# The Manufactory of Old French Psalters. Part 3. The Semi-Diplomatic transcription of Douce MS 320

Vladimir Agrigoroaei, Alessia Chapel

► To cite this version:

Vladimir Agrigoroaei, Alessia Chapel. The Manufactory of Old French Psalters. Part 3. The Semi-Diplomatic transcription of Douce MS 320. museIKON A Journal of Religious Art and Culture, 2025, 9, pp.157-215. hal-05521345

HAL Id: hal-05521345

https://hal.science/hal-05521345v1

Submitted on 4 Mar 2026

HAL is a multi-disciplinary open access
archive for the deposit and dissemination of sci-
entific research documents, whether they are pub-
lished or not. The documents may come from
teaching and research institutions in France or
abroad, or from public or private research centers.

L'archive ouverte pluridisciplinaire HAL, est
destinée au dépôt et à la diffusion de documents
scientifiques de niveau recherche, publiés ou non,
émanant des établissements d'enseignement et de
recherche français ou étrangers, des laboratoires
publics ou privés.

<figure><img src="image_1.png" /></figure>

Distributed under a Creative Commons CC BY 4.0 - Attribution - International License
que ne feent moúe oreile a mei e exoief lef espant en tèi. D
# The Manufactory of Old French Psalters

## PART 3

### The Semi-Diplomatic transcription of Douce MS 320

Vladimir Agrigoroaei (VA)

Alessia Chapel (AC)

CÉSCM UMR 7302-CNRS (FR)

anr

<figure><img src="image_2.png" /></figure>

**RÉSUMÉ:** La troisième partie de l'article consacré aux psautiers en ancien français propose une transcription semi-diplomatique du manuscrit Douce 320, destinée à faciliter la consultation du fac-similé en ligne. Elle privilégie la structure du texte : les abréviations sont développées, les retours à la ligne supprimés, et seules les érasures et insertions clairement lisibles sont signalées. La numérotation des vers suit la Vulgate clémentine (afin d'éviter les confusions suscitées par les éditions antérieures) et la transcription distingue par majuscules la segmentation psalmique propre au manuscrit. La séparation des mots et la ponctuation médiévale sont conservées lorsqu'elles ont une valeur structurante. Sont reproduites des marques ressemblant à des accents, et qui semblent indiquer l'accent tonique, le hiatus, les diphtongues ou le timbre vocalique, bien que l'accentuation du scribe soit inégale et résulte parfois de corrections successives. Les accents appartenant à des lettres effacées sont également notés. Les doubles accents sont réinterprétés : loin d'indiquer l'accent tonique, ils signalent des fricatives, affriquées et autres particularités. Dans l'ensemble, la transcription s'efforce de restituer la structure du texte tout en éclairant les pratiques scribales, afin de fournir une base fiable pour l'analyse, la correction et l'exploitation ultérieure du manuscrit Douce 320 de la Bibliothèque Bodléienne d'Oxford.

**MOTS-CLÉS:** paléographie; critique textuelle; traductologie; Psaumes; linguistique.

**REZUMAT:** Cea de a treia parte a articolului consacrat psaltirilor în limba franceză veche oferă o transcriere semi-diplomatică a manuscrisului Douce 320, menită să faciliteze consultarea facsimilului online. Ea privilegiază structura textului: abrevierele sunt dezvoltate, întreruperile de rând nu sunt marcate; numai erazurile și inserțiile clar lizibile sunt semnalate. Numerotarea versetelor urmează Vulgata clementină (pentru a evita confuziile generate de edițiile anterioare), iar transcrierea marchează prin majuscule segmentarea psalmică proprie manuscrisului. Separarea cuvintelor și punctuația medievală sunt păstrate atunci când au valoare structurală. Accentele simple sunt redate ca indicatoare ale accentului tonic, ale hiatului, ale diftongilor sau ale timbrului vocalic, deși accentuarea scribului este inegală și rezultă uneori din corectări succesive. Accentele aparținând unor litere șterse sunt de asemenea notate. Accentele duble sunt reinterpretate: departe de a marca accentul tonic, ele semnalează fricative, africate și alte particularități. În ansamblu, transcrierea încearcă să restitue structura textului, iluminând totodată practicile scribale, pentru a oferi o bază sigură pentru analiza, corectarea și exploatarea ulterioară a manuscrisului Douce 320 din Biblioteca Bodleiană din Oxford.

**CUVINTE-CHEIE:** paleografie; critică de text; traductologie; Psalmi; lingvistică.

Contrary to what was announced at the conclusion of the second instalment of this study, it is, for the moment, not possible to accomplish more than the second and third objectives, that is, the complete transcription of the French text of the Psalms and Canticles in Douce MS 320, preserving the original accentuation and marking the precise location of all erasures, accompanied by the examination of the accentual system. The analysis of the erasures that defy straightforward classification, the examination of the erasures in Arundel MS 230, and the completion of the comparative study of the Douce and

Arundel manuscripts (together with the formulation of final conclusions) cannot, at present, be carried out. The circumstances prove to be more intricate than initially anticipated. In particular, at least one bilingual psalter arranged in double columns yields notably significant insights, and the interlinear gloss from two manuscripts of the First French Commentary to the Psalms also presents material of considerable interest.

The semi-diplomatic transcription published in this third instalment may be used in any Open Access or Open Source project, provided that the two scholars who pro-

<figure><img src="image_3.png" /></figure>

*Close-up of Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 39v, showing erasures and accents.* Photo: Alessia Chapel, 2024.

Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.
duced it for the *PSalteRATIO* project (Alessia Chapel and Vladimir Agrigoroaei) are clearly credited by name. It is intended to facilitate the reading of the online facsimile, not to replace it. Readers are encouraged to consult the facsimile together with the printed text. The images have been reproduced at a smaller scale, in parallel with the text, to facilitate identification. The facsimile is accessible for consultation and download at the following address:

https://digital.bodleian.ox.ac.uk/objects/00f9f687-77e8-4099-ac49-8c94a6555125/surfaces/5754009d-9c98-474c-88dc-e4c2df967bfd/

Alternatively, at: https://tinyurl.com/Oxford-Psalter

Our transcription prioritizes structural over formal features, since the goal is not to produce a literal facsimile. Our aim was never to produce a copy of the manuscript; for this reason, we have expanded all abbreviations in cursive and have not marked any line breaks. We are publishing this transcription so that other researchers can work with the same material we used—including our identification of erasures and insertions. By making this information available, we hope others can engage with our findings, correct or refine them where needed, and build on the research further.

We have marked the beginning of each psalm verse according to the Sixto-Clementine Vulgate, last avatar of the Gallican Psalter. The previous edition (Short 2015) numbered every phrase preceded by a capital letter in the manuscript, giving the misleading impression that these corresponded to verses and thereby creating potential confusion when aligning the vernacular text with the Latin source. Our approach is intended to help researchers identify the familiar verses more reliably. In addition, we have distinguished between the separations of textual units in the manuscript and the divisions of psalms and their verses, as these two systems do not coincide. Subdivisions within psalms are occasionally present; these have been indicated simply through the use of large capital letters.

Passages *highlighted in yellow* mark the extent of the erasures. We still have doubts about some of them, and therefore decided to mark only those whose existence we can confirm with certainty.

Square brackets [*] indicate letters that are not visible, either because they have been damaged or are obscured by stains, but whose presence is still discernible.

Only the most evident insertions have been recorded with \/, specifically those written at a clearly separate stage. This category includes letters or words placed above or between the lines. Insertions do not include erasures. It was not feasible to record every cramped letter or word written over an erasure, as marking each instance individually would be excessive; in such cases, noting the erased spaces is sufficient. Insertions or additions that extend beyond the line margins often follow erasures, since they were usually written on unused portions of parchment without traces of prior correction. These are therefore marked with the same \/. The same notation is used for marginal notes and for inversions of words or phrases indicated by the scribe.

Medieval punctuation—*punctus* (·) and *punctus elevatus* (∴) —has been retained, as it has no clear equivalent in contemporary punctuation. In contrast, the *punctus interrogativus*, having the same value as the modern question mark, has been rendered as such. The guiding principle of our transcription is not to reproduce the manuscript verbatim but to reflect the structure and presentation of the text.

We have introduced word separation only where it was absolutely necessary, particularly in the case of prepositions and conjunctions: *achescun* > *a chescun*; *ádepartír* > *á departír*; *éagenuillúms* > *é agenuillúms*; *amangiér* > *a mangiér*, and so on. We did not, however, separate words in cases of simple elisions. Similarly, compound words were left separate if the scribe transcribed them as such, whereas long unhyphenated words split for various reasons (most often to fill space) were transcribed as single words, since these splits are formal rather than structural.

The scribe made changes during all the stages of the transcription. See, for instance, an elision marked by an underscore in red ink: *E el co_u_ement* (Ps 62:8b); it was probably written contemporaneously with the scribe's restoration of the letter *g* in *se glorient* (Ps 48:7). Therefore, documenting his idiosyncratic inventions and conventions was essential to understanding how the text evolved. Accordingly, we indicated connections between letters joined by the scribe using an underscore (_). Such ligatures sometimes occur through the extension of the horizontal arm of the letter *t*, which we marked consistently with the use of the underscore. However, we did not mark underscores used to hyphenate words at line ends, or where gaps or damage in the parchment necessitated a visual connection. In these cases, the scribe was addressing formal, not structural, issues in the text.

## Single acute accents: tonic stress, hiatus, vowel qualities, and specific diphtongs.

The green accents, which were added at a later stage, plainly indicate that several phases of accentuation were involved. See, for instance: *Saúlez* (Ps 16:14c); *cuneút* (Ps 31:5a); *Aite uús* (Ps 32:18); *Séient fàit* (Ps 34:5); *Séit fàite* (Ps 34:6); and *semlánce* (Ps 49:2). In many cases, accents on small majuscule letters (placed at the upper right corner next to the letter) were added either before or after the transcription of the capital itself. This can be inferred from the ink intensity of the accent, which sometimes matches that of the following letters, while in other cases it appears either darker or more diluted.

It should be noted that the scribe did not accentuate individual letters but rather groups of letters or parts of a certain word (cf. Sneddon 1972, p. 81, who argues that “it is often difficult to tell which letter really carries the accent”). Lincke 1886 interpreted this as evidence that the scribe was marking syllable stress rather than tonic stress. To avoid decisions that might be problematic, our transcription places accents above the letter on which they appear. When a letter was erased but its accent remained (serving to mark the relevant part of the word), we transcribed it as _´_, since the scribe, fortunately, also employed an underscore to join the two parts of said word. In cases where the accent occurs between two or more letters, a decision was made to associate it with either the vowel or the sonant, depending on the context (*vide infra* for the issue of *-ue-*).

Many of the accents are redundant. In fact, the use of different colours (mostly green) or varying ink intensities suggests that the scribe became somewhat obsessed with them, likely out of hypercorrect grammatical concerns, leading him to accentuate and re-accentuate excessively. If this stems from the fact that French was not the native language of the Anglo-Norman scribe—a plausible, though speculative, assumption given that Anglo-Norman scribes counted many English-speakers as well (cf. Beaulieux 1927, p. 14-15)—it nevertheless remains evident that his chief concern in marking tonic accents was to ensure that the text sounded continental.
Several attempts have been made to systematize the logic of accentuation in Anglo-Norman manuscripts, beginning with Curtius 1911 and continuing through Careri and Lacanale 2015. The difficulty, however, lies in the fact that although these systems share certain features, they ultimately reveal a highly variable practice in which each scribe follows his own approach. Consider, for example, the claim of Curtius 1911, p. xcii, that in biblical translations accents appear only in the Anglo-Norman manuscripts and that they could be linked to other Anglo-Norman works, such as the *Romance of Horn*. Yet a significant difference emerges when comparing the accentuation of the Oxford Psalter with that of the Four Books of Kings, where scribes marked only plain front vowels such as *a*, *e*, and *i* (cf. Sneddon 1972, p. 80).

The primary function of single acute accents in ms Douce 320 to guide pronunciation. They generally indicate tonic stress, being placed on the specific letter, syllable, or part of the word that the scribe intended to emphasize. However, accents are sometimes written over two neighbouring vowels in order to mark hiatus: *ááron*, *isáác*, *canáán*, *filistíim*, etc., but also *esleuées*, *léece*, *benééiz*, and so on. Last but not least, a less common, though notable, use of single acute accents is to indicate specific vowel qualities, which could present challenges in terms of correct pronunciation. This can lead to the accentuation of two parts of a longer word (cf. Brachet 1870, p. 258). Most instances of these three types have been observed and discussed in previous research (Brachet 1870; Lincke 1886; cf. Sneddon 1972; Careri 2008; Careri, Lacanale 2015).

Short, Careri, Ruby 2010, p. 43, noted that the question of the use of certain accents is problematic and remains unresolved. At the same time, they suggest that the numerous accents along with the clear division and spacing of words, the use of the question mark, and the rare use of abbreviations, suggest the manuscript was intended for monastic recitation during the collective reading. Some phenomena can indeed be associated with reading, albeit not necessarily in a public context. For example, the presence of accents on monosyllabic words suggests that they were intended to be fully pronounced (cf. Sneddon 1972, p. 81). It is, however, rather puzzling that the issue of these accents is connected to spelling and the scribe's obsessive hypercorrections to adjust to continental pronunciation, which suggests that their purpose aligns with reading in general, rather than specifically with public reading, given the multiplicity of systems employed for rendering the same sounds. Therefore, it seems far more plausible that the accents were simply intended for clarity.

The scribe's application of these accents is far from systematic. His idiosyncratic usage means that in some instances he omits such markings altogether, in favour of the tonic accent, such as in *aárón*. This variability underscores the interpretive challenge of determining whether the accents consistently reflect phonetic distinctions, or merely the scribe's personal orthographic habits.

### A case study: **-ue-**

Nevertheless, a discernible logic can be observed in the way he applied accent marks to particular segments of words or syllables. For example, one may consider the treatment of the Old French diphthong **-ue-**. In the majority of cases, the accentuation follows a consistent pattern, reflecting an underlying system or set of principles guiding the scribe's choices. The diphthong can be found in the strong (stressed) Old French possessive pronominal adjectives *tue(n)(s)* and *sue(n)(s)*. The masculine

second-person singular form is spelled predominantly as *tuén(s)*, which occurs 189 times. The anomalous variant *tuén(s)*, with the accent placed on the second part of the vowel cluster (**-ué-**), is attested only 37 times (Ps 5:9; Ps 8:2; Ps 18:12; Ps 36:6; Ps 41:11; Ps 42:3; Ps 43:4; Ps 43:13; Ps 43:26; Ps 44:8; Ps 44:13; Ps 49:14; Ps 50:13; Ps 50:20; Ps 51:11; Ps 53:8; Ps 55:12; Ps 64:8; Ps 64:12; Ps 67:8; Ps 68:37; Ps 71:7; Ps 72:15; Ps 77:43; Ps 78:1b; Ps 80:11; Ps 83:2; Ps 83:4; Ps 87:8; Ps 88:14; Ps 105:23; Ps 105:47; Ps 118:108; Ps 118:118; Ps 118:125; Ps 118:140; Ps 118:148). The feminine form *túe(s)* is even more frequent, with 401 occurrences, and there is no trace of an alternative spelling *tué(s)*. This provides evidence that the scribe regarded *u* as the focal point of the syllable.

A similar distribution is observed for the third-person singular possessives: *súen(s)* occurs 22 times and *súe(s)* 50 times, whereas the variant *suén(s)*, with accentuation of the second letter of the vowel cluster, is extremely rare (attested only twice—Ps 77:43; Ps 105:23) and entirely absent in the feminine form.

Significantly, the scribe never writes *tué(s)* or *súe(s)*; instead, he consistently employs the forms *túe(s)* and *súe(s)*, in order to avoid any contact of the accent mark with the letter *e*. That mark is frequently placed immediately after or even above the initial consonant (**t-** or **s-**), which indicates a deliberate effort to prevent ambiguity. Consequently, the 37 anomalous instances of *tuén(s)* are likely the result of negligent or mechanical writing, where the accent appears to mark the stressed syllable. This implies that all instances in which the scribe placed the accent between the letters **u** and **e** should be interpreted as representing **-üe-**.

Interestingly, in Ps 150:3 the scribe originally wrote *Loéz lui én súen buisíne* (“praise him in his trumpet”), but later corrected the line to *Loéz lui én súen \de/ buisíne* (“praise him with the sound of the trumpet”). It is evident that he initially misread the word *son* or *sun* in his source as the possessive pronoun rather than the noun meaning “sound”, thus explaining the accent on the **u** of *súen*. The confusion was further reinforced by additional coincidences: when he recognized his error, there was no accent to correct, since Latin *sonus* would in any case have yielded Old French *súen*. Other instances in which the scribe translates Latin *sonus* pose various other problems. For example, in Ps 64:8 he writes *le suén de ses flúez* (Latin *sonum fluctuum eius*), with the accent on *e*, and in Ps 76:18 *multitúdene del sóen des éwes* (Latin *multitudo sonitus aquarum*), where he chooses a different digraph altogether.

A similar case concerns the accented spellings of the word *huem* (Latin *homo*). In at least 16 instances the accent is clearly written above the letter **u** (*húem*—Ps 21:7; Ps 24:12; Ps 33:9; Ps 38:7; Ps 38:12; Ps 40:10; Ps 48:8; Ps 83:6; Ps 103:23; Ps 126:5; Ps 127:4; Ps 139:12; Ps 143:3; Ps 143:4; 1 Sa 2:9; and Ex 15:3). By contrast, the alternative spelling *huém* appears only 4 times (Ps 39:5; Ps 54:14; Ps 87:5; and Ps 91:7), and even in these cases the placement of the accent may be explained by the proximity of the mark to the second minim of the letter **u**. The remaining 18 accented occurrences of *huem* place the accent squarely between **u** and **e**. This pattern suggests that the scribe highlighted the letter **u**, implying a pronunciation difficulty analogous to that observed in the forms *tuén(s)* and *súen(s)*.

This is further supported by two spellings of the word *bues* (Latin *boves*), both of them in Ps 65:15 (*offerrái á téi búes ot búes* < *offeram tibi boves cum hircis*). They most likely substantiate that this type of accentuation con-
cerned a certain type of sound. It is therefore unsurpris-
ing that, in all the cases discussed above, the diphthong
**-ue-** consistently reflects the result of the diphthong-
isation process applied to the [ɔ] vowel, resulting in a
falling diphthong (cf. Chaussée 1977).

The general conclusion is that, despite the scribe's lack of systematic understanding of the relationships between phonemes and letter (or syllables and word segments), natural pronunciation directed him to accentuate certain parts of those words or syllables. Consequently, we refrained from taking drastic measures, aiming to respect the text's original accentuation while allowing future scholars the possibility of reevaluating the same passages.

Double acute accents:
differentiation of non-graphemic sounds

The only instance in which we diverge from the manu-
script concerns the transcription of double acute accents.
These markings are better understood as formal rather
than structural features. Structurally speaking, it is well
known that the Douce scribe used double acutes for
purposes entirely different from those of the regular
accents, resorting to them simply because he lacked a
more appropriate sign with which to indicate these par-
ticular situations. Our analysis confirmed and clarified
the conclusions of Lincke 1886 p. 23-42; for a summary of
the previous research, see Sneddon 1972, p. 82-83.

Consider that fact that many double acute accents ap-
pear over unaccented moras, indicating a phonetic pe-
cularity rather than tonic stress. Taken together with
the fact that double acute accents are applied to parts
of words or clusters of letters rather than to individu-
al letters, these instances suggest that the scribe was
marking distinctive sounds for which no dedicated letter
existed—most often the pronunciation of fricatives and
affricates such as *v*, *ch*, *j*, and others. Our decision to tran-
scribe these letters with breves (ü, č, i) rather than double
acutes is purely typographical, dictated by the practical
constraint that the double acute on the letter *c* is not yet
available in Unicode fonts. Furthermore, retaining the
double acute accents in their original positions from the
manuscript would have risked creating misunderstand-
ings in our transcription. To address this, we chose to
simplify the presentation, prioritize structural features,
and adopt a practical solution by reassigning the marked
elements to the letters affected by the non-graphemic
distinctions. The following section explains the rationale
behind each of these decisions.

THE **V**FRICATIVE [v]. Most double-acute accents consistently fall on consonant clusters where an **r** follows a **v**-sound (–**vr**– written as –**ur**–). It is unnecessary to enumerate all the verbal and nominal forms derived from the roots of *aoûrer* ‘to open’, *oûrer* ‘to work’ (including *ôüres* ‘works’), or (*de*)liûrer ‘to deliver’; nor the numerous instances of the adjective *poûre* ‘poor’ (including *poûreté* ‘poverty’) or of the noun *leûre* ‘lip’. We have counted the occurrences of several other relevant forms, as follows: *coûrir* ‘to cover’, including *cuûrement* ‘coverage’ and *descóûre* for Latin *revelare* (x 16); *des(s)e(i)ûrer* for Latin *discedere, discernere, distinguere, amovere, and separare* (x 8); *soûra(i)n*– ‘sovereign’ (x 7); *uiûre* ‘to live’ (x 6); *des(s)eûr*– (x 4); *abeûr*– ‘to drink’ (x 3); *aûras* or *aûrad* ‘to have’ (future tense) (x 3); *beiûr(r)e* ‘beverage’ (twice); *enîúras* and *enîúranz* ‘to make drunk’ (twice), *liûre* ‘book’ (twice); *rece(i)ûr*– ‘to receive’ (twice); and only once for words like *iûre* ‘drunken’ or *quiûre* ‘quiver’. This line of evidence invites the hypothesis that the double acute on –*ur*– indicates the consonan-

tal **v** value of the letter **u**. It is scarcely surprising that in
many instances, the double acute is actually placed on **u**
(e.g., *Ló_ûre* in Ps 43:2b).

Further support for the idea that the double marking relates to the consonantal **v** value of the letter **u** comes from several instances in which the double acute appears on letter groups where **u** represents **v** in the absence of **r**: *salû*— ‘to save’, including *salüedur* ‘saviour’ (x 5); *coûert* ‘covered’ and *descuüert* (x 4); *uédüe(s)* ‘widow(s)’ (twice); (*nun*)sáŭanz for Latin *scientes* and *insipientes*, as well as *nient aŭanz* for Latin *non habens*; not to mention the single occurrences *aŭoiltres* for Latin *adulteri*; *encurüerent* for Latin *incurvaverunt*; *iuŭente* ‘youth’; *maluâistiét* for Latin *nequitia*; *múeŭet* for Latin *moveat*; *repróuai* for Latin *re-probavi*; *purüers* ‘pervert’; and *üenques* for Latin *vincas*. Last but not least, double acutes placed on the second part of the preposition *enüers* (x 10 times) also mark a **v**-sound.

THE **D** FRICATIVE [d]. There are instances in which the double-acute **r** does not follow a **v**-sound. This occurs three times in consonantal clusters where the marked **r** follows the letter **d**, as in *adřece* (for Latin *dirige*), *uendřa* (for Latin *veniet*), and *uoldřa* (for Latin *volet*). It is plausible that this reflects patterns found in the English language. The English letter **ð**, representing a voiced dental fricative, appears throughout the Douce text in positions where the scribe also uses a standard **d**, particularly in feminine participles ending in –*ede(s)* or –*eðe(s)*, whether accented or not. The manner in which the scribe otherwise writes the same words as –*éé(s)* to mark hiatus (cf. *méésme, benééiz*) suggests that **d** and **ð** mark an approximant rather than an actual voiced dental fricative. Old English attests the inverse pattern in contexts of assimilation and dis simulation (cf. Campbell 1959, p. 172). Nevertheless, Brunner 1960, p. 379, notes a Middle English phenomenon compa- rable to the one discussed here.

THE **C/CH** AFFRICATE [ts/ts̥]. Another context in which the scribe employs double-acute accents involves the treatment of the affricate represented by both **ch** and **c**. This type of double acute is placed either above the relevant letter or above an adjacent one, and it appears most often when the scribe writes **c** in place of the more common **ch**. He also uses it, however, in instances where **ch** is written, suggesting uncertainty about the pronuncia- tion or spelling (cf. Sneddon 1972, p. 82-83, who referenc- es Howarth’s suggestion that the **h** was not a marker of hardening). This tendency can also be a hypercorrection, with the scribe marking both **ch** and the double acute simultaneously, thereby over-representing the same phonetic feature, but also as an indication, perhaps, of moments of phonetic hesitation or instability.

By far, the more frequent spellings from among the 107 uses of double-acute accents in connection with this affricate can be found in č(h)ose ‘thing’ (x 13); *dreč*– ‘to raise’ and its derivatives (x 10: *drečanz*, *sesdrečowent*, *esdrečanz*, *adrečeat*, *drečanz*, *nadrečai*, *mesdrečowe*, *mesdrečai*); *esledeč*– ‘to rejoice, cheer’ (x 9: *esledečastes*, *mesledečai*, *esledečanz*, *esledečad*, *esle(d)ečums*, *sesledečad*, *esledeča*); čar(n) ‘flesh’, including *esčarnir* (x 8); čamp ‘field’, also written čams (x 5); čaual ‘horse’ and čaua il(l)érs ‘riders’ (x 5); *escerčh*– ‘to search’ (x 5: *escerčherái*, *escerčhad*, *escerčherent*, *escerčchant*, *escerčhement*); *exalčad* and *exalčai* ‘to raise, lift’ (x 3); *rečut* ‘to receive’ (x 3); čant ‘song’
and čanterúms ‘to sing’ (twice); častieras and častiá ‘to chastise’ (twice); esčamel and sčamél ‘stool’ for Latin *scabellum* (twice); puruočanz and puruoča ‘to encourage, incite’ (twice); purnunčai ‘to utter’ and annunčai ‘to announce’; račated and račatá ‘to redeem’ (twice); trenčhe and trenčad ‘to cut’ (twice). Less common forms are attested only once in *assečha* ‘dry out’ for Latin *exarvit*; cačhassent ‘to chase, pursue’; čaírent ‘to fall’; čaitiuetéd ‘captivity’; čalcement ‘footwear’ for Latin *calciamentum*; čalím ‘fog’; čambres ‘chambers’; čarbúns ‘charcoal’; dečalčerás ‘to trample on’ for Latin *conculcabis*; empedečad ‘to impede, obstruct’ for Latin *impedivit*; esčables ‘shenders’; escerčowe ‘to search, seek’; esforčad ‘to urge, press’ for Latin *corroboravit*; fiančusement ‘confidently’ for Latin *fiducialiter*; parčunier ‘partner’ for Latin *particeps*; pecčames ‘to sin’; reproče ‘to reproach’; sučast ‘to suck up’ for Latin *sugeret*; tračhas ‘to track’ for Latin *investigasti*. I would single out the scribe’s pronunciation of the vernacular developments of the Latin suffixes **-tio/-sio**, and **-cius**: beneičun ‘benediction’ (x 4); male(i)čun ‘curse’ (twice); heričuns ‘hedgehog’; menčungiers ‘liar’; plančun ‘seedling’; raenčun ‘resentment’; tenčun ‘dispute’; and torčunerie ‘sinfulness, wickedness’. We therefore standardized the representation of this affricate in our transcription. As a general principle, our decision to render this type of double acute accent as č has led to its reassignment from the letter on which it appears in the manuscript to the nearest c. Take the example of čar from Ps 77:39 (for Latin *caro*), where the accent is transcribed close to the letter r. In this particular situation, the double acute most likely applies to the monosyllabic word as a whole, although it is also clear that the letter c is the only one which is assigned the phonetic value [ts/tš].

THE J AFFRICATE [dž]. Another case to consider is the small group of double acute accents used to indicate the j-sound. The scribe never marks it in initial position and only rarely in medial position, presumably because this sound occurs quite frequently in his pronunciation of Latin words as well. He resorts to placing the double acute on the letter i only in five instances, all of which appear to indicate the consonantal value of the letter i. Consider for instance the spelling *chalenianz* (Ps 118:121). There, the double acute marking on the second part of the word indicates the distinctive phonetic value j. There are four more situations in which the double acute accent marks the same affricate: *forías* ‘to forge, form’ for Latin *fabricatus es*; *uenianz* ‘to avenge’ for Latin *ulciscens*; *iuianz* ‘to judge’ for Latin *iudicans*; and *maniowe* ‘to eat’ for Latin *manducabam*.

CERTAIN INSTANCES OF O. Our transcription retains the double-acute accentuation in certain situations, as these cases present distinct phenomenona. They pertain not to fricative or affricate pronunciation, but to vowel quality and the presence of diphthongs, in words where the same vowel is often rewritten as o after the erasure of a previous spelling. Instances that point to a probable diphthongisation occur in: ólie ‘oil’ for Latin *oleum* (twice, in Ps 4:8 and Ps 44:8); óil ‘eyes’ for Latin *oculi* (Ps 10:5). Other instances

document a hiatus, such as óeltét for Latin *equitatem* (Ps 51:5), a word which is written with a single accent in its twelve other occurrences: óelté(t/d). However, there is also the obscure situation of óbliez ‘to forget’ for Latin *obliviscimini* (Ps 49:22). A similar type of o can be found in *dôlur* (Ps 7:17), also accentuated with a double acute. Nevertheless, this can also be a slip of the pen, since the lower acute is so faint and tiny that the scribe felt compelled to add a second, longer, and properly visible accent above it. In the latter situation, a decision was made to retain the use of a single (plain) accent.

We kept the double accent in its most intriguing occurrence: póple (Ps 2:1), on the very first folio of the manuscript (f. 37r). That vowel is the same as the one from the beginning of ólie and óil. Beaulieux 1927, p. 17, believed that this case indicated the diphthongisation of the vowel, but his analysis appears unsystematic, picking and choosing examples without a consistent method. For us, this is the also the first time when the scribe actually employed the double acute accent, with a second use in the same line, where he wrote the first double-acute spelling of čoses. Given that the word ‘people’ is consistently written as póple(s) in all its remaining 128 occurrences, with only a single instance of unaccented spelling (*pople*), it is reasonable to assume that the early use of the double acute on f. 37r predates the scribe’s adoption of the general spelling rule that he adhered to throughout the remainder of the text. We retained this initial double accent, as its function appears to be unclear.

FALSE DOUBLE ACUTES. Double acute accents also appear in a few additional contexts that we have excluded for various reasons. In Ps 9:35, for example, the letter bearing the marker is the *e* of qué. In reality, this double acute is a remnant from a word which was altered during a correction phase, its initial letter having been tranformed into the letter *q*. The double acute is now faded, as is the single accent above an *e* from the proposition én used in the same sentence: *pur ce qué tus líüres én tés maîns* (where én tés maîns is written upon erasure). We have therefore chosen to suppress both the double acute accent as it now appears on qué in the manuscript and the plain accent on én, since both are relics of words no longer present in the current version of the text.

Last but not least, in the case of *cuneurent* (Ps 9:11), *eriterunt* (Ps. 36:9), and *sôl* (Ps 148:13), the double acute accents are the result of two separate transcriptions of single-acutes and should therefore count as a reiterated use of the same accent. In these instances, one of the marks is almost faded and it is clear that they were written at different moments, as their angles of inclination differ noticeably and the ink tints differ as well. In the case of *sôl*, where the first accent was applied with one type of ink, while the second is noticeably darker, it is also possible that the mark is not a true double-acute accent at all, but merely the result of an accidental slip of the pen. We chose to retain these double-acute accents in their original form, thereby allowing future scholars the opportunity to reassess or reinterpret them.
<figure><img src="image_4.png" /></figure>

<figure><img src="image_5.png" /></figure>

<figure><img src="image_6.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 37r, 37v, and 38r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

B f. 37r Ps 1:1eneurez lí huem chi ne alat el conseil des feluns : et en la ueie des peccheurs : ne stóut : et en la chaére de pestilence ne sist : Ps 1:2Mais en la lei de notre seignur lá voluntét de lui ; et en lá sue lei purpenserát par iúrn é par núit . Ps 1:3Ét iért ensement cume le fust queð est · plantét de iuste les decúrs des éwes · chi dunrát sun frut en sun tens · Et sá fúille ne de currát : et tútes les čoses que il unque\s/ ferát : se rúnt fait próspres . Ps 1:4Nient eissi li felun nient eissi : mais ensement cume la puldre que li uenz getet de la face de terre . Ps 1:5Empuricé ne resurdent li felun en iúise : ne li pecheur el conseil des dreituríers . Ps 1:6Kar nostre sire cunúist la uéie des iústes : é le eire des felúns perirát .

P Ps 2:1VR quei fremírent les genz : et li pôple purpensérent uáines čoses ? Ps 2:2Li réi de terre estóurent · et li prince sei assemblérent en un : en cóntre nostre seignur é en cunte sun crist . Ps 2:3Derumpums les lur lieíns : é degetums de nus le iúh de els . Ps 2:4Chi habítet es ciéls les escharnirát : et nostre sire les subsannerát . Ps 2:5Lores parlerat á els en sa ire : et en sa fu rúr les conturberát . Ps 2:6Mais ié sui establít réis de lúi sur sýon sun sáint múnt : preech[án]z sun cumandement . Ps 2:7Nostre sire dist á mei tu es li miens filz : ie húi téi engendrái . Ps 2:8Requer de méi é ie durrái a téi les genz la túe hereditet : é la túe possessiun les térmes de terre . Ps 2:9Tus guerneras en uerge ferrine : e sis fraindrás ensement cume le uaisel del potiér . Ps 2:10Et hore uus réis entendéz : seiéz aprís uus chi iugiez la terre . Ps 2:11Seruez á nostre seignur en criéme : e si esleec íez á lui oth tremblur . Ps 2:12Pernez disciplíne que nostre sire alquune fieðe ne se curúist : é uus perisseiz de la iúste uéie . Ps 2:13Cume la súe íre espenderat en brief tens : beneurét túit icil chi en lúi séi fident .

S Ps 3:2IRE á quei sunt multipliet cil chi méi tríblent ? mult sesdrécent en contre méi . Ps 3:3Mult dient á la meie Sáneme : nen est · salút a lúj en sun déu . Ps 3:4Máis tu sire íes li miens receuérre · é la meie glorie : é exalchánz mun chieſ . Ps 3:5Jé criái á nostre seignur par ma uóiz : et il me oít de sun saint munt . Ps 3:6Jé dormí é si sumeillái · e releuai : kar nostre sire me receút . Ps 3:7Ne crendrái milliérés de póple aurirunant méi : esdrece téi sire · li miens deus fái me salf . Ps 3:8Kar tu as ferút tuz contrarianz á méi senz achaisun : les denz des peccheurs tu ás atriblet . Ps 3:9\de nostre seignur / Saluz est : é sur tun póple la túe benedicéun .

Q Ps 4:2UANT ie apelowe · deus de la meie iustise me oít : en tribulatiu tu purlúignás á méi · Áies merci de méi : é óies la meie óreisun . Ps 4:3Lí fil des humes desque aquant serez uús de griéf cúer : pur quéi amez uus uanitet · et querez menceúnge ? Ps 4:4E sachéz que nostre sire at fáit merueillus sun sáint : nostre sire mé orrát quant ié crierái á lúi . Ps 4:5Iraissez uús é ne uuilez peccer : les čoses que uus dítes en uoz cúers · et en uoz líz · aiez compunctiun . Ps 4:6Sacrifiez sacrifise de iustise · et esperez el segnur : mult dient chi
nus demústret bones chóses ? Ps 4:7Seignet est · sur nus la lumière del túen uult síre : tu dunas letíce el míen cúer · Ps 4:8Del frúit del frument : del uin é del suen ólie sunt multipliet · Ps 4:9En páis en icé meisme : f. 37v dormirái · é reposerái · Ps 4:10Kar tu sire : senglement en esperance establís méi · f. 37v

L
Ps 5:2ES méies paróles ot tés oréiles recéif síre ; entent la méie clamúr . Ps 5:3Entent á la uóiz de la meie oreisún : li miens réis é li miens deus . Ps 5:4Quar ié órerái á téi sire : le matín orrás la meie uóiz . Ps 5:5Le matín esterái á téi é uerrái : quar tu es deus nient uóilanz feluníe . Ps 5:6E de iúste téi ne habiterát malígnes : ne ne parmainderúnt li torceuníer deuant tes óilz . Ps 5:7Tu haís tuz chi óeurent feluníe : perderás tuz cels chi parólent menceúnge · Húme de sáns é triche_úr nostre sire ferát abominable : Ps 5:8máis ie ______ en la multitudine de la túe misericordie · Ié \enterrái/ en ta maisun : et aórerái al tun saint temple en la túe crieme · Ps 5:9Sire \de/ méine méi en ta iustíse pur les miens enemís : dírece el tuén esguardement la méie uéie · Ps 5:10Kar ueritét nen est en lur búche : lur cúer est uáin . Ps 5:11Sépúlchre aoúranz est · li guitrún di cels · par lur lángues tricheruseménnt faiseient : iúge icéls deus · Dechédent de lur cogitatiuns selunc la multitúdine de lur impietez : debúte icels kar il entariérent téi síre · Ps 5:12Esleðecent séi túit ______ chi espéirent en téi : en parmanabletet sesioirúnt é tu habiterás en els · E sesglorierúnt en téi túit chi aiment le túen núm : Ps 5:13kar tu beneisterás al iúste · Síre sicume · dél escút de la túe bóne uoluntét córunás nús ·

S
Ps 6:2IRE ne me arguer en tá fuirúr ; ne en la túe íre ne me castiér . Ps 6:3Merci ______ áies de mei sire quar ié sui enferm : sáine mei sire · quar li mien ós sunt conturbét . Ps 6:4E lá meie áneme conturbéde est · mult : é tu síre deque aquant ? Ps 6:5Seies conduertit síre é delíure ma aneme : salf me fái pur la tue misericordie . Ps 6:6Quar nen est · en mort chi remembrere séit de tei : en enfern á certes chi gehirát a téi ? Ps 6:7Ié trauailái el mien gemissement · lauerái par sengles nuiz mun lít : de mes lermes mun lit aruserái . Ps 6:8Turbéz est · de fuirur \li/ mien\s/ óilz ; enuiezí entre tuz mes enemís . Ps 6:9Deseúrez ______ de mei túit chi úurez felunie : quar \at/ oít li síre la uóiz del mien pluremént . Ps 6:10Oít li sire la mei preiere : li sire la meie oreisun receút . Ps 6:11Vergundissent é seient conturbet fortement trestuit li mien enemi : seient cunuertít é uergundissent mult ignelement ·

S
Ps 7:2IRE \li/ miens deus en tei esperai : salf me fai de tuz parsuanz mei · é deliúre méi · Ps 7:3Que alqúune fieðe ne rauisset si cúme leún\s/ la meie aneme : deméntres que nest chi réaimet ne chi salf fácet · Ps 7:4Síre li miens deus si ié fis icé : si est · feluníe és meies máins · Ps 7:5Sí ie rendí as guerredunanz á mei males chóses : dechiéðe par dessérte de mes enemis uains · Ps 7:6Parséuet li enemís la meie aneme é comprenget : é defult en terre la méi uíe : é la meie glórie en púldre deméint · Ps 7:7Esdréce téi sire en la túe íre : é seies essalcez es deuíses de mes enemís · Ps 7:8Ét esdrece téi síre li miens deus el cummandement que tu mandas : é la sýnagoga des póples aurirunerát téi · E pur icestí en halt repáire : Ps 7:9li sire iúget les póples · Iúge mei sire sulunc la meie iustise : é sulunc la meie innocénce sur méi · Ps 7:10Consumméde séit lórdeet des peccheurs é adreceras le iuste : escerchanz les cúers é les ráins tu deus · Ps 7:11Lá meie dréite aiutórie del segnór : chi salfs fáit les dreiturers de cuer · Ps 7:12Deus dréiz iugérre forz é suffranz : dum ne se curúce il par sengles iúrz ? Ps 7:13Si uus ne serrez conduertit sa espéðe crollerát : sun aŕc tendit · et apareilat lé · Ps 7:14Et en lúi aprestát les uaisseis de mort : ses saiétes as ardanz fist · f. 38r Ps 7:15Astetéi enfánte torceuneríe : conceút dulúr : é enfantát iniquitét · Ps 7:16Lác aoúrit · é si ______ foít \lúi / : é caít en la fósse que íl fist · Ps 7:17Serát tresturnée sá dólur en sun chíef : et en la uertíz de lúi sa feluníe descend_´rat · Ps 7:18Ié gehirái al segnur sulunc sa iustíse : é canterái al num del segnur altísme ·

S
Ps 8:2IRE li nostre síre : cume merueilús est le tuén núm en túte térre · Quar esleuéðe est · la túe grandéce sur les ciels · Ps 8:3Dé la búche de enfanz é de laitańz tu parfesis loénge pur tes enemís : que tu destrúies le enemé é le uengeður · Ps 8:4Quar ié uerrái tés ciels les oeüres de tes déiz : la luna é les estéiles que tu fundás · Ps 8:5Quels chóse est · huem que tu es remembrerre de lúi : ú le filz de húme que tu uisítes lúi ? Ps 8:6Tú le amenúísas petít méins de ángeles : de glorie é de honur le corunás : Ps 8:7é sil establís sur les úeures de tes mains · Ps 8:8Tutes chóses tu suzmísís Suz ses piez : ó eiles é tuz bues : ensurquetut les béstes del champ · Ps 8:9Les oiséls del ciel é les peissun\s/ de la mer : chi uunt par les séntes de la mér · Ps 8:10Sire li nostre sire : cume merueilus est · le tuen num en túte terre ·

I
Ps 9:2é regehirái á téi sire en tut mun cuer : ie recunterái tútes les túes meruéiles · Ps 9:3Ié ______ esleecerái et esiorrái en téi : ie canterái al túen num altisme · Ps 9:4En tresturnańt le mien enemí áriere : se rúnt enfermét é periruńt de la tue face · Ps 9:5Quar tu fesis le mien iugement é la meie achaisún : tu siez sur throne chi iuges iustíse · Ps 9:6Tu encrepás les genz é perít li fél : le num ______ els tu eslauás emparmanabletét é en sécle de siécle · Ps 9:7Les espédes del enemí defistrent en fin : é les citéz tu destruisí · Perít la memorie de els ot súen : Ps 9:8é li sire emparmanabletét parmáint · Íl apareilat en iugement sun throne : Ps 9:9e il iúgerát le cercle de terre én oeltet : iugerát les póples en iustíse · Ps 9:10E faiz est · li síre refúge\s/ ál póüre : aiuére en cuuenabletéz en tribulatiun · Ps 9:11Espéirent en
<figure><img src="image_7.png" /></figure>

<figure><img src="image_8.png" /></figure>

<figure><img src="image_9.png" /></figure>

<figure><img src="image_10.png" /></figure>

▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 38v, 39r, and 39v. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/

Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

téi chi cuneürent le tuen num : quar tu ne deguerpesís les queránz téi sire . Ps 9:12 Cantez al segnur chi habítet en sýón : annuncie entre les genz tu estúdies . Ps 9:13 Quar le requerant le sanc de els recordát ; ne ubliát míe la clamur des póures . Ps 9:14 Aies merci de mei sire : *uéie/s* / la méie humilitét de mes enemís . Ps 9:15 Chí *essálces* méi des pórtes de mort : pur cé qué ié annúnce túz les *túens* loénges es pórtes de la fille sýon . Ps 9:16 Ié mesleecerái el tuen saluáble : enfichees *sunt* les *\génz/* el destruimit que il *firent* . En icest laz que il repunstrent : *compris* est lí piéz de els . Ps 9:17 Cuneúz iert li sire iugement faisant : es *oüres* de *ses* mains compris est li pecchérre . Ps 9:18 Seient turnét li peccheúr en enfern : tútes genz chi ubliént deu . Ps 9:19 Quar en fin nen iert ubliáance de poûre : la patience des póures ne *perirat* en fin . Ps 9:20 ESDRECE téi sire ne séit confortet li huem : seient iugées les genz el tuen esguardement . Ps 9:21 Establís síre duneúr de léi sur els : sácent les genz que il húmes *sunt* . Ps 9:22 A quéi síre deseúras tu en luinž ? tu despís en cuenenabletéz en tribulatiun . Ps 9:23 Deméntres que sen orguilist li fel est : espris li poûre : *sunt* compris es cunseilz es quels il pénsent . Ps 9:24 Quar loéz est : li peccherre es desidéries de sa aneme : é li torcenús est : *beneít* . Ps 9:25 *Puruóchát nostre seignur* li pecchérre : sulunc la multitudine de la *súe* íre nel querrát . Ps 9:26 *Nen est deus* en le esguardement de lúi : maluées *sunt* ses ueies de lúi en tút tens. Toléiz *sunt* tes iugemenz de sa fáce : de tuz ses enemís *seignurerát* . Ps 9:27 Kar il *díst en sun cúer* : ne *se* *rái* esmóut de generaciún en *generaciun senz mal* . f. 38v Ps 9:28 Lá qui búche plaíne *est* de maleiceún é de amertúme é de tricherie : de suz sa lángue traualz é dólúrs . Ps 9:29 íl siét en aguaíz ot les ríches en repostáiles : pur cé que il ocíet lé innocent . Ps 9:30 Li óil de lúi el poûre reguárdent : agúaitet en *repostáile* ensement *cúme* leun en sa fósse. Agúaitet que il rauisset le poûre : rauír poûre deméntres que il le atráit . Ps 9:31 Eń sun láz le humilierat ; enclinerat sei é carrat quant il segnurerat des póures . Ps 9:32 Kár il *díst* en sun cuer ubliez est deus : desturnát sa fáce : que il ne uéiet en fin . Ps 9:33 Esdréce tei *sire deus* é seit essalcée la túe mains : que tu ne ublies lés poúres . Ps 9:34 Purquéi entariát li fel deu ? kar il *díst* en sun cuer nel requerrat . Ps 9:35 Tú uizé qué tu labúr é dolúr esguárdes : pur ce que tus lúıres en *tés maıns*. A téi deguerpít *est* : li poûre : al orphenín tu *se* ras *aiuére*. Ps 9:36 Detríble le braz del peccheur é del maligne : serat quis le pechiet de lui e ne *ser* rát truué . Ps 9:37 Lí síre regnerát en parmanabletet é en siecle de secle : uus *periréz* genz de la terre de lúi . Ps 9:38 Le desiderie des póures oít li *sire* : le aprestement del cuer de els oít la túe oréille . Ps 9:39 Iugiér al orphenín *et* al humle : que il ne apost en últre magnifier sei li huem sur terre .

É Ps 10:2] segnur me fi cument dite uus a ma áneme trespásse el múnt si cume pásser . Ps 10:3 Kar astetéi li *peccheúr* tendirent lur árc : apareilérent lur saietes en *quiüre* : que il saietent en *repóst les* dreiturers de cuer . Ps 10:4 Kár lesquels *chóses* tu *parfesís íl* \destrui/\strent :/ le iúste a certes que fist ? Ps 10:5 Lí sire en sun
saint témple : li sire el ciel sun siet. Lí óil de lúi el poüre reguardent : les pálpres de lúi demándent les fiz des húmes. Ps 10:6 Lí síre enquért le iuste é le felún : chi acértes aímet feluníe hét la súe ánemé. Ps 10:7 Íl pluuerát sur les peccheurs laz : fóus ·súlfre é espiríz de tempestéz la partíe del calíz de els. Ps 10:8 Kár dreiturers est li sire é iustíses amád : óeltet uít li suens ·uólz.

S
Ps 11:2ALf me fái sire kar defist li saínz : kar amenuisées sunt ueritez des fiz des húmes. Ps 11:3Váines choses parlérent chescuns á sun présme : leûres tricherrésses en cuer é en cuer parlérent. Ps 11:4Deperdet li síre tútes leûres tricherrésses : é lángue \granz chó/ses parlant. Ps 11:5Chí dístrent ·la nostre lángue magnifierums : les noz leûres de nus sunt : chi est li nostre síre ? Ps 11:6Pur la misérie des sufraitús é le gemissement des poüres ore mesdrecerái : dist li síre ·Ié poserái el saluáble : fianceúsement ferái en lúi. Ps 11:7Lí parlement del segnur parlement chástes : argent par fu esmerét : pruuét á la terre ·espurgét á set dúble. Ps 11:8Tú síre guarderás nus ·é guarderas nus de ceste generaciún en parmanabletét. Ps 11:9Eń auirunement li felún éirrent : sulunc la túe haltéce multipliás les filz des húmes.

D
Ps 12:1ESque aquaánt síre óblíes tu méi· en fin : desque aquant destúrnes tu la túe —fáce de méi? Ps 12:2Cume lunghemént poserái cunséilz en la meie áneme : dulúr en mun cuer par iúr? Ps 12:3Desque aquaánt se_rat essalcét lí miens enemís sur méi? Ps 12:4resgúarde é óies méi síre li miens deus ·Enlumíne les miens óilz que ié uńques ne dórme en mort: Ps 12:5que alquune fiéde ne diét li miens enemis ié miélz ualúi \enueís/ lúi · Chi tribúlent méi —sesléecerunt si ie serai esmoút: Ps 12:6máis ié en la túe misericordie esperái ·Esleecerát li miens cuers el túen saluáble : ie canterái ál segnur chi bones chóses dunát á mei: e canterai al num del segnur altísme ·

D
f. 39r Ps 13:1ist li fols en sun cuer : nen est ·deus · Corrumpút sunt é abominábles fait sunt ·en lur estúdies : nen est ·chi fácet bien : nen est des que á un. Ps 13:2Lí síre del ciel esguardát sur les filz des humes : que il ueiet si est ·entendánz ú requeranz déu. Ps 13:3Túit — decli—nérent ensemblement nient utiles sunt fáit : nen est ·chi fácet bien : nen est ·des que á un ·Sepúlchre aŭűranz est le guitrun de els : par lur lángues tricherusement faiseient : uenim de serpenz de suz les leûres de els ·Lá búche des quels de maleiceun é de amertúme est ·pléine : ignels sunt li piet de els á espándre sanc ·Contriciún é maleúrtet es ueies de els : é la ueie de páis ne cuneúrent : nen est la crieme de déu deuant lur óilz. Ps 13:4Dum ne cunúisterunt tuif chi uŭrent feluníe : chi deuórent mun póple si cume uiánde de pâin. Ps 13:5Le segnúr ne enuocherent iluec tremblérent de criéme : ú nen éí_t criéme. Ps 13:6Kar li sire en iúste generaciún est ; le cunseil del suffraitús confundístes : kar li síre est esperánce \de lúi./Ps 13:7Chi dunrát de sýon saluáble á israel : quant desturnerát li sire la chaitiuetet de sun póple : sesiórrát iacob é — sesleecerát israel ·

f. 39r

S
Ps 14:1JRE chi habiterát el tuen tabernácle : ú chi reposerát el tun saint munt? Ps 14:2Chi éntre —senz táche : e Soûret iustíse. Ps 14:3Chi parólet ueritét en sun cuer : chi ne fist tricheríe en sa langue ·Ne ne fist á sun pruesme mal : é obpŕobre ne receút enueís ses prúesmes. Ps 14:4A nient est ·demenét en le esguardement de lui li malígnes : les cremanz acertes le segnur glorifie ·Chi iúre á sun pruesme é nel decéit: Ps 14:5chi sa pecúnie ne dunát á usúre : é lúers sur innocent ne receút ·Chi fait icéstes chóses : ne ser at moút en parmanabletet ·

G
Ps 15:1VARde méi síre kar ie esperái en téi: Ps 15:2ie dis al segnur li miens deus tu es : kar de mes biens nen as besuín. Ps 15:3Ás sainz chi sunt en sa térre : at fáit merueilú\ses tútes/ mes uoluntez én els. Ps 15:4Multipliées sunt les enfermetez de els : empres ice sei hastérent. Ps 15:4Ié ne asemblerái les cónuenz de els des sans : —ne ne se_rái remembrerre des nums de els par mes leûres. Ps 15:5Lí síre est ·partíe de la meie hereditét é del mien calíce : tu es chi restablirás la meie hereditet á méi. Ps 15:6Funéls chaírent á méi en mult c\lé/res chóses : kar la méie hereditét est mult clére á méi. Ps 15:7Ié beneistraí le segnur chi dunát á méi entendement : ensurquetút é desque á la núit cruissírent en m\véi/ més reins. Ps 15:8Ié purueéie le segnur el mien esguardement tútes úres : kar de uers les déstres est ·a méi que ie ne séie commoút. Ps 15:9Pur ice esleechát li mí\ens/ cuérs é esioít la meie langue : ensurquetut é la meie carn reposerát en esperánce. Ps 15:10Kar tu ne deguerpirás la meie aneme en enfern : ne tu ne dunrás le tun saint ueeir corruptiun ·Cuneúes á méi tu fesis les ueies de uíe : tu me áempliras de leee ot tuen uult : delectatiuns en ta déstre desque en fin ·

Ó
Ps 16:1i síre la meie iustíse : entent la meie depreiére ·Ót tes oreiles recéif la meie ureisún : nient en tricherrésses leûres. Ps 16:2De tun uult le mien iugement eíset : li tun óil ueient óeltez. Ps 16:3Tú espruuás le mien cúer é le uisitás par núit : par fú méi esmerás : é nen est truuée en méi iniquité. Ps 16:4Que ne parólt la meie búche óures de húmes : pur les paróles de tes f. 39v leûres ie guardái dúres uéies. Ps 16:5Parfái lés mieís pás es túes séntes : que ne seient moúes les meies —traces. Ps 16:6Ié criái kár tu me ois deus : enclíne lá t\úe/ oreile á mei é exóies més paroles. Ps 16:7Fái merueilúses lés túes misericórdes : chi sals fá\is/ les esperańz en téi. Ps 16:8Des

f. 39v
será/sáinz: é ot húme innocént· tu se_rás innocent· Ps 17:27E ót le eslít tu se_rás esliz: é ot le purüers tu se_rás puruertít· Ps 17:28Kár tu le húmele póple salf ferás: é les óilz des orguillús humilierás· Ps 17:29Kár tu enlumínes la meie luisérne: sire li miens deus enlumíne les meies tenebres· Ps 17:30Kar en téi se_rái deliüret de temptatiun: et el mien deu trespasserái le mur· Ps 17:31Lí miens deus nient malúee est la sue ueie: li parlement del segnur par fu sunt· esmerez: defendérre est· de tuz esperańz en séi· Ps 17:32Kar quels deus est· éstre le segnur: ú quels deus est· éstre le nostre déu? Ps 17:33Deus chi ceínst méi de uertút: é posát nétte lá meie ueie· Ps 17:34Chi parfist mes piéz cume de cers: é sur les háltes chóses establisanz méi· Ps 17:35Chi ensaignet les meies mains á batáile: é posás cume aŕc de aréim les miens braz· Ps 17:36E dunás a méi la cōuertúre de lá túe salút: é la túe déstre receút méi· E la túe disciplíne castiát méi en fin: é la túe disciplíne meésme méi ensaignerát· Ps 17:37Tu purluignás les miens pás suz méi: é ne sunt enferméés les meies tráces· Ps 17:38Ié parsiwerái mes enemis é cumprendrai les: é ne returnerái desque il defisent· Ps 17:39Ié defraindrái icéls é ne purruńt estér: é carrúnt de suz mes piéz· Ps 17:40E tu purceinsís méi de uertút á batáile: e supplantás les esdrechanz encuntre méi de súz méi· Ps 17:41E les miens enemís dunás á mei dós: é les haissańz méi deperdís· Ps 17:42Íl criérent é ne estéit chi salfs les fesist: al segnur: é pas nes oít· Ps 17:43E iés amunuiserái sicume púldre de uánt la fáce del uent: cume palúd des pláces eslauerái els· Ps 17:44Tú deliueurrás méi des cuntredíz del póple: tu establirás méi en chief des genz· Ps 17:45Lí póples que ié ne cunúi seruít á méi: en oíe de oreile obeít á méi· Ps 17:46Li fil estránge mentírent á méi: li fil estrańge· sunt enuiegi: é clocérent de lur séntes· Ps 17:47Vít li síre é beneéiz li miens deus: é séit exalcét deus de ma salút· Ps 17:48Deus chi dúnes ueniánces á méi é suzmez póples suz méi: li miens deliürerre de mes enemís iráis· Ps 17:49E des esdrechanz en méi exalcerás méi: de húme felún deliueurrás méi· Ps 17:50Pur cé ie regehi rái á téi és naciuns/síre: é al tun num dirrái psalme· Ps 17:51Essalchanz les saluz de sun rei: é faisanz misericorde á sun crist dauid: é á sa seménce desque en siecle.

L
Ps 18:2í ciel recúntent la glórie déu: é les òures de ses mains annúncet le firmament· Ps 18:3Lí iúrz del iurn
f. 40v

forsmét paróle: é núit á núit demústret sciénce· Ps 18:4Né sunt paróles ne sermúns: de quels ne seient oíes
les uóiz de els· Ps 18:5Eń túte terre eisít le sun de els: é es fins del cercle de la terre les paróles de els· Ps 18:6Él
soléil posát sun tabernácle: é il ensement cume espús eisańz de sa chámbre. Il sesleechát sicume gaiańz á
cúrre sa ueie: Ps 18:7del suúrain ciel ses eisseménz. E sun cuntre curs desque á la suurainetet de lui: e nest chi
se repúnge de sa calúr· Ps 18:8Lá léi del segnur nétte· conduertańz ánemes: le testimonie del segnur feéil:
sapience dunant ás petíz· Ps 18:9Les iustíses del segnur dreitureres esleechanz les cuers: li cumandemenz del
segnur luisáble· enluminanz óilz· Ps 18:10Lá crieme del segnur saínte parmáint en secle de secle: f. 40v les iugemenz
del segnur ueir: iustifiéz en sei meésme· Ps 18:11Desirábles suú ór é pierre mult precióse: é plus dulz sur miel é rée.
Ps 18:12Kar li tuéns sérs guárdet ic\éls:/ en guardér els múlte retributiún· Ps 18:13Les forfáiz chi entent? de
més \oc/cúltes chóses neíe mei Ps 18:14é de estránges espárne á tun serf. Sí il sur méi \ne/ seignurerúnt
dunc se_rái néz: é se_rái mundéz de tresgrant forsfáit· Ps 18:15É ierent que pláisent li parlement de la meie búche:
é le purpensement de mun cuer el tun esguardement tútes úres. Síre li miens aiuérre: é li miens raachatérre.

E
Ps 19:2xóiet téi li síre el iurn de tribulatiun: deféndet téi le num del deu iacob· Ps 19:3Enuéit á téi aiúe de
saínt: é de sýon deféndet téi· Ps 19:4Remembrérre séit de tut le tun sacrifise: é le tun sacrifise seit fait crás.
Ps 19:5Duínst á téi sulunc le tun cuer: é tut le tun cunséil confeŕt· Ps 19:6Nus esléécerum el tun saluáble: é el
num de nostre deu serrums magnifiet· Ps 19:7Aemplísset lí síre tútes les túes peticiuns: ore cunúi qué salf fist
li síre sun críst. Exóiet lúi de sun saint ciel: en poestéz lá salut de sa déstre· Ps 19:8Icist en cúrres é icist eń chauals:
máis nús el num del segnur de nostre déu apelerúms· Ps 19:9Íl sunt. enliét é chaírent: máis nús leuámes é súmes
esdrecét· Ps 19:10Sire salf fái le réi: é ói nus el iurn que nus te apelerums.

S
Ps 20:2ire en ta uertu esleecerat li réis: é sur ta salut esleecerát fortmént· Ps 20:3Lé desidérie de sun cuer dunás
á lúi: é de la uoluntet de ses leúres né \de/ceús lúi· Ps 20:4Kar tul deuancís en beneiceuns de dulceúr: posas
en sún cief curúne de perre preciúse· Ps 20:5Víe requíst de téi é tu li dunás: lungur de iurz en secle é en secle de
secle· Ps 20:6Gránde est· sa glorie en tun saluáble: glorie é grant béltet emposerás sur lúi· Ps 20:7Kar tul durrás
en beneiceun en sécle de sécle: túl esleeceras en góie ót tun uúlt· Ps 20:8Kar li réis espeiret el segnur: é en la
misericorde del altísme· ne serát commout· Ps 20:9Séit truuée la tú/e/ máin á trestúz tes enemís: la túe déstre
trúisset tuz chi téi haírent· Ps 20:10Poseras icéls cume furn de fú el tens de tun uult: li sire en \la/ súe íre les
conturberát: é sis deuúrerat fús· Ps 20:11Lé frut de els de terre perdrás: é la seménce de els des filz des húmes.
Ps 20:12Kar declinérent en téi mál: purpensérent cunseilz les quels il ne pórent establír· Ps 20:13Kar tú poserás éls
dós: en tes remasílles tu apareilerás le uult de els· Ps 20:14Séies exalcét síre en ta uertú: nus canterums é recunterúns
lés túes uertúz.
f. 41r

Dps 21:2eus li miens deus reguárde méi : pur quéi me deguerpís ? luińz de ma salut sunt · les paróles de mes forfáiz · Ps 21:3Lí miens deus ié crierái par iurn é tu nel orrás : é par núit · é nient á folíá méi · Ps 21:4Tú acértes en sáint habítes : loénge de israel · Ps 21:5Eń tei esperérent li nostre pérre : esperérent e sis delis · Ps 21:6A téi criérent é salf sunt fáit : en téi esperérent é ne sunt confús · Ps 21:7Ié acértes súi ueŕm é nient húem : reprúce de húmes é de_getement de póple · Ps 21:8Trestúit lí ueant méi escharnírent méi ; parlérent par lur leüres é méurent lúr chiéf · Ps 21:9Il esperát el segnúr delíuret lúi : salf le fácet : kar il uult lúi · Ps 21:10Kar tu és chi estraisís méi dél uéntre : la méie esperánce des maméles ma mére : Ps 21:11en téi súi f. 41r ietét de uéntre · Del ueéntre ma mére li miens deus es tú : Ps 21:12ne deseŭrer de méi · Kár tribulatiun est prucéine : kar nen est · chi aiút · Ps 21:13Auirunérent méi mult ueél : crás tór pursístrent méi · Ps 21:14Ao ǔrirent sur méi lur búche : si cum leońs rauissańz é ruiánz · Ps 21:15Sí cum éue espandút súi : é esparpeilét sunt túit lí mien ós · Fáiz est mes cuérs ensement cum círe remetańz : el millíu de mun uéntre · Ps 21:16Asseccát sicume test la meie uertú : é la meie langue aerst á mes ióes : é en púldre de mort demenás méi · Ps 21:17Kar auirunérent méi mult chien : concilie de malignanz pursíst mei · Foírent mes máins é mes piez : Ps 21:18denumbrérent tuz mes ós · Íl acértes esguarderent é uirent méi : Ps 21:19departírent á séi mes uestemeńz : é sur men uestement místrent sort · Ps 21:20Tú acértes síre ne esluignerás tá aiúe de méi : á la méie defensiún guárde · Ps 21:21Delíure de espée deus la meie áneme : é de la main de chien la meie uniéle · Ps 21:22Sálué méi de la búche del león : é des córnes dés **unicórnes** lá meie humilité · Ps 21:23Ié recunterái tun num á mes fréres : el millíu de iglíse loerái téi · Ps 21:24Chi creméz le segnúr loéz lúi : túte la seménce de iacob glorifiéz lúi · Ps 21:25Criémet lúi túte la seménce israel : kar il ne despíst ne desdeignat la preiere de poüre · E ne desturnát sa fáce de méi : é cum ie criówe a lúi oít méi · Ps 21:26Enüers téi la meie loenge en gránt iglíse : les miéns uuz renderái en le esguardement des cremanz lúi · Ps 21:27Mangeruńt li poüre é se_ruńt saúlet : é loeruńt le segnur chi lúi reqúerent : uiueruńt les cúers de els en sécle de sécle · Ps 21:28Rememberrúnt é se_runt_ conduertíes al segnur : tútes les cuntées dé térre · E aórerunt en le esguardemeńt de lúi : tútes les maignées des génz · Ps 21:29Kar del segnur est · le régnes : é **il meésme seignurerát sur les geńz** · Ps 21:30Mlangérent/ é aórérent túit li crás dé la térre : en le esguardement de lúi charrunt túit chi descéndent en terre · Ps 21:31E la meie áneme á lui uiūrat : é la meie seménce seruirát á lúi · Ps 21:32Annuncée iert al segnur la lignée chi a uenír est : é annuncerúnt li ciél la súe iustíse : al póple chi naisterát le quel fist li síre ·

Lps 22:1í sire **guuerne méi** · é núle chóse ne desíert a **mei** : Ps 22:2en lúi de pastúre ilúec méi aluát · Sur le éue de refectiun nurrít méi : Ps 22:3ma áneme conduertít · Demenát méi sur les séntes de iustíse : pur sun núm · Ps 22:4Kar ia séit cé que ié irái el millíu del úmbre de mórt ne crienderái mals kar tu es ot méi · Lá túe uérge é li tuns bastúns : els méi confortérent · Ps 22:5Tú apareilás el mien esguardement táble : encúntre icels chi trauáilent méi · Tú encraissás eń ólie mun \chéf :/ é **li miens calíces eniurańz mult clérs est** · Ps 22:6E la túe misericorde siwerat méi : tuz les iurz de ma uie · E que ié habíte en la maisun del segnur : en lungur de iurz ·

f. 41v

Aps 23:1] segnur est la térre é la plentét de li : li cércle des terres é túit chi habítent en lúi · Ps 23:2Kar íl sur les **mérs** fundát lúi : é sur les flúmes le apareilát · Ps 23:3Lí quels munterát el munt de **nostre** segnur : ú li quels esterát el saint líu de lúi ? Ps 23:4Lí nun nuisańz par máins é net de cuer : chi ne recéut en uain la sue áneme : é ne iurát en tricheríe á sun pr_isme_ · Ps 23:5Icíst receuerát benei céun de **nostre** segnúr : e misericórde f. 41v de deu sun salueúr · Ps 23:6Icéste est la generaciuns/ des querańz déu : des queranz la fáce del déu iacob · Ps 23:7Esleuéz uoz pórtes prínces : é séiez esleuéés pórtes parmanábles : é si enterrát li reis de glórie · Ps 23:8Chi est · icist réis de glorię ? li sire forz é póanz : li sire poanz en batáile · Ps 23:9Esleuéz uoz pórtes prínces : é seiez esleuéés pórtes parmanábles : é si enterrát li réis de glorię · Ps 23:10Chi est · icist réis de glorie ? li sire de uertúz il est reis de glórie ·

Aps 24:1 Téi sire leuái la mei aneme : Ps 24:2li miens deus en tei méi fit ne me uergunderái · Ps 24:3Né ne mé **escharníssent** mi enemí : kar túit cil chi susténent téi ne serunt confundút · Ps 24:4Confundút seient túit feluníes faisant : enuáin · Les túes ueies sire demústre á méi : é les túes sentes enseigne méi · Ps 24:5Adřece méi en la túe ueritét é ensegne méi : kar tu es deus li miens saluérre : é téi sustinc túte iurn · Ps 24:6Remémbre des túes merciz síre : é des túes misericordes chi de secle sunt · Ps 24:7Les mesfáiz de la meie iuuénte : é mes ignoránces ne remembrér · Sulunc la túe misericorde remembre de méi tu : pur la túe buntét sire · Ps 24:8Dulz é dreiturérs li síre : pur cé dunrat léi as forfaisańz en la uéie · Ps 24:9Íl adrecerát les suefs en iugemeńt : ensegnerát ás suéfs lur uéies · Ps 24:10Tútes les uéies al segnur sunt · misericorde é ueritet : as requeranz sun testament · é ses testimónies · Ps 24:11Púr tun num síre auerás merci de mum pechet : kar il est mult · Ps 24:12Chi est · li húem chi crieńt **nostre** segnur ? lei establít á lui en la ueie que il eslíst · Ps 24:13Lá sue aneme en bones choses demurerát : é sa seménce eriterát la terre · Ps 24:14Fermement est · li sire ás cremanz lui : é le sun testament que il séit manifestet á els · Ps 24:15Lí mien óil tútes óres al segnur : kar íl aracherát de laz mes piéz · Ps 24:16Reguárde en méi é aies merci de
<figure><img src="image_11.png" /></figure>

<figure><img src="image_12.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 41v and 42r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

méi : kar uniél e poûre sui ié · Ps 24:17Les tribulatiuns de mun cuer sunt multiplieðes : des méies nécessitéz deliûre méi · Ps 24:18Véies la méie humilitét é mun trauáil : é pardúne tuz les miens forfaiz · Ps 24:19Reguarde mes enemis kar íl sunt multipliet : é par haíne torcenúse haírent méi · Ps 24:20Guárde la meie áneme e deliûre méi : ne uergunderai : kar ié esperái en téi · Ps 24:21Lí nun nuisant é li dreiturér aerstrént á méi : kar ié sustinc téi · Ps 24:22Deliûre tu deus israel : de tútes ses tribulatiuns.

I
Ps 25:1V'ge méi síre kar ie en la méie nun nuisance entrét súi : é el segnur esperanz ne serái enfermét ·
Ps 25:2Pr'ue méi síre é essái méi brulle mes ráins é mun cúer · Ps 25:3Kar la túe misericorde est · de uant mes
óilz ; é ie plói en la túe ueritet · Ps 25:4Né sis pas ot le conseil de uanitét : é ot les feluníes faisanz nen enterrái ·
Ps 25:5Jé hai liglíse des malignánz : é ot les feluns ne serrái · Ps 25:6Jé lauerái entre les nun nuisanz mes mains : é
si aurirunerái tun altél síre · Ps 25:7Que ié óie la uóiz de loénge : é recúnte tútes les túes merueiles · Ps 25:8Sire ie
ámái la beltet de la túe maisun : é lé líu del habitatiun de la túe glórie · Ps 25:9Né pérdes ot les feluns deus la
meie aneme : é ot les humes de sanc la meie uíe · Ps 25:10Es mains des quels sunt feluníes : la déstre de els
reamplíe est · de luers · Ps 25:11Jé acértes en la meie nun nuisance sui entré : raacháte méi é aies mercí de méi ·
Ps 25:12Mes piéz estút en dréit : es iglises ié beneistrái téi síre.

L
f. 42r Ps 26:1Í SIRE est le mien enlumineнт : é la méie salút · cúi crenderái ié ? Lí sire defendérre de ma
uíe : de qui tremblerái ié ? Ps 26:2Deméntres que aprísment sur méi li nuisánt : que il maniúcent les meies
carns · Chi trauáilent méi li mien enemí : il sunt enfermét é chaírent · Ps 26:3Si parmáinent encúntre méi herbérges :
ne crenderát mes cuérs · Sí esdrécet encúntre méi batáile : en icé ie espererái · Ps 26:4Vne chóse requís del segnur
céste requerrái : que ié habíte en la maisun nostre segnúr tuz les iurz de ma uíe · Que ie uéie la uoluntét nostre
segnur : é uisíte le sún témple Ps 26:5Kar il repóst méi en sun tabernácle el iurn des máys : co urít mei en la repostáile
de sun tabernácle · Ps 26:6En la pierre exalceát méi : é óre exalcéat mun chief sur mes enemís · Ié aurirunái é sacrifiái
en sun tabernácle sacrifise de loeínge : ié canterái é salme dirrái al segnur · Ps 26:7Óí sire la meie uóiz par la qúele ié
criái á tei : aies merci de méi é éxoi méi · Ps 26:8A téi dist mes cuérs · esquíst téi ma fáce : la túe fáce sire requerrái ·
Ps 26:9Né desturnér tu ta fáce de méi : é ne declinér tu en íre de tun serf · Lí miens aiuerre seies ne deguerpír
méi : ne ne despíses mei deus li miens saluérre · Ps 26:10Kar mis perre é ma mere deguerpírent méi : máis nostre
síre receút méi · Ps 26:11Léi póse á méi sire en la túe ueie : é esdřece méi en dréite sénte pur mes enemís · Ps 26:12Né liūrer méi es ánemes des _trauailanz méi : kar esdrecérent encuntre méi felún testemónie : é mentít la felunie á séi · Ps 26:13Ié créi ueéir les biens nostre segnur :· en la térre des uiuanz · Ps 26:14Atent le segnur barníllent fái : é séit confortet li t\ueńs/ cuers é sustieńc le segnúr ·

A ps 27:1 Téi síre crierái li miens deus ne taisír de méi que tu alquúne fieðe ne táises de méi : é se _rai semblét as descendánz en lác . Ps 27:2Exói síre la uóiz de la méie preiere deméntres que ié ór á téi : deméntres que ié eslef mes mains á tun saint temple . Ps 27:3Nient ensembleément ne liūrer tu méi ot les peccheúrs : é ot les òúranz felunie ne pérdre méi · Chi parólenl páis ot lur prísme : \máis/ mal _sunt en lur cuers . Ps 27:4Dúne á els sulunc lur oûres : é sulunc la felunie de lur cuntruueménz · Sulunc les oûres de lur mains dúne á els : reńt le guerredún dels á els méisme\s/ . Ps 27:5Kar il ne entendírent les òüres del segnúr : é es oüres de ses mains destruirás els : é nes edifierás · Ps 27:6Beneeiz li síre : kar il exoit la uóiz de la meie \de/preiére · Ps 27:7Síre li míens aiuérre é mis defendérre : é en lúi esperát mis cuers é aiuét suí · E reflurít la meie carn : é de la meie uoluntet regehi _rái á lúi · Ps 27:8Lí sire est fortéce de sun póple : e defendérre est des saluatiuns de sun crist · Ps 27:9Salf fái tun póple sire é beneís á la túe hereditet : é guuerne les · é exálce els desque en parmanabletet ·

f. 42v

A ps 28:1PORTÉZ al segnur filz deu : aportez al segnur les filz des multúns · Ps 28:2Aportéz al segnur glórie é honur : aportéz al segnur glórie al sun num : aorez le segnur en sun saint áitre · Ps 28:3Lá uóiz al segnur sur les éues : deus de maiestét entunát : li síre sur múltes éues · Ps 28:4Lá uóiz del f. 42v segnúr en uertút : la uóiz del segnúr en grandéce . Ps 28:5Lá uóiz del segnur frainańz les cédres : é frainderát lí sire les cédres líbani · Ps 28:6E sis amenuiserát ensement cum le ueðel libaní : é amez est sicum le filz des unicórne\s/ · Ps 28:7Lá uóiz del segnur entre trencant la flamme de fu : Ps 28:8la uóiz del segnur crollant le desért : é commuuerát li síre le desért cadés · Ps 28:9Lá uóiz del segnur aprestaánt les cérs : é descuuerrát les espeisséces : é el sun témple túit dirrúnt glórie · Ps 28:10Lí sire dilúuie fáit inhabitér : é serrát li síre reis en parmanabletét · Ps 28:11Lí sire uertut dunrat á sun póple : li sire beneisterat á sun póple en páis ·

I ps 29:2É exalcerái téi sire kar tu recéus méi : é ne délitás mes enemís sur méi · Ps 29:3Sire li miens deus ie criái á téi : é tu sanás méi · Ps 29:4Sire tu forsmenás de enfern la meie áneme : saluás méi des descendańz en lác · Ps 29:5Cantéz al segnur li sun sáint : é regehissez á la memórie de sa sainteðet · Ps 29:6Kar íre est · en lindignatiún de lúi : é uíe en sa uoluntét · Al uéspre demurerát pluremenz : é al matín lééce · Ps 29:7Ié acértes dis en la meie abundánce : ne se _rái esmoút en parmanabletet · Ps 29:8Sire én \la/ túe uoluntét : tu dunás á la meie beltet uertút · Desturnás ta face de méi : é ié sui fait conturbe · Ps 29:9A téi sire crierái : e al mien deu depreierái · Ps 29:10Quel utilitét el mien sanc : deméntres que ié descent en corruptiun ? Dum ne regehi _rát á téi púldre : ú annuncerát la tue ueritét ? Ps 29:11Oíti li síre é out merci de méi : li sire faiz est mis aiuerre · Ps 29:12Tú conuertís la meie plaínte en góie \á méi :/ dessirás mun sac : e me auirunás de leéce · Ps 29:13Qué cant á téi la meie glorie · é ne séie compu _nt : sire li miens [d]eus enparmanabletet regehi _rai á téi ·

f. 43r

E ps 30:2N téi síre esperái ne se _rái confundút en parmanabletét : en la túe iustíse deliûre méi · Ps 30:3Enclíne á méi la túe oréile : háste téi que tu me deliûres · Seies á méi en deu defendeur : é en maisun de refú\ge/ que tu salf me fáces · Ps 30:4Kar la meie fortéce é le mien refú\ge/ tú es : é pur le tun num demerrás méi · e nurrirás méi · Ps 30:5Tú forsmerrás méi de cest láz que il repúnstrent á méi : kar tu es li miens defendérre · Ps 30:6Es túes mains cumant ie le mien espirit : raachatás méi síre deus de ueritét · Ps 30:7Tu haís les guardanz uanitéz en uáin · Ié acertes el segnur esperai : Ps 30:8ie esio _rrái é esleecerái en la túe misericórde · Kar tu resguardás la meie humilitet : salúas de necessitéz la meie áneme · Ps 30:9E ne conclusís méi es mains del enemí : tu establís en espaciús liu mes piéz · Ps 30:10Aies merci de mei síre kar ié sui trauailet : conturbéz est · en íre lí miens óilz : la meie áneme é li miéns uéntres · Ps 30:11Kar defist en dolúr la meie uíe : é li mien án en gemissemenz · Enfermée est en poüreté lá meie uertút : é li mien ós sunt conturbé · Ps 30:12Sur tuz més enemís súi faiz reprúce · é ámes ueisins mult : é poúr á mes cuneúz · Chi ueðéient méi fors fuírent de méi : Ps 30:13á ubliańce sui dunét ensement cume morz de cuer · Faiz súi ensement cume uaissels perdúz : Ps 30:14kar ié oí la uituperaciun de mulz : demuranz en aurunemént · En lúi deméntres que il uíndrent ensemble f. 43r encuentre méi : \a/ receiûre la meie áneme cunseilérent · Ps 30:15Máis ié en téi esperái sire : ié dis lí miens deus tu es : Ps 30:16es túes mains les meies soŕz · Deliûre méi de la main de mes enemís : é des parsuanz méi · Ps 30:17Enlumíne ta fáce sur le tun serf : salf me fái en la túe misericorde sire : Ps 30:18ne seie confundút kar ie apelái téi · Vergundíssent li felun é seient demenét en enfern : Ps 30:19múes seient fáites leûres tricherrésses · Les quéles parólenl encúntre le iúste iniquitét : en supérbe é en mál ús · Ps 30:20Cum gránde est · la multitudine de la túe dulceur sire : la quéle tu repunsís as criemanz téi · Parfesís la á cels chi espéirent en téi : en le esguardement des filz des húmes · Ps 30:21Tu repunderás els en la repostáile de la túe
<figure><img src="image_13.png" /></figure>

<figure><img src="image_14.png" /></figure>

<figure><img src="image_15.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 42v, 43r, and 43v. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

fáce : de la conturbatiún des húmes · Tu defendrás éls en tun tabernácle : de la contradictiún des lángues ·
Ps 30:22Beneéiz li síre : kár il fist merueilúse la súe misericórde á méi : en citét guar_níe · Ps 30:23Ié acértes dis el trespás de la méie pénse : sui ietét de la fáce de tes óilz · Pur cé exoís la uoiz de la meie oreisún : deméntres que ié criówe á téi · Ps 30:24Amez nostre segnur túit li sun saint : kar ueritét requerrát li sire : é il guerredurrát abundantmént as faisańz supèrbie · Ps 30:25Barnilment fáites é séit confórtet uóstre cuer : tuit chi esperéz el segnúr ·

B Ps 31:1eneuré cil as quels sunt pardunées lur feluníes : é des quels sunt cuuért pechet · Ps 31:2Beneuréz li huem al quel ne acunterát li sire pecchet : é nen est en sun espirit tricheríe · Ps 31:3Pur cé que ié me tói enueilírent li mien ós : deméntres que ié criówe túte iurn · Ps 31:4Kar par iurn é par núit áe est · sur méi la tue máin\s : ie súi turnet en la meie chaitiuetet : dementres que est fichéde lespíne · Ps 31:5Le mien mesfait ié fis cuneút á téi : é la meie torceuneríe ne repuns · Ié dis · ie regehi_rái encontre méi lá meie torceunerie al segnur : é tu pardunás la feluníe de mun pecchét · Ps 31:6Pur icéste órerád á téi chescúns sáinz en téns cóuenáble · Máis nequedent el dilúuie de multes éues : á lúi ne áprismeruńt · Ps 31:7Tú és lí miens refúges de la tribulatiún chi aoirunát méi : le mien esleecement deliüre méi des auriranz méi · Ps 31:8Entendement té dunrái é enstruirái téi en céste uéie que tu irás : ie fermerái sur téi les miens óilz · Ps 31:9Ne uoiléz éstre fáit si cum chauál é múl : as quéls nen est · entendement · Eń cheuéstre é en fráin : lur maixéles constráin : chi ne aprísment á téi · Ps 31:10Mult sunt li flael de pecheúr : máis lespérant el segnúr misericórde aurirunerát · Ps 31:11Esledece uus el segnúr é esioéz uus iúste : é gloriéz túit dreiturer de cuer ·

E Ps 32:1SLeceez iúste el segnúr : les dreiturérs cuuiént loénge · Ps 32:2Regehisséz al segnúr en hárpe : en saltier de dís córdes cantéz á lúi · Ps 32:3Cantéz á lúi nouél cánt : bien cantéz á lúi en uociferatiún · Ps 32:4Kar dřeite est · la paróle del segnur : é tútes ses oéures en féi · Ps 32:5Il áímet misericorde é iugemént : de la misericorde del segnur pléine est · la terre · Ps 32:6Par la paróle del segnúr li ciel sunt fermé : e par le espirit de sa búche túte la uertút de els · f. 43v Ps 32:7Asemblánt ensemént cum en bút\les/ éues de mér : posaínt en tresórs les abísmes · Ps 32:8Criémet le segnur túte térre : de lúi acértes seient esmoút túit li enhabilant \lé cércé / Ps 32:9Kar il méésme dist é fáiz suńt : il mandát é criet súnt · Ps 32:10Lí sire depart les cunséilz des genz : repró_uet acértes les cogitatiúns des póples : é reprouet les cunseilz des príces · Ps 32:11Lé cunséil acértes del segnur en parmanablet máint : les cogitatiuns de sun cuer en generaci\un/ é en generaciún · Ps 32:12Beneurée la gent de la quéele est · li sire ses deus : li póples que il eslíst en eritét á séi · Ps 32:13Del ciél reguardát li síre : uít tuz les filz des húmes · Ps 32:14Dé sun aprestét habitácle : reguardát sur tuz chi habítent la térre · Ps 32:15Chi faiíst senglement les cuers de els : chi entent trestútes
lur œeures · Ps 32:16Nen est · salûet li réis par múlte uertút : é gaiánz ne se RAT salûet en la multitudine de sa uertút · Ps 32:17Deceuábles chauáls á salút : en la abundánce acértes de sa uertút ne se RÁT salûet · Ps 32:18Aite uús li óil del segnur sur les cremańz lúi : é en cels chi espéirent sur sa misericórde · Ps 32:19Pur \cé que/ il deliûret de mort les ánemes de els : é nurrísset les en fáim · Ps 32:20Lá nostre aneme sustieńt le segnur : kar il aiuérre é nostre defendérre · est Ps 32:21Kar en lúi esleecerát \lí nostre cuér/ é el saínt núm de lúi espereruísms · Ps 32:22Séit fáite la túe misericórde sire sur nús : sicume nus esperámes en téi ·

Ips 33:2É beneistrái le segnúr en tut tens : tútes úres sá loénge en la meie búche · Ps 33:3Él segnur se RAT loéðe la meie aneme : óient li suef é sesleécent · Ps 33:4Magnifiéé nostre segnur ot méi : é exalceúms sun num en icé meésme · Ps 33:5Ié esquis nostre segnúr é exoit méi : é de tútes mes tribulatiúns deliúrat méi · Ps 33:6Aprisméz á lúi é seiz enluminét : é uoz fáces ne se RUNT confundúes · Ps 33:7Icíst pôúres criát é li sire le oít : é de tútes ses tribulatiuns le saluát · Ps 33:8Enuéiet li ángele nostre segnur en aurirunemeńt des cremanz lúi ; e deliueurrát els · Ps 33:9Gustéz é uedéz kar suefs est li síre ; beneuréz li húem chi espéiret en LÚI · Ps 33:10Creméz le segnur túit li sun saínt : kar nen est · suffráite as cremańz lúi · Ps 33:11Lí ríche besuignérent é fameilérent : máis li enquerańt nóstre segnúr ne se RUÍNT amenuisét de tut bién · Ps 33:12Venéz fil o-éz méi : la criéme del segnúr uus enseignerái · Ps 33:13Chi est li huem chi uult uíe : é áimet audéir bons iúrz ? Ps 33:14Deuiéðe ta lángue de mal : é tes léures ne parólgent tricheríe · Ps 33:15Destúrne téi de mal é fái bién : enquer páis é parféu lá · Ps 33:16Lí óil de nostre segnur sur les iústes : é les oréiles de lui á lur preiéres · Ps 33:17Lé uult acértes del segnur sur les faisanz mal : que il pérdet de terre lá memorie dels · Ps 33:18Criérent lí iúste é li sire les oít : e de tútes lur tribulatiuns les deliúrat · Ps 33:19Prés est · li sire á cels chi sunt de trauailet cúer : é les húmeles de espirit saluerát · Ps 33:20Múltes sunt les tribulatiuns des iústes : e de \tú/tes icéstes les deliuerrát li síre · Ps 33:21Guárdet li síre tuz les ós dels : úns de icéz ne se RÁT cuntriblét · Ps 33:22Lá mort des peccheúrs pésme : é chi haírent le iúste peccherúnt · Ps 33:23Raendrát li sire les anemes de ses sers : e ne pecherunt túit chi espéirent en lúi ·

f. 44r

Ips 34:1VGE sire les nuisańz \á/ méi ; escumbát les cumbatańz cóntre méi · Ps 34:2Prén ármes f. 44r é escút : e esdřece en adiutorie á méi · Ps 34:3Trái lespéde é cónclu encuentre céls chi parsiwent méi : di á máneme la túe salút ié súi · Ps 34:4Seient confundút é reduté : li querańt la meie áneme · Séient desturnét ariere é seient confundút : li purpensańt á méi mals · Ps 34:5Séient fáit sicum púldre de uant la fáce del uent : é li ángele del seignur cunstereignańt els · Ps 34:6Séit fáite la ueie de els teniébres é esculurgement : é li angele del seignur parsuanz icéls · Ps 34:7Kár emparduńs repuństrent á méi le peril de lur laz : en uaín espruuérent lá méie aneme · Ps 34:8Viénget á lúi lí láz que íl mescunúist : é le pernement que il repúnst prénget lúi : é en laz chéde \en/ icést méisme · Ps 34:9Máis · la meie aneme sesleecerat el seignur : é deliterát sur sun saluédúr · Ps 34:10Túit li mien os dirruńt : sire chi est semblanz á téi ? Deliúrańz le sufraitús de la máin de plus forz de lúi : le besuignús é le poüre des de\partańz/ \lui / Ps 34:11Lí esdreceánz felun · testimónie : les chóses que ié ne sauéie demandówent méi · Ps 34:12Regueredunówent á méi mals pur biens : barainetét de máneme · Ps 34:13Máis ié cum il á méi fússent moléste : estéie uestúz de haíre · Ié humiliówe en iúnie la meie áneme : é la méie oreisún él mien sáin se RÁT conuertíde · Ps 34:14Ensement cum prucéin · ensement cum nostre frére issi complaisée : si cum pluranz é contristéz issi estéie humiliéz · Ps 34:15E encuentre méi esleecérent é ensemble uíndrent : \a/duné sunt sur méi flaels é ié nel sói · Ps 34:16Departít sunt é nient compun t : assaié rent méi · subsannérent méi par subsannatiún : eschinnérent sur méi ot lur denz · Ps 34:17Síre quant reguarderas tu ? restablís la meie aneme de la malignitet déls : des leúns la meie uniéle · Ps 34:18Ié regehi_rái á téi en gránt iglíse : en grief póple loerái téi · Ps 34:19Né sur esióent á méi chi cuntralíent méi felunéssement : chi \haírent/ méi en pardúns é otríent par óilz · Ps 34:20Kar á méi acértes paisiblement parlówent : é en la iracúnde de terre parlaz · tricheríes puppensówent · Ps 34:21E aourírent sur méi lur búche : dístrent aimenóre amenóre · ueírent li nostre óil · Ps 34:22Tú ueís síre ne táisír : sire ne dese ûrer de méi · Ps 34:23Esdřece téi é entent á mun iugement : li miens deus é li miens sire en la meie achaisun · Ps 34:24Iúge méi sulunc lá túe iustíse sire li miens deus : é ne suresióent á méi · Ps 34:25Né díent en lur cuers aimenóre aim\ enóre/ \á lá/ nostre aneme : néne díent nus deuoreruísms lúi · Ps 34:26Vergundíssent é redútent ensemblédement : chi sesleécent á mes mals · Seient uestút de confusiún é de \re/dutánce : chi malígnes chóses parólent sur méi · Ps 34:27Esíóient sei é esledécent chi uólent la méie iustíse : é díent tútes óres séit magnifiet li sire : chi uólent páis li sun serf · Ps 34:28E la méie lángue purpenserat lá túe iustíse : tute iurn lá túe loénge ·

f. 44v

Dps 35:2IST li torcenús que il mesfácet en sei meésme ; nen é · la criéme déu deuant ses óilz · Ps 35:3Kar tricherúsement fist en le esguardement de lúi : que séit truuéde sa feluníe á haíne · Ps 35:4Les paróles de sa búche feluníe é boisdíe : ne uolt enténdre que il bien fesíst · Ps 35:5Iniquitét purpensát en sun lít : est út á túte uéie nient bóne : malíce acértes ne haít · Ps 35:6Sire el ciel la túe misericorde : é la túe ueritét desque as núes · Ps 35:7Lá túe f. 44v iustíse sicum lí munt deu : li tun iugemént mult abýsme · Les húmes é les iumenz tu sáluerás síre : Ps 35:8cumfaitement tu
<figure><img src="image_16.png" /></figure>

<figure><img src="image_17.png" /></figure>

<figure><img src="image_18.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 44r, 44v, and 45r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

multipliás lá túa misericorde deus · Lí fil acertes de tes éles espererúnt · Ps 35:9Se_runt eníüret de la plentét de la túe maisún : é del éwe del túen delít les abeuerrás · Ps 35:10Kár enüers téi en fontâine de uie : é en ta lumiére : nus uerrúms lumiére · Ps 35:11Deuant teńt ta misericorde ás sáúanz téi : é la túe iustíse á cels chi sunt de dreit cúer · Ps 35:12Ne uiénget á mei piét de orgúil : é la máin de peccheur ne múeüet méi · Ps 35:13Ilúec chaírent chi Óeürent feluníe : debutet sunt · é ne pórent de orgér.

N
Ps 36:1E uóiles enuier as malignanz : ne nen uíer tu les faisanz feluníe · Ps 36:2Kar ensement cume fáin ignelement secherúnt : é si cum les fóilles des/ hérbes tost decarruńt · Ps 36:3Espéire el seignúr é fái buntét : é enhabíte la térre é se_ras pout és súes richéises · Ps 36:4Delíte téi el seignur : é il dunrat á téi les peticiuns de tun cúer · Ps 36:5Descúeuére al seignur la túe ueie : é espeire en lúi é il ferát · Ps 36:6E forsmerrát sicume lumiére la túe iustíse : é le tuén iugement sicume midí : Ps 36:7sugéz seies ál seignur é prie lúi · Né uúiles tu enuier en celúi chi at prosperitét én sá uéie : en húme faisant torceúneríes · Ps 36:8Césse de íre é deguerpís fu rúr : ne uóiles enuier que tú malígnes · Ps 36:9Kár cíl chi funt mál se_runt exillét : máis lí sustenant le segnur · il eriterúnt la térre · Ps 36:10E uncóre un petit é ne se RAT lí pechérre : é tu querrás sun lúi é nel truuerás · Ps 36:11Lí suéf acertes eriterúnt la térre : é se deliterúnt en multitúdine de páis · Ps 36:12Aguaiterát lí pechérre le iúste : é estreinderát sur lúi ot ses denz · Ps 36:13Máis li síre escharnirát lúi : kar il purguárdet que uiénget li iúrz de lúi · Ps 36:14Gláiue fors táristent li pecheúr : tendí rent lur árc · Púr/ cé qué il decéiuent le póüre é le sufraitús : que il debútent les dreituriers de cúer · Ps 36:15Lí gláiues de els éntret en lur cúers : é li árcs de els séit debrisiét · Ps 36:16Mielz est · un petít al iúste : sur múltes richéises de peccheúrs · Ps 36:17Kar li bráz des peccheúrs se_runt cuntriblet : cunférmet acértes les dreituriérs lí sire · Ps 36:18Cunuist li sire les iúrz des néz : e le eritét de els íert en parmanabletét · Ps 36:19Né se_runt cunfundút en mal tens : é es iúrz de fáim se_runt saúlét : Ps 36:20kar li peccheúr perirúnt · Lí enemí acertes del seignur ignelment se_runt honurét é exalcét : defisańz sicume fuíns defirúnt · Ps 36:21Acrerrát lí peccherre é ne solderát : máis li/ iústésát mercí é dunrát · Ps 36:22Kar li beneissańt á luí eriterúnt la térre : máis lí maldisańt á luí deperirúnt · Ps 36:23Enüers nostre seignur lí alemént / del/ húme se_runt adrecíet : é la ueie de luí uoldrat · Ps 36:24Cum il carrát ne se_rát esgenét : kar li sire suppóset sá máin · Ps 36:25Plus iuueńes fúi kar ié enueillí · é ne uí iúste deguerpít : ne lá semence de luí querant pán · Ps 36:26Túte iurn at mercí e préstet : é la seméance de luí en beneíceún iert ·

D
Ps 36:27ESTúrne de mal é fái bien : é enhabíte en siécle de siécle · Ps 36:28Kár f. 45r li sire áimet iugement é ne deguerpirát ses sáinz : en parmanablete seruńt guardé · Lí torceunús se_runt pené : é la seméance des felúns perirát · Ps 36:29M\áis/ li iúste eriterúnt lá térre : é enhabiteruńt en siecle de siecle sur lí · Ps 36:30Lá búche
<figure><img src="image_19.png" /></figure>

<figure><img src="image_20.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 45v and 46r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

del iúste purpenserát sapience: é sa lángue parlerát iugement. Ps 36:31Lá léi de sun déu el cuér de lúi: é ne seruánt supplanté li súen alement. Ps 36:32Esguárde lí pecchérre le iuste: é quíert mortifiér lúi. Ps 36:33Máis li síre ne deguérpirá lúi \es/ maíns de celúi: ne nel damnerá cum será iugiét a lúi. Ps 36:34Atent le seignur é guárde sa ueie: é il exalcerát téi que tu par erité prénges la térre: cum perirúnt li peccheúr tul uerrás. Ps 36:35Ié uí le felun sur exalcié: é esleué sicum les cédres líbani. Ps 36:36E ié trespassái é astetéi nen éstéit: ié quis lúi é nen est truué sés líus. Ps 36:37Guárde nun nuísance é uéi óelté: kar sunt remasílles á húme páisíble. Ps 36:38Lí torcenús acértes deperirúnt ensemble: les remasilles des feluns perirúnt. Ps 36:39Máis lá salút des iústes del seignur: é lur defenderre el tens \de tri/bulatiún. Ps 36:40E aiúerát els li sire é les deliuerrát: é esrácherát els de peccheurs é sáluérat les: kar il esperérent en lúi.

Síre ne me arguér en ta fuírur: é en la túe íre ne castiér méi. Ps 37:3Kar tes saiétes enfichédes sunt én méi: é tu cónfermás sur méi ta máin. Ps 37:4Nen est · sanctéz en la meie čarn de la fáce de \tíre: ne est · páis á mes ós de la fáce de mes pecchéz. Ps 37:5Kar les méies iniquitez sur alérent mun chiéf: é sicume pesant fais suntreuées sur méi. Ps 37:6Purrírent é corrumpúes sunt les meies pláies: de la fáce de ma folie. Ps 37:7Chaitif súi fáiz é encúruéz súi desque en fin: túte iuñr cuntristéz alówe. Ps 37:8Kar li mien lúmble emplí sunt de illiusuíns: é nen est · sanctéz en la meie cárn. Ps 37:9Trauáilez súi é humiliéz súi mult: ruiówe del gemissemént de mun cúer. Ps 37:10Síre deuánt téi est · túz le míens desidéries: é li miens gemissemeńz de téi nen est · repóst. Ps 37:11Lí miéns cúers est · cunturbéz deguerpí méi lá meie uertú: é la lumiere dé \més/ oilz · é éle meésme ne est ót méi. Ps 37:12Lí mien amí é li mien príisme: · encuentre méi aprismérent é est úrent · E chí de iúste méi estéient delúinz est úrent: é fórce faiséient chi queréient la méie áneme. Ps 37:13E chi enqueréient mals á méi parlérent uanitéz: é tricheríes túte iuñr purpensówent. Ps 37:14Máis ié · ensement cum surz nen oðéie: é si cume muz nient aóúranz sa búche. Ps 37:15E fáiz súi si cume húem nient óańz: é nient aŭanz en sá búche repernemenéz. Ps 37:16Kár en téi sire esperái: tú exorrás síre li miens deus. Ps 37:17Kar ié dis que alqúune fiéde ne suresióent á méi li mien enemí: é deméntres que sunt commoút li mien piét sur mei granz chóses parlérent. Ps 37:18Kar ié en flaéis aprestéz súi: é la meie dolúr en mien esguardement tútes óres. Ps 37:19Kar la meie iniquité · ie annuncerái: é penserái pur mun pechiét. Ps 37:20Lí mien enemí acértes uíuent é confermé sunt sur méi: é
f. 45v

multiplié sunt chí haírent méi felunessemént · Ps 37:21 Chi regueredúnent mals pur biens detraéient á méi : kar ié siwéie bunté · Ps 37:22 Né deguerpír tu méi síre li miens deus : ne desseuérer f. 45v de méi · Ps 37:23 Entént eñ la méie adiutórie : sire deus de la méie salú ·

Ips 38:2 É DÍS · ié guarderái les méies uéies : que ié ne mesfáce en la méie lángue · Ié posái á ma búche guárde : cum esteúst pecchérre encuentre méi · Ps 38:3 Ié amuí é humiliéz súi · é tói de bones chóses : é la méie dolurs est · renóuée · Ps 38:4 Escalfá lí miéns cuérs dedenz méi : é en la meie meditatiún ardrá fús · Ps 38:5 Ié parlái en ma lángue : cuneúde fái á méi sire la méie fin · E le númbre de mes iúrz chi est : que ié sáce quel chóse desséit á méi · Ps 38:6 Astetéi mesurábles posás les miens iúrz : é la meie substánce ensement cume nieńt devant téi · Máis nequedent túte uanitéz : chescuns húem uiuańz · Ps 38:7 Nequedent en imágene trespásse li húem : máis nedés enuáin est · cunturbéz · Tresór aúne : é ne sét á qui íl le assemblerát · Ps 38:8 E óre quéuls est · lá méie atente dum nest li sire ? é la meie substánce ad téi est · Ps 38:9 Dé tútes les meies iniquitez deliúre méi : reproče á fol tu dunás méi · Ps 38:10 Ié amuí é nen aóurí lá méie búche : kar tu fesís Ps 38:11 destúrne de méi les túes pláies · Ps 38:12 Dé la fortéce de tá máin ié defaillí en encrepeménz : pur feluníe tu castiás húme · E defirre fesís si cume iraignée láneme de lúi : acertes enuáin est · cunturbéz chescúns húem · Ps 38:13 Exói la meie oreisún sire é la meie preiére : ót tes oréiles receif les méies lérmes · Né táises kar auéntíz ié suí enüers téi : é estránge si cume túit li mien pérre · Ps 38:14 Pardúne a méi que ie séie refreidiéz áinz que ié men álge : é ampléis ne serái ·

Aps 39:2 TENDAÑZ átendí le seignúr : é il entendíet á méi · Ps 39:3 E il exoit les méies preiéres : é forsmenát méi de la fosse de misérie : é de palú de líe · E establít sur piérre mes piéz : é \a/drečeat mes alemeńz · Ps 39:4 E íl mist en lá meie búche nóuél chánt : ditiét al nostre déu · Verrunt mult é criend únt : é espererunt el seignur · Ps 39:5 Beneuréz li huém del quel est · le núm del seignur \espe/ránce de lúi : é ne reguardát en uanitéz é en fálses for\s/seneríes · Ps 39:6 Múltes fesís tu sire li miéns deus les túes meruéilles : é es túes cogitatiués nen est · chi semblanz séit á téi · Ié annunceái é parlái : multipliet sunt sur númbre · Ps 39:7 Sacrifíse é oblatiun ne uolsís : oreilles acértes parfisis á méi · Sacrifíse · é pur pecchét ne requisís : Ps 39:8 lóres dís astetéi ié uienc · Él chiéf del líüre escrít est · de méi Ps 39:9 que ié feréi la túe uolunté li miens deus ié uóil : é la túe léi el millíu del mien cúer · Ps 39:10 Ié annunceái la túe iustíse en grant iglíse : astetéi les meies léüres ne deuéderái síre túl seús · Ps 39:11 Là túe iustíse ne repúns el míen cúer : la túe uerité é lá túe salú ie dís · Né repúns la túe misericorde é la túe uerité : de mult cuncílie · Ps 39:12 Tú acértes sire niént luínz fáces les tues miseratiuns de méi : la túe misericord[e] é la túe uerité tútes óres receúrent méi · Ps 39:13 Kár auríunérent méi mals des quels nen est · númbre : cumprístrent méi les méies iniquitez : é ne pói que ié ueíssé · Multipliédes sunt sur les cheuéls de mun chíef : é mun cúer deguerpít méi · Ps 39:14 Pláiset a téi sire que tu delíures méi : sire á aiúer méi reguárde · Ps 39:15 Seient cunfundút f. 46r é redútent ensembledement : chí querent lá méie aneme : que il lá tólgent · Seieńt tresturnét ariére é redútent : chi uólent á méi mals · Ps 39:16 Pórtent ignelment lur confusiún : chi dient á méi aimenóre aimenóre · Ps 39:17 Esióent é esléécent sur téi túit li querant téi : é dient tútes úres séit magnifiét lí sire · chi aiment tun saluédur · Ps 39:18 Máis ié súi mendís é póüre : li sire curiús est · de méi · Lí miens aiúere é li miens defenderre tu íes : li miens deus ne te targerás ·

Bps 40:2 ENEVRÉZ chi entént sur besuigús é póüre : en mal iúrn le deliuerrát li síre · Ps 40:3 Lí síre le purguárt é uiuifit lúi : é beneuré lé fácet en térre : é ne líüret lúi en láneme de ses enemís · Ps 40:4 Nostre sire aiúde port á lúi sur le lít de sa dólur : tut sun lít tresturnás en lenfermeté de lúi · Ps 40:5 Ié dis · síre aíes merci de méi : sáine la meie aneme kar ié pecchái á téi · Ps 40:6 Lí míen enemí dístrent mals á méi : quant murrát íl · é perírat le num de lúi ? Ps 40:7 E si \íl en/trót púr cé que il ueíst uáines chóses parlót : li súens cúers assemblát feluníe á séi · Isséit foŕs : é parlót en icé meésme · Ps 40:8 Encúntre méi grundillówent túit li mien enemí : encuentre méi pensówent mals á méi · Ps 40:9 Paróle torcenúse eslablírent encuentre méi : icil chi dórt dum ne aiústerát il que il ressúrdet ? Ps 40:10 Kar li húem de la meie páis en qui ié esperái : chi maniót mes páins magnifiát sur méi supplantatiún · Ps 40:11 Máis tu sire aies merci de méi : é resuscite méi · é gueredunerái á els · Ps 40:12 Eń icé cunúi que tu me uolsís : kar ne sesiórrát li míens enemís sur méi · Ps 40:13 Méi acértes pur núnnuisance receús : é cunfermás méi el túen esguardement en parmanableté · Ps 40:14 Benééiz li sire deus de israel : de siécle é en siécle séit fáit · seit fáit ·

Eps 41:2 NS SEMent cume desírret li cérs as fontáines des éwes : eissí desírret lá meie aneme á téi deus · Ps 41:3 Sezelát la meie áneme á déu fontáine uíue \quant/uendrái ié é aparistrái deuant la fáce déu ? Ps 41:4 Fúrent á méi mes lérmes páins par iuárn é par núit : deméntres que est · dit á méi chascun iuárn ú est lí túens deus ? Ps 41:5 Icez chóses récordái é espandí en méi la méie aneme : kar ié trespasserái en líu de tabernácle meruéilús desque á la maisún déu · Eń uóiz de esleecement é de confessiún : súens dé maníant · Ps 41:6 Pur quéui iés tríste la méie aneme : é pur quéui cuntúrbes tu méi ? Espéire en déu kár uncóre regehi rái á lúi : le saluédúr de mun uult

f. 46r
f. 46v

Ps 41:7 é li miéns deus · A méi méésme la meie aneme est · cunturbée : pur icé remembrérre serái de téi de la terre de iordáin : é hermoníjm del petít mònt · Ps 41:8 Lí abísmes labísme apélet : en lá uoiz de tés crauáces · Trestútes les túes haltéces é li túen fluét sur méi trespassérent · Ps 41:9 Él iuár mandát li sire la súe misericorde : é en la núit le cańt de lúi · Enüers méi oreis\ún/ á déu de la meie uíe : Ps 41:10 dirráí á déu li miéns receuérre tu íes · Pur quéi óbliás tu méi é pur quéi cuntristéz uois ié : dementres que méi aflít lí enemís ? Ps 41:11 Demeńtres que sunt fruissét li mién ós esprouérent á méi chi trauáillent méi li mién enemí · Demeńtres que il dient á méi par seňgles iuárz ; ú est li tuéns deus ? Ps 41:12 Pur quéi íes trísté la meie aneme : é pur quéi f. 46v cuntúrbes méi ? Espéire en déu kár uncóre regehirái á lúi : le sáluedúr de mun uult é li miéns deus ·

Ips 42:1 VGE méi deus é desseiúre lá meie acháisun de gent nient sáinte : de húme torcenús é tricherús : delíure méi · Ps 42:2 Kar tu íes deus lá meie fortéce : pur quéi méi debutás tú é pur quéi uóis ié trístes : dementres que afflít méi li enemís ? Ps 42:3 Mét fors ta lumiére é la túe ueritét : éles mé demenérent é amenérent el túen saínt mont · é és tuéns tabernácles · Ps 42:4 E ié enterrái al altél déu : a déu chi esléécet la méie iuuénte · Ié regehirái á téi en hárpe deus li miens deus : Ps 42:5 pur quéi íes trísté la meie áneme : é pur quéi cuntúrbes méi ? Espéire en déu kar uncóre regehirái á lúi : le saluédur de mun uult é li miéns deus ·

Dips 43:2 euS ot nóz oréilles oímes : li nostre pére annunciérent á nus · Ló_ure que tu o_uras en lur iurz : é es iuárz anciéns · Ps 43:3 Lá túe máin les genz deperdiét é plantás éls : aflisís les póples · é debutás els · Ps 43:4 Kár nieńt en lur espée pursístrent la térre : é le lúr braz ne salúat els · Máis la túe déstre é li túens braz é lenluminemént del tuén uult : kar tú ploús en els · Ps 43:5 Tú medésme íes li miéns réis é li miens deus : chi mándes salúz á iacob · Ps 43:6 En téi les nóz enemís demerrúms par córne : é el túen núm despí_rums les esdreceánz en nús · Ps 43:7 Kár el míen aŕc né espererái : é li miéns gláiues né salüerát méi · Ps 43:8 Kar tu nús salŭas des affliańz nús : é les haanz nús confundiés · Ps 43:9 Eń déu serúms loé túte iuárn : é el túen num regehirúms eń siécle · Ps 43:10 Óre acértes rebutás é confundiés nús : é tu deus neist_rás es nóz uertúz · Ps 43:11 Tú desturnás nús ariére á près nóz enemís : e chi haírent nús departéient á els · Ps 43:12 Tú dunás nús sicume berbíz de uiańdes : é es génz departís nús · Ps 43:13 Tú uendíes tuén póple sanz prís : é ne fút multitudine es chángemenz déls · Ps 43:14 Tú posás nús repróce á noz uéisińés : subsannatiún é eschárn · á icéls chi en nostre auirunemént sunt · Ps 43:15 Tú posás nús en semblánce á genz : cummouemeńt de chiéf en póples · Ps 43:16 Túte iuárn la meie uergúine encuentre méi est : é la confusiún de ma face courít méi · Ps 43:17 Dé la uóiz del esprouańt é del deparlańt : de la fáce del enemí é del parsúant · Ps 43:18 Tútes icez chóses uíndrent sur nús é ne obliámes téi : e felunessemént ne fesímes el túen testamént · Ps 43:19 E né returnát ariere lí nostre cúers : é tu declinás les nóz séntes de la túe uéie · Ps 43:20 Kar tu humiliás nús en líu dafflictiún : é co urít nús úmbre de mórt · Ps 43:21 Sí nus obliámes le num de nostre deu : é si nus espandímes noz máins á estránge déu · Ps 43:22 Dum ne requerrát deus icéstes chóses ? il acértes cunuíst lés repóstes chóses de cúer · Kár pur téi súmes mortifiét tute iuárn : áásmé súmes sicume berbiz doccisiún · Ps 43:23 Esdréce téi pur quéi dorz tu síre : esdrece téi é ne rebútes en fin · Ps 43:24 Pur quéi destúrnes tu ta fáce : oblíes la nostre su ffráite · é la nostre tribulatiún ? Ps 43:25 Kár humiliéde est · en púldre la nostre áneme : englutíz est en terre nostre uéntre · Ps 43:26 Esdréce téi sire aiúde nus : é raíem nus pur le tuén num ·

f. 47r

Fps 44:2 ORMíst li mien\s/ cúer\s/ bóne paróle : ié dí les meies ó_ures al réi · Lá f. 47r méie lángue chalemeáls descriuáng : ignelmént escriuánt · Ps 44:3 Beáls par fórme deuant les filz dés homes : espandúde est · gřace en tes leùres : empuricé beneisquit téi deus en parmanabletét · Ps 44:4 Séies ceínt de tun glaíue : sur ta quísse mult póantment · Ps 44:5 Par ta semblánce é par ta beáltet entént : prospremént uá auánt é régne · Pur uéritét · é suatúme · e iustíse : é demerrát téi merueilúsement lá túe déstre · Ps 44:6 Lés túes saiétes agúes : li pople suz téi carrúnt es cúers des enemís le réi · Ps 44:7 Lí tuéns siéges deus en siécle de siécle : uérge de drecemeńt la uérge dél túen régne · Ps 44:8 Tú amás iustíse é haís feluníe : pur icé oínst téi deus li tuéns deus de őlie de ledéce deuańt tés cumpáinuns · Ps 44:9 Mírra · é gútta é cásia de tes uestemeńz de máisuns íuorínes : des quels delitérent téi · Ps 44:10 les filles des réis en la túe honúr · Estút la reíne de uérs les túes déstres : en uestemént doré : auirunéde de uarieté · Ps 44:11 Ói fille é uéi é enclíne la túe oréille : é oblíe le túen póple · é lá máisun tun pére · Ps 44:12 E couéiterá li réis la túe beáltét : kar il est · síre lí tuens deus · é si aórerunt lúi · Ps 44:13 E les filles de týre en duńés : le tuén uúlt depreíerunt li ríche del póple · Ps 44:14 Túte la glórie de lúi á la fille del réi dedeńz : en frénges orínes : Ps 44:15 enuirún couérte de uarietéz · Seruńt amenédes al réi les uirgines après li : les prócéines de lí serúnt offertes a téi · Ps 44:16 Aportédes iérent en leðece é en esióðement : serúnt amenédes el temple del réi · Ps 44:17 Pur les túens péres néd sunt á téi fil ; establirás els príces sur túte térre · Ps 44:18 Remembredúr iérent del túen num síre : en túte generatiun é generatiun · Pur icé li póple regehirunt á téi : en parmanableté é én siécle de siécle ·

Lps 45:2 í nostre deus refúges é uertú : aiuére es tribulatiuns chi trúuérent nús mult · Ps 45:3 Empuricé ne crienderúms deméntres que será turbéde la térre : é serúnt tresporté li munt el cúer de la mér · Ps 45:4 Sunérent é turbédes
sunt les éwes déls : cunturbé sunt lí mont en la fortéce de lúi. Ps 45:5 Lí embríuemeńz del flút esledéced la cíte déu : saintefiát sun tabernácle li altísmes. Ps 45:6 Deus el millíu de lúi ne se_rát commoút : a_iuerát lí deus matián mult matín. Ps 45:7 Cunturbées sunt les genz é enclinét sunt lí régne : dunát sa uóiz moúde est la térre. Ps 45:8 Lí sire de uertúz ensemblot nús : lí nostre receuérre li deus de iacob. Ps 45:9 Venéz é uedéz les ó_üres del seignúr : les quéles il posát mónstres sur térre. Ps 45:10 Tolánz batáilles desque á la fin de la terre : aíc detriblerat é debriserát aímes : e escúz arderát en fú. Ps 45:11 Cessez é uedéz kar ié súi deus : serái exalced es genz é serái exalcét en terre. Ps 45:12 Lí sire de uertúz ensemblot nus : nostre receuérre li deus de iacob.

T<sup>Ps 46:2</sup>VTES genz esióez par máins : cantéz á déu en uóiz de leðece. Ps 46:3 Kar li síre est halz : espowentábles : granz réis sur túte terre. Ps 46:4 Súzmíst póples á nus : e genz suz nóz piéz. Ps 46:5 Eslíst á nus lá súe heredité ; la bealté de iacob qui íl amá : Ps 46:6 Muntá deus en cańt : lí síre en uóiz de búisíne. Ps 46:7 Cantéz á nostre déu cantéz : cantéz á nostre réi cantéz. f. 47v Ps 46:8 Kár réis de túte terre deus : cantéz sagemeńt. Ps 46:9 Regnerát deus sur les génz : deus siét sur sun sáint siége. Ps 46:10 Lí prínce des póples sunt assemblét ot le déu abraham : kar li fort déu de terre fortment esleuét sunt.

f. 47v

G<sup>Ps 47:2</sup>RANZ est li síre é mult loábles : en la citét de nostre déu en suñ sáint mónt. Ps 47:3 Fundéz est par esléécemeńt de túte térre le mónt sýon : lés léz daquilón : la citét del gránt réi. Ps 47:4 Deus en ses máisuns serát cuneút : cum il receuerrát lí. Ps 47:5 Kar asteuús li réi sunt assemblét : conuíndrent én ún. Ps 47:6 Íl ueðant eíssi se merueilérent : cunturbét sunt commoút suńt : Ps 47:7 criemúr príst els. Ilúec dólurs cume de enfantańt : Ps 47:8 en fort espirít : cuntriblerás les nés de thárse. Ps 47:9 Sicume nús oímes eissí ueímes en la citét del seignur dé uertúz : en la citét de nostre déu deus la fundát en parmanabletét. Ps 47:10 Nús receúmes deus la túe misericorde : el millíu del túen témple. Ps 47:11 Suluńc le túen núm deus eissí est é la túe loénge es fins de la térre : de iustíse pléine est la túe déstre. Ps 47:12 Esleðest lí mońz sýon é esledécent les fílles iúde : púr les túens iugemeńz síre. Ps 47:13 Auirunéz sýon é embracéz lí : recuntéz en ses túrs. Ps 47:14 Poséz uoz cuers en la uertút de lúi : é departéz ses máisuns : que uús recuntéz en áltre lignéde. Ps 47:15 Kár icíst est deus li nostre deus en parmanabletet é en siécle de siecle : il guuernerát nús en siécles.

O<sup>Ps 48:2</sup>ÉZ icestes chóses tútes genz : ot oréilles receuéz túit chi habitéz le cércle. Ps 48:3 Tút terrién é li fil des húmes : en un li ríches é li poüres. Ps 48:4 Lá meie búche parlerát sapiénce : é la meditatiún de mun cúer cuintíse. Ps 48:5 Ié enclinerái en paróle la meie oréille : aóuerrái en saltíer la meie propositiún. Ps 48:6 Pur quéi crienderái ié en mal iúrn : liniquitét del mien talún aurirunerát méi. Ps 48:7 Chi se fident en lur uertút : é en la multitúdine de lur richéises se gloríent. Ps 48:8 Frére ne raient : raíendrát húem : ne dúnrat á déu lé súen apaisemént. Ps 48:9 E le prís de la raencéun de sáneme : e trauaillerát en parmanabletét. Ps 48:10 e uiuerát uncóre en fin. Ps 48:11 Né uerrát mórt cum il uerrát les ságes mor_ánz : ensemblédement lí nun_sáiues é li fols perirúnt. E deguerpirúnt á estránges lur richéises : Ps 48:12 é les sepúlchres : déls lur maisún en parmanabletét. Les tabernácles : déls en lignéde é en lignéde : apelérent lur nuúns en lur térres. Ps 48:13 E lí húem cum en honúr estéit ne entendiét cumparéz est as iumeńz nun sauánz : é semblanz est fáiz á els. Ps 48:14 Icéste lur uéie scándele est á els : é emprés icé en lur búche complairúnt. Ps 48:15 Sicume óeilles en enfern posét sunt : mórz depaistrát els. E seignurerunt á els li iúste él matín : é lur aiúde enuiezirát en enfern : é la glórie dels. Ps 48:16 Nequedent deus raiendrát la meie áneme de la máin de enfern cum il receuerrát méi. Ps 48:17 Né crièmes cum ríche serát fáiz húem : é cume multipliéde serát la glorie de sa máisun. Ps 48:18 Kar cum il perirát ne prend-fat tútes ses chóses : ne ne descend_rat ot lúi sa glórie. Ps 48:19 Kar lánem/e dé/ \lúi/ en lá uie de lúi meésme serát benedéite : regehirát á téi cum tu bién ferás a lúi. f. 48r Ps 48:20 Íl enterrát desque es lignédes de ses péres : é desque en parmanabletét ne uerrát lumière. Ps 48:21 Húem cum il en hónur fust nel entendiét : cumparéz est as iumeńz nun saŭanz : é semblánz fáiz est á els.

f. 48r

D<sup>Ps 49:1</sup>euS li síre des déus parlát : é apelát la térre. Del náissement del soléil desque al dechedement : Ps 49:2 de sýon la semblánce de sa bealtét. Ps 49:3 Deus apertement uendrát : li nostre deus é né se táirat. Fús en lesguardement dé \lúi/ exard_rát : é en la_uirunemént de lúi : fórt tempéste. Ps 49:4 Apelát le ciél dé sús : é la térre desseûrer sun póple. Ps 49:5 Asembléz á lúi les sáinz de lúi : chi or \dénent/ sun testament sur sacrifises. Ps 49:6 E annuncerúnt li ciél lá iustíse de lúi : kar deus est iugíerre. Ps 49:7 Ói li miens póples é ié parlerái á israel : é si testimonierái á téi deus li tuens deus ié súi. Ps 49:8 Níent en tes sacrifises argúerái téi : tes sacrífises acertes el mien esguardement sunt tútes óres. Ps 49:9 Né receuerái de la túe maisun ueðels : ne de tes fúlcs búcs. Ps 49:10 Kar méies sunt tútes les béstes des sélues : lí iumeńt es munz : é li búef. Ps 49:11 Ié conúi túte la uolatílie dél ciél : é la beáltet del cańp ot méi est. Ps 49:12 Sí ié fameillerái nel dirrái á téi : kar miens est li cércle de la terre é la plentét de lí. Ps 49:13 Mangerái ié dunc les carz des tórs : ú le sańc dés búcs beuerái ? Ps 49:14 Sacrifie á déu sacrifise dé loenge : é rént al altísme les tuéus uóz. Ps 49:15 E apéle méi el iurn de tribulatiun : é ié deliuerrái téi : é tu honurerás méi. Ps 49:16 A pecchedúr acértes dist deus pur quéi recuńtes tu les méies iustíses : é preñs le mién
<figure><img src="image_21.png" /></figure>

<figure><img src="image_22.png" /></figure>

<figure><img src="image_23.png" /></figure>

<figure><img src="image_24.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 46v, 47r, 47v, and 48r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

testament par ta búche ? Ps 49:17Tú acertes haís disciplíne : é ietás les meies paróles ariére . Ps 49:18Sí tu uedées larrun · curéies ot lúi : e ot les auoiltres la túe partíe posówes . Ps 49:19Lá túe búche abundát de malíce : é la túe lángue cantót tricheríes . Ps 49:20Seðańz encuentre tun ffére parlówes : é encuentre le filz ta mére posówes escándle : Ps 49:21icéstes chóses fesís tú · é ié me tói · Tú aasmás felunessement que ié serái semblańz a téi : ie argúerái téi é establirái encuentre ta fáce . Ps 49:22Entendéz icéstes chóses uós chi őbliez déu : que íl alquune fiéde ne rauísset · é ne séit chi deliüret . Ps 49:23Sacrifise de loenge honurerát méi : é ilúec est · li éires par lequel ie musterrái á lúi le salüedur de déu ·

M
Ps 50:3ERCI Áies de méi deus : sulunc tá gránt misericórde · E sulunc la multitudine des túes merciz : esléue
la méie feluníe . Ps 50:4Ampléis léue méi de la meie iniquitét : é de mun pechét esnéie méi . Ps 50:5Kar la
méie feluníe ié conúis : e le mien pechíet encuentre méi est · tútes ôres . Ps 50:6A téi sul pecchái · é mal devant téi
fís : que tu seies iustifiéz es túes paróles é ùenques cum tu iúgerás . Ps 50:7Astetéi acértes en feluníes súi conceúz :
é en pechiéz conceút méi la meie mére . Ps 50:8Astetéi acertes ueritét amás : les nun_cértes chóses é les occultes de
la túe sapiénce manifestás á méi . Ps 50:9Tú arouserás méi de ùsópe e ié serái esneíet : lauerás méi é sur neíf serái
emplancít . Ps 50:10A la meie oíe dunras góie e ledéce : é esledeceruánt líós humilié . Ps 50:11Destúrne la túe fáce
dé/ mes pecchiéz : é tútes les méies feluníes esléue . Ps 50:12Nét cúer críe en méi deus : f. 48v \lé d/reituriér
espirít renouéle es meies entráiles . Ps 50:13Ne ietér méi de la túe fáce : é le tuén saint espirit ne tólges de méi .
Ps 50:14Reńt á méi la ledéce del túen saluedur : é pár espirít principél conferme méi . Ps 50:15Ié enseigneráiás torcenús
les túes uéies : é li felún á téi serunt cunuertít . Ps 50:16Deliüre méi de sańs deus · deus de la meie salút : é exalcerat
ma lángue la túe iustíse . Ps 50:17Síre les meies leûres tú aóuerrás : é la meie búche annuncerát la túe loénge .
Ps 50:18Kar si tu uolsísses sacrifise dunásse : acertes eín sacrifises tu ne deliterás . Ps 50:19Sacrifíse á deu espiríz
trauailliéz : cúer contriblét é humiliet deus tu ne despirrás . Ps 50:20Benignement fái síre en la túe bóne uoluntet
á sýon : é seiént edifiét li múr de ierusalem . Ps 50:21Lóres receuerás tu sacrifise de iustíse : oblatiuns é sacrifises :
dunc emposerúnt sur \le/ tuén altél ueðels ·

f. 48v

P
Ps 51:3UR quéi te gloríes tu en malíce : chi póanz íes en feluníe ? Ps 51:4Túte iúrn torcéuneríé pensát la
túe langue : sicum nouácle agú fesís tricheríe . Ps 51:5Tú amás malíce sur benignitét : feluníe plusque
parler òeltét . Ps 51:6Tú amás tútes les paróles de trebuchement : lángue tricherúse . Ps 51:7Pur icé deus
destruirát téi en fin : esracerát téi é forsmeterát téi de tabernácle : é la túe racíne de la terre des uiuánz .
Ps 51:8Verrunt li iúste é crend\runt : é sur lúi rírunt : é dirrunt : Ps 51:9astetéi li húem chi ne posát déu sun aiúedúr .
Máis esperát en la multitudine de ses richéises : é miélz ualút en sá uanitét . Ps 51:10Máis ié sicume olíue frúit portánt
en la máisun déu : ié esperái en la misericorde déu en parmanabletét é en siécle de siécle . Ps 51:11Ié regehirái á téi
en siécle kar tu fesís : é atenderái le tuén num : kar est · bóne chóse én lesguardemeńt de tes sáinz ·

D
Ps 52:1IST li fols en sun cúer: nen est · deus · Ps 52:2Corrumpút sunt · é abominábles fáit sunt en feluníes :
nen est · chi fácet bien · Ps 52:3Deus del ciél resguardát sur les filz des húmes : que il uéiet si est · entendanz ú
requerańz déu . Ps 52:4Túit declinérent ensembledement inúteles fáit sunt : nen est · chi fácet bien : nen est desque
á ún · Ps 52:5Dum ne sáuerunt túit chi ó ûrent feluníe: chí deuórent le mien póple sicume uiánde de páin · Ps 52:6Déu ne uóchérent ilúec tremblérent de poúr: ú ne fut criéme · Kar deus departít les ós de céls chi á húmes pláisent: il sunt confús kar deus les despíst · Ps 52:7Chi dunrát de sýon saluedúr á israel: cum deus conduertirát la cháitiuetet de sun póple: esiórrat iacob é sesledecerat israel ·

D**Ps 53:3**euS el túen num salf me fái: é en la túe uertut iúge méi · Ps 53:8Deus exói lá meie óreisún: ot tes oreilles drecéif les paróles de la méie búche · Ps 53:5Kar li estránge sesdrecérent encúntre méi: é li fort quístrent lá meie áneme: é ne proposérent déu deuant lur esguardement · Ps 53:6Astetéi acertes deus aíuet méi: é li síre est· receuérre de la meie áneme · Ps 53:7Destúrne mals á mes enemís: en la túe ueritét depeít éls · Ps 53:8Voluntruément sacrifierái á téi: f. 49r é regehirái al tuén num síre kar bóne \chóse/ est · Ps 53:9Kar de túte tribulatiún deliúras méi: é sur les miens enemís despíst lí miens óilz

E**Ps 54:2**xói deus la meie óréisun: é ne despírás la meie preiére: Ps 54:3entent á méi é exói méi · Cuntristéz súi en lá méie exercitaciun: Ps 54:4é conturbéz súi de la uoiz del enemí: et de la tribulatiun de pechedúr · Kár declinérent en méi feluníes: é en íre moléste estéient á méi · Ps 54:5Lí míens \cúers/ conturbéz est· en méi: é criéme de mort chaít sur méi · Ps 54:6Criéme é tremblur uíndrent sur méi: é có uírent méi tenébres · Ps 54:7E ié dis · chi dunrát á méi pénnes sicum de colúmbe: é ié uolerái é reposerái · Ps 54:8Astetéi ié mesluignái fuiańz: é máins en sultiuetét · Ps 54:9Ié atendéie lúi chi salf me físt de petitéce de espirít: é de tempestét · Ps 54:10Tribúche sire é diúise lés lángues déls: kar ié uí iniquitét é cuntredít en lá citét · Ps 54:11Par iúrn é par núit auirunerát li sur les múr's dé lí/ feluníe: é trauáil el millíu de lí · Ps 54:12e torcenuríe. E ne defaillít de ses pláces: usúre é tricheríe · Ps 54:13Kar si li miens enemís maldisíst á méi: sustenísse le acértes. E sí císt chi auéit hait méi sur méi gŕanz chóses oúst parlét: ié me reposisse — pútcéléstre de lúi · Ps 54:14Tú acértes huém dunéi — curáge: li miens dúitre é li miens coneúz · Ps 54:15Chí ensembledement ót méi dúlces uiándes peméies: en la máisun déu alámes ót cunsentement · Ps 54:16Viénget mort sur els: e descéndent en enfeín uiuant. Kar feluníes és habitácles dicéls: el millíu de els · Ps 54:17Máis ié: á deu criái: é li síre salúat méi · Ps 54:18Ál úsépre é al matín é en mi iúrn recunterái é annuncerái: é il orrát la meie uóiz · Ps 54:19Raiend_rát en páis la meie áneme dí cels chi aprísment á méi: kar eónt mulz estéient ot méi · Ps 54:20Exorrát deus é humilierát els: chi est· deuánt siécles·

<figure><img src="image_25.png" /><figcaption>▼ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 48v and 49r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>
<figure><img src="image_26.png" /></figure>

<figure><img src="image_27.png" /></figure>

<figure><img src="image_28.png" /></figure>

<figure><img src="image_29.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 49v, 50r, 50v, and 51r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

Kár nen est · a els commuðement é ne crienstrent déu : Ps 54:21 li estendiet sa máin en guerredunant · Il maluérent sun testament · Ps 54:22 diuisét sunt del íre dél súen uólt : é aprismát li cúers de lúi · Amoliées sunt · lés paróles de lúi sur ólie : e il sunt dárz · Ps 54:23 Géte sur le seignur la túe cúre é il te nurrirát : ne dunrát en parmanabletét fluctuatiún á iúste · Ps 54:24 Tú acértes deus demerrás els : el púiz dé moŕt · Lí húme de sancs é tricherús ne mipartirúnt lur iurz : máis ié espererái en téi síre ·

M
Ps 55:2 ERCI áies de méi deus kar decalcát méi huem : túte iuár cumbatańz trauaillát méi · Ps 55:3 Calchérent méi mi enemí túte iuár : kar múlt cumbatant sunt encúntre méi · Ps 55:4 Te la haltéce de iuár crend ráí : ié acértes en téi esperrái · Ps 55:5 En déu loerai les méies paróles : en déu esperái ne crenderái que fácet á méi caŕn · Ps 55:6 Túte iurn les meies paróles escommuniówent : encuntre méi tútes lur cogitatiuns en mál · Ps 55:7 Enhabiterúnt é se repundrúnt : \il me/és/me lé mien talún aguaiterúnt · Sicume il sustíndrent la meie áneme : Ps 55:8 pur nient salfs les ferás : en íre les póples fráindrás · Ps 55:9 Deus la meie uíe nunceái á téi : tu posás mes lérmes el túen esguardemeńt · E sicúme en la túe pramésse : Ps 55:10 lóres seruńt tresturnét lí mien enemí ariére · Eń f. 49v quelqueuńques iuár apelerái téi : astetéi ie conúi que tu íes li miens deus · Ps 55:11 Eń déu loerái paróle : el seignúr loerái sermún : en déu esperái ne crenderái que fácet á méi huem · Ps 55:12 Eń méi sunt deus li tuén uót : les quels ié rendrái loénges á téi · Ps 55:13 Kar tu deliúras la méie áneme de moŕt é mes piéz de esculurgement : que ié pláise deuant déu en la lumiére dés uiuańz ·

f. 49v

M
Ps 56:2 ERCI áies de méi deus · merci áies de méi : kar en téi se fíet la meie áneme · E én lúmbre de tes éles espererái : desque trespást la feluníe · Ps 56:3 Ié crierái al déu altísme : déu chi bién fist á méi · Ps 56:4 Il énueiat del ciél é deliúrat méi : dunát en repróce les calcańz méi · Eńueiát deus lá \súe/ misericórde é sa ueritét : Ps 56:5 é deliúrat la meie áneme del millíu des chaéls des leóns : ié dormí conturbéz · Lí fil des húmes les denz déls ármes é saiétes : é lá lángue déls espéde agúe · Ps 56:6 Séies exalcet sur les ciéls deus é en túte térre la túe glórie · Ps 56:7 Láz aprestérent á mes piéz : é curuirerent la meie áneme · Foírent deuant la méie fáce fósse : é enchaírent en lí · Ps 56:8 Aprestéz est · li miens cuérs deus aprestéz est · mis cúers : ié canterái é sálme dirrái · Ps 56:9 Esdřece téi la meie glórie esdřece téi saltier é hárpe : ié leuerái par matín · Ps 56:10 Ié regehirái á téi en póples síre : é sálme dirrái á téi es genz · Ps 56:11 Kar magnifiéde est desque as ciéls la túe misericórde : é desque as núes lá túe ueritét · Ps 56:12 Séies exalcét sur les ciéls deus : é sur túte térre la túe glórie ·

S
Ps 57:2 I ueiremeńt acértes iustíse parléz : dreirureremént iugiéz fil dés húmes · Ps 57:3 Kar el cúer iniquitéz uús ôürez en térre : torceuneríes les uóz máins compósent · Ps 57:4 Estrangét sunt li pecchedúr de naissánce : foliérent de uéntre · parlérent fálses chóses · Ps 57:5 Fuírur est · á els sulúnc la semblánce de serpeńt : sicum del sórd serpent é estupańt ses oréilles · Ps 57:6 Lá quéle nen orrat la uóiz des encantánz : é del uenimús encantant sagemént · Ps 57:7 Deus detriblerát les dén\z déls/ \én l/a búche dels méismes : les iódes des leúns fraindrát li síre · Ps 57:8 A niént deuendrúnt sicum éwe decuránz : entendiét sún árc desque il seient enfermét · Ps 57:9 Sicum círe chi decúrt serúnt toléiz : sur chaít li fús é ne uírent le soléil · Ps 57:10 Aínz que entendissent uóz espínes groseliér : sicum uiuanz · eissí en íre deuóret icéls · Ps 57:11 Esledecerat lí iúste cum il uerrát ueniánce : les súes máins lauerát en sańc del pecchedúr · Ps 57:12 E dirrát li húem si acértes est · frúit al iúste : acértes est · deus iuianz els en térre ·
f. 50r

Dps 58:2ELÍURE MÉI de mes enemis li miens deus : é des esdreceánz encuentre méi deliúre méi . Ps 58:3Deliúre méi des óúranz iniquitet : e des húmes de sancs **sálue méi** . Ps 58:4Kár astetéi íl přistrent la meie áneme : enbriuérent en méi li foŕt . Ps 58:5Né la méie felunie ne **lí miens pecchíez** : síre sanz iniquitét curí e adrecai . Ps 58:6Esdřece téi el mién cuntrecúrs é uéi : é tu síre deus de uertúz deus de israél · Entent á uisitér tútes genz : nen áies mercí de tuz chi ó_ürent felunie . Ps 58:7Íl serúnt conuertít al uespre é fáim sufferunt cume chiéns : é aurirunerunt la citét . Ps 58:8Astetéi íl parleruńt en lur búche : é gláiues es leûres déls · kar li quels oít ? Ps 58:9E tú f. 50r síre les escharnirás : á nient demerrás tútes genz . Ps 58:10Lá meie fortéce á téi guarderái · kar deus **lí miens receuérre** : Ps 58:11lí miens deus la misericórde de **lúi** deuáncirát méi . Ps 58:12Deus demustrát a méi sur les miens enemís : né ocíes els que alqúune fiéde ne óblient le míen póple · Despant els en la túe uertút : é depóse éls síre li miéns defendérre . Ps 58:13Lé mesfáit de lur búche · lá paróle de lur leûres : é seient cumprís en lá lur **suüberbe** · E de escumuniemént é de menceúnge : Ps 58:14serúnt annuncíet en consummatiún · Eń íre de consummatiún é nien íerent : é saueruńt que deus seignurerát iacob é les fiás de térre . Ps 58:15Seruńt conuertít al uéspre · é fáim sufferúnt cume chiens : é aurirunerúnt lá citét . Ps 58:16Íl seruńt despandút á mangíer : si il acértes ne **seruńt** saúlet · e murmurerúnt . Ps 58:17Máis ie canterái la túe fortéce : é exalcerái par matín la túe misericórde · Kár tu íes fáiz li míens receuérre : é li miens refúgěs/ el iuárn de la meie tribulatiún . Ps 58:18Lí miens aiuére á téi canterái : kar deus tu íes li miens receuérre : **lí miens deus** · la meie misericórde .

Dps 59:3euS tu debutás nus é destrúisis nús : iriéz íes é as mercí de nús . Ps 59:4Tú commoús la térre é si la conturbás : sáine les contriciuás de li · kar commoúde · est . Ps 59:5Tú demustrás al **túen** póple dúres chóses : abeúras nus del uín de compunctiún . Ps 59:6Tú dunás ás criemánz téi significatiún : que il fúient de lá fáce \daŕc / Púr cé que seient deliüret li túen amét : Ps 59:7salf me fái par ta déstre é ói méi . Ps 59:8Deus parlát en sun saínt : ie mesledecerái é departirái sí_cimam_ : é la ualéde des tabernácles mesurerái . Ps 59:9Mieás est · galáád · é miens est · manassés : é effraím lá fortéce de mun chiéf · Iúda li miens réis : Ps 59:10moáb le pót de la meie esperánce: Eń idumée estendrái le mien cálcemént : á méi li estránge sunt suzmís . Ps 59:11Chi demerrát méi en citét guarníe : chi demerrát méi desque en idumée ? Ps 59:12Dum níes tú cé deus chi debutás nus : e né éist_rás deus es nóz uertúz . Ps 59:13Dúne á nús aíude de tribulatiun : kar uáine est · la salú **dúme** . Ps 59:14Eń déu ferúms uertú : é il á nient demerrát les trauaillánz nús .

Eps 60:2XÓÍ deus la meie préiére : entent á la meic óreisún . Ps 60:3Des fiás de terre á téi criái : deméntres que estéit **anguíssiéz** **lí miéns** **cuérs** en piérre exalcéas méi · Tú demenás méi Ps 60:4kar fáiz íes la meie esperańce : túr de fortéce · de la fáce de enemí . Ps 60:5Ié enhabiterái el túen tabernácle en siècles : serái cu **ueŕz** el cu_ürement de tes éles . Ps 60:6Kar tu li miens deus oís la meie óreisun : dunás herédité as criemánz le tuen núm . Ps 60:7Iúrz sur les iuŕz dél réi aiusterás : les aás de lúi desque en iurn de generatiún é de generatiun . Ps 60:8Parmáint en parmanableté en **lesguardemént** de déu : la misericórde é lá uerité de lúi chi requerrát ? Ps 60:9Issifaiteremént **sálme dirrái** al túen num en **siécle** de **siécle** : que ie rénde les miens **uóz de iúr** en iuárn .

f. 50v

Dps 61:2VM NÉ iért sugéte á deu la meie aneme ? de lúi acertes lá **méie** s\alú :/ Ps 61:3Kar nedes il li miens deus · e li miens saluére : li miens receuérre · Ne serái **moú** **ampléis** . Ps 61:4Desque aquánt encuréz uus en húme · ociéz túit uus : ensement cum a paréit enclinéde · é á maisére débutéde . Ps 61:5Acértes f. 50v lé mien prís il purpensérent a debutér · ie curí en séi · par lur búche benediséient · é par lur cuér maldiséient . Ps 61:6Máis nequedent á deu séies sugéte la méie áneme : kar de lúi est · la méie paciénce . Ps 61:7Kar íl **lí miens** deus · é li miens saluére · **li miens** aiuére ne trespasserái . Ps 61:8Eń deu la méie salú é la meie glórie : deus de la meie aíude · é la meie esperánce est · en deu . Ps 61:9Esperéz en lúi túte congregatiún de póple : espandéz deuant lúi óúz cúers : deus est · li nostre aiuére en parmanabletét . Ps 61:10Máis nequedent uáin sunt li fil des húmes · menceungiérs li fil des húmes eń péises : que il medésme **decéiuent** de uanité en icé medésme . Ps 61:11Né uóilez esperér en iniquité : é rauínes ne uús chiert a cuéiteir : richéises si uus abúndent · ne uóilez le cúer apóser . Ps 61:12Vne fiéde parlát deus · icéz dóus chóses oí : kar lá podesté de déu \est / é a téi síre misericorde : kar tu rendras á chescún sulunc ses ó_üres .

Dps 62:2euS li miens deus : á téi de lumiére ie uéil · Sezelát en téi la meie áneme : cum multipliablement á téi la meie caŕn . Ps 62:3Eń térre desérte é desuéiable é nient ewóse · eissi en sáinte chóse aparúí á téi : que ie ueisse la túe uertú é la túe glórie . Ps 62:4Kar miéldre est · la túe misericórde sur uíes : les meies leûres loderúnt téi . Ps 62:5Eissí beneist **rái** téi en la méie uíe : é el tuen núm leuerái mes máins . Ps 62:6Sicume de saím é de cráisse séit raemplíde la meie áneme : é par leurés **desledecemént** loerát la meie búche . Ps 62:7Sí ie remembŕere fúi de téi sur mun lít · en matínes purpenserái en téi : Ps 62:8kar tu fus li miens aiuére · E el co_ürement de tes éles **esledecerái** : Ps 62:9aeŕst la meie áneme em prés téi : méi receút la túe déstre . Ps 62:10Íl acértes enuáin quístrent la meie aneme · il enterrunt és **basséces** de la terre : Ps 62:11serunt liüret es mains de gláiue : partíes de gupilz
iérent . Ps 62:12 Lí réis acértes sesledecerat en déu · é serunt loét túit chi iúrent en lúi : kar estupéde est la búche des parlanz felunies .

E<sup>Ps 63:2</sup>xói <sup>deus</sup> la meie óreisun cum ié deprí : de la criéme del enemí delíure la meie aneme . Ps 63:7 Tu <sup>coúris</sup>méi del conueńt des malignanz : de multitúdine de ó ûranz iniquitét . Ps 63:4 Kar il aguisérent cume espéde lur lángues : tendírent aŕc · amére chóse : Ps 63:5 que il saiéttent en occúlz le nient maluét . Ps 63:6 Súdement saiétteruńt lúi é ne criend_runt : fermérent á séi felunésse paróle · Recuntérent que il repunderéient láz : dístrent · chi uerrát éls ? Ps 63:7 Escerčerent iniquitéz: defaillírent li escerčant pár escerčement · Aprismerát húem á hált cuér : Ps 63:8 é serát exalcet <sup>deus</sup> · Les saiétte\s/ des enfanz fáites sunt pláies <sup>déls</sup> : Ps 63:9 é enfermédes sunt encúntre els les lángues di céls · Conturbét sunt túit chi uedeient els : Ps 63:10 é criens chescuns húem · E annuncérent les ó ûres de déu : é <sup>les faíz de lúi</sup> entendiérent . Ps 63:11 Esledecerát li iúste el seignur · é esperrát en lúi : e serunt loét túit li dreiturier de cúer .

f. 51r

T<sup>Ps 64:2</sup>Éi cuuiént <sup>cańz</sup> <sup>deus</sup> en sýon : é a téi rendút iert uót en ierusalem . f. 51r Ps 64:3 Exó/i la méie óreisún : á téi túte caŕn uendrát . Ps 64:4 Les paróles des felúns miélz u\alú/rent sur núns : é ás nóz impietéz tu serás propiciús . Ps 64:5 Beneuréz le quél tu eslisís é prisís : enhabiterát en tes áitres · Nus serúms raemplít es biéns de tá máisún : saínz est · li túens tés : Ps 64:6 merueillús en óeltét · Exói núns <sup>deus</sup> li nóstre saluére : esperánce de tútes fiás de térre · é en la mér lúinz . Ps 64:7 Apareillańz les <sup>mónz</sup> en la túe uertú · ceínz <sup>de puissańce</sup> . Ps 64:8 chi cuntúrbes lé parfúnd de la mér : le suén de ses flúez · Seruńt turbédes les genz . Ps 64:9 é <sup>cr_end_rúnt</sup> chi · habítent les térmes de tes sígnes : les eissemeńz dé matin é <sup>el uéspre</sup> tu deliterás . Ps 64:10 Tú uisitás la térre é eníūras lí : multipliás á enrichír lí · Lí flúues de déu raemplíz est · de éwes : tu aprestás la uiánde <sup>déls</sup> : kar <sup>issi est</sup> · lapareillement de lúi . Ps 64:11 Les <sup>ríues</sup> de lúi eníúranz tu multiplíes ses gérmes : en ses gutiéres esledecerát germánt . Ps 64:12 Tú beneist_rás á la corúne del ań de la túe benignitét : é li tuén cańp serúnt raemplít de plenté . Ps 64:13 Encraisserúnt les bealtéz del desért : é de ledéce li tértre iérent céint . Ps 64:14 Vestú sunt li multún des óeilles : é les ualédes abunderúnt de frumént : crierúnt · kar cańt <sup>dirruńt</sup> ·

C<sup>Ps 65:1</sup>ANTÉZ á déu túte térre : Ps 65:2 sálme dítes al súen num : dunéz glórie ál loeńge de lúi . Ps 65:2 Dítes á déu · cum espowentábles sunt · les túes óůres síre : en la multitudine de ta uertút mentirunt á téi li túen enemí . Ps 65:4 Túte térre adórt téi é cant á téi : sálme diét al túen núm . Ps 65:5 Venéz é uedéz les ó ûres de déu : espowentábles en cunséilz sur les filz des húmes . Ps 65:6 Chi tresturnát la mér en aridité : en flúet trespasseruńt á píet · ilúec esledeceruíns én lúi meésme . Ps 65:7 Chi seignúret en sa uertú en parmanableté : li sun óil sur les génz resguárdent : chi enaspríssent ne seient exalcét en séi medésme . Ps 65:8 Beneisséiz genz le nóstre déu : é oíde fáites la uóiz de lá loénge <sup>de lúi</sup> . Ps 65:9 Chí posát la meie áneme á uíe : é ne dunát en commotium <sup>lés miéns piéz</sup> . Ps 65:10 Kar tú prouás nus <sup>deus</sup> · par fú núns esmerás : sicum est esmerét argénz . Ps 65:11 Tú nus menás en láz · posás tribulatiuns en nóstre dós : Ps 65:12 emposás húmes sur les nóz chies · Nus trespassámes par fú é par éwe : é forsmenás núns en refrigérie . Ps 65:13 Ié enterrái \én/ tá maisún en sacrifises : rend ráí á téi les miens uóz : Ps 65:14 les quéls deseürerent mes leûres · E parlát la meie búche : en ma tribulatiún . Ps 65:15 Sacrifises moúlez offerrái á téi ót <sup>encendemént</sup> de multúns : offerrái á téi búes ot búes . Ps 65:16 Venéz · oéz · é ié recunterái túit chi crieméz déu : cum gránz choses il fist á la meie áneme . Ps 65:17 A lúi par <sup>lá meie búche criái</sup> : é <sup>esledeceái</sup> \de/súz ma lángue . Ps 65:18 Feluníe si ié esguardái en mun cuér : nel orrát li sire . Ps 65:19 Pur icé oít <sup>deus</sup> : e atendiét á lá uóiz de la meie preiére . Ps 65:20 Benedéiz <sup>deus</sup> : chi ne desturnát la meie óreisun : é lá súe misericórde de méi .

f. 51v

D<sup>Ps 66:2</sup>euS áit merci de núns é beneíet á núns : enlumínt le súen uólt sur nus · é áit merci de núns . Ps 66:3 Que nus cunuíssums en térre la túe uéie : en tútes geńz le tuen saluédur . Ps 66:4 Regehíssent á téi li póple <sup>deus</sup> : regehíssent f. 51v á téi túit póple . Ps 66:5 Esledécent é esiódent les genz · kar tú iúges les póples en óelté : é lés genz en térre adréces . Ps 66:6 Regehíssent á téi li póple <sup>deus</sup> : regehíssent á téi túit póple : Ps 66:7 la térre dunát sun fŕuit · Benedíet núns <sup>deus</sup> li nostre <sup>deus</sup> . Ps 66:8 benedíet núns <sup>deus</sup> : é criement lúi tútes les cuntředes de térre .

E<sup>Ps 67:2</sup>Sdrést séi <sup>deus</sup> é séient departít lí enemí <sup>de lúi</sup> : é fuiént chi haíre\nt lúi/ de lá fáce de lúi . Ps 67:3 Sicume defált fuńš defáillent : sicume decuŕt círe de la fáce de fú : eissi períssent li pecchedúr de la fáce de déu . Ps 67:4 E lí iúste maniúcent é esledécent en <sup>lesguardement de déu</sup> : é seient delitét en ledéce . Ps 67:5 Cantéz á déu · sálme dítes al sun núm : éire fáites á lúi chi muntát sur lé dechédemént · síre est · num á lúi · Esledecéz en <sup>lesguardement de lúi</sup> · serúnt turbét de la fáce de lúi . Ps 67:6 \del/ pére des orfenińš · é \del/ iugedúr des uédũes · <sup>Deus</sup> eń sun saínt lúu . Ps 67:7 <sup>deus chi</sup> enhabitér fáit <sup>dúne</sup> custúme en máisún · Chí forsméinet les liéz en fortéce : ensement els chí enaspríssent : chí habítent en sepúlchres . Ps 67:8 <sup>Deus cum</sup> tu fors eisséies en <sup>lesguardement del tuén</sup> póple : cum tu trespassówes el desért . Ps 67:9 Lá térre est · moúde · kar li ciél degutérent de la fáce de déu de sinaý : de la fáce de déu de <sup>israel</sup> . Ps 67:10 Plúuie uoluntríue desseuerrás <sup>deus</sup> á la túe hereditét
é enferméde est : tú acértes parfisís lí · Ps 67:11Lés \túes/ almaílles habiterúnt en lí : tu aprestás en ta dulceúr al poûre deus · Ps 67:12Lí síre dunrát paróle ás predeceańz par múlte uertút · Ps 67:13Lí réis de uertúz de amé del amé : e de la bealtét de maísun á departír espúilles · Ps 67:14Sí uus dorméz entre meiáns clergiéz pénnes de colúmbe sur argentédes : é les derainetéz del dos de lí en pallór dór · Ps 67:15Deméntres que desséiúret li celestiéls les réis sur li · de néif serunt enblancít en selmón : Ps 67:16li mónz de déu · mónz grás · Monz assembléz monz grás · Ps 67:17á qúei suschéz uús les monz assembléz ? Lí mónz él quel bien plout est · á déu á habiter en lúi : kar li síre habiterát en fin · Ps 67:18Lí cúrres de déu · á dís milliérs multipliáble : milliérs \d/esledeceańz · lí síre en éls en siná eń saínt · Ps 67:19Tú muntás en halt prisís caítiuetét : receús duńš en húmes · Acértes les nun credańz : habitér nóstre seignúr déu · Ps 67:20Benedéiz lí síre el iuńn chescún iuńn : próspre éire ferát á nús deus des nóz salúz · Ps 67:21Lí nostre deus · deus de salfs fáisant : é de seignúr del segnúr de eíssement de moŕt · Ps 67:22Máis nequedént deus fraindrát les chíes de ses enemís : lá uertíz del che_uél des paralańz en lur mesfáiz · Ps 67:23Dist li síre dé basán conuertirái : conuertirái el parfúnd de la mér · Ps 67:24Púr cé que seít entéinz li túens piéz en sańc : la laúgue de tes chiéns des enemís de lúi · Ps 67:25Íl uírent les túens entremeńz deus : les entremenz del míen déu · dél mién réi chi est · en saínt · Ps 67:26Deuancírent li prínce coniúint as cantańz : el millíu des iuuencéles týmpanístres · Ps 67:27És iglíses benediséiz á déu : al seignur des fontéines de israél · Ps 67:28Ilúec est · beniamin li iuuencéls : el trespassemeńt de pensé · Lí prínce de iúda sunt · dúitúr déls : li prínce de zabulón · é li prínce de neptalím · Ps 67:29Mańde deus la túe uertút : confeŕme deus icé qué tú as ó_üret en nús · Ps 67:30Dé tún témple en f. 52r ierusalém : á téi offerruńt lí réi dúns · Ps 67:31Encrépe lés béstes del rosél congregatiún des tórs es uáches des póples : que il forsclódent els chi prouét sunt · pár argeńt · Depárt les geńz chi batáilles uólent : Ps 67:32uendrúnt li messagíer degýpnte : ethiópie deuancirát sés máins á déu · Ps 67:33Régnes de la térre cantéz a déu : cantéz al seignúr · Cantez á déu Ps 67:34chi muntát sur lé ciel del ciel : ád órient · Astetéi il dunrát á la súe uóiz uóiz de uertút : Ps 67:35dunéz glorie á déu sur israel : sa grandéce é sa uertút est · es núes · Ps 67:36Meruéillus est · deus en ses saínz : li deus de israel íl \meesme/ dunrát uertút é fortéce á sun póple benedéiz deus ·

f. 52r

S
Ps 68:2 ÁLF me fái deus : kar entréerent les éwes désque á la meie aneme · Ps 68:3 Eńfichiéz súi el limún de la parfundéce : é nen est substánce · Ié uínc en la haltéce de mér : é la tempestét plúniát méi · Ps 68:4Ié trauaullái criańz · rówes fáites sunt mes iódes : defaillírent li mien óil · dementres que ié espéir en mién déu · Ps 68:5Multipliét sunt sur les cheuéls de mun chiéf : chi haírent méi en pardúns · Confortét sunt chi parsuírent méi li mien enemí á tórt : les chóses que ié ne rauí dunc parsoléie · Ps 68:6Deus tu séis la meie folie : é li mien mesfáit de téi ne sunt repuńš · Ps 68:7Ne áient húnte en méi chi aténdent téi : síre · síre de uertúz · Né seient confundút sur méi : chi quérent téi deus de israel · Ps 68:8Kar pur téi sustińc repŕoce : co urít confusiún la méie fáce · Ps 68:9Estránges súi fáiz á mes fréres : é peregríns as filz \de/ ma mére · Ps 68:10Kar lenuídie de ta máisun mańiát méi : é les repró ces des reprouańz á téi chaírent sur méi · Ps 68:11E ié cúuŕi en ieú\nie/ la méie aneme : é fáit est · en repró ce á méi · Ps 68:12E ié posái mun uestement háire : é fáiz súi á els en paróle · Ps 68:13Enuérs méi parlówent chi sedéient en la pórte : é en méi cantówent chi beuéient uín · Ps 68:14Ié acértes la meie óreisuń á téi síre : teńs de bón pláit deus · En la multitúdine de ta misericórde ói méi : en la uertét de tá salút · Ps 68:15Óste méi del fańc que ié ne seie enfichiét : deliüre méi de cels chi haírent méi · é dés parfundéces des éwes · Ps 68:16Né me plúnget tempestét déwe : ne ne transglútet méi la parfúndéce : ne ne cunstreíignet sur méi li puíz sa búche · Ps 68:17EXÓI méi síre kar benígne est · ta misericórde : sulunc la multitúdine de tes mercíz : resguárde en méi · Ps 68:18E né desturnér la túe \fáce/ dél túen enfant : kar ié suí tribléz ignelment ói méi · Ps 68:19Éntent á la meie aneme é deliúre lí : pur mes enemís guarís méi · Ps 68:20Tú séis le mien impropérie é má confusiun : é la meie reuerénce · Ps 68:21Él tuen esguardement sunt · tuit chi tríblent méi : impropérie atendiét mís cúers é misérie · E ié sustińc chí ensemblédement cuntristáz é ne fút : chi confortáz é nel truuái · Ps 68:22E dunérent en ma uiande fiél : é en lá méie séi abeürerent méi daísil · Ps 68:23Séit fáite la lur tábleuant els en láz : é en guerredúns é en escándle · Ps 68:24Seient oscuré li óil déls que il ne uéient : é le dós \déls/ túte uéie encúrue · Ps 68:25Espant sur els la túe íre : é la forsenerie de la túe íre cómprénget els · Ps 68:26Séit fáite labitatiun déls desérte : é en lur tabernácles né séit chi habít · Ps 68:27Kar celúi que tu ferís parsuírent : é sur la dolúr de mes pláies aiustérent · Ps 68:28Apóse felunie sur lá felunie déls : é né entrent en lá túe iustíse · f. 52v Ps 68:29Seient eslaué del liüre des uiuańz : é ot les iústes ne seiént escrít · Ps 68:30Ié súi poüres é doleńz : la túe salút deus receút méi · Ps 68:31Ié loerái le num de déu ót cánt : é magnifierái lúi en loénge · Ps 68:32E plaisirát á déu súr uedél nouél : córnes forsmenánt é úngles · Ps 68:33Véient li poûre é esledécent : queréz déu · é uiuérat uóstre aneme · Ps 68:34Kar oít les poüres li síre : é ses liéz ne despíst · Ps 68:35Lóent lúi ciél é térre : mér · é tútes chóses rampántes en els · Ps 68:36Kár deus sáulse ferát sýon : é serúnt edifié\ des/ les citéz de iúde · E énhabiterúnt ilúec : é par eritét aquerrunt lí · Ps 68:37E la seménce des sérs de lúi purserrát li : é chi aíment \le/ suén núm habiterúnt en lí ·

f. 52v
<figure><img src="image_30.png" /></figure>

<figure><img src="image_31.png" /></figure>

<figure><img src="image_32.png" /></figure>

<figure><img src="image_33.png" /></figure>

▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 51v, 52r, 52v, and 53r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

D<sup>ps 69:2</sup>euS en la meie aiutórie entént : síre á aiudér méi háste téi . <sup>ps 69:3</sup>Séient confundút é redútent : chi quérent lá meie áneme . <sup>ps 69:4</sup>Séient \destúr/né áriere é uergundíssent : chi uólenl á méi mals . Seient desturné tost é uergundissánt : chi díent á méi aímen_óre aímen_óre . <sup>ps 69:5</sup>Esiódent é esledécent en téi túit chi quérent téi : é díent tútes óres séit magnifiét li síre : chi áiment tun saluedúr . <sup>ps 69:6</sup>Ié acértes besuignús é póüres súi : deus aiúde méi . Lí miens aiuére é li miens deliüre tu íes : síre ne demórér .

E<sup>ps 70:1</sup>N TÉI síre esperái ne séie confundút en parmanableté : <sup>ps 70:2</sup>en ta iustíse deliüre méi é guarís méi . Enclíne á méi la túe oréille : e sálue méi . <sup>ps 70:3</sup>Séies á méi en déu defendeúr : é en líu guarnít que tu sálf me fáces . Kár lí mienís firmameńz : é lí miens refúges íes tú . <sup>ps 70:4</sup>Lí mienís deus deliüre méi de la máin de pechedúr : é de la máin encúntre léi faisańt : é de torcenús . <sup>ps 70:5</sup>Kar tu íes la méie pacience síre : síre la méie esperánce . dés lá meie iuüente . <sup>ps 70:6</sup>Eń téi conforméz súi del uéntre : del uéntre ma mére tu íes li miens defendére . Eń téi la meie canceún túte uéie . <sup>ps 70:7</sup>ensement cume demustrement faíz súi á múlz : é tu aidérre forz . <sup>ps 70:8</sup>Séit raemplíde la méie búche de loénge : que ié cánte la túe glórie : túte iuírn la túe grandéce . <sup>ps 70:9</sup>Ne degetér mei el tens de uéiléce : cum defaldrát lá méie uertút ne deguerpír méi . <sup>ps 70:10</sup>Kár dístrent lí mién enemá á méi : é chi guardówent lá meie aneme conséil fírent en ún . <sup>ps 70:11</sup>Disánz deus deguerpít lúi . parsuéz é cumpernéz le . kar nen est . chi deliüret . <sup>ps 70:12</sup>Deus ne seies esluígnet de méi : li miens deus en la meie aiúde resguárde . <sup>ps 70:13</sup>Seient confundút é defáillent li detraiánt á la meie áneme : seient couert de confusiún é de húnte chi quérent mals á méi . <sup>ps 70:14</sup>Máis ié tútes óres espererái : é aiusterái sur túte ta loénge . <sup>ps 70:15</sup>Lá méie búche annuncerát lá túe iustíse : túte iuírn túen saluédúr . Purcé que ié ne cunúi litterátúre <sup>ps 70:16</sup>enterrái es poánces del seignur : síre ié rememberrái de ta sóle iustíse . <sup>ps 70:17</sup>Deus tu enseignás méi dés ma iuuénte é desque óre : pronuncerái tes meruéilles . <sup>ps 70:18</sup>E désque en uéilléce é ueiléce : deus ne deguerpísses méi . Desque ié annúnce le túen bráz : á túte generaciun chi auenír est . Lá túe poténce <sup>ps 70:19</sup>é tá iustíse deus desque es haltísmes grandéces que tu fisís : deus chi est . semblanz á téi ? <sup>ps 70:20</sup>Quántes tu demustrás á méi tribulatiuns múltes é máles : é tu conuertíz uiuifiás méi : e des abýsmes de térre derrechiéf remenás méi . <sup>ps 70:21</sup>Tú multipliá\s/ f. 53r ta grandéce : é tu conuertíz confortás méi . <sup>ps 70:22</sup>Kar nedés ié regehirái á téi . es uáisels de sálme la túe uerité deus : ié canterái á téi en hárpe sáinz disrael . <sup>ps 70:23</sup>Esledecerúnt mes leüres cum ié canterái á téi : é la meie áneme la quel tu ra\énsís . / <sup>ps 70:24</sup>Máis nedés la meie lángue túte iúrn purpenserát la túe iustíse : cum confús é reduté seruánt : chi quérent máls á méi .

D<sup>ps 71:2</sup>euS túen iugement al réi dúne : é tá iustíse al fiz le réi . Iugiér tun póple en iustíse : é tes póures en iugemént . <sup>ps 71:3</sup>Recéiuent li múnt páis al póple : é li tértre iustíse . <sup>ps 71:4</sup>Íl iugérát les póures del póple : é sálfs ferá les filz des póures : e humilierá le calengedúr . <sup>ps 71:5</sup>E parmainderá ót le soléil é deuaánt la lúne : en generatiuns de generatiuns . <sup>ps 71:6</sup>Descend rá sicum plúie en túisún : é sicum gutiéres degutańz sur térre . <sup>ps 71:7</sup>Náist rá es súens iúrz iustíse : é abundance de páis desque séit toléite lá lúne . <sup>ps 71:8</sup>E seignurerá de mér desque á mér : e del flúm désque ás térmes del cércle des térres . <sup>ps 71:9</sup>Deuaánt lúi carrúnt li ethiopién : é li enemé de lúi la térre lecheruánt . <sup>ps 71:10</sup>Lí réi de tharsís é les ílles duís offerrúnt : li réi des arabieís é de sabá dúns amerruánt . <sup>ps 71:11</sup>E áorerunt lúi túit réi : tútes geńz seruiruánt á lúi . <sup>ps 71:12</sup>Kar il deliuerra le póüre del poaánt : é le póüre á qui ne estéit aiuére . <sup>ps 71:13</sup>Espanirát al póüre é al suffraitús : é les ánemes des póures sálues ferát . <sup>ps 71:14</sup>Dé usúres é de iniquité raainderát les ánemes dicéls : é honuráble le núm de éls deuaánt lúi .
Ps 71:15 E uiuerá é será duné á lúi del ór de arábie : é aórerúnt de lúi tútes óres : túte iúrn beneisterúnt á lúi . Ps 71:16 Iert firmameńt en térre es soúraninetéz des mónz : será sur esleue sur líbanum le frút de lúi : é flúrirúnt de la citét sicume féin de térre . Ps 71:17 Séit lí núms de lúi beneéiz en sécés : deuánt le soléil parmáint li suens núms . E seruńt beneéites en lúi tútes lignées de térre : trestútes geńz magnifierúnt lúi . Ps 71:18 Benedéiz lí síre deus disrael : chi fáit meruéilles sols . Ps 71:19 E beneéiz li núms de sa maiesté en parmanableté : é será raeúmplie de la súe maiesté túte térre séit fáit \séit fáit /

C
Ps 72:1 ÚME bóns est · li deus disrael · á icels chi sunt de dréit cúer · Ps 72:2 Máis li mién píet a bién prúef sunt
moút : a bién prúef espandú suúnt li mén pás · Ps 72:3 Kar ié enuiái sur les torcenús : la páis des pecchedúrs
ueańz · Ps 72:4 Kar nen est reguárz á la mort dicéls : é fermemeńt en la pláie déls · Ps 72:5 El trauáil dúmes ne sunt :
é ot húmes ne seruńt flaelé · Ps 72:6 Empurcé tiánt els superbe : couért sunt de felunie é de lur impieté · Ps 72:7 Eissít
ensemeńt cume de cráisse la felunie déls : trespassérent én entalentamént de cuér · Ps 72:8 Íl purpensérent é parlérent
maluaiistiét : felunie en hált parlérent · Ps 72:9 Posérent el ciél lur búche : é la lángue déls trespassá en térre ·
Ps 72:10 Empúrce será cónuerti icíst míens póples : é li iuár pleniér seruńt truué en éls · Ps 72:11 E dístrent cumfáitérement
séit deus : é si est sciéance en haltéce · Ps 72:12 Aiteuús icilmeésme peccheúr é abundańt el siécle : purtíndrent
richéises · Ps 72:13 E dís giérres senz acháiun iustifiái le mién cúer : é lauái eñtre les nunuisańz f. 53v les méies
máins · Ps 72:14 E fúi flaeléz túte iuár : é le mién castiemént en matínes · Ps 72:15 Sí ié diséie recunterái eissí : astetéi
la naissańce des tuéns filz repróuai · Ps 72:16 Ié aasmówe que ié cuneússe icé : traválz est deuánt méi · Ps 72:17 Désque
ié éntre él sáintuárie déu : é enténde es dederainetéz déls · Ps 72:18 Máis nequedeńt pur les tricheríes posás á
céls : degetás éls deméntres qué il estéient alegé · Ps 72:19 Cumfaitérement sunt fáit en desconfoort · ignelmént
defistrent : perírent pur lá lúr felunie · Ps 72:20 Sicume súnge de drec anz : sire en la túe citéd limágine di cels
meésmes á neient remerrás · Ps 72:21 Kár enflámméz est li miens cuérs : é li mién réin cangiéd sunt : Ps 72:22 éi é
neient demené súi : é nél sói · Ps 72:23 Sicume iumeńz faíz sui enüers téi : é ié tútes óres ensemblót téi · Ps 72:24 Tú
tenís la méie déstre máin : é en la túe uoluntéd demenás méi : é ot glorie receús méi · Ps 72:25 Kár quels chóses
est á méi él ciél : é de téi que uóil ié sur térre ? Ps 72:26 Defist lá meie cárn : é li miéns cuérs : deus del mien cúer :
é la meie partíe deus enparmanableté · Ps 72:27 Kar astetéi chi eslúignent séi de téi perirúnt : perdiés túz chi

f. 53v

▼ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 53v and 54r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

<figure><img src="image_34.png" /></figure>

<figure><img src="image_35.png" /></figure>
fúnt fornicatiún sańz téi · Ps 72:28 Máis á méi aérdre á déu bóne chóse est : posér én nostre seignr déu la méie esperánce · Pur cé que ié annúnce tútes les túes predicatiuns : es pórtes de la fille sýon ·

P Ps 73:1 ÚR QVÉI deus debutás en fin : iriéde est la túe fúirur sur les oéilles de ta pastúre · Ps 73:2 RemembrERE séies de la túe congregatiún : la qúele tu pursesís des le cumencemént · Tú raensís la uérge de la túe heréditÉ : li mónz sýón el quel tu habitás en lúi · Ps 73:3 Liue les túes máins es superbes déls en fin : cum grańz chóses maligna li enemís el sáint · Ps 73:4 E gloriéd sunt chi haírent téi : el millíu de la túe solennité · Posérent lur signes · sígnes : Ps 73:5 É ne con úrent sicume en issement sur soûraineté · Sicume en sélue de fúz ót cuignédes Ps 73:6 trenchèrent les pórtes de lí en icé medésme : eń cuignéde é tílle degetérent li · Ps 73:7 Esprístrent de fú le tuen saintuárie : en térre merguillérent le tabernácle del tuen num · Ps 73:8 Dístrent en lur cuér · le cusináge dels ensemblédement : reposér fáimes tuz les iúrz festéls de déu de la térre · Ps 73:9 Nóz sígnes ne ueímes ia ne est prophéte : é nus ne cunúistrá ampléis · Ps 73:10 Desque aquánt deus repróuerá li enemís ? puruóche li aduersáries le tuen num en fin ? Ps 73:11 Pur quéi destúrnes tu ta máin · é la túe déstre : de mi le túen saín en fin ? Ps 73:12 Deus acértes li nóstre réis deuant siécés : óúrat salúd el millíu de térre · Ps 73:13 Tu confermás en la túe uertúd lá mér : contriblás les chés des draguuns en éwes · Ps 73:14 Tú debris les chés dél dragún : dunás lúi uiánde as póples des ethiopiéns · Ps 73:15 Tu derumpiés les fontáines é les éwes : tu secchás les flúuies ethán · Ps 73:16 Túens est li iúrz é túe est · la núiz : tu forías lálbe é le soléil · Ps 73:17 Tú fesís túz les térmes de térre : esté é uér tu plasmás els · Ps 73:18 Remembrére séies di céste chóse · li enemís reprouá al seignr : e li póples nunsauańz commút lé túen núm · Ps 73:19 Ne liurer tu ás béstes les anemes regehissánz á téi : e lés f. 54r ánemes de tes póures ne óbliér en fin · Ps 73:20 Resguárde el túen testamént : kár raempli sunt chi oscuréd sunt · ás maisúns de térre de feluníes · Ps 73:21 Que né séit desturnéd lí húmeles fáiz confús : li póures é li suffraitús loderuńt le túen núm · Ps 73:22 Esdréce téi deus iúge la túe achaisún : remembrere séies des \tuens re/proces : dicéles chóses les quéles del nunsauaánt sunt túte iúrn · Ps 73:23 Né obliér tu les uóiz de tes enemís : la superbe di céls chi téi haírent múnte tútes óres ·

f. 54r

N Ps 74:2 Vís regehirúms á téi deus · nus regehiruims : e apelerúms le túen núm · Nús recunteruims les túes meruéilles : Ps 74:3 cum ié receu řai teíns ié iugerái iustises · Ps 74:4 Defite est la térre · é trestúit icíl chi habítent én li : ié confermái les colúmnes de lí · Ps 74:5 Ié dís as torcenús · ne uóilez felunéssement fáire : é as mesfaisańz ne uóiléz exalcér lá córne · Ps 74:6 Ne uoiléz esleuér en hált uóstre córne : ne uoiléz parlér encúntre déu felunie · Ps 74:7 Kár né dorieánt ne doccideánt · né dés desertéz mónz : Ps 74:8 kar deus iugérres est · Icestúi humilie é cestúi exálce : Ps 74:9 kar le calíce en la máin del seignrú de míer uín pléin de míxte · E encliná de cestúi eń cestúi : máis nequedent la líe de lúi nen est expúiséde : beuerúnt de lúi túit li peccheúr de térre · Ps 74:10 Máis ié annuncerái en siécle : ié canterái al déu iacób · Ps 74:11 E tútes les córnes des peccheúrs confraíndrái : é seruńt exalcéd les córnes del iúste ·

C Ps 75:2 ÚNEVZ en iudéa deus : en israel grańz li nuíns de lúi · Ps 75:3 E fáiz est · en páis li líus de lúi : é labitatiún de lúi en sýón · Ps 75:4 Ilúec debris · les poténces des aŕcs : escút · é gláiue · é batáile · Ps 75:5 Enluminańz tu merueilúsement des mónz parmanábles : Ps 75:6aturbé sunt túit li nunsauánt de cuér · Dormírent lur so'mne : é neient 
ne/ truuérent túit húme de richéises en lur máins · Ps 75:7 Del tuen encrepemént deus de iacób : dormírent chi muntérent chauáls · Ps 75:8 Tú espowentábles íes · é li quéls contrestá á téi ? des lóres la túe íre · Ps 75:9 Del ciél oít fesís iugemént : la térre tremblá é reposá · Ps 75:10 Cum sesreceást en iugement deus : queð il sálfs fesíst túz les suéfs de térre · Ps 75:11 Kár la cogitatiún dúme regehirá á téi : é remasílles de cogitatiún iúrn festiuél feruńt á téi · Ps 75:12 Voéz é rendéz al seignrú uóstre déu : trestúit chi en lauirunemént de lúi aportéz dúns · Ál espowentáble · Ps 75:13 é acelúi chi tólt lespirít dés prínces : ál espowentáble enŭers les réis de térre ·

Ó Ps 76:2 T la méie uóiz al seignrú criái : ót la méie uóiz á déu é il entendiét á méi · Ps 76:3 Él iúrn de la méie tribulatiún déu exqúis ót mes máins : pár núit contre lúi é ne súi deceúz · Refusá á éstre confortéde la méie aneme : Ps 76:4 remembrére fúi de déu · é delitiéd me súi · é trauaillérd súi · é defíst li miéns espiríz · Ps 76:5 Purprístrent uéilles li mién óil : turbéz súi é ne parlái · Ps 76:6 Purpensái iúrz ancieńs : e aíns parmanábles en penséd ói · Ps 76:7 E purpensái par núit en mun cuér : é estéie trauailliez · é escerčowe le mién espirít · Ps 76:8 Degeterá duńc deus en parmanabletéd : ú naposerá que il plús paisible séit uncóre ? Ps 76:9 Ú én fin la súe misericórdre decirerá de generatiún f. 54v en generatiún ? Ps 76:10 V obliérá á auéir mercí deus : ú contendrá en lá súe íre ses misericórdes ? Ps 76:11 E ié dis · óre cumenceái : icést cangemént de la déstre del altísme · Ps 76:12 Remembrére fúi dés oŭres nostre seignr : kar remembrére serái del cumencement de tes meruéilles · Ps 76:13 E purpenserái en tútes les túes oŭres : é es túes adinuentiúns serái trauaillérd · Ps 76:14 Deus el sáint la túe uéie : quéls deus gránz sicume lí nóstre deus ? Ps 76:15 tu íes deus chi fáis meruéilles · Ps 76:15 Cuneúde fesís es póples la túe uertúd : Ps 76:16 raensís el túen bráz le tuen póple : les filz iacób é ioséph · Ps 76:17 Uírent téi \les ewes/ deus uírent téi les

f. 54v
<figure><img src="image_36.png" /></figure>

<figure><img src="image_37.png" /></figure>

<figure><img src="image_38.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 54v, 55r, and 55v. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

éwes é criénstent : é turbéd sunt les abýsmes. · Ps 76:18 Multitúdène del soën des éwes : uóiz dunérent les núes.
Kar les túés saïettés trespássent : Ps 76:19 la uóiz del túén tonéire en ruéde · Resplendi_rent les túens
resplendísseménz al cércle de la térre : commoúde est · é tremblá la térre · Ps 76:20 Eń la mér · la túe uéie · é les
túés séntes en múltes éwes : é les túés tráces ne seruń cuneúdes. Ps 76:21 Tú demenás sicume óéilles le túén póple :
en la máin moýsí et ááron.

E
Ps 77:1 NTENdéz li miens póples la méie léi : enclíné uóstre oréille es paròles de la meie búche. · Ps 77:2 Ié auerrái
en paròles la meie búche : parlerái propositiúnés des le cumencement. Ps 77:3 Cum grańz chóses oímes é
cuneúmes éles : é li nóstre pére recuntérent á núés. Ps 77:4 Né sunt repóstes des filz dicéls : en áltre generatiún
· Recuntańz les loénges de nostre seignúr é les uertúz de lúi : é les meruéilles de lúi que il fist. Ps 77:5 E suscitá
testimonie en iacób : é léi posá en israél · Cum gránz chóses íl mandá á nóz péres : cuneúdes fáire icéles
chóses a lur filz : Ps 77:6 que cumúisse áltre generaciun\s / Lí fil chi naist_rúnt é exsurdrúnt : recunterúnt á lúr filz.
Ps 77:7 Pur cé quí pósent en déu lur esperánce · é ne óblíent les oüres déu : é les cumandeménz de lúi exquérgent.
Ps 77:8 Que il ne séient fáit sicume li pére déls : generaciun\s / felunésse é enasprissánte · Generaciún la quéle
nadreceát sun cuér : e nen est · creúd ot lúí lespírit de lúí. Ps 77:9 Lí fil effrím entendańz é enueiańz árc : conduertíd
sunt el iuárn de batáille. Ps 77:10 Né guardérent le testameńt déu : é en la léi de lúí ne uóldrent alér. Ps 77:11 E obliérent
les bienfáiz de lúí : e les meruéilles de lúí les quéls il demustrá á els. Ps 77:12 Deuańt les péres dicéls fist meruéilles en
la térre degýpte : el caúmp de tafneós. Ps 77:13 íl entre rumpiét la mér é parmená icéls : establít les éwes ensement
cum en bucél. Ps 77:14 E demená éls en la núe del iuárn : é túte núit en lenluminemént de fú. Ps 77:15 íl entre
rumpiét la piérré el désert : é abëurat éls sicume en múlte abýsme. Ps 77:16 E forsmenát éwe dé la piérré : é demenát
sicume fléuz les éwes. Ps 77:17 E aposerent uncó peccher á lúí : en ire comm_úrent laltisme en néient éwos lúí.
Ps 77:18 E temptérent déu en lur cuérs : qué il requesíssent · uiándes á lúr ánemes. Ps 77:19 E malemént parlérent
de déu : dístrent · dum ne porrá deus aprestér tákè el desert ? Ps 77:20 Kar il ferít la piérré é decurúrent éwes : é li
f. 55r dóit enundérent · Dúm ne porrá il é páin dunér : ú aprestér tákè á sun póple ? Ps 77:21 Empuricé oít nostre síre
é purluigná · é fus esprís est en iacob : é íre muntá en israel. Ps 77:22 Kar il ne creírent en déu : nén esperént
el saluáble de lúí. Ps 77:23 E mandá as núes de sús : é les pórtes del ciel aoürit. Ps 77:24 E plút á els manna á mangiér :
e pain del ciél duná á éls. Ps 77:25 Lé páin as aángeses maniá húem : uiándes enueiá á éls en abundance.
Ps 77:26 íl tresportá aústre del ciél : é mená en sa uertúd áffricum. Ps 77:27 E plút sur éls sicume púldre caŕz :
é sicume grauéle de mér · oiséls em_pennéz. Ps 77:28 E caírent el millíu des herbérges déls : enuirún lur
tabernácles. Ps 77:29 E mangiérent é saúlé sunt · mult : é lur desidérie aportá á els. Ps 77:30 ne sunt deceú de
f. 55v

lur desidérie · Vncóre lés uiándes déls estéient en la búche dicéls : Ps 77:31é líre déu muntá sur els · E ocíst les crás déls : é les eslíz disraél empedečad · Ps 77:32E'n trestútes icéz chóses pecchérent uncóre : é ne creírent es meruéilles de lúi · Ps 77:33E defirent en uanitéd les iúrz déls : é les lúr aás ót hastemeнт · Ps 77:34Cum il ociéit els queréient lúi é returnówent : é le matín uenéient á lúi · Ps 77:35E remembérent que *deus* aiuére est déls : é *deus* lí altísmes rachatére déls est · Ps 77:36E amérent lúi en lur búche : é en lur lángue mentírent á lúi · Ps 77:37Lí cuérs acértes dicels ne \e/stéit dreiturérs ot lúi : ne fedeílz ne sunt oúd el testamént de lúi · Ps 77:38Máis íl est · merciábles · é propicius será faíz as pecchéz dicéls : é ne deperdrá els · E abundá que il desturnást la súe íre : é ne espríst túte la súe íre · Ps 77:39E recordá que il čar sunt : espiríz alańz é ne repairańz · Ps 77:40Par quántes fiédes puruochérent \lúi/ el deseŕt : en íre com múrent lúi en neient éwos líu · Ps 77:41E tresturné sunt é temptérent déu : e le sáint *disrael* puruochérent · Ps 77:42Né recordérent la máin de lui el iúrn · el quel íl raeńst éls de la máin del trauaillaнт · Ps 77:43Sicume il posá en egýpte les suéns signes : é les súes meruéilles el čamp de tafneós · Ps 77:44E tresturná en sańc les fluéz dicéls : é les plúies déls que il ne beússent · Ps 77:45Enueiá en éls cinómiam é maniá éls : é ráine é deperdiét éls · Ps 77:46E duná á ruíl le frúit déls : é les lúr trauálz á salteréle · Ps 77:47É ocíst en grisille les lur uígnes : e les moriérs dels en *geléda*. Ps 77:48E liŭrad á grisílle les iumeńz déls : e la lúr possessiún á fú · Ps 77:49Enueiá en els líre dé la súe indignatiún : indignatiún · é íre · é tribulatiún · enuéiemeńz pár máls ángeles · Ps 77:50Véie fist á la sénte de la súe íre : nen esparn ad de la mort des ánemes dicéls : é les iumeńz dels en mort conclúst · Ps 77:51E f/erít chescúne čose premiér engendrée en la térre degýpte : les primíces de tút le trauáil déls es tabernácles de chám · Ps 77:52E tolít sicume oéilles le súen póple : é mená els ensement cume fúlc el désért · Ps 77:53E demená éls \en/ esperánce é ne crénstrent : é les enemís dicéls couřit la mér · f. 55v Ps 77:54E enmená éls el mónt de la súe saintificatiún : él mont le quél aquíst la déstre de lúi · Ps 77:54E forsgetá de lá fáce déls les genzá : é pár sórt diuisá á els la térre en funél de diuisiún · Ps 77:55E habitér físt es tabernácles déls : les lignédes disraél · Ps 77:56E temptérent é puruóchérent déu le haltísme : é les testimónies de lúi ne guardérent · Ps 77:57E desturnérent séi é ne guardérent cóuenaнт : ensemeńt cume li pére déls sunt tresturnéd en torcenús aŕc · Ps 77:58E'n íre comm úrent lúi és lur tértres : é en lur entáilledúres á enuídie lúi puruochérent · Ps 77:59Oít *deus* é despíst : é á neient mult demená israel · Ps 77:60E debutá le tabernácle de sýló : le suen tabernácle ú íl habitá en húmes · Ps 77:61E liúra en caitiuetéd la uertúd dicéls : e la bealtéd dels es máins del enemí · Ps 77:62E en clóst en gláiue sun póple : e la súe heréditéd despíst · Ps 77:63Les iuuencéals dicels maniá fús : é les uírgines déls ne guáimentérent · Ps 77:64Les sacerdótes déls en gláiue cairent : é les lur uedués nestéient deplorédes · Ps 77:65E esueilléz est sicume dormánz li síre : ensement cume beuańz engrutíz de uín · Ps 77:66E ferít ses enemís es dederainetéz : repróce parmanáble duná á éls · Ps 77:67E debutá le tabernácle de ioseph : é la lignéde deffraím né eslíst · Ps 77:68Máis eslíst la lignéde de iúda : le mónt de sýón le quel il amá · Ps 77:69E edifiá sicume unicórne le suen sáint edifice : en la térre que il fundá en siècles · Ps 77:70E eslíst dauid le suen seŕf : e susleuá lúi des fúlcs des oéilles : dapřes les fedunańz rečut lúi · Ps 77:71Apáistre iacób le suen seŕf : é israel la súe heréditéd · Ps 77:72E póut els en linnocénce de lúr cuér : é es entendemeńz de lúr máins demená éls ·

D euS · uíndrent genzá en la túe heréditéd : maluérent le tuén sáint témple : posérent ier *usalem* en la guárde de pómes · Ps 78:2Posérent des caruígnes de tes seŕs uiándes as oiséis del ciél : les caŕz des tuens sáinz as béstes de la térre · Ps 78:3Espandiérent le sanc déls ensemeńt cume éwe en lauirunement de ier *usalem* : é né estéit chis enseuelíst · Ps 78:4Fáit súmes repróce á nóz uéisins : subsannatiún é illusiún á icéls chi en nóstre auirunement sunt · Ps 78:5Desque aquaнт síre iraistrás en fin ? será espríse sicume fús la túe enuídie ? Ps 78:6Espánt la túe íre es \genz/ chi téi ne cuneúrent : é es régnes chi tuen núm ne apelérent · Ps 78:7Kar il mangiérent iacób : é le líu de lúi desconfortérent · Ps 78:8Né remembér des nóz feluníes anciénes : ignelmént deuancíssent nús lés túes misericórdes : kar mult súmes fáit poüres · Ps 78:9Aiúde nus *deus* lí nostre saluáble : é pur la glórie del tuen núm sire deliüre nús : e propicius seíes á nóz pecchéz pur le túen núm · Ps 78:10Que pár auentúre ne díent es genz · ú est li *deus* dicéls : é aparéisse es genzá deuaнт les nóz óilz · Lá veniánce del sanc de tes seŕs chi espandúz ést : Ps 78:11eńtred el túen esguardemeńt · li gemisseménz des embóiez · Suluńc la grandéce del tuen bráz : pursiéd les filz des mortifiedúrs · Ps 78:12E reńt as nóz uéisins asetdúble el séin dicéls : la repróce dels medésmes que íl repruuérent á téi sire · Ps 78:13Mais nus li túens póples · é oéilles de la túe pastúre : f. 56r regihirúms a téi en siècle · E'n generatiún é generaciún annuncerúms la túe lodénge ·

f. 56r

Q VI guuérnes israel enteнт : chi deméines sicume oéilles ioséph · Chi siéz súr cherubín · séies manifestéd Ps 79:2deuaнт effraím : beniamín · é manassé · Esuéille la túe poánce é ién : que tu sálfs faces nús · Ps 79:4Deus conuertís nús : é demústre la túe fáce é sálf seruíns · Ps 79:5Síre *deus* de uertúz : desque aquánt iraistrás tu sur loreisún del tuén seŕf ? Ps 79:6Tú paistrás nús de páin de lérmes : é beiúrre dunrás á nus en lérmes en mesúre · Ps 79:7Posás nus en contradictiún as nóz ueisins : é li nostre enemí subsannérent nus · Ps 79:8DeuS de uertúz conuertís nus : é demústre lá túe fáce é sálf serúms · Ps 79:9Uígne degýpte tresportás : forsgetás les genzá · é plantás li ·
<figure><img src="image_39.png" /></figure>

<figure><img src="image_40.png" /></figure>

<figure><img src="image_41.png" /></figure>

<figure><img src="image_42.png" /></figure>

▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 56r, 56v, and 57r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/

Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

Ps 79:10Dúitre déire fús en lesguardemént de lí : é plantás les racínes de lí · é emplít lá térre · Ps 79:11Cuúrit les mónz
lúmbre de lí : é les arbrissels de lí · les cédres déu · Ps 79:12Estendiét sés ráins desque á la mér : é desque al
flúm lés lignédes de lí · Ps 79:13A quéi destruisís tu la maisére de li : é uendéngent lí trestúit chi pássent près la
uéie · Ps 79:14Exterminá li · li uérs de la sélue : é fiés senglérs at depoút lí · Ps 79:15Deus de uertúz seíes conuertíz
· resguárde del ciel é uéies : é uisíte icéste uígne · Ps 79:16E parfái li · la quéle plántá la túe déstre : é suír le filz
· le quel tu confermás á téi · Ps 79:17Espríse de fú é suffoíde : del encrepement del túen u\ólt/ perirúnt · Ps 79:18Séit
fáite la túe máin sur lóme de la túe déstre : é sur le fil dóme le quel tu confermás á téi · Ps 79:19E ne desseuerruims
de téi · tú uiuifierás núés : é le tuen num enuocheruims · Ps 79:20Síre deus de uertúz conuertís núés : é demústre la túe
fáce é sálf seruims ·

Es 80:2SLEdecéz á déu al nóstre aiuedúr : cantéz al déu de iacob · Ps 80:3Pernéz sálme · é dunéz týmpane : saltiér
esledeceáble ot hárpe · Ps 80:4Búisinez \en/ la féstiel túbe : el nóble iúrn de la nóstre solennitéd ·
Ps 80:5Kár cumandéde chóse est en israel : é iugemént ál déu iacób · Ps 80:6Testimónie en ioséph posá icé cum il
eissíst de la térre degýpte : la lángue que il nauéit cuneúde oít · Ps 80:7Desturná de fáis sún dós : les máins de lúi
en corbéille seruírent · Ps 80:8Eń tribulatiún apelás méi · é ié deliúrai téi : exoí téi en la repostáile de tempestéd :
prouái téi al éwe de contradictiún · Ps 80:9Oí li miéns póples · e ié testimonierái téi : israel si tu orrás méi · Ps 80:10ne
será en téi deus frescissańz : ne ne aorerás \déu/ estrángne · Ps 80:11Kar ié súi síre li tuéns deus · chi forsmenái
téi de la térre degýpte : esláise ta búche · é ie aemplirái lí · Ps 80:12E nen oíti miens póples lá meie uóiz : é
israel ne entendiét á méi · Ps 80:13E ié laissái els sulunc les desidéries del cuér déls : il irúnt en lur adinuentiúns ·
Ps 80:14Sí li miéns póples oúst oít méi : israel si es méies uéies oúst aléd · Ps 80:15Pur neíent putceléstre les enemís
dels oússe humiliéd : é sur les trauaillańz els oússe mís la meie máin · Ps 80:16Lí enemí del seignúr mentírent á lúi :
é será le téns dels en siècles · Ps 80:17E poút els de la cráisse de frumeút : é de la piérre de miél saúlá els ·

D f. 56v Ps 81:1euS estút en la sýnagóga dés déus : él millíu acértes les deus deiúge · Ps 81:2Desque aquánt f. 56v
iugéz uus feluné : é lés fáces des pecchedúrs pernéz ? Ps 81:3Iugéz al besugnús é al orfenín : lúmele é le
poüre iustifiéz · Ps 81:4Deliúrez le poüre : e le besugnús de la máin del pecchedúr deliúrez · Ps 81:5Né sórent nen
entendiérent en tenébres uúnt : serúnt esmoúd túit li fundamént de térre · Ps 81:6Ié dis · déu éstés : é fil del altísme
túit · Ps 81:7Máis uus sicume húmes murréz : é sicume ués des príces carréz · Ps 81:8Esdréce téi deus iúge la térre :
kar tu eriterás en tútes génz ·
Dps 82:2 euS chi será semblánz á téi: ne taísir · ne ne séies refrenéz deus · Ps 82:3 Kar astetéi li túen enemí sonérent: é chi haírent téi esleuérent le chiéf · Ps 82:4 Súr le túen póple malignérent cunséil: é pensérent encúntre les tuens sáinz · Ps 82:5 Dístrent · uenéz é deperdúms éls de la geńt: é ne séit remembré le num disrael en última · Ps 82:6 Kar íl purpensérent uníement ensemble · encúntre téi testamént ordenérent: Ps 82:7 les tabernácles des idumiens · é ismaelíté · Moáb · é agaréni · Ps 82:8 gebál · é ammón · é amaléch: li estránge ót les habitańz týre · Ps 82:9 Kár assúr úint ot els: fáit sunt en aiutórie ás filz lóth · Ps 82:10 Fái á els sicume á madián é sisaré: é sicume á iabín en léwe de cisón · Ps 82:11 Deperírent en endór: fáit sunt sicume ordeúre de térre · Ps 82:12 Póse les prínces dicéls sicume oréb: é zéb · é zebée · é sálmaná · Túit li prince déls Ps 82:13 chi dístrent: par heréditéd pursedúms le sáintuárie de déu · Ps 82:14 Lí miens deus póse éls cume ruéde: é sicume stúble deuant la fáce del uént · Ps 82:15 Sicume fús chi brúlled la sélue: é sicume flámme brúllánt les monz · Ps 82:16 Iffisaitement parsiwerás els en la túe tempestéd: é en la túe íre turberás els · Ps 82:17 Aeíple les fáces dicéls dopárobre: é querrúnt le túen núm síre · Ps 82:18 Uergundissent é seient conturbéd en siécle de sécle: é seient confundúd é períssent · Ps 82:19 E cunuíssent que núms est · á téi síre: tú sóls altísmes en túte térre.

Cps 83:2 VM amé sunt · lí tuén tabernácle síre de uértúz: Ps 83:3 couéite é defíst la méie áneme es aítres de nóstre seignúr · Lí miéns cuérs é la méie cá: esledecérent el uíif déu · Ps 83:4 Kar li pássere trúue · á séi máisun · é tútre níd á séi: ú el repónge ses pulciés · Lés tuéns altéls síre de uertúz: li miéns réis · é li miéns deus · Ps 83:5 Beneuré cil chi habítent en la túe maisun síre: en siécles de sécles loerúnt téi · Ps 83:6 Beneuréz li húem del quel est · aiúde de téi: munteméenz en sún cuér ordená: Ps 83:7 en la ualéde de lérmes el líu qué il posá · Ps 83:8 Kár benediceúns dunrá li portérre de la léi: iruńt de uertúd en uertúd: será ueút\d/ li deus des deús en sýón · Ps 83:9 Síre deus de uertúz exói la meie oreisún: ót oreilles recéif deus de iacób · Ps 83:10 Lí nóstre defendérre esguárde deus: é résguárde en la fáce de tún críst · Ps 83:11 Kar miéldre est · úns iúrz: én f. 57r tés áitres: sur milliérs · Lé eslís degéz éstre en la maisún del mién déu: plus que habitér es tabernácles des pecchedúrs · Ps 83:12 Kár misericórde é ueritéd áimed deus: gráce é glórie dunrá li síre · Ps 83:13 Né_estrangerá de biens icéls · chi uúnt en nun nuisánce: síre de uertúz beneuréz li húem chi espéired en téi.

f. 57r

Tps 84:2 ú beneisquís síre la túe térre: desturnás la cáitiuéted de iacób · Ps 84:3 Pardunás la feluné de tun póple: cuúris túz les pecchéz déls · Ps 84:4 Tú assuaiás túte la túe íre: desturnás del íre de la túe indignatiún · Ps 84:5 Conuertís nus deus li nóstre saluáble: é destúrne la túe íre de nús · Ps 84:6 Dum ne te iraistrás tu enparmanabletéd á nus: ú estendrás la túe íre de generaciún en generatiún? Ps 84:7 Deus tu conuertíz uiuifierás nús: é li tuens póples esledecerá en téi · Ps 84:8 Demústre á nus síre la túe misericórde: é le túen saluáble dúne á nús · Ps 84:9 Ié orrái quél chóse parólt en méi nostre síre deus: kar il parlerá páis en sún póple · E sur les súens sáinz: é en icéls chi sunt conuertíd á cuér · Ps 84:10 Mais nequedeńt prés les cremańz líu · li saluáble de líu medésme: que enhabít glórie en la nóstre térre · Ps 84:11 Misericórde é ueritéd encuntrérent á séi: iustíse é páis séntrebaisérent · Ps 84:12 Ueritéd de térre néde est: é iustíse del ciél esguardá · Ps 84:13 Kar nóstre síre dunrát benignitéd: é la nóstre térre dunrát sun frúit · Ps 84:14 Iustíse deuánt líu irá: é poserá en la uéie ses pás.

Eps 85:1 Nclíne síre la túe oréille é exói méi: kar busugnús é poùre súi ie · Ps 85:2 Guárde la méie áneme kar sáinz súi: salf fái tún seŕf: li miéns deus esperańt en téi · Ps 85:3 Mérci áies de méi síre kar á téi c\riái túte/ iúr: Ps 85:4 esledéce láneme del túen seŕf: kar á téi síre la meie aneme leuái · Ps 85:5 Kar tu síre suéfs · é paisibles · é de múlte misericórde · á túz apelańz téi · Ps 85:6 Ót tes oreilles recéif síre la méie oréisún: é enteńt á la uóiz de la méie preiére · Ps 85:7 Él iúr de la méie tribulatiún criái á téi: kar tu exoís méi · Ps 85:8 Nen est sembláńz á téi es déus síre: é nén est · suluńc les túes oûres · Ps 85:9 Tútes geńz quéles quúnques tu fesís uendrúnt é aoreruńt deuant téi síre: é glorifieruńt le túen núm · Ps 85:10 Kar gránz íes tu · é faísanz merueilles: tu es deus sóls · Ps 85:11 Deméine méi síre en la túe uéie · é ie enterrái en la tue ueritéd: esledést li miens cuérs que \il/ crengéd le tuen núm · Ps 85:12 Ié regehirái á téi síre li miens deus en tut le mien cúer: é glorifierái le tuen núm en parmanabletéd · Ps 85:13 Kar la túe misericórde grańz est sur méi: é deliúras la meie aneme del plus bás enfeŕ · Ps 85:14 Deus · li felún sesdrecérent súr méi · é la sýnagóga des poanz quístrent la méie aneme: é ne proposérent téi en lur esguardemeńt · Ps 85:15 E tu síre deus merciére é merciáble: pacieńt · é de múlte misericórde é ueráis · Ps 85:16 Resguárde en méi é merci áies de méi: f. 57v dúne empérie á tun enfańt: é sálf fái le fil de la túe ancéle · Ps 85:17 Fái ót méi sígne én bién · que uéient chi méi haírent é seient confundúd: kar tu síre aiuás méi é ás conforté méi.

f. 57v

Lps 86:1 í fundament de líu es sáinz monz: Ps 86:2 aíme li síre les pórtes de sýón: sur tuz les tabernácles iacób · Ps 86:3 Glorióses chóses dítes sunt de téi: citéd de déu · Ps 86:4 Remembrére serái de raáb é de babilóne: sauańz méi · Astetéi li estránge · é týre · é li póples des ethiopiéns: icíl fúrent ilúec · Ps 86:5 Dum ne dirrá syón húem · é huem néz est · en li: é il meésme fundá li altísmes · Ps 86:6 Lí síre recunterá és escriptúres dés póples: é de cést prínces chi fúrent en lí · Ps 86:7 Sicume desledeceánz: labitatiún de túz en téi.
S
Ps 87:2]Re deus de la méie salud : en iur criái · é en núit deuánt téi · Ps 87:3]Éntred el túen esguardemént la meie
oreisún : cléline la túe oréille á la meie preiére · Ps 87:4]Kar raemplíde est de máls la meie áneme : é la meie uíe
á enfeár aprismá · Ps 87:5]Aasmé súi ót les descendánz én fósse : faiz súi sicume huém sańz aiutórie · Ps 87:6]éntre
mórz delíures · Sicume nafré dormánt en sepúlchres des quels nen íes remembrere ampléis : é il meésme de la
túe máin debutéd sunt · Ps 87:7]Posérent méi en plús básse fósse : en tenebrús líus é en úmbre de mórt · Ps 87:8]Sur méi
conferméde est · la túe fuírúr : é túz les tuéns fluez menás sur méi · Ps 87:9]Lúinz fesís les miens cuneúz de méi :
posérent méi abominatiún á séi · Liúred súi e nen eisséie : Ps 87:10]li mien oil languírent pur suffráite · Ie criái á
téi síre : \túte iúrn/ espandí á téi les meies máins · Ps 87:11]Dum ne ferás tú ás mórz meruéilles : ú mírie lés susciteruút ·
é regehiruút á téi ? Ps 87:12]Recunterá dúnc alquúns en sepúlchre la túe misericórdre : é la túe ueritéd en perdiciún ?
Ps 87:13]Seruút cuneúdes duínc en tenébres les túes meruéilles : é la túe iustíse en la térre dobliańce ? Ps 87:14]É ié a téi
sire criái : é le matín la meie óreisún deuancirá téi · Ps 87:15]A quéí síre debútes tu la meie óreisun : destúrnes la
túe fáce de méi ? Ps 87:16]Póüre súi ié é en trauálz de la méie iuuénte : exalcéz acértes · humiliéz súi · é conturbéz ·
Ps 87:17]Eń méi trespassérent les túes íres : é li tuen espowentement conturbérent méi · Ps 87:18]Auirunérent méi sicume
éwe túte iúrn : airunérent méi ensemblédement · Ps 87:19]Tú eslugnás de méi amí é pruísme : é les miéns cuneúz
de misérie ·

L
Ps 88:2]ÉS misericórdes nóstre segnur : en parmanabletéd canterái · Ps 88:2]Eń generatiún é generatiún : annuncerái
la túe ueritéd en la méie búche · Ps 88:3]Kar tu disís · en parmanabletéd misericórdre será edifiéde es ciéls :
será aprestéde la túe ueritéd en éls · Ps 88:4]Ié ordenái testameńt as miens eslíz : iurái á dauíd mun sér : Ps 88:5]desque
en parmanabletéd apresterái la túe seménce · E ié edifierái en generaciún é generatiún : le túen siége · f. 58r
Ps 88:6]Regehiruút li ciél les túes meruéilles síre : kár la túe ueritéd en lliglíse dés sáinz · Ps 88:7]Kár li quels es núes
será aúed á nóstre segnúr : semblańz iert al segnúr es filz déu ? Ps 88:8]Deus chi est · glorifiéd es cunséilz des
sáinz : grańz é espowentábles · sur túz chi en lauirunemeńt de lúi sunt · Ps 88:9]Sire deus de uertúz chi est · semblańz
á téi ? poáanz íés síre · é la túe ueritéd el tuen airunemént · Ps 88:10]Tú segnúres la podestéd de la mér : le mouemént
acértes des fluez de li tu assuáges · Ps 88:11]Tú humiliás sicume naffréd orguillús : el bráz de la túe uertúd
de partís tes enemís · Ps 88:12]Túen sunt li ciel é túe est · la térre : le cércle de la térre é la plentéd de li tú fundás :

f. 58r

▼ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 57v and 58r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

<figure><img src="image_43.png" /></figure>
Ps 88:13aquilón é la mér tu criás · Tabór é hermón el túen num sesledeceruánt : Ps 88:14le tuén bráz ót poténce · Séit ferméde la túe máin · é séit exalcéde la túe destre : Ps 88:15iustíse é iugemént aprestement del tuen siége · Misericórde é ueritéd deuanciruunt la túe fáce : Ps 88:16beneuréz li póples chi séit iubilaciún · Síre en la lumiére del túen uólt iruunt : Ps 88:17é el tuen núm sesledeceruánt túte iuí : é en la túe iustíse seruánt exalcéd · Ps 88:18Kár glórie de la uertúd dels tu íes : é él tuen bién plaisír será exalcéd li nóstre córz · Ps 88:19Kár del segnúr est la nóstre assumptiún : é de sáint israel le nóstre réi ·

f. 58v

L
Ps 88:20ÓRES parlás en uisiún á tes sáinz é disís : posái aiutórie el poánt : é exalceái leslít de mún póple ·
Ps 88:21Ié truuái dauíd le mien seff : de mun sáint ólie oíns lúi · Ps 88:22Kar la meie máin aiuerá á lúi : é li miéns
bráz confermerá lúi · Ps 88:23Neíent ne profiterá li enemís en lúi : é lí filz diniquitéd naposerá núisír lúi ·
Ps 88:24E ié trencherái de la fáce de lúi medésme les súens enemís : é les haańz lúi en fúie tresturnerái · Ps 88:25E la
meie ueritéd é la meie misericórde ot lúi medésme : é el mién núm será exalcéz li coŕz de lúi · Ps 88:26E ié poserái
en lá mér la máin de lúi : é es flúms la destre de lúi · Ps 88:27Íl medésme apelerá méi · li mién pére íes tú : li miens
deus · é receuérre de la meie salúd · Ps 88:28E ié premiér engendré poserái lúi : altísme deuaánt les réis de térre ·
Ps 88:29En parmanabletéd guarderái á lúi la meie misericórde : é le mien testameńt fedéil á lúi medésme · Ps 88:30E
ié poserái en siécle de sécle la seménce de lúi : é le throne de lúi sicume iúrz del ciél · Ps 88:31Maís si deguerpiruunt
li fil de lúi la meie léi : e es miens iugemeńz nen irúnt : Ps 88:32Sí il les meies iustíses escumunierúnt : é les mien\s
co/mandeménz ne guarderuánt : Ps 88:33Ié uisiterái en uérge les feluníes déls : é embatemeńz les pecchéz dels · Ps
88:34Máis la meie misericórde ne despándrái de lúi : ne ne nuiserái en lá meie ueritéd · Ps 88:35Né nescumunierái le
mién testamént : é les chóses queð_eissent de mes leûres ne ferái uáines · Ps 88:36Vne fiéde iurái el mien sáint : si
ié a dauíd méntirái Ps 88:37la seménce de lúi en parmanabletéd maíndra · Ps 88:38E le throne de lúi sicume soléil el
mien esguardemeńt : é sicume lá f. 58v lúne parfíte en parmanabletéd : é testimónie él ciél fedéilz · Ps 88:39Tú acértes
debutás é despísís : purlugnás le tuen críst · Ps 88:40Desturnás le testamént de tun seff : escumuniás en térre le
saintuárie de lúi · Ps 88:41Destrúisís tútes les háies de lúi : posás le fermamént de lúi criéme · Ps 88:42Departírent
lúi trestúit li trespassaánt la uéie : fáiz est · repróce á ses ueisiás · Ps 88:43Tú exalceás la destre des depremańz
lúi : esledeceás túz les enemís de lúi · Ps 88:44Desturnás laiutórie del gláiue de lúi : é nen aiuás á lúi en batáille ·
Ps 88:45Destruisís lúi desnediemént : é le siége de lúi en térre esgenás · Ps 88:46Tú amenuisás les iúrz del téns de lúi :
espandiés lúi de confusiún · Ps 88:47Desque aquant síre destúrnes tu en fin : esprendrá sicume fús la túe íre ?
Ps 88:48Remémbre quéle est · la méie substánce : kar establisís tu dúnc en uáin túz les filz dúmes ? Ps 88:49Quels
est · li húem chi uiuerá é ne uerrá mort : deliuerrá la súe áneme de la maín denfér ? Ps 88:50V sunt les túes
misericórdes anciénes síre : sicume tu iurás á dauíd en la túe ueritéd ? Ps 88:51Remembrére seíes síre del repróce de
tes seís : que ié contínc el mien seín de múltes geńz · Ps 88:52Qué repruuérent li tuen enemí síre : que repruuérent
le cangement dé tun críst · Ps 88:53Beneeiz li síre en parmanabletéd : seit fáit · séit fáit ·

S
Ps 89:1ÍRE refúges faíz íes á nus : de generatiún · en generatiún · Ps 89:2Ainz que li mónt fússent fáit · ú fust
forméde la térre é lí cér circle : de siécle é en siécle tu íes deus · Ps 89:3Né desturnér húme en humilitéd : é disís ·
seiez conuertid fil dúmes · Ps 89:4Kar míl aín deuánt les tuens óilz : ensement cume li iúrz diér chi trespassá · E la
guárde en nuít : Ps 89:5]les chóses chi pur néient sunt oúdes · lur aíns iérent · Ps 89:6Matín sicume hérbe trespást : matín
fluríssed é trespást : uéspre dechéde endurcísse · é areísse · Ps 89:7Kar nus defisímes en la túe íre : é en tá fuirúr
turbé súmes · Ps 89:8Posás les nóz feluníes el túen esguardemént : le nostre siécle en lenluminemént del tuen uólt
· Ps 89:9Kar túit li nóstre iúr defistrent : é en la túe íre defisímes · Lí nóstre aín sicume irainéde serúnt purpenséd :
Ps 89:10li iúr de nóz aíns en els medésmes · par setánte aíns · Sí acértes en poánces óitante aín : é ampléis dels trauálz
é dolúrs · Kar sur uínt suatúme : é seruíns castiéd · Ps 89:11Lí quels cunuíst la podestéd de la túe íre : é pur ta
criéme la túe íre Ps 89:12denumbrér ? Lá túe destre issi cuneúde fái : é les ensegniéz de cuér en sapieńce ·
Ps 89:13Seies conuertíd síre desque aquant : é depreiábles seíes sur les tuens seís · Ps 89:14Raemplí súmes par matín
de la túe misericórde : esledeceámes é delité súmes en túz nóz iuíz · Ps 89:15Esledeceámes pur lés iuíz es quels tu
nus humiliás : es aíns es quels ueímes máls · Ps 89:16Resguárde en tes seís é es túes ûres : é adréce les filz déls · Ps
89:17E séit la splendúr del segnúr nóstre déu sur nús : é les ûres de nóz máins f. 59r ádréce sur nús : é les ûres de
nóz máins adréce ·

f. 59r

Q
Ps 90:1VI habíted en laiutórie del altísme : él coûrement déu del ciél demurerá · Ps 90:2Dirá al segnúr li
miens receuérre íes tu : é lí miens refúges · li miens deus espererái en lúi · Ps 90:3Kar il medésme deliuerrá méi
del láz des ueneúrs : é de paróle áspre · Ps 90:4Dé ses espáldes enumberá á téi : é súz les pénnes de lúi espererás ·
Ps 90:5Descút auirunerát téi la ueritéd de lúi : ne crendrás de nuiternél poúr · Ps 90:6Dé la saiétte uolánte en iúr · del
mestiér alant en tenébres : dencuremént é diáble meridién · Ps 90:7Carrúnt de tun léz míl · é dis milliérs de uérs
les túes déstres : máis á téi naprismerá · Ps 90:8Máis nequedeńt ót tes óilz esguarderás : é la guéredunánce des
pecchedúrs tu uerrás. Ps 90:9 Kar tu íes síre la meie esperáANCE: laltísmé tu posás tún refúge. Ps 90:10 Né aprismerá á
téi máls: é flaéls né aprismerá al túen tabernácle. Ps 90:11 Kár á ses ańgeles mandá de téi: que il guárdent téi
en trestútes les túes uéies. Ps 90:12 Eń lúr máins porteruánt téi: que lu pár auentúre né offéndes á la piérre tun píed.
Ps 90:13 Súr serpént é basilísc irás: é dečalcherás lé león é le dragún. Ps 90:14 Púr cé quil en méi esperá deliuerrái lúi:
defenderái lúi. Kar il cun_út le mien núm. Ps 90:15 Íl criá á méi é ie exorrái lúi: ot lúi medésme súi en tribulatiún:
deliuerrái le é glorifierái lúi. Ps 90:16 Dé lungúr de iúrz raemplirái lúi: é demusterrái á lúi le mien saluáble.

B Ps 91:2 ÓNE chóse est · regehír al segnúr : é cantér al tuen núm altísmé · Ps 91:3 A annuncér pár matín la túe
misericórde : é la túe ueritéd par núit. Ps 91:4 Eń saltiér de dís córdes : ot cánt en hárpe. Ps 91:5 Kár tu delitás
méi síre en la túe faitúre : é es ouires de tes máins esledecerái. Ps 91:6 Cum sunt fáit gránz les tues ouires síre :
mult parfúndes fáites sunt tes cogitaciúns. Ps 91:7 Huém nunsauánz ne cunuistrá : é li fóns nentendrá icéz chóses.
Ps 91:8 Cum náisterunt li pecchedúr sicume fáin : é aparistrúnt túit icíl chi ourent felunie · Qué íl períssent en
siécle de sécle : Ps 91:9 máis tu altísmes en parmanableté síre. Ps 91:10 Kar astetéi li túen enemí síre · kar astetéi li tuen
enemí perirúnt : é seruánt despandú túit chi ourent felunie. Ps 91:11 E será exalcé sicume unicórz li miéns córz : é
la meie ueilléce en misericórde plenteíue. Ps 91:12 E despíst li miens oilz les miens enemís : é esdreceánz en méi les
malignańz orrá la meie oréille. Ps 91:13 Li úste sicume pálme flurirá : sicume li cédre líbani será multipliéd.
Ps 91:14 Lí planté en la maisún del segnur : es áitres de la maisún nóstre déu fluriruánt. Ps 91:15 Vncóre seruánt multipliéd
en ueilléce plenteíue : é bien pacieńt serúnt que íl annúncent. Ps 91:16 Kar dreituriérs lí síre nóstre deus : é nen est
felunie en lúi.

N f. 59v Ps 92:1 ÓSTRE Síre regnád bealté ád uestúd : ád uestúd li síre fortéce · é purcéinst séi · Kár il fermád le
cércle de la térre : chi ne serád commoúd. Ps 92:2 Apareilliéz li túens siéges dés idunc : des lé sécle tu íes.
Ps 92:3 Esleuérent li flúm síre : esleuérent li flúm lúr uóiz · Esleuérent li flúm lur flúez : Ps 92:4 des uóiz de múltes
éwes · Merueillús li esleuemeńt de la mér : merueillús es háltes chóses li síre. Ps 92:5 Lí túen testimónie credáble
fáiz sunt múlt : á la túe maisún couiént saintedé síre : en lungúr de iúrz.

D Ps 93:1 euS li síre de ueniánces: deus de ueniánces franchemént fist. Ps 93:2 Séies exalcé chi iúges la térre: rént
gueredunánce as orguillús. Ps 93:3 Desque aquant li peccheúr síre: desque aquant li peccheúr se glorierúnt ?
Ps 93:4 Parleruánt é dirrúnt felunie: parleruánt túit chi ourent torčunerie. Ps 93:5 Lé túen póple síre humiliérent: é la túe
herédité trauaillérent. Ps 93:6 Lá uédühé é láduentíz ocístrent: é lés orfeníns ocístrent. Ps 93:7 Dístrent · ne uerrá li
síre : ne nentendrá li deus iacob. Ps 93:8 Entendéz nunsauánt en póple : é fól alafeiéde sacéiz. Ps 93:9 Chi plantá oréille
nen orrá: ú chi · faínst óil nesguárde ? Ps 93:10 Chí castíed les génz nés arguerát : chi enségned húme scieńce ?
Ps 93:11 Nóstre síre sét les cogitaciúns des húmes : que uáines sunt. Ps 93:12 Beneuréz li húem le quel tu aprendrás
síre : é de la túe léi ensegnerás lúi. Ps 93:13 Que tu assuáges lúi de máls iúrz : desque séit foíde al peccheúr fósse.
Ps 93:14 Kar ne debuterád li síre le suen póple : é la súe heréditéd ne deguerpirá. Ps 93:15 Desque lá que iustíse séit
conuertíde en iugement : é chi de iúste lí: túit chi sunt · de dreiturér cúer. Ps 93:16 Lí quéls sesdrecerá á méi enŭers
les malignańz: ú li quéls estrád ot méi encóntre les ouñanz felunie ? Ps 93:17 Sí purce nún que nóstre síre aiuád méi :
un petít méins habitást en enfeí la méie áneme. Ps 93:18 Sí ie diséie moúz est · li miens piéz : la túe misericórde síre
aiuád méi. Ps 93:19 Sulunc la multitúdine de mes dolúrs el mien cúer : lés túes consolatiúns esledecérent la meie
aneme. Ps 93:20 Aerdrá duńc á téi siége de felunie : chi faíns trauáil en comandemént ? Ps 93:21 Cuueiterúnt en láneme
dél iúste : é sańc nun núisant condemnerúnt. Ps 93:22 E fáiz est · á méi li síre eń refúge : é li miéns deus en laiutórie
de la méie esperańce. Ps 93:23 E rendrá á els la felunie déls medésmes : é en la malíce dels deperdrá éls : deperdrá
éls li síre nóstre déu.

U Ps 94:1 enéz esledečums á nóstre segnúr: cantúms á déu le nóstre saluáble. Ps 94:2 Purpernúms la fáce de lúi en
confessiún: é en sálmes cantúms á lúi. Ps 94:3 Kar deus granz síre: é gránz réis sur túz déus. Ps 94:4 Kár en la
máin de lúi sunt les fiñs de térre: é les haltéces des mónz súens sunt. Ps 94:5 Kar súe est la mer · é il medésme la
físt: é lá térre les máins de lúi formérent. Ps 94:6 Uenéz · aorúms · é agenuillúms · é plorúms · deuánt nóstre segnór
chi fist nus: Ps 94:7 kar il medesme est f. 60r nóstre deus · E nús li póples de la pastúre de lúi · é les oéilles de la
súe máin: Ps 94:8 hódie si uós la uóiz de lúi orréiz · ne uóilez endurcír les uóz cúers. Ps 94:9 Sicume en entaríement
suluńc le iúrn de temptaciún el désért: ú essaiérent méi li uóstre pére: prouérent é uírent les méies ouires.
Ps 94:10 Pár quaránte aíns curucéz fúi á icéle generaciún: é dis tútes óres · íl folient par cúer. Ps 94:11 E icíst ne
cunúrent les méies uéies sicume ié iurái en la méie íre: si íl enterruńt el mién repós.

C Ps 95:1 ANTÉZ á nóstre segnúr nouél caít: cantéz al segnór túte térre. Ps 95:2 Cantéz á nóstre segnór é beneisséiz
le núm de lúi: annuncéz de iúr en iúr le salu_áble de lúi. Ps 95:3 Annuncéz éntre les génz lá glórie de lúi: en
trestúz póples les meruéilles de lúi. Ps 95:4 Kar gránz est · li síre é mult loábles: espowentábles est · sur túz deus ·
<figure><img src="image_44.png" /></figure>

<figure><img src="image_45.png" /></figure>

<figure><img src="image_46.png" /></figure>

<figure><img src="image_47.png" /><figcaption>▲ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 58v, 59r, 59v, and 60r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.</figcaption></figure>

Ps 95:5 Kar túit li déu des génz diábles : máis nóstre síre fist les cíels. Ps 95:6 Confessiún é bealté en lesguardemént de lúi : saintedé é grandéce el saintefiemeánt de lúi. Ps 95:7 Aportéz ál segnór país des genz · aportéz á nóstre segnór glórie é honúr : Ps 95:8 aportéz al segnúr glórie al núm de lúi · Portéz sacrifises · é entréz és áitres de lúi : Ps 95:9 aoréz le segnór el sáint áitre de lúi · Séit commoúde dé la fáce de lúi túte térre : Ps 95:10 dítes es génz que li síre regnád · Kar il amendád le cércle chi ne será commoúd : iugerá les póples en óeltéd. Ps 95:11 Ésledécent li ciél é esióied la térre : séit commoúde la mér · é la plentéz de li : Ps 95:12 esiorrúnt li caímp · é tútes les chóses chi en els sunt · Dunc esledecerunt túit lí fúst des sélues : Ps 95:13 de la fáce del segnór kar il uínt : pur cé que íl uínt iugér la térre · Il iugerá le cércle de la térre en oeltéd : é les póples en la súe ueritéd.

N
Ps 96:1 ÓSTRE síre regnád esiót la térre : esleécent múltes ílles. Ps 96:2 Núe é čalím en lauirunemént de lúi : iustíse
é iugemént amendemént del siége de lúi. Ps 96:3 Fús deuant lúi medésme irád : é enflammerád én auirunemeént
lés enemís de lúi. Ps 96:4 Resplendí_rent les fúildres de lúi ál cércle de la térre : uít é commoúde est la térre. Ps 94:5 Lí
mónt sicume círe decurúrent de la fáce del segnór : de la fáce de nóstre segnór túte terre. Ps 96:6 Annuncérent li
ciél la iustíse de lúi : é uírent túit póple la glórie dé lúi. Ps 96:7 Séient confondú túit chi aórent entailleúres : é chi
se gloríent en lúr imágenes · Aoréz lúi túit li angle de lúi : Ps 96:8 oít é sesledečad sýón · E sesioírent les filles iúde :
pur les túens iugemeńz síre. Ps 96:9 Kár tu síre altísmes sur túte térre : mult íes exalcíez sur túz déus. Ps 96:10 Chi
améz nóstre segnór haéz mál : li síre guárde les ánemes de ses sáinz : de la máin del peccheúr deliuerrád éls.
Ps 96:11 Lumiére est néde al iúste : é as dreiturérs de cúer ledéce. Ps 96:12 Esledecéz uús iúste el segnór : é regehisséiz
á la memórie del saintefiemeánt de lúi.

f. 60v

C
Ps 97:1 ANTÉZ á nóstre segnór cant nouél : kar il fist meruéilles. f. 60v Saluád á séi la déstre de lúi : é le sáint bráz
de lúi. Ps 97:2 Cuneúd fist li síre suń saluáble : en lesguardemént des genz · reuelá la súe iustíse. Ps 97:3 Recordát la
súe misericórde : é la súe ueritéd á la maisún disrael · Vírent túit li térme de térre : le salu_áble de nóstre déu. Ps
97:4 Cantéz á nóstre segnór túte térre : cantéz · é esledecéz · é cantéz. Ps 97:5 Cantéz al segnúr en hárpe en hárpe é en
uóiz de sálme : Ps 97:6 en buisínes turneíces · é en uóiz de búisíne de coñ · Cantéz en lesguardemént del réi segnúr
: Ps 97:7 séit móude la mér · é la plentéd de lí : li cércle des térres · é chi habítent en lúi. Ps 97:8 Lí flúm bateruńt lur
máins ensémble : li mónt esleeceruńt Ps 97:9 del esguardement nóstre segnúr : kar il uínt iugér la térre · Íl iugerád
le cércle des térres en iustíse : é les póples en oeltéd.

L
Ps 98:1 Í síre regná iraissent séi li póple : chi siét sur cherubín séit móude la térre. Ps 98:2 Nóstre síre en sýón granz :
é hálz · súr túz póples. Ps 98:3 Regehíssent al túen grant num · kár espowentábles é sáinz est : Ps 98:4 é lonúr del
réi aimé iugemént · Tú aprestás adreceménz : iugement é iustíse en iacób tu fésis. Ps 98:5 Exalcéz le segnúr nóstre
déu : é aoréz le sčamél des piéz de lúi kar sáinz est. Ps 98:6 Moýses é ááron es sacerdótes de lúi : é samuél éntre icéls
chi apélent le num de lúi · Íl apelówent le segnúr é il meésme exoéit éls : Ps 98:7 en la colúmne de la núe parlót á éls ·
Íl guardówent les testimónies de lúi : é le cumandemént que il dunád á els. Ps 98:8 Síre li nóstre deus tu exoiéies els
· deus tu fús merciábles á els : é ueníanz en túz les truueménz dels. Ps 98:9 Exalcez le segnúr nóstre déu : é aórez el
sáint mont de lúi : kar sáinz est · li síre nostre déu ·
C Ps 99:2 ANTÉZ á nóstre segnór túte térre : seruéz al segnúr en ledéce · Entréz en lesguardement de lúi : en esleécement · Ps 99:3 Sacéiz que li síre meésme est · deus : il meésme fist nus · é néient nús meésme Lí póples de lúi · é les oéilles de la súe pasture · Ps 99:4 entréz les pórtes de lúi en confessiún : les áitres de lúi en loénges regehisséiz á lúi · Loéz le num de lúi · Ps 99:5 kar suéfs est li síre : en parmanabletéd la misericórdre de lúi : e desque en generaciún é generaciún la ueritéd de lúi ·

M Ps 100:1 ISERICÓRDE é iugemeńt : canterái á téi síre · Ié canterái Ps 100:2 é entendrái en uéie néient maluéde : quant tu uendrás á méi · Ié alówe en la nun núisánce del mien cúer : el millíu de la méie máisún · Ps 100:3 Né proposówe deuánt les miens óilz · dose torcenúse : les fáisanz preuaricaciuńs haí · Né aeŕst á méi Ps 100:4 cuérs fel : le malígne declinánt de méi ne conuisséie · Ps 100:5 Lé detraiant secŕedement á sun pruísme : icestúi parsiwéie · Ót lorguillús óil · é ot le néient sauláble cuér : ot icestúi ié ne maniówe · Ps 100:6 Lí mien óil as fedéilz de térre que il siécent ensemble ot méi : li alánz en uéie néient maluéde · icíst ministrót á méi · Ps 100:7 Né habiterát el millíu de f. 61r la méie maisún chi faít orgúil : chi paróled felunésses · dozes nadrečai en lesguardement des miens oilz · Ps 100:8 Él matín ociéie tuz peccheúrs de térre : pur cé que ié deperdísse de la citéd del segnúr túz ouranz feluníe ·

f. 61r

S Ps 101:2 ÍRE exói la méie oreisún : é la meie clamór á tei uiénged · Ps 101:3 Né desturnér tu tá fáce de méi : en quelquúnques iúr súi trauaillé enclíne á méi la túe oréille · Én quelquúnques iúr ié apelerái téi : ignelment exói méi · Ps 101:4 Kar defistrent sicume fúms li mién iúr : e li mien ós sicume cretún secchérent · Ps 101:5 Trenchiéz súi sicume faín · é assechít li miéns cúers : kar ié obliái a mangiér mun páin · Ps 101:6 Dé la uóiz del míen gemíssement : aeŕst mun ós á la méie cárn · Ps 101:7 Semblánz fáiz súi al pelicán de soltiuetéd : fáiz súi sicume fresáie en maisuncéle · Ps 101:8 Ié ueillái : é fáiz súi sicume pásser sultís én máisun · Ps 101:9 Túte iur repruuówent á méi li mien enemí : é chi lodówent méi enüers méi iurówent · Ps 101:10 Kar céndre ensement cume páin maniowe : é le mien béiüre ot plurement mellówe · Ps 101:11 Dé la fáce del íre é de la túe indignaciún : kar esleuánz esgenás méi · Ps 101:12 Lí mien iúr sicume úmbre declinérent : é ié sicume faín assecchí · Ps 101:13 Máis tu síre en parmanabletéd parmáins : é le túen remembráble en generaciún é generaciún · Ps 101:14 Tú esdrečanz síre aúras mercí de sýon : kar est · téns dauér mercí de lí · kar úint li téns · Ps 101:15 Kaí ploúrent á tes seŕs les piérres de lí :

▼ Oxford, Bodleian Library, Douce MS 320, f. 60v and 61r. Source: https://digital.bodleian.ox.ac.uk/Courtesy of the Imaging Services of The Bodleian Libraries, University of Oxford. Creative Commons licence CC-BY-NC 4.0.

<figure><img src="image_48.png" /></figure>