กฎกระทรวง  
ก ำหนดมำตรฐำนสินค้ำเกษตร  
ส ำหรับกำรปฏิบัติทำงกำรเกษตรที่ดีส ำหรับฟำร์มสุกรเป็นมำตรฐำนบังคับ  
พ.ศ.  ๒๕๖6 
 
 
อำศัยอ ำนำจตำมควำมในมำตรำ  ๕  วรรคหนึ่ง  และมำตรำ  15  วรรคสอง  แห่งพระรำชบัญญัติ  
มำตรฐำนสินค้ำเกษตร   พ.ศ.  ๒๕๕๑  รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้    
ดังต่อไปนี้  
ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่ฟำร์มสุกรที่มิใช่ฟำร์มสุกรที่ได้รับกำรรับรองมำตรฐำน  
กำรเลี้ยงระบบปศุสัตว์อินทรีย์และหมูหลุมจำกกรมปศุสัตว์  ที่ เลี้ยงสุกรขุน  ตั้งแต่  ๕๐๐  ตัว  ถึง  ๑,๔๙๙  ตัว   
หรือเลี้ยงสุกรแม่พันธุ์  ตั้งแต่  ๙๕  ตัว  ถึง  ๑๑๙  ตัว  เมื่อพ้นก ำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกำศ  
ในรำชกิจจำนุเบกษำเป็นต้นไป   เว้นแต่ที่เลี้ยงสุกรขุน   ตั้งแต่  ๑,๕๐๐  ตัวขึ้นไป  หรือเลี้ยงสุกรแม่พันธุ์    
ตั้งแต่  ๑๒๐  ตัวขึ้นไป  ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นก ำหนดเก้ำสิบวันนับแต่วันประกำศในรำชกิจจำนุเบกษำเป็นต้นไป  
ข้อ ๒ ให้มำตรฐำนสินค้ำเกษตร  เลขที่  มกษ.  6403 - 2565  ตำมประกำศกระทรวงเกษตร  
และสหกรณ์  เรื่อง  ก ำหนดมำตรฐำนสินค้ำเกษตร   :  กำรปฏิบัติทำงกำรเกษตรที่ดีส ำหรับฟำร์มสุกร    
ตำมพระรำชบัญญัติมำตรฐำนสินค้ำเกษตร   พ.ศ.  2551  ลงวันที่  3  กุมภำพันธ์  พ.ศ.  2565   
เป็นมำตรฐำนบังคับ  
 
ให้ไว้  ณ  วันที่  18  มกรำคม  พ.ศ.  ๒๕๖6 
ประภัตร  โพธสุธน  
รัฐมนตรีช่วยว่ำกำรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  
ปฏิบัติรำชกำรแทน   รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  
  
้หนา   ๓
่เลม   ๑๔๐   ตอนที่   ๙    ก ราชกิจจานุเบกษา ๓   กุมภาพันธ์   ๒๕๖๖หมำยเหตุ  :-  เหตุผลในกำรประกำศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้   คือ  โดยที่ปัจจุบันกำรเลี้ยงสุกรได้รับควำมนิยม  
จำกเกษตรกรไทยเป็นจ ำนวนมำก   ทั้งที่เลี้ยงไว้เพื่อกำรบริโภคหรือเพื่อกำรพำณิชย์   จึงจ ำเป็นต้องยกระดับ
มำตรฐำนกำรปฏิบัติทำงกำรเกษตรที่ดีส ำหรับฟำร์มสุกรที่มีกำรเลี้ยงสุกรขุนตั้งแต่   ๕๐๐  ตัวขึ้นไป  หรือ 
เลี้ยงสุกรแม่พันธุ์  ตั้งแต่  ๙๕  ตัวขึ้นไป  เพื่อให้ผู้บริโภคมีควำมมั่นใจในควำมปลอดภัยของเนื้อสุกรและผลิตภัณฑ์สุกร    
ป้องกันปัญหำสุขภำพ   ป้องกันและควบคุมโรคระบำดที่ส ำคัญในสุกรได้อย่ำงมีประสิทธิภำพ   ลดปัญหำ  
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม   และเพิ่มศักยภำพในกำรผลิตและกำรค้ำผลิตภัณฑ์สุกรของประเทศไทยอย่ำงยั่งยืน   
ในกำรนี้  ได้มีประกำศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์   เรื่อง  ก ำหนดมำตรฐำนสินค้ำเกษตร   :  กำรปฏิบัติ  
ทำงกำรเกษตรที่ดีส ำหรับฟำร์มสุกร   ตำมพระรำชบัญญัติมำตรฐำนสินค้ำเกษตร   พ.ศ.  ๒๕๕๑  ลงวันที่   
๓  กุมภำพันธ์  พ.ศ.  ๒๕๖๕  และได้มีกำรด ำเนินกำรรับฟังควำมคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือ  
ผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตำมควำมในมำตรำ   ๑๘  แห่งพระรำชบัญญัติมำตรฐำนสินค้ำเกษตร    
พ.ศ.  ๒๕๕๑  แล้ว  สมควรก ำหนดมำตรฐำนสินค้ำเกษตรส ำหรับกำรปฏิบัติทำงกำรเกษตรที่ดีส ำหรับฟำร์มสุกร  
เป็นมำตรฐำนบังคับ   จึงจ ำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้  ้หนา   ๔
่เลม   ๑๔๐   ตอนที่   ๙    ก ราชกิจจานุเบกษา ๓   กุมภาพันธ์   ๒๕๖๖   
 มาตรฐานสินค้าเกษตร  
การปฏิบัติทางการเกษตรท ี่ดีสําหรับฟาร์มสุกร  
1.  ขอบข่าย  
1.1  มาตรฐานสินค้าเกษตรนี้ กําหนดการปฏิบัติทางการเกษตรท ี่ดีสําหรับฟาร์มสุกรตามที่กําหนด
นิยามไว้ในข้อ 2.1 ครอบคลุมองค์ประกอบฟาร์ม การจัดการฟาร์ม บุคลากร  สุขภาพสัตว์  
สวัสดิภาพสัตว์ สิ่งแวดล้อม และการบันทึกข้อมูล เพื่อให้ได้สุกรที่มีความเหมาะสมในการ
นําไปเลี้ยง หรือนําไปใช้เป็นอาหาร  โดยคํานึงถึงความปลอดภัยอาหาร  สุขภาพสัตว์ สวัสดิภาพสัตว์ 
และสิ่งแวดล้อม  
1.2  มาตรฐานสินค้าเกษตรนี้ ใช้กับฟาร์มที่เลี้ยงสุกรที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sus scrofa  ทั้งที่เป็น
สุกรบ้านและสุกรป่า  
2.  นิยาม 
ความหมายของค ําที่ใช้ในมาตรฐานสินค้าเกษตรนี้ มีดังต่อไปนี้ 
2.1  ฟาร์มสุกร (pig farm) หมายถึง สถานประกอบการท ี่เลี้ยงสุกรพ่อแม่พันธุ์ สุกรอนุบาล  
หรือสุกรขุน อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลายอย่างรวมกัน  
3.   ข้อกําหนด  
3.1  องค์ประกอบฟาร์ม 
3.1.1   สถานที่ตั้ง 
หลักการ 
การเลือกสถานที่ตั้งเพื่อประกอบกิจการฟาร์มสุกรมีความสําคัญ ต้องคํานึงถึงการปนเปื้อน 
ของอันตรายทางกายภาพ  เคมี และชีวภาพจากสภาพแวดล ้อม การคมนาคมท ี่สะดวก   
และการมีแหล่งนํ้าที่เหมาะสมและเพ ียงพอ  เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีผลกระทบต่อสุขภาพ  
และสวัสดิภาพสัตว์ สามารถขนส่งสุกร อาหารสัตว์ เวชภัณฑ์ และอุปกรณ์ต่างๆ ได้สะดวก   
และไม่เกิดปัญหาการขาดแคลนน ํ้าใช้ (ร่าง) มกษ. 6403-2565  มกษ. 6403-2565                     2  
 
 3.1.1.1  มีหลักฐานแสดงการย ินยอมให้ประกอบกิจการจากราชการส ่วนท้องถิ่น  
3.1.1.2  ตั้งอยู่ในสภาพแวดล ้อมที่ไม่เสี่ยงต่อการปนเปื้อนของอันตรายทางกายภาพ  เคมี  
และชีวภาพ เช่น โรงงานอุตสาหกรรม  แหล่งรวมขยะ  ที่มีผลกระทบต่อสุขภาพของสุกร
และคน  รวมทั้งสวัสดิภาพสัตว์ หรือมีมาตรการจัดการความเสี่ยงที่เหมาะสม   
3.1.1.3  ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีเส้นทางการคมนาคมท ี่สามารถขนส ่งสุกร อาหารสัตว์ เวชภัณฑ์  
และอุปกรณ์ต่างๆ ได้สะดวก  ไม่อยู่ในบริเวณที่นํ้าท่วมขังได้  
3.1.1.4  มีแหล่งนํ้าที่สะอาดและใช้เพียงพอ 
3.1.2  ผังและลักษณะฟาร์ม 
 หลักการ 
การวางผังฟาร์มและการจัดแบ่งพื้นที่ภายในฟาร์มอย่างเหมาะสม  จะช่วยป้องกัน 
การปนเปื้อน สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสัตว์ 
สวัสดิภาพสัตว์ และสิ่งแวดล้อม 
3.1.2.1  มีพื้นที่ขนาดเพียงพอและเหมาะสมในการเล ี้ยงสุกร ไม่หนาแน่นจนก่อให้เกิดปัญหา
สิ่งแวดล้อม สุขภาพ และสวัสดิภาพสัตว์  
3.1.2.2 มีรั้วหรือแนวกั้นธรรมชาติที่สามารถควบค ุมการเข้า-ออกของคนและป ้องกันสัตว์อื่น  
จากภายนอกได ้ 
3.1.2.3  มีการวางผังฟาร์มสุกรที่เอื้อต่อการปฏิบัติงานอย่างถูกสุขลักษณะ  กําหนดพื้นที่ปฏิบัติงาน 
เป็นสัดส่วน เช่น พื้นที่เลี้ยงสัตว์ พื้นที่เก็บอาหารสัตว์ พื้นที่สําหรับแยกและรักษาสุกรป่วย  
พื้นที่รวบรวมขยะและม ูล พื้นที่ทําลายซาก  และพื้นที่จําหน่ายสุกร จัดแบ่งพื้นที่อาคาร
สํานักงานและที่พักอาศัยเป็นสัดส่วนแยกจากบริเวณเลี้ยงสัตว์  
3.1.2.4 มีมาตรการในการป ้องกันสัตว์ต่างๆ เข้าสู่พื้นที่ส่วนการผลิต และมีการควบคุมการเข้า-ออก
ของคนผ่านทางช่องทางเข้า-ออกที่กําหนด เพื่อป้องกันการปนเปื้อนข้าม 
3.1.3 โรงเรือน 
หลักการ 
โครงสร้างโรงเรือนที่แข็งแรง ถูกสุขลักษณะ  มีพื้นที่เพียงพอ  และมีการจัดการให้มี
สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเลี้ยงสุกร จะส่งผลดีต่อสุขภาพและสวัสดิภาพสัตว์ 
3.1.3.1 มีโครงสร้างแข็งแรง ถูกสุขลักษณะ  มีการระบายอากาศท ี่ดี ง่ายต่อการทําความสะอาด  
และบํารุงรักษา  
  3 มกษ. 6403-2565  
 
 3.1.3. 2 มีพื้นที่เพียงพอในการเล ี้ยงสุกร และมีสภาพแวดล้อมภายในโรงเร ือนเหมาะสมก ับสายพันธุ์ 
ขนาด และอายุของสุกร 
3.1.3.3  กรณีโรงเรือนปิดซึ่งมีการควบคุมสภาพแวดล้อม ได้แก่ อุณหภูมิ ความชื้น การระบายอากาศ  
และแสงสว่าง ให้มีสัญญาณเตือนและมีมาตรการดําเนินการในกรณีอุปกรณ์อัตโนมัติไม่ทํางาน 
ไฟฟ้าดับหรือขัดข้อง  
3.2  การจัดการฟาร์ม 
3.2.1  คู่มือการจัดการฟาร์ม 
 หลักการ 
คู่มือการจัดการฟาร์มสุกรที่มีรายละเอียดการปฏิบัติงานที่สําคัญของฟาร์มสุกร จะช่วยให้
บุคลากรที่เกี่ยวข้องสามารถน ําคู่มือไปใช้ในการปฏิบัติงานตามขั้นตอนที่กําหนดไว้ 
อย่างถูกต้อง และช่วยให้การจัดการฟาร์มสุกรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ  
3.2.1.1 มีคู่มือการจัดการฟาร์มที่แสดงรายละเอ ียดการปฏิบัติงานที่สําคัญภายในฟาร์ม.ได้แก่  
1) การเตรียมโรงเรือนก่อนนําสุกรเข้าเลี้ยง  
2) การจัดการฟาร์ม 
3) ระบบการเลี้ยงสุกร 
4) การจัดการอาหารและน ํ้าสําหรับสุกร  
5) การทําความสะอาดและบ ํารุงรักษาโรงเรือน และอุปกรณ์ 
 6) การจัดการด้านสุขภาพสุกร  
 7) การควบคุมสัตว์พาหะ 
 8) การจัดการด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม 
 9) การจัดการด้านสวัสดิภาพสัตว์ 
 10) การบันทึกข้อมูล 
3.2.1.2 มีการจัดทําเอกสารสําหรับขั้นตอนและวิธีปฏิบัติงานที่สําคัญ  
3.2.2  การจัดการอาหารและน ํ้า 
 หลักการ 
การจัดการให้สุกรได้รับอาหารและน ํ้าที่มีคุณภาพและเพ ียงพอต่อความต้องการ  จะส่งผลดี 
ต่อสุขภาพและสวัสดิภาพสัตว์ 
3.2.2.1 ใช้อาหารสัตว์ที่มีคุณภาพ  ปลอดภัย และเหมาะสมส ําหรับการเลี้ยงสุกร ตามพระราชบ ัญญัติ
ควบคุมคุณภาพอาหารส ัตว์ พ.ศ. 2558  
3.2.2.2 ห้ามใช้สารต้องห้ามตามพระราชบ ัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารส ัตว์ พ.ศ. 2558  มกษ. 6403-2565                     4  
 
 3.2.2.3 การผสมยาลงในอาหารส ัตว์ให้อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร  
แยกพื้นที่เก็บอาหารสัตว์ผสมยาออกจากพ ื้นที่เก็บอาหารทั่วไป และมีป้ายบ่งชี้   
3.2.2.4 มีการตรวจสอบค ุณภาพอาหารส ัตว์ทางกายภาพเบ ื้องต้น 
3.2.2. 5  จัดภาชนะและอ ุปกรณ์ให้อาหารเหมาะสมก ับอายุ ขนาด และจํานวนของสุกร และจัดวาง
ในตําแหน่งที่สุกรทุกตัวเข้ากินอาหารได้ 
3.2.2. 6 มีสถานที่เก็บอาหารสัตว์และวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่สะอาด  ระบายอากาศด ี สามารถป้องกัน
ความชื้น เชื้อรา และสัตว์พาหะต่างๆ ได้ โดยแยกออกจากสถานท ี่เก็บเครื่องมือ อุปกรณ์ 
และสารเคมีเป็นพิษ  
3.2.2.7 นําอาหารสัตว์ที่เก็บไว้ก่อนออกใช้ก่อน (first in - first out) 
3.2.2.8 นํ้าที่ใช้ในฟาร์มได้รับการป้องกันการปนเปื้อนจากสิ่งที่เป็นอันตราย  หรือมีมาตรการในการ
ปรับปรุงคุณภาพก่อนนํามาใช้ 
3.2.2.9  มีนํ้าสะอาดให้สุกรกินได้อย่างทั่วถึง 
3.2.3  การจัดการโรงเรือน อุปกรณ์ และการบํารุงรักษา 
 หลักการ 
 การจัดการโรงเรือน อุปกรณ์ ให้สะอาด  เป็นการลดการสะสมของเช ื้อก่อโรค และการบํารุง 
รักษาโรงเรือน อุปกรณ์ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานจะช่วยให้ปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และปลอดภัยต่อสุกรและบุคลากร   
3.2.3.1 ทําความสะอาดโรงเร ือนและอุปกรณ์ให้ถูกสุขลักษณะ  และบํารุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี 
พร้อมใช้งาน ไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุกรและบุคลากร   
3.2.3.2 นํามูลสัตว์ออกและทําความสะอาด  ไม่ให้เกิดการหมักหมมภายในโรงเร ือนและบริเวณ
รอบๆ   
3.2.3.3 ภายหลังจากย้ายสุกรออกจากโรงเร ือน ให้ทําความสะอาด  ฆ่าเชื้อคอกและอุปกรณ์  
และปิดพักไว้ก่อนนําสุกรรุ่นใหม่เข้าเลี้ยง ตามระยะเวลาท ี่กรมปศุสัตว์กําหนด  
3.2.3.4  มีมาตรการควบค ุมและกําจัดสัตว์พาหะที่เหมาะสม  
3.3  บุคลากร  
 หลักการ 
บุคลากรที่มีความรู้ความสามารถตามหน ้าที่ความรับผิดชอบ  มีสุขลักษณะส่วนบุคคล 
และสุขภาพดี จะช่วยให้การปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และสุกรได้รับการดูแล
สุขภาพและสวัสดิภาพอย่างถูกต้อง  5 มกษ. 6403-2565  
 
 3.3.1 มีจํานวนบุคลากรเพียงพอ  จัดแบ่งหน้าที่และความรับผิดชอบอย่างชัดเจน โดยคํานึงถึง
จํานวนสุกรที่เลี้ยง 
3.3.2  บุคลากรมีความรู้ความสามารถเหมาะสมก ับการปฏิบัติงาน บุคลากรที่ทําหน้าที่เลี้ยงสุกร 
ต้องมีความรู้ โดยได้รับการฝึกอบรมหรือการฝึกอบรมในขณะปฏ ิบัติงานในการเลี้ยงสุกร  
3.3.3  มีสัตวแพทย์ที่มีใบรับรองเป็นสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกรจากกรมปศ ุสัตว์ 
3.3.4 บุคลากรมีสุขลักษณะส่วนบุคคลที่ดี และได้รับการตรวจสุขภาพประจําปี รวมถึงโรคติดต่อ
ระหว่างสัตว์และคนที่สําคัญ  
3.3.5 มีมาตรการป้องกันการปนเปื้อนเชื้อก่อโรคเข้าสู่ส่วนการผลิตผ่านทางบุคลากร  เช่น การจัดเตรียม
ห้องอาบนํ้า เครื่องแต่งกายและรองเท ้าสําหรับผู้ปฏิบัติงาน 
3.3.6  บุคลากรที่เจ็บป่วยด้วยโรคติดเชื้อซึ่งอาจปนเปื้อนสู่ระบบการผลิต ห้ามเข้าปฏิบัติงานภายใน
ส่วนโรงเรือนเลี้ยงสุกร  
3.4  สุขภาพสัตว์ 
3.4.1 การป้องกันและควบคุมโรค 
 หลักการ 
มาตรการป้องกันและควบคุมโรค เช่น ความปลอดภ ัยทางชีวภาพ การเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน 
ที่เหมาะสม  และการปฏิบัติตามพระราชบ ัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. 2558 มีความสําคัญ 
ต่อสุขภาพของสุกร ช่วยให้สามารถป้องกันการแพร่กระจายและควบค ุมเชื้อก่อโรคผ่านทางคน  
สัตว์ และยานพาหนะได ้อย่างมีประสิทธิภาพ 
3.4.1.1 มีมาตรการความปลอดภ ัยทางชีวภาพในการป ้องกันและควบคุมโรคอย่างเหมาะสม  ภายใต้
การกํากับดูแลของสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากส ัตวแพทย์ 
ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร 
3.4.1.2 มีมาตรการป้องกันโรคที่อาจมากับสุกรรุ่นใหม่ที่นําเข้าฟาร์ม  
3.4.1.3 มีการป้องกันและควบคุมโรคที่มากับยานพาหนะ  อุปกรณ์ และบุคคลก่อนเข้า-ออกฟาร์ม 
รวมถึงมีการจดบันทึกการผ่านเข้า-ออกฟาร์มที่สามารถตรวจสอบได ้  
3.4.1.4 มีโปรแกรมการสร ้างภูมิคุ้มกันโรค รวมถึงการกําจัดพยาธิภายในและภายนอก  ภายใต้การดูแล
ของสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร 
3.4.1. 5 กรณีที่เกิดโรคระบาดหร ือสงสัยว่าเกิดโรคระบาดต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ 
พ.ศ. 2558 และคําแนะนําของกรมปศุสัตว์  มกษ. 6403-2565                     6  
 
 3.4.2  การบําบัดโรคสัตว์ 
 หลักการ 
การบําบัดโรคสัตว์จําเป็นต้องอยู่ภายใต้การกํากับดูแลของสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร  
เพื่อให้สุกรได้รับการตรวจวินิจฉัย การรักษา การป้องกันการเกิดโรคอย่างถูกต้อง  
และไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต ่อสุขภาพและสว ัสดิภาพสัตว์ รวมทั้งไม่เกิดอันตราย  
ต่อผู้บริโภค 
3.4.2.1 การบําบัดโรคสัตว์ต้องอยู่ภายใต้การกํากับดูแลของสัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกร  
โดยปฏิบัติตามพระราชบ ัญญัติวิชาชีพการสัตวแพทย์ พ.ศ. 2545 และพระราชบ ัญญัติยา  
พ.ศ. 2510     
3.4.2.2 การใช้เข็มฉีดยาสุกร ต้องมีวิธีปฏิบัติงานในการป้องกันไม่ให้เข็มฉีดยาหักค้างในตัวสัตว์ 
และมีมาตรการแก้ไขในกรณีที่เกิดปัญหา 
3.5 สวัสดิภาพสัตว์ 
 หลักการ 
การจัดการการเลี้ยงสุกรต้องคํานึงถึงหลักสวัสดิภาพสัตว์ เพื่อให้สุกรสามารถแสดง
พฤติกรรมตามธรรมชาต ิ มีความเป็นอยู่ที่ดี และไม่เกิดความทุกข์ทรมาน   
3.5.1 เลี้ยงหรือดูแลให้สุกรมีความเป็นอยู่ในสภาวะที่เหมาะสม  มีสุขอนามัยที่ดี มีที่อยู่ อาหาร   
และนํ้าอย่างเพียงพอ  โดยเป็นไปตามพระราชบ ัญญัติป้องกันการทารุณกรรม  และการจัด 
สวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557  
3.5.2  กรณีที่สุกรป่วย บาดเจ็บ หรือพิการ ซึ่งไม่สามารถรักษาให้หายได้ ให้ปฏิบัติอย่างเหมาะสม
ไม่ให้เกิดความทุกข์ทรมาน  โดยการพิจารณาทําการุณยฆาตให้อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของ
สัตวแพทย์ผู้ควบคุมฟาร์มสุกรหรือบุคลากรที่ได้รับมอบหมายจากส ัตวแพทย์ผู้ควบคุม
ฟาร์มสุกร 
3.6 สิ่งแวดล้อม 
 หลักการ 
การจัดการซาก  ขยะ ของเสีย และนํ้าเสียจากฟาร์มสุกรจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม 
จึงต้องมีการปฏิบัติอย่างถูกต้อง 
3.6.1 จัดเก็บขยะมูลฝอยในภาชนะท ี่มีฝาปิดมิดชิด นําไปกําจัดอย่างเหมาะสมและถ ูกสุขลักษณะ  
3.6.2 มีวิธีการจัดการมูลฝอยติดเชื้อและขยะอันตราย  แยกจากขยะท ั่วไป  7 มกษ. 6403-2565  
 
 3.6.3 กําจัดและทําลายซากสุกรด้วยวิธีที่เหมาะสม  โดยอยู่ในดุลยพินิจของสัตวแพทย์ผู้ควบคุม
ฟาร์มสุกร 
3.6.4 มีระบบบําบัดนํ้าเสียเพื่อปรับปรุงคุณภาพของนํ้าทิ้ง โดยนํ้าทิ้งจากฟาร์มสุกรต้องเป็นไปตาม
ประกาศกระทรวงทร ัพยากรธรรมชาต ิและสิ่งแวดล้อมว่าด้วยการกําหนดให้การเลี้ยงสุกรเป็น
แหล่งกําเนิดมลพิษที่จะต้องถูกควบคุมการปล่อยนํ้าเสียลงสู่แหล่งนํ้าสาธารณะหร ือออกสู่
สิ่งแวดล้อม และประกาศกระทรวงทร ัพยากรธรรมชาต ิและสิ่งแวดล้อมว่าด้วยมาตรฐานควบค ุม
การระบายนํ้าทิ้งจากแหล่งกําเนิดมลพิษประเภทการเล ี้ยงสุกร 
3.6.5 มีการจัดการมูลสุกรและการป้องกันกลิ่นรบกวน  
3.7 การบันทึกข้อมูล 
 หลักการ 
  การบันทึกและเก็บรักษาข้อมูลมีความสําคัญที่จะช่วยในการวิเคราะห์หาสาเหตุที่มาของปัญหา 
หรือข้อผิดพลาดในการจ ัดการ และตามสอบการท ํางานในแต่ละขั้นตอนว่ามีความถูกต้อง 
ตามวิธีปฏิบัติที่กําหนดไว้ 
3.7.1 มีการบันทึกข้อมูลผลการปฏิบัติงานในขั้นตอนที่สําคัญในการจัดการฟาร์ม ที่มีผลกระทบ  
ต่อสุขภาพสุกรและการควบค ุมโรค การจัดการด้านการผลิต รวมถึงการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม 
ดังนี้ 
1) ข้อมูลเกี่ยวกับตัวสุกร เช่น หมายเลข  อายุ เพศ พันธุ์ ประวัติการผสมพันธุ์ การคลอด   
การได้รับวัคซีน และการรักษาพยาบาล   
2) การจัดการอาหารและน ํ้า เช่น แหล่งที่มาของอาหารและน ํ้า การให้อาหารและนํ้า 
3) การรับสุกรที่แสดงแหล่งที่มา  
4) การจําหน่ายและกระจายส ุกร  
5) การเข้า-ออกของบุคคลและยานพาหนะ  
6) การใช้สารเคมี ยาฆ่าเชื้อ หรือวัตถุอันตราย  
7) การใช้วัคซีนและยาสัตว์ เช่น ใบสั่งยาสัตว์ ใบมอบหมายการใช ้ยาสัตว์ 
8) ข้อมูลบุคลากร  เช่น ประวัติบุคลากร  ประวัติการฝึกอบรมหรือการถ่ายทอดความร ู้  
หน้าที่ความรับผิดชอบ  และผลการตรวจส ุขภาพประจําปี 
9) บันทึกที่เกี่ยวข้องกับการบําบัดนํ้าเสีย 
3.7.2 ให้เก็บรักษาบันทึกข้อมูลเป็นเวลาอย่างน้อย 3 ปี