ประกาศกระทรวงสาธารณสุข  
(ฉบับที่  419)  พ.ศ.  2563   
ออกตามความในพระราชบัญญัติอาหาร   พ.ศ.  ๒๕๒๒  
เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค้าง   (ฉบับที่  ๓) 
 
 
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยอาหารที่มีสารพิษตกค้าง  
อาศัยอ านาจตามความในมาตรา   ๕  วรรคหนึ่ง  และมาตรา  ๖  (๒)  (๓)  และ  (๙)   
แห่งพระราชบัญญัติอาหาร  พ.ศ.  ๒๕๒๒  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศไว้  ดังต่อไปนี้  
ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในบทนิยามค าว่า   “วัตถุอันตรายชนิดที่   ๔”  ในข้อ  3  ของประกาศ
กระทรวงสาธารณสุข   เลขที่  ๓๘๗  พ.ศ.  ๒๕๖๐  เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค้าง   และให้ใช้  
ความต่อไปนี้แทน  
““วัตถุอันตรายชนิดที่   ๔”  หมายความว่า   วัตถุอันตรายที่ห้ามมิให้มีการผลิต   การน าเข้า   
การส่งออก  การน าผ่าน  หรือการมีไว้ในครอบครอง   โดยเป็นไปตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม    
เรื่อง  บัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย   ออกตามความในพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   พ.ศ.  ๒๕๓๕”   
ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ  ๔  ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข  เลขที่  ๓๘๗  พ.ศ.  ๒๕๖๐  
เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค้า ง  และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน  
“ข้อ  ๔  อาหารที่มีสารพิษตกค้างต้องมีมาตรฐาน   โดยตรวจไม่พบวัตถุอันตรายทางการเกษตร   
ชนิดที่  ๔  ตามพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย   พ.ศ.  ๒๕๓๕  ตามบัญชีหมายเลข   ๑  แนบท้ายประกาศนี้   
เว้นแต่วัตถุอันตรายทางการเกษตรชนิดอื่นให้เป็น   ดังนี้ 
(1) ตรวจพบปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด   (Maximum  Residue  Limit;  MRL)  ได้ไม่เกิน  
ที่ก าหนดไว้ในบัญชีหมายเลข   2  แนบท้ายประกาศนี้  
(2) ตรวจพบปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด   (Maximum  Residue  Limit;  MRL)  ที่ไม่ได้
ก าหนดไว้ในบัญชีหมายเลข   2  แนบท้ายประกาศนี้   ได้ไม่เกินข้อก าหนดของคณะกรรมาธิการของ
โครงการมาตรฐานอาหาร   เอฟ  เอ  โอ/ดับบลิว  เอช  โอ  (Codex  Alimentarius  Commission,   
Joint  FAO/WHO  Food  Standards  Programme)   
(3) กรณีนอกเหนือจาก  (1)  และ  (2)  ตรวจพบดีฟอลต์ลิมิต  ( default  limit)  ส าหรับพืชและสัตว์  
ได้ไม่เกิน  0.01  มิลลิกรัมสารพิษตกค้างต่อกิโลกรัมอาหาร   เว้นแต่ค่าดีฟอลต์ลิมิต   (default  limit)  
ส าหรับพืช  ที่ก าหนดไว้ในบัญชีหมายเลข   3  แนบท้ายประกาศนี้    
(4) ตรวจพบปริมาณสารพิษสูงสุดที่ปนเปื้อนจ ากสาเหตุที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้   (Extraneous  
Maximum  Residue  Limit,  EMRL)  ได้ไม่เกินที่ก าหนดไว้ในบัญชีหมายเลข   4  แนบท้ายประกาศนี้ ” ้หนา   ๒๗
่เลม   ๑๓๗   ตอนพิเศษ   ๒๕๗    ง ราชกิจจานุเบกษา ๒   พฤศจิกายน   ๒๕๖๓ข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้   เป็นล าดับที่  ๘๓  ถึงล าดับที่  ๘๗  ในบัญชีหมายเลข   ๑   
วัตถุอันตรายชนิดที่  ๔  ตามพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย  พ.ศ.  ๒๕๓๕  แนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข    
เลขที่  ๓๘๗  พ.ศ.  ๒๕๖๐  เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค าง  ดังนี้ 
๘๓. คลอร์ไพริฟอส  (chlorpyrifos) 
๘๔. คลอร์ไพริฟอส-เมทิล  (chlorpyrifos-methyl) 
๘๕. พาราควอต  (paraquat) 
๘๖. พาราควอตไดคลอไรด์   (paraquat  dichloride) 
๘๗. พาราควอต  [บิส  (เมทิลซัลเฟต)]   {paraquat  [bis  (methyl  sulfate)]}  
หรือ  พาราควอตเมโทซัลเฟต  (paraquat  methosulfate ) 
ข้อ ๔ ให้ยกเลิกล าดับที่   ๑  คลอร์ไพริฟอส  (chlorpyrifos)  และล าดับที่  ๒๓  พาราควอต  
(paraquat)  ในบัญชีหมายเลข   ๒  ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด   (Maximum  Residue  Limit,  MRL)  
แนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข   เลขที่  ๓๘๗  พ.ศ.  ๒๕๖๐  เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค้าง    
ลงวันที่  ๑๘  สิงหาคม  พ.ศ.  ๒๕๖๐   
ข้อ ๕ ให้ยกเลิกบัญชีหมายเลข   ๕  วิธีการตรวจวิเคราะห์ทางวิชาการสารพิษตกค้าง  
ในอาหารที่เกิดจากการใช้วัตถุอันตรายทางการเกษตร  แนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข  เลขที่  387   
พ.ศ.  2560  เรื่อง  อาหารที่มีสารพิษตกค้าง   ลงวันที่  ๑๘  สิงหาคม  พ.ศ.  ๒๕๖๐  และให้ใช้บัญชี
หมายเลข  ๕  แนบท้ายประกาศนี้แทน  
ข้อ ๖ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่   ๑  มิถุนายน  พ.ศ.  ๒๕๖๔  เป็นต้นไป  
 
ประกาศ  ณ  วันที่  25  กันยายน  พ.ศ.  ๒๕๖3 
อนุทิน  ชาญวีรกูล  
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข  ้หนา   ๒๘
่เลม   ๑๓๗   ตอนพิเศษ   ๒๕๗    ง ราชกิจจานุเบกษา ๒   พฤศจิกายน   ๒๕๖๓  3-J20  
บัญชีหมายเลข  5 
วิธีการตรวจวิเคราะห์ทางวิชาการ สารพิษตกค้างในอาหารที่เกิดจา กการใช้วัตถุอันตรายทางการเกษต ร 
แนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข  เลขที่ 387 พ.ศ.2 560  เรื่อง อาหารที่มีสารพิษตกค้าง  
-----------------------------------------------------------  
วิธีการตรวจวิเคราะห์ทางวิชาการสารพิษตกค้าง ในอาหารที่เกิดจากการใช้วัตถุอันตรายทาง
การเกษตร ต้องเป็นวิธีใดวิธีหนึ่ง ดังต่อไปนี้  
1.  วิธีที่ประกาศโดยองค์กรแห่งชาติหรือองค์กรระหว่างประเทศด้านมาตรฐาน  หรือตีพิมพ์ใน
เอกสารคู่มือ  หรือสิ่งตีพิมพ์ ที่เป็นที่ยอมรับระดับสากล  
2.  วิธีการตรวจวิเคราะห์ทางวิชาการสารพิษตกค้างมีความถูกต้องและเหมาะสม (performance 
characteristic) มีผลการประเมินความใช้ได้ (validation) ของผลการทดสอบว่ามีความถูกต้องและเหมาะสม  
โดยห้องปฏิบัติการที่มีการร่วมศึกษากับเครือข่าย  (collaborative study) ตามหลักเกณฑ์ที่ สอดคล้องกับ
องค์กรนานาชาติซึ่งเป็นที่ยอมรับทั่วไป หรือโดยห้องปฏิบัติการที่มีระบบคุณภาพเพียงแห่งเดียว  (single 
laboratory validation) ตามหลักเกณฑ์ที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล และ ผลการประเมินดังกล่าวนั้นต้องเป็น
เอกสารหลักฐาน    ที่สามารถตรวจสอบ  ได้ตามระบบคุณภาพ มาตรฐาน ISO/IEC 17025 ฉบับล่าสุด  
ส าหรับการตรวจวิเคราะห์ ทางวิชาการของสารพิษตกค้างในอาหารตามบัญชีหมายเลข 1 แนบท้าย
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข  เลขที่ 387 พ.ศ.2 560  เรื่อง อาหารที่มีสารพิษตกค้าง  จะต้องใช้วิธีการตรวจ
วิเคราะห์และห้องปฏิบัติการที่มีขีดจ ากัดของการตรวจวัด ( Limit of Detection; LOD) ของวิธีทดสอบอย่าง
น้อยต่ าถึงระดับที่ก าหนดตามตารางแนบท้า ยประกาศนี้ และต้องตรวจพบปริมาณสารพิษตกค้างน้อยกว่า
ปริมาณที่ก าหนดตามตารางแนบท้ายประกาศ  ดังนี้ 
ชนิดสารพิษตกค้างในอาหาร  ชนิดอาหาร  มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม  
1. คลอร์ไพริฟอส   
(chlorpyrifos)  ผักสด ผลไม้สด และพืชอื่นๆ  0.005 
ธัญพืชและถั่วเมล็ดแห้ง  0.01 
เนื้อสัตว์ นม ไข่  0.005  
2. คลอร์ไพริฟอส -เมทิล  
(chlorpyrifos -methyl)  ผักสด ผลไม้สด และพืชอื่นๆ  0.005 
ธัญพืชและถั่วเมล็ดแห้ง  0.01 
เนื้อสัตว์ นม ไข่  0.005  
3. พาราควอต  (paraquat)  รวมถึง
พาราควอตไดคลอไรด์  (paraquat 
dichloride) ,พาราควอต  [บิส (เมทิล
ซัลเฟต )] {paraquat [bis (methyl 
sulfate)]} หรือ พาราควอตเมโทซัลเฟต  
(paraquat methosulfate)  ผักสด ผลไม้สด และพืชอื่นๆ  0.005 
ธัญพืชและถั่วเมล็ดแห้ง  0.02 
เนื้อสัตว์ นม ไข่  0.005  
หมายเหตุ ส าหรับอาหารแปรรูปให้มีค่าสารพิษตกค้างได้ไม่เกินเงื่อนไขที่ก าหนดในวัตถุดิบนั้น