มอก. 1222–25XX 
-1- 
 มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม  
กระจกนิรภัยหลายชั้น 
1.  ขอบข่าย 
1.1 มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ ครอบคลุมเฉพาะกระจกน ิรภัยหลายชั้น (laminated safety glass)  
2.  บทนิยาม 
ความหมายของค ําที่ใช้ในมาตรฐานผล ิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ ให้เป็นไปตาม  มอก.880 และดังต่อไปนี้ 
2.1 กระจกหลายช ั้น (laminated glass) หมายถึง ผลิตภัณฑ์กระจกที่ประกอบด้วยกระจกตั้งแต่ 2 ชั้นขึ้นไป 
ประกบกันโดยมีวัสดุคั่นกลางระหว่างชั้น เพื่อยึดกระจกแต่ละชั้นให้ติดแน่นเป็นแผ่นเดียวกัน 
2.2 กระจกนิรภัยหลายชั้น (laminated safety glass) หมายถึง ผลิตภัณฑ์ประจกที่ประกอบด้วยกระจกตั้งแต่ 2 
ชั้นขึ้นไป ประกบกันโดยมีวัสดุคั่นกลางระหว่างชั้น เพื่อยึดกระจกแต่ละชั้นให้ติดแน่นเป็นแผ่นเดียวกัน เมื่อ
กระจกแตก  ร้าวหรือราน วัสดุคั่นกลางจะยึดประจก  หรือเศษกระจกไม ่ให้หลุดออกมา  เพื่อป้องกันอันตราย
จากการบาดหร ือทิ่มแทงด้วยเศษกระจก   
2.3 วัสดุคั่นกลาง  (interlayer) หมายถึง วัสดุที่มีสมบัติในการยึดแผ่นกระจกแต่ละชั้นให้ติดแน่นเป็นชิ้นเดียวกัน 
2.4 ย่น ริ้วและเส้น (wrinkle and streak) หมายถึง ลักษณะการเกิดริ้วรอยระหว่างกระจกและว ัสดุคั่นกลาง  
2.5 รอยขูดขีด (scratch)  หมายถึง รอยบนผิวกระจกที่เกิดขึ้นระหว่างการทําและการขนย้ายผลิตภัณฑ์กระจก  
2.6 ความมัว (haze) หมายถึง ความผิดปกติในการทําที่เกิดขึ้นในชั้นวัสดุคั่นกลาง  ทําให้ความโปร่งใสของกระจก
ไม่สม่ําเสมอ   
  
3.  ประเภท  ชนิด และสัญลักษณ์ 
3.1 กระจกนิรภัยหลายชั้น แบ่งตามลักษณะแผ่นเป็น 2 ประเภท  คือ 
3.1.1 ประเภทแผ่นเรียบ แบ่งตามความทนแรงกระแทกและความทนแรงกระแทกทะล ุเป็น 2 ชนิด คือ 
3.1.1.1 ชนิด I ทนแรงกระแทกได ้ตามข้อ 5.6 ใช้สัญลักษณ์ L I 
3.1.1.2 ชนิด II ทนแรงกระแทกได ้ตามข้อ 5.6 และทนแรงกระแทกทะล ุได้ตามข้อ 5.7 ใช้สัญลักษณ์ L II 
3.1.2 ประเภทแผ่นโค้ง มีชนิดเดียว ใช้สัญลักษณ์ cL I 
หมายเหตุ  1. L หมายถึง กระจกนิรภัยหลายชั้น 
     2. c หมายถึง ประเภทแผ่นโค้ง 
   
4.  ขนาดและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อน  
4.1 กระจกนิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นเรียบ 
4.1.1 ความหนา  ให้เป็นไปตามที่ระบุไว้ที่ฉลาก โดยเกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนรวมไม่เกินเกณฑ์ความ
คลาดเคลื่อนของกระจกแต ่ละชั้นตามตารางที่ 1 
 การทดสอบให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.1  
-2- 
 4.1.2 ความกว้าง ความยาว  และเกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนให้เป็นไปตามที่ผู้ทําระบุไว้ที่ฉลาก และให้เป็นตาม
ตารางที่ 2 
การทดสอบให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.2 
4.1.3 ความคลาดเคล ื่อนของผลต่างของความยาวของเส ้นทแยงมุม ให้เป็นไปตามตารางท ี่ 3 
การทดสอบให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.3 
ตารางที่ 1 ความหนาและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อนของกระจกแต ่ละชั้นของกระจกน ิรภัยหลายชั้น 
ประเภทแผ่นเรียบ 
(ข้อ 4.1.1) 
                                              หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ความหนาระบุของ
กระจกแต่ละชั้น ความหนาของ
กระจกแต่ละชั้น เกณฑ์ความคลาด
เคลื่อนของความหนา  
2 2 ± 0.2 
3 3 
± 0.3 4 4 
5 5 
6 6 
8 8 ± 0.6 10 10 
12 12 ± 0.8 15 15 
19 19 
± 1.2 22 22 
25 25 
 
 
  
 
  
 
  
 
  
 มอก. 1222–25XX 
-3- 
 ตารางที่ 2 ขนาดและเกณฑ ์ความคลาดเคล ื่อนของความกว ้าง และความยาวของกระจกน ิรภัยหลายชั้น 
ประเภทแผ่นเรียบ 
(ข้อ 4.1.2) 
                                  หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ความหนา  เกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนของความกว ้างและความยาว  
ความกว้างและความยาว     
≤ 1 200 ความกว้างและความยาว   
>  1 200 ถึง 2 400 ความกว้างและความยาว  
>  2 400  
4 ถึง < 6 + 2.0 
-1.0 + 2.0 
-1.0 + 5.0 
-3.0 6 ถึง < 11 + 3.0 
-1.0 
11 ถึง < 17 + 3.0 
-2.0 + 3.0 
-2.0 + 6.0 
-3.0 
17 ถึง 24 + 4.0 
-3.0 + 5.0 
-3.0 + 7.0 
-4.0 
 
ตารางที่  3 เกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนของผลต่างของความยาวของเส ้นทแยงมุมของกระจกน ิรภัยหลาย
ชั้น ประเภทแผ่นเรียบ 
(ข้อ 4.1.3) 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ความยาวของด ้านยาวของแผ่น
กระจก  เกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนของผลแตกต ่างของความยาวของเส ้นทแยงมุม 
< 2 000 6 
2 000 ถึง < 3 000 7 
≥ 3 000  8 
 
4.2 กระจกนิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นโค้ง กําหนดเฉพาะความหนา  ไม่กําหนดความกว้าง ความยาว  และเกณฑ์
ความคลาดเคล ื่อน 
4.2.1 ความหนา  ให้เป็นไปตามที่ระบุไว้ที่ฉลาก โดยเกณฑ์ความคลาดเคล ื่อนรวมไม่เกินเกณฑ์ความ
คลาดเคลื่อนของกระจกแต ่ละชั้นตามตารางที่ 1 
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามข้อ 9.1.1 
5.  คุณลักษณะที่ต้องการ  
5.1 ลักษณะทั่วไป 
กระจกนิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นเรียบ และกระจกนิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นโค้งต้องมีผิวเรียบ และ
ต้องไม่มีตําหนิเกินเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 4 
การทดสอบ  ให้ปฏิบัติตามวิธีทดสอบที่ระบุในตารางที่ 4มอก. 1222-25XX 
 
-4- 
 ตารางที่ 4  ลักษณะทั่วไปของกระจกน ิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นเรียบ และประเภทแผ ่นโค้ง 
(ข้อ 5.1) 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ 
 วิธีทดสอบ
ตาม 
1. ฟองอากาศ  1) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ
ฟองอากาศ  
(mm) จํานวนฟองอากาศท ี่ยอมให้มีได้  
(ฟอง) 
ข้อ 9.2 0.5 ถึง < 1.5 ≤ 5.5 x S 2) 
1.5 ถึง < 3.0 ≤ 1.1 x S 2) 
3.0 ถึง < 5.0 ≤ 0.44 x S 2) 
5.0 ถึง < 10.0 ≤ 0.22 x S 2) 
≥ 10.0  ต้องไม่มี 
2. สิ่งแปลกปลอม 1) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ
สิ่งแปลกปลอม  
(mm) จํานวนสิ่งแปลกปลอมท ี่ยอมให้มีได้  
(หน่วย) 
0.5 ถึง < 1.0 ≤ 2.2 x S 2) 
1.0 ถึง < 2.0 ≤ 0.44 x S 2) 
2.0 ถึง < 3.0 ≤ 0.22 x S 2) 
≥ 3.0  ต้องไม่มี 
 
  
3. ตําหนิที่เป็นจุดรวม
เป็นกลุ่ม ฟองอากาศท ี่มีขนาดเส้น
ผ่านศูนย์กลาง ≥ 1.5 mm 
และสิ่งแปลกปลอมท ี่มีขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลาง
≥ 1.0 mm  -ระยะห่างระหว่างฟองอากาศก ับ
ฟองอากาศที่อยู่ใกล้กัน ≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่างสิ่งแปลกปลอม  กับ
สิ่งแปลกปลอมท ี่อยู่ใกล้กัน 
≥ 150 mm 
- ระยะห่างระหว่างฟองอากาศก ับสิ่ง
แปลกปลอมท ี่อยู่ใกล
้กัน 
≥ 150 mm 
 
4. ตําหนิเป็นเส้นหรือ
เป็นปื้นต่อเนื่องกัน 
3) ต้องไม่มี  
 
 มอก. 1222–25XX 
 
-5- 
 ตารางที่ 4 ลักษณะทั่วไปของกระจกน ิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นเรียบ และประเภทแผ ่นโค้ง (ต่อ) 
 
รายการ  ชนิดของตําหนิ เกณฑ์ที่ยอมรับได้ 
 วิธีทดสอบ
ตาม 
 
5.  
 
ตําหนิที่เป็นแนวยาว
ในเนื้อกระจก  พื้นที่ของกระจกต่อแผ่น 
(m2) ขนาดความยาว
ของตําหนิเป็น
เส้นไม่ต่อเนื่องที่
ยอมให้มีได้ 
(mm) ขนาดความยาว
รวมทั้งหมดของ
ตําหนิที่เป็นเส้น
ไม่ต่อเนื่องที่ยอม
ให้มีได้ 
(mm) 
ข้อ 9.2   < 1 ≤ 60 ≤ 240 
  1 ถึง < 4 ≤ 60 x S 2) ≤ 240 x S 2) 
  ≥ 4  ≤ 240 ≤ 240 x S 2) 
6. ราน ต้องไม่มี 
7. ฟองอากาศหรือตุ่มที่
อยู่ระหว่างกระจกกับ
วัสดุคั่นกลาง  ต้องไม่ปรากฏจนเห็นได้ชัดในระหว่างชั้นกระจก  
 
8. สิ่งแปลกปลอมท ี่อยู่
ระหว่างกระจกกับ
วัสดุคั่นกลาง  ต้องไม่มีในระหว่างชั้นกระจก  
9. ย่น ริ้วและเส้นใน
ระหว่างกระจกกับ
วัสดุคั่นกลาง  ต้องไม่มีในระหว่างชั้นกระจก  
10. ความมัวและรอยขีด
ข่วน ต้องไม่พบเมื่อตรวจพินิจ 
 
11. ตําหนิที่ขอบ อาจมีได้เฉพาะที่ขอบและมุมโดยความกว้างหรือความยาวของต ําหนิ
ที่ขอบต้องน้อยกว่าความหนาของกระจก   ข้อ 9.3 
12. ความโค้งเดี่ยว 
(เฉพาะกระจกน ิรภัย
หลายชั้นประเภท
แผ่นเรียบ) ความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
ข้อ 9.5 < 6 ≤ 0.5  
≥ 6  ≤ 0.3  
13 ความโค้งแบบคลื่น 
(เฉพาะกระจกน ิรภัย
หลายชั้นประเภท
แผ่นเรียบ) ความหนากระจก  
(mm) ค่าความโค้งสูงสุดที่ยอมให้มีได้ 
(%) 
< 6 ≤ 0.5  
≥ 6  ≤ 0.3  
 มอก. 1222-25XX 
 
-6- 
 หมายเหตุ  1)  ขนาดของตําหนิที่เป็นจุด ฟองอากาศ  และสิ่งแปลกปลอมให ้ใช้เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกท ี่ยาวที่สุด
เป็นเกณฑ์ในการวัด ไม่รวมถึงส่วนที่เป็นแสงรัศมี (halo part)  
              2) S หมายถึง พื้นที่ของแผ่นกระจกที่ทดสอบ  (หน่วยเป็นตารางเมตร ) เมื่อคํานวณตามตารางท ี่ 3 ให้ปัด
ทศนิยมเหลือ 2 ตําแหน่ง ส่วนเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 3 สําหรับจํานวนฟองอากาศ  จํานวนสิ่ง
แปลกปลอม  และความยาวรวมท ี่ยอมให้มีได้ของตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจกต้องเป็นตัวเลข
จํานวนเต็มที่ได้จากการคํานวณที่นําค่า S คูณกับค่าสัมประสิทธิ์ของกระจกแต่ละขนาด  
              3) ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ที่ปรากฏอยู่ที่ผิวกระจกหรือในเนื้อกระจกนั้น ได้แก่ การที่
กระจกไม่เป็นเนื้อเดียวกัน (non-uniformity of base) รอยขูดขีด (scratch) เป็นต้น              
 
5.2 การเหลื่อมของแผ่น (เฉพาะกระจกน ิรภัยหลายชั้น ประเภทแผ่นเรียบ) 
เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.4 แล้ว ค่าการเหลื่อมของแผ่นต้องไม่เกินเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในตารางที่ 5 
 
ตารางที่ 5 ค่าการเหลื่อมของแผ่นกระจกนิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นเรียบ 
(ข้อ 5.2) 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ความยาวของแผ ่นกระจกตัวอย่างด้านที่ตั้งฉากกับแนว
ขอบกระจกที่มีการเหลื่อม ค่าสูงสุดที่ยอมรับได้ของการเหลื่อมของแผ่น 
< 1 000 2.0 
1 000 ถึง < 2 000 3.0 
2 000 ถึง < 4 000 4.0 
≥ 4 000  6.0 
 
5.3 ความทนแสง  (resistance to light) 
เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.6 แล้ว ต้องไม่ด่างหรือขุ่นมัว ไม่เกิดฟองอากาศ  และค่าการส่องผ่านของแสงลดลงได ้ไม่เกิน 
10 % เมื่อค่าการส่องผ่านของแสงเริ่มต้นมีค่าเกิน 20 % และค่าการส่องผ่านของแสงจะลดลงได ้ไม่เกิน 2 % เมื่อ
ค่าการส่องผ่านของแสงเริ่มต้นมีค่าเท่ากับหรือน้อยกว่า 20 % 
5.4 ความทนความร ้อน (resistance to heat) 
เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.7 แล้ว ยอมให้เกิดรอยร้าวได้ในชิ้นทดสอบ  แต่ต้องไม่มีฟองอากาศและต ําหนิตามตารางที่ 
3 ในบริเวณที่ห่างจากขอบหรือรอยร้าวเกิน 13 mm 
5.5 ความทนแรงกระแทก  (impact resistance) 
เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.8 แล้ว กระจกต้องไม่แตก หรือถ้าแตก วัสดุคั่นกลางต้องไม่ฉีกขาด หรืออาจมีสะเก็ดหลุด
ออกได้บ้าง แต่กระจกตัวอย่างที่แตกต้องไม่หลุดร่วงจนเห็นวัสดุคั่นกลาง  
5.6 ความทนการกระแทกทะล ุ (penetration resistance) ( เฉพาะกระจกน ิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นเรียบ   ชนิด 
II) เมื่อทดสอบตามข ้อ 9.9 แล้ว กระจกต้องไม่แตกจนทะลุทั้ง 2 ชั้น
 หรือถ้าทะลุทั้ง 2 ชั้น ขนาดของช่องแตกที่
ความสูงแรกที่กระจกแตกทะล ุต้องไม่กว้างจนทําให้ลูกบอลขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 75 mm ผ่านได้โดยอิสระ 
  มอก. 1222–25XX 
 
-7- 
 6.  การบรรจุ 
6.1 ให้บรรจุกระจกนิรภัยหลายชั้นในภาชนะบรรจ ุที่เหมาะสม  เพื่อป้องกันความเสียหายจากการขนส ่งและการเก็บ
รักษา 
7.  เครื่องหมายและฉลาก  
7.1 ที่กระจกนิรภัยหลายชั้นทุกแผ่น อย่างน้อยต้องมี เลข อักษร หรือเครื่องหมายแจ้งรายละเอียดต่อไปนี้ให้เห็นได้
ง่าย ชัดเจน และติดแน่น 
(1)   ประเภท  ชนิด สัญลักษณ์และความหนา  
(2) ชื่อผู้ทําหรือโรงงานที่ทํา หรือเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียน 
7.2 ที่ภาชนะบรรจุกระจกนิรภัยหลายชั้นทุกหน่วยอย่างน้อยต้องมี เลข อักษร หรือเครื่องหมายแจ้งรายละเอียด
ต่อไปนี้ให้เห็นได้ง่าย ชัดเจน ติดแน่นและถาวร  
 (1)  คําว่า “กระจกนิรภัยหลายชั้น” 
 (2)  ประเภท  ชนิด สัญลักษณ์และความหนา  
 (3)  ขนาด (ความกว้าง X ความยาว ) เป็นมิลลิเมตร หรือ mm 
 (4)  จํานวน เป็นแผ่น 
 (5)  มวลสุทธิ เป็นกิโลกรัม หรือ kg 
 (6)  เดือน ปีที่ทํา หรือรหัสรุ่นที่ทํา 
 (7)  ชื่อผู้ทําหรือโรงงานที่ทํา หรือเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียน 
 (8)  ประเทศที่ทํา 
ในกรณีที่ใช้ภาษาต่างประเทศด้วย ต้องมีความหมายตรงก ับภาษาไทยที่กําหนดไว้ข้างต้น 
8.  การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน 
8.1 การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสินให้เป็นไปตามภาคผนวก  ก. 
  มอก. 1222-25XX 
 
-8- 
 9.  การทดสอบ  
9.1 ขนาด 
9.1.1 ความหนา  
9.1.1.1 เครื่องมือ 
ไมโครมิเตอร์ที่มีความละเอียด 0.01 mm  
9.1.1.2 วิธีทดสอบ  
วัดความหนาของกระจกต ัวอย่างที่จุดตัดระหว่างเส้นทแยงมุมกับเส้นขนานกับขอบ  และห่างจากขอบ
ประมาณ  15 mm รวม 4 ตําแหน่ง  
9.1.1.3 รายงานค่าเฉลี่ยความหนาของกระจกต ัวอย่างแต่ละแผ่น เป็นมิลลิเมตร (mm) 
9.1.2 ความกว้างและความยาว  
9.1.2.1 เครื่องมือ 
ตลับเมตรที่มีความละเอียด 1 mm  
9.1.2.2 วิธีทดสอบ  
วัดความกว้างและความยาวท ุกด้านตามแนวที่ขนาน และห่างจากขอบกระจกต ัวอย่างประมาณ  50 mm  
9.1.2.3 รายงานค่าเฉลี่ยความกว้างและความยาวของกระจกต ัวอย่างแต่ละแผ่น เป็นมิลลิเมตร (mm) 
9.1.3 ผลต่างของความยาวของเส ้นทแยงมุม 
9.1.3.1 เครื่องมือ 
ตลับเมตรที่มีความละเอียด 1 mm 
9.1.3.2 วิธีทดสอบ  
วัดความยาวของเส ้นทแยงมุมของกระจกตัวอย่าง โดยวัดจากมุมกระจกตัวอย่างด้านหนึ่งถึงมุมด้านตรง
ข้ามของกระจกต ัวอย่าง (ดูรูปที่ 1 ประกอบ ) โดยให้วัดเส้นทแยงมุมที่ยาวที่สุด 
9.1.3.3 รายงานผลต่างที่มากที่สุดของเส้นทแยงมุม 
 
    
  
รูปที่ 1 การวัดความยาวของเส ้นทแยงมุม 
(ข้อ 9.1.3.2) 
9.2 ฟองอากาศ  สิ่งแปลกปลอม  ตําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้นหรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ตําหนิที่เป็น
แนวยาวในเนื้อกระจก  ราน ฟองอากาศหร ือตุ่มที่อยู่ระหว่างกระจกกับวัสดุคั่นกลาง  สิ่งแปลกปลอมท ี่อยู่
ระหว่างกระจกกับวัสดุคั่นกลาง  ย่น ริ้วและเส้นที่อยู่ระหว่างกระจกกับวัสดุคั่นกลาง  ความมัวและรอยขูดขีด 
9.2.1 เครื่องมือ 
9.2.1.1 บรรทัดเหล็กสันตรงที่มีความละเอียด 0.5 mm  มอก. 1222–25XX 
 
-9- 
 9.2.1.2 ผนังดําที่มีแหล่งกําเนิดแสงคูลไวท์ (cool white) ที่มีความสว่างอย่างสม่ําเสมอในช่วง 600 lx ถึง 
1 000 lx บนระนาบของกระจกต ัวอย่างที่ทดสอบ   
9.2.2 วิธีทดสอบ  
นํากระจกตัวอย่างวางห่างจากผนังดํา 1 000 mm ให้กระจกตัวอย่างกับผู้ทดสอบห่างกันประมาณ  
2 000 mm (ดูรูปที่ 2 ประกอบ ) และตรวจพินิจ 
9.2.3 รายงานลักษณะทั่วไปของกระจกต ัวอย่าง ตามรูปแบบของตารางท ี่ 2 รายการที่ 1 ถึงรายการที่ 10 
 
 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
รูปที่ 2 การทดสอบรายการฟองอากาศ  สิ่งแปลกปลอม  ตําหนิที่เป็นจุดรวมเป็นกลุ่ม ตําหนิเป็นเส้น
หรือเป็นปื้นต่อเนื่องกัน ตําหนิที่เป็นแนวยาวในเน ื้อกระจก  ราน ฟองอากาศหร ือตุ่มที่อยู่ระหว่าง
กระจกกับวัสดุคั่นกลาง  สิ่งแปลกปลอมท ี่อยู่ระหว่างกระจกกับวัสดุคั่นกลาง  ย่น ริ้วและเส้นที่อยู่
ระหว่างกระจกกับวัสดุคั่นกลาง  ความมัวและรอยขูดขีด 
(ข้อ 9.2.2) 
9.3 ตําหนิที่ขอบ 
9.3.1 เครื่องมือ 
9.3.1.1 บรรทัดเหล็กสันตรงทีมีความละเอียด 0.5 mm 
9.3.2 วิธีทดสอบ  
ใช้บรรทัดเหล็กสันตรงที่มีความละเอียด 0.5 mm วัดขนาดตําหนิที่ขอบ ได้แก่ รอยบิ่นและส่วนยื่น 
รอยกะเทาะ  รอยแหว่งที่มุมและส่วนยื่นที่มุม และรอยเฉือน (ดูรูปที่ 3 ประกอบ ) 
9.3.3 รายงานความกว ้างและความยาวของต ําหนิที่ขอบ มากกว่า หรือ น้อยกว่า ความหนาของกระจก  
  มอก. 1222-25XX 
 
-10- 
  
       
รอยกระเทาะ
รอยกระเทาะ
 
(ก) รอยบิ่นและส่วนยื่น ( ข) รอยกะเทาะ  
  
                   
     
(ค) รอยแหว่งที่มุมและส่วนยื่นที่มุม ( ง) รอยเฉือน 
  
รูปที่ 3 ตําหนิที่ขอบ 
(ข้อ 9.3.2) 
 
9.4 การเหลื่อมของแผ่น 
9.4.1 เครื่องมือ 
9.4.1.1 บรรทัดเหล็กสันตรงที่มีความละเอียด 0.5 mm 
9.4.2 วิธีทดสอบ  
ใช้บรรทัดเหล็กสันตรง วัดความยาวจากขอบด ้านในของกระจกแผ ่นที่ใช้ประกบแผ่นที่หนี่ง ถึงขอบด้านนอก
ของกระจกที่ใช้ประกบแผ่นถัดไปตามลําดับ จนครบทุกแผ่นที่ประกบกันเป็นกระจกนิรภัยหลายชั้น โดยให้วัด
ทุกด้านที่มีการเหลื่อม (ดูรูปที่ 4) 
9.4.3 รายงานค่าสูงสุดของการเหลื่อมของแผ่น เป็นมิลลิเมตร 
  มอก. 1222–25XX 
 
-11- 
 
 
รูปที่ 4 ตัวอย่างการเหลื่อมของแผ่น 
(ข้อ 9.4.2) 
9.5 ความโค้ง 
9.5.1 การวัดโค้งเดี่ยว 
9.5.1.1 เครื่องมือ 
(1) บรรทัดเหล็กสันตรง (straight edge)  
(2) เกจแผ่นสอด (filler gauge) หรือเกจปลายสอบ  (taper gauge) 
9.5.1.2 วิธีทดสอบ  
(1) แขวนกระจกตัวอย่างในแนวดิ่งได้ทั้งสองแบบ  ตามรูปที่ 5 ให้อยู่ในลักษณะอิสระ  
(2) ใช้บรรทัดเหล็กสันตรงทาบบนกระจกต ัวอย่าง และใช้เกจแผ่นสอดหรือเกจปลายสอบ  วัดช่องว่าง
ระหว่างกระจกตัวอย่างกับบรรทัดเหล็กสันตรงในตําแหน่งที่กว้างที่สุด เป็นความสูงของส่วนโค้ง 
(a) ส่วนความยาวของคอร ์ด (c) เท่ากับความยาวระหว ่างจุดสัมผัสของบรรทัดเหล็กสันตรงกับ
กระจกตัวอย่าง ดังรูปที่ 5 แล้วคํานวณความโค้งเดี่ยว จากสูตร 
ความโค้งเดี่ยว ร้อยละ = 100ca 
เมื่อ a คือ ความสูงของส่วนโค้ง เป็นมิลลิเมตร 
c คือ ความยาวของคอร ์ด เป็นมิลลิเมตร 
9.5.1.3 รายงานค่าความโค้งสูงสุดของความโค้งเดี่ยว เป็นร้อยละ 
 มอก. 1222-25XX 
 
-12- 
                                           
                      
  
 
คําอธิบาย 
W  คือ  ความกว้างของกระจกต ัวอย่าง 
รูปที่ 5 การแขวนกระจกต ัวอย่าง 
(ข้อ 9.5.1.2) 
ACa
B 
คําอธิบาย 
AB   คือ  กระจกตัวอย่าง 
a     คือ  ความสูงของส่วนโค้ง เป็นมิลลิเมตร 
c     คือ  ความยาวของคอร ์ด เป็นมิลลิเมตร 
รูปที่ 6 การวัดความโค้งเดี่ยว 
(ข้อ 9.5.1.2) 
  มอก. 1222–25XX 
 
-13- 
 9.5.2 การวัดความโค้งแบบคลื่น 
9.5.2.1 เครื่องมือ 
โรลเลอร์เวฟเกจ  (roller wave gauge) วัดได้ละเอียด 0.01 mm  
9.5.2.2 วิธีทดสอบ  
(1) วางกระจกตัวอย่างในแนวราบบนโต ๊ะทดสอบที่มีความเรียบสม่ําเสมอ  และแบ่งพื้นที่กระจก
ตัวอย่างในแนวตั้ง 3 ส่วน และในแนวนอน  3 ส่วน ดังรูปที่ 7 
(2) ใช้โรลเลอร์เวฟเกจทาบบนกระจกต ัวอย่างในส่วนของพื้นที่ทั้งแนวตั้งและแนวนอนท ี่แบ่งไว้ตาม
ข้อ 9.5.2.2 (1) วัดความสูงของยอดคลื่นหรือความลึกของท้องคลื่น (a) และวัดความยาวระหว ่าง
ยอดคลื่นหรือท้องคลื่น (c) ดังรูปที่ 8 แล้วคํานวณความโค้งแบบคลื่นของพื้นที่แต่ละส่วน จาก
สูตร 
ความโค้งแบบคลื่น  ร้อยละ = 100212 1



caa หรือ 
= 100224 3



ca a 
เมื่อ a1 และ a2  คือ ความสูงของยอดคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
a3 และ a4  คือ ความสูงของท้องคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
c1 คือ ความยาวของยอดคล ื่นหนึ่งถึงอีกยอดคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร 
c2 คือ ความยาวของท ้องคลื่นหนึ่งถึงอีกท้องคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร 
 
9.5.2.3 รายงานค่าความโค้งสูงสุดของความโค ้งแบบคลื่นที่คํานวณได้ในพื้นที่แต่ละส่วนที่แบ่งไว้ตามข้อ 
9.5.2.2.(1) เป็นร้อยละ 
                    
  
รูปที่ 7 การแบ่งพื้นที่ในแนวตั้งและแนวนอน  
(ข้อ 9.5.2.2 (1))  มอก. 1222-25XX 
 
-14- 
 
 
 
 
คําอธิบาย 
AB คือ กระจกตัวอย่าง 
a1 และ a2  คือ ความสูงของยอดคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
a3 และ a4  คือ ความสูงของท้องคลื่น เป็นมิลลิเมตร 
c1   คือ ความยาวของยอดคล ื่นหนึ่งถึงอีกยอดคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร 
c2   คือ ความยาวของท ้องคลื่นหนึ่งถึงอีกท้องคลื่นหนึ่ง เป็นมิลลิเมตร    
รูปที่ 8 การวัดความโค้งแบบคลื่น 
(ข้อ 9.5.2.2 (2)) 
 
9.6 ความทนแสง  
9.6.1 เครื่องมือ 
9.6.1.1 เครื่องกําเนิด/ให้แสงอัลตราไวโอเลตชน ิดที่มีหลอดไฟไอปรอท  (750 ± 50) W หรือหลอดไฟฟ้าอื่นที่มี
คุณภาพเทียบเท่า และมีอุปกรณ์สําหรับปรับอุณหภูมิได้ตามต้องการ  
9.6.1.2 โฟโตมิเตอร์ ให้แสงช่วงที่ตามองเห็นได้ (visible light) 
9.6.2 การเตรียมชิ้นทดสอบ  
ตัดกระจกตัวอย่างเป็นชิ้นทดสอบขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm แผ่นละ 1 ชิ้นทดสอบ  ในกรณี
ของกระจกนิรภัยหลายชั้นที่ทําด้วยกระจกเทมเปอร ์ หรือกระจกนิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นโค้ง ให้ใช้
กระจกตัวอย่างเป็นชิ้นทดสอบ  
9.6.3 วิธีทดสอบ  
9.6.3.1 วัดค่าการส่องผ่านของแสงของช ิ้นทดสอบ  (a) ด้วยเครื่องสเปกโทรโฟโตม ิเตอร์ 
9.6.3.2 วางหรือตั้งชิ้นทดสอบในเคร ื่องฉายแสงอัลตราไวโอเลตซ ึ่งควบคุมอุณหภูมิไว้ที่ (45 ± 5) oC ใน
ตําแหน่งที่สําแสงตั้งฉากกับพื้นผิวของชิ้นทดสอบ  และชิ้นทดสอบห่างจากหลอดไฟไอปรอท  230 mm 
โดยหันด้านนอกของชิ้นทดสอบเข้าหาหลอดไฟ  ในกรณีที่ชิ้นทดสอบทําจากกระจกต่างประเภท  หรือ
ความหนาต่างกัน หรือไม่ได้ระบุทิศทางการใช้งาน ให้ทดสอบทั้งสองด้านของชิ้นทดสอบ   
9.6.3.3 ฉายแสงอัลตราไวโอเลตนานประมาณ  100  h มอก. 1222–25XX 
 
-15- 
 9.6.3.4 นําชิ้นทดสอบออกมาว ัดค่าการส่องผ่านของแสง  (b) แล้วคํานวณอัตราลดของการส ่องผ่านของแสง  
จากสูตร 
 
อัตราลดของการส ่องผ่านของแสง  ร้อยละ  =  (a-b) x 100 
                                                          a 
เมื่อ a คือ ค่าการส่องผ่านของแสงของช ิ้นทดสอบก่อนรับแสงอัลตราไวโอเลต  เป็นร้อยละ 
     b คือ ค่าการส่องผ่านของแสงของช ิ้นทดสอบหลังจากรับแสงอัลตราไวโอเลตแล ้ว  เป็น
ร้อยละ 
9.6.3.5 ตรวจพินิจชิ้นทดสอบ  แล้วรายงานผล  กรณีที่ชิ้นทดสอบทําจากกระจกประเภทเด ียวกัน ความหนา
เท่ากัน และมีการระบุทิศทางการใช้งาน สามารถรายงานผลทดสอบเพ ียงด้านเดียวได้ 
9.7  ความทนความร ้อน 
9.7.1 การเตรียมกระจกตัวอย่าง 
ตัดกระจกตัวอย่างเป็นชิ้นทดสอบขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm แผ่นละ 1 ทดสอบ   
ในกรณีของกระจกนิรภัยหลายชั้นที่ทําด้วยกระจกเทมเปอร ์ หรือกระจกนิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นโค้ง 
ให้ใช้กระจกตัวอย่างเป็นชิ้นทดสอบ  
9.7.2 วิธีทดสอบ  
แช่ชิ้นทดสอบในแนวด ิ่งให้มิดน้ํานานประมาณ  3 min ในภาชนะ  โดยน้ํามีอุณหภูมิประมาณ  65 oC 
จากนั้นย้ายชิ้นทดสอบอย่างรวดเร็วมาแช่น้ําเดือด นานประมาณ  2 h หรือแช่ชิ้นทดสอบในแนวด ิ่งใน
ภาชนะนาน  2 h  โดยน้ํามีอุณหภูมิประมาณ  97 oC ถึง 100 oC แล้วตรวจพินิจชิ้นทดสอบ  
9.8 ความทนการกระแทก  
9.8.1 เครื่องมือ 
9.8.1.1 โครงเหล็กรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 
9.8.1.2 ลูกเหล็กผิวเรียบขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 63.5 mm และให้มีมวลรวม  1 040 g 
9.8.2 การเตรียมตัวอย่าง 
9.8.2.1 ทําตัวอย่างกระจกนิรภัยหลายชั้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณ  610 mm 
9.8.3   วิธีทดสอบ  
9.8.3.1 วางกระจกตัวอย่างตามข้อ 9.8.2.1 ให้ระนาบของกระจกต ัวอย่างอยู่ในระนาบระหว ่างการประกอบ
ของโครงเหล็กทั้งสองตรงรอยประกบระหว ่างกระจกตัวอย่างกับโครงเหล็กทั้งสองนั้น ให้รองด้วยแผ่น
ยางที่มีความแข็ง 50 Shore A หนา 3 mm โดยรอบ  และใช้แผ่นยางชนิดเดียวกันนี้รองที่ฐานด้วย (ดู
รูปที่ 7) 
  มอก. 1222-25XX 
 
-16- 
  
 
 
  
 
  
 
  
 
  
 
  
รูปที่ 7 โครงเหล็กรองรับกระจกตัวอย่างสําหรับการทดสอบความทนการกระแทก  
(ข้อ 9.8.2.1) 
9.8.3.2 ยกลูกเหล็กกลมให้สูงจากกระจกตัวอย่าง 1 000 mm แล้วปล่อยให้ตกลงกระแทกบร ิเวณภายในรัศมี 
25 mm  จากจุดกึ่งกลางกระจกต ัวอย่าง 1 ครั้ง 
9.8.3.3 รายงานว่ากระจกตัวอย่างแตกหรือไม่ 
หมายเหตุ  1. ถ้าเป็นกระจกเทมเปอร ์ที่ทําจากกระจกลาย  ให้ทดสอบด้านที่เรียบไม่มีลาย 
               2. ถ้าเป็นกระจกเทมเปอร ์ประเภทแผ่นโค้ง ให้ทดสอบด้านนูน 
9.9 ความทนแรงกระแทกทะล ุ 
9.9.1 เคร
ื่องมือ 
9.9.1.1 โครงทดสอบ  (ดูรูปที่ 8) ทําด้วยเหล็กโครงสร้างรูปตัวยูที่มีความกว้างไม่น้อยกว่า 100 mm ฐานโครง
ยึดกับพื้นด้วยเกลียวและมีคานค้ํายันด้านหลังเพื่อลดการสั่นสะเทือนหรือการบิดระหว่างการทดสอบ  
กรอบยึดกระจกตัวอย่างเป็นวงกบสี่เหลี่ยมทําด้วยไม้หรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม  โดยระหว่างกระจก
ตัวอย่างกับกรอบยึดต้องกรุด้วยแผ่นยางที่มีความแข็ง 50 Shore A ( ดูรูปที่ 8 และรูปที่ 9) และเมื่อจับ
ยึดกระจกตัวอย่าง แผ่นยางจะถูกบีบอัดประมาณ  10% ถึง 15% ของความหนาเด ิมและ*ขนาดภายใน
ของกรอบยึดกระจกตัวอย่างต้องน้อยกว่าขนาดของกระจกต ัวอย่าง 19 mm (ดูรูปที่ 8) 
9.9.1.2 ถุงกระแทกทําด้วยแผ่นหนังที่มีความหนา  1.5 mm เย็บประกอบให้มีลักษณะและขนาดด ังรูปที่ 10 
ตลอดเส้นผ่านศูนย์กลางในแนวดิ่งของถุงฝังด้วยแกนเหล็กหรือเกลียวซึ่งมีแป้นเกลียวสําหรับยึดปาก
และก้นถุง ที่ปากถุงมีตะขอหรือห่วงสําหรับแขวนตลอดผ ิวด้านนอกโดยรอบถ ุงให้พันด้วยแถบกาวไฟ
เบอร์กลาสส์ขนาดกว้าง 12 mm หนา 0.15 mm ภายในถุงบรรจุเม็ดตะกั่วขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง
ประมาณ  2.5 mm ให้ได้มวล (45 ± 0.1) kg ตัวอย่าง กรอบบน  
กรอบล่าง 
แผ่นยาง แผ่นยาง ต่ําสุด 10 
660 12 150 23 23 15 610 
570 600 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร มอก. 1222–25XX 
 
-17- 
 ต่ําสุด 914
สูงสุด 13 
เมื่อถุงกระแทกถูกปล่อยอย่างอิสระความสูงของการตกกระทบ
ต่ําสุด 914
ต่ําสุด 1524ลวดเหล็กตีเกลียว 
เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ  3กําแพงที่ยึด
คานเหล็กสําหรับค้ําและยึด
ตัวอย่างโครงเครื่องทดสอบ
กรอบไม้ยึด
ความกว้างของตัวอย่าง -1 9ความยาวของต ัวอย่าง -1 9จุดที่เส้นผ่านศูนย์กลางที่กว้างที่สุด
ของถุงกระแทก
แนวตําแหน่งกึ่งกลางตัวอย่าง
ฐานที่ยึดกับพื้นอย่างมั่นคง
 
รูปที่ 8 โครงทดสอบความทนแรงกระแทกทะล ุ 
(ข้อ 9.9.1.1 และข้อ 9.9.2)  
 
 
รูปที่ 9 อุปกรณ์และวิธีการจับยึดกระจกตัวอย่าง 
(ข้อ 9.9.1.1) 
มอก. 1222-25XX 
 
-18- 
  
 
รูปที่ 10 ลักษณะของถุงกระแทก  
(ข้อ 9.9.1.1) 
 
9.9.2 การเตรียมตัวอย่าง 
ทําตัวอย่างกระจกนิรภัยหลายชั้นตัวอย่างเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณ  964 mm x 1 930 mm 
9.9.3 วิธีทดสอบ  (ดูรูปที่ 10) 
9.9.3.1  ประกอบตัวอย่างเข้ากับกรอบยึดตัวอย่างให้แน่น ในกรณีที่ชั้นกระจกของตัวอย่างหนาไม่เท่ากันให้เอา
กระจกชั้นบางประกบก ับกรอบยึดตัวอย่างอันหนา ทั้งนี้เพื่อให้กระจกบางนั้นหันหน้าเข้าถุงกระแทก  
แล้วยึดกรอบยึดตัวอย่างกับโครงเครื่องทดสอบโดยว ิธีที่เหมาะสม  โดยให้ส่วนป่องที่สุดของถุงกระแทก
ที่แขวนอย่างอิสระอยู่ในแนวตรงกับจุดกึ่งกลางของตัวอย่าง หรือในบริเวณรอบจุดกึ่งกลางของ
ตัวอย่างภายในรัศมีไม่เกิน 50 mm และห่างจากผิวของตัวอย่างไม่เกิน 13 mm 
9.8.3.2 จัดถุงกระแทกให้อยู่ในตําแหน่งที่มีความสูงการตกกระแทก  300 mm ตามที่กําหนดในตารางท ี่ 6 
ปล่อยลงมากระแทกต ัวอย่างด้วยมวลของตัวมันเอง แล้วตรวจการแตกทะล ุของตัวอย่าง ถ้าตัวอย่าง
แตกทะลุทั้ง 2 ชั้น ให้ตรวจสอบขนาดของช ่องแตก  
9.8.3.3 ถ้าตัวอย่างไม่แตกทะลุทั้ง 2 ชั้น ให้ทดสอบซ้ําตามข้อ 9.9.3.2 โดยเพิ่มความสูงของการตกกระแทก
ตามลําดับความสูงของการตกกระแทกท ี่กําหนดในตารางท ี่ 6 เมื่อตัวอย่างแตกทะลุทั้ง 2 ชั้น ให้หยุด
ทดสอบ  และตรวจขนาดของช ่องแตกที่ความสูงแรกที่ทําให้ตัวอย่างแตกทะลุทั้ง 2 ชั้น 
9.8.3.4 ถ้ากระจกที่เป็นวัสดุตัวอย่างแตกเพียงชั้นเดียว ให้กระแทกตัวอย่างที่ระดับสูงของการตกกระแทกเด ิม
อีกครั้ง ถ้าตัวอย่างยังคงแตกทะลุเพียงชั้นเดียว จึงจะเพิ่มความสูงของการตกกระแทกเป ็นความสูงใน
ลําดับถัดไป 
  
 
มอก. 1222–25XX 
 
-19- 
 ตารางที่ 6 ความสูงของการตกกระแทกตามล ําดับครั้งของการปล่อยถุงกระแทก  
(ข้อ 9.9.3.3) 
หน่วยเป็นมิลลิเมตร 
ลําดับครั้งของการปล่อยถุง
กระแทก  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 
ความสูงของการตกกระแทก  300 380 480 610 770 960 1 200 1 510 1 900 2 300
 
  มอก. 1222-25XX 
 
-20- 
 ภาคผนวก  ก. 
การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน 
(ข้อ 8.1) 
ก.1  รุ่น ในที่นี้หมายถึง กระจกนิรภัยหลายชั้นประเภท  ชนิด และความหนาเด ียวกัน ทําโดยกรรมวิธีเดียวกัน ที่ทํา
หรือส่งมอบหรือซื้อขายในระยะเวลาเด ียวกัน 
ก.2 การชักตัวอย่างและเกณฑ์ตัดสิน ให้เป็นไปตามแผนการช ักตัวอย่างที่กําหนดต่อไปนี้ หรืออาจใช้แผนการชัก
ตัวอย่างอื่นที่เทียบเท่ากันทางวิชาการกับแผนที่กําหนดไว้ 
ก.2.1 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบขนาด  ลักษณะทั่วไป และเครื่องหมายและฉลาก  
ก.2.1.1 ให้ชักตัวอย่างโดยวิธีสุ่มจากรุ่นเดียวกัน ตามจํานวนที่กําหนดในตารางท ี่ ก.1 
ก.2.1.2 จํานวนตัวอย่างที่ไม่เป็นไปตามข้อ 4. ข้อ 5.1 และข้อ 7. ในแต่ละรายการต้องไม่เกินเลขจํานวนที่
ยอมรับที่กําหนดในตารางท ี่ ก.1 จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตามเกณฑ ์ที่กําหนด 
ตารางที่ ก.1 แผนการชักตัวอย่างสําหรับการทดสอบขนาด  ลักษณะทั่วไป และเครื่องหมายและฉลาก  
(ข้อ ก.2.1) 
 
ขนาดรุ่น 
แผ่น ขนาดตัวอย่าง 
แผ่น เลขจํานวนที่ยอมรับ 
≤ 250 2 0 
251 ถึง 500 8 1 
≥ 501  13 2 
 
ก.2.2  การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบการเหล ื่อมของแผ่น และความโค้ง (เฉพาะกระจกน ิรภัย
หลายชั้นประเภทแผ่นเรียบ) 
   ก.2.2.1 ให้ชักตัวอย่างโดยวิธีสุ่มจากกระจกน ิรภัยหลายชั้นที่เป็นไปตามเกณฑ ์ที่กําหนดในเรื่องขนาด  ลักษณะ
ทั่วไป และเครื่องหมายและฉลากแล ้ว จํานวน 3 แผ่น   
  ก.2.2.2  ตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ 5.2 และข้อ 5.3 จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตาม
เกณฑ์ที่กําหนด 
ก.2.3 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบความทนแสง  
   ก.2.3.1 ให้ทําตัวอย่างที่เป็นไปตามเกณฑ ์กําหนดในเรื่องขนาด  และลักษณะทั่วไป (ข้อ ก.2.1.2) จํานวน 2 แผ่น 
แล้วตัดเป็นชิ้นทดสอบ  ขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm แผ่นละ 1  ชิ้นทดสอบ  รวมเป็น 2 ชิ้น
ทดสอบ  
 ในกรณีกระจกนิรภัยหลายชั้นที่ทําด้วยกระจกเทมเปอร ์ หรือกระจกนิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นโค้ง ให้
ทําตัวอย่างประจกนิรภัยหลายชั้นเป้นกระจกแผ่นเรียบ โดยใช้วัสดุ ความหนา  และกรรมวิธีเดียวกัน 
ขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm จํานวน 2 แผ่น 
  ก.2.3.2 จํานวนตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ 5.4  จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตามเกณฑ ์
ที่กําหนด 
ก.2.4  การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบความทนความร ้อน   มอก. 1222–25XX 
 
-21- 
    ก.2.4.1 ให้ทําตัวอย่างที่เป็นไปตามเกณฑ ์กําหนดในเรื่องการเหลื่อมของแผ่น และความโค้ง (ข้อ ก.2.2) แล้ว ตัด
เป็นชิ้นทดสอบ  ขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm จํานวน 2 แผ่น 
 ในกรณีกระจกนิรภัยหลายชั้นที่ทําด้วยกระจกเทมเปอร ์ หรือกระจกนิรภัยหลายชั้นประเภทแผ่นโค้ง ให้
ทําตัวอย่างประจกนิรภัยหลายชั้นเป้นกระจกแผ่นเรียบ โดยใช้วัสดุ ความหนา  และกรรมวิธีเดียวกัน 
ขนาดประมาณ  300 mm X 300 mm จํานวน 2 แผ่น 
  ก.2.4.2 จํานวนตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ 5.5 จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตามเกณฑ ์ที่
กําหนด 
ก.2.5 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบความทนการกระแทก  
   ก.2.5.1   ให้ทําตัวอย่างกระจกตัวอย่างกระจกนิรภัยหลายชั้นเป็นกระจกกระจกแผ ่นเรียบรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 
ขนาดด้านละประมาณ  610 mm โดยใช้วัสดุ ความหนา  และกรรมวิธีเดียวกัน จํานวน 12 แผ่น เพื่อใช้
ทดสอบจํานวน 6 แผ่น และสํารองไว้เพื่อทดสอบใหม่จํานวน 6 แผ่น  
   ก.2.5.2  จํานวนตัวอย่างที่ไม่เป็นไปตามข้อ 5.6 ต้องไม่เกิน 1 แผ่น จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้น
เป็นไปตามเกณฑ ์ที่กําหนด หากตัวอย่างทดสอบแผ่นใดแผ่นหนึ่งแตกและมีชิ้นกระจกที่แตกหลุดร่วงจน
เห็นวัสดุคั่นกลาง  ให้หยุดทดสอบและน ําตัวอย่างชุดสํารองทําการทดสอบใหม ่ หากยังมีการแตกของ
แผ่นตัวอย่าง และมีชิ้นกระจกที่แตกหลุดร่วงจนเห็นวัสดุคั่นกลางอีก จะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่น
นั้นไม่เป้นไปตามเกณฑ ์ที่กําหนด 
ก.2.6 การชักตัวอย่างและการยอมร ับสําหรับการทดสอบความทนการกระแทกทะล ุ 
ก.2.6.1   ให้ทําตัวอย่างกระจกตัวอย่างกระจกนิรภัยหลายชั้นเป็นกระจกกระจกแผ ่นเรียบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 
ขนาดประมาณ  864 mm X 1 930 mm โดยใช้วัสดุ ความหนา  และกรรมวิธีเดียวกัน จํานวน 3 แผ่น  
   ก.2.6.2  ตัวอย่างทุกแผ่นต้องเป็นไปตามข้อ 5.7 จึงจะถือว่ากระจกนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตามเกณฑ ์ที่
กําหนด  
ก.2.2 เกณฑ์ตัดสิน 
 ตัวอย่างกระจกนิรภัยหลายชั้นต้องเป็นไปตามข้อ ก.2.1.2 ข้อ ก.2.2.2  ข้อ ก.2.3.2 ข้อ   ก.2.4.2 ข้อ ก.2.5.2 
และข้อ ก.2.6.2 ทุกข้อ จึงจะถือว่ากระจนิรภัยหลายชั้นรุ่นนั้นเป็นไปตามมาตรฐานผล ิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนี้ 
 
     ------------ ----------------------------