  9.1.1.1 ก) และขอ  11.1 
ตามลําดับ  
2.4.11 วงจร  TNV- 1 (TNV- 1 circuit)  
วงจร  TNV ซึ่ง  
− แรงดันไฟฟา ของวงจร ไมเกินขีดจํากัดสําหรับวงจร  TNV- 0 ใน ภาวะการทํางานปกติ  และ  
−  แรงดันไฟฟาเกินจากโครงขายโทรคมนาคมมีความเปนไปได  
2.4.12 วงจร  TNV- 2 (TNV- 2 circuit)  
วงจร  TNV ซึ่ง  
− แรงดันไฟฟา ของวงจร เกินขีดจํากัดสําหรับวงจร  TNV- 0 ใน ภาวะการทํางานปกติ  และ  
− ไมมีแรงดันไฟฟาเกินจากโครงขายโทรคมนาคม 
2.4.13 วงจร  TNV- 3 (TNV- 3 circuit)  
วงจร  TNV ซึ่ง  
− แรงดันไฟฟา ของวงจร เกินขีดจํากัดสําหรับวงจร  TNV- 0 ใน ภาวะการทํางานปกติ  และ  
− แรงดันไฟฟาเกินจากโครงขายโทรคมนาคมมีความเปนไปได  
2.5 สัญญาณ  แหลงกําเนิด  โหลด  
2.5.1  สัญญาณรบกวนชมพู  (pink noise)  
สัญญาณรบกวนที่มีคาพลังงานตอหนวยความกวางแถบ(fW
∆∆)เปนสัดสวนผกผันกับคาความถี่ 
2.5.2 สัญญาณรบกวน (noise signal)  
สัญญาณสุมประจําที่  (stationary random signal) ที่มีการกระจายความนาจะเปน แบบ ปกติ ของคา
ฉับพลัน  (normal probability distribution of instantaneous values) คาเฉลี่ยเปนศูนย  ยกเวนจะระบุไว
เปนอยา งอื่น 
2.5.3 ตัวแปลงรูปพลังงานดานแหลงกําเนิดสัญญาณ  (source transducer)  
เครื่องใชที่เจตนาให แปลงพลังงานของสัญญาณ ที่ไมใชสัญญาณไฟฟา  เปนพลังงานไฟฟา 
หมายเหตุ  ตัวอยาง เชน ไมโครโฟน  ตัวรับรูภาพ (image sensor) หัวเลนแถบแมเหล็ก  ตัวรับสัญญาณเลเซอร  (laser 
pick-up) 
2.5.4 ตัวแปลงรูปพลังงานดานโหลด  (load transducer)  
-15- มอก.1195 –  25XX  
เครื่องใชที่เจตนาให แปลงพลังงานของสัญญาณไฟฟาเปนพลังงาน อีกรูปหนึ่ง  
หมายเหตุ  ตัวอยาง เชน ลําโพง  หลอดภาพ  ตัวแสดงผลชนิดผลึกเหลว  (LCD) หัวบันทึก แถบแมเหล็ก  
2.6 การปองกันช็อกไฟฟา  ฉนวน 
2.6.1 ประเภท  I (class I)  
การออกแบบซึ่งการปองกันช็อกไฟฟามิไดอาศัยเฉพาะฉนวนมูลฐานเทานั้น  แตยังเพิ่มความปลอดภัย
ขึ้นอีกโดยตอสวนที่นําไฟฟาไดที่แตะตองถึงกับ ตัวนําลง ดินปองกันในการเดินสาย ไฟฟาถาวร  เพื่อให
สวนที่นําไฟฟาไดที่แตะตองถึงนั้นไมมีไฟฟา อันตราย หากฉนวนมูลฐานบกพรอง  
หมายเหตุ  การออกแบบลักษณะนี้อาจมีสวนของประเภท  II 
2.6.2 ประเภท  II (class II) 
การออกแบบซึ่งการปองกันช็อกไฟฟามิไดอาศัยเฉพาะฉนวนมูลฐานเทานั้น  แตยังเพิ่มความปลอดภัย
ขึ้นอีก  เชน มีฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริม  ไมมีการตอลงดิน  หรือ ไมขึ้นกับภาวะติดตั้ง  
2.6.3 ฉนวนมูลฐาน (basic insulation)  
ฉนวนที่ใชกับสวนที่มีไฟฟาอันตรายเพื่อเปนการปองกันขั้นมูลฐานตอช็อกไฟฟา  
หมายเหตุ  ฉนวนมูลฐาน อาจทําหนาที่ เปนฉนวนตามหนาที่ ดวย 
2.6.4 ฉนวนสองชั้น (double insulation)  
ฉนวนที่ประกอบดวย ทั้งฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติม  
2.6.5 ฉนวนเพิ่มเติม  (supplementary insulation)  
ฉนวนอิสระที่เพิ่มเติมจากฉนวนมูลฐานเพื่อลดความเสี่ยงของช็อกไฟฟาในกรณีที่ฉนวนมูลฐาน
บกพรอง  
2.6.6 ฉนวนเสริม  (reinforced insulation)  
ฉนวนเดี่ยวที่ใชกับสวนที่มีไฟฟาอันตรายซึ่งมี ระดับ ความสามารถในการปองกันช็อก ไฟฟา เทียบเทา
ฉนวนสองชั้น 
หมายเหตุ  ฉนวนเสริมอาจประกอบดวยฉนวนหลายชั้นซึ่ง ไมสามารถแยกทดสอบทีละชั้นเหมือนการทดสอบ
ฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติมได  
2.6.7 การแยกปองกัน  (protective separation)  
การแยกวงจรออกจากกันดวยวิธีการ ปองกัน มูลฐาน และเพิ่มเติม  (ฉนวนมูลฐานบวกกับฉนวนเพิ่มเติม  
หรือบวกกับฉากปองกัน ) หรือดวยวิธีการอื่นที่เทียบเทา  ตัวอยางเชน  ฉนวนเสริม  
-16- มอก.1195 –  25XX  
2.6.8 ฉากกั้นปองกัน  (protective screening)  
การแยกสวนที่มีไฟฟาอันตรายดวยการแทรกฉากนําไฟฟาไดตอกับขั้วตอลงดินปองกัน 
2.6.9 กระแสไฟฟ าสัมผัส  (touch current)  
กระแสไฟฟาผานรางกา ยมนุษยเมื่อสัมผัสสวนที่แตะตองถึงหนึ่งสวนหรือหลายสวน   
2.6.10 ไฟฟาอันตราย  (harzadous live)  
ภาวะทางไฟฟาของวัตถุที่จะมีกระแสสัมผัส อันตราย (ช็อกไฟฟา ) ไหลออกมาได  (ดูขอ 9.1.1)  
2.6.11 ระยะหางในอากาศ (clearance)  
ระยะทางที่สั้นที่สุด ในอากาศระหวางสวนนําไฟฟา 2 สวน 
2.6.12 ระยะหางตามผิวฉนวน  (creepage distance)  
ระยะทางที่สั้นที่สุดตามผิวฉนวนระหวางสวนนําไฟฟา  2 สวน 
2.7 สวนประกอบ  
2.7.1 หมอแปลงขดลวดแยก  (isolating transformer)  
หมอแปลงที่มีการแยก การปองกันระหวางขดลวดดานเขาและขดลวดดานออก 
2.7.2 หมอแปลงแบงแยก  (separating transformer) 
หมอแปลงที่ขดลวดดานเขาแยกออกจากขดลวดดานออก ดวยฉนวนมูลฐานเปนขั้นต่ํา  
หมายเหตุ   หมอแปลงประเภทนี้อาจจะมีสวนที่เปนไปตามขอกําหนดของหมอแปลงขดลวด แยก  
2.7.3 ตัวปลดวงจรทางความรอน  (thermal release)  
อุปกรณปองกันบางสวนของเครื่องใชไมให คงอุณหภูมิสูงเกินไปโดยการ ปลด สวน เหลานี้ ออกจาก
แหลงจายไฟฟา 
หมายเหตุ  เทอรมิสเตอร PTC ( ดูขอ 2.7.8) ไมถือวาเปนตัวปลดวงจรทาง ความรอน ตามนิยามนี้  
2.7.4 คัตเอาตความรอน  (ther mal cut -out) 
ตัวปลดวงจรทางความรอนที่ตั้งใหมไดและไม ใหผูใชตั้งอุณหภูมิเอง  
หมายเหตุ  คัตเอาตความรอนอาจเปนชนิดตั้งใหมอัตโนมัติหรือชนิดตั้งใหมดวยมือ  
  
-17- มอก.1195 –  25XX  
2.7.5 ตัวเชื่อมทางความรอน  (thermal link)  
ตัวปลดวงจรทางความรอนที่ตั้งใหมไมไดและทํางานไดเพียงครั้งเดียว  หลังจากนั้นตองเปลี่ยนบางสวน
หรือทั้งหมด  
2.7.6 การปลดอิสระ  (trip -free) 
กิริยาตัดอัตโนมัติที่มีตัวกระตุนที่ตั้งใหมได ที่ออกแบบใหกิ ริยาตัดอัตโนมัติทํางานโดยไมขึ้นกับการ คุม
แตงหรือตําแหนงของ กลไกการตั้งใหม 
2.7.7  การปลด จุลภาค (micro -disconnection)  
การแยกหนาสัมผัสไดอยางเพียง พอที่จะใหความมั่นใจตอความปลอดภัยเชิงหนาที่  
หมายเหตุ   มีขอกําหนด สําหรับ ความทนไดอิเล็กทริก  (dielectric strength) ของระยะหางหนาสัมผัสไว  แตไมมี
ขอกําหนดทางดานมิติ  
2.7.8 เทอรมิสเตอร  PTC (PTC thermistor) 
ตัวตานทานแบบสารกึ่งตัวนําที่ไว ตอความรอน  ซึ่งจะมีการเพิ่มความตานทาน เปนขั้น เมื่ออุณหภูมิเพิ่มถึง
คาจําเพาะคาหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ เกิดจากการไหลของกระแสไฟฟาผาน สวน ที่ไวตอ ความ
รอน หรือจากการเปลี่ยนแปลงขอ งอุณหภูมิแวดลอม  หรือโดยผลรวมของทั้งสองอยาง 
2.7.9 อินเตอรล็อกนิรภัย  (safety interlock)  
อุปกรณปองกันการเขาถึงพื้นที่อันตรายจนกวาอันตรายจะถูกกําจัดไป  หรือ อุปกรณที่กําจัด ภาวะ
อันตรายโดยอัตโนมัติเมื่อมีการเขาถึง  
2.7.10 สวิตชกลไกที่ทํางานดวยมือ  (manually operated mechanical switch )  
อุปกรณที่ทํางานดวยมือ  ไมมีอุปกรณกึ่งตัวนํา  ติดตั้งที่ตําแหนงใด  ๆ ในวงจรของเครื่องใชที่สามารถ
ขัดจังหวะ การทํางานที่ประสงค  เชน สัญญาณเสียง และ/หรือสัญญาณภาพ ดวยการเคลื่อนหนาสัมผัส  
หมายเหตุ  ตัวอยางของสวิตชกลไกที่ทํางานดวยมือ  คือ สวิตชประธานขั้ว เดี่ยว หรือทุกขั้ว  สวิตช และระบบสวิตช
ตามหนาที่  ซึ่งอาจจะประกอบดวยรีเลยกับสวิตชควบคุมรีเลย 
2.7.11 สวิตชประธาน  (mains switch)  
สวิตชกลไกที่ทํางานดวยมือ  ที่ขัดจังหวะหนึ่ง ขั้วหรือทุกขั้วของไฟฟาประธาน  ยกเวนตัวนําลงดิน
ปองกัน  
2.7.12 แผนวงจรพิมพ  (printed board)  
วัสดุฐานที่ตัดใหไดขนาด  มีรูครบตามที่ตองการ  และมีลายพิมพนําไฟฟาอยางนอย  1 ลาย  
-18- มอก.1195 –  25XX  
2.7.13 ลายพิมพนําไฟฟา  (conductive pattern)  
ลายสวนที่เปนวัสดุนําไฟฟาไดของแผนวงจรพิมพ 
2.7.14 แบตเตอรี่พิเศษ  (special battery)  
แบตเตอรี่ ที่ประจุใหมไดหรือกลุมของแบตเตอรี่ที่ประจุใหมได  โดยมีการ ชี้บงชื่อ ผูทําแบตเตอรี่  และ
หมายเลขแคตาล็อก  จัดเตรียมมาพรอมกับเครื่องใชหรือแนะนําโดยผูทํา  
2.8 เบ็ดเตล็ด   
2.8.1  การทดสอบเฉพาะแบบ (type test)  
การทดสอบตัวอยางตามที่ออกแบบหนึ่งตัวอยางหรือมากกวา  เพื่อแสดง วาการออกแบบ เปนไป ตาม
ขอกําหนดทั้งหมด ในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
2.8.2 การทดสอบประจํา (routine test)  
การทดสอบที่ทํากับตัวอยางแตละตัวในระหวาง การทํา หรือ หลังการทําเพื่อใหแนใจวาตัวอยางเปนไป
ตามเกณฑ ที่แนนอน 
2.8.3 เขาถึงได  (accessible)  
ความเปนไปไดของการสัมผัสดวยนิ้วทดสอบชนิด โพรบทดสอบ  B ตาม  มอก . 2533 
หมายเหตุ  ใหพิจารณาวาพื้นที่เขาถึงไดใด ๆ ของสวนที่ไมนําไฟฟาถูก หุมดวยชั้นนําไฟฟา  (ดูรูปที่ 3 เปนตัวอยาง ) 
2.8.4 ดวยมือ  (by hand)  
การดําเนินการที่ไมตองใชวัตถุใด  ๆ เชน เครื่องมือ  เหรียญ  ฯลฯ  
2.8.5 ผูชํานาญการ  (skilled person)  
บุคคลผูมีการศึกษาและประสบการณที่ เกี่ยวของ  สามารถเลี่ยงอันตรายและสามารถปองกันความเสี่ยงที่
เกิดจากไฟฟา  
2.8.6 ผูไดรับการสอน  (instructed person)  
บุคคล ผูไดรับคําแนะนําหรือการดูแลอยางเพียงพอ จากผูชํานาญการ  สามารถเลี่ยงอันตรายและสามารถ
ปองกันความเสี่ยงที่เกิดจากไฟฟา  
2.8.7 ผูใช (user) 
บุคคลใด  ๆ นอกเหนือจากผูชํานาญการ หรือผูไดรับการสอน  ซึ่งอาจสัมผัสเครื่องใช 
  
-19- มอก.1195 –  25XX  
2.8.8 การเตรียมพรอมทํางาน  (stand -by) 
ภาวะการทํางาน ในหนาที่หลัก  เชน สัญญาณ เสียง และหรือสัญญาณ ภาพ ถูกปดไว และตัวเครื่องใชมีการ
ทํางานเพียงบางสวน  ในภาวะเชนนี้หนาที่ถาวร  เชน นาฬิกา  ยังคงทําหนาที่อยูและสามารถทําให
เครื่องใชนั้น  กลับเขาสูการทํางานเต็มที่ได  ยกตัวอยางเชน โดยการควบคุมระยะไกล หรือโดยอัตโนมัติ   
2.8.9 วัสดุที่ทําจาก ไม (wood- based material)  
วัสดุซึ่งมีสวนผสมหลักเปนไมธรรมชาติที่ผานการตัดไสและเชื่อมดวยสารยึด  
หมายเหตุ  ตัวอยางของวัสดุ ที่ทําจาก ไม ไดแก  วัสดุที่ประกอบดวยเศษไม  เชน แผนไฟเบอรแข็ง  หรือแผนเศษไม  
(chip board)  
2.8.10 เปลือกหุมกันไฟ  (fire enclosure)  
สวนของเครื่องใชที่เจตนาใหการลุกลามของไฟหรือเปลวไฟจากภายในมีนอยที่สุด  
2.8.11 แหลง ที่มีศักยภาพใน การติดไฟ  (potential ignition source)  
ภาวะผิดพรอง ที่เปนไปไดซึ่ง สามารถเกิดไฟไหม  ถาแรงดันไฟฟา กระแสสลับหรือกระแสตรง วงจรเปด
ที่วัดครอม การขัดจังหวะหรือ หนาสั มผัสที่ ผิดพรอง เกิน 50 V ( คายอด ) และผล คูณของคายอดของ
แรงดันไฟฟานี้กับคารากกําลังสองเฉลี่ย  (r.m.s.) ของกระแสที่วัดไดภายใต ภาวะ การทํางานปกติมีคาเกิน  
15 VA  
หนาสัมผัสที่ผิดพรองหรือการขัดจังหวะเชนนี้ ในการเชื่อมตอทางไฟฟารวมถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นไดใน
ลายพิมพนําไฟฟาที่อยูบน แผนวงจรพิมพดวย  
หมายเหตุ   วงจรอิเล็กทรอนิกสปองกัน อาจจะถูกนํามาใชปองกัน การผิดพรองที่จะเปนแหลง ที่มีศักยภาพใน การติด
ไฟ 
2.8.12 การเกิดเปลว ไฟแพสซีพ ( passive flammability ) 
การเกิดเปลวไฟ  สาเหตุเกิดจากความรอนภายนอกอุปกรณ ( ตัวอยางเชน เปลวไฟ ) 
3.  ขอกําหนดทั่วไป 
3.1 เครื่องใชตองไดรับการออกแบบและสรางในลักษณะที่ไมปรา กฎอันตรายเมื่อใชงานตามที่ประสงค  ทั้งใน
ภาวะการทํางานปกติหรือในภาวะผิดพรองโดย เฉพาะอยางยิ่ง มี การเตรียมการปองกัน  
− กระแสไฟฟา อันตรายที่ผานรางกายมนุษย  (ช็อกไฟฟา ) 
− อุณหภูมิเกิน  
− การแผรังสีอันตราย  
− ผลของการระเบิดเขาและระเบิดออก  
-20- มอก.1195 –  25XX  
− การไมมีเสถียรภาพทางกล  
− การบาดเจ็บจาก ชิ้นสวนทางกล  
− การเกิดและการลุกลามของไฟ  
โดยทั่วไป ใหตรวจสอบการเปนไปตามขอกําหนด ในภาว ะการใชงานตามปกติตามขอ  4.2 และในภาวะผิด
พรองตามขอ  4.3 โดยการทดสอบทุกหัวขอทดสอบที่เกี่ยวของตามที่ระบุ  
3.2 เครื่องใชที่ออกแบบใหตอกับไฟฟาประธาน  ตองสรางใหเปนไปตามขอกําหนดของเครื่องใช  ประเภท  I 
หรือ II 
4.  ภาวะการทดสอบ ทั่วไป  
4.1 การดําเนินการทดสอบ  
4.1.1 การทดสอบตามมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้เปนการทดสอบเฉพาะแบบ 
หมายเหตุ  การทดสอบประจํา  ไดใหคําแนะนําไวใน ภาคผนวก  ฐ. 
4.1.2  ตัวอยางหนึ่ง ตัวอยาง หรือหลายตัว อยาง ที่ใชทดสอบตองเปนตัวแทนของเครื่องใชที่ผูใช จะไดรับ  หรือ
ตองเปนเครื่องใชจริงซึ่งพรอม จะสงใหกับผูใช 
อีกทางเลือกหนึ่งแทนการทดสอบกั บเครื่องใชสมบูรณ  การทดสอบอาจแยกกระทํากับวงจร  
สวนประกอบหรือชุด ประกอบ ยอยนอกเครื่องใช  หากการตรวจพินิจเครื่องใชและการจัดวงจร ใหความ
มั่นใจ ไดวาการทดสอบ เชนนั้นจะชี้วา เครื่องใชที่ประกอบแลว เปนไปตามขอกําหนดในมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
ถาการทดสอบ ใด ๆ เชน นั้นชี้บอกถึงความไมนาจะเปนไปตามขอกําหนด ในเครื่องใชสมบูรณ  ตอง
ทดสอบซ้ําในเครื่องใช  
ถาการทดสอบที่ระบุไวในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้เปนการทดสอบแบบทําลาย  ยอมใหใช
แบบจําลองทางกายภาพ เพื่อแทนภาวะที่ตองประเมิน 
หมายเหตุ   1     การทดสอบ ควรทําตามลําดับดังนี้ 
− การเลือกลวงหนาสวนประกอบหรือวัสดุ 
− การทดสอบสวนประกอบหรือชุดประกอบยอยบน โตะทดสอบ  
− การทดสอบกับเครื่องใชที่ไมไดรับพลังงานไฟฟา  
− การทดสอบเมื่อมีไฟฟา  
• ในภาวะการทํางานปกติ  
-21- มอก.1195 –  25XX  
• ในภาวะ การทํางาน ผิดปกติ 
• เกี่ยวของกับความนาจะ เกิดการทําลาย  
หมายเหตุ   2 ในมุมมองของ ปริมาณ ทรัพยากรที่เกี่ยวของในการทดสอบและเพื่อใหสูญเสียนอยที่สุด  แนะนําวา
ผูเกี่ยวของทุกฝายตองพิจารณารวมกันเกี่ยวกับโปรแกรมการทดสอบ  ตัวอยางทดสอบ  และลําดับการ
ทดสอบ  
4.1.3 หากไมได ระบุไวเปนอยางอื่น  ใหทดสอบ ในภาวะการทํางานปกติที่  
− อุณหภูมิแวดลอม ระหวาง  15 ๐C กับ  35 ๐C  และ  
− ความชื้นสัมพัทธสูงสุด  75%  
4.1.4  ตําแหนง ใด ๆ ของการ ใชงานตามเจตนา ของเครื่องใช  การระบายอากาศตามปกติ ตองไมถูกขวางกั้น  
การวัดอุณหภูมิตอง ทําโดยวางเครื่องใชตาม คูมือในการใชงานของผูทํา  หรือ ในกรณีที่ไมมี คูมือ ตองวาง
เครื่องใช ในกลองไมทดสอบที่ดานหนาเปด  โดยดานหนาเครื่องใชอยูหางจากขอบหนาของกลอง  5 cm 
มีที่วางดานขางและดานบน ดานละ  1 cm และดานหลังเครื่องใช  5 cm  
การทดสอบเครื่องใชที่ เจตนา ใหเปนสวนของชุดประกอบ  ซึ่งผูทําเครื่องใชไมได ใหมา  ตองทํา ตามคูมือ
ในการใชงาน ที่ผูทําเครื่องใชใหมา  โดยเฉพาะอยางยิ่งที่เกี่ยวกับการระบายอากาศที่เหมาะสม 
เมื่อทดสอบบน โตะทดสอบเปด  เครื่องใชตองเปนไปตามตารางที่  3 ดวย 
4.1.5  ลักษณะของแหลงจายไฟฟาที่ใชในระหวางการทดสอบยกเวนตามที่กําหนดในขอ  4.2.1 ตองไมสงผล
กระทบตอผลทดสอบมากนัก   
ลักษณะของแหลงจายไฟฟาตัวอยาง  เชน อิมพีแดนซ ของแหลงกําเนิด  และรูปคลื่น  
4.1.6 ถามีความเกี่ยวของ  สัญญาณมาตรฐานประกอบดวยสัญญาณรบกวนชมพู  ที่ถูก จํากัดแถบดวยตัวกรองที่
มีการตอบสนองเปนไปตามที่กําหนดในรูปที่  ค.1 ภาคผนวก  ค. 
หมายเหตุ    ถามีความเหมาะสม อาจใชสัญญาณมาตรฐาน มอดูเลต กับคลื่นพาหะ  
บริภัณฑวัดดานออกตองแสดงคารากกําลังสองเฉลี่ย จริงสําหรับตัวประกอบยอดคลื่น ไดถึงอยาง นอยสุด  
3 และการตอบสนองทางความถี่ตองเปนไปตามที่แสดงใน ภาคผนวก  ค. 
4.1.7 คาไฟฟากระแสสลับที่ใหไวในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ เปนคารากกําลังสองเฉลี่ย  เวนแต
ระบุเปนอยางอื่น  
คาไฟฟากระแสตรงที่ใหไวในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้เปนคาไรความพริ้ว   
  
-22- มอก.1195 –  25XX  
4.2 ภาวะการทํางานตามปกติ  
ภาวการณทํางานตามปกติ คือภาวะที่ประกอบดวยภาวะ ตาง ๆ ดังตอไปนี้  ซึ่งเลือกมารวมกันแลวใหผลเลว
ที่สุด  
4.2.1  ใหตอเครื่องใช  (ยกเวนเครื่องใชที่ทํางานดวยแบตเตอรี่ ) เขากับแหลงจายแรงดันไฟฟาที่  0.9 หรือ 1.1 
เทาของแรงดันไฟฟาที่กําหนดตามที่ไดออกแบบไว  
สําหรับเครื่องใชที่ทํางานดวยแบตเตอรี่  ใหใชแบตเตอรี่ที่ประจุใหมไดที่ถูก ประจุใหเต็มหรือใช
แบตเตอรี่แหงที่ยังไมผานการใชงาน  
ใหวัดกระแสไฟฟาสิ้นเปลืองที่กําหนด  และกําลังไฟฟาสิ้นเปลืองที่กําหนด  ณ แรงดันไฟฟาที่กําหนด  
ในกรณีมีขอสงสัย  อาจทดสอบที่คาแรงดันไฟฟาที่กําหนดใด  ๆ ดวย  
สําหรับเครื่องใชที่ มีพิสัยแรงดันไฟฟาที่กําหนด  ที่ไมตองการการปรับอุปกรณปรับตั้งแรงดันไฟฟา  ให
ตอเครื่องใชกับแรงดันไฟฟาที่  0.9 เทาของขีดจํากัดลาง  หรือ  1.1 เทาของขีดจํากัดบนของพิสัย
แรงดันไฟฟาที่กําหนดใด  ๆ นอกจากนี้  ใหตอเครื่องใชกับแรงดันไฟฟา ที่ระบุ ใด ๆ ภายในพิสัย
แรงดั นไฟฟาที่กําหนด  ที่ทําเครื่องหมาย ไวบนเครื่องใช  
ใหใชความถี่ ที่กําหนด ใด ๆ ที่ทําเครื่องหมายไว บนเครื่องใช  
ใหใชแหลงจาย ชนิด ใด ๆ ตาม ที่ออกแบบใหใช  
สําหรับแหลงจายไฟฟากระแสตรง  ใหใชขั้วไฟฟา  (polarity) ใด ๆ ได ยกเวน เมื่อมี การปองกันจาก
โครงสรางของเครื่องใช  
4.2.2 การควบคุมซึ่งผูใชเขาถึงและปรับตั้งไดดวยมือ  รวมถึง การควบคุมจากระยะไกล  ทํางานที่ตําแหนงใด ๆ  
ไมรวมถึงอุปกรณปรับตั้งแรงดันไฟฟาที่เปนไปตามขอ  14.8 และการควบคุมความดัง  และการควบคุม
เสียง สูงเสียงต่ํา  
สายเค เบิลใด ๆ ที่ตอกับอุปกรณควบคุมจากระยะไกล  ที่ถอดไดดวยขั้วตอหรืออุปกรณที่คลายกัน  
หรือไมก็ได 
ฝาครอบที่หุมระบบเลเซอร  ซึ่งเปดออกไดดวยมือ  ใหเปดออก เต็มที่ เปดเพียงบางสวน  หรือปดก็ได  
4.2.3 กรณีแหลงจายไฟฟาเฟสเดี่ ยว อาจตอขั้วตอ ลงดินใด  ๆ และขั้วตอ ลงดินปองกันใด  ๆ เขากับขั้วใดขั้ว
หนึ่งของแหลงจายแยก เอกเทศ (isolated)  ที่ใชในระหวางการทดสอบ 
กรณีแหลงจายไมไดเปนไฟฟาเฟสเดียว  อาจตอขั้วตอ ลงดินใด  ๆ และขั้วตอ ลงดินปองกันใด  ๆ เขากับ
สายกลาง (neutral) หรือเฟสใด  ๆ ของแหลงจายแยก เอกเทศ ที่ใชในระหวางการทดสอบ 
-23- มอก.1195 –  25XX  
4.2.4 นอกจาก นี้ ในกรณีของเครื่องขยายสัญญาณเสียง  
(ก)  เครื่องใชที่ ทํางานในลักษณะที่นําสงกําลัง  1 ใน 8 ของกําลังไฟฟาดานออกไมข ลิบ ใหแกโหลด
อิมพีแดนซที่กําหนด  โดยใชสัญญาณมาตรฐานที่มีรายละเอียดตามขอ  4.1.6 และปรับตั้ง การ
ควบคุมเสียงสูง เสียงต่ํา ไปที่ตําแหนงกลาง 
ถาไมสามารถหา กําลังไฟฟาดานออกไมข ลิบได โดยใชสัญญาณมาตรฐาน  ใหใช  1 ใน 8 ของ
กําลังไฟฟา ดานออก ที่ขึ้นไปไดสูงสุด  
เพื่อเปนอีกทางเลือกหนึ่ง  หากไมเปนผลเสียตอการทํางานตามหนาที่ของเครื่องขยายสัญญาณ  
อาจจะปอนสัญญาณรูป คลื่น ไซนความถี่  1 kHz หรือความถี่อื่นที่สมนัยกับคากลางเชิงเรขาคณิต
ของขีดจํากัด ความถี่ตอบสนอง บนและลางที่  -3 dB ของสวนที่เกี่ยวของของ เครื่องใชใหแก
ชองสัญญาณแตละชอง  
ถาผลของการวัดดวย รูปคลื่นไซ นไมเปนไปตามมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ใหตัดสินดวย
การวัดดวยสัญญาณรบกวนชมพู  
เมื่อตรวจสอบวาสวนหรือ จุดสัมผัสของ ขั้วตอดานออก  เปนสวนที่มีไฟฟาอันตรายหรือไม  ตามขอ   
9.1.1.1 และขอ 11.1 ใหทําการทดสอบเครื่องใชดวยสัญญาณ ดานเขา รูปคลื่น ไซนความถี่  1 kHz 
หรือความถี่อื่นที่สมนัยกับคากลางเชิงเรขาคณิตของขีดจํากัด ความถี่ ตอบสนอง บนและลางที่  -3 dB 
ของสวนขยายสัญญาณ ที่เกี่ยวของของ เครื่องใช  ตองมีแอม พลิจูดที่เพียงพอเพื่อใหเครื่องใช สามารถ
จายกําลังไฟฟาดานออกไมขลิ บใหแกโหลดอิมพีแดนซที่กําหนด  ใหหาแรงดันไฟฟา ดานออก วงจร
เปดหลังจากนําเอาโหลดออก  
(ข) โหลดอิมพีแดนซที่กําหนดที่ใหผลเลวที่สุดของวงจรดานออกใด  ๆ จะตอหรือไมก็ได 
(ค) ออรแกนหรือเครื่อ งดนตรี ที่คลายกัน  ที่มีชุดกําเนิดเสียง  ทํางานโดยการใช แปนบันไดความถี่ต่ํา 
(bass pedal) เหยียบดวยเทา  2 แปน (ถามี) รวมกับการกด แปน มือ 10 แปน  และตัวปรับเสียง สั้น
เสียงยาว (stop and tab) ซึ่งสามารถเพิ่มกําลัง ดานออกได  อยูในภาวะใชงาน 
สําหรับเครื่องขยายสัญญาณ เสียง ที่ใชในเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกสซึ่งไมได กําเนิด เสียงตอเนื่อง  
ใหปอนสัญญาณมาตรฐานตามขอ  4.1.6 ใหแกขั้วตอสัญญาณดานเขาหรือใหแกภาค ดานเขาที่
เหมา ะสมของเครื่องขยายสัญญาณ เสียง  
(ง) เมื่อเจตนาให หนาที่การทํางานของเครื่องขยายสัญญาณขึ้น อยูกับความตางเฟสระหวาง  2 
ชองสัญญาณ  จะตองปอนสัญญาณที่มีความตางเฟส ระหวางสัญญาณ  90๐ ใหแกชองสัญญาณ ทั้ง 2 
ชอง 
-24- มอก.1195 –  25XX  
4.2.5 สําหรับ เครื่องใชที่มีมอเตอร  ใหเลือกภาวะโหลดที่ อาจเกิดขึ้นระหวางการใชงานตาม เจตนา รวมถึงการ
หยุดดวย มือหากเปนไปได  
4.2.6 เครื่องใชที่จายกําลังไฟฟาใหแกเครื่องใชอื่น  มีโหลด ที่กําลังไฟฟาที่กําหนดหรือไมมีโหลดก็ได 
4.2.7 เครื่องจายไฟฟาที่ใชภายในเครื่องใชตามเจตนา เฉพาะ  ใหทดสอบภายในเครื่องใชนั้น  หลังการติดตั้ง
ตามขอแนะนําการใชงานของผูทํา 
4.2.8 นอกจาก นี้ สําหรับเครื่องใชแถบความถี่วิทยุประชาชน  ใหตอโหลดอิมพีแดนซที่กําหนดเขากับขั้ว ตอ
สายอากาศหรือไมก็ได  หรืออาจ ตอกับ สายอากาศ ปรับความยาวได  (telescopic antenna) ที่ความยาว     
ใด ๆ ภาวะการทดสอบการสง (tr ansmitting test )  ระบุไวใน  IEC 61149 
4.2.9  เครื่องหาตําแหนง สายอากาศ (antenna positioner)  
4.2.9.1 นอกจากนี้  สําหรับเครื่องหาตําแหนง สายอากาศที่มีตัวควบคุมและเครื่องจายไฟฟา 
−  การเคลื่อนที่จากจุดจบ  (endstop) ดานหนึ่งไปยังจุดจบตรงขามตอเนื่องกัน  4 ครั้ง  
−  ระยะเวลาพัก  15 min 
ใหมีการเคลื่อนที่และระยะเวลาพักกี่ รอบ ก็ไดตามความจําเปนสําหรับการทดสอบที่เกี่ยวของ  
สําหรับการวัดอุณหภูมิใหมีการทําซ้ําของการเคลื่อนที่และการพักจนกระทั่งถึงภาวะที่อุณหภูมิคงที่
แตตองไมเกิน  4 h 
ภายหลังการเคลื่อนที่รอบ สุดทาย  การวัดอุณหภูมิไมตอง ใชระยะเวลาพัก  15 min 
4.2.9.2 นอกจากนี้  สําหรับ เครื่อง หาตําแหนง สายอากาศดาวเทียม  (satellite antenna positioner) ที่มีแหลง จาย
กําลังไฟฟาและตัวควบคุมที่ไมมีระบบขับเคลื่อนมอเตอร  ตองโหลดหนวย แหลง จายกําลังไฟฟาตาม
พิกัด ดานออกตามขนาดที่แสดงไว  และทํา งานดวยวั ฏจักรเปด  5 min และวั ฏจักรปด   15 min 
4.2.10 เครื่องใชที่ออกแบบใหตอ เฉพาะ กับเครื่องจายไฟฟาพิเศษตามที่ผูทํา ระบุ ตองทดสอบรวมกับเครื่องจาย
ไฟฟาพิเศษนั้น  
คาแรงดันไฟฟาของเครื่องจายไฟฟาพิเศษใหเปนไปตาม ขอ  4.2.1  
กรณีเครื่องจายไฟฟา พิเศษ ที่มีอุปกรณปรับตั้งแรงดันไฟฟาดานออก  ใหปรับ แตงไปที่แรงดันไฟฟาที่
กําหนดของเครื่องใชที่ทดสอบ 
4.2.11 เครื่องใชที่ ตอกับเครื่องจายไฟฟาสําหรับ ใชงานทั่วไป ได ตองตอกับ แหลงจายกําลัง ไฟฟาทดสอบตาม
ตาราง ที่ 2 ที่สมนัยกับแรงดันไฟฟา แหลงจาย ที่กําหนดของเครื่อ งใชที่ทดสอบ  คาแรงดันไฟฟาไมมี
โหลดที่ใหไวในตาราง ที่ 2 อาจเปนแรงดันไฟฟาต่ํากวาหรือสูงกวาตามที่ ระบุในขอ  4.2.1  
-25- มอก.1195 –  25XX  
ตาราง ที่ 2  แหลงจาย กําลังไฟฟาทดสอบ  
(ขอ 4.2.11) 
แรงดันไฟฟาแหลงจายที่กําหนด  
V d.c.  แรงดันไฟฟาไมมีโหลดที่ระบุ 
V d.c.  ความตานทานภายใน  
Ω 
1.5 
3.0 
4.5 
6.0 
7.5 
9.0 
12.0 2.25 
4.50 
6.75 
9.00 
11.25  
13.50  
18.00  0.75 
1.50 
2.25 
3.00 
3.75 
4.50 
6.00 
หมายเหตุ       ตารางนี้แสดงชุดคาพารามิเตอรมาตรฐานของแหลงจายไฟฟา  เพื่อใชกับเครื่องจายไฟฟา
สําหรับใชงานทั่วไปในพิสัย ตั้งแต 1.5 V  ถึง 12 V และกระแสไฟฟาดานออกที่กําหนด   1 A  
สําหรับพารามิเตอรของแหลงจายแรงดันไฟฟาเกิน  12 V และกระแสไฟฟาดานออกเกิน  1 A 
กําลังอยูในระหวางการพิจารณา 
 
4.2.12 เครื่องใชที่เจตนา ใหใชกับขาที่ถอดไดหรือกับขาตั้ง  ซึ่งเปนสวนเลือกซื้อเพิ่มเติมไดจากผูทํา  จะทดสอบ
โดยมีขาหรือขาตั้งหรือไมก็ได 
4.3  ภาวะผิดพรอง  
การทํางานในภาวะผิดพรอง  นอกเหนือจาก ภาวะการทํา งานตามปกติตามขอ  4.2 ใหใสภาวะตอไปนี้ทีละ
ภาวะ  รวมทั้งภาวะผิดพรองอื่น  ๆ ที่เปนผลสืบเนื่องจากภาวะดังกลาวดวย  
หมายเหตุ  1 ผลสืบเนื่องของภาวะผิดพรองคือผลที่เกิดขึ้นเมื่อ ใสภาวะผิดพรอง  
วงจร  หรือสวนของวงจรที่ตอกับ แรงดันไฟฟา วงจรเปดที่มีแรงดันไฟฟากระแสตรงหรือกระแสสลับไมเกิน  
35 V ( คายอด ) และไม กําเนิด แรงดันไฟฟา เกินคาขางตน  ไมถือวามีอันตรายจากไฟ  ถากระแส ไฟฟา ที่ไดจาก
วงจรจายไฟฟานาน กวา 2 min ที่โหลดใด  ๆ รวมถึงการลัดวงจรถูกจํากัดไมเกิน  0.2 A ไมตองทดสอบภาวะ
ผิดพรองกับวงจรจายไฟ ฟานั้น 
ตัวอยางของวงจรทดสอบสําหรับการวัดแรงดัน ไฟฟา และกระแส ไฟฟา  ใหไวในรูป ที่ 1 
หมายเหตุ  2 การตรวจสอบเครื่องใชและแผนภาพวงจรทั้งหมดรวมถึงแผนภาพวงจรภายในของวงจรรวม  โดยทั่วไปจะ
แสดงภาวะผิดพรองที่ อยูในลักษณะที่ กอใหเกิดอันตราย และที่จําเปนตอง ใช ใหใชภาวะเหลานี้ตามลําดับ
เพื่อใหส ะดวกที่สุด 
-26- มอก.1195 –  25XX  
 การตรวจสอบเครื่องใชและแผนภาพวงจรชี้บงภาวะการทํางานภายใ ตความผิดพรองจําลอง ซึ่งควรใชเพื่อ
สรางผลกระทบที่เลวที่สุด  สวนใหญแลวผลกระทบของความผิดพรองจําลองเปนผลกระทบที่เลวที่สุด ถา
ปอนความผิดพรองจําลองขณะเครื่องใชทํางานเต็มพิกัด  
อยางไรก็ตาม สําหรับชิ้นสวนบางชิ้นผลกระทบที่เลวที่สุด อาจเกิดขึ้นถาปอนความผิดพ รองจําลอง กอนเปด
เครื่องใช อาจเปนไปไดวาผลกระทบที่เลวที่สุดจะเกิดขึ้นไดเมื่อปอนความผิดพรองจําลองเมื่อเครื่องใชอยูในภาวะเตรียมพรอมทํางาน  
หมายเหตุ  3 ขณะทําการตรวจสอบตามหมายเหตุ  2 ใหคํานึงถึง ลักษณะการทํางานของวงจรรวมดวย  
หมายเหตุ  4 การทดสอบภาวะผิดพรอง ตองกระทําในกลองทดสอบไมเทานั้น  ตามขอ 4.1.4 ถาไมมีคําแนะนําในการติดตั้ง  
และมีความเปนไปไดที่กลองทดสอบมีผลกระทบตอผล ลัพธ 
การทดสอบภาวะผิดพรองที่ ระบุ อาจเปนสาเหตุของภาวะผิดพรองสืบเนื่อง ซึ่ง ทําใหเกิดการขาดหรือ
ลัดวงจรของสวนประกอบ  ในกรณีสงสัยใหทําการทดสอบภาวะผิดพรองใหมไดถึง  2 ครั้ง ดวยการเปลี่ยน
สวนประกอบเพื่อตรวจสอบวาไดผลลัพธเหมือนเดิมเสมอ  หากไมใชกรณีนี้  ใหใชภาวะผิดพรอง สืบเนื่อง ที่
เลวที่สุดทั้งการ ขาดหรือลัดวงจรรวมกับภาวะผิดพรองที่ระบุ  
4.3.1  ลัดวงจรขามระยะหางในอากาศแ ละระยะหางตามผิวฉนวน  ถาระยะเหลานี้นอยกวาคาที่ระบุไวในขอ  13 
สําหรับฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติม   ยกเวนฉนวนระหวางสวนของขั้วที่ตางกันที่ตอกับไฟฟา
ประธาน โดยตรง  
หมายเหตุ  สําหรับระยะหางในอากาศระหวางสวนของขั้วที่ตางกันที่ตอกับไฟฟาประธาน โดยตรง ใหอาง อิงขอ  
13.1 
4.3.2  ลัดวงจรขามสวนที่เปนวัสดุฉนวน  โดยที่ การลัดวงจรของสวนเหลานี้  อาจทําใหคุณลักษณะที่ตองการ
เกี่ยวกับการปองกันอันตรายจากช็อกไฟฟาหรือความรอนเกินไมเปนไปตามที่กําหนด  ยกเวนสวนที่เปน
ฉนวนซึ่งเปนไปตามขอกําหนด ขอ 10.3 
หมายเหตุ  ขอยอยนี้ไมไดหมายความวาตองการใหลัดวงจรฉนวนระหวางรอบของขดลวด  
4.3.3 ลัดวงจร  หรือถาเปนไปไดใหตัดวงจรตอไปนี้ 
− ตัวทําความรอน ของหลอดอิเล็กทรอนิกส  
− ฉนวนระหวางตัวทําความรอนกับแคโทดของหลอดอิเล็กทรอนิกส  
− ชองวางในหลอดอิเล็กทรอนิกส  ไมรวมหลอดภาพ  
− อุปกรณ กึ่งตัวนํา  ตัดวงจร ครั้งละขา หรือตอขาใด ๆ 2 ขาเขาดวยกันครั้งละคู  (ใหดูขอ  4.3.4 ง) 
ประกอบ ) 
-27- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  ถาหลอดอิเล็กทรอนิกสถูกสรางใหการลัดวงจรระหวางอิเล็กโทรดไมนาจะเกิดขึ้นไดอยางยิ่ง หรือเกิดขึ้น
ไมไดเลย  ไมตองลัดวงจรอิเล็กโทรดที่เกี่ยวของ 
4.3.4  ลัดวงจรหรือปลด  ตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ ขดลวด  (ตัวอยางเชน  หมอแปลง ไฟฟา  ขดลวดกําจัดอํานาจ
แมเหล็ก ) ลําโพง  ตัวเชื่อมตอ ผานแสง (optocoupler) วาริ สเตอร  หรือสวนประกอบที่เปนแบบกสาน ติ์ไม
เชิงเสน  (non-linear passive  component ) แลวแตวาอยาง ใดจะใหผลที่เลวกวา การลัดวงจรหรือการปลด
สวนเหลานี้อาจทําให ไมเปนไปตามขอกําหนด เกี่ยวกับการปองกันช็อกไฟฟาหรือความรอนเกิน  
ภาวะผิดพรองเหลานี้ไมใชกับ  
(ก)  ตัวตานทานที่เปนไปตามขอกําหนด ขอ 14.1 แ ละเทาที่จะเปนไปไดของขอ  11.2  
(ข)  เทอรมิสเตอร PTC ที่เปนไปตาม IEC 60730- 1 ขอ 15. ขอ  17. ขอ  J15 และ ขอ J17 
(ค)  ตัวเก็บประจุ และหนวย RC ที่เปนไปตาม ขอกําหนด ขอ 14.2 หากแรงดันไฟฟาที่ขั้วของตัวเก็บ
ประจุเหลานั้นไมเกินคาแรงดันไฟฟาที่กําหนด  และการใชงานของตัวเก็บประจุเหลานั้นเปนไป
ตามขอ 8.5 หรือ ขอ 8.6 
(ง)  ฉนวนระหวางขั้วดานเขา กับขั้วดาน ออกของตัวเชื่อมตอ ผานแสง ที่เปนไปตามขอกําหนด ขอ 14.11 
(จ)  ขดลวดและฉนวนของหมอแปลง ไฟฟา และขดลวดอื่น  ๆ ที่กลาวในขอ  14.3 ที่เปนไปตาม
ขอกําหนด ขอยอยนั้น  
(ฉ)  วาริสเตอรลดเสิรจ ( surge suppression varistor ) ที่เปนไปตามขอกําหนด ขอ 14.12 
4.3.5 สําหรับเครื่องใชที่ประกอบดวยเครื่องขยายสัญญาณเสียง  ใหใชสัญญาณมาตรฐานตามขอ  4.1.6 เพื่อ
นําสงกําลัง ไฟฟา ดานออกในลักษณะที่ ใหผล เลวที่สุดจากศูนยจนถึงกําลังไฟฟา ดานออกสูงสุดที่จะทํา
ได ใหกับโหลดอิมพีแดนซที่กําหนด  หรือถาเปน ไปได  ใหกับโหลดอิมพีแดนซที่ตอกับขั้วตอดานออก
รวมทั้งลัดวงจรและเปดวงจรในลักษณะที่ ใหผล เลวที่สุด  
4.3.6 ล็อกมอเตอรใหหยุด  
4.3.7 ใหมอเตอร  ขดลวดรีเลย  หรือสิ่งที่คลายกัน  ที่เจตนา ใหทํางานระยะสั้น  ๆ หรือเปนพัก  ๆ มีการทํางาน
อยางตอเนื่อง  ถาการทํางานอยางตอเนื่องนี้เกิดขึ้นไดระหวางการทํางานของเครื่องใช  
4.3.8 ตอเครื่องใชกับแหลงจายไฟฟาหลาย ชนิดในเวลาเดียวกัน ยกเวนมีการปองกันจากโครงสราง 
4.3.9 ขั้วตอ สายดานออกของเครื่องใชที่ปอนกําลังไฟฟาใหแกเครื่องใชอื่น  ยกเวนเตารับประธานที่ต อกับ
ไฟฟาประธาน โดยตรง  ใหตอกับโหลดอิมพีแดนซในลักษณะที่ใหผลเลวที่สุด  รวมทั้งการลัดวงจร  
เตารับ ประธาน ใหตอกับโหลด  1.1 เทาของคาโหลดสูงสุดที่เปนไปได  ทั้งนี้ตองเปนไปตามการปองกัน
-28- มอก.1195 –  25XX  
กระแสเกิน  และรูปลักษณของเตารับ  ยกเวนกรณีที่สายที่ตอไปยังเตารับมีขนาด พื้นที่หนาตัดเทากับสาย
ออน ประธาน  
4.3.10 ดานบน ดานขาง และดานหลังของเครื่องใช  ถาพื้นผิวดังกลาว มีชองเปดระบายอากาศ  จะตอง ปดครั้งละ
ดานดวยการดที่มีความหนาแนน 200 g/m2 และมี มิติไมนอยกวา  แตละพื้น ผิวทดสอบ  ใหปดทุกชองเปด   
ใหแยก ปดชองเปด ของแตละพื้นผิว ที่แตกตางกัน ดานบนของเครื่องใช  (ถามี) ดวยการด ในเวลาเดียวกัน 
ไมรวมถึงชองเปดดานบนของเครื่องใช  บนพื้นผิวที่ เอียงทํา มุมกับแนวราบมากกวา  30 ๐C และนอยกวา  
60 ๐C ซึ่งสิ่งกีดขวางสามารถลื่นไถลไดอยางอิสระ  
ที่ดานหลังและดานขางของเครื่องใช   ใหติดการดที่ขอบบน  และยอมใหแขวนอย างอิสระ  
หมายเหตุ  ไมตองทดสอบสําหรับพื้นผิวดานลาง 
4.3.11 ถามีความเปนไปไดที่ ผูใชจะ ใสแบตเตอรี่ทดแทนสลับขั้ว  ใหทดสอบเครื่องใชดวยการใสแบตเตอรี่ หนึ่ง
กอนหรือมากกวา ตามขั้วที่เจตนาและสลับขั้ว  
หมายเหตุ  คําเตือน  มีอันตรายจากการระเบิดเมื่อทําการทดสอบนี้ 
4.3.12 สําหรับเครื่องใชแถบความถี่วิทยุประชาชน  ใหตอโหลดอิมพีแดนซในลักษณะที่ ใหผล เลวที่สุด  รวมถึง
การลัดวงจร  เขากับขั้วตอสายอากาศ หรือถาไมมี ขั้วตอสายอากาศอยู  เชน สายอากาศแบบ ปรับความยาว
ได ใหตอ เขากับตัวสายอา กาศ  ภาวะการทดสอบการสงใหเปนตามที่ระบุใน  IEC 61149 
4.3.13 เครื่องใชที่ตอกับแหลงจายไฟฟาประธานกระแสสลับ  และมี อุปกรณปรับตั้งแรงดันที่ปรับตั้งไดโดยผูใช  
ใหตอกับแหลงจาย แรงดัน ไฟฟา กระแสสลับ ที่ 250 V และใหอุปกรณ ปรับตั้งแรงดันไฟฟาประธานอยู
ในตําแหน งที่ใหผลเลวที่สุด  
4.3.14 เครื่องใชที่ออกแบบใหใชกับเครื่องจายไฟฟาพิเศษที่มี อุปกรณ ปรับตั้งแรงดันไฟฟาดานออกที่ ระบุโดย
ผูทําเครื่องใช ใหทดสอบโดยปรับ แตงอุปกรณ ปรับตั้งแรงดันไฟฟานี้ไปที่แรงดันไฟฟาดานออกคาใดก็
ได 
ระหวางการทดสอบนี้  ใหนําขอ  4.2.1 มาใช  ยกเวนเมื่อเครื่องจายไฟฟาพิเศษนั้นถูกปอนดวยคา
แรงดันไฟฟาที่กําหนด  
ไมตองทดสอบ  ถากระแสไฟฟาสิ้นเปลืองของเครื่องใชที่ทดสอบเกิน  0.2 A เปนเวลามาก กวา 2 min 
ไมได  ตัวอยางเชน  โดยการทํางานของฟวส  
4.3.15 เครื่องใชที่สามารถตอกับเครื่องจายไฟฟาสําหรับ ใชงานทั่วไป  ใหทดสอบโดยใช แหลงจาย กําลังไฟฟา
ตามที่ ระบุในตารางที่ 2 เพิ่มขึ้นทีละขั้น  โดยเริ่มตนที่คาแรงดันไฟฟาสูงกวา คาแรงดันไฟฟา แหลงจาย ที่
กําหนดสําหรับเครื่องใชที่ทดสอบ  1 ขั้น  
-29- มอก.1195 –  25XX  
ไมตองทดสอบเครื่องใชที่ มีแรงดันไฟฟา แหลงจาย ที่กําหนดเทากับหรือมากกวาคาสูงสุดของ
แรงดันไฟฟา แหลงจาย ที่กําหนดตามตารางที่ 2  
ระหวางการทดสอบนี้  ใหนําขอ  4.2.1 มาใช  ยกเวนกรณีที่แรงดันไฟฟาขณะไมมีโหลดมีคาตามที่ระบุ 
ไมตองทดสอบ  ถากระแสไฟฟาสิ้นเปลืองของเครื่องใชที่ทดสอบเกิน  0.2 A เปนเวลามาก กวา 2 min 
ไมได  ตัวอยางเชน  โดยการทํางานของฟวส  
4.3.16 สําหรับเครื่องใชที่มีวงจรประจุ  ใหประจุแบตเตอรี่ชนิดพิเศษที่ไดคายประจุ จนหมด แลวโดย ลัดวงจรไว  
1 เซลล  
หมายเหตุ  ดูขอ 11.2 และขอ 14.10.3 ดวย 
5.  เครื่องหมายและขอแนะนํา  
หมายเหตุ  ขอกําหนดเพิ่มเติมสําหรับการทําเครื่องหมาย  และขอแนะนํา  อยูในขอ  4.1.4 ขอ 4.2.7    ขอ  8.19.1 ขอ 8.19.2 ขอ 9.1.5 
ขอ 14.3.1 ขอ 14.5.1.3 ขอ 14.5.2.2 ขอ 14.5.4 ขอ 19. และภาคผนวก  ข. 
เครื่องหมาย บนเครื่องใชตองถาวร  เขาใจได  และเห็นไดงาย  เมื่อเครื่องใชพรอมใชงาน  
สารสนเทศควรอยูภายนอกของเครื่องใชยกเวนที่ดานลางของเครื่องใช   อยางไรก็ตาม อนุญาต ใหมีสารสนเทศ ไดใน
บริเวณที่สามารถเขาถึงไดงาย ดวยมือ ตัวอยาง เชน บริเวณใตฝา  หรือที่ภายนอกของดานลางของเครื่องใชหยิบยกได  
หรือเครื่องใชที่มีมวลไมเกิน  7 kg ถาตําแหนงของเครื่องหมาย นั้นไดกําหนดไวในขอแนะนําการใชงาน 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ ใชผาชุมน้ําถูดวยมือ เปนเวลา  15 s  และใชผาชุมปโตรเลียมสปริต ถูดวยมือ
ที่บริเวณอื่นหรือที่ตัวอยางที่สองเปนเวลา  15 s หลังการทดสอบ  เครื่องหมาย ตองอานได  เครื่องหมาย ตองไม
สามารถเอาออกไดงาย  และตองไมโกงงอ  
ปโตรเลียมสปริตที่ใชใหเปนดังนี้ 
ปโตเลียมสปริต คือ เฮกเซนซึ่ง เปนตัวทําละลาย ประเภท อะลิฟาติก  (aliphatic solvent hexane) ที่มีปริมาณ สารแอโร
เมติก (aromatic) สูงสุด  0.1% เศษสวน โดยปริมาตร  คาเคอริ -บิวทานอล  (kauri -butanol value) เทากับ  29 จุดเดือด
เริ่มตนประมาณ  65 ๐C จุดแหง  (dry point) ประมาณ  69 ๐C และมวลจําเพาะประมาณ  0.7 kg/ l  เพิ่มทางเลือกโดย
ยอมใหใช เฮกเซนเกรด รีเอเจนต ต่ําสุด 85%  เชนเดียวกับ เอ็น-เฮกเซน  (n-hexane ) 
หมายเหตุ  การระบุ   "n-hexane " เปนการตั้งชื่อทางเคมี "โดยปกติ " หรือไฮโดรคารบอนโซตรง ปโตรเลียมสปริตอาจถูกระบุวา
เปนเฮกเซนเกรด รีเอเจนตที่ไดรับการรับรองจาก ACS (American  Chemical  Society )  
สัญลักษณอักษรสําหรับปริมาณและหนวยตองเปนไปตาม  IEC 60027 
สัญลักษณรูปภาพตองเปนไ ปตาม IEC 60417 และ ISO 7000 ตามความเหมาะสม 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
-30- มอก.1195 –  25XX  
5.1 การชี้บง และพิกัดแหลงจาย 
เครื่องใชตองแสดงเครื่องหมายดังตอไปนี้ 
(ก) ชื่อผูทําหรือผูจัดจําหนาย  เครื่องหมายการคา หรือเครื่องหมายชี้บง  และประเทศที่ทํา 
(ข) หมายเลขแบบรุน หรือแบบอางอิง  และหมายเลขลําดับเครื่องหรือหมายเลขลําดับการทํา  
(ค) สัญลักษณสําหรับ ประเภท  II  ถาใชได                                    (IEC 60417- 5172)  
(ง) ชนิดของแหลงจาย  
 ไฟฟากระแสสลับอยางเดียว   ใชสัญลักษณ     (IEC 60417- 5032)  
 ไฟฟากระแสตรงอยางเดียว   ใชสัญลักษณ                (IEC 60417- 5031)  
 ไฟฟากระแสตรงหรือกระแสสลับ   ใชสัญลักษณ              (IEC 60417- 5033)  
  ระบบสําหรับไฟฟาสามเฟส  ใหอางอิง  IEC 61293 
(จ) แรงดันไฟฟาที่กําหนดหรือพิสัยแรงดันไฟฟาที่กําหนดซึ่งสามารถปอน ใหโดยไมตองปรับ แตงอุปกรณ
ปรับตั้ง  
เครื่องใชไฟฟาซึ่งปรับตั้งให ใชกับแรงดันไฟฟาที่กําหนดหรือพิสัยแรงดันไฟฟาที่กําหนดไดหลายคา  
ตองสราง ใหมองเห็น การแสดงคาแรงดันไฟฟาหรือพิสัยแรงดันไฟฟาซึ่งเครื่องใช ถูกปรับตั้งไวได
ชัดเจน บนเครื่องใช เมื่อพรอมที่จะใชงาน  
ใหใชเครื่ องหมาย  “/” สําหรับคาแรงดันไฟฟาที่ผูใชสามารถเลือกได  เชน “110/230 V” และใหใช
เครื่องหมาย  “-” สําหรับคาแรงดัน ไฟฟา ที่กําหนดเปนพิสัย  เชน “110- 230 V”  
(ฉ) ความถี่  (หรือพิสัยความถี่ ) ที่กําหนดของแหลงจายไฟฟาประธานเปน เฮิรต ซ  ถาความปลอดภัยขึ้น อยูกับ
การใชคาความถี่ของแหลงจายไฟฟาประธานที่ถูกตอง  
(ช) ความสิ้นเปลือง กระแสไฟฟาที่กําหนดหรือ ความสิ้นเปลือง กําลังไฟฟาที่กําหนดของเครื่องใชซึ่ง
สามารถ รับจากเครื่องจายไฟฟาสําหรับงานทั่วไป  อาจให สารสนเทศ ไวใน คูมือ การใชงานเปนอีก
ทางเลือกหนึ่ง 
คาความสิ้นเปลืองซึ่ง วัดที่แรงดันไฟฟาที่กําหนดตองไมเกินคาที่ทําเครื่องหมายไวมากกวา 10 %  
(ซ) ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดหรือความสิ้นเปลืองกําลังไฟฟาที่กําหนด สําหรับเครื่องใชที่
เจตนาใหตอกับแหลงจายไฟฟาประธานกระแสสลับ  
 ความสิ้นเปลืองที่วัดไดที่แรงดันไฟฟาที่กําหนด ตองไมเกินคาที่ทําเครื่องหมายไวมากกวา 10 %  
-31- มอก.1195 –  25XX  
 สําหรับการวัด ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดหรือความสิ้นเปลืองกําลังไฟฟาที่กําหนดของชุด
โทรทัศน การปรับตั้งตองใช ดังตอไปนี้  
- แถบสัญญาณแนวตั้ง 3 แถบ ตองใชตามที่ ระบุไวในขอ 3 .2.1.3 ของ IEC 60107- 1:1997 และ  
- ตัวควบคุมภาพที่เขาถึงไดโดยผูใชตองปรับเพื่อใหไดคาความสิ้นเปลืองกําลังไฟฟาสูงสุด และ  
- การปรับตั้งเสียงตองเปนไปตามที่ระบุไวในขอ 4.2.4 ก) ของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
5.2 ขั้วตอสาย 
ที่ขั้วตอใหทํา เครื่อง หมายดังนี้  
(ก) ขั้วตอสายที่เจตนาตอกับตัวนําตอลงดินปองกัน ของสายไฟ ฟาจาย ใชสัญลักษณ 
           (IEC 60417 -5019)  
ตองไมใชสัญลักษณนี้กับขั้วตอ ลงดินแบบอื่น 
(ข) ขั้วตอ ซึ่งมีไฟฟาอันตรายในภาวะการใชงานตามปกติ  ยกเวนขั้วตอสําหรับแหลงจายไฟฟาประธาน  ใช
สัญลั กษณ 
  (IEC 60417- 5036)  
(ค) เวนแตวา  ขั้วตอ สายได ทําเครื่อง หมาย ที่มีการ อางอิง ชนิด ของเครื่องใชที่ยอมใหตอได  ขั้วตอ สายดาน
ออกที่เตรียมไวสําหรับ การจายกระแสให กับเครื่องใชอื่น  ยกเวนแหลงจายไฟฟาประธานตอง ทํา
เครื่องหมาย  
 - แรงดันไฟฟาดานออกที่ระบุ  และ  
 - กระแสไฟฟาดานออกสูงสุดหรือกําลังไฟฟาดานออกสูงสุด หากอุณหภูมิเพิ่มขึ้นที่ภาวะโหลดที่
เลวที่สุด สูงกวาที่ยอมใหตามตารางที่ 3 สามารถเกิดขึ้นได สําหรับภาวะการทํางานปกติ  
 เตารับที่ เตรียมไว จายกําลังไฟฟาประธานใหกับเครื่องใชอื่น  ตองทําเครื่องหมาย กําลังไฟฟาและ
กระแสไฟฟา ซึ่งอาจ จายได   
กรณีที่มี ขั้วตอ ที่เตรียมไวสําหรับ จายให กับเครื่องใชอื่นเพียง  1 ขั้วตอ  อาจทําเครื่องหมายที่บริเวณใด  ๆ 
ของเครื่องใช   ใหพิจารณายอหนา ตาง ๆ ของข อ 5. กอนขอ 5.1  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
 
-32- มอก.1195 –  25XX  
5.3 เครื่องหมายขอควรระวัง 
เครื่องหมายดังตอไปนี้ตองรวมถึงกรณีที่สามารถใชได : 
(ก) ในเอกสารการซอมบํารุงที่ผูทําจัดทําขึ้น  เชน แผนภาพวงจรหรือบัญชีรายชื่อสวนประกอบ  ถาจะใช   
สัญลักษณเพื่อชี้วา ในการเปลี่ยนทดแทนสวนประกอบจําเพาะหนึ่ง  ตองใชสวนประกอบที่ระบุใน
เอกสารเทานั้น  ดวยเหตุผลทางดานความปลอดภัยใหใชสัญลักษณดังนี้   
          (ISO 7000- 0434)  
สัญลักษณนี้อาจใสไวใกล กับสวนประกอบที่เกี่ยวของ ดวย  
ตองไมแสดงสัญลักษณนี้บนสวนประกอบ  
(ข) เมื่อตะแกรงลําโพงที่สามารถถอดออกมาจากดานนอกได โดยการใชเครื่องมือ เหรียญหรือวัตถุอื่น ๆ ที่   
เปนเสมือนฝาครอบปองกัน (ดูขอ 9.2)  เครื่องหมายตอไปนี้หรือสิ่งเทียบเทาตองมองเห็นไดชัดเจนบน
เปลือกหุม หลังจากที่ถอด ตะแกรงออก  
 
 
 
 
อีกทางเลือกหนึ่ง สัญลักษณ     ตองมองเห็นไดชัดเจนหลังจากถอดตะแกรงออกและถอยคําขอควร
ระวังขางตนตอง ปรา กฎขอแนะนําของผูใชพรอมดวยสัญลักษณ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ 
หมายเหตุ  ในประเทศฟนแลนด , ประเทศนอรเวยและประเทศสวีเดน เครื่องใชประเภท I ซึ่งมีเจตนาใหใชสําหรับ
การเชื่อมตอสายไฟติดตั้งภายในอาคารผานปลั๊กหรือ คูเตาตอเครื่องใช หรือทั้งสองอยาง นอกจากมี
เจตนาใหเชื่อมตอกับอุปกรณอื่น ๆ หรือตองตอกับเครือขาย  ถาความปลอดภัยต องขึ้นกับ การตอลงดิน
ปองกัน หรือถาตัวปองกันไฟกระชากตอระหวางขั้วตอเครือขาย และชิ้นสวน ที่เขาถึงไดมีการทํา
เครื่องหมายที่ระบุวาเครื่องใชจะตองตอกับตัวเสียบเตารับสายดินประธาน  
5.4 ขอแนะนํา  
สารสนเทศดานความปลอดภัยที่จําเปนตามมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ตองใหไวใน ขอแนะนําการ
ติดตั้งหรือใชงานที่เตรียมมากับเครื่องใช  สารสนเทศที่ใหมานี้ ตองเปนภาษาที่ยอมรับไดในประเทศที่
เครื่องใชนั้นประสง คใชงาน 
หมายเหตุ   1  อางอิง ISO/IEC Guide 37 [17]  
ระวัง  
เพื่อปองกัน อันตรายจากช็อกไฟฟา หามตอกับแหลงจายไฟฟาประธาน 
ขณะที่นําตะแกรงออก  
 
-33- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ   2 แนะนําใหรวม สารสนเทศ ดานความปลอดภัยดังตอไปนี้ไวดวย  เทาที่เปนไปได  
− ระยะหาง ต่ําสุดโดยรอบของเครื่องใช เพื่อการระบายอากาศที่พอเพียง  
− ไมควรขัดขวางการระบายอากาศโดยการปกปดชองเปดระบายอากาศดวยสิ่งของ  เชนหนังสือพิมพ        
ผาปูโตะ  ผามาน  ฯลฯ 
− ไมควรวาง  แหลงมีเปลวไฟที่เปลือยเปลา   เชนเทียนที่จุดไฟอยู  ไวบนเครื่องใช  
− ควรคํานึงถึงดานสิ่งแวดลอมในการจัดการกับซากแบตเตอรี่  
− การใชเครื่องใชในเขตสภาพอากาศรอนชื้นและ /หรือ สภาพอากาศปานกลาง  (moderate climate)  
5.4.1  นอกจากนี้  ใหรวมขอตอไปนี้ใน ขอแนะนํา  เทาที่เปนไปได  
(ก) สําหรับเครื่องใชที่ใชกําลังไฟฟาจากไฟฟาประธาน  และเครื่องใชที่ กําเนิด แรงดันไฟฟากระแสตรง
หรือกระแสสลับภายในมากกวา  35 V ( คายอด ) และไมมีการปองกันน้ําสาดตามภาคผนวก  ก. ใน
ขอแนะนําการใชงานตองระบุวาตองไมใหเครื่องใช ถูกน้ําหยดหรือน้ําสาดและตองไมวางภาชนะที่
บรรจุ ของเหลว  เชน แจกัน  ไวบนเครื่องใช  
(ข) คําเตือนวาขั้วตอที่ ทําเครื่องหมายดวย สัญลักษณตามขอ  5.2 (ข) เปนสวนที่ มีไฟฟาอันตราย  และ
การเดินสายภายนอกตอกับขั้วตอนั้นตองติดตั้งโดย  ผูไดรับการสอน  หรือใหใชสาย เชื่อมต อหรือ
สายออน ที่ทําสําเร็จ  
(ค) กรณีเครื่องใชจัดเตรียมแบตเตอรี่ลิเทียมที่เปลี่ยนทดแทนได ใหปฏิบัติดังนี้ 
− ถาแบตเตอรี่เจตนาให ผูใชเปลี่ยนได เอง ตองมีคําเตือนใกลกับแบตเตอรี่หรือ ระบุไว ทั้งใน
ขอแนะนําการใชงานและการ ซอมบํารุง  
− ถาแบตเตอรี่ไมไดเจตนาให ผูใชเปลี่ยนได เอง ตองมีคําเตือนใกลกับแบตเตอรี่  หรือใน
ขอแนะนําการ ซอมบํารุง  
ในคําเตือนใหมีขอความตอไปนี้หรือขอความที่คลายกัน  : 
ระวัง 
อันตรายจากการระเบิดออกหากใสแบตเตอรี่ทดแทนไมถูกตอง  
ใหใสเฉพาะแบตเตอรี่ทดแทนชนิดเดียวกันหรือที่เทาเทียมกัน  
(ง) คําเตื อนวาเครื่องใชที่มีการสรางประเภท I ตองตอกับเตารับไฟฟาประธานที่มีการตอลงดินปองกัน  
(จ) ระบบสื่อประสม  ตองมี ขอแนะนําที่ใหความมั่นใจ ไดวาการติดตั้ง  และการตอระหวางกัน ของ
เครื่องใช เปนไปอยางถูกตองและปลอดภัย  
-34- มอก.1195 –  25XX  
(ฉ) ถาเครื่องใชไมไดทดสอบรายการเสถียรภาพตามขอ กําหนดขอ  19.1 ขอ 19.2 หรือ ขอ 19.3 
เนื่องจากเครื่องใชถูกยึดติดกับที่  ตองทํา เครื่องหมาย ขอความตอไปนี้หรือที่คลายกันบนเครื่องใช
หรือเตรียมไวกับเครื่องใช 
คําเตือน  
เพื่อปองกันการบาดเจ็บ  ตองติดตั้งเครื่องใชนี้ กับพื้น /ผนัง ตามคําแนะนําการติดตั้ง  
(ช) คําเตือนไมใหวางแบตเตอรี่  (หีบหอ แบตเตอรี่หรือ ติดตั้ง แบตเตอรี่ ) ในที่มีความรอนสูงเชนใกล
แสงแดด   ไฟ หรือที่คลายกัน  
(ซ) กรณีเครื่องใชที่มีหลอด  CRT ที่ติดฟลมปองกันไวที่แผนหนาซึ่งเปนสวนหนึ่งของระบบการ
ปองกันกา รระเบิดเขาตามที่กําหนดใน  มอก. 2230 คําเตือนดังตอไปนี้  หรือคําพูดอื่นที่ความหมาย
คลายกันตองมีไวใน ขอแนะนํา  
คําเตือน  
หลอด  CRT ในเครื่องใชนี้มีฟลมปองกันที่ผิวหนา  
ตองไมลอกฟลมนี้ออก  เนื่องจากฟลมนี้มีหนาที่ดานความปลอดภัย  
และการลอกออกจะเพิ่มความเสี่ยงตอการบาดเจ็บสาหัสได  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
หมายเหตุ  ในประเทศนอรเวย และประเทศ สวีเดน ตัวกรองของสายโคแอกเซียลของระบบการเผยแพรโทรทัศน
ปกติคือไมไดตอสายดินที่ดานเขาอาคารและโดยทั่วไปไมมีระบบกระจายเสนสมศักยไฟฟา ภายใน
อาคาร  ดังนั้น ดินปองกันของการติดตั้งในอาคารตองการแยกออกจากตัวกรองของสายโคแอกเชียลบน
ฐานระบบการเผยแพรโทรทัศน 
อยางไรก็ตาม เพื่อจัดเตรียมฉนวนภายนอกไปยังเครื่องใช โดยตัวแปลงกระแสหรือการเชื่อมตอ
ระหวางสายเคเบิลกับตัวแยกกัลวานิก เปนที่ยอมรับโดยผูคารายยอย เปนตน  
คูมือผูใช ตองมีสารสนเทศจัดเตรียมตอไปนี้หรือที่คลายกันเปนภาษานอรเวยและสวีเดนตามลําดับ 
ทั้งนี้ขึ้นอยูกับเจตนาในการนําไปใชของประเทศนั้นๆ  
เครื่องใชที่ตอกับดินปองกันของอาคารที่ติดตั้งผานการตอไฟฟาประธานหรือผาน เครื่องใชอื่นๆ ดวย
การตอกับดินปองกัน และระบบการเผยแพรโทรทัศนใชสายโคแอกเซียล ในบางกรณีอาจกอใหเกิด
อันตรายจากไฟ ดังนั้นการตอระบบการเผยแพรโทรทัศนใหมีการตอผานอุปกรณที่มีการแยกทางไฟฟา
ต่ํากวาชวงความถี่ที่แนนอน  
ในประเทศนอรเวย เนื่องจากกฎระเบียบสํา หรับการติดตั้งเคเบิลทีวีและในสวีเดนตัวแยกกัลวานิก ตอง
จัดใหมีฉนวนไฟฟาต่ํากวา 5 MHz  ฉนวน ตองทนตอความทนทานไดอิเล็กทริก 1.5 kV r.m.s. 50 Hz 
หรือ 60 Hz เปนเวลา 1 min 
-35- มอก.1195 –  25XX  
5.4.2 อุปกรณสําหรับตัดวงจรจากไฟฟาประธาน  ในขอแนะนําตองระบุดังนี้  
(ก) หากใชเตาเสียบไฟฟาประธานหรือคูเตาตอเครื่องใชเปนอุปกรณตัดวงจร  อุปกรณตัดวงจรตอง
ยังคงพรอมทํางาน ได 
(ข) หากใชสวิตชไฟฟาประธานทุกขั้วเปนอุปกรณตัดวงจร  ตองระบุตําแหนง บนเครื่องใช และหนาที่
ของสวิตช  และสวิตชนั้นตองยังคงพรอม ทํางาน ได 
(ค) สําหรับเครื่ องใชที่ตอแบบถาวรที่ไมมีทั้งสวิตชไฟฟาประธานทุกขั้วและ เครื่อง ตัดวงจร อัตโนมัติ
ทุกขั้ว  การติดตั้งตองทําตามทุกกฎการติดตั้งที่เปนไปได  
หากมีการใช เครื่องหมาย  ไฟสัญญาณหรือสิ่งที่คลายกันเพื่อทําใหเขาใจวาเครื่องใชนั้นไดตัดวงจรอยาง
สมบูรณจาก ไฟฟาประธานแ ลว สารสนเทศ ตองระบุถึงสถานะที่ถูกตอง อยางชัดเจน  ถามีการใช
สัญลักษณตองมีคําอธิบายความหมายดวย  
อนุญาตใหใช เครื่องหมาย แสดงตําแหนงปด  ดวยสัญลักษณตาม  IEC 60417- 5008 หรือ  IEC 60417- 5010 
เฉพาะสําหรับสวิตชไฟฟาประธานทุกขั้วที่ตัดทุกขั้วของแหลงจายไฟฟาประธ าน ยกเวน ตัวนําตอลงดิน
ปองกัน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
6.  การแผ รังสีอันตราย 
6.1 การแผรังสีที่ทําใหเกิดการแตกตัวเปนไอออน  
เครื่องใชที่มี แหลงกําเนิดซึ่งมีศักยภาพใน การแผรังสีที่ทําใหเกิดการแตกตัวเปนไอออน  ตองมีการปองกัน
บุคคลจากการแผรังสีที่ทําใหเกิดการแตกตัวเปนไอออน  ภายใตภาวะการทํางานปกติ  และภาวะผิดพรอง  
การทดสอบใหทําโดยการวัด ในภาวะดังตอไปนี้ 
นอกจาก ในภาวะการทํางานปกติ  ใหปรับ แตงอุปกรณควบคุมทั้งหมดที่ ปรับแตงได จากภายนอก ดวยมือ วัตถุ
ใด ๆ เชน เครื่องมือ  หรือเหรียญ   และอุปกรณปรับแตงหรือปรับตั้งที่อยูภายในอื่น  ๆ ซึ่งไมไดล็อกใหมั่นคง  
เพื่อใหเกิดการแผรังสี สูงสุด โดยรักษาภาพบนจอใหเขาใจไดเปนเวลา  1 h แลววัดอัตราการเผยผึ่งในตอน
สุดทาย  
หมายเหตุ  1 จุดตอ บัดกรีและ การล็อกโดย ใชสี เปนตัวอยางข องการล็อกที่มั่นคงเพียงพอ  
หาอัตราการเผยผึ่งที่ตําแหนงใด  ๆ ภายนอกเครื่องใชโดยใชเครื่องตรวจการแผรังสี  ที่มีพื้นที่ประสิทธิผ ล   
10 cm2 ที่ระยะหาง  5 cm  จากผิวดานนอกของเครื่องใช  
นอกจากนี้ใหทําการวัดภายใตภาวะผิดพรองที่ ทําให เกิดการเพิ่มขึ้นของแรงดันไฟฟาแรงสูง  โดยรักษาภาพ
บนจอใหเขาใจไดเปนเวลา  1 h แลววัดอัตราการเผยผึ่งในตอนสุดทาย  
-36- มอก.1195 –  25XX  
อัตราการเผยผึ่งตองไมมากกวา  36 pA/kg  (0.5 mR/h  หรือ  5 µSv/h)  
หมายเหตุ  2  คาเปนไปตาม ICRP 15 clause 289[22]  
หมายเหตุ  3 ประเทศสมาชิกของ CENELEC ปริมาณของการแผรังสีที่ทําใหเกิดการแตกตัวเปนไอออนควบคุมโดย คําสั่ง
คณะมนตรียุโรป 96/29/Eurotom 13 May 1996 คําสั่งนี้ตองการ ณ จุดใดๆ ในระยะ 10 cm จากพื้นผิวดาน
นอกของเครื่องใช  
ใหพิจารณาวาภาพบนจอเปนที่เขาใจได   ถาเปนไปตามภาวะดังนี้  
  แอม พลิจูดของการกวาดภาพ เปนอยางนอย  70 % ของความกวางจอภาพที่ใชงาน 
 ความสองสวางต่ําสุดเปน  50 cd/m2 โดยใชแบลงกราสเตอรที่ล็อกไว  (locked blank raster)  ที่มีอยูในเครื่อง
กําเนิดสัญญาณที่ใชในการทดสอบ  
 ความแยกชัดในแนวระดับ  (horizontal resolution) สมนัยกับอย างนอย  1.5 MHz ในศูนยกลาง  พรอมกับมี
ดีเกรเดชันในแนวดิ่ง  (vertical degradation) คลายกัน   
 มีการวาบ ( flashover) ไมเกิน  1 ครั้งตอ  5 min  
6.2 การแผรังสีเลเซอร 
เครื่องใชที่มีระบบเลเซอร  ตองมีการปองกันบุคคลจากการแผรังสี เลเซอร  ภายใตภาวะการทํางานปกติ  และ
ภาวะผิดพรอง  
เครื่องใชที่มีระบบเลเซอรไ มตองเปนไปตามขอกําหนดในขอ นี้ ถา 
  ผูทําแบงประเภท ตาม มอก.1604  ขอ 3. ขอ 8. และขอ 9. ที่แสดงวาระดับการ ปลอย ที่สามารถเขาใกลได  
(approachable emission level)  ตองไมเกินประเภท  1 ภายใตทุกภาวะการทํางาน  การบํารุ งรักษา  การ
บริการและการลมเหลว  และ  
 ไมมี  เลเซอรแบบฝง  (embedded laser) ตาม  มอก .1604 
หมายเหตุ  1 สารสนเทศเกี่ยวกับเครื่อง วัด ใหไวใน  IEC 61040 [10] 
หมายเหตุ  2 คําวา “ระดับการปลอยที่สามารถเขาใกลได ” คือ ขีดจํากัดการปลอยที่เขาถึงได  [(accessible emission limit  
(AEL) )] ตามความหมายใน  มอก.1604 
ตองแบงประเภทและติดฉลากเครื่องใชใหสอดคลองกับระดับการ ปลอย ที่สามารถเขาใกล ได ที่วัดในภาวะ
ผิดพรอง  ยกเวนสําหรับเครื่องใช ที่ไมเกินประเภท  1 ไมตองใช  มอก .1604 ขอ  5.2 
ปรับ แตงอุปกรณควบคุมทั้งหมดที่ ปรับแตงได จากภายนอก ดวยมือ วัตถุใด  ๆ เชน เครื่องมือ  หรือ
เหรียญ  และอุปกรณปรับแตงหรือปรับตั้งที่อยูภายในอื่น  ๆ ซึ่งไมไดล็อกใหมั่นคง  เพื่อใหเกิดการแผ
รังสีสูงสุด  
-37- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  3 จุดตอ บัดกรีและ การล็อกโดย ใชสี เปนตัวอยางของการล็อกที่มั่นคงเพียงพอ  
การแผรังสีเ ลเซอรโดย การเปลี่ยนทิศทาง  (redirection ) ตามที่กําหนดใน  มอก.1604   ขอ 3.37 (ข) ตองไมวัด
สําหรับ ระบบเ ลเซอรประเภท  1 
การเปนไปตามขอกําหนดตองเปนไปตามขอกําหนด ที่เกี่ยวของ ที่ระบุใน  มอก.1604  รวมถึงการแกไขและ
เพิ่มเติมตอไปนี้ 
6.2.1  
(ก) ในภาวะการทํางานปกติเครื่องใช ตองเปนไปตาม ขีดจํากัดการ ปลอย ที่เขาใกล ได (approachable 
emission limits) ประเภท  1 ตามที่กําหนดใน  มอก .1604  ตาราง ที่ 1 ฐานเวลาของการ จําแนก
ประเภท  คือ 100 s  
 การทดสอบใหทําโดยการวัด ที่เกี่ยวของ ตามที่กําหนดใน มอก .1604 ขอ  9.2 
(ข) กรณีเครื่องใชที่มี  ระบบเลเซอร  ที่เปนไปตาม ขีดจํากัดการ การปลอย ที่เขาใกล ไดประเภท  1 ใน
ภาวะการทํางานปกติ  ไมตองใชขอกําหนดตามขอ  ค) และ ขอ ง) 
(ค) ตองมีมาตรการที่พอเพียงในการปองกันการเปด ฝาปด ใด ๆ ดวยมือ ที่จะทําใหเขาถึงการแผรังสี       
เลซอรที่เกินขีดจํากัดประเภท  1 
 การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และการวัด 
(ง)  ถาความปลอดภัย ขึ้นกับการทํางานที่เหมาะสมของอินเตอรล็อกนิรภัยทางกล  อินเตอรล็อกตอง มี
การปองกันความลมเหลว  (ในโหมด ลมเหลวเครื่องใชตองไมทํางานหรือไ มมีอันตราย ) หรือตอง
ทนตอการทดสอบ การสวิตช  ได 50 000 วัฏจักร การทํางานดวยกระแสไฟฟาและแรงดันไฟฟา ใน
ภาวะการทํางานปกติ  
 การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ หรือการทดสอบ 
6.2.2  
(ก) เมื่อเครื่องใชทํางานในภาวะผิดพรองตามที่กําหนดในขอ  4.3 ระดับการปลอย ที่เขาใกล ไดจาก
เครื่องใชตองไมสูงกวาประเภท  3R ภายนอกพิกัดความยาวคลื่น ตั้งแต  400 nm ถึง 700 nm และไม
สูงกวา  5 เทา  ของขีดจํากัดประเภท 1 ภายในพิกัดความยาวคลื่น ตั้งแต  400 nm   ถึง 700 nm  
หมายเหตุ  ขีดจํากัดสําหรับประเภท  3R กําหนดไวใน  มอก.1604 ตารางที่ 3 
 การทดสอบใหทําโดยการวัดที่ เกี่ยวของ ตามที่กําหนดใน  มอก .1604 ขอ  8.2 
(ข) กรณีเครื่องใชที่มีระบบเลเซอรที่เปนไปตามขีดจํากัดการ ปลอย ที่เขาใกล ไดเปนไปตามที่กําหนดใน
ขอ 6.2.2 ( ก) ภาวะการทํางานผิดพรอง ไมตองใชขอกําหนดตามขอ  (ค) และ ขอ (ง) 
-38- มอก.1195 –  25XX  
(ค) ตองมีมาตรการที่พอเพียงในการปองกันการเปด ฝาปด ใด ๆ ดวยมือ  ที่จะทําใหเขาถึงการแผรังสี
เลเซอรที่เกินขีดจํากัดตามที่ใหไว ในขอ  6.2.2 ( ก) 
 การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
(ง) ถาความปลอดภัย ขึ้นกับการทํางานที่เหมาะสมของอินเตอรล็อกนิรภัยทางกล  อินเตอรล็ อกตอง  มี
การปองกันความลมเหลว  (ในโหมด ลมเหลวเครื่องใชตองไมทํางานหรือไมมีอันตราย ) หรือตอง
ทนตอการทดสอบการสวิตช  ได 50 000 วัฏจักร การทํางานดวยกระแสไฟฟาและแรงดันไฟฟา ใน
ภาวะการทํางานปกติ  
 การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจหรือ การทดสอบ  
7.  การเกิดความรอน ในภาวะการ ทํางานปกติ  
7.1 ทั่วไป  
ระหวางการใชงานตาม เจตนา ตองไมมีสวนใดของเครื่องใชมีอุณหภูมิเกินปกติ  
การทดสอบใหทําโดยการวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ในภาวะ การทํางาน ปกติเมื่อถึงสถานะอยูตัวแลว  
หมายเหตุ  1  โดยทั่วไปใหถือวาถึงสถานะอยูตัว หลังจากให เครื่องใชทํางานไปแลว  4 h 
ใหวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นโดย  
− ในกรณีที่เปนขดลวด  โดยวิธีการเปลี่ยนความตานทาน  หรือวิธีการอื่นใดที่ให คาอุณหภูมิเฉลี่ย ของ
ขดลวด  
หมายเหตุ  2 ในระหวางการวัดความตานทานของขดลวด  ตองระวังใหอิทธิพลของวงจรหรือโหลดที่ตอกับขดลวดเหลานี้
มีผลนอยจนละเลยได  
− ในกรณีอื่นใหใชวิธีที่เหมาะสม ใด ๆ 
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นตองไมเกินคาที่กําหนดในขอ  7.1.1 ถึง ขอ 7.1.5  
อุปกรณปองกันเดี่ยวหรือสวนประกอบของวงจรปองกัน ใด ๆ ที่ทํา หนาที่ ในขณะทดสอบต องไมทํางาน  
ยกเวนสําหรับ  
(ก) คัตเอาตความรอนตั้งใหมอัตโนมัติ ที่เปนไปตามขอ  14.5.1 
(ข) เทอรมิสเตอร PTC ที่เปนไปตามขอ  14.5.3 
ถาการทํางานอยางตอเนื่องของเครื่องขยายสัญญาณเสียงเปนไปไมได  เครื่อง ขยายสัญญาณตองทํางานที่
ระดับสัญญาณสูงสุดที่สามารถทํางานอยางตอเนื่องได  
 
-39- มอก.1195 –  25XX  
7.1.1  สวนที่ เขาถึงได  
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวนที่ เขาถึงไดตองไมเกินคาที่กําหนดในตาราง ที่ 3 ขอ (ก) “ภาวะการ ใชงาน
ปกติ ” 
7.1.2  สวนที่เปนฉนวนไฟฟานอกเหนือจากขดลวด  
อุณหภูมิที่เพิ่ มขึ้นของสวน ฉนวน นอกเหนือจากขดลวด  ที่เปนฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติมหรือ  ฉนวน
เสริม  และของสวนฉนวน ความลมเหลว ซึ่งอาจเปนเหตุใหไมเปนไปตามขอกําหนดขอ  9.1.1 หรือ
อันตราย จากไฟ  ตองไมเกินคาที่กําหนดในตาราง ที่ 3 ขอ  (ข) “ภาวะการ ใชงานปกติ ” โดยพิจารณาภาวะ
ตามขอ  (ง) ของตารางที่ 3  
เมื่อตรวจ สอบการเปนไปตามขอ  8. และขอ 11.ไมตองพิจารณาพื้นที่เกี่ยว ของของสวนที่เปนฉนวน  ถา
สวนที่เปนฉนวนถูกใชเพื่อกอใหเกิดระยะหางในอากาศหรือเพิ่มระยะหางตามผิวฉนวน  และอุณหภูมิที่
เพิ่มขึ้นเกินคาที่ยอม ให 
7.1.3  สวนที่ทําหนาที่รองรับหรือกีดขวางทางกล  
สวนซึ่งความลมเหลวทางกลของสวนนั้นอาจเปนเหตุใหไมเปนไปตามขอกําหนดขอ  9.1.1 อุณหภูมิที่
เพิ่มขึ้นตองไมเกินคาที่กําหนดในตาราง ที่ 3  ขอ  (ค) “ภาวะการ ใชงานปกติ ” 
7.1.4  ขดลวด  
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของขดลวดรวมถึงฉนวนที่ใ หการปองกันช็อกไฟฟาหรืออันตราย จากไฟ  ตองไมเกิน
คาที่กําหนดในตารางที่ 3 ขอ  (ข) และ ขอ (ง) “ภาวะการ ใชงานปกติ ” 
เมื่อตรวจ สอบการเปนไปตามขอ  8. และขอ 11.ไมตองพิจารณาพื้นที่เกี่ยว ของของสวนที่เปนฉนวน  ถา
สวนที่เปนฉนวนถูกใชเพื่อกอใหเกิดระยะหางในอากา ศหรือเพิ่มระยะหางตามผิวฉนวน  และอุณหภูมิที่
เพิ่มขึ้นเกินคาที่ยอม ให  
หมายเหตุ  กรณีฉนวนรวมอยูในขดลวดซึ่งไมสามารถวัดอุณหภูมิที่เพิ่ม ขึ้นของฉนวนไดโดยตรง  ใหถือวาอุณหภูมิ
เทากับของขดลวด  
7.1.5  สวนที่ไมถูกจํากัดในขอ  7.1.1 ถึง ขอ 7.1.4  
โดยสอดคลองกับธรรมชาติของวัสดุ  อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวนนั้นตองไมเกินคาที่กําหนดในตาราง ที่ 3 
ขอ (จ) “ภาวะการ ใชงานปกติ ” 
-40- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  3  อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหของสวนตาง  ๆ ของเครื่องใช  
(ขอ 7.1.1, ขอ 7.1.2, ขอ 7.1.3, ขอ 7.1.4, ขอ 7.1.5) 
สวนตาง  ๆ ของเครื่องใช  ภาวะการใชงาน
ตามปกติก 
K ภาวะผิดพรองก 
 
K 
(ก) สวนที่เขาถึงได  
 ปุม ที่จับ  และอื่น  ๆ ถาเปน  
 – โลหะ   
 – อโลหะ  ค 
 เปลือกหุม  ถาเปน   
 – โลหะ  ข 
 – อโลหะ  ข + ค  
 
30 
50 
 
40 
60  
 
65 
65 
 
65 
65 
(ข) สวนที่มีการเตรียมฉนวนทางไฟฟา  ง 
 สายออนปอนกําลังไฟฟา  และฉนวนของสายไฟฟา  ดวย  
 – พอลิไวนิลคลอไรด  หรือยางสังเคราะห   
  – ไมไดรับความเคนทางกล   
  – ไดรับความเคนทางกล   
 – ยางธรรมชาติ   
 ฉนวนอื่น  ๆ ของ  
 – วัสดุเทอรโมพลาสติก  จ 
 – กระดาษที่ไมชุบน้ํายา   
 – กระดาษแข็งที่ไมชุบน้ํายา  
– ฝาย ไหม กระดาษ  และสิ่งทอชุบน้ํายา  
 – แผนอัดซอนที่มีฐานเปนเซลลูโลสหรือสิ่งทอ ผนึกดวย 
  – ฟนอลฟอรมาลดีไฮด  เมลามีนฟอรมาลดีไฮด  ฟนอลเฟอรฟวรัล  หรือ  พอลิ
เอสเตอร    
  – อีพ็อกซี  
 – สิ่งขึ้นรูปของ    
  – ฟนอล -ฟอรมาลดีไฮด  หรือฟนอล -เฟอรฟวรัล  เมลามีน  และ เมลามีนฟนอลิก 
ที่ประกอบกับ   
 –   เซลลูโลสเปนตัวเติม    
 –   แรเปนตัวเติม   
 –   เทอรโมเซตติงพอลิเอสเทอรที่มีแรเปนตัวเติม   
 –   แอลคิดที่มีแรเปนตัวเติม   
 – วัสดุประสมของ    
  – พอลิเอสเตอรเสริมใยแกว  
  – อีพ็อกซีเสริมใยแกว   
 – ยางซิลิโคน  
 
 
60 
45 
45 
 
ฉ 
55 
60 
70 
 
 
85 
120 
 
  
100 
110 
95 
95 
 
95 
100 
145  
  
100 
100 
100 
 
ฉ 
70 
80 
90 
 
 
110 
150 
 
  
130 
150 
150 
150 
 
150 
150 
190 
(ค) สวนที่ทําหนาที่รองรับหรือเปนตัวกั้นทางกลรวมถึงภายในเปลือกหุม  ง 
 –   ไมและวัสดุฐานไม    
 –   วัสดุเทอรโมพลาสติก  จ 
     –   วัสดุอื่น  ๆ    
60 
ฉ 
ง  
90 
ฉ 
ง 
(ง) ขดลวด  ง + ช 
 – หุมฉนวนดวย    
  – ผาไหม  ผาฝาย  และอื่น  ๆ ที่ไมมีการชุบน้ํายา   
  – ผาไหม  ผาฝาย  และอื่น  ๆ ที่มีการชุบน้ํายา    
  – วัสดุโอเลโอเรซินอัส 
  – พอลิไวนิลฟอรมาลดีไฮด หรือ พอลิยูรีเทนเรซิน  
  – พอลิเอสเตอรเรซิน  
  – พอลิเอสเตอรมีนเรซิน     
 
55 
70 
70 
85 
120 
145  
 
75 
100 
135 
150 
155 
180 
จ) สวนอื่น  ๆ   
 อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นเหลานี้ใชกับสวนที่ไมคลอบคลุมในขอ  (ก) ขอ (ข) ขอ (ค) และขอ  
(ง) : 
 –   สวนที่เปนไมหรือวัสดุที่ทําจากไม    
 –   แบตเตอรี่ลิเธียม    
 –   ตัวตานทานและสวนที่เปนโลหะ  กระจก  เซรามิค  และอื่ น ๆ  
     –   สวนอื่น  ๆ ทั้งหมด   
 
60 
40 ซ 
ไมมีขีดจํากัด  
200  
 
140 
50 ฌ 
ไมมีขีดจํากัด  
300 
-41- มอก.1195 –  25XX  
ตาราง ที่ 3 อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหของสวนตาง ๆ  ของเครื่องใช  (ตอ) 
เงื่อนไขที่ใชกับตารางที่  3  
ก สําหรับสภาพภูมิอากาศรอนชื้น อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมให ตองต่ํากวาคาที่กําหนดในตารางนี้ 10  K  
คาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นนี้มีพื้นฐานบนอุณหภูมิโดยรอบสูงสุด 35 ๐C สําหรับภูมิอากาศปานกลาง  และ 45 ๐C สําหรับ ภูมิอากาศรอนชื้น 
กรณีที่อุณหภูมิถูกจํากัดควบคุม ดวยคัตเอาทความรอนที่มีการปรับตั้งอัตโนมัติ หรือโดย  เทอรมิสเตอร PTC อุณหภูมิที่วัดไดบนสวนนั้นตอง
ไมเกิน 35 ๐C บวกกับอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหในตารางที่ 3 
ข สําหรับสวนที่ไมนาจะสัมผัสไดในขณะใชงานตามเจตนา  ยอมใหอุณ หภูมิเพิ่มขึ้นถึง  65 K ในภาวะการทํางานปกติ  ไมตองใชกลองทดสอบ
ไมตามขอ  4.1.4 ในการประเมินการเขาถึงสวนที่นาจะสัมผัสได สวนตอไปนี้ถือวาเปนสวนที่ไมนาจะสัมผัสได  
 –    แผงดานหลังและดานลาง  ยกเวนสวนที่มีสวิตช หรือปุมควบคุมระหวางการใชงานปกติ 
–    ตัวระบายความรอนภายนอก  และสวนที่เปนโลหะที่หุมตัวระบายความรอนภายนอกโดยตรง  ยกเวนสวนเหลานั้นที่มีสวิตชหรือปุม
ควบคุมขณะใชงานตามปกติ 
–    สวนของพื้นผิวดานบนซึ่งต่ํากวาระนาบทั่วไปของพื้นผิวดานบนเกิน 30 mm  
 สําหรับสวนภายนอกที่เปนโลหะซึ่งถูกปกคลุ มดวยวัสดุพลาสติก  ซึ่งมีความหนาไมนอยกวา  0.3 mm ยอมใหใชอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นซึ่งสมนัย
กับอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหของวัสดุฉนวน 
ค ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นเหลานี้สูงกวาที่ยอมใหตามประเภทของวัสดุฉนวนที่สัมพันธกัน  ใหคํานึงถึงปจจัยทางธรรมชาติของวัสดุนั้นดวย    
ง เพื่อวัตถุประสงคตามมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหอยูบนพื้นฐานของประสบการณการใชงานที่สัมพันธกับ
เสถียรภาพเชิงความรอนของวัสดุนั้น  สําหรับวัสดุที่อางถึงนี้เปนเพียงตัวอยางเทานั้น  สวนวัสดุที่มีการระบุวามีขีดจํา กัดอุณหภูมิสูงกวา
รายการเหลานี้  และวัสดุที่ไมมีอยูในรายการ  อุณหภูมิสูงสุดตองไมเกินระดับที่ไดพิสูจนแลววาเปนที่นาพอใจ   
จ ยางธรรมชาติและยางสังเคราะหไมถือวาเปนวัสดุเทอรโมพลาสติก   
ฉ เนื่องจากความหลากหลาย  เปนไปไมไดที่จะระบุอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ทั่วไปที่ยอมใหไดของวัสดุเทอรโมพลาสติ ก ในการหาอุณหภูมิออนตัว
ของวัสดุเทอรโมพลาสติ กจําเพาะ  ใหใชวิธีการหาอุณหภูมิออนตัวโดยการทดสอบ  B50 ตาม ISO 306 ถาไมรูชนิดของวัสดุหรือถาอุณหภูมิ
จริงของชิ้นสวนสูงกวาอุณหภูมิออนตัว  ใหใชการทดสอบตามขอ  1) 
1)   ใหหาอุณหภูมิออนตัวของวัสดุโดยใชชิ้นตัวอยางแยกตางหาก  ในภาวะที่กําหนดใน  ตาม ISO 306 ดวยอัตราการใหความรอน  50 ๐C/h 
และดัดแปลงดังนี้:  
  –   ความลึกของการทะลุ เปน 0.1 mm  
–   ใชแรงผลักดันทั้งหมด 10 N กอนปรับตั้งเครื่องวัดแบบมีหนาปดไปที่ศูนย หรือบันทึกคาเริ่มตนไว  
2) ขีดจํากัดอุณหภูมิที่นํามาพิจารณาหาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น คือ: 
–   ใน ภาวะการทํางานปกติ  อุณหภูมิต่ํากวาอุณหภูมิออนตัว  10 K   
–   ใน ภาวะผิดพรอง  อุณหภูมิออนตัวของวัสดุนั้น  
ถาอุณหภูมิออนตัวที่ตองการสูงกวา  120 ๐C ใหพิจารณาเงื่อนไข  ค ดวย 
ช สําหรับหมอแปลงแบบวิธี สวิตช อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอาจวัดดวยการวางเทอรมอคัปเปลใกลขดลวดเทาที่ทําได  อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมใหคือ  
ต่ํากวาที่กําหนดในตารางที่ 3 เทากับ 10 K  
ซ     แบตเตอรี่ลิเธียมตองเปนไปตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมให หากแบตเตอรี่นั้นเปนไปตามการทดสอบทางไฟฟาที่เหมาะสมตาม  IEC 60086-4 
ขอ 6.2.2.1 หรือขอ 6.2.2.2 
ฌ     แบตเตอรี่ลิเธียมตองเปนไปตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ยอมให หากแบตเตอรี่นั้นเปนไปตามการทดสอบทางไฟฟาทั้งหมดตาม  IEC 60086-4 ขอ 
6.3.2 
 
-42- มอก.1195 –  25XX  
7.2 ความตานทานความรอนของวัสดุ ฉนวน 
วัสดุฉนวนที่รองรับสวนซึ่งตอ กับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได ตองทนความรอนได  ถาใน ระหวาง
การใชงานตามเจตนา  สวนเหลานี้นํากระแสไฟฟา สถานะคงตัว เกิน 0.2 A  และสามารถ กําเนิด ความรอนขึ้น
คอนขางมากเนื่องจากการสัมผัสที่ไมสมบูรณ  
การทดสอบใหทําโดยการนําวัสดุ ฉนวนไปทดสอบ ตามที่กําหนดใน ตารางที่ 3 เงื่อนไข  ฉ 
อุณหภูมิออนตัวของ วัสดุฉนวนตองไมนอยกวา  150๐C 
ในกรณีที่ตัวนํา  2 กลุม  แตละกลุมตัวนํารองรับดวย สวน ฉนวน สามารถตอเขาดวยกันไดอยางมั่นคง  
ตัวอยาง เชน โดยเตาเสียบและเตารับ  สวน ฉนวนเพียง สวน เดียวเทานั้นที่ตองเปนไปตามการทดสอบ  
ในกรณีที่มี สวน ฉนวนสวนหนึ่งติดอยู ในเครื่องใช  สวน นี้ตองเปนไปตามการทดสอบ  
หมายเหตุ  1 ตัวอยางของสวน ซึ่งสามารถ กําเนิด ความรอนขึ้นคอนขางมากขณะใชงานตามเจตนา  ไดแก  หนาสัมผัสของ
สวิตชและของอุปกรณปรับ ตั้งแรงดันไฟฟา  ขั้วตอที่ใชหมุดเกลียว  และตัวยึดฟวส  
หมายเหตุ  2 สําหรับสวน ซึ่งเปนไปตาม มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรม เลมอื่นที่เกี่ยวของ  ไมตองทําการทดสอบนี้ 
8.  ขอกําหนดของการสรางที่ เกี่ยวกับการปองกันช็อกไฟฟา 
8.1  สวน ที่นําไฟฟาที่ หุมเฉพาะ ดวยแล็กเกอร  ตัวทําละลายที่มีสวนประกอบหลักเปนอินาเมล  กระดาษธรรมดา  
ผาที่ยังไมผานกระบวนการ  ฟลมออกไซด  หรือลูกปดใหถือวาเปนสวนเปลือย  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
8.2 เครื่องใชตองไดรับการออกแบบและการสรางในลักษณะที่เมื่อทํางาน ดวยมือ ดังตอไปนี้  ไมมีความเสี่ยงของ
ช็อกไฟฟา  
− การเปลี่ยน การปรับตั้ง แรงดันไฟฟาหรือชนิดของแหลงจาย  
− การเปลี่ยน ไสฟวสและหลอดไฟฟาชี้บอกการทํางาน  
− การใชงาน ลิ้นชักและอื่น  ๆ 
การทดสอบใหทําโดยก ารทดสอบตามขอ  9.1.1  
8.3  ฉนวนของสวนที่มีไฟฟาอันตรายตองไมมีวัสดุดูดความชื้น  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และในกรณีที่สงสัยใหทดสอบดังนี้ 
นําชิ้น ตัวอยางของวัสดุ ตามที่ระบุใน  IEC 60167 ขอ  9. ไปไวในภาวะอุณหภูมิ  (40 ± 2)๐C และความชื้น
สัมพัทธ 90% ถึง  95%  เปนเวลา ดังนี้ 
− 7 วัน  (168 h ) สําหรับเครื่องใชที่ใชงานในภาวะรอนชื้น  
-43- มอก.1195 –  25XX  
− 4 วัน  (96 h ) สําหรับเครื่องใชอื่น  ๆ 
ภายในเวลา  1 min หลังจากภาวะเตรียมนี้  ชิ้นตัวอยางตองทนการทดสอบตามขอ  10.3 โดยไมตองบม
ความชื้นตามขอ  10.2 
8.4 เครื่องใชตองไดรับการสรางในลักษณะที่ไมมีความเสี่ยงของช็อกไฟฟาจากสวนที่เขาถึงไดหรือจากสวนซึ่ง
กลายเปนสวนที่เขาถึงไดหลังจากถอดฝาครอบดวยมือ 
ใหใชขอกําหนดนี้กับสวนภายในของชองแบตเตอรี่ซึ่งกลายเปนสวนที่เขาถึงไดโดยการถอดฝาครอบเมื่อ
เปลี่ยนแบตเตอรี่ดวย  
ไมใชขอกําหนดนี้กับชองแบตเตอรี่ภายในเครื่องใช  ซึ่งไมประสงคใหผูใชเปลี่ยนแบตเตอรี่ดวยตนเอง  
ตัวอยางเชน แบตเตอรี่ของหนวยความจํา 
การทดสอบใหเปนไปตามขอกําหนดของขอ  8.5 หรือขอ  8.6 
หมายเหตุ   ใหถือวาหนาสัมผัสที่เขาถึงไมไดของขั้วตอเปนสวนที่เขาถึงได ถาไมมีการทําเครื่องหมายดวยสัญลักษณตาม
ขอ 5.2 ข) หรือเจตนาใหตอเครื่องใชกับไฟฟาประธาน  หรือจายกําลังไฟฟาประธานใหแกเครื่องใชอื่น  
8.5 สําหรับเครื่องใชประเภท  I ตองแยกสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ยกเวนสวนของเครื่องใชที่มี ฉนวนสองชั้น หรือ
ฉนวนเสริม  (การสรางประเภท II) จากสวนที่มีไฟฟาอันตรายดวยฉนวนมูลฐานที่เปนไปตามขอกําหนดดาน
ฉนวนที่ระบุในขอ 10. และขอกําหนดของระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนตามที่ระบุใน       
ขอ 13. 
ขอกําหนดนี้ไมใชกับฉนวนซึ่งเมื่อลัดวงจรแลวไมกอใหเกิดอันตรายจากช็อกไฟฟา  
หมายเหตุ  1  ตัวอยางเชน  ถาปลายขางหนึ่งของขดลวดทุติยภูมิของหมอแปลงแบงแยกตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  
ปลายอีกขางหนึ่งไมจําเปนตองเปนไปตามขอกําหนดดานฉนวนพิเศษใด  ๆ เกี่ยวกับสวนนําไฟฟาที่เข าถึงได
สวนเดียวกัน  
ตัวตานทานที่ตอขามฉนวนมูลฐานตองเปนไปตามขอกําหนดที่ระบุในขอ  14.1( ก) 
หมายเหตุ  2  สวนของเครื่องใชที่มี ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริม  (การสรางประเภท  II) อาจตอขามดวยตัวตานทานที่
เปนไปตามขอกําหนดที่ระบุในขอ  14.1 (ก) 
ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ที่ตอขามฉนวนมูลฐานระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึง
ไดซึ่งตอกับขั้วตอลงดินปองกัน  ตองเปนไปตามขอกําหนดของขอ  14.2.1 ( ก) 
ตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย  RC นั้น  ๆ ตองอยูในตําแหนงภายในเปลือกหุมของเครื่องใช 
เครื่องใชประเภท  I ตองมีขั้วตอลงดินปองกัน  หรือหนาสัมผัสการตอลงดินปองกันของเตารับ  (ถามี) 
และตองตออยางวางใจไดกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  การตอเชนนี้ไมจําเปนสําหรับสวนนําไฟฟาที่
-44- มอก.1195 –  25XX  
เขาถึงได  ซึ่งแยกออกจากสวนที่มีไฟฟาอันตรายโดย ฉนวนสองชั้น หรือฉนวน เสริม  (การสราง
ประเภท  II) หรือซึ่งไดมีการปองกันการกลายเปนไฟฟาอันตรายโดยตอสวนนําไฟฟาไดกับขั้วตอลง
ดินปองกันอยางวางใจได  
หมายเหตุ 3  ตัวอยางของสวนนําไฟฟา คือแผนโลหะในหมอแปลงไฟฟาระหวางขดลวดปฐมภูมิและทุติยภูมิ แทนเครื่อง
โลหะ และอื่น  ๆ 
การทดสอบใหตรวจสอบโดยการตรวจพินิจ   
8.6 สําหรับเครื่องใชประเภท  II สวนที่เขาถึงไดตองแยกออกจากสวนที่มีไฟฟาอันตรายโดย ฉนวนสองชั้น ตามที่
ระบุในขอ  (ก) หรือโดยฉนวนเสริมตามที่ระบุในขอ  (ข) 
ขอกําหนดนี้ไมใชกับฉนวนซึ่งเมื่อลัดวงจรแลวไมกอใหเกิดอันตรายจากช็อ กไฟฟา  
หมายเหตุ  1  ตัวอยางเชน  ถาปลายขางหนึ่งของขดลวดทุติยภูมิของหมอแปลงแบงแยกตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  
ปลายอีกขางหนึ่งไมจําเปนตองเปนไปตามขอกําหนดดานฉนวนพิเศษใด  ๆ เกี่ยวกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได
สวนเดียวกัน 
สวนประกอบซึ่งเปนไปตามขอกําหนดขอ  14.1 (ก) หรือ 14.3 อาจตอขามฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  
ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริม  ยกเวนสวนประกอบที่เปนไปตาม ขอ  14.3.4.3 
สวนประกอบตามขอ  14.3.4.3 อาจตอขามเฉพาะฉนวนมูลฐานเทานั้น  
ฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติมแตละอยาง  อาจตอขามดวยตัวเก็บประจุหรือหนวย RC ซึ่งมีคาที่กําหนด
เดียวกัน ที่เปนไปตามขอกําหนดขอ  14.2.1 ( ก) 
ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริมอาจ ตอขาม ดวยตัวเก็บประจุหรือ หนวย  RC 2 ตัวที่มีคา ที่กําหนดเดียวกัน ตอ
อนุกรมกัน  แตละตัวเปนไปตามขอกําหนดขอ  14.2.1 ( ก) 
ทางเลือกอื่นคือ  ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริมอาจ ตอขาม ดวยตัวเก็บประจุหรือ หนวย  RC ตัวเดียวที่เปนไป
ตามขอกําหนดในขอ  14.2.1 ( ข) 
หมายเหตุ  2  สําหรับฉนวนภายนอก  การตอขาม ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริม  ใหดูขอ  8.8 ดวย 
ตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC   นั้น  ๆ ตองวางในตําแหนงภายในเปลือกหุมของเครื่องใช  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
(ก) ถาสวนที่เขาถึงไดถูกแยกออกจากสวนที่มีไฟฟาอันตรายโดยฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติม  ตองเปน
ดังนี้ 
ฉนวนเหลานี้แตละอยางตองเปนไปตามขอกําหนดฉนวนตามที่ระบุในขอ  10. และขอกําหนดของ
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนตามที่ระบุในขอ  13. 
-45- มอก.1195 –  25XX  
เปลือกหุมที่เปนไมซึ่งไมเปนไปตามขอกําหนดในขอ  8.3 อนุญาตใหเปนฉนวนเพิ่มเติม ถาสามารถทน
การทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามขอ  10.3 ได  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และ /หรือการวัด  
(ข) ถาสวนที่เขาถึงไดถูกแยกออกจากสวนที่มีไฟฟาอันตรายโดยฉนวนเสริม  ตองเปนดังนี้ 
 ฉนวนตองเปนไปตามขอกําหนดฉนวนตามที่ระบุในขอ  10. นอกจากนั้น  ตองเปนไปตามขอกําหนด
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนตามที่ระบุในขอ  13. 
หมายเหตุ  3  ตัวอยางของการประเมินฉนวนเสริมใหไวในรูปที่ 2 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และ /หรือการวัด  
8.7 วาง 
8.8 ฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  และฉนวนเสริม แตละอยางตองทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  ตามที่ระบุใน
ขอ 10.3 
สําหรับ ฉนวนสองชั้น ไมวาจะเปนฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติ ม ตองมีความหนาไมนอยกวา 0.4 mm 
ฉนวนเสริมตองมีความหนาต่ําสุด  0.4 mm เมื่อไมอยู ในภาวะความเคนทางกลใด  ๆ ซึ่งอาจทําใหวัสดุฉนวน
เสียรูปหรือเสื่อมสภาพลง  ที่อุณหภูมิในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง   
หมายเหตุ   ในภาวะความเคนทางกล  อาจตองเพิ่มความหนาขึ้นเพื่อใหเปนไปตามขอกําหนดฉนวนตาม ที่ระบุใน ขอ 10. 
และขอกําหนดความแข็งแรงทางกลตาม ที่ระบุใน ขอ 12. 
ขอกําหนดขางตนไมใชกับฉนวนวัสดุแผนบางโดยไมคํานึงถึงความหนาของวัสดุนั้น  ถา  
− ถูกใชภายในเปลือกหุมของเครื่องใช  และ  
− ฉนวนมูลฐานหรือฉ นวนเพิ่มเติมประกอบดวยวัสดุสองชั้นเปนอยางนอย  ซึ่งแตละชั้นตองผานการ
ทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุใน ขอ 10.3 สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเสริม  หรือ  
− ฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติมประกอบดวยวัสดุสามชั้น  ซึ่งทุกการจับคูของฉนวนสองชั้นตองผาน
การทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุใน ขอ 10.3 สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  หรือ  
− ฉนวนเสริม  ประกอบดวยวัสดุสองชั้นเปนอยางนอย   ซึ่งแตละชั้นตองผานการทดสอบ  ความทน       
ไดอิเล็กทริกตาม ที่ระบุใน ขอ 10.3 สําหรับฉน วนเสริม  หรือ  
− ฉนวนเสริมประกอบดวยวัสดุสามชั้น  ซึ่งทุกการจับคูของฉนวนสองชั้นตองผานการทดสอบความทน
ไดอิเล็กทริกตาม ที่ระบุใน ขอ 10.3 สําหรับฉนวนเสริม  
ไมมีขอกําหนดสําหรับทุกชั้นของฉนวนที่เปนวัสดุฉนวนอยางเดียวกัน 
-46- มอก.1195 –  25XX  
สําหรับขอกําหนดของลวดเคลือบฉนวนที่ใชพันขดลวดสํา หรับการใชงานโดยปราศจากฉนวนสอดแทรก
เพิ่มเติม  ใหดูขอ  8.17 
สําหรับขอกําหนดการทดสอบของฉนวนแผนบางที่ไมสามารถแยกได  ใหดูขอ  8.22 
หมายเหตุ   วัตถุประสงคของการทดสอบขอ  8.22 เพื่อความมั่นใจวาวัสดุมีความแข็งแรงพอเพียงที่จะทนตอการเสียหาย
เมื่อซอนในชั้นในของฉนวน  ดังนั้นไมตองทดสอบกับฉนวนที่มีสองชั้น  และไมตองทดสอบกับฉนวน
เพิ่มเติมดวย  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
8.9 ฉนวนของการเดินสายภายในระหวางตัวนําที่มีไฟฟาอันตรายในลวดหรือสายไฟฟากับสวนที่เขาถึงได  หรือ
ระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับตัวนําในลวดหรือสายไฟฟาที่ตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ตองมีความ
หนาไมนอยกวา  0.4 mm ถาทําดวยพอลิไวนิลคลอไรด  วัสดุอื่นจะยอมใหใ ชก็ตอเมื่อสามารถทนการทดสอบ
ความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุในขอ  10.3 และมีความหนาที่จะมั่นใจวามีความแข็งแรงทางกลสมมูลกัน 
เมื่อการสรางตองการเชนนั้น  
หมายเหตุ   ตัวอยางเชน  ฉนวนที่เปนพอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน  มีความหนาไมนอยกวา  0.24 mm ถือวาเปนไปตาม
ขอกําหนดนี้ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
8.10   ในเครื่องใชประเภท  II ตองมี ฉนวนสองชั้นระหวาง  
− สวนที่เขาถึงไดกับตัวนําในลวดหรือสายไฟฟาที่ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได และ 
− ตัวนําในลวดหรือสายไฟฟาที่ตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดกับสวนที่ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนํา
ไฟฟาได  
ฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  ตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  8.9 ฉนวนอื่น  ๆ ตองทนการทดสอบความ
ทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุในขอ  10.3 สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  
ถาฉนวนสองชั้น ประกอบดวยฉนวนสองชั้นซึ่งไมสามารถ แยกทดสอบได  ฉนวนสองชั้น นี้ตองทนการ
ทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุในขอ  10.3 สําหรับฉนวนเสริมได  
ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบตามขอ  10.3 ระหวางตัวนํากับโลหะเปลวที่หุมไวแนบชิดรอบฉนวนของลวด
ตลอดความยาว  10 cm  
ในกรณีของปลอกฉนวน  ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบตามขอ  10.3 ระหวางแทงโลหะที่สอดเขาไปในปลอก
อยางแนนกับโลหะเปลวที่หุมไวแนบชิดรอบปลอกตลอดความยาว  10 cm  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
-47- มอก.1195 –  25XX  
8.11 การสรางเครื่องใชตองมีลักษณะที่หากลวดหลุดออกจากที่แลว  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิว
ฉนวนตองไมลดลงต่ํากวาคาที่ระ บุในขอ  13. โดยการเคลื่อนที่ตามธรรมชาติของลวดที่หลุดออกจากที่  ไมใช
ขอกําหนดนี้ถาไมมีความเสี่ยงที่ลวดจะหลุดออกจากที่ 
หมายเหตุ  1  ใหถือวาไมมีการตอทางไฟฟามากกวา 1 การตอที่จะหลุดออกจากที่ในเวลาเดียวกัน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
หมายเหตุ  2  ตัวอยางของวิธีที่ยอมรับไดวาสามารถปองกันลวดไมใหหลุดออกจากที่ คือ 
ก)  ยึดตัวนําของลวดเขากับแท็ก (tag) กอนการบัดกรี   ยกเวนกรณีที่ลวดมีโอกาสขาดบริเวณใกลจุดบัดกรี
เนื่องจากการสั่นสะเทือน  
ข)  บิดลวดเขาดวยกันอยางเชื่อถือได 
ค)  มัดลวดรวมกันอยางเชื่อถือไดดวย ที่รัดสายไฟฟา  เทปกาวที่มีกาว เทอรโมเซตติง ที่เปนไปตาม  IEC 60454 
ปลอก  หรือสิ่งที่คลายกัน 
ง)  สอดตัวนําของลวดเขาไปในรูของแผนวงจรพิมพกอนบัดกรี   รูมีขนาดเสนผานศูนยกลางใหญกวาตัวนํา
เล็กนอย  ยกเวนกรณีที่ลวดมีโอกาสขาดบริเว ณใกลแผนวงจรพิมพเนื่องจากการสั่นสะเทือน  
จ)  หอหุมตัวนําของลวดและฉนวนของลวด  (ถามี) อยางมั่นคงรอบขั้วปลายดวยเครื่องมือพิเศษ  
ฉ)  บีบอัดตัวนําของลวดและฉนวนของลวด  (ถามี) เขากับขั้วปลายดวยเครื่องมือพิเศษ  
ในกรณีที่สงสัย  ใหทดสอบการสั่นสะเทือนตามขอ  12.1.2 เพื่อทวนสอบการเปนไปตามขอกําหนด  
8.12 วาง 
8.13 หนาตาง  เลนส  ฝาครอบหลอดไฟสัญญาณ  ฯลฯ ตองยึดไวดวยวิธีการที่เชื่อถือได  หากไมมีสวนเหลานี้แลว
สวนที่มีไฟฟาอันตรายจะกลายเปนสวนที่เขาถึงได 
หมายเหตุ  ไมถือวาเฉพาะความเสียดทานเปนวิธีการที่เชื่อถือได 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และในกรณีที่สงสัยใหใชแรง  20 N  กระทําจากภายนอกเปนเวลา  10 s 
ณ ตําแหนงและทิศทางที่ใหผลเลวที่สุด  
8.14 ฝาครอบซึ่งอาจไดรับแรงขณะใชงานตามประสงค  ตัวอยางเชน  ฝาครอบที่รองรับขั้วตอ  (ดูขอ 15.) ตองยึด
ไวดวยวิธีการที่เชื่อถือได หากไมมีฝาครอบนี้แลวสวนที่มีไฟฟาอันตรายจะกลายเปนสวนที่เขาถึงได 
หมายเหตุ  ไมถือวาเฉพาะความเสียดทานเปนวิธีการที่เชื่อถือได 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และในกรณีที่สงสัยใหใชแรง  50 N  เปนเวลา 10 s กระทํา  ณ ตําแหน ง
และทิศทางที่ใหผลเลวที่สุด  
-48- มอก.1195 –  25XX  
หลังจากการทดสอบตามขอ  8.13 และขอ  8.14 เครื่องใชตองไมปรา กฎความเสียหายตามความหมายของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  โดยเฉพาะอยางยิ่ง  ตองไมมีสวนที่มีไฟฟาอันตรายกลายเปนสวนที่
เขาถึงได  
8.15  การเดินสายภายในเครื่องใช  ซึ่งเมื่อฉนวนเสียหายแลวอาจกอใหเกิดอันตรายตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ตอง  
− ยึดใหแนนในลักษณะที่เมื่อใชแรง  2 N กระทํา ณ  สวนใด  ๆ ของการเดินสายหรือบริเวณรอบ  ๆ แลวไม
สัมผัสกับสวนที่อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงกวาคาที่ยอมใหสําหรับฉนวนของลวด ที่ระบุในตารางที่  3  และ  
− สรางในลักษณะที่เมื่อใชแรง  2 N กระทํา ณ  สวนใด  ๆ ของการเดินสายหรือบริเวณรอบ  ๆ แลวไมมี
ความเสี่ยงตอการเกิดความเสียหายตอฉนวนของลวด  ตัวอยางเชน โดยขอบคม  สวนเคลื่อนที่ หรือการ
บีบ/หนีบ  ซึ่งอาจสัมผัสกับสวนอื่นของเครื่องใช  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
8.16 เครื่องใชที่ถูกออกแบบใหรับกําลังไฟฟาจากเครื่องจายไฟฟาที่ระบุโดยผูทําของเครื่องใชเทานั้น   ตองสราง
ในลักษณะที่เครื่องจายไฟฟาพิเศษไมสามารถถูกทดแทนไดดวยเครื่องจายไฟฟาสําหรับการใชงานทั่วไป
โดยปราศจากการดัด แปลง   
หมายเหตุ   การไมสามารถสับเปลี่ยนทดแทนกันอาจยังใชได ตัวอยางเชน  โดยการตอแบบพิเศษ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
8.17 ขอกําหนดสําหรับลวดหุมฉนวนของขดลวดสําหรับใชโดยไมมีฉนวนแทรกเพิ่มเติม  
ลวดหุมฉนวนของขดลวดของสวนประกอบที่มีการพัน  ซึ่งฉนวนเปนฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  ฉนวน
เสริม  หรือ ฉนวนสองชั้น ตองเปนไปตามขอกําหนด  ดังตอไปนี้ 
− ถาฉนวนของลวด ของขดลวด ถูกใชเปน ฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  หรือฉนวนเสริม  ของ
สวนประกอบที่มีการพัน  ลวดหุมฉนวนนั้นตองเปนไปตามภาคผนวก  ซ. 
− จํานวนต่ําสุดของชั้นการสรางที่ใชกับตัวนําหรือตัวนําตาง  ๆ ตองเปนดังตอไปนี้ 
• สําหรับฉนวนมูลฐาน  :  พันหุม  2 ชั้น  หรือหุมแบบอัดรีด  1 ชั้น  
• สําหรับฉนวนเพิ่มเติม  : พันหุมหรือหุมแบบอัดรีด  2 ชั้น 
• สําหรับฉนวนเสริม  : พันหุมหรือหุมแบบอัดรีด  3 ชั้น  
− เมื่อชั้ นของการสรางมากกวา 1 ชั้น ตามที่ถูกระบุขางตน  ยอมใหจํานวนชั้นทั้งหมดอยูบน  1 ตัวนําหรือ
รวมกันระหวาง  2 ตัวนํา  
-49- มอก.1195 –  25XX  
− ใหพิจารณาวา ลวดหุมฉนวนของขดลวดที่อยูชิดกัน  ถูกแยกออกจากกันโดย ฉนวนสองชั้น  ถาฉนวน
ของแตละตัวนําถูกกําหนดสําหรับแรงดันไฟฟาใชงาน 
− ถาลวดหุมฉนวนดวยเทปพันหุมขดเปนวงสองชั้นหรือมากกวา  ผิวเกยของชั้นตองพอเพียงที่จะมั่นใจวา
ยังคงเกยในระหวางการทําสวนประกอบที่มีการพัน   ตองผนึกชั้นของเทป ถาระยะหางตามผิวฉนวน
ระหวางชั้นที่พันหุม  ไมเปนไปตามขอ  13. ของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
หมายเหตุ 1   สําหรับลวดที่หุมฉนวนโดยกรรมวิธีหุมแบบอัดรีด  ถือวามีการผนึกในตัวตามกรรมวิธี 
− ในกรณีที่ลวดหุมฉนวน  2 เสน หรือลวดเปลือย  1 เสนและลวดหุมฉนวน  1 เสน สัมผัสกันภายใน
สวนประกอบที่มีการพัน  ไขวทับกันทํามุม ระหวาง  45๐ กับ 90๐ และตองรับแรงดึงของขดลวด  ตอง
เตรียมการปองกันความเคนทางกล  การปองกันสามารถทําได  โดยทางใดทางหนึ่งดังตอไปนี้ 
•  การแยกทางฟสิกสในรูปของปลอกฉนวนหรือวัสดุแผน  หรือโดยใชจํานวนชั้นของฉนวนเปน  2 เทา
ของจํานวนชั้นที่ตองการ  หรือ  
• สวนประกอบที่มีการพันเปนไปตามขอกําหนดขอ  8.18 
− ผูทําตองแสดงใหเห็นวา  ลวดไดมีการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกเปนประจํา  100 %   ตามที่ระบุไวใน
ขอ ซ .3 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจชิ้นสวนและจากการรับรองตนเองของผูทําลวดของขดลวด 
8.18 การทดสอบความคงทน   สําหรับสวนประกอบที่มีการพันดวยลวดหุมฉนวนของขดลวด  โดยไมมีฉนวน
แทรกเพิ่มเติม  
เมื่อตองการใหเปนไปตามขอ  8.17 สวนประกอบที่มีการพันตองทดสอบตามวัฏจักรดังตอไปนี้  แตละ        
วัฏจักรประกอบดวยการอบความรอน    การทดสอบการสั่นสะเทือน    และการอบความชื้น   การวัดตาม     
ขอ 8.18 ง ) ใหทํากอนการทดสอบตามวัฏจักร  และหลังการทดสอบแตละวัฏจักร  
จํานวนชิ้นทดสอบคือ  3 ชิ้น ชิ้นทดสอบตองไดรับการทดสอบ  10 วัฏจักร  
(ก) การอบความรอน  
ขึ้นกับชนิดของฉนวน (จําแนกทางความรอน ) วางชิ้นทดสอบในตูอบตามการจับคูของเวลาและอุณหภูมิ
ตามที่ระบุในตารางที่  4 ใหดําเนินการ  10 วัฏจักร  กับการจับคู ที่เหมือนกัน 
ตองรักษาอุณหภูมิของตูอบใหอยูในเกณฑคลาดเคลื่อน   ± 3 ๐C 
  
-50- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  4 อุณหภูมิทดสอบและเวลาทดสอบ  (เปนวัน ) ตอวัฏจักร  
(ขอ 8.18) 
อุณหภูมิทดสอบ  
oC อุณหภูมิสําหรับระบบฉนวน 
oC 
 100 115 120 140 165 
220 
210 
200 
190 
180 
170 
160 
150 
140 
130 
120  
 
 
 
 
 
 
 
 
4 
7  
  
 
 
 
 
4 
7  
  
 
 
 
4 
7  
 
 
4 
7 
14 4 
7 
14 
ระดับชั้นทางความรอน ตาม 
IEC 60085 และIEC 60216  A E B F H 
ผูทําเปนผูตัดสินเลือกเอาการจับคูของเวลาและอุณหภูมิที่ตองใชในการทดสอบ  
หลังการทดสอบความรอน  ปลอยใหชิ้นทดสอบเย็นลงจนถึงอุณหภูมิโดยรอบกอนทําการทดสอบการ
สั่นสะเทือน  
(ข) การทดสอบการสั่นสะเทือน  
ใหยึดชิ้นทดสอบเขากับเครื่องกําเนิดการสั่นสะเทือนในตําแหนงการใชงานปกติ  ตามที่ ระบุใน IEC 
60068- 2-6 ดวย สกรู ตัวหนีบยึด  หรือสายรัด รอบสวน ประกอบ  ทิศทาง ของการสั่ นสะเทือน คือแนวดิ่ง  
และความรุนแรง ดังนี้ 
 •  ชวงเวลา  : 30 min  
 •  แอมพลิจูด  : 0.35 mm 
 •  พิสัยความถี่ : 10 Hz …55 Hz …10 Hz  
 •  อัตราการกวาดความถี่ (sweep rate)  :  ประมาณ  1 octave /min 
 
-51- มอก.1195 –  25XX  
(ค) การอบความชื้น  
 ใหอบความชื้นชิ้นทดสอบตามขอ   10.2  เปนเวลา  2 วัน 
(ง) การวัด  
ภายหลังแตละวัฏจักร  ใหวัดความตานทานฉนวน  และทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามขอ  10.3 
นอกจากนี้ ใหทดสอบดังตอไปนี้เฉพาะกรณีหมอแปลงไฟฟาที่ใชงานที่ความถี่ไฟฟาประธานเทานั้น  
ภายหลังการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  ใหตอวงจรดานเขา  1 วงจร ที่แรงดันไฟฟาเทากับ
แรงดันไฟฟาทดสอบไมนอยกวา  1.2 เทาของแรงดันไฟฟาแหลงจายที่กําหนด   ที่สองเทาของความถี่ที่
กําหนดเปนเวลา  5 min ตองไมตอโหลดที่หมอแปลงไฟฟา  ระหวางทดสอบใหตอขดลวดหลายเสน  
(polyfilar winding) ( ถามี) แบบอนุกรม  
อาจใชความถี่ทดสอบที่สู งขึ้น ชวงเวลาของคาบการตอ (เปนนาที )  เทากับ  10 เทาของความถี่ที่กําหนด
หารดวยความถี่ทดสอบ  แตไมนอยกวา  2 min  
ระหวางการทดสอบนี้  ตองไมเกิดการเสียสภาพฉับพลันของฉนวนระหวางรอบของขดลวด   ระหวาง
วงจรดานเขาและดานออก  ระหวางวงจรดานเขาหรือดานออกที่อยู ชิดกัน  หรือระหวางขดลวดและแกน
ที่นําไฟฟาใด  ๆ 
ใหลดคาแรงดันไฟฟาทดสอบสําหรับการทดสอบไดอิเล็คทริกตามขอ  10.3 ลงเหลือ  35% จากคาที่ระบุ  
และใหใชเวลาทดสอบเปน  2 เทา  
พิจารณาวาชิ้นทดสอบ   ไมผานการทดสอบ ถากระแสไฟฟาไมมีโหลด   หรือสวนประกอบรวมเฟสกัน 
ของกระแส ไฟฟาดานเขาไมมีโหลดมีคามากกวาคาที่สมนัยกัน  ที่ไดระหวางการวัดเริ่มตนไมนอยกวา  
30% 
หลังการเสร็จสมบูรณทั้ง  10 วัฏจักร  ถามีชิ้นทดสอบลมเหลว  1 ชิ้นทดสอบหรือมากกวา  ใหพิจารณาวา
หมอแปลงไฟฟาไมเปนไปตามการทดสอบความคงทน  
8.19 การปลดวงจรจากไฟฟาประธาน  
8.19.1 เครื่องใชที่ออกแบบใหตอกับไฟฟาประธาน  ตองจัดใหมีอุปกรณปลดวงจรไวสําหรับแยกเครื่องใชออก
จากไฟฟาประธานเพื่อซอมบํารุง 
หมายเหตุ  ตอไปนี้เปนตัวอยางของอุปกรณปลดวงจร 
−  เตาเสียบประธาน  
−  คูเตาตอเครื่องใช 
−  สวิตชประธานทุกขั้ว  
-52- มอก.1195 –  25XX  
−  เครื่องตัดวงจรทุกขั้ว  
กรณีใชเตาเสียบประธานหรือคูเตาตอเครื่องใชเปนอุปกรณปลดวงจร     คูมือการใชงานตองเปนไปตาม
ขอ 5.4.2 ( ก) 
กรณีใชสวิตชประธานทุกขั้วหรือเครื่องตัดวงจรทุกขั้วเปนอุปกรณปลดวงจร  อุปกรณปลดวงจรตองมี
ระยะแยกของหนาสัมผัสไมนอยกวา  3 mm ในแตละขั้ว  และตองปลดวงจรทุกขั้วพรอมกัน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด 
8.19.2 สําหรับเครื่องใชซึ่งใชสวิตชประธานเปนอุปกรณปลดวงจร  ตองชี้บอกตําแหนงเปดของสวิตช  
หมายเหตุ   การชี้บอกตําแหนงเปด อาจอยูในรูปแบบการทํา เครื่องหมาย  แสง  ชี้บอกดวยเสียง หรือ วิธีที่เหมาะสม
อื่น ๆ 
กรณีการชี้บอกอยูในรูปแบบ   การทําเครื่องหมาย   ตองเปนไปตามขอกําหนดที่เกี่ยวของตาม ขอ 5. 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
8.20 ตองไมติดตั้งสวิตชประธานในสายเคเบิลออนหรือสายออนประธาน  
หมายเหตุ  ขอกําหนดเพิ่มเติมสํา หรับสวิตชใหไวในขอ  14.6 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
8.21 กรณีใชตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย  RC  สําหรับตอขามชองวางหนาสัมผัสของสวิตชที่ตอกับไฟฟา
ประธานผานสวนนําไฟฟาได  สวนประกอบเหลานี้ตองเปนไปตามขอ  14.1 ก ) หรือขอ  14.2.2 ตามลําดับ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
8.22 ขอกําหนดการทดสอบของวัสดุแผนบางที่แยก ไมได 
การทดสอบใหปฏิบัติตามขอ  26.3 ของ  IEC 61558- 1  หรือดัง ตอไป นี้  
ใชตัวอยาง  3 ตัวอยาง แตละตัวอยางประกอบดวยชั้นของวัสดุแผนบางที่แยกไมได  3 ชั้นหรือมากกวาที่ทํา
เปนฉนวนเสริม  ยึดตัวอยางทีละตัวอยางเขากับแมนเดรลของประกับทดสอบ  (รูปที่  14) ตามที่แสดง          
ในรูปที่ 15 
ใชแรงกดลงขนาด  150 N ± 10 N กระทําที่ปลายอิสระของตัวอยาง  (ดูรูปที่  16 ) โดยใชอุปกรณหนีบยึดที่
เหมาะสม  ทําการหมุนแมนเดรลดวยมือโดยไมมีการกระตุก  
− จากตําแหนงเริ่มตน  (รูปที่ 15) ไปยังตําแหนงสุดทาย  (รูปที่  16) และหมุนกลับ  
− ทําเหมือนขางตนเปนครั้งที่  2 
− จากตําแหนงเริ่มตนไปยังตําแหนงสุดทาย  
-53- มอก.1195 –  25XX  
ถาตัวอยางแตกระหวางการหมุนบริเวณที่ตัวอยางถูกยึดเขากับแมนเดรลหรืออุปกรณหนีบยึดไมถือวาการ
ทดสอบลมเหลว  และใหทดสอบซ้ํากับตัวอยางใหม  ถาตัวอยางแตกที่บริเวณอื่น ถือวาการทดสอบลมเหลว  
ภายหลังการเตรียมสภาพนี้  วางแผนโลหะเปลวหนา  0.035 mm ± 0.005 mm  ยาวไมนอยกวา  
200 mm ไปตามพื้นผิวของตัวอยาง  แขวนลงบนแตละขางของแมนเดรล  (ดูรูปที่  16) พื้นผิวของโลหะ
เปลวที่สัมผัสกับตัวอยางตองนําไฟฟา  ไมเกิดอ็อกไซด  หรือเปนฉนวน  ใหวางโลหะเปลวในตําแหนง
ที่ขอบของโลหะเปลวหางจากขอบของตัวอยางไมนอยกวา  18 mm (ดูรูปที่  17) แลวขึงโลหะเปลวให
ติดแนนดวยน้ําหนักที่เทากัน ที่แตละสวนปลายของโลหะเปลว  โดยใชอุป กรณหนีบยึดที่เหมาะสม  
ขณะที่แมนเดรลอยูที่ตําแหนงสุดทาย  และภายในเวลา  60 s ตอจากตําแหนงสุดทายนี้ ใหทดสอบ
ความทนไดอิเล็กทริกระหวางแมนเดรลกับแผนโลหะเปลวตามขอ  10.3.2 โดยใชแรงดันไฟฟา
ทดสอบ  1.5 เทา ของคาที่ระบุไวในตารางที่  5 สําหรับฉนวนเสริม  แตไมนอยก วา 5 kV 
ใหทําซ้ําวิธีดําเนินการทดสอบทั้งหมดกับอีก  2 ตัวอยาง  
ตองไมเกิดการวาบไฟตามผิวหรือการเสียสภาพฉับพลันระหวางการทดสอบ  ไมตองคํานึงถึงปรา กฎการณ
โคโรนา  หรือปรา กฎการณที่คลายกัน  
9.  อันตรายจากช็อกไฟฟาในภาวะการใชงานปกติ  
9.1  การทดสอบจากภายนอก  
9.1.1  ทั่วไป  
สวนที่แตะตองถึงตองไมมีไฟฟาอันตราย  
หมายเหตุ  1 สําหรับการตอระหวางเครื่องใชที่อยูในขอบขายของมาตรฐานเลมอื่น  วงจรควรเปนไปตามขอ  9.1.1 
และขอ  8.5 หรือขอ  8.6 ขึ้นกับการสราง  
นอกจากนี้  เมื่อไมไดตอกับเครื่องใชอื่น  หนาสัมผัสที่แตะตองไมถึงของขั้วตอตองไมมีไฟฟาอันตราย  
โดยมีขอยกเวนดังนี้  
− หนาสัมผัสของขั้วตอสัญญาณดานออก  ถาจําเปนตองมีไฟฟาอันตรายดวยเหตุผลเชิงหนาที่  
หนาสัมผัสนั้นตองแยกจากแหลงจายไฟฟาตามขอกําหนดในขอ  8. สําหรับสวนที่นําไฟฟาที่แตะ
ตองถึง  
หมายเหตุ  2 ขั้วตอดานเขาที่แตะตองไมถึง  ตัวอยางเชน  ขั้วตอดานเขาของลําโพง  ยอมใหมีไฟฟาอันตรายไดเมื่อ
ตอกับขั้วตอดานออก  
หมายเหตุ  3 การทําเครื่องหมาย ของขั้วตอดานออก  ใหดูขอ  5.2 (ข) 
-54- มอก.1195 –  25XX  
− ขั้วตอที่เปนไปตามขอ  15.1.1 ที่เตรียมไวสําหรับตอเครื่องใชเข ากับไฟฟาประธาน  เตารับ และ
หนาสัมผัสของแผงตอ สําหรับจายกําลังไฟฟาใหกับเครื่องใชอื่น  
สําหรับ บริภัณฑมืออาชีพ ขั้วตอ เสียงดานออกยอมใหเขาถึงไดโดยผูชํานาญการ ถาแรงดันไฟฟาเสียง
ดานออก ไมเกิน 120 V  r.m.s.  เมื่อเครื่องใชสรางกําลังดานออกไมขลิบ  
ขอกําหนดในการหาวาสวนที่มีไฟฟาอันตรายเปนสวนที่เขาถึงไดหรือไม  ใหใชเฉพาะกับไฟฟาอันตราย
ที่แรงดันไฟฟากระแสสลับไมเกิน  1 000 V  หรือแรงดันไฟฟากระแสตรง  1 500 V  สําหรับแรงดันไฟฟา
ที่สูงกวานั้นตองมีระยะหางในอากาศ กับสวนที่มีแรงดันไฟฟาอันตรายและนิ้วทด สอบหรือหมุดทดสอบ
ตามที่ระบุในขอ  13.3.1 สําหรับฉนวนมูลฐาน  (ดูรูปที่ 3 ) 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและโดยการวัดตามขอ  9.1.1.1 และการทดสอบตามขอ  9.1.1.2  
9.1.1.1  การหาสวนที่มีไฟฟาอันตราย  
เพื่อทวนสอบวาสวน หรือหนาสัมผัสของขั้วตอเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  ใหวัดดังตอไปนี้ระหวาง  
2 สวนใด  ๆ หรือ  2 หนาสัมผัสใด  ๆ แลววัด กับสวนใด  ๆ หรือหนาสัมผัสใด  ๆ กับขั้วใดขั้วหนึ่งของ
แหลงจายไฟฟาที่ใชในระหวางการทดสอบ  ตองวัดการปลอยประจุที่ขั้วตอที่เตรียมไวสําหรับตอ
เครื่องใชกับแหลงจายไฟฟาในทันทีทันใดหลังจากตัดแหลงจาย  
หมายเหตุ  1 สําหรับการปลอยประจุระหวางขั้วของเตาเสียบประธาน  ใหดูขอ  9.1.6  
สวนหรือหนาสัมผัสของขั้วตอเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  ถา 
(ก) แรงดันไฟฟาวงจรเปด  มากกวา 
− แรงดันไฟฟากระแสสลับ  35 V  (คายอด ) หรือแรงดันไฟฟากระแสตรง  60 V   
− 120 V  r.m.s. สําหรับสัญญาณเสียงของเครื่องใชสําหรับมืออาชีพ 
− 71 V  r.m.s. สําหรับสัญญาณเสียงของเครื่องใชนอกเหนือจากเครื่องใชสําหรับมืออาชีพ 
ถาแรงดันไฟฟาเกินขีดจํากัดในขอ  ก) ใหใชขอ  ข) ถึงขอ  ง) 
(ข)  กระแสไฟฟาสัมผัส แสดงในรูปของแรงดันไฟฟา  U1 และ U2 และวัดตามที่กําหนดใน         
IEC 60990 ดวยโครงขายวิธีการวัดตามที่อธิบายในภาคผนวก  ง. ของมาตรฐานผลิตภัณฑ  
อุตสาหกรรมนี้ เกินคาที่กําหนดดังตอไปนี้ 
− สําหรับแรงดันไฟฟากระแสสลับ  : U1 = 35 V  (คายอด ) และ  U2 = 0.35 V  (คายอด ) 
− สําหรับแรงดันไฟฟากระแสตรง  : U1 = 1.0 V  
-55- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  2 คาขีดจํากั ดขอ U2 = 0.35 V  (คายอด ) สําหรับไฟฟากระแสสลับ U1= 1.0 V สําหรับไฟฟากระแสตรง 
ซึ่งตรงกับคา 0.7 mA (คายอด ) ไฟฟากระแสสลับและ 20 mA ไฟฟากระแสตรง  
  คาที่ขีดจํากัด U1 = 35 (คายอด ) สําหรับไฟฟากระแสสลับที่ตรงกับคา 70 mA (คายอด ) ไฟฟา
กระแสสลับ สําหรับความถี่ที่สูงกวา 100 kHz 
และนอกจากนี้  
(ค) ประจุที่เก็บเกิน  45 µC ที่แรงดันไฟฟากระแสตรงระหวาง  60 V  กับ 15 kV  หรือ  
(ง) พลังงานของการปลอยประจุเกิน 350 mJ สําหรับประจุที่เก็บที่แรงดันไฟฟากระแสตรงเกิน      
15 kV  
หมายเหตุ  3  เปนคําแนะนําสําหรับเครื่องใช ที่มีเจตนาใหใชในสภาพภูมิอากาศเขตรอน ดังคาที่ใหไวในขอ ก ) 
และขอ ข ) ที่สูงกวา จะลดลงครึ่งหนึ่ง  
หมายเหตุ  4 เพื่อหลีกเลี่ยงกระแสไฟฟาสัมผัสที่ สูงเกินความ จําเปน  เมื่อทําการตอระหวางเครื่องใชหลายเครื่อง  
แนะนําวา  คากระแสไฟฟาสัมผัสเดี่ยวไมเกินคาที่ตองการตามเหตุผล เชิงหนาที่ 
สําหรับการสรางประเภท  I กระแสไฟฟาสัมผัส ที่ลงดิน ตองไม มากกวา  3.5 mA คาราก กําลังสอง
เฉลี่ย  ใหทํา การวัดดวย โครงขายการวัดตามที่ อธิบาย ในภาค ผนวก  ง. ของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ และตัดวงจรการตอลงดินปองกัน 
9.1.1.2  การหาสวนที่เขาถึงได  
เพื่อหาวาสวนที่มีไฟฟาอันตรายเปนสวนที่เขาถึงไดหรือไม  ใหกดนิ้วทดสอบมาตรฐานแบบมีขอ
ชนิด โพรบทดสอบ  B ตาม มอก. 2533 ไปที่เปลือกหุม  หรือสอดผานชองเปดใด  ๆ ของเปลือกหุม 
รวมทั้งชองเปดที่ ดานลาง  ทั้งนี้ตองไมใชแรงมาก  
ใหสอดนิ้วทดสอบผานชองเปดตาง  ๆ ใหลึกเทาที่นิ้วทดสอบสามารถ สอด เขาไปได  และหมุน หรือ
งอเปนมุม   ทั้งกอน   ระหวาง   และหลังจากการสอดนิ้วทดสอบเขาไป ที่ตําแหนง ใด ๆ หากนิ้ว
ทดสอบไมสามารถ สอดผาน ชองเปดได   ใหตั้งนิ้วทดสอบตรงและเพิ่มแรงกดเปน  20 N  ± 2 N และ
ใหทดสอบซํ้าดวยนิ้วทดสอบงอเปนมุม   
ตองทําการทดสอบซ้ําโดยใชโพรบนิ้วขนาดเล็ก ชนิด โพรบทดสอบ  18 และ 19 ตาม มอก. 2533 ไม
ตองทําการทดสอบ ในกรณีที่ภาวะการใชงานตามประสงคของเครื่องใชไดมีการปองกันการเขาถึง
ของเด็กแลว  
สวนที่นําไฟฟาที่หุมเฉพาะดวยแลกเกอร  ตัวทําละลายที่มีสวนประกอบหลักเปนอิแนเมล  กระดาษ
ธรรมดา  ผาที่ยังไมผานกระบวนการ  ฟลมออกไซด หรือลูกปด  ใหถือวาเปนสวนเปลือย  
-56- มอก.1195 –  25XX  
สวนซึ่งเคลื่อนที่ของระบบลําโพง  เชน ฝาครอบกันฝุน  หรือกรวยขับ  หรือ ตัวแผพลังงานแบบ
กสานติ์  (passive radiators) ไมถือวาเปนสวนที่มีการปองกันการเขาถึงได 
หมายเหตุ    ดูขอ 13.3.1 ดวย 
สําหรับโครงสรางประเภท II ชนิด โพรบทดสอบ  13 ตาม  มอก. 2533 ตอง ไมสัมผัส กับสวนที่มีไฟฟา
อันตราย  เมื่อใชแรงขนาด  3 N ± 0.3 N  ที่ทุกตําแหนงที่เปนไปได 
ไมตองใชโพรบทดสอบกับเตารับ ตัว ตอสําหรับ จายกําลังไฟฟาประธาน  ที่ยึดฟวส และที่คลายกัน  
หมายเหตุ    สําหรับสิ่งชี้บอกการสัมผัสทางไฟฟา  อาจใชแรงดันไฟฟาที่ไมนอยกวา  40 V และไมมากกวา  50 V 
ตออนุกรมกับหลอดไฟฟาที่เหมาะสม  
9.1.2 เพลาของปุมทํางาน  ที่จับ  คันโยก และที่คลายกัน  
เพลาของปุมทํางาน  ที่จับ  คันโยก และที่คลายกัน  ตองไมมีไฟฟาอันตราย  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  และในกรณีที่สงสัย  ใหวัดตามขอ  9.1.1.1  
9.1.3  ชองเปดของเปลือกหุม 
เครื่องใชตองออกแบบไวในลักษณะที่เมื่อสิ่งแปลกปลอมที่หอยลงมาผานเขาไปในเครื่องใชทางชอง
ระบายอากาศหรือรูอื่น  ๆ แลว ตองไมกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  
การท ดสอบใหทําโดยใชหมุดทดสอบโลหะมีเสนผานศูนยกลาง  4 mm ยาว 100 mm  ที่ปลายขางหนึ่ง
ของหมุดทดสอบแขวนไวอยางอิสระ สอดเขาไปโดยไมเกินความยาวของหมุดทดสอบ 
หมุดทดสอบตองไมกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  
9.1.4  ขั้วตอ  
การใชเตาเสียบขั้วเดี่ยวหรือลวดเปลือยเพื่อตอ กับหนาสัมผัสของขั้วตอสําหรับสายดิน  หรือสายอากาศ  
หรือสําหรับสัญญาณเสียง  สัญญาณวีดิทัศน  หรือสัญญาณที่เกี่ยวของ ตองไมเสี่ยงตอการเกิดช็อกไฟฟา  
ไมตองทําการทดสอบนี้กับขั้วตอที่ทําสัญลักษณตามขอ  5.2 ข)  
หมายเหตุ   ดูขอ 15.1.2 ดวย 
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบดังตอไปนี้  
ใชหมุดทดสอบ ชนิด โพรบทดสอบ  D ตาม มอก.2533 ความ ยาวจํากัดที่  20 mm ± 0.2 mm แตะตาม
ตําแหนงที่เปนไปไดทุกตําแหนงภายใน  25 mm วัดจากแตละหนาสัมผัสของขั้วตอ   ในกรณีที่สงสัยให
ใชแรง  10 N  ± 1 N 
-57- มอก.1195 –  25XX  
หนาสัมผัส แตละหนาสัมผัสใหทดสอบดวยโพรบทดสอบแบบ ตรงชนิด โพรบทดสอบ  D ตาม 
มอก. 2533 ใน กรณีที่สงสัยให ใชแรง1 N ± 0.1 N 
โพรบ ทดสอบตองไมกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  
9.1.5  อุปกรณควบคุมที่ปรับตั้งไวกอน 
ถารูที่เขาถึงอุปกรณควบคุมที่ปรับตั้งไวกอน มีเครื่องหมาย การปรับตั้งแสดงไวบนเปลือกหุม หรือที่
ขอแนะนําการใชงาน  และการปรับตั้ง อุปกรณควบคุม นี้ตองใชไขควงหรือเครื่องมืออื่น  การปรับแตง
อุปกรณควบคุม ตองไมเสี่ยงตอการเกิดช็อ กไฟฟา 
การทดสอบใหทําโดยใช ชนิด โพรบทดสอบ  C ตาม  มอก . 2533 สอด ผานชองเปด  
ใหใชโพรบ ทดสอบในตํา แหนงที่เปนไปไดทุกตําแหนง  ในกรณีที่สงสัยใหใชแรง  10 N  ± 1 N 
โพรบทดสอบตองไมกลายเปนสวนที่ มีไฟฟาอันตราย  
9.1.6  การดึงเตาเสียบประธาน 
เครื่องใชที่ประสงคใหตอกับไฟฟาประธานดวยเตาเสียบประธาน  ตองออกแบบไมใหเสี่ยงตอการเกิด
ช็อกไฟฟาจากประจุสะสมในตัวเก็บประจุ   เมื่อสัมผัสขาเสียบหรือหนาสัมผัสของเตาเสียบหลังดึง
เตาเสียบออกจากเตารับ  
หมายเหตุ  ตามวัตถุประสงคของขอนี้  ใหถือวาคูเตาตอระหวางหนวยตัวผู  กับคูเตาตอเครื่องใชตัวผูเปนเตาเสียบ
ประธาน  
การทดสอบใหทําโดยการวัดตามขอ  9.1.1.1 ก ) หรือ  ค) หรือโดยการคํานวณ  
ถามีสวิตชประธาน  ใหอยูในตําแหนง  “ปด ” (ตัดวงจร ) นอกจากวาหากอยูในตําแหนง  “เปด ” (ตอวงจร ) 
แลวจะใหผลเลวกวา   
หลังจากดึงเตาเสียบออกแลว  2 s ที่ขาเสียบหรือหนาสัมผัสของเตาเสียบตองไมมีไฟฟาอันตราย  
อาจทดสอบซ้ําไดถึง  10 ครั้งเพื่อใหไดภาวะที่ใหผลเลวที่สุด  
ถาความจุไฟฟาระบุครอมขั้วประธานไมเกิน  0.1 µF ไมตองทําการทดสอบนี้  
เมื่อทําการวัด ใหวัด ดวยเครื่องมือ หรือ อางถึงเครื่องมือ ที่มีอิมพีแดนซดานเขาที่ประกอบดวยความ
ตานทาน 100 M  Ω± 5 MΩ ตอขนานกับคาความจุไฟฟาดานเขา  25 pF หรือนอยกวา  
9.1.7  ความตานทานตอแรงภายนอก  
เปลือกหุมของเครื่องใชตองตานทานตอแรงภายนอกอยางพอเพียง 
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบตอไปนี้  
-58- มอก.1195 –  25XX  
(ก) ใชนิ้วทดสอบแบบแข็งเกร็งชนิดโพรบทดสอบ  11 ตาม มอก. 2533 ใชแรง 50 N ± 5 N กดเขา
ภายในจุดตาง  ๆ ของ เปลือกหุม รวมทั้งชองเปด  และ สิ่งหอหุม ผาเปนเวลา  10 s   
ตองออกแรงไปที่ปลายนิ้วทดสอบในลักษณะที่ไมใหเกิดการงัด ในรูปแบบของลิ่มหรือคาน  
ระหวางการทดสอบ  เปลือกหุมตองไมกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย   สวนที่มีไฟฟาอันตราย
ตองไมเปนสวนที่เขาถึงได  สิ่งหอหุมผา ตองไมสัมผัสกับสวนที่เปนไฟฟาอันตราย  
(ข) ใชตะขอทดสอบตามรูปที่  4 ดึงดวยแรง  20 N ± 2 N ออกภายนอกเปนเวลา  10 s ณ ทุกตําแหนงที่
เปนไปได  
ระหว างการทดสอบ สวนที่มีไฟฟาอันตรายตองไมกลายเปนสวนที่เขาถึงได 
(ค) เปลือกหุมที่นําไฟฟาภายนอกและสวนที่นําไฟฟาของเปลือกหุมภายนอก ตองทนตอแรงคงตัว
ขนาด  250 N ± 10 N สําหรับเครื่องใชตั้งพื้น  หรือ 100 N ± 10 N สําหรับเครื่องใชอื่นได   5 s ใช
แรงที่เปลือกหุมหรือสวนของเปลือกหุมที่ยึดติดกับเครื่องใช ผานเครื่องมือทดสอบที่เหมาะสมที่สัมผัสตลอดพื้นผิวระนาบวงกลมขนาดเสนผานศูนยกลาง  30 mm 
หมายเหตุ   1  หนาสัมผัสของขั้วตอไมถือวาเปนสวนนําไฟฟาของเปลือกหุมภายนอก  
หลังการทดสอบ เครื่องใชตองไมเกิดความเสียหายตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑ  
อุตสาหกรรมนี้  
หมายเหตุ   2  ระหวางการทดสอบไมจําเปนตองตอเครื่องใชกับแหลงจายไฟฟา 
9.2 การถอดฝาครอบปองกัน  
สวนซึ่งกลายเปนสวนที่เขาถึงไดเมื่อถอดฝาครอบออกดวยมือตองไมเปนสวนที่มีไฟฟาอั นตราย  (ใหดูขอ 
14.7 ดวย ) 
ขอกําหนดนี้   ใชกับสวนภายในของที่ใสแบตเตอรี่ซึ่งกลายเปนสวนที่เขาถึงไดเมื่อถอดฝาครอบดวยมือ  หรือ
ดวยการใชเครื่องมือ  เหรียญ หรือวัตถุอื่น เมื่อเปลี่ยนแบตเตอรี่   ยกเวนกรณีที่แบตเตอรี่นั้นไมไดมี
จุดประสงคใหผูใชเปลี่ยนไดเอง  ตัวอยางเชน แบตเตอรี่สําหรับหนวยความจํา  
คุณลักษณะที่ตองการนี้ ใชกับชิ้นสวนภายในของระบบลําโพงที่สามารถเขาถึงไดโดยการถอดตะแกรง
ลําโพงออกจากดานนอก โดยการใชเครื่องมือ เหรียญ หรือวัตถุอื่น ๆ  
ในกรณีเชนนี้ เครื่องใชตองทําเครื่องหมายตามขอ 5.3 (ข) 
การเปนไปตามขอกําหนดใหตรวจสอบ โดยการตรวจพินิจและโดยการทดสอบตาม ขอ 9.1.1 แตใหทําการ
วัดหลังจากถอดฝาครอบหรือตะแกรงออกแลว 2 s  
หมายเหตุ  สวน ใด ๆ ที่ถอดไดดวยมือ  ของอุปกรณปรับตั้งแรงดันไฟฟาใหถือวาเปนฝาครอบปองกัน 
-59- มอก.1195 –  25XX  
10.  ขอกําหนดดานฉนวน 
ขอกําหนดดานฉนวนในมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ สําหรับความถี่ไมเกิน  30 kHz จะใชขอกําหนดดาน
ฉนวนนี้สําหรับฉนวนที่ใชงานที่ความถี่มากกวา 30 kHz  ก็ตอเมื่อมีขอมูลเพิ่มเติม  
หมายเห ตุ  สําหรับ สารสนเทศของลักษณะฉนวนที่สัมพันธกับความถี่ใหดู IEC 60664- 1 และ IEC 60664- 4 [9] 
10.1 การทดสอบเสิรจ  
ฉนวนของเครื่องใชประเภท  II ระหวางสวนที่เขาถึงไดหรือสวนที่ตอกับสวนที่เขาถึงไดกับสวนที่มีไฟฟา
อันตราย  ตองทนเสิรจเนื่องจากภาวะชั่วครู  ตัวอยางเชน ที่เกิดขึ้นโดยพายุฝนฟาคะนอง และเขามาใน
เครื่องใชผานขั้วตอสายอากาศ  
การทดสอบใหทําดังตอไปนี้ 
ฉนวนที่อยูระหวาง  
− ขั้วตอสําหรับการตอสายอากาศกับขั้วตอแหลงจายไฟฟาประธาน  
และระหวาง  
− ขั้วตอแหลงจายไฟฟาประธานกับขั้วตออื่นใด  ในกรณีของเครื่ องใชที่จายแรงดันไฟฟาใหกับเครื่องใช
อื่นดวยขั้วตอสายอากาศ  
ทดสอบกับการปลอยประจุ  50 ครั้ง ที่อัตราสูงสุดเปน  12 ครั้ง/min จากตัวเก็บประจุ  1 nF ที่ประจุถึง  10  kV  
ในวงจรทดสอบดังแสดงในรูปที่  5ก 
หมายเหตุ   ระหวางการทดสอบนี้ ไมควรจายพลังงานไฟฟาใหกับเครื่องใช 
หลังการทดสอบ  ฉนวนที่ทดสอบตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  10.3 
10.2 การอบความชื้น  
ความปลอดภัยของเครื่องใชตองไมลดลงโดยภาวะชื้นซึ่งอาจเกิดขึ้นในการใชงานตามประสงค  
การทดสอบใหทําโดยการอบความชื้นตามขอนี้  แลวทดสอบตามขอ  10.3 ทันที  
ถามีรูรอยสายไฟฟา  ใหเปดไว  ถามีรูรอยสายไฟฟาแบบกระทุงใหเปดทั้งหมด 
สวนประกอบทางไฟฟา  ฝาครอบและสวนอื่นซึ่งสามารถถอดไดดวยมือ  ใหถอดออก  และใหอบความชื้น
พรอมกับสวนหลัก ถาจําเปน  
การอบความชื้นใหทําในตูอบความชื้นที่อากาศมีความชื้นสัมพัทธ  2
393+
− % 
ใหรักษาอุณหภูมิของอากาศที่ทุกจุดที่สามารถวางเครื่องใชไดไวที่  0
230− ๐C 
-60- มอก.1195 –  25XX  
เครื่องใชที่ประสงคใชงานในสภาพอากาศรอนชื้นใหใชอุณหภูมิ 2
240+
−๐C และความชื้นสัมพัทธ   2
393+
− % 
กอนวางเครื่องใชในตูอบ  ทําใหเครื่องใชอยูที่อุณหภูมิระหวางอุณหภูมิที่ระบุกับอุณหภูมิสูงกวาที่ระบุ 4 K  
ใหอบเครื่องใชในตูอบเปนเวลา  
− 5 วัน  (120 h ) สําหรับเครื่องใชที่เจตนาใชงานในสภาพอากาศรอนชื้น  
− 2 วัน  (48 h) สําหรับเครื่องใชอื่น  ๆ 
หมายเหตุ  1  ในกรณีสวนใหญอาจทําใหเครื่องใชอยูที่อุณหภูมิที่ระบุดวยการคงอุณหภูมิไวเปนเวลาไมนอยกวา  4 h กอน
การอบความชื้น  
หมายเหตุ  2  ควรหมุนเวียนอากาศในตูอบ  และควรออกแบบตูอบความชื้นไมใหมีละอองน้ําหรือหยดน้ําบนเครื่องใช 
หมายเหตุ  3  ระหวางการทดสอบนี้ ไมควรจายพลังงานไฟฟาใหกับเครื่องใช 
หลังการอบนี้ เครื่องใชตองไมแสดงความเสียหายตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
10.3 ความตานทานฉนวนและความทนไดอิเล็กทริก  
10.3.1 วัสดุฉนวนตองมีการฉนวนอยางพอเพียง  
การทดสอบใหเปนไปตามขอ  10.3.2 และนอกจากกําหน ดไวเปนอยางอื่น  ใหทดสอบทันทีหลังการอบ
ความชื้นตามขอ  10.2 
หมายเหตุ   เพื่ออํานวยความสะดวกในการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก อาจแยกการทดสอบสวนประกอบ  และชุด
ประกอบยอย 
10.3.2 ฉนวนตาง  ๆ ตามตารางที่  5 ตอง ทดสอบดังนี้  
− สําหรับความตานทานฉนวน  ใหทดสอบดวยแรงดันไฟฟากระแสตรง  500 V  และ  
− สําหรับความทนไดอิเล็กทริก  ดังตอไปนี้ 
• ทดสอบฉนวนที่ใชงานกับแรงดันไฟฟากระแสตรง (การไรความพลิ้ว ) ดวยแรงดันไฟฟา
กระแสตรง  
• ทดสอบฉนวนที่ใชงานกับแรงดันไฟฟากระแสสลับดวยแรงดันไฟฟากระแสสลับที่ความถี่ไฟฟา
ประธาน  
อยางไรก็ตาม  กรณีที่อาจเกิดโคโรนา  เกิดไอออน  เกิดปรา กฎการณประจุ หรือสิ่งที่คลายกัน  แนะนําให
ทดสอบดวยแรงดันไฟฟากระแสตรง  
หมายเหตุ  1 กรณีมีตัวเก็บประจุครอมฉนวนที่ทดสอบ  แนะนําใหทดสอบดวยแรงดันไฟฟากระแสตรง  
-61- มอก.1195 –  25XX  
ตองใชแรงดันไฟฟาทดสอบตามที่ระบุในตารางที่  5 ตามชั้นคุณภาพที่เหมาะสมของฉนวน  (ฉนวนมูล
ฐาน ฉนวนเพิ่มเติม  หรือฉนวนเสริม ) และตามแรงดันไฟฟาใชงาน  U   ครอมฉนวน  
สําหรับการหาแรงดันไฟฟาใชงาน  U  ใหทําดังตอไปนี้ 
− ใหปอนเครื่องใชดวยแรงดันไฟฟาที่กําหนดของเครื่องใชนั้น  
− กรณีแรงดันไฟฟากระแสสลับ  ตองวัดคายอดจริงรวมทั้งพัลสที่มีและไมมีรายคาบ ที่มีความกวาง
ของพัลส (a half –  value time)  มากกวา 50 ns  ซอนทับอยู 
− กรณีแรงดันไฟฟากระแสตรง  ตองรวมคายอดของความพลิ้วซอนทับใด  ๆ  
− ไมตองคํานึงถึงภาวะชั่วครูที่มีและไมมีรายคาบ ที่มีความกวางของพัลสไ มเกิน  50 ns  
− สวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดที่ไมไดตอลงดิน ตองสมมติวาตอกับขั้วตอสายดินหรือขั้วตอลงดินปองกัน 
หรือหนาสัมผัสลงดินปองกัน  
− กรณีขดลวดของหมอแปลงไฟฟาหรือสวนอื่นที่ลอยตัว  คือไมไดตอกับวงจรซึ่งสรางศักยไฟฟา
สัมพัทธกับสายดิน  ตองสมมติวาตอกับขั้วตอสายดิน หรือขั้วตอลงดินปองกันหรือหนาสัมผัสลงดิน
ปองกัน  ณ จุดซึ่งจะใหแรงดันไฟฟาใชงานสูงสุด  
− กรณีใช ฉนวนสองชั้น  ตองหาแรงดันไฟฟาใชงานครอมฉนวนมูลฐาน โดยจินตนาการวาลัดวงจร
ครอมฉนวนเพิ่มเติม   และในทางกลับกัน  สําหรับฉนวนระหวางข ดลวดของหมอแปลงไฟฟา  ตอง
สมมติวาการลัดวงจรเกิดขึ้น  ณ จุดซึ่งแรงดันไฟฟาใชงานสูงสุดเกิดขึ้นครอมฉนวนอื่น  
− สําหรับฉนวนระหวาง   ขดลวด  2 ขด ของหมอแปลงไฟฟา  ตองใชแรงดันไฟฟาสูงสุดระหวางจุด   
ใด ๆ 2 จุด ใน ขดลวด  2 ขดนั้น โดยใหพิจารณาถึงแรงดันไฟฟาภายนอกที่อาจตอกับขดลวดนั้น  
− สําหรับฉนวนระหวางขดลวดของหมอแปลงไฟฟากับสวน อื่น ๆ ตองใชแรงดันไฟฟาสูงสุดระหวาง
จุดใด ๆ  ของขดลวดกับสวนอื่น  ๆ นั้น 
แรงดันไฟฟาทดสอบตองไดจากแหลงจายที่เหมาะสมที่ออกแบบในลักษณะที่ วา เมื่อลัดวงจร ขั้วตอดาน
ออกภายหลังจากปรับแตงแรงดันไฟฟาทดสอบใหอยูในระดับที่เหมาะสมแลว  กระแสไฟฟาดานออกไม
นอยกวา  200 mA  
อุปกรณปองกันกระแสเกินตองไมตัด วงจร  เมื่อกระแสไฟฟาดานออกนอยกวา  100 mA  
ตองระวังใหคาแรงดันไฟฟาทดสอบที่ใชในการวัดอยูที่  ± 3% 
ในตอนเริ่มตนไมใชแรงดันไฟฟาทดสอบมากกวากึ่งหนึ่งของคาที่กําหนด  หลังจากนั้นใหเพิ่มขึ้นอยาง
รวดเร็วจนถึงคาเต็มที่ซึ่งใหคงไว 1 min  
-62- มอก.1195 –  25XX  
การวัดความตานทานฉนวนและการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  ใหทําในตูอบความชื้น  หรือในหอง  
โดยทําใหอุณหภูมิของเครื่องใชสูงเทาที่กําหนดไว  หลังประกอบกลับสวนที่อาจถอดออกไป 
ถือวาเครื่องใชเปนไปตามขอกําหนด ถาความตานทานฉนวนที่วัดไดหลังจาก  1 min  ไมนอยกวาคาที่ให
ในตารางที่  5 และไมเกิดการวาบไฟตามผิวหรือเสียสภาพฉับพลันในระหวางการทดสอบความทน     
ไดอิเล็กทริก  
เมื่อทดสอบเปลือกหุมที่ เปนวัสดุฉนวน  ใหกดแผนโลหะเปลวใหแนบกับสวนที่เขาถึงได  
สําหรับเครื่องใชที่ประกอบดวยทั้งฉนวนเสริมและฉนวนที่มีชั้นคุณภาพต่ํากวา ตองระวังการปอน
แรงดันไฟฟากับฉนวนเสริมไมใหเกิดความเคนเกินกับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  
หมายเหตุ  2  อาจตอสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดเขาดวยกัน  ระหวางการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  
หมายเหตุ  3  เครื่องมือที่ใชในการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกของวัสดุฉนวนที่เปนแผนบาง  แสดงไวในรูปที่ 6 
หมายเหตุ  4  การทดสอบไมทํากับฉนวนซึ่งเมื่อลัดวงจรแลวไมกอใหเกิดอันตรายจากช็อก ไฟฟา  ตัวอยางเชน  ในกรณี
ซึ่งปลายขางหนึ่งของขดลวดทุติยภูมิของหมอแปลง ขดลวดแยก  ตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ปลายอีก
ขางหนึ่งไมจําเปนตองเปนไปตามขอกําหนดดานฉนวนเกี่ยวกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดเดียวกัน  
ตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  และหนวย RC ที่เปนไปตามขอ  14.1 ขอ 14.2.1 และขอ  14.2.2 ตามลําดับ  ที่ตอ
ขนานกับฉนวนที่จะทดสอบ ใหปลดออกจากวงจร  ตัวเหนี่ยวนําและขดลวดซึ่งจะขัดขวางการทดสอบ  ก็
ใหปลดออกจากวงจรดวย  
  
-63- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  5  แรงดันไฟฟาทดสอบสําหรับการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  
และคาของความตานทานฉนวน  
(ขอ 10.3 .2) 
ฉนวน  ความ
ตานทาน
ฉนวน  แรงดันไฟฟาทดสอบกระแสสลับ  (คายอด ) 
หรือแรงดันไฟฟาทดสอบกระแสตรง  
1 ระหวางสวนของขั้วที่
ตางกันที่ตอกับไฟฟา
ประธานโดยตรง  2 MΩ สําหรับแรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด  ≤150 V (r.m.s.): 
1 410 V 
สําหรับแรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด  >150 V (r.m.s.): 
2 120 V  
2 ระหวางสวนที่แยก
ออกจากกันดวย
ฉนวนมูลฐานหรือ
ฉนวนเพิ่มเติม  2 MΩ เสนโคง  A ของรูปที่  7 
3 ระหวางสวนที่แยก
ออกจากกันดวย
ฉนวนเสริม  4 MΩ เสนโคง  B ของรูปที่  7 
หมายเหตุ เสนโคง  A และ B ของรูปที่  7 หาไดจาก  
 แรงดันไฟฟาทํางาน  U (คายอด ) แรงดันไฟฟาทดสอบ  (คายอด )  
 เสนโคง  A เสนโคง  B 
 35 V 707 V  1 410  V 
 354 V   4 240  V 
 1 410  V 3 980  V  
 10 kV        15   kV  15 kV 
 >10 kV    1.5U    V  1.5U V 
 
11.  ภาวะผิดพรอง  
หมายเหตุ   การทดสอบการเปนไปตามขอกําหนดนี้  อาจจําเปนตองทดสอบความทนไดอิเล็กทริกซ้ํา อยางไรก็ตาม แนะนําให    
ชี้บงฉนวนทั้งหมดที่จะทดสอบดวยแรงดันไฟฟาสูงกวาลวงหนา  เพื่อหลีกเลี่ยงการอบความชื้นมากกวา 1 ครั้ง 
11.1 อันตรายจากช็อกไฟฟา  
การปองกันช็อกไฟฟาตองยังคงใชไดเมื่อใหเครื่องใชทํางานในภาวะผิ ดพรอง  
การทดสอบใหทดสอบตามที่อธิบายในขอ  9. โดยแกไขตามที่ระบุขางลาง และในภาวะผิดพรอง  
-64- มอก.1195 –  25XX  
สําหรับหนาสัมผัสของขั้วตอ  
− นอกเหนือจากสัญญาณเสียงใหเพิ่มคาที่ยอมใหตามขอ  9.1.1.1 ( ก) เปนไฟฟากระแสสลับ  70 V  (คายอด ) 
และไฟฟากระแสตรง  120 V  
หมายเหตุ  1 สําหรับสัญญาณเสียง คาในภาวะผิดพรองไมควรมากกวาขีดจํากัดในภาวะการทํางานปกติ  
และ 
− ใหเพิ่มคาที่ยอมใหตามขอ  9.1.1.1 ข ) เปน  U1 = 70 V  (คายอด ) และ  U2 = 1.4 V  (คายอด ) สําหรับไฟฟา
กระแสสลับ  และเพิ่มเปน   U1 = 4 V  สําหรับไฟฟากระแสตรง  
หากตัวตอของสายอากาศ และ /หรือสายดิน ไมสามารถสอดเขาไปในขั้วตอที่ทดสอบอยูได  
หมายเหตุ  2  สําหรับเครื่องใชที่ประสงคใหใชงานในสภาพอากาศรอนชื้นแนะนําใหใชคาเปนครึ่งหนึ่งของที่กําหนด
ขางตน  
ถาการลัดวงจรหรือการปลดวงจรตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  หนวย RC  ตัวเชื่อมตอผานแสง  หรือตัว
เหนี่ยวนํา  ทําใหไมเปนไปตามขอกําหนด  ยังคงถือวาเครื่องใชเปนไปตามขอกําหนด ถาสวนประกอบ
เปนไปตามขอกําหนดที่เกี่ยวของตามขอ  14. ( ดูขอ 4.3.4)  
ในระหวางการทดสอบ  ถาฉนวนตามตารางที่  5 รับแรงดันไฟฟาเกินแรงดันไฟฟาที่เกิดขึ้นในภาวะการใช
งานปกติ  และถาก ารเพิ่มขึ้นนี้เกี่ยวกับแรงดันไฟฟาทดสอบที่สูงกวาตามขอ  10.3 ฉนวนนี้ตองทนการ
ทดสอบความทนไดอิเล็กทริกที่แรงดันไฟฟาทดสอบที่สูงกวา   เวนแตวา แรงดันไฟฟาที่สูงกวาเกิดขึ้น
เนื่องจากการลัดวงจรหรือการปลดวงจรตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  หนวย RC ตัวเชื่อมตอผานแสง  หรือตัว
เหนี่ยวนํา  ที่เปนไปตามขอกําหนดที่เกี่ยวของตามขอ  14. 
11.2 การเกิดความรอน  
เมื่อใหเครื่องใชทํางานในภาวะผิดพรอง  ตองไมมีสวนใดมีอุณหภูมิขึ้นถึงอุณหภูมิที่จะกอใหเกิด  
− อันตรายจากไฟ แกสิ่งที่อยูโดยรอบเครื่องใช  
− ความปลอดภัยลดลงจากความรอนผิดปกติที่เกิดขึ้นในเครื่องใช  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบตามขอ  11.2.1 
ระหวางการทดสอบ เปลวไฟที่เกิดขึ้นภายในเครื่องใชตองดับภายในคาบเวลา 10 s  
ระหวางการทดสอบ  วัสดุบัดกรีอาจออนตัวหรือกลายเปนของเหลวได  ตราบเทาที่เครื่องใชยังคงปล อดภัย
ตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
-65- มอก.1195 –  25XX  
นอกจากนี้ ตองไมใชจุดบัดกรีเปนกลไกปองกัน ยกเวนวัสดุบัดกรีที่ตั้งใจใหละลาย  ตัวอยางเชน  วัสดุบัดกรี
ของตัวเชื่อมทางความรอน  
11.2.1 การวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น 
ใหเครื่องใชทํางานในภาวะผิดพรองและวัดอุณหภูมิ ที่เพิ่มขึ้นหลังจากถึงสถานะคงตัวแลว  แตตองไม
เกิน 4 h หลังจากเครื่องใชทํางาน  
ระหวางคาบเวลานี้ เครื่องใชตองเปนไปตามคุณลักษณะที่ตองการขอ 11.2 .2  จนถึง ขอ 11.2.7 
ในกรณีการทํางานในภาวะผิดพรองทําใหกระแสไฟฟาขัดของกอนที่จะถึง สถานะคง ตัว ใหวัด
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นทันทีหลังจากการเกิดการขัดของ  
ถามีการจํากัดอุณหภูมิดวยฟวส  หากจําเปนใหทดสอบเพิ่มเติมตามความสัมพันธกับคุณลักษณะ
ของฟวสดังตอไปนี้  
ระหวางการทดสอบใหลัดวงจร ไสฟวส  แลววัดกระแสไฟฟาที่ผานทั้ง ไสฟวส และเสนลัดวงจรใน
ภาวะผิดพร องที่เกี่ยวของ   
−  ถากระแสไฟฟานี้ยังคงนอยกวา  2.1 เทาของกระแสไฟฟาที่กําหนดของ ไสฟวส  ใหวัดอุณหภูมิ
หลังจากที่ถึงสถานะคงตัว  
−  ถากระแสไฟฟานี้เทากับหรือมากกวา  2.1 เทาของกระแสไฟฟาที่กําหนดของ ไสฟวส ทันที  หรือถึง
คานี้หลังจากคาบเวลาเทากับชวงเวลากอนอารกสูงสุดสําหรับกระแสไฟฟาที่เกี่ยวของผาน ไสฟวส
ที่กําลังพิจารณา  ใหนําทั้ง ไสฟวส และเสนลัดวงจรออกหลังจากเวลาเพิ่มเติมที่สมนัยกับชวงเวลา
กอนอารกสูงสุดของ ไสฟวสที่กําลังพิจารณาและใหวัดอุณหภูมิทันที 
ถาคว ามตานทานของฟวสมีผลตอกระแสไฟฟาของวงจรที่เกี่ยวของ  ตองพิจารณาคาความตานทาน
สูงสุดของ ไสฟวสเมื่อตั้งคากระแสไฟฟา  
หมายเหตุ   การทดสอบขางตนอยูบนพื้นฐาน ของคุณลักษณะ ของฟวสที่ระบุใน  มอก. 526 ซึ่งตองให สารสนเทศ ที่
จําเปนเพื่อใชคํานวนคาความตานทานสูงสุด 
ในการหากระแสไฟฟาผานฟวส  ควรพิจารณาหลักความจริงวากระแสไฟฟานี้อาจแปรผันเปนฟงกชัน
ของเวลา  ดังนั้นควรวัดโดยเร็วที่สุดเทาที่จะเปนไปไดหลังจากตอวงจร  และใหคํานึงถึงเวลาประวิง
สําหรับการทํางานอยางสมบูรณของวงจรที่ กําลังพิจารณา  
ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงกวาคาที่ใหไวในตารางที่  3 เกิดจากการลัดวงจรของฉนวน  ไมถือวาเครื่องใชไม
เปนไปตามขอกําหนด  แตฉนวนนี้ตองทนการทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  ตามที่อธิบายในขอ  10.3 
-66- มอก.1195 –  25XX  
ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงกวาคาที่ใหไวในตารางที่  3 เกิดจากการลัดวงจรหรือการปลดวงจรของตัว
ตานทาน  ตัวเก็บประจุ  หนวย RC ตัวเชื่อมตอทางแสง  หรือตัวเหนี่ยวนํา  ใหถือวาเครื่องใชนั้นเปนไป
ตามขอกําหนด  ถาสวนประกอบเปนไปตามขอกําหนดที่เกี่ยวของตามขอ  14. ( ดูขอ 4.3.4)  
ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงกวาคาที่ใหไวในตารางที่  3 เกิดจากการปลดวงจรของตัวตานทาน  ใหทดสอบ
โหลดเกินตามที่ระบุในขอ 14 .1 (ข) ซ้ําบนตัวตานทานที่ติดตั้งในเครื่องใช  รวมถึงการตอทางไฟฟาที่ทํา
โดยผูทํา  ระหวางการทดสอบนี้ การตอทางไฟฟาตองไมลมเหลว  
11.2.2 สวนที่เขาถึงได 
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวนที่เขาถึงไดตองไมเกินคาที่ใหไวในตารางที่ 3 ขอ  (ก) “ภาวะผิดพรอง ” 
11.2.3 สวนที่เปนฉนวนทางไฟฟาที่ไมใชขดลวด และแผนวงจรพิมพ  
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวน ที่เปน ฉนวนที่ไมใชขดลวด  และแผนวงจรพิมพ ซึ่งการลม เหลวทําใหไม
เปนไปตามขอกําหนดขอ  11.1 ขอ 11.2.2 และขอ 11.2.4  ตองไมเกินคาที่ใหไวในตารางที่ 3           
“ภาวะผิดพรอง ”   
ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นมีคา สูงเกิน และถามีขอสงสัยวาจะมีอันตรายจากช็อกไฟฟาหรือไม  ใหลัดวงจร   
ระหวางสวนนําไฟฟาที่เกี่ยวของและใหทดสอบซ้ําขอ  11.1  
11.2.4 สวนที่ทําหนาที่รองรับหรือเปนตัวกั้นทางกล  
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวนที่เมื่อเกิดความลมเหลวทางกลแลวอาจทําใหไมเปนไปตามขอกําหนดของขอ  
9.1.1 ตองไมเกินคาที่ใหไวในตารางที่ 3 ขอ  (ค) “ภาวะผิดพรอง ” 
11.2.5 ขดลวด  
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของขดลวดตองไมเกินคาที่ใหไวในตารางที่  3 ขอ (ข) และขอ  (ง) “ภาวะผิดพรอง ” 
โดยมีขอยกเวนดังตอไปนี้ 
− ถาอุณหภูมิถูกจํากัดเนื่องจากการทํางานของอุปกรณปองกันการที่ปรับตั้งใหมได หรือการเปลี่ยน
ทดแทนได อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอาจเกินไดจนถึง 2 min  หลังจากการทํางานของอุปกรณนั้น  
ในกรณีของขดลวดที่มีการเตรียมการปองกันช็อกไฟฟาช็อก  หรือกรณีภาวะผลของความ    ผิดพรอง
ทําใหเกิดอันตรายจากไฟไหม  ใหทําการทดสอบ 3 ครั้ง แลวทดสอบความทน     ไดอิเล็กทริกตาม
ขอ 10.3 กับขดลวดโดยไมตองทําการอบความชื้นตามขอ 10.2 และเริ่มตนภายใน 1 min หลังจากที่
ทําการวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น  
ตองไมลมเหลว 
-67- มอก.1195 –  25XX  
− ถาอุณหภูมิถูกจํากัดเนื่องจากการทํางานของอุปกรณปองกันที่ปรับตั้งใหมไมไดหรือเปลี่ยนทดแทน
ไมไดที่ประกอบรวมกัน  หรือเนื่องจากการเปดวงจรของขดลวด  อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอาจเกินได  แตตอง
ทดสอบ  3 ครั้งโดยใชสวนประกอบใหม  
ในกรณีของขดลวดที่มีการเตรียมการปองกันช็ อกไฟฟา  หรือกรณีผลของความผิดพรองทําใหเกิด
อันตรายจากไฟ ใหทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามขอ  10.3 กับขดลวดในแตละกรณีโดยไมตอง
อบความชื้นตามขอ  10.2 และเริ่มตนภายใน  1 min  หลังจากวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น  
ตองไมลมเหลว 
− ยอมใหอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงกวาไดสําหรั บขดลวด  ถาความลมเหลวของฉนวนไมทําใหเกิดอันตราย
จากช็อกไฟฟา  หรืออันตรายจากไฟ   และถาขดลวดไมตอกับแหลงจายไฟฟาที่สามารถจาย
กําลังไฟฟาเกิน  5 W  ในภาวะการทํางานปกติ  
− ถาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นมีคาเกิน  และถามีขอสงสัยวามีอันตรายหรือไม ใหลัดวงจรฉนวนที่เกี่ยวของและ
ทดสอบซ้ําตามขอ  11.1 และขอ  11.2.2  
หมายเหตุ   ถาฉนวนรวมอยูในขดลวด  ในลักษณะที่ไมสามารถวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นไดโดยตรง  ใหถือวาอุณหภูมิ
เทากับอุณหภูมิของลวดขดลวดนั้น  
11.2.6 แผนวงจรพิมพ  
เมื่อความลมเหลวเปนสาเหตุใหเกิดการไมเปนไปตามคุณลักษณะที่ตองการ  ขอ 11.1 ขอ 11.2.2 และ
ขอ 11.2.4 อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น บนแผนวงจรพิมพ ตองไมเกินคาที่กําหนดไวภายใต "ภาวะผิดพรอง " 
ในตารางที่ 3 ขอ  (ข) โดยมีขอยกเวน ดังนี้ 
อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น อาจเกินคาดังกลา วขางตน แตไมเกิน 100 K สําหรับ คาบเวลาสูงสุดไมเกิน 5 min  
สําหรับ แผนวงจรพิมพประเภท V -0 ตาม  IEC 60695- 11-10 หรือ ขอ ช.1 อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอาจเกิน  
(ก) คาที่ใหไวในตารางที่  3 ขอ (ข) “ภาวะผิดพรอง ” ไมเกิน  100 K บนพื้นที่ขนาดเล็กหนึ่งพื้นที่
หรือมากกวา  โดยให พื้นที่รวมทั้งหมดไมเกิน  2 cm2 สําหรับภาวะผิดพรอง แตละภาวะ  และไม
กอใหเกิด อันตรายจากช็อกไฟฟา  หรือ  
(ข) ในคาบเวลาสูงสุด  5 min คาที่ใหไวในตารางที่  3 ขอ (ข) “ภาวะผิดพรอง ” จนถึงคาอุณหภูมิที่
เพิ่มขึ้นที่ใหไวสําหรับ “สวนอื่น  ๆ” ในตารางที่  3 ขอ (จ) “ภาวะผิดพรอง ” บนพื้นที่ขนาดเล็ก
หนึ่งพื้นที่หรือมากกวา  โดยให พื้นที่รวมทั้งหมดไมเกิน  2 cm2 สําหรับภาวะผิดพรอง แตละภาวะ
และไม กอใหเกิด อันตรายจากช็อกไฟฟา  
-68- มอก.1195 –  25XX  
ถาขีดจํากัด อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นมีคา สูงเกิน และถามีขอสงสัยวามีอันตรายจากช็อกไฟฟาหรือไม  ให
ลัดวงจรระหวางสวนนําไฟฟาที่เกี่ยวของและทดสอบตามขอ  11.1 ซ้ํา  
ถาตัวนําบนแผนวงจรพิมพ ถูกรบกวน ขาดตอน  ลอก หรือหลุดหลวมขณะทดสอบ  ยังคงถือวา
เครื่องใชเปนไปตามขอกําหนด  ถาเปนไปตามภาวะดังตอไปนี้ทั้งหมด  
− แผนวงจรพิมพ ที่ถูกจัดประเภท เปน V-0 ตาม IEC 60695- 11-10 หรือ ขอ ช.1  
− การรบกวน นั้นไม ใชแหลงการติดไฟ ที่มีศักยภาพ  
− เครื่องใชเปนไปตามขอกําหนดของขอนี้ดวยการตอตัวนําที่ ถูกรบกวน  
− ตัวนําที่ลอกหรือหลุดหลวมใด  ๆ ไมทําใหระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนระหวาง
สวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนที่เขาถึงได ลดลงต่ํากวาคาที่ระบุไวในขอ  13.  
สําหรับเครื่องใชประเภท  I ตองคงความตอเนื่องของการตอลงดินปองกันไว  ไมยอมใหมีการหลุด
หลวม หรือลอก ของตัวนํานั้น  
11.2.7 สวนที่ไมอยูภายใตขีดจํากัดขอ 11.2 .1 ถึงขอ 11.2 .6 
ตามธรรมชาติ ของวัสดุ อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของสวนนั้ น ตองไมเกินคาที่ใหไวในตารางที่ 3 ขอ (จ) 
“ภาวะผิดพรอง ” 
12.  ความแข็งแรงทางกล  
12.1 เครื่องใช สําเร็จรูป  
เครื่องใชตองมีความแข็งแรงทางกลเพียงพอ  และตองสรางใหทนตอการเ คลื่อนยายที่อาจเกิดขึ้นระหวางการ
ใชงานตามเจตนา  
เครื่องใชตองมีการสรางใหมีการปองกันการลัดวงจรของฉนวนระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนนํา
ไฟฟาที่เขาถึงได  หรือสวนที่ตออยางนําไฟฟากับสวนเหล านั้นยกตัวอยาง เชน สกรู ที่หลุดหลวมโดยไม
เจตนา  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบตามขอ  12.1.1 ขอ 12.1.2 ขอ 12.1.3 ขอ 12.1.4 และขอ 12.1.5 ยกเวน
สําหรับ อุปกรณที่ขึ้นรูป เปนสวนหนึ่งของ เตาเสียบประธาน 
หมายเหตุ  อุปกรณขึ้นรูป เปนสวนหนึ่งของ เตาเสียบประธาน  ใหทดสอบตาม ที่อธิบายใน ขอ 15.4 
12.1.1 การทดสอบการตกกระแทก  
เครื่องใชที่มีมวลมากกวา 7 kg ตองทดสอบดังตอไปนี้  
-69- มอก.1195 –  25XX  
วางเครื่องใชบนที่รองรับ ที่ทําดวย ไมในแนวระดับ    ปลอยใหตกลงบนโตะ ไมจาก            
ความสูง 5 cm 50 ครั้ง 
หลังการทดสอบ  เครื่องใช ตองไมเสียหาย ตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑ  
อุตสาหกรรม นี้ 
12.1.2 การทดสอบการสั่นสะเทือน  
เครื่องใชขนยายไดที่เจตนา ใหใชสําหรับการขยายสัญญาณเสียงของเครื่องดนตรี  เครื่องใชหยิบยกได  
และเครื่องใชที่มีเปลือกหุมเปนโลหะ  ใหทดสอบความทนทานตอการสั่นสะเทือนดวยวิธีการกวาด
ตามที่ระบุใน   IEC 60068- 2-6 
ใหติดตั้งเครื่องใชในตําแหนงใชงานตามปกติเขากับเครื่องกําเนิดการสั่นสะเทือน  ดวยสายรัดรอบ
เปลือกหุม  ทิศทางของ การสั่นสะเทือนคือ แนวดิ่ง  และระดับความรุนแรงดังนี้  
−  ชวงเวลา  30 min  
−  แอมพลิจูด  0.35 mm 
−  พิสัยความถี่ 10 Hz ... 55 Hz ... 10  Hz  
−  อัตราการกวาดความถี่    ประมาณ  1 octave/ min 
หลังการทดสอบ  เครื่องใช ตองไมเสียหาย ตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
โดยเฉพาะอยางยิ่งตองไมมีการหลุดหลวมของสวนที่ตอหรือ ชิ้นสวนซึ่งหากหลุดหลวมแลวทําให
ความปลอดภัยลดลง 
12.1.3 การทดสอบการกระแทก  
ยึดเครื่องใชใหมั่นคงเขากับที่รองรับแข็ง เกร็ง แลวใช คอน กระแทกที่ทํางานดวยสปริงตาม  
มอก. 2380 เลม 2 (75) กระแทก ดวยพลังงานจล นกอนการกระแทกเปน  0.5 J จํานวน  3 ครั้ง ที่จุด
ของเปลือกหุมที่ใชปองกัน ทุกจุด  สวน เคลือนที่ได ที่เปนอันตราย หรือ สวนที่มีไฟฟาอันตรายและ
นาจะ บอบบาง รวมทั้งบริเวณระบายอากาศ  ลิ้นชั กในตําแหนงที่ดึงออกมา  ที่จับ  กระเดื่อง  ปุมสวิตช  
และสิ่งที่คลายกัน  โดยการกดกรวยปลอยตั้งฉากกับพื้นผิว  
การทดสอบดวยคอน กระแทก นี้ทํากับหนาตาง  เลนส  หลอดไฟสัญญาณและฝาครอบหลอดไฟ
สัญญาณดวย  แตใหทําเฉพาะกรณีที่สิ่งเหลานั้นยื่นออกมาจากเปลือกหุมมากกวา  5 mm หรือในกรณี
ที่พื้นที่ภาพฉายของพื้นผิวที่ยื่น ออกมาแตละพื้นที่เกิน  1 cm2 
นอกจากนี้  บริเวณเปลือกหุมที่ไมมีชองระบายอากาศ  ที่ใชปองกันสวนที่มีไฟฟาอันตรายตองทนตอ
การกระแทกเดี่ยว  ตามที่ ระบุในตารางที่  6  
-70- มอก.1195 –  25XX  
แรงกระแทกที่ ระบุในตารางที่  6 ตองเกิดจากการปลอยใหลูกเหล็ก กลาทรง กลม ตัน  ผิวเรียบ  ขนาด
เสนผานศูนยกลาง  (50 ± 1) mm และมีมวลประมาณ 500 g ตกอยางอิสระในแนวดิ่งจากระยะตาม
ภาพประกอบใน รูปที่ 8 และปะทะเปลือกหุมดวยแรงกระแทกตามที่ ระบุในทิศทางตั้งฉากกับ พื้นผิว
ของเปลือกหุม  
ตารางที่  6  การทดสอบการกระแทกบนเปลือกหุมเครื่องใช  
(ขอ 12.1.3) 
 
 
หลังการทดสอบ   เครื่องใชตองทนการทดสอบความทน ไดอิเล็กทริกตาม ที่ระบุใน ขอ 10.3 และตองไม
ปรากฎความเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ โดยเฉพาะอยางยิ่ง 
− สวนที่มีไฟฟาอันตรายตองไมกลายเปนสวนที่เขา ถึงได 
− ตัวกั้นที่เปนฉนวนตองไมเสียหาย  
− สวนที่ทดสอบดวยคอนกระแทก ตองไม แสดงรอย ราวที่เห็นไดดวยตาเปลา  
หมายเหตุ  3 ไมตองคํานึงถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นที่ผิวแตงสําเร็จ  (finish) รอยบุมเล็ก  ๆ ซึ่งไมลดระยะหางในอากาศ
และระยะหางตามผิวฉนวนต่ํากวาคาที่กําหนด  รอยราวซึ่งไมสามารถมองเห็นไดดวยตาเปลา  รอยราวบน
พื้นผิวสิ่งขึ้นรูปเสริมเสนใยและสิ่งที่คลายกัน  
 สวนของเปลือกหุม  แรงกระแทก  
(จูล ±1%) 
ดานบน  ดานขาง  ดานหลัง  และดานหนา ของเครื่องใช
หยิบยกได  หรือเครื่องใชวางบนโตะ  2 J 
พื้นผิวเปดทั้งหมดของเครื่องใชติดตั้งกับที่  2 J 
ดานบน  ดานขาง  ดานหลังและดานหนาของเครื่องใชตั้ง
พื้น 3.5 J  
หมายเหตุ  1 ในการใชพลังงานการกระแทกที่ตองการ  ความสูงใหคํานวณโดย  h =  E/(g× m) 
เมื่อ 
h คือ ระยะทางในแนวดิ่ง เปนเมตร  
E คือ พลังงานกระแทก เปนจูล  
g  คือ ความเรงการโนมถวง เปน 9.81 m/s2 
m คือ มวลของลูกเหล็กกลาทรงกลม เปนกิโลกรัม  
หมายเหตุ  2  สําหรับความแข็งแรงทางกลของหลอดภาพและการปองกันจากผลของการระเบิดเขาใหดู
ขอ 18. 
-71- มอก.1195 –  25XX  
12.1.4 การทดสอบปลอยตก 
เครื่องใชหยิบยกไดที่มีมวลเทากับหรือนอยกวา  7 kg ตองทดสอบปลอยตก  ตัวอยาง ของเครื่องใช
สําเร็จรูป ตองไดรับการกระแทก จํานวน  3 ครั้ง ดวยการปลอยใหตกจากระยะ  1.0 m ลงบนพื้น ผิวแนว
ระดับ ในตําแหนงที่นาจะเกิดผลเสียหายที่สุด  
พื้นผิว แนวระดับ ประกอบดวยไมแข็งที่มีความหนาอยางนอย  13 mm ติดตั้ง กับไมอัด  2 ชั้นที่มีความหนา
แตละชั้นเปน  19 mm ถึง  20 mm ที่รองรับทั้งหมดเปน พื้นคอนกรีตหรือเทียบเทาที่ไม ยืดหยุน  
ในการปลอยตกแตละครั้ง   ตัวอยางตองปะทะกับพื้นผิวในตําแหนงตางกัน  ถาเปนไปไดตอง
ปลอย ตัวอยาง ใหตกพรอมกับแบตเตอรี่ตามที่ผูทํา ระบุ 
หลังจากการทดสอบ  เครื่องใชไมจําเปนตองทํางาน แตตองไมปรา กฎความเสียหายในความหมายของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้และตองทนการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุไวในขอ 
10.3 โดยเฉพาะอยางยิ่ง  
− สวนเคลื่อนที่อันตราย หรือสวนที่มีไฟฟาอันตรายตองไมกลายเปนสวนที่เขา ถึงได และ 
− ตัวกั้นที่เปนฉนวนตองไมเสียหาย  และ  
− ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนตองไมลดลง ต่ํากวา คาที่ระบุไวในขอ 13. 
ตองไมใชเกณฑการทดสอบนี้ผาน ชองเปดที่ผิวหนาของหลอดภาพ 
12.1.5 การทดสอบการคลายความเคน  
เปลือกหุม ที่ทําดวยวัสดุเทอรโมพลาสติก ขึ้นรูปหรือแบบ ตองสรางในลักษณะที่การหดหรือการบิดเบี้ยว
ของวัสดุอันเนื่องจากการ ปลดปลอย ความเคนภายในที่เกิดจากการขึ้นรูปหรือ แบบ  ไมเปน ผลใหสวน
อันตราย เผยออกมา  
นําตัวอยางซึ่งประกอบดวยเครื่องใช สําเร็จรูป  หรือเปลือกหุม สําเร็จรูป พรอมกับโครงรองรับ  ไวใน เตา
อบอ ากาศหมุนเวียนที่อุณหภูมิ สูงกวาอุณหภูมิสูงสุดที่ได ที่เปลือกหุม  10 K ในระหวางการทดสอบ  
ขอ 7.1.3 แตตองไมนอยกวา  70๐C  เปน คาบเวลา  7 h แลวปลอยใหเย็นลงจนถึงอุณหภูมิหอง  
สําหรับเครื่องใชขนาดใหญซึ่งไมสามารถทดสอบ เปลือกหุมสําเร็จรูป ได  ยอมใหใชสวนของเปลือกหุม
เปนตัวแทนของ ชุดประกอบ สําเร็จรูป ได โดยใหคํานึงถึงความหนาและรูปราง  รวมถึงสวนรองรับทาง
กลใด  ๆ  
หลังการทดสอบ เครื่องใชตองไมปรา กฎความเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ โดยเฉพาะอยางยิ่ง สวนที่เคลื่อนที่ไดอันตราย หรือสวนที่มีไฟฟาอันตราย 
ตองไมกลายเปนสวนที่เขาถึงได 
-72- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ   เมื่อใชสวนของเปลือกหุม ในการทดสอบ เปลือกหุมสําเร็จรูปที่ เปนตัวแทน  อาจจําเปนตองประกอบเขา
เปนเครื่องใชใหม เพื่อประเมินความสอดคลอง  
12.2 การติดตั้งตัวกระตุน  
ตัวกระตุน  ตัวอยางเชน  ปุมปรับ  ปุมกด   สลัก  และคาน  ตองสรางและยึดไวในลักษณะที่เมื่อใชงานไมทําให
การปองกันช็อกไฟฟาลดลง 
การทดสอบใหทดสอบดังตอไปนี้  
คลาย หมุดเกลียวยึด  (ถามี) แลวขันแนนดวย ทอรก  2/3 ของคาที่ ใหไว ในตารางที่ 20 แลวคลายออก  1/4 รอบ  
ใหใส ทอรก ที่สมนัยกับแรง  100 N ที่ผิวรอบนอกของตัวกระตุน  แตไมเกิน  1 Nm เปนเวลา  1 min  และดึง
ดวยแรง  100 N ตามแนวแกนเปนเวลา  1 min ถามวลของเครื่องใชนอยกวา  10 kg ใหจํากัดแรงดึงไวที่คาซึ่ง
สมนัยกับมวลของเครื่องใชแตไมนอยกวา  25 N  
สําหรับตัวกระตุน  เชน ปุมกด  สลัก  และสิ่งที่ คลายกัน  ที่ขณะใชงานตาม เจตนา จะรับเฉพาะแรงกดเทานั้น   
และยื่นออกมาจากพื้นผิวของเครื่องใชไมเกิน  15 mm  แรงดึงจะถูกจํากัดไวที่ 50 N  
หลังการทดสอบ  เครื่องใชตองไมปรา กฎความเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑ  
อุตสาหกรรม นี้ 
12.3 อุปกรณควบคุมจากระยะไกล ที่ถืออยูในมือ  
สวนของอุปกรณควบคุมจากระยะไกลซึ่ง เจตนา ใหถืออยูในมือและประกอบดวยสวนที่มีไฟฟาอันตราย   
ตองมีความแข็งแรงทางกลพอเพียงและตองสรางใหทนตอการเคลื่อนยายตามที่ อาจเกิดขึ้น  
การทดสอบใหทําดังตอไปนี้ 
อุปกรณควบคุมจากระยะไกลพรอมดวยสายออนของอุปกร ณเอง  (ถามี) ใหตัดสายเหลือเพียง  10 cm เพื่อ
ทดสอบตาม มอก . 2380 เลม 2 (32)  วิธีดําเนิน การ 2  
ใหหมุนบารเรล  50 รอบถามวลของอุปกรณควบคุมไมเกิน  250 g  และ  25 รอบ  ถามวลเกิน  250 g  
หลังการทดสอบอุปกรณตองไมปรากฎ ความเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
สวนของอุปกรณควบคุมจากระยะไกล ที่ตอดวยสายไฟฟา ซึ่งไม เจตนา ใหถืออยูในมือ  ใหทดสอบใน
ลักษณะที่เปนสวนหนึ่งของเครื่องใช  
12.4 ลิ้นชัก  
ลิ้นชักซึ่ง เจตนา ใหดึงเพียงบางสวนออกมาจากเครื่องใช   ตองมีที่หยุดที่มีความแข็งแรงทางกลพอเพียง  เพื่อ
ปองกันสวนที่มีไฟฟาอันตรายกลายเปนสวนที่เขาถึง ได 
-73- มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําดังตอไปนี้  
ดึงลิ้นชักออกมาในลักษณะตาม เจตนา จนกระทั่งที่หยุดทําใหดึงออกมาไมไดอีก  แลวใชแรง  50 N กระทําใน
ทิศทางที่ใหผลเลวที่สุดเปนเวลา  10 s  
หลังการทดสอบ  เครื่องใชตอง ไมปรา กฎความเสี ยหายตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑ  
อุตสาหกรรม นี้ โดยเฉพาะอยางยิ่ง ตองไมมีสวนที่มีไฟฟาอันตรายกลายเปนสวนที่เขาถึง ได 
12.5 ตัวรับรวมแกนสําหรับสายอากาศซึ่งติดตั้งที่เครื่องใช 
ตัวรับรวมแกนสําหรับสายอากาศซึ่งติดตั้งที่เครื่องใช  และมีสวนหรือสวนประกอบซึ่งแยกสวนที่มีไฟฟา
อันตรายออกจากสวนที่เขาถึง ได ตองสรางใหทนความเคนทางกลที่อาจเกิดขึ้นในการใชงานตามเจตนา  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบตามลําดับดังตอไปนี้   
หลังการทดสอบเหลานี้   เครื่องใชตองไมปรา กฎความเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
การทดสอบความทนทาน  
เสียบเตาเสียบทดสอบตามรูปที่  9 เขากับเตารับและดึงออกจากเตารับจํานวน   100 ครั้ง  ใหระวังไมใหเตารับ
เสียหายอยางจงใจระหวางการเสียบและดึงออก ของเตาเสียบทดสอบ  
การทดสอบการกระแทก  
เสียบเตาเสียบทดสอบตามรูปที่  9 เขากับเตารับ  แลวใช คอน กระแทกที่ทํางานดวยสปริงตาม                    
มอก. 2380 เลม 2(75) กระแทกเตาเสียบดวยพลังงานจล นกอนการกระแทกเปน  0.5 J ที่จุด ๆ หนึ่ง  3 ครั้ง
ติดตอกันในทิศทางที่ใหผลเลวที่สุด  
การทดสอบทอรก  
เสียบเตาเสียบทดสอบตามรูปที่  9 เขากับเตารับ  แลวใชแรง  50 N กระทําที่เตาเสียบในทิศทางที่ตั้งฉากกับ
แกนของเตาเสียบโดยไมมีการกระตุกเปนเวลา  10 s  โดยใหทิศทางตามแนวรัศมีของแรงกระทําบนสวนของ
เตาเสียบซึ่ง นาจะบอบบาง  ตัวอยางเชน ขนาดของแรงหาโดยใชตาชั่งแบบสปริงเกี่ยวติดกับรูบนเตาเสียบ  
เปนตน  
ใหทดสอบ  10 ครั้ง  
หมายเหตุ  หากตัวรับรวมแกนสําหรับสายอากาศแตกตางจากที่ระบุใน   มอก.1613 ใหใชเตาเสียบทดสอบที่สมนัยกันซึ่ง
มีความยาวเทากันในการทดสอบ  
  
-74- มอก.1195 –  25XX  
12.6 สายอากาศแบบปรับความยาว ได (telesco ping antenna) หรือ สายอากาศแบบ ลวด (rod antenna)  
สายอากาศแบบ ปรับความยาว ได หรือ สายอากาศ แบบ ลวดตองจัดใหมีปุมหรือ ลูกทรงกลมขนาดเสนผาน
ศูนยกลาง ต่ําสุด  6.0 mm ที่ปลายสุด  
สายอากาศแบบปรับความยาว ได หรือสายอากาศแบบ ลวดตอง จัดให มีที่คุมกันหรือ ที่กั้นซึ่งปองกันสวน ใดๆ 
ของสายอากาศหรือสวนอุปกรณติด ตั้งตก เขาไปในเครื่องใชและสัมผัสกับสวนที่มีไฟฟาอันตราย ในขณะที่
สายอากาศหรือสวนใด  ๆ ของสายอากาศหัก  
สวนอุปกรณติดตั้งจะ อางอิง เฉพาะสวนที่ใชในการ ติดตั้ง สายอากาศหรือสวนที่มีความเคนเมื่อสายอากาศ
เคลื่อนที่  
12.6.1 ความมั่นคงทางกายภาพ  
สวนปลายสุดของ สายอากาศและสวนของสายอากาศแบบ ปรับความยาว ได ตองติดตั้งอยางมั่นคงใน
ลักษณะที่ปองกันไมใหหลุดออกได  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบดังตอไปนี้  : 
ที่สวนปลายสุดให ใชแรง 20 N ไปตามแนวแกนหลักของสายอากาศเปน คาบเวลา 1 min  นอกจากนี้   ถา
สวนปลายสุดถูกยึดติดดวยเกลียวสกรู  ตองใชทอรก คลายที่สวนปลายสุดของตัวอยางเพิ่มเติมอีก  5 
ตัวอยาง  ใหปอนทอรกเพิ่มขึ้น ทีละนอย โดยยึดสายอากาศอยูกับที่ เมื่อถึงคา ทอรกที่ระบุ  ใหคงไวเปน
เวลาไมเกิน  15 s ระยะเวลาที่คงไวของตัวอยาง  1 ตัวอยาง ใด ๆ ตองไมนอยกวา  5 s และระยะเวลาคงไว
เฉลี่ยของทั้ง  5 ตัวอยาง  ตองไมนอยกวา  8 s 
คาทอรกได ใหไวในตาราง ที่ 7 
ตารางที่  7  คาทอรกสําหรับทดสอบสวนปลายสุด  
(ขอ 12.6.1) 
เสนผานศูนยกลางสวนปลายสุด  
mm ทอรก  
Nm 
นอยกวา  8.0 0.3 
เทากับ หรือมากกวา  8.0 0.6 
  
-75- มอก.1195 –  25XX  
13.  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวน  
13.1 ทั่วไป  
ระยะหางในอากาศตองมีมิติเพียงพอที่แรงดันไฟฟาเกินชั่วครูซึ่งอาจเขาไปในเครื่องใช  และแรงดันไฟฟา คา
ยอดซึ่งอาจ กําเนิด ภายในเครื่องใช   ไมทะลุผานระยะหางในอากาศนั้น  รายละเอียดของขอกําหนดใหไวใน
ขอ 13.3 
ระยะหางตามผิวฉนวนตองมีมิติเพียงพอ   ที่เมื่อใชกับ แรงดันไฟฟา ใชงานและระดับมลภาวะที่กําหนด  จะไม
ทําใหเกิดการวาบไฟตามผิวหรือเสียสภาพฉับพลัน  (การเกิดรอยทางไฟฟา ) ของฉนวน  รายละเอียดของขอ
กําหนดใหไวในขอ  13.4 
หมายเหตุ  สําหรับการหาระยะหางในอากาศ   ใหวัดคายอดของแรงดันไฟฟาใชงาน   สําหรับการหาระยะหางตามผิว
ฉนวน  ใหวัดคารากกําลังสอง เฉลี่ย  หรือคาแรงดันไฟฟากระแสตรงของแรงดันไฟฟาใชงาน  
วิธีการวัดระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนให ไวในภาคผนวก  จ. 
ยอมใหระยะหางตามผิวฉนวนและระยะหางในอากาศ ถูกแบง ดวยสวนนําไฟฟาที่ แทรกอยูและ ไมตอ  (ลอย)  
เชน หนาสัมผัสที่ไมไดใชของตัวตอ  หากผลรวมของระยะ แตละสวน เปนไปตามขอกําหนดต่ําสุดที่ระบุไว  
(ดูรูป จ.8) 
ระดับมลภาวะตาง ๆ  สําหรับคาต่ําสุดของระยะหางในอากาศและระย ะหางตามผิวฉนวน เปนดังตอไปนี้ 
− มลภาวะระดับ  1 ใชกับสวนประกอบและชุดประกอบซึ่งผนึกกันฝุนและความชื้น   
− มลภาวะระดับ  2 โดยทั่วไปใชกับเครื่องใชที่ครอบคลุมโดย ขอบขายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑ               
อุตสาห กรรมนี้ 
− มลภาวะระดับ  3 ใชกับเครื่องใชที่สิ่งแวดลอมภายใน เฉพาะ ที่ขางใน เครื่องใชตองเผชิญกับมลภาวะ นํา
ไฟฟา  หรือมลภาวะไมนําไฟฟาในภาวะแหง ซึ่งอาจกลายเปนนําไฟฟาไดเนื่องจากการควบแนนที่คาดไว   
หรือใชกับเครื่องใชที่ตั้งใน พื้นที่ ที่สิ่งแวดลอมภายนอก มีมลภาวะ นําไฟฟาหรือมลภาวะไมนํา ไฟฟาใน
ภาวะแหง ซึ่งอาจกลายเปนนําไฟฟาได  
ยกเวนสําหรับฉนวนระหวางสวนของขั้วที่ตางกันที่ตอกับไฟฟาประธาน โดยตรง ยอมใหระยะหางในอากาศ
และระยะหางตามผิวฉนวนนอยกวาคาที่ ระบุได  แตตองเปนไปตามขอกําหนดของขอ  4.3.1 ขอ 4.3.2 และ
ขอ 11.2 
13.2 การหาคาแรงดันไฟฟาทํางาน  
ในการหาคาแรงดัน ไฟฟา ทํางาน   ใหใชขอกําหนดดังตอไปนี้ทุกขอ  : 
−  ไมตองใช การเปลี่ยนแปลงแรงดันไฟฟา  (0.9 หรือ 1.1) กับแรงดันไฟฟากําหนดของเครื่องใช  
-76- มอก.1195 –  25XX  
−  แรงดันไฟฟา ทํางานระหวางจุดใด  ๆ ในวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได และดิน    และ
ระหวางจุดใด  ๆ ในวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได และวงจรที่ไมตอ กับไฟฟา  
ประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  ถือวาเปนคาสูงสุดของสิ่งตอไปนี้ 
• แรงดันไฟฟาที่กําหนดหรือแรงดันไฟฟาสูงสุดที่วัดไดระหวางจุดนั้น ๆ  ขณะทํางานที่แรงดันไฟฟาที่
กําหนด  หรือ  
• ขีดจํากัดบนของพิสัยแรงดันไฟฟาที่กําหนดหรือแรงดันไฟฟา สูงสุด ที่วัดไดระหวางจุดนั้น  ๆ ขณะ
ทํางานที่ คาใด ๆ ในพิสัยแรงดันไฟฟาที่กําหนด  
− สวนนําไฟฟาที่เขา ถึงไดที่ไมตอลงดินตองถือวาไดตอลงดิน  
− ที่สวนประกอบที่ทําขึ้นจากขดลวด  (wire-wound component ) หรือสวนอื่นที่ลอยอยู  คือไมตอกับวงจร
ซึ่งมีศักยไฟฟา สัมพัทธกับดิน  ตองถือวาถูกตอลงดิน  ณ จุดซึ่ง ไดรับแรงดันไฟฟา ใชงานที่สูงที่สุด  
− เมื่อใช ฉนวนสองชั้น ตองหาคาแรงดันไฟฟา ใชงานที่ครอมฉนวนมูลฐานโดยสมมุติวาไดลัดวงจร ครอม
ฉนวนเพิ่มเติม   และในทํานอง กลับ กันดวย    สําหรับ ฉนวนสองชั้น ระหวางขดลวดของสวนประกอบที่
ทําขึ้นจากขดลวด  การลัดวงจร ตองสมมุติใหเกิดขึ้นที่จุด ซึ่งทําใหแรงดันไฟฟา ใชงานสูงสุด เกิดขึ้น ที่
ฉนวนอื่น 
− ยกเวนที่ยอมตามขางลาง  สําหรับฉนวนระหวางขดลวด  2 ขด ของสวนประกอบที่ทําขึ้นจากขดลวด  
ตองใช แรงดันไฟฟาสูงสุดระหวาง  2 จุดใด ๆ  ในขดลวดทั้ง  2  ขด โดยคํานึงถึงแรงดันไฟฟาภายนอก ซึ่ง
ตอกับขดลวด  
− ยกเวนที่ยอมตามขางลาง  สําหรับฉนวนระหวางขดลวดของสวนประกอบที่ทําขึ้นจากขดลว ดกับสวน
อื่น  ตองใชแรงดันไฟฟาสูงสุดระหวางจุดใด  ๆ บนขดลวดกับสวนอื่น 
ถาฉนวนของสวนประกอบที่ทําขึ้นจากขดลวดมีแรงดัน ไฟฟาใช งานตามความยาวของขดลวดตางกัน   ยอม
ใหแปรผัน ระยะหางในอากาศ ระยะหางตามผิวฉนวน  และระยะหางผานฉนวนตามที่สัมพันธ 
หมายเหตุ  ตัวอยาง ของการสรางนี้ไดแก ขดลวด 30 kV  ประกอบดวยบอบบินหลายอันตอแบบอนุกรมและตอลงดินที่
ปลายขางหนึ่ง  
13.3 ระยะหางในอากาศ 
13.3.1 ทั่วไป  
ยอมใหใชวิธีดังตอไปนี้ หรือวิธีทางเลือกที่กําหนดใน ภาคผนวก  ฌ. สําหรับสวนประกอบเฉพาะ  หรือชุด
ประกอบยอย หรือเครื่องใชทั้งหมด  
หมายเหตุ  1  ขอดีของ ภาคผนวก  ฌ. มีดังตอไป นี้ 
-77- มอก.1195 –  25XX  
– ระยะหางในอากาศ  จัดเรียงตามความปลอดภัยพื้นฐาน ตาม IEC 60664- 1 และจะสอดคลอง
กับมาตรฐานความปลอดภัยอื่น  ๆ (ตัวอยาง เชน หมอแปลงไฟฟา ) 
– มีการพิจารณาการลดทอน ภาวะ ชั่วครูภายในเครื่องใช รวมถึงการลดทอนของ ภาวะ ชั่วครูในวงจรที่
ตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
หมายเหตุ  2  ขอกําหนด ระยะหางในอากาศขึ้นอยูกับการคาดคะเนแรงดันไฟฟาเกินชั่วครู ซึ่งอาจเขาสูเครื่องใชไดจาก
ไฟฟาประธานกระแสสลับ ตาม IEC 60664- 1 ขนาดของ ภาวะ ชั่วครูเหลานี้ หาคา โดยแรงดันไฟฟา
ประธานที่ระบุและการจัด รูปแบบ แหลงจาย ไฟฟา  ภาวะ ชั่วครูเหลานี้จําแนก ตาม IEC 60664- 1 
ออกเปน  4  กลุม  คือแรงดันไฟฟาเกิน ประเภท  I ถึงประเภท  IV (หรือเปนที่รูกันอีกอยางหนึ่งวาการ
ติดตั้งประเภท  I ถึงประเภท  IV)   
หมายเหตุ  3  การออกแบบฉนวนตันและระยะหางในอากาศควรทํา ประสาน กันในลักษณะที่ถาเกิดแรงดันไฟฟาเกิน
ชั่วครูขึ้นเกินขีดจํากัดของแรงดันไฟฟาเกินประเภท  II   ฉนวนตันสามารถทนแรงดันไฟฟาไดสูงกวา
ระยะหางในอากาศ  
สําหรับระบบกําลังไฟฟากระแสสลับ  แรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับในตารางที่  8 ตารางที่  9 และ
ตารางที่  10 เปนแรงดันไฟฟา สายเฟสถึงสายกลาง  
หมายเหตุ  4  ในประเทศนอรเวย เนื่องจากระบบไอทีใชไฟฟาจากระบบจําหนายกําลังไฟฟาแรงดันไฟฟากระแสสลับ 
ปริมาณจึงพิจารณาใหมีคาเทากั บแรงดนไฟฟาระหวางเฟส -เฟส และ เปนแรงดันไฟฟา 230 V ในกรณี
ของความผิดพรองลงดินเดี่ยว (a single earth fault)  
ระยะหางในอากาศ ที่ระบุ ไมใชกับชองอากาศระหวางหนาสัมผัสของเทอร มอสแต ต คัตเอาตความรอน  
อุปกรณปองกันโหลดเกิน   สวิตชที่มีการสรางเปนชอง จุลภาค  (microgap) และสวนประกอบ ที่คลายกัน
ซึ่งระยะหางในอากาศแปร ผันตามหนาสัมผัส 
หมายเหตุ  5  สําหรับชองอากาศระหวางหนาสัมผัสของสวิตชปลด วงจร  ดูขอ 8.19.1 
หมายเหตุ  6  ระยะหางในอากาศไม ควรลดลงต่ํากวาคาต่ําสุดที่ระบุในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ อัน
เนื่องจาก เกณฑ ความคลาดเคลื่อนของ กระบวน การผลิต  หรือการเสียรูปเนื่องจากการเคลื่อนยาย  
การกระแทก  และการสั่น สะเทือน ที่เกิดขึ้นระหวางการทํา  การขนสง  และการใชงานตามปกติ  
การทดสอบตามขอ  13.3 ใหทําโดยการวัด  ใหพิจารณา ภาคผนวก  จ. ดวย  ใหใชเงื่อนไขดังตอไปนี้   ไม
ตองทดสอบความทนไดอิเล็กทริกในการทวนสอบระยะหางในอากาศ 
ตองวางสวนที่เคลื่อนที่ไดในตําแหนงที่ใ หผลเลวที่สุด  
ไมตองคํานึงถึงระยะหางในอากาศระหวางขดลวด เสียงของลําโพง  และสวนนําไฟฟาไดที่อยูชิด กัน 
-78- มอก.1195 –  25XX  
เมื่อวัดระยะหางในอากาศ จากเปลือกหุมที่เปนวัสดุฉนวนผาน รอง หรือชองเปดในเปลือกหุม  ใหถือวา
พื้นผิวที่ เขาถึงได นําไฟฟาไดเสมือนหุมดวยโลหะเปลว เมื่อนิ้วทดสอบตาม ชนิด โพรบทดสอ บ B ตาม  
มอก. 2533 ( ดูขอ 9.1.1.2) สามารถสัมผัสไดเมื่อใชแรงไมมากนัก  (ดูรูปที่  3 จุด B)  
ในการพยายามลดระยะหางในอากาศขณะทําการวัด   ใหใชแรงที่จุดใด  ๆ บนสวนภายใน   แลวใชแรงที่
ภายนอกของเปลือกหุมที่นําไฟฟาได ตองใชแรงที่มีคา ดังตอไป นี้ 
− สําหรับสวนภายใน  2 N 
− สําหรับเปลือกหุม  30 N  
ตองใช แรงที่เปลือกหุมโดยใชนิ้วทดสอบแข็ง เกร็งตาม มอก . 2533 ชนิด โพรบทดสอบ  11 
13.3.2 ระยะหางในอากาศในวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
ระยะหางในอากาศในวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟา ได ตองเปนไปตามมิติต่ําสุดใน
ตารางที่  8  และในกรณีที่เหมาะสมตามตารางที่  9  
ตารางที่  8 นํามาใชกับเครื่องใชที่ จะไมอยูภายใตภาวะชั่วครูสูง กวาแรงดันไฟฟาเกินประเภท  II 
ตาม IEC 60664- 1  แรงดันไฟฟา ประธาน ชั่วครูที่เหมาะสมไดใหไวในวงเล็บในแตละสดมภของ
แรงดันไฟฟา ประธาน กระแสสลับ ที่ระบุ  ถาคาดวา ภาวะ ชั่วครูสูงกวาที่ใหไว   อาจจําเปนตองเพิ่ม
การปองกันในแหลงจายไฟฟาใหเครื่องใชหรือในการติดตั้ง  
หมายเหตุ  1 วิธีออกแบบที่เปนทางเลือกกําหนดไวในภาคผนวก ฌ .  
สําหรับวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  ซึ่งทํางานดวยแรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับ ที่ระบุไมเกิน  300 V  ถาแรงดันไฟฟา ใชงานคายอดในวงจรเกินคายอดของแรงดันไฟฟา
ประธานกระแสสลับ  ระยะหางในอากาศต่ําสุดสําหรับฉนวนที่พิจารณาคือผลรวมของคา  2 คา
ดังตอไปนี้ 
− คาระยะหางในอากาศต่ําสุดจากตารางที่  8 สําหรับแรงดันไฟฟา ใชงานเทากับแรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับ ที่ระบุ  และ  
−  คาระยะหางในอากาศเพิ่มเติมที่เหมาะสมจากตารางที่  9 
หมายเหตุ  2  สําหรับ จุดประสงค การใชงาน ของตาราง ที่ 8 ใหถือวาแรงดันไฟฟา ใชงานเทากับแรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับ ที่ระบุ 
สําหรับแรงดันไฟฟา ใชงานที่ใช หาคา ระยะหางในอากาศสําหรับวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวน
นําไฟฟาได ที่สอดคลองกับตารางที่  8 
-79- มอก.1195 –  25XX  
− ตองนําคายอดของความพริ้วกระแสสลับ ใด ๆ ที่ทับซอน บนแรงดันไฟฟากระแสตรงซึ่งเกินคาที่ยอม
ใหตามขอ  2.3.3 มารวมไวดวย 
− ตองไมคํานึงถึง ภาวะ ชั่วครูไมซ้ํา  (ตัวอยาง เชน จากการรบกวนของบรรยากาศ)  
หมายเหตุ  3 ใหถือวา ภาวะ ชั่วครูไมซ้ํา ใด ๆ นั้น ในวงจรที่ไม ตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  จะ ไมสูงเกิน
แรงดันไฟฟา ประธาน ชั่วครูของวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
− ตองพิจารณาใหแรงดันไฟฟาของวงจร ที่ไมใชไฟฟาอันตราย  หรือวงจร  TNV ใด ๆ  (รวมถึง
แรงดันไฟฟาสัญญาณเรียก ) มีคาเปนศูนย 
และตามตารางที่  9 ตามความเหมาะสม  สําหรับแรงดันไฟฟา ใชงานคายอดที่เกินคาแรงดันไฟฟา
ประธานกระแสสลับที่ระบุ   ตองใชแรงดันไฟฟา ใชงานคายอด สูงสุด  
หมายเหตุ  4  ระยะหางในอากาศทั้งหมดที่ไดจากการใชตารางที่  9 อยูระหวางคาที่ ตองการ สําหรับสนามเอกพันธุ  
(homogeneous field) กับสนามไมเปนเอกพันธุ (inhomogeneous field) ซึ่งมีผลใหไมอาจ รับประกันไดวา
คาระยะหางในอากาศ เหลา นี้เปนไปตามการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกที่เหมาะสม  ในกรณีของ
สนามซึ่งมีความไมเปนเอกพันธุมากเพียงพอ 
หมายเหตุ  5 ใชระยะหางในอากาศของตารางที่  8 และตารางที่  9 
เลือกสดมภที่เหมาะสมใน ตารางที่  8 สําหรับแรงดันไฟฟาประธาน กระแสสลับ ที่ระบุและระดับ
มลภาวะ   เลือกแถวที่เหมาะสมที่มีแรงดันไฟฟา ใชงานเทากับแรงดันไฟฟาประธานกระแสสสลับ  จะ
ไดระยะหางในอากาศต่ําสุดที่กําหนด  
ที่ตารางที่ 9 เลือกสดมภที่เหมาะสมสําหรับแรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับที่ระบุและระดั บมลภาวะ   
และเลือกแถวในสดมภนั้น ซึ่งครอบ คลุมถึงแรงดันไฟฟา ใชงานคายอดจริง   อานระยะหางในอากาศ
เพิ่มเติมที่ตองการ จากหนึ่งในสองสดมภขวามือ  และนําไปรวมกับระยะหางในอากาศต่ําสุดจากตาราง  
ที่ 8 จะไดระยะหางในอากาศ ต่ําสุด ทั้งหมด  
-80- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  8  ระยะหางในอากาศต่ําสุดสําหรับฉนวนในวงจร ที่ตอกับ ไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
และระหวางวงจรนั้นกับวงจรที่ ไมตอกับ ไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
(ขอ 13.3.2) 
 หนวย เปนมิลลิเมตร 
แรงดันไฟฟา ใชงาน  
≤ แรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับที่
ระบุ 
≤ 150 V  
(แรงดันไฟฟา ประธาน ชั่วครู  
1 500 V)  แรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับที่ระบุ  
> 150 V ≤  300 V  
(แรงดันไฟฟา ประธาน ชั่วครู  
2 500 V)  แรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับที่ระบุ               
>300 V ≤  600 V  
(แรงดันไฟฟา ประธาน ชั่วครู   
4 000 V)  
แรงดันไฟฟา     
คายอด  หรือ d.c. 
V แรงดันไฟฟา  
r.m.s.     
(รูปคลื่นไซน ) 
V มลภาวะ  
ระดับ  1 และ
ระดับ  2 มลภาวะ 
ระดับ  3 มลภาวะ 
ระดับ  1 ระดับ  2 และระดับ  3 มลภาวะ 
ระดับ  1 ระดับ 2 และระดับ  3 
B/S R B/S R B/S R B/S R 
210 150 1.0 
(0.5)  2.0 
(1.0)  1.3 
(0.8)  2.6 
(1.6)  2.0 
(1.5)  4.0 
(3.0)  3.2 
(3.0)  6.4 
(6.0)  
420 300 B/S 2.0(1.5)     R 4.0(3.0)  3.2 
(3.0)  6.4 
(6.0)  
840 600      B/S 3 .2 (3.0)     R 6 .4 (6.0) 
1 400  1 000  B/S 4 .2    R 6 .4 
2 800  
7 000  
9 800  
14 000  
28 000  
42 000  2 000  
5 000  
7 000  
10 000  
20 000  
30 000  B/S/R     8,4  
  B/S/R    17 .5 
B/S/R     25  
B/S/R     37  
B/S/R     80  
  B/S/R     130  
หมายเหตุ 1    คาในตารางใชได กับฉนวนมูลฐาน  (B) ฉนวนเพิ่มเติม  (S) และฉนวนเสริม  (R) 
หมายเหตุ  2    คาในวงเล็บใช ไดกับฉนวนมูลฐาน   ฉนวนเพิ่มเติม  หรือฉนวนเสริม  เฉพาะในกรณีที่ การผลิต มีโปรแกรมการควบคุม
คุณภาพ  (ตัวอยางโปรแกรมการควบคุมคุณภาพใหไวใน ภาคผนวก  ฏ.) โดยเฉพาะอยางยิ่ง  ฉนวนสองชั้น และฉนวน
เสริมตองทดสอบประจําใน รายการความทนไดอิเล็กทริก 
หมายเหตุ  3     สําหรับแรงดันไฟฟา ใชงานระหวาง  420 V ( คายอด ) ถึง 42 000 V ( คายอด ) หรือกระแสตรง  ยอมใหใชการประมาณคา
ตามสัดสวนเชิงเสน ในชวงระหวางคาที่ใกล เคียง 2 คา และสําหรับ คาเกิน 42 000 V ( คายอด ) หรือกระแสตรง  ยอมใหใช
การลากตอเสนกราฟ  โดยระยะหางที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวาครั้งละ  0.1 mm  
หมายเหตุ 4    คําอธิบายของระดับมลภาวะ  ดูขอ 13.1 
-81- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่ 9  ระยะหางในอากาศเพิ่มเติมสําหรับฉนวนในวงจร ที่ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได  ที่มี
แรงดันไฟฟาใชงานคายอดเกินคายอดของแรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับที่ระบุ และระหวางวงจรนั้นกับวงจรที่
ไมตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได  
(ขอ 13.3.2) 
แรงดันไฟฟาประธานกระแส สลับที่ระบุ  
≤ 150 V  แรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับที่ระบุ      
>150 V ≤ 300 V  ระยะหางในอากาศเพิ่มเติม          
mm 
มลภาวะระดับ  1  
และระดับ  2 มลภาวะระดับ  3 มลภาวะระดับ  1 ระดับ  2
และระดับ  3 ฉนวนมูลฐาน  
หรือ            
ฉนวนเพิ่มเติม  ฉนวนเสริม  
แรงดันไฟฟาใชงานสูงสุด  
V (คายอด ) แรงดันไฟฟาใชงานสูงสุด  
V (คายอด ) แรงดันไฟฟาใชงานสูงสุด  
V (คายอด ) 
   210   (210)  
   298   (288)  
   386   (366)  
   474   (444)  
   562   (522)  
  650   (600)  
   738   (678)  
   826   (756)  
   914   (839)  
1 002   (912)  
1 090   (990)   210   (210)  
 294   (293)  
 379   (376)  
 463   (459)  
 547   (541)  
 632   (624)  
 715   (707)  
 800   (790)     420   (420)  
   493   (497)  
   567   (575)  
   640   (652)  
   713   (729)  
   787   (807)  
   860   (884)  
   933   (961)  
   1 006   (1 039)  
   1 080   (1 116)  
   1 153   (1 193)  
   1 226   (1 271)  
   1 300   (1 348)  
        –     (1 425)  0 
0.1 
0.2 
0.3 
0.4 
0.5 
0.6 
0.7 
0.8 
0.9 
1.0 
1.1 
1.2 
1.3 0 
0.2 
0.4 
0.6 
0.8 
1.0 
1.2 
1.4 
1.6 
1.8 
2.0 
2.2 
2.4 
2.6 
หมายหตุ  1   ตองใชในวงเล็บเมื่อคาในวงเล็บในตารางที่  8 ถูกนํามาใชตามหมายเหตุ  2 ของตารางที่  8 
หมายเหตุ  2   สําหรับแรงดันไฟฟาทํางานที่สูงกวาที่แสดงในตาราง  ยอมใหใชการอนุมานเชิงเสน  
หมายเหตุ  3   ยอมใหใชการประมาณคาตามสัดสวนเชิงเสนในชวงระหวางคาที่ใกลเคียง 2 คา โดยระยะหางที่คํานวณไดให
ปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวาครั้งละ  0.1 mm  
หมายเหตุ  4   คําอธิบายของระดับมลภาวะ  ดูขอ 13.1 
 
  
-82- มอก.1195 –  25XX  
13.3.3 ระยะหางในอากาศในวงจรที่ ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
ระยะหางในอากาศในวงจรที่ ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ตองเปนไปตามมิติต่ําสุด
ของตารางที่  10 
สําหรับแรงดันไฟฟา ใชงานที่ใช หาระยะหางในอากาศสําหรับวงจรที่ ไมตอกับไฟฟาประธาน ผาน
สวนนําไฟฟาไดตาม ตารางที่  10 
− ตองนําคายอดของความพริ้วกระแสสลับ ใด ๆ ที่ทับซอน บนแรงดันไฟฟากระแสตรงซึ่งเกินคาที่
ยอมให ตามขอ 2.3.3  ม ารวมไวดวย  
− ตองใชคายอดสําหรับแรงดันไฟฟาที่ไมเปน รูปคลื่นไซน  
วงจร ที่ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  ปกติเปนแรงดันไฟฟาเกินประเภท  I  ถาไฟฟา
ประธาน เปนแรงดันไฟฟาเกินประเภท  II  ภาวะ ชั่วครูสูงสุดสําหรับแรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับตาง  ๆ ในแรงดันไฟฟาเกินประเภท  I แสดงไวในหัวสดมภของตารางที่  10   อยางไรก็
ตาม วงจร ลอยที่ ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ในเครื่องใช   ซึ่งมีตัวตอในตําแหนง    
ใด ๆ (ตัวอยางเชน  สายอากาศ   ดานเขาสัญญาณ ) ที่สามารถตอลงดินได    ตองเปนไปตามขอกําหนด
สําหรับวงจร ที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ในตารางที่  8 และตารางที่  9  นอกจากวาอยู
ในเครื่องใชที่มีขั้วตอลงดินปองกัน  และอยางใดอยางหนึ่งตอไปนี้ 
− แยกวงจรลอยจากวงจร ที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได โดยที่กั้นโลหะตอลงดิน  หรือ  
− ภาวะ ชั่วครูบนวงจร ที่ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ต่ํากวาคาสูงสุดที่ยอมให
สําหรับแรงดันไฟฟาเกินประเภท  I (ตัวอยางเชน  เนื่องจากการลดทอนโดยการตอสวนประกอบ   
เชน ตัวเก็บประจุ  ระหวางวงจร ที่ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได กับดิน ) วิธีการวัด
ระดับ ภาวะ ชั่วครู ดูขอ 13.3.4 
หมายเหตุ    ถาทราบแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม  ควรใชคาที่ทราบนั้น  
ถาไมทราบแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม  ควรใช พิกัด ภาวะ ชั่วครู  800 V (คายอด ) 
สําหรับวงจร TNV-2  และ 1.5 kV (คายอด ) สําหรับวงจร TNV-1 และวงจร  TNV-3 
ถาทราบวา ภาวะ ชั่วครูที่เขามาถูกลดทอนภายในเครื่องใช  ควรใช คาที่หาไดตามขอ  13.3.4 (ข)  
 
-83- มอก.1195 –  25XX  
 ตารางที่  10  ระยะหางในอากาศต่ําสุดในวงจร ที่ไมตอกับ ไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  
(ขอ 13.3.3) 
หนวย เปนมิลลิเมตร  
แรงดันไฟฟาใชงาน  
≤ แรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับ  
ที่ระบุ  ≤ 150 V  
(พิกัดภาวะชั่วครูสํา หรับวงจรที่ไม
ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนํา
ไฟฟาได  800 V )  ข แรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับ  
ที่ระบุ  > 150 V ≤ 300 V  
(พิกัดภาวะชั่วครูสําหรับวงจรที่ไม
ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนํา
ไฟฟาได  1 500 V ) ข แรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับ    
ที่ระบุ  > 300 V ≤ 600 V  
(พิกัดภาวะชั่วครู  สําหรับวงจรที่ไม
ตอกับไฟฟาประธานผาน สวนนํา
ไฟฟาได  2 500 V ) ข วงจรที่ไมตองรับ
แรงดันไฟฟาเกิน
ชั่วครู  ก 
 
แรงดัน ไฟฟา  
คายอด หรือ  
d.c. 
V แรงดัน ไฟฟา  
r.m.s  
(รูปคลื่นไซน ) 
V มลภาวะ  
ระดับ  1       
และระดับ  2 มลภาวะ  
ระดับ  3 มลภาวะ  
ระดับ  1       
และระดับ  2 มลภาวะ  
ระดับ  3 มลภาวะ  
ระดับ  1 ระดับ  2  และระดับ  3 มลภาวะ  
ระดับ  1                 
และระดับ  2  เทานั้น  
B/S R B/S R B/S R B/S R B/S R B/S R 
71 
 
140 
 
210 50 
 
100 
 
150 0.7 
(0.2) 
0.7 
(0.2) 
0.9 
(0.2) 1.4 
(0.4) 
1.4 
(0.4) 
1.8 
(0.4) 1.3 
(0.8) 
1.3 
(0.8) 
1.3 
(0.8) 2.6 
(1.6) 
2.6 
(1.6) 
2.6 
(1.6) 1.0 
(0.5) 
1.0 
(0.5) 
1.0 
(0.5) 2.0 
(1.0) 
2.0 
(1.0) 
2.0 
(1.0) 1.3 
(0.8) 
1.3 
(0.8) 
1.3 
(0.8) 2.6 
(1.6) 
2.6 
(1.6) 
2.6 
(1.6) 2.0 
(1.5) 
2.0 
(1.5) 
2.0 
(1.5) 4.0 
(3.0) 
4.0 
(3.0) 
4.0 
(3.0) 0.4 
(0.2) 
0.7 
(0.2) 
0.7 
(0.2) 0.8 
(0.4) 
1.4 
(0.4) 
1.4 
(0.4) 
280 200   B/S 1.4 (0.8)  R 2.8 (1.6)  2.0 
(1.5) 4.0 
(3.0) 1.1 
(0.2) 2.2 
(0.4) 
420 300   B/S 1.9 (1.0)  R 3.8 (2.0)  2.0 
(1.5) 4.0 
(3.0) 1.4 
(0.2) 2.8 
(0.4) 
700 
840 
1 400  500 
600 
1 000   B/S 2 .5 R 5.0 
 B/S 3 .2 R 5.0 
 B/S 4 .2 R 5.0 
2 800  
7 000  
9 800  
14 000  
28 000  
42 000  2 000  
5 000  
7 000  
10 000  
20 000  
30 000   B/S/R 8.4  ค 
 B/S/R 17.5  ค 
 B/S/R 25  ค 
 B/S/R 37  ค 
 B/S/R 80  ค 
 B/S/R 130  ค 
หมายเหตุ  1     คาในตารางใชไดกับฉนวนมูลฐาน  (B) ฉนวนเพิ่มเติม  (S) และฉนวนเสริม  (R) 
หมายเหตุ  2     คาในวงเล็บใชไดกับฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  หรือฉนวนเสริม  เฉพาะในกรณีที่การผลิตมีโปรแกรมการควบคุมคุณภาพ (ตัวอยาง   โปรแกรมการควบคุม
คุณภาพใหไวในภาคผนวก  ฏ.) โดยเฉพาะอยางยิ่ง ฉนวนสองชั้นและฉนวนเสริมตองทดสอบประจําใน รายการความทนไดอิเล็กทริก  
หมายเหตุ  3     สําหรับแรงดันไฟฟาใชงานระหวาง  420 V ( คายอด ) ถึง 42 000 V ( คายอด ) หรือกระแสตรง  ยอมใหใชการประมาณคาตามสัดสวนเชิงเสนในชวงระหวางคาที่
ใกลเคียง  2 คา โดยระยะหางที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวาครั้งละ  0.1 mm 
สําหรับแรงดันไฟฟาใชงานที่เกิน  42 000 V ( คายอด ) หรือกระแสตรง  ยอมใหใชการประมาณคาตามสัดสวนเชิงเสน  โดยระยะหางที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปน
ลําดับที่สูงกวาครั้งละ  0.1 mm 
หมายเหตุ  4     คําอธิบายของระดับมลภา วะ ดูขอ 13.1 
ก     คาเหลานี้ใชไดกับวงจรกระแสตรงที่ไมตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาได  ซึ่งตอเขากับสายดินอยางเชื่อถือไดและมีการกรองด วยตัวเก็บประจุ  (capacitive filtering) 
ที่จํากัดคาความพลิ้วยอดถึงยอดไว 10% ของแรงดันไฟฟากระแสตรง 
ข     ถาภาวะชั่วครูในเครื่องใชเกินคานี้ ตองใชคาระยะหางในอากาศที่มากกวาที่เหมาะสม  
ค     สําหรับแรงดันไฟฟาทํางานที่สูงกวา 1400 V จุดสูงสุดหรือ 1000 V r.m.s. ระยะหางในอากาศต่ําสุดคือ 5 mm กําหนดวาระยะหางในอากาศผานการทดสอบความ  ทนทาน
ไฟฟาตามขอ 10.3.2 ใช : 
−   แรงดันไฟฟาทดสอบที่มีคา r.m.s.เปน 106% ของคายอด แรงดันไฟฟาที่ ทํางาน หรือ 
−   แรงดันไฟฟากระแสตรงทดสอบ 150% ของคายอด แรงดันไฟฟาทํา งาน 
ถาเสนทางผานระยะหางในอากาศมีบางสวนที่ผานพื้ นผิวของวัสดุที่ไมเปนวัสดุกลุม  I ใหทดสอบความทนไดอิเล็กทริกเฉพาะสวนที่เปนชองวางในอากาศเทานั้น  
-84- มอก.1195 –  25XX  
13.3.4 การวัดแรงดันไฟฟาชั่วครู  
การทดสอบตอไปนี้ใหดําเนินการเฉพาะเมื่อตองการหาวาแรงดันไฟฟาชั่วครูครอมระยะหางในอากาศ
ในวงจรใด  ๆ ต่ํากวาปกติหรือไม  ตัวอยางเชน  ผลจากตัวกรองในเครื่องใช  วัดแรงดันไฟฟาชั่วครูครอม
ระยะหางในอากาศโดยใชวิธีดําเนินการทดสอบตอไปนี้  และระยะหางในอากาศตองขึ้นกับคาที่วัดได  
ระหวางทดสอบ  ตอเครื่องใชกับเครื่องจายไฟฟาที่แยกตางหาก  (ถามี) แตไมตอกับไฟฟาประธาน  หรือ
โครงข ายใด  ๆ ตัวอยางเชน  โครงขายโทรคมนาคม  และปลดตัวระงับเสิรจใด  ๆ ในวงจรที่ตอกับไฟฟา
ประธานผานสวนนําไฟฟาไดออก  
ตออุปกรณวัดแรงดันไฟฟาครอมระยะหางในอากาศที่สงสัย  
(ก) ภาวะชั่วครูที่เกิดจากแรงดันไฟฟาเกินในไฟฟาประธาน  
ในการวัดระดับที่ลดลงของภาวะชั่วครูที่เกิดจากแรงดันไฟฟาเกินในไฟฟาประธาน  ใชเครื่องกําเนิด
ทดสอบอิมพัลสตามภาคผนวก ญ. สรางอิมพัลส 1.2/50 µs  โดย ที่ Uc มีคาเทากับแรงดันไฟฟาชั่วครู
ในไฟฟาประธานที่ใหไว ณ หัวสดมภของตารางที่ 8  
ปอนอิมพัลส  3 ถึง 6 ครั้ง โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้วในแตละครั้ง และเวนชวงเวลาแตละ
ครั้งอยางนอย  1 s  เขาระหวางแตละจุดดังตอไปนี้ ตามที่เกี่ยวของ  
− สายเฟสกับสายเฟส 
− ตัวนําสายเฟสทั้งหมดตอรวมกัน  กับสายกลาง 
− ตัวนําสายเฟสทั้งหมดตอรวมกัน  กับจุดตอลงดินปองกัน  
− สายกลางกับจุดตอลงดินปองกัน  
(ข) ภาวะชั่วครูที่เกิดจากแรงดันไฟฟาเกินในโครงขายโทรคมนาคม 
ในการวัดระดับที่ลดลงของภาวะชั่วครูที่เกิดจากแรงดันไฟฟาเกินในโครงขายโทรคมนาคม  ใช
เครื่องกําเนิดทดสอบอิมพัลสตามภาคผนวก  ญ. สรางอิมพัลส  10/700 µs โดย Uc มีคาเทากับ
แรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม 
กรณีที่ไมทราบแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคมของโครงขายโทรคมนาคมที่สงสัย  ให
ใชคาดังตอไปนี้ 
− 1 500 V  คายอด  ถาวงจรตอกับโครงขายโทรคมนาคมเปนวงจร  TNV- 1 หรือวงจร  TNV- 3 และ  
− 800 V  คายอด  ถาวงจร ตอกับโครงขายโทรคมนาคมเปนวงจร  TNV- 0  หรือวงจร   TNV- 2 
-85- มอก.1195 –  25XX  
ปอนอิมพัลส  3 ถึง 6 ครั้ง โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้วในแตละครั้ง และเวนชวงเวลาแตละ
ครั้งอยางนอย  1 s เขาระหวางจุด ตอแตละจุดใน โครงขายโทรคมนาคมดังตอไปนี้  
− แตละคูของขั้วตอ  (ตัวอยางเชน  A กับ  B หรือปลายกับวงแหวน (tip and ring)) ในอินเตอรเฟส  
− ขั้วตอชนิดอินเตอรเฟสเดี่ยวทั้งหมดตอรวมกัน  กับจุดตอลงดิน  
13.4 ระยะหางตามผิวฉนวน  
ระยะหางตามผิวฉนวนตองไมนอยกวาคาต่ําสุดที่เหมาะสมที่ระบุไวในตารางที่  11 โดยคํานึงถึงคา
แรงดันไฟฟาใชงาน  ระดับ มลภาวะ  และกลุมวัสดุ   
ถาระยะหางตามผิวฉนวนที่ไดมาจากตารางที่  11 นอยกวาระยะหางในอากาศที่ใชได  ตามที่กําหนดในขอ  
13.3 หรือภาคผนวก  ฌ. ตองใชคาสําหรับระยะหางในอากาศนั้นเปนคาระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุด  
ยอมใหใชระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุดเทากับระยะหางในอากาศที่ใชไดสําหรับ  แกว ไมกา  เซรามิก  หรือ
วัสดุที่คลายกัน  
สําหรับแรงดันไฟฟาใชงานที่ใชหาระยะหางตามผิวฉนวน  
− ตองใชคารากกําลังสองเฉลี่ยที่แทจริง  หรือกระแสตรง  
เมื่อวัดคารากกําลังสองเฉลี่ย  ตองระมัดระวังวาเครื่องมือวัดแสดงคารากกําลังสองจริงของรูปคลื่นที่
ไมใช ไซน  (non-sinusoidal waveform ) เชนเดียวกับรูปคลื่น ไซน  
− ถาใชคากระแสตรง ไมตองคํานึงถึงความพลิ้วกระแสสลับใด ๆ  ที่ทับซอน บนแรงดันไฟฟากระแสตรง  
− ไมตองคํานึงถึงภาวะชวงสั้น ๆ  (ตัวอยางเชน สัญญาณเรียกเปนจังหวะในวงจร  TNV)  
− ไมตองคํานึงถึงการรบกวนชวงสั้น ๆ  (ตัวอยางเชน  ภาวะชั่วครู)  
ขณะที่หาแรงดันไฟฟาใชงานสําหรับวงจร  TNV ที่ตอกับโครงขายโทรคมนาคมซึ่งไมทราบลักษณะเฉพาะ  
ตองสมมุติแรงดันไฟฟาใชงานปกติดังคาตอไปนี้  
− 60 V กระแ สตรง สําหรับวงจร TNV- 1 
− 120 V  กระแสตรง สําหรับวงจร TNV- 2 และวงจร TNV- 3 
กลุมวัสดุจําแนกดังนี้  
กลุมวัสดุ I  600 ≤ CTI ( ดัชนีการเกิดรอยเชิงเปรียบเทียบ)  
กลุมวัสดุ  II 400 ≤ CTI < 600 
กลุมวัสดุ  IIIa  175 ≤ CTI < 400 
กลุมวัสดุ  IIIb  100 ≤ CTI <175 
-86- มอก.1195 –  25XX  
ทวนสอบกลุมวัสดุโดยการประเมินขอมูลทดสอบสําหรับวัสดุตาม  IEC 60112 โดยใชสารละลายชนิด  A  
จํานวน 50 หยด 
ในกรณีที่ไมทราบกลุมวัสดุ  ตองสมมุติวาเปนกลุมวัสดุ  IIIb ถาตองการคา  CTI  เทากับหรือสูงกวา  175 และ
หาขอมูลไมได  สามารถกําหนดกลุมวัสดุขึ้นไดดวยการทดสอบดัชนี ความทน การเกิดรอย  (proof tracking 
index, PTI) ตามรายละเอียดใน  IEC 60112 อาจรวมวัสดุเขากลุม ไดถา PTI ที่ไดจากการทดสอบเทา กับหรือ
สูงกวาคาที่ต่ํากวาของคา  CTI  ที่ระบุไวในกลุมนั้น  ๆ 
ตารางที่ 11  ระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุด  
(ขอ 13.4)  
 หนวยเปนมิลลิเมตร  
แรงดันไฟฟาใชงาน  
≤ 
V 
r.m.s  หรือ d.c. ฉนวนมูลฐาน   และฉนวนเพิ่มเติม  
มลภาวะระดับ  1 มลภาวะระดับ  2 มลภาวะระดับ  3 
กลุมวัสดุ  กลุมวัสดุ  กลุมวัสดุ  
I,  II,  IIIa หรือ IIIb I II IIIa หรือ IIIb I II IIIa หรือ IIIb 
50 
100 
125 
150 
200 
250 
300 
400 
600 
800 
1 000   
ก 0.6 
0.7 
0.8 
0.8 
1.0 
1.3 
1.6 
2.0 
3.2 
4.0 
5.0 0.9 
1.0 
1.1 
1.1 
1.4 
1.8 
2.2 
2.8 
4.5 
5.6 
7.1 1.2 
1.4 
1.5 
1.6 
2.0 
2.5 
3.2 
4.0 
6.3 
8.0 
10.0  1.5 
1.8 
1.9 
2.0 
2.5 
3.2 
4.0 
5.0 
8.0 
10.0  
12.5  1.7 
2.0 
2.1 
2.2 
2.8 
3.6 
4.5 
5.6 
9.6 
11.0  
14.0  1.9 
2.2 
2.4 
2.5 
3.2 
4.0 
5.0 
6.3 
10.0  
12.5  
16.0  
หมายเหตุ  1   ยอมใหใชการประมาณคาตามสัดสวนเชิงเสนในชวงระหวางคาที่ใกลเคียง  2 คา โดยระยะหางที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวา  
ครั้งละ  0.1 mm 
หมายเหตุ  2   สําหรับแรงดันไฟฟาที่สูงกวา อาจใชตาราง ที่ 4 ของ IEC 60664- 1 
หมายเหตุ  3   สําหรับฉนวนเสริม  ใหคาระยะหางตามผิวฉนวนเปน  2 เทาของคาระยะหางตามผิวฉนวนสําหรับฉนวนมูลฐานในตารางนี้ 
หมายเหตุ  4   คําอธิบายของระดับมลภาวะ  ดูขอ 13.1 
ก     ไมไดระบุระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุดไวสําหรับฉนวนในมลภาวะระดับ  1  ใหใชระยะหางในอากาศต่ําสุดตามที่กําหนดในขอ  13.3 หรือภาคผนวก  
ฌ. 
การทดสอบใหทําโดยการวัด  โดยพิจารณาตามภาคผนวก  จ. 
ใหนําภาวะดังตอไปนี้มาใช 
สวนตาง ๆ ที่เคลื่อนที่ไดตองอยูในตําแหนงที่ใหผลเลวที่สุด  
สําหรับเครื่องใชมีสายออนปอนกําลังไฟฟาถอดไมไดแบบธรรมดา  การวัดระยะหางตามผิวฉนวนใหทํากับ
ตัวนําจายไฟฟามีพื้นที่หนาตัดใหญสุดตามที่ระบุไวในขอ  15.3.5 และปราศจากตัวนําดวย  
-87- มอก.1195 –  25XX  
เมื่อวัดระยะหางตามผิวฉนวน จากเปลือกหุมที่เปนวัสดุฉนวนผาน รอง หรือชองเปดในเปลือกหุม  พื้นผิว
เขาถึงได ที่นิ้วทดสอบ ชนิด โพรบทดสอบ  B ตาม   มอก . 2533 (ดูขอ 9.1.1.2) สามารถสัมผัสไดเมื่อใชแรงไม
มากนัก  (ดูรูปที่ 3 จุด B) ใหถือวานําไฟฟาไดเสมือนหุมดวยโลหะเปลว  
หมายเหตุ  ควรนํา การมีอยูของสารยึดติด บนเทปฉนวน มาพิจารณาในการหา CTI ดวย 
13.5 แผนวงจรพิมพ  
13.5.1 ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุดระหวางตัวนํา  ซึ่งอันใดอันหนึ่ง อาจตอกับไฟฟา
ประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  บนแผนวงจรพิมพที่เปนไปตาม ขอกําหนด ความตานดึงออก  และความ
ตานแร งลอกตาม IEC 60249- 2 ไดใหไวในรูปที่ 10 และใช เงื่อนไขดัง ตอไปนี้ดวย  
− ใชระยะหางเหลานี้เฉพาะเมื่อคํานึงถึงความรอนเกินที่เกี่ยวของกับมีตอตัวนํานั้น ( ดูขอ 11.2)  และไม
คํานึงถึงที่มีตออุปกรณที่ยึดติดเกี่ยวของกับสวนประกอบที่ติดตั้ง หรือที่  มีการเชื่อมจุดตอดวยการ
บัดกรีที่เกี่ยวของไว 
− ละเลยการเคลือบดวยแลกเกอรหรือที่คลายกัน ยกเวนการเคลือบตาม IEC 60664- 3 ใหยกเวนเมื่อทํา
การวัดระยะหางนั้น 
13.5.2 สําหรับแผนวงจรพิมพที่มีการเคลือบประเภท  B ฉนวนระหวางตัวนําตองเปนไปตามขอกําหนดของ  
IEC 60664- 3  ขอกําหนดนี้ใชกับฉนวนมูลฐานเทานั้น  
หมายเหตุ  สําหรับแผนวงจรพิมพดังกลาว ไมมีการระบุระยะหางตามผิวฉนวนและระยะหางในอากาศใตผิวเคลือบ  
13.6 ฉนวนขอตอ  
ตองพิจารณาวาระยะหางระหวางสวนนําไฟฟาไดตามขอตอแบบไมประสาน (uncemented joint) เปน
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวน  ตามคาในขอ  13.3 หรือภาคผนวก  ฌ. และขอ  13.4 
สําหรับขอตอแบบประสานอยางเชื่อถือได  ที่เปนไปตามการทดสอบดังตอไปนี้  ไมมีระยะหางในอากาศ
และระยะหางตามผิวฉนวน ในกรณีนี้ใหใชขอ  8.8 เทานั้น  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพิ นิจ การวัด  และการทดสอบ  
สําหรับการทดสอบนี้  ใหแทนที่ลวดขดลวดเคลือบ (ถามี) ดวยลวดที่ไมหุมฉนวน 
ใหพิจารณาวาวัสดุถูกประสานเขาดวยกัน  ถาสามารถทนการทดสอบดังตอไปนี้  
เครื่องใช  สวนประกอบ  หรือชุดประกอบยอย  3 หนวย  ตองทนวั ฏจักรอุณหภูมิดังตอไปนี้ 10 วัฏจักร 
− 68 h ที่ (X ± 2) ๐C  
− 1 h ที่ (25 ± 2) ๐C 
-88- มอก.1195 –  25XX  
− 2 h ที่ (0 ± 2) ๐C 
− 1 h ที่ (25 ± 2) ๐C 
โดยที่  X คืออุณหภูมิสูงสุดที่วัดไดในภาวะการทํางานปกติของเครื่องใช สวนประกอบ  หรือชุดประกอบยอย  
ที่กําลังพิจารณาบวก  10 K  โดยมีคาต่ําสุดเปน  85 ๐C 
เครื่องใช  สวนประกอบ  หรือชุดประกอบยอย  1 หนวย  ตองทดสอบความทนไดอิเล็กทริกที่เกี่ยวของตามขอ  
10.3 โดยไมตองอบความชื้นตามขอ  10.2 อยางไรก็ตาม ใหคูณแรงดันไฟฟาทดสอบดวย  1.6 
ใหทําการทดสอบนี้ทันทีหลังจากการปรับอุณหภูมิ  68 h  ของวั ฏจักรสุดทาย  
ขณะสิ้นสุดตามจํานวนวั ฏจักร ใหทดสอบเ ครื่องใช  สวนประกอบ  หรือชุดประกอบยอย  ที่เหลือ  2 หนวย  ใน
รายการความทนไดอิเล็กทริกที่เกี่ยวของตามขอ  10.3 อยางไรก็ตาม ใหคูณแรงดันไฟฟาทดสอบดวย  1.6 
หมายเหตุ  1 ใชแรงดันไฟฟาทดสอบสูงกวาแรงดันไฟฟาทดสอบปกติ เพื่อใหมั่นใจวา ถาพื้นผิวไมประสานเขาดวยกัน 
จะเกิดการเสียสภาพฉับพลัน  
สําหรับ หมอแปลงไฟฟา คูเตาตอแมเหล็กและอุปกรณที่คลายกัน ถาฉนวนที่ใชตั้งอยูบนความปลอดภัย ให
ปอนแรงดันไฟฟา 500 V r.m.s.  ที่ความถี่  50 Hz หรือ 60 Hz ระหวางขดลวด กับขดลวด และระหวาง
ขดลวด กับสวนนํา ไฟฟาอื่น ๆ ในระหวาง ภาวะวัฏจักรความรอนดังกลาวขางตน  
การเสียสภาพความเปนฉนวนตองไมปรากฎ ขึ้นในระหวางการทดสอบนี้  
หมายเหตุ  2 ในบริภัณฑทดสอบควรปอนแรงดันไฟฟา 500 V ผานฟวสแยกตางหาก 
13.7 สวนปดหุมและปดผนึก  
เครื่องใช  ชุดประกอบยอย  หรือสวนประกอบที่ไมตอกับไฟฟาประธานผานสวนนําไฟฟาไดและถูกปดหุม  
หุมหอ  หรือปดผนึกแนนหนาปองกันสิ่งสกปรกและความชื้น   ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิว
ฉนวนภายในต่ําสุดอาจลดลงเปนคาที่ใหไวในตารางที่  12 
หมายเหตุ  1  ตัวอยางของ โครง สรางแบบนี้ใหรวมถึงกลองโลหะที่ ปดผนึกแนน หนา  กลองพลาสติกที่ ปดผนึกดวยสารยึด
ติด สวนที่หุม หอโดยการ เคลือบ จุม หรือโดยการเคลือบ ประเภท A ของแผนวงจรพิมพตาม  IEC 60664- 3  
หมายเหตุ  2  ยอมให ลดทอน คานี้เพื่อเปนการปองกันช็อกไฟฟา และการเกิดความรอนเกิน  
  
-89- มอก.1195 –  25XX  
ตาราง ที่ 12  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุด  
(โครงสรางปดหุม  หุมหอ หรือปดผนึกแนน หนา) 
 (ขอ 13.7) 
แรงดันไฟฟาใชงาน  
≤ V (คายอด ) a.c. หรือ  d.c. ระยะหางในอากาศ  และระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุด  
mm 
 35 
 45 
 56 
 70 
 90 
 110 
 140 
 180 
 225 
 280 
 360 
 450 
 560 
 700 
 900 
 1 120 
 1 400 
 1 800 
 2 250 
 2 800 
 3 600 
 4 500 
 5 600 
 7 000 
 9 000 
 11 200 
 14 000   0.2 
 0.2 
 0.3 
 0.3 
 0.4 
 0.4 
 0.5 
 0.7 
 0.8 
 1.0 
 1.1 
 1.3 
 1.6 
 1.9 
 2.3 
 2.6 
 3.2 
 4.2 
 5.6 
 7.5 
 10.0 
 12.5 
 16.0 
 20.0 
 25.0 
 32.0 
 40.0  
หมายเหตุ  1   คาที่กําหนดใชไดทั้งกับฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติม  
หมายเหตุ  2   คาสําหรับฉนวนเสริมตองเปน  2 เทาของคาในตาราง  
หมายเหตุ  3   คา CTI ต่ําสุด  100 เปนคาที่ตองการสําหรับวัสดุฉนวนที่ใช  พิกัดคา  CTI ใหอางอิงคาที่ไดตาม  IEC 
60112 ดวยสารละลายชนิด A  
หมายเหตุ  4   ยอมใหใชการประมาณคาตามสัดสวนเชิงเสนในชวงระหวางคาที่ใกลเคียง  2 คา โดยระยะหาง         
ที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวาครั้งละ  0.1 mm 
-90- มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  การวัด  และทดสอบเครื่องใช  ชุดประกอบยอย  หรือสวนประกอบ
กับวัฏจักรอุณหภูมิ 10 วัฏจักร  ดังตอไปนี้ 
− 68 h ที่ (Y ± 2) ๐C 
− 1 h ที่ (25 ± 2) ๐C 
− 2 h ที่ (0 ± 2) ๐C 
− 1 h ที่ (25 ± 2) ๐C 
โดยที่  Y คืออุณหภูมิสูงสุดที่วัดไดในภาวะการทํางานปกติของเครื่องใช   ชุดประกอบยอย  หรือ
สวนประกอบ  ที่กําลังพิจารณา  โดยมีคาต่ําสุดเปน  85 ๐C ในกรณีของหมอแปลงไฟฟา  Y คืออุณหภูมิสูงสุด
ของขดลวดที่วัดไดในภาวะการทํางานปกติบวก  10 K  โดยมีคาต่ําสุดเปน  85 ๐C 
แลวใหทดสอบความทนไดอิเล็กทริก กับเครื่องใช  ชุดประกอบยอย  หรือสวนประกอบ ตามขอ  10.3  
ใหทําการทดสอบตัวอยาง  3 ตัวอยาง  
ตองผานการทดสอบ 
13.8 ระยะหางระหวางสวนนําไฟฟาภายในเครื่องใช  ชุดประกอบยอย  หรือสวนประกอบซึ่งผานกรรมวิธีบรรจุ
ดวยสารประกอบฉนวนในโพรงอากาศทั้งหมด ในลักษณะที่ไมมีระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิว
ฉนวน ตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  8.8 เทานั้น  
หมายเหตุ   ตัวอยางของกรรมวิธี  เชน การหลอ  (potting) การผนึกหุม  (encapsulation)  และการอัดน้ํายาในภาวะ
สุญญากาศ  (vacuum impregnation)  
การทดสอบใหเปนไปตามขอ  13.7 ใหพิจารณาขอ  8.8 รวมกับการตรวจสอบดังตอไปนี้  
 ตองตรวจพินิจเพื่อตรวจสอบวาไมมีรอยราวที่วัสดุผนึกหุม  วัสดุอัดน้ํายา หรือวัสดุอื่น  การเคลือบนั้นไมหลุด  
หลวมหรือหดตัว และเมื่อตัดเพื่อดูภาคตัดของตัวอยางตองไมมีโพรงอากาศที่มีนัยสําคัญในวัสดุนั้น   
14.  สวนประกอบ  
หมายเหตุ  1 ในกรณีที่สวนประกอบมีคาเปนสวนหนึ่งของพิสัยหนึ่ง  ไมจําเปนเสมอไปที่จะตองทดสอบทุกคาในพิสัยนั้น  
ถาพิสัยคานี้ประกอบดวยหลายชวงยอยที่เปนเอกพันธุทางเทคโนโลยี ควรเลือกตัวอยางที่เปนตัวแทนของแต
ละชวงยอย นอกจากนี้  ถาเปนไปไดแนะนําใหใชแนวคิดของสวนประกอบที่มีความคลายกันทางโครงสราง  
หมายเหตุ  2  หากตองการ ประเภทของสภาพติดไฟ ไดที่แนนอน ตาม IEC 60695- 11-10 ใหอางอิง ภาคผนวก  ช. 
หมายเหตุ  3  หากไมได ระบุขอกําหนดสภาพติดไฟ ไดในขอนี้ ใหอางอิงขอ  20.1.1 
หมายเหตุ  4 ในประเทศออสเตรเลีย และประเทศนิวซีแลนด  เงื่อนไขพิเศษของชาติขอ 20 หมายเหตุ 2 นอกจากนี้ยัง
นําไปใชกับสวนประกอบทั้งหมด  
-91- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  5  ในประเทศสวีเดน  สวิตชที่มีปรอท  เชน อุณหภูมิ   รีเลย และตัวควบคุมระดับไมไดรับอนุญาต  
14.1 ตัวตานทาน  
ตัวตานทาน  ซึ่งเมื่อลัด วงจร หรือตัดวงจรแลว  จะทําให ละเมิด ขอกําหนดสําหรับการทํางานในภาวะผิดพรอง  
(ดูขอ 11.) และตัวตานทาน ตอขาม ชองวางหนาสัมผัสของสวิตชประธาน  ตองมีคาความตานทาน เสถียร
พอเพียงในภาวะโหลดเกิน 
ตัวตานทานเหลานั้นตองอยูภายในเปลือกหุมของเครื่องใช 
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบ ( ก) หรือการทดสอบ  (ข) โดยใช ตัวอยาง  10 ตัว  
กอนการทดสอบ  (ก) หรือการทดสอบ  (ข) ใหวัดความตานทานของ ตัวอยาง แตละ ตัว แลวนําไปทดสอบ
ภาวะรอนชื้น ตาม IEC 60068- 2-78 ภายใต พารามิเตอรที่เขมงวด ดังตอไป นี้ 
− อุณหภูมิ (40  ± 2) ๐C 
− ความชื้นสัมพัทธ (93 ± 3) %  
− ชวงเวลาทดสอบ  21 วัน 
(ก) สําหรับตัวตานทานที่ตอระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  และสําหรับตัว
ตานทานตอขามชองวางหนาสัมผัสของสวิตชประธาน  นําชิ้นทดสอบ  10 ตัวไปทดสอบการปลอยประจุ
ตัวละ  50 ครั้ง ที่อัตราสูงสุด  12 ครั้งตอนาที  จากตัวเก็บประจุ  1 nF ประจุถึง  10 kV ในวงจรทดสอบ
ตามที่แสดงในรูปที่  5ก 
หลังการทดสอบ คาความตานทานตองไมแตกตาง เกิน 20% จากคาที่วัดไดกอนการทดสอบภาวะรอน
ชื้น         
ตองผานการทดสอบ 
(ข)  สําหรับตัวตานทานอื่น  ๆ นําชิ้นทดสอบ  10 ตัวไปทดสอบกับแรงดันไฟฟาที่คาซึ่งใหกระแสไฟฟาผาน
เปน 1.5 เทาของคาที่วัดผานตัวตานทานที่มีคาความตานทานเทากับคาที่กําหนดตามที่ระบุ ในกรณีที่ติด
ตัวตานทานนี้เขากับเครื่องใช  และเครื่องใชทํางานในภาวะผิดพรอง  ระหวางทดสอบใหรักษา
แรงดันไฟฟาใหคงที่  
ใหวัดคาของความตานทานเมื่อถึงสถานะคงตัวและตองไมแตกตาง เกิน 20% จากคาที่วัดไดกอนการ
ทดสอบภาวะรอนชื้น  
ตองผานการทดสอบ 
-92- มอก.1195 –  25XX  
สําหรับตัวตานทานที่ตอระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ระยะหางในอากาศและ
ระยะหางตามผิวฉนวนระหวางขั้วปลายตองเปนไปตามขอกําหนดของขอ  13. สําหรับฉนวนเสริม  
ตัวตานทานที่มีขั้วปลายแบบสายนําปลายภายใน ยอมใหใชก็ตอเมื่อระบุระยะหางภายในอยางชัดเจนและ
ถูกตองเทานั้น 
การทดสอบใหทําโดยการวัดและตรวจพินิจ  
14.2 ตัวเก็บประจุ  และ หนวย RC 
เมื่อมีการอางอิง ใหทํา การทดสอบตามที่ระบุใน  IEC 60384- 14 ตารางที่ 2 ใหทดสอบ เพิ่มเติม ดังตอไป นี้ 
ชวงเวลา ของการทดสอบ สถานะคง ตัวภาวะ รอนชื้นตาม ที่ระบุใน ขอ 4.12 ของ IEC 60384- 14 ตองเปน      
21 วัน 
หมายเหตุ   การอางอิง ใหทําตาม  IEC 60384- 14 และที่แกไขเพิ่มเติม  1 โดยไมคํานึงวาการใชตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC 
นั้น ใชเพื่อการ ระงับ การรบกวนทางแมเหล็กไฟฟาหรือไม  
14.2.1 ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC  ซึ่งเมื่อลัดวงจรหรือตัดวงจรแลวจะทําใหละเมิดขอกําหนดในภาวะผิด
พรองเกี่ยวกับอันตรายจากช็อกไฟฟา  ตอง  
(ก)  ทนการทดสอบสําหรับตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ประเภท  Y2 หรือประเภท  Y4 ตามที่ ระบุใน   
IEC 60384- 14  ตารางที่ 2  
ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  Y2 ตองใชกับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด
มากกวา 150 V  และไมเกิน  250 V  เทียบกับสายดินหรือสายกลาง ตามลําดับ 
ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  Y4 อาจใชเฉพาะกับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาประธานที่
กําหนดไมเกิน 150 V  เทียบกับสายดินหรือสายกลาง ตามลําดับ 
(ข)  ทนการทดสอบสําหรับตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ประเภท  Y1 หรือประเภท  Y2 ตามที่ ระบุใน  
IEC 60384- 14  ตารางที่ 2  
ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ประเภท  Y1 ตองใช กับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด
มากกวา 150 V  และไมเกิน  250 V  เทียบกับ สายดินหรือสายกลาง  ตามลําดับ 
ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ประเภท  Y2 อาจใช เฉพาะ กับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาประธาน ที่
กําหนด ไมเกิน  150 V  เทียบกับ สายดินหรือสายกลาง  ตามลําดับ 
หมายเหตุ  สําหรับการใชตามขอ  (ก) และขอ (ข) ใหอางอิง ตามขอ 8.5 และขอ 8.6 
ตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC เหลา นี้ ตองอยูภายในเปลือกหุมของเครื่องใช 
-93- มอก.1195 –  25XX  
14.2.2 ตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC ที่มีขั้วปลายตอกับไฟฟาประธาน โดยตรง  ตองทนการทดสอบสําหรับ กลุม
ยอยตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC ประเภท  X1 หรือ ประเภท  X2 ตามที่ ระบุใน IEC 60384- 14  ตารางที่ 2  
กลุมยอยตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  X1 ตองใชกับเครื่องใชที่ตอแบบถาวรซึ่งเจตนาตอกับ
ไฟฟาประธานที่แรงดันไฟฟาระบุมากกวา  150 V และไมเกิน  250 V เทียบกับสายดินหรือสายกลาง
ตามลําดั บ 
กลุมยอยตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC  ประเภท  X2 อาจใชกับการใชงานอื่น  ๆ 
หมายเหตุ 1  ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  Y2 อาจใชแทนตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  X1 หรือ
ประเภท X2 
หมายเหตุ  2  ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  Y4 อาจใชแทนตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  X2 หากใช
งานไมเกิน  150 V 
14.2.3 ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ที่ครอมขดลวดทุติยภูมิของหมอแปลงดวยความถี่ ดานออก ไฟฟาประธาน  
ซึ่งเมื่อลัดวงจรแลวจะทําให ละเมิด ขอกําหนดเกี่ยวกับความรอนเกิน  ตองทนการทดสอบสําหรับ กลุม
ยอยตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC ประเภท X2 ตามที่ ระบุใน IEC 60384- 14  Table II  
คุณลักษณะของตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC ตองเหมาะสม กับหนาที่ในเครื่องใช ในภาวะการทํางาน
ปกติ  
14.2.4 (สงวนไวใหเปนอิสระสําหรับขอกําหนดที่จะมีตอไปสําหรับตัวเก็บประจุ  หรือ หนวย RC 
นอกเหนือจากที่ อางถึง ในขอ  14.2.1 ถึง ขอ 14.2.3)  
14.2.5 ตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ที่ไมครอบคลุมโดยขอ  14.2.1 ถึงขอ  14.2.4 
หมายเหตุ   ถาตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท X1 หรือประเภท  X2 ที่ใชในสถานที่นอกเหนือจากที่ตองการใน
ขอ 14.2.2 ใหพิจารณาตัวเก็บประจุ หรือหนวย RC ประเภท  X1 หรือประเภท  X2 เหลานี้ครอบคลุมโดย
ขอ 14.2.2 ดวย 
(ก) ตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ที่มีปริมาตรมากกวา  1 750 mm3 และใชในวงจรซึ่งเมื่อตัวเก็บประจุ
หรือ หนวย RC ถูกลัดวงจร  แลวมีกระแสไฟฟาผาน เมื่อลัดวงจร เกิน 0.2 A ตองเปนไปตาม
ขอกําหนดการ เกิดเปลวไฟแพสซีฟ ตามขอ  4.38 ของ IEC 60384- 1 การเกิดเปลวไฟประเภท  B 
หรือที่ดีกวา 
(ข) เมื่อระยะหางระหวางแหลง ที่มีศักยภาพใน การติดไฟกับตัวเก็บประจุ  หรือหนวย RC ที่มีปริมาตร
มากกวา  1 750 mm3 ไมเกินคาที่ ระบุในตารางที่  13  ตัวเก็บประ จุ หรือหนวย RC เหลานี้  ตอง
เปนไปตามขอกําหนดการเกิด เปลวไฟแพสซีฟ ที่เกี่ยวของ ตาม ขอ 4.38 ของ IEC 60384- 1 ตามที่
ระบุในตารางที่  13 หรือที่ดีกวา  ไมตองใชขอกําหนดการเกิด เปลวไฟแพสซีฟ  หากตัวเก็บประจุ  
-94- มอก.1195 –  25XX  
หรือ หนวย RC เหลานี้ถูก กําบัง จากแหลง ที่มีศักยภาพใน การติดไฟ ดวยที่กั้น  ตามที่ระบุใน ขอ 
20.1.4 
ไมใชขอนี้กับตัวเก็บประจุหรือหนวย RC ที่มีตัวถังเปนโลหะ  ไมตองคํานึงถึงการเคลือบบางหรือปลอก
บางในกรณีนี้ 
ตารางที่  13  ประเภทการเกิดเปลวไฟที่สัมพันธกับระยะหางจากแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟ  
(ขอ 14.2.5) 
แรงดันไฟฟาวงจรเปดของ
แหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟ  
 
 
V (คายอด ) a.c หรือ  d.c. ระยะหางจากแหลงที่มี
ศักยภาพในการติดไฟถึง
ตัวเก็บประจุหรือหนวย 
RC ลงไปดานลางหรือ
ดานขาง นอยกวาก 
mm ระยะหางจากแหลงที่มี
ศักยภาพในการติดไฟถึง
ตัวเก็บประจุหรือหนวย 
RC ขึ้นไปดานบน 
นอยกวาก 
mm ประเภทการ
เกิดเปลว ไฟ
แพสซีฟตาม  
ขอ ค ) 
>50  และ ≤4 000  13 50 B 
>4 000  ดูขอ  20.2  
 ก    ดูรูปที่  13 
การทดสอบใหทําตามขอ  4.38 ของ  IEC 60384- 1 
14.3 ตัวเหนี่ยวนําและขดลวด  
ตัวเหนี่ยวนําและขดลวดตองเปนไปตาม ขอกําหนด ขอใดขอหนึ่ง  ดังตอไปนี้  
− ขอกําหนดของ  IEC 61558- 1 และ อนุกรมที่เกี่ยวของ ของ IEC 61558- 2 พรอมกับภาวะเพิ่มเติม  คือ 
วัสดุฉนวนของตัวเหนี่ยวนําและขดลวด  ยกเวนที่อยูในรูปแบบของแผนบาง  ตองเปนไปตามขอ  20.1.4  
− หรือขอกําหนดดัง ตอไปนี้  
หมายเหตุ   ตัวอยางของ อนุกรมที่เกี่ยวของ ของ IEC 61558 -2 คือ 
IEC 61558 -2-1 [11]: SEPARATING TRANSFORMERS  
IEC 61558 -2-4 [12]: ISOLATING TRANSFORMERS  
IEC 61558 -2-6 [13]: Safety ISOLATING TRANSFORMERS  
IEC 61558- 2-17: Transformers for switch mode power supplies  
14.3.1 การทําเครื่องห มาย 
-95- มอก.1195 –  25XX  
ตัวเหนี่ยวนํา ซึ่งเมื่อเกิดความลมเหลวแลวจะทําใหความปลอดภัยของเครื่องใชไฟฟาเลวลง  ตัวอยางเชน  
หมอแปลง ขดลวดแยก  ตองทําเค รื่องหมายของชื่อผูทําหรือเครื่องหมายการคา  และประเภทหรือ
แค็ตตาล็อกอางอิง  อาจใชหมายเลขรหัสแทนชื่อผูทําและประเภทอางอิงได  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.3.2 ทั่วไป  
หมายเหตุ  การพิจารณาขอกําหนดของขอ  10.1 สําหรับฉนวนของขดลวด  ใหขึ้นกับการใชงานเครื่องใชตาม
ประสงค  
หมอแปลง ขดลวดแยก  ตองเปนไปตาม 
− ขอ 14.3.3 และ  
− ขอ 14.3.4.1 หรือขอ  14.3.4.2 และ   
− ขอ 14.3.5.1 หรือขอ  14.3.5.2 
หมอแปลงแยก  ตองเปนไปตาม 
− ขอ 14.3.3 และ  
− ขอ 14.3.4.3 และ  
− ขอ 14.3.5.1 หรือขอ  14.3.5.2 
ขดลวดอื่น ตัวอยางเชน  มอเตอรเหนี่ยวนําซึ่งปอนกําลังไฟฟาใหกับสเตเตอรเทานั้น  ขดลวดกําจัดอํานาจ
แมเหล็ก  ขดลวดรีเลย  หมอแปลงรวมขดลวด  ตองเปนไปตามขอ  14.3.3.1 ขอ 14.3.5.1 และขอ  14.3.5.2 
เทาที่เปนไปได  
หมอแปลงสําหรับแหลงจาย กําลัง ไฟฟา ใชการ สวิตช  (SMPS) ตองเปนไปตามขอกําหนดของ             
IEC 61558- 1 และ IEC 61558- 2-17 หรือ  
ตามขอกําหนดสําหรับหมอแปลงขดลวดแยก  หรือสําหรับหมอแปลงแยก  ตามที่ใหไวขางตน  
วัสดุฉนวนของตัวเหนี่ยวนําหรือขดลวด  ยกเวนที่อยูในรูปของแผนบาง  ตองเปนไปตามขอ  20.1.4 
14.3.3 ขอกําหนดเกี่ยวกับการสราง  
14.3.3.1 ขดลวดทั้งหมด  
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนตองเปนไปตามขอกําหนดในขอ  13. 
14.3.3.2 การออกแบบที่มีขดลวดมากกวาหนึ่งขด  
-96- มอก.1195 –  25XX  
กรณี มีการใชแผนกั้นฉนวนซึ่งประกอบดวย  ผนังกั้นแบบ กดติดโดยไมใชซีเมนต  ใหวัดระยะหาง
ตามผิวฉนวน ผานขอตอ  ถาขอตอถูกหุมดวยเทปกาว ตาม  IEC 60454 ตองมีเทปกาว  1 ชั้นบนแตละ
ดานของผนังเพื่อลดความเสี่ยงการพับกลับของเทปในระหวางการผลิต  
ขดลวดดานออกและดานเขาตองแยกทางไฟฟาระหวางกัน  และตองมีการสรางในลักษณะที่ไมมี
ความเปนไปไดในการตอทางไฟฟาระหวางขดลวดเหลานี้ทั้งโดยตรงหรือโดยออม ผานสวนนํา
ไฟฟาได 
โดยเฉพาะ ตอง ระมัดระวังเพื่อปองกัน  
− การกระจัดเกินควรของขดลวดดานเขาและดานออก   หรือบางสวนของขดลวด  
− การกระจัดเกินควรของการเดินสายภายใน หรือลวดสําหรับการตอภายนอก  
− การกระจัดเกินควรของสวนตาง  ๆ ของขดลวด  หรือการเดินสายภายใน กรณีของการขาดของ
ลวด หรือการหลุดหลวมของการตอ 
− ลวด สกรู  แหวนรอง และสิ่งที่คลายกันไมใหเชื่อมโยงสวนใด  ๆ ของฉนวนระหวางขดลวดดาน
เขาและดานออก  รวมถึงการตอของขดลวด ในกรณีที่หลุดหลวมหรือหลุดออก  
รอบ สุดทายของ ขดลวด แตละขดตองรักษาไวในลักษณะที่วางใจได  ตัวอยางเชน โดยเทป  ตัว
ประสานที่เหมาะสม หรือการคงไวตองแสดงนัยโดยเทคโนโลยีการผลิต กรณีใชบอบบิ้นที่ไมมีครีบ  ขดสุดทายของแตละชั้นตองรักษาไวในลักษณะที่วางใจได  ตัวอยางเชน 
แตละชั้นสามารถวางสลับดวยวัสดุฉนวนที่พอเพียงที่ยื่นออกมาพนขดสุดทายของแตละชั้น  และที่
นอกเหนือจากนั้น อยางใดอยางหนึ่งดังตอไปนี้ 
−  ขดลวดตองอัดน้ํายาดวยวัสดุอบแข็งหรือวัสดุคงรูปเย็น  บรรจุสารแทรกชองวางใหทั่วถึงและ
ปดผนึกอยางมีประสิทธิผลที่ขดสุดทาย หรือ  
− ขดลวดตองยึดกันดวยวัสดุฉนวน หรือ  
− ขดลวดตอง ยึดโดยเทคโนโลยีการผลิต  เปนตน  
หมายเหตุ    คาดวาการยึดที่เปนอิสระตอกัน 2 จุด จะไมหลุดหลวมในเวลาเดียวกัน  
กรณีที่ใชเทปที่มีขอบหยัก (serrated tape) ถือวาสวนที่เปนหยักไมเปนฉนวน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.3.4 การแยกระหวางขดลวด  
14.3.4.1 ขดลวดของการสรางประเภท II 
-97- มอก.1195 –  25XX  
การแยกระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับขดลวดที่เจตนาตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ตอง
ประกอบดวย ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเส ริมตามขอ  8.8  ยกเวนกรณีตัวขึ้นรูปขดลวดและผนังกั้นมี
ฉนวนเสริมหนาอยางนอย  0.4 mm ไมตองใชขอกําหนดเพิ่มเติมอีก  
กรณีสวนนําไฟฟาที่อยูระหวางกลาง  ตัวอยางเชน  แกนเหล็ก  ซึ่งไมเจตนาตอกับสวนนําไฟฟาที่
เขาถึงได  อยูระหวางขดลวดที่เกี่ยวของ  ฉนวนระหวางขดล วดเหลานี้ผานสวนนําไฟฟาที่อยูระหวาง
กลาง ตองประกอบดวย ฉนวนสองชั้นหรือฉนวนเสริมตามที่กําหนดขางตน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
14.3.4.2 ขดลวดของการสรางประเภท I  
การแยกระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับขดลวดที่ เจตนา ตอกับสวนที่เขาถึงได อาจประกอบดวย
ฉนวนมูลฐานรวมกับฉากกั้นปองกันเฉพาะเมื่อเปนไปตามทุกภาวะดังตอไปนี้  
− ฉนวนระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับฉากปองกันตองเปนไปตามขอกําหนดสําหรับ
ฉนวนมูลฐานตามขอ  8.8 เรื่องมิติสําหรับแรงดันไฟฟาอันตราย   
− ฉนวนระหวางฉากปองกันกับขดลวดที่มีไฟฟาไ มอันตราย  ตองเปนไปตามขอกําหนดสําหรับ
ความทนไดอิเล็กทริกตามตารางที่  5 รายการที่ 2 
− ฉากปองกันที่เจตนาตอกับขั้วตอลงดินปองกันหรือหนาสัมผัสตอลงดินปองกัน  ตองวาง
ระหวางขดลวดดานเขา กับขดลวดดานออกในลักษณะที่ฉากปองกันแรงดันไฟฟาดานเขาไมให
จายใหกับขด ลวดดานออกใด  ๆ ไดอยางมีประสิทธิผลในกรณีที่ฉนวนผิดพรอง  
− ฉากปองกันตองประกอบดวยแผนโลหะเปลวหรือฉากที่มีการพันลวดซึ่งอยางนอยขยายคลุมตลอดความกวางของขดลวดที่ติดกับฉาก  ฉากที่มีการพันลวดตองพันอยางแนนโดยปราศจาก
ชองวางระหวางขด  
− ฉากปองกันตองไดรับการประกอบในลักษณะที่ สวนปลาย แตละสวนไมสามารถสัมผัสกันหรือ
สัมผัสกับแกนเหล็กพรอมกัน  เพื่อปองกันความรอนเกิน  เนื่องจากการเกิดขดลวดลัดวงจร 
− ฉากปองกันและลวดสายนําดานออก  (lead-out wire) ของฉากปองกันตองมีพื้นที่หนาตัดที่
พอเพียงที่จะใหความมั่นใจวาหากการเสียสภาพฉับพลันของฉนวนเกิดขึ้น  ฟวส หรืออุปกรณ
ตัดกระแสจะเปดวงจรกอนที่ฉากหรือลวดสายนําดานออกจะเสียหาย  
− ลวดสายนําดานออก  ตองตอกับฉากปองกันดวยวิธีที่วางใจได  ตัวอยางเชน  ดวยการบัด กรี การ
เชื่อม  การใชหมุดย้ํา หรือการบีบอัด  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจหรือการวัด  
-98- มอก.1195 –  25XX  
14.3.4.3 ขดลวดที่มีโครงสรางแยกตัว 
การแยกตัวระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับขดลวดที่เจตนาใหตอกับสวนที่แยกจากสวนที่เขาถึง
ไดโดยฉนวนเพิ่มเติมเทานั้น   ตองประกอบดวยฉนวนมูล ฐานเปนอยางนอยตามขอ  8.8 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
14.3.5 ฉนวนระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนที่เขาถึงได 
14.3.5.1 ขดลวดของการสรางประเภท II 
ฉนวนระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนที่เขาถึงไดหรือสวนที่เจตนาใหตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได ตัวอยางเชน แกนเหล็ก 
และ 
ฉนวนระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตราย  ตัวอยางเชน แกนเหล็กที่ตอกับขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับ
ขดลวดที่เจตนาใหตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  
ตองประกอบดวย ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริมตามขอ  8.8  ยกเวนกรณีตัวขึ้นรูปขดลวดและผนัง
กั้นมีฉนวนเสริมหนาอยางนอย  0.4 mm ไมตองใชขอกําหนดเพิ่มเติมอีก  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
14.3.5.2 ขดลวดของการสรางประเภท I  
ฉนวนระหวางขดลวดที่มีไฟฟาอันตรายกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  หรือสวนที่ เจตนา ใหตอกับสวน
นําไฟฟาที่เขาถึงไดที่ตอกับขั้วตอลงดินปองกันหรือหนาสัมผัสตอลงดินปองกัน  ตัวอยาง              
เชน แกนเหล็ก  
และ 
ฉนวนระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตราย ตัวอยางเชน  แกน เหล็กที่แยกจากขดลวดที่มีไฟฟาอันตราย
ดวยฉนวนเชิงหนาที่เทานั้น กับลวดขดลวดหรือโลหะเปลวของฉากปองกัน ที่ เจตนา ใหตอกับขั้วตอ
ลงดินปองกันหรือหนาสัมผัสตอลงดินปองกัน  
ตองประกอบดวย  ฉนวนมูลฐานตามขอ  8.8 
ลวดขดลวดของขดลวดที่เจตนาใหตอกับขั้วตอลงดินปองกันห รือหนาสัมผัสตอลงดินปองกัน ตองมี
วิสัยสามารถนํากระแสไฟฟาพอเพียงที่จะใหความมั่นใจวา  หากการเสียสภาพฉับพลันของฉนวน
เกิดขึ้น  ฟวส หรืออุปกรณตัดกระแสจะเปดวงจรกอนที่ขดลวดจะเสียหาย  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
-99- มอก.1195 –  25XX  
14.4 สวนประกอบและชุดประกอบไฟฟาแรง สูง 
หมายเหตุ   สําหรับเคเบิ้ลไฟฟา แรงสูง อางอิงขอ  20.1.2 
สวนประกอบที่ทํางานที่แรงดันไฟฟามากกวา  4 kV (คายอด ) และมีชองประกายเพื่อปองกันแรงดันไฟฟา
เกิน หากไมไดครอบคลุมถึงโดยขอ  20.1.3 ตองไมทําใหเกิดอันตรายจากไฟตอสิ่งที่อยูโดยรอบเครื่องใช  
หรืออันตรายอื่น  ๆ ตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจสอบวาเปนไปตามขอกําหนดสําหรับประเภท  V-1 ตาม IEC 60695- 11-10
หรือโดยการทดสอบตามขอ  14.4.1 และ ขอ 14.4.2 ตามลําดับ ซึ่ง ตองผาน การทดสอบ 
14.4.1 หมอแปลงไฟฟาแรงสูงและตัวทวีไฟฟ าแรงสูง 
นําตัวอยางหมอแปลงที่มีขดลวดไฟฟาแรงสูงหนึ่งขดหรือมากกวา หรือตัวทวีไฟฟาแรงสูง             
จํานวน 3 ตัวอยาง ไปเตรียมตามที่ระบุในขอ  (ก) แลวทดสอบตามที่ระบุในขอ  (ข) 
(ก) การปรับภาวะ 
กรณีหมอแปลง  ขั้นตนใหปอนกําลังไฟฟา  10 W (ไฟฟากระแสตรงหรือไฟฟากระแสสลับที่
ความถี่ไฟฟาประธาน ) ใหกับขดลวดไฟฟาแรงสูง  รักษากําลังไฟฟานี้ไวเปนเวลา  2 min หลังจาก
นั้นใหเพิ่มขึ้นเปนขั้น  ขั้นละ  10 W  ตอ 2 min  ติดตอกันจนกําลังไฟฟาเพิ่มขึ้นเปน  40 W  
ปรับภาวะจนครบ 8 min  หรือหยุดทันทีที่ขดลวดขาดหรือสิ่งหุมปองกันแยกเห็นได 
หมายเหตุ  1  หมอแปลงบางตัวออกแบบไวทําใหไมสามารถปรับภาวะตามขางตนได  กรณีนี้ใหทดสอบเฉพาะ
ตามขอ  (ข) เทานั้น  
สําหรับตัวทวีไฟฟาแรงสูงแตละตัวอยาง  ใหลัดวงจรดานออกของตัวทวีไฟฟาแรงสูง และใหปอน
แรงดันไฟฟาที่ไดจากหมอแปลงไฟฟาแรงสูงที่เหมาะสมกับดานเขาของตัวอยางนั้น แตละตัว  
ปรับแตงแรงดันไฟฟาดานเขาเพื่อใหกระแสไฟฟาลัดวงจรเริ่มตนเทากับ  (25±5) mA  รักษาไวเปน
เวลา 30 min  หรือหยุดทันทีที่เกิดการตัดวงจรหรือสิ่งหุมปองกันแยกเห็นได 
หมายเหตุ 2 ในกรณีที่การออกแบบตัวทวีไฟฟาแรงสูง  ทําใหไมสามารถปรับกระแสไฟฟาลัดวงจร  ให        
เทากับ  25 mA ได ใหใชกระแสปรับภาวะซึ่งแทนกระแสไฟฟาที่รับไดสูงสุด ที่หาไดจากแบบ
ของตัวทวีหรือจากภาวะการใชงานในเครื่องใช 
(ข) การทดสอบสภาพการเกิดเปลวไฟ  
นําตัวอยางไปทดสอบสภาพการเกิดเปลวไฟตามขอ  ช.1.2 ของภาคผนวก  ช. 
14.4.2 ชุดประกอบไฟฟาแรงสูงและสวนอื่น  ๆ 
การทดสอบสภาพการเกิดเปลวไฟ  
-100-  มอก.1195 –  25XX  
นําตัวอยางไปทดสอบสภาพการเกิดเปลวไฟตามขอ  ช.1.2 ของภาคผนวก  ช. 
14.5 อุปกรณปองกัน  
การใชงานของอุปกรณปองกันตองสอดคลองกับคาที่กําหนดของอุปกรณนั้น  
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนภายนอกของอุปกรณปองกันและการตอของอุปกรณเหลานั้น
ตองเปนไปตามขอกําหนดสําหรับฉนวนมูลฐานของขอ  13. สําหรับแรงดันไฟฟาครอมอุปกรณ               
ขณะเปดวงจร  
การทดสอบใหทําโดยการวัดหรือการคํานวณ  
14.5.1 ตัวปลดวงจรทางความรอน  
ตัวปลดวงจรทางความรอนที่ใชเพื่อปองกันเครื่องใชจากความไมปลอดภัยตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  ตองเปนไปตามขอ  14.5.1.1 ขอ 14.5.1.2 หรือขอ  14.5.1.3 ตามลําดับ ตาม
ความเหมาะสม 
14.5.1.1  คัตเอาตความรอน ตองเปนไปตามขอกําหนด ดังตอไปนี้ 1 ขอ  
(ก) คัตเอาตความรอน เมื่อทดสอบในลักษณะเปนสวนประกอบแยก  ตองเปนไปตามขอกําหนดและ
การทดสอบตามอนุกรม IEC 60730 เทาที่เปนไปได 
สําหรับจุดประสงคของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ใหเปน ดังตอไปนี้  
− คัตเอาตความรอน ตองเปนแบบ การกระทําแบบ 2 (type 2 action) ( ดูขอ 6.4.2 ของ    
IEC 60730- 1) 
− คัตเอาตความรอน อยางนอยตองมี การปลดจุลภาค  (แบบ  2B) (ดูขอ  6.4.3.2           
และขอ 6.9.2 ของ IEC 60730- 1) 
− คัตเอาตความรอน ตองมีกลไกการ ปลด อิสระ  ซึ่งหนาสัมผัสไมสามารถปองกันการเปด
วงจร เนื่องจากภาวะผิดพรองตอเนื่อง  (แบบ  2E) (ดูขอ  6.4.3.5 ของ IEC 60730- 1) 
− จํานวนวัฏจักรของ การกระทํา อัตโนมัติ ตองเปนอยางนอยดังนี้  
• 3 000 วัฏจักรสําหรับ คัตเอาตความรอน ที่มีการปรับตั้งใหมอัตโนมัติ ใชในวงจรซึ่ง
ไมเปด วงจร เมื่อ เครื่องใช ปดสวิตช (switched -off) (ดูขอ 6.11.8 ของ                
IEC 60730- 1) 
• 300 วัฏจักรสําหรับ คัตเอาตความรอน ที่มีการปรับตั้งใหมอัตโนมัติ ใชในวงจรซึ่ง
เปดวงจรไปพรอมกับเครื่องใช  และสําหรับ คัตเอาตความรอน ที่ไมมี การปรับตั้ง
-101- มอก.1195 –  25XX  
ใหมอัตโนมัติ ซึ่งสามารถปรับตั้งใหม ดวยมือจากภายนอกเครื่องใช  (ดูขอ  6.11.10 
ของ IEC 60730- 1) 
• 30 วัฏจักร  สําหรับ คัตเอาตความรอน ที่ไมมี การปรับตั้งใหมอัตโนมัติและไม
สามารถปรับตั้งใหม ดวย มือจากภายนอกเครื่องใช  (ดูขอ  6.11.11 ของ                
IEC 60730- 1) 
− คัตเอาตความรอน ตองทดสอบตามที่ออกแบบใหทนความเคนทางไฟฟา ที่ครอมสวน
ฉนวน เปนคาบ ระยะยาว  (ดูขอ  6.14.2 ของ IEC 60730- 1) 
− คัตเอาตความรอน ตองเปนไปตามขอกําหนดการ บมสําหรับ การใชงานตาม เจตนา อยาง
นอย  10 000 h  (ดูขอ  6.16.3  ของ IEC 60730- 1) 
− โดยคํานึงถึงความทนไดอิเล็กทริ ก คัตเอาตความรอน ตอง เปนไป ตามขอกําหนด       
ขอ 10.3 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ยกเวนที่ครอมชองวางหนาสัมผัส  
และระหวางขั้วปลายกับ สายตอของหนาสัมผัส  ซึ่งใหใชขอ  13.2 ถึงขอ 13.2.4 ของ 
IEC 60730- 1 
คุณลักษณะของ คัตเอาตความรอนเมื่อ คํานึงถึง 
− พิกัด ของคัตเอาตความรอน  (ดู  IEC 60730 -1 ขอ 5.) 
− การจําแนก ประเภทของ คัตเอาตความรอน ตาม 
• ธรรมชาติ ของแหลงจาย  (ดูขอ  6.1 ของ IEC 60730- 1) 
• ชนิดของโหลดที่ควบคุม  (ดูขอ  6.2 ของ IEC 60730 -1)  
• ระดับชั้นการปองกันวัตถุแข็ง และฝุน โดยเปลือกหุม  (ดูขอ 6.5.1 ของ IEC 60730- 1) 
• ระดับ ชั้นการปองกันอันตรายจากน้ําโดยเปลือกหุม  (ดูขอ  6.5.2 ของ IEC 60730- 1) 
• สภาพมลภาวะที่เหมาะสมตอ คัตเอาตความรอน  (ดูขอ  6.5.3 ของ IEC 60730- 1) 
• ขีดจํากัดอุณหภูมิโดยรอบ สูงสุด (ดูขอ  6.7 ของ IEC 60730- 1) 
ตองสม นัยกับ การใช งานในเครื่องใชภายใต ภาวะ การใชงานปกติและภาวะผิดพรอง  
การทดสอบใหทํา ตามขอกําหนด การทดสอบ ของอนุกรม  IEC 60730 โดยการตรวจพินิจ
และการวัด  
(ข) คัตเอาตความรอน  เมื่อทดสอบเหมือนเปนสวนหนึ่งของเครื่องใช  ตอง 
-102-  มอก.1195 –  25XX  
− อยางนอย มีการปลด จุลภาคตาม  IEC 60730- 1 โดยทนแรงดันไฟฟา ทดสอบ ตาม      
ขอ 13.2 ของ IEC 60730- 1 และ 
− มีกลไกการ ปลด อิสระ  ซึ่งหนาสัมผัสไมสามารถปองกันการเปดวงจรจากภาวะผิด
พรองที่ตอเนื่อง  และ 
− บมเปน ระยะ เวลา  300 h ที่อุณหภูมิ สมนัย กับอุณหภูมิโดยรอบของ คัตเอาตความรอน  
เมื่อเครื่องใชทํางานใน ภาวะการใชงาน ปกติที่อุณหภูมิโดยรอบเปน  35 ๐C (45๐C 
สําหรับเครื่องใชที่ เจตนา ใชงานใน เขตอากาศรอนชื้น ) และ 
− ทนการทดสอบจํานวนวัฏจักรของ การกระทํา อัตโนมัติตาม ที่ระบุใน ขอ ก) ขางลาง 
สําหรับ คัตเอาตความรอน ทดสอบเปนสวนประกอบแยก  โดยสรางภาวะผิดพรองที่
เกี่ยว ของ 
ใหทดสอบกับ ชิ้นตัวอยาง  3 ชิ้นตัวอยาง   
ตองไมเกิด การอารกยาวนาน  (sustained arcing)  ระหวางการทดสอบ  
หลังการทดสอบ  คัตเอาตความรอน ตองไม แสดงความ เสียหายตามความหมายของ
มาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ โดยเฉพาะเปลือกหุมตองไม แสดงความ เสื่อมสภาพ  
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนไมลดลง  และการตอทางไฟฟา หรือการ
ติดตั้ง ทางกลตองไมหลุดหลวม  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและโดยการทดสอบที่ ระบุตาม ลําดับ  
14.5.1.2 ตัวเชื่อมทางความรอนตองเปนไปตามขอกําหนดดังตอไปนี้  1 ขอ  
(ก) ตัวเชื่อมทางความรอน  เมื่อทดสอบ เหมือน เปนสวนประกอบแยก  ตองเปนไปตามขอกําหนด
และการทดสอบตามของ  IEC 60691 
คุณลักษณะของตัวเชื่อมทางความรอน เมื่อคํานึงถึง 
−  ภาวะโดยรอบ  (ดูขอ  6.1 ของ IEC 60691)  
−  ภาวะของวงจร  (ดูขอ  6.2 ของ IEC 60691)  
−  พิกัด ของตัวเชื่อมทางความรอน  (ดูขอ  8 b) ของ  IEC 60691)  
−  ความเหมาะสมของการผนึกหรือใชของ ไหลชุบ หรือ ตัวทํา ละลายทําความสะอาด    
(ดูขอ  8 c) ของ  IEC 60691)  
ตองเหมาะสมกับการใช งานในเครื่องใชในภาวะการทํางานปกติและภาวะผิดพรอง 
-103- มอก.1195 –  25XX  
ความทนไดอิเล็กทริกของตัวเชื่อมทางความรอนตองเปนไปตามขอ กําหนดขอ  10.3 ของ
มาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ยกเวนที่ครอม การตัดวงจร (สวน หนา สัมผัส ) และ
ระหวางขั้วปลายกับ สายนํา ของหนาสัมผัส  ซึ่งใหใชขอ  11.3 ของ IEC 60691 
การทดสอบใหทําตามขอกําหนดการทดสอบ ตาม IEC60691 โดยการตรวจพินิจและการ
วัด 
(ข)  ตัวเชื่อมทางความรอนเมื่อทดสอบเหมือนเปนสวนหนึ่งของเครื่องใช  ตอง 
− บมเปนระยะเวลา  300 h ที่อุณหภูมิที่สมนัยกับอุณหภูมิโดยรอบของตัวเชื่อมทางความรอน
เมื่อเครื่องใชทํางานในภาวะปกติที่อุณหภูมิโดยรอบเปน  35๐C  (45๐C สําหรับเครื่องใชที่
เจตนาใหใชงานที่เขตอากาศรอนชื้น ) และ  
− ทนตอภาวะผิดพรองของเครื่องใชที่ทําใหตัวเชื่อมทางความรอนทํางาน  ระหวางการทดสอบ  
ตองไมมีการอารกยาวนาน  และไมเสียหายตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ และ  
− สามารถทนตอแรงดันไฟฟาครอมการตัดวงจร  เปน 2 เทา และมีความตานทานฉนวนอยาง
นอย 0.2 MΩ เมื่อวัดดวยแรงดันไฟฟาเทากับ  2 เทาของแรงดันไฟฟาครอมการตัดวงจร  
ใหทดสอบ  3 ครั้ง  ตองผานการทดสอบ 
ใหเปลี่ยนตัวเชื่อมทางความรอนบางสวนหรือทั้งหมด หลังการทดสอบแตละครั้ ง 
หมายเหตุ   กรณีที่ไมสามารถเปลี่ยนตัวเชื่อมทางความรอนบางสวนหรือทั้งหมดได  ควรเปลี่ยน
สวนประกอบสมบูรณที่มีตัวเชื่อมทางความรอนแทน ตัวอยางเชน หมอแปลงไฟฟา  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและโดยการทดสอบที่ระบุตามลําดับ 
14.5.1.3 อุปกรณตัดกระแสทางความรอนซึ่งเจตนาใหปรับตั้งใหมโดยการหลอมและแข็งตัวของ  โลหะผสม   
ตองทดสอบตามขอ  14.5.1.2 ( ข) 
อยางไรก็ตาม  ไมเปลี่ยนตัว ตัดกระแส หลังการทํางาน แตใหปรับตั้งใหมตามคําแนะนําของผูทํา
เครื่องใช  หรือกรณีที่ไมมีคําแนะนําใหใชคาการหลอมและแข็งตัวข องลวดบัดกรีมาตรฐานที่มี
สัดสวนดีบุก /ตะกั่วเทากับ  60/40  
หมายเหตุ    ตัวอยางของอุปกรณตัดกระแสที่เจตนาใหปรับตั้งใหมโดยการหลอมและแข็งตัวของโลหะผสม 
ไดแก  ตัวปลดวงจรทางความรอน  ที่รวมอยูภายนอกบนตัวตานทานกําลัง 
14.5.2 ตัวฟวสและตัวยึดฟวส  
-104-  มอก.1195 –  25XX  
14.5.2.1 ตัวฟวส  ที่ตอกับไฟฟาประธาน โดยตรง  ใชเพื่อปองกันเครื่องใช จากความ ไมปลอดภัย ที่เหมาะสม
ตามความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ตองเปนไปตาม อนุกรมที่เกี่ยวของ ของ  
มอก. 526 นอกจากวามีกระแสไฟฟาที่กําหนดอยูนอกพิสัยที่ระบุ ในมาตรฐานนั้น 
ในกรณีหลัง  ตัวฟวสตองเปนไปตาม อนุกรม ที่เกี่ยวของของ  มอก . 526  เทาที่ เปนไป ได 
สําหรับการทําเครื่องหมาย  ดูขอ  14.5.2.2 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.5.2.2 สําหรับตัวฟวสตาม  มอก. 526 ใหทําเครื่องหมายดังตอไปนี้บน ตัวยึดฟวสแตละตัวหรือที่ใกลกับตัว
ฟวส  ตามลําดับที่ ใหไว  
− สัญลักษณแสดงคุณลักษณะเวลากอนการอารก /กระแสไฟฟา   
ตัวอยางเชน 
F แสดงการทํางานเร็ว  
T แสดงการลาหลังทางเวลา 
− กระแสไฟฟาที่กําหนดเปนมิลลิแอมแปร สําหรับกระแสไฟฟาที่กําหนดต่ํากวา  1 A และเปน
แอมแปรสําหรับกระแสไฟฟาที่กําหนดขนาด  1 A หรือมากกวา  
− สัญลักษณที่แสดงวิสัยสามารถตัดกระแสไฟฟาของตัวฟวส 
ตัวอยางเชน 
L  แสดงวิสัยสามารถตัดกระแสไฟฟาต่ํา  
E แสดงวิสัยสามารถตัดกระแสไฟฟาเพิ่มขึ้น   
H แสดงวิสัยสามารถตัดกระแสไฟฟาสูง  
ตัวอยางการทําเครื่องหมาย  T 315 L  หรือ  T 315  mA L  
F 1.25 H  หรือ  F 1.25 A H  
− แรงดันไฟฟาที่กําหนดของฟวส  เพื่อปองกันความผิดพลาดในการติดตั้งฟวสที่มีแรงดันไฟฟาที่
กําหนดต่ํากวา  
อยางไรก็ตาม ยอมใหทํา เครื่องหมาย ที่อื่น ในหรือบนเครื่องใช  หากวาเปนที่ชัดเจนวา เครื่องหมาย
นั้นเปนของตัวยึดฟวสนั้น ๆ  
ใชขอกําหนดการทํา เครื่องหมาย ดวยเหมือนกัน  กรณีตัวฟวสมีกระแสไฟฟาที่ กําหนด นอกพิสัยที่
ระบุใน มอก . 526 
-105- มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.5.2.3 ตองไมใชตัวยึดฟวส ที่ออกแบบในลักษณะที่ตัวฟวสสามารถตอขนานในวงจรเดียวกันได 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.5.2.4 ถาสวนที่มีไฟฟาอันตรายกล ายเปนสวนที่เขาถึงไดระหวางการเปลี่ยนฟวสหรืออุปกรณตัด
กระแสไฟฟา  การเขาถึงสวนนั้นโดยการกระทําดวยมือตองเปนไปไมได  
ถาถอดตัวรับฟวสดวยมือจากภายนอกของเครื่องใชได ตัวยึดฟวสสําหรับคารทริดจฟวสขนาดเล็ก
แบบเกลียวหรือแบบเขี้ยว ตองสรางในลักษณะที่ สวนที่มีไฟฟาอันตรายไมกลายเปนสวนที่เขาถึงได  
ทั้งในระหวางการใสหรือถอดตัวฟวส  หรือหลังจากถอดตัวฟวสออกไปแลว ตัวยึดฟวสที่เปนไปตาม   
มอก. 526 เลม 6 ถือวาเปนไปตามขอกําหนด นี้ 
ถาตัวรับฟวสสรางให ยึดตัวฟวสไว  ใหใสตัวฟวสในตัวรับฟวสในระหวางการทดสอบ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.5.3  เทอรมิสเตอร  PTC  
เทอรมิสเตอร  PTC ใชเพื่อปองกัน กระแสไฟเกิน ตองเปนไปตามขอ  15. ขอ 17. ขอ J.15 และขอ J.17 
ของ IEC 60730- 1:2007 หรือเปนไปตามคุณลักษณะที่ตองการ ใน IEC 60730- 1:2007 สําหรับอุปกรณ
การทํางานชนิด 2.AL 
การทดสอบใหทําโดยการตรว จพินิจ  และการทดสอบขอ  11.2 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
สําหรับเทอรมิสเตอร  PTC  ที่มีการสูญเสียกําลัง เปนความรอนเกิน  15 W  สําหรับความตาน ทานกําลัง เปน
ศูนยที่กําหนดที่อุณหภูมิโดยรอบเปน  25 ๐C การผนึกหุม หรือปลอก ตองเปนไปตามสภาพการเกิดเปลว
ไฟไดประเภท  V-1 หรือดีกวา  ตาม   IEC 60695- 11-10 
การทดสอบให ทําตาม IEC 60695- 11-10 หรือ ขอ ช .1.2 ของภาค ผนวก   ช. 
14.5.4 อุปกรณปองกันที่ไมอางถึง ในขอ  14.5.1 ขอ 14.5.2 หรือ ขอ 14.5.3 
อุปกรณปองกัน เหลา นั้น ตัวอยาง เชน ตัวตานทานที่เปนฟวส  ตัวฟวสที่ไม ใชมาตรฐาน ใน มอก .526  
หรือเซอรกิตเบรกเกอร ขนาดเล็ก  ตองมีวิสัยสามารถตัด กระแสไฟฟา พอเพียง  
สําหรับอุปกรณปองกันที่ไมสามารถตั้งใหมได  เชน ตัวฟวส  ตองทํา เครื่องหมาย ในที่ใกลกับอุปกรณ
ปองกัน  เพื่อให สามารถ เปลี่ยนไดถูกตอง  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ และในระหวางทดสอบ ภาวะผิดพรอง  (ดูขอ 11.2 ) 
ใหทดสอบภาวะผิดพรอง  3 ครั้ง  
-106-  มอก.1195 –  25XX  
ตองผาน การทดสอบ 
14.6 สวิตช  
14.6.1 สวิตชกลไกที่ทํางานดวยมือ  ซึ่ง 
− ควบคุมกระแสไฟฟามากกวา  0.2 A กระแสไฟฟาสลับคารากกําลังสองเฉลี่ยหรือกระแสตรง  และ/
หรือ 
− มีแรงดันไฟฟาครอมหนาสัมผัสสวิตชตําแหนงเปดวงจรมากกวาแรงดันไฟฟากระแสสลับ  35 V  (คา
ยอด) หรือแรงดันไฟฟากระแสตรง  24 V  
ตองเปนไปตามขอกําหนดดังตอไปนี้  1 ขอ 
(ก) การทดสอบสวิตช เหมือน เปนสวนประกอบแยก  ตองเปนไปตามขอกําหนดและการทดสอบ
ของ IEC 61058- 1 โดยใช  
− จํานวนวัฏจักรทํางาน ตองเปน 10 000 วัฏจักร  (ดูขอ  7.1.4.4 ของ IEC 61058 -1) 
− สวิตชตองเหมาะสําหรับ  การใชงานในสภาพมลภาวะปกติ  (ดูขอ  7.1.6.2 ของ             
IEC 61058- 1) 
− ความ เบี่ยงเบนจากขอ  13.1 ของ IEC 61058-  1 สําหรับสวิตชประธานไฟฟากระแส สลับ
และกระแสตรง  ความเร็วหนาสัมผัสขณะตอวงจรและขณะตัดวงจรตองเปนอิสระจาก
ความเร็วของการขับเรา  นอกจากนี้  สวิตชประธานตอง เปนไปตาม สภาพการเกิดเปลวไฟ
ไดประเภท  V-0 หรือตามขอ  ช.1.1 ของ ภาคผนวก ช. 
คุณลักษณะของสวิตช เมื่อคํานึงถึง  
− พิกัดของสวิตช  (ดูขอ  6. ของ IEC 61058 - 1 ) 
− การจําแนกประเภทของสวิตช  ตาม 
• ธรรมชาติ ของแหลงจาย  (ดูขอ  7.1.1 ของ IEC 61058 - 1 ) 
• ประเภทของโหลดที่ควบคุม โดยสวิตช (ดูขอ  7.1.2 ของ IEC 61058 - 1 ) 
• อุณหภูมิของอากาศโดยรอบ  (ดูขอ  7.1.3 ของ IEC61058-  1) 
ตองเหมาะสมกับหนาที่ของสวิตช ในภาวะการ ใชงานปกติ  
การทดสอบ  ใหทําตามขอกําหนดการทดสอบของ  IEC 61058-  1  โดยการตรวจพินิจและโดย
การวัด  
-107- มอก.1195 –  25XX  
ถาสวิตชเปนสวิตชประธาน ซึ่งควบคุมเตา รับไฟฟาประธาน  กระแสไฟฟาที่กํา หนดทั้งหมด
และกระแสเสิรจคายอดของเตารับตามที่ ระบุในขอ  14.6.5 ตองนํามาพิจารณาในการวัดดวย  
(ข) สวิตชที่ทดสอบโดยเปนสวนหนึ่งของเครื่องใชขณะ ใชงานในภาวะปกติ  ตองเปนไปตาม
ขอกําหนดขอ  14.6.2 ขอ 14.6.5 และขอ 20.1.4 และนอกจากนั้น  
− สวิตชที่ควบคุมกระแสไฟฟามากกวา  0.2 A กระแส ไฟฟา สลับคารากกําลังสอง เฉลี่ย  หรือ
กระแสตรง  ตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  14.6.3 และขอ 14.6.4 หากแรงดันไฟฟาครอม
หนาสัมผัสสวิตชตําแหนงเปดวงจร มากกวา แรงดันไฟฟากระแสสลับ  35 V (คายอด ) 
หรือ แรงดันไฟฟากระแสตรง  24 V 
− สวิตชที่ควบคุมกระแสไฟฟามากกวา  0.2 A กระแส ไฟฟา สลับคารากกําลังสอง เฉลี่ย  หรือ
กระแสตรง  ตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  14.6.3 หากแรงดันไฟฟาครอม หนาสัมผัส
สวิตชตําแหนงเปดวงจร ไมมากกวา แรงดันไฟฟากระแสสลับ  35 V (คายอด ) หรือ
แรงดันไฟฟากระแสตรง  24 V 
− สวิตชที่ควบคุมกระแสไฟฟาไมเกิน  0.2 A กระแส ไฟฟา สลับคารากกําลังสอง เฉลี่ย  หรือ
กระแสตรง  ตองเปนไปตามขอกําหนดขอ  14.6.4 หากแรงดันไฟฟาครอม หนาสัมผัส
สวิตชตําแหนงเปดวงจร มากกวา แรงดันไฟฟากระแสสลับ  35 V (คายอด ) หรือ
แรงดันไฟฟากระแสตรง  24 V 
− สวิตชประธานตองเปนไปตามขอ  ช.1.1 ของภาคผนวก  ช. 
14.6.2 สวิตชที่ทดสอบตามขอ  14.6.1 (ข) ตองทนตอความเคนทางไฟฟา  ทางความรอน  และทางกล  ที่เกิดขึ้น
ระหวางการใชงานตาม เจตนา  โดยไมมีการสึกหรอ มากเกิน หรือกอใหเกิดอันตราย อื่น ๆ และตองมี
กลไกเปนไปตามขอกําหนดของสวิตชไฟฟากระแสตรงใน  IEC 61058- 1  ขอ 13.1 นอกจากนี้  สําหรับ
สวิตชประธานความเร็วหนาสัมผัสขณะตอ วงจร และตัดวงจรตองเปนอิสระ จากความเร็วของการขับเรา 
การทดสอบให ทําตาม IEC61058- 1 ขอ 13.1 และโดยการทดสอบความทนทานดังตอไป นี้ 
ใหทดสอบสวิตช จํานวน  10 000 วัฏจักร ของการทํางาน ดวยลําดับตาม  IEC 61058- 1 ขอ 17.1.2 ในภาวะ
ทางไฟฟาและความรอนตามที่ กําหนด ในการทํางานใน ภาวะการทํางาน ปกติของเครื่องใช  ยกเวน  การ
ทดสอบ การเพิ่มแรงดันไฟฟาที่อัตราการเรงตามที่ ระบุใน IEC 61058- 1 ขอ 17.2.4  
ใหทดสอบกับ ชิ้นตัวอยาง 3 ชิ้น  ตองผานการทดสอบ 
14.6.3 สวิตชที่ทดสอบตามขอ  14.6.1 ข) ตองมีการสรางในลักษณะที่ไมใหอุณหภูมิเกิน ปกติ ขณะใชงานตาม
เจตนา  วัสดุที่ใชตองมีลักษณะที่ไมสงผลเสียตอสมรรถนะของสวิตชเนื่องจากการทํางานระหวางการใช
งานตาม เจตนา ของเครื่องใช  โดยเ ฉพาะวัสดุและการออกแบบของหนาสัมผัสและขั้ว ปลาย ตองเปน
-108-  มอก.1195 –  25XX  
ลักษณะที่การเกิดออกซิเด ชันและการเสื่อมสภาพอื่น  ๆ ไมสงผลเสียตอการทํางานและสมรรถนะ      
ของสวิตช  
การทดสอบใหทํา ในตําแหนงเปด  ภายใตภาวะ การทํางานปกติตาม  IEC61058- 1 ขอ 16.2.2 d), l)  และ 
m) โดยใหคํานึงถึงกระแสไฟฟาที่กําหนดทั้งหมดของเตารับ ไฟฟา ประธาน  (ถามี) และกระแสเสิรจคา
ยอด ตามขอ  14.6.5 
ระหวางการทดสอบ นี้อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่ขั้วปลายตองไมเกิน  55 K  
14.6.4 สวิตชที่ทดสอบตามขอ  14.6.1 ( ข) ตองมีความทนไดอิเล็กทริกเพียงพอ  
การทดสอบใหทําดังตอไป นี้ 
สวิตชตองทนการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตาม ที่ระบุใน ขอ 10.3 ได โดยไมตองผานการอบ
ความชื้นกอน  และลดแรงดันไฟฟาทดสอบลงจนถึง  75% ของแรงดันไฟฟาทดสอบที่ สมนัยตามที่ระบุ
ในขอ 10.3 แตไมนอยกวา  500 V  r.m.s.  ( 700 V  (คายอด )) 
− ในตําแหนงเปด  ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตราย กับสวนนํา ไฟฟาที่เขาถึง
ได หรือสวนซึ่งตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได และระหวางขั้วในกรณีของสวิตชหลายขั้ว  
− ในตําแหนงปด  ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบครอมชองวางหนาสัมผัส แตลละชอง  ระหวางการ
ทดสอบอาจปลด  ตัวตานทาน  ตัวเก็บประจุ  และหนวย RC  ที่ตอขนานกับ ชองวาง หนาสัมผัส  
ออก  
14.6.5 ถาสวิตชเปนสวิตชประธานที่ควบคุมเตารับ ไฟฟา ประธาน  ใหทดสอบความทน ทาน โดยตอโหลด
เพิ่มเติมที่เตารับ  ที่ประกอบดวย วงจรที่แสดงใน IEC  61058- 1 รูปที่  9 ใหคํานึงถึง  IEC 61058-  1 รูปที่ 10 
ดวย 
กระแสไฟฟาที่กําหนดทั้งหมดของโหลดเพิ่มเติมตอง สมนัย กับเครื่องหมาย ของเตารับ  ดูขอ  5.2 ค) 
กระแสเสิรจคายอดของโหลดเพิ่มเติมตอ งมีคาตามที่แสดงในตารางที่  14 
  
-109- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  14  คากระแสเสิรจคายอด  
(ขอ 14.6.5) 
กระแสไฟฟาที่กําหนดทั้งหมดของเตารับ
ที่ควบคุมโดยสวิตช  
A กระแสเสิรจคายอด  
 
A 
ไมเกิน  0.5 
มากกวา  0.5 และไมเกิน  1.0 
มากกวา  1.0 และไมเกิน  2.5 
มากกวา  2.5  20 
 50 
 100 
 150 
หลังการทดสอบสวิตชตอง ไมปรา กฎความเสียหายตามความหมายของมาตรฐา น
ผลิตภัณฑ อุตสาหกรรม นี้โดยเฉพาะตองไมปรา กฎความเสื่อมสภาพของเปลือกหุมไมมีการลดลงของ
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนและการตอทางไฟฟา หรือ การยึดทางกลตองไมหลุด
หลวม  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการทดสอบตามที่ ระบุในขอ  14.6.3 และ/หรือขอ 14.6.4 ที่ให
ไวตามลําดับ 
14.7 อินเตอรล็อกนิรภัย  
ตองมีการเตรียมอินเตอรล็อกนิรภัยในกรณีที่มีความเปนไปไดของการเขาถึงพื้นที่อันตราย ดวยมือ ตาม
ความหมายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
สําหรับขอกําหนดและ ขอกําหนด ทดสอบใหอางอิงขอ  2.8 ของ  IEC 60950 
14.8 อุปกรณปรับตั้งแรงดันไฟฟาและที่คลายกัน  
เครื่องใชตองไดรับการสรางในลักษณะที่การเปลี่ยนการปรับตั้งแรงดันไฟฟาจากคาหนึ่งไปอีกคาหนึ่ง  หรือ
เปลี่ยนประเภทแหลงจายไฟฟาไปอีกประเภทหนึ่ง จะไมเกิดขึ้นโดยบังเอิญ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการ ทดสอบดวยมื อ 
หมายเหตุ  การเปลี่ยนการปรับตั้งซึ่งตองใชมือทํา เปนลําดับ ขั้นตอน  ใหถือวาเปนไปตามขอกําหนดนี้ 
14.9 มอเตอร  
14.9.1 มอเตอรตองไดรับการสรางใหมีการปองกันความลมเหลวทางไฟฟาหรือทางกลใด  ๆ ในการใชงานตาม
เจตนาเปนเวลานานที่ทําใหไมเปนไปตามมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้   ฉนวนตองไมเสียหาย  
และหนาสัมผัสและการตอตองไมหลุดหลวมเนื่องจากความรอน  การสั่นสะเทือน หรืออื่น  ๆ 
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบดังตอไปนี้  ขณะเครื่องใชทํางานในภาวะปกติ  
-110-  มอก.1195 –  25XX  
(ก) ตอเครื่ องใชเขากับแรงดันไฟฟา  1.1 เทา  ของแรงดันไฟฟาที่กําหนด  และ  0.9 เทาของแรงดันไฟฟา
ที่กําหนด  เปนเวลาครั้งละ  48 h มอเตอรสําหรับการทํางานระยะสั้นหรือทํางานเปนพัก  ๆ ใหตอ
วงจรเปนคาบตามเวลาทํางานที่จํากัดโดยการสรางของเครื่องใช  
ในกรณีการทํางานระยะสั้น  ใหเวนชวงเพื่อระบายความรอนตามความเหมาะสม 
หมายเหตุ 1  เพื่อความสะดวกอาจทําการทดสอบทันทีภายหลังทดสอบขอ 7.1 
(ข) ใหเริ่มเดินมอเตอร  50 ครั้ง ในขณะที่เครื่องใชตออยูกับแรงดันไฟฟา  1.1 เทาของแรงดันไฟฟาที่
กําหนด  และ  50 ครั้ง   ขณะที่ตออยูกับแรงดันไฟฟา  0.9 เทาของแรงดันไฟฟาที่กําหนด  แตละคาบ
ของการตอเปนเวลาไมนอยกวา  10 เทาของคาบตั้งแตเริ่มเดินจนถึงความเร็วเต็มที่  แตตอง               
ไมนอยกวา  10 s  
ชวงระหวางเริ่มเดิน  ตองไมนอยกวา  3 เทา  ของคาบของการตอ  
ถาเครื่องใชมี ความเร็ว มากกวา 1 คา  ใหทดสอบที่ คาความเร็วที่ใหผลเลวที่สุด  
ภายหลังการทดสอบเหลานี้  มอเตอรตองทนความทนไดอิเล็กทริกตามขอ  10.3  การตอตองไมหลุด
หลวมและตองไมมีการเสื่อมสภาพที่ทําใหความปลอดภัยลดลง 
หมายเหตุ  2  สําหรับมอเตอรเหนี่ยวนําที่ปอนกําลังไฟฟาที่สเตเตอรเทานั้น  ใหดูขอ  14.3.2 ดวย 
14.9.2 มอเตอรตองไดรับการสรางหรือติดตั้งในลักษณะที่การเดินสาย  ขดลวด คอมมิวเทเตอร  สลิปริง  ฉนวน  
และอื่น  ๆ ไมมีโอกาสเสื่อมสภาพลงเนื่องจากการสัมผัสกับน้ํามัน  จาระบี หรือสารอื่น  ๆ ระหวางการใช
งานตามเจตนา 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
14.9.3 สวนเคลื่อนไหวที่อาจเปนเหตุใหคนบาดเจ็บตองจัดหรือปดหุม  เพื่อใหมีการปองกันอันตรายอยาง
พอเพียงขณะใชงานตามเจตนา  เปลือกหุมปองกัน  เครื่องกั้นและสิ่งที่คลายกันตองมีความแข็งแรงทาง
กลพอเพียง  และถอดดวยมือไมได  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการทดสอบด วยมือ  
14.9.4 นอกจากนี้  สําหรับมอเตอรที่มีตัวเก็บประจุเลื่อนเฟส มอเตอรสามเฟส  และมอเตอรอนุกรมใหใช
ขอกําหนดตาม  IEC 60950  ภาคผนวก  ข. ขอ ข.8 ขอ ข.9 และขอ ข.10  
14.10  แบตเตอรี่ 
14.10.1 แบตเตอรี่ตองไดรับการติดตั้งในลักษณะที่ไมเกิดความเสี่ยงตอการสะสมก าซติดไฟได และการรั่ว   
ของอิเล็กโทรไลตไมทําใหฉนวนดอยลง  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
-111- มอก.1195 –  25XX  
14.10.2 ถาผูใชสามารถใชแบตเตอรี่ประจุใหม   ไมไดเปลี่ยนทดแทนแบตเตอรี่ประจุใหมได  ซึ่งสามารถประจุ
ใหมในเครื่องใช ตองมีการเตรียมการโดยวิธีการพิเศษ  เชน ใชหนาสัมผัสสําหรับประจุแยกตางห ากบน
แบตเตอรี่หอพิเศษประจุใหมได หรือใชวงจรปองกันอิเล็กทรอนิกส  เพื่อหลีกเลี่ยงไมใหกระแสไฟฟา
ปอนใหกับแบตเตอรี่ประจุใหมไมได 
ไมใชขอกําหนดนี้กับแบตเตอรี่ที่อยูภายในเครื่องใช  ซึ่งไมเจตนาใหผูใชเปลี่ยนทดแทน  ตัวอย างเชน 
แบตเตอรี่สําหรับหนวยความจํา 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
หมายเหตุ   ขอกําหนดเพิ่มเติมเกี่ยวกับคําแนะนําการใชงาน  ใหไวในขอ  5.4.1  
14.10.3  ในภาวะการใชงานปกติและภาวะผิดพรอง 
− สําหรับแบตเตอรี่ประจุใหมได กระแสไฟฟาประจุ  
− สําหรับแบตเตอรี่ลิเทียม  กระแสถายเทประจุ  และกระแสยอนกลับ  
ตองไมเกินคาที่ยอมไดตามที่ผูทํา แบตเตอรี่กําหนด  
การทดสอบใหทําโดยการวัด  
ตองถอดแบตเตอรี่ลิเทียมออกจากวงจรและเปลี่ยนดวยแหลงแรงดันไฟฟา  ขณะวัดกระแสถายเทประจุ  
และโดยการลัดวงจรขณะวัดกระแสยอนกลับ  
14.10.4 การคลายความเคนแบบแ บตเตอรี่  
แบตเตอรี่พิเศษ ซึ่งการบรรจุอิเล็กโทรไลตขึ้นกับวัสดุเทอรโมพลาสติก  ความเคนที่เกิดจากกระบวนการ
อัดแบบตองไมปลอยอิเล็กโทรไลตออกมา  ถาอิเล็กโทรไลตสัมผัสฉนวนหรือเขาไปในชองที่ผูใชดูแล
รักษาเองได  
การทดสอบใหทําดังตอไปนี้ วางแบตเตอรี่ในเตาอบอากาศหมุนเวียน  รักษาอุณหภูมิไวที่ 70 
๐C เปนคาบเวลา  7 h ตอจากปรับภาวะใน
เตาอบตองตรวจสอบหาอิเล็กโทรไลตที่ปลอยออกมาจากแบตเตอรี่  
14.10.5 การทดสอบปลอยตกแบตเตอรี่  
แบตเตอรี่พิเศษที่ผูใชสามารถดูแลรักษาเองได  ตองไมมีการปลอยอิเล็กโทรไลตออกมาเนื่องจากการ
ปลอยตก  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบดังตอไปนี้ 
-112-  มอก.1195 –  25XX  
ตัวอยาง  3 ตัว ใหแตละตัว ถูกปลอยตกหนึ่งครั้งจากระยะหาง   1 m กระทบพื้นผิวไมเนื้อแข็งตาม
รายละเอียดในขอ  15.4.3  ตอจากการทดสอบปลอยตก ตองตรวจสอบหาอิเล็กโทรไลตที่ ปลอยออกมา
จากแบตเตอรี่แตละตัว 
14.11  ตัวเชื่อมตอ ทางแสง  
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนภาย ในและภายน อกของตัวเชื่อมตอ ทางแสงตองเปนไปตาม
ขอ 13.1  
ไมมีระยะต่ําสุดที่ผานฉนวน สําหรับฉนวนเพิ่มเติมหรือฉนวนเสริมที่ประกอบดวยสารประกอบ
ฉนวนสมบูรณ เติมที่ตัวถังของตัวเชื่อมตอทางแสง ถาหากวาองคประกอบหนึ่งดังตอไปนี้  ก) หรือ ข ) 
(ก) ใหผาน  
- การทดสอบเฉพาะแบบและเกณฑการตรวจพินิจขอ 13.6 และ 
- การทดสอบประจําสําหรับความทนไดอิเล็กทริกในระหวางการผลิตตามขอ ฐ.2.1 การใชคาที่   
เหมาะสมของแรงดันไฟฟาทดสอบ ในขอ 10.3.2 นาน  1 s; หรือ  
(ข) ใหเปนไปตามคุณลักษณะที่ตองการของ IEC 60747- 5-5 ที่แรงดันไฟฟาทดสอบตามที่ระบุไวใน
ขอ 5.2.6 ของ IEC 60747- 5-5:2007 
- แรงดันไฟฟา Vini,a สําหรับการทดสอบเฉพาะแบบ และ  
- แรงดันไฟฟา Vini,b สําหรับการทดสอบประจํา นาน  1 s 
ตองเปนคาที่เหมาะสมของแรงดันไฟฟาทดสอบในขอ 10.3.2 ของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
สําหรับทางเลือกตามขอ (ก)และ (ข) ขางตน เปนการยอมรับที่จะรักษาตัวเชื่อมตอ ทางแสงให
สอดคลองกับขอ 13.8 ถาสามารถใชได  
14.12 วาริสเตอรลดเสิรจ  
วาริสเตอรลดเสิรจที่ใชเพื่อปองกันไมใหแรงดันไฟฟา เกินของไฟฟา ประธานเขาไปในเครื่องใชตองเปนไป
ตาม IEC 61051- 2  
ตองไมตอวาริสเตอรลดเสิรจนั้นระหวางสวนที่ตอกับไฟฟาประธานกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  หรือสวนที่
ตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ยกเวนสวนตอลงดินของเครื่องใชที่ตอ แบบ ถาวร  
ใหอางอิง  IEC 61051- 2 เมื่อ ใชขอกําหนดดังตอไปนี้ 
− ประเภทภูมิอากาศที่นิยม  (ขอ 2.1.1 ของ  IEC 61051- 2) 
-113- มอก.1195 –  25XX  
•  คาสูงสุดของอุณหภูมิต่ํา   : −10 °C 
•  คาต่ําสุดของอุณหภูมิสูง  : +85  °C 
•  ชวง เวลาต่ําสุดของการทดสอบภาวะ ภูมิอากาศ  : 21 วัน 
− แรงดันไฟฟาตอเนื่องสูงสุด  (ขอ 2.1.2 ของ  IEC 61051- 2) 
คาต่ําสุดของแรงดันไฟฟากระแสสลับตอเนื่องสูงสุดตองเปน  1.2 เทาของแรงดันไฟฟาที่กําหนดของ
เครื่องใช  
− พิกัดพัลสกระแส  (IEC 61051- 2 ขอยอย  2.1.2)  
วาริสเตอรลดเสิรจตองทนตอพัลส รวมของ 6 kV/3 kA กับรูปคลื่น แรงดันไฟฟา  1.2/50 µs และรูปคลื่น
กระแสไฟฟา  8/20 µs 
การทดสอบใหทําโดย ใชการทดสอบ ของ IEC 61051- 2 group 1 หลังการทดสอบ แรงดันไฟฟาของ  
วาริสเตอร  (ตามที่กําหนดนิยามใน IEC 61051) ตองไมเปลี่ยนแปลงเกิน  10% เมื่อวัดดวยกระแสไฟฟาที่
ระบุโดยผูทํา  
− อันตรายจากไฟ  (IEC 61051- 2 Table I group 6)  
การเคลือบของวาริสเตอรลดเสิรจตองมีสภาพการเกิดเปลวไฟไดประเภท  V-0 หรือดีกวา                   
ตาม IEC 60695- 11-10 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจสอบตาม  IEC 60695- 11-10 หรือตามขอ  ช.1.1 ของภาคผนวก  ช. 
− ความเคนทางความรอน  
สําหรับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาประธานระบุนอยกวา  150 V ใหจายไฟ ฟาจากแหลงกําเนิดไฟฟา
กระแสสลับ  250 V  กับเครื่องใชไฟฟา และตัวตานทานทดสอบ ที่ตออนุกรมกับเครื่องใชไฟฟา  
แหลงกําเนิดแรงดันไฟฟาตอง จายแรงดันไฟฟาเปนเวลา  4 h หรือจนกระทั่งทางวงจรที่ผานวาริสเตอร
เปด สําหรับแตละคาความตานทานอนุกรม ทดสอบ   2 000 Ω  500 Ω  250  Ω  50 Ω ตองใชเครื่องใช
แยกกันสําหรับแตละคาของตัวตานทาน  เวนแตวา  ความเสียหายที่เกิดจากการทดสอบกอนหนานั้นไดมี
การแกไข แลว 
หลัง สิ้นสุด การทดสอบ แตละ รายการ  เครื่องใชตองเปนไปตามขอ  11. 
15.  ขั้วตอ 
15.1 เตาเสียบและเตารับ 
-114-  มอก.1195 –  25XX  
15.1.1 เตาเสียบและคูเตาตอ เครื่องใชไฟฟา สําหรับตอเครื่องใชกับไฟฟาประธานและเตารับ และคูเตาตอ
ระหวางหนวยสําหรับจายกําลังไฟฟาประธานใหแกเครื่องใชอื่น  ตองเปนไปตา มมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม ที่เกี่ยวของสําหรับเตาเสียบและเตารับ  คูเตาตอ เครื่องใชไฟฟา หรือคูเตา ตอ
ระหวางหนวย  
มาตรฐาน  IEC ที่เกี่ยวของ  ตัวอยางเชน  IEC 60083  IEC 60320  IEC 60884 และ  IEC 60906 
หมายเหตุ  1 ในประเทศออสเตรเลีย , ประเทศเดนมารก , ประเทศอิสราเอล , ประเทศญี่ปุน , ประเทศนิวซีแลนด , 
ประเทศแอฟริกาใต , ประเทศสวิตเซอรแลนด  และสหราชอาณาจักร   เงื่อนไข พิเศษแหง ชาติมีผลใชได
สําหรับปลั๊กและเตารับ  
หมายเหตุ  2  ในประเทศแอฟริกาใต  คอรดเซ็ต (CORDSET  ) ถูกนํามาใช เปนวิธีการเชื่อมตอไปยังแหลงจายไฟฟา
ประธาน  คอรดเซ็ตนี้ อาจจัดมาพรอมกับปลั๊กที่สามารถมวนเก็บได   หากวา ปลั๊ก เปนไปตาม กฎระเบียบ
แหงชาติ  
เตารับและคูเตาตอระหวางหนวยสําหรับไฟฟาประธานที่ติดตั้งบนเครื่องใชประเภท  II ตองตอไดเฉพาะ
เครื่องใชประเภท  II เครื่องอื่น  เทานั้น  
เตารับและคูเตาตอระหวางหนวยสําหรับไฟฟาประธานที่ติดตั้งบนเครื่องใชประเภท  I ตองตอไดเฉพาะ
เครื่องใชประเภท  II เทานั้น หรือตอง เตรียมจุด สัมผัส ลงดินซึ่งตออยางไวใจไดกับขั้วตอ ลงดินปองกัน  
หรือ จุดสัมผัส ลงดินปองกัน ของเครื่อง ใช 
หมายเหตุ  3  เครื่องใชประเภท  I สามารถมีทั้งเตารับและคูเตาตอระหวางหนวยในเครื่องเดียวกัน ได 
หมายเหตุ  4 ตัวอยางเชน เตารับเฉพาะสําหรับ ตอกับ บริภัณฑเครื่องใช ประเภท  II สามารถออกแบบคลายกับ  IEC 
60906 -1  standard sheet 3 -1 หรือ 3-12 หรือตาม  IEC 60320- 2-2 standard sheet  D หรือ H  
สําหรับเครื่องใชที่มีเตารับ ที่จายกําลัง ไฟฟา ประธานใหแกเครื่องใชอื่น  ตองมี มาตรการใหมั่นใจวา 
เตาเสียบหรือเตารับเครื่องใชสําหรับการตอเครื่องใชเขากับไฟฟาประธานตองไมให โหลด เกิน ถา
กระแสไฟฟา ที่กําหนด ของเตาเสียบและขั้วตอเครื่องใช นอยกวา 16 A  
หมายเหตุ  5 เครื่องหมายของ ตัวเสียบเตารับ ใหดูขอ 5.2 (ค) 
ตัวนําของการเดิน สายภายในของเตารับที่จาย กําลัง ไฟฟาประธานใหแกเครื่องใชอื่น โดยตรงหรือผาน
สวิตชประธาน ตองมีขนาดพื้นที่หนาตัด ระบุตามที่ระบุใน ขอ 16.2 สําหรับสายออนภายนอก  ยกเวน
เครื่องใชเปนไปตามขอ  11. เมื่อใช ขอ 4.3.9  
การทดสอบ ใหทํา ตามมาตรฐานที่เกี่ยวของ โดยการตรวจ พินิจ และเปนไปตามขอ  16.2 
-115- มอก.1195 –  25XX  
15.1.2 ตัวเชื่อม ตอที่นอกเหนือจาก การตอกับ แหลงจายกําลังไฟฟา  ตองออกแบบ ใหเตาเสียบ หรือเตา รับมี
รูปรางที่ การตอเขากับเตารับไฟฟาประธาน  คูเตาตอเครื่องใช หรือ ตัวเชื่อมตอ ไฟฟา ประธาน ไมนาจะ
เกิดขึ้นได  
 คุณลักษณะที่ตองการนี้ไมใชกับตัวเชื่อมตอที่ปรับไปเปนสวนของสายออนถอดไมได  ซึ่งไมใชสวนนํา
ไฟฟาที่ตอกับไฟฟาประธาน  เวนแตสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย ระหวาง
หรือหลังจากการสอดใสตัวนําเขากับเตาเสียบไฟฟาประธาน  
 หมายเหตุ   ตัวอยางของตัวตอที่ถือ วาเปนไปตามขอกําหนดนี้ ไดแก ตัวตอที่ ถูกสรางใหเปนไปตาม  IEC 60130- 2 
IEC 60130- 9 IEC IEC 60169- 2 หรือ IEC 60196- 3 เมื่อใชตามที่ไดอธิบายไปแลว   ตัวตอ ที่ไมเปนไป
ตามขอกําหนดนี้  ตัวอยางเชน  ตัวเสียบกานสปริง  (Banana Plug)  
เตารับสําหรับวงจรดานเสียงและ วีดิทัศน ของตัวแปลงรูปพลังงาน ดานโหลด  ที่แสดง สัญลักษณ ตามขอ 
5.2 (ข) ตองออกแบบใหเตา เสียบสําหรับสายอากาศและสายดิน  สําหรับวงจร เสียง และวีดิทัศน ของตัว
แปลงรูปพลังงาน ดานโหลด และตัวแปลงรูปพลังงาน ดานแหลงกําเนิดสัญญาณ และสําหรับ วงจร ขอมูล
และวงจรที่คลายกัน  ที่ไมไดแสดงดวยสัญลักษณตามขอ  5.2 ( ข) ไมสามารถ สอดใส เขาไปได 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ 
15.1.3 ขั้วตอและตัวตอที่ใชในวงจรดานออกของเครื่องจายไฟฟา  ที่แรงดัน ไฟฟา ดานออกไมไดเปนไปตามคา
แรงดันไฟฟาประธาน ที่ระบุมาตรฐาน ตาม IEC 60038 Table I  (230/400 V  ความถี่ 50 Hz ) ตองถือวาเขา
กันไมไดกับที่ระบุไวสําหรับจุดประสงคการใชงานทั่วไปในที่อยูอาศัยและคลายกัน    มาตรฐานที่มีระบุ
การอธิบายไว  ตัวอยางเชน IEC  60083 มอก . 2404  IEC 60884  และ IEC 60906  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและทดสอบดวยมือ  
ขั้วตอ หรือตัวตอ  ตองออกแบบ สําหรับ ภาระโหลดที่อาจจะมีขึ้นใน ภาวะ การทํางานปกติและในระหวาง
การใชงานตามเจตนา  
การทดสอบใหทําตาม มอก . 2404 เมื่อเกี่ยวของกับความปลอดภัย  ตัวอยางเชน  เมื่อคํานึงถึงอันตรายจาก
ช็อกไฟฟา และความรอน 
15.2 การเตรียมการสําหรับการตอลงดินปองกัน  
สวนนําไฟฟาที่เขาถึง ไดของเครื่องใชประเภท  I ซึ่งอาจมีแรงดันไฟ ฟาที่เปนอันตรายไดในกรณีที่ เกิดความ
บกพรองขึ้นในฉนวน มูลฐาน และจุดสัมผัสลงดินของเตารับตองมีการตออยางนาเชื่อถือไดกับขั้วตอ ลงดิน
ปองกันภายในเครื่อง ใช 
วงจรตอ ลงดินปองกันตองไมมีสวิ ตชหรือฟวส  
-116-  มอก.1195 –  25XX  
ตัวนําตอลงดินปองกันอาจจะมีหรือไม มีฉนวนหอหุมก็ได  ถามีฉนวน  ฉนวนตองเปนสีเขียว /แถบ
เหลือง  ยกเวน  2 กรณี ดังตอไปนี้  : 
(ก) สําหรับ สายตอลงดินที่เปนสายถัก  ฉนวนตอง เปนสีเขียว /เหลือง  หรือ โปรง ใสอยางใดอยางหนึ่ง  
(ข) สําหรับตัวนําปองกันภายในที่ประกอบกันอยู  เชน สายเคเบิล แบบริบบอน แทงตัวนํา  การเดิน สายแบบ
พิมพ ออน  หรืออื่น  ๆ อาจใชสีใด  ๆ ก็ได  หากไมมีการตีความที่ผิด  
สายไฟฟาที่ระบุสีเขียว /แถบเหลือง  ตอง ใชเฉพาะ การตอสายดินปองกันเทานั้น  
สําหรับเครื่องใชที่ตอ แบบ ถาวร  และเครื่องใชที่มีสาย ออน หรือเคเบิลออนถอดไมได  ตองใชขั้วตอ ลงดิน
ปองกัน แยกกัน  ซึ่งตอง อยูชิด กับขั้วตอ ไฟฟา ประธาน  และตองเปนไปตามขอ กําหนดขอ  15.3 และ
นอกจากนั้น ตองไมใชเปนที่ยึดสําหรับสวนประกอบอื่น  
ถาชิ้นสวนถอดออกไดดวยมือ  การตอลงดินปองกันตอง มีการ ตอนี้กอนการตอนํากระแส  เมื่อวางชิ้นสวน อยู
ในตําแหนง  และตองมีการ แยกการตอ นํากระแสกอน ตัดการ ตอลงดินปองกันเมื่อถอดชิ้นสวนออก 
สวนที่เปนตัวนําที่สัมผัสกับ การตอลงดินปองกัน  ตองไมสึกกรอน อยางมีนัยยะ จากกิริยาเคมีไฟฟา  ตอง
หลีกเลี่ยง การจับคูตามที่ระบุไวเหนือเสนในภาคผนวก  ฉ. 
ขั้วตอสายดินปองกันจะตองทนทานตอการสึกกรอนอยาง มีนัยสําคัญ  
หมายเหตุ  1  ความตาน ทานการ กัดกรอนอาจทําไดโดย กระบวน การชุบ หรือกระบวนการเคลือบ ที่เหมาะสม  
การทดสอบใหทําโดยการ ตรวจ พินิจและ โดยอางอิงตามตารางศักยเคมีไฟฟาในภาคผนวก  ฉ. 
ความตานทานของ การตอระหวางขั้วตอลงดินปองกันหรือหนาสัมผัส ตอลงดินปองกัน  และชิ้นสวนที่
ตองการตอดวย  ตองไมเกิน  0.1 Ω 
การทดสอบให ทําโดยการ ทดสอบ ดังตอไปนี้  : 
การทดสอบตองใหมีการนํากระแสไฟฟาทดสอบ กระแสสลับหรือกระ แสตรง  25 A เปนระยะเวลา  1 min 
แรงดันทดสอบตองไมเกิน  12 V  
หมายเหตุ  2  ในประเทศแคนาดาใชกระแสไฟฟาทดสอบ 30 A 
ตองวัด แรงดัน ไฟฟา ตกครอมระหวางขั้วตอ ลงดินปองกันหรือจุดสัมผัส ลงดินปองกันกับ ชิ้นสวนที่จะตอ
ดวย และคํานวนหาคาความตานทานจากกระแสไฟฟาและแรงดันไฟ ฟาตกครอมนี้  ในการวัดคาความ
ตานทาน ตองไมรวมความตานทานของตัวนําลง ดินปองกันของสาย ออนปอน กําลังไฟฟา  
หมายเหตุ  3 ควรระวังความตานทาน สัมผัส ระหวางปลายโ พรบวัด กับสวนโลหะที่ทดสอบ  ไมใหมีผล ตอผลการทดสอบ  
15.3 ขั้วตอสําหรับ สายออนภายนอก และสําหรับ ตอแบบ ถาวรกับแหลงจายไฟฟาประธาน  
-117- มอก.1195 –  25XX  
15.3.1 เครื่องใชที่ตอแบบถาวร  ตองจัดเตรียมขั้วตอที่ การตอทําไดโดยวิธีการใช หมุดเกลียว  แปน เกลียว  หรือ
อุปกรณอื่นที่ใหผลทัดเทียมกัน  ตัวอยางเชน  หนวยการหนีบยึดแบบไรหมุดเกลียว ตาม IEC 60998- 2-2 
หรือขั้วตอตาม  IEC 60999 
การทดสอบใหทําโดยการ ตรวจ พินิจ 
สําหรับชองเปดทางเขาใหอางอิง มอก . 1375 
15.3.2  สําหรับเครื่องใชที่มีสาย ออน จายไฟฟาประธานถอดไมได  การตอของตัวนําแตละเสนที่ตอกับ การ
เดินสาย ภายใน ของเครื่อง ใชตองใชวิธีการใด  ๆ ที่ทําใหมีการตอทั้งทางไฟฟาและทางกลอยางเชื่ อถือได  
ยกเวนตัวนําจายและตัวนํา ลงดินปองกัน ของสายออน หรือเคเบิล ไฟฟาประธานถอดไมได ตองไมบัดกรี
โดยตรงกับตัวนําของแผนวงจรพิมพ  
การตอตัวนําภายนอก อาจใชการบัดกรี  การบีบอัด  และการ ตอที่คลายกัน  สําหรับการตอดวยการบัดกรี
หรือการบีบอัด  ตองมีตัวกั้นเพื่อ ไมใหระยะหาง ในอากาศ และระยะหางตามผิวฉนวน ลดลงต่ํากวาคาที่
ระบุในขอ  13. และ ภาคผนวก ฌ . ตามลําดับ   เมื่อตัวนํา เกิดการ แยกที่ จุดตอบัดกรีหรือ เลื่อน ออกจาก การ
ตอที่บีบอัด  ทางเลือกอื่นคือ ตองวางหรือยึด ตัวนํา ในลักษณะที่ความไววางใจได ไมไดอาศัยการตอ อยาง
เดียว เปนตัว ยึดตัวนํา ใหอยูกับที่ 
การตรวจสอบ ใหทําโดยการ ตรวจ พินิจ  และในกรณีที่สงสัย  ใหใชแรงดึง  5 N ที่การตอใน ทิศทางใด  ๆ  
15.3.3  หมุดเกลียว และแปนเกลียว ซึ่งใชหนีบ ยึดตัวนํา แหลงจาย ไฟฟาประธานภายนอกตอง มีเกลียวที่เปนไป
ตาม ISO 261 หรือ ISO 262 หรือเกลียวที่ มีระยะ ชวงเกลียวและความแข็งแรงทางกล เทียบเคียงกันได   
ตองไมใชทําหนาที่ยึด สวนประกอบ อื่นใด ยกเวนอาจ หนีบยึด ตัวนําภายใน  ถาหากมีการจัดรูปแบบไว
ไมใหมีการกระจัด เมื่อประกอบ ตัวนํา แหลง จายไฟฟาประธาน  
หมายเหตุ   ขั้วปลาย ของสวนประกอบ  (ตัวอยาง เชน สวิตช) ที่ติดตั้ง ภายในเครื่องใชอาจใชเปน ขั้วตอ สําหรับจาย
กําลังไฟฟาประธานใหแกเครื่องใช หากเปนไปตามขอกําหนด ขอ 15.3.1 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
15.3.4 จุดประสงค ของการใช ขอกําหนด  : สําหรับสายออนปอนกําลังไฟฟาประธาน  
− ใหสันนิษฐานวาการติดตั้งที่แยกอิสระจากกัน  2 จุดจะไมหลุดหลวมในเวลาเดียวกัน 
− ตัวนําที่ตอดวยการบัดกรีไมถือวาเปนการยึดที่เพียงพอ ยกเวนมีการยึดที่ตําแหน งใกลกับขั้วปลาย ไม
ขึ้นอยูกับ การบัดกรี  อยางไรก็ตาม  โดยทั่วไปถาใช  “ตะขอเกี่ยว ” กอนการบัดกรี ถือวาเปนวิธีการที่  
เหมาะสมที่จะยึดตัวนํา ของสายออ นปอนกําลังไฟฟาประธานใหอยูในตําแหนงได หากรูซึ่งตัวนํา
ลอดผานไมใหญเกินไป  
-118-  มอก.1195 –  25XX  
− ตัวนําที่ตอกับขั้วตอหรือขั้วปลายโดยวิธีการอื่นจะ ไมถือวา เปนวิธีการจับยึดที่ดีเพียงพอ ยกเวนมีการ
ติดตั้ง เพิ่มเติมในตําแหนงที่ใกลกับขั้วตอหรือขั้วปลาย  การติดตั้ง เพิ่มเติมนี้อา จหนีบยึด ทั้งฉนวนและ
ตัวนําได  
15.3.5 ขั้วตอสําหรับ สายออนภายนอกตอง ยอมใหตอดวย ตัวนําที่มีพื้นที่หนาตัด ระบุ ตามตารางที่  15 
สําหรับ กระแสไฟฟาที่กําหนดเกิน  16A ให อางอิง  IEC 60950 Table 3D  
การทดสอบ ใหทําโดยการ ตรวจ พินิจ  โดยการวัด  และโดยการติดสายออน พื้นที่หนาตัดเล็กสุดและใหญ
สุดซึ่งอยูในพิสัยที่เหมาะสมในตารางที่  15 
ตารางที่  15  พื้นที่หนาตัด ระบุที่ยอมรับไดโดย ขั้วตอ  
(ขอ 15.3.5) 
ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดของเครื่องใช ก 
A  พื้นที่หนาตัดระบุ  
mm2 
ไมเกิน  3 
เกิน 3 แตไมเกิน  6 
เกิน 6 แตไมเกิน  10 
เกิน 10 แตไมเกิน  16  0.5 ถึง 0.75  
 0.75 ถึง 1 
 1 ถึง  1.5 
 1.5 ถึง  2.5 
ก    ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดรวมถึงกระแสไฟฟาที่ไดจากเตารับกําลังไฟฟาประธาน
ที่เตรียมไวสําหรับเครื่องใชอื่น  
15.3.6 ขั้วตอตาม ขอ 15.3.3 ตองมีขนาด ต่ําสุดดังแสดงในตารางที่  16   
ขั้วตอ เดือยเกลียว ตองเตรียม แหวนรองดวย 
สําหรับกระแสไฟฟาที่กําหนดที่เกิน  16 A ใหอางอิงจาก  IEC 60950 Table 3E  
การทดสอบใหทําโดยการวัดและการตรวจพินิจ  
  
-119- มอก.1195 –  25XX  
ตาราง ที่ 16  เสนผา นศูนยกลางเกลียว ระบุต่ําสุด  
(ขอ 15.3.6) 
ความสิ้นเปลือง กระแสไฟฟา       
ที่กําหนดของเครื่องใช ก 
A เสนผานศูนยกลางเกลียวระบุต่ําสุด  
mm 
แบบปลายหมุดเกลียวยึด
หรือเดือยเกลียว  แบบหมุดเกลียว 
ไมเกิน  10 
เกิน 10 แตไมเกิน  16 3 
3.5 3.5 
4 
ก   ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดรวมถึงกระแสไฟฟาที่ไดจากเตารับกําลังไฟฟา
ประธานที่เตรียมไวสําหรับเครื่องใชอื่น  
15.3.7 ขั้วตอตองออกแบบใหหนีบยึดตัวนําระหวางผิวหนาโลหะดวยแรงกดสัมผัสที่เพียงพอและตองไมทําให
ตัวนําเสียหาย  
ขั้วตอตองออกแบบหรืออยูในตํา แหนงที่ตัวนําจะไมเลื่อนหลุดเมื่อขันหมุดเกลียวหนีบยึดหรือแปน
เกลียวใหแนน 
ขั้วตอตองอยูกับที่ เมื่อวิธีการหนีบยึดตัวนําถูกขันใหแนนหรือคลายใหหลวมโดย  
− ขั้วตอไมหลุดหลวมเอง  
− การเดินสายภายในไมไดรับความเคน  
− ระยะหางตามผิวฉนวนและระยะหางในอากาศไมลดลงต่ํากวาคาที่ระบุในขอ  13. และภาคผนวก  ฌ. 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
15.3.8 ขั้วตอในวงจรที่นํากระแสเกิน  0.2 A ในการใชงานปกติ ตองออกแบบใหแรงกดสัมผัสไมสงผานวัสดุ
ฉนวนที่ไมใชเซรามิก  ยกเวนชิ้นสวนโลหะมีความยืดหยุนเพียงพอที่จะสามารถชดเชยการหดตัวที่
เปนไปไดของวัสดุฉนวน 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
15.3.9 สําหรับสายออนปอนกําลังไฟฟาประธานแบบถอดไมได ขั้วตอ แตละขั้ว ตองอยูในตําแหนงที่ใกลกับ
ขั้วตอที่มีศักยไฟฟาตางกันที่สมนัยกันและ ขั้วตอลงดินปองกัน  (ถามี) 
การตรวจสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
ขั้วตอตองอยูในตําแหนง  มีการคุมกัน หรือมีการใสฉนวน  เพื่อวา ถาลวดตีเกลียวของตัวนําออนหลุด
ออกมาเมื่อตัวนําถูกยึด  ไมมีความเสี่ยงของการสัมผัสโดยบังเอิญระหวางลวดตีเกลียวดังกลาวกับ  
-120-  มอก.1195 –  25XX  
− สวนนําไฟฟา ที่เขาถึงได หรือสวนนําไฟฟาที่ตอเขากับสวนเหลานั้น  
− สวนนําไฟฟาที่ไมไดตอกับขั้วตอลงดินปองกัน และแยกออกจากสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดโดยการใช
ฉนวนเพิ่มเติมเทานั้น  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ และโดยการทดสอบดังตอไปนี้ในกรณีที่ไมมีการเตรียม  สายออน
แบบพิเศษที่มีการปองกันการหลุดลอดของเสนลวดสายไฟตีเกลียว  
ตองปอกฉนวนยาว  8 mm ออกจากปลายของตัวนําออน  ที่มีพื้นที่หนาตัดระบุที่เหมาะสม  ตองใหลวด
เสนหนึ่งของตัวนําตีเกลียวปลอยไวอยางอิสระ  และตองสอดลวดเสนอื่นเขาไปในขั้วตอจนสุด  และ
หนีบยึด  
ลวดที่ปลอยอิสระตองงอไปไดทุกทิศทางที่ทําได  โดยไมมีการดึงฉนวนกลับ แตไมใชหักงอกับปลอก
ปองกัน  
ถาตัวนํามีไฟฟาอันตราย  ลวดที่ปลอยอิสระตองไมสัมผัสกับสวนนําไฟฟาใด  ๆ ซึ่งเปนสวนที่เขาถึงได  
หรือเปนสวนที่ตอกับสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได หรือสวนนําไฟฟา ใด ๆ ของเครื่องใชที่มี ฉนวนสองชั้น ซึ่ง
แยกจากสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดโดยใชฉนวนเพิ่มเติมเทานั้น  
ถาตัวนํามีการตอกับขั้วตอลงดิน ลวดที่ปลอยอิสระตองไมสัมผัสกับสวนที่มีไฟฟาอันตรายใด  ๆ 
15.4 อุปกรณที่เปนสวนหนึ่งของเตาเสียบไฟฟาประธาน  
15.4.1  อุปกรณที่จัดเตรียมขาที่เจตนาใชสําหรับเสียบเขากับเตารับที่อยูกับที่ ตองไมให เกิดความเครียดเกินควร
ตอเตารับเหลานี้ 
การทดสอบใหทําโดยการเสียบอุปกรณเหมือนเจตนาการใชงานกับเตารับของเครื่องทดสอบดังแสดงใน
รูปที่ 11 แขนสรางสมดุลของเครื่องทดสอบ หมุนรอบแกนแ นวระดับที่ผานเสนศูนยกลางของทอสัมผัส
ของเตารับในระยะหาง 8 mm ดานหลังของผิวหนาประสานของเตารับ 
แขนสรางสมดุลตองอยูในภาวะสมดุลในขณะที่อุปกรณยังไมไดเสียบเขาดวยกัน   ผิวหนาประสานของ
เตารับอยูในตําแหนงแนวดิ่ง  
หลังจากเสียบอุปกรณเขาดวยกันแลว  ทอรกที่ใสเขาไปที่เตารับเพื่อใหผิวหนายังอยูในแนวดิ่งถูกกําหนด
โดยตําแหนงของตุมน้ําหนักบนแขนสรางสมดุล ทอรกตองไมเกิน  0.25 Nm  
หมายเหตุ  1  การทดสอบนี้เขากันไดกับการทดสอบ ที่อธิบาย ใน IEC 60884- 1 
หมายเหตุ  2  อุปกรณทดสอบดังแสดงในรูปที่ 11 เจตนา ใชสําหรับทดสอบอุปกรณที่เปนสวน หนึ่ง ของเตาเสียบ ไฟฟา
ประธาน  ตัวอยางของเตาเสียบ ไฟฟา ประธานมีแสดง ใหไวใน  IEC 60083 สําหรับ อุปกรณ ที่เปนสวน
หนึ่ง ของเตาเสียบ ไฟฟาประธาน ที่มีมิติอื่น  อาจจําเปนตองใชอุปกรณทดสอบและขอกําหนดอื่น  
-121- มอก.1195 –  25XX  
15.4.2 สวนเตาเสียบไฟฟาประธานของอุปกรณ  ตองเปนไปตามมาตรฐานเตาเสียบไฟฟาประธานที่เกี่ยวกับมิติ  
รูปรางโดยรวมของอุปกรณตองไมทําใหเขาใจผิดวาเปนเตาเสียบไฟฟาประธานมาตรฐาน  
การทดสอบ ใหทําไดโดยการวัดตามมาตรฐานที่เกี่ยวของ 
หมายเหตุ  มิติของเตาเสียบไฟฟาประธาน บางชนิดจะมีแสดง ใหไว ใน IEC 60083 สวน สําหรับ เตาเสียบ เฉพาะ อื่น ๆ 
จะตองควร ระมัดระวังในการตรวจสอบกับมาตรฐานแหงชาติระดับประเทศใหเปนฉบับปจจุบัน  
15.4.3 อุปกรณตองมีความแข็งแรงทางกลเพียงพอ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและโดยการทดสอบดังตอไปนี้  
(ก) อุปกรณตองผานการทดสอบปลอยตก 
ตัวอยางของอุปกรณที่สมบูรณตองไดรับการกระแทก  3 ครั้งจากการปลอยตกสูง  1 m บนผิวแนว
ระดับในตําแหนงที่จะใหผลเลวรายที่สุด  
พื้นผิวแนวระดับตองประกอบดวยไมเนื้อแข็งหนาอยางนอย  13 mm ติดตั้งกับไมอัด  2 ชั้นที่มีความ
หนาแตละชั้ น 19 mm ถึง 20 mm และรองรับทั้งหมดดวยพื้นคอนกรีตหรือพื้นที่ไมยืดหยุนที่สมมูล
กัน 
หลังการทดสอบ ตัวอยางตองเปนไปตามขอกําหนดของมาตรฐาน ผลิตภัณฑ อุตสาหกรรมนี้ แตไม
จําเปนตองใชงานไดอีก  
หมายเหตุ  1  อาจมีชิ้นสวนเล็ก  ๆ แตกหักออกมา แตตองไมมีผลกระทบตอการปองกันช็อกไฟฟาที่มีอยู 
หมายเหตุ  2  การบิดเบี้ยว ของขาเสียบ  และความเสียหายที่ผิวและรอยเวาเล็กนอยสามารถยอมรับได ถาไมทํา
ใหระยะหางในอากาศหรือระยะหางตามผิวฉนวนลดต่ํากวาคาที่ระบุไวในขอ  13. 
(ข) ขาเสียบตองไม บิดเมื่อไดรับทอรกขนาด  0.4 Nm  โดย ครั้งแรก ใหทําในทิศทางหนึ่งนาน  1 min  และ
ตอมาใหทําในทิศทางตรงกันขามอีก  1 min  
หมายเหตุ  3  ไมตองทําการ ทดสอบ นี้ ถาการหมุนของขาเสียบไมทําใหความปลอดภัยตามความหมายของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ลดลง  
(ค) ใหใชแรงดึงตามที่ใหไวในตารางที่  17 โดยไมมีการกระตุก  เปนเวลา  1 min สําหรับแตละขาใน
ทิศทางแนวแกนความยาวของขาเสียบ 
การออกแรงดึงนี้ใหกระทําในตูอบที่อุณหภูมิ ( 70 ± 2) ๐C ภายหลังจากที่วางอุปกรณนั้นไวในตูอบ
เปนเวลา  1 h 
ภายหลังการทดสอบ  ปลอยใหอุปกรณมีอุณหภูมิลดลงจนถึงอุณหภูมิโดยรอบ  ขาเสียบตองไม
เคลื่อนที่จากตําแหนงในตัวเรือนของอุปกรณมากกวา  1 mm  
-122-  มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  17  แรงดึงที่ขาเสียบ  
(ขอ 15.4.3)  
พิกัดของชนิดเตาเสียบสมมูล  จํานวนขั้ว  แรงดึง  
N 
ไมเกิน  10 A  
  130/250  V  2 
3 40 
50 
เกิน 10 A แตไมเกิน  16 A                  
130/250  V 2 
3 50 
54 
เกิน 10 A แตไมเกิน  16 A   
440 V  3 
 มากกวา   3 54 
70 
สําหรับจุดประสงคของการทดสอบนี้  จุดสัมผัสลงดินปองกันพิจารณาเปนขั้วเดียว โดยไมคํานึงถึง
จํานวนของ จุดสัมผัส  
การทดสอบตามขอ  (ข) และขอ  (ค) ใหทําแยกกัน  และใชตัวอยางใหมสําหรับการทดสอบ แตละ
ครั้ง 
16.  สายออนภายน อก 
16.1 สายออนปอนกําลังไฟฟาประธานตองเปนชนิดมีเปลือกหุมที่เปนไปตาม  มอก. 11 สําหรับสายออนหุมดวย
พอลิไวนิลคลอไรด หรือตาม  มอก . 955 สําหรับสายออนหุมดวยยางสังเคราะห  
หมายเหตุ  1  ในประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด เงื่อนไขพิเศษแหงชาติประยุกตใชสําหรับสายออนภายนอก  
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบสายออนปอนกําลังไฟฟาประธานตาม  มอก .11 หรือ  มอก . 955 
สายเคเบิลออนและสายออนชนิดถอดไมได  สําหรับเครื่องใชประเภท  I ตองมีการเตรียมสายสีเขียวแถบ
เหลือง  ตอกับขั้วตอลงดินปองกันของเครื่องใช  และถามีเตาเสียบมาดวยตองตอกับหนาสัมผัสลงดินปองกัน
ของเตาเสียบ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
หมายเหตุ  2   รหัส สีของ แกนสายออน ปอนกําลัง ไฟฟาให เปนไปตามที่ระบุใน  IEC 60173 
  
-123- มอก.1195 –  25XX  
16.2 ตัวนํา สายออนปอน กําลังไฟฟาตองมีพื้นที่หนาตัด ระบุไมนอยกวาที่แสดงในตารางที่ 18 
ตาราง ที่ 18  พื้นที่หนาตัด ระบุของสายออนภายนอก  
(ขอ 16.2) 
ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดของเครื่องใช   ก 
A พื้นที่หนาตัดระบุ   
mm2 
ไมเกิน 3  
เกิน 3 แตไมเกิน  6 
เกิน 6 แตไมเกิน  10 
เกิน10 แตไมเกิน  16    0.5 ข 
 0.75 
 1 
 1.5 
ก   ความสิ้นเปลืองกระแสไฟฟาที่กําหนดรวมถึงกระแสไฟฟาที่ไดจากเตารับกําลังไฟฟาประธานที่เตรียมไว
สําหรับเครื่องใชอื่น  
ข   พื้นที่หนาตัดระบุนี้ใชไดเฉพาะกับเครื่องใชประเภท  II และมีความยาวของสายออนปอนกําลังไฟฟาไมเกิน      
2 m โดยวัดระหวางจุดที่สายออนหรือปลอกปองกันสายออนเขาไปในเครื่องใชกับจุดที่ตอเขากับเตาเสียบ  
สําหรับกระแสไฟฟาที่สูงกวา  ใหอางอิง ตาม IEC 60950 Table  3B 
การทดสอบใหทําโดยการวัด   
หมายเหตุ   ในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดาพื้นที่หนาตัดต่ําสุดที่จําเปนตองใชคือ 0.81 mm2 
16.3  
(ก) สายออนที่ไมเปนไปตามขอ  16.1 ซึ่งใชตอระหวางเครื่องใชนั้นกับเครื่องใชอื่นที่ใชงานรวมกัน  และ
ประกอบดวย ตัวนําที่มีไฟฟาอันตราย  ตองมีความทนไดอิเล็ก ทริกที่เพียงพอ  
การทดสอบใหทําโดยทดสอบความทนไดอิเล็กทริกโดยใชตัวอยางยาวประมาณ  1 m และปอน
แรงดันไฟฟาทดสอบที่เกี่ยวของตามขอ  10.3 สําหรับชั้นคุณภาพของฉนวนที่ทดสอบเปนดังตอไปนี้  
− สําหรับฉนวนของตัวนํา  ใชวิธีทดสอบ ดวยแรงดันไฟฟา ตาม IEC 60885- 1 ขอ  3.1 และ ขอ 3.2 
− สําหรับฉนวนเพิ่มเติม  ตัวอยางเชน ปลอกหุมกลุมตัวนํา  ระหวางตัวนําที่ใสภายในปลอก กับแผน
โลหะเปลวที่พันรอบปลอกอยางแนนยาวอยางนอย  100 mm 
หมายเหตุ    สําหรับสายออนปอนกําลังไฟฟา ที่ฉนวนมีคุณสมบัติเปนไปตามชนิดสายออนในขอ  16.1 และใชอยู
ในเครื่องใชนั้น  ไมวาจะเปนสวนตอสายออนปอนกําลังไฟฟาภายนอก  หรือเปนสายเคเบิลเอกเทศ ให
ถือวาเปลือกหุมมีฉนวนเพิ่มเติมเพียงพอตามจุดประสงคของขอนี้ 
-124-  มอก.1195 –  25XX  
(ข) สายออนที่ไมเปนไปตามขอ  16.1 และใชตอระหวางเครื่องใชนั้นกับเครื่องใชอื่นที่ใชงานรวมกัน  และ
ประกอบดวย ตัวนําที่มีไฟฟาอันตราย  ตองทนการบิดงอ  และความเคนทางกลอื่นที่เกิดขึ้นในขณะใชงาน
ตามเจตนา  
การทดสอบ ใหทําโดยทดสอบตามขอ  3.1 ของ  มอก . 11 เลม 2 ยกเวนที่เปนไปตามตารางที่ 19 
ตารางที่  19  มวลและเสนผานศูนยกลางรอกสําหรับทดสอบความเคน  
(ขอ 16.3) 
 เสนผานศูนยกล างเบ็ดเสร็จของสายเคเบิลออนหรือสายออน  
mm มวล  
kg เสนผานศูนยกลางรอก  
mm 
ไมเกิน  6 
เกิน 6 แตไมเกิน  12 
เกิน 12 แตไมเกิน  20 1.0 
1.5 
2.0  60 
120 
180 
สวนเคลื่อนที่เคลื่อนไปกลับจํานวน  15 000 ครั้ง  (30 000 ครั้ง ถานับทั้ง  2 ทาง)  
แรงดันไฟฟา U ระหวางตัวนํา  เปนแรงดันไฟฟาทดสอบตามขอ  10.3 
ระหวางและหลังการทดสอบ   ชิ้นทดสอบตองทนการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามที่ระบุใน  
ขอ 10.3 ได  
16.4  ตัวนําของสายออนที่ใชตอระหวางเครื่องใชนั้นกับเครื่องใชอื่นที่ใชงานรวมกัน  ตองมีพื้นที่หนาตัดมาก
พอที่จะไมตองคํานึงถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของฉนวนในภาวะการใชงานปกติและภาวะผิดพรองได 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  ในกรณีที่สงสัย ใหหาอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของฉนวนในภาวะการใชงาน
ปกติและภาวะผิดพรอง อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นตองไมเกินคาที่ใหไวในสดมภที่เหมาะสมในตารางที่  3 
16.5  เครื่องใชตองยอมใหสายออนภายนอกที่มีตัวนําไฟฟาอันตราย  1 เสนหรือมากกวา  ตอโดยที่จุดตอเชื่อมของ
ตัวนําปราศจากความเครียด  สิ่งหอหุมดานนอกไดรับการปองกันจากการขัดสี  และตัวนําไดรับการปองกัน
จากการบิดตัว  
นอกจากนี้  สายออนภายนอกตองไมสามารถดันผานชองรอยสายเขาไปในเครื่องใชนั้น  ถาการดันนี้จะทําให
ความปลอดภัยลดลงตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
วิธีการคลายความเครียดและปองกันการบิดตัวของสายที่จัดเตรียมไว ตองเห็นไดอยางชัดเจน  
ไมอนุญาตใหใชวิธีการแกปญหาชั่วคราว เชน การผูกสายออนเปนปมหรือผูกดวยเชือก  
-125- มอก.1195 –  25XX  
อุปกรณสําหรับคลายความเครียดและการบิดตัวตองทําจากวัสดุฉนวน  หรือมีสิ่งหอหุมยึดกับที่ทําดวยวัสดุ
ฉนวนที่ไมใชยางธรรมชาติ  ถาความผิดพรองของฉนวนของสายออนอาจทําใหสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดมี
ไฟฟาอันตราย  
สําหรับเครื่องใชประเภท  I การจัดวางขั้วตอสําหรับสายออนปอนกําลังไฟฟาประธาน หรือความยาวของ
ตัวนําระหวางอุปกรณที่ใชสําหรับคลายความเครียดและการบิดตัวกับขั้วตอ  ตองมีลักษณะที่ตัวนําที่มีไฟฟา
อันตรายตองตึงกอนตัวนําที่ตอกับขั้วตอลงดินปองกัน ในกรณีที่สายออนเลื่ อนหลุดออกจากอุปกรณที่ใช
สําหรับคลายความเครียดและการบิดตัว  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการทดสอบดังตอไปนี้  
การทดสอบใหทํากับสายออนแบบเดียวกับที่ติดมากับเครื่องใช  
ติดสายออนกับเครื่องใช  โดยใชอุปกรณคลายความเครียดและการบิดตัว ที่เหมาะสม  ตอตัวนําเขากับ ขั้วตอ
และขันหมุดเกลียวของขั้วตอ  (ถามี) เล็กนอย   เพื่อยึดไมใหตัวนําเปลี่ยนตําแหนงไดงาย 
หลังจากการเตรียมความพรอมนี้แลว  ตองไมสามารถดันสายออนเขาไปในเครื่องใชได  หรือถาดันเขาไปได 
ตองไมทําใหเกิดอันตรายตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  
ดึงสายออนใหตึง  ทําเครื่องหมายบนสายออนใกลกับชองเปด  แลวดึงสายออนดวยแรง  40 N  ครั้งละ  1 s เปน
จํานวน 100 ครั้ง  การดึงตองไมมีการกระตุก  
จากนั้นใหบิดสายออนทันทีดวยทอรก  0.25 Nm  เปนคาบเวลา  1 min   
ระหวางการทดสอบ สายออนตองไมเคลื่อนมากกวา  2 mm การวัดใหทําในขณะที่ดึงสายออนอยู ปลายตัวนํา
ตองไมเคลื่อนที่ในขั้วตอจนสังเกตเห็นได  และสายออนตองไมเสียหายเนื่องจากอุปกรณสําหรับคลาย
ความเครียดและการบิดตัว  
16.6 ตองทําชองเปดสําหรับสายออนภายน อกตามที่กลาวถึงในขอ  16.5 ไมใหมีความเสี่ยงตอการเกิดความ
เสียหายของสายออนในระหวางการสอดใสหรือในการเคลื่อนที่ในเวลาตอมา 
หมายเหตุ  การปองกันนี้สามารถทําไดโดยลบคมของชองเปด  หรือโดยการใชบุชชิงที่เหมาะสมที่เปนวัสดุฉนวน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการติดสายออน  
16.7 เครื่องใช ขนยายได  ตองมีเตาเสียบเครื่องใชที่เปนไปตาม มอก . 2404 เลม 1 สําหรับตอกับไฟฟาประธานโดย
ชุดสาย ออน ถอดได  หรือตองมีวิธีการเก็บเพื่อปองกันชุดสาย ออนไฟฟา ประธานเมื่อไมไดใชงาน  ตัวอยาง  
เชน มีชอง ตะขอ  หรือแทนยั้ง  
การทดสอบ ใหทําโดยการ ตรวจ พินิจ  
  
-126-  มอก.1195 –  25XX  
17.  การตอทางไฟฟาและการ ยึดทางกล  
17.1 ขั้วตอสายชนิดใชหมุดเกลียวยึดซึ่งทําใหมีการสัมผัสทางไฟฟา  และการยึดที่ใชหมุดเกลียวซึ่งจะคลายออก
และขันเขาหลายครั้งในระหวางอายุการใชงานของเครื่องใช  ตองมีความแข็งแรงเพียงพอ  
หมุดเกลียวที่ใหแรงกดสัมผัสและหมุดเกลียวที่มีเสนผานศูนยกลางระบุนอยกวา  3 mm ซึ่งเปนสวนหนึ่งของ
การยึดที่ใชหมุดเกลียวที่กลาวถึงขางตน ตองขันเกลียวเขากับแปนเกลียวโลหะหรือเกลียวฝงในเนื้อโลหะ  
อยางไรก็ตาม หมุดเกลียวที่มีเสนผานศูนยกลางระบุนอยกวา  3 mm ที่ไมไดใหแรงกดสัมผัส ไมจําเปนตอง
ขันเกลียวเขากับโลหะ  ถาหากวาการยึดที่ใชหมุดเกลียวทนทอรกตามที่ระบุในตารางที่  20 สําหรับหมุด
เกลียวเสนผานศูนยกลาง  3 mm ได  
การยึดที่ใชหมุดเกลียว  ซึ่งจะคลายออกและขันเ ขาหลายครั้งในระหวางอายุการใชงานของเครื่องใช  หมาย
รวมถึงหมุดเกลียวของขั้วตอ  หมุดเกลียวสําหรับยึดฝาครอบ  (เฉพาะที่ตองคลายออกเมื่อเปดฝาครอบ ) หมุด
เกลียวสําหรับยึดที่จับ  ลูกบิด  ขา แทน  และสิ่งที่คลายกัน  
การทดสอบใหทําดังตอไปนี้  
คลายและขันหมุดเกลียวดวย ทอรก ตามตารางที่  20 ดังนี้  
− 5 ครั้ง  ในกรณีที่หมุดเกลียวขันเขากับเกลียวโลหะ  
−  10 ครั้ง ในกรณีที่หมุดเกลียวขันเขากับไม  วัสดุที่มีสวนประกอบของไม  หรือขันเขากับเกลียวในวัสดุ
ฉนวน  
ในกรณีหลัง ตองถอดหมุดเกลียวออกมาและใสเขาไปใหมโดยสมบูรณแตละครั้ง  
การขั นหมุดเกลียวตองไมใหกระตุก  
หลังการทดสอบ  ตองไมเกิดการเสื่อมสภาพที่ทําใหความปลอดภัยของเครื่องใชลดลงตามความหมายของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
ใหทวนสอบวัสดุที่หมุดเกลียวถูกขันเขาไปโดยการตรวจพินิจ  
  
-127- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  20  ทอรก ที่ใชกับหมุดเกลียว  
(ขอ 17.1) 
เสนผานศูนยกลางระบุของหมุดเกลียว  
mm ทอรก  
Nm 
I II III 
 ไมเกิน  2.8 
เกิน 2.8  แตไมเกิน  3.0 
เกิน 3.0  แตไมเกิน  3.2 
เกิน 3.2  แตไมเกิน  3.6 
เกิน 3.6  แตไมเกิน  4.1 
เกิน 4.1  แตไมเกิน  4.7 
เกิน 4.7  แตไมเกิน  5.3 
เกิน 5.3   แตไมเกิน  6.0 0.2 
 0.25 
0.3 
0.4 
0.7 
0.8 
0.8 
–  0.4 
 0.5 
 0.6 
 0.8 
 1.2 
 1.8 
 2.0 
 2.5 0.4 
0.5 
0.6 
0.6 
0.6 
0.9 
1.0 
1.25 
การทดสอบใหใชไขควง ประแจ หรือกุญแจทดสอบที่เหมาะสม  โดยใชทอรกดังแสดงในตารางที่  20 โดย
เลือกสดมภที่เหมาะสมดังนี้ 
− สําหรับหมุดเกลียวโลหะที่ไมมีหัว ซึ่งเมื่อขันแนนแลวจะไมนูนออกมาจากรู :  I 
− สําหรับหมุดเกลียวโลหะชนิดอื่นและแปนเกลียว :  II 
− สําหรับหมุดเกลียวที่ทําจากวัสดุฉนวน  : 
• มีหัวเปนรูปหกเหลี่ยมซึ่งมีมิติตามหนาราบเกินกวาเสนผานศูนยกลางเกลียวเบ็ดเสร็จ  หรือ  
• มีหัวทรงกระบอกและรองเดือยสําหรับกุญแจ  โดยรองเดือยมีมิติตามหนาราบไมนอยกวา  0.83 เทา
ของเสนผานศูนยกลางเกลียวเบ็ดเสร็จ  หรือ  
• มีหัวเปนรองหรือรองแฉก ซึ่งมีความยาวเกิน 1.5 เทาของเสนผานศูนยกลางเกลียว    เบ็ดเสร็จ : II 
− สําหรับหมุดเกลียวอื่น  ๆ ที่ทําจ ากวัสดุฉนวน : III 
17.2 ตองมีวิธีการที่จะทําใหมั่นใจวาการใสหมุดเกลียวเขาไปในเกลียวตัวเมียในวัสดุอโลหะจะทําไดอยางถูกตอง  
ในกรณีที่จะคลายออกและขันเขาหลายครั้งในระหวางอายุการใชงานของเครื่องใช  และเอื้อตอความ
ปลอดภัยตามความหมายของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหก รรมนี้  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการ ทดสอบดวยมือ  
หมายเหตุ  ใหถือวาเปนไปตามขอกําหนดนี้ ถามีการปองกันการใสหมุดเกลียวในลักษณะเอียง  ตัวอยางเชน  มีการนํารอง
หมุดเกลียวในสวนที่จะติดตั้งโดยการฝงไวภายในแปนเกลียวหรือโดยการลบเกลียวที่ปลายหมุดเกลียว  
-128-  มอก.1195 –  25XX  
17.3 หมุดเกลียวหรืออุปกรณยึดอื่นที่เจตนายึดฝาครอบ  ขา แทน หรือสิ่งที่คลายกัน  ตองเปนชนิดกันหลุด  เพื่อ
ปองกันการนําเอาหมุดเกลียวหรืออุปกรณยึดอื่นมาใชแทนระหวางการบริการ  ซึ่งอาจทําใหระยะหางตามผิว
ฉนวนหรือระยะหางในอากาศระหวางสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดหรื อสวนที่ตอกับมัน กับสวนที่มีไฟฟา
อันตราย  ลดลงจนต่ํากวาคาที่กําหนดในขอ  13. 
หมุดเกลียวดังกลาวไมจําเปนตองเปนชนิดกันหลุด  ถาแทนดวยหมุดเกลียวอื่นที่มีขนาดเสนผานศูนยกลาง 
ระยะชวงเกลียว และความคมระบุเหมือนกัน โดยมีความยาวเปน  10 เทาของเสนผานศูนยกล างระบุของหมุด
เกลียวนั้น  เมื่อใชทอรกตามตารางที่  20  ระยะหางตาง ๆ  ไมนอยกวาคาที่กําหนดในขอ  13. 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
17.4 สวนนําไฟฟาไดที่ยึดติดถาวรเขาดวยกันและนํากระแสไฟฟาเกิน  0.2 A ครอมหนาสัมผัส ในภาวะการทํางาน
ปกติ ตองมั่นใจไดวามีการปองกันการหลุดหลวม  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการ ทดสอบดวยมือ  
หมายเหตุ  1  การปดผนึกดวยสารประกอบหรือสิ่งที่คลายกัน ใหล็อกเฉพาะการตอที่ใชหมุดเกลียวซึ่งไมตองรับแรงบิด  
หมายเหตุ  2  ถาการยึดประกอบดวยหมุดเกลียวหรือหมุดย้ํามากก วา 1 ตัว ใหล็อกหมุดเพียงตัวเดียว  
หมายเหตุ  3  หมุดย้ํา  อาจปองกันการหมุนโดยใชกานหมุดที่ไมกลม  หรือมีรองบากที่เหมาะสม  
17.5  การตอทางไฟฟาในวงจรที่นํากระแสไฟฟาเกิน  0.2 A  ในภาวะการใชงานปกติ  ตองออกแบบไมใหสงแรงกด
สัมผัสผานวัสดุฉนวนนอกเหนือจากเซรามิก  นอกจากวาสวนที่เปนโลหะดีดคืนตัวไดอยางพอเพียงที่จะ
ชดเชยการหดตัวที่อาจเปนไดของวัสดุฉนวน 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
17.6  ตัวนําตีเกลียวของสายออนปอนกําลังไฟฟาที่นํากระแสไฟฟาเกิน  0.2 A ในภาวะการใชงานปกติ  ซึ่งตอกับ
ขั้วตอแบบหมุดเกลียว  ตองไมมีการทําใหแข็งโดยการบัดกรีดวยสารตะกั่วเจือดีบุกในจุดที่รับแรงกดสัมผัส  
เวนแตออกแบบวิธีการหนีบยึดที่ไมใหมีความเสี่ยงของการสัมผัสที่เลวเนื่องจากการไหลเย็นของการบัดกรี   
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
17.7 อุปกรณยึดฝาครอบซึ่งอาจมีการใชงานในระหวางอา ยุการใชงานของเครื่องใช ตองมีความแข็งแรงทางกล
เพียงพอ  ถาการบกพรองของอุปกรณยึดดังกลาวจะทําใหความปลอดภัยลดลงตามความหมายของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ตําแหนงล็อกและปลดล็อกของอุปกรณยึดเหลานี้ตองไมกํากวม  และตองเปนไปไมไดที่จะปลดล็อกอุปกรณ
เหลานี้ โดยไมตั้งใจ  
-129- มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  โดยการใชงานอุปกรณ  และโดยการทดสอบอยางใดอยางหนึ่ง
ดังตอไปนี้ 
−  ในกรณีของอุปกรณที่ทํางานโดยการเคลื่อนที่เชิงหมุนและเชิงเสนรวมกัน  ใหวัดทอรกหรือแรงที่ตองใช
ในการล็อกและปลดล็อกอุปกรณ  ในขณะที่อุปกรณอยูในตําแหน งล็อก ใหใชทอรกหรือแรงเปน  2 เทา
ของคาที่ตองใชในการล็อกอุปกรณ  ดวยคาต่ําสุด  1 Nm หรือ 10 N ปอนในทิศทางล็อก  นอกจากวาการ
ปลดล็อกอุปกรณนั้นใชทอรกหรือแรงที่นอยกวาในทิศทางเดียวกัน  
ใหทําเชนนี้ 10 ครั้ง  
ทอรกหรือแรงที่ตองใชในการปลดล็อกอุปกรณตองไ มนอยกวา  0.1 Nm  หรือ  1 N 
−  ในกรณีของฝาครอบที่ยึดดวยอุปกรณจับยึดแบบกดล็อก  ใหถอดฝาครอบแลวใสกลับเขาที่ในลักษณะ
เดิม 10 ครั้ง  
หลังการทดสอบนี้ ฝาครอบตองผานการทดสอบดวยวิธีนิ้วทดสอบแบบแข็งเกร็งและตะขอทดสอบ  
ตามที่อธิบายในขอ  9.1.7 ( ก) และ  (ข)  
17.8  ขาถอดได หรือแทนถอดไดที่ผูทําจัดใหมากับเครื่องใช ตองสงมอบมากับวิธีการยึดที่เกี่ยวของ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
17.9 การตอที่สามารถเสียบตอภายในได ตองออกแบบไมใหมีการหลุดหลวมไดโดยไมเจตนา ถาการหลุดหลวม
นั้นทําใหความปลอดภัยลดลงตามความหมายของมาตรฐ านผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ และในกรณีที่สงสัยใหใชแรงดึง  2 N กระทําที่การตอในทิศทางใด  ๆ  
หมายเหตุ   สําหรับการตอภายในอื่น   ใหดูขอ  8.11 
  
-130-  มอก.1195 –  25XX  
18.  ความแข็งแรงทางกลของหลอดภาพและการปองกันจากผล ของการระเบิดเขา  
18.1  ทั่วไป  
หลอดภาพที่ มีมิติดานหนาสูงสุดเกิน 16 cm ตองมีการปองกันอยางแทจริงจากผลของการระเบิดเขาและการ
กระแทก ทางกล  หรือเปลือกหุมของเครื่องใชตองมีการปองกันอยางเพียง พอจากผลของการระเบิดเขาของ
หลอด   
ฟลมปองกัน  ที่ติด กับแผนหนาของหลอดภาพเ สมือน ใชเปนสวนของระบบการปองกันการระเบิดเขา  ตอง
ครอบคลุมขอบทั้งหมดดวยเปลือกหุมของเครื่องใช  
หลอดภาพที่ไมมีการปองกันอยางแทจริงตอง จัดให มีฉากปองกันที่มีประสิทธิภาพซึ่งถอดไมไดดวยมือ  ถา
ใชฉากแกวแยกตางหากตองไมสัมผัสกับผิวของหลอด  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  โดย การวัด  และ โดยการทดสอบดังนี้  
− IEC 61965 สําหรับหลอดที่มีการปองกันอยางแทจริง รวมทั้งหลอดที่มีฉากปองกันรวมเปนสวน
เดียวกัน 
− ทดสอบตามขอ  18.2 สําหรับเครื่องใชซึ่งมีหลอดที่ไมมีการปองกันอยางแทจริง  
หมายเหตุ  1 ถือวาหลอดภาพ มีการปองกันอยางแทจริงจากผลของการระเบิดเขา  ถาเมื่อติดตั้งอยางถูกวิธีแลวไมจําเปนตอง
มีการปองกันเพิ่มเติมอีก  
หมายเหตุ  2 เพื่อความสะดวกในการทดสอบ  ผูทําหลอดอาจระบุพื้นที่ซึ่งอาจแตกไดงายที่สุดบนหลอดที่ทดสอบ  
18.2 หลอดภาพที่มีการปองกันอยางแทจริง รวมทั้งหลอดภาพที่มีฉากปองกันรวมเปนสวนเดียวกัน  
วางเครื่องใชที่มีหลอดภาพและฉากปองกันอยูในตําแหนงบนที่รองรับในแนวระดับที่ความสูง    (75 ± 5) cm 
เหนือพื้น  หรือถาเห็นไดชัดวาเครื่องใชเจตนาใหวางบนพื้น  ก็ใหวางบนพื้นโดยตรง   
ทําใหหลอดระเบิดเขาภายในเปลือก หุมของเครื่องใชโดยวิธี ดังนี้  
ทําใหรอยราวแผกระจายออกไปในเปลือกของหลอดแตละหลอด ตามคําอธิบายดานลางนี้  
ทํารอยขีดที่ บริเวณ ดานขางหรือ บนหนาของหลอด  (ดูรูปที่  12) ดวยเครื่องจารหัวเพชร  แลวทําใหพื้นที่นี้เย็น
ลงซ้ําแลวซ้ําอีกดวยไนโตรเจนเหลวหรือสิ่งที่คลายกั นจนเกิดรอยแตก  เพื่อปองกันของเหลวทําความเย็น
ไหลออกจากพื้นที่ที่ทดสอบ  ควรทําคันกั้นดวยดินเหนียวหรือสิ่งที่คลายกัน  
หลังการทดสอบนี้ ตองไมมีเศษชิ้นสวนที่มีมวลเกิน  2 g ผานที่กั้นสูง  25 cm ซึ่งวางอยูบนพื้นหางจาก         
จุดทิ้งดิ่ง  (projection ) ของดานหนาของ เครื่องใช  50 cm และตองไมมีเศษชิ้นสวน  ผานที่กั้นที่คลายกันที่
ระยะ 2 m  
-131- มอก.1195 –  25XX  
19.  เสถียรภาพและอันตรายทางกล  
เครื่องใชที่มีมวลตั้งแต 7 kg ขึ้นไป  ตองมีเสถียรภาพเพียงพอ  นอกจากนี้  เมื่อติดตั้งขา  ลอเลื่อน  หรือแทนที่ผูทําใหมา
หรือแนะนํา  ตองมั่นใจ วายังคงมีเสถียรภาพ  
การทดสอบใหปฏิบัติตามขอ  19.1 ขอ 19.2 และขอ  19.3 
เครื่องใชที่เจตนาใหยึดกับที่ ไมตองทดสอบเหลานี้  และการทดสอบขอ  19.3 จะใชเฉพาะกับเรื่องตอไปนี้  
– เครื่องใชที่มีมวลตั้งแต 25 kg ขึ้นไป หรือ  
– เครื่องใชที่มีความสูงตั้งแต  1 m ขึ้นไป  แตไมนับรวมระบบลําโพง หรือ  
– เครื่องใชที่ใชรวมกับลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช  และมีความสูงรวมตั้งแต  1 m ขึ้นไป แตไมนับ
รวมระบบลําโพง 
ระหวางการทดสอบ เครื่องใชตองไมลม  
19.1 ทดสอบ ที่มุม  10 °  กับแนวระดับ  
วางเครื่องใชหรือเครื่องใชที่ใชรวมกับลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมา  หรือแนะนําใหใช  ในตําแหนงเจตนาใชงาน
บนระนาบเอียงเปนมุม  10๐ กับแนวระดับ  แลวหมุนเครื่องใชชา  ๆ เปนมุม  360๐ รอบแกนดิ่งปกติ   
ประตู  ลิ้นชัก  ลูกกลิ้ง  ขาปรับได  และสวนประกอบอื่นทั้งหมด  ถูกจัดเ รียงในลักษณะที่ใหมีเสถียรภาพนอย
ที่สุด  เครื่องใช หรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อน  หรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใชถาจําเปน ตองมีเครื่องกีดขวาง 
เพื่อปองกันการลื่นไถลหรือกลิ้ง  โดยการใชตัวหยุดที่มีมิติเล็กที่สุดเทาที่เปนไปได 
อยางไรก็ตาม ถาเครื่องใช หรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช ถูกยกใหเอียงเปนมุม  
10๐ เมื่อวางบนระนาบในแนวระดับ แลว ทําให มีสวนที่ตามปกติไมสัมผัสกับที่รองรับ อาจจะ สัมผัสกับ
ระนาบในแนวระดับ  ใหวางเครื่องใชบนที่รองรับในแนวระดับ และเอียง  ชุดที่ประกอบรวมกันในทิศทางที่
ใหผลเลวที่สุดเปนมุม  10๐ 
หมายเหตุ   ตัวอยางเชน การทดสอบบนที่รองรับในแนวระดับ  อาจจําเปนสําหรับเครื่องใชมีขาเล็ก  ลูกกลิ้ง  หรือสิ่งที่
คลายกัน  
19.2  การทดสอบแรง แนวดิ่ง  
วางเครื่องใชหรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช  บนพื้นผิวไมลื่นไถลนั่น  คือเอียง
เปนมุมไมเกิน  1๐ กับแนวระดับ  โดยใหฝาปด  บานเปดหงาย ลิ้นชัก  ประตู  ลูกกลิ้ง ลอ ขาปรับได และ
สวนประกอบอื่น ในตําแหนงที่ใหผลเลวที่สุด  
-132-  มอก.1195 –  25XX  
ใชแรง  100 N  กระทําในทิศทางลงตามแนวดิ่ง  ในลักษณะที่จะทําใหเกิดโมเมนตพลิกคว่ําสูงสุดตรงจุดใด  ๆ 
ของพื้นผิวสวนที่ยื่นหรือสวนที่เวาลึกเขาไปใด  ๆ ในแนวระดับ  ถาจุดนั้นสูงจากพื้นผิวไมลื่นไถลไมเกิน        
75 cm  
เครื่องใชตองไมพลิกคว่ําระหวางการทดสอบ พื้นผิวที่รองรับตองไมใชเพื่อปองกันเครื่องใชจากการพลิก
คว่ํา ยกเวนสําหรับเครื่องใชตั้งพื้น  
19.3  การทดสอบแรง แนวนอน 
วางเครื่องใชหรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช  บนพื้นผิวไมลื่นไถลในแนวระดับ  
โดยใหประตู  ลิ้นชัก ลูกกลิ้ง ขาปรับ ได และสวนที่เคลื่อนไหวไดอื่น  ๆ ทั้งหมด ประกอบรวมกันที่ทําให
เสถียรภาพนอยที่สุด   
ถาจําเปน ตองกั้นเครื่องใชหรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อนหรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช  โดยใชตัวหยุดที่มีมิติ
เล็กที่สุดเทาที่เปนไปได เพื่อปองกันการลื่นไถลหรือกลิ้ง  
ใชแร งกระทําในแนวระดับจากภายนอก  13 % ของน้ําหนักของเครื่องใชหรือ  100 N  แลวแตคา ใดต่ํากวา  ใน
ทิศทางแนวระดับ  ที่จุดนั้นบนเครื่องใชที่จะทําใหเสถียรภาพนอยที่สุด  โดยแรงนี้ตองไมกระทําที่ระดับสูง
กวา 1.5 m  จากระดับพื้น  
ถาเครื่องใช หรือเครื่องใชที่มีลอเลื่อน หรือแทนที่ใหมาหรือแนะนําใหใช  อยูในสภาพไมเสถียร  ตัวเครื่อง
ตองไมพลิกคว่ําที่มุมเอียงนอยกวา  15๐ จากแนวดิ่ง  
19.4  ทดสอบ ขอบและมุม 
ขอบหรือมุม  ตองราบเรียบ  (ไมขาดตอนอยางกะทันหัน ) ยกเวนกรณีที่ตองใชในการทําหนาที่อยางถูกตอง
ของเครื่องใช  ถาหากจะกอให เกิดอันตราย แกผูใช อันเนื่องมาจากตําแหนงที่ตั้งหรือการใชงานในเครื่องใช 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
19.5  ความแข็งแรงทางกลของกระจก  
กระจก  ที่มีพื้นที่ผิวหนาเกิน  0.1 m2 หรือมีมิติใหญเกิน  450 mm ยกเวน  กระจกหลอดภาพและกระจกหลาย
ชั้น ตองไมแตกละเอียด  ในลักษณะที่จะทําใหเกิดแผลถลอก แกผิวหนังได  
การทดสอบใหทําโดยทดสอบตามขอ  12.1.3 โดยใชคอนกระแทกเทานั้น  
ถาหากการทดสอบนี้ทําใหกระจกแตกหรือราว  ตองทดสอบเพิ่มเติมตามขอ  19.5.1 กับตัวอยางทดสอบแยก
ตางหาก 
19.5.1 การทดสอบการแตกเปนชิ้นเล็ก  ๆ 
-133- มอก.1195 –  25XX  
ตัวอยางทดสอบไดรับการรองรับทั่วพื้นที่และตองระมัดระวังใหมั่นใจ วาไมมี ชิ้นสวนกระเด็นกระจัด
กระจายเมื่อแตกเปนชิ้นเล็ก  ๆ แลวตัวอยางทดสอบถูกทําใหแตกละเอียดดวยเครื่องตอกศูนยกลาง ที่วาง
หางจากจุดกึ่งกลางของขอบที่ยาวกวาของตัวอยางทดสอบประมาณ  15 mm หลังก ารแตกภายใน  5 min 
ใหนับจํานวนชิ้นในพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวดานละ  50 mm ที่วางโดยประมาณที่จุดศูนยกลางพื้นที่ของ
การแตกที่หยาบที่สุดโดยไมใชเครื่องมือชวยในการมองเห็น  ยกเวนแวนตาที่ใชตามปกติ  และไมรวม
พื้นที่ที่อยูในระยะ  15 mm จากขอบหรือรูใด  ๆ 
ตัวอยาง ทดสอบตองแตกเปนชิ้นเล็ก  ๆ จํานวนชิ้นที่นับไดในพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวดานละ  50 mm  
ตองมีไมนอยกวา  45 ชิ้น  ถาการสรางเปนเชนนั้นอนุภาคจะถูกเก็บไวดวยกัน (ไมมีอนุภาคหลุดออกจาก
พื้นที่สี่เหลี่ยม ) ตัวอยาง ถือวาเปนไปตามคุณลักษณะที่ตองการ  
หมายเหตุ  วิธีการนับชิ้นที่เหมาะสม  ทําไดโดยการวางวัสดุโปรงใสพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวดานละ  50 mm บน
ตัวอยางทดสอบ และใชน้ําหมึกทําเครื่องหมายเมื่อแตละชิ้นในพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสผานการนับแลว  ใน
การนับชิ้นที่ขอบของพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัส  เลือก ดาน 2 ดานใด ๆ ที่อยูติดกัน และนับชิ้นทั้งหมดที่ถูกพาด
ผานโดย ดาน 2 ดานดังกลาว ทั้งนี้ไมรวมชิ้นที่ถูกพาดผานโดย ดาน 2 ดานที่เหลือ  
19.6 อุปกรณติดตั้งบนผนังหรือเพดาน  
อุปกรณติดตั้งเครื่องใชที่เจตนา ใหติดตั้งบนผนังหรือเพดานตองมีอยางเพียงพอ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจโครงสรางและขอมูลที่มีอยู  หรือกรณีจําเปน ใหทดสอบดังตอไปนี้ 
ติดตั้งเครื่องใชตามคําแนะนําของผูทํา  ออกแรงเพิ่มเติมจากน้ําหนักเครื่องใชโดยกระทําผานศูนยถวงใน
แนวดิ่ง เปนเวลา  1 min แรงที่เพิ่มขึ้นตองเทากับ  3 เทาของน้ําหนักเครื่อ งใช แตไมนอยกวา  50 N เครื่องใช
และอุปกรณติดตั้งที่เกี่ยวของตองยังมั่นคงอยูไดตลอดการทดสอบ  
20.  การทน ไฟ 
เครื่องใชตองออกแบบใหมีการปองกัน  การเริ่มติด ไฟและการลุก ลามของไฟเทาที่จะ เปนไปได   และตองไม
กอใหเกิด อันตราย จากไฟเพิ่มขึ้นไปสูเครื่องใช โดยรอบ   
ซึ่งมีวิธีการดังตอไปนี้ 
− โดยการใชหลักปฏิบัติทางวิศวกรรมที่ดีในการออกแบบและ การผลิตเครื่องใช  เพื่อปองกันการกอตัวของ
แหลง กําเนิดการจุดติดไฟ ที่มีศักยภาพ   และ  
− โดยการใชวัสดุที่มีสภาพการติดไฟ ต่ํา สําหรับชิ้นสวนภายในที่อยู ภายในระยะที่ระบุของ แหลง กําเนิดการจุดติด
ไฟที่มีศักยภาพ  (ดูตารางที่ 21)  และ  
− โดยการ ใชเปลือกหุมกันไฟ และ/หรือตัวกั้น เพื่อจํากัดการ ลุกลามของไฟ 
-134-  มอก.1195 –  25XX  
คุณลักษณะที่ตองการถือวา เปนไปตามที่ตองการ ถาเครื่องใชเปนไปตามขอกําหนดขอ  20.1 และขอ  20.2 
หมายเหตุ    ในประเทศออสเตรเลีย และประเทศ นิวซีแลนด  ใชเงื่อนไขพิเศษแหงชาติ  ซึ่งรวมถึงการทดสอบ บนพื้นฐาน การ
พิสูจน ที่เกี่ยวของ ของอนุกรม IEC 60695  เกี่ยวกับการทดสอบลวดรุงแสง การทดสอบเปลวไฟเข็ม การทดสอบที่
เกี่ยวเนื่อง และการทดสอบที่เกี่ยวเนื่องของผลิตภัณฑสุดทาย  
20.1  สวนประกอบทางไฟฟาและชิ้นสวนทางกล  
สวนประกอบทางไฟฟาและชิ้นสวนทางกล  ยกเวนรายการที่ระบุในขอ  (ก) และขอ  (ข) ตองเปนไปตาม
ขอกําหนดขอ  20.1.1 ขอ  20.1.2 ขอ  20.1.3 และขอ  20.1.4 
(ก)  สวนประกอบ ที่อยูภายในเปลือกหุมที่จัดอยูในสภาพการติดไฟไดประเภท  V-0 ตาม IEC 60695- 11-10 
และมีชองเปด เฉพาะ สําหรับสายไฟ ฟาเชื่อมตอ เต็มชองเปด บริบูรณ  และสําหรับ ระบายอากาศที่มีความ
กวาง ไมเกิน  1 mm ความยาวไมจํากัด   
(ข) ชิ้นสวนตอไปนี้ ซึ่งอาจมองขามการเปนเชื้อไฟ  
− ชิ้นสวนทางกลไกขนาดเล็ก  ๆ เชน ชิ้นสวนติดตั้งสําหรับยึด  เกียร   เฟอง ลูกเบี้ยว  สายพาน และรอง
ลื่น (bearing) ถาหากมวลของวัสดุที่ไมใชโลหะเหลานี้แตละชิ้นสวนไมเกิน 4 g ไมนับรวมโลหะ   
แกว  และเซรามิก  
− ตัวอยางสวนประกอบทางไฟฟาขนาดเล็ก  ๆ ไดแก  
• ตัววงจรรวม (integrated circuit) ทรานซิสเตอร ชิ้นสวนออปโตคัปเปลอรตัวเชื่อม ตอผาน แสง 
• ตัวเก็บประจุที่มีปริมาตรไมเกิน  1 750 mm3 
เมื่อสวนประกอบ เหลานี้ติดตั้งบนวัสดุ  ที่มีสภาพการติดไฟไดประเภท  V-1  หรือ ดีกวาตาม                 
IEC 60695- 11-10 
หมายเหตุ 1  ขั้วตอใหพิจารณาเปนสวนประกอบทางไฟฟา  
หมายเหตุ  2  ในการพิจารณาวิธีการลดการแผของไฟใหนอยที่สุดและอะไรเปน “ชิ้นสวนขนาดเล็ก ” ควรพิจารณา
ผลกระทบรวมของชิ้นสวนขนาดเล็กที่อยูชิดกันตอการแผไฟจากชิ้นสวนหนึ่งไปยังชิ้นสวนอื่นที่เปนไป
ได 
20.1.1  สวนประกอบทางไฟฟา 
สวนประกอบทางไฟฟา ตองเปนไปตามขอกําหนดเกี่ยวกับสภาพการติดไฟไดที่เกี่ยวของตามขอ  14. 
ถาสภาพการติดไฟไดไมไดกําหนดไวในขอ  14. ใหใชขอกําหนดขอ  20.1.4 แทน 
การทดสอบใหทําโดยการทดสอบที่เหมาะสมตามขอ  14. หรือขอ  20.1.4 
20.1.2  การเดินสายไฟฟาภายใน  
-135- มอก.1195 –  25XX  
ฉนวนของสายไฟฟาตองไมเปนส วนที่กอใหเกิดการแผของไฟเมื่ออยูในภาวะดังตอไปนี้ :  
(ก)  สายไฟฟาทํางานที่แรงดันไฟฟาเกิน  4 kV  (คายอด ) กระแสสลับ  หรือ  กระแสตรง   หรือ  
(ข) สายไฟ ฟาที่ออกนอกเปลือกหุมกันไฟ ภายใน  ยกเวนฉนวนที่ประกอบ ดวย PVC   TFE  PTFE  
FEP หรือยางเทียมชนิดทนน้ํามัน  (neoprene)  
(ค)  สายไฟฟาภายในบริเวณที่ระบุในตารางที่  21 เวนแตมีการกําบังโดยที่กั้นตามตารางที่  21 ยกเวน
ฉนวนที่ประกอบดวย  PVC  TFE  PTFE  FEP  หรือยางเทียมชนิดทนน้ํามัน  
หมายเหตุ   ความหมายของตัวยออางอิงไดจาก  ISO 1043- 1 
การทดสอบ ใหทําโดยการทดสอบตามภาคผนวก  ช. ขอ ช.2 
20.1.3 แผนวงจรพิมพ  
วัสดุฐานของแผนวงจรพิมพ  ซึ่งมีกําลังไฟฟาที่จายไดที่จุดตอเกิน  15 W ทํางานที่แรงดันไฟฟามากกวา  
50 V จนถึง  400 V (คายอด ) กระแสสลับหรือกระแสตรง ในภาวะการทํางานปกติ  ตองจัดอยูในสภาพ
การติดไฟไดประเภท  V-1 หรือดีกวาตาม  IEC 60695- 11-10 เวนแตแผนวงจร พิมพ ที่ไดรับการ
ปองกันจากเปลือกหุมที่เปนไปตาม สภาพการ ติดไฟ ไดประเภท   V-0 ตาม IEC 60695- 11-10 หรือ
ทําจากโลหะ  ที่มีชองเปด เฉพาะ สําหรับสายไฟฟาเชื่อมตอเต็มชองเปด บริบูรณ  
วัสดุฐานของแผนวงจรพิมพ  ซึ่งมีกําลังไฟที่จายไดที่จุดตอ เกิน 15 W ทํางานที่แรงดันไฟฟามากกวา    
400 V (คายอด ) กระแสสลับหรือกระแสตรง ในภาวะการทํางานปกติ  และวัสดุฐานของแผนวงจรพิมพ
ที่รองรับชองประกาย ซึ่งปองกันแรงดันไฟฟาเกิน  ตองจัดอยูในสภาพการติดไฟไดประเภท  V-0 ตาม 
IEC 60695- 11-10  เวนแตแผนวงจรพิมพบรรจุไวในเปลือกหุมโลหะ  ที่มีชองเปดเฉพาะสําหรับ
สายไฟฟาเชื่อมตอเต็มชองเปด บริบูรณ  
การทดสอบ ใหทําโดยการตรวจสอบดูความหนาที่นอยที่สุดของแผนวงจรพิมพที่ใชตาม : 
(ก)  IEC 60695- 11-10 หรือ  
(ข)  ขอ ช.1 บนชิ้นตัวอยางของแผนวงจรที่ใชในเครื่องใช แต ไมรวม สวนประกอบ  
การทดสอบในขอ ข ) ใหทํา หลังจากผานการเตรียมสภาพ  24 h ที่อุณหภูมิ  (125 ± 2) ๐C ในเตาอบที่
มีอากาศหมุนเวียน  และทิ้งใหเย็นลงที่อุณหภูมิหอง  4 h บน แอนไฮดรัส แคลเซียม คลอไรด           
ในเดซิกเคเตอร  
20.1.4  สวนประกอบและ ชิ้นสวนซึ่ง ไมครอบคลุมโดยขอ  20.1.1 ขอ  20.1.2 และขอ  20.1.3 
ขอนี้ไมใชกับเปลือกหุมกันไฟ  
-136-  มอก.1195 –  25XX  
เมื่อระยะหางระหวางแหลงที่ มีศักยภาพในการติด ไฟกับ สวนประกอบ หรือชิ้นสวนที่ กลาวถึง ใน
หัวขอใหญ  มีคาไมเกินตามที่ระบุในตาราง ที่ 21 สวนประกอบ และชิ้นสวนเหลานี้ตองเปนไปตาม
ประเภท สภาพ การติดไฟ ไดใน IEC 60695- 11-10  ดังระบุในตาราง ที่ 21  เวนแตมีการ กําบัง จาก
แหลงที่ มีศักยภาพในการติด ไฟ โดยใชที่กั้นที่ทําจากโลหะ  หรือตามประเภทสภาพการติดไฟไดตามที่
ระบุในตารางที่  21  
ไมใชคุณลักษณะที่ตองการ การติดไฟแพสซีฟกับสวนประกอบหรือ สวนที่ถูกปดผนึกโดยตัวกั้น  เวน
แตที่ไดกําหนดไวที่อื่น ในมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ตัวกั้นตองตัน และแข็งเกร็ง  และตองมีมิติ
ครอบคลุมพื้นที่อยางนอยตามที่ระบุในตารางที่  21 และแสดงในรูปที่  13 มิติของ ตัวกั้นที่ไมใชโลหะตอง
เพียงพอที่จะปองกันการจุดติดไฟของขอบของตัว กั้นนั้นและขอบของชองเปดใน ตัวกั้น 
การทดสอบให ทําโดยการ ตรวจ พินิจ  การวัด  และ การทดสอบตามขอ  ช.3 ภาคผนวก  ช. 
แผนวงจรพิมพที่มีแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟ ไมถือวาเปนที่กั้นตามจุดประสงคของขอนี้ 
แหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟภายในสวนประกอบทางไฟฟา ไมไดรวมไวในขอนี้  
ตารางที่  21  ระยะหางจากแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟและประเภทสภาพการติดไฟไดที่ตามมา  
(ขอ 20.1.4)  
 สําหรับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาไมเกิน  4 kV  สําหรับเครื่องใชที่มีแรงดันไฟฟาเกิน  4 kV  
แรงดันไฟฟา
วงจรเปด
ของแหลงที่
มีศักยภาพ
ในการติดไฟ  ระยะหาง
ต่ําสุดจาก
แหลงที่มี
ศักยภาพใน
การติดไฟถึง
สวนประกอบ  
หรือชิ้นสวน  
 
(ดูรูปที่ 13) ประเภทสภาพ
การติดไฟไดของ
สวนประกอบ
และชิ้นสวน  
ถาระยะหางนอย
กวาระยะหาง  
ต่ําสุดที่ กําหนด
ในสดมภ    กอน
หนา ระยะหางต่ําสุด
จากแหลงที่มี
ศักยภาพในการ
ติดไฟถึง   ที่กั้น
อโลหะ  
ประเภทสภาพ   การ
ติดไฟไดของที่กั้นที่
เปนชนิด
นอกเหนือจากโลหะ  ระยะหางต่ําสุด  จาก
แหลงที่มีศักยภาพ
ในการติดไฟถึ ง
สวนประกอบ   หรือ
ชิ้นสวน   
 
(ดูรูปที่ 13) ประเภทสภาพ
การติดไฟไดของ
สวนประกอบและ
ชิ้นสวน   ถา
ระยะหางนอย
กวาระยะหาง
ต่ําสุดที่กําหนดใน
สดมภ    กอนหนา   ระยะหางต่ําสุดจาก
แหลงที่มีศักยภาพ
ในการติดไฟถึง  ที่
กั้นอโลหะ  
 
ประเภทสภาพการติด
ไฟได   ของที่กั้นที่เปน
ชนิดนอกเหนือ  
จากโลหะ  
V(คายอด ) 
a.c. หรือ  
d.c. ลงลาง
หรือออก
ดานขาง  ขึ้น
บ
น    ลงลาง
หรือออก
ดานขาง  ขึ้นบน     
> 50 ถึง 400  13 mm  50 
m
m HB75  ไมมีขอกําหนด   13 mm  50 mm  V-1 5 mm  
V-1 
> 400       
ถึง 4 000  13 mm  50 
m
m V-1 5 mm  
V-1 20 mm  50 mm  V-1 5 mm  
V-0 
> 4 000   ดูขอ 20.2 
-137- มอก.1195 –  25XX  
ใหพิจารณาวาไมหรือวัสดุ ที่ทําจาก ไมที่มีความหนาอยางนอย  6 mm เปนประเภท  V-1 ตามขอกําหนด
ของขอนี้  
สําหรับเครื่องใชไฟฟาที่มีแรงดันไฟฟา เกิน 4 kV ในภาวะการทํางานปกติ  และมีการปองกันดวย
ระยะหาง เกินที่ระบุ ในตารางที่  21 วัสดุของเปลือกหุมภายนอกตองมีสภาพการติดไฟ ไดประเภท   HB40 
หรือดีกวา ตาม IEC 60695- 11-10 อยางไรก็ตาม  ไมใชขอกําหนดสภาพการติดไฟ ไดสําหรับ ชิ้นสวน
หรือพื้นที่ของเปลือกหุมภายนอกของเครื่องใช ซึ่งมีการปองกันดวย ที่กั้นหรือเปลือกหุมกันไฟภายใน  
การทดสอบใหทําโดยการตรว จสอบหาความหนา ที่นอยที่ สุดที่ใชตาม  IEC 60695- 11-10  หรือ
ตามภาคผนวก  ช. ขอ ช.1 
20.2 เปลือกหุมกันไฟ  
20.2.1 แหลง ที่มีศักยภาพใน การติดไฟที่มีแรงดันไฟฟาขณะวงจรเปด เกิน  4 kV (คายอด ) กระแสสลับ  หรือ 
กระแสตรง  ในภาวะการทํางานปกติ  ตองมีเปลือกหุมกันไฟที่ เปนไป ตามสภาพการติดไฟได ประเภท   
V-1 หรือดีกวา  ตาม  IEC 60695- 11-10 
ไมตองการเปลือกหุมกันไฟ  ถา 
− แรงดันไฟฟาวงจรเปดของแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟจํากัดคาไวนอยกวา  4 kV ดวยวงจร
ปองกันอิเล็กทรอนิกส หรือ  
− แรงดันไฟฟาวงจรเปดของแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟไมเกิน  4 kV  ขณะที่เกิดการตอทางไฟฟา
ผิดพรองหรือการตัดวงจร 
ใหวัดแรงดันไฟฟาดวยระยะหางนอยที่สุดครอมการตอทางไฟฟาผิดพรองหรือการตัดวงจรซึ่งสามารถ
เกิดการอารกได  
ใหพิจารณาวาไมหรือวัสดุที่ทําจากไมที่มีความหนาอยางนอย  6 mm เปนประเภท  V-1 ตามขอกําหนด
ของขอนี้  
การทดสอบใหทําโดยการตรว จสอบหาความหนา นอยที่ สุดที่ใช ตาม IEC 60695- 11-10 หรือขอ  
ช.1 ของภาคผนวก  ช. 
20.2.2 เปลือกหุมกันไฟภายในตองไมมีชองเปดสําหรับระบายอากาศกวางเกิน  1 mm โดยไมคํานึงถึงความยาว  
ชองเปดสําหรับสายไฟฟาเชื่อมตอตองบรรจุสายไฟฟาเต็มชองเปดบริบูรณ 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  
20.2.3 ถาเปนไปตามขอกําหนดขอ  20.2.1 และขอ  20.2.2 ของเปลือกหุมกันไฟภายในแลว  ไมใชขอกําหนด
ของสภาพการติดไฟไดกับเปลือกหุมภายนอกของเครื่องใช  และไมใชขอกําหนดของสภาพการติดไฟได
-138-  มอก.1195 –  25XX  
แบบแพสซีฟกับสวนประกอบหรือชิ้นสวนภายนอกเปลือกหุมกันไฟภายใน  เวนแตมีกําหนดไวที่อื่ นใน
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
ใหพิจารณาวาฉนวนของการเดินสายไฟฟาภายในที่เปนไปตามขอ  20.1.2 เปนสวนของเปลือกหุมกันไฟ
ภายใน  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
 
 
หมายเหตุ  ดูขอ 4.3 
รูปที่  1  วงจรทดสอบ สําหรับ ภาวะผิดพรอง  
(ขอ 2.3.7, ขอ 4.3) 
 
 
แผนภาพแสดง  หมอแปลงแบงแยก  T ซึ่งจุด a เปนจุดที่มีไฟฟาอันตรายเทียบกับจุด  b  ถาจุด  a และจุด  b อยูภายในเครื่องใช  ใหรวม
ระยะหาง  x และ y ในการตรวจสอบการเปนไปตามขอ  8.6 
หมายเหตุ  ดูขอ 8.6 
รูปที่  2  ตัวอยางของการประเมินฉนวนเสริม  
(ขอ 8.6) 
A 
V X = จุดตัดไฟฟา  วงจรรับไฟฟา  วงจรจายไฟฟา  X 
สวนนําไฟฟา ที่เขาถึงได    
ที่แยกจากกันทางไฟฟา  x 
b a 
y T 
แหลงจาย                    
ไฟฟาประธาน  0 - ∞ Ω 
-139- มอก.1195 –  25XX  
 
 
จุด A ใชสําหรับการหาสภาพเขาถึงได  (ดูขอ 9.1.1.2)  
จุด B ใชสําหรับการวัดระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวน  (ดูขอ 13) 
หมายเหตุ   ดูขอ 9.1.1.2 และขอ 13.3.1 
รูปที่  3  ตัวอยางของสวนที่เขาถึงได  
(ขอ 2.8.3, ขอ 9.11, ขอ 13.4, ขอ ฌ .6) 
สวนที่มีไฟฟาอันตราย  
นิ้วทดสอบ  
ชั้นนําไฟฟาไดสมมติ  
จุดสัมผัส  
จุดสัมผัส  
นิ้วทดสอบเขาถึงไมได  นิ้วทดสอบเขาถึงได  A 
B B ภายใน  ภายนอก 
เปลือกหุมของวัสดุฉนวน  
-140- มอก.1195 –  25XX  
 
หมายเหตุ   ดูขอ 9.1.7    
  หนวยเปนมิลลิเมตร  
รูปที่  4  ตะขอทดสอบ  
(ขอ 9.17) 
 
C1 = 1 nF    R1 = 1 kΩ   R2 = 100 MΩ   R3 = 0.1 MΩ   RS = 15 MΩ 
สวิตช  S เปนสวนวิกฤตของวงจร  ตองออกแบบใหพลังงานที่มีอยูสูญเสียนอยที่สุดเทาที่เปนไปไดในการอารกหรือฉนวนที่ไม
เพียงพอ  ตัวอยางของสวิตชดังรูปที่ 5ข 
ตอสวนประกอบที่จะทดสอบ  X เขากับขั้วตอ  C และ D อาจเลือกตัวแบงแรงดันไฟฟา  R2  R3 เพื่อใหสามารถสังเก ตรูปคลื่น
แรงดันไฟฟาครอมสวนป ระกอบ ที่จะทดสอบจากออสซิลโลสโคปที่ตอ ครอม R3 ตัวแบงแรงดันไฟฟานี้เปนการชดเชยเพื่อให
รูปคลื่นที่สังเกตุเห็นสมนัยกับรูปคลื่นที่ครอมสวนประกอบที่จะทดสอบนั้น  
หมายเหตุ  ดูขอ 10.1 และขอ 14.1 
รูปที่  5ก  การทดสอบเสิรจ  - วงจรทดสอบ  
(ขอ 10.1, ขอ 14.1(ก), รูปที่ 5ข)  
 
 
90๐  
5 
10 kV  A B 
S K C 
C1 X V 
D R2 
R3 R1 Rs 
-141- มอก.1195 –  25XX  
 
 
 
สวิตช (S ในรูปที่ 5ก) ประกอบดวยสวนตาง  ๆ ดังตอไปนี้  
− แทงทองเหลือง  A และ B รองรับอิเล็กโทรดแผนกลม  E ซึ่งอยูหางกัน  15 mm 
− K เปนลูกทรงกลมทองเหลือง  เสนผานศูนยกลาง  7 mm ติดไวที่ปลายแทงแข็งเกร็งทําดวยวัสดุฉนวนยาวประมาณ  150 mm 
ตอ A  B และ K ดังรูปที่ 5ก โดยใชสายออนตอ K 
ตองระวังไมใหลูกทรงกลม  K กระดอน  
รูปที่  5ข  การทดสอบเสิรจ  – ตัวอยางสวิตชที่ใชในวงจรทดสอบ  
(ขอ 10.1, ขอ 14.1(ก), รูปที่ 5ก)  
แกนกระทุง  
K A B สวิตชควบคุมดวยมอเตอร หรือ
อุปกรณอื่นที่เหมาะสม  
ขดลวด  ขดลวด  
E E แทงทําดวยวัสดุฉนวน  
-142-  มอก.1195 –  25XX  
 
 
หมายเหตุ  ดูขอ 10.3.2 
รูปที่  6  เครื่องทดสอบความทนไดอิเล็กทริก  
(ขอ 10.3.2) 
 
∅ 5 mm ± 0.1 
ขอบของหมุดทดสอบ  
ลบมุมดวยรัศมี 0.5 mm 
ฐานฉนวน  
ขั้วตอสําหรับแรงดันไฟฟาทดสอบ  หมุดโลหะที่มีมวล 100 g 
โครงโลหะจับยึดหมุดตัวบนใหอยูในตําแหนงตั้งขึ้นและ
เคลื่อนที่ขึ้นลงได  
ชิ้นทดสอบ  
∅ 5 mm ± 0.1 
-143- มอก.1195 –  25XX  
          หนวยเปน V (คายอด ) 
 
หมายเหตุ   ดูขอ 10.3.2 และตารางที่ 5 
รูปที่  7  แรงดันไฟฟาทดสอบ  
(ตารางที่ 5, รูปที่ 9 ) 
 
หมายเหตุ   ดูขอ 12.1.3 
รูปที่  8  การทดสอบการกระแทกโดยใชลูกเหล็กกลาทรงกลม 
(ขอ 12.1.3) 
AและB 
A B 
100 500  1 000  5 000  10 000  50 000  100 000  
10 50 100 500 1 000  5 000  10 000  50 000  100 000  
แรงดันไฟฟาทํางาน  แรงดันไฟฟาทดสอบ  
ตําแหนงเริ่มตนของ      
ลูกเหล็กกลาทรงกลม  ตําแหนงกระแทกของ      
ลูกเหล็กกลาทรงกลม  
ตําแหนงกระแทกของ      
ลูกเหล็กกลาทรงกลม  
พื้นผิวรองรับแข็งเกร็ง  พื้นผิวรองรับแข็งเกร็ง  
ตัวอยางทดสอบ  ตัวอยางทดสอบ  ตําแหนงเริ่มตนของ      
ลูกเหล็กกลาทรงกลม  
h h 
พื้นผิวรองรับแข็งเกร็ง  
-144-  มอก.1195 –  25XX  
 
หนวยเปนมิลลิเมตร  
a b 
ต่ําสุด  c d 
ต่ําสุด  e 
ต่ําสุด  f g h j k 
ต่ําสุด  
9.576 0
1.0− 8.05 2.438 0
1.0− 9.1 7.112 0.8 ± 0.4 40 ± 0.4 12 ± 0.4 43 ± 0.4 รัศมี  
0.3 
 
ภาพตัดของเตาเสียบ ทดสอบเปนไปตาม  IEC 60169- 2 รูปที่ 7 
หมายเหตุ   ดูขอ 12.5 
รูปที่  9  ตัวเสียบ ทดสอบสําหรับการทดสอบทางกลบนตัวรับรวมแกนสําหรับสายอากาศ  
(ขอ 12.5) 
∅ h 
รูเสนผานศูนยกลาง 1.5 ∅ a 
∅ b 
∅ c 
k f k 
e d 
j g 
วัสดุ : เหล็กกลา (ชุบแข็ง ) 
-145- มอก.1195 –  25XX  
 
 
เสนกราฟหาไดจากสูตร 
log d = 0.78 log ( U/300)  
โดยมีคาต่ําสุดเปน  0.2 mm 
โดยที่  
d คือ ระยะหาง  
U คือ แรงดันไฟฟาคายอด  (V) 
หมายเหตุ  ดูขอ 13.5.1 
รูปที่  10  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนต่ําสุดบนแผนวงจรพิมพ  
(ขอ 13.5.1) 
0.2 0.3 0.4 0.5 0.6 0.7 0.8 0.9 1 2 3 4 
30 10 0.1 
20 40 50 60 80 100 200 300 400 500 600 800 1 000  2 000  
แรงดันไฟฟาทํางานคายอด  เปน V ระยะหางตามผิวฉนวนและระยะหางในอากาศ  เปน  mm 
-146-  มอก.1195 –  25XX  
 
หมายเหตุ   ดูขอ 15.4.1 
รูปที่  11  เครื่องทดสอบสําหรับอุปกรณที่เปนสวนหนึ่งของเตาเสียบประธาน  
(ขอ 15.4.1) 
เตารับ  8 mm  ตัวอยางทดสอบ  
แขนสรางสมดุล  
น้ําหนัก    
ถวง 
-147- มอก.1195 –  25XX  
 
หนวยเปนมิลลิเมตร  
หมายเหตุ  ดูขอ 18.2 
รูปที่  12  แบบรูปรอยขีดสําหรับการทดสอบการระเบิดเขา  
(ขอ 18.2) 
 
 
หมายเหตุ  1 ในพื้นที่แ รเงาใชขอกําหนดขอ  20.1.4 แตไมครอบคลุม ในตารางที่  21 
หมายเหตุ 2 ดูขอ 20.1.4 
 
รูปที่  13  ระยะหางจากแหลงที่มีศักยภาพในการติดไฟและตัวอยางสําหรับการออกแบบที่กั้น  
(ขอ 20.1.4, ตารางที่ 13, ตารางที่ 21, ขอ ซ .3) 
20 20 
50 mm  ที่กั้น  
13 mm หรือ 
20 mm แหลงที่มีศักยภาพ 
ในการติดไฟ  
ที่กั้น  แหลงที่มีศักยภาพ 
ในการติดไฟ  
-148-  มอก.1195 –  25XX  
หนวยเปนมิลลิเมตร  
 
รูปที่  14  แมนเดรล  
(ขอ 8.22) 
 
 
 
 ตําแหนงสุดทายของแมนเดรลคือที่  230๐ ± 5๐ 
จากตําแหนงเริ่มตน  
รูปที่  15  ตําแหนงเริ่มตนของแมนเดรล  
(ขอ 8.22, รูปที่ 17)  รูปที่  16  ตําแหนงสุดทาย ของแมนเดรล  
(ขอ 8.22, รูปที่ 17)  
(3×)R0.5 ± 0.1 
50 ± 0.5 
แตละดาน  100  ± 0.5 ปุมแหลม  
ปุมแหลม  A 
มุมมองดานขาง  
R0.5  ± 0.02 
2 ± 0.1 
60๐± 5๐ 
รายละเอียดปุมแหลม A วัสดุ : โลหะตานทานการกัดกรอน  
ปุมแหลม  ปุมแหลม  
ระบบการยึด  
วัสดุฉนวน  
10๐± 5๐ 1 N ± 0.1 N  
1 N ± 0.1 N  
150 N ± 10 N  แผนโลหะเปลว  
-149- มอก.1195 –  25XX  
หนวยเปนมิลลิเมตร  
 
หมายเหตุ 1 รูปที่ 17 เหมือนกับ  Figure  6c ของ IEC 61558- 1 
 รูปที่ 15 และรูปที่ 16 มีการแกไขเล็กนอยจาก Figure  6b ของ IEC 61558- 1 
หมายเหตุ 2 ดูขอ 8.22 
รูปที่  17  ตําแหนงของแผนโลหะเปลวบนวัสดุฉนวน  
(ขอ 8.22) 
แผนโลหะเปลว  วัสดุฉนวน  
≥ 18 ≥ 18 30
-30  
01070+ 
-150-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ก. 
(ขอกําหนด ) 
ขอกําหนดเพิ่มเติมสําหรับเครื่องใชที่มีการปองกันน้ําสาด  
ขอกําหนดของมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ที่เพิ่มเติมหรือแทนที่ดวยขอกําหนดในภาคผนวกนี้  ใชกับ
เครื่องใชที่มีการปองกันน้ําสาด  
ก.5 เครื่องหมายและ ขอแนะนํา  
เพิ่มขอตอไปนี้หลังขอ  5.1 ( ฌ) 
ก.5.1 ( ญ) การปองกันน้ําสาด  
เครื่องใชที่มีการปองกันน้ําสาดตองทําเครื่องหมายอยางนอยดวยสัญลักษณ  IPX4 ตาม         
IEC 60529 
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
ก.5.4.1 ( ก)  ไมใชขอ  5.4.1 ก )  
ก.10 ขอกําหนดดานฉนวน 
แกไขขอ  10.2 ดังนี้  
ก.10.2  กรรมวิธีน้ําสาดและความชื้น  
ก.10.2.1  กรรมวิธีน้ําสาด  
เปลือกหุมตองมีการปองกันน้ําสาดอยางเพียง พอ 
การทดสอบใหทําโดยกรรมวิธีที่กําหนด ไวดาน ลาง โดยกระทํากับเครื่องใชที่ใชสายออน
ภายนอกตามขอกําหนดของขอ  16. 
ใหทดสอบเครื่องใชตามขอ  14.2.4 ( ก) ของ  IEC 60529 
ทันทีที่สิ้นสุด การทดสอบนี้  ใหทดสอบเครื่องใชตามขอ  10.3 และการ ตรวจพินิจ  ตอง
ปรากฎวาน้ําซึ่งอาจเขาไปในเครื่องใชไมทําใหเกิดความเสียหายตามความหมายของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  โดยเฉพาะตองไมปรา กฎรอยน้ําบนฉนวนซึ่งมี
ขอกําหนดของระยะหางตามผิวฉนวน  
ก.10.2.2  กรรมวิธีความชื้น  
ใชขอ  10.2 ยกเวนระยะเวลาทดสอบ ใหใช  7 วัน (168 h ) 
-151- มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ข. 
(ขอกําหนด ) 
เครื่องใชที่ตอกับโครงขายโทรคมนาคม  
ขอกําหนดของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ เพิ่มเติม โดยขอกําหนดของ  IEC 62151 ตามที่อางอิงใน
ภาคผนวกนี้  ใชกับเครื่องใชในขอบขายของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ที่เจตนา ใหตอกับโครงขาย
โทรคมนาคม 
หมายเหตุ  1  รายชื่อประเทศใน IEC 62151 ใชเงื่อนไขพิเศษแหงชาติ 
หมายเหตุ  2  หนวยงานที่รับผิดชอบโทรคมนาคม  อาจกําหนดขอกําหนดเพิ่มเติมสําหรับเครื่องใชที่ตอกับโครงขายโทรคมนาคม  
โดยทั่วไปขอกําหนดเหลานั้นเกี่ยวกับการปองกันโครงขายและผูใชเครื่องใชนั้น  
ใชขอกําหนดใน IEC 62151 ขอ  1. และขอ 2. ยกเวนขอ  1.4 
ใชขอกําหนดใน IEC 62151 ขอ  3. โดยมีการดัดแปลงดัง ตอไป นี้ 
ใหแทนที่ขอ  3.5.4 ดวย บทนิยามในขอ  2.4.10 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ 
ใชขอกําหนดใน IEC 62151 ขอ  4. โดยยกเวนขอ  4.1.2 ขอ 4.1.3 และ ขอ 4.2.1.2  
ใหแทนที่ขอ  4.1.2 ดวยขอกําหนดดังตอไปนี้  
ในวงจร  TNV- 0 เดี่ยวหรือในวงจร  TNV- 0 ที่ตอระหวางกัน แรงดันไฟฟาระหวาง  2 ตัวนําใด ๆ ของวงจร  TNV- 0 
วงจรเดียวหรือหลายวงจร  และระหวางตัวนําใด ๆ  1 ตัวนํา  นั้นกับดิน  ตองไมเกินคาที่ใหไวในขอ    9.1.1.1 (ก) ของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
หมายเหตุ  3  วงจรที่เปนไปตามขอกําหนดขางตน  แตรับแรงดันไฟฟาเกินจากโครงขายโทรคมนาคมเปนวงจร TNV-1 
ใหแทนที่ขอกําหนดขอ  4.1.3 ดวยขอกําหนดดังตอไปนี้  
ในกรณีของความผิดพรองเดี่ยวของฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  หรือสวนประกอบ  (ไมรวมสวนประกอบที่มี
ฉนวนสองชั้น หรือฉนวนเสริม ) แรงดันไฟฟาระหวาง   ตัวนําใด  ๆ 2 ตัวนํา  ของวงจร  TNV- 0 วงจรเดียวหรือหลาย
วงจร  และระหวางตัวนําใด  ๆ 1 ตัวนํา  นั้นกับดิน  ตองไมเกินคาที่ใหไวในขอ  9.1.1.1 (ก) ของมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ เปนเวลามากกวา  0.2 s  นอกจากนี้  ตองไมเกินคาจํากัดที่ใหไวในขอ  11.1 
ขอยกเวนที่ยอมใหตามขอ  4.1.4 ตองใชวิธีใดวิธีหนึ่งที่ระบุในขอ  4.1.3.1  ขอ 4.1.3.2 หรือขอ  4.1.3.3  
สวนของวงจรเชื่อมโยงที่ไมเปนไปตามขอกําหนดของวงจร  TNV- 0 ในภาวะการทํางานปกติ ตองไมเปนสวนที่ผูใช
เขาถึงได  
ใหตองแทนที่ขอกําหนดขอ  4.2.1.2 ดวยขอกําหนดดังตอไปนี้  
-152-  มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  4  ดูขอ 5. และขอ 6. ดวย 
การแยกวงจร  TNV- 0, วงจร  TNV- 1 และสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ออกจากวงจร  TNV- 2 และวงจร  TNV- 3 ตองอยู
ในลักษณะที่  
− ในภาวะการทํางานปกติ  วงจร  TNV- 0 วงจร  TNV- 1 และสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดไมเกินขีดจํากัดที่ระบุในขอ  
4.2.1.1 ( ก) สําหรับวงจร  TNV- 1 (35 V  คายอด  หรือ  60 V  กระแสตรง ) 
− ในกรณีของความผิดพรองฉนวนเดี่ยว วงจร  TNV- 0 วงจร  TNV- 1 และสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได  ไมเกิน
ขีดจํากัดที่ระบุในขอ  4.2.1.1 ( ข) สําหรับวงจร  TNV- 2 และวงจร  TNV- 3 ในภาวะการทํางานปกติ  (70 V คายอด  
หรือ 120 V  กระแสตรง ) อยางไร ก็ตาม  ภายหลัง  0.2 s  ตองใชขีดจํากัดแรงดันไฟฟาของขอ  4.1.2 ( 35 V คายอด  
หรือ 60 V  กระแสตรง ) 
การเปนไปตามขอกําหนดการแยก  ถาฉนวนมูลฐานตามที่ แสดง ในตารางที่  ข.1 ซึ่งมีขอ 6.1 ใชรวมดวย  และไมกีด
กันวิธีการอื่น  ๆ  
ตารางที่  ข.1  การแยกของวงจร  TNV  
สวนที่แยก  การแยก  
วงจร  TNV -0  
หรือสวนนําไฟฟา  
ที่เขาถึงได วงจร  TNV-1  ขอ 6.1 
วงจร  TNV-2  ฉนวนมูลฐาน  
วงจร  TNV-3  ฉนวนมูลฐาน  และขอ  6.1 
วงจร  TNV-1  วงจร  TNV-2 ฉนวนมูลฐาน  และขอ  6.1 
วงจร  TNV-2  วงจร  TNV-3  ขอ 6.1 
วงจร  TNV-1  วงจร  TNV-3  ฉนวนมูลฐาน   
วงจร  TNV-1  วงจร  TNV-1  ฉนวนตามหนาที่   
วงจร  TNV-2  วงจร  TNV-2  ฉนวนตามหนาที่   
วงจร  TNV-3  วงจร  TNV-3  ฉนวนตามหนาที่   
ไมจําเปนตองมีฉนวนมูลฐานหากเปนไปตามเงื่อนไขทั้งหมดตอไปนี้  
− วงจร  TNV- 0 วงจร  TNV- 1 หรือสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได ตองตอกับขั้วตอลงดินปองกันตามมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้  และ  
− ขอแนะนําการติดตั้งระบุ วาใหขั้วตอลงดินปองกันตองตอลงดินอยางถาวร  และ  
− ตองทดสอบตามขอ  4.2.1.5 ถาเจตนาใหวงจร  TNV- 2 หรือวงจร  TNV- 3 รับสัญญาณหรือกําลังไฟฟาที่กําเนิดขึ้น
ภายนอกในระหวาง การทํางานปกติ  (ตัวอยางเชน  ในโครงขายโทรคมนาคม)  
ตามการเลือกของผูทํา  ยอมใหปฏิบัติตอวงจร  TNV- 1 หรือวงจร  TNV- 2 เหมือนวงจร  TNV- 3 ในกรณีนี้วงจร    
TNV- 1 หรือวงจร  TNV- 2 ตองเปนไปตามขอกําหนดการแยกทั้งหมดสําหรับวงจร  TNV- 3 
-153- มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและการวัด  และ ในกรณีที่จําเปน โดยการจําลองความลมเหลวของ
สวนประกอบและฉนวนในลักษณะที่นาจะเกิดขึ้นในเครื่องใช   กอนการทดสอบใหลัดวงจรฉนวนที่ไมเปนไปตาม
ขอกําหนดสําหรับฉนวนมูลฐาน 
หมายเหตุ  5  เมื่อมีฉนวนมูลฐานและใชขอ  6.1 กับฉนวนนี้ดวย  แรงดันไฟฟาทดสอบที่กําหนดในขอ  6.2 สวนใหญ มีคาสูงกวา
แรงดันไฟฟาทดสอบสําหรับฉนวนมูลฐาน  
ใชขอ  5. ของ  IEC 62151 โดย มีการดัดแปลงในขอ 5.3.1 ดังตอไปนี้ 
ตองแทน คา 1.6 ดวย คา 1.8 
ใชขอ  6. และ ขอ 7. ของ  IEC 62151 
ใช Annex A  ถึง Annex C ของ  IEC 62151 
-154-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ค. 
(ขอกําหนด ) 
วงจรกรองผานแถบสําหรับการวัดสัญญาณรบกวนแถบกวาง  
(ตัดทอน จาก IEC 60268- 1) 
 10 
0 
-10 
-20 
-30 
-40 
-50 
-60 
-70 
1 2    5 10 2    5 10 2 2    5 10 3 2    5 10 4    2        5 10 5 
22.4 Hz 31.5 Hz 16 kHz  22.4 kHz ความถี่เปน  Hz ระดับสัญญาณ  dB +0,5 dB  
-0,5 dB  
12 dB/octave  18 dB/octave  
 
การวัดสัญญาณแถบกวาง  (ดูขอ  6.1 ของ IEC 60268- 1) 
วงจร กรองตองเปนวงจรกรองผานแถบที่มีการตอบสนองความถี่ภายในขีดจํากัดที่แสดงในรูปที่ ค.1 
วงจรกรองผานแถบ ซึ่งมีตัวประกอบการสงผานคงที่ ระหวาง  22.4 Hz กับ 22.4 Hz  ลดลง นอก แถบความถี่นี้ที่อัตราที่ ระบุสําหรับ
วงจรกรองแถบอ็อกเทฟ ที่มีความถี่กลาง แถบ ที่ 31.5 Hz และ 16 000 Hz ดังที่ระบุใน  IEC 61260 มีการตอบสนองลดต่ําลงภายใน
ขีดจํากัดของขอกําหนดคุณลักษณะนี้ 
หมายเหตุ  1  ควรระมัดระวัง กรณี ที่อาจจะมีสัญญาณแรง  ที่ความถี่สูง กวาหรือ ต่ํากวาขีดจํากัดของแถบ เล็กนอย  เนื่องจากในกรณีนี้
ผลลัพธจะ ขึ้นอยูกับการตอบสนองตอความถี่เฉพาะ ของวงจรกรองที่ใชจริง ในบางระดับ  
หมายเหตุ  2  ดูขอ 4.1.6 
รูปที่  ค.1  วงจรกรองผานแถบสําหรับการวัดสัญญาณรบกวนแถบกวาง  
(ขีดจํากัดการตอบสนองแอม พลิจูด /ความถี่ ) 
-155- มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ง. 
(ขอกําหนด ) 
โครงขายการวัดสําหรับกระแสไฟฟาสัมผัส  
 
 
คาความตานทาน เปนโอหม  (Ω) 
V : โวลตมิเตอร หรือ  ออสซิลโลสโคป (อานเปน r.m.s  หรือคายอด ) 
   ความตานทานดานเขา  ≥ 1 MΩ 
   ความจุไฟฟาดานเขา  ≤ 200 pF  
   พิสัยความถี่ 15 Hz ถึง  1 MHz และกระแสตรง ตามลําดับ  
หมายเหตุ   ควรมีมาตรการที่เหมาะสมเพื่อใหไดคาที่ถูกตองในกรณีของรูปคลื่นไมเปนรูปคลื่นไซน  
ใหสอบเทียบเครื่องวัด โดยเปรียบเทียบตัวประกอบความถี่ของ  U2 กับเสนทึบในรูปที่ F.2 ของ IEC 60990  ที่ความถี่ตาง  ๆ  เขียนเสน
โคงสอบเทียบแสดงความเบี่ยงเบนของคา  U2 จากเสนโคงอุดมคติเปนฟงกชันของความถี่ 
กระแสไฟฟาสัมผัส  = U2/500 ( คายอด ) 
หมายเหตุ   ดูขอ 9.1.1.1 
รูปที่  ง.1  โครงขายการวัดสําหรับกระแสไฟฟาสัมผัสตาม  IEC 60990  ขั้วทดสอบ  RS = CS = A 
B 1 500  Ω 0.22 µF 
10 kΩ 
Rb = 
500 Ω 0.022 µF V U1 U2(V) 
-156-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  จ. 
(ขอกําหนด ) 
การวัดระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวน  
วิธีวัดระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนซึ่งระบุไวในรูปตอไปนี้ ใชในการตีความขอกําหนดตา ง ๆ ของ
มาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ 
ในรูปตอไปนี้  คา X ใหไวในตารางที่  จ.1  ในกรณีที่ระยะหางที่แสดงนอยกวา  X  จะไมคํานึงถึงความลึกของชอง
หรือรองเมื่อวัดระยะหางตามผิวฉนวน  
ตารางที่  จ.1 มีผลใชไดเฉพาะถาระยะหางในอากาศต่ําสุดที่ตองการไมนอยกวา  3 mm ถาระยะหางในอากาศต่ําสุดที่
ตองการนอยกวา  3 mm คา  X ตองเปนคานอยกวาของคาดังตอไปนี้ 
− คาที่เกี่ยวเนื่องในตา รางที่  จ.1 หรือ  
− 1 ใน  3 ของระยะหางในอากาศต่ําสุดที่ตองการ  
ตารางที่  จ.1  คาของ  X 
ระดับมลภาวะ  
(ดูขอ 13.1) X 
mm 
1 
2 
3 0.25 
1.0 
1.5 
ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวน แสดงตามรูปดังตอไปนี้  
  ระยะหางตามผิวฉนวน      ระยะหางในอากาศ  
 
เงื่อนไข  :  เสนทางที่พิจารณามีรองขนานหรือลูเขา  ที่มีความ
ลึกใด  ๆ ที่มีความกวางนอยกวา  X mm รวมอยู
ดวย กฎ :  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนใหวัด
ขามรองโดยตรง  
รูปที่  จ.1  รองแคบ  
-157- มอก.1195 –  25XX  
 
เงื่อนไข  : เสนทางที่พิจารณามีรองขนานที่มีความลึกใด  ๆ 
และมีความกวางเทากับหรือมากกวา  X mm รวมอยู
ดวย กฎ : ระยะหางในอากาศคือ ระยะตาม  “เสนสายตา ” เสนทาง
ระยะหางตามผิวฉนวนคิดตามเสนรอบขอบของรอง  
รูปที่  จ.2  รองกวาง  
 
เงื่อนไข  : เสนทางที่พิจารณามีรองรูปตัววี  ที่มีมุมภายในนอย
กวา 80๐ และมีความกวางมากกวา  X mm รวมอยู
ดวย กฎ : ระยะหางในอากาศคือ ระยะตาม  “เสนสายตา ” เสนทาง
ระยะหางตามผิวฉนวนคิดตามเสนรอบขอบของรอง แต  
“ลัดขาม ” กนรองดวยตัวเชื่อมโยงยาว  X mm 
รูปที่  จ.3  รองรูปตัว วี 
 
เงื่อนไข  : เสนทางที่พิจารณามีครีบรวมอยูดวย  
 กฎ : ระยะหางในอากาศคือ เสนทางตรงผานอากาศที่สั้นที่สุด
เหนือยอดของครีบ   เสนทางระยะหางตามผิวฉนวนคิด
ตามเสนขอบของครีบ  
รูปที่  จ.4  ครีบ  
  
-158-  มอก.1195 –  25XX  
 
 
เงื่อนไข  :  เสนทางที่พิจารณามีจุดตอที่ไมไดเชื่อมติดกัน  ที่มี
รองซึ่งมีความกวางนอยกวา  X  mm ทั้งสองดาน  
รวมอยูดวย กฎ :  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนคือ ระยะ
ตาม “เสนสายตา ” ที่แสดงไว  
รูปที่  จ.5  จุด ตอที่ไมได เชื่อมติดกันที่มีรองแคบ  
 
เงื่อนไข  :  เสนทางที่พิจารณามีจุดตอที่ไมไดเชื่อมติดกัน  ที่มี
รองซึ่งมีความกวางเทากับหรือมากกวา  X mm ทั้ง 
2ดานรวมอยูดวย  กฎ :  ระยะหางในอากาศคือ ระยะตาม  “เสนสายตา ”  เสนทาง
ระยะหางตามผิวฉนวนคิดตามเสนขอบของรอง  
รูปที่  จ.6  จุด ตอที่ไมได เชื่อมติดกันที่มีรองกวาง  
 
เงื่อนไข  :  เสนทางที่พิจารณามีจุดตอที่ไมไดเชื่อมติดกัน  ที่มี
รองดานหนึ่งกวางนอยกวา  X mm และรองอีก
ดานหนึ่งกวางเทากับหรือมากกวา  X  mm  รวมอยู
ดวย กฎ  :  ระยะหางในอากาศและระยะหางตามผิวฉนวนคือ 
เสนทางที่แสดงในรูปที่ จ .7 
รูปที่  จ.7  จุดตอที่ไมได เชื่อมติดกันที่มีรองแคบและรองกวาง  
-159- มอก.1195 –  25XX  
 
เงื่อนไข  : ระยะหางฉนวนที่มีสวนนําไฟฟาที่คั่นกลางและ
ไมไดตอ 
 กฎ :  ระยะหางในอากาศ คือระยะ  d + D ระยะหางตาม
ผิวฉนวน คือระยะ  d + D ดวย ในกรณีที่คาของ  d 
หรือ D นอยกวา  X  ตองพิจารณาเปนศูนย 
รูปที่  จ.8  สวนนําไฟฟาที่คั่นกลางและ ไมไดตอ 
 
 
ชองวางระหวางหัวของหมุดเกลียวกับผนังของรองฝงที่แคบเกินกวาจะนํามาคิดรวมดวย  
รูปที่  จ.9  รองฝงแคบ  
สวนนําไฟฟาที่ไมไดตอกัน  
-160-  มอก.1195 –  25XX  
 
ชองวางระหวางหัวของหมุดเกลียวกับผนังของรองฝงที่กวางพอจะนํามาคิดรวมดวย  
รูปที่  จ.10  รองฝงกวาง  
  
-161- มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ฉ. 
(ขอกําหนด ) 
ตารางศักยเคมีไฟฟา  
 
 
แมกนีเซียม , แมกนีเซียมเจือ
 สังกะสี , สังกะสีเจือ
เหล็กกล้าชุบดีบุก 80/สังกะสี 20 ,
เหล็กชุบสังกะสีหรือเหล็กกล้าชุบสังกะสี
อะลูมิเนียม
เหล็กกล้าชุบแคดเมียม
อะลูมิเนียม/แมกนีเซียมเจือ
เหล็กกล้าละมุน
แผ่นดูราลูมิน
ตะกั่ว
 เหล็กกล้าชุบโครเมียม , ตะกั่วบัดกรีอ่อน
เหล็กกล้าชุบนิเกิลและโครเมียม , เหล็กกล้า
ชุบดีบุก , เหล็กกล้าไร้สนิมโครเมียม 12 %
เหล็กกล้าไร้สนิมโครเมียมสูง
ทองแดง , ทองแดงเจือ
โลหะบัดกรีเงิน , เหล็กกล้าไร้สนิมออสเตไนต์
เหล็กกล้าชุบนิเกิล
เงิน
ทองแดงชุบเงินและโรเดียม , เงิน/ทองเจือ
คาร์บอน
ทอง, แพลทินัมทอง, แพลทินัมคาร์บอนทองแดงชุบเงินและโรเดียม ,
เงิน/ทองเจือเงิน
1.75
1.25
1.2
1.05
0.95
0.9
0.85
0.75
0.7
0.65
0.61.7
1.2
1.15
1.0
0.9
0.85
0.8
0.7
0.66
0.6
0.55
0.5
0.4
0.35
0.3
0.15
0.1
0.05
00.45
0.35
0.3
0.25
0.1
0.05
01.65
1.15
1.1
0.95
0.85
0.8
0.75
0.65
0.6
0.55
0.5
0.4
0.3
0.25
0.2
0.05
01.6
1.1
1.05
0.9
0.8
0.75
0.7
0.6
0.55
0.5
0.45
0.35
0.25
0.2
0.15
01.45
0.95
0.9
0.75
0.65
0.6
0.55
0.45
0.4
0.35
0.3
0.2
0.1
0.05
01.4
0.9
0.85
0.7
0.6
0.55
0.5
0.4
0.35
0.3
0.25
0.15
0.05
01.35
0.85
0.8
0.65
0.55
0.5
0.45
0.35
0.3
0.25
0.2
0.1
01.25
0.75
0.7
0.55
0.45
0.4
0.35
0.25
0.2
0.15
0.1
01.15
0.65
0.6
0.45
0.35
0.3
0.25
0.15
0.1
0.05
01.1
0.6
0.55
0.4
0.3
0.25
0.2
0.1
0.05
01.05
0.55
0.5
0.35
0.25
0.2
0.15
0.05
01.0
0.5
0.45
0.3
0.2
0.15
0.1
00.9
0.4
0.35
0.2
0.1
0.05
00.85
0.35
0.3
0.15
0.05
00.8
0.3
0.25
0.1
00.7
0.2
0.15
00.55
0.05
00.50
00
เหล็กกล้าชุบนิเกิลโลหะบัดกรีเงิน ,
เหล็กกล้าไร้สนิมออสเตไนต์ทองแดง , ทองแดงเจือเหล็กกล้าไร้สนิมโครเมียมสูงเหล็กกล้าชุบนิเกิลและโครเมียม , เหล็กกล้า
ชุบดีบุก , เหล็กกล้าไร้สนิมโครเมียม 12 % เหล็กกล้าชุบโครเมียม , ตะกั่วบัดกรีอ่อนแมกนีเซียม , แมกนีเซียมเจือ
 สังกะสี , สังกะสีเจือ
อะลูมิเนียม
เหล็กกล้าชุบแคดเมียม
อะลูมิเนียม/แมกนีเซียมเจือ
เหล็กกล้าละมุน
แผ่นดูราลูมิน
ตะกั่วเหล็กกล้าชุบดีบุก 80/สังกะสี 20 ,
เหล็กชุบสังกะสีหรือเหล็กกล้าชุบสังกะสี
 
หมายเหตุ  1  การกัดกรอนเนื่องจาก กิริยาเคมีไฟฟาระหวางโลหะตางชนิดที่สัมผัสกันจะลดลง  ถาศักยเคมีไฟฟารวมมีคานอยกวา
ประมาณ  0.6 V ตารางขางบนไดระบุคาศักยเคมีไฟฟารวมของคูโลหะบางคูที่ใชกันอยูทั่วไป  
หมายเหตุ  2  ดูขอ 15.2 
  
-162-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ช. 
(ขอกําหนด ) 
วิธีทดสอบสภาพการเกิดเปลวไฟได 
หมายเหตุ   ในประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด เงื่อนไขพิเศษแหงชาตินํามาใช  ซึ่งรวมถึงการทดสอบ ขึ้นอยูกับความ
เขากันไดกับแนวความคิดของ IEC 60695 เกี่ยวกับการทดสอบขดลวดรุงแสง การทดสอบเปลวไฟเข็ม การทดสอบที่
เกี่ยวเนื่อง และการทดสอบที่เกี่ยวเนื่องกับผลิตภัณฑขั้น สุดทาย 
ช.1  ถาจัดหาชิ้นทดสอบตาม  IEC 60695- 11-10 ขอ  4. ไมได  อาจใชวิธีทดสอบดังตอไปนี้ 
ใหทดสอบตาม  มอก . 2381 เลม 11(5) กับชิ้นตัวอยาง  3 ชิ้น ของผลิตภัณฑขั้นสุดทายตามที่ใชในเครื่องใช   
เพื่อจุด ประสงคของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ใหใชขอกําหนดดังตอไปนี้โดยสัมพันธกับ        
มอก. 2381 เลม 11(5) 
ขอ 7. − การวัดเริ่มตน  ไมตองใช 
ขอ 8. − ขั้นตอนการทดสอบ  
− ขอ 8.2  
แทนที่ประโยคแรกดวยขอความตอไปนี้  
ติดตั้ง ชิ้นทดสอบในลักษณะที่สามารถจําลอง ภาวะ การติดตั้ง ในเครื่องใช  
− ขอ 8.4  
แทนที่ยอหนาที่สามดวยขอความตอไปนี้  
ใสเปลวทดสอบที่ชิ้นทดสอบหลาย  ๆ จุด เพื่อทดสอบทุก  ๆ จุดที่วิกฤต  
ขอ 9. − การสังเกตและการวัด  
−  ขอ 9.2 
แทนที่ยอหนาที่สองดวยขอความตอไปนี้ 
ระยะเวลาการเผาไหมคือชวงเวลาตั้งแตนําเปลวทดสอบออกจนถึงเปลว ใด ๆ ดับ 
ช.1.1 นอกจากนี้ ถากําหนดใหเปนสภาพการติดไฟ ไดประเภท  V-0 ตาม IEC 60695- 11-10 ใหใชขอกําหนด
ตอไปนี้โดยสัมพันธกับ  มอก . 2381  เลม 11(5) 
ขอ 5. − ความรุนแรง  
 คาของชวง เวลาของการใชเปลวทดสอบเปนดังตอไป นี้ 
-163- มอก.1195 –  25XX  
 ใสเปลวทดสอบ 10 s ถาเปลวยังลุกตออยูไดดวยตัว เองไมเกิน  15 s  ใหใสเปลวทดสอบอีกครั้งที่จุด
เดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ ก็ได เปนเวลา  1 min ถาเปลวยังลุกตออยูได ดวยตัว เองไมเกิน  15 s อีก ใหใส
เปลวทดสอบอีกครั้งที่จุดเดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ เปนเวลา  2 min  
ขอ 10. − การประเมินผลทดสอบ 
แทนที่ขอความเดิมดวยขอความตอไปนี้ 
หลังการ ใสเปลวทดสอบครั้งแรก  ชิ้นทดสอบตองไมถูกเผาไหมจนสมบูรณ  หลังการ ใสเปลว
ทดสอบครั้งใด  ๆ ชวง เวลาของการเผาไหมของชิ้นทดสอบใด  ๆ ตองไมเกิน  15 s  ขณะเดียวกัน
ระยะเวลาเผาไหมเฉลี่ยไมเกิน  10 s กระดาษเนื้อเยื่อตองไมติดไฟ  และแผนบอรดตองไมไหม
เกรียม  
ช.1.2  นอกจากนี้ ถากําหนดใหเปนสภาพการติดไฟ ไดประเภท  V-1 ตาม IEC 60695- 11-10 ใหใชขอกําหนด
ตอไปนี้เพิ่ม เติมโดยสัมพันธกับ  มอก . 2381  เลม 11(5) 
ขอ 5. − ความรุนแรง 
คาของ ชวงเวลาของการใชเปลวทดสอบเปนดัง ตอไป นี้ 
ใสเปลวทดสอบ  10 s ถาเปลวลุกตออยูไดดวยตัวเองไมเกิน  30 s ใหใสเปลวทดสอบอีก
ครั้งที่จุดเดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ เปนเวลา  1 min ถาเปลว ยังลุกตอ อยูได ดวยตัว เองไม เกิน  
30 s อีก ใหใสเปลวทดสอบอีก ครั้งที่จุดเดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ เปนเวลา  2 min 
ขอ 6. − การปรับ ภาวะ  (ใชกับสวนประกอบตามขอ  14.4.1 เทานั้น ) 
แทนที่ขอความเดิมดวยขอความ ดังตอไปนี้  
“วางชิ้นทดสอบในเตาอบที่อุณหภูมิ  (100 ± 2) ๐C เปนเวลา  2 h” 
ขอ 10. − การประเมินผลทดสอบ 
แทนที่ขอความเดิมดวยขอความ ดังตอไปนี้  
หลังการ ใสเปลวทดสอบครั้งแรก  ชิ้นทดสอบตองไมถูกเผาไหมจนสมบูรณ  หลังการ ใส
เปลวทดสอบครั้งใด  ๆ เปลว ลุกตอ อยูไดดวยตัว เองตองดับภายใน  30 s กระดาษเนื้อเยื่อ
ตองไมติดไฟ  และแผนบอรดตองไมไหมเกรียม  
ช.1.3 นอกจากนี้ ถากําหนดใหเปนสภาพการติดไฟ ไดประเภท  V-2 ตาม IEC 60695- 11-10 ใหใชขอกําหนด
ตอไปนี้โดยสัมพันธกับ  มอก . 2381  เลม 11(5) 
 
-164-  มอก.1195 –  25XX  
ขอ 5. − ความรุนแรง  
คาของ ชวงเวลาของการใ ชเปลวทดสอบใหเปนดัง ตอไป นี้ 
ใสเปลวทดสอบ  10 s ถาเปลวยังลุกตออยูได ดวยตัว เองไมเกิน  30 s ใหใสเปลวทดสอบ
อีกครั้งที่จุดเดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ เปนเวลา  1 min ถาเปลว ยังลุกตออยูได ดวยตัว เองไม เกิน 
30 s อีก ใหใสเปลวทดสอบอีก ครั้งที่จุดเดิมหรือจุดอื่นใด  ๆ เปนเวลา  2 min 
ขอ 10. − การประเมินผลทดสอบ 
แทนที่ขอความเดิมดวยขอความ ดังตอไปนี้  
หลังการ ใสเปลวทดสอบครั้งแรก  ชิ้นทดสอบตองไมถูกเผาไหมจนสมบูรณ   
หลังการ ใสเปลวทดสอบครั้งใด  ๆ เปลว ลุกตอ อยูไดดวยตัว เองตองดับภายใน  30 s  
ช.1.4 ถากําหนดใหเปนสภาพการติดไฟ ไดประเภท  HB75 หรือ HB40 ตาม IEC 60695- 11-10 ใหใช
ขอกําหนดตอไปนี้โดยสัมพันธกับ  IEC 60695- 11-10 
นําชิ้นตัวอยางจํานวน  3 ชิ้น ความยาวเทากับ  (125 ± 5) mm ความกวางเทากับ  (13 ± 0.5) mm ที่ตัดจาก
สวนที่บางที่สุดไปทดสอบ การเผาไหมตามที่อธิบายใน  IEC 60695- 11-10 ขอ 8. วิธีทดสอบ  A 
วัสดุตองจําแนกเปน ประเภท  HB75 หรือ  HB 40 ตามที่ อธิบาย ในขอ  8.4 ของ  IEC 60695- 11-10 
ช.2  การทดสอบสายเคเ บิลและฉนวนของลวดให ตรวจสอบ ตาม มอก . 2381  เลม 11(5) 
เพื่อจุดประส งคของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ใหใชขอกําหนดตอไปนี้โดยสัมพันธกับ  มอก . 2381  
เลม 11(5) 
ขอ 5. −  ความรุนแรง 
คาของ ชวงเวลาของการ ใสเปลวทดสอบใหเปนดัง ตอไป นี้ 
− ชิ้นตัวอยางที่หนึ่ง  10 s 
− ชิ้นตัวอยางที่สอง  60 s 
− ชิ้นตัวอยางที่สาม   120 s 
ขอ 7. −  การวัดเริ่มตน  ไมตองใช 
ขอ 8. − ขั้นตอนการทดสอบ 
− เพิ่มขอความตอไปนี้ในขอ  8.4 
-165- มอก.1195 –  25XX  
ใหรองรับ ตะเกียง ในลักษณะที่แกนของ ตะเกียง ทํามุม  45๐ จากแนวดิ่ง  ยึดสายเคเ บิลหรือ
ลวดโดยใหทํามุม  45๐ จากแนวดิ่ง  แกนของสายเคเ บิลหรือลวดอยูในระนาบดิ่งที่ตั้งฉาก
กับระนาบดิ่งของแกนของ ตะเกียง  
− แทนที่ขอ  8.5 ดวยขอความตอไปนี้  
ทําการทดสอบกับตัวอยาง  3 ตัวอยางจากแตละประเภทของสายเคเ บิลหรือลวดเหมือนกับ
ที่ใชในเครื่องใช  ตัวอยาง เชน มีฉากกั้นหรือปลอกประกอบ  
ขอ 9. − การสังเกตุและการวัด  
− ไมใชขอ  9.1 
− ขอ 9.2 
แทนที่ยอหนาที่  2 ดวยขอความ ดังตอไปนี้  
ระยะเวลาการเผาไหมคือชวงเวลาตั้งแตนําเปลวทดสอบออกจนถึงเปลว ใด ๆ ดับ 
ขอ 10. −  การประเมินผลทดสอบ 
 แทนที่ขอความเดิมดวยขอความ ดังตอไปนี้  
 ระหวางการทดสอบ  การเผาไหมใด  ๆ ของวัสดุฉนวนตองสม่ําเสมอและไมกระจายจนเห็น
ไดชัด  เปลวใด  ๆ ตองดับไดเองภายใน  30 s ตั้งแตนําเปลวทดสอบออก  
ช.3 ที่กั้นตองเปนไปตามขอกําหนด ดังตอไปนี้  
ทดสอบ ชิ้นตัวอยาง  3 ชิ้นดังตอไปนี้  
(1) ในกรณีของ ที่กั้นเปนอ โลหะ  ยึดตัวอยางทดสอบแตละชิ้นในแนว ระดับ  ใสเปลวไฟเข็มตาม ที่ระบุ
ใน มอก . 2381  เลม 11(5) ที่สวนลางของตัวอยางโดยทํามุม  45º 
สวนบนสุดของเปลวตอง  : 
(ก) ใสที่กั้นเหมือนกับที่ใชในเครื่องใช  ในตําแหนงที่นาจะทําใหเกิดการติดไฟเนื่องจาก การอยู
ใกลและมีระยะหางจริงกับ แหลงที่มีศักยภาพ ในการติด ไฟ  
หรือ  
(ข) ใสตรงแผนตัวอยางที่มีความหนา เทากัน และทําจากวัสดุชนิดเดียวกัน  ที่สัมผัสกับ พื้นผิว
ดานลางของแผนตัวอยางนี้บริเวณกึ่งกลาง  
ตองใสเปลวเปนเวลา  60 s ที่ตําแหนงเดียวกัน  
-166-  มอก.1195 –  25XX  
เปลวไฟเข็มตองไมสามารถทะลุ ชิ้นตัวอยางทดสอบและตองไม ปรากฎรูบน ชิ้นตัวอยางทดสอบ
ภายหลังผานการทดสอบแลว  
ตองผานการทดสอบ  
(2) ในกรณีที่เปนชองเปดบน ที่กั้นไมวาจะทําดวยวัสดุใด  ๆ ตองใช ขอกําหนดที่แสดงใน รูปที่ 13 
ยกเวนไมสามารถใชเปลวไฟเข็มในการเจาะทะลุ ที่กั้นได ตามที่ระบุใน  มอก . 2381  เลม 11(5) 
การทดสอบ ใหทําโดยการทดสอบตามขอ  (1) ขางบน หลังการทดสอบตองไมมีการเปลี่ยนแปลง
เกิดขึ้นกับชองเปดของ ที่กั้น ตัวอยางตองผานการทดสอบ  
-167- มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ซ. 
(ขอกําหนด ) 
ลวดหุมฉนวนของขดลวดสําหรับใชโดยไมมีฉนวน แทรก  
ภาคผนวกนี้ ระบุรายละเอียดลวดของขดลวดที่มีฉนวนซึ่งอาจใชเปนฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  ฉนวนสองชั้น  
หรือฉนวนเสริม  ของ สวนประกอบที่มีการพันโดยไมมีฉนวน แทรก  
ภาคผนวกนี้ครอบคลุมลวด ของขดลวด กลมที่มีเสนผานศูนยกลางระหวาง  0.05 mm กับ  5.0 mm 
ซ.1 วาง 
ซ.2 การทดสอบเฉพาะแบบ 
ลวดตองผานการทดสอบเฉพาะแบบดังตอไปนี้  ที่อุณหภูมิระหวาง  15๐C กับ 35๐C และความชื้นสัมพัทธ
ระหวาง  45% กับ  75%  ยกเวนมีการ ระบุไวเปนอยางอื่น 
ซ.2.1 ความทนไดอิเล็กทริก  
ใหเตรียมตัวอยางทดสอบ ตามขอ  4.4.1 ของ IEC 60851- 5 (สําหรับสายคูตีเกลียว )  จากนั้นใหทดสอบ
ตัวอยางตามขอ  10.3 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ โดยไม มีการอบความชื้นตามขอ  10.2 
แรงดันไฟฟาทดสอบไมนอยกวาสองเทาของแรงดันไฟฟาที่เหมาะ สมในตารางที่  5 โดยมีคาต่ําสุด
ดังตอไปนี้ 
− 6  kV  r.m.s.  หรือ  8.4 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ  
− 3  kV  r.m.s.  หรือ  4.2 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  
ซ.2.2 การโคงงอ  (flexibility ) และการติดยึด  
ใชการทดสอบที่  8 ของ  IEC 60851- 3  ขอ 5.1.1 โดยใชแมนเดรลที่มีเสนผานศูนยกลางตามตารางที่  ซ.1 
จากนั้นใหตรวจสอบตัวอยาง ทดสอบ ตาม IEC 60851- 3 ขอ 5.1.1.4   แลวตามดวยการ ทดสอบตามขอ  
10.3 ที่เกี่ยวของ ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ โดยไม มีการอบความชื้นตามขอ  10.2 ยกเวนให
ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบระหวาง ลวดกับแมนเดรล  แรงดันไฟฟาทดสอบตองไมนอยกวาแรงดันไฟฟา
ที่เหมาะสมในตารางที่  5 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ โดยมีคาต่ําสุดดังตอไปนี้ 
− 3  kV  r.m.s. หรือ  4.2 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ  
− 1.5 kV  r.m.s. หรือ  2.1 kV  (คายอด) สําหรับฉนวนมูลฐาน  หรือฉนวนเพิ่มเติม   
 
 
-168-  มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  ซ.1  เสนผานศูนยกลางแมนเดรล  
เสนผานศูนยกลางตัวนําระบุ  
mm เสนผานศูนยกลางแมนเดรล  
mm ± 0.2 mm 
0.05 − 0.34  
0.35 − 0.49  
0.50 − 0.74  
0.75 − 2.49  
2.50  − 5.00  4.0 
6.0 
8.0 
10.0 
4 เทาของเสนผานศูนยกลางตัวนําก 
ก ตามที่ระบุใน  IEC 60317 -43 
แรงดึงที่ใชในการพันลวดบนแมนเดรลใหคํานวณจากเสนผานศูนยกลางของลวด  มีคาสมมูลกับ  118  
MPa ± 10 % (118 N/mm2 ± 10 % ) 
ซ.2.3 ช็อกความรอน  
ใชการทดสอบที่  9 ของ  IEC 60851- 6 แลวตามดวยการ ทดสอบความทนไดอิเล็กทริกตามตารางที่  5 ของ
มาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ยกเวนให ปอนแรงดันไฟฟาทดสอบระหวางเสนลวดกับแมนเดรล  
แรงดันไฟฟาทดสอบตองไมนอยกวาแรงดันไฟฟาที่เหมาะสมในตารางที่  5 โดยมีคาต่ําสุดดังตอไปนี้ 
− 3  kV  คารากกําลังสองเฉลี่ย หรือ  4.2 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ  
− 1.5 kV  คารากกําลังสอง เฉลี่ย หรือ  2.1 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม   
อุณหภูมิของตูอบเปนอุณหภูมิที่สัมพันธกับชั้นความรอนของฉนวนในตารางที่ ซ .2 
เสนผานศูนยกลางแมนเดรลและแรงดึงที่ใชในการพันเสนลวดบนแมนเดรลใหเปนไปตามขอ  ซ.2.2 
ใหทดสอบความทนไดอิเล็กทริกที่อุณหภูมิหองภายหลังนําตัวอยางออกจากตูอบ  
ตารางที่  ซ.2  อุณหภูมิของตูอบ  
ชั้นความรอน  A 
(105)  E 
(120)  B 
(130)  F 
(155)  H 
(180)  
อุณหภูมิของตูอบ  
oC ± 5 oC  
200  
215  
225  
240  
260 
 
  
-169- มอก.1195 –  25XX  
ซ.2.4 การคงสภาพความทน ไดอิเล็กทริกหลัง การดัดโคง (bending)  
ใหเตรียมตัวอยาง  5 ชิ้นตามขอ  ซ.2.2 ขางตน  และทดสอบดังตอไปนี้ ถอดแตละ ตัวอยางออกจากแมน
เดรล  วางในภาชนะใน ตําแหนง ที่ถูกลอมรอบทุกทิศทางดวยลูกปราย โลหะ  (metal shot) อยางนอย  5 
mm ปลายตัวนําของตัวอยางตองยาวพอที่จะไมทําใหเกิดการวาบไฟตามผิว  ลูกปรายตองมีเสนผาน
ศูนยกลางไมเกิน  2 mm และตอง เปนทรงกลมทําจากเหล็กกลาไรสนิม  นิเกิล  หรือเหล็กชุบนิเกิล   เติมลูก
ปรายอยางระมัดระวังลงในภาชนะจนคลุมทวมตัวอยางทดสอบอยางนอย  5 mm  ตองทําความสะอาดลูก
ปรายอยางสม่ําเสมอดวยตัวทําละลายที่เหมาะสม ( ตัวอยาง เชน 1,1,1 -ไตรคลอโรอีเทน ) 
หมายเหตุ  วิธีการทดสอ บขางตน เปนการทําซ้ําจากขอ 4.6.1c) ของ IEC 60851- 5 second edition  รวม ถึง 
amendment 1 ขณะนี้ถูกยกเลิก ซึ่ง ไมรวมใน  third edition ของมาตรฐาน นั้น 
แรงดันไฟฟาทดสอบตองไมนอยกวาแรงดันไฟฟาที่เหมาะสมในตารางที่  5 โดยมีคาต่ําสุดดังตอไปนี้ 
− 3  kV  r.m.s.  หรือ  4.2 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ  
− 1.5 kV  r.m.s.  หรือ  2.1 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม   
ใหปอนแรงดันไฟฟาทดสอบระหวางลูกปรายกับตัวนํา  
ซ.3 การทดสอบระหวางการทํา 
ผูทําเสนลวดตองทดสอบเสนลวดระหวางการทําดวยรายการความทน ไดอิเล็กทริก ตามที่กําหนดในขอ  
ซ.3.1 และ ขอ ซ.3.2 
ซ.3.1 การทดสอบแบบ ประจํา  
แรงดันไฟฟาทดสอบสําหรับการทดสอบ แบบ ประจําตองใชคาแรงดันไฟฟาที่เหมาะสมในตารางที่  5 
โดยมีคาต่ําสุดดังตอไปนี้ 
− 3  kV   r.m.s.  หรือ  4.2 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ   
− 1.5 kV  r.m.s.  หรือ  2.1 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  
ซ.3.2 การทดสอบแบบสุม  
ตองทดสอบ ตัวอยาง สายคูตีเกลียวตามขอ  4.4.1 ของ  IEC 60851- 5 แรงดันไฟฟาเสียสภาพฉับพลันต่ําสุด
ตองเปนสองเทาของแรงดันไฟฟาที่เหมาะสมในตารางที่  5 ของมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ แต
ตองไมนอยกวา  
− 6  kV   r.m.s.  หรือ  8.4 kV  (คายอด ) สําหรับฉนวนเสริม  หรือ  
− 3  kV  r.m.s.  หรือ  4.2 kV  (คายอด) สําหรับฉนวนมูลฐานหรือฉนวนเพิ่มเติม  
-170-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ฌ. 
(ขอกําหนด ) 
วิธีทางเลือกสําหรับการหาระยะหางในอากาศต่ําสุด  
ภาคผนวกนี้ระบุวิธีทางเลือกสําหรับการหาระยะหางในอากาศต่ําสุดที่อางอิงในขอ  13.3 
ไมมีการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกเพื่อทวนสอบระยะหางในอากาศ 
ฌ.1 สรุปขั้นตอนกา รหาระยะหางในอากาศต่ําสุด  
หมายเหตุ  ระยะหางในอากาศต่ําสุดสําหรับฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  และฉนวนเสริม  ทั้งภายในวงจรปฐมภูมิหรือ
วงจรอื่น  ๆ ขึ้นอยูกับคาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  ในขณะที่แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ ขึ้นอยูกับ
ผลรวมของแรงดันไฟฟา ใชงานปกติ  (รวมถึงคายอดแรงดันไฟฟาที่เกิดซ้ําเนื่องจากวงจรภายใน  เชน 
แหลงจายกําลังไฟฟาใชการ สวิตช ) กับแรงดันไฟฟาเกินที่ไมเกิดซ้ําเนื่องจากแรงดันไฟฟาชั่วครูภายนอก  
ในการหาคาต่ําสุดของระยะหางในอากาศที่กําหนดแตละคา ตองดําเนินการตามขั้นตอนดังตอไปนี้ 
(ก) วัดคายอดของแรงดันไฟฟา ใชงาน ครอม ระยะหางในอากาศ ที่สงสัย  
(ข) ถาบริภัณฑทํางานดวยไฟฟาประธาน  
− หาแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธาน  (ขอ ฌ.2) และ  
− คํานวณคายอดของแรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับที่ระบุ   
(ค) หาคาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ สําหรับภาวะชั่วครู ในแหลงจายไฟฟา ประธาน กระแสสลับ และ
ภาวะชั่วครูภายใน  โดยใช กฎในขอ  ฌ.4 (ก) และคาแรงดันไฟฟาในขั้นตอนที่  ข ในกรณีที่ไมมีภาวะ
ชั่วครูจากโครงขายโทรคมนาคม ใหขามไปขั้นตอนที่  ช) 
(ง) ถาเครื่องใชตอเขากับโครงขายโทรคมนาคม  ใหหาคาแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม  
(ขอ ฌ.3) 
(จ) หาคาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ สําหรับภาวะชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม  โดยใชคา
แรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคมและ กฎในขอ  ฌ.4 (ข) ในกรณีที่ไมมีภาวะชั่วครู ใน
ไฟฟา ประธานและภาวะชั่วครูภายใน  ใหขามไปขั้นตอนที่  (ช) 
(ฉ) หาคาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ รวมโดยใช กฎในขอ  ฌ.4 (ค) 
(ช) หาคาระยะหางในอากาศต่ําสุดโดยใชคาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  (ฌ.6) 
ฌ.2 การหาคาแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธาน  
สําหรับเครื่องใชที่ตอเขากับแหลงจายไฟฟาประธานกระแสสลับ  คาแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธาน
ขึ้นอยูกับประเภทแรงดันไฟฟาเกินและคาที่ระบุของแรงดันแหลงจายไฟฟาประธานกระแสสลับ   โดยทั่วไป  
-171- มอก.1195 –  25XX  
ตองออกแบบใหระยะหางในอากาศของเครื่องใชที่มีเจตนาใหตอเขากับแหล งจายไฟฟาประธานกระแสสลับ
มีคาเหมาะสําหรับแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธานในแรงดันไฟฟาเกินประเภท  II 
ตองหาคาที่เหมาะสมของแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธานจากประเภทแรงดันไฟฟาเกินและแรงดัน
แหลงจายไฟฟาประธานกระแสสลับที่ระบุโดยใชตารางที่  ฌ.1 
ตารางที่  ฌ.1 แรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟาประธาน  
แรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับที่ระบุ  สาย
เฟสถึงสายกลาง    
ไมเกิน  
V r.m.s.  แรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธาน   
V (คายอด ) 
ประเภทแรงดันไฟฟาเกิน 
I II 
   50 330  500 
 100 500 800 
 150 ก 800 1 500 
 300 ข 1 500 2 500 
 600 ค 2 500 4 000 
หมายเหตุ  1 ในประเทศนอรเวย เนื่องจากระบบการกระจาย
กําลังไฟฟา IT ที่ใช ใหพิจารณาวาเทียบเทากับแรงดันไฟฟาเสนตอเสน 
และจะคงอยู 230 V ในกรณีสัญญาณเดี่ยวเกิดเสียหาย  
หมายเหตุ  2 ในประเทศญี่ปุ น แรงดันไฟฟาชั่วครู ไฟฟาประธาน
สําหรับการระบุ 100 V ระบบควร เลือกจาก 150 V ของโตะ  
ก  รวมทั้ง  120/208 V หรือ 120/240 V 
ข  รวมทั้ง  230/400 V หรือ 277/480 V  
ค  รวมทั้ง  400/690 V 
ฌ.3 การหาแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม 
ถาไมทราบแรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคมที่ สงสัย  ตอง ใชคาดังตอไปนี้  
− 1 500 V peak  ถาวงจรตอ กับโครงขายโทรคมนาคมเปนวงจร  TNV- 1 หรือวงจร  TNV- 3  และ  
− 800 V  peak  ถาวงจรตอ กับโครงขายโทรคมนาคมเปนวงจร  TNV- 0 หรือวงจร  TNV- 2 
ฌ.4 การหาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  
(ก) ภาวะชั่วครูในไฟฟา ประธานและภาวะชั่วครูภายใน  
-172-  มอก.1195 –  25XX  
− วงจรที่ ตอกับ ไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาไดซึ่งไดรับภาวะชั่วครูในไฟฟาประธาน ที่ไมถูก
ลดทอน  
ในวงจรดังกลาว  ตองใช กฎดังตอไปนี้  โดยไมคํานึงถึงผลของภาวะชั่วครูจากโครงขาย
โทรคมนาคม 
กฎที่ 1) ถาแรงดันไฟฟา ใชงานคายอด  Upo นอยกวา คายอดของ แรงดันไฟฟา แหลงจาย
ไฟฟา ประธานกระแสสลับที่ระบุ  แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  คือ
แรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธาน  หาไดในขอ  ฌ.2 
Uที่ทนไดที่ตองการ  = Uภาวะชั่วครูในไฟฟาประธาน  
กฎที่ 2) ถาแรงดันไฟฟา ใชงานคายอด  Upo มากกวา คายอดของ แรงดันไฟฟาประธาน
กระแสสลับที่ระบุ  แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  คือแรงดันไฟฟาชั่วครู ใน
ไฟฟา ประธานหาไดในขอ  ฌ.2 บวกดวย ผลตางระหวางแรงดันไฟฟา ใชงานคา
ยอดกับคายอดของแรงดันไฟฟาประธานกระแสสลับที่ระบุจากตารางที่  ฌ.1  
Uที่ทนไดที่ตองการ  = Uภาวะชั่วครูในไฟฟาประธาน  + Upo - Uคายอดไฟฟาประธาน  
− วงจรที่ไมตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ที่มีวงจร แหลงจาย ตอกับไฟฟ าประธาน ผาน
สวนนําไฟฟาได  ไดรับ ภาวะ ชั่วครูในไฟฟา ประธานที่ไมถูกลดทอน  
ในวงจรดังกลาว  ตอง หาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ตองการ ดังตอไปนี้  โดยไมคํานึงถึงผลของภาวะชั่ว
ครูจากโครงขายโทรคมนาคม 
ใชกฎที่ 1) และกฎที่ 2) ขางตน  โดยแทนที่แรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา ประธานที่หาไดในขอ  ฌ.2 
ดวยแรงดันไฟฟาที่มีคานอยกวาหนึ่งขั้นตามคาแรงดันไฟฟาตอไปนี้ 
330   500   800   1 500   2 500  และ   4 000  V peak 
อยางไรก็ตาม  การลดคาแรงดันไฟฟานี้ไม อนุญาต ใหใชกับวงจร ลอยตัวที่ ไมตอ กับไฟฟาประธาน
ผานสวนนําไฟฟาได  เวนแตวาวงจรนี้อยูในเครื่องใชที่มีขั้วตอลงดินปองกันและแยกจากวงจรที่
ตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ดวยที่กั้นโลหะที่ตอลงดิน  ที่ตอกับจุดตอลงดินปองกัน ที่
เปนไปตามขอ  15.2 
อีกทางเลือกหนึ่ง  ใหใช กฎที่ 1) และกฎที่ 2) ขางตน  โดยแทนคาแรงดันไฟฟาชั่วครู ในไฟฟา
ประธานดวยคาแรงดันไฟฟาที่หาไดโดยการวัดตามขอ  ฌ.5 (ก) 
− วงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได และวงจรที่ไมตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนํา
ไฟฟาได ที่ไมไดรับ ภาวะ ชั่วครูในไฟฟา ประธานที่ไมถูกลดทอน  
-173- มอก.1195 –  25XX  
ในวงจรดังกลาว  ใหหาแรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ ดังตอไปนี้  โดยไมคํานึงถึงผลของภาวะชั่ว
ครูจากโครงขายโทรคมนาคม ใด ๆ ใหใช กฎที่ 1) และกฎที่  2) ขางตน  โดยตองแทนคา
แรงดันไฟฟาชั่วครูใน ไฟฟา ประธานดวยคาแรงดันไฟฟาที่หาไดโดยการวัดตามขอ  ฌ.5 (ก) 
− วงจรที่ไมตอกับแหลงจายไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ที่ถูกปอนจากแหลงกําเนิด กระแส
ตรงที่มีการกรอง ดวยตัวเก็บประจุ  
ในวงจร ตอลงดินใด  ๆ ที่ไมตอกับแหลงจายไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได ที่ถูกปอนจาก
แหลงกําเนิด กระแสตรง ที่มีการกรอง ดวยตัวเก็บประจุ  แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการตอง มีคา
เทากับแรงดันไฟฟากระแสตรง 
(ข) ภาวะชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม  
ถามีเฉพาะภาวะชั่วครูจากโครงขายโทรคมนาคม  แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ คือ  แรงดันไฟฟาชั่ว
ครูในโครงขายโทรคมนาคมที่หาไดในขอ  ฌ.3  ยกเวนถาวัดไดระดับต่ํากวาเมื่อทดสอบตามขอ  ฌ.5 
(ข) 
(ค)  การรวมของภาวะชั่วครู  
ถามีภาวะชั่วครูทั้ง ก ) และ ข ) แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ตองการ คือคาที่มากกวาของแรงดันไฟฟาทั้ง
สอง ตองไมบวกคาทั้งสองเขาดวยกัน  
ฌ.5 การวัดระดับ ภาวะ ชั่วครู 
ใชขอนี้ทดสอบเฉพาะเมื่อตองการหาวาแรงดันไฟฟาชั่วครูครอมระยะหางในอากาศในวงจรใด  ๆ มีคาต่ํา
กวาปกติหรือไม ตัวอยาง เชน เนื่องจากผลของตัวกรองในเครื่องใช   ใหวัดแรงดันไฟฟาชั่วครูครอมระยะหาง
ในอากาศตามขั้นตอนการ ทดสอบ ดังตอไปนี้   
ระหวางการทดสอบ  ใหตอเครื่องใชกับเครื่องจายไฟฟาที่แยกตางหาก  (ถามี) แตไมตอกับไฟฟาประธาน
หรือโครงขายโทรคมนาคมใด  ๆ และใหปลดตัวระงับเสิรจใด  ๆ ในวงจรที่ตอ กับไฟฟาประธาน ผานสวนนํา
ไฟฟาได  
ใหตอ อุปกรณวัดแรงดัน ไฟฟา  ครอมระยะหางในอากาศ ที่สงสัย  
(ก) ในการวัดระดับที่ลดลงของ ภาวะ ชั่วครู ที่เกิด จากแรงดันไฟฟาเกิน ในไฟฟาประธาน  ใชเครื่องกําเนิด
ทดสอบ อิมพัลสตามภาคผนวก  ญ. สรางอิมพัลส  1.2/50 µs โดย Uc มีคาเทากับแรงดันไฟฟาชั่วครู ใน
ไฟฟา ประธานที่หาไดตามขอ  ฌ.2 
ปอนอิมพัลส 3 ถึง  6 ครั้ง  โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้ว ในแตละครั้ง  และเวนชวงเวลา แตละครั้ง
อยางนอย  1 s เขาระหวางแตละจุด ดังตอไปนี้ ตามที่เกี่ยวของ  
-174-  มอก.1195 –  25XX  
− สายเฟสกับ สายเฟส 
− ตัวนํา สายเฟสทั้งหมดตออยางนํา ไฟฟาได รวมกัน  กับสายกลาง  
− ตัวนํา สายเฟสทั้งหมดตออย างนําไฟฟา ไดรวมกัน  กับจุดตอลง ดินปองกัน  
− สายกลางกับจุดตอลงดินปองกัน  
(ข) ในการวัดระดับที่ลดลงของ ภาวะ ชั่วครู ที่เกิด จากแรงดันไฟฟา เกินในโครงขายโทรคมนาคม  ใหใช
เครื่องกําเนิด ทดสอบ อิมพัลสตามภาคผนวก  ญ. สรางอิมพัลส  10/700 µs โดย Uc มีคาเทากับ
แรงดันไฟฟาชั่วครูในโครงขายโทรคมนาคม ที่หาไดตามขอ  ฌ.3 
ปอนอิมพัลส  3 ถึง  6 ครั้ง  โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้ว ในแตละครั้ง  และเวนชวงเวลา แตละครั้ง
อยางนอย  1 s เขาระหวางแตละ จุดที่ตอเขากับโครงขายโทรคมนาคมชนิดอินเตอรเฟสเดี่ยว  ดังตอไปนี้  
− แตละคูของขั้วตอ  (ตัวอยางเชน  A กับ B หรือ ปลายกับวงแหวน ) ในอินเตอรเฟส 
− ขั้วตอชนิดอินเตอรเฟสเดี่ยวทั้งหมดตอรวมกัน  กับจุดตอลงดิน  
ใหทดสอบวงจรที่เหมือนกันหนึ่งชุดเทานั้น  
ฌ.6 การหาระยะหางในอากาศต่ําสุด  
ระยะหางในอากาศ แตละระยะ ตองเปนไปตามมิติต่ําสุดที่ ใหไว ในตารางที่  ฌ.2 โดยใชคาแรงดันไฟฟาที่ทน
ไดที่ตองการ ตามขอ  ฌ.4 
ระยะหางในอากาศที่ ระบุไมใชกับชองอากาศระหวางหนาสัมผัสของเทอรมอสแตต  คัตเอาตความรอน  
อุปกรณปองกันโหลดเกิน  สวิตชที่มีโครงสรางเปนชอง จุลภาค และสวนประกอบ ที่คลายกันที่ชองอากาศ
แปรผันตามหนาสัมผัส  
หมายเหตุ  1  สําหรับชองอากาศระหวางหนาสัมผัสของอุปกรณ ตัดวงจร  ดูขอ 8.19.1 
หมายเหตุ  2  ระยะหางในอากาศไม ควรลดลงต่ํากวาคาที่ ระบุต่ําสุด  เนื่องจาก เกณฑ ความคลาดเคลื่อนของการทํา  หรือ
จากการเสียรูปที่เกิดขึ้นระหวางการเคลื่อนยาย  การช็อก  และการสั่นสะเทือน  อาจเกิดขึ้นระหวา งการทํา  
การขนสง  หรือการใชงาน ตามปกติ  
หมายเหตุ  3  สําหรับเครื่องใชที่ใชงานที่ความสูงมากกวา  2 000 m  จากระดับน้ําทะเล  ควรใช Table A.2 ของ IEC 60664-
1 เพิ่มเติมจากตารางที่  ฌ.2 
-175- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  ฌ.2  ระยะหางในอากาศต่ําสุด 
หนวย เปนมิลลิเมตร  
แรงดันไฟฟาที่ทนไดที่ ตองการ  
V peak  หรือ  d.c. ระยะหางในอากาศต่ําสุด 
ฉนวนมูลฐานและฉนวนเพิ่มเติม  ฉนวนเสริม  
ไมเกิน 400  0.2 (0.1)  0.4 (0.2) 
800  0.2         (0.1)                0.4          (0 .2) 
1 000    0.3         (0.2)                0.6          (0 .4) 
1 200    0.4         (0.3)                0.8          (0. 6) 
1 500   0.8 (0.5)  1.6 (1) 
2 000   1.3 (1)  2.6 (2) 
2 500   2 (1.5)   4 (3) 
3 000   2.6 (2)  5.2 (4) 
4 000   4 (3)   6 
6 000   7.5  11 
8 000   11  16 
10 000   15  22 
12 000   19  28 
15 000   24  36 
25 000   44  66 
40 000   80  120 
50 000   100  150 
60 000   120  180 
80 000   173  260 
100 000   227  340 
หมายเหตุ 1 ยกเวนในวงจรที่ตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  ในขอ  ฌ.4 (ก) ยอมใหใชการประมาณคาในชวง
ระหวางคาที่ใกลกันที่สุด  2 คา โดยระยะหางต่ําสุดที่คํานวณไดใหปดขึ้นเปนลําดับที่สูงกวา  ครั้งละ  0.1 mm  
หมายเหตุ  2 คาในวงเล็บใชเฉพาะในกรณีที่ การทํามีโปรแกรมการควบคุมคุณภาพ  (ตัวอยางโปรแกรมการควบคุมคุณภาพให
ไวในภาคผนวก  ฏ.) โดยเฉพาะอยางยิ่ง  ฉนวนสองชั้น และฉนวนเสริมตองทดสอบประจําในรายการความทน         
ไดอิเล็กทริก  
หมายเหตุ  3 ไมตองใชขอกําหนด สําหรับ วงจร ที่ไมตอกับไฟฟาประธาน ผานสวนนําไฟฟาได  ที่ ตองมี คาระยะหางในอากาศ
ต่ําสุดไมนอยกวา  8.4 mm  ถาเสนทางของระยะหางในอากาศเปนดังตอไปนี้  
− อยูในอากาศทั้งหมด   หรือ  
− อยูบน พื้นผิวของฉนวนที่เปนกลุมวัสดุ  I (CTI 600) ทั้งหมดหรือ บางสวน  
และฉนวน ผานการทดสอบความทนไดอิเล็กทริกขอ  10.3 โดยใช  
− แรงดันไฟฟาทดสอบกร ะแสสลับที่มี คาราก กําลังสองเฉลี่ยเทากับ  1.06 เทาของแรงดันไฟฟา ใชงานคายอด  
หรือ  
− แรงดันไฟฟาทดสอบกระแสตรงที่มีคาเทากับคายอดของแรงดันไฟฟาทดสอบกระแสสลับที่กลาวไว
ขางตน  
ถาเสนทางระยะหางในอากาศบางสวนผานพื้นผิวของวัสดุที่ไมไดเปนกลุมวัสดุ  I ใหทดสอบความทน           
ไดอิเล็กทริกครอมเฉพาะชองอากาศเทานั้น  
 
-176-  มอก.1195 –  25XX  
การทดสอบใหทําโดยการวัด  ใหพิจารณาภาคผนวก  จ. ดวย  
ใชเงื่อนไขดังตอไปนี้ 
สวนที่เคลื่อนที่ไดตองอยูในตําแหนงที่ให ผลเลวที่สุด  
เมื่อวัดระยะหางในอากาศ จากเปลือกหุมที่เปนวัสดุฉนวนผาน รองหรือชองเปดในเปลือกหุม  พื้นผิวที่เขาถึง
ไดที่นิ้วทดสอบ ชนิด โพรบทดสอบ  B ตาม มอก.2533 (ดูขอ 9.1.1) สามารถสัมผัสไดเมื่อใชแรงไมมากนัก  
(ดู จุด B  ของ รูปที่ 3 ) ใหถือวานําไฟฟาไดเสมือนหุมดวย แผนโลหะเปลว  
เมื่อวัดระยะหางในอากาศ ใชแรง ทดสอบ ตามขอ  13.3.1 
-177- มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ญ. 
(ขอกําหนด ) 
เครื่องกําเนิด ทดสอบ อิมพัลส  
วงจรในรูปที่  ญ.1 ใชคาของสวนประกอบในตารางที่  ญ.1 เพื่อ กําเนิด อิมพัลสโดย เริ่มตน ประจุตัวเก็บประจุ  C1 จนมี
แรงดันไฟฟา  Uc 
วงจร ทดสอบ อิมพัลสสําหรับสรางอิมพัลส  10/700 µs (ชวงเวลาขึ้น  10 µs และชวงเวลาลดถอย  700 µs) ดังที่ระบุใน  
ITU-T Recommendation K.17 เพื่อจําลองสัญ ญาณรบกวนฟาผาในโครงขายโทรคมนาคม 
วงจร ทดสอบ อิมพัลสสําหรับสรางอิมพัลส  1.2/50 µs (ชวงเวลาขึ้น  1.2 µs และชวงเวลาลดถอย  50 µs) ดังที่ระบุใน  
ITU-T Recommendation K.21 เพื่อจําลอง ภาวะ ชั่วครูในระบบจายกําลังไฟฟา 
รูปคลื่นอิมพัลสอยูภายใตภาวะเปดวงจรและ สามารถ แตกตางออกไป ในภาวะมีโหลด 
หมายเหตุ   จําเปนตองมีความระมัดระวังอยางยิ่งเมื่อใชเครื่องกําเนิดเหลานี้   เนื่องจากมีประจุไฟฟาจํานวนมากที่สะสมอยูในตัว
เก็บประจุ  C1 
Uc
C1R1R2
C2R3
IEC   459/99  
รูปที่  ญ.1  วงจร กําเนิด อิมพัลส  
 
ตารางที่  ญ.1  คาของสวนประกอบสําหรับวงจรกําเนิดอิมพัลส 
อิมพัลสทดสอบ  C1 R1 R2 C2 R3 
10/700 µs 20 µF 50 Ω 15 Ω 0.2 µF 25 Ω 
1.2/50  µs 1 µF 76 Ω 13 Ω 33 nF  25 Ω 
 
-178-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ฎ. 
(ขอกําหนด ) 
ขอกําหนดเพิ่มเติมสําหรับ เครื่องใช แฟลชอิเล็กทรอนิ กสสําหรับงาน ถายภาพ  
ขอกําหนดของภาคผนวกนี้ซึ่งเพิ่มเติมหรือแทนขอกําหนดในมาตรฐาน ผลิตภัณฑอุตสาหกรรม นี้ ใชกับ เครื่องใช
แฟลชอิเล็กทรอนิ กสสําหรับงาน ถายภาพ  
หมายเหตุ   ภาคผนวกนี้แทน IEC 60491 : 1984 
ฎ.1  ทั่วไป   
เพิ่มเติมดังตอไปนี้ในขอ  1.1.1  
ฎ.1.1.1  ภาคผนวกนี้ใชกับเครื่องใชแฟลชอิเล็กทรอนิกสสําหรับงานถายภาพที่มีพลังงานสะสมไมเกิน  2 000  J 
รวมถึงเครื่องใชรวม  และไมมีเจตนาใหทนน้ําหยดหรือน้ําสาด  ดังตอไปนี้ 
− เครื่องใชประเภทแฟลชเดี่ยว  ซึ่งสามารถมีหัวแฟลชมากกวาหนึ่งหัวทํางานในเวลาเดียวกัน  
− เครื่องใชสําหรับการใหความสวางแกการถายภาพเปนลําดับ 
− เครื่องประจุแบตเตอรี่และเครื่องจายไฟฟาที่ใชตอกับเครื่องใชแฟลชอิเล็กทรอนิกสสําหรับ  
งานถายภาพ หนวยเสริมเหลานี้อาจเปนสวนหนึ่งของเตาเสียบไฟฟาประธาน  
− อุปกรณเสริมที่ระบุในใบแทรกคําแนะนํา  
ภาคผนวกนี้ไ มใชกับสโตรโบสโคป (stroboscope)  
หมายเหตุ 1  ตราบเทาที่ไมมีขอกําหนดที่เหมาะสม สําหรับเครื่องใชที่มีพลังงานสะสมมากกวา 2 000 J  อาจใช
ภาคผนวกนี้เทาที่เหมาะสม ขอกําหนดเพิ่มเติมอาจจําเปน ตัวอยางเชน ขอกําหนด สําหรับการระเบิด  
และการแผรังสีความรอน  
หมายเหตุ  2  ภาคผนวกนี้เจตนาใหคลอบคลุมถึงเครื่องใชที่สามารถใชงานในสภาพภูมิอากาศอบอุนและรอนชื้น  
หมายเหตุ  3  สําหรับ หลอดถายแบบ  (modelling lamp) ที่รวมกับ เครื่องใชแฟลชอิเล็กทรอนิกส สําหรับงาน ถายภาพ  
อาจใชขอกําหนดเพิ่มเติมจาก  IEC 60598- 2-9 หรือ IEC 60598- 2-17 เทาที่เหมาะสม  
ฎ.4 ภาวะการทดสอบทั่วไป 
เพิ่มเติมดังตอไปนี้หลังขอ  4.2.12 
ฎ.4.2.13 ทดสอบเครื่องใชโดยการตอหรือไมตอกับหัวแฟลช  ตัวเก็บประจุ  และอุปกรณเสริมอื่น  
ฎ.4.2.14 หากเครื่องใชสามารถทํางานดวยไฟฟาประธาน  ใหเปดสวิตชเปนคาบเวลา  4 hโดยไมมีการวาบแสง  
แตถาจายดวยแบตเตอรี่หรือแบตเตอรี่ประจุใหมไดเทานั้น ใหเปดสวิตชไวเปนเวลา  30 s  
-179- มอก.1195 –  25XX  
หลังจากนั้นใหทําการวาบแสงอยางตอเนื่องกันหลาย  ๆ ครั้งเทาที่ทําได  โดยจํานวนสูงสุดเปน  40 ครั้ง 
และใหเร็วที่สุดเทาที่เปนไปได  อัตราการวาบแสงถูกกําหนดดวยตัวแสดง หรือถาไ มมีตัวแสดง ใหใช
แรงดันไฟฟาที่วัดไดบนตัวเก็บประจุของแฟลชนั้น  ซึ่งควรเปน  85% ของแรงดันไฟฟาคายอดสูงสุด  
ใหจายแรงดันไฟฟาใหเครื่องใชดวยแรงดันไฟฟาที่กําหนด  
ใหตอเครื่องประจุแบตเตอรี่เปนเวลา  4 h เขากับแบตเตอรี่ชนิดประจุใหมได  ซึ่งคายประจุออกหมด  
ตามที่เครื่องประจุแบตเตอรี่ไดถูกออกแบบไว 
เพิ่มเติมขอตอไปนี้ในขอ  4.3.3  
ฎ.4.3.3  
− การขาดของไสหลอด  
− การลัดวงจร และการเปดวงจรของหลอดปลอยประจุรุงแสง  (ใชสําหรับการแสดงหรือการคุมคา ) 
เพิ่มเติมขอตอไปนี้ในขอ  4.3.4 
ฎ.4.3.4  
(ช) ตัวเก็บประจุแบบคืนสภาพเอง  (ตัวอยางเชน  ชนิดกระดาษผสมโลหะ ) ตราบเทาที่เกี่ยวของกับการเกิด
ความรอนเกิน  
ฎ.5 เครื่องหมาย  และขอแนะนํา  
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  5.4 ตอจากหมายเหตุ  2 
ฎ.5.4 ตองมีแผนพับขอแนะนําประกอบไปกับเครื่องประจุแบตเตอรี่และเครื่องจายไฟฟาดวย  ในขอแนะนํา
ตองแสดงชนิดหรื อหมายเลขแบบรุนของเครื่องใชแฟลชที่ใชกับเครื่องประจุแบตเตอรี่และเครื่องจาย
ไฟฟานั้น  
ตองมีแผนพับขอแนะนําประกอบไปกับเครื่องใชแฟลชดวย ในขอแนะนําตองแสดงชนิดหรือ
หมายเลขแบบรุนของเครื่องประจุแบตเตอรี่และเครื่องจายไฟฟาที่ใชกับเครื่องใชแฟลชนั้น   
หมายเหตุ  อนุญาตใหแสดงสารสนเทศนี้บนเครื่องใชได  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจ  
ฎ.7 การเกิดความรอน ในภาวะการทํางานปกติ  
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  7.1.5 ตอ จากยอหนาแรก  
-180-  มอก.1195 –  25XX  
ฎ.7.1.5  แบตเตอรี่ลิเ ทียมตองเปนไปตามอุณหภู มิที่เพิ่มขึ้น ที่ยอมได ในตารางที่  3 “ในภาวะการทํางาน
ปกติ ” เวนแตวา  แบตเตอรี่เปนไปตามการทดสอบทางไฟฟาที่เหมาะสม ตามขอ 6.2.2.1 หรือขอ 
6.2.2. 2 ของ IEC 60086- 4  
ฎ.9 อันตรายจากช็อกไฟฟา ในภาวะการทํางานปกติ  
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  9.1.1 ตอจากหมายเหตุ  1 
ฎ.9.1.1  ขั้วตอสําหรับการตอกับตัวซิงโครไนเซอรของกลองถายภาพ  ตองไมเปนไฟฟาอันตราย  
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  9.1.1.1 ตอจากยอหนาแรก  
ฎ.9.1.1.1  ถาเปนไปได  ใหทําการวาบแสงระหวางการวัด  
ฎ.10 ขอกําหนดดานฉนวน 
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  10.3.2 กอนตารางที่  5 
ฎ.10.3.2 ในกรณีของเครื่องใชที่มีการจุดพัลสความถี่สูง ไมตองนําพัลสจุดนี้มาคํานวณแรงดันไฟฟา
ทดสอบ ถาระยะเวลาของพัลสไมเกิน  1 ms  
ฎ.11  ภาวะผิดพรอง  
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  11.2.7 ตอจากยอหนาแรก  
ฎ.11.2.7 แบตเตอรี่ลิเ ทียมตองเปนไปตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ที่ยอมได ในตารางที่  3 “ภาวะ ผิดพรอง ” เวนแต
วา แบตเตอรี่เปนไปตามการทดสอบทางไฟฟาทั้งหมด ตามขอ 6.3.2 ของ IEC 60086- 4  
ฎ.12 ความแข็งแรงทางกล  
เพิ่มเติมตอไปนี้ตอจากยอหนาที่ 4 ของขอ  12.1.3 
ฎ.12.1.3 หนาตางของหลอดวาบแสงไมรวมในการทดสอบการกระแทกโดยลูกเหล็ก  
ฎ.14 สวนประกอบ  
เพิ่มเติมขอตอไปนี้ที่ทายขอ  14.6 
ฎ.14.6.6 นอกจากนี้  สําหรับสวิตชประธาน  ลักษณะเฉพาะของสวิตชตามที่อางอิงใน เครื่องหมาย  ตอง
เหมาะสมสําหรับหนาที่ของสวิตชในเครื่องใช ในภาวะปกติ  
การทดสอบใหทําโดยการตรวจพินิจและ โดยการวัด  
 
 
 
-181- มอก.1195 –  25XX  
กระแสไฟฟาประธานที่กําหนดของเครื่องใชแฟลชหาไดจากสูตรดังตอไปนี้  
 
 
 
เมื่อ 
îo คือ  กระแสไฟฟาประธานสูงสุด (คายอด ) ทันทีหลังจากทําการวาบแสง 
î1  คือ  กระแสไฟฟาประธาน  (คายอด ) ที่จุดสิ้นสุดของคาบเวลาการประจุใหมของตัวเก็บ
ประจุของแฟลช  จุดสิ้นสุดของคาบเวลาการประจุใหมถูกกําหนดดวยตัวแสดง  หรือ
ถาไมมีตัวแสดง ใหใชแรงดันไฟฟาที่วัดไดบนตัวเก็บประจุของแฟลชนั้น  ซึ่งตอง
เปน 85%  ของแรงดันไฟฟาคายอดสูงสุด  ใหจายแรงดันไฟฟาใหเครื่องใชดวย
แรงดันไฟฟาที่กําหนด  
ใหเครื่องใชทํางาน ในภาวะปกติ เวนแตวาเครื่องใชนั้นตอกับแรงดันไฟฟาที่กําหนด  
ใหวัด  îo และ î1 ขณะที่เครื่องใชพรอมที่จะทําการวาบแสงและไดตอกับแหลงจายไฟฟาประธาน
แลวเปนเวลาอยางนอย  30 min  
กระแสเสิรจคายอดคือคายอดสูงสุดของกระแสไฟฟาประธานเมื่อเครื่องใชแฟลชถูกเปดสวิตช  
ภายหลังจากที่ตัวเก็บประจุของแฟลชปลอยประจุอยางสมบูรณแลว  ไมตองคํานึงถึงยอดแหลม
กระแสไฟฟาในชวงเวลาถึง  100 µs 
กระแสเสิรจคายอดที่วัดได  และกระแสไฟฟาประธานที่กําหนดที่คํานวณได  (lr) ตองไมเกินพิกัด
กระแสไฟฟาที่ทําเครื่องหมายไวของสวิตชประธาน  
ฎ.20  ความทน ไฟ 
เพิ่มเติมตอไปนี้ในขอ  20.1 
ฎ.20.1 ( ค)  วงจรขดลวดจุดชนวนเพื่อการปลอยประจุในเครื่องใชแฟลชไมถือวาเปนแหลงที่มีศักยภาพใน
การติดไฟ  2
1 123/1 îîîî Io o r ++=
-182-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ฏ. 
(ขอแนะนํา ) 
ตัวอยางขอกําหนดสําหรับโปรแกรมการควบคุมคุณภาพ  
 
หมายเหตุ   ภาคผนวกนี้ใหตัวอยางขอกําหนดสําหรับโปรแกรมการควบคุมคุณภาพตามที่ระบุในขอ  13.3 และภาคผนวก  ฌ. 
สําหรับระยะหางในอากาศที่ลดลง 
ฏ.1 ระยะหางในอากาศที่ลดลง ( ดูขอ 13.3)  
ผูทําที่ประสงคจะใชระยะหางในอากาศที่ลดลงตามที่ยอมใหในขอ  13.3 และภาคผนวก  ฌ. ควรนําโปรแกรม
การควบคุมคุณภาพมาใชกับสวนของการสรางตามที่แสดงไวในตารางที่  ฏ.1 โปรแกรมนี้ควรรวมถึงการ
ควบคุมคุณภาพเฉพาะสําหรับเครื่องมือและวัสดุซึ่งมีผลกระทบตอระยะหางในอากาศ 
ผูทําควรบงชี้และวางแผนการปองกัน และกระบวนการติดตั้งที่เกี่ยวของซึ่งมีผลกระทบโดยต รงตอคุณภาพ
ดวย (ถาใชได)   และควรทําใหมั่นใจวากระบวนการเหลานี้ไดมีการนําไปใช ในภาวะที่มีการควบคุม  ภาวะที่
มีการควบคุมควรรวมถึงสิ่งดังตอไปนี้ 
− วิธีปฏิบัติงานที่จัดทําเปนเอกสาร  ซึ่งกําหนดกระบวนการ  เครื่องใช  ภาวะแวดลอม  และวิธีการผลิต  ซึ่ง
หากไมมีวิธีปฏิ บัติงานดังกลาวจะมีผลกระทบรุนแรงตอคุณภาพ  ภาวะแวดลอมในการทํางานที่
เหมาะสม การเปนไปตามมาตรฐานหรือขอกําหนดคุณลักษณะอางอิงและแผนคุณภาพ  
− การเฝาระวังและ การควบคุมกระบวนการที่เหมาะสมและลักษณะเฉพาะของผลิตภัณฑในระหวางการ
ผลิตและการติดตั้งในเครื่องใช  
− เกณฑกําหนดของฝมือการทําที่จําเปนเปนลายลักษณอักษรหรือโดยจัดทําตัวอยางที่เปนตัวแทน 
− การเก็บรักษาบันทึกสําหรับกระบวนการ  เครื่องใช  และบุคคลากรที่เปนไปตามเกณฑที่กําหนดตาม
ความเหมาะสม 
ตารางที่  ฏ.1 กําหนดแผนการชักตัวอยางและการทดสอบที่จําเปนสําหรับการเปนไปตามข อกําหนดขอ  13.3 
และภาคผนวก  ฌ. จํานวนตัวอยางของชิ้นสวน การผลิตหรือสวนประกอบยอยควรเปนไปตาม  มอก . 465 
หรือ ISO 2859- 1 หรือมาตรฐานระดับประเทศที่เทียบเทา 
-183- มอก.1195 –  25XX  
ตารางที่  ฏ.1  กฎสําหรับการชักตัวอยางและการตรวจสอบ -ระยะหางในอากาศที่ลดลง  
การทดสอบ  ฉนวนมูลฐาน  ฉนวนเพิ่มเติม  ฉนวนเสริม  
ระยะหางในอากาศ  ก ชักตัวอยาง  
S2 AQL 4  ชักตัวอยาง  
S2 AQL 4  ชักตัวอยาง  
S2 AQL 4  
การทดสอบ             
ความทนไดอิเล็กทริก  ข ไมทดสอบ  ไมทดสอบ  การทดสอบประจํา  
ถามี  1 ตัวอยางลมเหลว 
ตองประเมินหาสาเหตุ  
ก    ยอมใหใชการวัดแรงดันไฟฟาเสียสภาพฉับพลันแทนการวัดระยะหางในอากาศเพื่อลดเวลาการทดสอบ
และตรวจสอบ  เริ่มตนใหหาแรงดันไฟฟาเสียสภาพฉับพลันสําหรับ  10 ตัวอยางที่ไดรับการยืนยันวามี
ระยะหางในอากาศที่ถูกตอง   ตอมาใหตรวจสอบแรงดันไฟฟาเสียสภาพฉับพลันของชิ้นสวนหรื อ
สวนประกอบยอยที่ผลิตตามมากับขีดจํากัดลางซึ่งมีคาเทากับแรงดันไฟฟาเสียสภาพฉับพลันต่ําสุดของ  
10 ตัวอยางแรกลบดวย  100 V  ถาการเสียสภาพฉับพลันเกิดขึ้นที่ขีดจํากัดลางนี้  ใหถือวาชิ้นสวนหรือ
สวนประกอบยอยลมเหลว  เวนแตวาการวัดระยะหางในอากาศยืนยันวาเปนไปตามขอกําหนด  
ข    การทดสอบความทนไดอิเล็กทริกของฉนวนเสริมควรประกอบดวยทางเลือกใดทางเลือกหนึ่ง
ดังตอไปนี้ 
−      อิมพัลส 6 ครั้ง โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้วในแตละครั้ง  ใชอิมพัลส  1.2/50 µs ( ดู
ภาคผนวก ญ.) มีขนาดเทากับคายอดของแรงดันไฟฟาทดสอบในตารางที่ 5 (ดูขอ 10.3.2)  
−   พัลส 1 ครั้ง ที่ประกอบดวย 3 วัฏจักรของความถี่กําลังไฟฟากระแสสลับ  มีขนาดเทากั แรงดัน
ไฟฟาทดสอบในตารางที่  5 (ดูขอ 10.3.2)  
−      อิมพัลส 6 ครั้ง โดยใหอิมพัลสมีการสลับสภาพขั้วในแตละครั้ง  ใชอิมพัลสกระแสตรง  10 ms  มี
ขนาดเทากับคายอดของแรงดันไฟฟาทดสอบในตารางที่  5 (ดูขอ 10.3.2)  
-184-  มอก.1195 –  25XX  
ภาคผนวก  ฐ. 
(ขอแนะนํา ) 
การทดสอบประจํา  
บทนํา  
การทดสอบที่ใหไวในภาคผนวกนี้  เจตนาใหแสดงถึงความแปรผันที่ยอมรับไมไดในวัสดุหรือการทําดานความ
ปลอดภัย  การทดสอบเหลานี้ไมทําใหสมบัติและความเชื่อถือไดของเครื่องใชลดลง  และควรทํากับเครื่องใช แตละ
เครื่อง โดยผูทําในระหวางการผลิตหรือสิ้นสุดการผลิต  
โดยทั่วไป  การทดสอบที่มากกวาเชนการทดสอบเฉพาะแบบซ้ําและการสุมตัวอยางทดสอบ ตองทําโดยผูทําเพื่อให
มั่นใจวาเครื่องใ ชทุกเครื่องสอดคลองกับตัวอยางที่ทนตอการทดสอบเฉพาะแบบตามมาตรฐาน
ผลิตภัณฑอุตสาหกรรมนี้ ตามประสบการณที่ไดจากผูทําเครื่องใช 
ผูทําอาจใชวิธีดําเนินการทดสอบที่เหมาะสมมากกวากับการจัดการผลิต  และอาจทําการทดสอบในขั้นตอนระหวาง
การผลิตที่เหมาะสมใด ๆ  หากสามารถพิสูจนไดวาเครื่องใชที่ทนการทดสอบตามที่ผูทํากําหนดอยางนอยมีความ
ปลอดภัยระดับเดียวกับเครื่องใชที่ทนการทดสอบที่ระบุในภาคผนวกนี้ 
หมายเหตุ   โดยทั่วไป  ควรนําระบบการประกันคุณภาพที่เหมาะสมมาใช  ตัวอยาง เชน อนุกรมมาตรฐาน ระบบบริหารงานคุณภาพ 
มอก. 9000  
กฎตอไปนี้ใหไวเปนตัวอยางสําหรับการทดสอบประจํา  
ฐ.1 การทดสอบระหวางกระบวนการผลิต  
ฐ.1.1 สภาพขั้วและการตอของสวนประกอบหรือชุดประกอบยอยที่ถูกตอง  
ถาสภาพขั้วและการตอของสวนประกอบหรือชุดประกอบยอยที่ไมถูกตองอาจมีผลตอความปลอดภัย  
ควรตรวจสอบ สภาพขั้วและการตอทางไฟฟาที่ถูกตองของสวนประกอบหรือชุดประกอบยอยเหลานี้
โดยการวัดหรือ การตรวจพินิจ 
ฐ.1.2 คาที่ถูกตองของสวนประกอบ 
ถาคาที่ไมถูกตองของสวนประกอบอาจมีผลตอความปลอดภัย  ควรตรวจสอบคาที่ถูกตองของ
สวนประกอบเหลานี้ โดยการวัดหรือ การตรวจพินิจ 
ฐ.1.3  การตอลงดินปองกันของฉากและที่กั้นโลหะ  
สําหรับเครื่องใชประเภท  I ที่มีฉากหรือที่กั้นโลหะ ( ดูขอ 8.5) ระหวางสวนที่มีไฟฟาอันตรายกับขั้วตอที่
เปนสวนที่เขาถึงได ( ดูขอ 8 .4) หรือสวนนําไฟฟาที่เขาถึงไดตามลําดับ ควรตรวจสอบความตอเนื่องของ
-185- มอก.1195 –  25XX  
การตอลงดินปองกัน ในภาย หลังเทาที่เปนไปไดในระหวางกระบวนการผลิต  ระหวางฉากหรือที่กั้น
โลหะ กับ  
− หนาสัมผัสลงดินปองกันของเตาเสียบไฟฟาประธานหรือเตาเสียบเครื่องใช  หรือ 
− ขั้วตอลงดินปองกัน  ในกรณีเครื่องใชตอแบบถาวร  
กระแสไฟฟา กระแสสลับ ทดสอบที่จายเปนเวลา  1 s ถึง 4 s ควรมีคา  10 A ซึ่งไดจากแหลงจายที่มี
แรงดันไฟฟาไมมีโหลดไมเกิน  12 V  
ความตานทานที่วัดไดไมควรเกิน 
− 0.1 Ω สําหรับเครื่องใชที่มีสายออนปอนกําลังไฟฟาชนิดถอดได 
− 0.2 Ω สําหรับเครื่องใชที่มีสายออนปอนกําลังไฟฟาชนิดถอดไมได  
หมายเหตุ  ควรระมัดระวังเพื่อใหแนใจวาความตานทานหนาสัมผัสระหวางปลายของโพรบที่ใชวัดกับสวนโลหะที่
ทดสอบไมมีอิทธิพลตอผลทดสอบ  
ฐ.1.4 ตําแหนงที่ถูกตองของการเดินสายภายใน  
ถาตําแหนงที่ไมถูกตองของการเดินสายภายในอาจทําใหความปลอดภัยลดลง  ควรตรวจสอบตําแหนงที่
ถูกตองของการเดินสายภายในโดยการตรวจพินิจ  
ฐ.1.5 การเสียบกันไดพอดีที่ถูกตองของการตอเตาเสียบภายใน  
ถาการเสียบกันไดพอดีไมถูกตองของการตอเตาเสียบภายในอาจทําใหความปลอดภัยลดลง  ควร
ตรวจสอบการเสียบกันไดพอดีที่ถูกตองของการตอเตาเสียบภาย ในโดยการตรวจพินิจหรือทดสอบดวย
มือ 
ฐ.1.6 เครื่องหมายที่ เกี่ยวของ กับความปลอดภัยภายในเครื่องใช  
ความชัดเจนของเครื่องหมายที่ เกี่ยวของ กับความปลอดภัยภายในเครื่องใช  ตัวอยางเชน เกี่ยวกับไสฟวส  
ควรตรวจสอบโดยการตรวจพินิจ  
ฐ.1.7 การติดตั้งที่ถูกตองของชิ้นสวนท างกล  
ถาการติดตั้งที่ไมถูกตองของชิ้นสวนทางกลอาจทําใหความปลอดภัยลดลง  ควรตรวจสอบการติดตั้งที่
ถูกตองโดยการตรวจพินิจหรือทดสอบดวยมือ  
ฐ.2 การทดสอบที่จุดสุดทายของกระบวนการผลิต  
ควรทําการทดสอบตอไปนี้กับเครื่องใชเมื่อประกอบสมบูรณและกอนบรรจุหีบหอ 
ฐ.2.1 การท ดสอบความทนไดอิเล็กทริก  
-186-  มอก.1195 –  25XX  
ควรตรวจสอบฉนวนของเครื่องใชโดยการทดสอบดังตอไปนี้  โดยทั่วไป ถือวาการทดสอบเหลานี้
เพียงพอ 
จายแรงดันไฟฟาทดสอบกระแสสลับที่มีรูปคลื่นใกลไซน  มีความถี่ไฟฟาประธานหรือแรงดันไฟฟา
ทดสอบกระแสตรงหรือทั้งสองอยางรวมกัน  โดยมีคายอดตามที่ระบุ ในตารางที่  ฐ.1 ระหวางขั้วตอแหลง
ไฟฟาประธานที่ตอขนาน  กับ 
− ขั้วตอ  ที่ถือวา เขาถึงได ( ดูขอ 8.4) และ  
− สวนนําไฟฟาที่เขาถึงได ตามลําดับ 
ซึ่งอาจกลายเปนสวนที่มีไฟฟาอันตราย  ในเหตุการณที่ฉนวนผิดพรองอันเนื่องจากผลของการประกอบ
ที่ไมถูกตอง  
หมายเหตุ 1  ขั้วตอที่ถือวาเขาถึงไดและสวนนําไฟฟาที่เขาถึงได อาจตอเขาดวยกันระหวางการทดสอบความทน   
ไดอิเล็กทริก 
ตารางที่  ฐ.1  แรงดันไฟฟาทดสอบ  
 
การใชงานของ
แรงดันไฟฟาทดสอบ  แรงดันไฟฟาทดสอบ  
V (peak ) a.c. หรือ d.c. 
แรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด   
≤150  แรงดันไฟฟาประธานที่กําหนด  
>150  
 ฉนวนมูลฐาน  1 130  
(800 r.m.s ) 2 120  
(1 500 r.m.s ) 
 ฉนวนสองชั้น หรือ
ฉนวนเสริม  2 120  
(1 500 r.m.s ) 3 540  
(2 500 r.m.s ) 
กอนจายแรงดันไฟฟาทดสอบ  ควรทําการสัมผัสอยางใกลชิดกับชิ้นทดสอบ 
เริ่มตนจายแรงดันไฟฟาไมเกินครึ่งหนึ่งของ แรงดันไฟฟาทดสอบ ที่ระบุ  แลวเพิ่มแรงดันไฟฟาใหสูงขึ้น
ดวยความชันไมเกิน  1 560 V /ms จนถึงคาเต็มและคงไวเปนเวลา 1 s  ถึง 4 s 
หมายเหตุ  2 ความชัน 1 560 V /ms สมนัยกับความชันของรูปคลื่นไซนที่ความถี่ไฟฟาประธาน  60 Hz 
ระหวางการทดสอบ  สวิตชประธานและสวิตชตามหนาที่  (ถามี) ที่ตอกับไฟฟาประธานผานสวนนํา
ไฟฟาได ควรอยูที่ตําแหนงเปด  และควรมีวิธีการที่เหมาะสมให มั่นใจไดวาแรงดันไฟฟาทดสอบมี
ประสิทธิผลสมบูรณ 
ระหวางการทดสอบไมควรเกิดการวาบไฟตามผิวหรือการเสียสภาพฉับพลัน  แหลงกําเนิดแรงดันไฟฟา
ทดสอบควรมีอุปกรณรับรูกระแส (กระแสเกิน ) ซึ่งเมื่อถูกกระตุนจะแสดงใหเห็นวาการทดสอบ
ลมเหลว  แหลงกําเนิดแรงดันไฟฟาทดสอบยังควรจายแรงดันไฟฟาไดจนกระทั่งเกิดการตัดวงจรกระแส 
-187- มอก.1195 –  25XX  
หมายเหตุ  3  กระแสตัดวงจร ไมควรเกิน  100 mA 
หมายเหตุ  4  การตัดวงจรของอุปกรณรับรูกระแสถือวาเปนการวาบไฟตามผิวหรือการเสียสภาพฉับพลัน  
ฐ.2.2 การตอลงดินปองกัน  
สําหรับเครื่องใชประเภท  I ความตอเนื่องของการตอลงดินปองกันควรตรวจสอบระหวางหนาสัมผัสลง
ดินปองกันของเตาเสียบไฟฟาประธานหรือเตาเสียบเครื่องใช  หรือขั้ว ตอลงดินปองกัน  ในกรณีของ
เครื่องใชที่มีการตอแบบถาวร  กับ 
− สวนนําไฟฟาที่เขาถึงได รวมถึงขั้วตอที่ถือวาเขาถึงได ( ดูขอ 8.4) ซึ่งควรตอกับขั้วตอลงดินปองกัน  
และ 
− หนาสัมผัสตอลงดินปองกันของเตารับตามลําดับ  ถามีการจายกําลังไฟฟาใหกับเครื่องใชอื่น  
กระแสไฟฟา กระแสสลับ ทดสอบที่จายเปนเวลา  1 s ถึง 4 s ควรมีคา  10 A  ซึ่งไดจากแหลงจายที่มี
แรงดันไฟฟาไมมีโหลดไมเกิน  12 V  
ความตานทานที่วัดไดไมควรเกิน 
− 0.1 Ω สําหรับเครื่องใชที่มีสายออนปอนกําลังไฟฟาชนิดถอดได 
− 0.2 Ω สําหรับเครื่องใชที่มีสายออนปอน กําลังไฟฟาชนิดถอดไมได 
หมายเหตุ  ควรระมัดระวังเพื่อใหแนใจวาความตานทานหนาสัมผัสระหวางปลายของโพรบที่ใชวัดกับสวนโลหะที่
ทดสอบไมมีอิทธิพลตอผลทดสอบ  
ฐ.2.3 เครื่องหมาย ที่เกี่ยวของกับความปลอดภัยภายนอกของเครื่องใช  
ความชัดเจนของเครื่องหมายที่เกี่ยวของกับความปลอดภัยภายนอกของเครื่องใช ตัวอยางเชน เกี่ยวกับ
แรงดันไฟฟาแหลงจาย ควรตรวจสอบโดยการตรวจพินิจ  
  
-188-  มอก.1195 –  25XX  
บรรณานุกรม  
 
[1]  IEC/TR3 60083: 1997, Plugs and socket -outlets for domestic and similar general use  standardized in 
member countries of IEC  
[2]  IEC 60130 (all parts), Connectors for frequencies below 3 MHz  
[3]  IEC 60169 (all parts), Radio -frequency connectors  
[4]  IEC 60173:1964, Colours ofthe cores off/exible cables and cords  
[5]  IEC 60335- 2-56:1997, Safety of household and similar electrical appliances -  Part 2:  Particular 
requirements for projectors and similar appliances  
[6]  IEC 60335- 2-82:1999, Safety of household and similar electrical appliances -  Part 2:  Particular 
requirements for service machines and amu sement machines  
[7]  IEC 60410: 1973, Sampling plans and procedures for inspection by attributes  
[8]  IEC/TR3 60664- 4: 1997, Insulation coordination for equipment within low -voltage systems Part  4: 
Consideration of high- frequency stress  
[9]  IEC 60695 (all parts), Fire hazard testing  
[10]  IEC 61040:1990, Power and energy measuring detectors, instruments and equipment for  laser radiation  
[11]  IEC 61558- 2-1: 1997, Safety of power transformers, power supply units and similar -  Part 2:  Particula r 
requirements for separating transformers for general use  
[12]  IEC 61558- 2-4: 1997, Safety of power transformers, power supply units and similar -  Part 2:  Particular 
requirements for isolating transformers for general use  
[13]  IEC 61558- 2-6: 1997, Safet y of power transformers, power supply units and similar -  Part 2:  Particular 
requirements for safety isolating transformers for general use  
[14]  IEC Guide 108:1994, The relationship between technical committees with horizontal  functions and 
product commit tees and the use of basic publications  
[15]  IEC Guide 109: 1995, Environmental aspects -  Inclusion in electrotechnical product  standards  
[16]  IEC Guide 112: 2000, Guide on the safetyofmu/timedia equipment  
[17]  ISO/IEC Guide 37:1995, Instructions for use  of products of consumer interest  
[18]  ISOII EC Guide 51:1999, Safety aspects -  Guidelines for their inclusion in standards  
[19]  ISO 1043- 1:1997, Plastics - Symbols and abbreviated terms -  Part 1:  Basic polymers  and their special 
characteristics  
-189- มอก.1195 –  25XX  
[20]  ISO 2859- 1: 1999, Sampling procedures for inspection by attributes - Part 1:  Sampling schemes indexed 
by acceptance quality level (AQL) for tot -by-tot inspection  
[21]  ISO 9000 (all parts), Quality management and quality assurance standards  
[22]  ICRP 15:1969, Protection against ionizing radiations from external sources –  Published by the 
International Commission on Radiological Protection  
[23]  ITU-T Recommendation K.11: 1993, Principles of protection against overvoltages and overcurrents  
CAS# 110- 5423, American Chemical Society definition  
EN 60728- 11, Cable networks for television signals, sound signals and interactive services.  Part 11:  Safety  
IEC 60598- 2-9:1987, Luminaires -  Part 2: Particular requirements -  Section 9:  Photo and film  luminaires   
(non- professional)  
Amendment 1 (1993)  
IEC 60598- 2-17:1984, Luminaires -  Part 2: Particular requirements -  Section 17:  Luminaires  for stage lighting, 
television and film studios (outdoor and indoor)  
Amendment 2 (1990)  
IEC 60695 (all parts), Fire hazard test ing 
IEC 62087, Methods of measurement for the power consumption of audio, video and related equipment  
 
_______________________________ 
-190-